alexander-rhetoric.de-figuris 1.2
Σχῆμα δέ ἐστιν ἐξάλλαξις λόγου ἐπὶ τὸ κρεῖττον κα - τὰ λέξιν ἢ κατὰ διάνοιαν ἄνευ τρόπου . ὅτι μὲν οὖν ἐξάλλαξις , δῆλον · ὅτι γὰρ οὐκ ἐπʼ εὐθείας ἐκφέρεται ὁ λόγος , γίνεται διὰ τοῦτο σχῆμα , πρόσκειται δὲ τὸ ἐπὶ τὸ κρεῖ ττον , ὅτι καὶ ὁ σολοικισμὸς ἐξάλλαξίς ἐστι λό - γου , ἀλλʼ ἐπὶ τὸ χεῖρον . ἵνʼ οὖν ἡ διαφορὰ σχήματός τε καὶ σολοικισμοῦ φαίνηται , διὰ τοῦτο πρόσκειται ἐπὶ τὸ κρεῖττον , τὸ δὲ ἄνευ τρόπου πρόσεστιν , ἐπεὶ καὶ ὁ τρόπος ἐξάλλαξις λόγου ἐστὶ κατὰ λέξιν . οὗτος μὲν οὖν ὁ ὅρος κοινὸς ἀμφοτέρων τῶν σχημάτων τῶν τε τῆς λέ - ξεως καὶ τῶν τῆς διανοίας , ὁρίζονται δέ τινες καὶ ἰδίᾳ ἑκάτερον τῶν σχημάτων , τὸ μὲν τῆς διανοίας οὕτω , σχῆ - μά ἐστι διανοίας μετάπλασις διανοήματος ἐκ τοῦ κατὰ φύσιν πλάττουσα πρὸς τὸ χρησιμώτερον τὴν ἀναγκαίαν διάνοιαν , τὸ δὲ τῆς λέξεως ** χρείας χάριν . τοιαύτη μέν τις ἔννοια τοῦ τε κοινοῦ σχήματος , καὶ τοῦ τῆς δια - νοίας καὶ τῆς λέξεως , λέγωμεν δὲ πρότερον περὶ τῶν τῆς διανοίας σχημάτων μικρὰ προειπόντες πρὸς τοὺς ἀναι - ροῦντας αὐτὰ καθάπαξ · φασὶ γάρ τινες οὐδὲν ἴδιον ἔχειν τὸ σχῆμα τῆς διανοίας · μηδὲ γὰρ εὑρεῖν εἶναι ῥᾴδιον λόγον ἀσχημάτιστον , καὶ τοῦτο κατὰ ἀνάγκην οὕτως ἔχειν · ὁ γὰρ λόγος ἐκ διατυπώσεως τῆς ψυχῆς ἐστιν , οὗ χάριν καὶ εὑρέθη , τὰς μορφὰς αὐτῆς καὶ τὰ πάθη καὶ συνόλως τὰ κινήματα ἐξοίσειν , ψυχὴ δὲ ἀεικίνητόν ἐστι καὶ πλείστους λαμβάνει σχηματισμούς , λόγου χάριν ὁρι - ζομένη , νουθετοῦσα , βουλευομένη , τῶν ἄλλων τῶν περὶ ψυχὴν συμβαινόντων ἕν τι πάντως πάσχουσα ἢ δρῶσα , ὥστε κατὰ τὸ τῆς ψυχῆς μίμημα ὁ λόγος ἕν τι πάντως σχῆμα ἕξει . ἔστι δὲ πρὸς ταῦτα πρῶτον ἡμῖν ἐκεῖνο εἰ - πεῖν , ὅτι εἰ μὴ ἦν διανόημα τὸ μὲν κατὰ φύσιν , τὸ δὲ ἐσχηματισμένον , οὔτ᾿ ἂν τῶν ἰδιωτῶν οἱ ῥήτορες διέφε - ρον οὔτʼ ἀλλήλων , ταὐτὰ οἱ μὲν ἁπλούστερον καὶ ἄνευ κόσμου τινὸς μετὰ λόγου λέγοντες , οἱ δὲ ἐναργέστερον καὶ οὐ μετὰ ἀκοσμίας · δῆλον γὰρ ὅτι τοῦ ἰδιώτου ὁ ῥή - τωρ τῇ πλάσει τῶν σχημάτων διενήνοχε , καὶ οἱ ῥήτορες τῶν ῥητόρων τῷ τοὺς μὲν ἐπʼ ὀλίγον καὶ ἀκαιρότερον , τοὺς δὲ πλεῖον καὶ κατὰ καιρὸν τοῖς σχήμασιν χρῆσθαι . ἔπειτα δὲ κἀκεῖνο λέγοι τις ἄν , ὅτι καὶ ἡ ψυχὴ κατʼ ἀνάγκην μὲν διηνεκῶς ἐσχημάτισται , ἔστι δʼ ὅμως καὶ ψυχῆς κατὰ φύσιν τινὰ κινήματα καὶ παρὰ φύσιν ἐπί τε τῆς καθεστώσης καὶ φρονούσης καὶ ἐπὶ τῆς ἐν πάθεσιν οὔσης , ἀφʼ ἧς οἱ παθητικοὶ λόγοι . οὕτω δὴ οὖν καὶ ὁ λόγος ἔστι μὲν [ ἢ ] κατὰ φύσιν ἢ κατὰ συνήθειαν ἐσχη - ματισμένος , ὃν οὔπω φαμὲν εἶναι σχῆμα , ἔστι δέ τις καὶ παρὰ ταῦτα ὁ πεπλασμένος , ὃν ἐσχηματίσθαι λέγομεν . ἔτι τοίνυν , εἰ καὶ τοῦτο δοίη τις , ὅτι πᾶς λόγος ἴδιόν τι σχῆμα ἔχει κατὰ φύσιν , ἀλλʼ ὅ γε πολιτικὸς καὶ συγγρα - φικὸς οὐ κατὰ φύσιν , ἀλλὰ κατὰ μίμησιν ἐκείνου γίνε - ται . σημεῖον δὲ τοῦ λεγομένου τὸ τοιοῦτον , ἔστι τις λό - γος κατὰ φύσιν ἀνθολκήν τινα ψυχῆς ἐμφαίνων , οἷον ποίαν ἔλθω , ταύταν ἢ κείναν ; τοῦτον οὔπω σχῆμα ἔχειν λέγομεν , διὰ τί ; ὅτι κατὰ φύσιν ἐξενή - νεκται καὶ ἀληθῶς ὁ λέγων ἀπορεῖ . ἔστι δὲ λόγος ἕτερος κατὰ μίμησιν τούτου γεγονώς , ἔχων καὶ αὐτὸς ἀνθολ - κὴν οὕτως , ἡ τῶν ἄλλων Ἑλλήνων , εἴτε χρὴ κα - κίον εἴτε ἄγνοιαν εἴτε ἀμφότερα ταῦτα εἰ - πεῖν , τοῦτον μὲν δὴ σχῆμα ἔχειν φαμέν · οὐκ ἀπορῶν γὰρ ὁ λέγων αὐτὸς προσποιεῖται ἀπορεῖν καὶ μιμεῖται τὸν ἀποροῦντα ἐξ εὐθείας εἰπεῖν φυλαττόμενος . ταῦτα ἂν οὖν τις ἔχοι λέγειν πρὸς τοὺς ἀναιροῦντας τὰ σχή - ματα τῆς διανοίας , ὅτι κἂν πᾶς λόγος σχῆμα ἴδιον ἔχῃ [ καὶ ] κατὰ φύσιν , τό τε καθʼ ὁμοιότητα τούτου πανουρ - γεῖσθαί τινα καὶ πλάττεσθαί τινα λόγον οὐδεὶς ἂν εἴποι . τὸ πλαττόμενον οὖν τοῦτον τὸν τρόπον ἐξαιρέτως σχῆμα καλεῖται , καὶ ἡμεῖς περὶ τούτου ποιούμεθα τὸν λόγον , ἀλλʼ οὐ περὶ παντὸς τοῦ ὁπωσοῦν ἐσχηματισμένου λό - γου . οὐ μὴν ἀλλʼ ὅτι ἴδια μέν ἐστι τὰ κατὰ φύσιν σχή - ματα τοῦ λόγου ; ἴδια δὲ τὰ κατὰ τὴν τέχνην , ἐκεῖνο ση - μεῖον ἄν εἴη , ὅτι πᾶν σχῆμα , τοῦτο δὴ περὶ οὗ καὶ λέ - γομεν , μετάγειν ἐστὶν εἰς τὸ κατὰ φύσιν , τοῦτο δὲ ἐπʼ ἐνίων μὲν ἐναργέστατα φαίνεται , ὡς ἐπὶ τῆς εἰρωνείας καὶ ἀλληγορίας καὶ ὑπερβολῆς , ἐπʼ ἐνίων δὲ δυσόριστόν ἐστιν , ὥσπερ ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως καὶ ἐπὶ πύσματος καὶ διαπορήματος . ταὐτὰ λέγειν ἐστὶ καὶ πρὸς τοὺς τὰ τῆς λέξεως σχήματα ἀναιροῦντας , ὡς πάσης συνθέσεως λέ - ξεως ἴδιόν τι σχῆμα ἐχούσης καὶ οὐδὲν κατὰ τὴν πλάσιν οὐδ’ ἔξαίρετον · καὶ γὰρ ὅτι διαφέρει πλάσις ῥητορικὴ τῆς τῶν ἰδιωτῶν ἐστι λέγειν , καὶ ὅτι ῥήτορες ῥητόρων ἄμεινον φράζουσι . καὶ ὅτι ἴδια σχήματα κατὰ φύσιν συν - θέσεως λέξεώς ἐστι , καὶ τὰ ἀπὸ τούτων κατὰ μίμησιν γινόμενα κατὰ τέχνην τῶν ῥητόρων , καὶ ὅτι ἔστι τὰ σχή - ματα τῆς λέξεως εἰς τὸ κατὰ φύσιν μετάγειν τὰ μὲν εὐ - χερῶς καὶ ῥᾷον , τὰ δὲ δυσκολώτερον . ἑωραμένων δὲ τούτων καὶ ἔτι περὶ τῆς χρείας , ἣν παρέχεται τὰ σχή - ματα , εἰπόντες περὶ αὐτῶν λοιπὸν ποιησόμεθα τὸν λό - γον . ἔστι τοίνυν χρεία τῶν σχημάτων κατὰ τρόπους πλείονας · ἐπίτασιν γὰρ δύναται τῶν πραγμάτων ἐμ - φαίνειν , ὡς ἔχει τὰ τοιαῦτα , σὺ δʼ ὁ σεμνὸς ἀὴρ καὶ διαπτύων τοὺς ἄλλους , καὶ πάλιν , ἔμοὶ δʼ ὅσον , εἴτε τις βούλεται νομίσαιμ ανίαν εἴτε καὶ φιλοτιμίαν · διὰ γὰρ τῆς εἰρωνείας μᾶλλον , ἢ εἰ ἔξ εὐθείας ἐλέγετο , ηὔξηται ὁ λόγος . καὶ καταβολὴν δὲ καὶ ἔκλυσιν ἐκ τῶν ἐναντίων , οὐ μέμνησθε αὐ - τοῦ τὰ ἀπίθανα ῥήμανα καὶ μιαρά , καὶ πάλιν , σὺ Θετταλοῦς ἀποστήσας · σὺ γὰρ ἂν κώμῃ προσέλθοις , ὅπου κίνδυνός ἐστι . παρέχει δὲ καὶ ἔμφασιν ἤθους χρηστοῦ , ὡς Αἰσχίνης , ἀρά μοι δοίητε συγγνώμην , εἰκίναιδον αὐτὸν προς - είποιμι , καὶ μὴ καθαρὸν τὸ σῶμα , μηδʼ ὄθεα τὴν φῶ νὴν ἀφίησι , καὶ τὰ ἑξῆς · φαίνεται γὰρ αἰ - δούμενος ἐφʼ οἷς μέλλει λέγειν . ἔστι δὲ διὰ τῶν σχημά - των δοκεῖν καὶ αὐτοσχεδίως λέγειν μηδὲ ἀπὸ παρα - σκευῆς , ὡς Δημοσθένης , ἆρά τις ἡ μῖν λοιπὸς λό - γος ; ἢ οὕτω , τουτὶ μικροῦ μεπαρῆλθεν εἰπεῖν . τὰ γὰρ τοιαῦτα τὴν τοῦ δοκεῖν αὐτόθεν λέγειν ἔμφασιν ποιεῖ . καὶ μὴν ποικιλίαν τινὰ τῷ λόγῳ παρέχει τὰ σχή - ματα , ὡς ὅ γε ὁμοειδὴς προΐσταται τρόπος , δεῖ δὲ τὴν ἡδονὴν διώκειν καὶ τὴν ποικιλίαν ἐν τῷ λόγῳ μετὰ τοῦ χρησίμου καὶ μάλιστα ἐν τῷ δικανικῷ λόγῳ . παρα - δείγματα δὲ τῶν τοιούτων σχημάτων τὰ τὸν λόγον ποι - οῦντα ποικίλον παρὰ Δημοσθένει ἐν τῷ περὶ τοῦ στε - φάνου λόγῳ καὶ ἐν τῷ περὶ τῆς παραπρεσβείας · περὶ γὰρ τῆς πολιτείας πολλάκις λέγων ἁπλῶς καὶ πολλαχῶς καὶ ποικίλως πλάττει τὸν λόγον , οὗ προΐσταται , καὶ περὶ τῆς λύσεως πάλιν τῶν αἰχμαλώτων μεμνημένος συνεχέστερον δὴ τὸν περὶ αὐτῶν πεποίηται λόγον τὸ αὐτὸ πρᾶγμα μεταβάλλων καὶ ποικίλως φράζων . ταῦτα μὲν ἐπὶ τοσοῦτον , λέγωμεν δὲ ἤδη , τίνα σχήματα τῆς διανοίας .
Lemmas: σχῆμα δέ εἰμί Ἐξάλλαξις λόγος ἐπί ὁ ἀγαθός ἄν - ὁ λέξις ἢ κατά διάνοια ἄνευ τρόπος . ὅτι μέν οὖν Ἐξάλλαξις , δῆλος · ὅτι γάρ οὐ ἐπί εὐθύς ἐκφέρω ὁ λόγος , γίγνομαι διά οὗτος σχῆμα , πρόσκειμαι δέ ὁ ἐπί ὁ κρεω του , ὅτι καί ὁ σολοικισμός ἐξάλλαξις εἰμί λό - γου , ἀλλά ἐπί ὁ χείρων . ἵνα οὖν ὁ διαφορά σχῆμα τε καί σολοικισμός φαίνω , διά οὗτος πρόσκειμαι ἐπί ὁ ἀγαθός , ὁ δέ ἄνευ τρόπος πρόσειμι , ἐπεί καί ὁ τρόπος Ἐξάλλαξις λόγος εἰμί κατά λέξις . οὗτος μέν οὖν ὁ ὅρος κοινός ἀμφότερος ὁ σχῆμα ὁ τε ὁ λεʹ - ξις καί ὁ ὁ διάνοια , ὁρίζω δέ τις καί ἴδιος ἑκάτερος ὁ σχῆμα , ὁ μέν ὁ διάνοια οὗτος , ἔχω - μή εἰμί διάνοια μετάπλασις διανόημα ἐκ ὁ κατά φύσις πλάσσω πρός ὁ χρήσιμος ὁ ἀναγκαῖος διάνοια , ὁ δέ ὁ λέξις ** χρεία χάρις . τοιοῦτος μέν τις ἔννοια ὁ τε κοινός σχῆμα , καί ὁ ὁ διά - Νοιᾶς καί ὁ λέξις , λέγω δέ πρότερος περί ὁ ὁ διάνοια σχῆμα μικρός προλέγω πρός ὁ ἀνης - Ρούντας αὐτός καθάπαξ · φημί γάρ τις οὐδείς ἴδιος ἔχω ὁ σχῆμα ὁ διάνοια · μηδέ γάρ εὑρίσκω εἰμί ῥᾴδιος λόγος ἀσχημάτιστος , καί οὗτος κατά ἀνάγκη οὕτως ἔχω · ὁ γάρ λόγος ἐκ διατύπωσις ὁ Ψυχή εἰμί , ὅς χάρις καί εὑρίσκω , ὁ μορφή αὐτός καί ὁ πάθος καί σύνολος ὁ κίνημα ἐκφέρω , ψυχή δέ ἀεικίνητος εἰμί καί πλεῖστος λαμβάνω σχηματισμός , λόγος χάρις ἄκτωρ - Ζομένη , νουθετέω , βουλεύω , ὁ ἄλλος ὁ περί ψυχή συμβαίνω εἷς τίς πάντως πάσχω ἢ δράω , ὥστε κατά ὁ ὁ Ψυχή μίμημα ὁ λόγος εἷς τίς πάντως σχῆμα ἔχω . εἰμί δέ πρός οὗτος πρῶτος ἐγώ ἐκεῖνος εἰμί - πεῖν , ὅτι εἰμί μή εἰμί διανόημα ὁ μέν κατά φύσις , ὁ δέ σχηματίζω , οὔτε εἄν ὁ ἰδιώτης ὁ ῥήτωρ διαφίημι - ἀντίμοιρος οὔτε ἀλλήλων , αὐτός ὁ μέν ἁπλόος καί ἄνευ κόσμος τις μετά λόγος λέγω , ὁ δέ ἐναργής καί οὖον μετά ἀκοσμία · δῆλος γάρ ὅτι ὁ ἰδιώτης ὁ ῥέω - τωρ ὁ πλάσσω ὁ σχῆμα διαφέρω , καί ὁ ῥήτωρ ὁ ῥήτωρ ὁ ὁ μέν ἐπί ὀλίγος καί ἄκαιρος , ὁ δέ πλείων καί κατά καιρός ὁ σχῆμα χράω . ἔπειτα δέ ἐκεῖνος λέγω τις ἄν , ὅτι καί ὁ ψυχή κατά ἀνάγκη μέν διηνεκής σχηματίζω , εἰμί δέ ὅμως καί Ψυχή κατά φύσις τις κίνημα καί παρά φύσις ἐπί τε ὁ καθίστημι καί φρονέω καί ἐπί ὁ ἐν πάθος εἰμί , ἀπό ὅς ὁ παθητικός λόγος . οὗτος δή οὖν καί ὁ λόγος εἰμί μέν [ ἢ ] κατά φύσις ἢ κατά συνήθεια ἔχω - ματισμένος , ὅς οὔπω φημί εἰμί σχῆμα , εἰμί δέ τις καί παρά οὗτος ὁ πλάσσω , ὅς σχηματίζω λέγω . ἔτι τοίνυν , εἰμί καί οὗτος δήω τις , ὅτι πᾶς λόγος ἴδιος τίς σχῆμα ἔχω κατά φύσις , ἀλλά ὅς γε Πολιτικὸς καί συγγρός - φίξ οὖον κατά φύσις , ἀλλά κατά μίμησις ἐκεῖνος γΐνω - ὁ . σημεῖον δέ ὁ λέγω ὁ τοιοῦτος , εἰμί τις λό - γος κατά φύσις ἀνθολκή τις Ψυχή ἐμφαίνω , οἷος ποῖος ἔρχομαι , ταῦτος ἢ κεῖνος ; οὗτος οὔπω σχῆμα ἔχω λέγω , διά τίς ; ὅτι κατά φύσις ἐξενή - νεκται καί ἀληθής ὁ λέγω ἀπορέω . εἰμί δέ λόγος ἕτερος κατά μίμησις οὗτος γίγνομαι , ἔχω καί αὐτός ἀνθολ - κάν οὕτως , ὁ ὁ ἄλλος Ἕλλην , εἴτε χρή ἄν - κίων εἴτε ἄγνοια εἴτε ἀμφότερος οὗτος εἰμί - πεῖν , οὗτος μέν δή σχῆμα ἔχω φημί · οὐ ἀπορέω γάρ ὁ λέγω αὐτός προσποιέω ἀπορέω καί μιμέομαι ὁ ἀπορέω ἐκ εὐθύς εἶπον φυλάσσω . οὗτος εἄν οὖν τις ἔχω λέγω πρός ὁ ἀναιρέω ὁ ἔχω - μάτη ὁ διάνοια , ὅτι κἀν πᾶς λόγος σχῆμα ἴδιος ἔχω [ καί ] κατά φύσις , ὁ τε κατά ὁμοιότης οὗτος Πανοῦρ - γίγνομαι τις καί πλάσσω τις λόγος οὐδείς εἄν εἶπον . ὁ πλάσσω οὖν οὗτος ὁ τρόπος ἐξαίρετος σχῆμα καλέω , καί ἐγώ περί οὗτος ποιέω ὁ λόγος , ἀλλά οὖον περί πᾶς ὁ ὁπωσοῦν σχηματίζω λό - γου . οὖον μήv ἀλλά ὅτι ἴδιος μέν εἰμί ὁ κατά φύσις ἔχω - μάτη ὁ λόγος ; ἴδιος δέ ὁ κατά ὁ τέχνη , ἐκεῖνος σός - μείων ἄν εἰμί , ὅτι πᾶς σχῆμα , οὗτος δή περί ὅς καί λεʹ - γόμος , μετάγω εἰμί εἰς ὁ κατά φύσις , οὗτος δέ ἐπί ἔνιοι μέν ἐναργής φαίνω , ὡς ἐπί ὁ εἰρωνεία καί ἀλληγορία καί ὑπερβολή , ἐπί ἔνιοι δέ δυσόριστος εἰμί , ὥσπερ ἐπί ὁ ἐρώτησις καί ἐπί πύσμα καί διαπόρημα . αὐτός λέγω εἰμί καί πρός ὁ ὁ ὁ λέξις σχῆμα ἀναιρέω , ὡς πᾶς σύνθεσις λεʹ - ξις ἴδιος τίς σχῆμα ἔχω καί οὐδείς κατά ὁ πλάσις οὐδέ ἐξαίρω · καί γάρ ὅτι διαφέρω πλάσις ῥητορικός ὁ ὁ ἰδιώτης εἰμί λέγω , καί ὅτι ῥήτωρ ῥήτωρ ἀγαθός φράζω . καί ὅτι ἴδιος σχῆμα κατά φύσις σῦς - θέσις λέξις εἰμί , καί ὁ ἀπό οὗτος κατά μίμησις γίγνομαι κατά τέχνη ὁ ῥήτωρ , καί ὅτι εἰμί ὁ ἔχω - μάτη ὁ λέξις εἰς ὁ κατά φύσις μετάγω ὁ μέν εὕω - χερόος καί ῥᾳδίως , ὁ δέ δύσκολος . ὁράω δέ οὗτος καί ἔτι περί ὁ χρεία , ὅς παρέχω ὁ ἔχω - μάτη , εἶπον περί αὐτός λοιπός ποιέω ὁ λό - γος . εἰμί τοίνυν χρεία ὁ σχῆμα κατά τρόπος πλείων · ἐπίτασις γάρ δύναμαι ὁ πρᾶγμα ἐν - φαίνω , ὡς ἔχω ὁ τοιοῦτος , σύ δέ ὁ σεμνός ἀήρ καί διαπτύω ὁ ἄλλος , καί πάλιν , ἐμέω δέ ὅσος , εἴτε τις βούλομαι νομίζω ἀνία εἴτε καί φιλοτιμία · διά γάρ ὁ εἰρωνεία μᾶλλον , ἢ εἰμί ἐκ εὐθύς λέγω , αὐξάνω ὁ λόγος . καί καταβολή δέ καί ἔκλυσις ἐκ ὁ ἐναντίος , οὖον μιμνήσκω αὖος - ὁ ὁ ἀπίθανος ῥαίνω καί μιαρός , καί πάλιν , σύ Θεσσαλός ἀφίστημι · σύ γάρ εἄν κώμη προσέρχομαι , ὅπου κίνδυνος εἰμί . παρέχω δέ καί ἔμφασις ἦθος χρηστός , ὡς Αἰσχίνης , ἀρά ἐγώ δήω συγγνώμη , εικιναιδος αὐτός προς - εἶπον , καί μή καθαρός ὁ σῶμα , μηδέ ὄθεα ὁ φημί νή ἀφίημι , καί ὁ ἑξῆς · φαίνω γάρ ὁ - δήω ἐπί ὅς μέλλω λέγω . εἰμί δέ διά ὁ σχῆμα - ὁ δοκέω καί αὐτοσχέδιος λέγω μηδέ ἀπό παρά - σκευή , ὡς Δημοσθένης , ἆρα τις ὁ μιν λοιπός λό - γος ; ἢ οὗτος , οὗτος μικρός μεπαρῆλθεν εἶπον . ὁ γάρ τοιοῦτος ὁ ὁ δοκέω αὐτόθεν λέγω ἔμφασις ποιέω . καί μήv ποικιλίας τις ὁ λόγος παρέχω ὁ ἔχω - μάτη , ὡς ὅς γε ὁμοειδής προίστημι τρόπος , δεῖ δέ ὁ ἡδονά διώκω καί ὁ ποικιλίας ἐν ὁ λόγος μετά ὁ χρήσιμος καί μάλιστα ἐν ὁ δικανικός λόγος . παρά - δεῖγμα δέ ὁ τοιοῦτος σχῆμα ὁ ὁ λόγος ποῖ - Ούντα ποικίλος παρά Δημοσθένης ἐν ὁ περί ὁ ΣΤΕ - Φάνου λόγος καί ἐν ὁ περί ὁ παραπρεσβεία · περί γάρ ὁ πολιτεία πολλάκις λέγω ἁπλόος καί πολλαχῶς καί ποικίλως πλάσσω ὁ λόγος , ὅς προίστημι , καί περί ὁ λύσις πάλιν ὁ αἰχμάλωτος μιμνήσκω συνεχής δή ὁ περί αὐτός ποιέω λόγος ὁ αὐτός πρᾶγμα μεταβάλλω καί ποικίλως φράζω . οὗτος μέν ἐπί τοσοῦτος , λέγω δέ ἤδη , τίς σχῆμα ὁ διάνοια .