ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
alexander-rhetoric.de-figuris 1.3
Προδιόρθωσίς ἐστιν , ὅταν μέλλωμέν τι τοιοῦτον λέ - γειν , ὃ δεῖταί τινος θεραπείας , ὥστε μὴ χαλεπῶς αὐτὸ προσδέξασθαι τὸν ἀκροατήν , καὶ προθεραπεύωμεν αὐ - τόν , ὡς ἔχει τὸ Δημοσθενικόν , βαδιοῦμαι δὲ ἐπʼ αὐτά , ἃ πέπρακταί μοι , καί με μη δεῖς ἀπαρ - τᾶν νομίσῃ τὸν λόγον τῆς γραφῆς , ἂν εἰς Ἑλ - ληνικὰς πρόξεις καὶ λόγους ἐμπέσω . ὁ αὐτός , καί μοι , πρὸς θεῶν , ὅαν ἕνεκα τοῦ βελτίστου λέγω , ἔστω παρρησία τοῦ λέγειν . καὶ πολλὰ παρʼ αὐτῷ τοῦ σχήματος τούτου παραδείγματα .
Lemmas: προδιόρθωσις εἰμί , ὅταν μέλλω τίς τοιοῦτος λεʹ - γειν , ὅς δέω τις θεραπεία , ὥστε μή χαλεπῶς αὐτός προσδέχομαι ὁ ἀκροατής , καί προθεραπεύω αὖος - ὁ , ὡς ἔχω ὁ Δημοσθενικός , βαδίζω δέ ἐπί αὐτός , ὁ πράσσω ἐγώ , καί ἐγώ μη δήω ἀπαίρω - ὅς νομίζω ὁ λόγος ὁ γραφεύς , εἄν εἰς ἑλ - ληνικαι προξέω καί λόγος ἐμπίπτω . ὁ αὐτός , καί ἐγώ , πρός θεός , ὄα ἕνεκα ὁ ἀγαθός λέγω , ἵστημι παρρησία ὁ λέγω . καί πολύς παρά αὐτός ὁ σχῆμα οὗτος παράδειγμα .
alexander-rhetoric.de-figuris 1.4
Ἐπιδιόρθωσις δέ ἐστι τῇ μὲν χρείᾳ τὸ αὐτὸ τῇ προ - διορθώσει , τῇ τάξει δὲ ἐκείνης διαφέρον · ὃ γὰρ τῷ προ - ειπεῖν ποιοῦμεν θεραπεύοντες τὸν ἀκροατὴν ἐπὶ τῆς προδιορθώσεως , τὸ αὐτὸ ἐπὶ τῆς ἐπιδιορθώσεως · ἀπο - θεραπεύομεν γὰρ ἐπὶ τοῖς εἰρημένοις τὸν ἀκροατήν , ἵνα μὴ χαλεπαίνῃ πρὸς ἡμᾶς , ὡς πάλιν Δημοσθένης πολλὰ προειπὼν ἐπιφέρει , ἀξιῶ δʼ , ἄνδρες Ἀθηναῖοι , καὶ δέομὰι τοῦτο μεμνῆσθαι παρʼ ὅλον τὸν ἀγῶ να , ὅ τι μὴ κατηγορήσαντος Αἰοχίνου μη - δὲν ἔξω γραφῆς οὐδʼ ἂν ἐγὼ λόγον οὐδένα ἐποιούμην ἕτερον · πάσαις δʼ αἰτίαις καὶ βλασφημίαις ἄμα τούτου κεχρημ ένου , ἀνάγκη με πρὸς ἓν ἕκ καστον τῶν εἰρ ημ ένω ν βρα χέα ἀπολογήσασθαι .
Lemmas: ἐπιδιόρθωσις δέ εἰμί ὁ μέν χρεία ὁ αὐτός ὁ προ - διόρθωσις , ὁ τάξις δέ ἐκεῖνος διαφέρω · ὅς γάρ ὁ προ - εἶπον ποιέω θεραπεύω ὁ ἀκροατής ἐπί ὁ προδιόρθωσις , ὁ αὐτός ἐπί ὁ ἐπιδιόρθωσις · ἀπος - θεραπεύω γάρ ἐπί ὁ εἴρω ὁ ἀκροατής , ἵνα μή χαλεπαίνω πρός ἐγώ , ὡς πάλιν Δημοσθένης πολύς προεῖπον ἐπιφέρω , ἀξιόω δέ , ἀνήρ Ἀθηναῖος , καί δήω οὗτος μιμνήσκω παρά ὅλος ὁ ἄγνυμι νάω , ὅς τίς μή κατηγορέω αιοχινοος μη - δέν ἔξω γραφεύς οὐδέ εἄν ἐγώ λόγος οὐδείς ποιέω ἕτερος · πᾶς δέ αἴτιος καί βλασφημία ἄμη οὗτος κεχρημ ἕνος , ἀνάγκη ἐγώ πρός εἷς ἐκ κάστον ὁ ΕΙΡ ημ ἕνος Ν βρά χέω ἀπολογέομαι .
alexander-rhetoric.de-figuris 1.5
Τοῦτο μικτόν ἐστι τὸ σχῆμα ἔκ τε τῆς προδιορθώ - σεως καὶ ἐπιδιορθώσεως , ὅταν καὶ πρὶν εἰπεῖν καὶ εἰ - πόντες ἀσφαλιζώμεθα τὸν λόγον . γίνεται δὲ τοῦτο οὐκ ἐπὶ τῶν τυχόντων , ἀλλʼ ἐπὶ τῶν μείζονος προμηθείας δεομένων , ὡς εἰ λέγοι τις , ἐγῶ μὲν λέγω , καὶ μηδεὶς ἀηδῶς ἀκούσῃ τὸ λεγόμενον , ἄν ἀληθὲς ἂν φαίνηται , μεγάλων ἄξιον ἐμαυτὸν ἐνόμιζον ἐξ ὧν διεπεπράγμην καὶ πάσης παρρησίας καὶ τῶν μεγίστων τιμῶν · νομίζω μηδένα τούτοις ἄχθεσθαι τοῖς λόγοις , εἰ πάντα τὰ μέ - γιστα πράξας τῶν μεγίστων ἄξιον ἐμαυτὸν ἀποφαίνω , καὶ ὡς ἔχει τὸ Δημοσθενικόν , εἰ γὰρ οἷος ἐγὼ παῤ ὑμῖν κατὰ τὴν ἐμαυτοῦ τάξιν , εἷς ἐν ἑκάστῃ τῶν Ἑλληνικῶν πόλεων ἀνὴρ ἐγένετο , μᾶλ - λον δʼ εἰ ἕνα ἄνδρα Ἀρκαδία καὶ ἕνα Θετταλία ταὐτὰ φρονοῦντα ἔσχεν ἐμοί . καὶ γὰρ λέγων κα - τὰ τὴν ἐμαυτοῦ τάξιν προαπολύεται τὸ ἐπαχθές , καὶ τῷ μᾶλλον δʼ εἰ ἕνα τὸ δοκοῦν ἐνδεεστέρως εἰρῆσθαι προσεπηνώρθωται .
Lemmas: οὗτος μικτός εἰμί ὁ σχῆμα ἐκ τε ὁ προδιορθος - σέως καί ἐπιδιόρθωσις , ὅταν καί πρίν εἶπον καί εἰμί - Πόντες ἀσφαλίζω ὁ λόγος . γίγνομαι δέ οὗτος οὐ ἐπί ὁ τυγχάνω , ἀλλά ἐπί ὁ μείζων προμήθεια δήω , ὡς εἰμί λέγω τις , ἔσσομαι μέν λέγω , καί μηδείς ἀηδής ἀκούω ὁ λέγω , ἄν ἀληθής εἄν φαίνω , μέγας ἄξιος ἐμαυτοῦ νομίζω ἐκ ὅς διαπράσσω καί πᾶς παρρησία καί ὁ μέγας τιμή · νομίζω μηδείς οὗτος ἄχθομαι ὁ λόγος , εἰμί πᾶς ὁ ἐγώ - γιστα πράσσω ὁ μέγας ἄξιος ἐμαυτοῦ ἀποφαίνω , καί ὡς ἔχω ὁ Δημοσθενικός , εἰμί γάρ οἷος ἐγώ παρά σύ κατά ὁ ἐμαυτοῦ τάξις , εἷς ἐν ἕκαστος ὁ Ἑλληνικός πόλις ἀνήρ γίγνομαι , μᾶλ - λος δέ εἰμί εἷς ἀνήρ Ἀρκαδία καί εἷς Θετταλία αὐτός φρονέω ἔχω ἐγώ . καί γάρ λέγω ἄν - ὁ ὁ ἐμαυτοῦ τάξις προαπολύω ὁ ἐπαχθής , καί ὁ μᾶλλον δέ εἰμί εἷς ὁ δοκέω ἐνδεής εἴρω προσεπανορθόω .
alexander-rhetoric.de-figuris 1.6
Ἡ δὲ προκατάληψις γίνεται , ὅταν προκαταλαμβα - νώμεθα καὶ τοὺς ἀντιδίκους , περὶ ὧν μέλλουσιν λέγειν , καὶ τοὺς ἀκροατάς , περὶ ὧν ὑπονοοῦσι καθʼ ἡμῶν , καὶ τὸν λόγον , ὃν ἰσχυρότατον ὁ ἀντίδικος οἴεται λέξειν καὶ ὃν οἱ δικασταὶ καθʼ ἡμῶν ὑπονοοῦσί τι ἔχειν ἰσχυρόν , τοῦτον ἐμφάσει τινὶ προεκλύοντες ὡς εἰ καὶ λέγοι τις , ἐπεὶ δὲ καὶ τούτῳ μάλιστα τῷ λόγῳ θαρρεῖ , βούλομαι δεῖξαι καὶ τοῦτον πολὺ τῶν ἄλλων ἀσθενέστερον . καὶ ὡς Αἰσχίνης , πρὸς δὲ δὴ τὸν ἄφυκτον λόγον ὅν φησι Δημοσθένης .
Lemmas: ὁ δέ προκατάληψις γίγνομαι , ὅταν προκαταλαμβάνω - νάω καί ὁ ἀντίδικος , περί ὅς μέλλω λέγω , καί ὁ ἀκροατής , περί ὅς ὑπονοέω κατά ἐγώ , καί ὁ λόγος , ὅς ἰσχυρός ὁ Ἀντίδικος οἴομαι λέγω καί ὅς ὁ δικαστής κατά ἐγώ ὑπονοέω τίς ἔχω ἰσχυρός , οὗτος ἔμφασις τις προεκλύω ὡς εἰμί καί λέγω τις , ἐπεί δέ καί οὗτος μάλιστα ὁ λόγος θαρσέω , βούλομαι δείκνυμι καί οὗτος πολύς ὁ ἄλλος ἀσθενής . καί ὡς Αἰσχίνης , πρός δέ δή ὁ ἄφυκτος λόγος ὅς φημί Δημοσθένης .
alexander-rhetoric.de-figuris 1.7
Τοῦτο τὸ σχῆμα σύμφωνον καὶ ὁμογενὲς λέγουσιν εἶναι τῶν προκειμένων . πιστότερον δὲ γίνεται τοῦτον τὸν τρόπον · ὑπεξελόμενοί τι πρόσωπον ἢ γένος τῶν λοι - πῶν προκρίνομεν περὶ οὗ ποτʼ ἂν ὁ λόγος ᾖ , ὡς εἴ τις λέγοι · μετὰ γὰρ τοὺς θεοὺς Ἀριστογείτονος ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων · ἢ οὕτως , ὁ μὲν Ζεὺς κρατεῖ τῶν πάντων , ἐγὼ δὲ τῶν ἀνθρώπων ἄρχω . καὶ πάλιν δʼ ἂν τῷ Ἀπόλ - λωνι περὶ μουσικῆς ἕκαστα , ἢ καὶ ὡς τὸ Ὁμηρικόν , ἀνδράσι δὲ προτέροισιν ἐριζέμεν οὐκ ἐθελήσω , οὔτʼ Ἡρακλῆϊ οὔτʼ Εὐρύτῳ · ἡ γὰρ τῶν ὁμολογουμένων ἀρίστν ὑπεξαίρεσις πιστο - τέραν ποιεῖ τὴν ἐπαγγελίαν .
Lemmas: οὗτος ὁ σχῆμα σύμφωνος καί ὁμογενής λέγω εἰμί ὁ πρόκειμαι . πιστός1 δέ γίγνομαι οὗτος ὁ τρόπος · ὑπεξαιρέω τίς πρόσωπον ἢ γένος ὁ Λόι - ποῦ προκρίνω περί ὅς πρός εἄν ὁ λόγος εἰμί , ὡς εἰμί τις λέγω · μετά γάρ ὁ θεός Ἀριστογείτων ὑπό ὁ ἄνθρωπος · ἢ οὕτως , ὁ μέν Ζεύς κρατέω ὁ πᾶς , ἐγώ δέ ὁ ἄνθρωπος ἄρχω . καί πάλιν δέ εἄν ὁ Απόλ - λωνι περί μουσικός ἕκαστος , ἢ καί ὡς ὁ Ὁμηρικός , ἀνήρ δέ πρότερος ἐρίζω οὐ ἐθέλω , οὔτε Ἡρακλῆς οὔτε Εὔρυτος · ὁ γάρ ὁ ὁμολογέω ἀρίστης ὑπεξαίρεσις πιστός - τέρα ποιέω ὁ ἐπαγγελία .
alexander-rhetoric.de-figuris 1.8
Αἰτιολογία δέ ἐστιν , ὅταν προθέντες τι πρὸς τὸ γε - νἐσθαι σαφέστερον αὐτὸ τὴν αἰτίαν προσαποδιδῶμεν , ὥς φησι Δημοσθένης , ἐάν τις ἐν ἄθλοις τινὰ ἀπο - κτείν ῃ , τοῦ τον ὁ νομοθ έτης ὥρισε μ ὴ ἀ δι - κεῖν . διὰ τί ; ὅ τι οὐ τὸ συμβὰν ἐσκέψ ατο , ἀλ - λὰ τὴν τοῦ δράσαν τος διάνοιαν · ἔστι δὲ αὕ - τη τίς ; ζ ῶντα νικῆσαι , οὐκ ἀποκτεῖναι , καὶ τὰ ἐξῆς .
Lemmas: αἰτιολογία δέ εἰμί , ὅταν προτίθημι τίς πρός ὁ γε - νω σαφής αὐτός ὁ αἴτιος προσαποδίδωμι , ὅς φημί Δημοσθένης , ἐάν τις ἐν ἆθλος τις ἀπος - κτέω ὁ , ὁ ὁ ὁ νομοθ ἔτης ὁρίζω μ ἤ ὅς Ζεύς - ἐκεῖνος . διά τίς ; ὅς τίς οὖον ὁ συμβαίνω σκέψ ατο , ἀλ - λαός ὁ ὁ δράω ὅς διάνοια · εἰμί δέ ηυἑ͂ς - ὅς τίς ; ζ εἰμί νικάω , οὐ ἀποκτείνω , καί ὁ ἑξῆς .
alexander-rhetoric.de-figuris 1.9
Συναθροισμὸς δέ ἐστιν συναγωγὴ τῶν πεπραγμένων ἢ πραχθῆναι δυναμένων εἰς ἓν κεφάλαιον , ὥς φησι Δη - μοσθένης , ἀλλʼ ὁ τὴν Εὔ βοιαν ἐκεῖνος σφ ετε - ριζόμ ε νος καὶ κατασκευ άζων ἐπιτείχισμ αἐπὶ τὴν Ἀττικήν , καὶ Μεγάροις . ἐπιχειρῶν , καὶ καταλα μβάνων Ὠρ εόν , καὶ κατασκ άπτων Πορθμόν , καὶ καθιστὰς ἐν μὲν Ὠρ εῷ Φιλι - στίδην τύραννον , ἐν δὲ Ἐρετρίᾳ ᾳ Ελείταρχον , καὶ τὸν Ἐλλή σποντον ὑφʼ ἑαυτὸν ποιούμενος καὶ τὸ Βυζ άντιον πολιορκῶν , καὶ π ὀλεις Ἑλ - ληνίδας τὰς μὲν ἀναιρῶν , εἰς ἃς δὲ καὶ τοὺς φυγάδας κατάγων , πότερον τα ῦτα π σιῶ ν ἠ δίκει καὶ παρεσπόν δει καὶ ἔλυε τὴν εἰρή - νην ἢ οὔ ;
Lemmas: συναθροισμός δέ εἰμί συναγωγή ὁ πράσσω ἢ πράσσω δύναμαι εἰς εἷς κεφάλαιος , ὅς φημί δη - μοσθένης , ἀλλά ὁ ὁ εὕω βοιαν ἐκεῖνος σφι ἵημι - ριζόμ ε Μύκονος καί κατασκευάζω ἄζω ἐπιτείχισμα ΑΕΠΙ ὁ Ἀττικός , καί Μέγαρα . ἐπιχειρέω , καί καταλα μβαίνω ὦρ εἰμί , καί κατασκ ἅπτω Πορθμός , καί καθίστημι ἐν μέν ὦρ ἐάω Φιλί - στίδην τύραννος , ἐν δέ Ἐρέτρια εὐχέρεια Ελείταρχον , καί ὁ Ἑλλῆς σποντον ὑπό ἑαυτοῦ ποιέω καί ὁ Βυζ Ἄντιον πολιορκέω , καί π ὄλλυμι ἑλ - ληνίς ὁ μέν ἀναιρέω , εἰς ὅς δέ καί ὁ φυγάς κατάγω , πότερος ὁ ταῦ π θεός Ν ὁ δικάζω καί παρασπάω δεῖ καί λύω ὁ εἴρω - νη ἢ οὖον ;
alexander-rhetoric.de-figuris 1.10
Ἐπιμονὴ δέ ἐστιν , ὡς καὶ αὐτὸ τὸ ὄνομα δηλοῖ , ἐπὶ πλεῖον ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ νοήματος ἐπιμονὴ μετὰ αὐξήσεως . Εὐριπίδης , ἀλλʼ ἥδε μʼ ἐξέσωσεν , ἥδε μοι τροφός , [ ἡ ] μήτηρ , ἀδελφή , δμωΐς , ἄγκυρα , στέγη . καὶ ὡς Δημοσθένης , οἱ μὲν κατάπτυστοι Θεττα - λοὶ καὶ ἀναίσθητοι Θηβαῖοι φίλον , εὐεργέ - την , σωτῆρα τὸν Φίλιππον ἡγοῦντο , πάντʼ ἐκεῖνος ἦν αὐτοῖς , καὶ πάλιν , ἐγὼ δʼ ὑπʼ ἐχθροῦ νήφοντος ἕωθεν , ὕβρει καὶ οὐκ οἴνῳ ταῦτα ποιοῦντος , ἐναντίον πολλῶν καὶ ξένων καὶ πολιτῶν ὑβριζόμην , καὶ ὡς ὁ ποιητής , ὡς δὲ πατὴρ ὃν παῖδα φίλα φρονέων ἀγαπάζει ἐλθόντʼ ἐξ ἀπίης γαίης δεκάτῳ ἐνιαυτῷ , μοῦνον , τηλύγετον , πολλοῖσιν ἐπὶ κτεάτεσσιν .
Lemmas: ἐπιμονή δέ εἰμί , ὡς καί αὐτός ὁ ὄνομα δηλόω , ἐπί πλείων ἐπί ὁ αὐτός νόημα ἐπιμονή μετά αὔξησις . Εὐριπίδης , ἀλλά ὅδε εἷς ἐκσῴζω , ὅδε ἐγώ τροφός , [ ὁ ] μήτηρ , ἀδελφός , Δμωΐς , ἄγκυρα , στέγη . καί ὡς Δημοσθένης , ὁ μέν κατάπτυστος Θεττα - λόω καί ἀναίσθητος Θηβαῖος φίλος , εὐερ - ὁ , σωτήρ ὁ Φίλιππος ἡγέομαι , πᾶς ἐκεῖνος εἰμί αὐτός , καί πάλιν , ἐγώ δέ ὑπό ἐχθρός νήφω ἕωθεν , ὕβρις καί οὐ οἶνος οὗτος ποιέω , ἐναντίος πολύς καί ξένος καί πολίτης ὑβρίζω , καί ὡς ὁ ποιητής , ὡς δέ πατήρ ὅς παῖς φίλος φρονέω ἀγαπάω ἔρχομαι ἐκ ἀφίημι γαῖα δέκατος ἐνιαυτός , μόνος , τηλύγετος , πολύς ἐπί κτέανον .
alexander-rhetoric.de-figuris 1.11
Λεπτολογία ἐστίν , ὅταν ἑνὸς ἑκάστου τῶν συμβεβη - κότων ἢ συμβαινόντων τὴν ἀκριβῆ καὶ ἐπὶ λεπτῷ ἐξερ - γασίαν ποιώμεθα , ὡς παρὰ Μενάνδρῳ ταυτί , μὰ τὴν Ἀθηνᾶν , ἄνδρες , εἰκόνʼ οὐκ ἔχω . . . ὁμοίαν τῷ γεγονότι πράγματι , ζητῶν πρὸς ἐμαυτόν , τί ταχέως ἀπολλύει . στρόβιλος ; ἐν ᾧ συστρέφεται , προσέρχεται , προέλαβεν , ἐξέρριψεν , αἰὼν γίνεται . ἀλλʼ ἐν πελάγει συγκλυσμός ; ἀναπνοὴν ἔχει Ζεῦ σῶτερ , εἰπεῖν , ἀντέχου τῶν σχοινίων , ἑτέραν περιμεῖναι χἀτέραν τρικυμίαν · ναυαγίου δʼ ἂν ἐπιλάβοιʼ · ἐγὼ δʼ ἅπαξ ἁψάμενός εἰμι καὶ φιλήσας ἐν βυθῷ . νῦν γὰρ διὰ νοήματος ἐλάσσονα γινόμενα καὶ οὐδʼ εἰς ὑποψίαν ἀκριβῶς ἐλθεῖν δύναται τῷ λόγῳ καὶ λεπτὸν καὶ ἀκριβῶς τε ὁ ποιητὴς εἰπὼν εἰς ἔννοιαν ἀκριβεστέ - ραν αὐτῷ ἀγήοχε , καὶ τὸ καθʼ ἑαυτὸν ηὔξησε πάθος τα - χύτερον ἐκ τῆς ἐκείνων λεπτολογίας ἀποδείξας . καὶ ταῦτα δὲ ὁμοίως ἔχει · καὶ ὑμεῖς μέν , ὦ Ἀθηναῖοι , τὰς ἐλπίδας τῆς σωτηρίας εἴχετε ἐν τῷ τὸν στρατηυὸν ὑμῶν ἐκπλεύσαντα ταχέως τῶν ἐπικαί ἱρων κρατ τῆσαι τόπων . ὁ δʼ ἕωςἐνετέλ - λετό τινα τοῖς οἰκείοις , ἐπιτρόπους καθίστα καὶ τῶν οἴκοι πραγ μάτων , ἠ σπάζετο τὴν γυ - βαῖκα καὶ τοὺς παῖδας , ἐδεξιοῦτο τοὺς φί - λους , ἐξ ῄει τῆς πολέως , κατέβαινε εν εἰς τὸν λιμένα , ἐν ἐβάλλετο τὰ ἐπιτή δεια εἰς τὴν ναῦν , ἔλυε τὰ πρυμν ήσια , ἦ ρε τὰ ς ἀγ κύρας , ἔλαθον οἱ πολέμιοι κρατήσαντες τῶν ἐπι - καίρῳν χωρίων . αὔξησιν δὲ ἔχει τὸ σχῆμα , ὅταν ταχυτῆτα ἢ βραδυτῆτα ἐμφῆναι θέλωμεν , ἢ τάχος ἐξ ἀντιπαραθέσεως ποιῆσαι φανερόν , ὥσπερ ὁ Μένανδρος .
Lemmas: λεπτολογία εἰμί , ὅταν εἷς ἕκαστος ὁ συμβαίνω - κότος ἢ συμβαίνω ὁ ἀκριβής καί ἐπί λεπτός ἐξερ - γάσιος ποιέω , ὡς παρά Μένανδρος οὗτος , μά ὁ Ἀθηνᾶ , ἀνήρ , εἰκών οὐ ἔχω . . . ὅμοιος ὁ γίγνομαι πρᾶγμα , ζητέω πρός ἐμαυτοῦ , τίς ταχέως ἀπόλλυμι . στρόβιλος ; ἐν ὅς συστρέφω , προσέρχομαι , προλαμβάνω , ἐκρίπτω , αἰών γίγνομαι . ἀλλά ἐν πέλαγος συγκλυσμός ; ἀναπνοή ἔχω Ζεύς σωτήρ , εἶπον , ἀντέχω ὁ σχοινίον , ἕτερος περιμένω ἕτερος τρικυμία · ναυάγιον δέ εἄν ἐπιλαμβάνω · ἐγώ δέ ἅπαξ ἅπτω εἰμί καί φιλέω ἐν βυθός . νῦν γάρ διά νόημα μικρός γίγνομαι καί οὐδέ εἰς ὑποψία ἀκριβῶς ἔρχομαι δύναμαι ὁ λόγος καί λεπτόν καί ἀκριβῶς τε ὁ ποιητής εἶπον εἰς ἔννοια ἀκριβεστέ - Ραν αὐτός ἄγω , καί ὁ κατά ἑαυτοῦ αὐξάνω πάθος ὁ - χυτερος ἐκ ὁ ἐκεῖνος λεπτολογία ἀποδείκνυμι . καί οὗτος δέ ὁμοίως ἔχω · καί σύ μέν , εἰμί Ἀθηναῖος , ὁ ἐλπίς ὁ σωτηρία ἔχω ἐν ὁ ὁ στρατηυὸν σύ ἐκπλέω ταχέως ὁ ἐπικός ἰρών κρα τέω τόπος . ὁ δέ ἐάω - Λέτο τις ὁ οἰκέω , ἐπίτροπος καθίστημι καί ὁ οἴκοι πρα Μάτων , ὁ σπάω ὁ γυ - Βαΐκα καί ὁ παῖς , δεξιόομαι ὁ φεῖ - Λοῦς , ἐκ ἔρχομαι ὁ Πολέως , καταβαίνω εν εἰς ὁ λιμήν , ἐν βάλλω ὁ ἔπειμι δεία εἰς ὁ ναῦς , λύω ὁ πρυμν ἀείδω , εἰμί ρε ὁ Σ ἀγ κυρά , λανθάνω ὁ πολέμιος κρατέω ὁ ἐπι - καῖρος χωρίον . αὔξησις δέ ἔχω ὁ σχῆμα , ὅταν ταχυτής ἢ βραδυτής ἐμφαίνω ἐθέλω , ἢ τάχος ἐκ ἀντιπαράθεσις ποιέω φανερός , ὥσπερ ὁ Μένανδρος .
alexander-rhetoric.de-figuris 1.12
Ἡπροσωποποιΐα δέ ἐστι προσώπου διάπλασις ἤτοι τὴν ἀρχὴν μὴ γενομένου πώποτε ἢ γενομένου μέν , οὐκ ἔτι δὲ ὄντος . τοῦ μὲν παράδειγμα τὸ Δημοσθενικόν , ὁ μὲν οὖν παρῶν καιρός , ὦ Ἀθηναῖοι , μονο - νουχὶ λέγει φωνὴν ἀφιείς · οὐχ ὑφεστηκὸς γὰρ τὸ πρόσωπον τὸν καιρὸν αὐτὸν εἰσάγει · τοῦ δὲ δευτέ - ρου τὸ Αἰσχίνου , ὅταν ἐπὶ τελευτῆς ἤ δη τοῦ λό - γου τοὺς συνηγόρους καλῇ , καὶ τοὺς κοινω - νοὺς αὐτῷ τῆς δωροδοκίας παρακαλῇ , ὑπο - λαμβάνετε ὁ ρᾶν ἐπὶ τοῦ βήματος ἀντιπαρα - τετα γμένους , Σόλω να μὲν τὸν καλλίστοις νόμοις κοσμ ήσαντα τὴν δημοκρατίαν , Ἀρι - στείδην δὲ τὸν τοὺς φόρους τάξαντα τοῖς Ἕλ - λησι , καὶ ἐπερω τῶντα , εἰ οὐκ αἰσχύνεσθε , ὅτι οἱ μὲν πατέρες ὑμῶν Ἀρίθμιον τὸν Ζελείτην , καὶ τὰ ἑξῆς .
Lemmas: Ἡπροσωποποιΐα δέ εἰμί πρόσωπον διάπλασις ἤτοι ὁ ἀρχή μή γίγνομαι πώποτε ἢ γίγνομαι μέν , οὐ ἔτι δέ εἰμί . ὁ μέν παράδειγμα ὁ Δημοσθενικός , ὁ μέν οὖν πηρός καιρός , εἰμί Ἀθηναῖος , μόνος - νουχὶ λέγω φωνή ἀφίημι · οὐ ὑφίστημι γάρ ὁ πρόσωπον ὁ καιρός αὐτός εἰσάγω · ὁ δέ δεῦρο - ῥόος ὁ Αἰσχίνης , ὅταν ἐπί τελευτή ἤ δη ὁ λό - γου ὁ συνήγορος καλός , καί ὁ κοινός - νόος αὐτός ὁ δωροδοκία παρακαλέω , ὑπο - λαμβάνω ὁ Ραν ἐπί ὁ βῆμα ἀντιπαρα - τετος γμένους , Σόλω νάω μέν ὁ καλός νόμος κοσμ εἰσάντα ὁ δημοκρατία , ἀρι - στείδης δέ ὁ ὁ φόρος τάσσω ὁ αἱρέω - λῆσις , καί περάω τίνω , εἰμί οὐ αἰσχύνω , ὅτι ὁ μέν πατήρ σύ ἀρίθμιον ὁ Ζελείτης , καί ὁ ἑξῆς .
alexander-rhetoric.de-figuris 1.13
Ἐπανάληψίς ἐστιν , ὅταν κατὰ πλείους φωνὰς ἐπανα - λαμβάνωμεν , ὡς ἔχει τὸ τοιοῦτον , ἀλλʼ οὐκ ἔστιν , οὐκ ἔστιν ὅπως ἡμάρτετε , καὶ τὸ Ὁμηρικόν , τοῦ δʼ ἐγὼ ἀντίος εἰμί , καὶ εἰ πυρὶ χεῖρας ἔοικεν , εἰ πυρὶ χεῖρας ἔοικε . ταῦτα μὲν οὖν ἐπανείληπται μηδενὸς αὐτῶν μεταξὺ τι - θεμένου μορίου · ἔστι δὲ ὅτε ἐπαναλέγεται μὲν τὰ ὀνό - ματα , οὐκ εὐθὺς δέ , ἀλλὰ μέσα τινὰ παρεμβάλλεται , καθάπερ ἔχει τὸ τοιοῦτον , ἦν ποτε , ἡν , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , ἐν τῇ τῶν πολλῶ νψυχῇ · κἀκεῖνο , οὐ γὰρ ὑφʼ αὐτῷ ποιήσασθαι τὴν πόλιν βούλε - ται Φίλιππος , οὔ · καὶ τὸ Αἰσχίνου , καλόν , ὦ Ἀθηναῖοι , καλὸν ἡ τῶν δημοσίων πραγμάτων φυλακή , καὶ τὸ Ομηρικόν , ἀλλʼ ὁ μὲν Αἰθίοπας μετεκίαθε τηλόθʼ ἐόντας , Αἰθίοπας · πολλάκις δὲ ταῦτα καὶ πλεονάκις ἀναλαμβάνεται , ὡς καὶ Δημοσθένης , καίτοι φιλίαν τεκαὶ ξενίαν αὐτὴν ὀνομάζει , καὶ νῦν εἶπέ που λέγων ὁ τὴν Αλε - ξάν δρου ξενίαν ὀνειδίζων ω ν ἐμοί · ἐγώ σοι ξε - νίαν Ἀλεξᾶν δρου ; πόθ ενλ αβόντι ; φανερὸν δὴ ποσάκις τὸ αὐτὸ ὄνομα ἀνείληπται . τοῦτο δέ τινες ἰδίως ἀναδίπλωσιν λέγουσιν , ὅταν τὸ δεύτερον λεγόμενον ἄρ - χηται ἀπὸ τῆς τοῦ προηγουμένου τελευτῆς , ὡς Σοφοκλῆς ὦ φίλταθʼ ὥς μ’ ἀπώλεσας , ἀπώλεσας δῆτʼ , ὦ κασίγνητον κάρα . ὡς καὶ νῦν ἐν τῷ χρησμῷ , Αρκαδίην μʼ αἰτεῖς · οὔ τοι δώσω , δώσω τοι Τεγέην . δοκεῖ δὲ ποιητικώ - τερον εἶναι .
Lemmas: ἐπανάληψις εἰμί , ὅταν κατά πλείων φωνή Πάν - λαμβάνω , ὡς ἔχω ὁ τοιοῦτος , ἀλλά οὐ εἰμί , οὐ εἰμί ὅπως ἁμαρτάνω , καί ὁ Ὁμηρικός , ὁ δέ ἐγώ ἀντίος εἰμί , καί εἰμί πῦρ χείρ ἔοικα , εἰμί πῦρ χείρ ἔοικα . οὗτος μέν οὖν ἐπαναλαμβάνω μηδείς αὐτός μεταξύ τίς - τίθημι μόριον · εἰμί δέ ὅτε ἐπαναλέγω μέν ὁ ὄνος - μάτη , οὐ εὐθύς δέ , ἀλλά μέσος τις παρεμβάλλω , καθάπερ ἔχω ὁ τοιοῦτος , εἰμί ποτός , ἐάν , εἰμί ἀνήρ Ἀθηναῖος , ἐν ὁ ὁ πολύς νψυχῇ · ἐκεῖνος , οὖον γάρ ὑπό αὐτός ποιέω ὁ πόλις βούλω - ὁ Φίλιππος , οὖον · καί ὁ Αἰσχίνης , καλός , εἰμί Ἀθηναῖος , καλός ὁ ὁ δημόσιος πρᾶγμα φυλακή , καί ὁ Ομηρικός , ἀλλά ὁ μέν Αἰθίοψ μετεκίαθον τηλόθεν εἰμί , Αἰθίοψ · πολλάκις δέ οὗτος καί πλεονάκις ἀναλαμβάνω , ὡς καί Δημοσθένης , καίτοι φίλιος τεκαὶ ξένιος αὐτός ὀνομάζω , καί νῦν εἶπον ποῦ λέγω ὁ ὁ ἅλς - ξαίνω δρου ξένιος ὀνειδίζω εἰμί Ν ἐγώ · ἐγώ σύ ξεʹ - νία Ἀλεξᾶς δρου ; πότε ελ ἄβος ; φανερός δή ποσάκις ὁ αὐτός ὄνομα ἀναλαμβάνω . οὗτος δέ τις ἰδίως ἀναδίπλωσις λέγω , ὅταν ὁ δύο λέγω ἄρα - χέω ἀπό ὁ ὁ προηγούμενος τελευτή , ὡς Σοφοκλῆς εἰμί φίλος ὅς εἷς ἀπόλλυμι , ἀπόλλυμι δῆτα , εἰμί κασίγνητος κάρα . ὡς καί νῦν ἐν ὁ χρησμός , Ἀρκαδία εἷς αἰτέω · οὖον ὅς δίδωμι , δίδωμι ὅς Τεγέα . δοκέω δέ ποιητικός - τέρος εἰμί .
alexander-rhetoric.de-figuris 1.14
Ἐπαναφορά ἐστιν , ὅταν ἀπὸ τοῦ αὐτοῦ ὀνόματος δύο ἢ πλείω κῶλα ἄρχηται , ὡς παρὰ τῷ Δημοσθένει , ταῦτʼ εἶπον ὑπὲρ ὑμῶν , ταῦτʼ ἐπρέσβευσα , ταῦτʼ ἐδεήθην , ἢ ὅταν ἐπὶ πολὺ τὸ ὄνομα ἐν ἀρχῇ τῶν κώλων καὶ τῶν περιόδων πολλάκις παραλαμβάνη - ται , [ καὶ ] ἢ αὐτὸ ἢ τὸ ἰσοδυναμοῦν αὐτῷ [ ὀνομάζει ] . καὶ αὐτὸ μὲν ὡς τὸ Δημοσθενικόν , τίοὖν , ὦ ταλαίπωρε , συκοφαντεῖς ; τί λόγους πλάττεις ; τί σουτὸν οὐκ ἐλλεβορίζεις ; καὶ ὡς τὸ Ὁμηρικόν , Νιρεὺς αὖ Σύμηθεν ἄγεν , Νιρεὺς Ἀγλαΐας υἱός . [ τὸ δʼ ἰσοδυναμοῦν οὕτως , ὁ πάντʼ ἄναλκις οὗτος , ἡ πᾶσα βλάβη . ἐνταῦθα γὰρ τό τε ἀρσενικὸν ἄρθρον καὶ τὸ θηλυκὸν ἴσον ὡς πρὸς τὸ πρᾶγμα δύναται . ] τὸ δʼ ἰσοδυναμοῦν οὕτως , ὡς εἴ τις λέγοι , ἐπέδωκα τῇ πόλει χρήματα , παρ - έσχον συμμάχους , ἐχαρισάμην ὅπλα , καὶ ὡς * * αὐτοῦ τῶν δωροδοκημάτων παρακαλῇ , ὑπολαμβά - νετε καθορᾶν ἐπὶ τοῦ βήματος ἀντιπαρατε - ταγμένους , Σόλωνα μὲν τὸν καλλίστοις νό - μοις κοσμήσαντα τὴν δημοκρατίαν , Ἀριστεί - δην δὲ τὸν τοὺς φόρους τάξαντα τοῖς Ἕλλη - σιν , ἐπερωτῶντα , εἰ οὐκ αἰσχύνεσθε , εἰ οἱ πατέρες ὑμῶν Ἀρίθμιον τὸν Ζελείτην , καὶ τὰ ἑξῆς .
Lemmas: ἐπαναφορά εἰμί , ὅταν ἀπό ὁ αὐτός ὄνομα δύο ἢ πλείων κῶλον ἄρχω , ὡς παρά ὁ Δημοσθένης , αὐτός εἶπον ὑπέρ σύ , αὐτός πρεσβεύω , αὐτός δήω , ἢ ὅταν ἐπί πολύς ὁ ὄνομα ἐν ἀρχή ὁ κῶλον καί ὁ περίοδος πολλάκις παραλαμβάνω - ὁ , [ καί ] ἢ αὐτός ἢ ὁ ἰσοδυναμέω αὐτός [ ὀνομάζω ] . καί αὐτός μέν ὡς ὁ Δημοσθενικός , οἶδα , εἰμί ταλαίπωρος , συκοφαντέω ; τίς λόγος πλάσσω ; τίς σουος οὐ ἐλλεβορίζω ; καί ὡς ὁ Ὁμηρικός , Νιρεύς αὖος Σύμηθεν ἄγνυμι , Νιρεύς Ἀγλαΐα υἱός . [ ὁ δέ ἰσοδυναμέω οὕτως , ὁ πᾶς ἄναλκις οὗτος , ὁ πᾶς βλάβη . ἐνταῦθα γάρ ὁ τε ἀρσενικός ἄρθρον καί ὁ θηλυκός ἴσος ὡς πρός ὁ πρᾶγμα δύναμαι . ] ὁ δέ ἰσοδυναμέω οὕτως , ὡς εἰμί τις λέγω , ἐπιδίδωμι ὁ πόλις χρῆμα , παρά - ἔχω σύμμαχος , χαρίζομαι ὅπλον , καί ὡς * * αὐτός ὁ δωροδόκημα παρακαλέω , ὑπολαμβάνω - νέτος καθοράω ἐπί ὁ βῆμα ἀντιπαρατείνω - ταγμένος , Σόλων μέν ὁ καλός νόος - Μοίς κοσμέω ὁ δημοκρατία , Ἀριστεύς - δήν δέ ὁ ὁ φόρος τάσσω ὁ Ἕλλη - βρόχος , ἐπερωτάω , εἰμί οὐ αἰσχύνω , εἰμί ὁ πατήρ σύ ἀρίθμιον ὁ Ζελείτης , καί ὁ ἑξῆς .
alexander-rhetoric.de-figuris 1.15
Ἠθοποιΐα δέ ἐστιν , ὅταν ὑπάρχοντα πρόσωπα τι - θέντες λόγους τινὰς αὐτοῖς περιτιθῶμεν πρὸς τὸ πιστο - τέρους αὐτοὺς δόξαι εἶναι ἢ εἰ αὐτοὶ ἐλέγομεν αὐτούς , ὡς Αἰσχίνης ἐπὶ τοῦ Δημοσθένους , μηδενὶ δὴ τρό - πῳ καθʼ ὑμῶν αὐτῶν γέλωτα τῷ σοφ ιστῇ καὶ διατριβὴν παράσχητε , ἀλλʼ ὑπολαμβάν ετε οὐτὸν εἰσεληλυθότα οἴκαδε ὁρᾶν σεμνυνόμε - νον ἐν τῇ τῶν μειρ ακίων διατριβῇ , διεξιόντα ὡς εὖ τὸ πρᾶγμα ὑφειλόμην τῶν δικαστῶν , ἀπαγαγὼν γὰρ αὐτοὺς ἀπὸ τῶν περὶ Τίμαρ - χον αἰτιῶν ἐπέστησα φέρων ἐπὶ τὸν κατήγο - ρον καὶ Φίλιππον καὶ Φωκεῖς . καί · παρελθόν - τα εἰς τὴν ἐκκλησίαν , ἄνδρες Ἀθηναῖοι , τὸν μὲν στέφανον δέχομαι , καὶ τὰ ἑξῆς .
Lemmas: ἠθοποιΐα δέ εἰμί , ὅταν ὑπάρχω πρόσωπον τίς - θέω λόγος τις αὐτός περιτίθημι πρός ὁ πιστός - τέρος αὐτός δόξα εἰμί ἢ εἰμί αὐτός λέγω αὐτός , ὡς Αἰσχίνης ἐπί ὁ Δημοσθένης , μηδείς δή τρέ - πῳ κατά σύ αὐτός γέλως ὁ σο ἵστημι καί διατριβή παρέχω , ἀλλά ὑπολαμβάνω ἵημι οὐτός εἰσέρχομαι οἴκαδε ὁράω σεμνύνω - νοῦς ἐν ὁ ὁ Μέιρ ἀκία διατριβή , διέξειμι ὡς εὕω ὁ πρᾶγμα ὑφαιρέω ὁ δικαστής , ἀπάγω γάρ αὐτός ἀπό ὁ περί Τιμάρ - Χον αἰτία ἐφίστημι φέρω ἐπί ὁ κατηγο - ἀντίμοιρος καί Φίλιππος καί Φωκεύς . καί · παρέρχομαι - ὁ εἰς ὁ ἐκκλησία , ἀνήρ Ἀθηναῖος , ὁ μέν στέφανος δέχομαι , καί ὁ ἑξῆς .
alexander-rhetoric.de-figuris 1.16
Ἀποσιώπησίς ἐστι λόγος ἐπιτείνων τὸ παρασιωπώ - μενον , ἢ παραλείπων τὸ γινωσκόμενον , ἢ σιωπῶν τὸ αἰσχρόν . ἐπιτείνει μὲν οὖν τὸ παρασιωπώμενον , ὡς Δη - μοσθένης , ᾧ μήτηρ μὲν ὑπῆρχε πολῖτις , πατὴρ δὲ οὐκ ἐρῶ πόθεν . οὐδὲν γὰρ πλεῖον τῶν ἀναγκαίων αὐτὸν ἐξ ετάσασθαι . παραλείπει δὲ τὸ γινωσκόμενον οὕτως , καὶ πάλιν , τοσαῦτα , ὦ Ἀθη - ναῖοι , ὅσα ὀκνήσαιμ’ ἂν εἰπεῖν · παντὶ γὰρ δῆ - λον , ὅτι τὸ πρῶτον μὲν ἀηδές τι παραλείπει , εἶτα εἰδι - κώτερον ὅτι ἀτιμίαν εἰπεῖν βούλεται ἤ τι τοιοῦτον . σιωπᾷ δὲ τὸ αἰσχρὸν Εὐριπίδης , ἣ πόσιν ἀπείρῳ περιβάλλουσ᾿ ὑφάσματι ἔκτεινεν , ὧν δ᾿ ἕκατι παρθένον λέγειν οὐ καλόν .
Lemmas: ἀποσιώπησις εἰμί λόγος ἐπιτείνω ὁ παρασιωπῶ - μένω , ἢ παραλείπω ὁ γιγνώσκω , ἢ σιωπή ὁ αἰσχρός . ἐπιτείνω μέν οὖν ὁ παρασιωπάω , ὡς δη - μοσθένης , ὅς μήτηρ μέν ὑπάρχω πολίτης , πατήρ δέ οὐ εἴρω πόθεν . οὐδείς γάρ πλείων ὁ ἀναγκαῖος αὐτός ἐκ τάσσω . παραλείπω δέ ὁ γιγνώσκω οὕτως , καί πάλιν , τοσοῦτος , εἰμί Άθης - νάω , ὅσος ὀκνέω εἄν εἶπον · πᾶς γάρ δῆ - λος , ὅτι ὁ πρῶτος μέν ἀηδής τίς παραλείπω , εἶτα ἀνάκλεις - κῶος ὅτι ἀτιμία εἶπον βούλομαι ἤ τίς τοιοῦτος . σιωπάω δέ ὁ αἰσχρός Εὐριπίδης , ὅς πόσις ἤπειρος περιβάλλω ὕφασμα κτείνω , ὅς δέ ἕκητι παρθένος λέγω οὖον καλός .
alexander-rhetoric.de-figuris 1.17
Ἐπιτροχασμός ἐστι προσκείμενον σχῆμα τῷ τε συν - αθροισμῷ καὶ τῇ ἐπιμονῇ , διαφέρει δὲ ἐκείνων , ὅτι τὰ πολὺ διεστηκότα συνάγει καὶ ἀξιοπιστίας ἕνεκα λέγεται , ὡς ἔχει τὸ Δημοσθενικόν , ἀλλʼ ἐφʼ Ἑλλήσποντον οἴχεται , πρότερον ἧκεν ἐπʼ Ἀμβρακίαν , Ἦλιν ἔχει τη λικύτην πόλιν ἐν Πελοποννήσῳ , Με - γάροις ἐπεβούλευσε πρώην .
Lemmas: ἐπιτροχασμός εἰμί πρόσκειμαι σχῆμα ὁ τε σῦς - ἀθροισμός καί ὁ ἐπιμονή , διαφέρω δέ ἐκεῖνος , ὅτι ὁ πολύς διΐστημι συνάγω καί ἀξιοπιστία ἕνεκα λέγω , ὡς ἔχω ὁ Δημοσθενικός , ἀλλά ἐπί Ἑλλήσποντος οἴχομαι , πρότερος ἵημι ἐπί Ἀμβρακία , Ἦλις ἔχω ὅς λικυος πόλις ἐν Πελοπόννησος , ἐγώ - γάρος ἐπιβουλεύω πρώην .
alexander-rhetoric.de-figuris 1.18
Εἰρωνεία δέ ἐστι λόγος προσποιούμενος τὸ ἐναντίον λέγειν , ὡς ἐπὶ τῆς Μηδείας Εὐριπίδης , τοιγάρ με πολλαῖς μακαρίαν ‘Ελληνίδων ἔθηκας ἀντὶ τῶνδε , θαυμαστὸν δέ σε ἔχω πόσιν καὶ σεμνὸν ἡ τάλαιν’ ἐγώ , καὶ τὰ ἑξῆς . καὶ ὡς ὁ Δημοσθένης , δῆλον γάρ , ὅτι σὺμὲν ἀλγεῖς ἐπὶ τοῖς τῶν Θηβαίων ἀτυχήμα - σιν , κτήματα ἔχων ἐν τῇ Βοιωτίᾳ , ἐγὼ δὲ χαίρω , ὃς εὐθὺς ἐξῃτούμην ὑπὸ τοῦ ταῦτα πεποιηκότος . εἴδη δὲ τῆς εἰρωνείας τέτταρα , ἀστεϊ - σμός , μυκτηρισμός , σαρκασμός , χλευασμός .
Lemmas: Εἰρωνεία δέ εἰμί λόγος προσποιέω ὁ ἐναντίος λέγω , ὡς ἐπί ὁ Μήδεια Εὐριπίδης , τοιγάρ ἐγώ πολύς μακάριος Ελληνίδης τίθημι ἀντί ὅδε , θαυμαστός δέ σύ ἔχω πόσις καί σεμνός ὁ τάλας ἐγώ , καί ὁ ἑξῆς . καί ὡς ὁ Δημοσθένης , δῆλος γάρ , ὅτι σὺμὲν ἀλγέω ἐπί ὁ ὁ Θηβαῖος ἀτύχημα - βρόχος , κτῆμα ἔχω ἐν ὁ Βοιωτία , ἐγώ δέ χαίρω , ὅς εὐθύς ἐξαιτέω ὑπό ὁ οὗτος ποιέω . εἶδος δέ ὁ εἰρωνεία τέσσαρες , Ἄστυ - σμός , μυκτηρισμός , σαρκασμός , χλευασμός .
alexander-rhetoric.de-figuris 1.19
Παράλειψις δέ ἐστιν , ὅταν δοκοῦντές τι παραλιπεῖν μηδὲν ἧττον λέγωμεν αὐτό , ὡς Δημοσθένης , ἀλλὰ τί ἐχρῆν με ποιεῖν , ἤδη γὰρ σὲ ἐρωτῶ , πάντα ταῦτα ἀφείς , Ἀμφίπολιν , Πύδναν , Ποτί - δαιαν , οὐδενὸς τούτων μέμνημαι , Σέρριον δὲ καὶ Δορίσκον καὶ τὴν Πεπαρήθου πόρθη - σιν οὐδʼ εἰ γέγονεν οἶδα , καὶ πάλιν , ὅσα μὲν οὖν τοὺς χορευτὰς ἐναντιούμ ενος ἡμῖν ἀφεθναι τῆς στρατείας ἠνώχλησε , καὶ προβαλλόμενος καὶ χειροτονῶν αὑτὸν εἰς Διονύσια ἐπιμελη - τήν , ἐάσω , καὶ πάλιν , τὴν μὲν ἀσέλγειαν καὶ τὴν ὕβριν Μειδίου καὶ τὰ λοιπὰ ἄπειρα ὄντα κακὰ ἐάσω . καὶ οὔτε τόδε λέγω οὔτε τόδε , οὐδʼ ὡς ἠδίκησεν τὴν πόλιν οὗτος . καὶ πάλιν , οὔτε γὰρ τοὺς Ἑρμᾶς , οὓς ἐλωβήσατο , λέξω , οὔθ᾿ ὡς ηὐτομόλησεν εἰς Σικελίαν , ἀλλʼ ἔστω τού - των ἀμνηστεία μυρίων ὄντων .
Lemmas: παράλειψις δέ εἰμί , ὅταν δοκέω τίς παραλείπω μηδείς κακός λέγω αὐτός , ὡς Δημοσθένης , ἀλλά τίς χρή ἐγώ ποιέω , ἤδη γάρ σύ ἐρωτάω , πᾶς οὗτος ἀφίημι , Ἀμφίπολις , Πύδνα , πρός - δάϊς , οὐδείς οὗτος μιμνήσκω , Σέρριον δέ καί Δορίσκος καί ὁ Πεπάρηθος πορθέω - βρόχος οὐδέ εἰμί γίγνομαι οἶδα , καί πάλιν , ὅσος μέν οὖν ὁ χορευτής ἐναντιόομαι εἷς ἐγώ ἀφίημι ὁ στρατεία ἀνοχλέω , καί προβάλλω καί χειροτονέω ἑαυτοῦ εἰς Διονύσια ἐπιμελής - ὁ , ἐάω , καί πάλιν , ὁ μέν ἀσέλγεια καί ὁ ὕβρις Μειδίας καί ὁ λοιπάς ἤπειρος εἰμί κακός ἐάω . καί οὔτε ὅδε λέγω οὔτε ὅδε , οὐδέ ὡς ἀδικέω ὁ πόλις οὗτος . καί πάλιν , οὔτε γάρ ὁ Ἑρμῆς , ὅς λωβάομαι , λέγω , οὔτε ὡς αὐτομολέω εἰς Σικελία , ἀλλά ἵστημι ὅς - ὁ αμνηστία μυρίος εἰμί .
alexander-rhetoric.de-figuris 1.20
Ἀποστροφὴ δʼ ἐστίν , ὅταν πρόσωπον ἕτερον ἀνθ᾿ ἑτέρου αἰτιώμεθα , ἤτοι πραΰνειν , ἢ ἐποτρύνειν ἐθέλον - τες , ὡς ὁ ποιητής . Ἀτρείδη νῦν δή σε ἄναξ ἐθέλουσιν Ἀχαιοὶ πᾶσιν ἐλέγχιστον θέμεναι μερόπεσσι βροτοῖσιν . οὐδέ τι ἐκτελέουσιν ὑπόσχεσιν , ἥνπερ ὑπέσταν · ἐπεὶ γὰρ ἀπότομον ἦν λέγειν , Ἀχαιοί , ἄδικοί ἐστε , πρὸς τὸν βασιλέα οὐκ ἐθέλοντες ἐκτελεῖν αὐτῷ τὰς ὑπο - σχέσεις , μετεσχημάτισε τὸν λόγον πρὸς αὐτὸν τὸν Ἀγα - μέμνονα · γίνεται δὲ ἡ ἀποστροφὴ καὶ ὅταν ἄλλων μνη - μονεύοντες , ὡς δυναμένων ταὐτὰ ποιῆσαι τούτοις , περὶ ὧν ἂν ποιησώμεθα τὸν λόγον , μὴ πεποιηκότων δέ , εἶτα διʼ αὐτῶν καὶ καθαπτώμεθα τῶν ἀντιδίκων , ὡς Δημο - σθένης τὰ ὑπὸ Μειδίου γεγονότα βουλόμενος διαβάλ - λειν διαβάλλει τὰ περὶ Ἰφικράτην , καίτοι φασὶν Ἰφι κράτην ποτὲ ἐκ ἐκεῖνον Διοκλεῖ τῷ Πιτθεῖ τὰ μάλιστα ἐλθεῖν εἰς ἔχθραν , καὶ ἔτι πρὸς τούτῳ συμβῆναι , Τισίαν τὸν ἀδελφὸν τὸν Ἰφικράτους ἀντιχορ ηγῆσαι τῷ Διοκλεῖ · ἀλλʼ ὅμως πολλοὺς ἔχων Ἰφικράτης καὶ τὰ ἑξῆς , οὐκ ἐβάδιζεν ἐπὶ τὰς τῶν χρυσοχόων οἰκίας νύκτωρ , οὐδὲ κατερρήγνυ τὰ κατεσκευ ασμέ - να ἱμάτια ἐς τὴν ἑορτὴν καὶ τὰ ἑξῆς .
Lemmas: ἀποστροφή δέ εἰμί , ὅταν πρόσωπον ἕτερος ἀντί ἕτερος αἰτιάομαι , ἤτοι πραΰνω , ἢ ἐποτρύνω ἐθέλω - αἱρέω , ὡς ὁ ποιητής . Ἀτρείδης νῦν δή σύ ἄναξ ἐθέλω Ἀχαιός πᾶς ἐλεγχής θέω μέροψ βροτός . οὐδέ τίς ἐκτελέω ὑπόσχεσις , ὅσπερ ὑφίστημι · ἐπεί γάρ ἀπότομος εἰμί λέγω , Ἀχαιός , ἄδικος εἰμί , πρός ὁ βασιλεύς οὐ ἐθέλω ἐκτελέω αὐτός ὁ ὑπο - σχέσις , μετασχηματίζω ὁ λόγος πρός αὐτός ὁ ἀγα - Μέμνων · γίγνομαι δέ ὁ ἀποστροφή καί ὅταν ἄλλος μνη - μονευειμι , ὡς δύναμαι αὐτός ποιέω οὗτος , περί ὅς εἄν ποιέω ὁ λόγος , μή ποιέω δέ , εἶτα διά αὐτός καί καθάπτω ὁ ἀντίδικος , ὡς δήμος - Σθένης ὁ ὑπό Μειδίας γίγνομαι βούλομαι διαβάλλω - Λέιν διαβάλλω ὁ περί Ἰφικράτης , καίτοι φημί ἶφι κράτης ποτέ ἐκ ἐκεῖνος Διοκλῆς ὁ Πιτθεύς ὁ μάλιστα ἔρχομαι εἰς ἔχθρα , καί ἔτι πρός οὗτος συμβαίνω , Τισίας ὁ ἀδελφός ὁ Ἰφικράτης ἀντιχορ ἡγέομαι ὁ Διοκλῆς · ἀλλά ὅμως πολύς ἔχω Ἰφικράτης καί ὁ ἑξῆς , οὐ βαδίζω ἐπί ὁ ὁ χρυσοχόος οἰκίον νύκτωρ , οὐδέ καταρρήγνυμι ὁ κατασκευάζω ᾀσμός - νάω ἱμάτιον εἰς ὁ ἑορτή καί ὁ ἑξῆς .
alexander-rhetoric.de-figuris 1.21
Διαπόρησις δʼ ἐστίν , ὅταν περὶ ἑνὸς πράγματος δύο ἢ καὶ πλείονας ἐννοίας ἔχωμεν , ἢ καὶ προσποιώμεθα μὴ οὔσας ἔχειν , εἴγε ἀποροῦμεν καὶ μὴ ἐφιστῶμεν ἐπʼ οὐ - ταῖς , ὡς ἔχει τὸ τοιοῦτον , εἴτετινὸς εἰπόντος , εἴτε αὐτὸς συνιείς , οὐκ ἔχω εἰπεῖν , ὅτι δὲ κωτη - ρία μόνη γίνοιτο ἂν αὐ τῷ ἡ ἡμετέρα , εἴτε χρὴ φιλανθρωπίαν αὐτὴν λέγειν , εἴθ᾿ ὅ τι δή ποτε ἄλλο , [ οὐκ ἔχει . ]
Lemmas: διαπόρησις δέ εἰμί , ὅταν περί εἷς πρᾶγμα δύο ἢ καί πλείων ἔννοια ἔχω , ἢ καί προσποιέω μή εἰμί ἔχω , εἰ ἀπορέω καί μή ἐφίστημι ἐπί οὖον - ὁ , ὡς ἔχω ὁ τοιοῦτος , ἔρχομαι εἶπον , εἴτε αὐτός συνίημι , οὐ ἔχω εἶπον , ὅτι δέ Κωτή - Ῥίον μόνος γίγνομαι εἄν αὖος ὁ ὁ ἡμέτερος , εἴτε χρή φιλανθρωπία αὐτός λέγω , ἔτι ὅς τίς δή ποτός ἄλλος , [ οὐ ἔχω . ]
alexander-rhetoric.de-figuris 1.22
Ἐρώτημά ἐστι , πρὸς ὃ ἀνάγκη ἀποκρίνασθαι κατʼ ἀπόφασιν ἢ κατάφασιν οὕτω , ναὶ ἢ οὔ , οἷον ἐξῆλθες ἐπὶ τὴν μάχην ἢ οὔ ; καὶ ὡς Δημοσθένης , πότερον ταῦτα ποιῶν ἔλυε τὴν εἰρήνην ἢ οὔ ; ἀνάγκη γὰρ καὶ πρὸς τοῦτο ἢ ναὶ ἢ οὒ ἀποκρίνασθαι .
Lemmas: ἐρώτημα εἰμί , πρός ὅς ἀνάγκη ἀποκρίνω κατά ἀπόφασις ἢ κατάφασις οὗτος , ναί ἢ οὖον , οἷος ἐξέρχομαι ἐπί ὁ μάχη ἢ οὖον ; καί ὡς Δημοσθένης , πότερος οὗτος ποιέω λύω ὁ εἰρήνη ἢ οὖον ; ἀνάγκη γάρ καί πρός οὗτος ἢ ναί ἢ οὖον ἀποκρίνω .
alexander-rhetoric.de-figuris 1.23
Πύσμα δέ ἐστι , πρὸς ὃ διεξοδικῶς ἀπαντῆσαι δεῖ καὶ διὰ πλειόνων , ὡς ἔχει τὸ τοιοῦτον , ἐμὲ δέ , ὦ τρι - ταγωνιστά , τὸ τίνος φρόνημα λαβόντα τού - τοις συμβουλεύειν ἔδει ; ἐνταῦθα γὰρ οὐκ ἔστιν ἀποκρίνασθαι ναὶ ἢ οὔ , ἀλλὰ διὰ πλειόνων ἀνάγκη ἀπαντᾶν τῷ τοιοῦτον ἐροῦντι .
Lemmas: πύσμα δέ εἰμί , πρός ὅς διεξοδικός ἀπαντάω δεῖ καί διά πλείων , ὡς ἔχω ὁ τοιοῦτος , ἐγώ δέ , εἰμί τρι - ταγωνιστά , ὁ τίς φρόνημα λαμβάνω ὅς - ὁ συμβουλεύω ἐσθίω ; ἐνταῦθα γάρ οὐ εἰμί ἀποκρίνω ναί ἢ οὖον , ἀλλά διά πλείων ἀνάγκη ἀπαντάω ὁ τοιοῦτος λέγω .
alexander-rhetoric.de-figuris 1.24
Διατύπωσις δʼ ἄῤ ἐστίν , ὅταν ἄμα προσώπων καὶ πραγμάτων παρασυναγωγὴν ποιησάμενοι μὴ τοὺς λό - γους μόνον , ἀλλὰ καὶ τὰ ἐναργήματα καὶ τὰ πάθη καὶ τὰ εἴδη διατυπώμεθα , ὡς ὁ Αἰσχίνης , γίνεσθέ μοι μικρὸν χρόνον τὴν διάνοιαν , μὴ ἐν τῷ δικα - στηρίῳ , ἀλλʼ ἐν τῷ θεάτρῳ . καὶ νομίσατε ὁρᾶν προσιόντα τὸν κήρυκα , καὶ τὴν ἐκ τοῦ ψη - φίσματος ἀνάρρησιν μέλλουσαν γίν εσθαι , καὶ τὰ ἑξῆς . καὶ ὥς φησι Δημοσθένης , ὅτε γὰρ εἰς Δελφοὺς ἐπορευόμεθα , ἦν ὁρᾶν ταῦταπάντα , οἰκ ίας κατεσκαμμένας , τείχη περιῃρημένα , γύναια καὶ παιδάρια ὀλίγα καὶ ἄθλια καὶ πρεσβύτας οἰκτρούς .
Lemmas: διατύπωσις δέ ἄρα εἰμί , ὅταν ἄμη πρόσωπον καί πρᾶγμα παρασυναγωγή ποιέω μή ὁ λό - πέλαγος μόνος , ἀλλά καί ὁ ἐνάργημα καί ὁ πάθος καί ὁ εἶδος διατυπόω , ὡς ὁ Αἰσχίνης , γίγνομαι ἐγώ μικρός χρόνος ὁ διάνοια , μή ἐν ὁ δίκη - στήριον , ἀλλά ἐν ὁ θέατρον . καί νομίζω ὁράω πρόσειμι ὁ κῆρυξ , καί ὁ ἐκ ὁ ψάω - φίσματος ἀνάρρησις μέλλω γίν ἵημι , καί ὁ ἑξῆς . καί ὅς φημί Δημοσθένης , ὅτε γάρ εἰς Δελφοί πορεύω , εἰμί ὁράω ταῦταπάντα , οἰκ κερατέα κατασκάπτω , τεῖχος περιλέγω , γύναιον καί παιδάριον ὀλίγος καί ἄθλιος καί πρεσβύτης οἰκτρός .
alexander-rhetoric.de-figuris 1.25
Ἀντεισαγωγὴ γίνεται , ὅταν ἕτερον ἀνθʼ ἑτέρου ἀντι - τιθῶμεν , ἀντὶ ἀγαθοῦ κακὸν ἢ ἀντὶ κακοῦ ἀγαθόν , οἷον οἰκτρὸν πατρὶ καὶ μητρὶ παίδων στερηθῆναι , καὶ ἐρήμοις εἶναι τῶν ἀναγκαιοτάτων γηρο - τρόφων · σεμνὸν δὲ αὐτοῖς τιμὴν καὶ μνήμην τέκνων καταλειπομένην ἐφορᾶν , καὶ πάλιν , ἡδὺ τὸ ζῆν , ἀλλὰ τόγε ὑπὲρ πατρίδος ἀποθα - νεῖν δόξαν αἰώνιον παρασκευάζει .
Lemmas: ἀντεισαγωγή γίγνομαι , ὅταν ἕτερος ἀντί ἕτερος ἀντι - τίθημι , ἀντί ἀγαθός κακός ἢ ἀντί κακός ἀγαθός , οἷος οἰκτρός πατήρ καί μήτηρ παῖς στερέω , καί ἐρῆμος εἰμί ὁ ἀναγκαῖος γηρόω - Τρόφων · σεμνός δέ αὐτός τιμή καί μνήμη τέκνον καταλείπω ἐφοράω , καί πάλιν , ἡδύς ὁ ζῶ , ἀλλά τόγε ὑπέρ πατρίς ἀποθα - νέος δόξα αἰώνιος παρασκευάζω .
alexander-rhetoric.de-figuris 1.26
Διασυρμὸς δʼ ἐστίν , ἐπειδὰν λέγωμεν ἀξιοπίστως διασύροντες , ὡς Ὑπερίδης ἐπὶ Δημοσθένους , καὶ συ - κοφαντεῖς τὴν βουλὴν προκλήσεις προτιθ εὶς καὶ ἐρωτῶν ἐν ταῖς προκλήσεσιν , πόθεν ἔλα - βες τὸ χρυσίον , καὶ τίς ἦν σοι ὁ δούς , καὶ πῶς ; τελευταῖον δʼ ἴσως ἐρωτήσεις καὶ εἰ ἐχρήσω τῷ χρυσίῳ ὥσπερ τραπεζιτικὸν λόγον παρὰ τῆς βουλῆς ἀπαιτῶν , καὶ ὁ αὐτὸς ἐπὶ τῆς Φρύνης , τίς γάρ ἐστιν αἰτία αὕτη , εἰ Ταντάλῳ ὑπὲρ τῆς κεφαλῆς λίθος κρέμαται . καὶ ὡς Αἰσχίνης , οὐ μέμνησθε αὐτοῦ τὰ ἀπίθανα καὶ μιαρὰ ῥή - ματα , ἃ πῶς ποτε ὑμεῖς , σιδήριοι , ἐκαρτε - ρεῖτε ἀκροώμενοι , ὅτε ἔφη παρελθών , ἀμπε - λουργοῦσί τινες τὴν πόλιν , καὶ τὰ ἑξῆς , καὶ ὡς Δημοσθένης πρὸς αὐτὰ ταῦτα , πάνυ γὰρ κατὰ τοῦτο χείρω γέγονε τὰ τῶν Ἑλλήνων πράγματα , εἰ τουτὶ τὸ ῥῆμα , ἀλλὰ μὴ τουτὶ διεξῆλθον ἐγώ , ἢ δευρὶ τὴν χεῖρα ἀλλὰ μὴ δευρὶ μετήγαγον .
Lemmas: διασυρμός δέ εἰμί , ἐπειδάν λέγω ἀξιόπιστος διασύρω , ὡς Ὑπερίδης ἐπί Δημοσθένης , καί σῦς - κοφαντεῖς ὁ βουλή πρόκλησις προτίθημι είς καί ἐρωτάω ἐν ὁ πρόκλησις , πόθεν ἐλαύνω - Βές ὁ χρυσίον , καί τίς εἰμί σύ ὁ δίδωμι , καί πῶς ; τελευταῖος δέ ἴσως ἐρωτάω καί εἰμί χράω ὁ χρυσίον ὥσπερ τραπεζιτικός λόγος παρά ὁ βουλή ἀπαιτέω , καί ὁ αὐτός ἐπί ὁ Φρύνη , τίς γάρ εἰμί αἰτία οὗτος , εἰμί Τάνταλος ὑπέρ ὁ κεφαλή λίθος κρεμάννυμι . καί ὡς Αἰσχίνης , οὖον μιμνήσκω αὐτός ὁ ἀπίθανος καί μιαρός ῥέω - μάτη , ὁ πῶς ποτός σύ , σιδήριος , καρτός - ῥέω ἀκροάομαι , ὅτε φημί παρέρχομαι , Άμπε - λουργους τις ὁ πόλις , καί ὁ ἑξῆς , καί ὡς Δημοσθένης πρός αὐτός οὗτος , πάνυ γάρ κατά οὗτος χείρων γίγνομαι ὁ ὁ Ἕλλην πρᾶγμα , εἰμί οὗτος ὁ ῥῆμα , ἀλλά μή οὗτος διεξέρχομαι ἐγώ , ἢ δεῦρο ὁ χείρ ἀλλά μή δεῦρο μετάγω .
alexander-rhetoric.de-figuris 1.27
Μετάστασις δʼ ἐστίν , ὅταν ἀφʼ ἑαυτῶν μεθιστῶ - μεν τὴν αἰτίαν ἐφʼ ἕτερον ἔξω τοῦ πράγματος ὄντα , ὡς Δημοσθένης , τοῦ γὰρ Φωκικοῦ συστάντος πο - λέμου , οὐ διʼ ἐμέ · οὐ γὰρ ἔγωγε τότε ἐπολι - τευόμην , ἢ ἐπὶ τοὺς ἀκούοντας , ἐγὼ γὰρ τοῦ μὲν εἰπεῖν κύριος ἤμην , ἡμεῖς δὲ τοῦ ψηφίσα - σθαι τὰ ῥηθέντα , ἢ τὸν ἀντίδικον εἰς αἰτίαν καθι - στῶμεν , ἐξ ὧν αὐτὸς ἡμῖν ἐγκαλεῖ , ὡς πάλιν Δημοσθέ - νης , εἶτ᾿ ὦ τί εἰπών σέ τις ὀρθῶς προσείποι ; ἔστιν ὅπου σὺ παρὼν τηλικαύτην πρᾶξιν καὶ συμμαχίαν , ἡλίκην διεξῄεις , ὁρῶν ἀφαιρού - μενόν με τῆς πόλεως ἠγανάκτησας ; καὶ τὰ ἑξῆς .
Lemmas: μετάστασις δέ εἰμί , ὅταν ἀπό ἑαυτοῦ μεθίστημι - μέν ὁ αἴτιος ἐπί ἕτερος ἔξω ὁ πρᾶγμα εἰμί , ὡς Δημοσθένης , ὁ γάρ Φωκικός συνίστημι ἀπό - Λεμού , οὖον διά ἐγώ · οὖον γάρ ἔγωγε τότε πόλις - τεύχω , ἢ ἐπί ὁ ἀκούω , ἐγώ γάρ ὁ μέν εἶπον κύριος εἰμί , ἐγώ δέ ὁ ψηφίζω - ἕπομαι ὁ εἴρω , ἢ ὁ ἀντίδικος εἰς αἴτιος καθι - ἵστημι , ἐκ ὅς αὐτός ἐγώ ἐγκαλέω , ὡς πάλιν δημόω - Νέος , εἶτα εἰμί τίς εἶπον σός τις ὀρθῶς προσεῖπον ; εἰμί ὅπου σύ πάρειμι τηλικόσδε πρᾶξις καί συμμαχία , ἡλίκος διέξειμι , ὁράω ἀφαιρέω - Μενόν ἐγώ ὁ πόλις ἀγανακτέω ; καί ὁ ἑξῆς .
alexander-rhetoric.de-figuris 2.2
Τοῦτο τὸ σχῆμα ὁ μὲν Καρκῖνος παλιλλογίαν καλεῖ , ἔνιοι δὲ ἀναδίπλωσιν , οἱ δὲ ἐπανάληψιν , φαίνεται δὲ ὅτε μὲν ῥῆμα ἐπαλλήλως ἐντιθέντων ἡμῶν , ὡς ἔχει τὸ τοιοῦτον , μιαρὸν μιαρὸν θηρίον , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , καὶ πάλιν ὡς Ξενοφῶν ὠγκωμένῳ ἐπὶ γένει , πεφυσημένῳ δʼ ἐπὶ πλούτῳ , διατε - θρυμμένῳ δὲ ὑπὸ πολλῶν ἀνθρώπων .
Lemmas: οὗτος ὁ σχῆμα ὁ μέν καρκῖνος παλιλλογία καλέω , ἔνιοι δέ ἀναδίπλωσις , ὁ δέ ἐπανάληψις , φαίνω δέ ὅτε μέν ῥῆμα ἐπάλληλος ἐντίθημι ἐγώ , ὡς ἔχω ὁ τοιοῦτος , μιαρός μιαρός θηρίον , εἰμί ἀνήρ Ἀθηναῖος , καί πάλιν ὡς Ξενοφῶν ὀγκόω ἐπί γένος , φυσάω δέ ἐπί πλοῦτος , διάω - θρύπτω δέ ὑπό πολύς ἄνθρωπος .
alexander-rhetoric.de-figuris 2.3
Γίνεται δὲ ἡ ἐπαναφορὰ ποτὲ μὲν ἐπὶ τῶν ἡγουμέ - νων κώλων , ὡς ἔχει τὰ προειρημένα , ποτὲ δὲ ἐπὶ τῶν ἐξῆς ὡς ἔχει τὸ Δημοσθενικόν , ἐδίδασκες γράμ - ματα , ἐγὼ δὲ ἐφοίτων · ἐτέλεις , ἐγὼ δʼ ἐτε - λούμην . πεποίηκε δὲ Δημοσθένης καὶ διπλῆν ἐπανα - φορὰν ἐπί τε τῶν προηγουμένων κώλων τὸ αὐτὸ μόριον λαμβάνων καὶ ἐπὶ τῶν ἑπομένων ἐν τούτοις , μέχρι τούτου φίλος ὠνομάζετο Λασθένης ιλίπ - που , ἕως προὔδωκεν Ὄλυνθον · μέχρι τούτου Εὔδικος καὶ Σιμὸς ὁ Λαρισσαῖος , ἕως τὴν Θετταλίαν ὑπὸ Φιλίππῳ ἐποίησαν · τῶν μὲν γὰρ πρώτων κώλων τὸ μ έχρι ἄρχει μόριον , τῶν δὲ δευτέ - ρων τὸ ἕως .
Lemmas: γίγνομαι δέ ὁ ἐπαναφορά ποτέ μέν ἐπί ὁ άγω - νάω κῶλον , ὡς ἔχω ὁ προερέω , ποτέ δέ ἐπί ὁ ἑξῆς ὡς ἔχω ὁ Δημοσθενικός , διδάσκω γραμ - μάτη , ἐγώ δέ φοιτάω · τελέω , ἐγώ δέ ἵημι - λούω . ποιέω δέ Δημοσθένης καί διπλόος Πάν - φορά ἐπί τε ὁ προηγούμενος κῶλον ὁ αὐτός μόριον λαμβάνω καί ἐπί ὁ ἕπομαι ἐν οὗτος , μέχρι οὗτος φίλος ὀνομάζω Λασθένης ιλίπ - ποῦ , ἠώς προδίδωμι Ὄλυνθος · μέχρι οὗτος Εὔδικος καί Σιμός ὁ Λαρισσαῖος , ἠώς ὁ Θεσσαλία ὑπό Φίλιππος ποιέω · ὁ μέν γάρ πρῶτος κῶλον ὁ μ έχρι ἄρχω μόριον , ὁ δέ δεῦρο - ῥόος ὁ ἠώς .
alexander-rhetoric.de-figuris 2.4
Ἀντιστροφὴ δʼ ἐστὶν τὸ ἐναντίον τῆς ἐπαναφορᾶς · ὡς γὰρ ἐκείνη ἀπὸ τῶν αὐτῶν ἄρχεται , οὕτως αὕτη εἰς τὸ αὐτὸ λήγει , διὸ καὶ ταύτην ἔχει τὴν προσηγορίαν ἀντι - στρέφουσα τὴν ἐπαναφοράν . παράδειγμα δὲ τοῦ σχήμα - τος , λέγεταίρι τῶν ὑμῖν συμφερόντων , ἄφρ - νος Αἰσχίνης · ἀντέκρουσέ τι καὶ γέγονεν , οἷον οὐκ ἔδει , πάρ εστιν Αἰσχίνης , καὶ τὸ [ αὐτὸ ] Αἰσχίνου , ὅστις δʼ ἐν τῷ συλλόγῳ τὴν ψῆφον αἰτεῖ , ὅρκον αἰτεῖ , νόμον αἰτεῖ , δημοκρατίαν αἰτεῖ .
Lemmas: ἀντιστροφή δέ εἰμί ὁ ἐναντίος ὁ ἐπαναφορά · ὡς γάρ ἐκεῖνος ἀπό ὁ αὐτός ἄρχω , οὕτως οὗτος εἰς ὁ αὐτός λήγω , διό καί οὗτος ἔχω ὁ προσηγορία ἀντι - στρέφω ὁ ἐπαναφορά . παράδειγμα δέ ὁ σχήμα - ὅς , λέγεταίρι ὁ σύ συμφέρω , ἄφρος - Μύκονος Αἰσχίνης · ἀντικρούω τίς καί γίγνομαι , οἷος οὐ ἐσθίω , παρά εἰμί Αἰσχίνης , καί ὁ [ αὐτός ] Αἰσχίνης , ὅστις δέ ἐν ὁ σύλλογος ὁ ψῆφος αἰτέω , Ὅρκος αἰτέω , νόμος αἰτέω , δημοκρατία αἰτέω .
alexander-rhetoric.de-figuris 2.5
Τοῦτο τὸ σχῆμα μικτόν ἐστιν ἐκ τῆς ἀναφορᾶς καὶ τῆς ἀντιστροφῆς , διὸ καὶ οὕτω κέκληται · καὶ γὰρ ἐν ἀρχῇ τῶν κώλων καὶ ἐπὶ τελευτῆς τὴν αὐτὴν ἔχει λέξιν , ὡς Αἰσχίνης , ἐπὶ σαυτὸν καλεῖς , ἐπὶ τοὺς νόμους καλεῖς , ἐπὶ τὴν δημοκρατίαν καλεῖς .
Lemmas: οὗτος ὁ σχῆμα μικτός εἰμί ἐκ ὁ ἀναφορά καί ὁ ἀντιστροφή , διό καί οὗτος καλέω · καί γάρ ἐν ἀρχή ὁ κῶλον καί ἐπί τελευτή ὁ αὐτός ἔχω λέξις , ὡς Αἰσχίνης , ἐπί σαυτοῦ καλέω , ἐπί ὁ νόμος καλέω , ἐπί ὁ δημοκρατία καλέω .
alexander-rhetoric.de-figuris 2.6
Συνωνυμία δέ ἐστιν , ὅταν τῷ χαρακτῆρι διαφόροις ὀνόμασι , τῇ δυνάμει δὲ τὸ αὐτὸ δηλοῦσι χρώμεθα πλείο - σιν , ἓν μὲν καὶ τὸ αὐτὸ βουλόμενοι δηλοῦν , ὡς καὶ Δη - μοσθένης , καὶ γινώσκεται μὲν ὑπὸ τῶν Περιν - θίων καὶ Βυζαντίων , οὐκ ἀγνοεῖται δὲ ὑπὸ Θετταλῶν δεσπόζειν , ἀλλʼ οὐχ ἡγεῖσθαι τῶν συμμάχων προαιρούμενος , ὑποπτεύεται δὲ ὑπὸ Θηβαίων .
Lemmas: συνωνυμία δέ εἰμί , ὅταν ὁ χαρακτήρ διάφορος ὄνομα , ὁ δύναμις δέ ὁ αὐτός δηλόω χράω Πλειός - βρόχος , εἷς μέν καί ὁ αὐτός βούλομαι δηλόω , ὡς καί δη - μοσθένης , καί γιγνώσκω μέν ὑπό ὁ Περίν - Θίων καί Βυζάντιος , οὐ ἀγνοέω δέ ὑπό Θεσσαλός δεσπόζω , ἀλλά οὐ ἡγέομαι ὁ σύμμαχος προαιρέω , ὑποπτεύω δέ ὑπό Θηβαῖος .
alexander-rhetoric.de-figuris 2.7
Ἐπάνοδος δέ ἐστιν , ὅταν δύο ὀνόματα διάφορα προ - τιθέντες μήπω τοῦ νοῦ πέρας ἔχοντος , ἐπανίωμεν ἐπὶ τὰ προκείμενα καὶ τὸ λεῖπον τῷ νῷ προσαποδιδῶμεν , ὡς ὁ Δημοσθένης , ὁρῶν δὲ ταῦτα ὁ δῆμος ὁ τῶν Ὠρειτῶν ἀντὶ τοῦ τῷ μὲν βοηθεῖν , τοὺς δὲ ἀποτυμπανίσαι τοῖς μὲν οὐκ ὠργίζετο , τὸν δὲ ἐπιτήδειον ἔφη ταῦτα πάσχειν , καὶ ὡς ὁ Φί - λιππος , ἐν ἀργίᾳ καὶ δυσθυμίᾳ μὲν ἐπὶ τῶν στρατηγῶν ὁ δῆμος οἷς ἐνέτυχεν , καὶ θελῆσαι προδιδόναι φάσκων δυσθυμίαν νικωμένων κατὰ τὸν πόλεμον τοῖς πόνοις , οὐ ταῖς μάχαις . κέχρηται δὲ Ὅμηρος καὶ τούτῳ τῷ σχήματι , ποιήσας εὐ - χόμενον τὸν Ἀχιλλέα ὑπὲρ τοῦ Πατρόκλου , τῷ δʼ ἕτερον μὲν ἔδωκε πατήρ , ἕτερον δʼ ἀνένευσε · νηῶν μέντοι ἀπώσασθαι , πόλεμόν τε μάχην τε δῶκε , σόον δʼ ἀνένευσε μάχης ἐξαπονέεσθαι .
Lemmas: Ἐπάνοδος δέ εἰμί , ὅταν δύο ὄνομα διάφορος προ - τίθημι μήπω ὁ νόος πέρας ἔχω , ἐπανίημι ἐπί ὁ πρόκειμαι καί ὁ λείπω ὁ νάω προσαποδίδωμι , ὡς ὁ Δημοσθένης , ὁράω δέ οὗτος ὁ δῆμος ὁ ὁ Ὠρείτης ἀντί ὁ ὁ μέν βοηθέω , ὁ δέ ἀποτυμπανίζω ὁ μέν οὐ ὀργίζω , ὁ δέ ἐπιτήδειος φημί οὗτος πάσχω , καί ὡς ὁ φεῖ - λιππος , ἐν ἀργία καί δυσθυμία μέν ἐπί ὁ στρατηγός ὁ δῆμος ὅς ἐντυγχάνω , καί ἐθέλω προδίδωμι φάσκω δυσθυμία νικάω κατά ὁ πόλεμος ὁ πόνος , οὖον ὁ μάχη . χράομαι δέ Ὅμηρος καί οὗτος ὁ σχῆμα , ποιέω εὕω - χόω ὁ Ἀχιλλεύς ὑπέρ ὁ Πάτροκλος , ὁ δέ ἕτερος μέν δίδωμι πατήρ , ἕτερος δέ ἀνανεύω · ναός μέντοι ἀπωθέω , πόλεμος τε μάχη τε δίδωμι , σῶς δέ ἀνανεύω μάχη ἐξαπονέομαι .
alexander-rhetoric.de-figuris 2.8
Κλῖμαξ δὲ γίνεται , ὅταν ἐπὶ πλεῖον μηκύνοντες τὸ προκείμενον κεφάλαιον καθʼ ἕκαστον κόμμα τὴν αὐτὴν λέξιν τελευτήν τε καὶ ἀρχὴν ποιήσωμεν , ὡς ἔχει τὸ Δημοσθενικόν , καὶ οὐκ εἶπον μὲν ταῦτα , οὐκ ἔγραψα οὐδὲ ἔ ἔγραψαμέν , οὐκ ἐπρέσβευσα δέ · οὐκ ἐπρέσβευσα μέν , οὐκ ἔπεισα δὲ Θη - βαίους . γίνεται δὲ καὶ κατὰ συνωνυμίαν κλῖμαξ , ὡς ἔχει τὸ Ὁμηρικόν , Ἥφαιστος μὲν δῶκε Διῒ Κρονίωνι ἄνακτι · αὐτὰρ ἄρα Ζεὺς δῶκε διακτόρῳ Ἀργειφόντῃ · Ἑρμείας δὲ ἄναξ δῶκε Πέλοπι πληξίππῳ · αὐτὰρ ὁ αὖτε Πέλοψ δῶκ᾿ Ἀτρέϊ ποιμένι λαῶν · καὶ γὰρ Χρονίων καὶ Ζεὺς συνώνυμά πώς ἐστι , καὶ τὸ Ἀργειφόντης καὶ Ἑρμῆς · εἴληφε δὲ τὸ σχῆμα τὸ ὄνομα ἀπὸ τῆς κλίμακος · καὶ γὰρ ἐν ταύτῃ , ἐφʼ ὃν λήγομεν βαθμόν , ἀπʼ ἐκείνου πάλιν ἀρχόμεθα .
Lemmas: Κλῖμαξ δέ γίγνομαι , ὅταν ἐπί πλείων μηκύνω ὁ πρόκειμαι κεφάλαιος κατά ἕκαστος κόμμα ὁ αὐτός λέξις τελευτή τε καί ἀρχή ποιέω , ὡς ἔχω ὁ Δημοσθενικός , καί οὐ εἶπον μέν οὗτος , οὐ γράφω οὐδέ ἔ γράφω , οὐ πρεσβεύω δέ · οὐ πρεσβεύω μέν , οὐ πείθω δέ θην - βαιός . γίγνομαι δέ καί κατά συνωνυμία κλῖμαξ , ὡς ἔχω ὁ Ὁμηρικός , Ἥφαιστος μέν δίδωμι Ζεύς Κρονίων ἄναξ · ἀτάρ ἄρα Ζεύς δίδωμι διάκτορος Ἀργειφόντης · Ἑρμῆς δέ ἄναξ δίδωμι Πέλοψ πλήξιππος · ἀτάρ ὁ αὖτε Πέλοψ δίδωμι Ἀτρεύς ποιμήν λαός · καί γάρ Χρόνιος καί Ζεύς συνώνυμος πως εἰμί , καί ὁ ἀργεϊφόντης καί Ἑρμῆς · λαμβάνω δέ ὁ σχῆμα ὁ ὄνομα ἀπό ὁ κλῖμαξ · καί γάρ ἐν οὗτος , ἐπί ὅς λήγω βαθμός , ἀπό ἐκεῖνος πάλιν ἄρχω .
alexander-rhetoric.de-figuris 2.9
Προσδιασάφησίς ἐστιν , ὅταν ἓν ὄνομα ἐπενεχθῇ πε - πληρωμένῳ λόγῳ , προσδιασαφοῦν πλέον τι , ὡς ἔχει τὸ Ὁμηρικόν , ἀλλʼ οὐκ Ἀτρείδῃ Ἀγαμέμνονι ἥνδανε θυμῷ · τὸ γὰρ θυμῷ ἐπηνέχθη πλήρει τῷ λόγῳ προσδιασα - φοῦν , ὅτι ψυχή ἐστι , περὶ ἣν τὸ τοῦ ἀρέσκειν πάθος γί - νεται · καὶ εἴ τις ἐν πολλῷ λόγῳ λέγοι , ταῦτα ἐννοήσας τῇ ψυχῇ .
Lemmas: προσδιασάφησις εἰμί , ὅταν εἷς ὄνομα ἐπιφέρω μετά - πληρόω λόγος , προσδιασαφέω πλέω τίς , ὡς ἔχω ὁ Ὁμηρικός , ἀλλά οὐ Ἀτρείδης Ἀγαμέμνων ἁνδάνω θυμός · ὁ γάρ θυμός ἐπιφέρω πλήρης ὁ λόγος προσδιασα - φύω , ὅτι ψυχή εἰμί , περί ὅς ὁ ὁ ἀρέσκω πάθος γία - νω · καί εἰμί τις ἐν πολύς λόγος λέγω , οὗτος ἐννοέω ὁ Ψυχή .
alexander-rhetoric.de-figuris 2.10
Ἡ δὲ περίφρασις ἴδιόν μοι δοκεῖ σχῆμα εἶναι τῆς ποιήσεως · πολλὰ γὰρ τὰ περιπεφραγμένα παρʼ ἐκείνοις , οἷον βίη Ἡρακληείη καὶ μένος Ἀλκινόοιο · οὐ μὴν ἀλλὰ τὸ σχῆμά ἐστι τοῦτο εὑρεῖν καὶ παρὰ Δημο - σθένει , ἀλλʼ ἁπλῶς οὕτως ἠτίμωται τῇ ῥύμῃ τῆς ὀργῆς καὶ τῆς ὕβρεως τῆς Μειδίου , γέγονε δὲ ὁ λόγος καὶ ὑψηλότερος καὶ πλείονα ἔμφασιν ἔχων κατὰ τὴν περίφρασιν , ἢ εἰ οὕτω ῥηθείη , ἠτίμωται ὑπὸ Μει - δίου . καὶ ὡς τὰ Ξενοφῶντος ἔχει , ἔννοιά ποθʼ ἡμῖν ἐγένετο , ἀντὶ τοῦ ἐνενοήσαμεν , καὶ ὡς τὸ παρὰ Θου - κυδίδῃ , οὐ περὶ ὧν ἐδιδάσκομεν ἑκάστοτε τὴν μάθησιν ἐποιεῖσθε ἀντὶ τοῦ ἐμανθάνετε · πολὺ δὲ τὸ σχῆμα παρὰ τῷ ἀνδρὶ τούτῳ .
Lemmas: ὁ δέ περίφρασις ἴδιος ἐγώ δοκέω σχῆμα εἰμί ὁ ποίησις · πολύς γάρ ὁ περιφράσσω παρά ἐκεῖνος , οἷος βίαιος Ἡράκλειος καί μένος Ἀλκίνοος · οὖον μήv ἀλλά ὁ σχῆμα εἰμί οὗτος εὑρίσκω καί παρά δήμος - σθένος , ἀλλά ἁπλόος οὕτως ἀτιμόω ὁ ῥύμη ὁ ὀργή καί ὁ ὕβρις ὁ Μειδίας , γίγνομαι δέ ὁ λόγος καί ὑψηλός καί πλείων ἔμφασις ἔχω κατά ὁ περίφρασις , ἢ εἰμί οὗτος εἴρω , ἀτιμόω ὑπό Μέι - δῖος . καί ὡς ὁ Ξενοφῶν ἔχω , ἔννοια πρός ἐγώ γίγνομαι , ἀντί ὁ ἐννοέω , καί ὡς ὁ παρά τίθημι - κυδία , οὖον περί ὅς διδάσκω ἑκάστοτε ὁ μάθησις ποιέω ἀντί ὁ μανθάνω · πολύς δέ ὁ σχῆμα παρά ὁ ἀνήρ οὗτος .
alexander-rhetoric.de-figuris 2.11
Πλεονασμὸς δέ ἐστιν , ὅταν ᾖ τῷ λόγῳ προσκείμε - νον μόριον ἐκ τοῦ περιττοῦ κόσμου χάριν ἢ ἐμφάσεως , οὗ ἀφαιρεθέντος οὐδὲν ἡ διάνοια βλάπτεται , ὡς ἔχει τὸ τοιοῦτον , κίνησις γὰρ αὕτη μεγίστη δὴ τοῖς Ἕλλησιν ἐγένετο · ἐνταῦθα γὰρ τὸ δὴ προσκείμενον τῷ λόγῳ παρέσχε κόσμον , ἀφαιρεθὲν δὲ οὐδὲν λυμαί - νεται τὴν διάνοιαν . πάλιν , ἐκεῖνος Καλλίστρατος [ ἐκρίνετο ] · τὸ γὰρ ἐκεῖνος προσκείμενον ἔμφασίν τινα μεγέθους περὶ τὸν ἄνδρα δηλοῖ .
Lemmas: πλεονασμός δέ εἰμί , ὅταν εἰμί ὁ λόγος προσκοπέω - νοῦς μόριον ἐκ ὁ περισσός κόσμος χάρις ἢ ἔμφασις , ὅς ἀφαιρέω οὐδείς ὁ διάνοια βλάπτω , ὡς ἔχω ὁ τοιοῦτος , κίνησις γάρ οὗτος μέγας δή ὁ Ἕλλην γίγνομαι · ἐνταῦθα γάρ ὁ δή πρόσκειμαι ὁ λόγος παρέχω κόσμος , ἀφαιρέω δέ οὐδείς λύμη - νω ὁ διάνοια . πάλιν , ἐκεῖνος Καλλίστρατος [ κρίνω ] · ὁ γάρ ἐκεῖνος πρόσκειμαι ἔμφασις τις μέγεθος περί ὁ ἀνήρ δηλόω .
alexander-rhetoric.de-figuris 2.12
Κατὰ τοῦτο τὸ σχῆμα τοὺς συνδέσμους αἴροντες τοὺς ὀφείλοντας τὰ κῶλα συνάπτειν οὕτω φαμὲν τὸν λόγον , ὡς ἔχει τὰ τοιαῦτα , εἰ δʼ ὁμοίως ἁπάντων τὸ ἀξίωμα , τὴν ἡγεμονίαν παρείλετο , καὶ πά - λιν , Ἀμφίπολιν , Πύδναν , Ποτίδαιαν , Ἁλόν - νησον , οὐδενὸς τούτων μέμνημαι .
Lemmas: κατά οὗτος ὁ σχῆμα ὁ σύνδεσμος ἀείρω ὁ ὀφείλω ὁ κῶλον συνάπτω οὗτος φημί ὁ λόγος , ὡς ἔχω ὁ τοιοῦτος , εἰμί δέ ὁμοίως ἅπας ὁ ἀξίωμα , ὁ ἡγεμονία παραιρέω , καί πᾷ - λίς , Ἀμφίπολις , Πύδνα , Ποτίδαια , ἁλίσκομαι - νῆσος , οὐδείς οὗτος μιμνήσκω .
alexander-rhetoric.de-figuris 2.13
Ἔλλειψις δὲ γίνεται , ὅταν ὀνόματα πολλὰ περιῃρη - μένα χρὴ ὀνομαστὶ μὴ κειμένων , ὅτε δέ τι νοεῖται πλέον , ὡς ὁ Δημοσθένης , εἴ τις ἐπακολουθῶν ἐπὶ τὸ μνῆμα διεξίοι , εἰ τὸ καὶ τὸ ἐποίησεν , οὐκ ἂν ἀπέθανεν · ἐμβρόντητε , εἶτα νῦν λέγεις ; νοεῖ - ται γὰρ τὸ φαίη ἄν τις πρὸς αὐτὸν ἢ εἴποι . καὶ πάλιν , μέλει δʼ οὐδενὶ οὐδὲ μέμνηται , καὶ γὰρ ἐνταῦθα ἐλλείπει τὸ οὐδείς · πάθους δὲ ἔμφασιν ἔχει τὸ σχῆμα .
Lemmas: ἔλλειψις δέ γίγνομαι , ὅταν ὄνομα πολύς περιλέγω - Μένα χρή ὀνομαστί μή κεῖμαι , ὅτε δέ τίς νοέω πλέω , ὡς ὁ Δημοσθένης , εἰμί τις ἐπακολουθέω ἐπί ὁ μνῆμα διέξειμι , εἰμί ὁ καί ὁ ποιέω , οὐ εἄν ἀποθνῄσκω · ἐμβρόντητος , εἶτα νῦν λέγω ; νοέω - ὁ γάρ ὁ φημί ἄν τις πρός αὐτός ἢ εἶπον . καί πάλιν , μέλος δέ οὐδείς οὐδέ μιμνήσκω , καί γάρ ἐνταῦθα ἐλλείπω ὁ οὐδείς · πάθος δέ ἔμφασις ἔχω ὁ σχῆμα .
alexander-rhetoric.de-figuris 2.15
Πολύπτωτόν ἐστιν , ὅταν ἢ τὰς ἀντωνυμίας ἢ τὰ ὀνόματα ταῖς πλείοσι πτώσεσι καὶ πάσας μεταλαμβάνον - τες πλέκωμεν τὸν λόγον , ὡς ἔχει τὸ Ξενοφῶντος , τίνι μὲν γὰρ φίλοι πλείους ἢ τῷ Περσῶν βασιλεῖ ; τίς δὲ κοσμῶν φαίνεται ἀεὶ τοὺς περί αὑτὸν μᾶλλον ἢ ὁ βασιλεύς ; τίνος δὲ δῶρα γινώσκε - ται μᾶλλον ἢ τὰ βασιλέως ; καὶ τὸ Δημοσθενι - κόν , οὗτοι γὰρ κατέχουσι , τούτοις πείθεσθε ὑμεῖς , ὑπὸ τούτων δέος ἐστὶ μὴ παρακρου - σθῆτε . καίτοι τίς ἦν ὁ τὴν πόλιν ἐξαπατῶν ; οὐχ ὁ μὴ λέγων , ἃ φρονεῖ ; τῷ δὲ ὁ κῆρυξ καταρᾶται δικαίως ; οὐ τῷ τοιούτῳ .
Lemmas: Πολύπτωτος εἰμί , ὅταν ἢ ὁ ἀντωνυμία ἢ ὁ ὄνομα ὁ πλείων πτῶσις καί πᾶς μεταλαμβάνω - αἱρέω πλέκω ὁ λόγος , ὡς ἔχω ὁ Ξενοφῶν , τίς μέν γάρ φίλος πλείων ἢ ὁ Πέρσης βασιλεύς ; τίς δέ κοσμέω φαίνω ἀεί ὁ περί ἑαυτοῦ μᾶλλον ἢ ὁ βασιλεύς ; τίς δέ Δῶρα γινώσκω - ὁ μᾶλλον ἢ ὁ βασιλεύς ; καί ὁ Δημοσθένης - Κον , οὗτος γάρ κατέχω , οὗτος πείθω σύ , ὑπό οὗτος δέος εἰμί μή παρακρούω - ἵστημι . καίτοι τίς εἰμί ὁ ὁ πόλις ἐξαπατάω ; οὐ ὁ μή λέγω , ὁ φρονέω ; ὁ δέ ὁ κῆρυξ καταράομαι δικαίως ; οὖον ὁ τοιοῦτος .
alexander-rhetoric.de-figuris 2.16
Ἐπὶ τούτου τοῦ σχήματος μετάθεσις μορίων ὅλων γίνεται καὶ καθʼ ἕκαστον κῶλον ἢ κόμμα , ὡς ἔχει τὸ Δημοσθενικόν , τίς γὰρ συμμαχία σου πράξαν - τος γέγονε τῇ πόλει ; τίς δὲ βοήθεια ἐκ τῆς σῆς εὐνοίας καὶ δόξης ; τίς δὲ πρεσβεία ; τίς δὲ διακονία , διʼ ἣν ἡ πόλις ἐνδοξοτέρα ; τί τῶν Ἑλληνικῶν ἢ τί τῶν οἰκείων ἁπλῶς ἐπηνώρ - θωται διὰ σέ ; ποῖαι τριήρ εις ; ποῖα βέλη ; ποῖοι νεώσοικοι ; τίς ἐπισκευὴ τειχῶν ; ἢ ποῖον ἱπ - πικόν ; ἢ τῶν ἁπάντων τί χρήσιμον , ἢ τοῖς ἀπόροις πολιτικὴ βοήθεια , ἢ χρημάτων εὐ - πορία ;
Lemmas: ἐπί οὗτος ὁ σχῆμα μετάθεσις μόριον ὅλος γίγνομαι καί κατά ἕκαστος κῶλον ἢ κόμμα , ὡς ἔχω ὁ Δημοσθενικός , τίς γάρ συμμαχία σύ πράσσω - ὅς γίγνομαι ὁ πόλις ; τίς δέ βοήθεια ἐκ ὁ σός εὔνοια καί δόξα ; τίς δέ πρέσβυς ; τίς δέ διακονία , διά ὅς ὁ πόλις ἔνδοξος ; τίς ὁ Ἑλληνικός ἢ τίς ὁ οἰκέω ἁπλόος ἐπηνώρ - θωάζω διά σός ; ποῖος τριήρ εἰς ; ποῖος βέλος ; ποῖος νεώσοικος ; τίς ἐπισκευή τεῖχος ; ἢ ποῖος ἱπ - πίκος ; ἢ ὁ ἅπας τίς χρήσιμος , ἢ ὁ ἄπορος πολιτικός βοήθεια , ἢ χρῆμα εὕω - ποριά ;
alexander-rhetoric.de-figuris 2.17
Ἐπὶ τούτου τοῦ σχήματος ποτὲ μὲν καθʼ ἕκαστον κῶλον ἐπιλέγομεν τὸ οἰκεῖον ἑκάστῳ , ὡς ἔχει τὸ Ἰσοκρα - τικόν , πολλάκις ἐθαύμασα τῶν τὰς πανηγύ - ρεις συναγαγόντων καὶ τοὺς γυμνικοὺς ἀγῶ - νᾶς καταστησάντων , ποτὲ δὲ θέντες τὰ κῶλα * * καὶ πάλιν , ὡς ἔχει τὸ τοιοῦτον , Ἀλέξανδρος ἐνίκησε μαχομένους ἐπὶ μὲν Γρανικῷ τοὺς ἑπτὰ σα - τράπας , ἐν Ἰσσῷ δὲ Δαρεῖον , ἐν Ἀρβήλοις δὲ συναχθέντας ὁμοῦ πάντας . δύνανται δὲ καὶ τὰ συνάγοντα κῶλα καὶ μέσον αὐτῶν τεθῆναί ποτε · πόθεν δʼ ἂν ἡ τοιαύτη γένοιτο σύνταξις , δῆλον [ ὅτι ] ἐκ τῶν προειρημένων .
Lemmas: ἐπί οὗτος ὁ σχῆμα ποτέ μέν κατά ἕκαστος κῶλον ἐπιλέγω ὁ οἰκέω ἕκαστος , ὡς ἔχω ὁ ἰσοκράς - τίκος , πολλάκις θαυμάζω ὁ ὁ πανηγύ - ῥέω συνάγω καί ὁ γυμνικός ἄγνυμι - Νᾶς καθίστημι , ποτέ δέ θέω ὁ κῶλον * * καί πάλιν , ὡς ἔχω ὁ τοιοῦτος , Ἀλέξανδρος νικάω μάχομαι ἐπί μέν Γρανικός ὁ ἑπτά σός - τράπα , ἐν Ἰσσός δέ Δαρεῖος , ἐν Ἄρβηλα δέ συνάγω ὁμοῦ πᾶς . δύναμαι δέ καί ὁ συνάγω κῶλον καί μέσος αὐτός τίθημι ποτός · πόθεν δέ εἄν ὁ τοιοῦτος γίγνομαι σύνταξις , δῆλος [ ὅτι ] ἐκ ὁ προερέω .
alexander-rhetoric.de-figuris 2.18
Ὁμοιοτέλευτον δέ ἐστιν , ὅταν εἰς τὸ αὐτὸ μόριον πλεονάκις καταλήγωμεν , ὡς ἔχει τὸ Ἰσοκρατικόν , τοῦ μὲν ἐπίπονον καὶ φιλοκίνδυνον τὸν βίον ἐποίησε , τῆς δὲ περιμάχητον τὴν φύσιν κατέ - στησε , καὶ τὸ Αἰσχίνου , καὶ οὐ τὸ δυστύ χημα ὀνειδίζω , τὸν δὲ τρόπον ἐξετάζω .
Lemmas: ὁμοιοτέλευτος δέ εἰμί , ὅταν εἰς ὁ αὐτός μόριον πλεονάκις καταλήγω , ὡς ἔχω ὁ Ἰσοκρατικός , ὁ μέν ἐπίπονος καί φιλοκίνδυνος ὁ βίος ποιέω , ὁ δέ περιμάχητος ὁ φύσις κατέ - ἵστημι , καί ὁ Αἰσχίνης , καί οὖον ὁ δυστύ χήμη ὀνειδίζω , ὁ δέ τρόπος ἐξετάζω .
alexander-rhetoric.de-figuris 2.19
Ὁμοιόπτωτον δέ ἐστιν , ὅταν ἡ αὐτὴ πτῶσις ἐφʼ ἓν ὄνομα πολλάκις ἀναφέρηται , ὡς ἔχει τὸ κατὰ Δημοσθέ - νους Αἰσχίνου , ὦ πρὸς μὲν τὰ μεγάλα τῶν ἔργων ἁπάντων ἀνθρώπων ἀχρηστότατε , πρὸς δὲ τὴν ἐν λόγοις τόλμαν θαυμασιώτατε · κλητικὴ γὰρ πτῶσις ἐπʼ ἀμφοτέρων τῶν κώλων τέτακται .
Lemmas: ὁμοιόπτωτος δέ εἰμί , ὅταν ὁ αὐτός πτῶσις ἐπί εἷς ὄνομα πολλάκις ἀναφέρω , ὡς ἔχω ὁ κατά δημόω - νόος Αἰσχίνης , εἰμί πρός μέν ὁ μέγας ὁ ἔργον ἅπας ἄνθρωπος ἄχρηστος , πρός δέ ὁ ἐν λόγος τόλμα θαυμάσιος · κλητικός γάρ πτῶσις ἐπί ἀμφότερος ὁ κῶλον τάσσω .