alexander-philosophy.in-aristotelis-topicorum-libros-octo-commentaria 3
Ἐκθέμενος ὲν τῷ δευτέρῳ τοὺς πρὸς τὸ συμβεβηκὸς τόπους , δι᾿ ὦν Δυνησόμεθα ἢ κατασκευάζειν τι ὡς συμβεβηκὸς ἄλλο ἄλλω ἁπλῶς ἢ ἀνασκευάζειν καὶ ὅτι μὴ συμβέβηκε τὸ λεγόμενον συμβεβηκέναι δεικύναι , ἐν τῷ τρίτῳ τόπους ἐκτίθεται δι’ ὧν δυνησόμεθα περὶ τῶν συγκτιτικῶν προβλημάτων διαλαμβάνοντες ἐπιχειρεῖν καὶ δεικνύναι ἢ μᾶλλόν τι ὑπάρχον ἄλλο ἄλλῳ ἢ ἧττον . εἶεν δ’ ἂν καὶ οὗτοι οἱ τόποι ἀπὸ τοῦ συμβεβηκότος , ὡς καὶ αὐτός γε φθάσας ἐν τῷ πρώτῳ τοῖς ἀπὸ τοῦ συμβηκότος προβλήμασι συνέταξε πάντα τὰ κατὰ σύγκρισιν λεγόμενα , προσθεὶς μετὰ τὸ περὶ τοῦ συμβεβηκότος εἰπεῖν “ προσκεί | σθωσαν δὲ τῷ συμβεβηκότι καὶ αἱ πρὸς ἄλληλα συγκρίσεις , ὁπωσοῦν ἀπὸ τοῦ συμβεβηκότος λεγόμεναι . ” καὶ ἄλλως δῆλον ὅτι ἡ σύγκρισις ἐν μόνοις γίνεται τοῖς συμβεβηκόσι · μόνον γὰρ μᾶλλον καὶ ἧττον ὑπάρχειν δύναταί τισι τὸ συμβεβηκός . οὔτε γὰρ τὸ γένος οἷόν τε τῷ μὲν μᾶλλον τῷ δὲ ἧττον ὑπάρχειν τῶν οἷς προσεχῶς ὑπάρχει οὔτε τὸ ἴδιον οὔτε ὁ ὁρισμός · τὸ δὲ συμβεβηκὸς τῷ ἔξωθεν εἶναι τῆς τοῦ πράγματος ᾧ συμβέβηκεν οὐσίας οἷόν τε καὶ μᾶλλον τινὶ ἢ τισὶ καὶ ἧττον ὑπάρχειν τὸ αὐτὸ καὶ ἄλλο ἄλλου μᾶλλον καὶ ἄλλο ἄλλου ἧττον , ὅπου γε καὶ κατά τι . ὕλη δὲ τοῖς συγκριτικοῖς προβλήμασίν ἐστι μὲν καὶ κατὰ φιλοσοφίαν πᾶσαν ὑποβε - βλημένη . καὶ γὰρ κατὰ τὴν ἠθικήν · τὰ γὰρ περὶ αἱρετωτέρου τὴν ζήτησιν ἔχοντα πάντα ἠθικά · ἡ γὰρ τῶν αἱρετῶν ἀναφορὰ ἐπὶ πρᾶξίν τε κ̣αὶ τὴν ἠθικὴν φιλοσοφίαν . ὅσα δὲ φυσικῶν τινων ποιεῖται τὴν σύγκρισιν , φυσικὰ ταῦτα , ὡς ὅταν ζητῆται ποτέρα μείζων , ἡ σελήνη ἢ ἡ γῆ καὶ ποτέρα βελτίων , αἴσθησις ἢ ἐπιστήμη , καὶ ποτέρα κίνησις ἁπλουστέρα ἡ κυλλῷ ἢ ἡ ἐπ’ εὐθείας . ἔστιν ἔτι καὶ ἐν τῇ λογικῇ συγκριτικῶς τινα ζητούμενα , ὡς τὸ πότερον πειστικώτερον , ἐπαγωγὴ ἢ συλλογισμός , καὶ ποῖος πρῶτος συλλογιδμός , ὁ κατηγορικὸς ἢ ὁ ὑποθετκός , καὶ · ποῖον σχῆμα πρῶτον ἢ βέλτιον . οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ κατὰ τὰς ἄλλας ἐπιστήμας τε καὶ τέχνας εὑρεῖν ἔστι τινὰ σωριτικῶς ζητούμενα . μουσικὸν γὰρ πρόβλημα ποτέρα ὀξυτέρα ἁρμονία , ἡ Λύδιος ἡ ἡ Φρύγιος · ἀλλὰ καὶ τὸ τῶν μέτρων κάλλιον εἶναι τὸ ἡρῷον ἐπὶ μουσικῆς ὕλης ἄν τις ζητήσειε . πάλιν δ’ αὖ ποτέρα θεραπεία αἱρετωτέρα , ἡ διὰ τομῶν ἢ ἡ διὰ φαρμακείας , συγκριτικὸν ὂν πρόβλημα ἰατρικὴν ὕλην ὑποκειμένην ἔχει ἡ μὲν οὑν ὕλη τῶν συγκριτικῶν προβλημάτων σχεδὸν καὶ κατὰ πᾶσαν ἐπιστήμην τε καὶ τέχνην . κατηγορίαι δέ , ἐν αἷς ἐστι τὰ κατὰ σύγκρισιν ζητούμενα , ἐννέα δοκοῦσιν εἶναι · κτὰ γὰρ τὴν οὐσίαν μόνην οὐ δοκεῖ συνίστασθαι συγκριτικὰ προβλήματα · κατὰ γὰρ συμβεβηκὸς ἡ σύγκρισις · οὐσία δὲ οὐδενὶ συμβέβηκε . πᾶσα μὲν οὖν σύγκρισις ὑπὸ τὸ πρός τι . καθ’ ἃ δὲ γίνεται , ποτὲ ποτὲ μὲν ποιότης ἐστίν , ὡς ὅταν ζητῆται περί τινων ποῖον λευκότερον ἢ θερμότερον ἢ κουφότερον ἢ μουσικώτερον ἤ τι τῶν τοιούτων · πάντα γὰρ τὰ τοιαῦτα κατὰ ποιότητα . κατὰ δὲ ποσότητα , ὅταν ζητῆται πότερον ἡ σελήνη μείζων ἢ ἡ γῆ κατὰ γὰρ τὸ ποσὸν ἡ ζήτησις ἡ τοιαύτη . κατὰ δὲ τὸ πρός τι , ὅταν ζητῆται πότερον μᾶλλον ἐπιστήμη γεωμετρία ἡ μουσική , καὶ ποία μᾶλλον αἴσθησις , ἁφὴ ἢ ἀκοή . κατὰ δὲ τὸ ποὺ ἡ ζήτησις , ὅταν ζητῆται ἐν ποτέρῳ μᾶλλον τὸ ἡγεμονικόν , ἐν καρδίᾳ ἢ ἐν ἐγκεφάλῳ . κατὰ δὲ τὸ ποτὲ ζητεῖ ὁ ζητῶν πότερον αἱρετώτερον πλεῖν μετὰ ἰσημερίαν ἡ θέρους · κατὰ δὲ τὸ ποιεῖν πότερος ἰᾶται μᾶλλον , ὁ τέμνων ἢ ὁ φαρμακεύων · κατὰ δὲ τὸ πάσχειν πότερον ἀπαθέστερον , σῶμα ἢ ψυχή · κατὰ δὲ τὸ ἔχειν πότερον μᾶλλον ἔχει ψυχὴν τὰ ζῷα ἢ τὰ φυτά . κατὰ δὲ τὸ κεῖσθαι , ὅταν ζητῆται κατ’ οὐσίαν γίνεσθαι σύγκρισις , ὅταν ζητῶμεν εἰ ἡ πρώτη οὐσία μᾶλλον οὐσία τῆς δευτέρας . ὧν δὲ ἡ σύγκρισις γίνεται , ποτὲ μὲν δύο ἐστὶ κατά τι συμβεβηκὸς ἓν συγκρινόμενα , ὡς ὅταν ζητῆται πότερον αἱρετώτερον ὑγεία ἢ πλοῦτος · κατὰ γὰρ τὸ αἱρετὸν ἀμφοτέροις ἡ πρὸς ἄλληλα σύγκρισις . ποτὲ δὲ πλειόνων πρὸς πλείω γίνεται σύγκρισις κατά τι κοινὸν ὑπάρχον αὐτοῖς , ὡς ὅταν ζητῆται πότερον αἱρετώτερον φρόνησις μετὰ πλούτου ἢ μετὰ σωφροσύνης ὑγεία . δύναται καὶ ἑνὸς πρὸς πλείω σύγκρισις γίνεσθαι , ἄν ζητῇ τις πότερον αἱρετώτερον φρόνησις ἢ · ὑγεία μετὰ πλούτου . γίνεται σύγκρισις καὶ ἑνὸς κατὰ δύο συμβεβηκότα , ὡς ὅταν ζητῶμεν πότερον ἡ φρόνησις πρακτικωτερα ἢ θεωρητικωτέρα . γίνεται δὲ καὶ δύο τινῶν ἅμα λαμβανομένων κατὰ συμβεβηκότα δύο σύγκρισις , οἷον ἂν ζητῇ τις πότερον ἡ φρόνησις ἡ μετὰ σοφίας πρακτικωτέρα ἢ θεωρητικωτέρα · ἀλλὰ καὶ δύο περὶ δύο , ὡς ὅταν ζητῆται πότερον ἡ φρόνησις πρακτικωτέρα ἢ ἡ σοφία θεωρητικωτέρα · ἀλλὰ καὶ δύο κατὰ πλείονα συμβεβηκότα , ἂν ζητῇ τις πότερον ἡ σοφία ἢ ἡ φρόνησις πρακτικωτέρα ἅμα καὶ θεωρη - τικωτερα . Καὶ περὶ μὲν τῆς ὕλης τῶν συγκριτικῶν προβλημάτων καὶ τῶν κατηγοριῶν , καθ’ ἃς συνίσταται , καὶ τῶν συγρινομένων , κατὰ πόσους | τρόπους ἀλλήλοις συντίθεταί τε καὶ συγκρίνεται , τοσαύτα . ἄξιον δὲ ζητῆσαι τί δή ποτε ἐν τούτῳ τῷ βιβλίῳ περὶ τῶν συγκριτικῶν λέγων οὐ πάντας ἐτήρησε τοὺς συγκριτικοὺς τόπους εἰς τὸ βιβλίον τοῦτο , ἀλλ’ εἶπέ τινας καὶ ἐν τῷ πρὸ τούτου · συγκριτικοὶ γὰρ ἦσαν οἵ τε · ἀπὸ τοὐ μᾶλλον καὶ οἱ ἀπὸ τοῦ ὁμοίου καὶ ὁ ἕτερος τῶν ἐκ τῆς προσθέσεως δεικνύντων καὶ ὁ ἀπὸ τοῦ μᾶλλόν τι ἢ ἧττον ἄλλο ἄλλου λέγεσθαι δεικνὺς ὅτι καὶ ἁπλῶς . ἢ οὐ πρόκειται αὐτῷ ἐν τούτῳ περὶ συγκριτικῶν τόπων λέγειν ἀλλὰ περὶ συγκριτικῶν προβλημάτων · συγκριτικὰ δέ ἐστι προβλήματα ἐν οἷς συγκριτικὸν τὸ ζητούμενόν τε καὶ δεικνύμενον · περὶ ὧν πάντων , πῶς οἷόν τε αὐτὰ δείκνυσθαι κατασκευαστικῶς ἢ ἀνασκευαστικῶς , ἐν τούτῳ λέγει . οἷς δὲ ἐχρήσατο συγκριτικοις συγκριτικοῖς ὲν τῳ πρὸ τούτου , οὐκ ἦσαν συγκριτικόν τι δεικνύντες ἀλλ᾿ ἁπλῶς ὑπάρχον ἢ μὴ ὑπάρχον · οὐ ταὐτὸν δὲ τὸ διὰ συγκριτικοῦ τι δεῖξαι καὶ τὸ συγκριτικόν , περὶ οὗ ἐν τούτῳ λέγει . ποιεῖται δὲ τὴν διδασκαλίαν τὴν περὶ τῶν συγκριτικῶν προβλημάτων ἢ τόπων ἐπὶ παραδείγματος τοῦ αἱρετοῦ , ἐπεὶ σαφεστέρα οὕτως ἤμελλεν ἡ παράδοσις αὐτῶν ἔσεσθαι , γινομένη ἐπί τινος ὡρισμένου . τὸ δὲ αἱρετώτερον προέχει · ρίσατο , ἐπεὶ πλεῖστα κατὰ φιλοσοφίαν τὰ κατὰ τοῦτο ζητήματα , καὶ χρησιμβτέρα ἡ γνῶσίς τε καὶ ἐπίκρισις τοῦ αἱρετωτέρου ἢ τοῦ μείζονος ἢ θερμοτέρου ἤ τινος τῶν τοιούτων · ἔτι δὲ διὰ πλείστων ἐπιχειρήσεών τε καὶ τόπων ἡ δεῖξις αὐτοῦ . μετὰ μέντοι τὴν ἐπὶ τούτου παράδοσιν τῶν τόπων δείξει ὅτι καὶ πρὸς τὰ ἄλλα συγκριτικὰ προβλήματα χρήσιμοι οἱ προει - ρημένοι τόποι , διδάσκων ἡμᾶς ὅτι οὐ πρὸς ἕν τι προβλημάτων εἶδος οἱ παραδιδόμενοι τόποι χρήσιμοι ἀλλὰ πρὸς πάντα τὰ συγκριτικῶς ζητούμενα . Πότερον δὲ αἱρετώτερον ἢ βέλτιον δυεῖν ἢ πλειόνων . Οὐχ ὡς ἐκ παραλλήλου κειμένων ἰοῦ αἱρετωτέρου τε καὶ βελτίονος ἀκουστέον · ἐπὶ πλεῖον γὰρ τὸ βέλτιον τοῦ αἱρετωτέρου . τὸ μὲν γὰρ αἱ - ρετώτερον ἐν τοῖς αἱρετοῖς καὶ μόνοις , τὸ δὲ βέλτιον καὶ ἐν ἄλλοις · καὶ γὰρ ἐν θεωρητικοῖς , καὶ φυσικοῖς καὶ λογικοῖς , ἡ ζήτησις ἡ τοῦ βελτίονος · ὁ γὰρ ζητῶν ποτέρα βελτίων οὐσία , ἡ ἀκίνητος ἢ ἡ κινουμένη , φτσικὸν μεταχειρίζεται πρόβλημα , λογικὸν δέ γε ὁ ζητῶν πότερον βέλτιον ἐπαγωγὴ ἢ συλλογισμός . τὸ δὲ δυεῖν ἢ πλειόνων εἶπεν , ἐπεί , ὡς προειρήκαμεν , ποτὲ μὲν περὶ δύο ἡ κατὰ τὴν σύγκρισιν ζήτησις γίνεται κατὰ ἓν συγκρινομένων , <οἶον> ποτὲ δὲ πλειόνων πρὸς πλείω ἢ ἑνὸς κατὰ πλείω συμβεβηκότα ἢ πλειόνων κατὰ πλείω . ἑνὶ γὰρ οὐ γίνεται σύγκρισις εἰ μὴ κατὰ χρόνον , ὅταν ζητῶμεν πότερον λευκότερον τόδε τι νὺν ἢ πρότερον . γίνεται δὲ καὶ ἐπὶ τούτων δύο πως τὰ περὶ ὧν ἡ ζήτησις , τῇ τοῦ χρόνου προσθήκῃ τὴν διαφορὰν λαμβάνοντα · ἄλλο γὰρ καὶ ἄλλο γίνεται τὸ αὐτὸ τῇ τῶν δ·ιαφερόντων χρόνων προσθέσει . Καὶ τὰ μὲν συγκριτικά προβλήματα ἐν τούτοις τε καὶ τούτων καὶ κατὰ ταῦτα . πρὸ δὲ τῆς τῶν τόπων παραδόσεως πρῶτον , πῶς . ἔχειν δεῖ τὰ συγκρινόμενα πρὸς ἄλληλα , ὑπογράφει , καὶ πρὸς τὰ πῶς ἔχοντα πρὸς ἄλληλα χρῆσθαι τοῖς παραδοθησομένοις τόποις · οὕτως αὐτῶν καὶ τὸ χρήσιμον δείκνυται . φησὶ δὲ ὅτι οὐκ ἐν τοῖς πολὺ διεστῶσιν ἀπ’ ἀλλήλων καὶ φανεράν τε καὶ μεγάλην πρὸς ἄλληλα διαφορὰν ἔχουσι χρὴ τὴν σύγκρισιν ποιεῖσθαι ( πρόδηλος γὰρ πᾶσιν ἡ τῶν οὕτως ἐχόντων διαφορὰ καὶ οὐκ ἀξία ζητήσεως · διὰ τοῦτο γὰρ οὐδεὶς ἀπορεῖ πότερον ἡ εὐδαιμονία ἢ ὁ πλοῦτος αἱρετώτερον . οὐχ ὅτι μὴ ἀμφότερα αἱρετά , ἀλλ’ ὅτι φανερὰ καὶ πρόδηλος ἡ τῆς εὐδαιμονίας κατὰ τὸ αἱρετὸν ὑπερβολή · διὸ οὐδ’ ἄν εὐπορήσῃ τις ὑπεροχὴν κατά τι δεῖξαι τοῦ πλούτου πρὸς τὴν εὐδαιμονίαν , πιστεύεται ) , ἀλλ’ ἐν τοῖς σύνεγγυς οὖσιν ἀλλήλοις καὶ ἔχουσιν ἀμφισβήτησιν διὰ τὸ μὴ φανερὰν εἶναι τὴν τοῦ ἑτέρου αὐτῶν πρὸς τὸ ἕτερον ὑπεροχήν , ὡς ἐπὶ ὑγείας καὶ εὐεξίας καὶ τοῦ ὁρᾶν καὶ τοῦ ἀκούειν καὶ θεωρητικοῦ βίου καὶ πρακτκοῦ . ἐν γὰρ τοῖς οὕτω σύνεγγυς οὖσι καὶ διὰ τοῦτο ζητήσεως ἀξίοις δειχθείσης τινὸς ὑπεροχῆς , ἢ μιᾶς ἢ πλειόνων , διὰ δειχθέντα συγκατατίθεται ἡ διάνοια τέως πλανωμένη τῷ τὸ ἕτερον αὐτῶν τοῦ ἑτέρου ἢ ἐν τῷ αἱρετῷ ἢ ἐν ἄλλῳ τινί , καθ’ ὃ ἐζητεῖτό | τε καὶ ἐδείχθη , ὑπερέχειν . ὥσπερ δὲ ἐν τῷ πρώτῳ περὶ τῆς τῶν διαφορῶν γνώσεως λέγων καὶ περὶ τῆς τῶν ὁμοίων ἐν τοῖς ἀξίοις ζητήσεως εἶπε δεῖν τὰς ἐκλογὰς ποιεῖσθαι ζητοῦνται δὲ αἱ μὲν διαφοραὶ ἐν τοῖς ἐγγὺς ἀλλήλων · τίνι γὰρ διαφέρει δαίμων καἰ θεός , ζητήσαι ἄν τις , ἀλλ’ οὐ τίνι θεὸς καὶ λίθος , καὶ τίνι διαφέρει λύκος καὶ κύων , ἀλλ’ οὐχ ἵππος καὶ κύων , καὶ τίνι ἐγκράτεια σωφροσύνης , ἀλλ’ οὐ σοφίας · ἡ δὲ ὁμοιότης “ ἐν τοῖς πολὺ διεστῶσι ” . τί γὰρ ὅμοιον ἔχει ἄνθρωπος ἵππῳ , ζητήσαι ἄν τις , ἀλλ’ οὐ τί ἀνθρώπῳ ἄνθρωπος ) , οὕτως καὶ τὰ συγκριτικὰ προβλήματα τὴν ζήτησιν ἔχειν λέγε · . ἐν τοῖς ἀφανῆ τὴν ὑπεροχὴν ἔχουσι · καὶ βραχεῖαν ἄν τις δείξας ὑπεροχὴν πιστὸς γίνεται . ἐπεὶ δὲ τὰ συγκριτικὰ προβλήματα οὐ μόνον ὕπαρξίν τινος ἀπαιτεῖ ἀλλὰ καὶ ὑπεροχήν , τοῦ μὲν ὑπερέχοντος καθ’ ὃ ἡ σύγκρισις γίνεται , τοῦ δὲ ὑπερεχομένου , δεῖ καὶ τὰς ἐπιχειρήσεις καὶ τοὺς τόπους τοῦτο ποιεῖν , μὴ ὑπάρχειν μόνον . δεικνύναι ἀλλὰ τοῦ μὲν ὑπεροχὴν τοῦ δὲ ἔλλειψιν · οὐ γὰρ ὁ δείξας τι ἀγαθὸν ἤδη καὶ αἱρετώτερον δέδειχεν , ἄν μὴ δείξῃ καὶ ὅτι μᾶλλον τοῦτο ἀγαθὸν τούτου ᾧ συγκρίνεται . Πρῶτον μὲν οὖν τὸ πολυχρονιώτερον ἢ βεβαιότερον αἱρετώτερον του ἧττον τοιούτου . Πρῶτον τόπον παραδίδωσι δι’ οὗ δείξομεν ἄλλο ἄλλου ὂν αἱρετώτερον ἀπὸ τοῦ πολυχρονιωτέρου καὶ βεβαιοτέρου · τῶν γὰρ κατὰ τὰ ἄνα ὁμοίως δοκούντων ἔχειν ἂν τὸ ἕτερον τοῦ ἑτέρου δειχθῇ πολυχρονιώτερον ὂν ἢ βεβαιότερον , αἱρετώτερον ἄν εἴη διὰ τὴν κατὰ τοῦτο ὑπεροχήν . ἔστι δὲ οὐκ ἐκ παραλλήλου κείμενον τὸ πολυχρονιώτερον ἢ βεβαιότερον , ἀλλ᾿ ἔστιν ἐφ’ ὧν διαφωνεῖν δόξει · δύναται γοῦν ἄλλο ἄλλου βεβαιότερον εἶναι ἧττον ὂν αὐτοῦ πολυχρόνιον , ὡς ἐπιστήμη αἰσθήσεως · ἡ μὲν γὰρ αἴσθησις πολυχρονιώτερον · ἀπὸ πρώτης γὰρ ἡλικίας αἰσθανόμεθα · ἡ δὲ ἐπιστήμη γίνεται μὲν ἐν τελείοις . βεβαιοτέρα μέντοι καὶ δθσλομξτπτέρα τῆς αἰσθήσεως ἐστι . διὸ δεῖ , καθ’ ὃ ἄν ᾖ χρήσιμον ἡμῖν , μεταχειρίζεσθαι τὸν τόπον . τούτῳ τῷ τόπῳ χρωμένους ἔνεστι δεικνύναι αἱρετωτέραν πλούτου εὔκλειαν · ἀμφοτέρων γὰρ ὄντων αἱρετῶν ἡ μὲν εὔκλεια καὶ μετὰ θάνατον διαμένει , οὐδεὶς δὲ μηκέτι ὤν ἐστι πλούσιος . ἀρετῆς δὲ ἡ εὐδαιμονίας ἡ εὔκλεια , εἰ καὶ πολυχρονιώτερον δεχθείη , οὐκ ἤδη καὶ αἱρετώτερον τῷ φανερὰν εἶναι τῆς ἀρετῆς καὶ τῆς εθδαιμονίας τὴν ὑπεροχὴν ἣν ὑπερέχουσι τῆς εὐκλείας . εἰ μέντοι εἴη καὶ τὴν ἀρχὴν ἡ εὔκλεια ἐπ’ ἀρετῇ , καὶ κατὰ τοῦτο ἔσται τῆς εὐκλείας ἡ ἀρετὴ αἱρετωτέρα , ὅτι αὕτη καὶ τὴν ἀρχὴν τοῦ εἶναι αὐτὴν <τὴν>εὔκλειαν αἰτία . δεικνύοιτο δ’ ἄν οὕτως καὶ ὑγεία εὐεξίας αἱρετώτερον . ἢ πάλιν παραφυλάσσειν δεῖ τὸ πολυχρονιώτερον ἐν τῷ ἔλαττον πολυχρονίῳ περιεχόμενον · ἄν γὰρ οὕτως ἔχωσιν , αἱρετώτερον γίνεται τὸ ὀλιγοχρονιώτερον τῷ ἔχειν ἐν αὑτῷ τό τε πολυχρονιώτερον , ᾧ συνεκρίνετο , καὶ ἔξωθεν προσθήκην αἱρετοῦ τινος . τοιοῦτον <δ᾿> ἡ εὐεξία · οὕτε γὰρ χωρὶς ὑγείας γίνεται , καὶ πρὸς τῇ ὑγείᾳ ἔχει τι καὶ ἄλλο αἱρετόν . ὅπου μὲν οὖν προσθήκη τινὸς αἱρετοῦ γίνεται , τὸ ὕστερον αἱρετώτερον , κἀν ὀλιγοχρονιώτερον ᾖ · ὅπου δὲ τὸ ἔτερον τοῦ ἑτέρου αἴτιον , τὸ πρῶτον πάλιν αἱρετώ - τερον , κἄν ὀλιγοχρονιώτερον ᾖ . <ἢ> κατὰ μὲν τὸ πολυχρονιώτερον ὑγεία , κατὰ δὲ ἄλλα τινὰ πάλιν ἡ εὐεξία . τῷ δὲ βεβαιοτέρῳ προσχρώμενοι ἐπιστήμην μὲν ὀρθῆς δόξης αἱρετωτέραν δείξομεν ὄντων ἀμφοτέρων αἱρετῶν , ἀρετὴν δὲ εὐτυχίας , καὶ τὸ κατὰ τέχνην τοῦ ἀπὸ τύχης γεγονότος , καὶ τὸ προβεβουλευμένον τοῦ ἀπροβουλεύτως κατορθωθέντος , καὶ τὸ ἀναγκαῖον τοῦ ἐνδεχομένου , ἄν ᾖ ἀμφότερα αἱρετά , καὶ τὸ ἐφ’ ἡμῖν τοῦ ἐπ’ ἄλλοις οὕτως εὐβουλία δόξης αἱρετώτερον · ἡ μὲν γὰρ ἐφ’ ἡμῖν , ἡ δὲ δόξα οὐκ ἐφ’ ἡμῖν διὸ καὶ ἡ μὲν βεβαιοτέρα , ἡ δ’ ἀβέβαιος ) καὶ τὸν θεωρητικὸν βίον τοῦ πρακτικοῦ · πλείω γὰρ τὰ τὸν πρακτικὸν ἐμποδίζοντα . διὰ τὸ βεβαιότερον καὶ ὁ μέσος βίος αἱρετώτερος τοῦ ἐν ὑπερ - οχῃ · λέγεται γοῦν “ πολλὰ μέσοισιν ἄριστα · μέσος θέλω ἐν πόλει εἶναι ” . μαρτυροῖ ἄν τούτῳ καὶ τὸ Εὐριπίδου “ ζηλῶ σε , γέρον , ζηλῶ δ’ ἀνδρῶν ὃς ἀκίνδυνον βίον ἐξεπέρασ’ ἀγνώς , ἀκλεής · τοὺς δ’ ἐν τιμαῖς ἧττον ζηλῶ ” . πολυχρονιώτερον καὶ μνήμη αἰσθήσεως καὶ συγγενὴς φίλου . ταῖς δ’ αὐταῖς ἀφορμαῖς χρωμένους ἔνεστι καὶ φευκτότερον ἄλλο ἄλλου δεικνύναι · τῶν γὰρ φευκτῶν τὸ πολυχρονιώτερον φευκτότερον , ὡς ἀδοξία πενίας , καὶ τὸ βεβαιότερον τοῦ ἧττον τοιούτου , ὡς ἔνδεια ἀσωτίας καὶ ἀνελευθερία βλακείας · δθσμετάβλητοι γὰρ οἱ ἀνελεύθεροι . κατὰ τοῦτο γὰρ καὶ δειλία ἀκολασίας φευκτοτέρα , τῷ τὴν μὲν ἀκολασίαν παρακμάζοντος τοῦ σώματος παύεσθαι · παύονται γὰρ καὶ αἱ ἐπιθυμίαι , δι’ ἃς ἡ ἀκολασία · ἡ δὲ δειλία προϊούσης τῆς ἡλικίας ἐπίδοσιν λαμβάνει . οὕτω καὶ κακία δεικνύοιτο ἄν δυστυχίας μεῖζον καὶ φευκτότερον οὖσα κακόν . Καὶ ὃ μᾶλλον ἂν ἕλοιτο ὁ φρόνιμος ἢ ἕλοιτο ἢ ὁ νόμος ὁ ὀρθὸς ἡ οἱ σπουδαῖοι περὶ ἕκαστα αἱρούμενοι ᾗ τοιοῦτοι εἰσι . Δεύτερον τόπον τῆς τὸῦ αἱρετωτέρου δείξεως παραδίδωσι τὸν ἐκ τῆς τῶν βελτιόνων αἱρεέσεώς τε καὶ κρίσεως · τὸ γὰρ τοῖς βελτίοσιν <αἱρετώτερον> αἱρετώτερον . βελτίους δὲ οἱ μὲν φρόνιμοι τῶν μὴ φρονίμων , οἱ δὲ ἀγαθοὶ τῶν μὴ ἀγαθῶν , ὁ δὲ ὀρθὸς νόμος τοῦ μὴ ὀρθοῦ , καὶ καθόλου οἱ περί τι σπουδαῖοι , καθ᾿ ὃ τοιοῦοτί εἰσιν , αἱρούμενοι αὐτὸ ἀξιοπιστότεροι τῶν περὶ ταῦτα μὴ σπουδαίων . οἱ γὰρ τεχνῖται περὶ τὰ κατὰ τὰς οἰκείας τέχνας τῶν ἀτέχνων βελτίους , καὶ ἔτι μᾶλλον , ἂν πάντες οἱ περὶ τὴν αὐτὴν τέχνην ταὐτὸν λέγωσιν · ἔνδοξον δὲ καί , ἃ πάντες ἢ οἱ πλεῖστοι τῶν κατὰ τὴν αὐτὴν τέχνην αἱροῦνται , αἱρετώτερα λέγειν τῶν μὴ πᾶσιν αἱρετῶν . ὥστε ἐπὶ τῶν κατὰ τὰς τέχνας , ἃ ἂν πάντες ἢ οἱ πλείους αἱρῶνται , αἱρετώτερα τῶν τοῖς ἀτέχνοις αἱρετωτέρων εἶναι δοκούντων ἢ τοῖς ἐλάττοσι τῶν κατὰ τὴν αὐτὴν τέχην . οὕτως καὶ ἁπλῶς , ἃ πᾶσιν ἢ τοῖς πλείστοις δοκεῖ , αἱρετώτερα ἂν εἴη · αἱρετώτερα γὰρ τά τε πᾶσι τῶν μὴ πᾶσι δοκούντων καὶ τὰ τοῖς πλείοσι τῶν τοῖς ἐλάττοσι . τὸ δὲ ὁ φρόνιμος ἢ ὁ ἀγαθὸς οὐχ ὡς ἐκ παραλλήλου εἶπεν · οὐ γὰρ ἐπ᾿ ἴσης ὁ φρόνιμος καὶ ὁ ἀγαθός , ἀλλ᾿ ἐπὶ πλέον ὁ ἀγαθός · ἀγαθὸς μὲν γὰρ καὶ ὁ φρόνιμος , οὐ μὴν μόνος · καὶ γὰρ ὁ ἀνδρεῖος καὶ ὁ σώφρων ἀγαθός . ἴσον οὖν τὸ εἰρημένον τῷ ‘ὁ φρόνιμος ἢ ὅλως ἀγαθός᾿ · πὰς γὰρ ὁ ἀγαθός , οὐ μόνον ὁ φρόνιμος , ἀξιοπιστότερος ἐν τοῖς περὶ τὰς αἰρεσεις τοῦ μὴ τοιούτου . δύναται καὶ τὸν μὲν φρόνιμον κατὰ τὴν λογικὴν ἀρετὴν εἰρηκέναι , τὸν δὲ ἀγαθὸν κατὰ τὴν ἠθικήν · ἰδίως γὰρ λέγει τοὺς κατὰ τὰς ἀρετὰς ταύτας ἀγαθούς , ὥσπερ πάλιν σοφοὺς τοὺς κατὰ τὰς λογικάς , ὅτι κατὰ ταύτας πρακτικώτεροι τῶν καλῶν · ἡ μὲν γὰρ φρόνησις κριτική , αἱ δὲ τοῦ ἤθοθυς ἀρεταὶ πρακτικαί . τὸ μὲν οὖν τοὺς ἀγαθοὺς δεῖν πρὸ τῶν ἄλλων τιμᾶν αἰρετώτερον , ὅτι τοῖς φρονίμοις οὕτως δοκεῖ · αὕτη γὰρ ἡ τοῦ φρονίμου κρίσις . ἀλλὰ καὶ τὸ δεῖν τὰ κοινὰ τῶν ἰδίων προτιμᾶν · “ τὸ μὲν γὰρ κοινὸν συνδεῖ τὸ δ᾿ ἴδιον διασπᾷ τὰς πόλεις ” , ὡς Πλάτων · καὶ ὡς Θουκυδίδης · “ καλῶς μὲν γὰρ φερόμενος τὸ καθ᾿ αὑτὸν διαφθειρομένην τῆς πατρίδος οὐδὲν ἧττον διαφθείρεται , κακοτυχῶν δὲ ἐν εὐτυχούσῃ πολλῷ μᾶλλον διασώζεται . ” . τὸ δὲ εὗ ποιεῖν μᾶλλον ἢ εὗ πάσχειν αἱρετώτερον , ὅτι τοῖς ἀγαθοῖς ἀνδράσιν αἱρετώτερων τοῦτο . ὁμοίως τὸ ἀδικεῖσθαι τοῦ ἀδικεῖν αἱρετώτερον διὰ τὸ τοὺς ἀγαθοὺς τοῦτο μᾶλλον αἱρεῖσθαι . ἀλλὰ κ̣αὶ τὸ ἀποθνήσκειν εὐκλεῶς τοῦ ἀδόξως σώζεσθαι διὰ τὸ αὐτὸ αἱρετώερον , καὶ τὸ πένεσθαι δικαιοπραγοῦντα μᾶλλον ἢ ἀδικοῦντα πλουτεῖν . πάλιν ἐπεὶ οὐ πάντες οἱ νόμοι ὀρθοί , εἰσὶ δέ τινες καὶ ἐπαινούμενοι ὡς ὀρθοί , οἷον οἱ Λυκούργου , οἱ Ζαλεύκου , οἱ Σόλωνος , ὅταν ἀμφισβητούμενόν τι ᾖ τῶν ὑπὸ νόμων διωρισμένων , ὃ οἱ ὀρθοὶ νόμοι ὁρίζουσιν , αἱρετώτερον , [ ἢ ] ἐπεὶ καὶ οἱ ὀρθοὶ νόμοι κατὰ φρόνησιν κεῖνται . ἢ οὐ δεῖ ταὐτὸν ἡγεῖσθαι τὸ ‘ὁ φρόνιμος ἢ ὁ ὀρθὸς νόμος᾿ τὸ μὲν γὰρ τῶν νόμων ὥρισται καὶ περὶ ὡρισμένων λέγεται , τὰ δὲ τοῦ φρονίμου καὶ πρὸς τοὺς καιροὺς καὶ πρὸς τὰς περιστάσεις καὶ πρὸς τὰς τύχας ἁρμόζεται καὶ ἄλλα ἐπ’ ἄλλων ἐστίν . οὕτως οὖν δειχθήσεται τὰ συσσίτια αἱρετώτερα ἐν ταῖς πόλεσιν ὄντα , ἐπεὶ οἱ ὀρθοὶ νόμοι ὡρίκασιν αὐτὰ εἶναι , καὶ τὸ τοὺς ἀρετῇ ἀλλὰ μὴ πλούτῳ προέχοντας ἄρχειν . ἀλλὰ καὶ ἡ τοῦ ἐπιεικοῦς κρίσις δύναιτ’ ἄν χώραν ἔχειν ἀξιοῦντος μὴ πρὸς τὸ γεγραμμένον ἐν τοῖς νόμοις βλέπειν ἀλλὰ πρὸς τὴν διάνοιαν τοῦ γράψαντος καὶ τί ἄν ἐποίησεν ἐκεῖνος περιών τε καὶ κτὰ τὸν ὀρθὸν λόγον τε καὶ νόμον κρίνων ἀλλὰ μὴ κτὰ τὰ γεγραμμένα † αὐτοῦ μὴ πάντῃ ὑγιῶς ἔχει , ἄλλας προφάσεις ἔχων . αἱρετώτερα δὲ καὶ κατὰ μὲν πόλεμον ἃ οἱ περὶ ταῦτα ἀγαθοὶ αἱροῦνται , οἷον τὸ τὴν τάξιν φυλάσσειν καὶ μὴ προεξανίστασθαι , τὸ τῷ στρατηγῷ πείθεσθαι , τὸ ἔχειν πρὸ ὀφθαλμῶν τὸ “ εῖς οἰωνὸς ἄριστος , ἀμύνεσθαι περὶ πάτρης . ” τοιοῦτον καὶ τὸ τοῦ Ὀδυσσέως τὸ “ οὐκ οὐκ ἀγαθὸν πολυκοιρανίη · εἷς κοίρανος ἔστω , | εἷς βασιλεύς . ” κτὰ δὲ πολιτείαν ἃ οἱ περὶ ταῦτα ἀγαθοί . οὕτως τὸ μὴ τὰ κεχαρισμένα τοῖς πλήθεσι πρὸ τῶν συμφερόντων ποιεῖν αἱρετώτερον · τοῖς γὰρ περὶ ταῦτα ἀγαθοῖς αἱρετώτερον τοῦτο . ἀλλὰ καὶ κατὰ τὰς τέχνας αἱρετώτερα ὅσα ἢ πᾶσιν ἢ τοῖς πλείστοις δοκεῖ τῶν τεχνιτῶν . τὸ δὲ ᾗ τοιοῦτοι προσέθηκεν , ὅτι περὶ μὲν τῶν ἰατρικῶν τοῖς ἰατροῖς καὶ τῇ τούτων αἱρέσει ἐπακολουθητέον , περὶ δὲ τῶν μουσικῶν τῇ τῶν μουσικῶν . ἂν γὰρ οἱ ἐν μουσικῇ προέχοντες περὶ τῶν ἐν ἰατρικῇ λέγωσί τι , οὐχ ᾗ μουσικοὶ ἐροῦσιν · ὁμοίως δὲ καὶ ἂν οἱ ἐν ἰατρικῇ περὶ τῶν ἐν πολέμῳ . τὸ μὲν οὖν αἱρετώτερα εἶναι καθ’ ἑκάστην τέχνην , ὅσα πάντες οἱ τεχνῖται τῆς τέχνης ἐκείνης αἱροῦνται , αὐτόθεν ὡς ἀληθὲς προσπίπτει . τὸ δὲ ὅσα οἱ πλείους ἔνδοξον μέν , οὐ μὴν καὶ ἀληθές · πολλάκις γὰρ ἡ ἑνὸς τοῦ βελτίονος κατὰ τέχνην αἵρεσίς τε καὶ κρίσις βελτίων τῆς τῶν ἄλλων ἁπάντων . διὸ ἐν τοῖς τοιούτοις πρὸς ἄμφω ἡ ἐπιχείρησις · καὶ γὰρ ἀπὸ τῶν πλειόνων καὶ ἀπὸ τοῦ βελτίονος . οὐ μόνον δὲ ἐπὶ τῶν κτὰ τὰς τέχνας , ἃ οἱ πάντες ἢ οἱ πλείους τῶν τεχνιτῶν λέγουσιν , αἱρετώτερα , ἀλλὰ καὶ ἀπλῶς , ἃ πάντες ἢ οἱ πλεῖστοι τῶν ἀνθρώπων αἱροῦνται , αἱρετώτερα ἂν δεικνύοιτο ὧν μὴ πάντες . οὕτως τὸ εἶναι τοῦ μανθάνειν ἡ εἰδέναι αἱρετώτερον ἂν δεικνύοιτο · τὸ μὲν γὰρ εἶναι πάντες , μανθάνειν δὲ καὶ εἰδέναι οὐ πάντες αἱροῦνται . καὶ τὸ ἥδεσθαι τοῦ γυμνάζεσθαι · Πλατῶν γοῦν τούτῳ χρώμενος ὡς ὄντι ἐνδόξῳ τἀγαθὸν ἔλεγεν εἶναι οὗ πάντα ἐφίεται . ἀλλὰ καὶ Εὔδοξος ἐδείκνυε τὴν ἡδονὴν τὸ μέγιστον τῶν ἀγαθῶν ἀπὸ τοῦ πάντα μὲν τὰ ζῷα ταύτην αἱρεῖσθαι , μηδὲν δὲ τῶν ἄλλων ἀγαθῶν κοινὴν οὕτως ἔχειν τὴν αἵρεσιν . διὰ τοῦτο καὶ ὑγεία δόξης αἱρετώτερον , ὅτι πάντες μὲν ἄνθρωποι ὑγιαίνειν αἱροῦνται , οὐ πάντες δὲ τὴν δόξαν . ἀλλὰ καὶ οἱ πλείους πλοῦτον δόξης μᾶλλον αἱροῦνται · ὥστε δεικνύοιτ᾿ ἄν διὰ τούτου καὶ ὁ πλοῦτος δόξης αἱρετώτερος , ἀλλὰ καὶ τέχνας ἔχειν τοῖς πλείοσιν αἱρετώ - τερον τοῦ μή . Δεῖν δέ φησιν ἑκάστῳ τῶν εἰρημένων χρῆσθαι πρὸς ὅ ἐστι χρήσιμον · οὐ γὰρ πάντα πρὸς πάντα ἁρμόττει · οὐ . γὰρ διὰ τῶν αὐτῶν οἷόν τε τήν τε ἡδονὴν τῆς ἀρετῆς αἱρετωτέραν δεῖξαι καὶ τὴν ἀρετὴν τῆς ἡδονῆς , ἀλλὰ τὴν μὲν ἡδονὴν βουλόμενοι δεῖξαι τῇ πάντων αἱρέσει προσχρησόμεθα ἢ τῇ τῶν πολλῶν , τὴν δὲ ἀρετὴν τῇ τῶν σπουδαίων . ἐπεὶ δὲ περὶ αἱρετωτέρου τὸν λόγον ἐποιήσατο , οὐκ ἔστι δὲ πᾶσι τὸ αὐτὸ αἱρετώτερον , καὶ περὶ τούτου διαιρεῖται , καὶ λέγει τὰ μὲν ἀπλῶς εἷναι αἱρετώτερα τὰ δὲ τισίν , ἁπλῶς μὲν αἱρετώτερα τὰ κατὰ τὰς βελτίους ἐπιστήμας , οἷον εἰ βελτίων ἐπιστήμη φιλοσοφία τεκτονικῆς .. καὶ ἁπλῶς αἱρετώτερα τὰ κατὰ φιλοσοφίαν τῶν κατὰ τεκτονικήν · τῷ μέντοι τέκτονι τὰ κατὰ τεκτονικὴν τῶν κατὰ φιλοσοφίαν , καὶ τῷ δεομένῳ τεκτονικοῦ τινος αἱρετώτερον τὸ τῷ τέκτονι δοκοῦν . δύναταί τις καὶ ὡς τόπῳ χρῆσθαι τῷ εἰρημένῳ πρὸς ἐπίκρισιν τοῦ ἁπλῶς αἱρετωτέρου . Ἔπετια τὸ ὅπερ τόδε τι τοῦ μὴ ἐν γένει . Τὸ ὅπερ αὐτῷ τοῦ κυρίως ἐστὶ δηλωτικόν , καὶ ᾧ ἄν προστεθῇ τὸ ὅπερ , τὸ κυρίως ἐκεῖνο εἶναι σημαίνει · οἷον ‘ὅπερ ἄνθρωπος᾿ ὁ κυρίως ἄνθρωπος , καὶ ‘ὅπερ ὄν᾿ τὸ κυρίως ὄν .. καὶ ‘ὅπερ ἀγαθόν᾿ τὸ κυρίως ἀγαθόν . καὶ τῶν κατηγορουμένων δὴ κατ’ ἄλλου ᾧ ἂν τὸ ὅπερ προστεθῇ , τὸ κυρίως τοῦτο ἐκείνου κατηγορεῖσθαι σημαίνει καὶ τὸ εἶναι τὸ ὑποκείμενον κυρίως ἐν τούτῳ τε καὶ τοῦτο . ἐπεὶ οὖν τὰ γένη τῶν ὑπ’ αὐτὰ κυρίως κατηγορεῖται , ἐν τῷ τί κατηγορούμενα , ἐν τῷ ὅπερ αὐτὰ κατηγορεῖσθαι λέγει , καὶ τὰ ὑπὸ τὸ γένος <ὅπερ τὸ γένος> εἶναί φησιν · οἶον τὸ χρῶμα ἐν τῷ ὅπερ τοῦ λευκοῦ κατηγορεῖται , καὶ τὸ λευκόν ἐστιν ὅπερ χρῶμα · πάλιν τὸ ζῷον τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῷ ὅπερ , καὶ ὁ ἄνθρωπος ζῷον . ἐπεὶ οὖν τῶν κατηγορουμένων τὰ αὐτὰ τῶν μὲν ὡς γένη κατηγορεῖται τῶν δὲ ὡς συμβεβηκότα ( τὸ γὰρ χρῶμα τοῦ μὲν ὡς χρώματος λευκοῦ ὡς γένος κατηγορεῖται , τοῦ δὲ σώματος τοῦ λευκοῦ ὡς συμβεβηκός ) , τόπον τινὰ ἀπὸ τούτου παραδίδωσιν ἡμῖν , δι’ οὗ τὸ αἱρετώτερον γνωρίσομεν . ἄν γὰρ ὧν τὴν σύγκρισιν ποιούμεθα , τὸ μὲν ὡς ἐν γένει τούτῳ , καθ’ ὃ ἡ σύγκρισις αὐτῶν , γίνηται , οἷον τῷ αἱρετῷ τε καὶ ἀγαθῷ , τὸ δὲ ὡς ἔχον συμβεβηκὸς αὐτό , αἱρετώτερον τὸ ὡς ἐν γένει ὂν αὐτῷ τὸ μὲν γὰρ ὡς ἐν γένει ὂν τῷ ἀγαθῷ ὅπερ ἀγαθὸν γίνεται καὶ ὅπερ αἱρετόν , ὃ τοῦ κυρίως ἐστὶ δηλωτικόν , τὸ δὲ μὴ ὂν ἐν αὐτῷ ὡς ἐν γένει ἀλλὰ συμβεβηκὸς ἔχον αὐτὸ οὐ | κυρίως αἱρετὸν οὐδὲ ὁμοίως ἀγαθόν . εἰ οὖν τὸ κυρίως αἱρετὸν τοῦ μὴ κυρίως αἱρετώτερον , καὶ τὸ ἐν γένει ὂν τῷ ἀγαθῷ τοῦ ἔχοντος μὲν τὸ ἀγαθὸν κατηγορούμενον μὴ ὡς γένος δὲ αἱρετώτερον · καθόλου γὰρ τῶν συγκρινομένων πρὸς ἄλληλα κατά τι μᾶλλόν ἐστι τὸ ὂν ἐν γένει τῷ καθ’ ὃ ἡ σύγκρισις τοῦ μὴ οὕτως ὄντος ἐν αὐτῷ ἀλλὰ συμβεβηκὸς ἔχον - τος αὐτό . μαλλοὶ γὰρ ποσὸν οὗ ὡς γένος τὸ ποσὸν κατηγορεῖται τοῦ κατὰ συμβεβηκὸς ποσοῦ , ὡς ἡ ἐπιφάνει τοῦ λευκοῦ , καὶ μᾶλλον ποιὸν οὐ ὡς γένος ἡ ποιότης κατηγορεῖται ἢ τοῦτο οὗ ὡς συμβεβηκός · ἡ γὰρ λευκότης μᾶλλον χρῶμα Τοῦ λευκοῦ . βραχέως δὲ εἶπε τὸν τόπον εἰπὼν τὸ ὅπερ τόδε τι τοῦ μὴ ὡς ἐν γένει διὰ τοῦ μὴ ἐν γένει . τοῦ δὲ δικαίου εἶπεν ἀνδρός , ἀλλ’ οὐ τοῦ κτὰ τῆς ἕξεως λεγομένου · τοῦτο γὰρ ὁμοίως τῇ δικαιοσύνῃ καὶ αὐτὸ ἐν γένει τῷ ἀγαθῷ . τούτῳ τῷ τόπῳ χρώμενοι δείξομεν τὴν δικαιοσύνην καὶ ἑκάστην τῶν ἀρετῶν αἱρετώτερον καὶ μᾶλλον ἀγαθὸν οὖσαν τοῦ ἑκάστην ἔχοντος αὐτῶν , οἷον τοῦ δικαίου , τοῦ σώφρονος , τοῦ ἀνδρείου . τῶν μὲν γὰρ ἀρετῶν ἑκάστη ἐν γένει ἐστὶ τῇ ἀρετῇ καί , ὡς αὐτὸς κοινότερον νῦν γένος λαμβάνων τὸ ἀγαθὸν λέγει , ἐν τῷ ἀγαθῷ · διὸ καὶ ἑκάστη αὐτῶν ὅπερ ἀρετή ἐστι καὶ ὅπερ ἀγαθόν . τῶν δ’ ἐχόντων τὰς ἀρετὰς οὐδεὶς ἐν γένει ἐστὶ τῇ ἀρετῇ ἢ τῷ ἀγαθῷ’ ὁ γὰρ δίκαιος οὔτε ὅπερ ἀρετή ἐστιν οὔτε ὅπερ ἀγαθόν , ἀλλ’ ἔστιν ἀγαθός , ὅτι συμβεβηκυῖαν ἔχει τὴν ἀρετὴν καὶ τὸ ἀγαθόν . τὸ δὲ οὐδὲν γὰρ λέγεται ὅπερ τὸ γένος , ὃ μὴ τυγχάνει ἐν τῷ γένει ὄν , ἴσον ἐστὶ τῷ ‘οὐδὲν γὰρ λέγεται ὅπερ καὶ τὸ κατηγορούμενον αὐτοῦ εἶναι , εἰ μὴ εἴη ὡς ἐν γένει [ ὄν ] τῷ κατηγορουμένῳ᾿ . τοῦ γὰρ λευκοῦ τὸ χρῶμα κατηγορεῖται , καὶ λέγεται ὅπερ χρῶμα εἶναι τὸ λευκόν , ὅτι ἐστὶν ὡς γένος αὐτοῦ τοῦ κατηγορούμενον · τοῦ δὲ λευκοῦ ἀνθρώπου κατηγορεῖται μὲν τὸ χρῶμα , οὐ μὴν διὰ τοῦτο ὅπερ χρῶμά ἐστιν ὁ ἄνθρωπος , ὅτι μὴ ὡς γένος αὐτοῦ ἀλλ’ ὡς συμβεβεηκὸς τὸ χρῶμα κατηγορεῖται . ὁ δὲ αὐτὸς λόγος καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων τῶν κατηγορουμένων · ὡς γὰρ τὸ χρῶμα τῶν μὲν ὡς γένος τῶν δὲ οὐχ ὡς γένος κατηγορεῖται , οὕτως καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ἔχει . δύναται τὸ ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων προσκείμενον δηλωτικὸν εἶναι τοῦ ὡς ἐπὶ τῶν αἱρετῶν καὶ ἀγαθῶν αἱρετώτερον τὸ ὡς ἐν γένει ὂν τῷ ἀγαθῷ τοῦ μὴ ὡς ἐν γένει ὄντος αὐτῷ , οὕτως καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων μᾶλλον ἕκαστον ἐκεῖνο , ὃ ἐν γένει ἐστὶ τούτῳ καθ’ ὃ ἡ σύγκρισις αὐτοῖς , τοῦ ὄντος μὲν ἐν ἐκείνῳ , μὴ ὡς ἐν γένει δὲ [ εἴη δὲ καὶ τὰ ] ὡς ἐν εἴδει · καὶ τὰ εἴδη γὰρ ὧν ἐστιν εἴδη ἐν τῷ ὅπερ κατηγορεῖται · καὶ γὰρ φευκτὸν μᾶλλον τὸ ὡς ἐν γένει ὂν τῷ φευκτῷ τοῦ μὴ ὡς ἐν γένει ὄντος τῷ φευκτῷ . Καὶ τὸ δι’ αὑτὸ αἱρετὸν τοῦ δι’ ἕτερον αἱρετοῦ . Φανερὸς καὶ οὗτος ὁ τόπος . ἐπεὶ γὰρ τῶν ἀγαθῶν τε καὶ αἱρετῶν τὰ μὲν δι’ αὑτά ἐστιν αἱρετά , ὡς ἡ εὐδαιμονία καὶ ὅσα τίμια , τὰ δὲ δι’ ἕτερον , οἷον τέμνεσθαι , γυμνάζεσθαι , χρηματίζεσθαι καὶ ὅλως τὰ ὠφέλιμα , τὰ δὲ καὶ δι’ αὑτὰ καὶ δι’ ἕτερα , ὡς αἱ ἀρεταί ( καὶ γὰρ δι’ αὑτὰς καὶ διὰ τὴν εὐδαιμονίαν αἱρούμεθα ) , ὁμοίως ὑγεία , πλοῦτος καὶ ὅσα ὡς δυνάμεις ἀγαθά , δῆλον ὡς . αἱρετώτερον ὃ δι’ αὑτὸ αἱρεῖταί τις τοῦ ὃ αἱρεῖται μέν , οὐ δι’ αὑτὸ δὲ ἀλλὰ δι’ ἕτερον , ὡς καὶ διὰ τῶν παραδειγμάτων γνώ - ριμον πεποίηκεν . εἰ γὰρ τὸ μὲν ὑγιαίνειν δι’ αὑτὸ αἱρούμεθα ( ἔστι γἀρ τοῦτο τῶν δι’ αὑτὰ αἱρετῶν ) , τὸ δὲ γυμνάζεσθαι δι’ ἕτερον ( διὰ γὰρ τὴν ὑγείαν ἢ διὰ τὸ ἀγωνίζεσθαί τε καὶ στεφανοῦσθαι βούλεσθαι ) , αἱρετώτερον ἡ ὑγεία τοῦ γυμνάζεσθαι . οὕτως καὶ εἰ τὸν μὲν φίλον αἱρούμεθα δι’ ἑαυτούς , εἴ γε ὁ φίλος ἕτερός ἐστιν αὐτός , τὰ δὲ χρήματα οὐ δι’ αὑτά , αἱρετώτερος ὁ φίλος τῶν χρημάτων · αὐτὸς γὰρ ἑαυτῷ ἕκαστος δι’ αὑτὸν αἱρετός , ὥστε καὶ <> φίλος . ἀλλὰ καὶ ὕπνου ἐγρήγορσις αἱρετώτερον , ᾗ ὁ ὕπνος ἐπὶ τὴν ἐγρήγορσιν ἔχει τὴν ἀναφοράν · ἵνα γὰρ δυνώμεθα ἐγρηγο - ἐγρηγορέναι , ὕπνου καὶ ἀναπαύσε δεόμεθα . οὕτως δεικνύοιτ’ ἄν καὶ φιλοσοφία ῥητορικῆς αἱρετώτερα . Προστίθησι δὲ τῷ προειρημέμῳ τόπῳ καὶ ἄλλον , ὅτι τὸ καθ’ αὑτὸ αἱρετὸν τοῦ κατὰ συμβεβηκὸς αἱρετώτερόν ἐστιν . ἔστι δὲ καθ’ αὑτὸ μὲν αἱοετὸν ὃ διὰ τὴν οἰκείαν φύσιν τε καὶ παρουσίαν ἐστὶν αἱρετόν , κατὰ συμβεβηκὸς δὲ ᾧ οὐκ ὄντι τῇ οἰκείᾳ φύσει αἱρετῷ συμβέβηκε κατά τινα περίστασιν εἶναι αἱρετῷ . καὶ αὐτὸς δὲ διὰ τῶν παραδειγμάτων , ὁποῖόν ἐστιν ἑκάτερον αὐτῶν , ἐδήλωσεν . τὸ μὲν γὰρ τοὺς φίλους δικαίους εἶναι καθ’ αὑτό ἐστιν ’’ αἱρετόν · οὐ γὰρ δι’ ἡμᾶς οὐδ’ ἵνα τι ἡμῖν ἐκ τούτου περιγένηται αἱρούμεθα αὐτό , ἀλλ’ ὅτι ἡ φιλία ἐστὶ βούλησις ἀγα - θῶν ἐκείνων χάριν , αἱρούμεθα τὰ ἀγαθὰ τοῖς φι)οις ὑπάρχειν · ἀγαθὸν δὲ καὶ ἡ δικαιοσύνη τῷ ἔχοντι . τὸ δὲ τοὺς ἐχ θροῦς δικαίους εἶναι αἱρε - τὸν ἡμῖν ἐστιν οὐκέτι καθ’ αὑτό · οὐ γὰρ οἰκεῖον τῆς ενχθρας ἡ βούλησις τῶν ἀγαθῶν τοῖς ἐχθροῖς ἐκείνων χάριν , ἐπεὶ ταὐτὸν ἄν ἦν ἔχθρα τε καὶ φιλία . οὐ δὴ καθ’ αὑτὸ τοῦτο αἱρούμεθα ἀλλὰ κατὰ συμβεβηκός · ἐπεὶ γὰρ συμβέβηκε τοῖς δικαίοις τὸ μὴ ἀδικεῖν , ὡς μὴ ἀδικοῖεν ἡμᾶς οἱ ἐχ - θροί , αἱρούμεθα αὐτοὺς εἶναι δικαίους . εἰ δὲ τοῦτο μὲν κατὰ συμβεβηκὸς αἱρετόν , ἐκεῖνο δὲ καθ’ αὑτό , δῆλον ὡς τὸ καθ’ αὑτὸ αἱρετὸν τοῦ κατὰ συμβεβηκὸς αἱρετώτερον . Tὸν αὐτὸν δέ φησιν εἶναι τόπον τοῦτον , τὸν τὸ καθ’ αὑτὸ λέγοντα τοῦ κτὰ συμβεβηκὸς αἱρετώτερον εἶν·αι , τῷ πρὸ αὐτοῦ , τῷ τὸ δι’ αὑτὸ αἱρετὸν τοῦ δι’ ἄλλο αἱρετώτερον δεικνύντι , τῷ ταὐτὸν εἶναι τὸ μὲν δι’ αὑτὸ τῷ καθ’ αὑτὸ τὸ δι’ ἄλλο δὲ τῷ κατὰ συμβεβηκός . τὸ μὲν γὰρ τοὺς φίλους δικαίους εἶναι καὶ καθ’ αὑτὸ καὶ δι’ αὑτὸ αἱρετόν , ὥσπερ καὶ ἡ ὑγεία · τὸ δὲ τοὺς ἐχθροὺς εἶναι δικαίους κατὰ συμβεβηκός ( συμβέβηκε γὰρ αὐτοῖς δικαίοις γενομένοις μὴ βλάπτειν ) καὶ δι’ ἄλλο · ἵνα γὰρ ἡμᾶς μὴ βλάπτωσιν . τοιοῦτον δὲ καὶ τὸ γυμνάζεσθαι · καὶ γὰρ δι’ ἄλλο διὰ γὰρ τὴν ὑγείαν ) καὶ κατὰ συμβεβηκός , ὅτι συμβέβηκε τοῖς γυμναζομένοις τὸ ὑγιαίνειν . μόνον δὲ εἶναι αὐτοῖς τὴν διαφορὰν εἶπε κατὰ τὸν τρόπον τῆς ἐκφορᾶς , ὅτι ἐπὶ μὲν τοῦ τῷ δι’ αὑτὸ καὶ δι’ ἕτερον χρώμεθα , ἐπὶ δὲ τοῦ τῷ καθ’ αὑτὸ καὶ κατὰ συμβεβηκός . ἢ ἐπὶ μὲν τῶν εἰρημένων παραδειγμάτων τῷ τρόπῳ μόνον τῆς ἐκφορᾶς ἡ διαφορά · ἐπὶ δὲ ἄλλων ἔστιν εὑρεῖν πλείονα κατὰ τὸν τῆς ἐκφορᾶς τρόπον τὴν διαφορὰν ἐν αὐτοῖς . ἔστι γὰρ ἃ καθ’ αὑτὰ μέν ἐστιν αἱρετά , οὐ μὴν δι’ αὑτά · τοῖς γοῦν ῥιγοῦσι καθ’ αὑτό ἐστιν αἱρετὸν ἡ θερμὴ ἐσθής · εἰ δὲ καθ’ αὑτό , οὐ κατὰ συμβεβηκός · οὐ μὴν καὶ δι’ αὑτήν ἐστιν αἱρετὴ ἀλλὰ δι’ ἄλλο · ὅτι γὰρ τὸ μὴ ῥιγοῦν ἐξ αὐτῆς περιγίνεται . κτὰ συμβεβηκὸς δὲ ἡ λευκὸν ἢ φαιὸν ἢ ὁτιοῦν χρῶμα ἔχει ἡ ἐσθής , ἣν καθ’ αὑτὴν ῥιγοῦντες αἱρούμεθα . ἀλλὰ καὶ τῷ ἱππικῷ καθ’ αὑτὸ μὲν αἱρετὸν ἵππος · οὕτως γὰρ ἐνεργήσει κατὰ τὴν ἱππικήν · οὐ μὴν καὶ δι’ αὑτό , ὅπου γε μηδὲ τὸ ἱππεύειν αὐτό , πρὸς ὃ ἡ τοῦ ἵππου χρεία , δι’ αὑτὸ αἱρετόν · κατὰ συμβεβηκὸς δὲ ὁ ξανθὸς ἢ ὁ μέλας . ἀλλὰ καὶ τὸ τρέφεσθαι τῷ δεομένῳ τροφῆς καθ’ αὑτὸ μέν , οὐ δι’ αὑτὸ δὲ αἱρετὸν εἶναι δόξει . τοῖς μὲν οὖν δι’ αὑτὰ αἱρετοῖς οὖσιν ἀκολουθεῖ τὸ καθ’ αὑτὰ αἱρετοῖς εἶναι , οὐ μὴν ἔτι ἀντι - στρέφειν ἄν δόξειεν . ἢ ὅλως κατὰ συμβεβηκός ἐστιν ἀγαθὸν ὃ οὐκ ὂν ἀγαθὸν τῇ αὑτοῦ φύσει διά τι ἀγαθὸν συμβεβηκὸς αὐτῷ ἀγαθὸν λέγεται . οὕτως γὰρ τὸ τοὺς ἐχθροὺς δικαίους εἶναι , ὅτι μὴ ὄντι αὐτῷ ἀγαθῷ ἀγα - θόν τι συμβέβηκε ( τὸ γὰρ μὴ ἀδικεῖσθαι ὑπ’ αὐτῶν , ἀγαθὸν οὐκ ἐκείνων ἕνεκεν ἀλλὰ ἡμῶν ὑπάρχον ) , κατὰ συμβεβηκὸς ἀγαθὸν φαίνεται , οὐχ ὡς ὁ πλοῦτος οὐδ’ ἄλλο τι τῶν ὀργανικῶν ἀγαθῶν ἀγαθὸν [ ἀλλὰ ] καθ᾿ αὑτὸ μέν , οὐ δι’ αὑτὸ δέ · καθ’ αὑτὸ μὲν γὰρ ὁ πλοῦτος , ὅτι τῇ αὑτοῦ φύσει ὄργανόν ἐστιν ἐνεργειῶν καλῶν , οὐ δι’ αὑτὸ δέ , ὅτι πᾶν ὄργανον δι᾿ ἄλλο αἱρετόν . ἔσται οὖν τὸ μὲν κατὰ συμβεβηκὸς αἱρετὸν πάντως δι’ ἄλλο αἱρετόν , τὸ δὲ δι’ ἄλλο αἱρετὸν οὐ πάντως καὶ κατὰ συμβεβηκός · δι’ ἄνα μὲν γὰρ αἱρετὰ πολλὰ ἰῶν τῇ αὑτῶν φύσει ἀγαθῶν , κατὰ συμβεβηκὸς δὲ μόνα ἃ διά τι συμβεβηκὸς αὐτοῖς ἔχει τὸ αἱρετόν · οὕτως γὰρ αἱρετὸν γίνεταί ποτε καὶ πενία καὶ νόσος καὶ θάνατος . ὥστε , εἰ μὴ τὸ καθ’ αὑτὸ ταὐτὸν τῷ δι’ αὑτὸ μήτε τὸ δι’ ἄλλο τῷ κατὰ συμβεβηκός , οὐδ’ ἄν οἱ τόποι οἱ αὐτοὶ εἶεν . Καὶ τὸ αἴτιον ἀγαθοῦ καθ’ αὑτὸ τοῦ κατασυμβεβηκός . Εἰπὼν τὸ καθ’ αὑτὸ αἱρετὸν αἱρετώτερον εἶναι τοῦ κατὰ συμβεβηκός , ἐπεὶ καὶ ἐν τοῖς αἰτίοις ἐστί τις τοιαύτη διαφορά ( τα μὲν γάρ ἐστι καθ’ αὑτὰ τινῶν αἴτια , τὰ δὲ κατὰ συμβεβηκός · καθ’ αὑτὸ μὲν γὰρ ὁ οἰκοδό - μος τῆς οἰκίας αἴτιος , κατὰ συμβεβηκὸς δὲ ὁ Ἀθηναῖος ἢ ὁ λευκός ) , τόπον τινὰ ἡμῖν καὶ ἀπὸ τῶν αἰτίων εἰς ἐπίκρισιν τοῦ αἱρετωτέρου παραδίδωσιν . ὅταν γὰρ δύο τινὰ ἀγαθὰ ἀγαθοῦ τινος καὶ αἱρετοῦ αἴτια ὄντα τὸ μὲν καθ’ αὑτὸ ᾖ αἴτιον τὸ δὲ κατὰ συμβεβηκός , αἱρετώτερον τὸ καθ αὑτό . ὁ δὲ τόπος οὗτος προάγοι ἂν ἐπὶ ὁμολογουμένῳ τῷ τὸ τοῦ αἱρετοῦ αἴτιον αἱρετὸν καὶ αὐτὸ εἶναι . οὕτως ἡ ἀρετὴ τῆς τύχης αἱρετω | τέρα · ἡ μὲν γὰρ ἀρετὴ καθ’ αὑτὴν αἰτία τῶν ἐπ’ αὐτῇ κατορθωμάτων . ὅταν δὲ καὶ τύχη αἰτία γένηται , κατὰ συμβεβηκὸς ἄν εἴη · καθόλου γὰρ κτὰ συμβεβηκὸς ἡ τύχη αἰτία οὖσα ἐδείχθη . οὕτως τῆς τύχης καὶ ἡ ἰατρικὴ ἂν αἱρετωτέρα δεικνύοιτο , ὅταν ἀμφότεραι ὑγείας ὦσιν αἴτιαι . ἀλλὰ καὶ ὑγεία εὐχροίας αἱρετώτερον διὰ τοῦτο · ὑγεία μὲν γὰρ καθ’ αὑτήν , εὔ - χροιὰ δὲ κατὰ συμβεβηκὸς ἀγαθοῦ αἰτία . καὶ τὸ γυμνάζεσθαι τοῦ <προσγυμνάζεσθαι> τῷδέ τινι · τὸ μὲν γὰρ καθ’ αὑτό , τὸ δὲ κατὰ συμβεβηκὸς ὑγείας ποιητικόν · ὅτι γὰρ γυμνάζεται καὶ ὁ τῷδέ τινι προσγυμναζόμενος , δῆλον , ἀλλ’ οὐ διὰ τὸ γυμνάζεσθαι ἀλλὰ διὰ τὸ προσγυμνάζεσθαι . Ὁμοίως καὶ ἐπὶ τοῦ ἐναντίου . Δεικνύοιτο ἂν κατὰ τὸν αὐτὸν λόγον καὶ φευκτότερον τὸ καθ’ αὑτὸ κακοῦ αἴτιον τοῦ κατὰ συμβεβηκός , ὡς κακία τύχης · καὶ κυβερνήτης χείρων ὁ αὐτὸς ἀνατρέψας τὴν ναῦν τούτου οὗ διὰ τὴν ἀπουσίαν ἡ ναῦς ἀνετράπη · κατὰ συμβεβηκὸς μὲν γὰρ οὗτος , ἐκεῖνος δὲ καθ’ αὑτὸν αἴτιος τῆς ἀνατροπῆς . ὅμοιος ὁ λόγος καὶ ἐπὶ στρατηγοῦ καὶ ἰατροῦ · οὗ γὰρ παρόν - τος ἀπώλετο τὸ στρατόπεδον στρατηγοῦ , χείρων οὗτος τοῦ διὰ τὴν ἀπουσίαν αἰτίου τῆς ἀπωλείας γενομένου · καὶ ἐπὶ ἰατροῦ τὸ αὐτό . Καὶ τὸ ἀπλῶς ἀγαθὸν τοῦ τινὶ αἱρετώτερον . Ὡς ἐπὶ τῶν ὑγιεινῶν τὰ μὲν ἁπλῶς ὑγιεινά , <ἅ> τοῖς ὑγιαίνουσι καὶ κατὰ φύσιν ἔχουσι <πᾶσίν> ἐστι τοιαῦτα , ὡς περίπατοι , γυμνάσια , σιτία τοιάδε , δὲ ἁπλῶς μὲν οὐκ ἔστιν ὑγιεινά , τισὶ δέ , οἷον τοῖς νοσοῦσιν , ὡς τομαὶ τοῖς τούτων δεομένοις καὶ ἀσιτίαι καὶ ἡσυχίαι καὶ φαρμακεῖαι , οὕτω καὶ ἀγαθὰ τὰ μὲν ἁπλῶς ἐστιν ἀγαθά ] , ἃ πᾶσι τοῖς κατὰ φύσιν ἔχουσίν ἐστι τοιαῦτα , τὰ δὲ τινί . οἶον ὑγεία μὲν ἁπλῶς ἀγαθόν · τοῖς γὰρ κατὰ φύσιν ἔχουσι πᾶσιν ἀγαθόν · νόσος δὲ ἁπλῶς μὲν κακόν , γένοιτο δ’ ἄν τινί ποτε ἀγαθόν , ὡς Θεάγει , εἴ γε τοῦτον “ ἡ τοῦ σώματος νοσοτροφία ” κατέσχεν ἐν φιλοσοφίᾳ , ὡς Πλάτων λέγει . ὁμοίως πλοῦτος μὲν καὶ δόξα ἁπλῶς ἀγαθόν · γένοιτο δ’ ἄν ποτέ τινι καὶ πενία ἀγαθὸν καὶ ἀδοξία , εἰ διὰ πενίαν καὶ ἀδοξίαν μὴ ἐπιβουλευθείη μηδὲ ἀναιρεθείη ὑπὸ τυράννου τινὸς ἀναιροῦντος τοὺς ἐνδόξους τε καὶ πλουσίους . τούτων δὴ οὕτως ἐχόντων αἱρετώτερά φησιν εἶναι τὰ ἁπλῶς ἀγαθὰ τῶν μὴ ἁπλῶς ἀλλὰ τισὶ καὶ ποτέ . καὶ ὁ τόπος σαφής . εἴη δ’ ἄν ὁ αὐτὸς οὗτος τῷ πρὸ ὀλίγου εἰρημένῳ τῷ ἀπὸ τοῦ καθ’ αὑτὸ καὶ κατὰ συμβεβηκός . Καὶ τὸ φύσει τοῦ μὴ φύ·σει ; οἷον ἡ δικαιοσύνη τοῦ δικαίου . Ἔσι μὲν καὶ οὗτος ὁ τόπος δυνάμει ὁ αὐτὸς τῷ πρὸ αὐτοῦ · τὰ̣ γὰρ τῇ αὑτῶν φύσει ἀγαθὰ καὶ ἁπλῶς ἐστιν ἀγαθά , τὰ δὲ ἐπίκτητα οὐχ ἀπλῶς οὐδὲ πᾶσι . διαφέροι δ’ ἂν τῇ ἐπιβολῇ · οὐ γὰρ διότι ἀπλῶς , ἀλλὰ διότι τῇ αὑτοῦ φύσει τοιοῦτον . καθόλου δὲ τὰ φύσει συνεστῶτα τῶν μὴ φύσει ἀλλὰ ἐπικτήτων τε καὶ κατὰ τέχνας καὶ νενομισμένων βελτίω · τά τε γὰρ κατὰ τὰς τέχνας μιμήματα ὄντα τῆς φύσεως δεύτερα ἄν εἴη ἰῆς φύσεως , ἀλλὰ καὶ τὰ κατὰ ἔθη τε καὶ συνθήκας καὶ νόμους δεύτερα τῶν φύσει · τοῖς μὲν γὰρ ἡ φύσις ἡ οἰκεία αἰτία τοῦ τοιούτοις εἷναι , τοῖς δὲ ἡ περὶ αὐτῶν συνθήκη τῶνδέ τινων ἢ ἔθος . καὶ τῶν ἀγαθῶν δή , ὅσα τῇ ἑαυτῶν φύσει ἐστὶν ἀγαθά , αἱρετώτερα τῶν μὴ φύσει τοιούτων . οἷον ἡ μὲν δικαιοσύνη , ὡσπεοοῦν καὶ πᾶσα ἀρετή , τῇ φύσει τῇ αὑτῶν ἀγαθά · τὸ μέντοι παρ’ ἑκάστοις δίκαιον οὐ τῇ αὑτοῦ φύσει τοιοῦτον , ἀλλὰ ἢ κατ’ ἔθος ἢ κατὰ νόμον · ἄλλα γὰρ παρ’ ἄλλοις νόμιμα , καὶ ἔστιν ἑκάστοις τᾲ οἰκεῖα νόμιμα ἀγαθά τε καὶ αἱρετά . ὄντων δὲ ἀμφοτέρων ἀγαθῶν , καὶ τῆς δικαιοσύνης καὶ τῶν δικαίων τῶν νενομοθετηuι ἔνων , ἡ κατὰ φύσιν δικαιοσύνη τοῦ δικαίου τοῦ τοιούτου αἱρετωτέρα , ὅτι ἡ μὲν φύσει τὸ δὲ οὐ φύσει . δίκαιον γὰρ νῦν τὸ μὴ φύσει λαμβάνει , ἐπεὶ ἔστι τι καὶ φύσει δίκαιον , κατὰ δικαιοσύνην γινόμενον τό ὄυτον . ἢ τοῦ δικαίου λέγει τοῦ τὴν δικαιοσύνην ἔχοντος · ἐπίκτητον γὰρ τούτῳ [ τὸ ] ἀγαθόν ἡ δικαιοσύνη καὶ οὐ φύσει , εἴ γε μὴ φύσει δίκαιοι οἱ δίκαιοι · ἡ δὲ δικαιοσύνη τῇ αὑτῆς φύσει ἀγαθόν . Καὶ τὸ τῷ βελτίονι καὶ τιμιωτέρῳ αἱρετώτερον , οἷον θεῷ ἢ ἀνθρώπῳκαὶψυχῇ ἢ σώματι . Σαφὴς μὲν ὁ τόπος · λέγει γὰρ δι’ αὐτοῦ ὅτι τὸ τοῦ βελτίονος ἀγαθὸν αἱρετώτερον τοῦ ἀγαθοῦ ὃ τοῦ χείρονός ἐστιν . οὐ γάρ ἐστι τὸ λεγόμενον , ὡς ἄν δόξαι , ὅτι τὸ τῷ βελτίονι αἱρετώτερον τοῦτο καὶ αἱρετώτερον · οὐ γὰρ ποιεῖται τὴν σύγκρισιν τούτων ἃ τῷ αὐτῷ ἐστιν ἀγαθὰ ἡ αἱρετά , ἀλλ’ ἃ διαφερούσαις φύσεσι . δεῖται μέντοι διαστολῆς τινος ὁ τόπος . εἰ μὲν γὰρ ἁπλῶς τῇ ἑαυτοῦ φύσει τὸ αἱρετώτερον λαμβάνειν ἔοικεν ἀλλὰ μὴ τῷ τὴν ἐπίκρισιν αὐτοῦ ποιουμένῳ , ἁπλῶς ἀληθὴς ὁ τόπος , ἐπειδὴ τὸ τῷ βελτίονι καὶ τιμιωτέρῳ , καθ’ ὃ βελτίων ἐστὶ καὶ τιμιώτερος , αἱρετὸν αἰρετώτερον τοῦ αἱρετοῦ τῷ μὴ τοιούτῳ καὶ μᾶλλον ἀγαθόν · τὰ γοῦν τοῖς θεοῖς αἱρετὰ ἀπλῶς αἱρετώτερα καὶ βελτίω τῶν τοῖς ἀνθρώποις αἱρετῶν , οἷον ἀθανασία ἢ ἡ τῶν ὅλων διακόσμησις καὶ ἀπάθεια σοφίας , ὑγείας , ἀρετῆς , πλούτου , φιλοσοφίας , τῶν τοιούτων ἃ τοῖς ἀνθρώποις ἐστὶν αἱ · ρετά . εἰ δ’ ἡ κρίσις τοῦ αἱρετωτέρου τῷ αἱρουμένῳ γίνοιτο . οὐκέτ’ ἂν ἁπλῶς ὁ τόπος ὑγιὴς εἴη · οὐ γὰρ τὰ τοῖς θεοῖς αἱρετὰ αἱρετώτερα ἡμῖν τῶν ἡμῖν αἱρετῶν , εἴ γε ἀδύνατα μὲν ἡμῖν πολλὰ τῶν ἐκείνοις αἱρετῶν , ἠλιθίου δὲ τὸ αἱρεῖσθαι τὰ ἀδύνατα . διὸ δέοιτο ἄν προσθήκης τῆς ‘δυνατῶν ὄντων ἀμφοτέρων᾿ . εἰ γὰρ εἴη ἄμφω δυνατὰ τῷ τὴν τοῦ αἱρετωτέρου ποιουμένῳ ἐπίκρισιν , αἱρετώτερον τὸ τῷ βελτίονι καὶ τιμιωτέρῳ αἱρετόν , οἷον τὸ κοινωφελὲς τοῦ ἰδιωφελοῦς αἱρετώτερον · ἀμφότερα γὰρ δυνατὰ νατὰ τῷ ἀνθρώπῳ , καὶ τοῖς θεοῖς τὸ κοινωφελὲς αἱρετόν τε καὶ κτὰ ὁμοίως καὶ τὸ εὗ ποιεῖν τοῦ εὗ πάσχειν · τοῖς γὰρ θεοῖς αἱρετὸν τὸ εὗ ποιεῖν , καὶ ἄμφω δυνατὰ τῷ ἀνθρώπῳ . οὕτως καὶ εἰ τῇ ψυχῇ μὲν αἱρετὸν τὸ φρονεῖν καὶ ὅλως αἱ ἀρεταί , σώματι δὲ τὸ ὑγιαίνειν καὶ τὸ ἰσχύειν , αἱρετώτερον τὸ φρονεῖν καὶ αἱ ἀρεταί , <εἴ γε> τὰ τῷ τιμιωτέρῳ τε καἰ βελτίονι · ψυχὴ γὰρ βελτίων σώματος . ὁμοίως καὶ τὸ ἐπίστασθαι τοῦ αἰσθάνεσθαι αἱρετώτερον , ἐπεὶ τὸ μὲν αἰσθάνεσθαι σωματικώτερον διὰ γὰρ σώματος ) , τὸ δ’ ἐπίστασθαι οἰκεῖον καὶ ἴδιον τῆς ψυχῆς . διαφέροι δ’ ἄν οὗτος ὁ τόπος τοῦ ἤδη εἰρημένου τοῦ “ καὶ ὃ μᾶλλον ἄν ἕλοιτο ὁ φρόνιμος ἢ ὁ ἀγαθὸς ἀνήρ ” , ὅτι ἐν ἐκείνῳ μὲν ἀπὸ τοῦ μᾶλλον αἱρετοῦ τῷ βελτίονι ἡ ἐπιχείρησις ἐγίνετο , ἀμφοτέρων ὄντων αἱρετῶν τῷ αὐτῶ , ἐνταῦθα δέ , ὅταν ἄλλο μὲν ᾖ τῷ βελτίονι αἱρετὸν ἄλλο δὲ τῷ χείρονι , τὸ τῷ βελτίονι δείκνυται αἱρετώτερον , ὡς ἔχει ἡ ψυχὴ καὶ τὸ σῶμα · οὐ γὰρ ἄμφω ἑκατέρῳ αἱρετά · καὶ ἐκεῖ μὲν ἐζητεῖτο τὸ τῷ αἱρουμένῳ αἱρετώτερον , ἐνταῦθα δὲ τὸ ἁπλῶς αἱρετώτερον , οὐ τὸ τινί . Καὶ τὸ τοῦ βελτίονος ἴδιον βέλτιον ἢ τὸ τοῦ χείρονος . Παραδοὺς τόπον ἀπὸ τοῦ τῷ βελτίονι αἱρετοῦ συνιστάντα τὸ αἱρετώτερον , ἐπεὶ οὐ πάντως τὸ αἱρετόν τινι ἤδη καὶ ἴσιόν ἐστιν αὐτοῦ ὑγεία αἱρετὸν μὲν ἀνθρώπῳ , οὐ μὴν καὶ ἴδιον τὸ ὑγιαίνειν ἀνθρώπου ) , νῦν ἀπὸ τοῦ ἰδίου τόπον παραδίδωσι τὸ γὰρ τοῦ βελτίονος ἴδιον βέλτιον τοῦ ὃ ἴδιόν ἐστι τοῦ χείρονος ) , οὐκέτι κατὰ τὸ αἱρετώτερον τὴν σύγκρισιν ποιούμενος κατὰ τὸ βέλτιον ἁπλῶς · τὸ γὰρ τοῦ βελτίονος ἴδιον , εἰ μὴ δυνατὸν τῷ χείρονι , οὐδ’ ἂν αἱρετώτερον αὐτῷ εἴη . ἢ τὸ βέλτιον ἁπλῶς καὶ αἱρετώτερον ἁπλῶς εἶναι λαμβάνει , εἰ καὶ <ὡς> αὐτοῖς χρῆται · οὐ γὰρ τὴν σύγκρισιν ποιεῖται τοῦ αἱρετωτέρου τινὶ ἀεί , ἀλλὰ [ καὶ ] τοῦ ἀπλῶς καὶ κατὰ τὴν οἰκείαν φύσιν , ὥσπερ ἐποίησε καὶ ἐπὶ τοῦ πρὸ τούτου τόπου . ὅτι δὲ τὸ τοῦ βελτίονος ἴδιον βέλτιον , ἔδειξε διὰ τοῦ εἶναι μὲν τὸ βέλτιον καὶ κατά τι αὑτοῦ βέλτιον · ἀλλὰ κατὰ μὲν τὰ κοινὰ καὶ τὰ ὅμοια τῷ τε χείρονι καὶ τῷ βελτίονι οὐδέτερον οὐδετέρου ὑπερέχει · οὐδὲ γὰρ διαφέρει · λείπεται κατὰ τὰ ἴδια αὐτῶν εἶναι τὴν διαφορὰν καὶ κατὰ τοῦτο τὸ βέλτιον ὑπερέχειν τοῦ χείρονος . εἰ δὲ κατὰ ταῦτα ἥ τε διαφορὰ αὐτοῖς καὶ ἡ ὑπεροχή , καὶ τὸ τοῦ βελτίονος ἴδιον βέλτιον ἂν εἴη . οἷον εἰ ζῷα ὁ θεὸς καὶ ὁ ἄνθρωπος καὶ ὁ ἵππος , κατὰ μὲν τὸ γένος τὸ κοινὸν οὐδὲν ἀλλήλων διαφέρουσιν · ἐπεὶ δὲ βελτίων ὁ μὲν θεὸς τοὐ ἀνθρώπου . ὁ δὲ ἄνθρωπος τοῦ ἵππου , λείπεται τὴν διαφορὰν αὐτῶν εἶναι κατὰ τὰ ἴδια · εἰ οὖν θεοῦ μὲν ἴδιον ἀθανασία , ἀνθρώπου δὲ τὸ ἐπστήμης δεκτικόν , ἵππου δὲ τὸ χρεμετικστικόν , ἡ ἀθανασία μὲν βελτίων τοῦ ἐπιστήμης δεκτικοῦ , τὸ δὲ ἐπιστήμης δεκτικὸν τοῦ χρεμετιστικοῦ . οὕτως καὶ 45 εἰ ψυχῆς μὲν ἴδιον ὁρμή , σώματος δὲ ῥοπή , εἴη ἄν ὁρμὴ ῥοπῆς βελτίων , ἐπεὶ καὶ ψυχὴ σώματος . δοκεῖ δέ μοι τὸ βέλτιον καὶ τὸ χεῖρον ἐν τοῖς ὁμογενέσι λαμβάνειν , ἐπειδὴ καὶ ἡ σύγκρισις ἐν τοῖς κοινωνίαν ἔχουσι πρὸς ἄλληλα · διὸ καὶ εἶπε κατὰ μὲν γὰρ τὰ κοινὰ ἐν ἀμφοτέροις οὐδὲν διαφέρει , ὡς τῶν συγκρινομένων ἐφειλόντων ἔχειν | τινά καὶ κοινὰ . Καὶ τὸ ἐν βελτίοσιν ἢ προτέροις ἢ τιμιωτέροις βέλτιον . Ὁ τόπος τοιοῦτος · εἰ τῶν συγκρινομένων πρὸς ἄλληλα κτὰ τὸ αἱρετὸν τὸ μὲν ἐν βελτίοσιν εἴη τὸ δὲ ἐν χείροσιν , ἧτό μὲν ἐν προτέροις τὸ δὲ ἐν ὑπέροις , ἢ τὸ μὲν ἐν τιμιωτέροις τὸ δὲ ἐν ἧττον τοιούτοις , βέλτιον τὸ ἐν τοῖς ὑπερέχουσιν . οἷον εἰ ζητοῖτο πότερον ἐπιστήμη ἢ ὑγεία αἱρετώτερον , δεικνύοιτο ἂν ὅτι ἐπιστήμη ἀμφοτέρων ὄντων αἱρετῶν , ὅτι ἡ μὲν ἐπιστήμη ἐν ψυχῇ , ἡ δὲ ὑγεία ἐν σώματι , βελτίων δὲ ψυχὴ σώματος . πάλιν εἰ ζητοῖτο πότερον αἱρετώτερον ὑγεία ἡ ἰσχὺς ἢ κάλλος , δεικνύοιτο ἂν ἡ ὑγεία , ὅτι ἐν προτέροις , εἴ γε ἡ μὲν ὑγεία ἐν συμμετρίᾳ τῶν πρώτων σωματικῶν δυνάμεών ἐστιν , ἅ ἐστι θερμότης , ψυχρότης , ὑγρότης , ξηρότης , ἐκείνων δὲ ἡ μὲν ἰσχὺς ἐν συμμετρίᾳ τῶν ὁμοιομερῶν , νεύρων τε καὶ ὀπῶν καὶ πνεύμονος , τὸ δὲ κάλλος ἐν συμμετρίᾳ τῶν ἀνομοιομερῶν ἐν ἡμῖν μερῶν , προσώπου , τραχήλου , χειρῶν , τῶν ἄλλων μερῶν , ἅ ἐστι ὕστερα τῶν πρώτων ἐν ἡμῖν δυνάμεων . τῷ δὲ αὐτῷ λόγῳ πάλιν δεικνύοιτο ἄν καὶ ἡ ἰσχὺς αἱρετωτέρα τοῦ κάλλους · πρῶτα γὰρ τὰ ὁμοιομερῆ ἐν ἡμῖν , ἐν οἷς ἡ ἰσχύς , τῶν ἀνομοιομερῶν , ἐν οἷς τὸ κάλλος · ἕκαστον γὰρ τῶν ἀνομοιομερῶν ἐκ τῶν ὁμοιομερῶν σύγκειται , οἷον τὸ πρόσωπον ἐξ ὀστῶν καὶ νεύρων καὶ σαρκῶν · διὸ καὶ συναναιρεῖται μὲν ἀναιρουμένων , οὐ συναναιρεῖ δὲ ἀναιρούμενον . πάλιν εἰ ζητεῖται πότερον αἱρετώτερον θεωρία ἢ πρᾶξις , δεικνύοιτο ἄν ὅτι θεωρία τῷ εἶναι περὶ τὰ τιμιώτερα τὴν ἐνέργειαν αὐτῇ ἡ μὲν γὰρ πράξις περὶ τὰ πρακτά τε καὶ ἐφ’ ἡμῖν , ἡ δὲ θεωρία περὶ τὰ θεῖα ) , καὶ ἐπειδὴ τῷ τιμιωτάτῳ τῆς ψυχῆς γίνεται · τιμιώτατον γὰρ ὁ νοῦς τῶν τῆς ψυχῆς δυνάμεων , οὗ ἐνέργεια ἡ θεωρία . Καὶ τὸ τέλος τῶν πρὸς τὸ τέλος αἱρετώτερον . Σχεδὸν οὗτος ὁ τόπος ἐμπεριέχεται τῷ ἤδη εἰρημένῳ πρὸ ὀλίγου , τῷ “ καὶ > δι’ αὑτὸ αἱρετὸν τοῦ δι’ ἕτερον αἱρετοῦ ” τὸ μὲν γὰρ τέλος δι’ αὑτὸ αἱρετόν , τὸ δὲ πρὸς τὸ τέλος δι’ ἕτερον · διὰ γὰρ τὸ τέλος . διαφέροι δ’ ἄν , ὅτι ἐκεῖ οὐ τὰ πρὸς τὸ τέλος συνεκρίνετο τῷ τέλει , ἀλλὰ τοῖς δι’ αὑτὰ αἱρετοῖς τὰ ὁπωσοῦν δι’ ἄλλα αἱρετὰ καθόλου καὶ ἃ μὴ δι’ αὐτὸ τοῦτο ὡς ὄντα τέλος αὐτῶν ἦν αἱρετά , διὰ δέ τι ἄλλο , ἐνταῦθα δὲ τῶν τελῶν καὶ τῶν πρὸς αὐτὰ ἡ σύγκρισις . οὕτως ὑγεία μὲν αἱρετωτέρα γυμνασίων , περιπάτων , σιτίων , ὅλως διαίτης , ὅτι ἡ μὲν τέλος , ταῦτα δὲ ἐκείνης χάριν · καὶ εὐδαιμονία ἀρετῆς , ὑγείας , πλούτου , τῶν ἄλλων ἀγαθῶν · ἡ μὲν γὰρ τέλος , ταῦτα δ’ ἐκείνης χάριν · καὶ τὸ εἰδέναι τοῦ μανθάνειν , καὶ τὸ κατὰ τὰς ἕξεις ἐνεργεῖν τοῦ τὰς ἕξεις ἔχειν . Καὶ δυοῖν τὸ ἔγγιον τοῦ τέλους . Ὁ τόπος ἐν τοῖς πρὸς τὸ τέλος συντελοῦσιν ἔχει τὴν σύγκρισιν · εἰ γὰρ εἴη δύο τινὰ ἔχοντα πρὸς ἕν τι τέλος τὴν ἀναφοράν , τὸ ἐγγύτερον τοῦ τέλους τοῦ πορρωτέρω αἱρετώτερόν τε καὶ ἄμεινον . οἷον ὑγείας αἴτιον καὶ τὸ κείρεσθαι καὶ τὸ γυμνάζεσθαι · ἀλλ’ ἐπεὶ τὸ γυμνάσιον ἐγγύτερον τῆς ὑγείας , ἄμεινον καὶ αἱρετώτερον · τὸ γὰρ ἐγγυτέρω τοῦ τέλους δοκεῖ τὸν αὐτὸν λόγον ἔχειν πρὸς τὸ πρὸ αὐτοῦ αἴτιον ὃν τὸ τέλος πρὸς αὐτό · τέλος γάρ πως καὶ τοῦτο ἐκείνου . οὕτως καὶ ἡ κατ’ ἀρετὴν ἐνέργεια τῆς ἕξεως αἱρετωτέρα · ἐγγυτέρω γὰρ τῆς εὐδαιμονίας , ὃ τέλος ἐστὶν ἀμφοῖν . δόξαι δ’ ἄν οὕτως καὶ τὰ ὑγείας φυλακτικὰ αἱρετώτερα εἶναι τῶν ποιητικῶν αὐτῆς · τὰ μὲν γὰρ συνυπάρχει τῇ ὑγείᾳ . τὰ δὲ πρὸ αὐτῆς ἐστιν . οὕτως ἱππικὴ μὲν ἀμείνων χαλινοποιητικῆς ἀμφοτέρων συντελουσῶν πρὸς στρατηγίαν , ὅτι ἐγγυτέρω ἡ ἱππική · τεκτονικὴ δὲ ὑλοτομικῆς ἀμφοτέρων χρησίμων οὐσῶν πρὸς ναυπηγίαν , καὶ ἰατρικῆς γυμναστικὴ ἀμφοτέρων πρὸς εὐεξίαν συντελουσῶν . Καὶ ὅλως τὸ πρὸς τὸ τοῦ βίου τέλος αἱρετώτερον μᾶλ - λον ἡ τὸ πρὸς ἄλλο τι . Ἃ γὰρ πρὸς τὸ τελειότατον τέλος συντελεῖ , αἱρετώτερα τῶν πρός ἄλλο τι συντελούντων · τελειότατον δὲ τέλος ἐστὶν ἡ εὐδαιμονία · πάντα γὰρ τὰ ἄνα ἐπὶ ταύτην τὴν ἀναφορὰν ἔχει . εἰ οὗν καὶ τῶν ἄλλων τὰ τέλη πρὸς εὐδαιμονίαν ἔχει τὴν ἀναφοράν , δῆλον ὅτι καὶ ὅσα πρὸς ἐκείνων τι συντελεῖ , δεύτερα ἂν εἴη τῶν πρὸς εὐδαιμονίαν συντελούντων . δυνάμει δὲ καὶ οὗτος ὁ τόπος ἐστὶν ἐν τῷ πρὸ αὐτοῦ · ἐπεὶ γὰρ ἓν τὸ τελειότατόν ἔτι τέλος καὶ γὰρ τὰ ἄλλα , ὅσα δοκεῖ τέλη ἄλλων εἶναι , τοῦ τελειοτάτου τέλους χά | ριν ἐστί ) , καὶ τὰ ἄλλων τινῶν τέλη καὶ αὐτὰ τοῦ τελείου τέλους χάριν δῆλον ὅτι ὄντα · διαφορὰ δὲ αὐτῶν ἐστιν , ὅτι τὰ μὲν ἐγγὺς τοῦ τελειοτάτου τέλους ἐστὶ τὰ δὲ πόρρω . οἷον εὐδαιμονία μὲν τὸ τελειότατον τέλος , φρόνησις δὲ τέλος καὶ αὐτὴ ἄλλου τινὸς οὖσα τῆς εὐδαιμονίας χάριν ἐστὶ καὶ αὐτή · γίνεται οὖν καὶ αὐτὴ καὶ τὰ δι’ αὐτὴν τέλος ἔχοντα τὴν εὐδαιμονίαν , ἀλλ᾿ ἡ μὲν φρόνησις ἐγγὺς τῆς εὐδαιμονίας προσεχῶς γὰρ τέλος αὐτῆς αὕτη ) , τὸ δὲ φρονήσεως ποιητικόν , οἷον παιδεία , προσεχὲς μὲν τέλος ἔχει . τὴν φρόνησιν , ἔσχατον δὲ τὴν εὐδαιμονίαν · ἐγγυτέρω γὰρ ἡ φρόνησις τῆς εὐδαιμονίας παιδείας τε καὶ τῶν φρονήσεως ποιητικῶν · εὐλόγως οὗν αὐτῶν ἐστι καὶ αἱρετωτέρα . εἰ τοίνυν ζητοῖτο πότερον αἱρετώτερον ὑγεία ἢ πλοῦτος , ἐπεὶ ἡ μὲν ὑγεία πρὸς τὸ τοῦ βίου τέλος τὴν ἀναφορὰν ἔχει , τοῦτ’ ἔστι πρὸς εὐδαιμονίαν , ὁ δὲ πλοῦτος πρὸς τὰς κατ’ ἐνευθεριότητα ἐνεργείας , αἵτινες καὶ αὐταὶ ἐπὶ τὴν εὐδαιμονίαν ἔχουσι τὴν ἀναφοράν , εἴη ἄν ἡ ὑγεία τοῦ πλούτου αἱρετωτέρα . ἀλλὰ καὶ τῶν φρονήσεως ποιητικῶν αἱρετωτέρα ἡ κατὰ δικαιοσύνην ἐνέργεια · ποιητικὴ γὰρ εὐδαιμονίας αὕτη . δεικνύοιτο δ’ ἄν διὰ τοῦ τόπου τούτου ἡ ἀρετὴ αἱρετωτέρα τῆς παρὰ βασιλέως τιμῆς , εἴ γε τῆς μὲν ἀρετῆς εὐδαιμονία τέλος . τῆς δὲ παρὰ βασιλέως τιμῆς τὸ ἔθνους ἄρξαι τινός . Καὶ τὸ δυνατὸν τοῦ ἀδυνάτου . οὐκέτι τοῦτο ἁπλῶς αἱρετώτερον ἀλλὰ τῷ αἱρουμένῳ . σαφὴς δὲ ὁ τόπος · εἰ γὰρ τῶν συγκρινομένων εἴη τὸ μὲν δυνατὸν τὸ δὲ ἀδύνατον , αἱρετώτερον τὸ δυνατὸν τούτῳ ᾧ τὸ · ἕτερον ἀδύνατον . οἷον ἐπεὶ μακροβιότης μὲν ἀνθρώπῳ δυνατὸν ἀθανασία δὲ ἀδύνατον , αἱρετώτερον ἂν εἴη ἀνθρώπῳ μακροβιότης ἀθανασίας · ὁμοίως καὶ μετριοπάθεια ἀπαθείας . ἁπλῶς μὲν γὰρ ἀθανασία ἄν εἴη αἱρετώτερον καὶ ἀπάθεια , ἐπεὶ τῷ βελτίονι ταῦτα αἱρετά , θεῷ . ὅτι γὰρ καὶ ἀδύνατα αἱρετὰ λέγει , οὐ τούτοις οἷς ἐστιν ἀδύνατα , ἀλλ’ ἁπλῶς , εἰ εἴη τοιαῦτα , ἔδειξε διὰ τοῦ τὴν σύγκρισιν ποιήσασθαι τὴν κατὰ αἱρετώτερον καὶ ἐπὶ ἀδυνάτου · τοῦτο γὰρ αἱρετώτερον . ἁπλῶς μὲν οὖν δύναται καὶ τὸ ἀδύνατον αἱρετώτερον ὂν δείκνυσθαι τοῦ δυνατοῦ · τῶ δὲ αἱρουμένω τὸ δυνατὸν αἱρετώτερον . Ἔτι δύο ποιητικῶν , οὗ τὸ τέλος βέλτιον . Ἀσαφῶς εἴρηται διὰ βραχύτητα ὁ τόπος . ἔστι δὲ τοιοῦτος · εἰ δύο εἴη τινὰ δύο τελῶν ποιητικά τινων , οὗ τὸ τέλος βέλτιον καὶ αἱρετώτερον , καὶ αὐτὸ βέλτιον . οὕτως παιδεία γυμνασίων δεικνύοιτ’ ἂν ἀμείνων , εἴ γε γυμνάσια μὲν ὑγείας ἐστὶ ποιητικά , παιδεία δὲ φρονήσεως . καὶ ἔστιν ἡ φρόνησις τῆς ὑγείας αἱρετώτερον . πάλιν τὸ γυμνάζεσθαι τοῦ χρηματέξεσθαι αἱρετώτερον · τὸ μὲν γὰρ πλούτου , τὸ δὲ ὑγείας ποιητικόν , βέλτιον δ’ ὑγεία πλούτου . δῆλον δὲ ὅτι , εἰ ἀμφότερα ποιητικὰ τῶν οἰκείων τελῶν λαμβάνοιτο ἢ ὁμοίως γε , ὁ τόπος ὑγιής . ἐὰν γὰρ τὸ μὲν τοῦ ἧττον αἱρετοῦ τέλους προσεχῶς ποιητικὸν ᾖ , τὸ δὲ τοῦ αἱρετωτέρου πορρωτέρω , οὐ πάντως τὸ τοῦ αἱρετωτέρου ποιητικὸν αἱρετώτερον · οὐ γὰρ αἱρετώτερον τὸ κείρεσθαι τοῦ χρηματίζεσθαι , καίτοι τὸ μὲν ἐπὶ ὑγείαν , τὸ δ’ ἐπὶ πλοῦτον ἄγει · ἀλλὰ πλεῖον ἀφέστηκε τὸ κείρεσθαι τῆς ὑγείας ἢ τὸ χρηματίζε - σθαι τοῦ πλούτου . Ποιητικοῦ δὲ καὶ τέλους ἐκ τοῦ ἀνάλογον . εἰπὼν διὰ τοῦ πρὸ τούτου τόπου τὸ τοῦ βελτίονος ποιητικὸν τέλους βέλτιον εἶναι , ὡς ἀναλογίαν ἐχόντων πρὸς ἄλληλα τῶν τελῶν καὶ τῶν ποιητικῶν αὐτῶν ὅσῳ γὰρ ἂν τὸ τέλος τοῦ τέλους ὑπερέχῃ , τοσοῦτον . καὶ τὸ ποιητικὸν τοῦ ποιητικοῦ ) , ταύτῃ τῇ ἀναλογίᾳ προσχρώμενος τόπον τινὰ ἡμᾶς διδάσκει , ᾧ προσχρώμενοι δυνησόμεθα συγκρίνειν τέλος τινὸς καὶ ποιητικόν τι ἄλλου τέλους . πάνυ δὲ γλαφυρὰ ἡ τοῦ τόπου τούτου εὕρεσις · φησὶ γὰρ ὅτι ἐκ τοῦ ἀνάλογον εὑρήσομεν καὶ ἐν τούτοις τήν τε ὑπεροχὴν καὶ τὸ αἱρετώτερον . ἄν γὰρ λάβωμεν καὶ τὸ τοῦ ποιητικοῦ τοῦ συγκρινομένου τῷ τέλει οἰκεῖον τέλος , οὗ ἐστι ποιητικόν , καὶ πάλιν τοῦ τέλους τ οὐ συγκρινομενου τῳ ποιητικῷ τὸ οἰκεῖον ποιητικὸν καὶ εὕρωμεν πόσῳ υπερέχει τὸ τέλος τοῦ ποιητικοῦ τοῦ συγκρινομένου τέλους αὐτῷ , δῆλον ὅτι ἔχοιμεν ἄν καὶ ὅσῳ τὸ συγκρινόμενον ποιητικὸν ὑπερέχει τοῦ ποιητικοῦ , ὅ ἐστι τοῦ συγκρινομένου ποιητικὸν τέλους · ὡς γὰρ τὸ τέλος πρὸς τὸ τέλος , οὕτως καὶ τὸ ποιητικόν , ὡς ἐδείχθη διὰ τοῦ πρὸ τούτου τόπου . τούτων τοίνυν οὕτως ἐχόντων , ἂν τὸ τέλος τοῦ τέλους πλέον ὑπερέχῃ ἢ | τὸ ὑπερεχόμενον τέλος τοῦ ἰδίου ποιητικοῦ , εἴη ἄν καὶ τὸ ποιητικὸν τοῦ ὑπερέχοντος τέλους πλεῖον ὑπερέχον τοῦ ποιητικοῦ τοῦ ὑπερεχομένου τέλους ἢ τὸ τέλος τὸ ὑπερεχόμενον τοῦ οἰκείου ποιητικοῦ . εἰ γὰρ ὅσον τὸ τέλος τοῦ τέλους ὑπερεῖχε , τοσοῦτον καὶ τὸ ποιητικὸν τοῦ ποιητικοῦ , πλείονι δὲ τὸ τέλος τοῦ τέλους ἢ τὸ ὑπερεχόμενον τέλος τοῦ ἰδίου ποιητικοῦ , δῆλον ὅτι καὶ τὸ ποιητικὸν πλείονι ὑπερέχει τοῦ ποιητικοῦ ἢ τὸ ἴδιον αὐτοῦ τέλος . τὸ δὲ τοῦ αὐτοῦ πλείονι ὑπερέχον τοῦ ἐλάττονι ὑπερέχοντος βέλτιον · ὑπερέξει ἄρα καὶ τὸ ποιητικὸν τοῦ τέλους ᾧ συνεκρίνετο , καὶ αἱρετώτερον αὐτοῦ ἔσται . οἷον ἔστω ποιητικὸν εὐδαιμονίας ἡ φρόνησις , καὶ ζητείσθω πότερον αἱρετώτερον ἡ φρόνησις οὖσα ποιητικὸν εὐδαιμονίας ἢ ἡ ὑγεία , ἥτις καὶ αὐτὴ τέλος ἐστίν . ἄν δὴ λάβωμεν τήν τε εὐδαιμονίαν , ἧς ἡ φρόνησίς ἐστι ποιητική , καὶ τὸ τῆς ὑγείας οὔσης τέλους ποιητικόν , οἷον τὸ γυμνάσιον , ἔσται ὡς τὸ τέλος πρὸς τὸ τέλος , ἡ εὐδαιμονία πρὸς τὴν ὑγείαν , οὕτως καὶ τὸ ποιητικὸν πρὸς τὸ ποιητικόν , ἡ φρόνησις πρὸς τὸ γυμνάσιον · ὥσπερ γὰρ ἔχει ἡ εὐδαιμονία πρὸς τὴν φρόνησιν , τὸ ἴδιον ποιητικόν , οὕτως ἔχει καὶ ἡ ὑγεία πρὸς τὸ ἴδιον ποιητικόν , ὅ ἐστι τὸ γυμνάσιον . οὕτως δ’ ἐχόντων καὶ ὡς τὸ ἡγούμενον πρὸς τὸ ἡγούμενον , ἡ εὐδαιμονία πρὸς τὴν ὑγείαν , οὕτως τὸ ἑπόμενον πρὸς τὸ ἑπόμενον , ἡ φρόνησις πρὸς τὸ γυμνάσιον · ὅσῳ δὴ αἱρετωτέρα εὐδαιμονία ὑγείας , τοσούτῳ καὶ φρόνησις γυμνασίου . κειμένων τούτων ἐξετάσωμεν πάλιν εἰ ἴσον ὑπερέχει ἡ εὐδαιμονία τῆς ὑγείας καὶ ἡ ὑγεία τοῦ γυμνασίου , ὃ ἦν αὐτῆς ποιητικόν , ἢ πλέον ἢ ἔλαττον . ἂν μὲν γὰρ πλέον ὑπερέχῃ ἡ εὐδαιμονία τῆς ὑγείας ἢ ἡ ὑγεία τοῦ γυμνασίου , ἔσται καὶ ἡ φρόνησις ἡ ποιητικὴ τῆς εὐδαιμονίας πλέον ὑπερέχουσα τοῦ γυμνασίου ἤπερ ἡ ὑγεία · εἰ δὲ πλέον τοῦ αὐτοῦ ὑπερέχει , δῆλον ὅτι καὶ αἱρετωτέρα ἐστὶ τῆς ὑγείας · πλείονι γὰρ τοῦ αὐτοῦ ὑπερέχουσα ὑπερέχοι ἂν καὶ ταύτης . εἰ δὲ ἴσον ἥ τε εὐδαιμονία τῆς ὑγείας καὶ ἡ ὑγεία τοῦ γυμνασίου ὑπερέχει , ἴσον ἄν καὶ ἡ φρόνησις τοῦ γυμνασίου ὑπερέχοι καὶ ἡ ὑγεία · εἰ δὲ ἴσον , ὁμοίως ἄν εἴη καὶ αἱρετὴ αὐτῇ . εἰ δὲ ἔλαττον ἡ εὐδαιμονία ὑπερέχει τῆς ὑγείας ἢ ἡ ὑγεία τοῦ γυμνασίου , ἔλαττον ἂν καὶ ἡ φρόνησις ὑπερέχοι τοὐ γυμνασίου ἤπερ ἡ ὑγεία · ἔλαττον δὲ ὑπερέχουσα δῆλον ὡς καὶ ἔλαττον [ ἄν ] αἱρετὴ αὕτη . καὶ οὕτως ἂν εἴη τέλος αἱρετώτερον δεδειγμένον ἡ ὑγεία τοῦ ποιητικοῦ , τοῦτ’ ἔστι τῆς φρονήσεως , ᾧ συνεκρίνετο . δεικνύοιτο δ’ ἂν ἡ εὐδαιμονία πλέον ὑπερέχουσα τῆς ὑγείας ἢ ἡ ὑγεία τοῦ γυμνάζεσθαι διὰ τὸ μὴ οὕτως δεῖσθαι τὴν εὐδαιμονίαν τῆς ὑγείας , ὡς δεῖται ἡ ὑγεία τοῦ γυμνάζεσθαι · τὸ μὲν γὰρ γυμνάζεσθαι ποιητικὸν τῆς ὑγείας , ἡ δὲ ὑγεία , εἰ καὶ συντελεῖ πρὸς εὐδαιμονίαν , ἀλλ’ οὐχ ὡς ποιητικὸν αὐτῆς ἀλλὰ πορρωτέρω . ὥστε πλείονι ὑπερέχοι ἂν ἡ εὐδαιμονία τῆς ὑγείας ἢ ἡ ὑγεία τοῦ γυμνάζεσθαι · πλείονι ἄρα καὶ ἡ φρόνησις τοῦ γυμνάζεσθαι ἢ ἡ ὑγεία · τὸ δὲ τοῦ αὐτοῦ πλείονι κατὰ τὸ ἀγαθὸν ὑπερέχον καὶ αἱρετώτερον . οὐ μόνον δὲ εὗρε τὸν τόπον περιττῶς , ἀλλὰ καὶ ἡρμήνευσεν ἰσχυρῶς τε καὶ βραχέως . Ἔτι τὸ κάλλιον καθ’ αὑτὸ καὶ τιμιώτερον καὶ ἐπαινετωτερον . Κοινότερον τοῖς ὀνόμασι νῦν χρῆται , τῷ τε καλλίονι καὶ τῷ τιμιωτέρῳ καὶ ἐπαινετωτέρῳ . ἐν μὲν γὰρ τῇ τῶν ἀγαθῶν διαιρέσει τίμια μὲν τῶν ἀγαθῶν εἶπεν εἶναι τὰ ἀρχικώτερα , ὡς θεούς , γονεῖς , εὐδαιμονίαν , καλὰ δὲ καὶ ἐπαινετὰ τὰς ἀρετὰς καὶ τὰς κατ’ αὐτὰς ἐνεργείας , δυνάμεις δὲ οἷς ἔνεστιν εὖ καὶ κακῶς χρῆσθαι , ὠφέλιμα δὲ τὰ τούτων ποιητικὰ τῶν ἀγαθῶν καὶ εἰ ταῦτα συντελοῦντα . νῦν δὲ τὸ καλὸν καὶ τὸ ἐπαινετὸν καὶ τὸ τίμιον ἔοικε καὶ κατὰ τῶν ὡς δυνάμεων ἀγαθῶν φέρειν . ὁ δὲ τόπος τοιοῦτος . τὸ καθ’ αὑτὸ κάλλιον , τοῦτ’ ἔστι τὸ τῇ ἑαυτοῦ φύσει κάλλιον , καὶ τιμιώτερον καὶ ἐπαινετώτερον [ καὶ αἱρετώτερον ] τοῦ ἦττον τοιούτου τῇ ἑαυτοῦ φύσει αἱρετώτερον . κάλλιον γὰρ τῇ αὑτοῦ φύσει καὶ τιμιώτερον καὶ ἐπαινετώτερον ἡ φιλία τοῦ πλούτου.‘ ὁμοίως καὶ ἡ δικαιοσύνη ἰσχύος · πλοῦτος μὲν γὰρ καὶ ἰσχύς , εἰ καὶ καθ’ αὑτὰ ἀγαθά τε δοκεῖ κὰλ καλὰ καὶ τιμῆς καὶ σπουδῆς ἄξια εἷναι , ἀλλ’ ἐφ’ ἕτερον ἡ ἀναφορὰ τῆς αἱρέσεως αὐτῶν τοῦ μὲν πλούτου ἐπὶ τὴν χρῆσιν , τῆς δὲ ἰσχύος ἐπὶ τὸ τὸ προκείμενον ποιεῖν ἀνεμποδίστως · ἡ δὲ φιλία καὶ ἡ δικαιοσύνη δι’ αὑτὰ τιμᾶται . ἐπιζητήσαι | δ’ ἄν τις τίνι διαφέρει οὗτος ὁ τόπος τοῦ πρὸ ὀλίγου ῥηθέντος , ἐν ᾧ ἔλεγε τὰ καθ’ αὑτὰ αἱρετὰ τῶν κατὰ συμβεβηκὸς αἱρετώτερα εἶναι ἢ τὰ δι’ αὑτὰ τῶν δι’ ἄλλα . ἢ ἐν ἐκείνοις μὲν τὰ δι’ αὑτὰ αἱρετὰ τῶν δι’ ἄλλα ἔλεγεν αἱρετώτερα εἶναι καὶ τὰ καθ’ αὑτὰ αἱρετὰ τῶν κατὰ συμβεβηκός , τὰ ὠφέλιμα τῶν ἀγαθῶν συγκρίνων τοῖς δι’ αὑτὰ αἱρετοῖς · οὐ γὰρ δεῖ τοὺς τόπους ἀπὸ τῶν παραδειγμάτων κρίνειν · ἐνταῦθα δὲ τῶν καλῶν καὶ τιμίων τά δι’ αὑτὰ τὸ κάλλιον ἔχοντα καὶ τιμιώτερον καὶ ἐπαινετώτερον αἱρετώτερά φησιν , ὡς ἀμφοτέρων μὲν ἐχόντων τὸ δι’ αὑτό , μᾶλλον δὲ τῶν ἑτέρων . οὕτως δὲ ἄν διαφέροι οὗτος ὁ τόπος καὶ ἐκείνου δι’ οὗ ἔλεγε “ καὶ τὸ φύσει τοὐ μὴ φύσει ” ἐνταῦθα γὰρ ἀμφότερα φύσει · φιλία γὰρ καὶ δικαιοσύνη πλούτου καὶ ἰσχύος κτὰ τὸ καλλίω εἶναι δι’ αὑτὰ καὶ τιμιώτερα καὶ ἐπαινετώτερα αἱρετώτερά ἐστιν , ὄντων καὶ ἐκείνων αἱρετῶν τῇ αὑτῶν φύσει . τὸ δὲ οὐδεὶς γὰρ τιμᾷ τὸν πλοῦτον δι’ αὑτὸν ἀλλὰ δι’ ἕτερον οὐκ ἔστιν ἀναιρετικὸν τοῦ τῇ αὑτοῦ δύσει αἱρετὸν εἶναι τὸν πλοῦτον . καθ’ ὅσον μὲν γὰρ ὄργανον , τοιοῦτο · καθ’ ὅσον δὲ ἐν τῇ αὑτοῦ φύσει ἔχει τὸ εἶναι τῷ σπουδαίῳ πρὸς τὰς κατ’ ἀρετὴν ἐνεργείας ὄργανον , ἀλλ᾿ οὐχ ὑπὸ τοῦ σπουδαίου πρὸς τὰς κατ’ ἀρετὴν ἐνεργείας ὄργανον γίνεται , καθ’ αὑτόν ἐστιν ἀγαθός τε καὶ αἱρετός · ἔχει γὰρ ἐν τῇ αὑτοῦ φύσει τὸ εἶναι χρήσιμος . ὅτι γὰρ μὴ ὁ σπουδαῖος τοιοῦτον αὐτὸν ποιεῖ , δῆλον ἐκ τοῦ μὴ ποιεῖν αὐτὸν τὴν πενίαν τοιαύτην , καίτοι χρώμενον καὶ ταύτῃ , καὶ ἔτι αἱρεῖσθαι αὐτὸν πρὸ πενίας πλοῦτον . Ἔρι ὅταν δύο τινὰ αὑτοῖς σφόδρα ᾐ παραπλήσια . Τόπον ἡμῖν παραδίδωσιν ἀπὸ τῶν παρεπομένων . ὅταν γάρ , ὧν τὴν σύγκρισιν ποιούμεθα ζητοῦντες πότερόν ἐστιν αὐτῶν αἱρετώτερον , ἐὰν ] παραπλήσια ἀλλήλοις ᾖ καὶ διὰ τοῦτο δύσκριτον καὶ δυσφώρατον ἔχῃ τὴν ὑπεροχήν , δεῖν φησιν ἐκ τῶν παρεπομένων αὐτοῖς τὴν ἐπίκρισιν ποιεῖσθαι · ᾧ γὰρ ἕπεται μεῖζον ἀγαθὸν τῶν ἄλλων ὁμοίων ὄντων αὐτοῖς , τοῦτο αἱρετώτερον . ἐὰν δὲ κακὰ ᾖ τὰ ἑπόμενα αὐτοῖς οὐδὲν γὰρ κωλύει καὶ αἱρετοῖς τισιν οὖσιν ἕπεσθαί τινα δυσχερῆ τε καὶ φευκτά ) , ᾧ ἕπεται τὸ ἔλαττον κακόν , τοῦτο ἔσται αἱρετώτερον . οἷον ἐὰν ζητῶμεν πότερον τὸ μανθάνειν ἢ τὸ γυμνάζεσθαι αἱρετώτερον , λαμβάνομεν τὰ ἑπόμενα αὐτοῖς · ἕπεται δὲ τῷ μὲν μανθάνειν τὸ ἐπίστασθαι , τῷ δὲ γυμνάζεσθαι τὸ ὑγιαίνειν · * * * μεῖζον ἀγαθόν , ἐροῦμεν τὸ μανθάνειν τοῦ γυμνάζεσθαι αἱρετώτερον . * * * καὶ τὸ ἀνενδεὲς τοῦ δεομένου , ὅταν ζητῶμεν πότερον αἱρετώτερον τὸ εὗ ποιεῖν ἢ τὸ εὗ πάσχειν , ἐπεὶ τῷ μὲν εὖ ποιεῖν ἕπεται τὸ ὅμοιον θεῷ καὶ τοῖς ἀνενδεέσιν εἶναι , τὸ δὲ εὖ πάσχειν τῶν θνητῶν τε καὶ ἐνδεῶν , τὸ εὖ ποιεῖν τοῦ εὖ πάσχειν ἐροῦμεν αἱρετώτερον . οὕτως δειχθή - σεται καὶ ἐγκράτεια καρτερίας αἱρετώτερον , εἴ γε τῇ μὲν ἐγκρατείᾳ ἕπεται τὸ νικᾶν τῇ δὲ καρτερίᾳ τὸ μὴ ἡττᾶσθαι , αἱρετώτερον δὲ τὸ νικᾶν τοῦ μὴ ἡττᾶσθαι . ἂν δὲ ᾖ τὰ ἑπόμενα κακά , τὴν ἐπίκρισιν τοῦ αἱρετωτέρου ἀπὸ τοῦ ἐλάττονος ποιησόμεθα κακοῦ · ἄν γὰρ ζητῶμεν πότερον αἱρετώτερον θεραπεύεσθαι ἢ πλεῖν , ἐπεὶ τῷ μὲν πλεῖν ἕπεται τὸ ναυτιᾶν τῷ · δὲ θεραπεύεσθαι τὸ καίεσθαί τε καὶ τέμνεσθαι , καὶ ἔστι μεῖζον κακὸν τοῦτο τοῦ ναυτιᾶν , ἐροῦμεν αἱρετώτερον τὸ πλεῖν τοῦ θεραπεύεσθαι . ἐπὶ δὲ τῶν αὐτῶν τούτων καὶ ἀπὸ τῶν ἑπομένων αὐτοῖς ἀγαθῶν ἔστι τὴν ἐπίκρισιν ποιεῖσθαι · ἐπεὶ γὰρ τῷ ἂν θεραπεύεσθαι ἕπεται ἡ ὑγεία τῷ δὲ πλεῖν ἢ κέρδος ἢ ἱστορία , μεῖζον δὲ ἀγαθὸν ἡ ὑγεία τούτων , ἔσται κατὰ τοῦτο τὸ θεραπεύεσθαι τοῦ πλεῖν αἱρετώτερον . ἔνεστι τούτῳ προσχρωμένους τῷ τόπῳ καὶ τὸν θεωρητικὸν βίον αἱρετώτρον δεικνύναι τοῦ πρακτικοῦ · ἕπεται γὰρ τῷ μὲν θεωρητικῷ τὸ ὑπερορᾶσθαί τε καὶ ἀμελεῖσθαι καὶ καταφρονεῖσθαι , τῷ δὲ πρακτικῷ τὸ φθονεῖσθαί τε καὶ ἐπιβουλεύεσθαι μείζονα ὄντα τοῦ ὑπερορὰσθαι καὶ καταφρονεῖσθαι κακά . δεικνύοιτο δ’ ἄν καὶ δόξα πλούτου αἱρετώτερον , ἐπεὶ τῇ μὲν δόξῃ χαυνότης ἕπεται τῷ δὲ πλούτῳ ὕβρις μεῖζον ὂν κακὸν χαυνότητος . καὶ οὕτως μὲν τοῖς συγκρινομένοις αἱρετοῖς οὖσιν ἔνεστι δεικνύναι ἑπόμενα κακά τινα . ἔνεστι δὲ ἀπὸ τῶν παρακολουθούντων κακῶν καὶ φευκτῶν ὄντων ἄλλο ἄλλου φευκτότερον δεικνύναι . ἐπεὶ γὰρ τῷ μὲν ἀδικεῖν ἕπεται τὸ μι | σεῖσθαι τῷ δὲ ἀδικεῖσθαι τὸ ἐλεεῖσθαι , καὶ ἔστι μεῖζον κακὸν τὸ μισεῖσθαι τοῦ ἐλεεῖσθαι , ἔλλαττον φευκτὸν τὸ ἀδικεῖσθαι τοῦ ἀδικεῖν . πάλιν εἰ τὸ τοὺς οἰκείους ἀλλήλοις ἐπιβουλεύειν μεῖζον κακὸν ἢ τὸ τοὺς ἀλλοτρίους , ἕπεται δὲ τῇ μὲν στάσει τὸ τοὺς οἰκείους ἀλλήλοις ἐπιβουλεύειν τῷ δὲ πολέμῳ τὸ τοὺς ἀλλοτρίους , ἔλαττον φευκτὸν τὸ πολεμεῖν ἄν εἴη τοῦ στασιάζειν . οὕτω δειχθήσεται καὶ μανία ὀργῆς ἦττον κακόν , εἴ γε τῇ μὲν μανίᾳ ἕπεται τὸ ἀτυχεῖν τῇ δὲ ὀργῇ τὸ ἁμαρτάνειν μεῖζον <ὂν> τοῦ ἀτυχεῖν κακόν . λέγει δὲ καὶ διαφοράν τινα ἑπομένων τισίν · τὰ μὲν γὰρ πρότερά ἐστι τῷ χρόνῳ αὐτῶν , οἷς λέγεται ἕπεσθαι , τὰ δὲ ὕστερα . καὶ ἔστιν ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ τῶν ἑπομένων τοῖς αἱρετοῖς τὰ ὕστερα τῶν πρώτων βελτίω · τῷ γὰρ μανθάνειν ὡς μὲν πρῶτον ἕπεται · τὸ ἀγνοεῖν ( εἰ γὰρ μανθάνει , ἠγνόει · ἐν ὑποθέσει γὰρ ἡ ἀκολουθία ) , ὡς δὲ ὕστερον τὸ ἐπίστασθαι ( εἰ γὰρ μεμάθηκεν , ἐπίσταται ) καὶ τῷ ὡς μὲν πρῶιον τὸ νοσεῖν ( εἰ γὰρ θεραπεύεται , νοσεῖ ) ὡς δεύτερον τὸ ὑγιαίνειν ( εἰ γὰρ θεραπεύεται , ὑγιανεῖ ) , καὶ τῷ ὡς μὲν πρῶτον ἡ πενία , ὡς δὲ δεύτερον τὸ ἔχειν χρήματα , [ καὶ τῷ καὶ τοῖς γινομένοις ὡς μὲν πρότερον τὸ μὴ εἶναι , ὡς δ’ ὕστερον τὸ εἶναι . καὶ ἔμπαλιν ἐπὶ τοῦ φθείρεσθαι καὶ ὅλως ἐπὶ τῶν φευκτῶν · καὶ γὰρ τῇ νόσῳ ὡς μὲν πρῶτον ἡ ὑγεία , ὡς δ’ ὕστερον ἡ φθορά , καὶ τῇ ἀπωλείᾳ ὡς μὲν πρῶιον ἡ κτῆσις , ὡς δ’ ὕστερον ἡ ἀπορία , καὶ ἐπὶ τῶν ἀνδραποδιζομένων πρότερον μὲν ἡ ἐλευθερία , ὕστερον δὲ ἡ δουλεία . ὥστε ἔστιν ἐφ’ ὧν τὸ μὲν πρῶτον βέλτιον , χεῖρον δὲ τὸ δεύτερον . Δείξας δὲ τὸ διττὸν τῶν ἑπομένων δεῖν φησιν ἀεὶ τοῦτο λαμβάνειν τῶν ἑπομένων ὃ πρὸς τὴν τοῦ προκειμένου δεῖξιν χρήσιμον . ἐκ μὲν γὰρ τῶν ὕστερον ἑπομένων ἀγαθῶν δείξομεν τὸ μανθάνειν τοῦ ὑγιάζεσθαι αἱρετώτερον , ἐπεὶ τῷ μὲν ἐπιστήμη τῷ δὲ ὑγεία ἕπεται , μεῖζον δὲ ἀγαθὸν ὑγείας ἐπιστήμη , τὸ δὲ ἐπίστασθαι τοῦ ὑγιαίνειν , ἐπεὶ τῷ μὲν ἕπεται τὸ εὗ διακεῖσθαι τὴν ψυχήν , τῷ δὲ τὸ εὖ τὸ σῶμα ἔχειν ἔλαττον ὂν ἐκείνου . πάλιν δὲ ἐκ τῶν κακῶν τῶν ἑπομένων ὕστερον δειχθήσεται τὸ φιλοθέωρον εἶναι τοῦ ἰσχύειν τῷ σώματι αἱρετώτερον · ἕπεται γὰρ τοῖς μὲν φιλοθεώροις κακὸν ἡ τῶν ἀναγκαίων ἀμέλεια καὶ ἄγνοια , ἰοῖς δ’ ἰσχυροῖς τὰ σώματα θρασύτης καὶ ἀδικία μεῖζον οὖσα κακὸν τῆς τῶν ἀναγκαίων ἀμελείας τε καὶ ἀγνοίας . ἐκ δὲ τῶν ὕστερον ἑπομένων ἀγαθῶν τε καὶ κακῶν δεικνύοιτ᾿ ἂν τὸ πολεμοῦντα ἀποθνήσκειν αἱρετώτερον τοῦ φεύγοντα δουλεύειν · τοῖς μὲν γὰρ ἐν πολέμῳ ἀποθανοῦσιν ἕπεται ἀγαθὸν μὲν ἡ εὔκλεια , κακὸν δὲ τὸ ἐλεεῖσθαι , τοῖς δὲ φυγοῦσιν ἀγαθὸν μὲν τὸ ζῆν , κακὸν δὲ ἡ δουλεία · εἰ δὴ καὶ ζωῆς εὔκλεια μεῖζον ἀγαθὸν καὶ τὸ ἐλεεῖσθαι δουλείας ἔλαττον κακόν , κατ’ ἄμφω ἄν αἱρετώτερον εἴη πολεμοῦντα ἀποθνήσκειν τοῦ φεύγοντα δουλεύειν . διὰ δὲ τῶν πρώτων ἑπομένων ἀγαθῶν τε καὶ κακῶν δεικνύοιτ’ ἂν πάλιν τὸ μανθάνειν τοῦ ὑγιάζεσθαι αἱρετώτερον · τοῦ μὲν γὰρ ἡγεῖται τὸ βουλεύεσθαι ἀγνοίας ἀπαλλαγῆναι , τοῦ δὲ τὸ νόσου , καὶ ἔστιν ἀμφοτέρων αἱρετῶν ὄντων τὸ βουλεύεσθαι ἀγνοίας ἀπαλλγῆναι αἱρετώτερον · ὥστε καὶ τὸ ᾧ τοῦτο ἕπεται αἱρετώτερον . ἔμπαλιν δὲ ἔχει τὰ ἡγούμενα αὐτῶν κακά · τοῦ μὲν γὰρ μανθάνειν ἄγνοια ἡγεῖται , τοῦ δὲ ὑγιάζεσθαι νόσος , καὶ ἔστιν ἔλαττον κακὸν νόσος ἀγνοίας · ὥστε κατὰ τοῦτο αἱρετώτερον ἂν φαίνοιτο τὸ ὑγιάζεσθαι τοῦ μανθάνειν . ἢ οὐ κυρίως ταῦτα ἑπόμενα · διὸ ὑπάγοιτο ἂν τόπῳ ἄλλῳ τῳ ἀξιοῦντι αἱρετώτερον εἷναι δι’ οὗ μείζονός τις κακοῦ παύεται ἢ δι’ οὗ ἐλάττονος . ἔνεστι δὲ πρὸς τὸ χρήσιμον τοῦ προκειμένου καὶ ἐναλλὰξ λαμβάνειν τοῦ μὲν τὸ πρότερον ἑπόμενον τοῦ δὲ τὸ ὕστερον . ἐπιστήμην γὰρ ἡδονῆς αἱρετωτέραν δείξομεν λαμβάνοντες τῆς μὲν ἐπιστήμης τὸ πρότερον ἑπόμενον αὐτῇ ( τοῦτο δέ τὸ μανθάνειν ) τῆς δὲ ἡδονῆς τὸ ὕστερον · ἔστι δὲ τοῦτο τὸ ἀπολελαυκέναι · καὶ ἐπεὶ αἱρετώτερον τὸ μανθάνειν τοὐ ἀπολελαυκέναι , εἴη ἂν καὶ ἐπιστήμη ἡδονῆς αἱρετωτέρα . Ἔτι τὰ πλείω ἀγαθὰ τῶν ἐλαττόνων , ἢ ἁπλῶς , ἢ ὅταν τὰ ἕτερα ἐν τοῖς ἑτέροις ἐνυπάρχῃ . Τὰ πλείω φησὶν ἀγαθὰ τῶν ἐλαττόνων αἱρετώτερα εἰνὶ , ἢ ἀπλῶς , ὅταν διαφέροντα ἀλλήλων λαμβάνηται , οἷον ὑγεία καὶ εὐγένεια καὶ πλοῦτος καὶ μνήμη τιμης καὶ ἰσχύος ( ἁπλῶς γὰρ ταῦτα εἴληπται ἀλλήλων I τῷ ἐν τοῖς ἑτέροις μηδὲν τῶν ἑτέρων εἶναι ) , ἢ οὐχ ἁπλῶς , ἀλλ᾿ ὅταν τὰ ἕτερα ἐν τοῖς ἑτέροις , τὰ [ δὲ ] ἐλάττω ἐν τοῖς πλείοσιν ᾖ περιεχόμενα . δοκεῖ δὲ τοῦτο ἀληθέστερον εἶναι . ἐπὶ γὰρ τῶν ἁπλῶς καὶ πάντῃ ἑτέρων οὐκ ἀληθές · δύναται γὰρ τὰ ἐλάττω κατ’ ἀριθμὸν τῶν πλειόνων αἱρετώτερα εἶναι , ἄν ᾖ τὰ μὲν ἐλάττω μείζω τὰ δὲ πλείω μὴ τοιαῦτα · δικαιοσύνη γὰρ μετὰ φρονήσεως αἱρετωτέρα ὑγείας , πλούτου , ἰσχύος , κάλλους , εὐγενείας , ἅμ λαμβανομένων . οὐκέτι δὲ τοῦτ’ ἂν γένοιτο , εἰ τὰ ἐλάττω ἐν τοῖς πλείοσιν · ὑγεία γὰρ καὶ πλοῦτος καὶ τιμὴ καὶ εὐγένεια αἱρετώτερα ὑγείας καὶ πλούτου . Εἰπὼν δὲ τὸν τόπον ἔνστασίν φησιν ἔχειν αὐτόν · μὴ γὰρ πάντως τὰ πλείω τῶν ἐλαττόνων εἶναι αἱρετώτερα , ἄν τὰ μὲν περιέχῃ , τὰ δὲ περιέχηται . ὅταν γὰρ λαμβάνηται δύο ἀγαθά , τὸ τέλος καὶ τὸ ἐκείνου χάριν , οἷον τὸ ὑγιάζεσθαι καὶ ἡ ὑγεία , καὶ συγκρίνηται πρὸς τὴν ὑγείαν , ἥτις ἐνυπῆρχε τοῖς πρώτοις ῥηθεῖσιν ἀγαθοῖς δύο , οὐκ ἔστι τῆς ὑγείας ἕνεκεν αἱρούμεθα . ὁμοίως ἡ ἐπιστήμη μετὰ ταῦ μανθάνειν οὐκ ἔστιν αἱρετωτέρα τῆς ἐπιστήμης μιᾶς οὔσης δύο ὄντα , ὅτι τὸ μανθάνειν διὰ τὴν ἀπιστήμην αἱρούμεθα . ἀλλ’ οὐδὲ εὐδαιμονία μετὰ τῶν ἀρετῶν αἱρετωτέρα τῆς εὐδαιμονίας μόνης . ἔπει ἐν τῇ εὐδαιμονίᾳ περιέχονται καὶ αἱ ἀρειᾶί . καὶ ἐν τῷ πόλιν εὐεργετεῖν περιέχεται τὸ καὶ τοὺς οἰκείους , ὥστε οὐκ ἄν εἴη ἀμφότερα αἱρετώτερα τοῦ ἰὴν πόλιν εὖ ποιεῖν . καὶ ἡ εὐεξία δὲ ἐν αὑτῇ τὴν ὑγείαν περιέχουσα οὐ γίνεται ταύτῃ αἱρετωτέρα . οὐ γὰρ συναριθμεῖται τοῖς περιέχουσί τινα τὰ περιεχόμενα ὑπ’ αὐτῶν , ὡς ἐν τῷ πρώτῳ τῶν ᾿Ηθικῶν ἐρρέθη , τοῦτ’ ἔστιν οὐ συγκρίνεται · διὸ δεῖ προσδιορίζεσθαι τὸ ἐν τούτοις εἶναι τὰ πλείω καὶ περιέχοντα ἀγαθὰ αἱρετώτερα τῶν ἐλαττόνων καὶ περιεχομένων , ἐν τοῖς συναριθμεῖσθαι πεφυκόσι . Καὶ μὴ ἀγαθὰ δὲ ἀγαθῶν οὐδὲν κωλύει εἶναι αἱρετώτερα . Λέγει ὅτι καὶ ἀγαθόν τι μετὰ μὴ ἀγαθοῦ οὐδὲν κωλύει πλειόνων ἀγαθῶν αἱρετώτερον εἶναι · οὐ γὰρ πάντα μὴ ἀγαθὰ ληφθέντα ἀγαθῶν αἱρετώτερα ἂν εἴη , ἀλλ’ εἰ ἀγαθῷ μὴ ἀγαθόν τι συντεθείη · ἐκεῖνο γὰρ ἀδύνατον . δυνάμει δὲ τὴν ἔνστασιν , ἣν ἡμεῖς εἰρήκαμεν πρὸς τὸ πρῶιον εἰρημένον , τὸ ὅτι τὰ πλείω ἀγαθὰ τῶν ἐλαττόνων ἁπλῶς αἱρετώτερα , τίθησι διὰ τούτων . σωφροσύνη γὰρ μετά τινος ἀδιαφόρου , οἷον ληκυθίου ἢ ἰόνθου ἢ οὐλότητος τριχῶν ἢ στάσεως ἢ τοῦ περιπατεῖν , ἢ καὶ κακοῦ τινος τῶν μικρῶν , οἷον ἀδοξίας , ὑγείας καὶ πλούτου καὶ ἰσχύος αἱρετώτερον · εἰ δὲ καὶ μετὰ κακοῦ τινος οὖσα ἡ σωφροσύνη αἱρετωτέρα ὁμοῦ πλειόνων ἀγαθῶν , οἷον πλούτου , εὐγενείας , δόξης , δῆλον ὅτι καὶ μόνη ἄν εἴη αὐτῶν αἱρετωτέρα · οὕτως δ’ οὐκέτ’ ἄν τὰ πλείω ἀγαθὰ τῶν ἐλαττόνων αἱρετώτερα εἴη , οὐδ’ ἂν μὴ τέλος ᾖ τῶν πλειόνων τὸ ἀντιτιθέμενον αὐτοῖς ὁμοίως δὲ καὶ εὐδαιμονία μετά τινος ἀδιαφόρου αἱρετωτέρα δικαιοσύνης καὶ ἀνδρείας . Καὶ τὰ αὐτὰ μετὰ ἡδονῆς μᾶλλον ἢ ἄνευ ἡδονῆς . Oὐκ ἄλλων πρὸς ἄλλα σύγκρισιν ὁ τόπος οὗτος ποιεῖται , ἀλλ’ αὐτῶν πρὸς αὐτά · τὰ γὰρ αὐτὰ ἀγαθὰ μεθ’ ἡδονῆς αἱρετώτερα ἢ χωρὶς ἡδονῆς , οἷον ἀνδρεία μεθ’ ἡδονῆς αἱρετωτέρα ἢ χωρὶς ταύτης . ἢ εἰ καὶ ἡ ἡδονὴ εἴη τῇ αὑτῆς φύσει ἀγαθόν , εἴη ἂν καὶ ἐνταῦθα τὰ πλείω ἀγαθὰ τῶν ἐλαττόνων αἱρετώτερα δεικνὺς τῷ τὰ ἐλάττω ἐν τοῖς πλείοσι περιέχεσθαι . εντι καὶ εἰ μὴ μετὰ ἡδονῆς τὰ αὐτὰ ἀγαθὰ εἴη ἀλλὰ μετὰ ἀλυπίας ; αἱρετώτερα γίνεται , καὶ εἰκότως · τὰ γὰρ αὐτὰ ἀγαθὰ ἔλαττον αἱρετώτερα γίνεται μετὰ κακοῦ τινος ἢ εἰ χωρὶς τούτου λαμβάνοιτο . δῆλος δέ ἐστι τὴν ἀλυπίαν ἄλλο τι τῆς ἡδονῆς λέγων . Καὶ ἕκαστον ὲν ᾧ καιρῷ μεῖζον δύναται . Διὰ τούτου τοῦ τόπου δείκνυσιν ὅτι τῶν αἱρετῶν ἕκαστον αἱρετώτερόν ἐστιν ἐν ἐκείνῳ τῷ καιρῷ ἐν ᾧ πλεῖον δύναται . δύναται δὲ ἕκαστον πλεῖον , ὅτε καὶ μάλιστά ἐστιν αὐτοῦ χρεία · δείκνυσι γὰρ τὴν ἑκάστου δύναμιν ἡ χρεία μάλιστα . καὶ εἰκότως . τὸν γὰρ πεπληρωμένον ἤδη οὔτε ἥδεσθαι οὔτε λυπεῖσθαι λέγει , ἥδεσθαι δὲ τὸν ἐν ἐνδείᾳ τρεφόμενον . καὶ ὁ μὲν μὴ ὁρῶν τι ἡδὺ ἢ μὴ ἀκούων τινὸς τοιούτου οὗτε ἥδεται οὔτε λυπεῖται , ἥδεται δὲ ὁ ἐν τούτοις ὤν . οἷον ἐπεὶ αἱρετὸν ἡ ἀλυπία , εἰσὶ | δὲ οἱ γέροντες τῶν νέων ἐπιλυπότεροι ( ἡ γὰρ νεότης φαιδρότητα ἔχει σύμφυτον ) , ἐν τῷ γήρᾳ ἡ ἀλυπία αἱρετωτέρα ἢ ἐν νεότητι · πλεῖον γὰρ ἰσχύει τότε · κατισχύει γὰρ τῆς λύπης ἐν τούτοις οὔσης πλείονος , καὶ μᾶλλον αὐτῆς χρεία τότε . ἀλλὰ καὶ ἡ φρόνησις αἱρετὴ οὖσα αἱρετωτέρα ἐστὶν ἐν τῷ γήρᾳ · μᾶλλον γὰρ ταύτης χρεία τοῖς γεγηρακόσιν , ἐπεὶ οὗτοι καὶ ἀπαιτοῦνται τοῦτο , καὶ ἐγχειρίζεται τούτοις ὅσα δεῖται φρονήσεως ( τοὺς γὰρ νέους οὐδὲν ἀπαιτοῦσι τοιοῦτον ) , καὶ ἀκριβὴς ἰσχύος ] τῆς φρονήσεως ἐξέτασις ἐπὶ τούτων γίνεται . πάλιν ἡ ‘ἀνδρεία τοῖς νέοις καὶ ἐν ταύτῃ τῇ ἡλικίᾳ αἱρετωτέρα · μᾶλλον γὰρ χρεία τοῖς νέοις τούτου , καὶ τοῦτο ἀπαιτοῦνται ὡς προσῆκον αὐτοῖς . ὁμοίως καὶ ἡ σωφροσύνη μᾶλλον ἐν τοῖς νέοις ἰσχύει · οὗτοι γάρ εἰσιν οἱ ὑπὸ ἡδονῶν ἐνοχλούμενοι μάλιστα , πρὸς ἃς σωφροσύνης δεῖ . τούτῳ δὲ τῷ λόγῳ δεικνύοιτο ἄν καὶ πενία μὲν ἐν γήρᾳ φευκτότερον ( διὰ γὰρ ἀσθένειαν τὸ γῆρας δεῖται ) , ἀσθένεια δὲ ἐν νεότητι · μάλιστα γὰρ οὗτοι ἰσχύος δέονται . Καἰ ὃ ἐν παντὶ καιρῷ ἢ ἐν τοῖς πλείστοις χρησιμώτερον . Εἰπὼν ἐν παντὶ ἀσφαλέστερον ἐποίησε τὸ λεγόμενον προσθεὶς τὸ λοις αἱρετῶν εἶναι δοκούντων αἱρετώτερον οὗ ἐν παντὶ καιρῷ δεόμεθα ἢ οὗ μή . οὕτως δικαιοσύνη καὶ σωφροσύνη ἀνδρείας αἱρετωτέρα δεικνύοιτο ἄν , ὅτι δικαιοσύνης μὲν καὶ σωφροσύνης ἐν παντὶ καιρῷ χρεία ( καὶ καὶ ἐν πολέμῳ καὶ ἐν εἰρήνη ) , ἀνδρείας δὲ ἐν πολέμω μόνω . εἴη δ’ ἂν ( ?? ) οὐκ ἀμφοτέρας ἅμα συγκρίνων τῇ ἀνδρείᾳ , τὴν δικαιοσύνην τὴν σωφροσύνην , ἀλλὰ ἰδίᾳ ἑκατέραν . οὕτως ἂν αἱρετωτέρα δεικνύοιτο ἡ φρόνησις τῶν ἄλλων ἀρετῶν ἁπασῶν · ἐκείνων μὲν γὰρ ἑκάστη περὶ ἀφωρισμένα τινά , ἡ δὲ φρόνησις περὶ πάντα . οὐ περὶ τῶν τελείων δὲ ἀρετῶν λέγοι ἄν · ἐκεῖναι γὰρ ἅμα εἰσὶν ἀλλήλαις . ἡ εἰ καὶ ἅμα , ἀλλ’ οὐχὶ καὶ αἱ κατ’ αὐτὰς ἐνέργειαι ἅμα οὐδὲ ἡ χρεία αὐτῶν . Καὶ ὃ πάντων ἐ·χόντων μηδὲν θατέρου δεόμεθα . Δύο τινῶν αἱρετῶν εἰ τὸ μὲν τοιοῦτον εἴη ὥστε , εἰ πάντες αὐτὸ ἔχοιεν , ἀναιρεῖσθαι τὴν τοῦ ἑτέρου χρείαν καὶ μηδὲν αὐτοῦ δεῖσθαι , τὸ δὲ τοιοῦτον εἴη ὥστε , κἂν πάντες αὐτὸ ἔχωσι , χρείαν αὐτοὺς ἔχειν καὶ τοῦ ἑτέρου , αἱρετώτερόν φησιν εἶναι τοῦτο ὃ ἔχοντες οὐδὲν ἔτι τοῦ ἑτέρου δεόμεθα . τούτῳ τῷ τόπῳ χρωμένους ἔνεστι δεικνύειν αἱρετώτερον ἀνδρείας δικαιοσύνην . δικαίων μὲν γὰρ πάντων ὄντων οὐδὲν ἀνδρείας δεῖ , εἴ γε πρὸς πολέμους μὲν ἡ ἀνδρεία χρήσιμος , ἀναιρεῖται δὲ ὁ πόλεμος , εἰ πάντες εἶεν δίκαιοι · καρτερίας γὰρ ἀλλ’ οὐκ ἀνδρείας δοκεῖ εἶναι τὸ πρὸς τομὰς καὶ ἀλγηδόνας ἀντέχειν · πάντων μέντοι ἀνδρείων ὄντων χρεία δικαιοσύνης · οὐ γὰρ ἀναιρεῖται τὰ συναλλάγματα , πρὸς ἃ δικαιοσύνης χρεία , ἀλλὰ καὶ πρὸς αὐτοὺς τοὺς πολέμους χρεία δικαιοσύνης . ὅτι δὲ μὴ τὰς τελείας ἀρετὰς λαμβάνει , διὰ τῶν παραδειγμάτων δῆλον . οὕτως πάλιν φιλία δικαιο - σύνης αίρετωτέρα · οί μὲν γὰρ φίλοι οὐδὲν δικαιλσύντης δέονται , οί δὲ δίκαιοι φιλίας δέονται . Ἔτι ἐκ τῶν φθορῶν καὶ τῶν ἀποβολῶν καὶ τῶν γενέσεων καὶ τῶν λήψεων καὶ τῶν ἐναντίων . Τόποις ἐχρήσατο ἐν τῷ δευτέρῳ εἰς κατασκευὴν τοῦ ἡ αἱρετόν τι εἶναι ἢ φευκτὸν τοῖς ἀπὸ τῶν φθορῶν καὶ τῶν γενέσεων καὶ τῶν ποιητικῶν τε καὶ φθαρτικῶν οὕτως · οὗ τὰ φθαρτικὰ φευκτά . τοῦτο αἱρετόν , καὶ οὗ τὰ ποιητικὰ αἱρετά , καὶ αὐτὸ αἱρετόν · ἔμπαλιν δέ , οὗ μὲν τὰ φθαρτικὰ αἱρετά , αὐτὸ φευκτόν , οὗ δὲ τὰ ποιητικὰ φευκτά , φευκτὸν καὶ αὐτό . τούτους δὴ ἐπὶ συγκριτικὸν μεταφέρει · εἰ γὰρ οὗ τὸ φθαρτικὸν φευκτόν , τοῦτο αἱρετόν , καὶ οὗ τὸ φθαρτικὸν φευκτότερον τοῦτο αἱρετώτερον . οὕτως δεικνύοιτο ἄν ὑγείας ἐπιστήμη αἱρετώτερον · φευκτότερον γὰρ ἡ λήθη , τὸ τῆς ἐπιστήμης φθαρτικόν , τῆς νόσου , ἡ ἦς ὑγείας ἐστὶ φθαρτικόν . ἀλλὰ καὶ ἐπιστήμης πλοῦτος , εἴ γε φευκτότερον ἀσωτία φθαρτικὴ οὖσά πλούτου λήθης , ἣ ἐπιστήμης ἐστὶ φθαρτική . τὸ δὲ τῶν ἀποβολῶν ἤτοι ἐκ παραλλήλου εἶπε τῷ τῶν φθορῶν ( τὰ γὰρ αὐτὰ ἐπὶ τῶν φθορῶν καὶ ἐπὶ τῶν ἀποβολῶν ) , ἢ φθοραὶ μὲν ἄν εἶεν τούτων ὧν οὐκ ἔστ·ιν ἐπάνοδος οὐδὲ ἀνάληψις , ὡς ἐπὶ τῶν στερήσεων , ἀποβολαὶ δὲ τούτων ἃ καὶ ἀναλαβεῖν πάλιν οἷόν τε τὸν ἀποβαλόντα . τυφλότης μὲν γὰρ καὶ κωφότης φθοραί · διό , εἰ ἡ τῆς ὄψεως φθορὰ φευκτοτέρα τῆς φθορᾶς τῆς ἀκοῆς , αἱρετωτέρα ἂν ἡ ὄψις τῆς ἀκοῆς δεικνύοιτο . ἀποβολαὶ δὲ [ καὶ ] ὑγείας καὶ πλού|του , ἃ καὶ ἀναληφθῆναι ἀποβληθέντα δύναται · εἰ γὰρ ἡ τῆς ὑγείας ἀποβολὴ τῆς τοῦ πλούτου φευκτοτέρα , εἴη ἄν ἡ ὑγεία τοῦ πλούτου αἱρετωτέρα . ἀλλ᾿ εἰ ἐπὶ τούτων αἱ φθοραί , πῶς ἄν ἔτι εἶεν αἱ · ρεταί τινες φθοραί ; αὗται γὰρ ἔσονται τῶν στερήσεων φθαρτικαί · οὐχ οἷόν τε δὲ στερήσεων εἰνὶ φθοράν . μήποτ’ οὗν φθορὰ μὲν ἐπὶ τῶν ἀχωρίστων λέγεται , ὧν ἡ ἀποβολὴ διὰ φθορὰς γίνεται διὰ τὸ μὴ δύνασθαι αὐτὰ σώζεσθαι χωρισθέντα τῶν ἐν οἷς ἐστι · τοιαῦται δέ εἰσιν αἵ τε ποιότητες καὶ αἱ ἕξεις . ἡ δὲ ἀποβολὴ ἐπὶ τῶν χωρίζεσθαι δυναμένων , ὁποῖά ἐστι τὰ κτήματα · εἰ γὰρ ἡ τοῦ χωρίου ἀποβολὴ φευκτοτέρα τῆς ἀποβολῆς τῆς οἰκίας , τὸ χωρίον τῆς οἰκίας αἱρετώτερον . προσέθηκε δὲ τὸ καὶ τῶν ἐναντίων , ὅτι ὡς ἐπ’ ἐκείνων οὕτως ἔχει καὶ ἐπὶ τῶν ἐναντίων πάλιν · ἐπεὶ γὰρ τῶν ἀποβολῶν αἱ μὲν δι’ ἐναντίων παρουσίαν γίνονται , αἱ δὲ αὐτὸ <τοῦτο> μόνον εἰσίν , ἀποβολαί , προσέθηκε ταῖς ἀποβολαῖς τὰ ἐναντία . ἀσπίδος μὲν γὰρ ἀποβολὴ οὐ δι᾿ ἐναντίου · ἀλλ’ οὐδὲ τὸ ἐπιλανθάνεσθαι ἐναντίον ἐστὶ τῷ εἰδέναι , ἀποβολὴ ὂν ἐπιστήμης , ὥσπερ οὐδὲ τὸ ἐμπίπλασθαι , ἀποβολὴ ὂν ὑγείας , ἐναντίον ἐστὶν αὐτῇ · καὶ εἰ τὸ ἐπιλανθάνεσθαι τοῦ ἐμπίπλασθαι φευκτότερον , καὶ ἐπιστήμη ὑγείας αἱρετώτερον . εἰ δὲ ἡ τῆς νόσου ἀποβολὴ αἱρετωτέρα τῆς ἀποβολῆς τῆς ἀγνοίας , φευκτοτέρα νόσος ἀγνοίας · πάλιν εἰ ἡ τῆς ἀρετῆς ἀποβολὴ φευκτοτέρα τῆς τῆς ὑγείας ἀποβολῆς , καὶ ἀρετὴ ὑγείας αἱρετώτερον . νόσος δὲ καὶ πενία ἐναντία ὑγείας καὶ πλούτου · καὶ ὡς ἐπὶ τῶν φθορῶν καὶ τῶν ἀποβολῶν , οὕτως καὶ ἐπὶ τούτων καὶ τῶν τοιούτων ἔχει . ὧν γὰρ τὰ ἐναντία φευκτότερα , ὡς ὧν αἱ φθοραὶ ἢ ἀποβολαὶ [ ἢ τὰ ἐναντία ] φευκτότερα , ταῦτα αἱρετώτερα , καὶ ὧν αἱρετώτερα τὰ ἐναντία , ταῦτα φευκτότερα , προσκειμένου τοῦ ῾ ἂν μὴ συνεπιφέρηται τὸ ἕτερον τῷ ἑτέρῳ·’ διὰ τοῦτο γὰρ νόσου φευκτοτέρας οὔσης ἡ καχεξίας οὐκ ἔστιν ὑγεία αἱρετωτέρα εὐεξίας , ὅτι ἡ εὐεξία συνεπιφέφει τὴν ὑγείαν . οὕτως , ἐπεὶ ἀδικία ἀσωτίας φευκτοτέρα , καὶ δικαιοσύνη ἐλευθεριότητος αἱρετωτέρα . Ἔμπαλιν δὲ ἐπὶ τῶν γενέσεων τε καὶ λήψεων ἔχει μόνον , ὡς καὶ αὐτὸς λέγει · ὧν γὰρ αἱ γενέσεις τε καὶ αἱ λήψεις αἱρετώτεραι , καὶ αὐτὰ αἱρετώτερα , καὶ ὧν φευκτότεραι , καὶ αὐτὰ φευκτότερα . εἰ γὰρ τὸ μανθάνειν τοῦ γυμνάζεσθαι αἱρετώτερον , καὶ ἔστι τὸ μὲν μανθάνειν ἐπιστήμης γένεσις τὸ δὲ γυμνάζεσθαι ὑγείας , καὶ ἐπιστήμη ὑγείας αἱρετώτερον . καὶ εἰ τὸ γυμνάζεσθαι τοὐ χρηματίζεσθαι αἱρετώτερον , εἴη ἂν καὶ πλούτου ὑγεία αἱρετωτέρα . καὶ εἰ τὸ αἰδημόνως <καὶ> ὀφειλόντως τοὐ καταφρονητικῶς καὶ ἀναισχύντως αἱρετώτερον , καὶ ἔστι τὸ μὲν φιλοσόφου βίου ποιητικὸν τὸ δὲ ἀγοραίου , καὶ ὁ φιλόσοφος τοῦ ἀγοραίου αἱρετώτερος . καὶ εἰ τὸ χαίρειν μᾶλλον τῷ εἰδέναι ἡ τῷ φαίνεσθαι <τοῦ> ἧττον τῷ εἰδέναι ἡ τῷ φαίνεσθαι> αἱρετώτερον , καὶ τὸ μὲν ἤθους ἐστὶ ποιητικὸν τὸ δὲ σοφιστικοῦ , καὶ τὸ φιλόσοφον εἷναι τοῦ σοφιστὴν αἱρετώτερον . πάλιν εἰ τὸ ἐπιλανθάνεσθαι τῶν αἰσχρῶν αἱρετώτερον τοῦ ὑγιάζεσθαι , ἡ ἄγνοια τῶν αἰσχρῶν αἱρετώτερον ὑγείας . καὶ εἰ τὸ ὑπέχειν δίκην ἁμαρτάνοντα τοῦ ὑγιάζεσθαι αἱρετώτερον <,καὶ δικαιοσύνη ὑγείας αἱρετώτερον> · πάλιν δέ , εἰ τὸ λαμβάνειν βιαίως τὰ ἀλλότρια τοῦ νόσον λαμβάνειν φευκτότερον , καὶ ἀδικία νόσου φευκτότερον . καὶ εἰ τὸ μανθάνειν τοῦ χρηματίζεσθαι αἱρετώτερον , καὶ ἐπιστήμη πλούτου · ἄμφω γὰρ λαμβάνειν τί ἐστι , καὶ τὸ μανθάνειν καὶ τὸ χρηματίζεσθαι . αὐτὸς μέντοι τοῖς τόποις ἐχρήσατο πρὸς μόνην τὴν τῶν αἱρετωτέρων δεῖξιν . Ἄλλος τόπος , τὸ ἐγγύτερον τοῦ ἀγαθοῦ βέλτιον καὶ αἱρετώτερον , καὶ τὸ ὁμοιότερον τῷ ἀγαθῷ . οὗτοι εἰ ὡς δύο τόποι λαμβάνοιντο , εἴη ἂν πρῶτος , ὁ λέγων τὸ ἐγγυτέρω τοῦ ἀγαθοῦ βέλτιον , ὁ αὐτὸς τῷ ἤση προειρημένῳ τῷ ‟ καὶ δυοῖν τὸ ἔγγιον τοῦ τέλους ” · ἴσον γὰρ τὸ ἐγγυτέρω τοῦ ἀγαθοῦ καὶ τὸ ‟ ἔγγιον τοῦ τέλους . δῆλον γὰρ ὅτι τοὐ ἀγαθοῦ ὡς τέλους λέγει · πῶς γὰρ ἄλλως ἐγγυτέρω ἄν ἡ δικαιοσύνη ληφθείη τῷ ἀγαθῷ εἰ μή τις λέγοι ὅτι τῷ τέλει καὶ τῇ εὐδαιμονίᾳ ; ἢ δὴ τούτῳ ὁ αὐτὸς ἔσται ἢ τῷ προειρημένῳ τῷ ‟ ἔπειτα δὲ τὸ ὅπερ τόδε τι τοῦ μὴ ἐν γένει ” · καὶ γὰρ τὰ παραδείγματα , οἷς ἐπ’ αὐτοῦ χρῆται , τοιαύτα εἶναι δοκεῖ . ἡ γὰρ δικαιοσύνη , φησί , τοὐ δικαίου ἐγγυτέρω τοῦ ἀγαθοῦ · τοῦτο δέ ἐστιν , ὅτι ἡ μὲν δικαιοσύνη ἐν γένει ἐστὶ τῇ ἀρετῇ καὶ τῷ ἀγαθῷ , ὁ δὲ δίκαιος οὐκέτι . ἢ οὐ τοῦτον δίκαιον λέγει τὸν ἔχοντα τὴν δικαιοσύνην , ἀλλὰ δίκαιόν τι , ὃ δύναται θέσει καἰ νόμῳ καὶ οὐ φύσει εἶναι τοιοῦτο . καὶ οὕτως δὲ ἡ διαφορὰ αὐτοῖς , ὅτι ἡ μὲν δικαιοσύνη ἐν γένει τῷ ἀγαθῷ , τὸ δὲ δίκαιον οὐ πάντως . καὶ οὗτος δὲ ὁ τόπος προείρηται , ὡς εἶπον . εἰ δὲ εἷς εἴη ὁ τόπος , λέγοι ἄν δι᾿ αὐτοῦ τὸ ἐγγυτέρω τοῦ ἀγαθοῦ βέλτιον · ἐξηγούμενος δέ , πῶς ἐγγυτέρω εἶπε , προσέθηκε καὶ τὸ ὁμοιότερον ὂν τῷ ἀγαθῷ · τὸ γὰρ οὕτως ἐγγυτέρω ὡς ὁμοιότερον αὐτῷ εἷναι , τοῦτο αἱρετώτερον . εἰ δὲ τοῦτο εἴη λέγων , τὰ παραδείγματα αὐτῷ δοκεῖ εἶναι [ ἢ ] ὅτι ἡ δικαιοσύνη ὁμοιότερόν ἐστι τῷ ἀγαθῷ , τοῦτ’ ἔστι τῇ εὐδαιμονίᾳ , ἢ τὸ δίκαιον πρᾶγμα ἢ ὁ δίκαιος · καὶ γὰρ οὐδὲ εἶπε ῾τὸ ἐγγυτέρω ἀγαθοῦ᾿ , ἀλλὰ τοῦ ἀγαθοῦ καὶ τὸ ὁμοιότερον τῷ ἀγαθῷ , ὃ σημαίνοι ἂν τὸ κυριώτατον τῶν ἀγαθῶν · ἔτι ὁ μετὰ τοῦτον τόπος ἐστὶν ἀπὸ τῆς πρὸς τὰ ἄλλα ἀγαθὰ ὁμοιότητος . οὕτως ἄν δεικνύοιτο καὶ ἀρετὴ εὐτυχίας αἱρετώτερον · ἐγγυτέρω γὰρ καὶ ὁμοιότερον εὐδαιμονίᾳ · καὶ εὔκλεια ἡδονῆς · ὁμοιότερον γὰρ τῷ καλῷ . ἀλλὰ καὶ τὸ τοὺς φίλους εὖ ποιεῖν τοῦ βλάπτειν τοὺς ἐχθροὺς ὁμοιότητα μᾶλλον πρὸς τὸ καλὸν ἔχει . [ καὶ ] εἰ διαιροῖτο δὲ ὁ τόπος , εἴη τοῦ μὲν ἐγγυτέρω τοῦ ἀγαθοῦ παράδειγμα ἡ κατ’ ἀρετὴν ἐνέργεια καὶ αὐταὶ αἱ ἕξεις · ἐγγυτέρω γὰρ εὐδαιμονίας αἱ ἐνέργειαι · τοῦ δὲ ὁμοιοτέρου τὸ εὗ ποιεῖν τοῦ εὖ πάσχειν · ὁμοιότερον γὰρ δὴ εὐδαιμονίᾳ τὸ εὗ ποιεῖν . Προστίθησι δὲ τῷ προειρημένῳ τόπῳ ἄλλον , τὸν λέγοντα ὅτι καὶ τὸ τῷ βελτίονι ἀμφοτέρων τῶν συγκρινομένων ὁμοιότερον βέλτιον καὶ αἱρετώτερον . ὃ γνώριμον διὰ τοῦ παραδείγματος ἐποίησεν · ἐπεὶ γὰρ τοῦ Αἴαντος καὶ τοῦ ᾿Οδυσσέως βελτίων ὁ ᾿ Αχιλλεύς , ὁ τούτων τῷ Ἀχιλλεῖ ὁμοιότερος βελτίων · διὸ Αἴας ᾿Οδυσσέως · ὁμοιότερος γὰρ Ἀχιλλεῖ . ἔνστασιν δὲ πρὸς τὸ τῷ τόπῳ προκείμενον φέρει · εἰ γὰρ μή , ᾗ βελτίων ἐστίν , ὁμοιότερός τις εἴη αὐτῷ , μὴ εἶναι τοῦ ἑτέρου τοῦ ἧττον ὁμοίου βελτίονα , ἄν ἐκεῖνος αὐτῷ , καθ’ ὃ βελτίων ἐστίν , ὅμοιος ἡ . οἷον Ἀχιλλεὺς ἦν μὲν καὶ ἀνδρεῖος καὶ κατὰ τοῦτο βελτίων τοῦ τε Αἴαντος καὶ τοῦ Ὀδυσσέως , ἦν δὲ καὶ ὀργίλος · ἄν δὴ τῶν συγκρινομένων πρὸς ὁ μὲν πάνυ αὐτῷ κατὰ τὸ ὄργιον ὅμοιος ᾖ , ὁ δ’ ἠρέμα κατὰ τὸ ἀνδρεῖον , οὐκ ἐπεὶ ὁμοιότερος αὐτῷ ὁ ὀργίλος , διὰ τοῦτο βελτίων τοῦ ἑτέρου . δεῖ δὲ καὶ τῆς λέξεως ἀκούειν τῆς τοῦ ἑτέρου ὄντος μὲν ἀγαθοῦ μὴ ὁμοίου δὲ ὡς λεγούσης τὸ μὴ ὁμοίου δὲ ἀντὶ τοῦ ῾μὴ ἐπ’ ἴσης δὲ ὁμοίου᾿ · οὕτως γὰρ τὸ συγκριτικὸν σώζοιτο ἄν . ἢ δύναται καὶ ἁπλῶς εἰρῆσθαι · καὶ γὰρ ἐπὶ τοῦ ἐπιφερομένου οὐχ ἧττον λέγει τὸν ἵππον τῷ ἀνθρώπῳ ὅμοιον εἶναι τοὐ πιθήκου , ἀλλὰ τὸν μὲν πίθηκον ἐπὶ τὰ γελοιότερα ὅμοιον , τὸν δ’ ἵππον οὐδ’ ὅλως ὅμοιον . δύναται γάρ τις , ὥς φησιν , ὅμοιός τινι εἶναι καὶ ὲπὶ τὸ γελοιότερον , ὡς πίθηκος ἀνθρώπῳ , ὃς οὐκ ἐπεὶ οὓτως ὅμοιός ἐστιν ἀνθρώπῳ βελτίονι ὄντι καὶ τοῦ πιθήκου καὶ τοῦ ἵππου , ἤδη βελτίων ἔσται τοῦ ἵππου . δεῖ οὗν τὴν ὁμοιότητα ἐπὶ τὰ εἶναι καὶ μὴ ἐπὶ τὰ γελοιότερα , εἰ μέλλοι ὁ ὁμοιότερος τῷ βελτίονι βελτίων εἶναι . οὕτως ὁ διδοὺς τοῦ λαμβάνοντος δεικνύοιτ’ ἄν βελτίων · ὁμοιότερος γὰρ θεῶ · καὶ θεωρία πράξεως διὰ τὸ αὐτό . Πάλιν ἐπὶ δυοῖν , εἰ τὸ μὲν τῷ βελτίονι τὸ δὲ τῷ χεί - ρονι ομοιοτερον . Εἰπὼν τόπον τὸν ἀπὸ τῆς ὁμοιότητος ἑνὸς ὄντος πρὸς ὃ ἡ ὁμοιότης ἐλαμβάνετο τῶν συγκρινομένων ἀλλήλοις , προστίθησιν ἄλλον , εἰ μὴ ἓν εἴη ᾧ τὸ ὁμοιότερον ζητεῖται , ἀλλὰ δύο , καὶ εἴη τὸ μὲν βέλτιον αὐτῶν τὸ δὲ ἧττον τοιοῦτον . καὶ εἰ τῶν συγκρινομένων τὸ μὲν τῷ βελτίονι ὅμοιον εἴη τὸ δὲ τῷ χείρονι , τὸ τῷ βελτίονι ὅμοιον βέλτιον . δεῖ δὲ καὶ ἐνταῦθα εἰ μέλλοι τις τὰς ἐνστάσεις φυλάσσεσθαι , κατά τε τὸ βέλτιον τὴν ὁμοιότητα εἶναι καὶ μὴ τοῦ μὲν ἠρέμα τοῦ δὲ μᾶλλον τὴν ὁμοιότητα λαμβάνεσθαι . εἴτε γὰρ μὴ ἐπὶ τὸ βέλτιον εἴη ὅμοιόν τι αὐτῶν , οὐ βέλτιον ( διὰ τοῦτο οὐκ ἔστι βελτίων πίθηκος ἵππου · καίτοι ὁ μὲν ἀνθρώπῳ ὅμοιός ἐστιν , ὁ δὲ ὄνῳ · ἀλλ’ ὁ μὲν ἐπὶ τὸ χεῖρον καὶ οὐχὶ βέλτιον , ὁ δὲ ἐπὶ τὸ βέλτιον ) , εἴτε πάλιν τὸ τῷ μὲν βελτίονι ὁμοιότερον ἠρέμα εἴη ὅμοιον αὐτῷ τὸ δὲ τῷ χείρονι σφόδρα , οὐδὲ οὕτως βέλτιον πάντως τὸ τῷ βελτίονι ὅμοιον . εἰ γὰρ ὁ μὲν ᾿Οδυσσεὺς ἠρέμα εἴη τῷ Νέστορι ὅμοιος ὄντι τοῦ Ἀχιλλέως βελτίονι , ὁ δὲ Αἴας σφόδρα τῷ Ἀχιλλεῖ , οὐκ ἤδη ὁ ᾿Οδυσσεὺς βελτίων ἄν εἴη τοῦ Αἴαντος . αὐτὸς μέντοι διὰ τοῦ παραδείγματος ὡς βελτίονα τὸν ᾿Αχιλλέα τοῦ Νέστορος λαβὼν οὕτως τὴν σύγκρισιν πεποίηται . δεῖ δὲ λαμβάνεσθαι τὰς ὁμοιότητας καθ’ ἑκάτερον τῶν πρὸς ἃ ἡ ὁμοιότης ἔχει τι ἀγαθόν . οὕτως ἔνεστι δεικνύναι ὑπεροψίαν * * * * ὁμοιότερον μεγαλοψυχία , ἡ δὲ θρασύτης ἀνδρείᾳ · κεῖται γὰρ ἡ μεγαλοψυχία βελτίων ἀρετὴ εἶναι . καὶ τὸ εὐεργετεῖν τοῦ εὐεργετεῖσθαι , εἴ γε τὸ μὲν τῷ ἀνενδεεῖ τὸ δὲ τῷ δεομένῳ ἔοικε . καὶ ἡ κατ’ ἐνέργειαν ἀρετὴ τῆς ἐν ἕξει · ἔοικε γὰρ ἡ μὲν τοῖς ἐνεργείᾳ οὖσιν , ἡ δὲ τοῖς δυνάμει . Ἄλλος , τὸ ἐπιφανέστερον τοῦ ἧττον τοιούτου . Δύο αἱρετῶν τὰ ἄλλα ἐπ’ ἴσης ἐχόντων τὸ ἐπιφανέστερόν φησι τοῦ ἧττον τοιούτου αἱρετώτερον εἶναι . εἴη δ’ ἂν ἐπιφανέστερον τὸ πόλιν εὖ ποιῆσαι τοῦ ἕνα καὶ τὸ ἄρχοντα τοῦ ἰδιώτην , τὸ εὗ ποιεῖν τοῦ πλουτεῖν , τὸ δημηγορεῖν τοῦ δίκας λέγειν , ἀνδρεία σωφροσύνης , μεγαλοπρέπεια ἐλευθεριότητος . οὕτως δεικνύοι τις ἂν καὶ τὴν πρᾶξιν τῆς θεωρίας αἱρετωτέραν · ἐπιφανέστερος γὰρ ὁ πρακτικὸς βίος τοῦ θεωρητικοῦ . προστίθησι δὲ τῷ προειρημένῳ αἱρετώτερον εἶναι καὶ τὸ χαλεπώτερον τοῦ ῥᾳδίου · τὰ γὰρ σπάνια καὶ δυσπόριστα καὶ χαλεπὰ κτηθῆναι τῶν ἀγαθῶν μᾶλλον ἀγαπᾶταί τε καὶ σπουδάζεται . οὕτως ἀρετὴ πλούτου καὶ ὑγείας αἱρετώτερον <ἂν> δεικνύοιτο · σπάνιον γὰρ καὶ χαλεπὸν ληφθῆναι · ‟ τῆς γὰρ κατὰ τὸν ῾Ησίοδον ‟ ἱδρῶτα θεοὶ προπάροιθεν ἔθηκαν ” . καὶ θεωρία πράξεως · χαλεπωτέρα γὰρ ἡ τῶν θεῶν γνῶσις . καὶ κάλλος πλούτου · χαλεπώτατα γὰρ καὶ σπάνια τὰ τοιαῦτα τῶν κτημάτων . ἔτι καὶ τὸ ἰδιαίτερόν φησιν αἱρετώτερον εἶναι τοῦ κοινοτέρου . ἰδιαίτερον δέ ἐστιν ὃ μόνῳ ἢ μετ’ ὀλίγων ὑπάρχει . οὕτως ἀνθρώπῳ αἱρετώτερον φρόνησις ὑγείας · τὸ μὲν γὰρ ἴδιον αὐτοῦ , τὸ δὲ κοινὸν αὐτῷ καὶ πρὸς τὰ ζῷα τὰ ἄλλα · καὶ ἐπιστήμη ἰσχύος , καὶ λόγος κάλλους . ἀγαπᾶται δὲ καὶ ἡ εὐγένεια τῶν χρημάτων μᾶλλον · ἰδιαίτερον γὰρ τῶν ἐχόντων ἄμφω . ἀλλὰ καὶ κάλλος πλούτου ἰδιαίτερον . ἀλλὰ καὶ τοῖς ἀγαθοῖς ἰδιαίτερον ἀρετὴ χρημάτων · τῶν μὲν γὰρ χρημάτων καὶ οἱ κακοὶ κοινωνοῦσιν , ἀρετῆς δὲ οὐδαμῶς . οὕτω καὶ ὅσα αὐτοὶ εὑρίσκουσί τινες κατ’ ἐπιστήμας ἢ τέχνας , μᾶλλον ἀγαπῶσιν . ἀλλὰ καὶ τὸ τοῖς κακοῖς ἀκοινωνητότερον αἱρετώτερόν φησιν . οὕτω δεικνύοιτ' ἂν σωφροσύνη ἐγκρατείας αἱρετώτερον · ἡ μὲν γὰρ σωφροσύνη ἐκτὸς πάσης ἐπιθυμίας φαύλης , ἡ δὲ ἔχει φαύλας τε καὶ σφοδρὰς ἐπιθυμίας . καὶ ὁ θεωρητικὸς τοῦ πρακτικοῦ · ἄμικτος γὰρ τῶν περιστατικῶν ἐνοχλήσεων καὶ ἧττον ἐνοχλεῖται . δεικνύοιτο δ’ ἄν οὕτω καὶ ὑγεία πλούτου αἱρετώτερον , τῷ τὸν πλοῦτον εἶναι μετὰ φόβου · ἀλλὰ καὶ σωφροσύνη ἀνδρείας , εἴ <γε> τῇ ἀνδρείᾳ ἕπονται πόνοι καὶ τραύματα , καὶ κάλλους Ἔτι εἰ ἔτι εἰ ἁπλῶς τοῦτο τούτου βέλτιον , καὶ τὸ βέλτιστον τῶν ἐν τούτῳ βέλτιον τοῦ ἐν τῷ ἑτέρῳ βελτίστου . Ο τόπος τοιοῦτος · εἰ [ τι ] ἁπλῶς γένος τι γένους τινὸς ἢ εἶδός τι τινὸς βέλτιον , καὶ τὸ ἐν τῷ βελτίονι γένει ἢ εἴδει ἄριστον βέλτιον ἔσται τοῦ ἐν τῷ ἐλάττονι ἀρίστου . δεῖ δὲ ἀκούειν τοῦ ἐν τούτῳ ὡς ‘ἐν γένει ἡ εἴδει᾿ . οἷον εἰ τὸ ἔμψυχον πάν γένος παντὸς τοῦ ἀψύχου βέλτιον , καὶ τὸ ἄριστον τῶν ἐμψύχων τοῦ ἀρίστου τῶν ἀψύχων βέλτιον · καὶ εἰ ἀπλῶς ὁ ἄνθρωπος τοῦ ἵππου βελτίων , καὶ ὁ ἄριστος ἄνθρωπος τοῦ ἀρίστου ἵππου βελτίων · καὶ εἰ ψυχὴ σώματος βελτίων , καὶ ἡ ἀρίστη ψυχὴ τοῦ ἀρίστου σώματος βελτίων · καὶ εἰ ἀνὴρ γυναικὸς βελτίων , καὶ ὁ ἄριστος ἀνὴρ τῆς ἀρίστης γυναικὸς βελτίων . καὶ εἰ τὸ βέλτιστον δὲ τῶν ἔν τινι γένει τοῦ βελτίστου τῶν ἐν ἄλλῳ γένει βέλτιον , καὶ ἁπλῶς τὸ γένος τοῦ γένους βέλτιον ἔσται . ἔστι δὲ τοῦτο ἀντιστροφὴ τοῦ πρώτου τόπου . εἰ γὰρ ὁ ἄριστος ἀνὴρ τῆς ἀρίστης γυναικὸς βελτίων , καὶ ἀνὴρ γυναικὸς βελτίων · καὶ εἰ ὁ ἄριστος ἄνθρωπος τοῦ ἀρίστου ἵππου βελτίων , καὶ ἄνθρωπος ἵππου βελτίων . ἐνίσταιτο δ’ ἄν τις τῆ ἀντιστροφῇ λέγων τὸν μὲν ἄριστον θάνατον τοῦ ἀρίστου περιπάτου βελτίονα εἶναι , οὐ μὴν καὶ ἀπλῶς θάνατον περιπάτου αἱρετώτερον . ἢ οὐκ ἔστιν ὁ ἄριστος θάνατος ἐν εἴδει τῷ θανάτῳ , ὡς <ὁ> ἄριστος ἄνθρωπος ἐν εἴδει τῷ ἀνθρώπῳ . ὁ μὲν γὰρ ἄριστος μάλιστα ἄνθρωπος ( κατὰ γὰρ τὴν ἀνθρώπου ἀρετήν , καὶ πᾶν ἔν τινι γένει ἄριστον μάλιστά ἐστιν ἐκεῖνο ) , ὁ δὲ ἄριστος θάνατος οὐκ ἔστι μάλιστα θάνατος · τὸ γὰρ εὗ ἐπὶ τοῦ θανάτου οὐκ ὲν αὐτῷ τῷ θανάτῳ γίνεται , ὥσπερ ἐπὶ τοῦ ἀνθρώπου , ἀλλὰ ἐν ἄλλῳ τινὶ τὸ ἐν θανάτῳ εὗ , καὶ οὐ καθ’ ὃ θάνατος , ὠὰ κατά τινος ἄλλου παρουσίαν · κατὰ γὰρ ἀρετήν , οὐ τὴν θανάτου ἀλλὰ τὴν τοῦ ἀποθνήσκοντος · μέμικται γὰρ ὁ ἄριστος θάνατος ἔκ τε ἀρετῆς ἀνθρώπου καὶ ἐκ θανά|του . τῷ οὗν <τὸ> προσκείμενον τῷ θανάτῳ ὄντι κακῷ , τὴν ἀρετήν , μέγα ἀγαθὸν εἶναι , τούτῳ τοῦ ὑγιεινοῦ τε καὶ τοῦ ἀρίστου περιπάτου ἀμείνων · προείρηται γὰρ ὅτι ἀγαθόν τι μετὰ μὴ ἀγαθοῦ οὐδὲν κεκώλυται ἀγαθῶν πλειόνων αἱρετώτερον εἶναι , μήτι γε ἀγαθοῦ μικροῦ , ὁποῖόν ἐστι τὸ ὑγιεινόν , τοῦ περιπάτου ὄντος μεσου . Ἔτι ὧν ἔστι τοὺς φίλους μετασχεῖν . Τῶν ἐπ’ ἴσης ἀλλήλοις αἱρετῶν εἶναι δοκούντων αἱρετώτερά φησιν εἶναι ὧν μετασχεῖν οἷόν τέ ἐστι καὶ τοὺς φίλους τῶν μή . οὕτως δειχθήσεται ἀρετὴ μὲν ὑγείας αἱρετωτέρα , πλοῦτος δὲ εὐγενείας · τῶν μὲν γὰρ μετασχεῖν ἔστι καὶ τοὺς φίλους , τῶν δὲ οὐχ οἷόν τε κοινωνῆσαι ἄλλοις . οὕτως καὶ παιδεία ἡδονῆς αἱρετώτερον ἄν δεικνύοιτο · μόνος γὰρ ὁ ἡδόμενος ἡδονῆς ἀπολαύει · καὶ ἐλευθεριότης πραότητος , εἴ γε πραότης αὐτὸν μόνον τὸν ἔχοντα πραύνει πρὸς ὀργάς · καὶ ἰσχὺς κάλλους , εἴ γε τὸ μὲν κάλλος αὐτοῦ μόνου ἐστὶ τοῦ ἔχοντος αὐτὸ κόσμος , ἡ δ’ ἰσχὺς καὶ τοῖς φίλοις χρησιμωτάτη . ἀλλὰ καὶ ἃ πρὸς τὸν φίλον πρᾶξαι μᾶλλον βουλόμεθα ἡ πρὸς τὸν τυχόντα , καὶ ταῦτα αἱρετώτερα . οὕτω δεικνύοιτ’ ἄν τὸ τὰ δίκαια ποιεῖν τοὺ δοκεῖν ποιεῖν τὰ δίκαια αἱρετώτερον · πρὸς μὲν γὰρ τοὺς φίλους αἱρούμεθα τὰ δίκαια ποιεῖν ἀληθῶς , πρὸς δὲ τοὺς τυχόντας καὶ τὸ δοκεῖν ποιεῖν τὰ δίκαια ἐξαρκεῖν ἡγούμεθα . χρὴ δὲ μεμνῆσθαι ὅτι ἔνδοξοι καὶ πιθαναὶ ἐπιχειρήσεις εἰσί . δεικνύοι δ’ ἄν τις οὕτως καὶ τὸ χαρίσαι τοῦ δανεῖσαι αἱρετώτερον · ἡ μὲν γὰρ χάρις πρὸς τοὺς φίλους , τὸ δὲ δανεῖσαι πρὸς τοὺς τυχόντας · καὶ τὸ διδάσκειν τοῦ ἐπιδείκνυσθαι · διδάσκειν μὲν γὰρ τοὺς φίλους αἱρούμεθα , ἐπιδείκνυσθαι δὲ καὶ τοῖς τυχοῦσιν . Καὶ τὰ ἐκ περιουσίας τῶν ἀναγκαίων βελτίω . Τίνα ἐστὶ τὰ ἐκ περιουσίας καὶ τίνα τὰ ἀναγκαῖα , πρῶτον δεῖ · οὕτως γὰρ ἐνέσται χρῆσθαι τῷ τόπῳ . ἀναγκαῖα μὲν οὖν ἐστιν ὧν χωρὶς ἀδύνατον εἶναι · ἐκ περιουσίας δὲ ὧν ἡ παρουσία οὐκ [ οὖσα ] ἀναγκαία , καὶ αὐτὸς ἐρεῖ , ὅταν ὑπαρχόντων τῶν ἀναγκαίων ἄλλα τινὰ τῶν καλῶν . οἷον τὸ μὲν ζῆν ἀναγκαῖον , ἐκ περιουσίας δὲ τὸ εὖ ζῆν · τῇ γὰρ τοῦ εὖ παρουσία οὐκ οὔσῃ πρὸς τὸ εἶναι ἀναγκαίᾳ ἐπικοσμεῖται τὸ ζῆν ἀναγκαῖον ὄν . βελτίω δὴ τὰ ἐκ περιουσίας τῶν ἀναγκαίων εἶναί φησι · βέλτιον γὰρ τὸ μὲν εὖ ζῆν τοῦ ζῆν , τὸ δὲ εὖ λέγειν τοῦ λέγειν . οὐχὶ δὲ καὶ αἰεὶ ἡμῖν αἱρετώτερα τὰ βελτίω , εἰ καὶ ἁπλῶς αἱρετώτερα · τὰ γοῦν ἡμῖν ἀδύνατα , εἰ καὶ βελτίω εἴη τῶν δυνατῶν , ἀλλ’ οὐχ αἱρετώτερα · βέλτιον μὲν γὰρ ἀθανασία μακροβιότητος , ἀλλ’ ἡμῖν οὐχ αἱρετώτερον . καὶ τῶν ἐκ περιουσίας δὴ τὰ μὲν πρὸς τῷ βελτίω εἶναι καὶ αἱρετώτερον . ἐστιν , ὥσπερ τὸ εὖ λέγειν τοῦ λέγειν , τὰ δὲ βελτίω μέν ἐστιν , οὐ μὴν καὶ αἱρετώτερα . τὸ γοῦν φιλοσοφεῖν τε καὶ θεωρεῖν βέλτιον μέν ἐστι τοῦ χρηματίζεσθαι , οὐ μὴν καὶ αἱρετώτερον τοῖς ἐν ἐνδεία οὖσι καὶ μὴ δυναμένοις ἄλλως εἶναι · κατὰ γὰρ τὸν Φωκυλίδην ‟ δεῖ ζητεῖν βιοτήν , ἀρετὴν δ’ , ὅταν ᾖ βίος ἤδη ” . οὕτω δὲ καὶ τὸ ὑγιαίνειν τοῦ φιλοσοφεῖν τῷ νοσοῦντι αἱρετώτερον ἄν εἴη . διὸ καὶ σχεδόν φησι βελτίω μὲν εἶναι τὰ ἐκ περιουσίας . αἱρετώτερα δὲ τὰ ἀνάγκαι , τὸ σχεδὸν οὐ τοῖς βελτίοσι προσθεὶς ἀλλὰ τοῖς αἱρετωτέροις . καὶ γὰρ δοκεῖ κατὰ φύσι εἶναι ἡ τῶν ἐκ περιουσίας αἵρεσις μετὰ τὰ ἀνανγκαῖα · πρῶτον μὲν γὰρ εἶναι δεῖ , εἶθ’ οὕτως αἱρεῖσθαι τὰ ἐκ περιουσίας · πρὸς δὲ τὸ εἶναι τὰ ἀναγκαῖα συντελεῖ . ὡς γὰρ εὐεξία ἐπὶ ὑγείᾳ γίνεται καὶ ὀξυδερκία ἐπὶ ὄψει καὶ ταχυτὴς ἐπὶ κινήσει καὶ καθόλου τὸ καθ’ ἕκαστον εὖ ἐπὶ προϋπάρχοντι ἐκείνῳ , οὕτω καὶ τὰ ἐκ περιουσίας ἐπὶ προϋπάρχουσι τοῖς ἀναγκαίοις ἔχειν δοκεῖ τὴν αἵρεσιν · οὐδὲν γὰρ τούτων ὄφελος ἄνευ ἐκείνων , εἴ γε μηδὲ εἶναι οἷόν τε χωρὶς αὐτῶν . Καὶ ὃ μὴ παρ’ ἄλλου ἔστι πορίσασθαι ἢ ὃ ἔστι καὶ παρ’ ἄλλου . Δοκεῖ τὰ σπανιώτερα τῶν κοινοτέρων αἱρετώτερα εἶναι · διὰ τοῦτο , ὃ μὴ οἷόν τε παρ’ ἄλλου πορίσασθαι , ἀλλ’ ἢ μόνος τις ἔχει ἢ παρ᾿ αὐτοῦ μόνου κτήσασθαι δύναται , αἰρετώτερον τῶν παρ’ ἄλλου γενέσθαι δυναμένων . οὕτως δείξεις τὰς μὲν ἀρετὰς τῶν τυχηρῶν ἀγαθῶν αἱρετωτέρας ( τῶν μὲν γὰρ δι’ ἡμῶν μόνων ἡ κτῆσις , τῶν δὲ πολλαὶ προφάσεις αἰτίαι τῆς κτήσεως ) , πάλιν δὲ τὴν εὐγένειαν πλούτου · πλούτου μὲν γὰρ πολλαὶ ὁδοὶ καὶ παρὰ πολλῶν οἷός τε περιγενέσθαι , εὐγένειαν δὲ παρ’ οὐδενὸς ἔστιν ἐπικτήσασθαι . οὕτως καὶ τῶν κτημάτων καὶ βιβλίων περὶ ταῦτα μᾶλλον σπουδάζομεν , ἃ μὴ ἔστι παρ’ ἄλλου λαβεῖν , [ καὶ ] ἄν τῶν κοινοτέρων τε καὶ παρὰ πλείοσιν ὄντων · διὸ καὶ περὶ τὰ ἴδια συγγράμματα πλείστη σπουδή . οὕτως ἄν δεικνύοιτο καὶ τὸ γυμνάζεσθαι αἱρετώτερον τοῦ ἰατρεύεσθαι καὶ τὸ περιγινομένους τῶν ἀνταγωνιστῶν στεφανοῦσθαι τοῦ κατὰ σπουδήν . λέγει δὲ καὶ αὐτὸς τοῦτο πεπονθέναι τὴν δικαιοσύνην πρὸς τὴν ἀνδρείαν . γίνοιτο δ' ἄν τὸ λεγόμενον σαφές , εἰ πρῶτον εἴη γνώριμον τί παρ’ ἑκατέρας ἡμῖν τῶν ἀρετῶν τούτων γίνεται . δοκεῖ δὴ παρὰ μὲν τῆς ἀνδρείας ἡμῖν περιγίνεσθαι ἡ ἐκ τῶν κινδύνων σωτηρία , παρὰ δὲ τῆς δικαιοσύνης τὸ τοῦ ἴσου διανεμητικοῖς εἶναι · τούτων δ’ ἡ μὲν σωτηρία παρὰ τῆς ἀνδρείας γινομένη δύναται καὶ παρ’ ἄλλων ἡμῖν περιγενέσθαι μὴ οὖσιν αὐτοῖς ἀνδρείοις , τὸ δὲ διανεμητικοῖς εἶναι τοῦ ἴσου χωρὶς τῆς οἰκείας δικαιοσύνης οὐκ ἄν τινι περιγένοιτο · διὸ αἱρετωτέρα ἀνδρείας δικαιοσύνη . δύναται καὶ ἔμπαλιν λέγεσθαι · τὸ μὲν γὰρ ἐκ τῶν κινδύνων σωθῆναι δι’ αὐτῶν , τὸ δὲ παρὰ τῆς δικαιοσύνης ἴσον παρ’ ἄλλων . δύναται τὸ καὶ ὃ μὴ ἔστι παρ’ ἄλλου πορίσασθαι λέγεσθαι ἐπὶ τούτων , ἃ μηκέτι δύναταί τις ἀποβαλὼν κτήσασθαι τῷ μηκέτι εἶναι τὸν ποιήσαντα , οἷον εἰ βιβλίον οὗ μὴ ἔστιν ἀντίγραφον , ἢ τεχνίτου τινὸς μηκέτ’ ὄντος ἔργον . Καὶ εἰ τόδε μὲν ἄνευ τοῦδε αἱρετόν . Δύο τινῶν ὄντων αἱρετῶν , ἄν τὸ μὲν ἕτερον αὐτῶν χωρὶς τοῦ ἑτέρου μὴ ἡ αἱρετόν , τὸ δὲ ἕτερον αἱρετὸν ᾖ καὶ καθ’ αὑτὸ καὶ χωρὶς τοῦ ἑτέρου , αὐτοῦ αἱρετώτερόν ἐστιν . οὕτως φρόνησις δυνάμεως εἴη ἄν αἱρετωτέρα , εἴ γε δύναμις μὲν χωρὶς φρονήσεως οὐχ · αἱρετή , φρόνησις δὲ καὶ χωρὶς δυνάμεως αἱρετή . οὐ μόνον δὲ ἐπὶ τῆς ἰδίως δυνάμεως λεγομένης τοῦτο , ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ἀγαθῶν , ἃ ἔθος αὐτῷ δυνάμεις λέγειν , ὅμοιος ὁ λόγος · οὐδὲν γὰρ αὐτῶν αἱρετόν ἐστι χωρὶς φρονήσεως . δεικνύοις δ’ ἄν καὶ ἀρετὴν ἡδονῆς οὕτως αἱρετωτέραν · ἡδονὴ μὲν γὰρ χωρὶς ἀρετῆς οὐχ αίρετή , ή δὲ ἀρετὴ καὶ χωρὶς ήδονῆς αίρετή . ἀλλὰ καὶ ὑγεία ἡδονῆς · ὑγιαίνειν μὲν γὰρ καὶ χωρὶς ἡδονῆς αἱρετόν , ἥδεσθαι δὲ χωρὶς τοὐ ὑγιαίνειν τὰς τῶν νοσούντων ἡδονὰς οὐκ ἄν ἕλοιτό τις . οὕτως καὶ τὸ ὑγιαίνειν τοῦ πλουτεῖν ἢ ἐν δόξῃ εἶναι δεικνύοιτ’ ἂν αἱρετώτερον · οὐδὲν μὲν γὰρ τούτων βλαβείσης ὑγείας αἱρετόν , ὑγιαίνειν δὲ καὶ χωρὶς τούτων αἱρούμεθα . Καὶ δυοῖν εἰ θάτερον ἀρνούμεθα , ἵνα τὸ λοιπὸν δόξῃ ἥμιν ὑπάρχειν · Εἰ δύο ὄντων αἱρετῶν τὸ ἕτερον ἀρνούμεθα παρεῖναι ἡμῖν ὑπὲρ τοῦ δόξαι τὸ ἕτερον ἡμῖν παρεῖναι , ὃ βουλόμεθα μᾶλλον δοκεῖν παρεῖναι ἡμῖν αἱρετώτερον . οὕτως εὐφυΐα δεικνύοιτο ἄν φιλοπονίας αἱρετωτέρα · ἀρνούμεθα γὰρ εἶναι φιλόπονοι βουλόμενοι δοκεῖν εὐφυεῖς εἶναι . τοῦτο ὁμοίως μὲν ἐπὶ μαθημάτων , ὁμοίως δὲ ἐπὶ γυμνασίων . ἀλλὰ καὶ καλλωπίζεσθαι ἀρνοῦνται αἱ γυναῖκες , φύσει καλαὶ δοκεῖν εἶναι αἱρούμεναι . οὕτως καὶ τοῦ ἥδεσθαι τὸ ἐγκρατεύεσθαι καὶ τοῦ μὴ πονεῖν τὸ καρτερεῖν αἱρετώτερον ἂν δεικνύοιτο · καὶ γὰρ ἡδονῶν προσποιούμεθα ὑπερορᾶν ὑπὲρ τοῦ δοκεῖν ἐγκρατεῖς εἶναι , καὶ πόνων ὑπὲρ τοῦ καρτερικοὺς φαίνεσθαι . Ἔτι οὗ τῇ ἀπουσίᾳ ἧττον ἐπιτιμητέον δυσφοροῦσι , τοῦτο αἱρετώτερον . ᾿Επεὶ τῶν δυσφορούντων ἐπί τισιν ἀποῦσι τῶν αἱρετῶν τοῖς μὲν εὔλογον ἐπιτιμᾶν μᾶλλον τοῖς δὲ ἧττον , ὧν τοῖς δυσφοροῦσιν ἐπὶ τῇ ἀπουσίᾳ ἧττον ἐπιτιμητέον , ταῦτα αἱρετώτερα τῶν ἐφ᾿ οἷς ἄξιον ἐπιτιμᾶν μᾶλλον τοῖς δυσφοροῦσιν ἐπὶ τῇ ἀπουσίᾳ . ἀλλὰ καὶ ὧν ἐπὶ τῇ ἀπουσίᾳ τοῖς μὴ δυσφοροῦσιν ἄξιον ἐπιτιμᾶν μᾶλλον , καὶ ταῦτα αἱρετώτερα τῶν ἐφ’ οἷς ἧττον ἄξιόν ἐπιτιμᾶν τοῖς μὴ δυσφοροῦσιν ἐπὶ τῇ ἀπουσίᾳ αὐτῶν . οἷον ἐπεὶ ἧττον ἐπιτιμῶμεν τοῖς δυσφοροῦσιν ἐπὶ τέκνων ἀποβολῇ ἢ χρημάτων , αἱρετώτερα τὰ τέκνα τῶν χρημάτων . καὶ ὑγεία δὲ ἡδονῆς τῷ αὐτῷ λόγῳ αἱρετωτέρα · ἧττον γὰρ ἐπιτιμήσεως ἄξιοι οἱ δυσφοροῦντες ἐπὶ τῇ τῆς ὑγείας ἀποβολῇ τῶν ἐπὶ ἡδονῆς ἀποβολῇ δυσφορούντων . καὶ ὁ ἐπὶ τῇ τῶν ἀναγκαίων ἀποβολῇ δυσφορῶν τοῦ ἐπὶ τιμῆς ἢ δόξης ἀπο - δὲ καὶ πλοῦτος δόξης δεικνύοιτ᾿ ἂν αἱρετώτερος · ἧττον γὰρ ἐπιτιμῶμεν τοῖς ἐπὶ πενίᾳ δυσφοροῦσι τῶν ἐπ’ ἀδοξία . καὶ φίλοι χρημάτων · ἧττον γὰρ | ἐπιτιμᾶν ἄξιον τοῖς δυσφοροῦσιν ἐπὶ τῇ τῶν φίλων ἀποβολῇ τῶν δυσφορούντων ἐπὶ τῇ τῶν χρημάτων ἀφαιρέσει . ἀλλὰ καὶ οὗ τῇ ἀπουσίᾳ μὴ δυσφοροῦντι μᾶλλον ἐπιτιμητέον , καὶ τοῦτο αἱρετώτερον . οὕτως ἐπιστήμη ὑγείας αἱρετώτερον · μᾶλλον γὰρ ἐπιτιμῶμεν τοῖς μὴ δυσφοροῦσιν ἐπὶ ἀγνοίᾳ τῶν ἐπὶ νόσῳ μὴ δυσφορούντων . πάλιν ὑγεία πλούτου αἱρετωτέρα · τοῖς γὰρ ταύτης ἀμελοῦσιν μᾶλλον ἐπιτιμῶμεν . ἀλλὰ καὶ ἡ τῶν κοινῶν ἐπιμέλεια τῆς τῶν ἰδίων αἱρετωτέρα · μᾶλλον γὰρ ἐπιτιμῶμεν τοῖς μὴ δυσχεραίνουσιν ἐπὶ τῇ τῶν κοινῶν ἀμελείᾳ τῶν μὴ δυσχεραινόντων ἐπὶ τῇ τῶν ἰδίων ἀμελείᾳ . καὶ γονέων δὲ ἐπιμέλεια κατὰ τοῦτο αἱρετωτέρα τῆς τῶν τέκνων ἐπιμελείας · μᾶλλον γὰρ ἐπιτιμήσεως ἄξιοι οἱ μὴ δυσφοροῦντες ἐπὶ τῇ τῶν γονέων ἀμελείᾳ . καὶ τὸ παιδεύεσθαι τοὐ γυμνάζεσθαι · μᾶλλον γὰρ ἐπιτιμῶνται οἱ παιδείας ἢ οἱ γυμνασίων ὀλιγω - ρουντες . Ἔτι τῶν ὑπὸ τὸ αὐτὸ εἶδος τὸ ἔχον τὴν οἰκείαν ἀρετὴν τοῦ μὴ ἔχοντος αἱρετώτερον . ᾿Επεὶ ἡ οἰκεία ἀρετὴ ἑκάστου ἀκρότης ἐστὶ καὶ τελειότης τῆς οἰκείας φύσεως αὐτοῦ , πὰν δὲ αἱρετώτερον τέλειον ἁπλῶς , εἰκότως τῶν ὑπὸ τὸ αὐτὸ εἶδος τὸ τὴν οἰκείαν ἔχον ἀρετὴν αἱρετώτερον τοῦ μή . οὕτως ἄνθρωπος μὲν ὁ τὴν ἀρετὴν ἔχων τὴν ἀνθρώπου τοῦ μὴ τὴν ἀρετὴν ἔχοντος αἱρετώτερος · ὑπὸ γὰρ ταὐτὸν εἶδος πάντες ἄνθρωποι . ἵππος δ’ ἵππου καὶ κύων κυνός , ἀλλὰ καὶ σκεῦος σκεύους τὸ τὴν οἰκείαν χρείαν παρεχόμενον , πρὸς ἣν πεποίηται , αἱρετώτερον · αὕτη γὰρ ἀρετὴ σκεύους . διὰ τοῦ τόπου τούτου δείξεις ἔκπωμα μὲν τὸ πρὸς τὸ πίνειν επιτηοειοτερον αιρετώτερον τοῦ χρυσοῦ τε καὶ ἀργυροῦ ( αὕτη γὰρ ἐκπώματος ἀρετή , ἀλλ’ οὐχ ἡ πολυτέλεια ) , οἰκίαν δὲ τὴν πρὸς σκέπην ἐπιτηδειοτέραν αἱρετωτέραν τῆς λιθοικοδομήτου μὲν οὐχ ὁμοίως δὲ τὸ ἀπὸ σκέπης εὔχρηστον παρεχομένης . ὁ αὐτὸς καὶ ἐπὶ ἐσθῆτος λόγος · ἡ γὰρ θερμαίνουσα , οὐχ ἡ πορφυρᾶ ἢ χρυσόσημος · καὶ ἐπὶ ξίφους · οὐ γὰρ τὸ ἐλεφαντόκωπον ἀλλὰ τὸ πρὸς τὴν διακονίαν τοῦ ξίφους αἱρετώτερον . ἀκριβῶς δὲ προσέθηκε τὸ τῶν ὑπὸ τὸ αὐτὸ εἶδος · οὕτως γὰρ ἀληθὴς ὁ τόπος · οὐ γὰρ ἔτι ἀληθὲς τὸ λέγειν ‘τῶν ὑπὸ τὸ αὐτὸ γένος τὸ ἔχον τὴν οἰκείαν ἄμεινον τοῦ μὴ ἔχοντος᾿ . οὐ γὰρ λαγωὸς ἔχων τὴν οἰκείαν ἀρετὴν ἀμείνων ἀνθρώπου μὴ ἔχοντος τὴν οἰκείαν ἀρετήν · οὐδεὶς γὰρ λαγωὸς ἀνθρώπου καλλίων . τῶν δέ γε ὁμοειδῶν καὶ τῶν τῆς αὐτῆς ἀρετῆς δεκτικῶν τὸ ἔχον τὴν οἰκείαν ἀρετὴν τοῦ μὴ ἔχοντος βέλτιον . εἰ δ’ ἀμφότερα ἔχοι τὰ ὑπὸ ταὐτὸν εἶδος τὴν οἰκείαν ἀρετήν , τὸ μᾶλλον ἔχον δῆλον ὅτι αἱρετώτερον · αἱρετωτέρα γὰρ ὄψις μὲν ἡ ὀξυδερκεστέρα , ἀκοὴ δὲ ἡ εὐηκοντέρα , ἵππος δὲ ὁ εὐπειθέστερός τε καὶ δρομικώτερος , καὶ ἐπιστήμη ἡ ἀκρι - βεστέρα . Ἔτι εἰ τὸ μὲν ποιεῖ ἀγαθὸν ἐκεῖνο ᾧ ἄν παρῇ , τὸ δὲ μὴ ποίει , τὸ ποιοῦν αἱρετώτερον . ᾿Επεὶ τὰ ἀγαθὰ πολλαχῶς λέγεται καὶ τὰ μὲν αὐτῶν ποιεῖ ἀγαθοὺς τῇ ἑαυτῶν παρουσίᾳ τοὺς ἔχοντας αὐτά , ὡς αἱ ἀρεταί , τὰ δὲ οὔ , ὡς πλοῦτος , εὐγένεια , ἡδονή , τὰ τοιαῦτα , αἱρετώτερα τῶν ἀγαθῶν ἃ ἀγαθοὺς παρόντα ποιεῖ . οὕτως πᾶσα ἀρετὴ αἱρετωτέρα πάσης ἡδονῆς καὶ πάσης εὐτυχίας τῶν ἐκτός τε καὶ σωματικῶν ἀγαθῶν δεικνύοιτ’ ἄν * * * * * τὸ δὲ μᾶλλον ἀγαθὸν καὶ αἱρετώτερον εἶναι , ὡς τὸ θερμαῖνόν τε καὶ θερμὰ ποιοῦν τοῦ μὴ <θερμότερον> · θερμότερον γὰρ τὸ πῦρ τῆς χιόνος , ἐχούσης καὶ θερμότητα , ὅτι τὸ μὲν θερμαίνει ἡ δ’ οὔ , ἢ τὸ μὲν μᾶλλον ἡ δ’ ἧττον . εἰ δὲ ἀμφότερα ἀγαθοὺς ποιεῖ τῇ παρουσίᾳ τὰ συγκρινόμενα , αἱρετώτερον τὸ μᾶλλον ποιοῦν ἀγαθόν . εἴη δ’ ἂν καὶ κατὰ τοῦτο ἡ τέλειος ἀρετὴ τῆς φυσικῆς δεικνυμένη αἱρετωτέρα · ἄμφω μὲν γὰρ ἀγαθοὺς ποιοῦσι τοὺς ἔχοντας , ἀλλὰ μᾶλλον ἡ τέλειος ἀρετή . ἀλλὰ καὶ ὃ τὸ βέλτιον ἀγαθὸν ποιεῖ τοῦ ποιοῦντος τὸ χεῖρον ἀγαθὸν αἱρετώτερον . οὕτως ἀρετὴ ὑγείας καὶ ἰσχύος αἱρετωτέρα · ἡ μὲν γὰρ ἀρετὴ τὴν ψυχὴν ἀγαθήν , αἱ δὲ τὸ σῶμα ποιοῦσι · βέλτιον δὲ ψυχὴ σώματος . οὕτω καὶ σοφία σωφροσύνης αἱρετωτέρα · ἡ μὲν γὰρ τὸν νοῦν , ἡ δὲ τὸ ἐπιθυμητικὸν ἀγαθὸν ποιεῖ · βέλτιον δὲ ὁ νοῦς τοῦ ἐπιθυμητικοῦ τῆς ψυχῆς μέρους . Ἔτι ἀπὸ τῶν πτώσεων καὶ τῶν χρήσεων καὶ τῶν πράξεων καὶ τῶν ἔργων . Ὥσπερ τὸ αἱρετὸν ἐν τῷ πρὸ τούτου ἀπλῶς ἀπὸ τῶν πτώσεων καὶ τῶν συστοίχων ἔδειξε δείκνυσθαι δυνά|μενον , οὕτω καὶ τὸ αἱρετώτερον · κοινοὶ γὰρ οἱ τόποι καὶ οὗτοι , ὥσπερ γε καὶ οἱ ἀπὸ τῶν γενέσεων τε καὶ φθορῶν ἐδείχθησαν . εἰ γάρ τινων κατὰ πτῶσιν ἐκφερομένων τὸ κατὰ τὴν ἑτέραν πτῶσιν τοῦ κατὰ τὴν ἑτέραν αἱρετώτερον , καὶ τὸ ἁπλῶς λεγόμενον τοῦ ἁπλῶς λεγομένου ὧν ἦσαν αἱ πτώσεις αἱρετώτερον . ἔστι δὲ πτῶσις μὲν τὸ δικαίως , τὸ ἀνδρείως καὶ ὅσα οὕτω τὴν λέξιν ἐσχημάτισται · ὧν δὲ αὗται πτώσεις ἡ δικαιοσύνη , ἡ ἀνδρεία . εἰ δὴ τὸ δικαίως τοῦ ἀνδρείως αἱρετώτερον , καὶ ἡ δικαιοσύνη τῆς ἀνδρείας αἱρετωτέρα · καὶ ἀνάπαλιν , εἰ ἡ δικαιοσύνη τῆς ἀνδρείας αἱρετωτέρα , καὶ τὸ κατὰ τὴν πτῶσιν τῆς δικαιοσύνης τοῦ κατὰ τὴν πτῶσιν τῆς ἀνδρείας αἱρετώτερον . ὡς δὲ ἐπὶ τῶν πτώσεων , οὕτως καὶ ἐπὶ τῶν χρήσεων . εἰ γὰρ τὸ δικαίως τοῦ ἀνδρείως αἱρετώτερον , καὶ ἡ δικαία χρῆσις τῆς ἀνδρείας χρήσεως αἱρετωτέρα , τοῦτ’ ἔστιν ὁ χρώμενος τῇ δικαιοσύνῃ , ὅπερ ἐστὶν ὁ δίκαιος , τοὐ χρωμένου τῇ ἀνδρείᾳ , ὅπερ ἐστὶν ὁ ἀνδρεῖος . καὶ ἡ δικαία πρᾶξις καὶ τὸ δίκαιον ἔργον αἱρετώτερον τῆς τε ἀνδρείας πράξεως καὶ τοῦ ἀνδρείου ἔργου · ἔστι γάρ τις καὶ πρᾶξις καὶ ἐνέργεια δικαία καὶ ἔργον δίκαιον . ὁμοίως καὶ ἐπὶ ἀνδρείας . καὶ ἀντιστρέφει πάντα ἀλλήλοις · ὅ τι γὰρ ἄν ἐξ αὐτῶν αἱρετώτερον εἶναι ληφθῇ ἑνός , καὶ τἆλλα τῶν ἄλλων . καὶ ἔστιν ἴσον τὸ εἰρημένον τῷ ἀπὸ τῶν συστοίχων · ἦν δὲ σύστοιχα δικαιοσύνη , δίκαιος , δίκαιον , δικαίως . καθόλου γὰρ οὗ ἡ χρῆσις αἱρετωτέρα , καὶ ὁ χρώμενος τοὐ χρωμένου καὶ ἡ ἕξις τῆς ἕξεως καὶ τὸ ἔργον τοῦ ἔργου , καὶ ἔμπαλιν . δύναται καὶ ἄλλος μὲν εἶναι τόπος ὁ ἀπὸ τῶν πτώσεων , ἄλλος δὲ ὁ ἀπὸ τῶν πράξεων , καὶ ἄλλος ὁ ἀπὸ τῶν ἔργων . καὶ γὰρ αἰ χρήσεις κυρίως λέγονται τῶν χρησίμων · τινὸς γὰρ χρῆσις ἡ χρῆσις · ἐνέργεια γάρ ἐστί τις ἢ περὶ τὸ χρήσιμον ἢ τοῦ χρησίμου · χρήσιμα δὲ λέγεται τῶν ἀγαθῶν ἰδίως τὰ ὀργανικά . ὧν οὖν αἰ χρήσεις αἱρετώτεραι , καὶ αὐτὰ αἱρετώτερα · εἰ γὰρ ἡ χρῆσις τοῦ πλούτου τῆς χρήσεως τῆς ἰσχύος αἱρετωτέρη καὶ ὁ πλοῦτος τῆς ἰσχύος αἱρετώτερος · καὶ ἀναστρέψαντι , εἰ ὁ πλοῦτος τῆς ἰσχύος , καὶ ἡ χρῆσις ἡ τοῦ πλούτου τῆς χρήσεως τῆς ἰσχύος . ἄλλος πάλιν ὁ ἀπὸ τῶν πράξεων · ἔστι δὲ πρᾶξις κοινότερον μὲν πᾶσα λογικὴ ἐνέργεια , ἰδίως δὲ καὶ κυρίωτερον ἡ κατὰ προαίρεσιν , τοῦτ’ ἔστιν ἡ κατ’ ἀρετὴν ἢ κακίαν ἐνέργεια γινομένη . ὦν οὖν αἱ πράξεις αἱρετώτεραι , ταῦτα αἱρετώτερα · οἷον εἰ τὸ τὰ δίκαια πράσσειν τοῦ τὰ ἀνδρεῖα πράσσειν αἱρετώτρον , καὶ ἡ δικαιοςύνη τῆς ἀνδρείας αἱρετωτέρα · καὶ ἔμπαλιν , εἰ ἡ δικαιοςύνη τῆς ἀνδρείας αἱρετωτέρα , καὶ τὸ τὰ δίκαια πράσσειν τοῦ τὰ ἀνδρεῖα αἱρετώτερον . ὁμοίως δὲ καὶ ὁ ἀπὸ τῶν ἔργων τόπος . οὗ γὰρ τὸ ἔργον αἱρετώτερον , καὶ αὐτό . οἷον εἰ τὸ οἰκοδομικῆς ἔργον τοῦ τεκτονικῆς αἱρετώτερον , καὶ οἰκοδομικὴ Τεκτονικῆς αἱρετώτερον · καὶ ἔμπαλιν , εἰ οἰκοδομικὴ τεκτονικῆς , καὶ τὸ ἔργον τοῦ ἔργου . καὶ ἐπεὶ τὸ τοῦ φίλου ἔργον αἱρετώτερον ἢ τὸ τοῦ εὔνου , καὶ φιλία εὐνοίας · ἔστι δὲ τοῦ μὲν φίλου ἔργον ἡ μετὰ βουλήσεως πρᾶξις τῶν ἀγαθῶν εἰς τὸν φίλον , τοῦ δὲ εὔνου ἡ βούλησις μόνον · καὶ ἔμπαλιν , ἐπεὶ φιλία εὐνοίας αἱρετώτερον , καὶ τὸ τῆς φιλίας ἔργον τοῦ τῆς εὐνοίας αἱρετώτερον . καὶ εἰ τὸ εὖ ποιεῖν τοὺς φίλους τοῦ κακῶς ποιεὶν τοὺς πολεμίους , καὶ ἔστι τὸ μὲν εὖ ποιεῖν τοὺς φίλους ἔργον τοῦ ἐλευθερίου τὸ δὲ κακῶς τοὺς ἐχθροὺς τοῦ ἀνδρείου , καὶ ἡ ἐλευθεριότης τῆς ἀνδρείας αἱρετώτερον · * * * * * * καὶ ἀναστρέψαντι πάλιν , εἰ ὁ ἰατρὸς οἰκοδόμου βελτίων , καὶ τὸ τοῦ ἰατροῦ ἔργον τοῦ οἰκοδόμου βέλτιον . ἔστι δὲ πρᾶξις μὲν ἡ πρὸς τὸ τέλος τείνουσα ἐνέργεια , ἔργον δὲ τὸ τέλος . Ἔτι εἴ τινος τοῦ αὐτοῦ τὸ μὲν μεῖζον ἀγαθόν ἐστι τὸ δὲ ἔλαττον , αἱρετώτερον τὸ μεῖζον . Ὡς τὸ [ τοῦ ] μείζονός τινος μεγέθους μεῖζον καὶ τοῦ ἐλάττονός ἐστι μεῖζον ( εἰ γὰρ τὸ τρίπηχυ τοῦ διπήχεος μεῖζόν ἐστι , δῆλον ὅτι καὶ τοῦ πηχυαίου , ὃ ἔλαττόν ἐστι τοῦ διπήχεος , μεῖζον ἄν εἴη ) , οὕτως καὶ εἴ <τι> μεῖζον ἀγαθὸν καὶ αἱρετώτερόν ἐστι , τὸ αὐτὸ τοῦτο καὶ ὧν τὸ ἔλαττον αὐτοῦ μεῖζον ἀγαθὸν καὶ αἱρετώτερον . οὕτως δειχθήσεται ἀρετὴ ἡδονῆς αἱρετωτέρα , ἐπεὶ τῆς ὑγείας , ἥ ἐστι τῆς ἡδονῆς αἱρετωτέρα , ὑπερέχει τῷ αἱρετῷ . ὁμοίως καὶ ὁ θεωρητικὸς βίος τοῦ ἀπολαυστικοῦ αἱρετώτερος , ἐπεὶ · καὶ τοῦ πρακτικοῦ , ὅς ἐστι τοῦ ἀπολαυστικοῦ αἱρετώτερος . ἀλλὰ καὶ εἰ δύο τινὰ ἑνός τινος εἴη αἱρετώτερα , τὸ μᾶλλον αἱρετώτερον αὐτοῦ τοῦ ἧττον αἱρετωτέ|ρου αἱρετώτερον · τῶν γὰρ ὑπερεχόντων τινὸς τὸ μείζονι ὑπερέχον μεῖζον . οἷον ἐπεὶ πλούτου ἀρετὴ καὶ ὑγεία αἱρετώτερα , πλείων δὲ ἡ τῆς ἀρετῆ·ς ὑπεροχὴ ἢ ἡ τῆς ὑγείας , ἡ ἀρετὴ τῆς ὑγείας αἱρετωτέρα . οὕτω καὶ ἐπιστήμη ὀρθῆς δόξης αἱρετωτέρα · ἄμφω μὲν γὰρ αἰσθήσεως αἱρετώτερα , μᾶλλον δὲ τὸ ἐπίστασθαι τοῦ ὀρθοδοξεῖν . Ἔτι οὗ ἡ ὑπερβολὴ τῆς ὑπερβολῆς αἱρετωτέρα , καὶ αὐτὸ αἱρετώτερον . Οὗ ἡ ἀκρότης , φησί , καὶ ἡ ὑπερβολὴ αἱρετωτέρα , καὶ αὐτὸ αἱρετώτερον · οἷον ἐπεὶ ἡ ἐν φιλίᾳ ἀκρότης τῆς ἐν πλούτῳ ἀκρότητος αἱρετωτέρα , καὶ φιλία πλούτου αἱρετωτέρα . καὶ ἐπειδὴ ἡ ἐν ὑγείᾳ ἀκρότης τῆς ἐν ἡδονῇ αἱρετωτέρα , καὶ ὑγεία ἡδονῆς · ἔστι γὰρ ὑγείας μὲν ἀκρότης εὐεξία , ἡδονῆς δὲ τὸ πρὸς λύπην ἄμικτον . Καὶ οὗ μᾶλλον ἄν ἕλοιτο αὐτὸς αὑτῷ αἴτιος εἶναι ἢ οὐ ἕτερος . Ὃ δι’ αὑτοῦ τις μᾶλλον κτήσασθαι αἱρεῖται , τοῦτο αἱρετώτερον τοῦ δι’ ἄλλου οἷον φίλους δι’ αὑτῶν μᾶλλον αἱρούμεθα κτήσασθαι ἢ δι’ ἄλλων , χρήματα δὲ παρ’ ἄλλων διαδέξασθαι μᾶλλον βουλόμεθα ἢ αὐτοὶ πορίσαι · αἱρετώτεροι ἄρα οἱ φίλοι τῶν χρημάτων . οὕτως δεικνύοιντ’ ἄν καὶ αἱ καλαὶ πράξεις νίκης αἱρετώτεραι · τῶν μὲν γὰρ καλῶν ἐνεργειῶν αὐτοὶ ἑαυτοῖς αἴτιοι βουλόμεθα εἶναι , νικῆσαι δὲ καὶ δι’ ἄλλων αἱρούμεθα . ἀλλὰ καὶ ὁ θεωρητικὸς βίος τοῦ πολιτικοῦ αἱρετώτερος · τὴν μὲν γὰρ θεωρίαν ἡμῖν ὑπάρχειν αἱρούμεθα καὶ δι’ ἡμῶν γίνεσθαι τὴν κατ’ αὐτὴν ἐνέργειαν , πολιτεύεσθαι δὲ καὶ τὰ πολιτικὰ εὖ διοικεῖν ἄλλους · οὕτω γὰρ ἕξομεν πλείω πρὸς τὸ θεωρεῖν σχολήν . καὶ εἰ τὸ μὲν ἐλευθερῶσαι τὴν πατρίδα δι’ αὑτῶν , τὸ δὲ πλουσίαν ποιῆσαι δι’ ἄλλων , αἱρετώτερον ἐλευθέρα πατρὶς ἢ πλουσία . οὐκ ἔστι δὲ ὁ τόπος οὗτος ὁ αὐτὸς τῷ πρὸ ὀλίγου εἰρημένῳ τῷ ‟ καὶ ὃ μὴ ἔστι παρ’ ἄλλου πορίσασθαι ἢ ὃ ἔστι καὶ παρ’ ἄλλου ” · ἐκεῖ μὲν γὰρ ‘ὃ μὴ ἔστι παρ’ ἄλλου πορίσασθαι ἀλλὰ δι’ αὑτοῦ ἐνταῦθα δὲ ῾οὗ αἴτιος αὐτὸς ἑαυτῷ μᾶλλον ἢ οὗ ἕτερος · καὶ γὰρ τῶν δυναμένων δι’ ἄλλου ἔστιν ἃ αἱρούμεθα μᾶλλον τῶν δι’ αὐτῶν ἡμῶν . Ἔτι ἐκ τῆς προσθέσεως , εἰ τῷ αὐτῷ προστιθέμενόν τι τὸ ὅλον αἱρετώτερον ποιεῖ . ῾Ο τόπος οὗτος · εἰ προστίθοιτο τῷ αὐτῷ ἐν μέρει ἄλλο καὶ ἄλλο καὶ γίνοιτο τὸ ὅλον μετὰ τῶν προστιθεμένων ποτὲ μὲν αἱρετώτερον ποτὲ δὲ ἧττον . οὗ τῇ προσθήκῃ αἱρετώτερον γίνεται , ἐκεῖνο αἱρετώτερον τῶν ἄλλων τῶν προστιθεμένων αὐτῷ . οἷον εἰ τῷ πλούτῳ ἀρετῆς προστιθεμένης καὶ πάλιν ὑγείας αἱρετώτερος ὁ πλοῦτος ὁ μετὰ τῆς ἀρετῆς τοῦ μετὰ τῆς ὑγείας γίνεται , καὶ ἀρετὴ ὑγείας αἱρετωτέρα ἐστί . καὶ ἐπεὶ τῷ ζῆν ποτὲ μὲν τοῦ δικαίως ποτὲ δὲ τοῦ ἡδέως προστιθεμένων τὸ δικαίως ζῆν αἱρετώτερον τοῦ ἡδέως ζῆν , καὶ τὸ δικαίως τοῦ ἡδέως αἱρετώτερον · οὕτως δὲ καὶ ἡ δικαιοσύνη ἡδονῆς . πάλιν εἰ τῷ ἀποθανεῖν τοῦ τε ἀλύπως προστιθεμένου καὶ τοῦ ἐνδόξως αἱρετώτερον τὸ ἀλύπως ἀποθανεῖν τοῦ ἐνδόξως , καὶ ἀλυπία δόξης αἱρετωτέρα . δεικνύοιτο δ’ ἄν ὁμοίως καὶ λύπη ἀδοξίας φευκτότερον διὰ τοὐ τὸ λυπούμενον ἀποθανεῖν φευκτότερον εἶναι τοῦ ἀγνοούμενον · ὡς γὰρ οὗ τῇ προσθήκῃ τι αἱρετώτερον γίνεται , ἐκεῖνο αἱρετώ - τερον , οὕτω καὶ οὗ τῇ προσθήκῃ γίνεταί τι φευκτότερον , ἐκεῖνο φευκτότερον . οὐκ ἐπὶ πάντων δὲ δόξει ὁ τόπος ἀληθὴς εἶναι . οὐ γάρ , ἐπεὶ ἡ ἐλευθεριότης ἡ μετὰ πλούτου αἱρετωτέρα τῆς μετ’ ἰσχύος ἐλευθεριότητος , ἤδη καὶ πλοῦτος ἰσχύος αἱρετώτερος · οὐδὲ πάλιν , ἐπεὶ ἰσχὺς μετὰ ἂνδρείας αἱρετωτέρα ἢ πλοῦτος μετὰ ἀνδρείας , διὰ τοῦτο πάλιν ἰσχὺς αἱρετωτέρα πλούτου . εἴη γὰρ ἄν τὸ αὐτὸ τοῦ αὐτοῦ ἧττον αἱρετώτερον καὶ μᾶλλον , εἴ γε ἐπὶ μὲν τῆς ἐλευθεριότητος ὁ πλοῦτος τῆς ἰσχύος , ἐπὶ δὲ τῆς ἀνδρείας ἡ ἰσχὺς αἱρετωτέρα τοῦ πλούτου , ὅπερ ἄτοπον . ἀλλ’ οὐδέ , εἰ ἰσχὺς μετὰ ἀνδρείας αἱρετώτερον ἢ μετὰ σωφροσύνης , ἤδη καὶ ἀνδρεία σωφροσύνης αἱρετωτέρα . αἴτιον δὲ τοῦ μὴ ἐπὶ πάντων ἀληθῆ γίνεσθαι τὸν τόπον , ὅτι ἐπὶ πολλῶν τὸ κοινόν , ᾧ ἡ προσθήκῃ γίνεται , τῷ ἑτέρῳ τῶν προστιθεμένων ἢ χρῆται ἢ ὅλως ἐστὶν αὐτῷ συνεργόν · διὸ οὐκ ὄντος αὐτοῦ αἱρετωτέρου ὁμοίως τὸ ὅλον αἱρετώτερον γίνεται . τῷ μὲν γὰρ πλούτῳ ἡ ἐλευθεριότης χρῆται , μὴ χρωμένη τῇ ἰσχύι κατὰ τὴν οἰκείαν ἐνέργειαν · πάλιν δὲ τῇ ἰσχύι ἡ ἀνδρεία , μὴ χρωμένη τῷ πλούτῳ · καὶ ἡ ἰσχὺς τῇ μὲν ἀνδρείᾳ συνεργός ἐστι , τῇ δὲ σωφροσύνῃ οὐδαμῶς . διὸ καὶ αὐτὸς εἶπε δεῖν εὐλαβεῖσθαι τὰ τοιαῦτα προτείνειν | ἐφ’ ὧν τῷ μὲν ἑτέρῳ τῶν προστιθεμένων χρῆται τὸ κοινὸν ἢ ἄλλως πως συνεργόν ἐστι , τῷ δὲ λοιπῷ μὴ χρῆται μηδὲ συνεργόν ἐστιν . οὐ γάρ , εἰ πρίων μετὰ τεκτονικῆς αἱρετώτερον δρεπάνου μετὰ τεκτονικῆς , διὰ τοῦτο ἀνάγκη πρίονα δρεπάνου εἶναι αἱρετώτερον · διότι γὰρ ὄργανον τῆς τεκτονικῆς ἐστιν ὁ πρίων , οὐκέτι δὲ καὶ τὸ δρέπανον , διὰ τοῦτο αἱρετώτερον · ἐπεὶ καὶ τὸ δρέπανον πάλιν μετὰ ἀμπελουργικῆς αἱρετώτερον ἢ ὁ πρίων . ἐφ’ ὧν οὖν τὰ προστιθέμενα ὁμοίως ἔχει πρὸς τὸ κοινόν , ἐπὶ τούτων ὁ τόπος ἀληθής . Πάλιν εἰ ἐλάττονι προστεθέν τι τὸ ὅλον μεῖζον ποιεῖ . ῾Ο τόπος τοιοῦτος · τὸ τῷ ἐλάττονι ἀγαθῷ προστιθέμενον καὶ τὸ ὅλον μεῖζον ἀγαθὸν ποιοῦν αἱρετώτερον τοῦ τῷ μείζονι προστιθεμένου καὶ τὸ ὅλον τοῦ ὅλου ἔλαττον ποιοῦντος . ἂν γὰρ ᾖ δύο τινὰ ἀγαθά , τὸ μὲν μεῖζον τὸ δὲ ἔλαττον , καὶ προστεθῇ τινα ἑκατέρῳ αὐτῶν , ὡς γίνεσθαι διὰ τὴν πρόσθεσιν αὐτῶν τό τε ὡς ἔλαττον ἀγαθὸν μεῖζον τὸ δὲ ὡς μεῖζον ἀγαθὸν ἔλαττον , τὸ τῷ ἐλάττονι προσκείμενον αἱρετώτερον τοῦ τῷ ἑτέρῳ τῷ μείζονι προσκειμένου . δύο γὰρ ἀγαθὰ ἡ εὐεξία καὶ ἡ ὑγεία · προσκείσθω οὗν τῇ μὲν ὑγείᾳ ἐλάττονι οὔσῃ ἀγαθῷ ἀρετή , τῇ δὲ εὐεξίᾳ μείζονι ἀγαθῷ οὕσῃ πλοῦτος · ἐπεὶ οὖν ἡ ὑγεία μετὰ ἀρετῆς μεῖζον ἀγαθὸν εὐεξίας μετὰ πλούτου , καὶ ἀρετὴ πλούτου αἱρετωτέρα . πάλιν ἐπεὶ τοῦ λέγειν καὶ τοῦ σιωπάν δύο ὄντων καὶ αἱρετωτέρου ὄντος τοῦ λέγειν , ἐπεὶ καὶ πολὺ χρηστότερον , προστεθέντων τῷ μὲν σιωπᾶν τοῦ σωφρόνως τῷ δὲ λέγειν τοῦ ῥητορικῶς τὸ σωφρόνως σιωπᾶν αἱρετώτερον τοῦ ῥητορικῶς λέγειν , καὶ σωφροσύνη ῥητορικῆς αἱρετωτέρα . καὶ ἐπεὶ εὐεξία μὲν ὑγείας μεῖζον ἀγαθόν . προστεθέντων δὲ τῇ μὲν ὑγείᾳ τοῦ θεωρεῖν τῇ δὲ εὐεξίᾳ τοῦ πράσσειν αἱρετώτερον θεωρία μετὰ ὑγείας πράξεως μετὰ εὐεξίας , καὶ θεωρία πράξεως αἱρετωτέρα . ῾Ομοίως δὲ καὶ ἐκ τῆς ἀφαιρέσεως . ῾Ομοίως φησὶ δεῖν ἐπιχειρεῖν ὥσπερ ἀπὸ τῆς προσθέσεως οὕτω καὶ ἀπὸ τῆς ἀφαιρέσεως · εἰ γὰρ τῶν ἐπ’ ἴσης αἱρετῶν ἀφαιρουμένων τινῶν τὸ καταλειπόμενον τῇ τοῦ ἑτέρου ἀφαιρέσει ἔλαττον γίνοιτο ἢ τῇ τοῦ ἑτέρου , οὗ τῇ ἀφαιρέσει ἔλαττον γίνεται , ἐκεῖνο αἱρετώτερον . οὐ μόνον δὲ ἄν δύο τινὰ ὁμοίως αἱρετὰ ληφθῇ , ἀλλὰ κἂν ἕν τι αἱρετόν , ἔπειτα ἀφαιρεθῇ αὐτοῦ δι’ ἃ αἱρετώτερον , εἰ εἴη δύο τινὰ καὶ εἴη τῇ τοῦ ἑτέρου αὐτῶν ἀφαιρέσει μειζόνως κατὰ τὴν αἵρεσιν ἐλαττούμενον , οὗ τῇ ἀφαιρέσει ἧττον αἱρετὸν τὸ αὐτὸ γίνεται , ἐκεῖνο αἱρετώτερον τοῦ ἑτέρου , οὗ μετὰ τὴν ἀφαίρεσιν αἱρετώτερον . τοῦτο δὲ προδηλότατον μὲν ἐπὶ μεγεθῶν τε καὶ ἀριθμῶν ἐστιν · ἐλαττοῦται γὰρ τὰ δέκα καὶ τῇ τῶν τριῶν καὶ τῇ τῶν πέντε ἀφαιρέσει · ἀλλ’ ἐπειδὴ μᾶλλον ἐλαττοῦται τῇ τῶν πέντε ἀφαιρέσει ἢ τῇ τῶν τριῶν , τὰ πέντε τῶν τριῶν πλείω . ὁ αὐτὸς καὶ ἐπὶ τῶν μεγεθῶν λόγος . ἐπὶ δὲ τῶν αἱρετῶν , ἐφ’ ὧν ποιεῖται τὸν λόγον , οὕτως ἂν δεικνύοιτο · εἰ ἀπὸ ὑγείας καὶ πλούτου καὶ κάλλους , ἅμα τῶν τριῶν ὄντων , ἔλαττον τὰ καταλειπόμενα δύο αἱρετὰ γίνεται ὑγείας ἀφαιρεθείσης ἢ πλούτου , ἡ ὑγεία τοῦ πλούτου αἱρετωτέρα · ἔλαττον γὰρ αἱρετὸν πλοῦτος μετὰ κάλλους ἢ κάλλος μετὰ ὑγείας . καὶ οὕτως μὲν ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ . ἔνεστι δὲ καὶ οὕτως δεῖξαι · εἰ ἐπ’ ἴσης αἱρετῶν ὄντων πλούτου μετὰ ἰσχύος καὶ ὑγείας μετὰ εὐγενείας , ἀφαιρεθέντων τοῦ μὲν πλούτου τῆς ἰσχύος τῆς δὲ ὑγείας τῆς εὐγενείας ἔλαττον αἱρετὸν ὁ πλοῦτος τῆς ὑγείας , δῆλον ὡς αἱρετώτερον ἰσχὺς εὐγενείας · τὸ γὰρ ἐπ’ ἴσης αἱρετὸν ἧττον αἱρετώτερον γίνεται ἀφαιρουμένων τινῶν ἀπ’ αὐτῶν , ὅταν μᾶλλον αἱρετὸν ᾖ τὸ αφαιρουμενον . Καὶ εἱ τὸ μὲν δι’ αὑτὸ τὸ δὲ διὰ τὴν δόξαν αἱρετόν . Αἱρετώτερον ὃ δι’ αὑτὸ αἱρούμεθα τοῦ διὰ τὴν ἀπὸ τῶν ἄλλων δόξαν . οὕτως ὑγεία κάλλους αἱρετωτέρα · τὴν μὲν γὰρ ὑγείαν δι’ αὑτὴν αἱρούμεθα , κἂν μηδεὶς εἴσεσθαι μέλλῃ , τὸ δὲ κάλλος διὰ τὴν ἐπ’ αὐτοῦ δόξαν · μάταιον γοῦν δοκεῖ τὸ κάλλος εἶναι μὴ γνωριζόμενον . ὡρίσατο δε καὶ το προς δοξαν αιρετον · ο γαρ μηοενος συνειοοτος μὴ ὰνσπου - δάσαι τις ὑπάρχειν αὑτῷ , τοῦτ᾿ ἔστι τὸ διὰ δόξαν αἱρετόν . οὕτως δεικνύοιτ᾿ ἄν ὁ πλοῦτος τιμῆς αἱρετώτερος , καὶ οἰκία εὐοίκητος τῆς κεκοσμημένης , καὶ ἐσθὴς ἡ χρησιμωτέρα τῆς πολυτελοῦς , καὶ τῶν κτημάτων τὰ προσόδους φέροντα τῶν ἐν ἐπιφανέσι καὶ αἰεὶ διοδευομένοις ὄντων χωρίοις . Καὶ εἰ τὸ μὲν δι’ αὑτὸ καὶ τὴν δόξαν αἱρετόν , τὸ δὲ | διὰ θάτερον μόνον . [ Αἱρετώτερόν φησιν εἶναι τὸ δι’ ἀμφότερα αἱρετὸν τοῦ διὰ μόνην , οἶμαι καὶ τοῦ δι’ αὑτό , ἐὰν ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ παραληφθῇ · τὸ γὰρ δι’ ἄμφω αἱρετώτερον πρόδηλον . ] ἐπεὶ καὶ τὸ δι’ αὑτὸ μόνον τοῦ πρὸς δόξαν αἱρετώτερον , καὶ τὸ δι’ ἄμφω , φησί , τοῦ πρὸς θάτερον μόνον · τὸ γὰρ διὰ δύο τοῦ διὰ τὸ ἕτερον αὐτῶν αἱρετοῦ αἱρετώτερον . οὕτως ἡ μετὰ τοῦ χρησίμου τὸ κεκοσμημένον ἔχουσα οἰκία αἱρετωτέρα τῆς μόνον τὸν κόσμον · περικειμένης ἢ μόνον τὸ χρήσιμον ἐχούσης . ὁμοίως δὲ καὶ ἐσθὴς ἢ σκεῦος . ἀλλὰ καὶ ἵππος αἱρετώτερος ὁ πρὸς τῷ εὐπειθής τε καὶ ταχὺς εἶναι καὶ ὀφθῆναι καλὸς ὢν τοῦ τὸ ἕτερον ἔχοντος μόνον . ἀλλὰ καὶ τὰ ἄλλα κτήματα ἄμφω ἔχοντα τῶν μόνον τὸ ἕτερον . δεικνύοιτο δ’ ἄν οὕτω καὶ τὸ ἐν ὄψει τῶν πολλῶν τὰ καλὰ προσεῖναι αἱρετώτερον ὂν τοῦ λανθάνοντα , καὶ τὸ πρὸς τῷ εἶναι δίκαιον καὶ τὸ δοκεῖν ἔχειν τοῦ μόνον εἶναι . καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων αἱρετῶν ὁμοίως · ὅθεν εἴρηται καὶ τὸ ‟ ἄγνωστον μηδὲν ἔχοιμι καλόν ” . ὁμοίως δ’ ἄν δεικνύοιτο καὶ φευκτότερον , ὃ καὶ δι’ αὑτὸ καὶ διὰ τὴν δόξαν φευκτόν ἐστι , τοῦ διὰ θάτερον μόνον · φευκτότερον γὰρ τὸ φανερῶς ἀδικεῖν τοῦ κρύφα · καὶ τὸ ἀκολασταίνειν ὁμοίως . αὶ ὁπότερον μᾶλλον δι’ αὑτὸ τίμιον , τοῦτο καὶ βέλτιον καὶ αἱρετώτερον . Ωσπερ τὸ δι’ αὑτὸ αἱρετὸν τοῦ διὰ δόξαν αἱρετώτερον καὶ τὸ δι’ αὑτὸ καὶ διὰ δόξαν τοῦ διὰ θάτερον , οὕτω καὶ τῶν δι’ αὑτὰ αἱρετῶν τε καὶ τιμίων τὸ μᾶλλον δι’ αὑτὸ αἱρετὸν καὶ τίμιον αἱρετώτερον . οἷον εἰ μᾶλλον δι’ αὑτὸ τίμιον θεωρία πράξεως ( πᾶσα γὰρ πρᾶξις τοῦ ἐπανορθῶσαί τι γίνεσθαι δοκεῖ , ἡ δὲ θεωρία αὐτὴ δι’ αὑτήν ) , αἱρετώτερον . καὶ εἰ μᾶλλον δι’ αὑτὴν ἡ φρόνησις τῆς ἀνδρείας τιμία , καὶ αἱρετωτέρα · τῆς μὲν γὰρ πανταχοῦ , τῆς δὲ ἐν τοῖς κινδύνοις ἡ ἐνέργει . ὡρίσατο δὲ καὶ τὸ δι’ αὑτὸ τιμιώτερον , τοῦτ’ ἔστιν αἱρετώτερον , ὥσπερ καὶ τὸ πρὸς δόξαν αἱρετὸν προολίγου · ὃ γὰρ μηδενὸς ἄλλου μέλλοντος ὑπάρξειν δι’ αὑτὸ αἱρούμεθα μᾶλλον , τοῦτ’ ἔστι καθ’ αὑτὸ καὶ δι’ αὑτὸ τιμιώτερον . οὕτω τιμιώτερον ὑγεία πλούτου καὶ εὐγενείας καὶ ἰσχύος καὶ κάλλους . Ἔτι διελέσθαι ποσαχῶς τὸ αἱρετὸν λέγεται καὶ τινῶν χάριν . Δεῖν φησι καὶ ἐκ τῆς διαιρέσεως τοῦ αἱρετοῦ ἀφορμὰς λαμβάνειν · ἂν γὰρ διελώμεθα ποσαχῶς λέγεται τὸ αἱρετόν , ἐπεὶ μὴ μοναχῶς , εὐπορήσομεν ἐπιχειρημάτων πρὸς τὴν τοῦ αἱρετωτέρου κατασκευήν . λέγεται δὴ τὸ αἱρετὸν τριχῶς · καὶ γὰρ τὸ καλὸν καὶ τὸ ἡδὺ καὶ τὸ συμφέρον αἱρετά . ᾧ δὴ πάντα ταῦτα ὑπάρχει καὶ διὰ πάντα ἐστὶν αἱρετόν , τοῦτο τῶν μὴ πάντα ἐχόντων αἱρετώτερον · καὶ ᾧ τὰ πλείω τῶν οἷς τὰ ἐλάττω , ἄν τὸ ὁμοίως αὐτοῖς ὑπάρχῃ ἐπειδὴ δύναταί γε τὸ κατὰ τὶ ὂν σφόδρα αἱρετὸν τοῦ κατὰ πάντα μὲν μὴ μέντοι σφόδρα αἱρετοῦ αἱρετώτερον εἶναι · ἡ γοῦν φρόνησις δι’ αὑτὴν μόνον οὖσα αἱρετὴ αἱρετωτέρα ἐστὶν ἰσχύος διὰ πάντα οὔσης αἱρετῆς · καὶ γὰρ δι’ αὑτὸ ἡ ἰσχὺς αἱρετὸν εἶναι δοκεῖ καὶ ὡς καλὸν καὶ ὡς συμφέρον καὶ ὡς ἡδύ , ἀλλ’ ὑπερέχει τῷ δι᾿ αὑτὸ αἱρετῷ ἡ φρόνησις τούτων ἀπάντων . ἀλλὰ κἄν τὸ μὲν δι’ αὑτὸ ᾖ αἱρετόν , τὸ δὲ διὰ τὸ ἡδὺ καὶ τὸ χρήσιμον , τὸ δι’ αὑτὸ αἱρετὸν καίτοι δι᾿ ἓν ὂν αἱρετὸν αἱρετώτερον ἂν εἴη [ καὶ ] τοῦ δι᾿ ἐκεῖνα αἱρετοῦ καίτοι διὰ ὄντος αἱρετοῦ . σωφροσύνη γοῦν δι’ αὑτὴν μόνον οὖσα αἱρετὴ αἱρετωτέρα ἐστὶ τιμῆς καὶ διά τὸ ἡδὺ καὶ διὰ τὸ χρήσιμον οὔσης αἱρετῆς . ἢ πᾶσα ἀρετὴ καὶ δι’ αὑτὴν καὶ διὰ τὸ ἡδύ ἐστιν αἱρετή , ὅτι ἡδεῖαι καθ’ αὑτὰ αἰ κατ’ ἀρετὴν ἐνέργειαι · διὸ καὶ εἰ κατὰ πλείω τι εἴη αἱρετὸν οὐκ ὂν ἀρετή , τῷ καὶ διὰ τὸ καλὸν καὶ διὰ τὸ ἡδὺ ἐλαττοῦσθαι τῆς ἀρετῆς ἔλαττον αὐτῆς ἔσται αἱρετόν . ἔσται οὖν αἱρετώτερον τὸ κατὰ πάντα τοῦ κατὰ τινὰ καὶ τὸ κατὰ πλείω τοῦ κατὰ ἐλάττω , ἄν ᾖ τὸ κατὰ πλείω ὁμοίως τῷ κατὰ ἐλάττω καθ’ ἕκαστον τῶν αἱρετῶν αἱρετὸν καὶ ἔτι τὰ ἐλάττω ἐν τοῖς πλείοσι περιέχηται . οὕτως ἐν ᾿Ηθικοῖς ἔδειξε τὴν διὰ τὸ καλὸν φιλίαν αἱρετωτέραν οὖσαν τῆς τε διὰ τὸ ἡδὺ καὶ τῆς διὰ τὸ χρήσιμον · ἡ γὰρ διὰ τὸ καλὸν πρὸς τῷ διὰ τὸ καλὸν αἱρετὴ εἶναι καὶ τὸ ἡδὺ καὶ τὸ χρήσιμον ἔχει . καὶ ἰσχὺς δὲ πλούτου αἱρετωτέρα ἄν δεικνύοιτο τῷ διὰ τὰ πλείω αἱρετὴ εἶναι [ καὶ τὸ ἡδὺ καὶ τὸ χρήσιμον ἔχειν ] · ὁ μὲν γὰρ τὸ συμφέρον μόνον , ἡ δὲ καὶ τὸ καλὸν καὶ τὸ ἡδὺ ἔχειν δοκεῖ . ἀλλὰ καὶ ὑγεία ἡδονῆς · καὶ γὰρ τὸ ἡδὺ καὶ τὸ συμφέρον ἔχει . εἰ δὲ εἴη τὰ συγκρινόμενα διὰ τὰ αὐτὰ αἱρετά , ᾧ μᾶλλον ὑπάρχει ταῦτα , ἐκεῖνο αἱρετώτε|ρον ἔσται . οὕτω σωφροσύνη ἐγκρατείας · διὰ τὰ αὐτὰ μὲν γὰρ ἄμφω , ἀλλὰ μᾶλλον ἡ σωφροσύνη . καὶ τὸ μανθάνειν δὲ τοῦ γυμνάζεσθαι αἱρετώτερον , καίτοι ἄμφω διὰ τὸ συμφέρον αἱρετά · ἀλλὰ μᾶλλον ὑπάρχει τοῦτο τῷ μανθάνειν . οὕτω δειχθήσεται καὶ ἀνδρείας δικαιοσύνη αἱρετωτέρα · ἀμφότεραι μὲν γὰρ καὶ διὰ τὸ καλὸν καὶ διὰ τὸ ἡδύ , ἀλλ’ οὐχ ὁμοίως ἡ ἀνδρεία τὸ ἡδὺ ἔχει διὰ τὰ τραύματα καὶ τὰς ἀναιρέσεις . ἀλλά καὶ τὸ τοὺ βελτίονος χάριν αἱρετὸν αἱρετώτερον , οἷον τὸ μανθάνειν τοῦ γυμνάζεσθαι · τὸ μὲν γὰρ ἐπιστήμης χάριν , τὸ δὲ ἰσχύος . ἀλλὰ καὶ τὰ χρηστὰ ἤθη τῆς ἀσκήσεως τοῦ σώματος · τὰ μὲν γὰρ διὰ φιλοσοφίαν , ἡ δὲ διὰ ἄθλησιν αἱρετή . καὶ τοῦ πανηγυρίζειν τὸ παιδεύεσθαι · τὸ μὲν γὰρ ἀρετῆς χάριν , τὸ δὲ ἡδονῆς . ὁ δὲ τόπος δυνάμει ἤδη καὶ ἐν τοῖς πρώτοις εἴρηται · ὧν γὰρ τὰ τέλη αἱρετώτερα , καὶ αὐτὰ αἱρετά . ὁ δὲ αὐτὸς λόγος καὶ ἐπὶ τῶν φευκτῶν · καὶ γὰρ καὶ ἐπὶ τούτων φευκτότερον τὸ πλειόνων ἀγαθῶν ἐμποδιστικὸν καὶ τὸ τῶν μᾶλλον ἀγαθῶν ἀναιρετικόν . οὕτω νόσος αἴσχους · πλειόνων γὰρ ἡ νόσος ἐμποδιστική · καὶ γὰρ ἡδονῆς καὶ τοῦ σπουδαῖον εἶναι · τὸ δὲ ἡδονῆς μόνης . καὶ πενία ἀδοξίας , καὶ ἡ τῆς ψυχῆς ἀφυία τῆς τοῦ σώματος · τοῦ γὰρ μᾶλλον αἱρετοῦ ἐμποδιστικόν . καὶ άποβολὴ μαθημάτων ἀποβολῆς χρημάτων · βελτίονος γὰρ ἀναιρετικόν . εἴη δ’ ἄν τὸ διὰ τὴν δόξαν αἱρετὸν ἢ ὑπὸ τὸ ἡδὺ ἢ ὑπὸ τὸ συμφέρον . Ἔτι ἐκ τοῦ ὁμοίως δεικνύναι φευκτὸν καὶ αἱρετόν . Ηττον αἱρετὸν τὸ ὁμοίως αἱρετόν τε καὶ φευκτὸν τοῦ μόνον αἱρετοῦ . οἷον εἰ τὸ μὲν πολιτεύεσθαι καὶ αἱρετὸν καὶ φευκτόν · ( φευκτὸν διά τε τὰς ἐνοχλήσεις καὶ τὰς ἐπηρείας ) , τὸ δὲ φιλοσοφεῖν αἱρετὸν μόνον , αἱρετώτερον τὸ φιλοσοφεῖν . καὶ εἰ δόξα μὲν καὶ κάλλος καὶ πλοῦ - ὅς καὶ αἱρετὰ καὶ φευκτά ( διὰ γὰρ τὰς δι’ αὐτὰ ἐπιβουλὰς ἔχει τι φευκτόν ) , ὑγεία δὲ καὶ ἰσχὺς αἱρετὰ μόνον , αἱρετώτερα ταῦτα ἐκείνων τῶν αἱρετῶν καὶ φευκτῶν . εἴη ἂν καὶ τὸ πλεῖν τε καὶ ἐμπορεύεσθαι διὰ τοὺς κινδύνους τοὺς κατὰ θάλατταν πρὸς τῷ αἱρετῷ καὶ τὸ φευκτὸν ἔχοντα , τὸ δὲ γεωργεῖν αἱρετὸν μόνον . Οἱ αὐτοὶ δὲ τόποι χρήσιμοι καὶ πρὸς τὸ δεικνύναι ότιοῦν αἱρετὸν ἡ φευκτὸν . Παραδοὺς τοὺς τόπους , δι’ ὧν οἷόν τέ ἐστι τὰς κατὰ τὸ αἱρετὸν συγκρίσεις ποιεῖσθαι , τοὺς αὐτοὺς τόπους φησὶν ἁρμόζειν καὶ πρὸς τὸ δεικνύναι ὅτι ἀπλῶς τί ἐστιν αἱρετόν . ἐπεὶ γὰρ τὸ αἱρετώτερον καὶ αἱρετόν , ὥσπερ τὸ χρησιμώτερον καὶ χρήσιμον καὶ τὸ κάλλιον καὶ καλόν , ἂν τὰς ὑπεροχὰς καὶ τὰς συγκρίσεις τὰς πρὸς ἄλληλα ἑκάστου αὐτῶν ἀφαιρῶμεν , δεικνύοιμεν ἄν αὐτὰ δῆλον ὅτι καὶ ἁπλῶς ὄντα τοιαῦτα διὰ τῶν αὐτῶν τόπων . τῷ γὰρ τὸ τίμιον αἱρετὸν εἶναι , τούτῳ καὶ τὸ τιμιώτερόν τινος αἱρετώτερον ἐκείνου · ὥστε ἐν τῷ λαβεῖν ὅτι τίμιον εἴη ἂν καὶ ὅτι αἱρετὸν λαμβάνων · ὁμαίως καὶ τὸ χρησιμώτερον αἱρετώτερον , ὅτι τὸ χρήσιμον αἱρετόν . ἀφελόντας οὖν χρὴ τὴν πρὸς ἄλληλα σύγκρισιν λαμβάνειν πᾶν τὸ τίμιον αἱρετόν , ἀρχὴ δὲ φέρε εἰπεῖν τίμιον , ὥστε καὶ αἱρετόν᾿ · ὁμοίως καὶ ἐπὶ τοῦ χρησίμου τὸ χρήσιμον αἱρετόν , πλοῦτος δὲ χρήσιμον᾿ . ὁ αὐτὸς λόγος καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων , καθ’ ἃ τὸ αἱρετώτερον δείκνυται , ὅσα τῷ ὁμολογουμένως αἱρετὰ εἷναι , καθ’ ἃ ἡ σύγκρισις αὐτοῖς , αἱρετώτερα εἶναι δείκνυται · οὐ γὰρ μόνον τὸ τιμιώτερον καὶ τὸ χρησιμώτερον αἱρετώτερον , ἀλλὰ καὶ τὸ ἀλυπότερον , ἄν οὕτως τύχῃ , καὶ τὸ ἥδιον καὶ ὃ ὁ σπουδαῖος ἂν ἕλοιτο μᾶλλον · καὶ καθ’ ὅσα ἄλλα τοιαῦτα ἡ κατὰ τὸ αἱρετὸν ὑπεροχὴ γίνεσθαι δέδεικται , κατὰ πάντα , ἂν ἀφελόντες τὴν πρὸς ἄλληλα σύγκρισίν καὶ ὑπεροχὴν τὸ ἀπλῶς λαμβάνωμεν , εἴημεν ἄν αἱρετὸν ἕκαστον αὐτῶν δεικνύντες . ἐπ’ ἐνίων δέ φησιν εὐθέως ἐν τῇ πρὸς ἕτερον συγκρίσει περιέχεσθαί τε καὶ ἐλέγχεσθαι καὶ τὸ ἑκάτερον αὐτῶν αἱρετὸν εἶναι , ἡ τὸ ἕτερον γε φανερῶς . πάντως μὲν γὰρ ἄμφω δει εἶναι τοιαῦτα τὰ συγκρινόμενα , προδήλως μέντοι τὸ ἕτερον [ τὸ προσκείμενον ] εἶναι τίθεται · ᾧ γὰρ πρόσκειται τὸ ἀγαθόν , προδήλως τοῦτο ἔχει καὶ τὸ αἱρετὸν προσκείμενον . οὐκέθ’ ὁμοίως φανερῶς τὸ αἱρετὸν ἐν τῇ κατὰ τὸ χρήσιμον συγκρίσει περιέχεται . ἔστιν οὖν ὃ λέγει , ὅτι ἐπ’ ἐνίων οὐ δεῖ κατασκευῆς πρὸς τὸ δεῖξαι αἱρετὸν τῶν κατὰ τὴν σύγκρισιν λεγομένων . ἴσως μὲν γὰρ πρὸς τὸ δεῖξαι τὸ χρήσιμον αἱρετὸν ἢ τὸ ἡδὺ ἢ τὸ | ἄλυπον ἢ τὸ πολυχρόνιον λόγου δεῖ · ἐν οἷς δὲ κατὰ τὸ ἀγαθὸν ἡ σύγκρισις , ταῦτα προδήλως τὸ αἱρετὸν ἔχει · τὸ γὰρ αἱρετὸν ἀγαθόν . ἢ οὐ τοῦτ’ ἔστι τὸ λεγόμενον διὰ τοῦ ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ὅσα τοιαύτην ἔχει τὴν σύγκρισιν · ἀλλ’ ἐπεὶ ἔνια τῶν κατὰ σύγκρισιν λεγομένων οὐ πάντως καὶ τὸ ἁπλῶς ἐμφαινόμενον ἔχει ( οὐ γάρ , εἰ τὸ ἑνὶ ὑπερέχον τινὸς πλεῖον ἐκείνου καὶ διὰ τοῦτο τὰ τοία τῶν δύο πλείω , ἤδη καὶ τὸ πολλὰ εἶναι τὰ τρία οἷόν τε διὰ τοῦ κειμένου τόπου δεικνύναι , ἀφελόντας αὐτοῦ τὴν πρὸς τὰ δύο ὑπεροχήν · ἀλλ’ οὐδ’ , ἐπεὶ πᾶν τὸ ληφθὲν μέγεθος , κἄν ᾖ μικρόν . ὑπερέχει τινός , τὸ δ’ ὑπερέχον τινὸς μεῖζον , ἤδη , διότι μεῖζον , καὶ μέγα ) , διὰ τοῦτο οὖν προσέθηκε τὸ ὅσα τοιαύτην ἔχει τὴν σύγκρισιν . τοιαύτην δὲ ἔχει τὰ αἱρετώτερον ἄλλο ἄλλου δεικνύντα τι τῷ πολυχρονιωτέρῳ ἀγαθῷ , τῷ βεβαιοτέρῳ , τοῖς τοιούτοις . ὁ γὰρ λέγων τὸ φύσει ἀγαθὸν τοῦ μὴ φύσει ἀγαθοῦ αἱρετώτερον εἶναι , τῷ τὸ ἀγαθὸν αἱρετὸν εἶναι ἐπ’ ἀμφοτέρων δὲ αὐτὸ λαμβάνειν καὶ ὅτι ἀμφότερά ἐστιν αἱρετὰ τίθησιν · καὶ γάρ , εἴ τι φύσει ἀγαθόν ἐστι , τοῦτο αἱρετόν · κἂν μὴ φύσει δὲ ᾖ τι , ἀγαθὸν δέ , καὶ τοῦτο αἱρετόν · πᾶν γὰρ ἀγαθὸν αἱρετόν . συγκρίνοντες μὲν οὑν ἐροῦμεν ‘τὸ φύσει ἀγαθὸν τοὺ μὴ φύσει αἱρετώτερον · καὶ ἔστι φύσει μὲν ἀγαθὸν ἡ ὑγεία , οὐ φύσει δὲ τὸ νικᾶν μαχόμενον · αἱρετώτερον ἄρα ὑγεία τῆς ἐν πολέμῳ νίκης᾿ . δεικνύντες δὲ αἱρετὸν ἐροῦμεν ῾τὸ φύσει ἀγαθὸν αἱρετόν , φύσει δὲ ἀγαθὸν ἡ ὑγεία , καὶ αἱρετὸν ἄρα' , καὶ πάλιν ῾πᾶν ἀγαθὸν αἱρετόν , ὥστε καὶ τὸ μὴ φύσει᾿ ὁμοίως καὶ ἐπὶ ἰοῦ τιμιωτέρου · εἰ τοῦτο τούτου τῷ τιμιώτερον εἶναι αἱρετώτερόν ἐστιν , ἐπεὶ τὸ τίμιον αἱρετόν , τὸ δὲ τιμιώτερόν τινος τίμιον ( οὐ γὰρ ἂν ἦν τιμιώτερον μὴ ὂν τίμιον ) , τόδε ἄρα αἱρετόν . ὁμοίως , εἰ τόδε τῷ πολυχρονιώτερον ἀγαθὸν εἶναι τοῦδε αἱρετώτερον , τὸ αὐτὸ τοῦτο τῷ πολυχρόνιον εἶναι αἱρετὸν ἄν εἴη . δῆλον οὖν πῶς οἷόν τε τοῖς συγκριτικοῖς τόποις χρῆσθαι καὶ πρὸς τὴν τοῦ ἁπλῶς αἱρετοῦ δεῖξιν . ἐπιζητήσαι δ’ ἄν τις εἰ ἐπὶ πάντων ὑγιὲς · τὸ τὸ μᾶλλόν τι ὂν καὶ ἁπλῶς εἶναι · λέγεται γὰρ καὶ γῆ γῆς κουφοτέρα οὐκ οὖσα ἁπλῶς κούφη , καὶ πῦρ πυρὸς βαρύτερον οὐκ ὂν ἁπλῶς βαρύ . ἢ οὐ κυρίως ἐπὶ τούτων τὰ συγκριτικὰ λέγεται τῶν μὴ ἀναδεχομένων τὸν λόγον τοῦ καθ’ ὃ ἡ σύγκρισις · οὔτε γὰρ ἡ 77 ; τὸν τοῦ κούφου λόγον ἐπιδέχεται , ἥ γε ἁπλῶς ἐστι βαρεῖα ( κοῦφον δέ ἐστι τὸ ἐξ ἑαυτοῦ φερόμενον εἰς τὸν ἄνω οὔτε τὸ πῦρ <τὸν> τοῦ βαρέως . οὐ λέγεται γὰρ ἡ γῆ κουφοτέρα τῷ ἐξ αὑτῆς ἄνω φέρεσθαι , ἀλλὰ τῷ εὐβιαστοτέρα εἶναι · καὶ ῥᾷον ἄνω βιάζεσθαι , ὃ οὐκ ἔστι κούφου · ὁμοίως καὶ πῦρ βαρύτερον λέγεται τὸ ῥᾷον κάτω σπώμενον . καθ’ ὁμοιότητα οὖν τινα ταύτα λέγεται οὐ κυρίως . Ληπτέον δὲ ὅτι μάλιστα καθόλου τοὺς τόπους Περὶ τοῦ μᾶλλον καὶ τοῦ μείζονος καὶ ὅλως τῶν ἐν συγκρίσει παραδοὺς ἡμῖν τοὺς συγκριτικοὺς τόπους ἐπὶ ὡρισμένου τινός ( ἐπὶ γὰρ αἱρετοῦ · πάντες γὰρ κατὰ τοῦτο τὴν σύγκρισιν ἐποιοῦντό , ἐπειδὴ εὐπαρακολουθητοτέρα ἡ τῶν τόπων παράδοσις ἐπὶ ὡρισμένου τινός [ ὡς τὸ φύσει ἀγαθὸν αἱρετόν , φύσει δὲ ἀγαθὸν ἡ ὑγεία , ἡ ὑγεία φύσει αἱρετόν . ἔστι δέ τινα φύσει αἱρετὰ οὐ πάντως ἀγαθά · οἷον ἀγαθὸν ἄρα ἡ ὑγεία πρώτη πρότασις , ὡς εἴπομεν , γινομένη ] ) , ἐπεὶ μὴ γίνεται ἡ σύγκρισις κατὰ τὸ αἱρετὸν μόνον , πάνυ ἐμμεθόδως ὑποδείκνυσιν ἡμῖν δι’ ὧν προστίθησι , πῶς τοῖς αὐτοῖς τούτοις τόποις καθόλου καὶ πρὸς τὰ ἄλλα πάντα , καθ’ ἃ ἡ σύγκρισις γίνεται , χρῆσθαι δυνησόμεθα . ἐπεὶ γὰρ τὸ μᾶλλον συγκριτικὸν ὄν , καὶ τὸ μεῖζον ὁμοίως , οὐκ ἐν ἀγαθοῖς μόνον καὶ αἱρετοῖς ἐστιν ἀλλὰ καὶ ἐν ἄλλοις ( μᾶλλον γὰρ καὶ ἐπὶ θερμοῦ καὶ βαρέος καὶ λευκοῦ μυρίων ἄλλων λέγεται · ὁμοίως καὶ τὸ μεῖζον συγκριτικὸν <ὂν> οὐκ ἐπὶ μόνον ἢ κακῶν καὶ αἱρετῶν τε καὶ φευκτῶν λέγεται ἀλλὰ καὶ ἐπ’ ἄλλων · μάλιστα μὲν γὰρ ἐπὶ μεγεθῶν , καὶ ἐπὶ ἀριθμῶν δὲ καὶ βαρέων καὶ ἐπ’ ἄλλων μυρίων ἡ κατὰ τὸ μεῖζον γίνεται σύγκρισις ) , δεῖν φησι τοὺς συγκριτικὺς τόπους , ὡς ἐδήλωσε τῇ προσθέσει τῇ περὶ τοῦ μᾶλλον καὶ μείζονος . καθολικωτέρους λαμβάνειν · οὕτως γὰρ λαμβανόμενοι πρὸς πλείω χρήσιμοι ἔσονται καὶ οὐ μόνον πρὸς τὰ αἱρετὰ καὶ φευκτά , πρὸς ἃ νῦν αὐτοῖς κεχρήμεθα . εἰπὼν δὲ τοῦτο , πῶς οἷόν τε τοὺς προειρημένους τόπους καθόλου ποιεῖν , ὑποτίθεται . ἄν γὰρ μικρὸν παραλλάσσωμεν ἐν τῇ ἐκθέσει αὐτῶν , τὸ κοινότερον ἀντὶ τοῦ εἰδικωτέρου προστιθέντες , γίνοιτ’ ἂν τὸ προειρημένον . καὶ πῶς | τοῦτο γίνοιτ’ ἂν , διὰ παραδειγμάτων δηλοῖ ἐπὶ τόπων , πρῶτον μὲν τοῦ ‘τὸ φύσει ἀγαθὸν τοὐ μὴ φύσει αἱρετώτερον’ . οὕτώς μὲν γὰρ ῥηθεὶς οὗτος ὁ τόπος ἐπὶ ἀγαθῶν μόνον καὶ ἰῆς τούτων συγκρίσεως χρήσιμος γίνεται · ἐπεὶ δὲ οὐ μόνον τὸ φύσει ἀγαθὸν τοῦ μὴ φύσει ἀγαθοῦ μᾶλλον ἀγαθὸν καὶ αἱροτώτερον , ἀλλὰ καὶ τὸ φύσει φευκτὸν τοῦ μὴ φύσει φευκότερον καὶ τὸ φύσει λευκὸν τοῦ μὴ φύσει λευκότερον ( καὶ ἐπὶ ὑγιεινοῦ δὲ καὶ γλυκέος καὶ τῶν ὁμοίων τούτοις ὁ αὐτὸς λόγος ) , ἂν δὴ εἴπωμεν ἀντὶ τοῦ ‘τὸ φύσει ἀγαθὸν <τοῦ μὴ φύσει ἀγαθοῦ μᾶλλον ἀγαθόν’> τὸ φύσειτοιοὗτον τοῦ μὴ φύσειτοιούτου μᾶλλον τοιοὗτον καθόλου τε ποιήσομεν τὸν τόπον κἂ χρῆσθαι αὐτῷ πρὸς πάντα δυνησύμεθα ἐν οἶς ἐστι τὸ φύσει καὶ μὴ φύσει · πάντα γὰρ συγκεχώρηται οὕτως τεθέντος τοῦ τόπου . πάλιν κείσθω τὸ ποιοῦν τῇ παρουσίᾳ ἀγαθοὺς αἱρετώτερον τοῦ μὴ ποιοῦντος · ἂν δὴ ἀντὶ τοῦ TO ποιοδν ἀγαθοὺς αἱρετέτερον τοῦ μὴ ποιοὗντος’ εἰδικῶς εἰρημένου λάβωμεν TO ποιοῦν τὸ ἔχον αὐτὸ τοιόνδε τι τοῦ μὴ ποιοῦντος μᾶλλόν ἐστι τοιοὗτον’ , κθόλου τε ποιήσομεν τὸν τόπον καὶ πρὸς πολλὰ αὐτῷ χρῆσθαι δυνησόμεθα . αὐτὸς δὲ οὕτως ἔθηκε τὸν τόπον · εἰ τὸ μὲν ποιεῖ τὸν ἔχοντα αὐτὸ τοιοῦτον , ᾧ ἂν ὑπάρχῃ , τόδε μὴ ποιεῖ , μᾶλλον τοιοὗιον ὅ ποτε ποιεῖ ἢ ὃ μὴ ποιεῖ . οὕτω γὰρ καὶ τὸ ποιοῦν θερμὸν τοῦ μὴ ποιοῦντος θερμότερον καὶ τὸ ποιοῦν γλυκὺ καὶ τὸ ποιοῦν καλὸν καὶ τὸ ποιοῦν ἡδὺ * * * * . εἰ δὲ ἀμφότερα ποιεῖ τὸ αὐτό , τὸ μᾶλλον ποιοῦν τοιοῦτο μᾶλλον , οἷον εἰ ἀμφότερα ποιεῖ τὸ ἔχον γλυκὺ ἢ θερμὸν ἢ ἀγαθὸν ἢ μεῖζον . ἡ γὰρ εἰς τὸ γενικώτερον , ὅπερ ἐστὶ τὸ τοιοῦτον , μετάθεσις κοινότερον ἐποίησε τὸν τόπον · καὶ πολυχρηστόερον . Ἔτι εἰ τοῦ αὐτοῦ τινος τὸ μὲν μᾶλλον τὸ δὲ ἧττον τοιοῦτον . Παρέδωκέ τινα καὶ τοιοῦτον τόπον ἱεῖ τινος τοὐ αὐτοῦ τὸ μὲν μεῖζον ἀγαθόν ἐστι τὸ δὲ ἔλαττον , αἱρετώτερον τὸ μεῖζον ” · οὕτως γὰρ εὐεξία πλούτου αἱρετωτέρα , ὅτι τῆς ὑγείας ἡ μὲν εὐεξία αἱρετωτέρα , ὁ δὲ πλοῦτος ἧττον αἱρετός . πῶς οὖν καὶ τοῦτον καθολικώτερον ποιήσομεν τῇ ἐκθέσει τε καὶ προσηγορίᾳ , λέγει . οὕτω γὰρ ῥηθείς ‘εἰ τοὺ αὐτοῦ τινος τὸ μὲν μᾶλλον τὸ δὲ ἧττον τοιοῦτον , μᾶλλον τοιοῦτον ὃ τοῦ αὐτοῦ μᾶλλόν ἐστι τοιοῦτον᾿ καθόλου [ γὰρ ] ἔσται , λαβόντων ἡμῶν ἀντὶ τοῦ ‘ἀγαθόν᾿ τὸ τοιοῦτον · κειμένου γὰρ τούτου καὶ μεῖζόν τι ἄλλο ἄλλου καὶ πλεῖον καὶ θερμότερον καὶ γλυκύτερον καὶ πάντα τὰ τούτοις ὅμοια δεικνύναι δυνησόμεθα τῷ πᾶσιν αὐτοῖς ἐφαρμόζειν τὸ τοιοῦτον . Καὶ εἰ τὸ μὲν μᾶλλον τοιούτου τοιοῦτον τὸ δὲ μὴ τοιοῦτον , δῆλον ὅτι τὸ πρῶτον ῥηθὲν μᾶλλον τοιοῦτον . τοῦ τόπου τοῦ λέγοντος ‘εἰ τὸ μὲν ἀγαθοῦ τινος μεῖζον εἴη ἀγαθόν , τὸ δὲ ἀγαθὸν μὲν εἴη μηδενὸς δὲ ἀγαθοῦ μεῖζον , αἱρετώτερον τὸ ἀγαθοῦ τινος μεῖζον᾿ [ καὶ ] καθόλου ἐστὶν ὃν ἐκτίθεται · δυνάμεθα γὰρ δι’ αὐτοῦ καὶ θερμότερον ἄλλο ἄλλου δεικνύναι καὶ γλυκύτερον καὶ ἄλλα μυρία τῷ τὸ τοιοῦτο πολλοῖς ἐφαρμόζειν καὶ μὴ τοῖς αἱρετοῖς μόνοις . ἔοικε δὲ ἄλλος τις παρὰ τοὺς εἰρημένους ὁ τόπος οὗτος εἶναι , ἄν οὕτως τις αὐτοῦ ἀκούῃ . τὸ γὰρ θερμόν , εἰ τοῦ μᾶλλον θερμοῦ θερμότερον , πολλῷ μᾶλλον θερμόν , καὶ τὸ τοῦ μᾶλλον γλυκέος <γλυκύτερον πολλῷ μᾶλλον γλυκύ> · ὁμοίως καὶ ἐπὶ ψυχροῦ καὶ πικροῦ καὶ τῶν τοιούτων . Ἔτι ἑκ τῆς προσθέσεως . Δείκνυσι , πῶς καὶ οἱ ἐκ τῆς προσθέσεως τε καὶ ἀφαιρέσεως τόποι , οὓς ἐξέθετο , καὶ αὐτοὶ γίνοιν·τ’ ἂν καθολικώτεροι . οὓς μὲν οὖν ἐξέθετο ἐκ τῆς προσθέσεως , ἦσαν οὗτοι · ‟ εἰ τῷ αὐτῷ προστιθέμενόν τι τὸ ὅλοι αἱρετώτερον ποιεῖ ” , καὶ ‟ εἰ ἐλάττονι προστεθέν τι τὸ ὅλον · μεῖζον ποιεῖ ” . εἰς οὓς δὲ νῦν μετατίθησιν αὐτούς , εἰσὶν οὗτοι · εἰ τῷ αὐτῷ προστιθέμενον τὸ ὅλον μᾶλλον ποιεῖ τοιοῦτον ( τὸ γὰρ μᾶλλον καθολικώτερον τοῦ ‘αἱρετώιερον’ , ἁρμόζον καὶ ἐπὶ λευκοῦ καὶ γλυκέος καὶ κακοῦ καὶ τῶν τοιούτων ) καὶ εἰ τῷ ἧττον τοιούτῳ προστιθέμενον τὸ ὅλον μᾶλλον ποιεῖ τοιοῦτον · τὸ γὰρ ἧττον τοιοῦτο καὶ μᾶλλον τοιοῦτο καθολικώτερα τοῦ ἧττον αἱρετοῦ καὶ μᾶλλον αἱρετοῦ . πάλιν ἐκ τῆς ἀφαιρέσεως ὁ μὲν εἰρημένος ἦν ἐπὶ τοῦ αἱρετοῦ ‟ οὗ γὰρ ἀφαιρεθέντος ἀπὸ τοῦ αὐτοῦ τὸ λειπόμενον ἔλαττον , ἐκεῖνο μεῖζον ἂν εἴη , ὁπότε ἀφαιρεθὲν τὸ λειπόμενον ἔλαττον ἐποίει ” . εἰς ὃν δὲ νῦν μεταλαμβάνει ἔστιν οὗτος · οὗ ἀφαιρεθέντος τὸ λειπόμενον ἧττον τοιοῦτον , . αὐτὸ μᾶλλον τοιοῦτον · τοῦ γὰρ ἔλαττον καὶ μεῖζον , οἷς ἐχρήσατο τότε , τὸ ἧττον τοιοῦτον καὶ μᾶλλον τοιοῦτον κοινότερά τε καὶ καθολι|κώτερα . διὸ οὕτω κειμένῳ τῷ τόπῳ ἔνεστιν ἐπὶ πλειόνων χρῆσθαι . Καὶ τὰ τοῖς ἐναντίοις ἀμιγέστερα μᾶλλον τοιαῦτα . Οὗτος μετενήνεκται ἐπὶ τὸ καθολικώτερον ἀπὸ τοῦ τὸ ἄμικτον ἀγαθὸν αἱρετώτερον εἶναι τοῦ μεμιγμένου · τὰ γὰρ αὐτὰ εἶπε μετὰ ἀλυπίας αἱρετώτερα εἶναι ἢ μετὰ λύπης . καθόλου γὰρ μᾶλλον τοιαῦτα [ ὁποῖα ] εἶναι λέγεται τὰ ἀμιγέστερα τοῖς ἐναντίοις · λευκόν τε γὰρ μᾶλλον τὸ ἀμιγέστερον τῷ ἐναντίῳ καὶ γλυκύ ἀλλά καὶ ἡδύ · ὁμοίως καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων , οἷς ἐστί τι ἐναντίον . δύναται καὶ ἀπὸ τοὐ τελευταίου εἰρημένου τόπου οὗτος μετενηνέχθαι τοῦ ‟ ἔτι ἐκ τοῦ ὁμοίως δεικνύναι φευκτόν ” . Ἔτι παρὰ τὰ εἰρημένα πρότερον τὸ μᾶλλον ἐπιὸεχό - μένον τὸν οἰκεῖον τοῦ προκειμένου λόγον . Παρὰ τοὺς παραδεδομένους τόπους συγκριτικοὺς τοῦτον νῦν τὸ αἱρετὸν συγκρίσεως . τὸ γὰρ ἐπιδεχόμενον μᾶλλον τὸν ὁρισμὸν τὸν τοῦ προκειμένου μᾶλλον τοιοῦτον . λευκὸν μὲν γὰρ μᾶλλον τὸ τὸν τοῦ λευκοῦ λόγον ἐπιδεχόμενον μᾶλλον · τὸ γὰρ χρῶμα · τὸ μᾶλλον διακριτικὸν ὄψεως μᾶλλον λευκόν , ἐπεὶ τὸ λευκόν ἐστι χρῶμα διακριτικὸν ὄψεως . ὁμοίως καὶ γλυκύτερον τὸ μᾶλλον ἐπιδεχόμενον τὸν τοῦ γλυκέος λόγον . καὶ αἱρετώτερον δὲ κατὰ τὰ αὐτὰ ἄν εἴη τὸ μᾶλλον τὸν τοὺ αἱρετοῦ λόγον ἐπιδεχόμενον , καὶ ἥδιον τὸ τὸν τῆς ἡδονῆς . ὃν ἴσως οὐ παραδέδωκε τόπον ἐπὶ τῶν τὸ αἱρετώτερον δεικνύντων τόπων , ὅτι μήτε τοῦ αἱρετοῦ μήτε τοὺ ἀγαθοῦ εἷς ἦν ὃ λόγος · τῶν γὰρ πολλαχῶς λεγομένων τὰ ἀγαθὰ καὶ αἱρετά . ᾿Εὰν δὲ ἐπὶ μέρους καὶ μὴ καθόλου τὸ πρόβλημα τεθῇ . Εἰπὼν ἐν τῷ δευτέρῳ καὶ ἐν τούτῳ περὶ τῶν καθόλου προβλημάτων ὅσα τοῦ συμβεβηκότος ἔχεται . ἢ ἁπλῶς τὴν ζήτησιν ἔχοντα ἢ συγκριτικήν , τίνες ἁρμόζουσι πρὸς αὐτὰ τόποι , νῦν περὶ μὲν τῶν συγκριτικῶν προβλημάτων οὐκέτι λέγει , δείκνυσι δὲ πῶς οἷόν τέ ἐστι τοῖς παραδεδομένοις χρῆσθαι καὶ πρὸς τὴν τῶν ἐπὶ μέρους προβλημάτων κατασκευήν τε καὶ ἀνασκευήν . καὶ πρῶτόν γε δείκνυσιν , ὃ καὶ κατὰ τὴν ἀρχὴν εἶπε τοῦ δευτέρου , ὅτι οἱ καθολικῶς λεγόμενοι τόποι οὐ μόνον εἰσὶ πρὸς τὰ καθολικὰ προβλήματα χρήσιμοι ἀλλὰ καὶ πρὸς τὰ ἐπὶ μέρους · τῷ γὰρ τοῦ καθόλου κατασκευαστικῷ καὶ τὸ ἐπὶ μέρους συγκατασκευάζεται , καὶ πάλιν τῷ καθόλου ἀνασκευαστικῷ καὶ τὸ ἐπὶ μέρους ἀνασκευάζεται . εἰ καὶ ἐπὶ μέρους · οὖν εἴη τὸ πρόβλημα κείμενον , χρήσιμοι οἱ καθόλου τόποι . ζητουμένου γὰρ εἰ . ἥδε ἡ ἡδονὴ ἀγαθόν , ὁ δείξας πᾶσαν ἡδονὴν ἀγαθὸν ἔδειξεν ὅτι καὶ ἡ ζητουμένη · πάλιν εἰ εἴη προκείμενον δεῖξαι τήνδε τινὰ τὴν ἡδονὴν μὴ εἶναι ἀγαθόν , ὁ δείξας μηδεμίαν οὖσαν ἡδονὴν ἀγαθὸν ἔδειξεν ὅτι μηδὲ ἡ προκειμένη . τούτων δὲ ἐμνημόνευσεν , ὡς εἶπον , καὶ τοῦ δευτέρου ἀρχόμενος δι’ ὧν εἶπεν ‟ ἔστι δὲ πρὸς ἀμφότερα τὰ γένη τῶν κοινὰ τὰ καθόλου κατασκευαστικὰ καὶ ἀνασκευαστικά ” . νῦν δὲ σαφέστερον ἐξείργασται . Εἰπὼν δὲ πάντας τοὺς καθόλου χρησίμους εἶναι καὶ πρὸς τὰ ἐπὶ μέρους προβλήματα ( πᾶν γὰρ τὸ καθόλου δειχθὲν συναποδείκνυσι καὶ τὸ αὐτό ) μάλιστα ἐπικαίρους καὶ κοινούς φησιν εἶναι τόπους πρός τε τὰ καθόλου καὶ τὰ ἐπὶ μέρους προβλήματα , ὡς δύνασθαι μὴ μόνον τῷ τὰ καθόλου δεδεῖχθαι συναποδείκνυσθαι καὶ τὰ ἐπὶ μέρους ἀλλὰ ἀπὸ τῶν καθόλου καὶ πρὸς τὰ ἐπὶ μέρους μεταφέρεσθαι , τούς τε ἐκ τῶν ἀντικειμένων καὶ τῶν συστοίχων καὶ τῶν πτώσεων . οὐ γὰρ πάντα τὰ ἐπὶ μέρους οἷόν τε διά τῶν καθόλου δείκνυσθαι , τῷ εἶναί τινα τῶν ἐπὶ μέρους καὶ καθ’ αὑτὰ ἀληθῆ τε καὶ ψευδῆ · διὸ δεῖ πρὸς αὐτὰ καὶ ἰδίων τινῶν τόπων . πρὸς γὰρ τὸ δεῖξαι τινὰ ἄνθρωπον μουσικὸν οὐχ οἷόν τε χρῆσθαι τῷ πάντα εἶναι μουσικόν , ὅτι μὴ ἀληθὲς τοῦτο , οὐδὲ πρὸς τὸ τινὰ μὴ εἶναι γραμματικὸν τῷ μηδένα . καὶ ἐπεὶ τετραχῶς λέγεται τὰ ἀντικείμενα , ἐφ’ ἑκάστου εἴδους ἀντιθέσεως χωρὶς τῶν κατὰ ἀντίφασιν ἀντικειμένων δείκνυσιν ὅτι ὁ αὐτὸς τόπος ὁμοίως ἁρμόσει καθόλου τε ὄντος τοῦ προβλήματος καὶ ἐν μέρει , μεταφερόμενος ἐπὶ ταῦτα ἀπ’ ἐκείνων . καὶ πρῶτόν γε ἐπὶ τῶν ἐναντίων δείκνυσι τοῦτο . ὁμοίως γάρ , φησίν , ἔνδοξον τό τε ζητουμένου εἰ πᾶσα λύπη κακὸν ἀξιῶσαι , εἰ πᾶσα ἡδονὴ ἀγαθόν , καὶ πᾶσαν λύπην εἶναι κακόν , ὅς ἐστι τόπος ἀπὸ τῶν ἐναντίων καθόλου , καὶ τὸ ζητουμένου εἴ τις λύπη κακὸν ἀξιῶσαι , εἰ ἡδονή τις ἀγαθόν , καὶ λύπην τινὰ εἶναι κακόν · εἴη γὰρ ἄν ἡ · ἐπὶ ταῖς καλαῖς | ἐνεργείαις ἡδονὴ ἀγαθὸν καὶ ἡ ἐπὶ ταῖς αὐταῖς ἐνεργείαις λύπη κακόν . καθόλου μὲν γὰρ ὄντος τοῦ προβλήματος καὶ ζητουμένου εἰ πᾶσα λύπη κακόν , ἔνδοξον τὸ ἐκ τοῦ ἐναντίου τὴν ἐπιχείρησιν ποιήσασθαι οὕτως · εἰ πᾶσα ἡδονὴ ἀγαθόν , καὶ πᾶσα λύπη κακόν . εἰ δὲ ἐπὶ μέρους εἴ τὸ πρόβλημα , ζητουμένου πότερον λύπη τις κακὸν ἢ οὓ , οὐδὲν ἔλαττον ἔνδοξον ἀξιοῦν , εἰ ἡδονή τις ἀγαθόν , καὶ λύπην τινὰ εἶναι κακόν . πάλιν τῷ ἀπὸ τῶν κατὰ ἕξιν καὶ στέρησιν ἀντικειμένων τόπῳ ὁμοίως ἔνεστι χρῆσθαι καὶ πρὸς τὰ καθόλου προβλήματα καὶ πρὸς τὰ ἐπὶ μέρους . αὐτὸς δὲ τῶν ἐπὶ μέρους μόνον ἐμνημόνευσεν ὡς ἐν τοῖς πρώτοις εἰρηκὼς περὶ τοῦ καθόλου . ἔστι μὲν γὰρ κατὰ ἕξιν καὶ στέρησιν ἀντικείμενα αἴσθησις καὶ ἀναισθησία · λέγων δὲ ἐπὶ τῶν ἐν μέρει , εἴ , φησίν , δεικνύοιμεν ἄν λαβόντες ὅτι τις αἴσθησις οὐκ ἔστι δύναμις . εἰ δὲ ἦν προκείμενον ἡμῖν δεῖξαι τὸ πρόβλημα καθόλου , πάσαν ἀναισθησίαν ἀδυναμίαν μίν οὖσαν , καθόλου ἄν καὶ τὸ ἀντικείμενον λαβόντες ἐπὶ τῆς ἕξεως , ὅτι πᾶσα αἴσθησις δύναμις , εἴημεν ἂν δεδειχότες ὅτι καὶ πᾶσα ἀναισθησία ἀδυναμία · ὁμοία γὰρ ἡ ἀξίωσις ἐφ’ ἑκάστου τῶν προβλημάτων . καὶ πάλιν , εἰ ἐβουλόμεθα δεῖξαι ὅτι μηδεμία ἀναισθησία ἀδυναμία , ἐλαμβάνομεν ἄν ὅτι οὐδεμία αἴσθησις δύναμις . τούτῳ γὰρ ἀκόλουθον καὶ τὸ παράδειγμα , ὃ παρέθετο · εἴ τις αἴσθησις δύναμις μή ἐστι , καὶ ἀναισθησία οὐκ ἔστιν ἀδυναμία · ἧς γὰρ <ἂν> αἰσθήσεως ἡ ἕξις ληφθῇ μὴ δύναμις , ταύτης οὐδὲ ἡ στέρησις εἴη ἄν ἀδυναμία . παρατίθεται δὲ παράδειγμα καὶ τῶν κατὰ πρός τι ἀντικειμένων ἐπὶ μέρους , δεικνὺς ὅτι ἔστι μεταφέρειν τὸ καθόλου ἐπὶ τὸ κατὰ μέρος . ζητουμένου γὰρ εἴ τις ὑπόληψις ἐπιστήμη , ἀπὸ τοῦ ἀντικειμένου οὕτως ἄν ἐπιχειρήσαι τις · εἴ τι ὑποληπτὸν ἐπιστητόν , καί τις ὑπόληψις ἐπιστήμη · ἡ γὰρ ὑπόληψις ὑποληπτοῦ ὑπόληψις . εἰ δὲ ἦν καθόλου τὸ πρόβλημα καὶ ἐζητεῖτο εἰ πᾶσα ὑπόληψις ἐπιστήμη , ἐλαμβάνετο ἂν καὶ τὸ ἀντικείμενον τῇ ὑπολήψει , τὸ ὑποληπτόν , καθόλου οὕτως · εἰ πᾶν ὑποληπτὸν ἐπιστητόν , καὶ πᾶσα ὑπόληψις ἐπιστήμη . οὐκέτι δὲ ἐμνημόνευσε τῶν κατὰ κατάφασιν καὶ ἀπόφασιν ἀντικειμένων , ὅτι μηδὲ ἔστιν ἐν μέρει ἀντίφασις · τῷ γὰρ τὶ εἶναι τὸ τὶ μὴ εἶναι οὐκ ἀντίκειται · αἱ γὰρ κατὰ ἀντίφασιν ἀντιθέσεις τῶν καθόλου τοῖς ἐπὶ μέρους ἀντιτιθεμένων γίνονται . διὸ ὁ μὲν δείξας , ὅτι ψευδὴς ἡ καθόλου κατάφασις ἐπί τινος , δείκνυσιν ὅτι ἀληθὴς ἡ ἐπὶ μέρους ἀπόφασις ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ · κἂν δείξῃ ψευδῆ τὴν ἐπὶ μέρους ἀπόφασιν , ἔδειξεν ἀληθῆ τὴν καθόλου κατάφασιν . ὁμοίως καὶ ἐπὶ τῆς καθόλου ἀποφάσεως καὶ τῆς ἐπὶ μέρους καταφάσεως . οὐκέτι μέντοι ὁ δείξας τὸ ἐπὶ μέρους καταφατικὸν ψεῦδος ἔδειξεν ἴδη τὸ ἐπὶ μέρους ἀποφατικὸν καθ’ αὑτό , ἀλλά , εἴπερ ἄρα , τῷ ὑπὸ τὸ καθόλου αὐτὸ εἶναι · οὐ γὰρ ὁ δείξας ψεῦδος τινὰ ἄνθρωπον μουσικὸν δέδειχεν ἤδη καὶ τὸ τινὰ ἄνθρωπον μὴ εἶναι μουσικὸν . Εἰπὼν δὲ περὶ τῶν ἀτικειμένων καὶ δείξας πῶς ἔνεστι τοῖς αὐτοῖς τόποις καὶ ἐπὶ τῶν καθόλου χρῆσθαι καὶ ἐπὶ τῶν ἐπὶ μέρους , πάλιν δείκνυσιν πῶς τῷ ἀπὸ τῶν πτώσεων καὶ ἐπὶ τῶν ἐπὶ μέρους προβλημάτων οἷόν τε χρῆσθαι . πτῶσις μὲν γὰρ τὸ ἀδίκως , τὸ ἄδικον . ζητουμένου δὲ ἐπὶ μέρους εἴ τι ἄδικον ἀγαθόν , ἀπὸ τῶν πτώσεων οὕτως ἄν ἐπιχειρήσαι τις · εἴ τι τῶν ἀδίκως γινομένων ἀγαθόν , καί τι ἄδικον ἀγαθόν . εἰ δὲ καθόλου ἐζητεῖτο εἰ τὸ ἄδικον ἀγαθόν , ἁπλῶς ἄν ἐλαμβάνετο ἡ πτῶσις · εἰ τὸ ἀδίκως ἀγαθῶς , καὶ τὸ ἄδικον ἀγαθόν · ὅμοιον γὰρ ὡς ἐπὶ τοῦ καθό . λοῦ τὸ καθόλου , οὕτω καὶ ἐπὶ τοῦ ἐπὶ μέρους τὸ ἐπὶ μέρους λαμβάνειν . ἑξῆς δὲ τὸν ἀπὸ τῶν συστοίχων τόπον δείκνυσιν ἐφαρμόζοντα τοῖς ἐπὶ μέρους . σύστοιχα δὲ ἀλλήλοις ἀνδρεία , ἀνδρεῖος , ἀνδρείως , ἀνδρεῖον , πάλιν ἡδονή , ἡδόμενος ἡδέως , ἡδὺ καὶ πάντα τὰ οὕτω πρὸς ἄλληλα ἔχοντα , ὡς ἐν τοῖς πρώτοις εἴρηται . εἰ ζητούμενον <μὲν οὖν> εἴη ἐπὶ μέρους πότερόν τις ἡδονὴ φευκτὸν ἢ οὔ . ἀπὸ τοῦ συστοίχου οὕτως ἡ ἐπιχείρησις ἔσται · εἴ τι τῶν ἡδέων φευκτόν <,καί τις ἡδονὴ φευκτόν> [ ἢ οὔ , ἀπὸ | τοῦ ἡδέος ἡ ἐπιχείρησις ] · καὶ ὁμοίως , εἴ τι ἡδὺ ὠφέλιμον , καὶ ἡδ.ονή τις ἀγαθόν · τὸ γὰρ ὠφέλιμον ἀγαθόν . εἰ δὲ ἁπλῶς καθόλου ἐζητεῖτο περὶ πάσης ήὸονῆς εἰ φευκτή , καθόλου ἂν ἐλαμβάνετο , εἰ πάντα τὰ ἡδέα φευκτά , καὶ πᾶσα ἱιδονὴ φευκτόν . Καὶ ἐπὶ τῶν φθαρτικῶν δὲ καὶ τῶν γενέσεων καὶ φθορῶν . Ὁμοίως φησὶ τοῖς ἀπὸ τῶν ἀντικειμένων καὶ τῶν πτώσεων καὶ τιῶ συστοίχων τόποις καὶ τοὺς ἀπὸ τῶν φθαρτικῶν καὶ τῶν γενέσεων καὶ φθορῶν καὶ ἐπικαίρους καὶ κοινοὺς εἶναι καὶ πρὸς τὰ ἐπὶ μέρους προβλήματα καὶ τὸ ἔνδοξον ὅμοιον ἔχειν ἐπί τε τῶν καθόλου προβλημάτων καὶ ἐπὶ τῶν ἐπὶ μέρους . ὡς γὰρ ἔνδοξον τὸ καθόλου τὸ εἰ πᾶν τὸ ἡδονῆς φθαρτικὸν ἀγαθόν ἐστι , καὶ πᾶσαν ἡδονὴν κακὸν εἶναι , οὕτως ἔνδοξον καὶ τὸ εἰ τὸ τινὸς ἡὸονῆς φθαρτικὸν ἀγαθόν ἐστιν , τὸ τινὰ ἡδονὴν κακὸν εἶναι · ἔκειτο γάρ , ὧν μὲν τὰ φθαρτικὰ ἀγαθά , αὐτὰ τῶν κακῶν εἶναι , ὧν δὲ κακά , αὐτὰ τῶν ἀγαθῶν . ἔμπαλιν δὲ ἐπὶ τῶν γενέσεων . ὡς δὲ ἐπὶ τῶν φθαρτικῶν , οὕτω καὶ ἐπὶ τῶν φθορῶν . ἔστι δὲ φθαρτικὸν μὲν ἐπι - στήμης , ἂν οὕτω τύχῃ , λήθη , φθορὰ δὲ ἄγνοια , καὶ φθαρτικὸν μὲν ὑγείας τὸ ἐμπίπλασθαι , φθορὰ δὲ νόσος . ὁ αὐτὸς δὲ καὶ ἐπὶ τῆς ἐπιστήμης λόγος · ὡς γὰρ ἔνδοξον καθόλου τὸ εἰ τὸ ἐπιστήμης φθαρτικὸν ἀγαθόν , ἡ ἐπιστήμη κακόν , οὕτως ἔνδοξον καὶ ἐπὶ μέρους λαμβανόμενον · εἰ γὰρ τὸ τινὸς ἐπιστήμης φθαρτικὸν ἀγαθόν , καὶ τὶς ἐπιστήμη κακόν . καὶ ταῦτα μὲν τοῦ ἀπὸ τῶν φθαρτικῶν τόπου παραδείγματα . τῶν δὲ ἀπὸ τῶν φθορῶν τε καὶ γενέσεων τόπων καθόλου μὲν παραδείγματα εἴη ἂν τοιαῦτα · εἰ ἡ τῆς ἐπιστήμης φθορὰ ἀγαθόν , ἡ ἐπιστήμη κακόν , καὶ εἰ ἡ γένεσις τῆς · ἐπιστήμης τῶν κακῶν , ἡ ἐπιστήμη κακόν . ἔστι γὰρ τόπος ὁ μὲν · ἀπὸ τῶν φθορῶν ‘οὗ ἡ φθορὰ ἀγαθόν , αὐτὸ κακόν , καὶ οὗ ἡ κακόν , αὐτὸ ἀγαθόν᾿ , ὡς εἷπον , ὁ δὲ ἀπὸ τῶν γενέσεων ‘οὗ ἡ κακόν , καὶ αὐτὸ τοιοῦτον , καὶ οὐ ἡ γένεσις ἀγαθόν , καὶ αὐτὸ ἀγαθόν᾿ . τὰ μὲν οὖν καθόλου τῶν τόπων παραδείγματα τοιαῦτα · αὐτὸς δὲ οὐκέτι παρατίθεται τῷ φθάνειν εἰρῆσθαι περὶ αὐτῶν . τὰ δὲ ἐπὶ μέρους , περὶ ὧν νῦν τὸν λόγον ποιεῖται δεικνὺς ὁμοίως καὶ πρὸς ταῦτα χρησίμους ὄντας τοὺς τόπους , ταῦτα · εἰ ἡ φθορὰ τῆς ἐπιστήμης τῶν ἀγαθῶν ἢ ἡ γένεσις τῶν κακῶν , ἔστι τις ἐπιστήμη τῶν κακῶν · ἅμα γὰρ ἀμφοτέρων τῶν τόπων εἴη ἄν τὸ παράδειγμα . εἰ γὰρ τὸ ἐπιλανθάνεσθαι τῶν πραχθέντων τινὶ αἰσχρῶν ἀγαθόν , τὸ ἐπίστασθαι τὰ πραχθέντα αἰσχρὰ κακόν . καὶ τοῦτο μὲν ἰοῦ ἀπὸ τῶν φθορῶν τε καὶ φθαρτικῶν τὸ παράδειγμα · φθαρτικὸν μὲν γὰρ ἐπιστήμης τε καὶ γνώσεως τὸ ἐπιλανθάνεσθαι · κοινότερον γὰρ τῷ τῆς ἐπιστήμης ὀνόματι ἀντὶ τῆς γνώσεως χρῆται · φθορὰ δὲ εἴη ἄν τὸ ἐπιλελῆσθαι . τοῦ δὲ ἀπὸ τῶν γενέσεων · εἰ τὸ ἀναμιμνήσκεσθαι τῶν αἰσχρῶς πραχθέντων κακόν , καὶ τὸ ἐπίστασθαι αὐτὰ κακόν · τὸ γὰρ ἀναμιμνήσκεσθαι γένεσίς τις . ὡσαύτως δέ φησι καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ἔχειν · ὅμοιον γὰρ τὸ ἔνδοξον ἐπί τε τῶν καθόλου προβλημάτων καὶ ἐπὶ τῶν καθ’ ἕκαστα . τὸ δὲ τῶν ἄλλων ἤτοι πρὸς τὰ παραδείγματα εἴρηκεν ( οὐ γὰρ μόνον ἐπὶ τῶν εἰρημένων ἀλλὰ καὶ ὲπὶ τῶν ἄλλων , ἃ ἄν προχειρισώμεθα , ἀληθὲς τὸ οὗ τὸ φθαρτικὸν αἱρετόν , αὐτὸ φευκτὸν εἶναι , καὶ οὗ ἡ γένεσις τῶν κακῶν , καὶ αὐτὸ κακόν , οὐκ ἐπὶ τῆς ἐπιστήμης μόνης ) , ἢ ἐπὶ τῶν ἄλλων λέγει τῶν παρεπομένων ταῖς γενέσεσι καὶ ταῖς φθοραῖς , οἷον τῶν ποιητικῶν , τῶν χρήσεων , τῶν λήψεων . ἔκειτο γὰρ οὗ τὸ ποιητικὸν ἀγαθόν , καὶ αὐτὸ τοιοῦτον , καὶ οὖ ή χρῆσις ἢ ή λῆφις αίρετή , καὶ σὐτὸ αίρετόν · ἔτι ὤσπερ οὐ τὸ φθαρτικὸν ἀγαθόν , αὐτὸ κακόν , οὕτως καὶ ἔμπαλιν , οὗ τὸ · φθαρτικὸν κακὸν ἢ ἡ φθορά , αὐτὸ ἀγαθόν . καὶ ἐπὶ τούτων <οὖν> φησιν ὅμοιον τὸ ἐπί τε τῶν καθόλου καὶ ἐπὶ τῶν καθ’ ἕκαστα προβλημάτων εἶναι . Ἔτι μᾶλλον καὶ ἧττον καὶ ὁμοίως . Καὶ οἱ ἀπὸ τοῦ μᾶλλον καὶ ἧττον καὶ τοῦ ὁμοίως παραδεδομένοι τό - ποι , ὁ μὲν ἐκ τοῦ μᾶλλον ἀνασκευαστικὸς μόνον ( εἰ γὰρ τὸ μᾶλλόν τι ὂν μή ἐστιν , οὐδ’ ἄν τὸ ἧττον εἴη ) , ὁ δὲ ἐκ τοῦ ἧττον κατασκευαστικός ( εἰ γὰρ τὸ ἧττόν τι ὄν ἐστι ,, καὶ τὸ μᾶλλον τὸ αὐτὸ εἴη ἄν ) , καὶ ὁ ἀπὸ τοῦ ὁμοίου ὁμοίως πρὸς ἄμφω χρήσιμος , καὶ πρὸς κατασκευὴν καὶ πρὸς ἀνασκευήν ( εἰ γὰρ τὸ ὁμοίως τινί <τι> ὄν ἐστιν ἐκεῖνο , καὶ τὸ τὸ αὐτὸ | εἴη ἄν , καὶ εἰ τὸ ὁμοίως [ αὐτῷ ] τινί τι ὂν μή ἐστιν , οὐδ’ ἄν τὸ ὁμοίως αὐτῷ τὸ αὐτὸ εἴη ἄν ) , φησὶ δὴ καὶ τούτους τοὺς τόπους ὁμοίως καὶ ἐπὶ τῶν ἐπὶ μέρους προβλημάτων τὸ πιθανὸν ἔχειν ὡς καὶ ἐπὶ τῶν καθόλου . οὐκέτι δὲ τῆς διαφορᾶς αὐτῶν μνημονεύει , ἥν , ὅτε τὴν παράδοσιν αὐτῶν ἐποιεῖτο , ἐξέθετο εἰπὼν ἢ ἓν περὶ <ἑνὸς ἢ ἓν περὶ> δύο · λέγεσθαι ἢ δύο περὶ ἑνὸς ἢ δύο περὶ δύο · φθάνει γὰρ εἰρῆσθαι . χρῆται μέντοι παραδείγματι ἐν ᾧ ἓν περὶ δύο λέγεται · τὸ γὰρ ἀγαθὸν περὶ ἐπιστήμης καὶ ἡδονῆς διὰ τοῦ παραδείγματος λέγεται . ἔνεστιν ὁμοίοις χρήσασθαι , καὶ εἰ δύο περὶ ἑνὸς λέγοιτο · εἰ γὰρ μᾶλλόν τις ἀδικία συμφέρον ἢ ἡδὺ οὖσα οὐκ ἔστι συμφέρον , οὐδ’ ἄν ἡδὺ εἴη . ἀλλὰ καὶ εἰ δύο περὶ δύο λέγοιτο · εἰ μᾶλλόν τις ἀσωτία ἐλευθεριότης ἢ ἠλιθιότης τις σωφροσύνη , εἰ μὴ τὸ πρῶτον , οὐδὲ τὸ δεύτερον . οὐκέτ’ ἄν ἐπὶ τῶν ἐπὶ μέρους προβλημάτων ἔχοι χώραν ὁ πρῶτος τῶν ἀπὸ τοῦ μᾶλλον τόπων παραδοθείς , οὗ ἦν παράδειγμα ‘εἰ ἡ μᾶλλον ἡδονὴ μᾶλλον ἀγαθόν , καὶ ἁπλῶς ἡ ἡδονὴ ἀγαθόν᾿ . πάλιν δὲ καὶ ἐπὶ τούτων τῶν μὲν καθόλου οὐ μνημονεύει ὡς εἰρηκὼς ἤδη περὶ αὐτῶν , δείκνυσι δὲ τὴν τῶν ἐπὶ μέρους [ ἐν ] αὐτοῖς ὁμοιότητα . ποιεῖται δὲ δεῖξιν πρῶτον ἐπὶ τοῦ τόπου τοῦ ἀπὸ τοῦ μᾶλλον ὄντος ἀνασκευαστικοῦ . τοῦ μὲν οὗν καθόλου προβλήματος εἴη ἂν παράδειγμα καθόλου · εἰ μᾶλλον εἴη . τοῦ δὲ ἐπὶ μέρους αὐτὸς οὕτως μνημονεύει · εἰ γὰρ μᾶλλον μὲν τῶν ἐξ ἄλλου γένους τι τοιοῦτον , ἐκείνων δὲ μηδέν ἐστιν , οὐδ’ ἄν τὸ εἰρημένον εἴη τοιοῦτον . τί δέ ἐστι τὸ ἐξ ἄλλου γένους , αὐτὸς διὰ τοῦ παραδείγματος ἐδήλωσεν εἰπὼν οἷον εἰ μᾶλλον μὲν ἐπιστήμη τις ἀγαθὸν ἢ ἡδονή , μηδεμία δὲ ἐπιστήμη ἀγαθόν , οὐδ᾿ ἂν ἡδονὴ εἴη · ἄλλο γὰρ γένος ἡ ἐπιστήμη καὶ ἄλλο ἡ ἡδονή . εἰ μὲν οὗν ἦν ἁπλῶς εἰλημμένον ‘εἰ μᾶλλον ἐπιστήμη ἀγαθὸν ἢ ἡδονή᾿ , καθόλου ἦν λεγόμενον ἐπὶ διαφερόντων γενῶν , ὥσπερ καὶ εἰ ἐλέγετο εἰ μᾶλλον μὲν τόδε γένος τοῦδε τοιοῦτον' , οἷον ἐπιστήμη ἡδονῆς · νὺν δὲ προσκείμενον τῷ μὲν τὸ τὶ τῷ δὲ τὸ · τὶς ἐπὶ μέρους αὐτὰ ποιεῖ . ἐπὶ μέρους δὲ ὄντος τοῦ προβλήματος ἀνασκευάζων αὐτὸ καθόλου λέγει οὐδεμία δὲ ἐπιστήμη ἀγαθόν , ὅτι μὴ ἔστιν ἄλλως ἀνασκευάζειν τὰ ἐπὶ μέρους καταφατικά , εἰ ἁπλῶς ἀνασκευάζοιτο ἀορίστως τιθέμενα , ἢ διὰ τοῦ καθόλου ἀποφατικοῦ , ὡς καὶ αὐτὸς προελθὼν ἐρεῖ . ἔστι δὲ οὐ μόνον ἐπὶ διαφερόντων γενῶν ὁ τόπος προϊὼν ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῶν ὑπὸ τὸ αὐτό . ἄν γὰρ τῶν ἐν ταὐτῷ γένει τὸ μάλιστα τοιοῦτον εἶναι δοκοῦν λαμβάνων τις δεικνύῃ μὴ τοιοῦτον ὄν , ἀνασκευάσει τὸ καὶ ἄλλο τι τῶν ὑπ’ αὐτὸ τοιοῦτον εἷναι . οἷον εἰ · τὸ ἐν τῷ γένει μάλιστα τοιοῦτον εἶναι δοκοῦν μή ἐστι τοιοῦτον , οὐδ’ ἄν ἄλλο τι τῶν ἐν τῷ γένει τοιοῦτον εἴη . εἰ γὰρ ἡ μάλι.στα ἂν δόξασα ἡδονὴ τὸ ἄριστον εἶναι ( αὕτη δέ ἐστιν ἡ τ·ῆς ψυχῆς ) μή ἐστι τό οὐδ’ ἄν ἄλλη τις ἡδονὴ τὸ ἄριστον εἴη . πάλιν εἰ ὃ μάλιστα τοῦ ἐνδεχομένου ἐπιστητὸν φαίνεται , μή ἐστιν ἐπιστητόν , οὐδ’ ἂν ἄλλο τι ἐνδεχόμενον ἐπιστητὸν εἴη · μάλιστα δὲ τοῦ ἐνδεχομένου ἐπιστητὸν ἄν δόξαι εἶναι τὸ ὡς ἐπὶ τὸ πολύ · εἰ οὖν τοῦτο οὐκ ἔστιν ἐπιστητόν , οὐδ’ ἄλλο τι ἄρα ἐνδεχόμενον . οὕτως οὐδὲ αἴσθησις τις ἐπιστήμη , ἐπεὶ οὐδ’ ἡ μάλιστα , οἷον ἡ ὄψις . ἀλλ’ οὐδὲ ἀπαθής τις ἄνθρωπος , ἐπεὶ οὐδ’ ὁ μάλιστα ἄν δόξας . οὗτος δέ ἐστιν ὁ σπουδαῖος . καὶ αὐτὸς δέ , ὅτι ἔστι καὶ ἐπὶ τοῦδε τοῦ ὡς δὲ τῷ ἀπὸ τοῦ μᾶλλον τόπῳ , φησίν , ἔνεστι χρῆσθαι καὶ ἐπὶ τῶν καθ’ ἕκαστα προβλημάτων ἀνασκευάζοντα , οὕτως καὶ τοῖς ἀπὸ τοῦ ὁμοίως τε καὶ ἧττον ἔσται καὶ τὰ ἐπὶ μέρους ἀναιρεῖν τε καὶ κατασκευάζειν . διοίσει δέ , ὅτι ὁ μὲν ἀπὸ τοῦ ὁμοίως τόπος , ὡς προείρηται , καὶ ἀνασκευαστικός ἐστι καὶ κατασκευστικός , ὁ δὲ ἀπὸ τοῦ ἧττον κετασκευαστικὸς μόνον , ὥσπερ καὶ ὁ ἀπὸ τοῦ μᾶλλον μόνον ἀνασκευαστικός . καὶ παρατίθεται δὲ παραδείγματα , δι’ ὧν σαφῶς δείκνυσι τὸν μὲν ἀπὸ τοῦ ὁμοίως καὶ κατασκευαστικὸν ὄντα καὶ ἀνασκευαστικὸν ὥσπερ ἐπὶ τῶν καθόλου προβλημάτων οὕτως καὶ ἐπὶ τῶν ἐπὶ μέρους , τὸν δὲ ἀπὸ τοὺ ἧττον κατασκευαστικὸν μόνον · ὅτι γὰρ μὴ οἷόν τε τῷ ἀπὸ τοῦ ἧττον πρὸς ἀνασκευὴν χρήσασθαι , ἔδειξε . κειμένου γὰρ τοῦ εἰ ἧττον δύναμίς τις ἀγαθὸν | ἢ ἐπιστήμη , ἂν μὲν προσληφθῇ τὸ ἔστι δέ τις δύναμις ἀγαθόν , δείκνυται καὶ κατασκευάζεται ὅτι καὶ ἐπιστήμη · ἄν δὲ προσληφθῇ τὸ μηδεμίαν δύναμιν ἀγαθὸν εἶναι , οὐ δείκνυται τὸ μηδὲ ἐπιστήμην · οὐ γὰρ ἀνάγκη , εἰ τὸ ἧττόν τι ὂν μή ἐστι , μηδὲ τὸ μᾶλλον ὂν εἶναι , ὥσπερ ἀνάγκη εἰ τὸ ἧττόν τι ὄν ἐστι , καὶ τὸ μᾶλλον [ τι ] ὂν εἶναι . τὸ δὲ παράδειγμα καὶ ἐπὶ τούτων , ᾧ κέχρηται , ἔχει ἓν περὶ δύο λεγόμενον · τὸ γὰρ ἀγαθὸν περὶ δυνάμεως καὶ ἐπιστήμης . Οὐ μόνον δὲ ἐξ ἄλλου γένους ἔστιν ἀνασκευάζειν . ῾Οτι τῶ ἀπὸ τοῦ μᾶλλον τόπω ὄντι ἀνασκευαστικῶ οὐ μόνον ἔστιν ἐπὶ διαφερόντων γενῶν χρῆσθαι , ὡς φθάσας εἶπεν , ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τοῦ αύτοῦ , λέγει · ἐφθάσαμεν δὲ ἤδη τοῦτο δεδειχέναι διὰ πλειόνων παραδειγμάτων . διὰ δὲ τοῦ παραδείγματος κοινότερον περὶ τῶν ἀρετῶν ὥσπερ ἐπιστημῶν οὐσῶν εἶπε . εἴη δ’ ἄν μᾶλλον ἁρμόζον τὸ παράδειγμα , εἰ δει - κνύοι τις τὰς ἀρετὰς μὴ οὔσας επιστημας διὰ του τὴν μάλιστα δοκοῦσαν αὐτῶν ἐπιστήμην εἶναι ( αὕτη δέ ἐστιν ἡ φρόνησις ) δεικνύναι ὅτι μή ἐπιστήμη . τὸ δὲ ὑπ’ αὐτοῦ εἰρημένον εἴη ἄν ἴσον τῷ ῾εἰ εἴη τὸ πρόβλημα εἴ τις ἐπιστήμη ἀγαθόν᾿ , ὃ ἴσον ἂν εἴη τῷ ῾εἴ τις ἀρετὴ ἀγαθόν , ἄν δειχθῇ ὅτι ἡ μάλιστα ἐπιστήμη , τοῦτ’ ἔστιν ἡ μάλιστα ἀρετή , μή ἐστιν ἀγαθόν , οὐδ’ ἄν ἄλλη τις ἀρετὴ ἀγαθὸν εἴη᾿ . Ἔτι ἐξ ὑποθέσεως , ὁμοίως ἀξιώσαντα , εἰ ἑνί , καὶ πᾶσιν . Ἐκθέμενος τίνες εἰσὶ χρήσιμοι τόποι πρὸς τὰ καθ᾿ ἕκαστα προβλήματα , καὶ πρῶτον μὲν δείξας ὅτι καὶ δι’ ὧν τὰ καθόλου δείκνυται , διὰ τούτων καὶ τὰ ἐν μέρει τῷ ὑπὸ τὰ καθόλου εἶναι , δεύτερον ἐκθέμενος τοὺς τόπους , οἳ ὅμοιον τὸ ἔνδοξον ἔχουσιν ἐπί τε τῶν καθόλου καὶ τῶν ἐπὶ μέρους λεγόμενοι , καὶ δείξας ὅτι ὁμοίως ἀπ’ αὐτῶν πρὸς ἀμźότερα ἔστιν ἐπιχειρεῖν , νῦν περὶ τῶν ἐξ ὑποθέσεως λέγει , οὓς καὶ αὐτοὺς δείκνυσιν ἁρμόζοντας ὥσπεο τοῖς καθόλου οὕτως δὲ καὶ τοῖς καθ’ ἕκαστα · χρηστέον γάρ φησι τῷ ἐξ ὑποθέσεως τόπῳ καὶ ἐπὶ τῶν ἐπὶ μέρους προβλημάτων . τίς δέ ἐστιν ὁ ἐξ ὑποθέσεως τόπος , ἐδήλωσεν προσθεὶς ὁμοίως ἀξιώσαντας , εἰ ἑνί , καὶ πᾶσιν ὑπάρχειν ἢ μὴ ὑπάρχειν . καὶ γὰρ κατασκευαστικὸς καὶ ἀνασκευαστικὸς οὗτος ὁ ἐξ ὑποθέσεως τόπος . ἂν μὲν γὰρ ἦ ζητούμενον εἰ πᾶσα ψυχὴ ἀθάνατος , καθόλου τε τὸ πρόβλημα καὶ χρησόμεθα τῷ ἐξ ὑποθέσεως τόπῳ ἀξιώσαντες , εἰ μία δειχθείη , καὶ πάσας οὓτως ἔχειν · δείξαντες γὰρ ὅτι ἡ τοῦ ἀνθρώπου καὶ πάσας ἂν εἴημεν διὰ τὴν ὑπόθεσιν δεδειχότες . εἰ δὲ ἀνασκευάζοιμεν , λαβόντες ὅτι , εἰ μία μή ἐστιν ἀθάνατος , οὐδὲ ἄλλη , δείξαντες ἢ τὴν τοῦ ἀνθρώπου ἢ ἄλλην τινὰ μὴ οὖσαν ἀθάνατον καθόλου ἄν εἴημεν δεδειχότες ὅτι οὐδεμία . εἰ δὲ εἴη ζητούμενον εἴ τις ψυχὴ ἀθάνατος , οἷον ἡ τοῦ ἀνθρώπου , ἐπὶ μέρους μὲν ἔσται τὸ πρόβλημα · ὁμοίως δὲ χρησάμενοι τῷ ἐξ ὑποθέσεως τόπῶ καὶ λαβόντες τὸ ‘εἰ τὶς ἀθάνατος , καὶ πᾶσα ψυχή ἐστιν ἀθάνατος᾿ , δείξαντές τινα ἀθάνατον καὶ διὰ τούτου τὸ καὶ πᾶσαν ἀθάνατον εἶναι λαβόντες εἴημεν ἂν καὶ τὸ τὴν τοῦ ἀνθρώπου ἀθάνατον εἶναι δεδειχότες , ὃ ἦν ἐν τῷ προβλήματι . τὸ ἀντικείμενον πάλιν , ὅτι οὐκ ἔστιν ἀθάνταος * * * * δείξαντες καὶ ὅτι μηδεμία ενχοιμa-αν ἄν · ἐξ οὗ συνάγοιμεν ἂν ὅτι οὐὸὲ ἡ τοῦ ἀνθρώπου , περὶ ἧς ἡ ζήτησις ἦν . ὅτι δὲ τὸν οὕτως δεικνύντα ἀνάγκη τὸ καθόλου δεικνύναι , εἰ καὶ τὸ πρόβλημα ἐπὶ μέρους εἴη , γνώριμον · οὐ γὰρ οἷόν τε ἄλλως τῇ ἐξ ὑποθέσεως χρήσασθαι δείξει · ἀξιῶσαι γὰρ δεῖ ὅτι ὁμοίως , εἰ . ἑνί , καὶ πᾶσιν . Εἰ μὲν οὖν ὑπάρχειν τινὶ κεῖται . Τὸ λεγόμενόν ἐστιν ὅτι , εἰ εἴη καταφατικὸν ἐπὶ μέρους κείμενον , ὃ βουλόμεθα ἀνασκευάσαι , δεῖ πειρᾶσθαι τῷ ἐξ ὑποθέσεως χρωμένους τόπῳ τὸ τινὶ μὴ ὑπάρχειν δεικνύναι . αἰτησαμένους τὸ εἰ δειχθείη ὅτι τινὶ μὴ ὑπάρχει , ἔσεσθαι δεδειγμένον καὶ τὸ μηδενί · δι’ οὗ ἀναιρεθήσεται καὶ τὸ τινὶ ὑπάρχειν , ὃ ἀνελεῖν βουλόμεθα . εἰ δέ τινι μὴ ὑπάρχειν εἴη κείμενον , ἀνάπαλιν τὸ ἐπὶ μέρους καταφατικὸν δεικνύναι καὶ διὰ τούτου λαμβάνειν ἐκ τῆς ὑποθέσεως τὸ καὶ παντί . δῆλον δέ ἐστιν ὅτι ὁ ὑποτιθέμενος καθόλου ποιεῖ τὸ πρόβλημα , ὃ ἴσον ἐστὶ τῷ ἴδιά τὴν ὑπόθεσιν τὸ καθόλου δείκνυσι διὰ τοῦ ἐπὶ μέρους᾿ , καίτοι προκειμένου τὸ ἐπὶ μέρους ἀνελεῖν , ἐπεὶ ἦν τὸ πρόβλημα ἐπὶ μέρους . Ἀδιορίστου μὲν οὖν ὄντος τοῦ προβλήματος . Καὶ ταῦτα ἔτι περὶ τῶν ἐπὶ μέρους προβλημάτων · τὰ μὲν γὰρ ἁπλῶς καὶ ἀδιορίστως λέγεται , τὰ δὲ μετὰ διορισμοῦ τινὸς ἢ καὶ πλειόνων . δείκνυσιν οὖν πῶς μὲν τὰ ἀδιόριστα ἐπὶ μέρους ἀνασκευάζειν τε καὶ κατασκευάζειν οἷόν τε , πῶς δὲ τὰ διωρισμένα , καὶ τούτων πῶς μὲν τὰ ἧττον , πῶς δὲ τὰ μᾶλλον , καὶ ὅτι τὰ ἀδιόριστα κατασκευασθῆναι ῥᾷον ἢ ἀνασκευασθῆναι . εἰκότως δὲ ἐν τοῖς περὶ τοῦ συμβεβηκότος λεγομένοις καὶ περὶ τῶν ἐπὶ μέρους προβλημάτων ἐπέξεισιν · ὡς γὰρ ἤδη πλεονάκις ἐρρήθη , ἐν μόνῳ τῷ συμβεβηκότι μάλιστα τὰ ἐπὶ μέρους ἐστὶ προβλήματα . ἔστι δὲ ἐπὶ μέρους μὲν ἀδιόριστα προβλήματα τὸ ‘τὶς ἡδονὴ ἀγαθόν᾿ , μὲν καταφατικόν , ἀποφατικὸν δὲ πάλιν τὸ ῾τὶς ἡδονὴ οὐκ ἔστιν ἀγαθόν᾿ . ἐπὶ μέρους μὲν γὰρ καὶ τὸ ‘ἡ τοῦ ἀκολάστου ἡδονὴ ἀγαθόν᾿ , ἀλλὰ τὸ οὕτως ἐπὶ μέρους διωρισμένον καὶ οὐχ ἁπλῶς λεγόμενον · ὡς δὲ ἴσον δυνάμενον ‘ἡδονὴ ἡδονὴ ἀγαθόν᾿ , ὃ κυρίως ἀδιόριστον λέγεται , καὶ ‘τὶς καὶ πάλιν ἡδονὴ οὐκ ἔστιν ἀγαθόν᾿ καὶ <τὶς> ἡδονὴ οὐκ ἀγαθόν᾿ , αὐτοῖς χρῆται . διὰ τοῦτο γὰρ καὶ <αἱ> οὕτως ἐπὶ μέρους ἀδιόριστοι , ταύταις τῶν ἐπὶ μέρους αἰ ἀδιόριστοι ἴσον δύνανται . προειπὼν γὰρ οἷον εἴ τις ἔφησεν ἡδονὴν ἀγαθὸν εἶναι ἢ μὴ ἀγαθόν , τῷ μὲν ἡδονὴν ἀγαθὸν εἶναι ὡς ταὐτὸν λαμβάνει τὸ τινὰ ἡδονὴν ἀγαθὸν εἶναι , τῷ δὲ μὴ εἶναι ἀγαθὸν ἡδονὴν τὸ τινὰ ἡδονὴν μὴ εἶναι ἀγαθόν · λέγει γὰρ ὁμοίως δὲ καὶ εἴ τινα ἔφησεν ἡδονὴν μὴ εἶναι ἀγαθόν . αὗται μὲν οὖν ἐπὶ μέρους ἀδιόριστοι , [ καὶ ] διότι οὐ διώρισται πότερον διὰ τὸ ἢ καθ’ αὑτὰ·ς τιθέασι τὸ ἐν μέρει . διωρισμένας . δὲ ἐπὶ μέρους λέγει τήν τε λέγουσαν ῾τὶς μὲν ἡδονὴ ἀγαθόν , τὶς δ’ οὔ’ καὶ τὴν μίαν μόνην ἀγαθὸν καὶ τὴν θεωρητικὴν ἡδονὴν μόνην ἀγαθόν . Οὐσῶν δὴ διαφορῶν τούτων ἐν ταῖς ἐπὶ μέρους , πρῶτον μὲν περὶ τῆς ἀδιορίστου ἐπὶ μέρους τὸν λόγον ποιεῖται , καί φησι τὴν τοιαύτην ἐπὶ μέρους ἀνασκευάζεσθαι μὲν μοναχῶς , κατασκευάζεσθαι δὲ διχῶς . τὴν γὰρ λέγουσαν ‘τὶς ἡδονὴ ἀγαθόν᾿ ἀνασκευάσαι μόνως ἔστι δείξαντας καθόλου ὅτι μηδεμία ἡδονὴ ἀγαθόν · ὁ γὰρ δείξας τινὰ ἡδονὴν μὴ οὖσαν ἀγαθὸν οὐκ ἀνεσκεύακε τὸ τινὰ ἀγαθὸν εἶναι διὰ τὸ δύνασθαι καὶ ταύτην ἀληθῆ εἶναι δειχθείσης ἐκείνης . ὁμοίως καὶ τὴν λέγουσαν τινὰ ἡδονὴν μὴ εἶναι ἀγαθὸν μόνως ἔστιν ἀνασκευάσαι δείξαντας ὅτι πᾶσα ἡδονὴ ἀγαθόν · οὐδέπω γὰρ ὁ δείξας τινὰ ἡδονὴν ἀγαθὸν ἀνῄρηκε τὸ μὴ εἶναί τινα ἀγαθόν . αὐτὸς δὲ εἰπὼν περὶ τῆς ἐπὶ μέρους ἀποφατικῆς ὅτι διὰ τῆς καθόλου καταφατικῆς μόνης ἀναιρεῖται , προσέθηκεν ἐὰν γὰρ δείξωμεν ὅτι ἐστί τις ἡδονὴ οὐκ ἀγαθόν , οὔπω ἀναιρεῖται τὸ προκείμενον , οὐκ ἐπὶ τῆς ἐπὶ μέρους ἀποφατικῆς τοῦτο λέγων , ἀλλὰ περὶ τῆς ἐπὶ μέρους καταφατικῆς , περὶ ἧς φθάσας προειρήκει . οὐκέτι δὲ τὸ ὅμοιον παρατίθεται ἐπὶ τῆς ἐπὶ μέρους ἀποφατικῆς , δεικνὺς ὅτι ὑπὸ τῆς ἐπὶ μέρους καταφατικῆς οὐκ ἀναιρεῖται , ὡς γνωρίμου γεγονότος καὶ τούτου διὰ τοῦ εἰρημένου ἐπὶ τῆς ἐπὶ μέρους καταφατικῆς . κατασκευάζειν δὲ διχῶς φησιν εἶναι ἑκάτερον τῶν οὕτως ἐπὶ μέρους . καὶ γὰρ καθόλου δείξανιες πᾶσαν ἡδονὴν ἀγαθὸν καὶ ἐπὶ μέρους τινὰ ἡδονὴν ἀγαθὸν κατεσκευακότες ἄν εἴημεν τὸ ἐπὶ μέρους καταφατικόν . ὁμοίως δὲ καὶ τὸ ἐπὶ μέρους ἀποφατικὸν κατασκευάζοιτο ἄν , εἰ δειχθείη μηδεμία ἡδονὴ ἀγαθόν ( εἰ γὰρ μηδεμία , τίς ) , καὶ εἰ τὶς μὴ εἴη ἀγαθόν · ἀμφοτέρως γὰρ γίνεται δεδειγμένον ὅτι τις ἡδονὴ οὐκ ἔστιν ἀγαθόν . Διωρισμένης δὲ τῆς θέσεως . Εἰ δὲ διωρισμένον εἴη τὸ πρόβλημα , ὃ θέσιν εἶπε , καὶ εἰ εἴη διορισμὸς τοιοῦτος ἐν τῷ προβλήματι , ἐι τὶς μὲν ἡδονὴ ἀγαθόν , τὶς δὲ οὔ ( δοκεὶ δέ μοι τὸ ‘τὶς δὲ οὔ’ προστεθεικέναι οὐχ ὡς πάντως ὀφεῖλον ἐν τῇ προτάσει κεῖσθαι , ἀλλ’ ὡς δηλωτικὸν ὂν τοῦ τὴν ἐπὶ μέρους ἀληθῆ εἶναι καθ’ αὑτὴν μόνον ἀλλὰ μὴ διὰ τὴν καθέλου , ὑφ’ ἥν ἐστι , μηδὲ ἀδιορίστως · καὶ γὰρ εἰ εἶεν δύο προτάσεις κείμεναι , οὐκέτι ἡ μία πρότασις διχῶς ἀναιρεθήσεται , ἀλλὰ δύο οὖσαι ὑπὸ δύο , ἡ μὲν καταφατικὴ ὑπὸ τὴς καθόλου ἀποφατικῆς , ἡ δὲ ἀποφατικῆ ὑπὸ τῆς καθόλου καταφατικῆς ) , διχῶς δή , φησίν , ἐνδέχεται τὴν οὕτω διωρισμένην ἐπὶ μέρους ἀναιρεῖσθαι . καὶ γὰρ πάσης ἀγαθῆς δειχθείσης ἀναιρεῖται τὸ τινὰ μὲν εἶναι τινὰ δὲ μή , καὶ εἰ μηδεμία ἐγα|θὸν οὖσα δειχθείη · οὐ γὰρ οἷόν τε μηδεμιᾶς οὔσης ἡδονῆς ἀγαθῆς τινὰ μὲν εἶναι ἀγαθὸν τινὰ μή . εἰ δὲ οὕτως ἔχοι ὁ τῆς ἐπὶ μέρους διορισμός , εἰ μία μόνη ἡδονὴ ἀγαθόν , τριχῶς ἡ ἀναίρεσις αὐτῆς ἔσται . καὶ γὰρ ἂν πᾶσα ἡδονὴ ἠγαθὸν οὖσα δειχθῇ , ἀναιρεῖται τὸ ‘μία μόνη’ , κἂν μηδεμία · εἰ γὰρ μηδεμία ἀγαθόν , οὐκ ἀληθὲς οὐδὲ τὸ ‘μία μόνη’ · ἀλλὰ κἂν δειχθῶσιν πλείους οὖσαι ἀγαθαί , καὶ οὕτως ἀναιρεῖται τὸ μίαν μόνην ἀγαθὸν εἶναι . εἰ δὲ ἔτι ἐπὶ πλεῖον ὁ διορισμὸς τοῦ ἐπὶ μέρους προβλήματος γένοιτο καὶ ἔχοι οὕτως , εἰ ἡ φρόνησις μόνη τῶν ἀρετῶν ἐπιστήμη , τετραχῶς ἡ ἀναίρεσις αὐτῆς ἔστι . καὶ γὰρ ἂν ὅτι πᾶσα ἀρετὴ ἐπιστήμη ἐστὶ δειχθῇ , κἂν ὄτι οὐδεμία ἀρετὴ ἐπιστήμα , κἂν ὅτι πρείους , οἷον ἡ δικαιοσύνη ( οὐδέτι γὰρ μόνη ) , κἂν ὅτι ἡ φρόνησις οὐκ ἔστιν ἐπιστήμη , δῆλον ὅτι ἄλλης τινὸς οὔσης · κἂν γὰρ ἄλλαι τινὲς ὦσιν , αὔτη δὲ μή , ἀναιρεῖται τὸ κείμενον . ἀλλὰ καὶ εἰ κείμενον εἴη τρεῖς μόνας τάσδε τινὰς ἀρετὰς ἐπιστήμας εἶναι , πενταχὼς ἂν ἀναιρῖτο κατὰ τὸν ὑφηγούμενον τρόπον · καὶ γὰρ διὰ τοῦ ‘πᾶσα’ καὶ διὰ τοῦ ‘οὐδεμία’ καὶ διὰ τοῦ ‘πλείους’ καὶ διὰ τοῦ ‘ἐλάττους’ καὶ διὰ τοῦ ‘οὐ καὶ αὗται αἱ τρεῖς αἳ ἦσαν ὠνομασμέναι ἐν τῷ προβλήματι’ . περὶ τούτων καῖ Θεόφραστο ἐπὶ τέλει τοῦ Περὶ καταφάσεως δοκεῖ πεποιῆσθαι λόγον . Χρήσιμον δὲ καὶ τὸ ἐπιβλέπειν ἐπὶ τὰ καθ’ ἕκαστα , ἐν οἷς ὑπάρχειν τιὴ μὴ εἴρηται , καθάπερ ἐν τοῖς καθόλου προβλήμασιν . ῾Ως ἐν τῷ δευτέρῳ ἠξίου περὶ τῶν καθόλου προβλημάτων τεθέντος τοῦ προβλήματος ἐπιβλέπειν ἐπὶ τὰ καθ’ ἕκαστα ἡ τὰ ὑπὸ τὸ καθόλου , καὶ εἰ μὲν μηδενὶ εὑρίσκοιτο ὑπάρχον τὸ τιθέμενον καθόλου ὑπάρχειν πολλὰ τῶν ὑπ’ αὐτὸ προενέγκασιν , καθόλου λαμβάνειν ὅτι μηδενὶ ὑπάρχει , ἢ ἐὰν πολλοῖς φαίνηται ὑπάρχον , τιθέναι ὅτι πᾶσιν ἢ φέρειν ἔνστασιν ἐπὶ τίνος οὐχ οὕτως , οὕτως φησὶ δεῖν ποιεῖν καὶ ἐπὶ τῶν ἐν μέρει προβλημάτων · τοῦτο γὰρ εἶπε διὰ τοῦ ἐν οἷς ὑπάρχειν τι ἢ μὴ εἴρηται . ἐὰν γὰρ ᾖ κείμενον ὅτι τις ἡδονὴ ἀγαθόν , χρὴ ἐπιβλέπειν ἐπὶ τὰς ἐν μέρει ἡδονάς , ὥσπερ καὶ εἰ ἦν κείμενον καθόλου ὅτι πᾶσα ἡδονὴ ἀγαθόν · κἀν μὲν εὑρίσκηται ἐν τῇ τοιαύτῃ ἐπιβλέψει τις ἡδονὴ οὖσα ἀγαθόν , δεδειγμένον ἂν εἴη τὸ προκείμενον · ἐὰν δὲ ἐπὶ πολλῶν μὴ οὕτως ἔχον εὑρίσκηται , τὸ καθόλου ἀξιώσομεν , τὸ μηδεμίαν εἶναι ἀγαθόν . οὕτως δὲ ἐσόμεθα καὶ τὸ προκείμενον ἐπὶ μέρους ὂν ἀνεσκευακότες , ὥστε καὶ τοῦτο κοινὸν τοῖς ἐπὶ μέρους προβλήμασιν . Ἔτι δὲ ἐν τοῖς γένεσιν ἐπιβλεπτέον διαιροῦντα κατ’ εἴδη μέχρι τῶν ἀτόμων , καθάπερ εἴρηται πρότερον . Ἦν καὶ τοῦτο ἐπὶ τῶν καθόλου προβλημάτων εἰρημένον ἐν τῷ δευτέρῳ , ὅτι , ἐν οἷς προβλήμασιν γενικόν · τι εἴληπται , χρὴ τὴν διαίρεσιν αὐτοῦ εἰς τὰ εἴδη ποιεῖσθαι καὶ πάλιν εἰς τὰ ὑπὸ τὰ εἴδη καὶ μέχρι τῶν ἀτόμων ἐπισκοπεῖν , εἰ ἑκάστῳ αὐτῶν ὑπάρχει τὸ τῷ γένει ἐν τῷ προβλήματι τεθὲν ὑπάρχειν . εἰ γὰρ εἴη πρόβλημα πότερόν ἐστι τῶν ἀντικειμένων ἡ αὐτὴ ἐπιστήμη ἢ οὔ , ἐπεὶ τὰ ἀντικείμενα πλεοναχῶς , ἠξίου ἕκαστον αὐτῶν ἰδία λαμβάνειν , εἶτα τὰ ὑπὸ ἕκαστον αὐτῶν ἰδία καὶ ἐπισκοπεῖν εἰ ἐφ’ ἑκάστου αὐτῶν ἡ αὐτὴ ἐπιστήμη · χρήσιμον γὰρ τοῦτο καὶ πρὸς ἀνασκευὴν καὶ πρὸς κατασκευήν . ὡς δὴ ἐπὶ τῶν καθόλου , οὕτως φησὶ δεῖν ποιεῖν καὶ ἐπὶ τῶν καθ’ ἕκαστα προβλημάτων , ὅταν τι γενικὸν ἐν αὐτοῖς ᾖ . οἷον εἰ εἴη τὸ πρόβλημα εἴ τινων ἀντικειμένων ἡ αὐτὴ ἐπιστήμη , διαιρετέον ὁμοίως τὰ ἀντικείμενα καὶ ἐφ’ ἕκαστον ἐπιβλεπτέον , αὐτό τε καὶ τὰ ὑπ’ αὐτό · κἂν μὲν ἐπὶ πολλῶν φαίνηται οὕτως ἔχον , κατασκευάζειν τὸ πρόβλημα ὡς καθόλου πᾶσιν ὑπάρχοντος τοῦ τινὶ αὐτῶν ὑπάρχειν κειμένου · ἄν δὲ ἐπὶ πολλῶν μὴ οὕτως ἔχον εὑρίσκηται , ἀπὸ τούτων ὀρμωμένους ἀξιωτέον πάλιν ὅτι οὐδενί . καὶ οὕτως ἀνασκευαστέον τὸ ἐπὶ μέρους καταφατικὸν πρόβλημα . ὁμοίως , κἄν λέγῃ τις τινὰ ἀρετὴν ἐπιστήμην εἶναι , διαιρετέον τὰς ἀρειάς , πρῶτον μὲν εἰς τὰς λογικὰς καὶ τὰς ἠθικάς , εἶτα πάλιν τὰς λογικὰς ἰδίᾳ καὶ τὰς ἠθικὰς καθ’ αὑτάς , δεικνύντας ἐπὶ τῶν ἀεὶ προχειριζομένων ὅτι μὴ ἐπιστῆμαι , τὸ καθόλου λαμβάνειν , ὅτι μηδεμία , καὶ οὕτως ἀνασκευάζειν τινὰ εἶναι ἐπιστήμην . ἔστι δὲ οὐ πολὺ διαφέρων οὗτος τοῦ πρὸ αὐτοῦ , πλὴν ὅτι οὗτος μὲν τοῦ γένους τὴν | διαίρεσιν εἰς εἴδη πρῶτον ἠξίου ποιεῖσθαι , εἶθ’ οὕτως ἐπὶ τὰ ὑπὸ τὰ εἴδη τῇ τάξει προϊόντας ἐπὶ τὰ καθ’ ἕκαστα ἔρχεσθαι , ὁ δὲ πρὸ τούτου , εἰ καὶ μὴ γένος ἦν τὸ λαμβανόμενον , κοινὸν δέ τι , ἠξίου ἐπιβλέπειν εὐθὺς ἐπὶ τὰ ὑπ’ αὐτὸ ἄτομα . Ἔτι ἐφ’ ὧν ἔστιν ἢ εἴδει ἢ ἀριθμῷ διορίσαι τὸ συμ - βεβηκός . Εἰπὼν δὲ δεῖν διαιρεῖν τὸν ὑποκείμενον ὅρον ἐν τοῖς προβλήμασι τοῖς ἀπὸ τοῦ συμβεβηκότος ὁμοίως ἔν τε τοῖς καθόλου καὶ τοῖς ἐν μέρει , καὶ ἐὰν ᾖ γενικόν , εἰς τὰ εἴδη ἕως τῶν ἀτόμων , νῦν λέγει περὶ τοῦ κατηγορουμένου καὶ συμβεβηκέναι λεγομένου <ὃ> καὶ αὐτὸ εἶπεν τῶν καθόλου . καὶ γὰρ ἐπὶ τῶν ἐπὶ μέρους , ἐφ’ ὧν οἷόν τέ ἐστι , δεῖν φησι καὶ τοῦτον διαιρεῖν καὶ ὁρίζειν ἢ κατ’ εἶδος ἢ κατ’ ἀριθμὸν καὶ ὁρᾶν εἴ τι τῶν ἐκ τῆς διαιρέσεως ὑπάρχει τῷ ὑποκειμένῳ · ἂν μὲν γὰρ ὑπάρχον εὑρίσκηταί τι αὐτῶν τῷ ὑποκειμένῳ , κατεσκευασμένον ἔσται τὸ πρόβλημα ἐπὶ μέρους ὄν , εἰ δὲ μηδὲν εὑρίσκοιτο , ἀνεσκευασμένον . οἷον εἰ ζητοῖτο πότερον ὁ χρόνος κινεῖται ἢ οὔ , ἐπεὶ ἡ κίνησις πολλαχῶς λέγεται , διαιρετέον καὶ ληπτέον τὰ εἴδη τῆς κινήσεως . ἐπεὶ τοίνυν πᾶσα κίνησις ἢ κατὰ τόπον ἐστὶν ἢ κατὰ ποσὸν ἡ κατὰ ποιότητα , ἑκάστην τῶν κινήσεων ληπτέον καὶ ζητητέον εἰ κατά τινα αὐτῶν οἷόν τε κινεῖσθαι τὸν χρόνον . καὶ εἰ φαίνοιτο μήτε · κατὰ τόπον κινούμενος ( οὐ γὰρ ἀλλάσσει τόπον · γὰρ τὸ μὴ ὑπομένον οἷόν τε ἀλλάσσειν τόπον ; ) , ἀλλὰ μηδὲ κατὰ μέγεθος ( ὑπομένοντος γὰρ καὶ ἡ κατὰ ποσὸν κίνησις ) , μήτε κατὰ ποιότητα κατ’ ἄλλο τι κινήσεως εἶδος , ἀνασκευάζοιτο ἄν τὸ τὸν χρόνον κινεῖσθαι . εἰ δὲ ζητοῖτο εἰ κίνησις ὁ χρόνος , γενικὸν ἂν τὸ πρόβλημα γίνοιτο . δεικνύοιτο δ’ ἄν ὅτι μή ἐστιν κίνησις , ὅτι μήτε τοπική ἐστι μήτε ἀλλοιωτικὴ μήτε κατὰ ποσόν · εἰ γάρ τις τούτων ἦν , πᾶν ἄν τὸ ἐν χρόνῳ ὂν ἐν κινήσει τούτων τινὶ ἦν τῇ αὐτῇ τε καὶ συνεχεῖ . ὁμοίως ὁ λόγος καὶ ἐπὶ ψυχῆς , εἰ ζητοῖτο πότερον κινεῖται ἢ οὔ . ἀλλὰ καὶ εἰ ζητοῖτο πότερον ἡ ψυχή τις ἀριθμός ἐστιν ἡ οὔ , ἐπεὶ πᾶς ἀριθμὸς ἢ περιττὸς ἢ ἄρτιος , ἂν ἡ ψυχὴ μήτε περιττὸς ἀριθμὸς ᾖ μήτε ἄρτιος , οὐδ’ ἄν ἀριθμὸς εἴη . καὶ αὕτη μὲν κατὰ εἴδη γενικώτερα ἡ διαίρεσις · κατὰ δὲ ἄτομα <ἂν> εἴη , εἰ διαιροῦντες πάλιν ἑκάτερον τούτων εἰς τοὺς ὑπ’ αὐτοὺς ἀριθμοὺς δεικνύοιμεν . εἰ μὲν γὰρ ἄρτιος , ἢ δύο ἔσται ἢ τέσσαρα ἢ ἓξ ἢ ὀκτὼ ἢ δέκα , εἰ δὲ περιττός , ἡ τρία ἢ πέντε ἢ ἑπτὰ ἢ ἐννέα · ὧν ἀριθμῶν λέγειν τινὰ τὴν ψυχὴν εἶναι ἄτοπον · οὔτε ἄρα περιττὸς ἀριθμὸς οὔτε ἄρτιος ἡ ψυχή · εἰ δὲ μὴ τούτων τις , οὐδὲ ἀριθμὸς ὅλως . δοκεῖ μέντοι αὐτὸς διὰ τῶν παραδειγμάτων τῶν καθόλου προβλημάτων ἀλλ’ οὐ τῶν ἐπὶ μέρους ἔτι μνημονεύειν . |
Lemmas: ἐκτίθημι εἰμί ὁ δύο ὁ πρός ὁ συμβαίνω τόπος , διά οὖν δύναμαι ἢ κατασκευάζω τίς ὡς συμβαίνω ἄλλος ἄλλος ἁπλόος ἢ ἀνασκευάζω καί ὅτι μή συμβαίνω ὁ λέγω συμβαίνω δείκνυμι , ἐν ὁ τρίτος τόπος ἐκτίθημι διά ὅς δύναμαι περί ὁ συγκτιτικως πρόβλημα διαλαμβάνω ἐπιχειρέω καί δείκνυμι ἢ μάλα τίς ὑπάρχω ἄλλος ἄλλος ἢ κακός . ἄγω δέ εἄν καί οὗτος ὁ τόπος ἀπό ὁ συμβεβηκός , ὡς καί αὐτός γε φθάνω ἐν ὁ πρῶτος ὁ ἀπό ὁ συμβαίνω πρόβλημα συντάσσω πᾶς ὁ κατά σύγκρισις λέγω , προστίθημι μετά ὁ περί ὁ συμβεβηκός εἶπον “ προσκω | σῴζω δέ ὁ συμβεβηκός καί ὁ πρός ἀλλήλων σύγκρισις , ὁπωσοῦν ἀπό ὁ συμβεβηκός λέγω . ” καί ἄλλως δῆλος ὅτι ὁ σύγκρισις ἐν μόνος γίγνομαι ὁ συμβεβηκός · μόνος γάρ μᾶλλον καί κακός ὑπάρχω δύναμαι τις ὁ συμβεβηκός . οὔτε γάρ ὁ γένος οἷος τε ὁ μέν μᾶλλον ὁ δέ κακός ὑπάρχω ὁ ὅς προσεχῶς ὑπάρχω οὔτε ὁ ἴδιος οὔτε ὁ ὁρισμός · ὁ δέ συμβαίνω ὁ ἔξωθεν εἰμί ὁ ὁ πρᾶγμα ὅς συμβαίνω οὐσία οἷος τε καί μᾶλλον τις ἢ τις καί κακός ὑπάρχω ὁ αὐτός καί ἄλλος ἄλλος μᾶλλον καί ἄλλος ἄλλος κακός , ὅπου γε καί κατά τίς . ὕλη δέ ὁ συγκριτικός πρόβλημα εἰμί μέν καί κατά φιλοσοφία πᾶς ὑποβαίνω - βάλλω . καί γάρ κατά ὁ ἠθικός · ὁ γάρ περί αἱρετός ὁ ζήτησις ἔχω πᾶς ἠθικός · ὁ γάρ ὁ αἱρετός ἀναφορά ἐπί πρᾶξις τε καί ὁ ἠθικός φιλοσοφία . ὅσος δέ φυσικός τίνω ποιέω ὁ σύγκρισις , φυσικός οὗτος , ὡς ὅταν ζητέω πότερος μείζων , ὁ σελήνη ἢ ὁ γῆ καί πότερος ἀγαθός , αἴσθησις ἢ ἐπιστήμη , καί πότερος κίνησις ἁπλόος ὁ κυλλός ἢ ὁ ἐπί εὐθύς . εἰμί ἔτι καί ἐν ὁ λογικός συγκριτικός τις ζητέω , ὡς ὁ πότερος πειστικός , ἐπαγωγή ἢ συλλογισμός , καί ποῖος πρῶτος συλλογιδμός , ὁ κατηγορικός ἢ ὁ ὑποτίθημι , καί · ποῖος σχῆμα πρῶτος ἢ ἀγαθός . οὖον μήv ἀλλά καί κατά ὁ ἄλλος ἐπιστήμη τε καί τέχνη εὑρίσκω εἰμί τις σωριτικός ζητέω . μουσικός γάρ πρόβλημα πότερος ὀξύς ἁρμονία , ὁ Λύδιος ὁ ὁ Φρύγιος · ἀλλά καί ὁ ὁ μέτρον καλός εἰμί ὁ ἡρῷον ἐπί μουσικός ὕλη ἄν τις ζητέω . πάλιν δέ αὖος πότερος θεραπεία αἱρετός , ὁ διά τομή ἢ ὁ διά φαρμακεία , συγκριτικός εἰμί πρόβλημα ἰατρικός ὕλη ὑπόκειμαι ἔχω ὁ μέν ἐν ὕλη ὁ συγκριτικόν πρόβλημα σχεδόν καί κατά πᾶς ἐπιστήμη τε καί τέχνη . κατηγορία δέ , ἐν ὅς εἰμί ὁ κατά σύγκρισις ζητέω , ἐννέα δοκέω εἰμί · κτάομαι γάρ ὁ οὐσία μόνος οὖον δοκέω συνίστημι συγκριτικός πρόβλημα · κατά γάρ συμβαίνω ὁ σύγκρισις · οὐσία δέ οὐδείς συμβαίνω . πᾶς μέν οὖν σύγκρισις ὑπό ὁ πρός τίς . κατά ὁ δέ γίγνομαι , ποτέ ποτέ μέν ποιότης εἰμί , ὡς ὅταν ζητέω περί τίνω ποῖος λευκός ἢ θερμός ἢ κοῦφος ἢ μουσικός ἤ τίς ὁ τοιοῦτος · πᾶς γάρ ὁ τοιοῦτος κατά ποιότης . κατά δέ ποσότης , ὅταν ζητέω πότερος ὁ σελήνη μείζων ἢ ὁ γῆ κατά γάρ ὁ ποσός ὁ ζήτησις ὁ τοιοῦτος . κατά δέ ὁ πρός τίς , ὅταν ζητέω πότερος μᾶλλον ἐπιστήμη γεωμετρία ὁ μουσικός , καί ποῖος μᾶλλον αἴσθησις , ἁφή ἢ ἀκοή . κατά δέ ὁ πού ὁ ζήτησις , ὅταν ζητέω ἐν πότερος μᾶλλον ὁ ἡγεμονικός , ἐν Καρδία ἢ ἐν ἐγκέφαλος . κατά δέ ὁ ποτέ ζητέω ὁ ζητέω πότερος αἱρετός πλέω μετά ἰσημερία ὁ θέρος · κατά δέ ὁ ποιέω πότερος ἰάομαι μᾶλλον , ὁ τέμνω ἢ ὁ φαρμακεύω · κατά δέ ὁ πάσχω πότερος ἀπαθής , σῶμα ἢ ψυχή · κατά δέ ὁ ἔχω πότερος μᾶλλον ἔχω ψυχή ὁ ζῷον ἢ ὁ φυτός . κατά δέ ὁ κεῖμαι , ὅταν ζητέω κατά οὐσία γίγνομαι σύγκρισις , ὅταν ζητέω εἰμί ὁ πρῶτος οὐσία μᾶλλον οὐσία ὁ δύο . ὅς δέ ὁ σύγκρισις γίγνομαι , ποτέ μέν δύο εἰμί κατά τίς συμβαίνω εἷς συγκρίνω , ὡς ὅταν ζητέω πότερος αἱρετός ὑγεία ἢ πλοῦτος · κατά γάρ ὁ αἱρετός ἀμφότερος ὁ πρός ἀλλήλων σύγκρισις . ποτέ δέ πλείων πρός πλείων γίγνομαι σύγκρισις κατά τίς κοινός ὑπάρχω αὐτός , ὡς ὅταν ζητέω πότερος αἱρετός φρόνησις μετά πλοῦτος ἢ μετά σωφροσύνη ὑγεία . δύναμαι καί εἷς πρός πλείων σύγκρισις γίγνομαι , ἄν ζητέω τις πότερος αἱρετός φρόνησις ἢ · ὑγεία μετά πλοῦτος . γίγνομαι σύγκρισις καί εἷς κατά δύο συμβεβηκός , ὡς ὅταν ζητέω πότερος ὁ φρόνησις πρακτικός ἢ θεωρητικός . γίγνομαι δέ καί δύο τις ἅμα λαμβάνω κατά συμβεβηκός δύο σύγκρισις , οἷος εἄν ζητέω τις πότερος ὁ φρόνησις ὁ μετά σοφία πρακτικός ἢ θεωρητικός · ἀλλά καί δύο περί δύο , ὡς ὅταν ζητέω πότερος ὁ φρόνησις πρακτικός ἢ ὁ σοφία θεωρητικός · ἀλλά καί δύο κατά πλείων συμβεβηκός , εἄν ζητέω τις πότερος ὁ σοφία ἢ ὁ φρόνησις πρακτικός ἅμα καί θεωρέω - τικωτερα . καί περί μέν ὁ ὕλη ὁ συγκριτικόν πρόβλημα καί ὁ κατηγορία , κατά ὅς συνίστημι , καί ὁ συγρινομένων , κατά πόσος | τρόπος ἀλλήλων συντίθημι τε καί συγκρίνω , τοσοῦτος . ἄξιος δέ ζητέω τίς δή ποτός ἐν οὗτος ὁ βιβλίον περί ὁ συγκριτικόν λέγω οὖον πᾶς τηρέω ὁ συγκριτικός τόπος εἰς ὁ βιβλίον οὗτος , ἀλλά εἶπον τις καί ἐν ὁ πρό οὗτος · συγκριτικός γάρ εἰμί ὁ τε · ἀπό ὁ μᾶλλον καί ὁ ἀπό ὁ ὁμοιόω καί ὁ ἕτερος ὁ ἐκ ὁ πρόσθεσις δείκνυμι καί ὁ ἀπό ὁ μάλα τίς ἢ κακός ἄλλος ἄλλος λέγω δείκνυμι ὅτι καί ἁπλόος . ἢ οὖον πρόκειμαι αὐτός ἐν οὗτος περί συγκριτικόν τόπος λέγω ἀλλά περί συγκριτικόν πρόβλημα · συγκριτικός δέ εἰμί πρόβλημα ἐν ὅς συγκριτικός ὁ ζητέω τε καί δείκνυμι · περί ὅς πᾶς , πῶς οἷος τε αὐτός δείκνυμι κατασκευαστικός ἢ ἀνασκευαστικός , ἐν οὗτος λέγω . ὅς δέ χράω συγκριτικός συγκριτικός εἰμί ὁ πρό οὗτος , οὐ εἰμί συγκριτικόν τίς δείκνυμι ἀλλά ἁπλόος ὑπάρχω ἢ μή ὑπάρχω · οὖον αὐτός δέ ὁ διά συγκριτικός τίς δείκνυμι καί ὁ συγκριτικόν , περί ὅς ἐν οὗτος λέγω . ποιέω δέ ὁ διδασκαλία ὁ περί ὁ συγκριτικόν πρόβλημα ἢ τόπος ἐπί παράδειγμα ὁ αἱρετός , ἐπεί σαφής οὕτως μέλλω ὁ παράδοσις αὐτός εἰμί , γίγνομαι ἐπί τις ὁρίζω . ὁ δέ αἱρετός προέχω · ρίσατο , ἐπεί πλεῖστος κατά φιλοσοφία ὁ κατά οὗτος ζήτημα , καί χρησιμβτέρα ὁ γνῶσις τε καί ἐπίκρισις ὁ αἱρετός ἢ ὁ μείζων ἢ θερμός ἤ τις ὁ τοιοῦτος · ἔτι δέ διά πλεῖστος ἐπιχείρησις τε καί τόπος ὁ δεῖξις αὐτός . μετά μέντοι ὁ ἐπί οὗτος παράδοσις ὁ τόπος δείκνυμι ὅτι καί πρός ὁ ἄλλος συγκριτικός πρόβλημα χρήσιμος ὁ πρόειμι - ῥήγνυμι τόπος , διδάσκω ἐγώ ὅτι οὖον πρός εἷς τίς πρόβλημα εἶδος ὁ παραδίδωμι τόπος χρήσιμος ἀλλά πρός πᾶς ὁ συγκριτικός ζητέω . πότερος δέ αἱρετός ἢ ἀγαθός δύο ἢ πλείων . οὐχ ὡς ἐκ παράλληλος κεῖμαι ἰός αἱρετός τε καί ἀγαθός ἀκούω · ἐπί πλείων γάρ ὁ ἀγαθός ὁ αἱρετός . ὁ μέν γάρ ὁ - ρέτος ἐν ὁ αἱρετός καί μόνος , ὁ δέ ἀγαθός καί ἐν ἄλλος · καί γάρ ἐν θεωρητικός , καί φυσικός καί λογικός , ὁ ζήτησις ὁ ὁ ἀγαθός · ὁ γάρ ζητέω πότερος ἀγαθός οὐσία , ὁ ἀκίνητος ἢ ὁ κινέω , φτσικὸν μεταχειρίζω πρόβλημα , λογικός δέ γε ὁ ζητέω πότερος ἀγαθός ἐπαγωγή ἢ συλλογισμός . ὁ δέ δύο ἢ πλείων εἶπον , ἐπεί , ὡς προαγορεύω , ποτέ μέν περί δύο ὁ κατά ὁ σύγκρισις ζήτησις γίγνομαι κατά εἷς συγκρίνω , οἶος ποτέ δέ πλείων πρός πλείων ἢ εἷς κατά πλείων συμβεβηκός ἢ πλείων κατά πλείων . εἷς γάρ οὖον γίγνομαι σύγκρισις εἰμί μή κατά χρόνος , ὅταν ζητέω πότερος λευκός ὅδε τίς νῦν ἢ πρότερος . γίγνομαι δέ καί ἐπί οὗτος δύο πως ὁ περί ὅς ὁ ζήτησις , ὁ ὁ χρόνος προσθήκη ὁ διαφορά λαμβάνω · ἄλλος γάρ καί ἄλλος γίγνομαι ὁ αὐτός ὁ ὁ δ·ιαφερόντων χρόνος πρόσθεσις . καί ὁ μέν συγκριτικά πρόβλημα ἐν οὗτος τε καί οὗτος καί κατά οὗτος . πρό δέ ὁ ὁ τόπος παράδοσις πρῶτος , πῶς . ἔχω δεῖ ὁ συγκρίνω πρός ἀλλήλων , ὑπογράφω , καί πρός ὁ πῶς ἔχω πρός ἀλλήλων χράω ὁ παραδίδωμι τόπος · οὕτως αὐτός καί ὁ χρήσιμος δείκνυμι . φημί δέ ὅτι οὐ ἐν ὁ πολύς διίστημι ἀπό ἀλλήλων καί φανερός τε καί μέγας πρός ἀλλήλων διαφορά ἔχω χρή ὁ σύγκρισις ποιέω ( πρόδηλος γάρ πᾶς ὁ ὁ οὕτως ἔχω διαφορά καί οὐ ἄξιος ζήτησις · διά οὗτος γάρ οὐδείς ἀπορέω πότερος ὁ εὐδαιμονία ἢ ὁ πλοῦτος αἱρετός . οὐ ὅτι μή ἀμφότερος αἱρετός , ἀλλά ὅτι φανερός καί πρόδηλος ὁ ὁ εὐδαιμονία κατά ὁ αἱρετός ὑπερβολή · διό οὐδέ ἄν εὐπορέω τις ὑπεροχή κατά τίς δείκνυμι ὁ πλοῦτος πρός ὁ εὐδαιμονία , πιστεύω ) , ἀλλά ἐν ὁ σύνεγγυς εἰμί ἀλλήλων καί ἔχω ἀμφισβήτησις διά ὁ μή φανερός εἰμί ὁ ὁ ἕτερος αὐτός πρός ὁ ἕτερος ὑπεροχή , ὡς ἐπί ὑγεία καί εὐεξία καί ὁ ὁράω καί ὁ ἀκούω καί θεωρητικός βίος καί πρακτός . ἐν γάρ ὁ οὗτος σύνεγγυς εἰμί καί διά οὗτος ζήτησις ἄξιος δείκνυμι τις ὑπεροχή , ἢ εἷς ἢ πλείων , διά δείκνυμι συγκατατίθημι ὁ διάνοια τέως πλανάω ὁ ὁ ἕτερος αὐτός ὁ ἕτερος ἢ ἐν ὁ αἱρετός ἢ ἐν ἄλλος τις , κατά ὅς ζητέω | τε καί δείκνυμι , ὑπερέχω . ὥσπερ δέ ἐν ὁ πρῶτος περί ὁ ὁ διαφορά γνῶσις λέγω καί περί ὁ ὁ ὅμοιος ἐν ὁ ἄξιος ζήτησις εἶπον δήω ὁ ἐκλογή ποιέω ζητέω δέ ὁ μέν διαφορά ἐν ὁ ἐγγύς ἀλλήλων · τίς γάρ διαφέρω δαίμων καίω θεός , ζητέω ἄν τις , ἀλλά οὖον τίς θεός καί λίθος , καί τίς διαφέρω λύκος καί κύω , ἀλλά οὐ ἵππος καί κύω , καί τίς ἐγκράτεια σωφροσύνη , ἀλλά οὖον σοφία · ὁ δέ ὁμοιότης “ ἐν ὁ πολύς διίστημι ” . τίς γάρ ὅμοιος ἔχω ἄνθρωπος ἵππος , ζητέω ἄν τις , ἀλλά οὖον τίς ἄνθρωπος ἄνθρωπος ) , οὕτως καί ὁ συγκριτικός πρόβλημα ὁ ζήτησις ἔχω λέγω · . ἐν ὁ ἀφανής ὁ ὑπεροχή ἔχω · καί βραχύς ἄν τις δείκνυμι ὑπεροχή πιστός γίγνομαι . ἐπεί δέ ὁ συγκριτικός πρόβλημα οὖον μόνος ὕπαρξις τις ἀπαιτέω ἀλλά καί ὑπεροχή , ὁ μέν ὑπερέχω κατά ὅς ὁ σύγκρισις γίγνομαι , ὁ δέ ὑπερέχω , δεῖ καί ὁ ἐπιχείρησις καί ὁ τόπος οὗτος ποιέω , μή ὑπάρχω μόνος . δείκνυμι ἀλλά ὁ μέν ὑπεροχή ὁ δέ ἔλλειψις · οὖον γάρ ὁ δείκνυμι τίς ἀγαθός ἤδη καί αἱρετός δείκνυμι , ἄν μή δείκνυμι καί ὅτι μᾶλλον οὗτος ἀγαθός οὗτος ὅς συγκρίνω . Πρῶτος μέν οὖν ὁ πολυχρόνιος ἢ βέβαιος αἱρετός ὁ κακός τοιοῦτος . Πρῶτος τόπος παραδίδωμι διά ὅς δείκνυμι ἄλλος ἄλλος εἰμί αἱρετός ἀπό ὁ πολυχρόνιος καί βέβαιος · ὁ γάρ κατά ὁ ἄναξ ὁμοίως δοκέω ἔχω εἄν ὁ ἕτερος ὁ ἕτερος δείκνυμι πολυχρόνιος εἰμί ἢ βέβαιος , αἱρετός ἄν εἰμί διά ὁ κατά οὗτος ὑπεροχή . εἰμί δέ οὐ ἐκ παράλληλος κεῖμαι ὁ πολυχρόνιος ἢ βέβαιος , ἀλλά εἰμί ἐπί ὅς διαφωνέω δοκέω · δύναμαι γοῦν ἄλλος ἄλλος βέβαιος εἰμί κακός εἰμί αὐτός πολυχρόνιος , ὡς ἐπιστήμη αἴσθησις · ὁ μέν γάρ αἴσθησις πολυχρόνιος · ἀπό πρῶτος γάρ ἡλικία αἰσθάνομαι · ὁ δέ ἐπιστήμη γίγνομαι μέν ἐν τέλειος . βέβαιος μέντοι καί δθσλομξτπτέρα ὁ αἴσθησις εἰμί . διό δεῖ , κατά ὅς ἄν εἰμί χρήσιμος ἐγώ , μεταχειρίζω ὁ τόπος . οὗτος ὁ τόπος χράω ἔνειμι δείκνυμι αἱρετός πλοῦτος εὔκλεια · ἀμφότερος γάρ εἰμί αἱρετός ὁ μέν Εὔκλεια καί μετά θάνατος διαμένω , οὐδείς δέ μηκέτι εἰμί εἰμί πλούσιος . ἀρετή δέ ὁ εὐδαιμονία ὁ Εὔκλεια , εἰμί καί πολυχρόνιος δέχομαι , οὐ ἤδη καί αἱρετός ὁ φανερός εἰμί ὁ ἀρετή καί ὁ εθδαιμονια ὁ ὑπεροχή ὅς ὑπερέχω ὁ εὔκλεια . εἰμί μέντοι εἰμί καί ὁ ἀρχή ὁ Εὔκλεια ἐπί ἀρετή , καί κατά οὗτος εἰμί ὁ εὔκλεια ὁ ἀρετή αἱρετός , ὅτι οὗτος καί ὁ ἀρχή ὁ εἰμί αὐτός <τὴν>εὔκλειαν αἰτία . δείκνυμι δέ ἄν οὕτως καί ὑγεία εὐεξία αἱρετός . ἢ πάλιν παραφυλάσσω δεῖ ὁ πολυχρόνιος ἐν ὁ μικρός πολυχρόνιος περιέχω · ἄν γάρ οὕτως ἔχω , αἱρετός γίγνομαι ὁ ὀλιγοχρόνιος ὁ ἔχω ἐν ἑαυτοῦ ὁ τε πολυχρόνιος , ὅς συγκρίνω , καί ἔξωθεν προσθήκη αἱρετός τις . τοιοῦτος <δ᾿> ὁ εὐεξία · ἵημι γάρ Χωρὶς ὑγεία γίγνομαι , καί πρός ὁ ὑγεία ἔχω τίς καί ἄλλος αἱρετός . ὅπου μέν οὖν προσθήκη τις αἱρετός γίγνομαι , ὁ ὕστερος αἱρετός , ἐν ὀλιγοχρόνιος εἰμί · ὅπου δέ ὁ ἕτερος ὁ ἕτερος αἴτιος , ὁ πρῶτος πάλιν ἀείρω - τέρος , ἄν ὀλιγοχρόνιος εἰμί . ἤ κατά μέν ὁ πολυχρόνιος ὑγεία , κατά δέ ἄλλος τις πάλιν ὁ εὐεξία . ὁ δέ βέβαιος προσχράομαι ἐπιστήμη μέν ὀρθός δόξα αἱρετός δείκνυμι εἰμί ἀμφότερος αἱρετός , ἀρετή δέ εὐτυχία , καί ὁ κατά τέχνη ὁ ἀπό τυγχάνω γίγνομαι , καί ὁ προβουλεύω ὁ ἀπροβούλευτος κατορθόω , καί ὁ ἀναγκαῖος ὁ ἐνδέχομαι , ἄν εἰμί ἀμφότερος αἱρετός , καί ὁ ἐπί ἐγώ ὁ ἐπί ἄλλος οὕτως εὐβουλία δόξα αἱρετός · ὁ μέν γάρ ἐπί ἐγώ , ὁ δέ δόξα οὐ ἐπί ἐγώ διό καί ὁ μέν βέβαιος , ὁ δέ ἀβέβαιος ) καί ὁ θεωρητικός βίος ὁ πρακτικός · πλείων γάρ ὁ ὁ πρακτικός ἐμποδίζω . διά ὁ βέβαιος καί ὁ μέσος βίος αἱρετός ὁ ἐν ὑπερ - ὀχέω · λέγω γοῦν “ πολύς μέσος ἀγαθός · μέσος ἐθέλω ἐν πόλις εἰμί ” . μαρτυρέω ἄν οὗτος καί ὁ Εὐριπίδης “ ζηλόω σύ , γέρων , ζηλόω δέ ἀνήρ ὅς ἀκίνδυνος βίος ἐκπέρθω ἀγνώς , ἀκλεής · ὁ δέ ἐν τιμή κακός ζηλόω ” . πολυχρόνιος καί μνήμη αἴσθησις καί συγγενής φίλος . ὁ δέ αὐτός ἀφορμή χράω ἔνειμι καί φευκτός ἄλλος ἄλλος δείκνυμι · ὁ γάρ φευκτός ὁ πολυχρόνιος φευκτός , ὡς ἀδοξία πενία , καί ὁ βέβαιος ὁ κακός τοιοῦτος , ὡς ἔνδεια ἀσωτία καί ἀνελευθερία βλακεία · δθσμετάβλητοι γάρ ὁ ἀνελεύθερος . κατά οὗτος γάρ καί δειλία ἀκολασία φευκτός , ὁ ὁ μέν ἀκολασία παρακμάζω ὁ σῶμα παύω · παύω γάρ καί ὁ ἐπιθυμία , διά ὅς ὁ ἀκολασία · ὁ δέ δειλία πρόειμι ὁ ἡλικία ἐπίδοσις λαμβάνω . οὗτος καί κακία δείκνυμι ἄν δυστυχία μείζων καί φευκτός εἰμί κακός . καί ὅς μᾶλλον εἄν αἱρέω ὁ φρόνιμος ἢ αἱρέω ἢ ὁ νόμος ὁ ὀρθός ὁ ὁ σπουδαῖος περί ἕκαστος αἱρέω ὅς τοιοῦτος εἰμί . δεύτερος τόπος ὁ τό́ς αἱρετός δεῖξις παραδίδωμι ὁ ἐκ ὁ ὁ ἀγαθός αἱρεέσεώς τε καί κρίσις · ὁ γάρ ὁ ἀγαθός αἱρετός αἱρετός . ἀγαθός δέ ὁ μέν φρόνιμος ὁ μή φρόνιμος , ὁ δέ ἀγαθός ὁ μή ἀγαθός , ὁ δέ ὀρθός νόμος ὁ μή ὀρθός , καί καθόλου ὁ περί τίς σπουδαῖος , κατά ὅς τοιοῦτος εἰμί , αἱρέω αὐτός ἀξιόπιστος ὁ περί οὗτος μή σπουδαῖος . ὁ γάρ τεχνίτης περί ὁ κατά ὁ οἰκεῖος τέχνη ὁ ἄτεχνος ἀγαθός , καί ἔτι μᾶλλον , εἄν πᾶς ὁ περί ὁ αὐτός τέχνη αὐτός λέγω · ἔνδοξος δέ καί , ὁ πᾶς ἢ ὁ πλεῖστος ὁ κατά ὁ αὐτός τέχνη αἱρέω , αἱρετός λέγω ὁ μή πᾶς αἱρετός . ὥστε ἐπί ὁ κατά ὁ τέχνη , ὁ εἄν πᾶς ἢ ὁ πλείων αἱρέω , αἱρετός ὁ ὁ ἄτεχνος αἱρετός εἰμί δοκέω ἢ ὁ μικρός ὁ κατά ὁ αὐτός τέχνη . οὕτως καί ἁπλόος , ὁ πᾶς ἢ ὁ πλεῖστος δοκέω , αἱρετός εἄν εἰμί · αἱρετός γάρ ὁ τε πᾶς ὁ μή πᾶς δοκέω καί ὁ ὁ πλείων ὁ ὁ μικρός . ὁ δέ ὁ φρόνιμος ἢ ὁ ἀγαθός οὐ ὡς ἐκ παράλληλος εἶπον · οὖον γάρ ἐπί ἴσος ὁ φρόνιμος καί ὁ ἀγαθός , ἀλλά ἐπί πλέω ὁ ἀγαθός · ἀγαθός μέν γάρ καί ὁ φρόνιμος , οὖον μήv μόνος · καί γάρ ὁ ἀνδρεῖος καί ὁ σώφρων ἀγαθός . ἴσος οὖν ὁ εἴρω ὁ ὅς φρόνιμος ἢ ὅλως ἀγαθός · πάν γάρ ὁ ἀγαθός , οὖον μόνος ὁ φρόνιμος , ἀξιόπιστος ἐν ὁ περί ὁ αἵρεσις ὁ μή τοιοῦτος . δύναμαι καί ὁ μέν Φρόνιμον κατά ὁ λογικός ἀρετή εἴρω , ὁ δέ ἀγαθός κατά ὁ ἠθικός · ἰδίως γάρ λέγω ὁ κατά ὁ ἀρετή οὗτος ἀγαθός , ὥσπερ πάλιν σοφός ὁ κατά ὁ λογικός , ὅτι κατά οὗτος πρακτικός ὁ καλός · ὁ μέν γάρ φρόνησις κριτικός , ὁ δέ ὁ ἦθος ἀρετή πρακτικός . ὁ μέν οὖν ὁ ἀγαθός δήω πρό ὁ ἄλλος τιμάω αἰρετός , ὅτι ὁ φρόνιμος οὕτως δοκέω · οὗτος γάρ ὁ ὁ φρόνιμος κρίσις . ἀλλά καί ὁ δήω ὁ κοινός ὁ ἴδιος προτιμάω · “ ὁ μέν γάρ κοινός συνδέω ὁ δέ ἴδιος διασπάω ὁ πόλις ” , ὡς Πλάτων · καί ὡς Θουκυδίδης · “ καλῶς μέν γάρ φέρω ὁ κατά ἑαυτοῦ διαφθείρω ὁ πατρίς οὐδείς κακός διαφθείρω , κακοτυχέω δέ ἐν εὐτυχέω πολύς μᾶλλον διασῴζω . ” . ὁ δέ ὅς ποιέω μᾶλλον ἢ ὅς πάσχω αἱρετός , ὅτι ὁ ἀγαθός ἀνήρ αἱρετός οὗτος . ὁμοίως ὁ ἀδικέω ὁ ἀδικέω αἱρετός διά ὁ ὁ ἀγαθός οὗτος μᾶλλον αἱρέω . ἀλλά καί ὁ ἀποθνήσκω εὐκλεής ὁ ἄδοξος σῴζω διά ὁ αὐτός αἱρετός , καί ὁ πένομαι δικαιοπραγέω μᾶλλον ἢ ἀδικέω πλουτέω . πάλιν ἐπεί οὖον πᾶς ὁ νόμος ὀρθός , εἰμί δέ τις καί ἐπαινέω ὡς ὀρθός , οἷος ὁ Λυκοῦργος , ὁ Ζάλευκος , ὁ Σόλων , ὅταν ἀμφισβητέω τίς εἰμί ὁ ὑπό νόμος διά-ὁρίζω , ὅς ὁ ὀρθός νόμος ὁρίζω , αἱρετός , [ ἢ ] ἐπεί καί ὁ ὀρθός νόμος κατά φρόνησις κεῖμαι . ἢ οὖον δεῖ αὐτός ἡγέομαι ὁ ὅς φρόνιμος ἢ ὁ ὀρθός νόμος ὁ μέν γάρ ὁ νόμος ὁρίζω καί περί ὁρίζω λέγω , ὁ δέ ὁ φρόνιμος καί πρός ὁ καιρός καί πρός ὁ περίστασις καί πρός ὁ Τύχη ἁρμόζω καί ἄλλος ἐπί ἄλλος εἰμί . οὕτως οὖν δείκνυμι ὁ συσσίτιον αἱρετός ἐν ὁ πόλις εἰμί , ἐπεί ὁ ὀρθός νόμος ὁρίζω αὐτός εἰμί , καί ὁ ὁ ἀρετή ἀλλά μή πλοῦτος προέχω ἄρχω . ἀλλά καί ὁ ὁ ἐπιεικής κρίσις δύο ἄν χώρα ἔχω ἄξιος μή πρός ὁ γράφω ἐν ὁ νόμος βλέπω ἀλλά πρός ὁ διάνοια ὁ γράφω καί τίς ἄν ποιέω ἐκεῖνος περίειμι τε καί κτάομαι ὁ ὀρθός λόγος τε καί νόμος κρίνω ἀλλά μή κτάομαι ὁ γράφω † αὐτός μή πάντῃ ὑγιής ἔχω , ἄλλος πρόφασις ἔχω . αἱρετός δέ καί κατά μέν πόλεμος ὁ ὁ περί οὗτος ἀγαθός αἱρέω , οἷος ὁ ὁ τάξις φυλάσσω καί μή προεξανίσταμαι , ὁ ὁ στρατηγός πείθω , ὁ ἔχω πρό ὀφθαλμός ὁ “ ἔρχομαι οἰωνός ἀγαθός , ἀμύνω περί πάτρη . ” τοιοῦτος καί ὁ ὁ Ὀδυσσεύς ὁ “ οὐ οὐ ἀγαθός πολυκοιρανία · εἷς κοίρανος ἵστημι , | εἷς βασιλεύς . ” κτάομαι δέ πολιτεία ὁ ὁ περί οὗτος ἀγαθός . οὕτως ὁ μή ὁ χαρίζομαι ὁ πλῆθος πρό ὁ συμφέρω ποιέω αἱρετός · ὁ γάρ περί οὗτος ἀγαθός αἱρετός οὗτος . ἀλλά καί κατά ὁ τέχνη αἱρετός ὅσος ἢ πᾶς ἢ ὁ πλεῖστος δοκέω ὁ τεχνίτης . ὁ δέ ὅς τοιοῦτος προστίθημι , ὅτι περί μέν ὁ ἰατρικός ὁ ἰατρός καί ὁ οὗτος αἵρεσις ἐπακολουθητέον , περί δέ ὁ μουσικός ὁ ὁ μουσικός . εἄν γάρ ὁ ἐν μουσικός προέχω περί ὁ ἐν ἰατρικός λέγω τίς , οὐ ὅς μουσικός εἴρω · ὁμοίως δέ καί εἄν ὁ ἐν ἰατρικός περί ὁ ἐν πόλεμος . ὁ μέν οὖν αἱρετός εἰμί κατά ἕκαστος τέχνη , ὅσος πᾶς ὁ τεχνίτης ὁ τέχνη ἐκεῖνος αἱρέω , αὐτόθεν ὡς ἀληθής προσπίπτω . ὁ δέ ὅσος ὁ πλείων ἔνδοξος μέν , οὖον μήv καί ἀληθής · πολλάκις γάρ ὁ εἷς ὁ ἀγαθός κατά τέχνη αἵρεσις τε καί κρίσις ἀγαθός ὁ ὁ ἄλλος ἅπας . διό ἐν ὁ τοιοῦτος πρός ἄμφω ὁ ἐπιχείρησις · καί γάρ ἀπό ὁ πλείων καί ἀπό ὁ ἀγαθός . οὖον μόνος δέ ἐπί ὁ κτάομαι ὁ τέχνη , ὁ ὁ πᾶς ἢ ὁ πλείων ὁ τεχνίτης λέγω , αἱρετός , ἀλλά καί ἀπλόος , ὁ πᾶς ἢ ὁ πλεῖστος ὁ ἄνθρωπος αἱρέω , αἱρετός εἄν δείκνυμι ὅς μή πᾶς . οὕτως ὁ εἰμί ὁ μανθάνω ὁ οἶδα αἱρετός εἄν δείκνυμι · ὁ μέν γάρ εἰμί πᾶς , μανθάνω δέ καί οἶδα οὖον πᾶς αἱρέω . καί ὁ ἥδομαι ὁ γυμνάζω · Πλάτος γοῦν οὗτος χράω ὡς εἰμί ἔνδοξος ἀγαθός λέγω εἰμί ὅς πᾶς ἐφίημι . ἀλλά καί Εὔδοξος δείκνυμι ὁ ἡδονά ὁ μέγας ὁ ἀγαθός ἀπό ὁ πᾶς μέν ὁ ζῷον οὗτος αἱρέω , μηδείς δέ ὁ ἄλλος ἀγαθός κοινός οὕτως ἔχω ὁ αἵρεσις . διά οὗτος καί ὑγεία δόξα αἱρετός , ὅτι πᾶς μέν ἄνθρωπος ὑγιαίνω αἱρέω , οὖον πᾶς δέ ὁ δόξα . ἀλλά καί ὁ πλείων πλοῦτος δόξα μᾶλλον αἱρέω · ὥστε δείκνυμι ἄν διά οὗτος καί ὁ πλοῦτος δόξα αἱρετός , ἀλλά καί τέχνη ἔχω ὁ πλείων ἀείρω - τέρος ὁ μή . δήω δέ φημί ἕκαστος ὁ εἴρω χράω πρός ὅς εἰμί χρήσιμος · οὖον γάρ πᾶς πρός πᾶς ἁρμόζω · οὖον . γάρ διά ὁ αὐτός οἷος τε ὁ τε ἡδονά ὁ ἀρετή αἱρετός δείκνυμι καί ὁ ἀρετή ὁ ἡδονή , ἀλλά ὁ μέν ἡδονά βούλομαι δείκνυμι ὁ πᾶς αἵρεσις προσχράομαι ἢ ὁ ὁ πολύς , ὁ δέ ἀρετή ὁ ὁ σπουδαῖος . ἐπεί δέ περί αἱρετός ὁ λόγος ποιέω , οὐ εἰμί δέ πᾶς ὁ αὐτός αἱρετός , καί περί οὗτος διαιρέω , καί λέγω ὁ μέν ἀπλόος ἵημι αἱρετός ὁ δέ τις , ἁπλόος μέν αἱρετός ὁ κατά ὁ ἀγαθός ἐπιστήμη , οἷος εἰμί ἀγαθός ἐπιστήμη φιλοσοφία τεκτονικός .. καί ἁπλόος αἱρετός ὁ κατά φιλοσοφία ὁ κατά τεκτονικός · ὁ μέντοι τέκτων ὁ κατά τεκτονικός ὁ κατά φιλοσοφία , καί ὁ δήω τεκτονικός τις αἱρετός ὁ ὁ τέκτων δοκέω . δύναμαι τις καί ὡς τόπος χράω ὁ εἴρω πρός ἐπίκρισις ὁ ἁπλόος αἱρετός . Ἔπετια ὁ ὅσπερ ὅδε τίς ὁ μή ἐν γένος . ὁ ὅσπερ αὐτός ὁ κύριος εἰμί δηλωτικός , καί ὅς ἄν προστίθημι ὁ ὅσπερ , ὁ κύριος ἐκεῖνος εἰμί σημαίνω · οἷος ὅσπερ ἄνθρωπος ὁ κύριος ἄνθρωπος , καί ὅσπερ ὄνος ὁ κύριος εἰμί .. καί ὅσπερ ἀγαθός ὁ κύριος ἀγαθός . καί ὁ κατηγορέω δή κατά ἄλλος ὅς εἄν ὁ ὅσπερ προστίθημι , ὁ κύριος οὗτος ἐκεῖνος κατηγορέω σημαίνω καί ὁ εἰμί ὁ ὑπόκειμαι κύριος ἐν οὗτος τε καί οὗτος . ἐπεί οὖν ὁ γένος ὁ ὑπό αὐτός κύριος κατηγορέω , ἐν ὁ τίς κατηγορέω , ἐν ὁ ὅσπερ αὐτός κατηγορέω λέγω , καί ὁ ὑπό ὁ γένος ὅπερα ὁ γένος εἰμί φημί · οἶος ὁ χρῶμα ἐν ὁ ὅσπερ ὁ λευκός κατηγορέω , καί ὁ λευκός εἰμί ὅσπερ χρῶμα · πάλιν ὁ ζῷον ὁ ἄνθρωπος ἐν ὁ ὅσπερ , καί ὁ ἄνθρωπος ζῷον . ἐπεί οὖν ὁ κατηγορέω ὁ αὐτός ὁ μέν ὡς γένος κατηγορέω ὁ δέ ὡς συμβεβηκός ( ὁ γάρ χρῶμα ὁ μέν ὡς χρῶμα λευκός ὡς γένος κατηγορέω , ὁ δέ σῶμα ὁ λευκός ὡς συμβεβηκός ) , τόπος τις ἀπό οὗτος παραδίδωμι ἐγώ , διά ὅς ὁ αἱρετός γνωρίζω . ἄν γάρ ὅς ὁ σύγκρισις ποιέω , ὁ μέν ὡς ἐν γένος οὗτος , κατά ὅς ὁ σύγκρισις αὐτός , γίγνομαι , οἷος ὁ αἱρετός τε καί ἀγαθός , ὁ δέ ὡς ἔχω συμβαίνω αὐτός , αἱρετός ὁ ὡς ἐν γένος εἰμί αὐτός ὁ μέν γάρ ὡς ἐν γένος εἰμί ὁ ἀγαθός ὅσπερ ἀγαθός γίγνομαι καί ὅσπερ αἱρετός , ὅς ὁ κύριος εἰμί δηλωτικός , ὁ δέ μή εἰμί ἐν αὐτός ὡς ἐν γένος ἀλλά συμβαίνω ἔχω αὐτός οὖον | κύριος αἱρετός οὐδέ ὁμοίως ἀγαθός . εἰμί οὖν ὁ κύριος αἱρετός ὁ μή κύριος αἱρετός , καί ὁ ἐν γένος εἰμί ὁ ἀγαθός ὁ ἔχω μέν ὁ ἀγαθός κατηγορέω μή ὡς γένος δέ αἱρετός · καθόλου γάρ ὁ συγκρίνω πρός ἀλλήλων κατά τίς μάλα εἰμί ὁ εἰμί ἐν γένος ὁ κατά ὅς ὁ σύγκρισις ὁ μή οὕτως εἰμί ἐν αὐτός ἀλλά συμβαίνω ἔχω - ὅς αὐτός . Μαλλός γάρ ποσός ὅς ὡς γένος ὁ ποσός κατηγορέω ὁ κατά συμβαίνω ποσός , ὡς ὁ ἐπιφανής ὁ λευκός , καί μᾶλλον ποιός οὖον ὡς γένος ὁ ποιότης κατηγορέω ἢ οὗτος ὅς ὡς συμβεβηκός · ὁ γάρ λευκότης μᾶλλον χρῶμα ὁ λευκός . βραχύς δέ εἶπον ὁ τόπος εἶπον ὁ ὅσπερ ὅδε τίς ὁ μή ὡς ἐν γένος διά ὁ μή ἐν γένος . ὁ δέ Δίκαιος εἶπον ἀνήρ , ἀλλά οὖον ὁ κτάομαι ὁ ἕξις λέγω · οὗτος γάρ ὁμοίως ὁ δικαιοσύνη καί αὐτός ἐν γένος ὁ ἀγαθός . οὗτος ὁ τόπος χράω δείκνυμι ὁ δικαιοσύνη καί ἕκαστος ὁ ἀρετή αἱρετός καί μᾶλλον ἀγαθός εἰμί ὁ ἕκαστος ἔχω αὐτός , οἷος ὁ Δίκαιος , ὁ σώφρων , ὁ ἀνδρεῖος . ὁ μέν γάρ ἀρετή ἕκαστος ἐν γένος εἰμί ὁ ἀρετή καί , ὡς αὐτός κοινός νῦν γένος λαμβάνω ὁ ἀγαθός λέγω , ἐν ὁ ἀγαθός · διό καί ἕκαστος αὐτός ὅσπερ ἀρετή εἰμί καί ὅσπερ ἀγαθός . ὁ δέ ἔχω ὁ ἀρετή οὐδείς ἐν γένος εἰμί ὁ ἀρετή ἢ ὁ Ἀγαθώι ὁ γάρ δίκαιος οὔτε ὅσπερ ἀρετή εἰμί οὔτε ὅσπερ ἀγαθός , ἀλλά εἰμί ἀγαθός , ὅτι συμβαίνω ἔχω ὁ ἀρετή καί ὁ ἀγαθός . ὁ δέ οὐδείς γάρ λέγω ὅσπερ ὁ γένος , ὅς μή τυγχάνω ἐν ὁ γένος εἰμί , ἴσος εἰμί ὁ ‘οὐδὲν γάρ λέγω ὅσπερ καί ὁ κατηγορέω αὐτός εἰμί , εἰμί μή εἰμί ὡς ἐν γένος [ εἰμί ] ὁ κατηγορέω . ὁ γάρ λευκός ὁ χρῶμα κατηγορέω , καί λέγω ὅσπερ χρῶμα εἰμί ὁ λευκός , ὅτι εἰμί ὡς γένος αὐτός ὁ κατηγορέω · ὁ δέ λευκός ἄνθρωπος κατηγορέω μέν ὁ χρῶμα , οὖον μήv διά οὗτος ὅσπερ χρῶμα εἰμί ὁ ἄνθρωπος , ὅτι μή ὡς γένος αὐτός ἀλλά ὡς συμβαίνω ὁ χρῶμα κατηγορέω . ὁ δέ αὐτός λόγος καί ἐπί ὁ ἄλλος ὁ κατηγορέω · ὡς γάρ ὁ χρῶμα ὁ μέν ὡς γένος ὁ δέ οὐ ὡς γένος κατηγορέω , οὕτως καί ἐπί ὁ ἄλλος ἔχω . δύναμαι ὁ ὁμοίως δέ καί ἐπί ὁ ἄλλος πρόσκειμαι δηλωτικός εἰμί ὁ ὡς ἐπί ὁ αἱρετός καί ἀγαθός αἱρετός ὁ ὡς ἐν γένος εἰμί ὁ ἀγαθός ὁ μή ὡς ἐν γένος εἰμί αὐτός , οὕτως καί ἐπί ὁ ἄλλος μᾶλλον ἕκαστος ἐκεῖνος , ὅς ἐν γένος εἰμί οὗτος κατά ὅς ὁ σύγκρισις αὐτός , ὁ εἰμί μέν ἐν ἐκεῖνος , μή ὡς ἐν γένος δέ [ εἰμί δέ καί ὁ ] ὡς ἐν εἶδος · καί ὁ εἶδος γάρ ὅς εἰμί εἶδος ἐν ὁ ὅσπερ κατηγορέω · καί γάρ φευκτός μᾶλλον ὁ ὡς ἐν γένος εἰμί ὁ φευκτός ὁ μή ὡς ἐν γένος εἰμί ὁ φευκτός . καί ὁ διά ἑαυτοῦ αἱρετός ὁ διά ἕτερος αἱρετός . Φανερός καί οὗτος ὁ τόπος . ἐπεί γάρ ὁ ἀγαθός τε καί αἱρετός ὁ μέν διά ἑαυτοῦ εἰμί αἱρετός , ὡς ὁ εὐδαιμονία καί ὅσος τίμιος , ὁ δέ διά ἕτερος , οἷος τέμνω , γυμνάζω , χρηματίζω καί ὅλως ὁ ὠφέλιμος , ὁ δέ καί διά ἑαυτοῦ καί διά ἕτερος , ὡς ὁ ἀρετή ( καί γάρ διά ἑαυτοῦ καί διά ὁ εὐδαιμονία αἱρέω ) , ὁμοίως ὑγεία , πλοῦτος καί ὅσος ὡς δύναμις ἀγαθός , δῆλος ὡς . αἱρετός ὅς διά ἑαυτοῦ αἱρέω τις ὁ ὅς αἱρέω μέν , οὖον διά ἑαυτοῦ δέ ἀλλά διά ἕτερος , ὡς καί διά ὁ παράδειγμα γιγνώσκω - ριμον ποιέω . εἰμί γάρ ὁ μέν ὑγιαίνω διά ἑαυτοῦ αἱρέω ( εἰμί γάρ οὗτος ὁ διά ἑαυτοῦ αἱρετός ) , ὁ δέ γυμνάζω διά ἕτερος ( διά γάρ ὁ ὑγεία ἢ διά ὁ ἀγωνίζομαι τε καί στεφανόω βούλομαι ) , αἱρετός ὁ ὑγεία ὁ γυμνάζω . οὕτως καί εἰμί ὁ μέν φίλος αἱρέω διά ἑαυτοῦ , εἰμί γε ὁ φίλος ἕτερος εἰμί αὐτός , ὁ δέ χρῆμα οὖον διά ἑαυτοῦ , αἱρετός ὁ φίλος ὁ χρῆμα · αὐτός γάρ ἑαυτοῦ ἕκαστος διά ἑαυτοῦ αἱρετός , ὥστε καί <> φίλος . ἀλλά καί ὕπνος ἐγρήγορσις αἱρετός , ὅς ὁ ὕπνος ἐπί ὁ ἐγρήγορσις ἔχω ὁ ἀναφορά · ἵνα γάρ δύναμαι ἐγείρω - ἐγείρω , ὕπνος καί αναπαύω δήω . οὕτως δείκνυμι ἄν καί φιλοσοφία ῥητορικός αἱρετός . προστίθημι δέ ὁ προλέγω τόπος καί ἄλλος , ὅτι ὁ κατά ἑαυτοῦ αἱρετός ὁ κατά συμβαίνω αἱρετός εἰμί . εἰμί δέ κατά ἑαυτοῦ μέν αιοιημι ὅς διά ὁ οἰκεῖος φύσις τε καί παρουσία εἰμί αἱρετός , κατά συμβαίνω δέ ὅς οὐ εἰμί ὁ οἰκεῖος φύσις αἱρετός συμβαίνω κατά τις περίστασις εἰμί αἱρετός . καί αὐτός δέ διά ὁ παράδειγμα , ὁποῖος εἰμί ἑκάτερος αὐτός , δηλόω . ὁ μέν γάρ ὁ φίλος Δίκαιος εἰμί κατά ἑαυτοῦ εἰμί ’’ αἱρετός · οὖον γάρ διά ἐγώ οὐδέ ἵνα τίς ἐγώ ἐκ οὗτος περιγίγνομαι αἱρέω αὐτός , ἀλλά ὅτι ὁ φίλιος εἰμί βούλησις ἀγα - Θῶν ἐκεῖνος χάρις , αἱρέω ὁ ἀγαθός ὁ Ἴφιος ὑπάρχω · ἀγαθός δέ καί ὁ δικαιοσύνη ὁ ἔχω . ὁ δέ ὁ ἐκ θρόος Δίκαιος εἰμί ἀείρω - ὁ ἐγώ εἰμί οὐκέτι κατά ἑαυτοῦ · οὖον γάρ οἰκέω ὁ ενχθρας ὁ βούλησις ὁ ἀγαθός ὁ ἐχθρός ἐκεῖνος χάρις , ἐπεί αὐτός ἄν εἰμί ἔχθρα τε καί φίλιος . οὖον δή κατά ἑαυτοῦ οὗτος αἱρέω ἀλλά κατά συμβεβηκός · ἐπεί γάρ συμβαίνω ὁ Δίκαιος ὁ μή ἀδικέω , ὡς μή ἀδικέω ἐγώ ὁ ἐκ - θρῴσκω , αἱρέω αὐτός εἰμί Δίκαιος . εἰμί δέ οὗτος μέν κατά συμβαίνω αἱρετός , ἐκεῖνος δέ κατά ἑαυτοῦ , δῆλος ὡς ὁ κατά ἑαυτοῦ αἱρετός ὁ κατά συμβαίνω αἱρετός . ὅς αὐτός δέ φημί εἰμί τόπος οὗτος , ὁ ὁ κατά ἑαυτοῦ λέγω ὁ κτάομαι συμβαίνω αἱρετός εἶμι , ὁ πρό αὐτός , ὁ ὁ διά ἑαυτοῦ αἱρετός ὁ διά ἄλλος αἱρετός δείκνυμι , ὁ αὐτός εἰμί ὁ μέν διά ἑαυτοῦ ὁ κατά ἑαυτοῦ ὁ διά ἄλλος δέ ὁ κατά συμβεβηκός . ὁ μέν γάρ ὁ φίλος Δίκαιος εἰμί καί κατά ἑαυτοῦ καί διά ἑαυτοῦ αἱρετός , ὥσπερ καί ὁ ὑγεία · ὁ δέ ὁ ἐχθρός εἰμί Δίκαιος κατά συμβεβηκός ( συμβαίνω γάρ αὐτός Δίκαιος γίγνομαι μή βλάπτω ) καί διά ἄλλος · ἵνα γάρ ἐγώ μή βλάπτω . τοιοῦτος δέ καί ὁ γυμνάζω · καί γάρ διά ἄλλος διά γάρ ὁ ὑγεία ) καί κατά συμβεβηκός , ὅτι συμβαίνω ὁ γυμνάζω ὁ ὑγιαίνω . μόνος δέ εἰμί αὐτός ὁ διαφορά εἶπον κατά ὁ τρόπος ὁ ἐκφορά , ὅτι ἐπί μέν ὁ ὁ διά ἑαυτοῦ καί διά ἕτερος χράω , ἐπί δέ ὁ ὁ κατά ἑαυτοῦ καί κατά συμβεβηκός . ἢ ἐπί μέν ὁ εἴρω παράδειγμα ὁ τρόπος μόνος ὁ ἐκφορά ὁ διαφορά · ἐπί δέ ἄλλος εἰμί εὑρίσκω πλείων κατά ὁ ὁ ἐκφορά τρόπος ὁ διαφορά ἐν αὐτός . εἰμί γάρ ὁ κατά ἑαυτοῦ μέν εἰμί αἱρετός , οὖον μήv διά ἑαυτοῦ · ὁ γοῦν ῥιγέω κατά ἑαυτοῦ εἰμί αἱρετός ὁ θερμός ἐσθής · εἰμί δέ κατά ἑαυτοῦ , οὖον κατά συμβεβηκός · οὖον μήv καί διά ἑαυτοῦ εἰμί αἱρετός ἀλλά διά ἄλλος · ὅτι γάρ ὁ μή ῥιγέω ἐκ αὐτός περιγίγνομαι . κτάομαι συμβαίνω δέ ὁ λευκός ἢ φαιός ἢ ὁστισοῦν χρῶμα ἔχω ὁ ἐσθής , ὅς κατά ἑαυτοῦ ῥιγόω αἱρέω . ἀλλά καί ὁ ἱππικός κατά ἑαυτοῦ μέν αἱρετός ἵππος · οὕτως γάρ ἐνεργέω κατά ὁ ἱππικός · οὖον μήv καί διά ἑαυτοῦ , ὅπου γε μηδέ ὁ ἱππεύω αὐτός , πρός ὅς ὁ ὁ ἵππος χρεία , διά ἑαυτοῦ αἱρετός · κατά συμβαίνω δέ ὁ ξανθός ἢ ὁ μέλας . ἀλλά καί ὁ τρέφω ὁ δήω τροφή κατά ἑαυτοῦ μέν , οὖον διά ἑαυτοῦ δέ αἱρετός εἰμί δοκέω . ὁ μέν οὖν διά ἑαυτοῦ αἱρετός εἰμί ἀκολουθέω ὁ κατά ἑαυτοῦ αἱρετός εἰμί , οὖον μήv ἔτι ἀντι - στρέφω ἄν δοκέω . ἢ ὅλως κατά συμβεβηκός εἰμί ἀγαθός ὅς οὐ εἰμί ἀγαθός ὁ αὐτός φύσις διά τίς ἀγαθός συμβαίνω αὐτός ἀγαθός λέγω . οὕτως γάρ ὁ ὁ ἐχθρός Δίκαιος εἰμί , ὅτι μή εἰμί αὐτός ἀγαθός ἀγα - θον τίς συμβαίνω ( ὁ γάρ μή ἀδικέω ὑπό αὐτός , ἀγαθός οὐ ἐκεῖνος ἕνεκα ἀλλά ἐγώ ὑπάρχω ) , κατά συμβαίνω ἀγαθός φαίνω , οὐ ὡς ὁ πλοῦτος οὐδέ ἄλλος τίς ὁ ὀργανικός ἀγαθός ἀγαθός [ ἀλλά ] κατά ἑαυτοῦ μέν , οὖον διά ἑαυτοῦ δέ · κατά ἑαυτοῦ μέν γάρ ὁ πλοῦτος , ὅτι ὁ αὐτός φύσις ὄργανον εἰμί ἐνέργεια καλός , οὖον διά ἑαυτοῦ δέ , ὅτι πᾶς ὄργανον διά ἄλλος αἱρετός . εἰμί οὖν ὁ μέν κατά συμβαίνω αἱρετός πάντως διά ἄλλος αἱρετός , ὁ δέ διά ἄλλος αἱρετός οὖον πάντως καί κατά συμβεβηκός · διά ἄναξ μέν γάρ αἱρετός πολύς ἰά ὁ ἑαυτοῦ φύσις ἀγαθός , κατά συμβαίνω δέ μόνος ὁ διά τίς συμβαίνω αὐτός ἔχω ὁ αἱρετός · οὕτως γάρ αἱρετός γίγνομαι ποτός καί πενία καί νόσος καί θάνατος . ὥστε , εἰμί μή ὁ κατά ἑαυτοῦ αὐτός ὁ διά ἑαυτοῦ μήτε ὁ διά ἄλλος ὁ κατά συμβεβηκός , οὐδέ ἄν ὁ τόπος ὁ αὐτός ἄγω . καί ὁ αἴτιος ἀγαθός κατά ἑαυτοῦ ὁ κατασυμβαίνω . εἶπον ὁ κατά ἑαυτοῦ αἱρετός αἱρετός εἰμί ὁ κατά συμβεβηκός , ἐπεί καί ἐν ὁ αἴτιος εἰμί τις τοιοῦτος διαφορά ( ὁ μέν γάρ εἰμί κατά ἑαυτοῦ τις αἴτιος , ὁ δέ κατά συμβεβηκός · κατά ἑαυτοῦ μέν γάρ ὁ οἰκοδό - μος ὁ οἰκίον αἴτιος , κατά συμβαίνω δέ ὁ Ἀθηναῖος ἢ ὁ λευκός ) , τόπος τις ἐγώ καί ἀπό ὁ αἴτιος εἰς ἐπίκρισις ὁ αἱρετός παραδίδωμι . ὅταν γάρ δύο τις ἀγαθός ἀγαθός τις καί αἱρετός αἴτιος εἰμί ὁ μέν κατά ἑαυτοῦ εἰμί αἴτιος ὁ δέ κατά συμβεβηκός , αἱρετός ὁ καθά ἑαυτοῦ . ὁ δέ τόπος οὗτος προάγω εἄν ἐπί ὁμολογέω ὁ ὁ ὁ αἱρετός αἴτιος αἱρετός καί αὐτός εἰμί . οὕτως ὁ ἀρετή ὁ τυγχάνω ἀείρω | τέρας · ὁ μέν γάρ ἀρετή κατά ἑαυτοῦ αἰτία ὁ ἐπί αὐτός κατόρθωμα . ὅταν δέ καί τύχη αἰτία γίγνομαι , κατά συμβαίνω ἄν εἰμί · καθόλου γάρ κτάομαι συμβαίνω ὁ τύχη αἰτία εἰμί δείκνυμι . οὕτως ὁ τυγχάνω καί ὁ ἰατρικός εἄν αἱρετός δείκνυμι , ὅταν ἀμφότερος ὑγεία εἰμί αἴτιος . ἀλλά καί ὑγεία εὔχροια αἱρετός διά οὗτος · ὑγεία μέν γάρ κατά ἑαυτοῦ , εὕω - χροιά δέ κατά συμβαίνω ἀγαθός αἰτία . καί ὁ γυμνάζω ὁ προσγυμνάζω ὅδε τις · ὁ μέν γάρ κατά ἑαυτοῦ , ὁ δέ κατά συμβαίνω ὑγεία ποιητικός · ὅτι γάρ γυμνάζω καί ὁ ὅδε τις προσγυμνάζω , δῆλος , ἀλλά οὖον διά ὁ γυμνάζω ἀλλά διά ὁ προσγυμνάζω . ὅμοιος καί ἐπί ὁ ἐναντίος . δείκνυμι εἄν κατά ὁ αὐτός λόγος καί φευκτός ὁ κατά ἑαυτοῦ κακός αἴτιος ὁ κατά συμβεβηκός , ὡς κακία τυγχάνω · καί κυβερνήτης χείρων ὁ αὐτός ἀνατρέπω ὁ ναῦς οὗτος ὅς διά ὁ ἀπουσία ὁ ναῦς ἀνατρέπω · κατά συμβαίνω μέν γάρ οὗτος , ἐκεῖνος δέ κατά ἑαυτοῦ αἴτιος ὁ ἀνατροπή . ὅμοιος ὁ λόγος καί ἐπί στρατηγός καί ἰατρός · ὅς γάρ πάρειμι - ὅς ἀπόλλυμι ὁ στρατόπεδον στρατηγός , χείρων οὗτος ὁ διά ὁ ἀπουσία αἴτιος ὁ ἀπώλεια γίγνομαι · καί ἐπί ἰατρός ὁ αὐτός . καί ὁ ἀπλόος ἀγαθός ὁ τις αἱρετός . ὡς ἐπί ὁ ὑγιεινός ὁ μέν ἁπλόος ὑγιεινός , ὅς ὁ ὑγιαίνω καί κατά φύσις ἔχω <πᾶσίν> εἰμί τοιοῦτος , ὡς περίπατος , γυμνάσιον , σιτίον τοιόσδε , δέ ἁπλόος μέν οὐ εἰμί ὑγιεινός , τις δέ , οἷος ὁ νοσέω , ὡς τομή ὁ οὗτος δήω καί ἀσιτία καί ἡσυχία καί φαρμακεία , οὗτος καί ἀγαθός ὁ μέν ἁπλόος εἰμί ἀγαθός ] , ὁ πᾶς ὁ κατά φύσις ἔχω εἰμί τοιοῦτος , ὁ δέ τις . οἶος ὑγεία μέν ἁπλόος ἀγαθός · ὁ γάρ κατά φύσις ἔχω πᾶς ἀγαθός · νόσος δέ ἁπλόος μέν κακός , γίγνομαι δέ ἄν τις ποτός ἀγαθός , ὡς Θεάγης , εἰμί γε οὗτος “ ὁ ὁ σῶμα νοσοτροφία ” κατέχω ἐν φιλοσοφία , ὡς Πλάτων λέγω . ὁμοίως πλοῦτος μέν καί δόξα ἁπλόος ἀγαθός · γίγνομαι δέ ἄν ποτός τις καί πενία ἀγαθός καί ἀδοξία , εἰμί διά πενία καί ἀδοξία μή ἐπιβουλεύω μηδέ ἀναιρέω ὑπό τύραννος τις ἀναιρέω ὁ ἔνδοξος τε καί πλούσιος . οὗτος δή οὕτως ἔχω αἱρετός φημί εἰμί ὁ ἁπλόος ἀγαθός ὁ μή ἁπλόος ἀλλά τις καί ποτός . καί ὁ τόπος σαφής . εἰμί δέ ἄν ὁ αὐτός οὗτος ὁ πρό ὀλίγος εἴρω ὁ ἀπό ὁ κατά ἑαυτοῦ καί κατά συμβεβηκός . καί ὁ φύσις ὁ μή φύ·σει ; οἷος ὁ δικαιοσύνη ὁ Δίκαιος . ἔνι μέν καί οὗτος ὁ τόπος δύναμις ὁ αὐτός ὁ πρό αὐτός · ὅς γάρ ὁ ἑαυτοῦ φύσις ἀγαθός καί ἁπλόος εἰμί ἀγαθός , ὁ δέ ἐπίκτητος οὐ ἀπλόος οὐδέ πᾶς . διαφέρω δέ εἄν ὁ ἐπιβολή · οὖον γάρ διότι ἀπλόος , ἀλλά διότι ὁ αὐτός φύσις τοιοῦτος . καθόλου δέ ὁ φύσις συνίστημι ὁ μή φύσις ἀλλά ἐπίκτητος τε καί κατά τέχνη καί νομίζω ἀγαθός · ὁ τε γάρ κατά ὁ τέχνη μίμημα εἰμί ὁ φύσις δύο ἄν εἰμί εἷς φύσις , ἀλλά καί ὁ κατά ἔθος τε καί συνθήκη καί νόμος δύο ὁ φύσις · ὁ μέν γάρ ὁ φύσις ὁ οἰκεῖος αἰτία ὁ τοιοῦτος ἵημι , ὁ δέ ὁ περί αὐτός συνθήκη ὅδε τίνω ἢ ἔθος . καί ὁ ἀγαθός δή , ὅσος ὁ ἑαυτοῦ φύσις εἰμί ἀγαθός , αἱρετός ὁ μή φύσις τοιοῦτος . οἷος ὁ μέν δικαιοσύνη , ὡσπεοοῦν καί πᾶς ἀρετή , ὁ φύσις ὁ ἑαυτοῦ ἀγαθός · ὁ μέντοι παρά ἕκαστος Δίκαιος οὖον ὁ αὐτός φύσις τοιοῦτος , ἀλλά ἢ κατά ἔθος ἢ κατά νόμος · ἄλλος γάρ παρά ἄλλος νόμιμος , καί εἰμί ἕκαστος ὁ οἰκεῖος νόμιμος ἀγαθός τε καί αἱρετός . εἰμί δέ ἀμφότερος ἀγαθός , καί ὁ δικαιοσύνη καί ὁ Δίκαιος ὁ νομοθετέω νάω , ὁ κατά φύσις δικαιοσύνη ὁ Δίκαιος ὁ τοιοῦτος αἱρετός , ὅτι ὁ μέν φύσις ὁ δέ οὖον φύσις . Δίκαιος γάρ νῦν ὁ μή φύσις λαμβάνω , ἐπεί εἰμί τίς καί φύσις Δίκαιος , κατά δικαιοσύνη γίγνομαι ὁ ὄυτον . ἢ ὁ Δίκαιος λέγω ὁ ὁ δικαιοσύνη ἔχω · Ἐπίκτητος γάρ οὗτος [ ὁ ] ἀγαθός ὁ δικαιοσύνη καί οὖον φύσις , εἰμί γε μή φύσις Δίκαιος ὁ Δίκαιος · ὁ δέ δικαιοσύνη ὁ ἑαυτοῦ φύσις ἀγαθός . καί ὁ ὁ ἀγαθός καί τίμιος αἱρετός , οἷος θεός ἢ ἀνθρώπῳκαὶψυχῇ ἢ σῶμα . Σαφής μέν ὁ τόπος · λέγω γάρ διά αὐτός ὅτι ὁ ὁ ἀγαθός ἀγαθός αἱρετός ὁ ἀγαθός ὅς ὁ κακός εἰμί . οὖον γάρ εἰμί ὁ λέγω , ὡς ἄν δόξα , ὅτι ὁ ὁ ἀγαθός αἱρετός οὗτος καί αἱρετός · οὖον γάρ ποιέω ὁ σύγκρισις οὗτος ὁ ὁ αὐτός εἰμί ἀγαθός ὁ αἱρετός , ἀλλά ὁ διαφέρω φύσις . δήω μέντοι διαστολή τις ὁ τόπος . εἰμί μέν γάρ ἁπλόος ὁ ἑαυτοῦ φύσις ὁ αἱρετός λαμβάνω ἔοικα ἀλλά μή ὁ ὁ ἐπίκρισις αὐτός ποιέω , ἁπλόος ἀληθής ὁ τόπος , ἐπεί ὁ ὁ ἀγαθός καί τίμιος , κατά ὅς ἀγαθός εἰμί καί τίμιος , αἱρετός αἰρετός ὁ αἱρετός ὁ μή τοιοῦτος καί μᾶλλον ἀγαθός · ὁ γοῦν ὁ θεός αἱρετός ἀπλόος αἱρετός καί ἀγαθός ὁ ὁ ἄνθρωπος αἱρετός , οἷος ἀθανασία ἢ ὁ ὁ ὅλος διακόσμησις καί ἀπάθεια σοφία , ὑγεία , ἀρετή , πλοῦτος , φιλοσοφία , ὁ τοιοῦτος ὁ ὁ ἄνθρωπος εἰμί ὁ · Ρέτα . εἰμί δέ ὁ κρίσις ὁ αἱρετός ὁ αἱρέω γίγνομαι . οὐκέτι εἄν ἁπλόος ὁ τόπος ὑγιής εἰμί · οὖον γάρ ὁ ὁ θεός αἱρετός αἱρετός ἐγώ ὁ ἐγώ αἱρετός , εἰμί γε ἀδύνατος μέν ἐγώ πολύς ὁ ἐκεῖνος αἱρετός , ἠλίθιος δέ ὁ αἱρέω ὁ ἀδύνατος . διό δήω ἄν προσθήκη ὁ δυνατός εἰμί ἄμφος . εἰμί γάρ εἰμί ἄμφω δυνατός ὁ ὁ ὁ αἱρετός ποιέω ἐπίκρισις , αἱρετός ὁ ὁ ἀγαθός καί τίμιος αἱρετός , οἷος ὁ κοινωφελής ὁ ιδιωφελής αἱρετός · ἀμφότερος γάρ δυνατός νά ὁ ἄνθρωπος , καί ὁ θεός ὁ κοινωφελής αἱρετός τε καί κτάομαι ὁμοίως καί ὁ ὅς ποιέω ὁ ὅς πάσχω · ὁ γάρ θεός αἱρετός ὁ ὅς ποιέω , καί ἄμφω δυνατός ὁ ἄνθρωπος . οὕτως καί εἰμί ὁ Ψυχή μέν αἱρετός ὁ φρονέω καί ὅλως ὁ ἀρετή , σῶμα δέ ὁ ὑγιαίνω καί ὁ ἰσχύω , αἱρετός ὁ φρονέω καί ὁ ἀρετή , εἶμι γίγνομαι ὁ ὁ τίμιος τε καίω ἀγαθός · ψυχή γάρ ἀγαθός σῶμα . ὁμοίως καί ὁ ἐφίστημι ὁ αἰσθάνομαι αἱρετός , ἐπεί ὁ μέν αἰσθάνομαι σωματικός διά γάρ σῶμα ) , ὁ δέ ἐφίστημι οἰκέω καί ἴδιος ὁ Ψυχή . διαφέρω δέ ἄν οὗτος ὁ τόπος ὁ ἤδη εἴρω ὁ “ καί ὅς μᾶλλον ἄν αἱρέω ὁ φρόνιμος ἢ ὁ ἀγαθός ἀνήρ ” , ὅτι ἐν ἐκεῖνος μέν ἀπό ὁ μᾶλλον αἱρετός ὁ ἀγαθός ὁ ἐπιχείρησις γίγνομαι , ἀμφότερος εἰμί αἱρετός ὁ αὐτός , ἐνταῦθα δέ , ὅταν ἄλλος μέν εἰμί ὁ ἀγαθός αἱρετός ἄλλος δέ ὁ χείρων , ὁ ὁ ἀγαθός δείκνυμι αἱρετός , ὡς ἔχω ὁ ψυχή καί ὁ σῶμα · οὖον γάρ ἄμφω ἑκάτερος αἱρετός · καί ἐκεῖ μέν ζητέω ὁ ὁ αἱρέω αἱρετός , ἐνταῦθα δέ ὁ ἁπλόος αἱρετός , οὖον ὁ τις . καί ὁ ὁ ἀγαθός ἴδιος ἀγαθός ἢ ὁ ὁ χείρων . παραδίδωμι τόπος ἀπό ὁ ὁ ἀγαθός αἱρετός συνίστημι ὁ αἱρετός , ἐπεί οὖον πάντως ὁ αἱρετός τις ἤδη καί ἴσιον εἰμί αὐτός ὑγεία αἱρετός μέν ἄνθρωπος , οὖον μήv καί ἴδιος ὁ ὑγιαίνω ἄνθρωπος ) , νῦν ἀπό ὁ ἴδιος τόπος παραδίδωμι ὁ γάρ ὁ ἀγαθός ἴδιος ἀγαθός ὁ ὅς ἴδιος εἰμί ὁ χείρων ) , οὐκέτι κατά ὁ αἱρετός ὁ σύγκρισις ποιέω κατά ὁ ἀγαθός ἁπλόος · ὁ γάρ ὁ ἀγαθός ἴδιος , εἰμί μή δυνατός ὁ χείρων , οὐδέ εἄν αἱρετός αὐτός εἰμί . ἢ ὁ ἀγαθός ἁπλόος καί αἱρετός ἁπλόος εἰμί λαμβάνω , εἰμί καί ὁράω αὐτός χράω · οὖον γάρ ὁ σύγκρισις ποιέω ὁ αἱρετός τις ἀεί , ἀλλά [ καί ] ὁ ἀπλόος καί κατά ὁ οἰκεῖος φύσις , ὥσπερ ποιέω καί ἐπί ὁ πρό οὗτος τόπος . ὅτι δέ ὁ ὁ ἀγαθός ἴδιος ἀγαθός , δείκνυμι διά ὁ εἰμί μέν ὁ ἀγαθός καί κατά τίς αὐτός ἀγαθός · ἀλλά κατά μέν ὁ κοινός καί ὁ ὅμοιος ὁ τε χείρων καί ὁ ἀγαθός οὐδέτερος οὐδέτερος ὑπερέχω · οὐδέ γάρ διαφέρω · λείπω κατά ὁ ἴδιος αὐτός εἰμί ὁ διαφορά καί κατά οὗτος ὁ ἀγαθός ὑπερέχω ὁ χείρων . εἰμί δέ κατά οὗτος ὅς τε διαφορά αὐτός καί ὁ ὑπεροχή , καί ὁ ὁ ἀγαθός ἴδιος ἀγαθός εἄν εἰμί . οἷος εἰμί ζῷον ὁ θεός καί ὁ ἄνθρωπος καί ὁ ἵππος , κατά μέν ὁ γένος ὁ κοινός οὐδείς ἀλλήλων διαφέρω · ἐπεί δέ ἀγαθός ὁ μέν θεός ὁ ἄνθρωπος . ὁ δέ ἄνθρωπος ὁ ἵππος , λείπω ὁ διαφορά αὐτός εἰμί κατά ὁ ἴδιος · εἰμί οὖν θεός μέν ἴδιος ἀθανασία , ἄνθρωπος δέ ὁ ἐφίστημι δεκτικός , ἵππος δέ ὁ χρεμετικστικόν , ὁ ἀθανασία μέν ἀγαθός ὁ ἐπιστήμη δεκτικός , ὁ δέ ἐπιστήμη δεκτικός ὁ χρεμετιστικός . οὕτως καί 45 εἰμί Ψυχή μέν ἴδιος ὁρμή , σῶμα δέ ῥοπή , εἰμί ἄν ὁρμή ῥοπή ἀγαθός , ἐπεί καί ψυχή σῶμα . δοκέω δέ ἐγώ ὁ ἀγαθός καί ὁ χείρων ἐν ὁ ὁμογενής λαμβάνω , ἐπεί καί ὁ σύγκρισις ἐν ὁ κοινωνία ἔχω πρός ἀλλήλων · διό καί εἶπον κατά μέν γάρ ὁ κοινός ἐν ἀμφότερος οὐδείς διαφέρω , ὡς ὁ συγκρίνω φείλω ἔχω | τις καί κοινός . καί ὁ ἐν ἀγαθός ἢ πρότερος ἢ τίμιος ἀγαθός . ὁ τόπος τοιοῦτος · εἰμί ὁ συγκρίνω πρός ἀλλήλων κτάομαι ὁ αἱρετός ὁ μέν ἐν ἀγαθός εἰμί ὁ δέ ἐν χείρων , ἦτο μέν ἐν πρότερος ὁ δέ ἐν ὕπερος , ἢ ὁ μέν ἐν τίμιος ὁ δέ ἐν κακός τοιοῦτος , ἀγαθός ὁ ἐν ὁ ὑπερέχω . οἷος εἰμί ζητέω πότερος ἐπιστήμη ἢ ὑγεία αἱρετός , δείκνυμι εἄν ὅτι ἐπιστήμη ἀμφότερος εἰμί αἱρετός , ὅτι ὁ μέν ἐπιστήμη ἐν Ψυχή , ὁ δέ ὑγεία ἐν σῶμα , ἀγαθός δέ ψυχή σῶμα . πάλιν εἰμί ζητέω πότερος αἱρετός ὑγεία ὁ ἰσχύς ἢ κάλλος , δείκνυμι εἄν ὁ ὑγεία , ὅτι ἐν πρότερος , εἰμί γε ὁ μέν ὑγεία ἐν συμμετρία ὁ πρῶτος σωματικός δύναμις εἰμί , ὅς εἰμί θερμότης , ψυχρότης , ὑγρότης , ξηρότης , ἐκεῖνος δέ ὁ μέν ἰσχύς ἐν συμμετρία ὁ ὁμοιομερής , νεῦρον τε καί ὄψ καί πνεύμων , ὁ δέ κάλλος ἐν συμμετρία ὁ ἀνομοιομερής ἐν ἐγώ μέρος , πρόσωπον , τράχηλος , χείρ , ὁ ἄλλος μέρος , ὅς εἰμί ὕστερος ὁ πρῶτος ἐν ἐγώ δύναμις . ὁ δέ αὐτός λόγος πάλιν δείκνυμι ἄν καί ὁ ἰσχύς αἱρετός ὁ κάλλος · πρῶτος γάρ ὁ ὁμοιομερής ἐν ἐγώ , ἐν ὅς ὁ ἰσχύς , ὁ ἀνομοιομερής , ἐν ὅς ὁ κάλλος · ἕκαστος γάρ ὁ ἀνομοιομερής ἐκ ὁ ὁμοιομερής σύγκειμαι , οἷος ὁ πρόσωπον ἐκ ὀστέον καί νεῦρον καί σάρξ · διό καί συναναιρέω μέν ἀναιρέω , οὖον συναναιρέω δέ ἀναιρέω . πάλιν εἰμί ζητέω πότερος αἱρετός θεωρία ἢ πρᾶξις , δείκνυμι ἄν ὅτι θεωρία ὁ εἰμί περί ὁ τίμιος ὁ ἐνέργεια αὐτός ὁ μέν γάρ πρᾶξις περί ὁ πρακτός τε καί ἐπί ἐγώ , ὁ δέ θεωρία περί ὁ θεῖον ) , καί ἐπεί ὁ τίμιος ὁ Ψυχή γίγνομαι · τίμιος γάρ ὁ νόος ὁ ὁ Ψυχή δύναμις , ὅς ἐνέργεια ὁ θεωρία . καί ὁ τέλος ὁ πρός ὁ τέλος αἱρετός . σχεδόν οὗτος ὁ τόπος ἐν-περιέχω ὁ ἤδη εἴρω πρό ὀλίγος , ὁ “ καί > διά ἑαυτοῦ αἱρετός ὁ διά ἕτερος αἱρετός ” ὁ μέν γάρ τέλος διά ἑαυτοῦ αἱρετός , ὁ δέ πρός ὁ τέλος διά ἕτερος · διά γάρ ὁ τέλος . διαφέρω δέ ἄν , ὅτι ἐκεῖ οὖον ὁ πρός ὁ τέλος συγκρίνω ὁ τέλος , ἀλλά ὁ διά ἑαυτοῦ αἱρετός ὁ ὁπωσοῦν διά ἄλλος αἱρετός καθόλου καί ὁ μή διά αὐτός οὗτος ὡς εἰμί τέλος αὐτός εἰμί αἱρετός , διά δέ τίς ἄλλος , ἐνταῦθα δέ ὁ τέλος καί ὁ πρός αὐτός ὁ σύγκρισις . οὕτως ὑγεία μέν αἱρετός γυμνάσιον , περίπατος , σιτίον , ὅλως δίαιτα , ὅτι ὁ μέν τέλος , οὗτος δέ ἐκεῖνος χάρις · καί εὐδαιμονία ἀρετή , ὑγεία , πλοῦτος , ὁ ἄλλος ἀγαθός · ὁ μέν γάρ τέλος , οὗτος δέ ἐκεῖνος χάρις · καί ὁ οἶδα ὁ μανθάνω , καί ὁ κατά ὁ ἔχω ἐνεργέω ὁ ὁ ἔχω ἔχω . καί δύο ὁ ἐγγύς ὁ τέλος . ὁ τόπος ἐν ὁ πρός ὁ τέλος συντελέω ἔχω ὁ σύγκρισις · εἰμί γάρ εἰμί δύο τις ἔχω πρός εἷς τίς τέλος ὁ ἀναφορά , ὁ ἐγγύς ὁ τέλος ὁ πρόσω αἱρετός τε καί ἀγαθός . οἷος ὑγεία αἴτιος καί ὁ κείρω καί ὁ γυμνάζω · ἀλλά ἐπεί ὁ γυμνάσιον ἐγγύς ὁ ὑγεία , ἀγαθός καί αἱρετός · ὁ γάρ ἐγγυτέρω ὁ τέλος δοκέω ὁ αὐτός λόγος ἔχω πρός ὁ πρό αὐτός αἴτιος ὅς ὁ τέλος πρός αὐτός · τέλος γάρ πως καί οὗτος ἐκεῖνος . οὕτως καί ὁ κατά ἀρετή ἐνέργεια ὁ ἕξις αἱρετός · ἐγγυτέρω γάρ ὁ εὐδαιμονία , ὅς τέλος εἰμί ἄμφω . δόξα δέ ἄν οὕτως καί ὁ ὑγεία φυλακτικός αἱρετός εἰμί ὁ ποιητικός αὐτός · ὁ μέν γάρ συνυπάρχω ὁ ὑγεία . ὁ δέ πρό αὐτός εἰμί . οὕτως ἱππικός μέν ἀγαθός χαλινοποιητικος ἀμφότερος συντελέω πρός στρατηγία , ὅτι ἐγγυτέρω ὁ Ἱππική · τεκτονικός δέ υλοτομικός ἀμφότερος χρήσιμος εἰμί πρός ναυπηγία , καί ἰατρικός γυμναστικός ἀμφότερος πρός εὐεξία συντελέω . καί ὅλως ὁ πρός ὁ ὁ βίος τέλος αἱρετός μᾶλ - λος ὁ ὁ πρός ἄλλος τίς . ἁ γάρ πρός ὁ τέλειος τέλος συντελής , αἱρετός ὁ πρός ἄλλος τίς συντελέω · τέλειος δέ τέλος εἰμί ὁ εὐδαιμονία · πᾶς γάρ ὁ ἄναξ ἐπί οὗτος ὁ ἀναφορά ἔχω . εἰμί ἐν καί ὁ ἄλλος ὁ τέλος πρός εὐδαιμονία ἔχω ὁ ἀναφορά , δῆλος ὅτι καί ὅσος πρός ἐκεῖνος τίς συντελής , δύο εἄν εἰμί ὁ πρός εὐδαιμονία συντελέω . δύναμις δέ καί οὗτος ὁ τόπος εἰμί ἐν ὁ πρό αὐτός · ἐπεί γάρ εἷς ὁ τέλειος ἔτι τέλος καί γάρ ὁ ἄλλος , ὅσος δοκέω τέλος ἄλλος εἰμί , ὁ τέλειος τέλος χά | ῥίς εἰμί ) , καί ὁ ἄλλος τις τέλος καί αὐτός ὁ τέλειος τέλος χάρις δῆλος ὅτι εἰμί · διαφορά δέ αὐτός εἰμί , ὅτι ὁ μέν ἐγγύς ὁ τέλειος τέλος εἰμί ὁ δέ πόρρω . οἷος εὐδαιμονία μέν ὁ τέλειος τέλος , φρόνησις δέ τέλος καί αὐτός ἄλλος τις εἰμί ὁ εὐδαιμονία χάρις εἰμί καί αὐτός · γίγνομαι οὖν καί αὐτός καί ὁ διά αὐτός τέλος ἔχω ὁ εὐδαιμονία , ἀλλά ὁ μέν φρόνησις ἐγγύς ὁ εὐδαιμονία προσεχῶς γάρ τέλος αὐτός οὗτος ) , ὁ δέ φρόνησις ποιητικός , οἷος παιδεία , προσεχής μέν τέλος ἔχω . ὁ φρόνησις , ἔσχατος δέ ὁ εὐδαιμονία · ἐγγυτέρω γάρ ὁ φρόνησις ὁ εὐδαιμονία παιδεία τε καί ὁ φρόνησις ποιητικός · εὔλογος ἐν αὐτός εἰμί καί αἱρετός . εἰμί τοίνυν ζητέω πότερος αἱρετός ὑγεία ἢ πλοῦτος , ἐπεί ὁ μέν ὑγεία πρός ὁ ὁ βίος τέλος ὁ ἀναφορά ἔχω , οὗτος εἰμί πρός εὐδαιμονία , ὁ δέ πλοῦτος πρός ὁ κατά ενευθεριοτηταω ἐνέργεια , ὅστις καί αὐτός ἐπί ὁ εὐδαιμονία ἔχω ὁ ἀναφορά , εἰμί ἄν ὁ ὑγεία ὁ πλοῦτος αἱρετός . ἀλλά καί ὁ φρόνησις ποιητικός αἱρετός ὁ κατά δικαιοσύνη ἐνέργεια · ποιητικός γάρ εὐδαιμονία οὗτος . δείκνυμι δέ ἄν διά ὁ τόπος οὗτος ὁ ἀρετή αἱρετός ὁ παρά βασιλεύς τιμή , εἰμί γε ὁ μέν ἀρετή εὐδαιμονία τέλος . ὁ δέ παρά βασιλεύς τιμή ὁ ἔθνος ἄρχω τις . καί ὁ δυνατός ὁ ἀδύνατος . οὐκέτι οὗτος ἁπλόος αἱρετός ἀλλά ὁ αἱρέω . σαφής δέ ὁ τόπος · εἰμί γάρ ὁ συγκρίνω εἰμί ὁ μέν δυνατός ὁ δέ ἀδύνατος , αἱρετός ὁ δυνατός οὗτος ὅς ὁ · ἕτερος ἀδύνατος . οἷος ἐπεί μακροβιότης μέν ἄνθρωπος δυνατός ἀθανασία δέ ἀδύνατος , αἱρετός εἄν εἰμί ἄνθρωπος μακροβιότης ἀθανασία · ὁμοίως καί μετριοπάθεια ἀπάθεια . ἁπλόος μέν γάρ ἀθανασία ἄν εἰμί αἱρετός καί ἀπάθεια , ἐπεί ὁ ἀγαθός οὗτος αἱρετός , θεός . ὅτι γάρ καί ἀδύνατος αἱρετός λέγω , οὖον οὗτος ὅς εἰμί ἀδύνατος , ἀλλά ἁπλόος , εἰμί εἰμί τοιοῦτος , δείκνυμι διά ὁ ὁ σύγκρισις ποιέω ὁ κατά αἱρετός καί ἐπί ἀδύνατος · οὗτος γάρ αἱρετός . ἁπλόος μέν οὖν δύναμαι καί ὁ ἀδύνατος αἱρετός εἰμί δείκνυμι ὁ δυνατός · ὁ δέ αἱρέω ὁ δυνατός αἱρετός . ἔτι δύο ποιητικός , ὅς ὁ τέλος ἀγαθός . ἀσαφής εἴρω διά βραχύτης ὁ τόπος . εἰμί δέ τοιοῦτος · εἰμί δύο εἰμί τις δύο τέλος ποιητικός τίνω , ὅς ὁ τέλος ἀγαθός καί αἱρετός , καί αὐτός ἀγαθός . οὕτως παιδεία γυμνάσιον δείκνυμι εἄν ἀγαθός , εἰμί γε γυμνάσιον μέν ὑγεία εἰμί ποιητικός , παιδεία δέ φρόνησις . καί εἰμί ὁ φρόνησις ὁ ὑγεία αἱρετός . πάλιν ὁ γυμνάζω ὁ χρηματέξεσθαι αἱρετός · ὁ μέν γάρ πλοῦτος , ὁ δέ ὑγεία ποιητικός , ἀγαθός δέ ὑγεία πλοῦτος . δῆλος δέ ὅτι , εἰμί ἀμφότερος ποιητικός ὁ οἰκέω τέλος λαμβάνω ἢ ὁμοίως γε , ὁ τόπος ὑγιής . ἐάν γάρ ὁ μέν ὁ κακός αἱρετός τέλος προσεχῶς ποιητικός εἰμί , ὁ δέ ὁ αἱρετός πρόσω , οὖον πάντως ὁ ὁ αἱρετός ποιητικός αἱρετός · οὖον γάρ αἱρετός ὁ κείρω ὁ χρηματίζω , καίτοι ὁ μέν ἐπί ὑγεία , ὁ δέ ἐπί πλοῦτος ἄγω · ἀλλά πλείων ἀφίστημι ὁ κείρω ὁ ὑγεία ἢ ὁ χρηματίζω - ἕπομαι ὁ πλοῦτος . ποιητικός δέ καί τέλος ἐκ ὁ ἀνάλογος . εἶπον διά ὁ πρό οὗτος τόπος ὁ ὁ ἀγαθός ποιητικός τέλος ἀγαθός εἰμί , ὡς ἀναλογία ἔχω πρός ἀλλήλων ὁ τέλος καί ὁ ποιητικός αὐτός ὅσος γάρ εἄν ὁ τέλος ὁ τέλος ὑπερέχω , τοσοῦτος . καί ὁ ποιητικός ὁ ποιητικός ) , οὗτος ὁ ἀναλογία προσχράομαι τόπος τις ἐγώ διδάσκω , ὅς προσχράομαι δύναμαι συγκρίνω τέλος τις καί ποιητικός τίς ἄλλος τέλος . πάνυ δέ γλαφυρός ὁ ὁ τόπος οὗτος εὕρεσις · φημί γάρ ὅτι ἐκ ὁ ἀνάλογος εὑρίσκω καί ἐν οὗτος ὁ τε ὑπεροχή καί ὁ αἱρετός . ἄν γάρ λαμβάνω καί ὁ ὁ ποιητικός ὁ συγκρίνω ὁ τέλος οἰκέω τέλος , ὅς εἰμί ποιητικός , καί πάλιν ὁ τέλος τ οὖον συγκρίνω ὁ ποιητικός ὁ οἰκέω ποιητικός καί εὑρίσκω πόσος ὑπερέχω ὁ τέλος ὁ ποιητικός ὁ συγκρίνω τέλος αὐτός , δῆλος ὅτι ἔχω ἄν καί ὅσος ὁ συγκρίνω ποιητικός ὑπερέχω ὁ ποιητικός , ὅς εἰμί ὁ συγκρίνω ποιητικός τέλος · ὡς γάρ ὁ τέλος πρός ὁ τέλος , οὕτως καί ὁ ποιητικός , ὡς δείκνυμι διά ὁ πρό οὗτος τόπος . οὗτος τοίνυν οὕτως ἔχω , εἄν ὁ τέλος ὁ τέλος πλέω ὑπερέχω ἢ | ὁ ὑπερέχω τέλος ὁ ἴδιος ποιητικός , εἰμί ἄν καί ὁ ποιητικός ὁ ὑπερέχω τέλος πλείων ὑπερέχω ὁ ποιητικός ὁ ὑπερέχω τέλος ἢ ὁ τέλος ὁ ὑπερέχω ὁ οἰκεῖος ποιητικός . εἰμί γάρ ὅσος ὁ τέλος ὁ τέλος ὑπερέχω , τοσοῦτος καί ὁ ποιητικός ὁ ποιητικός , πλείων δέ ὁ τέλος ὁ τέλος ἢ ὁ ὑπερέχω τέλος ὁ ἴδιος ποιητικός , δῆλος ὅτι καί ὁ ποιητικός πλείων ὑπερέχω ὁ ποιητικός ἢ ὁ ἴδιος αὐτός τέλος . ὁ δέ ὁ αὐτός πλείων ὑπερέχω ὁ μικρός ὑπερέχω ἀγαθός · ὑπερέχω ἄρα καί ὁ ποιητικός ὁ τέλος ὅς συγκρίνω , καί αἱρετός αὐτός εἰμί . οἷος ἵστημι ποιητικός εὐδαιμονία ὁ φρόνησις , καί ζητέω πότερος αἱρετός ὁ φρόνησις εἰμί ποιητικός εὐδαιμονία ἢ ὁ ὑγεία , ὅστις καί αὐτός τέλος εἰμί . ἄν δή λαμβάνω ὁ τε εὐδαιμονία , ὅς ὁ φρόνησις εἰμί ποιητικός , καί ὁ ὁ ὑγεία εἰμί τέλος ποιητικός , οἷος ὁ γυμνάσιον , εἰμί ὡς ὁ τέλος πρός ὁ τέλος , ὁ εὐδαιμονία πρός ὁ ὑγεία , οὕτως καί ὁ ποιητικός πρός ὁ ποιητικός , ὁ φρόνησις πρός ὁ γυμνάσιον · ὥσπερ γάρ ἔχω ὁ εὐδαιμονία πρός ὁ φρόνησις , ὁ ἴδιος ποιητικός , οὕτως ἔχω καί ὁ ὑγεία πρός ὁ ἴδιος ποιητικός , ὅς εἰμί ὁ γυμνάσιον . οὕτως δέ ἔχω καί ὡς ὁ ἡγέομαι πρός ὁ ἡγέομαι , ὁ εὐδαιμονία πρός ὁ ὑγεία , οὕτως ὁ ἕπω πρός ὁ ἕπω , ὁ φρόνησις πρός ὁ γυμνάσιον · ὅσος δή αἱρετός εὐδαιμονία ὑγεία , τοσοῦτος καί φρόνησις γυμνάσιον . κεῖμαι οὗτος ἐξετάζω πάλιν εἰμί ἴσος ὑπερέχω ὁ εὐδαιμονία ὁ ὑγεία καί ὁ ὑγεία ὁ γυμνάσιον , ὅς εἰμί αὐτός ποιητικός , ἢ πλέω ἢ μικρός . εἄν μέν γάρ πλέω ὑπερέχω ὁ εὐδαιμονία ὁ ὑγεία ἢ ὁ ὑγεία ὁ γυμνάσιον , εἰμί καί ὁ φρόνησις ὁ ποιητικός ὁ εὐδαιμονία πλέω ὑπερέχω ὁ γυμνάσιον ἤ2 ὁ ὑγεία · εἰμί δέ πλέω ὁ αὐτός ὑπερέχω , δῆλος ὅτι καί αἱρετός εἰμί ὁ ὑγεία · πλείων γάρ ὁ αὐτός ὑπερέχω ὑπερέχω εἄν καί οὗτος . εἰμί δέ ἴσος ὅς τε εὐδαιμονία ὁ ὑγεία καί ὁ ὑγεία ὁ γυμνάσιον ὑπερέχω , ἴσος ἄν καί ὁ φρόνησις ὁ γυμνάσιον ὑπερέχω καί ὁ ὑγεία · εἰμί δέ ἴσος , ὁμοίως ἄν εἰμί καί αἱρετός αὐτός . εἰμί δέ μικρός ὁ εὐδαιμονία ὑπερέχω ὁ ὑγεία ἢ ὁ ὑγεία ὁ γυμνάσιον , μικρός εἄν καί ὁ φρόνησις ὑπερέχω ὁ γυμνάσιον ἤ2 ὁ ὑγεία · μικρός δέ ὑπερέχω δῆλος ὡς καί μικρός [ ἄν ] αἱρετός οὗτος . καί οὕτως εἄν εἰμί τέλος αἱρετός δείκνυμι ὁ ὑγεία ὁ ποιητικός , οὗτος εἰμί ὁ φρόνησις , ὅς συγκρίνω . δείκνυμι δέ εἄν ὁ εὐδαιμονία πλέω ὑπερέχω ὁ ὑγεία ἢ ὁ ὑγεία ὁ γυμνάζω διά ὁ μή οὕτως δήω ὁ εὐδαιμονία ὁ ὑγεία , ὡς δήω ὁ ὑγεία ὁ γυμνάζω · ὁ μέν γάρ γυμνάζω ποιητικός ὁ ὑγεία , ὁ δέ ὑγεία , εἰμί καί συντελής πρός εὐδαιμονία , ἀλλά οὐ ὡς ποιητικός αὐτός ἀλλά πρόσω . ὥστε πλείων ὑπερέχω εἄν ὁ εὐδαιμονία ὁ ὑγεία ἢ ὁ ὑγεία ὁ γυμνάζω · πλείων ἄρα καί ὁ φρόνησις ὁ γυμνάζω ἢ ὁ ὑγεία · ὁ δέ ὁ αὐτός πλείων κατά ὁ ἀγαθός ὑπερέχω καί αἱρετός . οὖον μόνος δέ εὑρίσκω ὁ τόπος περισσός , ἀλλά καί ἑρμηνεύω ἰσχυρῶς τε καί βραχύς . ἔτι ὁ καλός κατά ἑαυτοῦ καί τίμιος καί ἐπαίνετος . κοινός ὁ ὄνομα νῦν χράω , ὁ τε καλός καί ὁ τίμιος καί ἐπαίνετος . ἐν μέν γάρ ὁ ὁ ἀγαθός διαίρεσις τίμιος μέν ὁ ἀγαθός εἶπον εἰμί ὁ ἀρχικός , ὡς θεός , γονεύς , εὐδαιμονία , καλός δέ καί ἐπαινετός ὁ ἀρετή καί ὁ κατά αὐτός ἐνέργεια , δύναμις δέ ὅς ἔνειμι εὕω καί κακῶς χράω , ὠφέλιμος δέ ὁ οὗτος ποιητικός ὁ ἀγαθός καί εἰμί οὗτος συντελέω . νῦν δέ ὁ καλός καί ὁ ἐπαινετός καί ὁ τίμιος ἔοικα καί κατά ὁ ὡς δύναμις ἀγαθός φέρω . ὁ δέ τόπος τοιοῦτος . ὁ κατά ἑαυτοῦ καλός , οὗτος εἰμί ὁ ὁ ἑαυτοῦ φύσις καλός , καί τίμιος καί ἐπαινετός [ καί αἱρετός ] ὁ ἀίσσω τοιοῦτος ὁ ἑαυτοῦ φύσις αἱρετός . καλός γάρ ὁ αὐτός φύσις καί τίμιος καί ἐπαινετός ὁ φίλιος ὁ πλούτος ὁμοίως καί ὁ δικαιοσύνη ἰσχύς · πλοῦτος μέν γάρ καί ἰσχύς , εἰμί καί κατά ἑαυτοῦ ἀγαθός τε δοκέω κάλη καλός καί τιμή καί σπουδή ἄξιος ἵημι , ἀλλά ἐπί ἕτερος ὁ ἀναφορά ὁ αἵρεσις αὐτός ὁ μέν πλοῦτος ἐπί ὁ χρῆσις , ὁ δέ ἰσχύς ἐπί ὁ ὁ πρόκειμαι ποιέω ἀνεμπόδιστος · ὁ δέ φίλιος καί ὁ δικαιοσύνη διά ἑαυτοῦ τιμάω . ἐπιζητέω | δέ ἄν τις τίς διαφέρω οὗτος ὁ τόπος ὁ πρό ὀλίγος εἴρω , ἐν ὅς λέγω ὁ κατά ἑαυτοῦ αἱρετός ὁ κατά συμβαίνω αἱρετός εἰμί ἢ ὁ διά ἑαυτοῦ ὁ διά ἄλλος . ἢ ἐν ἐκεῖνος μέν ὁ διά ἑαυτοῦ αἱρετός ὁ διά ἄλλος λέγω αἱρετός εἰμί καί ὁ κατά ἑαυτοῦ αἱρετός ὁ κατά συμβεβηκός , ὁ ὠφέλιμος ὁ ἀγαθός συγκρίνω ὁ διά ἑαυτοῦ αἱρετός · οὖον γάρ δεῖ ὁ τόπος ἀπό ὁ παράδειγμα κρίνω · ἐνταῦθα δέ ὁ καλός καί τίμιος ὁ διά ἑαυτοῦ ὁ καλός ἔχω καί τίμιος καί ἐπαινετός αἱρετός φημί , ὡς ἀμφότερος μέν ἔχω ὁ διά ἑαυτοῦ , μᾶλλον δέ ὁ ἕτερος . οὕτως δέ ἄν διαφέρω οὗτος ὁ τόπος καί ἐκεῖνος διά ὅς λέγω “ καί ὁ φύσις ὁ μή φύσις ” ἐνταῦθα γάρ ἀμφότερος φύσις · φίλιος γάρ καί δικαιοσύνη πλοῦτος καί ἰσχύς κτάομαι ὁ καλός εἰμί διά ἑαυτοῦ καί τίμιος καί ἐπαινετός αἱρετός εἰμί , εἰμί καί ἐκεῖνος αἱρετός ὁ ἑαυτοῦ φύσις . ὁ δέ οὐδείς γάρ τιμάω ὁ πλοῦτος διά ἑαυτοῦ ἀλλά διά ἕτερος οὐ εἰμί ἀναιρετικός ὁ ὁ αὐτός δύο αἱρετός εἰμί ὁ πλοῦτος . κατά ὅσος μέν γάρ ὄργανον , τοιοῦτος · κατά ὅσος δέ ἐν ὁ αὐτός φύσις ἔχω ὁ εἰμί ὁ σπουδαῖος πρός ὁ κατά ἀρετή ἐνέργεια ὄργανον , ἀλλά οὐ ὑπό ὁ σπουδαῖος πρός ὁ κατά ἀρετή ἐνέργεια ὄργανον γίγνομαι , κατά ἑαυτοῦ εἰμί ἀγαθός τε καί αἱρετός · ἔχω γάρ ἐν ὁ αὐτός φύσις ὁ εἰμί χρήσιμος . ὅτι γάρ μή ὁ σπουδαῖος τοιοῦτος αὐτός ποιέω , δῆλος ἐκ ὁ μή ποιέω αὐτός ὁ πενία τοιοῦτος , καίτοι χράω καί οὗτος , καί ἔτι αἱρέω αὐτός πρό πενία πλοῦτος . Ἔρις ὅταν δύο τις ἑαυτοῦ σφόδρα ὁ παραπλήσιος . τόπος ἐγώ παραδίδωμι ἀπό ὁ παρέπομαι . ὅταν γάρ , ὅς ὁ σύγκρισις ποιέω ζητέω πότερον εἰμί αὐτός αἱρετός , ἐάν ] παραπλήσιος ἀλλήλων εἰμί καί διά οὗτος δύσκριτος καί δυσφώρατος ἔχω ὁ ὑπεροχή , δήω φημί ἐκ ὁ παρέπομαι αὐτός ὁ ἐπίκρισις ποιέω · ὅς γάρ ἕπω μείζων ἀγαθός ὁ ἄλλος ὅμοιος εἰμί αὐτός , οὗτος αἱρετός . ἐάν δέ κακός εἰμί ὁ ἕπομαι αὐτός οὐδείς γάρ κωλύω καί αἱρετός τις εἰμί ἕπομαι τις δυσχερής τε καί φευκτός ) , ὅς ἕπω ὁ μικρός κακός , οὗτος εἰμί αἱρετός . οἷος ἐάν ζητέω πότερος ὁ μανθάνω ἢ ὁ γυμνάζω αἱρετός , λαμβάνω ὁ ἕπομαι αὐτός · ἕπω δέ ὁ μέν μανθάνω ὁ ἐφίστημι , ὁ δέ γυμνάζω ὁ ὑγιαίνω · * * * μείζων ἀγαθός , εἴρω ὁ μανθάνω ὁ γυμνάζω αἱρετός . * * * καί ὁ ἀνενδεής ὁ δήω , ὅταν ζητέω πότερος αἱρετός ὁ ὅς ποιέω ἢ ὁ ὅς πάσχω , ἐπεί ὁ μέν εὕω ποιέω ἕπω ὁ ὅμοιος θεός καί ὁ ἀνενδεής εἰμί , ὁ δέ εὕω πάσχω ὁ θνητός τε καί ἐνδεής , ὁ εὕω ποιέω ὁ εὕω πάσχω εἴρω αἱρετός . οὕτως δείκνυμι - σέτα καί ἐγκράτεια καρτερία αἱρετός , εἰμί γε ὁ μέν ἐγκράτεια ἕπω ὁ νικάω ὁ δέ καρτερία ὁ μή ἡσσάομαι , αἱρετός δέ ὁ νικάω ὁ μή ἡσσάομαι . εἄν δέ εἰμί ὁ ἕπομαι κακός , ὁ ἐπίκρισις ὁ αἱρετός ἀπό ὁ μικρός ποιέω κακός · ἄν γάρ ζητέω πότερος αἱρετός θεραπεύω ἢ πλέω , ἐπεί ὁ μέν πλέω ἕπω ὁ ναυτιάω ὁ · δέ θεραπεύω ὁ καίω τε καί τέμνω , καί εἰμί μείζων κακός οὗτος ὁ ναυτιάω , εἴρω αἱρετός ὁ πλέω ὁ θεραπεύω . ἐπί δέ ὁ αὐτός οὗτος καί ἀπό ὁ ἕπομαι αὐτός ἀγαθός εἰμί ὁ ἐπίκρισις ποιέω · ἐπεί γάρ ὁ εἄν θεραπεύω ἕπω ὁ ὑγεία ὁ δέ πλέω ἢ κέρδος ἢ ἱστορία , μείζων δέ ἀγαθός ὁ ὑγεία οὗτος , εἰμί κατά οὗτος ὁ θεραπεύω ὁ πλέω αἱρετός . ἔνειμι οὗτος προσχράομαι ὁ τόπος καί ὁ θεωρητικός βίος αἱρετός δείκνυμι ὁ πρακτικός · ἕπω γάρ ὁ μέν θεωρητικός ὁ ὑπεροράω τε καί ἀμελέω καί καταφρονέω , ὁ δέ πρακτικός ὁ φθονέω τε καί ἐπιβουλεύω μείζων εἰμί ὁ ὑπεροράω καί καταφρονέω κακός . δείκνυμι δέ ἄν καί δόξα πλοῦτος αἱρετός , ἐπεί ὁ μέν δόξα χαυνότης ἕπω ὁ δέ πλοῦτος ὕβρις μείζων εἰμί κακός χαυνότης . καί οὕτως μέν ὁ συγκρίνω αἱρετός εἰμί ἔνειμι δείκνυμι ἕπομαι κακός τις . ἔνειμι δέ ἀπό ὁ παρακολουθέω κακός καί φευκτός εἰμί ἄλλος ἄλλος φευκτός δείκνυμι . ἐπεί γάρ ὁ μέν ἀδικέω ἕπω ὁ μι | σέω ὁ δέ ἀδικέω ὁ ἐλεέω , καί εἰμί μείζων κακός ὁ μισέω ὁ ἐλεέω , μικρός φευκτός ὁ ἀδικέω ὁ ἀδικέω . πάλιν εἰμί ὁ ὁ οἰκεῖος ἀλλήλων ἐπιβουλεύω μείζων κακός ἢ ὁ ὁ ἀλλότριος , ἕπω δέ ὁ μέν στάσις ὁ ὁ οἰκεῖος ἀλλήλων ἐπιβουλεύω ὁ δέ πόλεμος ὁ ὁ ἀλλότριος , μικρός φευκτός ὁ πολεμέω ἄν εἰμί ὁ στασιάζω . οὗτος δείκνυμι καί μανία ὀργή ἀίσσω κακός , εἰμί γε ὁ μέν μανία ἕπω ὁ ἀτυχέω ὁ δέ ὀργή ὁ ἁμαρτάνω μείζων ὕω ὁ ἀτυχέω κακός . λέγω δέ καί διαφορά τις ἕπομαι τις · ὁ μέν γάρ πρότερος εἰμί ὁ χρόνος αὐτός , ὅς λέγω ἕπω , ὁ δέ ὕστερος . καί εἰμί ὡς ἐπί ὁ πολύς ὁ ἕπομαι ὁ αἱρετός ὁ ὕστερος ὁ πρῶτος ἀγαθός · ὁ γάρ μανθάνω ὡς μέν πρῶτος ἕπω · ὁ ἀγνοέω ( εἰμί γάρ μανθάνω , ἀγνοέω · ἐν ὑπόθεσις γάρ ὁ ἀκολουθία ) , ὡς δέ ὕστερος ὁ ἐφίστημι ( εἰμί γάρ μανθάνω , ἐπίσταμαι ) καί ὁ ὡς μέν πρώϊος ὁ νοσέω ( εἰμί γάρ θεραπεύω , νοσέω ) ὡς δύο ὁ ὑγιαίνω ( εἰμί γάρ θεραπεύω , ὑγιαίνω ) , καί ὁ ὡς μέν πρῶτος ὁ πενία , ὡς δέ δύο ὁ ἔχω χρῆμα , [ καί ὁ καί ὁ γίγνομαι ὡς μέν πρότερος ὁ μή εἰμί , ὡς δέ ὕστερος ὁ εἰμί . καί ἔμπαλιν ἐπί ὁ φθείρω καί ὅλως ἐπί ὁ φευκτός · καί γάρ ὁ νόσος ὡς μέν πρῶτος ὁ ὑγεία , ὡς δέ ὕστερος ὁ φθορά , καί ὁ ἀπώλεια ὡς μέν πρώϊος ὁ κτῆσις , ὡς δέ ὕστερος ὁ ἀπορία , καί ἐπί ὁ ἀνδραποδίζω πρότερος μέν ὁ ἐλευθερία , ὕστερος δέ ὁ δουλεία . ὥστε εἰμί ἐπί ὅς ὁ μέν πρῶτος ἀγαθός , χείρων δέ ὁ δύο . δείκνυμι δέ ὁ δισσός ὁ ἕπομαι δήω φημί ἀεί οὗτος λαμβάνω ὁ ἕπομαι ὅς πρός ὁ ὁ πρόκειμαι δεῖξις χρήσιμος . ἐκ μέν γάρ ὁ ὕστερος ἕπομαι ἀγαθός δείκνυμι ὁ μανθάνω ὁ ὑγιάζω αἱρετός , ἐπεί ὁ μέν ἐπιστήμη ὁ δέ ὑγεία ἕπω , μείζων δέ ἀγαθός ὑγεία ἐπιστήμη , ὁ δέ ἐφίστημι ὁ ὑγιαίνω , ἐπεί ὁ μέν ἕπω ὁ ὅς διάκειμαι ὁ Ψυχή , ὁ δέ ὁ εὕω ὁ σῶμα ἔχω μικρός εἰμί ἐκεῖνος . πάλιν δέ ἐκ ὁ κακός ὁ ἕπομαι ὕστερος δείκνυμι ὁ φιλοθέωρος εἰμί ὁ ἰσχύω ὁ σῶμα αἱρετός · ἕπω γάρ ὁ μέν φιλοθεωρέω κακός ὁ ὁ ἀναγκαῖος ἀμέλεια καί ἄγνοια , ἰός δέ ἰσχυρός ὁ σῶμα θρασύτης καί ἀδικία μείζων εἰμί κακός ὁ ὁ ἀναγκαῖος ἀμέλεια τε καί ἄγνοια . ἐκ δέ ὁ ὕστερος ἕπομαι ἀγαθός τε καί κακός δείκνυμι εἄν ὁ πολεμέω ἀποθνήσκω αἱρετός ὁ φεύγω δουλεύω · ὁ μέν γάρ ἐν πόλεμος ἀποθνῄσκω ἕπω ἀγαθός μέν ὁ Εὔκλεια , κακός δέ ὁ ἐλεέω , ὁ δέ φυγή ἀγαθός μέν ὁ ζῶ , κακός δέ ὁ δουλεία · εἰμί δή καί ζωή Εὔκλεια μείζων ἀγαθός καί ὁ ἐλεέω δουλεία μικρός κακός , κατά ἄμφω ἄν αἱρετός εἰμί πολεμέω ἀποθνήσκω ὁ φεύγω δουλεύω . διά δέ ὁ πρῶτος ἕπομαι ἀγαθός τε καί κακός δείκνυμι εἄν πάλιν ὁ μανθάνω ὁ ὑγιάζω αἱρετός · ὁ μέν γάρ ἡγέομαι ὁ βουλεύω ἄγνοια ἀπαλλάσσω , ὁ δέ ὁ νόσος , καί εἰμί ἀμφότερος αἱρετός εἰμί ὁ βουλεύω ἄγνοια ἀπαλλάσσω αἱρετός · ὥστε καί ὁ ὅς οὗτος ἕπω αἱρετός . ἔμπαλιν δέ ἔχω ὁ ἡγέομαι αὐτός κακός · ὁ μέν γάρ μανθάνω ἄγνοια ἡγέομαι , ὁ δέ ὑγιάζω νόσος , καί εἰμί μικρός κακός νόσος ἄγνοια · ὥστε κατά οὗτος αἱρετός εἄν φαίνω ὁ ὑγιάζω ὁ μανθάνω . ἢ οὖον κύριος οὗτος ἕπομαι · διό ὑπάγω εἄν τόπος ἄλλος ὁ ἄξιος αἱρετός ἵημι διά ὅς μέγας τις κακός παύω ἢ διά ὅς μικρός . ἔνειμι δέ πρός ὁ χρήσιμος ὁ πρόκειμαι καί ἐναλλάξ λαμβάνω ὁ μέν ὁ πρότερος ἕπω ὁ δέ ὁ ὕστερος . ἐπιστήμη γάρ ἡδονή αἱρετός δείκνυμι λαμβάνω ὁ μέν ἐπιστήμη ὁ πρότερος ἕπω αὐτός ( οὗτος δέ ὁ μανθάνω ) ὁ δέ ἡδονή ὁ ὕστερος · εἰμί δέ οὗτος ὁ ἀπολαύω · καί ἐπεί αἱρετός ὁ μανθάνω ὁ ἀπολαύω , εἰμί εἄν καί ἐπιστήμη ἡδονή αἱρετός . ἔτι ὁ πλείων ἀγαθός ὁ μικρός , ἢ ἁπλόος , ἢ ὅταν ὁ ἕτερος ἐν ὁ ἕτερος ἐνυπάρχω . ὁ πλείων φημί ἀγαθός ὁ μικρός αἱρετός ἐν , ἢ ἀπλόος , ὅταν διαφέρω ἀλλήλων λαμβάνω , οἷος ὑγεία καί Εὐγένεια καί πλοῦτος καί μνήμη τιμή καί ἰσχύς ( ἁπλόος γάρ οὗτος λαμβάνω ἀλλήλων I ὁ ἐν ὁ ἕτερος μηδείς ὁ ἕτερος εἰμί ) , ἢ οὐ ἁπλόος , ἀλλά ὅταν ὁ ἕτερος ἐν ὁ ἕτερος , ὁ [ δέ ] μικρός ἐν ὁ πλείων εἰμί περιέχω . δοκέω δέ οὗτος ἀληθής εἰμί . ἐπί γάρ ὁ ἁπλόος καί πάντῃ ἕτερος οὐ ἀληθής · δύναμαι γάρ ὁ μικρός κατά ἀριθμός ὁ πλείων αἱρετός εἰμί , ἄν εἰμί ὁ μέν μικρός μείζων ὁ δέ πλείων μή τοιοῦτος · δικαιοσύνη γάρ μετά φρόνησις αἱρετός ὑγεία , πλοῦτος , ἰσχύς , κάλλος , εὐγένεια , ἅμα λαμβάνω . οὐκέτι δέ οὗτος εἄν γίγνομαι , εἰμί ὁ μικρός ἐν ὁ πλείων · ὑγεία γάρ καί πλοῦτος καί τιμή καί Εὐγένεια αἱρετός ὑγεία καί πλοῦτος . εἶπον δέ ὁ τόπος ἔνστασις φημί ἔχω αὐτός · μή γάρ πάντως ὁ πλείων ὁ μικρός εἰμί αἱρετός , ἄν ὁ μέν περιέχω , ὁ δέ περιέχω . ὅταν γάρ λαμβάνω δύο ἀγαθός , ὁ τέλος καί ὁ ἐκεῖνος χάρις , οἷος ὁ ὑγιάζω καί ὁ ὑγεία , καί συγκρίνω πρός ὁ ὑγεία , ὅστις ἐνυπάρχω ὁ πρῶτος εἴρω ἀγαθός δύο , οὐ εἰμί ὁ ὑγεία ἕνεκα αἱρέω . ὁμοίως ὁ ἐπιστήμη μετά ταῦ μανθάνω οὐ εἰμί αἱρετός ὁ ἐπιστήμη εἷς εἰμί δύο εἰμί , ὅτι ὁ μανθάνω διά ὁ ἀπιστέω αἱρέω . ἀλλά οὐδέ εὐδαιμονία μετά ὁ ἀρετή αἱρετός ὁ εὐδαιμονία μόνος . ἔπος ἐν ὁ εὐδαιμονία περιέχω καί ὁ ἄρειος . καί ἐν ὁ πόλις εὐεργετέω περιέχω ὁ καί ὁ οἰκεῖος , ὥστε οὐ ἄν εἰμί ἀμφότερος αἱρετός ὁ ἰά πόλις εὕω ποιέω . καί ὁ εὐεξία δέ ἐν ἑαυτοῦ ὁ ὑγεία περιέχω οὖον γίγνομαι οὗτος αἱρετός . οὖον γάρ συναριθμέω ὁ περιέχω τις ὁ περιέχω ὑπό αὐτός , ὡς ἐν ὁ πρῶτος ὁ Ἠθικός εἴρω , οὗτος εἰμί οὖον συγκρίνω · διό δεῖ προσδιορίζω ὁ ἐν οὗτος εἰμί ὁ πλείων καί περιέχω ἀγαθός αἱρετός ὁ μικρός καί περιέχω , ἐν ὁ συναριθμέω φύω . καί μή ἀγαθός δέ ἀγαθός οὐδείς κωλύω εἰμί αἱρετός . Λέγος ὅτι καί ἀγαθός τίς μετά μή ἀγαθός οὐδείς κωλύω πλείων ἀγαθός αἱρετός εἰμί · οὖον γάρ πᾶς μή ἀγαθός λαμβάνω ἀγαθός αἱρετός εἄν εἰμί , ἀλλά εἰμί ἀγαθός μή ἀγαθός τίς συντίθημι · ἐκεῖνος γάρ ἀδύνατος . δύναμις δέ ὁ ἔνστασις , ὅς ἐγώ εἴρω πρός ὁ πρώϊος εἴρω , ὁ ὅτι ὁ πλείων ἀγαθός ὁ μικρός ἁπλόος αἱρετός , τίθημι διά οὗτος . σωφροσύνη γάρ μετά τις ἀδιάφορος , οἷος ληκύθιον ἢ ἴονθος ἢ οὐλότης θρίξ ἢ στάσις ἢ ὁ περιπατέω , ἢ καί κακός τις ὁ μικρός , οἷος ἀδοξία , ὑγεία καί πλοῦτος καί ἰσχύς αἱρετός · εἰμί δέ καί μετά κακός τις εἰμί ὁ σωφροσύνη αἱρετός ὁμοῦ πλείων ἀγαθός , οἷος πλοῦτος , εὐγένεια , δόξα , δῆλος ὅτι καί μόνος ἄν εἰμί αὐτός αἱρετός · οὕτως δέ οὐκέτι ἄν ὁ πλείων ἀγαθός ὁ μικρός αἱρετός εἰμί , οὐδέ εἄν μή τέλος εἰμί ὁ πλείων ὁ ἀντιτίθημι αὐτός ὁμοίως δέ καί εὐδαιμονία μετά τις ἀδιάφορος αἱρετός δικαιοσύνη καί ἀνδρεῖος . καί ὁ αὐτός μετά ἡδονή μᾶλλον ἢ ἄνευ ἡδονή . ὐκʹ ἄλλος πρός ἄλλος σύγκρισις ὁ τόπος οὗτος ποιέω , ἀλλά αὐτός πρός αὐτός · ὁ γάρ αὐτός ἀγαθός μετά ἡδονή αἱρετός ἢ Χωρὶς ἡδονή , οἷος ἀνδρεία μετά ἡδονή αἱρετός ἢ Χωρὶς οὗτος . ἢ εἰμί καί ὁ ἡδονή εἰμί ὁ ἑαυτοῦ φύσις ἀγαθός , εἰμί εἄν καί ἐνταῦθα ὁ πλείων ἀγαθός ὁ μικρός αἱρετός δείκνυμι ὁ ὁ μικρός ἐν ὁ πλείων περιέχω . εἰμί καί εἰμί μή μετά ἡδονή ὁ αὐτός ἀγαθός εἰμί ἀλλά μετά ἀλυπία ; αἱρετός γίγνομαι , καί εἰκότως · ὁ γάρ αὐτός ἀγαθός μικρός αἱρετός γίγνομαι μετά κακός τις ἢ εἰμί Χωρὶς οὗτος λαμβάνω . δῆλος δέ εἰμί ὁ ἀλυπία ἄλλος τίς ὁ ἡδονή λέγω . καί ἕκαστος εἰμί ὅς καιρός μείζων δύναμαι . Ζεύς οὗτος ὁ τόπος δείκνυμι ὅτι ὁ αἱρετός ἕκαστος αἱρετός εἰμί ἐν ἐκεῖνος ὁ καιρός ἐν ὅς πλείων δύναμαι . δύναμαι δέ ἕκαστος πλείων , ὅτε καί μάλα εἰμί αὐτός χρεία · δείκνυμι γάρ ὁ ἕκαστος δύναμις ὁ χρεία μάλιστα . καί εἰκότως . ὁ γάρ πληρόω ἤδη οὔτε ἥδομαι οὔτε λυπέω λέγω , ἥδομαι δέ ὁ ἐν ἔνδεια τρέφω . καί ὁ μέν μή ὁράω τίς ἡδύς ἢ μή ἀκούω τις τοιοῦτος ὅστε ἥδομαι οὔτε λυπέω , ἥδομαι δέ ὁ ἐν οὗτος εἰμί . οἷος ἐπεί αἱρετός ὁ Ἀλυπία , εἰμί | δέ ὁ γέρων ὁ νέος ἐπίλυπος ( ὁ γάρ νεότης φαιδρότης ἔχω συμφύω ) , ἐν ὁ γῆρας ὁ Ἀλυπία αἱρετός ἢ ἐν νεότης · πλείων γάρ ἰσχύω τότε · κατισχύω γάρ ὁ λύπη ἐν οὗτος εἰμί πλείων , καί μᾶλλον αὐτός χρεία τότε . ἀλλά καί ὁ φρόνησις αἱρετός εἰμί αἱρετός εἰμί ἐν ὁ γῆρας · μᾶλλον γάρ οὗτος χρεία ὁ γηράσκω , ἐπεί οὗτος καί ἀπαιτέω οὗτος , καί ἐγχειρίζω οὗτος ὅσος δήω φρόνησις ( ὁ γάρ νέος οὐδείς ἀπαιτέω τοιοῦτος ) , καί ἀκριβής ἰσχύς ] ὁ φρόνησις ἐξέτασις ἐπί οὗτος γίγνομαι . πάλιν ὁ ἀνδρεία ὁ νέος καί ἐν οὗτος ὁ ἡλικία αἱρετός · μᾶλλον γάρ χρεία ὁ νέος οὗτος , καί οὗτος ἀπαιτέω ὡς προσήκω αὐτός . ὁμοίως καί ὁ σωφροσύνη μᾶλλον ἐν ὁ νέος ἰσχύω · οὗτος γάρ εἰμί ὁ ὑπό ἡδονή ἐνοχλέω μάλιστα , πρός ὅς σωφροσύνη δεῖ . οὗτος δέ ὁ λόγος δείκνυμι ἄν καί πενία μέν ἐν γῆρας φευκτός ( διά γάρ ἀσθένεια ὁ γῆρας δήω ) , ἀσθένεια δέ ἐν νεότης · μάλιστα γάρ οὗτος ἰσχύς δήω . καίω ὅς ἐν πᾶς καιρός ἢ ἐν ὁ πλεῖστος χρήσιμος . εἶπον ἐν πᾶς ἀσφαλής ποιέω ὁ λέγω προστίθημι ὁ Λόϊς αἱρετός εἰμί δοκέω αἱρετός ὅς ἐν πᾶς καιρός δήω ἢ ὅς μή . οὕτως δικαιοσύνη καί σωφροσύνη ἀνδρεῖος αἱρετός δείκνυμι ἄν , ὅτι δικαιοσύνη μέν καί σωφροσύνη ἐν πᾶς καιρός χρεία ( καί καί ἐν πόλεμος καί ἐν εἰρήνη ) , ἀνδρεῖος δέ ἐν πόλεμος μόνος . εἰμί δέ εἄν ( ?? ) οὐ ἀμφότερος ἅμα συγκρίνω ὁ ἀνδρεῖος , ὁ δικαιοσύνη ὁ σωφροσύνη , ἀλλά ἴδιος ἑκάτερος . οὕτως εἄν αἱρετός δείκνυμι ὁ φρόνησις ὁ ἄλλος ἀρετή ἅπας · ἐκεῖνος μέν γάρ ἕκαστος περί ἀφορίζω τις , ὁ δέ φρόνησις περί πᾶς . οὖον περί ὁ τέλειος δέ ἀρετή λέγω ἄν · ἐκεῖνος γάρ ἅμα εἰμί ἀλλήλων . ὁ εἰμί καί ἅμα , ἀλλά οὐ καί ὁ κατά αὐτός ἐνέργεια ἅμα οὐδέ ὁ χρεία αὐτός . καί ὅς πᾶς εὔχομαι μηδείς θατέρου δήω . δύο τις αἱρετός εἰμί ὁ μέν τοιοῦτος εἰμί ὥστε , εἰμί πᾶς αὐτός ἔχω , ἀναιρέω ὁ ὁ ἕτερος χρεία καί μηδείς αὐτός δήω , ὁ δέ τοιοῦτος εἰμί ὥστε , κἀν πᾶς αὐτός ἔχω , χρεία αὐτός ἔχω καί ὁ ἕτερος , αἱρετός φημί εἰμί οὗτος ὅς ἔχω οὐδείς ἔτι ὁ ἕτερος δήω . οὗτος ὁ τόπος χράω ἔνειμι δείκνυμι αἱρετός ἀνδρεῖος δικαιοσύνη . Δίκαιος μέν γάρ πᾶς εἰμί οὐδείς ἀνδρεῖος δεῖ , εἰμί γε πρός πόλεμος μέν ὁ ἀνδρεία χρήσιμος , ἀναιρέω δέ ὁ πόλεμος , εἰμί πᾶς ἄγω Δίκαιος · καρτερία γάρ ἀλλά οὐ ἀνδρεῖος δοκέω εἰμί ὁ πρός τομή καί ἀλγηδών ἀντέχω · πᾶς μέντοι ἀνδρεῖος εἰμί χρεία δικαιοσύνη · οὖον γάρ ἀναιρέω ὁ συνάλλαγμα , πρός ὁ δικαιοσύνη χρεία , ἀλλά καί πρός αὐτός ὁ πόλεμος χρεία δικαιοσύνη . ὅτι δέ μή ὁ τέλειος ἀρετή λαμβάνω , διά ὁ παράδειγμα δῆλος . οὕτως πάλιν φίλιος δικαιο - σύνειμι ἄρετος · οἷ μέν γάρ φίλος οὐδείς δικαιλσύντης δήω , οἷ δέ Δίκαιος φίλιος δήω . ἔτι ἐκ ὁ φθορά καί ὁ ἀποβολή καί ὁ γένεσις καί ὁ λῆψις καί ὁ ἐναντίος . τόπος χράω ἐν ὁ δύο εἰς κατασκευή ὁ ὁ αἱρετός τίς εἰμί ἢ φευκτός ὁ ἀπό ὁ φθορά καί ὁ γένεσις καί ὁ ποιητικός τε καί φθαρτικός οὕτως · ὅς ὁ φθαρτικός φευκτός . οὗτος αἱρετός , καί ὅς ὁ ποιητικός αἱρετός , καί αὐτός αἱρετός · ἔμπαλιν δέ , ὅς μέν ὁ φθαρτικός αἱρετός , αὐτός φευκτός , ὅς δέ ὁ ποιητικός φευκτός , φευκτός καί αὐτός . οὗτος δή ἐπί συγκριτικός μεταφέρω · εἰμί γάρ ὅς ὁ φθαρτικός φευκτός , οὗτος αἱρετός , καί ὅς ὁ φθαρτικός φευκτός οὗτος αἱρετός . οὕτως δείκνυμι ἄν ὑγεία ἐπιστήμη αἱρετός · φευκτός γάρ ὁ λήθη , ὁ ὁ ἐπιστήμη φθαρτικός , ὁ νόσος , ὁ εἰμί ὑγεία εἰμί φθαρτικός . ἀλλά καί ἐπιστήμη πλοῦτος , εἰμί γε φευκτός ἀσωτία φθαρτικός εἰμί πλοῦτος λήθη , ὅς ἐπιστήμη εἰμί φθαρτικός . ὁ δέ ὁ ἀποβολή ἤτοι ἐκ παράλληλος εἶπον ὁ ὁ φθορά ( ὁ γάρ αὐτός ἐπί ὁ φθορά καί ἐπί ὁ ἀποβολή ) , ἢ φθορά μέν ἄν ἄγω οὗτος ὅς οὐ ἔστ·ιν Ἐπάνοδος οὐδέ ἀνάληψις , ὡς ἐπί ὁ στέρησις , ἀποβολή δέ οὗτος ὁ καί ἀναλαμβάνω πάλιν οἷος τε ὁ ἀποβάλλω . τυφλότης μέν γάρ καί κωφότης φθορά · διό , εἰμί ὁ ὁ ὄψις φθορά φευκτός ὁ φθορά ὁ ἀκοή , αἱρετός εἄν ὁ ὄψις ὁ ἀκοή δείκνυμι . ἀποβολή δέ [ καί ] ὑγεία καί πλούτος , ὁ καί ἀναλαμβάνω ἀποβάλλω δύναμαι · εἰμί γάρ ὁ ὁ ὑγεία ἀποβολή ὁ ὁ πλοῦτος φευκτός , εἰμί ἄν ὁ ὑγεία ὁ πλοῦτος αἱρετός . ἀλλά εἰμί ἐπί οὗτος ὁ φθορά , πῶς ἄν ἔτι ἄγω ὁ · ρεταί τις φθορά ; οὗτος γάρ εἰμί ὁ στέρησις φθαρτικός · οὐ οἷος τε δέ στέρησις ἐν φθορά . μήποτε ἐν φθορά μέν ἐπί ὁ ἀχώριστος λέγω , ὅς ὁ ἀποβολή διά φθορά γίγνομαι διά ὁ μή δύναμαι αὐτός σῴζω χωρίζω ὁ ἐν ὅς εἰμί · τοιοῦτος δέ εἰμί ὁ τε ποιότης καί ὁ ἔχω . ὁ δέ ἀποβολή ἐπί ὁ χωρίζω δύναμαι , ὁποῖος εἰμί ὁ κτῆμα · εἰμί γάρ ὁ ὁ χωρίον ἀποβολή φευκτός ὁ ἀποβολή ὁ οἰκίον , ὁ χωρίον ὁ οἰκίον αἱρετός . προστίθημι δέ ὁ καί ὁ ἐναντίος , ὅτι ὡς ἐπί ἐκεῖνος οὕτως ἔχω καί ἐπί ὁ ἐναντίος πάλιν · ἐπεί γάρ ὁ ἀποβολή ὁ μέν διά ἐναντίος παρουσία γίγνομαι , ὁ δέ αὐτός αἰτέω μόνος εἰμί , ἀποβολή , προστίθημι ὁ ἀποβολή ὁ ἐναντίος . ἀσπίς μέν γάρ ἀποβολή οὖον διά ἐναντίος · ἀλλά οὐδέ ὁ ἐπιλανθάνομαι ἐναντίος εἰμί ὁ οἶδα , ἀποβολή εἰμί ἐπιστήμη , ὥσπερ οὐδέ ὁ ἐμπίμπλημι , ἀποβολή εἰμί ὑγεία , ἐναντίος εἰμί αὐτός · καί εἰμί ὁ ἐπιλανθάνομαι ὁ ἐμπίμπλημι φευκτός , καί ἐπιστήμη ὑγεία αἱρετός . εἰμί δέ ὁ ὁ νόσος ἀποβολή αἱρετός ὁ ἀποβολή ὁ ἄγνοια , φευκτός νόσος ἄγνοια · πάλιν εἰμί ὁ ὁ ἀρετή ἀποβολή φευκτός ὁ ὁ ὑγεία ἀποβολή , καί ἀρετή ὑγεία αἱρετός . νόσος δέ καί πενία ἐναντίος ὑγεία καί πλοῦτος · καί ὡς ἐπί ὁ φθορά καί ὁ ἀποβολή , οὕτως καί ἐπί οὗτος καί ὁ τοιοῦτος ἔχω . ὅς γάρ ὁ ἐναντίος φευκτός , ὡς ὅς ὁ φθορά ἢ ἀποβολή [ ἢ ὁ ἐναντίος ] φευκτός , οὗτος αἱρετός , καί ὅς αἱρετός ὁ ἐναντίος , οὗτος φευκτός , πρόσκειμαι ὁ ῾ εἄν μή συνεπιφέρω ὁ ἕτερος ὁ ὅς διά οὗτος γάρ νόσος φευκτός εἰμί ὁ καχεξία οὐ εἰμί ὑγεία αἱρετός εὐεξία , ὅτι ὁ εὐεξία συνεπιφέφει ὁ ὑγεία . οὕτως , ἐπεί ἀδικία ἀσωτία φευκτός , καί δικαιοσύνη ἐλευθεριότης αἱρετός . ἔμπαλιν δέ ἐπί ὁ γένεσις τε καί λῆψις ἔχω μόνος , ὡς καί αὐτός λέγω · ὅς γάρ ὁ γένεσις τε καί ὁ λαμβάνω αἱρετός , καί αὐτός αἱρετός , καί ὅς φευκτός , καί αὐτός φευκτός . εἰμί γάρ ὁ μανθάνω ὁ γυμνάζω αἱρετός , καί εἰμί ὁ μέν μανθάνω ἐπιστήμη γένεσις ὁ δέ γυμνάζω ὑγεία , καί ἐπιστήμη ὑγεία αἱρετός . καί εἰμί ὁ γυμνάζω ὁ χρηματίζω αἱρετός , εἰμί εἄν καί πλοῦτος ὑγεία αἱρετός . καί εἰμί ὁ αἰδήμων <καὶ> ὀφειλόντως ὁ καταφρονητικός καί ἀναίσχυντος αἱρετός , καί εἰμί ὁ μέν φιλόσοφος βίος ποιητικός ὁ δέ ἀγοραῖος , καί ὁ φιλόσοφος ὁ ἀγοραῖος αἱρετός . καί εἰμί ὁ χαίρω μᾶλλον ὁ οἶδα ὁ ὁ φαίνω ὅς κακός ὁ οἶδα ὁ ὁ φαίνω αἱρετός , καί ὁ μέν ἦθος εἰμί ποιητικός ὁ δέ σοφιστικός , καί ὁ φιλόσοφος ἵημι ὁ σοφιστής αἱρετός . πάλιν εἰμί ὁ ἐπιλανθάνομαι ὁ αἰσχρός αἱρετός ὁ ὑγιάζω , ὁ ἄγνοια ὁ αἰσχρός αἱρετός ὑγεία . καί εἰμί ὁ ὑπέχω δίκη ἁμαρτάνω ὁ ὑγιάζω αἱρετός <,καὶ δικαιοσύνη ὑγεία αἱρετός · πάλιν δέ , εἰμί ὁ λαμβάνω βίαιος ὁ ἀλλότριος ὁ νόσος λαμβάνω φευκτός , καί ἀδικία νόσος φευκτός . καί εἰμί ὁ μανθάνω ὁ χρηματίζω αἱρετός , καί ἐπιστήμη πλοῦτος · ἄμφω γάρ λαμβάνω τίς εἰμί , καί ὁ μανθάνω καί ὁ χρηματίζω . αὐτός μέντοι ὁ τόπος χράω πρός μόνος ὁ ὁ αἱρετός δεῖξις . ἄλλος τόπος , ὁ ἐγγύς ὁ ἀγαθός ἀγαθός καί αἱρετός , καί ὁ ὅμοιος ὁ ἀγαθός . οὗτος εἰμί ὡς δύο τόπος λαμβάνω , εἰμί εἄν πρῶτος , ὁ λέγω ὁ ἐγγυτέρω ὁ ἀγαθός ἀγαθός , ὁ αὐτός ὁ ἵημι προερέω ὁ ‟ καί δύο ὁ ἐγγύς ὁ τέλος ” · ἴσος γάρ ὁ ἐγγυτέρω ὁ ἀγαθός καί ὁ ‟ ἐγγύς ὁ τέλος . δῆλος γάρ ὅτι ὁ ἀγαθός ὡς τέλος λέγω · πῶς γάρ ἄλλως ἐγγυτέρω ἄν ὁ δικαιοσύνη λαμβάνω ὁ ἀγαθός εἰμί μή τις λέγω ὅτι ὁ τέλος καί ὁ εὐδαιμονία ; ἢ δή οὗτος ὁ αὐτός εἰμί ἢ ὁ προερέω ὁ ‟ ἔπειτα δέ ὁ ὅσπερ ὅδε τίς ὁ μή ἐν γένος ” · καί γάρ ὁ παράδειγμα , ὅς ἐπί αὐτός χράω , τοιοῦτος εἰμί δοκέω . ὁ γάρ δικαιοσύνη , φημί , ὁ Δίκαιος ἐγγυτέρω ὁ ἀγαθός · οὗτος δέ εἰμί , ὅτι ὁ μέν δικαιοσύνη ἐν γένος εἰμί ὁ ἀρετή καί ὁ ἀγαθός , ὁ δέ δίκαιος οὐκέτι . ἢ οὖον οὗτος Δίκαιος λέγω ὁ ἔχω ὁ δικαιοσύνη , ἀλλά δίκαιος τίς , ὅς δύναμαι θέσις καίω νόμος καί οὖον φύσις εἰμί τοιοῦτος . καί οὕτως δέ ὁ διαφορά αὐτός , ὅτι ὁ μέν δικαιοσύνη ἐν γένος ὁ ἀγαθός , ὁ δέ Δίκαιος οὖον πάντως . καί οὗτος δέ ὁ τόπος προερέω , ὡς εἶπον . εἰμί δέ εἷς εἰμί ὁ τόπος , λέγω ἄν διά αὐτός ὁ ἐγγυτέρω ὁ ἀγαθός ἀγαθός · ἐξηγέομαι δέ , πῶς ἐγγυτέρω εἶπον , προστίθημι καί ὁ ὅμοιος εἰμί ὁ ἀγαθός · ὁ γάρ οὕτως ἐγγυτέρω ὡς ὅμοιος αὐτός ἵημι , οὗτος αἱρετός . εἰμί δέ οὗτος εἰμί λέγω , ὁ παράδειγμα αὐτός δοκέω εἰμί [ ἢ ] ὅτι ὁ δικαιοσύνη ὅμοιος εἰμί ὁ ἀγαθός , οὗτος εἰμί ὁ εὐδαιμονία , ἢ ὁ Δίκαιος πρᾶγμα ἢ ὁ δίκαιος · καί γάρ οὐδέ εἶπον ὅς ἐγγυτέρω ἀγαθός , ἀλλά ὁ ἀγαθός καί ὁ ὅμοιος ὁ ἀγαθός , ὅς σημαίνω εἄν ὁ κύριος ὁ ἀγαθός · ἔτι ὁ μετά οὗτος τόπος εἰμί ἀπό ὁ πρός ὁ ἄλλος ἀγαθός ὁμοιότης . οὕτως ἄν δείκνυμι καί ἀρετή εὐτυχία αἱρετός · ἐγγυτέρω γάρ καί ὅμοιος εὐδαιμονία · καί Εὔκλεια ἡδονή · ὅμοιος γάρ ὁ καλός . ἀλλά καί ὁ ὁ φίλος εὕω ποιέω ὁ βλάπτω ὁ ἐχθρός ὁμοιότης μᾶλλον πρός ὁ καλός ἔχω . [ καί ] εἰμί διαιρέω δέ ὁ τόπος , εἰμί ὁ μέν ἐγγυτέρω ὁ ἀγαθός παράδειγμα ὁ κατά ἀρετή ἐνέργεια καί αὐτός ὁ ἔχω · ἐγγυτέρω γάρ εὐδαιμονία ὁ ἐνέργεια · ὁ δέ ὅμοιος ὁ ὅς ποιέω ὁ εὕω πάσχω · ὅμοιος γάρ δή εὐδαιμονία ὁ ὅς ποιέω . προστίθημι δέ ὁ προερέω τόπος ἄλλος , ὁ λέγω ὅτι καί ὁ ὁ ἀγαθός ἀμφότερος ὁ συγκρίνω ὅμοιος ἀγαθός καί αἱρετός . ὅς γνώριμος διά ὁ παράδειγμα ποιέω · ἐπεί γάρ ὁ Αἴας καί ὁ Ὀδυσσεύς ἀγαθός ὁ ᾿ Αχιλλεύς , ὁ οὗτος ὁ Ἀχιλλεύς ὅμοιος ἀγαθός · διό Αἴας Ὀδυσσεύς · ὅμοιος γάρ Ἀχιλλεύς . ἔνστασις δέ πρός ὁ ὁ τόπος πρόκειμαι φέρω · εἰμί γάρ μή , ὅς ἀγαθός εἰμί , ὅμοιος τις εἰμί αὐτός , μή εἰμί ὁ ἕτερος ὁ κακός ὁμοιόω ἀγαθός , ἄν ἐκεῖνος αὐτός , κατά ὅς ἀγαθός εἰμί , ὅμοιος ὁ . οἷος Ἀχιλλεύς εἰμί μέν καί ἀνδρεῖος καί κατά οὗτος ἀγαθός ὁ τε Αἴας καί ὁ Ὀδυσσεύς , εἰμί δέ καί ὀργίλος · ἄν δή ὁ συγκρίνω πρός ὁ μέν πάνυ αὐτός κατά ὁ ὄργιον ὅμοιος εἰμί , ὁ δέ ἠρέμα κατά ὁ ἀνδρεῖος , οὐ ἐπεί ὅμοιος αὐτός ὁ ὀργίλος , διά οὗτος ἀγαθός ὁ ἕτερος . δεῖ δέ καί ὁ λέξις ἀκούω ὁ ὁ ἕτερος εἰμί μέν ἀγαθός μή ὁμοιόω δέ ὡς λέγω ὁ μή ὁμοιόω δέ ἀντί ὁ ὅς ἐπί ἴσος δέ ὅμοιος · οὕτως γάρ ὁ συγκριτικός σῴζω ἄν . ἢ δύναμαι καί ἁπλόος εἴρω · καί γάρ ἐπί ὁ ἐπιφέρω οὐ κακός λέγω ὁ ἵππος ὁ ἄνθρωπος ὅμοιος εἰμί ὁ πίθηκος , ἀλλά ὁ μέν πίθηκος ἐπί ὁ γελοῖος ὅμοιος , ὁ δέ ἵππος οὐδέ ὅλως ὅμοιος . δύναμαι γάρ τις , ὅς φημί , ὅμοιος τις εἰμί καί έπι ὁ γελοῖος , ὡς πίθηκος ἄνθρωπος , ὅς οὐ ἐπεί οὕτως ὅμοιος εἰμί ἄνθρωπος ἀγαθός εἰμί καί ὁ πίθηκος καί ὁ ἵππος , ἤδη ἀγαθός εἰμί ὁ ἵππος . δεῖ ἐν ὁ ὁμοιότης ἐπί ὁ εἰμί καί μή ἐπί ὁ γελοῖος , εἰμί μέλλω ὁ ὅμοιος ὁ ἀγαθός ἀγαθός εἰμί . οὕτως ὁ δίδωμι ὁ λαμβάνω δείκνυμι ἄν ἀγαθός · ὅμοιος γάρ θεάομαι · καί θεωρία πρᾶξις διά ὁ αὐτός . πάλιν ἐπί δύο , εἰμί ὁ μέν ὁ ἀγαθός ὁ δέ ὁ χέω - ρον ὅμοιος . εἶπον τόπος ὁ ἀπό ὁ ὁμοιότης εἷς εἰμί πρός ὅς ὁ ὁμοιότης λαμβάνω ὁ συγκρίνω ἀλλήλων , προστίθημι ἄλλος , εἰμί μή εἷς εἰμί ὅς ὁ ὅμοιος ζητέω , ἀλλά δύο , καί εἰμί ὁ μέν ἀγαθός αὐτός ὁ δέ κακός τοιοῦτος . καί εἰμί ὁ συγκρίνω ὁ μέν ὁ ἀγαθός ὅμοιος εἰμί ὁ δέ ὁ χείρων , ὁ ὁ ἀγαθός ὅμοιος ἀγαθός . δεῖ δέ καί ἐνταῦθα εἰμί μέλλω τις ὁ ἔνστασις φυλάσσω , κατά τε ὁ ἀγαθός ὁ ὁμοιότης εἰμί καί μή ὁ μέν ἠρέμα ὁ δέ μᾶλλον ὁ ὁμοιότης λαμβάνω . εἴτε γάρ μή ἐπί ὁ ἀγαθός εἰμί ὁμοῖος τίς αὐτός , οὖον ἀγαθός ( διά οὗτος οὐ εἰμί ἀγαθός πίθηκος ἵππος · καίτοι ὁ μέν ἄνθρωπος ὅμοιος εἰμί , ὁ δέ ὄνος · ἀλλά ὁ μέν ἐπί ὁ χείρων καί οὐ ἀγαθός , ὁ δέ ἐπί ὁ ἀγαθός ) , εἴτε πάλιν ὁ ὁ μέν ἀγαθός ὅμοιος ἠρέμα εἰμί ὅμοιος αὐτός ὁ δέ ὁ χείρων σφόδρα , οὐδέ οὕτως ἀγαθός πάντως ὁ ὁ ἀγαθός ὅμοιος . εἰμί γάρ ὁ μέν Ὀδυσσεύς ἠρέμα εἰμί ὁ Νέστωρ ὅμοιος εἰμί ὁ Ἀχιλλεύς ἀγαθός , ὁ δέ Αἴας σφόδρα ὁ Ἀχιλλεύς , οὐ ἤδη ὁ Ὀδυσσεύς ἀγαθός ἄν εἰμί ὁ Αἴας . αὐτός μέντοι διά ὁ παράδειγμα ὡς ἀγαθός ὁ ᾿Αχιλλέα ὁ Νέστωρ λαμβάνω οὕτως ὁ σύγκρισις ποιέω . δεῖ δέ λαμβάνω ὁ ὁμοιότης κατά ἑκάτερος ὁ πρός ὁ ὁ ὁμοιότης ἔχω τίς ἀγαθός . οὕτως ἔνειμι δείκνυμι ὑπεροψία * * * * ὅμοιος μεγαλοψυχία , ὁ δέ θρασύτης ἀνδρεῖος · κεῖμαι γάρ ὁ μεγαλοψυχία ἀγαθός ἀρετή εἰμί . καί ὁ εὐεργετέω ὁ εὐεργετέω , εἰμί γε ὁ μέν ὁ ἀνενδεής ὁ δέ ὁ δήω ἔοικα . καί ὁ κατά ἐνέργεια ἀρετή ὁ ἐν ἔχω · ἔοικα γάρ ὁ μέν ὁ ἐνέργεια εἰμί , ὁ δέ ὁ δύναμις . ἄλλος , ὁ ἐπιφανής ὁ κακός τοιοῦτος . δύο αἱρετός ὁ ἄλλος ἐπί ἴσος ἔχω ὁ ἐπιφανής φημί ὁ κακός τοιοῦτος αἱρετός εἰμί . εἰμί δέ εἄν ἐπιφανής ὁ πόλις εὕω ποιέω ὁ εἷς καί ὁ ἄρχω ὁ ἰδιώτης , ὁ ὅς ποιέω ὁ πλουτέω , ὁ δημηγορέω ὁ δίκη λέγω , ἀνδρεία σωφροσύνη , μεγαλοπρέπεια ἐλευθεριότης . οὕτως δείκνυμι τις εἄν καί ὁ πρᾶξις ὁ θεωρία αἱρετός · ἐπιφανής γάρ ὁ πρακτικός βίος ὁ θεωρητικός . προστίθημι δέ ὁ προερέω αἱρετός εἰμί καί ὁ χαλεπός ὁ ῥᾴδιος · ὁ γάρ σπάνις καί δυσπόριστος καί χαλεπός κτάομαι ὁ ἀγαθός μᾶλλον ἀγαπάω τε καί σπουδάζω . οὕτως ἀρετή πλοῦτος καί ὑγεία αἱρετός ὅς δείκνυμι · σπάνις γάρ καί χαλεπός λαμβάνω · ‟ ὁ γάρ κατά ὁ ῾ησιοδους ‟ ἱδρώς θεός προπάροιθε τίθημι ” . καί θεωρία πρᾶξις · χαλεπός γάρ ὁ ὁ θεός γνῶσις . καί κάλλος πλοῦτος · χαλεπός γάρ καί σπάνις ὁ τοιοῦτος ὁ κτῆμα . ἔτι καί ὁ ἴδιος φημί αἱρετός εἰμί ὁ κοινός . ἴδιος δέ εἰμί ὅς μόνος ἢ μετά ὀλίγος ὑπάρχω . οὕτως ἄνθρωπος αἱρετός φρόνησις ὑγεία · ὁ μέν γάρ ἴδιος αὐτός , ὁ δέ κοινός αὐτός καί πρός ὁ ζῷον ὁ ἄλλος · καί ἐπιστήμη ἰσχύς , καί λόγος κάλλος . ἀγαπάω δέ καί ὁ Εὐγένεια ὁ χρῆμα μᾶλλον · ἴδιος γάρ ὁ ἔχω ἄμφω . ἀλλά καί κάλλος πλοῦτος ἴδιος . ἀλλά καί ὁ ἀγαθός ἴδιος ἀρετή χρῆμα · ὁ μέν γάρ χρῆμα καί ὁ κακός κοινωνέω , ἀρετή δέ οὐδαμῶς . οὗτος καί ὅσος αὐτός εὑρίσκω τις κατά ἐπιστήμη ἢ τέχνη , μᾶλλον ἀγαπάω . ἀλλά καί ὁ ὁ κακός ἀκοινώνητος αἱρετός φημί . οὗτος δείκνυμι εἄν σωφροσύνη ἐγκράτεια αἱρετός · ὁ μέν γάρ σωφροσύνη ἐκτός πᾶς ἐπιθυμία φαῦλος , ὁ δέ ἔχω φαῦλος τε καί σφοδρός ἐπιθυμία . καί ὁ θεωρητικός ὁ πρακτικός · ἄμικτος γάρ ὁ περιστατικός ἐνόχλησις καί κακός ἐνοχλέω . δείκνυμι δέ ἄν οὗτος καί ὑγεία πλοῦτος αἱρετός , ὁ ὁ πλοῦτος εἰμί μετά φόβος · ἀλλά καί σωφροσύνη ἀνδρεῖος , εἰμί <γε> ὁ ἀνδρεῖος ἕπω πόνος καί τραῦμα , καί κάλλος ἔτι εἰμί ἔτι εἰμί ἁπλόος οὗτος οὗτος ἀγαθός , καί ὁ ἀγαθός ὁ ἐν οὗτος ἀγαθός ὁ ἐν ὁ ἕτερος ἀγαθός . ὁ τόπος τοιοῦτος · εἰμί [ τίς ] ἁπλόος γένος τίς γένος τις ἢ εἶδος τίς τις ἀγαθός , καί ὁ ἐν ὁ ἀγαθός γένος ἢ εἶδος ἀγαθός ἀγαθός εἰμί ὁ ἐν ὁ μικρός ἀγαθός . δεῖ δέ ἀκούω ὁ ἐν οὗτος ὡς ἐν γένος ὁ οἶδα . οἷος εἰμί ὁ ἔμψυχος πᾶς γένος πᾶς ὁ ἄψυχος ἀγαθός , καί ὁ ἀγαθός ὁ ἔμψυχος ὁ ἀγαθός ὁ ἄψυχος ἀγαθός · καί εἰμί ἀπλόος ὁ ἄνθρωπος ὁ ἵππος ἀγαθός , καί ὁ ἀγαθός ἄνθρωπος ὁ ἀγαθός ἵππος ἀγαθός · καί εἰμί ψυχή σῶμα ἀγαθός , καί ὁ ἀγαθός ψυχή ὁ ἀγαθός σῶμα ἀγαθός · καί εἰμί ἀνήρ γυνή ἀγαθός , καί ὁ ἀγαθός ἀνήρ ὁ ἀγαθός γυνή ἀγαθός . καί εἰμί ὁ ἀγαθός δέ ὁ ἐν τις γένος ὁ ἀγαθός ὁ ἐν ἄλλος γένος ἀγαθός , καί ἁπλόος ὁ γένος ὁ γένος ἀγαθός εἰμί . εἰμί δέ οὗτος ἀντιστροφή ὁ πρῶτος τόπος . εἰμί γάρ ὁ ἀγαθός ἀνήρ ὁ ἀγαθός γυνή ἀγαθός , καί ἀνήρ γυνή ἀγαθός · καί εἰμί ὁ ἀγαθός ἄνθρωπος ὁ ἀγαθός ἵππος ἀγαθός , καί ἄνθρωπος ἵππος ἀγαθός . ἐνίστημι δέ ἄν τις τῆ ἀντιστροφή λέγω ὁ μέν ἀγαθός θάνατος ὁ ἀγαθός περίπατος ἀγαθός εἰμί , οὖον μήv καί ἀπλόος θάνατος περίπατος αἱρετός . ἢ οὐ εἰμί ὁ ἀγαθός θάνατος ἐν εἶδος ὁ θάνατος , ὡς ὅς ἀγαθός ἄνθρωπος ἐν εἶδος ὁ ἄνθρωπος . ὁ μέν γάρ ἀγαθός μάλιστα ἄνθρωπος ( κατά γάρ ὁ ἄνθρωπος ἀρετή , καί πᾶς ἐν τις γένος ἀγαθός μάλα εἰμί ἐκεῖνος ) , ὁ δέ ἀγαθός θάνατος οὐ εἰμί μάλιστα θάνατος · ὁ γάρ ὅς ἐπί ὁ θάνατος οὐ εἰμί αὐτός ὁ θάνατος γίγνομαι , ὥσπερ ἐπί ὁ ἄνθρωπος , ἀλλά ἐν ἄλλος τις ὁ ἐν θάνατος ὅς , καί οὖον κατά ὅς θάνατος , ᾠόν κατά τις ἄλλος παρουσία · κατά γάρ ἀρετή , οὖον ὁ θάνατος ἀλλά ὁ ὁ ἀποθνῄσκω · μίγνυμι γάρ ὁ ἀγαθός θάνατος ἐκ τε ἀρετή ἄνθρωπος καί ἐκ θάνατος . ὁ ἐν ὅς πρόσκειμαι ὁ θάνατος εἰμί κακός , ὁ ἀρετή , μέγας ἀγαθός εἰμί , οὗτος ὁ ὑγιεινός τε καί ὁ ἀγαθός περίπατος ἀγαθός · προερέω γάρ ὅτι ἀγαθός τίς μετά μή ἀγαθός οὐδείς κωλύω ἀγαθός πλείων αἱρετός εἰμί , μῆτις γε ἀγαθός μικρός , ὁποῖος εἰμί ὁ ὑγιεινός , ὁ περίπατος εἰμί μέσος . ἔτι ὅς εἰμί ὁ φίλος μετέχω . ὁ ἐπί ἴσος ἀλλήλων αἱρετός εἰμί δοκέω αἱρετός φημί εἰμί ὅς μετέχω οἷος τε εἰμί καί ὁ φίλος ὁ μή . οὕτως δείκνυμι ἀρετή μέν ὑγεία αἱρετός , πλοῦτος δέ εὐγένεια · ὁ μέν γάρ μετέχω εἰμί καί ὁ φίλος , ὁ δέ οὐ οἷος τε κοινωνέω ἄλλος . οὕτως καί παιδεία ἡδονή αἱρετός ἄν δείκνυμι · μόνος γάρ ὁ ἥδομαι ἡδονή ἀπολαύω · καί ἐλευθεριότης πραότης , εἰμί γε πραότης αὐτός μόνος ὁ ἔχω πραύνω πρός ὀργή · καί ἰσχύς κάλλος , εἰμί γε ὁ μέν κάλλος αὐτός μόνος εἰμί ὁ ἔχω αὐτός κόσμος , ὁ δέ ἰσχύς καί ὁ φίλος χρήσιμος . ἀλλά καί ὁ πρός ὁ φίλος πράσσω μᾶλλον βούλομαι ὁ πρός ὁ τυγχάνω , καί οὗτος αἱρετός . οὗτος δείκνυμι ἄν ὁ ὁ Δίκαιος ποιέω ὅς δοκέω ποιέω ὁ Δίκαιος αἱρετός · πρός μέν γάρ ὁ φίλος αἱρέω ὁ Δίκαιος ποιέω ἀληθής , πρός δέ ὁ τυγχάνω καί ὁ δοκέω ποιέω ὁ Δίκαιος ἐξαρκέω ἡγέομαι . χρή δέ μιμνήσκω ὅτι ἔνδοξος καί πιθανός ἐπιχείρησις εἰμί . δείκνυμι δέ ἄν τις οὕτως καί ὁ χαρίζομαι ὁ δανείζω αἱρετός · ὁ μέν γάρ χάρις πρός ὁ φίλος , ὁ δέ δανείζω πρός ὁ τυγχάνω · καί ὁ διδάσκω ὁ ἐπιδείκνυμι · διδάσκω μέν γάρ ὁ φίλος αἱρέω , ἐπιδείκνυμι δέ καί ὁ τυγχάνω . καί ὁ ἐκ περιουσία ὁ ἀναγκαῖος ἀγαθός . τίς εἰμί ὁ ἐκ περιουσία καί τίς ὁ ἀναγκαῖος , πρῶτος δεῖ · οὕτως γάρ ἔνειμι χράω ὁ τόπος . ἀναγκαῖος μέν οὖν εἰμί ὅς Χωρὶς ἀδύνατος εἰμί · ἐκ περιουσία δέ ὅς ὁ παρουσία οὐ [ εἰμί ] ἀναγκαῖος , καί αὐτός εἴρω , ὅταν ὑπάρχω ὁ ἀναγκαῖος ἄλλος τις ὁ καλός . οἷος ὁ μέν ζῶ ἀναγκαῖος , ἐκ περιουσία δέ ὁ εὕω ζῶ · ὁ γάρ ὁ εὕω παρουσία οὐ εἰμί πρός ὁ εἰμί ἀναγκαῖος ἐπικοσμέω ὁ ζῶ ἀναγκαῖος εἰμί . ἀγαθός δή ὁ ἐκ περιουσία ὁ ἀναγκαῖος εἰμί φημί · ἀγαθός γάρ ὁ μέν εὕω ζῶ ὁ ζῶ , ὁ δέ εὕω λέγω ὁ λέγω . οὐ δέ καί ἀεί ἐγώ αἱρετός ὁ ἀγαθός , εἰμί καί ἁπλόος αἱρετός · ὁ γοῦν ἐγώ ἀδύνατος , εἰμί καί ἀγαθός εἰμί ὁ δυνατός , ἀλλά οὐ αἱρετός · ἀγαθός μέν γάρ ἀθανασία μακροβιότης , ἀλλά ἐγώ οὐ αἱρετός . καί ὁ ἐκ περιουσία δή ὁ μέν πρός ὁ ἀγαθός εἰμί καί αἱρετός . εἰμί , ὥσπερ ὁ εὕω λέγω ὁ λέγω , ὁ δέ ἀγαθός μέν εἰμί , οὖον μήv καί αἱρετός . ὁ γοῦν φιλοσοφέω τε καί θεωρέω ἀγαθός μέν εἰμί ὁ χρηματίζω , οὖον μήv καί αἱρετός ὁ ἐν ἔνδεια εἰμί καί μή δύναμαι ἄλλως εἰμί · κατά γάρ ὁ Φωκυλίδης ‟ δεῖ ζητέω βιοτή , ἀρετή δέ , ὅταν εἰμί βίος ἤδη ” . οὗτος δέ καί ὁ ὑγιαίνω ὁ φιλοσοφέω ὁ νοσέω αἱρετός ἄν εἰμί . διό καί σχεδόν φημί ἀγαθός μέν εἰμί ὁ ἐκ περιουσία . αἱρετός δέ ὁ ἀνάγκη , ὁ σχεδόν οὖον ὁ ἀγαθός προστίθημι ἀλλά ὁ αἱρετός . καί γάρ δοκέω κατά φύσις εἰμί ὁ ὁ ἐκ περιουσία αἵρεσις μετά ὁ ἀνανγκαῖα · πρῶτος μέν γάρ εἰμί δεῖ , εἶτα οὕτως αἱρέω ὁ ἐκ περιουσία · πρός δέ ὁ εἰμί ὁ ἀναγκαῖος συντελής . ὡς γάρ εὐεξία ἐπί ὑγεία γίγνομαι καί ὀξυδερκία ἐπί ὁράω καί ταχυτής ἐπί κινέω καί καθόλου ὁ κατά ἕκαστος εὕω ἐπί προυπάρχω ἐκεῖνος , οὗτος καί ὁ ἐκ περιουσία ἐπί προυπάρχω ὁ ἀναγκαῖος ἔχω δοκέω ὁ αἵρεσις · οὐδείς γάρ οὗτος ὄφελος ἄνευ ἐκεῖνος , εἰμί γε μηδέ εἰμί οἷος τε Χωρὶς αὐτός . καί ὅς μή παρά ἄλλος εἰμί πορίζω ἢ ὅς εἰμί καί παρά ἄλλος . δοκέω ὁ σπάνις ὁ κοινός αἱρετός εἰμί · διά οὗτος , ὅς μή οἷος τε παρά ἄλλος πορίζω , ἀλλά ἢ μόνος τις ἔχω ἢ παρά αὐτός μόνος κτάομαι δύναμαι , αἰρετός ὁ παρά ἄλλος γίγνομαι δύναμαι . οὕτως δείκνυμι ὁ μέν ἀρετή ὁ τυχηρός ἀγαθός αἱρετός ( ὁ μέν γάρ διά ἐγώ μόνος ὁ κτῆσις , ὁ δέ πολύς πρόφασις αἰτία ὁ κτῆσις ) , πάλιν δέ ὁ εὐγένεια πλοῦτος · πλοῦτος μέν γάρ πολύς ὁδός καί παρά πολύς οἷος τε περιγίγνομαι , εὐγένεια δέ παρά οὐδείς εἰμί ἐπικτάομαι . οὕτως καί ὁ κτῆμα καί βιβλίον περί οὗτος μᾶλλον σπουδάζω , ὁ μή εἰμί παρά ἄλλος λαμβάνω , [ καί ] ἄν ὁ κοινός τε καί παρά πλείων εἰμί · διό καί περί ὁ ἴδιος σύγγραμμα πλεῖστος σπουδή . οὕτως ἄν δείκνυμι καί ὁ γυμνάζω αἱρετός ὁ ἰατρεύω καί ὁ περιγίγνομαι ὁ ἀνταγωνιστής στεφανόω ὁ κατά σπουδή . λέγω δέ καί αὐτός οὗτος πάσχω ὁ δικαιοσύνη πρός ὁ ἀνδρεῖος . γίγνομαι δέ ἄν ὁ λέγω σαφής , εἰμί πρῶτος εἰμί γνώριμος τίς παρά ἑκάτερος ἐγώ ὁ ἀρετή οὗτος γίγνομαι . δοκέω δή παρά μέν ὁ ἀνδρεῖος ἐγώ περιγίγνομαι ὁ ἐκ ὁ κίνδυνος σωτηρία , παρά δέ ὁ δικαιοσύνη ὁ ὁ ἴσος διανεμητικός εἰμί · οὗτος δέ ὁ μέν σωτηρία παρά ὁ ἀνδρεῖος γίγνομαι δύναμαι καί παρά ἄλλος ἐγώ περιγίγνομαι μή εἰμί αὐτός ἀνδρεῖος , ὁ δέ διανεμητικός εἰμί ὁ ἴσος Χωρὶς ὁ οἰκεῖος δικαιοσύνη οὐ ἄν τις περιγίγνομαι · διό αἱρετός ἀνδρεῖος δικαιοσύνη . δύναμαι καί ἔμπαλιν λέγω · ὁ μέν γάρ ἐκ ὁ κίνδυνος σῴζω διά αὐτός , ὁ δέ παρά ὁ δικαιοσύνη ἴσος παρά ἄλλος . δύναμαι ὁ καί ὅς μή εἰμί παρά ἄλλος πορίζω λέγω ἐπί οὗτος , ὁ μηκέτι δύναμαι τις ἀποβάλλω κτάομαι ὁ μηκέτι εἰμί ὁ ποιέω , οἷος εἰμί βιβλίον ὅς μή εἰμί ἀντίγραφον , ἢ τεχνίτης τις μηκέτι εἰμί ἔργον . καί εἰμί ὅδε μέν ἄνευ ὅδε αἱρετός . δύο τις εἰμί αἱρετός , ἄν ὁ μέν ἕτερος αὐτός Χωρὶς ὁ ἕτερος μή ὁ αἱρετός , ὁ δέ ἕτερος αἱρετός εἰμί καί κατά ἑαυτοῦ καί Χωρὶς ὁ ἕτερος , αὐτός αἱρετός εἰμί . οὕτως φρόνησις δύναμις εἰμί ἄν αἱρετός , εἰμί γε δύναμις μέν Χωρὶς φρόνησις οὐ · αἱρετός , φρόνησις δέ καί Χωρὶς δύναμις αἱρετός . οὖον μόνος δέ ἐπί ὁ ἰδίως δύναμις λέγω οὗτος , ἀλλά καί ἐπί ὁ ἄλλος ἀγαθός , ὁ ἔθος αὐτός δύναμις λέγω , ὅμοιος ὁ λόγος · οὐδείς γάρ αὐτός αἱρετός εἰμί Χωρὶς φρόνησις . δείκνυμι δέ ἄν καί ἀρετή ἡδονή οὕτως αἱρετός · ἡδονή μέν γάρ Χωρὶς ἀρετή οὐ αἱρετής , ή δέ ἀρετή καί Χωρὶς ἡδονή αἱρετής . ἀλλά καί ὑγεία ἡδονή · ὑγιαίνω μέν γάρ καί Χωρὶς ἡδονή αἱρετός , ἥδομαι δέ Χωρὶς ὁ ὑγιαίνω ὁ ὁ νοσέω ἡδονά οὐ ἄν αἱρέω τις . οὕτως καί ὁ ὑγιαίνω ὁ πλουτέω ἢ ἐν δόξα εἰμί δείκνυμι εἄν αἱρετός · οὐδείς μέν γάρ οὗτος βλάπτω ὑγεία αἱρετός , ὑγιαίνω δέ καί Χωρὶς οὗτος αἱρέω . καί δύο εἰμί ἕτερος ἀρνέομαι , ἵνα ὁ λοιπός δόξα ἐγώ ὑπάρχω · εἰμί δύο εἰμί αἱρετός ὁ ἕτερος ἀρνέομαι πάρειμι ἐγώ ὑπέρ ὁ δόξα ὁ ἕτερος ἐγώ πάρειμι , ὅς βούλομαι μᾶλλον δοκέω πάρειμι ἐγώ αἱρετός . οὕτως εὐφυΐα δείκνυμι ἄν φιλοπονία αἱρετός · ἀρνέομαι γάρ εἰμί φιλόπονος βούλομαι δοκέω εὐφυής εἰμί . οὗτος ὁμοίως μέν ἐπί μάθημα , ὁμοίως δέ ἐπί γυμνάσιον . ἀλλά καί καλλωπίζω ἀρνέομαι ὁ γυνή , φύσις κάλαις δοκέω εἰμί αἱρέω . οὕτως καί ὁ ἥδομαι ὁ ἐγκρατεύομαι καί ὁ μή πονέω ὁ καρτερέω αἱρετός εἄν δείκνυμι · καί γάρ ἡδονή προσποιέω ὑπεροράω ὑπέρ ὁ δοκέω ἐγκρατής εἰμί , καί πόνος ὑπέρ ὁ καρτερικός φαίνω . ἔτι ὅς ὁ ἀπουσία κακός ἐπιτιμητέον δυσφορέω , οὗτος αἱρετός . Εἶπος ὁ δυσφορέω ἐπί τις ἄπειμι ὁ αἱρετός ὁ μέν εὔλογος ἐπιτιμάω μᾶλλον ὁ δέ κακός , ὅς ὁ δυσφορέω ἐπί ὁ ἀπουσία κακός ἐπιτιμητέον , οὗτος αἱρετός ὁ ἐπί ὅς ἄξιος ἐπιτιμάω μᾶλλον ὁ δυσφορέω ἐπί ὁ ἀπουσία . ἀλλά καί ὅς ἐπί ὁ ἀπουσία ὁ μή δυσφορέω ἄξιος ἐπιτιμάω μᾶλλον , καί οὗτος αἱρετός ὁ ἐπί ὅς κακός ἄξιος ἐπιτιμάω ὁ μή δυσφορέω ἐπί ὁ ἀπουσία αὐτός . οἷος ἐπεί κακός ἐπιτιμάω ὁ δυσφορέω ἐπί τέκνον ἀποβολή ἢ χρῆμα , αἱρετός ὁ τέκνον ὁ χρῆμα . καί ὑγεία δέ ἡδονή ὁ αὐτός λόγος αἱρετός · κακός γάρ ἐπιτίμησις ἄξιος ὁ δυσφορέω ἐπί ὁ ὁ ὑγεία ἀποβολή ὁ ἐπί ἡδονή ἀποβολή δυσφορέω . καί ὁ ἐπί ὁ ὁ ἀναγκαῖος ἀποβολή δυσφορέω ὁ ἐπί τιμή ἢ δόξα ἀπος - δέ καί πλοῦτος δόξα δείκνυμι εἄν αἱρετός · κακός γάρ ἐπιτιμάω ὁ ἐπί πενία δυσφορέω ὁ ἐπί ἀδοξία . καί φίλος χρῆμα · κακός γάρ | ἐπιτιμάω ἄξιος ὁ δυσφορέω ἐπί ὁ ὁ Φίλων ἀποβολή ὁ δυσφορέω ἐπί ὁ ὁ χρῆμα ἀφαίρεσις . ἀλλά καί ὅς ὁ ἀπουσία μή δυσφορέω μᾶλλον ἐπιτιμητέον , καί οὗτος αἱρετός . οὕτως ἐπιστήμη ὑγεία αἱρετός · μᾶλλον γάρ ἐπιτιμάω ὁ μή δυσφορέω ἐπί ἄγνοια ὁ ἐπί νόσος μή δυσφορέω . πάλιν ὑγεία πλοῦτος αἱρετός · ὁ γάρ οὗτος ἀμελέω μᾶλλον ἐπιτιμάω . ἀλλά καί ὁ ὁ κοινός ἐπιμέλεια ὁ ὁ ἴδιος αἱρετός · μᾶλλον γάρ ἐπιτιμάω ὁ μή δυσχεραίνω ἐπί ὁ ὁ κοινός ἀμέλεια ὁ μή δυσχεραίνω ἐπί ὁ ὁ ἴδιος ἀμέλεια . καί γονεύς δέ ἐπιμέλεια κατά οὗτος αἱρετός ὁ ὁ τέκνον ἐπιμέλεια · μᾶλλον γάρ ἐπιτίμησις ἄξιος ὁ μή δυσφορέω ἐπί ὁ ὁ γονεύς ἀμέλεια . καί ὁ παιδεύω ὁ γυμνάζω · μᾶλλον γάρ ἐπιτιμάω ὁ παιδεία ἢ ὁ γυμνάσιον ὀλίγος - Ρούντες . ἔτι ὁ ὑπό ὁ αὐτός εἶδος ὁ ἔχω ὁ οἰκεῖος ἀρετή ὁ μή ἔχω αἱρετός . Εἶπος ὁ οἰκεῖος ἀρετή ἕκαστος ἀκρότης εἰμί καί τελειότης ὁ οἰκεῖος φύσις αὐτός , πούς δέ αἱρετός τέλειος ἁπλόος , εἰκότως ὁ ὑπό ὁ αὐτός εἶδος ὁ ὁ οἰκεῖος ἔχω ἀρετή αἱρετός ὁ μή . οὕτως ἄνθρωπος μέν ὁ ὁ ἀρετή ἔχω ὁ ἄνθρωπος ὁ μή ὁ ἀρετή ἔχω αἱρετός · ὑπό γάρ αὐτός εἶδος πᾶς ἄνθρωπος . ἵππος δέ ἵππος καί κύω κύω , ἀλλά καί σκεῦος σκεῦος ὁ ὁ οἰκεῖος χρεία παρέχω , πρός ὅς ποιέω , αἱρετός · οὗτος γάρ ἀρετή σκεῦος . διά ὁ τόπος οὗτος δείκνυμι ἔκπωμα μέν ὁ πρός ὁ πίνω επιτηοειοτερος ἄιρος ὁ χρυσός τε καί ἀργύρεος ( οὗτος γάρ ἔκπωμα ἀρετή , ἀλλά οὐ ὁ πολυτέλεια ) , οἰκίον δέ ὁ πρός σκέπη ἐπιτήδειος αἱρετός ὁ λιθοικοδόμητος μέν οὐ ὁμοίως δέ ὁ ἀπό σκέπη εὔχρηστος παρέχω . ὁ αὐτός καί ἐπί ἐσθής λόγος · ὁ γάρ θερμαίνω , οὐ ὁ πορφύρεος ἢ χρυσόσημος · καί ἐπί ξίφος · οὖον γάρ ὁ ἐλεφαντόκωπος ἀλλά ὁ πρός ὁ διακονία ὁ ξίφος αἱρετός . ἀκριβῶς δέ προστίθημι ὁ ὁ ὑπό ὁ αὐτός εἶδος · οὕτως γάρ ἀληθής ὁ τόπος · οὖον γάρ ἔτι ἀληθής ὁ λέγω τῶς ὑπό ὁ αὐτός γένος ὁ ἔχω ὁ οἰκεῖος ἀγαθός ὁ μή ἔχω . οὖον γάρ λαγώς ἔχω ὁ οἰκεῖος ἀρετή ἀγαθός ἄνθρωπος μή ἔχω ὁ οἰκεῖος ἀρετή · οὐδείς γάρ λαγώς ἄνθρωπος καλός . ὁ δέ γε ὁμοειδής καί ὁ ὁ αὐτός ἀρετή δεκτικός ὁ ἔχω ὁ οἰκεῖος ἀρετή ὁ μή ἔχω ἀγαθός . εἰμί δέ ἀμφότερος ἔχω ὁ ὑπό αὐτός εἶδος ὁ οἰκεῖος ἀρετή , ὁ μᾶλλον ἔχω δῆλος ὅτι αἱρετός · αἱρετός γάρ ὄψις μέν ὁ ὀξυδερκής , ἀκοή δέ ὁ εὐηκοντέρα , ἵππος δέ ὁ εὐπειθής τε καί δρομικός , καί ἐπιστήμη ὁ ἄκρις - βεστέρα . ἔτι εἰμί ὁ μέν ποιέω ἀγαθός ἐκεῖνος ὅς ἄν πείρω , ὁ δέ μή ποιέω , ὁ ποιέω αἱρετός . Εἶπος ὁ ἀγαθός πολλαχῶς λέγω καί ὁ μέν αὐτός ποιέω ἀγαθός ὁ ἑαυτοῦ παρουσία ὁ ἔχω αὐτός , ὡς ὁ ἀρετή , ὁ δέ οὖον , ὡς πλοῦτος , Εὐγένεια , ἡδονή , ὁ τοιοῦτος , αἱρετός ὁ ἀγαθός ὁ ἀγαθός πάρειμι ποιέω . οὕτως πᾶς ἀρετή αἱρετός πᾶς ἡδονή καί πᾶς εὐτυχία ὁ ἐκτός τε καί σωματικός ἀγαθός δείκνυμι ἄν * * * * * ὁ δέ μᾶλλον ἀγαθός καί αἱρετός εἰμί , ὡς ὁ θερμαίνω τε καί θερμός ποιέω ὁ μή Ἅθερμος · θερμός γάρ ὁ πῦρ ὁ χιών , ἔχω καί θερμότης , ὅτι ὁ μέν θερμαίνω ὁ δέ οὖον , ἢ ὁ μέν μᾶλλον ὁ δέ κακός . εἰμί δέ ἀμφότερος ἀγαθός ποιέω ὁ παρουσία ὁ συγκρίνω , αἱρετός ὁ μᾶλλον ποιέω ἀγαθός . εἰμί δέ εἄν καί κατά οὗτος ὁ τέλειος ἀρετή ὁ φυσικός δείκνυμι αἱρετός · ἄμφω μέν γάρ ἀγαθός ποιέω ὁ ἔχω , ἀλλά μᾶλλον ὁ τέλειος ἀρετή . ἀλλά καί ὅς ὁ ἀγαθός ἀγαθός ποιέω ὁ ποιέω ὁ χείρων ἀγαθός αἱρετός . οὕτως ἀρετή ὑγεία καί ἰσχύς αἱρετός · ὁ μέν γάρ ἀρετή ὁ ψυχή ἀγαθός , ὁ δέ ὁ σῶμα ποιέω · ἀγαθός δέ ψυχή σῶμα . οὗτος καί σοφία σωφροσύνη αἱρετός · ὁ μέν γάρ ὁ νόος , ὁ δέ ὁ ἐπιθυμητικός ἀγαθός ποιέω · ἀγαθός δέ ὁ νόος ὁ ἐπιθυμητικός ὁ Ψυχή μέρος . ἔτι ἀπό ὁ πτῶσις καί ὁ χρῆσις καί ὁ πρᾶξις καί ὁ ἔργον . ὥσπερ ὁ αἱρετός ἐν ὁ πρό οὗτος ἀπλόος ἀπό ὁ πτῶσις καί ὁ σύστοιχος δείκνυμι δείκνυμι δύναμαι , οὗτος καί ὁ αἱρετός · κοινός γάρ ὁ τόπος καί οὗτος , ὥσπερ γε καί ὁ ἀπό ὁ γένεσις τε καί φθορά δείκνυμι . εἰμί γάρ τίνω κατά πτῶσις ἐκφέρω ὁ κατά ὁ ἕτερος πτῶσις ὁ κατά ὁ ἕτερος αἱρετός , καί ὁ ἁπλόος λέγω ὁ ἁπλόος λέγω ὅς εἰμί ὁ πτῶσις αἱρετός . εἰμί δέ πτῶσις μέν ὁ δικαίως , ὁ ἀνδρείως καί ὅσος οὗτος ὁ λέξις σχηματίζω · ὅς δέ οὗτος πτῶσις ὁ δικαιοσύνη , ὁ ἀνδρεία . εἰμί δή ὁ δικαίως ὁ ἀνδρείως αἱρετός , καί ὁ δικαιοσύνη ὁ ἀνδρεῖος αἱρετός · καί ἀνάπαλιν , εἰμί ὁ δικαιοσύνη ὁ ἀνδρεῖος αἱρετός , καί ὁ κατά ὁ πτῶσις ὁ δικαιοσύνη ὁ κατά ὁ πτῶσις ὁ ἀνδρεῖος αἱρετός . ὡς δέ ἐπί ὁ πτῶσις , οὕτως καί ἐπί ὁ χρῆσις . εἰμί γάρ ὁ δικαίως ὁ ἀνδρείως αἱρετός , καί ὁ Δίκαιος χρῆσις ὁ ἀνδρεῖος χρῆσις αἱρετός , οὗτος εἰμί ὁ χράω ὁ δικαιοσύνη , ὅσπερ εἰμί ὁ δίκαιος , ὁ χράω ὁ ἀνδρεῖος , ὅσπερ εἰμί ὁ ἀνδρεῖος . καί ὁ Δίκαιος πρᾶξις καί ὁ Δίκαιος ἔργον αἱρετός ὁ τε ἀνδρεῖος πρᾶξις καί ὁ ἀνδρεῖος ἔργον · εἰμί γάρ τις καί πρᾶξις καί ἐνέργεια Δίκαιος καί ἔργον Δίκαιος . ὁμοίως καί ἐπί ἀνδρεῖος . καί ἀντιστρέφω πᾶς ἀλλήλων · ὅς τίς γάρ ἄν ἐκ αὐτός αἱρετός εἰμί λαμβάνω εἷς , καί ἄλλος ὁ ἄλλος . καί εἰμί ἴσος ὁ εἴρω ὁ ἀπό ὁ σύστοιχος · εἰμί δέ σύστοιχος δικαιοσύνη , δίκαιος , Δίκαιος , δικαίως . καθόλου γάρ ὅς ὁ χρῆσις αἱρετός , καί ὁ χράω ὁ χράω καί ὁ ἕξις ὁ ἕξις καί ὁ ἔργον ὁ ἔργον , καί ἔμπαλιν . δύναμαι καί ἄλλος μέν εἰμί τόπος ὁ ἀπό ὁ πτῶσις , ἄλλος δέ ὁ ἀπό ὁ πρᾶξις , καί ἄλλος ὁ ἀπό ὁ ἔργον . καί γάρ ὁ χρῆσις κύριος λέγω ὁ χρήσιμος · τις γάρ χρῆσις ὁ χρῆσις · ἐνέργεια γάρ εἰμί τις ἢ περί ὁ χρήσιμος ἢ ὁ χρήσιμος · χρήσιμος δέ λέγω ὁ ἀγαθός ἰδίως ὁ ὀργανικός . ὅς οὖν ὁ χρῆσις αἱρετός , καί αὐτός αἱρετός · εἰμί γάρ ὁ χρῆσις ὁ πλοῦτος ὁ χρῆσις ὁ ἰσχύς αἱρετός καί ὁ πλοῦτος ὁ ἰσχύς αἱρετός · καί ἀναστρέφω , εἰμί ὁ πλοῦτος ὁ ἰσχύς , καί ὁ χρῆσις ὁ ὁ πλοῦτος ὁ χρῆσις ὁ ἰσχύς . ἄλλος πάλιν ὁ ἀπό ὁ πρᾶξις · εἰμί δέ πρᾶξις κοινός μέν πᾶς λογικός ἐνέργεια , ἰδίως δέ καί κύριος ὁ κατά προαίρεσις , οὗτος εἰμί ὁ κατά ἀρετή ἢ κακία ἐνέργεια γίγνομαι . οὖν οὖν ὁ πρᾶξις αἱρετός , οὗτος αἱρετός · οἷος εἰμί ὁ ὁ Δίκαιος πράσσω ὁ ὁ ἀνδρεῖος πράσσω αἱρετός , καί ὁ δικαιόω ὁ ἀνδρεῖος αἱρετός · καί ἔμπαλιν , εἰμί ὁ δικαιόω ὁ ἀνδρεῖος αἱρετός , καί ὁ ὁ Δίκαιος πράσσω ὁ ὁ ἀνδρεῖος αἱρετός . ὁμοίως δέ καί ὁ ἀπό ὁ ἔργον τόπος . ὅς γάρ ὁ ἔργον αἱρετός , καί αὐτός . οἷος εἰμί ὁ οἰκοδομικός ἔργον ὁ τεκτονικός αἱρετός , καί οἰκοδομικός τεκτονικός αἱρετός · καί ἔμπαλιν , εἰμί οἰκοδομικός τεκτονικός , καί ὁ ἔργον ὁ ἔργον . καί ἐπεί ὁ ὁ φίλος ἔργον αἱρετός ἢ ὁ ὁ εὔνους , καί φίλιος εὔνοια · εἰμί δέ ὁ μέν φίλος ἔργον ὁ μετά βούλησις πρᾶξις ὁ ἀγαθός εἰς ὁ φίλος , ὁ δέ εὔνους ὁ βούλησις μόνος · καί ἔμπαλιν , ἐπεί φίλιος εὔνοια αἱρετός , καί ὁ ὁ φίλιος ἔργον ὁ ὁ εὔνοια αἱρετός . καί εἰμί ὁ εὕω ποιέω ὁ φίλος ὁ κακῶς ποιέω ὁ πολέμιος , καί εἰμί ὁ μέν εὕω ποιέω ὁ φίλος ἔργον ὁ ἐλευθέριος ὁ δέ κακῶς ὁ ἐχθρός ὁ ἀνδρεῖος , καί ὁ ἐλευθεριότης ὁ ἀνδρεῖος αἱρετός · * * * * * * καί ἀναστρέφω πάλιν , εἰμί ὁ ἰατρός οἰκοδόμος ἀγαθός , καί ὁ ὁ ἰατρός ἔργον ὁ οἰκοδόμος ἀγαθός . εἰμί δέ πρᾶξις μέν ὁ πρός ὁ τέλος τείνω ἐνέργεια , ἔργον δέ ὁ τέλος . ἔτι εἰμί τις ὁ αὐτός ὁ μέν μείζων ἀγαθός εἰμί ὁ δέ μικρός , αἱρετός ὁ μείζων . ὡς ὁ [ ὁ ] μέγας τις μέγεθος μείζων καί ὁ ἐλαχύς εἰμί μείζων ( εἰμί γάρ ὁ τρίπηχυς ὁ δίπηχυς μέγας εἰμί , δῆλος ὅτι καί ὁ πηχυαῖος , ὅς ἐλάσσων εἰμί ὁ δίπηχυς , μείζων ἄν εἰμί ) , οὕτως καί εἰμί ὅς μείζων ἀγαθός καί αἱρετός εἰμί , ὁ αὐτός οὗτος καί ὅς ὁ μικρός αὐτός μείζων ἀγαθός καί αἱρετός . οὕτως δείκνυμι ἀρετή ἡδονή αἱρετός , ἐπεί ὁ ὑγεία , ὅς εἰμί ὁ ἡδονή αἱρετός , ὑπερέχω ὁ αἱρετός . ὁμοίως καί ὁ θεωρητικός βίος ὁ ἀπολαυστικός αἱρετός , ἐπεί · καί ὁ πρακτικός , ὅς εἰμί ὁ ἀπολαυστικός αἱρετός . ἀλλά καί εἰμί δύο τις εἷς τις εἰμί αἱρετός , ὁ μᾶλλον αἱρετός αὐτός ὁ κακός αἱρετός αἱρετός · ὁ γάρ ὑπερέχω τις ὁ μείζων ὑπερέχω μείζων . οἷος ἐπεί πλοῦτος ἀρετή καί ὑγεία αἱρετός , πλείων δέ ὁ ὁ ἀρετή ὑπεροχή ἢ ὁ ὁ ὑγεία , ὁ ἀρετή ὁ ὑγεία αἱρετός . οὗτος καί ἐπιστήμη ὀρθός δόξα αἱρετός · ἄμφω μέν γάρ αἴσθησις αἱρετός , μᾶλλον δέ ὁ ἐφίστημι ὁ ὀρθοδοξέω . ἔτι ὅς ὁ ὑπερβολή ὁ ὑπερβολή αἱρετός , καί αὐτός αἱρετός . οὗ ὁ ἀκρότης , φημί , καί ὁ ὑπερβολή αἱρετός , καί αὐτός αἱρετός · οἷος ἐπεί ὁ ἐν φίλιος ἀκρότης ὁ ἐν πλοῦτος ἀκρότητος αἱρετός , καί φίλιος πλοῦτος αἱρετός . καί ἐπεί ὁ ἐν ὑγεία ἀκρότης ὁ ἐν ἡδονή αἱρετός , καί ὑγεία ἡδονή · εἰμί γάρ ὑγεία μέν ἀκρότης εὐεξία , ἡδονή δέ ὁ πρός λύπη ἄμικτος . καί ὅς μᾶλλον ἄν αἱρέω αὐτός ἑαυτοῦ αἴτιος εἰμί ἢ οὖον ἕτερος . ὅς διά αὐτός τις μᾶλλον κτάομαι αἱρέω , οὗτος αἱρετός ὁ διά ἄλλος οἷος φίλος διά ἑαυτοῦ μᾶλλον αἱρέω κτάομαι ἢ διά ἄλλος , χρῆμα δέ παρά ἄλλος διαδέχομαι μᾶλλον βούλομαι ἢ αὐτός πορίζω · αἱρετός ἄρα ὁ φίλος ὁ χρῆμα . οὕτως δείκνυμι ἄν καί ὁ κάλαις πρᾶξις Νίκη αἱρετός · ὁ μέν γάρ καλός ἐνέργεια αὐτός ἑαυτοῦ αἴτιος βούλομαι εἰμί , νικάω δέ καί διά ἄλλος αἱρέω . ἀλλά καί ὁ θεωρητικός βίος ὁ πολιτικός αἱρετός · ὁ μέν γάρ θεωρία ἐγώ ὑπάρχω αἱρέω καί διά ἐγώ γίγνομαι ὁ κατά αὐτός ἐνέργεια , πολιτεύω δέ καί ὁ πολιτικός εὕω διοικέω ἄλλος · οὗτος γάρ ἔχω πλείων πρός ὁ θεωρέω σχολή . καί εἰμί ὁ μέν ἐλευθερόω ὁ πατρίς διά ἑαυτοῦ , ὁ δέ πλούσιος ποιέω διά ἄλλος , αἱρετός ἐλεύθερος πατρίς ἢ πλούσιος . οὐ εἰμί δέ ὁ τόπος οὗτος ὁ αὐτός ὁ πρό ὀλίγος εἴρω ὁ ‟ καί ὅς μή εἰμί παρά ἄλλος πορίζω ἢ ὅς εἰμί καί παρά ἄλλος ” · ἐκεῖ μέν γάρ ὅς μή εἰμί παρά ἄλλος πορίζω ἀλλά διά αὐτός ἐνταῦθα δέ ὅς αἴτιος αὐτός ἑαυτοῦ μᾶλλον ἢ ὅς ἕτερος · καί γάρ ὁ δύναμαι διά ἄλλος εἰμί ὁ αἱρέω μᾶλλον ὁ διά αὐτός ἐγώ . ἔτι ἐκ ὁ πρόσθεσις , εἰμί ὁ αὐτός προστίθημι τίς ὁ ὅλος αἱρετός ποιέω . Οὖ τόπος οὗτος · εἰμί προστίθημι ὁ αὐτός ἐν μέρος ἄλλος καί ἄλλος καί γίγνομαι ὁ ὅλος μετά ὁ προστίθημι ποτέ μέν αἱρετός ποτέ δέ κακός . ὅς ὁ προσθήκη αἱρετός γίγνομαι , ἐκεῖνος αἱρετός ὁ ἄλλος ὁ προστίθημι αὐτός . οἷος εἰμί ὁ πλοῦτος ἀρετή προστίθημι καί πάλιν ὑγεία αἱρετός ὁ πλοῦτος ὁ μετά ὁ ἀρετή ὁ μετά ὁ ὑγεία γίγνομαι , καί ἀρετή ὑγεία αἱρετός εἰμί . καί ἐπεί ὁ ζῶ ποτέ μέν ὁ δικαίως ποτέ δέ ὁ ἡδύς προστίθημι ὁ δικαίως ζῶ αἱρετός ὁ ἡδύς ζῶ , καί ὁ δικαίως ὁ ἡδύς αἱρετός · οὕτως δέ καί ὁ δικαιοσύνη ἡδονή . πάλιν εἰμί ὁ ἀποθνῄσκω ὁ τε ἄλυπος προστίθημι καί ὁ ἔνδοξος αἱρετός ὁ ἄλυπος ἀποθνῄσκω ὁ ἔνδοξος , καί Ἀλυπία δόξα αἱρετός . δείκνυμι δέ ἄν ὁμοίως καί λύπη ἀδοξία φευκτός διά ὁ ὁ λυπέω ἀποθνῄσκω φευκτός εἰμί ὁ ἀγνοέω · ὡς γάρ ὅς ὁ προσθήκη τίς αἱρετός γίγνομαι , ἐκεῖνος ἀείρω - τέρος , οὗτος καί ὅς ὁ προσθήκη γίγνομαι τίς φευκτός , ἐκεῖνος φευκτός . οὐ ἐπί πᾶς δέ δοκέω ὁ τόπος ἀληθής εἰμί . οὖον γάρ , ἐπεί ὁ ἐλευθεριότης ὁ μετά πλοῦτος αἱρετός ὁ μετά ἰσχύς ἐλευθεριότης , ἤδη καί πλοῦτος ἰσχύς αἱρετός · οὐδέ πάλιν , ἐπεί ἰσχύς μετά ἀνδρεῖος αἱρετός ἢ πλοῦτος μετά ἀνδρεῖος , διά οὗτος πάλιν ἰσχύς αἱρετός πλοῦτος . εἰμί γάρ ἄν ὁ αὐτός ὁ αὐτός κακός αἱρετός καί μᾶλλον , εἰμί γε ἐπί μέν ὁ ἐλευθεριότης ὁ πλοῦτος ὁ ἰσχύς , ἐπί δέ ὁ ἀνδρεῖος ὁ ἰσχύς αἱρετός ὁ πλοῦτος , ὅσπερ ἄτοπος . ἀλλά οὐδέ , εἰμί ἰσχύς μετά ἀνδρεῖος αἱρετός ἢ μετά σωφροσύνη , ἤδη καί ἀνδρεία σωφροσύνη αἱρετός . αἴτιος δέ ὁ μή ἐπί πᾶς ἀληθής γίγνομαι ὁ τόπος , ὅτι ἐπί πολύς ὁ κοινός , ὅς ὁ προσθήκη γίγνομαι , ὁ ἕτερος ὁ προστίθημι ἢ χράω ἢ ὅλως εἰμί αὐτός συνεργός · διό οὐ εἰμί αὐτός αἱρετός ὁμοίως ὁ ὅλος αἱρετός γίγνομαι . ὁ μέν γάρ πλοῦτος ὁ ἐλευθεριότης χράω , μή χράω ὁ ἰσχύς κατά ὁ οἰκεῖος ἐνέργεια · πάλιν δέ ὁ ἰσχύς ὁ ἀνδρεία , μή χράω ὁ πλοῦτος · καί ὁ ἰσχύς ὁ μέν ἀνδρεῖος συνεργός εἰμί , ὁ δέ σωφροσύνη οὐδαμῶς . διό καί αὐτός εἶπον δήω εὐλαβέομαι ὁ τοιοῦτος προτείνω | ἐπί ὅς ὁ μέν ἕτερος ὁ προστίθημι χράω ὁ κοινός ἢ ἄλλως πως συνεργός εἰμί , ὁ δέ λοιπός μή χράω μηδέ συνεργός εἰμί . οὖον γάρ , εἰμί πρίων μετά τεκτονικός αἱρετός δρεπάνη μετά τεκτονικός , διά οὗτος ἀνάγκη πρίων δρεπάνη εἰμί αἱρετός · διότι γάρ ὄργανον ὁ τεκτονικός εἰμί ὁ πρίων , οὐκέτι δέ καί ὁ δρεπάνη , διά οὗτος αἱρετός · ἐπεί καί ὁ δρεπάνη πάλιν μετά αμπελουργική αἱρετός ἢ ὁ πρίων . ἐπί ὅς οὖν ὁ προστίθημι ὁμοίως ἔχω πρός ὁ κοινός , ἐπί οὗτος ὁ τόπος ἀληθής . πάλιν εἰμί μικρός προστίθημι τίς ὁ ὅλος μείζων ποιέω . Οὖ τόπος τοιοῦτος · ὁ ὁ μικρός ἀγαθός προστίθημι καί ὁ ὅλος μείζων ἀγαθός ποιέω αἱρετός ὁ ὁ μείζων προστίθημι καί ὁ ὅλος ὁ ὅλος μικρός ποιέω . εἄν γάρ εἰμί δύο τις ἀγαθός , ὁ μέν μείζων ὁ δέ μικρός , καί προστίθημι τις ἑκάτερος αὐτός , ὡς γίγνομαι διά ὁ πρόσθεσις αὐτός ὁ τε ὡς μικρός ἀγαθός μείζων ὁ δέ ὡς μείζων ἀγαθός μικρός , ὁ ὁ μικρός πρόσκειμαι αἱρετός ὁ ὁ ἕτερος ὁ μείζων πρόσκειμαι . δύο γάρ ἀγαθός ὁ εὐεξία καί ὁ ὑγεία · πρόσκειμαι ἐν ὁ μέν ὑγεία μικρός εἰμί ἀγαθός ἀρετή , ὁ δέ εὐεξία μείζων ἀγαθός εἰμί πλοῦτος · ἐπεί οὖν ὁ ὑγεία μετά ἀρετή μείζων ἀγαθός εὐεξία μετά πλοῦτος , καί ἀρετή πλοῦτος αἱρετός . πάλιν ἐπεί ὁ λέγω καί ὁ σιωπάω δύο εἰμί καί αἱρετός εἰμί ὁ λέγω , ἐπεί καί πολύς χρηστός , προστίθημι ὁ μέν σιωπάω ὁ σωφρόνως ὁ δέ λέγω ὁ ῥητορικός ὁ σωφρόνως σιωπάω αἱρετός ὁ ῥητορικός λέγω , καί σωφροσύνη ῥητορικός αἱρετός . καί ἐπεί εὐεξία μέν ὑγεία μείζων ἀγαθός . προστίθημι δέ ὁ μέν ὑγεία ὁ θεωρέω ὁ δέ εὐεξία ὁ πράσσω αἱρετός θεωρία μετά ὑγεία πρᾶξις μετά εὐεξία , καί θεωρία πρᾶξις αἱρετός . ῾ομοιος δέ καί ἐκ ὁ ἀφαίρεσις . ῾ομοιος φημί δήω ἐπιχειρέω ὥσπερ ἀπό ὁ πρόσθεσις οὗτος καί ἀπό ὁ ἀφαίρεσις · εἰμί γάρ ὁ ἐπί ἴσος αἱρετός ἀφαιρέω τις ὁ καταλείπω ὁ ὁ ἕτερος ἀφαίρεσις μικρός γίγνομαι ἢ ὁ ὁ ἕτερος , ὅς ὁ ἀφαίρεσις μικρός γίγνομαι , ἐκεῖνος αἱρετός . οὖον μόνος δέ ἄν δύο τις ὁμοίως αἱρετός λαμβάνω , ἀλλά κἀν εἷς τίς αἱρετός , ἔπειτα ἀφαιρέω αὐτός διά ὁ αἱρετός , εἰμί εἰμί δύο τις καί εἰμί ὁ ὁ ἕτερος αὐτός ἀφαίρεσις μέγας κατά ὁ αἵρεσις ἐλασσόω , ὅς ὁ ἀφαίρεσις κακός αἱρετός ὁ αὐτός γίγνομαι , ἐκεῖνος αἱρετός ὁ ἕτερος , ὅς μετά ὁ ἀφαίρεσις αἱρετός . οὗτος δέ πρόδηλος μέν ἐπί μέγεθος τε καί ἀριθμός εἰμί · ἐλασσόω γάρ ὁ δέκα καί ὁ ὁ τρεῖς καί ὁ ὁ πέντε ἀφαίρεσις · ἀλλά ἐπεί μᾶλλον ἐλασσόω ὁ ὁ πέντε ἀφαίρεσις ἢ ὁ ὁ τρεῖς , ὁ πέντε ὁ τρεῖς πλείων . ὁ αὐτός καί ἐπί ὁ μέγεθος λόγος . ἐπί δέ ὁ αἱρετός , ἐπί ὅς ποιέω ὁ λόγος , οὕτως εἄν δείκνυμι · εἰμί ἀπό ὑγεία καί πλοῦτος καί κάλλος , ἅμα ὁ τρεῖς εἰμί , μικρός ὁ καταλείπω δύο αἱρετός γίγνομαι ὑγεία ἀφαιρέω ἢ πλοῦτος , ὁ ὑγεία ὁ πλοῦτος αἱρετός · μικρός γάρ αἱρετός πλοῦτος μετά κάλλος ἢ κάλλος μετά ὑγεία . καί οὕτως μέν ἐπί ὁ αὐτός . ἔνειμι δέ καί οὕτως δείκνυμι · εἰμί ἐπί ἴσος αἱρετός εἰμί πλοῦτος μετά ἰσχύς καί ὑγεία μετά εὐγένεια , ἀφαιρέω ὁ μέν πλοῦτος ὁ ἰσχύς ὁ δέ ὑγεία ὁ εὐγένεια μικρός αἱρετός ὁ πλοῦτος ὁ ὑγεία , δῆλος ὡς αἱρετός ἰσχύς εὐγένεια · ὁ γάρ ἐπί ἴσος αἱρετός κακός αἱρετός γίγνομαι ἀφαιρέω τις ἀπό αὐτός , ὅταν μᾶλλον αἱρετός εἰμί ὁ ἀφαιρέω . καί εἰ ὁ μέν διά ἑαυτοῦ ὁ δέ διά ὁ δόξα αἱρετός . αἱρετός ὅς διά ἑαυτοῦ αἱρέω ὁ διά ὁ ἀπό ὁ ἄλλος δόξα . οὕτως ὑγεία κάλλος αἱρετός · ὁ μέν γάρ ὑγεία διά ἑαυτοῦ αἱρέω , κἀν μηδείς εἶμι μέλλω , ὁ δέ κάλλος διά ὁ ἐπί αὐτός δόξα · μάταιος γοῦν δοκέω ὁ κάλλος εἰμί μή γνωρίζω . ὁρίζω δέ καί ὁ προς δόξα ἀείρω · ὁ γαρ μηοεις σύνειμι μή ὰνσπου - δατέομαι τις ὑπάρχω ἑαυτοῦ , οὗτος εἰμί ὁ διά δόξα αἱρετός . οὕτως δείκνυμι ἄν ὁ πλοῦτος τιμή αἱρετός , καί οἰκίον εὐοίκητος ὁ κοσμέω , καί ἐσθής ὁ χρήσιμος ὁ πολυτελής , καί ὁ κτῆμα ὁ πρόσοδος φέρω ὁ ἐν ἐπιφανής καί ἀεί διοδεύω εἰμί χωρίον . καί εἰμί ὁ μέν διά ἑαυτοῦ καί ὁ δόξα αἱρετός , ὁ δέ | διά ἕτερος μόνος . [ αἱρετός φημί εἰμί ὁ διά ἀμφότερος αἱρετός ὁ διά μόνος , οἴομαι καί ὁ διά ἑαυτοῦ , ἐάν ἐπί ὁ αὐτός παραλαμβάνω · ὁ γάρ διά ἄμφω αἱρετός πρόδηλος . ] ἐπεί καί ὁ διά ἑαυτοῦ μόνος ὁ πρός δόξα αἱρετός , καί ὁ διά ἄμφω , φημί , ὁ πρός ἕτερος μόνος · ὁ γάρ διά δύο ὁ διά ὁ ἕτερος αὐτός αἱρετός αἱρετός . οὕτως ὁ μετά ὁ χρήσιμος ὁ κοσμέω ἔχω οἰκίον αἱρετός ὁ μόνος ὁ κόσμος · περίκειμαι ἢ μόνος ὁ χρήσιμος ἔχω . ὁμοίως δέ καί ἐσθής ἢ σκεῦος . ἀλλά καί ἵππος αἱρετός ὁ πρός ὁ εὐπειθής τε καί ταχύς εἰμί καί ὁράω καλός εἰμί ὁ ὁ ἕτερος ἔχω μόνος . ἀλλά καί ὁ ἄλλος κτῆμα ἄμφω ἔχω ὁ μόνος ὁ ἕτερος . δείκνυμι δέ ἄν οὗτος καί ὁ ἐν ὁράω ὁ πολύς ὁ καλός πρόσειμι αἱρετός εἰμί ὁ λανθάνω , καί ὁ πρός ὁ εἰμί Δίκαιος καί ὁ δοκέω ἔχω ὁ μόνος εἰμί . καί ἐπί ὁ ἄλλος αἱρετός ὁμοίως · ὅθεν εἴρω καί ὁ ‟ ἄγνωστος μηδείς ἔχω καλός ” . ὁμοίως δέ ἄν δείκνυμι καί φευκτός , ὅς καί διά ἑαυτοῦ καί διά ὁ δόξα φευκτός εἰμί , ὁ διά ἕτερος μόνος · φευκτός γάρ ὁ φανερῶς ἀδικέω ὁ κρύφα · καί ὁ ἀκολασταίνω ὁμοίως . ὅς ὁπότερος μᾶλλον διά ἑαυτοῦ τίμιος , οὗτος καί ἀγαθός καί αἱρετός . ὥσπερ ὁ διά ἑαυτοῦ αἱρετός ὁ διά δόξα αἱρετός καί ὁ διά ἑαυτοῦ καί διά δόξα ὁ διά ἕτερος , οὗτος καί ὁ διά ἑαυτοῦ αἱρετός τε καί τίμιος ὁ μᾶλλον διά ἑαυτοῦ αἱρετός καί τίμιος αἱρετός . οἷος εἰμί μᾶλλον διά ἑαυτοῦ τίμιος θεωρία πρᾶξις ( πᾶς γάρ πρᾶξις ὁ ἐπανορθόω τίς γίγνομαι δοκέω , ὁ δέ θεωρία αὐτός διά ἑαυτοῦ ) , αἱρετός . καί εἰμί μᾶλλον διά ἑαυτοῦ ὁ φρόνησις ὁ ἀνδρεῖος τίμιος , καί αἱρετός · ὁ μέν γάρ πανταχοῦ , ὁ δέ ἐν ὁ κίνδυνος ὁ ἐνεργέω . ὁρίζω δέ καί ὁ διά ἑαυτοῦ τίμιος , οὗτος εἰμί αἱρετός , ὥσπερ καί ὁ πρός δόξα αἱρετός προολιγος · ὅς γάρ μηδείς ἄλλος μέλλω ὑπάρχω διά ἑαυτοῦ αἱρέω μᾶλλον , οὗτος εἰμί κατά ἑαυτοῦ καί διά ἑαυτοῦ τίμιος . οὗτος τίμιος ὑγεία πλοῦτος καί εὐγένεια καί ἰσχύς καί κάλλος . ἔτι διαιρέω ποσαχῶς ὁ αἱρετός λέγω καί τις χάρις . δήω φημί καί ἐκ ὁ διαίρεσις ὁ αἱρετός ἀφορμή λαμβάνω · εἄν γάρ διαιρέω ποσαχῶς λέγω ὁ αἱρετός , ἐπεί μή μοναχός , εὐπορέω ἐπιχείρημα πρός ὁ ὁ αἱρετός κατασκευή . λέγω δή ὁ αἱρετός τριχῶς · καί γάρ ὁ καλός καί ὁ ἡδύς καί ὁ συμφέρω αἱρετός . ὅς δή πᾶς οὗτος ὑπάρχω καί διά πᾶς εἰμί αἱρετός , οὗτος ὁ μή πᾶς ἔχω αἱρετός · καί ὅς ὁ πλείων ὁ ὅς ὁ μικρός , ἄν ὁ ὁμοίως αὐτός ὑπάρχω ἐπεί δύναμαι γε ὁ κατά τίς εἰμί σφόδρα αἱρετός ὁ κατά πᾶς μέν μή μέντοι σφόδρα αἱρετός αἱρετός εἰμί · ὁ γοῦν φρόνησις διά ἑαυτοῦ μόνος εἰμί αἱρετός αἱρετός εἰμί ἰσχύς διά πᾶς εἰμί αἱρετός · καί γάρ διά ἑαυτοῦ ὁ ἰσχύς αἱρετός εἰμί δοκέω καί ὡς καλός καί ὡς συμφέρω καί ὡς ἡδύς , ἀλλά ὑπερέχω ὁ διά ἑαυτοῦ αἱρετός ὁ φρόνησις οὗτος ἀπαντάω . ἀλλά ἄν ὁ μέν διά ἑαυτοῦ εἰμί αἱρετός , ὁ δέ διά ὁ ἡδύς καί ὁ χρήσιμος , ὁ διά ἑαυτοῦ αἱρετός καίτοι διά εἷς εἰμί αἱρετός αἱρετός εἄν εἰμί [ καί ] ὁ διά ἐκεῖνος αἱρετός καίτοι διά εἰμί αἱρετός . σωφροσύνη γοῦν διά ἑαυτοῦ μόνος εἰμί αἱρετός αἱρετός εἰμί τιμή καί διά ὁ ἡδύς καί διά ὁ χρήσιμος εἰμί αἱρετός . ἢ πᾶς ἀρετή καί διά ἑαυτοῦ καί διά ὁ ἡδύς εἰμί αἱρετός , ὅτι ἡδύς κατά ἑαυτοῦ ὁ κατά ἀρετή ἐνέργεια · διό καί εἰμί κατά πλείων τίς εἰμί αἱρετός οὐ εἰμί ἀρετή , ὁ καί διά ὁ καλός καί διά ὁ ἡδύς ἐλασσόω ὁ ἀρετή μικρός αὐτός εἰμί αἱρετός . εἰμί οὖν αἱρετός ὁ κατά πᾶς ὁ κατά τις καί ὁ κατά πλείων ὁ κατά μικρός , ἄν εἰμί ὁ κατά πλείων ὁμοίως ὁ κατά μικρός κατά ἕκαστος ὁ αἱρετός αἱρετός καί ἔτι ὁ μικρός ἐν ὁ πλείων περιέχω . οὕτως ἐν Ἡθικός δείκνυμι ὁ διά ὁ καλός φίλιος αἱρετός εἰμί ὁ τε διά ὁ ἡδύς καί ὁ διά ὁ χρήσιμος · ὁ γάρ διά ὁ καλός πρός ὁ διά ὁ καλός αἱρετός εἰμί καί ὁ ἡδύς καί ὁ χρήσιμος ἔχω . καί ἰσχύς δέ πλοῦτος αἱρετός ἄν δείκνυμι ὁ διά ὁ πλείων αἱρετός εἰμί [ καί ὁ ἡδύς καί ὁ χρήσιμος ἔχω ] · ὁ μέν γάρ ὁ συμφέρω μόνος , ὁ δέ καί ὁ καλός καί ὁ ἡδύς ἔχω δοκέω . ἀλλά καί ὑγεία ἡδονή · καί γάρ ὁ ἡδύς καί ὁ συμφέρω ἔχω . εἰμί δέ εἰμί ὁ συγκρίνω διά ὁ αὐτός αἱρετός , ὅς μᾶλλον ὑπάρχω οὗτος , ἐκεῖνος αἱρετός εἰμί . οὗτος σωφροσύνη ἐγκράτεια · διά ὁ αὐτός μέν γάρ ἄμφω , ἀλλά μᾶλλον ὁ σωφροσύνη . καί ὁ μανθάνω δέ ὁ γυμνάζω αἱρετός , καίτοι ἄμφω διά ὁ συμφέρω αἱρετός · ἀλλά μᾶλλον ὑπάρχω οὗτος ὁ μανθάνω . οὗτος δείκνυμι καί ἀνδρεῖος δικαιοσύνη αἱρετός · ἀμφότερος μέν γάρ καί διά ὁ καλός καί διά ὁ ἡδύς , ἀλλά οὐ ὁμοίως ὁ ἀνδρεία ὁ ἡδύς ἔχω διά ὁ τραῦμα καί ὁ ἀναίρεσις . ἀλλά καί ὁ ὅς ἀγαθός χάρις αἱρετός αἱρετός , οἷος ὁ μανθάνω ὁ γυμνάζω · ὁ μέν γάρ ἐπιστήμη χάρις , ὁ δέ ἰσχύς . ἀλλά καί ὁ χρηστός ἦθος ὁ ἄσκησις ὁ σῶμα · ὁ μέν γάρ διά φιλοσοφία , ὁ δέ διά ἄθλησις αἱρετός . καί ὁ πανηγυρίζω ὁ παιδεύω · ὁ μέν γάρ ἀρετή χάρις , ὁ δέ ἡδονή . ὁ δέ τόπος δύναμις ἤδη καί ἐν ὁ πρῶτος εἴρω · ὅς γάρ ὁ τέλος αἱρετός , καί αὐτός αἱρετός . ὁ δέ αὐτός λόγος καί ἐπί ὁ φευκτός · καί γάρ καί ἐπί οὗτος φευκτός ὁ πλείων ἀγαθός ἐμποδιστικός καί ὁ ὁ μᾶλλον ἀγαθός ἀναιρετικός . οὗτος νόσος αἶσχος · πλείων γάρ ὁ νόσος ἐμποδιστικός · καί γάρ ἡδονή καί ὁ σπουδαῖος εἰμί · ὁ δέ ἡδονή μόνος . καί πενία ἀδοξία , καί ὁ ὁ Ψυχή ἀφυΐα ὁ ὁ σῶμα · ὁ γάρ μᾶλλον αἱρετός ἐμποδιστικός . καί ἀποβολή μάθημα ἀποβολή χρῆμα · ἀγαθός γάρ ἀναιρετικός . εἰμί δέ ἄν ὁ διά ὁ δόξα αἱρετός ἢ ὑπό ὁ ἡδύς ἢ ὑπό ὁ συμφέρω . ἔτι ἐκ ὁ ὁμοίως δείκνυμι φευκτός καί αἱρετός . Ηττον αἱρετός ὁ ὁμοίως αἱρετός τε καί φευκτός ὁ μόνος αἱρετός . οἷος εἰμί ὁ μέν πολιτεύω καί αἱρετός καί φευκτός · ( φευκτός διά τε ὁ ἐνόχλησις καί ὁ ἐπήρεια ) , ὁ δέ φιλοσοφέω αἱρετός μόνος , αἱρετός ὁ φιλοσοφέω . καί εἰμί δόξα μέν καί κάλλος καί πλόος - ὅς καί αἱρετός καί φευκτός ( διά γάρ ὁ διά αὐτός ἐπιβουλή ἔχω τίς φευκτός ) , ὑγεία δέ καί ἰσχύς αἱρετός μόνος , αἱρετός οὗτος ἐκεῖνος ὁ αἱρετός καί φευκτός . εἰμί εἄν καί ὁ πλέω τε καί ἐμπορεύομαι διά ὁ κίνδυνος ὁ κατά θάλασσα πρός ὁ αἱρετός καί ὁ φευκτός ἔχω , ὁ δέ γεωργέω αἱρετός μόνος . ὁ αὐτός δέ τόπος χρήσιμος καί πρός ὁ δείκνυμι ὅστις αἱρετός ὁ φευκτός . παραδίδωμι ὁ τόπος , διά ὅς οἷος τε εἰμί ὁ κατά ὁ αἱρετός σύγκρισις ποιέω , ὁ αὐτός τόπος φημί ἁρμόζω καί πρός ὁ δείκνυμι ὅτι ἀπλόος τίς εἰμί αἱρετός . ἐπεί γάρ ὁ αἱρετός καί αἱρετός , ὥσπερ ὁ χρήσιμος καί χρήσιμος καί ὁ καλός καί καλός , εἄν ὁ ὑπεροχή καί ὁ σύγκρισις ὁ πρός ἀλλήλων ἕκαστος αὐτός ἀφαιρέω , δείκνυμι ἄν αὐτός δῆλος ὅτι καί ἁπλόος εἰμί τοιοῦτος διά ὁ αὐτός τόπος . ὁ γάρ ὁ τίμιος αἱρετός εἰμί , οὗτος καί ὁ τίμιος τις αἱρετός ἐκεῖνος · ὥστε ἐν ὁ λαμβάνω ὅτι τίμιος εἰμί εἄν καί ὅτι αἱρετός λαμβάνω · ὅμοιος καί ὁ χρήσιμος αἱρετός , ὅτι ὁ χρήσιμος αἱρετός . ἀφαιρέω οὖν χρή ὁ πρός ἀλλήλων σύγκρισις λαμβάνω πᾶς ὁ τίμιος αἱρετός , ἀρχή δέ φέρω εἶπον τίμιος , ὥστε καί αἱρετός · ὁμοίως καί ἐπί ὁ χρήσιμος ὁ χρήσιμος αἱρετός , πλοῦτος δέ χρήσιμος . ὁ αὐτός λόγος καί ἐπί ὁ ἄλλος , κατά ὁ ὁ αἱρετός δείκνυμι , ὅσος ὁ ὁμολογουμένως αἱρετός ἵημι , κατά ὁ ὁ σύγκρισις αὐτός , αἱρετός εἰμί δείκνυμι · οὖον γάρ μόνος ὁ τίμιος καί ὁ χρήσιμος αἱρετός , ἀλλά καί ὁ ἄλυπος , ἄν οὕτως τυγχάνω , καί ὁ ἡδύς καί ὅς ὁ σπουδαῖος εἄν αἱρέω μᾶλλον · καί κατά ὅσος ἄλλος τοιοῦτος ὁ κατά ὁ αἱρετός ὑπεροχή γίγνομαι δείκνυμι , κατά πᾶς , εἄν ἀφαιρέω ὁ πρός ἀλλήλων σύγκρισις καί ὑπεροχή ὁ ἀπλόος λαμβάνω , εἰμί ἄν αἱρετός ἕκαστος αὐτός δείκνυμι . ἐπί ἔνιοι δέ φημί εὐθύς ἐν ὁ πρός ἕτερος σύγκρισις περιέχω τε καί ἐλέγχω καί ὁ ἑκάτερος αὐτός αἱρετός εἰμί , ὁ ὁ ἕτερος γε φανερῶς . πάντως μέν γάρ ἄμφω δεῖ εἰμί τοιοῦτος ὁ συγκρίνω , πρόδηλος μέντοι ὁ ἕτερος [ ὁ πρόσκειμαι ] εἰμί τίθημι · ὅς γάρ πρόσκειμαι ὁ ἀγαθός , πρόδηλος οὗτος ἔχω καί ὁ αἱρετός πρόσκειμαι . οὐκέτι ὁμοίως φανερῶς ὁ αἱρετός ἐν ὁ κατά ὁ χρήσιμος σύγκρισις περιέχω . εἰμί οὖν ὅς λέγω , ὅτι ἐπί ἔνιοι οὖον δεῖ κατασκευή πρός ὁ δείκνυμι αἱρετός ὁ κατά ὁ σύγκρισις λέγω . ἴσως μέν γάρ πρός ὁ δείκνυμι ὁ χρήσιμος αἱρετός ἢ ὁ ἡδύς ἢ ὁ | ἄλυπος ἢ ὁ πολυχρόνιος λόγος δεῖ · ἐν ὅς δέ κατά ὁ ἀγαθός ὁ σύγκρισις , οὗτος πρόδηλος ὁ αἱρετός ἔχω · ὁ γάρ αἱρετός ἀγαθός . ἢ οὖον οὗτος εἰμί ὁ λέγω διά ὁ ὁμοίως δέ καί ἐπί ὁ ἄλλος ὅσος τοιοῦτος ἔχω ὁ σύγκρισις · ἀλλά ἐπεί ἔνιοι ὁ κατά σύγκρισις λέγω οὖον πάντως καί ὁ ἁπλόος ἐμφαίνω ἔχω ( οὖον γάρ , εἰμί ὁ εἷς ὑπερέχω τις πλείων ἐκεῖνος καί διά οὗτος ὁ τοῖος ὁ δύο πλείων , ἤδη καί ὁ πολύς εἰμί ὁ τρεῖς οἷος τε διά ὁ κεῖμαι τόπος δείκνυμι , ἀφαιρέω αὐτός ὁ πρός ὁ δύο ὑπεροχή · ἀλλά οὐδέ , ἐπεί πᾶς ὁ λαμβάνω μέγεθος , ἄν εἰμί μικρός . ὑπερέχω τις , ὁ δέ ὑπερέχω τις μείζων , ἤδη , διότι μείζων , καί μέγας ) , διά οὗτος οὖν προστίθημι ὁ ὅσος τοιοῦτος ἔχω ὁ σύγκρισις . τοιοῦτος δέ ἔχω ὁ αἱρετός ἄλλος ἄλλος δείκνυμι τίς ὁ πολυχρόνιος ἀγαθός , ὁ βέβαιος , ὁ τοιοῦτος . ὁ γάρ λέγω ὁ φύσις ἀγαθός ὁ μή φύσις ἀγαθός αἱρετός εἰμί , ὁ ὁ ἀγαθός αἱρετός εἰμί ἐπί ἀμφότερος δέ αὐτός λαμβάνω καί ὅτι ἀμφότερος εἰμί αἱρετός τίθημι · καί γάρ , εἰμί τίς φύσις ἀγαθός εἰμί , οὗτος αἱρετός · κἀν μή φύσις δέ εἰμί τίς , ἀγαθός δέ , καί οὗτος αἱρετός · πᾶς γάρ ἀγαθός αἱρετός . συγκρίνω μέν ἐν εἴρω τότος φύσις ἀγαθός ὅς μή φύσις αἱρετός · καί εἰμί φύσις μέν ἀγαθός ὁ ὑγεία , οὖον φύσις δέ ὁ νικάω μάχομαι · αἱρετός ἄρα ὑγεία ὁ ἐν πόλεμος νίκη . δείκνυμι δέ αἱρετός εἴρω ὅς φύσις ἀγαθός αἱρετός , φύσις δέ ἀγαθός ὁ ὑγεία , καί αἱρετός ἀείρω , καί πάλιν ἅπας ἀγαθός αἱρετός , ὥστε καί ὁ μή φύω ὁμοίως καί ἐπί ἰός τίμιος · εἰμί οὗτος οὗτος ὁ τίμιος εἰμί αἱρετός εἰμί , ἐπεί ὁ τίμιος αἱρετός , ὁ δέ τίμιος τις τίμιος ( οὖον γάρ εἄν εἰμί τίμιος μή εἰμί τίμιος ) , ὅδε ἄρα αἱρετός . ὁμοίως , εἰμί ὅδε ὁ πολυχρόνιος ἀγαθός εἰμί ὅδε αἱρετός , ὁ αὐτός οὗτος ὁ πολυχρόνιος εἰμί αἱρετός ἄν εἰμί . δῆλος οὖν πῶς οἷος τε ὁ συγκριτικός τόπος χράω καί πρός ὁ ὁ ἁπλόος αἱρετός δεῖξις . ἐπιζητέω δέ ἄν τις εἰμί ἐπί πᾶς ὑγιής · ὁ ὁ μάλα τίς εἰμί καί ἁπλόος εἰμί · λέγω γάρ καί γῆ γῆ κοῦφος οὐ εἰμί ἁπλόος κοῦφος , καί πῦρ πυρός βαρύς οὐ εἰμί ἁπλόος βαρύς . ἢ οὖον κύριος ἐπί οὗτος ὁ συγκριτικός λέγω ὁ μή ἀναδέχομαι ὁ λόγος ὁ κατά ὅς ὁ σύγκρισις · οὔτε γάρ ὁ 77 ; ὁ ὁ κοῦφος λόγος ἐπιδέχομαι , ὅς γε ἁπλόος εἰμί βαρύς ( κοῦφος δέ εἰμί ὁ ἐκ ἑαυτοῦ φέρω εἰς ὁ ἄνω οὔτε ὁ πῦρ ὅς ὁ βαρύς . οὖον λέγω γάρ ὁ γῆ κοῦφος ὁ ἐκ ἑαυτοῦ ἄνω φέρω , ἀλλά ὁ εὐβίαστος εἰμί · καί ῥᾳδίως ἄνω βιάζομαι , ὅς οὐ εἰμί κοῦφος · ὁμοίως καί πῦρ βαρύς λέγω ὁ ῥᾳδίως κάτω σπάω . κατά ὁμοιότης οὖν τις οὗτος λέγω οὖον κύριος . ληπτέος δέ ὅτι μάλιστα καθόλου ὁ τόπος περι ὁ μᾶλλον καί ὁ μείζων καί ὅλως ὁ ἐν σύγκρισις παραδίδωμι ἐγώ ὁ συγκριτικός τόπος ἐπί ὁρίζω τις ( ἐπί γάρ αἱρετός · πᾶς γάρ κατά οὗτος ὁ σύγκρισις ποιέω , ἐπεί ευπαρακολουθητοτερας ὁ ὁ τόπος παράδοσις ἐπί ὁρίζω τις [ ὡς ὁ φύσις ἀγαθός αἱρετός , φύσις δέ ἀγαθός ὁ ὑγεία , ὁ ὑγεία φύσις αἱρετός . εἰμί δέ τις φύσις αἱρετός οὖον πάντως ἀγαθός · οἷος ἀγαθός ἄρα ὁ ὑγεία πρῶτος πρότασις , ὡς εἶπον , γίγνομαι ] ) , ἐπεί μή γίγνομαι ὁ σύγκρισις κατά ὁ αἱρετός μόνος , πάνυ ἐμμέθοδος ὑποδείκνυμι ἐγώ διά ὅς προστίθημι , πῶς ὁ αὐτός οὗτος τόπος καθόλου καί πρός ὁ ἄλλος πᾶς , κατά ὁ ὁ σύγκρισις γίγνομαι , χράω δύναμαι . ἐπεί γάρ ὁ μᾶλλον συγκριτικός εἰμί , καί ὁ μείζων ὁμοίως , οὐ ἐν ἀγαθός μόνος καί αἱρετός εἰμί ἀλλά καί ἐν ἄλλος ( μᾶλλον γάρ καί ἐπί θερμός καί βαρύς καί λευκός μυρίος ἄλλος λέγω · ὁμοίως καί ὁ μείζων συγκριτικός ὕω οὐ ἐπί μόνος ἢ κακός καί αἱρετός τε καί φευκτός λέγω ἀλλά καί ἐπί ἄλλος · μάλιστα μέν γάρ ἐπί μέγεθος , καί ἐπί ἀριθμός δέ καί βάρος καί ἐπί ἄλλος μυρίος ὁ κατά ὁ μείζων γίγνομαι σύγκρισις ) , δήω φημί ὁ συγκριτικός τόπος , ὡς δηλόω ὁ πρόσθεσις ὁ περί ὁ μᾶλλον καί μείζων . καθολικός λαμβάνω · οὕτως γάρ λαμβάνω πρός πλείων χρήσιμος εἰμί καί οὖον μόνος πρός ὁ αἱρετός καί φευκτός , πρός ὁ νῦν αὐτός χράομαι . εἶπον δέ οὗτος , πῶς οἷος τε ὁ προερέω τόπος καθόλου ποιέω , ὑποτίθημι . ἄν γάρ μικρός παραλλάσσω ἐν ὁ ἔκθεσις αὐτός , ὁ κοινός ἀντί ὁ εἰδικός προστίθημι , γίγνομαι εἄν ὁ προερέω . καί πῶς | οὗτος γίγνομαι εἄν , διά παράδειγμα δηλόω ἐπί τόπος , πρῶτος μέν ὁ τότος φύσις ἀγαθός ὁ μή φύσις αἱρετός . οὕτως μέν γάρ ἐρῶ οὗτος ὁ τόπος ἐπί ἀγαθός μόνος καί εἷς οὗτος σύγκρισις χρήσιμος γίγνομαι · ἐπεί δέ οὖον μόνος ὁ φύσις ἀγαθός ὁ μή φύσις ἀγαθός μᾶλλον ἀγαθός καί αἱροτώτερον , ἀλλά καί ὁ φύσις φευκτός ὁ μή φύσις φευκοτερος καί ὁ φύσις λευκός ὁ μή φύσις λευκός ( καί ἐπί ὑγιεινός δέ καί γλυκύς καί ὁ ὅμοιος οὗτος ὁ αὐτός λόγος ) , εἄν δή εἶπον ἀντί ὁ τότος φύσις ἀγαθός αἰτέω μή φύσις ἀγαθός μᾶλλον ἀγαθός ὁ ὕω ὁ μή φυσειτοιουτος μᾶλλον τοιοῦτος καθόλου τε ποιέω ὁ τόπος καί χράω αὐτός πρός πᾶς δύναμαι ἐν οἶς εἰμί ὁ φύσις καί μή φύσις · πᾶς γάρ συγχωρέω οὕτως τίθημι ὁ τόπος . πάλιν κεῖμαι ὁ ποιέω ὁ παρουσία ἀγαθός αἱρετός ὁ μή ποιέω · εἄν δή ἀντί ὁ TO ποιοδν ἀγαθός αἱρετής ὁ μή ποιέω εἰδικός εἴρω λαμβάνω TO ποιέω ὁ ἔχω αὐτός τοιόσδε τίς ὁ μή ποιέω μάλα εἰμί τοιοὗτον’ , κθόλου τε ποιέω ὁ τόπος καί πρός πολύς αὐτός χράω δύναμαι . αὐτός δέ οὕτως τίθημι ὁ τόπος · εἰμί ὁ μέν ποιέω ὁ ἔχω αὐτός τοιοῦτος , ὅς εἄν ὑπάρχω , ὅδε μή ποιέω , μᾶλλον τοῖος ὅς ποτός ποιέω ἢ ὅς μή ποιέω . οὗτος γάρ καί ὁ ποιέω θερμός ὁ μή ποιέω θερμός καί ὁ ποιέω γλυκύς καί ὁ ποιέω καλός καί ὁ ποιέω ἡδύς * * * * . εἰμί δέ ἀμφότερος ποιέω ὁ αὐτός , ὁ μᾶλλον ποιέω τοιοῦτος μᾶλλον , οἷος εἰμί ἀμφότερος ποιέω ὁ ἔχω γλυκύς ἢ θερμός ἢ ἀγαθός ἢ μείζων . ὁ γάρ εἰς ὁ γενικός , ὅσπερ εἰμί ὁ τοιοῦτος , μετάθεσις κοινός ποιέω ὁ τόπος · καί πολύχρηστος . ἔτι εἰμί ὁ αὐτός τις ὁ μέν μᾶλλον ὁ δέ κακός τοιοῦτος . παραδίδωμι τις καί τοιοῦτος τόπος ἵημι τις ὁ αὐτός ὁ μέν μείζων ἀγαθός εἰμί ὁ δέ μικρός , αἱρετός ὁ μείζων ” · οὕτως γάρ εὐεξία πλοῦτος αἱρετός , ὅτι ὁ ὑγεία ὁ μέν εὐεξία αἱρετός , ὁ δέ πλοῦτος κακός αἱρετός . πῶς οὖν καί οὗτος καθολικός ποιέω ὁ ἔκθεσις τε καί προσηγορία , λέγω . οὗτος γάρ εἴρω ἰάομαι ὅς αὐτός τις ὁ μέν μᾶλλον ὁ δέ κακός τοιοῦτος , μᾶλλον τοιοῦτος ὅς ὁ αὐτός μάλα εἰμί τοιοῦτος καθόλου [ γάρ ] εἰμί , λαμβάνω ἐγώ ἀντί ὁ ἀγαθός ὁ τοιοῦτος · κεῖμαι γάρ οὗτος καί μέγας τίς ἄλλος ἄλλος καί πλείων καί θερμός καί γλυκύς καί πᾶς ὁ οὗτος ὅμοιος δείκνυμι δύναμαι ὁ πᾶς αὐτός ἐφαρμόζω ὁ τοιοῦτος . καί εἰμί ὁ μέν μᾶλλον τοιοῦτος τοιοῦτος ὁ δέ μή τοιοῦτος , δῆλος ὅτι ὁ πρῶτος ἐρώ μᾶλλον τοιοῦτος . ὁ τόπος ὁ λέγω ἰάομαι ὁ μέν ἀγαθός τις μείζων εἰμί ἀγαθός , ὁ δέ ἀγαθός μέν εἰμί μηδείς δέ ἀγαθός μείζων , αἱρετός ὁ ἀγαθός τις μέγας [ καί ] καθόλου εἰμί ὅς ἐκτίθημι · δύναμαι γάρ διά αὐτός καί θερμός ἄλλος ἄλλος δείκνυμι καί γλυκύς καί ἄλλος μυρίος ὁ ὁ τοιοῦτος πολύς ἐφαρμόζω καί μή ὁ αἱρετός μόνος . ἔοικα δέ ἄλλος τις παρά ὁ εἴρω ὁ τόπος οὗτος εἰμί , ἄν οὕτως τις αὐτός ἀκούω . ὁ γάρ θερμός , εἰμί ὁ μᾶλλον θερμός θερμός , πολύς μᾶλλον θερμός , καί ὁ ὁ μᾶλλον γλυκύς <γλυκυτερος πολύς μᾶλλον γλυκύς · ὁμοίως καί ἐπί ψυχρός καί πικρός καί ὁ τοιοῦτος . ἔτι ἐκ ὁ πρόσθεσις . δείκνυμι , πῶς καί ὁ ἐκ ὁ πρόσθεσις τε καί ἀφαίρεσις τόπος , ὅς ἐκτίθημι , καί αὐτός γίνοιν·τ’ εἄν καθολικός . ὅς μέν οὖν ἐκτίθημι ἐκ ὁ πρόσθεσις , εἰμί οὗτος · ‟ εἰμί ὁ αὐτός προστίθημι τίς ὁ ὅλος αἱρετός ποιέω ” , καί ‟ εἰμί μικρός προστίθημι τίς ὁ ὅλος · μείζων ποιέω ” . εἰς ὅς δέ νῦν μετατίθημι αὐτός , εἰμί οὗτος · εἰμί ὁ αὐτός προστίθημι ὁ ὅλος μᾶλλον ποιέω τοιοῦτος ( ὁ γάρ μᾶλλον καθολικός ὁ ‘αἱρετώιερον’ , ἁρμόζω καί ἐπί λευκός καί γλυκύς καί κακός καί ὁ τοιοῦτος ) καί εἰμί ὁ κακός τοιοῦτος προστίθημι ὁ ὅλος μᾶλλον ποιέω τοιοῦτος · ὁ γάρ κακός τοιοῦτος καί μᾶλλον τοιοῦτος καθολικός ὁ κακός αἱρετός καί μᾶλλον αἱρετός . πάλιν ἐκ ὁ ἀφαίρεσις ὁ μέν εἴρω εἰμί ἐπί ὁ αἱρετός ‟ ὅς γάρ ἀφαιρέω ἀπό ὁ αὐτός ὁ λείπω μικρός , ἐκεῖνος μείζων εἄν εἰμί , ὁπότε ἀφαιρέω ὁ λείπω μικρός ποιέω ” . εἰς ὅς δέ νῦν μεταλαμβάνω εἰμί οὗτος · ὅς ἀφαιρέω ὁ λείπω κακός τοιοῦτος , . αὐτός μᾶλλον τοιοῦτος · ὁ γάρ μικρός καί μείζων , ὅς χράω τότε , ὁ κακός τοιοῦτος καί μᾶλλον τοιοῦτος κοινός τε καί καθολικός . διό οὗτος κεῖμαι ὁ τόπος ἔνειμι ἐπί πλείων χράω . καί ὁ ὁ ἐναντίος ἀμιγής μᾶλλον τοιοῦτος . οὗτος μεταφέρω ἐπί ὁ καθολικός ἀπό ὁ ὁ ἄμικτος ἀγαθός αἱρετός εἰμί ὁ μείγνυμι · ὁ γάρ αὐτός εἶπον μετά ἀλυπία αἱρετός εἰμί ἢ μετά λύπη . καθόλου γάρ μᾶλλον τοιοῦτος [ ὁποῖος ] εἰμί λέγω ὁ ἀμιγής ὁ ἐναντίος · λευκός τε γάρ μᾶλλον ὁ ἀμιγής ὁ ἐναντίος καί γλυκύς ἀλλά καί ἡδύς · ὁμοίως καί ἐπί ὁ ἄλλος , ὅς εἰμί τίς ἐναντίος . δύναμαι καί ἀπό ὁ τελευταῖος εἴρω τόπος οὗτος μεταφέρω ὁ ‟ ἔτι ἐκ ὁ ὁμοίως δείκνυμι φευκτός ” . ἔτι παρά ὁ εἴρω πρότερος ὁ μᾶλλον ἐπιχέω - μένω ὁ οἰκέω ὁ πρόκειμαι λόγος . παρά ὁ παραδίδωμι τόπος συγκριτικός οὗτος νῦν ὁ αἱρετός σύγκρισις . ὁ γάρ ἐπιδέχομαι μᾶλλον ὁ ὁρισμός ὁ ὁ πρόκειμαι μᾶλλον τοιοῦτος . λευκός μέν γάρ μᾶλλον ὁ ὁ ὁ λευκός λόγος ἐπιδέχομαι μᾶλλον · ὁ γάρ χρῶμα · ὁ μᾶλλον διακριτικός ὄψις μᾶλλον λευκός , ἐπεί ὁ λευκός εἰμί χρῶμα διακριτικός ὄψις . ὁμοίως καί γλυκύς ὁ μᾶλλον ἐπιδέχομαι ὁ ὁ γλυκύς λόγος . καί αἱρετός δέ κατά ὁ αὐτός ἄν εἰμί ὁ μᾶλλον ὁ ὅς αἱρετός λόγος ἐπιδέχομαι , καί ἡδύς ὁ ὁ ὁ ἡδονή . ὅς ἴσως οὖον παραδίδωμι τόπος ἐπί ὁ ὁ αἱρετός δείκνυμι τόπος , ὅτι μήτε ὁ αἱρετός μήτε ὅς ἀγαθός εἷς εἰμί ὅς λόγος · ὁ γάρ πολλαχῶς λέγω ὁ ἀγαθός καί αἱρετός . Ἐάν δέ ἐπί μέρος καί μή καθόλου ὁ πρόβλημα τίθημι . εἶπον ἐν ὁ δύο καί ἐν οὗτος περί ὁ καθόλου πρόβλημα ὅσος ὁ συμβεβηκός ἔχω . ἢ ἁπλόος ὁ ζήτησις ἔχω ἢ συγκριτικός , τίς ἁρμόζω πρός αὐτός τόπος , νῦν περί μέν ὁ συγκριτικόν πρόβλημα οὐκέτι λέγω , δείκνυμι δέ πῶς οἷος τε εἰμί ὁ παραδίδωμι χράω καί πρός ὁ ὁ ἐπί μέρος πρόβλημα κατασκευή τε καί ἀνασκευή . καί πρότερος γε δείκνυμι , ὅς καί κατά ὁ ἀρχή εἶπον ὁ δύο , ὅτι ὁ καθολικός λέγω τόπος οὖον μόνος εἰμί πρός ὁ καθολικός πρόβλημα χρήσιμος ἀλλά καί πρός ὁ ἐπί μέρος · ὁ γάρ ὁ καθόλου κατασκευαστικός καί ὁ ἐπί μέρος συγκατασκευάζω , καί πάλιν ὁ καθόλου ἀνασκευαστικός καί ὁ ἐπί μέρος ἀνασκευάζω . εἰμί καί ἐπί μέρος · οὖν εἰμί ὁ πρόβλημα κεῖμαι , χρήσιμος ὁ καθόλου τόπος . ζητέω γάρ εἰμί . ὅδε ὁ ἡδονή ἀγαθός , ὁ δείκνυμι πᾶς ἡδονά ἀγαθός δείκνυμι ὅτι καί ὁ ζητέω · πάλιν εἰμί εἰμί πρόκειμαι δείκνυμι ὅδε τις ὁ ἡδονά μή εἰμί ἀγαθός , ὁ δείκνυμι μηδείς εἰμί ἡδονά ἀγαθός δείκνυμι ὅτι μηδέ ὁ πρόκειμαι . οὗτος δέ μνημονεύω , ὡς εἶπον , καί ὁ δύο ἄρχω διά ὅς εἶπον ‟ εἰμί δέ πρός ἀμφότερος ὁ γένος ὁ κοινός ὁ καθόλου κατασκευαστικός καί ἀνασκευαστικός ” . νῦν δέ σαφής ἐξεργάζομαι . εἶπον δέ πᾶς ὁ καθόλου χρήσιμος εἰμί καί πρός ὁ ἐπί μέρος πρόβλημα ( πᾶς γάρ ὁ καθόλου δείκνυμι συναποδείκνυμι καί ὁ αὐτός ) μάλιστα ἐπίκαιρος καί κοινός φημί εἰμί τόπος πρός τε ὁ καθόλου καί ὁ ἐπί μέρος πρόβλημα , ὡς δύναμαι μή μόνος ὁ ὁ καθόλου δείκνυμι συναποδείκνυμι καί ὁ ἐπί μέρος ἀλλά ἀπό ὁ καθόλου καί πρός ὁ ἐπί μέρος μεταφέρω , ὁ τε ἐκ ὁ ἀντίκειμαι καί ὁ σύστοιχος καί ὁ πτῶσις . οὖον γάρ πᾶς ὁ ἐπί μέρος οἷος τε διά ὁ καθόλου δείκνυμι , ὁ εἰμί τις ὁ ἐπί μέρος καί κατά ἑαυτοῦ ἀληθής τε καί ψευδής · διό δεῖ πρός αὐτός καί ἴδιος τις τόπος . πρός γάρ ὁ δείκνυμι τις ἄνθρωπος μουσικός οὐ οἷος τε χράω ὁ πᾶς εἰμί μουσικός , ὅτι μή ἀληθής οὗτος , οὐδέ πρός ὁ τις μή εἰμί γραμματικός ὁ μηδείς . καί ἐπεί τετραχῶς λέγω ὁ ἀντίκειμαι , ἐπί ἕκαστος εἶδος ἀντίθεσις Χωρὶς ὁ κατά ἀντίφασις ἀντίκειμαι δείκνυμι ὅτι ὁ αὐτός τόπος ὁμοίως ἁρμόζω καθόλου τε εἰμί ὁ πρόβλημα καί ἐν μέρος , μεταφέρω ἐπί οὗτος ἀπό ἐκεῖνος . καί πρότερος γε ἐπί ὁ ἐναντίος δείκνυμι οὗτος . ὁμοίως γάρ , φημί , ἔνδοξος ὁ τε ζητέω εἰμί πᾶς λύπη κακός ἀξιόω , εἰμί πᾶς ἡδονή ἀγαθός , καί πᾶς λύπη εἰμί κακός , ὅς εἰμί τόπος ἀπό ὁ ἐναντίος καθόλου , καί ὁ ζητέω εἰμί τις λύπη κακός ἀξιόω , εἰμί ἡδονή τις ἀγαθός , καί λύπη τις εἰμί κακός · εἰμί γάρ ἄν ὁ · ἐπί ὁ καλός | ἐνέργεια ἡδονή ἀγαθός καί ὁ ἐπί ὁ αὐτός ἐνέργεια λύπη κακός . καθόλου μέν γάρ εἰμί ὁ πρόβλημα καί ζητέω εἰμί πᾶς λύπη κακός , ἔνδοξος ὁ ἐκ ὁ ἐναντίος ὁ ἐπιχείρησις ποιέω οὕτως · εἰμί πᾶς ἡδονή ἀγαθός , καί πᾶς λύπη κακός . εἰμί δέ ἐπί μέρος εἰμί ὁ πρόβλημα , ζητέω πότερος λύπη τις κακός ἢ ἕ , οὐδείς μικρός ἔνδοξος ἀξιόω , εἰμί ἡδονή τις ἀγαθός , καί λύπη τις εἰμί κακός . πάλιν ὁ ἀπό ὁ κατά ἕξις καί στέρησις ἀντίκειμαι τόπος ὁμοίως ἔνειμι χράω καί πρός ὁ καθόλου πρόβλημα καί πρός ὁ ἐπί μέρος . αὐτός δέ ὁ ἐπί μέρος μόνος μνημονεύω ὡς ἐν ὁ πρῶτος ἐρῶ περί ὁ καθόλου . εἰμί μέν γάρ κατά ἕξις καί στέρησις ἀντίκειμαι αἴσθησις καί ἀναισθησία · λέγω δέ ἐπί ὁ ἐν μέρος , εἰμί , φημί , δείκνυμι ἄν λαμβάνω ὅτι τις αἴσθησις οὐ εἰμί δύναμις . εἰμί δέ εἰμί πρόκειμαι ἐγώ δείκνυμι ὁ πρόβλημα καθόλου , πᾶς ἀναισθησία ἀδυναμία ὅς εἰμί , καθόλου ἄν καί ὁ ἀντίκειμαι λαμβάνω ἐπί ὁ ἕξις , ὅτι πᾶς αἴσθησις δύναμις , εἰμί εἄν δείκνυμι ὅτι καί πᾶς ἀναισθησία ἀδυναμία · ὅμοιος γάρ ὁ ἀξίωσις ἐπί ἕκαστος ὁ πρόβλημα . καί πάλιν , εἰμί βούλομαι δείκνυμι ὅτι μηδείς ἀναισθησία ἀδυναμία , λαμβάνω ἄν ὅτι οὐδείς αἴσθησις δύναμις . οὗτος γάρ ἀκόλουθος καί ὁ παράδειγμα , ὅς παρατίθημι · εἰμί τις αἴσθησις δύναμις μή εἰμί , καί ἀναισθησία οὐ εἰμί ἀδυναμία · ὅς γάρ ὅς αἴσθησις ὁ ἕξις λαμβάνω μή δύναμις , οὗτος οὐδέ ὁ στέρησις εἰμί ἄν ἀδυναμία . παρατίθημι δέ παράδειγμα καί ὁ κατά πρός τίς ἀντίκειμαι ἐπί μέρος , δείκνυμι ὅτι εἰμί μεταφέρω ὁ καθόλου ἐπί ὁ κατά μέρος . ζητέω γάρ εἰμί τις ὑπόληψις ἐπιστήμη , ἀπό ὁ ἀντίκειμαι οὕτως ἄν ἐπιχειρέω τις · εἰμί τίς ὑποληπτός ἐπιστητός , καί τις ὑπόληψις ἐπιστήμη · ὁ γάρ ὑπόληψις ὑποληπτός ὑπόληψις . εἰμί δέ εἰμί καθόλου ὁ πρόβλημα καί ζητέω εἰμί πᾶς ὑπόληψις ἐπιστήμη , λαμβάνω εἄν καί ὁ ἀντίκειμαι ὁ ὑπολαμβάνω , ὁ ὑποληπτός , καθόλου οὕτως · εἰμί πᾶς ὑποληπτός ἐπιστητός , καί πᾶς ὑπόληψις ἐπιστήμη . οὐκέτι δέ μνημονεύω ὁ κατά κατάφασις καί ἀπόφασις ἀντίκειμαι , ὅτι μηδέ εἰμί ἐν μέρος ἀντίφασις · ὁ γάρ τίς εἰμί ὁ τίς μή εἰμί οὐ ἀντίκειμαι · ὁ γάρ κατά ἀντίφασις ἀντίθεσις ὁ καθόλου ὁ ἐπί μέρος αντιτιθέμενος γίγνομαι . διό ὁ μέν δείκνυμι , ὅτι ψευδής ὁ καθόλου κατάφασις ἐπί τις , δείκνυμι ὅτι ἀληθής ὁ ἐπί μέρος ἀπόφασις ἐπί ὁ αὐτός · κἀν δείκνυμι ψευδής ὁ ἐπί μέρος ἀπόφασις , δείκνυμι ἀληθής ὁ καθόλου κατάφασις . ὁμοίως καί ἐπί ὁ καθόλου ἀπόφασις καί ὁ ἐπί μέρος κατάφασις . οὐκέτι μέντοι ὁ δείκνυμι ὁ ἐπί μέρος καταφατικός ψεῦδος δείκνυμι ἴδη ὁ ἐπί μέρος ἀποφατικός κατά ἑαυτοῦ , ἀλλά , εἴπερ ἄρα , ὁ ὑπό ὁ καθόλου αὐτός εἰμί · οὖον γάρ ὁ δείκνυμι ψεῦδος τις ἄνθρωπος μουσικός δείκνυμι ἤδη καί ὁ τις ἄνθρωπος μή εἰμί μουσικός . εἶπον δέ περί ὁ ατικειμαι καί δείκνυμι πῶς ἔνειμι ὁ αὐτός τόπος καί ἐπί ὁ καθόλου χράω καί ἐπί ὁ ἐπί μέρος , πάλιν δείκνυμι πῶς ὁ ἀπό ὁ πτῶσις καί ἐπί ὁ ἐπί μέρος πρόβλημα οἷος τε χράω . πτῶσις μέν γάρ ὁ ἄδικος , ὁ ἄδικος . ζητέω δέ ἐπί μέρος εἰμί τίς ἄδικος ἀγαθός , ἀπό ὁ πτῶσις οὕτως ἄν ἐπιχειρέω τις · εἰμί τίς ὁ ἄδικος γίγνομαι ἀγαθός , καί τίς ἄδικος ἀγαθός . εἰμί δέ καθόλου ζητέω εἰμί ὁ ἄδικος ἀγαθός , ἁπλόος ἄν λαμβάνω ὁ πτῶσις · εἰμί ὁ ἄδικος ἀγαθός , καί ὁ ἄδικος ἀγαθός · ὅμοιος γάρ ὡς ἐπί ὁ καθό . Λοῦ ὁ καθόλου , οὗτος καί ἐπί ὁ ἐπί μέρος ὁ ἐπί μέρος λαμβάνω . ἑξῆς δέ ὁ ἀπό ὁ σύστοιχος τόπος δείκνυμι ἐφαρμόζω ὁ ἐπί μέρος . σύστοιχος δέ ἀλλήλων ἀνδρεία , ἀνδρεῖος , ἀνδρείως , ἀνδρεῖος , πάλιν ἡδονή , ἥδομαι ἡδύς , ἡδύς καί πᾶς ὁ οὗτος πρός ἀλλήλων ἔχω , ὡς ἐν ὁ πρῶτος εἴρω . εἰμί ζητέω μέν οὖν εἰμί ἐπί μέρος πότερον τις ἡδονή φευκτός ἢ οὖον . ἀπό ὁ σύστοιχος οὕτως ὁ ἐπιχείρησις εἰμί · εἰμί τίς ὁ ἡδύς φευκτός <,καί τις ἡδονή φευκτός [ ἢ οὖον , ἀπό | ὁ ἡδύς ὁ ἐπιχείρησις ] · καί ὁμοίως , εἰμί τίς ἡδύς ὠφέλιμος , καί ἡδονή τις ἀγαθός · ὁ γάρ ὠφέλιμος ἀγαθός . εἰμί δέ ἁπλόος καθόλου ζητέω περί πᾶς ἦος εἰμί φευκτός , καθόλου εἄν λαμβάνω , εἰμί πᾶς ὁ ἡδύς φευκτός , καί πᾶς ιιδονεω φευκτός . καί ἐπί ὁ φθαρτικός δέ καί ὁ γένεσις καί φθορά . ὅμοιος φημί ὁ ἀπό ὁ ἀντίκειμαι καί ὁ πτῶσις καί τίω σύστοιχος τόπος καί ὁ ἀπό ὁ φθαρτικός καί ὁ γένεσις καί φθορά καί ἐπίκαιρος καί κοινός εἰμί καί πρός ὁ ἐπί μέρος πρόβλημα καί ὁ ἔνδοξος ὅμοιος ἔχω ἐπί τε ὁ καθόλου πρόβλημα καί ἐπί ὁ ἐπί μέρος . ὡς γάρ ἔνδοξος ὁ καθόλου ὁ εἰμί πᾶς ὁ ἡδονή φθαρτικός ἀγαθός εἰμί , καί πᾶς ἡδονά κακός εἰμί , οὕτως ἔνδοξος καί ὁ εἰμί ὁ τις ηοονεος φθαρτικός ἀγαθός εἰμί , ὁ τις ἡδονά κακός εἰμί · κεῖμαι γάρ , ὅς μέν ὁ φθαρτικός ἀγαθός , αὐτός ὁ κακός εἰμί , ὅς δέ κακός , αὐτός ὁ ἀγαθός . ἔμπαλιν δέ ἐπί ὁ γένεσις . ὡς δέ ἐπί ὁ φθαρτικός , οὗτος καί ἐπί ὁ φθορά . εἰμί δέ φθαρτικός μέν ἐπι - στήμη , εἄν οὗτος τυγχάνω , λήθη , φθορά δέ ἄγνοια , καί φθαρτικός μέν ὑγεία ὁ ἐμπίμπλημι , φθορά δέ νόσος . ὁ αὐτός δέ καί ἐπί ὁ ἐπιστήμη λόγος · ὡς γάρ ἔνδοξος καθόλου ὁ εἰμί ὁ ἐπιστήμη φθαρτικός ἀγαθός , ὁ ἐπιστήμη κακός , οὕτως ἔνδοξος καί ἐπί μέρος λαμβάνω · εἰμί γάρ ὁ τις ἐπιστήμη φθαρτικός ἀγαθός , καί τις ἐπιστήμη κακός . καί οὗτος μέν ὁ ἀπό ὁ φθαρτικός τόπος παράδειγμα . ὁ δέ ἀπό ὁ φθορά τε καί γένεσις τόπος καθόλου μέν παράδειγμα εἰμί εἄν τοιοῦτος · εἰμί ὁ ὁ ἐπιστήμη φθορά ἀγαθός , ὁ ἐπιστήμη κακός , καί εἰμί ὁ γένεσις ὁ · ἐπιστήμη ὁ κακός , ὁ ἐπιστήμη κακός . εἰμί γάρ τόπος ὁ μέν · ἀπό ὁ φθορά ὕω ὁ φθορά ἀγαθός , αὐτός κακός , καί ὅς ὁ κακός , αὐτός ἀγαθός , ὡς ἕπω , ὁ δέ ἀπό ὁ γένεσις ὕω ὁ κακός , καί αὐτός τοιοῦτος , καί οὖον ὁ γένεσις ἀγαθός , καί αὐτός ἀγαθός . ὁ μέν οὖν καθόλου ὁ τόπος παράδειγμα τοιοῦτος · αὐτός δέ οὐκέτι παρατίθημι ὁ φθάνω εἴρω περί αὐτός . ὁ δέ ἐπί μέρος , περί ὅς νῦν ὁ λόγος ποιέω δείκνυμι ὁμοίως καί πρός οὗτος χρήσιμος εἰμί ὁ τόπος , οὗτος · εἰμί ὁ φθορά ὁ ἐπιστήμη ὁ ἀγαθός ἢ ὁ γένεσις ὁ κακός , εἰμί τις ἐπιστήμη ὁ κακός · ἅμα γάρ ἀμφότερος ὁ τόπος εἰμί ἄν ὁ παράδειγμα . εἰμί γάρ ὁ ἐπιλανθάνομαι ὁ πράσσω τις αἰσχρός ἀγαθός , ὁ ἐφίστημι ὁ πράσσω αἰσχρός κακός . καί οὗτος μέν ἰός ἀπό ὁ φθορά τε καί φθαρτικός ὁ παράδειγμα · φθαρτικός μέν γάρ ἐπιστήμη τε καί γνῶσις ὁ ἐπιλανθάνομαι · κοινός γάρ ὁ ὁ ἐπιστήμη ὄνομα ἀντί ὁ γνῶσις χράω · φθορά δέ εἰμί ἄν ὁ ἐπιλανθάνομαι . ὁ δέ ἀπό ὁ γένεσις · εἰμί ὁ ἀναμιμνήσκω ὁ αἰσχρῶς πράσσω κακός , καί ὁ ἐφίστημι αὐτός κακός · ὁ γάρ ἀναμιμνήσκω γένεσις τις . ὡσαύτως δέ φημί καί ἐπί ὁ ἄλλος ἔχω · ὅμοιος γάρ ὁ ἔνδοξος ἐπί τε ὁ καθόλου πρόβλημα καί ἐπί ὁ κατά ἕκαστος . ὁ δέ ὁ ἄλλος ἤτοι πρός ὁ παράδειγμα εἴρω ( οὖον γάρ μόνος ἐπί ὁ εἴρω ἀλλά καί έπι ὁ ἄλλος , ὁ ἄν προχειρίζω , ἀληθής ὁ ὅς ὁ φθαρτικός αἱρετός , αὐτός φευκτός εἰμί , καί ὅς ὁ γένεσις ὁ κακός , καί αὐτός κακός , οὐ ἐπί ὁ ἐπιστήμη μόνος ) , ἢ ἐπί ὁ ἄλλος λέγω ὁ παρέπομαι ὁ γένεσις καί ὁ φθορά , οἷος ὁ ποιητικός , ὁ χρῆσις , ὁ λῆψις . κεῖμαι γάρ ὅς ὁ ποιητικός ἀγαθός , καί αὐτός τοιοῦτος , καί οὖον ή χρῆσις ἢ ή λῆφις αἱρετής , καί σεύω ἀείρω · ἔτι ὤσπερ οὖον ὁ φθαρτικός ἀγαθός , αὐτός κακός , οὕτως καί ἔμπαλιν , ὅς ὁ · φθαρτικός κακός ἢ ὁ φθορά , αὐτός ἀγαθός . καί ἐπί οὗτος οὖν φημί ὅμοιος ὁ ἐπί τε ὁ καθόλου καί ἐπί ὁ κατά ἕκαστος πρόβλημα εἰμί . ἔτι μᾶλλον καί κακός καί ὁμοίως . καί ὁ ἀπό ὁ μᾶλλον καί κακός καί ὁ ὁμοίως παραδίδωμι ὁ - ποῖ , ὁ μέν ἐκ ὁ μᾶλλον ἀνασκευαστικός μόνος ( εἰμί γάρ ὁ μάλα τίς εἰμί μή εἰμί , οὐδέ ἄν ὁ κακός εἰμί ) , ὁ δέ ἐκ ὁ κακός κατασκευαστικός ( εἰμί γάρ ὁ ἥσσων τίς εἰμί εἰμί ,, καί ὁ μᾶλλον ὁ αὐτός εἰμί ἄν ) , καί ὁ ἀπό ὁ ὁμοιόω ὁμοίως πρός ἄμφω χρήσιμος , καί πρός κατασκευή καί πρός ἀνασκευή ( εἰμί γάρ ὁ ὁμοίως τις ὅς εἰμί εἰμί ἐκεῖνος , καί ὁ ὁ αὐτός | εἰμί ἄν , καί εἰμί ὁ ὁμοίως [ αὐτός ] τις τίς εἰμί μή εἰμί , οὐδέ ἄν ὁ ὁμοίως αὐτός ὁ αὐτός εἰμί ἄν ) , φημί δή καί οὗτος ὁ τόπος ὁμοίως καί ἐπί ὁ ἐπί μέρος πρόβλημα ὁ πιθανός ἔχω ὡς καί ἐπί ὁ καθόλου . οὐκέτι δέ ὁ διαφορά αὐτός μνημονεύω , ὅς , ὅτε ὁ παράδοσις αὐτός ποιέω , ἐκτίθημι εἶπον ἢ εἷς περί ἑανός ἢ εἷς περί δύο · λέγω ἢ δύο περί εἷς ἢ δύο περί δύο · φθάνω γάρ εἴρω . χράω μέντοι παράδειγμα ἐν ὅς εἷς περί δύο λέγω · ὁ γάρ ἀγαθός περί ἐπιστήμη καί ἡδονή διά ὁ παράδειγμα λέγω . ἔνειμι ὅμοιος χράω , καί εἰμί δύο περί εἷς λέγω · εἰμί γάρ μάλα τις ἀδικία συμφέρω ἢ ἡδύς εἰμί οὐ εἰμί συμφέρω , οὐδέ ἄν ἡδύς εἰμί . ἀλλά καί εἰμί δύο περί δύο λέγω · εἰμί μάλα τις ἀσωτία ἐλευθεριότης ἢ ἠλιθιότης τις σωφροσύνη , εἰμί μή ὁ πρῶτος , οὐδέ ὁ δύο . οὐκέτι ἄν ἐπί ὁ ἐπί μέρος πρόβλημα ἔχω χώρα ὁ πρῶτος ὁ ἀπό ὁ μᾶλλον τόπος παραδίδωμι , ὅς εἰμί παράδειγμα ἰάομαι ὁ μᾶλλον ἡδονή μᾶλλον ἀγαθός , καί ἁπλόος ὁ ἡδονή ἀγαθός . πάλιν δέ καί ἐπί οὗτος ὁ μέν καθόλου οὖον μνημονεύω ὡς ἐρῶ ἤδη περί αὐτός , δείκνυμι δέ ὁ ὁ ἐπί μέρος [ ἐν ] αὐτός ὁμοιότης . ποιέω δέ δεῖξις πρῶτος ἐπί ὁ τόπος ὁ ἀπό ὁ μᾶλλον εἰμί ἀνασκευαστικός . ὁ μέν ἐν καθόλου πρόβλημα εἰμί εἄν παράδειγμα καθόλου · εἰμί μᾶλλον εἰμί . ὁ δέ ἐπί μέρος αὐτός οὕτως μνημονεύω · εἰμί γάρ μᾶλλον μέν ὁ ἐκ ἄλλος γένος τίς τοιοῦτος , ἐκεῖνος δέ μηδείς εἰμί , οὐδέ ἄν ὁ εἴρω εἰμί τοιοῦτος . τίς δέ εἰμί ὁ ἐκ ἄλλος γένος , αὐτός διά ὁ παράδειγμα δηλόω εἶπον οἷος εἰμί μᾶλλον μέν ἐπιστήμη τις ἀγαθός ἢ ἡδονή , μηδείς δέ ἐπιστήμη ἀγαθός , οὐδέ εἄν ἡδονή εἰμί · ἄλλος γάρ γένος ὁ ἐπιστήμη καί ἄλλος ὁ ἡδονή . εἰμί μέν ἐν εἰμί ἁπλόος λαμβάνω ἰάομαι μᾶλλον ἐπιστήμη ἀγαθός ἢ ἡδονή , καθόλου εἰμί λέγω ἐπί διαφέρω γένος , ὥσπερ καί εἰμί λέγω εἰμί μᾶλλον μέν ὅδε γένος ὅδε τοιοῦτος , οἷος ἐπιστήμη ἡδονή · νῦν δέ πρόσκειμαι ὁ μέν ὁ τίς ὁ δέ ὁ · τις ἐπί μέρος αὐτός ποιέω . ἐπί μέρος δέ εἰμί ὁ πρόβλημα ἀνασκευάζω αὐτός καθόλου λέγω οὐδείς δέ ἐπιστήμη ἀγαθός , ὅτι μή εἰμί ἄλλως ἀνασκευάζω ὁ ἐπί μέρος καταφατικός , εἰμί ἁπλόος ἀνασκευάζω ἀόριστος τίθημι , ἢ διά ὁ καθόλου ἀποφατικός , ὡς καί αὐτός προέρχομαι εἴρω . εἰμί δέ οὖον μόνος ἐπί διαφέρω γένος ὁ τόπος προέρχομαι ἀλλά καί ἐπί ὁ ὑπό ὁ αὐτός . ἄν γάρ ὁ ἐν αὐτός γένος ὁ μάλιστα τοιοῦτος εἰμί δοκέω λαμβάνω τις δείκνυμι μή τοιοῦτος εἰμί , ἀνασκευάζω ὁ καί ἄλλος τίς ὁ ὑπό αὐτός τοιοῦτος ἵημι . οἷος εἰμί · ὁ ἐν ὁ γένος μάλιστα τοιοῦτος εἰμί δοκέω μή εἰμί τοιοῦτος , οὐδέ ἄν ἄλλος τίς ὁ ἐν ὁ γένος τοιοῦτος εἰμί . εἰμί γάρ ὁ μάλιστα εἄν δοκέω ἡδονή ὁ ἀγαθός εἰμί ( οὗτος δέ εἰμί ὁ τ·ῆς Ψυχή ) μή εἰμί ὁ οὐδέ ἄν ἄλλος τις ἡδονή ὁ ἀγαθός εἰμί . πάλιν εἰμί ὅς μάλιστα ὁ ἐνδέχομαι ἐπιστητός φαίνω , μή εἰμί ἐπιστητός , οὐδέ εἄν ἄλλος τίς ἐνδέχομαι ἐπιστητός εἰμί · μάλιστα δέ ὁ ἐνδέχομαι ἐπιστητός ἄν δόξα εἰμί ὁ ὡς ἐπί ὁ πολύς · εἰμί οὖν οὗτος οὐ εἰμί ἐπιστητός , οὐδέ ἄλλος τίς ἄρα ἐνδέχομαι . οὕτως οὐδέ αἴσθησις τις ἐπιστήμη , ἐπεί οὐδέ ὁ μάλιστα , οἷος ὁ ὄψις . ἀλλά οὐδέ ἀπαθής τις ἄνθρωπος , ἐπεί οὐδέ ὁ μάλιστα ἄν δόξα . οὗτος δέ εἰμί ὁ σπουδαῖος . καί αὐτός δέ , ὅτι εἰμί καί ἐπί ὅδε ὁ ὡς δέ ὁ ἀπό ὁ μᾶλλον τόπος , φημί , ἔνειμι χράω καί ἐπί ὁ κατά ἕκαστος πρόβλημα ἀνασκευάζω , οὕτως καί ὁ ἀπό ὁ ὁμοίως τε καί κακός εἰμί καί ὁ ἐπί μέρος ἀναιρέω τε καί κατασκευάζω . διαφέρω δέ , ὅτι ὁ μέν ἀπό ὁ ὁμοίως τόπος , ὡς προερέω , καί ἀνασκευαστικός εἰμί καί κατασκευστικός , ὁ δέ ἀπό ὁ κακός κατασκευαστικός μόνος , ὥσπερ καί ὁ ἀπό ὁ μᾶλλον μόνος ἀνασκευαστικός . καί παρατίθημι δέ παράδειγμα , διά ὅς σαφῶς δείκνυμι ὁ μέν ἀπό ὁ ὁμοίως καί κατασκευαστικός εἰμί καί ἀνασκευαστικός ὥσπερ ἐπί ὁ καθόλου πρόβλημα οὕτως καί ἐπί ὁ ἐπί μέρος , ὁ δέ ἀπό ὅς κακός κατασκευαστικός μόνος · ὅτι γάρ μή οἷος τε ὁ ἀπό ὁ κακός πρός ἀνασκευή χράω , δείκνυμι . κεῖμαι γάρ ὁ εἰμί κακός δύναμις τις ἀγαθός | ἢ ἐπιστήμη , εἄν μέν προσλαμβάνω ὁ εἰμί δέ τις δύναμις ἀγαθός , δείκνυμι καί κατασκευάζω ὅτι καί ἐπιστήμη · ἄν δέ προσλαμβάνω ὁ μηδείς δύναμις ἀγαθός εἰμί , οὖον δείκνυμι ὁ μηδέ ἐπιστήμη · οὖον γάρ ἀνάγκη , εἰμί ὁ ἥσσων τίς εἰμί μή εἰμί , μηδέ ὁ μᾶλλον εἰμί εἰμί , ὥσπερ ἀνάγκη εἰμί ὁ ἥσσων τίς εἰμί εἰμί , καί ὁ μᾶλλον [ τίς ] εἰμί εἰμί . ὁ δέ παράδειγμα καί ἐπί οὗτος , ὅς χράομαι , ἔχω εἷς περί δύο λέγω · ὁ γάρ ἀγαθός περί δύναμις καί ἐπιστήμη . οὖον μόνος δέ ἐκ ἄλλος γένος εἰμί ἀνασκευάζω . Οὗτι ὁ ἀπό ὁ μᾶλλον τόπος εἰμί ἀνασκευαστικός οὖον μόνος εἰμί ἐπί διαφέρω γένος χράω , ὡς φθάνω εἶπον , ἀλλά καί ἐπί ὁ αὐτός , λέγω · φθάνω δέ ἤδη οὗτος δείκνυμι διά πλείων παράδειγμα . διά δέ ὁ παράδειγμα κοινός περί ὁ ἀρετή ὥσπερ ἐπιστήμη εἰμί εἶπον . εἰμί δέ ἄν μᾶλλον ἁρμόζω ὁ παράδειγμα , εἰμί δεῖ - κνύω τις ὁ ἀρετή μή εἰμί ἐπιστήμη διά ὁ ὁ μάλιστα δοκέω αὐτός ἐπιστήμη εἰμί ( οὗτος δέ εἰμί ὁ φρόνησις ) δείκνυμι ὅτι μή ἐπιστήμη . ὁ δέ ὑπό αὐτός εἴρω εἰμί ἄν ἴσος ὁ εἰ εἰμί ὁ πρόβλημα εἰμί τις ἐπιστήμη ἀγαθός , ὅς ἴσος εἄν εἰμί ὁ εἶμι τις ἀρετή ἀγαθός , ἄν δείκνυμι ὅτι ὁ μάλιστα ἐπιστήμη , οὗτος εἰμί ὁ μάλιστα ἀρετή , μή εἰμί ἀγαθός , οὐδέ ἄν ἄλλος τις ἀρετή ἀγαθός καταλέω . ἔτι ἐκ ὑπόθεσις , ὁμοίως ἀξιόω , εἰμί εἷς , καί πᾶς . ἐκτίθημι τίς εἰμί χρήσιμος τόπος πρός ὁ κατά ἕκαστος πρόβλημα , καί πρῶτος μέν δείκνυμι ὅτι καί διά ὅς ὁ καθόλου δείκνυμι , διά οὗτος καί ὁ ἐν μέρος ὁ ὑπό ὁ καθόλου εἰμί , δύο ἐκτίθημι ὁ τόπος , ἕ ὅμοιος ὁ ἔνδοξος ἔχω ἐπί τε ὁ καθόλου καί ὁ ἐπί μέρος λέγω , καί δείκνυμι ὅτι ὁμοίως ἀπό αὐτός πρός ἀμός εἰμί ἐπιχειρέω , νῦν περί ὁ ἐκ ὑπόθεσις λέγω , ὅς καί αὐτός δείκνυμι ἁρμόζω ὥσπεο ὁ καθόλου οὕτως δέ καί ὁ κατά ἕκαστος · χρηστέον γάρ φημί ὁ ἐκ ὑπόθεσις τόπος καί ἐπί ὁ ἐπί μέρος πρόβλημα . τίς δέ εἰμί ὁ ἐκ ὑπόθεσις τόπος , δηλόω προστίθημι ὁμοίως ἀξιόω , εἰμί εἷς , καί πᾶς ὑπάρχω ἢ μή ὑπάρχω . καί γάρ κατασκευαστικός καί ἀνασκευαστικός οὗτος ὁ ἐκ ὑπόθεσις τόπος . εἄν μέν γάρ εἰμί ζητέω εἰμί πᾶς ψυχή ἀθάνατος , καθόλου τε ὁ πρόβλημα καί χράω ὁ ἐκ ὑπόθεσις τόπος ἀξιόω , εἰμί εἷς δείκνυμι , καί πᾶς οὕτως ἔχω · δείκνυμι γάρ ὅτι ὁ ὁ ἄνθρωπος καί πᾶς εἄν εἰμί διά ὁ ὑπόθεσις δείκνυμι . εἰμί δέ ἀνασκευάζω , λαμβάνω ὅτι , εἰμί εἷς μή εἰμί ἀθάνατος , οὐδέ ἄλλος , δείκνυμι ἢ ὁ ὁ ἄνθρωπος ἢ ἄλλος τις μή εἰμί ἀθάνατος καθόλου ἄν εἰμί δείκνυμι ὅτι οὐδείς . εἰμί δέ εἰμί ζητέω εἰμί τις ψυχή ἀθάνατος , οἷος ὁ ὁ ἄνθρωπος , ἐπί μέρος μέν εἰμί ὁ πρόβλημα · ὁμοίως δέ χράω ὁ ἐκ ὑπόθεσις τόπος καί λαμβάνω ὁ ἰάομαι τις ἀθάνατος , καί πᾶς ψυχή εἰμί ἀθάνατος , δείκνυμι τις ἀθάνατος καί διά οὗτος ὁ καί πᾶς ἀθάνατος εἰμί λαμβάνω εἰμί εἄν καί ὁ ὁ ὁ ἄνθρωπος ἀθάνατος εἰμί δείκνυμι , ὅς εἰμί ἐν ὁ πρόβλημα . ὁ ἀντίκειμαι πάλιν , ὅτι οὐ εἰμί ἀθάνταος * * * * δείκνυμι καί ὅτι μηδείς ενχοιμa-αν ἄν · ἐκ ὅς συνάγω εἄν ὅτι οὖ ὁ ὁ ἄνθρωπος , περί ὅς ὁ ζήτησις εἰμί . ὅτι δέ ὁ οὕτως δείκνυμι ἀνάγκη ὁ καθόλου δείκνυμι , εἰμί καί ὁ πρόβλημα ἐπί μέρος εἰμί , γνώριμος · οὖον γάρ οἷος τε ἄλλως ὁ ἐκ ὑπόθεσις χράω δείκνυμι · ἀξιόω γάρ δεῖ ὅτι ὁμοίως , εἰμί . εἷς , καί πᾶς . εἰμί μέν οὖν ὑπάρχω τις κεῖμαι . ὁ λέγω εἰμί ὅτι , εἰμί εἰμί καταφατικός ἐπί μέρος κεῖμαι , ὅς βούλομαι ἀνασκευάζω , δεῖ πειράω ὁ ἐκ ὑπόθεσις χράω τόπος ὁ τις μή ὑπάρχω δείκνυμι . αἰτέω ὁ εἰμί δείκνυμι ὅτι τις μή ὑπάρχω , εἰμί δείκνυμι καί ὁ μηδείς · διά ὅς ἀναιρέω καί ὁ τις ὑπάρχω , ὅς ἀναιρέω βούλομαι . εἰμί δέ τις μή ὑπάρχω εἰμί κεῖμαι , ἀνάπαλιν ὁ ἐπί μέρος καταφατικός δείκνυμι καί διά οὗτος λαμβάνω ἐκ ὁ ὑπόθεσις ὁ καί πᾶς . δῆλος δέ εἰμί ὅτι ὁ ὑποτίθημι καθόλου ποιέω ὁ πρόβλημα , ὅς ἴσος εἰμί ὁ ἴδιος ὁ ὑπόθεσις ὁ καθόλου δείκνυμι διά ὁ ἐπί μέρος , καίτοι πρόκειμαι ὁ ἐπί μέρος ἀναιρέω , ἐπεί εἰμί ὁ πρόβλημα ἐπί μέρος . ἀδιόριστος μέν οὖν εἰμί ὁ πρόβλημα . καί οὗτος ἔτι περί ὁ ἐπί μέρος πρόβλημα · ὁ μέν γάρ ἁπλόος καί ἀδιορίστως λέγω , ὁ δέ μετά διορισμός τις ἢ καί πλείων . δείκνυμι οὖν πῶς μέν ὁ ἀδιόριστος ἐπί μέρος ἀνασκευάζω τε καί κατασκευάζω οἷος τε , πῶς δέ ὁ διά-ὁρίζω , καί οὗτος πῶς μέν ὁ κακός , πῶς δέ ὁ μᾶλλον , καί ὅτι ὁ ἀδιόριστος κατασκευάζω ῥᾳδίως ἢ ἀνασκευάζω . εἰκότως δέ ἐν ὁ περί ὁ συμβεβηκός λέγω καί περί ὁ ἐπί μέρος πρόβλημα ἐπέξειμι · ὡς γάρ ἤδη πλεονάκις εἴρω , ἐν μόνος ὁ συμβεβηκός μάλιστα ὁ ἐπί μέρος εἰμί πρόβλημα . εἰμί δέ ἐπί μέρος μέν ἀδιόριστος πρόβλημα ὁ τίς ἡδονή ἀγαθός , μέν καταφατικός , ἀποφατικός δέ πάλιν ὁ ὅς ἡδονή οὐ εἰμί ἀγαθός . ἐπί μέρος μέν γάρ καί ὁ ἡʹ ὁ ἀκόλαστος ἡδονή ἀγαθός , ἀλλά ὁ οὕτως ἐπί μέρος διορίζω καί οὐ ἁπλόος λέγω · ὡς δέ ἴσος δύναμαι ἡδονή ἡδονή ἀγαθός , ὅς κύριος ἀδιόριστος λέγω , καί τίς καί πάλιν ἡδονή οὐ εἰμί ἀγαθός καί ὅς ἡδονή οὐ ἀγαθός , αὐτός χράω . διά οὗτος γάρ καί <αἱ> οὕτως ἐπί μέρος ἀδιόριστος , οὗτος ὁ ἐπί μέρος ὁ ἀδιόριστος ἴσος δύναμαι . προεῖπον γάρ οἷος εἰμί τις φημί ἡδονά ἀγαθός εἰμί ἢ μή ἀγαθός , ὁ μέν ἡδονά ἀγαθός εἰμί ὡς αὐτός λαμβάνω ὁ τις ἡδονά ἀγαθός εἰμί , ὁ δέ μή εἰμί ἀγαθός ἡδονά ὁ τις ἡδονά μή εἰμί ἀγαθός · λέγω γάρ ὁμοίως δέ καί εἰμί τις φημί ἡδονά μή εἰμί ἀγαθός . οὗτος μέν οὖν ἐπί μέρος ἀδιόριστος , [ καί ] διότι οὖον διά-ὁρίζω πότερος διά ὁ ἢ κατά αὐτή τίθημι ὁ ἐν μέρος . διορίζω . δέ ἐπί μέρος λέγω ὁ τε λέγω ὅς μέν ἡδονή ἀγαθός , τις δέ οὔα καί ὁ εἷς μόνος ἀγαθός καί ὁ θεωρητικός ἡδονά μόνος ἀγαθός . εἰμί δή διαφορά οὗτος ἐν ὁ ἐπί μέρος , πρῶτος μέν περί ὁ ἀδιόριστος ἐπί μέρος ὁ λόγος ποιέω , καί φημί ὁ τοιοῦτος ἐπί μέρος ἀνασκευάζω μέν μοναχός , κατασκευάζω δέ διχῶς . ὁ γάρ λέγω τίς ἡδονή ἀγαθός ἀνασκευάζω μόνος εἰμί δείκνυμι καθόλου ὅτι μηδείς ἡδονή ἀγαθός · ὁ γάρ δείκνυμι τις ἡδονά μή εἰμί ἀγαθός οὐ ἀνασκευάζω ὁ τις ἀγαθός εἰμί διά ὁ δύναμαι καί οὗτος ἀληθής εἰμί δείκνυμι ἐκεῖνος . ὁμοίως καί ὁ λέγω τις ἡδονά μή εἰμί ἀγαθός μόνος εἰμί ἀνασκευάζω δείκνυμι ὅτι πᾶς ἡδονή ἀγαθός · οὐδέπω γάρ ὁ δείκνυμι τις ἡδονά ἀγαθός ἀναιρέω ὁ μή εἰμί τις ἀγαθός . αὐτός δέ εἶπον περί ὁ ἐπί μέρος ἀποφατικός ὅτι διά ὁ καθόλου καταφατικός μόνος ἀναιρέω , προστίθημι ἐάν γάρ δείκνυμι ὅτι εἰμί τις ἡδονή οὐ ἀγαθός , οὔπω ἀναιρέω ὁ πρόκειμαι , οὐ ἐπί ὁ ἐπί μέρος ἀποφατικός οὗτος λέγω , ἀλλά περί ὁ ἐπί μέρος καταφατικός , περί ὅς φθάνω προλέγω . οὐκέτι δέ ὁ ὅμοιος παρατίθημι ἐπί ὁ ἐπί μέρος ἀποφατικός , δείκνυμι ὅτι ὑπό ὁ ἐπί μέρος καταφατικός οὐ ἀναιρέω , ὡς γνώριμος γίγνομαι καί οὗτος διά ὁ εἴρω ἐπί ὁ ἐπί μέρος καταφατικός . κατασκευάζω δέ διχῶς φημί εἰμί ἑκάτερος ὁ οὕτως ἐπί μέρος . καί γάρ καθόλου δείκνυμι πᾶς ἡδονά ἀγαθός καί ἐπί μέρος τις ἡδονά ἀγαθός κατασκευάζω ἄν εἰμί ὁ ἐπί μέρος καταφατικός . ὁμοίως δέ καί ὁ ἐπί μέρος ἀποφατικός κατασκευάζω ἄν , εἰμί δείκνυμι μηδείς ἡδονή ἀγαθός ( εἰμί γάρ μηδείς , τίς ) , καί εἰμί τις μή εἰμί ἀγαθός · ἀμφοτέρως γάρ γίγνομαι δείκνυμι ὅτι τις ἡδονή οὐ εἰμί ἀγαθός . διορίζω δέ ὁ θέσις . εἰμί δέ διορίζω εἰμί ὁ πρόβλημα , ὅς θέσις εἶπον , καί εἰμί εἰμί διορισμός τοιοῦτος ἐν ὁ πρόβλημα , ἐς τις μέν ἡδονή ἀγαθός , τις δέ οὖον ( δοκέω δέ ἐγώ ὁ τίς δέ οὔα προστίθημι οὐ ὡς πάντως ὀφείλω ἐν ὁ πρότασις κεῖμαι , ἀλλά ὡς δηλωτικός εἰμί ὁ ὁ ἐπί μέρος ἀληθής εἰμί κατά ἑαυτοῦ μόνος ἀλλά μή διά ὁ καθαιρέω , ὑπό ὅς εἰμί , μηδέ ἀδιορίστως · καί γάρ εἰμί ἄγω δύο πρότασις κεῖμαι , οὐκέτι ὁ εἷς πρότασις διχῶς ἀναιρέω , ἀλλά δύο εἰμί ὑπό δύο , ὁ μέν καταφατικός ὑπό σής καθόλου ἀποφατικός , ὁ δέ ἀποφατικός ὑπό ὁ καθόλου καταφατικός ) , διχῶς δή , φημί , ἐνδέχομαι ὁ οὗτος διορίζω ἐπί μέρος ἀναιρέω . καί γάρ πᾶς ἀγαθός δείκνυμι ἀναιρέω ὁ τις μέν εἰμί τις δέ μή , καί εἰμί μηδείς ἐγα|θὸν εἰμί δείκνυμι · οὖον γάρ οἷος τε μηδείς εἰμί ἡδονή ἀγαθός τις μέν εἰμί ἀγαθός τις μή . εἰμί δέ οὕτως ἔχω ὁ ὁ ἐπί μέρος διορισμός , εἰμί εἷς μόνος ἡδονή ἀγαθός , τριχῶς ὁ ἀναίρεσις αὐτός εἰμί . καί γάρ εἄν πᾶς ἡδονή ἀγαθός εἰμί δείκνυμι , ἀναιρέω ὁ μία μόνος , κἀν μηδείς · εἰμί γάρ μηδείς ἀγαθός , οὐ ἀληθής οὐδέ ὁ μία μόνος · ἀλλά κἀν δείκνυμι πλείων εἰμί ἀγαθός , καί οὕτως ἀναιρέω ὁ εἷς μόνος ἀγαθός εἰμί . εἰμί δέ ἔτι ἐπί πλείων ὁ διορισμός ὁ ἐπί μέρος πρόβλημα γίγνομαι καί ἔχω οὕτως , εἰμί ὁ φρόνησις μόνος ὁ ἀρετή ἐπιστήμη , τετραχῶς ὁ ἀναίρεσις αὐτός εἰμί . καί γάρ εἄν ὅτι πᾶς ἀρετή ἐπιστήμη εἰμί δείκνυμι , κἀν ὅστις οὐδείς ἀρετή ἐπιστήμη , κἀν ὅτι πρείους , οἷος ὁ δικαιοσύνη ( οὐδέτις γάρ μόνος ) , κἀν ὅτι ὁ φρόνησις οὐ εἰμί ἐπιστήμη , δῆλος ὅτι ἄλλος τις εἰμί · κἀν γάρ ἄλλος τις εἰμί , οὗτος δέ μή , ἀναιρέω ὁ κεῖμαι . ἀλλά καί εἰμί κεῖμαι εἰμί τρεῖς μόνος ὅδε τις ἀρετή ἐπιστήμη εἰμί , πεντάζω εἄν ἀναιρέω κατά ὁ ὑφηγέομαι τρόπος · καί γάρ διά ὁ ἐφίημι καί διά ὁ ‘οὐδεμία’ καί διά ὁ πλεῖος καί διά ὁ ἔλατος καί διά ὁ οὐ καί οὗτος ὁ τρεῖς ὅς εἰμί ὀνομάζω ἐν ὁ προβλημάτιον . περί οὗτος καί Θεόφραστος ἐπί τέλος ὁ περι κατάφασις δοκέω ποιέω λόγος . χρήσιμος δέ καί ὁ ἐπιβλέπω ἐπί ὁ κατά ἕκαστος , ἐν ὅς ὑπάρχω τίη μή εἴρω , καθάπερ ἐν ὁ καθόλου πρόβλημα . Ως ἐν ὁ δύο ἀξιόω περί ὁ καθόλου πρόβλημα τίθημι ὁ πρόβλημα ἐπιβλέπω ἐπί ὁ κατά ἕκαστος ὁ ὁ ὑπό ὁ καθόλου , καί εἰμί μέν μηδείς εὑρίσκω ὑπάρχω ὁ τίθημι καθόλου ὑπάρχω πολύς ὁ ὑπό αὐτός προφέρω , καθόλου λαμβάνω ὅτι μηδείς ὑπάρχω , ἢ ἐάν πολύς φαίνω ὑπάρχω , τίθημι ὅτι πᾶς ἢ φέρω ἔνστασις ἐπί τίς οὐ οὕτως , οὕτως φημί δήω ποιέω καί ἐπί ὁ ἐν μέρος πρόβλημα · οὗτος γάρ εἶπον διά ὁ ἐν ὅς ὑπάρχω τίς ἢ μή εἴρω . ἐάν γάρ εἰμί κεῖμαι ὅτι τις ἡδονή ἀγαθός , χρή ἐπιβλέπω ἐπί ὁ ἐν μέρος ἡδονή , ὥσπερ καί εἰμί εἰμί κεῖμαι καθόλου ὅτι πᾶς ἡδονή ἀγαθός · ἐν μέν εὑρίσκω ἐν ὁ τοιοῦτος ἐπίβλεψις τις ἡδονή εἰμί ἀγαθός , δείκνυμι εἄν εἰμί ὁ πρόκειμαι · ἐάν δέ ἐπί πολύς μή οὕτως ἔχω εὑρίσκω , ὁ καθόλου ἀξιόω , ὁ μηδείς εἰμί ἀγαθός . οὕτως δέ εἰμί καί ὁ πρόκειμαι ἐπί μέρος εἰμί ἀνασκευάζω , ὥστε καί οὗτος κοινός ὁ ἐπί μέρος πρόβλημα . ἔτι δέ ἐν ὁ γένεσις ἐπιβλεπτέον διαιρέω κατά εἶδος μέχρι ὁ ἄτομος , καθάπερ εἴρω πρότερος . ἦς καί οὗτος ἐπί ὁ καθόλου πρόβλημα εἴρω ἐν ὁ δύο , ὅτι , ἐν ὅς πρόβλημα γενικός · τίς λαμβάνω , χρή ὁ διαίρεσις αὐτός εἰς ὁ εἶδος ποιέω καί πάλιν εἰς ὁ ὑπό ὁ εἶδος καί μέχρι ὁ ἄτομος ἐπισκοπέω , εἰμί ἕκαστος αὐτός ὑπάρχω ὁ ὁ γένος ἐν ὁ πρόβλημα τίθημι ὑπάρχω . εἰμί γάρ εἰμί πρόβλημα πότερον εἰμί ὁ ἀντίκειμαι ὁ αὐτός ἐπιστήμη ἢ οὖον , ἐπεί ὁ ἀντίκειμαι πλεοναχός , ἀξιόω ἕκαστος αὐτός ἴδιος λαμβάνω , εἶτα ὁ ὑπό ἕκαστος αὐτός ἴδιος καί ἐπισκοπέω εἰμί ἐπί ἕκαστος αὐτός ὁ αὐτός ἐπιστήμη · χρήσιμος γάρ οὗτος καί πρός ἀνασκευή καί πρός κατασκευή . ὡς δή ἐπί ὁ καθόλου , οὕτως φημί δήω ποιέω καί ἐπί ὁ κατά ἕκαστος πρόβλημα , ὅταν τίς γενικός ἐν αὐτός εἰμί . οἷος εἰμί εἰμί ὁ πρόβλημα εἰμί τίνω ἀντίκειμαι ὁ αὐτός ἐπιστήμη , διαιρετέον ὁμοίως ὁ ἀντίκειμαι καί ἐπί ἕκαστος ἐπιβλεπτέον , αὐτός τε καί ὁ ὑπό αὐτός · κἀν μέν ἐπί πολύς φαίνω οὕτως ἔχω , κατασκευάζω ὁ πρόβλημα ὡς καθόλου πᾶς ὑπάρχω ὁ τις αὐτός ὑπάρχω κεῖμαι · ἄν δέ ἐπί πολύς μή οὕτως ἔχω εὑρίσκω , ἀπό οὗτος ὁρμάω ἀξιωτέον πάλιν ὅτι οὐδείς . καί οὕτως ἀνασκευαστέον ὁ ἐπί μέρος καταφατικός πρόβλημα . ὁμοίως , ἄν λέγω τις τις ἀρετή ἐπιστήμη εἰμί , διαιρετέον ὁ ἀείρω , πρῶτος μέν εἰς ὁ λογικός καί ὁ ἠθικός , εἶτα πάλιν ὁ λογικός ἴδιος καί ὁ ἠθικός κατά ἑαυτοῦ , δείκνυμι ἐπί ὁ ἀεί προχειρίζω ὅτι μή ἐπιστήμη , ὁ καθόλου λαμβάνω , ὅτι μηδείς , καί οὕτως ἀνασκευάζω τις εἰμί ἐπιστήμη . εἰμί δέ οὖον πολύς διαφέρω οὗτος ὁ πρό αὐτός , πλήν ὅτι οὗτος μέν ὁ γένος ὁ | διαίρεσις εἰς εἶδος πρῶτος ἀξιόω ποιέω , εἶτα οὕτως ἐπί ὁ ὑπό ὁ εἶδος ὁ τάξις πρόειμι ἐπί ὁ κατά ἕκαστος ἔρχομαι , ὁ δέ πρό οὗτος , εἰμί καί μή γένος εἰμί ὁ λαμβάνω , κοινός δέ τίς , ἀξιόω ἐπιβλέπω εὐθύς ἐπί ὁ ὑπό αὐτός ἄτομος . ἔτι ἐπί ὅς εἰμί ἢ εἶδος ἢ ἀριθμός διορίζω ὁ συμ - βαίνω . εἶπον δέ δήω διαιρέω ὁ ὑπόκειμαι ὅρος ἐν ὁ πρόβλημα ὁ ἀπό ὁ συμβεβηκός ὁμοίως ἐν τε ὁ καθόλου καί ὁ ἐν μέρος , καί ἐάν εἰμί γενικός , εἰς ὁ εἶδος ἠώς ὁ ἄτομος , νῦν λέγω περί ὁ κατηγορέω καί συμβαίνω λέγω ὅς καί αὐτός εἶπον ὁ καθόλου . καί γάρ ἐπί ὁ ἐπί μέρος , ἐπί ὅς οἷος τε εἰμί , δήω φημί καί οὗτος διαιρέω καί ὁρίζω ἢ κατά εἶδος ἢ κατά ἀριθμός καί ὁράω εἰμί τίς ὁ ἐκ ὁ διαίρεσις ὑπάρχω ὁ ὑπόκειμαι · εἄν μέν γάρ ὑπάρχω εὑρίσκω τίς αὐτός ὁ ὑπόκειμαι , κατασκευάζω εἰμί ὁ πρόβλημα ἐπί μέρος εἰμί , εἰμί δέ μηδείς εὑρίσκω , ἀνασκευάζω . οἷος εἰμί ζητέω πότερος ὁ χρόνος κινέω ἢ οὖον , ἐπεί ὁ κίνησις πολλαχῶς λέγω , διαιρετέον καί ληπτέος ὁ εἶδος ὁ κίνησις . ἐπεί τοίνυν πᾶς κίνησις ἢ κατά τόπος εἰμί ἢ κατά ποσός ὁ κατά ποιότης , ἕκαστος ὁ κίνησις ληπτέος καί ζητητέος εἰμί κατά τις αὐτός οἷος τε κινέω ὁ χρόνος . καί εἰμί φαίνω μήτε · κατά τόπος κινέω ( οὖον γάρ ἀλλάσσω τόπος · γάρ ὁ μή ὑπομένω οἷος τε ἀλλάσσω τόπος ; ) , ἀλλά μηδέ κατά μέγεθος ( ὑπομένω γάρ καί ὁ κατά ποσός κίνησις ) , μήτε κατά ποιότης κατά ἄλλος τίς κίνησις εἶδος , ἀνασκευάζω ἄν ὁ ὁ χρόνος κινέω . εἰμί δέ ζητέω εἰμί κίνησις ὁ χρόνος , γενικός εἄν ὁ πρόβλημα γίγνομαι . δείκνυμι δέ ἄν ὅτι μή εἰμί κίνησις , ὅτι μήτε τοπικός εἰμί μήτε ἀλλοιωτικός μήτε κατά ποσός · εἰμί γάρ τις οὗτος εἰμί , πᾶς ἄν ὁ ἐν χρόνος εἰμί ἐν κινέω οὗτος τις εἰμί ὁ αὐτός τε καί συνεχής . ὁμοίως ὁ λόγος καί ἐπί Ψυχή , εἰμί ζητέω πότερος κινέω ἢ οὖον . ἀλλά καί εἰμί ζητέω πότερος ὁ ψυχή τις ἀριθμός εἰμί ὁ οὖον , ἐπεί πᾶς ἀριθμός ἢ περισσός ἢ ἄρτιος , εἄν ὁ ψυχή μήτε περισσός ἀριθμός εἰμί μήτε ἄρτιος , οὐδέ ἄν ἀριθμός εἰμί . καί οὗτος μέν κατά εἶδος γενικός ὁ διαίρεσις · κατά δέ ἄτομος ὅς εἰμί , εἰμί διαιρέω πάλιν ἑκάτερος οὗτος εἰς ὁ ὑπό αὐτός ἀριθμός δείκνυμι . εἰμί μέν γάρ ἄρτιος , ἢ δύο εἰμί ἢ τέσσαρες ἢ ἓξ ἢ ὀκτώ ἢ δέκα , εἰμί δέ περισσός , ὁ τρεῖς ἢ πέντε ἢ ἑπτά ἢ ἐννέα · ὅς ἀριθμός λέγω τις ὁ ψυχή εἰμί ἄτοπος · οὔτε ἄρα περισσός ἀριθμός οὔτε ἄρτιος ὁ ψυχή · εἰμί δέ μή οὗτος τις , οὐδέ ἀριθμός ὅλως . δοκέω μέντοι αὐτός διά ὁ παράδειγμα ὁ καθόλου πρόβλημα ἀλλά οὖον ὁ ἐπί μέρος ἔτι μνημονεύω . |