alexander-philosophy.in-aristotelis-topicorum-libros-octo-commentaria 1
Τὴν μὲν πρόθεσιν τὴν τατὰ τὴν τοπικὴν πραγματείαν , καὶ πρὸς πόσα τε καὶ τίνα χρήσιμός ἐστι τῷ φιλοσοφοῦντι ἥδε ἡ μέθοδος , καὶ τί τὸ τέλος αὐτῆς , αὐτὸς λέγει , τὸ μὲν ἀρχόμενος εὐθύς , τὸ δὲ ὀλίγον προελθών , δι᾿ ὧν γνώριμον ποιεῖται ὅτι καὶ τοῖς προηγουμένως φιλοσοφοῦσιν ἀξία σπουδῆς ἡ διαλεκτική , πρὸς τὴν εὕρεσιν τῆς ἀληθείας αὐτοῖς συντελοῦσα , ὃ τέλος ἐστὶ τῆς φιλοσόφου θεωρίας . ἡμάς δὲ καλῶς ἔχει προειδέναι ὅτι τὸ τῆς διαλεκτικῆς ὄνομα οὐκ ἐπὶ τὸ αὐτὸ σημαινόμενον πάντες οἱ φιλόσοφοι φέρουσιν , ἀλλ’ οἱ μὲν ἀπὸ τῆς Στοᾶς ὁριζόμενοι τὴν διαλεκτικὴν ἐπιστήμην τοῦ εὗ λέγειν , τὸ δὲ εὖ λέγειν ἐν τῷ τὰ ἀληθῆ καὶ τὰ προσήκοντα λέγειν εἶναι τιθέμενοι , τοῦτο δὲ ἴδιον ἡγούμενοι τοῦ φιλοσόφου κατὰ τῆς τελειοτάτης φιλοσοφίας φέρουσιν αὐτό · καὶ διὰ τοῦτο μόνος ὁ σοφὸς κατ’ αὐτοὺς διαλεκτικός . Πλατῶν δὲ τὴν διαιρετικὴν μέθοδον ἐξυμνῶν καὶ τριγχὸν αὐτὴν φιλοσοφίας λέγων , ταύτης δὲ θέμενος ἔργον εἶναι τὸ δύνασθαι τό τε ἓν πολλὰ ποιεῖν καὶ τὰ πολλὰ εἰς ἓν ἀνάγειν , ὅπερ εἴη ἄν ἴσον τῷ τὰ γένη δύνασθαι διαιρεῖν εἴς τε τὰ εἴδη καὶ τὰ ὑπὸ ταῦτα καὶ πάλιν τὰ ἄτομα συντιθέναι τε καὶ εἰς ἓν γένος ἀνάγειν τε καὶ συγκεφαλαιοῦσθαι , τὴν αὐτὴν ταύτην καὶ διαλεκτικὴν καλεῖ . Ἀριστοτέλης δὲ καὶ οἱ ἀπ’ αὐτοῦ οὐ ταὐτὰ περὶ τῆς διαλεκτικῆς φέρουσιν , ἀλλὰ τίθενται μὲν αὐτὴν μέθοδόν τινα εἶναι συλλογιστικήν , ἡγούμενοι δὲ τὸν συλλογισμόν , καθ’ ὃ συλλογισμός ἐστι , μηδὲν ἄλλον ἄλλου διαφέρειν , εἶναι δὲ αὐτῶν τὴν διαφορὰν τὴν μὲν κατὰ τὰ εἴδη τῶν προτάσεων , τὴν δὲ κατὰ τοὺς τρόπους καὶ τὰ σχήματα , τὴν δὲ κατὰ τὴν ὕλην περὶ ἥν εἰσιν , ὧν ἡ μὲν πρώτη διαφορὰ ποιεῖ τῶν συλλογισμῶν τοὺς μὲν δεικτικούς , οὓς κατηγορικοὺς καλοῦμεν , τοὺς δὲ ὑποθετικούς , ἡ δὲ δευτέρα καθ’ ἣν τοὺς μὲν τελείους τοὺς δὲ ἀτελεῖς , καὶ τοὺς μὲν ἐν πρώτῳ τοὺς δὲ ἐν δευτέρῳ τοὺς δὲ ἐν τρίτῳ σχήματι , ὡς ἐν τοῖς Προτέροις ἀναλυτικοῖς δείκνυται · οἱ γὰρ δὴ συλλογισμοί , ὅ τε λέγων ‘πᾶς ἄνθρωπος γελαστικόν , οὐδὲν γελαστικὸν ἵππος’ καὶ ὁ λέγων ‘πᾶς ἄνθρωπος γελαστικόν , οὐδεὶς ἵππος γελαστικόν’ ἔτι τε ὁ λέγων ‘πᾶν γελαστικὸν ἄνθρωπος , οὐδὲν γελαστικὸν ἵππος’ , τὴν αὐτὴν ὕλην ἔχοντες οὐκ εἰσὶν Μήλοις οἱ αὐτοὶ παρὰ τὴν διάφορον τῶν προτάσεων λῆψίν τε καὶ θέσιν · ἔστι γὰρ αὐτῶν ὁ μὲν ἐν τῷ πρώτῳ , ὁ δὲ ἐν τῷ δευτέρῳ , ὁ δὲ ἐν τῷ τρίτῳ σχήματι . ἡ δὲ τρίτη ἡ κατὰ τὴν ὕλην τοὺ ; μὲν ποιεῖ ἀποδεικτικοῦς τοὺς δὲ διαλεκτικοὺς τοὺς δὲ ἐριστικούς . ὡς γὰρ αἱ τέχναι μηδὲν ἀλλήλων , καθ’ ὃ τέχναι εἰσί , διαφέρουσαι παρὰ τὴν τῆς ὕλης περὶ ἥν εἰσι διαφορὰν καὶ τὸν τῆς χρήσεως τρόπον τὴν διαφορὰν λαμβάνουσιν , ὡς εἶναι τὴν μὲν αὐτῶν τεκτονικὴν τὴν δὲ οἰκοδομικὴν τὴν δὲ ἄλλην τινά , 20 οὕτω καὶ οἱ συλλογισμοί . ὁ μὲν γὰρ ἐξ ἀληθῶν τε καὶ οἰκείων τῷ προκειμένῳ καὶ πρώτων τε καὶ γνωριμωτέρων δεικνὺς καὶ συνάγων τὸ προκείμενον συλλογισμὸς ἀποδεικτικὸς ὑπὸ τῶν παλαιῶν καλεῖται , καὶ ἀπόδειξιν λέγουσι τὴν μέθοδον τὴν διὰ τοιούτων συλλογιστικήν , τὸν δὲ δι’ ἐνδόξων συλλογιζόμενον διαλεκτικὸν καὶ διαλεκτικὴν ἀκολούθως τὴν διὰ τοιούτων συλλογιστικήν , τὸν δὲ ἐκ φαινομένων ἐνδόξων σοφιστικὸν καὶ σοφιστικὴν τὴν τούτοις χρωμένην . κατὰ γὰρ τὸ εἶδος οὐδὲν ἀλλήλων διαφέροντες οἱ συλλογισμοί , ὅ τε λέγων ‘ἡ ἡδονὴ ἀτελές , οὐδὲν ἀγαθὸν ἀτελές᾿ καὶ ὁ λέγων τὸ ἀγαθὸν ἀγαθοὺς ποιεῖ , ἡ ἡδονὴ δὲ οὐ ποιεῖ αγαθούς᾿ ( ἀμφότεροι γὰρ ἐν δευτέρῳ σχήματι ) , κατὰ τὴν ὕλην ἔχουσι τὴν διαφοράν . ὁ μὲν γὰρ πρῶτος ἀποδεικτικὸς εἶναι βούλεται · ἐκ γὰρ τοῦ ἀποδεδομένου τῆς ἡδονῆς 45 ὁρισμοῦ τὴν ἀρχὴν ἔχει · λέγουσιν γὰρ τὴν ἡδονὴν εἶναι γένεσιν εἰς φύσιν αἰσθητήν , ἡ δὲ γένεσις ἀτελής . | ὁ δὲ δεύτερος δι’ ἐνδόξων πρόεισι · τὸ γὰρ ἀγαθὸν ἀγαθοὺς ποιεῖν οὐκ ὂν ἀληθὲς ἔνδοξόν ἐστι . φέροντες δὲ τὸ τῆς διαλεκτικῆς ὄνομα ἐπὶ τῆς οὕτω καὶ διὰ τοιούτων συλλογιζομένης μεθόδου , ἀκολούθως ὁρίζονται αὐτὴν μέθοδον δι’ ἐνδόξων περὶ παντὸς τοῦ προκειμένου συλλογιστικήν . καὶ εἰκότως ἡ τοιαύτη μέθοδος διαλεκτικὴ καλεῖται . εἰ γὰρ ἡ διαλεκτικὴ ἀπὸ τοὺ διαλέγεσθαι , τὸ δὲ διαλέγεσθαι ἐν ἐρωτήσει τε καὶ ἀποκρίσει , ὁ δὲ ἐρωτῶν ἐρωτᾷ περὶ παντὸς τοῦ προβεβλημένου ὑπὸ τοῦ ἀποκρινομένου , δι’ ὧν ἄν ἐκ τῆς ἐρωτήσεως λάβῃ πάντως συλλογιούμενος , καθ’ ὅσον μὲν περὶ παντὸς τοῦ προτεθέντος πειρᾶται συλλογίζεσθαι , οὐκ ἐξ ἀληθῶν ἔσται συλλογιζόμενος . οὔτε γὰρ πᾶν τὸ προτιθέμενον ἀληθές ( προτίθεται γοῦν καὶ τὰ ἀντικείμενα , οἷον ὅτι ἡ ἡδονὴ ἀγαθόν , καὶ πάλιν ὅτι οὐκ ἀγαθόν καὶ ὅτι ἡ ψυχὴ ἀθάνατος , καὶ πάλιν ὅτι οὐκ ἀθάνατος · ἀδύνατον δὲ τὰ ἀντικείμενα ἀλλήλοις ἄμφω ἀληθῆ εἷναι ) οὔτε τὸ μὴ ἀληθὲς δι’ ἀληθῶν οἷόν τε συλλογίζεσθαι · πάν · γὰρ τὸ δι᾿ ἀληθῶν δεικνύμενον ἀληθές . καθ’ ὅσον δ’ αὖ διὰ τῶν ἐκ τῶν ἐρωτήσεων συγχωρουμένων , δι’ ἐνδόξων · τὰ γὰρ ἔνδοξα καὶ πιθανὰ διδόασί τε καὶ συγχωροῦσιν οἱ ἀποκρινόμενοι . οὐ πάντα δὲ τὰ ἔνδοξα καὶ κυρίω ἀλγθῆ · ἔργον γοῦν τῶν ἐρωτώντων ἐστὶ καὶ εἰς παραδόξους ἀποκρίσεις ἀγαγεῖν τοὺς ἀποκρινομένους , ὥσπερ καὶ τὸ εἰς ἀντίφασιν . ὥστε οὐκ ἐν τῷ δι᾿ ἀληθῶν συλλογίζεσθαι ἡ διαλεκτικὴ τὸ εἶναι ἄν ἔχοι ἀλλ’ ἐν τῷ δι᾿ ἐνδόξων . διὸ οἱ ἐπ’ ἄλλο τι σημαινόμενον μεταφέροντες αὑτὴν οὐκ οἰκείως καταχρῶνται τῷ τῆς διαλεκτικῆς ὀνόματι . τοιαύτην δὲ οὖσαν αὐτὴν εἰκότως καὶ ἀντίστροφόν φησιν Ἀριστοτέλης εἶναι τῇ ῥητορικῇ , ἐπειδὴ κἀκείνη περὶ τὰ πιθανά , ἃ τῷ ἔνδοξα εἶναι καὶ αὐτὰ εστι τοιαύτα · τὸ γὰρ ἀντίστροφον ἀντὶ του ἰσόστροφόν τε καὶ περὶ τὰ αὐτὰ στρεφομένην καὶ καταγινομένην λέγει . οὐ γὰρ ὡς τῶν ἐπιστημῶν ἑκάστη περί τι γένος ἀφωρισμένον οὖσα τὰ οἰκεῖα ἐκείνῳ τῷ γένει καὶ καθ’ αὑτὰ ὑπάρχοντα δείκνυσί τε καὶ λαμβάνει διὰ τῶν οἰκείων ἀρχῶν ἐκείνῳ τῷ γένει , οὕτως καὶ αὗται . οὔτε γὰρ ἐν τι γένος τὸ ὑποκεί - μένον αὐτῶν ἑκατέρᾳ , οὔτε περὶ οὗ ἂν τὸν λόγον ποιῶνται , διὰ τῶν ἰκείων ἐκείνῳ καὶ ἐν τῇ οὐσίᾳ ὄντων αὐτοῦ δεικνύουσιν ἃ δεικνύουσιν , ἀλλ’ ἥ τε πραγματεία αὐταῖς περὶ κοινά ( διαλεκτικοῦ γὰρ ὁμοίως μὲν περὶ ὁμοίως δὲ περὶ ἰατρικῶν , ἔτι δὲ γεωμετρικῶν , φυσικῶν τε καὶ ἡθικῶν καὶ λογικῶν καὶ περὶ πάντων τῶν προτεθέντων ἐπιχειρεῖν ) , αἵ τε δείξεις διὰ κοινῶν τε καὶ ἐνδόξων καὶ οὐκ οἰκείων τοῖς προκειμένοις · οὐ γὰρ διὰ ἰατρικῶν ἀρχῶν ὁ διαλεκτικὸς τῶν κατὰ τὴν ἰατρικήν τι δείκνυσιν ( ἰατροῦ γὰρ τοῦτο ) , οὐδὲ διὰ γεωμετρικῶν τὰ γεωμετρικά ( ἦν γὰρ ἂν γεωμέτρης ) , ἀλλ’ ἔστιν ἴδιον αὐτῷ τὸ περὶ πάντων τῶν προτεθέντων δι’ ἐνδόξων συλλογίζεσθαι . τίνα δέ ἐστι τὰ ἔνδοξα , ὀλίγον ὕστερον έσται γνώριμον . καὶ ὁ ῥήτωρ δέ , εἰ καὶ μὴ περὶ πάντων ὁμοίως τῷ διαλεκτικῷ , ἀλλ’ οὖν οὐδὲ αὐτὸς περὶ ἕν τι γένος ἀφωρισμένον · καὶ γὰρ περὶ ἰατρικῶν ὁ ῥήτωρ λέγει καὶ περὶ φιλοσόφων καὶ περὶ μουσικῶν , μάλιστα δὲ περὶ πολιτικῶν · δοκεῖ γὰρ τοῦ ῥήτορος οἰκεία ὕλη εἶναι ἡ ἐν τοῖς πολιτικοῖς τε καὶ πρακτοῖς . καὶ περὶ ἁπάντων , περὶ ὧν ἂν λέγῃ , καὶ αὐτὸς ἐκ πιθανῶν τινων καὶ ἐνδόξων τὰς ἐπιχειρήσεις ποιήσεται ὁμοίως τῷ διαλεκτικῷ · καὶ γὰρ καὶ αὐτὸς εἰς τὰ ἀντικείμενα ἐπιχειρεῖ , τὸ αὐτὸ ποτὲ μὲν καλὸν ποτὲ δὲ οὐ καλόν , καὶ ποτὲ μὲν συμφέρον ποτὲ δὲ μή , καὶ ποτὲ μὲν δίκαιον ποτὲ δὲ μὴ δεικνύς . ὥστε κοινὸν αὐταῖς καὶ τοῦτο , τὸ ὁμοίως πρὸς ἀμφότερα τὰ ἀντικείμενα ταῖς δυνάμεσι χρῆσθαι . οἱ μὲν γὰρ κατὰ τὰς ἐπιστήμας , εἰ καὶ γνῶσιν ἔχουσι τῶν ἀντικειμένων , ἀλλὰ σκοπός γε αὐτοῖς ὁ κατὰ τὴν ἐπιστήμην θάτερον μέρος τῶν ἀντικειμένων ἀφωρισμένως , τὸ βέλτιον · ἰατροῦ μὲν γὰρ τὸ ὑγιάζειν , ἀλείπτου δὲ τὸ εὐεξίαν περιποιεῖν , ἄλλῳ δὲ ἄλλο τι ἀφωρισμένως , τὸ βέλτιον τῶν αντικειμένων νῶν τῶν περὶ ἃ πραγματεύεται . καὶ γὰρ ἡ γνῶσις αὐτοῖς ἡ τῶν τούτοις ἀντικειμένων οὐ προηγουμένη ἀλλ’ ἑπομένη τῇ τούτων γνώσει · ἕπεται γὰρ τῇ τῶν ὑγείας ποιητικῶν ἐπιστήμῃ καὶ ἡ τῶν νοσοποιεῖν δυναμένων γνῶσις . ὁ δὲ διαλεκτικός τε καὶ ὁ ῥήτωρ ὁμοίως τὴν τῶν ἀντι|κειμένων δεῖξιν σκοπὸν ἔχουσι . διὸ καὶ δυνάμεις αὐτὰς καλοῦσι · τὸ γὰρ κυρίως δυνάμενόν τι τὰ ἀντικείμενα δύναται . λέγουσι μὲν γάρ τινες αὐτὰς δυνάμεις καλεῖσθαι διὰ τὸ ἐν δυνάμει τινὶ καὶ ὑπεροχῇ ποιεῖν τοὺς χρωμένους αὐταῖς · οἱ γὰρ πολλοὶ τοὺς τοιούτους τεθαυμάκασιν ὡς πλέον τῶν ἄλλων δυναμένους · ἀλλὰ καὶ διὰ τὸ δύνασθαι καὶ εὖ καὶ κακῶς αὐταῖς χρῆσθαι τοὺς ἔχοντας · διὰ τοῦτο γὰρ καὶ τῶν ἀγαθῶν τὰ ὀργανικὰ δυνάμεις καλεῖσθαι . ἀλλ’ οὖν εἰ Κῷα , ταῦτα αὐταῖς παρακολουθεῖ , ἀλλὰ κυρίως γε δυνάμεις διὰ τὸ ὁμοίως τὰ ἀντικείμενα δύνασθαι · οὐδὲν γὰρ μᾶλλον ὁ διαλεκτικός , καθ’ ὃ τοιοῦτος , τόδε ἢ τὸ ἀντικείμενον αὐτῷ συλλογίζεται · ὁμοίως δὲ καὶ ὁ ῥήτωρ . κοινὸν γοῦν αὐταῖς τό τε μὴ περὶ ἕν τι γένος ἀφωρισμένον πραγματεύεσθαι καὶ τὸ δι’ ἐνδόξων καὶ πιθανῶν καὶ μὴ δι’ οἰκείων ἀρχῶν τῷ προκειμένῳ καὶ τὸ ὁμοίως περὶ τὰ ἀντικείμενα ἀλλήλοις εἶναι . διαφέρουσι δὲ Μήλων τῷ τὴν μὲν διαλεκτικὴν περὶ πᾶσαν ὕλην τῇ δυνάμει χρῆσθαι καὶ μὴ διεξοδικοὺς ποιεῖσθαι τοὺς λόγους ἀλλ’ ἐν ἐρωτήσει τε καὶ ἀποκρίσει ( ἀπὸ γὰρ τούτου καὶ ὅλον τὸ ὄνομα αὐτῇ ) καὶ καθολικωτέρας καὶ κοινοτέρας τὰς ἀποφάνσεις ποιεῖσθαι , τὴν δὲ ῥητορικὴν μήτε περὶ πᾶσαν ὕλην ὁμοίως εἶναι τῇ διαλεκτικῇ ( περὶ γὰρ τὴν πολιτικὴνμᾶλλον ὁ ῥήτωρ , ὡς προείρηται ) καὶ διεξοδικῷ γε ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον χρῆσθαι τῷ λόγῳ καὶ περὶ τῶν καθ’ ἕκαστα μᾶλλον λέγειν . πρὸς γὰρ τὰς περιστάσεις καὶ τὰς τύχας τε καὶ τοὺς καιροὺς καὶ τὰ πρόσωπα καὶ τοὺς τόπους καὶ τὰ τοιαῦτα τοὺς λόγους σχηματίζει , ἅπερ ἐν τοῖς καθ’ ἕκαστά ἐστι · περὶ τοιούτων γὰρ αἵ τε δίκαι καὶ αἱ συμβουλαὶ καὶ τὰ ἐγκώμια . Περὶ δὲ τῆς οὕτως λεγομένης διαλεκτικῆς Ἀριστοτέλης μὲν καὶ ἐν ἄλλοις βιβλίοις πεπραγμάτευται , μάλιστα δὲ ἐν τούτοις , ἃ ἐπιγράφεται 1 Τοπικὰ ἀπὸ τοῦ τόπους τινὰς ἐν αὐτοῖς παραδίδοσθαι , ἀφ’ ὧν ὁρμώμενοι δυνησόμεθα περὶ παντὸς τοῦ προτεθέντος δι’ ἐνδόξων συλλογίζεσθαι , ὥς φησιν αὐτός . ἔστι γὰρ ὁ τόπος , ὡς λέγει Θεόφραστος , ἀρχή τις ἢ στοιχεῖον , ἀφ’ οὗ λαμβάνομεν τὰς περὶ ἕκαστον ἀρχὰς ἐπιστήσαντες τὴν διάνοιαν , τῇ περιγραφῇ μὲν ὡρισμένος ( ἢ γὰρ ἢ γὰρ περιλαμβάνει ἰὰ κοινὰ καὶ καθόλου , ἅ ἐστι τὰ κύρια τῶν συλλογισμῶν , ἢ δυναταί γε ἐξ αὐτῶν τὰ τοιαῦτα δείκνυσθαί τε καὶ λαμβάνεσθαι ) , τοῖς δὲ καθ’ ἕκαστα ἀόριστος · ἀπὸ τούτων γὰρ ἔστιν ὁρμώμενον εὐπορεῖν προτάσεως ἐνδόξου πρὸς τὸ προκείμενον · τοῦτο γὰρ ἡ ἀρχή . ἀξιοῦσι δέ τινες τὸ πρῶτον βιβλίον μὴ τοπικὸν ἀλλὰ Πρὸ τῶν τόπων ἐπιγράφεσθαι . ] † ἐνίοτε ὅσα ἀναγκαῖα τὸ ἐξ ἐνδόξων · οὐ γὰρ οἷόν τε περὶ παντὸς τοῦ προτεθέντος ἐξ ἀλη - θῶν συλλογίζεσθαι , ὡς προείρηται . τὸ γὰρ ὅτι ἡ ἡδονὴ ἀγαθὸν τέλος δι’ ἀληθῶν μὲν οὐχ οἷόν τε δεῖξαι , ὅτι μηδὲ ἀληθές ἐστι τὸ δεικνύμενον , δι’ ἐνδόξων μέντοι οἷόν τε · ἂν γὰρ λάβωμεν ὅτι πᾶν , ὃ αἱρετὸν ὂν μὴ δι ἄλλο τι ἀλλὰ δι’ αὑτὸ τοιοῦτόν ἐστι , τελικὸν ἀγαθόν ἐστι , καὶ προσλάβωμεν τὸ ἰὴ δὲ ἡδονὴ τοιοῦτον’ ἔνδοξον ὄν , συνάξομεν τὸ προκείμενον . πάλιν ἂν λάβωμεν ὅτι , ὃ πάντα τὰ ζῷα αἱρεῖται ὁμοίως , λογικά τε καὶ ἄλογα , τοῦτο μάλιστα κατὰ φύσιν , τὸ δὲ μάλιστα κατὰ φύσιν τελικώτατον , καὶ συλλογισάμενοι ὅτι , ὃ πάντα τὰ ζῷα ὁμοίως , λογικά τε καὶ ἄλογα , αἱρεῖται , τοῦτό [ μάλιστα κατὰ φύσιν ] ἐστι τελικώτατον , εἶτα προσλάβωμεν ὅτι τὴν δὲ ἡδονὴν πάντα ὁμοίως , λογικά τε καὶ ἄλογα , αἱρεῖται , πάλιν τὸ αὐτὸ ἐσόμεθα συλλελογισμένοι . ἐπεὶ γὰρ περὶ παντὸς μὲν πρόκειται τῷ διαλεκτικῷ συλλογίζεσθαι , ἐν δὲ τοῖς πᾶσίν ἐστι καὶ τὰ ψευδῆ , οὐχ οἷόν τε δὲ δι᾿ ἀληθῶν ψεῦδος συλλογίζεσθαι , δῆλον ὡς δι’ ἀληθῶν μὲν οὐ συλλογιεῖται τὰ τοιαῦτα τῶν προβλημάτων , δι’ ἐνδόξων δέ · οὐ γὰρ ἀδύνατον καὶ ψευδῆ τινα ὄντα ἔνδοξα εἶναι . εἰ γὰρ πάλιν μὴ δι’ ἐνδόξων ἀλλὰ φαι - νομένων ἐνδόξων , οὐκ ἔσται διαλεκτικὸς ἀλλὰ σοφιστής , ὡς δέδειχεν ὲν τοῖς Σοφιστικοῖς ἐλέγχοις · ἡ δὲ προκειμένη πραγματεία διαλεκτική . ἁ προσκείμενον δὲ τὸ περὶ παντὸς χωρίζει πως τῆς ῥητορικῆς τὴν διαλεκτικήν · οὐ γὰρ ὁμοίως περὶ παντὸς προβλήματος ἡ ῥητορικὴ συλλογιστική · ὕλη γὰρ μᾶλλον τῷ ῥήτορι τὰ ἠθικά τε καὶ πολιτικὰ προβλήματα , ὡς προειρήκαμεν , ἃ δι’ ἐνδόξων πειρᾶται καὶ | αὐτὴ δεικνύναι . κοινότερον δὲ τὸ περὶ παντὸς εἷπε , καθ’ ὅσον καὶ περὶ φυσικῶν καὶ περὶ ἠθικῶν καὶ περὶ λογικῶν προβλημάτων ὁ διαλεκτικὸς διαλαμβάνει . ἔστι μέντοι τινὰ ἐν τούτοις οὐ διαλεκτικὰ προβλήματα , περὶ ὧν δῆλον ὅτι οὐκέτι ὁ διαλεκτικὸς ἐρεῖ , ὥστε οὐχ ἁπλῶς περὶ πάντων · οὐ γὰρ περὶ τῶν “ αἰσθήσεως ἡ κολάσεως δεομένων ” , ἀλλ’ οὐδ’ οὐδ᾿ ὧν σύνεγγυς ἡ ἀπόδειξις , οὐδ’ ὧν λίαν πόρρω ” , ὡς αὐτὸς μετ’ ὀλίγον λέγων περὶ τοῦ διαλεκτικοῦ προβλήματος ἐρεῖ . ἢ περὶ τῶν τοιούτων οὐ λέγει , ὅτι μηδὲ προβλήματα ταῦτα τὴν ἀρ - χήν · εἶπε δὲ περὶ παντὸς τοῦ προτεθέντος προβλήματος , δῆλον ὅτι διαλεκτικοῦ . Πρῶτον οὖν ῥητέον τί ἐστι συλλογισμός . Εἰπὼν ὅτι ἐστὶν ἡ πρόθεσις περὶ παντὸς τοῦ προτεθέντος προβλήματος δι’ ἐνδόξων συλλογίζεσθαι , εἰκότως πρῶτον , τί ἐστι συλλογισμός λέγει . ἔπειτα τὰς διαφορὰς τῶν συλλογισμῶν ἐρεῖ , ἵν ὁποῖός τίς ἐστιν ὁ διαλεκτικὸς συλλογισμὸς ὁ δι’ ἐνδόξων γινόμενος , περὶ οὗ νῦν πραγματευόμεθα , ματευόμεθα , καὶ τίνι τῶν ἄλλων διαφέρει , φανερὸν γένηται . Ἔστι δὴ συλλογισμὸς λόγος , ἐν ᾧ τεθέντων τινῶν . Περὶ τοῦ ὅρου τοῦ συλλογισμοῦ καὶ τῶν πρὸς αὐτὸν ὑπό τινων προσαπορούντων εἴρηται μὲν ἡμῖν καὶ ἐν τοῖς εἰς τὰ Πρότερα ἀναλυτικὰ ὑπο - μνήμασιν · καὶ γὰρ προηγούμενος ὁ περὶ συλλογισμῶν λόγος ἐν ἐκείνοις , ἐν οἷς παραδίδωσιν ὁ Ἀριστοτέλης πᾶσαν τὴν μέθοδον τὴν συλλογιστικήν · καὶ νῦν δέ , ὅσα πρὸς σαφήνειαν τοῦ ὅρου φέρει , τούτων μνημονεύσομεν . ἐν γένει μὲν οὖν τῷ λόγῳ τὸν συλλογισμὸν ἔθετο , ἐπεὶ ὁ λόγος κατηγορούμενος τοῦ συλλογισμοῦ συνωνύμως οὐ κατὰ τούτου μόνου κατηγορεῖται ἀλλὰ καὶ κατ’ ἄλλων κατ’ εἶδος τοῦ συλλογισμοῦ διαφερόντων · καὶ γὰρ καὶ κατὰ μύθου καὶ κατὰ διηγήσεως καὶ κατὰ δημηγορίας καὶ κατὰ ἄλλων μυρίων κατ’ εἶδος ἀλλήλων διαφερόντων ὁ λόγος συνωνύμως τε καὶ ἐν τῷ τί ἐστι κατηγορεῖται . ταῖς δὲ προστιθεμέναις τῷ λόγῳ διαφοραῖς χωρίζει τῶν ἄλλων λόγων τὸν συλλογισμόν , καὶ ἐν τίνι ἐστὶν αὐτῷ τὸ εἶναι , δηλοῖ . ἐν ᾧ γὰρ λόγῳ τεθέντων τινῶν ἕτερον , φησί , τῶν κειμένων ἐξ ἀνάγκης συμβαίνει διὰ τῶν κειμένων , τοῦτον εἶναι τὸν συλλογισμόν , διὰ μὲν τοῦ τεθέντων χωρίζων τὸν συλλογισμὸν τῶν ἄλλων λόγων , ἐν οἷς οὐδὲν τίθεται , οἷός ἐστι καὶ ὁ διηγηματικός . σημαίνει δὲ αὐτῷ τὸ τεθέντων ‘ληφθέντων τε καὶ ὁμολογηθέντων καὶ συγχωρηθέντων᾿ , συγχωρηθέντων δὲ ἤτοι ὑπὸ τοῦ προσδιαλεγομένου , εἰ πρὸς ἄλλον ὁ συλλο - γισμὸς γίνοιτο , ἢ ὑφ’ αὑτοῦ , εἰ ἐφ’ ἑαυτοῦ τις δεικνύς τι συλλογίζοιτο · καὶ γὰρ τὸν οὕτως δεικνύντα δεῖ λαβεῖν τινα καὶ συγχωρῆσαί τισιν ὡς οὕτως ἔχουσιν , ἔπειτα διὰ τούτων ὡς ὁμολογουμένων ἄλλο τι δεῖξαι . ὅτι δέ καλῶς τῇ τεθέντων φωνῇ κέχρηται , δῆλον ἐκ τοῦ μὴ οἷόν τε εἶναι αὐτὴν εἰς εὐσημοτέραν μεταλαβεῖν . συγχωρῆσαι δὲ καὶ λαβεῖν οὐ πάντως καταφατικά · τίθεται γὰρ καὶ συγχωρεῖται οὐδὲν ἧττον τῶν καταφατικῶν καὶ τὰ ἀποφατικά , καὶ οὐ πάντως ὁ συλλογισμὸς καταφατικῶν πάντων δεῖται τῶν τιθεμένων . δύναται τὸ τεθέντων ἐμφαίνειν καὶ τὸ κατηγορικόν · τίθενται γὰρ κυρίως ταῦτα ἐν τῷ ὑπάρχειν ἢ μὴ ὑπάρχειν λαμβανόμενα · τὰ γὰρ ὑποθετικὰ οὐ τίθεται ἀλλ’ ὑποτίθεται . δοκοῦσι γὰρ τῷ Ἀριστοτέλει ἁπλῶς καὶ κυρίως ἔχειν συλλογισμοοί , ὡς ἐν τοῖς Προτέροις ἀναλυτικοῖς δείκνυσιν , οἱ κατηγορικοί · οἱ δὲ ὑποθετικοὶ οὐχ ἁπλῶς εἰσι συλλογισμοὶ ἀλλὰ μετὰ προσθήκης . οὕτως δ’ ἄν εἴη τοῦ ἁπλῶς καὶ κυρίως λεγομένου συλλογισμοῦ τὸν λόγον ἀποδιδούς . τεθέντων δὲ εἶπεν ἀλλ’ οὐ ‘τεθέντος’ , ὤας τινες ἀξιοῦσιν αἰτιώμενοι τὸν λόγον , ὅτι μηθὲν συλλογιστικῶς δι’ ἑνὸς ληφθέντος δείκνυται , ἀλλ’ ἐκ δύο τοὐλάχιστον . οὓς γὰρ οἱ περὶ Ἀντίπατρον μονολημμάτους συλλογισμοὺς λέγουσιν , οὐκ εἰσὶ συλλογισμοί , ἀλλ’ ἐνδεῶς ἐρωτῶντι , ὡς οἱ τοιοῦτοι ‘ἡμέρα ἐστί , φῶς ἄρα ἐστίν᾿ · ἀναφεῖς , ζῇς ἄρα ’ . διότι γὰρ ἡμέρας οὔσης φῶς ἐστιν , ἡμέρα δέ ἐστι , διὰ τοῦτο # x003E ; ‘φῶς ἐστι᾿ συλλογιστικῶς δείκνυται , καὶ ὅτι ὁ ἀναπνέων ζῇ , ἀναπνεῖς δὲ σύ , διὰ τοῦτο τὸ ‘ζῇς᾿ συνάγεται , ἢ διότι πᾶς ὁ ἀναπνέων πνέων σὺ δὲ ἀναπνεῖς , ἀλλ’ οὐχ ἁπλῶς διὰ τοῦ ‘ἡμέρα ἐστί’ τὸ ‘φῶς ἐστιν’ , ἀλλ’ οὐδὲ διὰ τοῦ ‘ὰναπνεῖς’ τὸ ‘ζῇς᾿ · ἐφ’ ὧν γοῦν μή ἐστι τὸ συνημμένον γνώριμον , οὐκ ἀρκεῖ πρὸς τὸ συμπέρασμα ληφθεῖσα μόνη ἡ πρόσληψις . τῷ γοῦν ‘κίνησίς ἐστιν’ οὐ δοκεῖ ἕπεσθαι τὸ ‘οὐκ ἔστι κε|νόν᾿ , ὅτι μὴ γνώριμόν ἐστι τὸ συνημμένον τὸ ἱεῖ κίνησίς ἐστιν , οὐκ ἔστι κενόν᾿ καίτοι καὶ τοῦτο δέδεικται ὑπὸ Ἀριστοτέλους ἀληθὲς ὄν . τῷ οὖν γνωρίμῳ τοῦ συνημμένου καὶ ἐναργεῖ χρώμενοι ἢ τῷ τῆς καθόλου προτάσεως φανερῷ ἡγοῦνται δι’ ἑνὸς τεθέντος συλλογίζεσθαί τι . σημεῖον δὲ τούτου φανερώτατον τὸ μὴ γίνεσθαι παρέλκοντα τὸν λόγον τὸν μετὰ τοῦ συνημμένου λαμβανόμενον τὸν ‘εἰ ἡμέρα ἐστί , φῶς ἐστιν , ἀλλὰ μὴν ἡμέρα ἐστί , φῶς ἄρα ἐστί’ . καίτοι εἰ διὰ τοῦ ‘ἡμέρα ἐστί’ τὸ φῶς δείκνυται , παρέλκον γίνεται τὸ συνημμένον · τὸ γὰρ τοῖς συλλογιστικῶς δεικνύουσιν ἔξωθεν προστιθέμενον πρὸς τὴν τοῦ αὐτοῦ δεῖξιν παρέλκον . οὐκ ὃν δὲ παρέλκον ἐν τούτῳ τῷ λόγῳ δείκνυσιν , ὅτι ἐν ἐκείνῳ λείπει τι ἢ ἐνδεὴς ὁ λόγος καὶ ὁ συλλογισμός . οὐ γὰρ πάντως , εἴ τι ἕπεταί τινι ἐξ ἀνάγκης , ἤδη καὶ συλλογιστικῶς ἕπεται · οὐ γάρ , ἐπεὶ τὸ συλλογιστικῶς ἑπόμενον ἐξ ἀνάγκης ἕπεται , ἤδη καὶ ὃ ἐξ ἀνάγκης ἕπεταί τινι , συλλογιστικῶς ἕπεται ·· οὐ γὰρ ἀντιστρέφεται · ἐπὶ πλέον γὰρ τὸ ἀναγκαῖον τῆς ἐν συλλογισμοῖς ἀνάγκης . τοιοῦτοι δέ εἰσι καὶ οἱ ῥητορικοὶ συλλογισμοί , οὓς ἐνθυμήματα λέγομεν · καὶ γὰρ ἐν ἐκείνοις δοκεῖ γίνεσθαι διὰ μιᾶς προτάσεως συλλογισμὸς τῷ τὴν ἑτέραν γνώριμον οὖσαν ὑπὸ τῶν δικαστῶν ἢ τῶν ἀκροατῶν προστίθεσθαι · οἷον ‘οὗτος ἄξιός ἐστι κολάσεως · προδότης γάρ’ · προστίθησι γὰρ ὁ δικαστὴς ὡς ἐναργὲς τὸ πάντα τὸν προδότην κολάσεως ἄξιον εἶναι · ἔχει γὰρ τὸ ὑπὸ τοῦ νόμου λεγόμενόν τε καὶ τιθέμενον . διὸ οὐδὲ οἱ τοιοῦτοι κυρίως συλλογισμοί , ἀλλὰ τὸ ὅλον ῥητορικοὶ συλλογισμοί . ἐφ’ ὧν γοῦν μὴ γνώριμόν ἐστι τὸ παραλειπόμενον , οὐκέτι ἐπὶ τούτων οἷόν τε τὸν δι’ ἐνθυμήματος γίνεσθαι συλλογισμόν · καὶ γὰρ καὶ ἀπ’ αὐτοῦ τοῦ ὀνόματος ὁ συλλογισμὸς σύνθεσίν τινα λόγων ἔοικε σημαίνειν , ὥσπερ καὶ ὁ συμψηφι - σμὸς ψήφων . Τὸ δὲ ἕτερόν τι τῶν κειμένων ὀφείλειν τὸ συναγόμενον εἶναι προσκείμενον τοῦ χρειώδους τε καὶ χρησίμου τῶν συλλογισμῶν ἐστι δεικτικόν . καὶ σχεδὸν διὰ τῆς τούτου προσθήκης δείκνυσιν ὁ Ἀριστοτέλης ὅτι ὄργανόν ἐστιν ὁ συλλογισμός . ἔστι γὰρ πρὸς τὸ φανερόν τι ποιῆσαι μὴ δοκοῦν εἶναι γνώριμον διά τινων γνωρίμων τε καὶ φανερῶν ἡ τοῦ συλλογισμοῦ χρεία · ὥστε εἰ μὴ οἷόν τε ταὐτὸν ἅμα φανερόν τε καὶ ἀφανὲς εἶναί τι , οὐδ’ ἂν ἡ τοῦ συλλογισμοῦ σώζοιτο χρεία , ἐν οἷς μὴ ἕτερόν ἐστι τῶν δεικνύντων τὸ δεικνύμενον ὁ δὲ μὴ παρεχόμενος τὴν τοῦ συλλογισμοῦ χρείαν λόγος οὐδὲ συλλογισμός . εἰ γὰρ ὁ συλλογισμὸς ὄργανον , πᾶν δὲ ὄργανον χρήσιμον , ὁ συλλογισμὸς χρήσιμος · ἐν οἷς δὲ λόγοις ταὐτό τινι τῶν κειμένων ἐπιφέρεται , οὗτοι οὐ χρήσιμοι · ἐν οἷς ἄρα λόγοις τὸ αὐτό τινι τῶν κειμένων ἐπιφέρεται , οὗτοι οὐ συλλογισμοί . ὅτι δὲ τὸ ὄργανον χρήσιμον , δῆλον · ἐν πᾶσι γὰρ τοῖς ὀργάνοις ὁρῶμεν , ὅταν μὴ τὴν οἰκείαν χρείαν παρέχεσθαι δύνηται , ἀναιρούμενα αὐτά . οὔτε γὰρ λύραν ἄν τις εἴποι ᾗ οὐχ οἷόν τε μουσικῶς χρῆσθαι , οὔτε σκέπαρνον ᾧ μὴ τεκτονικῶς · ὁ γὰρ καὶ τὰ ἐκπίπτοντα τῆς χρείας ἔτι λέγων τῷ αὐτῷ ὀνόματι ὁμωνύμως λέγει , ὡς καὶ τὰ γεγραμμάνα ἢ πεπλασμένα , ὡς χεῖρα τὴν λιθίνην . οὐδὲ συλλογισμὸς οὗν ἔτι εἴη ἄν ὁ μὴ τὴν χρείαν σώζων τὴν τοῦ συλλογισμοῦ . τοιοῦτος δὲ ὁ συλλογισμὸς ἐν ᾧ τὸ αὐτὸ <τὸ> συμπέρασμά τῶν κειμένων · οἷοί εἰσι κατὰ τοὺς ἀπὸ τῆς Στοᾶς οἱ διφορούμενοί τε καὶ οἱ ἀδιαφόρως περαίνειν ὑπ’ αὐτῶν λεγόμενοι . διφορούμενοι μὲν γάρ εἰσι κατ’ αὐτοὺς οἱ τοιοῦτοι ἱεῖ ἡμέρα ἐστίν , ἡμέρα ἐστίν · ἀλλὰ μὴν ἡμέρα ἐστίν · ἡμέρα ἄρα ἐστίν ’ · ἀδιαφόρως δὲ περαίνοντες ἐν οἷς τὸ συμπέρασμα ταὐτόν ἐστιν ἑνὶ τῶν λημμάτων , ὡς ἐπὶ τῶν τοιούτων ‘ἤτοι ἡμέρα ἐστὶν ἢ φῶς ἐστιν · ἀλλὰ μὴν ἡμέρα ἐστίν · ἡμέρα ἄρα ἐστίν᾿ . εἰ δή τις λέγοι καὶ τοὺς τοιούτους λόγους συλλογισμούς , ὁμωνύμως ἄν λέγοι . πῶς γὰρ οὐκ ἄτοπον τὸ ἤδη κείμενον συνάγεσθαι καὶ δείκνυσθαι λέγειν ; πῶς δ’ οὐ τὰ ἐν ἀρχῇ λαμβανόντων ; ὁ γὰρ τὸ δεικνύμενον ἐν ταῖς προδεικνυούσαις αὐτὸ προτάσεσι λαμβάνων τὸ ἐν ἀρχῇ λαμβάνει . ἄτοπον δὲ καὶ τὸ ἐπαγωγὴν μὲν μὴ λέγειν ἐν ᾗ τὸ συμπέρασμα τῶν εἰλημμένων τινὶ εἰς δεῖξιν ταὐτόν ἐστιν , ἐπεὶ μὴ παρέχει τὸ διὰ τῆς ἐπαγωγῆς χρήσιμον , συλλογισμὸν δὲ λέγειν τὸν μηδὲν δεικνύντα . οὐ γὰρ ἱκανὸν τὸ σχῆμα τῆς λέξεως ποιῆσαι συλλογισμὸν , ἀλλ’ εἶναι δεῖ πρῶτον τὸ σημαινόμενον διὰ τῆς λέξεως δεῖξαί τι δυνάμενον . οὐδὲ γὰρ ἐπὶ τῶν ἄλλων ὀργάνων ἱκανὸν τὸ σχῆμα τὴν τοῦ ὀργάνου δηλῶσαι φύσιν , ἀλλὰ δεῖ καὶ τῆς οἰκείας ὕλης , σὺν ᾗ τὸ οἰκεῖον ἔργον ἀποδώσει · τῷ γοῦν πρίονι δεῖ καὶ τοιᾶσδε ὕλης · οὐδεὶς γὰρ ἐρεῖ πρίονα τὸ ἐν κηρῷ σχῆμα τοιοῦτον . δεῖ οὖν καὶ τὸν τοῦ συλλογισμοῦ ὅρον ὀργάνου ὄντος ἐν αὑτῷ ἔχειν καὶ τὴν οἰκείαν ὕλην . ὅτι δὲ ἄχρηστος ὁ τῶν κειμένων τι ἐπιφέρων , δῆλον ἐκ τοῦ μήτε πρὸς ἀπόδειξιν μήτε πρὸς τὸν διαλεκτικὸν συλλογισμὸν μήτε πρὸς τὸν σοφιστικὸν χρῆσθαί τινα δύνασθαι τούτῳ · ταῦτα δὲ εἴδη συλλογισμοῦ . ἔτι οἱ διφορούμενοι ἀσυλλόγιστοι , καθ’ ὅσον ἡ ἀμφότερα προσλαμβάνουσιν ἢ τὸ ἑπόμενον · τί γὰρ μᾶλλον τὸ ἡγούμενον ἢ τὸ ἑπόμενον ; οἱ δὲ ἐξ ἀντιδύνηται φάσεως διαιρετικοὶ οὐ ταὐτὸ τῶν κειμένων τινὶ ἐπιφέρουσιν ἀλλὰ τὸ ἀντικείμενον τοῦ λοιποῦ λόγου , ᾧ συμβαίνει διὰ τὸ ἐκ τοιούτων εἶναι τὸ διαιρετικὸν τὸ αὐτὸ γίνεσθαι τῇ προσλήψει · ἐπὶ γοῦν τῶν μὴ ἐκ τοιούτων διαιρετικῶν ἀσυλλόγιστος ὁ μὴ τὸ ἀντικείμενον τοῦ λοιποῦ ἐπιφέρων . ἀλλ’ οὐδὲ λέγομεν συλλογισμὸν εἶναι τὸν ἐκ διαιρετικοῦ καὶ ἑνὸς τῶν ἐν τῷ διαιρετικῷ τὸ λοιπὸν ἐπιφέροντα . ἐπεὶ γὰρ τῷ ἐπιφερομένῳ ἐν τῷ διὰ τοιούτου διαιρετικοῦ συλλογισμῷ συμβέβηκεν ὄντι ἀντικειμένῳ τοῦ ἑτέρου τῶν ἐν τῷ διαιρετικῷ τὸ αὐτὸ κατὰ τὴν λέξιν εἶναι τῷ προσειλημμένῳ , ὃ μὴ ταὐτόν ἐστι μηδὲ κατὰ ταὐτόν , ἀντικείμενόν τε τῷ ἑτέρῳ τῷ καταλειπομένῳ ἐκ τοῦ διαιρετικοῦ καὶ ταὐτὸν τῷ προσειλημμένῳ , δεῖ ζητῆσαι κατὰ τὸ πότερον λαμβανόμενον τῶν συμβεβηκότων αὐτῷ καὶ εἰς ταὐτὸ συνδεδραμη - κότων ποιεῖ συλλογιστικὸν τὸν λόγον . ὅτι γὰρ μὴ ταὐτόν ἐστιν ἄμφω μηδὲ κατὰ ταὐτὸν αὐτῷ ὑπάρχει , δῆλον ἐκ τοῦ μὴ ἐν πᾶσι τοῖς διαιρετικοῖς τῷ αὐτῷ ἄμφω ὑπάρχειν . καίτοι εἰ τὰ αὐτὰ ἦν ἀλλήλοις καὶ ἦν ταὐτὸν ἀντικειμένῳ τε εἷναι τῷ ἑτέρῳ τῶν ἐν τῇ διαιρέσει καὶ τὸ αὐτὸ τῷ ἑτέρῳ τῶν ἐν αὐτῷ , ἐν ᾧ τὸ ἕτερον , ὑπῆρχε καὶ θάτερον . εἰ δ’ ἔστιν οἷς τὸ μὲν ἀντικειμένοις εἶναι τοῖς ἑτέροις ὑπάρχει , τὸ δὲ τοῖς αὐτοῖς εἶναι τοῖς προσειλημμένοις οὐχ ὑπάρχει , οὐκ ἂν εἴη ἐν τοῖς διαιρετικοῖς ταὐτὸν τὸ ἀντικειμένῳ τε εἶναι τῷ ἑτέρῳ τῶν ἐκ τῆς διαιρέσεως καὶ τῷ ἑτέρῳ τῷ προσειλημμένῳ ταὐτό . ὥστε οὐδὲ ἐφ’ ὧν συνυπάρχει , ὡς τὰ αὐτὰ ἀλλήλοις ὄντα συνυπάρχει . εἰ δὲ μὴ ταὐτά , ζητεῖν δεῖ κατὰ πότερον αὐτῶν τῆς ἐπιφοράς γινομένης ὁ συλλογισμός . τοῦτο δὴ λάβοι τις ἄν ἐκ τῆς περιοχῆς τοῦ εἴδους τοὐ συλλογισμοῦ . ἔστι δὲ ἡ περιοχὴ αὕτη τοῦ τοιούτου συλλογισμοῦ ‘ὁ ἐκ διαιρετικοῦ καὶ ἑνὸς τῶν ἐν τῇ διαιρέσει τὸ ἀντικείμενον ἐπιφέρων τοῦ λοιποῦ’ . ἀλλ’ εἰ τοῦτο , δῆλον ὅτι ὡς ἀντικείμενον λαμβανόμενον ποιεῖ τὸν συλλογισμόν , ἀλλ’ οὐχ ὡς ταὐτὸν τῷ προσειλημμένῳ · οὐ γὰρ τοῦτο ἡ περιοχὴ βούλεται . ὡς γὰρ ἐν οἷς ἄλλο τὸ ἀντικείμενον καὶ ἄλλο τὸ προσλαμβανόμενον , ὁ μὲν τὸ ἀντικείμενον τῷ ἑτέρῳ ἐπιφέρων ἐμμένει τῇ περιοχῇ τῇ τοῦ συλλογισμοῦ τοῦ κειμένου καὶ συλλογίζεται κατ’ αὐτήν , ὁ δὲ τὸ προσειλημμένον ἐπιφέρων , ὅτι μὴ ταὐτὸν ἐν αὐτοῖς τὸ προσαιλrιμuι ἕνον καὶ τὸ ἀντικείμενον , οὔτε ἐμμένει οὔτε συλλογίζεται , οὕτως καὶ ἐφ’ ὧν ἄμφω συνδεδράαμηκεν , ὁ συλλογισμὸς ἂν γένοιτο ὡς ἀντικειμένου τῷ ἑτέρῳ λαμβανομένου τοῦ ἐπιφερομένου , ἀλλ’ οὐχ ὡς τοῦ αὐτοῦ τῷ προσειλημμένῳ . ὅτι δὲ οὐδὲ ταὐτὸν ἐν αὐτοῖς τῷ προσειλημμένῳ τὸ ἐπιφερόμενον , ἐκ τούτων ἄν τις μάθοι . ὥσπερ ἐν τοῖς οὐκ ἐξ ἀντικειμένων ἀντιφατικῶς διαιρετικοῖς , οἷόν ἐστι τὸ ῾ἤτοι ἡμέρα ἐστίν , ἢ νύξ ἐστι ’ , τὸ ἀντικείμενον τῷ ινύξ ἐστιν ’ , ὅπερ ἐστὶν ιοὐκ ἔστι νύξ’ , σημαίνει μὲν τὸ ἡμέραν εἶναι , ἀλλ’ ἐπεὶ οὐ προηγουμένως τὸ ἡμέραν εἶναι σημαίνει , οὐ ταὐτὸν εἶναι λέγεται τῷ προσειλγμμένῳ τῷ ῾ἡμέρα ἐσιίν ’ ( οὐ γάρ , διότι ἕτερον τῇ λέξει τὸ ιοὐκ ἔστι νύξ’ τοῦ ‘ἡμέρα ἐσιί ’ , διὰ τοῦτο οὐκ ἔστιν αὐτῷ ταὐτόν · ἐν οἷς γὰρ δια?έρονιά τινα κατὰ τὴν λέξιν τοῦ αὐτοῦ τινος ὁμοίως καὶ προηγουμένως ἐστὶ δηλωτικά , ταῦτα τὴν αὐτὴν πρότασιν ποιεῖ , εἰ καὶ φωνὴν ἔχει διάφορον · τὸ γὰρ ι οὗτος ξίφος ἔχει’ τῷ ’ οὗτος μάχαιραν ενχει ’ , εἰ ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ λέγοιτο , ἡ αὐτὴ πρότασις , ὅτι ὑπὸ τοῦ ξίφους καὶ τῆς μαχαίρας τὸ αὐτὸ προηγουμένως δηλοῦται . οὕτως οὖν , εἰ καὶ τὸ ‘οὐκ ἔστι νύξ’ τὸ ἡμέραν εἶναι ὁμοίως ἐσήμαινεν τῷ ιἡμέρα ἐστίν ’ , οὐ διὰ τὸ ἑτέραν εἶναι τὴν λέξιν ἕτεραι ἄν αἱ προτάσεις ἐγένοντο , ἥ τε λέγουσα ῾ἡμέρα ἐστί’ καὶ ἡ λέγουσα ’ οὐκ ἔστι νύξ’ , ἀλλ’ ἐπεὶ ταὐτὸν προη|γουμένως ἑκάτερον οὐ σημαίνει , τό τε ‘ἡμέρα ἐσιί ’ καὶ ’ οὐκ ενστι νύξ’ , διὰ τοῦτο ἕτερα καὶ οὐ ταὐτὰ ἀλλήλοις . τὸ μὲν γὰρ ῾ἡμέρα ἐστί’ προηγουμένως μὲν τίθησι τὸ ἡμέραν εἶναι , κατὰ συμβεβηκὸς δὲ ἀναιρεῖ τὸ εἷναι νύκτα · τὸ δὲ μὴ εἶναι νύκτα προηγουμένως μὲν ἀναιρεῖ τὴν νύκτα , κατὰ συμβεβηκὸς δὲ τίθγσι τὴν ἡμέραν τῷ μὴ οὔσης νυκτὸς ἐξ ἀνάγκης ἡμέραν εἶναι ) , ὡς οὗν ἐπὶ τούτων , οὕτως ἔχει καὶ τὸ ἡμέρα ἐστί’ , τοῦτ’ ἔστι τό τε προσλαμβανόμενον καὶ τὸ ἐπιφερόμενον , ὲν τῷ προειρημένῳͅ διαιρετικῷ · οὐ γὰρ ὡς ταὐτὸν προηγουμένως σημαίνοντα λαμβάνεται . εἰ δὲ τοῦτο , οὐχ ὅτι τῇ λέξει ἐστὶ τὰ αὐτά , ἤδη καὶ ἁπλῶς τὰ αὐιὰ ἄν εἴη , ἀλλ’ ὅτι μὴ τοῦ αὐτοῦ προηγουμένως δηλωτικά , ἕτερα . ὅτι γὰρ οὐχ ἱκανὴ ἡ ταὐτότης τῆς λέξεως τὴν αὐτὴν πρότασιν ποιεῖν , ὥσπερ οὐδὲ ἡ ἑτερότης διαφέρουσαν , δηλοῦσιν αἱ ὁμωνυμιᾶι . ὅτι δὲ μὴ ὡς τοῦ αὐτοῦ δηλωτικὰ ἀμφότερα λαμβάνεται , δῆλον ἐκ τοῦ τὸ μὲν ἐν τῇ προσλήψει . λαμβανόμενον 'ἡμέρα ἐστίν᾿ ὡς προηγουμένως τοῦ εἶναι ἡμέραν δηλωτικὸν προσλαμβάνεσθαι , τὸ δὲ ἐπιφερόμενον ὡς τοῦ ‘οὐκ ἔστιν ἡμέρα᾿ ἀναιρετικὸν ἐπιφέρεσθαι , ὡς ἴσον ὂν τῷ ‘οὐκ ἄρα θησὶν , ἀλλ᾿ ἀναιρεῖ τὸ ‘οὐκ ἔστιν ἡμέρα ’ , οὕτως καὶ τὸ ‘ἀλλὰ μὴν ἡμέρα ἐστί᾿ τὸ ἀντ’ αὐτοῦ λαμβανόμενον · λαμβάνεται γὰρ ἐν τῇ ἐπιφορᾷ ὡς ἀναιροῦν ἐκεῖνο , οὐ ταὐτὸν δὲ τὸ ἢ ὡς ἀναιρετικῷ τοῦ μὴ εἶναι ἡμέραν χρῆσθαι αὐτῷ ἢ ὡς ἡμέραν εἶναι τιθέντι . ὁ μὲν γὰρ ὑπὲρ τοῦ ἀνελεῖν τὸ ἡμέραν μὴ εἶναι χρώμενος αὐτῷ . εἰ ἄλλο τι ἦν τὸ ἀναιροῦν αὐτὸ καὶ μὴ τὸ ἡμέραν εἶναι , ἐκείνῳ ἄν καὶ οὐ τούτῳ ἐχρήσατο · ὁ δὲ βουλόμενος τὸ ἡμέραν εἶναι σημῆναι οὐκ ἄν ἄλλῳ τινὶ ἢ τῷ τούτου δηλωτικῷ χρήσαιτ᾿ ἂν . Τὸ δ’ ἐξ ἀνάγκης προσκείμενον ἐν τῷ ὅρῳ τῆς ἐπαγωγῆς χωρίζει τὸν συλλογισμόν . ἐστι μὲν γὰρ καὶ ἡ ἐπαγωγὴ λόγος ἐν ᾧ τεθέντων τινῶν ἕτερόν τι τῶν κειμένων συμβαίνει , ἀλλ’ οὐκ ἐξ ἀνάγκης · οὐ γὰρ ἀναγκαῖον τὸ δεικνύμενον ἐν ταῖς ἐπαγωγαῖς τῷ μήτε πάντα , δι’ ὧν ἡ δεῖξις τοῦ προκειμένου , δύνασθαι ληφθῆναι μήτε , εἰ μὴ πάντα ληφθείη , ἐξ ἀνάγκης δύνασθαι λέγειν οὕτως ἔχειν , ὡς ἕκαστον ἦν τῶν εἰλημμένων , καὶ τὸ καθόλου . ἔστι γὰρ τὸ ἐξ ἀνάγκης συμβαίνειν οὐ τοῦ ἀναγκαῖον γίνεσθαι τὸ συμπέρασμα ἐν τοῖς συλλογισμοῖς δηλωτικόν ( οὐ γὰρ ἐν πᾶσι τοῖς συλλογισμοῖς ἀναγκαῖον τὸ συμπέρασμα · ἔστι γὰρ ἐν πολλοῖς καὶ ἐνδεχόμενον συμπέρασμα · τὸ γὰρ ἐξ ἐνδεχομένων προτάσεων ἐνδεχόμενον ) , ἀλλὰ τοῦ ἐξ ἀνάγκης ἕπεσθαι ταῖς προτάσεσι τὸ δεικνύμενον δι’ αὐτῶν , ὃ ποιᾶς ἄν εἴη σχέσεως τῶν τεθέντων πρὸς τὸ συμπέρασμα , δηλωτικὸν τὸ ἐξ ἀνάγκης . εἰ γοῦν μὴ ἕποιτο τοῖς κειμένοις ἐξ ἀνάγκης τὸ επιφερομενον , κὰν ἀναγκαῖον ᾖ , οὐ συλλογισμὸς τουτο . Τὸ δὲ διὰ τῶν κειμένων προσκείμενον εἴη μὲν ἄν οὐ μόνον τοὺς μονολημμάτους λόγους λεγομένους ἀποκρῖνον τῶν συλλογισμῶν οὐ γὰρ διὰ τῶν κειμένων τὸ ἐπιφερόμενον αὐτοῖς δείκνυται · λείπει γὰρ ἐν αὐτοῖς πρὸς τὴν συλλογιστικὴν δεῖξιν τὸ παραλειπόμενον , ὡς εἰρήκαμεν ) , ἀλλὰ καὶ τοὺς παρέλκοντας · ἐν οἷς γὰρ λόγοις πρότασίς τις εἴληπται παρέλκουσα , οὗτοι οὐ διὰ τῶν κειμένων συνάγουσι τὸ συμπέρασμα , εἴ γε καὶ ἀφαιρεθείσης ἐκείνης ἔτι οἷόν τε τὸ αὐτὸ συνάγεσθαι . εἰ γὰρ ἐκ τῶν ‘πᾶν δίκαιον καλόν , πᾶν καλὸν ἀγαθόν ’ συνάγεται τὸ ‘πάν δίκαιον ἀγαθόν’ , συνέλῃ τις τὰ · κείμενα εἰς μίαν πρότασιν τὴν ‘σὺ δὲ ἡμέρας οὔσης λέγεις ἡμέραν εἶναι᾿ , συλλογιστικῶς συνάξει ‘σὺ ἄρα ἄρα ἀληθεύεις᾿ . ἐν πᾶσι γὰρ τοῖς τοιούτοις λόγοις τὸ μὲν καθόλου ἀληθὲς ὃν παραλέλειπται , ἡ δὲ ἑτέρα πρότασις εἰς δύο διαιρεῖται ἢ καὶ πλείω , ὡς ἐπὶ τοῦδε τοῦ λόγου ‘ὁ νόμος ἀνομίᾳ ἐναντίον · ἀλλὰ καὶ ὁ νόμος οὐ κακόν · ἀλλὰ καὶ ἡ ἀνομία κακόν · ἀγαθὸν ἄρα ὁ νόμος’ . ἐν γὰρ τούτῳ παρεῖται μὲν τὸ καθόλου ὂν τοιοῦτον ‘ὃ μὴ ὂν κακὸν ἐναντίον ἐστὶ κακῷ , ἀγαθόν ἐστι᾿ , διῄρηται δὲ εἰς τρία ἡ πρότασις ἡ ἑτέρα ἔχουσα οὕτως ‘ὁ δὲ νόμος οὐκ ὂν κακὸν κακῷ οὔσῃ τῇ ἀνομίᾳ ἐναντίος ἐστί ’ · ταύτης γὰρ μέρη τό τε ‘ὁ νόμος ἀνομίᾳ ἐναντίον᾿ καὶ τὸ ‘ἀλλὰ καὶ ὁ νόμος οὐ κακόν᾿ καὶ ἔτι τὸ ‘ἀλλὰ καὶ ἡ ἀνομία 25 κακόν᾿ . ἐκ γὰρ τῶν προειρημένων δύο προτάσεων συλλογιστικῶς συνάγεται τὸ ἀγαθὸν εἶναι τὸν νόμον , ἀλλ’ οὐ καὶ ἐκ τῆς μιᾶς τῆς εἰς τρία διῃρημενης . Ἀπόδειξις μὲν οὗν ἐστιν , ὅταν ἐξ ἀληθῶν καὶ πρώτων . Ὁρισάμενος τὸν συλλογισμὸν ἑξῆς τὰ εἴδη τοῦ συλλογισμοῦ λαμβάνει τὰ κατὰ τὴν τῆς ὕλης διαφορὰν δεικνύμενα , καὶ ἕκαστον αὐτῶν , ὅ τι ποτ’ ἐστὶ καὶ ἐν τίνι τὸ εἶναι ἔχει , δείκνυσί τε καὶ ὁρίζεται ·· οὕτως γὰρ τὰς τῶν συλλογισμῶν διαφορὰς τὰς κατὰ τὸ εἶδος λαμβάνων , ᾧ διαφέρει τῶν ἄλλων συλλογισμῶν ὁ διαλεκτικός , δείξει . ἔστι γὰρ εἴδη συλλογισμοῦ παρὰ τὴν τῆς ὕλης διαφορὰν γινόμενα ἀπόδειξις , διαλεκτικὸς συλλογισμός , σόφισμα . ὁ γὰρ συλλογιζόμενος ἢ ἐξ ἀληθῶν δείκνυσιν ἢ ἐξ ἐνδόξων ἢ ἐκ φαινομένων ἐνδόξων · οὐδεὶς γὰρ ἐκ ψευδῶν καὶ ἀδόξων ἅμα συλλογίζεται . καὶ πρῶτόν γε περὶ ἀποδείξεως λέγει · οὗτος γὰρ τῶν συλλογισμῶν κυριώτατος . ἔστι δὲ ἡ ἀπόδειξις ἐπιστημονικὸς συλλογισμός . φησὶ δὴ τὴν ἐπόδειξιν εἶναι ἐξ ἀληθῶν συλλογισμὸν καὶ πρώτων , ἢ ἐκ τοιούτων ἃ διά τινων πρώτων καὶ ἀληθῶν τῆς περὶ αὐτὰ γνώσεως εἴληφε ἰὴν ἀρχήν , τοῦτ’ ἔστιν εἰ διὰ τοιούτων εἴη δεικνύμενόν τε καὶ συλλογιζόμενον τὸ προκείμενον , οἷς ἀρχαί τε καὶ αἴτια τῆς γνώσεως τὰ ἀληθῆ τε καὶ πρῶτα . οὐ γὰρ πᾶς ὁ ἐξ ἀληθῶν συλλογισμὸς καὶ κυρίως ἀπόδειξις , ἀλλ’ εἰ πρὸς τῷ ἀληθῆ εἶναι τὰ δι’ ὧν ὁ τοιοῦτος δείκνυται συλλογισμός , καὶ πρῶτα . εἴη . οὕτως γὰρ ἔσται καὶ αἴτια · ὁ γὰρ δι’ αἰτίων συλλογισμὸς ἀπόδειξις · τὰ γὰρ πρῶτα τῶν μετὰ ταῦτά ἐστιν αἴτια . οὐ μόνον δὲ δεῖ τὰ λαμβανόμενα πρῶτα εἶναι τῇ φύσει τῶν δι’ αὐτῶν δεικνυμένων , · ἀλλὰ καὶ πρῶτα τῷ ἄμεσα εἶναι καὶ μὴ δείξεως δεῖσθαι . τοιαῦτα γὰρ ὄντα ἔσται γνώριμα ἐξ ἑαυτῶν τῇ φύσει · ἀρχαὶ δὲ ἀποδείξεως τὰ ἐξ αὑτῶν γνώριμα · τὰ δὲ ἄμεσα ἐξ αὑτῶν γνώριμα · ἀναπόδεικτα γάρ . διὰ τοῦτο ὁ μὲν δεικνὺς ὅτι ἐκλείπει ἡ σελήνη διὰ τὸ ἀντιφράττειν αὐτῇ τὴν γῆν ἀποδείκνυσιν · οἷον ἡ σελήνη ἀντιφράττεται ἢ ἐπισκοτεῖται ὑπὸ τῆς γῆς , τὸ ἀντιφραττόμενον ἢ ἐπισκοτούμενον ἐκλείπει · αἴτιον γὰρ | τῆς ἐκλείψεως 11 ἡ ἀντίφραξις . ἂν δέ τις τὸ ἀντιφράττειν τὴν γῆν τῇ σελήνῃ δεικνύῃ διὰ τοὐ ἐκλείπειν αὐτήν , οὐκέτι ἀποδείκνυσι κυρίως , καίτοι λαμβάνων ἀληθές · οὐ γὰρ διὰ πρώτου οὐδὲ δι’ αἰτίου δείκνυσι κυρίως τὸ ὕστερόν τε καὶ αἰτιατόν , ἀλλὰ διὰ τοῦ ὑστέρου τὸ πρῶτον · ὕστερον γὰρ ἡ ἔκλειψις τῆς ἀντιφράξεως καὶ δι’ ἐκείνην γινομένη . οὕτως δείκνυσι δι’ ὑστέρου ὁ δεικνὺς τὸ ‘αὕτη τέτοκε’ διὰ τοῦ γάλα ἔχειν · οὐ γὰρ τὸ γάλα αἴτιον τοῦ τετοκέναι , ἀλλὰ τὸ τετοκέναι τοῦ γάλα ἔχειν · ὁ γοῦν διὰ τοῦ τετοκέναι δεικνὺς τὸ γάλα ἔχειν δι’ αἰτίου τε καὶ πρώτου δείκνυσιν . ὁμοίως καὶ ὁ δεικνὺς ὅτι · ὁ ἄνθρωπος πνεύμονα ἔχει διὰ τοῦ ἀναπνευστικὸν αὐτὸνεἶναι δι’ ἀληθοῦς μὲν συλλογίζεται , οὐ μὴν διὰ πρώτου · διὸ οὐδὲ ἀποδείκνυσιν . ἄν δὲ ἔμπαλιν διὰ τοῦ πνεύμονα ἔχειν αὐτὸν δείξῃ ὅτι ἐστὶν ἀναπνευστικόν , ἀποδείκνυσιν ἤδη . ἀλλὰ καὶ ὁ τὸ ζῷον δεικνὺς ὅτι αἴσθησιν ἔχει διὰ τοῦ αἰσθητικοῦ οὐκ ἀποδείκνυσιν · ἄν μέντοι διὰ τοῦ αἴσθησιν ἔχειν δείξῃ ὅτι καὶ αἰσθητικόν , ἀπέδειξεν . ἐπιζητήσειε δ’ ἄν τις , εἰ ἡ ἀπόδειξις διὰ πρώτων , ὁ δι’ ἀληθῶν μὲν ὑστέρων δὲ συλλογισμὸς τίς ἄν εἴη . ἢ καὶ οὗτος διαλεκτικός · τὰ γὰρ οὕτως ἀληθῆ ὡς ἔνδοξα λαμβάνεται · ἔνδοξον γὰρ τό τε τὴν γάλα ἔχουσαν τετοκέναι καὶ τὸ ἐκλεῖπον ἐπισκοτεῖσθαι . ἢ κυρίως μὲν ἐκεῖνος ἀπόδειξις , δευτέρως δὲ καὶ οὗτος · ὡς γὰρ πρὸς ἡμᾶς , ἐπεὶ ἡμῖν γνωριμώτερα τὰ λαμβανόμενα . πρώτως μὲν οὖν καὶ κυρίως ἀπόδειξις ὁ διὰ πρώτων , ὡς εἴρηται , συλλογισμός . π·αράδειγμα δὲ τοῦ διὰ πρώτων καὶ ἀμέσων συλλογισμοῦ καὶ τὸ τοιοῦτον ἂν εἴη . ἑκάστου τῶν ὄντων εἶδός ἐστι τοῦτο καθ’ ὅ ἐστιν · αὕτη γὰρ ἡ πρότασις δι’ ἐπαγωγῆς μὲν συνίσταται , ἀναπόδεικτος δέ ἐστι καὶ πρώτη κειμένου τοῦ πᾶν τὸ ἐνεργείᾳ ὂν ἐξ ὕλης καὶ εἴδους εἶναι · ἕπεται γὰρ τούτου κειμένου [ τῷ ] παντὶ τῷ ἐξ ὕλης καὶ εἴδους ὄντι τὸ κατὰ τὸ εἶδος εἶναι τοῦτο ὅ ἐστι . τούτῳ εἰ προσληφθείη πρότασις ἡ λέγουσα ‘τὸ δὲ ζῷον ἐκ τούτων’ ἐναργὴς καὶ αὕτη καὶ ἀναπόδεικτος , συνάγοιτο ἄν τὸ τοῦ ζῴου εἶδος εἶναι τοῦτο καθ’ ὃ ζῷόν ἐστιν . ᾧ συμπεράσματι εἰ προσληφθείη πάλιν ἐναργὴς πρότασις ἡ λέγουσα ‘ἀλλὰ μὴν τὸ ζῷόν ἐστι κατὰ τὴν ψυχὴν αἰσθητικόν᾿ , κατὰ τὴν ψυχὴν ἄν ζῷον εἴη · εἰ γὰρ καθ’ ὃ αἰσθητικόν , ζῷον , κατὰ δὲ τὴν ψυχὴν αἰσθητικόν , κατὰ τὴν ψυχὴν ἂν ζῷον εἴη . ὧν κειμένων συνάγοιτο ἂν οὐκέτι διὰ πρώτων ἀλλὰ διὰ τῶν δεδειγμένων διὰ τῶν πρώτων τὸ τοῦ ζῴου εἶδος εἶναι τὴν ψυχήν . πάλιν εἰ προσλάβοιμεν τὸ ‘ὅτι τὸ τοῦ ζῴου εἶδος ἔνυλον , ζωτικὸν εἶδος ἔνυλόν ἐστιν᾿ ἐναργὲς καὶ προσθείημεν αὐτῷ τὸ τὸ ἔνυλον εἶδος ἀχώριστον εἶναι συνάγοιτο ἄν ἡ ψυχή , ἥτις ἦν εἶδος τοὐ ζῴου , ἀχώριστος εἶναι τοῦ σώματος . καὶ γὰρ εἰ μὴ διὰ πρώτων καὶ ἀμέσων δέδεικται , ἀποδείκνυται καὶ τοῦτο . ὁ γὰρ δεικνὺς ὅτι ἡ σελήνη ἐστέρηται φωτός , διὰ τὸ ἐκλείπειν αὐτήν , δι’ ἀμέσου μὲν οὐ δείκνυσιν οὐδὲ ἀναποδείκτου ( οὐ γὰρ ἀναπόδεικτον τὸ ἐκλείπειν τὴν σελήνην ἀλλὰ δεικνύμενον , ὡς προειρήκαμεν , διὰ τοῦ ἀντιφράττειν αὐτῇ τὴν γῆν ἢ διὰ τοῦ ἐπισκοτεῖσθαι ) · τῷ μέντοι τοῦτο δι’ ἀμέσων τε καὶ πρώτων δεδεῖχθαι γίνεται καὶ ὁ διὰ τούτου συλλογισμὸς ἀπόδειξις · τρόπον γάρ τινα καὶ αὐτὸς γίνεται δι’ ἀμέσων δεικνύμενος τῷ τὰ δι’ ὧν δείκνυται διὰ τοιούτων εἶναι προδεδειγμένα . σαφεῖς δὲ δι’ οὗ παρεθέμεθα περὶ τῆς ψυχῆς λόγου οἵ τε δι’ ἀναποδείκτων καὶ <οἱ> διὰ τῶν δεδειγμένων ἀναποδείκτων · οἱ γὰρ δεύτεροι τοιοῦτοι οὕτως καὶ ἐν γεωμετρίᾳ τὸ μὲν πρῶτον θεώρημα τῶν ἐν τοῖς Εὐκλείδου Στοιχείοις δι’ ἀναποδείκτων δείκνυται ( διὰ γὰρ τῶν ἀρχῶν ) , τὸ δὲ ὅτι αἱ τοῦ τριγώνου τρεῖς γωνίαι δυσὶν ὀρθαῖς ἴσαι , οὐκέτι δι’ ἀναποδείκτων · διὰ γὰρ τοῦ τῶν εἰς τὰς παραλλήλους ἐμπιπτουσῶν εὐθειῶν τὰς ἐναλλὰξ γωνίας ἴσας ἀλλήλαις εἶναι καὶ διὰ τοῦ τῶν εἰς τὰς παραλλήλους ἐμπιπτουσῶν εὐθειῶν τὴν ἐκτὸς τῇ ἐντὸς καὶ ἀπ’ ἐναντίας ἴσην εἶναι ἃ οὐκ εἰσὶν ἀρχαὶ ἀλλὰ δι’ ἀποδείξεως εἰλημμένα . κοινότερον μέντοι καὶ πάντα τὸν ἐξ ἀληθῶν συλλογισμὸν ἀπόδειξιν λέγει . λέγει μὲν οὗν περὶ ἀποδείξεως τε καὶ τοῦ ἀποδεικτικοῦ συλλογισμοῦ προηγουμένως τε καὶ ἐπὶ πλέον ἐν τοῖς ‘Υστέροις ἀναλυτικοῖς · νῦν δὲ ἐπὶ τοσοῦτον περὶ αὐτοῦ εἴρηκεν , ἐφ’ ὅσον αὐτῷ χρήσιμόν ἐστι πρὸς τὸ χωρίσαι τῶν ἄλλων συλλογισμῶν τὸν διαλεκτικόν . ἔστι δὲ συλλογισμὸς αἱ προτάσεις μετὰ τοῦ συμπεράσματος . Εἰπὼν δὲ περὶ ἀποδείξεως ἑξῆς λέγει περὶ τοῦ διαλεκτικοῦ συλλογι|σμοῦ , καὶ τῇσί τὸν δι᾿ ἐνδόξων γινόμενον συλλογισμὸν διαλεκτικὸν εἶναι . ὃ εἰπὼν ἐφεξῆς , τίνα μέν ἐστιν ἀληθῆ καὶ πρῶτα , δι’ ὧν εἶπε γίνεσθαι τὸν ἀποδεικτικὸν συλλογισμόν , τίνα δὲ τὰ ἔνδοξα , δι’ ὧν τὸν διαλεκτικόν , ἐξηγεῖται δεικνὺς αὐτῶν τὴν διαφοράν . ἀληθῆ μὲν οὖν καὶ πρῶτα ταῦτά φησιν εἶναι ἃ μὴ δι’ ἑτέρων ἀλλ’ ἐξ αὑτῶν ἔχει τὴν πίστιν · τοιαῦται δέ εἰσιν αἱ ἄμεσοι προτάσεις . τὰς γὰρ ἐπιστημονικὰς ἀρχὰς ἐξ αὑτῶν φησι δεῖν ἔχειν τὸ πιστὸν καὶ μὴ ζητεῖσθαι τοῦ τοιαύτας εἶναι αὐτὰς τὴν αἰτίαν · οὐ γὰρ ἄν ἔτι αὐτὰ οὕτως ἔχοντα ἀρχαὶ εἶεν , ἔχοντα ἄλλας τινὰς ἀρχὰς καὶ αἰτίας . τοιοῦτοι δὲ οἱ ὁρισμοί · οὐ γὰρ δι’ ἀποδείξεως τὰ ἐν τοῖς ὁριστικοῖς λόγοις λαμβανόμενα · ἀλλὰ καὶ αἰ φυσικαὶ καὶ κοιναὶ ἔννοιαι λεγόμεναι , ὁποῖά ἐστι τὰ ἀξιώματα . ἀλλὰ καὶ ὅτι τὸ θερμὸν θερμαίνει καὶ τὸ ψυχρὸν ψύχει ἀρχή · ἀλλὰ καὶ ὅτι πᾶν τὸ γινόμενον ἔκ τινος γίνεται . τὸ δὲ οὐ δεῖ γὰρ ἐν ταῖς ἐπιστημονικαῖς ἀρχαῖς ἐπιζητεῖ - σθαι τὸ διὰ τί οὐχ ὡς νομοθετῶν εἶπεν , ἀλλὰ δεικνὺς ὅτι ἐφ’ ὧν ἄν ζητῆται τὸ διὰ τί , οὐκ ἔστιν ἀπόδειξις τοῦτο · δεῖ γὰρ τὴν ἀπόδειξιν ἔχειν διὰ γνωρίμων . ἔνδοξα δὲ τίνα ἐστί , δι’ ὧν ὁ διαλεκτικὸς γίνεται συλλογισμός , ἑξῆς λέγει , καὶ φησὶν ἔνδοξα εἶναι τὰ δοκοῦντα πᾶσιν ἢ τιῖς πλείστοις ἢ τοῖς σοφοῖς , καὶ τούτοις ἢ πᾶσιν ἢ τοῖς πλείστοις ἢ τοῖς μάλιστα γνωρίμοις τε καὶ ἐνδόξοις . καὶ εἴη ἂν κυριώτατα μὲν καὶ πρώτως ἔνδοξα τὰ πᾶσιν ἢ τοῖς πλείστοις δοκοῦντα , πᾶσι μὲν τὸ αἱρετὸν ἀγαθὸν εἶναι , τὸ δὲ αἱρετὸν εἶναι ὑγείαν , πλοῦτον , τὸ ζῆν · οἱ γὰρ ἄλλως λέγοντες οὐχ ὡς οὕτως διακείμενοι λέγουσιν , ἀλλὰ θέσει παρίστανται · μαρτυροῦσι δὲ αὐτοῖς ὡς τοιούτοις διὰ τῆς αἱρέσεως αὐτῶν . τοιαῦτα καὶ τὸ τὸ ἀγαθὸν ὠφελεῖν καὶ τὸ δεῖν . τοὺς γονεῖς τιμᾶν · τοῖς δὲ πλείστοις τὸ τὴν φρόνησιν πλούτου αἱρετωτέραν εἶναι ἢ τὸ ψυχὴν σώματος εἶναι τιμιωτέραν <καὶ> τὸ θεοὺς εἶναι . εἰ μὲν οὖν περὶ τῶν ἐν ταῖς κοιναῖς δόξαις κειμένων ἦν λόγος τῷ διαλεκτικῷ μόνων , μόνων , τὸ πᾶσι δοκοῦν ἢ τὸ τοῖς πλείστοις ἦν ἂν αὐτῷ πρὸς τὸ συλλογίζεσθαι χρήσιμον καὶ τὸ οὕτως ἔνδοξον . ἐπεὶ δὲ ἤδη καὶ περὶ τοιούτων οἱ λόγοι τῷ διαλεκτικῷ , περὶ ὧν οὐδὲν οἱ πολλοὶ δοξάζουσιν , ἀλλὰ ἄλλοις περὶ αὐτῶν πιστεύουσι μᾶλλον ( τοῖς γὰρ σοφοῖς τε καὶ περὶ ταῦτα ἔχουσι ) , περὶ πάντων ἄρ’ ἔσται συλλογιστικὸς ὁ διαλεκτικός . πάλιν , ὡς εἴρηται , καὶ τὸ ἐν τούτοις ἔνδοξον . ἔστι δὲ ἐν τούτοις ἔνδοξον πρῶτον μὲν τὸ πᾶσι δοκοῦν τοῖς σοφοῖς , οἷόν ἐστι τὸ τὰ τῆς ψυχῆς ἀγαθὰ μείζω εἶναι τῶν τοῦ σώματος , τὸ μηδὲν ἐκ τοῦ μὴ ὄντος γίνεσθαι , τὸ τὰς ἀρετὰς ἀγαθὰ εἷναι · ἢ τὸ τοῖς πλείστοις αὐτῶν , ὡς τὸ τὴν ἀρετὴν δι’ αὑτὴν αἱρετὴν εἶναι , εἰ καὶ μὴ Ἐπικούρῳ δοκεῖ , καὶ τὴν εὐδαιμονίαν ὑπ’ ἀρετῆς γίνεσθαι , ὁμοίως τὸ μὴ εἶναί τι σῶμα ἀμερὲς μηδὲ κόσμους ἀπείρους · ἢ γοῦν τὸ τοῖς ἐνδοξοτάτοις , ὡς τὸ τὴν ψυχὴν ἀθάνατον διὰ Πλάτωνα ἢ πέμπτον τι εἶναι σῶμα δι’ Ἀριστοτέλην . εἰ γὰρ οἱ ἔνδοξοι κατὰ σοφίαν τῷ ὑπὸ τῶν πολλῶν ἐπαινεῖσθαί τε καὶ θαυμάζεσθαι τοιοῦτοι , εἴη ἄν καὶ τὸ ὑπ’ ἐκείνων λεγόμενον τρόπον τινὰ ὑπὸ τῶν πολλῶν τιθέμενον . ἐπὶ γὰρ ταῖς τοιαύταις δόξαις αὐτοὺς ἀποδέχονται · δι’ ἃ γὰρ οὗτοι ἔνδοξοι , ἔνδοξα κἀκεῖνα , διὰ δὲ τὰς τοιαύτας δόξας ἔνδοξοι οἱ σοφοί . παραδώσει δὲ ἡμῖν καὶ τόπους ἐν τῷ περὶ διαλεκτικῶν προτάσεων λόγῳ , δι’ ὧν οἷοί τε ἐσόμεθα τὰ ἔνδοξα λαμβάνειν . διαφέρει δὲ τὸ ἔνδοξον τοῦ ἀληθοῦς οὐ τῷ ψευδὲς εἶναι ( ἔστι γάρ τινα ἔνδοξα καὶ ἀληθῆ ) ἀλλὰ τῇ ἐπικρίσει . ἔστι γὰρ τῷ μὲν ἀληθεῖ ἀπὸ τοῦ πράγματος , περὶ οὗ ἐστιν , ἡ ἐπίκρισις · ὅταν γὰρ τοῦτο τῷ ὁμολογῇ , τότε ἐστὶν ἀληθές · τῷ δὲ ἐνδόξῳ οὐκ ἀπὸ τῶν ἡ ἐπίκρισις ἀλλ’ ἀπὸ τῶν ἀκουόντων καὶ τῶν τούτων ὑπολήψεων , ἃ ἔχουσι περὶ τῶν πραγμάτων . Ἐριστικὸς δέ ἐστι συλλογισμὸς ὁ |ἐκ φαινομένων μὴ ὄντων δὲ καὶ ὁ ἐξ ἐνδόξων ἢ φαινομένων ἐνδόξων φαινόμενος · Εἴρηκε μὲν περὶ τοῦ ἐριστικοῦ συλλογισμοῦ ἐν τοῖς Σοφιστικοῖς ἐλέγ - χοῖς , ἔνθα ἦν καὶ προηγουμένως περὶ τῶν τοιούτων συλλογισμῶν αὐτῷ ὁ λόγος . ὁρίζεται δὲ ἐνταῦθα ὁμοίως ὡς κἀκεῖ τὸν ἐριστικὸν συλλογισμόν . διττὸν δέ φησιν εἶναι τὸν τοιοῦτον συλλογισμόν , τὸν μὲν παρὰ τὴν ὕλην ἡμαρτημένον τὸ ἐριστικὸν ἔχοντα οὐκέτι δὲ παρὰ τὸ σχῆμα · τοιοῦτος γὰρ ὁ ἐκ φαινομένων ἐνδόξων μὴ ὄντων δὲ | συλλογισμός . τίνα δέ ἐστι τὰ φαινόμενα ἔνδοξα μὴ ὄντα δέ , αὐτὸς λέγει · οὐ γὰρ πᾶν , φησί , τὸ φαινόμενον ἔνδοξον καὶ ἔστιν ἔνδοξον . καὶ δι’ ὅ τι ἐπιφέρει · οὐδὲν γὰρ τῶν λεγομένων ἐνδόξων ἐπιπόλαιον ἔχει παντελῶς τὴν φαντασίαν . ἐπιπόλαιον δέ ἐστι τὸ ἐκ βραχείας ἐπιστάσεως ἐλεγχόμενον . τοιοῦτον δὲ τὸ εἶδος τῶν προτάσεων τῶν ἐριστικῶν συλλογισμῶν · οἷον φαινόμενόν ἐστιν ἔνδοξον τὸ τὸν ὁρῶντα ὀφθαλμοὺς ἔχειν · δι’ οὗ συνάγεται ὁ ἑτερόφθαλμος ὀφθαλμοὺς ἔχει ’ . καὶ τὸ ‘ἃ λαλεῖς , διὰ τοῦ στόματός σου διέρχεται’ · ὃ λαβών τις συνάγει τὸ τὴν ἅμαξαν διὰ τοῦ στόματος διέρχεσθαι τοῦ ἅμαξαν λαλοῦντος . καὶ ‘ἃ οὐκ ἀποβέβληκας , ἔχεις’ · τοῦτο γάρ τις λαβὼν συνάγει ὅτι κέρατα ἔχεις , οὐκ ἀποβέβληκας γὰρ κέρατα . ὁμοίως καὶ τὸ τὸν ὄψιν ἔχοντα ὁρᾶν , τὸν δὲ κοιμώμενον ὄψιν ἔχειν . τὰ γὰρ τοιαῦτα ἐπιπόλαιον ἔχει τὸ πιθανόν , καί , ὥς φησιν αὐτός , παραχρῆμα τοῖς καὶ μικρὰ συνορᾶν δυναμένοις κατάδηλον ἐν αὐ τοῖς τὸ ψεῦδος γίνεται . ὃ οὐκ ἔχει τὰ ἀληθῶς ἔνδοξα · οὐ γὰρ ῥᾴδιον ἐν ἐκείνοις φωραθῆναι τὸ ψεῦδος . τὸ γοῦν τοὺς θεοὺς πάντα δύνασθαι ἔνδοξον ὂν οὐκ ἀληθὸς δὲ οὐ ῥᾴδιόν ἐστιν ἐλεγχθῆναι · ὁμοίως καὶ τὸ ἰτῶ μείζονι ἀγαθῷ ἐναντίον μεῖζόν ἐστι κακόν.’ ἐπ’ ὀλίγων γὰρ ἄν τις εὕροι τοῦτο μὴ ἔχον οὕτως · ὡς δοκεῖ ἐπὶ τῆς εὐεξίας ἔχειν καὶ τῆς ὑγείας · τὸ γὰρ τῷ μείζονι ἀγαθῷ ἐναντίον ( τοῦτο δέ ἐστιν ἡ καχεξία ) ἔλαττον εἶναι δοκεῖ κακὸν τῆς νόσου , ἥτις ἐστὶν ἐναντία τῇ ὑγείᾳ , τῷ ἐλάττονι ἀγαθῷ , τῷ τοὺς μὲν νοσοῦντας πάντας καχεκτεῖν οὐ πάντας δὲ τοὺς καχεκτοῦντας ἤδη καὶ νοσεῖν . τὸ δὲ αἴτιον τούτου ἐστίν , ὅτι ἡ μὲν εὐεξία περιείληφεν ἐν αὑτῇ καὶ τὴν ὑγείαν · ἔστι γὰρ ὑγεία ἡ εὐεξία · διὸ περιέχουσα ἐν αὑτῇ ὑγείαν μεῖζόν ἐστιν αὐτῆς ἀγαθόν · πρόσεστι γὰρ αὐτῇ τὸ εἶναι αὐτὴν τῶν δι’ ἑαυτὰ αἱρετῶν · ἡ δὲ καχεξία οὐκέτι ἐν αὑτῇ περιέχει τὴν νόσον , ἀλλ’ ἔστι μόνῳ ἐν ἐκείνῳ , ἐν ᾧ ὑπερεῖχεν ἡ εὐεξία τῆς ὑγείας · ἡ δὲ νόσος ἐν αὑτῇ πάλιν περιέχει τὴν καχεξίαν · ἐπὶ γὰρ καχεξίᾳ γίνεται νόσος , ὡς καὶ ἡ εὐεξία ἐπὶ τῇ ὑγείᾳ . Τοὺς μὲν οὖν τῶν ἐριστικῶν συλλογισμῶν παρὰ τὴν ὕλην φησὶ καὶ συλλογισμοὺς εἶναι . ὅταν γὰρ συλλογίσηταί τίς τι ἐν συζυγίᾳ συλλογιστικῇ διὰ τοιούτων προτάσεων , ἐριστικὸς συλλογισμὸς γίνεται · ὡς οἵ τε προειρημένοι ἔχουσι καὶ ὁ τοιοῦτος . ‘πᾶς ὁ ἀνδρεῖος ἀνδρείαν ἔχει · ἔστι δὲ ὁ χιτὼν ἀνδρεῖος · ὁ χιτὼν ἄρα ἀνδρείαν ἔχει᾿ · οὗτος γὰρ ἐριστικὸς ὁ οὐ παρ’ ἄλλο τι ἡ παρὰ τὸ ληφθῆναι ὡς ἔνδοξον τὸ πάντα τὸν ἀνδρεῖον ἀνδρείαν ἔχειν , ἐπειδὴ ἐν συζυγίᾳ συλλογιστικῇ ἐν πρώτῳ οὔσῃ σχήματι ἐκ δύο καταφατικῶν , τῆς μὲν ἐπὶ μέρους τῆς δὲ καθόλου , τῆς μείζονος . ἔστι δέ τις ἐριστικὸς συλλογισμὸς καὶ ὁ κατὰ τὸ εἶδος ἡμαρτημένος · οὗτος δὲ οὐκέτι οὐδὲ συλλογισμὸς ἀπλῶς ἐστιν , ἀλλὰ τὸ ὅλον τοῦτο ἐριστικὸς συλλογισμός , τοιοῦτοι δέ εἰσιν οἱ ἐν ἀσυλλογίστῳ συζυγίᾳ ἐρωτώμενοι λόγοι . οἷον εἰ συνάγοι τις ἤτοι τὸ ὅτι πᾶς ἄνθρωπος ἵππος ἐστὶ διὰ τοῦ λαβεῖν πάντα ἄνθρωπον ζῷον εἶναι καὶ πάντα ἵππον ζῷον · ἀσυλλόγιστος γὰρ ἡ τοιαύτη συμπλοκὴ καίτοι ἐξ ἀληθῶν οὖσα προτάσεων τῷ εἶναι δύο καταφάσεις ἐν δευτέρῳ σχήματι . ὁμοίως καὶ εἰ λάβοι τις τὰ νεκρὰ τῶν σωμάτων κινεῖσθαι καὶ ἀλλοιοῦσθαι , ἀλλὰ καὶ τὰ αἰσθανόμενα κινεῖσθαι , καὶ ἐκ τούτου οἴοιτο δεικνύναι ὅτι τὰ νεκρὰ τῶν σωμάτων αἰσθάνεται , ὡς ᾤετο Δημόκριτος . ὁ τοιοῦτος παραλογισμὸς γίνεσθαι μὲν δύναται καὶ ἐξ ἀληθῶν , ὥσπερ οὗς προειρήκαμεν . ὅμοιοι τούτοις καὶ οἱ τοιοῦτοι ‘ὁ ἄνθρωπος ζῷόν ἐστιν , τὸ ζῷον γένος ἐστίν , ὁ ἄρα ἄνθρωπος γένος ἐστίν᾿ · ἔνδοξοι μὲν γὰρ καὶ ἀληθεῖς αἱ προτάσεις , ἀσυλλόγιστος δὲ ἡ συμπλοκή , ὅτι ἐν πρώτῳ σχήματι οὐκ ἔστιν ἡ μείζων πρότασις καθόλου . τοιοῦτος καὶ ὁ τὴν ἐγκράτειαν σωφροσύνην οἰόμενος δεικνύναι , διότι ἀμφότεραι κρείττους ἡδονῶν ποιοῦσιν · ἀληθεῖς μὲν γὰρ αἱ προτάσεις καὶ ἔνδοξοι καὶ εἰδοποιοί , ἀλλ’ ἐν δευτέρῳ σχήματι δύο καταφάσεις πάλιν εἰσὶν εἰλημμέναι . διὰ ταὐτὰ δὲ οὐδὲ ὁ ἀνδρεῖος ἐπιστήμων , ἐπειδὴ ἑκατέρῳ αὐτῶν ὑπάρχει τὸ θαρραλέον . δεῖ δὲ περὶ τῶν ἐνδόξων τοῦτο προειληφέναι , ὅτι τὰ ἔν - δόξα , καθ’ ὅσον ἐστὶν ἔνδοξα , οὔτε ἀληθῆ ἐστιν οὔτε ψευδῆ · καὶ γὰρ ἀληθῆ τινά ἐστιν ἔνδοξα , ὡς τὸ θεοὺς εἶναι , καὶ ψευδῆ , ὡς τὸ τοὺς θεοὺς δύνασθαι πάντα ( οὐ γὰρ καὶ τὰ κακά , ἅ ἐστι καὶ αὐτὰ τῶν πάντων ) , ὡσπεροῦν καὶ ἀληθῆ πάλιν ἐστί τινα ἄδοξα , ὡς μὴ διὰ τὴν | ἀπλανῆ πᾶν σῶμα ἐν τόπῳ εἶναι · ἀπὸ γὰρ τοῦ δοκεῖν ἡ τοῦ ἐνδόξου κρίσις , ὥσπερ εἴηται . Εἰπὼν δὲ ταῦτα καὶ περὶ τοῦ ἐριστικοῦ συλλογισμοῦ καὶ δείξας τὰς παρὰ τὴν ὕλην τῶν συλλογισμῶν γινομένας διαφοράς ( οὐδεὶς γὰρ ἐκ ψευδῶν καὶ ἀδόξων συλλογίζεται , ὡς προεῖπον · αὕτη γάρ ἐστι παρὰ τὰς εἰρημένας ὕλας τῶν προτάσεων διαφορά · καὶ γὰρ ὁ πειραστικός , ὃν ἐν ἄλλοις τούτοις προστίθησιν , ἐξ ἐνδόξων πως καὶ αὐτός ἐστι , τούτῳ διαφέρων τοῦ διαλεκτικοῦ ὅτι ὁ μὲν διαλεκτικὸς ἐκ τῶν ἁπλῶς ἐνδόξων , ὁ δὲ πειραστικὸς ἐκ τῶν τῷ ἀποκρινομένῳ δοκούντων τόν τε ἔλεγχον καὶ τὸν συλλογισμὸν σμὸν ποιεῖται καὶ πείρας χάριν · ἐκ τῶν οὖν ἐκείνῳ ἐνδόξων ἐστίν ) , εἰπὼν δὴ περὶ τούτων παρὰ τοὺς προειρημένους φησὶ πάντας συλλογισμούς , τὸν ἀποδεικτικόν , ὃς ἐξ ἀληθῶν ἦν καὶ πρώτων , τὸν διαλεκτικόν , ὃς ἐξ ἐνδόξων , τὸν ἐριστικόν , ὃς ἐκ φαινομένων ἐνδόξων συλλογίζεται , ἄλλο φησὶν εἶδος εἶναι συλλογισμῶν τὸν καθ’ ἑκάστην ἐπιστήμην ἐκ τῶν οἰκείων ἀρχῶν τῇ ἐπιστήμῃ γινόμενον παραλογισμόν , ὁποῖά φαμεν εἶναι ἐν γεωμετρίᾳ τὰ ψευδογραφήματα . συγγενεῖς δὲ λέγοι ἂν γεωμετρίᾳ ἐπιστήμας ἀριθμητικήν ( καὶ γὰρ αὓτη περὶ ποσόν , ἀλλὰ διωρισμένον ) , ἔτι δὲ ἀστρονομίαν καὶ ὀπτικὴν καὶ μηχανικήν · προσχρῶνται γὰρ αὗται ταῖς γεωμετρικαῖς ἀρχαῖς . τοῦτο δὲ τὸ εἶδος τῶν συλλογισμῶν ὅτι τῶν προειρημένων ἐστὶν ἄλλο , δείκνυσιν ἐκ τοῦ μηδένα τῶν λόγων τῶν ἀποδεδομένων ἐφαρμόζειν αὐτῷ . ὁ γὰρ ψευδογραφῶν οὔτε ἐξ ἀληθῶν καὶ πρώτων ψευδογραφεῖ ( ἀδύνατον γὰρ ἐξ ἀληθῶν ψεῦδος συναχθῆναι ) οὔτε ἐξ ἐνδόξων · οὐ γὰρ ὑποπίπτει τῷ τῶν ἐνδόξων λόγῳ τὰ ἐξ ὧν γίνεται τὰ ψευδογραφήματα . ὁ γὰρ ψευδογραφῶν οὔτε τὰ πᾶσι δοκοῦντα λαμβάνει οὔτε τὰ τοῖς πολλοῖς · τὴν ἀρχὴν γὰρ οὐδὲ ἐπαίουσιν πάντες ἢ οἱ πολλοὶ περὶ τούτων · ἀλλ’ οὐδὲ τὰ πᾶσι τοῖς σοφοῖς , ἀλλ’ οὐδὲ τὰ τοῖς πλείστοις , οὐδὲ τὰ τοῖς γνωριμωτάτοις · καὶ γάρ , εἴ τινος τῶν σοφῶν δόγμα τι τοιοῦτόν ἐστιν , ἀλλ’ ὁ ψευδογραφῶν οὐ τὸ τινὶ δοκοῦν λαβὼν τίθησιν , ἀλλ’ ἐν τῷ περὶ αὐτῶν λόγῳ τὴν παραγωγὴν ποιεῖται . ἀλλ’ οὐδὲ ὁ τοῦ ἐριστικοῦ συλλογισμοῦ λόγος ἐφαρμόζοι ἄν τοῖς τοιούτοις παραλογισμοῖς · οὔτε γὰρ διὰ τὸ ἔνδοξον δοκεῖν τε καὶ φαίνεσθαι τὸ οὕτω πως περιγράφειν τι περιγράφει , οὔτε διὰ τὸ μὴ συλλογίζεσθαι ψευδογραφεῖ , ὅτι δὲ μὴ τοιοῦτος ὁ τοῦ ν̓ευδογραφοῦντο λόγος , ἐδήλωσεν διὰ τοῦ εἰπεῖν ἀλλ’ ἐκ τῶν οἰκείων μὲν τῇ ἐπιστήμῃ λημμάτων οὐκ ἀληθῶν δὲ τὸν συλλογισμὸν ποιεῖται · ou γὰρ διὰ τοιούτων ὁ ἐριστικὸς συλλογισμός . ἄλλο ἄρα τι εἶδος τοῦτο παραλογισμῶν ἐστιν , ᾧ οὔτε ὁ δᾀα ἑκτικὸς οὔτε ὁ σοφιστικὸς χρῆται , ἀλλ’ οἱ κατὰ τὰς ἐπιστήμας πείρας χάριν τῶν περὶ αὐτὰς καταγινομένων καὶ γυμνασίας πρὸς τὸ διορατικωτο͂́ρουν́ αὐτοὺς γίνεσθαι τῶν ἐν αὐτοῖς ἀληθῶν . τοῦ δ’ ἐκ τῶν οἰκείων ἀρχῶν τοὺς παραλογισμοὺς τοὺς κατὰ γεωμετρίαν γίνεσθαι παρέθετο δεικτικὸν τὸ τῷ γὰρ τὰ ἡμικύκλια περιγράφειν μὴὡς δεῖ ἢ γραμμάς τινας ἄγειν μὴ ὡς ἄν ἀχθείησαν τὸν παραλογισμὸν ὁ ψευδογραφῶν ποιεῖται . οἱ δὲ οὕτως γινόμενοι παραλογισμοὶ χρωμένων ταῖς γεωμετρἰκαῖς ἀρχαῖς γίνονται · οὐ γὰρ ὡς ἄλλοις τισὶ δοκοῦν λαμβάνει τι τούτων ὁ δεικνὺς διὰ τούτων , ἀλλ’ ὡς ἑπόμενον ταῖς γεωμετρικῖς ἀρχαῖς , καὶ οὐ παρὰ τὸ λεγόμενον τὴν παραγωγὴν ποιεῖται ἀλλὰ παρὰ τὴν μὴ δέουσαν καταγραφήν . τὸ γὰρ παντὶ κέντρῳ καὶ διαστήματι κύκλον περιγράφεσθαι καὶ ἀπὸ παντὸς σημείου ἐπὶ πᾶν σημεῖον εὐθεῖαν ἐπιζευγνύναι , οἷς προσχρῆται ὁ τὰ ἡμικύκλια περιγράφων μὴ ὡς δεῖ καὶ γραμμὰς ἄγων μὴ ὡς ἄν ἀχθείησαν , ἐν ταῖς γεωμετρικαῖς εἰσιν ἀρχαῖς . Ἀλλ’ ἐκ τῶν οἰκείων μὲν τῇ ἐπιστήμῃ λημμάτων . Ὀτι λήμματα αἱ προτάσεις παρὰ Ἀριστοτέλει , σημειωτέον . τῷ δὲ τῷ γὰρ ἢ τὰ ἡμικύκλια περιγράφειν μὴ ὡς δεῖ ἢ γραμμάς τινας ἄγειν μὴ ὡς ἂν ἀχθείησαν δύναται καὶ ἀπλῶς κεχρῆσθαι , καθόλου περὶ τὰ τοιαῦτα γινομένων τῶν ψευδογραφημάτων , δύναται καὶ ὡς παράδεῖγμα αὐτὸ εἰρηκέναι ευδογραmι ήαι ἄτος . ἔστι γάρ τι κατὰ γεωμετρίαν ψευδογράφημα παρὰ τὸ μήτε τὰ ἡμικύκλια περιγράφειν ὡς δεῖ μήτε τὰς γραμμὰς ἄγειν ὡς ἄν ἀχθείησαν , τὸ μὲν δεικνύον τὰς δύο πλευρὰς τοῦ τριγώτριγώνου τῇ λοιπῇ ἴσας , τὸ δὲ ι καὶ ἐλάττους τὰς δύο τῆς λοιπῆς · κεῖται δὲ δεδειγμένον ἐν γεωμετρίᾳ ὅτι παντὸς τριγώνου αἱ δύο πλευραὶ τῆς λοιπῆς μείζους εἰσὶ πάντη μεταλαμβανόμεναι . ἴσας μὲν οὖν τὰς δύο τῇ λοιπῇ ὁ ψευδογραφῶν διὰ τῆς τῶν ἡμικυκλίων μὴ δεούσης περιγραφῆς καὶ τῆς τῶν τῶν γραμμῶν ἐπιζεύξεως μὴ προσηκούσης οὕτω δείκνυσι . λαβὼν εὐθεῖαν τὴν Α Β δίχα τέμνει κατὰ τὸ Γ καὶ περὶ ἑκατέραν τῶν Α Γ , Γ Β ἡμικύκλια περιγράφει ἁπτόμενα ἀλλήλων κατὰ τὸ Θ σημεῖον , τεμνόντων ἄλληλα κατὰ τοῦτο τῶν Α Θ Γ , Γ Θ Β . καὶ τὰ κέντρα λαβὼν τῶν ἡμικυκλίων , τοῦ μὲν Α Θ Γ τὸ Δ τοῦ δὲ Γ Θ Β τὸ E , ἀπὸ τοῦ Θ , καθ’ ὃ ἅπτεται ἀλλήλων τὰ ἡμικύκλια , εὐθείας ἐπὶ τὰ κέντρα τὰ Δ , E ἐπιζεύγνυσι . γίνεται δὴ τρίγωνον τὸ Δ Θ E . καὶ ἐπεὶ ἐκ τοῦ κέντρου εἰσὶν Δ Θ , Δ Γ ἐν τῷ Α Θ Γ ἡμικυκλίῳ , ἴσαι εἰσὶν ἀλλήλαις · διὰ τὰ αὐτὰ δὲ καὶ αἱ Ε Θ , E Γ · καὶ γὰρ αὗται ἐκ τοῦ κέντρου εἰσὶν ἐν τῷ Γ Θ Β ἡμικυκλίῳ . αἱ ἄρα δύο πλευραὶ τοῦ τριγώνου αἱ Δ Θ , Θ E τῇ βάσει τοῦ τριγώνου , τῇ Δ E εἰσὶν ἴσαι . καὶ διὰ μὲν τούτου δείκυσι τὰς δύο τοῦ τριγώνου πλευρὰς ἴσας τῇ λοιπῇ , οὔτε τὰ ἡμικύκλια περιγράψας ὡς δεῖ ( οὐ γὰρ οἷόν τε αὐτὰ ἅπτεσθαι κατὰ τὸ Θ σημεῖον ἀλλήλων , ἀλλὰ μόνον κατὰ τὸ Γ , ἀφ’ οὗ ἤρξαντο περιγράφεσθαι ) , οὔτε τὰς γραμμὰς ἄγων ὡς ἄν ἀχθείησαν . οὐ γὰρ οἷόν τε ἀπὸ τῆς ἁφῆς τῶν ἡμικυκλίων . ἀχθῆναί τινας γραμμὰς ἐπὶ τὰ κέντρα τῶν ἡμικυκλίων ποιούσας τρίγωνον · αἱ γὰρ ἀγόμεναι ἀπὸ τῆς ἁφῆς οὐκ ἄλλαι τινές εἰσιν ἢ ἐφ’ ὧν τὰ κέντρα · ἡ γὰρ ἁφὴ αὐτῶν κατὰ τὸ Γ . πάλιν δὲ οἱ μείζω τὴν μίαν τῶν δύο ψευδογραφοῦντες οὕτω δεικνύουσι διὰ τῆς τῶν ἡμικυκλίων περιγραφῆς καὶ τῆς τῶν γραμμῶν ἐπιζεύξεως . λαβόντες εὐθεῖαν τὴν Α Β ἐπ’ αὐτῆς σύνεγγυς ἀλλήλων λαμβάνουσι σημεῖα τὰ Γ , Δ , καὶ περὶ ἑκατέραν τῶν Α Γ , Δ Β εὐθειῶν ἡμικύκλια περιγράφουσι τέμνοντα ἄλληλα ἢ ἁπτόμενα ἀλλήλων κατὰ τὸ E σημεῖον , καὶ ἀπὸ τοῦ E σημείου , καθ’ ὃ ἅπτεται ἀλλήλων τὰ ἡμικύκλια , ἐπὶ τὰ κέντρα τῶν ἡμικυκλίων τὰ Z , Η εὐθείας ἐπιζευγνύουσι . γίνεται δὴ τρίγωνον τὸ E Z H . καὶ ἐπεὶ ἐκ τοῦ κέντρου αἱ E Z , Ζ Γ , ἴσαι ἀλλήλαις εἰσίν · ἴσαι δὲ καὶ αἱ Η E , Η Δ · καὶ γὰρ αὗται ἐκ τοῦ κέντρου εἰσὶ τοῦ Η ἐν τῷ Β E Δ ἡμικυκλίῳ · αἱ δύο δὴ πλευραὶ τοῦ τριγώνου αἱ El Z , E H ἴσαι εἰσὶ ταῖς Z Γ . Δ Η , αἵ εἰσιν ἐλάττους τῆς Z Η βάσεως τοῦ τριγώνου . ὥστε αἰ δύο τοῦ τριγώνου πλευραὶ αἱ Z E , E Η γίνονται τῆς λοιπῆς τῆς Z Η ἐλάττους . πάλιν οὖν τὸ ψευδογράφημα παρά τε τὴν περιγραφὴν τῶν ἡμικυκλίων ( οὐ γὰρ οἷόν τε τὰ οὕτως περιγραφόμενα ἡμικύκλια ἢ τέμνειν ἄλληλα ἢ ὅλως ἅπτεσθαι ἀλλήλων ) καὶ παρὰ τὴν τῶν γραμμῶν ἐπίζευξιν · οὐ γὰρ δεόντως ἤχθησαν αἱ E Ζ , E Η εὐθεῖαι ὡς ἀπὸ τῆς τῶν ἡμικυκλίων τομῆς · αὗται δὲ ἦσαν αἱ τὸ τρίγωνον ποιοῦσαι . εἴη δ’ ἄν , ὡς τῷ διαλεκτικῷ παράκειται ὁ σοφιστικὸς ὁ ἐκ φαινομένων ἐνδόξων , οὕτω καὶ οὗτος ὁ παραλογισμὸς τῶ ἀποδεικτικῶ τῷ ἐκ τῶν οἰκείων . τῶ προκειμένων ( ?? ) ἀρχῶν παρακείμενος τοὺς λόγους ἄγων ἐπὶ ψεῦδος διά τινων ψευδῶν . Εἴδη μὲν οὖν τῶν συλλογισμῶν ὡς τύπῳ περιλαβεῖν ἔστω τὰ εἰρημένα . Ὡς ὑπογραφῇ τινι καὶ οὐκ ἀκριβῶς . οὕτως δὲ ἴσως εἶπεν ἤτοι ὡς μὴ ἀκριβῆ τὸν ὁρισμὸν ἀποδεδωκὼς ἑκάστου , ἢ ὡς μὴ ἐξειργασμένος αὐτὰδιὰ τὸ μὴ περὶ τούτων αὐτῷ τὴν πρόθεσιν εἶναι , ἢ ἐπεὶ προστίθησι τοῖς τρισὶ τοῖς πρώτοις εἰρημένοις ἐν ἄλλοις καὶ τὸν πειραστικὸν ὡς ἄλλον ὄντα παρὰ τοὺς νῦν εἰρημένους . ἢ ὁ αὐτός ἐστιν ὁ πειραστικὸς τῷ προειρημένῳ τῷ “ ἐκ τῶν περί τινας ἐπιστήμας οἰκείων’’ γινομένῳ παραλογισμῷ · καὶ γὰρ τοῦ πειραστικοῦ τὸν λόγον ἀποδιδοὺς ἐν τοῖς Σοφιστικοῖς ἐλέγχοις οὕτως ἀπέδωκε “ πειραστικοὶ δὲ οἱ ἐκ τῶν δοκούντων τῷ ἀποκρινομένῳ καὶ ἀναγκαίων εἰδέναι τῷ προσποιουμένῳ ἔχειν τὴν ἐπιστήμην’’ , ὃ ἴσον ἂν εἴη τῷ τε “ οἱ ἐκ τῶν περί τινας ἐπιστήμας οἰκείων γινόμενοι παραλογισμοί ” καὶ τῷ “ ἀλλ᾿ ἐκ τῶν οἰκείων μὲν τῇ ἐπιστήμῃ λημμάτων ” · τῷ γὰρ προσποιουμένῳ τὴν ἐπιστήμην ἔχειν δεῖ καὶ τὰς ἀρχὰς καὶ τὰ οἰκεῖα ἐκείνῃ τῇ ἐπιστήμῃ εἰδέναι καὶ κατ’ ἐκεῖνα ἀποκρίνασθαι . καὶ εἴη ἂν πειραστικὸς μὲν ἀπὸ τῆς τοῦ ἐρωτῶντος προθέσεως λεγόμενος , ψευδογράφημα δὲ καὶ παραλογισμὸν ἀπὸ τοῦ γενομένου . | ἀλλὰ καὶ τὸ ἐνθύμημα , εἰ καὶ μὴ ἀπλῶς συλλογισμός , ἀλλὰ ῥητορικός γε . οὐδὲ αὐτοῦ οὖν μνημονεύσας εἰκότως ἄν λέγοι τὸ ὡς τύπῳ εἰπεῖν . ἢ ὡς τύπῳ εἶπε διὰ τὸ καὶ κατὰ τὰς τῶν σχημάτων διαφορὰς εἴδη γίνεσθαι συλλογισμῶν . Καθόλου δὲ εἰπεῖν περὶ πάντων τῶν εἰρημένων καὶ τῶν μετὰ ταῦτα ῥηθησομένων . Εἰπὼν περὶ τῶν συλλογισμῶν , ὅτι εἴδη αὐτῶν “ ὡς τύπῳ περιλαβεῖν ἔστω τὰ εἰρημένα ” , ἐπιφέρει ὅτι καὶ καθόλου δὲ χρὴ περὶ πάντων τῶν τε εἰρημένων καὶ τῶν ῥηθησομένων διωρίσθαι καὶ μεμνῆσθαι , ὅτι περὶ μηδενὸς τὸν ἀκριβῆ λόγον καὶ τὸν ἐπιστημονικόν τε καὶ ἀποδεικτικὸν ἀποδοῦναι προαιρούμεθα , ἀλλὰ κοινότερον καὶ ἐν ὑποτυπώσει τινὶ διὰ τὸ κατὰ τὴν προκειμένην μέθοδον οὖσαν διαλεκτικὴν αὔταρκες εἶναι παντελῶς τὸ ὁπωσοῦν γνωρίζειν ἔκαστον τῶν λεγομένων . τὰ γὰρ ἔνδοξα καὶ δι’ ἐνδόξων δεικνύμενα κεχώρισται τῆς ἐπιστημονικῆς άκριβολογίας · τοιαῦτα δὲ τὰ προκείμενα . περὶ μὲν γὰρ συλλογισμῶν , πῶς τε γίνονται καὶ κατὰ πόσα σχήματα καὶ πόσοι καθ’ ἕκαστον , καὶ τίνες μὲν ἀποδεικτικοὶ τίνες δ’ οὔ , καὶ τίνες μὲν τέλειοι συλλογισμοὶ τίνες δὲ ἀτελεῖς , καὶ τίνες μὲν συλλογιστικαὶ τίνες δὲ ἀσυλλόγιστοι συμπλοκαί , ὧν ἐμνημόνευσέ πως ὁριζόμενος τὸν ἐριστικὸν συλλογισμόν , καὶ ὅλως τῶν εἰς τὴν συλλογιστικὴν πραγματείαν χρησίμων ἐν τοῖς Προτέροις ἀναλυτικοῖς εἴρηκεν ἀκριβῶς , περὶ δέ γε ἀποδείξεως καὶ ὅρων ἐν τοῖς Ὑστέροις ἀναλυτικοῖς . λέγει δὲ περὶ ὁρισμῶν καὶ ἐν τοῖς Μετὰ τὰ φυσικά , ἀλλὰ καὶ περὶ γενῶν <,ὦν> ἁπάντων καὶ ἐν τούτοις μὲν μνημονεύει , ἀλλὰ εἰ γὰρ τὰ ἐν ἐκείνοις εἰρημένα ἐνταῦθά τις μεταφέροι , ἐκβαίνοι ἄν τῶν ὅρων τῆς διαλεκτικῆς οὔσης , ὡς εἶπεν , ἐξ ἐνδόξων συλλογιστικῆς . Ἑπόμενον δ’ ἄν εἴη τοῖς εἰρημένοις πρὸς πόσα τε καὶ τίνα χρήσιμος ἡ πραγματεία . Εἰπὼν τίς ὁ διαλεκτικὸς συλλογισμὸς καὶ τίνι τῶν ἄλλων συλλογισμῶν διαφέρει , ὅτι τῷ δι’ ἐνδόξων συλλογίζεσθαι , ἀκολούθως ἐφεξῆς πρὸς πόσα τε καὶ τίν χρήσιμος ἡ διαλεκτική , δείκνυσι . πρὸ γὰρ τοῦ τὴν μέθοδον αὐτὴν παραδιδόναι ἀναγκαία ἡ τούτων διδασκαλία · οἱ γὰρ τὸ χρήσιμον τῶν λεγομένων εἰδότες προθυμότεροι περὶ ταῦτα γίνονται . ἅμα δὲ καὶ ἐπεὶ κεῖται δι’ ἐνδόξων εἶναι συλλογιστική , δοκεῖ δὲ ἡ φιλοσοφία περὶ τὰ ἀληθῆ καὶ τὴν δι᾿ ἀληθῶν δεῖξιν πραγμαεύεσθαι , ἃ κεχώρισται τῆς περὶ τὰ ἔνδοξα πραγματείας , δείκνυσιν ὅτι καὶ πρὸς φιλοσοφίαν καὶ τὴν εὕρεσιν τῶν ἀληθῶν χρήσιμος ἡ διαλεκτικὴ καὶ οὐκ ἔξω φιλοσοφίας ἡ προκειμένη πραγματεια . Ἔστι δὲ πρὸς τρία , πρὸς γυμνασίαν , ἐντεύξεις , πρὸς τὰς τὰς κατὰ φιλοσοφίαν ἐπιστήμας . Πρὸς τρία φησὶν εἶναι χρήσιμον τὴν διαλεκτικὴν πραγματείαν , πρός τε γυμνασίαν . λέγει δὲ γυμνασίαν ἤτοι τὴν γινομένην ἐν τῷ διαλέγεσθαι πρός τινας · δεχόμενοι γάρ τινα προβλήματα παρὰ τῶν προσδιαλεγομένων γυμναζόμενοι πειρῶνται τούτοις παρίστασθαι , δι’ ἐνδόξων τὰς ἐπιχειρήσεις ποιούμενοι · ἢ γυμνασίαν λέγοι ἄν τὴν εἰς ἑκάτερον μέρος ἐπιχείρησιν . ἦν δὲ σύνηθες τὸ τοιοῦτον εἶδος τῶν λόγων τοῖς ἀρχαίοις , καὶ τὰς συνουσίας τὰς πλείστας τοῦτον ἐποιοῦντο τὸν τρόπον , οὐκ ἐπὶ βιβλίων ὥσπερ νῦν ( οὐ γὰρ ἦν πω τότε τοιαῦτα βιβλία ) , ἀλλὰ θέσεως τινος τεθείσης εἰς ταύτην γυμνάζοντες αὑτῶν τὸ πρὸς τὰς ἐπιχειρήσεις εὑρετικὸν ἐπεχείρουν , κατασκευάζοντές τε καὶ ἀνασκευάζοντες δι’ ἐνδόξων τὸ κείμενον . καὶ ἔστι δὲ βιβλία τοιαῦτα Ἀριστοτέλους τε καὶ Θεοφράστου γεγραμμένα ἔχοντα τὴν εἰς τὰ ἀντικείμενα δι’ ἐνδόξων ἐπιχείρησιν . πρὸς δὴ τὴν τοιαύτην γυμνασίαν χρήσιμον εἶναί φησι τὴν διαλεκτικήν · μέθοδον γάρ τινα εὑρετικὴν τῶν ἐπιχειρημάτων ἔχοντες ( αὕτη δέ ἐστιν ἡ τῶν τόπων γνῶσις ) ῥᾷον ἐπιχειρεῖν δυνησόμεθα . ὡς γὰρ ἐν τοῖς ῥητορικοῖς γυμνάσμασιν οἱ διαιρεῖν δυνάμενοι τὰ προβλήματα καὶ τὴν τάξιν τῶν κεφαλαίων συνορῶντες ῥᾷον ἐπιχειροῦσιν , οὑτωσὶ καὶ ἐν τοῖς διαλεκτικοῖς οἱ τὴν μέθοδον εἰδότες ῥᾷον ἐπιχειρημάτων εὐποροῦσι πρὸς τὰ προκείμενα . χρήσιμος δὲ ἡ τοιαύτη κατὰ τοὺς λόγους γυμνασία πρὸς εὕρεσιν τῶν ζητουμένων τε καὶ ἀληθῶν , ὡς καὶ αὐτὸς ἐρεῖ δι’ ὧν τὸ πρὸς φιλοσοφίαν αὐτῆς ἐκθήσεται χρήσιμον · προπαρασκευάζει γὰρ τὴν ψυχήν . ὡς γὰρ τὰ τοῦ σώματος γυμνάσια γινόμενα κατὰ τέχνην εὐεξίαν περιποιεῖ τῷ | σώματι , οὕτω καὶ τὰ τῆς ψυχῆς ἐν λόγοις γυμνάσια κατὰ μέθοδον γινόμενα τὴν οἰκείαν εὐεξίαν τῇ ψυχῇ περιποιεῖ · οἰκεία δὲ εὐεξία ψυχῆς λογικῆς ἡ δύναμις καθ’ ἣν εὑρετική τε τοῦ ἀληθοῦς . καὶ κριτικὴ γίνεται . Δεύτερον τρόπον τῆς ὠφελείας αὐτῆς προσεκτίθεται τὸν πρὸ τὰς ἐντεύξεις , ἐντεύξεις λέγων τὰς πρὸς τοὺς πολλοὺς συνουσίας , οἷς δεῖ μὲν ἐντυγχάνειν κοινωνικούς τε ὄντας καὶ φιλανθρώπους , καὶ ἐντυγχάνειν ὠφελίμως . διὰ μὲν οὖν ἀληθῶν τε καὶ ἀποδεικτικῶν οὐχ οἷόν τε κοινολογεῖσθαι πρὸς αὐτούς · οὐδὲ γὰρ τὴν ἀρχὴν συνιέναι τῶν τοιούτων δύνανται · ἀλλ’ οὐδὲ μανθάνειν ὑπομένουσι . διὸ οὐδὲ ὠφελεῖσθαι δύναιντ’ ἂν διά τινος τῶν τοιούτων , ὧν γε τὴν ἀρχὴν μηδὲ συνιέναι δύνανται . εἰ δὲ διὰ τῶν ἐνδόξων τε καὶ δοκούντων καὶ αὐτοῖς ἐκείνοις τὰς πρὸς αὐτοὺς συνουσίας ποιούμεθα , παρακολουθοῖέν τε ἄν τοῖς λεγομένοις καὶ ῥᾳδίως μεταβιβάζοιντο διὰ τῶν τοιούτων λόγων , εἴ τι μὴ εἶεν ὀρθῶς τιθέμενοι . τῷ γὰρ τὴν ἡδονὴν ἀγαθὸν ἡγουμένῳ καὶ δουλεύοντι ταύτῃ ἂν μέν τις διὰ τοῦ λέγειν τὴν ἡδονὴν γένεσιν εἰς φύσιν αἰσθητὴν εἶναι , τὴν δὲ τοιαύτην φύσιν μὴ δύνασθαι ἀγαθὸν εἶναι τῷ τὴν γένεσιν ἀτελῆ εἶναι μηδὲν δὲ ἀγαθὸν ἀτελές , ἄν δὴ διὰ τούτου τις δεικνύναι θέλῃ τῷ τοιούτῳ ὅτι μή ἐστιν ἡ ἡδονὴ ἀγαθόν , οὐδὲν ἄν πλέον ποιοῖ τῷ μηδὲ τὴν ἀρχὴν εἰδέναι τί ποτέ ἐστι τὸ λεγόμενον . ἂν δὲ ἀπὸ τῶν κοινῶν τε καὶ ἐνδόξων ὁρμώμενος ἐξετάζῃ αὐτὸν εἰ μὴ δοκεῖ αὐτῷ τὸ ἀγαθὸν ἀγαθοὺς ποιεῖν , ὥσπερ καὶ τὸ λευκὸν λευκοὺς καὶ τὸ θερμὸν θερμούς ; καὶ τούτου τεθέντος προσανέρηται εἰ ἡ ἡδονὴ δοκεῖ αὐτῷ ἀγαθοὺς ποιεῖν , λήψεται μὲν ὅτι μὴ ποιεῖ ( ἐναργὲς γὰρ καὶ τοῦτο ) , συνάξει δὲ ὅτι μὴ ἀγαθὸν ἡ ἡδονὴ ἐκ τῶν ἐκείνου δοξῶν τε καὶ ἀποκρίσεων . διὸ καὶ μεταπείσειεν ἄν αὐτόν · εἴκει γάρ πως πᾶς τῷ ὑπ’ αὐτοῦ τεθέντι . Τρίτον τῆς ὠφελείας αὐτῆς ἐκτίθεται τρόπον τὸν πρὸς φιλοσοφίαν καὶ τὴν κατ’ ἐπιστήμην γνῶσιν , τοῦτ’ ἔστι πρὸς τὴν τοῦ ἀληθοῦς εὕρεσίν τε καὶ γνῶσιν . κατὰ φιλοσοφίαν δὲ ἐπιστήμας εἶπε τὴν φυσικήν , τὴν ἠθικήν , τὴν λογικήν , τὴν μετὰ τὰ φυσικά . οἱ γὰρ δυνάμενοι τὰ πιθανὰ πρὸς τὰ ἀντικείμενα συντελοῦντα διορᾶν καὶ εἰς ἀμφότερα ἐπιχειρεῖν ῥᾷον ἄν εὑρίσκοιεν ἐν ποτέρῳ αὐτῶν μέρει τῆς ἀντιφάσεως τὸ ἀληθές ἐστιν , ὥσπερ ἀντιδίκων ἀμφοτέρων τῶν μερῶν ἀκηκοότες . ὡς γὰρ ὁ δικαστὴς διὰ τοῦ ἀμφοτέρων ἀκοῦσαι τὸ δίκαιον γνωρίζει , οὕτως καὶ ἐν ταῖς κατὰ φιλοσοφίαν ζητήσεσιν ἐπὶ πολλῶν οὐχ οἷόν τε τὸ ἀληθὲς εὑρεῖν ῥᾳδίως μὴ πρότερον εἰς ἑκάτερον ἐrιχ͂ειρήσαντα . συνάδει τούτῳ καὶ τὸ ὑπὸ Πλάτωνος εἰρημένον ἐν τῷ Παρμενίδῃ τὸ ‘ιἔθισον σαυτὸν καὶ γύμναγύμνασον μᾶλλον διὰ τῆς δοκούσης ἀχρήστου εἶναι καὶ καλουμένης ὑπὸ τῶν πολλῶν ἀδολεσχίας , ἕως ἔτι νέος εἶ · εἰ δὲ μή , διαφεύξεταί σε ἡ ἀλήθεια’’ . ἔτι ὁ εἰδὼς τὴν τοῦ πιθανοῦ φύσιν οὐκ ἂν ὑπ’ αὐτοῦ παραχθείη ποτὲ ὡς ἀληθοῦς ὄντος , ἀλλὰ προκρίνοι ἄν τὰ φαινόμενα ἀληθῆ τῶν μὴ ἀληθῶν τῇ παραβολῇ αὐτῶν τῇ πρὸς ἄλληλα · δι’ ὧν γὰρ τὸ ἀληθές τινες ἀφανίζειν πειρῶνται , τούτοις τις ἐγγεγυμνασμένος οὐκ ἂν ὑπ’ αὐτῶν παράγοιτο . πρὸς δὲ τούτοις ὁ τῶν ὁμοίως φαινομένων τῷ ἀληθεῖ εὑρετικός ( τοιαῦτα δὲ τὰ πιθανά ) καὶ πρὸς τὴν τοῦ ἀληθοῦς εὕρεσιν ἑτοιαι όταρόἔτι . δὲ εἰ δεῖ τὸν περί τινος ὑγιῶς τε καὶ ὀρθῶς λέγοντα τοιούτους τοὺς περὶ αὐτοῦ ποιεῖσθαι λόγους ὡς δύνασθαι δι’ αὐτῶν λύεσθαι καὶ τὰ ἀπορούμενα περὶ αὐτοῦ , δῆλον ὡς χρήσιμον τὸ γεγυμνάσθαι ἐν τοῖς πρὸς αὐτὸ ἀπορεῖσθαι δυναμένοις · οὕτω γὰρ συνορᾶν δύναιτ’ ἂν καὶ τὰς λύσεις τῶν ἀπορουμένων . Ἔxi δὲ πρὸς τὰ πρῶτα τῶν περὶ ἑκάστην ἐπιστήμην . Προειπὼν πρὸς τρία χρήσιμον εἶναι τὴν διαλεκτικὴν καὶ ἐκθέμενος τίνα ταῦτα , προστίθησι τοῖς τρισὶ καὶ τέταρτον , ἤτοι ὑποδιαίρεσίν τινα τοῦ τρίτου ποιούμενος ( ἦν δὲ τοῦτο τὸ ‘ιπρὸς τὰς κατὰ φιλοσοφίαν ἐπιστήμας ” . εἰ γὰρ πρὸς τὰ πρῶτα τῶν περὶ ἑκάστην ἐπιστήμην , εἴη ἂν καὶ πρὸς τὰ κατὰ φιλοσοφίαν πρῶτα ) ἢ προστιθεὶς ὡς ἄλλο τοῦτο παρὰ τὰ προειρημένα . ἔστι δὲ ὃ προστίθησι · χρήσιμόν φησιν εἶναι τὴν διαλεκτικὴν καὶ πρὸς τὰς καθ’ ἑκάστην ἐπιστήμην ἀρχάς · περὶ γὰρ τῶν οἰκείων ἀρ - χῶν οὐδεμία τῶν ἐπιστημῶν οἵα τε λέγειν διὰ τὸ δεῖν μέν , εἰ ἐπιστημονικῶς λέγοι περὶ αὐτῶν καὶ δεικνύοι ταῦτα , ἐκ πρώτων αὐτὰ δεικνύναι ( τοιαῦται γὰρ αἱ ἐπιστημονικαί τε καὶ ἀποὸ̀ικτικ̀αὶ δείξεις ) , μηδὲν δὲ ἔχειν τῶν ἀρχῶν πρῶτον . τὰς οὖν δεομένας τῶν ἀρχῶν τῶν κατὰ τὰς ἐπιστή μας συστάσεως τινος τῷ μὴ δύνασθαι δεί|κνυσθαι δι’ ἀληθῶν τε καὶ πρώτων δι’ ἐνδόξων τινῶν <δεῖ> δείκνυσθαί τε καὶ πιστοῦσθαι · τὸ δὲ διὰ συλλογίζεσθαι διαλεκτικῆς ἴδιον . ἴδιον δὲ αὐτῆς καὶ ἡ δι’ επαγωγῆς τοῦ προκειμένου σύστασις , ὡς προϊὼν ἐρεῖ · μάλιστα δὲ τὸ πιστὸν ταῖς ἀρχαῖς δι’ ἐπαγωγῆς περιγίνεται . ὡς διαλεκτικὸς οὖν περὶ τῶν ἀρχῶν τῶν ἰδίων ὁ ἐπιστήμων ἐρεῖ , ἢ ὁ διαλεκτικὸς ὑπὲρ αὐτοῦ . εἰ δὲ πρὸς τὰ πρῶτα καὶ τὰς καθ’ ἑκάστην ἐπιστήμην ἀρχάς ἐστι χρήσιμος , εἴη ἄν , ὡς εἶπε , καὶ πρὸς φιλοσοφίαν τε καὶ τὰς ταύτης ἀρχάς , παρεχομένη καὶ ταύτῃ τὸ χρήσιμον . καὶ οὕτως ἂν δύναιτο καὶ τὸ τέταρτον τοῦτο ὑπάγεσθαι τῷ πρὸς φιλοσοφίαν χρησίμῳ , προσκεῖσθαι δὲ αὐτῷ τὸ ὅτι ὁμοίως φιλοσοφίᾳ κατὰ τοῦτο καὶ πρὸς ἄλλας ἐπιστήμας ἐστὶ χρήσιμος ἡ διαλεκτική . καὶ αὐτὸς δὲ πολλάκις δεικνύς τινα τῶν κατὰ φιλοσοφίαν προστίθησι τὸ “ λογικῶς ” λέγων διαλεκτικῶς , ὡς δεομένων τινῶν τῶν κατὰ φιλοσοφίαν καὶ τοιούτων δείξεων . οἵα ἐστὶ καὶ ἡ τοιαύτη · ‘πᾶν σῶμα ἐπιπέδῳ ὥρισται’ , ὅ ἐστιν ἔνδοξον διὰ τὸ κεῖσθαι σώματος πέρας εἶναι τὴν ἐπιφάνειαν , ᾧ ἐχρήσατο ἐν Φυσικοῖς δεικνὺς ὅτι μὴ ἔστιν ἄπειρόν σῶμα · ᾧ προσθεὶς τὸ ‘οὐδὲν δὲ ὡρισμένον ἄπειρον᾿ ‘οὐδὲν ἄρα σῶμα ἄπειρον᾿ συνήγαγεν . ὅτι δὲ διαλεκτικοῦ ἐστι τὸ περὶ ἀρχῶν λέγειν , ἐντεῦθεν δῆλον ἄν γένοιτο . ὁ γεωμέτρης τίθεται μὲν ἐν ταῖς ἀρχαῖς καὶ τὸ ἐπιφάνειαν εἶναι ὃ μῆκος καὶ πλάτος μόνον ἔχει , τίθεται δὲ καὶ γραμμὴν μῆκος ἀπλατές , καὶ σημεῖον οὗ μέρος οὐδέν . ἐνίστανται δὲ πρὸς ταῦτά τινες λέγοντες μήτε τι μέγεθος δύνασθαι διαστήματα δύο ἔχειν μόνα , ἔτι δὲ ἧττον ἕν . ἀλλὰ μηδὲ σημεῖόν τι ὅλως εἶναι · μηδὲν γὰρ εἶναι ὃ μήτε ἀφαιρούμενον μειοῖ τι μήτε προστιθέμενον αὔξει , ὡς ὁ Ἐλεάτης ἔλεγε Ζήνων · ἀδιαστάτου γὰρ μηδὲ φαντασίαν τινὰ δύνασθαι λαβεῖν . γεωμετρικῶς μὲν οὖν οὐχ οἷόν τέ τι τούτων ὡς ὂν δεῖξαι . ὁ δὲ δι·αλεκτικὸς οὐκ ἀπορήσει δι’ ἐνδόξων αὐτὰ συστῆσαι . λαβὼν γὰρ ἔνδοξον τὸ τὴν ἐπιφάνειαν πέρας εἶναι τοῦ σώματος καὶ τὸ τὸ πέρας εἶναι ἄλλο τοῦ οὗ ἐστι πέρας , καὶ τοῦτο τῇ ἐπαγωγῇ συστήσας συνάγει τὴν ἐπιφάνειαν ἄλλην εἷναι σώματος , τοῦτ’ ἔστι τοῦ τριχῇ διεστῶτος · εἰ δὲ ἄλλη , οὐχ οἷόν τε ἔχειν αὐτὴν διαστάσεις τρεῖς · ἦν γὰρ ἂν οὕτως ἡ αὐτὴ τῷ σώματι · ἐν τούτῳ γὰρ ἐκείνῳ τὸ εἶναι · ἀλλὰ μὴν ὁρᾶται μῆκος καὶ πλάτος ἔχουσα · ἀδύνατον ἄρα αὐτὴν βάθος ἔχειν · τὰς δύο ἄρα μόνας ἔχει διαστάσεις , μῆκος καὶ πλάτος . τῷ δ’ αὐτῷ λόγῳ χρώμενος δείξει καὶ τὴν γραμμὴν μῆκος ἀπλατές · πέρας γὰρ οὖσα ἐπιφανείας ἐπιφάνεια οὐκ ἔστιν · ἀλλὰ μὴν ὁρᾶται μῆκος ἔχουσα · ἀπλατὲς ἄρα μῆκος ἔσται . καὶ ἡ στιγμὴ δέ , ἐπεὶ τῆς γραμμῆς μῆκος ἐχούσης ἓν μόνον πέρας ἐστὶν ἕτερον αὐτῆς ὄν , οὐδὲ ταύτην ἄν ἔχοι τὴν διάστασιν · ὃ δὲ μὴ ἔχει μῆκος , τοῦτο ἀδιάστατον · πᾶσα γὰρ διάστασις μετὰ μήκους . ἔνεστι καὶ οὕτως περὶ τοῦ σημείου λέγειν ἐνδόξως · τὸ σημεῖον , εἰ διέστηκεν , ἤτοι ἐφ’ ἓν διέστηκεν ἢ ἐπὶ δύο ἢ ἐπὶ τρία · ἀλλ’ εἰ μὲν ἐπὶ τρία , σῶμα ἔσται · εἰ δ’ ἐπὶ δύο , ἐπιφάνεια · εἰ δὲ ἐφ’ ἕν , γραμμή · ἀλλ’ οὐδέν ἐστι τούτων · τὸ σημεῖον ἄρα ἀδιάστατον . ἔστι καὶ οὕτως · πᾶν πέρας μεγέθους τινὸς ἑνὶ διαστήματι ἐλαττοῦται αὐτοῦ , ὥσπερ ἡ ἐπιφάνεια μὲν σώματος ( τούτου γὰρ αὕτη πέρας ) , ἡ γραμμὴ δὲ τῆς ἐπιφανείας · ἔστι δὲ καὶ τὸ σημεῖον πέρας τῆς γραμμῆς · ἐλαττοῦται ἄρα καὶ τοῦτο τῆς γραμμῆς διαστήματι · ἀλλὰ μὴν ἓν εἶχεν ἡ γραμμὴ διάστημα · οὗ τὸ πέρας αὐτῆς ἀπολειπόμενον ἀδιάστατον ἄν εἴη . καὶ οὕτως · ἡ ἀρχὴ οὐδέπω ἐστὶ τοῦτο οὗ ἐστιν ἀρχή · ἀλλὰ μὴν τὸ σημεῖον ἀρχὴ τοῦ πρώτου διαστήματος · τοῦτο δέ ἐστι τὸ μῆκος · ἀδιάστατον ἄρα τὸ σημεῖον . ὅτι δὲ καὶ ἔστι τι τὸ σημεῖον , οὕτως ἂν δεικνύοιτο διαλεκτικῶς · παντὸς πεπερασμένου πέρας τί ἐστι · τὸ δὲ πέρας ἄλλο ἐστὶ τοῦ οὗ ἐστι πέρας · οὐ γὰρ ταὐτὸν τὸ πέρας τε καὶ τὸ οὗ πέρας · καὶ τῆς γραμμῆς δὲ τῆς πεπερασμένης ἐστί τι πέρας καὶ ἄλλο τῆς γραμμῆς · ἀλλὰ μὴν εἰ μὴ γραμμή , σημεῖον · οὐ γὰρ δὴ ἐπίπεδον ἢ σῶμα οἷόν τε λέγειν τὸ τῆς γραμμῆς πέρας · μόνα δὲ ἐν διαστήματι ταῦτα . ὁμοίως ἂν ὁ διαλεκτικὸς καὶ περὶ μονάδος , ὅτι ἐστὶν ἀμερής , δεικνύοι · ᾧ καταμετρεῖται πᾶς ἀριθμός , ἐκεῖνο ἐλάχιστόν ἐστιν ἐν ἀριθμῷ · μονάδι δὲ πᾶς ἀριθμὸς καταμετρεῖται · ἐλάχιστον ἄρα ἐν ἀριθμῷ ἡ μονάς · καὶ ἀμερὲς ἄρα . καὶ οὕτως · ὃ ἐν ἀριθμῷ ὂν μή ἐστιν ἀριθμός , τοῦτο ἀδιαίρετόν ἐστι · | τοιοῦτον 19 δὲ ἡ μονάς . Τὸ δὲ τοῦτο δὲ ἴδιον ἢ μάλιστα οἰκεῖον τῆς ἐστι , τὸ ἐξ ἐνδόξων συλλογίζεσθαι , εἶπεν ἤτοι διὰ τὴν ῥητορικήν , ἐπειδὴ καὶ αὕτη διὰ τούτων , ἢ ὅτι καὶ ὁ φιλόσοφός ποτε διὰ τοιούτων δείκνυσί τινα , ὡς προείρηται . Ἐξεταστικὴ γὰρ οὖσα πρὸς τὰς ἁπασῶν τῶν μεθόδων ἀρχὰς ὁδὸν ἔχει . Ὅτι μὲν μεθόδους καὶ τὰς ἐπιστήμας καὶ τὰς τέχνας λέγει , γνώριμον ἐποίησεν αὐτός · εἰπὼν γὰρ “ ἔτι δὲ πρὸς τὰ πρῶτα τῶν περὶ ἑκάστην ἐπιστήμην ” τὰς ἐπιστήμας μεταλαβὼν μεθόδους εἶπεν . ἐξεταστικὴ ἀντὶ τοῦ ‘ζητητικὴ καὶ ἐπιχειρηματική᾿ . Ἕξομεν δὲ τελέως τὴν μέθοδον , ὅταν ὁμοίως ἔχωμεν . Εἰπὼν τίς ἐστιν ὁ ἔνδοξος συλλογισμός , καὶ ὅτι ἡ διαλεκτικὴ περὶ τὸν τοιοῦτον συλλογισμόν , δείξας δὲ καὶ πρὸς πόσα καὶ τίνα χρήσιμός ἐστι , νῦν λέγει τί ἔργον ἐστὶ τῆς διαλεκτικῆς , καὶ πότε καὶ πῶς ἔχοντες τελείως ἔχομεν τὴν μέθοδον . δυνάμεις δὲ εἶπε τὴν ἰατρικὴν καὶ τὴν κυβερνητικήν τε καὶ διαλεκτικήν , ἤτοι ὅτι ἔνεστιν αὐταῖς καὶ εὖ καὶ κακῶς χρῆσθαι , ἢ μᾶλλον ὅτι στοχαστικαὶ οὖσαι οὐ κατὰ ὡρισμένα τινὰ προίασιν , ἀλλὰ δεῖ καὶ οἰκείας συνέσεως αὐταῖς πρὸς τὸ ἁρμόσασθαί τε τὰ προσπίπτοντα καὶ τάξαι τὰ γινόμενά τε καὶ λεγόμενα ὥστε ταχθέντα χρήσιμα γενέσθαι . ἢ μᾶλλον δυνάμεις κοινότερον τὰς τέχνας , ὡσανεὶ ἕξεις ἔλεγεν αὐτάς , καὶ εἴη ἂν ‘τῶν τοιούτων τεχνῶν’ , τοῦτ’ ἔστι τῶν στοχαστικῶν . φησὶ δὴ τότε ἡμᾶς τελείως ἕξειν αὐτήν , ὅταν τῶν ἐνδεχομένων εἰς τὸ προκείμενον ἐνδόξως ἐπιχειρηθῆναι μηδὲν παραλίπωμεν · οὐδὲ γὰρ τὸ πάντως εἰς ἀντίφασιν περιαγαγεῖν τὸν διαλεγόμενον ἔργον τοῦ διαλεκτικοῦ , ὥσπερ οὐδὲ τοῦ ῥήτορος τὸ πεῖσαι , ἀλλὰ καὶ τούτου τὸ μηδὲν τῶν εἰς πίστιν τοῦ προκειμένου πιθανῶν παραλιπεῖν . οὕτως δὲ ἔχει καὶ ἐπὶ ἰατρικῆς τε καὶ κυβερνητικῆς καὶ πασῶν τῶν στοχαστικῶν τεχνῶν . τοῦ τε γὰρ ἰατροῦ ἔργον τὸ πάντα τὰ ἐνδεχόμενα ποιῆσαι πρὸς τὸ σῶσαι , ἀλλ’ οὐ τὸ σῶσαι · εἰ γὰρ τοῦτό τις λέγοι ἔργον εἶναι τοῦ ἰατροῦ , καὶ ὁ ἀνίατρος ἰατρὸς ἔσται καὶ ὁ ἰατρὸς οὐκ ἰατρός · σώζουσι γὰρ πολλάκις καὶ οἱ ἀνίατροί τινας κάμνοντας , εὐτυχῶς τινα προσενέγκαντες αὐτοῖς , καὶ οὐ σώζουσιν οἱ ἰατροί , ὅταν μεῖζον ᾖ τὸ πάθος τῆς ἰατρικῆς βοηθείας ἡ μὴ σημειώσει ὑποπεσεῖν ῥᾴδιον · ὁμοίως καὶ ἐπὶ κυβερνητικῆς . ὁ αὐτὸς δὴ λόγος καὶ ἐπὶ ῥητορικῆς τε καὶ διαλεκτικῆς · πολλάκις γὰρ τὸ μὴ εὐπορεῖν ἐπιχειρήματος ἢ πρὸς τὸ συλλογίζεσθαι τὸ προκείμενον ἢ πρὸς τὸ πεῖσαι τοὺς ἀκούοντας παρὰ τὴν τοῦ προβλήματος γίνεται φύσιν , ἀλλ’ οὐ παρὰ τὸν διαλεκτικὸν ἢ τὸν ῥήτορα . ἐπὶ γὰρ τῶν τοιούτων τεχνῶν οὐκ ἀπὸ τῶν ἐπιγινομένων τελῶν ἡ κρίσις , ὡς γίνεται ἐπὶ οἰκοδομικῆς τε καὶ ὑφαντικῆς καὶ τῶν ἄλλων τῶν ποιητικῶν τεχνῶν , ἐφ’ ὧν κατά τινας ὡρισμέ - νας τε καὶ τεταγμένας ὁδοὺς ἡ κατ’ αὐτὰς ἐνέργεια γίνεται πᾶσι , καὶ οὐχ οἷόν τε καὶ ἀπὸ τύχης αὐτῶν τὸ ἔργον γενέσθαι · ἐν γὰρ ταύταις τέλος τὸ προκείμενον ἔργον τῷ ἕπεσθαι τὸ ἔργον τοῖς χάριν αὐτοῦ γινομένοις · διὸ τοῦ καλῶς καὶ τεχνικῶς γεγονέναι τὰ πρὸ αὐτοῦ σημεῖον τὸ ἔργον γίνεται . ἐν δὲ ταῖς στοχαστικαῖς τῶν τεχνῶν οὐ πάντως ἐπὶ γινομένοις τοῖς κατὰ τέχνην ἀπαντᾷ τὰ ὧν χάριν ἐκεῖνα γίνεται . αἴτιον δὲ τὸ ἐν ταύταις καὶ ἀπὸ τύχης τινὰ γίνεσθαι καὶ μὴ ὡρισμένα εἶναι δι’ ὧν τὰ ὑπ’ αὐτῶν γινόμενα γίνεται . διὸ οὐκ ἔστι τὸ γινόμενον ὑπὸ τῶν τεχνῶν τῶν τοιούτων τέλος τῶν τεχνῶν , ὥσπερ ἐν αἷς δι’ ὡρισμένων τινῶν γίνεταί τι καὶ χωρὶς τούτων οὐκ ἂν γένοιτο · ἐν ταύταις γὰρ τὸ ἔργον τέλος τε καὶ σημεῖον [ ὄν ] , ὡς εἶπον , τοῦ πάντα κατὰ τὴν τέχνην γεγονέναι · οὐ γὰρ ἄν ἄλλως ἐγένετο . ἢ ἔργον μὲν ἐν πάσαις ταῖς τέχναις ἡ κατὰ τὴν ἕξιν τε καὶ τέχνην κατὰ τὰ οἰκεῖα ἐνέργεια γινομένη διὰ τῶν οἰκείων ὀργάνων · τέλος δέ , ἐν αἷς καὶ ποιᾶς ὕλης ἀλλ’ οὐ τῆς τυχούσης τινὸς χρεία , οὐ τὸ ἔργον μόνον ἀλλὰ τὸ μετὰ τοῦ ἔργου καὶ ταῦτα ἔχον . τοῦ γὰρ ἰατροῦ ἔργον μὲν τὸ ποιῆσαι πάντα τὰ ἐνδεχόμενα γενέσθαι κατὰ τὴν τέχνην πρὸς τὸ σωθῆναι τὸν κάμνοντα , τέλος δὲ τὸ σῶσαι , οὗ χάριν καὶ ταῦτα ποιεῖ , ὃ δεῖται καὶ ἄλλων τινῶν πρὸς τοῖς γινομένοις κατὰ τὴν ἰατρικήν . ἐπὶ μὲν γὰρ τῶν ὡρισμένων ὁμοίως καὶ τὸ τέλος ἐπ’ αὐτοῖς ὥσπερ καὶ τὸ ποιῆσαι κατὰ τὴν τέχνην · ἐπὶ δὲ τῶν στοχαστικῶν οὐκέτι τὸ τέλος ἐπὶ τοῖς τεχνίταις , ὡς οὐδὲ τὸ εὐδαιμονεῖν ἐπὶ τοῖς σπουδαίοις , εἰ μὴ μόνον τὸ καλὸν καὶ ἀγαθὸν εἶναι . | Πρῶτον οὖν θεωρητέον ἐκ τίνων ἡ μέθοδος . εἰπὼν πρῶτον τὰ περὶ τῆς διαλεκτικῆς ( ταῦτα δὲ ἦν ἡ πρόθεσις τῆς μεθόδου , ἡ πρὸς τὰς ἄλλας τὰς συλλογιστικὰς μεθόδους αὐτῆς διαφορά , τὸ χρήσιμον τὸ ἀπ’ αὐτῆς , ἡ τοῦ τέλους ἐπίκρισις ) ἀκολούθως λοιπὸν λέγει περὶ τούτων ἐξ ὧν αὐτῇ τὸ εἶναι , καὶ ἐπὶ τὸν περὶ τούτων μέτεισι λόγον ζητῶν ἐν τίσιν αὐτῇ τὸ εἶναι , καὶ ἐκ τίνων συνέστηκε , καὶ περὶ τίνα χρὴ σπουδάζειν τὸν ἐσόμενον διαλεκτικόν , καὶ τίνα εἰδότες τε καὶ ποιεῖν δυνάμενοι ἐσόμεθα διαλεκτικοί . τὴν μὲν γὰρ κτῆσιν τῶν χρησίμων ἡ γνῶσις ἡμῖν παρέξει ἡ τοῦ ἐν τίσιν αὐτῇ τὸ εἶναι , τὴν δὲ χρῆσιν τούτων ἡ παράδοσις τῶν τόπων . πρῶτον οὖν φησι δεῖν θεωρῆσαι ἐκ τίνων ἐστὶν ἡ μέθοδος . ὃ προσθεὶς ἐπιφέρει εἰ δὴ λάβοιμεν πρὸς πόσα καὶ ποῖα καὶ ἐκτίνων οἱ λόγοι , καὶ πῶς τούτων εὐπορήσομεν , ἔχοιμεν ἄν ἱκανῶς τὸ προκείμενον , τὸ θεωρῆσαι ἐκ τίνων ἡ μέθοδος . εἰ γὰρ μὴ περιληφθείη τισὶν εἴδεσι τὰ ἐξ ὧν καὶ ἐν οἷς ἡ μέθοδος , οὔτ’ ἄν μάθησις αὐτῶν οὔτε γνῶσις γενέσθαι δύναιτο · τὰ γὰρ καθ’ ἕκαστα ἄπειρα . εἴη δ’ ἄν τὸ λεγόμενον ‘εἰ εἰδείημεν ἐκ τίνων ἡ διαλεκτικὴ μέθοδος , καὶ ἐν τίσιν αὐτῇ τὸ εἶναι , καὶ μάθοιμεν πρὸς πόσα τε καὶ τίνα οἱ κατὰ ταύτην συλλογισμοὶ γίνονται καὶ ἐκ τίνων’ . ἔστι δὲ τὸ μὲν πρὸς πόσα τε καὶ ποῖα εἰρημένον περὶ τῶν προβλημάτων , ὡς ἐρεῖ · περὶ γάρ τινος προκειμένου προβλήματος ὁ διαλεκτικὸς τὸν λόγον κινεῖ καὶ τὸν συλλογισμὸν ποιεῖται . δεῖ οὖν εἰδέναι πόσα τε καὶ τίνα ἐστὶ τὰ γένη τῶν προβλημάτων τῶν διαλεκτικῶν . τὸ δ’ ἐκ τίνων περὶ τῶν προτάσεων . οὐχ ἀπλῶς δὲ σημαίνοι ἂν τὸ ἐκ τίνων τὸ ὅτι ἐκ προτάσεων , ἀλλὰ λέγοι ἄν καὶ ἐπὶ τούτων τὸ ‘ἐκ πόσων καὶ τίνων᾿ · οὐ γὰρ ἐκ πάσης προτάσεως ὁ διαλεκτικὸς συλλογισμός . ἄν οὖν εἰδῶμεν τά τε προβλήματα τὰ διαλεκτικὰ πόσα ἐστὶ καὶ ποῖα ( πόσα μὲν τῷ γένει δῆλον ὅτι , ποῖα δὲ ἀντὶ τοῦ ‘τίν᾿ · οὐδέπω γὰρ οἶδε τίνα ἐστὶ τὰ γένη τῶν προβλημάτων ὁ μόνον εἰδὼς ὅτι τέσσαρα ) , εἰδῶμεν δὲ καὶ τὰς προτάσεις ἐξ ὧν οἱ πρὸς τὰ τοιαῦτα προβλήματα γίνονται συλλογισμοί ( λόγους γὰρ λέγοι ἂν τοὺς συλλογισμούς , ἢ καὶ τὰς ἐπαγωγάς · καὶ γὰρ ὁ ἐπακτικὸς λόγος διαλεκτικός , ὡς ἐρεῖ ) , πρὸς δὲ τούτοις εἰ εἰδείημεν καὶ ταῦτα δι’ ὧν οἷόν τέ ἐστιν εὐπορεῖν τούτων ( λέγοι δ’ ἄν τοῦτο ἤτοι καὶ περὶ τῶν προβλημάτων καὶ τῶν προτάσεων , ἐπεὶ μὴ πᾶν πρόβλημα διαλεκτικόν , ἀλλὰ τὸ τοιοῦτον οἷον ἐρεῖ προελθών · ἢ περὶ τῶν προτάσεων , δι’ ὧν οἱ συλλογισμοί , μόνον λέγει τὸ πῶς τούτων εὐπορήσομεν · ἐν γὰρ τῇ τῶν προτάσεων εὐπορίᾳ τὸ πλεῖστον τοῦ συλλογίζεσθαι · ἢ λέγοι ἂν τὸ καὶ πῶς τούτων εὐπορήσομεν περὶ τῶν διαλεκτικῶν λόγων , τοῦτ’ ἔστι τῶν τε συλλογισμῶν καὶ τῶν ἐπαγωγῶν ) , εἴημεν ἂν τεθεωρηκότες ἐκ τίνων ἡ μέθοδός ἐστιν ἡ διαλεκτική . ὅτι γὰρ τοῦτο λέγειν δοκεῖ διὰ τοῦ καὶ πῶς τούτων εὐπορήσομεν ( τῶν γὰρ λόγων περὶ ὧν προείρηκεν , ἀλλ’ οὐ τῶν προβλημάτων τε καὶ τῶν προτάσεων ) , δηλοῖτο ἄν ἐκ τοὐ μετὰ τὸ εἰπεῖν αὐτὸν περί τε τῶν προβλημάτων τῶν διαλεκτικῶν καὶ τῶν προτάσεων καὶ τί ἐστιν ἑκάτερον αὐτῶν ἐπιδεῖξαι , ὅτι πᾶν τὸ διαλεκτικὸν πρόβλημα , ὁμοίως δὲ καὶ πρότασις , ἢ περί τινος τῶν “ πρὸς αἵρεσιν ἢ φυγὴν’’ τὴν ἀναφορὰν ἐχόντων ἐστὶν ἢ περί τινος τῶν “ πρὸς ἀλήθειαν καὶ γνῶσιν’’ ἢ περί τινος τῶν συνεργῶν πρός τι τούτων , λέγειν αὐτὸν “ τὰ δὲ ὄρ.γανα δι’ ὧν εὐπορήσομεν τῶν συλλογισμῶν , ἐστὶ τέτταρα’’ . τοῦτο γὰρ εἰρηκέναι δοκεῖ ἀποδιδοὺς πρὸς τὸ καὶ πῶς τούτων εὐπορήσομεν · διὰ γὰρ τῶν ὀργάνων καὶ τῶν τόπων ἡ τούτων εὐπορία . ἢ καὶ ἡ τῶν προτάσεών τε καὶ τῶν προβλημάτων εὐπορία εἰς τὴν τῶν συλλογισμῶν εὐπορίαν συντελεῖ , ὡς ἐρεῖ καὶ αὐτὸς προελθών . δύναται δὲ τὸ πρῶτον οὖν θεωρητέον ἐκ τίνων ἐστὶν ἡ μέθοδος ἴσον τῷ ‘πρῶτον οὖν θεωρητέον ἐκ τίνων ὄν τις διαλεκτικὸς γένοιτο’ · ὁ γὰρ εἰδὼς ἐν τίσι τῇ διαλεκτικῇ τὸ εἶναι οἶδε καὶ διὰ τίνων ἄν τις διαλεκτικὸς γένοιτο . πρῶτον γὰρ δεῖ δεικνύναι ἐκ τίνων οἷόν τε γενέσθαι διαλεκτικόν , ἔπειτα μετιέναι ταῦτα πρὸς τὸ γενέσθαι διαλεκτικόν · οὐ γὰρ αὔταρκες τὸ εἰδέναι ἐν τίσιν ἡ διαλεκτικὴ πρὸς τὸ διαλεκτικοὺς εἶναι . ἢ τὸ πρῶτον οὖν θεωρητέον ἐκ τίνων ἐστὶν ἡ μέθοδος ἴσον ἐστὶ τῷ ‘ἐν τίσιν ἐστὶ τῇ μεθόδῳ ὡς ὕλῃ τε καὶ ὀργάνοις τὸ εἶναι᾿ · | μετὰ γὰρ τὴν τούτων γνῶσιν ἡ τῶν τόπων παράδοσις , καθ’ οὓς ἡ χρῆσις αὐτῶν . δύναται καὶ τὸ εἰ δὴ λάβοιμεν πρὸς πόσα τε καὶ ποῖα καὶ ἐκ τίνων οἱ λόγοι μὴ περὶ τῶν συλλογισμῶν λέγειν μόνον ἀλλὰ καὶ κοινότερον περὶ τῶν λόγων τῶν διαλεκτικῶν . γίνονται μὲν γὰρ ὁμολογουμένως περὶ τῶν προβλημάτων οἱ συλλογισμοὶ τῶν διαλεκτικῶν · ἡ γὰρ διαλεκτικὴ πρότασις “ ἐρώτησίς ἐστιν ἀντιφάσεως ” · ἐξ ἐρωτήσεως δὲ οὐδεὶς γίνεται συλλογισμός , ἀλλ’ ἐκ τῆς πρὸς τὴν τοιαύτην ἐρώτησιν ἀποκρίσεως · τοῦτο γὰρ ἤδη πρότασίς ἐστι συλλογιστική · λέγει δὲ νῦν οὐ περὶ τῶν τοιούτων προτάσεων ἀλλὰ περὶ τῶν διαλεκτικῶν , αἵ εἰσιν ἐρωτήσεις · διὰ τοῦτο γοῦν λέγει ἴσα καὶ τὰ αὐτὰ εἶναι τὰ προβλήματα καὶ τὰς προτάσεις καὶ τῷ τρόπῳ μόνῳ διαφέρειν τὴν πρότασιν καὶ τὸ πρόβλημα . εἴη ἄν οὖν τὸ λεγόμενον ἱεῖ λάβοιμεν πρὸς πόσα τε καὶ ποῖα καὶ ἐκ τίνων οἱ διαλεκτικοὶ γίνονται λόγοι’ . ἢ εἰ καὶ μὴ ἐξ αὐτῶν τῶν διαλεκτικῶν προτάσεων συντιθεμένων οἱ συλλογισμοί , ἀλλ’ ἀπὸ τούτων γε καὶ αἱ πρὸς τὸν γινόμενον συλλογισμὸν προτάσεις λαμβάνονται · ἡ γὰρ ἐρώτησις αἰτία τῆς ἀποκρίσεως , ἥτις ἐστὶν ἐξ ἧς ὁ συλλογισμός , ἣν καὶ λῆμμα λέγουσιν . ἡ τὸ εἰ δὴ λάβοιμεν πρὸς πόσα τε καὶ ποῖα καὶ ἐκ τίνων οἱ λόγοι εἰπών , οὐ περὶ τῶν διαλεκτικῶν λόγων τὸ ἔστι δὲ ἀριθμῷ ἴσα καὶ τὰ αὐτὰ λέγει ὠὰ κοινῶς καὶ καθόλου . ἁπλῶς μὲν γὰρ ἴσα καὶ τὰ αὐτὰ αἱ προτάσεις καὶ τὰ προβλήματα τὰ τοιαῦτα , ὁποῖά ἐστι τὰ ἐν ἀντιφάσει προτεινόμενά τε καὶ προβαλλόμενα · οὐκέτι δὲ τὰ διαλεκτικὰ προβλήματα τὰ αὐτὰ ταῖς διαλεκτικαῖς προτάσεσιν , ὡς προελθὼν δείξει . δείξας γὰρ τοῦτο καθόλου , πόσα γένη τῶν προτάσεων τε καὶ τῶν προβλημάτων , καὶ τίνι διαφέρει τὰ προβλήματά τε καὶ αἱ προτάσεις , ὕστερον ἀπὸ τούτων ἀποκρίνει τὰ διαλεκτικὰ προβλήματα καὶ τὰς διαλεκτικὰς προτάσεις . ἀλλὰ καὶ ἡ πρότασις περὶ ἧς νῦν λέγει , ἥν φησι τὴν αὐτὴν εἶναι τῷ προβλήματι , ἢ οὐ διαλεκτική ἐστιν ( ἡ γὰρ διαλεκτικὴ πρότασις “ ἐρώτησις ἀντιφάσεως ” ) , ἢ οὐχ ἁπλῶς , ἀλλ’ ἐν ταύτῃ μέν ἐστιν ἡ διαλεκτική , γίνεται δὲ διαλεκτική , ὅταν τὸ ἔνδοξος εἶναι προσλάβῃ . καὶ εἴη ἄν πᾶν μὲν τὸ οὕτως προβαλλόμενον πρόβλημα ὡς διαλεκτικὸν πρόβλημα προβαλλόμενον καὶ πᾶσα ἡ οὕτω προτεινομένη πρότασις ὡς διαλεκτικὴ προτεινομένη πρότασις · κυρίως δὲ εἴη ἄν διαλεκτικὸν πρόβλημα καὶ κυρίως διαλεκτικὴ πρότασις , ὅταν ἔχη τὸ μὲν τὸ ἀμφίδοξον καὶ τὰ ἄλλα ἃ ἐρεῖ , ἡ δὲ τὸ εἶναι ἔν - δοξος . εἰπὼν δὲ τὸ δεῖν εἰδέναι τὸν ἐσόμενον διαλεκτικὸν πρὸς τίνα καὶ πόσα οἱ διαλεκτικοὶ λόγοι γίνονται καὶ διὰ τίνων , ἅπερ ἐστὶ τὰ προβλήματα καὶ αἱ προτάσεις , περὶ αὐτῶν ποιεῖται τὸν λόγον καθόλου , καὶ φησὶν ἴσα κατ’ ἀριθμὸν καὶ τὰ αὐτὰ εἶναι τὰ προβλήματα , ἅ ἐστι περὶ ὧν οἱ συλλογισμοί , καὶ τὰς προτάσεις , αἵ εἰσιν ἐξ ὧν οἱ λόγοι , αἳ αἴτιαι καὶ τῶν συλλογιστικῶν προτάσεων · ἐκ τούτων γὰρ οἱ συλλογισμοί . εἰπὼν δὲ καὶ ταῦτα ἴσα εἶναι , τά τε περὶ ὧν οἱ λόγοι καὶ τὰ ἐξ ὧν οἱ λόγοι , καὶ δηλώσας τίνα περὶ ὧν οἱ λόγοι , ὅτι τὰ προβλήματα , τίνα δὲ ἐξ ὧν οἱ λόγοι , ὅτι αἱ προτάσεις , ὅτι ταῦτα ἴσα τε καὶ τὰ αὐτά ἐστι , δείκνυσι λέγων πᾶσα δὲ πρότασις καὶ πᾶν πρόβλημα . εἰ γὰρ τῶν αὐτῶν δηλωτικὰ καὶ ἐν τοῖς αὐτοῖς ἥ τε πρότασις καὶ τὸ πρόβλημα , ἔτι δέ , ὡς προσθήσει , τῷ τρόπῳ τῆς ἐκφορᾶς τῆς κατὰ τὴν λέξιν μόνον αὐτοῖς ἡ διαφορά ( τὸ γὰρ αὐτὸ ἐρώτημα μετὰ μὲν τοῦ ‘πότερον’ λεγόμενον πρόβλημά ἐστι , μετὰ δὲ τοῦ ‘ἆρά γε’ πρότασις ) , φανερὸν ὅτι ἴσα τε καὶ τὰ αὐτά ἐστι τά τε προβλήματα τὰ διαλεκτικὰ καὶ αἱ προτάσεις αἱ διαλεκτικαί · περὶ γὰρ τούτων ὁ λόγος αὐτῷ . διαιρεῖ δὲ τὰ γένη τῶν διαλεκτικῶν προβλημάτων καὶ δείκνυσι τίνα , εἰς μέθοδον ἀνάγων αὐτά . καὶ πρῶτον μὲν εἰς τρία ἡ διαίρεσις αὐτῶν γίνεται , εἰς γένος , εἰς ἴδιον , εἰς συμβεβηκός · ἔπειτα τὸ ἴδιον τέμνων εἴς τε τὸν ὁρισμὸν καὶ τὸ παρὰ τὸν ὁρισμὸν ἴδιον ὁμωνύμως τῷ κοινῷ ἰδίῳ λεγόμενον τέσσαρα ὄντα τῷ γένει δείξει τὰ προβλήματα . τοῦ δὲ τοσαῦτά τε καὶ τοιαῦτα εἶναι τὰ διαλεκτικὰ προβλήματα νῦν μὲν πίστιν λαμβάνει τὴν ἐξ ἐπαγωγῆς , ὅτι , εἰ πάν πρόβλημα καὶ πᾶσα πρότασις τούτων τι σημαίνει καὶ μηδὲν παρὰ ταῦτα ὑπὸ προβλήματός τινος δηλοῦται , εἴη | ἂν ταῦτά τε καὶ τοσαῦτα γένη τῶν προβλημάτων . πειράσεται δὲ αὐτὸ προελθὼν δεῖξαι καὶ διὰ συλλογισμοῦ . ὃν μὲν οὖν αὐτὸς τίθησιν , ἐροῦμεν , ὅταν καὶ αὐτὸς αὐτοῦ μνημονεύῃ . ἔνεστι δὲ καὶ οὕτως συλλογίσασθαι · πὰν πρόβλημα διαλεκτικὸν ὅρον τινὰ ἔχει κατηγορούμενον , ὃς κατηγορεῖται κατά τινος ὅρου ὑποκειμένου αὐτῷ · πᾶς δὲ ὅρος κατηγορούμενος κατά τινος ὅρου ὑποκειμένου αὐτῷ ἢ ἐν τῇ οὐσία κατη - γορεῖται αὐτοῦ ἢ οὔ · πᾶν ἄρα πρόβλημα διαλεκτικὸν ὅρον τινὰ ἔχει κατηγορούμενον , ὃς ἢ ἐν τῇ οὐσία κατηγορεῖται αὐτοῦ ἢ οὔ . ἀλλὰ τὸ μὲν ἐν τῇ οὐσίᾳ ἢ ὡς ὅρος ἢ ὡς γένος κατηγορεῖται καὶ οὐκ ἄλλως · ὃ δὲ μὴ ἐν τῇ οὐσίᾳ ἢ ὡς ἴδιον ἢ ὡς συμβεβηκὸς καὶ οὐκ ἄλλως · ὥστε πᾶν τὸ ἐν τῇ οὐσίᾳ τινὸς κατηγορούμενον καὶ τὸ μὴ ἢ ὡς ὅρος κατηγορεῖται ἢ ὡς γένος ἢ ὡς ἴδιον ἢ ὡς συμβεβηκὸς καὶ οὐκ ἄλλως . πᾶν ἄρα πρόβλημα διαλεκτικὸν ὅρον τινὰ ἔχον κατηγορούμενόν τινος ἢ ὡς ὅρον ἢ ὡς γένος ἢ ὡς ἴδιον ἢ ὡς συμβεβηκὸς ἔχει καὶ οὐκ ἄλλως . τὸ μὲν γὰρ ἐν τῇ οὐσίᾳ κατηγορούμενον , εἰ ἐπ’ ἴσης , [ ὁ ] ὁρισμός ἐστιν αὐτοῦ , εἰ δ’ πλέον , γένος . καὶ γὰρ ἡ διαφορὰ τοιοῦτον · οὐδὲν γὰρ ἐπ’ ἔλαττον ὄν τινος κατηγορεῖται αὐτοῦ κατὰ φύσιν . ὥστε εἴη ἂν καὶ τὰ ἐν τῇ οὐσίᾳ κατηγορούμενα τοῦ ὑποκειμένου , ὡς ἔλεγον , ἡ ὡς ὁρισμοὶ κατηγορούμενα ἡ ὡς γένη κατηγορούμενα . εἰ δὲ μὴ ἐν τῇ οὐσίᾳ τὸ κατηγορούμενον εἴη ἰοῦ ὑποκειμένου , ἢ μόνῳ καὶ παντὶ ὑπάρχει αὐτῷ καὶ ἀντικατηγορεῖται αὐτοῦ , καὶ ἔστιν ἴδιον , ἢ οὗτε μόνῳ οὔτε παντί , καὶ ἔστι συμβεβηκός . καὶ παρὰ ταῦτα οὐχ οἷόν τε ἄλλον κατηγορίας τρόπον γενέσθαι κατὰ φύσιν · ἔοικε γὰρ τὸ ἴδιον τοῦ συμβεβηκότος διαφέρειν μόνῳ τῷ παντὶ καὶ μόνῳ ὑπάρχειν . ὥστε πᾶν πρόβλημα σημαίνειν διὰ τοῦ κατηγορουμένου ἀνάγκη ἡ γένος ἡ ὅρον ἢ ἴδιον ἡ συμβεβηκός . καὶ ἔστιν ὁ συλλογισμὸς ἐν πρώτω σχήματι . ἀλλὰ περὶ μὲν τούτου ἔτι μᾶλλον προϊόντες εἰσόμεθα · καὶ γὰρ αὐτὸς αὐτὸ δείξει διὰ συλλογισμοῦ ἄλλου παρ’ ὃν νῦν ἡμεῖς εἰρήκαμεν . εἰπὼν δὲ πᾶν πρόβλημα καὶ πᾶσαν πρότασιν δηλοῦν ἢ γένος ἢ ὅρον ἢ ἴδιον ἢ συμβεβηκός . ἐπεὶ δύναται καὶ διαφορᾶς εἶναι τὸ κατηγορούμενον δηλωτικόν , ἵνα μή τις οἰηθῇ ἔξω πίπτειν τὴν διαφορὰν τῶν εἰρημένων καὶ μὴ γεγονέναι αὐτῷ τὴν τῶν προβλημάτων διαίρεσιν ὁλόκληρον , προσέθηκε γὰρ τὴν διαφορὰν ὡς οὖσαν γενικὴν ὁμοῦ τῷ τακτέον . διὰ τί δὲ ἡ διαφορὰ γενική ; ὅτι ἐν τῇ οὐσίᾳ ἐστὶ τούτου οὗ κατηγορεῖται , ὥσπερ καὶ τὸ γένος , καὶ ἔστιν ἄμφω συμπληρωτικὰ τοῦ εἶναι ἑκάστου ὧν ἐστιν οἰκεῖα . ἔτι τε ἐπὶ πλέον ἐστὶ καὶ αὕτη καὶ κατὰ πλειόνων καὶ διαφερόντων τῷ εἴδει κατηγορεῖται . μόνῳ γὰρ τῷ μὴ ἐν τῷ τί ἐστι κατηγορεῖσθαι ἡ διαφορὰ τοῦ γένους διαφέρει , ἐπεὶ καὶ ἡ διαφορὰ δοκεῖ καὶ καθ’ αὑτὴν λαμβανομένη τοῦ εἴδους εἶναι μᾶλλον ἀλλ’ οὐ τοῦ συναμφοτέρου δηλωτική , ἐν οἷς ἐστι τὸ ὑποκείμενον τοιοῦτον , τὸ δὲ γένος τοῦ συναμφοτέρου . τὸ δὲ εἶδος οὐκέτι συνέταξε τούτοις , ἐπεὶ ἡ περὶ τῶν γενῶν καὶ διαφορῶν ζήτησις περὶ τοιούτων γίνεται ὑποκειμένων ὧν εἰσι καὶ οἱ ὁρισμοί · ἐκ γὰρ τοῦ γένους καὶ τῶν διαφορῶν ὁ ὁρισμός · τοιαῦτα δὲ τὰ εἴδη . δεῖ οὖν τὰ ὑποκείμενα τοιαῦτα εἶναι . εἰ δὲ εἴη τὸ εἶδός τις κατηγορῶν , ἄτομον ἄν τὸ ὑποκείμενον λαμβάνοι , οὗ οὔτε διαφορά ἐστιν οὔτε ὁρισμός . εἰ δὲ καὶ περὶ εἴδους τινὸς πρόβλημα εἴη τὴν ζήτησιν ἔχον , πρόδηλον ὅτι γενικὸν τὸ τοιοῦτον · καὶ γὰρ κατὰ πλειόνων καὶ τὸ εἶδος , καὶ ἐν τῷ τί ἐστιν καὶ αὐτὸ κατηγορεῖται , ὥσπερ καὶ τὸ γένος , γένη τε καὶ εἴδη ἐπαλλάσσειν αὐτοῖς ἔθος ὡς κατὰ τῶν αὐτῶν φέρειν αὐτά . Ἐπεὶ δὲ τοῦ ἰδίου μὲν τὸ τί ἦν εἶναι σημαίνει . τὴν διαίρεσιν ποιεῖται τοῦ ἰδίου καὶ δείκνυσι δύο εἴδη προβλημάτων τὸ ἴδιον περιέχον . ἐπεὶ γὰρ τοῦ ἰδίου τὸ μὲν τὸ τί ἦν εἶναι σημαίνει καὶ τὴν οὐσίαν δηλοῖ τοῦ πράγματος οὗ ἐστιν ἴδιον , τὸ δ’ οὐ σημαίνει , καὶ ἔστι τὸ τί ἦν εἶναι ὁρισμός , τὸ ἴδιον διῃρήσθω εἴς τε ὁρισμὸν καὶ εἰς τὸ ἴδιον τὸ μὴ σημαῖνον τὴν οὐσίαν οὗ ἐστιν ἴδιον , ὃ τῷ κοινῷ ὁμωνύμως καλείσθω ἴδιον . πολλὰ δὲ πρὸς τὰ κοινὰ καὶ τὰ γένη ὁμωνυμίαν ἔχει , ὡς τὸ μέλαν ᾧ γράφομεν πρὸς τὸ κοινὸν μέλαν , ὡς Ἄνθρωπος Ὀλυμπιονίκης πρὸς τὸν κοινὸν ἄνθρωπον , ὡς καὶ δικαιοσύνη ἡ κοινή τε καὶ ἡ ἐν μέρει . εἴη ἂν οὖν ἀπλῶς μὲν τὸ ἴδιον τὸ μόνῳ τε καὶ παντὶ ὑπάρχον · διαίρεσις δὲ αὐτοῦ κατὰ τὸ ση|μαίνειν τὴν οὐσίαν τοῦ ὑποκειμένου διὰ τοῦ λόγου ἢ μή . διελὼν δὲ τὸ ἴδιον εἰς δύο δῆλόν φησιν εἶναι ὅτι κατὰ τὴν νῦν διαίρεσιν τέσσαρα τὰ πάντα ἐστὶ γένη τῶν προβλημάτων . εἰπὼν δὲ τὰ ὀνόματα τῶν προβλημάτων ἐπιφέρει μ ( ?? ) βλημάτων ἐπιφέρει μηδεὶς δ’ ἡμάς ὑπολάβῃ λ γειν ὡς ἕκαστον τούτων καθ’ αὑτὸ λεγόμενον πρόβλημα πρότασίς ἐστιν , ἤτοι τοῦτο λέγων , ὅτι μηδεὶς ὑπολαμβανέτω λέγειν ἡμάς ὅτι αὐτὰ τὰ ὀνόματα τὰ ῥηθέντα προβλήματά ἐστι ( ἐπεί , εἰ εἴπομεν οὕτως , τέσσαρα τὰ πάντα συμβαίνει γίνεσθαι προβλήματα , ἢ ὅρον ἢ γένος ἢ ἴδιον ἢ συμβεβηκός · οὐ γὰρ οἷόν τε ὄνομα ἢ πρόβλημα ἢ πρότασιν εἶναι ) · ἤ ἐστι τὸ λεγόμενον ὅτι μηδεὶς ὑπολαμβανέτω τὸν ὁρισμὸν ἀπλῶς ῥηθέντα ἢ τὸ γένος ἢ τὸ ἴδιον ἢ τὸ συμβεβηκὸς ἢ πρόβλημα ἢ πρότασιν εἶναι διαλεκτικήν · δεῖ γὰρ αὐτοῖς καὶ ποιᾶς συντάξεως τε καὶ προφορᾶς , ἵνα γένηται πρόβλημα ἢ πρότασις . ὁ γὰρ εἰπὼν ‘ἄνθρωπός ἐστι ζῷον πεζὸν δίπουν’ οὔτε πρόβλημα οὔτε πρότασιν εἴρηκε διαλεκτικήν · ὁμοίως οὐδὲ ὁ εἰπὼν ‘ἄνθρωπος μουσικός ἐστιν’ ἡ ‘ὁ ἄνθρωπος ζῷόν ἐστιν’ ἢ ‘ὁ ἄνθρωπος γελαστικός ἐστιν’ . ἀλλ’ ἀπὸ τούτων πως σχηματισθέντων γίνεται τά τε προβλήματα καὶ αἱ προτάσεις · τὸ γὰρ πρόβλημα τὸ ‘πότερον ὁ ἄνθρωπος ζῷον πεζὸν δίπουν ἐστὶν ἢ οὗ;’ ἀπὸ τοῦ ὁρισμοῦ τοῦ ἀνθρώπου γέγονεν , οὐκ ὂν αὐτοῦ ὁρισμός . ὁμοίως καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων , ὡς αὐτὸς δι’ ὧν ἐπιφέρει δηλοῖ . Διαφέρει δὲ τὸ πρόβλημα καὶ ἡ πρότασις τρόπῳ . εἰπὼν τὸ αὐτὸ σημαίνειν τό τε πρόβλημα καὶ τὴν πρότασιν ( ἕκαστον γὰρ αὐτῶν τῶν τεσσάρων προβλημάτων τι σημαίνει ) νῦν λέγει τὴν διαφορὰν αὐτῶν , καθ’ ἣν τὸ μὲν αὐτῶν πρόβλημα τὸ δὲ πρότασις κα - λεῖται . ἅμα δὲ καὶ πῶς ἀπὸ τῶν προειρημένων τεσσάρων τὰ προβλήματα γίνεται , δείκνυσι . λέγει δὲ περὶ προτάσεως τῆς διαλεκτικῆς · αὕτη γὰρ ἐρώτησίς ἐστι . τῷ δὴ τρόπῳ τῷ τῆς ἐκφορᾶς φησιν αὐτοῖς εἶναι τὴν διαφοράν · τῆς γὰρ ἀντιφάσεως ἄν μὲν τὸ ‘πότερον’ προτάξωμεν , πρόβλημα , οἷον ‘πότερον ὁ κόσμος σφαιροειδής ἐστιν ἢ οὔ ; ’ , ἄν δὲ τὸ ‘ἆρα᾿ , πρότασις , οἷον ‘ἆρα γε ὁ κόσμος σφαιροειδής ἐστιν ἢ οὔ;’ , ὃ οὐ προσέθηκεν ἐλλιπέστερον εἰπών . ἔστι δὲ ἣν ἐξέθετο διαφορὰν προβλήματός τε καὶ προτάσεως κατά τινα χρῆσιν καὶ συνήθειαν · καὶ γὰρ τῷ προβλήματι ἐφαρμόζει ὁ τῆς προτάσεως τῆς ἐν ἐρωτήσει λόγος · ἐρώτησις γάρ ἐστι τῆς ἀντιφάσεως καὶ ἐρώτησις , ἐξ ἧς δίδοται τῷ ἀποκρινομένῳ ἑλέσθαι ὁπότερον βούλεται μέρος τῆς ἀντιφάσεως · τοιοῦτον δὲ καὶ τὸ πρόβλημα . ἢ διαφέροι ἄν , ὅτι ἡ μὲν πρότασις ἀποκρίσεως ἐστιν αἴτησις τοῦ ἑτέρου μορίου τῆς ἀντιφάσεως , τὸ δὲ πρόβλημα οὐκ ἀποκρίσεως ἀλλὰ δείξεως τοῦ ἑτέρου μορίου τῆς ἀντιφάσεως αἴτησίς ἐστιν . διὸ καὶ δοκεῖ πυσματικῇ μὲν ἐρωτήσει τὸ πρόβλημα ἐοικέναι ( αἴτησις γὰρ κατασκευῆς ἐστι καὶ δείξεως καὶ διαλεκτικοῦ λόγου ) , διαλεκτικῇ δὲ ἐρωτήσει ἡ πρότασις . ἄν δέ τις τούτῳ βούληται διακρίνειν , τῷ τὸ μὲν πρόβλημα τὴν ἀντίφασιν ἐρωτᾶν τὴν δὲ πρότασιν τὸ ἕτερον μέρος τῆς ἀντιφάσεως , ἐπεὶ καὶ αὐτὸς οὕτως εἶπεν ( ἐπὶ μὲν γὰρ τοῦ προβλήματος εἶπε τὸ πότερον τὸ ζῷον πεζὸν δίπουν ὁρισμός ἐστιν ἀνθρώπου ἢ οὔ ; προσθεὶς τὸ ἢ οὔ , ἐπὶ δὲ τῆς προτάσεως ἠρκέσθη μόνῳ τῷ ἑτέρῳ , εἰπὼν ἀρά γε τὸ ζῷον γένος τοῦ ἀνθρώπου ; ἐλλιπῶς εἰπών ) , ἄν δὴ ταύτην τις αὐτῶν διαφορὰν λέγῃ , πῶς ἔτι ἔσται ὅρος τῆς διαλεκτικῆς προτάσεως “ ἐρώτησις ἀντιφάσεως ” , ὃν ἀποδίδωσιν αὐτῆς ὅρον αὐτός ; ἀλλ’ οὐδὲ τῷ τρόπῳ μόνον ἔτι γίνεται αὐτῶν ἡ διαφορά , εἴ γε τὸ μὲν πρόβλημα καὶ ἀντίφασιν περιέχει , ἡ δὲ πρότασις τὸ ἕτερον μέρος τῆς ἀντιφάσεως . δείξας δὲ ἐπὶ ὁρισμοῦ καὶ γένους τὴν κατὰ τὸν τρόπον τῆς ἐκφοράς διαφορὰν προβλήματός τε καὶ προτάσεως προσέθηκεν ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων , λέγων τοῦ τε ἰδίου καὶ τοῦ συμβεβηκότος , δῆλον ὅτι ἕξειν αὐτὰ τὰς διαφοράς . εἰπὼν δὲ μόνῳ τῷ τρόπῳ τῆς ἐκφορᾶς τὴν διαφορὰν αὐτῶν εἶναι , εὐλόγως ἐπήνεγκεν ὥστε εἰκότως ἴσα τῷ ἀριθμῷ τὰ προβλήματα καὶ αἱ προτάσεις εἰσί . καὶ τὴν αἰτίαν αὐτοῦ πάλιν προσέθηκεν . Λεκτέον δὲ τί ὅρος , τί ἴδιον , τί γένος , τί συμβεβηκός . Δείξας τέσσαρα εἴδη ὄντα τῶν προβλημάτων καὶ εἰπὼν τίνα , νῦν περὶ ἑκάστου αὐτῶν τί ποτέ ἐστι προτίθεται εἰ|πεῖν , καὶ λέγει · Ἔστι δὲ ὅρος μὲν λόγος ὁ τὸ τί ἦν εἶναι σημαίνων . Πρῶτον περὶ τοῦ ὁρισμοῦ τὸν λόγον ποιεῖται · τελειότερον γὰρ ὁ ὁρισμὸς καὶ πάντα τὰ ἄλλα ἐν ἑαυτῷ ἔχων · καὶ γὰρ τὸ γένος ἐν τῷ ὅρῳ καὶ τὸ ἴδιον καὶ τὸ ὑπάρχον , τοῦτ’ ἔστι τὸ συμβεβηκός . κἄπειτα ὁρίζεται καὶ ταῦτα . καὶ τί ποτε σημαίνει τὸ ὄνομα τοῦ ὁρισμοῦ , ἀποδίδωσι . μετενήνεκται δὲ τὸ τοῦ ὅρου καὶ τοῦ ὁρισμοῦ ὄνομα ἀπὸ τῶν ὅρων τῶν ἐπὶ τῶν χωρίων , οἷς περιγράφουσιν αὐτὰ καὶ τῶν ἄλλων χωρίζουσιν . οὐκ εἰ ὁρισμοῦ δὲ ὁρισμὸν ἀποδίδωσι , διὰ τοῦτο εἰς ἄπειρον προελεύσεται · παντὸς γὰρ ὁρισμοῦ , καθ’ ὅ . ἐστιν ὁρισμός , οὗτος ἔσται λόγος , καὶ οὐκ ἄλλος ἄλλου . λόγον δέ φησιν εἶναι τὸν ὁρισμὸν τὸν τὸ τί ἦν εἶναι σημαίνοντα , ὃ μόνῳ τῷ λόγῳ ὑπάρχει τούτῳ . τὸ δὲ τί ἦν εἶναι ὡς ὀνοματικὸν μὲν συλλαβὼν ἐξενήνοχε , σημαίνει δὲ ‘ὁ τὸ τί ἐστι τὸ εἶναι σημαίνων τῷ ὁριστῷ᾿ , τοῦτ’ ἔστι λόγος δηλωτικὸς τοῦ τί ποτέ ἐστι τὸ εἶναι ἐκείνῳ οὗ ἐστιν ὅρος . τῷ γὰρ ἦν οὐχ ὡς τοῦ παρεληλυθότος χρόνου δηλωτικῷ κέχρηται νῦν , ἀλλ’ ἀντὶ τοῦ ‘ἔστιν᾿ . συνήθης δὲ ἡ τοιαύτη χρῆσις · ὁ γὰρ λέγων ‘τοῦτο ἦν’ ἴσον λέγει τῷ ‘τοῦτο ἔστι’ , τῷ ‘ἦν᾿ ἀντὶ τοῦ ‘ἔστι᾿ χρώμενος , καὶ ὁ λέγων ‘τίς ἦν ὁ κόπτων τὴν θύραν;᾿ ἀντὶ τοῦ ‘τίς ἔστιν ὁ κόπτων τὴν θύραν;’ λέγει . ὁ γὰρ ὅρος τὴν οὐσίαν καὶ ἐν ᾧ ἐστιν ἑκάστῳ τὸ εἶναι , τοῦτο δηλοῖ , οὐ συμβεβηκός τι οὐδὲ παρεπόμενον ἄλλως . πλειόνων γὰρ ὄντων τῶν ὑπαρχόντων ἑκάστῳ ὁ ὅρος ἀποκρίνων τὰ ἄλλα μόνα δηλοῖ ταῦτα τῶν ὑπαρχόντων οἷς ὁρίζεται , καὶ ἐν οἷς ἐστιν αὐτῷ τὸ εἶναι , καὶ καθ’ ἃ διαφέρον τῶν ἄλλων ἐστὶ τοῦτο ὃ εἶναι λέγεται . οὐ μάτην δὲ οὐδὲ ἐκ περιττοῦ τῷ ἦν τὸ εἶναι πρόσκειται ἀλλ’ ἀναγκαίως . εἰ γὰρ τὸ ἦν τὸ ‘ἔστι᾿ σημαίνει , εἴη ἄν ὁ λόγος ὁ τὸ τί ἦν σημαίνων ὁ τῷ ‘λόγος ὁ τὸ τί ἐστι σημαίνων’ , δῆλον ὅτι τὸ προκείμενον πρᾶγμα οὗ ἀποδίδοται . ἀλλ’ εἰ τοῦτο , πᾶς ὁ τῶν ἐν τῷ τί ἐστι κατηγορουμένων τοῦ προκειμένου ἔχων τι λόγος ὁρισμὸς αὐτοῦ ἔσται · ἐν τῷ τί ἐστι δὲ κατηγορεῖται τῶν εἰδῶν τὰ γένη , συνωνύμως γάρ · ὁ ἐν τῷ γένει ἄρα τὸ εἶδος τιθεὶς λόγος εἴη ἂν ὁρισμὸς τοὺ εἴδους , δηλῶν τὸ τί ἐστιν , ὅπερ οὐκ ἀληθές . οὐκ ἄρα αὔταρκες τὸ ἦν , ὥς τινες ἡγοῦνται , ὧν δοκεῖ πρῶτος μὲν Ἀντισθένης εἶναι , εἶτα δὲ καὶ τῶν ἀπὸ τῆς Στοάς τινες , ἀλλὰ εὐλόγως τὸ εἶναι πρόσκειται . ὁ γὰρ τί ἐστι τὸ εἶναι αὐτῷ δηλῶν λόγος οὐκ ἔστιν ὁ τὸ γένος ἢ ἄλλο τι τῶν ἐν τῷ τί ἐστι κατηγορῶν αὐτοῦ · οὐ γὰρ τοῦτ’ ἔστι τὸ εἶναι τῷ εἴδει τὸ τὸ γένος αὐτοῦ κατηγορεῖσθαι , ὅτι μὴ ταὐτόν ἐστι τὸ εἶδος τῷ γένει τῷ αὑτοῦ . καὶ ἔστιν ἴσον τὸ εἰρημένον τῷ ‘λόγος ὁ τῆς τοῦ πράγματος οὐσίας δηλωτικὸς καὶ καθ’ ὅ ἐστιν αὐτῷ τὸ εἶναι᾿ . οἱ δὲ λέγοντες ὅρον εἶναι λόγον κατὰ ἀνάλυσιν ἀπαρτιζόντως ἐκφερόμενον , ἀνάλυσιν μὲν λέγοντες τὴν ἐξάπλωσιν τοῦ ὁριστοῦ καὶ κεφαλαιωδῶς , ἀπαρτιζόντως δὲ τὸ μήτε ὑπερβάλλειν μήτε ἐνδεῖν , οὐδὲν ἄν λέγοιεν τὸν ὅρον διαφέρειν τῆς τοῦ ἰδίου ἀποδόσεως . λόγος γὰρ καὶ τὸ ‘ζῷον γελαστικόν’ , καὶ ἀπερίττως τε καὶ ἀνελλιπῶς σημαίνει τὸν ἄνθρωπον · οὔτε γὰρ ἐπὶ πλέον οὔτε ἐπ’ ἔλαττόν ἐστι τοῦ ἀνθρώπου . ἀλλὰ πλεῖστον ὁρισμοῦ ὁ διὰ τοῦ ἰδίου λόγος ἀποδιδόμενος διαφέρει , ὅτι μὴ σημαίνει ἐν τίνι ἐστὶ τὸ εἶναι τῷ ἀνθρώπῳ . ὅτι γὰρ μὴ ἐν τῷ γελαστικῷ τῷ ἀνθρώπῳ τὸ εἶναι , δῆλον ἐκ τοῦ τὰς καθ’ ὅ ἐστιν ἕκαστον ἐνεργείας ταύτας τελειοῦν αὐτό · οὐκ ἔστι δὲ τελειότης ἀνθρώπου τὸ γελᾶν . Ἀποδίδοται δὲ ἢ λόγος ἀντ’ ὀνόματος ἢ λόγος ἀντὶ λόγου . Ὁρισάμενος τὸν ὁρισμόν , πῶς ἡ ἀπόδοσις αὐτοῦ γίνεται , καὶ ἀντὶ τίνος καὶ ἐκ τίνος μεταλαμβάνεται , λέγει . ἢ γὰρ ἀντ’ ὀνόματος ὅρος ἀποδίδοται ( τὸ γὰρ ἀποδίδοται <δὲ> λόγος ἀντ’ ὀνόματος εἴρηκεν ὡς ἴσον τῷ ‘ἀποδίδοται δὲ ὁ τοιοῦτος λόγος , ὁποῖον εἰρήκαμεν τὸν ὁρισμόν , ἢ αντ’ ὀνόματος’ , ὡς ὅταν τὸν ἄνθρωπον ὁριζόμενοι εἴπωμεν ‘ὁ ἄνθρωπος ζῷόν ἐστι πεζὸν δίπουν’ · ἀντὶ γὰρ τοῦ ὀνόματος τοῦ ‘ἄνθρωπος’ τὸν λόγον , τοῦτ’ ἔστι τὸν ὅρον , ἀποδεδώκαμεν , τὸ ‘ζῷον πεζὸν δίπουν᾿ ) , ἢ λόγος ἀντὶ λόγου , τοῦτ’ ἔστιν ὁ ὁρισμὸς ἀντὶ λόγου . τοῦτο δὲ γίνεται μὲν καὶ ἐπὶ τούτων ἐφ’ ὧν μὴ ἔστι τὸ ὁριστὸν γένος ἑνὶ ὀνόματι περιλαβεῖν , ὡς τὸ ζῷον πεζὸν ἢ ζῷον πτηνὸν ἢ ζῷον ἔνυδρον · ἕκαστον γὰρ τούτων ὁριζόμενοι λόγου εἰς λόγον καὶ ὅρον τὴν μετάληψιν ποιούμεθα · τοῦ γὰρ ζῴου πεζοῦ λόγου ὄντος τὸν ὁρισμὸν ἀποδίδομεν λέγοντες αὐτὸ οὐσίαν ἔμψυχον | αἰσθητικὴν ἐπὶ γῆς τὰς διατριβὰς ποιεῖσθαι πεφυκός . δύναται δὲ καὶ ἐκ τῶν λόγων τῶν διὰ τοῦ ἰδίου ἀποδιδομένων , οἳ οὐκ εἰσὶν ὁρισμοί , εἰς τὸν ὁρισμὸν μετάληψις γίνεσθαι , οἷον ζῴου γελαστικοῦ εἰς ζῷον λογικὸν θνητὸν ἡ ζῴου ἐπιστήμης δεκτικοῦ · καὶ γὰρ τὸ ἐπιστήμης δεκτικὸν ἴδιον ἀνθρώπου · οὐ γὰρ δεκτικοὶ οἱ θεοί · οὐ γάρ ἐστιν ἐν αὐτοῖς τὸ δυνάμει . δύναται δὲ καὶ λόγος ἀντὶ λόγου λαμβάνεσθαι , ὅταν ἑκατέρου ἢ ἑκάστου ἐξ ὧν ὁ λόγος ἐστὶν ὁρισμόν τις ἀποδιδῷ . εἰ γὰρ ἑκάτερον τῶν ἐν τῷ λόγῳ ὁρίσασθαι ἔστιν , ἔστι καὶ τοῦ λόγου ὅρον ἀποδοῦναι · τοῦ γὰρ ‘ἄνθρωπος περιπατεῖ᾿ λόγου ὁρισμὸς ἄν εἴη ‘ζῷον πεζὸν δίπουν , ὃ διὰ σκελῶν κινεῖται μεταβατικῶς’ . οὐ γὰρ δὴ λέγει ἀντὶ ὁρισμοῦ ὁρισμὸν ἀποδίδοσθαι . ἐπεὶ δὲ ἀποδίδοται πολλάκις ὑπὲρ σαφηνείας τινὸς καὶ ἀντὶ ὀνόματος ὄνομα , ὡς ὅταν εἴπῃ τις ἀγαθὸν εἶναι τὸ ὠφέλιμον ἢ δίκαιον τὸ ἴσον , οὔ φησι τὰς τοιαύτας ἀποδόσεις ὁρισμοῦ ἀποδόσεις εἶναι · ὁ γὰρ ὁρισμὸς κεῖται ἡμῖν ὅτι λόγος ἐστί . δῆλον δὲ ὅτι οὐδ’ , ἂν ἀντὶ λόγου τις ὄνομ’ ἀποδῷ , ὁρισμὸν ἀποδέδωκε . γίνεται γὰρ καὶ ἀντὶ λόγου ὄνομα ἀποδεδομένον · ὁ γὰρ εἰπὼν ‘τὸ ἐπαινετὸν ἀγαθὸν καλόν ἐστι᾿ λόγου εἰς ὄνομα τὴν μετάληψιν πεποίηται . ὅρον μὲν οὗν οὐχ οἷόν τε τὸ ὄνομα εἶναι . ὁρικὰς μέντοι φησὶν εἶναι καὶ τὰς τοιαύτας ἀποδόσεις τὰς εἰς δήλωσιν ὀνόματός τινος ἀσαφεστέρου ὄνομα μεταλαμβανούσας γνωριμώτερον · ὥστε καὶ τὰ τοιαῦτα ὑπάγοιτο ἄν τοῖς ὁρικοῖς προβλήμασιν . ὁρικὰ δὲ λέγει προβλήματα εἶναι καὶ ἐν οἷς ζητεῖται εἰ τόδε τῷδε ταὐτόν ἐστιν , οἷον εἰ ταὐτὸν αἴσθησις ἐπιστήμῃ ἢ ἕτερον , καὶ πότερον ταὐτὸν . ἀκολασία καὶ ἀκρασία , ἢ ἐγκράτεια καὶ σωφροσύνη , ἢ οὔ . καὶ τοῦ καὶ ταῦτα ὁρικὰ εἶναι τὴν αἰτίαν ἀπέδωκε , διότι γὰρ καὶ ἐν τοῖς περὶ τῶν ὁρισμῶν προβλήμασι , πότερον τὸ αὐτὸ ὁ ἀποδοθεὶς ὁρισμὸς σημαίνει καὶ τὸ ἀνθ’ οὗ ἀπεδόθη ὀνόματος ἢ λόγου ἢ ἕτερον , ἡ πλείστη γίνεται ζήτησις · τὸν γὰρ ὁρισμὸν πρῶτον δεῖ τὸ ταὐτὸν ἔχειν . καὶ καθόλου φησὶν ὁρικὰ προβλήματα πάντα λέγεσθαι τὰ ὑπὸ τὴν αὐτὴν μέθοδον πίπτοντα τοῖς ὅροις . τὰ γὰρ ὑπὸ τὴν περὶ ὁρισμῶν μέθοδον πίπτοντα ὁρικά · πάντα δὲ τὰ ἐν οἷς ἡ ζήτησις πότερον ταὐτὰ ἢ οὐ ταὐτά ἐστιν ἀλλήλοις , ὑπὸ τὴν περὶ ὁρισμῶν μέθοδόν ἐστιν . καὶ πῶς ὑπὸ ταύτην , ἐδήλωσε · τῇ γὰρ μεθόδῳ , καθ’ ἣν δυνάμεθα ὅτι ταὐτὸν ἢ ὅτι ἕτερον ἄλλο ἄλλου δεικνύναι , καὶ πρὸς τοὺς ὁρισμοὺς χρώμεθα . καὶ πῶς χρώμεθα , προσέθηκε · δείξαντες γὰρ τὸν ἀποδοθέντα λόγον ὡς ὁρισμόν , ὅτι μὴ ὁ αὐτός ἐστιν ἐκείνῳ οὗ ἀπεδόθη , δεδειχότες ἄν εἴημεν ὅτι μὴ ὁρισμὸς ὁ λόγος οὗτος . οὐ μήν ἄν δείξωμεν ὅτι ταὐτὸν σημαίνει ὁ λόγος τῷ οὗ ἦν ἀποδεδομένος , ἤδη ἄν εἴημεν δεδειχότες ὅτι ὁρισμός · καὶ γὰρ ἐν ἄλλοις τὸ ταὐτόν . δεῖ μὲν γὰρ τὸν ὅρον τὸ ταὐτὸν ἔχειν · οὐ μήν , εἴ τι ταὐτόν , ἤδη καὶ ὅρος · οὐ γὰρ ἀντιστρέφει οὐδὲ ἐπ’ ἴσης ἐστὶν οὐδὲ ἀντικατηγορεῖται ὅ τε ὅρος καὶ τὸ ταὐτόν . διό , εἰ μὲν μὴ ταὐτόν , οὐχ ὅρος , εἰ δὲ ταὐτόν , οὐ πάντως καὶ ὅρος · λέγεται γὰρ τὸ ταὐτόν , ὡς ὀλίγον προελθὼν δείξει , πλεοναχῶς , καὶ οὔτε τὸ τῷ γένει ταὐτὸν οὔτε τὸ τῷ εἴδει ὁρισμός , ἀλλ’ οὐδὲ τὸ τῷ ἀριθμῷ πάντως . ὅτι τε οὖν τὸ ταὐτὸν χρήσιμον πρὸς τὰ ὁρικὰ προβλήματα , δέδεικται , καὶ ὅτι μὴ πάντῃ ταὐτόν ἐστιν ἥ τε περὶ ταὐτοῦ ζήτησις καὶ ἡ περὶ τοῦ ὁρισμοῦ . οὐ γάρ , ἐπεὶ ταὐτόν ἐστιν ὁρατόν τε καθ’ αὑτὸ καὶ χρῶμα , καὶ ἀκουστὸν καὶ ψόφος , καὶ χυμὸς ὁμοίως καὶ γευστόν , διὰ τοῦτο ἢ τοῦ χρώματος ὅρος ἐστὶ τὸ καθ’ αὑτὸ ὁρατὸν ἤ , ὥς τινες ὁρίζονται , τὸ ἴδιον ὄψεως αἰσθητόν · οὐ γὰρ καθ’ ὃ χρῶμα καὶ καθ’ ὃ ψόφος τοιαῦτά ἐστιν , ἀλλὰ κατὰ τὴν σχέσιν τὴν πρὸς τὸν αἰσθανόμενον αὐτῶν . ταῦτα εἰπὼν περὶ τοῦ ὁρισμοῦ ὡς πρὸς τὴν προκειμένην μέθοδον αὐτάρκη , ἐπεὶ περί γε ὁρισμοῦ καὶ ἔν τε τοῖς Ὑστέροις ἀναλυτικοῖς καὶ ἐν τοῖς Μετὰ τὰ φυσικὰ πραγματεύεται μετὰ ἀκριβείας καὶ θεωρίας πλείονος , μέτεισιν ἐπὶ τὸν περὶ τοῦ ἰδίου λόγον . δεῖ δὲ μὴ ἀγνοεῖν ὅτι Θεόφραστος τὰ περὶ τοῦ αὐτοῦ προβλήματα ὑποτάσσει τοῖς γενικοῖς , ὥσπερ καὶ τὰ ἀπὸ τῶν διαφορῶν · λέγει γὰρ “ καὶ καὶ τὴν διαφορὰν καὶ τὴν ταὐτότητα γενικὰ θῶμεν’’ . καὶ τοῦτο μὲν ἔξωθεν προσιστορήσθω . ὁρίζεται δὲ πάλιν τὸ ἴδιον οὕτως · Ἴδιον δέ ἐστιν ὃ μὴ δηλοῖ μὲν τὸ τίην εἶναι , μόνῳ δ’ ὑπάρχει καὶ ἀντικατη|γορεῖται τοῦ πράγματος , Κοινὸν μὲν οὖν ἔχει πρὸς τὸν ὁρισμὸν τὸ ἴδιον τό τε μόνῳ ὑπάρχειν καὶ τὸ ἀντικατηγορεῖσθαι , τοῦτ’ ἔστι τὸ παντὶ ὑπάρχειν · τὸ γὰρ μόνῳ καὶ παντὶ ὑπάρχον ἀντικατηγορεῖται . ἡ δὲ διαφορὰ αὐτῶν , καθ’ ὃ ὁ μὲν ὁρισμὸς τὸ τί ἦν εἶναι καὶ τὴν οὐσίαν δηλοῖ τοῦ πράγματος καὶ ἔστι πάντως λόγος , τὸ δὲ ἴδιον οὔτε ἀνάγκη λόγον εἶναι οὔτε τὴν οὐσίαν δηλοῦν τοῦ πράγματος οὗ ἐστιν ἴδιον , ἀλλὰ ἢ διάθεσίν τινα αὐτοῦ σημαίνει , ὡς ἐπὶ τοῦ ἀνθρώπου τὸ πλατυώνυχον καὶ τὸ ὄρθιον , ἢ δύναμιν , ὡς τὸ ἐπιστήμης δεκτικὸν καὶ γελαστικόν , ἢ ἐνέργειαν , ὡς τοῦ θείου σώματος τὸ ἀεικίνητον . διὰ τοῦτο ἴδια μὲν μὲν οἷόν τε τοῦ αὐτοῦ πλείω εἶναι , ὁρισμοὺς δὲ οὐκέτι , εἴ τις ἀκριβολογοῖτο , εἴ γε μία ἑκάστου ἡ οὐσία , ἧς ὁ ὁρισμὸς δηλωτικός . ὅτι δὲ τὸ ἴδιον οὐ δηλοῖ τὴν οὐσίαν τούτου οὗ ἐστιν ἴδιον , οἷον τὸ γελαστικὸν τὴν τοῦ ἀνθρώπου ἢ τὸ γραμματικῆς δεκτικόν , δῆλον , ὡς ἤδη προείρηται , ὅτι καθ’ ἣν δύναμιν ἑκάστῳ τῶν ζῴων ἐστὶ τὸ εἶναι , ὅταν κατὰ ταύτην ἀνεμποδίστως ἐνεργῇ , τότε τὴν τελειότητα <τὴν> αὑτοῦ ἀπειληφέναι . τέλειος γὰρ ἵππος ὁ καθ’ ἣν δύναμίν ἐστιν αὐτῷ τὸ εἶναι ἵππῳ , κατὰ ταύτην ἐνεργῶν ἀπαρεμποδίστως · ὥστε καὶ εἰ ἦν ἡ τοῦ ἀνθρώπου οὐσία ἐν τῇ τοῦ γελᾶν δυνάμει , τέλειος ἄνθρωπος εἴη ἂν ὁ ἀνεμποδίστως τε καὶ εὖ γελῶν . ἀλλ’ ἄτοπον τὸ τοῦ ἀνθρώπου τέλος ἐν τῷ ἀνεμποδίστως γελᾶν τίθεσθαι . τί οὖν ἐπὶ τοῦ πεζοῦ καὶ δίποδος λέγοι τις ἄν , οἷς ὁ ἄνθρωπος ὁρίζεται ; μήποτε οὖν ἢ οὐκ ἀληθὲς τὸ κατὰ τοῦτο διαιρεῖν τὸ ἴδιόν τε καὶ τὸν ὁρισμόν , ἢ οἱ μὲν τοιοῦτοι λόγοι ὅροι δοκοῦσιν εἶναι τῷ χωρίζειν διὰ τῶν ὑπαρχόντων τῷ προκειμένῳ ἀπὸ πάντων αὐτὸ τῶν ἄλλων . κυρίως δ’ ἄν εἶεν ὅροι οἱ ἔχοντες πρὸς τούτῳ καὶ καθ’ ὃ μάλιστά ἐστι τῷ ὁριστῷ τὸ εἶναι , ὡς τῷ ἀνθρώπῳ κατὰ τὸ λογικόν · διὸ καὶ εἷς ὁ κυρίως ὁρισμὸς ἑκάστου ἐστίν . τὸν γὰρ ὅρον δεῖ ἐκ διαφορῶν εἶναι · αὗται γὰρ τὸ γένος εἰς τὰ εἴδη διαιροῦσιν οὐ κατὰ συμβεβηκότα τινὰ ὠὰ κατὰ τὴν οὐσίαν · τὸ δὲ ἴδιον οὐ διαφορά . ὅτι δὲ δεῖ ἀντικατηγορεῖσθαι τὸ ἴδιον τοῦ πράγματος , συνέστησε διὰ τοῦ εἰπεῖν οὐδεὶς γὰρ λέγει ἴδιον τὸ ἐνδεχόμενον ἄλλῳ ὑπάρχειν , οἷον τὸ καθεύδειν ἀνθρώπῳ , οὐδ’ ἄν τύχῃ κατά τινα χρόνον μόνῳ ὑπάρχον . προστίθησι δὲ τοῦτο , ὅτι , κἄν λέγηταί ποτε τῶν μόνῳ · τῷ πράγματι ὑπαρχόντων μὴ ἀντικατηγορουμένων δὲ αὐτοῦ ἴδιόν τι , ὅτι μὴ ἁπλῶς τοῦτο λέγεται ἴδιον ἀλλὰ ποτέ , ὡς τὸ ἐκ δεξιᾶς τινα εἶναί τινος ποτὲ ἴδιον · οὕτως καὶ τὸ καθέζεσθαι δύναται ποτὲ ἴδιόν τινος εἶναι · οὐ γὰρ ἄν εἴη πρός τι . τὸ γὰρ δίπουν τοῦ ἀνθρώπου πρὸς τὰ μὴ δίποδα ἴδιον , ἀλλ’ οὐχ ἀπλῶς · πρὸς γὰρ ἵππον καὶ κύνα καὶ ὅσα μὴ δίποδα ἴδιον , οὐ μὴν καὶ πρὸς ὄρνεον . ἀεὶ μὲν οὖν τοῦτο , ἀλλ’ οὐχ ἁπλῶς , ἀλλ’ ἀεὶ πρὸς ταῦτα ἴδιον . δύναται δέ τινα καὶ μόνῳ μὲν ὑπάρχειν , οὐ μὴν δὲ ὡς ἴδια , ὡς αἱ ἀπὸ τῶν δυνάμεων τῶν ἰδίων ἐνέργειαι , τὸ ἀριθμεῖν , τὸ λόγῳ χρῆσθαι , τὸ γελᾶν , τὸ ταριχοποιεῖν · ταῦτα γὰρ οὐκ ἴδια , ὅτι μὴ παντί · αἱ μὲν γὰρ δυνάμεις παντί τε καὶ ἀεί , αἱ δὲ ἐνέργειαι οὐ παντὶ ἅμα οὐδὲ ἀεί . δῆλον δὲ ὅτι οὐδὲ τῶν ἐνδεχομένων καὶ ἄλλῳ ὑπάρχειν οὐδὲν ἀντικατηγορεῖσθαι δύναται · τὸ μὲν γὰρ ἀντικατηγορούκατὰ μένον ἐπ’ ἴσης ἀνάγκη εἶναι · τὸ δὲ ἴδιον κεῖται ἡμῖν ὅτι ἀντικατηγορεῖται τοῦ πράγματος . Γένος δέ ἐστι τὸ κατὰ πλειόνων καὶ διαφερόντων τῷ εἴδει ἐν τῷ τί ἐστι κατηγορούμενον . Καὶ τὸν τοῦ γένους ὁρισμὸν ἀποδέδωκε δι’ οὗ κεχώρικεν αὐτὸ τῶν ἄλλων , οἷς καὶ αὐτοῖς ὑπάρχει τὸ κατὰ πλειόνων κατηγορεῖσθαι · * * * ἀλλὰ καὶ ταῖς διαφοραῖς . τῶν μὲν οὖν εἰδῶν χωρίζει τὸ γένος τῇ προσθήκῃ τοῦ διαφερόντων τῷ εἴδει . ὅταν γὰρ τὰ ὑπ’ ἐκεῖνο κατ’ εἶδος ἀλλήλων διαφέρῃ , ὡς ἄνθρωπος , ἵππος , κύων , τότε γένος τὸ ἐν τῷ τί ἐστι τούτων κατηγορούμενον . οὐ γὰρ καὶ τὸ εἶδος κατὰ διαφερόντων τῷ εἴδει κατηγορεῖται , ἀλλὰ κατὰ πλειόνων καὶ διαφερόντων τῷ ἀριθμῷ κατηγορεῖται ἐν τῷ τί ἐστι , καθ’ . ὅ ἐστιν εἶδος . οὗ γὰρ κατηγορουμένου πλειόνων ἐν τῷ τί ἐστι τὰ ὑποκείμενα κατ’ εἶδος ἀλλήλων διαφέρειν δύναται , τοῦτο ἀνάγκη γένος εἶναι . ἡ δέ γε διαφορὰ κατὰ πλειόνων μὲν καὶ διαφερόντων τῷ εἴδει κατηγορεῖται καὶ αὐτή , οὐ μὴν ἐν τῷ τί ἐστιν , ἐπεὶ οὕτως ἄν ὁ αὐτὸς λόγος εἴη γένους τε καὶ διαφορᾶς , ἀλλ’ , ὡς ἐν ἄλλοις λέγει , ἡ διαφορὰ ἐν τῷ ποῖόν τι μᾶλλον κατηγορεῖται ὧν | ἄν ὡς διαφορὰ κατηγορῆται · ποῖον γάρ τι τὸ πρᾶγμά ἐστι , δηλοῖ . ὅθεν οὐχ ἡγητέον τὸ ἐν Κατηγορίαις εἰρημένον , τὸ ὅτι αἱ διαφοραὶ καθ’ ὑποκειμένου κατηγοροῦνται , περὶ τῶν κυρίως λεγομένων εἰρῆσθαι διαφορῶν , ἀλλὰ τῶν ἤδη συνειλημμένων τῇ ὕλῃ · τὸ γὰρ καθ’ ὑποκειμένου κατηγορούμενον ἅπαν ἐν τῷ τί ἐστιν ἐκείνου κατηγορεῖται · κατηγορούμεναι δὲ ἐν τῷ τί ἐστιν αἱ διαφοραὶ γένη ἄν εἶεν , ἀλλ’ οὐ διαφοραί . καὶ εἰ τὸ συμβεβηκὸς δὲ πλειόνων κατηγορεῖται καὶ διαφερόντων τῷ εἴδει , ταύτῃ τοῦ γένους διαφέροι ἄν , ὅτι μὴ ἐν τῷ τί ἐστι . τὸ δὲ ἐν τῷ τί ἐστι κατηγορεῖσθαι αὐτὸς ἐξηγεῖται · ὅσα γὰρ ἁρμόττει ἐρωτηθέντας ἀποδοῦναι τί ἐστι τὸ προκείμενον , ταῦτα ἐν τῷ τί ἐστι κατηγορεῖται . ὅτι δὲ καὶ ἡ διαφορὰ καὶ τὰ ἀπὸ τῶν διαφορῶν προβλήματα γενικά , φθάνει εἰρηκέναι · οἷόν ἐστι καὶ τό ‘πότερον ὁ κύων λογικός ἐστιν ἢ οὔ ; ’ . ἔστι δὲ διαφορὰ κυρίως καθ’ ἣν γένος τι εἰς εἴδη τέμνεται · οὐ γὰρ πᾶν τὸ διαφέρον τινὸς τῇ κυρίως λεγομένῃ διαφορᾷ διαφέρει , ἐπεὶ τοῖς πλείστοις γε κατὰ συμβεβηκότα τινὰ ἡ διαφορὰ ἡ πρὸς ἄλληλα , ἀλλὰ κοινότερον τὰ τοιαῦτα καλοῦνται διαφοραί . γενικὰ δέ φησιν εἶναι προβλήματα καὶ ἐν οἷς ζητεῖται πότερον τόδε τῷδε ἐν τῷ αὐτῷ γένει ἐστὶν ἢ οὔ , ὥσπερ ἦν ὁρικὸν καὶ τὸ ζητεῖν εἰ τόδε τῷδε ταὐτόν . καὶ δείκνυσί γε πῶς ἐστι γενικά . δεῖ γὰρ τὸν μέλλοντα δεικνύναι ὅτι ἐν τῷ αὐτῷ γένει τάδε τινά , οἷον ἵππος καὶ ἄνθρωπος , δεῖξαι ὅτι τὸ ζῷον γένος ἐστὶ καὶ τοῦ ἵππου καὶ τοῦ ἀνθρώπου · ταῦτα δὲ γενικὰ προβλήματα . καὶ τὸ δεικνύναι δὲ ὅτι τόδε τι μὴ ἐν τῷ αὐτῷ γένει γενικόν , οἷον ὅτι τὸ ὁρᾶν οὐκ ἔστιν ὑπὸ ταὐτὸν γένος τῷ βοᾶν · τοῦτο μὲν γὰρ ὑπὸ τὸ ποιεῖν , τοῦ δὲ ὁρᾶν οὐκ ἔστι γένος τὸ ποιεῖν · πάσχειν γάρ τί ἐστι τὸ ὁρᾶν . ὅτι γὰρ μὴ ἐν τῷ αὐτῷ γένει τὸ ὁρᾶν τῷ βοᾶν , καίτοι τῷ σχήματι τῆς λέξεως ὅμοιον ὄν , οὕτως δείκνυται · τὰ δὲ τοιαῦτα διὰ τῶν πρὸς το γένος τοπων οεικνυται · Συμβεβηκὸς δέ ἐστιν ὃ μηδὲν μὲν τούτων ἐστί , μήτε ὅρος μήτε ἴδιον μήτε γένος , ὑπάρχει δὲ τῷ πράγματι , ἢ ὃ ἐνδέχεται ὑπάρχειν ὁτῳοῦν ἑνὶ καὶ ἰῷ αὐτῷ καὶ μὴ ὑπάρχειν . Δύο λόγους τοῦ συμβεβηκότος ἀποδέδωκε , τὸν μὲν ἐκ τῆς τῶν προειρημένων ἀποφάσεως δεικνύντα τὸ συμβεβηκός ( ὃ γὰρ ὑπάρχον τῷ πράγματι κατὰ μηδένα τῶν προειρημένων τρόπων ὑπάρχει , τοῦτό ἐστι συμβεβηκός ) , τὸν δὲ ἀπ’ αὐτῆς τοῦ τοῦ συμβεβηκότος φύσεως · ὃ γὰρ οὕτως ὑπάρχει ὡς ἐνδέχεσθαι αὐτῷ τούτῳ καὶ ὑπάρχειν καὶ μὴ ὑπάρχειν , συμβεβηκός ἐστι . καὶ προκρίνει γε τοῦτον τὸν λόγον δι’ ὃ καὶ λέγει . ὁ μὲν γὰρ δι’ ἀποφάσεώς τινων μέλλων τι γνωρίζειν πρῶτον ἀνάγκην ἔχει γνωρίζειν ἐκεῖνα ὧν τῇ ἀποφάσει τοῦτο δηλοῦται · ὁ δὲ ἀπ’ αὐτοῦ τοῦ πράγματος οὐδενὸς ἄλλου χρείαν εἰς γνῶσιν ἔχει τοῦ προκειμένου · τὴν γὰρ αὐτοῦ τοῦ πράγματος οὐσίαν τε καὶ φύσιν ὁ τοιοῦτος σημαίνει λόγος , ἐπεὶ ὁρισμός ἐστι “ λόγος ὁ τὸ τί ἦν εἶναι σημαίνων’’ , ὡς προείρηται , τὸ δὲ εἶναι ἑκάστῳ ἐν ὑπάρξει τινὶ καὶ ἐν καταφάσει . οὐκ ἄν οὖν ὁ ἐξ ἀποφάσεως τινων λόγος κυρίως ὁρισμὸς εἴη . τί δήποτε οὖν ἀμφοτέρους ἔθηκε καὶ οὐ μόνον ὃν προέκρι - νεν ; ὑπὲρ τοῦ ἐνδείξασθαι ὅτι καὶ τοιαύτη τις ἀπόδοσις γίνεται λόγων . ἢ ἐπεὶ χρήσεται πρὸς τὰ ἑξῆς τῷ τοιούτῳ λόγῳ τοῦ συμβεβηκότος · διὰ γὰρ τοῦ λόγου τοῦ συμβεβηκότος κατασκευάζεται τὸ τοσαῦτα εἶναι τῶν προβλημάτων γένη . τάχα δὲ καὶ καθόλου μὲν ἀμείνων ἐκεῖνος ὁ τρόπος τῆς τῶν ὅρων ἀποδόσεως , ἐπ’ ἐνίων δὲ ἀναγκαῖος οὗτος , ὥσπερ ἐπὶ τοῦ σιμοῦ . καὶ γὰρ ἐπὶ τοῦ συμβεβηκότος ὁ δεύτερος ἀποδοθεὶς οὐ πᾶν δοκεῖ τὸ συμβεβηκὸς περιλαβεῖν , ὁ δὲ πρῶτος πᾶν . // ἐπιζητήσαι γὰρ ἄν τις εἰ ὁ λέγων λόγος συμβεβηκὸς εἶναι ὃ οἷόν τε ὑπάρχειν ὁτῳοῦν ἑνὶ καὶ τῷ αὐτῷ καὶ μὴ ὑπάρχειν , πᾶσαν τὴν τοῦ συμβεβηκότος περιείληφε φύσιν . εἰ γὰρ τοῦτό ἐστι , τὰ συμβεβηκότα τὰ ἀχωρίστως μὲν ὑπάρχοντά τισι μήτε δ΄ ἐν τῇ οὐσίᾳ μήτε ὡς ἴδια ὑπὸ τί ἄν εἴη γένος ; οἷον ἡ σιμότης τῇ ῥινί . εἰ γὰρ μὴ συμβεβηκότα , ἢ γένη ἔσται ἢ διαφοραὶ ἢ ἴδια ἢ ὁρισμοί · ἄτοπον δὲ τούτων τι λέγειν αὐτὰ εἶναι · ἄλλη ἄρα φύσις ὑπαρχόντων παρὰ τὰς εἰρημένας τέσσαρας ἡ τοιαύτη ἄν εἴη . εἰ δὲ τοῦτο , οὐδ’ ἄν ὁ ἀριθμὸς τῶν προβλημάτων τε καὶ προτάσεων οὗτος ἂν εἴη , ἀλλὰ καὶ πέμπτον ἂν εἴη γένος τι προβλημάτων , ἐν ᾧ τὰ οὕτως ὑπάρχοντα κατηγορεῖται . διὸ κατὰ τοῦτο ὁ πρῶ|τος ἀποδοθεὶς λόγος ἀμείνων . ἡ ἀχώριστον ῥινὸς τὸ σιμόν , οὐχ ὅτι μὴ ῥὶς ἡ αὐτὴ καὶ σιμὴ καὶ γρυπὴ γίνεται διὰ τοῦτο γὰρ οὐδὲ διαφορὰ ῥινὸς τὸ σιμόν ) , ἀλλ’ ὅτι δοκεῖ τὸ σιμὸν ἐν αὑτῷ συνειληφέναι καὶ τὴν ῥῖνα · εἰ γὰρ κοιλότης ἡ σιμότης ἐν ῥινί , τὸ συναμφότερον οὖσα εἰκότως μετὰ τῆς ῥινὸς καὶ σὺν ταύτῃ ἐστὶ καὶ ἀχώριστος αὐτῆς ὥσπερ καὶ τῆς κοιλότητος · τὸ γὰρ συναμφότερον σιμόν . οὕτως δὲ οὐκέτ’ ἂν εἴη συμβεβηκὸς ἡ σιμότης , ἀλλὰ τὸ συμβεβηκὸς μετὰ τοῦ ᾧ συμβέβηκεν · ἡ δὲ κοιλότης συμβεβηκὸς οὖσα οἵα τε καὶ παρεῖναι τῇ ῥινὶ καὶ μή . δύναται δὲ τὸ ἐνδέχεται ὑπάρχειν ὁτῳοῦν ἑνὶ καὶ τῷ αὐτῷ καὶ μὴ ὑπάρχειν οὐ τοῦ πάντως καὶ ὑπάρχειν δύνασθαι καὶ μὴ ὑπάρχειν τῷ αὐτῷ δηλωτικὸν εἶναι τὸ πρότερον ὑπάρξαν , ἀλλὰ τοὐ μηδὲν τὸ πρᾶγμα πρὸς τὸ εἶναί τι ἢ μὴ εἶναι δεῖσθαι τῆς τοῦ συμβεβηκότος παρουσίας · καὶ γὰρ χωρὶς τούτου ταὐτὸ ἂν ἦν · ἡ γὰρ ῥὶς <ῥὶς> ἦν ἂν καὶ σιμότητος . ὃ οὖν καὶ μὴ ὑπάρχον οὐκ ἀναιρεῖ τὸ πρᾶγμα τοῦτο , ἂν ἀχωρίστως ὑπάρχῃ , οἷόν τε ὑπάρχειν καὶ μὴ ὑπάρχειν · τὸ γὰρ ἐκτός τε εἶναι τῆς οὐσίας καὶ φύσεως τοῦ πράγματος , κἄν μὴ δυνατὸν ᾖ μὴ ὑπάρχειν αὐτῷ , σημαίνει τὸ ἐνδέχεσθαι ὑπάρχειν τῷ αὐτῷ καὶ μὴ ὑπάρχειν . καὶ εἴη ἂν συμβεβηκὸς τοῦτο οὗ ὑπάρχοντος τῷ πράγματι ἡ ἀναίρεσις οὐκ ἀναιρεῖ τὸ ᾧ ὑπάρχει . ἐπιζητήσειε δ’ ἄν τις εἰ οὕτως καὶ τῇ χιόνι καὶ τῷ κύκνῳ τὸ λευκὸν καὶ τῇ πίττῃ τὸ μέλαν · δοκεῖ γὰρ τὰ τοιαῦτα τῆς οὐσίας πως εἶναι τοῦ πράγματος . ἢ δεῖ λέγειν συμβεβηκότα καὶ ταῦτα τῷ γε μὴ ἐν τῇ οὐσίᾳ εἶναι τούτων οἷς ὑπάρχει · οὐ γὰρ ἡ οὐσία τῆς χιόνος ἐν τῷ λευκὴν εἶναι ἢ τῆς πίττης ἐν τῷ μέλαιναν , ἀλλ’ ἔστιν ἐπακολουθοῦντα τῇ οὐσίᾳ αὐτῶν , καὶ ἀχώριστα συμβεβηκότα ἐστίν . ἔτι λέγοιτ’ ἂν ὅτι , εἰ καὶ μὴ τούτοις οἷά τε ὑπάρχειν καὶ μή , ἀλλ’ ἄλλοις γε δύναταί τισιν καὶ ὑπάρχειν καὶ μή · ἃ δὲ οὕτως ἔχει πρός τινα τῶν ὄντων , συμβεβηκότα ἔσται . ἢ οὐδὲ τοῦτο ἀληθές · τὸ γοῦν θερμὸν ὑπάρχον τινὶ οὕτως ὡς δύνασθαι καὶ μὴ ὑπάρχειν οὐκ ἔστι τῷ πυρὶ συμβεβηκός . τὸ δὲ λευκὸν ἐν τῇ χιόνι ἢ γένος αὐτῆς ἢ ὁρισμὸς ἢ ἴδιον ἄν εἴη · οὐδὲν δὲ τούτων οἷόν τε λέγειν ἐπ’ αὐτῆς . ἀλλ’ οὐδὲ διαφορὰ ἄν εἴη · οὐ γὰρ δοκεῖ εἰδοποιὸς διαφορὰ σώματος εἶναι τὸ χρῶμα . πλέον μὲν οὖν τι ἢ κατὰ τὰ ἄλλα συμβεβηκότα τὰ τοιαῦτα ἄν ἔχοι τῷ τῇ ὕλῃ καὶ ταῖς ταύτης ποιότησί τε καὶ πάθεσιν , ἐξ ὧν τούτοις τὸ εἶναι , ἐξ ἀνάγκης παρακολουθεῖν . γὰρ τοῦ τοιοῦδε σώματος , οἷον τῇ νέφους , ὅ ἐστι χιόνος ὕλη , τοιᾷδε πήξει , τῇ δι’ ὑπερβολὴν ψυχρότητος γινομένῃ μετὰ ἐναπολείψεως πνεύματός τινος , ἐξ ἀνάγκης ἡ λευκότης ἕπεται . ἡ γὰρ τοῦ ἀέρος τοῦ ἐνόντος ἐν τῷ νέφει ἐναπόλειψίς τε καὶ πῆξις καὶ τρῖψις ἐν τῇ τοῦ νέφους πήξει , ἥτις δι’ ὑπερβολὴν ψυχρότητος γινομένη φθάνει τὴν ἔκκρισιν αὐτοῦ , τοῦ τοιούτου χρώματος αἰτία · τριβόμενον γὰρ καὶ κινούμενον τὸ πνεῦμα λευκαίνεται · διὰ τοῦτο γὰρ καὶ ὁ ἀφρὸς λευκός . τρῖψις δέ τις καὶ κίνησις γίνεται ἐν τῇ πήξει τοῦ νέφους τοῦ ἐν αὐτῷ πνεύματος συστελλομένου καὶ εἰς τὸ βάθος ἀποκλειομένου καὶ τὴν ἔκκρισιν ἐμποδιζομένου . καὶ ἔστιν ἐκεῖνα μὲν τῆς οὐσίας τῆς χιόνος , τὸ δὲ λευκὸν ἐπακολουθοῦν ἐκείνοις καὶ πάθος τι καὶ συμβεβηκός · καὶ τῇ χιόνι ἂν εἴη συμβεβηκὸς τῷ μὴ εἶναι τῆς χιόνος συμπληρωτικὸν τῆς οὐσίας · εἰ γὰρ μήτε ὕλη τῆς χιόνος τὸ λευκὸν μήτε εἶδος , οὐκ ἔστιν ἐν τῇ οὐσίᾳ τῆς χιόνος . τῷ δὲ συμπτώματι τῆς ὕλης ἐπιγινόμενον ἐν τῇ εἰς τὸ τοιοῦτον εἶδος μεταβολῇ , τούτῳ ἀχώριστόν ἐστιν αὐτῆς . οὐ μὴν ἔτι ἔστιν ἐπὶ τούτου εἰπεῖν ὅτι ἐνδέχεται καὶ μὴ ὑπάρχειν αὐτὸ τῷ πράγματι . οὕτω καὶ τὸ θῆλυ πάθος ὂν καὶ συμβεβηκὸς δείκνυται . διὸ ἔοικεν ἐκ τῆς τῶν ἄλλων ἀποφάσεως ὁ δηλῶν τὸ συμβεβηκὸς λόγος μᾶλλον περιλαμβάνειν πάντα τὰ συμβεβηκότα τοῦ δευτέρου κειμένου · διὸ καὶ ἐχρήσατο αὐτῷ . ἄμεινον μὲν γάρ , ὡς εἶπεν , ἐκείνως ὁρίζεσθαι · ἐφ’ ὧν δὲ μὴ οἷόν τέ ἐστι τοιούτῳ λόγῳ περιλαβεῖν πᾶν τὸ ὁριστόν , ἀγαπητὸν καὶ δι’ ἀποφάσεως αὐτὸ δηλῶσαι . πέπονθε δὲ τοῦτο τὸ συμβεβηκός , διότι μή ἐστι μιᾶς φύσεως · τά γὰρ ἐννέα γένη τὰ παρὰ τὴν οὐσίαν συμβεβηκότα . διὸ οὐδὲ οἷόν τε ἕνα τινὰ λόγον ἀποδοῦναι αὐτοῦ . ἴδιον δὲ ἄν εἴη αὐτοῦ τὸ ἐν ὑποκειμένῳ , εἴ γε πᾶσα οὐσία μὴ ἐν ὑποκειμένῳ , ἀλλὰ καὶ τὰ εἴδη καὶ αἱ διαφοραὶ <αἱ> ἐν αὐτῇ | τῷ ἐν ὑποκειμένῳ . αὐτὸς μέντοι τὴν τοιαύτην ἀκριβολογίαν παραιτούμενος ὡς οὐκ οἰκείαν τῇ προκειμένῃ πραγματείᾳ ἀρκεῖται τοῖς ἀποδε - δομένοις λόγοις τοῦ συμβεβηκότος . Προσκείσθωσαν δὲ τῷ συμβεβηκότι καὶ αἱ πρὸς ἄλληλα συγκρίσεις , ὁπωσοῦν ἀπὸ τοῦ συμβεβηκότος λεγόμεναι . Ὡς τοῖς ἀπὸ τοὐ ὅρου προβλήμασιν ὑπῆγε καὶ τὰ περὶ ταὐτοῦ καὶ τοῖς ἀπὸ τοῦ γένους τὰ ἀπὸ τῶν διαφορῶν καὶ τοῖς ἀπὸ τοῦ ἰδίου τά ποτὲ καὶ πρός τι ἴδια , οὕτως καὶ τοῖς ἀπὸ τοῦ συμβεβηκότος τὰ συγκριτικὰ πάντα · κατὰ γὰρ τὰ συμβεβηκότα μόνα ἡ σύγκρισις , ᾗ καὶ τὸ μᾶλλόν τε καὶ ἧττόν ἐστί τινος <οὔτε> γένος οὔτε ὁρισμὸς οὔτε τὸ ] ἴδιον , ἀλλὰ τῶν συμβεβηκότων μόνων τὸ τοιοῦτον πάθος . τούτων γάρ ποτὲ μὲν ζητεῖται εἰ ὑπάρχει ἢ μὴ ὑπάρχει τί τινι , ὡς ὅταν ζητῶμεν εἰ ὁ πλοῦτος ἀγαθὸν ἢ οὔ , εἰ ἡ ἐγκράτεια ἀρετὴ ἢ οὔ , τὰ δὲ ποτέρῳ μᾶλλον ὑπάρχει τῶνδέ τινων , οἷον τὸ ἀγαθὸν ὑγείᾳ ἢ πλούτῳ , καὶ τὸ ἡδέως ζῆν ποτέρῳ μᾶλλον , τῷ κατ’ ἀρετὴν βίῳ ἡ τῷ ἀπολαυστικῷ · ἐν γὰρ τῷ τοιούτῳ , ποτέρῳ μᾶλλον ὑπάρχει τὸ προκείμενον , ὅ ἐστι συμβεβηκός , ἡ ζήτησις γίνεται . τὸ δὲ ὁπωσοῦν πρόσκειται ἤτοι ἀντὶ τοῦ ‘καθ᾿ ὃ ἂν ἡ σύγκρισις γίνηται᾿ , ὡς καὶ αὐτὸς διὰ τῶν παραδειγμάτων ἐνδείκνυται , ἢ ἐπεὶ ἡ σύγκρισις κατὰ πλείους γίνεται τρόπους , ἢ γὰρ ποτέρῳ μᾶλλον τῶν ὑποκειμένων τὸ κατηγορούμενον , ὡς ἐπὶ τοῦ ‘πότερον ὁ πλοῦτος ἢ ἡ ὑγεία αἱρετώτερον;᾿ , ἢ πότερον μᾶλλον τῷ ὑποκειμένῳ ὑπάρχει , οἷον τῇ ὑγείᾳ τὸ ἡδὺ ἢ τὸ χρήσιμον , ποτὲ δὲ πότερον τῷδε τόδε ἡ τῷδε τόδε , οἷον πότερον τῇ ὑγείᾳ μᾶλλον ὑπάρχει τὸ ἀγαθὸν ἢ τῇ νόσῳ τὸ κακόν · ὅπως γὰρ ἄν αἱ συγκρίσεις γίνωνται , ἀπὸ τοῦ συμβεβηκότος λέγοντι . καὶ κατὰ τὸ μᾶλλον δὲ γίνεται καὶ κατὰ τὸ ἧττον καὶ κατὰ τὸ ὁμοίως ἡ σύγκρισις · συγκριτικὰ γὰρ καὶ τὰ τοιαῦτα · εἰ ἡ ὑγεία μᾶλλον πλούτου οὖσα αἱρετὴ μή ἐστι δι’ αὑτὴν αἱρετή , οὐδὲ ὁ πλοῦτος · καὶ εἰ ἡ ἡδονὴ μᾶλλον οὖσα ἀγαθὸν ἢ τέλος μή ἐστιν ἀγαθόν , οὐδ’ ἂν τέλος εἴη · καὶ πάλιν εἰ ὁ πλοῦτος ἧττον ὑγείας ὢν ἀγαθὸν ἀγαθόν ἐστι , καὶ ἡ ὑγεία · καὶ εἰ ἡ ὑγεία ἧττον οὖσα ἀγαθὸν τοῖς ἐν εἰρήνῃ οὖσιν ἢ τοῖς πολεμοῦσιν ἀγαθόν ἐστι τούτοις , κὰκείνοις . τοιαῦται δὲ αἱ κτὰ τὸ ὅμοιον συγκρίσεις , ἢ ἑνὸς περὶ δύο ἢ δύο περὶ ἑνός ἢ δύο περὶ δύο λεγομένων , ὡς αὐτὸς ἐν τοῖς συγκριτικοῖς τόποις μνημονεύει . δύναται τὸ ὁπωσοῦν καὶ κατὰ τοῦτο προσκεῖσθαι , ὅτι καὶ τὰ συμβουλῆς ἐχόμενα προβλήματα καὶ αὐτὰ συγκριτικά πώς ἐστι · διὸ καὶ ὑπάγοιτο ἄν τοῖς ἀπὸ τοῦ συμβεβηκότος . τὸ γὰρ ‘πότερον γαμητέον ἢ οὔ;’ καὶ τὸ ‘πότερον παῖδας ποιητέον ἢ οὔ;’ συγκριτικὰ καὶ αὐτά · ζητεῖται γὰρ ἐν αὐτοῖς πότερον αἱρετώτερον τῶν ἐν τῷ προβλήματι . ἢ γὰρ τοῦτό ἐστι ζητούμενον , <ἢ> εἰ αἱρετόν ἐστι τὸ γαμεῖν ἢ τὸ παῖδας ἔχειν ἡ ὅ τι ἄν ἐν τῷ προβλήματι κείμενον . τὸ δὲ τοιοῦτον πᾶν συμβεβηκός · ζητεῖται γὰρ εἰ συμβέβηκε τῷ ὑποκειμένῳ τὸ αἱρετόν · ὥστε ὑπάγοιτ’ ἄν καὶ τὰ τοιαῦτα τῷ συμβεβηκότι . εἰσὶ δὲ οἳ λέγουσι τὰ τοιαῦτα προβλήματα ἀπὸ γένους εἶναι · ζητεῖσθαι γὰρ ἐν αὐτοῖς εἰ τὸ αἱρετὸν γένος . καίτοι ὅ ζητεῖται εἰ ἐν τῷ τί ἐστι κατηγορεῖται αὐτῶν τὸ αἱρετόν , ἀλλ’ εἰ μόνον ὑπάρχει αὐτοῖς · καὶ οἱ ἀνασκευάζοντες οὐχ ὅτι μὴ γένος ἐστὶ δεικνύουσι , τὸ ἀγαθὸν φέρε εἰπεῖν τῆς ἡδονῆς , ἀλλ’ ὅτι μὴ ὑπάρχει αὐτῇ . δεῖ δὲ ἐν τοῖς ἀπὸ τοῦ γένους προβλήμασι προσκεῖσθαι τὸ γένος , οἷον πότερον τόδε τοῦδε γένος ἢ οὔ · τὰ γὰρ χωρὶς τῶν τοιούτων προσθηκῶν προτεινόμενα ὡς συμβεβηκότα προτείνεται . ζητεῖται δὲ καὶ περὶ τῶν τοιούτων προβλημάτων ὑπὸ τί δεῖ τάσσειν αὐτά , εἰ θεοί εἰσιν , εἰ ψυχή ἐστι . καὶ τινὲς μὲν λέγουσι γενικὰ εἶναι πάντα τὰ τοιαῦτα · ζητεῖσθαι γὰρ ἐν αὐτοῖς εἰ τὸ προκείμενον ἐν γένει τῷ ὄντι ἐστίν . ἢ εἴη ἄν ὑπὸ τὸ συμβεβηκὸς καὶ ταῦτα · καὶ γὰρ οἷς οὐ δοκεῖ γένος τὸ ὂν εἶναι , ὅμως ζητοῦσιν οἱ τὰ τοιαῦτα ζητούντες εἰ συμβέβηκεν αὐτοῖς εἶναι ἢ τὸ ἐν τοῖς οὖσιν εἶναι . περὶ γὰρ ὑπάρξεως ἁπλῆς ἡ ζήτησις καὶ ἐπὶ τούτων , οὐ περὶ τρόπου ὑπάρξεως · ἡ δὲ περὶ ἁπλῆς ὑπάρξεως ζήτησις διὰ τοῦ συμβεβηκότος . καὶ οὐδὲ πρόσκειται τῷ προβλήματι τὸ εἰ ὡς ἐν γένει οἱ θεοὶ τῷ ὄντι . Δῆλον δὲ ἐξ αὐτῶν ὅτι τὸ συμβεβηκὸς οὐδὲν κωλύει καὶ ποτὲ καὶ πρός τι ἴδιον γίνεσθαι . Ἐξ αὐτῶν τῶν συμβεβηκότων καὶ τοῦ ὁρισμοῦ αὐτῶν δῆλόν φησιν εἶναι τὸ εἰρημένον . εἰ γὰρ συμβεβηκός ἐστιν ὃ οἷόν τε ὑπάρχειν ἑνὶ τῷ αὐτῷ καὶ μὴ ὑπάρχειν , δῆλον ὡς ἐνδέχεται τὸ πλείοσιν οἷόν τε ὂν ὑπάρχειν ἑνὶ μόνῳ αὐτῶν ὑπάρξαι ποιέ · τὸ γὰρ καθέζεσθαι , συμβεβηκὸς ὂν τουδί , ποτὲ δύναται αὐτοῦ ἰήιον γενέσθαι , ὅταν μηδεὶς ἄλλος ᾖ καθεζόμενος , ἡ πρός τι · πρὸς γὰρ τοὺς μὴ καθεζομένους . ἁπλῶς μέντοι οὐδὲν τῶν οὕτω συμβεβηκότων ἴδιον . προεῖπε δὲ καὶ περὶ τούτου τοῦ κατὰ συμβεβηκὸς ἰδίου λέγων ὅτι “ οὐδεὶς ἴδιον λέγει τὸ ἐνδεχόμενον ἄλλῳ ὑπάρχειν · ” εἰ γὰρ καὶ λέγοιτό τι τῶν τοιούτων ἴδιον , οὐχ ἀπλῶς ἀλλὰ ποτὲ ἢ πρός τι ἴδιον ῥηθήσεται . Μὴ λανθανέτω δὲ ἡμάς ὅτι τὰ πρὸς τὸ γένος καὶ τὸ ἴδιον καὶ τὸ συμβεβηκὸς πάντα καὶ πρὸς τοὺς ὁρισμοὺς ἁρμόσει λέγεσθαι . Διαίρεσιν ποιησάμενος τῶν προβλημάτων καὶ δείξας ὅτι ἐστὶν αὐτῶν γένη τέσσαρα , ταὶ τί ἐστιν ἕκαστον αὐτῶν δηλώσας , καὶ τίς ἐστιν αὐτῶν ἡ πρὸς ἄλληλα διαφορά , μὴ λανθανέτω , φησίν , ἡμᾶς ὅτι τὰ πρὸς τὸ γένος καὶ τὰ πρὸς τὸ ἴδιον καὶ τὰ πρὸς τὸ συμβεβηκὸς λεγόμενα , τοῦτ’ ἔστι δι’ ὧν οἷόν τε εὑρίσκειν τε καὶ δεικνύναι ὅτι μὴ ἴδιον τὸ ἀπο - διδόμενον , ὁμοίως δὲ καὶ ὅτι μὴ γένος ἢ ὅτι μὴ συμβεβηκός , πάντα καὶ πρὸς τοὺς ὁρισμοὺς ἁρμόσει λέγεσθαι · δι’ ὧν γὰρ ἕκαστον τούτων ἀναιρεῖται , δι’ αὐτῶν τούτων ἔστι καὶ τὸν ὁρισμὸν ἀνελεῖν . ἀναιρεῖται γὰρ τὸ μὲν συμβεβηκός , ἄν δειχθῇ μὴ ὑπάρχον τῷ πράγματι · τὸ γὰρ μὴ ὑπάρχον τινὶ οὐχ οἷόν τε αὐτῷ συμβεβηκέναι . τὸ δὲ γένος ἀναιρεῖται μέν , εἰ καὶ μὴ ὑπάρχει , ἀλλὰ οἰκεία τοῦ γένους ἀναίρεσις , ἂν μὴ ἐν τῇ οὐσίᾳ καὶ ἐν τῷ τί ἐστι κατηγορῆται . τὸ δὲ ἴδιον , κἄν μὴ ὑπάρχῃ μέν , ἀναιρεῖται , ἀλλὰ οἰκείως γε , ἄν μὴ μόνῳ καὶ παντὶ ὑπάρχῃ · τὸ γὰρ μὴ οὕτως ὑπάρχον οὐκ ἴδιον . δι’ ἑκάστου δὲ τούτων ἀνασκευάζειν οἷόν τε καὶ τὸν ὁρισμόν · ἄν τε γὰρ μὴ ὑπάρχῃ τῷ πράγματι ὁ ἀποδιδόμενος αὐτοῦ λόγος , οὐκ ἂν εἴη αὐτοῦ ὁρισμός , ἄν τε ὑπάρχῃ μέν , μὴ ἐν τῇ οὐσίᾳ δὲ αὐτοῦ ὑπάρχῃ μηδὲ ᾖ γένος τοῦ πράγματος τὸ ἐν τῷ ὁρισμῷ ἀποδιδόμενον ἢ διαφορά , οὐκ ἔσται ὁρισμός · ἀλλὰ κἂν γένος μὲν αὐτοῦ τὸ ἐν τῷ ὁρισμῷ ἀποδιδόμενον ᾖ καὶ διαφορά , μὴ μόνῳ δὲ αὐτῷ καὶ παντὶ ὁ λόγος ὑπάρχῃ , οὐκ ἔσται ὁρισμός . δεῖ γὰρ τὸν ὁρισμὸν καὶ ἐνυπάρχειν τῷ πράγματι οὗ ἀποδίδοται , καὶ τὸ ὡς γένος ἐν τῷ ὁρισμῷ ἀποδιδόμενον καὶ τὰς διαφορὰς γένος τε εἶναι τοῦ πράγματος καὶ διαφορὰς καὶ μόνῳ καὶ παντὶ ὑπάρχειν αὐτῷ τούτῳ οὗ ἀποδίδοται , καὶ παρὰ ταῦτα ἔτι τὸ τί ἦν εἶναι καὶ τὴν οὐσίαν σημαίνειν αὐτοῦ · τοῦτο γὰρ ἴδιόν τέ ἐστιν αὐτοῦ καὶ ἐξαίρετον παρὰ τὰ ἄλλα . τούτου δ’ οὕτως ἔχοντος ἅπαντα ἂν εἴη τὰ κατηριθμημένα γένη τρόπον τινὰ ὁρικὰ κατὰ τὸν ἔμπροσθεν ἀποδοθέντα λόγον · ἐρρήθη γὰρ πρὸ ὀλίγου ὅτι “ ἁπλῶς ὁρικὰ πάντα λεγέσθω τὰ ὑπὸ τὴν αὐτὴν μέθοδον ὄντα τοῖς όρισμοῖς’’ . ὡς γὰρ ἡ περὶ ταὐτοῦ ζήτησις ὁρικὴ ἦν κατὰ τοῦτο δείξαντες γὰρ ὅτι μὴ ταὐτόν , δεδειχότες ἂν εἴημεν ὅτι οὐδὲ ὅρος ) , οὕτως καὶ πάντα τὰ προβλήματα ὁρικὰ ἄν εἴη · τῇ γὰρ ἑκάστου αὐτῶν ἀναιρέσει ἀναιρεῖται καὶ ὁ ὁρισμός , ὥστε κατὰ τοῦτο ὑπὸ τὴν αὐτὴν ἂν εἴη καὶ ταῦτα μέθοδον τοῖς ὁρισμοῖς . Τοῦτο δ’ εἰπὼν καὶ δείξας πῶς τρόπον τινὰ ἔστι λέγειν πάντα τὰ προβλήματα ὁρικά , ἐπήνεγκεν ἀλλ’ οὐ διὰ τοῦτο μίν ἐπὶ πάντων καθόλου μέθοδον ζητητέον . οὐ γάρ , εἰ χρήσιμα τὰ ἐκείνων ἀνασκευαστικὰ καὶ πρὸς τὴν τῶν ὁρισμῶν ἀνασκευήν , ἤδη χρὴ κἀκεῖνα συντάσσειν τοῖς ὁρικοῖς ὁρικὰ λέγοντας αὐτά · οὔτε γὰρ ῥᾴδιον εὑρεῖν τοῦτ’ ἔδτιν , εἴ θ’ εὑρεθείη , παντελῶς ἀσαφὴς καὶ δύσχρηστος ἂν εἴη πρὸς τὴν προκειμένην πραγματείαν . ἔστι δὲ ὃ λέγει , ὅτι μὴ δεῖ μίαν τινὰ καθόλου μέθοδον περὶ πάντων ζητεῖν , ὡς λέγειν πάντα τὰ προβλήματα ὁρικὰ καὶ ὡς ὁρικῶν αὐτῶν τάς τε ἀνασκευὰς καὶ κατασκευὰς ποιεῖσθαι , ὡς τῶν πρὸς τὸν ὁρισμὸν τόπων δυναμένων πρὸς πάντα ἁρμόζειν · οὔτε γὰρ ῥᾴδιον τοῦτο οὔτε δυνατόν . οὐδὲ γάρ , εἰ αἱ ἀνασκευαὶ τῶν ἄλλων ἀνασκευάζουσι τὸν ὁρισμόν , ἤδη καὶ αἱ κατασκευαὶ αὐτῶν πρὸς τὴν τοῦ ὁρισμοῦ κατασκευὴν χρήσιμοι . ὁ γὰρ κατασκευάζων συμβεβηκὸς εἶναι τὸ ἀποδιδόμενον διὰ τοῦ δεικνύναι οἷόν τε αὐτὸ ὑπάρχειν καὶ μὴ ὑπάρχειν τῷ πράγματι ἔστι μὲν ὑπὸ τὸ συμβεβηκός , οὐ μόνον δὲ οὐ συντελεῖ τι πρὸς τὴν τοῦ ὁρισμοῦ δεῖξιν , ἀλλὰ καὶ ἀναιρετικός ἐστιν αὐτοῦ · οὐ γὰρ ὁ αὐτὸς τρόπος τῆς τε τοῦ συμβεβηκότος ὑπάρξεως καὶ τῆς τοῦ ἔτι δὲ οὐδὲ πᾶσα συμβεβηκότος ἀνασκευὴ ἀναιρεῖ τὸν ὅρον · ὁ γὰρ δείξας ὡς ἴδιον τὸ ὑπάρχον τινὶ ἀνῄρηκε μὲν τὸ συμβεβηκός , οὐκ ἀνῄρηκε δὲ τὸν ὅρον . ὥστε οὐκ ἀληθὲς πάντα καὶ πρὸς τοὺς ὁρισμοὺς ἁρμόζειν . ἀλλὰ καὶ ὁ δείξας ὅτι ἐν τῷ τί ἐστι μὲν καὶ ἐν τῇ οὐσίᾳ κατηγορεῖται τοῦ πράγματος , ἐπ’ ἴσης δὲ ἀλλ’ οὐ κατὰ πλειόνων , ἀνῄρηκε μὲν τὸ γένος , οὐκ ἀνῄρηκε δὲ τὸν ὁρισμόν · ἀλλὰ καὶ ὁ δείξας τὸ ἐπ’ ἴσης κατηγορούμενον τὴν οὐσίαν σημαίνειν ἀναιρεῖ μὲν τὸ ἴδιον , κατασκευάζει δὲ τὸν ὁρισμόν . ὥστε οὐ μόνον τὰ πρὸς κατασκευὴν τῶν ἄλλων χρήσιμα πρὸς τοὺς ὅρους , ἀλλ’ οὐδὲ τὰ πρὸς ἀνασκευὴν τούτων ῥηθέντα χρήσιμα πάντα πρὸς τὴν τοῦ ὁρισμοῦ ἀνασκευήν . διὰ μὲν οὖν ταῦτα οὔτε οἷόν τε ὁρικὰ πάντα λέγειν τὰ προβλήματα οὔτε μίαν τινὰ καθόλου μέθοδον περὶ αὐτῶν εὑρεῖν . καὶ Θεόφραστος δὲ ἐν τοῖς αὑτοῦ τοπικοῖς καθόλου μίαν μέθοδον παραδιδόναι σπουδάσας ἐχώρισε μὲν τῶν ἄλλων τὸ συμβεβηκὸς ὡς μὴ ὑπαγόμενον τῷ ὅρῳ , τὰ ἄλλα δὲ πειραθεὶς τῷ ὁρισμῷ ὑποτάσσειν ἀσαφεστέραν ἐποίησε τὴν πραγματείαν . ἀλλὰ καὶ εἰ εὑρεθείη , φησί , μέθοδός τις μία , ἀλλὰ παντελῶς ἀσαφής τε καὶ δύσχρηστος ὁ τρόπος ἂν εἴη . ἢ γὰρ δεήσει τὸν δεῖξαι βουλόμενόν τι παρὰ τὸν ὁρισμὸν διὰ τούτων μόνων αὐτὸ δεικνύναι , ἃ δύναται καὶ εἰς τὴν τοῦ ὁρισμοῦ κατασκευὴν συντελεῖν , οἷον τὸν τὸ συμβεβηκὸς δεικνύντα δεικνύναι ὅτι ὑπάρχει , οὐκέτι δὲ καὶ ὅτι ἐνδέχεται καὶ ὑπάρχειν καὶ μὴ ὑπάρχειν ἔξω τοῦ ὁρισμοῦ τὰ οὕτως ὑπάρχοντα · ὁμοίως καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων . δύσχρηστος δὴ καὶ ἀπεστενωμένη περὶ ἑκάστου ἡ ἐπιχείρησις γίνεται , καὶ ἔτι τὰ οἰκειότατα ἀφῄρηκε καὶ οἷς τῶν ἄλλων ἕκαστον αὐτῶν διαφέρει , ἐπειδὴ μὴ τὰ τοιαῦτα οἷόν τέ ἐστιν ὁρικὰ λέγειν . ἢ ἄν λέγοι τις πάντα μὲν ἐν τοῖς ὁρισμοῖς εἶναι , καὶ τὰ ἑκάστου τούτων ἀνασκευαστικὰ καὶ κατασκευαστικά , μὴ ὁμοίως μέντοι ἔχειν , ἀλλὰ τὰ μέν τινα τῶν τοῦ συμβεβηκότος ἀνασκευαστικῶν ἀνασκευαστικὰ εἷναι καὶ τοῦ ὅρου , ὡς τὸ μὴ ὑπάρχειν , τὰ δὲ ἔμπαλιν ἔχειν · ἀνασκευαστικὰ γὰρ ὄντα τοῦ συμβεβηκότος εἰς κατασκευὴν τοῦ ὅρου χρησιμεύει · τὸ γὰρ ὑπάρχον μέν , μὴ οὕτως δὲ ὡς οἷόν τε ὑπάρχειν τε καὶ μή , ἀναιρετικὸν μὲν τοῦ συμβεβηκότος , χρήσιμον δὲ πρὸς τὴν τοῦ ὅρου κατασκευήν · δεῖ γὰρ τὰ ἐν τῷ ὁρισμῷ μὴ οὕτως ὑπάρχειν ὡς δύνασθαι καὶ ὑπάρχειν καὶ μή . ὁμοίως καὶ ἐπὶ τοῦ γένους ὁ μὲν ἀνασκευάζων αὐτὸ διὰ τοὐ μὴ ἐν τῷ τί ἐστι κατηγορεῖσθαι τῷ αὐτῷ καὶ τὸν ὁρισμὸν ἀνασκευάζει , ὁ δὲ διὰ τοῦ ἐν τῷ τί ἐστι κατηγορούμενον μὴ ἐπὶ πλέον αὐτοῦ εἶναι διὰ τούτων κατασκευάσει · αὐτὰ γάρ ἐστι κατασκευαστικὰ τοῦ ὁρισμοῦ · δεῖ γὰρ ἐπὶ τῶν ὁρισμῶν καὶ τοῦτο δείκνυσθαι , ὅτι μὴ ἐπὶ πλέον . καὶ ὁ τὸ ἴδιον δὲ ἀνασκευάζων διὰ τοῦ ἐπ’ ἴσης μὲν εἶναι σημαίνειν δὲ τὸ τί ἦν εἶναι ἄντικρυς τοῖς τοῦ ὁρισμοῦ κατασκευαστικοῖς χρῆται πρὸς ἀναίρεσιν τοὺ ἰδίου . ὡς δὲ τὰ τούτων ἀνασκευαστικὰ ὄντα αὐτοῦ ἦν κατασκευαστικά , οὕτως πάλιν καί τινα τῶν ἀνασκευαζόντων τὸν ὅρον πρὸς τὴν τούτων ἐστὶ κατασκευὴν χρήσιμα . ὁ γὰρ ἀναιρῶν τὸν ὅρον διὰ τοῦ οἷόν τε ὑπάρχειν τε καὶ μὴ ὑπάρχειν κατασκευάσει διὰ τούτων τὸ συμβεβηκός · ὁμοίως καὶ ὁ ἀναιρῶν διὰ τοῦ ἐν τῷ τί ἐστι κατηγορούμενον ἐπὶ πλέον εἶναι τὸ γένος κατασκευάσει · καὶ ὁ διὰ τοῦ ἐπ’ ἴσης ὂν μὴ σημαίνειν τὸ τί ἦν εἶναι ἀνασκευάζων τὸν ὅρον τὸ ἴδιον κατασκευάζει . καὶ πάλιν ὁ κατασκευάζων ὅτι τὸ τί ἦν εἶναι σημαίνει ὁ ἁποδεδομένος λόγος καὶ διὰ τοῦτο ὁρισμός ἐστιν , ἀνασκευάζει τῶν ἄλλων ἕκαστον . ὁ δὴ τούτῳ τῷ τρόπῳ πειρώμενος πάντα μιᾷ μεθόδῳ ὑπάγειν ἀσαφῆ καὶ δύσχρηστον ἐνστήσεται πραγματείαν . ἐκείνως μὲν οὖν ἦν ἀδύνατον τὸ εὑρεῖν · οὕτως δὲ ἀσαφὴς καὶ δύσχρηστος εἴη ἄν ἡ μέθοδος , ὡς ἐδιδάξαμεν , εἰ καὶ εὑρεθείη . εἰ δὲ ἰδίᾳ καθ’ ἕκαστον τῶν ἐκκειμένων τεσσάρων γενῶν ἀποδιδοῖτό τις μέθοδος , ῥᾴων ἂν καὶ σαφεστέρα εἴη , ἐκ τῶν περὶ ἕκαστον οἰκείων γενομένη καὶ διακεκριμένη καὶ ἔχουσα ὅρον εὐσύνοπτον · εὐκολώτερον γὰρ καὶ σαφέστερον ἰδίᾳ περὶ τοῦ συμβεβηκότος λέγειν δι’ ὧν αὐτὸ κατασκευάζειν ἢ ἀνασκευάζειν οἷόν τε , ἢ ὡς πρὸς τὸν ὁρισμὸν ἐπιχειροῦντας λέγειν ‘ταῦτα μὲν τῶν περὶ τοῦ ὁρισμοῦ λεγομένων κατασκευαστικὰ τοῦ συμβεβηκότος ἐστί , ταῦτα δὲ ἀνασκευαστικά᾿ · ὁμοίως καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων . διό φησιν ‘ὥσπερ εἴρηται , καθόλου μὲν εἰς τὰ προειρημένα γένη τέσσαρα τὴν διαίρεσιν ποιητέον τὸ γὰρ τύπῳ τοῦ καθόλου δηλωτικόν ) , τῶν δὲ ἄλλων | τὰ μάλιστα οἰκεῖα ἑκάστῳ προσαπτέον τε καὶ ὑπακτέον , τῷ μὲν ὅρῳ τὴν τῶν σαφεστέρων ὀνομάτων ἐκ τῶν ἀσαφεστέρων μετάληψιν καὶ τὴν περὶ ταὐτοῦ ζήτησιν , τῷ δὲ γένει τὰ ἀπὸ τῶν διαφορῶν , καὶ τῷ ἰδίῳ τὰ ποτὲ καὶ πρός τι ἴδια , τῷ δὲ συμβεβηκότι τὰ συγκριτικά᾿ . Πρῶτον δὲ πάντων περὶ ταὐτοῦ διοριστέον . ποσαχῶς λέγεται . Ποιησάμενος τὴν διαίρεσιν τῶν γενῶν , ἐν οἷς τὰ προβλήματα καὶ αἱ προτάσεις , μέλλων δεικνύναι ὅτι ταῦτα μόνα γένη τῶν προβλημάτων , καὶ ἐπὶ τούτοις ἐν τίσιν ἐστὶ τὰ γένη τῶν προβλημάτων ταῦτα , καὶ τὰ ἄλλα ὅσα χρήσιμα ὄντα τοῖς προκειμένοις διὰ τῶν ἑξῆς προστίθησι , πρῶτόν φησι τῶν ἄλλων δεῖν περὶ ταὐτοῦ διορίσασθαι , ποσαχῶς λέγεται . ἐπεὶ γὰρ τά τε ἄλλα χρήσιμος πρὸς πολλὰ τῶν κατὰ διαλεκτικὴν ἡ τοῦ ταὐτοῦ διαίρεσις , προείρηκε δὲ καὶ ὅτι καὶ προβλήματά τινά ἐστιν ἔχοντα ζήτησιν περὶ ταὐτοῦ , ἃ ὑπάγεσθαι δεῖν εἶπε τοῖς ὁρικοῖς προβλήμασιν , οὐχ οἷόν τε δὲ ζητεῖν ὅλως εἰ ἄλλῳ ἄλλο ταὐτόν ἐστιν ἢ ἕτερον ἀγνοοῦντας τὴν τοῦ ταὐτοῦ διαίρεσιν , εὐλόγως , <ὡς> τὰ γένη τῶν προβλημάτων ὡρίσατο τοῦ δῆλα εἶναι τὰ κατ’ αὐτὰ προβλήματα , οὕτω καὶ τὴν τοῦ ταὐτοῦ διαίρεσιν ποιεῖται πρὸς τὸ γνώριμα γενέσθαι τὰ περὶ ταὐτοῦ προβλήματα · οὐχ οἷόν τε γὰρ διαλέγεσθαι περὶ ταὐτοῦ μὴ εἰδότας ποσαχῶς λέγεται . Δόξειε δ’ ἂν τὸ ταὐτὸν ὡς τύπῳ περιλαβεῖν τριχῇ Τὸ μὲν ὡς τύπῳ εἰπεῖν εἶπεν ἀντὶ τοῦ ‘ὡς κοινότερον καὶ καθόλου εἰπεῖν’ · ἐν ἄλλοις γὰρ εἴωθε πρὸς τοῖς τρισὶν οἷς νῦν ἐκτίθεται σημαινομένοις ] τρόποις τοὺ ταὐτοῦ καὶ τέταρτόν τινα προστιθέναι , τὸν κατὰ ἀναλογίαν , πορρώτερον ὄντα τῶν ἐνταῦθα νῦν λεγομένων . εἰς οὓς δὲ νῦν διαιρεῖ τὸ ταὐτὸν καὶ οἷς συνήθως χρῆται , εἰσὶ τρεῖς · ταὐτὸν γὰρ τὸ μὲν κατ’ ἀριθμὸν λέγεται , τὸ δὲ κατ’ εἶδος , τὸ δὲ τῷ γένει . ἀριθμῷ μὲν οὗν ταὐτά ἐστιν ἀλλήλοις ὧν ὀνόματα πλείω , τὸ δὲ πρᾶγμα τὸ ὑπ’ αὐτῶν σημαινόμενον ἕν , οἷά ἐστι τὰ πολυώνυμα · ἀριθμῷ γὰρ ἓν τὸ λώπιον καὶ ἱμάτιον , ὅτι τοῦ αὐτοῦ καὶ ἑνὸς κατ’ ἀριθμόν ἐσΤι δηλωτικά . κἄν λόγος δὲ κἄν ὄνομα ταὐτὸ σημαίνῃ , ἓν κατ’ ἀριθμὸν καὶ τοῦτο · κἄν λόγοι πλείους σημαίνωσι ταὐτό , καὶ ταῦτα ἀριθμῷ ταὐτά · τὸ γὰρ ἀριθμῷ τοῖς αὐτοῖς εἶναί ἐστι τούτοις τοῖς ὀνόμασιν ἢ λόγοις τὸ τῶν αὐτῶν εἶναι σημαντικοῖς . εἴδει δὲ ταὐτά ἐστιν ὅσα κατ’ ἀριθμὸν ὄντα πλείω ἀδιάφορα κατὰ τὸ εἶδός ἐστι , τοῦτ’ ἔστιν ὑπὸ ἓν καὶ ταὐτόν ἐστιν εἶδος , ὡς Σωκράτης καὶ Πλατῶν εἴδει γὰρ οἱ αὐτοί ) καὶ ἵπποι Ξάνθος καὶ Πόδαργος . γένει δὲ τὰ αὐτὰ ὧν ταὐτόν ἐστι γένος · οὕτως ἄνθρωπος ἵππῳ ὁ αὐτός · γένος γὰρ τούτων ταὐτόν , τὸ ζῷον . τὰ μὲν οὖν ταὐτὰ τῷ εἴδει πάντως καὶ τῷ γένει ταὐτά ἐστιν , οὐ μήν , ὅσα τῷ γένει ταὐτά , ἤδη καὶ τῷ εἴδει · Σωκράτης μὲν γὰρ πλάτωνι ἔδει ὁ αὐτὸς ὤν ἄνθρωπος γὰρ τὸ εἶδος αὐτῶν ) καὶ τῷ γένει ἐστὶν ὁ αὐτὸς αὐτῷ · ὁ γὰρ ἄνθρωπος καὶ ζῷον · ἄνθρωπος δὲ καὶ ἵππος τῷ μὲν γένει οἱ αὐτοί ζῷα γάρ ) , κατὰ δὲ τὸ εἶδος ἕτεροι · ἄλλο γὰρ εἶδος ἵππος καὶ ἄλλο ἄνθρωπος . κατὰ ἀναλογίαν δὲ λέγει ταὐτὰ ἀλλήλοις ἐν ἅλοις ὅσα κατὰ γένος διαφέροντα ἐν λόγῳ τὴν ὁμοιότητα ἔχει · διὸ πορρωτέρω οὗτος ὁ τρόπος τοῦ ταὐτοῦ τῶν ἐνταῦθα λεγομένων . κατὰ ἀναλογίαν δὲ ταὐτὰ καρδία , πηγή , μονάς , ὅτι , ὡς ἔχει πηγὴ πρὸς ποτα - μόν , οὕτω καὶ μονὰς μὲν ἐν ἀριθμῷ , καρδία δὲ ἐν ζῴῳ · ἀρχαὶ γὰρ τῶν ἐν · οἷς εἰσι πάντα . πάλιν ὄψις καὶ νοῦς κατὰ ἀναλογίαν τὰ αὐτά · ὃν γὰρ λόγον ἔχει ὄψις ἐν ὀφθαλμῷ , τοῦτον νοῦς ἐν ψυχῇ . οὕτως καὶ γαλήνη νηνεμίᾳ ἡ αὐτή · γὰρ γαλήνη ἐν θαλάσσῃ , τοῦτο νηνεμία ἐν ἀέρι · ἡσυχία γὰρ ἄμφω . ποιησάμενος δὲ τὴν διαίρεσιν τοῦ ταὐτοῦ ζητεῖ , εἰ τὸ ἀπὸ τῆς αὐτῆς κρήνης ὕδωρ ἄλλο καὶ ἄλλο κατ’ ἀριθμὸν λαμβανόμενον , ἢ εἰ ταὐτόν ἐστι κατά τινα τῶν προειρημένων . ἢ ἄλλος τις οὗτος ταὐτοῦ τρόπος παρὰ τοὺς εἰρημένους τρεῖς . ἀριθμῷ μὲν γὰρ οὐκ ἔστι ταὐτά · κεχώρισται γὰρ ἀπ’ ἀλλήλων . ἀλλ’ οὐδὲ εἴδει πάλιν ἁπλῶς δόξαιεν ἂν εἶναι ταὐτά · εἴδει γὰρ ταὐτὸν καὶ τὸ ἀπὸ διαφόρων κρηνῶν καὶ τὸ ἀπὸ ποταμοῦ καὶ πηγῆς καὶ λίμνης · καθόλου γὰρ πᾶν ὕδωρ παντὶ ὕδατι ὁμοειδές , καὶ μάλιστα , εἰ ἔτι τῆς αὐτῆς ποιότητος εἴη , οἷον γλυκὺ γλυκεῖ . τὸ δὲ ἀπὸ τῆς αὐτῆς κρήνης πλεῖόν τι δοκεῖ ἔχειν τῆς κατὰ τὸ εἶδος ὁμοιότητος καὶ εἶναι μεταξὺ τοῦ τε ἀριθμῷ ταὐτοῦ | καὶ τοῦ τῷ εἴδει . οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ τὰ οὕτως ταὐτὰ τῷ εἴδει ταὐτά φησιν εἶναι · οὐδὲν γὰρ ἄλλο αὐτοῖς ὑπάρχει ἢ ἡ κατὰ τὸ εἶδος ταὐτότης ἐπιτεταμένη τε καὶ σφοδροτέρα . ὡς ἔχει καὶ ἐπὶ τῶν διδύμων · καὶ γὰρ Κάστωρ καὶ Πολυδεύκης οἱ αὐτοὶ τῷ εἴδει · παρηλλαγμένη γὰρ ἡ τούτων κατὰ τὸ εἶδος τῆς τῶν ἄλλων ὁμοιότητος ἀνθρώπων πρὸς ἀλλήλους , οὐ μὴν ἡ τῆς ὁμοιότητος ἐπίτασις ἓν αὐτοὺς ἐποίησε κατ’ ἀριθμόν . τὸ δὲ διὰ τὸ ἔχειν τινὰ ὁμοιότητα ἐπὶ τοῦ ὕδατος εἶπεν ἀντὶ τοῦ ἴδιά τὸ τὸν αὐτὸν εἶναι λόγον τὸν καθ’ ὃ ὔδωρ᾿ · τοιαῦτα γὰρ τὰ ὁμοειδῆ . Μάλιστα δὲ ὁμολογουμένως τὸ ἓν ἀριθμῷ ταὐτὸν παρὰ πᾶσι δοκεῖ λέγεσθαι . Δείξας τὴν τοῦ ταὐτοῦ διαίρεσιν μάλιστά φησιν ὑπὸ πάντων συγχωρεῖσθαι τὸ τὰ τῷ ἀριθμῷ ἓν ταὐτὰ εἶναι . ἐπὶ μὲν γὰρ τῶν κατ’ εἶδος ἢ γένος ταὐτῶν οὐκ εὐθέως ἡ ταὐτότης προσπίπτει , ἀλλὰ δεῖ λόγου πρὸς τὸ συγχωρῆσαί τινα τὰ τοιαῦτα ταὐτὰ ἀλλήλοις εἶναι · οὔτε γὰρ Σωκράτην Πλάτωνι ἀπλῶς ἄν τις συγχωρήσειε τὸν αὐτὸν εἶναι , ἐπεὶ δῆλοί εἰσι καὶ καὶ τῶν προτάσεων , ἀλλ’ ἀεὶ ἐκ τούτων τε καὶ περὶ τούτων οἱ λόγοι καὶ οἱ συλλογισμοί . εἰπὼν δὲ ‘ἐκ τούτων οἱ λόγοι᾿ , πῶς ἐκ τούτων ἐδήλωσεν ἐπενεγκὼν καὶ διὰ τούτων καὶ πρὸς ταῦτα διὰ τούτων μὲν λέγων τῶν προτάσεων , πρὸς ταῦτα δὲ τὰ προβλήματα · τῷ γὰρ τὰ προβλήματα , περὶ ὧν οἱ λόγοι , καὶ τῷ τὰς προτάσεις , ἐξ ὧν οἱ λόγοι , ἐν τούτοις εἶναι τοῖς εἰρημένοις τέσσαρσι γένεσι , τούτῳ ἐκ τούτων οἱ λόγοι . τὴν δὲ δεῖξιν ποιεῖται διά τε ἐπαγωγῆς καὶ συλλογισμοῦ , αἳ μόναι κυρίως πίστεις ἐν λόγοις · καὶ γὰρ καὶ τὸ παράδειγμα πίστις ὂν καὶ αὐτὸ τῇ ἐπαγωγῇ συντάσσεται ( λέγεται γὰρ ἐπαγωγὴ ῥητορική ) , καὶ τὸ ἐνθύμημα καὶ αὐτὸ πίστις ὂν τῷ συλλογισμῷ ἔστι γὰρ καὶ τοῦτο ῥητορικὸς συλλογισμός ) , ἑκάτερον αὐτῶν ἀφῃρημένον τὸ τέλειον καὶ τὸ ἁπλῶς εἶναι τοιοῦτον ἐφ’ ᾧ ἐστι , διὰ τὴν εἰς τὸ ἔλαττον συστολήν , ὡς δῆλόν ἐστιν ἐκ τῶν περὶ αὐτῶν ἐν ἄλλοις εἰρημένων . Τί μὲν οὖν ἐστι συλλογισμός , εἴρηκε . περὶ δὲ ἐπαγωγῆς ὀλίγον προελθὼν ἐρεῖ , ἐπειδὴ τοῖς διαλεκτικοῖς οἰκεία καὶ ἡ δι’ ἐπαγωγῆς πίστις · τὸ γὰρ πιθανὸν ἔχει οὗ μάλιστα ὁ διαλεκτικὸς στοχάζεται . ὅτι δὲ ταῦτα μόνα γένη τῶν προβλημάτων , δι’ ἐπαγωγῆς δεικνύοιτο ἄν , εἰ ἕκαστον πρόβλημα καὶ ἑκάστην πρότασιν προχειριζόμενοι ζητοίημεν ἀπὸ τίνος ἐστίν · οὐ γὰρ ἐν ἄλλῳ τινὶ εὑρεθεῖεν ἂν προβλήματι παρὰ τὰ προειρημένα . τὰ μὲν γὰρ τοιαῦτα προβλήματα ‘πότερον ὁ χρόνος κίνησίς ἐστιν οὐρανοῦ ἢ οὔ;’ ὁρικόν · ζητεῖται γὰρ εἰ ὅρος τοῦ χρόνου ὁ ἀποδεδομένος λόγος · τὸ δὲ ‘πότερον τὸ ἀγαθὸν ἐν οὐσίᾳ ἢ οὔ;’ γενικόν · ζητεῖται γὰρ εἰ τοῦ ἀγαθοῦ γένος ἡ οὐσία ἢ οὔ · τὸ δὲ ‘πότερον τῷ πυρὶ μόνῳ ἡ ἄνω κίνησις κατὰ φύσιν ἢ οὔ;’ περὶ ἰδίου τὴν ζήτησιν ἔχει · τὸ δὲ ‘πότερον τὸ πῦρ ἄνω κινεῖται ἢ οὔ;’ περὶ συμβεβηκότος · ζητεῖται γὰρ εἰ ὑπάρχει αὐτῷ τὸ κινεῖσθαι ἄνω . ὁμοίως δὲ τούτοις ἔστι καὶ τᾶν πρόβλημα λαμβάνοντας δεικνύναι ὑπό τι τούτων ὂν τῶν γενῶν . ὡς δὲ τὰ προβλήματα , καὶ αἱ προτάσεις · ἡ γὰρ διαφορὰ αὐτῶν , ὡς εἶπε , κατὰ μόνον τὸν τῆς ἐκφορᾶς τρόπον . καὶ ἡ μὲν οἱ ἐπαγωγῆς δεῖξις του μόνα εἶναι τὰ προειρημένα τέσσαρα γένη τῶν προβλημάτων τοιαύτη . ἐπιζητήσαι δ’ ἄν τις ὑπὸ τί γένος τῶν προβλημάτων ὑπαχθήσεται τὰ τοιαῦτα προβλήματα · ‘διὰ τί ἡ λίθος ἡ μαγνῆτις λεγομένη ἕλκει τὸν σίδηρον;᾿ καὶ ‘τίς φύσις μαντικῶν ὑδάτων;᾿ · δοκεῖ γὰρ μηδενὶ τῶν κειμένων ὑπάγεσθαι ταῦτα . ἢ οὐδὲ διαλεκτικὰ προβλήματα ταῦτα · περὶ δὲ τούτων ὁ λόγος , καὶ τούτων αἱ διαιρέσεις . τὰ γὰρ διαλεκτικὰ προβλήματα ἴσα καὶ τὰ αὐτὰ ταῖς προτάσεσιν · αὗται δὲ ἦσαν ἐρωτήσεις ἀντιφάσεως · καὶ τῶν τοιούτων προβλημάτων τε καὶ προτάσεων ἡ διαφορὰ κτὰ τὸν τρόπον . ὥσπερ οὖν οὐ διαλεκτικὴ ἐρώτησίς ἐστι ‘τί ἐστιν ἄνθρωπος;᾿ , οὕτως οὐδὲ διαλεκτικὸν πρόβλημα τὸ ‘τίς φύσις μαντικῶν ὑδάτων;᾿ . ἐπεὶ οὖν μηδὲ τὴν ἀρχὴν προτάσεις τὰ οὕτω λεγόμενα , διὰ τί τόδε ἢ τί ἐστι τόδε , οὐδ᾿ ἂν διαλεκτικὰ εἴη προβλήματα , ἀλλὰ ἔστι τὰ οὕτω προβαλλόμενα φυσικὰ προβλήματα , ὡς καὶ ἐν τῷ Περὶ προβλημάτων εἴρηκεν · ὧν γὰρ · φυσικῶν ὄντων τὰ αἴτια ἀγνοεῖται , ταῦτα φυσικὰ προβλήματα . γίνεται μὲν οὖν καὶ διαλεκτικὰ προβλήματα περὶ φυσικῶν , ὡσπεροῦν καὶ περὶ ἠθικῶν τε καὶ λογικῶν , ἀλλὰ τὰ μὲν ἐκείνως ἔχοντα διαλεκτικά , τὰ δὲ οὕτως φυσικά . καὶ εἴη ἄν τὰ διαλεκτικὰ προβλήματα πάντα ἀναγόμενα εἰς τὴν ζήτησιν τοῦ τε ‘ὅτι ἔστι’ καὶ τοῦ ‘εἰ ἔστιν᾿ , ἅ ἐστι δύο τῶν τεσσάρων , ὧν εἶπεν ἀρχόμενος τοῦ δευτέρου τῶν Ἀναλυτικῶν τῶν ὑστέρων · τὸ γὰρ ‘δι᾿ ὅ τι ἐστί καὶ τί ἐστιν οὐ διαλεκτικὰ προβλήματα . Διὰ συλλογισμοῦ δὲ <τὸ> τοσαῦτα γένη τῶν προβλημάτων εἶναι ἤδη καὶ ἡμεῖς ἐφθάσαμεν ἑπόμενοι τοῖς δοκοῦσιν αὐτῷ δεδειχέναι . αὐτὸς δὲ ᾧ χρῆται συλλογισμῷ , τοιοῦτός ἐστιν . ἐπειδὴ ἐν παντὶ προβλήματι καὶ πάσῃ προτάσει ἐστί τι κατηγορούμενόν τινος καὶ ἀπὸ τῶν κατηγορουμένων αἵ τε διαφοραὶ καὶ τὰ εἴδη τῶν προτάσεων καὶ τῶν προβλημάτων λέγοιτο δ’ ἂν τὸ αὐτὸ καὶ περὶ τῶν ὑποθετικῶν προτάσεων · καὶ γὰρ ἐν ἐκείναις τὸ ἑπόμενον , ὃ κατηγορουμένου χώραν ἔχει , τούτων τι ἔστι λαμβάνειν ) , ὅτι πᾶν τὸ κατηγορούμενόν τινος ἀνάγκη ἢ ἐπ’ ἴσης αὐτῷ λέγεσθαι καὶ ἀντικατηγορεῖται ταῦτα ἀλλήλων ) ἢ μὴ ἐπ’ ἴσης , ὧν τὸ μὲν ἀντικατηγορούμενον ἢ ὅρος ἢ ἴδιον , τὸ δὲ μὴ ἀντικατηγορούμενον ἢ ἐν τῇ οὐσίᾳ καὶ τῷ ὁρισμῷ τοῦ πράγματός ἐστιν ἢ οὔ . καὶ εἰ μὲν τῶν ἐν τῷ ὁρισμῷ , γένος ἢ διαφορὰ ἄν εἴη , εἰ δὲ μὴ ἐν τῷ ὁρισμῷ , συμβεβηκὸς ἄν εἴη · τὸ γὰρ συμβεβηκὸς ἦν ὃ μήτε ὅρος μήτε ἴδιον μήτε γένος ὂν ὑπῆρχε τῷ ρέσεως ἔχων οὕτως · πᾶν τὸ κατηγορούμενόν τινος ἢ ἐπ’ ἴσης αὐτοῦ κατηγορεῖται ἢ οὔ , πᾶν τὸ ἐπ’ ἴσης ἢ μὴ ἐπ’ ἴσης τινὸς κατηγορούμενον κατηγορεῖται αὐτοῦ ἢ ὡς ὅρος ἢ ὡς ἴδιον ἢ ὡς γένος ἢ ὡς συμβεβηκός , τᾶν ἄρα τὸ κατηγορούμενον ἢ ὡς ὅρος ἢ ὡς ἴδιον ἢ ὡς γένος ἢ ὡς συμβεβηκὸς κατηγορεῖται · ᾧ συμπεράσματι ἐλήφθη τὸ ἐν παντὶ προβλήματι τὸ κατηγορούμενον ἢ ὅρον εἶναι ἢ ἴδιον ἢ γένος ἢ συμβεβηκός . αὐτὸς δὲ τὴν δευτέραν πρότασιν μετὰ τῆς κατασκευῆς τῆς οἰκείας τιθεὶς δοκεῖ πλέον τι εἰρηκέναι . ἔστι δὲ καὶ ὡς συνθέτου λόγου ποιήσασθαι τὴν ἀνάλυσιν οὕ · τὼς · ὁ μὲν τελευταῖος λόγος ‘πᾶν τὸ κατηγορούμενόν τινος ἢ ἀντικατηγορεῖται αὐτοῦ ἢ μόνον κατηγορεῖται , πᾶν τὸ ἀντικατηγορούμενον τῷ οὗ κατηγορεῖται ἢ κατηγορούμενον μόνον ἡ ὅρος ἐστὶν ἢ ἴδιον ἢ γένος ἡ διαφορὰ ἢ συμβεβηκός , πᾶν ἄρα τὸ κατηγορούμενόν τινος ἢ ὅρος ἐστὶν ἢ ἴδιον ἢ γένος ἢ διαφορὰ ἢ συμβεβηκός῾ . τούτου δὲ τοῦ λόγου τὴν δευτέραν πρότασιν κατεσκεύασε διὰ δύο συλλογισμῶν , ἑνὸς μὲν τοῦ ‘πᾶν , εἴ τι ἀντικατηγορεῖταί τινος , ἤτοι τὸ τί ἦν εἶναι σημαίνει τούτου οὗ ἀντικατηγορεῖται ἢ μή · τοῦτο δὲ ἢ ὁρισμὸς ἢ ἴδιόν ἐστιν αὐτοῦ · πᾶν ἄρα τὸ ἀντικατηγορούμενον τοῦ ὑποκειμένου ἢ ὁρισμός ἐστιν αὐτοῦ ἢ ἴδιον᾿ , ἄλλου δὲ ‘πᾶν , εἴ τι ἁπλῶς κατηγορεῖται τοῦ ὑποκειμένου καὶ μὴ ἐπ’ ἴσης ἐστὶν αὐτῷ , ἢ τῶν ἐν τῷ ὁρισμῷ τοῦ ὑποκειμένου λεγομένων ἐστὶν ἢ τῶν ἁπλῶς κατηγορουμένων · ἀλλ’ εἰ μὲν τῶν ἐν τῷ ὁρισμῷ τοῦ ὑποκειμένου λεγομένων ἐστίν , ἢ γένος ἢ διαφορὰ ἂν εἴη , εἰ δὲ μὴ τῶν ἐν τῷ ὁρισμῷ λεγομένων ἐστί , συμβεβηκὸς ἄν εἴη · πᾶν ἄρα ὃ ἁπλῶς κατηγορεῖταί τινος , ἢ γένος αὐτοῦ ἢ διαφορὰ ἄν εἴη αὐτοῦ ἢ συμβεβηκός᾿ · ἃ συμπεράσματα τῶν συλλογισμῶν συντεθέντα τὴν δευτέραν ποιεῖ πρότασιν τὴν τοῦ συλλογισμοῦ τὴν πᾶν , εἴ τι ἡ ὡς ἀντικατηγορούμενον κατηγορεῖταί τινος ἢ ἁπλῶς , ἢ ὅρος ἐστὶν αὐτοῦ ἢ ἴδιον ἢ γένος ἡ διαφορὰ ἢ συμβεβηκός . ὁ αὐτὸς δὲ λόγος καὶ ἐπὶ τῆς προτάσεως . Μετὰ τοίνυν ταῦτα δεῖ ὁρίσασθαι τὰ γένη τῶν κατηγοριῶν , ἐν οἶς ὑπάρχουσιν αἱ ῥηθεῖσαι τέσσαρες . Δείξας τὰ προβλήματα καὶ τὰς προτάσεις ἐν τοῖς προειρημένοις τέσσαρσι γένεσιν οὔσας , ἐπεὶ τὰ προειρημένα γένη τέσσαρα οὐκ ἔδτιν ἀνώτατα γένη ὄντα , ἀλλ’ ἔστι πάλιν αὐτὰ ἐν ἄλλοις ἔστι γὰρ ἐν τοῖς οὖσιν , ὧν τὰ ἀνώτατα γένη ἔστι δέκα , ἃς κατηγορίας ἰδίως ἔθος αὐτῷ καλεῖν ) , δεῖν φησιν ἐφεξῆς τοῖς εἰρημένοις διορίσαι καὶ ἐκθέσθαι τὰ γένη τῶν κατηγοριῶν , ἐν αἷς κατηγορίαις ὑπάρχουσιν αἱ εἰρημέναι τέσσαρες διαφοραὶ τῶν προβλημάτων τε καὶ προτάσεων . τὸ δὲ ἐν οἷς ὑπάρχουσιν αἱ ῥηθεῖσαι τέσσαρες ἐλλιπῶς εἶπε · λείπει γὰρ τὸ ‘διαφοραὶ τῶν προβλημάτων τε καὶ προτάσεων᾿ . ἔστι δέ , φησί , ταῦτα , λέγων τὰ γένη τῶν κατηγοριῶν , δέκα , περὶ ὧν εἴρηκε μὲν ἐν τῷ Περὶ τῶν δέκα κατηγοριῶν , ἐκτίθεται δὲ καὶ νῦν αὐτά . ἅμα δὲ καὶ τὸ πρὸς διαλεκτικὴν χρήσιμον ἐκείνου τοῦ βιβλίου διὰ τούτων ἐνδείκνυται . ἀντὶ δὲ τῆς οὐσίας τὸ τί ἐστιν ἔλαβε · κυρίως τε γὰρ ὂν ἡ οὐσία , καὶ κυρίως τὸ τί ἐστι καὶ ὁ ὁρισμὸς οὐσίας , εἰ καὶ πλεοναχῶς τὸ τί ἐστιν . τοῦ δὲ ἐν τῖς δέκα κατηγορίαις εἶναι τὰ γένη τὰ προειρημένα τῶν τε προβλημάτων καὶ τῶν προτάσεων δεικτικὸν παρέθετο τὸ καὶ τὸ συμβεβηκὸς καὶ τὸ γένος καὶ τὸ ἴδιον καὶ τὸν ὁρισμὸν τούτων τι σημαίνειν · πᾶσαι γὰρ αἱ διὰ τούτων τῶν γενῶν προτάσεις ( τοῦτο γὰρ ἐστι τὸ τῆς λέξεως πλῆρες ) ἢ οὐσίαν ἔχουσι τὸ κατηγορούμενον ἢ ποιότητα ἤ τινα τῶν ἄλλων κατηγοριῶν . πᾶς γὰρ ὁρισμός τινός ἐστιν , ὃ πάντως ἢ οὐσία ἐστὶν ἢ ποσὸν ἢ πρός τι ἢ τοῦ ἢ ποτὲ ἢ κεῖσθαι ἢ ἔχειν ἢ ποιεῖν ἢ πάσχειν . τὸν μὲν οὖν ὁρισμὸν καὶ τὸ ὁρικὸν πρόβλημα ἐν πάσαις ἐνδέχεται ταῖς κατηγορίαις εἶναι , ἐπεὶ οἷόν τε ὁρισασθαί τινα τῶν ὑφ’ ἑκάστην κατηγορίαν . ὁμοίως καὶ τὰ γένη καὶ τὰ γενικὰ προβλήματα · . καθ’ ἑκάστην γὰρ κατηγορίαν ἔστι καὶ γένος καὶ διαφορὰν λαβεῖν · ἐν αἷς γὰρ κατηγορίαις ἐστὶ τὰ λαμβανόμενα γένη περὶ ὧν ὁ λόγος , ἐν ταύταις καὶ αἱ τῶν γενῶν τούτων διαφοραί , ὡς ἐν ἄλλοις ἡμῖν εἴρηται · διὸ καὶ ἐν οὐσίᾳ διαφοραὶ οὖσαι <οὐσίαι> καὶ αὐταί , καὶ τὰ ἀπὸ τῶν διαφορῶν προβλήματα καῖ ἐν οὐσίᾳ ἔσται . * * προβλήματα τὸ μὲν ὁρικὸν ἐν οὐσίᾳ , τὸ δὲ ὁρικὸν ἐν ποιότητι ἢ ποσότητι , καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ὁμοίως · πάλιν ἀπὸ γένους ἐν οὐσίᾳ ἢ ἀπὸ γένους ἐν ποιῷ , καὶ κατὰ τὰς ἄλλας κατηγορίας ὁμοίως . ὁ αὐτὸς δὲ λόγος καὶ περὶ τῶν προτάσεων . ὡς γὰρ ἀπὸ τοῦ κατηγορουμένου ὅρου ἐν τῷ προβλήματι ἢ ἐν τῇ προτάσει τὸ γένος γνωρίζεται αὐτῶν ( εἰ μὲν γὰρ ὁρισμὸς τὸ κατηγορούμενον , ὁρικόν . εἰ δὲ γένος , ἀπὸ γένους , καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ὁμοίως ) , οὕτως ἀπὸ τοῶ κατηγορουμένου καὶ τὸ ἐν ποίᾳ κατηγορίᾳ τὸ πρόβλημα γνωρίζεται · ἂν μὲν γὰρ οὐσία ᾖ , ἐν οὐσίᾳ τὸ πρόβλημα , ἂν δὲ ποιότης , ἐν ποιότητι , καὶ ἐπὶ τῶν ἂλλων ὁμοίως . τὰ μὲν οὖν ἐν τῷ τί ἐστι κατηγορούμενα τοῦ αὐτοῦ γένους ἔχει καὶ τὸ ὑποκείμενον αὐτοῖς , ὥστε οὐδὲν μᾶλλον ἀπὸ τοῦ ὑποκειμένου ἢ ἀπὸ τοῦ κατηγορουμένου ἡ κατηγορία καὶ τὸ γένος ἐν ᾧ τὸ πρόβλημα γνωρισθήσεται . ἐν οἰς δὲ ἄλλο ἄλλου κατηγορεῖται ( ταῦτα δέ ἐστιν ἐν οἷς περὶ συμβεβηκότος ἡ κατηγορία ) , καὶ τὸ γένος ἀπὸ τοῦ κατηγορουμένου λαμβάνεται . ἐπεὶ δὴ οὐδεμία οὐσία οὐδεμιᾷ οὐσίᾳ συμβέβηκεν ( οὐ γὰρ οἰόν τε συμβεβηκότος τινὸς οὐσίαν εἶναι ) . τὰ ἀπὸ τοῦ συμβεβηκότος προβλήματα ἐν μὲν τοῖς ἄλλοις γένεσιν ἔσται λαβεῖν , ἐν οὐσίᾳ δὲ οὐδαμῶς . περὶ δὲ ἀδίου , εἰ μὲν τὰ ἔδια τῶν οὐσιῶν οὐσίας οἶόν τε εῖναι , ὁμοίως καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων κατηγοριῶν , ἔσται καὶ ἐν οὐσίᾳ τᾶ ἀπὸ τοῦ ἀδίου προβλήματα καὶ ἐν πᾶσι τοῖς γένεσιν · εἰ δέ ἐστι πᾶν ἴδιον συμβεβηκὸς τῷ συμβεβηκότος εῖναι τρόπον τὸ ἴδιον , οὐδ᾿ ἂν τὰ ἀπὸ τοῦ ἰδίου προβλήματα ἐν οὐσίᾳ εἴη , ἀλλ᾿ ἐν ἐκείνῳ οἶυ ἀν ᾐ γένος τὸ ἴδιον . ὅτι δὲ ἐν τοῖς δέκα γένεσίν ἐστι τὰ προειγημένα τέσσαρα προβλήματα καὶ οὐκ ἔξω πίπτει αὐτῶν , εἰ καὶ μὴ οἶόν τε πάντα ἐν πᾶσιν εἶναι τῷ μὴ δύνασθαι ἐν οὐσίᾳ εἶναι τὰ ἀπὸ συμβεβηκότος , δεικνὺς λέγει ‘πᾶσαι γὰρ αί διὰ τούτων προτάσεις ἢ τί ἐστι , τοῦτ᾿ ἔστιν ἢ ἐν τῇ οδσίᾳ κατηγοροῦσί τινός τι , ἢ ἐν τῷ ποιῷ ἤ τι τῶν ἐν ταῖς ἄλλαις κατηγορίαις σημαίνουσιν᾿ . ἐν ᾖ δὲ κατηγορφίᾳ τὸ σημαινόμενον ὑπὸ τοῦ προβλήματος ἢ τῆς προράσεώς ἐστιν , ἐν τῇ αὐτῇ ἀνάγκη καὶ τὸ γένος εἶναι τῶν προβλημάτων κα]\ι τῶν προτάσεων , καὶ δείκνυσί γε τοῦτο καὶ τῇ ἐπαγω · γῇ · ό γὰρ τὸ τί ἐστι σημαίνων , τοῦτ᾿ ἔστι κατηγορῶν τινος , ἢ οδσίας τὸ τί ἐστι σημαίνει ἢ ποιοῦ ἢ ποσοῦ ἤ τινος τῶν ἐν ταῖς ἄλλαις κατηγορίαις · τὸ γὰρ τί ἐστι τῶν πολλαχῶς λεγομένων . Ὅταν μὲν γὰρ ἐκκειμένου ἀνθρώπου φῇ τὸ ἐκκείμενον ἄνθρωπον εἶναι ἢ ζῷον . Ὁτι καθ’ ἑκάστην κατηγορίαν τὸ τί ἐστιν ἀποδίδοται , καὶ ὅτι τὸ ἐν τῷ τί ἐστι κατηγορούμενον καθ’ ἑκάστην λαμβάνεται , τῇ ἐπαγωγῇ , ὡς εἶπον , δείκνυσιν . ἕκαστον γὰρ τῶν ὑφ’ ἑκάστην κατηγορίαν , ἄν τε αὐτὸ περὶ ἑαυτοῦ λέγηται , οἷον ὅτι ὁ ἄνθρωπος ἄνθρωπός ἐστιν ἢ τὸ λευκὸν λευκόν ἐστι καὶ ἐπὶ τῶν · ἄλλων ὁμοίως ) , <ἄν τε> τὸ οἰκεῖον γένος αὐτοῦ ἀποδιδῷ , τί ἐστι σημαίνει . ὁμοίως δὲ κἄν τὸν ὁρισμόν τις τὸν ἑκάστου ἀποδιδῷ , τὸ ( ?? ) ἐστιν αὐτὸ λέγει · ἴσον γάρ ἐστι τὸν ἄνθρωπον ἄνθρωπον εἰπεῖν ἢ ζῷον πεζὸν δίπουν · ἐν ἀμφοτέροις γὰρ αὐτὸ περὶ ἑαυτοῦ λέγεται , καὶ | ἐπ’ ἴσης ἀμφότερα · διὸ ἀντὶ τοῦ ὁρισμοῦ τὸ ὄνομα ἔλαβεν . ὅταν δὲ τὸ κατηγορούμενον μὴ τοῦ αὐτοῦ γένους ᾖ τῷ ὑποκειμένῳ , ἀλλὰ · περὶ ἄλλου λέγηται τοῦτο γάρ ἐστι τὸ ὅταν δὲ περὶ ἑτέρου ) , ἐξ ἧς ἂν κατηγορίας ᾖ τὸ κατηγορούμενον , ἐξ ἐκείνης καὶ τὸ γένος τοῦ προβλήματος ἔσται . καὶ οὐκέτι τὸ τί ἐστι τὸ ὑποκείμενον σημαίνει · οὐ γὰρ ἐν τῷ τί ἐστι κατηγορεῖται τὸ ἐξ ἄλλης κατηγορίας τοῦ ἐξ ἄλλης . περὶ ἑτέρου δὲ ἕτερον λέγεται , ἐν αἷς συμβεβηκός ἐστι τὸ κατηγορούμενον · διὸ ἀδύνατον , ὡς ἔφην , προβλήματα ἐν οὐσίᾳ τινὶ εἶναι ἀπὸ συμβεβηκότος εἰπεῖν , ὅτι μηδεμία οὐσία οὐσίᾳ συμβέβηκεν . ἢ συμβεβηκέναι μὲν οὐχ οἷόν τε οὐσίαν οὐσίᾳ , δύναται μέντοι ζητεῖν τις εἰ συμβέβηκεν οὐσίᾳ οὐσία ἢ συμβεβηκότι οὐσία , ὡς ἐν ταῖς παρὰ φύσιν ἔχει προτάσεσιν . εἰ δὲ τοῦτο , εἴη ἄν καὶ τὰ ἀπὸ τοῦ συμβεβηκότος προβλήματα καὶ ἐν οὐσίᾳ . εἰ δὲ τὰ προβλήματα καὶ τὰ γένη τῶν προβλημάτων ἐν ταῖς κατηγορίαις , δῆλον ὡς χρήσιμος ἡ περὶ τὰς κατηγορίας πραγματεία πρὸς διαλεκτικήν , εἴ γε χρήσιμον τὸ εἰδέναι ἐν ποίῳ γένει τῶν ὄντων τὸ προκείμενον πρόβλημα . εἰπὼν δὲ τὰ τέσσαρα γένη ἐν οἷς αἱ προτάσεις τὰ προβλήματα , εἰπὼν δὲ καὶ τὰς κατηγορίας ἐν αἷς τὰ τέσσαρα γένη τῶν προβλημάτων καὶ τῶν προτάσεων , ἐπιφέρει ὅτι περὶ ὧν μένοι λόγοι καὶ ἐξ ὧν , ταῦτα καὶ τοσαῦτά ἐστι , λέγων τὰ προβλήματα καὶ τὰς προτάσεις · ταῦτα δὲ καὶ τοσαῦτα τῷ γένει δῆλον ὅτι . ἦν δὲ προκείμενον αὐτῷ ζητῆσαι πρὸς πόσα καὶ ποῖα καὶ ἐκ τίνων οἱ λόγοι οἱ διαλεκτικοί , καὶ πῶς τῶν λόγων τούτων εὐπορήσομεν · ἡ γὰρ μέθοδος ἐν τούτοις . εἰπὼν δὴ περὶ τῶν πρώτων , περὶ τοῦ πῶς καὶ δι᾿ ὦν εὐπορήσομεν τῶν διαλεκτικῶν λόγων , ὃ τὸ λοιπὸν ὦν προέθετο ὑπολείπεται , μετὰ ταῦτά φησι λεκτέον . Πρῶτον τοίνυν διωρίσθω τίἐστι πρότασις διαλεκτικὴ3·8 καὶ τί πρόβλημα διαλεκτικόν . Μέλλων δεικνύναι πῶς ἄν εὐποροίημεν προτάσεων διαλεκτικῶν ( ἡ γὰρ εὐπορία τῶν προτάσεων συντελεῖ καὶ αὐτὴ πρὸς τὴν τῶν διαλεκτικῶν λόγων εὐπορίαν , περὶ οὗ πρόκειται λέγειν αὐτῷ , ὡς ἐρεῖ · ἓν γὰρ τῶν τεσσάρων ὀργάνων ὧν ἐρεῖ ) , καὶ τοῦτο κοινότερον εἴρη ὦς περὶ προτάσεων τε καὶ προβλημάτων , πρῶτόν φησι δεῖν ὁρίσασθαι τί ἐστι πρότασις διαλεκτικὴ καὶ τί πρόβλημα διαλεκτικόν , ἵνα γνώριμον ᾖ ποίων προτάσεων εὐπορεῖν δεῖ καὶ περὶ ποίων ζητεῖν προβλημάτων · ὧν γὰρ χρὴ lo πρὸς εὐπορίαν ζητεῖν μέθοδον , ταῦτα ὡρίσθαι δεῖ καὶ γνώριμα εἶναι πρῶτον . οὔτε γὰρ πᾶσα πρότασις διαλεκτικὴ οὔτε πᾶν πρόβλημα · οὔτε γὰρ ἄν προτεί - ναιτὁ τις νοῦν ἔχων καὶ ἐρωτήσειεν ἐν προτάσει τὸ μηδενὶ δοκοῦν , οἶον ’ ἆρά γε χρὴ ὑβρίζειν τοὺς γονεῖς ἢ ἀσεβεῖν εἰς τοὺς θεούς;’ ( προτείνει γὰρ ὁ διαλεκτικὸς ὃ λαβεῖν βούλεται · οὐδεὶς δὲ τὰ τοιαῦτα συγχωρεῖ ) , οὔτ’ ἄν προβάλοι πρόβληματὸ πᾶσι φανερὸν καὶ μὴ δεόμενονδείξεως , οἷον ’ ἡμέρς οὔσης πότερον ἡμέρα ἐστὶν ἢ ; ’ · τὰ μὲν γὰρ οὐκ ἔχει ἀπο - ρίαν , δῆλον ὅτι ὡς πᾶσι γνώριμα , διὸ οὐδὲ προβλήματα ( αἱ δὲ δείξεις τε καὶ ζητήσεις περὶ ἀπορουμένων τινῶν ἢ ἀγνοουμένων ) , τὰ δὲ οὐδεὶς ἄν θε ἴη καὶ συγχ͂ωρŕισαι . - , τὰ δῆλον ὅτι μηδενὶ δοκοῦντα , διὸ οὐδὲ προτάσεις . ζητήσαι δὲ ἄν τις πῶς εἰπὼν ἴσα καὶ τὰ αὐτὰ τά τε προβλήματα καὶ τὰς προτάσεις καὶ τῷ τρόπῳ μόνῳ τῆς ἐκφορἄ-̀ τὴν διαφορὰν αὐτῶν εἶναι , νῦν ὑπεναντίον πώς φησιν εἶναι τὸ διαλεκιικὸν πρόβλημα καὶ τὴν δια - · ́ ἑκτικὴν πρότασιν · τὸ μὲν γὰρ ἀπορεῖσθαι , τὴν δὲ γνώριμον εἶναι . ἢ οὐ τὰ διαλεκτικὰ προβλήματα ταῖς διαλκτικ̀αῖ,́ προτάσεσιν ἴσα καὶ τὰ αὐτὰ εἶπεν , ἀλλὰ καθόλου τὰ προβλήματα καὶ τὰς προτάσεις τὰς ἐν τῇ τῆς ἀντιφάσεως ἐρωτήσει , ἐν οἷς προβλήμασι καὶ ἐν αἷς προτάσεσίν ἐστι καὶ τὰ διαλεκτικὰ προβλήματά τε καὶ αἱ προτάσεις , ὧν νῦν λέγει τὴν διαφοράν · τό τε <γὰρ> γνώριμον καὶ ἔνδοξον , ὁποία ἡ πρότασις ἡ εἶναι βούλεται , καὶ τὸ ἀμφιδοξούμενόν τε καὶ ἀπορούμενον , ὁποῖον δεῖ φησίν , εἶναι τὸ διαλεκτικὸν πρόβλημα , πάντα ἐν ἀντιφάσει προτείνεταί τε καὶ προβάλλεται , ὧν τὰ μὲν ἔνδοξα προτάσεις , τά δὲ ζητοῦμεν προβλήματα . τὴν δὲ κατὰ τοὺς τρόπους διαφορὰν εἶπε , τὴν κατὰ τὸ ‘ἆρα᾿ καὶ ‘πότερον᾿ , ὑπὲρ τοῦ ἐνδείξασθαι τὴν κατὰ τὴν λέξιν ὁμοιότητα αὐτῶν καὶ πῶς ἕκαστον αὐτῶν προτείνεταί τε καὶ προβάλλεται . πᾶσα γὰρ πρότασις πρόβλημα γίνεται ἀλλαγέντος ἰοῦ κατὰ τὴν ἐκφορὰν τρόπου κατὰ τὴν λέξιν · οὐ μὴν διαλεκτικὸν ἤδη τὸ ἀπὸ προτάσεως μεταληφθέν , ὅτι μὴ ζητούμενον . Ἔστι μὲν οὖν πρότασις διαλεκτικὴ ἐρώτησις ἔνδοξος . οὔτε οὗν πᾶσα πρότασις ἐρώτησις , ἀλλὰ ἡ διαλεκτική , οὔτε πᾶσα ἐρώτησις πρότασις διαλεκτική · ἔστι γὰρ εἴδη πλείω τῆς ἐρωτήσεως . οὐ γὰρ μόνον ἐρώτησις προτάσεων γίνεται , ἀλλ’ ὡς Εὔδημος ἐν τοῖς Περὶ λέξεως διῄρηκεν , οἱ ἐρωτῶντες ἢ περὶ συμβεβηκότος ἐρωτῶσιν · ἢ γὰρ προθέντες τι καὶ ὁρίσαντες πυνθάνονται τὸ τούτῳ συμβεβηκός , ὡς οἱ ἐρωτῶντες τίς τοῦ πυρὸς ἡ κατὰ φύσιν κίνησις ἡ τί Σωκράτει συμβέβηκεν , ἢ ἔμπαλιν τὸ μὲν συμβεβηκὸς ὁρίζουσί τε καὶ λαμβάνουσιν ἐν τῇ ἐρωτήσει , ᾧ δὲ τοῦτο συμβέβηκεν , ἀξιοῦσι μαθεῖν , ὡς ὁ ἐρωτῶν τίνι τὸ λευκὸν ἢ τὸ μέλαν τῶν ζῴων συμβέβηκε , καὶ τί τῶν ἀγαθῶν δι᾿ αὑτό ἐστιν · αἱρετόν , καὶ τίς ἐστιν ὁ καθήμενος . καὶ τοῦτο μὲν ἓν εἶδος ἐρωτήσεως . ἄλλο δὲ περὶ οὐσίας , ὅταν προενεγκάμενοι τί ποιέ ἐστι τοῦτο διὰ τῆς ἐρωτήσεως ἐξετάζωμεν , ὡς ὁ ἐρωτῶν τί ἐστιν ἄνθρωπος · ὁ γὰρ οὕτως ἑρωτῶν τὴν οὐσίαν τοῦ πράγματος μαθεῖν ἀξιοῖ , ἀλλ’ οὐχ ὃ συμβέβηκεν αὐτῷ τρίτον εἶδος ἐρωτήσεως ἐστιν , ὅταν περὶ προτάσεως τις θῇ τὴν ἐρώτησιν , εἶτα ἀπόκρισιν αὐτῆς αἰτῇ τὸ ἕτερον τῆς ἀντιφάσεως μέρος , οἷον ‘ἆρά γε ὁ κόσμος σφαιροειδής;᾿ . ὑπὸ τοῦτο τὸ εἴδος τῆς ἐρωτήσεώς ἐστι καὶ ἡ διαλεκτικὴ πρότασις . οὐ γὰρ πᾶσα ἐρώ - τησις πρότασις διαλε|κτική ἐστιν , ἐρώτησις μέντοι ἡ πρότασις ἡ διαλεκτική . τῶν γὰρ προτάσεων , ὥς εἴρηται , αἱ μέν εἰσιν ἀποδεικτικαί , οἷαί εἰσιν αἱ ἄμεσοι καὶ πρῶται , αἱ δὲ διαλεκτικαί , οἷαί εἰσιν αἱ ἔνδοξοι , αἱ δὲ ἐριστικαί · οὔτε δὲ αἱ ἑπιστημονικαὶ ἐν ἐρωτήσει οὖσαι διαλεκτικαὶ γίνονται · οὐ γὰρ διαλεκτικὴ ἡ τοιαύτη , οἷον ‘ἆρά γε στοιχεῖα τῶν ὄντων εἶδος καὶ ὕλη;’ , ἀλλ’ οὐδὲ ἡ ἐριστική , οἷον ‘ἀρά γε ὁ ὁρῶν ὀφθαλμοὺς ἔχει ἢ οὔ;᾿ , ἀλλά εἰσι προτάσεις διαλεκτικαὶ τῶν ἐν ἐρωτήσει προτάσεων αἱ ἔνδοξοι , οἷον ‘ἆρά γε ἡ ὑγεία ἀγαθὸν ἢ οὗ ; ἀρά γε αἱ τῆς ψυχῆς ἀρεταὶ αἱρεταὶ ἡ οὑν ; ἀρά γε οἷόν τέ τι ἐκ τοὺ μὴ ὄντος γενέσθαι ἢ οὔ;᾿ . “ οὐδεὶς γὰρ προτείνειεν <ἂν> νοῦν ἔχων τὸ μηδενὶ δοκοῦν ” · ἡ γὰρ ἔνδοξος ἐρώτησις διαλεκτικὴ πρότασίς ἐστιν . εἰπὼν δὲ τοῦτο , τίνα ἐστὶ τὰ ἔνδοξα , πάλιν ὑπομιμνήσκων ἡμᾶς προστίθησιν · ἔνδοξον γάρ , ὡς προείρηται ἢ τὸ τὸ πᾶσι δοκοῦν ἢ τὸ τοῖς πλείστοις ἢ τὸ τοῖς σοφοῖς , καὶ τούτοις ἢ πᾶσιν ἢ τοῖς πλείστοις ἢ ἰοῖς μάλιστα γνωρίμοις καὶ ἐνδόξοις . εἰπὼν δὲ ἔνδοξα εἷναι καὶ τὰ τοῖς πάνυ γνωρίμοις τῶν σοφῶν δοκοῦντα , ἐπεὶ δύναταί τις γνωρίμου σοφοῦ δόξα μαχομένη ταῖς τῶν πολλῶν δόξαις εἶναι , αἷς δόξαις οὐκέτι οἱ πολλοὶ συγχωροῦσι , προσέθηκε τὸ μὴ παράδοξος , ἅμα διδάσκων ἡμὰς ὅτι τῖς τῶν σοφῶν δόξαις ὡς ἐνδόξοις χρηστέον , ταῖς περὶ τούτων περὶ ὧν οὐκ ἔχουσιν οἱ πολλοὶ δόξας , ἔνθα δὲ μάχεται ἡ τῶν πολλῶν δόξα τῇ σοφοῦ τινος , ἐνταῦθα ἔνδοξον μᾶλλον τὸ τοῖς πολλοῖς δοκοῦν . ἐπεὶ ὅτι γε μή ἐστιν ἡ ὑγεία ἀγαθόν , σοφῶν τινῶν ἐστι δόξα · ἀλλ᾿ οὐδεὶς ἂν τοῦτο ἔνδοξον εἴποι · μάχεται γὰρ ταῖς πάντων προλήψεσιν · ἀλλὰ καὶ ὅτι τὸ ὂν ἀκίνητόν τε καὶ ἕν Παρμενίδου γάρ ) , καὶ ὅτι τὰ ἐναντία ταὐτά Ἡρακλείτου γάρ ) , καὶ ὅτι οὐκ ἔστιν ἀντιλέγειν Ἀντισθένους 20 γάρ ) . προτάσεις μὲν οὖν οὐκ εἰσὶ τὰ τοιαύτα , θέσεις δέ , ὡς προιὼν ἐρεῖ . Εἰσὶ δὲ προτάσεις καὶ ἰὰ τοῖς ἐνδόξοις ὅμοια . Εἰπὼν τὴν διαλεκτικὴν πρότασιν ἐρώτησιν ἔνδοξον εἶναι , λέγει καὶ τὰ τοῖς ἐνδόξοις ὅμοια διαλεκτικὰς προτάσεις εἶναι , εὐπορίαν τινὰ ἡμῖν προϋποβάλλων διαλεκτικῶν προτάσεων . εἰ γὰρ ἔνδοξον τὸ τὴν αὐτὴν εἷναι τῶν ἐναντίων ἐπιστήμην , ἔνδοξον ἄν φανείη καὶ τὸ τὴν αὐτὴν αἴσθησιν τῶν ἐναντίων εἶναι . ὅτι δὲ ἔνδοξον τὸ τὴν αὐτὴν ἐπιστήμην τῶν ἐναντίων εἶναι , δῆλον · ἥ τε γὰρ ἰατρικὴ ὐγιεινῶν καὶ νοσερῶν ἐστιν ἐπιστήμη , καὶ ἡ ἀριθμητικὴ περιττοῦ καὶ ἀρτίου , καὶ ἡ μουσικὴ ἐμμελῶν καὶ ἐκμελῶν , καὶ ἡ γυμναστικὴ εὐεκτικῶν τε καὶ μή , καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ὁμοίως . ὁμοίως δὲ ἔχει ἡ ἐπιστήμη πρὸς τὰ ἐπιστητὰ καὶ ἡ αἴσθησις πρὸς τὰ αἰσθητά · ἑκάτερον γὰρ αὐτῶν κριτικόν ἐστι τῶν ὑφ’ αὑτά . αὑτά . καὶ ἔστι τὸ ὅμοιον αὐταῖς κατὰ ἀναλογίαν . ἢ καὶ αὐταὶ συγγενεῖς , ἔ γε καὶ ἡ αἴσθησις ὑπὸ τὴν ἕξιν καὶ ὅλως ὑπὸ τὰ πρός τι . χρὴ δὲ τὰ παραδείγματα μὴ ἀκριβολογουμένους ἀκούειν , ἐπεὶ δόξει γε ἐναργέστερόν τε καὶ ἐνδοξότερον εἶναι τὸ τὴν αἴσθησιν τὴν αὐτὴν τῶν ἐναντίων εἶναι ἢ τὴν ἐπιστήμην . πάλιν εἰ ἔνδοξον τὸ μίαν ἀριθμῷ τὴν γραμματικὴν εἶναι , ἔνδοξον ἂν φανείη καὶ τὸ ἰὴν αὐλητικὴν μίαν τῷ ἀριθμῷ εἶναι . καὶ εἰ πλείους γραμματικὰς εἶναι ἔνδοξον , καὶ τὸ αὐλητικὰς εἶναι πλείους ἔνδοξον ἔσται · ὅμοια γὰρ καὶ τοῦ αὐτοῦ λόγου ἡντιναοῦν τέχνην εἶναι ἢ ἀριθμῷ · μίαν ἢ εἴδει · συγγενῆ γὰρ τά τοιαῦτα καὶ ὑπὸ τὸ αὐτὸ γένος . καὶ ὥσπερ τὸ πρῶτον παράδειγμα τῇ ἀναλογίᾳ ὅμοιον , οὕτως τοῦτο τῷ γένει · διὸ εἶπε συγγενῆ . εἴη δ’ ἂν τὸ μίαν τῷ ἀριθμῷ γραμματικὴν ἢ πλείους τοιοῦτον · εἰ λέγοι τις τὴν Ἀριστάρχου γραμματικὴν καὶ ὅλως ἑκάστην τῶν ἐν τῷ ἀτόμῳ μίαν κατ᾿ ἀριθμὸν εἶναι , ὅτι καὶ τὸ ὑποκείμενον αὐτὸ τοιοῦτον , ἢ πάλιν εἰ λέγοι τις μίαν εἶναι τῷ εἴδει ταύτην τῷ ταῖς ἐνεργείαις συνδιαιρεῖσθαι αὐτὴν τὰς δὲ ἐνεργείας πλείους κατ’ ἀριθμὸν εἶναι . Λέγει δὲ ἔνδοξα εἶναι καὶ τὰ ἐναντία τοῖς ἐνδόξοις κατ’ ἀντίφασιν προτεινόμενα , τοῦτ’ ἔστι τὰς ἀποφάσεις τῶν ἐναντίων τοῖς ἐνδόξοις · ἐπεὶ γὰρ τὰ ἐναντία τοῖς ἐνδόξοις παράδοξα , εἶεν ἂν αἱ τῶν παραδόξων ἀποφάσεις ἔνδοξοι . οἷον εἰ ἔνδοξόν ἐστι τὸ δεῖν τοὺς φίλους εὖ ποιεῖν τὸ τούτω ἐναντίον τὸ δεῖν τοὺς φίλους κακῶς ποιεῖν , ἄδοξον ἔσται · ἡ δὴ τούτου ἀδόξου ὄντος ἀπόφασις ἔνδοξος ἂν καὶ αὐτὴ εἴη · ἔστι δὲ ἀπόφασις αὐτοῦ τὸ οὐ δεῖ τοὺς φίλους κακῶς ποιεῖν᾿ . πάλιν ἔνδοξον μὲν τὸ δεῖν τοὺς φίλους εὖ ποιεῖν · ἐναντίον δὲ τούτῳ καὶ ἄδοξον δεῖν τοὺς ἐχθροὺς εὖ ποιεῖν · οὗ ἡ ἀπόφασις , τὸ μὴ δεῖν τοὺς ἐχθροὺς εὖ ποιεῖν , ἔνδοξον ἄν εἴη . τὴν μὲν οὗν πρώτην ἐναντίωσιν ἔλαβε τῶν προτάσεων κατὰ κατηγορούμενον · ἐναντίον γὰρ τὸ εὖ ποιεῖν τῷ κακῶς ποιεῖν · ὁ δὲ ὑποκείμενος ὅρος , ὁ φίλος , ὁ αὐτὸς ἐπ’ ἀμφοῖν . ἡ δὲ δευτέρα ἐναντίωσις τὸν μὲν κατηγορούμενον τὸν αὐτὸν ἔχει , τὸ γὰρ εὗ ποιεῖν , οἱ δὲ ὑποκείμενοι ὅροι ἐναντίοι · ἐναντίοι γὰρ οἱ φίλοι καὶ οἱ ἐχθροί . ἔνδοξον δέ , φησίν , ἐν παραβολῇ δόξειεν ἄν εἶναι καὶ τὸ ἐναντίον περὶ τοὐ ἐναντίου λεγόμενον · ἔστι δὲ τὸ ἐν παραβολῇ τὸ ἐν παραθέσει . εἰ γὰρ ἔνδοξον τὸ τοὺς φίλους εὖ ποιεῖν , ἔνδοξον ἔσται καὶ τὸ ἐναντίον , τὸ κακῶς ποιεῖν , περὶ τοὐ ἐναντίου λεγόμενον · οὗτοι δέ εἰσιν ἐχθροί [ · ἐναντίον δὲ τὸ εὗ ποιεῖν τῷ κακῶς ποιεῖν . ] τῷ δὴ ἔνδοξον εἶναι τὸ τοὺς φίλους εὖ ποιεῖν προσχρωμενους ενεστι δεικνύναι ἔνδοξον καὶ τὸ τοὺς ἐχθροὺς δεῖν κακῶς ποιεῖν · εἰ γὰρ τοὺς φίλους εὖ , τοὺς ἐχθροὺς κακῶς . καὶ εἰ ἡ ἀρετὴ ὠφελεῖ , ἡ κακία βλάπτει · διὸ ἔνδοξον δοκεῖ καὶ τὸ ‘εἰ ἡ κακία αὐτάρκης πρὸς κακοδαιμονίαν , καὶ ἡ ἀρετὴ πρὸς εὐδαιμονίαν᾿ . καὶ γὰρ εἰ καθ’ αὑτὸ ῥηθὲν τὸ δεῖν τοὺς ἐχθροὺς κακῶς ποιεῖν μὴ ἔνδοξον , ἀλλὰ ἔνδοξον αὐτὸ φαίνεσθαι ποιεῖ παρατεθὲν τὸ τοὺς φίλους εὗ ποιεῖν δεῖν · τοῦτο γὰρ σημαίνει τὸ ἐν παραβολῇ . καὶ σημειωτέον ὅτι τὰς μὲν πρώτας προτάσεις , τήν τε τοὺς φίλους κακῶς ποιεῖν καὶ τὴν ἰοὺς ἐχθροὺς εὗ , ἐναντίας εἶπε τῇ τοὺς φίλους εὖ ποιεῖν , ὅ τι τὸ ἕτερον ἦν τῶν ἐν ταῖς προτάσεσιν ἐναντίων , τὴν δὲ ἀμφότερα ἔχουσαν ἐναντία οὐκέτι ἐναντίαν . διὰ τοῦτο γὰρ καὶ ἀμφότεραι ἔνδοξοι καὶ ἅμα ἀληθεῖς · τὸ δὲ τῷ ἐνδόξῳ ἐναντίον ὂν οὐχ οἷόν τε ἔνδοξον εἶναι . φανείη μὲν οὗν ἄν τισι , φησί , καὶ ταῦτα ἐναντία εἶναι · πότερον δὲ ἔχει οὕτως ἡ οὔ , ὑπερτίθεται σαφῆ ποιῆσαι εἰς τὸν περὶ τῶν ἐναντίων λόγον . ἐρεῖ δὲ περὶ αὐτῶν ἐν τῷ δευτέρῳ τῶν τοπικῶν . εἴρηκε δὲ περὶ τούτου καὶ ἐν τῷ Περὶ ἑρμηνείας ἐπὶ τέλει ἐν οἷς λέγει ‘τὸ μὲν δὴ τούτῳ οἴεσθαι τὰς ἐναντίας δόξας ὡρίσθαι , τῷ τῶν ἐναντίων εἷναι , ψεῦδος · τοῦ γὰρ ἀγαθοῦ ὅτι ἀγαθὸν καὶ τοῦ κακοῦ ὅτι κακὸν ἡ αὐτὴ ἴσως καὶ ἀληθής , εἴτε πλείους εἴτε μία ἐστίν · ἐναντία δὲ ταῦτα , ἀλλ’ οὐ τῷ ἐναντίων εἶναι ἐναντία , ἀλλὰ 30 μᾶλλον τῷ ἐναντίως ” . Δῆλον δὲ ὅτι καὶ ὅσαι δόξαι κατὰ τέχνας εἰσίν , διαλεκτικαὶ προτάσεις εἰσί . Δῆλον , φησίν , ὅτι ὅσαι κτὰ τὰς τέχνας εἰσὶν εὑρημέναι δόξαι ὑπὸ τῶν ἐπιστημόνων τε καὶ τεχνιτῶν , καὶ αὗται διαλεκτικαὶ προτάσεις εἰσί , τοῦτ’ ἔστιν ἔνδοξοι . καὶ διὰ τί δῆλον προστίθησι · θείη γὰρ ἄν τις καὶ συγχωρήσειε τὰ δοκοῦντα τοῖς ὑπὲρ τούτων ἐπεσκεμμένοις . καὶ ἀκόλουθον δὲ τοῖς προειρημένοις τοῦτο ἄν εἴη · αἱ γὰρ τῶν σοφῶν δόξαι ἦσαν ἔνδοξοι · σοφοὶ δὲ οἱ τεχνῖται περὶ τὰ οἰκεῖα · ὥστε καὶ τὰ ὑπὸ τούτων εὑρισκόμενα ἔνδοξα ἂν εἴη , ὅτι κοινὴ δόξα τὸ δεῖν . περὶ ὧν μὴ ἐπίσταταί τις , πιστεύειν τοῖς ἐπισταμένοις . διὸ ἔνδοξα περὶ μὲν ἰατρικῶν τὰ τοῖς ἰατροῖς δοκοῦντα , περὶ γεωμετρικῶν δὲ τὰ ἰοῖς γεωμέτραις · λέγουσι γὰρ πρὸς τοὺς ἄλλως λέγοντας ‘ἀλλὰ τοῦτο οὐ λέγουσιν οἱ ἰατροὶ ἢ οἱ γεωμέτραι᾿ . οὐ τοῦτο δὲ λέγει , ὅτι αὕτη ἡ εὕρεσις ἡ κατὰ τὴν ἐπιστήμην ἢ τὴν τέχνην ἔνδοξος ἀποδεικτικὴ γὰρ αὕτη ) , ἀλλ’ ὅτι τοῖς εὑρισκομένοις ὑπὸ τῶν περί τι καταγινομένων ὡς οὕτως ἔχουσι συγχωροῦσι οἱ πολλοί , ἂν δῆλον ὅτι μὴ ᾖ μαχόμενα ταῖς κοιναῖς προλήψεσι · περὶ τούτου γὰρ προείρηται . ἡ οὐδὲ ἔστι περὶ τῶν κατὰ τὰς ἐπιστήμας τε καὶ τέχνας οἰκείων δοξῶν μάχη τοῖς πολλοῖς πρὸς τοὺς ἐπιστήμονας , ὅτι τὴν ἀρχὴν ἀδόξαστοι περὶ τούτων οἱ πολλοί . τοιαῦτα πολλὰ ἔστι λαβεῖν · τὰ ἰατρικὰ ἐκ τῶν Ἱπποκράτους Ἀφορισμῶν · τοιοῦτον τὸ “ κόποι αὐτόματοι φράζουσι νούσους ” καὶ τὸ ‘‘ὑγραὶ δίαιται τοῖς πυρεταίνουσι σύμφοροι ” . πάλιν κατὰ γεωμετρίαν , ὅτι αἱ τοῦ τριγώνου ἱρεῖς γωνίαι δυσὶν ὀρθαῖς ἴσαι εἰσίν , καὶ ὅτι παντὸς τριγώνου αἱ δύο πλευραὶ τῆς λοιπῆς μείζους εἰσὶ πάντῃ μεταλαμβανόμεναι . p . 104b1 Πρόβλημα δέ ἐστι διαλεκτικὸν θεώρημα τὸ συντεῖνον ἢ πρὸς αἵρεσιν καὶ φυγὴν ἢ πρὸς ἀλήθειαν καὶ γνῶσιν , ἢ αὐτὸ ἢ ὡς συνεργὸν πρός τι ἕτερον τῶν τοιούτων . Εἰπὼν περὶ τῆς διαλεκτικῆς προτάσεως , ὅτι ἐστὶν ἔνδοξος ἐρώτησις , καὶ κατὰ πόσους τρόπους · οἷόν τε τὸ ἔνδοξον λαμβάνειν , ἀκολούθως ἑξῆς περὶ τοῦ διαλεκτικοῦ προβλήματος λέγει , καὶ φησὶ δεῖν τὸ διαλεκτικὸν πρόβλημα εἶναι θεώρημα , λέγων θεώρημα ἀντὶ τοῦ ‘ζήτημα᾿ · καὶ γὰρ τὸ ζητεῖν θε|ωρεῖν ἔθος αὐτοῖς λέγειν . φησὶν οὗν τὸ λεγόμενον ‘ζήτησις περὶ θεωρήματος συντείνοντος ἢ πρὸς αἵρεσιν καὶ φυγὴν ἡ πρὸς ἀλήθειαν καὶ γνῶσιν , ἢ αὐτοῦ ἢ ὡς συνεργοῦ πρός τι ἕτερον τῶν τοιούτων ζητούμενον᾿ . τρόπου γὰρ ζητήσεως δηλωτικὸν τὸ περὶ οὗ ἡ μηδετέρως δοξάζουσιν ἢ ἐναντίως οἱ πολλοὶ τοῖς σοφοῖς ἢ οἱ σοφοὶ τοῖς πολλοῖς ἢ ἑκάτεροι αὐτοὶ ἑαυτοῖς , ὃ λέγει διαλεκτικὸν εἶναι πρόβλημα . εἴη δ’ ἂν τὸ θεώρημα λόγος γνώσεως ἡμῖν τινος τῶν προειρημένων αἴτιος , ἀπὸ τοῦ θεωρίας καὶ γνώσεως αἴτιον ἡμῖν εἶναι ὠνομασμένον θεώρημα . καὶ ἔσται πᾶν μὲν πρόβλημα διαλεκτικὸν θεώρημα ἢ ἠθικὸν ἢ φυσικὸν ἢ λογικόν τούτων γὰρ δηλωτικὰ τὰ προειρημένα ) , οὐ μὴν πᾶν θεώρημα ἠθικὸν ἢ φυσικὸν ἢ λογικὸν πρόβλημα ἤδη διαλεκτικόν , ἀλλ’ ὅσα τῶν θεωρημάτων ἔχει τῶν προσκειμένων τινὰ ἀφορισμῶν · οὗτοι δέ εἰδι περὶ οὗ ἢ μηδετέρως δοξάζουσιν ἢ ἐναντίως οἱ σοφοὶ τοῖς πολλοῖς ἢ οἱ πολλοὶ τοῖς σοφοῖς ἢ ἑκάτεροι αὐτοὶ ἑαυτοῖς . ὅσα μὲν οὗν τῶν ζητουμένων εἰς αἵρεσιν ἢ φυγὴν τὴν ἀναφορὰν ἔχει , ἠθικὰ τὰ τοιαῦτα προβλήματα . ἡ γὰρ περὶ τὸ ἀγαθόν <τε> καὶ κακὸν αἱρετόν τε καὶ φευκτὸν ζήτησις οὖσα ἠθικὴ εἰς αἵρεσιν καὶ φυγὴν τὴν ἀναφορὰν ἔχει , οὐκ εἰς ψιλὴν γνῶσιν · ὁ γὰρ ζητῶν πότερον ἡ ἡδονὴ ἀγαθόν ἐστιν ἢ οὔ , ἢ ὅλως περί τινος τῶν ἐπικτήτων ἀγαθῶν , ὑπὲρ τοῦ αἱρεῖσθαι ἢ φεύγειν αὐτὰ τὴν ζήτησιν ποιεῖται . πάλιν ὁ ζητῶν πότερον ὁ κόσμος σφαιροειδής ἐστιν ἢ οὔ , ἢ ἡ ψυχὴ ἀθάνατος ἢ οὔ , ἤ τι ἄλλο τῶν φύσει γινομένων τε καὶ ὄντων τέλος ποιεῖται τὴν τοῦ ἀληθοῦς γνῶσιν , ὃ τῆς θεωρητικῆς ἐστιν ἴδιον · ἡ γὰρ γνῶσις τῆς ἐν τοῖς ἀρίστοις ἀληθείας τῆς θεωρίας τέλος . ὅσα δὲ μήτε ὡς πρακτικὰ ζητεῖται μήτε τέλος ἔχει τὴν γνῶσιν τῆς ἐν αὐτοῖς ἀληθείας , ἀλλ’ ὡς συνεργὰ ἢ πρὸς τὴν τῶν αἱρετῶν τε καὶ μὴ γνῶσιν ἢ πρὸς τὴν τῶν ἀληθῶν τε καὶ ψευδῶν εὕρεσιν ζητεῖται , ταῦτα προβλήματα λογικά · ἡ γὰρ λογικὴ πραγματεία ὀργάνου χώραν ἔχει ἐν φιλοσοφίᾳ . ὅσα δὴ κατὰ ταύτην ζητεῖται , τοῦ πρὸς ἐκείνην χρησίμου ζητεῖται χάριν · ὁ γὰρ ζητῶν περὶ ἀντιστροφῆς φέρε εἰπεῖν προτάσεως ἢ περὶ συλλογιστικῆς ἢ ἀσυλλογίστου συζυγίας ὡς συνεργὰ ταῦτα καὶ ὡς συντελοῦντα πρὸς τὴν τῶν προειρημένων εὕρεσιν ζητεῖ . σαφῶς δὲ καὶ ἐνταῦθα τὴν λογικὴν πραγματείαν ὄργανον εἶναι λέγει , διὰ τὸ συνεργεῖν αὐτὴν πρὸς τὴν τῶν πρώτων ῥηθέντων εὕρεσιν ἀξίαν εἶναι τοὐ ζητεῖσθαι λέγων . εἰπὼν δὲ ἐν τίσιν ἐστὶ τὸ διαλεκτικὸν πρόβλημα , ἐφεξῆς προστίθησι τοὺς διορισμούς , οὓς εἶπον , δι’ ὧν χωρίζει τῶν ἐν τούτοις μὲν ὄντων θεωρημάτων οὐκ ὄντων δὲ διαλεκτικῶν προβλημάτων τὸ πρόβλημα . οὐχ ὡς οὐκ οὔσης δὲ καὶ τῆς προτάσεως τῆς διαλεκτικῆς ἐν τούτοις ἐν οἷς εἴρηκεν εἶναι τὸ πρόβλημα , οὐ προσέθηκε τῇ προτάσει αὐτά · ἔστι γὰρ ἀμφότερα ἐν τοῖς αὐτοῖς , ἀλλὰ αἱ μὲν προτάσεις αὐτόθεν ἔχουσι τὸ ἐν οἷς καὶ περὶ ἅ εἰσι γνώριμον · † τὰ γὰρ ἔνδοξα καὶ τὰ τοῖς πολλοῖς ἐν τούτοις , οἷς διὰ τὸ ἔνδοξον καὶ τούτων ἂν εἴη δηλωτικόν . ἐν τούτοις μὲν οὖν καὶ αἱ προτάσεις εἰσίν , οὐ μὴν ζητήματα · τά δὲ προβλήματα τὰ ἐν τούτοις ἐστὶ ζητήματα . ἔτι αἱ μὲν προτάσεις εἰ καὶ ὅτι μάλιστα ἐν τούτοις πᾶν γὰρ τὸ ἔνδοξον περὶ τούτων τινός ) , ἀλλ’ οὐκ ἀπὸ τοῦ περὶ τούτων τινὸς εἶναι τὸ εἶναι αἱ διαλεκτικαὶ προτάσεις ἔχουσιν , ἀλλ’ ἀπὸ τοῦ ἐνδόξου · διὸ τούτῳ ἐχρήσατο πρὸς τὸν ὁρισμὸν αὐτῶν . τὰ δὲ προβλήματα ἐπεὶ προβλήματά ἐστι τῷ ἄξια εἶναι ζητήσεως , ἄξια δὲ ζητήσεως οὐκ ἄλλα τινὰ παρὰ τὰ ἢ πρὸς αἵρεσιν καὶ φυγὴν συντελοῦντα ἢ πρὸς γνῶσιν καὶ ἀλήθειαν καὶ τὰ τούτοις συνεργοῦντα , εἰκότως ὁριζόμενος τὸ πρόβλημα τούτοις πάλιν ἐχρήσατο . οἱ δὲ προστιθέμενοι τῷ προβλήματι διορισμοὶ χωρίζουσι φανερῶς τὴν πρότασιν ἀπ’ αὐτοῦ . Εἰπὼν δὲ τὸ πρόβλημα θεώρημά τι καὶ ζήτημα εἶναι καὶ ἐν γένει τούτῳ , ἀκολούθως προσέθηκε τὰς διαφορὰς καθ’ ἃς τὸ περί τινος τούτων θεώρημά τε καὶ ζήτημα ἤδη καὶ πρόβλημα γίνεται · οὐ γὰρ πᾶν θεώρημα καὶ ζήτημα ἢδη καὶ πρόβλημα διαλεκτικόν . εἶναι δέ φησι τὸ ἐν τούτοις θεώρημα πρόβλημα διαλεκτικόν , περὶ οὗ ἢ οὐδετέρως δοξάζουσιν ἢ ἐναντίως οἱ πολλοὶ τοῖς σοφοῖς ἢ οἱ σοφοὶ τοῖς πολλοῖς ἢ ἑκάτεροι αὐτοὶ ἑαυτοῖς . οὐδετέρως μὲν οὖν δοξάζουσιν οἱ πολλοὶ περὶ ὧν οὐδετέρῳ μέρει τῆς ἀντιφάσεως ἔχουσι | συγκατάθεσιν , ἐν μὲν ἠθικοῖς οἷον φέρε εἰπεῖν εἰ ἀντακολουθοῦσιν αἱ ἀρεταὶ ἀλλήλαις , ἢ εἰ δι’ αὑτάς εἰσιν αἱρεταὶ ἢ οὔ , ἡ εἰ ἐν τῷ λογιστικῲ τῆς ψυχῆς ἡ ἐν τῷ παθητικᾷ γίνονται , ἐν δὲ φυσικοῖς εἰ ὁ κόσμος ἄπειρος ᾖ οὐ , εἰ σφαιροειοης ἢ οὐ , εἰ ἡ ψυχὴ ἀθάνατος , ὲν δὲ λογικοῖς εἰ τετραχῶς τὰ ἀντικείμενα εἰ σχηματα τρία καθ’ ἃ αἱ συλλογιστικαὶ συζυγίαι . δύναται καὶ περὶ πάντων τὸ οὐδετέρως λέγειν , οὐ μόνον τῶν πολλῶν · εἴη γὰρ ἄν τινα περί ὧν οὐδὲ οἱ σοφοὶ συγκατάθεσιν ἔχουσιν , οἷον περὶ τοῦ ἀρτίους ἢ περιττοὺς εἶναι τοὺς ἀστέρας · τῷ γὰρ δοξάζειν ἐπὶ τούτου νῦν κέχρηται . οἷά ἐστι πολλὰ ἐν τοῖς φυσικοῖς ζητήματα ἐξ εἰκότων τὰς πίστεις λαμβάνοντα · διαλεκτικοὺ γὰρ τὸ ἐν τοῖς τοιούτοις διά τινων ἐνδόξων ῥοπήν τινα καὶ πρόσκλισιν ἐμποιεῖν πρὸς θάτερον τῶν ἀντικειμένων , οἷον ὅτι ἀίδιος ὁ κόσμος ἢ ὅτι σφαιροειδής . ἐπιχειρήσαι γὰρ ἄν τις διαλεκτικῶς εἰς τοῦτο ὅτι τῶ τελειοτάτῳ τῶν σωμάτων οἰκεῖον τὸ τελειότατον σχῆμα , ὁ δὲ κόσμος τελειότατον τῶν σωμάτων · πάντα γὰρ τὰ ἄλλα ἐν ἑαυτῷ ἔχει · τῷ κόσμῳ ἄρα τὸ τελειότατον τῶν σχημάτων οὐκεῖον · ἀλλὰ μὴν τελειότατον ἡ σφαῖρα τῶν σχημάτων · οὔτε γὰρ προσθήκην οὔτε ἀφαίρεσιν δέχεται · οἰκεῖον ἄρα τὸ σφαιρικὸν σχῆμα τῷ κόσμῳ . ἀλλὰ καὶ περὶ τοῦ περιττοὺς ἢ ἀρτίους εἷναι τοὺς ἀστέρας ἀδόξαστοι μὲν ἅπαντες , ὁ διαλεκτικὸς δὲ καὶ πρὸς τοῦτο ἐξ ἐνδόξων ἐπιχειρήσαι ἄν λαμβάνων τὸ ἐν ἀριθμῷ ἄριστον οἰκεῖον τοῖς ἄστροις ἅτε δὴ οὖσι θεοῖς , τὸ δὲ ἄρτιον ἐν ἀριθμῷ ἄριστον · οἰκεῖος ἄρα τοῖς ἄστροις ὁ ἄρτιος ἀριθμός . ἐναντίως δὲ οἱ σοφοὶ τοῖς πολλοῖς περὶ τῶν τοιούτων δοξάζουσιν , οἷον πότερον εὐβουλία εὐτυχίας αἱρετώτερον ἢ οὔ . καὶ ὅλως τὰ τῆς ψυχῆς ἀγαθὰ τῶν τοῦ σώματος ἢ οὔ , καὶ πότερον ἡδονὴ τὸ μέγιστον τῶν ἀγαθῶν ἢ ὅλως ἀγαθὸν ἢ οὔ · τοῖς μὲν γὰρ πολλοῖς εὐτυχία μὲν εὐβουλίας , ὑγεία δὲ ἀρετῆς αἱρετώτερον δοκεῖ , τοῖς δὲ σοφοῖς ἀνάπαλιν · καὶ τοῖς μὲν πολλοῖς ἡ ἡδονὴ μέγιστον ἀγαθόν , τοῖς δὲ σοφοῖς τοῖς μὲν οὐ μέγιστον ἀγαθόν , τοῖς δὲ ἀδιάφορον , ἤδη δέ τισι καὶ κακόν . ἑκάτεροι δὲ · ἑαυτοῖς ἐναντίως δοξάζουσιν , ἐν μὲν τοῖς σοφοῖς περὶ τῆς εἱμαρμένης , περὶ ἦς ἀθανασίας τῆς ψυχῆς , περὶ ἀπείρου , περὶ κενοῦ , περὶ τῶν τοιούτων , οἱ δὲ πολλοὶ πρὸς δὲ ἔμπαλιν λέγουσι , καὶ οἱ μὲν ἰσχὺν κάλλους οἱ δὲ κάλλος ἰσχύος προτιμῶσι , καὶ ὅσα τοιαῦτα . Ἔστι δὲ προβλήματα καὶ ὧν ἐναντίοι εἰσὶ συλλογισμοί . Εἰπὼν διαλεκτικὰ εἶναι προβλήματα περὶ ὧν “ ἢ μηδετέρως δοξάζουσι ” , δῆλον ὅτι οἱ πολλοί περὶ ὧν γὰρ οὗτοι μηδετέρῳ μέρει συγκατατίθενται καταληπτικῶς , προβλήματα ταῦτα · εἴη δ’ ἄν τοῦτο , ὡς εἶπον , καἰ περὶ τῶν σοφῶν λεγόμενον ) , “ ἢ ἐναντίως οἱ σοφοὶ τοῖς πολλοῖς ἢ ἑκάτεροι αὐτοὶ ἑαυτοῖς ” , προστίθησι τοῖς εἰρημένοις καὶ τὰ ὧν εἰσιν ἐναντίοι συλλογισμοί . καὶ τοῦ γε καὶ ταῦτα εἶναι ἐν τοῖς προβλήμασι τὴν αἰτίαν ἀπέδωκεν αὐτὸς προσθεὶς ἀπορίαν γὰρ ἔχει πότερον οὕτως ἔχει ἢ οὐχ οὕτως διὰ τὸ περὶ ἀμφοτέρων εἶναι λόγους πιθανούς . τὸ γὰρ ‘πότερον ἡ ἡδονὴ ἀγαθὸν ἢ οὔ;’ διαλεκτικὸν ἂν εἴη πρόβλημα διὰ τὸ εἶναι περὶ ἑκατέρου μορίου τῆς ἀντιφάσεως συλλογισμὸν ἔνδοξον . ὅτι μὲν γὰρ ἀγαθόν , δείκνυσιν ὁ συλλογισμὸς ὁ τοιοῦτος · οὗ πάντ’ ἐφίεται , ἀγαθόν , τῆς δὲ ἡδονῆς πάντ’ ἐφίεται , ἡ ἡδονὴ ἄρα ἀγαθόν · τὸ δὲ μὴ εἶναι αὐτὴν ἀγαθὸν ὁ τοιοῦτος · τὸ ἀγαθὸν ἀγαθοὺς ποιεῖ , ἡ ἡδονὴ ἀγαθοὺς οὐ ποιεῖ , οὐκ ἄρα ἡ ἡδονὴ ἀγαθόν . ἐπζητήσαι δὲ ἄν τις εἰ μὴ καὶ τοῦτο ἐμπεριείληπται τοῖς εἰρημένοις · οἱ γὰρ ἐναντίοι συλλογισμοὶ εἶεν ἄν ἐν οἷς ἲς ἐναντίως οἱ σοφοὶ τοῖς πολλοῖς’’ δοξάζουσιν ἢ “ ἑκάτεροι αὐτοὶ ἑαυτοῖς ” . ἢ ἐκεῖνα μὲν εἶχεν ἐν τῇ μάχῃ τὴν ἑκατέρου τῶν μαχομένων συγκατάθεσιν μόνην χωρὶς συλλογισμοῦ · ἐνθάδε δὲ διὰ τοὺς ἀντικειμένους λόγους ἐπέχει τις , οὐ διὰ τοὺς προστάτας αὐτῶν . διὸ καὶ ἐπὶ τούτων ἰῷ μηδέπω συγκατάθεσίν τινα εἶναι γίνεται διαλεκτικὸν πρόβλημα τὸ ζητούμενον . λέγει δὲ διαλεκτικὰ εἶναι προβλήματα καὶ περὶ ὧν μὴ ἔχομεν λόγον τινὰ καὶ συλλογισμὸν πότερον οὕτως ἔχει ἢ οὔ , ὄντων μεγάλων καὶ ἀξίων γνώσεως | καὶ | δῆλον ὅτι ὄντων ἀγνώστων καὶ ἐχόντων τινὰς λόγους · τῶν γὰρ μικρῶν καὶ καταφρονοῦμεν ὡς οὐδὲ τὴν ἀρχὴν ἀξίων ζητήσεως τε καὶ γνώσεως . παράδειγμα δὲ αὐτὸς ἐναργὲς παρέθετο τῶν μεγάλων μὲν καὶ ἀξίων γνώσεως ἀπορουμένων δὲ καὶ ζητουμένων διὰ τὸ μὴ ἔχειν περὶ αὐτῶν συλλογισμὸν δεικτικόν , τοῦτ’ ἔστιν ἀπόδειξιν πῶς ἔχει , πότερον ὁ κόσμος ἀίδιός ἐστιν ἢ οὔ · διὰ τί γὰρ ἀιδῶς , χαλεπὸν εἰδέναι καὶ ἄξιον ζητεῖσθαι . δύναται τὸ ἔστι δὲ προβλήματα καὶ ὧν εἰσιν ἐναντίοι συλλογισμοὶ εἰρῆσθαι οὐχ ὡς προστιθέντος αὐτοῦ ἄλλα τινὰ προβλημάτων εἴδη , ἀλλ’ ὡς περὶ τῶν προειρημένων λέγοντος , ὂν ἴσον τῷ ‘ἔστι δὲ καὶ ταῦτα κἀκεῖνα προβλήματα᾿ . ἐναντίοι μὲν γὰρ συλλογισμοὶ ἐν οἷς ἐναντίως δοξάζουσιν “ ἢ οἱ σοφοὶ τοῖς πολλοῖς ἢ ἑκάτεροι αὐτοὶ ἑαυτοῖς ” · περὶ ὧν δὲ λόγον μὴ ἔχομεν ὄντων μεγάλων , εἴη ἂν ταύτα τὰ αὐτὰ τοῖς περὶ ὧν “ μηδετέρως δοξάζουσιν ” , ὡς εἶναι τῶν προειρημένων ὡς καλῶς εἰρημένων ὑπόμνημα , ἴσον ὄν , ὡς εἶπον , τῷ ‘ἔστι δὲ καὶ ταῦτα προβλήματα’ . ἐν δὲ τούτοις τὰ διαλεκτικὰ προβλήματα , ὅτι περὶ ὧν οὐδετέρως δοξάζουσιν οἱ πολλοί , οὐδέτερον μόριον τῆς ἀντιφάσεως προείληπται ὡς ἔνδοξον εἶναι · γίνεται μὲν γὰρ οὕτως διά τὸ προειῆφθαι ἔνδοξόν τε καὶ πρότασις μᾶλλον ἢ πρόβλημα , τὸ δὲ ἀντικείμενον αὐτῷ ἄδοξον · τὸ γὰρ ἐνδόξῳ ἀντικείμενον ἄδοξον . ἀλλὰ καὶ περὶ ὧν οἱ σοφοὶ τοῖς πολλοῖς διαφέρονται ἢ ἑκάτεροι αὐτοὶ ἑαυτοῖς , ὅμοια · καὶ γὰρ ἐπὶ τούτων οὐδέτερον μόριον οὔτε ἁπλῶς ἔνδοξον <οὔτε ἁπλῶς ἄδοξόν> ἐστι διὰ τὸ ἑκατέρων αὐτῶν τοὺς προϊσταμένους ὡς πρὸς τὸ ἔνδοξον ἴσους πως εἶναι . Θέσις δέ ἐστιν ὑπόληψις παράδοξος τῶν γνωρίμων τινὸς κατὰ φιλοσοφίαν . Εἰπὼν περὶ τοῦ διαλεκτικοῦ προβλήματος ἑξῆς λέγει περὶ θέσεως , ἐπεὶ δοκεῖ καὶ θέσις τὸ πρόβλημα εἶναι , καὶ δείκνυσι τὸ ποῖον πρόβλημα θέσις ἐστίν . οὐ γὰρ πᾶν πρόβλημα θέσις ἐστίν · ἡ γὰρ παρὰ τὰς κοινὰς δόξας ὑπόληψίς τινος τῶν ἐνδόξων κατὰ φιλοσοφίαν θέσις κατ’ αὐτόν , οὖσα παράδοξος διὰ τὴν πρὸς τὰς κοινὰς προλήψεις μάχην , τὸ ἄξιον εἷναι ζητεῖσθαι περὶ αὐτῆς διὰ τὸν προστάτην ὄντα γνώριμον κατὰ φιλοσοφίαν ἔχουσα . διὸ δεῖ καὶ τὸν προστάτην τῆς δόξης τὸν συνιστάντα συνεχῶς ‘ρεῖ καὶ ἀεὶ γίνεται , οὐδέποτε δὲ οὐδέν ἐστιν ἑστὼς καθ’ Ἡράκλειτον ἢ οὔ;᾿ καὶ ‘πότερόν ἐστιν ἓν καὶ ἀκίνητον · τὸ ὄν , ὡς Παρμενίδῃ δοκεῖ , ἢ οὔ;᾿ καὶ ‘πότερον κίνησις ἔστιν ἢ οὔ , ὡς δοκεῖ Ζήνωνι;᾿ καὶ ‘πότερον ἡ ὑγεία ἀγαθὸν ἢ οὔ , ὡς Χρύσιππος λέγει;’ καὶ ‘πότερον ἔστιν ἀντιλέγειν ἢ οὔ , ὡς Ἀντισθένει δοκεῖ;’ . ἀναιρῶν γὰρ Ἀντισθένης τὸ εἶναι ἀντιλέγειν ἔλεγε δεῖν μὲν τοὺς περί τινος λέγοντας ἐκεῖνο λέγειν καὶ σημαίνειν δι᾿ ὧν λέγουσι τὸ περὶ οὗ λέγουσιν , ἀλλὰ καὶ τοὺς ἀντιλέγοντας περὶ τοῦ αὐτοῦ ὀφείλειν λέγειν . ταῦτα προλαμβάνων ἔλεγεν · οἱ ἀντιλέγειν δοκοῦντες ἀλλήλοις περί τινος ἤτοι ἀμφότεροι λέγοντες τὸν τοῦ πράγματος λόγον ἀντιλέγουσιν ἢ οὐδέτερος ἢ ὁ μὲν λέγων ὁ δὲ οὐ λέγων · ἀλλ’ οὔτε , εἰ ἀμφότεροι λέγοιεν τὸν τοῦ πράγματος λόγον , ἀντιλέγοιεν ἄν ταὐτὰ γὰρ ἄν λέγοιεν ) , εἴ τε μηδέτερος τὸν τοῦ πράγματος λέγοι λόγον , οὐδὲ τὴν ἀρχὴν ἄν τι λέγοιεν περὶ τούτου · οἱ δὲ μὴ λέγοντες περὶ αὐτοῦ τούτου οὐδ’ ἄν ἀντιλέγοιεν περὶ αὐτοῦ · εἰ δ’ ὁ μὲν λέγοι ὁ δὲ μή , οὐδ’ οὕτως ἂν ἀντιλέγοιεν · ὁ γὰρ μὴ λέγων τὸν τοῦ πράγματος λόγον οὐδ’ ὅλως ἄν τι λέγοι περὶ αὐτοῦ , ἀλλὰ περὶ ἐκείνου ὃ σημαίνει δι’ ὧν λέγει · οὕτως δὲ οὐδ’ ὅν ἀντιλέγοι περὶ αὐτοῦ . τούτων δὲ οὕτως ἐχόντων οὐδ’ ἂν ἀντιλέγειν εἴη . ψεῦδος δὲ λαμβάνει τὸ τοὺς μὴ λέγοντας τὸν τοῦ πράγματος λόγον ἢ τὸν μὴ λέγοντα μηδ’ ὅλως ἄν τι λέγειν περὶ αὐτοῦ · οὐ γάρ , εἴ τις μὴ ἀληθῆ λέγει , οὗτος οὐδὲ λέγει περί τινος . ἔστι δὲ λέγειν περί τινος καὶ ψευδῆ λέγοντα οὐδὲ γὰρ ἄν εἴη τὸ ψεύδεσθαι ὅλως , εἰ μόνος εἴη λέγων περί τινος ὁ τἀληθῆ περὶ αὐτοῦ λέγων ) , εἴ γε πὰ μὲν ὁ ψευδόμενος περί τινος λέγων περί τινος ψεύδεται . εἰ · δὲ ἔστι ψεύδεσθαι . εἴη ἂν καὶ ἀντιλέγειν τινὰ ψευδόμενον · καθόλου γὰρ τὸ ἀντιλέγειν ἐστὶ τὸ περὶ τοῦ αὐτοῦ τὰ ἀντικείμενα λέγειν . οὐ δυνατὸν δὲ τοὺς τὰ ἀντικείμενα περὶ ταὐτοῦ λέγοντας ἀληθεύειν ἀμφοτέρους . οὐ τοῖς συλλογισμοῖς δὲ καὶ λόγοις αὐτῶν χρῆσθαι λέγει , ἀλλὰ ταῖς δόξαις ψιλαῖς . Εἰπὼν δὲ | τὴν γνωρίμου τινὸς κατὰ φιλοσοφίαν παράδοξον ὑπόειν ληψιν θέσιν εἶναι διὰ γὰρ τὸν προστάτην ἀξία ζητήσεως ἡ δόξα γίνεται , καὶ διὰ τοῦτο πρόβλημα οὐκ οὖσα καθ’ αὑτὴν τοιαύτη γίνεται ) , εὐλόγως προσέθηκε τὸ γὰρ τοῦ τυχόντος ἐναντία ταῖς δόξις ἀποφηναμένου φροντίζειν εὔηθες · πανταχόθεν γὰρ εὐκαταφρόνητον , καὶ ἐξ αὐτοῦ τὸ ἄδοξον ἔχον καὶ ἐκ τοῦ προστάτου . τὸ δὲ ἀποφηναμένου εἶπε δηλῶν ὅτι εἰ καὶ χωρὶς συλλογισμοῦ λέγοι · ἐπεὶ ἐρεῖ γε πρόβλημα γίνεσθαι καὶ τὴν τοιαύτην δόξαν , ὅταν μετὰ συλλογισμοῦ τιθῆται . λέγει οὖν θέσεις εἶναι καὶ ταῦτα περὶ ὧν ταῖς κοιναῖς δόξαις ἐναντίοι τινές εἰσι λόγοι τε καὶ συλλογισμοί . καὶ γὰρ εἰ μὴ ἔνδοξον ἔχοι τὰ τοιαῦτα προστάτην , ἀλλ’ οἱ περὶ αὐτῶν συλλογισμοὶ ἐναντίοι ταῖς προκαταβεβλημέναις δόξαις περὶ αὐτῶν ὄντες ἄξια αὐτὰ παρέχονται ζητήσεως · ὃ γὰρ ἡ τῶν σοφῶν ἐν ἐκείνοις ποιεῖ δόξα , τοῦτο ἐν τούτοις ἡ διὰ τοῦ συλλογισμοῦ δεῖξίς τε καὶ πίστις . καὶ παρατίθεται δὲ τῆς τοιαύτης θέσεως δεικτικὸν παράδειγμα τοιοῦτον · ἡ μὲν κοινὴ δόξα λέγει ‘πᾶν τὸ ὂν ἤτοι ἀίδιόν ἐστιν ἢ γεγονός᾿ · οἱ δὲ σοφισταὶ τοῦτο ἀναιρεῖν πειρῶντι διὰ λόγου τινὸς παρεχόμενοί τινα οὔτε ἀεὶ ὄντα οὔτε γεγονότα . λαμβάνοντες γὰρ τὸ τῶν ὄντων τι εἶναι τὸ μουσικὸν ὄντα γραμματικὸν εἶναι δεικνύουσιν ὅτι τοῦτο οὔτε ἀίδιόν ἐστιν οὐ γὰρ ἀεὶ ἦν ὁ μουσικὸς γραμματικός , ἀλλ’ ἦν ποτε ὅτε οὐκ ἦν ) , ἀλλ’ οὐδὲ γενόμενον · οὐ γὰρ γίνεται ὁ μουσικὸς γραμματικός · εἰ γὰρ γίνεται , ἤτοι ὡς ἐξ ὕλης τοῦ μουσικοῦ γίνοιτ’ ἄν ὁ γραμματικός , ὡς ἐκ τοῦ χαλκοῦ ὁ ἀνδριὰς καὶ ὡς ὁ ἄνθρωπος γραμματικός ἀλλ’ οὐκ ἔστιν ὕλη τὸ μουσικὸν τοῦ γραμματικοῦ ) , ἢ ὡς ἐξ ἐναντίου · οὐκ ἔστι δὲ ἐναντίον τῷ μουσικῷ τὸ γραμματικόν , ὅ γε καὶ συνυπάρχει αὐτῳ · οὐκ ῥα τὸ μουσικὸν γραμματικὸν γίνεται · ἐξ ὧν συνάγουσι τὸ οὐ πᾶν ἄρα τὸ ὂν ἢ γενόμενόν ἐστιν ἢ ἀίδιον . ἔτι εἰ μήτε ὁ γραμματικὸς γινόμενος μουσικὸς γραμματικὸς μουσικὸς ἐγίνετο , ἔστι δὲ μουσικὸς γραμματικός , ὃ μὴ γέγονεν , ἔστιν . ἔτι οὐδεμία τέχνη ἐστὶν ἢ ἐπιστήμη ἣ διδάσκει τὸν μουσικὸν γραμματικόν · οὐδεὶς γάρ , καθ’ ὃ μουσικός ἐστι , γραμματικὸς γίνεται οὐ γὰρ ἀπὸ τούτου εἰς ἐκεῖνο ἡ μεταβολή ) , ἀλλ’ ἀμφότερα , καθ’ ὃ ἄνθρωπος . δύναται τὸ λεγόμενον ὑπὸ τῶν σοφιστῶν καὶ οὕτω λέγεσθαι · ἄν ᾖ γεγονώς τις γραμματικὸς πρῶτον , εἶτα μουσικός , οὗτος οὐ γέγονε μὲν μουσικὸς ὢν γραμματικός , ἔστι δὲ μουσικὸς ὢν γραμματικός · ὁ οὖν λέγων μουσικὸς ὢν γραμματικός ἐστι’ λέγει καὶ ‘μουσικός ἐστι γραμματικός᾿ . περὶ δὲ τῶν καθ’ αὑτὰ ὄντων ἦί λεγόμενον τὸ ἀίδια αὐτὰ ἢ γενόμενα εἶναι . ἔτι ὡς ἔστι κατὰ συμβεβηκὸς δέ ἐστιν ) , οὕτως καὶ ἐγένετο · ὁ γὰρ μουσικὸς γιγνόμενος , εἰ προϋπῆρχεν ὢν γραμματικός οὐ γὰρ δὴ ἅμ ἄμφω ) , γίνεται μουσικός · κατὰ συμβεβηκὸς δὲ ὁ γραμματικὸς μουσικὸς ἐγίνετο . ὡς οὖν τὰ τοιαῦτα έστιν , οὕτως καὶ γίνεται . τά γὰρ τοιαῦτα , φησί , λέγων τὰ παράδοξα , εἰ καὶ μὴ ἁπλῶς δοκεῖ τινι ἄξια ζητήσεως εἶναι , ἀλλὰ τῷ συλλογισμῷ τινα αὐτῶν εἶναι , δόξαι ἂν καὶ αὐτὰ διὰ τοῦτο ἄξια ζητήσεως . ὅτι μὲν οὖν καὶ ἡ θέσις ἐν τῷ προβλήματί ἐστι , γνώριμον · ἦν γὰρ πρόβλημα περὶ οὗ ἐναντίως δοξάζουσιν οἱ σοφοὶ τοῖς πολλοῖς · καὶ ἡ θέσις δὲ , παράδοξος οὖσα ὑπόληψις τῶν γνωρίμων τινὸς κατὰ φιλοσοφίαν ἢ περὶ τῶν αἱρετῶν καὶ φευκτῶν ἢ περὶ τῶν θεωρητῶν ἢ περὶ τῶν συντελούντων πρός τι ἐκείνων , ἔχει τὸ ἐναντίως δοξάζειν ἰοῖς πολλοῖς τῶν σοφῶν τινα . ὑπὸ ταὐτὸ δ’ ἂν ὑπάγοιτο εἶδος τῶν προβλημάτων καὶ τὸ προσκείμενον τῇ θέσει τὸ περὶ ὧν λόγον ἔχομεν ἐναντίον ταῖς δόξαις · ὁ γὰρ λόγος καὶ ὁ συλλογισμὸς τὴν τοῦ σοφοῦ χώραν μεταλαμβάνων πρόβλημα καὶ τὸ τοιοῦτον ποιεῖ · ὁ γὰρ τοιοῦτος συλλογισμὸς παράδοξος ὑπόληψίς ἐστι καὶ αὐτός . Ἔστι μὲν οὖν καὶ ἡ θέσις πρόβλημα , οὐ μὴν ἀντιστρέφει . οὐ γὰρ ὥσπερ ἦν πάσα θέσις πρόβλημα , οὕτω καὶ πᾶν πρόβλημα θέσις ἐστίν · εἰσὶ γὰρ ἐν τοῖς προβλήμασι καὶ τὰ περὶ ὧν οὐδετέρως δοξάζομεν , ὃ οὐκ ἂν εἴη θέσις . διὰ δὴ τοῦτον τὸν τρόπον τὸ πρόβλημα ἀπὸ τῆς θέσεως χωρίσας ἐνεδείξατο ἡμῖν ὡς δυναμένης τῆς θέσεως | ὑπάγεσθαί τινι τῶν ἄλλων προβλήματων τῶν διὰ τὸ ἀντικειμένας εἶναι περὶ αὐτῶν δόξας ὄντων διαλεκτικῶν προβλημάτων , καὶ κατασκευάζει τοῦτο καὶ δείκνυσι δι’ ὧν ἐπιφέρει · ἐκ γὰρ τῶν εἰρημένων περὶ τῆς θέσεως ἀνάγκη ἢ τοὺς πολλοὺς τοῖς σοφοῖς ἀμφισβητεῖν ἢ ὁποτερουσοῦν ἑαυτοῖς , ἐπειδὴ παράδοξος ὑπόληψις ἡ θέσις ἐστίν . ἡ γὰρ παράδοξος ὑπόληψις τοιαύτη τῷ εἶναι αὐτῇ ἀντικειμένην τινὰ ὑπόληψιν ἔνδοξον . ἡ γὰρ παράδοξος ὑπόληψις , ὅταν μὲν ἔχῃ προσκείμενον τῶν γνωρίμων τινὰ κατὰ φιλοσοφίαν , ἕξει τῶν σοφῶν τινα ἀμφισβητοῦντα ἢ τοῖς πολλοῖς ἢ τοῖς σοφοῖς · ὅταν δὲ ᾖ ἡ θέσις λαμβανομένη ἐπὶ τούτων ἐφ’ ὧν ἔχομεν ἐναντίον συλλογισμὸν ταῖς δόξαις , δύναται καὶ ἐν τῇ τῶν πολλῶν κατὰ τὴν δόξαν διαφορᾷ εἶναι , εἴ γε μὴ σοφός ἐστιν ὁ προστάτης τοῦ συλλογισμοῦ · ὁ γὰρ μὴ σοφὸς τῶν πολλῶν . διὸ εἶπεν ἢ ὁ ποτερουσοῦν ἑαυτὸ οἱ γὰρ τὸν λόγον καὶ οἱ τὸν συλλογισμὸν λέγοντες ἢ σοφοὶ ὄντες πρὸς σοφοὺς ἂν μάχοιντο ἡ πρὸς τοὺς πολλούς , ἢ τῶν πολλῶν ὄντες μάχονται ταῖς δόξαις ταῖς τῶν σοφῶν ἢ ταῖς τῶν πολλῶν . ὅτι δὲ πρὸ ὀλίγου λέγων περὶ τοῦ προβλήματος οὐχ ὡς ἄλλα τινὰ εἴδη προβλημάτων προσέθηκε τὸ “ ἔστι δὲ προβλήματα καὶ ὧν ἐναντίοι εἰσὶ συλλογισμοί ” καὶ τὸ “ περὶ ὧν λόγον μὴ ἔχομεν ὄντων μεγάλων ” , ἀλλ’ ὡς τὰ προειρημένα ἀνακεφαλαιούμενος , δύναταί τις πιστοῦσθαι καὶ ἐκ τῶν νῦν περὶ τῆς θέσεως εἰρημένων · ὅτι γὰρ μὴ ἐπ’ ἴσης ἡ θέσις τῷ προβλήματι δεικνὺς οὔτε ἐκεῖνα λέγων , τὰ ἐν οἷς προβλήμασιν οὖσιν οὐκ ἔστιν ἡ θέσις , ἐμνημόνευσε τούτων οὔτε ταῦτα , ἐν οἷς εἶναι δύναται τῶν προβλημάτων . Εἰπὼν δὲ τὰ προειρημένα περὶ ἰῆς θέσεως , καὶ ὁποῖόν τι ἡ θέσις αὐτῷ εἶναι δοκεῖ παραστήσας ὃ γὰρ οὐκ ὂν αὐτὸ καθ’ αὑτὸ οὐδὲ τῇ αὑτοῦ φύσει ζητήσεως ἄξιον ἢ διὰ τὸν προστάτην ἢ διὰ τὸν λόγον ἐγκρίνεται τοῖς προβλήμασί τε καὶ ζητήμασι , θέσις , ἀντιδιαιρουμένου καὶ ἐνταῦθα τοῦ ‘θέσει᾿ τῷ ‘φύσει᾿ , ὥσπερ καὶ ἐπὶ τῆς τῶν ὀνομάτων θέσεως · καὶ γὰρ ἐκεῖ θέσει λέγομεν τὰ ὀνόματα , σημαίνοντες ὅτι μὴ φύσει ) , προστίθησι δὴ τούτοις ὅτι ἡ συνήθεια σχεδὸν πάντα τὰ διαλεκτικὰ προβλήματα θέσεις λέγει · τοὺς γοῦν εἰς προβλήματα λέγοντας εἰς θέσιν λέγειν φασίν . ἤδη δὲ τινες θέσεις καὶ τὰ ῥητορικὰ καλοῦσι προβλήματα , ἐφ’ ὧν τὸ τῆς ὑποθέσεως ὄνομα συνηθέστερον τῷ δοκεῖν τὰ τοιαῦτα ἐπὶ ὑποκειμένοις τισὶ καὶ ὡρισμένοις συνίστασθαι · κοινότερα γὰρ τὰ διαλεκτικὰ καὶ καθολικώτερα . † ὅτι δὲ θέσεις καλοῦσι καὶ ταῦτα οἱ αἰτοῦντες τὰς ὑποθέσεις λέγουσιν . οὐδὲν δέ φησι δεῖν διαφέρεσθαι περὶ τοῦ ὀνόματος τοῦ τῆς θέσεως . εἴτε κατὰ παντὸς προβλήματος αὐτὸ ὁ διαλεκτικὸς φέρει , ὡς ἡ συνήθεια , εἴτε καὶ κατὰ τοὺ νὺν διωρισμένου προβλήματος οὐ γὰρ ὀνοματοποιῆσαι βουληθέντες τὴν θέσιν οὕτως ὡρισάμεθα , ἀλλ’ ὑπὲρ τοῦ δεῖξαι τὴν ἐν τοῖς προβλήμασι διαφοράν , ἧς οὔσης γνωρίμου οὐδὲν ἔτι δεῖ περὶ τοῦ ὀνόματος φιλοτιμεῖσθαι ) , ἐνδεικνύμενος ἡμῖν καὶ διὰ τούτων ὅτι δεῖ τῇ συνήθει χρήσει τῶν ὀνομάτων ἐπακολουθοῦντας δεικνύναι τὰς τῶν σημαινομένων διαφοράς , ἀλλὰ μὴ νομοθετεῖν αὐτοὺς καὶ ὀνοματοποιεῖν καθ᾿ ἃς ἂν ἐπινοήσωμεν πραγμάτων διαφορὰς ὀνόματα , ὡς εἰώθασι ποιεῖν οἱ ἄλλο μὲν ἡδονὴν ἄλλο δὲ χαρὰν λέγοντες καὶ ἄλλο μὲν αἱρετὸν ἄλλο δὲ ληπτόν . Oὐ δεῖ δὲ πᾶν πρόβλημα οὐδὲ πᾶσαν θέσιν ἐπισκοπεῖν . Εἰπὼν ὁποῖόν τί ἐστι τὸ διαλλκιικὸν πρόβλημα , καὶ τί ποτε τῶν προβλημάτων ἰδίως θέσις κλλεῖται , προσδιορίζει ταῦτα καὶ δείκνυσιν ὅτι εὐλόγως τὸ πρόβλημα τὸ διαλεκτικὸν τοιοῦτον ἡμῖν κεῖται · οὐ γὰρ πᾶν πρόβλημα οὐδὲ πᾶσαν θέσιν ἐπισκοπεῖν δεῖ ( λέγοι δ’ ἂν νῦνἐκ παραλλήλου τὸ πρόβλημα καὶ τὴν θέσιν ) , ἀλλὰ περὶ τούτων τῶν προβλημάτων ἃ λόγου τοῦ κατασκευάσοντος αὐτὰ καὶ δείφοντος ἀλλ’ οὐκ αἰσθήσεως ἢ κολάσεως . τὰ δὲ αἰσθήσεως ἢ κολάσεως δεόμεναοὔτε ἐν τούτοις ἐστὶ περὶ ὧν “ οὐδετέρως δοξάζουσιν’’ οἱ ἄνθρωποι , οὔτε ἐν τούιοις περὶ ὧν ‘‘ἐνανιίως οἱ σοφοὶ τοῖς πολλοῖς ἢ ἑκάτεροι αὐτοὶ ἑαυιοῖς’’ . ἢ λέγοι ἄν ὅτι , εἰ καὶ λόγοι τε καὶ συλλογισμοὶ τῶν τοιούτων εἶεν παράδοξοι κατα - βεβλημένοι , ὡς διὰ τοῦτο ὑποπίπτειν αὐτὰ τῷ τῆς θέσεως λόγῳ , ὅμως οὐ χρὴ τὰ τοιαῦτα προσίεσθαι , διορίζων τὸ προειρημένον . τίνα δέ ἐστι τὰ αἰσθήσεως δεόμενα καὶ τίνα τὰ κολάσεως , σαφῶς διὰ τῶν παραδειγμάτων ἐδήλωσεν . ἐπιζηιήσαι δὲ ἄν τις διὰ τί μὴ καὶ τὰ τοιαῦτα προβλήματα · εἰ γὰρ τὸ πρόβλημα τὴν ἀντίφασιν περιέχει , οὐχ οὕτως ὁ προlτείνων πότερον δεῖ τοὺς θεοὺς σέβειν ἢ μή , καὶ πότερον δεῖ τοὺς γονεῖς τιμᾶν ἢ οὔ , τὸ μὴ δεῖν σέβειν τοὺς θεοὺς ἀξιοῖ δείκνυσθαι ἢ τὸ μὴ δεῖν ἰοὺς γονεῖς τιμᾶν . ἤτοι οὖν λέγει ὅτι τὰ τοιαὗια μέρη τῶν προβλημάτων οὐ δεῖ ἐπισκοπεῖν , ἢ οὐδ᾿ ὅλως τὰ τοιαὗια προβλήματα διαλεκτικά · ὧν γὰρ ἀντιφάσεων τὸ ἕτερον μόριον οὐ λόγων ἀλλὰ κολάσεως δεῖται διὰ τὸ ἄδοξον εἶναι , τούτων οὐδὲ τὸ ἕτερον δεῖται λόγων διὰ τὸ ἐναργές τε καὶ ἔνδοξον · πρόβλημα γάρ ἐστι τὸ δεόμενον δείςεως . τὰ γὰρ οὕτω πεπιστευμένα ὁ πειρώμενος κατασ ευάζειν διὰ λόγων πολὺ τῆς περὶ αὐτῶν προει - λημμένης πίστεως ἀσθενεστέραν τὴν διὰ τῶν λόγων παρέξεται σύστασιν . διὸ οὐδ’ ὅλως τὰ τοιαῦτα ἦν προβλήματα διαλεκτικά , ἀλλὰ προτάσεις μᾶλλον διὰ τὸ ἔνδοξον . ἔιι καὶ διὰ τοῦτο χρὴ τὰ τοιαῦτα τῶν προβλη - μάτων φυλάσσεσθαι , ὅτι ἡ πρὸς ταῦτα εὐπορία τῶν͂ ὀπιl̀ειργͅμάτων χείρους ποιεῖ τὰ ἤθη πολλάκ.̓ς καὶ τοὺς λέγοντας καὶ τοὺς ἀκούοντας , ὅπερ ἐναντιώτατόν ἐστι τῇ γυμναστικῇ , εἴ γε προπαρασκευὴ πρὸς φιλοσοφίαν ἐστίν . ἢ εἰ καὶ μὴ ποιεῖ χείρους , ἀλλὰ φαίνεσθαί γε χείρους ποιεῖ · ἄτοπον δὲ λόγους ἐνδόξους παρέχεσθαι πειρώμενον ἑαυτὸν ἄδοξον ποιεῖν δι᾿ αὐτῶν . πρότασις μὲν οὖν ἐστι διαλεκτικὴ τὸ ἀντικείμενον τῷ κολάσεως δεομένῳ μορίῳ τοὐ προβλήματος , πρόβλημα δὲ οὐδέτερον · εἰ γὰρ “ οὐδὲ ὧν σύνεγγυς ἡ ἀποδειξις ” προβλήματα , ὡς ἑξῆς λέγει πολλῷ μᾶλλον οὐκ ἂν εἴη προβλήματα ἃ διὰ τὴν ἐνάργειαν κολάσεως ἀξίους παρέχεται τοὺς ἀντιλέγοντας αὐτοῖς . ἢ διὰ τοῦτο τὰ τοιαῦτα οὐ προβλήματα .. ὅτι ἡ εἰς τὰ προβλήματα επιχειρησις εἰς ἀμφότερα ἐγίνετο · ἀσύστατα γὰρ τὰ τὴν εἰς τὸ ἕτερον τῶν αντικειμένων ἐπιχειρησιν αφῃρημενα . Οὐδὲ δὴ ὧν σύνεγγυς ἡ ἀπόδειξις , οὐδ’ ὧν λίαν πόρρω . Τοῦ μηδὲ τὰ τοιαῦτα προβλήματα εἶναι διαλεκτικά , ὧν τε ἡ ἀπόδειξις ἐμφανής τε καὶ γνώριμος , καὶ ὧν πόρρω τε καὶ σφόδρα ἀσαφής , αὐτὸς τὰς αἰτίας παρέθετο εἰπὼν τὰ μὲν γὰρ οὐκ ἔχει ἀπορίαν , τὰ δὲ πλείω ἢ κατὰ γυμναστικήν . ἰὰ μὲν γὰρ ὧν σύνεγγυς ἡ ἀπόδειξις ῥᾴδια καὶ εὔγνωστα καὶ διὰ βραχείας ἐπιστάσεως γνωριζόμενα , οἷον εἰ προτείνοι τις πότερον ὁ ἄνθρωπος ζῷόν ἐστιν ἢ οὔ . τοιαῦτά ἐστι καὶ τὰ ἐν τοῖς περὶ καθηκόντων ὑπὸ τῶν ἀπὸ τῆς Στοᾶς ζητούμενα , οἷον πότερον χρὴ συναριστῶντά τισιν ἢ τῷ πατρὶ ἐκτείνειν ἐπὶ τὰ πορρωτέρω μέρη τὴν χεῖρα , ἂν ᾖ μείζω , ἢ μή , ἀλλ’ ἀρκεῖσθαι τοῖς παρακειμένοις , ἢ εἰ χρὴ ἀκούοντας φιλοσόφου ἐπηλλαχέναι τοὺς πόδας . ἀλλ’ οὐδὲ περὶ τῶν . σοφιστικῶς καὶ ἐπιπολαίως συγκειμένων προβλημάτων ποιήσεται τὸν λόγον · παραχρῆμα γὰρ κατάφωρον γίνεται τὸ ἐν αὐτοῖς ἀμφισβητεῖσθαι δοκοῦν , οἷον πότερον ὁ ἀνδρεῖος ἀνδρείαν ἔχει ἢ οὔ , καὶ πότερον ὁ δίκαιος ἄδικος ἢ οὔ , καὶ πότερον ὁ σοφὸς ἀμαθὴς ἢ οὔ · δόξει γὰρ μήτε ὁ ἀνδρεῖος ἀνδρείαν ἔχειν διὰ τὸν χιτῶνα τὸν ἀνδρεῖον καὶ ὁ δίκαιος ἄδικος εἶναι διὰ τὸ ἄδικά ποτε πράττειν καὶ ὁ σοφὸς ἀμαθὴς εἶναι διὰ τὸ μανθάνειν μὲν τὸν ἀμαθῆ τὸν δὲ σοφὸν μανθάνειν . τοιαῦτα καὶ τὰ ‘πότερον τὸν τυφλὸν οἷόν τέ ἐστιν ὁρᾶν ἢ οὔ , ἢ τὸν σιγῶντα λέγειν;’ · τὰ γὰρ τοιαῦτα ἐριστικά τε καὶ ἐπιπόλαια καὶ παρὰ τὸ ἰῆς λέξεως διττὸν ἔχει τὴν κακουργίαν . ἐκλέγεσθαι δὲ δοκεῖ καὶ τὰ κατὰ τὰς ἐπιστήμας τε καὶ τέχνας προβλήματα τῶν διαλεκτικῶν , ὅτι κεῖται τὰ διαλεκτικὰ ἢ περὶ τῶν πρὸς αἵρεσιν καὶ φυγὴν ” εἶναι ἢ περὶ τῶν “ πρὸς ἀλήθειαν καὶ γνῶσιν ” ἢ περὶ τῶν συνεργούντων πρός τι τοιοῦτον · τὰ γὰρ κατὰ τὰς ἐπιστήμας ἴε καὶ τέχνας ἢ πρὸς αἵρεσίν ἐστιν , ὡς τὰ ἐν ἰατρικῇ , ἢ πρὸς ἀλήθειαν καὶ γνῶσιν , ὡς τὰ ἐν γεωμετρίᾳ , συντελεῖ . διὸ καὶ ταῦτα ἔσται διαλεκτικὰ προβλήματα , ἂν ἔχῃ τὰ προειρημένα , τοῦ διαλεκτικοῦ οὐ διὰ τῶν οἰκείων ἀρχῶν αὐτὰ δεικνύντος ἀλλὰ δι’ ἐνδόξων τινῶν · προείρηται γὰρ τὴν διαλεκτικὴν μέθοδον “ περὶ παντὸς τοῦ προτεθέντος προβλήματος ἐξ ἐνδόξων ” εἶναι συλλογιστικήν . διὸ ὅσα μὲν τῶν κατὰ τὰς ἐπιστήμας τε καὶ τά μαθήματα κοινοτέρας ἐπιχειρήσεις δέχεται , διαλεκτικὰ ἂν εἴη προβλήματα · ὅσα δὲ μὴ τοιαύτα τῷ πλείω θεωρίαν ἔχειν ἢ κατὰ γυμναστικήν , ἐκπίπτοι ἂν τῶν διαλεκτικῶν προβλημάτων . οὐ γὰρ διαλεκτικὸν τὸ ‘πότερον πᾶν τρίγωνον τἀς ἐντὸς τρεῖς γωνίας δυσὶν ὀρθαῖς ἴσας ἔχει ἢ οὔ;᾿ · κρείττο|νος γὰρ καὶ ἀκριβεστέρας μεθόδου δεῖ πρὸς ἰὴν τῶν τοιούτων κατασκευὴν προβλημάτων · τοῦ γὰρ γεωμέτρου τὸ δεῖξαι τοῦτο ὅπως ἔχει . διὸ οὐδὲ τῶν κατὰ φιλοσοφίαν ἐστὶ πάντα τὰ τοιαύτα διαλεκτικὰ προβλήματα , οἷον πότερον μία ὅλη πανίων ἢ οὓ , καὶ πότερον ἡ ὕλη ἥνωται ἢ οὔ , κα πότερον αἱ ἄτομοι ἀρχαὶ τῶν ὄντων ἢ οὔ , καὶ πότερον πὰν τὸ κινοῦν κινούμενον κινεῖ ἢ οὔ , καὶ πότερον ἀίδιός ἐστιν ἡ κίνησις ἢ οὔ · πλείονος γὰρ καὶ ἀκριβεστέρας τὰ τοιαῦτα ἐπιστάσεως δεῖται . τῶν οὗν περὶ τὰ αἱρετὰ καὶ φευκτὰ καὶ τῶν πρὸς ἀλήθειάν τε καὶ γνῶσιν καὶ τῶν πρός τι τούτων συντελούντων ὅσα μὲν ἔνδοξά ἐστι , ταῦτα προτάσεις διαλεκτικαί · ὅσα δὲ τοιαῦτά ἐστιν ὡς μηδετέρως περὶ αὐτῶν δοξάζειν ἢ ἐναντίως τοὺς σοφοὺς τοῖς πολλοῖς ἢ ἑκατέρους αὐτοὺς ἑαυτοῖς , ταῦτα προβλήματα . Διωρισμένων δὲ τούτων χρὴ διελέσθαι πόσα τῶν λόγων εἴδη τῶν διαλεκτικῶν . Προτίθεται εἰπεῖν πόσα καὶ τίνα εἴδη τῶν λόγων τῶν διαλεκτικῶν , καθ’ οὓς τὸ γυμνάζεσθαι γίνεται , καὶ πρὸς οὕς χρήσιμα τὰ παραδοθησόμενα ὄργανα . δύο δέ φησιν εἶναι , ἐπαγωγήν τε καὶ συλλογισμόν . ὧν τί ποιεῖται . ὅτι δὲ ταῦτα τῶν λόγων δι’ ὧν αἱ δείξεις γίνονταί τινων , τὰ ἀνωτάτω γένη , δῆλον ἐκ τοῦ πάντα τὸν δεικνύντα τι ἢ διά τινος καθόλου τε καὶ κοινοτέρου δεικνύναι αὐτὸ ἢ διά τινων τῶν ὑπ’ αὐτό · αὐτὸ γὰρ ὄι ἑαυτοῦ οὐδὲν δείκνυται . <οὐκ> εἴη δ’ ἂν καὶ τὸ ἴσον καθόλου . ἡ μὲν οὖν τοῦ καθόλου δεῖξις συλλογιστική , ἡ δὲ διὰ τῶν ὑπὸ τὸ καθόλου ἐπακτική . ὑποτάσσεται δὲ τῷ μὲν συλλογισμῷ τὸ ἐνθύμημα , τῇ δὲ ἐπαγωγῇ τὸ παράδειγμα , τὸ μὲν ἐνθύμημα ῥητορικὸς συλλογισμὸς ὤν , τὸ δὲ παράδειγμα ῥητορικὴ ἐπαγωγή . λέγει δὲ τὴν ἐπαγωγὴν εἶναι τὴν διὰ τῶν καθ’ ἕκαστα ἐπὶ τὸ καθόλου πρόοδον . διὸ οὐχ ὑγιῶς λέγουσιν οἱ λέγοντες τὴν ἐπαγωγὴν λόγον εἶναί τινα ἀπὸ ὁμοίου ἐπὶ ὅμοιον · οὐ γὰρ ὅμοιον τὸ καθόλου τοῖς ὑπ’ αὐτό · τῆς δὲ τοῦ καθόλου δείξεως χάριν ἡ ἐπαγωγὴ μάλιστα . ὁ δὲ ἀπὸ ὁμοίων ἐπὶ ὅμοιον λόγος μᾶλλον ἄν τὸ παράδειγμα σημαίνοι . ὁ γὰρ λόγος ὁ διὰ τῶν καθ’ ἕκαστα τὸ καθόλου δεικνὺς καὶ πιστούμενος , οὗτός ἐστιν ἐπαγωγή . ὁ γὰρ δεικνὺς καθόλου ὅτι ἐν πᾶσιν ἄριστος ὁ ἐπιστάμενος διὰ τοῦ λαβεῖν ὅτι κυβερνήτης ἄριστος ὁ ἐπιστάμενος , ὁμοίως καὶ ἡνίοχος , ὁμοίως καὶ στρατηγός , ὁμοίως καὶ ἰατρός , ὁμοίως γεωμέτρης , μουσικός , τέκτων , δι’ ἐπαγωγῆς τοῦ ἐν πᾶσιν ἄριστον εἶναι τὸν ἐπιστάμενον τὴν δεῖξιν ποιεῖται . λέγει δὲ καὶ τὴν κατὰ τὸ χρήσιμον διαφορὰν τοῦ τε συλλογισμοῦ καὶ τῆς ἐπαγωγῆς ἥτις ἐστί . τὴν μὲν γὰρ ἐπαγωγὴν τὸ πιθανώτερόν φησιν ἔχειν καὶ σαφεστερον , καὶ ὅπως σαφέστερον προσέθηκε , διὰ γὰρ τὸ κατὰ τὴν αἴσθησιν γνωριμώτερον , ὃ κοινὸν τοῖς πολλοῖς ἐστιν · ἡ γὰρ ἐπαγωγὴ διὰ τῶν καθ’ ἕκαστα γίνεται , ἅ ἐστιν αἰσθητά , τὰ δὲ αἰσθητὰ καὶ τοῖς πολλοῖς κοινά τε καὶ γνώριμα . τὸ μὲν οὖν πιθανὸν ἡ ἐπαγωγὴ ἔχει , οὐ μὴν καὶ τὸ ἀναγκαῖον . οὐ γὰρ ἐξ ἀνάγκης ἐπὶ τοῖς κατὰ μέρος συγχωρηθεῖσι τὸ καθόλου διὰ τὸ μὴ οἷόν τε πάντα τὰ καθ’ ἕκαστα ἐπεξελθόντας διὰ τῆς ἐπαγωγῆς λαβεῖν · ἀδιεξίτητα γὰρ τὰ καθ’ ἕκαστα . καὶ γὰρ εἰ πάντα , ἤιοι καὶ τοῦτο λήψεται οὗ χάριν χρῆται τῇ ἐπαγωγῇ , καὶ οὐκέτι αὐτῷ τῆς τοῦ καθόλου λήψεως χρεία , ἀφ’ οὗ ἐπὶ τοῦτο μεταβήσεται , ὥστε οὐκέτ᾿ ἐπακτικὸς ὁ λόγος ἐστίν , ἢ οὐκ ἔστι τοῦτο ἐν τοῖς λαμβανομένοις , καὶ ἔστιν ἐνστάσεως ἀφορμὴ πρὸς τὴν τοῦ καθόλου λῆψιν ἐπ’ αὐτοῦ τούτου ὡς οὐχ ὁμοίως ἔχοντος τοῖς συγκεχωρη - μένοις . ὁ δὲ συλλογισμὸς ἧττον ἔχων τὸ πιθανὸν τὸ · ἀναγκαῖον καὶ τὸ βιαστικὸν ἔχει , καὶ ἔστι πρὸς τοὺς ἀντιλέγειν πειρωμένους ἐνεργέστερον καὶ μᾶλλον τὸ προκείμενον ἐργαζόμενόν τε καὶ περαινόμενον · οὐ γάρ ἐστι χώρα ἀντιλογίας τοῖς τὰς συλλογιστικὰς συγχωρήσασιν προτάσεις , ὃ ἐπὶ τῆς ἐπαγωγῆς χώραν ἔχει τῷ μὴ πάντα οἷόν τε ἐπεξελθεῖν τὰ καθ’ ἕκαστα , ὡς εἶπον . ) ὥσπερ δὲ οὐ πᾶς συλλογισμὸς διαλεκτικός , οὕτως οὐδὲ πᾶσα ἐπαγωγή · καὶ γὰρ εἰ πᾶσα τὸ πιθανὸν ἔχει , ὃ οἰκεῖόν ἐστι τῆς διαλεκτικῆς , κῆς , ἀλλ’ οὐ διὰ τοῦτο διαλεκτικοῦ μόνου ἡ δι᾿ ἐπαγωγῆς δεῖξις . ἢ ἡ μὲν χάριν δείξεως τε καὶ λήψεως τοῦ καθόλου λαμβανομένη ἐπαγωγὴ μόνης ἢ μάλιστα τῆς διαλεκτικῆς οἰκεία · τῷ γὰρ πιστεύσαντα τοῖς λαμβανομένοις τῷ καθό|λου συγχωρῆσαι χρώμεθα αὐτῇ · ἡ δὲ πρὸς τὴν τῶν ἀξιωμάτων λῆψιν συντελοῦσα , χάριν τοῦ σαφὲς ποιῆσαι τὸ λεγόμενον παραλαμβανομένη ἀλλ’ οὐ τὸ καθόλου δεῖξαι ἐξ αὑτοῦ γὰρ γνώριμον τοῦτο νοηθέν ) , οὔτε διαλεκτικὴ ἔτι οὔτε κυρίως ἐπαγωγή . Τὰ μὲν οὖν γένη . Λέγει ἃ τέσσαρα , τέσσαρα , τὸν ὅρον , τὸ ἴδιον , τὸ γένος , τὸ συμβεβηκός · περί τε γὰρ ὧν οἱ λόγοι , ἅπερ ἐστὶ τὰ προβλήματα , ἐν τοῖς γένεσι τούτοις , καὶ ὁμοίως ἐξ ὧν οἱ λόγοι , ἅ εἰσιν αἱ προτάσεις , ἐν τούτοις καὶ αὐταί . εἴρηκε δὲ καὶ τί ἑκάτερον τούτων . ἐν ἀρχῇ δὲ τοῦτο εἶπε δεῖν διορισθῆναι , τίνα ἐστὶ περὶ ὧν τε οἱ λόγοι καὶ ἐξ ὧν . Τὰ ὄργανα , δι’ ὧν εὐπορήσομεν τῶν συλλογισμῶν , ἐστὶ τέσσαρα . Περιττεῦον ἦν ἔτι τοῦτο καὶ τελευταῖον τῶν ἐν οἷς εἶπεν εἶναι τὴν μέθοδον ἰὴν διαλεκτικήν · εἰπὼν γὰρ πρῶτον οὖν θεωρητέον ἐκ τίνων ἡ μέθθοδος ” ἐπήνεγκεν “ εἰ δὴ λάβοιμεν πρὸς πόσα καὶ ποῖα καὶ ἐκ τίνων οἱ λόγοι καὶ πῶς τούτων εὐπορήσομεν , ἔχοιμεν ἄν ἱκανῶς τὸ προκείμενον ” . εἰρηκὼς οὗν περί τε τῶν προτάσεων , ὧν ἦν δηλωτικὸν τὸ “ ἐκ τίνων ” , 88 ALEXANDHI IX TOPICORUM διὰ [ Arist . p . 105a-21 . 25 ] καὶ περὶ τῶν προβλημάτων , ἃ ἐδήλου διὰ τοῦ νῦν καὶ περὶ τῶν ὀργάνων προτίθεται λέγειν , ἅ ἐστι συντελοῦντα πρὸς τὴν εὕρεσίν τε καὶ εὐπορίαν τῶν διαλεκτικῶν λόγων . ταῦτα δὲ ἐστι συλλογισμός τε καὶ ἐπαγωγή , ὡς προείρηκεν . αὐτὸς μέντοι τῶν συλλογισμῶν ἐμνημόνευσε μόνων , καὶ ἔστι τὸ λεγόμενον ἴσον τῷ ‘τὰ δὲ ὄργανα δι’ ὧν εὐπορήσομεν τῶν διαλεκτικῶν λόγων , ἐστὶ τέσσαρα᾿ . ὧν ἓν μέν φησι εἶναι τὸ προτάσεις λαβεῖν , οὐ τὰς προτάσεις λέγων ὄργανα τῶν διαλεκτικῶν λόγων · μέρη γὰρ αὗται καὶ τῶν συλλογισμῶν καὶ τῶν . ἐπαγωγῶν · οὐκ ἔστι δὲ τὰ μέρη τινὸς ὄργανα ἐκείνου · ἀλλὰ ὄργανον λέγει τὸ δι’ οὗ δυνησόμεθα προτάσεων εὐπορεῖν · οὐ γὰρ αἱ προτάσεις ἀλλὰ τὸ εὐπορεῖν προτάσεων ποιοῦν δύνασθαι ὄργανον . δεύτερον δέ φησιν εἶναι τῶν ὀργάνων τῶν πρὸς τὴν εὐπορίαν τῶν προτάσεων συντελούντων τὸ δύνασθαι τὰ πολλαχῶς λεγόμενα γνωρίζειν τε καὶ διαιρεῖσθαι , εἴτε ἐν ὀνόμασιν εἴη ταῦτα εἴτε ἐν λόγοις . τρίτον τὸ δύνασθαιτὰς τὰς διαφορὰς γνωρίζειν τινῶν , καθ’ ἃς ἀλλήλων διαφέρει . τέταρτον τὸ τὰς ὁμοιότητας τὰς ἐν τοῖς διαφέρουσιν εὑρίσκειν δύνασθαι . ὅτι μὲν οὖν ἡ τῶν προτάσεων ἐκλογή τε καὶ παρασκευὴ χρήσιμος πρὸς τοὺς συλλογισμούς , δῆλον · ἔχοντες γὰρ προτάσεις ἐκλελεγμένας διαλεκτικάς , τοῦτ’ ἔστιν ἐνδόξους , ῥᾳδίως δυνησόμεθα περὶ τοῦ προτεθέντος προβλήματος συλλογίζεσθαι . τὴν δὲ τῶν ἄλλων ὀργάνων χρείαν . τήν τε τοῦ ἐπεσκέφθαι τὴν τῶν πολλαχῶς λεγομένων διαίρεσιν καὶ τὴν τοῦ τὰς διαφορὰς δύνασθαι γνωρίζειν τε καὶ εὑρίσκειν καὶ τὴν τοῦ ὁμοίου θεωρίαν , αὐτὸς προελθὼν λέγει μετὰ τὸ γράψαι τὰς καθ᾿ ἕκαστον αὐτῶν μεθόδους . Ἔστι δὲ τρόπον τινὰ καὶ τὰ τρία τούτων προτάσεις . Τοῦτ᾿ ἔστιν ‘ἔστι δὲ καὶ τὰ τρία τούτων τρόπον τινὰ εἰς τὴν τῶν προτάσεων ἐκλογὴν συντελοῦντα , ἐξ ὧν οἵ τε συλλογισμοὶ καὶ αἱ ἐπαγωγαί᾿ . ἔκ τε γὰρ τῆς διαιρέσεως τῶν πολλαχῶς λεγομένων προτάσεων εὐπορία γίνεται καὶ ἐκ τ·ῆς τῶν διαφορῶν εὑρέσεως καὶ ἐκ τῆς τῶν ὁμοίων θεωρίας · αὐτὸ γὰρ διαιρεθὲν τὸ πολλαχῶς λεγόμενον πρότασις γίνεται · ὁμοίως καὶ τῶν ἄλλων ἕκαστον . καὶ δείκνυσι τοῦτο διὰ παραδείγματος τοῦ ὅτι τὸ αιρετον εστι τὸ καλὸν ἡ το ἡδὺ ἡ τὸ συμφέρον . ἐκ γὰρ τῆς τούτου διαιρέσεως ἔχοντες τὴν πρότασιν ταύτην ἐπιχειροίημεν ἂν πρὸς τὸ πρόβλημα τὸ ‘πότερον τὸ τυραννεῖν αἱρετὸν ἢ οὔ ; ’ · εἰ γὰρ πᾶν μὲν αἱρετὸν ἡ καλὸν ἢ ἡδὺ ἢ συμφέρον , ἡ δὲ τυραννὶς οὐδὲν τούτων ἔχει , ὔ ἂν εἴη αἱρετή . πάλιν ἐκ τῆς τοῦ σώματος διαιρέσεως ἔχοντες ὅτι τὸ σῶμα ἢ φυσικόν ἐστιν ἢ μαθηματικόν , πρὸς τὸ πρόβλημα τὸ πότερον ἡ ψυχὴ σῶμα ἢ οὕ;’ εὐπορήσομεν συλλογισμοῦ δεικνύντες ὅτι μήτε φυσικὸν σῶμα μέτε μαθηματικὸν ἡ ψυχή . ὁμοίως καὶ ἐκ τῆς τοῦ ἀγαθοῦ διαιρέσεως πρὸς τὸ‘ ὅτι μὴ μόνον τὸ καλὸν ἀγαθὸν ἢ ὅτι μὴ μόνον τὸ ἀγαθὸν ἐν ψυχῇ . καὶ ἐκ τῆς τῶν διαφορῶν δὲ γνώσεως δείκνυσι πάλιν διὰ παραδείγματος πῶς εὐπορία προτάσεων γίνεται . ὅτι γὰρ διαφέρει αἴσθησις ἐπιστήμης τῷ τὴν μὲν ἀποβαλόντα δυνατὸν εἶναι πάλιν λαβεῖν τὴν δὲ αἴσθησιν ἀδύνατον , εἰδότες εὐποροίημεν ἁ προτάσεων πρὸς τὸ πρόβλημα τὸ ‘πότερον ταὐτὸν αἴσθησις καὶ ἐπιστήμη ἢ οὔ;’ · εἰδότες γὰρ αὐτῶν τὰς πρὸς ἄλληλα διαφορὰς δεικνύοιμεν ἂν ὅτι οὐ ταὐτόν . ὁμοίως δὲ τῷ ὑπ’ αὐτοῦ εἰρημένῳ καὶ διὰ τοῦ τὴν μὲν ἐπιστήμην δύνασθαι πὰρ ἄλλου λαβεῖν τὴν δὲ αἴσθησιν μή . ἀλλὰ καὶ οὕτως · αἴσθησιν μὲν μᾶλλον καὶ ἧττον ἔχειν ἔστιν , ἐπιστήμην δὲ οὔ , καὶ ἔστιν ἡ μὲν αἴσθησις ἐκ γενετῆς , ἡ δὲ ἐπιστήμη οὔ , καὶ ἡ μὲν φύσει , ἡ δὲ οὔ , καὶ τῆς μὲν πάντα τὰ ζῷα κοινωνεῖ , τῆς δὲ τὰ λόγον ἔχοντα μόνα . ὁμοίως δὲ καὶ ἰῆς δόξης καὶ τῆς ἐπιστήμης εἰδότες διαφορὰν ἔχοιμεν ἄν προτάσεις πρὸς τὸ δεικνύναι ὅτι μὴ αἱ αὐταί , εἴ γε ἡ μὲν περὶ τῶν ἐνδεχομένων καὶ ἄλλως ἔχειν , ἐπιστήμη δὲ οὓ . πάλιν ἀπὸ τῆς τοὺ ὁμοίου θεωρίας παρέθετο πρότασιν εὑρισκομένην τὴν ὅτι ὁμοίως ἔχει τὸ ὑγιεινὸν πρὸς ὑγείαν καὶ τὸ εὐεκτικὸν πρὸς εὐεξίαν . ἔχοντες γὰρ ταύτην τὴν πρότασιν εὐποροίημεν ἂν πρὸς τὸ πρόβλημα τὸ ‘πότερον τὰ εὐεκτικὰ ποιητικά ἐστιν εὐεξίας ἢ οὔ;᾿ · εἰ γὰρ ὁμοίως μὲν ἔχει ταῦτα πρὸς εὐεξίαν καὶ τὰ ὑγιεινὰ πρὸς ὑγείαν , ποιητικὰ δὲ ὑγείας τὰ ὑγιεινά , ποιητικὰ ἄν εὐεξίας εἴη τὰ εὐεκτικά . πάλιν ζητουμένου πότερον ἡ γαλήνη ἡσυχία ἐστὶν ἢ οὔ , διὰ τῆς τοῦ ὁμοίου θεωρίας ἔχοντες πρότασιν τὴν ‘ὁμοίως ἔχει νηνεμία ἐν ἀέρι καὶ γαλήνη ἐν θαλάσσῃ᾿ , προσλαβόντες ὅτι ‘ἡ δὲ νηνεμία ἡσυχία᾿ εἴημεν ἂν καὶ ὅτι ἡ γαλήνη ἡσυχία δεδειχότες . εἰ δὲ καὶ τὰ τρία τῶν ὀργάνων πρὸς τὴν εὐπορίαν τῶν προτάσεων ἔχει τὴν συντέλειαν , εὐλογῶ κατὰ τὴν ἀρχὴν λέγων περὶ τίνα τῇ διαλεκτικῇ τὸ εἶναι εἰπὼν “ εἰ δὴ λάβοιμεν πρὸς πόσα τε καὶ ποῖα καὶ ἐκ τίνων οἰ λόγοι ” προσέθηκε τὸ “ καὶ πῶς τούτων εἰπορήσομεν ” , εἴ γε τὰ ὄργανα πάντα προσέθηκε τὸ “ καὶ πῶς τούτων εὐπορήσομεν ” , εἴ γε τὰ ὄργανα πάντα συλλογισμῶν . Τὰς μὲν οὗν προτάσεις ἐκλεκτέον ὁσαχῶς διωρίσθη περὶ προτάσεων . Περὶ τῆς τῶν προτάσεων ἐκλογῆς πρῶτον λέγων τόπους τινὰς καὶ ἀφορμὰς τῆς τε ἐκλογῆς καἰ τῆς εὐπορίας αὐτῶν παραδίδωσιν . ὁσαχῶς γὰρ ὡρίσθη ἡ ἔνδοξός τε καὶ διαλεκτικὴ πρότασις , κατὰ πάντα χρὴ ταῦτα τὰς ἐκλογὰς αὐτῶν ποιεῖσθαι · καὶ γὰρ τὰ πᾶσι δοκοῦντα χρὴ ἔχειν ἐκλελεγμένα καὶ τὰ τοῖς πλείστοις , ὁμοίως καὶ ἐπὶ τῶν σοφῶν καὶ τὰ πᾶσι δοκοῦντα καὶ τὰ τοῖς πλείστοις καὶ τὰ τοῖς ἐνδοξοτάτοις . ἀλλὰ καὶ τὰς ἐναντίας ταῖς ἐνδόξοις φησὶ δεῖν ἐκλέγειν · ἐκ γὰρ τῆς τούτων ἐκλογῆς εὐπορία προτάσεων διαλεκτικῶν γίνεται κατ’ ἀντίφασιν προτεινομένων · ὁ γὰρ ἔχων τὴν ὅτι δεῖ τοὺς φίλους κακῶς ποιεῖν , ἐναντίαν οὖσαν ἐνδόξῳ προτάσει , ἐν τῇ χρείᾳ ἀποφατικῶς αὐτὴν προτείνας εὐπορήσει διαλεκτικῆς προτάσεως . ὃ καὶ αὐτὸς ἐδήλωσε διὰ τοῦ εἰπεῖν τὸ δεῖ δὲ προτείνειν καὶ τὰς ἐναντίας ταῖς φαινομέναις ἐνδόξοις κατ’ ἀντίφασιν · πῶς γὰρ δεῖ χρῆσθαι καὶ λαμβάνειν τὰς ἐναντίας ταῖς φαινομέναις , διώρισε διὰ τούτων . δεῖν δέ φησι καὶ ὅσαι κατὰ τὰς τέχνας δόξαι εὑρημέναι εἰσί , καὶ ταύτας ἐκλέγειν , οἷον τὰς ἐν γεωμετρίᾳ ὑπὸ τῶν γεωμετρῶν καὶ τὰς ἐν μουσικῇ ὑπὸ τῶν μουσικῶν ἢ τῶν διαφερόντων ἐν αὐτοῖς . θείη γὰρ ἄν τις ὡς ἔνδοξον τὸ ὑπὸ Ἱπποκράτους λεγόμενον ἐν ἰατρικῇ καὶ τὸ ὑπὸ Ἀρχιμήδους ἐν γεωμετρίᾳ καὶ τὸ ὑπὸ Ἀριστοξένου εἰ μουσικῇ . χρήσιμον δὲ λέγει πρὸς τὴν ἐκλογήν τε καὶ παρασκευὴν τῶν ἐνδόξων προτάσεων καὶ τὸ μὴ μόνον τὰς ἐνδόξους ἐκλέγειν ἀλλὰ καὶ τὸ τὰς ὁμοίας ταῖς ἐνδόξοις , τῇ παραθέσει τῇ τῶν ἐνδόξων ἐνδόξους αὐτὰς ποιοῦντας , ὡς εἶπε καὶ ἐν τῷ περὶ τῶν προτάσεων λόγῳ . ὄντος γὰρ ἐνδόξου τοῦ τῶν ἐναντίων τὴν αὐτὴν ἐπιστήμην εἶναι ὅμοιον μέν ἐστιν αὐτῷ τὸ αἴσθησιν τῶν ἐναντίων τὴν αὐτὴν εἶναι · ἔνδοξον δ’ ἄν γένοιτο τῶν τοιούτων ἕκαστον τῇ τοῦ ὁμοίου παραθέσει ὄντος ἐν - δόξου . δεῖ γὰρ προτείνοντας λέγειν ‘ἆρά γε τῶν ἐναντίων ἡ αὐτὴ αἴσθησις , ὥσπερ καὶ ἐπιστήμη;᾿ , ἢ οὕτως · ‘ἆρά γε τῶν ἐναντίων ἡ αὐτὴ αἴσθησις , ἐπειδὴ καὶ ἐπιστήμη ἡ αὐτὴ τῶν ἐναντίων;᾿ καὶ ‘ἆρά γε ὁρῶμεν πασχούσης τι τῆς ὄψεως ; καὶ γὰρ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων αἰσθήσεων ἡ ἀντίληψις οὕτως᾿ · ῥᾷον γὰρ συγχωροῦνται διὰ τὴν πρὸς ἰὰς ἐνδόξους ὁμοιότητα . οἷόν ἐστι καὶ τὸ τοιοῦτον · ‘ἆρά γε ὥσπερ δεῖ τοὺς φίλους εὗ ποιεῖν , οὕτως καὶ μὴ ποιεῖν αὐτοὺς κακῶς χοή;’ . Ἔτι ὅσα ἐπὶ πάντων ἢ τῶν πλείστων φαίνεται , ληπτέον ὡς ἀρχὴν καὶ δοκοῦσαν θέσιν . Δεῖν φησι καὶ τὰ ἢ ἐπὶ πανίων ἢ τῶν πλείστων οὕτως ἔχειν φαινόμενα καθόλου λαμβάνειν ὡς ἀρχὰς ὄντα καὶ ἀληθῆ καὶ δοκοῦντα πᾶσι καὶ οὕτω τιθέμενα τῷ γὰρ τῆς θέσεως ὀνόματι νῦν ἐπὶ τοῦ συγχωρεῖσθαι καὶ τίθεσθαι κέχρηται ) , τοῦτ’ ἔστι χρῆσθαι δεῖ καὶ ταῖς τοιαύταις προτάσεσιν ὡς ὁμολογουμέναις καὶ ἀρχαῖς , κἀν μὴ ἐπὶ πάντων οὕτως πρὸς ἀλήθειαν τὸ λεγόμενον ἔχῃ . τοιαῦτα δ’ ἂν εἴη · ‘τὸ τῷ μείζονι ἀγαθῷ ἐναντίον · μεῖζόν ἐστι κακόν’ · τοῦτο γάρ , εἰ καὶ μὴ ἑπὶ πάντων οὕτως ἔχει , ἀλλὰ φαίνεταί γε τῷ ἐπὶ τῶν πλείστων οὕτως ἔχειν . ἔστι μέντοι τινὰ δι’ ἃ οὐκ ἔστιν ἀληθὲς τὸ καθόλου · ἐπὶ γὰρ ὑγείας καὶ νόσου καὶ εὐεξίας καὶ καχεξίας ἔμπαλιν ἔχον δείκνυται , ὡς καὶ ἐν τοῖς πρώτοις ἐπεσημηνάμεθα . ἡ μὲν γὰρ εὐεξία τῆς ὑγείας μεῖζον ἀγαθόν · συνεπιφέρει γοῦν ἡ εὐεξία ἰήν ὑγείαν , ἡ μέντοι ὑγεία οὐκέτι τὴν εὐεξίαν · διὸ μεῖζον ἀγαθὸν ἡ εὐεξία · τὸ γὰρ συνεπιφέρον τι μεῖζον καὶ ἀγαθὸν καὶ κακὸν τοῦ συνεπιφερομένου μὲν μὴ συνεπιφέροντος δέ . οὐκέτι δὲ ἡ καχεξία , ἥτις ἐναντία τῇ εὐεξίᾳ , μεῖζον κακὸν τῆς νόσου , ἥτις ἐστὶν ἐναντία τῇ ὑγείᾳ , ἀλλ’ ἔμπαλιν ἡ νόσος τῆς καχεξίας · ἡ μὲν γὰρ νόσος τὴν καχεξίαν συνεπιφέρει · πᾶς γὰρ ὁ νοσῶν ἐν καχεξίᾳ · οὐκέτι δὲ ἡ καχεξία τὴν νόσον · εἰσὶ γάρ τινες καὶ ὑγιαίνοντες καχέκται . ὅμοιον δὲ τῷ προειρημένῳ καὶ τὸ ἐν δύο συζυγίαις ἐναντίων , ἄν θάτερον ἕπηται τῶν ἐκ τῆς ἑτέρας συζυγίας ἐναντίων τῷ ἑτέρῳ τῶν ἐκ τῆς ἄλλης συζυγίας ἐναντίων , καὶ τὸ λοιπὸν τῶν ἐκ ἰῆς πρώτης ἰῷ λοιπῷ τῶν ἐκ τῆς δευτέρας ἕπεσθαι . οὕτως , ἐπεὶ τῷ λευκῶ τὸ διακριτικόν , τῷ μέλανι τὸ συγκριτικόν , καὶ ἐπεὶ τῷ γλυκεῖ τὸ ἡδύ , τῷ πικρῷ τὸ λυπηρόν . ἐπὶ μὲν γὰρ τῶν πλείστων οὕτως ἔχει · ἔστι δὲ ἐφ’ ὧν ἔμπαλιν , ὥσπερ ἐπὶ τῶν προειρημένων , ὑγείας καὶ νόσου καὶ εὐεξίας καὶ καχεξίας · οὐ γάρ , ἐπεὶ τῇ εὐεξίᾳ ἡ ὑγεία ἕπεται , ἤδη καὶ τῇ καχεξίᾳ ἡ νόσος , ἀλλ’ ἔμπαλιν ἡ καχεξία τῇ νόσῳ . ὅμοιον τούτοις καὶ τὸ ‘οὗ ἡ ἀκρότης καὶ τὸ εὗ αἱρετώτερον , καὶ αὐτὸ αἱρετώτερον᾿ · ἐπὶ γὰρ τῶν πλείστων οὕτως ἔχει , οὐ μὴν ἐπὶ πάντων . τὸ μὲν γὰρ εὖ ἀποθνήσκειν τοῦ εὗ γράφειν αἱρετώτερον , ἀκρότης ὂν τὸ μὲν τοῦ γράφειν τὸ δὲ τοὐ ἀποθνήσκειν · οὐκέτι δὲ καὶ τὸ ἀποθνήσκειν τοῦ γράφειν αἱρετώτερον . τοιοῦτόν ἐστι καὶ καθόλου λαμβανόμενον τὸ τὴν καρδίαν ἀρχὴν τῶν ζῴων εἶναι · ἐπὶ μὲν γὰρ τῶν πλείστων οὕτως ἔχει , οὐ μὴν καὶ καθόλου · ἔστι γάρ τινα ζῷα ἃ τὴν ἀρχὴν οὐκ ἔχει καρδίαν . ἐπιζητήσαι δ’ ἄν τις τίνι διαφέρει τὰ τοιαῦτα τῶν πᾶσιν ἡ τοῖς πλείστοις δοκούντων . ἢ λέγοι ἂν ὅτι τὰ τοιαῦτα οὐδ’ ἐρωτᾶν τὴν ἀρχὴν δεῖ , ἀλλὰ χρῆσθαι αὐτοῖς ὡς ὁμολογουμένοις καὶ καὶ ὡς ἀρχαῖς · οὐδὲ γὰρ τὰς ἀρχὰς οὐδεὶς ἐρωτᾷ , ἀλλ’ ὡς ὁμολογουμέναις αὐταῖς χρῆται . ἢ κἂν μὴ δοκῇ τὰ τοιαῦτα , ἐπακτικῶς αὐτὰ δεῖν φησι λαμβάνειν ὡς τοιαῦτα . Ἐκλέγειν δὲ χρὴ καὶ ἐκ τῶν γεγραμμένων λόγων . Εἰπὼν πῶς χρὴ θηρᾶν τε καὶ ἀθροίζειν τὰς διαλεκτικὰς προτάσεις , δεῖν φησι μὴ μόνον ἐκ τῶν περιφερομένων δοξῶν τὰς προτάσεις τὰς διαλεκτικὰς λαμβάνειν , ἀλλὰ καὶ ἐκ τῶν γεγραμμένων λόγων ὅσα ἐνδόξως ὲν αὐτοῖς γέγραπται ἐκλέγειν καὶ ἔχειν παρεσκευσαμένα · οὐ γὰρ ῥᾴδιον ἐκ τοῦ παραχρῆμα τῶν χρησίμων πρὸς τὸ προκείμενον πρόβλημα προτάσεων εὐπορεῖν μὴ προπαρεσκευαμένον . δεῖν δέ φησι τὰς ἐκλογὰς ποιεῖσθαι μὴ πεφυμένως ἀλλὰ κατὰ διαγραφὰς καὶ κεχωρισμένως καὶ ἰδίᾳ καθ’ ἕκαστον γένος · οὕτως γὰρ ἡμῖν ἔσονται χρήσιμοι , εἰδόσιν ἐν οἷς αὐτὰς εὑρεῖν δυνησόμεθα , ὅταν δεηθῶμεν · ἀλλὰ καὶ καθ’ ἕκαστον γένος τάξιν τινὰ ἐπιτιθέντας , οἷον ἰδίᾳ περὶ ζῴου καὶ ἰδίᾳ περὶ ἀγαθοῦ καὶ ἀγαθοῦ παντὸς ἰδίᾳ καὶ περὶ ἑκάστου καθ’ ἕκαστον γένος , πρῶτον μὲν τὸ τί ἐστι τάσσοντας , οἷον ὅτι πᾶν ζῷον οὐσία ἐστὶν ἔμψυχος αἰσθητική , ἢ ὅτι οὐσία , εἶτα ποῖόν τι , ὅτι ἔμψυχον , ὅτι αἰσθητικόν , ἢ ὅλως εἴ τι αὐτῷ ὑπάρχει , οἷον ὅτι πᾶν ζῷον ἢ πεζὸν ἢ ἔνυδρον ἢ πτηνόν , ἢ ὅτι οὐ πᾶν ζῷον ἀναπνεῖ , ἢ ὅτι οὐ πᾶν ζῷον κερασφόρον ἄμφοδον , ἀλλὰ καὶ εἰ ἐναντίον τί ἐστι τῷ προκειμένῳ , καὶ τί ποτέ ἐστιν αὐτῷ ἐναντίον , ἢ τίνι ἀκολουθεῖ αὐτό , ἢ τί αὐτῷ ἀκολουθεῖ . χρήσιμα δὲ καὶ τὰ τοιαῦτα , οἷον ὅτι [ καὶ ] ἰὴ ἀγχίνοιά ἐστιν εὐστοχία τις ἐν ἀσκέπτῳ χρόνῳ ” , ἢ ὁ ἥλιος ἄστρον ἡμεροφαές ” , ἢ τὸ ἀγαθὸν τὸ πᾶσιν ἐφετόν , ἢ τὴν ἀρειὴν βελτίστην ἕξιν ἢ ἰὴν εὐδαιμονίαν εὔροιαν βίου , καὶ ὅτι ἀ·κόλουθον μέν ἐστιν ὃ ἀναγκαῖον εἶναι τῷ ἕτερον εἶναι , μαχόμενον δὲ ὃ ἀναγκαῖον μὴ εἶναι . οὕτως πεποίηκε καὶ ἐν ταῖς δέκα κατηγορίαις περὶ ἑκάστης κατηγορίας λέγων . τὰ γὰρ τοιαῦτα τῷ ἐναργῶς ἀποδίδοσθαι προσάγεται τὸν | προσδιαλεγόμενον · διὸ δεῖ αὐτὰ ἔχειν ἐκλελεγμένα . δύναται τὸ ἀρξάμενον ἀπὸ τοῦ τί ἐστι περὶ τοῦ ἀγαθοῦ εἰρῆσθαι , ἐπεὶ δοκεῖ ὲν τοῖς δέκα γένεσιν εἶναι · περὶ παντὸς γὰρ τοῦ ἀγαθοῦ λέγειν φησὶ δεῖν ἀρξάμενον ἀπὸ τοῦ ἐν οὐσίᾳ ἀγαθοῦ · τὸ γὰρ τί ἐστι κυρίως ἐν οὐσίᾳ . δεῖν δέ φησιν ἐν ταῖς εκλογαις παρασημαίνεσθαι καὶ παραγράφεσθαι τὰς ἑκάστων δόξας · ῥᾷον γὰρ συγχωροῦσι τοῖς λεγομένοις πολλάκις μαθόντες τὸν εἰρηκότα , καὶ οἷς ἁπλῶς λεγομένοις οὐ συγχωροῦσι , ταῦτα τιθέασι μαθόντες τὸν εἰπόντα . Ἔστι δὲ ὡς τύπῳ περιλαβεῖν τῶν προτάσεων καὶ τῶν προβλημάτων μέρη τρία . Πρὸ ὀλίγου λέγων περὶ τοῦ πρὂβλήματος εἶπε “ πρόβλημα δέ ἐστι διαλεκτικὸν θεώρημα τὸ συντεῖνον ἢ πρὸς αἵρεσιν καὶ φυγὴν ἢ πρὸς ἀλήθειαν καὶ γνῶσιν , ἢ αὐτὸ ἢ ὡς συνεργὸν πρός τι ἕτερον τῶν τοιούτων ” . ὃ δὴ τότε περὶ τοῦ προβλήματος εἶπε καὶ ἐπεσημηνάμεθα ὅτι οὐ τὰ προβλήματα μόνον ἀλλὰ καὶ αἱ προτάσεις ἐν τούτοις ) , τοῦτο καὶ αὖθις νῦν λέγει · μέρη γὰρ ἀντὶ ‘εἴδη᾿ καὶ τῶν προτάσεων καὶ τῶν προβλημάτων κοινὰ καθόλου φησὶν εἶναι ταῦτα , λέγων τῶν διαλεκτικῶν , ἐπεί ἐστί τινα προβλήματα καὶ προτάσεις οὔτε ἠθικαὶ οὔτε φυσικαὶ οὔτε λογ.ικαί , αἱ γὰρ κατὰ τὰς τέχνας τε καὶ τὰς ἐπιστήμας , οἶον ἐν γεωμετρίᾳ , ἐν μουσικῇ , τῶν δὴ προτάσεων , ὁμοίως δὲ καὶ τῶν προβλημάτων , αἱ μέν,ὡς φησιν , εἰσὶν ἠθικαί , ἠθικὰς λέγων τὰς περὶ τῶν “ πρὸς αἵρεσιν καὶ φυγὴν ” συντελούντων , αἱ δὲ φυσικαί · τοῦτο δὲ ταὐτὸν τῷ “ πρὸς ἀλήθειαν καὶ γνῶσιν ” · πάντα γὰρ τὰ φυσικὰ πρὸς τὴν γνῶσιν τοῦ ἀληθοῦς ἐν αὑτοῖς ἔχει τὴν κυριωτάτην ἀναφοράν , εἰ καί τινες ἤδη τῇ περὶ ταῦτα ἐμπειρίᾳ καὶ πρὸς πράξεις χρῶνταί τινας · τὰς δὲ λογικάς , ὃ ἐκεῖ εἶπεν “ ἢ ὡς συνεργὸν πρός τι ἕτερον τῶν τοιουτων νυν λογικον ὀνομάσας , ὅτι τὸ λογικὸν ὀργανικόν ἐστι καὶ ὡς συντελοῦν τι πρὸς τὰ ἄλλα παραλαμβανόμενον δεικνύς . διὰ δὲ τῶν παραδειγμάτων ἔδειξε τίνες μέν εἰσιν αἱ ἠθικαί , τίνες δὲ αἱ φυσικαὶ καὶ τίνες αἱ λογικαί . τὸ δὲ ὡς τύπῳ περιλαβεῖν προσέθηκεν , ὅτι μὴ ἔστιν ἀκριβῶς ἀφορίσαντας εἰπεῖν τὰς μὲν “ πρὸς αἵρεσιν καὶ φυγὴν ” συντεινούσας ἠθικὰς εἶναι , τὰς δὲ “ πρὸς ἀλήθειαν καὶ γνῶσιν ” φυσικάς · ἔστι γὰρ ἐφ’ ὧν ὑπαλλάσσει , ὡς ἐν τοῖς ἑξῆς ῥηθήσεται . ὡς δὲ περὶ προτάσεων μέλλων λέγειν προσθεὶς τὸ αἱ μὲν γὰρ ἠθικαὶ προτάσεις εἰσίν , ἀλλὰ καὶ ἐπιφέρων τὸ ὁμοίως καὶ τὰ προβλήματα , [ καὶ ] τὰ παραδείγματα λέγων ἐσχημάτισεν ὡς προβλήματα · τὸ γὰρ ‘πότερον᾿ εἷπεν , ὅ τι προβλήματος οἰκεῖον , ὥσπερ τὸ ‘ἆρά γε’ προτάσεως , ἴσως οὐκέτι τῇ λέξει τὴν διαφορὰν αὐτῶν τηρῶν . καθόλου μὲν γὰρ πρόβλημα διαλεκτικὸν ὅσον ἐπὶ τῇ λέξει προιᾶσιν ἔστι ποιῆσαι καὶ πᾶσαν πρότασιν πρόβλημα τῇ τοῦ ‘πότερον᾿ καὶ τῇ τοῦ ‘ἆρά γε᾿ ὑπαλλαγῇ · οὐκέτι μέντοι ἡ κατὰ τὰ πράγματα αὐτῶν διαφορὰ ταύτην ἐπιδέχεται τὴν ὑπαλλαγήν · τὰ μὲν γὰρ προβλήματα ἀμφισβητούμενα εἶναι δεῖ , τὰς δὲ προτάσεις ἐξ αὑτῶν ἔχειν δεῖ τὸ πιστον . Καθόλου δὲ περιλαβεῖν μὲν ὁρισμῷ τὰ προειρημένα εἴδη τῶν προτάσεων οὐ φησιν εἰναι ρᾳδιον , δειν δὲ κατα τα προειρημενα παραδειγματα δυνεθίζειν αὑτοὺς διὰ τῆς ἐπαγωγῆς τῷ δύνασθαι γνωρίζειν τὰς διαφορὰς αὐτῶν . οὔτε γὰρ ὁ λέγων ἠθικὰ εἶναι τὰ “ πρὸς αἵρεσιν καὶ φυγὴν ” συντείνοντα , ὡς ἐρρέθη πρὸ ὀλίγου , πάντα τὰ ἠθικὰ περιλήψεται · τὸ γοῦν περὶ τοῦ εἰ ἀντακολουθοῦσιν ἀλλήλαις αἱ ἀρεταὶ πρόβλημά ἐστι μὲν ἠθικόν , οὐ μὴν ἡ γνῶσις αὐτοῦ πρὸς αἵρεσιν ἔχει τὴν ἀναφορὰν ἀλλὰ πρὸς γνῶσιν . ὁμοίως καὶ τὸ ‘πότερον ἡ ἡδονὴ λεία κίνησίς ἐστιν ἢ οὔ;’ ἔστι μὲν ἠθικὸν πρό - βλημα , οὐ μὴν πρὸς αῖρισίν τι ή γνῶσις σὐτοὺ συντελεῖ ῆ φυγήν . διὸ εὐλόγως εἶπε τὸ ποῖαι δὲ ἕκασται τῶν προειρημένων , ὁρισμῷ μὲν οὐκ εὐπετὲς ἀποδοῦναι περὶ αὐτῶν ( ἠθικὰς μὲν γὰρ ἐροῦμεν τὰς τοιαύτας , ὅτι ὁ μὴ τοῦ καλοῦ χάριν κοινωνῶν οὐκ ἐλευθέριος . ὅτι ἡ ἀρετὴ δι’ αὐτὴν αἱρετή , ὅσα περὶ αἱρετῶν , ὅσα περὶ πρακτῶν , φυσικὰς δὲ ὅσαι περὶ αὐξήσεως καὶ ὅσαι περὶ αίριτῶν , καὶ ὅσαι περὶ γενέσεως καὶ φθορᾶς . καὶ ὅτι πᾶν τὸ γενητὸν φθαρτόν , καὶ τὰς τούτων ἐχομένας · ἔστι δέ τινα προβλήματα καὶ προτάσεις καὶ ἐν τοῖς φυσικοῖς “ πρὸς αἵρεσιν καὶ φυγὴν ” τὴν ἀναφορὰν ἔχοντα · τὸ γὰρ ‘πότερον πάντα καθ’ εἱμαρμένην καὶ κατηναγκασμένως γίνεται;᾿ φυσικὸν ὂν τὴν ἀναφορὰν ἔχει | “ πρὸς αἴρεσιν καὶ φυγήν ” · εἰ γὰρ δοκεῖ βουλεύεσθαι περὶ τῶν πρακτέων ἢ μή , ἐντεὐθεν ἤρτηται · λογικὰς δὲ ὅτι τὰ πρός τι ἅμα τῇ φύσει , ὅτι τῶν ἐναντίων ή αὐτὴ ἐπιστήμη , ὄτι ή ἀντίφασις διαιρεῖ τὸ ἀληθὲς κανῖ τὸ ψεῦδος , τὰ περὶ γένους καὶ εἴδους , τὰ περὶ τῶν συλλογιστικῶν σχημάτων , τὰ περὶ τῶν συζυγιῶν , τὰ περὶ τῶν προτάσεων ) , ἐνδεικνύμενος ὅτι ἰδίᾳ περὶ έκάστου χρὴ ἐκλέγειν εἴδους , ἠθικὰς ἰδίᾳ , φυσικὰς ἰδίᾳ καὶ λογικὰς ἰδίᾳ . Πρὸς μὲν οὖν φιλοσοφίαν κατ᾿ ἀλήθειαν περὶ αὐτῶν πραγματευτέον . Εἰπὼν τῶν προβλημάτων τε καὶ τῶν προτάσεων τὰ μὲν ὴθικὰ εἰναι τὰ δὲ φυσικὰ τὰ δὲ λογικά , προστίθησιν ὅτι τῷ μὲν φιλοσόφῳ κατὰ τὸ ἀληθὲς δεῖ τὴν περὶ τούτων γίνεσθαι ἐξέτασίν τε καὶ πραγματείαν . καθ᾿ ἕκαστον γὰρ εἰδος τῶν προειρημένων τῆς τοῦ ἀληθοῦς χάριν εύρέσεως τὴν περὶ ταῦτα πραγματείαν ποιεῖται , ἐν μὲν ταῖς πολιτικαῖς τε καὶ ἠθικαῖς ἀκροάσεσι περὶ τῶν ὴθικῶν , ὥστε τὰς ἀληθῶς πρὸς αἴρεσιν καὶ ἀληθῶς πρὸς φυγὴν συντεινούσας προτάσεις ἐκλέξει καὶ περὶ τῶν ἀληθῶς αίρετῶν , ἐν δὲ ταῖς θεωρητικαῖς τε καὶ φυσικᾶς τὰ ώς ἀληθῶς ἀληθῆ ζητήσει , ἐν δὲ τοῖς Ἀναλυτικοῖς καὶ ἐν τοῖς περὶ προτάσεων καὶ ἐν τῇ τῶν πολλχῶς λεγομένων διαιρέσει καὶ ὅσα τοιαῦτα τῶν ἀληθῶς χρησίμων τὴν ἐκλογὴν ποιήσεται λογικῶς . διαλεκτικῶς δὲ πρὸς δόξαν , ώς ἔν τε ταύτῃ τῇ πραγματείᾳ καὶ ἐν τοῖς ῥητορικοῖς καὶ ἐν τοῖς ἐξωτερικοῖς · καὶ γὰρ καὶ ὲν ἐκείνοις πλεῖστα καὶ περὶ τῶν ἠθικῶν καὶ περὶ τῶν φυσικῶν ἐνδόξως λέγεται . Ληπτέον δὲ ὅτι μάλιστα καθόλου πάσας τὰς προτάσεις . Ποὸς τὸ πλειόνων ἡμᾶς εὐπορεῖν προτάσεων καὶ λόγων καὶ τοῦτό φησιν εἶναι χρήσιμον τὸ πειρᾶσθαι ὡς ὅτι μάλιστα καθόλου λαμβάνειν τὰς προτάσεις ἐν ταῖς ἐκλογαῖς · οὕτως γὰρ ἀπὸ μιᾶς ληφθείσης πλείονων εὐπορήσομεν , οἷον μὴ ὅτι τῶν ἐναντίων μία ἐπιστήμη , ἀλλὰ ὅτι τῶν ἀντικειμένων · ἔχοντες γὰρ τοῦτο ἔχομεν δι’ αὐτοῦ καὶ ὅτι τῶν ἐναντίων καὶ ὅτι τῶν κατὰ ἕξιν καὶ στέρησιν καὶ τῶν πρός τι καὶ τῶν κατ’ ἀντίφασιν ἀντικειμένων ἡ αὑ τὴ ἐπιστήμη . ἀλλὰ καὶ τούτων ἑκάστην πάλιν διαιρήσομεν λαμβάνοντες τὰ ὑφ’ ἕκαστον αὐτῶν , οἷον τὰ ὑπὸ τὰ ἐναντία · ἀγαθοῦ γὰρ καὶ κακοῦ ἡ αὐτὴ ἐπιστήμη , καὶ λευκοῦ καὶ μέλανος ἡ αὐτὴ αἴσθησις , ὄψις γάρ · ἀλλὰ καὶ ψυχροῦ καὶ θερμοῦ ἡ αὐτή , ἁφὴ γάρ · ὁμοίως ξηροῦ καὶ ὑγροῦ . ἐπιστήμην δ’ ἄν κοινότερον τὴν γνῶσιν λέγοι , ἥτις γνῶσις καὶ δι’ αἰσθήσεως γίνεται . ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ὁμοίως , καὶ ἐπὶ μὲν τῶν πρός τι διπλασίου καὶ ἡμίσεος ἡ αὐτή , καὶ βαρυτέρου καὶ κουφοτέρου ἡ αὐτὴ , ἀλλὰ καὶ τῶν ὁμοίων ἡ αὐτή . καὶ ἐπὶ ἕξεως δὲ καὶ στερήσεως τυφλοῦ καὶ βλέποντος ἡ αὐτὴ γνωστικὴ καὶ κωφοῦ καὶ ἀκούοντος . ἀλλὰ καὶ ἐπὶ ἀντιφάσεως τοῦ εἰδότος ὅτι ἥδε ἡ κατάφασις ἀληθής , ἔστι τὸ καὶ τὴν ἀντικειμένην αὐτῇ ἀπόφασιν εἰδέναι ὅτι ψευδής , καὶ ἔμπαλιν . πάλιν ὅτι πᾶσα κίνησις μεταβολὴ ποθὲν ποὶ ληπτέον , ἀλλ’ οὐχ ὅτι ἡ τοπικὴ κίνησις · ἔχοντες γὰρ ἐκεῖνο ἕξομεν ὅτι καὶ ἡ γένεσις καὶ ἡ φθορὰ καὶ ἡ ἀλλοίωσις καὶ ἡ αὔξησις καὶ ἡ φθίσις . Τὸ δὲ ποσαχῶς , πραγματευτέον μὴ μόνον ὅσα λέγεται . Τῶν τεσσάρων , ὧν ὡς ὀργάνων χρησίμων εἶπεν εἶναι πρὸς τοὺς συλλογισμούς , δεύτερον ἦν τὸ δύνασθαι τὸ πολλαχῶς λεγόμενον διαιρεῖν τε καὶ γνωρίζειν . ἐφ’ ὃ μετὰ τὸ ὑποθέσθαι , πῶς οἷόν τέ ἐστι τῶν προτάσεων εὐπορεῖν , μέτεισι , καὶ παραδίδωσι τόπους ἡμῖν τινας καὶ ἀφορμάς , δι’ ὧν γνωρίζειν δυνησόμεθα , εἴτε τῶν πολλαχῶς λεγομένων ἐστὶ τὸ προκείμενον εἴτε καὶ μοναχῶς λέγεται . διττοῦ δὲ ὄντος τοῦ πολλαχῶς ; τοῦ μὲν . ἐν ὀνόμασιν , ἃ ὁμώνυμα καλεῖται , ἰοῦ δὲ ἐν λόγῳ , ἃ εἰώθαμεν ἀμφίβολα λέ - γειν , πῶς τὸ ἐν ὀνόμασι διττὸν γνωρίζειν δυνησόμεθα , νῦν δείκνυσι . πρὸ δὲ τούτων πρῶτον παράγγελμά τι ἡμῖν παραδίδωσι , διδάσκων πῶς δεῖ τὴν τῶν πολλαχῶς λεγομένων διαίρεσίν τε καὶ ἀπόδοσιν ποιεῖσθαι . οὐ γὰρ μόνον φησὶ δεῖν αὐτὰ τὰ διαφέροντα μὲν ἀλλήλων σημαινόμενα δὲ ὑπὸ τοῦ αὐτοῦ παρέχεσθαι , λέγοντας ἢ γράφοντας ὅτι ἄλλως μὲν φέρε εἰπεῖν τὸ ἀγαθὸν λέγεται κατὰ δικαιοσύνης καὶ ἀνδρείας .. ἄλλως δὲ κατὰ τοῦ εὐεκτικοῦ τε καὶ ὑγιεινοῦ λέγεται γὰρ καὶ ταῦτα ἀγαθά ) , ἀλλὰ καὶ προστιθέντας ὅτι τὰ μὲν ὡς ἕξεις ἀγαθὰ λέγεται καὶ καθ’ αὑτὰ τοιαῦτα , ὡς αἱ ἀρεταί ποιὰ γὰρ ἀντὶ τοῦ ‘ἀγαθὰ᾿ εἶπεν , ἐπεὶ ἁπλῶς γε ποιὰ | καὶ τὰ ὑγιεινά ) , τὰ δὲ ὡς ποιητικὰ ἀγαθοῦ τινος , ὡς τὰ εὐεκτικά τε καὶ ὑγιεινά · ταῦτα γὰρ ἀγαθά , ὅτι ἀγαθοῦ ποιητικά , ὡς εἴωθεν αὐτὸς ποιεῖσθαι τὴν διαίρεσιν τῶν ἀγαθῶν · διὸ καὶ τὰ μὲν ὡς ἕξεις λεγόμενα καὶ τῷ αὐτὰ ποιὰ εἶναι τοὺς ἔχοντας αὐτὰ ἀγαθοὺς ποιεῖ , τὰ δὲ οὕτω λεγόμενα ἀγαθὰ ὡς ποιητικά τινος ἀγαθοῦ οὕτε καθ’ αὑτά ἐστιν ἀγαθὰ οὔτε τοὺς ἔχοντας αὐτὰ ἀγαθοὺς ποιεῖ ἀλλὰ ἔχοντας ἀγαθόν . οὕτως γὰρ ἔστιν εἰδέναι σαφῶς ὅτι πολλαχῶς λεγέτω , εἰ κατὰ τὸν οἰκεῖον λόγον διάφορον τοῖς σημαινομένοις τὴν ἀπόδοσιν ποιούμεθα ἑκάστου . Πότερον δὲ πολλαχῶς ἢ μοναχῶς . Eἰπὼν πῶς χρὴ τὴν διαίρεσιν ποιεῖσθαι τῶν πολλαχῶς λεγομένων , ἐπὶ τὸ τὴν μέθοδον ἡμῖν παραδιδόναι , πῶς γνωρίσομεν αὐτά , μέτεισι . τῷ δὲ πότερον πολλαχῶς ἢ μοναχῶς τὸ τῷ εἴδει προσέθηκεν , εὐλόγως · ὅταν · γὰρ τῷ εἴδει καὶ τῷ λόγῳ καὶ αὐτῷ τῷ ὁρισμῷ διαφέρῃ ἀλλήλων τὰ σημαινόμενα , τότε ἐστὶν ὁμώνυμα καὶ ἀμφίβολα καὶ πολλαχῶς λεγόμενα . ἐπεὶ πολλαχῶς γε καὶ τὸ γένος καὶ τὸ εἶδος λέγεται · κατὰ πλειόνων γὰρ ἑκάτερον κατηγορεῖται · ἀλλ’ ἐπεὶ μὴ τὰ ὧν κατηγορεῖται κατὰ τὸ εἶδος καὶ τὸν λόγον τὸν κατὰ τοὔνομα τὸ κοινὸν διαφέρει , οὐ λέγεται ὁμώνυμα ἢ ἀμφίβολα οὔτε τὸ γένος οὔτε τὸ εἶδος · ὁμώνυμα γάρ ἐστιν , ὡς ἐν Κατηγορίαις εἶπεν , “ ὧν ὄνομα μόνον κοινόν , ὁ δὲ κατὰ τοὔνομα λόγος τῆς οὐσίας ἕτερος ” , ὃ νῦν εἶδος εἴρηκεν . ὅτι δὲ τῷ εἴδει ἀντὶ τοῦ ‘τῷ λόγῳ’ εἶπεν , αὐτὸς ἐδήλωσε δι’ ὧν ἐπιφέρει , ἄν τε τῷ εἴδει λέγων ἄν τε τῷ ὀνόματι διαφωνῇ . Πρῶτον μὲν ἐπὶ τοῦ ἐναντίου σκοπεῖν εἰ πολλαχῶς λέγεται . Ἀπὸ τῶν ἀντικειμένων ἀφορμὰς παραδιδοὺς τῆς τῶν πολλαχῶς λεγομένων εὑρέσεως τε καὶ κρίσεως , πρῶτον , πῶς ἀπὸ τῶν ἐναντίων οἷόν τε γνωρίζειν τι πολλαχῶς λεγόμενον , δείκνυσι . δεῖν γάρ φησιν , εἰ ἔστιν ἐναντίον τι τῷ προκειμένῳ τε καὶ ζητουμένῳ εἰ πολλαχῶς λέγεται , σκοπεῖν εἰ τὸ ἐναντίον αὐτῷ πολλαχῶς λέγεται , ἡ κατὰ τὸ πρᾶγμα μόνον ἢ καὶ κατὰ τὸ ὄνομα , οἷς πλείοσιν οὖσι τοῦτο λέγεται εἶναι · τοῦτο γάρ ἐστι τὸ ἐάν τε τῷ εἴδει ἐάν τε τῷ ὀνόματι διαφωνῇ · λέγει γὰρ ‘ἄν τε καὶ τῷ ὀνόματι καὶ μὴ τῷ εἴδει μόνῳ᾿ . ἔστι γὰρ ἐφ’ ὧν καὶ τὰ ὀνόματα εὐθὺς τῶν ἐναντίων τινὶ διαφέροντά ἐστιν , ὥσπερ ἐφ’ ὧν αὐτὸς παρατίθεται · τῷ γὰρ ὀξεῖ ἐναντίον ἐστὶ καὶ τὸ βαρὺ καὶ τὸ ἀμβλύ , ἐν φωνῇ μὲν τὸ βαρύ , ἐν ὄγκῳ δὲ τὸ ἀμβλύ , ἀλλὰ καὶ ἐν χυμῷ τὸ γλυκύ , οὐ μόνον τῷ εἴδει , τοῦτ’ ἔστι τῷ ὑποκειμένῳ πράγματι , διαφέροντα ἀλλήλων ἀλλὰ καὶ τοῖς ὀνόμασιν · ἄλλο γὰρ ὄνομα τὸ βαρὺ καὶ ἄλλο τὸ ἀμβλὺ καὶ ἄλλο τὸ γλυκύ . καὶ τὸ ὀξὺ ἄρα πλεοναχῶς λέγεται ὄν γε ἡ ἀμφοτέροις ἡ πᾶσιν ἐναντίον , καὶ ἔσται αὐτοῦ τὸ μὲν ἐν φωνῇ ὅ ἐστιν ἐναντίον τῷ βαρεῖ , τὸ δὲ ἐν ὄγκῳ , ὅ ἐστιν ἐναντίον τῷ ἀμβλεῖ , τὸ δὲ ἐν χυμῷ , ὅ ἐστιν ἐναντίον τῷ γλυκεῖ · οὐ γὰρ δὴ τὸ αὐτὸ ὀξὺ καὶ τῷ βαρεῖ καὶ τῷ ἀμβλεῖ καὶ τῷ γλυκεῖ οἷόν τε εἶναι ἐναντίον . ἔστι δὲ ἑκάστῳ αὐτῶν ὀξὺ ἐναντίον · ὥστε διαφέροντα τὰ ὀξέα . σημειωτέον δὲ ὅτι διὰ τῶν ἑξῆς αὐτὸς τῷ ἐν χυμῷ ὀξεῖ τὸ ἐναντίον ἀμβλὺ ὀνομάζει . ὁμοίως πάλιν τῷ βαρεῖ καὶ τὸ ὀξὺ καὶ τὸ κοῦφόν ἐστιν ἐναντία , ἐν φωνῇ μὲν τὸ ὀξύ , ἐν ὄγκῳ δὲ τὸ κοῦφον · πολλαχῶς ἄρα καὶ τὸ βαρύ . ὁμοίως καὶ τὸ καλὸν δειχθήσεται τῶν πολλαχῶς λεγομένων ὄν , ἐπειδὴ ἐναντία ἐστὶν αὐτῷ τό τε αἰσχρὸν καὶ τὸ μοχθηρόν , ἐπὶ μὲν ζῴου καὶ τῆς τοῦ ζῴου μορφῆς τὸ αἰσχρόν λέγε - τᾶι γὰρ ζῷον καλὸν καὶ αἰσχρόν ) , ἐπὶ δὲ οἰκίας τὸ μοχθηρόν · οὐκέτι γὰρ οἰκία λέγεται αἰσχρά , ἣ οὐ καλή , ἀλλὰ μοχθηρά . ἀλλὰ τούτῳ γε ἔνεστι τῷ τόπῳ χρωμένους δεικνύναι καὶ τὴν δειλίαν τῶν πολλαχῶς λεγομένων οὖσαν · ἐναντία γὰρ αὐτῇ ἥ τε ἀνδρεία καὶ ἡ θρασύτης , πλείω ὄντα καὶ διαφέροντα ἀλλήλων . ἢ οὐκ ἀνάγκη · οὐ γάρ , ὥσπερ ἐπ’ ἐκείνων καθ’ ἑκάτερον ἦν τὸ ὁλοκλήρως ὑπὸ τοῦ ὀνόματος σημαινόμενον ἐναντίον , οὕτω καὶ ἐπὶ τούτων . τὸ γὰρ αὐτὸ ἀμφοτέροις ἐναντίον , οὐ μὴν κατὰ ταὐτόν · ἐν οἷς γὰρ τῇ δειλίᾳ τὸ εἶναι , τούτων κατὰ μέν τι τῇ ἀνδρείᾳ ἐστὶν ἐναντία , κατὰ δέ τι τῇ θρασύτητι , εἴ γέ ἐστιν ἡ δειλία κακία καὶ ἔνδεια [ τῇ ] περὶ τάδε τινὰ τὰ πάθη . καὶ γὰρ κατὰ μὲν τὸ κακία εἶναι καὶ ἀσυμμετρία περὶ τάδε | τὰ πάθη ἐναντία ἐστὶ τῇ ἀνδρείᾳ , κατὰ δὲ τὸ ἔνδεια περὶ τάδε εἶναι τῇ θρασύτητι · οὔτε γὰρ τῇ θρασύτητι ἡ δειλία ἐναντία κατὰ τὸ κακία εἶναι περὶ τάδε τὰ πάθη κοινωνεῖ γὰρ αὐτῇ τούτου ) , οὔτε τῇ ἀνδρείᾳ κατὰ τὸ ἔνδεια εἶναι κατὰ τάδε · οὐ γάρ ἐστιν ἐναντίον τὸ περὶ τάδε ἐνδεὲς τῷ περὶ τὰ αὐτὰ μέσῳ . οὐ μὴν ἑκάτερον ἰδίᾳ λαμβανόμενον δειλία , ἀλλὰ τὸ συναμφότερον ἡ δειλία · διὸ σύνθετον μὲν ἄν δεικνύοιτο , οὐ μὴν καὶ πολλαχῶς λεγόμενον . ἀλλὰ καὶ ἡ ἀνδρεία , ἐναντία οὖσα τῇ τε δειλίᾳ καὶ τῇ θρασύτητι ἑτέραις οὔσαις , ἐναντία αὐταῖς ἐστι καθ’ ὃ κοινωνοῦσιν ἀλλήλαις · καθ’ ὅσον γὰρ ἀσυμμετρίαι καὶ κακίαι περὶ τάδε τὰ πάθη , ἡ ἀνδρεία αὐταῖς ἐναντία , ὥστε ὡς μιᾷ ἀμφοτέραις . Ἐπ᾿ ἐνίων δὲ ὀνόματα μὲν οὐ κεῖται διαφέροντα τοῖς ἐναντίοις , φανερᾶς δὲ οὔσης τῆς κατὰ τὰ πράγματα λέγων ] διαφορᾶς δεικνύοιτο ἂν καὶ τὸ προκείμενον τῶν πολλαχῶς λεγομένων ὄν , ᾗ διαφέρουσι πράγμασιν μέν ἐστιν ἐν φωνῇ λέγεται γὰρ μέλαινα φωνή ) τὸ δὲ ἐν χρώματι · ἃ ἐπεὶ διαφέρει ἀλλήλων τῷ εἴδει τε καὶ τῷ λόγῳ , δῆλον ὡς καὶ τὸ λευκὸν πλεο - ναχῶς ἔσται λεγόμενον · ἑκατέρῳ γὰρ τῶν μελάνων οἰκεῖόν τι λευκὸν ἐν · ἀντίον ἔσται , τὸ μὲν ἐν φωνῇ ὂν τὸ δὲ ἐν χρώματι . ὅτι δὲ ἄλλο τὸ ἐν φωνῇ μέλαν τοῦ ἐν χρώματι ἔδειξεν , ἅμα καὶ μέθοδον ἡμᾶς διδάσκων τῆς τῶν διαφερόντων ἐπικρίσεως · τῶν γὰρ αὐτῶν τῷ εἴδει ἡ αὐτὴ αἵσθησις . εἰ δὲ τοῦτο , ὧν μὴ ἡ αὐτὴ αἴσθησις , ταῦτα οὐκ ἔστι ταὐτὰ τῷ εἴδει · οὐχ ἡ αὐτὴ δὲ αἴσθησις κριτικὴ τοῦ τε ἐν φωνῇ μέλανος καὶ τοῦ ἐν χρώματι , ἀλλὰ τούτου μὲν ὄψις , ἐκείνου δὲ ἀκοή · εἰ δὲ ὧν διαφέροντα τὰ κριτήρια , ταῦτα ἕτερα ἀλλήλων , καὶ ταῦτα ἄρα ἕτερα ἀλλήλων ἔσται . ἔνεστι καὶ μὴ ἐπὶ ἐναντίων χρώμενον τούτῳ ἀλλ’ ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ προκειμένου μόνον δεικνύναι τινὰ ὅτι ἐστὶν ὁμώνυμα , οἷον ἐπὶ χρώματος , ἐπεὶ τοῦ μὲν ὄψις ἐστὶ κριτική τοῦ δὲ ἡ τοῦ μουσικοῦ ἀκοή , ὁμώνυμον τὸ χρῶμα · καίτοι οὐδὲν αὐτῷ ἐστιν ἐναντίον . καὶ εἴη ἄν καὶ οὗτος ὁ τόπος πρὸς τὴν τοῦ πολλαχῶς λεγομένου θήραν ὅμοιος τοῖς φθάνουσιν εἰρῆσθαι . δειχθήσεται δὲ καὶ τὸ ἀμβλὺ πολλαχῶς λεγόμενον , ὅτι καὶ τὸ ὀξὺ ἐναντίον ὂν αὐτῷ πολλαχῶς λέγεται · ὀξὺ γὰρ τὸ μέν ἐστιν ἐν φωνῇ τὸ δὲ ἐν ὄγκῳ · καὶ τὸ ἀμβλὺ ἄρα διττόν , τὸ μὲν ἐν φωνῇ ( λέγεται γὰρ ἀμβλεῖα φωνή ) τὸ δὲ ἐν ὄγκῳ . εἰπὼν δὲ οὔτε ἐπ’ αὐτῶν οὔτε ἐπὶ τῶν ἐναντίων , πῶς οὐδὲ ἐπὶ τῶν ἐναντίων διαφωνεῖ τοῖς ὀνόμασιν , ἔδειξεν εἰπὼν ἀμβλὺ γὰρ καὶ τὸ ἐναντίον ἑκατέρῳ . αὐτὸς δὲ οὐ τὸ ἐν ὄγκῳ ἔλαβεν ἀλλὰ τὸ ἐν χυμῷ . Ἔτι εἰ τῷ μέν ἐστί τι ἐναντίον τῷ δὲ ἁπλῶς μηδέν . Δεύτερον τόπον τῆς τοῦ πολλαχῶς λεγομένου εὑρέσεως ὄντα καὶ αὐτὸν ἀπὸ τῶν ἐναντίων ἐκτίθεται τοῦτον , εἰ τῶν σημαινομένων ὑπὸ τοὐ προκειμένου , περὶ οὗ ἡ ζήτησις εἴτε πολλαχῶς λέγεται εἴτε μή , τῷ μὲν εἴη τι ἐναντίον τῷ δὲ μηδέν · δῆλον γὰρ ὅτι τῶν πλεοναχῶς λεγομένων ἔσται τοῦτο , σημαῖνόν γε φύσεις διαφόρους . οἷον ἐπὶ ἡδονῆς , ἐπεὶ τῇ μὲν ἀπὸ τοῦ πίνειν ἡδονῇ ἐστιν ἐναντία λύπη ἡ ἀπὸ τοῦ διψῆν , τῇ δὲ ἀπὸ τοῦ θεωρεῖν ἢ τῶν κατὰ γεωμετρίαν τι , οἷον ὅτι ἡ διάμετρος ἀσύμμετρος τῇ πλευρᾷ , ἢ τῶν κατὰ φιλοσοφίαν τι ἢ τῶν κατά τινα ἄλλην ἐπιστήμην μηδέν ἐστιν ἐναντίον , ἡ ἡδονὴ ἔσται τῶν πολλαχῶς λεγομένων · διαφέρει γὰρ κατ’ εἶδος ὅ ᾧ μηδέν ἐστιν ἐναντίον τοῦ ἔχοντός τι ἐναντίον . ὁμοίως δεικνύοιτ’ ἄν καὶ τὸ φιλεῖν ὁμώνυμον , διότι τῷ μὲν κατὰ τὴν διάνοιαν φιλεῖν τὸ μισεῖν ἐστιν ἐναντίον , τῷ δὲ κατὰ τὴν σωματικὴν ἐνέργειαν , ἐφ’ ἧς εἰώθαμεν καὶ τὸ καταφιλεῖν κατηγορεῖν , οὐδέν ἐστιν ἐναντίον . οὕτως ἄν δεικνύοιτο καὶ ἡ οὐσία ὁμώνυμος · τῇ μὲν γὰρ κατὰ τὸ εἶδος ἐναντίον ἡ στέρησις , τῇ δὲ κατὰ τὴν ὕλην οὐδέν . ἐπιτε ζητήσαι δὲ ἄν τις , μήποτε ὁ δεύτερος οὖτος τόπος ἀναιρετικός ἐστι τοῦ πρὸ αὐτοῦ ῥηθέντος · ὁ μὲν γὰρ ἐδείκνυεν ὅτι , ἂν τὸ ἐναντίον πολλαχῶς , καὶ τὸ ἐναντίον · ἐκ δὲ τούτου δείκνυται ὅτι ἐνδέχεταί τι τοῦ ἐναντίου αὐτῷ πολλαχῶς λεγομένου [ τὸ ἐναντίον ] μὴ λέγεσθαι πολλαχῶς . ἂν γὰρ ἀντιστρέψαντες λάβωμεν τὸ μισεῖν , εὑρήσομεν τὸ μὲν ἐναντίον αὐτῷ , τὸ φιλεῖν , πολλαχῶς λεγόμενον , αὐτὸ μέντοι τὸ μισεῖν μηκέτι . ἢ οὐκ ἔστιν οὗτος ὁ τόπος ἀναιρετικὸς ἐκείνου · ἐπὶ μὲν γὰρ ἐκείνου ἐλαμβάνετο , εἰ τὸ ἐναντίον τῷ προκειμένῳ πολλαχῶς καὶ πάσι τοῦτο | ἐναντίον ἐκείνοις , καὶ τοῦτο πολλαχῶς · “ ἑκατέρῳ ” γὰρ εἶπε “ τὸ ὀξὺ ἐναντίον ” · διὸ πολλαχῶς · ἐνταῦθα δὲ οὐκέτι γίνεται τὸ εἰλημμένον πᾶσιν ἐναντίον τοῖς ὑπὸ τοῦ ἐναντίου σημαινομένοις , μᾶλλον δὲ οὐδέ ἐστιν τῷ μισεῖν ἐναντίον τὸ φιλεῖν πολλαχῶς λεγόμενον · μέρος γάρ τι τοῦ φιλεῖν τοὐ πολλαχῶς λεγομένου ἐναντίον ἐστὶ τῷ μισεῖν . διὸ οὐ διαβληθήσεται ὁ τόπος ἐκεῖνος ὡς μὴ δεικνὺς τὺ προκειμενον . Ἔτι ἐπὶ τῶν ἀνὰ μέσον , εἰ τῷ μέν ἐστί τι ἀνὰ μέσον τῳ οε μηδὲν . Οἱ μὲν προειρημένοι δύο τόποι ἀπὸ τοῦ ἐναντίου τὸ ἐναντίον ἐδείκνυον πολλαχῶς λεγόμενον · οὗτος δὲ τρίτος ὢν ἀπὸ τῶν μεταξὺ τῶν ἐναντίων ἀμφότερα τὰ ἐναντία δείκνυσιν ὁμώνυμα . ἐπεὶ γὰρ τῶν ἐναντίων τὰ μὲν ἄμεσά ἐστι τὰ δὲ ἔμμεσα , ὡς ἐν Κατηγορίαις δέδεικται , καὶ οὐκ ἔστι τὰ αὐτὰ τὰ ἔμμεσα τοῖς ἀμέσοις , ἀλλ’ οὐδὲ ὧν διαφέροντα τὰ μέσα , οὐδὲ ταῦτα ταὐτά ἐστιν , ἐπιβλέπειν φησὶ δεῖν ἐπὶ τὰ ἐκκείμενα ἐναντία . κἄν εὑρίσκωμεν τῶν σημαινομένων ὑπ’ αὐτῶν τὰ μὲν ἔμμεσα ὄντα τὰ δὲ ἄμεσα , ἑκάτερον τῶν ἐναντίων τῶν εἰλημμένων ὁμώνυμον ἐροῦμεν εἶναι · οἷον λευκὸν καὶ μέλαν ἐναντία , καὶ σημαίνει γε ἑκάτερον αὐτῶν καὶ τὸ ἐν χρώμασι λευκόν τε καὶ μέλαν καὶ τὸ ἐν φωνῇ . ὅτι οὖν ταῦτα ἕτερα ἀλλήλων τῷ εἴδει , γνωρίζομεν ἐκ τοῦ τὰ μὲν ἐν τοῖς χρώμασιν ἔχειν αὑτῶν μεταξύ τινα τὰ δὲ ἐν τῇ φωνῇ [ οὔ . ὅτι ἦν ταῦτα ἕτερα ἀλλήλων ] ἢ μηδὲν ἤ , εἴπερ ἄρα , τὸ σομφόν , ὃ ἄλλο ἐστὶ φαιοῦ καὶ ὠχροῦ καὶ τῶν ἄλλων ἃ τῶν ἐν χρώμασιν ἐναντίων ἐστὶ μεταξύ . καθόλου γάρ , ἄν τε τῶν μὲν ᾖ τι ἐναντίων τῶν δὲ μή , ἄν τε τῶν μὲν πλείω τῶν δὲ ἓν ᾖ ἢ ὅλως διαφέροντα καὶ μὴ τὰ αὐτά , ὁμώνυμα ἔσται τὰ ἐν ταῖς τοιαύταις διαφοραῖς ἐναντία . Πάλιν ἐπὶ τοῦ κατ’ ἀντίφασιν ἀντικειμένου . Παραδοὺς ἡμῖν τόπους τῆς τῶν ὁμωνύμων εὑρέσεως ἀπὸ τῶν ἐναντίων , πάλιν ἀπὸ τῶν κατ’ ἀντίφασιν ἀντικειμένων παραδίδωσι , καί φησιν ‘εἰ τὸ κατ’ ἀντίφασίν τινι ἀντικείμενον πολλαχῶς λέγεται , καὶ αὐτὸ πολλαχῶς᾿ . οἷον εἰ τὸ μὴ βλέπειν πλεοναχῶς λέγεται , καὶ τὸ βλέπειν πλεοναχῶς ῥηθήσεται · λέγεται δὲ τὸ μὴ βλέπειν πλεοναχῶς · καὶ γὰρ τὸ μὴ ἔχειν ὄψιν σημαίνει καὶ τὸ μὴ ἐνεργεῖν τῇ ὄψει · καὶ τὸ βλέπειν ἄρα σημαίνει καὶ τὸ ἔχειν ὄψιν καὶ τὸ ἐνεργεῖν τῇ ὄψει . δεῖ δὲ προστιθέναι τοῖς κειμένοις ὑποκείμενόν τινα ὅρον · οὕτως γὰρ ἔσται κατάφασις καὶ ἀπόφασις . ὡς δὲ ἐπὶ τοῦ βλέπειν καὶ μὴ βλέπειν , οὕτως καὶ ἐφ’ ἑκάστης αἰσθήσεως ἔστι δεικνύναι τὴν κατάφασιν πλεοναχῶς , ἐπεὶ καὶ ἡ ἀπόφασις οὕτως , καὶ καθόλου ἐπὶ τοῦ αἰσθάνεσθαι · λέγεται γὰρ † τὸ αἰσθάνεσθαί τινος αἰσθητοῦ δι’ αἰσθητηρίου · καὶ τὸ μὴ αἰσθάνεσθαι ἄρα τοσαυταχῶς . τὰ αὐτὰ δὲ ταῦτα καὶ ἐπὶ τῶν κατὰ στέρησιν καὶ ἕξιν ἀντικειμένων δύναται λέγεσθαι , ὡς ἐρεῖ . οὗτος μὲν οὖν ὁ τόπος κοινὸς τοῖς ἀντιφατικῶς ἀντικειμένοις πρὸς τὰ ἐναντία . οὐκέτι δὲ ἐπὶ τούτων ἁρμόζουσιν οἱ ἄλλοι , οὗς παρέδωκεν ἐπὶ τῶν ἐναντίων τόπους · οὔτε γὰρ οἷόν τε τῷ τινὶ μέρει τῆς καταφάσεως ἀπόφασιν ἀντικεῖσθαι , οὔτε ἔτι μᾶλλον οἷόν τε † ἀπὸ τῶν ἀμέσων · τὰ γὰρ κατ’ ἀντίφασιν ἀντικείμενα ἄμεσα . Ἔτι ἐπὶ τῶν κατὰ στέρησιν καὶ ἕξιν λεγομένων . Μεταβέβηκεν ἐπὶ τὰ κατὰ στέρησιν καὶ ἕξιν ἀντικείμενα , καὶ λέγει καὶ ἐπὶ τούτων ἂν θάτερον αὐτῶν πλεοναχῶς λέγηται , καὶ θάτερον πλεοναχῶς ῥηθήσεται᾿ . εἰ γὰρ τὸ αἰσθάνεσθαι πλεοναχῶς , καὶ τὸ ἀναισθητεῖν στέρησις ὂν τοῦ αἰσθάνεσθαι πλεοναχῶς ῥηθήσεται · λέγεται δὲ τὸ αἰσθάνεσθαι καὶ κατὰ τὴν ψυχήν ( τὸ γὰρ συνιέναι τε καὶ νοεῖν αἰσθάνεσθαι λέγετῶ ταὶ ) καὶ κτὰ τὸ σῶμα τὸ δι’ αἰσθητηρίου αἰσθητοῦ τινος ἀντιλαμβάνεσθαι · καὶ τὸ ἀναισθητεῖν ἄρα καὶ ἐπὶ τοῦ μὴ συνιέντος καὶ ἐπὶ τοῦ μὴ ἀντιλαμβάνομένου αἰσθητοῦ τινος δι’ αἰσθητηρίου ῥηθήσεται . ὅτι δὲ καὶ ἐπὶ τῆς ψυχῆς τὸ αἰσθάνεσθαι καὶ ἀναισθητεῖν καὶ ἐπὶ τοὺ σώματος ὡς ἕξις καὶ στέρησις ἀντίκειται , ἔδειξεν εἰπὼν ἑκατέραν τῶν εἰρημένων αἰσθήσεων ἔχειν τὸ ζῷον · τὸ δὲ πεφυκός τι ἔχειν , ὅτε πέφυκεν ἔχειν , εἰ μὴ ἔχει , ἐστέρηται αὐτοῦ · διὰ τοῦτο γὰρ ἐπὶ τοῦ τοίχου τὸ ἀναισθητεῖν οὐ κατηγορεῖται , ὅτι μὴ πέφυκεν αἰσθάνεσθαι , ἢ εἰ λέγοιτο , οὐχ ὡς στερητικὸν ἄν ἐπ’ ἐκείνου λέγοιτο ἀλλ’ ὡς ἀποφατικόν . εἴη δ’ ἄν αὐτῷ δεικτικὸν τοῦτο τοῦ εὐλό|γως τούτῳ τῷ παραδείγματι κεχρῆσθαι τῶν καθ’ ἕξιν καὶ στέρησιν ἀντικειμένων . ἅμα δὲ διὰ τῆς προσθήκης ταύτης ἔδειξε διὰ πάντων τῶν εἰδῶν τοῦ ἀντικειμένου ὅτι , ὅταν κατὰ πάντα τὰ σημαινόμενα ὑπὸ τοῦ ἑτέρου τὸ ἕτερον ἀντικείμενον ᾖ αὐτῷ , τότε πλεοναχῶς ῥηθήσεται καὶ αὐτό , λύων τῇ τοιαύτῃ προσθήκῃ τὴν δυναμένην ἔνστασιν ἐπὶ τῶν ἐναντίων ἢ πρὸς τὸν πρῶιον τόπον ἢ πρὸς τὸν δεύτερον ὡς ἀλλήλων ὄντας ἀναιρετικοὺς φέρεσθαι . ἧς ἐμνημόνευσα . εἰπὼν δὲ καὶ περὶ τῶν κατὰ στέρησιν καὶ ἕξιν ἀντικειμένων , οὐκέτι τῶν κατ.ὰ πρός τι ἀντικειμένων ἐμνημόνευσε · πρόδηλον γὰρ ἐπ’ ἐκείνων ἀπ’ αὐτοῦ τοῦ τῶν πρός τι λόγου ὅτι ἀνάγκη , ἄν θάτερον αὐτῶν λέγηται πλεοναχῶς , καὶ θάτερον οὕτω λέγεσθαι , ἐπεὶ τοῖς πρός τι τὸ εἶναι ταὐτόν ἐστι τῷ πρός τί πως ἔχειν . διό , ἐπεὶ τὸ φιλητὸν πλεοναχῶς , καὶ ἡ φιλία τοσαυταχῶς εἴη ἄν φιλία πρὸς φιλούμενον . ἔτι δὲ φανερώτερον , ἐπεὶ ἡ ἐπιστήμη διχῶς , καὶ δυνάμει καὶ ἐνεργείᾳ , καὶ τὸ ἐπιστητὸν ἰσαχῶς . ὁ αὐτὸς καὶ ἐπὶ τῆς αἰσθήσεως λόγος . ἔτι εἰ τὸ ὑπερέχον πολλαχῶς καὶ γὰρ κατὰ ποσὸν καὶ κατά τινα δυ;ναμιν ἢ ἕξιν ἢ ἐνέργειαν ) , καὶ τὸ ὑπερεχόμενον ἰσαχῶς ἔσται λεγόμενον . καὶ ἐπεὶ τὸ κινητὸν πολλαχῶς καὶ γὰρ ἐν ποιότητι καὶ ἐν ποσότητι καὶ ἐν τῷ ποῦ ) , καὶ ἡ κίνησις πλεοναχῶς . ἀλλὰ καὶ εἰ ἡ ἕξις καὶ ἔχοντος καὶ ἐχομένου , καὶ τὸ ἑκτὸν πολλαχῶς . Ἔτι ἐπὶ τῶν πτώσεων ἐπισκεπτέον . Πτώσεις λέγουσι κοινότερον καὶ τὰς ὁπωσοῦν ἐγκλίσεις τε καὶ ἐκ - φοράς · οὐ μὴν καὶ νῦν οὕτως , ἀλλὰ ἔστι σύστοιχα καὶ πτώσεις καὶ παρώνυμα , παρακεῖσθαι μὲν ἀλλήλοις δοκοῦντα διαφέροντα δέ . σύστοιχα μὲν γὰρ λέγεται ἀλλήλοις καὶ τὰ ὁμοίως ἔχοντα πρός τινα , ἃ καὶ κατ’ ἀναλογίαν εἴη ἄν , ὡς τὰ τοιαῦτα ἡ ἐπιστήμη καὶ ἡ αἴσθησις · ἑκάτερον γὰρ αὐτῶν ὁμοίως ἔχει πρὸς τὰ ὑφ’ αὑτά · ὁμοίως καὶ τὸ αἰσθητὸν καὶ τὸ ἐπιστητόν · ἑκάτερον γὰρ αὐτῶν ὁμοίως ἔχει πρὸς τὰ ὧν ἐστι . σύστοιχα λέγουσι καὶ πάντα τὰ ἀπό τινος παρωνομασμένα ἀλλήλοις τε καὶ ἐκείνῳ ἀφ’ οὗ παρωνόμασται , οἷον ἀπὸ τῆς δικαιοσύνης παρωνόμασται ὁ δίκαιος καὶ τὸ δίκαιον καὶ τὸ δικαίως · ταῦτα δὴ καὶ ἀλλήλοις ἐστὶ σύστοιχα καὶ αὐτῇ τῇ δικαιοσύνῃ . παρώνυμα δὲ μόνα τὰ ἀπό τινος παρωνομασμένα ἐκείνῳ λέγουσιν ᾧ παρωνόμασται , ἀλλ’ οὐκ ἀλλήλοις , οὐδὲ ἐκεῖνο τούτοις · τῇ γὰρ γραμματικῇ ὁ γραμματικός , οὐκέτι δὲ καὶ ἡ γραμματικὴ τῷ γραμματικῷ . πτώσεις δὲ ἰδίως τὰ οὕτως παρά τινα ἐσχηματισμένα ὡς τὸ γραμματικῶς · πτῶσις γὰρ τοῦτο τοῦ γραμματικόν · ὁμοίως τὸ δικαίως , μουσικῶς φρονίμως , ἀνδρείως · πτώσεις γὰρ ταύτα τοῦ δίκαιον , <μουσικόν,> φρόνιμον , ἀνδρεῖον . ἔστι δὴ ὁ παραδιδόμενος τόπος τοιοῦτος · ἄν ἡ πτῶσίς τινος ᾖ ὁπωσοῦν λεγομένη πλεοναχῶς , καὶ αὐτὸ πλεοναχῶς , καὶ εἰ αὐτό , καὶ ἡ πτῶσις . οἷον ἐπεὶ τοῦ δίκαιον τὸ δικαίως πτῶσις , ἄν τὸ δικαίως πλεοναχῶς , καὶ τὸ δίκαιον , καὶ ἔμπαλιν . λέγεται δὲ τὸ δικαίως πλεοναχῶς · ὄ τε γὰρ κατὰ τὴν ἑαυτοῦ γνώμην κρίνας καὶ τὸ δόξαν αὐτῷ δίκαιον εἷναι ἀποφηνάμενος δικαίως λέγεται κεκρικέναι , κἀν μὴ ὄντως δίκαιον ᾖ τοῦτο · λέγεται δικαίως κεκρικέναι καὶ ὁ ὡς δεῖ κρίνας · ἀλλὰ καὶ ὁ τῷ νόμῳ πεισθείς , κἄν μὴ τὸ ταῖς ἀληθείαις δίκαιον οὕτως ἔχῃ . καὶ τὸ δίκαιον οὖν τῶν πλεοναχῶς λεγομένων καὶ τοσαυταχῶς · καθ’ ἕκαστον γὰρ τῶν δικαίως · τό τε γὰρ κτὰ τὴν ἑαυτοῦ γνώμην καὶ τὸ ὡς δεῖ δίκαιον τοιοῦτον καὶ τὸ νόμιμον . καὶ δῆλον ὅτι ἀντιστρέψει ὁ τόπος · καὶ γὰρ εἰ αὐτὸ πάλιν πλεοναχῶς τὸ δίκαιον , καὶ ἡ πτῶσις ἡ ἀπ’ αὐτοῦ , τὸ δικαίως , πλεοναχῶς . πάλιν τοῦ ὑγιεινὸν πτῶσις τὸ ὑγιεινῶς · εἰ δὴ τὸ ὑγιεινὸν πολλαχῶς , καὶ τὸ ὑγιεινῶς πολλαχῶς · εἰ γὰρ ὑγιεινὸν λέγεται τὸ μὲν ὡς ποιητικόν ὑγείας , ὡς φάρμακον , τὸ δὲ φυλακτικόν , ὡς δίαιτα , τὸ δὲ σὴ μαντικόν , ὡς χρῶμα , σφυγμός , εὔπνοια , οὖρα , ἔσται καὶ τὸ ὑγιεινῶς τὸ μὲν ποιητικῶς , ὡς τὸ θεραπεύεσθαι , τὸ δὲ φυλακτικῶς , ὡς τὸ ὑγιεινῶς διαιτᾶσθαι , τὸ δὲ σημαντικῶς , ὡς τὸ ὑγιεινῶς ἀναπνεῖν . οὐκέτι μέντοι ἀναγκαῖόν ἐστιν , εἰ ταῦτα πλεοναχῶς , καὶ τὴν ἕξιν , τὴν ὑγείαν , ἀφ’ ἧς ταῦτα παρωνόμασται καὶ ἔστιν ἀλλήλοις τε κἀκείνῃ σύστοιχα ) , λέ - γεσθαι πλεοναχῶς · οὐ γάρ , εἰ τὸ ὑγιεινῶς πολλαχῶς , ἤδη καὶ ἡ ὑγεία · ὥστε οὐ τὸ ἐπὶ τῶν πτώσεων ἤδη τοῦτο καὶ ἐπὶ τῶν συστοίχων . εἰπὼν δὲ εἰ τὸ ὑγιεινὸν πλε|οναχῶς , καὶ ἡ πτῶσις ἡ ἀπ’ αὐτοῦ πλεοναχῶς , ὁμοίως φησὶν ἕξειν καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων · οὐ γὰρ ἐπὶ τῶν εἰρημένων μόνον παραδειγμάτων , ἄν ἡ πτῶσις πλεοναχῶς , καὶ αὐτὸ x003E ; , ὡς εἶπε κατὰ τὴν ἀρχὴν τῆς τοῦ τόπου παραδόσεως , καὶ ἀνάπαλιν , ἄν αὐτὸ πλεοναχῶς , καὶ ἡ πτῶσις . αὐτὰ μὲν οὖν ἔσται τὰ οὕτως ἔχοντα , ὡς τὸ δίκαιον , τὸ ὑγιεινόν , τὸ μουσικόν , τὸ ἀνδρεῖον · πτώσεις δὲ τούτων τὸ ἀνδρείως , τὸ δικαίως , τὸ ὑγιεινῶς , τὸ μουσικῶς . ἐν ὁποτέρῳ ἄν οὗν φανερὸν ᾖ τὸ πολλαχῶς , ἀπὸ τούτου δεικνύοιτο ἂν καὶ τὸ λοιπόν . Σκοπεῖν δὲ καὶ τὰ γένη τῶν κατὰ τοὔνομα κατηγοριῶν , εἰ ταὐτά ἐστιν ἐπὶ πάντων . Δεῖν φησιν ἐπισκοπεῖν καὶ τὰ γένη τῶν κατηγοριῶν , ὑφ’ ἅς ἐστι τὰ ὑπὸ ταὐτὸν ὄνομα , τοῦτ’ ἔστι τὰς κατηγορίας · ταῦτα δέ ἐστι τὰ ἀνωτάτω γένη . δεῖν δέ φησι καὶ τὰς τῶν σημαινομένων ὑπὸ τῶν ὀνομάτων τῶν προκειμένων κατηγορουμένας κατηγορίας ἐπισκοπεῖν , εἰ κατὰ πάντων τῶν ὑπὸ τοῦ ὀνόματος σημαινομένων αἱ αὐταὶ κατηγοροῦνται · ἂν γὰρ ὑπὸ πλείους κατηγορίας ᾗ τὰ σημαινόμενα ὑπ’ αὐτοῦ καὶ πλείους αὐτοῦ κατηγορῶνται , ὁμώνυμον ἔσται , ὡς ἐπὶ τοῦ ἀγαθοῦ . τὸ γὰρ ἀγαθὸν ποτὲ μὲν τὸ ποιεῖν , ὥς φησι , σημαίνει · ἔστι γάρ τινα ἀγαθὰ ὡς ποιητικά · λέγεται γὰρ τὸ ἀγαθοῦ ποιητικὸν ἀγαθόν , οἷον τὸ ὑγείας ποιητικὸν ἢ τὸ ἡδονῆς καὶ ὅλως τὸ ὠφέλιμον · τὸ γὰρ ἐν τῷ ἐδέσματι ἀγαθὸν ὡς ποιητικὸν ἀγαθοῦ ἀγαθόν · τὸ δὲ ποιητικὸν ὑπὸ τὴν τοῦ ποιεῖν κατηγορίαν . ποτὲ δὲ τὸ ποιόν , ὡς ἐπὶ ψυχῆς · ὅταν γὰρ κατηγορήσωμεν τὸ ἀγαθὸν ψυχῆς λέὡς γοντες αὐτὴν ἀγαθήν τὸ ποιὰν αὐτὴν εἶναι σημαίνομεν οἷον σώφρονα ἢ ἀνδρείαν ἢ δικαίαν · ποιότητος δὲ παρουσία τὰ ποιὰ ποιά · ὥστε , εἰ ποιὰ ἡ ψυχὴ τῇ τούτων παρουσίᾳ , ποιότητες ταῦτα · ὁμοίως καὶ ἀνθρώπου ὅταν τὸ ἀγαθὸν κατηγορήσωμεν , τὸ ποιὸν αὐτὸν εἶναι σημαίνομεν , σώφρονα , ἀνδρεῖον , δίκαιον , φρόνιμον . ἐνίοτε δὲ τὸ ἀγαθὸν τὸ ποτὲ σημαίνει · τὸ γὰρ ἐν τῷ προσήκοντι καιρῷ γινόμενον ἀγαθὸν λέγεται . σημαίνει δέ ποτε τὸ ἀγαθὸν καὶ τὸ ποσόν · τὸ γὰρ μέτριον καὶ μήτε ὑπερβάλλον μήτε ἐνδέον εἴη ἂν ποσόν , καθ’ ὅσον τοσοῦτόν τι λέγεται . λέγεται καὶ ὡς οὐσία τι ἀγαθόν , ὡς θεὸς καὶ νοῦς . λέγεται καὶ ὡς πρός τι · τὸ γὰρ σύμμετρον οὕτως ἀγαθόν . ἔστι τι ἀγαθὸν καὶ ἐν τῷ πάσχειν ὡς τὸ θεραπεύεσθαι καὶ διδάσκεσθαι . ἐστι τι τοῦ ἀγαθοῦ καὶ ἐν τῷ ποῦ , οἷον τὸ ἐν Ἑλλάδι εἶναι , τὸ ἐν ὑγιεινοῖς χωρίοις εἶναι , τὸ ἐν ἡσυχίαν ἄγουσιν ἢ εἰρήνην . εἴη δ’ ἄν καὶ ἐν τῷ κεῖσθαι , ὡς ὅταν , ᾧ μὲν λυσιτελὲς τὸ καθέζεσθαι , καθέζηται , ᾧ δὲ τὸ ἀνακεῖσθαι , ἀνακείμενος ᾖ , ὡς τῷ πυρέττοντι φέρε εἰπεῖν . ἐπεὶ οὖν τὰ δέκα γένη κατὰ τοῦ ἀγαθοῦ κατηγορεῖται , δῆλον ὅτι ὁμώνυμον τὸ ἀγαθόν . ὁμοίως δειχθήσεται καὶ τὸ λευκὸν ὁμώνυμον · τὸ μὲν γὰρ ἐπὶ τοῦ σώματος λεγόμενον τὸ λευκὸν χρῶμα σημαίνει , ὅπερ ἐστὶν ὑπὸ τὴν ποιότητα , τὸ δὲ ἐπὶ τῆς φωνῆς τὸ ποιεῖν · λευκὴ γὰρ λέγεται φωνὴ ἡ εὐήκοος · εὐήκοος δέ ἐστιν ἡ τὴν ἀκοὴν σφοδρῶς καὶ ταχέως ἀλλοιοῦσα . ὁμοίως καὶ τὸ ὀξὺ δεικνύοιτ’ ἄν ὁμώνυμον · οὐ γὰρ πάντα ὧν κατηγορεῖται ὑπὸ ταὐτόν ἐστι γένος . τὸ μὲν γὰρ ἐν φωνῇ ὀξὺ ὑπὸ τὸ ποιεῖν , εἴ γέ ἐστιν ὀξεῖα φωνὴ ἡ ταχεῖα · ταχὺ γὰρ τὸν ἀέρα τέμνει τε καὶ διαιρεῖ ἡ τοιαύτη πληγή τε καὶ φωνή · ταχεῖα γὰρ ἡ κίνησις αὐτῆς . φασὶ γὰρ οἱ περὶ τοὺς ἀριθμοὺς ἁρμονικοί ( οὖτοι δέ εἰσι τῶν Πυθαγορείων οἱ μάλιστα περὶ τὰ μαθήματα γεγυμνασμένοι · περὶ τοὺς ἀριθμοὺς δὲ ἂρ · μονικοὶ οἱ τὰς ἁρμονίας κατὰ σύνθεσιν ἀριθμῶν ποιοῦντες · πάντα γὰρ ἀνάγοντες εἰς τοὺς ἀριθμοὺς καὶ τὰς ἁρμονίας ἀνῆγον ) , οὗτοι δὴ λέγουσιν ὅτι πληγῆς πρὸς τὸν ἀέρα γινομένης καὶ κινήσεως δι’ αὐτὴν τοῦ ἀέρος οἱ ψόφοι γίνονται , ὧν εἰσι καὶ αἱ φωναί · ἀλλὰ ταχείας μὲν τῆς κινήσεως γινομένης ἐν ἀριθμῶν ἀναλογίᾳ τοιᾷδε ὀξὺς ὁ ψόφος · γίνεται δὲ τοιαύτη ἡ ψόφος , ὥσπερ καὶ ἀθρόας μὲν καὶ πολλῆς τῆς κινήσεως τοῦ ἀέρος γινομένης μέγας τ·ε καὶ σφοδρὸς ὁ ψόφος , ἠρεμαίας δὲ καὶ ὀλίγης καὶ ὁ ψόφος ἥσυχός τε καὶ μικρός . εἰ οὖν τὸ ταχέως κινεῖν τὸν ἀέρα ποιεῖν ἐστιν , ἡ δὲ ὀξεῖαι φωνὴ ἐν τῷ ταχὺ κινεῖν τὸν ἀέρα τοιαύτη ἐστίν , εἴη ἂν ἐν τῷ ποιεῖν . τὸ δέ γε ἐπὶ τῆς γωνίας πρός τι δηλοῖ · τὸ γὰρ ἔλαττον ἐν τῷ πρός τι · ἔλαττον γάρ τινος · λέγεται δὲ ὀξεῖα γω|νία ἡ ἐλάττων ὀρθῆς . τὸ δὲ ἐπὶ τῆς μαχαίρας ὀξὺ ποιότητός ἐστι δηλωτικόν · τὸ γὰρ σχῆμα ὑπὸ τὴν ποιότητα · κατὰ δὲ τὸ σχῆμα ἡ μάχαιρα ὀξεῖα . καὶ τὸ ὀξυγώνιον δὲ σχῆμα σημαίνει . εἰ οὐν τοῦ ὀξέος τὸ μὲν ὑπὸ τὸ ποιεῖν , τὸ δὲ ὑπὸ τὸ πρὸς τι , τὸ δὲ ὕπο τὸ ποῖον , ομωνυμον το ὀξὺ . Σκοπεῖν δὲ καὶ τὰ γένη τῶν ὑπὸ τὸ αὐτὸ ὄνομα , εἰ ἕτερα καὶ μὴ ὑπ’ ἄλληλα . Προστίθησι τῷ προειρημένῳ τόπῳ ὄντι ἀπὸ τῶν γενῶν καὶ τοῦτον ὄντα μὲν καὶ αὐτὸν ἀπὸ τῶν γενῶν , οὐ μὴν τὸν αὐτὸν ἐκείνῳ · ἐκεῖνος μὲν γὰρ ἦν ἀπὸ τῶν ἀνωτάτω γενῶν , ἃς κατηγορίας λέγει , οὗτος δὲ καθόλου λαμβάνεται , εἰ ὑπὸ διαφέροντα γένη τὰ σημαινόμενα ὑπὸ τοῦ ὀνόματος καὶ μὴ ὑπ’ ἄλληλα . ἔσται γὰρ τῶν πολλαχῶς λεγομένων , εἰ οὕτως ἔχοι · οὐ γὰρ μόνα τὰ ὑπὸ διαφόρους κατηγορίας ὁμώνυμα , ἀλλὰ κἀν ὑπὸ μίαν ᾖ κατηγορίαν τὰ σημαινόμενα ὑπὸ τοῦ ὀνόματος , ὑπὸ μέντοι διαφέροντα γένη τῶν ὑπὸ τὴν αὐτὴν κατηγορίαν ὄντων ἕκαστον αὐτῶν , εἰ καὶ μὴ εἴη τὰ γένη ταῦτα ὑπ’ ἄλληλα , καὶ οὕτως ὁμώνυμα φησὶ γὰρ δεῖν ἐπιβλέπειν τὰ γένη τῶν ὑπὸ τὸ αὐτὸ ὄνομα , τοῦτ᾿ ἔστιν ἐν τίσιν ἐστὶ γένεσι τὰ ὑπὸ τοῦ αὐτοῦ ὀνόματος σημαινόμενα , κἄν ᾖ τὰ γένη αὐτῶν ἕτερα καὶ μὴ ὑπ’ ἄλληλα , ἡγεῖσθαι τὸ ὄνομα ὁμώνυμον εἶναι τὸ τῶν τοιούτων σημαντικόν . εἰ μὲν γὰρ καθ’ ὧν τὸ ὄνομα ἀληθεύεται , ἐν πλείοσιν εἴη γένεσιν ὑπαλλήλοις μέντοι , οὐκ ἀνάγκη τῶν πολλαχῶς αὐτὸ λεγομένων εἶναι . κατὰ γὰρ οὗ ὁ κόραξ τὸ ὄνομα κατηγορεῖται , καὶ ὑπὸ τὸ ὄρνεον ἐστιν ὡς γένος καὶ ὑπὸ τὸ ζῷόν ἐστι , καὶ οὐ γίνεται τὸ ὄνομα ὁ κόραξ κατὰ τοῦτο ὁμώνυμον · ὅ τε γὰρ εἰπὼν ὄρνεον καὶ ζῷον λέγει καὶ ὁ ζῷον πτηνὸν δίπουν πάλιν ὄρνεον · διὸ καὶ ἀμφότερα τὰ γένη τοῦ αὐτοῦ κατηγορεῖται . ὁ μέντοι ὄνος , ἐπεὶ καθ’ ὧν ἀληθεύεται , ταῦτα ὡς ὑπὸ γένη ἐστὶ τό τε ζῷον καὶ τὸ σκεῦος , καὶ οὐκ ἔστι ταῦτα ὑπ’ ἄλληλα · ἓν μὲν γὰρ αὐτῶν κοινὸν γένος καὶ μία κατηγορία κοινή , ἡ οὐσία , ἀλλ’ ὅτι τὰ ἐν οἷς ἐστι προσεχέσι γένεσι τὰ σημαινόμενα ὑπὸ τοῦ ὄνου , διαφέροντά τέ ἐστιν ἀλλήλων καὶ οὐχ ὑπ’ ἄλληλα , διὰ τοῦτο ὁ ὄνος τὸ ὄνομα ὁμώνυμον . οὔτε γὰρ ὁ σκεῦος εἰπὼν καὶ ζῷον λέγει , οὔτε ὁ τὸ ζῷον καὶ σκεῦος · ὥστε οὐχ ὑπ’ ἄλληλα . καὶ ὁ κόραξ , ὅταν μὴ μόνον ἐπὶ τοῦ ζῴου λεγόμενος λαμβάνηται , ὑπὸ διαφέροντα γένη ἔσται · τὸ μὲν γὰρ ὑπὸ τὸ ζῷον γένος , τὸ δὲ ὑπὸ τὸ ὄργανον . Σκοπεῖν δὲ μὴ μόνον ἐπὶ τοῦ προκειμένου εἰ ἕτερα τὰ γένη καὶ μὴ ὑπ’ ἄλληλα . Δεῖν φησι μὴ μόνον ἐπὶ τοῦ προκειμένου ζητεῖν εἰ τὰ σημαινόμενα ὑπ’ αὐτοῦ ἑτέρων ἐστὶ γενῶν καὶ μὴ ὑπ’ ἄλληλα , ἀλλὰ καί , εἰ ἐναντίον ἐστί τι τῷ προκειμένῳ , καὶ ἐπ’ ἐκείνου ταὐτὸ ζητητέον , εἰ τὰ ὑπ’ αὐτὸ ἑτέρων γενῶν ἐστι καὶ μὴ ὑπ’ ἄλληλα ὄντων . δεικνύοιτο γὰρ ἂν οὕτως ἐκεῖνο τῶν πολλαχῶς λεγομένων · εἰ δὲ ἐκεῖνο δειχθείη πολλαχῶς λεγόμενον , ἔσται καὶ τὸ προκείμενον δεδειγμένον ὅτι ὁμώνυμόν ἐστι , τῷ κεῖσθαι ἡμῖν . ἂν τὸ ἐναντίον τινὶ πολλαχῶς λέγηται , κἀκεῖνο τῶν πολλαχῶς λεγομένων εἶναι . εἰ γὰρ εἴη ζητούμενον περὶ τοῦ ἀμβλέος εἰ τῶ.ν πολλαχῶς λεγομένων ἐστί , τὸ ἐναντίον αὐτῷ λαβόντες , τὸ ὀξύ , καὶ δείξαντες ὅτι καθ’ ὧν τὸ ὀξύ , ταύτα ἐν διαφόροις γένεσίν ἐστι καὶ οὐχ ὑπ’ ἄλληλα οὖσι τὸ μὲν γὰρ ἐν φωνῇ , τὸ δὲ ἐν χυμῷ , τὸ δὲ ἐν μαχαίρᾳ , καὶ ἔστι γένος τοῦ μὲν ψόφος τοῦ δὲ χυμὸς τοὺ δὲ σχῆμα , τοῦ γὰρ ἐν μαχαίρα γένος τὸ σχῆμα , ἃ οὐκ ἔστιν ὑπ’ ἄλληλα ) , δεδειχότες ἐσόμεθα ὅτι καὶ τὸ ἀμβλὺ ὁμώνυμον · τὸ μὲν γὰρ αὐτοῦ ἐν φωνῇ καὶ ψόφῳ ἔσται , τὸ δὲ ἐν χυμῷ , τὸ δὲ ἐν μαχαίρᾳ τε καὶ σχήματι · τὰ γὰρ ἀλλήλοις ἐναντία ἐν τῶ αὐτῶ δοκεῖ γένει εἶναι . Χρήσιμον δὲ καὶ εἰς τὸν ὁρισμὸν ἐπιβλέπειν τὸν ἐκ τοῦ συντιθεμένου γινόμενον . ὃν παραδίδωσι τόπον , τοιοῦτός ἐστιν . ὅταν ὄνομά τι κατὰ πλειόνων κατηγορῆται , ἄδηλον δὲ ᾖ πότερον ταῦτα τὰ ὑπὸ τὸ κοινὸν ὄνομα ὁμωνύμως ἀλλήλοις λέγεται ἢ συνωνύμως , δεῖ , φησίν , ἕκαστον λαμβάνοντας τούτων , καθ’ ὧν κατηγορεῖται , μετὰ τοῦ κοινοῦ ὐνόματος ὁρίζεσθαι , ἔπειτα ἐκ τῶν ὁρισμῶν τῶν τοῦ συνθέτου τὸν ἴδιον ἑκάστου λόγον τῶν εἰς τὸ κοινὸν ὄνομα προσκειμένων ἀφελόντας ὁρᾶν τὸν καταλειπόμενον λόγον , εἰ ὁ αὐτός ἐστιν ἐν ἀμφοτέροις . εἰ μὲν γὰρ ὁ αὐτός . οὐχ ὁμώνυμον · ἔσται τὸ ζητούμενον εἰ δὲ μὴ ὁ αὐτός , ὁμώνυμον ἠξίωσε δὲ τοῦ συναμφοτέρου τὸν λόγον λαμβάνειν ὑπὲρ τοῦ τὸ οἰκεῖον ἑκάστῳ τῶν οἷς ὑπάρχει τὸ πολλαχῶς λεγόμενον λαμβάνεσθαι . οἷον ὁ ἄνθρω|πος καὶ κατὰ ἄρρενος καὶ κατὰ θηλείας κατηγορεῖται · ζητοῦντες οὖν εἰ ὁμωνύμως κατὰ τούτων ὁ ἄνθρωπος κατηγορεῖται , ἑκατέρου αὐτῶν μετὰ τοῦ ἄνθρωπος τὸν λόγον λαμβάνομεν , ἄρρενος ἀνθρώπου καὶ θηλείας ἀνθρώπου . ἔστι δὴ τοῦ μὲν ‘ζῷον πεζὸν δίπουν ἐν ἄλλῳ γεννᾶν δυνάμενον᾿ , τῆς δὲ ζῷον πεζὸν δίπουν ἐν ᾧ ἕτερον γεννᾶν πέφυκεν᾿ . ἂν δὴ ἀφέλωμεν ἀπ’ αὐτῶν τὰ ἴδια τοῦ τε ἄρρενος καὶ τῆς θηλείας ( ἦν δὲ τὸ ἐν ἄλλῳ γεννᾶν δύνασθαι καὶ τὸ ἐν ᾧ ἄλλο γεννᾶν δύναται ) , ἐπεὶ τὸ καταλειπόμενον τὸ ‘ζῷον πεζὸν δίπουν ἐν ἀμφοτέροις ἐστὶ τὸ αὐτό , τοῦτο δὲ ἦν ὁ τοῦ ἀνθρώπου λόγος , οὐ γίνεται ὁ ἄνθρωπος τῶν πολλαχῶς λεγομένων · εἷς γὰρ ὁ τοῦ κοινοῦ φαίνεται λόγος ὤν . ἄν μέντοι ἀφαιρεθέντων ἀπὸ τῶν συνθέτων λόγων τῶν ἰδίων τῶν προσκειμένων τὸ καταλειπόμενον μὴ ταὐτὸν ᾖ , γίνεται τὸ κοινὸν πολλαχῶς λεγόμενον . τὸ γὰρ λευκὸν κατηγορεῖται μὲν καὶ κατὰ σώματος , κατηγορεῖται δὲ καὶ κατὰ φωνῆς · ἂν δὴ λευκοῦ σώματος καὶ λευκῆς φωνῆς ὅρον ἀποδιδόντων ἡμῶν μετὰ τὴν ἀφαίρεσιν τοῦ λόγου , ὃς ἴδιός ἐστι τοῦ σώματος καὶ τῆς φωνῆς , ὁ καταλειπόμενος λόγος ὢν τοῦ λευκοῦ μὴ ὁ αὐτὸς ἐν ἀμφοτέροις ᾖ , ὁμώνυμον τὸ λευκόν . λευκοῦ μὲν οὖν σώματος λόγος ‘μέγεθος τριχῇ διεστὼς ἔχον χρῶμα διακριτικὸν ὄψεως᾿ , τῆς δὲ λευκῆς φωνῆς ‘ψόφος ἐμψύχου γινόμενος διά τῶν φωνητικῶν μορίων κατὰ ὁρμὴν εὐήκοος᾿ · ὧν λόγων ἂν ἀφέλωμεν τό τε ‘ψόφος ἐμψύχου γινόμενος διὰ τῶν φωνητικῶν μορίων κατὰ ὁρμήν᾿ φωνῆς ὂν ἴδιον καὶ τὸ μέγεθος τριχῇ διαστατόν’ σώματος ὂν δηλωτικόν , τὰ καταλειπόμενα γίνεται ἐν μὲν τῷ τὸ ‘ἔχον χρῶμα διακριτικὸν ὄψεως’ , ἐν δὲ τῷ τὸ εὐήκοον , ἃ τοὺ ἐν ἀμφοτέροις λευκοῦ ἐστι δηλωτικά · x003E ; ἐπεὶ μὴ ταὐτά ἐστι , τὸ λευκὸν ἄν ἐν τοῖς ὁμωνύμοις εἴη . Πολλάκις δέ , φησί , καὶ ἐν αὐτοῖς τοῖς λόγοις τε καὶ διορισμοῖς τοῖς λαμβανομένοις ἢ τῶν συγκειμένων ἢ ὅλως τούτων , ἃ ζητοῦμεν εἰ πολλαχῶς λέγεται , λανθάνει παρακολουθοῦσα ἡ ὁμωνυμία , ὡς μήπω οὐ δεῖ ἀφίστασθαι , ἀλλὰ ζητεῖν πάλιν καὶ τοῦ ἐν τῷ ὁρισμῷ κοινοῦ λόγου ποῖον τὸ ἴδιον · οὕτως γὰρ εὑρεθήσεται αὐτῶν ἡ πρὸς ἄλληλα διαφορά . οἷον εἴ τις , ἐπεὶ τὸ ὑγιεινὸν λέγεται καὶ ὡς ποιητικὸν καὶ ὡς σημαντικόν , βουλόμενος τῷ προειρημένῳ τόπῳ χρήσασθαι ὁρίσαιτο τὰ σύνθετα , τό τε ὡς ποιητικὸν ὑγιεινὸν καὶ τὸ ὡς σημαντικὸν ὑγιεινόν , καὶ τοῦ μὲν ἀποδοίη λόγον ‘τὸ συμμέτρως ἔχον πρὸς τὸ ὑγείαν ποιεῖν᾿ , τοῦ δὲ ‘τὸ συμμέτρως ἔχον πρὸς τὸ ὑγείαν σημαίνειν᾿ , ἐπεὶ τῶν λόγων τούτων ἀφαιρεθέντων τῶν ἰδίων , τοῦ μὲν τοῦ ‘πρὸς τὸ ὑγείαν ποιεῖν᾿ , ὃ ἦν τοῦ ποιητικοῦ , τοῦ δὲ τοῦ πρὸς τὸ ὑγείαν σημαίνειν᾿ , ὃ ἦν πάλιν τοῦ ὡς σημείου ὑγιεινοῦ , τὸ καταλειπόμενον ἐν ἀμφοτέροις ταὐτόν ἐστι , τὸ συμμέτρως ἔχειν , ὃ ἦν λόγος τοῦ ὑγιεινοῦ οὐ δόξει τὸ ὑγιεινὸν ὁμώνυμον εἶναι ἀλλὰ συνώνυμον , εἴ γέ ἐστιν αὐτοῦ εἷς καὶ ὁ αὐτὸς λόγος . δεῖ οὗν , ὥς φησι , πάλιν καὶ αὐτὸ τὸ συμμέτρως ἔχειν καθ’ ἑκάτερον ζητεῖν τί σημαίνει · οὕτω γὰρ εὑρεθήσεται ἡ τοῦ ὑγιεινοῦ ὁμωνυμία . σημαίνει γὰρ ἐν μὲν τῷ ποιητικῷ τὸ ποσόν · τὸ γὰρ κατὰ ποσὸν σύμμετρον ποιητικὸν ὑγείας · ἐν γὰρ τῇ τοιαύτῃ συμμετρίᾳ τὸ ὡς ποιητικὸν ὑγιεινόν · ἐν δὲ τῷ ὡς σημείῳ τὸ συμμέτρως ἔχον οὐκέτι σημαίνει τὸ τοσοῦτον ἀλλὰ τὸ τοιοῦτον εἶναι , ὡς σημαίνειν τὴν ἕξιν ὅτι τοιαύτη . ὥστε τῶν σημαινομένων ὑπὸ τοῦ συμμέτρου ληφθέντων τῶν ὁρισμῶν μετὰ τοῦ τοῦ συμμέτρου ὁρισμοῦ καὶ τῶν ἰδίων τῶν ὁρισμῶν τούτων ἀφαιρεθέντων οὐ καταλέλειπται ὁ τοῦ συμμέτρου ὅρος · εἰ τοίνυν τὸ τοσοῦτον καὶ τὸ τοιοῦτον διαφέροντα , καὶ τὸ ὑγιεινὸν ὁμώνυμον . οὕτως εὑρίσκοιτ’ ἄν καὶ ὅτι ἡ κίνησις ὁμώνυμος καίτοι δοκοῦσα ἕνα λόγον ἔχειν · λέγεται γὰρ ἐνέργεια εἶναι τοῦ κινητοῦ ᾗ τοιοῦτον . ἀλλ’ ἐπεὶ μηδὲ τὸ κι - νητὸν κατὰ πᾶσαν κίνησιν ταὐτὸν ἀλλὰ ἄλλο καὶ ἄλλο , καθ’ ἣν μὲν τὸ κατ’ οὐσίαν μεταβλητόν , καθ’ ἣν δὲ τὸ κατὰ ποιότητα , καθ’ ἣν δὲ τὸ κατὰ ποσόν , ὡς δηλοῖ ἡ ἐνέργεια ( ἄλλη γὰρ ἡ τῶν κατ’ εἶδος διαφερόντων τελειότης · τὸ γὰρ δυνάμει καθ’ ἕκαστον τῶν κινητῶν ἄλλο τῷ εἴδει · διὸ καὶ ἡ ἑνέργειά τε καὶ ἡ ἐντελέχεια · ἡ μὲν γὰρ φορά , ἡ δὲ ἀλλοίωσις , ἡ δὲ αὔξησις , ἡ δὲ μείωσις , ἡ δὲ γένεσις , ἡ δὲ φθορά ) , ἡ δὴ κίνησις ὁμώ - νυμος . Ἔτι εἰ μὴ συμβλητὰ κατὰ τὸ μᾶλλον ἢ ὁμοίως . Καὶ τοῦτον τὸν τό|πον πρὸς τὴν ἐπίκρισίν τε καὶ εὕρεσιν τῶν πολλαχῶς λεγομένων παραδίδωσι , τὸν ἀπὸ τῆς συγκρίσεως . ἐπεὶ γὰρ πάντα τὰ τοῦ αὐτοῦ λόγ·ου τε καὶ εἴδους κοινωνοῦντα συμβλητά ἐστιν ἀλλήλοις καὶ συγκριτικά πάντα γὰρ τὰ τοῦ αὐτοῦ τινος μετέχοντα ἢ ὁμοίως αὐτοῦ μετέχει καὶ ἔστι συμβλητὰ κατὰ τὸ ὅμοιον , οἷον ὡς οἱ κύκλοι πάντες ὁμοίως ἀλλήλοις κύκλοι οἱ τὸν τοῦ κύκλου λόγον ἀναδεχόμενοι · ὁμοίως καὶ οἵ ἄνθρωποι , καὶ ὅλως ἐν οἷς μή ἐστι τὸ μᾶλλόν τε καὶ ἧττον , ταῦτα ὁμοίως τοὐ κοινοῦ μετέχει καὶ κατὰ τὸ ὅμοιόν ἐστι συμβλητά · ἐν οἷς δέ ἐστι καὶ τὸ μᾶλλον , δύναται ἡ τούτων σύγκρισις γίνεσθαι μὲν καὶ κατὰ τὸ ὅμοιον , γίνεσθαι δὲ καὶ κατὰ τὸ μᾶλλόν τε καὶ ἧττον , ὡς ἐπὶ λευκοῦ · τὰ γὰρ τοῦ λευκοῦ τοῦ ὡς χρώματος μετέχοντα πάντα ἢ ὁμοίως αὐτοῦ με - τέχει ἢ τὸ μὲν μᾶλλον τὸ δὲ ἧττον · καὶ τὰ ὁμοίως δὲ αὐτοῦ μετέχοντα κατὰ τὸ μᾶλλόν τε καὶ ἧττον συγκριτικά ) , εἰ δὴ τὰ μετέχοντα τοὺ αὐτοῦ συγκριτικά , τὰ μὴ συγκριτικὰ δῆλον ὅτι οὐκ ἄν μετέχοι τοὺ αὐτοῦ . δεῖ οὖν , φησίν , ἐπιβλέπειν ἐπὶ τὰ ὑπὸ ἑνός τινος ὀνόματος σημαινόμενα , εἰ κατὰ τὸ σημαινόμενον ὑπὸ τοῦ ὀνόματος καθ’ ἕκαστον αὐτῶν μή ἐστι συμβλητά · ἄν γὰρ μὴ ᾖ , ὁμώνυμον ἔσται τὸ ὄνομα , ὃ κοινὸν ἔχοντα ταῦτα οὐκ ἔστιν ἀλλήλοις κατ’ αὐτὸ συμβλητά . οἷον τὸ λευκὸν καὶ κατὰ φωνῆς καὶ κατὰ ἱματίου κατηγορεῖται · ἀλλ’ οὐκ ἔστι συμβλητὰ φωνὴ καὶ ἱμάτιον κατὰ τὸ λευκόν · οὐδεὶς γὰρ ζητεῖ πότερον μᾶλλον λευκὸν τὸ ἱμάτιον ἢ ἡ φωνή , ὡς ζητεῖ ἐπὶ γύψου καὶ χιόνος · οὔτε γὰρ ὁμοίως οὕτε τὸ μὲν μᾶλλον αὐτῶν τὸ δὲ ἧττόν ἐστι τοιοῦτον · διὸ οὐ τοῦ αὐτοῦ σημαντικὸν ἐφ’ ἑκατέρου αὐτῶν ὂν τὸ λευκὸν ὁμώνυμον ἄν εἴη . οὐκέτι δὲ ὁμώνυμον τὸ κατὰ γόψου καὶ χιόνος , πάλιν τὸ ὸξὸ καὶ ἐπὶ χυμοὺ καὶ ἐπὶ φωνῆς κατηγορεῖται , καὶ οὐκ ἔστι ταῦτα συμβλητὰ κατὰ τὸ ὸξύ , ὥστε όμώνυμον τὸ ὀξό . Ἔπεὶ δὲ τῶν ἕτέρων γενῶν καὶ μὴ ύπ᾿ ἄλληλα ταταγμένων ἔτεραι τῷ εἴδει καὶ αἱ διαφοραί . Ὅτι τῶν ἑτέρων γενῶν καὶ μὴ ὑπ᾿ ἄλληλα τεταγμένων ἕτεραι τῷ εἴδει καὶ αἱ διαφοραί , εἴρηκεν ἐν Κατηγορίαις · ἀπὸ δὴ τούτου τόπον τινὰ ἡμῖν παραδίδωσι πρὸς εῦροσιν τῶν πολλαχῶν λεγομένων , ἂν γάρ τι ὄνομα κατὰ πλειόνων κατηγορῆται , ἃ διαφοραί εἰσι διαφερόντων γενῶν καὶ μὴ ὑπ᾿ ἀλληλα ὔντων , ὁμώνυμον ἔσται τὸ ταῦτα σημαῖνον ὀνομα · τῷ γὰρ διαφερόντων εἶναι γενῶν διαφορὰς ταῦτα καὶ ἕτερα τῷ εἴδει ἀλλήλων ἔσται , ἐπεὶ τῶν ἐτέρων γενῶν καὶ μὴ ὑπ᾿ ἄλληλα τεταγμένων ἕτεραι διὰ τοῦτο τὸ ὀξὺ ὁμώνυμον , ὅτι τὸ ὀξὺ καὶ τι γένη καὶ οὐχ ὑπ᾿ ἄλληλα . ἐπιζητήσαι δ᾿ ἄν τις πῶς τὸ λεγόμενον ἀληθὲς ἐπὶ πάντων , τὸ γὰρ δίπουν καὶ τοῦ ζῴου πτηνοῦ διαφορὰ εἶναι ἑτέρων γενῶν καὶ μὴ ὑπ᾿ ἄλληλα ὄντων , καὶ οὐκ ἔστιν ὁμώνυμον . ἢ δεῖ ἐπὶ τούτων τῶν γενῶν χρῆσθαι τῷ προκειμένῳ , ἃν πάντῃ ᾐ ἕτερα ἀλλήλων καὶ μὴ ὑπὸ ἓν κείμενα γένος , ὥσπερ ἐφ’ ὢν αὐτὸς τὴν λόγον ἐποιήσατο · ζῷον γὰρ καὶ ἐπιστήμη καὶ φωνὴ καὶ ὄγκος οὕτως ἕτερα . τὰ δὲ προειρημένα , εἰ καὶ μὴ ὑπ᾿ ἄλληλά ἐστιν , ἀλλ᾿ ὑπὸ ἕν γε κοινὸν γένος , τὸ ζῷον · διὸ ἡ διαφορὰ ἡ δίπουν ὥσπερ ἑκατέρου τούτων ἐστὶ διαφορά , οὕτως καὶ τοῦ ζῴου εἴη ἂν διαφορά · οὐσα δὲ ἐν ἐνὶ γένει ἡ αὐτὴ ἂν εἴη κατὰ τὸ εἶδος . Πὰλιν εἰ αὐτῶν τῶν ὑπὸ τὸ αὐτὸ ὄνομα ἕτεραι αἱ διαφοραι , σιον χρωματος . Δείξας τὸ τῶν διαφορῶν ὄνομα τῶν πολλαχῶς λεγομένων ὄν , διότι ἦν τὰ σημαινόμενα ὑπ᾿ αὐτοῦ διαφερόντων γενῶν διαφοραί , πάλιν δείκνυσι τὸ τῶν γενῶν ὄνομα τῶν πολλαχῶς λεγομένων ὄν , ἂν ὠσι τῶν ὑπ᾿ αὐτοῦ σημαινομένων ἕτεραι διαφοραί . οὐ μόνον , ἂν τὰ σημαινόμενα ὑπό τινος ὀνόματος “ ἑτέρων γενῶν καὶ μὴ ὑπ’ ἄλληλα τεταγμένων ” ὦσι διαφοραί , ὁμώνυμον ἔσεσθαι τὸ ταῦτα σημαῖνον ὄνομα λέγει , ἀλλὰ κἀν αὐτῶν τῶν ὑπό τινος ὀνόματος σημαινομένων γενῶν ἕτεραι ὦσι διαφοραί . καὶ τὸ ταῦτα σημαῖνον ὄνομα ὁμώνυμον ἔσεσθαί φησι , καὶ εἰκότως · εἰ γὰρ τῶν ἑτέρων γενῶν ἕτεραι διαφοραί , καὶ ὧν ἕτεραι διαφοραί , ταῦτα ἕτερα . χρῶμα γὰρ σημαίνει καὶ τὸ ἐν ἰοῖς σώμασιν , ὡς τὸ λευκὸν καὶ τὸ μέλαν καὶ τὰ τούτων μεταξύ , σημαίνει καὶ τὸ ἐν τοῖς μέλεσι · λέγεται γάρ τι καὶ κατὰ μουσικὴν χρῶμα · τρία γὰρ μέρη τῆς μελῳδίας οἱ ἁρμονικοὶ εἶναί φασιν , ἁρμονίαν , χρῶμα , διάτο|νον , ὧν τοῦ χρώματος διαφοράς φασιν , ἃς 61 ἰδίως χρόας καλοῦσι , τήν τε τοῦ μαλακοῦ χρώνατις καὶ τὴν ἰοῦ ἡμιολίου καὶ τὴν τοῦ τονιαίου χρώματος . ἐπεὶ οὗν εἰσιν ἄλλαι μὲν διαφοραὶ τοῦ ἐν τοῖς σώμασι χρώματος , ὡς τὸ συγκριτικὸν καὶ διακριτικὸν ὄψεως , ἄλλαι δὲ τοῦ ἐν τοῖς μέλεσι τὸ γὰρ ἡμιτονιαῖον καὶ διεσιαῖον καὶ τὸ μαλακόν ) , ὁμώνυμον τὸ λευκόν . εἰ γὰρ ἦν ἒν τι τὸ σημαινόμενον ὑπ’ αὐτοῦ , οὐκ ἂν εἶχεν ἑτέρας τῷ εἴδει διαφοράς · τῶν γὰρ αὐτῶν γενῶν αἱ αὐταὶ διαφοραί . Ἔτι ἐπεὶ τὸ εἶδος οὐδενός ἐστι διαφορά . Δεῖν φησι καὶ τοῦτο ἐπισκοπεῖν , εἰ τῶν ὑπὸ τοῦ αὐτοῦ σημαινομένων ὀνόματος τὸ μὲν εἶδός τινός ἐστι τὸ δὲ διαφορά . εἰ γὰρ εἴη τι σημαῖνον τοιαῦτα . ὁμώνυμον ἄν εἴη , ἐπεὶ τὸ εἶδός τινος οὐχ οἷόν τε διαφορὰν εἶναί τινος · τὸ μὲν γὰρ ποιητικόν ἐστιν εἴδους , ἡ διαφορά , τὸ δὲ γινόμενον ὑπ᾿ αὐτῆς , τὸ εἶδος , καὶ τὸ μὲν ἐν τῷ τί ἐστι κατηγορεῖται , τὸ εἶδος , τὸ δὲ ἐν τῷ ποῖόν τί ἐστι . καὶ τὸ μὲν εἶδος ὅπερ τὸ γένος ἐστίν , ἡ δὲ διαφορὰ τοῦ μὲν γένους ἐστίν . οὐχ ὅπερ δὲ τὸ γένος , καὶ εἴδη μέν ἐστιν εἰς ἃ τὰ γένη διαιρεῖται , διαφοραὶ δὲ καθ’ ἃς διαιρεῖται ἢ καθ’ ἃς τὰ εἴδη διαφέρει ἀλλήλων . τὸ δὴ λευκὸν διὰ τοῦτό ἐστιν ὁμώνυμον , ὅτι τὸ μέν τι εἶδός ἐστι τῶν ὑπ’ αὐτο·ῦ σημαινομένων ( τὸ γὰρ ὲν χρώματι λευκὸν εἶδος χρώματος ) , τὸ δὲ διαφορά · τὸ γὰρ ὲν φωνῇ λευκὸν οὐκ εἶδός ἐστι φωνῆς ἀλλὰ διαφορά · διαφέρει γὰρ φωνὴ φωνῆς τῷ λευκὴ εἷναι ἢ μή . Περὶ μὲν οὖν τοῦ πολλαχῶς διὰ τούτων καὶ τῶν τοιούτων σκεπτέον . Παραδοὺς τοὺς κυριωτάτους τόπους δι’ ὧν ἄν τις γνωρίζοι τὰ πολλαχῶς τε καὶ ὁμωνύμως λεγόμενα , ἐπεὶ ἐνδέχεταί τινας καὶ παρὰ τοὺς εἰρημένους τόπους εὑρεθῆναι τρόπους τῆς τῶν πολλαχῶς λεγομένων εὑρέσεως , διὰ τοῦτο εἶπε διὰ τούτων καὶ τῶν τοιούτων . δύναται γάρ τις γνωρίζειν τι ὁμωνύμως λεγόμενον καὶ ἀπὸ τοῦ τῶν σημαινομένων ὑπ’ αὐτοῦ τὸ μὲν εἶδος εἶναι τὸ δὲ ἄτομον , ὡς τὸ ἄνθρωπος · ἦν γὰρ καὶ ἴδιον ὄνομα τοῦτο τοῦ Ὀλυμπιονίκου πύκτο·υ , οὗ ἐν Ἠθικοῖς ἐμνημόνευσεν . ὁμοίως καὶ τὸ κόραξ ὄνομα οὐ τὸ εἶδος τὸ τοῦ ὀρνέου μόνον ἐσήμαινεν ἀλλὰ καὶ τὸν ῥήτορα . ἀλλὰ κἂν τὸ κοινόν τι σημαίνῃ καί τι τῶν ὑπὸ τὸ κοινὸν εἶδος , ὁμώνυμον κἀκεῖνο , ὡς τὸ ἴδιον · καὶ γὰρ τὸ κοινόν , ὃ καὶ κατὰ τοῦ ὁρισμοῦ κατηγορεῖται καὶ κατὰ τοῦ οὕτως λεγομένου ἰδίου , σημαίνει καὶ τὸ ἀντιδιαιρούμενον τῷ γένει ἐκ τοῦ κοινοῦ ἰδίου . ἀλλὰ καὶ ἡ δικαιοσύνη καὶ τὴν κοινὴν ἀρετὴν σημαίνουσα καὶ τὴν ἀντιδιαιρουμένην ταῖς ἄλλαις ἀρεταῖς ὁμώνυμος , ὁμοίως καὶ τὸ μέλαν · καὶ γὰρ τὸ ἀντιδιαιρούμενον τῷ λευκῷ χρώματι μέλαν καλεῖται , καὶ ἰδίως καλεῖται ᾧ γράφομεν . εἴη δ’ ἂν καὶ ἀπὸ τῶν πρός τι λαμβανόμενον τὸ πολλαχῶς , ὡς ἐρρέθη . οὗ οὐδὲ αὐτοῦ ἐμνημόνευσεν . ἀλλὰ κἂν ὑπὸ διαφερουσῶν αἰσθήσεων κρίνηται τὰ ὑπό τινος σημαινόμενα , ὁμώνυμον καὶ τοῦτο , ὡς ἐλέγομεν ἐπὶ τοῦ χρώματος · τὸ μὲν γὰρ ὑπὸ ὄψεως τὸ δὲ ὑπὸ ἀκοῆς . ἢ τούτου ἐμνημόνευσε . διὰ δὴ τὰ τοιαῦτα οὕτως εἶπε . Τὰς δὲ διαφορὰς ὲν αὐτοῖς τοῖς γένεσι τοῖς πρὸς ἄλληλα θεωρητέον . Τρίτον ἢν εἶδος τῶν ὀργάνων τῶν πρὸς τὴν εὐπορίαν τῶν διαλεκτικῶν λόγων συναίρεσθαι κειμένων ἡ τῶν ἐν ἑκάστοις διαφορῶν γνῶσις , περὶ οὗ νῦν τὸν λόγον ποιεῖται . χρήσιμος δέ , ὡς ἐρεῖ , ἡ τῶν διαφορῶν γνῶσις πρός τε τὰ περὶ ταὐτοῦ προβλήματα ( ὸυνάμενοι γὰρ γνωρίζειν τὰς διαφορὰς τῶν προκειμένων δεικνύοιμεν ἂν ὅτι μὴ ταὐτά , οἷον δόξα καὶ ἐπιστήμη μηδὲ αἴσθησις καὶ ἐπιστήμη μηδὲ ἐγκράτεια καὶ σωφροσύνη , ἀλλὰ καὶ ὅτι ἡ ἀρετὴ μὴ τέχνη ) , ἀλλὰ καὶ πρὸς τὰς τῶν γενῶν διαιρέσεις τὰς εἰς τὰ εἴδη · ἡ γὰρ εὕρεσις τῶν διαφορῶν τῶν ἐν τῷ αὐτῷ γένει εὐπορία τῆς εἰς τὰ εἴδη διαιρέσεως αὐτῶν . ἔτι πρὸς τὰς ἐνστάσσεις τῶν ἐπακτικῶν λόγων · ἄν γὰρ εἰδῶμεν τίνι διαφέρει τὸ λαμβανόμενον , ἐνίσιασθαι ἂν δυναίμεθα τῷ ἐπάγοντι ὡς μὴ ὅμοια λαμβάνοντι . ἔτι πρὸς τὰς , ἐνστάσεις τὰς πρὸς τὰς ὐπολήψεις τινὸς ἰῶν . φυσικῶν , οἷον ὅτι ἓν τὸ ὄν , ὡς ἐδόκει Παρμενίδῃ τε καὶ Μελίσσῳ · ὸυνάμενοι γὰρ τὰς τῶν ὑπὸ τὸ ὂν συνορἀν διαφορὰς ἀναιροίημεν ἂν τήνδε τὴν δόσαν . χρήσιμος δὲ ἡ τῶν διαφορῶν γνῶσις καὶ πρὸς τὴν γνῶσιν τῶν ἠθικῶν ἀρετῶν , πότερόν εἰσι πολλαὶ ι̣ατ’ εἰδος ἀλλήλων διαφέρουσαι ἢ μία ἐξ ἁπασῶν ὅλη . ἀλλὰ καὶ πρὸς τοὑς ὁρισμούς , εἴ γε ὁ ὁρισμὸς ἐκ γένους καὶ διαφορῶν . ἐρεῖ δὲ καὶ αὐτὸς | τὸ χρήσιμον ἑκάστου τῶν προειρημένων ὀργάνων , ὡς προεῖπον . λέγων δὲ περὶ τῶν διαφορῶν τόπους μὲν οὐ παραδίδωσι δι’ ὦν γνωσόμεθα αὐτάς , ὥσπερ παρέδωκεν ἐπί τε τῶν προτάσεων καὶ ἐπὶ τῆς τῶν ὁμωνύμων διαιρέσεως · ἐν οἰς δὲ δεῖ ζητεῖν τὰς διαφορὰς καὶ περὶ ἃ γυμνάζεσθαι πρὸς τὴν ῥᾳδίαν ἐπίγνωσιν τῶν ἐν ἑκάστοις ὸιαφερόντων , ὑποτίθεται . δεῖν γάρ φησι ζητεῖν τὰς διαφορὰς μὴ τῶν πόρρω διεστώτων ( φανερὰ γὰρ ἡ τῶν οὕτως ἑτέρων πρὸς ἄλληλα διαφορά · οὐδὲ γὰρ ζητεῖ τις τίνι ἄνθρωπος ξύλου διαφέρει ) ἀλλὰ ἐν τοῖς σύνεγγυς ἀλλήλων , περὶ ἃ δύναται καὶ · πλάνη τις ὡς ὄντα τὰ αὐτὰ γενέσθαι . οἷον ἔν τε τοῖς ὑπὸ ταὐτὸ γένος ( τῶν γὰρ οὕτως ἐγγὺς ἀλλήλων οὐ πρόὸηλοι αἱ διαφοραί · τοῦτο γάρ ἐστι τὸ ἐν αὐτοῖς τοῖς γένεσιν ἀντὶ τοὐ ἱέν τοῖς ὑπὸ ταὐτὸ γένος’ , καὶ εἶεν ἂν αἱ τούτων διαφοραὶ αἱ κυρίως λαμβανόμεναι διαφοραί ) καὶ τῶν ἐν τοῖς διαφέρουσι μὲν γένεσιν ὄντων . μὴ πολὺ μέντοι διεστώτων ἀλλήλων . καὶ σχεδὸν ἀξιοῖ ἐν τοῖς αὐτοῖς κατά τι τὰς διαφορὰς ἐπιζητεῖν · ἢ γὰρ ἐν τοῖς όμογενέσιν ἢ ἐν τοῖς κατ’ ἀναλογίαν τοῖς αὐτοῖς . οὐ γὰρ ῥᾴδιον τὰ δοκοῦντα ταὐτὰ ἀλλήλοις εἶναι χωρίζειν ταῖς . διαφοραῖς · δεῖ δὲ τοὺς γυμναζομένους ἐν τοῖς χαλεπωτέροις τὰς γυμνασσίας ποιεῖσθαι · ῥαδία γὰρ ἡ ἀπὸ τῶν χαλεπωτέρων ἐπὶ τὰ ῥᾴω μετάβασις . οἷον ζητήσαι ἄν τις τίνι τύχη τοὺ αὐτομάτου δια - φέρει , καὶ τίνι κίνησις γενέσεως καὶ φθορᾶς , καὶ τίνι εγκράτεια σωφροσύνης καὶ ἀκρασία ἀκολασίας καὶ θηριότης κακίας καὶ ἴδιον ὅρου . παραδείγματι δὲ τῶν μὲν ὁμογενῶν ἐχρήσατο αὐτὸς δικαιοσύνῃ καὶ ἀνδρεία ὡς οὐσῶν ὑπὸ γένος ἕν , τὴν ἀρετήν · τίνι γὰρ διαφέρει δικαιοσύνη ἀνδρείας ; ὁμοίως καὶ τῶν ἄλλων ἀρετῶν ἑκάστη , οἷον ὅτι ἄλλως μὲν ἡ ἀνδρεία μεσότης ἄλλως δὲ ἡ δικαιοσύνη · ἡ μὲ γὰρ δύο κακιῶν , θρασύτητος καὶ δειλίας , ἡ δὲ πλεονεξίας καὶ μειονεξίας , ἐξ ὧν ἡ ἀδικία · ἐν γὰρ τούτοις τῇ ἀδικίᾳ τὸ εἶναι · καὶ περὶ ἄλλα μὲν ἡ ἀνδρεία , περὶ γὰρ τὰς τῶν κινδύνων ὑπομονάς , περὶ ἄλλα δὲ ἡ δικαιοσύνη , περὶ γὰρ τὸ ἴσον τό τε ἐν διανομῇ καὶ τὸ ἐν συναλλάγμασι . τῶν δὲ ἀνομογενῶν μὲν μὴ πολὺ δὲ διεστώτων αἰσθήσει καὶ ἐπιστήμῃ , ἅ ἐστι μὲν ἕτερα ἀλλήλων κατὰ γένος ( τῆς μὲν γὰρ ἐπιστήμης ἡ ὑπόληψις γένος , ἡ δὲ αἴσθησις οὐχ ὑπόληψις ) , κατὰ ἀναλογίαν μέντοι ταὐτά ἐστιν · ὡς γὰρ αἴσθησις πρὸς αἰσθητά , οὕτως ἐπιστήμη πρὸς ἐπιστητά , καὶ ἀμφότερα κριτικά · ἤδη γοῦν τινες τὴν τὴν ὁμοιότητα αὐτῶν ταὐτὸν ἐπιστήμην τε καὶ αἴσθησιν εἶπον εἶναι . διαφέρουσι δὲ ἀλλήλων · ἡ μὲν γὰρ αἴσθησις καὶ περὶ τὰ ἐνδεχόμενα ἄλλως ἔχειν , ἐπιστ·ήμη δὲ οὐδενὸς ἐνδεχομένου · καὶ ἡ μὲν ἐπιστήμη τῆς ἑκάστου τῶν ἐπιστητῶν οὐσίας γνωστική , ἡ δὲ αἴσθησις οὐδενὸς τῶν αἰσθητῶν τῆς οὐσίας ἐστὶν ἐπιγνωστική · καὶ ἡ μὲν ἐπιστήμη ἐπίκτητος , ἡ δὲ ἐξ ἀρχῆς · καὶ ἡ μὲν κοινὴ καὶ τῶν ἄλλων ζῴων , ἡ δὲ ἴδιος ἀνθρώπων ἢ ὅλως λογικῶν · καὶ ἡ μὲν φύσει , ἡ δὲ διδασκαλίᾳ · καὶ τῆς μὲν αἰσθήσεως προάγει ἡ ἕξις τὰς ἐνεργείας ὁρατικοὶ γὰρ ὄντες εἴδομεν ) , τὰς <δὲ> κατὰ τὰς ἐπιστήμας ἕξεις ἃς ] διὰ τῶν ἐνεργειῶν κτώμεθα · ἐνεργοῦντες γὰρ κατὰ τὰ γραμματικὰ γραμματικοὶ γινόμεθα · καὶ αἰσθήσεως μὲν ἀναιρουμένης συναναιρεῖται καὶ τὸ ζῷον · ἀδύνατον γὰρ ζῷον εἶναι χωρὶς ἁφῆς · ἐπιστήμη δὲ ἀναιρουμένη οὐκ ἂν ] ἀναιρεῖ τὸν ἔχοντα αὐτήν · ἔτι ἐπιστήμην μὲν οἷόν τε ἀποβαλόντας πάλιν ἀναλαβεῖν , αἴσθησιν δὲ ἀδύνατον · καὶ ἡ μὲν χωρὶς λόγου , τῇ δὲ ἐν λόγῳ τὸ εἶναι καὶ αἴσθησις μὲν παρόντων μόνον , ἐπιστήμη δὲ καὶ παρεληλυθότων καὶ ἐνεστώτων καὶ μελλόντων . ἔ.τι δὲ ἐπιστήμης μὲν αἴσθησις ἀρχή , οὐκέτι δὲ καὶ αἰσθήσεως ἐπιστήμη · ἐκ γὰρ αἰσθήσεως μνήμη , ἐκ δὲ μνήμης ἐμπειρία , ἥτις ἐστὶν ἐπιστήμης ἀρχή . ἔοικε δὲ νῦν κοινότερον διαφορὰν λέγειν καθ’ ἣν ἄλλο ἄλλου διαφέρει , οὐ μόνον ταύτην καθ᾿ ἥ ἡ τῶν γενῶν εἰς τὰ εἴδη διαίρεσις γίνεται · οὐ γὰρ ἂν καὶ τὰς τῶν ἀνομογενῶν διαφορὰς ἠξίου ζητεῖν . Τὴν δὲ ὁμοιότητα σκεπτέον ἐπί τε τῶν ἐν ἑτέροις γένεσι . τοῦτο ἔτι ὑπελείπετο τῶν προτεθέντων ὑπ᾿ αὐτοῦ τεσσάρων ὀργάνων ὡς χρησίμων πρὸς τὴν εὕρεσίν τε καὶ εὐπορίαν τῶν διαλεκτικῶν λόγων , ἡ τοῦ ὁμοίου γνῶσις . ἔμπαλιν δέ φησι δεῖν τὴν τοῦ ὁμοίου θήραν ποιεῖσθαι τῆς τῶν διαφορῶν . τἀς μὲν γὰρ διαφορὰς τὰς ἐν τοῖς ὁμοίοις ἠξίου πειρᾶσθαι γνωρίζειν · τοῦτο γὰρ χαλεπώτερον καὶ περὶ τούτων ἡ ἀμφισβήτησις εἰ διαφέρει ἡ μή , οἷον τίνι φάττα περιστερᾶς , καὶ τίνι κύων λύκου , καὶ τίνι ἀκολασία ἀκρασίας ἢ σωφροσύνη ἐγκρατείας ἢ ἐλευθεριότητος μεγαλοπρέπεια · τὰ γὰρ φανερῶς διεστῶτα φανερὰς πᾶσιν ἔχει τἀς πρὸς ἄλληλα διαφοράς . τὴν δέ γε ὁμοιότητα χαλεπώτερον πάλιν τὴν ἐν τοῖς πολὺ διεστῶσι συνιδεῖν · οὐ γὰρ ζητεῖ τις εἰ ᾠὸν ᾠῷ ὅμοιον ἢ ἡμίονος ὄνῳ ὅμοιος ἢ Κάστωρ Πολυδεύκει , ἀλλ’ εἰ Ἀχιλλεὺς Θερσίτῃ , εἰ ἄνθρωπος ἵππῳ , εἰ αἴσθησις ἐπιστήμῃ . δεῖ οὖν , φησί , γυμνάζεσθαι περὶ τὴν τοῦ ὁμοίου γνῶσιν ἐν τοῖς πολὺ διεστῶσι καὶ κατὰ γένος διαφέρουσιν . καὶ ἔστιν ἴσον τὸ εἰρημένου ἐπ᾿ ἀμφοτέρων τῷ λεγομένῳ ὑπὸ τῶν ῥητορικῶν ‘τὰ κοινὰ ἰδίως καὶ τὰ ἴδια κοινῶς δεῖ λέγειν᾿ · ὁ μὲν γὰρ ἀξιῶν τὰ κοινὰ ἰδίως λέγειν ἀξιοῖ ἐν τοῖς ὁμογενέσι τε καὶ κοινοῖς εὑρίσκειν τινὰς διαφοράς , ὁ δὲ τὰ ἴδια κοινῶς ἐν τοῖς διαφέρουσιν ἀξιοῖ πάλιν λαβεῖν ὁμοιότητας . καὶ διχῶς γέ φησι δεῖν τὴν ἐν τοῖς διαφέρουσι γένεσι ζητεῖν ὁμοιότητα . ἢ γὰρ λαμβάνοντάς τι ἔχον σχέσιν πρός τινα ὁμογενῆ ἀλλήλοις χρὴ ζητεῖν , τί οὕτως ἢ ] πρὸς ἄλλα τινὰ ὁμογενῆ μὲν ἀλλήλοις ἀνομογενῆ δὲ τοῖς προειρημένοις ἔχει · ἄν γὰρ εὑρεθῇ , ὅμοια ταῦτα ἔσται κατ’ ἀναλογίαν ἀλλήλοις ὄντα ἐν γένεσι διαφόροις . οἷον ἐπεὶ ἡ ἐπιστήμη πρὸς ἐπιστητὸν ἔχει οὕτως ὡς τῶν ἀντικειμένων εἶναι γνωστική , ζητεῖν ἄλλο τι ἀνομογενὲς τῇ ἐπιστήμῃ , ὃ πρὸς τὸ ὑπ’ αὐτὸ οὕτως ἔχει ὡς ἡ ἐπιστήμη πρὸς τὰ ἐπιστητά · τὸ γὰρ εὑρεθὲν ἔσται τῷ κειμένῳ κατὰ ἀναλογίαν ὅμοιον . ἐπεὶ οὖν ἡ αἴσθησις καὶ αὐτὴ οὕτως ἔχει πρὸς τὰ αἰσθητὰ ὡς ἡ ἐπιστήμη πρὸς τὰ ἐπιστητά , ὅμοια ἐπιστήμη καὶ αἴσθησις κατὰ ἀναλογίαν . ὅτι δὲ ἕτερα γένη ἐπιστήμη καὶ αἴσθησις , δῆλον ἐκ τοῦ ἄλλα μὲν ἐπιστήμης εἴδη εἶναι ἄλλα δὲ αἰσθήσεως . εἶεν δ’ ἂν καὶ ὑπὸ ἕτερα γένη δεικνύμεναι , καθ’ ὅσον ἡ μὲν αἴσθησις ὑπὸ τὰ φύσει , ἡ δὲ ἐπιστήμη οὐ φύσει ἀλλὰ διδασκαλίᾳ . πάλιν ἐπεὶ ὡς νοῦς πρὸς ἐπιστήμην ( ἀρχὴ γάρ ) , οὕτως αἴσθησις πρὸς δόξαν , ὅμοια νοῦς τε καὶ αἴσθησις . καὶ ἐπεὶ ὡς ἡδὺ πρὸς ἡδονήν ποιητικὸν γὰρ ἡδονῆς τὸ ἡδύ ) , οὕτως συμφέρον πρὸς ἀγαθόν , ὅμοια τὸ ἡδὺ καὶ τὸ συμφέρον . καὶ ἡ μὲν κατὰ τὴν πρός τι σχέσιν ἐν τοῖς διαφέρουσι κατὰ γένος τῆς ὁμοιότητος θήρα τοιαύτη . ἄλλη δὲ ὑποτίθεται ἀφορμὴν τῆς τοῦ ὁμοίου ζητήσεως τῆς ἐν διαφέρουσι γένεσιν , ἄν λαβόντες γένος τι ὂν ἔν τινι ζητήσωμεν τί οὕτως ἄλλο ἐν ἄλλῳ γένει ἐστίν . οἷον ἐπεὶ ὡς ὄψι ἐστὶν ἐν ὀφθαλμῷ , οὕτως νοῦς ἐν ψυχῇ ( ἐν ἑκατέρῳ γὰρ ὡς κυριώτατον τῶν γινομένων ἐν αὐτοῖς ) , ὅμοια κατὰ τοῦτο νοῦς τε καὶ ὄψις . πάλιν εἰ ὡς ἀρετὴ ἐν ψυχῇ , οὕτως ὑγεία ἐν σώματι τελειότητες γὰρ τῶν ὑποκειμένων αὐταῖς ) , ὅμοια ἀρετὴ καὶ ὑγεία . καὶ ἐπεὶ ὡς γαλήνη ἐν θαλάσσῃ , νηνεμία ἐν ἀέρι ἠρεμία γὰρ τῶν ὑποκειμένων ) , ὅμοια γαλήνη τε καὶ νηνεμία . οὕτως καὶ δικαιοσύνη κάλλει ὅμοιον · ἑκάτερον γὰρ αὐτῶν ἐν ἰσότητι τῇ κατὰ ἀναλογίαν , τὸ μὲν κάλλος τῶν μερῶν τε καὶ μελῶν τοῦ σώματος , ἡ δὲ δικαιοσύνη ἐν διανομαῖς τε καὶ συναλλάγμασι τῶν νεμομένων . Ἡ μὲν οὗν ἐν τοῖς διαφόροις γένεσιν ὁμοιότης κατὰ ἀναλογίαν εὑρίσκεται οὕτως . λέγει δὲ δεῖν καὶ ἐπὶ τῶν ὁμογενῶν μὲν ἀλλήλοις ἀνομοειδῶν δέ , τί πᾶσιν αὐτοῖς ὑπάρχει ταὐτό , ζητεῖν · κατὰ γὰρ τὸ κοινὸν τοῦτο καίτοι ὄντα ἀνομοειδῆ ὅμοια ἔσται . ἣν ὅπως δεῖ x003E ; θηρᾶν λέγει . εἰ γάρ τισιν ἐν τῷ αὐτῷ γένει οὖσι καὶ κατ’ εἶδος ἀλλήλων διαφέρουσι ταὐτόν τι ὑπάρχει , ταῦτα ὅμοια κατὰ τοῦτο . ἀνθρώπῳ γὰρ καὶ ἵππῳ καὶ κυνὶ τὸ πεζὸν κοινόν · διὸ ὅμοια ταυτὶ κατὰ τοῦτο · καὶ ἀνθρώπῳ καὶ κόρακι καὶ ἰχθύι τὸ αἰσθητικόν · καὶ ἰχθύσιν , ὅσοι βράγχια ἔχουσι , καὶ τοῖς ἐντόμοις τῶν πτηνῶν τὸ μὴ ἔχειν πνεύμονα . βοὶ · δὲ καὶ ἐλάφῳ καὶ προβάτῳ καὶ αἰγὶ τὸ μὴ ἄμφοδον · πάλιν ἐπὶ δένδρων πλατάνῳ μὲν καὶ ἀμπέλῳ · καὶ συκῇ τὸ πλατύφυλλόν τε καὶ λεπτόφυλλον , διὸ φυλλορροεῖ , ἐλαίᾳ δὲ καὶ δάφνῃ καὶ μυρρίνῃ τὸ πιόφυλλόν τε καὶ στενόφυλλον , διὸ ἀείφυλλα ταῦτα . Χρήσιμον δὲ τὸ μὲν ποσαχῶς λέγεται ἐπεσκέφθαι πρὸς τὸ σαφὲς . Εἰπὼν περὶ ἑκάστου τῶν τεσσάρων , ἃ ὄργανα εἶπεν εἶναι τῆς εὐπορίας τῶν διαλεκτικῶν λόγων τε καὶ συλλογισμῶν , ἀκολούθως , τί ἕκαστον αὐτῶν συντελεῖ πρὸς αὐτοὺς καὶ κατὰ τί ὄργανα λέγεται , δείκνυσι . καὶ τὸ μὲν ἀπὸ τῆς τῶν προτάσεων ἐκλογῆς τε καὶ παρασκευῆς γινόμενον χρήσιμον πρὸς τὴν τῶν συλλογισμῶν εὐπορίαν ὡς γνώριμον παρέλιπεν εἰπεῖν . ὕλη γὰρ καὶ μέρη τῶν συλλογισμῶν αἱ προτάσεις · ἐκ γὰρ τῶν προτάσεων οἱ συλλογισμοί · καὶ δῆλον ὅτι ἡ τούτων εὐπορία τε καὶ παρασκευὴ εὐπορίαν ἡμῖν συλλογισμῶν παρέξει . πρὸς δὲ τί χρήσιμον τῶν ἄλλων ἕκαστον , λέγει . καὶ · πρῶτόν γε περὶ τῆς τῶν πολλαχῶς λεγομένων διαιρέσεως ποιεῖται τὸν λόγον , καί φησιν αὐτὸ χρήσιμον εἶναι πρός τε τὸ σαφές · σαφὲς γὰρ γίνεται τὸ τιθέμενον , πρὸς ὃ δεῖ τοὺς λόγους ποιεῖσθαι , διορισθέν , ἡ δὲ σαφήνεια τοῦ τιθεμένου χρήσιμος πρὸς τοὺς συλλογισμοὺς τοὺς πρὸς αὐτό · ῥᾷον γάρ τις τῶν οἰκείων πρὸς τὸ προκείμενον εὐπορεῖ λόγων εἰδὼς σαφῶς τί ποτέ ἐστι καὶ μὴ ὑπὸ τοῦ διττοῦ παραγόμενος . ὅλως δὲ ἡ σαφήνεια χρήσιμος καὶ πρὸς κατασκευὴν καὶ πρὸς ἀνασκευὴν τινων · διὰ γοῦν τὸ μὴ διελέσθαι τὸ ὂν ποσαχῶς λέγεται Παρμενίδην τε καὶ Μέλισσον ἅδη · λός ἐστι νῦν ἡ δόξα αὐτῶν ἡ περὶ τοῦ ἓν τὸ ὂν εἶναι . τὸ δὲ μᾶλλον γὰρ ἄν τις εἰδείη τί τίθησιν εἴη ἄν λέγων περὶ τοῦ ἀποκρινομένου καὶ συγχωροδντος ταῖς προτάσεσιν · ὅταν γὰρ ᾖ γνώριμον περὶ οὗ ἐρωτῶνται ποσαχῶς λέγεται , ῥᾷον συγχωροῦσι τοῖς ἠρωτημένοις , γνωρίσαντες καθ’ ὃ συγχωροῦσι . δευτέραν χρείαν τῆς τῶν πολλαχῶς λεγομένων διαιρέσεως ἐκτίθεται τὴν πρὸς τὸ κατ’ αὐτὸ τὸ κείμενον πρᾶγμα καὶ πρὸς αὐτὸ καὶ περὶ αὐτοῦ γίνεσθαι τοὺς συλλογισμούς τε καὶ λόγους καὶ μὴ πρὸς τὸ ὄνομα καὶ τὴν λέξιν · σοφιστικὸς γὰρ ὁ πρὸς τοὔνομα καὶ τὴν λέξιν λόγος ἀλλ’ οὐ διαλεκτικός ἀδήλου γὰρ ὄντος ποσαχῶς τὸ προκείμενον λέγεται , ἐνδέχεται ἐπ’ ἄλλο μὲν τὸν ἐρωτῶντα ἐπ’ ἄλλο δὲ τὸν ἀποκρινόμενον τῶν σημαινομένων ὑπὸ τοῦ ὀνόματος τὴν διάνοιαν φέρειν · οὕτως δὲ πρὸς τὸ ὄνομα ἄν οἱ λόγοι ἀλλ’ οὐ περὶ τοὺ πράγματος γίνοιντο . ὁρισθέντος δὲ κατὰ τί τῶν σημαινομένων ὑπὸ τῆς λέξεως τίθησιν ὃ τίθησιν ὁ ἀποκρινόμενος καὶ γνωρίμου γενομένου γελοῖον ἔτι πρὸς ἄλλο τῶν ὑπὸ τοῦ ὀνόματος σημαινομένων καὶ μὴ πρὸς τὸ κείμενον ποιεῖσθαι τὰς ἐρωτήσεις τε καὶ τοὺς λόγους τὸν ἐρωτῶντα . ἁπλῶς μὲν γὰρ χειρῶν συλλογίζεσθαι ὅτι πᾶσα ψυχὴ ἣν ἔχει ἐπιστήμην ἀεὶ ἔχει · εἰ γὰρ ἀχώριστος ἡ ἐπιστήμη τῆς ψυχῆς , τὸ δὲ ἀχώριστον ἀχωρίστου ἀχώριστον , καὶ ἡ ψυχὴ ἂν · ἀχώριστος εἴη τῆς ἐπιστήμης · εἰ δὲ τοῦτο , σύμφυτος ἂν αὐτῇ ἡ ἐπιστήμη εἴη . διορισθέντος μέντοι τοῦ ἀχωρίστου , ὅτι τὰ μὲν οὕτως ἀχώριστα ὥς τὰ ἐν τῇ οὐσίᾳ ἑκάστου , τὰ δὲ οὕτως αχωριστα , ὅτι μὴ δύναται καθ’ αὑτὰ εἶναι , ἀλλ’ ἔστιν αὐτοῖς φθορὰ τὸ μὴ σὺν ἐκείνοις εἶναι ὧν ἐστι καὶ ἡ ἐπιστήμη καὶ πάντα τὰ ἐν ὑποκειμένῳ ) , οὐκέτ’ ἄν δεικνύοιτο σύμφυτον τῇ ψυχῇ καὶ ἐν τῇ οὐσίᾳ αὐτῆς ἡ ἐπιστήμη διὰ τοῦ ἀχωρίστου . εἴη δ’ ἄν τὸ μὲν πρῶτον εἰρηκὼς περὶ τῶν ἀποκρινομένων , τὸ δὲ δεύτερον περὶ τῶν ἐρωτώντων τε καὶ συλλογιζομένων . Χρήσιμον δέ φησιν εἶναι τὴν γνῶσιν τῶν πολλαχῶς λεγομένων καὶ πρὸς τὸ μὴ παραλογισθῆναι · εἰδὼς γάρ τις , πόσα σημαίνει τὸ λεγόμενον , οὐ συγχωρεῖ ταῖς κατ’ ἄλλο τι σημαινόμενον παρὰ τὸ ὑφ’ αὑτοῦ τιθέμενον ἐρωτωμέναις προτάσεσιν . ὁ γὰρ θέμενος τὸν πλοῦτον ἀγαθόν , ἂν εἰδῇ τὴν τοῦ ἀγαθοῦ ὁμωνυμίαν , οὐ συγχωρήσει τῷ λέγοντι τὸ ἀγαθὸν ἀγαθοὺς ποιεῖν · οὐ γὰρ τὸ ὡς κτῆμα ἀγαθὸν οὐδὲ τὸ ὡς δύναμις ἀγαθοὺς ποιεῖ · ὡς κτῆμα δὲ καὶ ὡς δύναμις ἀγαθὸν ὁ πλοῦτος . χρήσιμον δέ φησιν εἶναι τὴν τῶν τῶν πολλαχῶς λεγομένων καὶ πρὸς τὸ παραλογίσασθαί τινα , εἰ βουληθείη · εἰδὼς γὰρ τὰ σημαινόμενα ὑπὸ τῆς κειμένης λέξεως ἐπ’ ἄλλο τι σημαινόμενον μεταφέρων τὸν λόγον , ἐφ’ οὗ οὐκ ἔστιν ἀληθῆ τὰ ὑπὸ τοὺ ἀποκρινομένου λεγόμενα , παρακρούοιτ’ ἄν αὐτὸν καὶ παραλογίζοιτο . οἷον εἰ ὁ μὲν λέγοι ἰοὺς οὐκ . εἰδότας μανθάνειν , ὁ δὲ δεικνύοι τοὺς γραμματικοὺς εἶναι τοὺς μανθάνοντας , οἵ εἰσιν εἰδότες τε καὶ ἐπιστήμονες · καὶ εἰ συγχωρήσαντός τινος τὸν κινούμενον ἀμείβειν τόπον ὁ · δὲ λαβὼν τὸν ἀλλοιούμενον κινεῖσθαι συνάγοι τὸν ἀλλοιούμενον κινεῖσθαι κατὰ τόπον . προσέθηκε δὲ καὶ ἐφ’ ὧν οἷόν τε ἔσται τὸ ποιεῖσθαι παραλογισμὸν παρὰ τὸ πολλαχῶς λεγόμενον , ἐφ’ ὧν γὰρ τῷ μὲν ὑπάρχει τὸ λεγόμενον τῷ δὲ μή · ἂν γὰρ πᾶσιν ὁμοίως ἢ ὑπάρχῃ ἢ μὴ | ὑπάρχῃ τὸ λεγόμενον τοῖς σημαινομένοις ὑπὸ τοῦ ὀνόματος , οὐ χρήσιμος ἡ ἀπ ἄλλου ἐπ’ ἄλλο μετάβασις . τὸ γὰρ Αἴας ἐπὶ Ἴλιον ἐστράτευσεν’ ἀληθὲς ἐπ’ ἀμφοτέρων τῶν Αἰάντων · διὸ ἐφ’ ὃν ἂν μεταφέρηται , οὐδεὶς γίνεται παραλογισμός · τὸ μέντοι ‘Αἴας Ἕκτορι ἐμονομάχησεν’ οὐκέτ’ ἐπ’ ἀμφοτέρων ἀληθές · διὸ ἄν κειμένου τοὐ ‘Αἴας Ἕκτορι ἐμονομάχησεν᾿ ἐπὶ τὸν Ὀιλέως ὅτι μὴ ἐμονομάχησεν Ἕκτορι , παραλογίζοιτο ἂν τὸν θέμενον ὅτι Αἴας Εκτορι ἐμονομάχησεν ὡς ψευδόμενον . ὁμοίως καὶ ἐπὶ τοῦ ‘ὁ ἀνδρεῖος ἀνδρείαν ἔχει᾿ · τῶν γὰρ ὑπὸ τοῦ ἀνδρείου σημαινομένων ὁ μὲν ἔχει τὸ κατηγορούμενον ὁ δὲ οὔ . τὸ αὐτὸ καὶ ἐπὶ τοῦ τὸν κινούμενον ἀμείβειν τόπον . τὸν δὲ παρὰ τὸ πολλαχῶς λεγόμενον παραλογισμὸν οὔ φησιν οἰκεῖον εἶναι τῆς διαλεκτικῆς · ἐπιπόλαιος γὰρ καὶ σοφιστικός · διό φησι δεῖν εὐλαβεῖσθαι πρὸς τοῦτο διαλέγεσθαι γυμναζομένους , ἄν μὴ ἄλλως ἐξαδυνατῶσι περὶ τοῦ προκειμένου συλλογίζεσθαι . οὐδαμῶς γὰρ διαλεκτικὸν τὸ λαβόντα ἃ λαλεῖς , διὰ τοῦ στόματός σου διέρχεται᾿ , ὡς τῶν ῥημάτων ὄντων τῶν λαλουμένων , μεταφέρειν τὸν λόγον ἐπὶ τὴν ἅμαξαν ὡς λαλουμένην . φανερὸν δὲ τὸ χρήσιμον τῆς τῶν πολλαχῶς λεγομένων διαιρέσεως · εἰ γὰρ τὰ εἰρημένα χρήσιμα πρὸς τὸ διαλέγεσθαι . ἤρτηται δὲ ταῦτα τῆς διαιρέσεως τῆς τῶν πολλαχῶς λεγομένων , ἡ διαίρεσις χρήσιμος πρὸς τοὺς λόγους τοὺς διαλεκτικούς . Τὸ δὲ τὰς διαφορὰς εὑρεῖν χρήσιμον πρός τε τοὺς συλλογισμοὺς τοὺς περὶ ταὐτοῦ καὶ ἑτέρου καὶ πρὸς τὸ γνωρίζειν τί ἕκαστον . Εἰπὼν πρὸς πόσα καὶ τίνα χρήσιμος ἡ τοῦ πολλαχῶς λεγομένου διαίρεσις , μεταβέβηκεν ἐπὶ τὸ χρήσιμον τὸ ἀπὸ τῆς γνώσεως τῶν διαφορῶν καθ’ ἃς ἄλλο ἄλλου διαφέρει . καί φησιν πρὸς δύο χρήσιμον εἶναι τὸ δύνασθαι τὰς διαφορὰς συνορᾶν αἷς ἄλλο ἄλλου διαφέρει , πρός τε τοὺς περὶ ταὐτοῦ καὶ ἑτέρου συλλογισμούς , οἳ τοῖς ὁρικοῖς ὑπάγονται προβλήμασι , καὶ πρὸς τὸ γνωρίζειν τὴν ἑκάστου οὐσίαν . πρὸς μὲν οὖν τοὺς περὶ ταὐτοῦ καὶ ἑτέρου συλλογισμούς , ὅτι εὑρόντες διαφορὰς τῶν προκειμένων ὡς ταὐτῶν δεδειχότες ἂν εἴημεν ὅτι μὴ ταὐτά . οἶον ζητουμένου εἰ ταὐτὸν ἐγκράτεια καὶ σωφροσύνη , εὑρόντες ὅτι διαφέρει σωφροσύνη ἐγκρατείας τῷ αὐτὴν μὲν ἠρεμαίας ἔχειν τὰς ἐπιθυμίας τὴν δὲ σφοδράς , εἴημεν ἂν δεδειχότες ὅτι μὴ ταὐτά . πάλιν ζητουμένου εἰ ἡ ἀκρασία καὶ ἡ ἀκολασία αἱ αὐταί , εὑρόντες ὅτι ἡ μὲν κατὰ προαίρεσιν πράττει τὰ αἰσχρά , ἡ ἀκολασία , ἡ δὲ παρὰ προαίρεσιν , ὅτι μὴ αἱ αὐταί , εἴημεν ἄν δεδειχότες . ὁμοίως καὶ ὅτι μὴ ταὐτὸν ἐλευθεριότης μεγαλοπρεπείᾳ , δεικνύοιμεν ἄν ἐκ ἡ δὲ ἐλευθεριότης περὶ τὰ συνήθη ἀναλώματα ἐνεργεῖ . πρὸς δὲ τὸ γνωρίζειν τὴν οἰκεῖν ἑκάστου οὐσίαν χρήσιμος ἡ τῶν διαφορῶν γνῶσις , ὅτι ὁ ἑκάστου ὁρισμὸς ἐκ γένους τε καὶ διαφορῶν · εἰδότες οὖν τὰς οἰκείας ἑκάστου διαφοράς , αἷς τῶν ἄλλων διαφέρει , χωρίζειν τε ἄν αὐτὸ ἀπὸ τῶν ἄλλων δυναίμεθα καὶ τὴν οὐσίαν αὐτοῦ γνωρίζειν . καὶ πρὸς τὴν τῶν γενῶν δὲ εἰς τὰ εἴδη τομὴν χρήσιμος ἡ τῶν διαφορῶν γνῶσις , ὡς προεῖπον . ἀλλὰ καὶ πρὸς τὰς ἐνστάσεις τῶν ἐπακτικῶν λόγων . καὶ πρὸς ἄλλα δέ τινα χρήσιμος ἡ γνῶσις τῶν διαφορῶν , ὧν καὶ αὐτῶν ὀλίγῳ πρότερον ἐμνημονεύσαμεν · ἀλλὰ τά γε κυριώτατά ἐστιν ἃ αὐτὸς παρέθετο . Ἡ δὲ τοῦ ὁμοίου θεωρία χρήσιμος πρός τε τοὺς ἐπακτικους λογους . Πρὸς τίνα · χρήσιμος καὶ ἡ τοὺ ὁμοίου θεωρία , λέγει . καί φησιν αὐτὴν πρός τε τοὺς ἐπακτικοὺς τῶν λόγων εἶναι χρήσιμον , οἳ ναὶ αὐτοὶ ἐδείχθησαν οἰκεῖοι τῆς διαλεκτικῆς ὄντες , ἔτι δὲ καὶ πρὸς τοὺς ἐξ ὑποθέσεως συλλογισμούς λέγει δὲ νῦν ἐξ ὑποθέσεως συλλογισμοὺς τούτους οὓς λέγομεν · ἐξ ὁμολογίας ) καὶ πρὸς τὴν τῶν ὁρισμῶν ἀπόοοσιν . προς μεν τοὺς ἐπακτικοὺς λογους , οτι δια της τῶν κατὰ μερος ὁμοιότητος τὸ καθόλου πιστὸν ἐν ταῖς ἐπαγωγαῖς δείκνυται γίνεσθαι · διὰ γὰρ τοῦ ἕκαστον τῶν κατὰ μέρος ἀνθρώπων λογικὸν εἶναι καὶ ταύτῃ ὅμοιον τὸ ὅτι πᾶς ἄνθρωπος λογικὸς ἡ ἐπαγωγὴ δείκνυσιν · ἀλλὰ καὶ ὅτι πᾶν τὸ γινόμενον ἐξ ἐναντίου γίνεται , ἐκ τοῦ τὸ λευκὸν ἐκ μέλανος γίνεσθαι καὶ τὸ μουσικὸν ἐξ ἀμούσου καὶ τὸ θερμὸν ἐκ ψυχροῦ · καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ὁμοίως . τῇ οὗν ὁμοιότητι τῇ ἑκάστου τὸ καθόλου ἐδείχθη . ἀλλὰ καὶ ὅτι οὐδὲν τῶν μὴ ἐχόντων πνεύμονα ἀναπνεῖ ἢ τῶν κερασφόρων ἄμφοδόν ἐστι δι’ ἐπαγωγῆς καὶ τῆς τῶν ὁμοίων παραθέσεως γνώριμον γίνεται . πρὸς δὲ τοὺς ἐξ ὑποθέσεως συλλογισμούς , ὅτι τῷ ὅμοια ἀλλήλοις εἷναι ἀξιοδμεν , ὃ ἄν ἐφ’ ἑνὸς δειχθῇ , τοῦτο καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων δεδεῖχθαι · οὑ γὰρ ἐν τοῖς τυχοῦσί ὁ ἐξ ὑποθέσεως συλλογισμὸς ἀλλὰ ἐν ὁμοίοις . ὁ γὰρ ἐξ ὑποθέσεως συλλογισμὸς νῦν λεγόμενος ἐξ ὁμολογίας ἐστίν , ὡς προείρηται · ὑποθέμενοι γάρ , ὡς ἄν ἐπὶ τοῦδέ τινος δειχθῇ , οὕτως καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων · τῶν ὁμοίων αὐτῷ ἔσεσθαι δεδειγμένον , ἐπὶ τοῦδέ τινος τὴν δεῖξιν ποιούμεθα . ἐπ.εὶ γὰρ ὁμοιότητά τινα ἔχει πρὸς ἄλληλα τὰ . ἀντικείμενα , ἀξιοῦμεν , ὃ ἄν ἐφ’ ἑνὸς αὐτῶν δειχθῇ , τοῦτο καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων δεδεῖχθαι , καὶ δείξαντες ἐπὶ τῶν ἐναντίων φέρε εἰπεῖν , ὅτι ἀδύνατόν ἐστιν αὐτὰ ἅμα τῷ αὐτῷ ὑπάρχειν , διὰ τοῦ τὰ ἐναντία ἀναιρετικὰ ἀλλήλων εἷναι , τὰ δὲ ἀναιρετικὰ ἀλλήλων ἀδύνατον ἅμα τῷ αὐτῷ ὑπάρχειν , ἡγούμεθα καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ἀντικειμένων τὸ αὐτὸ δεδεῖχθαι διὰ τὴν ὁμολογίαν τὴν προγενομένην ὅτι , ὃ ἐφ’ ἑνὸς τῶν ἀντικειμένων , καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων · ὃ οὐδεὶς ἄν συνεχώρησεν εἰ μὴ διὰ τὴν ὁμοιότητα αὐτῶν τὴν πρὸς ἄλληλα . πάλιν ἄν πᾶσαν ψυχὴν θέλοντες ἀθάνατον δεῖξαι λάβωμεν τὸ ἐὰν ἡτισοῦν ἀθάνατος ψυχὴ δειχθῇ , ὅτι καὶ πᾶσα δι’ ὁμοιότητα , ἔπειτα δείξωμεν ὅτι ἡ λογικὴ ἀθάνατος , γίνεται ἐξ ὑποθέσεως καὶ πᾶσα δεδειγμένη . ἀλλὰ καὶ ὅτι πάσα κίνησις ποθὲν ποὶ γίνεται , ἀξιοῦμεν δεδεῖχθαι δείξαντες ἐπὶ τῆς κατὰ τόπον τοῦτο . πάλιν πρὸς τὴν τῶν ὁρισμῶν εὕρεσίν τε καὶ ἀπόδοσιν χρήσιμος ἡ τοῦ ὁμοίου θεωρία · δυνάμενοι γὰρ συνορᾶν , τί ἐν ἰοῖς διαφέρουσιν ἀλλήλων ὅμοιόν ἐστι καὶ κοινόν , δυναίμεθ᾿ ἄν τὸ γένος αὐτῶν λαμβάνειν . τὸ γὰρ τῶν κοινῶν τισιν ἐν τῷ τί ἐστιν αὐτῶν κατηγορούμενον μάλιστα τοῦτό ἐστιν αὐτῶν γένος · ἡ δὲ τοῦ γένους εὕρεσις χρήσιμος πρὸς τὴν τῶν ὁρισμῶν ἀπόδοσιν . εἰ γὰρ λαβόντες ἵππον καὶ ἄνθρωπον καὶ κύνα καὶ βοῦν , ὁμοίως καὶ τῶν ἄλλων ἕκαστον ζῴων , τὰς ὁμοιότητας αὐτῶν τὰς πρὸς ἄλληλα ἐκλέξαντες , οἷον ὅτι ἐστὶ σῶμα ἔχοντα καὶ ψυχήν , ἀλλὰ καὶ χρῶμα , ἀλλὰ καὶ ἐν τόπῳ ἐστίν , ἀλλὰ καὶ αἰσθητικά ἐστιν , ἀλλά καὶ ζῷα , ἔπειτα πάντων τούτων τὴν σύγκρισιν ποιησόμεθα , ποῖον μάλιστα ὲν τῷ τί εστιν ἀυτῶν κατηγορειται , ἔχοιμεν ἂν ἀυτῶν το γενος · τῶν γὰρ κοίνων τισι τὸ ἐν τῷ τί ἐστιν αὐτῶν κατηγορούμενον ἢ εἶδός ἐστιν ἢ γένος , ἀλλ᾿ ἐπὶ μὲν τῶν ὁμοειδῶν πρόχειρος ἡ τοῦ εἴδους γνῶσις τῷ κατ’ ἀριθμὸν μόνον ἀλλήλων διαφέρειν τὰ τῷ εἴδει τὰ αὐτά · διὸ οὐδὲ ζητήσεως δεῖται · ἐπὶ δὲ τῶν ἀνομοειδῶν οὐχ . ὁμοίως ῥᾳδία ἡ τοῦ οὕτως κοινοῦ λῆψις · διὸ τῶν ἐν τούτοις ὁμοίων τὸ μάλιστα ἐν τῷ τί ἐστι κατηγορούμενον γένος ἐστί . μάλιστα δὲ εἶπεν ἐν τῷ τί ἐστι κατηγορεῖσθαι τὸ γένος , ὅτι δύνανται καὶ αἱ κοιναὶ διαφοραὶ αὐτῶν φαντασίαν ἀποτελεῖν ὡς ἐν τῶ τί ἐστι κατηγορούμεναι . οἷον κατὰ πάντων τῶν ζῴων τὸ ἔμψυχον , τὸ αἴσθῃ τικόν · διὸ εἰ καὶ ταῦτά τις οὕτως κατγορεῖσθαι λέγοι αὐτῶν , ἀλλὰ μᾶλλόν γε καὶ γνωριμώτερον ὂν τὸ ζῷον αὐτῶν ἐν τῷ τί ἐστι κατηγορεῖται · διὸ τοῦτο γένος αὐτῶν . δύναται καὶ τὸ τῶν γὰρ κοινῶν τὸ μάλιστα ἐν τῷ τί ἐστ’ . κατηγορούμενον οὕτως εἰρῆσθαι ‘τῶν γὰρ κοινῶν τὸ μάλιστα κοινὸν καὶ ἐν τῷ τί ἐστι κατηγορούμενον γένος’ · καὶ εἴη ἂν τῷ μάλιστα κοινῷ χωρίζων τὸ γένος ἀπὸ τοῦ εἴδους · ἀμφότερα μὲν γὰρ ἐν τῷ τί ἐστιν , ἀλλὰ μάλιστα κοινὸν ὃ ἐν πᾶσίν ἐστι καὶ τοῖς πλείοσι . τὸ μὲν οὗν γένος ἐκ τῆς τοῦ ὁμοίου θεωρίας , αἱ δὲ διαφοραὶ ἐκ τῆς τῶν διαφορων γνώσεως · ἐκ τουτων δε ὁ ὁρισμὸς . Oὐ μόνον δέ φησιν ἐν τοῖς μὴ πολὺ διεστῶσι χρήσιμον τὴν τοῦ ὁμοίου θεωρίαν εἶναι πρὸς τὴν τοῦ γένους αὐτῶν εὕρεσιν ἀλλὰ κα ἐν τοῖς πολὺ διεστῶσι · καὶ γὰρ καὶ ἐπ’ ἐκείνων τὰ ὅμοια λαβόντες εὕροιμεν ἂν κοινόν τι ἐν αὐτοῖς γένος , ᾧ προσθέντες τὸ ἴδιον ἑκάστῳ τῶν οὕτως τινα πρὸς ἄλληλα κατά τινα ἀναλογίαν οὖσαν , τὴν ὁμοιότητα καὶ τὴν ταὐτότητα αὐτῶν ταύτην λαβόντες ὡς γένος , προσθέντες τούτῳ τὸ ἐν ᾧ ἢ ἑκάτερον αὐτῶν ἢ ἕκαστόν ἐστι τῶν ἐχόντων ταύ|την τὴν ὁμοιότητα , εἴημεν ἂν ἕκαστον αὐτῶν ὡρισμένοι . οἷον ταὐτόν ἐστι γλήνη μὲν ὲν θαλάσσῃ , νηνεμία δ᾿ ἐν ἀέρι · ἑκάτερον γὰρ αὐτῶν ὲν τῷ οἰκείῳ ἡσυχία ἐστί · τὴν δὲ ἡσυχίαν λαβόντες , ὃ ἦν τῇ τε γαλήνῃ καὶ τῇ νηνεμίᾳ κοινόν , ταύτῃ προσθέντες τὸ μὲν ἐν θαλάσσῃ γαλήνης ἀποδώσομεν ὁρισμόν , τὸ δ’ ἐν ἀέρι νηνεμίας . πάλιν ἐπεὶ ταὐτόν ἐστιν ἐν στιγμῇ καὶ μονάδι ἡ ἀρχή ( ὡς γὰρ στιγμὴ ὲν γραμμῇ , οὕτως μονὰς ἐν ἀριθμῷ · ἀρχὴ γὰρ ἀμφότερα ) , προσθέντες τῇ ἀρχῇ ἑκατέρου τὸ οὗ ἐστιν ἀρχή , ὡρισμένοι ἂν αὐτὰ εἴημεν · ἔστι γὰρ στιγμὴ μὲν ἀρχὴ γραμμῆς , μονὰς δὲ ἀριθμοῦ . ὅλως δὲ ἡ τοῦ ὁμοίου θεωρία οἰκειοτάτη ἐπιστήμῃ τε καὶ πάσῃ λογικῇ γνώσει · τὸ γὰρ καθόλου δι’ ὁμοιότητος λαμβάνεται , ἡ δὲ τοῦ καθόλου γνῶσις ἐπιστημονική . Καὶ τὰ μέν ὄργανα , δι’ ὧν οἱ συλλογισμοί , τὰ εἰρημένα τέσσαρα . ἑξῆς δὲ προτίθεται τοὺς τόπους παραδιδόναι ἀφ’ ὧν αἱ ἀφορμαὶ τῶν ἐπιχειρημάτων , πρὸς οὓς χρήσιμα τὰ ἐν τῷδε τῷ βιβλίῳ προειρημένα τε καὶ προτετεχνολογημένα .
Lemmas: ὁ μέν πρόθεσις ὁ Τατά ὁ τοπικός πραγματεία , καί πρός πόσος τε καί τίς χρήσιμος εἰμί ὁ φιλοσοφέω ὅδε ὁ μέθοδος , καί τίς ὁ τέλος αὐτός , αὐτός λέγω , ὁ μέν ἄρχω εὐθύς , ὁ δέ ὀλίγος προέρχομαι , διά ὅς γνώριμος ποιέω ὅτι καί ὁ προηγουμένως φιλοσοφέω ἄξιος σπουδή ὁ διαλεκτική , πρός ὁ εὕρεσις ὁ ἀλήθεια αὐτός συντελέω , ὅς τέλος εἰμί ὁ φιλόσοφος θεωρία . ἡμέτερος δέ καλῶς ἔχω πρόοιδα ὅτι ὁ ὁ διαλεκτική ὄνομα οὐ ἐπί ὁ αὐτός σημαίνω πᾶς ὁ φιλόσοφος φέρω , ἀλλά ὁ μέν ἀπό ὁ Στοά ὁρίζω ὁ διαλεκτικός ἐπιστήμη ὁ ὅς λέγω , ὁ δέ εὕω λέγω ἐν ὁ ὁ ἀληθής καί ὁ προσήκω λέγω εἰμί τίθημι , οὗτος δέ ἴδιος ἡγέομαι ὁ φιλόσοφος κατά ὁ τέλειος φιλοσοφία φέρω αὐτός · καί διά οὗτος μόνος ὁ σοφός κατά αὐτός διαλεκτικός . Πλάτος δέ ὁ διαιρετικός μέθοδος ἐξυμνέω καί τριγχός αὐτός φιλοσοφία λέγω , οὗτος δέ τίθημι ἔργον εἰμί ὁ δύναμαι ὁ τε εἷς πολύς ποιέω καί ὁ πολύς εἰς εἷς ἀνάγω , ὅσπερ εἰμί ἄν ἴσος ὁ ὁ γένος δύναμαι διαιρέω εἰς τε ὁ εἶδος καί ὁ ὑπό οὗτος καί πάλιν ὁ ἄτομος συντίθημι τε καί εἰς εἷς γένος ἀνάγω τε καί συγκεφαλαιόω , ὁ αὐτός οὗτος καί διαλεκτικός καλέω . Ἀριστοτέλης δέ καί ὁ ἀπό αὐτός οὖον αὐτός περί ὁ διαλεκτική φέρω , ἀλλά τίθημι μέν αὐτός μέθοδος τις εἰμί συλλογιστική , ἡγέομαι δέ ὁ συλλογισμός , κατά ὅς συλλογισμός εἰμί , μηδείς ἄλλος ἄλλος διαφέρω , εἰμί δέ αὐτός ὁ διαφορά ὁ μέν κατά ὁ εἶδος ὁ πρότασις , ὁ δέ κατά ὁ τρόπος καί ὁ σχῆμα , ὁ δέ κατά ὁ ὕλη περί ὅς εἰμί , ὅς ὁ μέν πρῶτος διαφορά ποιέω ὁ συλλογισμός ὁ μέν δεικτικός , ὅς κατηγορικός καλέω , ὁ δέ ὑποθετικός , ὁ δέ δύο κατά ὅς ὁ μέν τέλειος ὁ δέ ἀτελής , καί ὁ μέν ἐν πρῶτος ὁ δέ ἐν δύο ὁ δέ ἐν τρίτος σχῆμα , ὡς ἐν ὁ πρότερος ἀναλυτικός δείκνυμι · ὁ γάρ δή συλλογισμός , ὅς τε λέγω πᾶς ἄνθρωπος γελαστικός , οὐδείς γελαστικός ἵππος καί ὁ λέγω πᾶς ἄνθρωπος γελαστικός , οὐδείς ἵππος γελαστικός ἔτι τε ὁ λέγω πᾶς γελαστικός ἄνθρωπος , οὐδείς γελαστικός ἵππος , ὁ αὐτός ὕλη ἔχω οὐ εἰμί μῆλον ὁ αὐτός παρά ὁ διάφορος ὁ πρότασις λῆψις τε καί θέσις · εἰμί γάρ αὐτός ὁ μέν ἐν ὁ πρῶτος , ὁ δέ ἐν ὁ δύο , ὁ δέ ἐν ὁ τρίτος σχῆμα . ὁ δέ τρίτος ὁ κατά ὁ ὕλη ὅς ; μέν ποιέω ἀποδεικτικός ὁ δέ διαλεκτικός ὁ δέ ἐριστικός . ὡς γάρ ὁ τέχνη μηδείς ἀλλήλων , κατά ὅς τέχνη εἰμί , διαφέρω παρά ὁ ὁ ὕλη περί ὅς εἰμί διαφορά καί ὁ ὁ χρῆσις τρόπος ὁ διαφορά λαμβάνω , ὡς εἰμί ὁ μέν αὐτός τεκτονικός ὁ δέ οἰκοδομικός ὁ δέ ἄλλος τις , 20 οὗτος καί ὁ συλλογισμός . ὁ μέν γάρ ἐκ ἀληθής τε καί οἰκέω ὁ πρόκειμαι καί πρῶτος τε καί γνώριμος δείκνυμι καί συνάγω ὁ πρόκειμαι συλλογισμός ἀποδεικτικός ὑπό ὁ παλαιός καλέω , καί ἀπόδειξις λέγω ὁ μέθοδος ὁ διά τοιοῦτος συλλογιστική , ὁ δέ διά ἔνδοξος συλλογίζομαι διαλεκτικός καί διαλεκτικός ἀκόλουθος ὁ διά τοιοῦτος συλλογιστική , ὁ δέ ἐκ φαίνω ἔνδοξος σοφιστικός καί σοφιστικός ὁ οὗτος χράω . κατά γάρ ὁ εἶδος οὐδείς ἀλλήλων διαφέρω ὁ συλλογισμός , ὅς τε λέγω ἡʹ ἡδονή ἀτελής , οὐδείς ἀγαθός ἀτελής καί ὁ λέγω ὁ ἀγαθός ἀγαθός ποιέω , ὁ ἡδονή δέ οὖον ποιέω ἀγαθός ( ἀμφότερος γάρ ἐν δύο σχῆμα ) , κατά ὁ ὕλη ἔχω ὁ διαφορά . ὁ μέν γάρ πρῶτος ἀποδεικτικός εἰμί βούλομαι · ἐκ γάρ ὁ ἀποδίδωμι ὁ ἡδονή 45 ὁρισμός ὁ ἀρχή ἔχω · λέγω γάρ ὁ ἡδονά εἰμί γένεσις εἰς φύσις αἰσθητής , ὁ δέ γένεσις ἀτελής . | ὁ δέ δύο διά ἔνδοξος πρόειμι · ὁ γάρ ἀγαθός ἀγαθός ποιέω οὐ εἰμί ἀληθής ἔνδοξος εἰμί . φέρω δέ ὁ ὁ διαλεκτική ὄνομα ἐπί ὁ οὗτος καί διά τοιοῦτος συλλογίζομαι μέθοδος , ἀκόλουθος ὁρίζω αὐτός μέθοδος διά ἔνδοξος περί πᾶς ὁ πρόκειμαι συλλογιστική . καί εἰκότως ὁ τοιοῦτος μέθοδος διαλεκτικός καλέω . εἰμί γάρ ὁ διαλεκτικός ἀπό ὅς διαλέγω , ὁ δέ διαλέγω ἐν ἐρωτάω τε καί ἀπόκρισις , ὁ δέ ἐρωτάω ἐρωτάω περί πᾶς ὁ προβάλλω ὑπό ὁ ἀποκρίνω , διά ὅς ἄν ἐκ ὁ ἐρώτησις λαμβάνω πάντως συλλογίζομαι , κατά ὅσος μέν περί πᾶς ὁ προτίθημι πειράω συλλογίζομαι , οὐ ἐκ ἀληθής εἰμί συλλογίζομαι . οὔτε γάρ πᾶς ὁ προτίθημι ἀληθής ( προτίθημι γοῦν καί ὁ ἀντίκειμαι , οἷος ὅτι ὁ ἡδονή ἀγαθός , καί πάλιν ὅτι οὐ ἀγαθός καί ὅτι ὁ ψυχή ἀθάνατος , καί πάλιν ὅτι οὐ ἀθάνατος · ἀδύνατος δέ ὁ ἀντίκειμαι ἀλλήλων ἄμφω ἀληθής ἵημι ) οὔτε ὁ μή ἀληθής διά ἀληθής οἷος τε συλλογίζομαι · πᾶς · γάρ ὁ διά ἀληθής δείκνυμι ἀληθής . κατά ὅσος δέ αὖος διά ὁ ἐκ ὁ ἐρώτησις συγχωρέω , διά ἔνδοξος · ὁ γάρ ἔνδοξος καί πιθανός δίδωμι τε καί συγχωρέω ὁ ἀποκρίνω . οὖον πᾶς δέ ὁ ἔνδοξος καί κύριος ἀλγέω · ἔργον γοῦν ὁ ἐρωτάω εἰμί καί εἰς παράδοξος ἀπόκρισις ἄγω ὁ ἀποκρίνω , ὥσπερ καί ὁ εἰς ἀντίφασις . ὥστε οὐ ἐν ὁ διά ἀληθής συλλογίζομαι ὁ διαλεκτικός ὁ εἰμί ἄν ἔχω ἀλλά ἐν ὁ διά ἔνδοξος . διό ὁ ἐπί ἄλλος τίς σημαίνω μεταφέρω ἑαυτοῦ οὐ οἰκεῖος καταχράομαι ὁ ὁ διαλεκτική ὄνομα . τοιοῦτος δέ εἰμί αὐτός εἰκότως καί ἀντίστροφος φημί Ἀριστοτέλης εἰμί ὁ ῥητορικός , ἐπεί ἐκεῖνος περί ὁ πιθανός , ὁ ὁ ἔνδοξος εἰμί καί αὐτός εἰμί τοιοῦτος · ὁ γάρ ἀντίστροφος ἀντί ὁ ἰσόστροφος τε καί περί ὁ αὐτός στρέφω καί καταγίγνομαι λέγω . οὖον γάρ ὡς ὁ ἐπιστήμη ἕκαστος περί τίς γένος ἀφορίζω εἰμί ὁ οἰκεῖος ἐκεῖνος ὁ γένος καί κατά ἑαυτοῦ ὑπάρχω δείκνυμι τε καί λαμβάνω διά ὁ οἰκέω ἀρχή ἐκεῖνος ὁ γένος , οὕτως καί οὗτος . οὔτε γάρ ἐν τίς γένος ὁ ὑπόκειμαι - μένω αὐτός ἑκάτερος , οὔτε περί ὅς εἄν ὁ λόγος ποιέω , διά ὁ ἰκείων ἐκεῖνος καί ἐν ὁ οὐσία εἰμί αὐτός δείκνυμι ὁ δείκνυμι , ἀλλά ὅς τε πραγματεία αὐτός περί κοινός ( διαλεκτικός γάρ ὁμοίως μέν περί ὁμοίως δέ περί ἰατρικός , ἔτι δέ γεωμετρικός , φυσικός τε καί ἠθικός καί λογικός καί περί πᾶς ὁ προτίθημι ἐπιχειρέω ) , ὁ τε δείκνυμι διά κοινός τε καί ἔνδοξος καί οὐ οἰκέω ὁ πρόκειμαι · οὖον γάρ διά ἰατρικός ἀρχή ὁ διαλεκτικός ὁ κατά ὁ ἰατρικός τίς δείκνυμι ( ἰατρός γάρ οὗτος ) , οὐδέ διά γεωμετρικός ὁ γεωμετρικός ( εἰμί γάρ εἄν γεωμέτρης ) , ἀλλά εἰμί ἴδιος αὐτός ὁ περί πᾶς ὁ προτίθημι διά ἔνδοξος συλλογίζομαι . τίς δέ εἰμί ὁ ἔνδοξος , ὀλίγος ὕστερος εἰμί γνώριμος . καί ὁ ῥήτωρ δέ , εἰμί καί μή περί πᾶς ὁμοίως ὁ διαλεκτικός , ἀλλά οὖν οὐδέ αὐτός περί εἷς τίς γένος ἀφορίζω · καί γάρ περί ἰατρικός ὁ ῥήτωρ λέγω καί περί φιλόσοφος καί περί μουσικός , μάλιστα δέ περί πολιτικός · δοκέω γάρ ὁ ῥήτωρ οἰκεῖος ὕλη εἰμί ὁ ἐν ὁ πολιτικός τε καί πρακτός . καί περί ἅπας , περί ὅς εἄν λέγω , καί αὐτός ἐκ πιθανός τίνω καί ἔνδοξος ὁ ἐπιχείρησις ποιέω ὁμοίως ὁ διαλεκτικός · καί γάρ καί αὐτός εἰς ὁ ἀντίκειμαι ἐπιχειρέω , ὁ αὐτός ποτέ μέν καλός ποτέ δέ οὖον καλός , καί ποτέ μέν συμφέρω ποτέ δέ μή , καί ποτέ μέν Δίκαιος ποτέ δέ μή δείκνυμι . ὥστε κοινός αὐτός καί οὗτος , ὁ ὁμοίως πρός ἀμφότερος ὁ ἀντίκειμαι ὁ δύναμις χράω . ὁ μέν γάρ κατά ὁ ἐπιστήμη , εἰμί καί γνῶσις ἔχω ὁ ἀντίκειμαι , ἀλλά σκοπός γε αὐτός ὁ κατά ὁ ἐπιστήμη ἕτερος μέρος ὁ ἀντίκειμαι ἀφωρισμένως , ὁ ἀγαθός · ἰατρός μέν γάρ ὁ ὑγιάζω , ἀλείπτης δέ ὁ εὐεξία περιποιέω , ἄλλος δέ ἄλλος τίς ἀφωρισμένως , ὁ ἀγαθός ὁ αντικείμενο νάω ὁ περί ὁ πραγματεύομαι . καί γάρ ὁ γνῶσις αὐτός ὁ ὁ οὗτος ἀντίκειμαι οὖον προηγούμενος ἀλλά ἕπω ὁ οὗτος γνῶσις · ἕπω γάρ ὁ ὁ ὑγεία ποιητικός ἐπιστήμη καί ὁ ὁ νοσοποιέω δύναμαι γνῶσις . ὁ δέ διαλεκτικός τε καί ὁ ῥήτωρ ὁμοίως ὁ ὁ ἀντι|κειμένων δεῖξις σκοπός ἔχω . διό καί δύναμις αὐτός καλέω · ὁ γάρ κύριος δύναμαι τίς ὁ ἀντίκειμαι δύναμαι . λέγω μέν γάρ τις αὐτός δύναμις καλέω διά ὁ ἐν δύναμις τις καί ὑπεροχή ποιέω ὁ χράω αὐτός · ὁ γάρ πολύς ὁ τοιοῦτος θαυμάζω ὡς πλέω ὁ ἄλλος δύναμαι · ἀλλά καί διά ὁ δύναμαι καί εὕω καί κακῶς αὐτός χράω ὁ ἔχω · διά οὗτος γάρ καί ὁ ἀγαθός ὁ ὀργανικός δύναμις καλέω . ἀλλά οὖν εἰμί κῷος , οὗτος αὐτός παρακολουθέω , ἀλλά κύριος γε δύναμις διά ὁ ὁμοίως ὁ ἀντίκειμαι δύναμαι · οὐδείς γάρ μᾶλλον ὁ διαλεκτικός , κατά ὅς τοιοῦτος , ὅδε ἢ ὁ ἀντίκειμαι αὐτός συλλογίζομαι · ὁμοίως δέ καί ὁ ῥήτωρ . κοινός γοῦν αὐτός ὁ τε μή περί εἷς τίς γένος ἀφορίζω πραγματεύομαι καί ὁ διά ἔνδοξος καί πιθανός καί μή διά οἰκέω ἀρχή ὁ πρόκειμαι καί ὁ ὁμοίως περί ὁ ἀντίκειμαι ἀλλήλων εἰμί . διαφέρω δέ Μήλων ὁ ὁ μέν διαλεκτικός περί πᾶς ὕλη ὁ δύναμις χράω καί μή διεξοδικός ποιέω ὁ λόγος ἀλλά ἐν ἐρωτάω τε καί ἀπόκρισις ( ἀπό γάρ οὗτος καί ὅλος ὁ ὄνομα αὐτός ) καί καθολικός καί κοινός ὁ ἀπόφανσις ποιέω , ὁ δέ ῥητορική μήτε περί πᾶς ὕλη ὁμοίως εἰμί ὁ διαλεκτική ( περί γάρ ὁ πολιτικὴνμᾶλλον ὁ ῥήτωρ , ὡς προερέω ) καί διεξοδικός γε ὡς ἐπί ὁ πλεῖστος χράω ὁ λόγος καί περί ὁ κατά ἕκαστος μᾶλλον λέγω . πρός γάρ ὁ περίστασις καί ὁ Τύχη τε καί ὁ καιρός καί ὁ πρόσωπον καί ὁ τόπος καί ὁ τοιοῦτος ὁ λόγος σχηματίζω , ὅσπερ ἐν ὁ κατά ἕκαστος εἰμί · περί τοιοῦτος γάρ ὁ τε δίκη καί ὁ συμβουλή καί ὁ ἐγκώμιον . περι δέ ὁ οὕτως λέγω διαλεκτική Ἀριστοτέλης μέν καί ἐν ἄλλος βιβλίον πραγματεύομαι , μάλιστα δέ ἐν οὗτος , ὁ ἐπιγράφω 1 τοπικός ἀπό ὁ τόπος τις ἐν αὐτός παραδίδωμι , ἀπό ὅς ὁρμάω δύναμαι περί πᾶς ὁ προτίθημι διά ἔνδοξος συλλογίζομαι , ὅς φημί αὐτός . εἰμί γάρ ὁ τόπος , ὡς λέγω Θεόφραστος , ἀρχή τις ἢ στοιχεῖον , ἀπό ὅς λαμβάνω ὁ περί ἕκαστος ἀρχή ἐφίστημι ὁ διάνοια , ὁ περιγραφή μέν ὁρίζω ( ἢ γάρ ἢ γάρ περιλαμβάνω ἰός κοινός καί καθόλου , ὅς εἰμί ὁ κύριος ὁ συλλογισμός , ἢ δυνατός γε ἐκ αὐτός ὁ τοιοῦτος δείκνυμι τε καί λαμβάνω ) , ὁ δέ κατά ἕκαστος ἀόριστος · ἀπό οὗτος γάρ εἰμί ὁρμάω εὐπορέω πρότασις ἔνδοξος πρός ὁ πρόκειμαι · οὗτος γάρ ὁ ἀρχή . ἀξιόω δέ τις ὁ πρῶτος βιβλίον μή τοπικός ἀλλά πρό ὁ τόπος ἐπιγράφω . ] † ἐνίοτε ὅσος ἀναγκαῖος ὁ ἐκ ἔνδοξος · οὖον γάρ οἷος τε περί πᾶς ὁ προτίθημι ἐκ ἀλη - Θῶν συλλογίζομαι , ὡς προερέω . ὁ γάρ ὅτι ὁ ἡδονή ἀγαθός τέλος διά ἀληθής μέν οὐ οἷος τε δείκνυμι , ὅτι μηδέ ἀληθής εἰμί ὁ δείκνυμι , διά ἔνδοξος μέντοι οἷος τε · εἄν γάρ λαμβάνω ὅτι πᾶς , ὅς αἱρετός εἰμί μή Ζεύς ἄλλος τίς ἀλλά διά ἑαυτοῦ τοιοῦτος εἰμί , τελικός ἀγαθός εἰμί , καί προσλαμβάνω ὁ ἰή δέ ἡδονή τοιοῦτος ἔνδοξος εἰμί , συνάγω ὁ πρόκειμαι . πάλιν εἄν λαμβάνω ὅτι , ὅς πᾶς ὁ ζῷον αἱρέω ὁμοίως , λογικός τε καί ἄλογος , οὗτος μάλιστα κατά φύσις , ὁ δέ μάλιστα κατά φύσις τελικός , καί συλλογίζομαι ὅτι , ὅς πᾶς ὁ ζῷον ὁμοίως , λογικός τε καί ἄλογος , αἱρέω , οὗτος [ μάλιστα κατά φύσις ] εἰμί τελικός , εἶτα προσλαμβάνω ὅτι ὁ δέ ἡδονά πᾶς ὁμοίως , λογικός τε καί ἄλογος , αἱρέω , πάλιν ὁ αὐτός εἰμί συλλογίζομαι . ἐπεί γάρ περί πᾶς μέν πρόκειμαι ὁ διαλεκτικός συλλογίζομαι , ἐν δέ ὁ πᾶς εἰμί καί ὁ ψευδής , οὐ οἷος τε δέ διά ἀληθής ψεῦδος συλλογίζομαι , δῆλος ὡς διά ἀληθής μέν οὖον συλλογίζομαι ὁ τοιοῦτος ὁ πρόβλημα , διά ἔνδοξος δέ · οὖον γάρ ἀδύνατος καί ψευδής τις εἰμί ἔνδοξος εἰμί . εἰμί γάρ πάλιν μή διά ἔνδοξος ἀλλά φαΐ - νομένων ἔνδοξος , οὐ εἰμί διαλεκτικός ἀλλά σοφιστής , ὡς δείκνυμι εἰμί ὁ σοφιστικός ἐλέγχω · ὁ δέ πρόκειμαι πραγματεία διαλεκτική . ὅς πρόσκειμαι δέ ὁ περί πᾶς χωρίζω πως ὁ ῥητορικός ὁ διαλεκτική · οὖον γάρ ὁμοίως περί πᾶς πρόβλημα ὁ ῥητορικός συλλογιστικός · ὕλη γάρ μᾶλλον ὁ ῥήτωρ ὁ ἠθικός τε καί πολιτικός πρόβλημα , ὡς προαγορεύω , ὁ διά ἔνδοξος πειράω καί | αὐτός δείκνυμι . κοινός δέ ὁ περί πᾶς ἕπω , κατά ὅσος καί περί φυσικός καί περί ἠθικός καί περί λογικός πρόβλημα ὁ διαλεκτικός διαλαμβάνω . εἰμί μέντοι τις ἐν οὗτος οὖον διαλεκτικός πρόβλημα , περί ὅς δῆλος ὅτι οὐκέτι ὁ διαλεκτικός εἴρω , ὥστε οὐ ἁπλόος περί πᾶς · οὖον γάρ περί ὁ “ αἴσθησις ὁ κόλασις δήω ” , ἀλλά οὐδέ οὐδέ ὅς σύνεγγυς ὁ ἀπόδειξις , οὐδέ ὅς λίαν πόρρω ” , ὡς αὐτός μετά ὀλίγος λέγω περί ὁ διαλεκτικός πρόβλημα εἴρω . ἢ περί ὁ τοιοῦτος οὖον λέγω , ὅτι μηδέ πρόβλημα οὗτος ὁ ἀρ - χήν · εἶπον δέ περί πᾶς ὁ προτίθημι πρόβλημα , δῆλος ὅτι διαλεκτικός . Πρῶτος οὖν ῥητέος τίς εἰμί συλλογισμός . εἶπον ὅτι εἰμί ὁ πρόθεσις περί πᾶς ὁ προτίθημι πρόβλημα διά ἔνδοξος συλλογίζομαι , εἰκότως πρῶτος , τίς εἰμί συλλογισμός λέγω . ἔπειτα ὁ διαφορά ὁ συλλογισμός εἴρω , ἵνα ὁποῖος τίς εἰμί ὁ διαλεκτικός συλλογισμός ὁ διά ἔνδοξος γίγνομαι , περί ὅς νῦν πραγματεύω , ματεύω , καί τίς ὁ ἄλλος διαφέρω , φανερός γίγνομαι . εἰμί δή συλλογισμός λόγος , ἐν ὅς τίθημι τις . περι ὁ ὁράω ὁ συλλογισμός καί ὁ πρός αὐτός ὑπό τίνω προσαπορέω εἴρω μέν ἐγώ καί ἐν ὁ εἰς ὁ Πρότερος ἀναλυτικός ὑπο - μνῆμα · καί γάρ προηγούμενος ὁ περί συλλογισμός λόγος ἐν ἐκεῖνος , ἐν ὅς παραδίδωμι ὁ Ἀριστοτέλης πᾶς ὁ μέθοδος ὁ συλλογιστική · καί νῦν δέ , ὅσος πρός σαφήνεια ὁ ὁράω φέρω , οὗτος μνημονεύω . ἐν γένος μέν οὖν ὁ λόγος ὁ συλλογισμός τίθημι , ἐπεί ὁ λόγος κατηγορέω ὁ συλλογισμός συνώνυμος οὖον κατά οὗτος μόνος κατηγορέω ἀλλά καί κατά ἄλλος κατά εἶδος ὁ συλλογισμός διαφέρω · καί γάρ καί κατά μῦθος καί κατά διήγησις καί κατά δημηγορία καί κατά ἄλλος μυρίος κατά εἶδος ἀλλήλων διαφέρω ὁ λόγος συνώνυμος τε καί ἐν ὁ τίς εἰμί κατηγορέω . ὁ δέ προστίθημι ὁ λόγος διαφορά χωρίζω ὁ ἄλλος λόγος ὁ συλλογισμός , καί ἐν τίς εἰμί αὐτός ὁ εἰμί , δηλόω . ἐν ὅς γάρ λόγος τίθημι τις ἕτερος , φημί , ὁ κεῖμαι ἐκ ἀνάγκη συμβαίνω διά ὁ κεῖμαι , οὗτος εἰμί ὁ συλλογισμός , διά μέν ὁ τίθημι χωρίζω ὁ συλλογισμός ὁ ἄλλος λόγος , ἐν ὅς οὐδείς τίθημι , οἷος εἰμί καί ὁ διηγηματικός . σημαίνω δέ αὐτός ὁ τίθημι λαμβάνω τε καί ὁμολογέω καί συγχωρέω , συγχωρέω δέ ἤτοι ὑπό ὁ προσδιαλέγομαι , εἰμί πρός ἄλλος ὁ Συλλός - γισμὸς γίγνομαι , ἢ ὑπό αὐτός , εἰμί ἐπί ἑαυτοῦ τις δείκνυμι τίς συλλογίζομαι · καί γάρ ὁ οὕτως δείκνυμι δεῖ λαμβάνω τις καί συγχωρέω τις ὡς οὕτως ἔχω , ἔπειτα διά οὗτος ὡς ὁμολογέω ἄλλος τίς δείκνυμι . ὅτι δέ καλῶς ὁ τίθημι φωνή χράομαι , δῆλος ἐκ ὁ μή οἷος τε εἰμί αὐτός εἰς εὔσημος μεταλαμβάνω . συγχωρέω δέ καί λαμβάνω οὖον πάντως καταφατικός · τίθημι γάρ καί συγχωρέω οὐδείς κακός ὁ καταφατικός καί ὁ ἀποφατικός , καί οὖον πάντως ὁ συλλογισμός καταφατικός πᾶς δήω ὁ τίθημι . δύναμαι ὁ τίθημι ἐμφαίνω καί ὁ κατηγορικός · τίθημι γάρ κύριος οὗτος ἐν ὁ ὑπάρχω ἢ μή ὑπάρχω λαμβάνω · ὁ γάρ ὑποθετικός οὖον τίθημι ἀλλά ὑποτίθημι . δοκέω γάρ ὁ Ἀριστοτέλης ἁπλόος καί κύριος ἔχω συλλογισμός , ὡς ἐν ὁ πρότερος ἀναλυτικός δείκνυμι , ὁ κατηγορικός · ὁ δέ ὑποθετικός οὐ ἁπλόος εἰμί συλλογισμός ἀλλά μετά προσθήκη . οὕτως δέ ἄν εἰμί ὁ ἁπλόος καί κύριος λέγω συλλογισμός ὁ λόγος ἀποδίδωμι . τίθημι δέ εἶπον ἀλλά οὖον τίθημι , ἀάω τις ἀξιόω αἰτιάομαι ὁ λόγος , ὅτι μηδείς συλλογιστικός διά εἷς λαμβάνω δείκνυμι , ἀλλά ἐκ δύο τοὐλάχιστον . ὅς γάρ ὁ περί Ἀντίπατρος μονολήμματος συλλογισμός λέγω , οὐ εἰμί συλλογισμός , ἀλλά ἐνδεής ἐρωτάω , ὡς ὁ τοιοῦτος ἡμέρα εἰμί , φάος ἄρα εἰμί · ἀναφής , ζῶ ἄρα ’ . διότι γάρ ἡμέρα εἰμί φάος εἰμί , ἡμέρα δέ εἰμί , διά οὗτος # x003E ; φῦς ἑστία συλλογιστικός δείκνυμι , καί ὅτι ὁ ἀναπνέω ζῶ , ἀναπνέω δέ σῦς , διά οὗτος ὁ ζῶ συνάγω , ἢ διότι πᾶς ὁ ἀναπνέω πνέω σύ δέ ἀναπνέω , ἀλλά οὐ ἁπλόος διά ὁ ἡμέρα ἐστία ὁ φῦς ἐστιν’ , ἀλλά οὐδέ διά ὁ ἀναπνέω ὁ ζῶ · ἐπί ὅς γοῦν μή εἰμί ὁ συνάπτω γνώριμος , οὐ ἀρκέω πρός ὁ συμπέρασμα λαμβάνω μόνος ὁ πρόσληψις . ὁ γοῦν κίνησις ἐστιν’ οὖον δοκέω ἕπω ὁ οὐ εἰμί κενός , ὅτι μή γνώριμος εἰμί ὁ συνάπτω ὁ ἵημι κίνησις εἰμί , οὐ εἰμί κενός καίτοι καί οὗτος δείκνυμι ὑπό Ἀριστοτέλης ἀληθής εἰμί . ὁ οὖν γνώριμος ὁ συνάπτω καί ἐναργής χράω ἢ ὁ ὁ καθόλου πρότασις φανερός ἡγέομαι διά εἷς τίθημι συλλογίζομαι τίς . σημεῖον δέ οὗτος φανερός ὁ μή γίγνομαι παρέλκω ὁ λόγος ὁ μετά ὁ συνάπτω λαμβάνω ὁ ἰάομαι ἡμέρα εἰμί , φάος εἰμί , ἀλλά μήv ἡμέρα εἰμί , φάος ἄρα ἐστία . καίτοι εἰμί διά ὁ ἡμέρα ἐστία ὁ φάος δείκνυμι , παρέλκω γίγνομαι ὁ συνάπτω · ὁ γάρ ὁ συλλογιστικός δείκνυμι ἔξωθεν προστίθημι πρός ὁ ὁ αὐτός δεῖξις παρέλκω . οὐ ὅς δέ παρέλκω ἐν οὗτος ὁ λόγος δείκνυμι , ὅτι ἐν ἐκεῖνος λείπω τίς ἢ ἐνδεής ὁ λόγος καί ὁ συλλογισμός . οὖον γάρ πάντως , εἰμί τίς ἕπομαι τις ἐκ ἀνάγκη , ἤδη καί συλλογιστικός ἕπω · οὖον γάρ , ἐπεί ὁ συλλογιστικός ἕπω ἐκ ἀνάγκη ἕπω , ἤδη καί ὅς ἐκ ἀνάγκη ἕπομαι τις , συλλογιστικός ἕπω ·· οὖον γάρ ἀντιστρέφω · ἐπί πλέω γάρ ὁ ἀναγκαῖος ὁ ἐν συλλογισμός ἀνάγκη . τοιοῦτος δέ εἰμί καί ὁ ῥητορικός συλλογισμός , ὅς ἐνθύμημα λέγω · καί γάρ ἐν ἐκεῖνος δοκέω γίγνομαι διά εἷς πρότασις συλλογισμός ὁ ὁ ἕτερος γνώριμος εἰμί ὑπό ὁ δικαστής ἢ ὁ ἀκροατής προστίθημι · οἷος ὕω ἄξιος εἰμί κόλασις · προδότης γάρος · προστίθημι γάρ ὁ δικαστής ὡς ἐναργής ὁ πᾶς ὁ προδότης κόλασις ἄξιος εἰμί · ἔχω γάρ ὁ ὑπό ὁ νόμος λέγω τε καί τίθημι . διό οὐδέ ὁ τοιοῦτος κύριος συλλογισμός , ἀλλά ὁ ὅλος ῥητορικός συλλογισμός . ἐπί ὅς γοῦν μή γνώριμος εἰμί ὁ παραλείπω , οὐκέτι ἐπί οὗτος οἷος τε ὁ διά ἐνθύμημα γίγνομαι συλλογισμός · καί γάρ καί ἀπό αὐτός ὁ ὄνομα ὁ συλλογισμός σύνθεσις τις λόγος ἔοικα σημαίνω , ὥσπερ καί ὁ συμψηφισμός - σμός ψῆφος . ὁ δέ ἕτερος τίς ὁ κεῖμαι ὀφείλω ὁ συνάγω εἰμί πρόσκειμαι ὁ χρειώδης τε καί χρήσιμος ὁ συλλογισμός εἰμί δεικτικός . καί σχεδόν διά ὁ οὗτος προσθήκη δείκνυμι ὁ Ἀριστοτέλης ὅτι ὄργανον εἰμί ὁ συλλογισμός . εἰμί γάρ πρός ὁ φανερός τίς ποιέω μή δοκέω εἰμί γνώριμος διά τίνω γνώριμος τε καί φανερός ὁ ὁ συλλογισμός χρεία · ὥστε εἰμί μή οἷος τε αὐτός ἅμα φανερός τε καί ἀφανής εἰμί τίς , οὐδέ εἄν ὁ ὁ συλλογισμός σῴζω χρεία , ἐν ὅς μή ἕτερος εἰμί ὁ δείκνυμι ὁ δείκνυμι ὁ δέ μή παρέχω ὁ ὁ συλλογισμός χρεία λόγος οὐδέ συλλογισμός . εἰμί γάρ ὁ συλλογισμός ὄργανον , πᾶς δέ ὄργανον χρήσιμος , ὁ συλλογισμός χρήσιμος · ἐν ὅς δέ λόγος αὐτός τις ὁ κεῖμαι ἐπιφέρω , οὗτος οὖον χρήσιμος · ἐν ὅς ἄρα λόγος ὁ αὐτός τις ὁ κεῖμαι ἐπιφέρω , οὗτος οὖον συλλογισμός . ὅτι δέ ὁ ὄργανον χρήσιμος , δῆλος · ἐν πᾶς γάρ ὁ ὄργανον ὁράω , ὅταν μή ὁ οἰκεῖος χρεία παρέχω δύναμαι , ἀναιρέω αὐτός . οὔτε γάρ λύρα ἄν τις εἶπον ὅς οὐ οἷος τε μουσικός χράω , οὔτε σκέπαρνον ὅς μή τεκτονικός · ὁ γάρ καί ὁ ἐκπίπτω ὁ χρεία ἔτι λέγω ὁ αὐτός ὄνομα ὁμώνυμος λέγω , ὡς καί ὁ γεγραμμάνα ἢ πλάσσω , ὡς χείρ ὁ λίθινος . οὐδέ συλλογισμός ἐν ἔτι εἰμί ἄν ὁ μή ὁ χρεία σῴζω ὁ ὁ συλλογισμός . τοιοῦτος δέ ὁ συλλογισμός ἐν ὅς ὁ αὐτός ὅς συμπέρασμα ὁ κεῖμαι · οἷος εἰμί κατά ὁ ἀπό ὁ Στοά ὁ διφορούμενος τε καί ὁ ἀδιάφορος περαίνω ὑπό αὐτός λέγω . διφορούμενος μέν γάρ εἰμί κατά αὐτός ὁ τοιοῦτος ἵημι ἡμέρα εἰμί , ἡμέρα εἰμί · ἀλλά μήv ἡμέρα εἰμί · ἡμέρα ἄρα εἰμί ’ · ἀδιάφορος δέ περαίνω ἐν ὅς ὁ συμπέρασμα αὐτός εἰμί εἷς ὁ λῆμμα , ὡς ἐπί ὁ τοιοῦτος ἄτος ἡμέρα εἰμί ἢ φάος εἰμί · ἀλλά μήv ἡμέρα εἰμί · ἡμέρα ἄρα εἰμί . εἰμί δή τις λέγω καί ὁ τοιοῦτος λόγος συλλογισμός , ὁμώνυμος ἄν λέγω . πῶς γάρ οὐ ἄτοπος ὁ ἤδη κεῖμαι συνάγω καί δείκνυμι λέγω ; πῶς δέ οὖον ὁ ἐν ἀρχή λαμβάνω ; ὁ γάρ ὁ δείκνυμι ἐν ὁ προδείκνυμι αὐτός πρότασις λαμβάνω ὁ ἐν ἀρχή λαμβάνω . ἄτοπος δέ καί ὁ ἐπαγωγή μέν μή λέγω ἐν ὅς ὁ συμπέρασμα ὁ λαμβάνω τις εἰς δεῖξις αὐτός εἰμί , ἐπεί μή παρέχω ὁ διά ὁ ἐπαγωγή χρήσιμος , συλλογισμός δέ λέγω ὁ μηδείς δείκνυμι . οὖον γάρ ἱκανός ὁ σχῆμα ὁ λέξις ποιέω συλλογισμός , ἀλλά εἰμί δεῖ πρῶτος ὁ σημαίνω διά ὁ λέξις δείκνυμι τίς δύναμαι . οὐδέ γάρ ἐπί ὁ ἄλλος ὄργανον ἱκανός ὁ σχῆμα ὁ ὁ ὄργανον δηλόω φύσις , ἀλλά δεῖ καί ὁ οἰκεῖος ὕλη , σύν ὅς ὁ οἰκέω ἔργον πωλέω · ὁ γοῦν πρίων δεῖ καί τοιόσδε ὕλη · οὐδείς γάρ εἴρω πρίων ὁ ἐν κῆρ σχῆμα τοιοῦτος . δεῖ οὖν καί ὁ ὁ συλλογισμός ὅρος ὄργανον εἰμί ἐν ἑαυτοῦ ἔχω καί ὁ οἰκεῖος ὕλη . ὅτι δέ ἄχρηστος ὁ ὁ κεῖμαι τίς ἐπιφέρω , δῆλος ἐκ ὁ μήτε πρός ἀπόδειξις μήτε πρός ὁ διαλεκτικός συλλογισμός μήτε πρός ὁ σοφιστικός χράομαι τις δύναμαι οὗτος · οὗτος δέ εἶδος συλλογισμός . ἔτι ὁ διφορούμενος ἀσυλλόγιστος , κατά ὅσος ὁ ἀμφότερος προσλαμβάνω ἢ ὁ ἕπω · τίς γάρ μᾶλλον ὁ ἡγέομαι ἢ ὁ ἕπω ; ὁ δέ ἐκ ἀντιδύνω φάσις διαιρετικός οὖον αὐτός ὁ κεῖμαι τις ἐπιφέρω ἀλλά ὁ ἀντίκειμαι ὁ λοιπός λόγος , ὅς συμβαίνω διά ὁ ἐκ τοιοῦτος εἰμί ὁ διαιρετικός ὁ αὐτός γίγνομαι ὁ πρόσληψις · ἐπί γοῦν ὁ μή ἐκ τοιοῦτος διαιρετικός ἀσυλλόγιστος ὁ μή ὁ ἀντίκειμαι ὁ λοιπός ἐπιφέρω . ἀλλά οὐδέ λέγω συλλογισμός εἰμί ὁ ἐκ διαιρετικός καί εἷς ὁ ἐν ὁ διαιρετικός ὁ λοιπός ἐπιφέρω . ἐπεί γάρ ὁ ἐπιφέρω ἐν ὁ διά τοιοῦτος διαιρετικός συλλογισμός συμβαίνω εἰμί ἀντίκειμαι ὁ ἕτερος ὁ ἐν ὁ διαιρετικός ὁ αὐτός κατά ὁ λέξις εἰμί ὁ προσλαμβάνω , ὅς μή αὐτός εἰμί μηδέ κατά αὐτός , ἀντίκειμαι τε ὁ ἕτερος ὁ καταλείπω ἐκ ὁ διαιρετικός καί αὐτός ὁ προσλαμβάνω , δεῖ ζητέω κατά ὁ πότερος λαμβάνω ὁ συμβεβηκός αὐτός καί εἰς αὐτός συνδεδραμη - κότος ποιέω συλλογιστικός ὁ λόγος . ὅτι γάρ μή αὐτός εἰμί ἄμφω μηδέ κατά αὐτός αὐτός ὑπάρχω , δῆλος ἐκ ὁ μή ἐν πᾶς ὁ διαιρετικός ὁ αὐτός ἄμφω ὑπάρχω . καίτοι εἰμί ὁ αὐτός εἰμί ἀλλήλων καί εἰμί αὐτός ἀντίκειμαι τε ἵημι ὁ ἕτερος ὁ ἐν ὁ διαίρεσις καί ὁ αὐτός ὁ ἕτερος ὁ ἐν αὐτός , ἐν ὅς ὁ ἕτερος , ὑπάρχω καί ἕτερος . εἰμί δέ εἰμί ὅς ὁ μέν ἀντίκειμαι εἰμί ὁ ἕτερος ὑπάρχω , ὁ δέ ὁ αὐτός εἰμί ὁ προσλαμβάνω οὐ ὑπάρχω , οὐ εἄν εἰμί ἐν ὁ διαιρετικός αὐτός ὁ ἀντίκειμαι τε εἰμί ὁ ἕτερος ὁ ἐκ ὁ διαίρεσις καί ὁ ἕτερος ὁ προσλαμβάνω αὐτός . ὥστε οὐδέ ἐπί ὅς συνυπάρχω , ὡς ὁ αὐτός ἀλλήλων εἰμί συνυπάρχω . εἰμί δέ μή αὐτός , ζητέω δεῖ κατά πότερος αὐτός ὁ ἐπιφορά γίγνομαι ὁ συλλογισμός . οὗτος δή λαμβάνω τις ἄν ἐκ ὁ περιοχή ὁ εἶδος ὁ συλλογισμός . εἰμί δέ ὁ περιοχή οὗτος ὁ τοιοῦτος συλλογισμός ὅς ἐκ διαιρετικός καί εἷς ὁ ἐν ὁ διαίρεσις ὁ ἀντίκειμαι ἐπιφέρω ὁ λοιπός . ἀλλά εἰμί οὗτος , δῆλος ὅτι ὡς ἀντίκειμαι λαμβάνω ποιέω ὁ συλλογισμός , ἀλλά οὐ ὡς αὐτός ὁ προσλαμβάνω · οὖον γάρ οὗτος ὁ περιοχή βούλομαι . ὡς γάρ ἐν ὅς ἄλλος ὁ ἀντίκειμαι καί ἄλλος ὁ προσλαμβάνω , ὁ μέν ὁ ἀντίκειμαι ὁ ἕτερος ἐπιφέρω ἐμμένω ὁ περιοχή ὁ ὁ συλλογισμός ὁ κεῖμαι καί συλλογίζομαι κατά αὐτός , ὁ δέ ὁ προσλαμβάνω ἐπιφέρω , ὅτι μή αὐτός ἐν αὐτός ὁ προσαιρέω ἕνος καί ὁ ἀντίκειμαι , οὔτε ἐμμένω οὔτε συλλογίζομαι , οὕτως καί ἐπί ὅς ἄμφω συντρέχω , ὁ συλλογισμός εἄν γίγνομαι ὡς ἀντίκειμαι ὁ ἕτερος λαμβάνω ὁ ἐπιφέρω , ἀλλά οὐ ὡς ὁ αὐτός ὁ προσλαμβάνω . ὅτι δέ οὐδέ αὐτός ἐν αὐτός ὁ προσλαμβάνω ὁ ἐπιφέρω , ἐκ οὗτος ἄν τις μανθάνω . ὥσπερ ἐν ὁ οὐ ἐκ ἀντίκειμαι ἀντιφατικός διαιρετικός , οἷος εἰμί ὁ ἄητος ἡμέρα εἰμί , ἢ νύξ εἰμί ’ , ὁ ἀντίκειμαι ὁ ἴνυξ εἰμί ’ , ὅσπερ εἰμί ιοὐκ εἰμί νύξ , σημαίνω μέν ὁ ἡμέρα εἰμί , ἀλλά ἐπεί οὖον προηγουμένως ὁ ἡμέρα εἰμί σημαίνω , οὖον αὐτός εἰμί λέγω ὁ προσλέγω ὁ ἡμέρα εἰμί ’ ( οὖον γάρ , διότι ἕτερος ὁ λέγω ὁ ιοὐκ εἰμί νύξ ὁ ἡμέρα εἰμί ’ , διά οὗτος οὐ εἰμί αὐτός αὐτός · ἐν ὅς γάρ δια?έρονιά τις κατά ὁ λέξις ὁ αὐτός τις ὁμοίως καί προηγουμένως εἰμί δηλωτικός , οὗτος ὁ αὐτός πρότασις ποιέω , εἰμί καί φωνή ἔχω διάφορος · ὁ γάρ ι οὗτος ξίφος χέω ὁ ’ οὗτος μάχαιρα ἐνέχω ’ , εἰμί ἐπί ὁ αὐτός λέγω , ὁ αὐτός πρότασις , ὅτι ὑπό ὁ ξίφος καί ὁ μάχαιρα ὁ αὐτός προηγουμένως δηλόω . οὕτως οὖν , εἰμί καί ὁ οὐ εἰμί νύξ ὁ ἡμέρα εἰμί ὁμοίως σημαίνω ὁ ἵημι εἰμί ’ , οὖον διά ὁ ἕτερος εἰμί ὁ λέξις ἕτερος ἄν ὁ πρότασις γίγνομαι , ὅς τε λέγω ἡμέρα ἐστία καί ὁ λέγω ’ οὐ εἰμί νύξ , ἀλλά ἐπεί αὐτός προηγέομαι ἑκάτερος οὖον σημαίνω , ὁ τε ἡμέρα εἰμί ’ καί ’ οὐ ἐνίστημι νύξ , διά οὗτος ἕτερος καί οὖον αὐτός ἀλλήλων . ὁ μέν γάρ ἡμέρα ἐστία προηγουμένως μέν τίθημι ὁ ἡμέρα εἰμί , κατά συμβαίνω δέ ἀναιρέω ὁ ἵημι νύξ · ὁ δέ μή εἰμί νύξ προηγουμένως μέν ἀναιρέω ὁ νύξ , κατά συμβαίνω δέ τίθγσι ὁ ἡμέρα ὁ μή εἰμί νύξ ἐκ ἀνάγκη ἡμέρα εἰμί ) , ὡς ἐν ἐπί οὗτος , οὕτως ἔχω καί ὁ ἡμέρα ἐστία , οὗτος εἰμί ὁ τε προσλαμβάνω καί ὁ ἐπιφέρω , εἰμί ὁ προλέγω διαιρετικός · οὖον γάρ ὡς αὐτός προηγουμένως σημαίνω λαμβάνω . εἰμί δέ οὗτος , οὐ ὅτι ὁ λέγω εἰμί ὁ αὐτός , ἤδη καί ἁπλόος ὁ αὐιὰ ἄν εἰμί , ἀλλά ὅτι μή ὁ αὐτός προηγουμένως δηλωτικός , ἕτερος . ὅτι γάρ οὐ ἱκανός ὁ ταὐτότης ὁ λέξις ὁ αὐτός πρότασις ποιέω , ὥσπερ οὐδέ ὁ ἑτερότης διαφέρω , δηλόω ὁ ὁμωνυμία . ὅτι δέ μή ὡς ὁ αὐτός δηλωτικός ἀμφότερος λαμβάνω , δῆλος ἐκ ὁ ὁ μέν ἐν ὁ πρόσληψις . λαμβάνω ἡμέρα εἰμί ὡς προηγουμένως ὁ εἰμί ἡμέρα δηλωτικός προσλαμβάνω , ὁ δέ ἐπιφέρω ὡς ὁ οὐ εἰμί ἡμέρα ἀναιρετικός ἐπιφέρω , ὡς ἴσος εἰμί ὁ οὐ ἄρα τίθημι , ἀλλά ἀναιρέω ὁ οὐ εἰμί ἡμέρα ’ , οὕτως καί ὁ ἀλλά μήv ἡμέρα ἐστία ὁ ἀντί αὐτός λαμβάνω · λαμβάνω γάρ ἐν ὁ ἐπιφορά ὡς ἀναιρέω ἐκεῖνος , οὖον αὐτός δέ ὁ ἢ ὡς ἀναιρετικός ὁ μή εἰμί ἡμέρα χράω αὐτός ἢ ὡς ἡμέρα εἰμί τίθημι . ὁ μέν γάρ ὑπέρ ὁ ἀναιρέω ὁ ἡμέρα μή εἰμί χράω αὐτός . εἰμί ἄλλος τίς εἰμί ὁ ἀναιρέω αὐτός καί μή ὁ ἡμέρα εἰμί , ἐκεῖνος ἄν καί οὖον οὗτος χράω · ὁ δέ βούλομαι ὁ ἡμέρα εἰμί σημαίνω οὐ ἄν ἄλλος τις ἢ ὁ οὗτος δηλωτικός χράω εἄν . ὁ δέ ἐκ ἀνάγκη πρόσκειμαι ἐν ὁ ὅρος ὁ ἐπαγωγή χωρίζω ὁ συλλογισμός . εἰμί μέν γάρ καί ὁ ἐπαγωγή λόγος ἐν ὅς τίθημι τις ἕτερος τίς ὁ κεῖμαι συμβαίνω , ἀλλά οὐ ἐκ ἀνάγκη · οὖον γάρ ἀναγκαῖος ὁ δείκνυμι ἐν ὁ ἐπαγωγή ὁ μήτε πᾶς , διά ὅς ὁ δεῖξις ὁ πρόκειμαι , δύναμαι λαμβάνω μήτε , εἰμί μή πᾶς λαμβάνω , ἐκ ἀνάγκη δύναμαι λέγω οὕτως ἔχω , ὡς ἕκαστος εἰμί ὁ λαμβάνω , καί ὁ καθόλου . εἰμί γάρ ὁ ἐκ ἀνάγκη συμβαίνω οὖον ὁ ἀναγκαῖος γίγνομαι ὁ συμπέρασμα ἐν ὁ συλλογισμός δηλωτικός ( οὖον γάρ ἐν πᾶς ὁ συλλογισμός ἀναγκαῖος ὁ συμπέρασμα · εἰμί γάρ ἐν πολύς καί ἐνδέχομαι συμπέρασμα · ὁ γάρ ἐκ ἐνδέχομαι πρότασις ἐνδέχομαι ) , ἀλλά ὁ ἐκ ἀνάγκη ἕπω ὁ πρότασις ὁ δείκνυμι διά αὐτός , ὅς ποιός ἄν εἰμί σχέσις ὁ τίθημι πρός ὁ συμπέρασμα , δηλωτικός ὁ ἐκ ἀνάγκη . εἰμί γοῦν μή ἕπω ὁ κεῖμαι ἐκ ἀνάγκη ὁ ἐπιφέρω , κάν ἀναγκαῖος εἰμί , οὖον συλλογισμός οὗτος . ὁ δέ διά ὁ κεῖμαι πρόσκειμαι εἰμί μέν ἄν οὖον μόνος ὁ μονολήμματος λόγος λέγω ἀποκρίνω ὁ συλλογισμός οὖον γάρ διά ὁ κεῖμαι ὁ ἐπιφέρω αὐτός δείκνυμι · λείπω γάρ ἐν αὐτός πρός ὁ συλλογιστικός δεῖξις ὁ παραλείπω , ὡς εἴρω ) , ἀλλά καί ὁ παρέλκω · ἐν ὅς γάρ λόγος πρότασις τις λαμβάνω παρέλκω , οὗτος οὖον διά ὁ κεῖμαι συνάγω ὁ συμπέρασμα , εἰμί γε καί ἀφαιρέω ἐκεῖνος ἔτι οἷος τε ὁ αὐτός συνάγω . εἰμί γάρ ἐκ ὁ πᾶς Δίκαιος καλός , πᾶς καλός ἀγαθός ’ συνάγω ὁ πάν Δίκαιος ἀγαθός , συναιρέω τις ὁ · κεῖμαι εἰς εἷς πρότασις ὁ ὕς δέ ἡμέρα εἰμί λέγω ἡμέρα εἶμι , συλλογιστικός συνάγω ὕς ἄρα ἄρα ἀληθεύω . ἐν πᾶς γάρ ὁ τοιοῦτος λόγος ὁ μέν καθόλου ἀληθής ὅς παραλείπω , ὁ δέ ἕτερος πρότασις εἰς δύο διαιρέω ἢ καί πλείων , ὡς ἐπί ὅδε ὁ λόγος ὅς νόμος ἀνομία ἐναντίος · ἀλλά καί ὁ νόμος οὖον κακός · ἀλλά καί ὁ ἀνομία κακός · ἀγαθός ἄρα ὁ νόμος . ἐν γάρ οὗτος παρίημι μέν ὁ καθόλου εἰμί τοιοῦτος ὅς μή εἰμί κακός ἐναντίος εἰμί κακός , ἀγαθός ἑστία , διαιρέω δέ εἰς τρεῖς ὁ πρότασις ὁ ἕτερος ἔχω οὕτως ὅς δέ νόμος οὐ εἰμί κακός κακός εἰμί ὁ ἀνομία ἐναντίος εἰμί ’ · οὗτος γάρ μέρος ὁ τε ὅς νόμος ἀνομία ἐναντίος καί ὁ ἀλλά καί ὁ νόμος οὖον Κακονά καί ἔτι ὁ ἀλλά καί ὁ ἀνομία 25 Κακονά . ἐκ γάρ ὁ προερέω δύο πρότασις συλλογιστικός συνάγω ὁ ἀγαθός εἰμί ὁ νόμος , ἀλλά οὖον καί ἐκ ὁ εἷς ὁ εἰς τρεῖς διαιρεμένος . Ἀπόδειξις μέν ἐν εἰμί , ὅταν ἐκ ἀληθής καί πρῶτος . ὁρίζω ὁ συλλογισμός ἑξῆς ὁ εἶδος ὁ συλλογισμός λαμβάνω ὁ κατά ὁ ὁ ὕλη διαφορά δείκνυμι , καί ἕκαστος αὐτός , ὅς τίς πρός εἰμί καί ἐν τίς ὁ εἰμί ἔχω , δείκνυμι τε καί ὁρίζω ·· οὕτως γάρ ὁ ὁ συλλογισμός διαφορά ὁ κατά ὁ εἶδος λαμβάνω , ὅς διαφέρω ὁ ἄλλος συλλογισμός ὁ διαλεκτικός , δείκνυμι . εἰμί γάρ εἶδος συλλογισμός παρά ὁ ὁ ὕλη διαφορά γίγνομαι ἀπόδειξις , διαλεκτικός συλλογισμός , σόφισμα . ὁ γάρ συλλογίζομαι ἢ ἐκ ἀληθής δείκνυμι ἢ ἐκ ἔνδοξος ἢ ἐκ φαίνω ἔνδοξος · οὐδείς γάρ ἐκ ψευδής καί ἄδοξος ἅμα συλλογίζομαι . καί πρότερος γε περί ἀπόδειξις λέγω · οὗτος γάρ ὁ συλλογισμός κύριος . εἰμί δέ ὁ ἀπόδειξις ἐπιστημονικός συλλογισμός . φημί δή ὁ εποδειξις εἰμί ἐκ ἀληθής συλλογισμός καί πρῶτος , ἢ ἐκ τοιοῦτος ὁ διά τίνω πρῶτος καί ἀληθής ὁ περί αὐτός γνῶσις λαμβάνω ἰά ἀρχή , οὗτος εἰμί εἰμί διά τοιοῦτος εἰμί δείκνυμι τε καί συλλογίζομαι ὁ πρόκειμαι , ὅς ἀρχή τε καί αἴτιος ὁ γνῶσις ὁ ἀληθής τε καί πρῶτος . οὖον γάρ πᾶς ὁ ἐκ ἀληθής συλλογισμός καί κύριος ἀπόδειξις , ἀλλά εἰμί πρός ὁ ἀληθής εἰμί ὁ διά ὅς ὁ τοιοῦτος δείκνυμι συλλογισμός , καί πρῶτος . εἰμί . οὕτως γάρ εἰμί καί αἴτιος · ὁ γάρ διά αἴτιος συλλογισμός ἀπόδειξις · ὁ γάρ πρῶτος ὁ μετά οὗτος εἰμί αἴτιος . οὖον μόνος δέ δεῖ ὁ λαμβάνω πρῶτος εἰμί ὁ φύσις ὁ διά αὐτός δείκνυμι , · ἀλλά καί πρῶτος ὁ ἄμεσος εἰμί καί μή δεῖξις δήω . τοιοῦτος γάρ εἰμί εἰμί γνώριμος ἐκ ἑαυτοῦ ὁ φύσις · ἀρχή δέ ἀπόδειξις ὁ ἐκ ἑαυτοῦ γνώριμος · ὁ δέ ἄμεσος ἐκ ἑαυτοῦ γνώριμος · ἀναπόδεικτος γάρ . διά οὗτος ὁ μέν δείκνυμι ὅτι ἐκλείπω ὁ σελήνη διά ὁ ἀντιφράσσω αὐτός ὁ γῆ ἀποδείκνυμι · οἷος ὁ σελήνη ἀντιφράσσω ἢ ἐπισκοτέω ὑπό ὁ γῆ , ὁ ἀντιφράσσω ἢ ἐπισκοτέω ἐκλείπω · αἴτιος γάρ | ὁ ἔκλειψις 11 ὁ ἀντίφραξις . εἄν δέ τις ὁ ἀντιφράσσω ὁ γῆ ὁ σελήνη δείκνυμι διά ὁ ἐκλείπω αὐτός , οὐκέτι ἀποδείκνυμι κύριος , καίτοι λαμβάνω ἀληθής · οὖον γάρ διά πρῶτος οὐδέ διά αἴτιος δείκνυμι κύριος ὁ ὕστερον τε καί αἰτιατός , ἀλλά διά ὁ ὕστερος ὁ πρῶτος · ὕστερος γάρ ὁ ἔκλειψις ὁ ἀντίφραξις καί διά ἐκεῖνος γίγνομαι . οὕτως δείκνυμι διά ὕστερος ὁ δείκνυμι ὁ ‘αὕτη τίκτω διά ὁ γάλα ἔχω · οὖον γάρ ὁ γάλα αἴτιος ὁ τίκτω , ἀλλά ὁ τίκτω ὁ γάλα ἔχω · ὁ γοῦν διά ὁ τίκτω δείκνυμι ὁ γάλα ἔχω διά αἴτιος τε καί πρῶτος δείκνυμι . ὁμοίως καί ὁ δείκνυμι ὅτι · ὁ ἄνθρωπος πνεύμων ἔχω διά ὁ ἀναπνευστικός αὐτὸνεἶναι διά ἀληθής μέν συλλογίζομαι , οὖον μήv διά πρῶτος · διό οὐδέ ἀποδείκνυμι . ἄν δέ ἔμπαλιν διά ὁ πνεύμων ἔχω αὐτός δείκνυμι ὅτι εἰμί ἀναπνευστικός , ἀποδείκνυμι ἤδη . ἀλλά καί ὁ ὁ ζῷον δείκνυμι ὅτι αἴσθησις ἔχω διά ὁ αἰσθητικός οὐ ἀποδείκνυμι · ἄν μέντοι διά ὁ αἴσθησις ἔχω δείκνυμι ὅτι καί αἰσθητικός , ἀποδείκνυμι . ἐπιζητέω δέ ἄν τις , εἰμί ὁ ἀπόδειξις διά πρῶτος , ὁ διά ἀληθής μέν ὕστερος δέ συλλογισμός τίς ἄν εἰμί . ἢ καί οὗτος διαλεκτικός · ὁ γάρ οὕτως ἀληθής ὡς ἔνδοξος λαμβάνω · ἔνδοξος γάρ ὁ τε ὁ γάλα ἔχω τίκτω καί ὁ ἐκλείπω ἐπισκοτέω . ἢ κύριος μέν ἐκεῖνος ἀπόδειξις , δύο δέ καί οὗτος · ὡς γάρ πρός ἐγώ , ἐπεί ἐγώ γνώριμος ὁ λαμβάνω . πρῶτος μέν οὖν καί κύριος ἀπόδειξις ὁ διά πρῶτος , ὡς εἴρω , συλλογισμός . παράδειγμα δέ ὁ διά πρῶτος καί ἄμεσος συλλογισμός καί ὁ τοιοῦτος εἄν εἰμί . ἕκαστος ὁ εἰμί εἶδος εἰμί οὗτος κατά ὅς εἰμί · οὗτος γάρ ὁ πρότασις διά ἐπαγωγή μέν συνίστημι , ἀναπόδεικτος δέ εἰμί καί πρῶτος κεῖμαι ὁ πᾶς ὁ ἐνέργεια εἰμί ἐκ ὕλη καί εἶδος εἰμί · ἕπω γάρ οὗτος κεῖμαι [ ὁ ] πᾶς ὁ ἐκ ὕλη καί εἶδος εἰμί ὁ κατά ὁ εἶδος εἰμί οὗτος ὅς εἰμί . οὗτος εἰμί προσλαμβάνω πρότασις ὁ λέγω τότος δέ ζῷον ἐκ τοῦτος ἐναργής καί οὗτος καί ἀναπόδεικτος , συνάγω ἄν ὁ ὁ ζῷον εἶδος εἰμί οὗτος κατά ὅς ζώιον εἰμί . ὅς συμπέρασμα εἰμί προσλαμβάνω πάλιν ἐναργής πρότασις ὁ λέγω ἀλλά μήv ὁ ζώιον εἰμί κατά ὁ ψυχή αἰσθητικός , κατά ὁ ψυχή ἄν ζῷον εἰμί · εἰμί γάρ κατά ὅς αἰσθητικός , ζῷον , κατά δέ ὁ ψυχή αἰσθητικός , κατά ὁ ψυχή εἄν ζῷον εἰμί . ὅς κεῖμαι συνάγω εἄν οὐκέτι διά πρῶτος ἀλλά διά ὁ δείκνυμι διά ὁ πρῶτος ὁ ὁ ζῷον εἶδος εἰμί ὁ Ψυχή . πάλιν εἰμί προσλαμβάνω ὁ ὅστις ὁ ὁ ζῷον εἶδος ἔνυλος , ζωτικός εἶδος ἔνυλος εἰμί ἐναργής καί προστίθημι αὐτός ὁ ὁ ἔνυλος εἶδος ἀχώριστος εἰμί συνάγω ἄν ὁ ψυχή , ὅστις εἰμί εἶδος ὁ ζῷον , ἀχώριστος εἰμί ὁ σῶμα . καί γάρ εἰμί μή διά πρῶτος καί ἄμεσος δείκνυμι , ἀποδείκνυμι καί οὗτος . ὁ γάρ δείκνυμι ὅτι ὁ σελήνη στερέω φάος , διά ὁ ἐκλείπω αὐτός , διά ἄμεσος μέν οὖον δείκνυμι οὐδέ ἀναπόδεικτος ( οὖον γάρ ἀναπόδεικτος ὁ ἐκλείπω ὁ σελήνη ἀλλά δείκνυμι , ὡς προαγορεύω , διά ὁ ἀντιφράσσω αὐτός ὁ γῆ ἢ διά ὁ ἐπισκοτέω ) · ὁ μέντοι οὗτος διά ἄμεσος τε καί πρῶτος δείκνυμι γίγνομαι καί ὁ διά οὗτος συλλογισμός ἀπόδειξις · τρόπος γάρ τις καί αὐτός γίγνομαι διά ἄμεσος δείκνυμι ὁ ὁ διά ὅς δείκνυμι διά τοιοῦτος εἰμί προδείκνυμι . σαφής δέ διά ὅς παρατίθημι περί ὁ Ψυχή λόγος ὁ τε διά ἀναπόδεικτος καί <οἱ> διά ὁ δείκνυμι ἀναπόδεικτος · ὁ γάρ δύο τοιοῦτος οὕτως καί ἐν γεωμετρία ὁ μέν πρῶτος θεώρημα ὁ ἐν ὁ Εὐκλείδης στοιχεῖον διά ἀναπόδεικτος δείκνυμι ( διά γάρ ὁ ἀρχή ) , ὁ δέ ὅτι ὁ ὁ τρίγωνος τρεῖς γωνία δύο ὀρθός Ἴσαι , οὐκέτι διά ἀναπόδεικτος · διά γάρ ὁ ὁ εἰς ὁ παράλληλος ἐμπίπτω εὐθύς ὁ ἐναλλάξ γωνία ἴσος ἀλλήλων εἰμί καί διά ὁ ὁ εἰς ὁ παράλληλος ἐμπίπτω εὐθύς ὁ ἐκτός ὁ ἐντός καί ἀπό ἐναντίος ἴσος εἰμί ὁ οὐ εἰμί ἀρχή ἀλλά διά ἀπόδειξις λαμβάνω . κοινός μέντοι καί πᾶς ὁ ἐκ ἀληθής συλλογισμός ἀπόδειξις λέγω . λέγω μέν ἐν περί ἀπόδειξις τε καί ὁ ἀποδεικτικός συλλογισμός προηγουμένως τε καί ἐπί πλέω ἐν ὁ ‘υστερεω ἀναλυτικός · νῦν δέ ἐπί τοσοῦτος περί αὐτός εἴρω , ἐπί ὅσος αὐτός χρήσιμος εἰμί πρός ὁ χωρίζω ὁ ἄλλος συλλογισμός ὁ διαλεκτικός . εἰμί δέ συλλογισμός ὁ πρότασις μετά ὁ συμπέρασμα . εἶπον δέ περί ἀπόδειξις ἑξῆς λέγω περί ὁ διαλεκτικός συλλογισμός , καί ὁ ὁ διά ἔνδοξος γίγνομαι συλλογισμός διαλεκτικός εἰμί . ὅς εἶπον ἐφεξῆς , τίς μέν εἰμί ἀληθής καί πρῶτος , διά ὅς εἶπον γίγνομαι ὁ ἀποδεικτικός συλλογισμός , τίς δέ ὁ ἔνδοξος , διά ὅς ὁ διαλεκτικός , ἐξηγέομαι δείκνυμι αὐτός ὁ διαφορά . ἀληθής μέν οὖν καί πρῶτος οὗτος φημί εἰμί ὁ μή διά ἕτερος ἀλλά ἐκ ἑαυτοῦ ἔχω ὁ πίστις · τοιοῦτος δέ εἰμί ὁ ἄμεσος πρότασις . ὁ γάρ ἐπιστημονικός ἀρχή ἐκ ἑαυτοῦ φημί δήω ἔχω ὁ πιστόν καί μή ζητέω ὁ τοιοῦτος εἰμί αὐτός ὁ αἴτιος · οὖον γάρ ἄν ἔτι αὐτός οὕτως ἔχω ἀρχή ἄγω , ἔχω ἄλλος τις ἀρχή καί αἴτιος . τοιοῦτος δέ ὁ ὁρισμός · οὖον γάρ διά ἀπόδειξις ὁ ἐν ὁ ὁριστικός λόγος λαμβάνω · ἀλλά καί ὁ φυσικός καί κοινός ἔννοια λέγω , ὁποῖος εἰμί ὁ ἀξίωμα . ἀλλά καί ὅτι ὁ θερμός θερμαίνω καί ὁ ψυχρός ψύχω ἀρχή · ἀλλά καί ὅτι πᾶς ὁ γίγνομαι ἐκ τις γίγνομαι . ὁ δέ οὖον δεῖ γάρ ἐν ὁ ἐπιστημονικός ἀρχή ἐπιζητέω - ἕπομαι ὁ διά τίς οὐ ὡς νομοθέτης εἶπον , ἀλλά δείκνυμι ὅτι ἐπί ὅς ἄν ζητέω ὁ διά τίς , οὐ εἰμί ἀπόδειξις οὗτος · δεῖ γάρ ὁ ἀπόδειξις ἔχω διά γνώριμος . ἔνδοξος δέ τίς εἰμί , διά ὅς ὁ διαλεκτικός γίγνομαι συλλογισμός , ἑξῆς λέγω , καί φημί ἔνδοξος εἰμί ὁ δοκέω πᾶς ἢ τίς πλεῖστος ἢ ὁ σοφός , καί οὗτος ἢ πᾶς ἢ ὁ πλεῖστος ἢ ὁ μάλιστα γνώριμος τε καί ἔνδοξος . καί εἰμί εἄν κύριος μέν καί πρῶτος ἔνδοξος ὁ πᾶς ἢ ὁ πλεῖστος δοκέω , πᾶς μέν ὁ αἱρετός ἀγαθός εἰμί , ὁ δέ αἱρετός εἰμί ὑγεία , πλοῦτος , ὁ ζῶ · ὁ γάρ ἄλλως λέγω οὐ ὡς οὕτως διάκειμαι λέγω , ἀλλά θέσις παρίστημι · μαρτυρέω δέ αὐτός ὡς τοιοῦτος διά ὁ αἵρεσις αὐτός . τοιοῦτος καί ὁ ὁ ἀγαθός ὠφελέω καί ὁ δήω . ὁ γονεύς τιμάω · ὁ δέ πλεῖστος ὁ ὁ φρόνησις πλοῦτος αἱρετός εἰμί ἢ ὁ ψυχή σῶμα εἰμί τίμιος <καὶ> ὁ θεός εἰμί . εἰμί μέν οὖν περί ὁ ἐν ὁ κοινός δόξα κεῖμαι εἰμί λόγος ὁ διαλεκτικός μόνος , μόνος , ὁ πᾶς δοκέω ἢ ὁ ὁ πλεῖστος εἰμί εἄν αὐτός πρός ὁ συλλογίζομαι χρήσιμος καί ὁ οὕτως ἔνδοξος . ἐπεί δέ ἤδη καί περί τοιοῦτος ὁ λόγος ὁ διαλεκτικός , περί ὅς οὐδείς ὁ πολύς δοξάζω , ἀλλά ἄλλος περί αὐτός πιστεύω μᾶλλον ( ὁ γάρ σοφός τε καί περί οὗτος ἔχω ) , περί πᾶς ἄρα εἰμί συλλογιστικός ὁ διαλεκτικός . πάλιν , ὡς εἴρω , καί ὁ ἐν οὗτος ἔνδοξος . εἰμί δέ ἐν οὗτος ἔνδοξος πρῶτος μέν ὁ πᾶς δοκέω ὁ σοφός , οἷος εἰμί ὁ ὁ ὁ Ψυχή ἀγαθός μείζων εἰμί ὁ ὁ σῶμα , ὁ μηδείς ἐκ ὁ μή εἰμί γίγνομαι , ὁ ὁ ἀρετή ἀγαθός ἵημι · ἢ ὁ ὁ πλεῖστος αὐτός , ὡς ὁ ὁ ἀρετή διά ἑαυτοῦ αἱρετός εἰμί , εἰμί καί μή Ἐπίκουρος δοκέω , καί ὁ εὐδαιμονία ὑπό ἀρετή γίγνομαι , ὁμοίως ὁ μή εἰμί τίς σῶμα ἀμερής μηδέ κόσμος ἤπειρος · ἢ γοῦν ὁ ὁ ἔνδοξος , ὡς ὁ ὁ ψυχή ἀθάνατος διά Πλάτων ἢ πέμπτος τίς εἰμί σῶμα διά Ἀριστοτέλης . εἰμί γάρ ὁ ἔνδοξος κατά σοφία ὁ ὑπό ὁ πολύς ἐπαινέω τε καί θαυμάζω τοιοῦτος , εἰμί ἄν καί ὁ ὑπό ἐκεῖνος λέγω τρόπος τις ὑπό ὁ πολύς τίθημι . ἐπί γάρ ὁ τοιοῦτος δόξα αὐτός ἀποδέχομαι · διά ὁ γάρ οὗτος ἔνδοξος , ἔνδοξος ἐκεῖνος , διά δέ ὁ τοιοῦτος δόξα ἔνδοξος ὁ σοφός . παραδίδωμι δέ ἐγώ καί τόπος ἐν ὁ περί διαλεκτική πρότασις λόγος , διά ὅς οἷος τε εἰμί ὁ ἔνδοξος λαμβάνω . διαφέρω δέ ὁ ἔνδοξος ὁ ἀληθής οὖον ὁ ψευδής εἰμί ( εἰμί γάρ τις ἔνδοξος καί ἀληθής ) ἀλλά ὁ ἐπίκρισις . εἰμί γάρ ὁ μέν ἀληθής ἀπό ὁ πρᾶγμα , περί ὅς εἰμί , ὁ ἐπίκρισις · ὅταν γάρ οὗτος ὁ ὁμολογέω , τότε εἰμί ἀληθής · ὁ δέ ἔνδοξος οὐ ἀπό ὁ ὁ ἐπίκρισις ἀλλά ἀπό ὁ ἀκούω καί ὁ οὗτος ὑπόληψις , ὁ ἔχω περί ὁ πρᾶγμα . ἐριστικός δέ εἰμί συλλογισμός ὁ ἐκ φαίνω μή εἰμί δέ καί ὁ ἐκ ἔνδοξος ἢ φαίνω ἔνδοξος φαίνω · εἴρω μέν περί ὁ ἐριστικός συλλογισμός ἐν ὁ σοφιστικός λέγω3 - χόω , ἔνθα εἰμί καί προηγουμένως περί ὁ τοιοῦτος συλλογισμός αὐτός ὁ λόγος . ὁρίζω δέ ἐνταῦθα ὁμοίως ὡς ἐκεῖ ὁ ἐριστικός συλλογισμός . δισσός δέ φημί εἰμί ὁ τοιοῦτος συλλογισμός , ὁ μέν παρά ὁ ὕλη ἁμαρτάνω ὁ ἐριστικός ἔχω οὐκέτι δέ παρά ὁ σχῆμα · τοιοῦτος γάρ ὁ ἐκ φαίνω ἔνδοξος μή εἰμί δέ | συλλογισμός . τίς δέ εἰμί ὁ φαίνω ἔνδοξος μή εἰμί δέ , αὐτός λέγω · οὖον γάρ πᾶς , φημί , ὁ φαίνω ἔνδοξος καί εἰμί ἔνδοξος . καί διά ὅς τίς ἐπιφέρω · οὐδείς γάρ ὁ λέγω ἔνδοξος ἐπίπλοον ἔχω παντελῶς ὁ φαντασία . ἐπίπλοον δέ εἰμί ὁ ἐκ βραχύς ἐπίστασις ἐλέγχω . τοιοῦτος δέ ὁ εἶδος ὁ πρότασις ὁ ἐριστικός συλλογισμός · οἷος φαίνω εἰμί ἔνδοξος ὁ ὁ ὁράω ὀφθαλμός ἔχω · διά ὅς συνάγω ὁ ἑτερόφθαλμος ὀφθαλμός ἔχω ’ . καί ὁ ὅς λαλέω , διά ὁ στόμα σύ διέρχομαι · ὅς λαμβάνω τις συνάγω ὁ ὁ ἅμαξα διά ὁ στόμα διέρχομαι ὁ ἅμαξα λαλέω . καί ὅς οὐ ἀποβάλλω , ἔχω · οὗτος γάρ τις λαμβάνω συνάγω ὅτι κέρας ἔχω , οὐ ἀποβάλλω γάρ κέρας . ὁμοίως καί ὁ ὁ ὄψις ἔχω ὁράω , ὁ δέ κοιμάω ὄψις ἔχω . ὁ γάρ τοιοῦτος ἐπίπλοον ἔχω ὁ πιθανός , καί , ὅς φημί αὐτός , παραχρῆμα ὁ καί μικρός συνοράω δύναμαι κατάδηλος ἐν αὖος ὁ ὁ ψεῦδος γίγνομαι . ὅς οὐ ἔχω ὁ ἀληθής ἔνδοξος · οὖον γάρ ῥᾴδιος ἐν ἐκεῖνος φωράω ὁ ψεῦδος . ὁ γοῦν ὁ θεός πᾶς δύναμαι ἔνδοξος εἰμί οὐ Ἄληθος δέ οὖον ῥᾴδιος εἰμί ἐλέγχω · ὁμοίως καί ὁ ἔρχομαι μείζων ἀγαθός ἐναντίος μέγας εἰμί κακός ἐπί ὀλίγος γάρ ἄν τις εὑρίσκω οὗτος μή ἔχω οὕτως · ὡς δοκέω ἐπί ὁ εὐεξία ἔχω καί ὁ ὑγεία · ὁ γάρ ὁ μείζων ἀγαθός ἐναντίος ( οὗτος δέ εἰμί ὁ καχεξία ) μικρός εἰμί δοκέω κακός ὁ νόσος , ὅστις εἰμί ἐναντίος ὁ ὑγεία , ὁ μικρός ἀγαθός , ὁ ὁ μέν νοσέω πᾶς καχεκτέω οὖον πᾶς δέ ὁ καχεκτέω ἤδη καί νοσέω . ὁ δέ αἴτιος οὗτος εἰμί , ὅτι ὁ μέν εὐεξία περιλαμβάνω ἐν ἑαυτοῦ καί ὁ ὑγεία · εἰμί γάρ ὑγεία ὁ εὐεξία · διό περιέχω ἐν ἑαυτοῦ ὑγεία μέγας εἰμί αὐτός ἀγαθός · πρόσειμι γάρ αὐτός ὁ εἰμί αὐτός ὁ διά ἑαυτοῦ αἱρετός · ὁ δέ καχεξία οὐκέτι ἐν ἑαυτοῦ περιέχω ὁ νόσος , ἀλλά εἰμί μόνος ἐν ἐκεῖνος , ἐν ὅς ὑπερέχω ὁ εὐεξία ὁ ὑγεία · ὁ δέ νόσος ἐν ἑαυτοῦ πάλιν περιέχω ὁ καχεξία · ἐπί γάρ καχεξία γίγνομαι νόσος , ὡς καί ὁ εὐεξία ἐπί ὁ ὑγεία . ὁ μέν οὖν ὁ ἐριστικός συλλογισμός παρά ὁ ὕλη φημί καί συλλογισμός εἰμί . ὅταν γάρ συλλογίζομαι τίς τίς ἐν συζυγία συλλογιστικός διά τοιοῦτος πρότασις , ἐριστικός συλλογισμός γίγνομαι · ὡς ὁ τε προερέω ἔχω καί ὁ τοιοῦτος . πᾶς ὁ ἀνδρεῖος ἀνδρεῖος ἔχω · εἰμί δέ ὁ χιτών ἀνδρεῖος · ὁ χιτών ἄρα ἀνδρεῖος χέω · οὗτος γάρ ἐριστικός ὁ οὖον παρά ἄλλος τίς ὁ παρά ὁ λαμβάνω ὡς ἔνδοξος ὁ πᾶς ὁ ἀνδρεῖος ἀνδρεῖος ἔχω , ἐπεί ἐν συζυγία συλλογιστικός ἐν πρῶτος εἰμί σχῆμα ἐκ δύο καταφατικός , ὁ μέν ἐπί μέρος ὁ δέ καθόλου , ὁ μείζων . εἰμί δέ τις ἐριστικός συλλογισμός καί ὁ κατά ὁ εἶδος ἁμαρτάνω · οὗτος δέ οὐκέτι οὐδέ συλλογισμός ἀπλόος εἰμί , ἀλλά ὁ ὅλος οὗτος ἐριστικός συλλογισμός , τοιοῦτος δέ εἰμί ὁ ἐν ἀσυλλόγιστος συζυγία ἐρωτάω λόγος . οἷος εἰμί συνάγω τις ἤτοι ὁ ὅτι πᾶς ἄνθρωπος ἵππος εἰμί διά ὁ λαμβάνω πᾶς ἄνθρωπος ζῷον εἰμί καί πᾶς ἵππος ζῷον · ἀσυλλόγιστος γάρ ὁ τοιοῦτος συμπλοκή καίτοι ἐκ ἀληθής εἰμί πρότασις ὁ εἰμί δύο κατάφασις ἐν δύο σχῆμα . ὁμοίως καί εἰμί λαμβάνω τις ὁ νεκρός ὁ σῶμα κινέω καί ἀλλοιόω , ἀλλά καί ὁ αἰσθάνομαι κινέω , καί ἐκ οὗτος οἴομαι δείκνυμι ὅτι ὁ νεκρός ὁ σῶμα αἰσθάνομαι , ὡς οἴομαι Δημόκριτος . ὁ τοιοῦτος παραλογισμός γίγνομαι μέν δύναμαι καί ἐκ ἀληθής , ὥσπερ ὗς προαγορεύω . ὅμοιος οὗτος καί ὁ τοιοῦτος ὅς ἄνθρωπος ζώιον εἰμί , ὁ ζῷον γένος εἰμί , ὁ ἄρα ἄνθρωπος γένος εἰμί · ἔνδοξος μέν γάρ καί ἀληθής ὁ πρότασις , ἀσυλλόγιστος δέ ὁ συμπλοκή , ὅτι ἐν πρῶτος σχῆμα οὐ εἰμί ὁ μείζων πρότασις καθόλου . τοιοῦτος καί ὁ ὁ ἐγκράτεια σωφροσύνη οἴομαι δείκνυμι , διότι ἀμφότερος ἀγαθός ἡδονή ποιέω · ἀληθής μέν γάρ ὁ πρότασις καί ἔνδοξος καί ειδοποιός , ἀλλά ἐν δύο σχῆμα δύο κατάφασις πάλιν εἰμί λαμβάνω . διά αὐτός δέ οὐδέ ὁ ἀνδρεῖος Ἐπιστήμων , ἐπεί ἑκάτερος αὐτός ὑπάρχω ὁ θαρραλέος . δεῖ δέ περί ὁ ἔνδοξος οὗτος προλαμβάνω , ὅτι ὁ ἐν - δόξα , κατά ὅσος εἰμί ἔνδοξος , οὔτε ἀληθής εἰμί οὔτε ψευδής · καί γάρ ἀληθής τις εἰμί ἔνδοξος , ὡς ὁ θεός εἰμί , καί ψευδής , ὡς ὁ ὁ θεός δύναμαι πᾶς ( οὖον γάρ καί ὁ κακός , ὅς εἰμί καί αὐτός ὁ πᾶς ) , ὥσπεροῦν καί ἀληθής πάλιν εἰμί τις ἄδοξος , ὡς μή διά ὁ | ἀπλανῆ πᾶς σῶμα ἐν τόπος εἰμί · ἀπό γάρ ὁ δοκέω ὁ ὁ ἔνδοξος κρίσις , ὥσπερ εἴεω . εἶπον δέ οὗτος καί περί ὁ ἐριστικός συλλογισμός καί δείκνυμι ὁ παρά ὁ ὕλη ὁ συλλογισμός γίγνομαι διαφορά ( οὐδείς γάρ ἐκ ψευδής καί ἄδοξος συλλογίζομαι , ὡς προεῖπον · οὗτος γάρ εἰμί παρά ὁ εἴρω Ὕλας ὁ πρότασις διαφορά · καί γάρ ὁ πειραστικός , ὅς ἐν ἄλλος οὗτος προστίθημι , ἐκ ἔνδοξος πως καί αὐτός εἰμί , οὗτος διαφέρω ὁ διαλεκτικός ὅτι ὁ μέν διαλεκτικός ἐκ ὁ ἁπλόος ἔνδοξος , ὁ δέ πειραστικός ἐκ ὁ ὁ ἀποκρίνω δοκέω ὁ τε ἔλεγχος καί ὁ συλλογισμός σμός ποιέω καί πείρω χάρις · ἐκ ὁ οὖν ἐκεῖνος ἔνδοξος εἰμί ) , εἶπον δή περί οὗτος παρά ὁ προερέω φημί πᾶς συλλογισμός , ὁ ἀποδεικτικός , ὅς ἐκ ἀληθής εἰμί καί πρῶτος , ὁ διαλεκτικός , ὅς ἐκ ἔνδοξος , ὁ ἐριστικός , ὅς ἐκ φαίνω ἔνδοξος συλλογίζομαι , ἄλλος φημί εἶδος εἰμί συλλογισμός ὁ κατά ἕκαστος ἐπιστήμη ἐκ ὁ οἰκέω ἀρχή ὁ ἐπιστήμη γίγνομαι παραλογισμός , ὁποῖος φημί εἰμί ἐν γεωμετρία ὁ ψευδογράφημα . συγγενής δέ λέγω εἄν γεωμετρία ἐπιστήμη ἀριθμητικός ( καί γάρ οὗτος περί ποσός , ἀλλά διορίζω ) , ἔτι δέ ἀστρονομία καί ὀπτικός καί μηχανικός · προσχράομαι γάρ οὗτος ὁ γεωμετρικός ἀρχή . οὗτος δέ ὁ εἶδος ὁ συλλογισμός ὅτι ὁ προερέω εἰμί ἄλλος , δείκνυμι ἐκ ὁ μηδείς ὁ λόγος ὁ ἀποδίδωμι ἐφαρμόζω αὐτός . ὁ γάρ ψευδογραφέω οὔτε ἐκ ἀληθής καί πρῶτος ψευδογραφέω ( ἀδύνατος γάρ ἐκ ἀληθής ψεῦδος συνάγω ) οὔτε ἐκ ἔνδοξος · οὖον γάρ ὑποπίπτω ὁ ὁ ἔνδοξος λόγος ὁ ἐκ ὅς γίγνομαι ὁ ψευδογράφημα . ὁ γάρ ψευδογραφέω οὔτε ὁ πᾶς δοκέω λαμβάνω οὔτε ὁ ὁ πολύς · ὁ ἀρχή γάρ οὐδέ ἐπαίω πᾶς ἢ ὁ πολύς περί οὗτος · ἀλλά οὐδέ ὁ πᾶς ὁ σοφός , ἀλλά οὐδέ ὁ ὁ πλεῖστος , οὐδέ ὁ ὁ γνώριμος · καί γάρ , εἰμί τις ὁ σοφός δόγμα τίς τοιοῦτος εἰμί , ἀλλά ὁ ψευδογραφέω οὖον ὁ τις δοκέω λαμβάνω τίθημι , ἀλλά ἐν ὁ περί αὐτός λόγος ὁ παραγωγή ποιέω . ἀλλά οὐδέ ὁ ὁ ἐριστικός συλλογισμός λόγος ἐφαρμόζω ἄν ὁ τοιοῦτος παραλογισμός · οὔτε γάρ διά ὁ ἔνδοξος δοκέω τε καί φαίνω ὁ οὗτος πως περιγράφω τίς περιγράφω , οὔτε διά ὁ μή συλλογίζομαι ψευδογραφέω , ὅτι δέ μή τοιοῦτος ὁ ὁ ν̓ευδογραφοῦντο λόγος , δηλόω διά ὁ εἶπον ἀλλά ἐκ ὁ οἰκέω μέν ὁ ἐπιστήμη λῆμμα οὐ ἀληθής δέ ὁ συλλογισμός ποιέω · ou γάρ διά τοιοῦτος ὁ ἐριστικός συλλογισμός . ἄλλος ἄρα τίς εἶδος οὗτος παραλογισμός εἰμί , ὅς οὔτε ὁ ΔΑΑ ἑκτικός οὔτε ὁ σοφιστικός χράω , ἀλλά ὁ κατά ὁ ἐπιστήμη πείρω χάρις ὁ περί αὐτός καταγίγνομαι καί γυμνασία πρός ὁ διορατικός αὐτός γίγνομαι ὁ ἐν αὐτός ἀληθής . ὁ δέ ἐκ ὁ οἰκέω ἀρχή ὁ παραλογισμός ὁ κατά γεωμετρία γίγνομαι παρατίθημι δεικτικός ὁ ὁ γάρ ὁ ἡμικύκλιον περιγράφω ὁμός δεῖ ἢ γραμμή τις ἄγω μή ὡς ἄν ἄγω ὁ παραλογισμός ὁ ψευδογραφέω ποιέω . ὁ δέ οὕτως γίγνομαι παραλογισμός χράω ὁ γεωμετρικός ἀρχή γίγνομαι · οὖον γάρ ὡς ἄλλος τις δοκέω λαμβάνω τίς οὗτος ὁ δείκνυμι διά οὗτος , ἀλλά ὡς ἕπω ὁ γεωμετρικός ἀρχή , καί οὖον παρά ὁ λέγω ὁ παραγωγή ποιέω ἀλλά παρά ὁ μή δήω καταγραφή . ὁ γάρ πᾶς κέντρον καί διάστημα κύκλος περιγράφω καί ἀπό πᾶς σημεῖον ἐπί πᾶς σημεῖον εὐθύς ἐπιζεύγνυμι , ὅς προσχράομαι ὁ ὁ ἡμικύκλιον περιγράφω μή ὡς δεῖ καί γραμμή ἄγω μή ὡς ἄν ἄγω , ἐν ὁ γεωμετρικός εἰμί ἀρχή . ἀλλά ἐκ ὁ οἰκέω μέν ὁ ἐπιστήμη λῆμμα . ὅτι λῆμμα ὁ πρότασις παρά Ἀριστοτέλης , σημειωτέος . ὁ δέ ὁ γάρ ἢ ὁ ἡμικύκλιον περιγράφω μή ὡς δεῖ ἢ γραμμή τις ἄγω μή ὡς εἄν ἄγω δύναμαι καί ἀπλόος χράομαι , καθόλου περί ὁ τοιοῦτος γίγνομαι ὁ ψευδογράφημα , δύναμαι καί ὡς παράδειγμα αὐτός εἴρω ευδογραmι ἦ Ἄτος . εἰμί γάρ τίς κατά γεωμετρία ψευδογράφημα παρά ὁ μήτε ὁ ἡμικύκλιον περιγράφω ὡς δεῖ μήτε ὁ γραμμή ἄγω ὡς ἄν ἄγω , ὁ μέν δείκνυμι ὁ δύο πλευρά ὁ τριγώτριγώνου ὁ λοιπός ἴσος , ὁ δέ ι καί μικρός ὁ δύο ὁ λοιπός · κεῖμαι δέ δείκνυμι ἐν γεωμετρία ὅτι πᾶς τρίγωνος ὁ δύο πλευρά ὁ λοιπός μείζων εἰμί πάντῃ μεταλαμβάνω . ἴσος μέν οὖν ὁ δύο ὁ λοιπός ὁ ψευδογραφέω διά ὁ ὁ ἡμικύκλιον μή δήω περιγραφή καί ὁ ὁ ὁ γραμμή ἐπίζευξις μή προσήκω οὗτος δείκνυμι . λαμβάνω εὐθύς ὁ Α Β δίχα τέμνω κατά ὁ Γ καί περί ἑκάτερος ὁ Α Γ , Γ Β ἡμικύκλιον περιγράφω ἅπτω ἀλλήλων κατά ὁ Θ σημεῖον , τέμνω ἀλλήλων κατά οὗτος ὁ Α Θ Γ , Γ Θ Β . καί ὁ κέντρον λαμβάνω ὁ ἡμικύκλιον , ὁ μέν Α Θ Γ ὁ δ ὁ δέ Γ Θ Β ὁ E , ἀπό ὁ Θ , κατά ὅς ἅπτω ἀλλήλων ὁ ἡμικύκλιον , εὐθύς ἐπί ὁ κέντρον ὁ δ , E ἐπιζεύγνυμι . γίγνομαι δή τρίγωνος ὁ δ Θ E . καί ἐπεί ἐκ ὁ κέντρον εἰμί δ Θ , δ Γ ἐν ὁ Α Θ Γ ἡμικύκλιον , Ἴσαι εἰμί ἀλλήλων · διά ὁ αὐτός δέ καί ὁ Ε Θ , E Γ · καί γάρ οὗτος ἐκ ὁ κέντρον εἰμί ἐν ὁ Γ Θ Β ἡμικύκλιον . ὁ ἄρα δύο πλευρά ὁ τρίγωνος ὁ δ Θ , Θ E ὁ βάσις ὁ τρίγωνος , ὁ δ E εἰμί Ἴσαι . καί διά μέν οὗτος δείκνυμι ὁ δύο ὁ τρίγωνος πλευρά ἴσος ὁ λοιπός , οὔτε ὁ ἡμικύκλιον περιγράφω ὡς δεῖ ( οὖον γάρ οἷος τε αὐτός ἅπτω κατά ὁ Θ σημεῖον ἀλλήλων , ἀλλά μόνος κατά ὁ Γ , ἀπό ὅς ἄρχω περιγράφω ) , οὔτε ὁ γραμμή ἄγω ὡς ἄν ἄγω . οὖον γάρ οἷος τε ἀπό ὁ ἁφή ὁ ἡμικύκλιον . ἄγω τις γραμμή ἐπί ὁ κέντρον ὁ ἡμικύκλιον ποιέω τρίγωνος · ὁ γάρ ἄγω ἀπό ὁ ἁφή οὐ ἄλλος τις εἰμί ἢ ἐπί ὅς ὁ κέντρον · ὁ γάρ ἁφή αὐτός κατά ὁ Γ . πάλιν δέ ὁ μείζων ὁ εἷς ὁ δύο ψευδογραφέω οὗτος δείκνυμι διά ὁ ὁ ἡμικύκλιον περιγραφή καί ὁ ὁ γραμμή ἐπίζευξις . λαμβάνω εὐθύς ὁ Α Β ἐπί αὐτός σύνεγγυς ἀλλήλων λαμβάνω σημεῖον ὁ Γ , δ , καί περί ἑκάτερος ὁ Α Γ , δ Β εὐθύς ἡμικύκλιον περιγράφω τέμνω ἀλλήλων ἢ ἅπτω ἀλλήλων κατά ὁ E σημεῖον , καί ἀπό ὁ E σημεῖον , κατά ὅς ἅπτω ἀλλήλων ὁ ἡμικύκλιον , ἐπί ὁ κέντρον ὁ ἡμικύκλιον ὁ Z , ὁ εὐθύς ἐπιζεύγνυμι . γίγνομαι δή τρίγωνος ὁ E Z H . καί ἐπεί ἐκ ὁ κέντρον ὁ E Z , Ζ Γ , Ἴσαι ἀλλήλων εἰμί · Ἴσαι δέ καί ὁ ὁ E , ὁ δ · καί γάρ οὗτος ἐκ ὁ κέντρον εἰμί ὁ ὁ ἐν ὁ Β E δ ἡμικύκλιον · ὁ δύο δή πλευρά ὁ τρίγωνος ὁ El Z , E H Ἴσαι εἰμί ὁ Z Γ . δ ὁ , ὁ εἰμί μικρός ὁ Z ὁ βάσις ὁ τρίγωνος . ὥστε ὁ δύο ὁ τρίγωνος πλευρά ὁ Z E , E ὁ γίγνομαι ὁ λοιπός ὁ Z ὁ μικρός . πάλιν οὖν ὁ ψευδογράφημα παρά τε ὁ περιγραφή ὁ ἡμικύκλιον ( οὖον γάρ οἷος τε ὁ οὕτως περιγράφω ἡμικύκλιον ἢ τέμνω ἀλλήλων ἢ ὅλως ἅπτω ἀλλήλων ) καί παρά ὁ ὁ γραμμή ἐπίζευξις · οὖον γάρ δήω ἄγω ὁ E Ζ , E ὁ εὐθύς ὡς ἀπό ὁ ὁ ἡμικύκλιον τομή · οὗτος δέ εἰμί ὁ ὁ τρίγωνος ποιέω . εἰμί δέ ἄν , ὡς ὁ διαλεκτικός παράκειμαι ὁ σοφιστικός ὁ ἐκ φαίνω ἔνδοξος , οὗτος καί οὗτος ὁ παραλογισμός ὁ ἀποδεικτικός ὁ ἐκ ὁ οἰκέω . ὁ πρόκειμαι ( ?? ) ἀρχή παράκειμαι ὁ λόγος ἄγω ἐπί ψεῦδος διά τίνω ψευδής . εἶδος μέν οὖν ὁ συλλογισμός ὡς τύπος περιλαμβάνω ἵστημι ὁ εἴρω . ὡς ὑπογράφω τις καί οὐ ἀκριβῶς . οὕτως δέ ἴσως εἶπον ἤτοι ὡς μή ἀκριβής ὁ ὁρισμός ἀποδίδωμι ἕκαστος , ἢ ὡς μή ἐξεργάζομαι αὐθαδίας ὁ μή περί οὗτος αὐτός ὁ πρόθεσις εἰμί , ἢ ἐπεί προστίθημι ὁ τρεῖς ὁ πρῶτος εἴρω ἐν ἄλλος καί ὁ πειραστικός ὡς ἄλλος εἰμί παρά ὁ νῦν εἴρω . ἢ ὁ αὐτός εἰμί ὁ πειραστικός ὁ προερέω ὁ “ ἐκ ὁ περί τις ἐπιστήμη οἰκεῖος γίγνομαι παραλογισμός · καί γάρ ὁ πειραστικός ὁ λόγος ἀποδίδωμι ἐν ὁ σοφιστικός ἐλέγχω οὕτως ἀποδίδωμι “ πειραστικός δέ ὁ ἐκ ὁ δοκέω ὁ ἀποκρίνω καί ἀναγκαῖος οἶδα ὁ προσποιέω ἔχω ὁ ἐφίστημι , ὅς ἴσος εἄν εἰμί ὁ τε “ ὁ ἐκ ὁ περί τις ἐπιστήμη οἰκέω γίγνομαι παραλογισμός ” καί ὁ “ ἀλλά ἐκ ὁ οἰκέω μέν ὁ ἐπιστήμη λῆμμα ” · ὁ γάρ προσποιέω ὁ ἐπιστήμη ἔχω δεῖ καί ὁ ἀρχή καί ὁ οἰκεῖος ἐκεῖνος ὁ ἐπιστήμη οἶδα καί κατά ἐκεῖνος ἀποκρίνω . καί εἰμί εἄν πειραστικός μέν ἀπό ὁ ὁ ἐρωτάω πρόθεσις λέγω , ψευδογράφημα δέ καί παραλογισμός ἀπό ὁ γίγνομαι . | ἀλλά καί ὁ ἐνθύμημα , εἰμί καί μή ἀπλόος συλλογισμός , ἀλλά ῥητορικός γε . οὐδέ αὐτός οὖν μνημονεύω εἰκότως ἄν λέγω ὁ ὡς τύπος εἶπον . ἢ ὡς τύπος εἶπον διά ὁ καί κατά ὁ ὁ σχῆμα διαφορά εἶδος γίγνομαι συλλογισμός . Κάθολος δέ εἶπον περί πᾶς ὁ εἴρω καί ὁ μετά οὗτος ἐρῶ . εἶπον περί ὁ συλλογισμός , ὅτι εἶδος αὐτός “ ὡς τύπος περιλαμβάνω ἵστημι ὁ εἴρω ” , ἐπιφέρω ὅτι καί καθόλου δέ χρή περί πᾶς ὁ τε εἴρω καί ὁ ἐρῶ διά-ὁρίζω καί μιμνήσκω , ὅτι περί μηδείς ὁ ἀκριβής λόγος καί ὁ ἐπιστημονικός τε καί ἀποδεικτικός ἀποδίδωμι προαιρέω , ἀλλά κοινός καί ἐν ὑποτύπωσις τις διά ὁ κατά ὁ πρόκειμαι μέθοδος εἰμί διαλεκτικός αὐτάρκης εἰμί παντελῶς ὁ ὁπωσοῦν γνωρίζω ἕκαστος ὁ λέγω . ὁ γάρ ἔνδοξος καί διά ἔνδοξος δείκνυμι χωρίζω ὁ ἐπιστημονικός ἀκριβολογία · τοιοῦτος δέ ὁ πρόκειμαι . περί μέν γάρ συλλογισμός , πῶς τε γίγνομαι καί κατά πόσος σχῆμα καί πόσος κατά ἕκαστος , καί τίς μέν ἀποδεικτικός τίς δέ οὖον , καί τίς μέν τέλειος συλλογισμός τίς δέ ἀτελής , καί τίς μέν συλλογιστική τίς δέ ἀσυλλόγιστος συμπλοκή , ὅς μνημονεύω πως ὁρίζω ὁ ἐριστικός συλλογισμός , καί ὅλως ὁ εἰς ὁ συλλογιστικός πραγματεία χρήσιμος ἐν ὁ πρότερος ἀναλυτικός εἴρω ἀκριβῶς , περί δέ γε ἀπόδειξις καί ὁράω ἐν ὁ ὕστερος ἀναλυτικός . λέγω δέ περί ὁρισμός καί ἐν ὁ μετά ὁ φυσικός , ἀλλά καί περί γένος οὖν ἅπας καί ἐν οὗτος μέν μνημονεύω , ἀλλά εἰμί γάρ ὁ ἐν ἐκεῖνος εἴρω ἐνταῦθα τις μεταφέρω , ἐκβαίνω ἄν ὁ ὁράω ὁ διαλεκτική εἰμί , ὡς εἶπον , ἐκ ἔνδοξος συλλογιστικός . ἕπω δέ ἄν εἰμί ὁ εἴρω πρός πόσος τε καί τίς χρήσιμος ὁ πραγματεία . εἶπον τίς ὁ διαλεκτικός συλλογισμός καί τίς ὁ ἄλλος συλλογισμός διαφέρω , ὅτι ὁ διά ἔνδοξος συλλογίζομαι , ἀκόλουθος ἐφεξῆς πρός πόσος τε καί ὅς χρήσιμος ὁ διαλεκτική , δείκνυμι . πρό γάρ ὁ ὁ μέθοδος αὐτός παραδίδωμι ἀναγκαῖος ὁ οὗτος διδασκαλία · ὁ γάρ ὁ χρήσιμος ὁ λέγω οἶδα πρόθυμος περί οὗτος γίγνομαι . ἅμα δέ καί ἐπεί κεῖμαι διά ἔνδοξος εἰμί συλλογιστικός , δοκέω δέ ὁ φιλοσοφία περί ὁ ἀληθής καί ὁ διά ἀληθής δεῖξις πραγμαευιημι , ὁ χωρίζω ὁ περί ὁ ἔνδοξος πραγματεία , δείκνυμι ὅτι καί πρός φιλοσοφία καί ὁ εὕρεσις ὁ ἀληθής χρήσιμος ὁ διαλεκτικός καί οὐ ἔξω φιλοσοφία ὁ πρόκειμαι πραγματεία . εἰμί δέ πρός τρεῖς , πρός γυμνασία , ἔντευξις , πρός ὁ ὁ κατά φιλοσοφία ἐπιστήμη . πρός τρεῖς φημί εἰμί χρήσιμος ὁ διαλεκτικός πραγματεία , πρός τε γυμνασία . λέγω δέ γυμνασία ἤτοι ὁ γίγνομαι ἐν ὁ διαλέγω πρός τις · δέχομαι γάρ τις πρόβλημα παρά ὁ προσδιαλέγομαι γυμνάζω πειράω οὗτος παρίστημι , διά ἔνδοξος ὁ ἐπιχείρησις ποιέω · ἢ γυμνασία λέγω ἄν ὁ εἰς ἑκάτερος μέρος ἐπιχείρησις . εἰμί δέ συνήθης ὁ τοιοῦτος εἶδος ὁ λόγος ὁ ἀρχαῖος , καί ὁ συνουσία ὁ πλεῖστος οὗτος ποιέω ὁ τρόπος , οὐ ἐπί βιβλίον ὥσπερ νῦν ( οὖον γάρ εἰμί πω τότε τοιοῦτος βιβλίον ) , ἀλλά θέσις τις τίθημι εἰς οὗτος γυμνάζω ἑαυτοῦ ὁ πρός ὁ ἐπιχείρησις εὑρετικός ἐπιχειρέω , κατασκευάζω τε καί ἀνασκευάζω διά ἔνδοξος ὁ κεῖμαι . καί εἰμί δέ βιβλίον τοιοῦτος Ἀριστοτέλης τε καί Θεόφραστος γράφω ἔχω ὁ εἰς ὁ ἀντίκειμαι διά ἔνδοξος ἐπιχείρησις . πρός δή ὁ τοιοῦτος γυμνασία χρήσιμος εἰμί φημί ὁ διαλεκτική · μέθοδος γάρ τις εὑρετικός ὁ ἐπιχείρημα ἔχω ( οὗτος δέ εἰμί ὁ ὁ τόπος γνῶσις ) ῥᾳδίως ἐπιχειρέω δύναμαι . ὡς γάρ ἐν ὁ ῥητορικός γύμνασμα ὁ διαιρέω δύναμαι ὁ πρόβλημα καί ὁ τάξις ὁ κεφάλαιος συνοράω ῥᾳδίως ἐπιχειρέω , οὑτωσί καί ἐν ὁ διαλεκτικός ὁ ὁ μέθοδος οἶδα ῥᾳδίως ἐπιχείρημα εὐπορέω πρός ὁ πρόκειμαι . χρήσιμος δέ ὁ τοιοῦτος κατά ὁ λόγος γυμνασία πρός εὕρεσις ὁ ζητέω τε καί ἀληθής , ὡς καί αὐτός εἴρω διά ὅς ὁ πρός φιλοσοφία αὐτός ἐκτίθημι χρήσιμος · προπαρασκευάζω γάρ ὁ Ψυχή . ὡς γάρ ὁ ὁ σῶμα γυμνάσιον γίγνομαι κατά τέχνη εὐεξία περιποιέω ὁ | σῶμα , οὗτος καί ὁ ὁ Ψυχή ἐν λόγος γυμνάσιον κατά μέθοδος γίγνομαι ὁ οἰκεῖος εὐεξία ὁ Ψυχή περιποιέω · οἰκεῖος δέ εὐεξία Ψυχή λογικός ὁ δύναμις κατά ὅς εὑρετικός τε ὁ ἀληθής . καί κριτικός γίγνομαι . δεύτερος τρόπος ὁ ὠφέλεια αὐτός προσεκτίθημι ὁ πρό ὁ ἔντευξις , ἔντευξις λέγω ὁ πρός ὁ πολύς συνουσία , ὅς δεῖ μέν ἐντυγχάνω κοινωνικός τε εἰμί καί φιλάνθρωπος , καί ἐντυγχάνω ὠφέλιμος . διά μέν οὖν ἀληθής τε καί ἀποδεικτικός οὐ οἷος τε κοινολογέομαι πρός αὐτός · οὐδέ γάρ ὁ ἀρχή συνίημι ὁ τοιοῦτος δύναμαι · ἀλλά οὐδέ μανθάνω ὑπομένω . διό οὐδέ ὠφελέω δύναμαι εἄν διά τις ὁ τοιοῦτος , ὅς γε ὁ ἀρχή μηδέ συνίημι δύναμαι . εἰμί δέ διά ὁ ἔνδοξος τε καί δοκέω καί αὐτός ἐκεῖνος ὁ πρός αὐτός συνουσία ποιέω , παρακολουθέω τε ἄν ὁ λέγω καί ῥᾳδίως μεταβιβάζω διά ὁ τοιοῦτος λόγος , εἰμί τίς μή ἄγω ὀρθῶς τίθημι . ὁ γάρ ὁ ἡδονά ἀγαθός ἡγέομαι καί δουλεύω οὗτος εἄν μέν τις διά ὁ λέγω ὁ ἡδονά γένεσις εἰς φύσις αἰσθητός εἰμί , ὁ δέ τοιοῦτος φύσις μή δύναμαι ἀγαθός εἰμί ὁ ὁ γένεσις ἀτελής εἰμί μηδείς δέ ἀγαθός ἀτελής , ἄν δή διά οὗτος τις δείκνυμι ἐθέλω ὁ τοιοῦτος ὅτι μή εἰμί ὁ ἡδονή ἀγαθός , οὐδείς ἄν πλέω ποιέω ὁ μηδέ ὁ ἀρχή οἶδα τίς ποτός εἰμί ὁ λέγω . εἄν δέ ἀπό ὁ κοινός τε καί ἔνδοξος ὁρμάω ἐξετάζω αὐτός εἰμί μή δοκέω αὐτός ὁ ἀγαθός ἀγαθός ποιέω , ὥσπερ καί ὁ λευκός λευκός καί ὁ θερμός θερμός ; καί οὗτος τίθημι προσαναιρέω εἰμί ὁ ἡδονή δοκέω αὐτός ἀγαθός ποιέω , λαμβάνω μέν ὅτι μή ποιέω ( ἐναργής γάρ καί οὗτος ) , συνάγω δέ ὅτι μή ἀγαθός ὁ ἡδονή ἐκ ὁ ἐκεῖνος δόξα τε καί ἀπόκρισις . διό καί μεταπείθω ἄν αὐτός · εἴκω γάρ πως πᾶς ὁ ὑπό αὐτός τίθημι . Τρίτος ὁ ὠφέλεια αὐτός ἐκτίθημι τρόπος ὁ πρός φιλοσοφία καί ὁ κατά ἐπιστήμη γνῶσις , οὗτος εἰμί πρός ὁ ὁ ἀληθής εὕρεσις τε καί γνῶσις . κατά φιλοσοφία δέ ἐπιστήμη εἶπον ὁ φυσικός , ὁ ἠθικός , ὁ λογικός , ὁ μετά ὁ φυσικός . ὁ γάρ δύναμαι ὁ πιθανός πρός ὁ ἀντίκειμαι συντελέω διοράω καί εἰς ἀμφότερος ἐπιχειρέω ῥᾳδίως ἄν εὑρίσκω ἐν πότερος αὐτός μέρος ὁ ἀντίφασις ὁ ἀληθής εἰμί , ὥσπερ ἀντίδικος ἀμφότερος ὁ μέρος ἀκούω . ὡς γάρ ὁ δικαστής διά ὁ ἀμφότερος ἀκούω ὁ Δίκαιος γνωρίζω , οὕτως καί ἐν ὁ κατά φιλοσοφία ζήτησις ἐπί πολύς οὐ οἷος τε ὁ ἀληθής εὑρίσκω ῥᾳδίως μή πρότερος εἰς ἑκάτερος ἐrιχ͂ειρήσαντα . συνάδει οὗτος καί ὁ ὑπό Πλάτων εἴρω ἐν ὁ Παρμενίδης ὁ ἔρχομαι σαυτοῦ καί γυμνάζω μᾶλλον διά ὁ δοκέω ἄχρηστος εἰμί καί καλέω ὑπό ὁ πολύς ἀδολεσχία , ἠώς ἔτι νέος εἰμί · εἰμί δέ μή , διαφεύγω σύ ὁ ἀλήθεια . ἔτι ὁ εἰδοί ὁ ὁ πιθανός φύσις οὐ εἄν ὑπό αὐτός παράγω ποτέ ὡς ἀληθής εἰμί , ἀλλά προκρίνω ἄν ὁ φαίνω ἀληθής ὁ μή ἀληθής ὁ παραβολή αὐτός ὁ πρός ἀλλήλων · διά ὅς γάρ ὁ ἀληθής τις ἀφανίζω πειράω , οὗτος τις ἐγγυμνάζω οὐ εἄν ὑπό αὐτός παράγω . πρός δέ οὗτος ὁ ὁ ὁμοίως φαίνω ὁ ἀληθής εὑρετικός ( τοιοῦτος δέ ὁ πιθανός ) καί πρός ὁ ὁ ἀληθής εὕρεσις τοῖος ὅρος . δέ εἰμί δεῖ ὁ περί τις ὑγιής τε καί ὀρθῶς λέγω τοιοῦτος ὁ περί αὐτός ποιέω λόγος ὡς δύναμαι διά αὐτός λύω καί ὁ ἀφοράω περί αὐτός , δῆλος ὡς χρήσιμος ὁ γυμνάζω ἐν ὁ πρός αὐτός ἀπορέω δύναμαι · οὗτος γάρ συνοράω δύο εἄν καί ὁ λύω ὁ ἀπορέω . ὅς δέ πρός ὁ πρῶτος ὁ περί ἕκαστος ἐπιστήμη . προεῖπον πρός τρεῖς χρήσιμος εἰμί ὁ διαλεκτικός καί ἐκτίθημι τίς οὗτος , προστίθημι ὁ τρεῖς καί τέταρτος , ἤτοι ὑποδιαίρεσις τις ὁ τρίτος ποιέω ( εἰμί δέ οὗτος ὁ ‘ιπρὸς ὁ κατά φιλοσοφία ἐπιστήμη ” . εἰμί γάρ πρός ὁ πρῶτος ὁ περί ἕκαστος ἐπιστήμη , εἰμί εἄν καί πρός ὁ κατά φιλοσοφία πρῶτος ) ἢ προστίθημι ὡς ἄλλος οὗτος παρά ὁ προερέω . εἰμί δέ ὅς προστίθημι · χρήσιμος φημί εἰμί ὁ διαλεκτικός καί πρός ὁ κατά ἕκαστος ἐπιστήμη ἀρχή · περί γάρ ὁ οἰκέω ἀρ - χόω οὐδείς ὁ ἐπιστήμη οἷος τε λέγω διά ὁ δήω μέν , εἰμί ἐπιστημονικός λέγω περί αὐτός καί δείκνυμι οὗτος , ἐκ πρῶτος αὐτός δείκνυμι ( τοιοῦτος γάρ ὁ ἐπιστημονικός τε καί ἀποὸ̀ικτικ̀αὶ δείκνυμι ) , μηδείς δέ ἔχω ὁ ἀρχή πρῶτος . ὁ οὖν δήω ὁ ἀρχή ὁ κατά ὁ ἐφίστημι μάω σύστασις τις ὁ μή δύναμαι δείκνυμι διά ἀληθής τε καί πρῶτος διά ἔνδοξος τις οἶδα δείκνυμι τε καί πιστόω · ὁ δέ διά συλλογίζομαι διαλεκτική ἴδιος . ἴδιος δέ αὐτός καί ὁ διά ἐπαγωγή ὁ πρόκειμαι σύστασις , ὡς προέρχομαι εἴρω · μάλιστα δέ ὁ πιστόν ὁ ἀρχή διά ἐπαγωγή περιγίγνομαι . ὡς διαλεκτικός οὖν περί ὁ ἀρχή ὁ ἴδιος ὁ Ἐπιστήμων εἴρω , ἢ ὁ διαλεκτικός ὑπέρ αὐτός . εἰμί δέ πρός ὁ πρῶτος καί ὁ κατά ἕκαστος ἐπιστήμη ἀρχή εἰμί χρήσιμος , εἰμί ἄν , ὡς εἶπον , καί πρός φιλοσοφία τε καί ὁ οὗτος ἀρχή , παρέχω καί οὗτος ὁ χρήσιμος . καί οὕτως εἄν δύναμαι καί ὁ τέταρτος οὗτος ὑπάγω ὁ πρός φιλοσοφία χρήσιμος , πρόσκειμαι δέ αὐτός ὁ ὅτι ὁμοίως φιλοσοφία κατά οὗτος καί πρός ἄλλος ἐπιστήμη εἰμί χρήσιμος ὁ διαλεκτική . καί αὐτός δέ πολλάκις δείκνυμι τις ὁ κατά φιλοσοφία προστίθημι ὁ “ λογικός ” λέγω διαλεκτικός , ὡς δήω τις ὁ κατά φιλοσοφία καί τοιοῦτος δεῖξις . οἷος εἰμί καί ὁ τοιοῦτος · πᾶς σῶμα ἐπίπεδος ὁρίζω , ὅς εἰμί ἔνδοξος διά ὁ κεῖμαι σῶμα πέρας εἰμί ὁ ἐπιφάνεια , ὅς χράω ἐν φυσικός δείκνυμι ὅτι μή εἰμί ἄπειρος2 σῶμα · ὅς προστίθημι ὁ ‘οὐδὲν δέ ὁρίζω ἤπειρος ‘οὐδὲν ἄρα σῶμα ἤπειρος συνάγω . ὅτι δέ διαλεκτικός εἰμί ὁ περί ἀρχή λέγω , ἐντεῦθεν δῆλος ἄν γίγνομαι . ὁ γεωμέτρης τίθημι μέν ἐν ὁ ἀρχή καί ὁ ἐπιφάνεια εἰμί ὅς μῆκος καί πλάτος μόνος ἔχω , τίθημι δέ καί γραμμή μῆκος ἀπλατής , καί σημεῖον ὅς μέρος οὐδείς . ἐνίστημι δέ πρός οὗτος τις λέγω μήτε τίς μέγεθος δύναμαι διάστημα δύο ἔχω μόνος , ἔτι δέ κακός εἷς . ἀλλά μηδέ σημεῖον τίς ὅλως εἰμί · μηδείς γάρ εἰμί ὅς μήτε ἀφαιρέω μειόω τίς μήτε προστίθημι αὐξάνω , ὡς ὁ Ἐλεάτης λέγω Ζήνων · ἀδιάστατος γάρ μηδέ φαντασία τις δύναμαι λαμβάνω . γεωμετρικός μέν οὖν οὐ οἷος τε τίς οὗτος ὡς εἰμί δείκνυμι . ὁ δέ διαλεκτικός οὐ ἀπορέω διά ἔνδοξος αὐτός συνίστημι . λαμβάνω γάρ ἔνδοξος ὁ ὁ ἐπιφάνεια πέρας εἰμί ὁ σῶμα καί ὁ ὁ πέρας εἰμί ἄλλος ὁ ὅς εἰμί πέρας , καί οὗτος ὁ ἐπαγωγή συνίστημι συνάγω ὁ ἐπιφάνεια ἄλλος ἵημι σῶμα , οὗτος εἰμί ὁ τριχῆ διίστημι · εἰμί δέ ἄλλος , οὐ οἷος τε ἔχω αὐτός διάστασις τρεῖς · εἰμί γάρ εἄν οὕτως ὁ αὐτός ὁ σῶμα · ἐν οὗτος γάρ ἐκεῖνος ὁ εἰμί · ἀλλά μήv ὁράω μῆκος καί πλάτος ἔχω · ἀδύνατος ἄρα αὐτός βάθος ἔχω · ὁ δύο ἄρα μόνος ἔχω διάστασις , μῆκος καί πλάτος . ὁ δέ αὐτός λόγος χράω δείκνυμι καί ὁ γραμμή μῆκος ἀπλατής · πέρας γάρ εἰμί ἐπιφάνεια ἐπιφάνεια οὐ εἰμί · ἀλλά μήv ὁράω μῆκος ἔχω · ἀπλατής ἄρα μῆκος εἰμί . καί ὁ στιγμή δέ , ἐπεί ὁ γραμμή μῆκος ἔχω εἷς μόνος πέρας εἰμί ἕτερος αὐτός εἰμί , οὐδέ οὗτος ἄν ἔχω ὁ διάστασις · ὅς δέ μή ἔχω μῆκος , οὗτος ἀδιάστατος · πᾶς γάρ διάστασις μετά μῆκος . ἔνειμι καί οὕτως περί ὁ σημεῖον λέγω ἔνδοξος · ὁ σημεῖον , εἰμί διΐστημι , ἤτοι ἐπί εἷς διΐστημι ἢ ἐπί δύο ἢ ἐπί τρεῖς · ἀλλά εἰμί μέν ἐπί τρεῖς , σῶμα εἰμί · εἰμί δέ ἐπί δύο , ἐπιφάνεια · εἰμί δέ ἐπί εἷς , γραμμή · ἀλλά οὐδείς εἰμί οὗτος · ὁ σημεῖον ἄρα ἀδιάστατος . εἰμί καί οὕτως · πᾶς πέρας μέγεθος τις εἷς διάστημα ἐλασσόω αὐτός , ὥσπερ ὁ ἐπιφάνεια μέν σῶμα ( οὗτος γάρ οὗτος πέρας ) , ὁ γραμμή δέ ὁ ἐπιφάνεια · εἰμί δέ καί ὁ σημεῖον πέρας ὁ γραμμή · ἐλασσόω ἄρα καί οὗτος ὁ γραμμή διάστημα · ἀλλά μήv εἷς ἔχω ὁ γραμμή διάστημα · ὅς ὁ πέρας αὐτός ἀπολείπω ἀδιάστατος ἄν εἰμί . καί οὕτως · ὁ ἀρχή οὐδέπω εἰμί οὗτος ὅς εἰμί ἀρχή · ἀλλά μήv ὁ σημεῖον ἀρχή ὁ πρῶτος διάστημα · οὗτος δέ εἰμί ὁ μῆκος · ἀδιάστατος ἄρα ὁ σημεῖον . ὅτι δέ καί εἰμί τίς ὁ σημεῖον , οὕτως εἄν δείκνυμι διαλεκτικός · πᾶς περαίνω πέρας τίς εἰμί · ὁ δέ πέρας ἄλλος εἰμί ὁ ὅς εἰμί πέρας · οὖον γάρ αὐτός ὁ πέρας τε καί ὁ ὅς πέρας · καί ὁ γραμμή δέ ὁ περαίνω εἰμί τίς πέρας καί ἄλλος ὁ γραμμή · ἀλλά μήv εἰμί μή γραμμή , σημεῖον · οὖον γάρ δή ἐπίπεδος ἢ σῶμα οἷος τε λέγω ὁ ὁ γραμμή πέρας · μόνος δέ ἐν διάστημα οὗτος . ὁμοίως εἄν ὁ διαλεκτικός καί περί μόνος , ὅτι εἰμί ἀμερής , δείκνυμι · ὅς καταμετρέω πᾶς ἀριθμός , ἐκεῖνος ἐλάχιστος εἰμί ἐν ἀριθμός · μόνος δέ πᾶς ἀριθμός καταμετρέω · μικρός ἄρα ἐν ἀριθμός ὁ μόνος · καί ἀμερής ἄρα . καί οὕτως · ὅς ἐν ἀριθμός εἰμί μή εἰμί ἀριθμός , οὗτος ἀδιαίρετος εἰμί · | τοιοῦτος 19 δέ ὁ μόνος . ὁ δέ οὗτος δέ ἴδιος ἢ μάλιστα οἰκέω ὁ εἰμί , ὁ ἐκ ἔνδοξος συλλογίζομαι , εἶπον ἤτοι διά ὁ ῥητορικός , ἐπεί καί οὗτος διά οὗτος , ἢ ὅτι καί ὁ φιλόσοφος ποτός διά τοιοῦτος δείκνυμι τις , ὡς προερέω . ἐξεταστικός γάρ εἰμί πρός ὁ ἅπας ὁ μέθοδος ἀρχή ὁδός ἔχω . ὅτι2 μέν μέθοδος καί ὁ ἐπιστήμη καί ὁ τέχνη λέγω , γνώριμος ποιέω αὐτός · εἶπον γάρ “ ἔτι δέ πρός ὁ πρῶτος ὁ περί ἕκαστος ἐπιστήμη ” ὁ ἐπιστήμη μεταλαμβάνω μέθοδος εἶπον . ἐξεταστικός ἀντί ὁ ζητητικός καί ἐπιχειρηματικός . ἔχω δέ τέλειος ὁ μέθοδος , ὅταν ὁμοίως ἔχω . εἶπον τίς εἰμί ὁ ἔνδοξος συλλογισμός , καί ὅτι ὁ διαλεκτικός περί ὁ τοιοῦτος συλλογισμός , δείκνυμι δέ καί πρός πόσος καί τίς χρήσιμος εἰμί , νῦν λέγω τίς ἔργον εἰμί ὁ διαλεκτική , καί πότε καί πῶς ἔχω τέλειος ἔχω ὁ μέθοδος . δύναμις δέ εἶπον ὁ ἰατρικός καί ὁ κυβερνητικός τε καί διαλεκτική , ἤτοι ὅτι ἔνειμι αὐτός καί εὕω καί κακῶς χράω , ἢ μᾶλλον ὅτι στοχαστικός εἰμί οὖον κατά ὁρίζω τις πρόειμι , ἀλλά δεῖ καί οἰκεῖος σύνεσις αὐτός πρός ὁ ἁρμόζω τε ὁ προσπίπτω καί τάσσω ὁ γίγνομαι τε καί λέγω ὥστε τάσσω χρήσιμος γίγνομαι . ἢ μᾶλλον δύναμις κοινός ὁ τέχνη , ὡσανεί ἔχω λέγω αὐτός , καί εἰμί εἄν τῶς τοιοῦτος τεχνάομαι , οὗτος εἰμί ὁ στοχαστικός . φημί δή τότε ἐγώ τέλειος ἔχω αὐτός , ὅταν ὁ ἐνδέχομαι εἰς ὁ πρόκειμαι ἔνδοξος ἐπιχειρέω μηδείς παραλείπω · οὐδέ γάρ ὁ πάντως εἰς ἀντίφασις περιάγω ὁ διαλέγω ἔργον ὁ διαλεκτικός , ὥσπερ οὐδέ ὁ ῥήτωρ ὁ πείθω , ἀλλά καί οὗτος ὁ μηδείς ὁ εἰς πίστις ὁ πρόκειμαι πιθανός παραλείπω . οὕτως δέ ἔχω καί ἐπί ἰατρικός τε καί κυβερνητικός καί πᾶς ὁ στοχαστικός τέχνη . ὁ τε γάρ ἰατρός ἔργον ὁ πᾶς ὁ ἐνδέχομαι ποιέω πρός ὁ σῴζω , ἀλλά οὖον ὁ σῴζω · εἰμί γάρ οὗτος τις λέγω ἔργον εἰμί ὁ ἰατρός , καί ὁ ἀνίατρος ἰατρός εἰμί καί ὁ ἰατρός οὐ ἰατρός · σῴζω γάρ πολλάκις καί ὁ ἀνίατρος τις κάμνω , εὐτυχής τις προσφέρω αὐτός , καί οὖον σῴζω ὁ ἰατρός , ὅταν μείζων εἰμί ὁ πάθος ὁ ἰατρικός βοήθεια ὁ μή σημείωσις ὑποπίπτω ῥᾴδιος · ὁμοίως καί ἐπί κυβερνητικός . ὁ αὐτός δή λόγος καί ἐπί ῥητορικός τε καί διαλεκτική · πολλάκις γάρ ὁ μή εὐπορέω ἐπιχείρημα ἢ πρός ὁ συλλογίζομαι ὁ πρόκειμαι ἢ πρός ὁ πείθω ὁ ἀκούω παρά ὁ ὁ πρόβλημα γίγνομαι φύσις , ἀλλά οὖον παρά ὁ διαλεκτικός ἢ ὁ ῥήτωρ . ἐπί γάρ ὁ τοιοῦτος τέχνη οὐ ἀπό ὁ ἐπιγίγνομαι τέλος ὁ κρίσις , ὡς γίγνομαι ἐπί οἰκοδομικός τε καί ὑφαντικός καί ὁ ἄλλος ὁ ποιητικός τέχνη , ἐπί ὅς κατά τις ὁρισμός - νάω τε καί τάσσω ὁδός ὁ κατά αὐτός ἐνέργεια γίγνομαι πᾶς , καί οὐ οἷος τε καί ἀπό τυγχάνω αὐτός ὁ ἔργον γίγνομαι · ἐν γάρ οὗτος τέλος ὁ πρόκειμαι ἔργον ὁ ἕπω ὁ ἔργον ὁ χάρις αὐτός γίγνομαι · διό ὁ καλῶς καί τεχνικός γίγνομαι ὁ πρό αὐτός σημεῖον ὁ ἔργον γίγνομαι . ἐν δέ ὁ στοχαστικός ὁ τέχνη οὖον πάντως ἐπί γίγνομαι ὁ κατά τέχνη ἀπαντάω ὁ ὅς χάρις ἐκεῖνος γίγνομαι . αἴτιος δέ ὁ ἐν οὗτος καί ἀπό τυγχάνω τις γίγνομαι καί μή ὁρίζω εἰμί διά ὅς ὁ ὑπό αὐτός γίγνομαι γίγνομαι . διό οὐ εἰμί ὁ γίγνομαι ὑπό ὁ τέχνη ὁ τοιοῦτος τέλος ὁ τέχνη , ὥσπερ ἐν ὅς διά ὁρίζω τις γίγνομαι τίς καί Χωρὶς οὗτος οὐ εἄν γίγνομαι · ἐν οὗτος γάρ ὁ ἔργον τέλος τε καί σημεῖον [ εἰμί ] , ὡς εἶπον , ὁ πᾶς κατά ὁ τέχνη γίγνομαι · οὖον γάρ ἄν ἄλλως γίγνομαι . ἢ ἔργον μέν ἐν πᾶς ὁ τέχνη ὁ κατά ὁ ἕξις τε καί τέχνη κατά ὁ οἰκεῖος ἐνέργεια γίγνομαι διά ὁ οἰκέω ὄργανον · τέλος δέ , ἐν ὅς καί ποιός ὕλη ἀλλά οὖον ὁ τυγχάνω τις χρεία , οὖον ὁ ἔργον μόνος ἀλλά ὁ μετά ὁ ἔργον καί οὗτος ἔχω . ὁ γάρ ἰατρός ἔργον μέν ὁ ποιέω πᾶς ὁ ἐνδέχομαι γίγνομαι κατά ὁ τέχνη πρός ὁ σῴζω ὁ κάμνω , τέλος δέ ὁ σῴζω , ὅς χάρις καί οὗτος ποιέω , ὅς δήω καί ἄλλος τις πρός ὁ γίγνομαι κατά ὁ ἰατρικός . ἐπί μέν γάρ ὁ ὁρίζω ὁμοίως καί ὁ τέλος ἐπί αὐτός ὥσπερ καί ὁ ποιέω κατά ὁ τέχνη · ἐπί δέ ὁ στοχαστικός οὐκέτι ὁ τέλος ἐπί ὁ τεχνίτης , ὡς οὐδέ ὁ εὐδαιμονέω ἐπί ὁ σπουδαῖος , εἰμί μή μόνος ὁ καλός καί ἀγαθός εἰμί . | Πρῶτος οὖν θεωρητέον ἐκ τίνω ὁ μέθοδος . εἶπον πρῶτος ὁ περί ὁ διαλεκτική ( οὗτος δέ εἰμί ὁ πρόθεσις ὁ μέθοδος , ὁ πρός ὁ ἄλλος ὁ συλλογιστικός μέθοδος αὐτός διαφορά , ὁ χρήσιμος ὁ ἀπό αὐτός , ὁ ὁ τέλος ἐπίκρισις ) ἀκόλουθος λοιπός λέγω περί οὗτος ἐκ ὅς αὐτός ὁ εἰμί , καί ἐπί ὁ περί οὗτος μέτειμι λόγος ζητέω ἐν τίσις αὐτός ὁ εἰμί , καί ἐκ τίνω συνίστημι , καί περί τίς χρή σπουδάζω ὁ εἰμί διαλεκτικός , καί τίς οἶδα τε καί ποιέω δύναμαι εἰμί διαλεκτικός . ὁ μέν γάρ κτῆσις ὁ χρήσιμος ὁ γνῶσις ἐγώ παρέχω ὁ ὁ ἐν τίσις αὐτός ὁ εἰμί , ὁ δέ χρῆσις οὗτος ὁ παράδοσις ὁ τόπος . πρῶτος οὖν φημί δήω θεωρέω ἐκ τίνω εἰμί ὁ μέθοδος . ὅς προστίθημι ἐπιφέρω εἰμί δή λαμβάνω πρός πόσος καί ποῖος καί ἐκτίνω ὁ λόγος , καί πῶς οὗτος εὐπορέω , ἔχω ἄν ἱκανῶς ὁ πρόκειμαι , ὁ θεωρέω ἐκ τίνω ὁ μέθοδος . εἰμί γάρ μή περιλαμβάνω τις εἶδος ὁ ἐκ ὅς καί ἐν ὅς ὁ μέθοδος , οὔτε ἄν μάθησις αὐτός οὔτε γνῶσις γίγνομαι δύναμαι · ὁ γάρ κατά ἕκαστος ἤπειρος . εἰμί δέ ἄν ὁ λέγω ἰάομαι οἶδα ἐκ τίνω ὁ διαλεκτικός μέθοδος , καί ἐν τίσις αὐτός ὁ εἰμί , καί μανθάνω πρός πόσος τε καί τίς ὁ κατά οὗτος συλλογισμός γίγνομαι καί ἐκ τίνω . εἰμί δέ ὁ μέν πρός πόσος τε καί ποῖος εἴρω περί ὁ πρόβλημα , ὡς εἴρω · περί γάρ τις πρόκειμαι πρόβλημα ὁ διαλεκτικός ὁ λόγος κινέω καί ὁ συλλογισμός ποιέω . δεῖ οὖν οἶδα πόσος τε καί τίς εἰμί ὁ γένος ὁ πρόβλημα ὁ διαλεκτική . ὁ δέ ἐκ τίνω περί ὁ πρότασις . οὐ ἀπλόος δέ σημαίνω εἄν ὁ ἐκ τίνω ὁ ὅτι ἐκ πρότασις , ἀλλά λέγω ἄν καί ἐπί οὗτος ὁ ἐκ πόσος καί τίνω · οὖον γάρ ἐκ πᾶς πρότασις ὁ διαλεκτικός συλλογισμός . ἄν οὖν οἶδα ὁ τε πρόβλημα ὁ διαλεκτικός πόσος εἰμί καί ποῖος ( πόσος μέν ὁ γένος δῆλος ὅτι , ποῖος δέ ἀντί ὁ τίς · οὐδέπω γάρ οἶδα τίς εἰμί ὁ γένος ὁ πρόβλημα ὁ μόνος εἰδοί ὅτι τέσσαρες ) , οἶδα δέ καί ὁ πρότασις ἐκ ὅς ὁ πρός ὁ τοιοῦτος πρόβλημα γίγνομαι συλλογισμός ( λόγος γάρ λέγω εἄν ὁ συλλογισμός , ἢ καί ὁ ἐπαγωγή · καί γάρ ὁ ἐπακτικός λόγος διαλεκτικός , ὡς εἴρω ) , πρός δέ οὗτος εἰμί οἶδα καί οὗτος διά ὅς οἷος τε εἰμί εὐπορέω οὗτος ( λέγω δέ ἄν οὗτος ἤτοι καί περί ὁ πρόβλημα καί ὁ πρότασις , ἐπεί μή πᾶς πρόβλημα διαλεκτικός , ἀλλά ὁ τοιοῦτος οἷος εἴρω προέρχομαι · ἢ περί ὁ πρότασις , διά ὅς ὁ συλλογισμός , μόνος λέγω ὁ πῶς οὗτος εὐπορέω · ἐν γάρ ὁ ὁ πρότασις εὐπορία ὁ πλεῖστος ὁ συλλογίζομαι · ἢ λέγω εἄν ὁ καί πῶς οὗτος εὐπορέω περί ὁ διαλεκτική λόγος , οὗτος εἰμί ὁ τε συλλογισμός καί ὁ ἐπαγωγή ) , εἰμί εἄν θεωρέω ἐκ τίνω ὁ μέθοδος εἰμί ὁ διαλεκτική . ὅτι γάρ οὗτος λέγω δοκέω διά ὁ καί πῶς οὗτος εὐπορέω ( ὁ γάρ λόγος περί ὅς προαγορεύω , ἀλλά οὖον ὁ πρόβλημα τε καί ὁ πρότασις ) , δηλέομαι ἄν ἐκ ὁ μετά ὁ εἶπον αὐτός περί τε ὁ πρόβλημα ὁ διαλεκτική καί ὁ πρότασις καί τίς εἰμί ἑκάτερος αὐτός ἐπιδείκνυμι , ὅτι πᾶς ὁ διαλεκτικός πρόβλημα , ὁμοίως δέ καί πρότασις , ἢ περί τις ὁ “ πρός αἵρεσις ἢ φυγή ὁ ἀναφορά ἔχω εἰμί ἢ περί τις ὁ “ πρός ἀλήθεια καί γιγνώσκω ἢ περί τις ὁ συνεργός πρός τίς οὗτος , λέγω αὐτός “ ὁ δέ ὄργανος διά ὅς εὐπορέω ὁ συλλογισμός , εἰμί τείνω . οὗτος γάρ εἴρω δοκέω ἀποδίδωμι πρός ὁ καί πῶς οὗτος εὐπορέω · διά γάρ ὁ ὄργανον καί ὁ τόπος ὁ οὗτος εὐπορία . ἢ καί ὁ ὁ πρότασις τε καί ὁ πρόβλημα εὐπορία εἰς ὁ ὁ συλλογισμός εὐπορία συντελής , ὡς εἴρω καί αὐτός προέρχομαι . δύναμαι δέ ὁ πρῶτος οὖν θεωρητέον ἐκ τίνω εἰμί ὁ μέθοδος ἴσος ὁ πίμπρημι οὖν θεωρητέον ἐκ τίνω εἰμί τις διαλεκτικός γίγνομαι · ὁ γάρ εἰδοί ἐν τίσις ὁ διαλεκτική ὁ εἰμί οἶδα καί διά τίνω ἄν τις διαλεκτικός γίγνομαι . πρῶτος γάρ δεῖ δείκνυμι ἐκ τίνω οἷος τε γίγνομαι διαλεκτικός , ἔπειτα μέτειμι οὗτος πρός ὁ γίγνομαι διαλεκτικός · οὖον γάρ αὐτάρκης ὁ οἶδα ἐν τίσις ὁ διαλεκτικός πρός ὁ διαλεκτικός εἰμί . ἢ ὁ πρῶτος οὖν θεωρητέον ἐκ τίνω εἰμί ὁ μέθοδος ἴσος εἰμί ὁ ἐν τίσις εἰμί ὁ μέθοδος ὡς ὕλη τε καί ὄργανον ὁ εἶμι · | μετά γάρ ὁ οὗτος γνῶσις ὁ ὁ τόπος παράδοσις , κατά ὅς ὁ χρῆσις αὐτός . δύναμαι καί ὁ εἰμί δή λαμβάνω πρός πόσος τε καί ποῖος καί ἐκ τίνω ὁ λόγος μή περί ὁ συλλογισμός λέγω μόνος ἀλλά καί κοινός περί ὁ λόγος ὁ διαλεκτική . γίγνομαι μέν γάρ ὁμολογουμένως περί ὁ πρόβλημα ὁ συλλογισμός ὁ διαλεκτική · ὁ γάρ διαλεκτικός πρότασις “ ἐρώτησις εἰμί ἀντίφασις ” · ἐκ ἐρώτησις δέ οὐδείς γίγνομαι συλλογισμός , ἀλλά ἐκ ὁ πρός ὁ τοιοῦτος ἐρώτησις ἀπόκρισις · οὗτος γάρ ἤδη πρότασις εἰμί συλλογιστικός · λέγω δέ νῦν οὖον περί ὁ τοιοῦτος πρότασις ἀλλά περί ὁ διαλεκτική , ὁ εἰμί ἐρωτάω · διά οὗτος γοῦν λέγω ἴσος καί ὁ αὐτός εἰμί ὁ πρόβλημα καί ὁ πρότασις καί ὁ τρόπος μόνος διαφέρω ὁ πρότασις καί ὁ πρόβλημα . εἰμί ἄν οὖν ὁ λέγω ἵημι λαμβάνω πρός πόσος τε καί ποῖος καί ἐκ τίνω ὁ διαλεκτικός γίγνομαι λόγος . ἢ εἰμί καί μή ἐκ αὐτός ὁ διαλεκτική πρότασις συντίθημι ὁ συλλογισμός , ἀλλά ἀπό οὗτος γε καί ὁ πρός ὁ γίγνομαι συλλογισμός πρότασις λαμβάνω · ὁ γάρ ἐρώτησις αἰτία ὁ ἀπόκρισις , ὅστις εἰμί ἐκ ὅς ὁ συλλογισμός , ὅς καί λῆμμα λέγω . ὁ ὁ εἰμί δή λαμβάνω πρός πόσος τε καί ποῖος καί ἐκ τίνω ὁ λόγος εἶπον , οὖον περί ὁ διαλεκτική λόγος ὁ εἰμί δέ ἀριθμός ἴσος καί ὁ αὐτός λέγω ᾠόν κοινῶς καί καθόλου . ἁπλόος μέν γάρ ἴσος καί ὁ αὐτός ὁ πρότασις καί ὁ πρόβλημα ὁ τοιοῦτος , ὁποῖος εἰμί ὁ ἐν ἀντίφασις προτείνω τε καί προβάλλω · οὐκέτι δέ ὁ διαλεκτικός πρόβλημα ὁ αὐτός ὁ διαλεκτική πρότασις , ὡς προέρχομαι δείκνυμι . δείκνυμι γάρ οὗτος καθόλου , πόσος γένος ὁ πρότασις τε καί ὁ πρόβλημα , καί τίς διαφέρω ὁ πρόβλημα τε καί ὁ πρότασις , ὕστερος ἀπό οὗτος ἀποκρίνω ὁ διαλεκτικός πρόβλημα καί ὁ διαλεκτικός πρότασις . ἀλλά καί ὁ πρότασις περί ὅς νῦν λέγω , ὅς φημί ὁ αὐτός εἰμί ὁ πρόβλημα , ἢ οὖον διαλεκτική εἰμί ( ὁ γάρ διαλεκτικός πρότασις “ ἐρώτησις ἀντίφασις ” ) , ἢ οὐ ἁπλόος , ἀλλά ἐν οὗτος μέν εἰμί ὁ διαλεκτική , γίγνομαι δέ διαλεκτική , ὅταν ὁ ἔνδοξος εἰμί προσλαμβάνω . καί εἰμί ἄν πᾶς μέν ὁ οὕτως προβάλλω πρόβλημα ὡς διαλεκτικός πρόβλημα προβάλλω καί πᾶς ὁ οὗτος προτείνω πρότασις ὡς διαλεκτικός προτείνω πρότασις · κύριος δέ εἰμί ἄν διαλεκτικός πρόβλημα καί κύριος διαλεκτικός πρότασις , ὅταν χάω ὁ μέν ὁ ἀμφίδοξος καί ὁ ἄλλος ὁ εἴρω , ὁ δέ ὁ εἰμί ἐν - δοξος . εἶπον δέ ὁ δήω οἶδα ὁ εἰμί διαλεκτικός πρός τίς καί πόσος ὁ διαλεκτικός λόγος γίγνομαι καί διά τίνω , ὅσπερ εἰμί ὁ πρόβλημα καί ὁ πρότασις , περί αὐτός ποιέω ὁ λόγος καθόλου , καί φημί ἴσος κατά ἀριθμός καί ὁ αὐτός εἰμί ὁ πρόβλημα , ὅς εἰμί περί ὅς ὁ συλλογισμός , καί ὁ πρότασις , ὁ εἰμί ἐκ ὅς ὁ λόγος , ὅς αἴτιος καί ὁ συλλογιστικός πρότασις · ἐκ οὗτος γάρ ὁ συλλογισμός . εἶπον δέ καί οὗτος ἴσος εἰμί , ὁ τε περί ὅς ὁ λόγος καί ὁ ἐκ ὅς ὁ λόγος , καί δηλόω τίς περί ὅς ὁ λόγος , ὅτι ὁ πρόβλημα , τίς δέ ἐκ ὅς ὁ λόγος , ὅτι ὁ πρότασις , ὅτι οὗτος ἴσος τε καί ὁ αὐτός εἰμί , δείκνυμι λέγω πᾶς δέ πρότασις καί πᾶς πρόβλημα . εἰμί γάρ ὁ αὐτός δηλωτικός καί ἐν ὁ αὐτός ὅς τε πρότασις καί ὁ πρόβλημα , ἔτι δέ , ὡς προστίθημι , ὁ τρόπος ὁ ἐκφορά ὁ κατά ὁ λέξις μόνος αὐτός ὁ διαφορά ( ὁ γάρ αὐτός ἐρώτημα μετά μέν ὁ ‘πότερον’ λέγω πρόβλημα εἰμί , μετά δέ ὁ αἱρέω γῆ πρότασις ) , φανερός ὅτι ἴσος τε καί ὁ αὐτός εἰμί ὁ τε πρόβλημα ὁ διαλεκτικός καί ὁ πρότασις ὁ διαλεκτική · περί γάρ οὗτος ὁ λόγος αὐτός . διαιρέω δέ ὁ γένος ὁ διαλεκτική πρόβλημα καί δείκνυμι τίς , εἰς μέθοδος ἀνάγω αὐτός . καί πρῶτος μέν εἰς τρεῖς ὁ διαίρεσις αὐτός γίγνομαι , εἰς γένος , εἰς ἴδιος , εἰς συμβεβηκός · ἔπειτα ὁ ἴδιος τέμνω εἰς τε ὁ ὁρισμός καί ὁ παρά ὁ ὁρισμός ἴδιος ὁμώνυμος ὁ κοινός ἴδιος λέγω τέσσαρες εἰμί ὁ γένος δείκνυμι ὁ πρόβλημα . ὁ δέ τοσοῦτος τε καί τοιοῦτος εἰμί ὁ διαλεκτικός πρόβλημα νῦν μέν πίστις λαμβάνω ὁ ἐκ ἐπαγωγή , ὅτι , εἰμί πᾶς πρόβλημα καί πᾶς πρότασις οὗτος τίς σημαίνω καί μηδείς παρά οὗτος ὑπό πρόβλημα τις δηλόω , εἰμί | εἄν οὗτος τε καί τοσοῦτος γένος ὁ πρόβλημα . πειράζω δέ αὐτός προέρχομαι δείκνυμι καί διά συλλογισμός . ὅς μέν οὖν αὐτός τίθημι , εἴρω , ὅταν καί αὐτός αὐτός μνημονεύω . ἔνειμι δέ καί οὕτως συλλογίζομαι · πούς πρόβλημα διαλεκτικός ὅρος τις ἔχω κατηγορέω , ὅς κατηγορέω κατά τις ὁράω ὑπόκειμαι αὐτός · πᾶς δέ ὅρος κατηγορέω κατά τις ὁράω ὑπόκειμαι αὐτός ἢ ἐν ὁ οὐσία κάτειμι - γορεω αὐτός ἢ οὖον · πᾶς ἄρα πρόβλημα διαλεκτικός ὅρος τις ἔχω κατηγορέω , ὅς ἢ ἐν ὁ οὐσία κατηγορέω αὐτός ἢ οὖον . ἀλλά ὁ μέν ἐν ὁ οὐσία ἢ ὡς ὅρος ἢ ὡς γένος κατηγορέω καί οὐ ἄλλως · ὅς δέ μή ἐν ὁ οὐσία ἢ ὡς ἴδιος ἢ ὡς συμβαίνω καί οὐ ἄλλως · ὥστε πᾶς ὁ ἐν ὁ οὐσία τις κατηγορέω καί ὁ μή ἢ ὡς ὅρος κατηγορέω ἢ ὡς γένος ἢ ὡς ἴδιος ἢ ὡς συμβαίνω καί οὐ ἄλλως . πᾶς ἄρα πρόβλημα διαλεκτικός ὅρος τις ἔχω κατηγορέω τις ἢ ὡς ὅρος ἢ ὡς γένος ἢ ὡς ἴδιος ἢ ὡς συμβαίνω ἔχω καί οὐ ἄλλως . ὁ μέν γάρ ἐν ὁ οὐσία κατηγορέω , εἰμί ἐπί ἴσος , [ ὁ ] ὁρισμός εἰμί αὐτός , εἰμί δέ πλέω , γένος . καί γάρ ὁ διαφορά τοιοῦτος · οὐδείς γάρ ἐπί μικρός εἰμί τις κατηγορέω αὐτός κατά φύσις . ὥστε εἰμί εἄν καί ὁ ἐν ὁ οὐσία κατηγορέω ὁ ὑπόκειμαι , ὡς λέγω , ὁ ὡς ὁρισμός κατηγορέω ὁ ὡς γένος κατηγορέω . εἰμί δέ μή ἐν ὁ οὐσία ὁ κατηγορέω εἰμί ἰός ὑπόκειμαι , ἢ μόνος καί πᾶς ὑπάρχω αὐτός καί ἀντικατηγορέω αὐτός , καί εἰμί ἴδιος , ἢ ὅστε μόνος οὔτε πᾶς , καί εἰμί συμβεβηκός . καί παρά οὗτος οὐ οἷος τε ἄλλος κατηγορία τρόπος γίγνομαι κατά φύσις · ἔοικα γάρ ὁ ἴδιος ὁ συμβεβηκός διαφέρω μόνος ὁ πᾶς καί μόνος ὑπάρχω . ὥστε πᾶς πρόβλημα σημαίνω διά ὁ κατηγορέω ἀνάγκη ὁ γένος ὁ ὅρος ἢ ἴδιος ὁ συμβεβηκός . καί εἰμί ὁ συλλογισμός ἐν πρῶτος σχῆμα . ἀλλά περί μέν οὗτος ἔτι μᾶλλον πρόειμι εἶμι · καί γάρ αὐτός αὐτός δείκνυμι διά συλλογισμός ἄλλος παρά ὅς νῦν ἐγώ εἴρω . εἶπον δέ πᾶς πρόβλημα καί πᾶς πρότασις δηλόω ἢ γένος ἢ ὅρος ἢ ἴδιος ἢ συμβεβηκός . ἐπεί δύναμαι καί διαφορά εἰμί ὁ κατηγορέω δηλωτικός , ἵνα μή τις οἴομαι ἔξω πίπτω ὁ διαφορά ὁ εἴρω καί μή γίγνομαι αὐτός ὁ ὁ πρόβλημα διαίρεσις ὁλόκληρος , προστίθημι γάρ ὁ διαφορά ὡς εἰμί γενικός ὁμοῦ ὁ τακτέον . διά τίς δέ ὁ διαφορά γενικός ; ὅτι ἐν ὁ οὐσία εἰμί οὗτος ὅς κατηγορέω , ὥσπερ καί ὁ γένος , καί εἰμί ἄμφω συμπληρωτικός ὁ εἰμί ἕκαστος ὅς εἰμί οἰκεῖος . ἔτι τε ἐπί πλέω εἰμί καί οὗτος καί κατά πλείων καί διαφέρω ὁ εἶδος κατηγορέω . μόνος γάρ ὁ μή ἐν ὁ τίς εἰμί κατηγορέω ὁ διαφορά ὁ γένος διαφέρω , ἐπεί καί ὁ διαφορά δοκέω καί κατά ἑαυτοῦ λαμβάνω ὁ εἶδος εἰμί μᾶλλον ἀλλά οὖον ὁ συναμφότεροι δηλωτικός , ἐν ὅς εἰμί ὁ ὑπόκειμαι τοιοῦτος , ὁ δέ γένος ὁ συναμφότεροι . ὁ δέ εἶδος οὐκέτι συντάσσω οὗτος , ἐπεί ὁ περί ὁ γένος καί διαφορά ζήτησις περί τοιοῦτος γίγνομαι ὑπόκειμαι ὅς εἰμί καί ὁ ὁρισμός · ἐκ γάρ ὁ γένος καί ὁ διαφορά ὁ ὁρισμός · τοιοῦτος δέ ὁ εἶδος . δεῖ οὖν ὁ ὑπόκειμαι τοιοῦτος εἰμί . εἰμί δέ εἰμί ὁ εἶδος τις κατηγορέω , ἄτομος ἄν ὁ ὑπόκειμαι λαμβάνω , ὅς οὔτε διαφορά εἰμί οὔτε ὁρισμός . εἰμί δέ καί περί εἶδος τις πρόβλημα εἰμί ὁ ζήτησις ἔχω , πρόδηλος ὅτι γενικός ὁ τοιοῦτος · καί γάρ κατά πλείων καί ὁ εἶδος , καί ἐν ὁ τίς εἰμί καί αὐτός κατηγορέω , ὥσπερ καί ὁ γένος , γένος τε καί εἶδος ἐπαλλάσσω αὐτός ἔθος ὡς κατά ὁ αὐτός φέρω αὐτός . ἐπεί δέ ὁ ἴδιος μέν ὁ τίς εἰμί εἰμί σημαίνω . ὁ διαίρεσις ποιέω ὁ ἴδιος καί δείκνυμι δύο εἶδος πρόβλημα ὁ ἴδιος περιέχω . ἐπεί γάρ ὁ ἴδιος ὁ μέν ὁ τίς εἰμί εἰμί σημαίνω καί ὁ οὐσία δηλόω ὁ πρᾶγμα ὅς εἰμί ἴδιος , ὁ δέ οὖον σημαίνω , καί εἰμί ὁ τίς εἰμί εἰμί ὁρισμός , ὁ ἴδιος διαιρέω εἰς τε ὁρισμός καί εἰς ὁ ἴδιος ὁ μή σημαίνω ὁ οὐσία ὅς εἰμί ἴδιος , ὅς ὁ κοινός ὁμώνυμος καλέω ἴδιος . πολύς δέ πρός ὁ κοινός καί ὁ γένος ὁμωνυμία ἔχω , ὡς ὁ μέλας ὅς γράφω πρός ὁ κοινός μέλας , ὡς Ἄνθρωπος Ὀλυμπιονίκης πρός ὁ κοινός ἄνθρωπος , ὡς καί δικαιοσύνη ὁ κοινός τε καί ὁ ἐν μέρος . εἰμί εἄν οὖν ἀπλόος μέν ὁ ἴδιος ὁ μόνος τε καί πᾶς ὑπάρχω · διαίρεσις δέ αὐτός κατά ὁ σημαίνω ὁ οὐσία ὁ ὑπόκειμαι διά ὁ λόγος ἢ μή . διαιρέω δέ ὁ ἴδιος εἰς δύο δῆλος φημί εἰμί ὅτι κατά ὁ νῦν διαίρεσις τέσσαρες ὁ πᾶς εἰμί γένος ὁ πρόβλημα . εἶπον δέ ὁ ὄνομα ὁ πρόβλημα ἐπιφέρω μ ( ?? ) βλῆμα ἐπιφέρω μηδείς δέ ἡμέτερος ὑπολαμβάνω λ γειν ὡς ἕκαστος οὗτος κατά ἑαυτοῦ λέγω πρόβλημα πρότασις εἰμί , ἤτοι οὗτος λέγω , ὅτι μηδείς ὑπολαμβάνω λέγω ἡμέτερος ὅτι αὐτός ὁ ὄνομα ὁ εἴρω πρόβλημα εἰμί ( ἐπεί , εἰμί εἶπον οὕτως , τέσσαρες ὁ πᾶς συμβαίνω γίγνομαι πρόβλημα , ἢ ὅρος ἢ γένος ἢ ἴδιος ἢ συμβεβηκός · οὖον γάρ οἷος τε ὄνομα ἢ πρόβλημα ἢ πρότασις εἰμί ) · ἤ εἰμί ὁ λέγω ὅτι μηδείς ὑπολαμβάνω ὁ ὁρισμός ἀπλόος εἴρω ἢ ὁ γένος ἢ ὁ ἴδιος ἢ ὁ συμβαίνω ἢ πρόβλημα ἢ πρότασις εἰμί διαλεκτική · δεῖ γάρ αὐτός καί ποιός σύνταξις τε καί προφορά , ἵνα γίγνομαι πρόβλημα ἢ πρότασις . ὁ γάρ εἶπον ἄνθρωπος εἰμί ζῷον πεζός δίπους οὔτε πρόβλημα οὔτε πρότασις εἴρω διαλεκτική · ὁμοίως οὐδέ ὁ εἶπον ἄνθρωπος μουσικός ἐστιν’ ὁ ὅς ἄνθρωπος ζώιον ἐστιν’ ἢ ὅς ἄνθρωπος γελαστικός ἐστιν’ . ἀλλά ἀπό οὗτος πως σχηματίζω γίγνομαι ὁ τε πρόβλημα καί ὁ πρότασις · ὁ γάρ πρόβλημα ὁ ὄπος ὁ ἄνθρωπος ζῷον πεζός δίπους εἰμί ἢ ὅς ἀπό ὁ ὁρισμός ὁ ἄνθρωπος γίγνομαι , οὐ εἰμί αὐτός ὁρισμός . ὁμοίως καί ἐπί ὁ ἄλλος , ὡς αὐτός διά ὅς ἐπιφέρω δηλόω . διαφέρω δέ ὁ πρόβλημα καί ὁ πρότασις τρόπος . εἶπον ὁ αὐτός σημαίνω ὁ τε πρόβλημα καί ὁ πρότασις ( ἕκαστος γάρ αὐτός ὁ τέσσαρες πρόβλημα τίς σημαίνω ) νῦν λέγω ὁ διαφορά αὐτός , κατά ὅς ὁ μέν αὐτός πρόβλημα ὁ δέ πρότασις ἄν - λείω . ἅμα δέ καί πῶς ἀπό ὁ προερέω τέσσαρες ὁ πρόβλημα γίγνομαι , δείκνυμι . λέγω δέ περί πρότασις ὁ διαλεκτική · οὗτος γάρ ἐρώτησις εἰμί . ὁ δή τρόπος ὁ ὁ ἐκφορά φημί αὐτός εἰμί ὁ διαφορά · ὁ γάρ ἀντίφασις ἄν μέν ὁ ‘πότερον’ προτάσσω , πρόβλημα , οἷος ὄπος ὁ κόσμος σφαιροειδής εἰμί ἢ οὖον ; ’ , ἄν δέ ὁ αἱρέω , πρότασις , οἷος αἱρέω γε ὁ κόσμος σφαιροειδής εἰμί ἢ οὖ , ὅς οὖον προστίθημι ἐλλιπής εἶπον . εἰμί δέ ὅς ἐκτίθημι διαφορά πρόβλημα τε καί πρότασις κατά τις χρῆσις καί συνήθεια · καί γάρ ὁ πρόβλημα ἐφαρμόζω ὁ ὁ πρότασις ὁ ἐν ἐρωτάω λόγος · ἐρώτησις γάρ εἰμί ὁ ἀντίφασις καί ἐρώτησις , ἐκ ὅς δίδωμι ὁ ἀποκρίνω αἱρέω ὁπότερος βούλομαι μέρος ὁ ἀντίφασις · τοιοῦτος δέ καί ὁ πρόβλημα . ἢ διαφέρω ἄν , ὅτι ὁ μέν πρότασις ἀπόκρισις εἰμί αἴτησις ὁ ἕτερος μόριον ὁ ἀντίφασις , ὁ δέ πρόβλημα οὐ ἀπόκρισις ἀλλά δεῖξις ὁ ἕτερος μόριον ὁ ἀντίφασις αἴτησις εἰμί . διό καί δοκέω πυσματικός μέν ἐρωτάω ὁ πρόβλημα ἔοικα ( αἴτησις γάρ κατασκευή εἰμί καί δεῖξις καί διαλεκτικός λόγος ) , διαλεκτική δέ ἐρωτάω ὁ πρότασις . ἄν δέ τις οὗτος βούλομαι διακρίνω , ὁ ὁ μέν πρόβλημα ὁ ἀντίφασις ἐρωτάω ὁ δέ πρότασις ὁ ἕτερος μέρος ὁ ἀντίφασις , ἐπεί καί αὐτός οὕτως εἶπον ( ἐπί μέν γάρ ὁ πρόβλημα εἶπον ὁ πότερος ὁ ζῷον πεζός δίπους ὁρισμός εἰμί ἄνθρωπος ἢ οὖον ; προστίθημι ὁ ἢ οὖον , ἐπί δέ ὁ πρότασις ἀρκέω μόνος ὁ ἕτερος , εἶπον ἀρά γε ὁ ζῷον γένος ὁ ἄνθρωπος ; ἐλλιπῶς εἶπον ) , ἄν δή οὗτος τις αὐτός διαφορά λέγω , πῶς ἔτι εἰμί ὅρος ὁ διαλεκτική πρότασις “ ἐρώτησις ἀντίφασις ” , ὅς ἀποδίδωμι αὐτός ὅρος αὐτός ; ἀλλά οὐδέ ὁ τρόπος μόνος ἔτι γίγνομαι αὐτός ὁ διαφορά , εἰμί γε ὁ μέν πρόβλημα καί ἀντίφασις περιέχω , ὁ δέ πρότασις ὁ ἕτερος μέρος ὁ ἀντίφασις . δείκνυμι δέ ἐπί ὁρισμός καί γένος ὁ κατά ὁ τρόπος ὁ ἐκφορά διαφορά πρόβλημα τε καί πρότασις προστίθημι ὁμοίως δέ καί ἐπί ὁ ἄλλος , λέγω ὁ τε ἴδιος καί ὁ συμβεβηκός , δῆλος ὅτι ἔχω αὐτός ὁ διαφορά . εἶπον δέ μόνος ὁ τρόπος ὁ ἐκφορά ὁ διαφορά αὐτός εἰμί , εὔλογος ἐπιφέρω ὥστε εἰκότως ἴσος ὁ ἀριθμός ὁ πρόβλημα καί ὁ πρότασις εἰμί . καί ὁ αἴτιος αὐτός πάλιν προστίθημι . λεκτέος δέ τίς ὅρος , τίς ἴδιος , τίς γένος , τίς συμβεβηκός . δείκνυμι τέσσαρες εἶδος εἰμί ὁ πρόβλημα καί εἶπον τίς , νῦν περί ἕκαστος αὐτός τίς ποτός εἰμί προτίθημι εἶπον , καί λέγω · εἰμί δέ ὅρος μέν λόγος ὁ ὁ τίς εἰμί εἰμί σημαίνω . Πρῶτος περί ὁ ὁρισμός ὁ λόγος ποιέω · τέλειος γάρ ὁ ὁρισμός καί πᾶς ὁ ἄλλος ἐν ἑαυτοῦ ἔχω · καί γάρ ὁ γένος ἐν ὁ ὅρος καί ὁ ἴδιος καί ὁ ὑπάρχω , οὗτος εἰμί ὁ συμβεβηκός . ἔπειτα ὁρίζω καί οὗτος . καί τίς ποτός σημαίνω ὁ ὄνομα ὁ ὁρισμός , ἀποδίδωμι . μεταφέρω δέ ὁ ὁ ὁράω καί ὁ ὁρισμός ὄνομα ἀπό ὁ ὁράω ὁ ἐπί ὁ χωρίον , ὅς περιγράφω αὐτός καί ὁ ἄλλος χωρίζω . οὐ εἰμί ὁρισμός δέ ὁρισμός ἀποδίδωμι , διά οὗτος εἰς ἤπειρος προέρχομαι · πᾶς γάρ ὁρισμός , κατά ὅς . εἰμί ὁρισμός , οὗτος εἰμί λόγος , καί οὐ ἄλλος ἄλλος . λόγος δέ φημί εἰμί ὁ ὁρισμός ὁ ὁ τίς εἰμί εἰμί σημαίνω , ὅς μόνος ὁ λόγος ὑπάρχω οὗτος . ὁ δέ τίς εἰμί εἰμί ὡς ὀνοματικός μέν συλλαμβάνω ἐκφέρω , σημαίνω δέ ὅς ὁ τίς εἰμί ὁ εἰμί σημαίνω ὁ ὁριστός , οὗτος εἰμί λόγος δηλωτικός ὁ τίς ποτός εἰμί ὁ εἰμί ἐκεῖνος ὅς εἰμί ὅρος . ὁ γάρ εἰμί οὐ ὡς ὁ παρέρχομαι χρόνος δηλωτικός χράομαι νῦν , ἀλλά ἀντί ὁ εἰμί . συνήθης δέ ὁ τοιοῦτος χρῆσις · ὁ γάρ λέγω τοῦτος εἶμαι ἴσος λέγω ὁ τοῦτος ἑστία , ὁ ἦ ἀντί ὁ εἰμί χράω , καί ὁ λέγω τίς εἰμί ὁ κόπτω ὁ θύρα ἀντί ὁ τίς εἰμί ὁ κόπτω ὁ θύρα λέγω . ὁ γάρ ὅρος ὁ οὐσία καί ἐν ὅς εἰμί ἕκαστος ὁ εἰμί , οὗτος δηλόω , οὖον συμβεβηκός τίς οὐδέ παρεπόμενον ἄλλως . πλείων γάρ εἰμί ὁ ὑπάρχω ἕκαστος ὁ ὅρος ἀποκρίνω ὁ ἄλλος μόνος δηλόω οὗτος ὁ ὑπάρχω ὅς ὁρίζω , καί ἐν ὅς εἰμί αὐτός ὁ εἰμί , καί κατά ὁ διαφέρω ὁ ἄλλος εἰμί οὗτος ὅς εἰμί λέγω . οὖον μάτην δέ οὐδέ ἐκ περισσός ὁ εἰμί ὁ εἰμί πρόσκειμαι ἀλλά ἀναγκαῖος . εἰμί γάρ ὁ εἰμί ὁ εἰμί σημαίνω , εἰμί ἄν ὁ λόγος ὁ ὁ τίς εἰμί σημαίνω ὁ ὁ λόγος ὁ ὁ τίς εἰμί σημαίνω , δῆλος ὅτι ὁ πρόκειμαι πρᾶγμα ὅς ἀποδίδωμι . ἀλλά εἰμί οὗτος , πᾶς ὁ ὁ ἐν ὁ τίς εἰμί κατηγορέω ὁ πρόκειμαι ἔχω τίς λόγος ὁρισμός αὐτός εἰμί · ἐν ὁ τίς εἰμί δέ κατηγορέω ὁ εἶδος ὁ γένος , συνώνυμος γάρ · ὁ ἐν ὁ γένος ἄρα ὁ εἶδος τίθημι λόγος εἰμί εἄν ὁρισμός ὅς εἶδος , δηλόω ὁ τίς εἰμί , ὅσπερ οὐ ἀληθής . οὐ ἄρα αὐτάρκης ὁ εἰμί , ὅς τις ἡγέομαι , ὅς δοκέω πρῶτος μέν Ἀντισθένης εἰμί , εἶτα δέ καί ὁ ἀπό ὁ Στοά τις , ἀλλά εὔλογος ὁ εἰμί πρόσκειμαι . ὁ γάρ τίς εἰμί ὁ εἰμί αὐτός δηλόω λόγος οὐ εἰμί ὁ ὁ γένος ἢ ἄλλος τίς ὁ ἐν ὁ τίς εἰμί κατηγορέω αὐτός · οὖον γάρ οὗτος εἰμί ὁ εἰμί ὁ εἶδος ὁ ὁ γένος αὐτός κατηγορέω , ὅτι μή αὐτός εἰμί ὁ εἶδος ὁ γένος ὁ αὐτός . καί εἰμί ἴσος ὁ εἴρω ὁ λόγος ὁ ὁ ὁ πρᾶγμα οὐσία δηλωτικός καί κατά ὅς εἰμί αὐτός ὁ εἶμι . ὁ δέ λέγω ὅρος εἰμί λόγος κατά ἀνάλυσις ἀπαρτιζόντως ἐκφέρω , ἀνάλυσις μέν λέγω ὁ ἐξάπλωσις ὁ ὁριστός καί κεφαλαιώδης , ἀπαρτιζόντως δέ ὁ μήτε ὑπερβάλλω μήτε ἐνδέω , οὐδείς ἄν λέγω ὁ ὅρος διαφέρω ὁ ὁ ἴδιος ἀπόδοσις . λόγος γάρ καί ὁ ζῷον γελαστικός , καί ἀπέριττος τε καί ἀνελλιπῶς σημαίνω ὁ ἄνθρωπος · οὔτε γάρ ἐπί πλέω οὔτε ἐπί ἐλάσσων εἰμί ὁ ἄνθρωπος . ἀλλά πλεῖστος ὁρισμός ὁ διά ὁ ἴδιος λόγος ἀποδίδωμι διαφέρω , ὅτι μή σημαίνω ἐν τίς εἰμί ὁ εἰμί ὁ ἄνθρωπος . ὅτι γάρ μή ἐν ὁ γελαστικός ὁ ἄνθρωπος ὁ εἰμί , δῆλος ἐκ ὁ ὁ κατά ὅς εἰμί ἕκαστος ἐνέργεια οὗτος τελειόω αὐτός · οὐ εἰμί δέ τελειότης ἄνθρωπος ὁ γελάω . ἀποδίδωμι δέ ἢ λόγος ἀντί ὄνομα ἢ λόγος ἀντί λόγος . ὁρίζω ὁ ὁρισμός , πῶς ὁ ἀπόδοσις αὐτός γίγνομαι , καί ἀντί τίς καί ἐκ τίς μεταλαμβάνω , λέγω . ἢ γάρ ἀντί ὄνομα ὅρος ἀποδίδωμι ( ὁ γάρ ἀποδίδωμι <δὲ> λόγος ἀντί ὄνομα εἴρω ὡς ἴσος ὁ ἀποδίδωμι δέ ὁ τοιοῦτος λόγος , ὁποῖος εἴρω ὁ ὁρισμός , ἢ ἀντί ὄνομα , ὡς ὅταν ὁ ἄνθρωπος ὁρίζω εἶπον ὅς ἄνθρωπος ζώιον εἰμί πεζός δίπους · ἀντί γάρ ὁ ὄνομα ὁ ἄνθρωπος ὁ λόγος , οὗτος εἰμί ὁ ὅρος , ἀποδίδωμι , ὁ ζῷον πεζός δίπους ) , ἢ λόγος ἀντί λόγος , οὗτος εἰμί ὁ ὁρισμός ἀντί λόγος . οὗτος δέ γίγνομαι μέν καί ἐπί οὗτος ἐπί ὅς μή εἰμί ὁ ὁριστός γένος εἷς ὄνομα περιλαμβάνω , ὡς ὁ ζῷον πεζός ἢ ζῷον πτηνός ἢ ζῷον ἔνυδρος · ἕκαστος γάρ οὗτος ὁρίζω λόγος εἰς λόγος καί ὅρος ὁ μετάληψις ποιέω · ὁ γάρ ζῷον πεζός λόγος εἰμί ὁ ὁρισμός ἀποδίδωμι λέγω αὐτός οὐσία ἔμψυχος | αἰσθητικός ἐπί γῆ ὁ διατριβή ποιέω φύω . δύναμαι δέ καί ἐκ ὁ λόγος ὁ διά ὁ ἴδιος ἀποδίδωμι , ἕ οὐ εἰμί ὁρισμός , εἰς ὁ ὁρισμός μετάληψις γίγνομαι , οἷος ζῷον γελαστικός εἰς ζῷον λογικός θνητός ὁ ζῷον ἐπιστήμη δεκτικός · καί γάρ ὁ ἐπιστήμη δεκτικός ἴδιος ἄνθρωπος · οὖον γάρ δεκτικός ὁ θεός · οὖον γάρ εἰμί ἐν αὐτός ὁ δύναμις . δύναμαι δέ καί λόγος ἀντί λόγος λαμβάνω , ὅταν ἑκάτερος ἢ ἕκαστος ἐκ ὅς ὁ λόγος εἰμί ὁρισμός τις ἀποδίδωμι . εἰμί γάρ ἑκάτερος ὁ ἐν ὁ λόγος ὁρίζω εἰμί , εἰμί καί ὁ λόγος ὅρος ἀποδίδωμι · ὁ γάρ ἄνθρωπος περιπατέω λόγος ὁρισμός ἄν εἰμί ζῷον πεζός δίπους , ὅς διά σκέλος κινέω μεταβατικός . οὖον γάρ δή λέγω ἀντί ὁρισμός ὁρισμός ἀποδίδωμι . ἐπεί δέ ἀποδίδωμι πολλάκις ὑπέρ σαφήνεια τις καί ἀντί ὄνομα ὄνομα , ὡς ὅταν εἶπον τις ἀγαθός εἰμί ὁ ὠφέλιμος ἢ Δίκαιος ὁ ἴσος , οὖον φημί ὁ τοιοῦτος ἀπόδοσις ὁρισμός ἀπόδοσις εἰμί · ὁ γάρ ὁρισμός κεῖμαι ἐγώ ὅτι λόγος εἰμί . δῆλος δέ ὅτι οὐδέ , εἄν ἀντί λόγος τις ὄνομα πωλέω , ὁρισμός ἀποδίδωμι . γίγνομαι γάρ καί ἀντί λόγος ὄνομα ἀποδίδωμι · ὁ γάρ εἶπον τότος ἐπαινετός ἀγαθός καλός ἑστία λόγος εἰς ὄνομα ὁ μετάληψις ποιέω . ὅρος μέν ἐν οὐ οἷος τε ὁ ὄνομα εἰμί . ὀρική μέντοι φημί εἰμί καί ὁ τοιοῦτος ἀπόδοσις ὁ εἰς δήλωσις ὄνομα τις ἀσαφής ὄνομα μεταλαμβάνω γνώριμος · ὥστε καί ὁ τοιοῦτος ὑπάγω ἄν ὁ ὁρικός πρόβλημα . ὁρικός δέ λέγω πρόβλημα εἰμί καί ἐν ὅς ζητέω εἰμί ὅδε ὅδε αὐτός εἰμί , οἷος εἰμί αὐτός αἴσθησις ἐπιστήμη ἢ ἕτερος , καί πότερος αὐτός . ἀκολασία καί ἀκράτεια , ἢ ἐγκράτεια καί σωφροσύνη , ἢ οὖον . καί ὁ καί οὗτος ὁρικός εἰμί ὁ αἴτιος ἀποδίδωμι , διότι γάρ καί ἐν ὁ περί ὁ ὁρισμός πρόβλημα , πότερος ὁ αὐτός ὁ ἀποδίδωμι ὁρισμός σημαίνω καί ὁ ἀντί ὅς ἀποδίδωμι ὄνομα ἢ λόγος ἢ ἕτερος , ὁ πλεῖστος γίγνομαι ζήτησις · ὁ γάρ ὁρισμός πρῶτος δεῖ ὁ αὐτός ἔχω . καί καθόλου φημί ὁρικός πρόβλημα πᾶς λέγω ὁ ὑπό ὁ αὐτός μέθοδος πίπτω ὁ ὅρος . ὁ γάρ ὑπό ὁ περί ὁρισμός μέθοδος πίπτω ὁρικός · πᾶς δέ ὁ ἐν ὅς ὁ ζήτησις πότερος αὐτός ἢ οὖον αὐτός εἰμί ἀλλήλων , ὑπό ὁ περί ὁρισμός μέθοδος εἰμί . καί πῶς ὑπό οὗτος , δηλόω · ὁ γάρ μέθοδος , κατά ὅς δύναμαι ὅτι αὐτός ἢ ὅτι ἕτερος ἄλλος ἄλλος δείκνυμι , καί πρός ὁ ὁρισμός χράω . καί πῶς χράω , προστίθημι · δείκνυμι γάρ ὁ ἀποδίδωμι λόγος ὡς ὁρισμός , ὅτι μή ὁ αὐτός εἰμί ἐκεῖνος ὅς ἀποδίδωμι , δείκνυμι ἄν εἰμί ὅτι μή ὁρισμός ὁ λόγος οὗτος . οὖον μείς ἄν δείκνυμι ὅτι αὐτός σημαίνω ὁ λόγος ὁ ὅς εἰμί ἀποδίδωμι , ἤδη ἄν εἰμί δείκνυμι ὅτι ὁρισμός · καί γάρ ἐν ἄλλος ὁ αὐτός . δεῖ μέν γάρ ὁ ὅρος ὁ αὐτός ἔχω · οὖον μείς , εἰμί τίς αὐτός , ἤδη καί ὅρος · οὖον γάρ ἀντιστρέφω οὐδέ ἐπί ἴσος εἰμί οὐδέ ἀντικατηγορέω ὅς τε ὅρος καί ὁ αὐτός . διό , εἰμί μέν μή αὐτός , οὐ ὅρος , εἰμί δέ αὐτός , οὖον πάντως καί ὅρος · λέγω γάρ ὁ αὐτός , ὡς ὀλίγος προέρχομαι δείκνυμι , πλεοναχός , καί οὔτε ὁ ὁ γένος αὐτός οὔτε ὁ ὁ εἶδος ὁρισμός , ἀλλά οὐδέ ὁ ὁ ἀριθμός πάντως . ὅτι τε οὖν ὁ αὐτός χρήσιμος πρός ὁ ὁρικός πρόβλημα , δείκνυμι , καί ὅτι μή πάντῃ αὐτός εἰμί ὅς τε περί αὐτός ζήτησις καί ὁ περί ὁ ὁρισμός . οὖον γάρ , ἐπεί αὐτός εἰμί ὁρατός τε κατά ἑαυτοῦ καί χρῶμα , καί ἀκουστός καί ψόφος , καί χυμός ὁμοίως καί γευστός , διά οὗτος ἢ ὁ χρῶμα ὅρος εἰμί ὁ κατά ἑαυτοῦ ὁρατός ἤ , ὅς τις ὁρίζω , ὁ ἴδιος ὄψις αἰσθητός · οὖον γάρ κατά ὅς χρῶμα καί κατά ὅς ψόφος τοιοῦτος εἰμί , ἀλλά κατά ὁ σχέσις ὁ πρός ὁ αἰσθάνομαι αὐτός . οὗτος εἶπον περί ὁ ὁρισμός ὡς πρός ὁ πρόκειμαι μέθοδος αὐτάρκης , ἐπεί περί γε ὁρισμός καί ἐν τε ὁ ὕστερος ἀναλυτικός καί ἐν ὁ μετά ὁ φυσικός πραγματεύομαι μετά ἀκρίβεια καί θεωρία πλείων , μέτειμι ἐπί ὁ περί ὁ ἴδιος λόγος . δεῖ δέ μή ἀγνοέω ὅτι Θεόφραστος ὁ περί ὁ αὐτός πρόβλημα ὑποτάσσω ὁ γενικός , ὥσπερ καί ὁ ἀπό ὁ διαφορά · λέγω γάρ “ καί καί ὁ διαφορά καί ὁ ταὐτότης γενικός τίθημι . καί οὗτος μέν ἔξωθεν προσιστορέω . ὁρίζω δέ πάλιν ὁ ἴδιος οὕτως · Ἴδιον δέ εἰμί ὅς μή δηλόω μέν ὁ τίνω εἰμί , μόνος δέ ὑπάρχω καί ἀντικατηγορέω ὁ πρᾶγμα , Κοινός μέν οὖν ἔχω πρός ὁ ὁρισμός ὁ ἴδιος ὁ τε μόνος ὑπάρχω καί ὁ ἀντικατηγορέω , οὗτος εἰμί ὁ πᾶς ὑπάρχω · ὁ γάρ μόνος καί πᾶς ὑπάρχω ἀντικατηγορέω . ὁ δέ διαφορά αὐτός , κατά ὅς ὁ μέν ὁρισμός ὁ τίς εἰμί εἰμί καί ὁ οὐσία δηλόω ὁ πρᾶγμα καί εἰμί πάντως λόγος , ὁ δέ ἴδιος οὔτε ἀνάγκη λόγος εἰμί οὔτε ὁ οὐσία δηλόω ὁ πρᾶγμα ὅς εἰμί ἴδιος , ἀλλά ἢ διάθεσις τις αὐτός σημαίνω , ὡς ἐπί ὁ ἄνθρωπος ὁ πλατυώνυχος καί ὁ ὄρθιος , ἢ δύναμις , ὡς ὁ ἐπιστήμη δεκτικός καί γελαστικός , ἢ ἐνέργεια , ὡς ὁ θεῖον σῶμα ὁ ἀεικίνητος . διά οὗτος ἴδιος μέν μέν οἷος τε ὁ αὐτός πλείων εἰμί , ὁρισμός δέ οὐκέτι , εἰμί τις ἀκριβολογέω , εἰμί γε εἷς ἕκαστος ὁ οὐσία , ὅς ὁ ὁρισμός δηλωτικός . ὅτι δέ ὁ ἴδιος οὖον δηλόω ὁ οὐσία οὗτος ὅς εἰμί ἴδιος , οἷος ὁ γελαστικός ὁ ὁ ἄνθρωπος ἢ ὁ γραμματικός δεκτικός , δῆλος , ὡς ἤδη προερέω , ὅτι κατά ὅς δύναμις ἕκαστος ὁ ζῷον εἰμί ὁ εἰμί , ὅταν κατά οὗτος ἀνεμπόδιστος ἐνεργέω , τότε ὁ τελειότης ὅς αὐτός ἀπολαμβάνω . τέλειος γάρ ἵππος ὁ κατά ὅς δύναμις εἰμί αὐτός ὁ εἰμί ἵππος , κατά οὗτος ἐνεργός ἀπαρεμπόδιστος · ὥστε καί εἰμί εἰμί ὁ ὁ ἄνθρωπος οὐσία ἐν ὁ ὁ γελάω δύναμις , τέλειος ἄνθρωπος εἰμί εἄν ὁ ἀνεμπόδιστος τε καί εὕω γελάω . ἀλλά ἄτοπος ὁ ὁ ἄνθρωπος τέλος ἐν ὁ ἀνεμπόδιστος γελάω τίθημι . τίς οὖν ἐπί ὁ πεζός καί δίπους λέγω τις ἄν , ὅς ὁ ἄνθρωπος ὁρίζω ; μήποτε οὖν ἢ οὐ ἀληθής ὁ κατά οὗτος διαιρέω ὁ ἴδιος τε καί ὁ ὁρισμός , ἢ ὁ μέν τοιοῦτος λόγος ὅρος δοκέω εἰμί ὁ χωρίζω διά ὁ ὑπάρχω ὁ πρόκειμαι ἀπό πᾶς αὐτός ὁ ἄλλος . κύριος δέ ἄν ἄγω ὅρος ὁ ἔχω πρός οὗτος καί κατά ὅς μάλα εἰμί ὁ ὁριστός ὁ εἰμί , ὡς ὁ ἄνθρωπος κατά ὁ λογικός · διό καί εἷς ὁ κύριος ὁρισμός ἕκαστος εἰμί . ὁ γάρ ὅρος δεῖ ἐκ διαφορά εἰμί · οὗτος γάρ ὁ γένος εἰς ὁ εἶδος διαιρέω οὖον κατά συμβεβηκός τις ᾠόν κατά ὁ οὐσία · ὁ δέ ἴδιος οὖον διαφορά . ὅτι δέ δεῖ ἀντικατηγορέω ὁ ἴδιος ὁ πρᾶγμα , συνίστημι διά ὁ εἶπον οὐδείς γάρ λέγω ἴδιος ὁ ἐνδέχομαι ἄλλος ὑπάρχω , οἷος ὁ καθεύδω ἄνθρωπος , οὐδέ ἄν τυγχάνω κατά τις χρόνος μόνος ὑπάρχω . προστίθημι δέ οὗτος , ὅτι , ἄν λέγω ποτός ὁ μόνος · ὁ πρᾶγμα ὑπάρχω μή ἀντικατηγορέω δέ αὐτός ἴδιος τίς , ὅτι μή ἁπλόος οὗτος λέγω ἴδιος ἀλλά ποτός , ὡς ὁ ἐκ δεξιός τις εἰμί τις ποτέ ἴδιος · οὕτως καί ὁ καθέζομαι δύναμαι ποτέ ἴδιος τις εἰμί · οὖον γάρ ἄν εἰμί πρός τίς . ὁ γάρ δίπους ὁ ἄνθρωπος πρός ὁ μή δίπους ἴδιος , ἀλλά οὐ ἀπλόος · πρός γάρ ἵππος καί κύω καί ὅσος μή δίπους ἴδιος , οὖον μήv καί πρός ὄρνεον . ἀεί μέν οὖν οὗτος , ἀλλά οὐ ἁπλόος , ἀλλά ἀεί πρός οὗτος ἴδιος . δύναμαι δέ τις καί μόνος μέν ὑπάρχω , οὖον μήv δέ ὡς ἴδιος , ὡς ὁ ἀπό ὁ δύναμις ὁ ἴδιος ἐνέργεια , ὁ ἀριθμέω , ὁ λόγος χράω , ὁ γελάω , ὁ ταριχοποιέω · οὗτος γάρ οὐ ἴδιος , ὅτι μή πᾶς · ὁ μέν γάρ δύναμις πᾶς τε καί ἀεί , ὁ δέ ἐνέργεια οὖον πᾶς ἅμα οὐδέ ἀεί . δῆλος δέ ὅτι οὐδέ ὁ ἐνδέχομαι καί ἄλλος ὑπάρχω οὐδείς ἀντικατηγορέω δύναμαι · ὁ μέν γάρ ἀντικατηγορούκατὰ μένω ἐπί ἴσος ἀνάγκη εἰμί · ὁ δέ ἴδιος κεῖμαι ἐγώ ὅτι ἀντικατηγορέω ὁ πρᾶγμα . Γένος δέ εἰμί ὁ κατά πλείων καί διαφέρω ὁ εἶδος ἐν ὁ τίς εἰμί κατηγορέω . καί ὁ ὁ γένος ὁρισμός ἀποδίδωμι διά ὅς χωρίζω αὐτός ὁ ἄλλος , ὅς καί αὐτός ὑπάρχω ὁ κατά πλείων κατηγορέω · * * * ἀλλά καί ὁ διαφορά . ὁ μέν οὖν εἶδος χωρίζω ὁ γένος ὁ προσθήκη ὁ διαφέρω ὁ εἶδος . ὅταν γάρ ὁ ὑπό ἐκεῖνος κατά εἶδος ἀλλήλων διαφέρω , ὡς ἄνθρωπος , ἵππος , κύω , τότε γένος ὁ ἐν ὁ τίς εἰμί οὗτος κατηγορέω . οὖον γάρ καί ὁ εἶδος κατά διαφέρω ὁ εἶδος κατηγορέω , ἀλλά κατά πλείων καί διαφέρω ὁ ἀριθμός κατηγορέω ἐν ὁ τίς εἰμί , κατά . ὅς εἰμί εἶδος . ὅς γάρ κατηγορέω πλείων ἐν ὁ τίς εἰμί ὁ ὑπόκειμαι κατά εἶδος ἀλλήλων διαφέρω δύναμαι , οὗτος ἀνάγκη γένος εἰμί . ὁ δέ γε διαφορά κατά πλείων μέν καί διαφέρω ὁ εἶδος κατηγορέω καί αὐτός , οὖον μήv ἐν ὁ τίς εἰμί , ἐπεί οὕτως ἄν ὁ αὐτός λόγος εἰμί γένος τε καί διαφορά , ἀλλά , ὡς ἐν ἄλλος λέγω , ὁ διαφορά ἐν ὁ ποῖος τίς μᾶλλον κατηγορέω ὅς | ἄν ὡς διαφορά κατηγορέω · ποῖος γάρ τίς ὁ πρᾶγμα εἰμί , δηλόω . ὅθεν οὐ ἡγητέον ὁ ἐν κατηγορία εἴρω , ὁ ὅτι ὁ διαφορά κατά ὑπόκειμαι κατηγορέω , περί ὁ κύριος λέγω εἴρω διαφορά , ἀλλά ὁ ἤδη συλλαμβάνω ὁ ὕλη · ὁ γάρ κατά ὑπόκειμαι κατηγορέω ἅπας ἐν ὁ τίς εἰμί ἐκεῖνος κατηγορέω · κατηγορέω δέ ἐν ὁ τίς εἰμί ὁ διαφορά γένος ἄν ἄγω , ἀλλά οὖον διαφορά . καί εἰμί ὁ συμβαίνω δέ πλείων κατηγορέω καί διαφέρω ὁ εἶδος , οὗτος ὁ γένος διαφέρω ἄν , ὅτι μή ἐν ὁ τίς εἰμί . ὁ δέ ἐν ὁ τίς εἰμί κατηγορέω αὐτός ἐξηγέομαι · ὅσος γάρ ἁρμόζω ἐρωτάω ἀποδίδωμι τίς εἰμί ὁ πρόκειμαι , οὗτος ἐν ὁ τίς εἰμί κατηγορέω . ὅτι δέ καί ὁ διαφορά καί ὁ ἀπό ὁ διαφορά πρόβλημα γενικός , φθάνω εἴρω · οἷος εἰμί καί ὁ ὄπος ὁ κύω λογικός εἰμί ἢ οὖον ; ’ . εἰμί δέ διαφορά κύριος κατά ὅς γένος τίς εἰς εἶδος τέμνω · οὖον γάρ πᾶς ὁ διαφέρω τις ὁ κύριος λέγω διαφορά διαφέρω , ἐπεί ὁ πλεῖστος γε κατά συμβεβηκός τις ὁ διαφορά ὁ πρός ἀλλήλων , ἀλλά κοινός ὁ τοιοῦτος καλέω διαφορά . γενικός δέ φημί εἰμί πρόβλημα καί ἐν ὅς ζητέω πότερος ὅδε ὅδε ἐν ὁ αὐτός γένος εἰμί ἢ οὖον , ὥσπερ εἰμί ὁρικός καί ὁ ζητέω εἰμί ὅδε ὅδε αὐτός . καί δείκνυμι γε πῶς εἰμί γενικός . δεῖ γάρ ὁ μέλλω δείκνυμι ὅτι ἐν ὁ αὐτός γένος ὅδε τις , οἷος ἵππος καί ἄνθρωπος , δείκνυμι ὅτι ὁ ζῷον γένος εἰμί καί ὁ ἵππος καί ὁ ἄνθρωπος · οὗτος δέ γενικός πρόβλημα . καί ὁ δείκνυμι δέ ὅτι ὅδε τίς μή ἐν ὁ αὐτός γένος γενικός , οἷος ὅτι ὁ ὁράω οὐ εἰμί ὑπό αὐτός γένος ὁ βοάω · οὗτος μέν γάρ ὑπό ὁ ποιέω , ὁ δέ ὁράω οὐ εἰμί γένος ὁ ποιέω · πάσχω γάρ τίς εἰμί ὁ ὁράω . ὅτι γάρ μή ἐν ὁ αὐτός γένος ὁ ὁράω ὁ βοάω , καίτοι ὁ σχῆμα ὁ λέξις ὅμοιος εἰμί , οὕτως δείκνυμι · ὁ δέ τοιοῦτος διά ὁ πρός ὁ γένος τόπος οἰκέω · συμβαίνω δέ εἰμί ὅς μηδείς μέν οὗτος εἰμί , μήτε ὅρος μήτε ἴδιος μήτε γένος , ὑπάρχω δέ ὁ πρᾶγμα , ἢ ὅς ἐνδέχομαι ὑπάρχω ὅστις εἷς καί ἰός αὐτός καί μή ὑπάρχω . δύο λόγος ὁ συμβεβηκός ἀποδίδωμι , ὁ μέν ἐκ ὁ ὁ προερέω ἀπόφασις δείκνυμι ὁ συμβεβηκός ( ὅς γάρ ὑπάρχω ὁ πρᾶγμα κατά μηδείς ὁ προερέω τρόπος ὑπάρχω , οὗτος εἰμί συμβεβηκός ) , ὁ δέ ἀπό αὐτός ὁ ὁ συμβεβηκός φύσις · ὅς γάρ οὕτως ὑπάρχω ὡς ἐνδέχομαι αὐτός οὗτος καί ὑπάρχω καί μή ὑπάρχω , συμβεβηκός εἰμί . καί προκρίνω γε οὗτος ὁ λόγος διά ὅς καί λέγω . ὁ μέν γάρ διά ἀπόφασις τίνω μέλλω τίς γνωρίζω πρῶτος ἀνάγκη ἔχω γνωρίζω ἐκεῖνος ὅς ὁ ἀπόφασις οὗτος δηλόω · ὁ δέ ἀπό αὐτός ὁ πρᾶγμα οὐδείς ἄλλος χρεία εἰς γνῶσις ἔχω ὁ πρόκειμαι · ὁ γάρ αὐτός ὁ πρᾶγμα οὐσία τε καί φύσις ὁ τοιοῦτος σημαίνω λόγος , ἐπεί ὁρισμός εἰμί “ λόγος ὁ ὁ τίς εἰμί εἰμί σημαίνω , ὡς προερέω , ὁ δέ εἰμί ἕκαστος ἐν ὑπάρχω τις καί ἐν κατάφασις . οὐ ἄν οὖν ὁ ἐκ ἀπόφασις τίνω λόγος κύριος ὁρισμός εἰμί . τίς δήποτε οὖν ἀμφότερος τίθημι καί οὖον μόνος ὅς προεκρέω - νε ; ὑπέρ ὁ ἐνδείκνυμι ὅτι καί τοιοῦτος τις ἀπόδοσις γίγνομαι λόγος . ἢ ἐπεί χράω πρός ὁ ἑξῆς ὁ τοιοῦτος λόγος ὁ συμβεβηκός · διά γάρ ὁ λόγος ὁ συμβεβηκός κατασκευάζω ὁ τοσοῦτος εἰμί ὁ πρόβλημα γένος . τάχα δέ καί καθόλου μέν ἀγαθός ἐκεῖνος ὁ τρόπος ὁ ὁ ὁράω ἀπόδοσις , ἐπί ἔνιοι δέ ἀναγκαῖος οὗτος , ὥσπερ ἐπί ὁ σιμός . καί γάρ ἐπί ὁ συμβεβηκός ὁ δύο ἀποδίδωμι οὖον πᾶς δοκέω ὁ συμβαίνω περιλαμβάνω , ὁ δέ πρῶτος πᾶς . // ἐπιζητέω γάρ ἄν τις εἰμί ὁ λέγω λόγος συμβαίνω εἰμί ὅς οἷος τε ὑπάρχω ὅστις εἷς καί ὁ αὐτός καί μή ὑπάρχω , πᾶς ὁ ὁ συμβεβηκός περιλαμβάνω φύσις . εἰμί γάρ οὗτος εἰμί , ὁ συμβεβηκός ὁ ἀχώριστος μέν ὑπάρχω τις μήτε Δ΄ ἐν ὁ οὐσία μήτε ὡς ἴδιος ὑπό τίς ἄν εἰμί γένος ; οἷος ὁ σιμότης ὁ ῥίς . εἰμί γάρ μή συμβεβηκός , ἢ γένος εἰμί ἢ διαφορά ἢ ἴδιος ἢ ὁρισμός · ἄτοπος δέ οὗτος τίς λέγω αὐτός εἰμί · ἄλλος ἄρα φύσις ὑπάρχω παρά ὁ εἴρω τέσσαρες ὁ τοιοῦτος ἄν εἰμί . εἰμί δέ οὗτος , οὐδέ ἄν ὁ ἀριθμός ὁ πρόβλημα τε καί πρότασις οὗτος εἄν εἰμί , ἀλλά καί πέμπτος εἄν εἰμί γένος τίς πρόβλημα , ἐν ὅς ὁ οὕτως ὑπάρχω κατηγορέω . διό κατά οὗτος ὁ πρῶτος ἀποδίδωμι λόγος ἀγαθός . ὁ ἀχώριστος ῥίς ὁ σιμός , οὐ ὅτι μή ῥίς ὁ αὐτός καί σιμός καί γρυπός γίγνομαι διά οὗτος γάρ οὐδέ διαφορά ῥίς ὁ σιμός ) , ἀλλά ὅτι δοκέω ὁ σιμός ἐν ἑαυτοῦ συλλαμβάνω καί ὁ ῥίς · εἰμί γάρ κοιλότης ὁ σιμότης ἐν ῥίς , ὁ συναμφότεροι εἰμί εἰκότως μετά ὁ ῥίς καί σύν οὗτος εἰμί καί ἀχώριστος αὐτός ὥσπερ καί ὁ κοιλότης · ὁ γάρ συναμφότεροι σιμός . οὕτως δέ οὐκέτι εἄν εἰμί συμβαίνω ὁ σιμότης , ἀλλά ὁ συμβαίνω μετά ὁ ὅς συμβαίνω · ὁ δέ κοιλότης συμβαίνω εἰμί οἷος τε καί πάρειμι ὁ ῥίς καί μή . δύναμαι δέ ὁ ἐνδέχομαι ὑπάρχω ὅστις εἷς καί ὁ αὐτός καί μή ὑπάρχω οὖον ὁ πάντως καί ὑπάρχω δύναμαι καί μή ὑπάρχω ὁ αὐτός δηλωτικός εἰμί ὁ πρότερος ὑπάρχω , ἀλλά ὁ μηδείς ὁ πρᾶγμα πρός ὁ εἰμί τίς ἢ μή εἰμί δήω ὁ ὁ συμβεβηκός παρουσία · καί γάρ Χωρὶς οὗτος αὐτός εἄν εἰμί · ὁ γάρ ῥίς ῥᾴδιος εἰμί εἄν καί σιμότης . ὅς οὖν καί μή ὑπάρχω οὐ ἀναιρέω ὁ πρᾶγμα οὗτος , εἄν ἀχώριστος ὑπάρχω , οἷος τε ὑπάρχω καί μή ὑπάρχω · ὁ γάρ ἐκτός τε εἰμί ὁ οὐσία καί φύσις ὁ πρᾶγμα , ἄν μή δυνατός εἰμί μή ὑπάρχω αὐτός , σημαίνω ὁ ἐνδέχομαι ὑπάρχω ὁ αὐτός καί μή ὑπάρχω . καί εἰμί εἄν συμβαίνω οὗτος ὅς ὑπάρχω ὁ πρᾶγμα ὁ ἀναίρεσις οὐ ἀναιρέω ὁ ὅς ὑπάρχω . ἐπιζητέω δέ ἄν τις εἰμί οὕτως καί ὁ χιών καί ὁ κύκνος ὁ λευκός καί ὁ πίσσα ὁ μέλας · δοκέω γάρ ὁ τοιοῦτος ὁ οὐσία πως εἰμί ὁ πρᾶγμα . ἢ δεῖ λέγω συμβεβηκός καί οὗτος ὁ γε μή ἐν ὁ οὐσία εἰμί οὗτος ὅς ὑπάρχω · οὖον γάρ ὁ οὐσία ὁ χιών ἐν ὁ λευκός εἰμί ἢ ὁ πίσσα ἐν ὁ μέλας , ἀλλά εἰμί ἐπακολουθέω ὁ οὐσία αὐτός , καί ἀχώριστος συμβεβηκός εἰμί . ἔτι λέγω εἄν ὅτι , εἰμί καί μή οὗτος οἷος τε ὑπάρχω καί μή , ἀλλά ἄλλος γε δύναμαι τις καί ὑπάρχω καί μή · ὁ δέ οὕτως ἔχω πρός τις ὁ εἰμί , συμβεβηκός εἰμί . ἢ οὐδέ οὗτος ἀληθής · ὁ γοῦν θερμός ὑπάρχω τις οὕτως ὡς δύναμαι καί μή ὑπάρχω οὐ εἰμί ὁ πῦρ συμβεβηκός . ὁ δέ λευκός ἐν ὁ χιών ἢ γένος αὐτός ἢ ὁρισμός ἢ ἴδιος ἄν εἰμί · οὐδείς δέ οὗτος οἷος τε λέγω ἐπί αὐτός . ἀλλά οὐδέ διαφορά ἄν εἰμί · οὖον γάρ δοκέω εἰδοποιός διαφορά σῶμα εἰμί ὁ χρῶμα . πλέω μέν οὖν τίς ἢ κατά ὁ ἄλλος συμβεβηκός ὁ τοιοῦτος ἄν ἔχω ὁ ὁ ὕλη καί ὁ οὗτος ποιότης τε καί πάθος , ἐκ ὅς οὗτος ὁ εἰμί , ἐκ ἀνάγκη παρακολουθέω . γάρ ὁ τοιόσδε σῶμα , οἷος ὁ νέφος , ὅς εἰμί χιών ὕλη , τοιόσδε πήγνυμι , ὁ διά ὑπερβολή ψυχρότης γίγνομαι μετά ἐναπόλειψις πνεῦμα τις , ἐκ ἀνάγκη ὁ λευκότης ἕπω . ὁ γάρ ὁ ἀήρ ὁ ἔνειμι ἐν ὁ νέφος ἐναπόλειψις τε καί πῆξις καί τρῖψις ἐν ὁ ὁ νέφος πήγνυμι , ὅστις διά ὑπερβολή ψυχρότης γίγνομαι φθάνω ὁ ἔκκρισις αὐτός , ὁ τοιοῦτος χρῶμα αἰτία · τρίβω γάρ καί κινέω ὁ πνεῦμα λευκαίνω · διά οὗτος γάρ καί ὁ ἀφρός λευκός . τρῖψις δέ τις καί κίνησις γίγνομαι ἐν ὁ πήγνυμι ὁ νέφος ὁ ἐν αὐτός πνεῦμα συστέλλω καί εἰς ὁ βάθος ἀποκλείω καί ὁ ἔκκρισις ἐμποδίζω . καί εἰμί ἐκεῖνος μέν ὁ οὐσία ὁ χιών , ὁ δέ λευκός ἐπακολουθέω ἐκεῖνος καί πάθος τίς καί συμβεβηκός · καί ὁ χιών εἄν εἰμί συμβαίνω ὁ μή εἰμί ὁ χιών συμπληρωτικός ὁ οὐσία · εἰμί γάρ μήτε ὕλη ὁ χιών ὁ λευκός μήτε εἶδος , οὐ εἰμί ἐν ὁ οὐσία ὁ χιών . ὁ δέ σύμπτωμα ὁ ὕλη ἐπιγίγνομαι ἐν ὁ εἰς ὁ τοιοῦτος εἶδος μεταβολή , οὗτος ἀχώριστος εἰμί αὐτός . οὖον μήv ἔτι εἰμί ἐπί οὗτος εἶπον ὅτι ἐνδέχομαι καί μή ὑπάρχω αὐτός ὁ πρᾶγμα . οὗτος καί ὁ θῆλυς πάθος εἰμί καί συμβαίνω δείκνυμι . διό ἔοικα ἐκ ὁ ὁ ἄλλος ἀπόφασις ὁ δηλόω ὁ συμβαίνω λόγος μᾶλλον περιλαμβάνω πᾶς ὁ συμβεβηκός ὁ δύο κεῖμαι · διό καί χράω αὐτός . ἀγαθός μέν γάρ , ὡς εἶπον , ἐκείνως ὁρίζω · ἐπί ὅς δέ μή οἷος τε εἰμί τοιοῦτος λόγος περιλαμβάνω πᾶς ὁ ὁριστός , ἀγαπητός καί διά ἀπόφασις αὐτός δηλόω . πάσχω δέ οὗτος ὁ συμβεβηκός , διότι μή εἰμί εἷς φύσις · ὁ γάρ ἐννέα γένος ὁ παρά ὁ οὐσία συμβεβηκός . διό οὐδέ οἷος τε εἷς τις λόγος ἀποδίδωμι αὐτός . ἴδιος δέ ἄν εἰμί αὐτός ὁ ἐν ὑπόκειμαι , εἰμί γε πᾶς οὐσία μή ἐν ὑπόκειμαι , ἀλλά καί ὁ εἶδος καί ὁ διαφορά <αἱ> ἐν αὐτός | ὁ ἐν ὑπόκειμαι . αὐτός μέντοι ὁ τοιοῦτος ἀκριβολογία παραιτέομαι ὡς οὐ οἰκεῖος ὁ πρόκειμαι πραγματεία ἀρκέω ὁ ἀποδε - δίδωμι λόγος ὁ συμβεβηκός . πρόσκειμαι δέ ὁ συμβεβηκός καί ὁ πρός ἀλλήλων σύγκρισις , ὁπωσοῦν ἀπό ὁ συμβεβηκός λέγω . ὡς ὁ ἀπό ὁ ὁράω πρόβλημα ὑπάγω καί ὁ περί αὐτός καί ὁ ἀπό ὁ γένος ὁ ἀπό ὁ διαφορά καί ὁ ἀπό ὁ ἴδιος ὁ ποτέ καί πρός τίς ἴδιος , οὕτως καί ὁ ἀπό ὁ συμβεβηκός ὁ συγκριτικός πᾶς · κατά γάρ ὁ συμβεβηκός μόνος ὁ σύγκρισις , ὅς καί ὁ μάλα τε καί ἥσσων εἰμί τις οὖτε γένος οὔτε ὁρισμός οὔτε ὁ ] ἴδιος , ἀλλά ὁ συμβεβηκός μόνος ὁ τοιοῦτος πάθος . οὗτος γάρ ποτέ μέν ζητέω εἰμί ὑπάρχω ἢ μή ὑπάρχω τίς τις , ὡς ὅταν ζητέω εἰμί ὁ πλοῦτος ἀγαθός ἢ οὖον , εἰμί ὁ ἐγκράτεια ἀρετή ἢ οὖον , ὁ δέ πότερος μᾶλλον ὑπάρχω ὅδε τίνω , οἷος ὁ ἀγαθός ὑγεία ἢ πλοῦτος , καί ὁ ἡδύς ζῶ πότερος μᾶλλον , ὁ κατά ἀρετή βίος ὁ ὁ ἀπολαυστικός · ἐν γάρ ὁ τοιοῦτος , πότερος μᾶλλον ὑπάρχω ὁ πρόκειμαι , ὅς εἰμί συμβεβηκός , ὁ ζήτησις γίγνομαι . ὁ δέ ὁπωσοῦν πρόσκειμαι ἤτοι ἀντί ὁ ‘καθ᾿ ὅς εἄν ὁ σύγκρισις γίγνομαι , ὡς καί αὐτός διά ὁ παράδειγμα ἐνδείκνυμι , ἢ ἐπεί ὁ σύγκρισις κατά πλείων γίγνομαι τρόπος , ἢ γάρ πότερος μᾶλλον ὁ ὑπόκειμαι ὁ κατηγορέω , ὡς ἐπί ὁ ὄπος ὁ πλοῦτος ἢ ὁ ὑγεία αἱρετός , ἢ πότερος μᾶλλον ὁ ὑπόκειμαι ὑπάρχω , οἷος ὁ ὑγεία ὁ ἡδύς ἢ ὁ χρήσιμος , ποτέ δέ πότερος ὅδε ὅδε ὁ ὅδε ὅδε , οἷος πότερος ὁ ὑγεία μᾶλλον ὑπάρχω ὁ ἀγαθός ἢ ὁ νόσος ὁ κακός · ὅπως γάρ ἄν ὁ σύγκρισις γίγνομαι , ἀπό ὁ συμβεβηκός λέγω . καί κατά ὁ μᾶλλον δέ γίγνομαι καί κατά ὁ κακός καί κατά ὁ ὁμοίως ὁ σύγκρισις · συγκριτικός γάρ καί ὁ τοιοῦτος · εἰμί ὁ ὑγεία μᾶλλον πλοῦτος εἰμί αἱρετός μή εἰμί διά ἑαυτοῦ αἱρετός , οὐδέ ὁ πλοῦτος · καί εἰμί ὁ ἡδονή μᾶλλον εἰμί ἀγαθός ἢ τέλος μή εἰμί ἀγαθός , οὐδέ εἄν τέλος εἰμί · καί πάλιν εἰμί ὁ πλοῦτος κακός ὑγεία εἰμί ἀγαθός ἀγαθός εἰμί , καί ὁ ὑγεία · καί εἰμί ὁ ὑγεία κακός εἰμί ἀγαθός ὁ ἐν εἰρήνη εἰμί ἢ ὁ πολεμέω ἀγαθός εἰμί οὗτος , ἐκεῖνος . τοιοῦτος δέ ὁ κτάομαι ὁ ὅμοιος σύγκρισις , ἢ εἷς περί δύο ἢ δύο περί εἷς ἢ δύο περί δύο λέγω , ὡς αὐτός ἐν ὁ συγκριτικός τόπος μνημονεύω . δύναμαι ὁ ὁπωσοῦν καί κατά οὗτος πρόσκειμαι , ὅτι καί ὁ συμβουλή ἔχω πρόβλημα καί αὐτός συγκριτικά πως εἰμί · διό καί ὑπάγω ἄν ὁ ἀπό ὁ συμβεβηκός . ὁ γάρ ὄπος γαμητέον ἢ οὖ καί ὁ ὄπος παῖς ποιητέος ἢ οὖ συγκριτικός καί αὐτός · ζητέω γάρ ἐν αὐτός πότερος αἱρετός ὁ ἐν ὁ πρόβλημα . ἢ γάρ οὗτος εἰμί ζητέω , ἤ εἰμί αἱρετός εἰμί ὁ γαμέω ἢ ὁ παῖς ἔχω ὁ ὅς τίς ἄν ἐν ὁ πρόβλημα κεῖμαι . ὁ δέ τοιοῦτος πᾶς συμβεβηκός · ζητέω γάρ εἰμί συμβαίνω ὁ ὑπόκειμαι ὁ αἱρετός · ὥστε ὑπάγω ἄν καί ὁ τοιοῦτος ὁ συμβεβηκός . εἰμί δέ ἕ λέγω ὁ τοιοῦτος πρόβλημα ἀπό γένος εἰμί · ζητέω γάρ ἐν αὐτός εἰμί ὁ αἱρετός γένος . καίτοι ὅς ζητέω εἰμί ἐν ὁ τίς εἰμί κατηγορέω αὐτός ὁ αἱρετός , ἀλλά εἰμί μόνος ὑπάρχω αὐτός · καί ὁ ἀνασκευάζω οὐ ὅτι μή γένος εἰμί δείκνυμι , ὁ ἀγαθός φέρω εἶπον ὁ ἡδονή , ἀλλά ὅτι μή ὑπάρχω αὐτός . δεῖ δέ ἐν ὁ ἀπό ὁ γένος πρόβλημα πρόσκειμαι ὁ γένος , οἷος πότερος ὅδε ὅδε γένος ἢ οὖον · ὁ γάρ Χωρὶς ὁ τοιοῦτος προσθήκη προτείνω ὡς συμβεβηκός προτείνω . ζητέω δέ καί περί ὁ τοιοῦτος πρόβλημα ὑπό τίς δεῖ τάσσω αὐτός , εἰμί θεός εἰμί , εἰμί ψυχή εἰμί . καί τις μέν λέγω γενικός εἰμί πᾶς ὁ τοιοῦτος · ζητέω γάρ ἐν αὐτός εἰμί ὁ πρόκειμαι ἐν γένος ὁ εἰμί εἰμί . ἢ εἰμί ἄν ὑπό ὁ συμβαίνω καί οὗτος · καί γάρ ὅς οὖον δοκέω γένος ὁ εἰμί εἰμί , ὅμως ζητέω ὁ ὁ τοιοῦτος ζητέω εἰμί συμβαίνω αὐτός εἰμί ἢ ὁ ἐν ὁ εἰμί εἰμί . περί γάρ ὕπαρξις ἁπλόος ὁ ζήτησις καί ἐπί οὗτος , οὖον περί τρόπος ὕπαρξις · ὁ δέ περί ἁπλόος ὕπαρξις ζήτησις διά ὁ συμβεβηκός . καί οὐδέ πρόσκειμαι ὁ πρόβλημα ὁ εἰμί ὡς ἐν γένος ὁ θεός ὁ εἰμί . Δῆλος δέ ἐκ αὐτός ὅτι ὁ συμβαίνω οὐδείς κωλύω καί ποτέ καί πρός τίς ἴδιος γίγνομαι . ἐς αὐτός ὁ συμβεβηκός καί ὁ ὁρισμός αὐτός δῆλος φημί εἰμί ὁ εἴρω . εἰμί γάρ συμβεβηκός εἰμί ὅς οἷος τε ὑπάρχω εἷς ὁ αὐτός καί μή ὑπάρχω , δῆλος ὡς ἐνδέχομαι ὁ πλείων οἷος τε εἰμί ὑπάρχω εἷς μόνος αὐτός ὑπάρχω ποιός · ὁ γάρ καθέζομαι , συμβαίνω εἰμί εδί , ποτέ δύναμαι αὐτός ἰήιος γίγνομαι , ὅταν μηδείς ἄλλος εἰμί καθέζομαι , ὁ πρός τίς · πρός γάρ ὁ μή καθέζομαι . ἁπλόος μέντοι οὐδείς ὁ οὗτος συμβεβηκός ἴδιος . προεῖπον δέ καί περί οὗτος ὁ κατά συμβαίνω ἴδιος λέγω ὅτι “ οὐδείς ἴδιος λέγω ὁ ἐνδέχομαι ἄλλος ὑπάρχω · ” εἰμί γάρ καί λέγω τίς ὁ τοιοῦτος ἴδιος , οὐ ἀπλόος ἀλλά ποτέ ἢ πρός τίς ἴδιος εἴρω . μή λανθάνω δέ ἡμέτερος ὅτι ὁ πρός ὁ γένος καί ὁ ἴδιος καί ὁ συμβαίνω πᾶς καί πρός ὁ ὁρισμός ἁρμόζω λέγω . διαίρεσις ποιέω ὁ πρόβλημα καί δείκνυμι ὅτι εἰμί αὐτός γένος τέσσαρες , ὁ τίς εἰμί ἕκαστος αὐτός δηλόω , καί τίς εἰμί αὐτός ὁ πρός ἀλλήλων διαφορά , μή λανθάνω , φημί , ἐγώ ὅτι ὁ πρός ὁ γένος καί ὁ πρός ὁ ἴδιος καί ὁ πρός ὁ συμβαίνω λέγω , οὗτος εἰμί διά ὅς οἷος τε εὑρίσκω τε καί δείκνυμι ὅτι μή ἴδιος ὁ ἀπος - δίδωμι , ὁμοίως δέ καί ὅτι μή γένος ἢ ὅτι μή συμβεβηκός , πᾶς καί πρός ὁ ὁρισμός ἁρμόζω λέγω · διά ὅς γάρ ἕκαστος οὗτος ἀναιρέω , διά αὐτός οὗτος εἰμί καί ὁ ὁρισμός ἀναιρέω . ἀναιρέω γάρ ὁ μέν συμβεβηκός , ἄν δείκνυμι μή ὑπάρχω ὁ πρᾶγμα · ὁ γάρ μή ὑπάρχω τις οὐ οἷος τε αὐτός συμβαίνω . ὁ δέ γένος ἀναιρέω μέν , εἰμί καί μή ὑπάρχω , ἀλλά οἰκεῖος ὁ γένος ἀναίρεσις , εἄν μή ἐν ὁ οὐσία καί ἐν ὁ τίς εἰμί κατηγορέω . ὁ δέ ἴδιος , ἄν μή ὑπάρχω μέν , ἀναιρέω , ἀλλά οἰκεῖος γε , ἄν μή μόνος καί πᾶς ὑπάρχω · ὁ γάρ μή οὕτως ὑπάρχω οὐ ἴδιος . διά ἕκαστος δέ οὗτος ἀνασκευάζω οἷος τε καί ὁ ὁρισμός · ἄν τε γάρ μή ὑπάρχω ὁ πρᾶγμα ὁ ἀποδίδωμι αὐτός λόγος , οὐ εἄν εἰμί αὐτός ὁρισμός , ἄν τε ὑπάρχω μέν , μή ἐν ὁ οὐσία δέ αὐτός ὑπάρχω μηδέ εἰμί γένος ὁ πρᾶγμα ὁ ἐν ὁ ὁρισμός ἀποδίδωμι ἢ διαφορά , οὐ εἰμί ὁρισμός · ἀλλά κἀν γένος μέν αὐτός ὁ ἐν ὁ ὁρισμός ἀποδίδωμι εἰμί καί διαφορά , μή μόνος δέ αὐτός καί πᾶς ὁ λόγος ὑπάρχω , οὐ εἰμί ὁρισμός . δεῖ γάρ ὁ ὁρισμός καί ἐν-ὑπάρχω ὁ πρᾶγμα ὅς ἀποδίδωμι , καί ὁ ὡς γένος ἐν ὁ ὁρισμός ἀποδίδωμι καί ὁ διαφορά γένος τε εἰμί ὁ πρᾶγμα καί διαφορά καί μόνος καί πᾶς ὑπάρχω αὐτός οὗτος ὅς ἀποδίδωμι , καί παρά οὗτος ἔτι ὁ τίς εἰμί εἰμί καί ὁ οὐσία σημαίνω αὐτός · οὗτος γάρ ἴδιος τε εἰμί αὐτός καί ἐξαίρω παρά ὁ ἄλλος . οὗτος δέ οὕτως ἔχω ἅπας εἄν εἰμί ὁ καταριθμέω γένος τρόπος τις ὁρικός κατά ὁ ἔμπροσθεν ἀποδίδωμι λόγος · εἴρω γάρ πρό ὀλίγος ὅτι “ ἁπλόος ὁρικός πᾶς λέγω ὁ ὑπό ὁ αὐτός μέθοδος εἰμί ὁ ὄρισμα . ὡς γάρ ὁ περί αὐτός ζήτησις ὁρικός εἰμί κατά οὗτος δείκνυμι γάρ ὅτι μή αὐτός , δείκνυμι εἄν εἰμί ὅτι οὐδέ ὅρος ) , οὕτως καί πᾶς ὁ πρόβλημα ὁρικός ἄν εἰμί · ὁ γάρ ἕκαστος αὐτός ἀναίρεσις ἀναιρέω καί ὁ ὁρισμός , ὥστε κατά οὗτος ὑπό ὁ αὐτός εἄν εἰμί καί οὗτος μέθοδος ὁ ὁρισμός . οὗτος δέ εἶπον καί δείκνυμι πῶς τρόπος τις εἰμί λέγω πᾶς ὁ πρόβλημα ὁρικός , ἐπιφέρω ἀλλά οὖον διά οὗτος ὅς ἐπί πᾶς καθόλου μέθοδος ζητητέος . οὖον γάρ , εἰμί χρήσιμος ὁ ἐκεῖνος ἀνασκευαστικός καί πρός ὁ ὁ ὁρισμός ἀνασκευή , ἤδη χρή ἐκεῖνος συντάσσω ὁ ὁρικός ὁρικός λέγω αὐτός · οὔτε γάρ ῥᾴδιος εὑρίσκω οὗτος δτάι , εἰμί ὁ εὑρίσκω , παντελῶς ἀσαφής καί δύσχρηστος εἄν εἰμί πρός ὁ πρόκειμαι πραγματεία . εἰμί δέ ὅς λέγω , ὅτι μή δεῖ εἷς τις καθόλου μέθοδος περί πᾶς ζητέω , ὡς λέγω πᾶς ὁ πρόβλημα ὁρικός καί ὡς ὀρική αὐτός ὁ τε ἀνασκευή καί κατασκευή ποιέω , ὡς ὁ πρός ὁ ὁρισμός τόπος δύναμαι πρός πᾶς ἁρμόζω · οὔτε γάρ ῥᾴδιος οὗτος οὔτε δυνατός . οὐδέ γάρ , εἰμί ὁ ἀνασκευή ὁ ἄλλος ἀνασκευάζω ὁ ὁρισμός , ἤδη καί ὁ κατασκευή αὐτός πρός ὁ ὁ ὁρισμός κατασκευή χρήσιμος . ὁ γάρ κατασκευάζω συμβαίνω εἰμί ὁ ἀποδίδωμι διά ὁ δείκνυμι οἷος τε αὐτός ὑπάρχω καί μή ὑπάρχω ὁ πρᾶγμα εἰμί μέν ὑπό ὁ συμβεβηκός , οὖον μόνος δέ οὖον συντελής τίς πρός ὁ ὁ ὁρισμός δεῖξις , ἀλλά καί ἀναιρετικός εἰμί αὐτός · οὖον γάρ ὁ αὐτός τρόπος ὁ τε ὁ συμβεβηκός ὕπαρξις καί ὁ ὁ ἔτι δέ οὐδέ πᾶς συμβεβηκός ἀνασκευή ἀναιρέω ὁ ὅρος · ὁ γάρ δείκνυμι ὡς ἴδιος ὁ ὑπάρχω τις ἀναιρέω μέν ὁ συμβεβηκός , οὐ ἀναιρέω δέ ὁ ὅρος . ὥστε οὐ ἀληθής πᾶς καί πρός ὁ ὁρισμός ἁρμόζω . ἀλλά καί ὁ δείκνυμι ὅτι ἐν ὁ τίς εἰμί μέν καί ἐν ὁ οὐσία κατηγορέω ὁ πρᾶγμα , ἐπί ἴσος δέ ἀλλά οὖον κατά πλείων , ἀναιρέω μέν ὁ γένος , οὐ ἀναιρέω δέ ὁ ὁρισμός · ἀλλά καί ὁ δείκνυμι ὁ ἐπί ἴσος κατηγορέω ὁ οὐσία σημαίνω ἀναιρέω μέν ὁ ἴδιος , κατασκευάζω δέ ὁ ὁρισμός . ὥστε οὖον μόνος ὁ πρός κατασκευή ὁ ἄλλος χρήσιμος πρός ὁ ὅρος , ἀλλά οὐδέ ὁ πρός ἀνασκευή οὗτος εἴρω χρήσιμος πᾶς πρός ὁ ὁ ὁρισμός ἀνασκευή . διά μέν οὖν οὗτος οὔτε οἷος τε ὁρικός πᾶς λέγω ὁ πρόβλημα οὔτε εἷς τις καθόλου μέθοδος περί αὐτός εὑρίσκω . καί Θεόφραστος δέ ἐν ὁ αὐτός τοπικός καθόλου εἷς μέθοδος παραδίδωμι σπουδάζω χωρίζω μέν ὁ ἄλλος ὁ συμβαίνω ὡς μή ὑπάγω ὁ ὅρος , ὁ ἄλλος δέ πειράω ὁ ὁρισμός ὑποτάσσω ἀσαφής ποιέω ὁ πραγματεία . ἀλλά καί εἰμί εὑρίσκω , φημί , μέθοδος τις εἷς , ἀλλά παντελῶς ἀσαφής τε καί δύσχρηστος ὁ τρόπος εἄν εἰμί . ἢ γάρ δήω ὁ δείκνυμι βούλομαι τίς παρά ὁ ὁρισμός διά οὗτος μόνος αὐτός δείκνυμι , ὁ δύναμαι καί εἰς ὁ ὁ ὁρισμός κατασκευή συντελέω , οἷος ὁ ὁ συμβαίνω δείκνυμι δείκνυμι ὅτι ὑπάρχω , οὐκέτι δέ καί ὅτι ἐνδέχομαι καί ὑπάρχω καί μή ὑπάρχω ἔξω ὁ ὁρισμός ὁ οὕτως ὑπάρχω · ὁμοίως καί ἐπί ὁ ἄλλος . δύσχρηστος δή καί ἀποστενόω περί ἕκαστος ὁ ἐπιχείρησις γίγνομαι , καί ἔτι ὁ οἰκεῖος ἀφαιρέω καί ὅς ὁ ἄλλος ἕκαστος αὐτός διαφέρω , ἐπεί μή ὁ τοιοῦτος οἷος τε εἰμί ὁρικός λέγω . ἢ ἄν λέγω τις πᾶς μέν ἐν ὁ ὁρισμός εἰμί , καί ὁ ἕκαστος οὗτος ἀνασκευαστικός καί κατασκευαστικός , μή ὁμοίως μέντοι ἔχω , ἀλλά ὁ μέν τις ὁ ὁ συμβεβηκός ἀνασκευαστικός ἀνασκευαστικός ἵημι καί ὁ ὁράω , ὡς ὁ μή ὑπάρχω , ὁ δέ ἔμπαλιν ἔχω · ἀνασκευαστικός γάρ εἰμί ὁ συμβεβηκός εἰς κατασκευή ὁ ὁράω χρησιμεύω · ὁ γάρ ὑπάρχω μέν , μή οὕτως δέ ὡς οἷος τε ὑπάρχω τε καί μή , ἀναιρετικός μέν ὁ συμβεβηκός , χρήσιμος δέ πρός ὁ ὁ ὁράω κατασκευή · δεῖ γάρ ὁ ἐν ὁ ὁρισμός μή οὕτως ὑπάρχω ὡς δύναμαι καί ὑπάρχω καί μή . ὁμοίως καί ἐπί ὁ γένος ὁ μέν ἀνασκευάζω αὐτός διά ὁ μή ἐν ὁ τίς εἰμί κατηγορέω ὁ αὐτός καί ὁ ὁρισμός ἀνασκευάζω , ὁ δέ διά ὁ ἐν ὁ τίς εἰμί κατηγορέω μή ἐπί πλέω αὐτός εἰμί διά οὗτος κατασκευάζω · αὐτός γάρ εἰμί κατασκευαστικός ὁ ὁρισμός · δεῖ γάρ ἐπί ὁ ὁρισμός καί οὗτος δείκνυμι , ὅτι μή ἐπί πλέω . καί ὁ ὁ ἴδιος δέ ἀνασκευάζω διά ὁ ἐπί ἴσος μέν εἰμί σημαίνω δέ ὁ τίς εἰμί εἰμί ἄντικρυς ὁ ὁ ὁρισμός κατασκευαστικός χράω πρός ἀναίρεσις ὅς ἴδιος . ὡς δέ ὁ οὗτος ἀνασκευαστικός εἰμί αὐτός εἰμί κατασκευαστικός , οὕτως πάλιν καί τις ὁ ἀνασκευάζω ὁ ὅρος πρός ὁ οὗτος εἰμί κατασκευή χρήσιμος . ὁ γάρ ἀναιρέω ὁ ὅρος διά ὁ οἷος τε ὑπάρχω τε καί μή ὑπάρχω κατασκευάζω διά οὗτος ὁ συμβεβηκός · ὁμοίως καί ὁ ἀναιρέω διά ὁ ἐν ὁ τίς εἰμί κατηγορέω ἐπί πλέω εἰμί ὁ γένος κατασκευάζω · καί ὁ διά ὁ ἐπί ἴσος εἰμί μή σημαίνω ὁ τίς εἰμί εἰμί ἀνασκευάζω ὁ ὅρος ὁ ἴδιος κατασκευάζω . καί πάλιν ὁ κατασκευάζω ὅτι ὁ τίς εἰμί εἰμί σημαίνω ὁ ἀποδίδωμι λόγος καί διά οὗτος ὁρισμός εἰμί , ἀνασκευάζω ὁ ἄλλος ἕκαστος . ὁ δή οὗτος ὁ τρόπος πειράω πᾶς εἷς μέθοδος ὑπάγω ἀσαφής καί δύσχρηστος ἐνίστημι πραγματεία . ἐκείνως μέν οὖν εἰμί ἀδύνατος ὁ εὑρίσκω · οὕτως δέ ἀσαφής καί δύσχρηστος εἰμί ἄν ὁ μέθοδος , ὡς διδάσκω , εἰμί καί εὑρίσκω . εἰμί δέ ἴδιος κατά ἕκαστος ὁ ἔκκειμαι τέσσαρες γένος ἀποδίδωμι τις μέθοδος , ῥᾴδιος εἄν καί σαφής εἰμί , ἐκ ὁ περί ἕκαστος οἰκέω γίγνομαι καί διακρίνω καί ἔχω ὅρος εὐσύνοπτος · εὔκολος γάρ καί σαφής ἴδιος περί ὁ συμβεβηκός λέγω διά ὅς αὐτός κατασκευάζω ἢ ἀνασκευάζω οἷος τε , ἢ ὡς πρός ὁ ὁρισμός ἐπιχειρέω λέγω ‘ταῦτα μέν ὁ περί ὁ ὁρισμός λέγω κατασκευαστικός ὁ συμβεβηκός εἰμί , οὗτος δέ ἀνασκευαστικός · ὁμοίως καί ἐπί ὁ ἄλλος . διό φημί ὥσπερ εἴρω , καθόλου μέν εἰς ὁ προερέω γένος τέσσαρες ὁ διαίρεσις ποιητέος ὁ γάρ τύπος ὁ καθόλου δηλωτικός ) , ὁ δέ ἄλλος | ὁ μάλιστα οἰκεῖος ἕκαστος προσαπτέος τε καί ὑπακτέον , ὁ μέν ὅρος ὁ ὁ σαφής ὄνομα ἐκ ὁ ἀσαφής μετάληψις καί ὁ περί αὐτός ζήτησις , ὁ δέ γένος ὁ ἀπό ὁ διαφορά , καί ὁ ἴδιος ὁ ποτέ καί πρός τίς ἴδιος , ὁ δέ συμβεβηκός ὁ συγκριτικός . Πρῶτος δέ πᾶς περί αὐτός διοριστέον . ποσαχῶς λέγω . ποιέω ὁ διαίρεσις ὁ γένος , ἐν ὅς ὁ πρόβλημα καί ὁ πρότασις , μέλλω δείκνυμι ὅτι οὗτος μόνος γένος ὁ πρόβλημα , καί ἐπί οὗτος ἐν τίσις εἰμί ὁ γένος ὁ πρόβλημα οὗτος , καί ὁ ἄλλος ὅσος χρήσιμος εἰμί ὁ πρόκειμαι διά ὁ ἑξῆς προστίθημι , πρότερος φημί ὁ ἄλλος δήω περί αὐτός διορίζω , ποσαχῶς λέγω . ἐπεί γάρ ὁ τε ἄλλος χρήσιμος πρός πολύς ὁ κατά διαλεκτικός ὁ ὁ αὐτός διαίρεσις , προαγορεύω δέ καί ὅτι καί πρόβλημα τις εἰμί ἔχω ζήτησις περί αὐτός , ὁ ὑπάγω δήω εἶπον ὁ ὁρικός πρόβλημα , οὐ οἷος τε δέ ζητέω ὅλως εἰμί ἄλλος ἄλλος αὐτός εἰμί ἢ ἕτερος ἀγνοέω ὁ ὁ αὐτός διαίρεσις , εὔλογος , ὁράω ὁ γένος ὁ πρόβλημα ὁρίζω ὁ δῆλος εἰμί ὁ κατά αὐτός πρόβλημα , οὗτος καί ὁ ὁ αὐτός διαίρεσις ποιέω πρός ὁ γνώριμος γίγνομαι ὁ περί αὐτός πρόβλημα · οὐ οἷος τε γάρ διαλέγω περί αὐτός μή οἶδα ποσαχῶς λέγω . δοκέω δέ εἄν ὁ αὐτός ὡς τύπος περιλαμβάνω τριχῆ ὁ μέν ὡς τύπος εἶπον εἶπον ἀντί ὁ ὡς κοινός καί καθόλου εἶπον · ἐν ἄλλος γάρ εἴωθα πρός ὁ τρεῖς ὅς νῦν ἐκτίθημι σημαίνω ] τρόπος ὅς αὐτός καί τέταρτος τις προστίθημι , ὁ κατά ἀναλογία , πρόσω εἰμί ὁ ἐνταῦθα νῦν λέγω . εἰς ὅς δέ νῦν διαιρέω ὁ αὐτός καί ὅς συνήθης χράω , εἰμί τρεῖς · αὐτός γάρ ὁ μέν κατά ἀριθμός λέγω , ὁ δέ κατά εἶδος , ὁ δέ ὁ γένος . ἀριθμός μέν ἐν αὐτός εἰμί ἀλλήλων ὅς ὄνομα πλείων , ὁ δέ πρᾶγμα ὁ ὑπό αὐτός σημαίνω εἷς , οἷος εἰμί ὁ πολυώνυμος · ἀριθμός γάρ εἷς ὁ λώπιον καί ἱμάτιον , ὅτι ὁ αὐτός καί εἷς κατά ἀριθμός εἰμί δηλωτικός . ἄν λόγος δέ ἄν ὄνομα αὐτός σημαίνω , εἷς κατά ἀριθμός καί οὗτος · ἄν λόγος πλείων σημαίνω αὐτός , καί οὗτος ἀριθμός αὐτός · ὁ γάρ ἀριθμός ὁ αὐτός εἰμί εἰμί οὗτος ὁ ὄνομα ἢ λόγος ὁ ὁ αὐτός εἰμί σημαντικός . εἶδος δέ αὐτός εἰμί ὅσος κατά ἀριθμός εἰμί πλείων ἀδιάφορος κατά ὁ εἶδος εἰμί , οὗτος εἰμί ὑπό εἷς καί αὐτός εἰμί εἶδος , ὡς Σωκράτης καί Πλάτος εἶδος γάρ ὁ αὐτός ) καί ἵππος Ξάνθος καί Πόδαργος . γένος δέ ὁ αὐτός ὅς αὐτός εἰμί γένος · οὕτως ἄνθρωπος ἵππος ὁ αὐτός · γένος γάρ οὗτος αὐτός , ὁ ζῷον . ὁ μέν οὖν αὐτός ὁ εἶδος πάντως καί ὁ γένος αὐτός εἰμί , οὖον μείς , ὅσος ὁ γένος αὐτός , ἤδη καί ὁ εἶδος · Σωκράτης μέν γάρ Πλάτων ἐσθίω ὁ αὐτός εἰμί ἄνθρωπος γάρ ὁ εἶδος αὐτός ) καί ὁ γένος εἰμί ὁ αὐτός αὐτός · ὁ γάρ ἄνθρωπος καί ζῷον · ἄνθρωπος δέ καί ἵππος ὁ μέν γένος ὁ αὐτός ζῷον γάρ ) , κατά δέ ὁ εἶδος ἕτερος · ἄλλος γάρ εἶδος ἵππος καί ἄλλος ἄνθρωπος . κατά ἀναλογία δέ λέγω αὐτός ἀλλήλων ἐν ἧλος ὅσος κατά γένος διαφέρω ἐν λόγος ὁ ὁμοιότης ἔχω · διό πρόσω οὗτος ὁ τρόπος ὁ αὐτός ὁ ἐνταῦθα λέγω . κατά ἀναλογία δέ αὐτός καρδία , πηγή , μόνος , ὅτι , ὡς ἔχω πηγή πρός ποτός - νυμφότιμον , οὗτος καί μονή μέν ἐν ἀριθμός , καρδία δέ ἐν ζῷον · ἀρχή γάρ ὁ ἐν · ὅς εἰμί πᾶς . πάλιν ὄψις καί νόος κατά ἀναλογία ὁ αὐτός · ὅς γάρ λόγος ἔχω ὄψις ἐν ὀφθαλμός , οὗτος νόος ἐν Ψυχή . οὕτως καί γαλήνη νηνεμία ὁ αὐτός · γάρ γαλήνη ἐν θάλασσα , οὗτος νηνεμία ἐν ἀήρ · ἡσυχία γάρ ἄμφω . ποιέω δέ ὁ διαίρεσις ὁ αὐτός ζητέω , εἰμί ὁ ἀπό ὁ αὐτός κρήνη ὕδωρ ἄλλος καί ἄλλος κατά ἀριθμός λαμβάνω , ἢ εἰμί αὐτός εἰμί κατά τις ὁ προερέω . ἢ ἄλλος τις οὗτος αὐτός τρόπος παρά ὁ εἴρω τρεῖς . ἀριθμός μέν γάρ οὐ εἰμί αὐτός · χωρίζω γάρ ἀπό ἀλλήλων . ἀλλά οὐδέ εἶδος πάλιν ἁπλόος δοκέω εἄν εἰμί αὐτός · εἶδος γάρ αὐτός καί ὁ ἀπό διάφορος κρήνη καί ὁ ἀπό ποταμός καί πηγή καί λίμνη · καθόλου γάρ πᾶς ὕδωρ πᾶς ὕδωρ ὁμοειδής , καί μάλιστα , εἰμί ἔτι ὁ αὐτός ποιότης εἰμί , οἷος γλυκύς γλυκύς . ὁ δέ ἀπό ὁ αὐτός κρήνη πλέω τίς δοκέω ἔχω ὁ κατά ὁ εἶδος ὁμοιότης καί εἰμί μεταξύ ὁ τε ἀριθμός αὐτός | καί ὁ ὁ εἶδος . οὖον μήv ἀλλά καί ὁ οὕτως αὐτός ὁ εἶδος αὐτός φημί εἰμί · οὐδείς γάρ ἄλλος αὐτός ὑπάρχω ἢ ὁ κατά ὁ εἶδος ταὐτότης ἐπιτείνω τε καί σφοδρός . ὡς ἔχω καί ἐπί ὁ δίδυμος · καί γάρ Κάστωρ καί Πολυδεύκης ὁ αὐτός ὁ εἶδος · παραλλάσσω γάρ ὁ οὗτος κατά ὁ εἶδος ὁ ὁ ἄλλος ὁμοιότης ἄνθρωπος πρός ἀλλήλων , οὖον μήv ὁ ὁ ὁμοιότης ἐπίτασις εἷς αὐτός ποιέω κατά ἀριθμός . ὁ δέ διά ὁ ἔχω τις ὁμοιότης ἐπί ὁ ὕδωρ εἶπον ἀντί ὁ ἴδιος ὁ ὁ αὐτός εἰμί λόγος ὁ κατά ὅς ὕδωρ · τοιοῦτος γάρ ὁ ὁμοειδής . μάλιστα δέ ὁμολογουμένως ὁ εἷς ἀριθμός αὐτός παρά πᾶς δοκέω λέγω . δείκνυμι ὁ ὁ αὐτός διαίρεσις μάλα φημί ὑπό πᾶς συγχωρέω ὁ ὁ ὁ ἀριθμός εἷς αὐτός εἰμί . ἐπί μέν γάρ ὁ κατά εἶδος ἢ γένος αὐτός οὐ εὐθύς ὁ ταὐτότης προσπίπτω , ἀλλά δεῖ λόγος πρός ὁ συγχωρέω τις ὁ τοιοῦτος αὐτός ἀλλήλων εἰμί · οὔτε γάρ Σωκράτης Πλάτων ἀπλόος ἄν τις συγχωρέω ὁ αὐτός εἰμί , ἐπεί δῆλος εἰμί καί καί ὁ πρότασις , ἀλλά ἀεί ἐκ οὗτος τε καί περί οὗτος ὁ λόγος καί ὁ συλλογισμός . εἶπον δέ ἐκ οὗτος ὁ λόγος , πῶς ἐκ οὗτος δηλόω ἐπιφέρω καί διά οὗτος καί πρός οὗτος διά οὗτος μέν λέγω ὁ πρότασις , πρός οὗτος δέ ὁ πρόβλημα · ὁ γάρ ὁ πρόβλημα , περί ὅς ὁ λόγος , καί ὁ ὁ πρότασις , ἐκ ὅς ὁ λόγος , ἐν οὗτος εἰμί ὁ εἴρω τέσσαρες γένεσις , οὗτος ἐκ οὗτος ὁ λόγος . ὁ δέ δεῖξις ποιέω διά τε ἐπαγωγή καί συλλογισμός , ὅς μόνος κύριος πίστις ἐν λόγος · καί γάρ καί ὁ παράδειγμα πίστις εἰμί καί αὐτός ὁ ἐπαγωγή συντάσσω ( λέγω γάρ ἐπαγωγή ῥητορικός ) , καί ὁ ἐνθύμημα καί αὐτός πίστις εἰμί ὁ συλλογισμός εἰμί γάρ καί οὗτος ῥητορικός συλλογισμός ) , ἑκάτερος αὐτός ἀφαιρέω ὁ τέλειος καί ὁ ἁπλόος εἰμί τοιοῦτος ἐπί ὅς εἰμί , διά ὁ εἰς ὁ μικρός συστολή , ὡς δῆλος εἰμί ἐκ ὁ περί αὐτός ἐν ἄλλος εἴρω . τις μέν οὖν εἰμί συλλογισμός , εἴρω . περί δέ ἐπαγωγή ὀλίγος προέρχομαι εἴρω , ἐπεί ὁ διαλεκτικός οἰκεῖος καί ὁ διά ἐπαγωγή πίστις · ὁ γάρ πιθανός ἔχω ὅς μάλιστα ὁ διαλεκτικός στοχάζομαι . ὅτι δέ οὗτος μόνος γένος ὁ πρόβλημα , διά ἐπαγωγή δείκνυμι ἄν , εἰμί ἕκαστος πρόβλημα καί ἕκαστος πρότασις προχειρίζω ζητέω ἀπό τίς εἰμί · οὖον γάρ ἐν ἄλλος τις εὑρίσκω εἄν πρόβλημα παρά ὁ προερέω . ὁ μέν γάρ τοιοῦτος πρόβλημα ὄπος ὁ χρόνος κίνησις εἰμί οὐρανός ἢ οὖ ὁρικός · ζητέω γάρ εἰμί ὅρος ὁ χρόνος ὁ ἀποδίδωμι λόγος · ὁ δέ ὄπος ὁ ἀγαθός ἐν οὐσία ἢ οὖ γενικός · ζητέω γάρ εἰμί ὁ ἀγαθός γένος ὁ οὐσία ἢ οὖον · ὁ δέ ὄπος ὁ πῦρ μόνος ὁ ἄνω κίνησις κατά φύσις ἢ οὖ περί ἴδιος ὁ ζήτησις ἔχω · ὁ δέ ὄπος ὁ πῦρ ἄνω κινέω ἢ οὖ περί συμβεβηκός · ζητέω γάρ εἰμί ὑπάρχω αὐτός ὁ κινέω ἄνω . ὁμοίως δέ οὗτος εἰμί καί ὅς πρόβλημα λαμβάνω δείκνυμι ὑπό τίς οὗτος εἰμί ὁ γένος . ὡς δέ ὁ πρόβλημα , καί ὁ πρότασις · ὁ γάρ διαφορά αὐτός , ὡς εἶπον , κατά μόνος ὁ ὁ ἐκφορά τρόπος . καί ὁ μέν ὁ ἐπαγωγή δεῖξις ὁ μόνος εἰμί ὁ προερέω τέσσαρες γένος ὁ πρόβλημα τοιοῦτος . ἐπιζητέω δέ ἄν τις ὑπό τίς γένος ὁ πρόβλημα ὑπάγω ὁ τοιοῦτος πρόβλημα · διά τίς ὁ λίθος ὁ Μαγνῆτις λέγω ἕλκω ὁ σίδηρος καί τίς φύσις μαντικός ὕδω · δοκέω γάρ μηδείς ὁ κεῖμαι ὑπάγω οὗτος . ἢ οὐδέ διαλεκτικός πρόβλημα οὗτος · περί δέ οὗτος ὁ λόγος , καί οὗτος ὁ διαίρεσις . ὁ γάρ διαλεκτικός πρόβλημα ἴσος καί ὁ αὐτός ὁ πρότασις · οὗτος δέ εἰμί ἐρωτάω ἀντίφασις · καί ὁ τοιοῦτος πρόβλημα τε καί πρότασις ὁ διαφορά κτάομαι ὁ τρόπος . ὥσπερ οὖν οὖον διαλεκτικός ἐρώτησις εἰμί τίς εἰμί ἄνθρωπος , οὕτως οὐδέ διαλεκτικός πρόβλημα ὁ τίς φύσις μαντικός ὕδω . ἐπεί οὖν μηδέ ὁ ἀρχή πρότασις ὁ οὗτος λέγω , διά τίς ὅδε ἢ τίς εἰμί ὅδε , οὐδέ εἄν διαλεκτικός εἰμί πρόβλημα , ἀλλά εἰμί ὁ οὗτος προβάλλω φυσικός πρόβλημα , ὡς καί ἐν ὁ περι πρόβλημα εἴρω · ὅς γάρ · φυσικός εἰμί ὁ αἴτιος ἀγνοέω , οὗτος φυσικός πρόβλημα . γίγνομαι μέν οὖν καί διαλεκτικός πρόβλημα περί φυσικός , ὥσπεροῦν καί περί ἠθικός τε καί λογικός , ἀλλά ὁ μέν ἐκείνως ἔχω διαλεκτική , ὁ δέ οὕτως φυσικός . καί εἰμί ἄν ὁ διαλεκτικός πρόβλημα πᾶς ἀνάγω εἰς ὁ ζήτησις ὁ τε ὅστις ἑστία καί ὁ ἰάομαι εἰμί , ὅς εἰμί δύο ὁ τέσσαρες , ὅς εἶπον ἄρχω ὁ δύο ὁ ἀναλυτικός ὁ ὕστερος · ὁ γάρ ‘δι᾿ ὅς τίς εἰμί καί τίς εἰμί οὖον διαλεκτικός πρόβλημα . Ζεύς συλλογισμός δέ ὅς τοσοῦτος γένος ὁ πρόβλημα εἰμί ἤδη καί ἐγώ φθάνω ἕπομαι ὁ δοκέω αὐτός δείκνυμι . αὐτός δέ ὅς χράω συλλογισμός , τοιοῦτος εἰμί . ἐπεί ἐν πᾶς πρόβλημα καί πᾶς πρότασις εἰμί τίς κατηγορέω τις καί ἀπό ὁ κατηγορέω ὁ τε διαφορά καί ὁ εἶδος ὁ πρότασις καί ὁ πρόβλημα λέγω δέ εἄν ὁ αὐτός καί περί ὁ ὑποθετικός πρότασις · καί γάρ ἐν ἐκεῖνος ὁ ἕπω , ὅς κατηγορέω χώρα ἔχω , οὗτος τίς εἰμί λαμβάνω ) , ὅτι πᾶς ὁ κατηγορέω τις ἀνάγκη ἢ ἐπί ἴσος αὐτός λέγω καί ἀντικατηγορέω οὗτος ἀλλήλων ) ἢ μή ἐπί ἴσος , ὅς ὁ μέν ἀντικατηγορέω ἢ ὅρος ἢ ἴδιος , ὁ δέ μή ἀντικατηγορέω ἢ ἐν ὁ οὐσία καί ὁ ὁρισμός ὁ πρᾶγμα εἰμί ἢ οὖον . καί εἰμί μέν ὁ ἐν ὁ ὁρισμός , γένος ἢ διαφορά ἄν εἰμί , εἰμί δέ μή ἐν ὁ ὁρισμός , συμβαίνω ἄν εἰμί · ὁ γάρ συμβαίνω εἰμί ὅς μήτε ὅρος μήτε ἴδιος μήτε γένος εἰμί ὑπάρχω ὁ ρέσις ἔχω οὕτως · πᾶς ὁ κατηγορέω τις ἢ ἐπί ἴσος αὐτός κατηγορέω ἢ οὖον , πᾶς ὁ ἐπί ἴσος ἢ μή ἐπί ἴσος τις κατηγορέω κατηγορέω αὐτός ἢ ὡς ὅρος ἢ ὡς ἴδιος ἢ ὡς γένος ἢ ὡς συμβεβηκός , ὅς ἄρα ὁ κατηγορέω ἢ ὡς ὅρος ἢ ὡς ἴδιος ἢ ὡς γένος ἢ ὡς συμβαίνω κατηγορέω · ὅς συμπέρασμα λαμβάνω ὁ ἐν πᾶς πρόβλημα ὁ κατηγορέω ἢ ὅρος εἰμί ἢ ἴδιος ἢ γένος ἢ συμβεβηκός . αὐτός δέ ὁ δύο πρότασις μετά ὁ κατασκευή ὁ οἰκεῖος τίθημι δοκέω πλέω τίς εἴρω . εἰμί δέ καί ὡς σύνθετος λόγος ποιέω ὁ ἀνάλυσις ἕ · ὁ · ὁ μέν τελευταῖος λόγος πᾶς ὁ κατηγορέω τις ἢ ἀντικατηγορέω αὐτός ἢ μόνος κατηγορέω , πᾶς ὁ ἀντικατηγορέω ὁ ὅς κατηγορέω ἢ κατηγορέω μόνος ὁ ὅρος εἰμί ἢ ἴδιος ἢ γένος ὁ διαφορά ἢ συμβεβηκός , πᾶς ἄρα ὁ κατηγορέω τις ἢ ὅρος εἰμί ἢ ἴδιος ἢ γένος ἢ διαφορά ἢ συμβαίνω . οὗτος δέ ὁ λόγος ὁ δύο πρότασις κατασκευάζω διά δύο συλλογισμός , εἷς μέν ὁ πᾶς , εἰμί τίς ἀντικατηγορέω τις , ἤτοι ὁ τίς εἰμί εἰμί σημαίνω οὗτος ὅς ἀντικατηγορέω ἢ μή · οὗτος δέ ἢ ὁρισμός ἢ ἴδιος εἰμί αὐτός · πᾶς ἄρα ὁ ἀντικατηγορέω ὁ ὑπόκειμαι ἢ ὁρισμός εἰμί αὐτός ἢ ἴδιος , ἄλλος δέ πᾶς , εἰμί τίς ἁπλόος κατηγορέω ὁ ὑπόκειμαι καί μή ἐπί ἴσος εἰμί αὐτός , ἢ ὁ ἐν ὁ ὁρισμός ὁ ὑπόκειμαι λέγω εἰμί ἢ ὁ ἁπλόος κατηγορέω · ἀλλά εἰμί μέν ὁ ἐν ὁ ὁρισμός ὁ ὑπόκειμαι λέγω εἰμί , ἢ γένος ἢ διαφορά εἄν εἰμί , εἰμί δέ μή ὁ ἐν ὁ ὁρισμός λέγω εἰμί , συμβαίνω ἄν εἰμί · πᾶς ἄρα ὅς ἁπλόος κατηγορέω τις , ἢ γένος αὐτός ἢ διαφορά ἄν εἰμί αὐτός ἢ συμβαίνω · ὁ συμπέρασμα ὁ συλλογισμός συντίθημι ὁ δύο ποιέω πρότασις ὁ ὁ συλλογισμός ὁ πᾶς , εἰμί τίς ὁ ὡς ἀντικατηγορέω κατηγορέω τις ἢ ἁπλόος , ἢ ὅρος εἰμί αὐτός ἢ ἴδιος ἢ γένος ὁ διαφορά ἢ συμβεβηκός . ὁ αὐτός δέ λόγος καί ἐπί ὁ πρότασις . μετά τοίνυν οὗτος δεῖ ὁρίζω ὁ γένος ὁ κατηγορία , ἐν οἶς ὑπάρχω ὁ εἴρω τέσσαρες . δείκνυμι ὁ πρόβλημα καί ὁ πρότασις ἐν ὁ προερέω τέσσαρες γένεσις εἰμί , ἐπεί ὁ προερέω γένος τέσσαρες οὐ δτάι ἀνώτατος γένος εἰμί , ἀλλά εἰμί πάλιν αὐτός ἐν ἄλλος εἰμί γάρ ἐν ὁ εἰμί , ὅς ὁ ἀνώτατος γένος εἰμί δέκα , ὅς κατηγορία ἰδίως ἔθος αὐτός καλέω ) , δήω φημί ἐφεξῆς ὁ εἴρω διορίζω καί ἐκτίθημι ὁ γένος ὁ κατηγορία , ἐν ὅς κατηγορία ὑπάρχω ὁ εἴρω τέσσαρες διαφορά ὁ πρόβλημα τε καί πρότασις . ὁ δέ ἐν ὅς ὑπάρχω ὁ εἴρω τέσσαρες ἐλλιπῶς εἶπον · λείπω γάρ ὁ διαφορά ὁ πρόβλημα τε καί πρόταση . εἰμί δέ , φημί , οὗτος , λέγω ὁ γένος ὁ κατηγορία , δέκα , περί ὅς εἴρω μέν ἐν ὁ περι ὁ δέκα κατηγορία , ἐκτίθημι δέ καί νῦν αὐτός . ἅμα δέ καί ὁ πρός διαλεκτικός χρήσιμος ἐκεῖνος ὁ βιβλίον διά οὗτος ἐνδείκνυμι . ἀντί δέ ὁ οὐσία ὁ τίς εἰμί λαμβάνω · κύριος τε γάρ εἰμί ὁ οὐσία , καί κύριος ὁ τίς εἰμί καί ὁ ὁρισμός οὐσία , εἰμί καί πλεοναχός ὁ τίς εἰμί . ὁ δέ ἐν Τῖς δέκα κατηγορία εἰμί ὁ γένος ὁ προερέω ὁ τε πρόβλημα καί ὁ πρότασις δεικτικός παρατίθημι ὁ καί ὁ συμβαίνω καί ὁ γένος καί ὁ ἴδιος καί ὁ ὁρισμός οὗτος τίς σημαίνω · πᾶς γάρ ὁ διά οὗτος ὁ γένος πρότασις ( οὗτος γάρ εἰμί ὁ ὁ λέξις πλήρης ) ἢ οὐσία ἔχω ὁ κατηγορέω ἢ ποιότης ἤ τις ὁ ἄλλος κατηγορία . πᾶς γάρ ὁρισμός τις εἰμί , ὅς πάντως ἢ οὐσία εἰμί ἢ ποσός ἢ πρός τίς ἢ ὁ ἢ ποτέ ἢ κεῖμαι ἢ ἔχω ἢ ποιέω ἢ πάσχω . ὁ μέν οὖν ὁρισμός καί ὁ ὁρικός πρόβλημα ἐν πᾶς ἐνδέχομαι ὁ κατηγορία εἰμί , ἐπεί οἷος τε ὁρίζω τις ὁ ὑπό ἕκαστος κατηγορία . ὁμοίως καί ὁ γένος καί ὁ γενικός πρόβλημα · . κατά ἕκαστος γάρ κατηγορία εἰμί καί γένος καί διαφορά λαμβάνω · ἐν ὅς γάρ κατηγορία εἰμί ὁ λαμβάνω γένος περί ὅς ὁ λόγος , ἐν οὗτος καί ὁ ὁ γένος οὗτος διαφορά , ὡς ἐν ἄλλος ἐγώ εἴρω · διό καί ἐν οὐσία διαφορά εἰμί οὐσία καί αὐτός , καί ὁ ἀπό ὁ διαφορά πρόβλημα καί ἐν οὐσία εἰμί . * * πρόβλημα ὁ μέν ὁρικός ἐν οὐσία , ὁ δέ ὁρικός ἐν ποιότης ἢ ποσότης , καί ἐπί ὁ ἄλλος ὁμοίως · πάλιν ἀπό γένος ἐν οὐσία ἢ ἀπό γένος ἐν ποιός , καί κατά ὁ ἄλλος κατηγορία ὁμοίως . ὁ αὐτός δέ λόγος καί περί ὁ πρότασις . ὡς γάρ ἀπό ὁ κατηγορέω ὁράω ἐν ὁ πρόβλημα ἢ ἐν ὁ πρότασις ὁ γένος γνωρίζω αὐτός ( εἰμί μέν γάρ ὁρισμός ὁ κατηγορέω , ὁρικός . εἰμί δέ γένος , ἀπό γένος , καί ἐπί ὁ ἄλλος ὁμοίως ) , οὕτως ἀπό τώ κατηγορέω καί ὁ ἐν ποῖος κατηγορία ὁ πρόβλημα γνωρίζω · εἄν μέν γάρ οὐσία εἰμί , ἐν οὐσία ὁ πρόβλημα , εἄν δέ ποιότης , ἐν ποιότης , καί ἐπί ὁ ἄλλος ὁμοίως . ὁ μέν οὖν ἐν ὁ τίς εἰμί κατηγορέω ὁ αὐτός γένος ἔχω καί ὁ ὑπόκειμαι αὐτός , ὥστε οὐδείς μᾶλλον ἀπό ὁ ὑπόκειμαι ἢ ἀπό ὁ κατηγορέω ὁ κατηγορία καί ὁ γένος ἐν ὅς ὁ πρόβλημα γνωρίζω . ἐν οἶς δέ ἄλλος ἄλλος κατηγορέω ( οὗτος δέ εἰμί ἐν ὅς περί συμβεβηκός ὁ κατηγορία ) , καί ὁ γένος ἀπό ὁ κατηγορέω λαμβάνω . ἐπεί δή οὐδείς οὐσία οὐδείς οὐσία συμβαίνω ( οὖον γάρ οἷος τε συμβεβηκός τις οὐσία εἰμί ) . ὁ ἀπό ὁ συμβεβηκός πρόβλημα ἐν μέν ὁ ἄλλος γένεσις εἰμί λαμβάνω , ἐν οὐσία δέ οὐδαμῶς . περί δέ ἀδίου , εἰμί μέν ὁ ἐσθίω ὁ οὐσία οὐσία οἶος τε εἰμί , ὁμοίως καί ἐπί ὁ ἄλλος κατηγορία , εἰμί καί ἐν οὐσία ὁ ἀπό ὁ ἀδίου πρόβλημα καί ἐν πᾶς ὁ γένεσις · εἰμί δέ εἰμί πᾶς ἴδιος συμβαίνω ὁ συμβεβηκός εἰμί τρόπος ὁ ἴδιος , οὐδέ εἄν ὁ ἀπό ὁ ἴδιος πρόβλημα ἐν οὐσία εἰμί , ἀλλά ἐν ἐκεῖνος ὁράω εἰς ὁ γένος ὁ ἴδιος . ὅτι δέ ἐν ὁ δέκα γένεσις εἰμί ὁ προλέγω τέσσαρες πρόβλημα καί οὐ ἔξω πίπτω αὐτός , εἰμί καί μή οἶος τε πᾶς ἐν πᾶς εἰμί ὁ μή δύναμαι ἐν οὐσία εἰμί ὁ ἀπό συμβεβηκός , δείκνυμι λέγω πάσσω γάρ ὅς διά οὗτος πρότασις ἢ τίς εἰμί , οὗτος εἰμί ἢ ἐν ὁ οδσίᾳ κατηγορέω τις τίς , ἢ ἐν ὁ ποιός ἤ τίς ὁ ἐν ὁ ἄλλος κατηγορία σημαίνω . ἐν εἰμί δέ κατηγορφίᾳ ὁ σημαίνω ὑπό ὁ πρόβλημα ἢ ὁ προράσεώς εἰμί , ἐν ὁ αὐτός ἀνάγκη καί ὁ γένος εἰμί ὁ πρόβλημα καίω ὁ πρότασις , καί δείκνυμι γε οὗτος καί ὁ ἐπάγω · γῆ · ὅς γάρ ὁ τίς εἰμί σημαίνω , οὗτος εἰμί κατηγορέω τις , ἢ οδσίας ὁ τίς εἰμί σημαίνω ἢ ποιέω ἢ ποσός ἤ τις ὁ ἐν ὁ ἄλλος κατηγορία · ὁ γάρ τίς εἰμί ὁ πολλαχῶς λέγω . ὅταν μέν γάρ ἔκκειμαι ἄνθρωπος φημί ὁ ἔκκειμαι ἄνθρωπος εἰμί ἢ ζῷον . ὅτι κατά ἕκαστος κατηγορία ὁ τίς εἰμί ἀποδίδωμι , καί ὅτι ὁ ἐν ὁ τίς εἰμί κατηγορέω κατά ἕκαστος λαμβάνω , ὁ ἐπαγωγή , ὡς εἶπον , δείκνυμι . ἕκαστος γάρ ὁ ὑπό ἕκαστος κατηγορία , ἄν τε αὐτός περί ἑαυτοῦ λέγω , οἷος ὅτι ὁ ἄνθρωπος ἄνθρωπος εἰμί ἢ ὁ λευκός λευκός εἰμί καί ἐπί ὁ · ἄλλος ὁμοίως ) , ἄνα τείνω ὁ οἰκέω γένος αὐτός ἀποδίδωμι , τίς εἰμί σημαίνω . ὁμοίως δέ ἄν ὁ ὁρισμός τις ὁ ἕκαστος ἀποδίδωμι , ὁ ( ?? ) εἰμί αὐτός λέγω · ἴσος γάρ εἰμί ὁ ἄνθρωπος ἄνθρωπος εἶπον ἢ ζῷον πεζός δίπους · ἐν ἀμφότερος γάρ αὐτός περί ἑαυτοῦ λέγω , καί | ἐπί ἴσος ἀμφότερος · διό ἀντί ὁ ὁρισμός ὁ ὄνομα λαμβάνω . ὅταν δέ ὁ κατηγορέω μή ὁ αὐτός γένος εἰμί ὁ ὑπόκειμαι , ἀλλά · περί ἄλλος λέγω οὗτος γάρ εἰμί ὁ ὅταν δέ περί ἕτερος ) , ἐκ ὅς εἄν κατηγορία εἰμί ὁ κατηγορέω , ἐκ ἐκεῖνος καί ὁ γένος ὁ πρόβλημα εἰμί . καί οὐκέτι ὁ τίς εἰμί ὁ ὑπόκειμαι σημαίνω · οὖον γάρ ἐν ὁ τίς εἰμί κατηγορέω ὁ ἐκ ἄλλος κατηγορία ὁ ἐκ ἄλλος . περί ἕτερος δέ ἕτερος λέγω , ἐν ὅς συμβεβηκός εἰμί ὁ κατηγορέω · διό ἀδύνατος , ὡς φημί , πρόβλημα ἐν οὐσία τις εἰμί ἀπό συμβεβηκός εἶπον , ὅτι μηδείς οὐσία οὐσία συμβαίνω . ἢ συμβαίνω μέν οὐ οἷος τε οὐσία οὐσία , δύναμαι μέντοι ζητέω τις εἰμί συμβαίνω οὐσία οὐσία ἢ συμβεβηκός οὐσία , ὡς ἐν ὁ παρά φύσις ἔχω πρότασις . εἰμί δέ οὗτος , εἰμί ἄν καί ὁ ἀπό ὁ συμβεβηκός πρόβλημα καί ἐν οὐσία . εἰμί δέ ὁ πρόβλημα καί ὁ γένος ὁ πρόβλημα ἐν ὁ κατηγορία , δῆλος ὡς χρήσιμος ὁ περί ὁ κατηγορία πραγματεία πρός διαλεκτική , εἰμί γε χρήσιμος ὁ οἶδα ἐν ποῖος γένος ὁ εἰμί ὁ πρόκειμαι πρόβλημα . εἶπον δέ ὁ τέσσαρες γένος ἐν ὅς ὁ πρότασις ὁ πρόβλημα , εἶπον δέ καί ὁ κατηγορία ἐν ὅς ὁ τέσσαρες γένος ὁ πρόβλημα καί ὁ πρότασις , ἐπιφέρω ὅτι περί ὅς μένω λόγος καί ἐκ ὅς , οὗτος καί τοσοῦτος εἰμί , λέγω ὁ πρόβλημα καί ὁ πρότασις · οὗτος δέ καί τοσοῦτος ὁ γένος δῆλος ὅτι . εἰμί δέ πρόκειμαι αὐτός ζητέω πρός πόσος καί ποῖος καί ἐκ τίνω ὁ λόγος ὁ διαλεκτικός , καί πῶς ὁ λόγος οὗτος εὐπορέω · ὁ γάρ μέθοδος ἐν οὗτος . εἶπον δή περί ὁ πρῶτος , περί ὁ πῶς καί διά οὖν εὐπορέω ὁ διαλεκτική λόγος , ὅς ὁ λοιπός οὖν προτίθημι ὑπολείπω , μετά οὗτος φημί λεκτέος . Πρῶτος τοίνυν διά-ὁρίζω τιειμι πρότασις διαλεκτικός καί τίς πρόβλημα διαλεκτικός . Μέλλων δείκνυμι πῶς ἄν εὐπορέω πρότασις διαλεκτική ( ὁ γάρ εὐπορία ὁ πρότασις συντελής καί αὐτός πρός ὁ ὁ διαλεκτική λόγος εὐπορία , περί ὅς πρόκειμαι λέγω αὐτός , ὡς εἴρω · εἷς γάρ ὁ τέσσαρες ὄργανον ὅς εἴρω ) , καί οὗτος κοινός εἴρη οὖς περί πρότασις τε καί πρόβλημα , πρότερος φημί δήω ὁρίζω τίς εἰμί πρότασις διαλεκτικός καί τίς πρόβλημα διαλεκτικός , ἵνα γνώριμος εἰμί ποῖος πρότασις εὐπορέω δεῖ καί περί ποῖος ζητέω πρόβλημα · ὅς γάρ χρή lo πρός εὐπορία ζητέω μέθοδος , οὗτος ὁρίζω δεῖ καί γνώριμος εἰμί πρῶτος . οὔτε γάρ πᾶς πρότασις διαλεκτικός οὔτε πᾶς πρόβλημα · οὔτε γάρ ἄν προτείνω - ὅς τις νόος ἔχω καί ἐρωτάω ἐν πρότασις ὁ μηδείς δοκέω , οἶος ’ ἆρα γε χρή ὑβρίζω ὁ γονεύς ἢ ἀσεβέω εἰς ὁ θεός ( προτείνω γάρ ὁ διαλεκτικός ὅς λαμβάνω βούλομαι · οὐδείς δέ ὁ τοιοῦτος συγχωρέω ) , οὔτε ἄν προβάλλω πρόβλημα πᾶς φανερός καί μή δεομενονδειξις , οἷος ’ ἡμέρα εἰμί πότερος ἡμέρα εἰμί ἢ ; ’ · ὁ μέν γάρ οὐ ἔχω ἀπος - Ριάν , δῆλος ὅτι ὡς πᾶς γνώριμος , διό οὐδέ πρόβλημα ( ὁ δέ δείκνυμι τε καί ζητέω περί ἀπορέω τις ἢ ἀγνοέω ) , ὁ δέ οὐδείς ἄν ΘΕ εἷς καί συγχωρίζω . - , ὁ δῆλος ὅτι μηδείς δοκέω , διό οὐδέ πρότασις . ζητέω δέ ἄν τις πῶς εἶπον ἴσος καί ὁ αὐτός ὁ τε πρόβλημα καί ὁ πρότασις καί ὁ τρόπος μόνος ὁ ἔκφορος ὁ διαφορά αὐτός εἰμί , νῦν ὑπεναντίος πως φημί εἰμί ὁ διαλεκιικω πρόβλημα καί ὁ διά - · ́ ἑκτικός πρότασις · ὁ μέν γάρ ἀπορέω , ὁ δέ γνώριμος εἰμί . ἢ οὖον ὁ διαλεκτικός πρόβλημα ὁ διαλκτικ̀αῖ,́ πρότασις ἴσος καί ὁ αὐτός εἶπον , ἀλλά καθόλου ὁ πρόβλημα καί ὁ πρότασις ὁ ἐν ὁ ὁ ἀντίφασις ἐρωτάω , ἐν ὅς πρόβλημα καί ἐν ὅς πρότασις εἰμί καί ὁ διαλεκτικός πρόβλημα τε καί ὁ πρότασις , ὅς νῦν λέγω ὁ διαφορά · ὁ τε ἄγαρ γνώριμος καί ἔνδοξος , ὁποῖος ὁ πρότασις ὁ εἰμί βούλομαι , καί ὁ ἀμφιδοξέω τε καί ἀπορέω , ὁποῖος δεῖ φημί , εἰμί ὁ διαλεκτικός πρόβλημα , πᾶς ἐν ἀντίφασις προτείνω τε καί προβάλλω , ὅς ὁ μέν ἔνδοξος πρότασις , ὁ δέ ζητέω πρόβλημα . ὁ δέ κατά ὁ τρόπος διαφορά εἶπον , ὁ κατά ὁ αἱρέω καί ὄπος , ὑπέρ ὁ ἐνδείκνυμι ὁ κατά ὁ λέξις ὁμοιότης αὐτός καί πῶς ἕκαστος αὐτός προτείνω τε καί προβάλλω . πᾶς γάρ πρότασις πρόβλημα γίγνομαι ἀλλάσσω ἰός κατά ὁ ἐκφορά τρόπος κατά ὁ λέξις · οὖον μήv διαλεκτικός ἤδη ὁ ἀπό πρότασις μεταλαμβάνω , ὅτι μή ζητέω . εἰμί μέν οὖν πρότασις διαλεκτικός ἐρώτησις ἔνδοξος . οὔτε ἐν πᾶς πρότασις ἐρώτησις , ἀλλά ὁ διαλεκτική , οὔτε πᾶς ἐρώτησις πρότασις διαλεκτική · εἰμί γάρ εἶδος πλείων ὁ ἐρώτησις . οὖον γάρ μόνος ἐρώτησις πρότασις γίγνομαι , ἀλλά ὡς Εὔδημος ἐν ὁ περι λέξις διαιρέω , ὁ ἐρωτάω ἢ περί συμβεβηκός ἐρωτάω · ἢ γάρ προτίθημι τίς καί ὁρίζω πυνθάνομαι ὁ οὗτος συμβεβηκός , ὡς ὁ ἐρωτάω τίς ὁ πυρός ὁ κατά φύσις κίνησις ὁ τίς Σωκράτης συμβαίνω , ἢ ἔμπαλιν ὁ μέν συμβαίνω ὁρίζω τε καί λαμβάνω ἐν ὁ ἐρωτάω , ὅς δέ οὗτος συμβαίνω , ἀξιόω μανθάνω , ὡς ὁ ἐρωτάω τίς ὁ λευκός ἢ ὁ μέλας ὁ ζῷον συμβαίνω , καί τίς ὁ ἀγαθός διά ἑαυτοῦ εἰμί · αἱρετός , καί τίς εἰμί ὁ κάθημαι . καί οὗτος μέν εἷς εἶδος ἐρώτησις . ἄλλος δέ περί οὐσία , ὅταν προφέρω τίς ποιός εἰμί οὗτος διά ὁ ἐρώτησις ἐξετάζω , ὡς ὁ ἐρωτάω τίς εἰμί ἄνθρωπος · ὁ γάρ οὕτως ἐρωτάω ὁ οὐσία ὁ πρᾶγμα μανθάνω ἀξιόω , ἀλλά οὐ ὅς συμβαίνω αὐτός τρίτος εἶδος ἐρώτησις εἰμί , ὅταν περί πρότασις τις τίθημι ὁ ἐρώτησις , εἶτα ἀπόκρισις αὐτός αἰτέω ὁ ἕτερος ὁ ἀντίφασις μέρος , οἷος αἱρέω γε ὁ κόσμος σφαιροειδής . ὑπό οὗτος ὁ εἶδος ὁ ἐρώτησις εἰμί καί ὁ διαλεκτικός πρότασις . οὖον γάρ πᾶς εἴρω - τησις πρότασις διαλεκτικός εἰμί , ἐρώτησις μέντοι ὁ πρότασις ὁ διαλεκτική . ὁ γάρ πρότασις , ὅς εἴρω , ὁ μέν εἰμί ἀποδεικτικός , οἷος εἰμί ὁ ἄμεσος καί πρῶτος , ὁ δέ διαλεκτική , οἷος εἰμί ὁ ἔνδοξος , ὁ δέ ἐριστικός · οὔτε δέ ὁ ἑπιστημονικός ἐν ἐρωτάω εἰμί διαλεκτικός γίγνομαι · οὖον γάρ διαλεκτικός ὁ τοιοῦτος , οἷος αἱρέω γε στοιχεῖον ὁ εἰμί εἶδος καί ὕλη , ἀλλά οὐδέ ὁ ἐριστικός , οἷος ἀρά γε ὁ ὁράω ὀφθαλμός ἔχω ἢ οὖ , ἀλλά εἰμί πρότασις διαλεκτικός ὁ ἐν ἐρωτάω πρότασις ὁ ἔνδοξος , οἷος αἱρέω γε ὁ ὑγεία ἀγαθός ἢ ὅς ; ἀρά γε ὁ ὁ Ψυχή ἀρετή αἱρετός ὁ ἐν ; ἀρά γε οἷος τε τίς ἐκ ὅς μή εἰμί γίγνομαι ἢ οὖ . “ οὐδείς γάρ προτείνω ὅς νόος ἔχω ὁ μηδείς δοκέω ” · ὁ γάρ ἔνδοξος ἐρώτησις διαλεκτικός πρότασις εἰμί . εἶπον δέ οὗτος , τίς εἰμί ὁ ἔνδοξος , πάλιν ὑπομιμνήσκω ἐγώ προστίθημι · ἔνδοξος γάρ , ὡς προερέω ἢ ὁ ὁ πᾶς δοκέω ἢ ὁ ὁ πλεῖστος ἢ ὁ ὁ σοφός , καί οὗτος ἢ πᾶς ἢ ὁ πλεῖστος ἢ ἰός μάλιστα γνώριμος καί ἔνδοξος . εἶπον δέ ἔνδοξος ἵημι καί ὁ ὁ πάνυ γνώριμος ὁ σοφός δοκέω , ἐπεί δύναμαι τις γνώριμος σοφός δόξα μάχομαι ὁ ὁ πολύς δόξα εἰμί , ὅς δόξα οὐκέτι ὁ πολύς συγχωρέω , προστίθημι ὁ μή παράδοξος , ἅμα διδάσκω ἡμός ὅτι Τῖς ὁ σοφός δόξα ὡς ἔνδοξος χρηστέον , ὁ περί οὗτος περί ὅς οὐ ἔχω ὁ πολύς δόξα , ἔνθα δέ μάχομαι ὁ ὁ πολύς δόξα ὁ σοφός τις , ἐνταῦθα ἔνδοξος μᾶλλον ὁ ὁ πολύς δοκέω . ἐπεί ὅτι γε μή εἰμί ὁ ὑγεία ἀγαθός , σοφός τις εἰμί δόξα · ἀλλά οὐδείς εἄν οὗτος ἔνδοξος εἶπον · μάχομαι γάρ ὁ πᾶς πρόληψις · ἀλλά καί ὅτι ὁ εἰμί ἀκίνητος τε καί εἷς Παρμενίδης γάρ ) , καί ὅτι ὁ ἐναντίος αὐτός Ἡράκλειτος γάρ ) , καί ὅτι οὐ εἰμί ἀντιλέγω Ἀντισθένης 20 γάρ ) . πρότασις μέν οὖν οὐ εἰμί ὁ τοιοῦτος , θέσις δέ , ὡς προέρχομαι εἴρω . εἰσί δέ πρότασις καί ἰός ὁ ἔνδοξος ὅμοιος . εἶπον ὁ διαλεκτικός πρότασις ἐρώτησις ἔνδοξος εἰμί , λέγω καί ὁ ὁ ἔνδοξος ὅμοιος διαλεκτικός πρότασις εἰμί , εὐπορία τις ἐγώ προυποβάλλω διαλεκτική πρότασις . εἰμί γάρ ἔνδοξος ὁ ὁ αὐτός ἵημι ὁ ἐναντίος ἐπιστήμη , ἔνδοξος ἄν φαίνω καί ὁ ὁ αὐτός αἴσθησις ὁ ἐναντίος εἰμί . ὅτι δέ ἔνδοξος ὁ ὁ αὐτός ἐπιστήμη ὁ ἐναντίος εἰμί , δῆλος · ὅς τε γάρ ἰατρικός ὑγιεινός καί νοσερός εἰμί ἐπιστήμη , καί ὁ ἀριθμητικός περισσός καί ἄρτιος , καί ὁ μουσική ἐμμελής καί ἐκμελής , καί ὁ γυμναστικός εὐεκτικός τε καί μή , καί ἐπί ὁ ἄλλος ὁμοίως . ὁμοίως δέ ἔχω ὁ ἐπιστήμη πρός ὁ ἐπιστητός καί ὁ αἴσθησις πρός ὁ αἰσθητής · ἑκάτερος γάρ αὐτός κριτικός εἰμί ὁ ὑπό ἑαυτοῦ . ἑαυτοῦ . καί εἰμί ὁ ὅμοιος αὐτός κατά ἀναλογία . ἢ καί αὐτός συγγενής , ἔ γε καί ὁ αἴσθησις ὑπό ὁ ἕξις καί ὅλως ὑπό ὁ πρός τίς . χρή δέ ὁ παράδειγμα μή ἀκριβολογέομαι ἀκούω , ἐπεί δοκέω γε ἐναργής τε καί ἔνδοξος εἰμί ὁ ὁ αἴσθησις ὁ αὐτός ὁ ἐναντίος εἰμί ἢ ὁ ἐπιστήμη . πάλιν εἰμί ἔνδοξος ὁ εἷς ἀριθμός ὁ γραμματικός εἰμί , ἔνδοξος εἄν φαίνω καί ὁ ἰά αὐλητικός εἷς ὁ ἀριθμός εἰμί . καί εἰμί πλείων γραμματικός εἰμί ἔνδοξος , καί ὁ αὐλητικός εἰμί πλείων ἔνδοξος εἰμί · ὅμοιος γάρ καί ὁ αὐτός λόγος ὁστισοῦν τέχνη εἰμί ἢ ἀριθμός · εἷς ἢ εἶδος · συγγενής γάρ ὁ τοιοῦτος καί ὑπό ὁ αὐτός γένος . καί ὥσπερ ὁ πρῶτος παράδειγμα ὁ ἀναλογία ὅμοιος , οὕτως οὗτος ὁ γένος · διό εἶπον συγγενής . εἰμί δέ εἄν ὁ εἷς ὁ ἀριθμός γραμματικός ἢ πλείων τοιοῦτος · εἰμί λέγω τις ὁ Ἀρίσταρχος γραμματικός καί ὅλως ἕκαστος ὁ ἐν ὁ ἄτομος εἷς κατά ἀριθμός εἰμί , ὅτι καί ὁ ὑπόκειμαι αὐτός τοιοῦτος , ἢ πάλιν εἰμί λέγω τις εἷς εἰμί ὁ εἶδος οὗτος ὁ ὁ ἐνέργεια συνδιαιρέω αὐτός ὁ δέ ἐνέργεια πλείων κατά ἀριθμός εἰμί . Λέγος δέ ἔνδοξος εἰμί καί ὁ ἐναντίος ὁ ἔνδοξος κατά ἀντίφασις προτείνω , οὗτος εἰμί ὁ ἀπόφασις ὁ ἐναντίος ὁ ἔνδοξος · ἐπεί γάρ ὁ ἐναντίος ὁ ἔνδοξος παράδοξος , ἄγω εἄν ὁ ὁ παράδοξος ἀπόφασις ἔνδοξος . οἷος εἰμί ἔνδοξος εἰμί ὁ δήω ὁ φίλος εὕω ποιέω ὁ οὗτος ἐναντίος ὁ δήω ὁ φίλος κακῶς ποιέω , ἄδοξος εἰμί · ὁ δή οὗτος ἄδοξος εἰμί ἀπόφασις ἔνδοξος εἄν καί αὐτός εἰμί · εἰμί δέ ἀπόφασις αὐτός ὁ οὖον δεῖ ὁ φίλος κακῶς ποιέω . πάλιν ἔνδοξος μέν ὁ δήω ὁ φίλος εὕω ποιέω · ἐναντίος δέ οὗτος καί ἄδοξος δήω ὁ ἐχθρός εὕω ποιέω · ὅς ὁ ἀπόφασις , ὁ μή δήω ὁ ἐχθρός εὕω ποιέω , ἔνδοξος ἄν εἰμί . ὁ μέν ἐν πρῶτος ἐναντίωσις λαμβάνω ὁ πρότασις κατά κατηγορέω · ἐναντίος γάρ ὁ εὕω ποιέω ὁ κακῶς ποιέω · ὁ δέ ὑπόκειμαι ὅρος , ὁ φίλος , ὁ αὐτός ἐπί ἄμφω . ὁ δέ δύο ἐναντίωσις ὁ μέν κατηγορέω ὁ αὐτός ἔχω , ὁ γάρ ὅς ποιέω , ὁ δέ ὑπόκειμαι ὅρος ἐναντίος · ἐναντίος γάρ ὁ φίλος καί ὁ ἐχθρός . ἔνδοξος δέ , φημί , ἐν παραβολή δοκέω ἄν εἰμί καί ὁ ἐναντίος περί ὁ ἐναντίος λέγω · εἰμί δέ ὁ ἐν παραβολή ὁ ἐν παράθεσις . εἰμί γάρ ἔνδοξος ὁ ὁ φίλος εὕω ποιέω , ἔνδοξος εἰμί καί ὁ ἐναντίος , ὁ κακῶς ποιέω , περί ὁ ἐναντίος λέγω · οὗτος δέ εἰμί ἐχθρός [ · ἐναντίος δέ ὁ ὅς ποιέω ὁ κακῶς ποιέω . ] ὁ δή ἔνδοξος εἰμί ὁ ὁ φίλος εὕω ποιέω προσχρωμενους ἔνειμι δείκνυμι ἔνδοξος καί ὁ ὁ ἐχθρός δήω κακῶς ποιέω · εἰμί γάρ ὁ φίλος εὕω , ὁ ἐχθρός κακῶς . καί εἰμί ὁ ἀρετή ὠφελέω , ὁ κακία βλάπτω · διό ἔνδοξος δοκέω καί ὁ ἰάομαι ὁ κακία αὐτάρκης πρός κακοδαιμονία , καί ὁ ἀρετή πρός Εὐδαιμονιανή . καί γάρ εἰμί κατά ἑαυτοῦ ἐρώ ὁ δήω ὁ ἐχθρός κακῶς ποιέω μή ἔνδοξος , ἀλλά ἔνδοξος αὐτός φαίνω ποιέω παρατίθημι ὁ ὁ φίλος ὅς ποιέω δήω · οὗτος γάρ σημαίνω ὁ ἐν παραβολή . καί σημειωτέος ὅτι ὁ μέν πρῶτος πρότασις , ὁ τε ὁ φίλος κακῶς ποιέω καί ὁ ἰός ἐχθρός ὅς , ἐναντίος εἶπον ὁ ὁ φίλος εὕω ποιέω , ὅς τίς ὁ ἕτερος εἰμί ὁ ἐν ὁ πρότασις ἐναντίος , ὁ δέ ἀμφότερος ἔχω ἐναντίος οὐκέτι ἐναντίος . διά οὗτος γάρ καί ἀμφότερος ἔνδοξος καί ἅμα ἀληθής · ὁ δέ ὁ ἔνδοξος ἐναντίος εἰμί οὐ οἷος τε ἔνδοξος εἰμί . φαίνω μέν ἐν ἄν τις , φημί , καί οὗτος ἐναντίος εἰμί · πότερος δέ ἔχω οὕτως ὁ οὖον , ὑπερτίθημι σαφής ποιέω εἰς ὁ περί ὁ ἐναντίος λόγος . εἴρω δέ περί αὐτός ἐν ὁ δύο ὁ τοπικός . εἴρω δέ περί οὗτος καί ἐν ὁ περι ἑρμηνεία ἐπί τέλος ἐν ὅς λέγω τότος μέν δή οὗτος οἴομαι ὁ ἐναντίος δόξα ὁρίζω , ὁ ὁ ἐναντίος ἵημι , ψεῦδος · ὁ γάρ ἀγαθός ὅτι ἀγαθός καί ὁ κακός ὅτι κακός ὁ αὐτός ἴσως καί ἀληθής , εἴτε πλείων εἴτε εἷς εἰμί · ἐναντίος δέ οὗτος , ἀλλά οὖον ὁ ἐναντίος εἰμί ἐναντίος , ἀλλά 30 μᾶλλον ὁ ἐναντίος ” . Δῆλος δέ ὅτι καί ὅσος δόξα κατά τέχνη εἰμί , διαλεκτικός πρότασις εἰμί . Δῆλος , φημί , ὅτι ὅσος κτάομαι ὁ τέχνη εἰμί εὑρίσκω δόξα ὑπό ὁ ἐπιστήμων τε καί τεχνίτης , καί οὗτος διαλεκτικός πρότασις εἰμί , οὗτος εἰμί ἔνδοξος . καί διά τίς δῆλος προστίθημι · τίθημι γάρ ἄν τις καί συγχωρέω ὁ δοκέω ὁ ὑπέρ οὗτος ἐπισκοπέω . καί ἀκόλουθος δέ ὁ προερέω οὗτος ἄν εἰμί · ὁ γάρ ὁ σοφός δόξα εἰμί ἔνδοξος · σοφός δέ ὁ τεχνίτης περί ὁ οἰκεῖος · ὥστε καί ὁ ὑπό οὗτος εὑρίσκω ἔνδοξος εἄν εἰμί , ὅτι κοινός δόξα ὁ δήω . περί ὅς μή ἐπίσταμαι τις , πιστεύω ὁ ἐφίστημι . διό ἔνδοξος περί μέν ἰατρικός ὁ ὁ ἰατρός δοκέω , περί γεωμετρικός δέ ὁ ἰός γεωμέτρης · λέγω γάρ πρός ὁ ἄλλως λέγω ἀλλά οὗτος οὖον λέγω ὁ ἰατρός ἢ ὁ γεωμέτρης . οὖον οὗτος δέ λέγω , ὅτι οὗτος ὁ εὕρεσις ὁ κατά ὁ ἐπιστήμη ἢ ὁ τέχνη ἔνδοξος ἀποδεικτικός γάρ οὗτος ) , ἀλλά ὅτι ὁ εὑρίσκω ὑπό ὁ περί τίς καταγίγνομαι ὡς οὕτως ἔχω συγχωρέω ὁ πολύς , εἄν δῆλος ὅτι μή εἰμί μάχομαι ὁ κοινός πρόληψις · περί οὗτος γάρ προερέω . ὁ οὐδέ εἰμί περί ὁ κατά ὁ ἐπιστήμη τε καί τέχνη οἰκέω δόξα μάχη ὁ πολύς πρός ὁ ἐπιστήμων , ὅτι ὁ ἀρχή αδόξαστος περί οὗτος ὁ πολύς . τοιοῦτος πολύς εἰμί λαμβάνω · ὁ ἰατρικός ἐκ ὁ Ἱπποκράτης ἀφορισμός · τοιοῦτος ὁ “ κόπος αὐτόματος φράζω νοῦσος ” καί ὁ ὑγρός δίαιτα ὁ πυρεταίνω σύμφορος ” . πάλιν κατά γεωμετρία , ὅτι ὁ ὁ τρίγωνος ἱερεύς γωνία δύο ὀρθός Ἴσαι εἰμί , καί ὅτι πᾶς τρίγωνος ὁ δύο πλευρά ὁ λοιπός μείζων εἰμί πάντῃ μεταλαμβάνω . p . 104b1 πρόβλημα δέ εἰμί διαλεκτικός θεώρημα ὁ συντείνω ἢ πρός αἵρεσις καί φυγή ἢ πρός ἀλήθεια καί γνῶσις , ἢ αὐτός ἢ ὡς συνεργός πρός τίς ἕτερος ὁ τοιοῦτος . εἶπον περί ὁ διαλεκτική πρότασις , ὅτι εἰμί ἔνδοξος ἐρώτησις , καί κατά πόσος τρόπος · οἷος τε ὁ ἔνδοξος λαμβάνω , ἀκόλουθος ἑξῆς περί ὁ διαλεκτικός πρόβλημα λέγω , καί φημί δήω ὁ διαλεκτικός πρόβλημα εἰμί θεώρημα , λέγω θεώρημα ἀντί ὁ ζήτημα · καί γάρ ὁ ζητέω θεωρέω ἔθος αὐτός λέγω . φημί ἐν ὁ λέγω ζήτησις περί θεώρημα συντείνω ἢ πρός αἵρεσις καί φυγή ὁ πρός ἀλήθεια καί γνῶσις , ἢ αὐτός ἢ ὡς συνεργός πρός τίς ἕτερος ὁ τοιοῦτος ζητέω . τρόπος γάρ ζήτησις δηλωτικός ὁ περί ὅς ὁ μηδέτερος δοξάζω ἢ ἐναντίος ὁ πολύς ὁ σοφός ἢ ὁ σοφός ὁ πολύς ἢ ἑκάτερος αὐτός ἑαυτοῦ , ὅς λέγω διαλεκτικός εἰμί πρόβλημα . εἰμί δέ εἄν ὁ θεώρημα λόγος γνῶσις ἐγώ τις ὁ προερέω αἴτιος , ἀπό ὁ θεωρία καί γνῶσις αἴτιος ἐγώ εἰμί ὀνομάζω θεώρημα . καί εἰμί πᾶς μέν πρόβλημα διαλεκτικός θεώρημα ἢ ἠθικός ἢ φυσικός ἢ λογικός οὗτος γάρ δηλωτικός ὁ προερέω ) , οὖον μήv πᾶς θεώρημα ἠθικός ἢ φυσικός ἢ λογικός πρόβλημα ἤδη διαλεκτικός , ἀλλά ὅσος ὁ θεώρημα ἔχω ὁ πρόσκειμαι τις ἀφορισμός · οὗτος δέ ἀνάκλεις περί ὅς ἢ μηδέτερος δοξάζω ἢ ἐναντίος ὁ σοφός ὁ πολύς ἢ ὁ πολύς ὁ σοφός ἢ ἑκάτερος αὐτός ἑαυτοῦ . ὅσος μέν ἐν ὁ ζητέω εἰς αἵρεσις ἢ φυγή ὁ ἀναφορά ἔχω , ἠθικός ὁ τοιοῦτος πρόβλημα . ὁ γάρ περί ὁ ἀγαθός ὅς καί κακός αἱρετός τε καί φευκτός ζήτησις εἰμί ἠθικός εἰς αἵρεσις καί φυγή ὁ ἀναφορά ἔχω , οὐ εἰς ψιλός γνῶσις · ὁ γάρ ζητέω πότερος ὁ ἡδονή ἀγαθός εἰμί ἢ οὖον , ἢ ὅλως περί τις ὁ ἐπίκτητος ἀγαθός , ὑπέρ ὁ αἱρέω ἢ φεύγω αὐτός ὁ ζήτησις ποιέω . πάλιν ὁ ζητέω πότερος ὁ κόσμος σφαιροειδής εἰμί ἢ οὖον , ἢ ὁ ψυχή ἀθάνατος ἢ οὖον , ἤ τίς ἄλλος ὁ φύσις γίγνομαι τε καί εἰμί τέλος ποιέω ὁ ὁ ἀληθής γνῶσις , ὅς ὁ θεωρητικός εἰμί ἴδιος · ὁ γάρ γνῶσις ὁ ἐν ὁ ἀγαθός ἀλήθεια ὁ θεωρία τέλος . ὅσος δέ μήτε ὡς πρακτικός ζητέω μήτε τέλος ἔχω ὁ γνῶσις ὁ ἐν αὐτός ἀλήθεια , ἀλλά ὡς συνεργός ἢ πρός ὁ ὁ αἱρετός τε καί μή γνῶσις ἢ πρός ὁ ὁ ἀληθής τε καί ψευδής εὕρεσις ζητέω , οὗτος πρόβλημα λογικός · ὁ γάρ λογικός πραγματεία ὄργανον χώρα ἔχω ἐν φιλοσοφία . ὅσος δή κατά οὗτος ζητέω , ὁ πρός ἐκεῖνος χρήσιμος ζητέω χάρις · ὁ γάρ ζητέω περί ἀντιστροφή φέρω εἶπον πρότασις ἢ περί συλλογιστικός ἢ Ασυλλογίστου συζυγία ὡς συνεργός οὗτος καί ὡς συντελέω πρός ὁ ὁ προερέω εὕρεσις ζητέω . σαφῶς δέ καί ἐνταῦθα ὁ λογικός πραγματεία ὄργανον εἰμί λέγω , διά ὁ συνεργέω αὐτός πρός ὁ ὁ πρῶτος εἴρω εὕρεσις ἄξιος εἰμί ὁ ζητέω λέγω . εἶπον δέ ἐν τίσις εἰμί ὁ διαλεκτικός πρόβλημα , ἐφεξῆς προστίθημι ὁ διορισμός , ὅς εἶπον , διά ὅς χωρίζω ὁ ἐν οὗτος μέν εἰμί θεώρημα οὐ εἰμί δέ διαλεκτική πρόβλημα ὁ πρόβλημα . οὐ ὡς οὐ εἰμί δέ καί ὁ πρότασις ὁ διαλεκτική ἐν οὗτος ἐν ὅς εἴρω εἰμί ὁ πρόβλημα , οὖον προστίθημι ὁ πρότασις αὐτός · εἰμί γάρ ἀμφότερος ἐν ὁ αὐτός , ἀλλά ὁ μέν πρότασις αὐτόθεν ἔχω ὁ ἐν ὅς καί περί ὅς εἰμί γνώριμος · † ὁ γάρ ἔνδοξος καί ὁ ὁ πολύς ἐν οὗτος , ὅς διά ὁ ἔνδοξος καί οὗτος εἄν εἰμί δηλωτικός . ἐν οὗτος μέν οὖν καί ὁ πρότασις εἰμί , οὖον μήv ζήτημα · ὁ δέ πρόβλημα ὁ ἐν οὗτος εἰμί ζήτημα . ἔτι ὁ μέν πρότασις εἰμί καί ὅτι μάλιστα ἐν οὗτος πᾶς γάρ ὁ ἔνδοξος περί οὗτος τις ) , ἀλλά οὐ ἀπό ὁ περί οὗτος τις εἰμί ὁ εἰμί ὁ διαλεκτικός πρότασις ἔχω , ἀλλά ἀπό ὁ ἔνδοξος · διό οὗτος χράω πρός ὁ ὁρισμός αὐτός . ὁ δέ πρόβλημα ἐπεί πρόβλημα εἰμί ὁ ἄξιος εἰμί ζήτησις , ἄξιος δέ ζήτησις οὐ ἄλλος τις παρά ὁ ἢ πρός αἵρεσις καί φυγή συντελέω ἢ πρός γνῶσις καί ἀλήθεια καί ὁ οὗτος συνεργέω , εἰκότως ὁρίζω ὁ πρόβλημα οὗτος πάλιν χράω . ὁ δέ προστίθημι ὁ πρόβλημα διορισμός χωρίζω φανερῶς ὁ πρότασις ἀπό αὐτός . εἶπον δέ ὁ πρόβλημα θεώρημα τίς καί ζήτημα εἰμί καί ἐν γένος οὗτος , ἀκόλουθος προστίθημι ὁ διαφορά κατά ὅς ὁ περί τις οὗτος θεώρημα τε καί ζήτημα ἤδη καί πρόβλημα γίγνομαι · οὖον γάρ πᾶς θεώρημα καί ζήτημα ἤδη καί πρόβλημα διαλεκτικός . εἰμί δέ φημί ὁ ἐν οὗτος θεώρημα πρόβλημα διαλεκτικός , περί ὅς ἢ οὐδέτερος δοξάζω ἢ ἐναντίος ὁ πολύς ὁ σοφός ἢ ὁ σοφός ὁ πολύς ἢ ἑκάτερος αὐτός ἑαυτοῦ . οὐδέτερος μέν οὖν δοξάζω ὁ πολύς περί ὅς οὐδέτερος μέρος ὁ ἀντίφασις ἔχω | συγκατάθεσις , ἐν μέν ἠθικός οἷος φέρω εἶπον εἰμί ἀντακολουθέω ὁ ἀρετή ἀλλήλων , ἢ εἰμί διά ἑαυτοῦ εἰμί αἱρετός ἢ οὖον , ὁ εἰμί ἐν ὁ λογιστικός ὁ Ψυχή ὁ ἐν ὁ παθητικός γίγνομαι , ἐν δέ φυσικός εἰμί ὁ κόσμος ἤπειρος εἰμί οὖον , εἰμί σφαιροειοη ἢ οὖον , εἰμί ὁ ψυχή ἀθάνατος , εἰμί δέ λογικός εἰμί τετραχῶς ὁ ἀντίκειμαι εἰμί σχῆμα τρεῖς κατά ὁ ὁ συλλογιστική συζυγία . δύναμαι καί περί πᾶς ὁ οὐδέτερος λέγω , οὖον μόνος ὁ πολύς · εἰμί γάρ ἄν τις περί ὅς οὐδέ ὁ σοφός συγκατάθεσις ἔχω , οἷος περί ὁ ἄρτιος ἢ περισσός εἰμί ὁ ἀστήρ · ὁ γάρ δοξάζω ἐπί οὗτος νῦν χράομαι . οἷος εἰμί πολύς ἐν ὁ φυσικός ζήτημα ἐκ εἰκός ὁ πίστις λαμβάνω · διαλεκτικός γάρ ὁ ἐν ὁ τοιοῦτος διά τίνω ἔνδοξος ῥοπή τις καί πρόσκλισις ἐμποιέω πρός ἕτερος ὁ ἀντίκειμαι , οἷος ὅτι ἀίδιος ὁ κόσμος ἢ ὅτι σφαιροειδής . ἐπιχειρέω γάρ ἄν τις διαλεκτικός εἰς οὗτος ὅτι ὁ τέλειος ὁ σῶμα οἰκέω ὁ τέλειος σχῆμα , ὁ δέ κόσμος τέλειος ὁ σῶμα · πᾶς γάρ ὁ ἄλλος ἐν ἑαυτοῦ ἔχω · ὁ κόσμος ἄρα ὁ τέλειος ὁ σχῆμα ουκαιω · ἀλλά μήv τέλειος ὁ σφαῖρα ὁ σχῆμα · οὔτε γάρ προσθήκη οὔτε ἀφαίρεσις δέχομαι · οἰκέω ἄρα ὁ σφαιρικός σχῆμα ὁ κόσμος . ἀλλά καί περί ὁ περισσός ἢ ἄρτιος ἵημι ὁ ἀστήρ αδόξαστος μέν ἅπας , ὁ διαλεκτικός δέ καί πρός οὗτος ἐκ ἔνδοξος ἐπιχειρέω ἄν λαμβάνω ὁ ἐν ἀριθμός ἀγαθός οἰκέω ὁ ἄστρον ἅτε δή εἰμί θεός , ὁ δέ ἄρτιος ἐν ἀριθμός ἀγαθός · οἰκεῖος ἄρα ὁ ἄστρον ὁ ἄρτιος ἀριθμός . ἐναντίος δέ ὁ σοφός ὁ πολύς περί ὁ τοιοῦτος δοξάζω , οἷος πότερος εὐβουλία εὐτυχία αἱρετός ἢ οὖον . καί ὅλως ὁ ὁ Ψυχή ἀγαθός ὁ ὁ σῶμα ἢ οὖον , καί πότερος ἡδονή ὁ μέγας ὁ ἀγαθός ἢ ὅλως ἀγαθός ἢ οὖον · ὁ μέν γάρ πολύς εὐτυχία μέν εὐβουλία , ὑγεία δέ ἀρετή αἱρετός δοκέω , ὁ δέ σοφός ἀνάπαλιν · καί ὁ μέν πολύς ὁ ἡδονή μέγας ἀγαθός , ὁ δέ σοφός ὁ μέν οὖον μέγας ἀγαθός , ὁ δέ ἀδιάφορος , ἤδη δέ τις καί κακός . ἑκάτερος δέ · ἑαυτοῦ ἐναντίος δοξάζω , ἐν μέν ὁ σοφός περί ὁ μείρομαι , περί εἰμί ἀθανασία ὁ Ψυχή , περί ἤπειρος , περί κενός , περί ὁ τοιοῦτος , ὁ δέ πολύς πρός δέ ἔμπαλιν λέγω , καί ὁ μέν ἰσχύς κάλλος ὁ δέ κάλλος ἰσχύς προτιμάω , καί ὅσος τοιοῦτος . εἰμί δέ πρόβλημα καί ὅς ἐναντίος εἰμί συλλογισμός . εἶπον διαλεκτικός εἰμί πρόβλημα περί ὅς “ ἢ μηδέτερος δοξάζω ” , δῆλος ὅτι ὁ πολύς περί ὅς γάρ οὗτος μηδέτερος μέρος συγκατατίθημι καταληπτικός , πρόβλημα οὗτος · εἰμί δέ ἄν οὗτος , ὡς εἶπον , καίω περί ὁ σοφός λέγω ) , “ ἢ ἐναντίος ὁ σοφός ὁ πολύς ἢ ἑκάτερος αὐτός ἑαυτοῦ ” , προστίθημι ὁ εἴρω καί ὁ ὅς εἰμί ἐναντίος συλλογισμός . καί ὁ γε καί οὗτος εἰμί ἐν ὁ πρόβλημα ὁ αἴτιος ἀποδίδωμι αὐτός προστίθημι ἀπορία γάρ ἔχω πότερος οὕτως ἔχω ἢ οὐ οὕτως διά ὁ περί ἀμφότερος εἰμί λόγος πιθανός . ὁ γάρ ὄπος ὁ ἡδονή ἀγαθός ἢ οὖ διαλεκτικός εἄν εἰμί πρόβλημα διά ὁ εἰμί περί ἑκάτερος μόριον ὁ ἀντίφασις συλλογισμός ἔνδοξος . ὅτι μέν γάρ ἀγαθός , δείκνυμι ὁ συλλογισμός ὁ τοιοῦτος · ὅς πᾶς ἐφίημι , ἀγαθός , ὁ δέ ἡδονή πᾶς ἐφίημι , ὁ ἡδονή ἄρα ἀγαθός · ὁ δέ μή εἰμί αὐτός ἀγαθός ὁ τοιοῦτος · ὁ ἀγαθός ἀγαθός ποιέω , ὁ ἡδονή ἀγαθός οὖον ποιέω , οὐ ἄρα ὁ ἡδονή ἀγαθός . ἐπιζητέω δέ ἄν τις εἰμί μή καί οὗτος ἐμπεριλαμβάνω ὁ εἴρω · ὁ γάρ ἐναντίος συλλογισμός ἄγω ἄν ἐν ὅς ἴς ἐναντίος ὁ σοφός ὁ πολύς δοξάζω ἢ “ ἑκάτερος αὐτός ἑαυτοῦ ” . ἢ ἐκεῖνος μέν ἔχω ἐν ὁ μάχομαι ὁ ἑκάτερος ὁ μάχομαι συγκατάθεσις μόνος Χωρὶς συλλογισμός · ἐνθάδε δέ διά ὁ ἀντίκειμαι λόγος ἐπέχω τις , οὖον διά ὁ προστάτης αὐτός . διό καί ἐπί οὗτος ἰός μηδέπω συγκατάθεσις τις εἰμί γίγνομαι διαλεκτικός πρόβλημα ὁ ζητέω . λέγω δέ διαλεκτικός εἰμί πρόβλημα καί περί ὅς μή ἔχω λόγος τις καί συλλογισμός πότερος οὕτως ἔχω ἢ οὖον , εἰμί μέγας καί ἄξιος γνῶσις | καί | δῆλος ὅτι εἰμί ἄγνωστος καί ἔχω τις λόγος · ὁ γάρ μικρός καί καταφρονέω ὡς οὐδέ ὁ ἀρχή ἄξιος ζήτησις τε καί γνῶσις . παράδειγμα δέ αὐτός ἐναργής παρατίθημι ὁ μέγας μέν καί ἄξιος γνῶσις ἀπορέω δέ καί ζητέω διά ὁ μή ἔχω περί αὐτός συλλογισμός δεικτικός , οὗτος εἰμί ἀπόδειξις πῶς ἔχω , πότερος ὁ κόσμος ἀίδιος εἰμί ἢ οὖον · διά τίς γάρ αἰδώς , χαλεπός οἶδα καί ἄξιος ζητέω . δύναμαι ὁ εἰμί δέ πρόβλημα καί ὅς εἰμί ἐναντίος συλλογισμός εἴρω οὐ ὡς προστίθημι αὐτός ἄλλος τις πρόβλημα εἶδος , ἀλλά ὡς περί ὁ προερέω λέγω , εἰμί ἴσος ὁ εἰμί δέ καί οὗτος ἐκεῖνος πρόβλημα . ἐναντίος μέν γάρ συλλογισμός ἐν ὅς ἐναντίος δοξάζω “ ἢ ὁ σοφός ὁ πολύς ἢ ἑκάτερος αὐτός ἑαυτοῦ ” · περί ὅς δέ λόγος μή ἔχω εἰμί μέγας , εἰμί εἄν οὗτος ὁ αὐτός ὁ περί ὅς “ μηδέτερος δοξάζω ” , ὡς εἰμί ὁ προερέω ὡς καλῶς εἴρω ὑπόμνημα , ἴσος εἰμί , ὡς εἶπον , ὁ εἰμί δέ καί οὗτος πρόβλημα . ἐν δέ οὗτος ὁ διαλεκτικός πρόβλημα , ὅτι περί ὅς οὐδέτερος δοξάζω ὁ πολύς , οὐδέτερος μόριον ὁ ἀντίφασις προλαμβάνω ὡς ἔνδοξος εἰμί · γίγνομαι μέν γάρ οὕτως διά ὁ προλαμβάνω ἔνδοξος τε καί πρότασις μᾶλλον ἢ πρόβλημα , ὁ δέ ἀντίκειμαι αὐτός ἄδοξος · ὁ γάρ ἔνδοξος ἀντίκειμαι ἄδοξος . ἀλλά καί περί ὅς ὁ σοφός ὁ πολύς διαφέρω ἢ ἑκάτερος αὐτός ἑαυτοῦ , ὅμοιος · καί γάρ ἐπί οὗτος οὐδέτερος μόριον οὔτε ἁπλόος ἔνδοξος οὖτε ἁπλόος ἄδοξος εἰμί διά ὁ ἑκάτερος αὐτός ὁ προΐστημι ὡς πρός ὁ ἔνδοξος ἴσος πως εἰμί . Θέσις δέ εἰμί ὑπόληψις παράδοξος ὁ γνώριμος τις κατά φιλοσοφία . εἶπον περί ὁ διαλεκτικός πρόβλημα ἑξῆς λέγω περί θέσις , ἐπεί δοκέω καί θέσις ὁ πρόβλημα εἰμί , καί δείκνυμι ὁ ποῖος πρόβλημα θέσις εἰμί . οὖον γάρ πᾶς πρόβλημα θέσις εἰμί · ὁ γάρ παρά ὁ κοινός δόξα ὑπόληψις τις ὁ ἔνδοξος κατά φιλοσοφία θέσις κατά αὐτός , εἰμί παράδοξος διά ὁ πρός ὁ κοινός πρόληψις μάχη , ὁ ἄξιος ἵημι ζητέω περί αὐτός διά ὁ προστάτης εἰμί γνώριμος κατά φιλοσοφία ἔχω . διό δεῖ καί ὁ προστάτης ὁ δόξα ὁ συνίστημι συνεχῶς ῥέω καί ἀεί γίγνομαι , οὐδέποτε δέ οὐδείς εἰμί ἵστημι κατά Ἡράκλειτος ἢ οὖ καί ὄπος εἰμί εἷς καί ἀκίνητος · ὁ εἰμί , ὡς Παρμενίδης δοκέω , ἢ οὖ καί ὄπος κίνησις εἰμί ἢ οὖον , ὡς δοκέω Ζήνων καί ὄπος ὁ ὑγεία ἀγαθός ἢ οὖον , ὡς Χρύσιππος λέγω καί ὄπος εἰμί ἀντιλέγω ἢ οὖον , ὡς Ἀντισθένης δοκέω . ἀναιρέω γάρ Ἀντισθένης ὁ εἰμί ἀντιλέγω λέγω δήω μέν ὁ περί τις λέγω ἐκεῖνος λέγω καί σημαίνω διά ὅς λέγω ὁ περί ὅς λέγω , ἀλλά καί ὁ ἀντιλέγω περί ὁ αὐτός ὀφείλω λέγω . οὗτος προλαμβάνω λέγω · ὁ ἀντιλέγω δοκέω ἀλλήλων περί τις ἤτοι ἀμφότερος λέγω ὁ ὁ πρᾶγμα λόγος ἀντιλέγω ἢ οὐδέτερος ἢ ὁ μέν λέγω ὁ δέ οὖον λέγω · ἀλλά οὔτε , εἰμί ἀμφότερος λέγω ὁ ὁ πρᾶγμα λόγος , ἀντιλέγω ἄν αὐτός γάρ ἄν λέγω ) , εἰμί τε μηδέτερος ὁ ὁ πρᾶγμα λέγω λόγος , οὐδέ ὁ ἀρχή ἄν τίς λέγω περί οὗτος · ὁ δέ μή λέγω περί αὐτός οὗτος οὐδέ ἄν ἀντιλέγω περί αὐτός · εἰμί δέ ὁ μέν λέγω ὁ δέ μή , οὐδέ οὕτως εἄν ἀντιλέγω · ὁ γάρ μή λέγω ὁ ὁ πρᾶγμα λόγος οὐδέ ὅλως ἄν τίς λέγω περί αὐτός , ἀλλά περί ἐκεῖνος ὅς σημαίνω διά ὅς λέγω · οὕτως δέ οὐδέ ὅς ἀντιλέγω περί αὐτός . οὗτος δέ οὕτως ἔχω οὐδέ εἄν ἀντιλέγω εἰμί . ψεῦδος δέ λαμβάνω ὁ ὁ μή λέγω ὁ ὁ πρᾶγμα λόγος ἢ ὁ μή λέγω μηδέ ὅλως ἄν τίς λέγω περί αὐτός · οὖον γάρ , εἰμί τις μή ἀληθής λέγω , οὗτος οὐδέ λέγω περί τις . εἰμί δέ λέγω περί τις καί ψευδής λέγω οὐδέ γάρ ἄν εἰμί ὁ ψεύδω ὅλως , εἰμί μόνος εἰμί λέγω περί τις ὁ τἀληθῆ περί αὐτός λέγω ) , εἰμί γε πη μέν ὁ ψεύδω περί τις λέγω περί τις ψεύδω . εἰμί · δέ εἰμί ψεύδω . εἰμί εἄν καί ἀντιλέγω τις ψεύδω · καθόλου γάρ ὁ ἀντιλέγω εἰμί ὁ περί ὁ αὐτός ὁ ἀντίκειμαι λέγω . οὖον δυνατός δέ ὁ ὁ ἀντίκειμαι περί αὐτός λέγω ἀληθεύω ἀμφότερος . οὖον ὁ συλλογισμός δέ καί λόγος αὐτός χράω λέγω , ἀλλά ὁ δόξα ψιλός . εἶπον δέ | ὁ γνώριμος τις κατά φιλοσοφία παράδοξος ὑπολέγω λῆψις θέσις εἰμί διά γάρ ὁ προστάτης ἄξιος ζήτησις ὁ δόξα γίγνομαι , καί διά οὗτος πρόβλημα οὐ εἰμί κατά ἑαυτοῦ τοιοῦτος γίγνομαι ) , εὔλογος προστίθημι ὁ γάρ ὁ τυγχάνω ἐναντίος ὁ δόξις ἀποφαίνω φροντίζω εὐήθης · πανταχόθεν γάρ εὐκαταφρόνητος , καί ἐκ αὐτός ὁ ἄδοξος ἔχω καί ἐκ ὁ προστάτης . ὁ δέ ἀποφαίνω εἶπον δηλόω ὅτι εἰμί καί Χωρὶς συλλογισμός λέγω · ἐπεί εἴρω γε πρόβλημα γίγνομαι καί ὁ τοιοῦτος δόξα , ὅταν μετά συλλογισμός τίθημι . λέγω οὖν θέσις εἰμί καί οὗτος περί ὅς ὁ κοινός δόξα ἐναντίος τις εἰμί λόγος τε καί συλλογισμός . καί γάρ εἰμί μή ἔνδοξος ἔχω ὁ τοιοῦτος προστάτης , ἀλλά ὁ περί αὐτός συλλογισμός ἐναντίος ὁ προκαταβάλλω δόξα περί αὐτός εἰμί ἄξιος αὐτός παρέχω ζήτησις · ὅς γάρ ὁ ὁ σοφός ἐν ἐκεῖνος ποιέω δόξα , οὗτος ἐν οὗτος ὁ διά ὁ συλλογισμός δεῖξις τε καί πίστις . καί παρατίθημι δέ ὁ τοιοῦτος θέσις δεικτικός παράδειγμα τοιοῦτος · ὁ μέν κοινός δόξα λέγω πᾶς ὁ εἰμί ἤτοι ἀίδιος εἰμί ἢ γίγνομαι · ὁ δέ σοφιστής οὗτος ἀναιρέω πειράω διά λόγος τις παρεχόμενος τις οὔτε ἀεί εἰμί οὔτε γίγνομαι . λαμβάνω γάρ ὁ ὁ εἰμί τίς εἰμί ὁ μουσικός εἰμί γραμματικός εἰμί δείκνυμι ὅτι οὗτος οὔτε ἀίδιος εἰμί οὖον γάρ ἀεί εἰμί ὁ μουσικός γραμματικός , ἀλλά εἰμί ποτός ὅτε οὐ εἰμί ) , ἀλλά οὐδέ γίγνομαι · οὖον γάρ γίγνομαι ὁ μουσικός γραμματικός · εἰμί γάρ γίγνομαι , ἤτοι ὡς ἐκ ὕλη ὁ μουσικός γίγνομαι ἄν ὁ γραμματικός , ὡς ἐκ ὁ χαλκός ὁ ἀνδριάς καί ὡς ὁ ἄνθρωπος γραμματικός ἀλλά οὐ εἰμί ὕλη ὁ μουσικός ὁ γραμματικός ) , ἢ ὡς ἐκ ἐναντίος · οὐ εἰμί δέ ἐναντίος ὁ μουσικός ὁ γραμματικός , ὅς γε καί συνυπάρχω αὐτός · οὐ ἄρα ὁ μουσικός γραμματικός γίγνομαι · ἐκ ὅς συνάγω ὁ οὖον πᾶς ἄρα ὁ εἰμί ἢ γίγνομαι εἰμί ἢ ἀίδιος . ἔτι εἰμί μήτε ὁ γραμματικός γίγνομαι μουσικός γραμματικός μουσικός γίγνομαι , εἰμί δέ μουσικός γραμματικός , ὅς μή γίγνομαι , εἰμί . ἔτι οὐδείς τέχνη εἰμί ἢ ἐπιστήμη ὅς διδάσκω ὁ μουσικός γραμματικός · οὐδείς γάρ , κατά ὅς μουσικός εἰμί , γραμματικός γίγνομαι οὖον γάρ ἀπό οὗτος εἰς ἐκεῖνος ὁ μεταβολή ) , ἀλλά ἀμφότερος , κατά ὅς ἄνθρωπος . δύναμαι ὁ λέγω ὑπό ὁ σοφιστής καί οὗτος λέγω · ἄν εἰμί γίγνομαι τις γραμματικός πρῶτος , εἶτα μουσικός , οὗτος οὖον γίγνομαι μέν μουσικός εἰμί γραμματικός , εἰμί δέ μουσικός εἰμί γραμματικός · ὁ οὖν λέγω μουσικός εἰμί γραμματικός ἑστία λέγω καί μουσικός εἰμί γραμματικός . περί δέ ὁ κατά ἑαυτοῦ εἰμί ἀεί λέγω ὁ ἀίδιος αὐτός ἢ γίγνομαι εἰμί . ἔτι ὡς εἰμί κατά συμβαίνω δέ εἰμί ) , οὕτως καί γίγνομαι · ὁ γάρ μουσικός γίγνομαι , εἰμί προϋπάρχω εἰμί γραμματικός οὖον γάρ δή ἅμα ἄμφω ) , γίγνομαι μουσικός · κατά συμβαίνω δέ ὁ γραμματικός μουσικός γίγνομαι . ὡς οὖν ὁ τοιοῦτος εἰμί , οὕτως καί γίγνομαι . ὁ γάρ τοιοῦτος , φημί , λέγω ὁ παράδοξος , εἰμί καί μή ἁπλόος δοκέω τις ἄξιος ζήτησις εἰμί , ἀλλά ὁ συλλογισμός τις αὐτός εἰμί , δόξα εἄν καί αὐτός διά οὗτος ἄξιος ζήτησις . ὅτι μέν οὖν καί ὁ θέσις ἐν ὁ πρόβλημα εἰμί , γνώριμος · εἰμί γάρ πρόβλημα περί ὅς ἐναντίος δοξάζω ὁ σοφός ὁ πολύς · καί ὁ θέσις δέ , παράδοξος εἰμί ὑπόληψις ὁ γνώριμος τις κατά φιλοσοφία ἢ περί ὁ αἱρετός καί φευκτός ἢ περί ὁ θεωρητής ἢ περί ὁ συντελέω πρός τίς ἐκεῖνος , ἔχω ὁ ἐναντίος δοξάζω ἰός πολύς ὁ σοφός τις . ὑπό αὐτός δέ εἄν ὑπάγω εἶδος ὁ πρόβλημα καί ὁ πρόσκειμαι ὁ θέσις ὁ περί ὅς λόγος ἔχω ἐναντίος ὁ δόξα · ὁ γάρ λόγος καί ὁ συλλογισμός ὁ ὁ σοφός χώρα μεταλαμβάνω πρόβλημα καί ὁ τοιοῦτος ποιέω · ὁ γάρ τοιοῦτος συλλογισμός παράδοξος ὑπόληψις εἰμί καί αὐτός . εἰμί μέν οὖν καί ὁ θέσις πρόβλημα , οὖον μήv ἀντιστρέφω . οὖον γάρ ὥσπερ εἰμί πᾶς θέσις πρόβλημα , οὗτος καί πᾶς πρόβλημα θέσις εἰμί · εἰμί γάρ ἐν ὁ πρόβλημα καί ὁ περί ὅς οὐδέτερος δοξάζω , ὅς οὐ εἄν εἰμί θέσις . διά δή οὗτος ὁ τρόπος ὁ πρόβλημα ἀπό ὁ θέσις χωρίζω ἐνδείκνυμι ἐγώ ὡς δύναμαι ὁ θέσις | ὑπάγω τις ὁ ἄλλος πρόβλημα ὁ διά ὁ ἀντίκειμαι εἰμί περί αὐτός δόξα εἰμί διαλεκτική πρόβλημα , καί κατασκευάζω οὗτος καί δείκνυμι διά ὅς ἐπιφέρω · ἐκ γάρ ὁ εἴρω περί ὁ θέσις ἀνάγκη ἢ ὁ πολύς ὁ σοφός ἀμφισβητέω ἢ ὅποτερους ἑαυτοῦ , ἐπεί παράδοξος ὑπόληψις ὁ θέσις εἰμί . ὁ γάρ παράδοξος ὑπόληψις τοιοῦτος ὁ εἰμί αὐτός ἀντίκειμαι τις ὑπόληψις ἔνδοξος . ὁ γάρ παράδοξος ὑπόληψις , ὅταν μέν ἔχω πρόσκειμαι ὁ γνώριμος τις κατά φιλοσοφία , ἔχω ὁ σοφός τις ἀμφισβητέω ἢ ὁ πολύς ἢ ὁ σοφός · ὅταν δέ εἰμί ὁ θέσις λαμβάνω ἐπί οὗτος ἐπί ὅς ἔχω ἐναντίος συλλογισμός ὁ δόξα , δύναμαι καί ἐν ὁ ὁ πολύς κατά ὁ δόξα διαφορά εἰμί , εἰμί γε μή σοφός εἰμί ὁ προστάτης ὁ συλλογισμός · ὁ γάρ μή σοφός ὁ πολύς . διό εἶπον ἢ ὁ ποτερουσυς ἑαυτοῦ ὁ γάρ ὁ λόγος καί ὁ ὁ συλλογισμός λέγω ἢ σοφός εἰμί πρός σοφός εἄν μάχομαι ὁ πρός ὁ πολύς , ἢ ὁ πολύς εἰμί μάχομαι ὁ δόξα ὁ ὁ σοφός ἢ ὁ ὁ πολύς . ὅτι δέ πρό ὀλίγος λέγω περί ὁ πρόβλημα οὐ ὡς ἄλλος τις εἶδος πρόβλημα προστίθημι ὁ “ εἰμί δέ πρόβλημα καί ὅς ἐναντίος εἰμί συλλογισμός ” καί ὁ “ περί ὅς λόγος μή ἔχω εἰμί μέγας ” , ἀλλά ὡς ὁ προερέω ἀνακεφαλαιόομαι , δύναμαι τις πιστόω καί ἐκ ὁ νῦν περί ὁ θέσις εἴρω · ὅτι γάρ μή ἐπί ἴσος ὁ θέσις ὁ πρόβλημα δείκνυμι οὔτε ἐκεῖνος λέγω , ὁ ἐν ὅς πρόβλημα εἰμί οὐ εἰμί ὁ θέσις , μνημονεύω οὗτος οὔτε οὗτος , ἐν ὅς εἰμί δύναμαι ὁ πρόβλημα . εἶπον δέ ὁ προερέω περί εἷς θέσις , καί ὁποῖος τίς ὁ θέσις αὐτός εἰμί δοκέω παρίστημι ὅς γάρ οὐ εἰμί αὐτός κατά ἑαυτοῦ οὐδέ ὁ αὐτός φύσις ζήτησις ἄξιος ἢ διά ὁ προστάτης ἢ διά ὁ λόγος ἐγκρίνω ὁ πρόβλημα τε καί ζήτημα , θέσις , ἀντιδιαιρέω καί ἐνταῦθα ὁ θέω ὁ φύω , ὥσπερ καί ἐπί ὁ ὁ ὄνομα θέσις · καί γάρ ἐκεῖ θέσις λέγω ὁ ὄνομα , σημαίνω ὅτι μή φύσις ) , προστίθημι δή οὗτος ὅτι ὁ συνήθεια σχεδόν πᾶς ὁ διαλεκτικός πρόβλημα θέσις λέγω · ὁ γοῦν εἰς πρόβλημα λέγω εἰς θέσις λέγω φημί . ἤδη δέ τις θέσις καί ὁ ῥητορικός καλέω πρόβλημα , ἐπί ὅς ὁ ὁ ὑπόθεσις ὄνομα συνήθης ὁ δοκέω ὁ τοιοῦτος ἐπί ὑπόκειμαι τις καί ὁρίζω συνίστημι · κοινός γάρ ὁ διαλεκτικός καί καθολικός . † ὅτι δέ θέσις καλέω καί οὗτος ὁ αἰτέω ὁ ὑπόθεσις λέγω . οὐδείς δέ φημί δήω διαφέρω περί ὁ ὄνομα ὁ ὁ θέσις . εἴτε κατά πᾶς πρόβλημα αὐτός ὁ διαλεκτικός φέρω , ὡς ὁ συνήθεια , εἴτε καί κατά ὅς νῦν διορίζω πρόβλημα οὖον γάρ ὀνοματοποιέω βούλομαι ὁ θέσις οὕτως ὁρίζω , ἀλλά ὑπέρ ὁ δείκνυμι ὁ ἐν ὁ πρόβλημα διαφορά , ὅς εἰμί γνώριμος οὐδείς ἔτι δεῖ περί ὁ ὄνομα φιλοτιμέομαι ) , ἐνδείκνυμι ἐγώ καί διά οὗτος ὅτι δεῖ ὁ συνήθης χρῆσις ὁ ὄνομα ἐπακολουθέω δείκνυμι ὁ ὁ σημαίνω διαφορά , ἀλλά μή νομοθετέω αὐτός καί ὀνοματοποιέω κατά ὅς εἄν ἐπινοέω πρᾶγμα διαφορά ὄνομα , ὡς εἴωθα ποιέω ὁ ἄλλος μέν ἡδονά ἄλλος δέ χαρά λέγω καί ἄλλος μέν αἱρετός ἄλλος δέ ληπτός . ὐ δεῖ δέ πᾶς πρόβλημα οὐδέ πᾶς θέσις ἐπισκοπέω . εἶπον ὁποῖος τίς εἰμί ὁ διαλλκιικω πρόβλημα , καί τίς ποτός ὁ πρόβλημα ἰδίως θέσις κλέω , προσδιορίζω οὗτος καί δείκνυμι ὅτι εὔλογος ὁ πρόβλημα ὁ διαλεκτικός τοιοῦτος ἐγώ κεῖμαι · οὖον γάρ πᾶς πρόβλημα οὐδέ πᾶς θέσις ἐπισκοπέω δεῖ ( λέγω δέ εἄν νῦνἐκ παράλληλος ὁ πρόβλημα καί ὁ θέσις ) , ἀλλά περί οὗτος ὁ πρόβλημα ὁ λόγος ὁ κατασκευάζω αὐτός καί δείφοντος ἀλλά οὐ αἴσθησις ἢ κόλασις . ὁ δέ αἴσθησις ἢ κόλασις αὐδάω ἐν οὗτος εἰμί περί ὅς “ οὐδέτερος δοξάζω ὁ ἄνθρωπος , οὔτε ἐν τουιος περί ὅς ‘‘ενανιιος ὁ σοφός ὁ πολύς ἢ ἑκάτερος αὐτός ἑαυιοῖς’’ . ἢ λέγω ἄν ὅτι , εἰμί καί λόγος τε καί συλλογισμός ὁ τοιοῦτος ἄγω παράδοξος κατά - βάλλω , ὡς διά οὗτος ὑποπίπτω αὐτός ὁ ὁ θέσις λόγος , ὅμως οὖον χρή ὁ τοιοῦτος προσίημι , διορίζω ὁ προερέω . τίς δέ εἰμί ὁ αἴσθησις δήω καί τίς ὁ κόλασις , σαφῶς διά ὁ παράδειγμα δηλόω . επιζηιαειδω δέ ἄν τις διά τίς μή καί ὁ τοιοῦτος πρόβλημα · εἰμί γάρ ὁ πρόβλημα ὁ ἀντίφασις περιέχω , οὐ οὕτως ὁ προτείνω πότερος δεῖ ὁ θεός σέβω ἢ μή , καί πότερος δεῖ ὁ γονεύς τιμάω ἢ οὖον , ὁ μή δήω σέβω ὁ θεός ἀξιόω δείκνυμι ἢ ὁ μή δήω ἰός γονεύς τιμάω . ἤτοι οὖν λέγω ὅτι ὁ τοιαὗια μέρος ὁ πρόβλημα οὖον δεῖ ἐπισκοπέω , ἢ οὐδέ ὅλως ὁ τοιαὗια πρόβλημα διαλεκτική · ὅς γάρ ἀντίφασις ὁ ἕτερος μόριον οὖον λόγος ἀλλά κόλασις δήω διά ὁ ἄδοξος εἰμί , οὗτος οὐδέ ὁ ἕτερος δήω λόγος διά ὁ ἐναργής τε καί ἔνδοξος · πρόβλημα γάρ εἰμί ὁ δήω δεία . ὁ γάρ οὗτος πιστεύω ὁ πειράω Κατᾶς εὐάζω διά λόγος πολύς ὁ περί αὐτός πρόειμι - λαμβάνω πίστις ἀσθενής ὁ διά ὁ λόγος παρέχω σύστασις . διό οὐδέ ὅλως ὁ τοιοῦτος εἰμί πρόβλημα διαλεκτική , ἀλλά πρότασις μᾶλλον διά ὁ ἔνδοξος . ἔρχομαι καί διά οὗτος χρή ὁ τοιοῦτος ὁ προβλη - Μάτων φυλάσσω , ὅτι ὁ πρός οὗτος εὐπορία ὅς ὀπιl̀ειργͅμάτων χείρων ποιέω ὁ ἦθος πολλάκης καί ὁ λέγω καί ὁ ἀκούω , ὅσπερ ἐναντίος εἰμί ὁ γυμναστικός , εἰμί γε προπαρασκευή πρός φιλοσοφία εἰμί . ἢ εἰμί καί μή ποιέω χείρων , ἀλλά φαίνω γε χείρων ποιέω · ἄτοπος δέ λόγος ἔνδοξος παρέχω πειράω ἑαυτοῦ ἄδοξος ποιέω διά αὐτός . πρότασις μέν οὖν εἰμί διαλεκτικός ὁ ἀντίκειμαι ὁ κόλασις δήω μόριον ὁ πρόβλημα , πρόβλημα δέ οὐδέτερος · εἰμί γάρ “ οὐδέ ὅς σύνεγγυς ὁ ἀπόδειξις ” πρόβλημα , ὡς ἑξῆς λέγω πολύς μᾶλλον οὐ εἄν εἰμί πρόβλημα ὁ διά ὁ ἐνάργεια κόλασις ἄξιος παρέχω ὁ ἀντιλέγω αὐτός . ἢ διά οὗτος ὁ τοιοῦτος οὖον πρόβλημα .. ὅτι ὁ εἰς ὁ πρόβλημα ἐπιχείρησις εἰς ἀμφότερος γίγνομαι · ἀσύστατος γάρ ὁ ὁ εἰς ὁ ἕτερος ὁ αντικείμενο ἐπιχείρησις αφηρημένος . οὐδέ δή ὅς σύνεγγυς ὁ ἀπόδειξις , οὐδέ ὅς λίαν πόρρω . ὁ μηδέ ὁ τοιοῦτος πρόβλημα εἰμί διαλεκτική , ὅς τε ὁ ἀπόδειξις ἐμφανής τε καί γνώριμος , καί ὅς πόρρω τε καί σφόδρα ἀσαφής , αὐτός ὁ αἴτιος παρατίθημι εἶπον ὁ μέν γάρ οὐ ἔχω ἀπορία , ὁ δέ πλείων ἢ κατά γυμναστικός . ἰός μέν γάρ ὅς σύνεγγυς ὁ ἀπόδειξις ῥᾴδιος καί εὔγνωστος καί διά βραχύς ἐπίστασις γνωρίζω , οἷος εἰμί προτείνω τις πότερος ὁ ἄνθρωπος ζώιον εἰμί ἢ οὖον . τοιοῦτος εἰμί καί ὁ ἐν ὁ περί καθήκω ὑπό ὁ ἀπό ὁ Στοά ζητέω , οἷος πότερος χρή συναριστάω τις ἢ ὁ πατήρ ἐκτείνω ἐπί ὁ πρόσω μέρος ὁ χείρ , εἄν εἰμί μείζων , ἢ μή , ἀλλά ἀρκέω ὁ παράκειμαι , ἢ εἰμί χρή ἀκούω φιλόσοφος ἐπαλλάσσω ὁ πούς . ἀλλά οὐδέ περί ὁ . σοφιστικός καί ἐπιπόλαιος σύγκειμαι πρόβλημα ποιέω ὁ λόγος · παραχρῆμα γάρ κατάφωρος γίγνομαι ὁ ἐν αὐτός ἀμφισβητέω δοκέω , οἷος πότερος ὁ ἀνδρεῖος ἀνδρεῖος ἔχω ἢ οὖον , καί πότερος ὁ δίκαιος ἄδικος ἢ οὖον , καί πότερος ὁ σοφός ἀμαθής ἢ οὖον · δοκέω γάρ μήτε ὁ ἀνδρεῖος ἀνδρεῖος ἔχω διά ὁ χιτών ὁ ἀνδρεῖος καί ὁ δίκαιος ἄδικος εἰμί διά ὁ ἄδικος ποτός πράσσω καί ὁ σοφός ἀμαθής εἰμί διά ὁ μανθάνω μέν ὁ ἀμαθής ὁ δέ σοφός μανθάνω . τοιοῦτος καί ὁ ὄπος ὁ τυφλός οἷος τε εἰμί ὁράω ἢ οὖον , ἢ ὁ σιγάω λέγω · ὁ γάρ τοιοῦτος ἐριστικός τε καί ἐπιπόλαιος καί παρά ὁ εἷς λέξις δισσός ἔχω ὁ κακουργία . ἐκλέγω δέ δοκέω καί ὁ κατά ὁ ἐπιστήμη τε καί τέχνη πρόβλημα ὁ διαλεκτική , ὅτι κεῖμαι ὁ διαλεκτικός ἢ περί ὁ πρός αἵρεσις καί φυγή ” εἰμί ἢ περί ὁ “ πρός ἀλήθεια καί γνῶσις ” ἢ περί ὁ συνεργέω πρός τίς τοιοῦτος · ὁ γάρ κατά ὁ ἐπιστήμη εἶμι καί τέχνη ἢ πρός αἵρεσις εἰμί , ὡς ὁ ἐν ἰατρικός , ἢ πρός ἀλήθεια καί γνῶσις , ὡς ὁ ἐν γεωμετρία , συντελής . διό καί οὗτος εἰμί διαλεκτικός πρόβλημα , εἄν ἔχω ὁ προερέω , ὁ διαλεκτικός οὖον διά ὁ οἰκέω ἀρχή αὐτός δείκνυμι ἀλλά διά ἔνδοξος τις · προερέω γάρ ὁ διαλεκτικός μέθοδος “ περί πᾶς ὁ προτίθημι πρόβλημα ἐκ ἔνδοξος ” εἰμί συλλογιστική . διό ὅσος μέν ὁ κατά ὁ ἐπιστήμη τε καί ὁ μάθημα κοινός ἐπιχείρησις δέχομαι , διαλεκτικός εἄν εἰμί πρόβλημα · ὅσος δέ μή τοιοῦτος ὁ πλείων θεωρία ἔχω ἢ κατά γυμναστικός , ἐκπίπτω εἄν ὁ διαλεκτική πρόβλημα . οὖον γάρ διαλεκτικός ὁ ὄπος πᾶς τρίγωνος εἰς ἐντός τρεῖς γωνία δύο ὀρθός ἴσος ἔχω ἢ οὖ · κρείττων γάρ καί ἀκριβής μέθοδος δεῖ πρός ἰά ὁ τοιοῦτος κατασκευή πρόβλημα · ὁ γάρ γεωμέτρης ὁ δείκνυμι οὗτος ὅπως ἔχω . διό οὐδέ ὁ κατά φιλοσοφία εἰμί πᾶς ὁ τοιοῦτος διαλεκτικός πρόβλημα , οἷος πότερος εἷς ὅλος Πανίων ἢ ἕ , καί πότερος ὁ ὕλη ἑνόω ἢ οὖον , ἄν πότερος ὁ ἄτομος ἀρχή ὁ εἰμί ἢ οὖον , καί πότερος πούς ὁ κινέω κινέω κινέω ἢ οὖον , καί πότερος ἀίδιος εἰμί ὁ κίνησις ἢ οὖον · πλείων γάρ καί ἀκριβής ὁ τοιοῦτος ἐπίστασις δήω . ὁ ἐν περί ὁ αἱρετός καί φευκτός καί ὁ πρός ἀλήθεια τε καί γνῶσις καί ὁ πρός τίς οὗτος συντελέω ὅσος μέν ἔνδοξος εἰμί , οὗτος πρότασις διαλεκτική · ὅσος δέ τοιοῦτος εἰμί ὡς μηδέτερος περί αὐτός δοξάζω ἢ ἐναντίος ὁ σοφός ὁ πολύς ἢ ἑκάτερος αὐτός ἑαυτοῦ , οὗτος πρόβλημα . διορίζω δέ οὗτος χρή διαιρέω πόσος ὁ λόγος εἶδος ὁ διαλεκτική . προτίθημι εἶπον πόσος καί τίς εἶδος ὁ λόγος ὁ διαλεκτική , κατά ὅς ὁ γυμνάζω γίγνομαι , καί πρός ὅς χρήσιμος ὁ παραδίδωμι ὄργανον . δύο δέ φημί εἰμί , ἐπαγωγή τε καί συλλογισμός . ὅς τίς ποιέω . ὅτι δέ οὗτος ὁ λόγος διά ὅς ὁ δείκνυμι γίγνομαι τίνω , ὁ ἄνω2 γένος , δῆλος ἐκ ὁ πᾶς ὁ δείκνυμι τίς ἢ διά τις καθόλου τε καί κοινός δείκνυμι αὐτός ἢ διά τίνω ὁ ὑπό αὐτός · αὐτός γάρ ὅς ἑαυτοῦ οὐδείς δείκνυμι . <οὐκ> εἰμί δέ εἄν καί ὁ ἴσος καθόλου . ὁ μέν οὖν ὁ καθόλου δεῖξις συλλογιστικός , ὁ δέ διά ὁ ὑπό ὁ καθόλου ἐπακτικός . ὑποτάσσω δέ ὁ μέν συλλογισμός ὁ ἐνθύμημα , ὁ δέ ἐπαγωγή ὁ παράδειγμα , ὁ μέν ἐνθύμημα ῥητορικός συλλογισμός εἰμί , ὁ δέ παράδειγμα ῥητορικός ἐπαγωγή . λέγω δέ ὁ ἐπαγωγή εἰμί ὁ διά ὁ κατά ἕκαστος ἐπί ὁ καθόλου πρόοδος . διό οὐ ὑγιής λέγω ὁ λέγω ὁ ἐπαγωγή λόγος εἰμί τις ἀπό ὁμοιόω ἐπί ὅμοιος · οὖον γάρ ὅμοιος ὁ καθόλου ὁ ὑπό αὐτός · ὁ δέ ὁ καθόλου δεῖξις χάρις ὁ ἐπαγωγή μάλιστα . ὁ δέ ἀπό ὅμοιος ἐπί ὅμοιος λόγος μᾶλλον ἄν ὁ παράδειγμα σημαίνω . ὁ γάρ λόγος ὁ διά ὁ κατά ἕκαστος ὁ καθόλου δείκνυμι καί πιστόω , οὗτος εἰμί ἐπαγωγή . ὁ γάρ δείκνυμι καθόλου ὅτι ἐν πᾶς ἀγαθός ὁ ἐπίσταμαι διά ὁ λαμβάνω ὅτι κυβερνήτης ἀγαθός ὁ ἐπίσταμαι , ὁμοίως καί ἡνίοχος , ὁμοίως καί στρατηγός , ὁμοίως καί ἰατρός , ὁμοίως γεωμέτρης , μουσικός , τέκτων , διά ἐπαγωγή ὁ ἐν πᾶς ἀγαθός εἰμί ὁ ἐφίστημι ὁ δεῖξις ποιέω . λέγω δέ καί ὁ κατά ὁ χρήσιμος διαφορά ὁ τε συλλογισμός καί ὁ ἐπαγωγή ὅστις εἰμί . ὁ μέν γάρ ἐπαγωγή ὁ πιθανός φημί ἔχω καί σαφής , καί ὅπως σαφής προστίθημι , διά γάρ ὁ κατά ὁ αἴσθησις γνώριμος , ὅς κοινός ὁ πολύς εἰμί · ὁ γάρ ἐπαγωγή διά ὁ κατά ἕκαστος γίγνομαι , ὅς εἰμί αἰσθητής , ὁ δέ αἰσθητός καί ὁ πολύς κοινός τε καί γνώριμος . ὁ μέν οὖν πιθανός ὁ ἐπαγωγή ἔχω , οὖον μήv καί ὁ ἀναγκαῖος . οὖον γάρ ἐκ ἀνάγκη ἐπί ὁ κατά μέρος συγχωρέω ὁ καθόλου διά ὁ μή οἷος τε πᾶς ὁ κατά ἕκαστος ἐπεξέρχομαι διά ὁ ἐπαγωγή λαμβάνω · ἀδιεξίτητος γάρ ὁ κατά ἕκαστος . καί γάρ εἰμί πᾶς , ἤϊος καί οὗτος λαμβάνω ὅς χάρις χράω ὁ ἐπαγωγή , καί οὐκέτι αὐτός ὁ ὁ καθόλου λῆψις χρεία , ἀπό ὅς ἐπί οὗτος μεταβαίνω , ὥστε οὐκέτι ἐπακτικός ὁ λόγος εἰμί , ἢ οὐ εἰμί οὗτος ἐν ὁ λαμβάνω , καί εἰμί ἔνστασις ἀφορμή πρός ὁ ὁ καθόλου λῆψις ἐπί αὐτός οὗτος ὡς οὐ ὁμοίως ἔχω ὁ συγχωρέω - μένω . ὁ δέ συλλογισμός κακός ἔχω ὁ πιθανός ὁ · ἀναγκαῖος καί ὁ βιαστικός ἔχω , καί εἰμί πρός ὁ ἀντιλέγω πειράω ἐνεργός καί μᾶλλον ὁ πρόκειμαι ἐργάζομαι τε καί περαίνω · οὖον γάρ εἰμί χώρα ἀντιλογία ὁ ὁ συλλογιστικός συγχωρέω πρότασις , ὅς ἐπί ὁ ἐπαγωγή χώρα ἔχω ὁ μή πᾶς οἷος τε ἐπεξέρχομαι ὁ κατά ἕκαστος , ὡς εἶπον . ) ὥσπερ δέ οὖον πᾶς συλλογισμός διαλεκτικός , οὕτως οὐδέ πᾶς ἐπαγωγή · καί γάρ εἰμί πᾶς ὁ πιθανός ἔχω , ὅς οἰκεῖος εἰμί ὁ διαλεκτική , κέω , ἀλλά οὖον διά οὗτος διαλεκτικός μόνος ὁ διά ἐπαγωγή δεῖξις . ἢ ὁ μέν χάρις δεῖξις τε καί λῆψις ὁ καθόλου λαμβάνω ἐπαγωγή μόνος ἢ μάλιστα ὁ διαλεκτική οἰκεῖος · ὁ γάρ πιστεύω ὁ λαμβάνω ὁ κάθολος συγχωρέω χράω αὐτός · ὁ δέ πρός ὁ ὁ ἀξίωμα λῆψις συντελέω , χάρις ὁ σαφής ποιέω ὁ λέγω παραλαμβάνω ἀλλά οὖον ὁ καθόλου δείκνυμι ἐκ αὐτός γάρ γνώριμος οὗτος νοέω ) , οὔτε διαλεκτικός ἔτι οὔτε κύριος ἐπαγωγή . ὁ μέν οὖν γένος . Λέγος ὁ τέσσαρες , τέσσαρες , ὁ ὅρος , ὁ ἴδιος , ὁ γένος , ὁ συμβεβηκός · περί τε γάρ ὅς ὁ λόγος , ὅσπερ εἰμί ὁ πρόβλημα , ἐν ὁ γένεσις οὗτος , καί ὁμοίως ἐκ ὅς ὁ λόγος , ὅς εἰμί ὁ πρότασις , ἐν οὗτος καί αὐτός . εἴρω δέ καί τίς ἑκάτερος οὗτος . ἐν ἀρχή δέ οὗτος εἶπον δήω διορίζω , τίς εἰμί περί ὅς τε ὁ λόγος καί ἐκ ὅς . ὁ ὄργανον , διά ὅς εὐπορέω ὁ συλλογισμός , εἰμί τέσσαρες . περισσεύω εἰμί ἔτι οὗτος καί τελευταῖος ὁ ἐν ὅς εἶπον εἰμί ὁ μέθοδος ἰά διαλεκτική · εἶπον γάρ πρῶτος οὖν θεωρητέον ἐκ τίνω ὁ μέθοδος ” ἐπιφέρω “ εἰμί δή λαμβάνω πρός πόσος καί ποῖος καί ἐκ τίνω ὁ λόγος καί πῶς οὗτος εὐπορέω , ἔχω ἄν ἱκανῶς ὁ πρόκειμαι ” . ἐρῶ ἐν περί τε ὁ πρότασις , ὅς εἰμί δηλωτικός ὁ “ ἐκ τίνω ” , 88 ALEXANDHI IX TOPICORUM διά [ Arist . p . 105a-21 . 25 ] καί περί ὁ πρόβλημα , ὁ δηλόω διά ὁ νῦν καί περί ὁ ὄργανον προτίθημι λέγω , ὅς εἰμί συντελέω πρός ὁ εὕρεσις τε καί εὐπορία ὁ διαλεκτική λόγος . οὗτος δέ εἰμί συλλογισμός τε καί ἐπαγωγή , ὡς προαγορεύω . αὐτός μέντοι ὁ συλλογισμός μνημονεύω μόνος , καί εἰμί ὁ λέγω ἴσος ὁ τάτος δέ ὄργανον διά ὅς εὐπορέω ὁ διαλεκτική λόγος , εἰμί τέσσαρα᾿ . ὅς εἷς μέν φημί εἰμί ὁ πρότασις λαμβάνω , οὖον ὁ πρότασις λέγω ὄργανον ὁ διαλεκτική λόγος · μέρος γάρ οὗτος καί ὁ συλλογισμός καί ὁ . ἐπαγωγή · οὐ εἰμί δέ ὁ μέρος τις ὄργανον ἐκεῖνος · ἀλλά ὄργανον λέγω ὁ διά ὅς δύναμαι πρότασις εὐπορέω · οὖον γάρ ὁ πρότασις ἀλλά ὁ εὐπορέω πρότασις ποιέω δύναμαι ὄργανον . δύο δέ φημί εἰμί ὁ ὄργανον ὁ πρός ὁ εὐπορία ὁ πρότασις συντελέω ὁ δύναμαι ὁ πολλαχῶς λέγω γνωρίζω τε καί διαιρέω , εἴτε ἐν ὄνομα εἰμί οὗτος εἴτε ἐν λόγος . τρίτος ὁ δύναμαι ὁ διαφορά γνωρίζω τις , κατά ὅς ἀλλήλων διαφέρω . τέταρτος ὁ ὁ ὁμοιότης ὁ ἐν ὁ διαφέρω εὑρίσκω δύναμαι . ὅτι μέν οὖν ὁ ὁ πρότασις ἐκλογή τε καί παρασκευή χρήσιμος πρός ὁ συλλογισμός , δῆλος · ἔχω γάρ πρότασις ἐκλέγω διαλεκτική , οὗτος εἰμί ἔνδοξος , ῥᾳδίως δύναμαι περί ὁ προτίθημι πρόβλημα συλλογίζομαι . ὁ δέ ὁ ἄλλος ὄργανον χρεία . ὁ τε ὁ ἐπισκοπέω ὁ ὁ πολλαχῶς λέγω διαίρεσις καί ὁ ὁ ὁ διαφορά δύναμαι γνωρίζω τε καί εὑρίσκω καί ὁ ὁ ὁμοιόω θεωρία , αὐτός προέρχομαι λέγω μετά ὁ γράφω ὁ κατά ἕκαστος αὐτός μέθοδος . εἰμί δέ τρόπος τις καί ὁ τρεῖς οὗτος πρότασις . οὗτος εἰμί εἰμί δέ καί ὁ τρεῖς οὗτος τρόπος τις εἰς ὁ ὁ πρότασις ἐκλογή συντελέω , ἐκ ὅς ὁ τε συλλογισμός καί ὁ ἐπαγωγή . ἐκ τε γάρ ὁ διαίρεσις ὁ πολλαχῶς λέγω πρότασις εὐπορία γίγνομαι καί ἐκ τ·ῆς ὁ διαφορά εὕρεσις καί ἐκ ὁ ὁ ὅμοιος θεωρία · αὐτός γάρ διαιρέω ὁ πολλαχῶς λέγω πρότασις γίγνομαι · ὁμοίως καί ὁ ἄλλος ἕκαστος . καί δείκνυμι οὗτος διά παράδειγμα ὁ ὅτι ὁ ἀείρω εἰμί ὁ καλός ὁ ὁ ἡδύς ὁ ὁ συμφέρω . ἐκ γάρ ὁ οὗτος διαίρεσις ἔχω ὁ πρότασις οὗτος ἐπιχειρέω εἄν πρός ὁ πρόβλημα ὁ ὄπος ὁ τυραννέω αἱρετός ἢ οὖον ; ’ · εἰμί γάρ πᾶς μέν αἱρετός ὁ καλός ἢ ἡδύς ἢ συμφέρω , ὁ δέ τυραννίς οὐδείς οὗτος ἔχω , ὒ εἄν εἰμί αἱρετός . πάλιν ἐκ ὁ ὁ σῶμα διαίρεσις ἔχω ὅτι ὁ σῶμα ἢ φυσικός εἰμί ἢ μαθηματικός , πρός ὁ πρόβλημα ὁ πότερος ὁ ψυχή σῶμα ἢ ὕω εὐπορέω συλλογισμός δείκνυμι ὅτι μήτε φυσικός σῶμα μέστε μαθηματικός ὁ ψυχή . ὁμοίως καί ἐκ ὁ ὁ ἀγαθός διαίρεσις πρός τότος ὅτι μή μόνος ὁ καλός ἀγαθός ἢ ὅτι μή μόνος ὁ ἀγαθός ἐν Ψυχή . καί ἐκ ὁ ὁ διαφορά δέ γνῶσις δείκνυμι πάλιν διά παράδειγμα πῶς εὐπορία πρότασις γίγνομαι . ὅτι γάρ διαφέρω αἴσθησις ἐπιστήμη ὁ ὁ μέν ἀποβάλλω δυνατός εἰμί πάλιν λαμβάνω ὁ δέ αἴσθησις ἀδύνατος , οἶδα εὐπορέω ὅς πρότασις πρός ὁ πρόβλημα ὁ ὄπος αὐτός αἴσθησις καί ἐπιστήμη ἢ οὖ · οἶδα γάρ αὐτός ὁ πρός ἀλλήλων διαφορά δείκνυμι εἄν ὅτι οὖον αὐτός . ὁμοίως δέ ὁ ὑπό αὐτός εἴρω καί διά ὁ ὁ μέν ἐπιστήμη δύναμαι παρά ἄλλος λαμβάνω ὁ δέ αἴσθησις μή . ἀλλά καί οὕτως · αἴσθησις μέν μᾶλλον καί κακός ἔχω εἰμί , ἐπιστήμη δέ οὖον , καί εἰμί ὁ μέν αἴσθησις ἐκ γενετή , ὁ δέ ἐπιστήμη οὖον , καί ὁ μέν φύσις , ὁ δέ οὖον , καί ὁ μέν πᾶς ὁ ζῷον κοινωνέω , ὁ δέ ὁ λόγος ἔχω μόνος . ὁμοίως δέ καί εἷς δόξα καί ὁ ἐπιστήμη οἶδα διαφορά ἔχω ἄν πρότασις πρός ὁ δείκνυμι ὅτι μή ὁ αὐτός , εἰμί γε ὁ μέν περί ὁ ἐνδέχομαι καί ἄλλως ἔχω , ἐπιστήμη δέ ἕ . πάλιν ἀπό ὁ ὅς ὁμοιόω θεωρία παρατίθημι πρότασις εὑρίσκω ὁ ὅτι ὁμοίως ἔχω ὁ ὑγιεινός πρός ὑγεία καί ὁ εὐεκτικός πρός εὐεξία . ἔχω γάρ οὗτος ὁ πρότασις εὐπορέω εἄν πρός ὁ πρόβλημα ὁ ὄπος ὁ εὐεκτικός ποιητικός εἰμί εὐεξία ἢ οὖ · εἰμί γάρ ὁμοίως μέν ἔχω οὗτος πρός εὐεξία καί ὁ ὑγιεινός πρός ὑγεία , ποιητικός δέ ὑγεία ὁ ὑγιεινός , ποιητικός ἄν εὐεξία εἰμί ὁ εὐεκτικός . πάλιν ζητέω πότερος ὁ γαλήνη ἡσυχία εἰμί ἢ οὖον , διά ὁ ὁ ὁμοιόω θεωρία ἔχω πρότασις ὁ ὅμοιος ἔχω νηνεμία ἐν ἀήρ καί γαλήνη ἐν θάλασσα , προσλαμβάνω ὅτι ἡʹ δέ νηνεμία ἡσυχία εἰμί εἄν καί ὅτι ὁ γαλήνη ἡσυχία δείκνυμι . εἰμί δέ καί ὁ τρεῖς ὁ ὄργανον πρός ὁ εὐπορία ὁ πρότασις ἔχω ὁ συντέλεια , εὐλογέω κατά ὁ ἀρχή λέγω περί τίς ὁ διαλεκτική ὁ εἰμί εἶπον “ εἰμί δή λαμβάνω πρός πόσος τε καί ποῖος καί ἐκ τίνω ὁ λόγος ” προστίθημι ὁ “ καί πῶς οὗτος εἶπον ” , εἰμί γε ὁ ὄργανον πᾶς προστίθημι ὁ “ καί πῶς οὗτος εὐπορέω ” , εἰμί γε ὁ ὄργανον πᾶς συλλογισμός . ὁ μέν ἐν πρότασις ἐκλεκτέος ὁσαχῶς διορίζω περί πρότασις . περι ὁ ὁ πρότασις ἐκλογή πρῶτος λέγω τόπος τις καί ἀφορμή ὁ τε ἐκλογή καίω ὁ εὐπορία αὐτός παραδίδωμι . ὁσαχῶς γάρ ὁρίζω ὁ ἔνδοξος τε καί διαλεκτικός πρότασις , κατά πᾶς χρή οὗτος ὁ ἐκλογή αὐτός ποιέω · καί γάρ ὁ πᾶς δοκέω χρή ἔχω ἐκλέγω καί ὁ ὁ πλεῖστος , ὁμοίως καί ἐπί ὁ σοφός καί ὁ πᾶς δοκέω καί ὁ ὁ πλεῖστος καί ὁ ὁ ἔνδοξος . ἀλλά καί ὁ ἐναντίος ὁ ἔνδοξος φημί δήω ἐκλέγω · ἐκ γάρ ὁ οὗτος ἐκλογή εὐπορία πρότασις διαλεκτική γίγνομαι κατά ἀντίφασις προτείνω · ὁ γάρ ἔχω ὁ ὅτι δεῖ ὁ φίλος κακῶς ποιέω , ἐναντίος εἰμί ἔνδοξος πρότασις , ἐν ὁ χρεία ἀποφατικός αὐτός προτείνω εὐπόρησις διαλεκτική πρότασις . ὅς καί αὐτός δηλόω διά ὁ εἶπον ὁ δεῖ δέ προτείνω καί ὁ ἐναντίος ὁ φαίνω ἔνδοξος κατά ἀντίφασις · πῶς γάρ δεῖ χράω καί λαμβάνω ὁ ἐναντίος ὁ φαίνω , διορίζω διά οὗτος . δήω δέ φημί καί ὅσος κατά ὁ τέχνη δόξα εὑρίσκω εἰμί , καί οὗτος ἐκλέγω , οἷος ὁ ἐν γεωμετρία ὑπό ὁ γεωμέτρης καί ὁ ἐν μουσικός ὑπό ὁ μουσικός ἢ ὁ διαφέρω ἐν αὐτός . τίθημι γάρ ἄν τις ὡς ἔνδοξος ὁ ὑπό Ἱπποκράτης λέγω ἐν ἰατρικός καί ὁ ὑπό Ἀρχιμήδης ἐν γεωμετρία καί ὁ ὑπό Ἀριστόξενος εἰμί μουσικός . χρήσιμος δέ λέγω πρός ὁ ἐκλογή τε καί παρασκευή ὁ ἔνδοξος πρότασις καί ὁ μή μόνος ὁ ἔνδοξος ἐκλέγω ἀλλά καί ὁ ὁ ὅμοιος ὁ ἔνδοξος , ὁ παράθεσις ὁ ὁ ἔνδοξος ἔνδοξος αὐτός ποιέω , ὡς εἶπον καί ἐν ὁ περί ὁ πρότασις λόγος . εἰμί γάρ ἔνδοξος ὁ ὁ ἐναντίος ὁ αὐτός ἐπιστήμη εἰμί ὅμοιος μέν εἰμί αὐτός ὁ αἴσθησις ὁ ἐναντίος ὁ αὐτός εἰμί · ἔνδοξος δέ ἄν γίγνομαι ὁ τοιοῦτος ἕκαστος ὁ ὁ ὁμοιόω παράθεσις εἰμί ἐν - δοξόω . δεῖ γάρ προτείνω λέγω αἱρέω γε ὁ ἐναντίος ὁ αὐτός αἴσθησις , ὥσπερ καί ἐπιστήμη , ἢ οὕτως · αἱρέω γε ὁ ἐναντίος ὁ αὐτός αἴσθησις , ἐπεί καί ἐπιστήμη ὁ αὐτός ὁ ἐναντίος καί αἱρέω γε ὁράω πάσχω τίς ὁ ὄψις ; καί γάρ καί ἐπί ὁ ἄλλος αἴσθησις ὁ ἀντίληψις οὗτος · ῥᾳδίως γάρ συγχωρέω διά ὁ πρός ἰά ἔνδοξος ὁμοιότης . οἷος εἰμί καί ὁ τοιοῦτος · αἱρέω γε ὥσπερ δεῖ ὁ φίλος ὅς ποιέω , οὕτως καί μή ποιέω αὐτός κακῶς ἦχος . ἔτι ὅσος ἐπί πᾶς ἢ ὁ πλεῖστος φαίνω , ληπτέος ὡς ἀρχή καί δοκέω θέσις . δήω φημί καί ὁ ἢ ἐπί Πανίων ἢ ὁ πλεῖστος οὕτως ἔχω φαίνω καθόλου λαμβάνω ὡς ἀρχή εἰμί καί ἀληθής καί δοκέω πᾶς καί οὗτος τίθημι ὁ γάρ ὁ θέσις ὄνομα νῦν ἐπί ὁ συγχωρέω καί τίθημι χράομαι ) , οὗτος εἰμί χράω δεῖ καί ὁ τοιοῦτος πρότασις ὡς ὁμολογέω καί ἀρχή , ἐν μή ἐπί πᾶς οὕτως πρός ἀλήθεια ὁ λέγω ἔχω . τοιοῦτος δέ εἄν εἰμί · τότος ὁ μείζων ἀγαθός ἐναντίος · μέγας εἰμί Κακονά · οὗτος γάρ , εἰμί καί μή ἐπί πᾶς οὕτως ἔχω , ἀλλά φαίνω γε ὁ ἐπί ὁ πλεῖστος οὕτως ἔχω . εἰμί μέντοι τις διά ὁ οὐ εἰμί ἀληθής ὁ καθόλου · ἐπί γάρ ὑγεία καί νόσος καί εὐεξία καί καχεξία ἔμπαλιν ἔχω δείκνυμι , ὡς καί ἐν ὁ πρῶτος ἐπισημαίνω . ὁ μέν γάρ εὐεξία ὁ ὑγεία μείζων ἀγαθός · συνεπιφέρω γοῦν ὁ εὐεξία ἰά ὑγεία , ὁ μέντοι ὑγεία οὐκέτι ὁ εὐεξία · διό μείζων ἀγαθός ὁ εὐεξία · ὁ γάρ συνεπιφέρω τίς μείζων καί ἀγαθός καί κακός ὁ συνεπιφέρω μέν μή συνεπιφέρω δέ . οὐκέτι δέ ὁ καχεξία , ὅστις ἐναντίος ὁ εὐεξία , μείζων κακός ὁ νόσος , ὅστις εἰμί ἐναντίος ὁ ὑγεία , ἀλλά ἔμπαλιν ὁ νόσος ὁ καχεξία · ὁ μέν γάρ νόσος ὁ καχεξία συνεπιφέρω · πᾶς γάρ ὁ νοσέω ἐν καχεξία · οὐκέτι δέ ὁ καχεξία ὁ νόσος · εἰμί γάρ τις καί ὑγιαίνω καχέκτης . ὅμοιος δέ ὁ προερέω καί ὁ ἐν δύο συζυγία ἐναντίος , ἄν ἕτερος ἕπω ὁ ἐκ ὁ ἕτερος συζυγία ἐναντίος ὁ ἕτερος ὁ ἐκ ὁ ἄλλος συζυγία ἐναντίος , καί ὁ λοιπός ὁ ἐκ εἷς πρῶτος ἰός λοιπός ὁ ἐκ ὁ δύο ἕπω . οὕτως , ἐπεί ὁ λευκός ὁ διακριτικός , ὁ μέλας ὁ συγκριτικόν , καί ἐπεί ὁ γλυκύς ὁ ἡδύς , ὁ πικρός ὁ λυπηρός . ἐπί μέν γάρ ὁ πλεῖστος οὕτως ἔχω · εἰμί δέ ἐπί ὅς ἔμπαλιν , ὥσπερ ἐπί ὁ προερέω , ὑγεία καί νόσος καί εὐεξία καί καχεξία · οὖον γάρ , ἐπεί ὁ εὐεξία ὁ ὑγεία ἕπω , ἤδη καί ὁ καχεξία ὁ νόσος , ἀλλά ἔμπαλιν ὁ καχεξία ὁ νόσος . ὅμοιος οὗτος καί ὁ ὕω ὁ ἀκρότης καί ὁ ὅς αἱρετός , καί αὐτός αἱρετός · ἐπί γάρ ὁ πλεῖστος οὕτως ἔχω , οὖον μήv ἐπί πᾶς . ὁ μέν γάρ εὕω ἀποθνήσκω ὁ ὅς γράφω αἱρετός , ἀκρότης εἰμί ὁ μέν ὁ γράφω ὁ δέ ὁ ἀποθνήσκω · οὐκέτι δέ καί ὁ ἀποθνήσκω ὁ γράφω αἱρετός . τοιοῦτος εἰμί καί καθόλου λαμβάνω ὁ ὁ Καρδία ἀρχή ὁ ζῷον εἰμί · ἐπί μέν γάρ ὁ πλεῖστος οὕτως ἔχω , οὖον μήv καί καθόλου · εἰμί γάρ τις ζῷον ὁ ὁ ἀρχή οὐ ἔχω Καρδία . ἐπιζητέω δέ ἄν τις τίς διαφέρω ὁ τοιοῦτος ὁ πᾶς ὁ ὁ πλεῖστος δοκέω . ἢ λέγω εἄν ὅτι ὁ τοιοῦτος οὐδέ ἐρωτάω ὁ ἀρχή δεῖ , ἀλλά χράω αὐτός ὡς ὁμολογέω καί καί ὡς ἀρχή · οὐδέ γάρ ὁ ἀρχή οὐδείς ἐρωτάω , ἀλλά ὡς ὁμολογέω αὐτός χράω . ἢ κἀν μή δοκέω ὁ τοιοῦτος , ἐπακτικός αὐτός δήω φημί λαμβάνω ὡς τοιοῦτος . ἐκλέγω δέ χρή καί ἐκ ὁ γράφω λόγος . εἶπον πῶς χρή θηράω τε καί ἀθροίζω ὁ διαλεκτικός πρότασις , δήω φημί μή μόνος ἐκ ὁ περιφέρω δόξα ὁ πρότασις ὁ διαλεκτικός λαμβάνω , ἀλλά καί ἐκ ὁ γράφω λόγος ὅσος ἔνδοξος εἰμί αὐτός γράφω ἐκλέγω καί ἔχω παρασκευάζω · οὖον γάρ ῥᾴδιος ἐκ ὁ παραχρῆμα ὁ χρήσιμος πρός ὁ πρόκειμαι πρόβλημα πρότασις εὐπορέω μή προπαρασκευάζω . δήω δέ φημί ὁ ἐκλογή ποιέω μή φύω ἀλλά κατά διαγραφή καί κεχωρισμένως καί ἴδιος κατά ἕκαστος γένος · οὕτως γάρ ἐγώ εἰμί χρήσιμος , οἶδα ἐν ὅς αὐτός εὑρίσκω δύναμαι , ὅταν δήω · ἀλλά καί κατά ἕκαστος γένος τάξις τις ἐπιτίθημι , οἷος ἴδιος περί ζῷον καί ἴδιος περί ἀγαθός καί ἀγαθός πᾶς ἴδιος καί περί ἕκαστος κατά ἕκαστος γένος , πρῶτος μέν ὁ τίς εἰμί τάσσω , οἷος ὅτι πᾶς ζῷον οὐσία εἰμί ἔμψυχος αἰσθητικός , ἢ ὅτι οὐσία , εἶτα ποῖος τίς , ὅτι ἔμψυχος , ὅτι αἰσθητικός , ἢ ὅλως εἰμί τίς αὐτός ὑπάρχω , οἷος ὅτι πᾶς ζῷον ἢ πεζός ἢ ἔνυδρος ἢ πτηνός , ἢ ὅτι οὖον πᾶς ζῷον ἀναπνέω , ἢ ὅτι οὖον πᾶς ζῷον κερασφόρος ἄμφοδον , ἀλλά καί εἰμί ἐναντίος τίς εἰμί ὁ πρόκειμαι , καί τίς ποτός εἰμί αὐτός ἐναντίος , ἢ τίς ἀκολουθέω αὐτός , ἢ τίς αὐτός ἀκολουθέω . χρήσιμος δέ καί ὁ τοιοῦτος , οἷος ὅτι [ καί ] ἰή ἀγχίνοια εἰμί εὐστοχία τις ἐν ἄσκεπτος χρόνος ” , ἢ ὁ ἥλιος ἄστρον ἡμεροφαής ” , ἢ ὁ ἀγαθός ὁ πᾶς ἐφετός , ἢ ὁ ἀρειή ἀγαθός ἕξις ἢ ἰά εὐδαιμονία εὔροια βίος , καί ὅτι ἀκόλουθος μέν εἰμί ὅς ἀναγκαῖος εἰμί ὁ ἕτερος εἰμί , μάχομαι δέ ὅς ἀναγκαῖος μή εἰμί . οὕτως ποιέω καί ἐν ὁ δέκα κατηγορία περί ἕκαστος κατηγορία λέγω . ὁ γάρ τοιοῦτος ὁ ἐναργής ἀποδίδωμι προσάγω ὁ | προσδιαλέγομαι · διό δεῖ αὐτός ἔχω ἐκλέγω . δύναμαι ὁ ἄρχω ἀπό ὁ τίς εἰμί περί ὁ ἀγαθός εἴρω , ἐπεί δοκέω εἰμί ὁ δέκα γένεσις εἰμί · περί πᾶς γάρ ὁ ἀγαθός λέγω φημί δήω ἄρχω ἀπό ὁ ἐν οὐσία ἀγαθός · ὁ γάρ τίς εἰμί κύριος ἐν οὐσία . δήω δέ φημί ἐν ὁ ἐκλογή παρασημαίνομαι καί παραγράφω ὁ ἕκαστος δόξα · ῥᾳδίως γάρ συγχωρέω ὁ λέγω πολλάκις μανθάνω ὁ ἐρῶ , καί ὅς ἁπλόος λέγω οὖον συγχωρέω , οὗτος τίθημι μανθάνω ὁ εἶπον . εἰμί δέ ὡς τύπος περιλαμβάνω ὁ πρότασις καί ὁ πρόβλημα μέρος τρεῖς . πρό ὀλίγος λέγω περί ὁ πρόβλημα εἶπον “ πρόβλημα δέ εἰμί διαλεκτικός θεώρημα ὁ συντείνω ἢ πρός αἵρεσις καί φυγή ἢ πρός ἀλήθεια καί γνῶσις , ἢ αὐτός ἢ ὡς συνεργός πρός τίς ἕτερος ὁ τοιοῦτος ” . ὅς δή τότε περί ὁ πρόβλημα εἶπον καί ἐπισημαίνω ὅτι οὖον ὁ πρόβλημα μόνος ἀλλά καί ὁ πρότασις ἐν οὗτος ) , οὗτος καί αὖθις νῦν λέγω · μέρος γάρ ἀντί εἶδον καί ὁ πρότασις καί ὁ πρόβλημα κοινός καθόλου φημί εἰμί οὗτος , λέγω ὁ διαλεκτική , ἐπεί εἰμί τις πρόβλημα καί πρότασις οὔτε ἠθικός οὔτε φυσικός οὔτε λογικός , ὁ γάρ κατά ὁ τέχνη τε καί ὁ ἐπιστήμη , οἶος ἐν γεωμετρία , ἐν μουσικός , ὁ δή πρότασις , ὁμοίως δέ καί ὁ πρόβλημα , ὁ μέν,ὡς φημί , εἰμί ἠθικός , ἠθικός λέγω ὁ περί ὁ “ πρός αἵρεσις καί φυγή ” συντελέω , ὁ δέ φυσικός · οὗτος δέ αὐτός ὁ “ πρός ἀλήθεια καί γνῶσις ” · πᾶς γάρ ὁ φυσικός πρός ὁ γνῶσις ὁ ἀληθής ἐν ἑαυτοῦ ἔχω ὁ κύριος ἀναφορά , εἰμί καί τις ἤδη ὁ περί οὗτος ἐμπειρία καί πρός πρᾶξις χράομαι τις · ὁ δέ λογικός , ὅς ἐκεῖ εἶπον “ ἢ ὡς συνεργός πρός τίς ἕτερος ὁ τοιοῦτος νυν λογικός ὀνομάζω , ὅτι ὁ λογικός ὀργανικός εἰμί καί ὡς συντελέω τίς πρός ὁ ἄλλος παραλαμβάνω δείκνυμι . διά δέ ὁ παράδειγμα δείκνυμι τίς μέν εἰμί ὁ ἠθικός , τίς δέ ὁ φυσικός καί τίς ὁ λογικός . ὁ δέ ὡς τύπος περιλαμβάνω προστίθημι , ὅτι μή εἰμί ἀκριβῶς ἀφορίζω εἶπον ὁ μέν “ πρός αἵρεσις καί φυγή ” συντείνω ἠθικός εἰμί , ὁ δέ “ πρός ἀλήθεια καί γνῶσις ” φυσικός · εἰμί γάρ ἐπί ὅς ὑπαλλάσσω , ὡς ἐν ὁ ἑξῆς εἴρω . ὡς δέ περί πρότασις μέλλω λέγω προστίθημι ὁ ὁ μέν γάρ ἠθικός πρότασις εἰμί , ἀλλά καί ἐπιφέρω ὁ ὁμοίως καί ὁ πρόβλημα , [ καί ] ὁ παράδειγμα λέγω σχηματίζω ὡς πρόβλημα · ὁ γάρ ὄπος ἕπω , ὅς τίς πρόβλημα οἰκέω , ὥσπερ ὁ αἱρέω γῆ πρότασις , ἴσως οὐκέτι ὁ λέγω ὁ διαφορά αὐτός τηρέω . καθόλου μέν γάρ πρόβλημα διαλεκτικός ὅσος ἐπί ὁ λέγω προΐημι εἰμί ποιέω καί πᾶς πρότασις πρόβλημα ὁ ὁ ὄπος καί ὁ ὁ αἱρέω γῆ ὑπαλλαγή · οὐκέτι μέντοι ὁ κατά ὁ πρᾶγμα αὐτός διαφορά οὗτος ἐπιδέχομαι ὁ ὑπαλλαγή · ὁ μέν γάρ πρόβλημα ἀμφισβητέω εἰμί δεῖ , ὁ δέ πρότασις ἐκ ἑαυτοῦ ἔχω δεῖ ὁ πιστός . Κάθολος δέ περιλαμβάνω μέν ὁρισμός ὁ προερέω εἶδος ὁ πρότασις οὖον φημί εἰναι ῥᾴδιος , δήω δέ κατά ὁ προειρημένος παράδειγμα δυνεθιζεω ἑαυτοῦ διά ὁ ἐπαγωγή ὁ δύναμαι γνωρίζω ὁ διαφορά αὐτός . οὔτε γάρ ὁ λέγω ἠθικός εἰμί ὁ “ πρός αἵρεσις καί φυγή ” συντείνω , ὡς εἴρω πρό ὀλίγος , πᾶς ὁ ἠθικός περιλαμβάνω · ὁ γοῦν περί ὁ εἰμί ἀντακολουθέω ἀλλήλων ὁ ἀρετή πρόβλημα εἰμί μέν ἠθικός , οὖον μήv ὁ γνῶσις αὐτός πρός αἵρεσις ἔχω ὁ ἀναφορά ἀλλά πρός γνῶσις . ὁμοίως καί ὁ ὄπος ὁ ἡδονή λεῖος κίνησις εἰμί ἢ οὖ εἰμί μέν ἠθικός πρό - βλῆμα , οὖον μήv πρός αιρις τίς ή γνῶσις σὐτοὺ συντελής ἤ φυγή . διό εὔλογος εἶπον ὁ ποῖος δέ ἕκαστος ὁ προερέω , ὁρισμός μέν οὐ εὐπετής ἀποδίδωμι περί αὐτός ( ἠθικός μέν γάρ εἴρω ὁ τοιοῦτος , ὅτι ὁ μή ὁ καλός χάρις κοινωνός οὐ Ἐλευθέριος . ὅτι ὁ ἀρετή διά αὐτός αἱρετός , ὅσος περί αἱρετός , ὅσος περί πράκτης , φυσικός δέ ὅσος περί αὔξησις καί ὅσος περί αιριος , καί ὅσος περί γένεσις καί φθορά . καί ὅτι πᾶς ὁ γενητός φθαρτός , καί ὁ οὗτος ἔχω · εἰμί δέ τις πρόβλημα καί πρότασις καί ἐν ὁ φυσικός “ πρός αἵρεσις καί φυγή ” ὁ ἀναφορά ἔχω · ὁ γάρ ὄπος πᾶς κατά μείρομαι καί κατηναγκασμένως γίγνομαι φυσικός εἰμί ὁ ἀναφορά ἔχω | “ πρός αἵρεσις καί φυγή ” · εἰμί γάρ δοκέω βουλεύω περί ὁ πρακτέος ἢ μή , ἐντεῦθεν ἀρτέομαι · λογικός δέ ὅτι ὁ πρός τίς ἅμα ὁ φύσις , ὅτι ὁ ἐναντίος ή αὐτός ἐπιστήμη , ὅστις ή ἀντίφασις διαιρέω ὁ ἀληθής κανί ὁ ψεῦδος , ὁ περί γένος καί εἶδος , ὁ περί ὁ συλλογιστικός σχῆμα , ὁ περί ὁ συζυγία , ὁ περί ὁ πρότασις ) , ἐνδείκνυμι ὅτι ἴδιος περί ἕκαστος χρή ἐκλέγω εἶδος , ἠθικός ἴδιος , φυσικός ἴδιος καί λογικός ἴδιος . πρός μέν οὖν φιλοσοφία κατά ἀλήθεια περί αὐτός πραγματευτέος . εἶπον ὁ πρόβλημα τε καί ὁ πρότασις ὁ μέν ἠθικός εἰναι ὁ δέ φυσικός ὁ δέ λογικός , προστίθημι ὅτι ὁ μέν φιλόσοφος κατά ὁ ἀληθής δεῖ ὁ περί οὗτος γίγνομαι ἐξέτασις τε καί πραγματεία . κατά ἕκαστος γάρ εἶδος ὁ προερέω ὁ ὁ ἀληθής χάρις εὕρεσις ὁ περί οὗτος πραγματεία ποιέω , ἐν μέν ὁ πολιτικός τε καί ἠθικός ἀκρόασις περί ὁ ἠθικός , ὥστε ὁ ἀληθής πρός αἵρεσις καί ἀληθής πρός φυγή συντείνω πρότασις ἐκλέγω καί περί ὁ ἀληθής ἀείρω , ἐν δέ ὁ θεωρητικός τε καί φυσικός ὁ οὖς ἀληθής ἀληθής ζητέω , ἐν δέ ὁ ἀναλυτικός καί ἐν ὁ περί πρότασις καί ἐν ὁ ὁ πολλχῶς λέγω διαίρεσις καί ὅσος τοιοῦτος ὁ ἀληθής χρήσιμος ὁ ἐκλογή ποιέω λογικός . διαλεκτικός δέ πρός δόξα , οὖς ἐν τε οὗτος ὁ πραγματεία καί ἐν ὁ ῥητορικός καί ἐν ὁ ἐξωτερικός · καί γάρ καί εἰμί ἐκεῖνος πλεῖστος καί περί ὁ ἠθικός καί περί ὁ φυσικός ἔνδοξος λέγω . ληπτέος δέ ὅτι μάλιστα καθόλου πᾶς ὁ πρότασις . Ποῦς ὁ πλείων ἐγώ εὐπορέω πρότασις καί λόγος καί οὗτος φημί εἰμί χρήσιμος ὁ πειράω ὡς ὅτι μάλιστα καθόλου λαμβάνω ὁ πρότασις ἐν ὁ ἐκλογή · οὕτως γάρ ἀπό εἷς λαμβάνω π́λυος εὐπορέω , οἷος μή ὅτι ὁ ἐναντίος εἷς ἐπιστήμη , ἀλλά ὅτι ὁ ἀντίκειμαι · ἔχω γάρ οὗτος ἔχω διά αὐτός καί ὅτι ὁ ἐναντίος καί ὅτι ὁ κατά ἕξις καί στέρησις καί ὁ πρός τίς καί ὁ κατά ἀντίφασις ἀντίκειμαι ὁ αὑ ὅς ἐπιστήμη . ἀλλά καί οὗτος ἕκαστος πάλιν διαιρέω λαμβάνω ὁ ὑπό ἕκαστος αὐτός , οἷος ὁ ὑπό ὁ ἐναντίος · ἀγαθός γάρ καί κακός ὁ αὐτός ἐπιστήμη , καί λευκός καί μέλας ὁ αὐτός αἴσθησις , ὄψις γάρ · ἀλλά καί ψυχρός καί θερμός ὁ αὐτός , ἁφή γάρ · ὁμοίως ξηρός καί ὑγρός . ἐπιστήμη δέ ἄν κοινός ὁ γνῶσις λέγω , ὅστις γνῶσις καί διά αἴσθησις γίγνομαι . ἀλλά καί ἐπί ὁ ἄλλος ὁμοίως , καί ἐπί μέν ὁ πρός τίς διπλάσιος καί ἥμισυς ὁ αὐτός , καί βαρύς καί κοῦφος ὁ αὐτός , ἀλλά καί ὁ ὅμοιος ὁ αὐτός . καί ἐπί ἕξις δέ καί στέρησις τυφλός καί βλέπω ὁ αὐτός γνωστικός καί κωφός καί ἀκούω . ἀλλά καί ἐπί ἀντίφασις ὁ οἶδα ὅτι ὅδε ὁ κατάφασις ἀληθής , εἰμί ὁ καί ὁ ἀντίκειμαι αὐτός ἀπόφασις οἶδα ὅτι ψευδής , καί ἔμπαλιν . πάλιν ὅτι πᾶς κίνησις μεταβολή ποθεν ποῖ ληπτέος , ἀλλά οὐ ὅτι ὁ τοπικός κίνησις · ἔχω γάρ ἐκεῖνος ἔχω ὅτι καί ὁ γένεσις καί ὁ φθορά καί ὁ ἀλλοίωσις καί ὁ αὔξησις καί ὁ φθίσις . ὁ δέ ποσαχῶς , πραγματευτέος μή μόνος ὅσος λέγω . ὁ τέσσαρες , ὅς ὡς ὄργανον χρήσιμος εἶπον εἰμί πρός ὁ συλλογισμός , δύο εἰμί ὁ δύναμαι ὁ πολλαχῶς λέγω διαιρέω τε καί γνωρίζω . ἐπί ὅς μετά ὁ ὑποτίθημι , πῶς οἷος τε εἰμί ὁ πρότασις εὐπορέω , μέτειμι , καί παραδίδωμι τόπος ἐγώ τις καί ἀφορμή , διά ὅς γνωρίζω δύναμαι , εἴτε ὁ πολλαχῶς λέγω εἰμί ὁ πρόκειμαι εἴτε καί μοναχός λέγω . διττός δέ εἰμί ὁ πολλαχῶς ; ὁ μέν . ἐν ὄνομα , ὁ ὁμώνυμος καλέω , ἰός δέ ἐν λόγος , ὁ εἴωθα ἀμφίβολος λεʹ - γειν , πῶς ὁ ἐν ὄνομα δισσός γνωρίζω δύναμαι , νῦν δείκνυμι . πρό δέ οὗτος πρῶτος παράγγελμα τίς ἐγώ παραδίδωμι , διδάσκω πῶς δεῖ ὁ ὁ πολλαχῶς λέγω διαίρεσις τε καί ἀπόδοσις ποιέω . οὖον γάρ μόνος φημί δήω αὐτός ὁ διαφέρω μέν ἀλλήλων σημαίνω δέ ὑπό ὁ αὐτός παρέχω , λέγω ἢ γράφω ὅτι ἄλλως μέν φέρω εἶπον ὁ ἀγαθός λέγω κατά δικαιοσύνη καί ἀνδρεῖος .. ἄλλως δέ κατά ὁ εὐεκτικός τε καί ὑγιεινός λέγω γάρ καί οὗτος ἀγαθός ) , ἀλλά καί προστίθημι ὅτι ὁ μέν ὡς ἔχω ἀγαθός λέγω καί κατά ἑαυτοῦ τοιοῦτος , ὡς ὁ ἀρετή ποιός γάρ ἀντί ὁ ἀγαθός εἶπον , ἐπεί ἁπλόος γε ποιός | καί ὁ ὑγιεινός ) , ὁ δέ ὡς ποιητικός ἀγαθός τις , ὡς ὁ εὐεκτικός τε καί ὑγιεινός · οὗτος γάρ ἀγαθός , ὅτι ἀγαθός ποιητικός , ὡς εἴωθα αὐτός ποιέω ὁ διαίρεσις ὁ ἀγαθός · διό καί ὁ μέν ὡς ἔχω λέγω καί ὁ αὐτός ποιός εἰμί ὁ ἔχω αὐτός ἀγαθός ποιέω , ὁ δέ οὗτος λέγω ἀγαθός ὡς ποιητικός τις ἀγαθός ἵημι κατά ἑαυτοῦ εἰμί ἀγαθός οὔτε ὁ ἔχω αὐτός ἀγαθός ποιέω ἀλλά ἔχω ἀγαθός . οὕτως γάρ εἰμί οἶδα σαφῶς ὅτι πολλαχῶς λέγω , εἰμί κατά ὁ οἰκέω λόγος διάφορος ὁ σημαίνω ὁ ἀπόδοσις ποιέω ἕκαστος . πότερος δέ πολλαχῶς ἢ μοναχός . ὁράω πῶς χρή ὁ διαίρεσις ποιέω ὁ πολλαχῶς λέγω , ἐπί ὁ ὁ μέθοδος ἐγώ παραδίδωμι , πῶς γνωρίζω αὐτός , μέτειμι . ὁ δέ πότερος πολλαχῶς ἢ μοναχός ὁ ὁ εἶδος προστίθημι , εὔλογος · ὅταν · γάρ ὁ εἶδος καί ὁ λόγος καί αὐτός ὁ ὁρισμός διαφέρω ἀλλήλων ὁ σημαίνω , τότε εἰμί ὁμώνυμος καί ἀμφίβολος καί πολλαχῶς λέγω . ἐπεί πολλαχῶς γε καί ὁ γένος καί ὁ εἶδος λέγω · κατά πλείων γάρ ἑκάτερος κατηγορέω · ἀλλά ἐπεί μή ὁ ὅς κατηγορέω κατά ὁ εἶδος καί ὁ λόγος ὁ κατά ὄνομα ὁ κοινός διαφέρω , οὖον λέγω ὁμώνυμος ἢ ἀμφίβολος οὔτε ὁ γένος οὔτε ὁ εἶδος · ὁμώνυμος γάρ εἰμί , ὡς ἐν κατηγορία εἶπον , “ ὅς ὄνομα μόνος κοινός , ὁ δέ κατά ὄνομα λόγος ὁ οὐσία ἕτερος ” , ὅς νῦν εἶδος εἴρω . ὅτι δέ ὁ εἶδος ἀντί ὁ ‘τῷ λόγος εἶπον , αὐτός δηλόω διά ὅς ἐπιφέρω , ἄν τε ὁ εἶδος λέγω ἄν τε ὁ ὄνομα διαφωνέω . Πρῶτος μέν ἐπί ὁ ἐναντίος σκοπέω εἰμί πολλαχῶς λέγω . ἀπό ὁ ἀντίκειμαι ἀφορμή παραδίδωμι ὁ ὁ πολλαχῶς λέγω εὕρεσις τε καί κρίσις , πρῶτος , πῶς ἀπό ὁ ἐναντίος οἷος τε γνωρίζω τίς πολλαχῶς λέγω , δείκνυμι . δήω γάρ φημί , εἰμί εἰμί ἐναντίος τίς ὁ πρόκειμαι τε καί ζητέω εἰμί πολλαχῶς λέγω , σκοπέω εἰμί ὁ ἐναντίος αὐτός πολλαχῶς λέγω , ὁ κατά ὁ πρᾶγμα μόνος ἢ καί κατά ὁ ὄνομα , ὅς πλείων εἰμί οὗτος λέγω εἰμί · οὗτος γάρ εἰμί ὁ ἐάν τε ὁ εἶδος ἐάν τε ὁ ὄνομα διαφωνέω · λέγω γάρ ἄν τε καί ὁ ὄνομα καί μή ὁ εἶδος μόνος . εἰμί γάρ ἐπί ὅς καί ὁ ὄνομα εὐθύς ὁ ἐναντίος τις διαφέρω εἰμί , ὥσπερ ἐπί ὅς αὐτός παρατίθημι · ὁ γάρ ὀξύς ἐναντίος εἰμί καί ὁ βαρύς καί ὁ ἀμβλύς , ἐν φωνή μέν ὁ βαρύς , ἐν ὄγκος δέ ὁ ἀμβλύς , ἀλλά καί ἐν χυμός ὁ γλυκύς , οὖον μόνος ὁ εἶδος , οὗτος εἰμί ὁ ὑπόκειμαι πρᾶγμα , διαφέρω ἀλλήλων ἀλλά καί ὁ ὄνομα · ἄλλος γάρ ὄνομα ὁ βαρύς καί ἄλλος ὁ ἀμβλύς καί ἄλλος ὁ γλυκύς . καί ὁ ὀξύς2 ἄρα πλεοναχός λέγω εἰμί γε ὁ ἀμφότερος ὁ πᾶς ἐναντίος , καί εἰμί αὐτός ὁ μέν ἐν φωνή ὅς εἰμί ἐναντίος ὁ βαρύς , ὁ δέ ἐν ὄγκος , ὅς εἰμί ἐναντίος ὁ ἀμβλύς , ὁ δέ ἐν χυμός , ὅς εἰμί ἐναντίος ὁ γλυκύς · οὖον γάρ δή ὁ αὐτός ὀξύς2 καί ὁ βαρύς καί ὁ ἀμβλύς καί ὁ γλυκύς οἷος τε εἰμί ἐναντίος . εἰμί δέ ἕκαστος αὐτός ὀξύς2 ἐναντίος · ὥστε διαφέρω ὁ ὀξύς . σημειωτέος δέ ὅτι διά ὁ ἑξῆς αὐτός ὁ ἐν χυμός ὀξύς ὁ ἐναντίος ἀμβλύς ὀνομάζω . ὁμοίως πάλιν ὁ βαρύς καί ὁ ὀξύς2 καί ὁ κοῦφος εἰμί ἐναντίος , ἐν φωνή μέν ὁ ὀξύς , ἐν ὄγκος δέ ὁ κοῦφος · πολλαχῶς ἄρα καί ὁ βαρύς . ὁμοίως καί ὁ καλός δείκνυμι ὁ πολλαχῶς λέγω εἰμί , ἐπεί ἐναντίος εἰμί αὐτός ὁ τε αἰσχρός καί ὁ μοχθηρός , ἐπί μέν ζῷον καί ὁ ὁ ζῷον μορφή ὁ αἰσχρός λέγω - ὁ γάρ ζῷον καλός καί αἰσχρός ) , ἐπί δέ οἰκίον ὁ μοχθηρός · οὐκέτι γάρ οἰκίον λέγω αἰσχρός , ὅς οὖον καλός , ἀλλά μοχθηρός . ἀλλά οὗτος γε ἔνειμι ὁ τόπος χράω δείκνυμι καί ὁ δειλία ὁ πολλαχῶς λέγω εἰμί · ἐναντίος γάρ αὐτός ὅς τε ἀνδρεία καί ὁ θρασύτης , πλείων εἰμί καί διαφέρω ἀλλήλων . ἢ οὐ ἀνάγκη · οὖον γάρ , ὥσπερ ἐπί ἐκεῖνος κατά ἑκάτερος εἰμί ὁ ὁλόκληρος ὑπό ὁ ὄνομα σημαίνω ἐναντίος , οὗτος καί ἐπί οὗτος . ὁ γάρ αὐτός ἀμφότερος ἐναντίος , οὖον μήv κατά αὐτός · ἐν ὅς γάρ ὁ δειλία ὁ εἰμί , οὗτος κατά μέν τίς ὁ ἀνδρεῖος εἰμί ἐναντίος , κατά δέ τίς ὁ θρασύτης , εἰμί γε εἰμί ὁ δειλία κακία καί ἔνδεια [ ὁ ] περί ὅδε τις ὁ πάθος . καί γάρ κατά μέν ὁ κακία εἰμί καί ἀσυμμετρία περί ὅδε | ὁ πάθος ἐναντίος εἰμί ὁ ἀνδρεῖος , κατά δέ ὁ ἔνδεια περί ὅδε εἰμί ὁ θρασύτης · οὔτε γάρ ὁ θρασύτης ὁ δειλία ἐναντίος κατά ὁ κακία εἰμί περί ὅδε ὁ πάθος κοινωνέω γάρ αὐτός οὗτος ) , οὔτε ὁ ἀνδρεῖος κατά ὁ ἔνδεια εἰμί κατά ὅδε · οὖον γάρ εἰμί ἐναντίος ὁ περί ὅδε ἐνδεής ὁ περί ὁ αὐτός μέσος . οὖον μήv ἑκάτερος ἴδιος λαμβάνω δειλία , ἀλλά ὁ συναμφότεροι ὁ δειλία · διό συντίθημι μέν ἄν δείκνυμι , οὖον μήv καί πολλαχῶς λέγω . ἀλλά καί ὁ ἀνδρεία , ἐναντίος εἰμί ὁ τε δειλία καί ὁ θρασύτης ἕτερος εἰμί , ἐναντίος αὐτός εἰμί κατά ὅς κοινωνέω ἀλλήλων · κατά ὅσος γάρ ἀσυμμετρία καί κακία περί ὅδε ὁ πάθος , ὁ ἀνδρεία αὐτός ἐναντίος , ὥστε ὡς εἷς ἀμφότερος . ἐπί ἔνιοι δέ ὄνομα μέν οὖον κεῖμαι διαφέρω ὁ ἐναντίος , φανερός δέ εἰμί ὁ κατά ὁ πρᾶγμα λέγω ] διαφορά δείκνυμι εἄν καί ὁ πρόκειμαι ὁ πολλαχῶς λέγω εἰμί , ὅς διαφέρω πρᾶγμα μέν εἰμί ἐν φωνή λέγω γάρ μέλας φωνή ) ὁ δέ ἐν χρῶμα · ὁ ἐπεί διαφέρω ἀλλήλων ὁ εἶδος τε καί ὁ λόγος , δῆλος ὡς καί ὁ λευκός πέλω - ναχῶς εἰμί λέγω · ἑκάτερος γάρ ὁ μέλας οἰκεῖος τίς λευκός ἐν · ἀντίος εἰμί , ὁ μέν ἐν φωνή εἰμί ὁ δέ ἐν χρῶμα . ὅτι δέ ἄλλος ὁ ἐν φωνή μέλας ὁ ἐν χρῶμα δείκνυμι , ἅμα καί μέθοδος ἐγώ διδάσκω ὁ ὁ διαφέρω ἐπίκρισις · ὁ γάρ αὐτός ὁ εἶδος ὁ αὐτός αἴσθησις . εἰμί δέ οὗτος , ὅς μή ὁ αὐτός αἴσθησις , οὗτος οὐ εἰμί αὐτός ὁ εἶδος · οὐ ὁ αὐτός δέ αἴσθησις κριτικός ὁ τε ἐν φωνή μέλας καί ὁ ἐν χρῶμα , ἀλλά οὗτος μέν ὄψις , ἐκεῖνος δέ ἀκοή · εἰμί δέ ὅς διαφέρω ὁ κριτήριον , οὗτος ἕτερος ἀλλήλων , καί οὗτος ἄρα ἕτερος ἀλλήλων εἰμί . ἔνειμι καί μή ἐπί ἐναντίος χράω οὗτος ἀλλά ἐπί αὐτός ὁ πρόκειμαι μόνος δείκνυμι τις ὅτι εἰμί ὁμώνυμος , οἷος ἐπί χρῶμα , ἐπεί ὁ μέν ὄψις εἰμί κριτικός ὁ δέ ὁ ὁ μουσικός ἀκοή , ὁμώνυμος ὁ χρῶμα · καίτοι οὐδείς αὐτός εἰμί ἐναντίος . καί εἰμί ἄν καί οὗτος ὁ τόπος πρός ὁ ὁ πολλαχῶς λέγω θήρ ὅμοιος ὁ φθάνω εἴρω . δείκνυμι δέ καί ὁ ἀμβλύς πολλαχῶς λέγω , ὅτι καί ὁ ὀξύς2 ἐναντίος εἰμί αὐτός πολλαχῶς λέγω · ὀξύς2 γάρ ὁ μέν εἰμί ἐν φωνή ὁ δέ ἐν ὄγκος · καί ὁ ἀμβλύς ἄρα διττός , ὁ μέν ἐν φωνή ( λέγω γάρ ἀμβλύς φωνή ) ὁ δέ ἐν ὄγκος . εἶπον δέ οὔτε ἐπί αὐτός οὔτε ἐπί ὁ ἐναντίος , πῶς οὐδέ ἐπί ὁ ἐναντίος διαφωνέω ὁ ὄνομα , δείκνυμι εἶπον ἀμβλύς γάρ καί ὁ ἐναντίος ἑκάτερος . αὐτός δέ οὖον ὁ ἐν ὄγκος λαμβάνω ἀλλά ὁ ἐν χυμός . ἔτι εἰμί ὁ μέν εἰμί τίς ἐναντίος ὁ δέ ἁπλόος μηδείς . Δεύτερος τόπος ὁ ὁ πολλαχῶς λέγω εὕρεσις εἰμί καί αὐτός ἀπό ὁ ἐναντίος ἐκτίθημι οὗτος , εἰμί ὁ σημαίνω ὑπό ὁ πρόκειμαι , περί ὅς ὁ ζήτησις εἴτε πολλαχῶς λέγω εἴτε μή , ὁ μέν εἰμί τίς ἐναντίος ὁ δέ μηδείς · δῆλος γάρ ὅτι ὁ πλεοναχός λέγω εἰμί οὗτος , σημαίνω γε φύσις διάφορος . οἷος ἐπί ἡδονή , ἐπεί ὁ μέν ἀπό ὁ πίνω ἡδονή εἰμί ἐναντίος λύπη ὁ ἀπό ὁ διψάω , ὁ δέ ἀπό ὁ θεωρέω ἢ ὁ κατά γεωμετρία τίς , οἷος ὅτι ὁ διάμετρος ἀσύμμετρος ὁ πλευρά , ἢ ὁ κατά φιλοσοφία τίς ἢ ὁ κατά τις ἄλλος ἐπιστήμη μηδείς εἰμί ἐναντίος , ὁ ἡδονή εἰμί ὁ πολλαχῶς λέγω · διαφέρω γάρ κατά εἶδος ὅς ὅς μηδείς εἰμί ἐναντίος ὁ ἔχω τίς ἐναντίος . ὁμοίως δείκνυμι ἄν καί ὁ φιλέω ὁμώνυμος , διότι ὁ μέν κατά ὁ διάνοια φιλέω ὁ μισέω εἰμί ἐναντίος , ὁ δέ κατά ὁ σωματικός ἐνέργεια , ἐπί ὅς εἴωθα καί ὁ καταφιλέω κατηγορέω , οὐδείς εἰμί ἐναντίος . οὕτως ἄν δείκνυμι καί ὁ οὐσία ὁμώνυμος · ὁ μέν γάρ κατά ὁ εἶδος ἐναντίος ὁ στέρησις , ὁ δέ κατά ὁ ὕλη οὐδείς . ἐπιτε ζητέω δέ ἄν τις , μήποτε ὁ δύο οὗτος τόπος ἀναιρετικός εἰμί ὁ πρό αὐτός εἴρω · ὁ μέν γάρ δείκνυμι ὅτι , εἄν ὁ ἐναντίος πολλαχῶς , καί ὁ ἐναντίος · ἐκ δέ οὗτος δείκνυμι ὅτι ἐνδέχομαι τίς ὁ ἐναντίος αὐτός πολλαχῶς λέγω [ ὁ ἐναντίος ] μή λέγω πολλαχῶς . εἄν γάρ ἀντιστρέφω λαμβάνω ὁ μισέω , εὑρίσκω ὁ μέν ἐναντίος αὐτός , ὁ φιλέω , πολλαχῶς λέγω , αὐτός μέντοι ὁ μισέω μηκέτι . ἢ οὐ εἰμί οὗτος ὁ τόπος ἀναιρετικός ἐκεῖνος · ἐπί μέν γάρ ἐκεῖνος λαμβάνω , εἰμί ὁ ἐναντίος ὁ πρόκειμαι πολλαχῶς καί πᾶς οὗτος | ἐναντίος ἐκεῖνος , καί οὗτος πολλαχῶς · “ ἑκάτερος ” γάρ εἶπον “ ὁ ὀξύς2 ἐναντίος ” · διό πολλαχῶς · ἐνταῦθα δέ οὐκέτι γίγνομαι ὁ λαμβάνω πᾶς ἐναντίος ὁ ὑπό ὁ ἐναντίος σημαίνω , μᾶλλον δέ οὐδέ εἰμί ὁ μισέω ἐναντίος ὁ φιλέω πολλαχῶς λέγω · μέρος γάρ τίς ὁ φιλέω ὁ πολλαχῶς λέγω ἐναντίος εἰμί ὁ μισέω . διό οὖον διαβάλλω ὁ τόπος ἐκεῖνος ὡς μή δείκνυμι σύ πρόκειμαι . ἔτι ἐπί ὁ ἀνά μέσος , εἰμί ὁ μέν εἰμί τίς ἀνά μέσος ὁ οεʹ μηδείς . ὁ μέν προερέω δύο τόπος ἀπό ὁ ἐναντίος ὁ ἐναντίος δείκνυμι πολλαχῶς λέγω · οὗτος δέ τρίτος εἰμί ἀπό ὁ μεταξύ ὁ ἐναντίος ἀμφότερος ὁ ἐναντίος δείκνυμι ὁμώνυμος . ἐπεί γάρ ὁ ἐναντίος ὁ μέν ἄμεσος εἰμί ὁ δέ ἔμμεσος , ὡς ἐν κατηγορία δείκνυμι , καί οὐ εἰμί ὁ αὐτός ὁ ἔμμεσος ὁ ἄμεσος , ἀλλά οὐδέ ὅς διαφέρω ὁ μέσος , οὐδέ οὗτος αὐτός εἰμί , ἐπιβλέπω φημί δήω ἐπί ὁ ἔκκειμαι ἐναντίος . ἄν εὑρίσκω ὁ σημαίνω ὑπό αὐτός ὁ μέν ἔμμεσος εἰμί ὁ δέ ἄμεσος , ἑκάτερος ὁ ἐναντίος ὁ λαμβάνω ὁμώνυμος εἴρω εἰμί · οἷος λευκός καί μέλας ἐναντίος , καί σημαίνω γε ἑκάτερος αὐτός καί ὁ ἐν χρῶμα λευκός τε καί μέλας καί ὁ ἐν φωνή . ὅτι οὖν οὗτος ἕτερος ἀλλήλων ὁ εἶδος , γνωρίζω ἐκ ὁ ὁ μέν ἐν ὁ χρῶμα ἔχω ἑαυτοῦ μεταξύ τις ὁ δέ ἐν ὁ φωνή [ οὖον . ὅτι εἰμί οὗτος ἕτερος ἀλλήλων ] ἢ μηδείς ἤ , εἴπερ ἄρα , ὁ σομφός , ὅς ἄλλος εἰμί φαιός καί ὠχρός καί ὁ ἄλλος ὁ ὁ ἐν χρῶμα ἐναντίος εἰμί μεταξύ . καθόλου γάρ , ἄν τε ὁ μέν εἰμί τίς ἐναντίος ὁ δέ μή , ἄν τε ὁ μέν πλείων ὁ δέ εἷς εἰμί ἢ ὅλως διαφέρω καί μή ὁ αὐτός , ὁμώνυμος εἰμί ὁ ἐν ὁ τοιοῦτος διαφορά ἐναντίος . πάλιν ἐπί ὁ κατά ἀντίφασις ἀντίκειμαι . παραδίδωμι ἐγώ τόπος ὁ ὁ ὁμώνυμος εὕρεσις ἀπό ὁ ἐναντίος , πάλιν ἀπό ὁ κατά ἀντίφασις ἀντίκειμαι παραδίδωμι , καί φημί ἰάομαι ὁ κατά ἀντίφασις τις ἀντίκειμαι πολλαχῶς λέγω , καί αὐτός πολλαχῶς . οἷος εἰμί ὁ μή βλέπω πλεοναχός λέγω , καί ὁ βλέπω πλεοναχός εἴρω · λέγω δέ ὁ μή βλέπω πλεοναχός · καί γάρ ὁ μή ἔχω ὄψις σημαίνω καί ὁ μή ἐνεργέω ὁ ὁράω · καί ὁ βλέπω ἄρα σημαίνω καί ὁ ἔχω ὄψις καί ὁ ἐνεργέω ὁ ὁράω . δεῖ δέ προστίθημι ὁ κεῖμαι ὑπόκειμαι τις ὅρος · οὕτως γάρ εἰμί κατάφασις καί ἀπόφασις . ὡς δέ ἐπί ὁ βλέπω καί μή βλέπω , οὕτως καί ἐπί ἕκαστος αἴσθησις εἰμί δείκνυμι ὁ κατάφασις πλεοναχός , ἐπεί καί ὁ ἀπόφασις οὕτως , καί καθόλου ἐπί ὁ αἰσθάνομαι · λέγω γάρ † ὁ αἰσθάνομαι τις αἰσθητής διά αἰσθητήριον · καί ὁ μή αἰσθάνομαι ἄρα τοσαυταχῶς . ὁ αὐτός δέ οὗτος καί ἐπί ὁ κατά στέρησις καί ἕξις ἀντίκειμαι δύναμαι λέγω , ὡς εἴρω . οὗτος μέν οὖν ὁ τόπος κοινός ὁ ἀντιφατικός ἀντίκειμαι πρός ὁ ἐναντίος . οὐκέτι δέ ἐπί οὗτος ἁρμόζω ὁ ἄλλος , ὗς παραδίδωμι ἐπί ὁ ἐναντίος τόπος · οὔτε γάρ οἷος τε ὁ τις μέρος ὁ κατάφασις ἀπόφασις ἀντίκειμαι , οὔτε ἔτι μᾶλλον οἷος τε † ἀπό ὁ ἄμεσος · ὁ γάρ κατά ἀντίφασις ἀντίκειμαι ἄμεσος . ἔτι ἐπί ὁ κατά στέρησις καί ἕξις λέγω . μεταβαίνω ἐπί ὁ κατά στέρησις καί ἕξις ἀντίκειμαι , καί λέγω καί ἐπί οὗτος εἄν ἕτερος αὐτός πλεοναχός λέγω , καί ἕτερος πλεοναχός εἴρω . εἰμί γάρ ὁ αἰσθάνομαι πλεοναχός , καί ὁ ἀναισθητέω στέρησις εἰμί ὁ αἰσθάνομαι πλεοναχός εἴρω · λέγω δέ ὁ αἰσθάνομαι καί κατά ὁ Ψυχή ( ὁ γάρ συνίημι τε καί νοέω αἰσθάνομαι λέγω ὁ ) καί κτάομαι ὁ σῶμα ὁ διά αἰσθητήριον αἰσθητής τις ἀντιλαμβάνω · καί ὁ ἀναισθητέω ἄρα καί ἐπί ὁ μή συνίημι καί ἐπί ὁ μή αντιλαμβάνομαι αἰσθητής τις διά αἰσθητήριον εἴρω . ὅτι δέ καί ἐπί ὁ Ψυχή ὁ αἰσθάνομαι καί ἀναισθητέω καί ἐπί ὅς σῶμα ὡς ἕξις καί στέρησις ἀντίκειμαι , δείκνυμι εἶπον ἑκάτερος ὁ εἴρω αἴσθησις ἔχω ὁ ζῷον · ὁ δέ φύω τίς ἔχω , ὅτε φύω ἔχω , εἰμί μή ἔχω , στερέω αὐτός · διά οὗτος γάρ ἐπί ὁ τοῖχος ὁ ἀναισθητέω οὖον κατηγορέω , ὅτι μή φύω αἰσθάνομαι , ἢ εἰμί λέγω , οὐ ὡς στερητικός ἄν ἐπί ἐκεῖνος λέγω ἀλλά ὡς ἀποφατικός . εἰμί δέ ἄν αὐτός δεικτικός οὗτος ὁ εὔλογος οὗτος ὁ παράδειγμα χράομαι ὁ κατά ἕξις καί στέρησις ἀντίκειμαι . ἅμα δέ διά ὁ προσθήκη οὗτος δείκνυμι διά πᾶς ὁ εἶδος ὁ ἀντίκειμαι ὅτι , ὅταν κατά πᾶς ὁ σημαίνω ὑπό ὁ ἕτερος ὁ ἕτερος ἀντίκειμαι εἰμί αὐτός , τότε πλεοναχός εἴρω καί αὐτός , λύω ὁ τοιοῦτος προσθήκη ὁ δύναμαι ἔνστασις ἐπί ὁ ἐναντίος ἢ πρός ὁ πρώϊος τόπος ἢ πρός ὁ δύο ὡς ἀλλήλων εἰμί ἀναιρετικός φέρω . ὅς μνημονεύω . εἶπον δέ καί περί ὁ κατά στέρησις καί ἕξις ἀντίκειμαι , οὐκέτι ὁ κατά πρός τίς ἀντίκειμαι μνημονεύω · πρόδηλος γάρ ἐπί ἐκεῖνος ἀπό αὐτός ὁ ὁ πρός τίς λόγος ὅτι ἀνάγκη , ἄν ἕτερος αὐτός λέγω πλεοναχός , καί ἕτερος οὗτος λέγω , ἐπεί ὁ πρός τίς ὁ εἰμί αὐτός εἰμί ὁ πρός τίς πως ἔχω . διό , ἐπεί ὁ φιλητός πλεοναχός , καί ὁ φίλιος τοσαυταχῶς εἰμί ἄν φίλιος πρός φιλέω . ἔτι δέ φανερός , ἐπεί ὁ ἐπιστήμη διχῶς , καί δύναμις καί ἐνέργεια , καί ὁ ἐπιστητός ἰσαχῶς . ὁ αὐτός καί ἐπί ὁ αἴσθησις λόγος . ἔτι εἰμί ὁ ὑπερέχω πολλαχῶς καί γάρ κατά ποσός καί κατά τις δυ;ναμιν ἢ ἕξις ἢ ἐνέργεια ) , καί ὁ ὑπερέχω ἰσαχῶς εἰμί λέγω . καί ἐπεί ὁ κινητός πολλαχῶς καί γάρ ἐν ποιότης καί ἐν ποσότης καί ἐν ὁ ποῦ ) , καί ὁ κίνησις πλεοναχός . ἀλλά καί εἰμί ὁ ἕξις καί ἔχω καί ἔχω , καί ὁ ἑκτός πολλαχῶς . ἔτι ἐπί ὁ πτῶσις ἐπισκεπτέος . πτῶσις λέγω κοινός καί ὁ ὁπωσοῦν ἔγκλισις τε καί ἐκ - φορός · οὖον μήv καί νῦν οὕτως , ἀλλά εἰμί σύστοιχος καί πτῶσις καί παρώνυμος , παράκειμαι μέν ἀλλήλων δοκέω διαφέρω δέ . σύστοιχος μέν γάρ λέγω ἀλλήλων καί ὁ ὁμοίως ἔχω πρός τις , ὁ καί κατά ἀναλογία εἰμί ἄν , ὡς ὁ τοιοῦτος ὁ ἐπιστήμη καί ὁ αἴσθησις · ἑκάτερος γάρ αὐτός ὁμοίως ἔχω πρός ὁ ὑπό ἑαυτοῦ · ὁμοίως καί ὁ αἰσθητός καί ὁ ἐπιστητός · ἑκάτερος γάρ αὐτός ὁμοίως ἔχω πρός ὁ ὅς εἰμί . σύστοιχος λέγω καί πᾶς ὁ ἀπό τις παρονομάζω ἀλλήλων τε καί ἐκεῖνος ἀπό ὅς παρονομάζω , οἷος ἀπό ὁ δικαιοσύνη παρονομάζω ὁ δίκαιος καί ὁ Δίκαιος καί ὁ δικαίως · οὗτος δή καί ἀλλήλων εἰμί σύστοιχος καί αὐτός ὁ δικαιοσύνη . παρώνυμος δέ μόνος ὁ ἀπό τις παρονομάζω ἐκεῖνος λέγω ὅς παρονομάζω , ἀλλά οὐ ἀλλήλων , οὐδέ ἐκεῖνος οὗτος · ὁ γάρ γραμματικός ὁ γραμματικός , οὐκέτι δέ καί ὁ γραμματικός ὁ γραμματικός . πτῶσις δέ ἰδίως ὁ οὕτως παρά τις σχηματίζω ὡς ὁ γραμματικός · πτῶσις γάρ οὗτος ὁ γραμματικός · ὁμοίως ὁ δικαίως , μουσικός φρονίμως , ἀνδρείως · πτῶσις γάρ οὗτος ὁ Δίκαιος , <μουσικόν,> Φρόνιμον , ἀνδρεῖος . εἰμί δή ὁ παραδίδωμι τόπος τοιοῦτος · ἄν ὁ πτῶσις τις εἰμί ὁπωσοῦν λέγω πλεοναχός , καί αὐτός πλεοναχός , καί εἰμί αὐτός , καί ὁ πτῶσις . οἷος ἐπεί ὁ Δίκαιος ὁ δικαίως πτῶσις , ἄν ὁ δικαίως πλεοναχός , καί ὁ Δίκαιος , καί ἔμπαλιν . λέγω δέ ὁ δικαίως πλεοναχός · ὅς τε γάρ κατά ὁ ἑαυτοῦ γνώμη κρίνω καί ὁ δόξα αὐτός Δίκαιος ἵημι ἀποφαίνω δικαίως λέγω κρίνω , ἐν μή εἰμί Δίκαιος εἰμί οὗτος · λέγω δικαίως κρίνω καί ὁ ὡς δεῖ κρίνω · ἀλλά καί ὁ ὁ νόμος πείθω , ἄν μή ὁ ὁ ἀλήθεια Δίκαιος οὕτως ἔχω . καί ὁ Δίκαιος οὖν ὁ πλεοναχός λέγω καί τοσαυταχῶς · κατά ἕκαστος γάρ ὁ δικαίως · ὁ τε γάρ κτάομαι ὁ ἑαυτοῦ γνώμη καί ὁ ὡς δεῖ Δίκαιος τοιοῦτος καί ὁ νόμιμος . καί δῆλος ὅτι ἀντιστρέφω ὁ τόπος · καί γάρ εἰμί αὐτός πάλιν πλεοναχός ὁ Δίκαιος , καί ὁ πτῶσις ὁ ἀπό αὐτός , ὁ δικαίως , πλεοναχός . πάλιν ὁ ὑγιεινός πτῶσις ὁ ὑγιεινός · εἰμί δή ὁ ὑγιεινός πολλαχῶς , καί ὁ ὑγιεινός πολλαχῶς · εἰμί γάρ ὑγιεινός λέγω ὁ μέν ὡς ποιητικός ὑγεία , ὡς φάρμακον , ὁ δέ φυλακτικός , ὡς δίαιτα , ὁ δέ σός μαντικός , ὡς χρῶμα , σφυγμός , εὔπνοια , ὅρος , εἰμί καί ὁ ὑγιεινός ὁ μέν ποιητικός , ὡς ὁ θεραπεύω , ὁ δέ φυλακτικός , ὡς ὁ ὑγιεινός διαιτάω , ὁ δέ σημαντικός , ὡς ὁ ὑγιεινός ἀναπνέω . οὐκέτι μέντοι ἀναγκαῖον εἰμί , εἰμί οὗτος πλεοναχός , καί ὁ ἕξις , ὁ ὑγεία , ἀπό ὅς οὗτος παρονομάζω καί εἰμί ἀλλήλων τε ἐκεῖνος σύστοιχος ) , λεʹ - γίγνομαι πλεοναχός · οὖον γάρ , εἰμί ὁ ὑγιεινός πολλαχῶς , ἤδη καί ὁ ὑγεία · ὥστε οὖον ὁ ἐπί ὁ πτῶσις ἤδη οὗτος καί ἐπί ὁ σύστοιχος . εἶπον δέ εἰμί ὁ ὑγιεινός πλε|οναχῶς , καί ὁ πτῶσις ὁ ἀπό αὐτός πλεοναχός , ὁμοίως φημί ἔχω καί ἐπί ὁ ἄλλος · οὖον γάρ ἐπί ὁ εἴρω μόνος παράδειγμα , ἄν ὁ πτῶσις πλεοναχός , καί αὐτός x003E ; , ὡς εἶπον κατά ὁ ἀρχή ὁ ὁ τόπος παράδοσις , καί ἀνάπαλιν , ἄν αὐτός πλεοναχός , καί ὁ πτῶσις . αὐτός μέν οὖν εἰμί ὁ οὕτως ἔχω , ὡς ὁ Δίκαιος , ὁ ὑγιεινός , ὁ μουσικός , ὁ ἀνδρεῖος · πτῶσις δέ οὗτος ὁ ἀνδρείως , ὁ δικαίως , ὁ ὑγιεινός , ὁ μουσικός . ἐν ὁπότερος ἄν ἐν φανερός εἰμί ὁ πολλαχῶς , ἀπό οὗτος δείκνυμι εἄν καί ὁ λοιπός . σκοπάω δέ καί ὁ γένος ὁ κατά ὄνομα κατηγορία , εἰμί αὐτός εἰμί ἐπί πᾶς . δήω φημί ἐπισκοπέω καί ὁ γένος ὁ κατηγορία , ὑπό ὅς εἰμί ὁ ὑπό αὐτός ὄνομα , οὗτος εἰμί ὁ κατηγορία · οὗτος δέ εἰμί ὁ ἄνω2 γένος . δήω δέ φημί καί ὁ ὁ σημαίνω ὑπό ὁ ὄνομα ὁ πρόκειμαι κατηγορέω κατηγορία ἐπισκοπέω , εἰμί κατά πᾶς ὁ ὑπό ὁ ὄνομα σημαίνω ὁ αὐτός κατηγορέω · εἄν γάρ ὑπό πλείων κατηγορία ὅς ὁ σημαίνω ὑπό αὐτός καί πλείων αὐτός κατηγορέω , ὁμώνυμος εἰμί , ὡς ἐπί ὁ ἀγαθός . ὁ γάρ ἀγαθός ποτέ μέν ὁ ποιέω , ὅς φημί , σημαίνω · εἰμί γάρ τις ἀγαθός ὡς ποιητικός · λέγω γάρ ὁ ἀγαθός ποιητικός ἀγαθός , οἷος ὁ ὑγεία ποιητικός ἢ ὁ ἡδονή καί ὅλως ὁ ὠφέλιμος · ὁ γάρ ἐν ὁ ἔδεσμα ἀγαθός ὡς ποιητικός ἀγαθός ἀγαθός · ὁ δέ ποιητικός ὑπό ὁ ὁ ποιέω κατηγορία . ποτέ δέ ὁ ποιός , ὡς ἐπί Ψυχή · ὅταν γάρ κατηγορέω ὁ ἀγαθός Ψυχή Λέως γοντες αὐτός ἀγαθός ὁ ποιός αὐτός εἰμί σημαίνω οἷος σώφρων ἢ ἀνδρεῖος ἢ Δίκαιος · ποιότης δέ παρουσία ὁ ποιός ποιός · ὥστε , εἰμί ποιός ὁ ψυχή ὁ οὗτος παρουσία , ποιότης οὗτος · ὁμοίως καί ἄνθρωπος ὅταν ὁ ἀγαθός κατηγορέω , ὁ ποιός αὐτός εἰμί σημαίνω , σώφρων , ἀνδρεῖος , Δίκαιος , Φρόνιμον . ἐνίοτε δέ ὁ ἀγαθός ὁ ποτέ σημαίνω · ὁ γάρ ἐν ὁ προσήκω καιρός γίγνομαι ἀγαθός λέγω . σημαίνω δέ ποτός ὁ ἀγαθός καί ὁ ποσός · ὁ γάρ μέτριος καί μήτε ὑπερβάλλω μήτε ἐνδέω εἰμί εἄν ποσός , κατά ὅσος τοσοῦτόν τίς λέγω . λέγω καί ὡς οὐσία τίς ἀγαθός , ὡς θεός καί νόος . λέγω καί ὡς πρός τίς · ὁ γάρ σύμμετρος οὕτως ἀγαθός . εἰμί τίς ἀγαθός καί ἐν ὁ πάσχω ὡς ὁ θεραπεύω καί διδάσκω . εἰμί τίς ὁ ἀγαθός καί ἐν ὁ ποῦ , οἷος ὁ ἐν Ἑλλάς εἰμί , ὁ ἐν ὑγιεινός χωρίον εἰμί , ὁ ἐν ἡσυχία ἄγω ἢ εἰρήνη . εἰμί δέ ἄν καί ἐν ὁ κεῖμαι , ὡς ὅταν , ὅς μέν λυσιτελής ὁ καθέζομαι , καθέζομαι , ὅς δέ ὁ ἀνάκειμαι , ἀνάκειμαι εἰμί , ὡς ὁ πυρέσσω φέρω εἶπον . ἐπεί οὖν ὁ δέκα γένος κατά ὁ ἀγαθός κατηγορέω , δῆλος ὅτι ὁμώνυμος ὁ ἀγαθός . ὁμοίως δείκνυμι καί ὁ λευκός ὁμώνυμος · ὁ μέν γάρ ἐπί ὁ σῶμα λέγω ὁ λευκός χρῶμα σημαίνω , ὅσπερ εἰμί ὑπό ὁ ποιότης , ὁ δέ ἐπί ὁ φωνή ὁ ποιέω · λευκός γάρ λέγω φωνή ὁ εὐήκοος · εὐήκοος δέ εἰμί ὁ ὁ ἀκοή σφοδρός καί ταχέως ἀλλοιόω . ὁμοίως καί ὁ ὀξύς2 δείκνυμι ἄν ὁμώνυμος · οὖον γάρ πᾶς ὅς κατηγορέω ὑπό αὐτός εἰμί γένος . ὁ μέν γάρ ἐν φωνή ὀξύς2 ὑπό ὁ ποιέω , εἰμί γε εἰμί ὀξύς φωνή ὁ ταχύς · ταχύς γάρ ὁ ἀήρ τέμνω τε καί διαιρέω ὁ τοιοῦτος πληγή τε καί φωνή · ταχύς γάρ ὁ κίνησις αὐτός . φημί γάρ ὁ περί ὁ ἀριθμός ἁρμονικός ( οὗτος δέ εἰμί ὁ Πυθαγόρειος ὁ μάλιστα περί ὁ μάθημα γυμνάζω · περί ὁ ἀριθμός δέ ἄρα · μονικός ὁ ὁ ἁρμονία κατά σύνθεσις ἀριθμός ποιέω · πᾶς γάρ ἀνάγω εἰς ὁ ἀριθμός καί ὁ ἁρμονία ἀνάγω ) , οὗτος δή λέγω ὅτι πληγή πρός ὁ ἀήρ γίγνομαι καί κίνησις διά αὐτός ὁ ἀήρ ὁ ψόφος γίγνομαι , ὅς εἰμί καί ὁ φωνή · ἀλλά ταχύς μέν ὁ κίνησις γίγνομαι ἐν ἀριθμός ἀναλογία τοιόσδε ὀξύς2 ὁ ψόφος · γίγνομαι δέ τοιοῦτος ὁ ψόφος , ὥσπερ καί ἀθρόος μέν καί πολύς ὁ κίνησις ὁ ἀήρ γίγνομαι μέγας τ·ε καί σφοδρός ὁ ψόφος , ἠρεμαῖος δέ καί ὀλίγος καί ὁ ψόφος ἥσυχος τε καί μικρός . εἰμί οὖν ὁ ταχέως κινέω ὁ ἀήρ ποιέω εἰμί , ὁ δέ ὀξύς φωνή ἐν ὁ ταχύς κινέω ὁ ἀήρ τοιοῦτος εἰμί , εἰμί εἄν ἐν ὁ ποιέω . ὁ δέ γε ἐπί ὁ γωνία πρός τίς δηλόω · ὁ γάρ μικρός ἐν ὁ πρός τίς · μικρός γάρ τις · λέγω δέ ὀξύς γωνία ὁ μικρός ὀρθός . ὁ δέ ἐπί ὁ μάχαιρα ὀξύς2 ποιότης εἰμί δηλωτικός · ὁ γάρ σχῆμα ὑπό ὁ ποιότης · κατά δέ ὁ σχῆμα ὁ μάχαιρα ὀξύς . καί ὁ ὀξυγώνιος δέ σχῆμα σημαίνω . εἰμί ὀν ὁ ὀξύς ὁ μέν ὑπό ὁ ποιέω , ὁ δέ ὑπό ὁ πρός τίς , ὁ δέ ὑπό ὁ ποῖος , ὁμώνυμος ὁ ὀξύς2 . σκοπάω δέ καί ὁ γένος ὁ ὑπό ὁ αὐτός ὄνομα , εἰμί ἕτερος καί μή ὑπό ἀλλήλων . προστίθημι ὁ προερέω τόπος εἰμί ἀπό ὁ γένος καί οὗτος εἰμί μέν καί αὐτός ἀπό ὁ γένος , οὖον μήv ὁ αὐτός ἐκεῖνος · ἐκεῖνος μέν γάρ εἰμί ἀπό ὁ ἄνω2 γένος , ὅς κατηγορία λέγω , οὗτος δέ καθόλου λαμβάνω , εἰμί ὑπό διαφέρω γένος ὁ σημαίνω ὑπό ὁ ὄνομα καί μή ὑπό ἀλλήλων . εἰμί γάρ ὁ πολλαχῶς λέγω , εἰμί οὕτως ἔχω · οὖον γάρ μόνος ὁ ὑπό διάφορος κατηγορία ὁμώνυμος , ἀλλά ἐν ὑπό εἷς εἰμί κατηγορία ὁ σημαίνω ὑπό ὁ ὄνομα , ὑπό μέντοι διαφέρω γένος ὁ ὑπό ὁ αὐτός κατηγορία εἰμί ἕκαστος αὐτός , εἰμί καί μή εἰμί ὁ γένος οὗτος ὑπό ἀλλήλων , καί οὕτως ὁμώνυμος φημί γάρ δήω ἐπιβλέπω ὁ γένος ὁ ὑπό ὁ αὐτός ὄνομα , οὗτος εἰμί ἐν τίσις εἰμί γένεσις ὁ ὑπό ὁ αὐτός ὄνομα σημαίνω , ἄν εἰμί ὁ γένος αὐτός ἕτερος καί μή ὑπό ἀλλήλων , ἡγέομαι ὁ ὄνομα ὁμώνυμος εἰμί ὁ ὁ τοιοῦτος σημαντικός . εἰμί μέν γάρ κατά ὅς ὁ ὄνομα ἀληθεύω , ἐν πλείων εἰμί γένεσις ὑπάλληλος μέντοι , οὐ ἀνάγκη ὁ πολλαχῶς αὐτός λέγω εἰμί . κατά γάρ ὅς ὁ κόραξ ὁ ὄνομα κατηγορέω , καί ὑπό ὁ ὄρνεον εἰμί ὡς γένος καί ὑπό ὁ ζώιον εἰμί , καί οὖον γίγνομαι ὁ ὄνομα ὁ κόραξ κατά οὗτος ὁμώνυμος · ὅς τε γάρ εἶπον ὄρνεον καί ζῷον λέγω καί ὁ ζῷον πτηνός δίπους πάλιν ὄρνεον · διό καί ἀμφότερος ὁ γένος ὁ αὐτός κατηγορέω . ὁ μέντοι ὄνος , ἐπεί κατά ὅς ἀληθεύω , οὗτος ὡς ὑπό γένος εἰμί ὁ τε ζῷον καί ὁ σκεῦος , καί οὐ εἰμί οὗτος ὑπό ἀλλήλων · εἷς μέν γάρ αὐτός κοινός γένος καί εἷς κατηγορία κοινός , ὁ οὐσία , ἀλλά ὅτι ὁ ἐν ὅς εἰμί προσεχής γένεσις ὁ σημαίνω ὑπό ὁ ὄνος , διαφέρω τε εἰμί ἀλλήλων καί οὐ ὑπό ἀλλήλων , διά οὗτος ὁ ὄνος ὁ ὄνομα ὁμώνυμος . οὔτε γάρ ὁ σκεῦος εἶπον καί ζῷον λέγω , οὔτε ὁ ὁ ζῷον καί σκεῦος · ὥστε οὐ ὑπό ἀλλήλων . καί ὁ κόραξ , ὅταν μή μόνος ἐπί ὁ ζῷον λέγω λαμβάνω , ὑπό διαφέρω γένος εἰμί · ὁ μέν γάρ ὑπό ὁ ζῷον γένος , ὁ δέ ὑπό ὁ ὄργανον . σκοπάω δέ μή μόνος ἐπί ὁ πρόκειμαι εἰμί ἕτερος ὁ γένος καί μή ὑπό ἀλλήλων . δήω φημί μή μόνος ἐπί ὁ πρόκειμαι ζητέω εἰμί ὁ σημαίνω ὑπό αὐτός ἕτερος εἰμί γένος καί μή ὑπό ἀλλήλων , ἀλλά καί , εἰμί ἐναντίος εἰμί τίς ὁ πρόκειμαι , καί ἐπί ἐκεῖνος αὐτός ζητητέος , εἰμί ὁ ὑπό αὐτός ἕτερος γένος εἰμί καί μή ὑπό ἀλλήλων εἰμί . δείκνυμι γάρ εἄν οὕτως ἐκεῖνος ὁ πολλαχῶς λέγω · εἰμί δέ ἐκεῖνος δείκνυμι πολλαχῶς λέγω , εἰμί καί ὁ πρόκειμαι δείκνυμι ὅτι ὁμώνυμος εἰμί , ὁ κεῖμαι ἐγώ . εἄν ὁ ἐναντίος τις πολλαχῶς λέγω , ἐκεῖνος ὁ πολλαχῶς λέγω εἰμί . εἰμί γάρ εἰμί ζητέω περί ὁ ἀμβλύς εἰμί ὅς πολλαχῶς λέγω εἰμί , ὁ ἐναντίος αὐτός λαμβάνω , ὁ ὀξύς , καί δείκνυμι ὅτι κατά ὅς ὁ ὀξύς , οὗτος ἐν διάφορος γένεσις εἰμί καί οὐ ὑπό ἀλλήλων εἰμί ὁ μέν γάρ ἐν φωνή , ὁ δέ ἐν χυμός , ὁ δέ ἐν μάχαιρα , καί εἰμί γένος ὁ μέν ψόφος ὁ δέ χυμός ὅς δέ σχῆμα , ὁ γάρ ἐν μαχαίρα γένος ὁ σχῆμα , ὁ οὐ εἰμί ὑπό ἀλλήλων ) , δείκνυμι εἰμί ὅτι καί ὁ ἀμβλύς ὁμώνυμος · ὁ μέν γάρ αὐτός ἐν φωνή καί ψόφος εἰμί , ὁ δέ ἐν χυμός , ὁ δέ ἐν μάχαιρα τε καί σχῆμα · ὁ γάρ ἀλλήλων ἐναντίος ἐν ὁ αὐτός δοκέω γένος εἰμί . χρήσιμος δέ καί εἰς ὁ ὁρισμός ἐπιβλέπω ὁ ἐκ ὁ συντίθημι γίγνομαι . ὅς παραδίδωμι τόπος , τοιοῦτος εἰμί . ὅταν ὄνομα τίς κατά πλείων κατηγορέω , ἄδηλος δέ εἰμί πότερος οὗτος ὁ ὑπό ὁ κοινός ὄνομα ὁμώνυμος ἀλλήλων λέγω ἢ συνώνυμος , δεῖ , φημί , ἕκαστος λαμβάνω οὗτος , κατά ὅς κατηγορέω , μετά ὁ κοινός υνομα ὁρίζω , ἔπειτα ἐκ ὁ ὁρισμός ὁ ὁ σύνθετος ὁ ἴδιος ἕκαστος λόγος ὁ εἰς ὁ κοινός ὄνομα πρόσκειμαι ἀφαιρέω ὁράω ὁ καταλείπω λόγος , εἰμί ὁ αὐτός εἰμί ἐν ἀμφότερος . εἰμί μέν γάρ ὁ αὐτός . οὐ ὁμώνυμος · εἰμί ὁ ζητέω εἰμί δέ μή ὁ αὐτός , ὁμώνυμος ἀξιόω δέ ὁ συναμφότεροι ὁ λόγος λαμβάνω ὑπέρ ὁ ὁ οἰκέω ἕκαστος ὁ ὅς ὑπάρχω ὁ πολλαχῶς λέγω λαμβάνω . οἷος ὁ ἄνθρωπος καί κατά ἄρσην καί κατά θῆλυς κατηγορέω · ζητέω οὖν εἰμί ὁμώνυμος κατά οὗτος ὁ ἄνθρωπος κατηγορέω , ἑκάτερος αὐτός μετά ὁ ἄνθρωπος ὁ λόγος λαμβάνω , ἄρσην ἄνθρωπος καί θῆλυς ἄνθρωπος . εἰμί δή ὁ μέν ζῷον πεζός δίπους ἐν ἄλλος γεννάω δύναμαι , ὁ δέ ζῷον πεζός δίπους ἐν ὅς ἕτερος γεννάω φύω . εἄν δή ἀφαιρέω ἀπό αὐτός ὁ ἴδιος ὁ τε ἄρσην καί ὁ θῆλυς ( εἰμί δέ ὁ ἐν ἄλλος γεννάω δύναμαι καί ὁ ἐν ὅς ἄλλος γεννάω δύναμαι ) , ἐπεί ὁ καταλείπω ὁ ζῷον πεζός δίπους ἐν ἀμφότερος εἰμί ὁ αὐτός , οὗτος δέ εἰμί ὁ ὁ ἄνθρωπος λόγος , οὖον γίγνομαι ὁ ἄνθρωπος ὁ πολλαχῶς λέγω · εἷς γάρ ὁ ὁ κοινός φαίνω λόγος εἰμί . ἄν μέντοι ἀφαιρέω ἀπό ὁ συντίθημι λόγος ὁ ἴδιος ὁ πρόσκειμαι ὁ καταλείπω μή αὐτός εἰμί , γίγνομαι ὁ κοινός πολλαχῶς λέγω . ὁ γάρ λευκός κατηγορέω μέν καί κατά σῶμα , κατηγορέω δέ καί κατά φωνή · εἄν δή λευκός σῶμα καί λευκός φωνή ὅρος ἀποδίδωμι ἐγώ μετά ὁ ἀφαίρεσις ὁ λόγος , ὅς ἴδιος εἰμί ὁ σῶμα καί ὁ φωνή , ὁ καταλείπω λόγος εἰμί ὁ λευκός μή ὁ αὐτός ἐν ἀμφότερος εἰμί , ὁμώνυμος ὁ λευκός . λευκός μέν οὖν σῶμα λόγος μέγεθος τριχῆ διίστημι ἔχω χρῶμα διακριτικός ὄψις , ὁ δέ λευκός φωνή ψόφος ἐμψυχόω γίγνομαι διά ὁ φωνητικός μόριον κατά ὁρμή εὐήκοος · ὅς λόγος εἄν ἀφαιρέω ὁ τε ψόφος ἐμψυχόω γίγνομαι διά ὁ φωνητικός μόριον κατά ὁρμαίνω φωνή εἰμί ἴδιος καί ὁ μέγεθος τριχῆ διΐστημι σῶμα εἰμί δηλωτικός , ὁ καταλείπω γίγνομαι ἐν μέν ὁ ὁ ἔχω χρῶμα διακριτικός ὄψις , ἐν δέ ὁ ὁ εὐήκοος , ὁ ὅς ἐν ἀμφότερος λευκός εἰμί δηλωτικός · x003E ; ἐπεί μή αὐτός εἰμί , ὁ λευκός ἄν ἐν ὁ ὁμώνυμος εἰμί . πολλάκις δέ , φημί , καί ἐν αὐτός ὁ λόγος τε καί διορισμός ὁ λαμβάνω ἢ ὁ σύγκειμαι ἢ ὅλως οὗτος , ὁ ζητέω εἰμί πολλαχῶς λέγω , λανθάνω παρακολουθέω ὁ ὁμωνυμία , ὡς μήπω οὖον δεῖ ἀφίστημι , ἀλλά ζητέω πάλιν καί ὁ ἐν ὁ ὁρισμός κοινός λόγος ποῖος ὁ ἴδιος · οὕτως γάρ εὑρίσκω αὐτός ὁ πρός ἀλλήλων διαφορά . οἷος εἰμί τις , ἐπεί ὁ ὑγιεινός λέγω καί ὡς ποιητικός καί ὡς σημαντικός , βούλομαι ὁ προερέω τόπος χράω ὁρίζω ὁ σύνθετος , ὁ τε ὡς ποιητικός ὑγιεινός καί ὁ ὡς σημαντικός ὑγιεινός , καί ὁ μέν ἀποδίδωμι λόγος τότος σύμμετρος ἔχω πρός ὁ ὑγεία ποιέω , ὁ δέ τότος σύμμετρος ἔχω πρός ὁ ὑγεία σημαίνω , ἐπεί ὁ λόγος οὗτος ἀφαιρέω ὁ ἴδιος , ὁ μέν ὁ πρός ὁ ὑγεία ποιέω , ὅς εἰμί ὁ ποιητικός , ὁ δέ ὁ πρός ὁ ὑγεία σημαίνω , ὅς εἰμί πάλιν ὁ ὡς σημεῖον ὑγιεινός , ὁ καταλείπω ἐν ἀμφότερος αὐτός εἰμί , ὁ σύμμετρος ἔχω , ὅς εἰμί λόγος ὁ ὑγιεινός οὖον δοκέω ὁ ὑγιεινός ὁμώνυμος εἰμί ἀλλά συνώνυμος , εἰμί γε εἰμί αὐτός εἷς καί ὁ αὐτός λόγος . δεῖ ἐν , ὅς φημί , πάλιν καί αὐτός ὁ σύμμετρος ἔχω κατά ἑκάτερος ζητέω τίς σημαίνω · οὗτος γάρ εὑρίσκω ὁ ὁ ὑγιεινός ὁμωνυμία . σημαίνω γάρ ἐν μέν ὁ ποιητικός ὁ ποσός · ὁ γάρ κατά ποσός σύμμετρος ποιητικός ὑγεία · ἐν γάρ ὁ τοιοῦτος συμμετρία ὁ ὡς ποιητικός ὑγιεινός · ἐν δέ ὁ ὡς σημεῖον ὁ σύμμετρος ἔχω οὐκέτι σημαίνω ὁ τοσοῦτος ἀλλά ὁ τοιοῦτος εἰμί , ὡς σημαίνω ὁ ἕξις ὅτι τοιοῦτος . ὥστε ὁ σημαίνω ὑπό ὁ σύμμετρος λαμβάνω ὁ ὁρισμός μετά ὁ ὁ σύμμετρος ὁρισμός καί ὁ ἴδιος ὁ ὁρισμός οὗτος ἀφαιρέω οὖον καταλείπω ὁ ὁ σύμμετρος ὅρος · εἰμί τοίνυν ὁ τοσοῦτος καί ὁ τοιοῦτος διαφέρω , καί ὁ ὑγιεινός ὁμώνυμος . οὕτως εὑρίσκω ἄν καί ὅτι ὁ κίνησις ὁμώνυμος καίτοι δοκέω εἷς λόγος ἔχω · λέγω γάρ ἐνέργεια εἰμί ὁ κινητής ὅς τοιοῦτος . ἀλλά ἐπεί μηδέ ὁ κις - νητός κατά πᾶς κίνησις αὐτός ἀλλά ἄλλος καί ἄλλος , κατά ὅς μέν ὁ κατά οὐσία μεταβλητός , κατά ὅς δέ ὁ κατά ποιότης , κατά ὅς δέ ὁ κατά ποσός , ὡς δηλόω ὁ ἐνέργεια ( ἄλλος γάρ ὁ ὁ κατά εἶδος διαφέρω τελειότης · ὁ γάρ δύναμις κατά ἕκαστος ὁ κινητής ἄλλος ὁ εἶδος · διό καί ὁ ἐνέργεια τε καί ὁ ἐντελέχεια · ὁ μέν γάρ φορός , ὁ δέ ἀλλοίωσις , ὁ δέ αὔξησις , ὁ δέ μείωσις , ὁ δέ γένεσις , ὁ δέ φθορά ) , ὁ δή κίνησις ὁμός - νυμος . ἔτι εἰμί μή συμβλητός κατά ὁ μᾶλλον ἢ ὁμοίως . καί οὗτος ὁ τόπος πρός ὁ ἐπίκρισις τε καί εὕρεσις ὁ πολλαχῶς λέγω παραδίδωμι , ὁ ἀπό ὁ σύγκρισις . ἐπεί γάρ πᾶς ὁ ὁ αὐτός λόγ·ου τε καί εἶδος κοινωνέω συμβλητός εἰμί ἀλλήλων καί συγκριτικά πᾶς γάρ ὁ ὁ αὐτός τις μετέχω ἢ ὁμοίως αὐτός μετέχω καί εἰμί συμβλητός κατά ὁ ὅμοιος , οἷος ὡς ὁ κύκλος πᾶς ὁμοίως ἀλλήλων κύκλος ὁ ὁ ὁ κύκλος λόγος ἀναδέχομαι · ὁμοίως καί ὁ ἄνθρωπος , καί ὅλως ἐν ὅς μή εἰμί ὁ μάλα τε καί κακός , οὗτος ὁμοίως ὁ κοινός μετέχω καί κατά ὁ ὁμοῖος εἰμί συμβλητός · ἐν ὅς δέ εἰμί καί ὁ μᾶλλον , δύναμαι ὁ οὗτος σύγκρισις γίγνομαι μέν καί κατά ὁ ὅμοιος , γίγνομαι δέ καί κατά ὁ μάλα τε καί κακός , ὡς ἐπί λευκός · ὁ γάρ ὁ λευκός ὁ ὡς χρῶμα μετέχω πᾶς ἢ ὁμοίως αὐτός ἐγώ - τίκτω ἢ ὁ μέν μᾶλλον ὁ δέ κακός · καί ὁ ὁμοίως δέ αὐτός μετέχω κατά ὁ μάλα τε καί κακός συγκριτικά ) , εἰμί δή ὁ μετέχω ὅς αὐτός συγκριτικά , ὁ μή συγκριτικός δῆλος ὅτι οὐ ἄν μετέχω ὅς αὐτός . δεῖ οὖν , φημί , ἐπιβλέπω ἐπί ὁ ὑπό εἷς τις ὄνομα σημαίνω , εἰμί κατά ὁ σημαίνω ὑπό ὁ ὄνομα κατά ἕκαστος αὐτός μή εἰμί συμβλητός · ἄν γάρ μή εἰμί , ὁμώνυμος εἰμί ὁ ὄνομα , ὅς κοινός ἔχω οὗτος οὐ εἰμί ἀλλήλων κατά αὐτός συμβλητός . οἷος ὁ λευκός καί κατά φωνή καί κατά ἱμάτιον κατηγορέω · ἀλλά οὐ εἰμί συμβλητός φωνή καί ἱμάτιον κατά ὁ λευκός · οὐδείς γάρ ζητέω πότερος μᾶλλον λευκός ὁ ἱμάτιον ἢ ὁ φωνή , ὡς ζητέω ἐπί γύψος καί χιών · οὔτε γάρ ὁμοίως ἵημι ὁ μέν μᾶλλον αὐτός ὁ δέ ἥσσων εἰμί τοιοῦτος · διό οὖον ὁ αὐτός σημαντικός ἐπί ἑκάτερος αὐτός εἰμί ὁ λευκός ὁμώνυμος ἄν εἰμί . οὐκέτι δέ ὁμώνυμος ὁ κατά γόψου καί χιών , πάλιν ὁ όξος καί ἐπί χυμός καί ἐπί φωνή κατηγορέω , καί οὐ εἰμί οὗτος συμβλητός κατά ὁ ὀξύς , ὥστε ὁμώνυμος ὁ ὀξός . ἔπος δέ ὁ ἕτερος γένος καί μή ὑπό ἀλλήλων ταγμένος ἕτερος ὁ εἶδος καί ὁ διαφορά . ὅτι2 ὁ ἕτερος γένος καί μή ὑπό ἀλλήλων τάσσω ἕτερος ὁ εἶδος καί ὁ διαφορά , εἴρω ἐν κατηγορία · ἀπό δή οὗτος τόπος τις ἐγώ παραδίδωμι πρός εὑρίσκω ὁ πολλαχῶν λέγω , εἄν γάρ τίς ὄνομα κατά πλείων κατηγορέω , ὁ διαφορά εἰμί διαφέρω γένος καί μή ὑπό ἀλλήλων ὔντων , ὁμώνυμος εἰμί ὁ οὗτος σημαίνω ὄνομα · ὁ γάρ διαφέρω εἰμί γένος διαφορά οὗτος καί ἕτερος ὁ εἶδος ἀλλήλων εἰμί , ἐπεί ὁ ἕτερος γένος καί μή ὑπό ἀλλήλων τάσσω ἕτερος διά οὗτος ὁ ὀξύς2 ὁμώνυμος , ὅτι ὁ ὀξύς2 καί τίς γένος καί οὐ ὑπό ἀλλήλων . ἐπιζητέω δέ ἄν τις πῶς ὁ λέγω ἀληθής ἐπί πᾶς , ὁ γάρ δίπους καί ὁ ζῷον πτηνός διαφορά εἰμί ἕτερος γένος καί μή ὑπό ἀλλήλων εἰμί , καί οὐ εἰμί ὁμώνυμος . ἢ δεῖ ἐπί οὗτος ὁ γένος χράω ὁ πρόκειμαι , ἄν πάντῃ ὁ ἕτερος ἀλλήλων καί μή ὑπό εἷς κεῖμαι γένος , ὥσπερ ἐπί εἰμί αὐτός ὁ λόγος ποιέω · ζῷον γάρ καί ἐπιστήμη καί φωνή καί ὄγκος οὕτως ἕτερος . ὁ δέ προερέω , εἰμί καί μή ὑπό ἀλλήλων εἰμί , ἀλλά ὑπό εἷς γε κοινός γένος , ὁ ζῷον · διό ὁ διαφορά ὁ δίπους ὥσπερ ἑκάτερος οὗτος εἰμί διαφορά , οὕτως καί ὁ ζῷον εἰμί εἄν διαφορά · εἰμί δέ ἐν ἐν γένος ὁ αὐτός εἄν εἰμί κατά ὁ εἶδος . πάλιν εἰμί αὐτός ὁ ὑπό ὁ αὐτός ὄνομα ἕτερος ὁ διαφορά , σίον χρῶμα . δείκνυμι ὁ ὁ διαφορά ὄνομα ὁ πολλαχῶς λέγω εἰμί , διότι εἰμί ὁ σημαίνω ὑπό αὐτός διαφέρω γένος διαφορά , πάλιν δείκνυμι ὁ ὁ γένος ὄνομα ὁ πολλαχῶς λέγω εἰμί , εἄν οὖς ὁ ὑπό αὐτός σημαίνω ἕτερος διαφορά . οὖον μόνος , εἄν ὁ σημαίνω ὑπό τις ὄνομα “ ἕτερος γένος καί μή ὑπό ἀλλήλων τάσσω ” εἰμί διαφορά , ὁμώνυμος εἰμί ὁ οὗτος σημαίνω ὄνομα λέγω , ἀλλά ἐν αὐτός ὁ ὑπό τις ὄνομα σημαίνω γένος ἕτερος εἰμί διαφορά . καί ὁ οὗτος σημαίνω ὄνομα ὁμώνυμος εἰμί φημί , καί εἰκότως · εἰμί γάρ ὁ ἕτερος γένος ἕτερος διαφορά , καί ὅς ἕτερος διαφορά , οὗτος ἕτερος . χρῶμα γάρ σημαίνω καί ὁ ἐν ἰός σῶμα , ὡς ὁ λευκός καί ὁ μέλας καί ὁ οὗτος μεταξύ , σημαίνω καί ὁ ἐν ὁ μέλος · λέγω γάρ τίς καί κατά μουσική χρῶμα · τρεῖς γάρ μέρος ὁ μελῳδία ὁ ἁρμονικός εἰμί φημί , ἁρμονία , χρῶμα , διάτονος , ὅς ὁ χρῶμα διαφορά φημί , ὅς 61 ἰδίως χρώς καλέω , ὁ τε ὁ μαλακός χρώνατις καί ὁ ἰός ἡμιόλιος καί ὁ ὁ τονιαῖος χρῶμα . ἐπεί ἐν εἰμί ἄλλος μέν διαφορά ὁ ἐν ὁ σῶμα χρῶμα , ὡς ὁ συγκριτικός καί διακριτικός ὄψις , ἄλλος δέ ὁ ἐν ὁ μέλος ὁ γάρ ἡμιτονιαῖος καί διεσιαῖος καί ὁ μαλακός ) , ὁμώνυμος ὁ λευκός . εἰμί γάρ εἰμί ἐν τίς ὁ σημαίνω ὑπό αὐτός , οὐ εἄν ἔχω ἕτερος ὁ εἶδος διαφορά · ὁ γάρ αὐτός γένος ὁ αὐτός διαφορά . ἔτι ἐπεί ὁ εἶδος οὐδείς εἰμί διαφορά . δήω φημί καί οὗτος ἐπισκοπέω , εἰμί ὁ ὑπό ὁ αὐτός σημαίνω ὄνομα ὁ μέν εἶδος τις εἰμί ὁ δέ διαφορά . εἰμί γάρ εἰμί τίς σημαίνω τοιοῦτος . ὁμώνυμος ἄν εἰμί , ἐπεί ὁ εἶδος τις οὐ οἷος τε διαφορά εἰμί τις · ὁ μέν γάρ ποιητικός εἰμί εἶδος , ὁ διαφορά , ὁ δέ γίγνομαι ὑπό αὐτός , ὁ εἶδος , καί ὁ μέν ἐν ὁ τίς εἰμί κατηγορέω , ὁ εἶδος , ὁ δέ ἐν ὁ ποῖος τίς εἰμί . καί ὁ μέν εἶδος ὅσπερ ὁ γένος εἰμί , ὁ δέ διαφορά ὁ μέν γένος εἰμί . οὐ ὅσπερ δέ ὁ γένος , καί εἶδος μέν εἰμί εἰς ὁ ὁ γένος διαιρέω , διαφορά δέ κατά ὅς διαιρέω ἢ κατά ὅς ὁ εἶδος διαφέρω ἀλλήλων . ὁ δή λευκός διά οὗτος εἰμί ὁμώνυμος , ὅτι ὁ μέν τίς εἶδος εἰμί ὁ ὑπό αὐτός σημαίνω ( ὁ γάρ εἰμί χρῶμα λευκός εἶδος χρῶμα ) , ὁ δέ διαφορά · ὁ γάρ εἰμί φωνή λευκός οὐ εἶδος εἰμί φωνή ἀλλά διαφορά · διαφέρω γάρ φωνή φωνή ὁ λευκός ἵημι ἢ μή . περι μέν οὖν ὁ πολλαχῶς διά οὗτος καί ὁ τοιοῦτος σκεπτέος . παραδίδωμι ὁ κύριος τόπος διά ὅς ἄν τις γνωρίζω ὁ πολλαχῶς τε καί ὁμώνυμος λέγω , ἐπεί ἐνδέχομαι τις καί παρά ὁ εἴρω τόπος εὑρίσκω τρόπος ὁ ὁ πολλαχῶς λέγω εὕρεσις , διά οὗτος εἶπον διά οὗτος καί ὁ τοιοῦτος . δύναμαι γάρ τις γνωρίζω τίς ὁμώνυμος λέγω καί ἀπό ὁ ὁ σημαίνω ὑπό αὐτός ὁ μέν εἶδος εἰμί ὁ δέ ἄτομος , ὡς ὁ ἄνθρωπος · εἰμί γάρ καί ἴδιος ὄνομα οὗτος ὁ Ὀλυμπιονίκης πύκτος , ὅς ἐν ἠθικός μνημονεύω . ὁμοίως καί ὁ κόραξ ὄνομα οὖον ὁ εἶδος ὁ ὁ ὄρνεον μόνος σημαίνω ἀλλά καί ὁ ῥήτωρ . ἀλλά κἀν ὁ κοινός τίς σημαίνω καί τίς ὁ ὑπό ὁ κοινός εἶδος , ὁμώνυμος ἐκεῖνος , ὡς ὁ ἴδιος · καί γάρ ὁ κοινός , ὅς καί κατά ὁ ὁρισμός κατηγορέω καί κατά ὁ οὕτως λέγω ἴδιος , σημαίνω καί ὁ ἀντιδιαιρέω ὁ γένος ἐκ ὁ κοινός ἴδιος . ἀλλά καί ὁ δικαιοσύνη καί ὁ κοινός ἀρετή σημαίνω καί ὁ ἀντιδιαιρέω ὁ ἄλλος ἀρετή ὁμώνυμος , ὁμοίως καί ὁ μέλας · καί γάρ ὁ ἀντιδιαιρέω ὁ λευκός χρῶμα μέλας καλέω , καί ἰδίως καλέω ὅς γράφω . εἰμί δέ εἄν καί ἀπό ὁ πρός τίς λαμβάνω ὁ πολλαχῶς , ὡς εἴρω . ὅς οὐδέ αὐτός μνημονεύω . ἀλλά κἀν ὑπό διαφέρω αἴσθησις κρίνω ὁ ὑπό τις σημαίνω , ὁμώνυμος καί οὗτος , ὡς λέγω ἐπί ὁ χρῶμα · ὁ μέν γάρ ὑπό ὄψις ὁ δέ ὑπό ἀκοή . ἢ οὗτος μνημονεύω . διά δή ὁ τοιοῦτος οὕτως εἶπον . ὁ δέ διαφορά εἰμί αὐτός ὁ γένεσις ὁ πρός ἀλλήλων θεωρητέον . Τρίτος εἄν εἶδος ὁ ὄργανον ὁ πρός ὁ εὐπορία ὁ διαλεκτική λόγος συναίρω κεῖμαι ὁ ὁ ἐν ἕκαστος διαφορά γνῶσις , περί ὅς νῦν ὁ λόγος ποιέω . χρήσιμος δέ , ὡς εἴρω , ὁ ὁ διαφορά γνῶσις πρός τε ὁ περί αὐτός πρόβλημα ( ὸυνάμενοι γάρ γνωρίζω ὁ διαφορά ὁ πρόκειμαι δείκνυμι εἄν ὅτι μή αὐτός , οἷος δόξα καί ἐπιστήμη μηδέ αἴσθησις καί ἐπιστήμη μηδέ ἐγκράτεια καί σωφροσύνη , ἀλλά καί ὅτι ὁ ἀρετή μή τέχνη ) , ἀλλά καί πρός ὁ ὁ γένος διαίρεσις ὁ εἰς ὁ εἶδος · ὁ γάρ εὕρεσις ὁ διαφορά ὁ ἐν ὁ αὐτός γένος εὐπορία ὁ εἰς ὁ εἶδος διαίρεσις αὐτός . ἔτι πρός ὁ ἐνίστημι ὁ ἐπακτικός λόγος · ἄν γάρ οἶδα τίς διαφέρω ὁ λαμβάνω , ἐνίζω εἄν δύναμαι ὁ ἐπάγω ὡς μή ὅμοιος λαμβάνω . ἔτι πρός ὁ , ἔνστασις ὁ πρός ὁ ὑπόληψις τις ἰά . φυσικός , οἷος ὅτι εἷς ὁ εἰμί , ὡς δοκέω Παρμενίδης τε καί Μέλισσος · ὸυνάμενοι γάρ ὁ ὁ ὑπό ὁ εἰμί συνοράω διαφορά ἀναιρέω εἄν ὅδε ὁ δίδωμι . χρήσιμος δέ ὁ ὁ διαφορά γνῶσις καί πρός ὁ γνῶσις ὁ ἠθικός ἀρετή , πότερον εἰμί πολύς ιατός εἶδος ἀλλήλων διαφέρω ἢ εἷς ἐκ ἅπας ὅλος . ἀλλά καί πρός ὁ ὁρισμός , εἰμί γε ὁ ὁρισμός ἐκ γένος καί διαφορά . εἴρω δέ καί αὐτός | ὁ χρήσιμος ἕκαστος ὁ προερέω ὄργανον , ὡς προεῖπον . λέγω δέ περί ὁ διαφορά τόπος μέν οὖον παραδίδωμι διά οὖν γιγνώσκω αὐτός , ὥσπερ παραδίδωμι ἐπί τε ὁ πρότασις καί ἐπί ὁ ὁ ὁμώνυμος διαίρεσις · ἐν οἶς δέ δεῖ ζητέω ὁ διαφορά καί περί ὁ γυμνάζω πρός ὁ ῥᾴδιος ἐπίγνωσις ὁ ἐν ἕκαστος ὸιαφερόντων , ὑποτίθημι . δήω γάρ φημί ζητέω ὁ διαφορά μή ὁ πόρρω διίστημι ( φανερός γάρ ὁ ὁ οὕτως ἕτερος πρός ἀλλήλων διαφορά · οὐδέ γάρ ζητέω τις τίς ἄνθρωπος ξύλον διαφέρω ) ἀλλά ἐν ὁ σύνεγγυς ἀλλήλων , περί ὁ δύναμαι καί · πλάνη τις ὡς εἰμί ὁ αὐτός γίγνομαι . οἷος ἐν τε ὁ ὑπό αὐτός γένος ( ὁ γάρ οὕτως ἐγγύς ἀλλήλων οὖον πρόειμι ὁ διαφορά · οὗτος γάρ εἰμί ὁ ἐν αὐτός ὁ γένεσις ἀντί ὁ ἵημι ὁ ὑπό αὐτός γένος , καί ἄγω εἄν ὁ οὗτος διαφορά ὁ κύριος λαμβάνω διαφορά ) καί ὁ ἐν ὁ διαφέρω μέν γένεσις εἰμί . μή πολύς μέντοι διίστημι ἀλλήλων . καί σχεδόν ἀξιόω ἐν ὁ αὐτός κατά τίς ὁ διαφορά ἐπιζητέω · ἢ γάρ ἐν ὁ ὁμογενής ἢ ἐν ὁ κατά ἀναλογία ὁ αὐτός . οὖον γάρ ῥᾴδιος ὁ δοκέω αὐτός ἀλλήλων εἰμί χωρίζω ὁ . διαφορά · δεῖ δέ ὁ γυμνάζω ἐν ὁ χαλεπός ὁ γυμνασία ποιέω · ῥᾴδιος γάρ ὁ ἀπό ὁ χαλεπός ἐπί ὁ ῥᾴδιος μετάβασις . οἷος ζητέω ἄν τις τίς τύχη ὅς αὐτόματος διά - φέρω , καί τίς κίνησις γένεσις καί φθορά , καί τίς εγκράτεια σωφροσύνη καί ἀκράτεια ἀκολασία καί θηριότης κακία καί ἴδιος ὁράω . παράδειγμα δέ ὁ μέν ὁμογενής χράω αὐτός δικαιοσύνη καί ἀνδρεία ὡς εἰμί ὑπό γένος εἷς , ὁ ἀρετή · τίς γάρ διαφέρω δικαιοσύνη ἀνδρεῖος ; ὁμοίως καί ὁ ἄλλος ἀρετή ἕκαστος , οἷος ὅτι ἄλλως μέν ὁ ἀνδρεία μεσότης ἄλλως δέ ὁ δικαιοσύνη · ὁ ἐγώ γάρ δύο κακία , θρασύτης καί δειλία , ὁ δέ πλεονεξία καί μειονεξία , ἐκ ὅς ὁ ἀδικία · ἐν γάρ οὗτος ὁ ἀδικία ὁ εἰμί · καί περί ἄλλος μέν ὁ ἀνδρεία , περί γάρ ὁ ὁ κίνδυνος ὑπομονή , περί ἄλλος δέ ὁ δικαιοσύνη , περί γάρ ὁ ἴσος ὁ τε ἐν διανομή καί ὁ ἐν συνάλλαγμα . ὁ δέ ἀνομογενής μέν μή πολύς δέ διίστημι αἴσθησις καί ἐπιστήμη , ὅς εἰμί μέν ἕτερος ἀλλήλων κατά γένος ( ὁ μέν γάρ ἐπιστήμη ὁ ὑπόληψις γένος , ὁ δέ αἴσθησις οὐ ὑπόληψις ) , κατά ἀναλογία μέντοι αὐτός εἰμί · ὡς γάρ αἴσθησις πρός αἰσθητής , οὕτως ἐπιστήμη πρός ἐπιστητός , καί ἀμφότερος κριτικός · ἤδη γοῦν τις ὁ ὁ ὁμοιότης αὐτός αὐτός ἐπιστήμη τε καί αἴσθησις εἶπον εἰμί . διαφέρω δέ ἀλλήλων · ὁ μέν γάρ αἴσθησις καί περί ὁ ἐνδέχομαι ἄλλως ἔχω , ἐπιστήμη δέ οὐδείς ἐνδέχομαι · καί ὁ μέν ἐπιστήμη ὁ ἕκαστος ὁ ἐπιστητός οὐσία γνωστικός , ὁ δέ αἴσθησις οὐδείς ὁ αἰσθητής ὁ οὐσία εἰμί ἐπιγνωστικός · καί ὁ μέν ἐπιστήμη Ἐπίκτητος , ὁ δέ ἐκ ἀρχή · καί ὁ μέν κοινός καί ὁ ἄλλος ζῷον , ὁ δέ ἴδιος ἄνθρωπος ἢ ὅλως λογικός · καί ὁ μέν φύσις , ὁ δέ διδασκαλία · καί ὁ μέν αἴσθησις προάγω ὁ ἕξις ὁ ἐνέργεια ορατικός γάρ εἰμί ὁράω ) , ὁ <δὲ> κατά ὁ ἐπιστήμη ἔχω ὅς ] διά ὁ ἐνέργεια κτείνω · ἐνεργέω γάρ κατά ὁ γραμματικός γραμματικός γίγνομαι · καί αἴσθησις μέν ἀναιρέω συναναιρέω καί ὁ ζῷον · ἀδύνατος γάρ ζῷον εἰμί Χωρὶς ἁφή · ἐπιστήμη δέ ἀναιρέω οὐ εἄν ] ἀναιρέω ὁ ἔχω αὐτός · ἔτι ἐπιστήμη μέν οἷος τε ἀποβάλλω πάλιν ἀναλαμβάνω , αἴσθησις δέ ἀδύνατος · καί ὁ μέν Χωρὶς λόγος , ὁ δέ ἐν λόγος ὁ εἰμί καί αἴσθησις μέν πάρειμι μόνος , ἐπιστήμη δέ καί παρέρχομαι καί ἐνίστημι καί μέλλω . ἵημι δέ ἐπιστήμη μέν αἴσθησις ἀρχή , οὐκέτι δέ καί αἴσθησις ἐπιστήμη · ἐκ γάρ αἴσθησις μνήμη , ἐκ δέ μνήμη ἐμπειρία , ὅστις εἰμί ἐπιστήμη ἀρχή . ἔοικα δέ νῦν κοινός διαφορά λέγω κατά ὅς ἄλλος ἄλλος διαφέρω , οὖον μόνος οὗτος κατά ὅς ὁ ὁ γένος εἰς ὁ εἶδος διαίρεσις γίγνομαι · οὖον γάρ εἄν καί ὁ ὁ ἀνομογενής διαφορά ἀξιόω ζητέω . ὁ δέ ὁμοιότης σκεπτέος ἐπί τε ὁ ἐν ἕτερος γένεσις . οὗτος ἔτι ὑπολείπω ὁ προτίθημι ὑπό αὐτός τέσσαρες ὄργανον ὡς χρήσιμος πρός ὁ εὕρεσις τε καί εὐπορία ὁ διαλεκτική λόγος , ὁ ὁ ὁμοιόω γνῶσις . ἔμπαλιν δέ φημί δήω ὁ ὁ ὁμοιόω θήρ ποιέω ὁ ὁ διαφορά . εἰς μέν γάρ διαφορά ὁ ἐν ὁ ὅμοιος ἀξιόω πειράω γνωρίζω · οὗτος γάρ χαλεπός καί περί οὗτος ὁ ἀμφισβήτησις εἰμί διαφέρω ὁ μή , οἷος τίς φάσσα περιστερά , καί τίς κύω λύκος , καί τίς ἀκολασία ἀκράτεια ἢ σωφροσύνη ἐγκράτεια ἢ ἐλευθεριότης μεγαλοπρέπεια · ὁ γάρ φανερῶς διίστημι φανερός πᾶς ἔχω εἰς πρός ἀλλήλων διαφορά . ὁ δέ γε ὁμοιότης χαλεπός πάλιν ὁ ἐν ὁ πολύς διίστημι συνοράω · οὖον γάρ ζητέω τις εἰμί ᾠόν ᾠόν ὅμοιος ἢ ἡμίονος ὄνος ὅμοιος ἢ Κάστωρ Πολυδεύκης , ἀλλά εἰμί Ἀχιλλεύς Θερσίτης , εἰμί ἄνθρωπος ἵππος , εἰμί αἴσθησις ἐπιστήμη . δεῖ οὖν , φημί , γυμνάζω περί ὁ ὁ ὁμοιόω γνῶσις ἐν ὁ πολύς διίστημι καί κατά γένος διαφέρω . καί εἰμί ἴσος ὁ εἴρω ἐπί ἀμφότερος ὁ λέγω ὑπό ὁ ῥητορικός τάτος κοινός ἰδίως καί ὁ ἴδιος κοινῶς δεῖ λέγω · ὁ μέν γάρ ἄξιος ὁ κοινός ἰδίως λέγω ἀξιόω ἐν ὁ ὁμογενής τε καί κοινός εὑρίσκω τις διαφορά , ὁ δέ ὁ ἴδιος κοινῶς ἐν ὁ διαφέρω ἀξιόω πάλιν λαμβάνω ὁμοιότης . καί διχῶς γε φημί δήω ὁ ἐν ὁ διαφέρω γένεσις ζητέω ὁμοιότης . ἢ γάρ λαμβάνω τίς ἔχω σχέσις πρός τις ὁμογενής ἀλλήλων χρή ζητέω , τίς οὕτως ἢ ] πρός ἄλλος τις ὁμογενής μέν ἀλλήλων ἀνομογενής δέ ὁ προερέω ἔχω · ἄν γάρ εὑρίσκω , ὅμοιος οὗτος εἰμί κατά ἀναλογία ἀλλήλων εἰμί ἐν γένεσις διάφορος . οἷος ἐπεί ὁ ἐπιστήμη πρός ἐπιστητός ἔχω οὕτως ὡς ὁ ἀντίκειμαι εἰμί γνωστικός , ζητέω ἄλλος τίς ἀνομογενής ὁ ἐπιστήμη , ὅς πρός ὁ ὑπό αὐτός οὕτως ἔχω ὡς ὁ ἐπιστήμη πρός ὁ ἐπιστητός · ὁ γάρ εὑρίσκω εἰμί ὁ κεῖμαι κατά ἀναλογία ὅμοιος . ἐπεί οὖν ὁ αἴσθησις καί αὐτός οὕτως ἔχω πρός ὁ αἰσθητός ὡς ὁ ἐπιστήμη πρός ὁ ἐπιστητός , ὅμοιος ἐπιστήμη καί αἴσθησις κατά ἀναλογία . ὅτι δέ ἕτερος γένος ἐπιστήμη καί αἴσθησις , δῆλος ἐκ ὁ ἄλλος μέν ἐπιστήμη εἶδος εἰμί ἄλλος δέ αἴσθησις . ἄγω δέ εἄν καί ὑπό ἕτερος γένος δείκνυμι , κατά ὅσος ὁ μέν αἴσθησις ὑπό ὁ φύσις , ὁ δέ ἐπιστήμη οὖον φύσις ἀλλά διδασκαλία . πάλιν ἐπεί ὡς νόος πρός ἐπιστήμη ( ἀρχή γάρ ) , οὕτως αἴσθησις πρός δόξα , ὅμοιος νόος τε καί αἴσθησις . καί ἐπεί ὡς ἡδύς πρός ἡδονή ποιητικός γάρ ἡδονή ὁ ἡδύς ) , οὕτως συμφέρω πρός ἀγαθός , ὅμοιος ὁ ἡδύς καί ὁ συμφέρω . καί ὁ μέν κατά ὁ πρός τίς σχέσις ἐν ὁ διαφέρω κατά γένος ὁ ὁμοιότης θήρ τοιοῦτος . ἄλλος δέ ὑποτίθημι ἀφορμή ὁ ὁ ὁμοιόω ζήτησις ὁ ἐν διαφέρω γένεσις , ἄν λαμβάνω γένος τίς εἰμί ἐν τις ζητέω τίς οὕτως ἄλλος ἐν ἄλλος γένος εἰμί . οἷος ἐπεί ὡς ὄψις εἰμί ἐν ὀφθαλμός , οὕτως νόος ἐν Ψυχή ( ἐν ἑκάτερος γάρ ὡς κύριος ὁ γίγνομαι ἐν αὐτός ) , ὅμοιος κατά οὗτος νόος τε καί ὄψις . πάλιν εἰμί ὡς ἀρετή ἐν Ψυχή , οὕτως ὑγεία ἐν σῶμα τελειότης γάρ ὁ ὑπόκειμαι αὐτός ) , ὅμοιος ἀρετή καί ὑγεία . καί ἐπεί ὡς γαλήνη ἐν θάλασσα , νηνεμία ἐν ἀήρ ἠρεμία γάρ ὁ ὑπόκειμαι ) , ὅμοιος γαλήνη τε καί νηνεμία . οὕτως καί δικαιοσύνη κάλλος ὅμοιος · ἑκάτερος γάρ αὐτός ἐν ἰσότης ὁ κατά ἀναλογία , ὁ μέν κάλλος ὁ μέρος τε καί μέλος ὁ σῶμα , ὁ δέ δικαιοσύνη ἐν διανομή τε καί συνάλλαγμα ὁ νέμω . ὁ μέν ἐν ἐν ὁ διάφορος γένεσις ὁμοιότης κατά ἀναλογία εὑρίσκω οὕτως . λέγω δέ δήω καί ἐπί ὁ ὁμογενής μέν ἀλλήλων ἀνομοειδής δέ , τίς πᾶς αὐτός ὑπάρχω αὐτός , ζητέω · κατά γάρ ὁ κοινός οὗτος καίτοι εἰμί ἀνομοειδής ὅμοιος εἰμί . ὅς ὅπως δεῖ x003E ; θηράω λέγω . εἰμί γάρ τις ἐν ὁ αὐτός γένος εἰμί καί κατά εἶδος ἀλλήλων διαφέρω αὐτός τίς ὑπάρχω , οὗτος ὅμοιος κατά οὗτος . ἄνθρωπος γάρ καί ἵππος καί κύων ὁ πεζός κοινός · διό ὅμοιος οὗτος κατά οὗτος · καί ἄνθρωπος καί κόραξ καί ἰχθῦς ὁ αἰσθητικός · καί ἰχθύς , ὅσος βράγχιον ἔχω , καί ὁ ἔντομος ὁ πτηνός ὁ μή ἔχω πνεύμων . βοῦς · δέ καί ἔλαφος καί πρόβατον καί αἴξ ὁ μή ἄμφοδον · πάλιν ἐπί δένδρον πλάτανος μέν καί ἄμπελος · καί συκέα ὁ πλατύφυλλος τε καί λεπτόφυλλος , διό φυλλορροέω , ἐλαία δέ καί δάφνη καί μυρσίνη ὁ πιόφυλλος τε καί στενόφυλλος , διό ἀείφυλλος οὗτος . Χρήσιμος δέ ὁ μέν ποσαχῶς λέγω ἐπισκοπέω πρός ὁ σαφής . εἶπον περί ἕκαστος ὁ τέσσαρες , ὁ ὄργανον εἶπον εἰμί ὁ εὐπορία ὁ διαλεκτική λόγος τε καί συλλογισμός , ἀκόλουθος , τίς ἕκαστος αὐτός συντελής πρός αὐτός καί κατά τίς ὄργανον λέγω , δείκνυμι . καί ὁ μέν ἀπό ὁ ὁ πρότασις ἐκλογή τε καί παρασκευή γίγνομαι χρήσιμος πρός ὁ ὁ συλλογισμός εὐπορία ὡς γνώριμος παραλείπω εἶπον . ὕλη γάρ καί μέρος ὁ συλλογισμός ὁ πρότασις · ἐκ γάρ ὁ πρότασις ὁ συλλογισμός · καί δῆλος ὅτι ὁ οὗτος εὐπορία τε καί παρασκευή εὐπορία ἐγώ συλλογισμός παρέχω . πρός δέ τίς χρήσιμος ὁ ἄλλος ἕκαστος , λέγω . καί · πρότερος γε περί ὁ ὁ πολλαχῶς λέγω διαίρεσις ποιέω ὁ λόγος , καί φημί αὐτός χρήσιμος εἰμί πρός τε ὁ σαφής · σαφής γάρ γίγνομαι ὁ τίθημι , πρός ὅς δεῖ ὁ λόγος ποιέω , διορίζω , ὁ δέ σαφήνεια ὁ τίθημι χρήσιμος πρός ὁ συλλογισμός ὁ πρός αὐτός · ῥᾳδίως γάρ τις ὁ οἰκέω πρός ὁ πρόκειμαι εὐπορέω λόγος εἰδοί σαφῶς τίς ποτός εἰμί καί μή ὑπό ὁ διττός παράγω . ὅλως δέ ὁ σαφήνεια χρήσιμος καί πρός κατασκευή καί πρός ἀνασκευή τίνω · διά γοῦν ὁ μή διαιρέω ὁ εἰμί ποσαχῶς λέγω Παρμενίδης τε καί Μέλισσος ἀείδω · Λός εἰμί νῦν ὁ δόξα αὐτός ὁ περί ὁ εἷς ὁ εἰμί εἰμί . ὁ δέ μᾶλλον γάρ ἄν τις οἶδα τίς τίθημι εἰμί ἄν λέγω περί ὁ ἀποκρίνω καί συγχωρέω ὁ πρότασις · ὅταν γάρ εἰμί γνώριμος περί ὅς ἐρωτάω ποσαχῶς λέγω , ῥᾳδίως συγχωρέω ὁ ἐρωτάω , γνωρίζω κατά ὅς συγχωρέω . δύο χρεία ὁ ὁ πολλαχῶς λέγω διαίρεσις ἐκτίθημι ὁ πρός ὁ κατά αὐτός ὁ κεῖμαι πρᾶγμα καί πρός αὐτός καί περί αὐτός γίγνομαι ὁ συλλογισμός τε καί λόγος καί μή πρός ὁ ὄνομα καί ὁ λέξις · σοφιστικός γάρ ὁ πρός ὄνομα καί ὁ λέξις λόγος ἀλλά οὖον διαλεκτικός ἄδηλος γάρ εἰμί ποσαχῶς ὁ πρόκειμαι λέγω , ἐνδέχομαι ἐπί ἄλλος μέν ὁ ἐρωτάω ἐπί ἄλλος δέ ὁ ἀποκρίνω ὁ σημαίνω ὑπό ὁ ὄνομα ὁ διάνοια φέρω · οὕτως δέ πρός ὁ ὄνομα ἄν ὁ λόγος ἀλλά οὖον περί ὅς πρᾶγμα γίγνομαι . ὁρίζω δέ κατά τίς ὁ σημαίνω ὑπό ὁ λέξις τίθημι ὅς τίθημι ὁ ἀποκρίνω καί γνώριμος γίγνομαι γελοῖος ἔτι πρός ἄλλος ὁ ὑπό ὁ ὄνομα σημαίνω καί μή πρός ὁ κεῖμαι ποιέω ὁ ἐρωτάω τε καί ὁ λόγος ὁ ἐρωτάω . ἁπλόος μέν γάρ χείρ συλλογίζομαι ὅτι πᾶς ψυχή ὅς ἔχω ἐπιστήμη ἀεί ἔχω · εἰμί γάρ ἀχώριστος ὁ ἐπιστήμη ὁ Ψυχή , ὁ δέ ἀχώριστος ἀχώριστος ἀχώριστος , καί ὁ ψυχή εἄν · ἀχώριστος εἰμί ὁ ἐπιστήμη · εἰμί δέ οὗτος , σύμφυτος εἄν αὐτός ὁ ἐπιστήμη εἰμί . διορίζω μέντοι ὁ ἀχώριστος , ὅτι ὁ μέν οὕτως ἀχώριστος ὅς ὁ ἐν ὁ οὐσία ἕκαστος , ὁ δέ οὕτως αχώριστος , ὅτι μή δύναμαι κατά ἑαυτοῦ εἰμί , ἀλλά εἰμί αὐτός φθορά ὁ μή σύν ἐκεῖνος εἰμί ὅς εἰμί καί ὁ ἐπιστήμη καί πᾶς ὁ ἐν ὑπόκειμαι ) , οὐκέτι ἄν δείκνυμι συμφύω ὁ Ψυχή καί ἐν ὁ οὐσία αὐτός ὁ ἐπιστήμη διά ὁ ἀχώριστος . εἰμί δέ ἄν ὁ μέν πρῶτος ἐρῶ περί ὁ ἀποκρίνω , ὁ δέ δύο περί ὁ ἐρωτάω τε καί συλλογίζομαι . χρήσιμος δέ φημί εἰμί ὁ γνῶσις ὁ πολλαχῶς λέγω καί πρός ὁ μή παραλογίζομαι · εἰδοί γάρ τις , πόσος σημαίνω ὁ λέγω , οὖον συγχωρέω ὁ κατά ἄλλος τίς σημαίνω παρά ὁ ὑπό αὐτός τίθημι ἐρωτάω πρότασις . ὁ γάρ τίθημι ὁ πλοῦτος ἀγαθός , εἄν οἶδα ὁ ὁ ἀγαθός ὁμωνυμία , οὖον συγχωρέω ὁ λέγω ὁ ἀγαθός ἀγαθός ποιέω · οὖον γάρ ὁ ὡς κτῆμα ἀγαθός οὐδέ ὁ ὡς δύναμις ἀγαθός ποιέω · ὡς κτῆμα δέ καί ὡς δύναμις ἀγαθός ὁ πλοῦτος . χρήσιμος δέ φημί εἰμί ὁ ὁ ὁ πολλαχῶς λέγω καί πρός ὁ παραλογίζομαι τις , εἰμί βούλομαι · εἰδοί γάρ ὁ σημαίνω ὑπό ὁ κεῖμαι λέξις ἐπί ἄλλος τίς σημαίνω μεταφέρω ὁ λόγος , ἐπί ὅς οὐ εἰμί ἀληθής ὁ ὑπό ὅς ἀποκρίνω λέγω , παρακρούω ἄν αὐτός καί παραλογίζομαι . οἷος εἰμί ὁ μέν λέγω ἰός οὐ . οἶδα μανθάνω , ὁ δέ δείκνυμι ὁ γραμματικός εἰμί ὁ μανθάνω , ὁ εἰμί οἶδα τε καί ἐπιστήμων · καί εἰμί συγχωρέω τις ὁ κινέω ἀμείβω τόπος ὁ · δέ λαμβάνω ὁ ἀλλοιόω κινέω συνάγω ὁ ἀλλοιόω κινέω κατά τόπος . προστίθημι δέ καί ἐπί ὅς οἷος τε εἰμί ὁ ποιέω παραλογισμός παρά ὁ πολλαχῶς λέγω , ἐπί ὅς γάρ ὁ μέν ὑπάρχω ὁ λέγω ὁ δέ μή · εἄν γάρ πᾶς ὁμοίως ἢ ὑπάρχω ἢ μή | ὑπάρχω ὁ λέγω ὁ σημαίνω ὑπό ὁ ὄνομα , οὖον χρήσιμος ὁ ἀπό ἄλλος ἐπί ἄλλος μετάβασις . ὁ γάρ Αἴας ἐπί Ἴλιον στρατεύω ἀληθής ἐπί ἀμφότερος ὁ Αἴας · διό ἐπί ὅς εἄν μεταφέρω , οὐδείς γίγνομαι παραλογισμός · ὁ μέντοι Αἴας Ἕκτωρ μονομαχέω οὐκέτι ἐπί ἀμφότερος ἀληθής · διό ἄν κεῖμαι ὁ Αἴας Ἕκτωρ μονομαχέω ἐπί ὁ Ὀϊλεύς ὅτι μή μονομαχέω Ἕκτωρ , παραλογίζομαι εἄν ὁ τίθημι ὅτι Αἴας Ἕκτωρ μονομαχέω ὡς ψεύδω . ὁμοίως καί ἐπί ὁ ὅς ἀνδρεῖος ἀνδρεῖος χέω · ὁ γάρ ὑπό ὁ ἀνδρεῖος σημαίνω ὁ μέν ἔχω ὁ κατηγορέω ὁ δέ οὖον . ὁ αὐτός καί ἐπί ὁ ὁ κινέω ἀμείβω τόπος . ὁ δέ παρά ὁ πολλαχῶς λέγω παραλογισμός οὖον φημί οἰκέω εἰμί ὁ διαλεκτική · ἐπιπόλαιος γάρ καί σοφιστικός · διό φημί δήω εὐλαβέομαι πρός οὗτος διαλέγω γυμνάζω , ἄν μή ἄλλως ἐξαδυνατέω περί ὁ πρόκειμαι συλλογίζομαι . οὐδαμῶς γάρ διαλεκτικός ὁ λαμβάνω ὁ λαλέω , διά ὁ στόμα σύ διέρχομαι , ὡς ὁ ῥῆμα εἰμί ὁ λαλέω , μεταφέρω ὁ λόγος ἐπί ὁ ἅμαξα ὡς λαλέω . φανερός δέ ὁ χρήσιμος ὁ ὁ πολλαχῶς λέγω διαίρεσις · εἰμί γάρ ὁ εἴρω χρήσιμος πρός ὁ διαλέγω . ἀρτέομαι δέ οὗτος ὁ διαίρεσις ὁ ὁ πολλαχῶς λέγω , ὁ διαίρεσις χρήσιμος πρός ὁ λόγος ὁ διαλεκτικός . ὁ δέ ὁ διαφορά εὑρίσκω χρήσιμος πρός τε ὁ συλλογισμός ὁ περί αὐτός καί ἕτερος καί πρός ὁ γνωρίζω τίς ἕκαστος . εἶπον πρός πόσος καί τίς χρήσιμος ὁ ὁ πολλαχῶς λέγω διαίρεσις , μεταβαίνω ἐπί ὁ χρήσιμος ὁ ἀπό ὁ γνῶσις ὁ διαφορά κατά ὅς ἄλλος ἄλλος διαφέρω . καί φημί πρός δύο χρήσιμος εἰμί ὁ δύναμαι ὁ διαφορά συνοράω ὅς ἄλλος ἄλλος διαφέρω , πρός τε ὁ περί αὐτός καί ἕτερος συλλογισμός , ἕ ὁ ὁρικός ὑπάγω πρόβλημα , καί πρός ὁ γνωρίζω ὁ ἕκαστος οὐσία . πρός μέν οὖν ὁ περί αὐτός καί ἕτερος συλλογισμός , ὅτι εὑρίσκω διαφορά ὁ πρόκειμαι ὡς αὐτός δείκνυμι εἄν εἰμί ὅτι μή αὐτός . οἶος ζητέω εἰμί αὐτός ἐγκράτεια καί σωφροσύνη , εὑρίσκω ὅτι διαφέρω σωφροσύνη ἐγκράτεια ὁ αὐτός μέν ἠρεμαῖος ἔχω ὁ ἐπιθυμία ὁ δέ σφοδρός , εἰμί εἄν δείκνυμι ὅτι μή αὐτός . πάλιν ζητέω εἰμί ὁ ἀκράτεια καί ὁ ἀκολασία ὁ αὐτός , εὑρίσκω ὅτι ὁ μέν κατά προαίρεσις πράσσω ὁ αἰσχρός , ὁ ἀκολασία , ὁ δέ παρά προαίρεσις , ὅτι μή ὁ αὐτός , εἰμί ἄν δείκνυμι . ὁμοίως καί ὅτι μή αὐτός ἐλευθεριότης μεγαλοπρέπεια , δείκνυμι ἄν ἐκ ὁ δέ ἐλευθεριότης περί ὁ συνήθης ἀνάλωμα ἐνεργέω . πρός δέ ὁ γνωρίζω ὁ οἰκέω ἕκαστος οὐσία χρήσιμος ὁ ὁ διαφορά γνῶσις , ὅτι ὁ ἕκαστος ὁρισμός ἐκ γένος τε καί διαφορά · οἶδα οὖν ὁ οἰκεῖος ἕκαστος διαφορά , ὅς ὁ ἄλλος διαφέρω , χωρίζω τε ἄν αὐτός ἀπό ὁ ἄλλος δύναμαι καί ὁ οὐσία αὐτός γνωρίζω . καί πρός ὁ ὁ γένος δέ εἰς ὁ εἶδος τομή χρήσιμος ὁ ὁ διαφορά γνῶσις , ὡς προεῖπον . ἀλλά καί πρός ὁ ἔνστασις ὁ ἐπακτικός λόγος . καί πρός ἄλλος δέ τις χρήσιμος ὁ γνῶσις ὁ διαφορά , ὅς καί αὐτός ὀλίγος πρότερος μνημονεύω · ἀλλά ὁ γε κύριος εἰμί ὁ αὐτός παρατίθημι . ὁ δέ ὁ ὁμοιόω θεωρία χρήσιμος πρός τε ὁ ἐπακτικός λόγος . πρός τίς · χρήσιμος καί ὁ ὅς ὁμοιόω θεωρία , λέγω . καί φημί αὐτός πρός τε ὁ ἐπακτικός ὁ λόγος εἰμί χρήσιμος , ἕ ναί αὐτός δείκνυμι οἰκεῖος ὁ διαλεκτική εἰμί , ἔτι δέ καί πρός ὁ ἐκ ὑπόθεσις συλλογισμός λέγω δέ νῦν ἐκ ὑπόθεσις συλλογισμός οὗτος ὅς λέγω · ἐκ ὁμολογία ) καί πρός ὁ ὁ ὁρισμός αποοαδων . προς μέν ὁ ἐπακτικός λόγος , ὅτι διά ὁ ὁ κατά μέρος ὁμοιότης ὁ καθόλου πιστόν ἐν ὁ ἐπαγωγή δείκνυμι γίγνομαι · διά γάρ ὁ ἕκαστος ὁ κατά μέρος ἄνθρωπος λογικός εἰμί καί οὗτος ὅμοιος ὁ ὅτι πᾶς ἄνθρωπος λογικός ὁ ἐπαγωγή δείκνυμι · ἀλλά καί ὅτι πᾶς ὁ γίγνομαι ἐκ ἐναντίος γίγνομαι , ἐκ ὁ ὁ λευκός ἐκ μέλας γίγνομαι καί ὁ μουσικός ἐκ ἄμουσος καί ὁ θερμός ἐκ ψυχρός · καί ἐπί ὁ ἄλλος ὁμοίως . ὁ ἐν ὁμοιότης ὁ ἕκαστος ὁ καθόλου δείκνυμι . ἀλλά καί ὅτι οὐδείς ὁ μή ἔχω πνεύμων ἀναπνέω ἢ ὁ κερασφόρος ἄμφοδον εἰμί διά ἐπαγωγή καί ὁ ὁ ὅμοιος παράθεσις γνώριμος γίγνομαι . πρός δέ ὁ ἐκ ὑπόθεσις συλλογισμός , ὅτι ὁ ὅμοιος ἀλλήλων ἵημι ἀξιοδμεν , ὅς ἄν ἐπί εἷς δείκνυμι , οὗτος καί ἐπί ὁ ἄλλος δείκνυμι · ὅς γάρ ἐν ὁ τυγχάνω ὁ ἐκ ὑπόθεσις συλλογισμός ἀλλά ἐν ὅμοιος . ὁ γάρ ἐκ ὑπόθεσις συλλογισμός νῦν λέγω ἐκ ὁμολογία εἰμί , ὡς προερέω · ὑποτίθημι γάρ , ὡς ἄν ἐπί ὅδε τις δείκνυμι , οὕτως καί ἐπί ὁ ἄλλος · ὁ ὅμοιος αὐτός εἰμί δείκνυμι , ἐπί ὅδε τις ὁ δεῖξις ποιέω . ἐπεί γάρ ὁμοιότης τις ἔχω πρός ἀλλήλων ὁ . ἀντίκειμαι , ἀξιόω , ὅς ἄν ἐπί εἷς αὐτός δείκνυμι , οὗτος καί ἐπί ὁ ἄλλος δείκνυμι , καί δείκνυμι ἐπί ὁ ἐναντίος φέρω εἶπον , ὅτι ἀδύνατος εἰμί αὐτός ἅμα ὁ αὐτός ὑπάρχω , διά ὁ ὁ ἐναντίος ἀναιρετικός ἀλλήλων ἵημι , ὁ δέ ἀναιρετικός ἀλλήλων ἀδύνατος ἅμα ὁ αὐτός ὑπάρχω , ἡγέομαι καί ἐπί ὁ ἄλλος ἀντίκειμαι ὁ αὐτός δείκνυμι διά ὁ ὁμολογία ὁ προγίγνομαι ὅτι , ὅς ἐπί εἷς ὁ ἀντίκειμαι , καί ἐπί ὁ ἄλλος · ὅς οὐδείς ἄν συγχωρέω εἰμί μή διά ὁ ὁμοιότης αὐτός ὁ πρός ἀλλήλων . πάλιν ἄν πᾶς ψυχή ἐθέλω ἀθάνατος δείκνυμι λαμβάνω ὁ ἐάν ὅστις ἀθάνατος ψυχή δείκνυμι , ὅτι καί πᾶς διά ὁμοιότης , ἔπειτα δείκνυμι ὅτι ὁ λογικός ἀθάνατος , γίγνομαι ἐκ ὑπόθεσις καί πᾶς δείκνυμι . ἀλλά καί ὅτι πᾶς κίνησις ποθεν ποῖ γίγνομαι , ἀξιόω δείκνυμι δείκνυμι ἐπί ὁ κατά τόπος οὗτος . πάλιν πρός ὁ ὁ ὁρισμός εὕρεσις τε καί ἀπόδοσις χρήσιμος ὁ ὁ ὁμοιόω θεωρία · δύναμαι γάρ συνοράω , τίς ἐν ἰός διαφέρω ἀλλήλων ὁμοῖος εἰμί καί κοινός , δύναμαι ἄν ὁ γένος αὐτός λαμβάνω . ὁ γάρ ὁ κοινός τις ἐν ὁ τίς εἰμί αὐτός κατηγορέω μάλιστα οὗτος εἰμί αὐτός γένος · ὁ δέ ὁ γένος εὕρεσις χρήσιμος πρός ὁ ὁ ὁρισμός ἀπόδοσις . εἰμί γάρ λαμβάνω ἵππος καί ἄνθρωπος καί κύω καί βοῦς , ὁμοίως καί ὁ ἄλλος ἕκαστος ζῷον , ὁ ὁμοιότης αὐτός ὁ πρός ἀλλήλων ἐκλέγω , οἷος ὅτι εἰμί σῶμα ἔχω καί Ψυχή , ἀλλά καί χρῶμα , ἀλλά καί ἐν τόπος εἰμί , ἀλλά καί αἰσθητικός εἰμί , ἀλλά καί ζῷον , ἔπειτα πᾶς οὗτος ὁ σύγκρισις ποιέω , ποῖος μάλιστα εἰμί ὁ τίς εἰμί ἀυτέω κατηγορέω , ἔχω εἄν ἀυτέω ὁ γένος · ὁ γάρ κοινός τις ὁ ἐν ὁ τίς εἰμί αὐτός κατηγορέω ἢ εἶδος εἰμί ἢ γένος , ἀλλά ἐπί μέν ὁ ὁμοειδής πρόχειρος ὁ ὁ εἶδος γνῶσις ὁ κατά ἀριθμός μόνος ἀλλήλων διαφέρω ὁ ὁ εἶδος ὁ αὐτός · διό οὐδέ ζήτησις δήω · ἐπί δέ ὁ ἀνομοειδής οὐ . ὁμοίως ῥᾴδιος ὁ ὁ οὕτως κοινός λῆψις · διό ὁ ἐν οὗτος ὅμοιος ὁ μάλιστα ἐν ὁ τίς εἰμί κατηγορέω γένος εἰμί . μάλιστα δέ εἶπον ἐν ὁ τίς εἰμί κατηγορέω ὁ γένος , ὅτι δύναμαι καί ὁ κοινός διαφορά αὐτός φαντασία ἀποτελέω ὡς ἐν ὁ τίς εἰμί κατηγορέω . οἷος κατά πᾶς ὁ ζῷον ὁ ἔμψυχος , ὁ αἰσθάνομαι τίκος · διό εἰμί καί οὗτος τις οὕτως καταγορεύω λέγω αὐτός , ἀλλά μάλα γε καί γνώριμος εἰμί ὁ ζῷον αὐτός ἐν ὁ τίς εἰμί κατηγορέω · διό οὗτος γένος αὐτός . δύναμαι καί ὁ ὁ γάρ κοινός ὁ μάλιστα ἐν ὁ τίς ἐστώ . κατηγορέω οὕτως εἴρω τῶς γάρ κοινός ὁ μάλιστα κοινός καί ἐν ὁ τίς εἰμί κατηγορέω γένος · καί εἰμί εἄν ὁ μάλιστα κοινός χωρίζω ὁ γένος ἀπό ὁ εἶδος · ἀμφότερος μέν γάρ ἐν ὁ τίς εἰμί , ἀλλά μάλιστα κοινός ὅς ἐν πᾶς εἰμί καί ὁ πλείων . ὁ μέν ἐν γένος ἐκ ὁ ὁ ὁμοιόω θεωρία , ὁ δέ διαφορά ἐκ ὁ ὁ διαφορά γνῶσις · ἐκ οὗτος δέ ὁ ὁρισμός . ὐ μόνος δέ φημί ἐν ὁ μή πολύς διίστημι χρήσιμος ὁ ὁ ὁμοιόω θεωρία εἰμί πρός ὁ ὁ γένος αὐτός εὕρεσις ἀλλά ἄν ἐν ὁ πολύς διίστημι · καί γάρ καί ἐπί ἐκεῖνος ὁ ὅμοιος λαμβάνω εὑρίσκω εἄν κοινός τίς ἐν αὐτός γένος , ὅς προστίθημι ὁ ἴδιος ἕκαστος ὁ οὕτως τις πρός ἀλλήλων κατά τις ἀναλογία εἰμί , ὁ ὁμοιότης καί ὁ ταὐτότης αὐτός οὗτος λαμβάνω ὡς γένος , προστίθημι οὗτος ὁ ἐν ὅς ἢ ἑκάτερος αὐτός ἢ ἕκαστος εἰμί ὁ ἔχω ταύτη ὁ ὁμοιότης , εἰμί εἄν ἕκαστος αὐτός ὁρίζω . οἷος αὐτός εἰμί γλήνη μέν εἰμί θάλασσα , νηνεμία δέ ἐν ἀήρ · ἑκάτερος γάρ αὐτός εἰμί ὁ οἰκεῖος ἡσυχία εἰμί · ὁ δέ ἡσυχία λαμβάνω , ὅς εἰμί ὁ τε γαλήνη καί ὁ νηνεμία κοινός , οὗτος προστίθημι ὁ μέν ἐν θάλασσα γαλήνη ἀποδίδωμι ὁρισμός , ὁ δέ ἐν ἀήρ νηνεμία . πάλιν ἐπεί αὐτός εἰμί ἐν στιγμή καί μόνος ὁ ἀρχή ( ὡς γάρ στιγμή εἰμί γραμμή , οὕτως μονή ἐν ἀριθμός · ἀρχή γάρ ἀμφότερος ) , προστίθημι ὁ ἀρχή ἑκάτερος ὁ ὅς εἰμί ἀρχή , ὁρίζω εἄν αὐτός εἰμί · εἰμί γάρ στιγμή μέν ἀρχή γραμμή , μονή δέ ἀριθμός . ὅλως δέ ὁ ὁ ὁμοιόω θεωρία οἰκεῖος ἐπιστήμη τε καί πᾶς λογικός γνῶσις · ὁ γάρ καθόλου διά ὁμοιότης λαμβάνω , ὁ δέ ὁ καθόλου γνῶσις ἐπιστημονικός . καί ὁ μέν ὄργανον , διά ὅς ὁ συλλογισμός , ὁ εἴρω τέσσαρες . ἑξῆς δέ προτίθημι ὁ τόπος παραδίδωμι ἀπό ὅς ὁ ἀφορμή ὁ ἐπιχείρημα , πρός ὅς χρήσιμος ὁ ἐν ὅδε ὁ βιβλίον προερέω τε καί προτεχνολογέω .