alexander-philosophy.in-aristotelis-topicorum-libros-octo-commentaria 2
’Ev τῷ πρώτῳ τῶν τοπικῶν εἰπὼν περὶ ὧν . ἦν ἀναγκαῖον εἰπεῖν πρὸ τῆς τῶν τόπων παραδόσεως ταῦτα δὲ ἢν τίς τέ ἐστιν ἡ πρόθεσις ἡ κατὰ τὴν πραγματείαν , καὶ τί ἐστι συλλογισμός , καὶ τίνες αὐτοῦ διαφοραί , καὶ τίνι τῶν ἄλλων συλλογισμῶν ὁ διαλεκτικὸς διαφέρει , καὶ τί ποτέ ἐστι τὸ ἔνδοξον ) , ὑποθέμενος δὲ καὶ πῶς δεῖ καὶ τὸ ἐν τοῖς τοιούτοις λόγοις ἀπαιτεῖν ἀκριβές , εἰπὼν δὲ καὶ πρὸς πόσα τε καὶ τίνα χρήσιμος ἡ πραγματεία , ἔτι δὲ δηλώσας τί τὸ ἐν αὐτῇ τέλειον , καὶ μετὰ ταῦτα εἰπὼν ἐν τίσιν αὐτῇ τὸ εἶναι , ὅτι ἐν προβλήμασί τε καὶ προτάσεσι καὶ τοῖς ὀργάνοις δι’ ὧν οἷόν τε εὐπορεῖν τῶν τοιούτων συλλογισμῶν , ἐπὶ τούτοις πρῶτον μὲν περὶ τῶν προτάσεων τε καὶ τῶν προβλημάτων ἐποιήσατο τὸν λόγον κοινῶς , καὶ δείξας ὅτι κατὰ τὸ ὑποκείμενον ἕν ἐστι ταύτα , ὡσπεροῦν καὶ τὸ συμπέρασμα καὶ τὸ λῆμμα πάντα γὰρ ταῦτα τῷ γένει προτάσεις , τό τε πρόβλημα καὶ ἡ πρότασις καὶ τὸ λῆμμα καὶ τὸ συμπέρασμα , κατὰ τὸν τρόπον τῆς ἐκφοράς καὶ τὴν ποιὰν σχέσιν τὴν πρός τινα ἰὴν διαφορὰν ἔχοντα ) , ἔπειτα εἰπὼν πόσα γένη τῶν προβλημάτων ἐστὶ καὶ τῶν προτάσεων , καὶ δείξας ὅτι τέσσαρα καὶ τίνα , περὶ ἑκάστου αὐτῶν τί ἐστιν εἶπεν . εἰπὼν δὲ καὶ περὶ τῶν οἰκείων τε καὶ παρακειμένων ἑκάστῳ αὐτῶν , ἃ δι’ ὁμοιότητα συντάσσεται αὐτοῖς , ἀλλὰ καὶ δι’ ὅ τι τοσαῦτα τὰ γένη δείξας καὶ δι’ ἐπαγωγῆς καὶ διὰ συλλογισμοῦ , μετὰ ταῦτα διαίρεσιν ἐποιήσατο τοῦ ταὐτοῦ , ἐπεί ἐστί τινα καὶ ἀπὸ ταὐτοῦ προβλήματα τοῖς ὁρικοῖς συντασσόμενα . εἶτα ὁρισάμενος τὴν διαλεκτικὴν πρότασιν καὶ τὸ διαλεκτικὸν πρόβλημα καὶ δείξας αὐτῶν τὴν πρὸς ἄλληλα διαφοράν εἰπὼν δὲ καὶ περὶ θέσεως , ἐπεὶ καὶ ἡ θέσις πρόβλημά τι , ἀλλὰ καὶ περὶ ἐπαγωγῆς ποιησάμενος τὸν λόγον καὶ δείξας τί ἐστι , καὶ εἰπὼν ὅτι μέρος ἐστὶ τῶν διαλεκτικῶν λόγων καὶ ἡ ἐπαγωγὴ ὥσπερ καὶ ὁ συλλογισμός , μετὰ ταῦτα τίνα ἐστὶ καὶ πόσα τὰ ὄργανα , δι᾿ ὧν οἷόν τε εὐ·πορεῖν τῶν διαλεκτικῶν λόγων , εἶπε , καὶ περὶ ἑκάστου αὐτῶν ἰδίᾳ διεξελθὼν ἔδειξε καὶ · τὸ ἀφ’ ἑκάστου αὐτῶν χρήσιμον πρὸς τὴν διαλεκτικήν . περὶ τούτων ποιησάμενος ἐν τῷ πρώτῳ τῶν Τοπικῶν τὸν λόγον ὡς ἀναγκαίων γνωρίζεσθαι πρὸς τὴν τῶν παραδοθησομένων τόπων χρῆσιν . ἐν τῷ δευτέρῳ τῆς τῶν τόπων τῶν πρὸς ἕκαστον πρόβλημα χρησίμων παραδόσεως ἄρχεται . ἔστι δὲ ὁ τόπος ἀρχὴ καὶ ἀφορμὴ ἐπιχειρήματος · ἐπιχείρημα δὲ καλοῦσι τὸν διαλεκτικὸν συλλογισμόν . διὸ καὶ ὁρίζεται ὁ Θεόφραστος τὸν τόπον , ὡς ἤδη ἡμῖν ἐν τοῖς πρώτοις εἴρηται , οὕτως · ‘‘τόπο·ς ἐστὶν ἀρχή τις ἢ στοιχεῖον , ἀφ’ οὗ λαμβάνομεν τὰς περὶ ἕκαστον ἀρχάς , τῇ περιγραφῇ μὲν ὡρισμένος , τοῖς δὲ καθ’ ἕκαστα ἀόριστος ” . οἷον τόπος ἐστὶν εἰ τὸ ἐναντίον τῷ ἐναντίῳ ὑπάρχει , καὶ τῷ ἐναντίῳ τὸ ἐναντίον᾿ · οὗτος γὰρ ὁ λόγος καὶ ἡ πρότασις αὕτη τῷ μὲν καθόλου ὥρισται ὅτι γὰρ περὶ ἐναντίων καθόλου λέγεται , δηλοῖ ) , οὐκέτι μέντοι , εἰ περὶ τῶνδε ἢ τῶνδε τῶν ἐναντίων λέγεται , ἔστιν ὡρισμένον ἐν αὐτῷ . οὐ μὴν ἀλλ’ ἀπ’ αὐτοῦ ὁρμωμένους ἔστιν ἐπιχειρεῖν περὶ ἑκάστου τῶν ἐναντίων · εἰ μὲν γὰρ ζητοῖτο περὶ ἀγαθοῦ εἰ ὠφελεῖ , ληψόμεθα ἀπὸ τοῦ προκειμένου τόπου ὁρμώμενοι προσεχῆ πρότασιν τῷ προκειμένῳ προβλήματι τὴν εἰ τὸ κακὸν βλάπτει , τὸ ἀγαθὸν ὠφελεῖ’ · παρὰ γὰρ τοῦ προκειμένου τόπου τό τε εἶναι τῇδε τῇ προτάσει καὶ τὸ πιστὸν ὑπάρξει . εἰ δὲ εἴη ζητούμενον πότερον τὸ λευκὸν χρῶμα διακριτικόν ἐστιν ὄψεως , πάλιν οἰκείαν καὶ προσεχῆ τούτῳ τῷ προβλήματι πρότασιν . ληψόμεθα ἀπὸ τοῦ προκειμένου τόπου τὴν ‘εἰ τὸ μέλαν χρῶμα συγκριτικόν ἐστιν ὄψεως , καὶ τὸ λευκὸν χρῶμα διακριτικόν ἐστιν ὄψεως᾿ . ἀλλ’ εἰ καὶ περὶ ἡδονῆς ζητοῖτο εἰ ἀγαθόν , ληφθήσεται πρότασις ἀπὸ τοῦ προκειμένου τόπου ἡ λέγουσα ‘εἰ ἡ λύπη κακόν , ἡ ἡδονὴ ἀγαθόν᾿ . πάντα γὰρ ταῦτά τε καὶ τὰ τοιαῦτα δυνάμει τε καὶ ἀορίστως ἐν τῷ προκειμένῳ περιέχεται τόπῳ . πάλιν τόπος μὲν ἓν περὶ δύο ‘εἰ τὸ μᾶλλόν τινι δοκοῦν ὑπάρχειν μὴ ὑπάρχει , οὐδὲ τὸ ἧττον δοκοῦν ὑπάρχειν ὑπάρχοι ἂν αὐτῷ᾿ . καὶ γὰρ οὗτος ὁ λόγος τῷ μὲν καθόλου ὥρισται ὅτι γὰρ περὶ τοῦ μᾶλλον καὶ ἧττον ὑπάρχοντος λέγει , δηλοῖ , ὥσπερ καὶ ὁ πρὸ αὐτοῦ ὅτι περὶ ἐναντίων ) , τοῖς μέντοι καθ ἕκαστά ἐστιν ἀόριστος · οὐ γὰρ δηλοῦται ἐν αὐτῷ περὶ τοῦ ἐν τίνι μᾶλλον · ἔστι γὰρ καὶ ἐπὶ χρώματος λαβεῖν τὸ μᾶλλόν τε καὶ ἧττον καὶ ἐπὶ χυμοῦ καὶ ἐπὶ ἀγαθοῦ . ἔστι μέντοι πρὸς ἕκαστον τῶν τῷ μᾶλλόν τε καὶ ἧττον προσχρῆσθαι δυναμένων προβλημάτων ὁρμωμένους ἀπὸ τοῦ προειρημένου τόπου οἰκείων εὐπορεῖν προτάσεων . ζητουμένου γάρ , ἂν οὕτω τύχῃ , πότερον ὁ πλοῦτος ἀγαθὸν ἢ οὓ , βουλόμενός τις ὅτι μὴ ἀγαθὸν δεῖξαι ὁρμώμενος ἀπὸ τοῦ προειρημένου τόπου λήψεται προσεχῆ προιᾶσιν τῷ προκειμένῳ , δι’ ἧς ὅτι μή ἐστιν ἀγαθὸν συλλογιεῖται . εἰ γὰρ ἡ ὑγεία μᾶλλον οὖσα τοῦ πλούτου ἀγαθὸν μή ἐστιν ἀγαθόν , οὐδὲ ὁ πλοῦτος ἀγαθὸν ἂν εἴη · ἧς ληφθείσης προτάσεως , εἰ προσληφθείη τις πρότασις ἡ λέγουσα ὅτι μή ἐστιν ἡ ὑγεία ἀγαθὸν διὰ τὸ φέρε εἰπεῖν γενέσθαι τισὶ πρὸς κακοῦ μηδὲν δὲ ἀγαθὸν αἴτιον γίνεσθαι κακοῦ , εἴη ἂν κατὰ τὸν προκείμενον τόπον δεδειγμένον ὅτι μὴ ἀγαθὸν ὁ πλοῦτος . Ποιεῖται δὲ πρώιην τῶν τόπων τὴν τῶν πρὸς τὰ ἀπὸ τοῦ συμβεβηκότος προβλήματα παράδοσιν , ὅτι τε κοινότερον τοῦτο καὶ κατὰ τοῦτο πρῶτον τὸ γὰρ ὑπάρχον πᾶσιν ὑπάρχει ) οὕτω τε τεταγμένη γίνεται καὶ διακεκριμένη ἡ τῶν τόπων παράδοσις . ἔστι γὰρ συμβεβηκός , ὡς εἷπεν ἐν τῷ πρὸ τούτου , ὃ “ μήτε γένος ἐστὶ μήτε ὅρος μήτε ἴδιον , ὑπάρχει δὲ τῷ πράγματι ” . ἀλλὰ μὴν τὸ ὑπάρχειν καὶ τοῖς ἄλλοις παρακολουθεῖ · οὔτε γὰρ γένοςοὔτε ἴδιον οὔτε ὅρον οἷόν τε εἶναί τινος μὴ ὑπάρχοντα αὐτῷ . διὸ ἀναιρουμένου τοῦ ὑπάρχοντος , ᾧ τὸ συμβεβηκὸς ὁρίζεται , ἀναιρεῖται καὶ τῶν ἄλλων ἕκαστον · οὐκέτι μέντοι ἐκείνων τινὸς ἀναιρουμένου συναναιρεῖται τὸ συμβεβηκός . ὥστε πρῶτον τῇ φύσει κατὰ τοῦτο τῶν ἄλλων τὸ συμβεβηκός . ἔτι καὶ διότι ἀπὸ τοῦ συμβεβηκότος αὐτῷ τῆς τῶν τόπων ἀρχομένῳ παραδόσεως ἔμελλε τεταγμένη τε γίνεσθαι καὶ διακεκριμένη ἡ τῶν τόπων παρ.άδοσις , ὡς ἄλλους μὲν εἶναι τοὺς πρὸς τὸ συμβεβηκὸς ἄλλους δὲ τοὺς πρὸς τὸ γένος ἄλλους δὲ τοὺς πρὸς τὸ ἴδιον καὶ ἄλλους τοὺς πρὸς τὸν ὁρισμόν . εἰ γὰρ ἀπὸ τοῦ ὁρισμοῦ τὴν ἀρχὴν τῆς τῶν τόπων παραδόσεως ἐποιεῖτο , ἐπειδὴ δεῖ τὸν ὁρισμὸν μὴ μόνον τὸ τί ἦν εἶναι σημαίνειν , ἀλλὰ πρῶτον μὲν ὑπάρχειν ἐκείνω οὗ ἐστιν ὁρισμός , ἔπειτα καὶ ἐν τῷ τί ἐστιν αὐτοῦ κατηγορεῖσθαι , ἀλλὰ καὶ ἀντικατηγορεῖσθαι αὐτοῦ , ἀναγκαίως ἂν καὶ τῶν τοῦ ὑπάρχοντος κατασκευαστικῶν ἡ ἀνασκευαστικῶν τόπων ὥς ὁρικῶν ἐμνημόνευσεν , οἵτινές εἰσιν οἰκεῖοι τῷ συμβεβηκότι , καὶ τῶν δεικνύντων ὅτι ἐν τῷ τί ἐστι κατηγορεῖται , οἳ πάλιν εἰσὶν οἰκεῖοι τῶν γενικῶν προβλημάτων , ἀλλὰ καὶ τῶν δεικνύναι δυναμένων ὅτι ἀντικατηγορεῖται , οἳ τῶν ἀπὸ τοῦ ἰδίου προβλημάτων εἰσὶν οἰκεῖοι . οὕτως τε καὶ τοὺς τῶν ἄλλων προβλημάτων οἰκείους τόπους ὁρικοὺς ἄν ἔλεγε , πάλιν τε περὶ ἐκείνων λέγων καὶ μνη|μονεύων αὐτῶν τοὺς μὲν ἀπὸ τοῦ γένους ἔλεγεν ἄν αὐτῶν τοὺς δὲ ἀπ’ νοῦ τινός , ὡς γίνεσθαι τοὺς αὐτοὺς πλειόνων οἰκείους . νῦν δὲ ἀρχόμενος ἀπὸ τοῦ συμβεβηκότος , ὃ κοινότατόν τέ ἐστι καὶ ἁπλούστατον , τοὺς μεν πέρι του ὑπάρχειν ἡ μὴ ὑπάρχειν τόπους ὡς ιοιους του συμβεβηκότος παραδίδωσιν · ἑξῆς δὲ μνημονεύων τῶν πρὸς τὸ γένος , ὅσοι παρὰ τὸ ὑπάρχειν περιττεύουσιν ἐν τῷ γένει , τούτους ὡς ἰδίους τοῦ γένους παραδίδωσι , καὶ ὅσοι πάλιν παρὰ τὸ γένος ἐν τῷ ἰδίῳ , ὡς οἰκείους τοὺ ἰδίου , καὶ ὅσοι παρὰ τοῦτο ἐν τῷ ὁρισμῷ , πρὸς τοὺς ὁρισμούς . Ἄρχεται μὲν οὖν διὰ ταῦτα ἀπὸ τῶν πρὸς τὸ συμβεβηκὸς τόπων . πρῶτον δὲ διαίρεσίν τινα τῶν · προβλημάτων ποιεῖται , ἥτις δύναται μὲν γένεσθαι καὶ ἐπὶ τῶν ἄνων , μάλιστα δέ ἐστιν ἐν τοῖς ἀπὸ τοῦ συμβεβηκότος . ἔστι δὲ ἡ διαίρεσις ὅτι τῶν προβλημάτων τὰ μέν ἐστι καθόλου τὰ δ’ ἐπὶ μέρους . ἐπὶ μὲν γὰρ τῶν ἄλλων γενῶν τῶν προβλημάτων , κἄν ἐπὶ μέρους τι ληφθῇ ὡς ἀληθὲς καθ’ αὑτό , ἀλλ’ οὖν κἀκεῖνο καθόλου τι ὲν αὑτῷ ἔχει · ὁ γὰρ λέγων τινὸς ἐμψύχου τὸ ζῷον γένος ὄτι ἐπὶ μέρους μὲν λέγει , δῆλον , ἀλλὰ τὸ ‘τί τοῦτο’ οὐκ ἄτομόν ἐστιν ἀλλὰ καθόλου · ἐπὶ δὲ τῶν συμβεβηκότων καὶ τὸ ἐν μέρει τὸ ὡς ἄτομον ἀληθὲς λαμβάνεται καθ’ αὑτό . ἐν μὲν γὰρ τοῖς ἀπὸ τῶν ἄλλων γενῶν προβλήμασι πάντα καθόλου τὰ προβλήματα † ἀλλήλοις δύναται λαμβάνεσθαι · οὕτε γὰρ γένος οὔτε ὅρος οὔτε ἴδιον τινὶ μὲν ἀτόμῳ ὑπάρχει τῶν ὁμοειδῶν τινὶ δὲ οὔ , ἀλλ᾿ ἢ πᾶσιν ἢ οὐδενί . τὸ δὲ συμβεβηκὸς μόνον οἷόν τε τινὶ μὲν ὑπάρχειν ὡς ἀτόμῳ τινὶ δὲ μή , οἷον τὸ λευκὸν ἢ τὸ μουσικὸν ἀνθρώπῳ ἢ τῶν ἄλλων τι τῶν συμβεβηκότων αὐτῷ · τὶς μὲν γὰρ ἄνθρωπος μουσικός , τὶς δὲ οὔ . διὰ δὲ τῆς διαιρέσεως ταύτης τὴν τάξιν τῆς παραδόσεως τῶν τόπων λήψεται . ποιησάμενος γὰρ τὴν προειρημένην διαίρεσιν πρῶτον μὲν δείξει ὅτι μὴ δεῖ πάντων ἰδίους τινὰς τόπους ζητεῖν · τοὺς ἀνασκευ - αστικοὺς ἢ κατασκευαστικοὺς τῶν ἐπὶ μέρους · οἱ γὰρ τὰ καθόλου κατασκευὐπάρχοντος ἄζοντες συγκατασκευάζουσι καὶ τὰ ἐπὶ μέρους τὰ ὑπ’ αὐτά , ὥστε ἀρκοῖεν ἂν οὗτοι πρὸς ἀμφότερα · ὁμοίως καὶ οἱ καθόλου ἀνασκευαστικοὶ συναναιροῦσι καὶ τὰ ἐπὶ μέρους . ἔτι δὲ ὁ δείξας , ὅτι κοινὰ τὰ καθόλου κατασκευαστικά τε καὶ ἀνασκευαστικά , λήψεται ὅτι δεῖ ἀπὸ τῆς τῶν καθόλου δεικνύν·των τόπων παραδόσεως τὴν ἀρχὴν ποιεῖσθαι , διότι συγκατασκευάζει ταῦτα καὶ τὰ ἐπὶ μέρους καὶ ἔστι χρήσιμα καὶ πρὸς τὴν ἐκείνων κατασκευήν . πάλιν δὲ ἐπεὶ τῶν κοινῶν τε καὶ καθόλου οἱ μὲν κατασκευαστικοί εἰσιν οἱ δὲ ἀνασκευαστικοί ὅτι δεῖ ἀπὸ τῶν ἀνασκευαστικῶν ἄρχεσθαι , λήψεται ἐκ τοῦ τὰ μὲν προβλήματα τοὺς τιθέντας ἐν τῷ ὑπάρχειν τε καὶ καταφατικῶς τιθέναι , προκεῖσθαι δὲ τοῖς διαλεγομένοις τὸ ἀντικείμενον τῶν τιθεμένων δεικνύναι · ἀντίκειται δὲ τῷ καταφατικῷ τὸ ἀποφατικόν . τῷ οὖν χρησιμωτέρους καὶ ἀναγκαιοτέρους εἶναι τοὺς καθόλου ἀνασκευαστικοὺς τοῖς διαλεκτικοῖς ἀπὸ τούτων ἄρξεται . Ἔστι δὲ τῶν προβλημάτων τὰ μὲν καθόλου τὰ δὲ ἐπὶ μέρους . Προβλήματα νῦν ἔοικε λέγειν οὐ τὰ προτεινόμενα ( ἐκεῖνα γὰρ τὴν ἀντίφασιν περιέχει ) , ἀλλὰ τὰ ὡρισμένα ἤδη κατὰ τὸ ἕτερον μέρος τῆς ἀντιφάσεως , πρὸς ἃ · δεῖ ἀεὶ εὐπορεῖν ἐπιχειρημάτων . ὡς γὰρ τῶν προτάσεων αἱ μέν εἰσιν ἐν ἐρωτήσει τὴν ἀντίφασιν περιέχουσαι , αἱ δὲ ἤδη ὡς συλλογισμοῦ μέρη λαμβάνονται θάτερον μέρος οὖσαι τῆς ἀντιφάσεως αὗται γάρ εἰσιν αἱ ἔνδοξοι , οὐχ αἱ ἐρωτήσεις ἀλλ’ αἱ ἤδη συγκεχωρημέναι τε καὶ κείμεναι , δι’ ὧν ὁ διαλεκτικὸς συλλογισμός ) , οὕτως καὶ τῶν προβλημάτων τὰ μέν ἐστιν ὡς προβαλλόμενα τὰ δὲ ὡς ὡρισμένα ἤδη , περὶ ὧν νυν λέγει . καθόλου δὲ νῦν λέγει ἃ εἶπεν ἐν τῷ Περὶ ἑρμηνείας “ καθόλου ὡς καθόλου ” . τὸ ἆν γὰρ κοινὸν πᾶν καθόλου , κἂν ἀδιορίστως λέγηται · τὸ δὲ τοιοῦτον καθόλου τῷ καθ’ ἕκαστον ἀντιδιαιρεῖται · οἷον καθόλου μὲν ἄνθρωπος , καθ’ ἕκαστον δὲ Καλλίας . ὡς καθόλου δὲ τὸ καθόλου λέγεται , ὅταν τῷ καθόλου τὸ ‘πᾶς’ ἢ ‘οὐδεὶς’ προστεθῇ · οἷον πᾶς ἄνθρωπος δίπους , οὐδεὶς ἄνθρωπος πτηνός . τὰ οὕτω λεγόμενα νῦν ἀπλῶς καθόλου λέγει , οἷς ἀντιδιαιρεῖται τὰ ἐπὶ μέρους καὶ αὐτὰ περὶ τὰ καθόλου γινόμενα , ὡς τὸ ‘τὶς ἄνθρωπος μουσικός ἐστιν’ , ‘οὐ πᾶς ἄνθρωπός ἐστι μουσικός᾿ . Ἔστι δὲ πρὸς ἀμφότερα τὰ γένη τῶν προβλημάτων κοινὰ τὰ καθόλου κατασκευαστικά τε καὶ ἀνασκευαστικά . Χρήσιμα | καὶ πρὸς τὴν τῶν ἐπὶ μέρους κατασκευήν καὶ ἀνασκευήν . καὶ ὅτι οὐ δεῖ ἰδίους πάντως τινὰς τόπους πρὸς τὰ ἐπὶ μέρους ζητεῖν προβλήματα , πάλιν δείκνυσιν · οἱ γὰρ τόποι , φησίν , ἀφ’ ὧν ἢ καθόλου τι κατασκευάσομεν ἢ καθόλου ἀνασκευάσομεν , κοινοὶ πρὸς ἀμφότερά εἰσι τὰ γένη τῶν προβλημάτων , γένη τῶν προβλημάτων λέγων νῦν τό τε καθόλου καὶ τὸ ἐπὶ μέρους . λέγει δὲ τοῦτο , ἐπειδὴ ποιήσεται τὴν παράδοσιν τῶν τόπων ἀπλῶς τε καὶ καθόλου , οὐ προσθεὶς τὸ ἐν μέρει ἢ τινί . ἵνα οὖν ᾖ γνώριμον ὅτι οἱ αὐτοί , κἄν ἐπὶ μέρους τι ᾗ πρόβλημα , χρήσιμοι ἡμῖν ἔσονται , προλέγει περὶ αὐτοῦ . ἐρεῖ δὲ τὸ αὐτὸ τοῦτο φανερώτερον ἔτι καὶ ἐν τῷ τρίτῳ ἐπὶ τέλει . τὰ μὲν οὖν καθόλου κατασκευαστικὰ καὶ πρὸς τὸ καθόλου καταφατικὸν πρόβλημα καὶ πρὸς τὸ ἐπὶ μέρους καταφατικὸν χρήσιμα , τὰ δὲ καθόλου ἀνασκευαστικὰ πάλιν πρός τε τὸ καθόλου ἀποφατικὸν καὶ πρὸς τὸ ἐπὶ μέρους . οὐ γὰρ μόνα τὰ καθόλου καταφατικὰ προβλήματα διὰ τῶν καθόλου ὑπάρχειν συναγόντων τόπων δείκνυται ἀλλὰ καὶ τὰ ἐπὶ μέρους καταφατικά . ὁ γὰρ δείξας , ὅτι πᾶς ἄνθρωπος ἀναπνεῖ , καὶ ὅτι τὶς δέδειχε · καὶ χρήσαιτ’ ἄν τις , προκειμένου δεῖξαι ὅτι τὶς ἡδονὴ ἀγαθόν , τῇ καθόλου δείξει ὅτι πᾶσα ἡδονὴ ἀγαθόν · δείξας γὰρ ὅτι πᾶσα εἴη ἄν καὶ ὅτι τὶς δεδειχώς . ὁμοίως καὶ ὁ μηδενὶ ἀνθρώπῳ δείξας ὑπάρχον τὸ τετράπουν ἢ μηδεμιᾷ ἡδονῇ τὸ ἀγαθὸν καὶ ὅτι οὐ πάσῃ δεδειχὼς ἄν εἴη . οὐ μὴν ἀνάπαλιν · οὔτε γὰρ ὁ τινὶ δείξας ἔδειξε καὶ παντί , οὔτε ὁ τινὶ μὴ καὶ μηδενί . σημειωτέον δὲ ὅτι τὰ καθόλου κατασκευαστικὰ καὶ ἀνασκευαστικὰ χρήσιμά <φησιν> εἶναι πρὸς ἀμφότερα τὰ γένη τῶν προβλημάτων . ἀλλ’ οὐ τὰ τοῦ καθόλου ἀνασκευαστικά . οὐ γὰρ ὁ δείξας , ὅτι μὴ πᾶσα ἡδονὴ ἀγαθόν , ἀνῄρηκε καὶ τὸ τινὰ εἶναι ἀγαθόν , καίτοι τὸ καθόλου ἀνεσκεύασεν . ἀλλ’ οὐδὲ ὁ τὸ μηδεμίαν ἡδονὴν ἀγαθὸν εἶναι ἀνασκευάσας διὰ τοῦ δεῖξαι τινὰ ἤδη ἀνῄρηκε καὶ τὸ τινὰ μὴ εἶναι ἀγαθόν · ἀνασκευάζεται γὰρ τὸ μηδεμίαν προσεχῶς ὑπὸ τοῦ τινά , οὗ κειμένου οὐκ ἀναιρεῖται τὸ τινὰ μὴ εἶναι ἡδονὴν ἀγαθόν , ὥσπερ οὐδὲ καθόλου κοινά καὶ γὰρ πρὸς τὰ ἐπὶ μέρους αὐτοῖς χρώμεθα ) , τὰ δὲ κοινὰ πρῶτα , πρῶτόν φησι δεῖν περὶ τῶν καθόλου τόπων λέγειν , καὶ ἐπεὶ τῶν καθόλου τὰ μὲν κατασκευαστικὰ τὰ δὲ ἀνασκευαστικὰ τῶν πραγμάτων ] , x003E ; πάλιν ἐν τοῖς καθόλου φησὶ δεῖν λέγειν περὶ τῶν ἀνασκευαστικῶν · πάλιν γὰρ ταῦτα τῶν τὸ καθόλου καταφατικὸν δεικνύντων χρησιμώτερα τῷ διαλεκτικῷ . ἐπεὶ γάρ , ὡς ἐμνημόνευσα ἤδη , τὰς θέσεις καὶ τὰ προβλήματα ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον καταφατικὰ κομίζουσιν οἱ διαλεγόμενοι , πρόκειται δὲ τῷ διαλεκτικῷ ἀνασκευάζειν τὸ τιθέμενον καὶ εἰς τὸ ἀντικείμενον ἐπιχειρεῖν ( τοιαύτη γὰρ ἡ ἐν τοῖς λόγοις γυμνασία ) , δῆλον ὡς τὸ καταφατικὸν ἀποφατικῶς ἀνασκευάζοιτο ἄν . τὸ μὲν οὖν ἀποφατικὸν τοῦ καταφατικοῦ πρῶτον , διότι πολὺ χρησιμώτερον τῷ διαλεκτικῷ , τὸ δὲ καθόλου ἀποφατικὸν τοῦ ἐπὶ μέρους , διότι κοινὸν τὸ καθόλου καὶ πρὸς τὸ ἐπὶ μέρους . ὅτι δὲ οἰκειότερον τῷ διαλεκτικῷ τὸ ἀνασκευάζειν τοῦ κατασκευάζειν , ἐν τῷ πρώτῳ τῶν ἐπιγραφομένων Εὐδημείων ἀναλυτικῶν λέλεκται ἐπιγράφεται δὲ τὸ αὐτὸ καὶ Εὐδήμου Ὑπὲρ τῶν ἀναλυτικῶν ) , ἐν οἷς οὕτως λέγεται , ὅτι “ ὁ διαλεκτικὸς ἃ μὲν κατασκευάζει μικρά ἐστιν , τὸ δὲ πολὺ τῆς δύνα . μεως αὐτοῦ πρὸς τὸ ἀναιρεῖν τί ἐστι’’ . θέσιν δὲ τὸ πρόβλημα κοινότερον λέγει . Ἔστι δὲ χαλεπώτατον τὸ ἀντιστρέφειν τὴν ἀπὸ τοῦ συμβεβηκότος οἰκείαν ὀνομασίαν . Τὸ μὲν χαλεπώτατον λέγοι ἄν , ὅτι μὴ ἁπλοῦν μηδὲ πρόχειρον ὡς ἐπὶ τῶν ἄλλων . ἀντιστροφὴν δὲ νῦν ἄλλην λέγει παρὰ τὰς εἰρημένας ἐν τοῖς Ἀναλυτικοῖς · ἐκείνων γὰρ ἦν ἡ μὲν κατὰ τοὺς ὅρους ἡ δὲ κατὰ τὸ καταφατικόν τε καὶ ἀποφατικόν , ὡς αἱ ἐνδεχόμεναι ἀντέστρεφον . ἣν δὲ νῦν λέγει , κατὰ τοὔνομά ἐστι · τὸ γὰρ τῷ τοῦ ὑπάρχειν τινὶ κει - μένου ὀνόματι τὸ ὑποκείμενον καλεῖν ἀντιστρέφειν λέγει . οἷον τὸ ‘ζῷον ὑπάρχει ἀνθρώπῳ’ ἀντιστρέφοντες λέγομεν ‘ὁ ἄνθρωπος ζῷόν ἐστιν᾿ · ὃ γὰρ ἐλάβομεν ὑπάρχειν τῷ ὑποκειμένῳ , τοῦτο τὸ‘ ὑποκείμενον εἶναι λέγομεν . εἴη δ’ ἄν ἀντιστροφὴ τοῦτο καθ’ ὅσον πρῶτον ἀπὸ τοῦ κατηγρουμένου ἀρχόμενοι μετὰ ταῦτα ἀπὸ τοῦ ὑποκειμένου τὴν ἀρχὴν ποιούμεθα . ὅταν οὖν οὕτω μεταλαμβανόντων ἡμῶν ἀληθὲς ᾖ τὸ λέγειν καὶ | ὀνομάζειν ἁπλῶς καὶ χωρίς τινος προσθήκης τὸ ὑποκείμενον τῷ τοῦ ὑπάρχοντος αὐτῷ ὀνόματι , τὰ οὕτως ὑπάρχοντα ἀντιστρέφειν λέγει κατὰ τὸ ὄνομα . κατὰ τὴν ἀπὸ τοῦ συμβεβηκότος δὲ ἀντὶ τοῦ ‘τὴν τῷ τοῦ συμβεβηκότος οἰκείῳ ὀνόματι ὀνομάζουσαν τὸ ὑποκείμενον αὐτῷ᾿ . ἢ τὸ ἀντιστρέφειν τὴν ἀπὸ τοῦ συμβεβηκότος οἰκείαν ὀνομασίαν εἶπεν · ὀνομάζεται γὰρ τὸ ὑποκείμενον τῷ τοῦ κατηγορουμένου ὀνόματι ὡς οἰκείῳ ἐν τῇ τοιαύτῃ ἀντιστροφῇ . ἐφ’ ὧν δὲ μηκέτι τοῦτο ἀληθές , ταῦτα δὲ οὐκ ἀντιστρέφει ταύτην τὴν ἀντιστροφὴν τὴν κατὰ τοὔνομα . τὰ μὲν οὖν ὡς γένη ὑπάρχοντά τισιν ἢ ὡς ὁρισμοὶ ἢ ὡς ἴδια ἀντιστρέφει · οὗ γὰρ γένος τὸ ζῷον , τοῦτο ζῷόν ἐστι , καὶ οὗ ὁρισμὸς τὸ ζῷον πεζὸν δίπουν ἐστὶ , τοῦτο ζῶον πεζὸν δίπουν ἐστί , καὶ οὗ ἴδιον τὸ γελαστικόν ἐστι , τοῦτο γελαστικόν ἐστι . διό , εἰ τὸ κατ’ ἐκείνων τι κείμενον ὑπάρχειν μὴ ἀντιστρέφοι , οὐδ᾿ ἂν ὑπάρχοι οὕτως ὡς ὑπάρχειν ὑπάρχειν οὐκέτι δὲ τοῦτο ἁπλῶς ἐπὶ τοῦ συμβεβηκότος ἀληθές . οὐ γάρ , εἴ τινι τὸ λευκὸν ὑπάρχει , τοῦτο πάντως ἤδη καὶ λευκόν ἐστιν · ἀλλ᾿ οὐδ’ , εἰ μὴ λευκὸν εἰπεῖν ἔστιν , ἤδη καὶ οὐχ ὑπάρχει τὸ λευκὸν αὐτῷ · ὥστε οὐχ οἷόν τε τούτῳ χρωμένους ἀνασκευάζειν τὸ συμβεβηκός . αἴτιον δὲ τούτου , ὅτι τὸ συμβεβηκὸς κατά τι ὑπάρχειν τινὶ δύναται , ᾧ δὲ μὴ ὅλῳ ἀλλὰ κατά τι ὑπάρχει τι καὶ πῄ , τοῦτο οὐκ ἔστιν ἁπλῶς ὀνομάσαι τῷ τοῦ ὑπάρχοντος οὕτως αὐτῷ ὀνόματι · οὐ γὰρ τὸ κατά τι μέλαν ἤδη καὶ μέλαν , οὐδὲ τὸ κατά τι λευκὸν ἤδη καὶ λευκόν · ὁ γοῦν Αἰθίοψ κατά τι ὢν λευκός κατὰ γὰρ τοὺς ὀδόντας ) οὐκ ἔστι λευκός . τοῦτο δὲ τὸ πῄ ὑπάρχειν ἐπὶ μόνου τοὺ συμβεβηκότος χώραν ἔχει · οὔτε γὰρ τὸ γένος οὔτε ὁ ὁρισμὸς οὔτε τὸ ἴδιον τὸ κυρίως λεγόμενον πῄ τινι ὑπάρχειν οἷά τε , ὥσπερ οὐδ᾿ ἐν μέρει τινὶ καὶ ἀτόμῳ μόνῳ . ὥστε , εἰ τὸ πᾐ ὑπάρχειν τῷ ὑποκειμένῳ αἴτιον τοῦ μὴ ἀντιστρέφειν , μόνον δὲ τοῦτο οἷόν τε ἐπὶ τοῦ συμβεβηκότος , ἐπὶ μόνου ἄν τοῦ συμβεβηκότος εἴη ἀληθὲς τὸ μὴ ἀεὶ ἀντιστρέφειν · οὐ γὰρ ἔτι τὸ ὑποκείμενον ἔσται τοῦτο εἷναι εἰπεῖν τὸ συμβεβηκὸς πῄ καὶ μὴ ἀπλῶς ὑπάρχον . οὐκ ἀναιρεῖται δὴ τὸ x003E ; τινι ὑπὸ τοὐ μὴ ἀντιστρέφειν · οὐ γάρ , εἰ μὴ ἀντιστρέφει , διὰ τοῦτο οὐδὲ συμβέβηκεν . ἀλλ’ οὐδὲ δείκνυται τὸ ὑποκείμενον ὀνομαζόμενον τῷ τοῦ συμβεβηκότος ὀνόματι , ἄν δειχθῆ αὐτῷ συμβεβηκός . μέλλων δὲ τῶν πρὸς τὸ συμβεβηκὸς τόπων τὴν παράδοσιν ποιεῖσθαι , τίν ἴδιά ἐστιν αὐτῶν ] παρὰ τὰ ἄλλα προβλήματα τῶν ἀπὸ καθόλου καὶ ἐπὶ μέρους ἐν τούτῳ γίνεσθαί τινα προβλήματα , εἰ τοῦ ἐν μέρει οὕτω τις ἀκούοι ὡς ἐπὶ ἀτόμων λεγομένου , δεύτερον δὲ τὸ μὴ ἀντιστρέφειν τὸν προειρημένον τρόπον τῆς ἀντιστροφῆς πάντα τὰ ἀπὸ τοὐ συμβεβηκότος προβλήματα . τοῦτο δὲ γνωρίζομεν ὂν χρήσιμον πρὸς τὰς ἐπιχειρήσεις · ὁ μὲν γὰρ · δείξας , ὅτι οὐκ ἔστιν ὁ ἄνθρωπος ζῷον ἡ ζῷον λογικὸν θνητὸν ἢ γελαστικόν , ἔδειξεν ἅμα καὶ ὅτι οὔτε γένος οὔτε ὅρος οὗτε ἴδιον ἦν αὐτοῦ τὸ ἀποδιδόμενον · ἀντέστρεφε γὰρ ἄν . ὁ δὲ δείξας , ὅτι μή ἐστι λευκὸς ὁ ἄνθρωπος ἢ μέλας ἤ τι ἄλλο τῶν συμβεβηκότων αὐτῷ , οὐκ ἤδη καὶ τὸ συμβεβηκέναι τι τούτων αὐτῷ ἀνῄρηκε . δύναται γάρ τι αὐτῶν πῄ καὶ κατά τι συμβεβηκέναι αὐτῷ · ἐν γὰρ τῷ συμβεβηκότι ὥσπερ τὸ καθόλου καὶ ἐν μέρει οὕτω καὶ τὸ ἁπλῶς καὶ πῄ . ἔστι δὲ ἀναλογίαν τινὰ ἔχον τὸ μὲν ἁπλῶς πρὸς τὸ καθόλου τὸ δὲ πῄ πρὸς τὸ ἐπὶ μέρους , ἅ ἐστιν ἀμφότερα ἐν τῷ συμβεβηκότι , ὡς καὶ αὐτὸς μνημονεύσει · τὸ γὰρ πῄ καὶ μὴ καθόλου . ἀντίκειται μὲν x003E ; τῷ πῄ τὸ ἁπλῶς , ὥσπερ καὶ τῷ ἐπὶ μέρους τὸ καθόλου · ὁ δὲ τῷ πὴ τὸ καθόλου ἀντέθηκεν ὡς ἔχον ὁμοιότητά τινα πρὸς τὸ ἁπλῶς . κατά τι δὲ ἄν δικαιοσύνη τινὶ ὑπάρχοι , ὡς εἶπεν , εἰ ἐκ φύσεως ἔχοι πρὸς τὴν ἕξιν ταύτην ἐπιτηδείως · ὁμοίως καὶ εἰ ἐξ ἔθους μόνου περί τινα τῶν δικαίων ἐπιρρεπῶς ἔχοι · οὐδέπω γὰρ ἁπλῶς ὁ τοιοῦτος δίκαιος καίτοι ὑπαρχούσης αὐτῷ δικαιοσύνης τινός . Διορίσασθαι δὲ δεῖ καὶ τἀς ἁμαρτίας τὰς ἐν τοῖς προβλήμασιν , ὅτι εἰσὶ διτταί , ἢ τῷ ψεύδεσθαι ἢ τῷ παραβαίνειν ἰὴν κειμένην λέξιν . ἐζητήθη πῶς οἷόν τε λέγειν πρόβλημα ψευδές · εἰ γὰρ πὰν πρόβλημα τὴν ἀντίφασιν περιέχει , πῶς ἄν εἴη τὸ ψεύδεσθαι ἢ τὸ ἀληθεύειν ἐν τοῖς προβλήμασι ; μήποτ’ οὖν πρόβλημα , ὡς προεῖπον ἤδη , οὐ τὸ προτεινόμενόν τε καὶ προ|βαλλόμενον ἔτι λέγει ἀλλὰ τὸ ὡρισμένον ἤδη καὶ κείμενον , ὡς εἶπεν ἤδη καὶ ἀρχόμενος , οὗ προΐσταταί τις , ὃν ὁ διαλεκτικὸς ἐλέγχειν ἐπιχειρεῖ . φησὶ δὲ δεῖν πρῶτον τὰς κατὰ τὰ προβλήματα διαμαρτίας ὡρίσθαι καὶ γνωρίμους εἶναι πρὸ τῆς τῶν τόπων παραδόσεως . ἐπεὶ γὰρ αἱ ἀνασκευαὶ τῶν προβλημάτων κατὰ τὰς ἐν αὐτοῖς ἁμαρτίας γίνονται , δεῖ δηλονότι ταύτας γνωρίμους τε καὶ ὁμολογουμένας εἷναι · καθ’ ἃ γὰρ δεῖ τὸν ἔλεγχον αὐτῶν γίνεσθαι διὰ τῶν ἐπιχειρήσεων , ταῦτα δεῖ , φησί , γνωρίζειν . δύο δή φησιν ἁμαρτίας ἐν τοῖς προβλήμασι γίνεσθαι , ἃς δῆλον ὅτι ὁ φανερὰς ποιήσας εἴη ἄν ἀνῃρηκὼς τὸ πρόβλημα · ἢ γὰρ ψεῦδος τίθεται δι’ αὐτῶν , ἢ παραβαίνουσιν ἐν αὐτοῖς τὴν κειμένην λέξιν . ψεύδεται μὲν γὰρ ὁ τὴν ἡδονὴν τέλος τιθέμενος καὶ τούτῳ παριστάμενος · τὸ γὰρ μὴ ὑπάρχον τῇ ἡδονῇ ὑπάρχειν αὐτῇ λέγει . ὁμοίως ψεύδεται καὶ ὁ τὴν κίνησιν διὰ κενοῦ γίνεσθαι λέγων · ἀλλὰ καὶ ὁ ἄτομα μεγέθη τιθέμενος · ἀλλὰ καὶ ὁ ἐξ ἐπιπέδων γεννῶν τὰ σώματα · ἀλλὰ καὶ ὁ τὴν ψυχὴν χωριστήν τε καὶ ἀθάνατον τιθέμενος · ἀλλὰ καὶ ὁ μόνον τὸ καλὸν ἀγαθὸν λέγων , ὥσπερ καὶ ὁ τὰ δὶς δύο πέντε λέγων . παραβαίνει δὲ τὴν κειμένην λέξιν ὁ τὴν μὲν ὑποκειμένην φύσιν ἥτις ποτέ ἐστι γνωρίζων , μὴ τῷ συνήθει δὲ καὶ κειμένῳ ὀνόματι ὀνομάζων αὐτὴν ἀλλὰ παραχαράσσων καὶ ἰδίοις ὀνόμασι χρώμενος κατ’ αὐτῆς , ὡς οἱ λέγοντες μόνον τὸν σοφὸν πλούσιον ἢ μόνον καλὸν ἢ μόνον εὐγενῆ ἢ μόνον ῥήτορα . οὐ γάρ ἀγνοοῦντες οὗτοι τὰ ὑπάρχοντα τῷ σοφῷ πλοῦτον ταῦτα λέγουσιν ἢ κάλλος ἡ εὐγένειαν , ἀλλὰ παραβαίνοντες τὴν κειμένην λέξιν · ὁ γὰρ πλοῦτος ἢ τὸ κάλλος οὐκ ἐπὶ ἀρετῆς , ἀλλ’ ὁ μὲν ἐπὶ χρημάτων τε καὶ κτημάτων κατηγορεῖται , τὸ δὲ κάλλος ἐπὶ συμμετρίας τῶν ἐν τῷ ζῴῳ ἀνομοιομερῶν μορίων . εἰ δέ ἐστιν ἁμαρτία τὸ τοῦτο ποιεῖν , ὁ διδάξας τι τοιοῦτον ἐν τῷ προβλήματι εἴη ἄν ἐλέγξας αὐτό . αὐτὸς δὲ ἐναργεῖ παραδείγματι καὶ πληκτικῷ τῆς τοιαύτης ἁμαρτίας ἐχρήσατο εἰπὼν τὴν πλάτανον ἄνθρωπον · εἰ γὰρ ὅλως τις αὑτῷ συγχωρήσαι παραβαίνειν τὴν κειμένην λέξιν , οὗτος ἐρεῖ καὶ τὴν πλάτανον ἄνθρωπον . ὁ μὲν οὗν οὕτως λέγων τὴν πλάτανον ἄνθρωπον ὡς ζῶον λογικὸν θνητὸν ψεύδοιτ’ ἄν καὶ ἐνέχοιτο τῇ πρώτῃ ῥηθείσῃ ἁμαρτίᾳ · ὁ δὲ τὸ τοιοῦτον δένδρον οὕτως ὀνομάζων παραβαίνοι ἄν τὴν κειμένην ὀνομασίαν . παρέθετο δὲ τοῦτο δεικνὺς ὅτι καὶ τὸ τοιοῦτον ἁμάρτημά ἐστι καὶ οὐ μόνον τὸ ψεύδεσθαι , καὶ γίγνοιντ’ ἄν ἀνασκευαὶ προβλημάτων καὶ κατὰ τοῦτο . Εἷς μὲν δὴ τόπος τὸ ἐπιβλέπειν εἷτό κατ’ ἄλλον τινὰ τρόπον ὑπάρχον ὡς συμβεβηκός ἀποδέδωκεν . εἰπὼν δεῖν ἄρχεσθαι ἀπὸ τῶν καθόλου ἀνασκευαστικῶν τὸν πρῶτον τόπον τοιοῦτον παραδίδωσι . δείκνυσι γὰρ δι’ αὐτοῦ ὅτι μή ἐστι συμβεδὴ βηκὸς τὸ ὡς συμβεβηκὸς ἀποδεδομένον · οὐδὲν γὰρ τῶν κατὰ ἄλλον τινὰ τρόπον ὑπαρχόντων τινὶ ὡς συμβεβηκὸς αὐτῷ ὑπάρχειν οἷόν τε . δεῖ δὲ μὴ ἀγνοεῖν ὅτι Θεόφραστος διαφέρειν λέγει παράγγελμα καὶ τόπον · παράγγελμα μὲν γάρ ἐστι τὸ κοινότερον καὶ καθολικώτερον καὶ ἁπλούστερον λεγόμενον , ἀφ’ οὗ ὁ τόπος εὑρίσκεται · ἀρχὴ γὰρ τόπου τὸ παράγγελμα , ὥσπερ ὁ τόπος ἐπιχειρήματος . οἷον παράγγελμα μὲν τὸ οὕτως λεγόμενον , ὅτι δεῖ ἐπιχειρεῖν ἀπὸ τῶν ἐναντίων , ἀπὸ τῶν συστοίχων , τόπος δὲ οἷον εἰ τὸ ἐναντίον πολλαχῶς , καὶ τὸ ἐναντίον᾿ , ἢ ‘εἰ εἰ τῷ ἐναντίῳ τὸ ἐναντίον ὑπάρχει , καὶ τὸ ἐναντίον ὑπάρχει τῷ ἐναντίῳ᾿ , καὶ πάλιν ‘ὡς ἓν τῶν συστοίχων , οὕτως καὶ τὰ λοιπά’ · ὁ γὰρ τόπος πρότασις ἤδη τις ἀπὸ τοῦ παραγγέλματος γεγονυῖα . ταύτην δὲ λέγω ] τὴν διαφορὰν παραγγέλματός τε καὶ τόπου εἰδὼς ὁ Θεόφραστος τὰ τοιαῦτα , ὁποῖός ἐστιν ὁ πρῶτος εἰρημένος τόπος , παραγγέλματα λέγει καὶ τόπους παραγγελματικούς · τὸ γὰρ ἐπιβλέπειν δεῖν , εἰ τὸ κατ’ ἄλλον τινὰ τρόπον ὑπάρχον ὡς συμβεβηκὸς ἀποδέδωκε , παραγγελματικόν . τόπος δ’ ἄν ἀπ’ αὐτοῦ εἴη ὁ λέγων ‘εἰ τὸ ὡς συμβεβηκὸς ἀποδεδομένον κατ’ ἄλλον τινὰ τρόπον ὑπάρχει , οὐ καλῶς ἀποδέδοται᾿ , ἢ ἔτι προσεχέστερον ‘εἰ τὸ ὡς συμβεβηκὸς ἀποδεδομένον γένος εἴη ἢ πάλιν ὅρος ἢ ἴδιον᾿ . ὁ μέντοι Ἀριστοτέλης τόπους καὶ τὰ τοιαῦτα καλεῖ , ἢ ] ὅτι μετὰ τοῦ παραγγέλματος ἤδη καὶ τὸν τόπον ἔλαβεν , ἀεὶ δὲ ἀπὸ τῶν εἰδικωτέρων καὶ τὰς ὀνομασίας ποιούμεθα τῶν πραγμάτων , οἷον τὴν οὐ|σίαν οὐκ ὂν μᾶλλον ἢ οὐσίαν ὀνομάζομεν , ἢ τὴν ποσότητα ὂν ἀλλὰ μᾶλλον ἰδίως ποσότητα . ἐπεὶ οὖν ταῦτα οὐκ ἔξω λόγου , τόπους καὶ τὰ τοιαῦτα καλεῖ τῶν παραγγελμάτων . δύο δὲ ἁμαρτιῶν γινομένων , ὡς προεῖπεν , ἐν τοῖς προβλήμασιν , “ ἢ τοῦ ψεύδεσθαι ἢ τοῦ παραβαίνειν τὴν κειμένην λέξιν ” , ὁ παραδιδόμενος τόπος ἔοικε μᾶλλον λέγεσθαι πρὸς τοὺς παραβαίνοντας “ τὴν κειμένην λέξιν ” , ἐκτὸς εἰ μὴ ἡγοῖτό τις συμβεβηκέναι καὶ τὸ ἄλλως ὑπάρχον . ἔστι δὲ ὁ τόπος · ἐπισκέπτεσθαί φησι δεῖν εἰ ὁ τοῦ προβλήματος προϊστάμενος τὸ κατ’ ἄλλον τινὰ τρόπον ὑπάρχον ὡς συμβεβηκὸς ἀποδέδωκεν · ὁ γὰρ τὸ κατ᾿ ἄλλον τινὰ τρόπον ὑπάρχον συμβεβηκέναι λέγων οὐχ ὑγιῶς λέγει , κατ’ ἄλλον δὲ τρόπον δῆλον ὅτι τῶν προειρημένων . δέδεικται γὰρ ὅτι πᾶν τὸ ὑπάρχον τινὶ ἢ ὡς ὅρος ἢ ὡς ἴδιον ἢ ὡς γένος ἢ ὡς συμβεβηκὸς ὑπάρχει · εἰ οὗν τὸ ὡς γένος ὑπάρ - χον τινὶ ἢ ὡς ἴδιον ἢ ὡς ὅρον ὡς συμβεβηκὸς ὑπάρχειν λέγοι , δῆλον ὅτι ὡς ἁμαρτάνων ἄν ἐλέγχοιτο . πῶς δὲ οἷόν τε γνωρίσαι τοῦτο , ἑξῆς λέγει . μάλιστα δέ φησι τὴν τοιαύτην ἁμαρτίαν γίνεσθαι περ τὰ γένη . τοῦτο δέ , ἐπεὶ τὰ γένη ὁμοιότητά τινα μᾶλλον τῶν ἄλλων ἔχειν δοκεῖ πρὸς τὸ συμβεβηκός · τὸ μὲν γὰρ ἴδιον καὶ ὁ ὁρισμὸς μόνῳ καὶ παντὶ ὑπάρχουσι , διὸ καὶ ἀντιστρέφουσι τοῖς πράγμασιν ὧν εἰσι · τὸ δὲ γένος καὶ τὸ συμβεβηκὸς ἐπὶ πλέον εἰσὶ τούτου ᾧ ὑπάρχουσι , διὸ καὶ οὐκ ἀντικατηγοροῦνται . ὁ μὲν οὖν οὕτως λέγων διὰ τὸ ἡγεῖσθαι ὄντως τὸ ὡς γένος ὑπάρχον τινὶ συμβεβηκέναι αὐτῷ ὡς ψευδόμενος ἂν ἐλέγχοιτο · ὁ δὲ εἰδὼς μὰν αὐτῶν τὴν διαφοράν , οὕτως δὲ ἐπ’ αὐτῶν τῇ λέξει χρώμενος ὡς παραβαίνων “ τὴν κειμένην λέξιν . ” γνωριοῦμεν δὲ τὸν τὸ κατὰ ἄλλον τινὰ τρόπον ὑπάρχον ὡς συμβεβηκὸς ἀποδιδόντα προφανῶς μέν , ἂν προσθῇ τῷ λεγομένῳ ὑπάρχειν τὸ ‘συμβέβηκεν᾿ , οἷον ‘συμβέβηκε τῷ ἀνθρώπῳ τὸ ζῴῳ εἶναι ἢ τῷ λευκῷ χρώματι ἢ τῇ δικαιοσύνῃ ἀρετῇ᾿ · χρῶνται γάρ τινες οὕτως , ὡς ἤδη δεδηλώκαμεν . ἤδη δέ , κἄν μὴ προσκείμενον μὲν ᾖ τὸ ‘συμβέβηκε᾿ , παρωνύμως δέ τις τὸ κατηγορούμενον κατηγορῇ τοῦ ὑποκειμένου , ὡς ἡ λευκότης κέχρωσται᾿ · τὸ γὰρ ‘κέχρωσται᾿ παρώνυμον τῷ χρώματι ὄντι γένει τῆς λευκότητος · ἢ πάλιν ‘ἡ βάδισις κινεῖται᾿ · καὶ γὰρ τὸ ‘κινεῖται᾿ παρώνυμον τῆς κινήσεως , ἥτις γένος ἐστὶ τῆς βαδίσεως . ἀπ’ οὐδενὸς γὰρ γένους παρώνυμος ἡ κατηγορία · τὰ γὰρ γένη συνωνύμως τῶν εἰδῶν κατηγορεῖται . ἐν γὰρ τοῖς συμβεβηκόσι παρώνυμος ἡ κατηγορία μόνοις , ὡς ἐν ταῖς Κατηγορίαις ἐδείχθη · τῶν γὰρ ἐν ὑποκειμένῳ τινὶ ὄντων ταῦτα δὲ ἦν τὰ συμβεβηκότα ) τὰ μὲν παρωνύμως τὰ δὲ ὁμωνύμως ἐδείχθη κατηγορούμενα · λέγεται γὰρ ἡ ἐπιφάνεια λελευκῶσθαι καὶ τὸ σῶμα κινεῖσθαι καὶ ὁ ἄνθρωπος γραμματικὸς εἷναι ἀπὸ τῆς γραμματικῆς . ὁ δὴ παρωνύμως τινὸς τὸ γένος αὐτοῦ κατηγορῶν διὰ τῆς τοιαύτης κατηγορίας συμβεβηκὸς ἂν εἶναι λέγοι τὸ γένος ἐκείνῳ οὗ ἐστι γένος . γένος γὰρ οὐκ ἂν λέγοι , διότι παρωνύμως · πολὺ δὲ μᾶλλον ἔτι οὐδ’ ἴδιον ἢ ὁρισμόν , διότι τὸ μὲν κατηγορούμενον πλείοσιν ὑπάρχειν δύναται , εἴ γε γένος ἐστί , τὸ δὲ ἴδιον καὶ ὁ ὁρισμὸς οὐδενὶ ἄλλῳ ὑπάρχει · εἰ δὲ μήτε ὡς γένος μήτε ὡς ὅρος μήτε ὡς ἴδιον ἀποδέδοται τὸ εἰρημένον , δῆλον ὅτι ὡς συμβεβηκός . παρώνυμος γὰρ ἡ ἀπὸ τῶν γενῶν κατηγορία γίνεται οὐ κατά τινος τῶν ὑπὸ τὸ γένος εἰδῶν ἢ ἀτόμων ἀλλὰ κατ’ ἐκείνων οἷς συμ - χρῶσθαι καὶ τοῦ βαδίζοντος τὸ κινεῖσθαι καὶ τοῦ τὴν δικαιοσύνην ἔχοντος τὸ διακεῖσθαι , ἀλλ’ οὐ τῆς λευκότητος ἢ τῆς βαδίσεως ἢ τῆς δικαιοσύνης , ἀλλὰ τῆς μὲν τὸ χρῶμα τῆς δὲ ἡ κίνησις τῆς δὲ ἡ διάθεσις . Οὔτε ὡς ἴδιον ἢ ὡς ὁρισμόν · ὁ γὰρ ὁρισμὸς καὶ τὸ ἴδιον οὐδενὶ ἄλλῳ ὑπάρχει . Οὐχ ὡς συγχωρῶν τὸ ἴδιον ἢ τὸν ὁρισμὸν παρωνύμως κατηγορεῖσθαι ταῦτα εἶπε χωρίζεσθαι τοῦ συμβεβηκότος τῷ μόνῳ ὑπάρχειν , ἀλλὰ λέγων ὅτι δεικνύοιτ’ ὅν τὸ ἀποδεδομένον , ὅτι μὴ ἴδιον ἢ ὁρισμός , προδήλως καὶ διὰ τοῦ κατὰ πλειόνων λέγεσθαι τὸ ἀποδεδομένον τούτων δὲ μηδέτερον . διὰ τοῦτο γὰρ οὐδὲ τὸ ὂν γένος τῶν ὄντων , ὅτι τὸ εἶναι παρώνυμον τοῦ ὄντος ὂν οἰκείως καθ’ ἑκάστου τῶν ὄντων κατηγορεῖται · λέγεται γὰρ καὶ ἡ οὐσί εἷναι καὶ ἡ ποιότης καὶ ἡ ποσότης , καὶ ὁμοίως ἕκαστον τῶν ἄλλων γενῶν · τὰ δὲ παρωνύμως τινῶν κα|τηγορούμενα συμβεβηκότα ἀλλ’ οὐ γένη . ἐπισκεπτέον δὲ μήποτε καὶ ἀπὸ τῶν ἰδίων παρωνύμως ἡ κατηγορία γίνεται · τοιαῦτα γὰρ εἶναι δοκεῖ τὸ γελαστικόν , τὸ ἐπιστήμης δεκτικόν . ἢ εἰ καὶ τὸ ἴδιον μετὰ τοῦ γένους συνταττόμενον κατηγορεῖται , ὡς δοκεῖ αὐτῷ , λόγος ἄν εἴη καὶ τὸ ἴδιον , οὐκ ὄνομα · τὰ δὲ παρώνυμα ἀπὸ τοῦ ὀνόματος . ἐπεί , εἰ ἦν ἴδιον τοῦ ἀνθρώπου τὸ γελᾶν ἢ τὸ ἐπιστήμην ἔχειν , τότ’ ἂν ἀπὸ τοῦ ἰδίου παρωνύμως ἐλέγετο τὸ γελαστικὸν καὶ τὸ ἐπιστήμης δεκτικόν · κόν · νῦν δὲ ἴδια ταῦτά ἐστιν αὐτοῦ τὰ παρωνύμως λεγόμενα οὐκ ὄντων ἰδίων αὐτοῦ ἀφ’ ὧν ταῦτα παρωνόμασται . καίτοι ἡ βάδισις οὐ κατηγορεῖται κτὰ τοῦ ἀνθρώπου , τὸ δὲ βαδιστικὸν κατηγορεῖται , καὶ οὐκ ἔστιν ἴδιον . τοῦ δὴ μὴ κατ’ ἄλλον τινὰ τρόπον τὸ παρωνύμως κατηγορούμενόν τινος κατηγορεῖσθαι ἀλλ’ ἢ ὡς συμβεβηκὸς δεικτικὰ ταῦτα . ἐντεῦθεν ἔστιν ὁρμωμένους ἐλέγχειν τοὺς λέγοντας τὸν ἄνθρωπον ἐζῳῶσθαι ἢ τὸν Σωκράτην ἠνθρωπίσθαι ἢ τὸ τρίγωνον ἐσχηματίσθαι ἢ τὸ μέγεθος διεστηκέναι ἢ τὸ ζῷον ἐμψυχῶσθαι . καὶ γὰρ ἡ διαφορὰ γενικὸν καὶ οὐ παρωνύμως κατηγορούμενον · καίτοι τὸ λογικὸν παρώνυμον ὂν διαφορά ἐστιν . Ἄλλος τὸ ἐπιβλέπειν οἷς ὑπάρχειν ἡ πᾶσιν ἡ μηδενὶ εἴρηται . Καὶ οὗτος ὁ τόπος παραγγελματικός . ἐκ διαιρέσεως δὲ τὴν ἐπιχείρησιν λαμβάνει · δεῖν γάρ φησι προβληθέντος τινὸς καὶ προτεθέντος ἢ καθόλου καταφατικοῦ ἢ καθόλου ἀποφατικοῦ διαίρεσιν ποιεῖσθαι τούτων οἷς ἢ πᾶσι τίθεταί τι συμβεβηκέναι καὶ ὑπάρχειν ἢ μηδενί , καὶ ἐφ’ ἑκάστου αὐτῶν ἰδίᾳ ἐπιβλέπειν εἰ ὑπάρχει αὐτοῖς τὸ κείμενον ἐν τῷ προβλήματι ὑπάρχειν . ἄν τε γὰρ ἐπὶ τινὸς αὐτῶν εὕρωμεν τὸ καθόλου κείμενον ὑπάρχειν μὴ ὕπαρχον , ἄν τε ἐπὶ πάντων , ἀνῃρηκότες ἐσόμεθα τὸ καθόλου καταφατικόν · ἀναιρεῖται γὰρ τὸ καθόλου καταφατικὸν καὶ ὑπὸ τοῦ ἐπὶ μέρους ἀποφατικοῦ καὶ ὑπὸ τοῦ καθόλου . ὑπογράφει δὲ καὶ τὸν τρόπον καθ’ ὃν δεῖ τὴν διαίρεσιν ποιεῖσθαι τοῦ προκειμένου . εἰς γὰρ τὰ κοινότερα καὶ προσεχέστερα εἴδη φησὶ πρῶτα δεῖν ποιεῖσθαι τὴν διαίρεσιν · εἶτ’ ἐὰν μηδέπω ἐν τούτοις ᾖ γνώριμον τὸ ζητούμενον , ἕκαστον αὐτῶν πάλιν λέγει δεῖν διαιρεῖν εἰς τὸ ὑπ’ αὐτὸ πρῶτον καὶ ἐπισκεπτέον · καὶ ἐὰν μηδ’ οὕτως ᾖ γνώριμον , πάλιν καὶ ἐπὶ τῆς τούτων διαιρέσεως τὰ κοινότερα καὶ προσεχῆ λαμβάνοντας , εἶθ’ οὕτως ἐπὶ τὰ ἄτομα κατιόντας τὸ αὐτὸ ποιεῖν . ὁδῷ γὰρ οὕτως ἡ διαίρεσις ἔσται καὶ διακεκριμένη καὶ οὐ πεφυρμένη , καὶ οὐχ ἅμα ἐν πᾶσιν ἡ ζήτησις ἀλλὰ κατ’ ἐλάττω καὶ ὡρισμένα · οὕτω τε οὐδὲν ἂν τῶν ὀφειλόντων διαιρεθῆναί τε καὶ ζητηθῆναι παραλείποιτο λαθόν . οἷον εἰ λέγοι τις πάντων τῶν ἀντικειμένων τὴν αὐτὴν ἐπιστήμην εἶναι , χρὴ τὰ ἀντικείμενα διαιρεῖσθαι , ἐπεὶ πλεοναχῶς λέγεται , γεται , διαιρούμενον δὲ μὴ εὐθέως εἰς τὰ ἄτομα ποιεῖσθαι τὴν διαίρεσιν ἄτομα δὲ τὰ εἴδη ἂν λέγοι ) , οἷον μὴ εἰς λευκὸν καὶ μέλαν καὶ διπλάσιον καὶ ἥμισυ , ἀλλ’ ἐπεὶ τετραχῶς τὰ ἀντικείμενα , εἰς ταῦτα πρῶτα χρὴ διελομένους τὰ ἀντικείμενα ἐφ’ ἑκάστου αὐτῶν ὁρᾶν εἰ τὸ λεγόμενον ἀληθές · κἄν μήπω φαίνηταί τι ἀντιπῖπτον , πάλιν διαιρεῖν ἕκαστον αὐτῶν , τὰ ἐναντία χωρὶς εἰς τὰ ἄτομα εἴδη τοῦ ἐναντίου , καὶ πάλιν κατ’ ἰδίαν τὰ πρός τι , καὶ ὁμοίως τὰ κατὰ στέρησιν καὶ ἕξιν καὶ τὰ κατὰ ἀντίφασιν . παραδείγματα δὲ παρέθετο τῆς μὲν τῶν ἐναντίων διαιρέσεως τὰ δίκαια καὶ ἄδικα , τῆς δὲ τῶν πρός τι τὸ διπλάσιον καὶ ἥμισυ , τῶν δὲ κατὰ ἕξιν καὶ στέρησιν τυφλότητα καὶ ὄψιν , τῶν δὲ κατ’ ἀντίφασιν τὸ εἶναι καὶ μὴ εἶναι . κἂν ἐπὶ τινὸς αὐτῶ . εὕρωμεν μὴ οὕτως ἔχον δείξαντες τοῦτο ἀνεσκευακότες ἐσόμεθα τὸ πάντων τῶν ἀντικειμένων εἶναι τὴν αὐτὴν ἐπιστήμην · οἷον ἐπεὶ ἀπείρου οὐκ ἔστιν ἐπιστήμη , ἀντίκειται δὲ τὸ ἄπειρον τῷ πεπερασμένῳ ἢ ὡς ἐναντίον ἢ ὡς ἕξις καὶ στέρησις καὶ ἔστι τούτου ἐπιστήμη , οὐκ ἂν εἴη αὐτῶν ἡ αὐτὴ ἐπιστήμη . ἀλλὰ καὶ εἰ τοῦ μὴ ὄντος λάβοιμεν τὸ μὴ εἶναι ἐπιστήμην , ἐπεὶ ἀντίκειται ὡς κατάφασις καὶ ἀπόφασις τὸ ὂν καὶ τὸ μὴ ὂν καὶ ἔστι τοῦ ὄντος ἐπιστήμη τις , οὐκ ἄν εἴη αὐτῶν ἡ αὐτὴ ἐπιστήμη . ἀλλ’ οὐδὲ τοῦ γνωστοῦ καὶ ἀγνώστου ὄντων ἀντικειμένων κατὰ ἕξιν καὶ στέρησιν ἡ αὐτὴ ἐπιστήμη · τοῦ γὰρ ἀγνώστου οὐχ οίον τε ἐπιστήμην εἶναι . ἀλλ’ οὐδὲ ψεύδους καὶ ἀληθοῦς ὄντων ἐναντίων οὐδὲ δυνατοῦ καὶ ἀδυνάτου . ἐπὶ μέντοι τῶν πρός τι πάν|των ἀνάγκη , ἂν θάτερόν τις εἰδῇ , εἰδέναι καὶ τὸ ἀντικείμενον αὐτῷ , ἐπεὶ τοῖς πρός τι τὸ εἶναι ταὐτόν ἐστι τῷ πρός τί πως ἔχειν . τούτῳ τῷ τόπῳ χρώμενοι ἀνασκευάσομεν καὶ τὸ πρόβλημα τὸ λέγον ‘πᾶν ζῷον ἀναπνεῖ᾿ · διαιρήσομεν γάρ τὸ ζῷον εἴς τε τὸ πτηνὸν καὶ τὸ πεζὸν καὶ τὸ ἔνυδρον καὶ πάλιν τούτων ἕκαστον , καὶ εὑρόντες ἐν μὲν τοῖς πτηνοῖς τὰ ἔντομα μὴ ἀναπνέοντα , ἐν δὲ τοῖς ἐνύδροις τοὺς ἰχθύας οὗτοι δ’ εἰσὶν οἱ τὰ βράγχια ἔχοντες · οὐδὲν γὰρ τῶν βράγχια ἐχόντων ἀναπνεῖ ) , ἀνῃρηκότες ἐσόμεθα τὸ ‘πᾶν πᾶν ζῷον ἀναπνεῖ᾿ · δείξομεν δὲ καὶ ὅτι μὴ πᾶσα ἀρετὴ ἐπιστήμη διελόντες τὴν ἀρετὴν εἴς τε τὴν διανοητικὴν καὶ τὴν ἠθικὴν καὶ τὰς ἠθικὰς δείξαντες ὅτι μὴ ἔχουσιν ἐν τῇ γνώσει τὸ εἶναι . ἀλλὰ καὶ τὸ ὅτι οὐδεὶς ἔρως ἀστεῖος πρόβλημα καθόλου ὂν ἀποφατικὸν ἀνασκευάσομεν , ὅτι μὴ πᾶς ἔρως φαῦλος , διελόντες τὸν ἔρωτα εἴς τε σύντονον ὄρεξιν ἀφροδισίων , ὡς Ἐπίκουρος λέγει , ὃν οὐχ οἷόν τε ἀστεῖον εἶναι , καὶ εἰς ἐπιβολὴν φιλοποιίας διὰ κάλλος ἐμφαινόμενον , ὡς οἱ ἀπὸ τῆς Στοᾶς ἢ ἀνάμνησιν τοῦ ποτὲ ὁραθέντος κάλλους , ὡς Πλατῶν · ἀστεῖοι γὰρ οὗτοι οἱ ἔρωτες . οὐ μόνον δὲ τὸν ὐποκείμενον ὅρον ἐν τῷ προβλήματι διαιρεῖν δεῖ , ἀλλὰ πολλάκις καὶ τὸν κατηγορούμενον , ἄν οὕτως τὴν διαίρεσιν δέχηται , ὡς ἐπὶ τῶν τοιούτων προβλημάτων ‘ὁ σοφὸς οὐ πολιτεύσεται᾿ , ‘ὁ σοφὸς στάσεως οὐ μεθέξει᾿ . τό τε γὰρ πολιτεύεσθαι τῷ σοφῷ ] οὐχ ἁπλοῦν ὂν εἰ διαιρεθείη , κατὰ μέν τι σημαινόμενον δείξει προσῆκον ὂν τὸ πολιτεύεσθαι τῷ σοφῷ κατὰ δέ τι ἀλλότριον αὐτοῦ . ὁμοίως καὶ τὸ ‘στάσεως οὐ μετέχει᾿ διττόν · ἢ γὰρ ὅτι x003E ; χρὴ νοσούσῃ τῇ πατρίδι συννοσεῖν , καθὼς ἠξίου Σόλων · πολιτικοῦ γὰρ τὸ μὴ ὰπάγειν αύτὸν τῆς κοινῆς συμφορὰς καὶ οὕτως ἂν καταπαῦσαί τι τῆς στάσεως ἲσως , εἰ φαίνοιτο συνάγων καὶ ἐν τοῖς αὐτοῖς ὤν · ἢ πάλιν ὄτι κατάρχειν οὐ χρὴ τῆς στάσεως καὶ ήγεμόνα γίνεσθαι . Eἰπὼν δὲ ἐὰν μὲν γὰρ ἐπὶ τινὸς δειχθῇ ὅτι οὐχ ἡ αὐτή , ἀνῃρηκότες ἐσόμεθα τὸ πρόβλημα , προσέθηκε τὸ ὁμοίως δὲ καὶ ἐὰν μηδενὶ ὑπάρχῃ , δεικνὺς ὅτι τὸ καθόλου καταφατικὸν οὐχ ὑπὸ τοῦ ἐπὶ μέρους ἀ-.hἱ-̔̔ . α-ικοῦ μόνου ἀναιρεῖται ἀλλὰ καὶ ὑπὸ τοῦ καθόλου ἀποφτικοῦ · τὸ γὰρ καθόλου ἀμφοτέρων ἐστὶν ἀναιρετικόν , καὶ τοῦ καθόλου τοῦ ἐναντίου αὐτῷ καὶ τοῦ ἐπὶ μέρους τε καὶ ἀντιωατικῶς αὐτῷ ἀντίκειμένου . δύναταιτὸλεγόμενονδιὰτοῦ ὁμοίωςδὲκαὶ ἐὰνμηδενὶὑπάρχῃ δηλωτικὸν εἶναι τοῦ ὅτι ὁμοίως ὡς τὸ καθόλου καταφατικὸν ἀνασκευάζεται τῷ εὑρεθῆναί τι τῶν ὑπὸ τὸ καθόλου μὴ οὕτως ἔχον , οὕτως , κἀν ᾖ κᾶθὄλου ἀποσατικὸν τὸ κείuενον , ἀνασκευάζοιτ’ ἄν , εἰ τῶν ὑπὸ τὸ καθόλου τινὶ εὑρεθείη ὑπάρχον τὸ μηδενὶ αὐτῷ κείμενον ὑπάρχειν · καὶ γὰρ προεῖπε τὸἐπιβλέπειν οἷς ὑπάρχειν πᾶσιν ἢμηδενὶ εἴρηται . οἷονἂνᾖκείῳνον τὸ μηδὲν ζῷον λογικὸν εἰνὶ · δείξαντες γὰρ τὶ λογικὸν τῇ διαιρέσει , ἀνῃρηκότες αὐτὸ ἐσόμεθα . λέγει δὲ καὶ ὅτι ὁ προειρημένος τόπος οὐ πρὸς ἀνασκευὴν μόνον τοῦ καθόλου καταφατικοῦ ἀλλὰ καὶ πρὸς κατασκευήν.ἐστιν χρήσιμος · διελόμενοι γάρ , ἐπὶ πάντων ἂν οὕτως ἔχον φαίνηται , κατεσκευα - κότες ἄν . εἴημεν τὸ καθόλου καταφατικόν . · καὶ εἰ μὴ ἐπὶ πάντων δὲ ἀλλὰ ἐπὶ τῶν πλείστων οὕτως ἔχον φαίνοιτο ( οὐδὲ γὰρ οἷόν τε πάντα ἐπεξελ - θεῖν ) , ἀξιώσομεν ἢ τὸ καθόλου συγχωρεῖν ἤ , εἰ μὴ συγχωροίη , ἔνστασιν φέρειν ἐπὶ τίνος οὐχ ἡγεῖταιοὕιωςἔχειν · ἄτοπος γὰρἄνιφαίνοιτο , εἰ μήτε συγχωροίη τὸ καθόλου μήτε ἔνστασιν φέροι ἐπὶ τίνος οὐχ ἡγεῖται τῶν σημαινομένων καὶ τῶν ὑπὸ τὸ κοινὸν οὕτως ἔχειν · οἷον εἰ ζητουμένου , εἰ πᾶν ζῶον τὴν κάτω γένυν κινεῖ , δεικνύντων ἡμῶν ἐπὶ τῶν πλείστων οὕτως ἔχον καὶ ἀξιούντων ἡ τῷ καθόλου συγχωρεῖν ἢ ἐπὶ τίνος οὐχ οὕ - τὼς ἔχει λέγειν , ὁ δὲ μηδέτερον ποιοίη . τὸ δὴ ἀνασκευάζειν καὶ κατασκευάζειν εἴρηκεν ἀντὶ τοῦ ’ τὸ καθόλου κταφατικόν ’ . ἰhατασκο͂υάσαι δὲ δῆλον ὅτι τὸ καθόλου καταφατικόν , ὅταν ὁ τιθεὶς τὸ πρόβλημα μηδενὶ ἢ μὴ παντὶ τὸ κατηγορούμενον ὑπάρχειν λέγῃ , οἷον ἄν θῇ τις ὅτι οὐ πᾶν . δίκαιον συμφέρον , ἢ ὅτι οὐ πᾶσα ἡδονὴ ἀγαθόν · πρὸς γὰρ τὰς τοιαύτας θέσεις χρεία τῆς τοῦ καθόλου κατασκευῆς . σημειωτέον δὲ ὅτι ὁ τόπος οὗτός οὐκέτι ἐπὶ καθόλου ἀνασκευαστικός , περὶ ὧν μόνον εἶπε δεῖν λέγειν τὸ κατασκευάζειν χρήσι|μος . Ἄλλος τὸ λόγους ποιεῖν ἀντὶ τῶν ὀνομάτων τοῦ συμβεβηκότος καὶ ᾧ συμβέβηκεν , ἢ ἀμφοτέρων καθ’ ἑκάτερον ἢ τοῦ ἑτέρου . Ο τόπος οὗτος ὢν ἀπὸ ὁρισμοῦ καθόλου ἀνασκευαστικὸς τοιοῦτός ἐστιν · ἐπεὶ τὸ πρόβλημα , πρὸς ὃ τὰς ἐπιχειρήσεις ποιούμεθα , τῷ γένει πρότασίς ἐστι κατηγορική τοιοῦτον γὰρ ἂν ] κατασκευάσαι ἢ ἀνασκευάσαι βουλόμεθα ) , πᾶσα δὲ πρότασις κατηγορικὴ ἐξ ὑποκειμένου ὅρου καὶ κατηγορουμένου , καὶ ἐν τοῖς ἀπὸ τοῦ συμβεβηκότος προβλήμασιν ὁ κατηγορούμενος ὅρος ὡς συμβεβηκός τι δηλοῖ , φησὶ δεῖν διαλαμβάνοντας τοὺς τοῦ προβλήματος ὅρους , τόν τε ὑποκείμενον καὶ τὸν κατηγορούμενον , κατ’ ἰδίαν ἑκάτερον αὐτῶν ὁρίζεσθαι , ἰδίᾳ μὲν τὸ συμβεβηκός , ὅ ἐστι κατηγορούμενον , ἰδίᾳ δὲ τὸ τούτῳ ὑποκείμενον τοῦτο γάρ ἐστι τὸ ἀμφοτέρων καθ’ ἑκάτερον · ἵνα γὰρ μὴ ἀμφοτέρων τοὺς ὁρισμοὺς συνάγωμεν , ὡς ἐπὶ τοῦ ‘ἄνθρωπος περιπατεῖ᾿ ἢ ] τὸ ‘ζῷον πεζὸν δίπουν διὰ σκελῶν κινεῖται᾿ , ἀλλὰ ἰδίᾳ ἑκατέρου ἰὸν ὁρισμὸν χωρίσαντες ἀποδῶμεν ) , ἢ εἰ τὸ ἕτερον αὐτῶν φανερὸν εἴη ; τὸ ἕτερον μόνον τὸ μὴ φανερὸν ὁρίσαι τοῦτο γὰρ βούλεται τὸ ἢ τοῦ ἑτέρου ) , ἔπειτα ὁρᾶν εἴ τι τῶν ἐν ἰοῖς ὁρισμοῖς μαχόμενόν ἐστι καὶ μὴ δυναμενον ὑπάρχειν τουτῳ ᾦ δπαρχειν κεῖται . ἂν γὰρ οὕτως ἔχῃ , ἀνασκευάσομεν καθόλου τὸ πρόβλημα · οἷον εἰ εἴη τιθέμενον ὑπό τινος τὸ δύνασθαι θεὸν ἀδικεῖσθαι . εἰ ὁ ἀδικούμενος ὑπὸ ἀδικοῦντος ἀδικεῖται , δεῖ ὁρίσασθαι τί ἐστι τὸ ἀδικεῖν , καὶ λαβόντας ὅτι τὸ βλάπτε ἑκόντα , ἐπεὶ οὐχ οἷόν τε τὸν θεὸν βλάπτεσθαι ὑπό τινος ἔνδοξον γὰρ ἐναργὲς τοῦτο ) , δεῖ δεικνύναι ὅτι μηδὲ ἀδικεῖσθαι . εἰπὼν δὲ τὴν ἀρχὴν εἰ ἔστι θεὸν ἀδικεῖν , ὅτι τὸ ἀδικεῖν ἐπὶ τοῦ ἀδικεῖσθαι ἔλαβεν , ἐδήλωσεν ἐπενεγκὼν τὸ δῆλον ὡς οὐκ ἔστι θεὸν ἀδικεῖσθαι . πάλιν εἰ εἴη τις λέγων τὸν σπουδαῖον φθονερὸν εἶναι , χρὴ ὁρίσασθαι τίς ὁ φθονερός . τοῦτο δὲ ἂν ποιήσαιμεν , εἰ πρῶτον ὁρισαίμεθα τί ποτέ ἐστιν ὁ φθόνος . εἰ δή ἐστιν ὁ φθόνος λύπη ἐπὶ φαινομένῃ εὐπραγίᾳ τῶν ἐπιεικῶν τινος , δῆλον ὡς καὶ φθονερὸς ἄν εἴη ὁ λυπούμενος ἐπὶ ταῖς τῶν ἐπιεικῶν εὐπραγίαις · οὗ κειμένου , ἐπεί προδήλως ἀλλότριον τοῦ σπουιν δαίου τὸ λυπεῖσθαι ἐπὶ ταῖς τῶν ἀγαθῶν εὐπραγίαις οἱ γὰρ ἐπιεικεῖς ἀγαθοί ) , οὐκ ἄν εἴη ὁ σπουδαῖος φθονερός . δῆλον δὲ ὅτι αἰ τοιαῦται δείξεις ἐν δευτέρῳ γίνονται σχήματι καθόλου ἀποφατικὸν συνάγουσαι . καὶ οὕτως μέν , εἰ τὸ ὑποκείμενον ἐν τῷ προβλήματι γνώριμον εἴη , τὸ συμβεβηκὸς τῷ ὑποκειμένῳ ὁρισάμενοι ἀνασκευάσομεν καθόλου τὸ πρόβλημα . ἀμφοτέρους δὲ τοὺς ὅρους τοῦ προβλήματος ὁρισόμεθα ἐν οἷς μηδέτερόν ἐστιν αὐτόθεν γνώριμον , ὡς ἐν τοῖς τοιούτοις · εἰ εἴη τιθέμενον ὑπό τινος ὅτι ὁ νεμεσητικὸς φθονερός ἐστιν . ἐπεὶ γὰρ ἐπὶ τούτων ὁμοίως ὁ νεμεσητικὸς τῷ φθονερῷ πρὸς γνῶσιν ἔχει οὐδέτερος γὰρ αὐτῶν αὐτόθεν ἐστὶ φανερός ) , ὁρισάμενοι ἀμφοτέρους , τόν τε νεμεσητικὸν καὶ τὸν φθονερόν , οὕτως ἀνασκευάσαι δυνησόμεθα τὸ τιθέμενον . δοκεῖ γὰρ φθονερὸς μὲν εἶναι ὁ λυπούμενος ἐπὶ ταῖς τῶν ἀγαθῶν εὐπραγίαις , ἐπεὶ καὶ ὁ φθόνος τοιοῦτον , νεμεσητικὸς δὲ ὁ λυπούμενος ἐπὶ ταῖς τῶν κακῶν εὐπραγιαις · τοιοῦτον γὰρ ἡ νέμεσις . εἰ οὖν νεμεσητικὸς μὲν ἐστιν ὁ λυπούμενος ἐπὶ ταῖς τῶν κακῶν εὐπραγίαις , ὁ δὲ φθονερὸς οὐ λυπεῖται ἐπὶ ταῖς τῶν κακῶν εὐπραγίαις τοὐναντίον γὰρ οὗτος ἐπὶ ταῖς τῶν ἀγαθῶν εὐπραγίαις κεῖται λυπούμενος ) , οὐκ ἂν εἴη ὁ νεμεσητικὸς φθονερός . δύναται τὸ πρόβλημα τοῦτο ὁρικὸν εἶναι , εἰ ζητοῖτο πότερον ὁ αὐτός ἐστι νεμεσητικός τε καὶ φθονερὸς ἢ οὔ · τὰ γὰρ περὶ ταὐτοῦ προβλήματα τοῖς ὅροις ἔφη δεῖν ὑποτάσσεσθαι . οὕτως δειχθήσεται καὶ ὅτι μή ἐστιν εὐδαίμων ὁ τύραννος · εἰ γὰρ ὁ μὲν τύραννός ἐστιν ἄρχων παράνομος , εὐδαίμων δέ ἐστιν ὁ κατ’ ἀρετὴν ἐνεργῶν , οὐχ οἷόν τε τὸν τύραννον εὐδαίμονα εἶναι · τὸ γὰρ παρανόμως ἄρχειν ο.ὐ κατ’ ἀρετὴν ἐνεργοῦντος . ἀλλὰ καὶ ὅτι μὴ πλούσιος ὁ σοφός , εἴ γε ὁ πλοῦτος μέν ἐστιν ἐν κτήσει χρημάτων , σοφία δὲ ἐν ἀρετῆς κτήσει . ἐπεὶ δὲ πολλάκις οὐδὲ τῶν ὁρισμῶν ῥηθέντων ἤδη φανερὰ τῶν ὁριζομένων ἡ πρὸς ἄλληλα διαφορὰ τῷ ὀνόματά τινα ἐν αὐτοῖς εἰλῆφθαι οὐ ταὐτὸν ἐν ἑκατέρῳ αὐτῶν δηλοῦντα ἀλλ’ ὁμώνυμα , ἀξιοῖ μὴ προαφίστασθαι ἀλλὰ πάλιν αὐτῶν τούτων τῶν ἐν τοῖς ὁρισμοῖς ὀνομάτων λόγους λαμβάνειν · οὕτως γὰρ ἔσεσθαι γνώριμον αὐτῶν τὴν διαφοράν ἄν τὸ κοινὸν ὄνομα τοῦτο , ὡς τί σημαῖνον ἐν ἑκατέρῳ τῶν ὁρισμῶν παρείληπται , γνωσθῇ . τοῦτο δὲ καὶ ἐν τῷ πρώτῳ ἤδη φθάσας εἶπεν ἐν τῇ διδασκαλίᾳ τῶν τόπων οὓς πρὸς τὴν εὕρεσιν τῶν πολλαχῶς λεγομένων παρεδίδου · εἶπε γὰρ οὕτως · “ πολλάκις δὲ καὶ ἐν αὐτοῖς τοῖς λόγοις λανθάνει παρακολουθοῦν τὸ ὁμώνυμον · διὸ καὶ ἐπὶ τῶν λόγων σκεπτέον . οἷον ἐάν τις τὸ σημαντικὸν καὶ τὸ ποιητικὸν ὑγείας τὸ συμμέτρως ἔχον πρὸς ὑγείαν φῇ εἶναι , οὐκ ἀποστατέον ἀλλ’ ἐπισκεπτέον τί τὸ συμμέτρως καθ’ ἑκάτερον εἴρηκεν , οἷον εἰ τὸ μὲν τὸ τοσοῦτον εἶναι ὥστε ποιεῖν ὑγείαν , τὸ δὲ τὸ τοιοῦτον οἷον σημαίνειν ποία τις ἡ ἕξις ” . ἄν δή , κειμένου τοῦ τὸ ποιητικὸν ὑγείας σημαντικὸν ὑγείας εἶναι , ἀνασκευάζειν τις τοῦτο βουλόμενος ἑκάτερον αὐτῶν ὁριζόμενος εὕρῃ συμμέτρως ἔχον πρὸς ὑγείαν ἑκάτερον αὐτῶν , δόξει μὲν ὅσον . ἐπὶ τοῖς λόγοις ταὐτὰ εἶναι τὰ προκείμενα · οὐ μὴν οὕτως ἔχον τοῦτο εὑρεθήσεται , ἄν τοῦ καθ’ ἑκάτερον αὐτῶν συμμέτρου τὸν λόγον πάλιν ἀποδῷ · εὑρήσει γὰρ τὸ μὲν ὡς ποιητικὸν ὑγείας σύμμετρον λεγόμενον ἐν τῷ τοσοῦτον εἶναι τὸ σύμμετρον ἔχον , τὸ δὲ σημαντικὸν ἐν τῷ τοιοῦτον . Λέγει δὲ νῦν τὸ λαμβάνειν δεῖ καὶ ἀντὶ τῶν ἐν τοῖς λόγοις ὀνομάτων λόγους καὶ μὴ προαφίστασθαι , ἕως ἄν ἐπί τι γνώριμον ἔλθῃ , οὐκ ἐπὶ τῶν ὁμωνυμίας μόνον ἐχόντων λόγων ἀλλὰ καθόλου , ὅταν μηδέπω σαφὴς καὶ γνώριμος ἡ διαφορὰ τῶν προκειμένων ᾖ διά τινα ὀνόματα ἀσαφῆ ἐν τοῖς ὁρισμοῖς παρειλημμένα . παρεγγυᾷ γὰρ μὴ προαφίστασθαι ἀλλὰ καὶ αὐτὰ τὰ ὀνόματα καὶ τὰ μόρια τοῦ λόγου ὁρίζεσθαι ὥσπερ καὶ τὸ ὅλον · οὕτως γὰρ ἔσται γνώριμον τὸ ζητούμενον . οἷον εἰ λέγοντός τινος τὴν ἡδονὴν ἀγαθὸν ὁ βουλόμενος ἀνασκευάσαι τοῦτο ὁρίσαιτο τὴν ἡδονὴν κίνησιν λείαν , οὐδὲν γνώριμον ἐκ τούτου εἴτε ἀγαθὸν εἴτε μή · ἀλλὰ ἄν τὴν κίνησιν τὴν ἐν τῷ τῆς ἡδονῆς ὁρισμῷ παρειλημμένην αὐτὴν πάλιν ὁρίσηται καὶ ἀποδῷ αὐτῆς λόγον ἀτελῆ ἐνέργειαν , δύναιτ’ ἄν δεικνύναι ὅτι μὴ ἀγαθὸν ἡ ἡδονή , τῷ μηδὲν μὲν ἀγαθὸν ἀτελὲς εἶναι , τὴν δὲ ἡδονὴν ἀτελῆ εἶναι οὖσαν κίνησιν τῷ πᾶσαν κίνησιν ἀτελῆ ἐνέργειαν εἶναι . ἔστι δὲ ἐν τούτῳ πάλιν τῷ προβλήματι ὁ ὑποκείμενος ὅρος ὡρισμένος . δῆλον δὲ ὅτι χρὴ πλειόνων ὁρισμῶν περὶ ἑκάστου εὐπορεῖν ἐνδόξων , εἰ μέλλοιμεν χρῆσθαι τῷ προκειμένῳ τόπῳ · οὕτως γὰρ δυνησόμεθα χρησίμως πρὸς τὸ προκείμενον ἡμῖν τὴν ἀπόδοσιν τῶν ὅρων ποιεῖσθαι . οἷον κειμένου τοῦ τὸν σοφὸν ἐρασθήσεσθαι , ἀνασκευάσαι μὲν θέλοντες αὐτὸ ὁρισόμεθα τὸ ἐρασθῆναι , καὶ ληψόμεθα τὸ ἔρωτά τινος λαβεῖν · καὶ ἐπεὶ μηδέπω γνώριμον τὸ προκείμενον , ἐπὶ τὸ τὸν ἔρωτα ὁρίζεσθαι προελευσόμεθα . ἄν δὴ ὁριζόμενοι αὐτὸν λάβωμεν ἄλογον ἐπιθυμίαν ἡδονῆς τῆς ἀπὸ τοῦ σωματικοῦ κάλλους ἢ σύντονον ὄρεξιν ἀφροδισίων , ἀνεσκευακότες ἄν εἴημεν τὸ πρόβλημα · δῆλον γὰρ δὴ ὅτι ἀλλότρια ταῦτα τοῦ σοφοῦ . ὁμοίως κἂν ὁρισώμεθα αὐτὸν σφοδρὰν ἐπιθυμίαν , ἐπεὶ τὸ σφοδρὸν ἀσαφές , πάλιν αὐτὸ τοῦτο εἰς λόγον μεταληψόμεθα · καὶ εἰ ἔστι σφοδρὸν τὸ ἐναντιούμενον τῷ ὀρθῷ λόγῳ , ἀνεσκευακότες ἄν εἴημεν καὶ οὕτως τὸ κείμενον . ἄν μέντοι ἀποδῶμεν τὸν ] λόγον τοῦ ἔρωτος ἢ ἐπιβολὴν φιλοποιίας διὰ κάλλος ἐμφαινόμενον ἢ θείαν ἐπίπνοιαν καὶ ἐπιθυμίαν φιλίας δι’ ἔμφασιν τοῦ ποτὲ ὁραθέντος κάλλους , ὡς ἐν τῷ Φαιδρῷ Πλατῶν βούλεται , κατεσκευακότες ἂν εἴημεν τὸ πρόβλημα . καὶ δῆλον ὅτι ὁ τόπος καὶ πρὸς κατασκευὴν ἄν εἴη τοῦ καθόλου καταφατικοῦ ποτε χρήσιμος , οὐ πρὸς ἀνασκευὴν μόνον . τούτῳ τῷ τόπῳ χρώμενοι δείξομεν ὅτι ὁ θεὸς οὔτε ὀργίζεται οὔτε λυπεῖται , εἴ γε ὀργίζεσθαι μέν ἐστι τὸ ὀρέγεσθαι τιμωρίας παρὰ τοῦ δοκοῦντος ἠδικηκέναι , λυπεῖσθαι δὲ τὸ συστέλλεσθαι ἐπὶ παρόντι κακῷ , ὥσπερ καὶ τὸ φοβεῖσθαι τὸ ἐπὶ προσδοκωμένῳ , ὁ δὲ θεὸς οὔτε ἀδικεῖσθαι δοκεῖ οὔτε παρεῖναί τι αὐτῷ κακὸν ὑπολαμβάνει ] ἢ προσδοκᾶσθαι . ἀλλὰ κἄν ζητουμένου εἰ ἡ ψυχὴ ἀθάνατος ὁρισαίμεθα τὴν ψυχὴν πνεῦμα νοητικὸν ἢ αἰσθητικόν , εἴημεν ἂν δεδειχότες ὅτι μὴ ἀθάνατος · πᾶν γὰρ πνεῦμα φθαρτόν . ἀλλὰ καὶ ὅτι οὐ κεχώρισται τοῦ σώματος , δεικνύοιτ’ ἄν , εἰ ὁρισθείη “ ἐντελέχεια σώματ·ος φυσικοῦ ὀργανικοῦ ” · οὐδεμία γὰρ ἐντελέχεια σώματος χωριστὴ αὐτοῦ . πάλιν δέ , ἄν οὐσίαν αὐτῆς αὐτοκίνητον ὅρον εἶναι λάβωμεν κατὰ Πλάτωνα , εἴημεν ἄν ἀθάνατον αὐτὴν δεδειχότες διὰ τὸ τὸ αὐτοκίνητον ἀεικίνητον εἶναι δοκεῖν τὸ δὲ ἀεικίνητον ἀίδιον εἶναι . ἀλλὰ καὶ τὸν νόμον σπουδαῖον δεικνύοιμεν ἄν , εἰ ὁρισαίμεθα αὐτὸν ὀρθὸν λόγον ἐπὶ σωτηρίᾳ τῶν χρωμένων . ὁμοίως καὶ ἡ ἀρετὴ ὅτι διδακτὸν δεικνύοιτ’ ἄν , εἰ ὅρος εἴη τῆς ἀρετῆς ἐπιστήμη περὶ βίον · πᾶσα γὰρ ἐπιστήμη διδακτόν . οὐκέτι δὲ ἀρετὴ πᾶσα διδακτὸν ἐξ ἀνάγκης , εἰ εἴη ὁ λόγος αὐτῆς ἕξις ἀρίστη ἢ ἕξις , ἀφ’ ἧς αὐτό τε τὸ οὗ ἐστιν ἄριστόν ἐστι καὶ τὰς ἐνεργείας τὰς οἰκείας ἄριστα ἀποδίδωσιν . Ἔτι τὸ πρόβλημα πρότασιν ἑαυτῷ ποιούμενον ἐνίστασθαι . ἔστι μὲν καὶ ὁ τόπος οὗτος παραγγελματικός . τὸ δὲ δι’ αὐτοῦ λεγό - μένον ἐστιν , ὅτι δεῖ τὸ πρόβλημα εἰς καθολικὴν πρόταω-ν μεταλαβόντα , αὑτῷ προτείνοντα ταύτην ἔνστασιν πειρᾶσθαι φέρειν πρὸς αὐτήν , ὡς ἂν εἰ καὶ ἄλλου προτείνοντος αὐτὴν καὶ λαβεῖν ἀξιοῦντος ἐνέστημεν . ἣν γὰρ ἔνστασιν · εὑρίσκομεν πρὸς τὴν πρότασιν , αὕτη ἐπιχειρrήματος ἡμῖν ἀρχὴ καὶ ἀσορμὴ γένοιτ’ ἂν πρὸς τὴν τοῦ προκειμένου προβλήματος ἀνασκευήν · τοῦτο δ’ , ἐπεὶ συνηθεστέρα ἡ πρὸς τἀς προιάσεις ἔνστασις τῆς εἰς τὰ προβλήματα ἐπιχκειρήσεως . ἐπεὶ δὲ ἡ πρὸς τὰς καθόλου προτάσεις ἔνστασις ἀπό τινος τῶν ὑπὸ τὸ καθόλου γίνεται , ὃ τῷ ἐπιβλέπειν τὰ ὑπὸ τὸ καθόλου εὑρίσκεται , σχεδόν φησι τὸν αὐτὸν τόπον εἶναι τοῦτον τῷ πρὸ ὀλίγου εἰρημένῳ τῷ ἐκ τῆς τοῦ καθόλου διαιρέσεως , ἐν ᾧ ἔλεγεν ἐπιβλέπειν δεῖν οἷς ὑπάρχειν ἢ πᾶσιν ἢμηδενὶ εἴρηται . ὡςγὰρἐπ’ ἐκείνουὰπὸdlς τοῦ καθόλου εἰς τὰ ὑπ’ · αὐτὸ διαιρέσεως εὑρόντες , ᾧ μὴ ὑπῆρχε τῶν ὑπὸ τὸ καθόλου . ἀνεσκευάζομεν τὸ πρόβλημα , οὕτως καὶ ἐπὶ τοῦ προκειμένου ἡ εννσιασις ποὸς ἰὴν καθόλου πρότασιν γίνειαι · ἐφοδεύσαντες γάρ τῇ διανοίᾳ τὰ ὑπὸ τὸ καθόλου , οὕτως ᾧ μὴ ὑπάρχει τῶν ὑπὸ τὸ καθόλου εὑρόντες ἐνιστάμεθα . οὐ μὴν πάντῃ ὁ αὐτὸς τόπος οὗτος ἐκείνῳ , ἀλλ’ ἔστιν αὐτῶν διαφορὰ κατά τὸν τρόπον , ὡς εἶπεν · ἐκεῖ μὲν γὰρ εὐθέως διαίρεσιν ἐποιούμεθα τοῦ καθόλου εἰς τὰ προσεχῆ εἴὸη · ἐνταῦθα δὲ πρότασιν ποιήσαντες ὡς πρὸς πρότασιν τὴν ἔνστασιν ποιησόμενοι , ἐπεὶ συνηθεστέρα ἡ πρὸς τὰς προτάσεις ἔνστασις τῆς πρὸς τὰ προβλήματα ἐτιχειρήσεως , τὴν ἔνστασιν ἀρχὴν τῆς πρὸς τὸ πρόβλημα ἐπιχειρήσεως ποιούμεθα . οἷον εἰ τὸ τιθέμενον ὑπό τινος εἴη τὸ τὴν ἀρετὴν ἐπιστήμην εἶναι , μεταληψόμεθα εἰς πρότασιν τὸ κείμενον τὴν ᾿ἆρά γε πᾶσα ἀρετὴ ἐπιστήμη;᾿ , καὶ ἑαυτοῖς προτείναντες τοῦτο ζητήσομεν ἔνστασιν πρὸς αὐτὸ ἐπὶ τὰ εἴδη τῶν ἀρετῶν ἐπιβλέποντες · καὶ εὑρόντες ὅτι αἱ τοῦ παθητικοῦ μορίου τῆς ψυχῆς οὐ τοιαῦται ( οὐ γὰρ ἐκ διδασκαλίας περιγίνονται ἀλλὰ δι’ ἐθῶν , οὐδὲ ἐν Tto εἰδέναι αὐτάς , αἵτινές εἰσιν , ἐστὶ τὸ καὶ ἐν αὐταῖς εἶναι καὶ ἔχειν αὐτάς ) , ταύτην τὴν ἔνστασιν εἰς ἐπιχείρημα μεταλαβόντες χρησόμεθα χρησόμεθα αὐτῷ πρὸς ἀνασκευὴν τοῦ προβλήματος λέγοντες ι αἱ ἠθικαὶ ἀρεταὶ οὐκ ἐν γνώσει τῶν πρακτέων τὸ εἶναι ἔχουσιν , οὐδὲ διὰ διδασκαλίας ἐγγίνονται · πᾶσα δὲ ἐπιστήμη ἐν γνώσει τῶν ὑπ’ αὐτὴν τὸ εἶναι ἔχει καὶ διὰ διδασκαλίας · οὐδεμία ἄρα ἠθικὴ ἀρετὴ ἐπιστήμη · εἰ δὲ τοῦτο , οὐ πᾶσα ἀρετὴ ἐπιστήμη᾿ . πάλιν εἰ εἴη κείμενον ὑπό τινὸς ὅτι πᾶσα ἡδονὴ μεταληψόμεθα τὸ πρόβλημα εἰς πρότασιν καὶ ἑαυτοὺς ἐρωτήσομεν ‘ἆρα πᾶσα ἡδονὴ ἀγαθόν;᾿ · καὶ εὑρόντες ἔνστασιν διὰ τῆς τῶν ἡδονῶν διαιρέσεως τὴν ὅτι αἱ τῶν ἀκολάστων ἡδοναὶ οὐκ ἀγαθαί , ἣν πρὸς τὴν πρότασιν ἐφ’ ἑαυτῶν ζητοῦντες ἔνστασιν εὕρομεν , ταύτην ἀφορμὴν ἐπιχειρήσεως ἕξομεν εἰς ἀνασκευὴν τοῦ κειμένου ἐρωτῶντες ‘ἆρά γε αἱ τῶν κιναίδων ἡδοναὶ ἡδοναὶ οὖσαι καὶ ἀγαθαί εἰσιν;’ . ἢ οὐδεὶς ἄν τούτῳ συγχωρήσαι ὁμοῦ ψευδεῖ τε ὄντι καὶ ἀδόξῳ . λαβόντες γὰρ τοῦτο δεδει - χότες ἂν εἴημεν ὅτι μή ἐστιν ἡδονὴ πᾶσα καὶ ἁπλῶς ἀγαθόν . ὁμοίως ποιήσομεν , κἄν ᾖ τὸ πρόβλημα τὸ μόνον τὸ καλὸν ἀγαθὸν εἶναι · ὡς γὰρ πρὸς πρότασιν αὐτὸ εὑρόντες ἔνστασιν ὅτι ἡ ὑγεία ἀγαθὸν οὖσα οὐκ ἔστι καλόν , χρώμενοι τῇ ἐνστάσει ταύτῃ ἀνασκευάσομεν τὸ πρόβλημα . ἔστι δὲ ὁ τόπος , ὡς καὶ αὐτὸς εἴρηκεν , ἀνασκευαστικὸς μόνον . Ἔτι διορίζεσθαι ποῖα δεῖ καλεῖν ὡς οἱ πολλοὶ καὶ ποία οὐ . Καὶ οὗτος ὁ τόπος παραγγελματικός . ἀφορμὴν δέ φησιν ἡμῖν πρὸς τὰ προβλήματα ἐπιχειρήσεως ἔσεσθαι καὶ ἀπὸ τοῦ προδιωρίσθαι καὶ ὡμολογῆσθαι , τίνα μὲν χρὴ τῇ τῶν πολλῶν χρήσει τε καὶ συνηθείᾳ ἑπομένους καλεῖν , τίνα δὲ οὔ · τοῦτο δὲ καὶ πρὸς τὸ κατασκευάζειν καὶ πρὸς τὸ ἀνασκευάζειν τὰ προβλήματα χρήσιμον . ἄν γὰρ ἡ ἡμῖν προωμολο - γημένον τὸ δεῖν τοῖς μὲν ὀνόμασι κατὰ τῶν πραγμάτων τοῖς συνήθεσι καὶ κειμένοις χρῆσθαι καὶ οἷς οἱ πολλοί κατὰ συνθήκην γὰρ τὰ ὀνόματα , καὶ οὐκ αὐτός τις ἕκαστος κύριος τῶν πραγμάτων ἕκαστον ὀνομάζειν τε καὶ μετονομάζειν ὡς βούλεται · ἀναιροῖτο γὰρ ἄν οὕτως ἡ κοινολογία , εἰ μὴ κοινοῖς τισιν ὀνόμασι καὶ συνήθεσιν εἴημεν ἐπ’ αὐτῶν χρώμενοι ) , τίνα μέντοι τοιαῦτα τῶν πραγμάτων ἐστί , καθ᾿ τὰ κοινὰ ὀνόματα καὶ συνήθη , καὶ διὰ τί τοιαῦτά ἐστι , καὶ τί μέτρον αὐτῶν ἐστιν , οὐκέτι τοῖς πολ - λοῖς προσεκτέον ἀλλὰ τοῖς εἰδόσιν , ἔχοιμεν ἄν ἀφορμὰς ἐκ τῆς ὁμολοτίας ταύτης καὶ πρὸς τὸ ἀνασκευάζειν καὶ πρὸς τὸ κατασκευάζειν . σαφὲς δὲ τὸ λεγόμενον αὐτὸς διὰ τοῦ παραδείγματος ἐποίησεν . ὑγιεινὸν μὲν γὰρ ῥητέον τὸ ποιητικὸν ὑγείας . ὡς οἱ πολλοὶ καὶ ἡ συνήθεια · κατὰ γὰρ τοῦ τοιούτου πράγματος τούτῳ τῷ ὀνόματι οἱ πολλοὶ χρῶνται · οὐκέτι μέντοι ὑγείας ποιητικὸν τοῦτο χρὴ ἡγεῖσθαι ὃ οἱ πολλοὶ ὑπολαμβάνουσιν , ἀλλὰ ὃ οἱ ἰατροί . ὅ τι ἂν οὖν οἱ ἰατροὶ ὑγείας ποιητικὸν ἡγῶνται εἶναι , τοῦτο ὑγιεινὸν χρὴ καλεῖν ἑπομένους τῇ κοινῇ τοῦ ὀνόματος χρήσει . ἄν δή τις ὁμολογῶν τι ὑγείας εἶναι ποιητικὸν μὴ ὑγιεινὸν αὐτὸ ὀνομάζῃ ἀλλὰ ἄλλο τι , ἐλέγχοιτ’ ἂν κατὰ τὸν παραδεδομένον τόπον τὸν ἀξιοῦντα ὡρίσθαι ὅτι δεῖ τοῖς ὀνόμασι τοῖς τῶν πραγμάτων χρῆσθαι ὡς οἱ πολλοί . πάλιν δ’ αὖ ὁ ἀξιῶν ὑγείας ποιητικὸν εἶναι λέγειν , ὃ τοῖς πολλοῖς καὶ τοῖς τυχοῦσι δοκεῖ , ἐλέγχοιτ’ ἂν καὶ αὐτός , ὅτι ἦν ἡμῖν προωμολογημένον τὸ τὰ τοιαῦτα μὴ ὡς οἱ πολλοὶ κρίνειν τε καὶ λέγειν ἀλλ’ ὡς οἱ ἰατροί . ἀπὸ τούτου τοῦ τόπου ἐπιχειροίη τις ἄν καὶ πρὸς τὰ ὑπὸ τῶν Στωϊκῶν παράδοξα λεγόμενα . εἰ γὰρ τῶν πολλῶν πλούσιον λεγόντων μόνον τὸν πολυκτήμονα μὴ κατὰ τούτου τις χρῷτο τῷ ὀνόματι τούτῳ μηδὲ λέγοι τὸν πολυκτήμονα πλούσιον , κατὰ δὲ τοῦ σοφοῦ καὶ τοῦ τὰς ἀρειὰς ἔχοντος , παραβαίνοι ἂν τὸν κείμενον τῆς · τῶν ὀνομάτων χρήσεως διορισμόν . τίς μὲν γάρ ἐστι πολυκτήμων , οὐ τῶν πολλῶν εἰδέναι ἀλλὰ τῶν τὰ τοιαῦτα ἐξεταζόντων · ὅτι δὲ δεῖ κατὰ τοὐ πολυκτήμονος τῷ ‘πλούσιος᾿ ὀνόματι χρῆσθαι , ἱκανὴ ἡ τῶν πολλῶν χρῆσις . ὁ δὴ ὁμολογῶν μὲν εἷναί τινα πολυκτήμονα μὴ ὀνομάζων δὲ τοῦτον πλούσιον οὐ δεόντως ἂν χρῷτο τῷ ὀνόματι . ἀλλ’ οὐδὲ ὁ χρώμενος αὐτῷ πάλιν ἐπὶ τοῦ τὰς ἀρετὰς ἔχοντος . πάλιν οἱ μὲν πολλοὶ εὐτυχῆ λέγουσι τὸν ἐν τοῖς τυχηροῖς ἀγαθοῖς εὐθηνοῦντα · οἱ δὲ τὸν τὴν ἀρετὴν ἔχοντά φασιν εὐτυχῆ , ὃ οὐκ ἔστι τῶν τυχηρῶν ἀγαθῶν . παραβαίνουσιν οὖν καὶ οὗτοι τὴν προσήκουσαν χρῆσιν τῶν ὀνομάτων . εἰπὼν δὲ ὑγιεινὸν μὲν ῥητέον τὸ ποιητικὸν ὑγείας προσέθηκε τὸ ἢ ὡς οἱ π.ολλοὶ λέγουσιν , ὃ ἴσον ἐστὶ τῷ x003E ; ὅπως ἂν ὦσιν οἱ πολλοὶ λέγονιες’ · καὶ γὰρ κατ’ ἄλλων τινῶν οἱ πολλοὶ τῷ ὑγιεινῷ ὀνόματι χρῶνται , οὐ κατὰ μόνου τοῦ ὑγείας ποιητικοῦ , ἀλλὰ καὶ κατὰ τοῦ σημαντικοῦ . ἢ εἶπεν ‘ὅπως ἄν οἱ πολλοὶ λέγωσιν᾿ ἐνδεικνύμενος ὅτι μὴ περὶ τοῦ ὀνόματος τούτου διατείνεσθαι χρὴ ἀλλὰ περὶ τοῦ χρῆσθαι τούτῳ ᾧ οἱ πολλοί · καὶ γὰρ εἰ μὴ τοῦτο ἀλλὰ ἄλλο τι εἴη , ἐκείνῳ χρηστέον . ἢ οὐκ ἔστι μετὰ τοοῦ ‘ἢ᾿ ἀλλὰ χωρίς · λέγει γὰρ ὡς οἱ πολλοὶ λέγουσι · τὸ γὰρ ποιητικὸν ὑγείας ὑγιεινὸν τοῖς πολλοῖς σύνηθες λέγειν . ὡς δὲ πρὸς ἀναοἱ σκευὴν ὁ τόπος ὁ προειρημένος χρήσιμος , οὕτως καὶ πρὸς κατασκευήν . μὴ γὰρ βουλομένου τινὸς συγχωρεῖν ὅτι οἱ πολυκτήμονες πλούσιοι , κατασκευάπολλοί · τοῦτο προσχρώμενοι τῷ δεῖν μὲν ὀνομάζειν τὰ πράγματα ὡς οἱ πολλοί · οἱ δὲ πολλοὶ τούτους πλουσίους λέγουσιν . ὁμοίως καὶ πρὸς τὸν μὴ λέγοντα τὴν ὑγείαν ἀγαθὸν ἐνίσταιτο ἄν τις · ἡ γὰρ συνήθει οὕτως . εἰ δέ τις πάλιν λέγοι τὴν ὑγείαν οὕτως ἀγαθὸν ὡς εὐδαιμονίαν ἢ μέρος εὐδαι - μονίας , διότι οἱ πολλοὶ οὕτως ὑrολαuι βάνουύιν , πάλιν ἀνασκευάζοιμεν ἄν τοῦτο τῇ ὁμολογία προαρώμενοι μηκέτι τούτου τοὺς πολλοὺς κυρίους εἶναι · τῶν γὰρ σπουδαίων ἡ τοιαύτη περὶ τῆς ὑγείας κρίσις . Ἔτι ἐὰν πολλαχῶς λέγηται , κείμενον δεῇ ὡς ὑπάρχει ἢ ὡς οὐχ ὑπάρχει . Οἱ τρεῖς τόποι , οὗτός τε καὶ οἱ μετὰ τοῦτον δύο , τὴν ἀφορμὴν τῆς ἐπιχειρήσεως ἀπὸ τῶν πολλαχῶς λεγομένων λαμβάνουσιν , ὧν ὁ πρῶτος ἀπὸ τῶν ὁμωνύμων . ἄν γὰρ ᾖ τὸ συμβεβηκέναι καὶ ὑπάρχειν τινὶ ἢ μὴ ὑπάρχειν τιθέμενον ἀπλῶς τε καὶ χωρὶς διορισμοῦ , φησὶ δεῖν δεῖν διελομένους παρ’ ἑαυτοῖς παρέδωκε δ’ ἡμῖν τόπους ἐν τῷ πρὸ τούτου δι’ ὧν γνωρίζειν οἷοί τε ἐσόμεθα ἰὰ πολλαχῶς λεγόμενα καὶ διαιρεῖσθαι ) . εἰ μὴ ἐπὶ πάντων τῶν σημαινομένων δυναίμεθα δεικνύναι τὸ ἀντικείμενον τῷ τιθεμένῳ , ἐπὶ τινὸς αὐτῶν , ἐφ οὗ μὴ οὕτως ἔχει , δεικνύναι · δείξαντες γὰρ ἐπὶ τούτου ἀνεσκευακέναι δόξομεν τὸ κείμενον διὰ τὸ λανθάνειν τὴν ὁμωνυμίαν καὶ ὡς ἁπλῶς λεγόμενον τὸ κείμενον εἰρῆσθαι . οἷον εἰ τιθείη τις ὅτι ὁ κοιμώμενος οὐκ αἰσθάνεται , χρὴ διελομένους παρ’ ἑαυτοῖς τὸ αἰσθάνεσθαι εἴς τε τὸ κατ’ ἐνέργειαν καὶ κατὰ δύναμιν δεικνύναι ὅτι ὁ κοιμώμενος αἰσθάνειαι · αἰσθάνεσθαι γὰρ λέγονται οἱ δύναμιν τοῦ αὐσθάνεσθαι ἔχοντες . πάλιν ἄν ᾖ κείμενον ὅτι τὸν σπουδαῖον δέον ἐστὶ πολι - τεύεσθαι , χρὴ διελομένους τὸ δέον παρ’ ἑαυτοῖς , ὅπερ σημαίνει καὶ τὸ καλὸν καὶ τὸ συμφέρον καὶ τὸ ἀναγκαῖον , τὸ μὲν ἀναγκαῖον , ὅταν λέγωμεν πᾶν τὸ γενόμενον δέον εἶναι φθαρῆναι , τὸ δὲ συμφέρον , ὅταν λέγωμεν δέον εἶναι περιπάτοις χρῆσθαι ἢ διαίτῃ τοιαύτῃ , τὸ δὲ καλόν , ὅταν λέγωμεν δέον εἶναι τὰ δίκαια ποιεῖν ἢ πείθεσθαι τοῖς νόμοις ἢ τοῖς γονεῦσι , τοσαῦτα οὖν σημαίνοντος αὐτοῦ , δεικνύντας μέν , ὅτι μὴ συμφέρει τὸ πολιτεύεσθαι τῷ σπουδαίῳ ἢ ὅτι μὴ ἀναγκαῖόν ἐστιν αὐτῷ πολιτεύεσθαι , ἀναιρεῖν τὸ κείμενον ὡς ταῦτα σημαίνοντος τοῦ δέοντος . ἀλλὰ κἂν λέγῃ τις μὴ δέον εἶναι τὸ πολιτεύεσθαι τῷ σπουδαίῳ , δείξαντες ὅτι καλόν τὸ γὰρ ἐπαρκεῖν καὶ βοηθεῖν τῇ πατρίδι καὶ τὰ ἄριστα symboyleqyein καλόν · τὸ δὲ δέον τοῦτο σηιuαίνει ) , ἀναιροίημεν ἂν τὸ κείῳνον . πάλιν τιθεμένου τινὸς ἀντα - κολουθεῖν τὰς ἀρετὰς ἢ μὴ ἀντακολουθεῖν , διελόμενοι τὴν ἀρετῆὴν παρ’ αὑτοῖς καὶ λαβόντες τήν τε φυσικὴν καὶ τὴν κατὰ λόγον , ἐπὶ μὲν τῶν φυσικῶν δεικνύντες , ὅτι μὴ ἀντακολουθοῦσιν , ἀναιρήσομεν τὸ ἀντακολουθεῖν τὰς ἀρετάς · ἐπὶ δὲ τῶν κατὰ λόγον δείξαντες ἀὶταὶ̣ολουθούσα ἀναιρήσομεν τὸ μὴ ἀντακολουθεῖν . τῷ γὰρ λανθάνειν , ὅτι πολλαχῶς λέγεται , δοκεῖ τὸ λεγόμενον ἐπὶ τῆς αὐτῆς φύσεως λέγεσθαι , ἐφ’ ἧς ἐλέγετο καὶ τὸ κείμενον ἐν τῷ προβλήματι · διὸ καὶ πιστεύεται ἀναιρετικὸν αὐτὸ εἶναι . ἔστι δὲ ἐφ’ ὧν καὶ πάντα τὰ σημαινόμενα λαμβάνοντας ἔστιν ἐπὶ πάντων αὐτῶν ἀνασκευάζειν τὸ κειμανον · οἷον εἰ λέγοι τις ὅτι μὴ χρὴ φιλοσοφεῖν , ἐπεὶ φιλοσοφεῖν λέγεται καὶ τὸ ζητεῖν αὐτὸ τοῦτο , εἴτε χρὴ φιλοσοφεῖν εἴτε καὶ μή , ὡς εἶπεν αὐτὸς ἐν τῷ Προτρεπτικῷ , ἀλλὰ καὶ τὸ τὴν φιλόσοφον θεωρίαν μετιέναι , ἑκάτερον αὐτῶν δείξαντες οἰκεῖον τῷ ἀνθρώπῳ πανταχόθεν ἀναιρήσομεν τὸ τιθέμενον . ἐπὶ μὲν οὖν τούτου κατ’ ἄμφω ἐνδέχεται δείκνυσθαι τὸ προκείμενον · ἐπὶ δὲ τῶν πρώτων παραδειγμάτων οὐκ ἐκ πάντων ἢ ἑκατέρου ἀλλὰ ἢ ἐκ <τινὸς ἢ ὲκ> τινῶν . δῆλον δὲ ὅτι ἐφ’ ὧν ἐστιν ἐπὶ πάντων τῶν σημαινομένων τὸ ἀντικείῳνον τῷ τιθεμένῳ δεικνύναι , φανερὰν χρὴ τὴν διαίρεσιν ποιεῖσθαι τοῦ πολλαχῶς λεγομένου . Δεῖν δέ φησι τῷ τόπῳ τούτῳ χρῆσθαι ἐπὶ τῶν λανθανόντων ὅτι τὸ τιθέμενον πολλαχῶς λέγεται καὶ κατὰ μέν τι τῶν σημινομένων οὕτως ἔχει , ὡς τίθεται , κατὰ δέ τι οὔ . ἂν γὰρ μὴ λανθάνῃ , προχείρως ἐνστήσεται ὁ τῷ προβλήματι παριστάμενος , ὅτι μὴ καθ’ ὃ τίθεται τὴν ἔνστασιν τὴν πρὸς αὐτὸ καὶ τὴν ἀνασκευὴν ποιεῖται , ἀλλὰ κατ’ ἄλλο , πρὸς τοὔνομα καὶ σοφιστικῶς τὴν ἀπάντησιν ποιούμενος . ὁ γοῦν πρὸς τὸν τιθέμενον τὸ ζῷον ἔμψυχον ενιστάμενος καὶ δεικνύς , ὅτι τὰ γεγραμμένα ζῷα μὰν λέγεται , οὐκ ἔστι δὲ ενμψυχα , εὐφώρατος γίνεται διὰ τὸ φανερόν τε εἰνὶ τὸ τοῦ ὀνόματος διττὸν καὶ προδήλως τὸν τιθέντα μὴ κατὰ τοῦ οὕτω λεγομένου ζῴου τὸ ἔμψυχον κατηγορηκέναι . Ἀντιστρέφειν δέ φησι τὸν τόπον τοῦτον · καὶ γὰρ καὶ πρὸς κατσκευὴν καὶ πρὸς ἀνασκευὴν εἶναι χρήσιμον . οὐ γὰρ μόνον ανασκευάζειν ἔστι ὢ προαχρώμενον αὐτῷ τὸ τιθέμενον πρόβλημα , ἄν τε καταφατικῶς ἄν τε ἀποφτικῶς τιθῆται , ἀλλὰ καὶ κατασκευάζειν , τοδτ’ ἔστι καθόλου τὸ τιθέσημαίνοι , ὅτι τοιοῦτόν ἐστιν ὁποῖον τίθεται , δεικνύναι · τοῦτο γὰρ τὸ κατασκευαζειν νῦν λέγει , τὸ καθόλου δεικνύναι ἀλλὰ μὴ ἀναιρεῖν τὸ τιθέμενον · μάλιστα γὰρ τὸ κατασκυάζειν ἐπὶ ἐπὶ τοῦ καταφατικῶς τιθεμένου λέγεται . εἰπὼν δέ , ὅτι καὶ κατασκευάζειν καὶ ἀνασκευάζειν οἷόν τε , καὶ ὅτι ἀνασκευάσομεν τὸ κείμενον , ἂν τινὶ δείξωμεν μὴ ὑπάρχον , καὶ κατασκευάσομεν , ἄν τινὶ ὑπάρχον δείξωμεν , ἐπεὶ τὸ καθόλου καταφατικὸν οὐ κατασκευάζεται διὰ τοῦ ἐπὶ μέρους ἀνασκευάζεται μὲν γὰρ καὶ τὸ καθόλου καταφατικὸν <καὶ τὸ ἀποφατικὸν> διὰ τῶν ἐπὶ μέρους τῶν ἀντικειμένων , οὐ κατασκευάζεται οὗτε τὸ καθόλου καταφατικὸν οὔτε τὸ καθόλου ἀποφατικὸν διά τινος τῶν ἐν μέρει ) , διαφοράν τινα τοῦ κατασκευάζειν πρὸς τὸ ἀνασκευάζειν ἐκτίθεται . δυνατὸν μὲν γάρ ἐστι καὶ ἐπὶ μέρους καταφατικόν τι δεῖξαι καὶ ἐπὶ μέρους ἀποφατικόν , ὡς προείρηται , τῇ τοῦ πολλαχῶς διαιρέσει χρωμένους · ἀλλ’ ἐπεὶ τὸ μὲν ἐπὶ μέρους ἀποφατικὸν αὔταρκες πρὸς ἀνασκευὴν τοῦ καθόλου καταφατικοῦ , ὥσπερ καὶ τὸ ἐπὶ μέρους καταφατικὸν τοῦ καθόλου ἀποφατικοῦ , οὐκέτι δὲ τὸ ἐπὶ μέρους καταφτικὁν αὔταρκες πρὸς κατασκευὴν τοῦ καθόλου καταφατικοῦ , πῶς δι’ αὐτοῦ τὸ καθόλ.ου δυνησόμεθα κατασκευάζειν ; λέγει δὴ δεῖν ἐξ ὁμολογίας αὐτὸ πειρᾶσθαι δεικνύναι τε καὶ λαμβάνειν . ἔστι δὲ τὸ ἐξ ὁμολογίας ὃ εἶπεν ἐν τῷ πρώτῳ ἐπὶ τέλει “ ἐξ ὑποθέσεως’’ · λέγων γάρ , πρὸς τί χρήσιμος ἡ τοῦ ὁμοίου θεωρία , εἶπε “ πρός τε τοὺς ἐπακτικοὺς λόγους καὶ τοὺς ἐξ ὑποθέσεως συλλογισμούς ” . εἰσὶ γὰρ καὶ οἱ ἐξ ὁμολογίας ἐξ ὑποθέσεως , ὡς ἐν τοῖς Προτέροις ἀναλυτικοῖς δέδειχεν · οὐ μὴν ἀντιστρέφει . ὅπως δὲ γίνονται , ἐδήλωσε προσθεὶς “ διότι ἔνδοξόν ἐστιν , ὥς ποτε ἐφ’ ἑνὸς τῶν ὁμοίων ἔχει , οὕτως καὶ ἐπὶ τῶν λόιπῶν ” · ὃ οὖν δὴ ἐκεῖ “ ἐξ ὑπυθέσεως’’ κοινότερον εἶπε , τοῦτο νῦν ὠνόμασε προσεχέστερον ἐξ ὁμολογίας . ἐπεὶ γὰρ μὴ αὔταρκες τὸ ἐφ᾿ ἑνός τινος δεικνύενον τῶν ὑπό τι κοινὸν πρὸς τὴν τοῦ κοινοῦ τε καὶ καθόλου κατασκευήν οὐ γάρ ἐστι τὸ ἐν μέρει τοῦ καθόλου δεικτικόν ) , δεῖν φησι προδιομολογεῖσθαι καὶ συντίθεσθαι ὅτι , ὡς ἐφ’ ἑνός , οὕτως καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων . ἄν γὰρ προσυνθέμενοι , ὡς ἐπὶ τινὸς ψυχῆς ἔχει , οὕτως καὶ ἐπὶ πάσης ἔχειν , δείξωμεν τινὰ ψυχὴν ἀθάνατον , ἔχοιμεν ἄν διὰ τὴν ὁμολογίαν καὶ τὸ πᾶσαν ἀθάνατον εἶναι . ὁμοίως , ἂν προλάβωμεν ὅτι . ὡς ἐπὶ μιᾶς αἰσθήσεως , οὕτως καὶ ἐπὶ πασῶν , δείξαντες ἐπὶ μιᾶς , οἷον τῆς ἁφῆς , ὅτι διὰ πάθους τὴν ἀντίληψιν ποιεῖται , ἔχοιμεν ἄν ὅτι καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ὁμοίως . ὁ αὐτὸς λόγος καὶ ἐπὶ τῶν ἀντικειμένων · ἂν γὰρ ὡμολογημένον ᾖ τὸ <ὡς> ἐπὶ τινὸς τῶν ἀντικειμένων , οὕτως καὶ ἐπὶ νῶν , δειχθέντος ὅτι τῶν πρός τὶ ἡ αὐτὴ ἐπιστήμη ἢ ὅτι τὸ ἐναντίον ἐκ τοῦ ἐναντίου γίνεται , εἴη ἂν κείμενον τὸ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ἀντικει - μενων οὕτως εχειν . τοῦτο δέ φησι δεῖν ποιᾶν , τὸ διαιρεῖν καὶ ἐπὶ τίνος οὐχ οὕτως ζητεῖν καὶ οὕτως ἐξ ὁμολογίας δεικνύναι , ὅταν μὴ εὐπορῶμεν διά τινος κοινοῦ καὶ πᾶσιν ἐφαρμόζοντος τοῖς ὑπὸ τὸ καθόλου τὴν δεῖξιν ποιήσασθαι . ἄν γὰρ οἷόν τε ᾖ , ἐκείνως δεικνύναι χρή , ὡς ὁ γεωμέτρης δείκνυσι καθόλου τὸ τρίγωνον δυσὶν ὀρθαῖς ἴσας ἔχον , καὶ μὴ δι’ ὁμολογίας καὶ συνθήκης αὐτὸ λαμβάνειν . ἄν γὰρ καθόλου τις δύνηται διὰ τοῦ αὐτοκινήτου δεῖξαι τὴν ψυχὴν ἀθάνατον , ἐκείνως δεικτέον . ὡς δὲ τὸ καταφατικὸν ἐξ ὁμολογίας ἔδειξε κατασκευαζόμενον , οὕτως καὶ τὸ ἀποφατικὸν ἐξ ὁμολογίας ἔνεστι κατασκευάσαι . ἂν γὰρ ᾖ προκείμενον δεῖξαι ὅτι μηὸεμία ψυχὴ ἀθάνατος , κατασκευάζοντες τοῦτο ληψόμεθα τὸ εἰ ἡτισοῦν ψυχὴ θνητή , ὅτι καὶ πᾶσαι , καὶ δείξαντες τὰς τῶν φυτῶν ἢ τὰς τῶν ἀλόγων θνητὰς εἴημεν ἄν διὰ τὴν ὁμολογίαν ἔχοντες ὅτι καὶ πᾶσα τοιαύτη . Ταῦτα μέν , ἄν λανθάνῃ πολλαχῶς λεγόμενον , χρὴ ποιεῖν . ἐὰν δὲ μὴ λανθάνῃ ἀλλ’ ᾖ γνώριμον ὅτι λέγεται πολλαχῶς , δεῖν φησι διαίρεσιν αὐτοῦ ποιησάμενον ἢ ἐπὶ πάντων τῶν σημαινομένων ὁμοίως ἔχον δεικνύναι τὸ λεγόμενον καὶ οὕτως ἀνασκευάζειν τὸ κείμενον , ὡς ἐπὶ τοῦ εἰ φιλοσοφητέον ἐδείχθη , ἢ πάλιν ὅτι ἐπ’ οὐδενός , εἰ εἴη . τὸ κείμενον καταφατικόν , ἂν μὲν ᾖ κείμενον τὸ δέον εἶναι τὸν σοφὸν πολιτεύεσθαι , γνωρίμου ὄντος ὅτι τὸ δέον ὁμώνυμον , διελομένους αὐτὸ εἰς τὰ σημαινόμενα , τό τε καλὸν καὶ ἀναγκαῖον ] καὶ συμφέρον , δεικνύντας ὅτι κατὰ μηδέτερον τῶν σημαινομένων πολιτεύσεται ὁ σοφός , ἂν δ’ ὅτι μὴ δέον ἐστί , πάλιν δεικνύντας ὅτι κατ’ ἄμφω τῷ σοφῷ πολιτευτέον . ἢ εἰ μὴ οἷόν τε εἴη κατ’ ἀμφότερα τὰ σημαινόμενα ἢ κατασκευάζειν ἢ ἀναιρεῖν τὸ κείμενον , τότε χρὴ διαιρεῖν καὶ δεικνύναι κατὰ μέν τι τῶν σημαινομένων οὕτως ἔχον αὐτὸ κατὰ δέ τι ἀντικειμένως , ἀλλ’ οὐχ ἁπλῶς , ὡς ἐτέθη · οἷον τὸ πολιτεύεσθαι τὸν σοφὸν κατὰ μὲν τὸ καλὸν δέον , κατὰ δὲ τὸ συμφέρον οὐ δέον · οὕτως γὰρ ἐσόμεθα δεδειχότες ὅτι οὐὸέτερον ἁπλῶς . εἰπὼν δὲ ὡς ἐπὶ δύο ὄντων τῶν σημαινομένων τὸ μὲν τὸ δ᾿ οὑν , προσέθηκενὁδ’ ὁ δ᾿ αὐτὸς λόγος κἂν πλείω ᾖ εἰς ἃ διαιρεῖται · ἐροῦμεν γὰρ ὁμοίως πάλιν ὅτι ‘τὰ μὲν τὰ δ’ οὔ’ . Πάλιν ὅσα μὴ καθ’ ὁμωνυμίαν λέγεται πολλαχῶς ἀλλὰ κατ’ ἄλλον τρόπον . ἐπεὶ τῶν πολλαχῶς λεγομένων τὰ μὲν ἐν ὀνόμασι τὸ διττὸν ἔχει , ἃ καλοῦμεν ὁμώνυμα , τὰ δὲ ἐν λόγῳ , ἃ ἀμφίβολα καλεῖν αὐτοῖς ἔθος , εἰπὼν πῶς δεῖ πρὸς τὰ προβλήματα ἐπιχειρεῖν ἐν οἷς ὁμώνυμόν τι κεῖται , νῦν λέγει περὶ τῶν ἐν λόγῳ τὸ διττὸν ἐχόντων , τοῦτ’ ἔστι τῶν ἀμφιβόλων , καὶ πῶς καὶ ἐπὶ τούτων ἢ ἀνασκευάσομεν ἡ κατασκευάσομεν τὸ πρόβλημα ὑπογράφει . ἐπεὶ γὰρ ὁ λόγος ὁ λέγων τὴν αὐτὴν ἐπιστήμην πλειόνων εἶναι πλείω σημαίνει καὶ ἔστιν ἀμφίβολος ἢ γὰρ οὕτως πλειόνων ἡ αὐτὴ καὶ μία ἐπιστήμη ὡς τοῦ τέλους καὶ τῶν πρὸς τὸ τέλος , οἷον οἰκοδομικὴ καὶ οἰκίας ἐστὶν ἐπιστήμη ὡς τέλους καὶ δι’ ὧν οἰκία γίνεται , ἅπερ ἐστὶ πρὸς τὸ τέλος · πλειόνων οὖν ἡ αὐτή . ὁμοίως ἰατρικὴ ὑγείας καὶ τῶν ὑγείας ποιητικῶν , οἷον διαίτης , τομῆς , καύσεως . λέγεται πάλιν μία πλειόνων ἐπιστήμη καὶ ὡς τελῶν , ὡς λέγομεν τῶν ἐναντίων εἶναι τὴν αὐτὴν ἐπιστήμην , ὑγείας μὲν καὶ νόσου τὴν ἰατρικήν , ἡρμοσμένου δὲ καὶ ἀναρμόστου τὴν μουσικήν , εὐεξίας δὲ καὶ καχεξίας τὴν γυμναστικήν · ὁ γὰρ εἰδὼς εὐεξίαν τε καὶ καχεξίαν οὐχ οὕτως οἶδεν ἄμφω ταῦτα ὡς τὸ μὲν ποιητικὸν τὸ δὲ τέλος , ἀλλ’ ὡς ἀμφότερα τέλη · ὡς γὰρ ἡ εὐεξία τέλος ἐστὶ τῶν εὐεκτικῶν , οὕτως καὶ ἡ καχεξία τῶν καχεκτικῶν · εἰ οὖν ἡ γυμναστικὴ ἀμφοτέρων τούτων ἐστὶν ἐπιστήμη , εἴη ἂν ἐπιστήμη δύο τελῶν · καὶ γὰρ εἰ μὴ τέλος τῆς ἀλειτͅτικῆς ἡ γνῶσίς τε καὶ ποίησις τῆς καχεξίας , ἀλλ’ αὐτή γε ἡ καχεξία τέλος ἐστίν · ὥστε καὶ ὁ ἐπιστήμην ἔχων ταύιης ὡς τέλους ἄν ἐπιστήμην ἔχοι · οὐδὲν γὰρ μᾶλλον ἡ εὐεξία τέλος ἐστὶ τῶν εὐεκτικῶν ἢ ἡ καχεξία τῶν καχεξίας ποιητικῶν . πάλιν κατ’ ἄλλο σημαινόμενον λέγεται μία πλειόνων ἐπιστήμη , ὅταν τοῦ μὲν καθ’ αὑτὸ ᾖ τοῦ δὲ κατὰ συμβεβηκός · λέγεται γὰρ ἡ ἐπιστήμη οὐ μόνον τούτων εἶναι ὧν ἐστι προηγουμένως , ἀλλὰ καὶ τῶν τούτοις συμβεβηκότων · ἡ γὰρ ἰατρική ἐστι μὲν προηγουμένως ὑγείας γνωστική , κατὰ συμβεβηκὸς μέντοι καὶ εὐχροίας καὶ εὐπνοίας , ἃ συμβέβηκε τῇ ὑγείᾳ καὶ τῷ ὑγιαίνοντι , ἀλλὰ καὶ ὄντος · καὶ γὰρ τοῦτο τῇ ὑγείᾳ συμβέβηκε . πάλιν τοῦ μὲν δεῖν τὸν ἐπισχημένον χαλᾶν ἢ τὸν νοσοῦντα κούφως τρέφειν καθ’ αὑτό ἐστιν ἡ ἰατρικὴ γνωστική , τοῦ δὲ δεῖν τάδε τινὰ προσφέρειν ὡς χαλαστικά , οἷον μελίκρατον , ἢ τοῖσδε τρέφειν ὡς κούφοις , οἷον ἰχθύσι , κατὰ συμβεβηκός · συμβέβηκε γὰρ τῷ μὲν εἶναι χαλαστικῷ τοῖς δὲ κούφοις τε καὶ εὐδιοικήτοις . καὶ ὁ γεωμέτρης καθ᾿ αὑτὸ μὲν οἶδεν ὅτι τὸ τρίγωνον δυσὶν ὀρθαῖς ἴσας ἔχει τὰς γωνίας , κατὰ συμβεβηκὸς δὲ ὅτι τὸ ἰσόπλευρον · οὐ γὰρ ᾗ ἰσόπλευρον , ταύτῃ δυσὶν ὀρθαῖς ἴσας ἔχει τὰς γωνίας , ἀλλ’ ᾗ τρίγωνον , ὃ ὑπάρχει τῷ ἰσοπλεύρῳ · εἰδὼς οὖν καθ’ αὑτὸ καθ’ ὃ τρίγωνον , κατὰ συμβεβηκὸς οἶδεν ὅτι τὸ ἰσόπλευρον · συμβέβηκε γὰρ τῷ τριγώνῳ ἰσοπλεύρῳ εἶναι ) , ἐπεὶ τοίνυν ὁ λόγος οὗτος πλείω σημαίνει καὶ ἔστιν ἀμφίβολος , ὡς ἐδείχθη , χρὴ ὡς ἐπὶ τῶν ὁμωνύμων οὕτως καὶ ἐπὶ τοῦ τοιούτου καὶ ὅλως τῶν ἀμ - φιβόλων ποιεῖν . εἰ γὰρ κατὰ μηδὲν τῶν σημαινομένων δείξαιμεν μίαν ἐπιστήμην τῶνδέ τινων πλειόνων ὄντων οὖσαν , εἴημεν ἂν καθόλου ἀνῃρηκότες τὸ εἶναι τὴν αὐτὴν ἐπιστήμην πλειόνων ὄντων ] . ἢ δείξαντες κατὰ τὶ τῶν σημαινομένων μὴ οὖσαν μίαν τῶνδέ τινων πλειόνων ὄντων , εἴημεν ἄν καὶ οὕτως ἀτῃρηκότες τὸ πᾶσαν . πάλιν δέ , ἄν ᾖ κείμενον τὸ τήνδε τὴν ἐπιστήμην μὴ εἶναι τῶνδε πλειόνων ὄντων , δείξαντες κατὰ τὶ τῶν σημαινομένων οὖσαν αὐτὴν πλειόνων ὄντων τῶνδε ἐπιστήμην εἴημεν ἂν πάλιν ἀνῃρηκότες τὸ κείμενον . οἷον ἄν λέγῃ τις τὴν ἰατρικὴν ἐπιστήμην εἶναι ὑγείας καὶ εὐεξίας , ἄν δείξωμεν ὅτι μήτε τοῦ μὲν ὡς ποιητικοῦ τοῦ δὲ ὡς τέλους τούτων ἐστὶ μήτε ὡς δύο τελῶν οὐ γάρ ἐστιν ἡ εὐεξία ἐναντία τῇ ὑγείᾳ οὐδὲ τέλος τῶν ἀντικ̀ειuὅ́νων τοῖς ὑγιεινοῖς , ἅπερ ἐστὶ τὰ νοσώδη · οὕτως δὲ ἡ αὐτὴ πλειόνων ὡς τελῶν ) , ἀλλὰ μηδὲ ὡς τοῦ μὲν καθ’ αὑτὸ τοὺ δὲ κατὰ συμβεβηκός οὐ γὰρ συμβέβηκε τῇ ὑγείᾳ ἡ εὐεξία ) , ἀνῃρηκότες ἂν εἴημεν τὸ κείμενον . ὁμοίως πάλιν , ἂν λέγῃ τις τὴν οἰκοδομικὴν οἰκίας τε καὶ ὑγείας ἐπιστήμην εἶναι . ὡς δὲ ἐπὶ τούτου τοῦ παραδείγματος οὕτως δεῖ ποιεῖν ἐπὶ πάντων τῶν ἀμφιβόλων τῶν ἐχόντων τινὰ ζήτησιν . Δεῖν δέ φησι τὴν διαίρεσιν ποιούμενον τῶν τοιούτων καὶ οὕτως λεγομένων μὴ εἰς πάντα τὰ σημαινόμενα διαιρεῖν ἀλλ’ εἰς τὰ χρήσιμα πρὸς τὸ προκείμενον . εἰ μὲν γὰρ εἴη προκείμενον ἡμῖν κατασκευάσαι τὸ προβλημα , εἰς ταῦτα ἐφ’ ὧν οἷοί τε ἐσόμεθα δεῖξαι τὸ προκείμενον καὶ κατασκευάσαι , διαιρετέον · εἰ δὲ ἀνασκευάσαι , πάλιν ταῦτα ληπτέον ἐφ’ ὧν <ἂν> δυναίμεθα δεῖξαι ὅτι μὴ ὑπάρχει τὸ τιθέμενον ὑπάρχειν . εἰ μὲν γὰρ εἴη κείμενον τὸ τὴν ἰατρικὴν εἷναι ὑγείας καὶ εὐχροίας , διαιροῦντα τὸ πλειόνων όνων εἶναι τὴν αὐτὴν ἐπιστήμην ἢ ὡς τελῶν ἢ ὡς τοῦ μὲν τέλους τοῦ δὲ πρὸς τὸ τέλος κατ’ οὐδέτερον γὰρ τούτων τῶν τρόπων ἡ ἰατρικὴ ὑγείας τε καὶ εὐχροίας ἐστί ) δεῖ ἀνασκευάζειν τὸ πρόβλημα · εἰ δέ τις πάλιν λέγοι μὴ εἶναι τὴν ἰατρικὴν ὑγείας καὶ εὐχροίας , αὐτὸν δεικνύντα ὅτι μία ἐπιστήμη πλειόνων λέγεται , ὅταν τοῦ μὲν καθ’ αὑτὸ τοῦ δὲ κατὰ συμβεβηκός , οὕτως δὲ καὶ ἡ ἰατρικὴ τῶν προκειμένων ἐστί . δύναταί τις καὶ ὡς καθόλου λεγομένου τοῦ διαιρεῖσθαι δὲ ὁσαχῶς χρήσιμον ἐπὶ πάντων τῶν πολλαχῶς λεγομένων ἀκούειν , ὥς τισιν ἔδοξεν , οὐκ ἐπὶ μόνου τοῦ ἐπιστήμην εἶναι μίαν πλειόνων . διττοῦ γὰρ ὄντος τοῦ ‘ἐπίσταμαι πάντα τὸν τὰς πλείους εἰληφότα ψήφους ὅτι νενίκηκεν’ ἢ γὰρ καθ’ ὃ ὥρισται τοῦτο καθόλου , ἢ ὅτι τοὺς καθ’ ἕκαστον πάντας , ὅπερ οὐχ οἷόν τε ) , χρὴ ἐπὶ τοῦτο ἄγοντας δεικνύναι ὅτι ‘καὶ μὴν τόνδ’ οὐκ οἶδας ὅτι νενίκηκεν · οὐκ ἄρα πάντας νενικηκότας καὶ τὰς πλείους εἰληφότας ψήφους ἐπίστασαι᾿ . ὅμοιον τοῦτο , οὗ καὶ αὐτοῦ Θεόφραστος ἐν τῷ Περὶ τῶν ποσαχῶς μέμνηται , τὸ ἐπίστασθαι πᾶν τρίγωνον ὅτι δυσὶν ὀρθαῖς ἴσας ἔχει τὰς τρεῖς γωνίας · ἢ γὰρ ὡς καθόλου ἢ ὡς καθ’ ἕκαστα πάντα . ἀνασκευάζειν οὗν θέλοντας τὸ ὅτι ὁ γεωμέτρης ἐπίσταται πᾶν τρίγωνον δυσὶν ὀρθαῖς ἴσας ἔχον τὰς τρεῖς γωνίας , χρὴ ἐπὶ τὰ καθ’ ἕκαστα μετάγειν τὸν λόγον καὶ γὰρ τοῦτο σημαίνεται ) καὶ λαβόντας ὅτι ὃ μὴ οἶδέ τις ὅτι ἐστὶ τρίγωνον , οὐδ’ εἰ δυσὶν ὀρθαῖς ἴσας ἔχει οἷδε , τόδε τι προχειρισαμένους λέγειν ὅτι ‘τοῦτο δὲ οὐκ οἷδεν · οὐδ’ ἄρα , εἰ δυσὶν ὀρθαῖς ἴσας ἔχει , οἶδεν · οὐ πᾶν ἄρα οἷδε᾿ . δεῖν δέ φησι καὶ ἐπὶ τούτων ὥσπερ καὶ ἐπὶ τῶν ὁμωνύμων οὕτω ποιεῖσθαι τὴν διαίρεσιν , ἂν λανθάνῃ ποσαχῶς λέγεται . ἂν γὰρ ᾖ γνώριμον τὸ ποσαχῶς λέγεται , κατάφωροι παράγοντές τινα καὶ πρὸς τὸ χρήσιμον αὑτοῖς ποιούμενοι τὴν διαίρεσιν ἐσόμεθα . ὅταν οὖν ᾖ γνώριμα τὰ σημαινόμενα , πάντα ἐκθέμενοι ἐφ’ ὧν μὲν δείξομεν οὕτως ἔχον , ἐφ’ ὧν δὲ μὴ δυνάμενον οὕτως ἔχειν , ὡς εἶπεν ἐπὶ τῶν ὁμωνύμων , ἂν μὴ ἐπὶ πάντων ὁμοίως οἷόν τε ᾖ · οὕτως γὰρ οὐ δόξομεν εὐπορεῖν λόγων πρὸς τὸ πρόβλημα . Καὶ εἶναι δὲ τόδε τοῦδε ἢ μὴ εἶναι ἑκτῶν αὐτῶν τόπων κατασκευαστεον . Χρησάμενος τοῦ ἀμφιβόλου παραδείγματι τῷ τὴν αὐτὴν ἐπιστήμην πλειόνων εἶναι καὶ δείξας κατὰ πόσα σημαινόμενα τὴν αὐτὴν οἷόν τε λέγεσθαι πλειόνων ἐπιστήμην καὶ γὰρ ὅτι “ τοῦ τέλους καὶ τῶν πρὸς τὸ τέλος ” καὶ ὅτι τῶν ἀντικειμένων ὡς τελῶν καὶ ὅτι “ ὡς τοῦ καθ’ αὑτὸ καὶ κατὰ συμβεβηκός ” ) , καθόλου φησὶν ἐκ τούτων τῶν τόπων κατασκευαστέον ἢ ἀνασκευαστέον καὶ τὸ εἶναι τόδε τοῦδε . οἷον ἄν τὴν ἰατρικὴν ποιητικὴν ὑγείας ἢ ὅλως τινὸς ἐπιστήμην κατασκευάσαι θέλωμεν , δείξομεν κατά τι τούτων τὴν ἰατρικὴν ποιητικὴν τῆς ὑγείας ἢ ὅ τι ἂν ᾖ τὸ δεικνύμενον ἐπιστήμην οὖσαν · ἢ γὰρ ὡς τέλους , ὡς τῆς ὑγείας εἴη δ’ ἂν καὶ τῆς νόσου οὕτως ὡς ἐναντίου τῷ τέλει ) , ἢ ὡς πρὸς τὸ τέλος , ὥς τινος τῶν ὑγείας ποιητικῶν , ἢ ὡς κατὰ συμβεβηκός , ὡς τῆς εὐχροίας , ὡς ἐάν γε μήτε ὡς πρὸς τὸ τέλος συντελοῦντος τοῦ προκειμένου <ᾖ> ἡ ἰατρικὴ ἐπιστήμη μήτε ὡς τέλους μήτε ὡς κατὰ συμβεβηκός , οὐδ’ ἄν · τὴν ἀρχὴν εἴη ἡ ἰατρικὴ τοῦ προκειμένου . ὅτι γοῦν οὐκ ἔστιν ἡ ἰατρικὴ ἐπιστήμη μελῶν τε καὶ ῥυθμῶν , δείκνυμεν διὰ τοῦ μήτε πρὸς τὸ τέλος τὸ τῆς ἰατρικῆς συντελεῖν τι ταῦτα μήτε τέλη αὐτῆς εἶναι μήτε συμβεβηκέναι αὐτὰ ἐκείνων τινί , ἡ τῷ τέλει ἢ τῶν πρὸς τὸ τέλος τινί . ὁμοίως , ἄν λέγῃ τις τὴν ῥητορικὴν ἐπιστήμην δικαίων , δείξαντες ὅτι μήτε ὡς τέλους ἐστίν οὐ γὰρ τέλος ῥητορικῆς τοῦτο ) , μήτε ὡς ποιητικοῦ τέλους οὐ γὰρ τὰ δίκαια ποιητικὰ τοῦ τῆς ῥητορικῆς τέλους ) , ἀνεσκευακότες ἄν εἴημεν τὸ πρόβλημα · οὐδὲ γὰρ κατὰ συμβεβηκός ἐστιν αὐτῆς · οὐ γὰρ συμβέβηκε τῷ τέλει τῆς ῥητορικῆς τὸ δίκαιον . πάλιν εἰ ἡ ἐπιθυμία εἶναι λέγοιτό τινος , ἢ ὡς τέλους εἴη ἄν αὐτοῦ ἢ ὡς τῶν πρὸς τὸ τέλος ἢ κατὰ συμβεβηκός · οὗ γὰρ ἄν ᾖ ἡ ἐπιθυμία , ἢ ὡς τέλους εἴη <ἄν,> ὑγείας , ἢ ὡς τῶν πρὸς τὸ τέλος , οἷον τοῦ τμηθῆναι ἢ καθαρθῆναι , δι’ ὧν ἡ ὑγεία γίνεται , ἡ κατὰ συμβεβηκός , ὡς ὁ φιλόγλυκυς οἴνου ἐπιθυμεῖ · οὐ γὰρ ᾗ οἶνος , ἀλλὰ διότι γλυκύς , διὰ τοῦτ’ αὐτοῦ ὡς φιλόγλυκυς ἐπιθυμεῖ · συμβέβηκε γὰρ τῷ ἐπιθυμουμένῳ ὑπ’ αὐτοῦ τοῦτο δὲ ἦν τὸ γλυκύ ) οἴνῳ εἶναι . ὅτι γὰρ μὴ καθ’ ὃ οἶνος ἐπιθυμεῖ αὐτοῦ , δῆλον ἐκ τοῦ τοῦ αὐστηροῦ οἴνου μὴ ἐπιθυμεῖν τὸν φιλόγλυκυν οὐδὲν ἔλαττον οἴνου καὶ αὐτοῦ ὄντος · ἀλλὰ καὶ διὰ τοῦ γλυκέος τινὸς καὶ μὴ οἴνου ὄντος ἐπιθυμεῖν αὐτὸν δεικνύοιτ’ ἄν τὸ αὐτό . τὸ δὲ καὶ ὅσα ἄλλα λέγεται πλειόνων πρόσκειτι , ἵνα μὴ ἐπιστήμης μόνον καὶ ἐπιθυμίας ὁ λόγος ἡ <ἢ> τούτων μόνον ἃ πλειόνων ὄντα ἐστὶ τῶν προειρημένων , ἢ ὡς τέλους ἢ ὡς πρὸς τὸ τέλος ἡ κατὰ συμβεβηκός , ἀλλὰ καὶ εἴ τινα ἄλλα πλειόνων ἐστὶν ἄνων τινῶν καὶ μὴ τούτων ὥσπερ ἡ αἴσθησις · οὖσα γὰρ πλειόνων ἄλλων ἐστί · πλειόνων γὰρ ἡ αἴσθησις , ὅτι ἢ τοῦ ἰδίου ἡ τοῦ κοινοῦ ἢ τοῦ κατὰ συμβεβηκός . καὶ αὐτὸς οὕτως δείκνυσι , φέρε εἰπεῖν ὅτι μή ἐστιν ἀκοὴ χρωμάτων ἀντιληπτική · οὔτε γὰρ ὡς ἰδίου αἰσθητοῦ ἴδιον γὰρ αὐτῆς οἱ ψόφοι ) οὔτε ὡς κοινοῦ οὐ γάρ ἐστι κοινὸν αἰσθητὸν τὸ χρῶμα · τὸ γάρ τινος αἰσθήσεως ἴδιον οὐ κοινόν ) , ἀλλ’ οὐδὲ κατὰ συμβε - βηκός · οὐ γὰρ συμβέβηκε τοῖς ψόφοις τὸ χρῶμα . ἀλλὰ καὶ τὸ κενὸν δεικνύοις ἄν μὴ ὂν αἴτιον κινήσεως τῷ τετραχῶς λεγομένου τοῦ αἰτίου κατὰ μηδένα τῶν τρόπων τὸ κενὸν αἴτιον εἶναι τῇ κινήσει . τοῦτον δὲ τὸν τόπον ἐν τοῖς πρός τι χρήσιμόν φησιν εἶναι · τὸ γάρ τί τινος λέγειν εἶναι καὶ ἄλλο ἄλλου ἐν τοῖς πρός τι . οὕτως , κἂν λέγῃ τις ἐπιθυμεῖν τινα νόσου , ἀνασκευάσομεν δείξαντες ὅτι μήτε ὡς τέλους μήτε ὡς πρὸς τὸ τέ - λος μήτε κατά τι συμβεβηκὸς οἷόν τέ τινα ἐπιθυμεῖν νόσου . Ἔτι ἔτι τὸ μεταλαμβάνειν εἰς τὸ γνωριμώτερον ὄνομα . Ὁ τόπος ἐκ μεταλήψεως · ἐπεὶ γάρ πὰν εὐς͂πιχ̀ειργτότερον γίνεται σαφέστερον γενόμενον , φησὶ δεῖν μεταλαμβάνειν τὸ ἀσαφέστερον εἰς τὸ σαφέστερον καὶ οὕτως ἐπιχειρεῖν πειρᾶσθαι · εὐπορωτέρα γὰρ ἡ πρὸς τὸ σαφὲς ἐπιχείρησις . χρήσιμος δὲ ἡ εἰς τὸ σαφὲς μετάληψις ὁμοίως καὶ πρὸς ἀνασκευὴν καὶ πρὸς κατασκευήν · καὶ γὰρ ἀνασκευάσαι τι βουλόμενοι μεταλαβόντες εἰς τὸ σαφέστερον ῥᾷον δείξομεν καὶ · κατασκ̓ευάσίι . ἀνασκευάσαι μὲν γὰρ βουλόμενοι καὶ δεῖξαι , ὅτι ὁ σπουδαῖος οὐκ ἔστι πολυπράγμων , τὴν πολυπραγμοσύνην μεταλαβόντες εἰς φιλοπραγμοσύνην ῥᾷον τὸ προκείμενον . ὁ μὲν γὰρ πολυπράγμων οὐδέπω φανερὰν ἁμαρτίαν σημαίνειν δοκεῖ , εἴ γε πολυπράγμων μέν ἐστιν ὁ ἐν πολλοῖς κυλιόμενος πράγμασιν , δύναται δὲ τοῦτο καὶ ἀπὸ τύχης τινὶ περιγενέσθαι · ὁ δὲ φιλοπράγμων διάθεσιν ἤδη καὶ οἰκειότητα τὴν πρὸς τὰ πράγματα δηλοῖ καὶ σπουδὴν καὶ αἵρεσιν , ὃ ἀλλότριον τοῦ σπουδαίου . πάλιν δὲ εἰ κατασκευάσαι βουλοίμεθα ὅτι πᾶσα ὑπόληψις τοῦ σπουδαίου ἀκριβής , ἐπεὶ τὸ ἀκριβὲς οὐδέπω γνώριμον δοκεῖ γὰρ καὶ τὸ ἀναγκαῖον σημαίνειν · ἀκριβὴς γὰρ δοκεῖ εἶναι ἡ δι’ ἀναγκαίων γενομένη , ὃ οὐ πᾶσα σπουδαίου ὑπόληψις ἔχει · γίνονται γὰρ ὑπολήψεις τῷ σπουδαίῳ καὶ περὶ τῶν ἐνδεχομένων ) , μεταλαμβάνοντες λαμβάνοντες τὸ ἀκριβὲς εἰς τὸ σαφὲς ἢ εἰς τὸ ἀληθὲς εὐκολώτερον τὸ προκείμενον δείξομεν · πᾶσα γὰρ ἡ τοῦ σπουδαίου ὑπόληψις σαφής τε καὶ διηρθρωμένη καὶ ἀληθής . ὁμοίως καὶ πρὸς τὸν οἰκείαν τινὰ ὑπόληὐιν περί τινος ἐκτιθέμενον , οἷον περὶ ἡὸονῆς ὁποία αὐτῷ εἶναι δοκεῖ , ὁ μὲν λέγων ἀκριβῆ αὐτοῦ τὴν ὑπόληψιν εἶναι οὐδέπω γνωρίμως λέγει · εἰ δὲ τὸ ἀκριβὲς εἰς τὸ σαφὲς μεταλάβοι , γνώριμον ἄν ὃ λέγει ποιήσειεν . ἔστι δὲ καὶ τὸν μὲν σπουδαῖον φιλοπράγμονα δεῖξαι , μεταλαβόντας τὴν φιλοπραγμοσύνην εἰς πολυπραγμοσύνην τὸ γὰρ καὶ περὶ τῶν οὐρανίων τε καὶ πύσει συνεστώτων ἐξετάζειν τε καὶ ζητεῖν πολυπραγμονεῖν ἐστι · τοιοῦτος δὲ ὁ σπουδαῖος ) , τὴν δὲ τοῦ σπουδαίου ὑπόληψιν οὑ σαφῆ , μεταλαμβάνοντας τὸ σαφὲς εἰς τὸ ἀκριβές · εἰ γὰρ τὸ μὲν ἀκριβὲς ἀναγκαῖον , οὐ πᾶσα δὲ ὑπόληψις τοῦ σπουδαίου * * * ἀκριβὴς εἴη , ὥστε οὐδὲ σαφής . τούτῳ ἰῷ τόπῳ χρωμένους ἔνεστι δεικνύναι ποτὲ μὲν ὅτι x003E ; σπουδαῖος οὐ σώσρων , μεταλαβόντας τὸν σώφρονα εἰς τὸν ἐγκρατῆ · εἰ γὰρ τοῦ μὲν ἐγκρατοῦς οὐ συμφωνεῖ τὰ μέρη τῆς ψυχῆς πρὸς ἀληλα , τοῦ δὲ σπουδαίου συμφωνεῖ , οὐκ ἄν εἴη ὁ σπουδαῖος ἐγκραιής · ὥστε οὑδὲ σώφρων , εἰ ταὐτὸν ἡ σωφροσύνη τῇ ἐγκρατεία . πάλιν δ’ αὖ δεικνύναι τις δυνήσεται τὸν σπουδαῖον ἐγκρατῆ μεταλαβὼν τὴν ἐγκράτειαν εἰς τὴν σωφροσύνην , εἴ γε ὁ μὲν σπουδαῖος ἐν ὁμολογίᾳ τῶν τῆς ψυχῆς δυνάμεων πρὸς ἀλλήλας εἴη , ἡ δὲ τῶν τῆς ψυχῆς δυνάμεων ὁμολογία πρὸς ἀλλήλας σωφροσύνη . οὕτως καὶ ὁ Δημοσθένης κατασκευάσαι βουληθείς , ὅτι μὴ δεῖ χάριν ἔχειν Φιλίππῳ ὑπὲρ ὧν ἔδωκε , μετέλαβε τὸ ‘ἔδωκεν᾿ εἰς τὸ ‘ἀπέδωκεν᾿ . ἀλλὰ καὶ ὁ Θουκυδίδης , βουληθεὶς παροξῦναι τοὺς Ἀθηναίους πρὸς τοὺς Μιτυληναίους , τὴν ἀπόστασιν αὐτῶν εἰς τὴν ἐπανάστασιν μετέλαβε . καὶ ἡ συνήθεια δὲ πλήρης τῆς τοιαύτης χρήσεως μεταλαμβανόντων ἀεὶ τὰ ὀνόματα εἰς τὰ ἐμφαντικώτερα , τὸ τέμνειν εἰς τὸ κατατέμνειν καὶ τὸ ἐσθίειν εἰς τὸ κατεσθίειν καὶ τὸ μειδιᾶν εἰς τὸ γελᾶν · μεταλαμβάνουσι δὲ καὶ τὸν μὲν πανοῦργον εἰς τὸν φρόνιμον τὸν δὲ τολμηρὸν εἰς τὸν ἀνδρεῖον , καὶ τὸν μὲν πρᾷον εἰς τὸν ἀργὸν καὶ ἀκίνητον τὸν δὲ ἐλευθέριον εἰς τὸν ἄσωτον , καὶ τὸν οἰκονομικὸν εἰς τὸν ἀνελεύθερον . οὕτως καὶ ὁ Καλλικλῆς ἐν τῷ Γοργίᾳ παρὰ τῷ Πλάτωνι τοὺς σώφρονας εἰς τοὺς ἠλιθίους μεταλαμβάνει . Πρὸς δὲ τὸ δεῖξαι τὰ ἐναντία τῷ αὐτῷ ὑπάρχοντα . τόπον τινὰ ἡμῖν παραδίδωσιν , ᾧ χρῆσθαι δυνησόμεθα πρὸς τὰ προβλήματα , ἐν οἷς πρόκειται δεῖξαι τὰ ἐναντία τῷ αὐτῷ ὑπάρχοντα , οἷον ὅτι περὶ αἴσθησίν ἐστιν ὀρθότης καὶ ἁμαρτία ἢ περὶ ὑπόληψιν τἀληθές τε καὶ τὸ ψεῦδος . ὁ δὲ τόπος οὗτός φησι δεῖν ἐπισκοπεῖν εἰ τῷ γένει του προκειενου , ο τι ἄν ᾖ γένος αὐτοῦ , τἀναντία υπαρχει , κὰν ᾖ τοῦτο οὕτως ενχον , δεικνύναι χρωμένους αὐτῷ ὅτι καὶ περὶ τὸ προκείμενόν ἐστι τἀνανιία . οἷον ἐπεὶ τὸ αἰσθ́νεσθικρίνειν τί ἐστι ( γένος γὰρ τῆς αἰσθήσεως ἡ ἡ κρίσις · κρίνομεν γὰρ οὐκ αἰσθήσει μόνον ἀλλὰ καὶ νῷ ) , κρίνειν δὲ ἔστι καὶ ὀρθῶς καὶ ἡμαρτημένως , εἴη ἂν καὶ τῷ αἰσθάνεσθαι ἄμφω ὑπάρχοτα . πάλιν εἰ ὑπόληψις ἐστι ψευδὴς καὶ ἀληθής , εἴη ἂν καὶ δόξα · εἶδος γὰρ ὑπολήψεως ἡ δόξα . οὕτως μὲν οὖν ἀπὸ τοῦ γένους ἔστιν ὁρμωμένους περὶ τοῦ εἴδους δεῖξαι ὅτι αὐτῷ τἀναντία ὑπάρχει . ἔστι δὲ καὶ ἀνάπαλιν ἀπὸ τοῦ εἴδους περὶ τοῦ γένους δεικνύναι . ζητουμένου γὰρ εἰ διάθεσις ἔστι φαύλη καὶ σπουδαία , εὑρόντες ἐπὶ εἴδους τινὸς τῆς διαθέσεως ἄμφω ταῦτα διὰ τούτου ἄν δεικνύοιμεν ὅτι καὶ τῇ διαθέσει ἄμφω ὑπάρχει . οἷον ἐπεὶ ἡ τέχνη εἰδός ἐστι τῆς διαθέσεως διαθέσεις γὰρ οὐ μόνον αἱ ἐπίστημί τε καὶ τέχναι ἀλλὰ καὶ αἱ ἀρεταί ) , ὑπάρχει δὲ τῇ τέχνῃ τὸ φαῦλόν τε καὶ τὸ σπουδαῖον τῶν γὰρ τεχνῶν αἱ μέν εἰσι φαῦλαι αἱ δὲ σπουδαῖαι · αὐτὸς γὰρ τῷ τῆς ἐπιστήμης ὀνόματι κοινότερον ἀντὶ τῆς τέχνης χρῆται ) , ὑπάρχοι ἂν καὶ τῇ διαθέσει γένει οὔσῃ τῆς τέχνης τὸ φαῦλόν τε καὶ τὸ σπουδαῖον . ὁμοίως πάλιν , εἰ τῇ δόξῃ τὸ ψεῦδός τε καὶ τὸ ἀληθές , ὑπάρχοι ἄν καὶ τῇ ὑπολήψει . εἰπὼν δὲ γίνεσθαι τὴν κατασκευὴν τοῦ τὰ ἀντικείμενά τινι ὑπάρχειν καὶ ἀπὸ τοῦ γένους τῷ εἴδει καὶ ἀπὸ τοῦ εἴδους τῷ γένει , φησὶ τὸν μὲν ἀπὸ τοῦ γένους ἐπὶ τὸ εἶδος μεταβαίνοντα καί , διότι τῷ γένει τὰ ἀντικείμενα ὑπάρχει , ἀξιοῦντα καὶ τῷ εἴδει αὐτοῦ ὑπάρχειν ψευδῆ εἶναι , τὸν δὲ ἀπὸ τοῦ εἴδους . ἐπὶ τὸ γένος μεταβαίνοντα ἀληθῆ . καὶ τούτου τὴν αἰτίαν ἀποδίοωσιν . ὅτι γὰρ μὴ ἀναγκαῖον , ὅσα τῷ γένει ὑπάρχει , καὶ τῷ εἴδει ὑπάρχειν , διὰ τοῦτο οὐκ ἀληθὴς ὁ πρῶτος . ὅσα μὲν γὰρ ἐν τῇ οὐσίᾳ τοῦ γένους ἐστὶ συμπληροῦντα αὐτοῦ τὸ εἶναι , ταῦτα ἀνάγκη καὶ τῷ εἴδει ὑπάρχειν , ἐπειδὴ τὰ γένη συνωνύμως τῶν εἰδῶν κατηγορεῖται . ὅσα δὲ συμβέβηκε τῷ γένει , οὐ πάντως ταῦτα καὶ ἑκάστῳ τῶν εἰδῶν αὐτοῦ ἀνάγκη συμβεβηκέναι · συμβεβηκέναι γὰρ τῷ γένει λέγεται καὶ ὅσα ἑνί τινι εἴδει τῶν ἐν τῷ γένει συμβέβηκεν ἢ καὶ ἐν τῇ οὐσίᾳ ἐστὶν αὐτοῦ · οἷον τῷ ζῴῳ συμβέβηκε τὸ λευκόν , ἐπεὶ ὁ κύκνος ζῷον ὢν λευκός ἐστι , ἀλλ’ οὐ διὰ τοῦτο καὶ πᾶσι τοῖς τοῖς ὑπὸ τὸ ζῷον . τὰ δὴ οὕτως συμβεβηκέναι λεγόμενα τῷ γένει οὐκ ἀνάγκη καὶ τῷ εἴδει συμβεβηκέναι . ἀλλ’ οὐδὲ ὅσα ὑπάρχει τῷ γένει τῷ ἐν τῇ οὐσίᾳ εἶναί τινος εἴδους , τῶν ὑπ’ αὐτό τινι . ὡς συμβεβηκότα δὲ ὑπάρχει τῷ γένει καὶ τὰ ἀντικείμενα · οὐ γὰρ οἷόν τε ἐν τῇ οὐσίᾳ τινὸς γένους εἶναι τὰ ἀντικείμενα οὕτως γὰρ ἄν ἅμα τε εἴη τὰ ἀντικείμενα καὶ ἀχώριστα ἀλλήλων ) , ἀλλ’ ὅτι τῶν ὑπὸ τὸ γένος τὰ μὲν τοῖά ἐστι τὰ δὲ τοῖα , οἷον τὰ μὲν σπουδαῖα τὰ δὲ φαῦλα , ἢ τὰ μὲν λευκὰ τὰ δὲ μέλαν , τούτῳ λέγεται τὰ ἀντικείμενα εἶναι ἐν τῷ γένει . ἀλλὰ καὶ τὸ διαιρεῖσθαι ταῖς ἀντικειμέναις διαφοραῖς οὕτως ὑπάρχει τῷ γένει · οὕτως γὰρ ἐν τῷ ζῴῳ τὸ τετράπουν τε καὶ μή . διὸ οὐχ ἱκανὸν πρὸς δεῖξιν τοῦ τὰ ἀντικείμενα τῷ εἴδει ὑπάρχειν τὸ δεῖξαι τῷ γένει αὐ - τοῦ τὰ ἀντικείμενα ὑπάρχειν . ὁ μέντοι δείξας τῷ εἴδει τινὸς γένους ὑπάρ - χοντα τὰ ἀντικείμενα πάντως ἔχει δεδειμγένον τὸ καὶ τῷ γένει αὐτοῦ ὑπάρχειν αὐτά . ἐπεὶ γὰρ τὸ εἶδος ὑπὸ τὸ γένος ἐστίν , ἀνάγκη καὶ πάντα τὰ τῷ εἴδει ὑπάρχοντα καὶ ἐν τῷ γένει εἶναι καὶ ὑπ’ αὐτό · καθόλου γὰρ ἀληθὲς τὸ ὅσα ἐν τῷ εἴδει ἐστί , καὶ ἐν τῷ γένει εἶναι . εἰ μὲν γὰρ ἦν ταὐτὸν τὸ ἔν τινι εἷναι τῷ παντὶ ὑπάρχειν , οὐκ ἄν ἦν ἀληθὲς τὸ ὅσα ἐν τῷ εἴδει , καὶ ἐν τῷ γένει · τὸ γὰρ λογικὸν καὶ δίπουν ἐν ἀνθρώπῳ μέν ἐστιν , οὐκέτι δὲ καὶ ἐν ζῴῳ ἄν ἦν , ἐπεὶ μὴ παντὶ ζῴῳ ὑπάρχει · ἀλλ’ οὐδὲ τὸ λευκὸν ἄν ἦν ἐν ἀνθρώπῳ , ὅτι μὴ ἐν παντί · τοὐναντίον γὰρ ἄν ἀληθὲς ἦν τὸ ὅσα ἐν τῷ γένει , καὶ ἐν τῷ εἴδει . ἐπεὶ δὲ μὴ ταὐτόν ἐστι τὸ γὰρ εἶδος ἐν τῷ γένει ἐν ᾧ ἐστι , καὶ ὁ ἄνθρωπος ἐν τῷ ζῴῳ μέν , οὐ μὴν πᾶν ζῷον ἄνθρωπός ἐστιν , οὐδὲ πᾶν γένος εἶδος ) , ἀνάγκη ὁμολογεῖν ὅτι , ὅσα ἐν ἰῷ εἴδει ἐστίν , καὶ ἐν τῷ γένει ταῦτά ἐστι , περιεχόμενα ὑπ’ αὐτοῦ . δείξας δὲ πρὸς τὰς κατασκευὰς τὸν μὲν ἀπὸ τῶν γενῶν περὶ τῶν εἰδῶν κατασκευάζοντα τόπον ψευδῆ τὸν δὲ ἀπὸ τῶν εἰδῶν περὶ τῶν γενῶν ἀληθῆ , ἀνάπαλίν φησιν ἔχειν ἐπὶ τῶν ἀνασκευῶν . τὸν μὲν γὰρ ὃ μὴ ὑπάρχει τῷ γένει , τοῦτο μὴ ὑπάρχειν μηδὲ τῷ εἴδει δεικνύντα ἀληθῆ εἶναι · ὃ γὰρ μή ἐστιν ἐν ζῴῳ ὅλως . οὐδὲ ἐν ἀνθρώπῳ · τὸν δὲ ὃ μὴ ὑπάρχει τῷ εἴδει , τοῦτο πειρώμενον δεικνύναι , ὅτι μηδὲ τῷ γένει ὑπάρχει , ψευδῆ · τὸ γὰρ τετράπουν ἡ τὸ ἄλογον οὐχ ὑπάρχει μὲν ἀνθρώπῳ , οὐ μὴν διὰ τοῦτο οὐδὲ ζῴῳ . αἴτιον δὲ τούτου τὸ ἐπὶ πλέον εἷναι τὸ γένος τοῦ εἴδους . ὃ μὲν γὰρ ὑπάρχει ἰῷ ἐπὶ πλέον τινὸς ὄντι , τοῦτο οὐκ ἀνάγκη ὑπάρχειν καὶ τῷ ἐπ’ ἔλαττόν τε καὶ ὑπ’ αὐτό , εἰ μὴ παντὶ ὑπάρχει τῷ ἐπὶ πλέον · ὃ δὲ τῷ ἐπ’ ἔλαττον ὄντι καὶ δπό τι κοινὸν ὑπάρχει , τοῦτο ἀνάγκη καὶ ἐν ] τῷ ἐπὶ πλέον ὄντι καὶ περιέχοντι τοῦτο ὑπάρχειν . πάλιν δ’ αὗ , ὃ μὴ ὑπάρχει τῷ ἐπὶ πλέον ὄντι , οὐδ’ ἂν τῶν ὑπ’ αὐτό τινι ὑπάρχοι · εἰ γὰρ ὑπάρχει τῷ ἐπ’ ἔλαττον , ἀνάγκη ἐν ἐκείνῳ τὸ εἶὸος ὅπερ τὸ γένος εἶναι . εἰ δέ τι μὴ ὑπάρχει τῷ ἐπ’ ἔλαττον ὄντι , οὐκ ἀνάγκη μὴ ὑπάρχειν τῷ ἐπὶ πλέον · ἄλλῳ γάρ τινι ὑπάρχον τῶν ὑπὸ τὸ γένος δύναται ἐν ἐκείνῳ εἶναι . οἷον ἐπεὶ τῷ ζῴῳ οὐχ ὑπάρχει τὸ ἄψυχον , οὐδὲ τῶν ὑπὸ τὸ ζῷόν τινι · ὁμοίως , ἐπεὶ τὸ χωρὶς αἰσθήσεως εἶναι οὐχ ὑπάρχει τῷ ζῴῳ , οὐδὲ τῶν εἰδῶν τινι αὐτοῦ ὑπάρχει . ἂν δὲ διαβάλλειν τις πειρώμενος τὰ προειρημένα λέγῃ τῷ μὲν ἀνθρώπῳ ὑπάρχειν τὸ ὑπὸ τὸ ζῷον εἶναι , οὐκέτι δὲ καὶ τῷ ᾠῷ οὐ γάρ ἐστι τὸ ζῷον ὑπὸ τὸ ζῷον ) , ῥητέον ὅτι καὶ τῷ ζῴῳ ὑπάρχει τὸ ὑπὸ τὸ ζῷον εἶναι . εἰ γὰρ τινὶ ζῴῳ , <καὶ ζῴῳ> ὑπάρχει · τῷ δὲ ἀνθρώπῳ τινὶ ζῴῳ ὄντι ὑπάρχει καὶ τὸ ὑπὸ τὸ ζῷον εἶναι · ὥστε καὶ ζῴῳ · οὐ γὰρ ἔκειτο τοῦτο ἔν τινι εἶναι ὃ ἐν παντὶ αὐτῳ ἐστιν . Ἐπεὶ δὲ ἀναγκαῖον , ὧν τὸ γένος κατηγορεῖται , καὶ τῶν εἰδῶν τι κατηγορεῖσθαι . Ὁ τόπος τοιοῦτος · ἐπεὶ τὰ γένη οὐκ ἔστιν αὐτὰ καθ’ ἑαυτά , ἀλλ’ ἐν τοῖς εἴδεσιν αὐτοῖς , ὧν κατηγορεῖται , τὸ εἶναι , ἀναγκαῖον , εἰ τὸ γένος ὡς γένος τινὸς κατηγορεῖται , τούτου καὶ εἶδός καταηγορεῖσθαι , εἰ μὴ προσεχὲς εἶδος εἴη αὐτὸ τοῦ κατηγορουμένου γένους · τοῦ γὰρ ζῴου πτηνοῦ κατηγορεῖται μὲν τὸ ζῷον , οὐ μὴν καὶ εἶδος αὐτοῦ κατηγορεῖται , ἐπεὶ αὐτὸ προσεχὲς εἶδός ἐστι τοῦ ζῴου · ὃ παρέλιπε προσθεῖναι , ὅτι μηδὲ χρήσιμον αὐτῷ πρὸς τὸν παραδιδόμενον τόπον ἦν . ἢ καὶ τούτου τὸ εἶδος κατηγορεῖται , εἴ γε αὐτὸ μὲν αὑτοῦ κατηγορεῖται , εἶδος δέ ἐστιν αὐτὸ τοῦ ζῴου . ὄντων δὴ τῶν γενῶν τοιαύτης φύσεως , ἀναγκαίως φησὶ καὶ ὅσα ἔχειν λέγεται γένος τι , τοῦτ’ ἔστιν οἷς ὑπάρχειν τε καὶ συμβεβηκέναι λέγεται γένος τι , τούτοις πάντως καὶ τῶν εἰδῶν τι τῶν τοῦ γένους ὑπάρχειν τε καὶ συμβεβηκέναι . ἀλλὰ καὶ ὅσα παρωνύμως ἀπό τινων γενῶν λέγεται οὕτως δὲ λέγεται οἷς συμβέβηκέ τι γένος ) , ἀνάγκη ταῦτα καὶ ἀπὸ εἴὸους τινὸς τῶν ἐκείνου τοῦ γένους παρωνύμως λέγεσθαι . οἷον εἰ ἐπισιήμη τινὶ ὑπάρχειν λέγεται , ἀνάγκη τούιῳ καὶ εἶδός τι τῶν ὑπὸ τὴν ἐπιστήμην ὑπάρχειν , ἢ μουσικὴν ἢ γραμματικὴν ἢ ἄλλην τινά · εἰ γὰρ μηδὲν εἶδος ἐπιστήμης ὑπάρχει τινί , οὐδ’ ἂν ὅλως ἐπιστήμη αὐτῷ ὑπάρχοι . ἀλλὰ κἄν παρωνύμως τις ἀπὸ τῆς ἐπιστήμης λέγηται ὡς ὁ ἐπισιήμων , τοῦτον ἀνάγκη καὶ ἀπό τινος τῶν τῆς ἐπισιήμης εἰδῶν παρωνύμως λέγεσθαι · ἢ γὰρ γραμματικὸν ἢ μουσικὸν ἢ γεωμέτρην ἢ ἀπ’ ἄλλης τινὸς ἐπιστήμης · εἰ γὰρ ἀπὸ μηδεμιᾶς , οὐδ’ ἄν τὴν ἀρχὴν ἐπιστήμων λέγοιτο . λαβὼν δὲ τὸ καθόλου καὶ εἰπὼν οἷον εἴ τινος ἐπιστήμη κατηγορεῖται , καὶ γραμματικὴ ἢ μουσικὴ ἢ τῶν ἄλλων τις ἐπιστημῶν κατηγορηθήσεται , μετέβη ἐπὶ τὰ ὡς συμβεβηκότα κατηγορούμενα εἰπὼν καὶ εἴ τις ἔχι ἐπιστήμην ἢ παρωνύμως ἀπὸ τῆς ἐπιστή - μὴς λέγεται · ὅταν γὰρ τινος ἡ ἐπιστήμη οὕτως κατηγορηται ὡς συμβεβηκυῖα αὐτῷ καὶ ὡς ἐχομένη ὑπ’ αὐτοῦ , τούτου ἀνάγκη τῶν ἐν εἴδει τῆς ἐπιστήμης οὐσῶν ἐπιστημῶν κατηγορεῖσθαί τινα . ἐπεὶ γὰρ ἀληθὲς τοῦτο καθόλου , τὸ οὗ οὗ καταηγορεῖταί τι γένος , τούτου καὶ εἶδός τι κατηγορεῖσθαι καὶ μὴ δύνασθαι γένος τι εἶναι ἐν ὑποστάσει μὴ εἴδους τινὸς ὄντος , ἀληθὲς γίνεται καὶ τὸ ᾧ συμβεβηκέναι λέγεταί τι γένος , τούτῳ συμβεβηκέναι τι καὶ τῶν τοῦ γένους ἐκείνου , καὶ τοῦτο , εἴτε μετὰ τοῦ προσθεῖναι τὸ ὑπάρχειν καὶ συμβεβηκέναι τὴν τοῦ γένους γένους κατηγορίαν ποιοῖτο , εἴτε καὶ μὴ προστιθείη μὲν τὸ ὑπάρχειν παρωνύμως δὲ αὐτὸ ἀπὸ τοῦ γένους λέγοι · αἱ γὰρ παρώνυμοι κατηγορίαι , ὡς εἶπε καὶ ἐν ἀρχῇ τοῦδε τοῦ βιβλίου , ἀπὸ συμβεβηκότων . Ἐὰν οὖν τι τεθῇ λεγόμενον ἀπὸ τοῦ γένους ὁπωσοῦν . Τὸ ὁπωσοῦν δηλωτικόν ἐστι τοῦ ‘εἴτε παρωνύμως εἴτε καὶ τῷ ὑπάρχειν αὐτῷ τὸ γένος προστίθεσθαι᾿ . καὶ παραδείγματι δὲ τῷ παρωνύμῳ ἐχρήσατο · ὁ γὰρ τὴν ψυχὴν κινεῖσθαι λέγων παρώνυμον τὸ κινεῖσθαι τῆς κινήσεως ὂν τῆς ψυχῆς κατηγορεῖ . ὅμοιος δὲ ὁ λόγος , κἄν τῇ ψυχῇ ὑπάρχειν ἢ συμβεβηκέναι τὸ κινεῖσθαί τις λέγῃ . ὄντος δὴ τοιούτου τοῦ προβλήματος χρὴ ἐπὶ τὰ εἴδη τῆς κινήσεως ἐπιβλέψαντα ἔστι δὲ ταῦτα αὔξησις , μείωσις , φορά , ἀλλοίωσις , γένεσις καὶ φθορά · κοινότερον γὰρ νῦν καὶ ταύτας κινήσεις λέγει , ὥσπερ καὶ αὐτὴν τὴν κίνησιν γένος ) † εἶναι ἀπό τινος τούτων οἷον τότε τῆς ψυχῆς παρώνυμον τὴν κατηγορίαν ποιεῖσθαι εἴη γὰρ ἄν κατασκευαζόμενον τὸ κινεῖσθαι αὐτήν ) , οἷον εἰ γίνεται ἢ φθείρεται ἡ ψυχή , εἰ αὔξεται ἢ μειοῦται , εἰ ἀλλοιοῦται , εἰ φέρεται · εἰ δὲ μηδὲν τούτων , ἀνασκευάζοιτ’ ἄν καὶ τὸ κείμενον τὴν ἀρχήν , τὸ κινεῖσθαι αὐτήν . εἴ δὴ κατὰ Ξενοκράτην ψυχή ἐστιν ἀριθμὸς αὑτὸν κινῶν , ἢ αὔξοι ἄν αὑτὸν ἢ μειοῖ ἢ ἀλλοιοῖ ἢ φέροι ἢ φθείροι ἢ γεννῴη . ἀλλ’ οὔτε αὔξει τι αὐτὸ αὑτό ὑπὸ γάρ τινος προστιθεμένου τὸ αὐξόμενον αὔξεται , ὃ ἐκτός ἐστι τοῦ αὐξανομένου · ἔτι ὁ αὐξόμενος ἢ μειούμενος ἢ ἀλλοιούμενος μεταπίπτοι ἄν εἰς ἄλλον ἀριθμὸν καὶ ἐξίσταιτο τῆς οἰκείας οὐσίας καὶ τοῦ εἶναι οὗτος ὃς ἦν ) , ἀλλ’ οὐδὲ γεννᾶν τι αὑτὸ ἢ φθείρειν δυνατόν , ἀλλ’ οὐδὲ φέρεσθαί τι οἷόν τε ὑφ’ ἑαυτοῦ , ὥστε οὐδὲ τὸν ἀριθμόν . ἢ οὕτως μὲν ὁ ὁρισμὸς ἂν εἴη τῆς ψυχῆς ἀνασκευαζόμενος καὶ ὁρικὸν τὸ πρόβλημα . εἰ δέ τις λέγοι συμβεβηκέναι τῇ ψυχῇ οὐσίᾳ οὔσῃ τὸ κινεῖσθαι , δείξαντες ὅτι μήτε αὔξεται μήτε μειοῦται μήτε κατὰ τόπον κινεῖται μήτε γίνεται ἢ φθείρεται οὐδὲν γὰρ ἀσώματον οἷόν τε τούτων τι πάσχειν ) , δείξαντες δὲ <καὶ> ὅτι μηδὲ ἀλλοιοῦται ἡ γὰρ ἀλλοίωσις κατὰ τὰς διαφοράς , ἃς οὐ δέχεται ἡ ψυχὴ τῷ ἀσώματος εἶναι ) , ἀνεσκευακότες ἄν εἴημεν τὸ κείμενον . ἀλλὰ καὶ εἰ λέγοι τις τὸν θεὸν ἐμπαθῆ , δεῖ αὐτὸν ἢ ἥδεσθαι ἢ λυπεῖσθαι ἡ φοβεῖσθαι ἢ ἐπιθυμεῖν · εἰ δὲ μηδὲν τούτων εὔλογον τῷ θεῷ ὑπάρχειν , ἀναιροῖτ’ ἄν καὶ τὸ εἶναι αὐτὸν ἐμπαθῆ . πάλιν εἰ ὁ ἁμαρτάνων ἀκουσίως ἁμαρτάνειν λέγοιτο , δεῖ αὐτὸν ἢ βία ἢ δι’ ἄγνοιαν ἁμαρτάνειν · ταῦτα γὰρ τοῦ ἀκουσίου εἴδη · καὶ εἰ μὲν βίᾳ , ἔξωθεν δεῖ τὴν αἰτίαν ἔχειν καὶ μηδὲν αὐτὸν πρὸς τοῦτο συντελεῖν · τοιοῦτον γὰρ τὸ βίᾳ · εἰ δὲ δι’ ἄγνοιαν , τὰ καθ’ ἕκαστα δεῖ ἀγνοεῖσθαι , ἐν οἷς ἡ πρᾶξις · ὁ γὰρ τῇ τοῦ καθόλου ἀγνοίᾳ ἁμαρτάνων , εἰ καὶ ἀγνοῶν ἁμαοιάνει , ἀλλ’ οὐ δι’ ἄγνοιαν ἀλλὰ δι’ αὑτόν · αὐτὸς γὰρ τῆς τοιαύτης ἀγνοίας αἴτιος , ὡς ἐν τῷ τρίτῳ τῶν Νικομαχείων ἠθικῶν δέδεικται , διὸ οὐδὲ συγγινώσκεται · εἰ δὴ ὁ ἀκρατὴς μήτε βία μήτε δι᾿ ἄγνοιαν ἁμαρτάνει , οὐδ’ ἂν ἄκων ἁμαρτάνοι . οὕτω δ’ ἀὶαιροῖι’ ἂν τὸ εἶναι τὰ ἁμαρτήματα ἀκούσια . Ὅτι δὲ καὶ πρὸς ἀνασκευὴν καὶ πρὸς κατασκευὴν χρήσιμος ὁ τόπος , πρόδηλον . δείξαντς μὲν γάρ , ὅτι μηδὲν τῶν τοῦ γένους εἰδῶν ὑπάρχει τῷ προκειμένῳ , ἀνῃρηκότες ἂν εἴημεν τὸ πρόβλημα · εἰ δέ τι τῶν τοῦ γένους εἰδῶν ὑπάρχον δειχθείη τῷ προκειμένῳ , κατεσκευασμένον ἂν εἴη τὸ ὑπάρχειν τὸ γένος αὐτῷ . Μὴ εὐποροῦντι δὲ ἐπιχειρήματος πρὸς τὴν θέσιν . Δοκεῖ τοῦ ἀπὸ τῶν ὁρισμῶν τόπου ἤδη ἐν τοῖς προειργασμένον μεμνημονυκέναι δι’ ὧν εἶπεν ‘‘ἄλλος τὸ λόγους ποιεῖν τοῦ τε συμβεβηκότος καὶ ᾧ συμβέβηκεν , ἢ ἀμφοτέρων καθ’ ἑκάτερον ἢ τοῦ ἑτέρου ” · ἀπὸ γὰρ τῶν ὁρισμῶν ὡς ἀπὸ φανερωτέρων ἐν ἐκείνῳ τε τῷ τόπῳ ἠξίωσε τὰς ἐπιχειρήσεις ποιεῖσθαι , ἐνταῦθά τε τὸ αὐτὸ λέγει . ἔστι δὲ τοῦτο οὐχ ὁρικὸν ἀλλὰ δι’ ὁρισμοῦ τοῦ συμβεβηκότος ἀνασκευὴ ἢ κατασκευή · ταῦτα δὲ ὁρικὰ ἐν οἷς ζητεῖται εἰ ὁρισμὸς τὸ κείμενον · ἡ δὲ χρῆσις τοῦ ὁρισμοῦ οὐχ ὁρικόν . εἴη δ’ ἂν προστιθέμενον διὰ τούτου τοῦ τόπου τὸ πλείοσι τοῦ αὐτοῦ ὅροις χρῆσθαι δεῖν οὐχ ὡς τῇ ἀληθείᾳ πλειόνων ὅρων τοῦ αὐτοῦ ὄντων ἀλλ’ ὡς κατὰ δόξαν · διὰ τοῦτο γὰρ προσέθηκεν ἢ τῶν δοκούντων . τῶν γὰρ τοῦ προκειμένου φερομένων ὁρισμῶν τὸν χρησιμώτερον πρὸς τὸ προκείμενον λαβόντας δεῖν ἀξιῶ ἀπὸ τούτου ἐπιχειρεῖν πρὸς τὸ πρόβλημα τὸ κείμενον , ὃ θέσιν εἶπε πάλιν , ἢ κατασκ̀ευάζ̣οντα αὐτὸ ἢ ἀνασκευάζοντα . ἔστι δὲ ἡ ἀπὸ τῶν ὅρων ἐπιχείρησις ῥᾳδία καὶ πολλὰς ἀφορμὰς ἔχουσα . οἷον κειμένου τοῦ ἴσα εἶναι τὰ ἄπειρα ὁριστέον τὸ ἴσον πρὸς τὸ χρήσιμον ἡμῖν εἰς τὸ προκείμενον · διὸ ἀνασκευάζοντα μὲν τὸ πρόβλημα ὁριστέον ἴσα εἶναι τὰ τῶν ἴσων ὄντα μέτρων · οὐ γὰρ οἷόν τε οὕτως ἴσα εἶναι τὰ ἄπειρα τῷ τὴν ἀρχὴν μηδὲ μετρητὰ εἶναι · εἰ δὲ κατασκευάζειν βουλοίμεθα , τὰ ἴσα ] τὰ μήτε ὑπερβάλλοντα μήτε ἐνδέοντα · οὕτως γὰρ ἔχει καὶ τὰ ἄπειρα πρὸς ἄλληλα . ἀξιοῖ δὲ μὴ εὐποροῦντας ἐπιχειρημ́των πλείους ὁρισμοὺς τοῦ αὐτοῦ λαμβάνειν · ἀπὸ γὰρ πλειόνων εὐκολωτέρα ἡ τῶν πρὸς τὸ προκείμενοι εὕρεσις . οἷον ζητουμένου εἰ ἡδονὴ ἀγαθόν , τῆς ἡδονῆς ἀποδοτέον πλείους ὅρους , τοῦτο μὲν ὅτι λεία κίνησις , τοῦτο δὲ ὅτι “ γένεσις εἰς φύσιν αἰσθητή ” , τοῦτο δὲ ὅτι ἄλογος διάχυσις , τοῦτο δὲ ὅτι “ ἐνέργεια τῆς κατὰ φύσιν ἕξεως ἀνεμπόδιστος’’ ἢ ὅτι τὸ παρακολουθοῦν τέλος ταῖς τελευταίαις ἐνεργείαις . πλειόνων γὰρ ἀποδοθέντων ὅρων ῥᾷον εὐπορήσομεν καὶ πρὸς τὸ <κατασκευάζειν καὶ πρὸς τὸ> γοῦν ἐκ τῶν ἀποδεδομένων ὅρων περὶ τῆς ἡδονῆς καὶ ὅτι μή ἐστιν ἀγαθὸν ἐπιχειρεῖν καὶ ὅτι ἀγαθόν . δύναται τὸ μὴ εὐποροῦντι δὲ ἐπιχειρήματος εἰρηκέναι οὐχ ὡς ἄλλου τινὸς τόπου μνημονεύων ἀλλ’ ὡς προστιθεὶς τῷ προειρημένῳ . εἰ γὰρ διαιρούμενοι τὰ γένη εἰς τὰ εἴδη μηδέπω φανερῶς ἀνακευάζειν δυναίμεθα τὸ πρόβλημα τῷ καὶ ἐπὶ τῶν εἰδῶν ἀμφισβήτησίν τινα παταλείπεσθαι ( οἱ γοῦν λέγοντες κινεῖσθαι τὴν ψυχὴν οὔ φασι δεόντως λαμβάνειν τοὺς λέγοντας αὐτὴν μὴ ἀλλοιοῦσθαι · ἀλλοιοῦσθαι γὰρ αὐτὴν καὶ ὀργιζομένην καὶ λυπουμένην καὶ ἡδομένην καὶ μανθάνουσαν καὶ μνημονεύουσαν καὶ δοξάζουσαν ) , ἐπεὶ τοίνυν ἀμφισβητήσιμον δοκεῖ τοῦτο εἶναι , τὸ πότερον αὐτὴ ἡ ψυχὴ ταῦτα πάσχει ἢ ὁ τὴν ψυχὴν ἔχων , ὁ ὀργιζόμενος ἢ λυπούμενος , ὥς φαμεν , ἀφεμένους φησὶ τοῦτο δεῖν ὁρίζεσθαι τὸ κινεῖσθαι , τί ποτέ ἐστι , καὶ λαβόντας τοὺς ἀποδιδομένους ὁρισμοὺς τοῦ κινεῖσθαι τούτων ἐπιλεξαμένους τὸν χρησιμώτατον πρὸς τὸ προκείμενον ἀπὸ τούτου τὴν ἐπιχείρησιν ποιεῖσθαι , οἷον ὅτι κινεῖσθαί ἐστι τὸ μεταβάλλειν τόπον ἐκ τόπου · τοιούτου γὰρ τεθέντος τοῦ κινεῖσθαι οὐχ οἷόν τε τὴν ψυχὴν κινεῖσθαι · σωμάτων γὰρ ἡ κατὰ τόπον μεταβολή . Σκοπεῖν δὲ περὶ τοῦ προκειμένου , τίνος ὄντος ἀνάγκη τὸ προκείμενον εἶναι . Ὁ μὲν τόπος ἐστὶν ἐξ ἀκολουθίας . διπλοῦς δ’ ἐστί · καὶ γὰρ κατα - σκευαστικός ἐστι καὶ ἀνασκευαστικός . προκειμένου γάρ τινος προβλήμα - τος , ὃ βουλόμεθα ἢ κατασκευάσαι ἢ ἀνασκευάσαι , φησὶ δεῖν σκοπεῖν καὶ ζητεῖν τίσι τοῦτο τὸ προκείμενον ἕπεται , καὶ τίνα πάλιν αὐτῷ οὕτως ἕπεται . κἄν μὲν βουλώμεθα αὐτὸ κατασκευάσαι , δεικτέον τι τούτων ὂν οἷς τοῦιο ἕπεται · πάντως γὰρ ἐκείνου τεθέντος ἔσται καὶ τοῦτο , ἐπεὶ ἕπεται αὐτῷ · εἰ γὰρ τὸ ἡγούμενον , καὶ τὸ ἑπόμενον κατὰ τὸν πρῶτον λεγόμενον ἀνπόδεικτον ὄντα ἐξ ἀκολουθίας κατασκευαστικόν . οἷον εἰ εἴη τὸ πρόβλημα πότερον πᾶσα ἡδονὴ ἀγαθὸν ἢ οὔ , βουλοίμεθα δὲ δεικνύναι πᾶσαν οὖσαν ἀγαθόν , ζητητέον τίνι ἕπεται τὸ πᾶσαν ἡδονὴν ἀγαθὸν εἶναι , κατασκευαστέον · οἷον εἰ ἕπεται τῷ πᾶσαν ἡδονὴν κατὰ φύσιν εἶναι , τοῦτο οὕτως ἔχον δεικτέον · δειχθέντος γὰρ τούτου ἔσται συναποδεδειγμένον αὐτῷ καὶ τὸ πᾶσαν ἡδονὴν ἀγαθὸν εἶναι . ὁμοίως κἂν κατασκευασθῇ πᾶσα εἶναι αἱρετή , ἕποιτ’ ἂν πάλιν τὸ ἀγα θὸν εἶναι πᾶσαν . οὕτως καὶ Πλάτων ἐν μὲν τῷ Φαίδωνι βουλόμενος δεῖξαι τὰς ψυχὰς ἐν “ Αιδου οὔσας τε καὶ σωζομένας ἔλαβεν , ᾧ τοῦτο ἕπεσθαι ᾤετο , τὸ ἐκ τῶν τεθνεώτων τοὺς ζῶντας γίνεσθαι · τοῦτο δὲ κατεσκεύασε διὰ τοῦ τὰ ἐναντία ἐκ τῶν ἐναντίων γίνεσθαι , ἐναντία δὲ εἶναι τὸ ζῆν καὶ τὸ τεθνάναι . ἐν δέ γε τῷ Μένωνι πάλιν βουλόμενος δεῖξαι τὰς ἀρετὰς διδακτὰς ἔλαβεν ᾧ τοῦτο ἕπεται · ἔστι δὲ τοῦτο τὸ ἐπιστήμας αὐτὰς εἶναι · εἰ γὰρ αἱ ἀρεταὶ ἐπιστῆμαι , διδακταὶ αἱ ἀρεταί . τοῦτο δὲ ὃ λαμβάνει κατασκευασθείη ἄν οὕτως · ὁ ἄριστα τὴν ψυχὴν διακείμενος πάντων τῶν προσηκόντων τε καὶ δεόντων ἐπιστήμην ἔχει · ὁ δὲ τὰς ἀρετὰς ἔχων ἄριστα τὴν ψυχὴν διάκειται · ὁ τὰς ἀρετὰς ἄρα ἔχων πάντων τῶν δεόντων ἐπιστήμην ἔχει · ἡ ἀρετὴ ἄρα πάντων τῶν δεόντων ἐστὶν ἐπιστήμη . ἔστι τὸ αὐτὸ καὶ οὕτως δεῖξαι · οὗ παρουσία ἐπιστήμων τίς ἐσιιν , ἐπιστήμη τοῦτο · ἀρετῆς δὲ παρουσίᾳ ἐπιστήμονες τῶν δεόντων γίνονται · ἡ ἀρετὴ ἄρα ἐπιστήμη . ἀλλὰ καὶ οἱ ῥήτορες τούτῳ τῷ τόπῳ χρῶνται ἐν πολλοῖς . ἀνδροφονίας γοῦν ἐγκαλοῦντές τινι , οἷς ἕπεται τοῦτο , ταῦτα δεικνύουσιν , οἷον ὅτι ἐχθρός , ὅτι ἐπίβουλος , ὅτι ὤφθη ξίφος ἔχων ἐν ἐκείνῳ τῷ χρόνῳ καὶ τόπῳ τόπῳ πολλάκις . καὶ μοιχεία ἐγκαλοῦντες κατασκευάζουσιν ὅτι καλλωπιστής · ἕπεσθαι γὰρ δοκεῖ . οὕτως καὶ οἱ τὸ κενὸν κατασκευάζοντες ἡγούμενοι ἕπεσθαι τοῦτο τῇ κινήσει τὸ κίνησιν εἶναι λαμβάνουσιν . κατασκευάζοντες μὲν οὗν τὸ πρόβλημα τὸ ᾧ ἕπεται τὸ προκείμενον , ἐκεῖνο εἶναι δείξομεν . εἰ δὲ ἀνασκευάζουσιν , πάλιν ληψόμεθα τὰ ἑπόμενα τῷ προκειμένῳ ἡμῖν εἰς ἀνασκευήν , καὶ δείξαντες ἐκεῖνα μὴ ὄντα ἀνεσκευακότες ἂν εἴημεν καὶ τὰ προκείμενα · εἰ γὰρ μὴ τὸ ἑπόμενον , οὐδὲ τὸ ἡγούμενον κατὰ τὸν δεύτερον λεγόμενον ἀναπόδεικτον , ὅς ἐστιν ἐξ ἀκολουθίας ἀνασκευαστικός . οἷον εἰ προκείμενον ἡμῖν εἴη δεῖξαι τὸ μὴ πᾶσαν ἡδονὴν ἀγαθὸν εἶναι , δείξαντες τὸ ἑπόμενον τῷ πᾶσαν ἡδονὴν ἀγαθὸν εἶναι μὴ ὂν δεδειχότες ἄν εἴημεν τὸ προκείμενον · οἷον ἕπεται τῷ πᾶσαν ἡδονὴν ἀγαθὸν εἶναι τὸ καὶ τὰς τῶν κιναίδων ἀγαθὰς εἶναι · <ὃ> ὅτι μὴ οὕτως ἔχει λαβόντες ἀνῃρηκότες ἂν εἴημεν τὸ πᾶσαν ἡδονὴν ἀγαθὸν εἶναι . πάλιν ὅτι μὴ σύμμετρος ἡ διάμετρος τῇ πλευρᾷ δείξαι βουλόμενοι , λαβόντες τῷ σύμμετρον εἶναι τὸ ἑπόμενον καὶ δείξαντες ἄτοπον τοῦτο ὂν ἀναιροῦῳν τὸ εἶναι τὴν διάμετρον σύμμετρον τῇ πλευρᾷ . ἕπεται γὰρ αὐτῷ τὸ τὰ περιττὰ τοῖς ἀρτίοις ἴσα εἶναι , ὡς ἐν τοῖς εἰς τὰ Ἀναλυτικὰ δέδεικται · ἀδύνατον δὲ τοῦτο · ἀδύνατον ἄρα καὶ τὸ ᾧ τοῦτο ἕπεται . πάλιν δείξαντες ἑπόμενον τῷ κενὸν εἶναι τὸ ἰσοταχῆ γίνεσθαι τὰ ἀνισοβαρῆ , ἐπεὶ ἄτοπον τοῦτο , ἀναιροῦμεν τὸ κενὸν εἶναι . οὕτως καὶ Πλατῶν ἐν Πολιτείᾳ ἀναιρεῖ τὸ τὴν ἀδικίαν εὐβουλίαν εἶναι λαβὼν τὸ ἑπόμενον αὐτῷ , τὸ τὴν δικαιοσύνην κακοβουλίαν εἶναι , καὶ δείξας οὐχ οὕτως ἔχον . ἀλλὰ καὶ ὅτι μὴ ἡ ἐγκράτεια ἀρετή , διὰ τῆς τοῦ ἑπομένου τῷ τὴν ἐγκράτειαν ἀρετὴν εἶναι ἀναιρέσεως δείκνυται · εἰ γὰρ ἀρετὴ ἡ ἐγκράτεια , ὁμολογουμένη διάθεσις ἂν εἴη · οὐκ ἔστι δὲ τοιαύτη · οὐδὲ ἀρετὴ ἄρα . ἀλλὰ καὶ ὅτι τοῦ χρώματος μή ἐστιν ὁρισμὸς τὸ ἴδιον ὄψεως . αἰσθητόν , οὕτως δείκνυται · εἰ γὰρ ἐν τούτῳ αὐτῷ τὸ εἶναι , πρός τί ἐστι τὸ χρῶμα · οὐκ ἔστι δὲ πρός τι · ποιότης ἄρα . ἢ ἡ τοιαύτη · δεῖξις ὁρική . ἀλλὰ καὶ εἰ ἕπειαι τῷ τὴν ἀρετὴν αὐτάρκη πρὸς εὐδαιμονίαν εἶναι τὸ μὴ εἶναι εὔλογον ἐξαγωγήν , εἰ ἔστιν εὔλογος ἐξαγωγή , οὐκ ἂν εἴη αὐτάρκης πρὸς εὐδαιμονίαν ή ἀρετή . Ἔτι ἐπὶ τὸν χρόνον ἐπιβλέπειν , εἴ που διαφωνεῖ . Eἰπὼν περὶ τοὐ ἐξ ἀκολουθίας ἀνασκευαστικοῦ τόπου , ὃς ἐκ τῆς ἀναιρέσεως τῶν ἀκολουθούντων γίνεται , προστιθησι τῷ προειρημένῳ τόπον ἀνασκευαστικὸν καὶ τὸν ἀπὸ τοῦ χρόνου , ὅς ἐστιν , εἰ τὸ τιθέμενον ἐξ ἀνάγκης ἕπεσθαί τινι διαφωνεῖ κατὰ τὸν χρόνον ὡς ὄντος τοῦ ἑτέρου θάτερον μὴ εἶναι · οὐ γὰρ ἔτι ἄν εἴη τὰ οὕτως ἔχοντα ἐπ’ ἴσης . οἷον εἰ εἴη τιθέμενον τὸ τοῖς τρεφομένοις ἐξ ἀνάγκης ἕπεσθαι τὸ αὔξεσθαι , ἀναιρήσομεν τοῦτο δείξαντές τινα τρεφόμενα μέν , οὐκ αὐξόμενα δέ · τὰ γὰρ παρηβηκότα τῶν ζῴων τρέφεται μέν οὐδὲ γὰρ ἂν ἦν ) , οὐ μὴν ἔτι αὐξεται . ἀλλὰ καὶ ὅτι τῷ ἐπίστασθαι οὐχ ἕπεται τὸ μεμνῆσθαι οὐδὲ ὁ ἐπιστάμενος πάντως μέμνηται , ἀπὸ τοῦ χρόνου δείκνυται , εἴ γε μνήμη μέν ἐστι τῶν παρεληλυθότων μόνων , ἐπιστήμη δὲ καὶ τῶν ἐνεστώτων καὶ τῶν μελλόντων · ὁ γὰρ ἀστρολό γος καὶ τῆς μελλούσης ἐκλείψεως ἐπιστήμην ἔχει . ἀλλὰ καὶ ὅτι οὐχ ἕπεται τῇ μαθήσει ἀνάμνησιν εἶναι · αἱ μὲν γὰρ ἀναμνήσεις γεγονότων μόνων , μαθήσεις δὲ καὶ μελλόντων · τῆς γὰρ μελλούσης ἐκλείψεως ἔστι μάθησις . ἀλλ’ οὐδὲ τῇ αἰσθήσει τὸ ἐπιστήμην εἷναι · ἡ μὲν γὰρ ἐκ γενετῆς , αἱ δὲ ἐπιστῆμαι ὕστερον . ἀλλ’ οὐδὲ τῇ ὀρέξει ἡ προαίρεσις διὰ ταυτον · ὕστερον γὰρ ἡ προαίρεσις , ἐκ γενέτης δὲ ἡ ὄρεξις . οὕτως δὲ οὐδὲ τῷ αἰσθητικῷ τὸ αἰσθάνεσθαι · αἰσθητικοὶ μὲν γάρ ἐσμεν καὶ κοιμώμενοι , αἰσθανόμενοι δὲ οὔ . Ἔτι σοφιστικὸς τρόπος , τὸ ἄγειν εὶς τὸ τοιοῦτο πρὸς ὃ εὐπορήσομεν ἐπιχειρημάτων . Ὁ τόπος , ὃν νὺν παραδίδωσιν , ἐστὶ τὸ μειαφέρειν τὸ πρόβλημα καὶ τὸν λόγον πρὸς τοῦτο πρὸς ὃ εὐποροῦμεν ἐπιχειρημάτων . ὃν σοφιστικὸν εἶπεν εἶναι τρόπον , ἐπεὶ τοῖς σοφισταῖς σύνηθες τὸ καταλιπόντας τὸ περὶ τοῦ προκειμένου ποιεῖσθαι τοὺς λόγους μετάγειν αὐτοὺς καὶ μεταφέρειν πρὸς τοῦτο πρὸς ὃ εὐποροῦσιν ἐπιχειρημάτων , ὡς ἐν τῷ Πρωταγόρᾳ τῷ Πλάτωνος ὁ Πρωταγόρας ποιεῖ , ποτὲ μὲν μύθους τινὰς διεξιών , ποτὲ δὲ περὶ διδράσκων τὸ περὶ τῶν προκειμένων προβλημάτων κατ’ ἐρώτησιν καὶ ἀπόκρισιν τοὺς λόγους ποιεῖσθαι . τὸ μὲν οὖν μεταβαίνειν ἀπὸ τῶν προκειμένων ἐπὶ ἄλλο τινὰ πρὸς ὃ εὐπορεῖ ἐπιχειρημάτων τε καὶ λόγων , οὐ μὴν χρήσιμον πρὸς τὸ προκείμενον , ἄντικρυς σοφιστικόν . γίνεται δέ ποτε καὶ ἀναγκαία ἡ μετάληψις καὶ μετάβασις , ὅταν εἰς τοιοῦτον γίνηται ὃ κατασκευασθὲν χρήσιμόν ἐστι πρὸς τὸ ἐξ ἀρχῆς κείμενον . διὸ καίτοι σοφιστικὸν ὄντα καθόλου τὸν τόπον ἐν τοῖς διαλεκτικοῖς τίθησι · διαλεκτι - κοῦ γὰρ ἡ εἰς τοιαῦτα μετάληψις δι’ ὧν δειχθέντων τὸ ἐξ ἀρχῆς κείμενον συγκατασκευάζεται . ὡς γὰρ αὐτός φησι , ποτὲ μὲν εἰς ἀναγκαῖόν τε καὶ χρήσιμον πρὸς τὸ ἐξ ἀρχῆς κείμενον ἡ τοιαύτη μετάληψις γίνεται , ποτὲ δὲ εἰς φαινόμενον ἀναγκαῖον οὐκ ἀναγκαῖον δέ , ποτὲ δὲ εἰς φανερῶς ἀλλότριον καὶ οὔτε ἀναγκαῖον εἰς τὸ προκείμενον οὔτε φαντασίαν παρέχον ἀναγκαίου , ὅσπερ τρόπος τῆς μεταλήψεως φανερῶς ἐστι σοφιστικός . εἰς ἀναγκαῖον μὲν οὖν ἡ μετάληψις γίνεται , ὅταν ἐρωτήσαντός τινος πρότασιν συντελοῦσαν πρὸς τὴν δεῖξιν τοῦ προκειμένου μὴ συγχωρῇ ὁ αποκρινόμενος , ὁ δὲ περὶ αὐτῆς ταύτης τὸν λόγον μεταβὰς ποιῆται κατασκευάζων αὐτήν , τυγχάνῃ δὲ καὶ εὐπορῶν πρὸς αὐτὴν ἐπιχειρημάτων · δῆλοι γὰρ ὅτι ἡ κατασκευὴ τῆς τοιαύτης προτάσεως συντελεῖ τι πρὸς τὸ ἐξ ἀρχῆς πρόβλημα , εἴ γε προέτεινεν αὐτὴν ὁ ἐρωτῶν ὡς δι’ αὐτῆς δείξων τὸ προκείμενον . οἷον εἰ πρόβλημά τις κατασκευάζων τὸ πᾶσαν ἡδονὴν ἀγαθὸν εἶναι λαμβάνοι εἰς τὴν τοῦδε δεῖξιν τὸ πᾶν τὸ κατὰ φύσιν ἀγαθὸν εἶναι , ὁ δὲ ἀποκρινόμενος μὴ συγχωρήσειεν , εὐποροίη δὲ μᾶλλον πρὸς τὴν τοῦδε κατασκευὴν ὁ ἐρωτῶν καὶ μεταβὰς περὶ τοῦ πᾶν τὸ κατὰ φύσιν ἀγαθὸν εἶναι συλλογίζοιτο , δεικνὺς τοῦτο μὲν ὅτι τὸ κατὰ φύσιν ἑκάστῳ οἰκεῖόν ἐστι , τὸ δ’ οἰκεῖον ἑκάστῳ ἀγαθόν , τοῦτο δὲ ὅτι τὸ παρὰ φύσιν ἑκάστῳ κακὸν ἐκείνῳ καὶ φθαρτικὸν αὐτοῦ , εἰ δὲ τὸ παρὰ φύσιν κακόν , τὸ κατὰ φύσιν ἀγαθόν · εἰ γὰρ τῷ ἐναντίῳ τὸ ἐναντίον , καὶ τὸ ἐναντίον τῷ ἐναντίῳ . ἡ γὰρ τοιαύτη μετάβασις χρήσιμος πρὸς τὴν ἐξ ἀρχῆς θέσιν · εἰ γὰρ μὴ συγχωρηθείη τοῦτο , οὐχ οἷόν τε τὸ προκείμενον δειχθῆναι . ἀναγκαῖον ( ouv ) πρὸς τὴν ἐξ ἀρχῆς θέσιν τόδε δεῖξαι . πάλιν ἄν βουλόμενός τις δεῖξαι ὅτι ἡ ψυχὴ ἀθάνατος λαμβάνῃ ὅτι κινεῖται πρὸς τὸ δεῖξαι ὅτι καὶ ὑφ’ ἑαυιῆς , μὴ συγχωρῇ δέ τις αὐτὴν κινεῖσθαι , ὁ δὲ εὐπορῶν πρὸς αὐτὸ ἐπιχειρημάτων μεταλαβὼν πρὸς τοῦτο ποιῆται τοὺς λόγους δεικνὺς ὅτι κινεῖται , τοῦτο μὲν νοοῦσα , τοῦτο δὲ μανθάνουσα , τοῦτο δὲ ἡδομένη καὶ λυπουμένη , τοῦτο δὲ αἰσθανομένη , τοῦτο δὲ ἐλπί - ζουσα , τοῦτο δὲ φοβουμένη · εἰς γὰρ ἀναγκαῖον πρὸς τὸ προκείμενον ἡ μετάληψις ἡ τοιαύτη . καὶ ἔστιν ὁ τοιοῦτος τρόπος ἰῆς μεταβάσεως ἀπ - γωγή , ὡς εἴρηκεν ἐν τῷ δευτέρῳ τῶν Προτέρων ἀναλυτικῶν . To δὲ ὁμοίωςδὲ καὶὅτανἐπαγωγὴνπρόςτι διὰτοῦ προκει - μένου - ποιησάμενος ἀναιρεῖν ἐπιχειρῇ τοιοῦτον ἄν εἴη · ὁ ἐνιστάμενος πρὸς τὴν ἐρωτωμένην προιᾶσιν ὡς χρήσιμον πρὸς τὴν τοῦ προκει - μένου δεῖξιν δύναται καὶ ἀπλῶς μὴ συγχωρε-·.ν , λέγων μὴ ἀληθῆ εἶναι πρότασιν τὴν λέγουσαν πᾶν τὸ κατὰ φύσιν ἀγαθὸν εἶναι , δύναται καὶ δι’ ἐπαγωγῆς αὐτὸ ἀναιρεῖν , λέγων τὸ ἀποθανεῖν κατὰ φύσιν ὂν μὴ εἶναι ἀγαθόν , ὁμοίως καὶ τὸ ἀλγεῖν καὶ τὸ νοσεῖν · οὐδὲν γὰρ τούτων ἐστὶ κατὰ συνθήκην ἀλλὰ κατάφυσιν . τὸ δὲ διὰτοῦ προκειμένου σημαίνοι ἄν τὸ δι’ ὐτῆς τῆς τιθεμένης προτάσεως’ · ἡ μὲν γὰρ πρότασις τὸ πᾶν τὸ κατὰ φύσιν ἀγαθὸν εἶναι · ἡ δὲ ἐπαγωγὴ δι’ αὐτῆς ταύτης τῆς προτάσεως δοκεῖ γινομένη δεικνύναι αὐιὴν ψευδῆ ’ λαμβάνει γὰρ καθ’ ἕκαστά τινα κατὰ φύσιν δοκοῦντα φανερῶς μὴ εἶναι ἀγαθά . ὁ δὴ πρὸς τὸ διὰ τῆς ἐπαγωγῆς δεικνύμενον καὶ τιθέμενον μεταβὰς καὶ τοῦτο ἀναιρῶν εἰς τὸ ἀναγκαῖον πρὸς τὸ προκείμενον τὴν μετάληψιν ποιεῖται , οἷον ἄν διαιρούμενος δεικνύῃ ὅτι οὐ πᾶν τὸ φύσει γινόμενον κατὰ φύσιν . ἀλλὰ τὸ ἄριστον τῶν φύσει γινομένων , τῶν δὲ διὰ τῆς ἐπαγωγῆς εἰλημμένων οὐδὲν τοιοῦτον . ὁ αὐτὸς δὲ λόγος , κἄν κ̓̀α-ασκ · ευάζα-́ν τις βουλόμενος τὸ μηδεμίαν ἡδονὴν ἀγαθὸν εἶναι λαμβάνῃ πρότασιν τὴν ὅτι οὐδὲν ἀγαθὸν γένεσις , ὡς προσληψόμενος ταύτῃ τὸ ςἡ δὲ ἡδονὴ γένεσις’ . ἔνεστι δὲ πρὸς ταύτην τὴν πρότασιν καὶ ἀπλῶς ἐνστῆναι μὴ συγχωροῦντα , ἔνεστι δὲ καὶ δι’ ἐπαγωγῆς , προσχρώ - μένον τῷ προκειμένῳ , ψευδῆ ποιεῖν τὴν πρότασιν λέγοντα ‘τὸ ὑγιάζεσθαι γένεσις ὂν ἀγαθόν ἐστιν , ἀλλὰ καὶ τὸ μανθάνειν.’ τὸ γὰρ ἐπὶ τὴν δεῖξιν τῆς προτάσεως ταύτης ἀπὸ τοῦ προκειμένου προβλήματος μεταβῆναι καὶ ἀνελεῖν τὰ διὰ τῆς ἐπαγωγῆς τιθέμενα , δεικνύντα ὅτι μὴ ἁπλῶς σὴς ταύτης τῆς προτάσεως διὰ τῆς ἐπαγωγῆς οὐχ οἷόν τε τὸ ἐξ ἀρχῆς προκείμενον , τὸ ὅτι μηδεμία ἡδονὴ ἀγαθόν , δειχθῆναι · τούτου γὰρ ἀναιρεθέντος , τοῦ μηδεμίαν γένεσιν ἀγαθὸν εἶναι , καὶ τὸ προκείμενον , ὅπερ ἦν τὸ μηδεμίαν ἡδονὴν ἀγαθὸν εἶναι , ἀναιρεῖται . ἀναγκαία οὗν ἐν τοῖς τοιούτοις πρὸς τὸ προκείμενον ἡ μετάθεσις τοῦ προβλήματος ἡ εἰς τὰ τοιαῦτα . ἢ δύναται ταῦτα περὶ τοῦ ἀποκρινομένου λέγειν , ὡς κἀκείνου διὰ τῆς ἐνστάσεως πρὸς ὃ εὐπορεῖ ἀπάγοντος τῇ ἐπαγωγῇ χρωμένου · δόξει γὰρ μηδὲ οὗτος ἄτοπόν τι ποιεῖν , εἰ διὰ τῆς ἐπαγωγῆς , πρὸς ἣν εὐπορεῖ λόγων , ἀναιροῖ τὴν θέσιν . ἡ μᾶλλον τὸ λεγόμενον τοιοῦτόν ἐστι διὰ τῆς λέξεως · ὁμοίως δὲ καὶ ὅταν ἐπαγωγὴν πρός τι διὰ τοῦ προκειμένου ποιησαμένου ἀναιρεῖν ἐπιχειρῇ · τούτου γὰρ ἀναιρεθέντος καὶ τὸ προκείμενον ἀναιρεῖται , ὡς εἷναι τὴν γραφὴν ποιησαμένου ἀλλ’ οὐχὶ ποιησάμενος . λέγοιτο γὰρ ἄν ὁμοίως δὲ καὶ ὅταν ἐπαγωγὴν πρός ποιησαμένου διὰ τοῦ προκειμένου τούτου , δῆλον ὅτι τοῦ εἰς ὃ ἡ μετάληψις γίνεται καὶ πρὸς ὃ εὐπορεῖ ἐπιχ͂ειοͅrιμάτων , ἀναιρεῖν ἐπιχειρῇ τοῦτο ὁ ἀποκρινόμενος τῷ ἐνίστασθαι αὐτῷ · καὶ γὰρ τούτου ἀναιρεθέντος δι’ οὗ κατεσκευάζετο τὸ προκείμενον πρόβλημα , ὃ καὶ αὐτὸ προκείμενον εἶπεν , ἀναιρεῖται τὸ πρόβλημα . ἀναγκαία οὖν γίνεται ἡ εἰς τὴν τούτου κατασκευὴν μετάληψις τοῦ λόγου τῷ ἐρωτῶντι · εἰ γάρ τι εἴη κατασκευαζόμενον πρόβλημα ὑπὸ τοῦ ἐρωτῶντος δι’ ἐπαγωγῆς οὐδὲν γὰρ ἔλαττον διαλεκτικοῦ τὸ δι’ ἐπαγωγῆς δεικνύναι τὸ προκείμενον ἢ διὰ συλλογισμοῦ ) , ἔπειτα ἐν τῷ ἐπακτικῷ λόγῳ καὶ τοιοῦτόν τι λαβόντος ὡς χρήσιμον πρὸς τὴν δεῖξιν , πρὸς ὃ εὐπορεῖ λόγων πλειόνων , ὁ διαλεγόμενος αὐτῷ πρὸς τοῦτο τὴν ἔνστασιν ποιήσεται , ἀναγκαία γίνεται τῷ κατασκευάζοντι τὸ προκείμενον ἡ τοῦ λόγου μετάληψις εἰς τοῦτο . εἰ γὰρ τοῦ ἀποκρινομένου λέγοντος μὴ εἷναι τὸ κατὰ φύσιν ἀγαθὸν ὁ ἐρωτῶν δι’ ἐπαγωγῆς κατασκευάζοι αὐτό , λαμβάνων ἐφ’ ἑκάστου ζῴου ὅτι τὰ κατὰ φύσιν ἑκάστῳ αὐτῶν ἀγαθά , ἵππῳ μὲν τά ἵππῳ , κυνὶ δὲ τὰ κυνὶ καὶ λέοντι τὰ λέοντι , λαμβάνοντι δὲ αὐτῷ , ὅτι καὶ τὰ ἀνθρώπῳ κατὰ φύσιν ἀγαθὰ ἀνθρώπῳ , ἐνσταίη πρὸς τοῦτο ὁ προϊστάμενος τοῦ ἀντικειμένου τῷ δεικνυμένῳ , ὁ δὲ εὐποροίη πρὸς τὸ τοῦτο δεῖξαι πλειόνων ἐπιχειρημάτων , ἀναγκαίως , εἴ γε τούτου μὴ δειχθέντος ἀναιρεῖται καὶ τὸ ἐξ ἀρχῆς δεικνύμενον , μένον , τὸ εἶναι πᾶν τὸ κατὰ φύσιν ἀγαθόν . δεικνύει δὲ τοῦτο λαβὼν τὸ πᾶν τὸ κατὰ φύσιν ἀνθρώπῳ ἢ καλὸν εἶναι ἢ ἡδὺ ἢ συμφέρον καὶ ἕκαστον τούτων πιστωσάμενος μετὰ ταῦτα προσλαμβάνων τὸ ὅτι πάντα δὲ ταῦτα ἀγαθά · ἔσται γὰρ διὰ τούτου δεδειχὼς τοῦτο πρὸς ὃ ἡ ἔνστασις · οὗ συγχωρη θέντος δείκνυται τὸ πᾶν τὸ κατά φύσιν ἀγαθὸν εἶναι . Ὡς εἰς φαινόμενον δὲ ἀναγκαῖον οὐκ ἀναγκαῖον δὲ τὴν μετάληψιν ἔστι ποιεῖσθαι , ὅταν περί τινος μὲν τῶν ἐν τῷ προβλήματι ὠνομασμένων ποιῆται λόγον ὁ ἐρωτῶν , οὐδὲν μέντοι συντελοῦντος οὔτε πρὸς ἀνασκευὴν οὔτε πρὸς κατασκευὴν τοῦ πρόβληματος . ὁ γὰρ εἰς τοιοῦτον τὴν μετάληψιν ποιούμενος ποιούμενος φαντασίαν ἀποτελεῖ ὡς περί τινος χρησίμου πρὸς τὴν θέσιν καὶ τὸ πρόβλημα ποιούμενος τοὺς λόγους · οἷον εἰ τὸ μὲν πρόβλημα εἴη περὶ τοὺ τὸν κόσμον σφαιροειδῆ εἶναι , ὁ δὲ περὶ τοῦ ἢ ἕνα ἢ πολλοὺς εἶναι τοὺς κόσμους διαλέγοιτο ἢ περὶ τοῦ ἀίδιον ἢ γενητὸν αὐτὸν εἶναι , ἢ πάλιν ὄντος τοῦ προβλήματος εἰ ἡδονὴ κατὰ φύσιν , περὶ τῆς φύσεως τις διαλέγοιτο , δεικνὺς ἤτοι τί ποτέ ἐστιν ἡ φύσις , ἢ ὅτι τὸ φύσει γινόμενον πᾶν ἕνεκά τινος γίνεται , τοῦτο δὲ ποιοῖ ἤτοι ἐρωτηθέντος τοῦ ἀποκρινομένου τε καὶ τὸν λόγον ὑπέχοντος καὶ ἀρνησαμένου αὐτὸ τοῦτο , οἷον εἰ ὁ μὲν ἔροιτο εἰ δοκεῖ αὐτῷ πᾶν τὸ φύσει γινόμενον ἕνεκά του γίνεσθαι , ὁ δὲ ἀρνήσαιτο , κἀκεῖνος καταλιπὼν τὸ προκείμενον πρόβλημα περὶ τούτου δεικνύοι , εὐπορῶν ἐπιχειρημάτων πρὸς αὐτό , ἢ καὶ ἐπαγωγῇ τινι ἐνδόξῳ χρωμένου οὐ φερούσῃ μὲν εἰς δεῖξιν τοῦ προκειμένου ὡς δεικνυούσῃ μέντοι τοῦτο , ἔπειταἐν ἐν τῇ ἐπαγωγῇ χρησαμένου καὶ τῇ θέσει , εἰς ἣν ἡ μετάληψις γίνεται , ὡς χρησίμῳ πρὸς τὴν τοῦ προκειμένου δεῖξιν , τοῦ ὅτι πᾶν τὸ φύσει γινόμενον ἕνεκά του γίνεται , ὁ δὲ ἐνίσταιτο πρὸς τοῦτο ἀναιρεῖν αὐτὸ πειρώμενος . γίνεται γὰρ ἡ εἰς τοῦιο μετάληψις τῷ ἐρωτῶντι ὡς εἰς φαινόμενον ἀναγκαῖον , ὅτι ἐχρήσατο τούτῳ ὡς δεικτικῷ τοῦ προκειμένου προβλήματος · οἷον εἰ ὁ μὲν δι’ ἐπαγωγῆς δεικνύει ἐνδόξου ὅτι πᾶν τὸ φύσει γινόμενον ἕνεκά του γίνεται , ὃ οὐκ ἦν μὲν ἀναγκαῖον δείκνυσθαι πρὸς τὸ πᾶν τὸ κατὰ φύσιν ἀγαθὸν εἶναι , ὃ ἦν τὸ πρόβλημα , ἐφαίνετο μέντοι , χρησαμένου δὲ ἐν τῇ ἐπαγωγῇ τῷ καὶ τὸ ἀναπνεῖν ἕνεκά του γίνεσθαι μὴ συγχωρεῖ ὁ προσδιαλεγόμενος , ὁ δὲ πρὸς τοῦτο τοὺς λόγους ποιεῖται εὐπορῶν πρὸς αὐτὸ ἐπιχειρημάτων . καὶ εἴη ἂν ἡ εἰς τὸ τοιοῦτον μετάλψις διαλεκτικὴ εἰς φαινόμενον ἀναγκαῖον ] καὶ ἡ τοῦ τόπου χρῆσις πρὸς τὴν εἰς τὸ τοιοῦτον μετάληψιν . ἔστι δὲ ὅτε ἡ μετάληψις γίνεται οὔτε εἰς ἀναγκαῖον οὔτε εἰς φαινόμενον ἀναγκαῖον ἀλλ’ εἰς τὸ τυχόν · οἷον εἴ τις , προκειμένου δεικνύναι ὅτι μόνον τὸ καλὸν ἀγαθόν , ἐξετάζοι τὸν ἀποκρινόμενον εἰ κενὸν αὐτῷ δοκεῖ εἶναι , καὶ φήσαντος ἐπιχειροίη ὅτι μὴ ἔστιν , εὐπορῶν ἐπιχειρημάτων πρὸς τὴν τοῦδε δεῖξιν καὶ παρεξελέγχων αὐτόν . φανερὰ γὰρ ἡ ἑτερότης τοῦ προβλήματος καὶ ὅτι μηδέτερον τῶν δειχθέντων εἰς τὴν θατέρου συντελεῖν δεῖξιν δύναται τῷ μήτε ἀναγκαῖα μήτε χρήσιμα λέγειν , ὅταν ἀφέμενός τις τοῦ προκειμένου δεικνύῃ τινὰ σεσολοικικότα ἢ παρ’ ἱστορίαν εἰρηκότα · τὰ γὰρ τοιαῦτα παρεξέλεγχοι . δεῖν δέ φησι φυλάττεσθαι τὴν τοιαύτην μετάβασιν ὡς παντελῶς οὖσαν σοφιστικὴν καὶ ἀλλοτρίαν τῆς διαλεκτικῆς μεθόδου . ἀξιοῖ δὲ ἐν ταῖς τοιαύταις μεταβάσεσι τὸν ἀποκρινόμενον , ὅταν ὁ ἐρωτῶν ἀλλότριον βούληται λαβεῖν τι τοῦ προκειμένου προβλήματος μεταφέρων τὸ πρόβλημα , εἰ καὶ μὴ δοκεῖ αὐτῷ οὕτως ἔχειν , συγχωρεῖν αὐτῷ οὕτως ἔχειν , ὑποσημαίνοντα ὅτι μὲν μὴ ἀρέσκεται αὐτῷ , τίθησι δὲ τοῦ περαίνεσθαι χάριν τὸ προκείμενον . συμβαίνει γὰρ ἐν ἀπορίᾳ γίνεσθαι τοὺς τὰ τοιαῦτα ἐρωτῶντας , ὅταν αὐτὸς μὴ χαλεπαίνῃ περὶ αὐτῶν , οὗ χάριν αὐτὰ καὶ προτείνουσιν , ἀλλὰ συγχωρῇ · φανεροὶ γὰρ γίνονται δοθεῖσιν αὐτοῖς μηδενὶ πρὸς τὸ προκείμενον χρῆσθαι δυνάμενοι . Ἔτι πᾶς ὁ εἰρηκὼς εἰρηκὼς ὁτιοῦν τινὰ πολλὰ εἴρηκεν . Oὗτος ὁ τόπος ὁ αὐτός ἐστι τῷ πρὸ ὀλίγου εἰρημένῳ τῷ ἐξ ἀκολουθίας ἀνασκευαστικῷ · εἶπε γὰρ δεῖν σκοπεῖν “ τί ἐστιν ἐξ ἀνάγκης , εἰ τὸ προκείμενόν ἐστι’’ , καὶ τοῦτο ἀνασκευάζειν · ἀναιρεθέντος γὰρ τούτου ἀνῃρημένον ἄν εἴη καὶ τὸ προκείμενον , ᾧ τοῦτο ἕπεται . τὸ αὐτὸ δὲ καὶ νῦν λέγει · ἐπεὶ γὰρ παντὶ τῷ τιθεμένῳ πλείω ἕπεται , ὅ τι ἄν τῶν ἑπομένων αὐτῷ ἀνέλωμεν , ἀνῃρηκότες ἄν εἴημεν καὶ αὐτό . διαφέροι δ’ ἂν τὸ νῦν λεγόμενον ἐκείνου , ὅτι ἐκεῖ μὲν ἔφη δεῖν ζητεῖν τίνα ἕπεται τῷ κειμένῳ , ἐνταῦθα δὲ καὶ τὴν εὕρεσιν τῶν ἑπομένων ὑπογράφει . εἶπε γὰρ πᾶς ὁ εἰπὼν ὁτιοῦν τρόπον τινὰ πολ λὰ εἴρηκεν · τόν τε γὰρ ὁρισμὸν τοῦ πράγματος τοῦ λεγομένου δυνάμει λέγει ὁ τὸ πρᾶγμα λέγων καὶ τὸ γένος αὐτοῦ καὶ τἀς εἰδοποιοὺς αὐτοῦ διαφορὰς καὶ τὰ ἴδια . εἰ δὲ ὁ τὸ πρᾶγμα λέγων δυνάμει καὶ ταῦτα λέγει , δῆλον ὅτι ἕπεται ταῦτα τῷ λεγομένῳ , ὥσθ’ , ὅ τι ἄν τούτων δείξωμεν μὴ ὄν , ἀνῃρηκότες ἐσόμεθα καὶ τὸ τὴν ἀρχὴν κείμενον · ὁ γὰρ ἄνθρωπον εἰπὼν καὶ ζῷον εἴρηκε καὶ ἔμψυχον καὶ δίπουν καὶ λογικόν , ὥστ’ , ἄν τι τούτων μὴ ὂν δειχθῇ , οὐδ’ ἂν ἄνθρωπος εἴη . οὕτως ἐπεὶ τῷ λέγοντι τὴν ἀρετὴν αὐτάρκη πρὸς εὐδαιμονίαν ἕπεται τό τε μὴ εἶναι εὔλογον ἐξαγωγὴν καὶ τὸ μὴ εἶναι αἱρετὸν τὴν ὑγείαν μηδέ τι ἄλλο παρὰ τὴν ἀρετήν , ἄν τούτων τι ἀναιρεθῇ , ἀνῃρη - μένον ἂν εἴη τὸ τὴν ἀρετὴν αὐτάρκη εἶναι πρὸς εὐδαιμονίαν . πάλιν ἐπεὶ ( ?? ) τῳ λέγοντι τὴν φυχην σῶμα ἕπεται τὸ σῶμα διὰ σώματος χωρειν καὶ τὸ στοιχεῖον αὐτὴν εἶναι ἡ ἐκ στοιχείων , εἰ μὴ τούτων τι , οὐδὲ ἐκεῖνο . καὶ ἐπεὶ τῷ διὰ κενοῦ τὴν κίνησιν γίνεσθαι λέγοντι ἕπεται τό τε τὰ ἀνισοβαρῆ ἰσοταχῆ εἶναι καὶ τὸ συμβλητὸν γενέσθαι τὸ κενὸν τῷ πλήρει καὶ τὸ ἐν ἴσῳ χρόνῳ κινεῖσθαί τι τὸ αὐτὸ διάστημα διά τε πλήρους καὶ κενοῦ , ει ταύτα ἄτοπα καὶ τὸ κειμενον . Eὐλαβεῖσθαι δέ φησι δεῖν τὸ εἰς χαλεπώτερον καὶ δυσεπιχειρητότερον τὴν μετάληψιν ποιεῖσθαι · πολλάκις γὰρ ῥᾷον αὐτὸ ἀνελεῖν ἢ τὸ ἑπόμενον αὐτῷ . ὁ γὰρ βουλόμενος δεῖξαι μὴ οὖσαν ὠφέλιμον τὴν ἀδικίαν ῥᾷον ὅν περὶ αὐτῆς ἐπιχειρῶν δείξαι τοῦτο ἢ εἰ λαβὼν τὸ ἑπόμενον αὐτῇ , τὴν πλεονεξίαν , ἐπὶ ταύτης τοὺς λόγους ποιοῖτο · δοκεῖ γὰρ ἡ πλεονεξία αἰσχρὸν μὲν εἶναι λυσιτελὲς δὲ καὶ ὠφέλιμον . ἐνδόξως δὲ ἔστι δεῖξαι ὅτι μὴ ὠφέλιμον ἡ ἀδικία , ποτὲ μέν , ὡς Πλατῶν , ἀπὸ τοῦ νόσον αὐτὴν ψυχῆς εἶναι μηδεμίαν δὲ νόσον ψυχῆς ὠφέλιμον εἶναι , ποτὲ δὲ ἀπὸ τοῦ πᾶσαν μὲν κακίαν βλαβερὰν εἶναι τῷ ἔχοντι αὐτὴν τὴν δὲ ἀδικίαν κακίαν εἶναι . τὸ οὖν ἀπὸ τῆς ἀδικίας μεταβάντας ἐπὶ τὴν πλεονεξίαν ἐπ’ ἐκείνης τοὺς λόγους ποιεῖσθαι οὐ διαλεκτικοῦ . Ὅσοις δὲ ἀνάγκη θάτερον μόνον ὑπάρχειν , οἷον τῷ ἀνθρώπῳ ἢ νόσον ἢ ὑγείαν . ἐκθέμενός τινας τόπους ἐξ ακολουθίας κατασκευαστικούς τε καὶ ἀνασκευαστικούς , μετὰ ταῦτα παραδίδωσι τόπον ἐκ μάχης κατασκευαστικόν τε καὶ ἀνακευαστικόν . ἔστι δὲ ὁ τόπος ἐπὶ τῶν ἀμέσων ἐναντίων ἁρμόζων . ἐπεὶ γὰρ ταῦτά ἐστιν ἄμεσα ἐναντία ὧν ἀνάγκη θάτερον τῷ δεκτικῷ ὑπάρχειν , ἄν ᾖ τὸ πρόβλημα τῶν τοιούτων τι ὑπάρχον τινὶ τιθέν , ἄν μὲν λαβόντες τὸ δεκτικὸν τῶν ἀμέσων ἐναντίων , οὗ κατηγορήθη τὸ ἕτερον , δείξωμεν αὐτῷ τὸ ἕτερον αὐτῶν μὴ ὑπάρχον , δεδειχότες ἄν εἴημεν ὅτι τὸ ἕτερον αὐτῷ ὑπάρχει τὸ τεθέν · ἄν δὲ δείξωμεν ὑπάρχον αὐτῷ τὸ ἕτερον , ἀνῃρηκότες ἂν εἴημεν τὸ τὸ ἕτερον ὑπάρχειν αὐτῷ . ἀξιοῖ οὗν ἐπὶ τῶν τοιούτων προβλημάτων , ἐν οἷς ἀνάγκη θάτερον ὑπάρχειν τῷ ὑποκειμένῳ , ἄμφω δὲ ἀδύνατον , πρὸς ὃ εὐπορεῖ τις αὐτῶν , διαλέγεσθαι · διὰ γὰρ τοῦ ἑτέρου καὶ τὸ ἕτερον δείκνυται · ἄν τε γὰρ θάτερον ὑπάρχον δειχθῇ τῷ προκειμένῳ , θάτερον ἀνῃρημένον ἔσται , ἄν τε θάτερον μὴ ὑπάρχον , θάτερον κατεσκευασμένον . ὅταν οὖν τοιοῦτον ἡ τὸ κατηγορούμενόν τινος ἐν τῷ προβλήματι , διὰ τοῦ τὸ ἐναντίον αὐτῷ δεικνύναι ὑπάρχον τῷ προκειμένῳ ἢ μὴ ὑπάρχον κατασκευάζομεν ἂν καὶ ἀνασκευάζοιμεν τὸ προκείμενον · οἷον ἐπεὶ τοῦ ἀριθμοῦ κατηγορεῖται τὸ ἄρτιον καὶ τὸ περιττόν , ἐὰν ἐπί τινος ἀριθμοῦ τὴν ἐπιχείρησίν τις ποιῆται καὶ λέγῃ τις ] αὐτὸν ἄρτιον , εἴτε δειχθείη ὅτι μή ἐστι περιττός , ἄρτιος ἄν εἴη , εἴτε πάλιν δεικνύμενον εἴη ὅτι ἐστὶ περιττός , εἴη ἄν δεδειγμένον ὅτι μὴ ἄρτιος . ὁμοίως καὶ εἰ σῶμα ζῴου τὸ προκείμενον εἴη καὶ λέγοιτο ὑγιαίνειν , εἰ μὲν νοσοῦν δειχθείη ἔσται δεδειγμένον ὅτι οὐχ ὑγιαίνει , εἰ δὲ μὴ νοσοῦν , ὅτι ὑγιαίνει . οὕτως κειμένου τοῦ εἶναί τι μέγεθος ἄπειρον , ἐπεὶ πᾶν μέγεθος ἢ πεπερασμένον ἡ ἄπειρον , δείξαντες ὅτι πᾶν πεπερασμένον ἀνῃρηκότες ἄν εἴημεν τὸ ἄπειρόν τι εἶναι , ὡς ἔδειξεν ἐν τῷ πρώτῳ Περὶ οὐρανοῦ Ἀριστοτέλης , δείξας πᾶν καὶ τὸ ἁπλοῦν σῶμα καὶ τὸ σύνθετον πεπερασμένα . ἁρμόζοι δ’ ἄν ὁ τόπος καὶ ἐπὶ τῆς ἀντιφάσεως · ἄμεσος γὰρ ἀντίθεσις καὶ αὕτη , οὐχ ὡς τὰ ἐναντία τὰ ἄμεσα ἐπὶ τῶν δεκτικῶν τὴν προειρημένην ἀνάγκην ἔχουσα ἀλλὰ ἐπὶ πάντων . ἀνάγκη γὰρ ἐπὶ παντὸς ἢ τὴν κατάφασιν ἢ τὴν ἀπόφασιν , ὥστε , εἰ μὲν ἡ κατάφασις , οὐχ ἡ ἀπόφασις , εἰ δὲ μὴ ἡ κατάφασις , ἡ ἀπόφασις · εἴτε γὰρ ὁ πλοῦτος ἀγαθὸν εἴη δεδειγμένος , ἀνῃρημένη ἂν εἴη ἡ ἀπόφασις , εἴτε μὴ ἀγαθόν , ἡ κατάφασις . οὐκέτι δέ ἐστιν ἐπὶ τῶν ἐναντίων τῶν ἐμμέσων ὁ τόπος πρὸς ἄμφω χρήσιμος , καὶ πρὸς ἀνασκευὴν καὶ πρὸς κατασκευήν , ἀλλὰ πρὸς ἀνασκευὴν μόνην τοῦ τιθεμένου τῶν ἐναντίων . ἄν γὰρ δειχθῇ τὸ ἕτερον αὐτῶν ὑπάρχον καὶ οὐ τὸ τιθέμενον τῷ δεκτικῷ , ἀνῄρηται τὸ τὸ ἕτερον ὑπάρχειν αὐτῷ · οὐ γὰρ οἷόν τε ἅμα ἰὰ ἐναντία · οὐ μήν , ἂν μὴ τὸ ἕτερον ὑπάρχῃ , ὑπάρξει καὶ τὸ λοιπὸν τῷ δύνασθαι τῶν ἐμμέσων τι ὑπάρχειν αὐτῷ . τὸ γὰρ σῶμα , εἰ μὲν λευκόν , ἐξ ἀνάγκης οὐ μέλαν · εἰ δὲ μὴ λευκόν , οὐκ ἐξ ἀνάγκης μέλαν . καὶ εἰ μέν τις εὐδαίμων , οὗτος οὐ κακο - δαίμων · οὐ μήν , εἰ μὴ εὐδαίμων , κακοδαίμων ἐξ ἀνάγκης · οὐ γὰρ ἀμέσως ἀντίκειται εὐδαιμονία τε καὶ κακοδαιμονία , ἐπεὶ ἐνδέχεταί τινα σπουδαῖον ὄντα μὴ εἶναι εὐδαίμονα . καὶ εἰ μὲν σπουδαῖος , οὐ κακός · εἰ δὲ μὴ σπουδαῖος , οὐκ ἐξ ἀνάγκης κακός · οὐ γὰρ ἄμεσα ἀρετὴ καὶ κακία . καὶ ὁ μὲν σώφρων οὐ μαίνεται · οὐ μὴν ὁ μὴ σώφρων μαίνεται . ὥστε οὐκέτι καὶ πρὸς κατασκευὴν καὶ πρὸς ἀνασκευὴν τὰ οὕτως ἐναντία χρήσιμα . καὶ ἔστι τοῖς μὲν ἀμέσοις ἐφαρμόζουσα μᾶλλον ἡ δεῖξις ἡ διὰ τοῦ πέμπτου λεγομένου ἀναποδείκτου , ὅς ἐστιν ἐκ διαιρετικοῦ καὶ τοῦ ἀντικειμένου ἑνὶ τῶν ἐν τῷ διαιρετικῷ τὸ λοιπὸν συνάγων τοῖς δὲ ἐμμέσοις ἡ διὰ τοῦ τετάρτου , ὅς ἐστιν ἐκ διαιρετικοῦ καὶ τοῦ ἑτέρου τῶν ἐν τῷ διαιρετικῷ ἀναίρων τὸ ετερον . Ἔτι τὸ ἐπιχειρεῖν μεταφέροντα τοὔνομα κατὰ τὸν λόγον . τόπον ἡμῖν ἀπὸ ἐτυμολογίας παραδίδωσιν . ἄν μὲν γὰρ τὰ ὀνόματα μεταφέρωμεν ἐπὶ τοὺς κατὰ τὴν ἐτυμολογίαν λόγους τοῦτο γὰρ σημαίνει τὸ μεταφέροντα τοὔνομα κατὰ τὸν λόγον ) ὡς τούτων ὄντα σημαντικὰ μᾶλλον καὶ προσῆκον ὃν οὕτως ἀκούειν τῶν ὀνομάτων ἢ ὡς κεῖται , εὐπορήσομεν ἐπιχειρημάτων πρὸς τὸ προκείμενον . οἷον εἰ βουλόμεθα δεῖξαι ὅτι ὁ ἡντινοῦν ἀρετὴν ἔχων εὔψυχός ἐστιν , ἀλλ’ οὐχ ὁ ἀνδρεῖος μόνος , μεταληψόμεθα τὸ εὔψυχος ὄνομα εἰς τὸν λόγον τὸν κατὰ τὴν ἐτυμολογίαν · ἔστι δ’ οὗτος ὁ εὗ τὴν ψυχὴν ἔχων , τοῦτ᾿ ἔστιν ὁ ἀγαθὴν τὴν ψυχὴν ἔχων · ἀλλὰ μὴν εἰ εὔψυχός ἐστιν ὁ ἀγαθὴν τὴν ψυχὴν ἔχων , ἀγαθὴν δὲ τὴν ψυχὴν ἔχει καὶ ὁ δίκαιος καὶ σώφρων καὶ φρόνιμος , οὐδ’ ἂν ὁ ἀνδρεῖος μόνος εὔψυχος εἴη , οὐδ’ ἂν ἡ εὐψυχία ἀνδρεία εἴη . ὅτι δὲ εὔψυχος ὁ εὖ τὴν ψυχὴν ἔχων , δείξομεν τῇ τῶν ὁμοίων παραθέσει · καὶ γὰρ εὔελπις ὁ εὗ ἐλπίζων , τοῦτ’ ἔστιν ὁ ἀγαθὰ ἐλπίζων . πάλιν βουλόμενοι δεῖξαι , ὅτι ὁ σπουδαῖος εὐδαίμων ἐστί , τὸν εὐδαίμονα μεταληψόμεθα εἰς τὸν κατὰ τὴν ἐτυμολογίαν λόγον · ὁ γὰρ εὖ τὸν δαίμονα ἔχων σημαίνεσθαι δοκεῖ ὑπὸ τοῦ εὐδαίμονος . εἰ δὴ δαίμων ἑκάστου ἡ ψυχή , καθ’ ἃ Ξενοκράτει δοκεῖ , εἴη ἂν εὐδαίμων ὁ εὖ τὴν φυχὴν ἔχων · εὖ δὲ τὴν ψυχὴν ἔχει . ὁ σπουδαῖος · ὁ σπουδαῖος ἄρα εὐδαίμων . πάλιν δεῖξαι θέλοντες , ὅτι μή ἐστιν ἐν ἀλόγῳ προαίρεσις , ληψόμεθα τὸν λόγον τῆς προαίρεσεως · ἔστι δ’ οὗτος ‘πρὸ ἑτέρου αἵρεσις’ · ἀλλὰ μὴν τὸ ἄλλο πρὸ ἄλλου αἱρεῖσθαι ὲν τούτοις ἐστὶν ἐν οἷς καὶ τὸ βουλεύεσθαι · τὸ γὰρ ἄλλο ἄλλου προκρῖναι μετὰ λόγου γίνεται · οὐδὲν δὲ τῶν ἀλόγων βουλεύεται · ὥστε οὐδὲ προαιρεῖται . πάλιν θέλοντες δεῖξαι , ὅτι ὁ σώφρων οὐκ ἔστιν ἐγκρατής , μεταληψόμεθα τὸν ἐγκρατῆ εἰς τὸν ἑαυτοῦ κρατοῦντα τοῦτο γὰρ σημαίνει τὸ ὄνομα ) , καὶ δείξαντες ὅτι ἔνθα τὸ κρατοῦν , ἐνταῦθα καὶ κρατούμενόν τι ἔσται , τὸ δὲ κρατούμενον ἀντισπῶν καὶ μαχόμενον κρατεῖται , ἔνθα δὴ τὸ μὲν κρατούμενον τὸ δὲ κρατοῦν ἐστι τῆς ψυχῆς , οὐκ ἔστιν ἐνταῦθα ὁμολογία , ὁ δὲ σώφρων ὁμολογοῦντα ἔχει τὰ τῆς ψυχῆς μέρη πρὸς ἄλληλα , εἴημεν ἄν δεδειχότες τὸ προκείμενον . ὁ αὐτὸς λόγος καὶ ἐπὶ τοῦ ἀκρατοῦς καὶ τοῦ ἀκολάστου . οὕτως ἔνεστι δεικνύναι τὸν φίλον μὴ εὔνουν , εἰ εὔνους μὲν ὁ ὀρθῶς νοῶν καὶ τἀληθῆ ἢ τἀγαθὰ νοῶν , οὐ πάντως δὲ ὀρθῶς ὁ φίλος νοεῖ . ὁ δὲ τόπος τὸ μὲν πιθανὸν καὶ ἔνδοξον καὶ διαλεκτικὸν ἔχει , οὐ μὴν ὑγιὲς τὸ λεγόμενον ἐπὶ πάντων · οὔτε γὰρ εὐθάλασσος λέγειαι ὁ ἔχων ἀγαθὴν θάλασσαν , οὔτε εὔχειρ ὁ ἔχων καλὰς χεῖρας , ἀλλ’ ὁ πυκτικός , οὔτε μεγαλόψυχος ὁ ἔχων τὴν ψυχὴν μεγάλην . διὸ οὐδὲ εὐδαίμων ὁ σποοδαιος . ’Eπεὶδὲτῶνπραγμάτωντὰ μέν ἐστιν ἐξἀνάγκηςτὰ δὲ ὡς ἐπὶ τὸ πο|λὺ τὰ δὲ ὁπότερ’ ἔτυχεν . Ὁ τόπος οὗτος τὴν ἀφορμὴν ἀπὸ ( ἦς τῶν πραγμάτων διαφορᾶς λαμβάνει , καὶ ἔστιν ἐπὶ πλέον τοῦ πρώτου παραδοθέντο τοῦ ἀξιοῦντος “ ἐπιβλέπειν εἰ τὸ κατ’ ἄλλον τρόπον ὑπάρχον ὡς συμβεβηκὸς ἀποδέδωκεν . ” ἐπὶ γὰρ τούτουν τοῦτό που μετείληπται , τὸ μὲν ὡς γένος ἢ ὡς ἴδιον ἢ ὡς ὁρισμὸς ὑπάρχον εἰς τὸ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχον ( οὕτως γὰρ ἐκείνων ἕκαστον λαμβάνεται ) , τὸ δὲ συμβεβηκὸς εἰς τὸ ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ καὶ τὸ ὁπότερ’ ἔτυχεν · τοιοῦτον γὰρ τὸ οἷόν τε ὑπάρχειν καὶ μή , ᾧ ὡρίζετο τὸ συμβεβηκός . ἔτι εἰ καὶ συμβεβηκότα τινά ἐστιν ἀχώριστα , εἴη ἄν καὶ ταῦτα <ταὐτὰ> τοῖς ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχουσιν · διὸ οὐδὲ ἀντιτίθησιν τῷ ἐξ ἀνάγκης τὸ συμβεβηκός · οὐδὲ γὰρ χρῆται οὔτε τῷ συμβεβηκότι οὕτε τῶν ἄλλων τινί , ἀλλὰ ὡς ἄλλῃ διαιρέσει χρῆται τῷ ἀναγκαίως τε ὑπάρχοντι καὶ μή . ἔχομεν γὰρ ὅτι τῶν ὄντων τὰ μὲν ἐξ ἀνάγκης ἐστίν , ὡς τὸ τὸν ἄνθρωπον ζῷον εἶναι ( ὃ γὰρ παντί τε καὶ ἀεὶ ὑπάρχει , τοῦτο ἐξ ἀνάγκης ἐσιίν · ὁμοίως ἀναγκαῖον καὶ τὸ τὸν θεὸν ἄφθαρτον εἶναι ) , τὰ δὲ ἐνδεχομένως , καὶ τούτων τῶν ἐνδεχομένων τὰ μὲν ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον , ὡς τὸ τὸν ἄνθρωπον πενταδάκτυλον εἶναι καὶ γηράσκοντα πολιοῦσθαι , τὰ δὲ ἐπ’ ἔλαττον , ὡς τὰ τούτοις ὰντι·κείuι ἑ ἁ , τὸ τὸν ἄνθρωπον ἡ τετραὃά·ι̣τυλον ἢ ἑξαδάκτυλον εἶναι ( ἔστι γὰρ οὕτως καὶ ταῦτα ) · ἢ τὸ μὴ πολιοῦσθαι γηρῶντα τὸν ἄνθρωπον , τὰ δὲ ἐπ’ ἴσης , ὡς τὸ πολιτεύεσθαι τὸν ἄνθρωπον ἢ μή , ἀποδημεῖν ἢ μή , λούεσθαι ἢ μή . οὔσης τοίνυν τοιαύτης ἐν τοῖς οὖσι διαφορᾶς ἂν τὸ κατ’ ἄλλον τρόπον ὑπάρχον τινὶ κατ’ ἄλλον τις ὑπάρχειν λέγῃ ἐναλλάσσων τοὺς τῆς ὑπάρξεως αὐτῶν τρόπους , ἀφορμὴν δίδωσιν ἐπιχειρήσεως ἐλεγκτικῆς . εἰ γάρ τις λέγοι ἐνδέχεσθαι τὸν θεὸν ἄφθαρτον εἶναι ἢ τὸν ἄνθρωπον ζῷον ἢ λογικόν , οὗτος λέγοι ἄν τὸ ἀδύνατον μὴ εἶναι ἐνδέχεσθαι εἶναι · ἀδύνατον γὰρ τὸν θεὸν μὴ εἶναι ἄφθαρτον ἢ τὸν ἄνθρωπον μὴ ζῷον εἶναι · ὁ δὲ λέγων ἐνδέχεσθαι αὐτὸν ζῷον εἶναι οὗτος λέγοι ἂν ἐνδέχεσθαι καὶ μὴ εἶναι ζῷον αὐτόν · τοιοῦτον γὰρ τὸ ἐνδεχόμενον . ἔτι τὸ ἀεὶ ὑπάρχον οὐκ ἀεὶ ἂν ὑπάρχειν λέγοι · τὸ γὰρ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχον ἀεί τε καὶ παντὶ ὑπάρχει . ἀλλὰ κἄν διορίζων ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον λέγῃ εἶναι τὸ ἐξ ἀνάγκης ὄν , ἡ αὐτὴ ἁμαρτία τῷ τὸ ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον ὂν ἐνδέχεσθαι καὶ μὴ εἶναι διὰ τοῦτο γὰρ τὸ ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον οὐκ ἀναγκαῖον ) , οἷον ἄν λέγῃ τις τὴν ἀπόδειξιν ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον ἀληθῆ εἶναι . κἄν ἐναλλάξας δέ τις τὸ ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον ἐξ ἀνάγκης εἶναι λέγῃ , παραπλήσιος ὁ λόγος . εἰ γὰρ λέγοι τις ἐξ ἀνάγκης τὸν ἄνθρωπον πενταδάκτυλον εἶναι , λέγοι ἄν τὸ ἐνδεχόμενον εἶναι ἀναγκαῖον · εἶναι · ἐνδέχεται μὲν γὰρ καὶ μὴ εἶναί τινα πενταδάκτυλον · ὁ δὲ ἐξ ἀνάγκης λέγων πάντα εἶναι πενταδάκτυλον οὔ φησιν ἐνδέχεσθαι μὴ εἶναί τινα πενταδάκτυλον . ἀλλὰ κἂν τὸ ἔναντίον τῷ ὡς ἐπὶ τὸ πολύ ( τοῦτο δέ ἐστι τὸ ἐπ᾿ ἔλασσον · ὡς γὰρ τὸ πολὺ τῷ ὀλίγῳ ἀντίκειται , οὕτω καὶ τὸ ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ τῷ ἐπ’ ἔλασσον ) , ἂν δή τις τὸ ἐπ’ ἔλασσον ὂν ἢ ἐξ ἀνάγκης εἶναι λέγῃ ἢ ὡς ἐπὶ τὸ πολύ , ἐλέγχοιτ’ ἄν ἢ τὸ ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον μὴ ὂν ἀδύνατον εἶναι λέγων μὴ εἶναι ἢ τὸ ] ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον εἶναι τιθέμενος , οἷον εἰ λέγοι τις ἐξ ἀνάγκης ὑπὸ κύνα ὕειν ἢ ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον ἑξαδακτύλους εἶναι τοὺς ἀνθρώπους . ὁμοίως κἄν τῶν ἀπὸ τύχης γινομένων τι λέγῃ τις ἢ ὡς ἐξ ἀνάγκης ἢ ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ γίνεσθαι . ὅ τε γὰρ τὸ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχον ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ ὑπάρχειν λέγων τὸ πᾶσιν ὑπάρχον οὐ πᾶσί φησιν ὑπάρχειν ὡς γάρ ὁ ἐνδεχομένως τὸν ἄνθρωπον πενταδάκτυλον εἶναι οὐ πάντα φησὶν εἶναι , οὕτως καὶ ὁ λέγων ἐνδεχομένως αὐτὸν ἡ λογικὸν ἢ ἀναπνευστικὸν εἶναι οὐ πάντα ἂν λέγοι ἀεὶ τοιοῦτον εἶναι · τὸ μὲν γὰρ ἀναγκαῖον καθόλου , τὸ δὲ ἐνδεχόμενον οὐ τοιοῦτον ) , ὁμοίως κἂν ἐναλλὰξ πάλιν , ἐὰν · τὸ ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ ἐξ ἀνάγκης εἴπῃ . ἔτι δὲ φανερωτέρα ἡ ἁμαρτία τοῦ τὸ ἐπ’ ἔλασσον ἐξ ἀνάγκης λέγονιος . ἐνδέχεται μὲν οὖν τοῦτο ποιεῖν τινα ἐναλλάσσοντα τοὺς τρόπους τῆς ὑπάρξεως καὶ προστιθέντα , ὅτε καὶ φανερώτατος ὁ ἔλεγχος γένοιτ’ ἄν . ἐνδέχεται δὲ κἀκείνου μὴ προστιθέντος τινὰ διορισμόν , ἀλλ’ ἁπλῶς καὶ χωρὶς τοῦ προστιθέναι τὸν τρόπον τῆς ὑπάρξεως λέγοντος · ὑπάρχειν τὸ πρᾶγμα τὸν προσδιαλεγόμενον ἐφ’ ὃ οἷόν τέ ἐστιν ἐλεγχθῆναι μεταφέρειν τὸ ἀδιο ρίστως εἰρημένον ὡς οὕτως εἰρημένον . ἐπὶ μὲν οὖν τοῦ ἐνδεχομένου ἀπίθανος ὁ τόπος καὶ προδήλως σοφιστικός · ὁ γὰρ τὸν ἁπλῶς · εἰπόντα εἶναι τὸν ἄνθρωπον ζῷον λέγων εἰρηκέναι , ὅτι ἐνδέχεται ζῷον αὐτὸν εἶναι , φανερῶς δόξει συκοφαντεῖν . γένοιτο δ’ ἂν διαλεκτικὸς ἐπὶ ἐκείνων μόνων , εἴ τις τὰ ἐνδεχομένως ὑπάρχοντα ἁπλῶς ὑπάρχειν λέγοι , οἷον εἴ τις λέγοι ἁπλῶς τὸν γηρῶντα πολιοῦσθαι ἢ πάντα ἄνθρωπον πενταδάκτυλον εἶναι · ἐπεὶ γὰρ τὸ ἀναγκαῖον ἁπλῶς ὑπάρχει , δοκεῖ καὶ τὸ ἁπλῶς λεγόμενον ὑπάρχειν ὡς ἀναγκαίως ὑπάρχον λέγεσθαι . ὁ μὲν γὰρ κυρίως σοφὸς καὶ ἁπλῶς σοφός · ὁ δὲ μὴ οὕτως ὁ ] μετὰ διορισμοῦ · τέκτων γὰρ σοφός · ἐν πᾶσι γὰρ τὸ κυρίως ἁπλῶς καὶ χωρὶς διορισμοῦ λέγεται . κυρίως δὲ ὑπάρχον τὸ ἀναγκαίως ὑπάρχον · ὁ δὴ τὸ ἐνδεχομένως ὑπάρχον ἁπλῶς καὶ χωρὶς διορισμοῦ λέγων ὑπάρχειν εὐλόγως ἄν εὐθύνοιτο ὡς ἀναγκαίως ὑπάρχειν λέγων τὸ μὴ οὕτως ὑπάρχον . τοῦτο δὲ καὶ αὐτὸς δι᾿ ὧν λέγει δηλοῖ · ἐπὶ γὰρ τῶν τὸ ἐνδεχομένως ὑπάρχον ἀπλῶς καὶ χωρὶς διορισμοῦ λεγόντων ὑπάρχει χρῆται τῷ τόπῳ . ὁ γὰρ τοὺς ἀπο - κηρύκτους φαύλους εἶναι λέγων ἀπλῶς δόξειεν ἄν λέγειν ἐξ ἀνάγκης καὶ καθόλου τοιούτους αὐτοὺς εἶναι · οὐ μὴν οὕτως ἔχει · ἐνδέχεται γάρ τινα καὶ μὴ τοιοῦτον εἶναι ἀποκήρυκτον γενόμενον · Θεμιστοκλέα γοῦν ἀποκή - ρυκτον μέν φασιν γενέσθαι , οὐ μὴν φαῦλος ἦν . Ἐπιζητήσαι τις ἄν πῶς , εἰ τὸ μὲν ἐνδεχόμενον ὑπάρχειν τε καὶ μὴ συμβεβηκός , τὸ δ’ ἀναγκαίως ὑπάρχον ἢ γένος ἢ ἴδιον ἢ ὁρισμὸς ἤ τι τῶν ὑπὸ ταῦτα , πῶς ἔτι ὑποτάσσοιτ’ ἄν τοῖς πρὸς τὰ ἀπὸ τοῦ συμβεβηκότος προβλήματα τόποις ὁ δεικνὺς ὅτι τὸ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχειν ἀποδεδομένον οὐκ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχει . δεικνύοι γὰρ ἄν οὗτ·ος ἤτοι ὅτι οὐχ ὡς γένος ὑπάρχει ἢ ὅτι οὐχ ὡς ἴδιον ἢ ὅτι οὐχ ὡς ὅρος · ἀλλὰ τὰ τοῦ γένους ἀναιρετικὰ ἐν τοῖς πρὸς τὸ γένος τόποις · ὁμοίως καὶ ἐπὶ τοῦ ἰδίου καὶ ἐπὶ τοὐ ὁρισμοῦ ὥσπερ καὶ τὰ τοὐ συμβεβηκότος προβλήματα ] . ἢ ἐπεὶ οὐχ ὡς γένος ἢ ἴδιον ἢ ὁρισμὸν ἀναιρεῖ ἀλλὰ καθόλου ὅτι μὴ ἀναγκαῖον , ὑπ’ οὐδὲν ἄν ἐκείνων ὑποτάσσοιτο · καὶ γὰρ συμβεβηκός τι ἀναγκαῖον . εντι οὐ διὰ μεθόδου τινὸς ἀναιρεῖ τὸ ἀναγκαῖον ἀλλὰ προχείρῳ ἐναργείᾳ χρώμενος · ἀναιρῶν δὲ τοῦτο κατασκευάζει τὸ συμβεβηκός , ὥστε εἴη ἄν διὰ τοῦτο τοῖς πρὸς τὸ συμβεβηκὸς ὑποτασσόμενος ὡς τοῦ συμβεβηκότος κατασκευαστικός . διὰ τοῦτο δὲ καὶ ἐπὶ μὲν τοῦ πρώτου τόπου οὐκ ἀντέστρεψεν · οὐ γὰρ εἶπεν ‘εἰ τὸ ὡς συμβεβηκὸς ὑπάρχον κατ’ ἄλλον τινὰ τρόπον ἁποδέδωκεν’ · ἐγένετο γὰρ ἐπ’ ἐκείνου ἀντιστρεφομένου ἢ ἀπὸ γένους ὁ τόπος ἢ ἀπὸ ἰδίου ἢ ἀπὸ ὅρου · τὸ γὰρ συμβεβηκὸς ἐγίνετο κατά τι τούτων ἀποδιδόμενον · ἐπὶ δὲ τούτου · ἀντέστρεφεν , ὅτι τῷ ἀναγκαίῳ ἐν αὐτῷ χρῆται , ὃ δύναται καὶ ἐν τῷ συμβεβηκότι εἶναι , ἀλλ’ οὐ τῷ γένει ἢ ἰδίῳ ἡ ὅρῳ . Ἔτι εἰ αὐτὸ ἑαυτῷ συμβεβηκὸς ἔθηκεν ὡς ἕτερον . Ὁ μὲν τόπος ἀπὸ τῶν πολυωνύμων . ἔστι δὲ τὸ δι’ αὐτοῦ λεγόμενον · ἐπεὶ οὐδὲν αὐτὸ ἑαυτῷ οἷόν τε συμβεβηκέναι τὸ γὰρ συμβεβηκὸς ἐν ὑποκειμένῳ καὶ ἄλλο τοῦ ᾧ συμβέβηκε , καὶ ὃ ] οἷόν τε ὑπάρχειν καὶ μή · οὔτε δέ τι αὐτὸ αὑτῶ ὑπόκειται καὶ ἄλλο τί ἐστιν αὑτοῦ , οὔτε οἷόν τέ τι αὑτῷ ὑπάρχειν τε καὶ μή ) , ἄν δή τις πλανηθεὶς ἐπὶ τῶν πολυωνύμων ὡς κατὰ τὴν τῶν ὀνομάτων διαφορὰν ἐχόντων καὶ πραγμάτων διαφορὰν εἴπῃ τὸ ἕτερον τῷ ἑτέρῳ συμβεβηκέναι , οἷον τὸ ξίφος τῇ μαχαίρᾳ ἢ τῷ βροτῷ τὸν ἄνθρωπον ἢ τῷ φάρει τὸ ἱμάτιον ἢ τῷ ἥδεσθαι τὸ χαίρειν ἢ τῷ χαίρειν τὸ εὐφραίνεσθαι , οὗτος ἐλέγχοιτ’ ἂν αὐτό τι αὑτῷ συμβεβηκέναι λέγων · ταὐτὸν γὰρ κατὰ τὸ ὑποκείμενόν τε καὶ σημαινόμενον ἡδονὴ καὶ χαρὰ καὶ εὐφροσύνη καὶ τέρψις . Πρόδικος δὲ ἐπειρᾶτο ἑκάστῳ τῶν ὀνομάτων τούτων ἴδιόν τι σημαινόμενον ὑποτάσσειν , ὥσπερ καὶ οἱ ἀπὸ τῆς Στοᾶς , χαρὰν μὲν λέγοντες εὔλογον ἔπαρσιν , ἡδονὴν δὲ ἄλογον ἔπαρσιν , τέρψιν δὲ τὴν δι’ ὤτων ἡδονήν , εὐφροσύνην δὲ τὴν διὰ λόγων · νομοθετούντων δέ ἐστι τοῦτο ἀλλ’ οὐδὲν ὑγιὲς λεγόντων . τὸ μὲν οὖν εἰπεῖν τὴν ἡδονὴν χαρὰν οὐχ ἁμάρτημα , ὥσπερ οὐδὲ τὸ τὴν μονάδα ἀδιαίρετον ἡ τὴν στιγμὴν ἀμερῆ · οὐδὲ γὰρ τὸ τὴν χαρὰν χαρὰν εἰπεῖν ἢ ἰὴν μονάδα μονάδα · τὸ δὲ συμβεβηκέναι θάτερον θατέρῳ λέγειν ἄτοπόν τε καὶ ψεῦδος . Ἐπεὶ τἀναντία συμπέπλεκται μὲν ἀλλήλοις ἑξαχῶς , ἐναντίω σιν δὲ ποιεῖται τετραχῶς συμπλεκόμεμα . Ὁ μὲν τόπος ἀπὸ τῆς τῶν ἐναντίων συμπλοκῆς . τὸ δὲ κεφάλαιον τοῦ λεγομένου · ἐπεὶ δύο συζυγίαι ἐνατιώσεων συμπλεκόμεναι ἀλλήλαις ἓξ συζυγίας συμπλοκῶν ποιοῦσιν , ὧν αἱ μὲν δύο συζυγίαι οὐκ ἔχουσιν ἐναντίωσιν πρὸς ἀλλήλας , αἱ δὲ τέσσαρες ἔχουσιν , ἀξιοῖ ἀπὸ τῶν συζυγιῶν τῶν τὴν ἐναντίωσιν ἐχουσῶν ὁρμωμένους , ὅταν τι ᾗ τιθέμενον τοιοῦτον ὡς ἔχειν ἑκάτερον τῶν ὅρων τῶν ἐν τῷ τιθεμένῳ προβλήματι ἐναντίον τινί , ἐπὶ τὰς ἐναντίας τῆς ἐν τῷ προβλήματι συμπλοκῆς συμπλοκὰς ἐπιβλέποντας πειρᾶσθαι δεικνύναι τινὰ αὐτῶν ἀληθῆ · ἐκείνης γὰρ ἀληθοῦς δειχθείσης ἀνῃρημένον ἄν εἴη τὸ πρόβλημα , ἐπειδὴ ἀδύνατον ἅμα τἀναντία ἀληθῆ εἶναι . καὶ ἡ μὲν τοῦ τόπου περίληψις τοιαύτη . σαφὲς δ’ ἂν τὸ λεγόμενον γίνοιτο , εἰ ἐκθέμενοι τἀς ἐναντιώσεις καὶ τὰς συζυγίας τὰς γινομένας κατὰ τὰς συμπλοκὰς αὐτῶν δείξαιμεν , πῶς μὲν ἓξ ἅπασαι γίνονται , πῶς δὲ αἱ τέσσαρές εἰσιν ἀπὸ τῶν ἓξ αἱ τὴν ἐναντίωσιν ἔχουσαι , καὶ τίνες αὗται . ἔστωσαν δὴ δύο συζυγίαι ἐναντίων , μία μὲν δίκαιον καὶ ἄδικον , ἑτέρα δὲ ἀγαθὸν καὶ κακόν , καὶ συζευγνύσθω ταῦτα ἀλλήλοις καθ’ ὅσους τρόπους οἷόν τε συζεύγνυσθαι αὐτά , φυλασσομένου τοῦ ἑκάστην συζυγίαν ἀνὰ ἕνα ὅρον ἔχειν τῶν ἐξ ἑκατέρας ἐναντιώσεως . ἔσονται δὴ οὕτως συντιθεμένων συζυγίαι συμπλοκῶν οὐ πλείους τῶν ἕξ · ἢ γὰρ ἑκάτερον τῶν ἐκ τῆς ἑτέρας ἐναντιώσεως ἑκατέρῳ τῶν ἐκ τῆς ἑτέρας συμπλακήσεται , καὶ ἔσονται τοῦτον τὸν τρόπον συμπλεκομένων αὐτῶν δύο συζυγίαι συμπλοκῶν · ἢ γὰρ τῷ μὲν δικαίῳ τὸ ἀγαθόν , τῷ δὲ ἀδίκῳ τὸ κακὸν συμπλακήσεται , καὶ ἔσται μία αὕτη συζυγία ἡ ‘τὸ δίκαιον ἀγαθόν , τὸ ἄδικον κακόν᾿ , ὑποκειμένου μὲν ἐν ἑκατέρᾳ τῶν συμπλοκῶν ἐν ᾗ μὲν τοῦ δικαίου ἐν ᾗ δὲ τοῦ ἀδίκου , κατηγορουμένου δὲ ἐν μὲν τῇ τοῦ ἀγαθοῦ ἐν δὲ τῇ τοῦ κακοῦ · ποτὲ δὲ ἔμπαλιν τῷ μὲν δικαίῳ τὸ κακόν , τῷ δὲ ἀδίκῳ τὸ ἀγαθόν , ὡς εἶναι τὴν συζυγίαν ‘τὸ δίκαιον κακόν , τὸ ἄδικον ἀγθόν᾿ . ποτὲ δὲ αὖ τῷ ἑτέρῳ τῶν ὑποκειμένων ἑκάτερος ἀνὰ μέρος τῶν κατηγορουμένων συμπλακήσεται , οἷον τῷ δικαίῳ ὁτὲ μὲν τὸ ἀγαθὸν ὁτὲ δὲ τὸ κακόν , καὶ ἔσονται πάλιν ἄλλαι δύο συζυγίαι , μία μὲν ‘τὸ δίκαιον ἀγαθόν , τὸ δίκαιον κακόν᾿ , ἑτέρα δὲ ‘τὸ ἄδικον κακόν , τὸ ἄδικον ἀγαθόν᾿ . αἱ δὲ λοιπαὶ δύο , ὅταν ἔμπαλιν ἀμφο - τέρους τοὺς ὑποκειμένους κατ᾿ ἰδίαν ποτὲ μὲν τῷ ἑτέρῳ τῶν κατηγορουμένων συμπλέξωμεν ποτὲ δὲ ἑτέρῳ , οἷον τῷ δικαίῳ ποτὲ μὲν τὸ ἀγαθὸν ποτὲ δὲ τὸ κακόν , καὶ πάλιν τῷ ἀδίκῳ ποτὲ μὲν τὸ κακὸν ποτὲ δὲ τὸ ἀγαθὸν · ἔσται γὰρ ἡ μὲν ἑτέρα ‘τὸ δίκαιον ἀγαθόν , τὸ ἄδικον ἀγαθόν᾿ , ἡ δὲ ἑτέρα ‘τὸ δίκαιον κακόν , τὸ ἄδικον κακόν᾿ . αἱ μὲν οὖν γινόμεναι ἐκ · τῶν δύο ἐναντιώσεων συμπλεκομένων κατὰ τὸν προειρημένον τρόπον συζυγίαι τε καὶ συμπλοκαὶ αὗταί τε καὶ τοσαῦται . πρώτη συζυγία ἡ ἔχουσα ἑκάτερον περὶ ἑκατέρου , ἡ ‘τὸ δίκαιον ἀγαθόν ἐστι , τὸ ἄδικον κακόν ἐστ᾿ . δευτέρα ὁμοίως αὐτῇ ἔχουσα ἔμπαλιν ἑκάτερον περὶ ἑκατέρου ἡ ‘τὸ δίκαιον κακόν ἐστι , τὸ ἄδικον ἀγαθόν’ . τρίτη ἡ ἔχουσα τοῦ ἑτέρου τῶν ὑποκειμένων ἐν μέρει ἀμφότερα κατηγορούμενα , ἡ ‘τὸ δίκαιον ἀγαθόν ἐστι , τὸ δίκαιον κακόν ἐστι᾿ . τετάρτη καὶ αὐτὴ ὁμοίως τοὐ ἑτέρου τῶν ὑποκειμένων ἀμφότερα ἐν μέρει κατηγοροῦσα ἡ ‘τὸ ἄδικον ἀγαθόν ἐστι , τὸ ἄδικον κακόν ἐστι᾿ . πέμπτη ἡ ἔχουσα ἑκατέρου τῶν ‘ποκειμένων παρὰ μέρος τὸν αὐτὸν κατηγορούμενον , ὡς ἡ ‘τὸ δίκαιον ἀγαθόν ἐστι , τὸ ἄδικον ἀγαθόν ἐστιν’ . ἕκτη καὶ αὐτὴ ὁμοίως ἔχουσα τὸν αὐτὸν ἑκατέρου τῶν ὑποκειμένων κατηγορούμενον ἡ τὸ ‘δίκαιον κακόν ἐστι , τὸ ἄδικον κακόν ἐστι᾿ . παρὰ δὲ ταύτας οὐχ οἷόν τε ἄλλην τινὰ καὶ ἐξ ἑκατέρας ἐναντιώσεως ἕνα . τούτων δὴ τῶν ἓξ συζυγιῶν αἱ μὲν δύο αἱ πρῶται ῥηθεῖσαι , ἐν αἷς ἑκάτερον τῶν ἐναντίων συμπλέκεται , οὐ ποιοῦσιν οὐδεμίαν ἐναντίωσιν . οὔτε γὰρ ἡ ‘τὸ δίκαιον ἀγαθόν ἐστι’ τῇ τὸ ἄδικον κακόν ἐστιν’ ἐναντία συμπλοκή ἀμφότερα γὰρ ἀληθῆ , καὶ ἄμφω τοῦ αὐτοῦ ἤθους · τοῦ γὰρ αὐτοῦ τὸ δίκαιον ἀγαθὸν ὑπολαμβάνειν καὶ τὸ ἄδικον κακόν · ἀστεῖα γὰρ ἄμφω ) , οὔτε πάλιν ἡ ‘τὸ δίκαιον κακόν’ λέγουσα τῇ ‘τὸ ἄδικον ἀγαθόν’ λεγούσῃ · πάλιν γὰρ καὶ ταῦ τὰ ὁμοίως ψευδῆ καὶ φευκτὰ καὶ τοῦ αὐτοῦ ἤθους · τοῦ γὰρ αὐτοῦ τό τεδίκαιον κακὸν ὑπολαμβάνειν καὶ τὸ ἄδικον ἀγαθόν . οὐ μάχεται οὖν ἀλλήλοις ἀλλὰ ἀκολουθεῖ · τὰ δὲ ἐναντία ἀλλήλων ἐστὶν ἀναιρετικά . εἰπὼν δὲ ἀμφότερα φευκτὰ εἶναι τὰ δεύτερον εἰρημένα καὶ τοῦ αὐτοῦ ἤθους καὶ προσθεὶς ὅτι φευκτὸν φευκτῷ οὐκ ἔστιν ἐναντίον , ἐπεὶ ἔκειτο ἐν Ἠθικοῖς καθ’ ἑκάστην ἠθικὴν ἀρετὴν εἶναί τις κακία , ἡ μὲν ἐν ὑπερβολῇ ἡ δὲ ἐν ἐνδείᾳ , ὁ · * * * ἀλλὰ καὶ ἀλλήλαις , προσέθηκε τὸ ἐὰν μὴ ᾖ τὸ μὲν καθ’ ὑπερβολὴν τὸ δὲ κατ’ ἔνδειαν . πῶς μὲν οὖν ἐκεῖ ἐναντία τὰ τοιαῦτα ἀλλήλοις τε καὶ τῇ ἀρετῇ εἶναι λέγεται , καὶ ὅτι μὴ ὁμοίως μηδὲ κατὰ τὸ αὐτὸ τῇ τε ἀρετῇ καὶ ἀλλήλοις , ἐν ἐκείνοις εἴρηται . νῦν δὲ λέγει , ἐπεὶ τὰ προειρημένα ἀμφότερα ὄντα φευκτὰ οὐ δι’ ὑπερβολὴν ἢ ἔνδειάν ἐστι φευκτὰ ἀλλ’ ἁπλῶς , ὅτι μή ἐστιν ἀλλήλοις ἐναντία . ἔδειξε δὲ τὴν δευτέραν συζυγίαν μὴ ἔχουσαν ἐναντίωσιν οὐδὲν εἰπὼν περὶ ἰῆς πρώτης , ὅτι ἐπὶ μὲν τῆς πρώτης αὔταρκες ἦν τὸ εἶναι αὐτὰς ἅμα ἀληθεῖς · οὐδέποτε γὰρ οἷόν τε συνυπάρχειν . καὶ ἅμα ἀληθῆ εἶναι τὰ ἐναντία · ἅμα μέντοι ψευδῆ εἶναι οὐδὲν κεκώλυται τὰ ἐναντία · οὐ γὰρ διαιρεῖ τἀληθές τε καὶ ψεῦδος τὰ ἐναντία ὥσπερ ἡ ἀντίφασις . ἐπεὶ τοίνυν ἡ δευτέρα συζυγία ἡ ἀμφοτέρας τὰς συμπλοκὰς φευκτὰς ἔχουσα ἀμφοτέρας τὰς συμπλοκὰς ἔχει ψευδεῖς , ὃ οὐκ ἔστιν ἀδύνατον περὶ τὰ ἐναντία , διὰ τοῦτο πρὸς τὸ μὴ εἶναι αὐτὰς ἐναντίας ἐχρήσατο δείξει τῇ ὅτι φιοευκτὸν φευκτῷ οὐκ ἔστιν ἐναντία ἀλλή - λοις , ἀλλ’ ἢ ἐν μόνοις ἐν οἷς περὶ ταὐτόν τι τὸ μὲν ὑπερβάλλει τὸ δὲ ἐλλείπει . ἔτι ἐναργές τέ ἐστι καὶ καθόλου ἀληθὲς ὅτι ἀγαθὸν ἀγαθῷ οὐκ ἔστιν ἐναντίον · οὐκέτι δὲ καθόλου ἀληθὲς τὸ φευκτὸν · φευκτῷ μὴ εἶναι ἐναντίον . τὰς δὲ καταλειπομένας τέσσαρας συμπλοκὰς ἐναντίωσίν φησι ποιεῖν . ἥ τε γὰρ λέγουσα τὰ δίκαια ἀγαθὰ συμπλοκὴ ἐναντία τῇ τὰ δίκαια κακὰ λεγούσῃ , ἐξ ὧν ἦν συμπλοκῶν ἡ τρίτη συζυγία . τοῦ δὲ ἐναντίας εἶναι τὰς ἐν ταύταις ταῖς συζυγίαις συμπλοκὰς δεικτικῷ χρῆται τῷ ἀπὸ ἐναντίου ἤθους καὶ ἀπὸ ἐναντίας ἕξεως ταύτας γίνεσθαι · ἐναντίοι γὰρ τὰ ἤθη ὅ τε τὸ δίκαιον ἀγαθὸν λέγων καὶ ὁ τὸ δίκαιον κακόν . ᾧ μέτρῳ τῶν ἐναντίων χρώμενος εἰκότως εὑρήσει πλείω ἑνὶ ἐναντία . ἔστι δὲ καὶ τὸ τῇ κατὰ τὸ ἦθος ἐναντιώσει κρίνειν τὰ ἐναντία ἔνδοξον μὲν καὶ διαλεκτικόν , οὐκ ἀληθὲς δέ · ἀπὸ ἐναντίου γὰρ ἤθους καὶ τὸ λέγειν τό τε δίκαιον ἀγαθὸν καὶ τὸ μοιχεύειν ἀγαθόν , ἀλλ’ οὐκ ἐναντία ἀλλήλοις τὸ δίκαιον ἀγαθόν , τὸ μοιχεύειν ἀγαθόν . ἦν δ’ ἂν ἐναντία , εἰ ἦν τῷ δικαίῳ ἡ μοιχεία ἐναντίον · περὶ γὰρ τῶν οὕτως ἐχόντων πρὸς ἄλληλα ὁ λόγος . ἀλλὰ καὶ ἡ τετάρτη συζυγία ἐξ ἐναντίων δοκεῖ συγκεῖσθαι , ἡ τὸ ἄδικον ἀγαθὸν λέγουσα τῇ τὸ ἄδικον κακὸν λεγούσῃ · ἀπὸ ἐναντίων γὰρ καὶ αὗται ἕξεων . ἀλλὰ καὶ ἡ πέμπτη τοιαύτη , ἡ τὸ δίκαιον ἀγαθὸν λέγουσα καὶ ἡ τὸ ἄδικον ἀγαθόν · ἐναντίαι γὰρ καὶ αὗται καὶ ἀπὸ ἐναντίων ἕξεων . ὁμοίως καὶ ἡ ἕκτη ἔχει , ἡ τὸ δίκαιον κακὸν λέγουσα καὶ ἡ τὸ ἄδικον κακόν · καὶ γὰρ αὗται ταῖς προειρημέναις ἐναντίαι . Δείξας δὲ ταύτας καὶ εἰπὼν καθ’ ἑκάστην γὰρ συζυγίαν τὸ μὲν αἱρετὸν τὸ δὲ φευκτόν , καὶ τὸ μὲν ἐπιεικοῦς ἤθους δὲ φαύλου , ἐπήνεγκε δῆλον οὖν ἐκ τῶν εἰρημένων ὅτι τῷ αὐτῷ πλείονα ἐναντία συμβαίνει γίνεσθαι , λαμβάνων τοῦτο ὡς τοῖς κειμένοις ἑπόμενον . ἣν γὰρ ἄν συμπλοκὴν ἐπαινετὴν ἢ ἀληθῆ λάβωμεν , ταύτῃ πᾶσαι αἱ ψεκταὶ ἢ ψευδεῖς ἐναντίαι ἔσονται <αἱ> ἐν ταῖς συζυγίαις , καὶ οὐ πλείους εὑρεθήσονται οὖσαι τῶν δύο · καὶ ὁμοίως ἣν ἄν ψεκτὴν ἢ ψευδῆ , ταύτῃ πᾶσαι αἱ ἐν πάσαις ταῖς συζυγίαις ἐπαινεταὶ ἡ ἀληθεῖς ἐναντίαι , αἵτινες οὐδ’ αὐταὶ πλείους εἰσὶ τῶν δύο . ἔστι δ’ ἐπαινετὸν μέν , τοῦτ’ ἔστιν ἀληθές , ἐν τῇ πρώτῃ συζυγίᾳ τὸ τὸ δίκαιον ἀγαθὸν ὑπολαμβάνειν , ψεκτὸν δὲ τὸ τὸ δίκαιον κακόν , ὥστε τοῦτο ἐναντίον ἔσται ἐκείνῳ · ἀλλὰ καὶ ἐν τῇ δευτέρᾳ συμπλοκῇ , τῇ τὸ ἄδικον ὑποκείμενον ἐχούσῃ ἐν ἀμφοτέραις ταῖς συμπλοκαῖς , ψεκτὴ πάλιν ἐστὶ συμπλοκὴ ἡ τὸ ἄδικον ἀγαθὸν λέγουσα · ἔσται ἄρα καὶ αὕτη ἐναντία τῇ τὸ δίκαιον ἀγαθὸν λεγούσῃ . ἐν δέ γε ταῖς παταλειπομέναις δύο συζυγίαις αἱ ψεκταὶ συμπλοκαὶ αἰ αὐταί εἰσι ταῖς ἤδη προειρημέναις · ἐν μὲν γὰρ τῇ ἑτέρᾳ αὐτῶν , τῇ πέμπτῃ , ψεκτή ἐστιν ἡ τὸ ἄδικον ἀγαθὸν λέγουσα , ἥτις ἦν καὶ ἐν τῇ τετάρτῃ ψεκτὴ συμπλοκή , ἐν δέ γε τῇ ἕκτῃ ἡ τὸ δίκαιον κακὸν λέγουσά ἐστιν ἡ ψεκτή , ἥτις ἡ αὐτή ἐστι τῇ ἐν τῇ τρίτῃ συζυγίᾳ ψεκτῇ . δύο ἄρα εἰσὶν ἐναντίαι τῇ τὸ δίκαιον ἀγαθὸν λεγούσῃ , ἥ τε τὸ δίκαιον κακὸν λέγουσα καὶ ἡ τὸ ἄδικον ἀγαθόν . ἀλλὰ καὶ τῇ ψεκτῇ τῶν ἐν τῇ τρίτῃ συζυγίᾳ δύο ἔσονται ἐναντίαι συμπλοκαί , ἥ τε ἐν αὐτῇ ταύτῃ ἡ τὸ δίκαιον ἀγαθὸν λέγουσα καὶ ἡ ἐν τῇ τετάρτῃ ἡ τὸ · ἄδικον κακὸν λέγουσα · αἱ γὰρ ἐν τῇ πέμπτῃ τέ καὶ ἕκτῃ συζυγίᾳ συμπλοκαὶ ἐπαινεταὶ πάλιν αἱ αὐταί εἰσι ταῖς δύο ταῖς προειρημέναις , ὁμοίως καὶ τῶν ἐν ταῖς ἑξῆς τρισὶ συζυγίαις ἐπαινετῶν τε καὶ ψεκτῶν συμπλοκῶν ἑκάστῃ δειχθήσονται δύο οὖσαι συμπλοκαὶ ἐναντίαι . Oὐσῶν τοίνυν ἑκάστῃ συμπλοκῇ ἐξ ἐναντίων οὔσῃ καὶ ἐναντίωσιν περιεχούσῃ δύο ἐναντίων συμπλοκῶν αἱ γὰρ πρῶται δύο συζυγίαι ἐξ ἐναντίων μὲν ἦσαν καὶ αὐταί ; οὐ μὴν καὶ ἐναντίωσιν περιεῖχον ) , λαμβάνειν φησὶ δεῖν τῶν ἐναντίων ὁπότερον ἄν ἡ πρὸς τὴν θέσιν χρήσιμον . τοῦτο βραχέως μὲν καὶ διὰ τοῦτο ἀσαφῶς εἴρηται · ἔστι δὲ τοιοῦτον · ἔστι μὲν ὁ ἐπὶ τῶν ἐναντίων τόπος πρὸς ἀνασκευὴν χρήσιμος , οὐκέτι δὲ καὶ πρὸς κατασκευὴν καθόλου · ἐπὶ μὲν γὰρ τῶν ἀμέσων ἐναντίων καὶ πρὸς κατασκευήν , ὅταν ἐπὶ τῶν δεκτικῶν αὐτῶν ὁ λόγος γίνηται , ὡς ἤδη προείρηται . ἐπεὶ δέ ἐστί τινα καὶ ἔμμεσα ἐναντία , ἐφ’ ὧν οὐκέτι ἡ τοῦ ἑτέρου ἀναίρεσις θάτερον αὐτῶν κατασκευάζει , ἀλλὰ μόνον ἡ θατέρου θέσις θάτερον ἀναιρεῖ ( εἱ γὰρ λευκόν , οὐ μέλαν , οὐ μήν , εἰ μὴ λευκόν , ἤδη μέλαν · δύναται γὰρ καὶ τῶν μεταξύ τι εἶναι ) , διὰ τοῦτο , ὡς εἶπον , ὁ τόπος ὁ προειρημένος πρὸς ἀνασκευὴν μᾶλλον χρήσιμος . ἀδύνατον γὰρ συνυπάρχειν τὰ ἐναντία · ὅταν οὖν πρόβλημά τι ᾖ ἐξ ἐναντίων συγκείμενον ᾧ πλείω ἐστὶν ἐναντία , ἀνασκευάζοντας αὐτὸ χρή , τίνα ἐστὶ τὰ ἐναντία αὐτῷ , λαμβάνειν καὶ τούτων ὃ ἄν μᾶλλον ᾖ δι’ ἐνάργειαν πρὸς τὸ τεθῆναι χρήσιμον , τοῦτο προχειριζομένου καὶ δεικνύντας ὅτι ἀληθές ἐστιν ἀναιρεῖν τὸ κείμενον τούτῳ ἐναντίον ὡς οὐκ ἀληθές . οἷον εἰ λέγοι τις τὴν δικαιοσύνην κακὸν εἶναι , ἐπεὶ τούτῳ ἐναντία δύο , τό τε τὴν δικαιοσύνην ἀγαθὸν εἶναι καὶ τὸ τὴν ἀδικίαν κακόν , εἰ φανερώτερόν ἐστι τὸ τὴν ἀδικίαν κακὸν εἶναι κακίαν οὖσαν καὶ νόσον ψυχῆς καὶ φθαρτικὴν τοῦτο μὲν τῆς ἐν πόλει κοινωνίας τοῦτο δὲ πάσης συναλλαγῆς , ἐναντίαν δὲ καὶ παρὰ φύσιν τοῖς ἀνθρώποις οἱ γὰρ ἄνθρωποι φύσει κοινωνικοί ) , εἰ δὴ τοῦτο διὰ ταῦτα φανερώτερον τοῦ τὴν δικαιοσύνην ἀγαθὸν εἶναι , τοῦτο <δεῖ> δείξαντάς τε καὶ θέντας ὂν ἐναντίον τῷ τὴν δικαιοσύνην εἶναι ἀναιρεῖν ἐκεῖνο . ἐπὶ δέ γε τῶν ἀμέσων ἐναντίων καὶ κατασκευάσομεν τὸ προκείμενον , δείξαντες τὸ ἐναντίον αὐτῷ μὴ ὑπάρχον ὄντι δεκτικῷ αὐτοῦ καθ’ ὁπότερον ἄν σημαινόμενον τοῦ ἐναντίου προχειρότερον τοῦτο δυνώμεθα δεικνύναι . τοῦτο δὲ γίνοιτ’ ἄν , εἰ ἀμφότεραι αἱ ἐναντιώσεις , ἐξ ὧν ἡ τῶν ἐναντίων συμπλοκή εἶεν ἄμεσοι · οὕτω γὰρ καὶ τὰ ἄλλα ἄμεσα ἔσται συγκείμενα . ὁ γὰρ δείξας , ὅτι μή ἐστιν ἡ ὑγεία κακόν , ἤδη δέδειχεν ὅτι ἡ ὑγεία ἀγαθόν , εἰ εἴη ἄμεσα τό τε ἀγαθὸν καὶ τὸ κακὸν ὁμοίως δὲ ] τῇ ὑγείᾳ καὶ τῇ νόσῳ . ὡς γὰρ καὶ πρὸς κατασκευὴν ὄντος τοὐ τόπου χρησίμου εἶπε καὶ ἀναιροῦντι καὶ κατασκευάζοντι . δεῖ μᾶλλον ἐν τοῖς κατηγορουμένοις ὅροις ὅροις ζητεῖν , <οἶον> πότερον μᾶλλον καὶ ὑπάρχει τῇ δικαιοσύνῃ τὸ ἀγαθὸν ἢ τῇ ἀδικίᾳ τὸ κακόν . ὁ αὐτὸς λόγος καὶ ἐὰν ἄνα τινὰ ἐναντία λάβωμεν , οἷον ἡδονὴν καὶ λύπην καὶ ἀγαθὸν καὶ κακόν , καὶ ταῦτα συμπλέκωμεν . ὁμοίως κἄν ἐπὶ τούτων ] , οἷς αὐτὸς ἐχρήσατο , λάβωμεν φίλους καὶ ἐχθροὺς καὶ εὖ ποιεῖν καὶ κακῶς ποιεῖν . Ὁ μὲν οὖν τόπος οὗτος . ἐπιζητήσαι δ’ ἄν τις πῶς πάλιν ἐνταῦθα πλείω ἑνὶ ἐναντία εἶναι ἔλαβεν ἀρεσκόμενος τῷ ἓν ἑνὶ ἐναντίον εἶναι . ἡ ὅταν μὲν ἁπλοῦν τὸ ἓν ᾖ , ἀνάγκη τούτῳ ἓν ἐναντίον εἶναι · ὅταν δὲ μὴ ἁπλοῦν , οὐδὲν κωλύει τούτῳ καὶ πλείω εἶναι ἐναντία , οὐ κατὰ ταὐτὸν ἀλλὰ ἄλλου κατ’ ἄλλο τῶν λαμβανομένων ἐναντίων ὄντος ἐναντίου τῷ ἑνί · κατὰ ταὐτὸν γὰρ ἀδύνατον πλείω τῷ αὐτῷ ἐναντία εἶναι . κἄν ἓν δέ τι ὂν κατ’ ἀριθμὸν δυνάμεις ἔχον πλείους ἑκάστῃ . τῶν ἐν αὐτῷ δυνάμεων ἔχῃ τι ἐναντίον , οὐκ ἐπεὶ ἓν κατ’ ἀριθμόν ἐστι τὸ λαμβανόμενον , διὰ τοῦτο ἑνὶ πλείω ἔσται ἐναντία . οὐδὲν γὰρ κωλύει ἕν τι κατ’ ἀριθμὸν ὂν καὶ ψυχρὸν εἶναι καὶ λευκόν , ὡς τὴν χιόνα , καὶ ἔχειν ἐναντία τό τε θερμὸν καὶ τὸ μέλαν · ἀλλ’ οὐ διὰ τοῦτο ἑνὶ πλείω ἐναντία γίνεται , ὅτι μὴ κατὰ ταὐτὸν ἄμφω , τὸ τε θερμὸν καὶ τὸ μέλαν , ἐναντία τῇ χιόνι . καὶ ἐπὶ τῆς τῶν ἐναντίων δὲ συμπλοκῆς ταὐτὸ συμβαίνει · οὐ γὰρ δὴ κατὰ ταὐτὸν τῷ ‘ἡ ἡδονὴ ἀγαθόν ἐστιν’ ἐναντίον ἐστὶ τὸ ‘ἡ ἡδονὴ κακόν᾿ καὶ ‘ἡ λύπη ἀγαθόν᾿ , ἀλλ’ ἡ μὲν πρώτη , ὅτι τὸ ἐναντίον τοῦ αὐτοῦ κατηγόρησεν , ἡ δὲ δευτέρα , ὅτι του ἐναντίου τὸ αὐτὸ · δύο γὰρ τὰ συγκείμενα , καὶ ἑκατέρῳ αὐτῶν ἴδιόν τί ἐστιν ἐναντίον . οὐδ’ ἐνταῦθα οὖν · αὑτῷ τι μαχόμενον λέγει , ὥσπερ οὐδὲ ἐν τοῖς Ἠθικοῖς , ὡς ἐδείξαμεν καὶ ἐν τοῖς εἰς ἐκεῖνα ὑπομνήμασιν . Ἔτι εἰ ἔστι τι ἐναντίον τῷ συμβεβηκότι . εἴ τίς τινι συμβεβηκέναι τι εἴποι , δεῖ , φησίν , ἐφορᾶν εἰ τῷ συμβεβηκότι ἐστί <τι> ἐναντίον . οὗτος ὁ τόπος ὁ αὐτός ἐστι τῷ πρὸ αὐτοῦ ἔν φερομένῳ , κατὰ τὴν λέξιν μόνον αὐτοῦ διαφέρων , ὡς <παρὰ> τὸ εἰκὸς διαφόρῳ λέξει τὸν αὐτὸν ὑποσημηναμένου τόπον · διὸ ἔν τισιν ὁ πρὸ τούτου περιῄρηται . ἔστι δὲ ὁ τόπος καὶ αὐτὸς ἀπὸ τῶν ἐναντίων ἀνασκευαστικός . ἐπεὶ γὰρ ἀδύνατόν τινι ἅμα τὰ ἐναντία ὑπάρχειν τε καὶ συμβεβηκέναι , φησὶ δεῖν , ἄν τίς τι συμβεβηκέναι τινὶ λέγῃ , ἐπιβλέπειν εἰ τῷ συμβεβηκέναι λεγομένῳ ἐστί τι ἐναντίον καὶ εἰ ὑπάρχει τούτῳ ᾧ ὑπάρχειν τίς φησι τὸ ἐναντίον αὐτῷ . ἂν γὰρ δειχθῇ τοῦτο ὑπάρχον αὐτῷ , ἀνεσκευασμένον ἔσται τὸ τιθέμενον αὐτῷ συμβεβηκέναι . εἰ γάρ τις λέγοι τὴν ἀδικίαν ὠφέλιμον εἶναι τῷ ἔχοντι , ἐπεὶ τῷ μὲν ὠφελίμῳ τὸ βλαβερὸν ἐναντίον , ἡ δὲ ἀδικία νόσος ψυχῆς ἐστιν , ἄν λάβωμεν ὅτι πᾶσα νόσος βλαβερὰ τῷ ἔχοντι αὐτήν , ἔχοιμεν ἂν ὅτι καὶ ἡ ἀδικία · εἰ δὲ βλαβερά , οὐκ ὠφέλιμος · ἀδύνατον γὰρ ἅμα τἀναντία τῷ αὐτῷ ὑπάρχειν . ὁμοίως , ἄν τὸ ὑγιαίνειν λεγόμενον δείξωμεν νοσοῦν , ἀνῃρηκότες ἂν εἴημεν τὸ ὑγιαίνειν αὐτό . ἀλλὰ καὶ εἰ τὴν ἡδονήν τις ἀγαθὸν ἔθετο , δειχθείσης ὅτι κακὸν ἀνῃρημένον ἂν εἴη τὸ ἀγαθὸν αὐτὴν εἶναι · ἔσται γὰρ ἅμα περὶ αὐτὴν τἀναντία . διαφέροι δ’ ἄν οὗτος ὁ τόπος τοῦ πρὸ ὀλίγου ῥηθέντος τοῦ “ ὅσοις δὲ ἀνάγκη θάτερον μόνον ὑπάρχειν ” , ὅτι ἐκεῖνος μὲν ἦν ἐπὶ ἀμέσων λεγόμενος , διὸ καὶ κατασκευαστικός , οὐ μόνον ἀνασκευαστικός , οὗτος δὲ ἐπὶ τῶν ἐμμέσων ἐναντίων , διὸ μόνον ἐστὶν ανασκευαστικος . [ Ἄλλος ] ἢ εἴ τι τοιοῦτον εἴρηται κατά τινος , οὗ ὄντος ἀνάγκη τἀναντία ὑπάρχειν . Προστίθσησι τῷ προειρημένῳ τόπῳ καὶ τοῦτον ὄντα καὶ αὐτὸν ἐπὶ τῶν ἐναντίων τε καὶ ἀνασκευαστικόν . ἔστι δὲ ὁ τόπος · ἀξιοῖ ζητεῖν εἴ τις τοιοῦτον τι κατηγορηκε τινος ὡς ὕπαρχον αὐτῷ , ᾦ ἕπεται τὸ ἄμα τῳ ὑποκειμένῳ πράγματι τὰ ἐναντία ὑπάρχειν · εἰ γὰρ εἴη τοιοῦτον τὸ τιθέμενον ὑπάρχειν τινί , ἀναιροῖτ᾿ ἄν καὶ δεικνύοιτο ἀδύνατον τῷ ἀδύνατον εἶναι ἅμα τὰ ἐναντία ὑπάρχειν τινί . αὐτὸς μὲν οὗν παραδείγματι τῶν ἰδεῶν κέχρηται . εἰ γάρ τις λέγοι τἀς ἰδέας ἐν ἡμῖν εἶναι ὡς εἶναι τὰ ἡμέτερα εἴδη ἰὰς ἰδέας , τούτῳ ἀκολουθεῖ τὸ ἅμα μὲν ἀκινήτους τὰς ἰδέας λέγειν ἅμα δὲ κινουμένας , καὶ ἅμα μὲν νοητὰς ἅμα δὲ οὐ νοητὰς ἀλλὰ αἰσθητάς . καθ’ ὅσον μὲν γὰρ τὰς ἰδέας λέγουσι νοητάς τε καὶ ἀκινήτους , ταῦτα αὐταῖς ὑπάρξει · καθ’ ὅσον δὲ ἐν ἡμῖν αὐτὰς εἶναι λέγουσι , κινουμένων τε ἡμῶν συγκινηθήσονται καὶ ἔτι αἰσθηταὶ ἔσονται · τὴν γὰρ ἑκάστου μορφὴν τῇ ὂψει γνωρίζομεν , ἥτις εἰ ἔστιν ἡ ἰδέα , αἰσθητὴ ἄν εἴη . ἔνεστι δὲ προσχρωμένους τῷ τόπῳ τούτῳ ἀναιρεῖν τό τε τὸ ‘ἐγὼ ψεύδομαι᾿ πρότασιν εἶναι · εἰ γὰρ πρότασις , ἅμα ἔσται ἀληθής τε καὶ ψευδής , ὡς δείκνυται · ἀδύνατον δὲ τοῦτο · ἐναντία γὰρ ταῦτα · οὐκ ἄρα πρότασις τὸ ‘ἐγὼ ψεύδομαι᾿ . εἰ γὰρ εἴη συγκεχωρημένον τὸ εἶναι πρότασιν αὐτήν , ἀναιροῖτ’ ἄν τὸ πᾶσαν πρότασιν ἢ ἀληθῆ ἢ ψευδῆ εἶναι · εἰ γὰρ τοῦτο , εἴη ἄν καὶ αὕτη ἢ ἀληθὴς ἢ ψευδής . ἀλλ’ ὁπότερον ἄν ὑποτεθῇ εἶναι , ἕπεται καὶ τὸ ἐναντίον αὐτῇ · ἀληθοῦς μὲν γὰρ ὑποτεθέντος εἶναι τοῦ ‘ἐγὼ ψεύδομαι᾿ ἕπεσθαι δοκεῖ τὸ ψεύδεσθαι αὐτόν · οὕτως γὰρ ἂν ἀληθεύοι ψεύδεσθαι λέγων αὑτόν · ψευδοῦς δὲ πάλιν τὸ ἀληθεύειν · διὰ γὰρ τοῦτο αὐτὸ ψεύδοιτ’ ἄν πάλιν λέγων αὑτὸν ψεύδεσθαι , διότι ἀληθεύει . ἀλλ’ οὐδὲ τὸ ‘πᾶσα φαντασία ἀληθής᾿ πρότασις ἄν εἴη · ἅμα γὰρ ἀληθής τε καὶ ψευδής , ἀληθὴς μέν , ὅτι φαντασία καὶ αὐτή , ψευδὴς δέ , ὅτι φησὶν πᾶσαν ἀληθῆ εἶναι · τοῦτο δὲ ἀδύνατον . ἀλλὰ καὶ τῷ τὸ πᾶν ἐν παντὶ μεμῖχθαι λέγοντι ἕπεται τὸ ἅμα εἶναι τὰ ἐναντία . ἀλλὰ καὶ τῷ τὸ ὂν ἕν τε εἶναι καὶ ἄπειρον λέγοντι ἕπεται τὸ ὃν ἕν τε εἶναι καὶ πολλά · τὸ γὰρ ἄπειρον τοῦ ποσοῦ · τὸ δὲ ποσὸν συμβεβηκός · ἔσται οὗν καὶ οὐσία καὶ ποσόν . ἀλλὰ καὶ τῷ τὸ πάντα κινεῖσθαι τιθεμένῳ ἕπεται τὸ τὸ αὐτὸ ἅμα κινεῖσθαί τε καὶ ἠρεμεῖν · αὐτὸ γὰρ τὸ πάντα κινεῖσθαι , καθ’ ὅσον ἀληθές τε καὶ βέβαιον μένει , ἀκίνητον ἔσται , καθ’ ὅσον δὲ τῶν πάντων ἐστί , καὶ αὐτὸ κινηθήσεται . διὰ δὲ τοῦ εἰπεῖν διὰ γὰρ τῆς περὶ τὴν ὄψιν αἰσθήσεως τὴν ἐν ἑκάστῳ μορφὴν γνωρίζομεν ἔδειξε πῶς εἶπεν ἐν ἡμῖν εἶναι τὰς ἰδέας · ὡς γὰρ τὸ ἑκάστου εἶδος καὶ τὴν μορφήν . διὰ τοῦ τόπου τούτου ἀναιρεθήσεται καὶ τὰ τοιαῦτα · ‘ἐπίσταται Δίων ὅτι τέθνηκεν᾿ · ἅμα γὰρ τούτῳ καὶ τὸ τεθνάναι καὶ τὸ ζῆν ἕπεται . ὁμοίως τούτῳ καὶ τὸ ‘οὐκ ἔστιν αὕτη ἡμέρα’ . Πάλιν εἰ κεῖται συμβεβηκὸς ᾧ ἐστί τι ἐνανιίον . Ὁ τόπος οὗτος τοιοῦτος · ἐπεὶ δοκεῖ τὸ αὐτὸ τῶν ἐναντίων εἶναι δεκτικόν , εἴ τίς τινι συμβεβηκέναι τί φησιν , ἀξιοῖ σκοπεῖν εἰ τῷ συμβεβηκέναι λεγομένῳ ἐστί τι ἐναντίον , καὶ ὄντος · ὁρᾶν εἰ τὸ ὑποκείμενον δεκτικόν ἐστι καὶ τούτου . δεκτικοῦ μὲν γὰρ ὄντος κατασκευάζοιτ’ ἂν καὶ τὸ τούτου δε - κτικὸν αὑτὸ εἶναι · οὐ μὴν ἤδη τὸ καὶ πάντως αὐτὸ ἐν αὐτῷ εἶναι , ὡς καὶ αὐτὸς ἐρεῖ . εἰ δὲ μὴ εἴrι δεκτικὸν τούτου , οὐδ’ ἂν τοῦ συμβεβηκέναι τιθεμένου αὐτῷ εἴη δεκτικόν · εἰ δὲ μὴ δεκτικόν , οὐδ’ ἄν ἔχοι αὐτό . δεῖ δὲ ἐπ’ ἐκείνων χρῆσθαι τῷ τόπῳ ἐφ’ ὧν μὴ σύμφυτον τῷ ὑποκειμένῳ τὸ ἕτερον τῶν ἐναντίων , ὡς τῇ χιόνι τὸ λευκόν . οἷον εἰ τῇ ὁρτὴ τὸ μῖσος ἕπεσθαί τις εἶπεν , ἐν ᾧ δῆλον ὅτι ἡ ὀργή , ἐν τούτῳ καὶ τὸ μῖσος ἔσται κατ’ αὐτόν · ἔστι δὲ ἡ ὀργὴ ἐν τῷ θυμοειδεῖ · ἐν τούτῳ ἄρα καὶ τὸ μῖσος ἔθετο . ἐπεὶ οὖν ἐστιν ἐναντίον τῷ μίσει φιλία , ἔσται τὸ θυμοτὸ ἔιδές καὶ τῆς φιλίας δεκτικόν · εἰ οὖν μὴ τοῦτο ἐν γὰρ τῷ ἐπιθυμητικῷ τὸ φιλεῖν καὶ ἡ φιλία ) , οὐκ ἂν οὐδὲ τὸ μισεῖν ἐν τῷ θυμικῷ εἴη · εἰ δὲ τοῦτο , ἀναιροῖτ’ ἄν τὸ τὸ μῖσος ἕπεσθαι τῇ ὀρηγῇ , εἴ γε ἡ μὲν ὀργὴ ἐν τῷ θυικῷ , τὸ δὲ μῖσος ἐδείχθη ἐν τῷ ἐπιθυμητικῷ . πάλιν εἰ τὴν ἄγνοιαν ἐν τῷ ἐπιθυμητικῷ τις λέγοι εἶναι , ἕποιτ’ ἂν τὸ καὶ γνώσεως εἶναι τὸ ἐπιθυμητικὸν δεκτικόν · εἰ δὲ τοῦτο , καὶ ἐπιστήμης . εἰ δὲ μὴ τοῦτό ἐστι [ τὸ ] ἐπιστήμης δεκτικὸν ἀλλὰ τὸ διανοητικόν , οὐδ’ ἄν ἀγνοίας εἴη τὸ ἐπιθυμητικὸν δεκτικόν . τούτῳ τῷ τόπῳ προσχρωμένους ἔστι δεικνύναι ὅτι μηδεμία τῶν ἠθικῶν ἀρετῶν ἐπιστήμη . τὸ γὰρ ἐπιστήμης δεκτικὸν καὶ ἀγνοίας · ὥστε εἰ ἀγνοίας τὸ λογιστικόν , καὶ ἐπιστήμης τοῦτο , ἀλλ’ οὐ τὸ παθητικόν , ἐν ᾧ αἱ ἠθικαὶ ἀρεταί . δεικνύοιτ’ ἄν διὰ τοῦ τόπου τούτου καὶ ὅτι ὁ θεὸς οὐκ ἔστι ζωῆς δεκτικός , ὅτι μηδὲ θανάτου · αὐτοζωὴ γὰρ ἀλλ’ οὐ ζωῆς δεκτικός . ἢ διὰ τοῦτο οὐ δεκτικός , ὅτι σύμφυτον αὐτῷ τὸ ζῆν ὡς τῇ χιόνι τὸ λευκόν . πρὸς μὲν οὗν ἀνασκευὴν ἁπλῶς ὁ τόπος χρήσιμος . κατασκευάσαι δὲ διὰ τούτου τὸ μὲν ὑπάρχειν τι οὐχ οἷόν τε · τὸ μέντοι δεκτικὸν αὐτὸ εἷναι τοῦ λεγομένου αὐτῷ ὑπάρχειν κατασευάζοιτ᾿ ἄν · εἰ γὰρ τοῦ ἐναντίου τούτῳ δεκτικόν , καὶ τούτου . οὕτως κατσκευάζοιτ᾿ ἂν ὅτι ἡ ὕλη οὐ στέρησις ἀλλὰ δεκτικὴ στερήσεως , ἐπεὶ καὶ τοῦ εἴδους , ὅ ἐστιν ἐναντίον τῇ στερήσει , ἐστὶ δεκτική . ἂν μὲν οὖν δεικνύμενον ᾖ τὸ τὸ ἐναντίον ὑπάρχον τῷ ὑποκειμένῳ , ἄντικρυς ἄν ὅτι μὴ ὑπάρχει αὐτῷ τὸ κείμενον ὑπάρχειν δεικνύοιτο · ὅτι μέντοι δεκτικόν ἐστιν αὐτοῦ , εἴη ἄν κατεσκευασμένον . εἰ δὲ δεκτικὸν εἴη μόνον δεικνύμενον τὸ ὑποκείμενον τοῦ ἐναντίου τῷ ὑπάρχειν αὐτῷ λεγομένῳ , δύναται καὶ ὑπάρχειν αὐτῷ τοῦτο · εἰ δέ γε τῶν ἀμέσων εἴη , καὶ ὑπάρχοι ἄν πάντως . Ἐπεὶ δέ εἰσιν αἱ ἀντιθέσεις τέτταρες , σκοπεῖν ἐκ μὲν τῶν ἀντιφάσεων ἀνάπαλιν . Ὁ τόπος ἐκ τῶν κατὰ τὰς ἀντιθέσεις ἀκολουθήσεων . ἀντίκειται δὲ τὰ ἀντικείμενα τετραχῶς · ἢ γὰρ ὡς κατάφασις καὶ ἀπόφασις ἢ ὡς τὰ ἐναντία ἢ ὡς ἕξις καὶ στέρησις ἢ ὡς τὰ πρός τι . καὶ ἔστι καθ’ ἑκάστην ἀντίθεσιν οἰκεία τις ἀκολουθία , ἀφ’ ἧς ἀκολουθίας ὑπογράφει πῶς οἷόν τε | ὁρμωμένους καὶ κατασκευάζειν τι καὶ ἀνασκευάζειν . οὐκ ἐπὶ πασῶν δὲ τῶν ἀντιθέσεων ἡ ἀκολούθησις ὁμοία , ἀλλ’ ἐπὶ μὲν τῆς ἀνιιφάσεως ἀνάπαλιν ἡ γινομένη ἀκολούθησις ἔχει · οἷον εἰ τὸ καλὸν ἡδύ , τὸ οὐχ ἡδὺ οὐ καλόν . οὐχὶ δὲ λεκτέον τὸ οὐ καλὸν οὐχ ἡδύ · τῇ γὰρ καταφάσει τῇ τὸ καλὸν ἡδὺ λεγούσῃ ἀληθεῖ οὔσῃ ἀντιστρέφει ἡ τὸ κατηγορούμενον ἐν τῇ καταφάσει ἀποφατικῶς λαμβάνουσα καὶ κατηγοροῦσα τοῦ οὕτως λαμβανομένου τὸ ὑποκείμενον ἐν τῇ καταφάσει καὶ αὐτὸ ἀποφατικῶς . τῇ γὰρ προειρημένῃ καταφάσει ἕπεται καὶ ἀντιστρέφει ἡ τὸ οὐχ ἡδὺ οὐ καλὸν λέ - γουσα , ἀλλ’ οὐχὶ ἡ τὸ οὐ καλὸν οὐχ ἡδύ · οὕτως γὰρ ἄν ἦν ἐπὶ τὰ αὐτὰ ἡ ἀκολούθησις , εἰ ἀφ’ οὗ ἤρχετο ἡ κατάφασις , ἀπὸ τούτου καὶ τὸ ἀποφατικῶς λαμβανόμενον · ἀλλ’ ἔστιν ἀντιστρέφουσα τῇ προειρημένῃ καταφάσει ἡ λέγουσα τὸ οὐχ ἡδὺ οὐ καλόν . καὶ καθόλου τὸ ἀντικείμενον δεῖ λαμβάνοντας τοῦ ἑπομένου , εἰ ἐν ὑποθέσει εἴη , . ἢ τοῦ καταηγορουμένου , εἰ ἐν κατηγοοικῇ προτάσει , τὴν ἀκολουθίαν λαμβάνειν καὶ τῷ ἀντιειμένῳ τοῦ ἡγουμένου συντάσσειν αὐτὸ ὡς ἀκολουθοῦν , εἰ ὑποθετικὴ ἡ πρότασις εἴη , εἰ δὲ κατηγορική , τῷ τοῦ ὑποκειμένου . ἄν τε γὰρ ἡ κατάφασις ἡ προειρημένη ἀληθὴς ᾖ . καὶ ἡ ἀπόφασις ἡ τοιαύτη ἀληθὴς ἔσται , καὶ εἰ ἡ ἀπόφασις ἀληθής , ἀνάγκη καὶ τὴν ἀντεστραμμένην αὐτῇ κατὰ τὸν προειρημένον τρόπον κατάφασιν ἀληθῆ εἶναι · ὁμοίως , ἐάν τις τούτων ψευδὴς ᾖ , καὶ ἡ λοιπή . εἰ γὰρ ψεῦδος τὸ λέγειν τὸ καλὸν ἡδύ , ψεῦδος καὶ τὸ λέγειν τὸ οὐχ ἡδὺ οὐ καλόν , καὶ ἀληθοῦς οὔσης τῆς ‘ὁ ἄνθρωπος ζῷόν ἐστιν᾿ ἀληθὴς καὶ ἡ λέγουσα ‘τὸ μὴ ζῷον οὐκ ἔστιν ἄνθρωπος᾿ · καὶ πάλιν ἀληθοῦς οὔσης ‘ὃ μή ἐστιν ἄνθρωπος , οὐδὲ Σωκράιης ἐστίν’ ἀληθὴς γίνεται καὶ ἡ κατάφασις ἡ λέγουσα Σωκράτην ἄνθρωπον εἶναι . ὅτι δὲ ἀνά - παλιν ἡ ἀκολούθησις ἐπὶ τῆς ἀντιφάσεως , λαμβάνειν φησὶ δεῖν ἐξ ἐπαγωγῆς . εἰ γὰρ ὁ ἄνθρωπος ζῷον , τὸ μὴ ζῷον οὐκ ἄνθρωπος , καὶ εἰ ἡ ὑπόληψις διάθεσις , ἡ μὴ διάθεσις οὐχ ὑπόληψις . διὰ τοῦτο καὶ εἰ τὸ γενόμενον ἀρχὴν ἔχει , τὸ μὴ ἔχον ἀρχὴν οὐ γέγονεν , ἀλλ’ οὐχ ὡς ὁ Μέλισσος ᾤετο , τὸ μὴ γενόμενον οὐκ ἔχει ἀρχήν · ψεῦδος γὰρ τοῦτο · πολλὰ γὰρ ἀγένητα ὄντα ἀρχὰς ἔχει . καὶ εἰ τὸ ἀμερὲς ἀδιάστατον , τὸ μὴ ἀδιάστατον οὐκ ἀμερές . γίνεται μὲν οὖν ποτε καὶ ἐπὶ τὰ αὐτὰ ἡ ἀκολούθησις , ὡς ἐπὶ τῶν ἰδίων καὶ ἐπὶ τῶν ὁρισμῶν · εἰ γὰρ ὁ ἄνθρωπος γελαστικόν , ὁ μὴ ἄνθρωπος οὐ γελαστικόν · καὶ εἰ τὸ λευκὸν χρῶμα διακριτικὸν ὄψεως , τὸ μὴ λευκὸν χρῶμα οὐκ ἔστι διακριτικὸν ὄψεως . ἀλλ’ οὐ καθόλου ἡ τοιαύτη ἀντιστροφὴ ἀλλ’ ἐπὶ ὕλης τινός , ἡ δὲ προειρημένη καθόλου · καὶ γὰρ οὐκ ἐπὶ τῶν ἰδίων μόνων καὶ τῶν ὁρισμῶν ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῶν γενῶν καὶ ἐπὶ τῶν διαφορῶν καὶ ἐπὶ τῶν συμβεβηκότων ἀληθής . καὶ ἔστιν ἡ τοιαύτη ἀντιστροφὴ ἡ σὺν ἀντιθέσει λεγομένη . καὶ τοιαύτη μὲν ἡ ἐν τῇ κατ’ ἀντίφασιν ἀντιθέσει ἀκολουθία . χρησόμεθα δὲ αὐτῇ οὕτως καὶ πρὸς ἀνασκευὴν καὶ πρὸς κατασκευήν . ἀνασκευάζοντες μὲν τὸ καταφατικὸν διὰ τοῦ δεῖξαι , ὅτι τὸ ἀποφατικὸν τῷ ἀποφατικῷ οὐχ ὑπάρχει , τοῦτο ποιήσομεν · εἰ γὰρ μὴ τοῦτο , οὐδὲ τὸ καταφατικὸν τὼ καταφατικῷ τὸ ἀντε - στραμμένως λαμβανόμενον . εἰ γὰρ μὴ ἀληθὲς τὸ τὸ μὴ ἀγαθὸν μὴ εἶναι ἡδονήν . οὐδὲ τὸ τὴν ἡδονὴν ἀγαθὸν εἶναι ἀληθές · οὐκ ἀληθὲς δὲ ἐκεῖνο · αἱ γὰρ τῶν ἀκολάστων ἡδοναὶ οὐκ · οὖσαι ἀγαθαὶ ἡδοναί εἰσιν · οὐκ ἄρα ἡ ἡδονὴ ἀγαθόν ἐστιν . οὕτως ἀναιρήσομεν τὰς ἀτόμους γραμμάς . εἰ γὰρ τὸ ἀδιαίρετον κατὰ φύσιν ἀμερές , τὸ μὴ ἀμερὲς οὐκ ἀδιαίρετον κατὰ φύσιν · ὥστε οὐκ ἂν εἶεν ἄτομοί τινες γραμμαί , ἐπεὶ μηδὲ ἀμερεῖς · μόνα γὰρ τὰ σημεῖα ἀμερῆ · οὐ γάρ εἰσι σημεῖα αἱ γραμμαί . εἰ δὲ κατασκευάζοιμεν τὸ καταφατικόν , δείξαντες τὸ ἀποφατικὸν τῷ ἀποφατικῷ ὑπάρχον εἴημεν ἂν καὶ τὸ ἀντιστρέφον αὐτῷ αὐτῷ καταφατικὸν δεδειχότες . εἰ γὰρ τὸ μὴ οὐκ ἄνθρωπος ὁ ἄνθρωπος ζῷον · καὶ εἰ τὸ μὴ ἀγαθὸν οὐχ αἱρετόν , τὸ αἱρετὸν ἀγαθόν · καὶ εἰ τὸ μὴ ὠφέλιμον οὐκ ἀγαθόν , τὸ ἀγαθὸν ὠφέλιμον · ὥστε ἐπεὶ αἱρετὸν ἡ ὑγεία , καὶ ἀγαθόν , καὶ ἐπεὶ ἀγαθόν , καὶ ὠφέλιμον . καὶ · εἰ τὸ μὴ οἰκεῖον οὐκ ἐφετόν , τὸ ἐφετὸν οἰκεῖον · ἐφετὸν δὲ ἡμῖν τὸ θεῖον · καὶ οἰκεῖον ἄρα . ὡς δὲ ἀπὸ τῆς ἀποφάσεως καὶ ἀνασκευάζεται καὶ κατασκευάζεται ἡ κατάφασις , οὕτως καὶ ἀπὸ τῆς καταφάσεως ἡ ἀπόφασις καὶ κατσκευάζεται καὶ ἀνασκευάζεται · ἡ γὰρ τοῦ ἑτέρου αὐτῶν κατασκευὴ · καὶ τοῦ ἑπομένου ἐστὶν αὐτῷ · καὶ ἡ ἀνασκευὴ πάλιν ὁμοίως . καὶ τοιαύτη μὲν ἡ τῶν κατ’ ἀντίφασιν ἁντικειμένων ἀκολούθησις , καὶ τοιαῦται αἱ κατ’ αὐτὰ ἀνασκευαί τε καὶ κατασκευαί . οὐ τῇ ἀντιφάσει δὲ τὸ ἑπόμενον λαμβάνει , ὡς ἄν ἐκ τῆς φωνῆς δόξαι , ἀλλ’ ἑκατέρᾳ τῶν προτάσεων ἐξ ὧν ἡ ἀντίφασις , ὡς δέδεικταί τε καὶ αὐτὸς εἶπε διὰ τοῦ δῆλον λον οὖν ὅτι πρὸς ἄμφω ἡ κατὰ τὴν ἀντίφασιν ἀκολούθησις ἀνά - παλιν γινομένη . Επὶ δὲ τῶν ἐναντίων ἡ μὲν ἀκολούθησις τοιαύτη · εἰ τὸ ἐναντίον τῷ ἐναντίῳ , καὶ τῷ ἐναντίῳ τὸ ἐναντίον · διχῶς δὲ τοῦτο · καὶ γὰρ ἐπὶ τὰ αὐτὰ καὶ ἀνάπαλιν ἐπὶ μὲν τῶν πλείστων ἐπὶ τὰ αὐτά , ἔστι δὲ ἐφ᾿ ὧν καὶ ἀνάπαλιν . ἐπὶ τὰ αὐτὰ μὲν οὖν γίνεται τῶν ἐναντίων ἡ ἀκολού - θησις , ὅταν δύο οὐσῶν ἐναντιώσεων τὰ μόρια τῆς ἑτέρας ἑτέρας ἐναντιώσεως ἕπηται τοῖς τῆς ἑιέρας ἐναντιώσεως μορίοις . οἷον ἀνδρεία καὶ δειλία ἐναντία , ἀλλὰ καὶ ἀρετὴ καὶ κακία , καὶ ἀκολουθεῖ τῇ μὲν ἀνδρείᾳ ἡ ἀρετή , τῇ δὲ δειλίᾳ , ἥτις ἐστὶ τῇ ἀνδρείᾳ ἐναντία , ἡ κακία · καὶ τῇ μὲν ἀνδρείᾳ τὸ αἱρετόν , τῇ δὲ δειλίᾳ τὸ φευκτόν · ἐναντία γὰρ ὄντα τὸ αἱρετόν τε καὶ φευκτὸν ἀκολουθεῖ ἐκείνοις ἑκάτερον ἑκατέρῳ . πάλιν εἰ ἰῷ μὲν καλῷ τὸ ἡδὺ ἀκολουθεῖ τῷ δὲ αἰσχρῷ τὸ ἀνιαρόν , ἐπὶ τὰ αὐτὰ ἡ ἀκολουθία . καὶ εἰ τῷ μὲν ἀγενήτῳ τὸ ἄφθαρτον τῷ δὲ γενητῷ τὸ φθαρτόν , καὶ οὕτως ἐπὶ τὰ αὐτὰ ἡ ἀκολουθία · ἐναντία γὰρ τὸ μὲν ἀγένητον τῷ γενητῷ , τὸ δὲ ἄφθαρτον τῷ φθαρτῷ , καὶ ἀμφοτέροις ἐκείνοις ὡς ἡγουμένοις ταῦτα ὡς ἑπόμενα ἀκολουθεῖ . καὶ ἐπεὶ τῷ λευκῷ τὸ διακριτικόν , τῷ μέλανι τὸ συγκριτικόν · ἔστι δὲ ἐναντία καὶ τὸ διακριτικὸν κ·αὶ τὸ συγκριτικόν , ὥσπερ καὶ τὸ λευκὸν καὶ τὸ . μέλαν . καὶ τοιαύτη μὲν ἡ ἐπὶ τὰ αὐτὰ τῶν ἐναντίων ἀκολούθησις . ἀνάπαλιν δέ , εἰ δύο οὐσῶν ἐναντιώσεων μὴ τοῖς τῆς ἑτέρας μέρεσιν ἀμφοτέροις ἕποιτο τὰ τῆς ἑτέρας ἑκατέρῳ ἑκάτερον , ἀλλᾶ τῷ μὲν τῆς ἑτέρας μέρει τὸ ἕτερον , πάλιν δὲ τῷ τῆς ἑτέρας μέρει , ἧς εἵπετο τὸ μόριον , τὸ τῆς ἑτέρας μόριον ἀκολο·υθοίη . οἷον ὑγεία καὶ νόσος ἐναντία , καὶ εὐεξία καὶ καχεξία πάλιν ἐναντία καὶ αὐτά · καὶ ἕπεται τῇ μὲν εὐεξίᾳ ἡ ὑγεία πᾶς γὰρ ὁ εὐεκτῶν ὑγιαίνει ) , οὐκέτι δὲ τῇ καχεξίᾳ , ἥτις ἦν ἐναντία τῇ εὐεξίᾳ , νόσος ἕπεται , ἥτις τῇ ὑγείᾳ ἐστὶν ἐναντία , ἀλλὰ ἔμπαλιν τῇ νόσῳ ἡ καχεξία · πᾶς μὲν γὰρ ὁ νοσῶν ἐν καχεξίᾳ ἐστίν , οὐ πᾶς δὲ ὁ ἐν καχεξίᾳ ὢν νοσεῖ · εἰσὶ γάρ τινες καὶ ὑγιαίνοντες καχέκται . ἀνάπαλίν ἡ ἀκολούθησις δοκεῖ γίνεσθαι καὶ ἐπὶ κακίας καὶ ἀρετῆς καὶ εὐδαιμονίας καὶ κακοδαιμονίας · τῇ μὲν γὰρ κακίᾳ ἡ κακοδαιμονία ἕπεσθαι δοκεῖ . οὐκέτι δὲ τῇ ἀρετῇ ἡ εὐδαιμονία , ὰλλ’ ἀνάπαλιν ἰὴ εὐδαιμονία ἡ ἀρετή · . ὁ μὲν γὰρ εὐδαίμων ἐξ ἀνάγκης τὴν ἀρετὴν ἔχει , ὁ δὲ τὴν ἀρετὴν ἔχων οὐ πάντως εὐδαίμων · ὡς γὰρ τῷ μὲν ἀτέχνῳ ἱκανὴ ἡ ἀτεχνία πρὸς τὸ διαμαρτάνειν καιὰ τὰςα ἐνεργείας ὕλης παρούσης , τῷ δὲ τεχνίτῃ οὐκ αὐτάρκης ἡ τέχνη πρὸς τὸ κατορθοῦν , ἀλλὰ καὶ ὀργάνων τινῶν δεῖται , οὕτως ἔχειν δοκεῖ καὶ ἐπὶ ἀρετῆς καὶ κακίας . καὶ αἱ μὲν ἰῶν ἐναντίων ἀκολουθήσεις τοιαῦται . καὶ · ὅτι τοιαῦται , δεῖν φησι διὰ τῆς ἐπαγωγῆς λαμβάνειν , ὡς · καὶ ἐπὶ τῶν κατὰ τὴν ἀντίφασιν . αἰ δὲ ἀπὸ τῶν ἀκολουθήσεων τούτων ἐπιχειρήσεις καὶ κατασκευάζειν καὶ ἀνασκευάζειν βουλομένοις ἕπονται τὸν τρό - πον τοῦτον · κατασκευάζουσι μέν , εἰ ἀκολουθεῖ τὸ ἐναντίον τῷ ἐναντίῳ , ἀκολουθήσει καὶ τῷ ἐναντίῳ τὸ ἐνανιίον ἢ ἐπὶ τὰ αὐτὰ ἢ ἀνάπαλιν · εἰ ὸὲ ἀνασκευάζοιμεν , δείξαντες ὅτι τὸ ἕτερον τῶν ἐναντίων τῷ ἑτέρῳ τῶν ἐναντίων και’ οὐδένα τρόπον ἀκολουθεῖ , δεδειχότες ἂν εἴημεν ὅτι οὐὸὲ τὸ ἕτερον τῷ ἑτέρῳ . οἷον ἐπὶ ἀγαθοῦ καὶ κακοῦ καὶ λευκοῦ μέλανος , εἰ εἴη προκίμενον δεῖξαι ὅτι τῷ κακῷ οὐκ ἀκολουθεῖ τὸ μέλαν . δείξαντες ὅτι μήτε τῷ ἀγαθῷ ἀκολουθεῖ τὸ λευκὸν μήτε τῷ λευκῷ τὸ ἀγαθόν , δεδειζότες ἄν εἴημεν ὅτι μηδὲ τῷ κακῷ ἀκολουθοίη ἂν τὸ μέλαν . οὕτως δείξομεν ὅτι μή ἐστιν ἡ ἀκρασία κακία . δείξαντες ὅτι μήτε τῇ ἐγκρατείᾳ ἡ ἀρετὴ μήτε τῇ ἀρετῇ ἡ ἐγκράτεια ἕπεται . ἐπ’ ὀλίγων δέ φησιν ἐνατίων ἀνάπαλιν τὴν ἀκολουθίαν γίνεσθαι . τὸ δὲ ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ ἄλλων εἶπε λέ γων ‘τῶν ἀρετῶν καὶ τῶν κακιῶν᾿ · ὡς γὰρ ἐπ᾿ ἀνδρείας δρείας καὶ δειλίας , οὕτως καὶ ἐπὶ δικαιοσύνης καὶ ἀδικίας καὶ σωφροσύνης καὶ ἀκολασίας καὶ πασῶν τῶν ἀρετῶντα τῶν ἐναντίων αὐταῖς κακιῶν ἐπὶ τὰ αὐτὰ ἡ ἀκολούθησις . Πἀλιν ἐπὶ τῶν κατὰ στέρησιν καὶ ἕξιν ἀντικειμένων ἡ μὲν ἀκολούθησις ἐπὶ τὰ αὐτά . , ἀλλ’ οὐχ ὥσπερ ἐπὶ τῶν ἐναντίων ποτὲ καὶ ἀνάπαλιν . οἷον ἀντίθεσις καθ᾿ ἕξιν καὶ στέρησιν ὄψις καὶ τυφλότης , καὶ αἴσθησις καὶ ἀναισθησία · εἰ τῇ ὄψει ἡ αἴσθησις ἕπεται , τῇ τυφλότητι ἡ ἀναισθησία . πάλιν τὸ μὲν ἀκούειν καὶ κωφὸν εἶναι ἀντίκειται ἀλλήλοις ὡς ἕξις καὶ στέρῃ σις · τὸ δὲ συνιέναι καὶ ἀσυνετεῖν ὁμοίως πάλιν ἀλλήλοις · καὶ εἰ ἕπε - τᾶι τῷ ἀκούειν τὸ συνιέναι , τῷ κωφὸν εἶναι ἀκολουθήσει τὸ μὴ συνιέναι . πάλιν τάξις χαἰ ἀταξία , καὶ εἶδος καὶ στέρησις · εἰ τῇ τάξει τὸ εἶδος , τῇ ἀταξίᾳ ἡ στέρησις . ἀλλὰ καὶ ζωὴ καὶ θάνατος ἀντίκειται καθ’ ἕξιν καὶ στέρησ.̓ν , καὶ αἴσθησις πάλιν καὶ ἀναισθησία · καὶ εἰ τῷ ζῆν τὸ αἰσθαι , τῷ τεθνάναι τὸ μὴ αἰσθάνισθαι . κατασκευάσομεν οὖν καὶ ἀνασκευἀνασκευάσομεν ἢ δεικνύντες τὸ ἕτερον τῷ ἑτέρῳ ἑπόμενον ( ἀκολουιθήσει γὰρ καὶ τὸ λοιπὸν τῷ λοιπῷ ) , ἢ δεικνύντες ὅτι μὴ τὸ ἕτερον τῷ ἑτέρῳ ἀνασκευ - ᾄσομεν . εἰ γὰρ μὴ ἕπεται τῷ ζῶντι ἐπιστήμη , οὐδὲ τῷ νεκρῷ ἄγνοια · ὄντος γὰρ καὶ ζῶντος τὸ ἀγνοεῖν . δεῖ δὲ ἐπὶ τῶν κατὰ στέρησιν καὶ ἕξιν ἀντικειμένων ὁρᾶν , μή τισιν ἀντικειμένοις ἀμφοτέροις τὸ ἕτερον ἕπεται τῶν ἐκ τῆς ἑτέρας ἀντιθέσεως · εἰ γὰρ τοὺιο , οὐκέτι τῷ ἑτέρῳ τὸ ἕτερον ἀκολουθήσει ὡς τῷ ἑτέρῳ τὸ ἕτερον . οὐ γὰρ τὸ ἕτερον αὐιῷ ἀλλ' ἀμφόιερα ἀκολουθεῖ · ὡς ἔχει ἐπὶ ὄψεως καὶ τυφλότητος καὶ ζωῆς καὶ θανάτου · καὶ γὰρ τῇ ὄψει καὶ τῇ τυφλότητι ἡ ζωὴ ἕπεται · διὸ οὐδετέρῳ ὁ θάνατος . ὁμοίως καὶ ὕπνῳ καὶ ἐγρηγόρσει ἀμφοτέροις ἡ ζωή , ἀλλὰ καὶ πάσαις ταῖς αἰσθήσεσι καὶ ταῖς στερήσεσιν αὐτῶν . τότε οὗν καὶ τῷ ἑιέρῳ τὸ ἕτερον , ὅταν τῷ ἑτέρῳ τὸ ἕτερον μόνον ἀλλὰ μὴ ἀμφότερα ἕπηται · οὐ γὰρ δύνα - τᾶι , ᾧ ἡ ἕξις , τούτῳ καὶ ἡ στέρησις ἕπεσθαι . Ὁμοία ἡ ἀἀκολούθησις καὶ ἐπὶ τῶν κατὰ τὸ πρός τι ἀντικειμένων · ἐπὶ τὰ αὐτὰ γὰρ ἡ ἀκολουθία . κατὰ τὸ πρός τι ἀντίκειται πατὴρ μὲν καὶ τέκνον ἀλλήλοις , τὸ δὲ ἄρχειν καὶ ἄρχεσθαι ἀλλἠλοις · καὶ εἰ ἕπεται τῷ πατρὶ τὸ ἄρχειν , καὶ τῷ τέκνῳ τὸ ἄρχεσθι . πάλιν ἄρχων καὶ ἀρχό - μένος , καὶ τὸ εὖ ποιεῖν καὶ τὸ εὗ πάσχειν · εἰ οὗν τῷ ἄρχοντι ἕπεται τὸ εὖ ποιεῖν , καὶ τῷ ἀρχομένῳ τὸ εὖ πάσχειν . πάλιν τὸ τριπλάσιον καὶ τὸ πολλαπλάσιον , καὶ τριτημόριον καὶ πολλοσιημόριον · καὶ ἕπεται ὡς τῷ τριπλασίῳ τὸ πολλαπαάσιον , οὕτως τῷ τριτημορίῳ τὸ πολλοστημόριον . ἀλλὰ καὶ ἐπιστήμη μὲν πρὸς ἀπιστητόν , ὑπόληψις δὲ πρὸς ὑποληπτόν · καὶ ἐπεὶ τῇ ἐπιστήμη ἡ ὑπόληψις ἕπεται καὶ τῷ ἐπισιητῷ τὸ ὑποληπτόν . ὁμοίως καὶ διπλάσιον μὲν πρὸς ἥμισυ , ὑπερέχον δὲ πρὸς ὑπερεχόμενον · καὶ ἐπεὶ ἕπεται τῷ διπλασίῳ τὸ ὑπερέχον , τῷ ἡμίσει τὸ ὑπερεχόμενον ἀκολουθεῖ . αἱ μὲν οὖν ἀκολουθήσεις καὶ τούτων τοιαῦται . Αἱ δὲ ἐπιχειρήσεις αἱ ἀπ᾿ αὐτῶν καὶ κατασκευάζουσι καὶ ἀνασκευάζουσι φανεραί . εἰ γὰρ τῷ ἑτέρῳ τῶν ἀντικειμένων ἢ καθ᾿ ἕξιν καὶ στέρησιν . περὶ ὧν προειρήκαμεν , ἢ καὶ κατὰ τὸ πρός τι τὸ ἕτερον τῶν ὁμοίως ρησιν , περὶ ὧν προειρήκαμεν , ἢ καὶ κατὰ τὸ πρός τι τὸ ἕτερον τῶν ὁμοίως ἀντικειμένων ἕπεται , καὶ τῷ λοιπῷ τὸ λοιπόν , καὶ εἰ μὴ τῷ ἑτέρῳ τὸ ἕτερον , οὐδὲ τῷ λοιπῷ τὸ λοιπόν , προσκειμένου τοῦ ἐπὶ τῶν ἕξεων καὶ στερήσεων εἰρημένου διορισμοῦ · οὐ γάρ , ἐπεὶ μὴ ἕπεται τῷ κοιμᾶσθαι τὸ τεθνάναι , οὐδὲ τῷ ἐγρηγορότι τὸ ζῆν · ἀμφοτέροις γὰρ τὸ ζῆν . εἰπὼν δὲ ταῦτα ἔνστασίν φησι πρὸς τὴν ἀπὸ τοῦ πρός τι ἐπιχείρησιν δύνασθαι φέρεσθαι · ἀντικειμένων γὰρ κατὰ τὸ πρός τι αἰσθήσεως μὲν αἰσθητῷ ἐπιστήμης δὲ ἐπιστητῷ τῷ μὲν αἰσθητῷ τὸ ἐπιστητὸν ἕπεται , τῇ δὲ αἰσθήσει ἡ ἐπιστήμη οὐκέτι . εἰπὼν δὲ τὴν ἔνστασιν οὔ φησιν αὐτὴν ἀληθῆ εἶναι · μηδὲ γὰρ τῷ αἰσθητῷ τὸ ἐπιστητὸ ἕπεσθαι συγχωρεῖθαι · τῶν γοῦν ἀτόμων ζῴων αἴσθησις μὲν ἔστιν , ἐπιστήμη δ᾿ οὔ , εἴ γε ἡ ἐπιστήμη τῶν καθόλου · εἰ δὲ αἰσθητῶν ὄντων αὐτῶν μὴ ἔστιν ἐπιστήμη , οὐκ ἂν εἴη ἐπιστητά . προστίθησι δὲ ὅτι μᾶλλον πρὸς τὸ ἐναντίον χρήσιμον τὸ εἰρημένον παράδειγμα . ἔστι δὲ ὃ λέγει , ὅτι κατασκευάζοιτ᾿ ἂν τὸ μὴ εἶναι τὸ αἰσθητὸν ἐπιστητὸν ἐκ τοῦ μηδὲ τὴν αἴσθησιν ἐπιστήμην εἶναι μᾶλλον , ὅ ἐστιν ἀντικείμενον τῷ τὸ αἰσθητὸν ἐπιστητὸν εἶναι , ὃ ἐλαμβάνετο εἰς ἀνασκευὴν τοῦ τόπου · ἐναντίον γὰρ οὐ τὸ | κυρίως ἐναντίον νῦν ἀλλὰ τὸ ἀντικείμενον εἶπε . Πάλιν ἐπὶ τῶν συστοίχων καὶ ἐπὶ τῶν πτώσεων . Ὁ μὲν τόπος ἀπὸ τῶν συστοίχων . χρήσιμος δὲ καὶ οὗτος καὶ πρὸς τὸ κατασκευάσαι καὶ πρὸς τὸ ἀνασκευάσαι , ἐξ ἀκολουθίας καὶ αὐτὸς ὤν · ἀκολουθεῖ γάρ , ὡς ἂν ἐφ᾿ ἑνὸς δειχθῇ τῶν συστοίχων ἔχον τι , καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων . τίνα δ᾿ ἐστὶ σύστοιχα καὶ τίνα πτώσεις , καὶ ὅτι καὶ αἱ πτώσεις ἐν τοῖς συστοίχοις καταριθμοῦνται ( αἱ μὲν γὰρ πτώσεις καὶ σύστοιχα , τὰ δὲ σύστοιχα οὐκέι πτώσεις ) , καὶ αὐτὸς φανερῶς διὰ τῶν παραδειγμάτων δεδήλωκε . τὰ γὰρ οὕτως παρωνομασμένα ἀπό τινος ὡς τὸ δίκαιον καὶ ὁ δίκαιος τῇ δικαιοσύνῃ σύστοιχα ἀλλήλοις τε καὶ αὐτῇ τῇ δικαιοσύνῃ , ἀσ᾿ ἧς παρωνόμασται , καὶ ἔστι τό τε δίκαιον καὶ ὁ δίκαιος πράγματά τινά , τὸ μὲν ἀπὸ δικαιοσύνης γεγονὸς τὸ δὲ δικαιοσύνην ἔχον . ὁμοίως ἀνδρεία , ἀνδρεῖον , ἀνδρεῖος σύστοιχα πάλιν ἀλλήλοις , ὄντα πράγματά τινα · τὸ μὲν οὗν ἕξις , ἀφ’ ἧς παρώνυμα τὰ λοιπά , τῶν δὲ τὸ μὲν κατὰ τὴν ἕξιν γεγονὸς τὸ δὲ τὴν ἕξιν ἔχον . καὶ λέγοιτ’ ἄν σύστοιχα ταῦτα , ὅσα πράγματά τινα ὄντα ἀπό τινος παρωνόμασται , ἀλλήλοις τε καὶ ᾧ παρωνόμασται , οἷον γραμματική , γραμματικόν , γραμματικός . ἰατρική , ἰατρικόν , ἰατρικός , μουσική , μουσικόν , μουσικός . οὐ μόνον δὲ τὰ κατὰ ίατρικὴν ἢ μουσικὴν ἤ τινα ἄλλην ἕξιν παρωνομασμένα τῷ κατ’ ἐκείνην γεγονέναι σύστοιχα τῇ ἕξει , ὡς τὸ γραμματικὸν καὶ μουσικόν , ἀλλὰ καὶ ὅσα καθόλου ὁμοίως κατὰ τὴν λέξιν ἐσχημάτισται , [ καὶ ] λεγόμενα οὕτως τῷ ποιητικὰ ἐκείνου εἶναι ᾧ παρωνόμασται ἢ φυλακτικά , καὶ ταῦτα σύστοιχα ἐκείνῳ · λέγεται . γὰρ καὶ ὑγιεινὰ καὶ εὐεκτικὰ τὰ μὲν τῷ ποιητικὰ ὑγείας εἶναι ἢ εὐεξίας , τὰ δὲ τῷ φυλακτικά , τὸ μὲν ὑγείας τὸ δὲ εὐεξίας . καὶ ταῦτα οὖν σύστοιχα τοῖς ὧν ἐστι ποιητικὰ ἢ φυλακτικά , οἷς καὶ παρωνόμασται . ὡς δὲ συνήθως τῶν τοιούτων τε καὶ οὕτως παρωνομασμένων τισὶ συστοίχων λεγομένων οὕτως λέγει · διὸ καὶ προσέθηκε σύστοκχα μὲν οὗ.ν τὰ τοιαῦτα εἴωθε λέγε·σθαι . πτώσεις δέ φησι λέγεσθαι τὰ οὕτως ἐσχηματισμένα ὡς τὸ δικαίως , ανδρειως , μουσικῶς · ταύτα γὰρ πτώσεις , τὸ μὲν τοῦ ‘δίκαιος’ , τὸ δὲ τοὐ ‘ἀνδρεῖος’ , τὸ δὲ τοῦ ‘μουσικός᾿ , ἢ τὸ μὲν τῆς δικαιοσύνης , τὸ δὲ τῆς ἀνδρείας , τὸ δὲ τῆς μουσικῆς · ὡς γὰρ ἰὰ παρώνυμα ἀπὸ τούτων , οὕτως καὶ τὰς πτώσεις τούτων λέγει . διαφέροι δ’ ἂν τὰ σύστοιχα ἰῶν πτώσεων , ὅτι ἐκεῖνα μὲν πράγματά τινά ἐστιν , αἱ δὲ πτώσεις οὐ πραγμάτων ὑποκειμένων εἰσὶ δηλωτικαὶ ἀλλὰ τρόπου ἐνεργείας ἢ διαθέσεως τινος · τοιαῦτα γὰρ καὶ τὰ ἰατρικῶς καὶ μουσικῶς καὶ καὶ ὑγιεινῶς . λέγει δὲ καὶ τὰς πτώσεις καὶ ἰὰ κατ᾿ αὐτὰς σύστοιχα εἶναι ταῖς ἕξεσιν , αἷς καὶ τὰ προειρημένα σύστοιχα παρωνόμασται , ἡ μὲν ἀνδρείως πτῶσις τῇ ἀνδρείᾳ , ἡ δὲ δικαίως τῇ δικαιοσύνη , καὶ ἡ μουσικῶς τῇ μουσικῇ , καὶ αἱ ἄλλαι ὁμοίως , ὡς εἶναι τῇ μὲν δικαιοσύνῃ σύστοιχα τὸ δίκαιον , δίκαιος , δικαίως , τῇ δὲ ἀνδρείᾳ ἀνδρεῖον , ἀνδρείως . ἀνδρείως . μὲν οὑν πάντα πᾶσι , πτώσεις δὲ οὐκέτι ὁμοίως · οὐ γὰρ ὡς τὸ δικαίως τῆς δικα̣ιο - σύνης πτῶσις , οὕτως καὶ ἡ δικαιοσύνη τοῦ δικαίως . Καὶ τὰ μὲν σύστοιχα καὶ αἱ πτώσεις τοιαῦτα . ὁ δὲ τόπος ὁ ἀπ’ αὐτῶν · εἰ ζητοῖτο περί τινος εἰ ἔστι τι αὐτῷ συμβεβηκός , οἷον τὸ αἱρετὸν ἢ ἐπαινετὸν ἢ ἄλλο τι , οἷον ἀγαθὸν ἢ φευκτὸν ἤ τι τοιοῦτον , ἐπὶ τῶν συστοίχων αὐτῷ ἀξιοῖ μεταβάντας δεικνύναι τὸ ζητούμενον ὑπάρχον τούτῳ · δειχθέντος γὰρ ἑνὶ τῶν συστοίχων ὑπάρχοντος τοῦ ζητουμένου δεδειγμένον ἄν εἴη ὅτι καὶ τούτῳ · ὃ γὰρ ἑνί , καὶ τοῖς ἄλλοις . οἷον ζητουμένου εἰ τῇ δικαιοσύνη τὸ ἐπαινετὸν ὑπάρχει , ἂν δείξῃ τις ἑνὶ τῶν συστοίχων αὐτῇ τὸ ἐπαινετὸν ὑπάρχον , ἔσται καὶ τὸ προκείμενον δεδειχώς · ὡς γὰρ ἂν ἔχον δειχθῇ τι τῶν ἐν τῇ συστοιχίᾳ , ἔσται καὶ τὰ λοιπὰ ἔχοντα . οἷον εἰ τὸ δίκαιον ἴσον , καὶ ἡ δικαιοσύνη ἰσότης καὶ ὁ δίκαιος ἴσος καὶ τὸ δικαίως ἴσως · καὶ εἰ ἀνδρείως ἢ δικαίως ἐστὶ μᾶλλον καὶ ἧττον , καὶ ἡ ἀνδρεία ὅν καὶ ἡ δικαιοσύνη τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον ἔχοιεν · εἰ δὲ ἐκεῖνα μή , οὐδὲ ταῦτα . ὁμοίως εἰ αἰσθάνεσθαι ἔστι μᾶλλον καὶ ἧττον , καὶ αἴσθησις ἂν εἴη μᾶλλον καὶ ἧττον . τὸ δὲ αὐτὸ καὶ ἐπὶ ἡδονῆς . καὶ [ εἰ ] τὸ δικαίως δὲ ἀποθνήσκειν ἐπαινετῶς ἐστιν ἀποθνήσκειν , ἐπεὶ τὸ δίκαιον ἐπαινετόν · ἐπαινετῶς δέ . ὅτι ἡ πρᾶξις ἐπαινετή , οὖσα [ καὶ ] κρίσις προσήκουσα , τοῦ ἐπαινετοῦ ἐπὶ τὴν κρίσιν , δι’ ἣν ἀποθνήσκει , ἀναφερομένου , οὐκ ἐπὶ τὸν ἀποθνήσκοντα . οὕτως δείξαι τις ἄν ὅτι μή ἐστιν ὁ σοφὸς πλούσιος , ὡς λέγουσιν · εἰ γὰρ ἐν τῇ τῆς σοφίας κτήσει πλοῦτος , ἡ σοφία πλοῦτος ἂν εἴη · οὐκ ἔστι δέ · ὥστε οὐδὲ ὁ σοφὸς καθ’ ὃ σοφὸς πλούσιος . ἔτι εἰ ὁ σοφὸς πλούσιος , τὸ σοφῶς πλουσίως ἔσται . δῆλον δὲ ὅτι ἐπὶ τὸ γνωριμώτερον τῶν ἐν τῇ συστοιχίᾳ καὶ ῥᾷον δυνάμενον δειχθῆναι ἡ μετάβασις ἔστα .. ἰῇ μὲν γὰρ φύσει πρώτη ἡ ἕξις τῶν παρωνομασμένων αὐτῇ , καὶ διὰ τὸ ἐκείνῃ τινὰ συμβεβηκέναι καὶ τούτοις συμβέβηκεν · ἐν · δὲ ταῖς δείξεσι πρῶτον γίνεται τὸ ἡμῖν γνωριμώτερον , κἄν ὕστερον ᾖ τῇ φύσει . κἂν ἀνασκευάσαι δέ τι βουλώμεθα , οἷον ὅτι τὸ δίκαιον οὐκ ἔστιν ἀσύμφορον , ὡς οἴονταί τινες , δείξαντες ἑνὶ τῶν συστοίχων μὴ ὑπάρχον αὐτό , οἷον τῇ δικαιοσύνῃ ἀρετὴ γάρ , καὶ οὐδεμία ἀρετὴ ἀσύμφορος τῷ οὗ ἐστιν ἀρετή ) , δεδειχότες ἄν εἴημεν ὅτι οὐδὲ τὸ δίκαιον τοιοῦτον . εἰπὼν δὲ μετὰ τῶν ἄλλων τῶν τῇ δικαιοσύνῃ συστοίχων καὶ τὴν πτῶσιν τὴν δικαίως τῶν ἐπαινετῶν ἔσεσθαι , πῶς τὸ ἐπαινετὸν τῷ δικαίως ἐφαρμόσει , προσέθηκε · ῥηθήσεται δὲ τὸ δικαίως · καὶ ἐπαινετῶς κατὰ τὴν αὐτὴν πτῶσιν ἀπὸ τοῦ ἐπαινετοῦ , καθάπερ τὸ δικαίως ἀπὸ τῆς δικαιοσύνης , ἡ μὲν γὰρ δικαιοσύνη ἐπαινετὴ ῥηθήσεται , τὸ δὲ δίκαιον ἐπαινετόν , ὁ δὲ δίκαιος ἐπαινετός , καὶ τὸ δικαίως ἐπαινετῶς · ὡς γὰρ τὸ δικαίως πτῶσις ἰῆς δικαιοσύνης , οὕτως καὶ τὸ ἐπαινετῶς πτῶσις τοῦ ἐπαινετοῦ . Σκοπεῖν δὲ μὴ μόνον ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ εἰρημένου , ἀλλά καὶ ἐπὶ τοῦ ἐναντίου τὸ ἐναντίον . Δείξας ἰὴν ἀπὸ τῶν συστοίχων εὐπορίαν πρὸς ἐπιχείρησιν προστίθησι τῷ προειρημένῳ τόπῳ καὶ τὸν ἀπὸ τῶν ἐναντίων ἑκάστῳ τῶν συστοίχων . ἔστι δὲ ἐναντίον τῇ μὲν δικαιοσύνῃ ἡ ἀδικία , τῷ δὲ δίκαιος ὁ ἄδικος , τῷ δὲ δίκαιον τὸ ἄδικον , τῷ δὲ δικαίως τὸ ἀδίκως . δεῖ οὖν , φησί , καὶ ἀπὸ τῶν ἐναντίων τῷ προκειμένῳ , οὐ μόνον ἀπὸ τῶν συστοίχων , τὴν ἐπιχείρησιν ποιεῖσθαι , σκοποῦντ.ας εἰ ἰῷ ἐναντίῳ τὸ ἐναντίον . ζητουμ·ένου γὰρ εἰ τὸ ἀγαθὸν ἡδύ , ὁρᾶν χρὴ εἰ τῷ ἐναντίῳ τοῦ ἀγαθοῦ τοῦτο δέ ἐστι τὸ κακόν ) τὸ ἐναντίον τῷ ἡδεῖ , ὅπερ ἐστὶ τὸ λυπηρόν , ἕπεται · κἄν μὲν ἕπηται , δεικτέον ὅτι καὶ τῷ ἀγαθῷ . τὸ ἡδὺ ἕπεται · εἰ δὲ μὴ ἕπεται ἔστι γάρ τινα καὶ κακὰ ἡδέα ) , οὐδ’ ἄν τῷ ἀγαθῷ πάντως ἕποιτο τὸ ἡδύ . ἀλλὰ καὶ ζητουμένου εἰ ἡ δικαιοσύνη ἐπιστήμη , σκεπτέον εἰ ἡ ἀδικία ἄγνοια · εἰ γὰρ τοῦτο , κἀκεῖνο , καὶ εἰ μὴ τοῦτο , οὐδὲ ἐκεῖνο . πάλιν ἐπεὶ τῷ δικαίως τὸ ἀδίκως ἐναντίον , εἰ ζητοῖτο τῷ δικαίως εἰ τὸ ἐπιστημονικῶς καὶ ἐμπείρως ἕπεται , ἐπισκεπιέον εἰ τῷ ἀδίκως τὸ ἀγνοούντως καὶ ἀπείρως ἕπεται · εἰ μὲν γὰρ τούτῳ , κἀκείνῳ · εἰ δὲ μὴ τούτῳ , ὥσπερ δοκεῖ , οὐδ’ ἄν τῷ δικαίως ἐκεῖνα ἕποιτο . δοκεῖ γὰρ τὸ ἀδίκως γινόμενον ἐμπείρως μᾶλλον ἢ ἀπείρως γίνεσθαι · ἑκουσίως γὰρ καὶ ἐξ ἐπιβουλῆς πολλάκις τὸ ἀσίκως γινόμενον γίνεται · τὰ δὲ τοιαῦτα ἀπὸ ἐμπειρίας . αἴτοιν δὲ τῆς τοιαύτης δείξεως , ὅτι , ὡς προείρηκεν ἐν τοῖς ἐπάνω , ἄν τὸ ἐναντίον τῷ ἐναντίῳ , ἀνάγκη καὶ τῷ ἐναντίῳ τὸ ἐναντίον ἢ ἐπ’ εὐθείας ἢ ἀνάπαλιν , ὡς ἔδειξεν ἐν ταῖς τῶν ἐναντίων ἀκολουθίαις . διὸ καὶ αὐτὸς προσέθηκεν ὅτι οὗτος δὲ ὁ τόπος εἴρηται πρότερον ἐν ταῖς τῶν ἐναντίων ἀκολουθήσεσι · τὸ αὐτὸ γὰρ ἐκεῖ τε εἴρηται καὶ δέδεικται καὶ διὰ τούτου τοῦ τόπου ἀξιοῦται . εἴη δ’ ἄν οἰκειούμενον τὸ ἀπὸ τῶν ἐναντίων τὼ ἀπὸ τῶν συστοίχων , καθ’ ὅσον κατὰ τὴν αὐτὴν κλῆσίν τε καὶ πτῶσιν τὸ ἐναντίον λαβόντες δι’ ἐκείνου καὶ τὸ προκείμενον δείκνυμεν . οἷον εἰ ζητοῖτο εἰ τὸ δικαίως ἐπαινετῶς , τὸ ἀδίκως λαμβάνοντες ζητήσομεν εἰ ψεκτῶς · εἰ δὲ μὴ τὸ δικαίως ἀλλὰ τὸ δίκαιον , οὐ τὸ ἀδίκως πάλιν ἀλλὰ τὸ ἄδικον ληψόμεθα , κατὰ τὰς αὐτὰς συστοιχίας τὰ ἐναντία λαμβάνοντες καθ’ ἃς εἴληπται καὶ τὰ προκείμενα περὶ ὧν ζητοῦμεν · εἰ γὰρ ἡ πτῶσις τοῦ ἐναντίου ὑπάρχει τῇ πτώσει τοῦ ἐναντίου , καὶ τῇ πτώσει τοῦ ἐναντίου ὑπάρξει ἡ πτῶσις τοῦ ἐναντίου . Ἔτι ἐπὶ τῶν γενέσεων καὶ φθορῶν καὶ ποιητικῶν καὶ φθαρτικῶν , καὶ ἀναιροῦντι καὶ κατασκευάζοντι . Εἰπὼν τούς ἴε ἀπὸ τῶν ἐν τοῖς ἀντικειμένοις ἑπομένων τόπους κατασκευαστικούς τε καὶ ἀνασκευαστικοὺς καὶ τοὺς ἀπὸ τῶν συστοίχων ὑποδείκνυσί τινα καὶ ἄλλην εὐπορίαν ἐπιχειρήσεως ὁμοίως ταῖς προειρημέναις ἐξ | ἀκολουθίας καὶ πρὸς κατασκευὴν καὶ πρὸς ἀνασκευὴν χρήσιμον . ἔστι δὲ αὕτη ἀπὸ τῶν γενέσεων καὶ φθορῶν καὶ πάλιν ἀπὸ τῶν ποιητικῶν τε καὶ φθαρτικῶν , ὧν ἕκαστος καθ’ αὑτὸν ἂν εἴη τόπος . ὧν γὰρ αἱ γενέσεις τῶν ἀγαθῶν , καὶ αὐτὰ ἀγαθά , καὶ ἀντιστρέψαντι , εἰ αὐτὰ ἀγαθὰ τὰ γινόμενα , καὶ αἱ γενέσεις ἀγαθαί . οἷον εἰ ἡ γένεσις τῆς ὑγείας τοὺτο δέ ἐστιν ἡ σωφρονικὴ δίαιτα ) ἀγαθόν , καὶ ἡ ὑγεία , ἧς γένεσις τὸ οὕτω διαιτᾶσθαι , ἀγαθὸν καὶ αὐτή · καὶ εἰ ἡ ὑγεία ἀγαθόν , πάλιν καὶ τὸ σωφρονικῶς διαιτᾶσθαι ἀγαθόν . καὶ ἐπεὶ ἡ ἀρετὴ ἀγαθόν , καὶ ἡ γένεσις αὐτῆς ἀγαθόν · τοῦτο δέ ἐστιν ἡ ἐκ παίδων ἀγωγὴ διὰ τῶν ἐθῶν τῶν πρὸς ἀρετὴν φερόντων · καὶ ἐπεὶ ἡ τοιαύτη ἀγωγὴ ἀγαθὸν γένεσις ἀρετῆς οὖσα , καὶ τὸ γινόμενον , ἡ ἀρετή , ἀγαθόν . ἔστι δὲ τρόπον τινὰ καὶ οὗτος ὁ τόπος ἀπὸ τῶν συστοίχων , πλὴν ὅτι σύστοιχα μὲν εἴρηται οἷον τὸ ὑγεινόν , ὑγιαῖνον , ὑγιεινῶς , οὐκέτι δὲ τὸ ὑγιάζεσθαι τῇ ὑγείᾳ σύστοιχον . οὕτως δεικνύοις ἄν ὅτι , ἐπεὶ ἡ παιδεία ἀγαθόν , καὶ τὸ παιδεύεσθαι ἀγαθόν · γένεσις γὰρ τοῦτο παιδείας . ἢ γένεσιν λέγει νῦν οὐ δι’ ὧν γίνεται , ἀλλ’ αὐτὸ τὸ γίνεσθαι · εἰ γὰρ ἀγαθὸν τὸ γίνεσθαι ὑγείαν , καὶ ἡ ὑγεία ἀγαθόν · καὶ εἰ ἡ ὑγεία ἀγαθόν , καὶ τὸ γίνεσθαι ὑγείαν ἀγαθόν . ὁ αὐτὸς καὶ ἐπὶ ἀρετῆς λόγος . ἐπὶ δὲ τῶν φθορῶν οὐκέτι ὁμοίως ἔχει ὡς ἐπὶ τῶν γενέσεων , ἀλλὰ ἀνάπαλιν ἡ ἀκολούθησις · ὧν μὲν γὰρ αἱ φθοραὶ τῶν ἀγαθῶν , αὐτὰ τῶν κακῶν , ὧν δὲ ἡ φθορὰ κακόν , αὐτὰ ἀγαθά . οἷον εἰ ἀγαθὸν ἡ φθορὰ τῆς νόσου , κακὸν ἡ νόσος · φθορὰ γὰρ νόσου ἡ σώφρων δίαιτα ἀγαθὸν οὖσα · καὶ εἰ κακὸν ἡ φθορὰ τῆς ὑγείας , ἀγαθὸν ἡ ὑγεία · ἡ γὰρ ἀκόλαστος δίαιτα κακὸν οὖσα φθαρτικὸν ὑγείας . ἢ καὶ ἐπὶ τούτων οὐ τὰ φθαρτικὰ χρὴ λαμβάνειν ποιητικὰ γὰρ ἐκεῖνα , περὶ ὦν ἐρεῖ ) ἀλλ’ αὐτὸ τὸ φθείρεσθαι . ὡς δὲ ἐπὶ τῶν γενέσεων καὶ φθορῶν ἔχει , οὕτως καὶ ἐπὶ τῶν ποιητικῶν τε καὶ φθαρτικῶν . ὧν μὲν γὰρ τὰ ποιητικὰ καὶ φυλακτικὰ ἀγαθά , καὶ αὐτὰ ἀγαθά · οἷον ἐπεὶ τὰ ὑγείας ποιητικὰ ἀγαθά , καὶ ἡ ὑγεία ἀγαθόν , καὶ ἀνάπαλιν , ἐπεὶ ἡ ὑγεία ἀγαθόν , καὶ τὰ ποιητικὰ ὑγείας ἀγαθά . ὧν δέ γε τὰ φθαρτικὰ ἀγαθά , αὐτὰ τῶν κακῶν , καὶ ὧν τὰ φθαρτικὰ κακά , αὐτὰ ἀγαθά · τὸ γὰρ νόσου φθαρτικὸν ἀγαθόν , ἐπεὶ κακὸν ἡ νόσος , καὶ τὸ ὑγείας φθαρτικὸν κακόν , ὅτι ἀγαθὸν ἡ ὑγεία . Ἐπιζητήσαι δ᾿ ἄν τις ἐπὶ τῶν ποιητικῶν , εἰ ὥσπερ ὧν τὰ ποιητικὰ ἀγαθά , καὶ αὐτά , οὕτως καὶ ὧν τὰ ποιητικὰ κακά , καὶ αὐτὰ κακά , καὶ ἔτι , εἰ αὐτὰ ἀγαθά , καὶ τὰ ποιητικὰ ἀγαθά . εἰ γὰρ τοῦτο , δόξει καλῶς ὑπὸ τῶν ἀπὸ τῆς Στοᾶς λέγεσθαι ‘τὸ διὰ κακοῦ γινόμενον οὐκ ἔστιν ἀγαθόν · πλοῦτος δὲ καὶ διὰ πορνοβοσκίας κακοῦ ὄντος ὄντος γίνεται · οὐκ ἄρα ὁ πλοῦτος ἀγαθόν᾿ . ἢ ὁ τόπος ἔνδοξος μέν ἐστιν , οὐ μὴν καὶ ἀληθής · οὐ γὰρ κεκώλυταί τι ἀγαθὸν ὂν ὑπὸ κακοῦ γίνεσθαι , ὡς ὑγεία διὰ καύσεως καὶ τομῆς κακῶν ὄντων . ἢ τοῦτο καὶ αὐτὸς δόξει · λέγειν καὶ διαιρεῖν · εἰπὼν γὰρ ὁ δ’ αὐτος λόγος καὶ ἐπὶ τῶν ποιητικῶν καὶ ἐπὶ τῶν φθαρτικῶν , προστίθησι πῶς οὕτως καὶ κατὰ τί εἶπεν · ὧν μὲν γὰρ τὰ ποιητικὰ ἀγαθὰ ἦν , καὶ αὐτὰ ἰῶν ἀγαθῶν , ὧν δὲ τὰ φθαρτικὰ ἀγαθά , αὐτὰ τῶν κακῶν · οὐκέτι δὲ προσέθηκεν οὔτε τὸ ‘ὧν ἰὰ γινόμενα ἀγαθά , καὶ τὰ ποιητικὰ τούτων ἀγαθά᾿ οὔτε τὸ ‘ὧν τὰ ποιητικὰ κακά , καὶ τὰ γινόμενα ὑπὸ τούτων κακά.’ ὡς γὰρ ἐξ ἀληθῶν μὲν πάντως ἀληθὲς συνάγεται , οὐ μὴν πάντως καὶ τὸ ἀληθὲς ἐξ ἀληθῶν καὶ γὰρ καὶ ἐκ ψευδῶν ἀληθές ) , οὕτως καὶ τὸ ὑπὸ μὲν ἀγαθῶν γεγονὸς ἀγαθόν , οὐ μὴν πάντως τοῦ ἀγαθοῦ καὶ τὰ ποιητικὰ ἀγαθά · δύναται γὰρ καὶ ὑπὸ κακοῦ ἀγαθὸν γενέσθαι . εἶπεν οὖν οὕτως ὡς μέχρι τούτου τοῖς ἐπὶ τῶν γενέσεων καὶ φθορῶν εἰρημένοις ὁμοίων ὄντων τῶν ποιητικῶν τε καὶ φθαρτικῶν . εὕροις δ’ ἂν διαφέρον τῆς γενέσεως τὸ ποιητικόν , ὅτι ἡ γένεσις μὲν ἐπ’ αὐτοῦ τοὐ πράγματος λέγοιτ’ ἄν , οὐκ ἐπὶ τῶν ποιητικῶν αὐτοῦ · οἷον εἰ τὸ τὴν ἀρετὴν γίνεσθαι ἀγαθόν . καὶ ἡ ἀρετὴ ἀγαθόν , καὶ εἰ ἡ ἀρετὴ ἀγαθόν , καὶ τὸ γίνεσθαι αὐτὴν ἀγαθόν · πάλιν εἰ τὸ φθείρεσθαι τὴν ἀρετὴν κακὸν , ἡ ἀρετὴ ἀγαθόν , καὶ εἰ ἡ ἀρετὴ ἀγαθόν , καὶ τὸ γίνεσθαι αὐτὴν ἀγαθὸν καὶ τὸ φθείρεσθαι κακόν · καὶ εἰ τὸ φθείρεσθαι τὴν νόσον · ἀγαθόν , ἡ νόσος κακόν . τὰ δὲ πρὸ ὀλίγου εἰρημένα τῶν γενέσεων παραδείγματα οὐ γένεσις ἂν οὐδὲ φθορὰ εἶεν ἀλλὰ ποιητικά , ἐφ’ ὧν μόνον ἀληθὲς ἐκεῖνο τὸ ‘εἰ τὰ | ποιητικὰ ἀγαθά . καὶ τὰ γινόμενα ἀγαθά . καὶ εἰ τὰ φθαρτικὰ ἀγαθά , αὐτὰ τῶν κακῶν᾿ , οὐ μὴν ἔτι ἀνάπαλιν τῷ δύνασθαι ἀγαθά τινα καὶ ὑπὸ κακῶν γίνεσθαι , ὡς ὑγεία ὑπὸ καύσεων καὶ τομῶν καὶ ἀτροφιῶν καὶ πλοῦτος ὑπὸ πορνοβοσκίας . Πάλιν ἐπὶ τῶν ὁμοίων , εἰ ὁμοίως ἔχει . Οὗ νῦν μνημονεύει τόπου , ἐστὶ καὶ αὐτὸς ἐξ ἀκολουθίας τῆς ἐπὶ τῶν κατ’ ἀναλογίαν τῶν αὐτῶν καὶ ὁμοιότητος . οἷον ἐπεὶ ὁμοίως ἔχει ἐπιστήμη πρὸς τὰ ἐπιστητὰ καὶ δόξα πρὸς τὰ δοξαστά , εἰ ἐπιστήμη μία τῶν πλειόνων , εἴη ἄν δεικνύμενον ὅτι καὶ δόξα · ἀκολουθεῖ γάρ · κἄν ἐπὶ τῆς δόξης οὕτως ἔχῃ , εἴη ἄν πάλιν καὶ ἐπὶ τῆς ἐπιστήμης δεικνύμενον τὸ αὐτό . οὕτως λαβών τις ὅτι ὁμοίως ἔχει ὄψις πρὸς τὸ ὁρᾶν καὶ ἀκοὴ πρὸς τὸ ἀκούειν , δείξει ὅτι , ἐπεὶ μὴ τὸ ὄψιν ἔχειν αὔταρκες πρὸς τὸ ὁρᾶν σεῖ γὰρ καὶ φωτὸς καὶ διαστήματος ) , οὐδὲ τὸ ἀκοὴν ἔχειν αὔταρκες πρὸς τὸ ἀκούειν · ὁμοίως , εἰ τὸ ἀκοὴν ἔχειν οὐκ αὔταρκες πρὸς τὸ ἀκούειν , οὐδ’ ἄν τὸ ὄψιν ἔχειν αὔταρκες εἴη πρὸς τὸ ὁρᾶν · καὶ εἰ τὸ ἕτερον αὔταρκες , καὶ θάτερον · ἔστι γὰρ ὁ τόπος κατασκευαστικὸς καὶ ἀνασκευαστικός . καὶ ἐπεὶ ὁμοίως ἔχει οἰκοδομικὴ πρὸς οἰκίαν καὶ ναυπηγικὴ πρὸς ναῦν , εἰ εἴη καὶ ἡ τῆς ναυπηγικῆς παρουσία πρὸς νεὼς κατασκευήν · εἰ δὲ μὴ αὐτάρκης ἡ τῆς ἑτέρας παρουσία πρὸς ποίησιν τῶν ὑπ’ αὐτήν , οὐδ’ ἂν ἡ τῆς ἑτέρας παρουσία αὐτάρκης εἴη πρὸς τὴν τῶν ὑφ’ αὑτὴν ποίησιν . τούτῳ δέ , φησί , δεῖ χρῆσθαι τῷ τόπῳ καὶ ἐπὶ τῶν ἀληθῶς ὁμοίων καὶ ἐπὶ τῶν δοκούντων . ἐπὶ μὲν οὗν τῶν ἀληθῶς ὁμοίων ἔσται καὶ τὸ δεικνύμενον ἀληθές · ἐπὶ δὲ τῶν δοκούντων ἀληθὲς μὲν οὔ , φαινόμενον δέ . αὐτίκα γοῦν οὐ πάντῃ ὁμοίως ἐπιστήμη πρὸς τὰ ἐπιστητὰ ἔχει καὶ δόξα πρὸς τὰ δοξαστά , εἴ γε ἡ μὲν ἐπιστήμη ἀμετάπειστός ἐστι περὶ τὰ ἐπιστητά , ἡ δὲ δόξα οὐ τοιαύτη . ἀλλ’ οὐδὲ ὁμοίως ἔχει ὄψις πρὸς τὸ ὁρᾶν καὶ ἁφὴ πρὸς τὸ ἅπτεσθαι · ἡ μὲν γὰρ διὰ μέσου τινὸς καὶ τούτου πεφωτισμένου ἀντιλαμβάνεται τοῦ οἰκείου αἰσθητοῦ , ἡ δὲ ἁφὴ οὐχ οὕτως . δοκούσα ὁμοιότης ἐστὶ καὶ ἡ κατὰ τὸ σχῆμα τῆς λέξεως · δοκεῖ γὰρ ὅμοιον εἶναι τὸ μὲν ὁρᾶν τῷ βοᾶν τὸ δ.ὲ πονεῖν τῷ ποιεῖν καὶ τὸ ὑφαίνειν τῷ ὑγιαίνειν . εἰ δή τις ἀξιώσαι . ἐπεὶ τὸ βοᾶν ποιεῖν ἐστι , καὶ τὸ ὁρᾶν ποιεῖν εἶναι , καὶ ἐπεὶ τὸ πονεῖν πάσχειν , καὶ τὸ ποιεῖν πάσχειν εἶναι , καὶ ἐπεὶ τὸ ὑφαίνειν ἐνεργεῖν , καὶ τὸ ὑγιαίνειν , ἀπὸ φαινομένης ὁμοιότητος τὴν ἐπιχείρησιν ποιήσεται . οὐ γὰρ τῷ πράγματι ἡ τῶν προειρημένων ὁμοιότης ἀλλὰ τῇ λέξει μόνῃ · διὸ καὶ ἐπιπόλαιος καὶ σοφιστικὴ ἡ πρὸς τά τοιαῦτα χρῆσις του τόπου . Σκοπεῖν ὸὲ καὶ ἐφ’ ἑνὸς καὶ ἐπὶ πολλῶν εἰ ὁμοίως ἔχει · ἐνιαχοῦ γὰρ διαφωνεῖ . Καὶ οὗτος ὁ τόπος ἐξ ἀκολουθίας . ἔστι δὲ τοιοῦτος · εἰ ἐφ’ ἑνὸς ἕν τι , καὶ ἐπὶ πολλῶν πολλὰ τὰ τοιαῦτα · ἀκολουθεῖ γάρ . οἷον εἰ τὸ διδάσκειν ἕνα ὠφελεῖν ἕνα ἐστί , καὶ τὸ πολλοὺς διδάσκειν ποίους ὠφελεῖν ἔσται · ἢ εἰ μὴ τοῦτο , οὐδὲ τὸ πρῶτον . πάλιν εἰ τὸ μνημονεύειν τινὸς μετὰ τοῦ φαντάζεσθαι περὶ αὐτοῦ , καὶ τὸ πολλῶν μνημονεύειν μετὰ τοῦ φαντάζεσθαι περὶ τῶν πολλῶν γίνοιτ᾿ ἄν . καὶ εἰ εἷς ἄνθρωπος λογικός , καὶ οἱ πολλοὶ λογικοί . καὶ εἰ τὸ ἐπίστασθαι διανοεῖσθαί ἐστι , καὶ τὸ πολλὰ ἅμα ἐπίστασθαι πολλὰ ἅμα διανοεῖσθαι ἔσται · εἰ δὲ ἀδύνατον ἅμα πολλὰ διανοεῖσθαι , οὐδ᾿ ἄν τὸ ἐπίστασθαι διανοεῖσθαι εἴη . ὅτι δ’ οὐχ ἕπεται τῷ ἅμα πολλὰ ἐπίστασθαι τὸ καὶ διανοεῖσθαι ἅμα πολλά , δῆλον ἐκ τοῦ ἐπίστασθαι μὲν ἅμα πολλὰ δυνατὸν εἶναι διανοεῖσθαι δὲ ἅμα πολλὰ ἀδύνατον · πᾶς γὰρ ὁ διανοούμενος ἕν τι διανοεῖται . τὸ γὰρ διανοεῖσθαι ἐνέργεια καὶ διέξοδος τῆς ψυχῆς · ὡς γὰρ ἀδύνατον ἅμα λέγειν πολλοὺς λόγους , οὕτως καὶ διανοεῖσθαι ἅμα πολλά · λόγος γάρ τις ἡ διάνοια τῆς ψυχῆς αὐτῆς ἐφ’ ἑαυτῆς λεγούσης ἡ οὐκ ἀνάγκη , εἰ μὴ οἷόν τε τὸν πολλὰ ἅμα ἐπιστάμενον πολλὰ ἅμα διανοεῖσθαι , μηδὲ τὸ ἐπίστασθαι διανοεῖσθαι εἶναι · ὃ καὶ αὐτὸς δοκεῖ λέγειν · προσθεὶς γὰρ τὸ ἐνιαχοῦ γὰρ διαφωνεῖ ἐπήνεγκεν οἷον εἰ τὸ ἐπίστασθαι διανοεῖσθαι , καὶ τὸ πολλὰ ἐπίστασθαι πολλὰ διανοεῖσθαι · τοῦτο δὲ οὐκ ἀληθές . ὴ τὸ τὸἐνιαχοῦ γὰρ διαφωνεῖ εἶπεν οὐκ ἐπὶ διαβολῇ τοὐ τόπου ἀλλὰ δεικνὺς ἐφ’ ὧν χρήσιμος ὁ τόπος πρὸς ἀνασκευήν · ἐφ’ ὧν γὰρ φαίνεται μὲν ἐφ’ ἑνὸς οὕτως ἔχειν , οὐκέτι ὸὲ ἐπὶ ἰῶν πολλῶν δυντὸν τοῦτο , ἐπὶ τούτων ἀπὸ τῶν πολλῶν ἀρχόμενοι ἀνασκευάσομεν τὸ καὶ ἐπὶ τοῦ ἑνὸς φαινόμενον , ὡς ἔχει ἐπὶ τοὺ τὸν ἐπιστάμενον διανοεῖσθαι · τούτῳ γὰρ οὕτως ἔχειν · δοκοῦντι ἐναντιοῦται τὸ μὴ δύνασθαι τὸν πολλὰ ἐπιστάμενον ἅμα καὶ διανοεῖσθαι ἅμα πολλά · διὸ οὐδὲ ἐκκεῖνο ἂν ἀληθὲς εἴη . ἢ καὶ ἐπὶ ] ἑνὸς ἐπιστήμονος ὄντος οὐκ ἀνάγκη καὶ πολλούς , καὶ ἑνὸς μέλανος οὐκ ἀνάγκη καὶ πολλούς , καὶ ἑνὸς ἑξαδακτύλου οὐκέτι καὶ οἱ πολλοί . ἢ ὁ τόπος ἐπὶ 5 τῶν φύσει τε καὶ κατὰ φύσιν ὑπαρχόντων προΐοι ἄν . Ἔτι δὲ καὶ ἐκ τοῦ μᾶλλον καὶ ἧττον . Τόπους παραδίδωσιν ἡμῖν ἀπό τε τοῦ μᾶλλον καὶ ἧττον καὶ ἔτι ἀπὸ τοὺ ὁμοίως κατασκευαστικούς τε καὶ ἀνασκευαστικούς . εἰσὶ δὲ οἱ τόποι τὸ χρήσιμον ἔχοντες ἐν τοῖς συμβλτοῖς · ἐν τούτοις γὰρ καὶ τὸ μᾶλλον καὶ τὸ ἧττον καὶ τὸ ὁμοίως . καὶ πρώιόν γε τῶν ἀπὸ τοῦ μᾶλλόν τε · καὶ ἦττον μνημονεύει , εἶτα προστίθησιν αὐτοῖς καὶ τοὺς ἀπὸ τοῦ ὁμοίους . φησὶ δὲ τέσσαρας εἶναι τοὺς · ἀπὸ τοῦ μᾶλλον , ὁμοίως δὲ καὶ τοὺς ἀπὸ τοῦ ἧττον τόπους , ὧν ἕκαστον καὶ πρὸς ἀνασκευὴν καὶ πρὸς κατασκευὴν εἶναι χρήσιμον . εἰσὶ δὲ οἱ τέσσαρες , ὡς ἐρεῖ , ἢ ἑνὸς περὶ ἑνὸς κατὰ τὸ μᾶλλόν τε καὶ ἧττον τὴν σύγκρισιν λαμβάνοντος ἢ ἑνὸς περὶ δύο ἢ · δύο περὶ ἑνὸς ἢ δύο περὶ δύο . καὶ ἔστιν , οὗ πρώτου μνημονεύει , ἑνὸς περὶ ἑνός , ὢν τοιοῦτος · εἰ ζητοῖτο περί τινων εἰ τὸ ἕτερον τῷ ἑτέρῳ ὑπάρχει , ἐπιδεχομένων ἀμφοτέρων τὸ μᾶλλόν τε καὶ · ἧττον , ἀξιοῖ ὁρᾶν εἰ τῷ μᾶλλον τὸ μᾶλλον ὑπάρχει . * * * * * καὶ τῷ ἁπλῶς τὸ ἁπλῶς ὑπάρξει · ἐὰν δὲ μὴ ὑπάρχῃ τῷ μᾶλλον τὸ μᾶλλον , οὐδ’ ἄν τῷ ἁπλῶς τὸ ἁπλῶς ὑπάρξαι . οἷον εἰ ζητοῖτο πότερον τῇ ἡδονῇ τὸ ἀγαθὸν ὑπάρχει ἢ οὔ , ἐπεὶ ἀμφότερα τὸ μᾶλλον ἔχει , δεῖ ὁρᾶν εἰ τῇ μᾶλλον ἡδονῇ τὸ μᾶλλον ἀγαθὸν ὑπάρχει · εἰ γὰρ ἡ μᾶλλον ἡδονὴ μᾶλλον ἀγαθόν , καὶ ἡ ἡδονὴ ἀγαθὸν ἄν εἴη · εἰ δὲ · μὴ εἴη ἡ μᾶλλον ἡδονὴ τῆς ἧττον ἡδονῆς μᾶλλον ἀγαθόν , οὐδ’ ἆν ἡ ἡδονὴ ἀγαθὸν εἴη . πάλιν ζητουμένου εἰ τὸ ἀδικεῖν κακόν , ζητητέον εἰ τὸ μᾶλλον ἀδικεῖν τοῦ · ἧττον μᾶλλόν ἐστι καὶ μεῖζον κακόν · κἄν μὲν δείξωμεν οὕτως ἔχον , δεδειχότες ἄν εἴημεν καὶ τὸ ἀδικεῖν κακὸν ὄν · εἰ δὲ δειχθείη τὸ μᾶλλον ἀδικεῖν μὴ ὂν μᾶλλον κακόν , οὐδ’ ἄν τὴν ἀρχὴν τὸ ἀδικεῖν εἴη κακόν . δοκεῖ δέ τισι τὸ τυραννεῖν μᾶλλον ἀδικεῖν ὂν μὴ εἶναι κακόν . πάλιν εἰ τὸ μᾶλλον ἀλγεῖν μᾶλλον κακόν , καὶ τὸ ἀλγεῖν τοιοῦτον · καὶ εἰ τὸ μᾶλλον πένεσθαι μᾶλλον κακόν ; καὶ τὸ πένεσθαι · καὶ εἰ τὸ μᾶλλον φιλοπονεῖν μᾶλλον ἀγαθόν , καὶ τὸ φιλοπονεῖν τοιοῦτον . εἰσὶ δὲ ἀπὸ μὲν τοῦ μᾶλλον ἀρχόμενοι οἱ τόποι ἀνασκευαστικοί , ἀπὸ δὲ τοῦ ἧττον κατασκευαστικοί · ἐν μὲν γὰρ τῷ δειχθῆναι μὴ ὑπάρχον τὸ μᾶλλον ἀνασκευάζεται καὶ τὸ ἀπλῶς καὶ τὸ ἧττον , ἐν δὲ τῷ δειχθῆναι τὸ ἧττον ὑπάρχον κατασκευάζεται καὶ τὸ ἁπλῶς καὶ τὸ μᾶλλον . εἰ δὲ τῇ τοῦ ὑποκειμένου ἐπιδόσει ἡ τοῦ κατηγορουμένου ἐπίδοσις ὑπάρχει , διὰ τῆς ἐπαγωγῆς χρὴ λαμβάνοντας πιστοῦσθαι . οἷον μᾶλλον ἡδονὴ ἡ περὶ τὰ ἀφροδίσια , ἀλλὰ καὶ ἡ περὶ ἰὰς βρώσεις τε καὶ πόσεις · δοκοῦσι γὰρ εἶναι σφοδρότεραι , τὸ δὲ σφιδρότερον μᾶλλον τοιοῦτον · εἰ οὗν αὗται μή εἰσι μᾶλλον ἀγαθαὶ διὰ τὸ μηδὲ τὰς ἐπιθυμίας αὐτῶν ἀγαθὰς εἷναι , οὐδ’ ἄν ἡ ἡδονὴ ἀγαθὸν εἴη . δόξαι δ’ ἂν ὁ τόπος ἔνδοξος μᾶλλον ἢ ἀληθὴς εἶναι · πολλῶν γὰρ αἱ μὲν ὑπερβολαὶ πρὸς τῷ μὴ εἷναι ἀγαθαὶ καὶ κακά ἐστιν , αὐτὰ μέντοι ἀγαθά ἐστιν . οἷον τὸ γυμνάζεσθαι συμμέτρως ἀγαθὸν ὄν ποιητικὸν γὰρ ὑγείας ) τὴν ὑπερβολὴν κακὸν ἔχει · τὰ γὰρ ὑπερβάλλοντα γυμνάσια φθαρτικὰ τῆς ὑγείας . καὶ ἡ μὲν ὑπερβολὴ τοῦ πλούτου οὐκ ἀγαθόν , ὁ δὲ πλοῦτος ἀγαθόν . ἢ οὐκ ἔστι κακὸν τὸ μᾶλλον ἐν τῷ πλήθει τοῦ πλούτου , εἰ ὡς ὀργάνῳ χρήσαιτό τις αὐτῷ ἀγαθῶν · ὁ τοιοῦτος δε ἀγαθόν . ἀλλὰ καὶ εἰ τὰ γυμνάσια ὥρισται τῷ ὑγείας ἢ εὐεξίας εἶναι ποιητικά , τὰ μὴ ταῦτα ποιοῦντα οὐ γυμνάσιά ἐστιν · οὐ γὰρ ὑποπίπτει τῷ τῶν γυμνασίων ὁρισμῷ · ἐπὶ τούτων γὰρ τὸ μᾶλλον ἐν τῷ μᾶλλον τὴν οἰκείαν φύσιν . Ἄλλος · ἑνὸς περὶ δύο λεγομένου . Δεύτερον τόπον ἀπὸ τοῦ μᾶλλον παραδίδωσι τὸν ἑνὸς περὶ δύο λεγόμενον , ὅς ἐστι τοιοῦτος · εἰ ζητοῖτο περί τινος ἑνὸς πλείοσιν ὑπάρχειν δοκοῦντος πότερον ὑπάρχει τινὶ ἐξ αὐτῶν ἢ οὔ , ζητεῖν δεῖ εἰ ᾧ μᾶλλον αὐτῶν δοκεῖ ὑπάρχειν , μὴ ὑπάρχει · κἄν μέν , ᾧ μᾶλλον ὑπάρχειν δοκεῖ , μὴ ὑπάρχῃ , οὐδ’ ἂν τῷ προκειμένῳ ὑπάρχοι · ἂν δέ , ᾧ ἧττον ὑπάρχειν δοκεῖ , ὑπάρχον δειχθῇ , καὶ τῷ προκειμένῳ ἄν ὑπάρχοι · τὸ μὲν γὰρ ᾧ μᾶλλον ὑπάρχοι ἄν μὴ ὑπάρχον οὐδ’ ἄν ᾧ ἦττον ὑπάρχοι , τὸ δὲ ᾧ ἦττον ὑπάρχον ὑπάρχοι ἂν καὶ ᾧ μᾶλλον . οἷον ζητουμένου εἰ τῷ πλούτῳ ὑπάρχει τὸ ἀγαθόν . ἄν μᾶλλον μὲν φαίνηται τῇ ὑγείᾳ ὑπάρχον , δειχθῇ δὲ μὴ ὑπάρχον ἢ διὰ τὸ δύνασθαί τινι πρὸς κακοῦ τὴν ὑγείαν εἶναι ἢ διὰ τὸ μὴ ποιεῖν ἀγαθὸν τὸν ἔχοντα αὐτήν , οὐδ’ ἄν τῷ πλούτῳ ὑπάρχοι · εἰ ὸὲ τῷ γυμνάζεσθαι ἧττον δοκοῦντι τοῦ πλούτου ἀγαθῷ εἶναι ὑπάρχον δειχθείη ὡς ὑγείας ὄντι ποιητικῷ , καὶ τῷ πλούτῳ ἄν εἴη δεδειγμένον ὑπάρχειν · ἐν γὰρ τούτοις ἐν , τὸ ἀγαθόν , περὶ δύο λέγεται , περὶ γὰρ ὑγείας καὶ πλούτου ἢ τοῦ γυμνάζεσθαι καὶ πλούτου . πάλιν εἰ μᾶλλον ἀγαθὸν ἡ ἡδονὴ τῆς ἀλυπίας , μή ἐστι δὲ ἀγαθὸν ἡ ἡδονή , οὐδ’ ἂν ἡ ἀλυπία ἀγαθὸν εἴη . ἢ εἰ ἧττον ἡ ἀλυπία τῆς ἡδονῆς ἀγαθὸν δοκοῦσα εἶναι ἀγαθόν ἔπι , καὶ ἡ ἡδονὴ ἀγαθὸν ἄν εἴη . καὶ εἰ μᾶλλον φρόνησις τέλος ἡδονῆς οὖσα μή ἐστι τέλος , οὐδ’ ἄν ἡ ἡδονὴ τέλος εἴη . καὶ ἀξιομαχώτεροι τῶν ἄλλων Ἑλλήνων ὄντες Λακεδαιμόνιοι μή εἰσιν ἀξιόμαχοι , οὐδ’ ἂν οἱ ἄλλοι Ἕλληνες εἶεν ἀξίομαχοι . καὶ εἰ μᾶλλον ἰοὺς γεγηρακότας τῶν νέων σωφρονεῖν εὔλογον . οἱ δὲ οὐ σωφρονοῦσιν , οὐδ’ ἂν οἱ νέοι σωφρονοῖεν . οὐκέτι μέντοι ἐπὶ τῶν οὕτως ἐχόντων ἢ ᾧ ἧτον ὑπάρχει μὴ ὑπάρχον δείκνυσί τι 7 ᾦ μᾶλλον ὑπάρχει ὑπάρχον . Πάλιν δυοῖν περὶ ἑνὸς λεγομένων . ὁ δὲ τρίτος τόπος ἐστὶν ἀντεστραμμένος πως τῷ δευτέρῳ · ἐν μὲν γὰρ τῷ δευτέρῳ ἓν ἦν περὶ δύο λεγόμενον , ἐν δὲ τούτῳ δύο περὶ ἑνός . δύο γάρ τινων δοκούντων ὑπάρχειν τῷ αὐτῷ , εἰ μὲν τὸ μᾶλλον δοκοῦν αὐτῷ ὑπάρχειν μὴ ὑπάρχοι , οὐδ’ ἄν τὸ ἧττον αὐτῷ ὑπάρχοι . εἰ δὲ τὸ ἧττον δοκοῦν ὑπάρχειν ὑπάρχοι , καὶ τὸ μᾶλλον ἂν ὑπάρχοι . οἶον εἰ τῷ μανθάνειν μᾶλλον δοκοῦν τὸ ὠφέλιμον τοῦ ἡδέος ὑπάρχειν μὴ ὑπάρχοι , οὐδ’ ἄν τὸ ἡδὺ αὐτῷ ὑπάρχοι · ἢ εἰ τοῦτο , κἀκεῖνο . καὶ εἰ ὁ θρασὺς μᾶλλον ἀνδρεῖος ἢ φρόνιμος ὢν μή ἐστιν ἀνδρεῖος , οὐδ’ ἂν φρόνιμος εἴη . πάλιν εἰ ὁ ἐπιεικὴς ἧττον δοκῶν δίκαιος ἢ φιλάνθρωπος εἶναι δίκαιός ἐστιν , εἴη ἂν καὶ φιλάνθρωπος . καὶ εἰ τὸ ἀδικεῖν μᾶλλον συμφέρον ἢ καλὸν ὂν μή ἐστι συμφέρον , οὐδ᾿ ἄν καλὸν εἴη . Ἔτι δυεῖν περὶ δύο λεγομένων . Ὁ δὲ τέταρτος τόπος ἐστίν , εἰ δύο εἴη τὰ ὑπάρχοντα καὶ δύο τὰ οἷς ὑπάρχει , ὧν τὸ μὲν ἕτερον τῷ ἑτέρῳ μᾶλλον δοκεῖ ὑπάρχειν , τὸ δὲ ἕτερον τῷ ἑτέρῳ ἧττον . καὶ γὰρ ἐπὶ τούτων , εἰ μὲν τὸ μᾶλλον δοκοῦν ὑπάρχειν τινὶ δειχθείη μὴ ὑπάρχον αὐτῷ , οὐδ’ ἂν τὸ ἧττον δοκοῦν ὑπάρχειν τινὶ ὑπάρχοι αὐτῷ εἰ δὲ τὸ ἧττον ὑπάρχον τῷ οἰκείῳ ὑποκειμένῳ ὑπάρχον δειχθείη , καὶ τὸ μᾶλλον ἄν ὑπάρχειν δοκοῦν τῷ οἰκείῳ ὑποκειμένῳ ὑπάρχοι ἂν αὐτῷ . οἷον εἰ ἧττον ἡ ἡδονὴ ἀγαθὸν ἢ ὁ . πόνος κακόν , ἔστι δὲ ἀγαθὸν ἡ ἡδονή , καὶ ὁ πόνος ἄν εἴη κακόν · καὶ εἰ ὁ ἄσωτος μᾶλλον δοκεῖ ἐλευθέριος εἷναι ἢ ὁ ἀνελεύθερος σώφρων , μή ἐστι ὁ ἄσωτος ἐλευθέριος , οὐδ᾿ ἂν ὁ ἀνελεύθερος εἴη σώφρων . καὶ εἰ ηττον ὁ ἐπιεικὴς δικαιος ἡ ὁ ανεπιεικης ἄοικος , εστ επιεικης δίκαιος ὁ ἀνεπιεικὴς ἄν ἄοικος εἴη . Ἔτι ἐκ του ὁμοίως ὑπάρχειν ἡ δοκεῖν . Προστίθησι τοῖς ἀπὸ τοῦ μᾶλλον καὶ ἧττον τέτρασι τόποις τοὺς ἀπὸ τοῦ ὁμοίως · καὶ γὰρ αὐτοί εἰσιν ἐν τοῖς σύγκρισιν ἔχουσι καὶ οὖσι συμβλητοῖς . τρεῖς δέ φησι καὶ τούτους εἶναι τοὺς τόπους , ἀνάλογον ἔχοντας τοῖς τρισὶ τοῖς ὑστέροις ῥηθεῖσιν ἀπὸ τοῦ μᾶλλόν τε καὶ ἧττον · τῷ γὰρ πρώτῳ ῥηθέντι τῶν ἀπὸ τοῦ μᾶλλον , δι’ οὗ ὑπάρχειν ἕν τι ἑνὶ ἐδείκνυτο , ὅτι καὶ τῇ ἐπιτάσει αὐτοῦ ἡ ἐπίτασις , οὐκ ἔστι <τι> ἀνάλογον πρὸς τὰ ἀπὸ τοῦ ὁμοίου . δεῖ μὲν γὰρ τὸ δεικνύμενον ] ἐν τοῖς ἀπὸ τοῦ ὁμοίου τόποις διὰ τοῦ ὁμοίου τὸ ὅμοιον δεικνύναι · οὐκ ἔστι δὲ τὸ διὰ τοῦ μᾶλλον ὑπάρχοντος ἡ ἦττον δεικνυμενον οἴα του ὁμοίως ὑπάρχοντος δεικνυμενον · οὐ γὰρ τὸ μᾶλλον τῷ αὐτῷ ἢ ἧττον ὑπάρχον καὶ ὁμοίως αὐτῷ ὑπάρχοι ἄν . εἴ τι οὖν δύο τισὶν ὁμοίως δοκοῦν ὑπάρχειν , εἰ τῷ ἑτέρῳ μὴ ὑπάρχοι , οὐδὲ τῷ ἑτέρω ὑπάρχον ἔσται , εἰ δὲ τῷ ἑτέρῳ ὑπάρχει αὐτῶν , ὑπάρχον ἄν δεικνύοιτο καὶ τῷ λοιπῷ . εἰ γὰρ ὁμοίως ἡ δόξα καὶ ὁ πλοῦτος ἀγαθὰ δοκεῖ εἶναι , μή ἐστι δὲ ἡ δόξα ἀγαθόν , οὐδὲ ὁ πλοῦτος ἄν εἴη ἀγαθόν · ἢ εἰ ἀγαθὸν ἡ δόξα , καὶ ὁ πλοῦτος ἀγαθὸν ἄν δεικνύοιτο . κἄν εἰ ὁμοίως πειστέον νόμῳ τε καὶ πατρί , εἰ τῷ νόμῳ δεῖ πείθεσθαι , καὶ τῷ πατρί . ἡ δύο πάλιν ἑνὶ ὁμοίως δοκούντων ὑπάρ | χειν , εἰ θάτερον ὑπάρχοι , καὶ θάτερον ἂν ὑπάρχοι · ἢ εἰ μὴ θάτερον ὑπάρχοι , οὐδ᾿ ἄν θάτερον ὑπάρχοι . οἶον εἰ ὁμοίως τῇ δικαιοσύνῃ καὶ τὸ ἀγαθὸν καὶ τὸ ὠφέλιμον ὑπάρχει , μὴ ὑπάρχει δὲ αὐτῇ τὸ ὠφέλιμον , οὐδ’ ἄν τὸ ἀγαθὸν αὐτῇ ὑπάρχοι · ἢ εἰ θάτερον , καὶ θάτερον.‘ καὶ εἰ ὁμοίως τῷ ἀνδρείῳ ὑπάρχει τό τε θαρρεῖν , ὅτε δεῖ , καὶ τὸ φοβεῖσθαι , ὅτε δεῖ , εἰ μὴ ὑπάρχει αὐτῷ τὸ φοβεῖσθαι , ὅτε δεῖ , οὐδ’ ἄν θαππεῖν , ὅτε δεῖ , ὑπάρχοι αὐτῷ · ἢ εἰ τοῦτο .. κἀκεῖνο . ἔτι εἰ δύο δυσὶν ὑπάρχειν δοκούντων ὁμοίως ἑκατέρῳ ἑκατέρου , εἰ τῷ ἑτέρῳ τῶν δύο τὸ ἕτερον τῶν δύο μὴ ὑπάρχοι , οὐδ’ ἄν τῷ λοιπῷ τὸ λοιπὸν ὑπάρχοι · εἰ δὲ ὑπάρχει τὸ ἕτερον τῷ ἑτέρῳ τῶν ὁμοίως τισὶν ὑπάρχειν δοκούντων , καὶ τὸ ἕτερον ἂν τῷ ἑτέρῳ ὑπάρχοι . οἷον εἰ ὁμοίως δοκεῖ τῷ ἀνδρείῳ θρασύτης ὑπάρχειν καὶ τῷ δειλῷ ἀσφάλεια , μὴ ὑπάρχει δὲ τῷ ἀνδρείῳ θρασύτης , οὐδὲ τῷ δειλῷ ἀσφάλεια ἂν ὑπάρχοι · ἡ εἰ τούτῳ ἀσφάλεια , κἀκείνῳ θρασύτης . καὶ εἰ ὁμοίως ὁ ἀνδρεῖος περὶ φόβους καὶ θάρρη δοκεῖ εἶναι καὶ ὁ σώφρων περὶ ἡδονὰς καὶ λύπας , ἔστι δὲ ὁ ἀνδρεῖος περὶ φόβους καὶ θάρρη , καὶ ὁ σώφρων ἄν εἴη περὶ ἡδονάς καὶ λύπας . καὶ εἰ ὁμοίως ὁ δίκαιος θεοῖς φίλος καὶ ὁ ἄδικος θεοῖς ἐχθρός , εἰ θάτερον , καὶ θάτερον ἡ εἰ μὴ θάτερον , οὐδὲ θάτερον . καὶ εἰ ὁμοίως ἡ ἡδονὴ ἀγαθὸν καὶ ὁ πόνος κακόν , κακὸν δὲ ὁ πόνος , καὶ ἡ ἡδονὴ ἀγαθόν . Ἔτι ἐκ τῆς προσθέσεως , ἐὰν ἕτερον πρὸς ἕτεριον προστεθὲν ποιῇ ἀγαθὸν ἢ λευκόν . Δύα τόπους παραδίδωσιν ἐκ τῆς ἄλλου ἄλλῳ προσθέσεως κατασκευαστικοὺς μόνον . ἔστι δὲ ὁ μὲν πρῶτος αὐτῶν τοιοῦτος · · ὃ προστεθέν τινι τοιόνδε αὐτὸ ποιεῖ μὴ πρότερον . ὂν τοιοῦτον , αὐτὸ πολὺ πρότερον τοιοῦτόν ἐστιν . οἷον εἰ προστεθέν τί τινι οὐκ ὄντι λευκῷ λευκὸν αὐτὸ πεποίηκεν , αὐτὸ τὸ προστεθὲν πολὺ πρότερον λευκόν ἐστι · καὶ εἰ προστεθέν τί τινι οὐκ ὄντι εὐώδει εὐῶδες αὐτὸ πεποίηκε , καὶ αὐτὸ εὐῶδες · καὶ εἰ μὴ γλυκεῖ προστεθέν τι γλυκὺ πεποίηκεν αὐτό , πολὺ πρότερον τὸ προστεθέν ἐστι γλυκύ . ὁμοίως καὶ ἂν σχῆμά τι σχήματί τινι προστεθὲν τρίγωνον αὐτὸ ποιῇ , καὶ αὐτὸ τὸ προστεθὲν σχῆμα τρίγωνον ἔσται . καὶ εἰ ἡ ἀρετὴ προστεθεῖσά τινι σπουδαῖον αὐτὸν ποιεῖ , καὶ αὐτὴ τοιαύτη . δῆλον δὲ ὡς χρὴ ἐπὶ τῶν φύσει ἀλλ’ οὐ νόμῳ τινὶ καὶ συνθήκῃ τοιῶνδε λεγομένων χρῆσθαι τῷ τόπῳ . ἡ γὰρ οὐγγία ταῖς ἕνδεκα οὐγγίαις οὐκ οὔσαις ἤδη προστεθεῖσα λίτραν ποιεῖ · οὐ μὴν διὰ τοῦτό ἐστιν αὐτὴ λίτρα · ἡ γὰρ λίτρα καὶ ἡ οὐγγία κατὰ συνθήκην · θλῆ γοῦν παρ’ ἄλλοις οὐγγία τε καὶ λίτρα . ἢ διὰ τοῦτο ἡ οὐγγία οὐ λίτρα , ὅτι συντελεῖ πρὸς τὸ λίτραν τὸ ὅλον εἶναι καὶ τὰ οἷς προστίθεται , αἱ ἕνδεκα οὐγγίαι . οὐκέτι <δὲ> πρὸς τὸ τὰς ἕνδεκα οὐγγίας γίνεσθαι συντελοῦσιν αὗται · τὸ μὲν γὰρ βαρὺ παρ’ αὑτῶν εἶχον τὸ δὲ βαρύτερον παρὰ τοῦ προστιθεμένου · διὸ ἐπεὶ τὸ ὅλον βαρύτερον γίνεται τῇ τῆς οὐγγίας προσθέσει , ἀνάγκη καὶ αὐτὴν βαρεῖαν εἶναι , ὡς δείκνυσιν ὁ δεύτερος τόπος . οὕτως καὶ Πλάτων ἔδειξε τὴν ψυχὴν ζωήν · εἰ δὲ ζωὴ ἡ ψυχή , καὶ ἀνεπίδεκτος ἄν τοῦ ἐναντίου εἴη , οὕτως δ’ ἄν καὶ ἀθάνατος . ἔνστασις πρὸς τὸν τόπον ὅτι πολλὰ φάρμακα προστι - θέμενά τισι δοκεῖ τὸ ὅλον ποιεῖν σωτήριον ἢ δηλητήριον , οὐδενὸς ἐξ αὐτῶν μόνου τοιούτου ὄντος . ἢ καὶ ἐπὶ ἐπὶ τούτων ἔστιν εἰπεῖν ὅτι , εἰ μὲν τὸ προστικθέμενον μόνον τὴν αἰτίαν ἔχει , εἴη ἄν καὶ αὐτὸ τοιοῦτον , εἰ δὲ ἐκ τῆς πάντων μίξεως τε καὶ κράσεως ἡ τοιαύτη ποιότης ἀπογεννᾶται πάντων εἰς αὐτὴν συντελούντων , οὐδὲν ἄν λέγοιτο πρὸς τὸν τόπον . ὁ γὰρ τόπος , εἴ τι μὴ ὂν τοιοῦτον τῇ τινὸς προσθέσει τοιοῦτον γίνεται μὴ συνεργοῦντος εἰς τὴν τοιουτότητα τοῦ ὑποκειμένου τοῦτο γὰρ προσυπακούειν δεῖ ) , τὸ προστιθέμενον ἀξιοῖ καὶ πρότερον εἶναι τοιοῦτον , ἀλλ’ οὐκ εἴ τι ἐκ μίξεως τινων γίνεται τοιοῦτον , καὶ ἕκαστον τῶν μιγνυμένων τοιοῦτον εἶναι λέγει · ὁ γὰρ οἶνος ἐπιμιχθεὶς τῷ μέλιτι οἰνόμελι τὸ ὅλον ἐποίησεν οὐκ ὂν τοιοῦτον πρὸ τούτου . ὅτι δὲ μὴ τὸ τελευταῖον προστεθὲν αἴτιον τοῦ τοιοῦτον γεγο - νέναι τὸ ὅλον μόνον , δῆλον ἐκ τοῦ . κἄν τοῦτο ὑπαλλάξαντες ὑποθῶμεν , ἄλλο δέ τι τῶν τέως ὑποκειμένων ἀφελόντες ὕστερον προσθῶμεν , τὸ ὅλον ὅμοιον γίνεσθαι . Καὶ ὁ μὲν πρῶτος τῶν ἀπὸ τῆς προσθέσεως τόπων τοιοῦτος . ὁ δὲ δεύτερος οὖτος · εἴ τινι προστεθέν τι μᾶλλον ποιεῖ τοιοῦτον καὶ αὐτὸ ἔσιαι τοιοῦτον . δῆλον δὲ ὅτι καὶ οὗτος ὁ τόπος χρήσιμος ἐν οἷς ἐστι τὸ μᾶλλόν τε καὶ ἧττον · εἰ γὰρ τὸ προστεθὲν γλυκεῖ τινι γλυκύτερον αὐτὸ πεποίηκε , καὶ αὐτὸ | γλυκὺ ἄν εἴη , καὶ εἰ λευκότερον , καὶ τοῦτο λευκόν , καὶ εἰ αἱρετώτερον , καὶ αὐτὸ αἱρετόν , καὶ εἰ βαρύτερον , καὶ αὐτὸ βαρύ , ὡς λέγομεν ἐπὶ τῆς οὐγγίας . οὕτως δεικνύοιτ᾿ ἂν ἕκαστον τῶν λεγομένων ἀδιαφόρων τε καὶ προηγμένων ὑπὸ τῶν νεωτέρων αἱρετόν τε καὶ ἀγαθόν · ἕκαστον γὰρ αὐτῶν προστιθέμενον τῇ ἀρετῇ τὸ ὅλον αἱρετώτερον τῷ σπουδαίῳ ποιεῖ . αἱρετώτερος γὰρ βίος ὁ κατ’ ἀρετήν , εἰ μεθ’ ὑγείας εἴη , καὶ εἰ μετὰ εὐπορίας , καὶ εἰ μετὰ ἀγαθῆς δόξης · τὰ γὰρ αἱρετὰ καὶ φευκτὰ κρίνεται τῇ τοῦ σπουδαίου αἱρέσει τε καὶ φυγῇ . Εἰπὼν δὲ ‘εἰ τὸ προστεθέν τινι μᾶλλον αὐτὸ τοιοῦτον ποιεῖ᾿ προσέθηκεν ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων , ὅτι μὴ μόνον ἐπὶ τοὐ ποιοῦ τοῦτο ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τοῦ ποσοῦ · εἰ γὰρ τὸ προστεθὲν μεῖζον αὐτὸ ποιεῖ , καὶ αὐτὸ ἐν μεγέθει , καὶ εἰ πλεῖον , καὶ αὐτὸ ἐν πλήθει . ἢ εἰπὼν εἰ πρὸς τὸ ὑπάρχον προστεθέν τι μᾶλλον ποιεῖ τοιοῦτον ὡς ἐπί τινος ἑνὸς καὶ ὡρισμένως , προσέθηκε τὸ ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων δεικνὺς ὅτι οὐκ ἐπὶ τούτου μόνον τοῦ μᾶλλον τοιούτου γινομένου πρόεισιν ὁ τόπος ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων τῶν οὕτως ἐχόντων . Eἰσὶ δὲ οἱ προειρημένοι τόποι πρὸς κατασκευὴν μόνον χρήσιμοι , οὐκέτι δὲ καὶ πρὸς ἀνασκευήν · οὐ γάρ , εἰ προστεθέν τί τινι μὴ ποιεῖ αὐτὸ λευκὸν ἢ γλυκὺ ἢ λευκότερον ἢ γλυκύτερον , διὰ τοῦτο οὐδ’ αὐτὸ ἔσται λευκὸν ἢ γλυκύ . ὀλίγον γὰρ μέλιτος ἀψινθίῳ μιχθὲν οὐ ποιεῖ μὲν αὐτὸ γλυκύ , οὐ μὴν διὰ τοῦτο οὐδ’ αὐτὸ ἄν εἴη γλυκύ · οὐδέ , ἐπεὶ πλοῦτος προστικθέμενος κακίᾳ μὴ ποιεῖ τὸ ὅλον αἱρετόν , διὰ τοῦτο οὐκ ἔστιν αἱρετός · ἀλλ’ οὐδέ , ἐπεὶ ὁ γλυκὺς οἶνος μιγνύμενος τῷ μέλιτι μὴ ποιεῖ αὑτὸ γλυκύτερον , διὰ τοῦτο οὐδ’ αὐτός ἐστι γλυκύς . τὸ δὲ χρήσιμος δὲ οὐκ ἐν ἅπασιν ὁ τόπος , ἀλλ᾿ ἐν οἷς τὴν τοῦ μᾶλλον ὑπεροχὴν συμβαίνει γίνεσθαι εἶπεν , ὅτι μὴ πάντα τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον ἐπιδέχεται . οὐσία γὰρ οὐσίας οὐκ ἔστι μᾶλλον καὶ ἧττον · διὸ οὐκ ἔστιν ὁ τόπος πρὸς τοῦτο χρήσιμος · οὐδὲν γὰρ προστεθὲν οὐσίᾳ μᾶλλον αὐτὴν οὐσίαν ποιήσει . ἔτι τὴν τοῦ μᾶλλον ὑπεροχὴν ἐπὶ τούτων συμβαίνει γίνεσθαι , πρὸ τοῦ προστιθεμένου ἅ ἐστιν ἤδη τοιαῦτα , γλυκέα τὰ γλυκύτερα ἐσόμενα θερμὰ τὰ θερμότερα ἐσόμενα . ἐπεὶ δὲ τὸ μᾶλλον ἡ ποιότης ἐπιδέχεται , πρὸς τὰ ὑπὸ τὴν ποιότητα ἄν εἴη χρήσιμος . ἀλλὰ καὶ τὸ ἀγαθὸν κακῷ προστιθέμενον οὐκ ἐξ ἀνάγκης ἀγαθὸν τὸ ὅλον ποιεῖ . οὕτως εἶπεν , ἐπεὶ δύναταί ποτε ἀγαθὸν μέγα κακῷ μικρῷ προστεθὲν τὸ ὅλον αἱρετὸν ποιεῖν , οἷον ἀρετὴ πενίᾳ προστεθεῖσα · αἱρετὴ γὰρ ἡ ἀρετή , κἄν ᾖ μετὰ πενίας ἀλλὰ καὶ θανάτῳ κακῷ ὄντι τὸ ἀπ’ ἀνδρείας καλὸν προστεθὲν τὸ ὅλον αἱρετὸν ποιεῖ · διὰ τοῦτο γάρ τις θάνατος εὐκλεής . οὐ μὴν πᾶν ἀγαθὸν κακῷ προστεθὲν τὸ ὅλον ἀγαθὸν ποιεῖ · πλοῦτος γοῦν νόσῳ προστεθεὶς οὐ ποιεῖ τὸ ὅλον αἱρετόν . εἴη δ’ ἄν προσκείμενον τοῦτο οἰκειότερον τῷ πρὸ τούτου τόπῳ , δι’ οὗ ἠξιοῦτο , ἐὰν ἕτερον πρὸς ἕτερον προστεθὲν ποιῇ ἀγαθὸν ἡ λευκὸν μὴ ὂν πρότερον ἀγαθὸν ἢ λευκόν , τὸ προστεθὲν γίνεσθαι ἀγαθὸν λευκόν . Πάλιν εἴ τι μᾶλλον καὶ ἧττον λέγεται , καὶ ἁπλῶς ὑπάρχει . οὗτος ὁ τόπος καὶ αὐτὸς ἐπὶ τῶν τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον ἐπιδεχομένων καὶ τὴν κατὰ τοῦτο σύγκρισιν χρήσιμος . καὶ ἔστιν ὁμοίως τοῖς πρὸ αὐτοῦ κατασκευαστικὸς μόνον , οὐκέτι δὲ καὶ ἀνασκευαστικός · ὃ γὰρ μᾶλλόν τι ἢ ἦττόν τινός ἐστι , τοῦτο καὶ ἀπλῶς ἐστιν , οὐχ ὡς τῇ αὑτοῦ φύσει ὄντος τοιούτου , ἀλλ’ ὡς ὑπάρχοντος αὐτῷ τούτου καθ’ ὃ μᾶλλόν τινος ἢ ἧττόν ἐστιν . οἷον εἰ μᾶλλόν τινός ἐστιν ἡ ἧττον τόδε τι γλυκύ , καὶ ἁπλῶς ἐστι γλυκύ · εἰ γὰρ μὴ ἦν ὅλως γλυκύ , οὐδ’ ἄν μᾶλλόν τινος ἢ · · ἧττον γλυκὺ ἐλέγετο . οὐδὲν γὰρ μὴ μετέχον τινὸς μᾶλλον αὐτό τινος ἢ ἧττον λέγεται ἔχειν · οἷον εἰ μὴ μετέχει λευκοῦ , οὐδὲ μᾶλλόν τινος ἢ ἧττόν ἐστι λευκόν , τῷ ἧττον κυρίως ἡμῶν χρωμένων . εἴ δὲ τὸ μὴ μετέχον τινὸς οὐδενὸς κατ’ αὐτὸ τοῦτο μᾶλλον ἢ ἧττόν ἐστιν , ὃ μᾶλλον καὶ ἧττόν ἐστί τινος , τοῦτο καὶ ἁπλῶς ἐκείνου μετέχει . ὅταν οὖν ζητῶμεν εἰ ὑπάρχει τί τινι τῶν τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον ἐπιδεχομένων , χρὴ ζητεῖν εἴ τινος τὸ προκείμενον κατὰ τοῦτο , καθ’ ὃ ζητοῦμεν εἰ ὑπάρχει αὐτῷ μᾶλλον ἢ ἧττόν ἐστιν · ἄν γάρ τι τούτων δειχθῇ , δεδειγμένον ἄν εἴη ὅτι καὶ ἁπλῶς αὐτὸ ἐκείνῳ ὑπάρχει . οἷον [ εἰ ζητοῖτο ] εἰ μᾶλλον αἱρετὸν ὑπγείας ἀρετή , αἱρετὸν ἀρετή , καὶ εἰ ἧττον λευκὸν ἱμάτιον χιόνος , λευκὸν καὶ αὐτό . δοκεῖ ἔνστασιν ὁ τόπος ἔχειν · | γῆ γὰρ γῆς κουφοτέρα λέγεται , καὶ οὐκ ἔστιν ἁπλῶς αὐτῇ τὸ κοῦφον ὑπάρχον . ἢ οὐ κυρίως τὸ ‘καυφοτέρα’ ἐπὶ τῆς γῆς λέγεται , ἀλλ’ ἀντὶ τοῦ ‘ἧττον βαρεῖα᾿ . ἀλλ’ οὐδὲ πενία ἁπλῶς αἱρετή , καίτοι αἱρετωτέρα λέγεται νόσου . ἢ οὐδ’ ἐπὶ τῶν τοιούτων τὸ αἱρετώτερον κυρίως , ἀλλ’ ἀντὶ τοῦ ἧττον φευκτοῦ . πρὸς μὲν οὗν κατασκευήν , ὡς εἶπεν , ὁ τόπος χρήσιμος , οὐκέτι δὲ καὶ πρὸς ἀνασκευήν · οὐ γὰρ ἀληθὲς τὸ εἴ τι μὴ ἐπιδέχεται τὸ μᾶλλον καὶ τὸ ἧττον , τοῦτο μηδὲ ἀπλῶς εἷναι , ἢ εἴ τι ἁπλῶς ἐστι , τοῦτο καὶ μᾶλλόν τινος καὶ ἧττον εἶναι . οὔτε γὰρ ἡ οὐσία τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον ἐπιδέχεται οὔτε τῶν ποσῶν τι , ὡς ἐν Κατηγορίαις δέδεικται · διὸ οὐκ ἀναγκαῖον μὴ εἶναι ἄνθρωπόν τινα , ἐπεὶ μή ἐστι μήτε μᾶλλον μήτε ἧττον ἄνθρωπος . Τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον σκεπτέον καὶ ἐπὶ τοῦ κατά τι καὶ ποτε καὶ που . Eἰπὼν τόπον τὸν ἀπὸ τοὺ μᾶλλον καὶ ἧττον κατασκευαστικόν ( ὃ γάρ τι μᾶλλον καὶ ἦττόν ἐστί τινος , τοῦτο καὶ ἁπλῶς ἐστιν ) , ὡς ὁμοιότητά τινα · ἔχοντα τῷ προειρημένῳ τόπῳ παρατίθεται τόν τε ἀπὸ τοῦ κατά τι καὶ τὸν ἀπὸ · τοῦ ποτὲ καὶ τὸν ἀπὸ τοῦ πού · ὡς γάρ , ὃ μᾶλλόν τινι ὑπάρχει , καὶ ἁπλῶς ἐκείνῳ ὑπάρχει , οὕτως καὶ ὃ κατά τι ὑπάρχει τινὶ ἢ ποτὲ ἢ πού , δοκεῖ καὶ ἁπλῶς ὑπάρχειν ἐκείνῳ . κατά τι γὰρ βλέπον τὸ ζῷον καὶ ἁπλῶς βλέπει · ὁμοίως καὶ κατά τι ἀκοῦον καὶ κατά τι ὀσφραινόμενον ἢ γευόμενον . ἀλλὰ καὶ ἕκαστον τῶν γενητῶν σωμάτων ποτὲ . ὂν καὶ ἁπλῶς ἐστιν · ἀλλὰ καὶ εἴ πού ἐστιν Ἱπποκένταυρος ἢ Σκύλλα , καὶ ἁπλῶς ἂν εἴη · ἀλλὰ καὶ τὸ θέρους ὑγιαῖνον καὶ ἁπλῶς ὑγιαίνει , καὶ τὸ ἐν Ἑλλάδι ὑγιαῖνον καὶ ἁπλῶς ὑγιαίνει , καὶ τὸ σῶμά που ὂν καὶ ἁπλῶς ἐστιν . ἐπὶ μὲν οὗν τῶν τοιούτων παραδειγμάτων συνᾴδουσιν οἱ τόποι , οὐ ὡς ἰσχὺν ἔχουσι χρῆσθαι . ἡ δὲ πιθανότης αὐτῶν τῆς κατασκευῆς ἐστιν ᾗ ἐχρήσατο αὐτός · εἰ γὰρ τὸ ὅλως , τοῦτ’ ἔστιν ἁπλῶς ἀδύνατον ὑπάρχειν τινί , τοῦτο οὔτε κατά τι οὔτε ποτὲ οὔτε ποὺ οἷόν τε ὑπάρχειν αὐτῷ , εὔλογον δοκεῖ , ὃ κατά τι ἢ ποτὲ ἡ ποὺ ὑπάρχει · τινί , τοῦτο καὶ ἁπλῶς ὑπάρχειν . οὐ μὴν ἀληθὲς τοῦτο · οὐ γὰρ ἕπεται τῇ ἀντιστροφῇ τὸ ἁπλῶς ὑπάρχειν , ἀλλὰ τὸ δύνασθαι ὑπάρχειν , ὅ ἐστιν ἀληθές · ὃ γὰρ κατά τι ὑπάρχει τινί , δῆλον ὅτι καὶ δύναται ὑπάρχειν αὐτῷ ὁμοίως καὶ τὸ ποτὲ καὶ πού . ὥστε ἀληθὲς ἔσται τὸ κατά τι ὑπάρχον δύνασθαι καὶ ἁπλῶς ὑπάρχειν . ὅτι γὰρ μὴ ἀληθὲς τὸ ἁπλῶς ὑπάρχειν , δῆλον καὶ αὐτὸς ποιεῖ . ὅ τε γὰρ Αἰθίοψ πῄ λευκὸς ὤν κατὰ γὰρ τοὺς ὀδόντας ) οὐκέτι καὶ ἀπλῶς ἐστι λευκός · ἁπλῶς γὰρ τοῦτο λέγεται , ὥς φησιν αὐτὸς διαβάλλων τὸν τόπον , ὃ χωρὶς προσθήκης λεγόμενον ἀληθές ἐστιν · ὃ δὲ δεῖται προσθήκης πρὸς τὸ ἀληθὲς εἶναι , τοῦτο οὐκ ἔστιν ἁπλῶς . διὰ τοῦτο ὁ Αἰθίοψ ἁπλῶς οὐκ ἔστι λευκός , ὅτι χωρὶς προσθήκης οὐκ ἔστιν ἀληθὲς τὸ <‘ό> Αἰθίοψ λευκός ἐστι᾿ · προστεθέντος δὲ τοῦ κατά ἀληθὲς γίνεται . ἀλλὰ καὶ κατά τι σπουδαῖοί τινές εἰσιν , οὓς οὐκ ἔστιν ἁπλῶς εἰπεῖν σπουδαίους · οἱ γὰρ φύσει ἐλευθέριοι ἡ κόσμιοι τὸ μὲν ὅλον φύσει κόσμιοι ἢ φύσει ἐλευθέριοι εἶεν ἄν , οὐ μὴν καὶ ἁπλῶς · ἐνδέχεται γὰρ αὐτοὺς πεφυκότας πρὸς ταῦτα καλῶς μοχθηροὺς εἶναι διὰ τὸ μοχθηρῶς τεθράφθαι · δεῖ μὲν γὰρ τὸν ἁπλῶς σπουδαῖον φρόνιμον εἶναι , οὐδεὶς δὲ γίνεται φρόνιμος φύσει , ὡς ἐν τοῖς Ἠθικοῖς δείκνυται . κατὰ δὲ τὴν λέξιν τῷ ἁπλῶς δὲ οὐκ εἰσὶ τὸ φύσει περισσῶς πρόσκειται · ἔστι γὰρ αὔταρκες τὸ ‘ἁπλῶς δὲ οὐκ εἰσὶ σπουδαῖοι᾿ ῥηθέν . πάλιν ἐπὶ τοὺ ποτὲ ποτὲ μὲν ἐνδέχεται τῶν φθαρτῶν τι μὴ φθαρῆναι , οὐ μὴν καὶ ἁπλῶς ἐνδέχεταί τι φθαρτὸν ὂν μὴ φθαρῆναι · καὶ ποτὲ μὲν μὴ ἀναπνεῖν τι ζῷον τῶν ἀναπνεθστικῶν ἐνδέχεται , οὐ μὴν καὶ ἁπλῶς μὴ ἀναπνεῖν . πάλιν ἐπὶ τοῦ ποὺ μὲν συμφέρει τοιαύτῃ διαίτῃ χρῆ . σθαι , οἷον ἐν τοῖς νοσώδεσι τόποις , οὐ μὴν καὶ ἁπλῶς · καὶ ποὺ μὲν ἕνα μόνον δυνατὸν εἶναι , οἷον ἐν θεάτρῳ ἕνα ἄνθρωπον μόνον δυνατὸν εἶναι , οὐ μὴν καὶ ἁπλῶς ἕνα ἄνθρωπον μόνον δυνατὸν εἷναι . διὰ τὰς τοιαύτας ἐνστάσεις περὶ τῶν τόπων τούτων οὕτως εἷπε · τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον σκεπτέον καὶ ἐπὶ τοῦ κατά τι καὶ ποτὲ καὶ πού , ἐνδεικνὐμενος ὅτι σκέψεως χρείαν ἔχουσι οἱ τόποι εἶ τε δεῖ χρῆσθαι αὐτοῖς εἴτε μή . χρησάμενος δέ τισι παραδείγμασιν αὐτός , τῷ μὲν ὡς τοῦ ποὺ σημαντικῷ τῷ δὲ ὡς ἰοῦ ποτέ , ἐπηνωρθώσατο αὐτὰ ὡς οὐ τούτων ὄντα σημαντικά . τὸ γὰρ καλὸν εἶναι τὸν πατέρα θύειν ἔθηκε μὲν ὡς τοῦ ποὺ σημαντικόν ἐν γὰρ Τριβαλλοῖς ) , ἐπηνωρθώσατο δὲ αὐτὸ ὡς οὐ τὸ ποὺ σημαῖνον ἀλλὰ τὸ τισίν · ἔνθα γὰρ ἂν ὦι Τριβαλλοί , τοῦτο αὐτοῖς καλόν . ἔτι τὸ συμφέρειν φαρμακεύεσθαι τοῖς νοσοῦσιν ἔθηκε μὲν ὡς σημαντικὸν τοῦ ποτέ ὅτε γὰρ νοσοῦσιν ) , ἐπηνωρθώσατο δὲ αὐτὸ ὡς οὐ τοῦ ποτὲ σημαντικόν ἀλλὰ τοῦ πὼς διακειμένου · ἰῷ γὰρ οὕτως διακειμένῳ ἀεὶ ὑγιεινὰ ταῦτα , οὐ ποτέ . οὐδὲ τὸ τισὶ δὲ καλὸν καὶ ἁπλῶς καλόν , οὐδε τὸ τοῖς πὼς διακειμένοις τοῦτο καὶ πᾶσιν . Tὸ δὲ ἁπλῶς ἐστιν ὃ μηδενὸς προστεθέντος ἐρεῖς ὅτι καλον εστιν . Εἰπὼν τὰς ἐνστάσεις πρὸς τοὺς προειρημένους τόπους καὶ γὰρ κατά τι ὄντες τινὲς σπουδαῖοι οὐκ εἰσὶν ἀπλῶς τοιοῦτοι , καὶ ποτὲ μὴ φθειρόμενόν τι οὐκ ἔστιν ἁπλῶς καὶ ἄφθαρτον , καὶ “ ποὺ μὲν συμφέρει τοιαύτῃ χρῆσθαι διαίτη , ὡς ἐν τοῖς νοσώδεσι τόποις , ἁπλῶς δὲ οὔ ” ) ὅτι μηδὲν τούτων ἁπλῶς ἐστιν ἢ λέγεται δεικνὺς τὸ ἁπλῶς τί ποτ’ ἐστὶν ἐδήλωσε , τὰς προειρημένας ἐνστάσεις ὅτι ὀρθῶς εὕρηνται βεβαιῶν . ὃ γὰρ χωρὶς προσθήκης τινὸς ἀληθῶς ἔστιν εἰπεῖν εἶναι , ἁπλῶς τοῦτό ἐστι τοιόνδε . παραδείγματι δὲ τοῦ λεγομένου αὐτὸς τῷ καλῶ καὶ τῷ κακὼ ἐχρήσατο . ὃ γὰρ χωρὶς προσθήκης καλόν , τοῦτο ἁπλῶς λαλόν , καὶ ὃ καθ’ αὑτὸ κινεῖται χωρὶς προσθήκης , τοῦτο ἁπλῶς κινεῖται . ὃ δὲ δεῖται προσθήκης πρὸς τὸ ἀληθῶς αὐτοῦ κατηγορηθῆναι τὸ κινεῖσθαι , τοῦτο οὐχ ἁπλῶς κινεῖται · ἐφ’ οὗ γὰρ ἀληθές ἐστι τὸ κατά συμβεβηκὸς κινεῖσθαι καὶ μὴ οἷόν τε χωρὶς προσθήκης ἀληθῶς αὐτοῦ τὸ κινεῖσθαι κατηγορῆσαι , τοῦτο οὐ κινεῖται ἁπλῶς . καὶ ἐπὶ τῶν προειρημένων δή , οἷς μὲν μετὰ προσθήκης λεγομένοις τοῦ τινὶ ἢ ποὺ ἢ ποτὲ δυνάμεθα καὶ τὸ ἀπλῶς τὴν προσθήκην ἀφελόντες ἐπενεγκεῖν , ἀληθῶς ταῦτα καὶ ἀπλῶς λέγοιτ’ ἄν · οἷον κατὰ τοὺς ὀφθαλμοὺς ὁρᾶν ἀληθές , ἀλλὰ καὶ τοῦ κατὰ τοὺς ὁφθαλμοὺς ὁρῶντος τὸ ὁρᾶν χωρὶς προσθήκης ἀληθῶς κατηγορεῖται · οὐκέτι δέ , εἰ τὸ φύσει ἐλευθέριον ἀληθῶς κατηγορεῖται , πάντως καὶ τὸ ἀπλῶς ἐλευθέριον χωρὶς προσθήκης . καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ὁμοίως .
Lemmas: ’Ev ὁ πρῶτος ὁ τοπικός εἶπον περί ὅς . εἰμί ἀναγκαῖος εἶπον πρό ὁ ὁ τόπος παράδοσις οὗτος δέ εἄν τίς τε εἰμί ὁ πρόθεσις ὁ κατά ὁ πραγματεία , καί τίς εἰμί συλλογισμός , καί τίς αὐτός διαφορά , καί τίς ὁ ἄλλος συλλογισμός ὁ διαλεκτικός διαφέρω , καί τίς ποτός εἰμί ὁ ἔνδοξος ) , ὑποτίθημι δέ καί πῶς δεῖ καί ὁ ἐν ὁ τοιοῦτος λόγος ἀπαιτέω ἀκριβής , εἶπον δέ καί πρός πόσος τε καί τίς χρήσιμος ὁ πραγματεία , ἔτι δέ δηλόω τίς ὁ ἐν αὐτός τέλειος , καί μετά οὗτος εἶπον ἐν τίσις αὐτός ὁ εἰμί , ὅτι ἐν πρόβλημα τε καί πρότασις καί ὁ ὄργανον διά ὅς οἷος τε εὐπορέω ὁ τοιοῦτος συλλογισμός , ἐπί οὗτος πρῶτος μέν περί ὁ πρότασις τε καί ὁ πρόβλημα ποιέω ὁ λόγος κοινῶς , καί δείκνυμι ὅτι κατά ὁ ὑπόκειμαι εἷς εἰμί οὗτος , ὥσπεροῦν καί ὁ συμπέρασμα καί ὁ λῆμμα πᾶς γάρ οὗτος ὁ γένος πρότασις , ὁ τε πρόβλημα καί ὁ πρότασις καί ὁ λῆμμα καί ὁ συμπέρασμα , κατά ὁ τρόπος ὁ ἐκφορά καί ὁ ποιός σχέσις ὁ πρός τις ἰά διαφορά ἔχω ) , ἔπειτα εἶπον πόσος γένος ὁ πρόβλημα εἰμί καί ὁ πρότασις , καί δείκνυμι ὅτι τέσσαρες καί τίς , περί ἕκαστος αὐτός τίς εἰμί εἶπον . εἶπον δέ καί περί ὁ οἰκέω τε καί παράκειμαι ἕκαστος αὐτός , ὁ διά ὁμοιότης συντάσσω αὐτός , ἀλλά καί διά ὅς τίς τοσοῦτος ὁ γένος δείκνυμι καί διά ἐπαγωγή καί διά συλλογισμός , μετά οὗτος διαίρεσις ποιέω ὁ αὐτός , ἐπεί εἰμί τις καί ἀπό αὐτός πρόβλημα ὁ ὁρικός συντάσσω . εἶτα ὁρίζω ὁ διαλεκτικός πρότασις καί ὁ διαλεκτικός πρόβλημα καί δείκνυμι αὐτός ὁ πρός ἀλλήλων διαφορά εἶπον δέ καί περί θέσις , ἐπεί καί ὁ θέσις πρόβλημα τίς , ἀλλά καί περί ἐπαγωγή ποιέω ὁ λόγος καί δείκνυμι τίς εἰμί , καί εἶπον ὅτι μέρος εἰμί ὁ διαλεκτική λόγος καί ὁ ἐπαγωγή ὥσπερ καί ὁ συλλογισμός , μετά οὗτος τίς εἰμί καί πόσος ὁ ὄργανον , διά ὅς οἷος τε εὐπορέω ὁ διαλεκτική λόγος , εἶπον , καί περί ἕκαστος αὐτός ἴδιος διεξέρχομαι δείκνυμι καί · ὁ ἀπό ἕκαστος αὐτός χρήσιμος πρός ὁ διαλεκτική . περί οὗτος ποιέω ἐν ὁ πρῶτος ὁ τοπικός ὁ λόγος ὡς ἀναγκαῖος γνωρίζω πρός ὁ ὁ παραδίδωμι τόπος χρῆσις . ἐν ὁ δύο ὁ ὁ τόπος ὁ πρός ἕκαστος πρόβλημα χρήσιμος παράδοσις ἄρχω . εἰμί δέ ὁ τόπος ἀρχή καί ἀφορμή ἐπιχείρημα · ἐπιχείρημα δέ καλέω ὁ διαλεκτικός συλλογισμός . διό καί ὁρίζω ὁ Θεόφραστος ὁ τόπος , ὡς ἤδη ἐγώ ἐν ὁ πρῶτος εἴρω , οὕτως · ‘‘τόπο·ς εἰμί ἀρχή τις ἢ στοιχεῖον , ἀπό ὅς λαμβάνω ὁ περί ἕκαστος ἀρχή , ὁ περιγραφή μέν ὁρίζω , ὁ δέ κατά ἕκαστος ἀόριστος ” . οἷος τόπος εἰμί εἰμί ὁ ἐναντίος ὁ ἐναντίος ὑπάρχω , καί ὁ ἐναντίος ὁ ἐναντίος · οὗτος γάρ ὁ λόγος καί ὁ πρότασις οὗτος ὁ μέν καθόλου ὁρίζω ὅτι γάρ περί ἐναντίος καθόλου λέγω , δηλόω ) , οὐκέτι μέντοι , εἰμί περί ὅδε ἢ ὅδε ὁ ἐναντίος λέγω , εἰμί ὁρίζω ἐν αὐτός . οὖον μήv ἀλλά ἀπό αὐτός ὁρμάω εἰμί ἐπιχειρέω περί ἕκαστος ὁ ἐναντίος · εἰμί μέν γάρ ζητέω περί ἀγαθός εἰμί ὠφελέω , λαμβάνω ἀπό ὁ πρόκειμαι τόπος ὁρμάω προσεχής πρότασις ὁ πρόκειμαι πρόβλημα ὁ εἰμί ὁ κακός βλάπτω , ὁ ἀγαθός ὠφέλεια · παρά γάρ ὁ πρόκειμαι τόπος ὁ τε εἰμί ὅδε ὁ πρότασις καί ὁ πιστόν ὑπάρχω . εἰμί δέ εἰμί ζητέω πότερος ὁ λευκός χρῶμα διακριτικός εἰμί ὄψις , πάλιν οἰκεῖος καί προσεχής οὗτος ὁ πρόβλημα πρότασις . λαμβάνω ἀπό ὁ πρόκειμαι τόπος ὁ ἰάομαι ὁ μέλας χρῶμα συγκριτικόν εἰμί ὄψις , καί ὁ λευκός χρῶμα διακριτικός εἰμί ὄψις . ἀλλά εἰμί καί περί ἡδονή ζητέω εἰμί ἀγαθός , λαμβάνω πρότασις ἀπό ὁ πρόκειμαι τόπος ὁ λέγω ἰάομαι ὁ λύπη κακός , ὁ ἡδονή ἀγαθός . πᾶς γάρ οὗτος τε καί ὁ τοιοῦτος δύναμις τε καί ἀόριστος ἐν ὁ πρόκειμαι περιέχω τόπος . πάλιν τόπος μέν εἷς περί δύο ἰάομαι ὁ μάλα τις δοκέω ὑπάρχω μή ὑπάρχω , οὐδέ ὁ κακός δοκέω ὑπάρχω ὑπάρχω εἄν αὐτός . καί γάρ οὗτος ὁ λόγος ὁ μέν καθόλου ὁρίζω ὅτι γάρ περί ὁ μᾶλλον καί κακός ὑπάρχω λέγω , δηλόω , ὥσπερ καί ὁ πρό αὐτός ὅτι περί ἐναντίος ) , ὁ μέντοι καθά ἕκαστος εἰμί ἀόριστος · οὖον γάρ δηλόω ἐν αὐτός περί ὁ ἐν τίς μᾶλλον · εἰμί γάρ καί ἐπί χρῶμα λαμβάνω ὁ μάλα τε καί κακός καί ἐπί χυμός καί ἐπί ἀγαθός . εἰμί μέντοι πρός ἕκαστος ὁ ὁ μάλα τε καί κακός προσχράομαι δύναμαι πρόβλημα ὁρμάω ἀπό ὁ προερέω τόπος οἰκέω εὐπορέω πρότασις . ζητέω γάρ , εἄν οὗτος τυγχάνω , πότερος ὁ πλοῦτος ἀγαθός ἢ ἕ , βούλομαι τις ὅτι μή ἀγαθός δείκνυμι ὁρμάω ἀπό ὁ προερέω τόπος λαμβάνω προσεχής προΐημι ὁ πρόκειμαι , διά ὅς ὅτι μή εἰμί ἀγαθός συλλογίζομαι . εἰμί γάρ ὁ ὑγεία μᾶλλον εἰμί ὁ πλοῦτος ἀγαθός μή εἰμί ἀγαθός , οὐδέ ὁ πλοῦτος ἀγαθός εἄν εἰμί · ὅς λαμβάνω πρότασις , εἰμί προσλαμβάνω τις πρότασις ὁ λέγω ὅτι μή εἰμί ὁ ὑγεία ἀγαθός διά ὁ φέρω εἶπον γίγνομαι τις πρός κακός μηδείς δέ ἀγαθός αἴτιος γίγνομαι κακός , εἰμί εἄν κατά ὁ πρόκειμαι τόπος δείκνυμι ὅτι μή ἀγαθός ὁ πλοῦτος . ποιέω δέ πρώϊος ὁ τόπος ὁ ὁ πρός ὁ ἀπό ὁ συμβεβηκός πρόβλημα παράδοσις , ὅτι τε κοινός οὗτος καί κατά οὗτος πρῶτος ὁ γάρ ὑπάρχω πᾶς ὑπάρχω ) οὗτος τε τάσσω γίγνομαι καί διακρίνω ὁ ὁ τόπος παράδοσις . εἰμί γάρ συμβεβηκός , ὡς ἕπω ἐν ὁ πρό οὗτος , ὅς “ μήτε γένος εἰμί μήτε ὅρος μήτε ἴδιος , ὑπάρχω δέ ὁ πρᾶγμα ” . ἀλλά μήv ὁ ὑπάρχω καί ὁ ἄλλος παρακολουθέω · οὔτε γάρ γένος ἴδιος οὔτε ὅρος οἷος τε εἰμί τις μή ὑπάρχω αὐτός . διό ἀναιρέω ὁ ὑπάρχω , ὅς ὁ συμβαίνω ὁρίζω , ἀναιρέω καί ὁ ἄλλος ἕκαστος · οὐκέτι μέντοι ἐκεῖνος τις ἀναιρέω συναναιρέω ὁ συμβεβηκός . ὥστε πρῶτος ὁ φύσις κατά οὗτος ὁ ἄλλος ὁ συμβεβηκός . ἔτι καί διότι ἀπό ὁ συμβεβηκός αὐτός ὁ ὁ τόπος ἄρχω παράδοσις μέλλω τάσσω τε γίγνομαι καί διακρίνω ὁ ὁ τόπος παράδοσις , ὡς ἄλλος μέν εἰμί ὁ πρός ὁ συμβαίνω ἄλλος δέ ὁ πρός ὁ γένος ἄλλος δέ ὁ πρός ὁ ἴδιος καί ἄλλος ὁ πρός ὁ ὁρισμός . εἰμί γάρ ἀπό ὁ ὁρισμός ὁ ἀρχή ὁ ὁ τόπος παράδοσις ποιέω , ἐπεί δεῖ ὁ ὁρισμός μή μόνος ὁ τίς εἰμί εἰμί σημαίνω , ἀλλά πρῶτος μέν ὑπάρχω ἐκεῖνος ὅς εἰμί ὁρισμός , ἔπειτα καί ἐν ὁ τίς εἰμί αὐτός κατηγορέω , ἀλλά καί ἀντικατηγορέω αὐτός , ἀναγκαῖος εἄν καί ὁ ὁ ὑπάρχω κατασκευαστικός ὁ ἀνασκευαστικός τόπος ὅς ὀρική μνημονεύω , ὅστις εἰμί οἰκεῖος ὁ συμβεβηκός , καί ὁ δείκνυμι ὅτι ἐν ὁ τίς εἰμί κατηγορέω , ἕ πάλιν εἰμί οἰκεῖος ὁ γενικός πρόβλημα , ἀλλά καί ὁ δείκνυμι δύναμαι ὅτι ἀντικατηγορέω , ἕ ὁ ἀπό ὁ ἴδιος πρόβλημα εἰμί οἰκεῖος . οὕτως τε καί ὁ ὁ ἄλλος πρόβλημα οἰκεῖος τόπος ὁρικός ἄν λέγω , πάλιν τε περί ἐκεῖνος λέγω καί μνημονεύω αὐτός ὁ μέν ἀπό ὁ γένος λέγω ἄν αὐτός ὁ δέ ἀπό νόος τις , ὡς γίγνομαι ὁ αὐτός πλείων οἰκεῖος . νῦν δέ ἄρχω ἀπό ὁ συμβεβηκός , ὅς κοινός τε εἰμί καί ἁπλόος , ὁ μέν περί ὁ ὑπάρχω ὁ μή ὑπάρχω τόπος ὡς ιοιος ὁ συμβεβηκός παραδίδωμι · ἑξῆς δέ μνημονεύω ὁ πρός ὁ γένος , ὅσος παρά ὁ ὑπάρχω περισσεύω ἐν ὁ γένος , οὗτος ὡς ἴδιος ὁ γένος παραδίδωμι , καί ὅσος πάλιν παρά ὁ γένος ἐν ὁ ἴδιος , ὡς οἰκεῖος ὅς ἴδιος , καί ὅσος παρά οὗτος ἐν ὁ ὁρισμός , πρός ὁ ὁρισμός . ἄρχω μέν οὖν διά οὗτος ἀπό ὁ πρός ὁ συμβαίνω τόπος . πρῶτος δέ διαίρεσις τις ὁ · πρόβλημα ποιέω , ὅστις δύναμαι μέν γίγνομαι καί ἐπί ὁ Ἄνων , μάλιστα δέ εἰμί ἐν ὁ ἀπό ὁ συμβεβηκός . εἰμί δέ ὁ διαίρεσις ὅτι ὁ πρόβλημα ὁ μέν εἰμί καθόλου ὁ δέ ἐπί μέρος . ἐπί μέν γάρ ὁ ἄλλος γένος ὁ πρόβλημα , ἄν ἐπί μέρος τίς λαμβάνω ὡς ἀληθής κατά ἑαυτοῦ , ἀλλά οὖν ἐκεῖνος καθόλου τίς εἰμί ἑαυτοῦ ἔχω · ὁ γάρ λέγω τις ἐμψυχόω ὁ ζῷον γένος ὅστις ἐπί μέρος μέν λέγω , δῆλος , ἀλλά ὁ τίς οὗτος οὐ ἄτομος εἰμί ἀλλά καθόλου · ἐπί δέ ὁ συμβεβηκός καί ὁ ἐν μέρος ὁ ὡς ἄτομος ἀληθής λαμβάνω κατά ἑαυτοῦ . ἐν μέν γάρ ὁ ἀπό ὁ ἄλλος γένος πρόβλημα πᾶς καθόλου ὁ πρόβλημα † ἀλλήλων δύναμαι λαμβάνω · ἵημι γάρ γένος οὔτε ὅρος οὔτε ἴδιος τις μέν ἄτομος ὑπάρχω ὁ ὁμοειδής τις δέ οὖον , ἀλλά ἢ πᾶς ἢ οὐδείς . ὁ δέ συμβαίνω μόνος οἷος τε τις μέν ὑπάρχω ὡς ἄτομος τις δέ μή , οἷος ὁ λευκός ἢ ὁ μουσικός ἄνθρωπος ἢ ὁ ἄλλος τίς ὁ συμβεβηκός αὐτός · τις μέν γάρ ἄνθρωπος μουσικός , τις δέ οὖον . διά δέ ὁ διαίρεσις οὗτος ὁ τάξις ὁ παράδοσις ὁ τόπος λαμβάνω . ποιέω γάρ ὁ προερέω διαίρεσις πρῶτος μέν δείκνυμι ὅτι μή δεῖ πᾶς ἴδιος τις τόπος ζητέω · ὁ ἀνασκευή - ἀστικός ἢ κατασκευαστικός ὁ ἐπί μέρος · ὁ γάρ ὁ καθόλου κατασκευυπαρχω ἄζω συγκατασκευάζω καί ὁ ἐπί μέρος ὁ ὑπό αὐτός , ὥστε ἀρκέω εἄν οὗτος πρός ἀμφότερος · ὁμοίως καί ὁ καθόλου ἀνασκευαστικός συναναιρέω καί ὁ ἐπί μέρος . ἔτι δέ ὁ δείκνυμι , ὅτι κοινός ὁ καθόλου κατασκευαστικός τε καί ἀνασκευαστικός , λαμβάνω ὅτι δεῖ ἀπό ὁ ὁ καθόλου δεικνύν·των τόπος παράδοσις ὁ ἀρχή ποιέω , διότι συγκατασκευάζω οὗτος καί ὁ ἐπί μέρος καί εἰμί χρήσιμος καί πρός ὁ ἐκεῖνος κατασκευή . πάλιν δέ ἐπεί ὁ κοινός τε καί καθόλου ὁ μέν κατασκευαστικός εἰμί ὁ δέ ἀνασκευαστικός ὅτι δεῖ ἀπό ὁ ἀνασκευαστικός ἄρχω , λαμβάνω ἐκ ὁ ὁ μέν πρόβλημα ὁ τίθημι ἐν ὁ ὑπάρχω τε καί καταφατικός τίθημι , πρόκειμαι δέ ὁ διαλέγω ὁ ἀντίκειμαι ὁ τίθημι δείκνυμι · ἀντίκειμαι δέ ὁ καταφατικός ὁ ἀποφατικός . ὁ οὖν χρήσιμος καί ἀναγκαῖος εἰμί ὁ καθόλου ἀνασκευαστικός ὁ διαλεκτικός ἀπό οὗτος ἄρχω . εἰμί δέ ὁ πρόβλημα ὁ μέν καθόλου ὁ δέ ἐπί μέρος . πρόβλημα νῦν ἔοικα λέγω οὖον ὁ προτείνω ( ἐκεῖνος γάρ ὁ ἀντίφασις περιέχω ) , ἀλλά ὁ ὁρίζω ἤδη κατά ὁ ἕτερος μέρος ὁ ἀντίφασις , πρός ὁ · δεῖ ἀεί εὐπορέω ἐπιχείρημα . ὡς γάρ ὁ πρότασις ὁ μέν εἰμί ἐν ἐρωτάω ὁ ἀντίφασις περιέχω , ὁ δέ ἤδη ὡς συλλογισμός μέρος λαμβάνω ἕτερος μέρος εἰμί ὁ ἀντίφασις οὗτος γάρ εἰμί ὁ ἔνδοξος , οὐ ὁ ἐρωτάω ἀλλά ὁ ἤδη συγχωρέω τε καί κεῖμαι , διά ὅς ὁ διαλεκτικός συλλογισμός ) , οὕτως καί ὁ πρόβλημα ὁ μέν εἰμί ὡς προβάλλω ὁ δέ ὡς ὁρίζω ἤδη , περί ὅς νυν λέγω . καθόλου δέ νῦν λέγω ὁ εἶπον ἐν ὁ περι ἑρμηνεία “ καθόλου ὡς καθόλου ” . ὁ ἀνά γάρ κοινός πᾶς καθόλου , κἀν ἀδιορίστως λέγω · ὁ δέ τοιοῦτος καθόλου ὁ κατά ἕκαστος ἀντιδιαιρέω · οἷος καθόλου μέν ἄνθρωπος , κατά ἕκαστος δέ Καλλίας . ὡς καθόλου δέ ὁ καθόλου λέγω , ὅταν ὁ καθόλου ὁ πᾶς ἢ οὐδείς προστίθημι · οἷος πᾶς ἄνθρωπος δίπους , οὐδείς ἄνθρωπος πτηνός . ὁ οὗτος λέγω νῦν ἀπλόος καθόλου λέγω , ὅς ἀντιδιαιρέω ὁ ἐπί μέρος καί αὐτός περί ὁ καθόλου γίγνομαι , ὡς ὁ τίς ἄνθρωπος μουσικός ἐστιν’ , οὐ πᾶς ἄνθρωπος εἰμί μουσικός . εἰμί δέ πρός ἀμφότερος ὁ γένος ὁ πρόβλημα κοινός ὁ καθόλου κατασκευαστικός τε καί ἀνασκευαστικός . χρήσιμος | καί πρός ὁ ὁ ἐπί μέρος κατασκευή καί ἀνασκευή . καί ὅτι οὖον δεῖ ἴδιος πάντως τις τόπος πρός ὁ ἐπί μέρος ζητέω πρόβλημα , πάλιν δείκνυμι · ὁ γάρ τόπος , φημί , ἀπό ὅς ἢ καθόλου τίς κατασκευάζω ἢ καθόλου ἀνασκευάζω , κοινός πρός ἀμφότερος εἰμί ὁ γένος ὁ πρόβλημα , γένος ὁ πρόβλημα λέγω νῦν ὁ τε καθόλου καί ὁ ἐπί μέρος . λέγω δέ οὗτος , ἐπεί ποιέω ὁ παράδοσις ὁ τόπος ἀπλόος τε καί καθόλου , οὖον προστίθημι ὁ ἐν μέρος ἢ τις . ἵνα οὖν εἰμί γνώριμος ὅτι ὁ αὐτός , ἄν ἐπί μέρος τίς ὅς πρόβλημα , χρήσιμος ἐγώ εἰμί , προλέγω περί αὐτός . εἴρω δέ ὁ αὐτός οὗτος φανερός ἔτι καί ἐν ὁ τρίτος ἐπί τέλος . ὁ μέν οὖν καθόλου κατασκευαστικός καί πρός ὁ καθόλου καταφατικός πρόβλημα καί πρός ὁ ἐπί μέρος καταφατικός χρήσιμος , ὁ δέ καθόλου ἀνασκευαστικός πάλιν πρός τε ὁ καθόλου ἀποφατικός καί πρός ὁ ἐπί μέρος . οὖον γάρ μόνος ὁ καθόλου καταφατικός πρόβλημα διά ὁ καθόλου ὑπάρχω συνάγω τόπος δείκνυμι ἀλλά καί ὁ ἐπί μέρος καταφατικός . ὁ γάρ δείκνυμι , ὅτι πᾶς ἄνθρωπος ἀναπνέω , καί ὅτι τις δείκνυμι · καί χράω ἄν τις , πρόκειμαι δείκνυμι ὅτι τις ἡδονή ἀγαθός , ὁ καθόλου δείκνυμι ὅτι πᾶς ἡδονή ἀγαθός · δείκνυμι γάρ ὅτι πᾶς εἰμί ἄν καί ὅτι τις δείκνυμι . ὁμοίως καί ὁ μηδείς ἄνθρωπος δείκνυμι ὑπάρχω ὁ τετράπους ἢ μηδείς ἡδονή ὁ ἀγαθός καί ὅτι οὖον πᾶς δείκνυμι ἄν εἰμί . οὖον μήv ἀνάπαλιν · οὔτε γάρ ὁ τις δείκνυμι δείκνυμι καί πᾶς , οὔτε ὁ τις μή καί μηδείς . σημειωτέος δέ ὅτι ὁ καθόλου κατασκευαστικός καί ἀνασκευαστικός χρήσιμος <φησιν> εἰμί πρός ἀμφότερος ὁ γένος ὁ πρόβλημα . ἀλλά οὖον ὁ ὁ καθόλου ἀνασκευαστικός . οὖον γάρ ὁ δείκνυμι , ὅτι μή πᾶς ἡδονή ἀγαθός , ἀναιρέω καί ὁ τις εἰμί ἀγαθός , καίτοι ὁ καθόλου ἀνασκευάζω . ἀλλά οὐδέ ὁ ὁ μηδείς ἡδονά ἀγαθός εἰμί ἀνασκευάζω διά ὁ δείκνυμι τις ἤδη ἀναιρέω καί ὁ τις μή εἰμί ἀγαθός · ἀνασκευάζω γάρ ὁ μηδείς προσεχῶς ὑπό ὁ τις , ὅς κεῖμαι οὐ ἀναιρέω ὁ τις μή εἰμί ἡδονά ἀγαθός , ὥσπερ οὐδέ καθόλου κοινός καί γάρ πρός ὁ ἐπί μέρος αὐτός χράω ) , ὁ δέ κοινός πρῶτος , πρότερος φημί δήω περί ὁ καθόλου τόπος λέγω , καί ἐπεί ὁ καθόλου ὁ μέν κατασκευαστικός ὁ δέ ἀνασκευαστικός ὁ πρᾶγμα ] , x003E ; πάλιν ἐν ὁ καθόλου φημί δήω λέγω περί ὁ ἀνασκευαστικός · πάλιν γάρ οὗτος ὁ ὁ καθόλου καταφατικός δείκνυμι χρήσιμος ὁ διαλεκτικός . ἐπεί γάρ , ὡς μνημονεύω ἤδη , ὁ θέσις καί ὁ πρόβλημα ὡς ἐπί ὁ πλεῖστος καταφατικός κομίζω ὁ διαλέγω , πρόκειμαι δέ ὁ διαλεκτικός ἀνασκευάζω ὁ τίθημι καί εἰς ὁ ἀντίκειμαι ἐπιχειρέω ( τοιοῦτος γάρ ὁ ἐν ὁ λόγος γυμνασία ) , δῆλος ὡς ὁ καταφατικός ἀποφατικός ἀνασκευάζω ἄν . ὁ μέν οὖν ἀποφατικός ὁ καταφατικός πρῶτος , διότι πολύς χρήσιμος ὁ διαλεκτικός , ὁ δέ καθόλου ἀποφατικός ὁ ἐπί μέρος , διότι κοινός ὁ καθόλου καί πρός ὁ ἐπί μέρος . ὅτι δέ οἰκεῖος ὁ διαλεκτικός ὁ ἀνασκευάζω ὁ κατασκευάζω , ἐν ὁ πρῶτος ὁ ἐπιγράφω Εὐδήμειος ἀναλυτικός λέγω ἐπιγράφω δέ ὁ αὐτός καί Εὔδημος ὑπέρ ὁ ἀναλυτικός ) , ἐν ὅς οὕτως λέγω , ὅτι “ ὁ διαλεκτικός ὁ μέν κατασκευάζω μικρός εἰμί , ὁ δέ πολύς ὁ δύναμαι . μις αὐτός πρός ὁ ἀναιρέω τίς εἰμί . θέσις δέ ὁ πρόβλημα κοινός λέγω . εἰμί δέ χαλεπός ὁ ἀντιστρέφω ὁ ἀπό ὁ συμβεβηκός οἰκεῖος ὀνομασία . ὁ μέν χαλεπός λέγω ἄν , ὅτι μή ἁπλόος μηδέ πρόχειρον ὡς ἐπί ὁ ἄλλος . ἀντιστροφή δέ νῦν ἄλλος λέγω παρά ὁ εἴρω ἐν ὁ ἀναλυτικός · ἐκεῖνος γάρ εἰμί ὁ μέν κατά ὁ ὅρος ὁ δέ κατά ὁ καταφατικός τε καί ἀποφατικός , ὡς ὁ ἐνδέχομαι ἀντιστρέφω . ὅς δέ νῦν λέγω , κατά ὄνομα εἰμί · ὁ γάρ ὁ ὁ ὑπάρχω τις κέω - μένω ὄνομα ὁ ὑπόκειμαι καλέω ἀντιστρέφω λέγω . οἷος ὁ ζῷον ὑπάρχω ἄνθρωπος ἀντιστρέφω λέγω ὅς ἄνθρωπος ζώιον εἰμί · ὅς γάρ λαμβάνω ὑπάρχω ὁ ὑπόκειμαι , οὗτος τότος ὑπόκειμαι εἰμί λέγω . εἰμί δέ ἄν ἀντιστροφή οὗτος κατά ὅσος πρῶτος ἀπό ὁ κατηγρουμενοω ἄρχω μετά οὗτος ἀπό ὁ ὑπόκειμαι ὁ ἀρχή ποιέω . ὅταν οὖν οὗτος μεταλαμβάνω ἐγώ ἀληθής εἰμί ὁ λέγω καί | ὀνομάζω ἁπλόος καί χωρίς τις προσθήκη ὁ ὑπόκειμαι ὁ ὁ ὑπάρχω αὐτός ὄνομα , ὁ οὕτως ὑπάρχω ἀντιστρέφω λέγω κατά ὁ ὄνομα . κατά ὁ ἀπό ὁ συμβεβηκός δέ ἀντί ὁ τῆ ὁ ὁ συμβεβηκός οἰκεῖος ὄνομα ὀνομάζω ὁ ὑπόκειμαι αὐτός . ἢ ὁ ἀντιστρέφω ὁ ἀπό ὁ συμβεβηκός οἰκεῖος ὀνομασία εἶπον · ὀνομάζω γάρ ὁ ὑπόκειμαι ὁ ὁ κατηγορέω ὄνομα ὡς οἰκεῖος ἐν ὁ τοιοῦτος ἀντιστροφή . ἐπί ὅς δέ μηκέτι οὗτος ἀληθής , οὗτος δέ οὐ ἀντιστρέφω οὗτος ὁ ἀντιστροφή ὁ κατά ὄνομα . ὁ μέν οὖν ὡς γένος ὑπάρχω τις ἢ ὡς ὁρισμός ἢ ὡς ἴδιος ἀντιστρέφω · ὅς γάρ γένος ὁ ζῷον , οὗτος ζώιον εἰμί , καί ὅς ὁρισμός ὁ ζῷον πεζός δίπους εἰμί , οὗτος ζῷον πεζός δίπους εἰμί , καί ὅς ἴδιος ὁ γελαστικός εἰμί , οὗτος γελαστικός εἰμί . διό , εἰμί ὁ κατά ἐκεῖνος τίς κεῖμαι ὑπάρχω μή ἀντιστρέφω , οὐδέ εἄν ὑπάρχω οὕτως ὡς ὑπάρχω ὑπάρχω οὐκέτι δέ οὗτος ἁπλόος ἐπί ὁ συμβεβηκός ἀληθής . οὖον γάρ , εἰμί τις ὁ λευκός ὑπάρχω , οὗτος πάντως ἤδη καί λευκός εἰμί · ἀλλά οὐδέ , εἰμί μή λευκός εἶπον εἰμί , ἤδη καί οὐ ὑπάρχω ὁ λευκός αὐτός · ὥστε οὐ οἷος τε οὗτος χράω ἀνασκευάζω ὁ συμβεβηκός . αἴτιος δέ οὗτος , ὅτι ὁ συμβαίνω κατά τίς ὑπάρχω τις δύναμαι , ὅς δέ μή ὅλος ἀλλά κατά τίς ὑπάρχω τίς καί πῃ , οὗτος οὐ εἰμί ἁπλόος ὀνομάζω ὁ ὁ ὑπάρχω οὕτως αὐτός ὄνομα · οὖον γάρ ὁ κατά τίς μέλας ἤδη καί μέλας , οὐδέ ὁ κατά τίς λευκός ἤδη καί λευκός · ὁ γοῦν Αἰθίοψ κατά τίς εἰμί λευκός κατά γάρ ὁ ὀδούς ) οὐ εἰμί λευκός . οὗτος δέ ὁ πῃ ὑπάρχω ἐπί μόνος ὅς συμβεβηκός χώρα ἔχω · οὔτε γάρ ὁ γένος οὔτε ὁ ὁρισμός οὔτε ὁ ἴδιος ὁ κύριος λέγω πῃ τις ὑπάρχω οἷος τε , ὥσπερ οὐδέ ἐν μέρος τις καί ἄτομος μόνος . ὥστε , εἰμί ὁ παίω ὑπάρχω ὁ ὑπόκειμαι αἴτιος ὁ μή ἀντιστρέφω , μόνος δέ οὗτος οἷος τε ἐπί ὁ συμβεβηκός , ἐπί μόνος ἄν ὁ συμβεβηκός εἰμί ἀληθής ὁ μή ἀεί ἀντιστρέφω · οὖον γάρ ἔτι ὁ ὑπόκειμαι εἰμί οὗτος ἵημι εἶπον ὁ συμβαίνω πῃ καί μή ἀπλόος ὑπάρχω . οὐ ἀναιρέω δή ὁ x003E ; τις ὑπό ὁ μή ἀντιστρέφω · οὖον γάρ , εἰμί μή ἀντιστρέφω , διά οὗτος οὐδέ συμβαίνω . ἀλλά οὐδέ δείκνυμι ὁ ὑπόκειμαι ὀνομάζω ὁ ὁ συμβεβηκός ὄνομα , ἄν δείκνυμι αὐτός συμβεβηκός . μέλλω δέ ὁ πρός ὁ συμβαίνω τόπος ὁ παράδοσις ποιέω , ὅς ἴδιος εἰμί αὐτός ] παρά ὁ ἄλλος πρόβλημα ὁ ἀπό καθόλου καί ἐπί μέρος ἐν οὗτος γίγνομαι τις πρόβλημα , εἰμί ὁ ἐν μέρος οὗτος τις ἀκούω ὡς ἐπί ἄτομος λέγω , δύο δέ ὁ μή ἀντιστρέφω ὁ προερέω τρόπος ὁ ἀντιστροφή πᾶς ὁ ἀπό ὁ συμβεβηκός πρόβλημα . οὗτος δέ γνωρίζω εἰμί χρήσιμος πρός ὁ ἐπιχείρησις · ὁ μέν γάρ · δείκνυμι , ὅτι οὐ εἰμί ὁ ἄνθρωπος ζῷον ὁ ζῷον λογικός θνητός ἢ γελαστικός , δείκνυμι ἅμα καί ὅτι οὔτε γένος οὔτε ὅρος ὅστε ἴδιος εἰμί αὐτός ὁ ἀποδίδωμι · ἀντιστρέφω γάρ ἄν . ὁ δέ δείκνυμι , ὅτι μή εἰμί λευκός ὁ ἄνθρωπος ἢ μέλας ἤ τίς ἄλλος ὁ συμβεβηκός αὐτός , οὐ ἤδη καί ὁ συμβαίνω τίς οὗτος αὐτός ἀναιρέω . δύναμαι γάρ τίς αὐτός πῃ καί κατά τίς συμβαίνω αὐτός · ἐν γάρ ὁ συμβεβηκός ὥσπερ ὁ καθόλου καί ἐν μέρος οὗτος καί ὁ ἁπλόος καί πῃ . εἰμί δέ ἀναλογία τις ἔχω ὁ μέν ἁπλόος πρός ὁ καθόλου ὁ δέ πῃ πρός ὁ ἐπί μέρος , ὅς εἰμί ἀμφότερος ἐν ὁ συμβεβηκός , ὡς καί αὐτός μνημονεύω · ὁ γάρ πῃ καί μή καθόλου . ἀντίκειμαι μέν x003E ; ὁ πῃ ὁ ἁπλόος , ὥσπερ καί ὁ ἐπί μέρος ὁ καθόλου · ὁ δέ ὁ πη ὁ καθόλου ἀντιτίθημι ὡς ἔχω ὁμοιότης τις πρός ὁ ἁπλόος . κατά τίς δέ ἄν δικαιοσύνη τις ὑπάρχω , ὡς εἶπον , εἰμί ἐκ φύσις ἔχω πρός ὁ ἕξις οὗτος ἐπιτηδείως · ὁμοίως καί εἰμί ἐκ ἔθος μόνος περί τις ὁ Δίκαιος ἐπιρρεπής ἔχω · οὐδέπω γάρ ἁπλόος ὁ τοιοῦτος δίκαιος καίτοι ὑπάρχω αὐτός δικαιοσύνη τις . διορίζω δέ δεῖ καί εἰς ἁμαρτία ὁ ἐν ὁ πρόβλημα , ὅτι εἰμί διττός , ἢ ὁ ψεύδω ἢ ὁ παραβαίνω ἰά κεῖμαι λέξις . ζητέω πῶς οἷος τε λέγω πρόβλημα ψευδής · εἰμί γάρ πούς πρόβλημα ὁ ἀντίφασις περιέχω , πῶς ἄν εἰμί ὁ ψεύδω ἢ ὁ ἀληθεύω ἐν ὁ πρόβλημα ; μήποτε οὖν πρόβλημα , ὡς προεῖπον ἤδη , οὖον ὁ προτείνω τε καί προβάλλω ἔτι λέγω ἀλλά ὁ ὁρίζω ἤδη καί κεῖμαι , ὡς εἶπον ἤδη καί ἄρχω , ὅς προΐστημι τις , ὅς ὁ διαλεκτικός ἐλέγχω ἐπιχειρέω . φημί δέ δήω πρῶτος ὁ κατά ὁ πρόβλημα διαμαρτία ὁρίζω καί γνώριμος εἰμί πρό ὁ ὁ τόπος παράδοσις . ἐπεί γάρ ὁ ἀνασκευή ὁ πρόβλημα κατά ὁ ἐν αὐτός ἁμαρτία γίγνομαι , δεῖ δηλονότι οὗτος γνώριμος τε καί ὁμολογέω ἵημι · κατά ὁ γάρ δεῖ ὁ ἔλεγχος αὐτός γίγνομαι διά ὁ ἐπιχείρησις , οὗτος δεῖ , φημί , γνωρίζω . δύο δή φημί ἁμαρτία ἐν ὁ πρόβλημα γίγνομαι , ὅς δῆλος ὅτι ὁ φανερός ποιέω εἰμί ἄν ἀναλέγω ὁ πρόβλημα · ἢ γάρ ψεῦδος τίθημι διά αὐτός , ἢ παραβαίνω ἐν αὐτός ὁ κεῖμαι λέξις . ψεύδω μέν γάρ ὁ ὁ ἡδονά τέλος τίθημι καί οὗτος παρίστημι · ὁ γάρ μή ὑπάρχω ὁ ἡδονή ὑπάρχω αὐτός λέγω . ὁμοίως ψεύδω καί ὁ ὁ κίνησις διά κενός γίγνομαι λέγω · ἀλλά καί ὁ ἄτομος μέγεθος τίθημι · ἀλλά καί ὁ ἐκ ἐπίπεδος γεννάω ὁ σῶμα · ἀλλά καί ὁ ὁ ψυχή χωριστής τε καί ἀθάνατος τίθημι · ἀλλά καί ὁ μόνος ὁ καλός ἀγαθός λέγω , ὥσπερ καί ὁ ὁ δίς δύο πέντε λέγω . παραβαίνω δέ ὁ κεῖμαι λέξις ὁ ὁ μέν ὑπόκειμαι φύσις ὅστις ποτός εἰμί γνωρίζω , μή ὁ συνήθης δέ καί κεῖμαι ὄνομα ὀνομάζω αὐτός ἀλλά παραχαράσσω καί ἴδιος ὄνομα χράω κατά αὐτός , ὡς ὁ λέγω μόνος ὁ σοφός πλούσιος ἢ μόνος καλός ἢ μόνος εὐγενής ἢ μόνος ῥήτωρ . οὖον γάρ ἀγνοέω οὗτος ὁ ὑπάρχω ὁ σοφός πλοῦτος οὗτος λέγω ἢ κάλλος ὁ εὐγένεια , ἀλλά παραβαίνω ὁ κεῖμαι λέξις · ὁ γάρ πλοῦτος ἢ ὁ κάλλος οὐ ἐπί ἀρετή , ἀλλά ὁ μέν ἐπί χρῆμα τε καί κτῆμα κατηγορέω , ὁ δέ κάλλος ἐπί συμμετρία ὁ ἐν ὁ ζῷον ἀνομοιομερής μόριον . εἰμί δέ εἰμί ἁμαρτία ὁ οὗτος ποιέω , ὁ διδάσκω τίς τοιοῦτος ἐν ὁ πρόβλημα εἰμί ἄν ἐλέγχω αὐτός . αὐτός δέ ἐναργής παράδειγμα καί πληκτικός ὁ τοιοῦτος ἁμαρτία χράω εἶπον ὁ πλάτανος ἄνθρωπος · εἰμί γάρ ὅλως τις ἑαυτοῦ συγχωρέω παραβαίνω ὁ κεῖμαι λέξις , οὗτος εἴρω καί ὁ πλάτανος ἄνθρωπος . ὁ μέν ἐν οὕτως λέγω ὁ πλάτανος ἄνθρωπος ὡς ζῷον λογικός θνητός ψεύδω ἄν καί ἐνέχω ὁ πρῶτος εἴρω ἁμαρτία · ὁ δέ ὁ τοιοῦτος δένδρον οὕτως ὀνομάζω παραβαίνω ἄν ὁ κεῖμαι ὀνομασία . παρατίθημι δέ οὗτος δείκνυμι ὅτι καί ὁ τοιοῦτος ἁμάρτημα εἰμί καί οὖον μόνος ὁ ψεύδω , καί γίγνομαι ἄν ἀνασκευή πρόβλημα καί κατά οὗτος . εἷς μέν δή τόπος ὁ ἐπιβλέπω ἵημι κατά ἄλλος τις τρόπος ὑπάρχω ὡς συμβεβηκός ἀποδίδωμι . εἶπον δήω ἄρχω ἀπό ὁ καθόλου ἀνασκευαστικός ὁ πρῶτος τόπος τοιοῦτος παραδίδωμι . δείκνυμι γάρ διά αὐτός ὅτι μή εἰμί συμβεδὴ βήξ ὁ ὡς συμβαίνω ἀποδίδωμι · οὐδείς γάρ ὁ κατά ἄλλος τις τρόπος ὑπάρχω τις ὡς συμβαίνω αὐτός ὑπάρχω οἷος τε . δεῖ δέ μή ἀγνοέω ὅτι Θεόφραστος διαφέρω λέγω παράγγελμα καί τόπος · παράγγελμα μέν γάρ εἰμί ὁ κοινός καί καθολικός καί ἁπλόος λέγω , ἀπό ὅς ὁ τόπος εὑρίσκω · ἀρχή γάρ τόπος ὁ παράγγελμα , ὥσπερ ὁ τόπος ἐπιχείρημα . οἷος παράγγελμα μέν ὁ οὕτως λέγω , ὅτι δεῖ ἐπιχειρέω ἀπό ὁ ἐναντίος , ἀπό ὁ σύστοιχος , τόπος δέ οἷος εἰμί ὁ ἐναντίος πολλαχῶς , καί ὁ ἐναντίος , ἢ ἰάομαι εἰμί ὁ ἐναντίος ὁ ἐναντίος ὑπάρχω , καί ὁ ἐναντίος ὑπάρχω ὁ ἐνάντιος , καί πάλιν ὡς εἷς ὁ σύστοιχος , οὕτως καί ὁ λοιπός · ὁ γάρ τόπος πρότασις ἤδη τις ἀπό ὁ παράγγελμα γίγνομαι . οὗτος δέ λέγω ] ὁ διαφορά παράγγελμα τε καί τόπος εἰδοί ὁ Θεόφραστος ὁ τοιοῦτος , ὁποῖος εἰμί ὁ πρῶτος εἴρω τόπος , παράγγελμα λέγω καί τόπος παραγγελματικός · ὁ γάρ ἐπιβλέπω δήω , εἰμί ὁ κατά ἄλλος τις τρόπος ὑπάρχω ὡς συμβαίνω ἀποδίδωμι , παραγγελματικός . τόπος δέ ἄν ἀπό αὐτός εἰμί ὁ λέγω ἰάομαι ὁ ὡς συμβαίνω ἀποδίδωμι κατά ἄλλος τις τρόπος ὑπάρχω , οὖον καλῶς ἀποδίδωμι , ἢ ἔτι προσεχής ἰάομαι ὁ ὡς συμβαίνω ἀποδίδωμι γένος εἰμί ἢ πάλιν ὅρος ἢ ἴδιος . ὁ μέντοι Ἀριστοτέλης τόπος καί ὁ τοιοῦτος καλέω , ἢ ] ὅτι μετά ὁ παράγγελμα ἤδη καί ὁ τόπος λαμβάνω , ἀεί δέ ἀπό ὁ εἰδικός καί ὁ ὀνομασία ποιέω ὁ πρᾶγμα , οἷος ὁ οὐσία οὐ εἰμί μᾶλλον ἢ οὐσία ὀνομάζω , ἢ ὁ ποσότης εἰμί ἀλλά μᾶλλον ἰδίως ποσότης . ἐπεί οὖν οὗτος οὐ ἔξω λόγος , τόπος καί ὁ τοιοῦτος καλέω ὁ παράγγελμα . δύο δέ ἁμαρτία γίγνομαι , ὡς προεῖπον , ἐν ὁ πρόβλημα , “ ἢ ὁ ψεύδω ἢ ὁ παραβαίνω ὁ κεῖμαι λέξις ” , ὁ παραδίδωμι τόπος ἔοικα μᾶλλον λέγω πρός ὁ παραβαίνω “ ὁ κεῖμαι λέξις ” , ἐκτός εἰμί μή ἡγέομαι τις συμβαίνω καί ὁ ἄλλως ὑπάρχω . εἰμί δέ ὁ τόπος · ἐπισκοπέω φημί δήω εἰμί ὁ ὁ πρόβλημα προίστημι ὁ κατά ἄλλος τις τρόπος ὑπάρχω ὡς συμβαίνω ἀποδίδωμι · ὁ γάρ ὁ κατά ἄλλος τις τρόπος ὑπάρχω συμβαίνω λέγω οὐ ὑγιής λέγω , κατά ἄλλος δέ τρόπος δῆλος ὅτι ὁ προερέω . δείκνυμι γάρ ὅτι πᾶς ὁ ὑπάρχω τις ἢ ὡς ὅρος ἢ ὡς ἴδιος ἢ ὡς γένος ἢ ὡς συμβαίνω ὑπάρχω · εἰμί ἐν ὁ ὡς γένος ὑπάρ - Χον τις ἢ ὡς ἴδιος ἢ ὡς ὅρος ὡς συμβαίνω ὑπάρχω λέγω , δῆλος ὅτι ὡς ἁμαρτάνω ἄν ἐλέγχω . πῶς δέ οἷος τε γνωρίζω οὗτος , ἑξῆς λέγω . μάλιστα δέ φημί ὁ τοιοῦτος ἁμαρτία γίγνομαι περ ὁ γένος . οὗτος δέ , ἐπεί ὁ γένος ὁμοιότης τις μᾶλλον ὁ ἄλλος ἔχω δοκέω πρός ὁ συμβεβηκός · ὁ μέν γάρ ἴδιος καί ὁ ὁρισμός μόνος καί πᾶς ὑπάρχω , διό καί ἀντιστρέφω ὁ πρᾶγμα ὅς εἰμί · ὁ δέ γένος καί ὁ συμβαίνω ἐπί πλέω εἰμί οὗτος ὅς ὑπάρχω , διό καί οὐ ἀντικατηγορέω . ὁ μέν οὖν οὕτως λέγω διά ὁ ἡγέομαι εἰμί ὁ ὡς γένος ὑπάρχω τις συμβαίνω αὐτός ὡς ψεύδω εἄν ἐλέγχω · ὁ δέ εἰδοί μήν αὐτός ὁ διαφορά , οὕτως δέ ἐπί αὐτός ὁ λέγω χράω ὡς παραβαίνω “ ὁ κεῖμαι λέξις . ” γνωρίζω δέ ὁ ὁ κατά ἄλλος τις τρόπος ὑπάρχω ὡς συμβαίνω ἀποδίδωμι προφανῶς μέν , εἄν προστίθημι ὁ λέγω ὑπάρχω ὁ συμβαίνω , οἷος συμβαίνω ὁ ἄνθρωπος ὁ ζῷον εἰμί ἢ ὁ λευκός χρῶμα ἢ ὁ δικαιοσύνη ἀρετή · χράω γάρ τις οὕτως , ὡς ἤδη δηλόω . ἤδη δέ , ἄν μή πρόσκειμαι μέν εἰμί ὁ συμβαίνω , παρώνυμος δέ τις ὁ κατηγορέω κατηγορέω ὁ ὑπόκειμαι , ὡς ὁ λευκότης χρώζω · ὁ γάρ χρώζω παρώνυμος ὁ χρῶμα εἰμί γένος ὁ λευκότης · ἢ πάλιν ἡʹ βάδισις κινέω · καί γάρ ὁ κινέω παρώνυμος ὁ κίνησις , ὅστις γένος εἰμί ὁ βάδισις . ἀπό οὐδείς γάρ γένος παρώνυμος ὁ κατηγορία · ὁ γάρ γένος συνώνυμος ὁ εἶδος κατηγορέω . ἐν γάρ ὁ συμβεβηκός παρώνυμος ὁ κατηγορία μόνος , ὡς ἐν ὁ κατηγορία δείκνυμι · ὁ γάρ ἐν ὑπόκειμαι τις εἰμί οὗτος δέ εἰμί ὁ συμβεβηκός ) ὁ μέν παρώνυμος ὁ δέ ὁμώνυμος δείκνυμι κατηγορέω · λέγω γάρ ὁ ἐπιφάνεια λευκόω καί ὁ σῶμα κινέω καί ὁ ἄνθρωπος γραμματικός ἵημι ἀπό ὁ γραμματικός . ὁ δή παρώνυμος τις ὁ γένος αὐτός κατηγορέω διά ὁ τοιοῦτος κατηγορία συμβαίνω εἄν εἰμί λέγω ὁ γένος ἐκεῖνος ὅς εἰμί γένος . γένος γάρ οὐ εἄν λέγω , διότι παρώνυμος · πολύς δέ μᾶλλον ἔτι οὐδέ ἴδιος ἢ ὁρισμός , διότι ὁ μέν κατηγορέω πλείων ὑπάρχω δύναμαι , εἰμί γε γένος εἰμί , ὁ δέ ἴδιος καί ὁ ὁρισμός οὐδείς ἄλλος ὑπάρχω · εἰμί δέ μήτε ὡς γένος μήτε ὡς ὅρος μήτε ὡς ἴδιος ἀποδίδωμι ὁ εἴρω , δῆλος ὅτι ὡς συμβεβηκός . παρώνυμος γάρ ὁ ἀπό ὁ γένος κατηγορία γίγνομαι οὖον κατά τις ὁ ὑπό ὁ γένος εἶδος ἢ ἄτομος ἀλλά κατά ἐκεῖνος ὅς συμ - χράω καί ὁ βαδίζω ὁ κινέω καί ὁ ὁ δικαιοσύνη ἔχω ὁ διάκειμαι , ἀλλά οὖον ὁ λευκότης ἢ ὁ βάδισις ἢ ὁ δικαιοσύνη , ἀλλά ὁ μέν ὁ χρῶμα ὁ δέ ὁ κίνησις ὁ δέ ὁ διάθεσις . οὔτε ὡς ἴδιος ἢ ὡς ὁρισμός · ὁ γάρ ὁρισμός καί ὁ ἴδιος οὐδείς ἄλλος ὑπάρχω . οὐχ ὡς συγχωρέω ὁ ἴδιος ἢ ὁ ὁρισμός παρώνυμος κατηγορέω οὗτος εἶπον χωρίζω ὁ συμβεβηκός ὁ μόνος ὑπάρχω , ἀλλά λέγω ὅτι δείκνυμι ὅς ὁ ἀποδίδωμι , ὅτι μή ἴδιος ἢ ὁρισμός , πρόδηλος καί διά ὁ κατά πλείων λέγω ὁ ἀποδίδωμι οὗτος δέ μηδέτερος . διά οὗτος γάρ οὐδέ ὁ εἰμί γένος ὁ εἰμί , ὅτι ὁ εἰμί παρώνυμος ὁ εἰμί εἰμί οἰκεῖος κατά ἕκαστος ὁ εἰμί κατηγορέω · λέγω γάρ καί ὁ ὄντα ἵημι καί ὁ ποιότης καί ὁ ποσότης , καί ὁμοίως ἕκαστος ὁ ἄλλος γένος · ὁ δέ παρώνυμος τις κατηγορέω συμβεβηκός ἀλλά οὖον γένος . ἐπισκεπτέος δέ μήποτε καί ἀπό ὁ ἴδιος παρώνυμος ὁ κατηγορία γίγνομαι · τοιοῦτος γάρ εἰμί δοκέω ὁ γελαστικός , ὁ ἐπιστήμη δεκτικός . ἢ εἰμί καί ὁ ἴδιος μετά ὁ γένος συντάσσω κατηγορέω , ὡς δοκέω αὐτός , λόγος ἄν εἰμί καί ὁ ἴδιος , οὐ ὄνομα · ὁ δέ παρώνυμος ἀπό ὁ ὄνομα . ἐπεί , εἰμί εἰμί ἴδιος ὁ ἄνθρωπος ὁ γελάω ἢ ὁ ἐπιστήμη ἔχω , τότε εἄν ἀπό ὁ ἴδιος παρώνυμος λέγω ὁ γελαστικός καί ὁ ἐπιστήμη δεκτικός · Κον · νῦν δέ ἴδιος οὗτος εἰμί αὐτός ὁ παρώνυμος λέγω οὐ εἰμί ἴδιος αὐτός ἀπό ὅς οὗτος παρονομάζω . καίτοι ὁ βάδισις οὖον κατηγορέω κτάομαι ὁ ἄνθρωπος , ὁ δέ βαδιστικός κατηγορέω , καί οὐ εἰμί ἴδιος . ὁ δή μή κατά ἄλλος τις τρόπος ὁ παρώνυμος κατηγορέω τις κατηγορέω ἀλλά ἢ ὡς συμβαίνω δεικτικός οὗτος . ἐντεῦθεν εἰμί ὁρμάω ἐλέγχω ὁ λέγω ὁ ἄνθρωπος ζῳόω ἢ ὁ Σωκράτης ἀνθρωπίζω ἢ ὁ τρίγωνος σχηματίζω ἢ ὁ μέγεθος διΐστημι ἢ ὁ ζῷον ἐμψυχόω . καί γάρ ὁ διαφορά γενικός καί οὖον παρώνυμος κατηγορέω · καίτοι ὁ λογικός παρώνυμος εἰμί διαφορά εἰμί . ἄλλος ὁ ἐπιβλέπω ὅς ὑπάρχω ὁ πᾶς ὁ μηδείς εἴρω . καί οὗτος ὁ τόπος παραγγελματικός . ἐκ διαίρεσις δέ ὁ ἐπιχείρησις λαμβάνω · δήω γάρ φημί προβάλλω τις καί προτίθημι ἢ καθόλου καταφατικός ἢ καθόλου ἀποφατικός διαίρεσις ποιέω οὗτος ὅς ἢ πᾶς τίθημι τίς συμβαίνω καί ὑπάρχω ἢ μηδείς , καί ἐπί ἕκαστος αὐτός ἴδιος ἐπιβλέπω εἰμί ὑπάρχω αὐτός ὁ κεῖμαι ἐν ὁ πρόβλημα ὑπάρχω . ἄν τε γάρ ἐπί τις αὐτός εὑρίσκω ὁ καθόλου κεῖμαι ὑπάρχω μή ὕπαρχος , ἄν τε ἐπί πᾶς , ἀναλέγω εἰμί ὁ καθόλου καταφατικός · ἀναιρέω γάρ ὁ καθόλου καταφατικός καί ὑπό ὁ ἐπί μέρος ἀποφατικός καί ὑπό ὁ καθόλου . ὑπογράφω δέ καί ὁ τρόπος κατά ὅς δεῖ ὁ διαίρεσις ποιέω ὁ πρόκειμαι . εἰς γάρ ὁ κοινός καί προσεχής εἶδος φημί πρῶτος δήω ποιέω ὁ διαίρεσις · εἶτα ἐάν μηδέπω ἐν οὗτος εἰμί γνώριμος ὁ ζητέω , ἕκαστος αὐτός πάλιν λέγω δήω διαιρέω εἰς ὁ ὑπό αὐτός πρῶτος καί ἐπισκεπτέος · καί ἐάν μηδέ οὕτως εἰμί γνώριμος , πάλιν καί ἐπί ὁ οὗτος διαίρεσις ὁ κοινός καί προσεχής λαμβάνω , εἶτα οὕτως ἐπί ὁ ἄτομος κατέρχομαι ὁ αὐτός ποιέω . ὁδός γάρ οὕτως ὁ διαίρεσις εἰμί καί διακρίνω καί οὖον φύρω , καί οὐ ἅμα ἐν πᾶς ὁ ζήτησις ἀλλά κατά μικρός καί ὁρίζω · οὗτος τε οὐδείς εἄν ὁ ὀφείλω διαιρέω τε καί ζητέω παραλείπω λανθάνω . οἷος εἰμί λέγω τις πᾶς ὁ ἀντίκειμαι ὁ αὐτός ἐπιστήμη εἰμί , χρή ὁ ἀντίκειμαι διαιρέω , ἐπεί πλεοναχός λέγω , Γέτης , διαιρέω δέ μή εὐθύς εἰς ὁ ἄτομος ποιέω ὁ διαίρεσις ἄτομος δέ ὁ εἶδος εἄν λέγω ) , οἷος μή εἰς λευκός καί μέλας καί διπλάσιος καί ἥμισυς , ἀλλά ἐπεί τετραχῶς ὁ ἀντίκειμαι , εἰς οὗτος πρῶτος χρή διαιρέω ὁ ἀντίκειμαι ἐπί ἕκαστος αὐτός ὁράω εἰμί ὁ λέγω ἀληθής · ἄν μήπω φαίνω τίς ἀντιπίπτω , πάλιν διαιρέω ἕκαστος αὐτός , ὁ ἐναντίος Χωρὶς εἰς ὁ ἄτομος εἶδος ὁ ἐναντίος , καί πάλιν κατά ἴδιος ὁ πρός τίς , καί ὁμοίως ὁ κατά στέρησις καί ἕξις καί ὁ κατά ἀντίφασις . παράδειγμα δέ παρατίθημι ὁ μέν ὁ ἐναντίος διαίρεσις ὁ Δίκαιος καί ἄδικος , ὁ δέ ὁ πρός τίς ὁ διπλάσιος καί ἥμισυς , ὁ δέ κατά ἕξις καί στέρησις τυφλότης καί ὄψις , ὁ δέ κατά ἀντίφασις ὁ εἰμί καί μή εἰμί . κἀν ἐπί τις αὐτός . εὑρίσκω μή οὕτως ἔχω δείκνυμι οὗτος ἀνασκευάζω εἰμί ὁ πᾶς ὁ ἀντίκειμαι εἰμί ὁ αὐτός ἐπιστήμη · οἷος ἐπεί ἤπειρος οὐ εἰμί ἐπιστήμη , ἀντίκειμαι δέ ὁ ἤπειρος ὁ περαίνω ἢ ὡς ἐναντίος ἢ ὡς ἕξις καί στέρησις καί εἰμί οὗτος ἐπιστήμη , οὐ εἄν εἰμί αὐτός ὁ αὐτός ἐπιστήμη . ἀλλά καί εἰμί ὁ μή εἰμί λαμβάνω ὁ μή εἰμί ἐπιστήμη , ἐπεί ἀντίκειμαι ὡς κατάφασις καί ἀπόφασις ὁ εἰμί καί ὁ μή εἰμί καί εἰμί ὁ εἰμί ἐπιστήμη τις , οὐ ἄν εἰμί αὐτός ὁ αὐτός ἐπιστήμη . ἀλλά οὐδέ ὁ γνωστός καί ἄγνωστος εἰμί ἀντίκειμαι κατά ἕξις καί στέρησις ὁ αὐτός ἐπιστήμη · ὁ γάρ ἄγνωστος οὐ οἷος τε ἐπιστήμη εἰμί . ἀλλά οὐδέ ψεῦδος καί ἀληθής εἰμί ἐναντίος οὐδέ δυνατός καί ἀδύνατος . ἐπί μέντοι ὁ πρός τίς πάντω ἀνάγκη , εἄν ἕτερος τις οἶδα , οἶδα καί ὁ ἀντίκειμαι αὐτός , ἐπεί ὁ πρός τίς ὁ εἰμί αὐτός εἰμί ὁ πρός τίς πως ἔχω . οὗτος ὁ τόπος χράω ἀνασκευάζω καί ὁ πρόβλημα ὁ λέγω πᾶς ζῷον ἀναπνέω · διαιρέω γάρ ὁ ζῷον εἰς τε ὁ πτηνός καί ὁ πεζός καί ὁ ἔνυδρος καί πάλιν οὗτος ἕκαστος , καί εὑρίσκω ἐν μέν ὁ πτηνός ὁ ἔντομα μή ἀναπνέω , ἐν δέ ὁ ἔνυδρος ὁ ἰχθύς οὗτος δέ εἰμί ὁ ὁ βράγχιον ἔχω · οὐδείς γάρ ὁ βράγχιον ἔχω ἀναπνέω ) , ἀναλέγω εἰμί ὁ πᾶς πᾶς ζῷον ἀναπνέω · δείκνυμι δέ καί ὅτι μή πᾶς ἀρετή ἐπιστήμη διαιρέω ὁ ἀρετή εἰς τε ὁ διανοητικός καί ὁ ἠθικός καί ὁ ἠθικός δείκνυμι ὅτι μή ἔχω ἐν ὁ γνῶσις ὁ εἰμί . ἀλλά καί ὁ ὅτι οὐδείς Ἔρως ἀστεῖος πρόβλημα καθόλου εἰμί ἀποφατικός ἀνασκευάζω , ὅτι μή πᾶς Ἔρως φαῦλος , διαιρέω ὁ Ἔρως εἰς τε σύντονος ὄρεξις Ἀφροδίσιος , ὡς Ἐπίκουρος λέγω , ὅς οὐ οἷος τε ἀστεῖος εἰμί , καί εἰς ἐπιβολή φιλοποιία διά κάλλος ἐμφαίνω , ὡς ὁ ἀπό ὁ Στοά ἢ ἀνάμνησις ὁ ποτέ ὁράω κάλλος , ὡς Πλάτος · ἀστεῖος γάρ οὗτος ὁ Ἔρως . οὖον μόνος δέ ὁ ὑπόκειμαι ὅρος ἐν ὁ πρόβλημα διαιρέω δεῖ , ἀλλά πολλάκις καί ὁ κατηγορέω , ἄν οὕτως ὁ διαίρεσις δέχομαι , ὡς ἐπί ὁ τοιοῦτος πρόβλημα ὅς σοφός οὖον πολιτεύω , ὅς σοφός στάσις οὖον μετέχω . ὁ τε γάρ πολιτεύω ὁ σοφός ] οὐ ἁπλόος εἰμί εἰμί διαιρέω , κατά μέν τίς σημαίνω δείκνυμι προσήκω εἰμί ὁ πολιτεύω ὁ σοφός κατά δέ τίς ἀλλότριος αὐτός . ὁμοίως καί ὁ στάσις οὖον μετέχω διττός · ἢ γάρ ὅτι x003E ; χρή νοσέω ὁ πατρίς συννοσέω , καθώς ἀξιόω Σόλων · πολιτικός γάρ ὁ μή ἀπάγω αὐτός ὁ κοινός συμφορά καί οὕτως εἄν καταπαύω τίς ὁ στάσις ἴσως , εἰμί φαίνω συνάγω καί ἐν ὁ αὐτός εἰμί · ἢ πάλιν ὅστις κατάρχω οὖον χρή ὁ στάσις καί ἡγεμών γίγνομαι . ὁράω δέ ἐάν μέν γάρ ἐπί τις δείκνυμι ὅτι οὐ ὁ αὐτός , ἀναλέγω εἰμί ὁ πρόβλημα , προστίθημι ὁ ὁμοίως δέ καί ἐάν μηδείς ὑπάρχω , δείκνυμι ὅτι ὁ καθόλου καταφατικός οὐ ὑπό ὁ ἐπί μέρος ὅς . Αΐκου μόνος ἀναιρέω ἀλλά καί ὑπό ὁ καθόλου αποφτιπου · ὁ γάρ καθόλου ἀμφότερος εἰμί ἀναιρετικός , καί ὁ καθόλου ὁ ἐναντίος αὐτός καί ὁ ἐπί μέρος τε καί ἀντιωατικῶς αὐτός αντικείμενο . δυναταιτολεγομενονδιαατος ὁμοίωςδὲκαὶ εανμηδενιυπαρχω δηλωτικός εἰμί ὁ ὅτι ὁμοίως ὡς ὁ καθόλου καταφατικός ἀνασκευάζω ὁ εὑρίσκω τίς ὁ ὑπό ὁ καθόλου μή οὕτως ἔχω , οὕτως , ἐν εἰμί καθόλου ἀποσατικὸν ὁ κεῖμαι , ἀνασκευάζω ἄν , εἰμί ὁ ὑπό ὁ καθόλου τις εὑρίσκω ὑπάρχω ὁ μηδείς αὐτός κεῖμαι ὑπάρχω · καί γάρ προεῖπον ἐπιβλέπω ὅς ὑπάρχω πᾶς ἢμηδενὶ εἴρω . οιονανηκειωνος ὁ μηδείς ζῷον λογικός ἐν · δείκνυμι γάρ τίς λογικός ὁ διαίρεσις , ἀναλέγω αὐτός εἰμί . λέγω δέ καί ὅτι ὁ προερέω τόπος οὖον πρός ἀνασκευή μόνος ὁ καθόλου καταφατικός ἀλλά καί πρός κατασκευήν.ἐστιν χρήσιμος · διαιρέω γάρ , ἐπί πᾶς εἄν οὕτως ἔχω φαίνω , κατασκευάζω - Κότες ἄν . εἰμί ὁ καθόλου καταφατικός . · καί εἰμί μή ἐπί πᾶς δέ ἀλλά ἐπί ὁ πλεῖστος οὕτως ἔχω φαίνω ( οὐδέ γάρ οἷος τε πᾶς ἐπεξέρχομαι - θέω ) , ἀξιόω ἢ ὁ καθόλου συγχωρέω ἤ , εἰμί μή συγχωρέω , ἔνστασις φέρω ἐπί τίς οὐ ἡγεῖταιοὕιωςἔχειν · ἄτοπος γαρανιφαινω , εἰμί μήτε συγχωρέω ὁ καθόλου μήτε ἔνστασις φέρω ἐπί τίς οὐ ἡγέομαι ὁ σημαίνω καί ὁ ὑπό ὁ κοινός οὕτως ἔχω · οἷος εἰμί ζητέω , εἰμί πᾶς ζῷον ὁ κάτω γένυς κινέω , δείκνυμι ἐγώ ἐπί ὁ πλεῖστος οὕτως ἔχω καί ἀξιόω ὁ ὁ καθόλου συγχωρέω ἢ ἐπί τίς οὐ ἕ - ὁ ἔχω λέγω , ὁ δέ μηδέτερος ποιέω . ὁ δή ἀνασκευάζω καί κατασκευάζω εἴρω ἀντί ὁ ’ ὁ καθόλου καταφατικός ’ . ιhατασκουαειδω δέ δῆλος ὅτι ὁ καθόλου καταφατικός , ὅταν ὁ τίθημι ὁ πρόβλημα μηδείς ἢ μή πᾶς ὁ κατηγορέω ὑπάρχω λέγω , οἷος ἄν τίθημι τις ὅτι οὖον πᾶς . Δίκαιος συμφέρω , ἢ ὅτι οὖον πᾶς ἡδονή ἀγαθός · πρός γάρ ὁ τοιοῦτος θέσις χρεία ὁ ὁ καθόλου κατασκευή . σημειωτέος δέ ὅτι ὁ τόπος οὗτος οὐκέτι ἐπί καθόλου ἀνασκευαστικός , περί ὅς μόνος εἶπον δήω λέγω ὁ κατασκευάζω χρήσιμος . ἄλλος ὁ λόγος ποιέω ἀντί ὁ ὄνομα ὁ συμβεβηκός καί ὅς συμβαίνω , ἢ ἀμφότερος κατά ἑκάτερος ἢ ὁ ἕτερος . ὁ τόπος οὗτος εἰμί ἀπό ὁρισμός καθόλου ἀνασκευαστικός τοιοῦτος εἰμί · ἐπεί ὁ πρόβλημα , πρός ὅς ὁ ἐπιχείρησις ποιέω , ὁ γένος πρότασις εἰμί κατηγορικός τοιοῦτος γάρ εἄν ] κατασκευάζω ἢ ἀνασκευάζω βούλομαι ) , πᾶς δέ πρότασις κατηγορικός ἐκ ὑπόκειμαι ὁράω καί κατηγορέω , καί ἐν ὁ ἀπό ὁ συμβεβηκός πρόβλημα ὁ κατηγορέω ὅρος ὡς συμβεβηκός τίς δηλόω , φημί δήω διαλαμβάνω ὁ ὁ πρόβλημα ὅρος , ὁ τε ὑπόκειμαι καί ὁ κατηγορέω , κατά ἴδιος ἑκάτερος αὐτός ὁρίζω , ἴδιος μέν ὁ συμβεβηκός , ὅς εἰμί κατηγορέω , ἴδιος δέ ὁ οὗτος ὑπόκειμαι οὗτος γάρ εἰμί ὁ ἀμφότερος κατά ἑκάτερος · ἵνα γάρ μή ἀμφότερος ὁ ὁρισμός συνάγω , ὡς ἐπί ὁ ἄνθρωπος περιπατέω ἢ ] ὁ ζῷον πεζός δίπους διά σκέλος κινέω , ἀλλά ἴδιος ἑκάτερος ἰός ὁρισμός χωρίζω ἀποδίδωμι ) , ἢ εἰμί ὁ ἕτερος αὐτός φανερός εἰμί ; ὁ ἕτερος μόνος ὁ μή φανερός ὁρίζω οὗτος γάρ βούλομαι ὁ ἢ ὁ ἕτερος ) , ἔπειτα ὁράω εἰμί τίς ὁ ἐν ἰός ὁρισμός μάχομαι εἰμί καί μή δύναμαι ὑπάρχω οὗτος οἶς δπαρχειν κεῖμαι . εἄν γάρ οὕτως ἔχω , ἀνασκευάζω καθόλου ὁ πρόβλημα · οἷος εἰμί εἰμί τίθημι ὑπό τις ὁ δύναμαι θεός ἀδικέω . εἰμί ὁ ἀδικέω ὑπό ἀδικέω ἀδικέω , δεῖ ὁρίζω τίς εἰμί ὁ ἀδικέω , καί λαμβάνω ὅτι ὁ βλάπτω ἑκών , ἐπεί οὐ οἷος τε ὁ θεός βλάπτω ὑπό τις ἔνδοξος γάρ ἐναργής οὗτος ) , δεῖ δείκνυμι ὅτι μηδέ ἀδικέω . εἶπον δέ ὁ ἀρχή εἰμί εἰμί θεός ἀδικέω , ὅτι ὁ ἀδικέω ἐπί ὁ ἀδικέω λαμβάνω , δηλόω ἐπιφέρω ὁ δῆλος ὡς οὐ εἰμί θεός ἀδικέω . πάλιν εἰμί εἰμί τις λέγω ὁ σπουδαῖος φθονερός εἰμί , χρή ὁρίζω τίς ὁ φθονερός . οὗτος δέ εἄν ποιέω , εἰμί πρῶτος ὁρίζω τίς ποτός εἰμί ὁ φθόνος . εἰμί δή εἰμί ὁ φθόνος λύπη ἐπί φαίνω εὐπραγία ὁ ἐπιεικής τις , δῆλος ὡς καί φθονερός ἄν εἰμί ὁ λυπέω ἐπί ὁ ὁ ἐπιεικής εὐπραγία · ὅς κεῖμαι , ἐπεί πρόδηλος ἀλλότριος ὁ σπουιν δαίω ὁ λυπέω ἐπί ὁ ὁ ἀγαθός εὐπραγία ὁ γάρ ἐπιεικής ἀγαθός ) , οὐ ἄν εἰμί ὁ σπουδαῖος φθονερός . δῆλος δέ ὅτι ὁ τοιοῦτος δείκνυμι ἐν δύο γίγνομαι σχῆμα καθόλου ἀποφατικός συνάγω . καί οὕτως μέν , εἰμί ὁ ὑπόκειμαι ἐν ὁ πρόβλημα γνώριμος εἰμί , ὁ συμβαίνω ὁ ὑπόκειμαι ὁρίζω ἀνασκευάζω καθόλου ὁ πρόβλημα . ἀμφότερος δέ ὁ ὅρος ὁ πρόβλημα ὁρίζω ἐν ὅς μηδέτερος εἰμί αὐτόθεν γνώριμος , ὡς ἐν ὁ τοιοῦτος · εἰμί εἰμί τίθημι ὑπό τις ὅτι ὁ νεμεσητικός φθονερός εἰμί . ἐπεί γάρ ἐπί οὗτος ὁμοίως ὁ νεμεσητικός ὁ φθονερός πρός γνῶσις ἔχω οὐδέτερος γάρ αὐτός αὐτόθεν εἰμί φανερός ) , ὁρίζω ἀμφότερος , ὁ τε νεμεσητικός καί ὁ φθονερός , οὕτως ἀνασκευάζω δύναμαι ὁ τίθημι . δοκέω γάρ φθονερός μέν εἰμί ὁ λυπέω ἐπί ὁ ὁ ἀγαθός εὐπραγία , ἐπεί καί ὁ φθόνος τοιοῦτος , νεμεσητικός δέ ὁ λυπέω ἐπί ὁ ὁ κακός εὐπραγία · τοιοῦτος γάρ ὁ νέμεσις . εἰμί οὖν νεμεσητικός μέν εἰμί ὁ λυπέω ἐπί ὁ ὁ κακός εὐπραγία , ὁ δέ φθονερός οὖον λυπέω ἐπί ὁ ὁ κακός εὐπραγία ἐναντίος γάρ οὗτος ἐπί ὁ ὁ ἀγαθός εὐπραγία κεῖμαι λυπέω ) , οὐ εἄν εἰμί ὁ νεμεσητικός φθονερός . δύναμαι ὁ πρόβλημα οὗτος ὁρικός εἰμί , εἰμί ζητέω πότερος ὁ αὐτός εἰμί νεμεσητικός τε καί φθονερός ἢ οὖον · ὁ γάρ περί αὐτός πρόβλημα ὁ ὅρος φημί δήω ὑποτάσσω . οὕτως δείκνυμι καί ὅτι μή εἰμί εὐδαίμων ὁ τύραννος · εἰμί γάρ ὁ μέν τύραννος εἰμί ἄρχω παράνομος , εὐδαίμων δέ εἰμί ὁ κατά ἀρετή ἐνεργός , οὐ οἷος τε ὁ τύραννος εὐδαίμων εἰμί · ὁ γάρ παρανόμως ἄρχω οὐ κατά ἀρετή ἐνεργέω . ἀλλά καί ὅτι μή πλούσιος ὁ σοφός , εἰμί γε ὁ πλοῦτος μέν εἰμί ἐν κτάομαι χρῆμα , σοφία δέ ἐν ἀρετή κτάομαι . ἐπεί δέ πολλάκις οὐδέ ὁ ὁρισμός εἴρω ἤδη φανερός ὁ ὁρίζω ὁ πρός ἀλλήλων διαφορά ὁ ὄνομα τις ἐν αὐτός λαμβάνω οὖον αὐτός ἐν ἑκάτερος αὐτός δηλόω ἀλλά ὁμώνυμος , ἀξιόω μή προαφίσταμαι ἀλλά πάλιν αὐτός οὗτος ὁ ἐν ὁ ὁρισμός ὄνομα λόγος λαμβάνω · οὕτως γάρ εἰμί γνώριμος αὐτός ὁ διαφορά ἄν ὁ κοινός ὄνομα οὗτος , ὡς τίς σημαίνω ἐν ἑκάτερος ὁ ὁρισμός παραλαμβάνω , γιγνώσκω . οὗτος δέ καί ἐν ὁ πρῶτος ἤδη φθάνω εἶπον ἐν ὁ διδασκαλία ὁ τόπος ὅς πρός ὁ εὕρεσις ὁ πολλαχῶς λέγω παραδίδωμι · εἶπον γάρ οὕτως · “ πολλάκις δέ καί ἐν αὐτός ὁ λόγος λανθάνω παρακολουθέω ὁ ὁμώνυμος · διό καί ἐπί ὁ λόγος σκεπτέος . οἷος ἐάν τις ὁ σημαντικός καί ὁ ποιητικός ὑγεία ὁ σύμμετρος ἔχω πρός ὑγεία φημί εἰμί , οὐ ἀποστατέω ἀλλά ἐπισκεπτέος τίς ὁ σύμμετρος κατά ἑκάτερος εἴρω , οἷος εἰμί ὁ μέν ὁ τοσοῦτος εἰμί ὥστε ποιέω ὑγεία , ὁ δέ ὁ τοιοῦτος οἷος σημαίνω ποῖος τις ὁ ἕξις ” . ἄν δή , κεῖμαι ὁ ὁ ποιητικός ὑγεία σημαντικός ὑγεία εἰμί , ἀνασκευάζω τις οὗτος βούλομαι ἑκάτερος αὐτός ὁρίζω εὑρίσκω σύμμετρος ἔχω πρός ὑγεία ἑκάτερος αὐτός , δοκέω μέν ὅσος . ἐπί ὁ λόγος αὐτός εἰμί ὁ πρόκειμαι · οὖον μήv οὕτως ἔχω οὗτος εὑρίσκω , ἄν ὁ κατά ἑκάτερος αὐτός σύμμετρος ὁ λόγος πάλιν πωλέω · εὑρίσκω γάρ ὁ μέν ὡς ποιητικός ὑγεία σύμμετρος λέγω ἐν ὁ τοσοῦτος εἰμί ὁ σύμμετρος ἔχω , ὁ δέ σημαντικός ἐν ὁ τοιοῦτος . Λέγος δέ νῦν ὁ λαμβάνω δεῖ καί ἀντί ὁ ἐν ὁ λόγος ὄνομα λόγος καί μή προαφίσταμαι , ἠώς ἄν ἐπί τίς γνώριμος ἔρχομαι , οὐ ἐπί ὁ ὁμωνυμία μόνος ἔχω λόγος ἀλλά καθόλου , ὅταν μηδέπω σαφής καί γνώριμος ὁ διαφορά ὁ πρόκειμαι εἰμί διά τις ὄνομα ἀσαφής ἐν ὁ ὁρισμός παραλαμβάνω . παρεγγυάω γάρ μή προαφίσταμαι ἀλλά καί αὐτός ὁ ὄνομα καί ὁ μόριον ὁ λόγος ὁρίζω ὥσπερ καί ὁ ὅλος · οὕτως γάρ εἰμί γνώριμος ὁ ζητέω . οἷος εἰμί λέγω3 τις ὁ ἡδονά ἀγαθός ὁ βούλομαι ἀνασκευάζω οὗτος ὁρίζω ὁ ἡδονά κίνησις λεῖος , οὐδείς γνώριμος ἐκ οὗτος εἴτε ἀγαθός εἴτε μή · ἀλλά ἄν ὁ κίνησις ὁ ἐν ὁ ὁ ἡδονή ὁρισμός παραλαμβάνω αὐτός πάλιν ὁρίζω καί πωλέω αὐτός λόγος ἀτελής ἐνέργεια , δύο ἄν δείκνυμι ὅτι μή ἀγαθός ὁ ἡδονή , ὁ μηδείς μέν ἀγαθός ἀτελής εἰμί , ὁ δέ ἡδονά ἀτελής εἰμί εἰμί κίνησις ὁ πᾶς κίνησις ἀτελής ἐνέργεια εἰμί . εἰμί δέ ἐν οὗτος πάλιν ὁ πρόβλημα ὁ ὑπόκειμαι ὅρος ὁρίζω . δῆλος δέ ὅτι χρή πλείων ὁρισμός περί ἕκαστος εὐπορέω ἔνδοξος , εἰμί μέλλω χράω ὁ πρόκειμαι τόπος · οὕτως γάρ δύναμαι χρήσιμος πρός ὁ πρόκειμαι ἐγώ ὁ ἀπόδοσις ὁ ὁράω ποιέω . οἷος κεῖμαι ὁ ὁ σοφός ἔραμαι , ἀνασκευάζω μέν ἐθέλω αὐτός ὁρίζω ὁ ἔραμαι , καί λαμβάνω ὁ ἔρως τις λαμβάνω · καί ἐπεί μηδέπω γνώριμος ὁ πρόκειμαι , ἐπί ὁ ὁ Ἔρως ὁρίζω προέρχομαι . ἄν δή ὁρίζω αὐτός λαμβάνω ἄλογος ἐπιθυμία ἡδονή ὁ ἀπό ὁ σωματικός κάλλος ἢ σύντονος ὄρεξις Ἀφροδίσιος , ἀνασκευάζω ἄν εἰμί ὁ πρόβλημα · δῆλος γάρ δή ὅτι ἀλλότριος οὗτος ὁ σοφός . ὁμοίως κἀν ὁρίζω αὐτός σφοδρός ἐπιθυμία , ἐπεί ὁ σφοδρός ἀσαφής , πάλιν αὐτός οὗτος εἰς λόγος μεταλαμβάνω · καί εἰμί εἰμί σφοδρός ὁ ἐναντιόομαι ὁ ὀρθός λόγος , ἀνασκευάζω ἄν εἰμί καί οὕτως ὁ κεῖμαι . ἄν μέντοι ἀποδίδωμι ὁ ] λόγος ὁ Ἔρως ἢ ἐπιβολή φιλοποιία διά κάλλος ἐμφαίνω ἢ θεῖος ἐπίπνοια καί ἐπιθυμία φίλιος διά ἔμφασις ὁ ποτέ ὁράω κάλλος , ὡς ἐν ὁ Φαιδρός Πλάτος βούλομαι , κατασκευάζω εἄν εἰμί ὁ πρόβλημα . καί δῆλος ὅτι ὁ τόπος καί πρός κατασκευή ἄν εἰμί ὁ καθόλου καταφατικός ποτός χρήσιμος , οὖον πρός ἀνασκευή μόνος . οὗτος ὁ τόπος χράω δείκνυμι ὅτι ὁ θεός οὔτε ὀργίζω οὔτε λυπέω , εἰμί γε ὀργίζω μέν εἰμί ὁ ὀρέγω τιμωρία παρά ὁ δοκέω ἀδικέω , λυπέω δέ ὁ συστέλλω ἐπί πάρειμι κακός , ὥσπερ καί ὁ φοβέω ὁ ἐπί προσδοκάω , ὁ δέ θεός οὔτε ἀδικέω δοκέω οὔτε πάρειμι τίς αὐτός κακός ὑπολαμβάνω ] ἢ προσδοκάω . ἀλλά ἄν ζητέω εἰμί ὁ ψυχή ἀθάνατος ὁρίζω ὁ ψυχή πνεῦμα νοητικός ἢ αἰσθητικός , εἰμί εἄν δείκνυμι ὅτι μή ἀθάνατος · πᾶς γάρ πνεῦμα φθαρτός . ἀλλά καί ὅτι οὖον χωρίζω ὁ σῶμα , δείκνυμι ἄν , εἰμί ὁρίζω “ ἐντελέχεια σῶμα φυσικός ὀργανικός ” · οὐδείς γάρ ἐντελέχεια σῶμα χωριστός αὐτός . πάλιν δέ , ἄν οὐσία αὐτός αὐτοκίνητον ὅρος εἰμί λαμβάνω κατά Πλάτων , εἰμί ἄν ἀθάνατος αὐτός δείκνυμι διά ὁ ὁ αὐτοκίνητον ἀεικίνητος εἰμί δοκέω ὁ δέ ἀεικίνητος ἀίδιος εἰμί . ἀλλά καί ὁ νόμος σπουδαῖος δείκνυμι ἄν , εἰμί ὁρίζω αὐτός ὀρθός λόγος ἐπί σωτηρία ὁ χράω . ὁμοίως καί ὁ ἀρετή ὅτι διδακτός δείκνυμι ἄν , εἰμί ὅρος εἰμί ὁ ἀρετή ἐπιστήμη περί βίος · πᾶς γάρ ἐπιστήμη διδακτός . οὐκέτι δέ ἀρετή πᾶς διδακτός ἐκ ἀνάγκη , εἰμί εἰμί ὁ λόγος αὐτός ἕξις ἀγαθός ἢ ἕξις , ἀπό ὅς αὐτός τε ὁ ὅς εἰμί ἄριστον εἰμί καί ὁ ἐνέργεια ὁ οἰκεῖος ἀγαθός ἀποδίδωμι . ἔτι ὁ πρόβλημα πρότασις ἑαυτοῦ ποιέω ἐνίστημι . εἰμί μέν καί ὁ τόπος οὗτος παραγγελματικός . ὁ δέ διά αὐτός λεγό - μένω εἰμί , ὅτι δεῖ ὁ πρόβλημα εἰς καθολικός πρόταω-ν μεταλαμβάνω , ἑαυτοῦ προτείνω οὗτος ἔνστασις πειράω φέρω πρός αὐτός , ὡς εἄν εἰμί καί ἄλλος προτείνω αὐτός καί λαμβάνω ἄξιος ἐνίστημι . ὅς γάρ ἔνστασις · εὑρίσκω πρός ὁ πρότασις , οὗτος ἐπιχείρημα ἐγώ ἀρχή καί ασορμηʹ γίγνομαι εἄν πρός ὁ ὁ πρόκειμαι πρόβλημα ἀνασκευή · οὗτος δέ , ἐπεί συνήθης ὁ πρός εἰς προιασις ἔνστασις ὁ εἰς ὁ πρόβλημα επιχκειρησις . ἐπεί δέ ὁ πρός ὁ καθόλου πρότασις ἔνστασις ἀπό τις ὁ ὑπό ὁ καθόλου γίγνομαι , ὅς ὁ ἐπιβλέπω ὁ ὑπό ὁ καθόλου εὑρίσκω , σχεδόν φημί ὁ αὐτός τόπος εἰμί οὗτος ὁ πρό ὀλίγος εἴρω ὁ ἐκ ὁ ὁ καθόλου διαίρεσις , ἐν ὅς λέγω ἐπιβλέπω δήω ὅς ὑπάρχω ἢ πᾶς ἢμηδενὶ εἴρω . ἐγγράφω ἐκεῖνος ὁ καθόλου εἰς ὁ ὑπό · αὐτός διαίρεσις εὑρίσκω , ὅς μή ὑπάρχω ὁ ὑπό ὁ καθόλου . ἀνασκευάζω ὁ πρόβλημα , οὕτως καί ἐπί ὁ πρόκειμαι ὁ εννσιασις ποιός ἰά καθόλου πρότασις γίγνομαι · ἐφοδεύω γάρ ὁ διάνοια ὁ ὑπό ὁ καθόλου , οὕτως ὅς μή ὑπάρχω ὁ ὑπό ὁ καθόλου εὑρίσκω ἐνίστημι . οὖον μήv πάντῃ ὁ αὐτός τόπος οὗτος ἐκεῖνος , ἀλλά εἰμί αὐτός διαφορά κατά ὁ τρόπος , ὡς εἶπον · ἐκεῖ μέν γάρ εὐθύς διαίρεσις ποιέω ὁ καθόλου εἰς ὁ προσεχής ἰόω · ἐνταῦθα δέ πρότασις ποιέω ὡς πρός πρότασις ὁ ἔνστασις ποιέω , ἐπεί συνήθης ὁ πρός ὁ πρότασις ἔνστασις ὁ πρός ὁ πρόβλημα ετιχειρησις , ὁ ἔνστασις ἀρχή ὁ πρός ὁ πρόβλημα ἐπιχείρησις ποιέω . οἷος εἰμί ὁ τίθημι ὑπό τις εἰμί ὁ ὁ ἀρετή ἐπιστήμη εἰμί , μεταλαμβάνω εἰς πρότασις ὁ κεῖμαι ὁ αἱρέω γε πᾶς ἀρετή ἐπιστήμη , καί ἑαυτοῦ προτείνω οὗτος ζητέω ἔνστασις πρός αὐτός ἐπί ὁ εἶδος ὁ ἀρετή ἐπιβλέπω · καί εὑρίσκω ὅτι ὁ ὁ παθητικός μόριον ὁ Ψυχή οὖον τοιοῦτος ( οὖον γάρ ἐκ διδασκαλία περιγίγνομαι ἀλλά διά ἔθος , οὐδέ ἐν Tto οἶδα αὐτός , ὅστις εἰμί , εἰμί ὁ καί ἐν αὐτός εἰμί καί ἔχω αὐτός ) , οὗτος ὁ ἔνστασις εἰς ἐπιχείρημα μεταλαμβάνω χράω χράω αὐτός πρός ἀνασκευή ὁ πρόβλημα λέγω ι ὁ ἠθικός ἀρετή οὐ ἐν γνῶσις ὁ πρακτέος ὁ εἰμί ἔχω , οὐδέ διά διδασκαλία ἐγγίγνομαι · πᾶς δέ ἐπιστήμη ἐν γνῶσις ὁ ὑπό αὐτός ὁ εἰμί ἔχω καί διά διδασκαλία · οὐδείς ἄρα ἠθικός ἀρετή ἐπιστήμη · εἰμί δέ οὗτος , οὖον πᾶς ἀρετή ἐπιστήμη . πάλιν εἰμί εἰμί κεῖμαι ὑπό τις ὅτι πᾶς ἡδονή μεταλαμβάνω ὁ πρόβλημα εἰς πρότασις καί ἑαυτοῦ ἐρωτάω αἱρέω πᾶς ἡδονή ἀγαθός · καί εὑρίσκω ἔνστασις διά ὁ ὁ ἡδονή διαίρεσις ὁ ὅτι ὁ ὁ ἀκόλαστος ἡδονά οὐ ἀγαθός , ὅς πρός ὁ πρότασις ἐπί ἑαυτοῦ ζητέω ἔνστασις εὑρίσκω , οὗτος ἀφορμή ἐπιχείρησις ἔχω εἰς ἀνασκευή ὁ κεῖμαι ἐρωτάω αἱρέω γε ὁ ὁ κίναιδος ἡδονά ἡδονά εἰμί καί ἀγαθός εἰσέρχομαι . ἢ οὐδείς ἄν οὗτος συγχωρέω ὁμοῦ ψευδής τε εἰμί καί ἄδοξος . λαμβάνω γάρ οὗτος δείδω - χότες εἄν εἰμί ὅτι μή εἰμί ἡδονή πᾶς καί ἁπλόος ἀγαθός . ὁμοίως ποιέω , ἄν εἰμί ὁ πρόβλημα ὁ μόνος ὁ καλός ἀγαθός εἰμί · ὡς γάρ πρός πρότασις αὐτός εὑρίσκω ἔνστασις ὅτι ὁ ὑγεία ἀγαθός εἰμί οὐ εἰμί καλός , χράω ὁ ἔνστασις οὗτος ἀνασκευάζω ὁ πρόβλημα . εἰμί δέ ὁ τόπος , ὡς καί αὐτός εἴρω , ἀνασκευαστικός μόνος . ἔτι διορίζω ποῖος δεῖ καλέω ὡς ὁ πολύς καί ποῖος οὖον . καί οὗτος ὁ τόπος παραγγελματικός . ἀφορμή δέ φημί ἐγώ πρός ὁ πρόβλημα ἐπιχείρησις εἰμί καί ἀπό ὁ προδιορίζω καί ὁμολογέω , τίς μέν χρή ὁ ὁ πολύς χρῆσις τε καί συνήθεια ἕπομαι καλέω , τίς δέ οὖον · οὗτος δέ καί πρός ὁ κατασκευάζω καί πρός ὁ ἀνασκευάζω ὁ πρόβλημα χρήσιμος . ἄν γάρ ὁ ἐγώ προωμολο - γημένον ὁ δήω ὁ μέν ὄνομα κατά ὁ πρᾶγμα ὁ συνήθης καί κεῖμαι χράω καί ὅς ὁ πολύς κατά συνθήκη γάρ ὁ ὄνομα , καί οὐ αὐτός τις ἕκαστος κύριος ὁ πρᾶγμα ἕκαστος ὀνομάζω τε καί μετονομάζω ὡς βούλομαι · ἀναιρέω γάρ ἄν οὕτως ὁ κοινολογία , εἰμί μή κοινός τις ὄνομα καί συνήθης εἰμί ἐπί αὐτός χράω ) , τίς μέντοι τοιοῦτος ὁ πρᾶγμα εἰμί , κατά ὁ κοινός ὄνομα καί συνήθης , καί διά τίς τοιοῦτος εἰμί , καί τίς μέτρον αὐτός εἰμί , οὐκέτι ὁ πολ - Λόϊς προσεκτέος ἀλλά ὁ οἶδα , ἔχω ἄν ἀφορμή ἐκ ὁ ὁμολοτίας οὗτος καί πρός ὁ ἀνασκευάζω καί πρός ὁ κατασκευάζω . σαφής δέ ὁ λέγω αὐτός διά ὁ παράδειγμα ποιέω . ὑγιεινός μέν γάρ ῥητέος ὁ ποιητικός ὑγεία . ὡς ὁ πολύς καί ὁ συνήθεια · κατά γάρ ὁ τοιοῦτος πρᾶγμα οὗτος ὁ ὄνομα ὁ πολύς χράω · οὐκέτι μέντοι ὑγεία ποιητικός οὗτος χρή ἡγέομαι ὅς ὁ πολύς ὑπολαμβάνω , ἀλλά ὅς ὁ ἰατρός . ὅς τίς εἄν οὖν ὁ ἰατρός ὑγεία ποιητικός ἡγέομαι εἰμί , οὗτος ὑγιεινός χρή καλέω ἕπομαι ὁ κοινός ὁ ὄνομα χρῆσις . ἄν δή τις ὁμολογέω τίς ὑγεία εἰμί ποιητικός μή ὑγιεινός αὐτός ὀνομάζω ἀλλά ἄλλος τίς , ἐλέγχω εἄν κατά ὁ παραδίδωμι τόπος ὁ ἄξιος ὁρίζω ὅτι δεῖ ὁ ὄνομα ὁ ὁ πρᾶγμα χράω ὡς ὁ πολύς . πάλιν δέ αὖος ὁ ἄξιος ὑγεία ποιητικός εἰμί λέγω , ὅς ὁ πολύς καί ὁ τυγχάνω δοκέω , ἐλέγχω εἄν καί αὐτός , ὅτι εἰμί ἐγώ προομολογέω ὁ ὁ τοιοῦτος μή ὡς ὁ πολύς κρίνω τε καί λέγω ἀλλά ὡς ὁ ἰατρός . ἀπό οὗτος ὁ τόπος ἐπιχειρέω τις ἄν καί πρός ὁ ὑπό ὁ Στωϊκός παράδοξος λέγω . εἰμί γάρ ὁ πολύς πλούσιος λέγω μόνος ὁ πολυκτήμων μή κατά οὗτος τις χράω ὁ ὄνομα οὗτος μηδέ λέγω ὁ πολυκτήμων πλούσιος , κατά δέ ὁ σοφός καί ὁ ὁ ἀείρω ἔχω , παραβαίνω εἄν ὁ κεῖμαι ὁ · ὁ ὄνομα χρῆσις διορισμός . τίς μέν γάρ εἰμί Πολυκτήμων , οὖον ὁ πολύς οἶδα ἀλλά ὁ ὁ τοιοῦτος ἐξετάζω · ὅτι δέ δεῖ κατά ὁ πολυκτήμων ὁ πλούσιος ὄνομα χράω , ἱκανός ὁ ὁ πολύς χρῆσις . ὁ δή ὁμολογέω μέν ἵημι τις πολυκτήμων μή ὀνομάζω δέ οὗτος πλούσιος οὖον δήω εἄν χράω ὁ ὄνομα . ἀλλά οὐδέ ὁ χράω αὐτός πάλιν ἐπί ὁ ὁ ἀρετή ἔχω . πάλιν ὁ μέν πολύς εὐτυχής λέγω ὁ ἐν ὁ τυχηρός ἀγαθός εὐθηνέω · ὁ δέ ὁ ὁ ἀρετή ἔχω φημί εὐτυχής , ὅς οὐ εἰμί ὁ τυχηρός ἀγαθός . παραβαίνω οὖν καί οὗτος ὁ προσήκω χρῆσις ὁ ὄνομα . εἶπον δέ ὑγιεινός μέν ῥητέος ὁ ποιητικός ὑγεία προστίθημι ὁ ἢ ὡς ὁ π.ολλοὶ λέγω , ὅς ἴσος εἰμί ὁ x003E ; ὅπως εἄν εἰμί ὁ πολύς λέγω · καί γάρ κατά ἄλλος τις ὁ πολύς ὁ ὑγιεινός ὄνομα χράω , οὖον κατά μόνος ὁ ὑγεία ποιητικός , ἀλλά καί κατά ὁ σημαντικός . ἢ εἶπον ὅπως ἄν ὁ πολύς λέγω ἐνδείκνυμι ὅτι μή περί ὁ ὄνομα οὗτος διατείνω χρή ἀλλά περί ὁ χράω οὗτος ὅς ὁ πολύς · καί γάρ εἰμί μή οὗτος ἀλλά ἄλλος τίς εἰμί , ἐκεῖνος χρηστέον . ἢ οὐ εἰμί μετά τοοῦ ἤ ἀλλά χωρίς · λέγω γάρ ὡς ὁ πολύς λέγω · ὁ γάρ ποιητικός ὑγεία ὑγιεινός ὁ πολύς συνήθης λέγω . ὡς δέ πρός ἀναοἱ σκευή ὁ τόπος ὁ προερέω χρήσιμος , οὕτως καί πρός κατασκευή . μή γάρ βούλομαι τις συγχωρέω ὅτι ὁ πολυκτήμων πλούσιος , κατασκευαπολλω · οὗτος προσχράομαι ὁ δήω μέν ὀνομάζω ὁ πρᾶγμα ὡς ὁ πολύς · ὁ δέ πολύς οὗτος πλούσιος λέγω . ὁμοίως καί πρός ὁ μή λέγω ὁ ὑγεία ἀγαθός ἐνίστημι ἄν τις · ὁ γάρ συνήθης οὕτως . εἰμί δέ τις πάλιν λέγω ὁ ὑγεία οὕτως ἀγαθός ὡς εὐδαιμονία ἢ μέρος ὕδης - μονίας , διότι ὁ πολύς οὕτως ὑrολαuι βαίνω , πάλιν ἀνασκευάζω ἄν οὗτος ὁ ὁμολογία προαίρω μηκέτι οὗτος ὁ πολύς κύριος εἰμί · ὁ γάρ σπουδαῖος ὁ τοιοῦτος περί ὁ ὑγεία κρίσις . ἔτι ἐάν πολλαχῶς λέγω , κεῖμαι δήω ὡς ὑπάρχω ἢ ὡς οὐ ὑπάρχω . ὁ τρεῖς τόπος , οὗτος τε καί ὁ μετά οὗτος δύο , ὁ ἀφορμή ὁ ἐπιχείρησις ἀπό ὁ πολλαχῶς λέγω λαμβάνω , ὅς ὁ πρῶτος ἀπό ὁ ὁμώνυμος . ἄν γάρ εἰμί ὁ συμβαίνω καί ὑπάρχω τις ἢ μή ὑπάρχω τίθημι ἀπλόος τε καί Χωρὶς διορισμός , φημί δήω δήω διαιρέω παρά ἑαυτοῦ παραδίδωμι δέ ἐγώ τόπος ἐν ὁ πρό οὗτος διά ὅς γνωρίζω οἷος τε εἰμί ἰός πολλαχῶς λέγω καί διαιρέω ) . εἰμί μή ἐπί πᾶς ὁ σημαίνω δύναμαι δείκνυμι ὁ ἀντίκειμαι ὁ τίθημι , ἐπί τις αὐτός , ἐπί ὅς μή οὕτως ἔχω , δείκνυμι · δείκνυμι γάρ ἐπί οὗτος ἀνασκευάζω δοκέω ὁ κεῖμαι διά ὁ λανθάνω ὁ ὁμωνυμία καί ὡς ἁπλόος λέγω ὁ κεῖμαι εἴρω . οἷος εἰμί τίθημι τις ὅτι ὁ κοιμάω οὐ αἰσθάνομαι , χρή διαιρέω παρά ἑαυτοῦ ὁ αἰσθάνομαι εἰς τε ὁ κατά ἐνέργεια καί κατά δύναμις δείκνυμι ὅτι ὁ κοιμάω αἰσθάνομαι · αἰσθάνομαι γάρ λέγω ὁ δύναμις ὁ αὐσθάνεσθαι ἔχω . πάλιν ἄν εἰμί κεῖμαι ὅτι ὁ σπουδαῖος δήω εἰμί πόλις - τεύω , χρή διαιρέω ὁ δήω παρά ἑαυτοῦ , ὅσπερ σημαίνω καί ὁ καλός καί ὁ συμφέρω καί ὁ ἀναγκαῖος , ὁ μέν ἀναγκαῖος , ὅταν λέγω πᾶς ὁ γίγνομαι δήω εἰμί φθείρω , ὁ δέ συμφέρω , ὅταν λέγω δήω εἰμί περίπατος χράω ἢ δίαιτα τοιοῦτος , ὁ δέ καλός , ὅταν λέγω δήω εἰμί ὁ Δίκαιος ποιέω ἢ πείθω ὁ νόμος ἢ ὁ γονεύς , τοσοῦτος οὖν σημαίνω αὐτός , δείκνυμι μέν , ὅτι μή συμφέρω ὁ πολιτεύω ὁ σπουδαῖος ἢ ὅτι μή ἀναγκαῖον εἰμί αὐτός πολιτεύω , ἀναιρέω ὁ κεῖμαι ὡς οὗτος σημαίνω ὁ δήω . ἀλλά κἀν λέγω τις μή δήω εἰμί ὁ πολιτεύω ὁ σπουδαῖος , δείκνυμι ὅτι καλός ὁ γάρ ἐπαρκέω καί βοηθέω ὁ πατρίς καί ὁ ἀγαθός symboyleqyein καλός · ὁ δέ δήω οὗτος σηιuαίνει ) , ἀναιρέω εἄν ὁ κειωνος . πάλιν τίθημι τις ἄντα - κολούω ὁ ἀρετή ἢ μή ἀντακολουθέω , διαιρέω ὁ ἀρετή παρά ἑαυτοῦ καί λαμβάνω ὁ τε φυσικός καί ὁ κατά λόγος , ἐπί μέν ὁ φυσικός δείκνυμι , ὅτι μή ἀντακολουθέω , ἀναιρέω ὁ ἀντακολουθέω ὁ ἀρετή · ἐπί δέ ὁ κατά λόγος δείκνυμι αιταιολουθεω ἀναιρέω ὁ μή ἀντακολουθέω . ὁ γάρ λανθάνω , ὅτι πολλαχῶς λέγω , δοκέω ὁ λέγω ἐπί ὁ αὐτός φύσις λέγω , ἐπί ὅς λέγω καί ὁ κεῖμαι ἐν ὁ πρόβλημα · διό καί πιστεύω ἀναιρετικός αὐτός εἰμί . εἰμί δέ ἐπί ὅς καί πᾶς ὁ σημαίνω λαμβάνω εἰμί ἐπί πᾶς αὐτός ἀνασκευάζω ὁ κειμανος · οἷος εἰμί λέγω τις ὅτι μή χρή φιλοσοφέω , ἐπεί φιλοσοφέω λέγω καί ὁ ζητέω αὐτός οὗτος , εἴτε χρή φιλοσοφέω εἴτε καί μή , ὡς εἶπον αὐτός ἐν ὁ προτρεπτικός , ἀλλά καί ὁ ὁ φιλόσοφος θεωρία μέτειμι , ἑκάτερος αὐτός δείκνυμι οἰκέω ὁ ἄνθρωπος πανταχόθεν ἀναιρέω ὁ τίθημι . ἐπί μέν οὖν οὗτος κατά ἄμφω ἐνδέχομαι δείκνυμι ὁ πρόκειμαι · ἐπί δέ ὁ πρῶτος παράδειγμα οὐ ἐκ πᾶς ἢ ἑκάτερος ἀλλά ἢ ἐκ <τινὸς ἢ ὲκ> τις . δῆλος δέ ὅτι ἐπί ὅς εἰμί ἐπί πᾶς ὁ σημαίνω ὁ αντικειωνος ὁ τίθημι δείκνυμι , φανερός χρή ὁ διαίρεσις ποιέω ὁ πολλαχῶς λέγω . δήω δέ φημί ὁ τόπος οὗτος χράω ἐπί ὁ λανθάνω ὅτι ὁ τίθημι πολλαχῶς λέγω καί κατά μέν τίς ὁ σημινομένων οὕτως ἔχω , ὡς τίθημι , κατά δέ τίς οὖον . εἄν γάρ μή λανθάνω , προχείρως ἐνίστημι ὁ ὁ πρόβλημα παρίστημι , ὅτι μή κατά ὅς τίθημι ὁ ἔνστασις ὁ πρός αὐτός καί ὁ ἀνασκευή ποιέω , ἀλλά κατά ἄλλος , πρός ὄνομα καί σοφιστικός ὁ ἀπάντησις ποιέω . ὁ γοῦν πρός ὁ τίθημι ὁ ζῷον ἔμψυχος ἐνίστημι καί δείκνυμι , ὅτι ὁ γράφω ζῷον μήν λέγω , οὐ εἰμί δέ ἐμψυχόω , εὐφώρατος γίγνομαι διά ὁ φανερός τε ἐν ὁ ὁ ὄνομα δισσός καί πρόδηλος ὁ τίθημι μή κατά ὁ οὗτος λέγω ζῷον ὁ ἔμψυχος κατηγορέω . ἀντιστρέφω δέ φημί ὁ τόπος οὗτος · καί γάρ καί πρός κατασκευή καί πρός ἀνασκευή εἰμί χρήσιμος . οὖον γάρ μόνος ἀνασκευάζω εἰμί ὦ προάγω αὐτός ὁ τίθημι πρόβλημα , ἄν τε καταφατικός ἄν τε ἀποφτικῶς τίθημι , ἀλλά καί κατασκευάζω , τοδτ’ εἰμί καθόλου ὁ τιθέω , ὅτι τοιοῦτος εἰμί ὁποῖος τίθημι , δείκνυμι · οὗτος γάρ ὁ κατασκευάζω νῦν λέγω , ὁ καθόλου δείκνυμι ἀλλά μή ἀναιρέω ὁ τίθημι · μάλιστα γάρ ὁ κατασκυαζω ἐπί ἐπί ὁ καταφατικός τίθημι λέγω . εἶπον δέ , ὅτι καί κατασκευάζω καί ἀνασκευάζω οἷος τε , καί ὅτι ἀνασκευάζω ὁ κεῖμαι , εἄν τις δείκνυμι μή ὑπάρχω , καί κατασκευάζω , ἄν τις ὑπάρχω δείκνυμι , ἐπεί ὁ καθόλου καταφατικός οὖον κατασκευάζω διά ὁ ἐπί μέρος ἀνασκευάζω μέν γάρ καί ὁ καθόλου καταφατικός καί ὁ ἀποφατικός διά ὁ ἐπί μέρος ὁ ἀντίκειμαι , οὖον κατασκευάζω ὅστε ὁ καθόλου καταφατικός οὔτε ὁ καθόλου ἀποφατικός διά τις ὁ ἐν μέρος ) , διαφορά τις ὁ κατασκευάζω πρός ὁ ἀνασκευάζω ἐκτίθημι . δυνατός μέν γάρ εἰμί καί ἐπί μέρος καταφατικός τίς δείκνυμι καί ἐπί μέρος ἀποφατικός , ὡς προερέω , ὁ ὁ πολλαχῶς διαίρεσις χράω · ἀλλά ἐπεί ὁ μέν ἐπί μέρος ἀποφατικός αὐτάρκης πρός ἀνασκευή ὁ καθόλου καταφατικός , ὥσπερ καί ὁ ἐπί μέρος καταφατικός ὁ καθόλου ἀποφατικός , οὐκέτι δέ ὁ ἐπί μέρος καταφτικὁν αὐτάρκης πρός κατασκευή ὁ καθόλου καταφατικός , πῶς διά αὐτός ὁ καθόλος δύναμαι κατασκευάζω ; λέγω δή δήω ἐκ ὁμολογία αὐτός πειράω δείκνυμι τε καί λαμβάνω . εἰμί δέ ὁ ἐκ ὁμολογία ὅς εἶπον ἐν ὁ πρῶτος ἐπί τέλος “ ἐκ ὑπόθεσις · λέγω γάρ , πρός τίς χρήσιμος ὁ ὁ ὁμοιόω θεωρία , εἶπον “ πρός τε ὁ ἐπακτικός λόγος καί ὁ ἐκ ὑπόθεσις συλλογισμός ” . εἰμί γάρ καί ὁ ἐκ ὁμολογία ἐκ ὑπόθεσις , ὡς ἐν ὁ πρότερος ἀναλυτικός δείκνυμι · οὖον μήv ἀντιστρέφω . ὅπως δέ γίγνομαι , δηλόω προστίθημι “ διότι ἔνδοξος εἰμί , ὅς ποτός ἐπί εἷς ὁ ὅμοιος ἔχω , οὕτως καί ἐπί ὁ λοιπός ” · ὅς οὖν δή ἐκεῖ “ ἐκ ὑπυθέσεως’’ κοινός εἶπον , οὗτος νῦν ὀνομάζω προσεχής ἐκ ὁμολογία . ἐπεί γάρ μή αὐτάρκης ὁ ἐπί εἷς τις δείκνυμι ὁ ὑπό τίς κοινός πρός ὁ ὁ κοινός τε καί καθόλου κατασκευή οὖον γάρ εἰμί ὁ ἐν μέρος ὁ καθόλου δεικτικός ) , δήω φημί προδιομολογέομαι καί συντίθημι ὅτι , ὡς ἐπί εἷς , οὕτως καί ἐπί ὁ ἄλλος . ἄν γάρ προσυνθεμενος , ὡς ἐπί τις Ψυχή ἔχω , οὕτως καί ἐπί πᾶς ἔχω , δείκνυμι τις ψυχή ἀθάνατος , ἔχω ἄν διά ὁ ὁμολογία καί ὁ πᾶς ἀθάνατος εἰμί . ὁμοίως , εἄν προλαμβάνω ὅτι . ὡς ἐπί εἷς αἴσθησις , οὕτως καί ἐπί πᾶς , δείκνυμι ἐπί εἷς , οἷος ὁ ἁφή , ὅτι διά πάθος ὁ ἀντίληψις ποιέω , ἔχω ἄν ὅτι καί ἐπί ὁ ἄλλος ὁμοίως . ὁ αὐτός λόγος καί ἐπί ὁ ἀντίκειμαι · εἄν γάρ ὁμολογέω εἰμί ὁ ὁράω ἐπί τις ὁ ἀντίκειμαι , οὕτως καί ἐπί νάω , δείκνυμι ὅτι ὁ πρός τίς ὁ αὐτός ἐπιστήμη ἢ ὅτι ὁ ἐναντίος ἐκ ὁ ἐναντίος γίγνομαι , εἰμί εἄν κεῖμαι ὁ καί ἐπί ὁ ἄλλος ἀντίκειμαι - Μένων οὕτως ἔχω . οὗτος δέ φημί δήω ποιός , ὁ διαιρέω καί ἐπί τίς οὐ οὕτως ζητέω καί οὕτως ἐκ ὁμολογία δείκνυμι , ὅταν μή εὐπορέω διά τις κοινός καί πᾶς ἐφαρμόζω ὁ ὑπό ὁ καθόλου ὁ δεῖξις ποιέω . ἄν γάρ οἷος τε εἰμί , ἐκείνως δείκνυμι χρή , ὡς ὁ γεωμέτρης δείκνυμι καθόλου ὁ τρίγωνος δύο ὀρθός ἴσος ἔχω , καί μή διά ὁμολογία καί συνθήκη αὐτός λαμβάνω . ἄν γάρ καθόλου τις δύναμαι διά ὁ αὐτοκίνητος δείκνυμι ὁ ψυχή ἀθάνατος , ἐκείνως δεικτέος . ὡς δέ ὁ καταφατικός ἐκ ὁμολογία δείκνυμι κατασκευάζω , οὕτως καί ὁ ἀποφατικός ἐκ ὁμολογία ἔνειμι κατασκευάζω . εἄν γάρ εἰμί πρόκειμαι δείκνυμι ὅτι μηομιαινω ψυχή ἀθάνατος , κατασκευάζω οὗτος λαμβάνω ὁ εἰμί ὅστις ψυχή θνητός , ὅτι καί πᾶς , καί δείκνυμι ὁ ὁ φυτός ἢ ὁ ὁ ἄλογος θνητός εἰμί ἄν διά ὁ ὁμολογία ἔχω ὅτι καί πᾶς τοιοῦτος . οὗτος μέν , ἄν λανθάνω πολλαχῶς λέγω , χρή ποιέω . ἐάν δέ μή λανθάνω ἀλλά εἰμί γνώριμος ὅτι λέγω πολλαχῶς , δήω φημί διαίρεσις αὐτός ποιέω ἢ ἐπί πᾶς ὁ σημαίνω ὁμοίως ἔχω δείκνυμι ὁ λέγω καί οὕτως ἀνασκευάζω ὁ κεῖμαι , ὡς ἐπί ὁ εἰμί φιλοσοφητέον δείκνυμι , ἢ πάλιν ὅτι ἐπί οὐδείς , εἰμί εἰμί . ὁ κεῖμαι καταφατικός , εἄν μέν εἰμί κεῖμαι ὁ δήω εἰμί ὁ σοφός πολιτεύω , γνώριμος εἰμί ὅτι ὁ δήω ὁμώνυμος , διαιρέω αὐτός εἰς ὁ σημαίνω , ὁ τε καλός καί ἀναγκαῖος ] καί συμφέρω , δείκνυμι ὅτι κατά μηδέτερος ὁ σημαίνω πολιτεύω ὁ σοφός , εἄν δέ ὅτι μή δήω εἰμί , πάλιν δείκνυμι ὅτι κατά ἄμφω ὁ σοφός πολιτευτέον . ἢ εἰμί μή οἷος τε εἰμί κατά ἀμφότερος ὁ σημαίνω ἢ κατασκευάζω ἢ ἀναιρέω ὁ κεῖμαι , τότε χρή διαιρέω καί δείκνυμι κατά μέν τίς ὁ σημαίνω οὕτως ἔχω αὐτός κατά δέ τίς ἀντικειμένως , ἀλλά οὐ ἁπλόος , ὡς τίθημι · οἷος ὁ πολιτεύω ὁ σοφός κατά μέν ὁ καλός δήω , κατά δέ ὁ συμφέρω οὖον δήω · οὕτως γάρ εἰμί δείκνυμι ὅτι ουοετερος ἁπλόος . εἶπον δέ ὡς ἐπί δύο εἰμί ὁ σημαίνω ὁ μέν ὁ δέ ἐν , προστίθημι ὁ δέ αὐτός λόγος κἀν πλείων εἰμί εἰς ὁ διαιρέω · εἴρω γάρ ὁμοίως πάλιν ὅτι τάτος μέν ὁ δέ οὔα . πάλιν ὅσος μή κατά ὁμωνυμία λέγω πολλαχῶς ἀλλά κατά ἄλλος τρόπος . ἐπεί ὁ πολλαχῶς λέγω ὁ μέν ἐν ὄνομα ὁ δισσός ἔχω , ὁ καλέω ὁμώνυμος , ὁ δέ ἐν λόγος , ὁ ἀμφίβολος καλέω αὐτός ἔθος , εἶπον πῶς δεῖ πρός ὁ πρόβλημα ἐπιχειρέω ἐν ὅς ὁμώνυμος τίς κεῖμαι , νῦν λέγω περί ὁ ἐν λόγος ὁ δισσός ἔχω , οὗτος εἰμί ὁ ἀμφίβολος , καί πῶς καί ἐπί οὗτος ἢ ἀνασκευάζω ὁ κατασκευάζω ὁ πρόβλημα ὑπογράφω . ἐπεί γάρ ὁ λόγος ὁ λέγω ὁ αὐτός ἐπιστήμη πλείων εἰμί πλείων σημαίνω καί εἰμί ἀμφίβολος ἢ γάρ οὕτως πλείων ὁ αὐτός καί εἷς ἐπιστήμη ὡς ὁ τέλος καί ὁ πρός ὁ τέλος , οἷος οἰκοδομικός καί οἰκίον εἰμί ἐπιστήμη ὡς τέλος καί διά ὅς οἰκίον γίγνομαι , ὅσπερ εἰμί πρός ὁ τέλος · πλείων οὖν ὁ αὐτός . ὁμοίως ἰατρικός ὑγεία καί ὁ ὑγεία ποιητικός , οἷος δίαιτα , τομή , καῦσις . λέγω πάλιν εἷς πλείων ἐπιστήμη καί ὡς τέλος , ὡς λέγω ὁ ἐναντίος εἰμί ὁ αὐτός ἐπιστήμη , ὑγεία μέν καί νόσος ὁ ἰατρικός , ἁρμόζω δέ καί ἀνάρμοστος ὁ μουσικός , εὐεξία δέ καί καχεξία ὁ γυμναστικός · ὁ γάρ εἰδοί εὐεξία τε καί καχεξία οὐ οὕτως οἶδα ἄμφω οὗτος ὡς ὁ μέν ποιητικός ὁ δέ τέλος , ἀλλά ὡς ἀμφότερος τέλος · ὡς γάρ ὁ εὐεξία τέλος εἰμί ὁ εὐεκτικός , οὕτως καί ὁ καχεξία ὁ καχεκτικός · εἰμί οὖν ὁ γυμναστικός ἀμφότερος οὗτος εἰμί ἐπιστήμη , εἰμί εἄν ἐπιστήμη δύο τέλος · καί γάρ εἰμί μή τέλος ὁ αλειττικεω ὁ γνῶσις τε καί ποίησις ὁ καχεξία , ἀλλά αὐτός γε ὁ καχεξία τέλος εἰμί · ὥστε καί ὁ ἐπιστήμη ἔχω ταύιης ὡς τέλος ἄν ἐπιστήμη ἔχω · οὐδείς γάρ μᾶλλον ὁ εὐεξία τέλος εἰμί ὁ εὐεκτικός ἢ ὁ καχεξία ὁ καχεξία ποιητικός . πάλιν κατά ἄλλος σημαίνω λέγω εἷς πλείων ἐπιστήμη , ὅταν ὁ μέν κατά ἑαυτοῦ εἰμί ὁ δέ κατά συμβεβηκός · λέγω γάρ ὁ ἐπιστήμη οὖον μόνος οὗτος εἰμί ὅς εἰμί προηγουμένως , ἀλλά καί ὁ οὗτος συμβεβηκός · ὁ γάρ Ἰατρική εἰμί μέν προηγουμένως ὑγεία γνωστικός , κατά συμβαίνω μέντοι καί εὔχροια καί εὔπνοια , ὁ συμβαίνω ὁ ὑγεία καί ὁ ὑγιαίνω , ἀλλά καί εἰμί · καί γάρ οὗτος ὁ ὑγεία συμβαίνω . πάλιν ὁ μέν δήω ὁ ἐπέχω χαλάω ἢ ὁ νοσέω κοῦφος τρέφω κατά ἑαυτοῦ εἰμί ὁ ἰατρικός γνωστικός , ὁ δέ δήω ὅδε τις προσφέρω ὡς χαλαστικός , οἷος μελίκρατον , ἢ ὅδε τρέφω ὡς κοῦφος , οἷος ἰχθύς , κατά συμβεβηκός · συμβαίνω γάρ ὁ μέν εἰμί χαλαστικός ὁ δέ κοῦφος τε καί εὐδιοίκητος . καί ὁ γεωμέτρης κατά ἑαυτοῦ μέν οἶδα ὅτι ὁ τρίγωνος δύο ὀρθός ἴσος ἔχω ὁ γωνία , κατά συμβαίνω δέ ὅτι ὁ ἰσόπλευρος · οὖον γάρ ὅς ἰσόπλευρος , οὗτος δύο ὀρθός ἴσος ἔχω ὁ γωνία , ἀλλά ὅς τρίγωνος , ὅς ὑπάρχω ὁ ἰσόπλευρος · εἰδοί οὖν κατά ἑαυτοῦ κατά ὅς τρίγωνος , κατά συμβαίνω οἶδα ὅτι ὁ ἰσόπλευρος · συμβαίνω γάρ ὁ τρίγωνος ἰσόπλευρος εἰμί ) , ἐπεί τοίνυν ὁ λόγος οὗτος πλείων σημαίνω καί εἰμί ἀμφίβολος , ὡς δείκνυμι , χρή ὡς ἐπί ὁ ὁμώνυμος οὕτως καί ἐπί ὁ τοιοῦτος καί ὅλως ὁ ἀνά - φιβωλος ποιέω . εἰμί γάρ κατά μηδείς ὁ σημαίνω δείκνυμι εἷς ἐπιστήμη ὅδε τίνω πλείων εἰμί εἰμί , εἰμί εἄν καθόλου ἀναλέγω ὁ εἰμί ὁ αὐτός ἐπιστήμη πλείων εἰμί ] . ἢ δείκνυμι κατά τίς ὁ σημαίνω μή εἰμί εἷς ὅδε τίνω πλείων εἰμί , εἰμί ἄν καί οὕτως ατηρηκοαιρεω ὁ πᾶς . πάλιν δέ , ἄν εἰμί κεῖμαι ὁ ὅδε ὁ ἐπιστήμη μή εἰμί ὅδε πλείων εἰμί , δείκνυμι κατά τίς ὁ σημαίνω εἰμί αὐτός πλείων εἰμί ὅδε ἐπιστήμη εἰμί εἄν πάλιν ἀναλέγω ὁ κεῖμαι . οἷος ἄν λέγω τις ὁ ἰατρικός ἐπιστήμη εἰμί ὑγεία καί εὐεξία , ἄν δείκνυμι ὅτι μήτε ὁ μέν ὡς ποιητικός ὁ δέ ὡς τέλος οὗτος εἰμί μήτε ὡς δύο τέλος οὖον γάρ εἰμί ὁ εὐεξία ἐναντίος ὁ ὑγεία οὐδέ τέλος ὁ αντικειuοναω ὁ ὑγιεινός , ὅσπερ εἰμί ὁ νοσώδης · οὕτως δέ ὁ αὐτός πλείων ὡς τέλος ) , ἀλλά μηδέ ὡς ὁ μέν κατά ἑαυτοῦ ὅς δέ κατά συμβεβηκός οὖον γάρ συμβαίνω ὁ ὑγεία ὁ εὐεξία ) , ἀναλέγω εἄν εἰμί ὁ κεῖμαι . ὁμοίως πάλιν , εἄν λέγω τις ὁ οἰκοδομικός οἰκίον τε καί ὑγεία ἐπιστήμη εἰμί . ὡς δέ ἐπί οὗτος ὁ παράδειγμα οὕτως δεῖ ποιέω ἐπί πᾶς ὁ ἀμφίβολος ὁ ἔχω τις ζήτησις . δήω δέ φημί ὁ διαίρεσις ποιέω ὁ τοιοῦτος καί οὕτως λέγω μή εἰς πᾶς ὁ σημαίνω διαιρέω ἀλλά εἰς ὁ χρήσιμος πρός ὁ πρόκειμαι . εἰμί μέν γάρ εἰμί πρόκειμαι ἐγώ κατασκευάζω ὁ πρόβλημα , εἰς οὗτος ἐπί ὅς οἷος τε εἰμί δείκνυμι ὁ πρόκειμαι καί κατασκευάζω , διαιρετέον · εἰμί δέ ἀνασκευάζω , πάλιν οὗτος ληπτέος ἐπί ὅς ὅς δύναμαι δείκνυμι ὅτι μή ὑπάρχω ὁ τίθημι ὑπάρχω . εἰμί μέν γάρ εἰμί κεῖμαι ὁ ὁ ἰατρικός ἵημι ὑγεία καί εὔχροια , διαιρέω ὁ πλείων ὄνος εἰμί ὁ αὐτός ἐπιστήμη ἢ ὡς τέλος ἢ ὡς ὁ μέν τέλος ὁ δέ πρός ὁ τέλος κατά οὐδέτερος γάρ οὗτος ὁ τρόπος ὁ ἰατρικός ὑγεία τε καί εὔχροια εἰμί ) δεῖ ἀνασκευάζω ὁ πρόβλημα · εἰμί δέ τις πάλιν λέγω μή εἰμί ὁ ἰατρικός ὑγεία καί εὔχροια , αὐτός δείκνυμι ὅτι εἷς ἐπιστήμη πλείων λέγω , ὅταν ὁ μέν κατά ἑαυτοῦ ὁ δέ κατά συμβεβηκός , οὕτως δέ καί ὁ ἰατρικός ὁ πρόκειμαι εἰμί . δύναμαι τις καί ὡς καθόλου λέγω ὁ διαιρέω δέ ὁσαχῶς χρήσιμος ἐπί πᾶς ὁ πολλαχῶς λέγω ἀκούω , ὅς τις δοκέω , οὐ ἐπί μόνος ὁ ἐπιστήμη εἰμί εἷς πλείων . διττός γάρ εἰμί ὁ ἐφίστημι πᾶς ὁ ὁ πλείων λαμβάνω ψῆφος ὅτι νικάω ἢ γάρ κατά ὅς ὁρίζω οὗτος καθόλου , ἢ ὅτι ὁ κατά ἕκαστος πᾶς , ὅσπερ οὐ οἷος τε ) , χρή ἐπί οὗτος ἄγω δείκνυμι ὅτι καί μήv ὅδε οὐ οἶδα ὅτι νικάω · οὐ ἄρα πᾶς νικάω καί ὁ πλείων λαμβάνω ψῆφος ἐφίστημι . ὅμοιος οὗτος , ὅς καί αὐτός Θεόφραστος ἐν ὁ περι ὁ ποσαχῶς μιμνήσκω , ὁ ἐφίστημι πᾶς τρίγωνος ὅτι δύο ὀρθός ἴσος ἔχω ὁ τρεῖς γωνία · ἢ γάρ ὡς καθόλου ἢ ὡς κατά ἕκαστος πᾶς . ἀνασκευάζω ἐν ἐθέλω ὁ ὅτι ὁ γεωμέτρης ἐπίσταμαι πᾶς τρίγωνος δύο ὀρθός ἴσος ἔχω ὁ τρεῖς γωνία , χρή ἐπί ὁ κατά ἕκαστος μετάγω ὁ λόγος καί γάρ οὗτος σημαίνω ) καί λαμβάνω ὅτι ὅς μή οἶδα τις ὅτι εἰμί τρίγωνος , οὐδέ εἰμί δύο ὀρθός ἴσος ἔχω οἶδα , ὅδε τίς προχειρίζω λέγω ὅτι τοῦτος δέ οὐ οἶδα · οὐδέ ἄρα , εἰμί δύο ὀρθός ἴσος ἔχω , οἶδα · οὖον πᾶς ἄρα οἶδος . δήω δέ φημί καί ἐπί οὗτος ὥσπερ καί ἐπί ὁ ὁμώνυμος οὗτος ποιέω ὁ διαίρεσις , εἄν λανθάνω ποσαχῶς λέγω . εἄν γάρ εἰμί γνώριμος ὁ ποσαχῶς λέγω , κατάφωρος παράγω τις καί πρός ὁ χρήσιμος ἑαυτοῦ ποιέω ὁ διαίρεσις εἰμί . ὅταν οὖν εἰμί γνώριμος ὁ σημαίνω , πᾶς ἐκτίθημι ἐπί ὅς μέν δείκνυμι οὕτως ἔχω , ἐπί ὅς δέ μή δύναμαι οὕτως ἔχω , ὡς εἶπον ἐπί ὁ ὁμώνυμος , εἄν μή ἐπί πᾶς ὁμοίως οἷος τε εἰμί · οὕτως γάρ οὖον δοκέω εὐπορέω λόγος πρός ὁ πρόβλημα . καί εἰμί δέ ὅδε ὅδε ἢ μή εἰμί ἕκτος αὐτός τόπος κατασκευάζω . χράω ὁ ἀμφίβολος παράδειγμα ὁ ὁ αὐτός ἐπιστήμη πλείων εἰμί καί δείκνυμι κατά πόσος σημαίνω ὁ αὐτός οἷος τε λέγω πλείων ἐπιστήμη καί γάρ ὅτι “ ὁ τέλος καί ὁ πρός ὁ τέλος ” καί ὅτι ὁ ἀντίκειμαι ὡς τέλος καί ὅτι “ ὡς ὁ κατά ἑαυτοῦ καί κατά συμβεβηκός ” ) , καθόλου φημί ἐκ οὗτος ὁ τόπος κατασκευαστέος ἢ ἀνασκευαστέον καί ὁ εἰμί ὅδε ὅδε . οἷος ἄν ὁ ἰατρικός ποιητικός ὑγεία ἢ ὅλως τις ἐπιστήμη κατασκευάζω ἐθέλω , δείκνυμι κατά τίς οὗτος ὁ ἰατρικός ποιητικός ὁ ὑγεία ἢ ὅς τίς εἄν εἰμί ὁ δείκνυμι ἐπιστήμη εἰμί · ἢ γάρ ὡς τέλος , ὡς ὁ ὑγεία εἰμί δέ εἄν καί ὁ νόσος οὕτως ὡς ἐναντίος ὁ τέλος ) , ἢ ὡς πρός ὁ τέλος , ὅς τις ὁ ὑγεία ποιητικός , ἢ ὡς κατά συμβεβηκός , ὡς ὁ εὔχροια , ὡς ἐάν γε μήτε ὡς πρός ὁ τέλος συντελέω ὁ πρόκειμαι <ᾖ> ὁ ἰατρικός ἐπιστήμη μήτε ὡς τέλος μήτε ὡς κατά συμβεβηκός , οὐδέ ἄν · ὁ ἀρχή εἰμί ὁ ἰατρικός ὁ πρόκειμαι . ὅτι γοῦν οὐ εἰμί ὁ ἰατρικός ἐπιστήμη μέλος τε καί ῥυθμός , δείκνυμι διά ὁ μήτε πρός ὁ τέλος ὁ ὁ ἰατρικός συντελέω τίς οὗτος μήτε τέλος αὐτός εἰμί μήτε συμβαίνω αὐτός ἐκεῖνος τις , ὁ ὁ τέλος ἢ ὁ πρός ὁ τέλος τις . ὁμοίως , ἄν λέγω τις ὁ ῥητορική ἐπιστήμη Δίκαιος , δείκνυμι ὅτι μήτε ὡς τέλος εἰμί οὖον γάρ τέλος ῥητορικός οὗτος ) , μήτε ὡς ποιητικός τέλος οὖον γάρ ὁ Δίκαιος ποιητικός ὁ ὁ ῥητορικός τέλος ) , ἀνασκευάζω ἄν εἰμί ὁ πρόβλημα · οὐδέ γάρ κατά συμβεβηκός εἰμί αὐτός · οὖον γάρ συμβαίνω ὁ τέλος ὁ ῥητορικός ὁ Δίκαιος . πάλιν εἰμί ὁ ἐπιθυμία εἰμί λέγω τις , ἢ ὡς τέλος εἰμί ἄν αὐτός ἢ ὡς ὁ πρός ὁ τέλος ἢ κατά συμβεβηκός · ὅς γάρ ἄν εἰμί ὁ ἐπιθυμία , ἢ ὡς τέλος εἰμί <ἄν,> ὑγεία , ἢ ὡς ὁ πρός ὁ τέλος , οἷος ὁ τέμνω ἢ καθαίρω , διά ὅς ὁ ὑγεία γίγνομαι , ὁ κατά συμβεβηκός , ὡς ὁ φιλόγλυκυς οἶνος ἐπιθυμέω · οὖον γάρ ὅς οἶνος , ἀλλά διότι γλυκύς , διά οὗτος αὐτός ὡς φιλόγλυκυς ἐπιθυμέω · συμβαίνω γάρ ὁ ἐπιθυμέω ὑπό αὐτός οὗτος δέ εἰμί ὁ γλυκύς ) οἶνος εἰμί . ὅτι γάρ μή κατά ὅς οἶνος ἐπιθυμέω αὐτός , δῆλος ἐκ ὁ ὁ αὐστηρός οἶνος μή ἐπιθυμέω ὁ φιλόγλυκος οὐδείς μικρός οἶνος καί αὐτός εἰμί · ἀλλά καί διά ὁ γλυκύς τις καί μή οἶνος εἰμί ἐπιθυμέω αὐτός δείκνυμι ἄν ὁ αὐτός . ὁ δέ καί ὅσος ἄλλος λέγω πλείων πρόσκειμαι , ἵνα μή ἐπιστήμη μόνος καί ἐπιθυμία ὁ λόγος ὁ ἤ οὗτος μόνος ὁ πλείων εἰμί εἰμί ὁ προερέω , ἢ ὡς τέλος ἢ ὡς πρός ὁ τέλος ὁ κατά συμβεβηκός , ἀλλά καί εἰμί τις ἄλλος πλείων εἰμί Ἄνων τις καί μή οὗτος ὥσπερ ὁ αἴσθησις · εἰμί γάρ πλείων ἄλλος εἰμί · πλείων γάρ ὁ αἴσθησις , ὅτι ἢ ὁ ἴδιος ὁ ὁ κοινός ἢ ὁ κατά συμβεβηκός . καί αὐτός οὕτως δείκνυμι , φέρω εἶπον ὅτι μή εἰμί ἀκοή χρῶμα ἀντιληπτικός · οὔτε γάρ ὡς ἴδιος αἰσθητής ἴδιος γάρ αὐτός ὁ ψόφος ) οὔτε ὡς κοινός οὖον γάρ εἰμί κοινός αἰσθητός ὁ χρῶμα · ὁ γάρ τις αἴσθησις ἴδιος οὖον κοινός ) , ἀλλά οὐδέ κατά συμβαίνω - βήξ · οὖον γάρ συμβαίνω ὁ ψόφος ὁ χρῶμα . ἀλλά καί ὁ κενός δείκνυμι ἄν μή εἰμί αἴτιος κίνησις ὁ τετραχῶς λέγω ὁ αἴτιος κατά μηδείς ὁ τρόπος ὁ κενός αἴτιος εἰμί ὁ κινέω . οὗτος δέ ὁ τόπος ἐν ὁ πρός τίς χρήσιμος φημί εἰμί · ὁ γάρ τίς τις λέγω εἰμί καί ἄλλος ἄλλος ἐν ὁ πρός τίς . οὕτως , κἀν λέγω τις ἐπιθυμέω τις νόσος , ἀνασκευάζω δείκνυμι ὅτι μήτε ὡς τέλος μήτε ὡς πρός ὁ τε - Λός μήτε κατά τίς συμβαίνω οἷος τε τις ἐπιθυμέω νόσος . ἔτι ἔτι ὁ μεταλαμβάνω εἰς ὁ γνώριμος ὄνομα . ὁ τόπος ἐκ μετάληψις · ἐπεί γάρ πούς ευςπιχειργτοτερος γίγνομαι σαφής γίγνομαι , φημί δήω μεταλαμβάνω ὁ ἀσαφής εἰς ὁ σαφής καί οὕτως ἐπιχειρέω πειράω · εὔπορος γάρ ὁ πρός ὁ σαφής ἐπιχείρησις . χρήσιμος δέ ὁ εἰς ὁ σαφής μετάληψις ὁμοίως καί πρός ἀνασκευή καί πρός κατασκευή · καί γάρ ἀνασκευάζω τίς βούλομαι μεταλαμβάνω εἰς ὁ σαφής ῥᾳδίως δείκνυμι καί · κατασκευάζω . ἀνασκευάζω μέν γάρ βούλομαι καί δείκνυμι , ὅτι ὁ σπουδαῖος οὐ εἰμί πολυπράγμων , ὁ πολυπραγμοσύνη μεταλαμβάνω εἰς φιλοπραγμοσύνη ῥᾳδίως ὁ πρόκειμαι . ὁ μέν γάρ πολυπράγμων οὐδέπω φανερός ἁμαρτία σημαίνω δοκέω , εἰμί γε πολυπράγμων μέν εἰμί ὁ ἐν πολύς κυλίω πρᾶγμα , δύναμαι δέ οὗτος καί ἀπό τυγχάνω τις περιγίγνομαι · ὁ δέ φιλοπράγμων διάθεσις ἤδη καί οἰκειότης ὁ πρός ὁ πρᾶγμα δηλόω καί σπουδή καί αἵρεσις , ὅς ἀλλότριος ὁ σπουδαῖος . πάλιν δέ εἰμί κατασκευάζω βούλομαι ὅτι πᾶς ὑπόληψις ὁ σπουδαῖος ἀκριβής , ἐπεί ὁ ἀκριβής οὐδέπω γνώριμος δοκέω γάρ καί ὁ ἀναγκαῖος σημαίνω · ἀκριβής γάρ δοκέω εἰμί ὁ διά ἀναγκαῖος γίγνομαι , ὅς οὖον πᾶς σπουδαῖος ὑπόληψις ἔχω · γίγνομαι γάρ ὑπόληψις ὁ σπουδαῖος καί περί ὁ ἐνδέχομαι ) , μεταλαμβάνω λαμβάνω ὁ ἀκριβής εἰς ὁ σαφής ἢ εἰς ὁ ἀληθής εὔκολος ὁ πρόκειμαι δείκνυμι · πᾶς γάρ ὁ ὁ σπουδαῖος ὑπόληψις σαφής τε καί διαρθρόω καί ἀληθής . ὁμοίως καί πρός ὁ οἰκεῖος τις ὑπόληὐιν περί τις ἐκτίθημι , οἷος περί ηοονεος ὁποῖος αὐτός εἰμί δοκέω , ὁ μέν λέγω ἀκριβής αὐτός ὁ ὑπόληψις εἰμί οὐδέπω γνώριμος λέγω · εἰμί δέ ὁ ἀκριβής εἰς ὁ σαφής μεταλαμβάνω , γνώριμος ἄν ὅς λέγω ποιέω . εἰμί δέ καί ὁ μέν σπουδαῖος φιλοπράγμων δείκνυμι , μεταλαμβάνω ὁ φιλοπραγμοσύνη εἰς πολυπραγμοσύνη ὁ γάρ καί περί ὁ οὐράνιος τε καί πύθω συνίστημι ἐξετάζω τε καί ζητέω πολυπραγμονέω εἰμί · τοιοῦτος δέ ὁ σπουδαῖος ) , ὁ δέ ὁ σπουδαῖος ὑπόληψις ὅς σαφής , μεταλαμβάνω ὁ σαφής εἰς ὁ ἀκριβής · εἰμί γάρ ὁ μέν ἀκριβής ἀναγκαῖος , οὖον πᾶς δέ ὑπόληψις ὁ σπουδαῖος * * * ἀκριβής εἰμί , ὥστε οὐδέ σαφής . οὗτος ἰός τόπος χράω ἔνειμι δείκνυμι ποτέ μέν ὅτι x003E ; σπουδαῖος οὖον σώσρων , μεταλαμβάνω ὁ σώφρων εἰς ὁ ἐγκρατής · εἰμί γάρ ὁ μέν ἐγκρατής οὖον συμφωνέω ὁ μέρος ὁ Ψυχή πρός ἀληλα , ὁ δέ σπουδαῖος συμφωνέω , οὐ ἄν εἰμί ὁ σπουδαῖος ἐγκραιής · ὥστε οὐδός σώφρων , εἰμί αὐτός ὁ σωφροσύνη ὁ ἐγκράτεια . πάλιν δέ αὖος δείκνυμι τις δύναμαι ὁ σπουδαῖος ἐγκρατής μεταλαμβάνω ὁ ἐγκράτεια εἰς ὁ σωφροσύνη , εἰμί γε ὁ μέν σπουδαῖος ἐν ὁμολογία ὁ ὁ Ψυχή δύναμις πρός ἀλλήλων εἰμί , ὁ δέ ὁ ὁ Ψυχή δύναμις ὁμολογία πρός ἀλλήλων σωφροσύνη . οὕτως καί ὁ Δημοσθένης κατασκευάζω βούλομαι , ὅτι μή δεῖ χάρις ἔχω Φίλιππος ὑπέρ ὅς δίδωμι , μεταλαμβάνω ὁ δίδωμι εἰς ὁ ἀποδίδωμι . ἀλλά καί ὁ Θουκυδίδης , βούλομαι παροξύνω ὁ Ἀθηναῖος πρός ὁ Μιτυληναῖος , ὁ ἀπόστασις αὐτός εἰς ὁ ἐπανάστασις μεταλαμβάνω . καί ὁ συνήθεια δέ πλήρης ὁ τοιοῦτος χρῆσις μεταλαμβάνω ἀεί ὁ ὄνομα εἰς ὁ ἐμφαντικός , ὁ τέμνω εἰς ὁ κατατέμνω καί ὁ ἐσθίω εἰς ὁ κατεσθίω καί ὁ μειδάω εἰς ὁ γελάω · μεταλαμβάνω δέ καί ὁ μέν πανοῦργος εἰς ὁ Φρόνιμον ὁ δέ τολμηρός εἰς ὁ ἀνδρεῖος , καί ὁ μέν πρᾶος εἰς ὁ ἀργός1 καί ἀκίνητος ὁ δέ Ἐλευθέριον εἰς ὁ ἄσωτος , καί ὁ οἰκονομικός εἰς ὁ ἀνελεύθερος . οὕτως καί ὁ Καλλικλῆς ἐν ὁ Γοργίας παρά ὁ Πλάτων ὁ σώφρων εἰς ὁ ἠλίθιος μεταλαμβάνω . πρός δέ ὁ δείκνυμι ὁ ἐναντίος ὁ αὐτός ὑπάρχω . τόπος τις ἐγώ παραδίδωμι , ὅς χράω δύναμαι πρός ὁ πρόβλημα , ἐν ὅς πρόκειμαι δείκνυμι ὁ ἐναντίος ὁ αὐτός ὑπάρχω , οἷος ὅτι περί αἴσθησις εἰμί ὀρθότης καί ἁμαρτία ἢ περί ὑπόληψις ἀληθής τε καί ὁ ψεῦδος . ὁ δέ τόπος οὗτος φημί δήω ἐπισκοπέω εἰμί ὁ γένος ὁ προκειενος , ὁ τίς ἄν εἰμί γένος αὐτός , τἀναντία ὑπάρχω , κάν εἰμί οὗτος οὕτως ενχον , δείκνυμι χράω αὐτός ὅτι καί περί ὁ πρόκειμαι εἰμί τἀνανιία . οἷος ἐπεί ὁ αισθνεσθικρινω τίς εἰμί ( γένος γάρ ὁ αἴσθησις ὁ ὁ κρίσις · κρίνω γάρ οὐ αἴσθησις μόνος ἀλλά καί νάω ) , κρίνω δέ εἰμί καί ὀρθῶς καί ἡμαρτημένως , εἰμί εἄν καί ὁ αἰσθάνομαι ἄμφω ὑπάρχω . πάλιν εἰμί ὑπόληψις εἰμί ψευδής καί ἀληθής , εἰμί εἄν καί δόξα · εἶδος γάρ ὑπόληψις ὁ δόξα . οὕτως μέν οὖν ἀπό ὁ γένος εἰμί ὁρμάω περί ὁ εἶδος δείκνυμι ὅτι αὐτός τἀναντία ὑπάρχω . εἰμί δέ καί ἀνάπαλιν ἀπό ὁ εἶδος περί ὁ γένος δείκνυμι . ζητέω γάρ εἰμί διάθεσις εἰμί φαῦλος καί σπουδαῖος , εὑρίσκω ἐπί εἶδος τις ὁ διάθεσις ἄμφω οὗτος διά οὗτος ἄν δείκνυμι ὅτι καί ὁ διάθεσις ἄμφω ὑπάρχω . οἷος ἐπεί ὁ τέχνη οἶδα εἰμί ὁ διάθεσις διάθεσις γάρ οὖον μόνος ὁ ἐφίστημι τε καί τέχνη ἀλλά καί ὁ ἀρετή ) , ὑπάρχω δέ ὁ τέχνη ὁ φαῦλος τε καί ὁ σπουδαῖος ὁ γάρ τέχνη ὁ μέν εἰμί φαῦλος ὁ δέ σπουδαῖος · αὐτός γάρ ὁ ὁ ἐπιστήμη ὄνομα κοινός ἀντί ὁ τέχνη χράω ) , ὑπάρχω εἄν καί ὁ διάθεσις γένος εἰμί ὁ τέχνη ὁ φαῦλος τε καί ὁ σπουδαῖος . ὁμοίως πάλιν , εἰμί ὁ δόξα ὁ ψεῦδος τε καί ὁ ἀληθής , ὑπάρχω ἄν καί ὁ ὑπολαμβάνω . εἶπον δέ γίγνομαι ὁ κατασκευή ὁ ὁ ἀντίκειμαι τις ὑπάρχω καί ἀπό ὁ γένος ὁ εἶδος καί ἀπό ὁ εἶδος ὁ γένος , φημί ὁ μέν ἀπό ὁ γένος ἐπί ὁ εἶδος μεταβαίνω καί , διότι ὁ γένος ὁ ἀντίκειμαι ὑπάρχω , ἄξιος καί ὁ εἶδος αὐτός ὑπάρχω ψευδής εἰμί , ὁ δέ ἀπό ὁ εἶδος . ἐπί ὁ γένος μεταβαίνω ἀληθής . καί οὗτος ὁ αἴτιος ἀποδίδωμι . ὅτι γάρ μή ἀναγκαῖος , ὅσος ὁ γένος ὑπάρχω , καί ὁ εἶδος ὑπάρχω , διά οὗτος οὐ ἀληθής ὁ πρῶτος . ὅσος μέν γάρ ἐν ὁ οὐσία ὁ γένος εἰμί συμπληρόω αὐτός ὁ εἰμί , οὗτος ἀνάγκη καί ὁ εἶδος ὑπάρχω , ἐπεί ὁ γένος συνώνυμος ὁ εἶδος κατηγορέω . ὅσος δέ συμβαίνω ὁ γένος , οὖον πάντως οὗτος καί ἕκαστος ὁ εἶδος αὐτός ἀνάγκη συμβαίνω · συμβαίνω γάρ ὁ γένος λέγω καί ὅσος εἷς τις εἶδος ὁ ἐν ὁ γένος συμβαίνω ἢ καί ἐν ὁ οὐσία εἰμί αὐτός · οἷος ὁ ζῷον συμβαίνω ὁ λευκός , ἐπεί ὁ κύκνος ζῷον εἰμί λευκός εἰμί , ἀλλά οὖον διά οὗτος καί πᾶς ὁ ὁ ὑπό ὁ ζῷον . ὁ δή οὕτως συμβαίνω λέγω ὁ γένος οὐ ἀνάγκη καί ὁ εἶδος συμβαίνω . ἀλλά οὐδέ ὅσος ὑπάρχω ὁ γένος ὁ ἐν ὁ οὐσία εἰμί τις εἶδος , ὁ ὑπό αὐτός τις . ὡς συμβεβηκός δέ ὑπάρχω ὁ γένος καί ὁ ἀντίκειμαι · οὖον γάρ οἷος τε ἐν ὁ οὐσία τις γένος εἰμί ὁ ἀντίκειμαι οὕτως γάρ ἄν ἅμα τε εἰμί ὁ ἀντίκειμαι καί ἀχώριστος ἀλλήλων ) , ἀλλά ὅτι ὁ ὑπό ὁ γένος ὁ μέν τοῖος εἰμί ὁ δέ τοῖος , οἷος ὁ μέν σπουδαῖος ὁ δέ φαῦλος , ἢ ὁ μέν λευκόν ὁ δέ μέλας , οὗτος λέγω ὁ ἀντίκειμαι εἰμί ἐν ὁ γένος . ἀλλά καί ὁ διαιρέω ὁ ἀντίκειμαι διαφορά οὕτως ὑπάρχω ὁ γένος · οὕτως γάρ ἐν ὁ ζῷον ὁ τετράπους τε καί μή . διό οὐ ἱκανός πρός δεῖξις ὁ ὁ ἀντίκειμαι ὁ εἶδος ὑπάρχω ὁ δείκνυμι ὁ γένος αὖος - ὁ ὁ ἀντίκειμαι ὑπάρχω . ὁ μέντοι δείκνυμι ὁ εἶδος τις γένος ὑπάρ - χω ὁ ἀντίκειμαι πάντως ἔχω δείκνυμι ὁ καί ὁ γένος αὐτός ὑπάρχω αὐτός . ἐπεί γάρ ὁ εἶδος ὑπό ὁ γένος εἰμί , ἀνάγκη καί πᾶς ὁ ὁ εἶδος ὑπάρχω καί ἐν ὁ γένος εἰμί καί ὑπό αὐτός · καθόλου γάρ ἀληθής ὁ ὅσος ἐν ὁ εἶδος εἰμί , καί ἐν ὁ γένος εἰμί . εἰμί μέν γάρ εἰμί αὐτός ὁ ἐν τις ἵημι ὁ πᾶς ὑπάρχω , οὐ ἄν εἰμί ἀληθής ὁ ὅσος ἐν ὁ εἶδος , καί ἐν ὁ γένος · ὁ γάρ λογικός καί δίπους ἐν ἄνθρωπος μέν εἰμί , οὐκέτι δέ καί ἐν ζῷον ἄν εἰμί , ἐπεί μή πᾶς ζῷον ὑπάρχω · ἀλλά οὐδέ ὁ λευκός ἄν εἰμί ἐν ἄνθρωπος , ὅτι μή ἐν πᾶς · ἐναντίος γάρ ἄν ἀληθής εἰμί ὁ ὅσος ἐν ὁ γένος , καί ἐν ὁ εἶδος . ἐπεί δέ μή αὐτός εἰμί ὁ γάρ εἶδος ἐν ὁ γένος ἐν ὅς εἰμί , καί ὁ ἄνθρωπος ἐν ὁ ζῷον μέν , οὖον μήv πᾶς ζῷον ἄνθρωπος εἰμί , οὐδέ πᾶς γένος εἶδος ) , ἀνάγκη ὁμολογέω ὅτι , ὅσος ἐν ἰός εἶδος εἰμί , καί ἐν ὁ γένος οὗτος εἰμί , περιέχω ὑπό αὐτός . δείκνυμι δέ πρός ὁ κατασκευή ὁ μέν ἀπό ὁ γένος περί ὁ εἶδος κατασκευάζω τόπος ψευδής ὁ δέ ἀπό ὁ εἶδος περί ὁ γένος ἀληθής , ἀνάπαλιν φημί ἔχω ἐπί ὁ ανασκευή . ὁ μέν γάρ ὅς μή ὑπάρχω ὁ γένος , οὗτος μή ὑπάρχω μηδέ ὁ εἶδος δείκνυμι ἀληθής εἰμί · ὅς γάρ μή εἰμί ἐν ζῷον ὅλως . οὐδέ ἐν ἄνθρωπος · ὁ δέ ὅς μή ὑπάρχω ὁ εἶδος , οὗτος πειράω δείκνυμι , ὅτι μηδέ ὁ γένος ὑπάρχω , ψευδής · ὁ γάρ τετράπους ὁ ὁ ἄλογος οὐ ὑπάρχω μέν ἄνθρωπος , οὖον μήv διά οὗτος οὐδέ ζῷον . αἴτιος δέ οὗτος ὁ ἐπί πλέω ἵημι ὁ γένος ὁ εἶδος . ὅς μέν γάρ ὑπάρχω ἰός ἐπί πλέω τις εἰμί , οὗτος οὐ ἀνάγκη ὑπάρχω καί ὁ ἐπί ἐλάσσων τε καί ὑπό αὐτός , εἰμί μή πᾶς ὑπάρχω ὁ ἐπί πλέω · ὅς δέ ὁ ἐπί μικρός εἰμί καί δπό τίς κοινός ὑπάρχω , οὗτος ἀνάγκη καί ἐν ] ὁ ἐπί πλέω εἰμί καί περιέχω οὗτος ὑπάρχω . πάλιν δέ αὗ , ὅς μή ὑπάρχω ὁ ἐπί πλέω εἰμί , οὐδέ εἄν ὁ ὑπό αὐτός τις ὑπάρχω · εἰμί γάρ ὑπάρχω ὁ ἐπί μικρός , ἀνάγκη ἐν ἐκεῖνος ὁ εἶμι ὅσπερ ὁ γένος εἰμί . εἰμί δέ τίς μή ὑπάρχω ὁ ἐπί μικρός εἰμί , οὐ ἀνάγκη μή ὑπάρχω ὁ ἐπί πλέω · ἄλλος γάρ τις ὑπάρχω ὁ ὑπό ὁ γένος δύναμαι ἐν ἐκεῖνος εἰμί . οἷος ἐπεί ὁ ζῷον οὐ ὑπάρχω ὁ ἄψυχος , οὐδέ ὁ ὑπό ὁ ζώιον τις · ὁμοίως , ἐπεί ὁ Χωρὶς αἴσθησις εἰμί οὐ ὑπάρχω ὁ ζῷον , οὐδέ ὁ εἶδος τις αὐτός ὑπάρχω . εἄν δέ διαβάλλω τις πειράω ὁ προερέω λέγω ὁ μέν ἄνθρωπος ὑπάρχω ὁ ὑπό ὁ ζῷον εἰμί , οὐκέτι δέ καί ὁ ᾠόν οὖον γάρ εἰμί ὁ ζῷον ὑπό ὁ ζῷον ) , ῥητέος ὅτι καί ὁ ζῷον ὑπάρχω ὁ ὑπό ὁ ζῷον εἰμί . εἰμί γάρ τις ζῷον , καί οἴζω ὑπάρχω · ὁ δέ ἄνθρωπος τις ζῷον εἰμί ὑπάρχω καί ὁ ὑπό ὁ ζῷον εἰμί · ὥστε καί ζῷον · οὖον γάρ κεῖμαι οὗτος ἐν τις εἰμί ὅς ἐν πᾶς αὐτός εἰμί . ἐπεί δέ ἀναγκαῖος , ὅς ὁ γένος κατηγορέω , καί ὁ εἶδος τίς κατηγορέω . ὁ τόπος τοιοῦτος · ἐπεί ὁ γένος οὐ εἰμί αὐτός κατά ἑαυτοῦ , ἀλλά ἐν ὁ εἶδος αὐτός , ὅς κατηγορέω , ὁ εἰμί , ἀναγκαῖος , εἰμί ὁ γένος ὡς γένος τις κατηγορέω , οὗτος καί εἶδος καταγορεύω , εἰμί μή προσεχής εἶδος εἰμί αὐτός ὁ κατηγορέω γένος · ὁ γάρ ζῷον πτηνός κατηγορέω μέν ὁ ζῷον , οὖον μήv καί εἶδος αὐτός κατηγορέω , ἐπεί αὐτός προσεχής εἶδος εἰμί ὁ ζῷον · ὅς παραλείπω προστίθημι , ὅτι μηδέ χρήσιμος αὐτός πρός ὁ παραδίδωμι τόπος εἰμί . ἢ καί οὗτος ὁ εἶδος κατηγορέω , εἰμί γε αὐτός μέν αὐτός κατηγορέω , εἶδος δέ εἰμί αὐτός ὁ ζῷον . εἰμί δή ὁ γένος τοιοῦτος φύσις , ἀναγκαῖος φημί καί ὅσος ἔχω λέγω γένος τίς , οὗτος εἰμί ὅς ὑπάρχω τε καί συμβαίνω λέγω γένος τίς , οὗτος πάντως καί ὁ εἶδος τίς ὁ ὁ γένος ὑπάρχω τε καί συμβαίνω . ἀλλά καί ὅσος παρώνυμος ἀπό τίνω γένος λέγω οὕτως δέ λέγω ὅς συμβαίνω τίς γένος ) , ἀνάγκη οὗτος καί ἀπό εἴὸους τις ὁ ἐκεῖνος ὁ γένος παρώνυμος λέγω . οἷος εἰμί ἐπίσιμος τις ὑπάρχω λέγω , ἀνάγκη τούιῳ καί εἶδος τίς ὁ ὑπό ὁ ἐπιστήμη ὑπάρχω , ἢ μουσική ἢ γραμματικός ἢ ἄλλος τις · εἰμί γάρ μηδείς εἶδος ἐπιστήμη ὑπάρχω τις , οὐδέ εἄν ὅλως ἐπιστήμη αὐτός ὑπάρχω . ἀλλά ἄν παρώνυμος τις ἀπό ὁ ἐπιστήμη λέγω ὡς ὁ ἐπίσιμος , οὗτος ἀνάγκη καί ἀπό τις ὁ ὁ ἐπισιήμης εἶδος παρώνυμος λέγω · ἢ γάρ γραμματικός ἢ μουσικός ἢ γεωμέτρης ἢ ἀπό ἄλλος τις ἐπιστήμη · εἰμί γάρ ἀπό μηδείς , οὐδέ ἄν ὁ ἀρχή Ἐπιστήμων λέγω . λαμβάνω δέ ὁ καθόλου καί εἶπον οἷος εἰμί τις ἐπιστήμη κατηγορέω , καί γραμματικός ἢ μουσική ἢ ὁ ἄλλος τις ἐπιστήμη κατηγορέω , μεταβαίνω ἐπί ὁ ὡς συμβεβηκός κατηγορέω εἶπον καί εἰμί τις ἔχις ἐπιστήμη ἢ παρώνυμος ἀπό ὁ ἐφίστημι - μείς λέγω · ὅταν γάρ τις ὁ ἐπιστήμη οὕτως κατηγορέω ὡς συμβαίνω αὐτός καί ὡς ἔχω ὑπό αὐτός , οὗτος ἀνάγκη ὁ ἐν εἶδος ὁ ἐπιστήμη εἰμί ἐπιστήμη κατηγορέω τις . ἐπεί γάρ ἀληθής οὗτος καθόλου , ὁ ὅς ὅς κατηγορέω τίς γένος , οὗτος καί εἶδος τίς κατηγορέω καί μή δύναμαι γένος τίς εἰμί ἐν ὑπόστασις μή εἶδος τις εἰμί , ἀληθής γίγνομαι καί ὁ ὅς συμβαίνω λέγω3 τίς γένος , οὗτος συμβαίνω τίς καί ὁ ὁ γένος ἐκεῖνος , καί οὗτος , εἴτε μετά ὁ προστίθημι ὁ ὑπάρχω καί συμβαίνω ὁ ὁ γένος γένος κατηγορία ποιέω , εἴτε καί μή προστίθημι μέν ὁ ὑπάρχω παρώνυμος δέ αὐτός ἀπό ὁ γένος λέγω · ὁ γάρ παρώνυμος κατηγορία , ὡς εἶπον καί ἐν ἀρχή ὅδε ὁ βιβλίον , ἀπό συμβεβηκός . ἐάν οὖν τίς τίθημι λέγω ἀπό ὁ γένος ὁπωσοῦν . ὁ ὁπωσοῦν δηλωτικός εἰμί ὁ ἐπιτίθημι παρώνυμος εἴτε καί ὁ ὑπάρχω αὐτός ὁ γένος προστίθημι . καί παράδειγμα δέ ὁ παρώνυμος χράω · ὁ γάρ ὁ ψυχή κινέω λέγω παρώνυμος ὁ κινέω ὁ κίνησις εἰμί ὁ Ψυχή κατηγορέω . ὅμοιος δέ ὁ λόγος , ἄν ὁ Ψυχή ὑπάρχω ἢ συμβαίνω ὁ κινέω τις λέγω . εἰμί δή τοιοῦτος ὁ πρόβλημα χρή ἐπί ὁ εἶδος ὁ κίνησις ἐπιβλέπω εἰμί δέ οὗτος αὔξησις , μείωσις , φορός , ἀλλοίωσις , γένεσις καί φθορά · κοινός γάρ νῦν καί οὗτος κινέω λέγω , ὥσπερ καί αὐτός ὁ κίνησις γένος ) † εἰμί ἀπό τις οὗτος οἷος τότε ὁ Ψυχή παρώνυμος ὁ κατηγορία ποιέω εἰμί γάρ ἄν κατασκευάζω ὁ κινέω αὐτός ) , οἷος εἰμί γίγνομαι ἢ φθείρω ὁ ψυχή , εἰμί αὐξάνω ἢ μειόω , εἰμί ἀλλοιόω , εἰμί φέρω · εἰμί δέ μηδείς οὗτος , ἀνασκευάζω ἄν καί ὁ κεῖμαι ὁ ἀρχή , ὁ κινέω αὐτός . εἰμί δή κατά Ξενοκράτης ψυχή εἰμί ἀριθμός ἑαυτοῦ κινέω , ἢ αὐξάνω ἄν ἑαυτοῦ ἢ μειόω ἢ ἀλλοιόω ἢ φέρω ἢ φθείρω ἢ γεννάω . ἀλλά οὔτε αὐξάνω τίς αὐτός ἑαυτοῦ ὑπό γάρ τις προστίθημι ὁ αὐξάνω αὐξάνω , ὅς ἐκτός εἰμί ὁ αὐξάνω · ἔτι ὁ αὐξάνω ἢ μειόω ἢ ἀλλοιόω μεταπίπτω ἄν εἰς ἄλλος ἀριθμός καί ἐξίστημι ὁ οἰκεῖος οὐσία καί ὁ εἰμί οὗτος ὅς εἰμί ) , ἀλλά οὐδέ γεννάω τίς ἑαυτοῦ ἢ φθείρω δυνατός , ἀλλά οὐδέ φέρω τίς οἷος τε ὑπό ἑαυτοῦ , ὥστε οὐδέ ὁ ἀριθμός . ἢ οὕτως μέν ὁ ὁρισμός εἄν εἰμί ὁ Ψυχή ἀνασκευάζω καί ὁρικός ὁ πρόβλημα . εἰμί δέ τις λέγω συμβαίνω ὁ Ψυχή οὐσία εἰμί ὁ κινέω , δείκνυμι ὅτι μήτε αὐξάνω μήτε μειόω μήτε κατά τόπος κινέω μήτε γίγνομαι ἢ φθείρω οὐδείς γάρ ἀσώματος οἷος τε οὗτος τίς πάσχω ) , δείκνυμι δέ <καὶ> ὅτι μηδέ ἀλλοιόω ὁ γάρ ἀλλοίωσις κατά ὁ διαφορά , ὅς οὖον δέχομαι ὁ ψυχή ὁ ἀσώματος εἰμί ) , ἀνασκευάζω ἄν εἰμί ὁ κεῖμαι . ἀλλά καί εἰμί λέγω τις ὁ θεός ἐμπαθής , δεῖ αὐτός ἢ ἥδομαι ἢ λυπέω ὁ φοβέω ἢ ἐπιθυμέω · εἰμί δέ μηδείς οὗτος εὔλογος ὁ θεός ὑπάρχω , ἀναιρέω ἄν καί ὁ εἰμί αὐτός ἐμπαθής . πάλιν εἰμί ὁ ἁμαρτάνω ἀεκούσιος ἁμαρτάνω λέγω , δεῖ αὐτός ἢ βία ἢ διά ἄγνοια ἁμαρτάνω · οὗτος γάρ ὁ ἀεκούσιος εἶδος · καί εἰμί μέν βία , ἔξωθεν δεῖ ὁ αἴτιος ἔχω καί μηδείς αὐτός πρός οὗτος συντελέω · τοιοῦτος γάρ ὁ βία · εἰμί δέ διά ἄγνοια , ὁ κατά ἕκαστος δεῖ ἀγνοέω , ἐν ὅς ὁ πρᾶξις · ὁ γάρ ὁ ὁ καθόλου ἄγνοια ἁμαρτάνω , εἰμί καί ἀγνοέω αμαοιανιημι , ἀλλά οὖον διά ἄγνοια ἀλλά διά ἑαυτοῦ · αὐτός γάρ ὁ τοιοῦτος ἄγνοια αἴτιος , ὡς ἐν ὁ τρίτος ὁ Νικομαχεῖον ἠθικός δείκνυμι , διό οὐδέ συγγιγνώσκω · εἰμί δή ὁ ἀκρατής μήτε βία μήτε διά ἄγνοια ἁμαρτάνω , οὐδέ εἄν ἄκων ἁμαρτάνω . οὗτος δέ ἀὶαιροῖι’ εἄν ὁ εἰμί ὁ ἁμάρτημα ἀεκούσιος . ὅτι2 δέ καί πρός ἀνασκευή καί πρός κατασκευή χρήσιμος ὁ τόπος , πρόδηλος . δείκνυμι μέν γάρ , ὅτι μηδείς ὁ ὁ γένος εἶδος ὑπάρχω ὁ πρόκειμαι , ἀναλέγω εἄν εἰμί ὁ πρόβλημα · εἰμί δέ τίς ὁ ὁ γένος εἶδος ὑπάρχω δείκνυμι ὁ πρόκειμαι , κατασκευάζω εἄν εἰμί ὁ ὑπάρχω ὁ γένος αὐτός . μή εὐπορέω δέ ἐπιχείρημα πρός ὁ θέσις . δοκέω ὁ ἀπό ὁ ὁρισμός τόπος ἤδη ἐν ὁ προεργάζομαι μνημονεύω διά ὅς εἶπον ἄλλος ὁ λόγος ποιέω ὁ τε συμβεβηκός καί ὅς συμβαίνω , ἢ ἀμφότερος κατά ἑκάτερος ἢ ὁ ἕτερος ” · ἀπό γάρ ὁ ὁρισμός ὡς ἀπό φανερός ἐν ἐκεῖνος τε ὁ τόπος ἀξιόω ὁ ἐπιχείρησις ποιέω , ἐνταῦθα τε ὁ αὐτός λέγω . εἰμί δέ οὗτος οὐ ὁρικός ἀλλά διά ὁρισμός ὁ συμβεβηκός ἀνασκευή ἢ κατασκευή · οὗτος δέ ὁρικός ἐν ὅς ζητέω εἰμί ὁρισμός ὁ κεῖμαι · ὁ δέ χρῆσις ὁ ὁρισμός οὐ ὁρικός . εἰμί δέ εἄν προστίθημι διά οὗτος ὁ τόπος ὁ πλείων ὁ αὐτός ὅρος χράω δήω οὐ ὡς ὁ ἀλήθεια πλείων ὁράω ὁ αὐτός εἰμί ἀλλά ὡς κατά δόξα · διά οὗτος γάρ προστίθημι ἢ ὁ δοκέω . ὁ γάρ ὁ πρόκειμαι φέρω ὁρισμός ὁ χρήσιμος πρός ὁ πρόκειμαι λαμβάνω δήω ἀξιόω ἀπό οὗτος ἐπιχειρέω πρός ὁ πρόβλημα ὁ κεῖμαι , ὅς θέσις εἶπον πάλιν , ἢ κατασκευάζω αὐτός ἢ ἀνασκευάζω . εἰμί δέ ὁ ἀπό ὁ ὁράω ἐπιχείρησις ῥᾴδιος καί πολύς ἀφορμή ἔχω . οἷος κεῖμαι ὁ ἴσος εἰμί ὁ ἤπειρος ὁριστέον ὁ ἴσος πρός ὁ χρήσιμος ἐγώ εἰς ὁ πρόκειμαι · διό ἀνασκευάζω μέν ὁ πρόβλημα ὁριστέον ἴσος εἰμί ὁ ὁ ἴσος εἰμί μέτρον · οὖον γάρ οἷος τε οὕτως ἴσος εἰμί ὁ ἤπειρος ὁ ὁ ἀρχή μηδέ μετρητός εἰμί · εἰμί δέ κατασκευάζω βούλομαι , ὁ ἴσος ] ὁ μήτε ὑπερβάλλω μήτε ἐνδέω · οὕτως γάρ ἔχω καί ὁ ἤπειρος πρός ἀλλήλων . ἀξιόω δέ μή εὐπορέω ἐπιχειρημ́των πλείων ὁρισμός ὁ αὐτός λαμβάνω · ἀπό γάρ πλείων εὔκολος ὁ ὁ πρός ὁ πρόκειμαι εὕρεσις . οἷος ζητέω εἰμί ἡδονή ἀγαθός , ὁ ἡδονή ἀποδοτέον πλείων ὅρος , οὗτος μέν ὅτι λεῖος κίνησις , οὗτος δέ ὅτι “ γένεσις εἰς φύσις αἰσθητός ” , οὗτος δέ ὅτι ἄλογος διάχυσις , οὗτος δέ ὅτι “ ἐνέργεια ὁ κατά φύσις ἕξις ἀνεμπόδιστος ἢ ὅτι ὁ παρακολουθέω τέλος ὁ τελευταῖος ἐνέργεια . πλείων γάρ ἀποδίδωμι ὁράω ῥᾳδίως εὐπορέω καί πρός ὁ κατασκευάζω καί πρός ὅς γοῦν ἐκ ὁ ἀποδίδωμι ὁράω περί ὁ ἡδονή καί ὅτι μή εἰμί ἀγαθός ἐπιχειρέω καί ὅτι ἀγαθός . δύναμαι ὁ μή εὐπορέω δέ ἐπιχείρημα εἴρω οὐ ὡς ἄλλος τις τόπος μνημονεύω ἀλλά ὡς προστίθημι ὁ προερέω . εἰμί γάρ διαιρέω ὁ γένος εἰς ὁ εἶδος μηδέπω φανερῶς ανακευαζω δύναμαι ὁ πρόβλημα ὁ καί ἐπί ὁ εἶδος ἀμφισβήτησις τις παταλείπεσθαι ( ὁ γοῦν λέγω κινέω ὁ ψυχή οὖον φημί δήω λαμβάνω ὁ λέγω αὐτός μή ἀλλοιόω · ἀλλοιόω γάρ αὐτός καί ὀργίζω καί λυπέω καί ἥδομαι καί μανθάνω καί μνημονεύω καί δοξάζω ) , ἐπεί τοίνυν ἀμφισβητήσιμος δοκέω οὗτος εἰμί , ὁ πότερος αὐτός ὁ ψυχή οὗτος πάσχω ἢ ὁ ὁ ψυχή ἔχω , ὁ ὀργίζω ἢ λυπέω , ὅς φημί , ἀφίημι φημί οὗτος δήω ὁρίζω ὁ κινέω , τίς ποτός εἰμί , καί λαμβάνω ὁ ἀποδίδωμι ὁρισμός ὁ κινέω οὗτος ἐπιλέγω ὁ χρήσιμος πρός ὁ πρόκειμαι ἀπό οὗτος ὁ ἐπιχείρησις ποιέω , οἷος ὅτι κινέω εἰμί ὁ μεταβάλλω τόπος ἐκ τόπος · τοιοῦτος γάρ τίθημι ὁ κινέω οὐ οἷος τε ὁ ψυχή κινέω · σῶμα γάρ ὁ κατά τόπος μεταβολή . σκοπάω δέ περί ὁ πρόκειμαι , τίς εἰμί ἀνάγκη ὁ πρόκειμαι εἰμί . ὁ μέν τόπος εἰμί ἐκ ἀκολουθία . διπλόος δέ εἰμί · καί γάρ κατά - σκευαστικός εἰμί καί ἀνασκευαστικός . πρόκειμαι γάρ τις πρόβλημα - ὅς , ὅς βούλομαι ἢ κατασκευάζω ἢ ἀνασκευάζω , φημί δήω σκοπέω καί ζητέω τίσις οὗτος ὁ πρόκειμαι ἕπω , καί τίς πάλιν αὐτός οὕτως ἕπω . ἄν μέν βούλομαι αὐτός κατασκευάζω , δεικτέος τίς οὗτος εἰμί ὅς τοῦτος ἕπω · πάντως γάρ ἐκεῖνος τίθημι εἰμί καί οὗτος , ἐπεί ἕπω αὐτός · εἰμί γάρ ὁ ἡγέομαι , καί ὁ ἕπω κατά ὁ πρῶτος λέγω ἀναπόδεικτος εἰμί ἐκ ἀκολουθία κατασκευαστικός . οἷος εἰμί εἰμί ὁ πρόβλημα πότερος πᾶς ἡδονή ἀγαθός ἢ οὖον , βούλομαι δέ δείκνυμι πᾶς εἰμί ἀγαθός , ζητητέος τίς ἕπω ὁ πᾶς ἡδονά ἀγαθός εἰμί , κατασκευαστέος · οἷος εἰμί ἕπω ὁ πᾶς ἡδονά κατά φύσις εἰμί , οὗτος οὕτως ἔχω δεικτέος · δείκνυμι γάρ οὗτος εἰμί συναποδείκνυμι αὐτός καί ὁ πᾶς ἡδονά ἀγαθός εἰμί . ὁμοίως κἀν κατασκευάζω πᾶς εἰμί αἱρετός , ἕπομαι εἄν πάλιν ὁ ἀγα θον εἰμί πᾶς . οὕτως καί Πλάτων ἐν μέν ὁ Φαίδων βούλομαι δείκνυμι ὁ ψυχή ἐν “ Ἅιδης εἰμί τε καί σῴζω λαμβάνω , ὅς οὗτος ἕπω οἴομαι , ὁ ἐκ ὁ θνῄσκω ὁ ζῶ γίγνομαι · οὗτος δέ κατασκευάζω διά ὁ ὁ ἐναντίος ἐκ ὁ ἐναντίος γίγνομαι , ἐναντίος δέ εἰμί ὁ ζῶ καί ὁ θνήσκω . ἐν δέ γε ὁ Μένων πάλιν βούλομαι δείκνυμι ὁ ἀρετή διδακτός λαμβάνω ὅς οὗτος ἕπω · εἰμί δέ οὗτος ὁ ἐπιστήμη αὐτός εἰμί · εἰμί γάρ ὁ ἀρετή ἐπιστήμη , διδακτός ὁ ἀρετή . οὗτος δέ ὅς λαμβάνω κατασκευάζω ἄν οὕτως · ὁ ἀγαθός ὁ ψυχή διάκειμαι πᾶς ὁ προσήκω τε καί δήω ἐπιστήμη ἔχω · ὁ δέ ὁ ἀρετή ἔχω ἀγαθός ὁ ψυχή διάκειμαι · ὁ ὁ ἀρετή ἄρα ἔχω πᾶς ὁ δήω ἐπιστήμη ἔχω · ὁ ἀρετή ἄρα πᾶς ὁ δήω εἰμί ἐπιστήμη . εἰμί ὁ αὐτός καί οὕτως δείκνυμι · ὅς παρουσία Ἐπιστήμων τίς εἰμί , ἐπιστήμη οὗτος · ἀρετή δέ παρουσία ἐπιστήμων ὁ δήω γίγνομαι · ὁ ἀρετή ἄρα ἐπιστήμη . ἀλλά καί ὁ ῥήτωρ οὗτος ὁ τόπος χράω ἐν πολύς . ἀνδροφονία γοῦν εγκαλών τις , ὅς ἕπω οὗτος , οὗτος δείκνυμι , οἷος ὅτι ἐχθρός , ὅτι ἐπίβουλος , ὅτι ὁράω ξίφος ἔχω ἐν ἐκεῖνος ὁ χρόνος καί τόπος τόπος πολλάκις . καί μοιχεία ἐγκαλέω κατασκευάζω ὅτι καλλωπιστής · ἕπω γάρ δοκέω . οὕτως καί ὁ ὁ κενός κατασκευάζω ἡγέομαι ἕπω οὗτος ὁ κινέω ὁ κίνησις εἰμί λαμβάνω . κατασκευάζω μέν ἐν ὁ πρόβλημα ὁ ὅς ἕπω ὁ πρόκειμαι , ἐκεῖνος εἰμί δείκνυμι . εἰμί δέ ἀνασκευάζω , πάλιν λαμβάνω ὁ ἕπομαι ὁ πρόκειμαι ἐγώ εἰς ἀνασκευή , καί δείκνυμι ἐκεῖνος μή εἰμί ἀνασκευάζω εἄν εἰμί καί ὁ πρόκειμαι · εἰμί γάρ μή ὁ ἕπω , οὐδέ ὁ ἡγέομαι κατά ὁ δύο λέγω ἀναπόδεικτος , ὅς εἰμί ἐκ ἀκολουθία ἀνασκευαστικός . οἷος εἰμί πρόκειμαι ἐγώ εἰμί δείκνυμι ὁ μή πᾶς ἡδονά ἀγαθός εἰμί , δείκνυμι ὁ ἕπω ὁ πᾶς ἡδονά ἀγαθός εἰμί μή εἰμί δείκνυμι ἄν εἰμί ὁ πρόκειμαι · οἷος ἕπω ὁ πᾶς ἡδονά ἀγαθός εἰμί ὁ καί ὁ ὁ κίναιδος ἀγαθός εἰμί · ὅς ὅτι μή οὕτως ἔχω λαμβάνω ἀναλέγω εἄν εἰμί ὁ πᾶς ἡδονά ἀγαθός εἰμί . πάλιν ὅτι μή σύμμετρος ὁ διάμετρος ὁ πλευρά δείκνυμι βούλομαι , λαμβάνω ὁ σύμμετρος εἰμί ὁ ἕπω καί δείκνυμι ἄτοπος οὗτος εἰμί ἀναιρέω ὁ εἰμί ὁ διάμετρος σύμμετρος ὁ πλευρά . ἕπω γάρ αὐτός ὁ ὁ περισσός ὁ ἄρτιος ἴσος εἰμί , ὡς ἐν ὁ εἰς ὁ ἀναλυτικός δείκνυμι · ἀδύνατος δέ οὗτος · ἀδύνατος ἄρα καί ὁ ὅς οὗτος ἕπω . πάλιν δείκνυμι ἕπω ὁ κενός εἰμί ὁ ἰσοταχής γίγνομαι ὁ ανισοβαρής , ἐπεί ἄτοπος οὗτος , ἀναιρέω ὁ κενός εἰμί . οὕτως καί Πλάτος ἐν πολιτεία ἀναιρέω ὁ ὁ ἀδικία εὐβουλία εἰμί λαμβάνω ὁ ἕπω αὐτός , ὁ ὁ δικαιοσύνη κακοβουλία εἰμί , καί δείκνυμι οὐ οὕτως ἔχω . ἀλλά καί ὅτι μή ὁ ἐγκράτεια ἀρετή , διά ὁ ὁ ἕπομαι ὁ ὁ ἐγκράτεια ἀρετή εἰμί ἀναίρεσις δείκνυμι · εἰμί γάρ ἀρετή ὁ ἐγκράτεια , ὁμολογέω διάθεσις εἄν εἰμί · οὐ εἰμί δέ τοιοῦτος · οὐδέ ἀρετή ἄρα . ἀλλά καί ὅτι ὁ χρῶμα μή εἰμί ὁρισμός ὁ ἴδιος ὄψις . αἰσθητός , οὕτως δείκνυμι · εἰμί γάρ ἐν οὗτος αὐτός ὁ εἰμί , πρός τίς εἰμί ὁ χρῶμα · οὐ εἰμί δέ πρός τίς · ποιότης ἄρα . ἢ ὁ τοιοῦτος · δεῖξις ὀρική . ἀλλά καί εἰμί ἕπω ὁ ὁ ἀρετή αὐτάρκης πρός εὐδαιμονία εἰμί ὁ μή εἰμί εὔλογος ἐξαγωγή , εἰμί εἰμί Εὔλογος ἐξαγωγή , οὐ εἄν εἰμί αὐτάρκης πρός εὐδαιμονία ή ἀρετή . ἔτι ἐπί ὁ χρόνος ἐπιβλέπω , εἰμί ποῦ διαφωνέω . ὁράω περί ὁ ἐκ ἀκολουθία ἀνασκευαστικός τόπος , ὅς ἐκ ὁ ἀναίρεσις ὁ ἀκολουθέω γίγνομαι , προστίθημι ὁ προερέω τόπος ἀνασκευαστικός καί ὁ ἀπό ὁ χρόνος , ὅς εἰμί , εἰμί ὁ τίθημι ἐκ ἀνάγκη ἕπομαι τις διαφωνέω κατά ὁ χρόνος ὡς εἰμί ὁ ἕτερος ἕτερος μή εἰμί · οὖον γάρ ἔτι ἄν εἰμί ὁ οὕτως ἔχω ἐπί ἴσος . οἷος εἰμί εἰμί τίθημι ὁ ὁ τρέφω ἐκ ἀνάγκη ἕπω ὁ αὐξάνω , ἀναιρέω οὗτος δείκνυμι τις τρέφω μέν , οὐ αὐξάνω δέ · ὁ γάρ παρηβάω ὁ ζῷον τρέφω μέν οὐδέ γάρ εἄν εἰμί ) , οὖον μήv ἔτι αὐξάνω . ἀλλά καί ὅτι ὁ ἐφίστημι οὐ ἕπω ὁ μιμνήσκω οὐδέ ὁ ἐπίσταμαι πάντως μιμνήσκω , ἀπό ὁ χρόνος δείκνυμι , εἰμί γε μνήμη μέν εἰμί ὁ παρέρχομαι μόνος , ἐπιστήμη δέ καί ὁ ἐνίστημι καί ὁ μέλλω · ὁ γάρ ἀστρολό γος καί ὁ μέλλω ἔκλειψις ἐπιστήμη ἔχω . ἀλλά καί ὅτι οὐ ἕπω ὁ μανθάνω ἀνάμνησις εἰμί · ὁ μέν γάρ ἀναμιμνήσκω γίγνομαι μόνος , μανθάνω δέ καί μέλλω · ὁ γάρ μέλλω ἔκλειψις εἰμί μάθησις . ἀλλά οὐδέ ὁ αἴσθησις ὁ ἐπιστήμη ἵημι · ὁ μέν γάρ ἐκ γενετή , ὁ δέ ἐπιστήμη ὕστερος . ἀλλά οὐδέ ὁ ὄρεξις ὁ προαίρεσις διά αὐτός · ὕστερος γάρ ὁ προαίρεσις , ἐκ γενέτης δέ ὁ ὄρεξις . οὕτως δέ οὐδέ ὁ αἰσθητικός ὁ αἰσθάνομαι · αἰσθητικός μέν γάρ εἰμί καί κοιμάω , αἰσθάνομαι δέ οὖον . ἔτι σοφιστικός τρόπος , ὁ ἄγω είς ὁ τοιοῦτος πρός ὅς εὐπορέω ἐπιχείρημα . ὁ τόπος , ὅς νῦν παραδίδωμι , εἰμί ὁ μειαφέρειν ὁ πρόβλημα καί ὁ λόγος πρός οὗτος πρός ὅς εὐπορέω ἐπιχείρημα . ὅς σοφιστικός εἶπον εἰμί τρόπος , ἐπεί ὁ σοφιστής συνήθης ὁ καταλιμπάνω ὁ περί ὁ πρόκειμαι ποιέω ὁ λόγος μετάγω αὐτός καί μεταφέρω πρός οὗτος πρός ὅς εὐπορέω ἐπιχείρημα , ὡς ἐν ὁ Πρωταγόρας ὁ Πλάτων ὁ Πρωταγόρας ποιέω , ποτέ μέν μῦθος τις διέξειμι , ποτέ δέ περί διδράσκω ὁ περί ὁ πρόκειμαι πρόβλημα κατά ἐρώτησις καί ἀπόκρισις ὁ λόγος ποιέω . ὁ μέν οὖν μεταβαίνω ἀπό ὁ πρόκειμαι ἐπί ἄλλος τις πρός ὅς εὐπορέω ἐπιχείρημα τε καί λόγος , οὖον μήv χρήσιμος πρός ὁ πρόκειμαι , ἄντικρυς σοφιστικός . γίγνομαι δέ ποτός καί ἀναγκαῖος ὁ μετάληψις καί μετάβασις , ὅταν εἰς τοιοῦτος γίγνομαι ὅς κατασκευάζω χρήσιμος εἰμί πρός ὁ ἐκ ἀρχή κεῖμαι . διό καίτοι σοφιστικός εἰμί καθόλου ὁ τόπος ἐν ὁ διαλεκτικός τίθημι · διαλεκτικός - ποῦ γάρ ὁ εἰς τοιοῦτος μετάληψις διά ὅς δείκνυμι ὁ ἐκ ἀρχή κεῖμαι συγκατασκευάζω . ὡς γάρ αὐτός φημί , ποτέ μέν εἰς ἀναγκαῖον τε καί χρήσιμος πρός ὁ ἐκ ἀρχή κεῖμαι ὁ τοιοῦτος μετάληψις γίγνομαι , ποτέ δέ εἰς φαίνω ἀναγκαῖος οὐ ἀναγκαῖος δέ , ποτέ δέ εἰς φανερῶς ἀλλότριος καί οὔτε ἀναγκαῖος εἰς ὁ πρόκειμαι οὔτε φαντασία παρέχω ἀναγκαῖος , ὅσπερ τρόπος ὁ μετάληψις φανερῶς εἰμί σοφιστικός . εἰς ἀναγκαῖος μέν οὖν ὁ μετάληψις γίγνομαι , ὅταν ἐρωτάω τις πρότασις συντελέω πρός ὁ δεῖξις ὁ πρόκειμαι μή συγχωρέω ὁ ἀποκρίνω , ὁ δέ περί αὐτός οὗτος ὁ λόγος μεταβαίνω ποιέω κατασκευάζω αὐτός , τυγχάνω δέ καί εὐπορέω πρός αὐτός ἐπιχείρημα · δῆλος γάρ ὅτι ὁ κατασκευή ὁ τοιοῦτος πρότασις συντελής τίς πρός ὁ ἐκ ἀρχή πρόβλημα , εἰμί γε προτείνω αὐτός ὁ ἐρωτάω ὡς διά αὐτός δείκνυμι ὁ πρόκειμαι . οἷος εἰμί πρόβλημα τις κατασκευάζω ὁ πᾶς ἡδονά ἀγαθός εἰμί λαμβάνω εἰς ὁ ὅδε δεῖξις ὁ πᾶς ὁ κατά φύσις ἀγαθός εἰμί , ὁ δέ ἀποκρίνω μή συγχωρέω , εὐπορέω δέ μᾶλλον πρός ὁ ὅδε κατασκευή ὁ ἐρωτάω καί μεταβαίνω περί ὁ πᾶς ὁ κατά φύσις ἀγαθός εἰμί συλλογίζομαι , δείκνυμι οὗτος μέν ὅτι ὁ κατά φύσις ἕκαστος οἰκεῖος εἰμί , ὁ δέ οἰκέω ἕκαστος ἀγαθός , οὗτος δέ ὅτι ὁ παρά φύσις ἕκαστος κακός ἐκεῖνος καί φθαρτικός αὐτός , εἰμί δέ ὁ παρά φύσις κακός , ὁ κατά φύσις ἀγαθός · εἰμί γάρ ὁ ἐναντίος ὁ ἐναντίος , καί ὁ ἐναντίος ὁ ἐναντίος . ὁ γάρ τοιοῦτος μετάβασις χρήσιμος πρός ὁ ἐκ ἀρχή θέσις · εἰμί γάρ μή συγχωρέω οὗτος , οὐ οἷος τε ὁ πρόκειμαι δείκνυμι . ἀναγκαῖος ( ouv ) πρός ὁ ἐκ ἀρχή θέσις ὅδε δείκνυμι . πάλιν ἄν βούλομαι τις δείκνυμι ὅτι ὁ ψυχή ἀθάνατος λαμβάνω ὅτι κινέω πρός ὁ δείκνυμι ὅτι καί ὑπό ἑαυιῆς , μή συγχωρέω δέ τις αὐτός κινέω , ὁ δέ εὐπορέω πρός αὐτός ἐπιχείρημα μεταλαμβάνω πρός οὗτος ποιέω ὁ λόγος δείκνυμι ὅτι κινέω , οὗτος μέν νοέω , οὗτος δέ μανθάνω , οὗτος δέ ἥδομαι καί λυπέω , οὗτος δέ αἰσθάνομαι , οὗτος δέ ἐλπίς - ζέω , οὗτος δέ φοβέω · εἰς γάρ ἀναγκαῖος πρός ὁ πρόκειμαι ὁ μετάληψις ὁ τοιοῦτος . καί εἰμί ὁ τοιοῦτος τρόπος εἷς μετάβασις ἀπό - Γωγή , ὡς εἴρω ἐν ὁ δύο ὁ Πρότερος ἀναλυτικός . To δέ ὁμοίως καὶὅτανἐπαγωγὴνπρόςτι διαιτέω πρόκειμαι - μένω - ποιέω ἀναιρέω ἐπιχειρέω τοιοῦτος ἄν εἰμί · ὁ ἐνίστημι πρός ὁ ἐρωτάω προΐημι ὡς χρήσιμος πρός ὁ ὁ πρόκειμαι - μένω δεῖξις δύναμαι καί ἀπλόος μή συγχωρε-·.ν , λέγω μή ἀληθής εἰμί πρότασις ὁ λέγω πᾶς ὁ κατά φύσις ἀγαθός εἰμί , δύναμαι καί διά ἐπαγωγή αὐτός ἀναιρέω , λέγω ὁ ἀποθνῄσκω κατά φύσις εἰμί μή εἰμί ἀγαθός , ὁμοίως καί ὁ ἀλγέω καί ὁ νοσέω · οὐδείς γάρ οὗτος εἰμί κατά συνθήκη ἀλλά κατάφυσις . ὁ δέ διαιτέω πρόκειμαι σημαίνω ἄν ὁ διά ὐτῆς ὁ τίθημι πρότασις · ὁ μέν γάρ πρότασις ὁ πᾶς ὁ κατά φύσις ἀγαθός εἰμί · ὁ δέ ἐπαγωγή διά αὐτός οὗτος ὁ πρότασις δοκέω γίγνομαι δείκνυμι αὐιὴν ψευδής ’ λαμβάνω γάρ κατά ἕκαστος τις κατά φύσις δοκέω φανερῶς μή εἰμί ἀγαθός . ὁ δή πρός ὁ διά ὁ ἐπαγωγή δείκνυμι καί τίθημι μεταβαίνω καί οὗτος ἀναιρέω εἰς ὁ ἀναγκαῖος πρός ὁ πρόκειμαι ὁ μετάληψις ποιέω , οἷος ἄν διαιρέω δείκνυμι ὅτι οὖον πᾶς ὁ φύσις γίγνομαι κατά φύσις . ἀλλά ὁ ἀγαθός ὁ φύσις γίγνομαι , ὁ δέ διά ὁ ἐπαγωγή λαμβάνω οὐδείς τοιοῦτος . ὁ αὐτός δέ λόγος , ἄν καθίημι · εὐάζω τις βούλομαι ὁ μηδείς ἡδονά ἀγαθός εἰμί λαμβάνω πρότασις ὁ ὅτι οὐδείς ἀγαθός γένεσις , ὡς προσλαμβάνω οὗτος ὁ ἡμεῖς δέ ἡδονή γένεσις . ἔνειμι δέ πρός οὗτος ὁ πρότασις καί ἀπλόος ἐνίστημι μή συγχωρέω , ἔνειμι δέ καί διά ἐπαγωγή , πρόσχρω - μένω ὁ πρόκειμαι , ψευδής ποιέω ὁ πρότασις λέγω τότος ὑγιάζω γένεσις εἰμί ἀγαθός εἰμί , ἀλλά καί ὁ μανθάνω ὁ γάρ ἐπί ὁ δεῖξις ὁ πρότασις οὗτος ἀπό ὁ πρόκειμαι πρόβλημα μεταβαίνω καί ἀναιρέω ὁ διά ὁ ἐπαγωγή τίθημι , δείκνυμι ὅτι μή ἁπλόος σής οὗτος ὁ πρότασις διά ὁ ἐπαγωγή οὐ οἷος τε ὁ ἐκ ἀρχή πρόκειμαι , ὁ ὅτι μηδείς ἡδονή ἀγαθός , δείκνυμι · οὗτος γάρ ἀναιρέω , ὁ μηδείς γένεσις ἀγαθός εἰμί , καί ὁ πρόκειμαι , ὅσπερ εἰμί ὁ μηδείς ἡδονά ἀγαθός εἰμί , ἀναιρέω . ἀναγκαῖος ἐν ἐν ὁ τοιοῦτος πρός ὁ πρόκειμαι ὁ μετάθεσις ὁ πρόβλημα ὁ εἰς ὁ τοιοῦτος . ἢ δύναμαι οὗτος περί ὁ ἀποκρίνω λέγω , ὡς ἐκεῖνος διά ὁ ἔνστασις πρός ὅς εὐπορέω ἀπάγω ὁ ἐπαγωγή χράω · δοκέω γάρ μηδέ οὗτος ἄτοπος τίς ποιέω , εἰμί διά ὁ ἐπαγωγή , πρός ὅς εὐπορέω λόγος , ἀναιρέω ὁ θέσις . ὁ μᾶλλον ὁ λέγω τοιοῦτος εἰμί διά ὁ λέξις · ὁμοίως δέ καί ὅταν ἐπαγωγή πρός τίς διά ὁ πρόκειμαι ποιέω ἀναιρέω ἐπιχειρέω · οὗτος γάρ ἀναιρέω καί ὁ πρόκειμαι ἀναιρέω , ὡς ἵημι ὁ γραφή ποιέω ἀλλά οὐ ποιέω . λέγω γάρ ἄν ὁμοίως δέ καί ὅταν ἐπαγωγή πρός ποιέω διά ὁ πρόκειμαι οὗτος , δῆλος ὅτι ὁ εἰς ὅς ὁ μετάληψις γίγνομαι καί πρός ὅς εὐπορέω επιχειοrιματη , ἀναιρέω ἐπιχειρέω οὗτος ὁ ἀποκρίνω ὁ ἐνίστημι αὐτός · καί γάρ οὗτος ἀναιρέω διά ὅς κατασκευάζω ὁ πρόκειμαι πρόβλημα , ὅς καί αὐτός πρόκειμαι εἶπον , ἀναιρέω ὁ πρόβλημα . ἀναγκαῖος οὖν γίγνομαι ὁ εἰς ὁ οὗτος κατασκευή μετάληψις ὁ λόγος ὁ ἐρωτάω · εἰμί γάρ τίς εἰμί κατασκευάζω πρόβλημα ὑπό ὁ ἐρωτάω διά ἐπαγωγή οὐδείς γάρ μικρός διαλεκτικός ὁ διά ἐπαγωγή δείκνυμι ὁ πρόκειμαι ἢ διά συλλογισμός ) , ἔπειτα ἐν ὁ ἐπακτικός λόγος καί τοιοῦτος τίς λαμβάνω ὡς χρήσιμος πρός ὁ δεῖξις , πρός ὅς εὐπορέω λόγος πλείων , ὁ διαλέγω αὐτός πρός οὗτος ὁ ἔνστασις ποιέω , ἀναγκαῖος γίγνομαι ὁ κατασκευάζω ὁ πρόκειμαι ὁ ὁ λόγος μετάληψις εἰς οὗτος . εἰμί γάρ ὁ ἀποκρίνω λέγω μή ἵημι ὁ κατά φύσις ἀγαθός ὁ ἐρωτάω διά ἐπαγωγή κατασκευάζω αὐτός , λαμβάνω ἐπί ἕκαστος ζῷον ὅτι ὁ κατά φύσις ἕκαστος αὐτός ἀγαθός , ἵππος μέν ὁ ἵππος , κύων δέ ὁ κύων καί λέων ὁ λέων , λαμβάνω δέ αὐτός , ὅτι καί ὁ ἄνθρωπος κατά φύσις ἀγαθός ἄνθρωπος , ἐνίστημι πρός οὗτος ὁ προίστημι ὁ ἀντίκειμαι ὁ δείκνυμι , ὁ δέ εὐπορέω πρός ὁ οὗτος δείκνυμι πλείων ἐπιχείρημα , ἀναγκαῖος , εἰμί γε οὗτος μή δείκνυμι ἀναιρέω καί ὁ ἐκ ἀρχή δείκνυμι , μένω , ὁ εἰμί πᾶς ὁ κατά φύσις ἀγαθός . δείκνυμι δέ οὗτος λαμβάνω ὁ πᾶς ὁ κατά φύσις ἄνθρωπος ἢ καλός εἰμί ἢ ἡδύς ἢ συμφέρω καί ἕκαστος οὗτος πιστόω μετά οὗτος προσλαμβάνω ὁ ὅτι πᾶς δέ οὗτος ἀγαθός · εἰμί γάρ διά οὗτος δείκνυμι οὗτος πρός ὅς ὁ ἔνστασις · ὅς συγχωρέω θέω δείκνυμι ὁ πᾶς ὁ κατά φύσις ἀγαθός εἰμί . ὡς εἰς φαίνω δέ ἀναγκαῖος οὐ ἀναγκαῖος δέ ὁ μετάληψις εἰμί ποιέω , ὅταν περί τις μέν ὁ ἐν ὁ πρόβλημα ὀνομάζω ποιέω λόγος ὁ ἐρωτάω , οὐδείς μέντοι συντελέω οὔτε πρός ἀνασκευή οὔτε πρός κατασκευή ὁ πρόβλημα . ὁ γάρ εἰς τοιοῦτος ὁ μετάληψις ποιέω ποιέω φαντασία ἀποτελέω ὡς περί τις χρήσιμος πρός ὁ θέσις καί ὁ πρόβλημα ποιέω ὁ λόγος · οἷος εἰμί ὁ μέν πρόβλημα εἰμί περί ὅς ὁ κόσμος σφαιροειδής εἰμί , ὁ δέ περί ὁ ἢ εἷς ἢ πολύς εἰμί ὁ κόσμος διαλέγω ἢ περί ὁ ἀίδιος ἢ γενητός αὐτός εἰμί , ἢ πάλιν εἰμί ὁ πρόβλημα εἰμί ἡδονή κατά φύσις , περί ὁ φύσις τις διαλέγω , δείκνυμι ἤτοι τίς ποτός εἰμί ὁ φύσις , ἢ ὅτι ὁ φύσις γίγνομαι πᾶς ἕνεκα τις γίγνομαι , οὗτος δέ ποιέω ἤτοι ἐρωτάω ὁ ἀποκρίνω τε καί ὁ λόγος ὑπέχω καί ἀρνέομαι αὐτός οὗτος , οἷος εἰμί ὁ μέν ἔρομαι εἰμί δοκέω αὐτός πᾶς ὁ φύσις γίγνομαι ἕνεκα ὁ γίγνομαι , ὁ δέ ἀρνέομαι , ἐκεῖνος καταλείπω ὁ πρόκειμαι πρόβλημα περί οὗτος δείκνυμι , εὐπορέω ἐπιχείρημα πρός αὐτός , ἢ καί ἐπαγωγή τις ἔνδοξος χράω οὖον φέρω μέν εἰς δεῖξις ὁ πρόκειμαι ὡς δείκνυμι μέντοι οὗτος , πείθω ἐν ὁ ἐπαγωγή χράω καί ὁ θέσις , εἰς ὅς ὁ μετάληψις γίγνομαι , ὡς χρήσιμος πρός ὁ ὁ πρόκειμαι δεῖξις , ὁ ὅτι πᾶς ὁ φύσις γίγνομαι ἕνεκα ὁ γίγνομαι , ὁ δέ ἐνίστημι πρός οὗτος ἀναιρέω αὐτός πειράω . γίγνομαι γάρ ὁ εἰς τοῦτος μετάληψις ὁ ἐρωτάω ὡς εἰς φαίνω ἀναγκαῖος , ὅτι χράω οὗτος ὡς δεικτικός ὁ πρόκειμαι πρόβλημα · οἷος εἰμί ὁ μέν διά ἐπαγωγή δείκνυμι ἔνδοξος ὅτι πᾶς ὁ φύσις γίγνομαι ἕνεκα ὁ γίγνομαι , ὅς οὐ εἰμί μέν ἀναγκαῖος δείκνυμι πρός ὁ πᾶς ὁ κατά φύσις ἀγαθός εἰμί , ὅς εἰμί ὁ πρόβλημα , φαίνω μέντοι , χράω δέ ἐν ὁ ἐπαγωγή ὁ καί ὁ ἀναπνέω ἕνεκα ὁ γίγνομαι μή συγχωρέω ὁ προσδιαλέγομαι , ὁ δέ πρός οὗτος ὁ λόγος ποιέω εὐπορέω πρός αὐτός ἐπιχείρημα . καί εἰμί εἄν ὁ εἰς ὁ τοιοῦτος μετάλψις διαλεκτικός εἰς φαίνω ἀναγκαῖος ] καί ὁ ὁ τόπος χρῆσις πρός ὁ εἰς ὁ τοιοῦτος μετάληψις . εἰμί δέ ὅτε ὁ μετάληψις γίγνομαι οὔτε εἰς ἀναγκαῖος οὔτε εἰς φαίνω ἀναγκαῖος ἀλλά εἰς ὁ τυγχάνω · οἷος εἰμί τις , πρόκειμαι δείκνυμι ὅτι μόνος ὁ καλός ἀγαθός , ἐξετάζω ὁ ἀποκρίνω εἰμί κενός αὐτός δοκέω εἰμί , καί φημί ἐπιχειρέω ὅτι μή εἰμί , εὐπορέω ἐπιχείρημα πρός ὁ ὅδε δεῖξις καί παρεξέλεγχος αὐτός . φανερός γάρ ὁ ἑτερότης ὁ πρόβλημα καί ὅτι μηδέτερος ὁ δείκνυμι εἰς ὁ θατέρου συντελέω δεῖξις δύναμαι ὁ μήτε ἀναγκαῖος μήτε χρήσιμος λέγω , ὅταν ἀφίημι τις ὁ πρόκειμαι δείκνυμι τις σολοικίζω ἢ παρά ἱστορία ἐρῶ · ὁ γάρ τοιοῦτος παρεξέλεγχος . δήω δέ φημί φυλάσσω ὁ τοιοῦτος μετάβασις ὡς παντελῶς εἰμί σοφιστικός καί ἀλλότριος ὁ διαλεκτική μέθοδος . ἀξιόω δέ ἐν ὁ τοιοῦτος μετάβασις ὁ ἀποκρίνω , ὅταν ὁ ἐρωτάω ἀλλότριος βούλομαι λαμβάνω τίς ὁ πρόκειμαι πρόβλημα μεταφέρω ὁ πρόβλημα , εἰμί καί μή δοκέω αὐτός οὕτως ἔχω , συγχωρέω αὐτός οὕτως ἔχω , ὑποσημαίνω ὅτι μέν μή ἀρέσκω αὐτός , τίθημι δέ ὁ περαίνω χάρις ὁ πρόκειμαι . συμβαίνω γάρ ἐν ἀπορία γίγνομαι ὁ ὁ τοιοῦτος ἐρωτάω , ὅταν αὐτός μή χαλεπαίνω περί αὐτός , ὅς χάρις αὐτός καί προτείνω , ἀλλά συγχωρέω · φανερός γάρ γίγνομαι δίδωμι αὐτός μηδείς πρός ὁ πρόκειμαι χράω δύναμαι . ἔτι πᾶς ὁ ἐρῶ ἐρῶ ὁστισοῦν τις πολύς εἴρω . ὕω ὁ τόπος ὁ αὐτός εἰμί ὁ πρό ὀλίγος εἴρω ὁ ἐκ ἀκολουθία ἀνασκευαστικός · εἶπον γάρ δήω σκοπέω “ τίς εἰμί ἐκ ἀνάγκη , εἰμί ὁ πρόκειμαι εἰμί , καί οὗτος ἀνασκευάζω · ἀναιρέω γάρ οὗτος ἀναιρέω ἄν εἰμί καί ὁ πρόκειμαι , ὅς οὗτος ἕπω . ὁ αὐτός δέ καί νῦν λέγω · ἐπεί γάρ πᾶς ὁ τίθημι πλείων ἕπω , ὅς τίς ἄν ὁ ἕπομαι αὐτός ἀναιρέω , ἀναλέγω ἄν εἰμί καί αὐτός . διαφέρω δέ εἄν ὁ νῦν λέγω ἐκεῖνος , ὅτι ἐκεῖ μέν φημί δήω ζητέω τίς ἕπω ὁ κεῖμαι , ἐνταῦθα δέ καί ὁ εὕρεσις ὁ ἕπομαι ὑπογράφω . εἶπον γάρ πᾶς ὁ εἶπον ὁστισοῦν τρόπος τις πολ λαός εἴρω · ὁ τε γάρ ὁρισμός ὁ πρᾶγμα ὁ λέγω δύναμις λέγω ὁ ὁ πρᾶγμα λέγω καί ὁ γένος αὐτός καί εἰς εἰδοποιός αὐτός διαφορά καί ὁ ἴδιος . εἰμί δέ ὁ ὁ πρᾶγμα λέγω δύναμις καί οὗτος λέγω , δῆλος ὅτι ἕπω οὗτος ὁ λέγω , ὥστε , ὅς τίς ἄν οὗτος δείκνυμι μή εἰμί , ἀναλέγω εἰμί καί ὁ ὁ ἀρχή κεῖμαι · ὁ γάρ ἄνθρωπος εἶπον καί ζῷον εἴρω καί ἔμψυχος καί δίπους καί λογικός , ὥστε , ἄν τίς οὗτος μή εἰμί δείκνυμι , οὐδέ εἄν ἄνθρωπος εἰμί . οὕτως ἐπεί ὁ λέγω ὁ ἀρετή αὐτάρκης πρός εὐδαιμονία ἕπω ὁ τε μή εἰμί εὔλογος ἐξαγωγή καί ὁ μή εἰμί αἱρετός ὁ ὑγεία μηδέ τίς ἄλλος παρά ὁ ἀρετή , ἄν οὗτος τίς ἀναιρέω , ἀναιρέω - μένω εἄν εἰμί ὁ ὁ ἀρετή αὐτάρκης εἰμί πρός εὐδαιμονία . πάλιν ἐπεί ( ?? ) ὁ λέγω ὁ φυχην σῶμα ἕπω ὁ σῶμα διά σῶμα χωρέω καί ὁ στοιχεῖον αὐτός εἰμί ὁ ἐκ στοιχεῖον , εἰμί μή οὗτος τίς , οὐδέ ἐκεῖνος . καί ἐπεί ὁ διά κενός ὁ κίνησις γίγνομαι λέγω ἕπω ὁ τε ὁ ανισοβαρής ἰσοταχής εἰμί καί ὁ συμβλητός γίγνομαι ὁ κενός ὁ πλήρης καί ὁ ἐν ἴσος χρόνος κινέω τίς ὁ αὐτός διάστημα διά τε πλήρης καί κενός , ει οὗτος ἄτοπος καί ὁ κεῖμαι . εὐλαβέομαι δέ φημί δήω ὁ εἰς χαλεπός καί δυσεπιχείρητος ὁ μετάληψις ποιέω · πολλάκις γάρ ῥᾳδίως αὐτός ἀναιρέω ἢ ὁ ἕπω αὐτός . ὁ γάρ βούλομαι δείκνυμι μή εἰμί ὠφέλιμος ὁ ἀδικία ῥᾳδίως ὅς περί αὐτός ἐπιχειρέω δείκνυμι οὗτος ἢ εἰμί λαμβάνω ὁ ἕπω αὐτός , ὁ πλεονεξία , ἐπί οὗτος ὁ λόγος ποιέω · δοκέω γάρ ὁ πλεονεξία αἰσχρός μέν εἰμί λυσιτελής δέ καί ὠφέλιμος . ἔνδοξος δέ εἰμί δείκνυμι ὅτι μή ὠφέλιμος ὁ ἀδικία , ποτέ μέν , ὡς Πλάτος , ἀπό ὁ νόσος αὐτός Ψυχή εἰμί μηδείς δέ νόσος Ψυχή ὠφέλιμος εἰμί , ποτέ δέ ἀπό ὁ πᾶς μέν κακία βλαβερός εἰμί ὁ ἔχω αὐτός ὁ δέ ἀδικία κακία εἰμί . ὁ οὖν ἀπό ὁ ἀδικία μεταβαίνω ἐπί ὁ πλεονεξία ἐπί ἐκεῖνος ὁ λόγος ποιέω οὖον διαλεκτικός . ὅσος δέ ἀνάγκη ἕτερος μόνος ὑπάρχω , οἷος ὁ ἄνθρωπος ἢ νόσος ἢ ὑγεία . ἐκτίθημι τις τόπος ἐκ ακολουθία κατασκευαστικός τε καί ἀνασκευαστικός , μετά οὗτος παραδίδωμι τόπος ἐκ μάχη κατασκευαστικός τε καί ανακευαστικος . εἰμί δέ ὁ τόπος ἐπί ὁ ἄμεσος ἐναντίος ἁρμόζω . ἐπεί γάρ οὗτος εἰμί ἄμεσος ἐναντίος ὅς ἀνάγκη ἕτερος ὁ δεκτικός ὑπάρχω , ἄν εἰμί ὁ πρόβλημα ὁ τοιοῦτος τίς ὑπάρχω τις τίθημι , ἄν μέν λαμβάνω ὁ δεκτικός ὁ ἄμεσος ἐναντίος , ὅς κατηγορέω ὁ ἕτερος , δείκνυμι αὐτός ὁ ἕτερος αὐτός μή ὑπάρχω , δείκνυμι ἄν εἰμί ὅτι ὁ ἕτερος αὐτός ὑπάρχω ὁ τίθημι · ἄν δέ δείκνυμι ὑπάρχω αὐτός ὁ ἕτερος , ἀναλέγω εἄν εἰμί ὁ ὁ ἕτερος ὑπάρχω αὐτός . ἀξιόω ἐν ἐπί ὁ τοιοῦτος πρόβλημα , ἐν ὅς ἀνάγκη ἕτερος ὑπάρχω ὁ ὑπόκειμαι , ἄμφω δέ ἀδύνατος , πρός ὅς εὐπορέω τις αὐτός , διαλέγω · διά γάρ ὁ ἕτερος καί ὁ ἕτερος δείκνυμι · ἄν τε γάρ ἕτερος ὑπάρχω δείκνυμι ὁ πρόκειμαι , ἕτερος ἀναιρέω εἰμί , ἄν τε ἕτερος μή ὑπάρχω , ἕτερος κατασκευάζω . ὅταν οὖν τοιοῦτος ὁ ὁ κατηγορέω τις ἐν ὁ πρόβλημα , διά ὁ ὁ ἐναντίος αὐτός δείκνυμι ὑπάρχω ὁ πρόκειμαι ἢ μή ὑπάρχω κατασκευάζω εἄν καί ἀνασκευάζω ὁ πρόκειμαι · οἷος ἐπεί ὁ ἀριθμός κατηγορέω ὁ ἄρτιος καί ὁ περισσός , ἐάν ἐπί τις ἀριθμός ὁ ἐπιχείρησις τις ποιέω καί λέγω τις ] αὐτός ἄρτιος , εἴτε δείκνυμι ὅτι μή εἰμί περισσός , ἄρτιος ἄν εἰμί , εἴτε πάλιν δείκνυμι εἰμί ὅτι εἰμί περισσός , εἰμί ἄν δείκνυμι ὅτι μή ἄρτιος . ὁμοίως καί εἰμί σῶμα ζῷον ὁ πρόκειμαι εἰμί καί λέγω ὑγιαίνω , εἰμί μέν νοσέω δείκνυμι εἰμί δείκνυμι ὅτι οὐ ὑγιαίνω , εἰμί δέ μή νοσέω , ὅτι ὑγιαίνω . οὕτως κεῖμαι ὁ εἰμί τίς μέγεθος ἤπειρος , ἐπεί πᾶς μέγεθος ἢ περαίνω ὁ ἤπειρος , δείκνυμι ὅτι πᾶς περαίνω ἀναλέγω ἄν εἰμί ὁ ἄπειρος2 τίς εἰμί , ὡς δείκνυμι ἐν ὁ πρῶτος περι οὐρανός Ἀριστοτέλης , δείκνυμι πᾶς καί ὁ ἁπλόος σῶμα καί ὁ συντίθημι περαίνω . ἁρμόζω δέ ἄν ὁ τόπος καί ἐπί ὁ ἀντίφασις · ἄμεσος γάρ ἀντίθεσις καί οὗτος , οὐ ὡς ὁ ἐναντίος ὁ ἄμεσος ἐπί ὁ δεκτικός ὁ προερέω ἀνάγκη ἔχω ἀλλά ἐπί πᾶς . ἀνάγκη γάρ ἐπί πᾶς ἢ ὁ κατάφασις ἢ ὁ ἀπόφασις , ὥστε , εἰμί μέν ὁ κατάφασις , οὐ ὁ ἀπόφασις , εἰμί δέ μή ὁ κατάφασις , ὁ ἀπόφασις · εἴτε γάρ ὁ πλοῦτος ἀγαθός εἰμί δείκνυμι , ἀναιρέω εἄν εἰμί ὁ ἀπόφασις , εἴτε μή ἀγαθός , ὁ κατάφασις . οὐκέτι δέ εἰμί ἐπί ὁ ἐναντίος ὁ έμμεσος ὁ τόπος πρός ἄμφω χρήσιμος , καί πρός ἀνασκευή καί πρός κατασκευή , ἀλλά πρός ἀνασκευή μόνος ὁ τίθημι ὁ ἐναντίος . ἄν γάρ δείκνυμι ὁ ἕτερος αὐτός ὑπάρχω καί οὖον ὁ τίθημι ὁ δεκτικός , ἀναιρέω ὁ ὁ ἕτερος ὑπάρχω αὐτός · οὖον γάρ οἷος τε ἅμα ἰός ἐναντίος · οὖον μείς , εἄν μή ὁ ἕτερος ὑπάρχω , ὑπάρχω καί ὁ λοιπός ὁ δύναμαι ὁ έμμεσος τίς ὑπάρχω αὐτός . ὁ γάρ σῶμα , εἰμί μέν λευκός , ἐκ ἀνάγκη οὖον μέλας · εἰμί δέ μή λευκός , οὐ ἐκ ἀνάγκη μέλας . καί εἰμί μέν τις εὐδαίμων , οὗτος οὖον Κακό - δαίμων · οὖον μείς , εἰμί μή εὐδαίμων , κακοδαίμων ἐκ ἀνάγκη · οὖον γάρ ἀμέσως ἀντίκειμαι εὐδαιμονία τε καί κακοδαιμονία , ἐπεί ἐνδέχομαι τις σπουδαῖος εἰμί μή εἰμί εὐδαίμων . καί εἰμί μέν σπουδαῖος , οὖον κακός · εἰμί δέ μή σπουδαῖος , οὐ ἐκ ἀνάγκη κακός · οὖον γάρ ἄμεσος ἀρετή καί κακία . καί ὁ μέν σώφρων οὖον μαίνομαι · οὖον μήv ὁ μή σώφρων μαίνομαι . ὥστε οὐκέτι καί πρός κατασκευή καί πρός ἀνασκευή ὁ οὕτως ἐναντίος χρήσιμος . καί εἰμί ὁ μέν ἄμεσος ἐφαρμόζω μᾶλλον ὁ δεῖξις ὁ διά ὁ πέμπτος λέγω ἀναπόδεικτος , ὅς εἰμί ἐκ διαιρετικός καί ὁ ἀντίκειμαι εἷς ὁ ἐν ὁ διαιρετικός ὁ λοιπός συνάγω ὁ δέ ἐμέω ὁ διά ὁ τέταρτος , ὅς εἰμί ἐκ διαιρετικός καί ὁ ἕτερος ὁ ἐν ὁ διαιρετικός ἀναιρέω ὁ ἕτερος . ἔτι ὁ ἐπιχειρέω μεταφέρω ὄνομα κατά ὁ λόγος . τόπος ἐγώ ἀπό ἐτυμολογία παραδίδωμι . ἄν μέν γάρ ὁ ὄνομα μεταφέρω ἐπί ὁ κατά ὁ ἐτυμολογία λόγος οὗτος γάρ σημαίνω ὁ μεταφέρω ὄνομα κατά ὁ λόγος ) ὡς οὗτος εἰμί σημαντικός μᾶλλον καί προσήκω ὅς οὕτως ἀκούω ὁ ὄνομα ἢ ὡς κεῖμαι , εὐπορέω ἐπιχείρημα πρός ὁ πρόκειμαι . οἷος εἰμί βούλομαι δείκνυμι ὅτι ὁ ὅστις ἀρετή ἔχω εὔψυχος εἰμί , ἀλλά οὐ ὁ ἀνδρεῖος μόνος , μεταλαμβάνω ὁ εὔψυχος ὄνομα εἰς ὁ λόγος ὁ κατά ὁ ἐτυμολογία · εἰμί δέ οὗτος ὁ ὅς ὁ ψυχή ἔχω , οὗτος εἰμί ὁ ἀγαθός ὁ ψυχή ἔχω · ἀλλά μήv εἰμί εὔψυχος εἰμί ὁ ἀγαθός ὁ ψυχή ἔχω , ἀγαθός δέ ὁ ψυχή ἔχω καί ὁ δίκαιος καί σώφρων καί φρόνιμος , οὐδέ εἄν ὁ ἀνδρεῖος μόνος εὔψυχος εἰμί , οὐδέ εἄν ὁ εὐψυχία ἀνδρεία εἰμί . ὅτι δέ εὔψυχος ὁ εὕω ὁ ψυχή ἔχω , δείκνυμι ὁ ὁ ὅμοιος παράθεσις · καί γάρ εὔελπις ὁ ὅς ἐλπίζω , οὗτος εἰμί ὁ ἀγαθός ἐλπίζω . πάλιν βούλομαι δείκνυμι , ὅτι ὁ σπουδαῖος εὐδαίμων εἰμί , ὁ εὐδαίμων μεταλαμβάνω εἰς ὁ κατά ὁ ἐτυμολογία λόγος · ὁ γάρ εὕω ὁ δαίμων ἔχω σημαίνω δοκέω ὑπό ὁ εὐδαίμων . εἰμί δή δαίμων ἕκαστος ὁ ψυχή , κατά ὁ Ξενοκράτης δοκέω , εἰμί εἄν εὐδαίμων ὁ εὕω ὁ φυχὴν ἔχω · εὕω δέ ὁ ψυχή ἔχω . ὁ σπουδαῖος · ὁ σπουδαῖος ἄρα εὐδαίμων . πάλιν δείκνυμι ἐθέλω , ὅτι μή εἰμί ἐν ἄλογος προαίρεσις , λαμβάνω ὁ λόγος ὁ προαίρεσις · εἰμί δέ οὗτος πρός ἕτερος αἱρέω · ἀλλά μήv ὁ ἄλλος πρό ἄλλος αἱρέω εἰμί οὗτος εἰμί ἐν ὅς καί ὁ βουλεύω · ὁ γάρ ἄλλος ἄλλος προκρίνω μετά λόγος γίγνομαι · οὐδείς δέ ὁ ἄλογος βουλεύω · ὥστε οὐδέ προαιρέω . πάλιν ἐθέλω δείκνυμι , ὅτι ὁ σώφρων οὐ εἰμί ἐγκρατής , μεταλαμβάνω ὁ ἐγκρατής εἰς ὁ ἑαυτοῦ κράτος οὗτος γάρ σημαίνω ὁ ὄνομα ) , καί δείκνυμι ὅτι ἔνθα ὁ κρατέω , ἐνταῦθα καί κρατέω τίς εἰμί , ὁ δέ κρατέω ἀντισπάω καί μάχομαι κρατέω , ἔνθα δή ὁ μέν κρατέω ὁ δέ κρατέω εἰμί ὁ Ψυχή , οὐ εἰμί ἐνταῦθα ὁμολογία , ὁ δέ σώφρων ὁμολογέω ἔχω ὁ ὁ Ψυχή μέρος πρός ἀλλήλων , εἰμί ἄν δείκνυμι ὁ πρόκειμαι . ὁ αὐτός λόγος καί ἐπί ὁ ἀκρατής καί ὁ ἀκόλαστος . οὕτως ἔνειμι δείκνυμι ὁ φίλος μή εὔνους , εἰμί Εὔνους μέν ὁ ὀρθῶς νοέω καί τἀληθῆ ἢ ἀγαθός νοέω , οὖον πάντως δέ ὀρθῶς ὁ φίλος νοέω . ὁ δέ τόπος ὁ μέν πιθανός καί ἔνδοξος καί διαλεκτικός ἔχω , οὖον μήv ὑγιής ὁ λέγω ἐπί πᾶς · οὔτε γάρ εὐθάλασσος λέγω ὁ ἔχω ἀγαθός θάλασσα , οὔτε Εὔχειρ ὁ ἔχω κάλως χείρ , ἀλλά ὁ πυκτικός , οὔτε μεγαλόψυχος ὁ ἔχω ὁ ψυχή μέγας . διό οὐδέ εὐδαίμων ὁ σποοδαις . ’Eπεὶδὲτῶνπραγμάτωντὰ μέν εἰμί ἐξἀνάγκηςτὰ δέ ὡς ἐπί ὁ ποῦλος ὁ δέ ὁπότερος τυγχάνω . ὁ τόπος οὗτος ὁ ἀφορμή ἀπό ( εἰμί ὁ πρᾶγμα διαφορά λαμβάνω , καί εἰμί ἐπί πλέω ὁ πρῶτος παραδίδωμι ὁ ἄξιος “ ἐπιβλέπω εἰμί ὁ κατά ἄλλος τρόπος ὑπάρχω ὡς συμβαίνω ἀποδίδωμι . ” ἐπί γάρ τούτος οὗτος ποῦ μεταλαμβάνω , ὁ μέν ὡς γένος ἢ ὡς ἴδιος ἢ ὡς ὁρισμός ὑπάρχω εἰς ὁ ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω ( οὕτως γάρ ἐκεῖνος ἕκαστος λαμβάνω ) , ὁ δέ συμβαίνω εἰς ὁ ὡς ἐπί ὁ πολύς καί ὁ ὁπότερος τυγχάνω · τοιοῦτος γάρ ὁ οἷος τε ὑπάρχω καί μή , ὅς ὁρίζω ὁ συμβεβηκός . ἔτι εἰμί καί συμβεβηκός τις εἰμί ἀχώριστος , εἰμί ἄν καί οὗτος αὐτός ὁ ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω · διό οὐδέ ἀντιτίθημι ὁ ἐκ ἀνάγκη ὁ συμβεβηκός · οὐδέ γάρ χράω οὔτε ὁ συμβεβηκός ἵημι ὁ ἄλλος τις , ἀλλά ὡς ἄλλος διαίρεσις χράω ὁ ἀναγκαῖος τε ὑπάρχω καί μή . ἔχω γάρ ὅτι ὁ εἰμί ὁ μέν ἐκ ἀνάγκη εἰμί , ὡς ὁ ὁ ἄνθρωπος ζῷον εἰμί ( ὅς γάρ πᾶς τε καί ἀεί ὑπάρχω , οὗτος ἐκ ἀνάγκη εἰμί · ὁμοίως ἀναγκαῖος καί ὁ ὁ θεός ἄφθαρτος εἰμί ) , ὁ δέ ἐνδεχομένως , καί οὗτος ὁ ἐνδέχομαι ὁ μέν ὡς ἐπί ὁ πλεῖστος , ὡς ὁ ὁ ἄνθρωπος πενταδάκτυλον εἰμί καί γηράσκω πολιόω , ὁ δέ ἐπί μικρός , ὡς ὁ οὗτος ὰντι·κείuι ὅς ὅς , ὁ ὁ ἄνθρωπος ὁ τετραοα·ιτυλος ἢ ἑξαδάκτυλος εἰμί ( εἰμί γάρ οὕτως καί οὗτος ) · ἢ ὁ μή πολιόω γηράσκω ὁ ἄνθρωπος , ὁ δέ ἐπί ἴσος , ὡς ὁ πολιτεύω ὁ ἄνθρωπος ἢ μή , ἀποδημέω ἢ μή , λούω ἢ μή . εἰμί τοίνυν τοιοῦτος ἐν ὁ εἰμί διαφορά εἄν ὁ κατά ἄλλος τρόπος ὑπάρχω τις κατά ἄλλος τις ὑπάρχω λέγω ἐναλλάσσω ὁ ὁ ὕπαρξις αὐτός τρόπος , ἀφορμή δίδωμι ἐπιχείρησις ἐλεγκτικός . εἰμί γάρ τις λέγω ἐνδέχομαι ὁ θεός ἄφθαρτος εἰμί ἢ ὁ ἄνθρωπος ζῷον ἢ λογικός , οὗτος λέγω ἄν ὁ ἀδύνατος μή εἰμί ἐνδέχομαι εἰμί · ἀδύνατος γάρ ὁ θεός μή εἰμί ἄφθαρτος ἢ ὁ ἄνθρωπος μή ζῷον εἰμί · ὁ δέ λέγω ἐνδέχομαι αὐτός ζῷον εἰμί οὗτος λέγω εἄν ἐνδέχομαι καί μή εἰμί ζῷον αὐτός · τοιοῦτος γάρ ὁ ἐνδέχομαι . ἔτι ὁ ἀεί ὑπάρχω οὐ ἀεί εἄν ὑπάρχω λέγω · ὁ γάρ ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω ἀεί τε καί πᾶς ὑπάρχω . ἀλλά ἄν διορίζω ὡς ἐπί ὁ πλεῖστος λέγω εἰμί ὁ ἐκ ἀνάγκη εἰμί , ὁ αὐτός ἁμαρτία ὁ ὁ ὡς ἐπί ὁ πλεῖστος εἰμί ἐνδέχομαι καί μή εἰμί διά οὗτος γάρ ὁ ὡς ἐπί ὁ πλεῖστος οὐ ἀναγκαῖος ) , οἷος ἄν λέγω τις ὁ ἀπόδειξις ὡς ἐπί ὁ πλεῖστος ἀληθής εἰμί . ἄν ἐναλλάσσω δέ τις ὁ ὡς ἐπί ὁ πλεῖστος ἐκ ἀνάγκη εἰμί λέγω , παραπλήσιος ὁ λόγος . εἰμί γάρ λέγω τις ἐκ ἀνάγκη ὁ ἄνθρωπος πενταδάκτυλον εἰμί , λέγω ἄν ὁ ἐνδέχομαι εἰμί ἀναγκαῖος · εἰμί · ἐνδέχομαι μέν γάρ καί μή εἰμί τις πενταδάκτυλον · ὁ δέ ἐκ ἀνάγκη λέγω πᾶς εἰμί πενταδάκτυλον οὖον φημί ἐνδέχομαι μή εἰμί τις πενταδάκτυλον . ἀλλά κἀν ὁ ἐναντίος ὁ ὡς ἐπί ὁ πολύς ( οὗτος δέ εἰμί ὁ ἐπί μικρός · ὡς γάρ ὁ πολύς ὁ ὀλίγος ἀντίκειμαι , οὗτος καί ὁ ὡς ἐπί ὁ πολύς ὁ ἐπί μικρός ) , εἄν δή τις ὁ ἐπί μικρός εἰμί ἢ ἐκ ἀνάγκη εἰμί λέγω ἢ ὡς ἐπί ὁ πολύς , ἐλέγχω ἄν ἢ ὁ ὡς ἐπί ὁ πλεῖστος μή εἰμί ἀδύνατος εἰμί λέγω μή εἰμί ἢ ὁ ] ὡς ἐπί ὁ πλεῖστος εἰμί τίθημι , οἷος εἰμί λέγω τις ἐκ ἀνάγκη ὑπό κύω ὕω ἢ ὡς ἐπί ὁ πλεῖστος ἑξαδάκτυλος εἰμί ὁ ἄνθρωπος . ὁμοίως ἄν ὁ ἀπό τυγχάνω γίγνομαι τίς λέγω τις ἢ ὡς ἐκ ἀνάγκη ἢ ὡς ἐπί ὁ πολύς γίγνομαι . ὅς τε γάρ ὁ ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω ὡς ἐπί ὁ πολύς ὑπάρχω λέγω ὁ πᾶς ὑπάρχω οὖον πᾶς φημί ὑπάρχω ὡς γάρ ὁ ἐνδεχομένως ὁ ἄνθρωπος πενταδάκτυλον εἰμί οὖον πᾶς φημί εἰμί , οὕτως καί ὁ λέγω ἐνδεχομένως αὐτός ὁ λογικός ἢ ἀναπνευστικός εἰμί οὖον πᾶς εἄν λέγω ἀεί τοιοῦτος εἰμί · ὁ μέν γάρ ἀναγκαῖος καθόλου , ὁ δέ ἐνδέχομαι οὖον τοιοῦτος ) , ὁμοίως κἀν ἐναλλάξ πάλιν , ἐάν · ὁ ὡς ἐπί ὁ πολύς ἐκ ἀνάγκη εἶπον . ἔτι δέ φανερός ὁ ἁμαρτία ὁ ὁ ἐπί μικρός ἐκ ἀνάγκη λέγονιος . ἐνδέχομαι μέν οὖν οὗτος ποιέω τις ἐναλλάσσω ὁ τρόπος ὁ ὕπαρξις καί προστίθημι , ὅτε καί φανερός ὁ ἔλεγχος γίγνομαι ἄν . ἐνδέχομαι δέ ἐκεῖνος μή προστίθημι τις διορισμός , ἀλλά ἁπλόος καί Χωρὶς ὁ προστίθημι ὁ τρόπος ὁ ὕπαρξις λέγω · ὑπάρχω ὁ πρᾶγμα ὁ προσδιαλέγομαι ἐπί ὅς οἷος τε εἰμί ἐλέγχω μεταφέρω ὁ ἀδιο ρίστως εἴρω ὡς οὕτως εἴρω . ἐπί μέν οὖν ὁ ἐνδέχομαι ἀπίθανος ὁ τόπος καί πρόδηλος σοφιστικός · ὁ γάρ ὁ ἁπλόος · εἶπον εἰμί ὁ ἄνθρωπος ζῷον λέγω εἴρω , ὅτι ἐνδέχομαι ζῷον αὐτός εἰμί , φανερῶς δοκέω συκοφαντέω . γίγνομαι δέ εἄν διαλεκτικός ἐπί ἐκεῖνος μόνος , εἰμί τις ὁ ἐνδεχομένως ὑπάρχω ἁπλόος ὑπάρχω λέγω , οἷος εἰμί τις λέγω ἁπλόος ὁ γηράσκω πολιόω ἢ πᾶς ἄνθρωπος πενταδάκτυλον εἰμί · ἐπεί γάρ ὁ ἀναγκαῖος ἁπλόος ὑπάρχω , δοκέω καί ὁ ἁπλόος λέγω ὑπάρχω ὡς ἀναγκαῖος ὑπάρχω λέγω . ὁ μέν γάρ κύριος σοφός καί ἁπλόος σοφός · ὁ δέ μή οὕτως ὁ ] μετά διορισμός · τέκτων γάρ σοφός · ἐν πᾶς γάρ ὁ κύριος ἁπλόος καί Χωρὶς διορισμός λέγω . κύριος δέ ὑπάρχω ὁ ἀναγκαῖος ὑπάρχω · ὁ δή ὁ ἐνδεχομένως ὑπάρχω ἁπλόος καί Χωρὶς διορισμός λέγω ὑπάρχω εὔλογος ἄν εὐθύνω ὡς ἀναγκαῖος ὑπάρχω λέγω ὁ μή οὕτως ὑπάρχω . οὗτος δέ καί αὐτός διά ὅς λέγω δηλόω · ἐπί γάρ ὁ ὁ ἐνδεχομένως ὑπάρχω ἀπλόος καί Χωρὶς διορισμός λέγω ὑπάρχω χράω ὁ τόπος . ὁ γάρ ὁ ἀπος - κηρύκτους φαῦλος εἰμί λέγω ἀπλόος δοκέω ἄν λέγω ἐκ ἀνάγκη καί καθόλου τοιοῦτος αὐτός εἰμί · οὖον μήv οὕτως ἔχω · ἐνδέχομαι γάρ τις καί μή τοιοῦτος εἰμί ἀποκήρυκτος γίγνομαι · Θεμιστοκλῆς γοῦν Απόκη - ρυκτω μέν φημί γίγνομαι , οὖον μήv φαῦλος εἰμί . ἐπιζητέω τις ἄν πῶς , εἰμί ὁ μέν ἐνδέχομαι ὑπάρχω τε καί μή συμβεβηκός , ὁ δέ ἀναγκαῖος ὑπάρχω ἢ γένος ἢ ἴδιος ἢ ὁρισμός ἤ τίς ὁ ὑπό οὗτος , πῶς ἔτι ὑποτάσσω ἄν ὁ πρός ὁ ἀπό ὁ συμβεβηκός πρόβλημα τόπος ὁ δείκνυμι ὅτι ὁ ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω ἀποδίδωμι οὐ ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω . δείκνυμι γάρ ἄν ὅς ἤτοι ὅτι οὐ ὡς γένος ὑπάρχω ἢ ὅτι οὐ ὡς ἴδιος ἢ ὅτι οὐ ὡς ὅρος · ἀλλά ὁ ὁ γένος ἀναιρετικός ἐν ὁ πρός ὁ γένος τόπος · ὁμοίως καί ἐπί ὁ ἴδιος καί ἐπί ὁ ὁρισμός ὥσπερ καί ὁ ὁ συμβεβηκός πρόβλημα ] . ἢ ἐπεί οὐ ὡς γένος ἢ ἴδιος ἢ ὁρισμός ἀναιρέω ἀλλά καθόλου ὅτι μή ἀναγκαῖος , ὑπό οὐδείς ἄν ἐκεῖνος ὑποτάσσω · καί γάρ συμβεβηκός τίς ἀναγκαῖος . εἰμί οὖον διά μέθοδος τις ἀναιρέω ὁ ἀναγκαῖος ἀλλά πρόχειρος ἐνάργεια χράω · ἀναιρέω δέ οὗτος κατασκευάζω ὁ συμβεβηκός , ὥστε εἰμί ἄν διά οὗτος ὁ πρός ὁ συμβαίνω ὑποτάσσω ὡς ὁ συμβεβηκός κατασκευαστικός . διά οὗτος δέ καί ἐπί μέν ὁ πρῶτος τόπος οὐ αντιστρέφω · οὖον γάρ εἶπον ἰάομαι ὁ ὡς συμβαίνω ὑπάρχω κατά ἄλλος τις τρόπος ἀποδίδωμι · γίγνομαι γάρ ἐπί ἐκεῖνος ἀντιστρέφω ἢ ἀπό γένος ὁ τόπος ἢ ἀπό ἴδιος ἢ ἀπό ὁράω · ὁ γάρ συμβαίνω γίγνομαι κατά τίς οὗτος ἀποδίδωμι · ἐπί δέ οὗτος · ἀντιστρέφω , ὅτι ὁ ἀναγκαῖος ἐν αὐτός χράω , ὅς δύναμαι καί ἐν ὁ συμβεβηκός εἰμί , ἀλλά οὖον ὁ γένος ἢ ἴδιος ὁ ὅρος . ἔτι εἰμί αὐτός ἑαυτοῦ συμβαίνω τίθημι ὡς ἕτερος . ὁ μέν τόπος ἀπό ὁ πολυώνυμος . εἰμί δέ ὁ διά αὐτός λέγω · ἐπεί οὐδείς αὐτός ἑαυτοῦ οἷος τε συμβαίνω ὁ γάρ συμβαίνω ἐν ὑπόκειμαι καί ἄλλος ὁ ὅς συμβαίνω , καί ὅς ] οἷος τε ὑπάρχω καί μή · οὔτε δέ τίς αὐτός ἑαυτοῦ ὑπόκειμαι καί ἄλλος τίς εἰμί αὐτός , οὔτε οἷος τε τίς ἑαυτοῦ ὑπάρχω τε καί μή ) , ἄν δή τις πλανάω ἐπί ὁ πολυώνυμος ὡς κατά ὁ ὁ ὄνομα διαφορά ἔχω καί πρᾶγμα διαφορά εἶπον ὁ ἕτερος ὁ ἕτερος συμβαίνω , οἷος ὁ ξίφος ὁ μάχαιρα ἢ ὁ βροτός ὁ ἄνθρωπος ἢ ὁ φᾶρος ὁ ἱμάτιον ἢ ὁ ἥδομαι ὁ χαίρω ἢ ὁ χαίρω ὁ εὐφραίνω , οὗτος ἐλέγχω εἄν αὐτός τίς ἑαυτοῦ συμβαίνω λέγω · αὐτός γάρ κατά ὁ ὑπόκειμαι τε καί σημαίνω ἡδονή καί χαρά καί Εὐφρόσυνος καί τέρψις . Πρόδικος δέ πειράω ἕκαστος ὁ ὄνομα οὗτος ἴδιος τίς σημαίνω ὑποτάσσω , ὥσπερ καί ὁ ἀπό ὁ Στοά , χαρά μέν λέγω εὔλογος ἔπαρσις , ἡδονά δέ ἄλογος ἔπαρσις , τέρψις δέ ὁ διά οὖς ἡδονή , Εὐφρόσυνος δέ ὁ διά λόγος · νομοθετέω δέ εἰμί οὗτος ἀλλά οὐδείς ὑγιής λέγω . ὁ μέν οὖν εἶπον ὁ ἡδονά χαρά οὐ ἁμάρτημα , ὥσπερ οὐδέ ὁ ὁ μόνος ἀδιαίρετος ὁ ὁ στιγμή ἀμερής · οὐδέ γάρ ὁ ὁ χαρά χαρά εἶπον ἢ ἰά μόνος μόνος · ὁ δέ συμβαίνω ἕτερος ἕτερος λέγω ἄτοπος τε καί ψεῦδος . ἐπεί τἀναντία συμπλέκω μέν ἀλλήλων ἑξαχῶς , ἐναντίος βρόχος δέ ποιέω τετραχῶς συμπλέκω . ὁ μέν τόπος ἀπό ὁ ὁ ἐναντίος συμπλοκή . ὁ δέ κεφάλαιος ὁ λέγω · ἐπεί δύο συζυγία ενατιωσις συμπλέκω ἀλλήλων ἓξ συζυγία συμπλοκή ποιέω , ὅς ὁ μέν δύο συζυγία οὐ ἔχω ἐναντίωσις πρός ἀλλήλων , ὁ δέ τέσσαρες ἔχω , ἀξιόω ἀπό ὁ συζυγία ὁ ὁ ἐναντίωσις ἔχω ὁρμάω , ὅταν τίς ὅς τίθημι τοιοῦτος ὡς ἔχω ἑκάτερος ὁ ὁράω ὁ ἐν ὁ τίθημι πρόβλημα ἐναντίος τις , ἐπί ὁ ἐναντίος ὁ ἐν ὁ πρόβλημα συμπλοκή συμπλοκή ἐπιβλέπω πειράω δείκνυμι τις αὐτός ἀληθής · ἐκεῖνος γάρ ἀληθής δείκνυμι ἀναιρέω ἄν εἰμί ὁ πρόβλημα , ἐπεί ἀδύνατος ἅμα τἀναντία ἀληθής εἰμί . καί ὁ μέν ὁ τόπος περίληψις τοιοῦτος . σαφής δέ εἄν ὁ λέγω γίγνομαι , εἰμί ἐκτίθημι εἰς ἐναντίωσις καί ὁ συζυγία ὁ γίγνομαι κατά ὁ συμπλοκή αὐτός δείκνυμι , πῶς μέν ἓξ ἅπας γίγνομαι , πῶς δέ ὁ τέσσαρες εἰμί ἀπό ὁ ἓξ ὁ ὁ ἐναντίωσις ἔχω , καί τίς οὗτος . εἰμί δή δύο συζυγία ἐναντίος , εἷς μέν Δίκαιος καί ἄδικος , ἕτερος δέ ἀγαθός καί κακός , καί συζεύγνυμι οὗτος ἀλλήλων κατά ὅσος τρόπος οἷος τε συζεύγνυμι αὐτός , φυλάσσω ὁ ἕκαστος συζυγία ἀνά εἷς ὅρος ἔχω ὁ ἐκ ἑκάτερος ἐναντίωσις . εἰμί δή οὕτως συντίθημι συζυγία συμπλοκή οὖον πλείων ὁ ἕξ · ἢ γάρ ἑκάτερος ὁ ἐκ ὁ ἕτερος ἐναντίωσις ἑκάτερος ὁ ἐκ ὁ ἕτερος συμπλέκω , καί εἰμί οὗτος ὁ τρόπος συμπλέκω αὐτός δύο συζυγία συμπλοκή · ἢ γάρ ὁ μέν Δίκαιος ὁ ἀγαθός , ὁ δέ ἄδικος ὁ κακός συμπλέκω , καί εἰμί εἷς οὗτος συζυγία ὁ τότος Δίκαιος ἀγαθός , ὁ ἄδικος Κακονά , ὑπόκειμαι μέν ἐν ἑκάτερος ὁ συμπλοκή ἐν ὅς μέν ὁ Δίκαιος ἐν ὅς δέ ὁ ἄδικος , κατηγορέω δέ ἐν μέν ὁ ὁ ἀγαθός ἐν δέ ὁ ὁ κακός · ποτέ δέ ἔμπαλιν ὁ μέν Δίκαιος ὁ κακός , ὁ δέ ἄδικος ὁ ἀγαθός , ὡς εἰμί ὁ συζυγία τότος Δίκαιος κακός , ὁ ἄδικος ἄγω . ποτέ δέ αὖος ὁ ἕτερος ὁ ὑπόκειμαι ἑκάτερος ἀνά μέρος ὁ κατηγορέω συμπλέκω , οἷος ὁ Δίκαιος ὁτὲ μέν ὁ ἀγαθός ὁτὲ δέ ὁ κακός , καί εἰμί πάλιν ἄλλος δύο συζυγία , εἷς μέν τότος Δίκαιος ἀγαθός , ὁ Δίκαιος Κακονά , ἕτερος δέ τότος ἄδικος κακός , ὁ ἄδικος ἀγαθός . ὁ δέ λοιπός δύο , ὅταν ἔμπαλιν ἀμφο - τέρος ὁ ὑπόκειμαι κατά ἴδιος ποτέ μέν ὁ ἕτερος ὁ κατηγορέω συμπλέκω ποτέ δέ ἕτερος , οἷος ὁ Δίκαιος ποτέ μέν ὁ ἀγαθός ποτέ δέ ὁ κακός , καί πάλιν ὁ ἄδικος ποτέ μέν ὁ κακός ποτέ δέ ὁ ἀγαθός · εἰμί γάρ ὁ μέν ἕτερος τότος Δίκαιος ἀγαθός , ὁ ἄδικος ἀγαθός , ὁ δέ ἕτερος τότος Δίκαιος κακός , ὁ ἄδικος Κακονά . ὁ μέν οὖν γίγνομαι ἐκ · ὁ δύο ἐναντίωσις συμπλέκω κατά ὁ προερέω τρόπος συζυγία τε καί συμπλοκή οὗτος τε καί τοσοῦτος . πρῶτος συζυγία ὁ ἔχω ἑκάτερος περί ἑκάτερος , ὁ τότος Δίκαιος ἀγαθός εἰμί , ὁ ἄδικος κακός ἐστώ . δύο ὁμοίως αὐτός ἔχω ἔμπαλιν ἑκάτερος περί ἑκάτερος ὁ τότος Δίκαιος κακός εἰμί , ὁ ἄδικος ἀγαθός . τρίτος ὁ ἔχω ὁ ἕτερος ὁ ὑπόκειμαι ἐν μέρος ἀμφότερος κατηγορέω , ὁ τότος Δίκαιος ἀγαθός εἰμί , ὁ Δίκαιος κακός ἑστία . τέταρτος καί αὐτός ὁμοίως ὁ ἕτερος ὁ ὑπόκειμαι ἀμφότερος ἐν μέρος κατηγορέω ὁ τότος ἄδικος ἀγαθός εἰμί , ὁ ἄδικος κακός ἑστία . πέμπτος ὁ ἔχω ἑκάτερος ὁ ‘ποκειμαι παρά μέρος ὁ αὐτός κατηγορέω , ὡς ὁ τότος Δίκαιος ἀγαθός εἰμί , ὁ ἄδικος ἀγαθός ἐστιν’ . ἕκτος καί αὐτός ὁμοίως ἔχω ὁ αὐτός ἑκάτερος ὁ ὑπόκειμαι κατηγορέω ὁ ὁ δίκαιος κακός εἰμί , ὁ ἄδικος κακός ἑστία . παρά δέ οὗτος οὐ οἷος τε ἄλλος τις καί ἐκ ἑκάτερος ἐναντίωσις εἷς . οὗτος δή ὁ ἓξ συζυγία ὁ μέν δύο ὁ πρῶτος εἴρω , ἐν ὅς ἑκάτερος ὁ ἐναντίος συμπλέκω , οὖον ποιέω οὐδείς ἐναντίωσις . οὔτε γάρ ὁ τότος Δίκαιος ἀγαθός ἑστία ὁ ὁ ἄδικος κακός ἐστιν’ ἐναντίος συμπλοκή ἀμφότερος γάρ ἀληθής , καί ἄμφω ὁ αὐτός ἦθος · ὁ γάρ αὐτός ὁ Δίκαιος ἀγαθός ὑπολαμβάνω καί ὁ ἄδικος κακός · ἀστεῖος γάρ ἄμφω ) , οὔτε πάλιν ὁ τότος Δίκαιος Κακονά λέγω ὁ τότος ἄδικος ἀγαθός λέγω · πάλιν γάρ καί ταῦ ὁ ὁμοίως ψευδής καί φευκτός καί ὁ αὐτός ἦθος · ὁ γάρ αὐτός ὁ τεδικαιω κακός ὑπολαμβάνω καί ὁ ἄδικος ἀγαθός . οὖον μάχομαι οὖν ἀλλήλων ἀλλά ἀκολουθέω · ὁ δέ ἐναντίος ἀλλήλων εἰμί ἀναιρετικός . εἶπον δέ ἀμφότερος φευκτός εἰμί ὁ δύο εἴρω καί ὁ αὐτός ἦθος καί προστίθημι ὅτι φευκτός φευκτός οὐ εἰμί ἐναντίος , ἐπεί κεῖμαι ἐν ἠθικός κατά ἕκαστος ἠθικός ἀρετή εἰμί τις κακία , ὁ μέν ἐν ὑπερβολή ὁ δέ ἐν ἔνδεια , ὁ · * * * ἀλλά καί ἀλλήλων , προστίθημι ὁ ἐάν μή εἰμί ὁ μέν κατά ὑπερβολή ὁ δέ κατά ἔνδεια . πῶς μέν οὖν ἐκεῖ ἐναντίος ὁ τοιοῦτος ἀλλήλων τε καί ὁ ἀρετή εἰμί λέγω , καί ὅτι μή ὁμοίως μηδέ κατά ὁ αὐτός ὁ τε ἀρετή καί ἀλλήλων , ἐν ἐκεῖνος εἴρω . νῦν δέ λέγω , ἐπεί ὁ προερέω ἀμφότερος εἰμί φευκτός οὖον διά ὑπερβολή ἢ ἔνδεια εἰμί φευκτός ἀλλά ἁπλόος , ὅτι μή εἰμί ἀλλήλων ἐναντίος . δείκνυμι δέ ὁ δύο συζυγία μή ἔχω ἐναντίωσις οὐδείς εἶπον περί εἷς πρῶτος , ὅτι ἐπί μέν ὁ πρῶτος αὐτάρκης εἰμί ὁ εἰμί αὐτός ἅμα ἀληθής · οὐδέποτε γάρ οἷος τε συνυπάρχω . καί ἅμα ἀληθής εἰμί ὁ ἐναντίος · ἅμα μέντοι ψευδής εἰμί οὐδείς κωλύω ὁ ἐναντίος · οὖον γάρ διαιρέω ἀληθής τε καί ψεῦδος ὁ ἐναντίος ὥσπερ ὁ ἀντίφασις . ἐπεί τοίνυν ὁ δύο συζυγία ὁ ἀμφότερος ὁ συμπλοκή φευκτός ἔχω ἀμφότερος ὁ συμπλοκή ἔχω ψευδής , ὅς οὐ εἰμί ἀδύνατος περί ὁ ἐναντίος , διά οὗτος πρός ὁ μή εἰμί αὐτός ἐναντίος χράω δείκνυμι ὁ ὅτι φιοευκτω φευκτός οὐ εἰμί ἐναντίος ἀλλά - Λόϊς , ἀλλά ἢ ἐν μόνος ἐν ὅς περί αὐτός τίς ὁ μέν ὑπερβάλλω ὁ δέ ἐλλείπω . ἔτι ἐναργής τε εἰμί καί καθόλου ἀληθής ὅτι ἀγαθός ἀγαθός οὐ εἰμί ἐναντίος · οὐκέτι δέ καθόλου ἀληθής ὁ φευκτός · φευκτός μή εἰμί ἐναντίος . ὁ δέ καταλείπω τέσσαρες συμπλοκή ἐναντίωσις φημί ποιέω . ὅς τε γάρ λέγω ὁ Δίκαιος ἀγαθός συμπλοκή ἐναντίος ὁ ὁ Δίκαιος κακός λέγω , ἐκ ὅς εἰμί συμπλοκή ὁ τρίτος συζυγία . ὁ δέ ἐναντίος εἰμί ὁ ἐν οὗτος ὁ συζυγία συμπλοκή δεικτικός χράω ὁ ἀπό ἐναντίος ἦθος καί ἀπό ἐναντίος ἕξις οὗτος γίγνομαι · ἐναντίος γάρ ὁ ἦθος ὅς τε ὁ Δίκαιος ἀγαθός λέγω καί ὁ ὁ Δίκαιος κακός . ὅς μέτρον ὁ ἐναντίος χράω εἰκότως εὑρίσκω πλείων εἷς ἐναντίος . εἰμί δέ καί ὁ ὁ κατά ὁ ἦθος ἐναντιόομαι κρίνω ὁ ἐναντίος ἔνδοξος μέν καί διαλεκτικός , οὐ ἀληθής δέ · ἀπό ἐναντίος γάρ ἦθος καί ὁ λέγω ὁ τε Δίκαιος ἀγαθός καί ὁ μοιχεύω ἀγαθός , ἀλλά οὐ ἐναντίος ἀλλήλων ὁ Δίκαιος ἀγαθός , ὁ μοιχεύω ἀγαθός . εἰμί δέ εἄν ἐναντίος , εἰμί εἰμί ὁ Δίκαιος ὁ μοιχεία ἐναντίος · περί γάρ ὁ οὕτως ἔχω πρός ἀλλήλων ὁ λόγος . ἀλλά καί ὁ τέταρτος συζυγία ἐκ ἐναντίος δοκέω σύγκειμαι , ὁ ὁ ἄδικος ἀγαθός λέγω ὁ ὁ ἄδικος κακός λέγω · ἀπό ἐναντίος γάρ καί οὗτος ἕξις . ἀλλά καί ὁ πέμπτος τοιοῦτος , ὁ ὁ Δίκαιος ἀγαθός λέγω καί ὁ ὁ ἄδικος ἀγαθός · ἐναντίος γάρ καί οὗτος καί ἀπό ἐναντίος ἕξις . ὁμοίως καί ὁ ἕκτος ἔχω , ὁ ὁ Δίκαιος κακός λέγω καί ὁ ὁ ἄδικος κακός · καί γάρ οὗτος ὁ προερέω ἐναντίος . δείκνυμι δέ οὗτος καί εἶπον κατά ἕκαστος γάρ συζυγία ὁ μέν αἱρετός ὁ δέ φευκτός , καί ὁ μέν ἐπιεικής ἦθος δέ φαῦλος , ἐπιφέρω δῆλος οὖν ἐκ ὁ εἴρω ὅτι ὁ αὐτός πλείων ἐναντίος συμβαίνω γίγνομαι , λαμβάνω οὗτος ὡς ὁ κεῖμαι ἕπω . ὅς γάρ ἄν συμπλοκή ἐπαινετός ἢ ἀληθής λαμβάνω , οὗτος πᾶς ὁ ψεκτός ἢ ψευδής ἐναντίος εἰμί <αἱ> ἐν ὁ συζυγία , καί οὖον πλείων εὑρίσκω εἰμί ὁ δύο · καί ὁμοίως ὅς ἄν ψεκτός ἢ ψευδής , οὗτος πᾶς ὁ ἐν πᾶς ὁ συζυγία ἐπαινετός ὁ ἀληθής ἐναντίος , ὅστις οὐδέ αὐτός πλείων εἰμί ὁ δύο . εἰμί δέ ἐπαινετός μέν , οὗτος εἰμί ἀληθής , ἐν ὁ πρῶτος συζυγία ὁ ὁ Δίκαιος ἀγαθός ὑπολαμβάνω , ψεκτός δέ ὁ ὁ Δίκαιος κακός , ὥστε οὗτος ἐναντίος εἰμί ἐκεῖνος · ἀλλά καί ἐν ὁ δύο συμπλοκή , ὁ ὁ ἄδικος ὑπόκειμαι ἔχω ἐν ἀμφότερος ὁ συμπλοκή , ψεκτός πάλιν εἰμί συμπλοκή ὁ ὁ ἄδικος ἀγαθός λέγω · εἰμί ἄρα καί οὗτος ἐναντίος ὁ ὁ Δίκαιος ἀγαθός λέγω . ἐν δέ γε ὁ παταλειπομεναι δύο συζυγία ὁ ψεκτός συμπλοκή ὁ αὐτός εἰμί ὁ ἤδη προερέω · ἐν μέν γάρ ὁ ἕτερος αὐτός , ὁ πέμπτος , ψεκτός εἰμί ὁ ὁ ἄδικος ἀγαθός λέγω , ὅστις εἰμί καί ἐν ὁ τέταρτος ψεκτός συμπλοκή , ἐν δέ γε ὁ ἕκτος ὁ ὁ Δίκαιος κακός λέγω εἰμί ὁ ψεκτός , ὅστις ὁ αὐτός εἰμί ὁ ἐν ὁ τρίτος συζυγία ψεκτός . δύο ἄρα εἰμί ἐναντίος ὁ ὁ Δίκαιος ἀγαθός λέγω , ὅς τε ὁ Δίκαιος κακός λέγω καί ὁ ὁ ἄδικος ἀγαθός . ἀλλά καί ὁ ψεκτός ὁ ἐν ὁ τρίτος συζυγία δύο εἰμί ἐναντίος συμπλοκή , ὅς τε ἐν αὐτός οὗτος ὁ ὁ Δίκαιος ἀγαθός λέγω καί ὁ ἐν ὁ τέταρτος ὁ ὁ · ἄδικος κακός λέγω · ὁ γάρ ἐν ὁ πέμπτος τε καί ἕκτος συζυγία συμπλοκή ἐπαινετός πάλιν ὁ αὐτός εἰμί ὁ δύο ὁ προερέω , ὁμοίως καί ὁ ἐν ὁ ἑξῆς τρεῖς συζυγία ἐπαινετός τε καί ψέκτης συμπλοκή ἕκαστος δείκνυμι δύο εἰμί συμπλοκή ἐναντίος . ὕω τοίνυν ἕκαστος συμπλοκή ἐκ ἐναντίος εἰμί καί ἐναντίωσις περιέχω δύο ἐναντίος συμπλοκή ὁ γάρ πρῶτος δύο συζυγία ἐκ ἐναντίος μέν εἰμί καί αὐτός ; οὖον μήv καί ἐναντίωσις περιέχω ) , λαμβάνω φημί δήω ὁ ἐναντίος ὁπότερος ἄν ὁ πρός ὁ θέσις χρήσιμος . οὗτος βραχύς μέν καί διά οὗτος ἀσαφής εἴρω · εἰμί δέ τοιοῦτος · εἰμί μέν ὁ ἐπί ὁ ἐναντίος τόπος πρός ἀνασκευή χρήσιμος , οὐκέτι δέ καί πρός κατασκευή καθόλου · ἐπί μέν γάρ ὁ ἄμεσος ἐναντίος καί πρός κατασκευή , ὅταν ἐπί ὁ δεκτικός αὐτός ὁ λόγος γίγνομαι , ὡς ἤδη προερέω . ἐπεί δέ εἰμί τις καί ἔμμεσος ἐναντίος , ἐπί ὅς οὐκέτι ὁ ὁ ἕτερος ἀναίρεσις ἕτερος αὐτός κατασκευάζω , ἀλλά μόνος ὁ θατέρου θέσις ἕτερος ἀναιρέω ( εἰ γάρ λευκός , οὖον μέλας , οὖον μείς , εἰμί μή λευκός , ἤδη μέλας · δύναμαι γάρ καί ὁ μεταξύ τίς εἰμί ) , διά οὗτος , ὡς εἶπον , ὁ τόπος ὁ προερέω πρός ἀνασκευή μᾶλλον χρήσιμος . ἀδύνατος γάρ συνυπάρχω ὁ ἐναντίος · ὅταν οὖν πρόβλημα τίς εἰμί ἐκ ἐναντίος σύγκειμαι ὅς πλείων εἰμί ἐναντίος , ανασκευάζω αὐτός χρή , τίς εἰμί ὁ ἐναντίος αὐτός , λαμβάνω καί οὗτος ὅς ἄν μᾶλλον εἰμί διά ἐνάργεια πρός ὁ τίθημι χρήσιμος , οὗτος προχειρίζω καί δείκνυμι ὅτι ἀληθής εἰμί ἀναιρέω ὁ κεῖμαι οὗτος ἐναντίος ὡς οὐ ἀληθής . οἷος εἰμί λέγω τις ὁ δικαιοσύνη κακός εἰμί , ἐπεί οὗτος ἐναντίος δύο , ὁ τε ὁ δικαιοσύνη ἀγαθός εἰμί καί ὁ ὁ ἀδικία κακός , εἰμί φανερός εἰμί ὁ ὁ ἀδικία κακός εἰμί κακία εἰμί καί νόσος Ψυχή καί φθαρτικός οὗτος μέν ὁ ἐν πόλις κοινωνία οὗτος δέ πᾶς συναλλαγή , ἐναντίος δέ καί παρά φύσις ὁ ἄνθρωπος ὁ γάρ ἄνθρωπος φύσις κοινωνικός ) , εἰμί δή οὗτος διά οὗτος φανερός ὁ ὁ δικαιοσύνη ἀγαθός εἰμί , οὗτος οἶδα δείκνυμι τε καί θέω εἰμί ἐναντίος ὁ ὁ δικαιοσύνη εἰμί ἀναιρέω ἐκεῖνος . ἐπί δέ γε ὁ ἄμεσος ἐναντίος καί κατασκευάζω ὁ πρόκειμαι , δείκνυμι ὁ ἐναντίος αὐτός μή ὑπάρχω εἰμί δεκτικός αὐτός κατά ὁπότερος ἄν σημαίνω ὁ ἐναντίος πρόχειρος οὗτος δύναμαι δείκνυμι . οὗτος δέ γίγνομαι ἄν , εἰμί ἀμφότερος ὁ ἐναντίωσις , ἐκ ὅς ὁ ὁ ἐναντίος συμπλοκή ἄγω ἄμεσος · οὗτος γάρ καί ὁ ἄλλος ἄμεσος εἰμί σύγκειμαι . ὁ γάρ δείκνυμι , ὅτι μή εἰμί ὁ ὑγεία κακός , ἤδη δείκνυμι ὅτι ὁ ὑγεία ἀγαθός , εἰμί εἰμί ἄμεσος ὁ τε ἀγαθός καί ὁ κακός ὁμοίως δέ ] ὁ ὑγεία καί ὁ νόσος . ὡς γάρ καί πρός κατασκευή εἰμί ὁ τόπος χρήσιμος εἶπον καί ἀναιρέω καί κατασκευάζω . δεῖ μᾶλλον ἐν ὁ κατηγορέω ὅρος ὅρος ζητέω , οἶος πότερος μᾶλλον καί ὑπάρχω ὁ δικαιοσύνη ὁ ἀγαθός ἢ ὁ ἀδικία ὁ κακός . ὁ αὐτός λόγος καί ἐάν ἄναξ τις ἐναντίος λαμβάνω , οἷος ἡδονά καί λύπη καί ἀγαθός καί κακός , καί οὗτος συμπλέκω . ὁμοίως ἄν ἐπί οὗτος ] , ὅς αὐτός χράω , λαμβάνω φίλος καί ἐχθρός καί εὕω ποιέω καί κακῶς ποιέω . ὁ μέν οὖν τόπος οὗτος . ἐπιζητέω δέ ἄν τις πῶς πάλιν ἐνταῦθα πλείων εἷς ἐναντίος εἰμί λαμβάνω ἀρέσκω ὁ εἷς εἷς ἐναντίος εἰμί . ὁ ὅταν μέν ἁπλόος ὁ εἷς εἰμί , ἀνάγκη οὗτος εἷς ἐναντίος εἰμί · ὅταν δέ μή ἁπλόος , οὐδείς κωλύω οὗτος καί πλείων εἰμί ἐναντίος , οὖον κατά αὐτός ἀλλά ἄλλος κατά ἄλλος ὁ λαμβάνω ἐναντίος εἰμί ἐναντίος ὁ εἷς · κατά αὐτός γάρ ἀδύνατος πλείων ὁ αὐτός ἐναντίος εἰμί . ἄν εἷς δέ τίς εἰμί κατά ἀριθμός δύναμις ἔχω πλείων ἕκαστος . ὁ ἐν αὐτός δύναμις ἔχω τίς ἐναντίος , οὐ ἐπεί εἷς κατά ἀριθμός εἰμί ὁ λαμβάνω , διά οὗτος εἷς πλείων εἰμί ἐναντίος . οὐδείς γάρ κωλύω εἷς τίς κατά ἀριθμός εἰμί καί ψυχρός εἰμί καί λευκός , ὡς ὁ χιών , καί ἔχω ἐναντίος ὁ τε θερμός καί ὁ μέλας · ἀλλά οὖον διά οὗτος εἷς πλείων ἐναντίος γίγνομαι , ὅτι μή κατά αὐτός ἄμφω , ὁ τε θερμός καί ὁ μέλας , ἐναντίος ὁ χιών . καί ἐπί ὁ ὁ ἐναντίος δέ συμπλοκή αὐτός συμβαίνω · οὖον γάρ δή κατά αὐτός ὁ ἡʹ ἡδονή ἀγαθός ἐστιν’ ἐναντίος εἰμί ὁ ἡʹ ἡδονή Κακονά καί ἡʹ λύπη ἀγαθός , ἀλλά ὁ μέν πρῶτος , ὅτι ὁ ἐναντίος ὁ αὐτός κατηγορέω , ὁ δέ δύο , ὅτι ὁ ἐναντίος ὁ αὐτός · δύο γάρ ὁ σύγκειμαι , καί ἑκάτερος αὐτός ἴδιος τίς εἰμί ἐναντίος . οὐδέ ἐνταῦθα οὖν · ἑαυτοῦ τίς μάχομαι λέγω , ὥσπερ οὐδέ ἐν ὁ ἠθικός , ὡς δείκνυμι καί ἐν ὁ εἰς ἐκεῖνος ὑπόμνημα . ἔτι εἰμί εἰμί τίς ἐναντίος ὁ συμβεβηκός . εἰμί τίς τις συμβαίνω τίς εἶπον , δεῖ , φημί , ἐφοράω εἰμί ὁ συμβεβηκός εἰμί ὅς ἐναντίος . οὗτος ὁ τόπος ὁ αὐτός εἰμί ὁ πρό αὐτός ἐν φέρω , κατά ὁ λέξις μόνος αὐτός διαφέρω , ὡς <παρὰ> ὁ εἰκός διάφορος λέγω ὁ αὐτός ὑποσημαίνω τόπος · διό ἐν τις ὁ πρό οὗτος περιλέγω . εἰμί δέ ὁ τόπος καί αὐτός ἀπό ὁ ἐναντίος ἀνασκευαστικός . ἐπεί γάρ ἀδύνατος τις ἅμα ὁ ἐναντίος ὑπάρχω τε καί συμβαίνω , φημί δήω , ἄν τίς τίς συμβαίνω τις λέγω , ἐπιβλέπω εἰμί ὁ συμβαίνω λέγω εἰμί τίς ἐναντίος καί εἰμί ὑπάρχω οὗτος ὅς ὑπάρχω τίς φημί ὁ ἐναντίος αὐτός . εἄν γάρ δείκνυμι οὗτος ὑπάρχω αὐτός , ἀνασκευάζω εἰμί ὁ τίθημι αὐτός συμβαίνω . εἰμί γάρ τις λέγω ὁ ἀδικία ὠφέλιμος εἰμί ὁ ἔχω , ἐπεί ὁ μέν ὠφέλιμος ὁ βλαβερός ἐναντίος , ὁ δέ ἀδικία νόσος Ψυχή εἰμί , ἄν λαμβάνω ὅτι πᾶς νόσος βλαβερός ὁ ἔχω αὐτός , ἔχω εἄν ὅτι καί ὁ ἀδικία · εἰμί δέ βλαβερός , οὐ ὠφέλιμος · ἀδύνατος γάρ ἅμα τἀναντία ὁ αὐτός ὑπάρχω . ὁμοίως , ἄν ὁ ὑγιαίνω λέγω δείκνυμι νοσέω , ἀναλέγω εἄν εἰμί ὁ ὑγιαίνω αὐτός . ἀλλά καί εἰμί ὁ ἡδονή τις ἀγαθός τίθημι , δείκνυμι ὅτι κακός ἀναιρέω εἄν εἰμί ὁ ἀγαθός αὐτός εἰμί · εἰμί γάρ ἅμα περί αὐτός τἀναντία . διαφέρω δέ ἄν οὗτος ὁ τόπος ὁ πρό ὀλίγος εἴρω ὁ “ ὅσος δέ ἀνάγκη ἕτερος μόνος ὑπάρχω ” , ὅτι ἐκεῖνος μέν εἰμί ἐπί ἄμεσος λέγω , διό καί κατασκευαστικός , οὖον μόνος ἀνασκευαστικός , οὗτος δέ ἐπί ὁ έμμεσος ἐναντίος , διό μόνος εἰμί ἀνασκευαστικός . [ ἄλλος ] ἢ εἰμί τίς τοιοῦτος εἴρω κατά τις , ὅς εἰμί ἀνάγκη τἀναντία ὑπάρχω . Προστίθημι ὁ προερέω τόπος καί οὗτος εἰμί καί αὐτός ἐπί ὁ ἐναντίος τε καί ἀνασκευαστικός . εἰμί δέ ὁ τόπος · ἀξιόω ζητέω εἰμί τις τοιοῦτος τίς κατηγορέω τις ὡς ὕπαρχος αὐτός , οἶς ἕπω ὁ ἄμη ὁ ὑπόκειμαι πρᾶγμα ὁ ἐναντίος ὑπάρχω · εἰμί γάρ εἰμί τοιοῦτος ὁ τίθημι ὑπάρχω τις , ἀναιρέω ἄν καί δείκνυμι ἀδύνατος ὁ ἀδύνατος εἰμί ἅμα ὁ ἐναντίος ὑπάρχω τις . αὐτός μέν ἐν παράδειγμα ὁ ἰδέα χράομαι . εἰμί γάρ τις λέγω εἰς ἰδέα ἐν ἐγώ εἰμί ὡς εἰμί ὁ ἡμέτερος εἶδος ἰά ἰδέα , οὗτος ἀκολουθέω ὁ ἅμα μέν ἀκίνητος ὁ ἰδέα λέγω ἅμα δέ κινέω , καί ἅμα μέν νοητός ἅμα δέ οὖον νοητός ἀλλά αἰσθητής . κατά ὅσος μέν γάρ ὁ ἰδέα λέγω νοητός τε καί ἀκίνητος , οὗτος αὐτός ὑπάρχω · κατά ὅσος δέ ἐν ἐγώ αὐτός εἰμί λέγω , κινέω τε ἐγώ συγκινέω καί ἔτι αἰσθητός εἰμί · ὁ γάρ ἕκαστος μορφή ὁ ὁράω γνωρίζω , ὅστις εἰμί εἰμί ὁ ἰδέα , αἰσθητός ἄν εἰμί . ἔνειμι δέ προσχράομαι ὁ τόπος οὗτος ἀναιρέω ὁ τε ὁ ἐγώ ψεύδω πρότασις εἰμί · εἰμί γάρ πρότασις , ἅμα εἰμί ἀληθής τε καί ψευδής , ὡς δείκνυμι · ἀδύνατος δέ οὗτος · ἐναντίος γάρ οὗτος · οὐ ἄρα πρότασις ὁ ἐγώ ψεύδω . εἰμί γάρ εἰμί συγχωρέω ὁ εἰμί πρότασις αὐτός , ἀναιρέω ἄν ὁ πᾶς πρότασις ἢ ἀληθής ἢ ψευδής εἰμί · εἰμί γάρ οὗτος , εἰμί ἄν καί οὗτος ἢ ἀληθής ἢ ψευδής . ἀλλά ὁπότερος ἄν ὑποτίθημι εἰμί , ἕπω καί ὁ ἐναντίος αὐτός · ἀληθής μέν γάρ ὑποτίθημι εἰμί ὁ ἐγώ ψεύδω ἕπω δοκέω ὁ ψεύδω αὐτός · οὕτως γάρ εἄν ἀληθεύω ψεύδω λέγω ἑαυτοῦ · ψευδής δέ πάλιν ὁ ἀληθεύω · διά γάρ οὗτος αὐτός ψεύδω ἄν πάλιν λέγω ἑαυτοῦ ψεύδω , διότι ἀληθεύω . ἀλλά οὐδέ ὁ πάσσω φαντασία ἀληθής πρότασις ἄν εἰμί · ἅμα γάρ ἀληθής τε καί ψευδής , ἀληθής μέν , ὅτι φαντασία καί αὐτός , ψευδής δέ , ὅτι φημί πᾶς ἀληθής εἰμί · οὗτος δέ ἀδύνατος . ἀλλά καί ὁ ὁ πᾶς ἐν πᾶς μείγνυμι λέγω ἕπω ὁ ἅμα εἰμί ὁ ἐναντίος . ἀλλά καί ὁ ὁ εἰμί εἷς τε εἰμί καί ἤπειρος λέγω ἕπω ὁ ὅς εἷς τε εἰμί καί πολύς · ὁ γάρ ἤπειρος ὁ ποσός · ὁ δέ ποσός συμβεβηκός · εἰμί ἐν καί οὐσία καί ποσός . ἀλλά καί ὁ ὁ πᾶς κινέω τίθημι ἕπω ὁ ὁ αὐτός ἅμα κινέω τε καί ἠρεμέω · αὐτός γάρ ὁ πᾶς κινέω , κατά ὅσος ἀληθής τε καί βέβαιος μένω , ἀκίνητος εἰμί , κατά ὅσος δέ ὁ πᾶς εἰμί , καί αὐτός κινέω . διά δέ ὁ εἶπον διά γάρ ὁ περί ὁ ὄψις αἴσθησις ὁ ἐν ἕκαστος μορφή γνωρίζω δείκνυμι πῶς εἶπον ἐν ἐγώ εἰμί ὁ ἰδέα · ὡς γάρ ὁ ἕκαστος εἶδος καί ὁ μορφή . διά ὁ τόπος οὗτος ἀναιρέω καί ὁ τοιοῦτος · ἐπίσταμαι Δίων ὅτι θνῄσκω · ἅμα γάρ οὗτος καί ὁ θνήσκω καί ὁ ζῶ ἕπω . ὁμοίως οὗτος καί ὁ οὐ εἰμί οὗτος ἡμέρα . πάλιν εἰμί κεῖμαι συμβαίνω ὅς εἰμί τίς ἐνανιίον . ὁ τόπος οὗτος τοιοῦτος · ἐπεί δοκέω ὁ αὐτός ὁ ἐναντίος εἰμί δεκτικός , εἰμί τίς τις συμβαίνω τίς φημί , ἀξιόω σκοπέω εἰμί ὁ συμβαίνω λέγω εἰμί τίς ἐναντίος , καί εἰμί · ὁράω εἰμί ὁ ὑπόκειμαι δεκτικός εἰμί καί οὗτος . δεκτικός μέν γάρ εἰμί κατασκευάζω εἄν καί ὁ οὗτος δέ - κτικὸν ἑαυτοῦ εἰμί · οὖον μήv ἤδη ὁ καί πάντως αὐτός ἐν αὐτός εἰμί , ὡς καί αὐτός εἴρω . εἰμί δέ μή εἶμι δεκτικός οὗτος , οὐδέ εἄν ὁ συμβαίνω τίθημι αὐτός εἰμί δεκτικός · εἰμί δέ μή δεκτικός , οὐδέ ἄν ἔχω αὐτός . δεῖ δέ ἐπί ἐκεῖνος χράω ὁ τόπος ἐπί ὅς μή συμφύω ὁ ὑπόκειμαι ὁ ἕτερος ὁ ἐναντίος , ὡς ὁ χιών ὁ λευκός . οἷος εἰμί ὁ ἑορτή ὁ μῖσος ἕπομαι τις εἶπον , ἐν ὅς δῆλος ὅτι ὁ ὀργή , ἐν οὗτος καί ὁ μῖσος εἰμί κατά αὐτός · εἰμί δέ ὁ ὀργή ἐν ὁ θυμοειδής · ἐν οὗτος ἄρα καί ὁ μῖσος τίθημι . ἐπεί οὖν εἰμί ἐναντίος ὁ μισέω φίλιος , εἰμί ὁ θυμός ὁράω καί ὁ φίλιος δεκτικός · εἰμί οὖν μή οὗτος ἐν γάρ ὁ ἐπιθυμητικός ὁ φιλέω καί ὁ φίλιος ) , οὐ εἄν οὐδέ ὁ μισέω ἐν ὁ θυμικός εἰμί · εἰμί δέ οὗτος , ἀναιρέω ἄν ὁ ὁ μῖσος ἕπω ὁ ὀργάω , εἰμί γε ὁ μέν ὀργή ἐν ὁ θυικῷ , ὁ δέ μῖσος δείκνυμι ἐν ὁ ἐπιθυμητικός . πάλιν εἰμί ὁ ἄγνοια ἐν ὁ ἐπιθυμητικός τις λέγω εἰμί , ἕπομαι εἄν ὁ καί γνῶσις εἰμί ὁ ἐπιθυμητικός δεκτικός · εἰμί δέ οὗτος , καί ἐπιστήμη . εἰμί δέ μή οὗτος εἰμί [ ὁ ] ἐπιστήμη δεκτικός ἀλλά ὁ διανοητικός , οὐδέ ἄν ἄγνοια εἰμί ὁ ἐπιθυμητικός δεκτικός . οὗτος ὁ τόπος προσχράομαι εἰμί δείκνυμι ὅτι μηδείς ὁ ἠθικός ἀρετή ἐπιστήμη . ὁ γάρ ἐπιστήμη δεκτικός καί ἄγνοια · ὥστε εἰμί ἄγνοια ὁ λογιστικός , καί ἐπιστήμη οὗτος , ἀλλά οὖον ὁ παθητικός , ἐν ὅς ὁ ἠθικός ἀρετή . δείκνυμι ἄν διά ὁ τόπος οὗτος καί ὅτι ὁ θεός οὐ εἰμί ζωή δεκτικός , ὅτι μηδέ θάνατος · αὐτοζωή γάρ ἀλλά οὖον ζωή δεκτικός . ἢ διά οὗτος οὖον δεκτικός , ὅτι συμφύω αὐτός ὁ ζῶ ὡς ὁ χιών ὁ λευκός . πρός μέν ἐν ἀνασκευή ἁπλόος ὁ τόπος χρήσιμος . κατασκευάζω δέ διά οὗτος ὁ μέν ὑπάρχω τίς οὐ οἷος τε · ὁ μέντοι δεκτικός αὐτός ἵημι ὁ λέγω αὐτός ὑπάρχω κατασευάζοιτ᾿ ἄν · εἰμί γάρ ὁ ἐναντίος οὗτος δεκτικός , καί οὗτος . οὕτως κατασκευάζω εἄν ὅτι ὁ ὕλη οὖον στέρησις ἀλλά δεκτικός στέρησις , ἐπεί καί ὁ εἶδος , ὅς εἰμί ἐναντίος ὁ στερέω , εἰμί δεκτικός . εἄν μέν οὖν δείκνυμι εἰμί ὁ ὁ ἐναντίος ὑπάρχω ὁ ὑπόκειμαι , ἄντικρυς ἄν ὅτι μή ὑπάρχω αὐτός ὁ κεῖμαι ὑπάρχω δείκνυμι · ὅτι μέντοι δεκτικός εἰμί αὐτός , εἰμί ἄν κατασκευάζω . εἰμί δέ δεκτικός εἰμί μόνος δείκνυμι ὁ ὑπόκειμαι ὁ ἐναντίος ὁ ὑπάρχω αὐτός λέγω , δύναμαι καί ὑπάρχω αὐτός οὗτος · εἰμί δέ γε ὁ ἄμεσος εἰμί , καί ὑπάρχω ἄν πάντως . ἐπεί δέ εἰμί ὁ ἀντίθεσις τέσσαρες , σκοπέω ἐκ μέν ὁ ἀντίφασις ἀνάπαλιν . ὁ τόπος ἐκ ὁ κατά ὁ ἀντίθεσις ἀκολούθησις . ἀντίκειμαι δέ ὁ ἀντίκειμαι τετραχῶς · ἢ γάρ ὡς κατάφασις καί ἀπόφασις ἢ ὡς ὁ ἐναντίος ἢ ὡς ἕξις καί στέρησις ἢ ὡς ὁ πρός τίς . καί εἰμί κατά ἕκαστος ἀντίθεσις οἰκεῖος τις ἀκολουθία , ἀπό ὅς ἀκολουθία ὑπογράφω πῶς οἷος τε | ὁρμάω καί κατασκευάζω τίς καί ἀνασκευάζω . οὐ ἐπί πᾶς δέ ὁ ἀντίθεσις ὁ ἀκολούθησις ὅμοιος , ἀλλά ἐπί μέν ὁ ανιιφασις ἀνάπαλιν ὁ γίγνομαι ἀκολούθησις ἔχω · οἷος εἰμί ὁ καλός ἡδύς , ὁ οὐ ἡδύς οὖον καλός . οὐ δέ λεκτέος ὁ οὖον καλός οὐ ἡδύς · ὁ γάρ κατάφασις ὁ ὁ καλός ἡδύς λέγω ἀληθής εἰμί ἀντιστρέφω ὁ ὁ κατηγορέω ἐν ὁ κατάφασις ἀποφατικός λαμβάνω καί κατηγορέω ὁ οὕτως λαμβάνω ὁ ὑπόκειμαι ἐν ὁ κατάφασις καί αὐτός ἀποφατικός . ὁ γάρ προερέω κατάφασις ἕπω καί ἀντιστρέφω ὁ ὁ οὐ ἡδύς οὖον καλός λεʹ - Γούσα , ἀλλά οὐ ὁ ὁ οὖον καλός οὐ ἡδύς · οὕτως γάρ ἄν εἰμί ἐπί ὁ αὐτός ὁ ἀκολούθησις , εἰμί ἀπό ὅς ἄρχω ὁ κατάφασις , ἀπό οὗτος καί ὁ ἀποφατικός λαμβάνω · ἀλλά εἰμί ἀντιστρέφω ὁ προερέω κατάφασις ὁ λέγω ὁ οὐ ἡδύς οὖον καλός . καί καθόλου ὁ ἀντίκειμαι δεῖ λαμβάνω ὁ ἕπομαι , εἰμί ἐν ὑπόθεσις εἰμί , . ἢ ὁ καταηγορουμενοω , εἰμί ἐν κατηγοοικεω πρότασις , ὁ ἀκολουθία λαμβάνω καί ὁ ἀντιλέγω ὁ ἡγέομαι συντάσσω αὐτός ὡς ἀκολουθέω , εἰμί ὑποθετικός ὁ πρότασις εἰμί , εἰμί δέ κατηγορικός , ὁ ὁ ὑπόκειμαι . ἄν τε γάρ ὁ κατάφασις ὁ προερέω ἀληθής εἰμί . καί ὁ ἀπόφασις ὁ τοιοῦτος ἀληθής εἰμί , καί εἰμί ὁ ἀπόφασις ἀληθής , ἀνάγκη καί ὁ ἀντιστρέφω αὐτός κατά ὁ προερέω τρόπος κατάφασις ἀληθής εἰμί · ὁμοίως , ἐάν τις οὗτος ψευδής εἰμί , καί ὁ λοιπός . εἰμί γάρ ψεῦδος ὁ λέγω ὁ καλός ἡδύς , ψεῦδος καί ὁ λέγω ὁ οὐ ἡδύς οὖον καλός , καί ἀληθής εἰμί ὁ ὅς ἄνθρωπος ζώιον εἰμί ἀληθής καί ὁ λέγω τότος μή ζῷον οὐ εἰμί ἄνθρωπος · καί πάλιν ἀληθής εἰμί ὅς μή εἰμί ἄνθρωπος , οὐδέ Σωκράιης εἰμί ἀληθής γίγνομαι καί ὁ κατάφασις ὁ λέγω Σωκράτης ἄνθρωπος εἰμί . ὅτι δέ ἀνά - πάλιν ὁ ἀκολούθησις ἐπί ὁ ἀντίφασις , λαμβάνω φημί δήω ἐκ ἐπαγωγή . εἰμί γάρ ὁ ἄνθρωπος ζῷον , ὁ μή ζῷον οὐ ἄνθρωπος , καί εἰμί ὁ ὑπόληψις διάθεσις , ὁ μή διάθεσις οὐ ὑπόληψις . διά οὗτος καί εἰμί ὁ γίγνομαι ἀρχή ἔχω , ὁ μή ἔχω ἀρχή οὖον γίγνομαι , ἀλλά οὐ ὡς ὁ Μέλισσος οἴομαι , ὁ μή γίγνομαι οὐ ἔχω ἀρχή · ψεῦδος γάρ οὗτος · πολύς γάρ ἀγένητος εἰμί ἀρχή ἔχω . καί εἰμί ὁ ἀμερής ἀδιάστατος , ὁ μή ἀδιάστατος οὐ ἀμερής . γίγνομαι μέν οὖν ποτός καί ἐπί ὁ αὐτός ὁ ἀκολούθησις , ὡς ἐπί ὁ ἴδιος καί ἐπί ὁ ὁρισμός · εἰμί γάρ ὁ ἄνθρωπος γελαστικός , ὁ μή ἄνθρωπος οὖον γελαστικός · καί εἰμί ὁ λευκός χρῶμα διακριτικός ὄψις , ὁ μή λευκός χρῶμα οὐ εἰμί διακριτικός ὄψις . ἀλλά οὖον καθόλου ὁ τοιοῦτος ἀντιστροφή ἀλλά ἐπί ὕλη τις , ὁ δέ προερέω καθόλου · καί γάρ οὐ ἐπί ὁ ἴδιος μόνος καί ὁ ὁρισμός ἀλλά καί ἐπί ὁ γένος καί ἐπί ὁ διαφορά καί ἐπί ὁ συμβεβηκός ἀληθής . καί εἰμί ὁ τοιοῦτος ἀντιστροφή ὁ σύν ἀντίθεσις λέγω . καί τοιοῦτος μέν ὁ ἐν ὁ κατά ἀντίφασις ἀντίθεσις ἀκολουθία . χράω δέ αὐτός οὕτως καί πρός ἀνασκευή καί πρός κατασκευή . ἀνασκευάζω μέν ὁ καταφατικός διά ὁ δείκνυμι , ὅτι ὁ ἀποφατικός ὁ ἀποφατικός οὐ ὑπάρχω , οὗτος ποιέω · εἰμί γάρ μή οὗτος , οὐδέ ὁ καταφατικός ὁ καταφατικός ὁ Αἴας - στρέφω λαμβάνω . εἰμί γάρ μή ἀληθής ὁ ὁ μή ἀγαθός μή εἰμί ἡδονή . οὐδέ ὁ ὁ ἡδονά ἀγαθός εἰμί ἀληθής · οὐ ἀληθής δέ ἐκεῖνος · ὁ γάρ ὁ ἀκόλαστος ἡδονά οὐ · εἰμί ἀγαθός ἡδονή εἰμί · οὐ ἄρα ὁ ἡδονή ἀγαθός εἰμί . οὕτως ἀναιρέω ὁ ἄτομος γραμμή . εἰμί γάρ ὁ ἀδιαίρετος κατά φύσις ἀμερής , ὁ μή ἀμερής οὐ ἀδιαίρετος κατά φύσις · ὥστε οὐ εἄν ἄγω ἄτομος τις γραμμή , ἐπεί μηδέ ἀμερής · μόνος γάρ ὁ σημεῖον ἀμερής · οὖον γάρ εἰμί σημεῖον ὁ γραμμή . εἰμί δέ κατασκευάζω ὁ καταφατικός , δείκνυμι ὁ ἀποφατικός ὁ ἀποφατικός ὑπάρχω εἰμί εἄν καί ὁ ἀντιστρέφω αὐτός αὐτός καταφατικός δείκνυμι . εἰμί γάρ ὁ μή οὐ ἄνθρωπος ὁ ἄνθρωπος ζῷον · καί εἰμί ὁ μή ἀγαθός οὐ αἱρετός , ὁ αἱρετός ἀγαθός · καί εἰμί ὁ μή ὠφέλιμος οὐ ἀγαθός , ὁ ἀγαθός ὠφέλιμος · ὥστε ἐπεί αἱρετός ὁ ὑγεία , καί ἀγαθός , καί ἐπεί ἀγαθός , καί ὠφέλιμος . καί · εἰμί ὁ μή οἰκέω οὐ ἐφετός , ὁ ἐφετός οἰκέω · ἐφετός δέ ἐγώ ὁ θέω · καί οἰκέω ἄρα . ὡς δέ ἀπό ὁ ἀπόφασις καί ἀνασκευάζω καί κατασκευάζω ὁ κατάφασις , οὕτως καί ἀπό ὁ κατάφασις ὁ ἀπόφασις καί κατασκευάζω καί ἀνασκευάζω · ὁ γάρ ὁ ἕτερος αὐτός κατασκευή · καί ὁ ἕπομαι εἰμί αὐτός · καί ὁ ἀνασκευή πάλιν ὁμοίως . καί τοιοῦτος μέν ὁ ὁ κατά ἀντίφασις αντικείμενο ἀκολούθησις , καί τοιοῦτος ὁ κατά αὐτός ἀνασκευή τε καί κατασκευή . οὖον ὁ ἀντίφασις δέ ὁ ἕπω λαμβάνω , ὡς ἄν ἐκ ὁ φωνή δόξα , ἀλλά ἑκάτερος ὁ πρότασις ἐκ ὅς ὁ ἀντίφασις , ὡς δείκνυμι τε καί αὐτός εἶπον διά ὁ δῆλος λος οὖν ὅτι πρός ἄμφω ὁ κατά ὁ ἀντίφασις ἀκολούθησις ἀνά - πάλιν γίγνομαι . επὶ δέ ὁ ἐναντίος ὁ μέν ἀκολούθησις τοιοῦτος · εἰμί ὁ ἐναντίος ὁ ἐναντίος , καί ὁ ἐναντίος ὁ ἐναντίος · διχῶς δέ οὗτος · καί γάρ ἐπί ὁ αὐτός καί ἀνάπαλιν ἐπί μέν ὁ πλεῖστος ἐπί ὁ αὐτός , εἰμί δέ ἐπί ὅς καί ἀνάπαλιν . ἐπί ὁ αὐτός μέν οὖν γίγνομαι ὁ ἐναντίος ὁ ἄκολος - θησις , ὅταν δύο εἰμί ἐναντίωσις ὁ μόριον ὁ ἕτερος ἕτερος ἐναντίωσις ἕπω ὁ ὁ ἱερός ἐναντίωσις μόριον . οἷος ἀνδρεία καί δειλία ἐναντίος , ἀλλά καί ἀρετή καί κακία , καί ἀκολουθέω ὁ μέν ἀνδρεῖος ὁ ἀρετή , ὁ δέ δειλία , ὅστις εἰμί ὁ ἀνδρεῖος ἐναντίος , ὁ κακία · καί ὁ μέν ἀνδρεῖος ὁ αἱρετός , ὁ δέ δειλία ὁ φευκτός · ἐναντίος γάρ εἰμί ὁ αἱρετός τε καί φευκτός ἀκολουθέω ἐκεῖνος ἑκάτερος ἑκάτερος . πάλιν εἰμί ἰός μέν καλός ὁ ἡδύς ἀκολουθέω ὁ δέ αἰσχρός ὁ ἀνιαρός , ἐπί ὁ αὐτός ὁ ἀκολουθία . καί εἰμί ὁ μέν ἀγένητος ὁ ἄφθαρτος ὁ δέ γενητός ὁ φθαρτός , καί οὕτως ἐπί ὁ αὐτός ὁ ἀκολουθία · ἐναντίος γάρ ὁ μέν ἀγένητος ὁ γενητός , ὁ δέ ἄφθαρτος ὁ φθαρτός , καί ἀμφότερος ἐκεῖνος ὡς ἡγέομαι οὗτος ὡς ἕπομαι ἀκολουθέω . καί ἐπεί ὁ λευκός ὁ διακριτικός , ὁ μέλας ὁ συγκριτικόν · εἰμί δέ ἐναντίος καί ὁ διακριτικός κ·αὶ ὁ συγκριτικόν , ὥσπερ καί ὁ λευκός καί ὁ . μέλας . καί τοιοῦτος μέν ὁ ἐπί ὁ αὐτός ὁ ἐναντίος ἀκολούθησις . ἀνάπαλιν δέ , εἰμί δύο εἰμί ἐναντίωσις μή ὁ ὁ ἕτερος μέρος ἀμφότερος ἕπω ὁ ὁ ἕτερος ἑκάτερος ἑκάτερος , Ἀλλᾶ ὁ μέν ὁ ἕτερος μέρος ὁ ἕτερος , πάλιν δέ ὁ ὁ ἕτερος μέρος , ὅς ἕπω ὁ μόριον , ὁ ὁ ἕτερος μόριον ἀκολουθέω . οἷος ὑγεία καί νόσος ἐναντίος , καί εὐεξία καί καχεξία πάλιν ἐναντίος καί αὐτός · καί ἕπω ὁ μέν εὐεξία ὁ ὑγεία πᾶς γάρ ὁ εὐέκτης ὑγιαίνω ) , οὐκέτι δέ ὁ καχεξία , ὅστις εἰμί ἐναντίος ὁ εὐεξία , νόσος ἕπω , ὅστις ὁ ὑγεία εἰμί ἐναντίος , ἀλλά ἔμπαλιν ὁ νόσος ὁ καχεξία · πᾶς μέν γάρ ὁ νοσέω ἐν καχεξία εἰμί , οὖον πᾶς δέ ὁ ἐν καχεξία εἰμί νοσέω · εἰμί γάρ τις καί ὑγιαίνω καχέκτης . ἀνάπαλιν ὁ ἀκολούθησις δοκέω γίγνομαι καί ἐπί κακία καί ἀρετή καί εὐδαιμονία καί κακοδαιμονία · ὁ μέν γάρ κακία ὁ κακοδαιμονία ἕπω δοκέω . οὐκέτι δέ ὁ ἀρετή ὁ εὐδαιμονία , ἀλλά ἀνάπαλιν ἰή εὐδαιμονία ὁ ἀρετή · . ὁ μέν γάρ εὐδαίμων ἐκ ἀνάγκη ὁ ἀρετή ἔχω , ὁ δέ ὁ ἀρετή ἔχω οὖον πάντως εὐδαίμων · ὡς γάρ ὁ μέν ἄτεχνος ἱκανός ὁ ἀτεχνία πρός ὁ διαμαρτάνω Καία τὰςα ἐνέργεια ὕλη πάρειμι , ὁ δέ τεχνίτης οὐ αὐτάρκης ὁ τέχνη πρός ὁ κατορθόω , ἀλλά καί ὄργανον τις δήω , οὕτως ἔχω δοκέω καί ἐπί ἀρετή καί κακία . καί ὁ μέν ἰά ἐναντίος ἀκολουθέω τοιοῦτος . καί · ὅτι τοιοῦτος , δήω φημί διά ὁ ἐπαγωγή λαμβάνω , ὡς · καί ἐπί ὁ κατά ὁ ἀντίφασις . ὁ δέ ἀπό ὁ ἀκολούθησις οὗτος ἐπιχείρησις καί κατασκευάζω καί ἀνασκευάζω βούλομαι ἕπω ὁ τρέ - πως οὗτος · κατασκευάζω μέν , εἰμί ἀκολουθέω ὁ ἐναντίος ὁ ἐναντίος , ἀκολουθέω καί ὁ ἐναντίος ὁ ἐνανιίον ἢ ἐπί ὁ αὐτός ἢ ἀνάπαλιν · εἰμί οεʹ ἀνασκευάζω , δείκνυμι ὅτι ὁ ἕτερος ὁ ἐναντίος ὁ ἕτερος ὁ ἐναντίος καίω οὐδείς τρόπος ἀκολουθέω , δείκνυμι εἄν εἰμί ὅτι οὖ ὁ ἕτερος ὁ ἕτερος . οἷος ἐπί ἀγαθός καί κακός καί λευκός μέλας , εἰμί εἰμί πρόκειμαι δείκνυμι ὅτι ὁ κακός οὐ ἀκολουθέω ὁ μέλας . δείκνυμι ὅτι μήτε ὁ ἀγαθός ἀκολουθέω ὁ λευκός μήτε ὁ λευκός ὁ ἀγαθός , δεδειζοαιρεω ἄν εἰμί ὅτι μηδέ ὁ κακός ἀκολουθέω εἄν ὁ μέλας . οὕτως δείκνυμι ὅτι μή εἰμί ὁ ἀκράτεια κακία . δείκνυμι ὅτι μήτε ὁ ἐγκράτεια ὁ ἀρετή μήτε ὁ ἀρετή ὁ ἐγκράτεια ἕπω . ἐπί ὀλίγος δέ φημί Ἐνατίων ἀνάπαλιν ὁ ἀκολουθία γίγνομαι . ὁ δέ ὁμοίως δέ καί ἐπί ἄλλος εἶπον λεʹ γῆ τῶς ἀρετή καί ὁ κακιώνω · ὡς γάρ ἐπί ἀνδρεῖος δρείας καί δειλία , οὕτως καί ἐπί δικαιοσύνη καί ἀδικία καί σωφροσύνη καί ἀκολασία καί πᾶς ὁ ἀρετάω ὁ ἐναντίος αὐτός κακία ἐπί ὁ αὐτός ὁ ἀκολούθησις . πάλιν ἐπί ὁ κατά στέρησις καί ἕξις ἀντίκειμαι ὁ μέν ἀκολούθησις ἐπί ὁ αὐτός . , ἀλλά οὐ ὥσπερ ἐπί ὁ ἐναντίος ποτέ καί ἀνάπαλιν . οἷος ἀντίθεσις κατά ἕξις καί στέρησις ὄψις καί τυφλότης , καί αἴσθησις καί ἀναισθησία · εἰμί ὁ ὁράω ὁ αἴσθησις ἕπω , ὁ τυφλότης ὁ ἀναισθησία . πάλιν ὁ μέν ἀκούω καί κωφός εἰμί ἀντίκειμαι ἀλλήλων ὡς ἕξις καί στέρομαι τις · ὁ δέ συνίημι καί ἀσυνετέω ὁμοίως πάλιν ἀλλήλων · καί εἰμί ἕπω - ὁ ὁ ἀκούω ὁ συνίημι , ὁ κωφός εἰμί ἀκολουθέω ὁ μή συνίημι . πάλιν τάξις χαῖος ἀταξία , καί εἶδος καί στέρησις · εἰμί ὁ τάξις ὁ εἶδος , ὁ ἀταξία ὁ στέρησις . ἀλλά καί ζωή καί θάνατος ἀντίκειμαι κατά ἕξις καί στέρησ.̓ν , καί αἴσθησις πάλιν καί ἀναισθησία · καί εἰμί ὁ ζῶ ὁ αἰσθάνομαι , ὁ θνήσκω ὁ μή αἰσθάνομαι . κατασκευάζω οὖν καί ἀνασκευάζω ἢ δείκνυμι ὁ ἕτερος ὁ ἕτερος ἕπω ( ἀκολουθέω γάρ καί ὁ λοιπός ὁ λοιπός ) , ἢ δείκνυμι ὅτι μή ὁ ἕτερος ὁ ἕτερος ἀνασκευή - ἀείδω . εἰμί γάρ μή ἕπω ὁ ζῶ ἐπιστήμη , οὐδέ ὁ νεκρός ἄγνοια · εἰμί γάρ καί ζῶ ὁ ἀγνοέω . δεῖ δέ ἐπί ὁ κατά στέρησις καί ἕξις ἀντίκειμαι ὁράω , μή τις ἀντίκειμαι ἀμφότερος ὁ ἕτερος ἕπω ὁ ἐκ ὁ ἕτερος ἀντίθεσις · εἰμί γάρ τοῖος , οὐκέτι ὁ ἕτερος ὁ ἕτερος ἀκολουθέω ὡς ὁ ἕτερος ὁ ἕτερος . οὖον γάρ ὁ ἕτερος αὐιῷ ἀλλά αμφοιερος ἀκολουθέω · ὡς ἔχω ἐπί ὄψις καί τυφλότης καί ζωή καί θάνατος · καί γάρ ὁ ὁράω καί ὁ τυφλότης ὁ ζωή ἕπω · διό οὐδέτερος ὁ θάνατος . ὁμοίως καί ὕπνος καί ἐγρήγορσις ἀμφότερος ὁ ζωή , ἀλλά καί πᾶς ὁ αἴσθησις καί ὁ στέρησις αὐτός . τότε ἐν καί ὁ ἱερός ὁ ἕτερος , ὅταν ὁ ἕτερος ὁ ἕτερος μόνος ἀλλά μή ἀμφότερος ἕπω · οὖον γάρ δύναμαι - ὁ , ὅς ὁ ἕξις , οὗτος καί ὁ στέρησις ἕπω . Ὁμοία ὁ ἀκολούθησις καί ἐπί ὁ κατά ὁ πρός τίς ἀντίκειμαι · ἐπί ὁ αὐτός γάρ ὁ ἀκολουθία . κατά ὁ πρός τίς ἀντίκειμαι πατήρ μέν καί τέκνον ἀλλήλων , ὁ δέ ἄρχω καί ἄρχω ἀλλήλων · καί εἰμί ἕπω ὁ πατήρ ὁ ἄρχω , καί ὁ τέκνον ὁ ἄρχω . πάλιν ἄρχω καί ἀρχός - μένος , καί ὁ εὕω ποιέω καί ὁ ὅς πάσχω · εἰμί ἐν ὁ ἄρχω ἕπω ὁ εὕω ποιέω , καί ὁ ἄρχω ὁ εὕω πάσχω . πάλιν ὁ τριπλάσιος καί ὁ πολλαπλάσιον , καί τριτημόριον καί πολλοσιημόριον · καί ἕπω ὡς ὁ τριπλάσιος ὁ πολλαπαάσιον , οὕτως ὁ τριτημόριον ὁ πολλοστημόριον . ἀλλά καί ἐπιστήμη μέν πρός ἀπιστέω , ὑπόληψις δέ πρός ὑποληπτός · καί ἐπεί ὁ ἐπιστήμη ὁ ὑπόληψις ἕπω καί ὁ επισιειμι ὁ ὑποληπτός . ὁμοίως καί διπλάσιος μέν πρός ἥμισυς , ὑπερέχω δέ πρός ὑπερέχω · καί ἐπεί ἕπω ὁ διπλάσιος ὁ ὑπερέχω , ὁ ἥμισυς ὁ ὑπερέχω ἀκολουθέω . ὁ μέν οὖν ἀκολουθέω καί οὗτος τοιοῦτος . ὁ δέ ἐπιχείρησις ὁ ἀπό αὐτός καί κατασκευάζω καί ἀνασκευάζω φανερός . εἰμί γάρ ὁ ἕτερος ὁ ἀντίκειμαι ἢ κατά ἕξις καί στέρησις . περί ὅς προαγορεύω , ἢ καί κατά ὁ πρός τίς ὁ ἕτερος ὁ ὁμοίως ῥῆσις , περί ὅς προαγορεύω , ἢ καί κατά ὁ πρός τίς ὁ ἕτερος ὁ ὁμοίως ἀντίκειμαι ἕπω , καί ὁ λοιπός ὁ λοιπός , καί εἰμί μή ὁ ἕτερος ὁ ἕτερος , οὐδέ ὁ λοιπός ὁ λοιπός , πρόσκειμαι ὁ ἐπί ὁ ἕξις καί στέρησις εἴρω διορισμός · οὖον γάρ , ἐπεί μή ἕπω ὁ κοιμάω ὁ θνήσκω , οὐδέ ὁ ἐγείρω ὁ ζῶ · ἀμφότερος γάρ ὁ ζῶ . εἶπον δέ οὗτος ἔνστασις φημί πρός ὁ ἀπό ὁ πρός τίς ἐπιχείρησις δύναμαι φέρω · ἀντίκειμαι γάρ κατά ὁ πρός τίς αἴσθησις μέν αἰσθητός ἐπιστήμη δέ ἐπιστητός ὁ μέν αἰσθητός ὁ ἐπιστητός ἕπω , ὁ δέ αἴσθησις ὁ ἐπιστήμη οὐκέτι . εἶπον δέ ὁ ἔνστασις οὖον φημί αὐτός ἀληθής εἰμί · μηδέ γάρ ὁ αἰσθητός ὁ επιστητό ἕπω συγχωρέω · ὁ γοῦν ἄτομος ζῷον αἴσθησις μέν εἰμί , ἐπιστήμη δέ οὖον , εἰμί γε ὁ ἐπιστήμη ὁ καθόλου · εἰμί δέ αἰσθητής εἰμί αὐτός μή εἰμί ἐπιστήμη , οὐ εἄν εἰμί ἐπιστητός . προστίθημι δέ ὅτι μᾶλλον πρός ὁ ἐναντίος χρήσιμος ὁ εἴρω παράδειγμα . εἰμί δέ ὅς λέγω , ὅτι κατασκευάζω εἄν ὁ μή εἰμί ὁ αἰσθητός ἐπιστητός ἐκ ὁ μηδέ ὁ αἴσθησις ἐπιστήμη εἰμί μᾶλλον , ὅς εἰμί ἀντίκειμαι ὁ ὁ αἰσθητός ἐπιστητός εἰμί , ὅς λαμβάνω εἰς ἀνασκευή ὁ τόπος · ἐναντίος γάρ οὖον ὁ | κύριος ἐναντίος νῦν ἀλλά ὁ ἀντίκειμαι εἶπον . πάλιν ἐπί ὁ σύστοιχος καί ἐπί ὁ πτῶσις . ὁ μέν τόπος ἀπό ὁ σύστοιχος . χρήσιμος δέ καί οὗτος καί πρός ὁ κατασκευάζω καί πρός ὁ ἀνασκευάζω , ἐκ ἀκολουθία καί αὐτός εἰμί · ἀκολουθέω γάρ , ὡς εἄν ἐπί εἷς δείκνυμι ὁ σύστοιχος ἔχω τίς , καί ἐπί ὁ ἄλλος . τίς δέ εἰμί σύστοιχος καί τίς πτῶσις , καί ὅτι καί ὁ πτῶσις ἐν ὁ σύστοιχος καταριθμέω ( ὁ μέν γάρ πτῶσις καί σύστοιχος , ὁ δέ σύστοιχος οὔκω πτῶσις ) , καί αὐτός φανερῶς διά ὁ παράδειγμα δηλόω . ὁ γάρ οὕτως παρονομάζω ἀπό τις ὡς ὁ Δίκαιος καί ὁ δίκαιος ὁ δικαιοσύνη σύστοιχος ἀλλήλων τε καί αὐτός ὁ δικαιοσύνη , ἀ ὅς παρονομάζω , καί εἰμί ὁ τε Δίκαιος καί ὁ δίκαιος πρᾶγμα τις , ὁ μέν ἀπό δικαιοσύνη γίγνομαι ὁ δέ δικαιοσύνη ἔχω . ὁμοίως ἀνδρεία , ἀνδρεῖος , ἀνδρεῖος σύστοιχος πάλιν ἀλλήλων , εἰμί πρᾶγμα τις · ὁ μέν ἐν ἕξις , ἀπό ὅς παρώνυμος ὁ λοιπός , ὁ δέ ὁ μέν κατά ὁ ἕξις γίγνομαι ὁ δέ ὁ ἕξις ἔχω . καί λέγω ἄν σύστοιχος οὗτος , ὅσος πρᾶγμα τις εἰμί ἀπό τις παρονομάζω , ἀλλήλων τε καί ὅς παρονομάζω , οἷος γραμματικός , γραμματικός , γραμματικός . Ἰατρική , ἰατρικός , Ἰατρικός , μουσικός , μουσικός , μουσικός . οὖον μόνος δέ ὁ κατά ἰατρικός ἢ μουσική ἤ τις ἄλλος ἕξις παρονομάζω ὁ κατά ἐκεῖνος γίγνομαι σύστοιχος ὁ ἔχω , ὡς ὁ γραμματικός καί μουσικός , ἀλλά καί ὅσος καθόλου ὁμοίως κατά ὁ λέξις σχηματίζω , [ καί ] λέγω οὕτως ὁ ποιητικός ἐκεῖνος εἰμί ὅς παρονομάζω ἢ φυλακτικός , καί οὗτος σύστοιχος ἐκεῖνος · λέγω . γάρ καί ὑγιεινός καί εὐεκτικός ὁ μέν ὁ ποιητικός ὑγεία εἰμί ἢ εὐεξία , ὁ δέ ὁ φυλακτικός , ὁ μέν ὑγεία ὁ δέ εὐεξία . καί οὗτος οὖν σύστοιχος ὁ ὅς εἰμί ποιητικός ἢ φυλακτικός , ὅς καί παρονομάζω . ὡς δέ συνήθης ὁ τοιοῦτος τε καί οὕτως παρονομάζω τις σύστοιχος λέγω οὕτως λέγω · διό καί προστίθημι σύστοκχα μέν ὅς ὁ τοιοῦτος εἴωθα λέγω . πτῶσις δέ φημί λέγω ὁ οὕτως σχηματίζω ὡς ὁ δικαίως , ἀνδρείως , μουσικός · οὗτος γάρ πτῶσις , ὁ μέν ὁ δίκαιος , ὁ δέ ὁ ἀνδρεῖος , ὁ δέ ὁ μουσικός , ἢ ὁ μέν ὁ δικαιοσύνη , ὁ δέ ὁ ἀνδρεῖος , ὁ δέ ὁ μουσικός · ὡς γάρ ἰός παρώνυμος ἀπό οὗτος , οὕτως καί ὁ πτῶσις οὗτος λέγω . διαφέρω δέ εἄν ὁ σύστοιχος ἰά πτῶσις , ὅτι ἐκεῖνος μέν πρᾶγμα τις εἰμί , ὁ δέ πτῶσις οὖον πρᾶγμα ὑπόκειμαι εἰμί δηλωτικός ἀλλά τρόπος ἐνέργεια ἢ διάθεσις τις · τοιοῦτος γάρ καί ὁ ἰατρικός καί μουσικός καί καί ὑγιεινός . λέγω δέ καί ὁ πτῶσις καί ἰός κατά αὐτός σύστοιχος εἰμί ὁ ἕξις , ὅς καί ὁ προερέω σύστοιχος παρονομάζω , ὁ μέν ἀνδρείως πτῶσις ὁ ἀνδρεῖος , ὁ δέ δικαίως ὁ δικαιοσύνη , καί ὁ μουσικός ὁ μουσικός , καί ὁ ἄλλος ὁμοίως , ὡς εἰμί ὁ μέν δικαιοσύνη σύστοιχος ὁ Δίκαιος , δίκαιος , δικαίως , ὁ δέ ἀνδρεῖος ἀνδρεῖος , ἀνδρείως . ἀνδρείως . μέν ἐν πᾶς πᾶς , πτῶσις δέ οὐκέτι ὁμοίως · οὖον γάρ ὡς ὁ δικαίως ὁ δικαιο - σύνειμι πτῶσις , οὕτως καί ὁ δικαιοσύνη ὁ δικαίως . καί ὁ μέν σύστοιχος καί ὁ πτῶσις τοιοῦτος . ὁ δέ τόπος ὁ ἀπό αὐτός · εἰμί ζητέω περί τις εἰμί εἰμί τίς αὐτός συμβεβηκός , οἷος ὁ αἱρετός ἢ ἐπαινετός ἢ ἄλλος τίς , οἷος ἀγαθός ἢ φευκτός ἤ τίς τοιοῦτος , ἐπί ὁ σύστοιχος αὐτός ἀξιόω μεταβαίνω δείκνυμι ὁ ζητέω ὑπάρχω οὗτος · δείκνυμι γάρ εἷς ὁ σύστοιχος ὑπάρχω ὁ ζητέω δείκνυμι ἄν εἰμί ὅτι καί οὗτος · ὅς γάρ εἷς , καί ὁ ἄλλος . οἷος ζητέω εἰμί ὁ δικαιοσύνη ὁ ἐπαινετός ὑπάρχω , εἄν δείκνυμι τις εἷς ὁ σύστοιχος αὐτός ὁ ἐπαινετός ὑπάρχω , εἰμί καί ὁ πρόκειμαι δείκνυμι · ὡς γάρ εἄν ἔχω δείκνυμι τίς ὁ ἐν ὁ συστοιχία , εἰμί καί ὁ λοιπάς ἔχω . οἷος εἰμί ὁ Δίκαιος ἴσος , καί ὁ δικαιοσύνη Ἰσότης καί ὁ δίκαιος ἴσος καί ὁ δικαίως ἴσως · καί εἰμί ἀνδρείως ἢ δικαίως εἰμί μᾶλλον καί κακός , καί ὁ ἀνδρεία ὅς καί ὁ δικαιοσύνη ὁ μᾶλλον καί κακός ἔχω · εἰμί δέ ἐκεῖνος μή , οὐδέ οὗτος . ὁμοίως εἰμί αἰσθάνομαι εἰμί μᾶλλον καί κακός , καί αἴσθησις εἄν εἰμί μᾶλλον καί κακός . ὁ δέ αὐτός καί ἐπί ἡδονή . καί [ εἰμί ] ὁ δικαίως δέ ἀποθνήσκω ἐπαινετός εἰμί ἀποθνήσκω , ἐπεί ὁ Δίκαιος ἐπαινετός · ἐπαινετός δέ . ὅτι ὁ πρᾶξις ἐπαινετός , εἰμί [ καί ] κρίσις προσήκω , ὁ ἐπαινετός ἐπί ὁ κρίσις , διά ὅς ἀποθνήσκω , ἀναφέρω , οὐ ἐπί ὁ ἀποθνῄσκω . οὕτως δείκνυμι τις ἄν ὅτι μή εἰμί ὁ σοφός πλούσιος , ὡς λέγω · εἰμί γάρ ἐν ὁ ὁ σοφία κτάομαι πλοῦτος , ὁ σοφία πλοῦτος εἄν εἰμί · οὐ εἰμί δέ · ὥστε οὐδέ ὁ σοφός κατά ὅς σοφός πλούσιος . ἔτι εἰμί ὁ σοφός πλούσιος , ὁ σοφός πλούσιος εἰμί . δῆλος δέ ὅτι ἐπί ὁ γνώριμος ὁ ἐν ὁ συστοιχία καί ῥᾳδίως δύναμαι δείκνυμι ὁ μετάβασις εἶμαι .. εἷς μέν γάρ φύσις πρῶτος ὁ ἕξις ὁ παρονομάζω αὐτός , καί διά ὁ ἐκεῖνος τις συμβαίνω καί οὗτος συμβαίνω · ἐν · δέ ὁ δεῖξις πρῶτος γίγνομαι ὁ ἐγώ γνώριμος , ἄν ὕστερος εἰμί ὁ φύσις . κἀν ἀνασκευάζω δέ τίς βούλομαι , οἷος ὅτι ὁ Δίκαιος οὐ εἰμί ἀσύμφορος , ὡς οἴομαι τις , δείκνυμι εἷς ὁ σύστοιχος μή ὑπάρχω αὐτός , οἷος ὁ δικαιοσύνη ἀρετή γάρ , καί οὐδείς ἀρετή ἀσύμφορος ὁ ὅς εἰμί ἀρετή ) , δείκνυμι ἄν εἰμί ὅτι οὐδέ ὁ Δίκαιος τοιοῦτος . εἶπον δέ μετά ὁ ἄλλος ὁ ὁ δικαιοσύνη σύστοιχος καί ὁ πτῶσις ὁ δικαίως ὁ ἐπαινετός εἰμί , πῶς ὁ ἐπαινετός ὁ δικαίως ἐφάρμοσις , προστίθημι · εἴρω δέ ὁ δικαίως · καί ἐπαινετός κατά ὁ αὐτός πτῶσις ἀπό ὁ ἐπαινετός , καθάπερ ὁ δικαίως ἀπό ὁ δικαιοσύνη , ὁ μέν γάρ δικαιοσύνη ἐπαινετός εἴρω , ὁ δέ Δίκαιος ἐπαινετός , ὁ δέ δίκαιος ἐπαινετός , καί ὁ δικαίως ἐπαινετός · ὡς γάρ ὁ δικαίως πτῶσις εἷς δικαιοσύνη , οὕτως καί ὁ ἐπαινετός πτῶσις ὁ ἐπαινετός . σκοπάω δέ μή μόνος ἐπί αὐτός ὁ εἴρω , ἀλλά καί ἐπί ὁ ἐναντίος ὁ ἐναντίος . δείκνυμι ἰά ἀπό ὁ σύστοιχος εὐπορία πρός ἐπιχείρησις προστίθημι ὁ προερέω τόπος καί ὁ ἀπό ὁ ἐναντίος ἕκαστος ὁ σύστοιχος . εἰμί δέ ἐναντίος ὁ μέν δικαιοσύνη ὁ ἀδικία , ὁ δέ δίκαιος ὁ ἄδικος , ὁ δέ Δίκαιος ὁ ἄδικος , ὁ δέ δικαίως ὁ ἄδικος . δεῖ οὖν , φημί , καί ἀπό ὁ ἐναντίος ὁ πρόκειμαι , οὖον μόνος ἀπό ὁ σύστοιχος , ὁ ἐπιχείρησις ποιέω , σκοπέω εἰμί ἰός ἐναντίος ὁ ἐναντίος . ζητουμ·ένου γάρ εἰμί ὁ ἀγαθός ἡδύς , ὁράω χρή εἰμί ὁ ἐναντίος ὁ ἀγαθός οὗτος δέ εἰμί ὁ κακός ) ὁ ἐναντίος ὁ ἡδύς , ὅσπερ εἰμί ὁ λυπηρός , ἕπω · ἄν μέν ἕπω , δεικτέος ὅτι καί ὁ ἀγαθός . ὁ ἡδύς ἕπω · εἰμί δέ μή ἕπω εἰμί γάρ τις καί κακός ἡδύς ) , οὐδέ ἄν ὁ ἀγαθός πάντως ἕπω ὁ ἡδύς . ἀλλά καί ζητέω εἰμί ὁ δικαιοσύνη ἐπιστήμη , σκεπτέος εἰμί ὁ ἀδικία ἄγνοια · εἰμί γάρ οὗτος , ἐκεῖνος , καί εἰμί μή οὗτος , οὐδέ ἐκεῖνος . πάλιν ἐπεί ὁ δικαίως ὁ ἄδικος ἐναντίος , εἰμί ζητέω ὁ δικαίως εἰμί ὁ ἐπιστημονικός καί ἔμπειρος ἕπω , επισκεπιειμι εἰμί ὁ ἄδικος ὁ ἀγνοέω καί ἤπειρος ἕπω · εἰμί μέν γάρ οὗτος , ἐκεῖνος · εἰμί δέ μή οὗτος , ὥσπερ δοκέω , οὐδέ ἄν ὁ δικαίως ἐκεῖνος ἕπω . δοκέω γάρ ὁ ἄδικος γίγνομαι ἔμπειρος μᾶλλον ἢ ἤπειρος γίγνομαι · ἑκούσιος γάρ καί ἐκ ἐπιβουλή πολλάκις ὁ ἀσίκως γίγνομαι γίγνομαι · ὁ δέ τοιοῦτος ἀπό ἐμπειρία . αἰτέω δέ ὁ τοιοῦτος δεῖξις , ὅτι , ὡς προαγορεύω ἐν ὁ ἐπάνω , ἄν ὁ ἐναντίος ὁ ἐναντίος , ἀνάγκη καί ὁ ἐναντίος ὁ ἐναντίος ἢ ἐπί εὐθύς ἢ ἀνάπαλιν , ὡς δείκνυμι ἐν ὁ ὁ ἐναντίος ἀκολουθία . διό καί αὐτός προστίθημι ὅτι οὗτος δέ ὁ τόπος εἴρω πρότερος ἐν ὁ ὁ ἐναντίος ἀκολούθησις · ὁ αὐτός γάρ ἐκεῖ τε εἴρω καί δείκνυμι καί διά οὗτος ὁ τόπος ἀξιόω . εἰμί δέ ἄν οἰκειόω ὁ ἀπό ὁ ἐναντίος ὁ ἀπό ὁ σύστοιχος , κατά ὅσος κατά ὁ αὐτός κλῆσις τε καί πτῶσις ὁ ἐναντίος λαμβάνω διά ἐκεῖνος καί ὁ πρόκειμαι δείκνυμι . οἷος εἰμί ζητέω εἰμί ὁ δικαίως ἐπαινετός , ὁ ἄδικος λαμβάνω ζητέω εἰμί ψεκτός · εἰμί δέ μή ὁ δικαίως ἀλλά ὁ Δίκαιος , οὖον ὁ ἄδικος πάλιν ἀλλά ὁ ἄδικος λαμβάνω , κατά ὁ αὐτός συστοιχία ὁ ἐναντίος λαμβάνω κατά ὅς λαμβάνω καί ὁ πρόκειμαι περί ὅς ζητέω · εἰμί γάρ ὁ πτῶσις ὁ ἐναντίος ὑπάρχω ὁ πτῶσις ὁ ἐναντίος , καί ὁ πτῶσις ὁ ἐναντίος ὑπάρχω ὁ πτῶσις ὁ ἐναντίος . ἔτι ἐπί ὁ γένεσις καί φθορά καί ποιητικός καί φθαρτικός , καί ἀναιρέω καί κατασκευάζω . εἶπον ὁ εἶμι ἀπό ὁ ἐν ὁ ἀντίκειμαι ἕπομαι τόπος κατασκευαστικός τε καί ἀνασκευαστικός καί ὁ ἀπό ὁ σύστοιχος ὑποδείκνυμι τις καί ἄλλος εὐπορία ἐπιχείρησις ὁμοίως ὁ προερέω ἐκ | ἀκολουθία καί πρός κατασκευή καί πρός ἀνασκευή χρήσιμος . εἰμί δέ οὗτος ἀπό ὁ γένεσις καί φθορά καί πάλιν ἀπό ὁ ποιητικός τε καί φθαρτικός , ὅς ἕκαστος κατά ἑαυτοῦ εἄν εἰμί τόπος . ὅς γάρ ὁ γένεσις ὁ ἀγαθός , καί αὐτός ἀγαθός , καί ἀντιστρέφω , εἰμί αὐτός ἀγαθός ὁ γίγνομαι , καί ὁ γένεσις ἀγαθός . οἷος εἰμί ὁ γένεσις ὁ ὑγεία οὗτος δέ εἰμί ὁ σωφρονικός δίαιτα ) ἀγαθός , καί ὁ ὑγεία , ὅς γένεσις ὁ οὗτος διαιτάω , ἀγαθός καί αὐτός · καί εἰμί ὁ ὑγεία ἀγαθός , πάλιν καί ὁ σωφρονικός διαιτάω ἀγαθός . καί ἐπεί ὁ ἀρετή ἀγαθός , καί ὁ γένεσις αὐτός ἀγαθός · οὗτος δέ εἰμί ὁ ἐκ παῖς ἀγωγή διά ὁ ἔθος ὁ πρός ἀρετή φέρω · καί ἐπεί ὁ τοιοῦτος ἀγωγή ἀγαθός γένεσις ἀρετή εἰμί , καί ὁ γίγνομαι , ὁ ἀρετή , ἀγαθός . εἰμί δέ τρόπος τις καί οὗτος ὁ τόπος ἀπό ὁ σύστοιχος , πλήν ὅτι σύστοιχος μέν εἴρω οἷος ὁ ὑγεινός , ὑγιαίνω , ὑγιεινός , οὐκέτι δέ ὁ ὑγιάζω ὁ ὑγεία σύστοιχος . οὕτως δείκνυμι ἄν ὅτι , ἐπεί ὁ παιδεία ἀγαθός , καί ὁ παιδεύω ἀγαθός · γένεσις γάρ οὗτος παιδεία . ἢ γένεσις λέγω νῦν οὖον διά ὅς γίγνομαι , ἀλλά αὐτός ὁ γίγνομαι · εἰμί γάρ ἀγαθός ὁ γίγνομαι ὑγεία , καί ὁ ὑγεία ἀγαθός · καί εἰμί ὁ ὑγεία ἀγαθός , καί ὁ γίγνομαι ὑγεία ἀγαθός . ὁ αὐτός καί ἐπί ἀρετή λόγος . ἐπί δέ ὁ φθορά οὐκέτι ὁμοίως ἔχω ὡς ἐπί ὁ γένεσις , ἀλλά ἀνάπαλιν ὁ ἀκολούθησις · ὅς μέν γάρ ὁ φθορά ὁ ἀγαθός , αὐτός ὁ κακός , ὅς δέ ὁ φθορά κακός , αὐτός ἀγαθός . οἷος εἰμί ἀγαθός ὁ φθορά ὁ νόσος , κακός ὁ νόσος · φθορά γάρ νόσος ὁ σώφρων δίαιτα ἀγαθός εἰμί · καί εἰμί κακός ὁ φθορά ὁ ὑγεία , ἀγαθός ὁ ὑγεία · ὁ γάρ Ἀκόλαστος δίαιτα κακός εἰμί φθαρτικός ὑγεία . ἢ καί ἐπί οὗτος οὖον ὁ φθαρτικός χρή λαμβάνω ποιητικός γάρ ἐκεῖνος , περί οὖν εἴρω ) ἀλλά αὐτός ὁ φθείρω . ὡς δέ ἐπί ὁ γένεσις καί φθορά ἔχω , οὕτως καί ἐπί ὁ ποιητικός τε καί φθαρτικός . ὅς μέν γάρ ὁ ποιητικός καί φυλακτικός ἀγαθός , καί αὐτός ἀγαθός · οἷος ἐπεί ὁ ὑγεία ποιητικός ἀγαθός , καί ὁ ὑγεία ἀγαθός , καί ἀνάπαλιν , ἐπεί ὁ ὑγεία ἀγαθός , καί ὁ ποιητικός ὑγεία ἀγαθός . ὅς δέ γε ὁ φθαρτικός ἀγαθός , αὐτός ὁ κακός , καί ὅς ὁ φθαρτικός κακός , αὐτός ἀγαθός · ὁ γάρ νόσος φθαρτικός ἀγαθός , ἐπεί κακός ὁ νόσος , καί ὁ ὑγεία φθαρτικός κακός , ὅτι ἀγαθός ὁ ὑγεία . ἐπιζητέω δέ ἄν τις ἐπί ὁ ποιητικός , εἰμί ὥσπερ ὅς ὁ ποιητικός ἀγαθός , καί αὐτός , οὕτως καί ὅς ὁ ποιητικός κακός , καί αὐτός κακός , καί ἔτι , εἰμί αὐτός ἀγαθός , καί ὁ ποιητικός ἀγαθός . εἰμί γάρ οὗτος , δοκέω καλῶς ὑπό ὁ ἀπό ὁ Στοά λέγω τότος διά κακός γίγνομαι οὐ εἰμί ἀγαθός · πλοῦτος δέ καί διά πορνοβοσκία κακός εἰμί εἰμί γίγνομαι · οὐ ἄρα ὁ πλοῦτος ἀγαθός . ἢ ὁ τόπος ἔνδοξος μέν εἰμί , οὖον μήv καί ἀληθής · οὖον γάρ κωλύω τίς ἀγαθός εἰμί ὑπό κακός γίγνομαι , ὡς ὑγεία διά καῦσις καί τομή κακός εἰμί . ἢ οὗτος καί αὐτός δοκέω · λέγω καί διαιρέω · εἶπον γάρ ὁ δέ αὐτός λόγος καί ἐπί ὁ ποιητικός καί ἐπί ὁ φθαρτικός , προστίθημι πῶς οὕτως καί κατά τίς εἶπον · ὅς μέν γάρ ὁ ποιητικός ἀγαθός εἰμί , καί αὐτός ἰά ἀγαθός , ὅς δέ ὁ φθαρτικός ἀγαθός , αὐτός ὁ κακός · οὐκέτι δέ προστίθημι οὔτε ὁ ὅς ἰός γίγνομαι ἀγαθός , καί ὁ ποιητικός οὗτος ἀγαθός οὔτε ὁ ὅς ὁ ποιητικός κακός , καί ὁ γίγνομαι ὑπό οὗτος κακός ὡς γάρ ἐκ ἀληθής μέν πάντως ἀληθής συνάγω , οὖον μήv πάντως καί ὁ ἀληθής ἐκ ἀληθής καί γάρ καί ἐκ ψευδής ἀληθής ) , οὕτως καί ὁ ὑπό μέν ἀγαθός γίγνομαι ἀγαθός , οὖον μήv πάντως ὁ ἀγαθός καί ὁ ποιητικός ἀγαθός · δύναμαι γάρ καί ὑπό κακός ἀγαθός γίγνομαι . εἶπον οὖν οὕτως ὡς μέχρι οὗτος ὁ ἐπί ὁ γένεσις καί φθορά εἴρω ὅμοιος εἰμί ὁ ποιητικός τε καί φθαρτικός . εὑρίσκω δέ εἄν διαφέρω ὁ γένεσις ὁ ποιητικός , ὅτι ὁ γένεσις μέν ἐπί αὐτός ὁ πρᾶγμα λέγω ἄν , οὐ ἐπί ὁ ποιητικός αὐτός · οἷος εἰμί ὁ ὁ ἀρετή γίγνομαι ἀγαθός . καί ὁ ἀρετή ἀγαθός , καί εἰμί ὁ ἀρετή ἀγαθός , καί ὁ γίγνομαι αὐτός ἀγαθός · πάλιν εἰμί ὁ φθείρω ὁ ἀρετή κακός , ὁ ἀρετή ἀγαθός , καί εἰμί ὁ ἀρετή ἀγαθός , καί ὁ γίγνομαι αὐτός ἀγαθός καί ὁ φθείρω κακός · καί εἰμί ὁ φθείρω ὁ νόσος · ἀγαθός , ὁ νόσος κακός . ὁ δέ πρό ὀλίγος εἴρω ὁ γένεσις παράδειγμα οὖον γένεσις εἄν οὐδέ φθορά ἄγω ἀλλά ποιητικός , ἐπί ὅς μόνος ἀληθής ἐκεῖνος ὁ ἰάομαι ὁ | ποιητικός ἀγαθός . καί ὁ γίγνομαι ἀγαθός . καί εἰμί ὁ φθαρτικός ἀγαθός , αὐτός ὁ Κακωνά , οὖον μήv ἔτι ἀνάπαλιν ὁ δύναμαι ἀγαθός τις καί ὑπό κακός γίγνομαι , ὡς ὑγεία ὑπό καῦσις καί τομή καί ἀτροφία καί πλοῦτος ὑπό πορνοβοσκία . πάλιν ἐπί ὁ ὅμοιος , εἰμί ὁμοίως ἔχω . οὗ νῦν μνημονεύω τόπος , εἰμί καί αὐτός ἐκ ἀκολουθία ὁ ἐπί ὁ κατά ἀναλογία ὁ αὐτός καί ὁμοιότης . οἷος ἐπεί ὁμοίως ἔχω ἐπιστήμη πρός ὁ ἐπιστητός καί δόξα πρός ὁ δοξαστής , εἰμί ἐπιστήμη εἷς ὁ πλείων , εἰμί ἄν δείκνυμι ὅτι καί δόξα · ἀκολουθέω γάρ · ἄν ἐπί ὁ δόξα οὕτως ἔχω , εἰμί ἄν πάλιν καί ἐπί ὁ ἐπιστήμη δείκνυμι ὁ αὐτός . οὕτως λαμβάνω τις ὅτι ὁμοίως ἔχω ὄψις πρός ὁ ὁράω καί ἀκοή πρός ὁ ἀκούω , δείκνυμι ὅτι , ἐπεί μή ὁ ὄψις ἔχω αὐτάρκης πρός ὁ ὁράω σύ γάρ καί φάος καί διάστημα ) , οὐδέ ὁ ἀκοή ἔχω αὐτάρκης πρός ὁ ἀκούω · ὁμοίως , εἰμί ὁ ἀκοή ἔχω οὐ αὐτάρκης πρός ὁ ἀκούω , οὐδέ ἄν ὁ ὄψις ἔχω αὐτάρκης εἰμί πρός ὁ ὁράω · καί εἰμί ὁ ἕτερος αὐτάρκης , καί ἕτερος · εἰμί γάρ ὁ τόπος κατασκευαστικός καί ἀνασκευαστικός . καί ἐπεί ὁμοίως ἔχω οἰκοδομικός πρός οἰκίον καί ναυπηγικός πρός ναῦς , εἰμί εἰμί καί ὁ ὁ ναυπηγικός παρουσία πρός ναός κατασκευή · εἰμί δέ μή αὐτάρκης ὁ ὁ ἕτερος παρουσία πρός ποίησις ὁ ὑπό αὐτός , οὐδέ εἄν ὁ ὁ ἕτερος παρουσία αὐτάρκης εἰμί πρός ὁ ὁ ὑπό ἑαυτοῦ ποίησις . οὗτος δέ , φημί , δεῖ χράω ὁ τόπος καί ἐπί ὁ ἀληθής ὅμοιος καί ἐπί ὁ δοκέω . ἐπί μέν ἐν ὁ ἀληθής ὅμοιος εἰμί καί ὁ δείκνυμι ἀληθής · ἐπί δέ ὁ δοκέω ἀληθής μέν οὖον , φαίνω δέ . αὐτίκα γοῦν οὖον πάντῃ ὁμοίως ἐπιστήμη πρός ὁ ἐπιστητός ἔχω καί δόξα πρός ὁ δοξαστής , εἰμί γε ὁ μέν ἐπιστήμη αμετάπειστος εἰμί περί ὁ ἐπιστητός , ὁ δέ δόξα οὖον τοιοῦτος . ἀλλά οὐδέ ὁμοίως ἔχω ὄψις πρός ὁ ὁράω καί ἁφή πρός ὁ ἅπτω · ὁ μέν γάρ διά μέσος τις καί οὗτος φωτίζω ἀντιλαμβάνω ὁ οἰκεῖος αἰσθητής , ὁ δέ ἁφή οὐ οὕτως . δοκέω ὁμοιότης εἰμί καί ὁ κατά ὁ σχῆμα ὁ λέξις · δοκέω γάρ ὅμοιος εἰμί ὁ μέν ὁράω ὁ βοάω ὁ ὅδε πονέω ὁ ποιέω καί ὁ ὑφαίνω ὁ ὑγιαίνω . εἰμί δή τις ἀξιόω . ἐπεί ὁ βοάω ποιέω εἰμί , καί ὁ ὁράω ποιέω εἰμί , καί ἐπεί ὁ πονέω πάσχω , καί ὁ ποιέω πάσχω εἰμί , καί ἐπεί ὁ ὑφαίνω ἐνεργέω , καί ὁ ὑγιαίνω , ἀπό φαίνω ὁμοιότης ὁ ἐπιχείρησις ποιέω . οὖον γάρ ὁ πρᾶγμα ὁ ὁ προερέω ὁμοιότης ἀλλά ὁ λέγω μόνος · διό καί ἐπιπόλαιος καί σοφιστικός ὁ πρός ὁ τοιοῦτος χρῆσις ὁ τόπος . σκοπάω οεʹ καί ἐπί εἷς καί ἐπί πολύς εἰμί ὁμοίως ἔχω · ἐνιαχοῦ γάρ διαφωνέω . καί οὗτος ὁ τόπος ἐκ ἀκολουθία . εἰμί δέ τοιοῦτος · εἰμί ἐπί εἷς εἷς τίς , καί ἐπί πολύς πολύς ὁ τοιοῦτος · ἀκολουθέω γάρ . οἷος εἰμί ὁ διδάσκω εἷς ὠφελέω εἷς εἰμί , καί ὁ πολύς διδάσκω ποῖος ὠφελέω εἰμί · ἢ εἰμί μή οὗτος , οὐδέ ὁ πρῶτος . πάλιν εἰμί ὁ μνημονεύω τις μετά ὁ φαντάζω περί αὐτός , καί ὁ πολύς μνημονεύω μετά ὁ φαντάζω περί ὁ πολύς γίγνομαι ἄν . καί εἰμί εἷς ἄνθρωπος λογικός , καί ὁ πολύς λογικός . καί εἰμί ὁ ἐφίστημι διανοέω εἰμί , καί ὁ πολύς ἅμα ἐφίστημι πολύς ἅμα διανοέομαι εἰμί · εἰμί δέ ἀδύνατος ἅμα πολύς διανοέομαι , οὐδέ ἄν ὁ ἐφίστημι διανοέομαι εἰμί . ὅτι δέ οὐ ἕπω ὁ ἅμα πολύς ἐφίστημι ὁ καί διανοέομαι ἅμα πολύς , δῆλος ἐκ ὁ ἐφίστημι μέν ἅμα πολύς δυνατός εἰμί διανοέομαι δέ ἅμα πολύς ἀδύνατος · πᾶς γάρ ὁ διανοέομαι εἷς τίς διανοέομαι . ὁ γάρ διανοέομαι ἐνέργεια καί διέξοδος ὁ Ψυχή · ὡς γάρ ἀδύνατος ἅμα λέγω πολύς λόγος , οὕτως καί διανοέομαι ἅμα πολύς · λόγος γάρ τις ὁ διάνοια ὁ Ψυχή αὐτός ἐπί ἑαυτοῦ λέγω ὁ οὐ ἀνάγκη , εἰμί μή οἷος τε ὁ πολύς ἅμα ἐφίστημι πολύς ἅμα διανοέομαι , μηδέ ὁ ἐφίστημι διανοέομαι εἰμί · ὅς καί αὐτός δοκέω λέγω · προστίθημι γάρ ὁ ἐνιαχοῦ γάρ διαφωνέω ἐπιφέρω οἷος εἰμί ὁ ἐφίστημι διανοέομαι , καί ὁ πολύς ἐφίστημι πολύς διανοέομαι · οὗτος δέ οὐ ἀληθής . ἤ ὁ τοενιαχεω γάρ διαφωνέω εἶπον οὐ ἐπί διαβολή ὁ τόπος ἀλλά δείκνυμι ἐπί ὅς χρήσιμος ὁ τόπος πρός ἀνασκευή · ἐπί ὅς γάρ φαίνω μέν ἐπί εἷς οὕτως ἔχω , οὐκέτι οεʹ ἐπί ἰά πολύς δύντος οὗτος , ἐπί οὗτος ἀπό ὁ πολύς ἄρχω ἀνασκευάζω ὁ καί ἐπί ὁ εἷς φαίνω , ὡς ἔχω ἐπί ὅς ὁ ἐφίστημι διανοέομαι · οὗτος γάρ οὕτως ἔχω · δοκέω ἐναντιόομαι ὁ μή δύναμαι ὁ πολύς ἐφίστημι ἅμα καί διανοέομαι ἅμα πολύς · διό οὐδέ ἔκκειμαι εἄν ἀληθής εἰμί . ἢ καί ἐπί ] εἷς ἐπιστήμων εἰμί οὐ ἀνάγκη καί πολύς , καί εἷς μέλας οὐ ἀνάγκη καί πολύς , καί εἷς ἑξαδάκτυλος οὐκέτι καί ὁ πολύς . ἢ ὁ τόπος ἐπί 5 ὁ φύσις τε καί κατά φύσις ὑπάρχω πρόειμι ἄν . ἔτι δέ καί ἐκ ὁ μᾶλλον καί κακός . τόπος παραδίδωμι ἐγώ ἀπό τε ὁ μᾶλλον καί κακός καί ἔτι ἀπό ὅς ὁμοίως κατασκευαστικός τε καί ἀνασκευαστικός . εἰμί δέ ὁ τόπος ὁ χρήσιμος ἔχω ἐν ὁ συμβλητός · ἐν οὗτος γάρ καί ὁ μᾶλλον καί ὁ κακός καί ὁ ὁμοίως . καί πρώϊος γε ὁ ἀπό ὁ μάλα τε · καί ἀίσσω μνημονεύω , εἶτα προστίθημι αὐτός καί ὁ ἀπό ὁ ὅμοιος . φημί δέ τέσσαρες εἰμί ὁ · ἀπό ὁ μᾶλλον , ὁμοίως δέ καί ὁ ἀπό ὁ κακός τόπος , ὅς ἕκαστος καί πρός ἀνασκευή καί πρός κατασκευή εἰμί χρήσιμος . εἰμί δέ ὁ τέσσαρες , ὡς εἴρω , ἢ εἷς περί εἷς κατά ὁ μάλα τε καί κακός ὁ σύγκρισις λαμβάνω ἢ εἷς περί δύο ἢ · δύο περί εἷς ἢ δύο περί δύο . καί εἰμί , ὅς πρῶτος μνημονεύω , εἷς περί εἷς , εἰμί τοιοῦτος · εἰμί ζητέω περί τίνω εἰμί ὁ ἕτερος ὁ ἕτερος ὑπάρχω , ἐπιδέχομαι ἀμφότερος ὁ μάλα τε καί · κακός , ἀξιόω ὁράω εἰμί ὁ μᾶλλον ὁ μᾶλλον ὑπάρχω . * * * * * καί ὁ ἁπλόος ὁ ἁπλόος ὑπάρχω · ἐάν δέ μή ὑπάρχω ὁ μᾶλλον ὁ μᾶλλον , οὐδέ ἄν ὁ ἁπλόος ὁ ἁπλόος ὑπάρχω . οἷος εἰμί ζητέω πότερος ὁ ἡδονή ὁ ἀγαθός ὑπάρχω ἢ οὖον , ἐπεί ἀμφότερος ὁ μᾶλλον ἔχω , δεῖ ὁράω εἰμί ὁ μᾶλλον ἡδονή ὁ μᾶλλον ἀγαθός ὑπάρχω · εἰμί γάρ ὁ μᾶλλον ἡδονή μᾶλλον ἀγαθός , καί ὁ ἡδονή ἀγαθός ἄν εἰμί · εἰμί δέ · μή εἰμί ὁ μᾶλλον ἡδονή ὁ κακός ἡδονή μᾶλλον ἀγαθός , οὐδέ ἀνά ὁ ἡδονή ἀγαθός εἰμί . πάλιν ζητέω εἰμί ὁ ἀδικέω κακός , ζητητέος εἰμί ὁ μᾶλλον ἀδικέω ὁ · κακός μάλα εἰμί καί μείζων κακός · ἄν μέν δείκνυμι οὕτως ἔχω , δείκνυμι ἄν εἰμί καί ὁ ἀδικέω κακός εἰμί · εἰμί δέ δείκνυμι ὁ μᾶλλον ἀδικέω μή εἰμί μᾶλλον κακός , οὐδέ ἄν ὁ ἀρχή ὁ ἀδικέω εἰμί κακός . δοκέω δέ τις ὁ τυραννέω μᾶλλον ἀδικέω εἰμί μή εἰμί κακός . πάλιν εἰμί ὁ μᾶλλον ἀλγέω μᾶλλον κακός , καί ὁ ἀλγέω τοιοῦτος · καί εἰμί ὁ μᾶλλον πένομαι μᾶλλον κακός ; καί ὁ πένομαι · καί εἰμί ὁ μᾶλλον φιλοπονεῖν μᾶλλον ἀγαθός , καί ὁ φιλοπονεῖν τοιοῦτος . εἰμί δέ ἀπό μέν ὁ μᾶλλον ἄρχω ὁ τόπος ἀνασκευαστικός , ἀπό δέ ὁ κακός κατασκευαστικός · ἐν μέν γάρ ὁ δείκνυμι μή ὑπάρχω ὁ μᾶλλον ἀνασκευάζω καί ὁ ἀπλόος καί ὁ κακός , ἐν δέ ὁ δείκνυμι ὁ κακός ὑπάρχω κατασκευάζω καί ὁ ἁπλόος καί ὁ μᾶλλον . εἰμί δέ ὁ ὁ ὑπόκειμαι ἐπίδοσις ὁ ὁ κατηγορέω Ἐπίδοσις ὑπάρχω , διά ὁ ἐπαγωγή χρή λαμβάνω πιστόω . οἷος μᾶλλον ἡδονή ὁ περί ὁ Ἀφροδίσιος , ἀλλά καί ὁ περί ἰά βρῶσις τε καί πόσις · δοκέω γάρ εἰμί σφοδρός , ὁ δέ σφιδροτερος μᾶλλον τοιοῦτος · εἰμί ἐν οὗτος μή εἰμί μᾶλλον ἀγαθός διά ὁ μηδέ ὁ ἐπιθυμία αὐτός ἀγαθός ἵημι , οὐδέ ἄν ὁ ἡδονή ἀγαθός εἰμί . δόξα δέ εἄν ὁ τόπος ἔνδοξος μᾶλλον ἢ ἀληθής εἰμί · πολύς γάρ ὁ μέν ὑπερβολή πρός ὁ μή ἵημι ἀγαθός καί κακός εἰμί , αὐτός μέντοι ἀγαθός εἰμί . οἷος ὁ γυμνάζω σύμμετρος ἀγαθός εἰμί ποιητικός γάρ ὑγεία ) ὁ ὑπερβολή κακός ἔχω · ὁ γάρ ὑπερβάλλω γυμνάσιον φθαρτικός ὁ ὑγεία . καί ὁ μέν ὑπερβολή ὁ πλοῦτος οὐ ἀγαθός , ὁ δέ πλοῦτος ἀγαθός . ἢ οὐ εἰμί κακός ὁ μᾶλλον ἐν ὁ πλῆθος ὁ πλοῦτος , εἰμί ὡς ὄργανον χράω τις αὐτός ἀγαθός · ὁ τοιοῦτος δέ ἀγαθός . ἀλλά καί εἰμί ὁ γυμνάσιον ὁρίζω ὁ ὑγεία ἢ εὐεξία εἰμί ποιητικός , ὁ μή οὗτος ποιέω οὖον γυμνάσιον εἰμί · οὖον γάρ ὑποπίπτω ὁ ὁ γυμνάσιον ὁρισμός · ἐπί οὗτος γάρ ὁ μᾶλλον ἐν ὁ μᾶλλον ὁ οἰκεῖος φύσις . ἄλλος · εἷς περί δύο λέγω . Δεύτερος τόπος ἀπό ὁ μᾶλλον παραδίδωμι ὁ εἷς περί δύο λέγω , ὅς εἰμί τοιοῦτος · εἰμί ζητέω περί τις εἷς πλείων ὑπάρχω δοκέω πότερος ὑπάρχω τις ἐκ αὐτός ἢ οὖον , ζητέω δεῖ εἰμί ὅς μᾶλλον αὐτός δοκέω ὑπάρχω , μή ὑπάρχω · ἄν μέν , ὅς μᾶλλον ὑπάρχω δοκέω , μή ὑπάρχω , οὐδέ εἄν ὁ πρόκειμαι ὑπάρχω · εἄν δέ , ὅς κακός ὑπάρχω δοκέω , ὑπάρχω δείκνυμι , καί ὁ πρόκειμαι ἄν ὑπάρχω · ὁ μέν γάρ ὅς μᾶλλον ὑπάρχω ἄν μή ὑπάρχω οὐδέ ἄν ὅς ἀίσσω ὑπάρχω , ὁ δέ ὅς ἀίσσω ὑπάρχω ὑπάρχω εἄν καί ὅς μᾶλλον . οἷος ζητέω εἰμί ὁ πλοῦτος ὑπάρχω ὁ ἀγαθός . ἄν μᾶλλον μέν φαίνω ὁ ὑγεία ὑπάρχω , δείκνυμι δέ μή ὑπάρχω ἢ διά ὁ δύναμαι τις πρός κακός ὁ ὑγεία εἰμί ἢ διά ὁ μή ποιέω ἀγαθός ὁ ἔχω αὐτός , οὐδέ ἄν ὁ πλοῦτος ὑπάρχω · εἰμί οεʹ ὁ γυμνάζω κακός δοκέω ὁ πλοῦτος ἀγαθός εἰμί ὑπάρχω δείκνυμι ὡς ὑγεία εἰμί ποιητικός , καί ὁ πλοῦτος ἄν εἰμί δείκνυμι ὑπάρχω · ἐν γάρ οὗτος ἐν , ὁ ἀγαθός , περί δύο λέγω , περί γάρ ὑγεία καί πλοῦτος ἢ ὁ γυμνάζω καί πλοῦτος . πάλιν εἰμί μᾶλλον ἀγαθός ὁ ἡδονή ὁ ἀλυπία , μή εἰμί δέ ἀγαθός ὁ ἡδονή , οὐδέ εἄν ὁ Ἀλυπία ἀγαθός εἰμί . ἢ εἰμί κακός ὁ Ἀλυπία ὁ ἡδονή ἀγαθός δοκέω εἰμί ἀγαθός ἐπί , καί ὁ ἡδονή ἀγαθός ἄν εἰμί . καί εἰμί μᾶλλον φρόνησις τέλος ἡδονή εἰμί μή εἰμί τέλος , οὐδέ ἄν ὁ ἡδονή τέλος εἰμί . καί ἀξιόμαχος ὁ ἄλλος Ἕλλην εἰμί Λακεδαιμόνιος μή εἰμί ἀξιόμαχος , οὐδέ εἄν ὁ ἄλλος Ἕλλην ἄγω αξιόμαχος . καί εἰμί μᾶλλον ἰός γηράσκω ὁ νέος σωφρονέω εὔλογος . ὁ δέ οὖον σωφρονέω , οὐδέ εἄν ὁ νέος σωφρονέω . οὐκέτι μέντοι ἐπί ὁ οὕτως ἔχω ἢ ὅς ἵημι ὑπάρχω μή ὑπάρχω δείκνυμι τίς 7 οἶς μᾶλλον ὑπάρχω ὑπάρχω . πάλιν δύο περί εἷς λέγω . ὁ δέ τρίτος τόπος εἰμί ἀντιστρέφω πως ὁ δύο · ἐν μέν γάρ ὁ δύο εἷς εἰμί περί δύο λέγω , ἐν δέ οὗτος δύο περί εἷς . δύο γάρ τίνω δοκέω ὑπάρχω ὁ αὐτός , εἰμί μέν ὁ μᾶλλον δοκέω αὐτός ὑπάρχω μή ὑπάρχω , οὐδέ ἄν ὁ κακός αὐτός ὑπάρχω . εἰμί δέ ὁ κακός δοκέω ὑπάρχω ὑπάρχω , καί ὁ μᾶλλον εἄν ὑπάρχω . οἶος εἰμί ὁ μανθάνω μᾶλλον δοκέω ὁ ὠφέλιμος ὁ ἡδύς ὑπάρχω μή ὑπάρχω , οὐδέ ἄν ὁ ἡδύς αὐτός ὑπάρχω · ἢ εἰμί οὗτος , ἐκεῖνος . καί εἰμί ὁ θρασύς μᾶλλον ἀνδρεῖος ἢ φρόνιμος εἰμί μή εἰμί ἀνδρεῖος , οὐδέ εἄν φρόνιμος εἰμί . πάλιν εἰμί ὁ ἐπιεικής κακός δοκέω δίκαιος ἢ φιλάνθρωπος εἰμί δίκαιος εἰμί , εἰμί εἄν καί φιλάνθρωπος . καί εἰμί ὁ ἀδικέω μᾶλλον συμφέρω ἢ καλός εἰμί μή εἰμί συμφέρω , οὐδέ ἄν καλός εἰμί . ἔτι δύο περί δύο λέγω . ὁ δέ τέταρτος τόπος εἰμί , εἰμί δύο εἰμί ὁ ὑπάρχω καί δύο ὁ ὅς ὑπάρχω , ὅς ὁ μέν ἕτερος ὁ ἕτερος μᾶλλον δοκέω ὑπάρχω , ὁ δέ ἕτερος ὁ ἕτερος κακός . καί γάρ ἐπί οὗτος , εἰμί μέν ὁ μᾶλλον δοκέω ὑπάρχω τις δείκνυμι μή ὑπάρχω αὐτός , οὐδέ εἄν ὁ κακός δοκέω ὑπάρχω τις ὑπάρχω αὐτός εἰμί δέ ὁ κακός ὑπάρχω ὁ οἰκεῖος ὑπόκειμαι ὑπάρχω δείκνυμι , καί ὁ μᾶλλον ἄν ὑπάρχω δοκέω ὁ οἰκεῖος ὑπόκειμαι ὑπάρχω εἄν αὐτός . οἷος εἰμί κακός ὁ ἡδονή ἀγαθός ἢ ὁ . πόνος κακός , εἰμί δέ ἀγαθός ὁ ἡδονή , καί ὁ πόνος ἄν εἰμί κακός · καί εἰμί ὁ ἄσωτος μᾶλλον δοκέω Ἐλευθέριος ἵημι ἢ ὁ ἀνελεύθερος σώφρων , μή εἰμί ὁ ἄσωτος Ἐλευθέριος , οὐδέ εἄν ὁ ἀνελεύθερος εἰμί σώφρων . καί εἰμί κακός ὁ ἐπιεικής Δίκαιος ὁ ὁ ανεπιεικής ἄοικος , εἰμί ἐπιεικής δίκαιος ὁ ἀνεπιεικής ἄν ἄοικος εἰμί . ἔτι ἐκ ὁ ὁμοίως ὑπάρχω ὁ δοκέω . προστίθημι ὁ ἀπό ὁ μᾶλλον καί κακός τέσσαρες τόπος ὁ ἀπό ὁ ὁμοίως · καί γάρ αὐτός εἰμί ἐν ὁ σύγκρισις ἔχω καί εἰμί συμβλητός . τρεῖς δέ φημί καί οὗτος εἰμί ὁ τόπος , ἀνάλογος ἔχω ὁ τρεῖς ὁ ὕστερος εἴρω ἀπό ὁ μάλα τε καί κακός · ὁ γάρ πρῶτος εἴρω ὁ ἀπό ὁ μᾶλλον , διά ὅς ὑπάρχω εἷς τίς εἷς δείκνυμι , ὅτι καί ὁ ἐπίτασις αὐτός ὁ ἐπίτασις , οὐ εἰμί ὅς ἀνάλογος πρός ὁ ἀπό ὁ ὁμοιόω . δεῖ μέν γάρ ὁ δείκνυμι ] ἐν ὁ ἀπό ὁ ὁμοιόω τόπος διά ὁ ὁμοιόω ὁ ὅμοιος δείκνυμι · οὐ εἰμί δέ ὁ διά ὁ μᾶλλον ὑπάρχω ὁ ἀίσσω δείκνυμι οἶος ὁ ὁμοίως ὑπάρχω δείκνυμι · οὖον γάρ ὁ μᾶλλον ὁ αὐτός ἢ κακός ὑπάρχω καί ὁμοίως αὐτός ὑπάρχω ἄν . εἰμί τίς οὖν δύο τις ὁμοίως δοκέω ὑπάρχω , εἰμί ὁ ἕτερος μή ὑπάρχω , οὐδέ ὁ ἕτερος ὑπάρχω εἰμί , εἰμί δέ ὁ ἕτερος ὑπάρχω αὐτός , ὑπάρχω ἄν δείκνυμι καί ὁ λοιπός . εἰμί γάρ ὁμοίως ὁ δόξα καί ὁ πλοῦτος ἀγαθός δοκέω εἰμί , μή εἰμί δέ ὁ δόξα ἀγαθός , οὐδέ ὁ πλοῦτος ἄν εἰμί ἀγαθός · ἢ εἰμί ἀγαθός ὁ δόξα , καί ὁ πλοῦτος ἀγαθός ἄν δείκνυμι . ἄν εἰμί ὁμοίως πειστέον νόμος τε καί πατήρ , εἰμί ὁ νόμος δεῖ πείθω , καί ὁ πατήρ . ὁ δύο πάλιν εἷς ὁμοίως δοκέω ὑπάρ | χέω , εἰμί ἕτερος ὑπάρχω , καί ἕτερος εἄν ὑπάρχω · ἢ εἰμί μή ἕτερος ὑπάρχω , οὐδέ ἄν ἕτερος ὑπάρχω . οἶος εἰμί ὁμοίως ὁ δικαιοσύνη καί ὁ ἀγαθός καί ὁ ὠφέλιμος ὑπάρχω , μή ὑπάρχω δέ αὐτός ὁ ὠφέλιμος , οὐδέ ἄν ὁ ἀγαθός αὐτός ὑπάρχω · ἢ εἰμί ἕτερος , καί θάτερον.‘ καί εἰμί ὁμοίως ὁ ἀνδρεῖος ὑπάρχω ὁ τε θαρσέω , ὅτε δεῖ , καί ὁ φοβέω , ὅτε δεῖ , εἰμί μή ὑπάρχω αὐτός ὁ φοβέω , ὅτε δεῖ , οὐδέ ἄν θάπτω , ὅτε δεῖ , ὑπάρχω αὐτός · ἢ εἰμί οὗτος .. ἐκεῖνος . ἔτι εἰμί δύο δύο ὑπάρχω δοκέω ὁμοίως ἑκάτερος ἑκάτερος , εἰμί ὁ ἕτερος ὁ δύο ὁ ἕτερος ὁ δύο μή ὑπάρχω , οὐδέ ἄν ὁ λοιπός ὁ λοιπός ὑπάρχω · εἰμί δέ ὑπάρχω ὁ ἕτερος ὁ ἕτερος ὁ ὁμοίως τις ὑπάρχω δοκέω , καί ὁ ἕτερος εἄν ὁ ἕτερος ὑπάρχω . οἷος εἰμί ὁμοίως δοκέω ὁ ἀνδρεῖος θρασύτης ὑπάρχω καί ὁ δειλός ἀσφάλεια , μή ὑπάρχω δέ ὁ ἀνδρεῖος θρασύτης , οὐδέ ὁ δειλός ἀσφάλεια εἄν ὑπάρχω · ὁ εἰμί οὗτος ἀσφάλεια , ἐκεῖνος θρασύτης . καί εἰμί ὁμοίως ὁ ἀνδρεῖος περί φόβος καί θάρσος δοκέω εἰμί καί ὁ σώφρων περί ἡδονά καί λύπη , εἰμί δέ ὁ ἀνδρεῖος περί φόβος καί θάρσος , καί ὁ σώφρων ἄν εἰμί περί ἡδονή καί λύπη . καί εἰμί ὁμοίως ὁ δίκαιος θεός φίλος καί ὁ ἄδικος θεός ἐχθρός , εἰμί ἕτερος , καί ἕτερος ὁ εἰμί μή ἕτερος , οὐδέ ἕτερος . καί εἰμί ὁμοίως ὁ ἡδονή ἀγαθός καί ὁ πόνος κακός , κακός δέ ὁ πόνος , καί ὁ ἡδονή ἀγαθός . ἔτι ἐκ ὁ πρόσθεσις , ἐάν ἕτερος πρός ἕτερος προστίθημι ποιέω ἀγαθός ἢ λευκός . δύη τόπος παραδίδωμι ἐκ ὁ ἄλλος ἄλλος πρόσθεσις κατασκευαστικός μόνος . εἰμί δέ ὁ μέν πρῶτος αὐτός τοιοῦτος · · ὅς προστίθημι τις τοιόσδε αὐτός ποιέω μή πρότερος . εἰμί τοιοῦτος , αὐτός πολύς πρότερος τοιοῦτος εἰμί . οἷος εἰμί προστίθημι τίς τις οὐ εἰμί λευκός λευκός αὐτός ποιέω , αὐτός ὁ προστίθημι πολύς πρότερος λευκός εἰμί · καί εἰμί προστίθημι τίς τις οὐ εἰμί εὐώδης εὐώδης αὐτός ποιέω , καί αὐτός εὐώδης · καί εἰμί μή γλυκύς προστίθημι τίς γλυκύς ποιέω αὐτός , πολύς πρότερος ὁ προστίθημι εἰμί γλυκύς . ὁμοίως καί εἄν σχῆμα τίς σχῆμα τις προστίθημι τρίγωνος αὐτός ποιέω , καί αὐτός ὁ προστίθημι σχῆμα τρίγωνος εἰμί . καί εἰμί ὁ ἀρετή προστίθημι τις σπουδαῖος αὐτός ποιέω , καί αὐτός τοιοῦτος . δῆλος δέ ὡς χρή ἐπί ὁ φύσις ἀλλά οὖον νόμος τις καί συνθήκη τοιόσδε λέγω χράω ὁ τόπος . ὁ γάρ οὐγγία ὁ ἕνδεκα οὐγγία οὐ εἰμί ἤδη προστίθημι λίτρα ποιέω · οὖον μήv διά οὗτος εἰμί αὐτός λίτρα · ὁ γάρ λίτρα καί ὁ οὐγγία κατά συνθήκη · θλάω γοῦν παρά ἄλλος οὐγγία τε καί λίτρα . ἢ διά οὗτος ὁ οὐγγία οὖον λίτρα , ὅτι συντελής πρός ὁ λίτρα ὁ ὅλος εἰμί καί ὁ ὅς προστίθημι , ὁ ἕνδεκα οὐγγία . οὐκέτι <δὲ> πρός ὁ ὁ ἕνδεκα οὐγγία γίγνομαι συντελέω οὗτος · ὁ μέν γάρ βαρύς παρά ἑαυτοῦ ἔχω ὁ δέ βαρύς παρά ὁ προστίθημι · διό ἐπεί ὁ ὅλος βαρύς γίγνομαι ὁ ὁ οὐγγία πρόσθεσις , ἀνάγκη καί αὐτός βαρύς εἰμί , ὡς δείκνυμι ὁ δύο τόπος . οὕτως καί Πλάτων δείκνυμι ὁ ψυχή ζωή · εἰμί δέ ζωή ὁ ψυχή , καί ἀνεπίδεκτος ἄν ὁ ἐναντίος εἰμί , οὕτως δέ ἄν καί ἀθάνατος . ἔνστασις πρός ὁ τόπος ὅτι πολύς φάρμακον προστι - τίθημι τις δοκέω ὁ ὅλος ποιέω σωτήριος ἢ δηλητήριος , οὐδείς ἐκ αὐτός μόνος τοιοῦτος εἰμί . ἢ καί ἐπί ἐπί οὗτος εἰμί εἶπον ὅτι , εἰμί μέν ὁ προστίθημι μόνος ὁ αἴτιος ἔχω , εἰμί ἄν καί αὐτός τοιοῦτος , εἰμί δέ ἐκ ὁ πᾶς μίξις τε καί κρᾶσις ὁ τοιοῦτος ποιότης ἀπογεννάω πᾶς εἰς αὐτός συντελέω , οὐδείς ἄν λέγω πρός ὁ τόπος . ὁ γάρ τόπος , εἰμί τίς μή εἰμί τοιοῦτος ὁ τις πρόσθεσις τοιοῦτος γίγνομαι μή συνεργέω εἰς ὁ τοιουτότης ὁ ὑπόκειμαι οὗτος γάρ προσυπακούω δεῖ ) , ὁ προστίθημι ἀξιόω καί πρότερος εἰμί τοιοῦτος , ἀλλά οὐ εἰμί τίς ἐκ μίξις τίνω γίγνομαι τοιοῦτος , καί ἕκαστος ὁ μείγνυμι τοιοῦτος εἰμί λέγω · ὁ γάρ οἶνος ἐπιμείγνυμι ὁ μέλι οἰνόμελι ὁ ὅλος ποιέω οὐ εἰμί τοιοῦτος πρό οὗτος . ὅτι δέ μή ὁ τελευταῖος προστίθημι αἴτιος ὁ τοιοῦτος γίγνομαι - Νενάι ὁ ὅλος μόνος , δῆλος ἐκ ὁ . ἄν οὗτος ὑπαλλάσσω ὑποτίθημι , ἄλλος δέ τίς ὁ τέως ὑπόκειμαι ἀφαιρέω ὕστερος προστίθημι , ὁ ὅλος ὅμοιος γίγνομαι . καί ὁ μέν πρῶτος ὁ ἀπό ὁ πρόσθεσις τόπος τοιοῦτος . ὁ δέ δύο οὗτος · εἰμί τις προστίθημι τίς μᾶλλον ποιέω τοιοῦτος καί αὐτός ἐσία τοιοῦτος . δῆλος δέ ὅτι καί οὗτος ὁ τόπος χρήσιμος ἐν ὅς εἰμί ὁ μάλα τε καί κακός · εἰμί γάρ ὁ προστίθημι γλυκύς τις γλυκύς αὐτός ποιέω , καί αὐτός | γλυκύς ἄν εἰμί , καί εἰμί λευκός , καί οὗτος λευκός , καί εἰμί αἱρετός , καί αὐτός αἱρετός , καί εἰμί βαρύς , καί αὐτός βαρύς , ὡς λέγω ἐπί ὁ οὐγγία . οὕτως δείκνυμι εἄν ἕκαστος ὁ λέγω ἀδιάφορος τε καί προάγω ὑπό ὁ νέος αἱρετός τε καί ἀγαθός · ἕκαστος γάρ αὐτός προστίθημι ὁ ἀρετή ὁ ὅλος αἱρετός ὁ σπουδαῖος ποιέω . αἱρετός γάρ βίος ὁ κατά ἀρετή , εἰμί μετά ὑγεία εἰμί , καί εἰμί μετά εὐπορία , καί εἰμί μετά ἀγαθός δόξα · ὁ γάρ αἱρετός καί φευκτός κρίνω ὁ ὁ σπουδαῖος αἵρεσις τε καί φυγή . εἶπον δέ ἰάομαι ὁ προστίθημι τις μᾶλλον αὐτός τοιοῦτος ποιέω προστίθημι ὁμοίως δέ καί ἐπί ὁ ἄλλος , ὅτι μή μόνος ἐπί ὁ ποιέω οὗτος ἀλλά καί ἐπί ὁ ποσός · εἰμί γάρ ὁ προστίθημι μείζων αὐτός ποιέω , καί αὐτός ἐν μέγεθος , καί εἰμί πλείων , καί αὐτός ἐν πλῆθος . ἢ εἶπον εἰμί πρός ὁ ὑπάρχω προστίθημι τίς μᾶλλον ποιέω τοιοῦτος ὡς ἐπί τις εἷς καί ὡρισμένως , προστίθημι ὁ ὁμοίως δέ καί ἐπί ὁ ἄλλος δείκνυμι ὅτι οὐ ἐπί οὗτος μόνος ὁ μᾶλλον τοιοῦτος γίγνομαι πρόειμι ὁ τόπος ἀλλά καί ἐπί ὁ ἄλλος ὁ οὕτως ἔχω . ὅς δέ ὁ προερέω τόπος πρός κατασκευή μόνος χρήσιμος , οὐκέτι δέ καί πρός ἀνασκευή · οὖον γάρ , εἰμί προστίθημι τίς τις μή ποιέω αὐτός λευκός ἢ γλυκύς ἢ λευκός ἢ γλυκύς , διά οὗτος οὐδέ αὐτός εἰμί λευκός ἢ γλυκύς . ὀλίγος γάρ μέλι ἀψίνθιον μείγνυμι οὖον ποιέω μέν αὐτός γλυκύς , οὖον μήv διά οὗτος οὐδέ αὐτός ἄν εἰμί γλυκύς · οὐδέ , ἐπεί πλοῦτος προστίκτω κακία μή ποιέω ὁ ὅλος αἱρετός , διά οὗτος οὐ εἰμί αἱρετός · ἀλλά οὐδέ , ἐπεί ὁ γλυκύς οἶνος μίγνυμι ὁ μέλι μή ποιέω ἑαυτοῦ γλυκύς , διά οὗτος οὐδέ αὐτός εἰμί γλυκύς . ὁ δέ χρήσιμος δέ οὐ ἐν ἅπας ὁ τόπος , ἀλλά ἐν ὅς ὁ ὁ μᾶλλον ὑπεροχή συμβαίνω γίγνομαι εἶπον , ὅτι μή πᾶς ὁ μᾶλλον καί κακός ἐπιδέχομαι . οὐσία γάρ οὐσία οὐ εἰμί μᾶλλον καί κακός · διό οὐ εἰμί ὁ τόπος πρός οὗτος χρήσιμος · οὐδείς γάρ προστίθημι οὐσία μᾶλλον αὐτός οὐσία ποιέω . ἔτι ὁ ὁ μᾶλλον ὑπεροχή ἐπί οὗτος συμβαίνω γίγνομαι , πρό ὁ προστίθημι ὅς εἰμί ἤδη τοιοῦτος , γλυκύς ὁ γλυκύς εἰμί θερμός ὁ θερμός εἰμί . ἐπεί δέ ὁ μᾶλλον ὁ ποιότης ἐπιδέχομαι , πρός ὁ ὑπό ὁ ποιότης ἄν εἰμί χρήσιμος . ἀλλά καί ὁ ἀγαθός κακός προστίθημι οὐ ἐκ ἀνάγκη ἀγαθός ὁ ὅλος ποιέω . οὕτως εἶπον , ἐπεί δύναμαι ποτός ἀγαθός μέγας κακός μικρός προστίθημι ὁ ὅλος αἱρετός ποιέω , οἷος ἀρετή πενία προστίθημι · αἱρετός γάρ ὁ ἀρετή , ἄν εἰμί μετά πενία ἀλλά καί θάνατος κακός εἰμί ὁ ἀπό ἀνδρεῖος καλός προστίθημι ὁ ὅλος αἱρετός ποιέω · διά οὗτος γάρ τις θάνατος εὐκλεής . οὖον μήv πᾶς ἀγαθός κακός προστίθημι ὁ ὅλος ἀγαθός ποιέω · πλοῦτος γοῦν νόσος προστίθημι οὖον ποιέω ὁ ὅλος αἱρετός . εἰμί δέ ἄν πρόσκειμαι οὗτος οἰκεῖος ὁ πρό οὗτος τόπος , διά ὅς ἀξιόω , ἐάν ἕτερος πρός ἕτερος προστίθημι ποιέω ἀγαθός ὁ λευκός μή εἰμί πρότερος ἀγαθός ἢ λευκός , ὁ προστίθημι γίγνομαι ἀγαθός λευκός . πάλιν εἰμί τίς μᾶλλον καί κακός λέγω , καί ἁπλόος ὑπάρχω . οὗτος ὁ τόπος καί αὐτός ἐπί ὁ ὁ μᾶλλον καί κακός ἐπιδέχομαι καί ὁ κατά οὗτος σύγκρισις χρήσιμος . καί εἰμί ὁμοίως ὁ πρό αὐτός κατασκευαστικός μόνος , οὐκέτι δέ καί ἀνασκευαστικός · ὅς γάρ μάλα τίς ἢ κακός τις εἰμί , οὗτος καί ἀπλόος εἰμί , οὐ ὡς ὁ αὐτός φύσις εἰμί τοιοῦτος , ἀλλά ὡς ὑπάρχω αὐτός οὗτος κατά ὅς μάλα τις ἢ ἥσσων εἰμί . οἷος εἰμί μάλα τις εἰμί ὁ κακός ὅδε τίς γλυκύς , καί ἁπλόος εἰμί γλυκύς · εἰμί γάρ μή εἰμί ὅλως γλυκύς , οὐδέ ἄν μάλα τις ἢ · · κακός γλυκύς λέγω . οὐδείς γάρ μή μετέχω τις μᾶλλον αὐτός τις ἢ κακός λέγω ἔχω · οἷος εἰμί μή μετέχω λευκός , οὐδέ μάλα τις ἢ ἥσσων εἰμί λευκός , ὁ κακός κύριος ἐγώ χράω . εἰμί δέ ὁ μή μετέχω τις οὐδείς κατά αὐτός οὗτος μᾶλλον ἢ ἥσσων εἰμί , ὅς μᾶλλον καί ἥσσων εἰμί τις , οὗτος καί ἁπλόος ἐκεῖνος μετέχω . ὅταν οὖν ζητέω εἰμί ὑπάρχω τίς τις ὁ ὁ μᾶλλον καί κακός ἐπιδέχομαι , χρή ζητέω εἰμί τις ὁ πρόκειμαι κατά οὗτος , κατά ὅς ζητέω εἰμί ὑπάρχω αὐτός μᾶλλον ἢ ἥσσων εἰμί · ἄν γάρ τίς οὗτος δείκνυμι , δείκνυμι ἄν εἰμί ὅτι καί ἁπλόος αὐτός ἐκεῖνος ὑπάρχω . οἷος [ εἰμί ζητέω ] εἰμί μᾶλλον αἱρετός ὑπγείας ἀρετή , αἱρετός ἀρετή , καί εἰμί κακός λευκός ἱμάτιον χιών , λευκός καί αὐτός . δοκέω ἔνστασις ὁ τόπος ἔχω · | γῆ γάρ γῆ κοῦφος λέγω , καί οὐ εἰμί ἁπλόος αὐτός ὁ κοῦφος ὑπάρχω . ἢ οὖον κύριος ὁ ‘καυφοτέρα’ ἐπί ὁ γῆ λέγω , ἀλλά ἀντί ὁ ἧμαι βαρύς . ἀλλά οὐδέ πενία ἁπλόος αἱρετός , καίτοι αἱρετός λέγω νόσος . ἢ οὐδέ ἐπί ὁ τοιοῦτος ὁ αἱρετός κύριος , ἀλλά ἀντί ὁ κακός φευκτός . πρός μέν ἐν κατασκευή , ὡς εἶπον , ὁ τόπος χρήσιμος , οὐκέτι δέ καί πρός ἀνασκευή · οὖον γάρ ἀληθής ὁ εἰμί τίς μή ἐπιδέχομαι ὁ μᾶλλον καί ὁ κακός , οὗτος μηδέ ἀπλόος ἵημι , ἢ εἰμί τίς ἁπλόος εἰμί , οὗτος καί μάλα τις καί κακός εἰμί . οὔτε γάρ ὁ οὐσία ὁ μᾶλλον καί κακός ἐπιδέχομαι οὔτε ὁ ποσός τίς , ὡς ἐν κατηγορία δείκνυμι · διό οὐ ἀναγκαῖος μή εἰμί ἄνθρωπος τις , ἐπεί μή εἰμί μήτε μᾶλλον μήτε κακός ἄνθρωπος . ὁ αὐτός δέ τρόπος σκεπτέος καί ἐπί ὁ κατά τίς καί ποτός καί ποῦ . ὁράω τόπος ὁ ἀπό ὅς μᾶλλον καί κακός κατασκευαστικός ( ὅς γάρ τίς μᾶλλον καί κακός εἰμί τις , οὗτος καί ἁπλόος εἰμί ) , ὡς ὁμοιότης τις · ἔχω ὁ προερέω τόπος παρατίθημι ὁ τε ἀπό ὁ κατά τίς καί ὁ ἀπό · ὁ ποτέ καί ὁ ἀπό ὁ πού · ὡς γάρ , ὅς μάλα τις ὑπάρχω , καί ἁπλόος ἐκεῖνος ὑπάρχω , οὕτως καί ὅς κατά τίς ὑπάρχω τις ἢ ποτέ ἢ πού , δοκέω καί ἁπλόος ὑπάρχω ἐκεῖνος . κατά τίς γάρ βλέπω ὁ ζῷον καί ἁπλόος βλέπω · ὁμοίως καί κατά τίς ἀκούω καί κατά τίς ὀσφραίνομαι ἢ γεύω . ἀλλά καί ἕκαστος ὁ γενητός σῶμα ποτέ . εἰμί καί ἁπλόος εἰμί · ἀλλά καί εἰμί πού εἰμί ἱπποκένταυρος ἢ Σκύλλα , καί ἁπλόος εἄν εἰμί · ἀλλά καί ὁ θέρος ὑγιαίνω καί ἁπλόος ὑγιαίνω , καί ὁ ἐν Ἑλλάς ὑγιαίνω καί ἁπλόος ὑγιαίνω , καί ὁ σῶμα ποῦ εἰμί καί ἁπλόος εἰμί . ἐπί μέν ἐν ὁ τοιοῦτος παράδειγμα συνᾴδω ὁ τόπος , οὖον ὡς ἰσχύς ἔχω χράω . ὁ δέ πιθανότης αὐτός ὁ κατασκευή εἰμί ὅς χράω αὐτός · εἰμί γάρ ὁ ὅλως , οὗτος εἰμί ἁπλόος ἀδύνατος ὑπάρχω τις , οὗτος οὔτε κατά τίς οὔτε ποτέ οὔτε πού οἷος τε ὑπάρχω αὐτός , εὔλογος δοκέω , ὅς κατά τίς ἢ ποτέ ὁ πού ὑπάρχω · τις , οὗτος καί ἁπλόος ὑπάρχω . οὖον μήv ἀληθής οὗτος · οὖον γάρ ἕπω ὁ ἀντιστροφή ὁ ἁπλόος ὑπάρχω , ἀλλά ὁ δύναμαι ὑπάρχω , ὅς εἰμί ἀληθής · ὅς γάρ κατά τίς ὑπάρχω τις , δῆλος ὅτι καί δύναμαι ὑπάρχω αὐτός ὁμοίως καί ὁ ποτέ καί πού . ὥστε ἀληθής εἰμί ὁ κατά τίς ὑπάρχω δύναμαι καί ἁπλόος ὑπάρχω . ὅτι γάρ μή ἀληθής ὁ ἁπλόος ὑπάρχω , δῆλος καί αὐτός ποιέω . ὅς τε γάρ Αἰθίοψ πῃ λευκός εἰμί κατά γάρ ὁ ὀδούς ) οὐκέτι καί ἀπλόος εἰμί λευκός · ἁπλόος γάρ οὗτος λέγω , ὅς φημί αὐτός διαβάλλω ὁ τόπος , ὅς Χωρὶς προσθήκη λέγω ἀληθής εἰμί · ὅς δέ δήω προσθήκη πρός ὁ ἀληθής εἰμί , οὗτος οὐ εἰμί ἁπλόος . διά οὗτος ὁ Αἰθίοψ ἁπλόος οὐ εἰμί λευκός , ὅτι Χωρὶς προσθήκη οὐ εἰμί ἀληθής ὁ <‘ό> Αἰθίοψ λευκός ἑστία · προστίθημι δέ ὁ κατά ἀληθής γίγνομαι . ἀλλά καί κατά τίς σπουδαῖος τις εἰμί , ὅς οὐ εἰμί ἁπλόος εἶπον σπουδαῖος · ὁ γάρ φύσις ἐλευθέριος ὁ κόσμιος ὁ μέν ὅλος φύσις κόσμιος ἢ φύσις ἐλευθέριος ἄγω ἄν , οὖον μήv καί ἁπλόος · ἐνδέχομαι γάρ αὐτός φύω πρός οὗτος καλῶς μοχθηρός εἰμί διά ὁ μοχθηρός τρέφω · δεῖ μέν γάρ ὁ ἁπλόος σπουδαῖος Φρόνιμον εἰμί , οὐδείς δέ γίγνομαι φρόνιμος φύσις , ὡς ἐν ὁ ἠθικός δείκνυμι . κατά δέ ὁ λέξις ὁ ἁπλόος δέ οὐ εἰμί ὁ φύσις περισσός πρόσκειμαι · εἰμί γάρ αὐτάρκης ὁ ἁπλός δέ οὐ εἰμί σπουδαῖος εἴρω . πάλιν ἐπί ὅς ποτέ ποτέ μέν ἐνδέχομαι ὁ φθαρτός τίς μή φθείρω , οὖον μήv καί ἁπλόος ἐνδέχομαι τίς φθαρτός εἰμί μή φθείρω · καί ποτέ μέν μή ἀναπνέω τίς ζῷον ὁ αναπνεθστικως ἐνδέχομαι , οὖον μήv καί ἁπλόος μή ἀναπνέω . πάλιν ἐπί ὁ πού μέν συμφέρω τοιοῦτος δίαιτα χράω . ἕπομαι , οἷος ἐν ὁ νοσώδης τόπος , οὖον μήv καί ἁπλόος · καί πού μέν εἷς μόνος δυνατός εἰμί , οἷος ἐν θέατρον εἷς ἄνθρωπος μόνος δυνατός εἰμί , οὖον μήv καί ἁπλόος εἷς ἄνθρωπος μόνος δυνατός ἵημι . διά ὁ τοιοῦτος ἔνστασις περί ὁ τόπος οὗτος οὕτως ἕπω · ὁ αὐτός δέ τρόπος σκεπτέος καί ἐπί ὁ κατά τίς καί ποτέ καί πού , ἐνδείκνυμι ὅτι σκέψις χρεία ἔχω ὁ τόπος εἰμί τε δεῖ χράω αὐτός εἴτε μή . χράω δέ τις παράδειγμα αὐτός , ὁ μέν ὡς ὁ πού σημαντικός ὁ δέ ὡς ἰός ποτός , ἐπανορθόω αὐτός ὡς οὖον οὗτος εἰμί σημαντικός . ὁ γάρ καλός εἰμί ὁ πατήρ θύω τίθημι μέν ὡς ὁ πού σημαντικός ἐν γάρ Τριβαλλός ) , ἐπανορθόω δέ αὐτός ὡς οὖον ὁ πού σημαίνω ἀλλά ὁ τις · ἔνθα γάρ εἄν ὅς Τριβαλλός , οὗτος αὐτός καλός . ἔτι ὁ συμφέρω φαρμακεύω ὁ νοσέω τίθημι μέν ὡς σημαντικός ὁ ποτός ὅτε γάρ νοσέω ) , ἐπανορθόω δέ αὐτός ὡς οὖον ὁ ποτέ σημαντικός ἀλλά ὁ πως διάκειμαι · ἰός γάρ οὕτως διάκειμαι ἀεί ὑγιεινός οὗτος , οὖον ποτός . οὐδέ ὁ τις δέ καλός καί ἁπλόος καλός , οὐ ὁ ὁ πως διάκειμαι οὗτος καί πᾶς . ο δέ ἁπλόος εἰμί ὅς μηδείς προστίθημι εἴρω ὅτι κᾶλον εἰμί . εἶπον ὁ ἔνστασις πρός ὁ προερέω τόπος καί γάρ κατά τίς εἰμί τις σπουδαῖος οὐ εἰμί ἀπλόος τοιοῦτος , καί ποτέ μή φθείρω τίς οὐ εἰμί ἁπλόος καί ἄφθαρτος , καί “ πού μέν συμφέρω τοιοῦτος χράω δίαιτα , ὡς ἐν ὁ νοσώδης τόπος , ἁπλόος δέ οὖον ” ) ὅτι μηδείς οὗτος ἁπλόος εἰμί ἢ λέγω δείκνυμι ὁ ἁπλόος τίς πρός εἰμί δηλόω , ὁ προερέω ἔνστασις ὅτι ὀρθῶς εὑρίσκω βεβαιόω . ὅς γάρ Χωρὶς προσθήκη τις ἀληθής εἰμί εἶπον εἰμί , ἁπλόος οὗτος εἰμί τοιόσδε . παράδειγμα δέ ὁ λέγω αὐτός ὁ καλέω καί ὁ κακός χράω . ὅς γάρ Χωρὶς προσθήκη καλός , οὗτος ἁπλόος λάλος , καί ὅς κατά ἑαυτοῦ κινέω Χωρὶς προσθήκη , οὗτος ἁπλόος κινέω . ὅς δέ δήω προσθήκη πρός ὁ ἀληθής αὐτός κατηγορέω ὁ κινέω , οὗτος οὐ ἁπλόος κινέω · ἐπί ὅς γάρ ἀληθής εἰμί ὁ κατά συμβαίνω κινέω καί μή οἷος τε Χωρὶς προσθήκη ἀληθής αὐτός ὁ κινέω κατηγορέω , οὗτος οὖον κινέω ἁπλόος . καί ἐπί ὁ προερέω δή , ὅς μέν μετά προσθήκη λέγω ὁ τις ἢ πού ἢ ποτέ δύναμαι καί ὁ ἀπλόος ὁ προσθήκη ἀφαιρέω ἐπιφέρω , ἀληθής οὗτος καί ἀπλόος λέγω ἄν · οἷος κατά ὁ ὀφθαλμός ὁράω ἀληθής , ἀλλά καί ὁ κατά ὁ ὀφθαλμός ὁράω ὁ ὁράω Χωρὶς προσθήκη ἀληθής κατηγορέω · οὐκέτι δέ , εἰμί ὁ φύσις Ἐλευθέριον ἀληθής κατηγορέω , πάντως καί ὁ ἀπλόος Ἐλευθέριον Χωρὶς προσθήκη . καί ἐπί ὁ ἄλλος ὁμοίως .