alexander-philosophy.in-aristotelis-topicorum-libros-octo-commentaria 8
[ Ὥσπερ ἐν τῷ πρώτῳ προτεχνολογεῖταί τινα χρήσιμα κατὰ τὴν πραγματείαν , οὕτως καὶ ἐν τῷ ὀγδόῳ ἐπιτεχνολογεῖταί τινα . πρόκειται τοίνυν αὐτῷ περὶ τριῶν εἰπεῖν κεφαλαίων . πρῶτον μὲν περὶ ἐρωτήσεως καὶ ἀποκρίσεως , πότε ὀρθὴ ἑκατέρα καὶ πότε ἡμαρτημένη . παράκειται δὲ τῷ μὲν περὶ ἐρωτήσεως τά τε πρὸς κρύψιν λαμβανόμενα καὶ ὅλως δι’ ὧν ἄν ὁ ἐρωτῶν ἐπάγοιτο τὸν ἀποκρινόμενον τὴν καθόλου πρότασιν αὐτῷ τιθέναι , ἐπειδὴ ἄνευ ταύτης ἀδύνατόν ἐστι συλλογίσασθαι · τῷ δὲ περὶ ἀποκρίσεως λόγῳ παράκειται ὅ τε περὶ διαιρέσεως λόγος τῶν προτάσεων καὶ περὶ τῆς τῶν σημαινομένων ἀμφιβολίας καὶ ὅλως ὁ περὶ ἐνστάσεως · διὸ καὶ περὶ τούτων λέγει . ἐπεὶ δὲ τῶν προβλημάτων ὅσα εὐχερές ἐστι φυλάξαι , ταῦτα δυσχερές ἐστι τὸν θέμενον ἐλέγξαι , ἔστι δὲ τοῦ μὲν ἀποκρινομένου τὸ ἣν ἔθετο θέσιν φυλάξαι , τοῦ δὲ ἐρωτῶντος τὸ τὴν θέσιν ἐλέγχειν , κοινὸς ἄν εἴη τῷ ἐρωτῶντι καὶ ἀποκρινομένῳ ὁ περὶ τούτων λόγος · διόπερ καὶ περὶ τούτων λέγει , ὕστερον μὲν τῆς ἐρωτήσεως , . πρότερον δὲ τῆς ἀποκρίσεως . τὸ δὴ πρῶτον κεφάλαιον τοῦτο . τὸ δὲ δεύτερον ποσαχῶς ἐστι λόγος ψεκτὸς καὶ ἐπαινετός , ὅτι τριχῶς , ἢ καθ’ αὑτὸν ἢ ὡς πρὸς τὸ πρόβλημα ἢ παρὰ τὸν ἕτερον τῶν διαλεγομένων · ἐνδέχεται γὰρ καὶ τὸν λόγον αὐτὸν καθ’ αὑτὸν ψεκτὸν ἡ ἐπαισχόλια νετὸν εἶναι , καὶ τούτων ὁποτερονοῦν ὄντα καθ’ αὑτὸν πρὸς τὸ πρόβλημα τὰ ἐναντία εἶναι · ποτὲ δὲ ποτὲ δὲ καὶ δυνάμενος καλῶς ἐρωτηθῆναι θατέρου τῶν διαλεγομένων μοχθηρίαν ψεκτὸς ἂν γένοιτο . τοῦτο δὲ τὸ δεύτερον κεφάλαιον . τρίτον δὲ πῶς ἂν Υυμνασθείημεν πρὶν εἰς τὴν διάλεξιν ἐλθεῖν , καὶ τίς ἡ προκατασκευή . ] [ ἄλλως . ] Ἐν τῷ πρώτῳ τὴν διαίρεσιν ποιησάμενος τῶν διαλεκτικῶν προβλημάτων καὶ δείξας ὅτι τέσσαρά ἐστιν , παραδοὺς δὲ καὶ τοῖς μετ’ ἐκεῖνο βιβλίοις καὶ τοὺς πρὸς ἕκαστον γένος τῶν προβλημάτων τόπους , δι’ ὧν οἷοί τε ἐσόμεθα εὐπορεῖν ἐπιχειρημάτων πρός τε τὰς ἀνασκευὰς τῶν προβλημάτων καὶ πρὸς τὰς κατασκευάς , ἐν τούτῳ ὄντι τελευταίῳ τῆς πραγματείας περὶ τῆς χρήσεως αὐτῶν ποιεῖται τὸν λόγον · οὐ γὰρ αὐτάρκης ἡ τῶν τόπων εὕρεσις τῷ διαλεκτικῷ πρὸς τὸ συλλογίζεσθαι δι’ αὐτῶν τὸ προκείμενον , ἀλλὰ δεῖ αὐτῷ καὶ ποιᾶς τάξεως αὐτῶν καὶ χρήσεως . αἴτιον δὲ τούτου , ὅτι τῷ διαλεκτικῷ πρὸς ἄλλον ὁ λόγος , καὶ ἐξ ἐρωτήσεως λαμβάνει τὰς προτάσεις δι’ ὧν τὸ προκείμενον συλλογίζεται . διὰ τοῦτο γὰρ καὶ ἡ διαλεκτικὴ πρότασις ὡρίσθη ἐρώτησις ἀντιφάσεως εἶναι . δεῖ δὲ αὐτῷ καὶ ποιᾶς τάξεως τῶν ἐρωτωμένων · οὐ γὰρ τὰς αὐτὰς ἀποκρίσεις ἀποκρίνονται περὶ τῶν αὐτῶν οἱ ὁπωσοῦν ἐρωτώμενοι , ἀλλὰ πολλάκις ἃ οὐκ ἂν συγχωρήσειαν ἁπλῶς ἐρωτηθέντες , ταῦτα διδόασι διὰ τὸν τρόπον τῆς ἐρωτήσεως . δεῖ οὖν καὶ περὶ τὸ ἐρωτᾶν ἐμπειρίαν τινὰ καὶ τέχνην ἔχειν τὸν διαλεκτικόν , ὡς διὰ τοῦ τρόπου τῆς ἐρωτήσεως δύνασθαι λαμβάνειν τὰ πρὸς τὸν προκείμενον αὐτῷ συλλογισμὸν χρήσιμα . καὶ ἔστι κατὰ τοῦτο ὁμοιότης τῇ τε ῥητορικῇ καὶ τῇ διαλεκτικῇ · ὡς γὰρ τῷ ῥήτορι καὶ αὐτῷ πρὸς ἄλλον ποιουμένῳ τοὺς λόγους ( ἢ γὰρ πρὸς δῆμον ἢ πρὸς θεωρὸν ἢ πρὸς δικαστήν ) δεῖ μετὰ τὴν εὕρεσιν τῶν ῥηθησομένων οἰκονομίας τε τούτων , ἥτις ἐστὶ τάξις τῶν εὑρημένων , καὶ ποιᾶς ἑρμηνείας τε καὶ φράσεως , οὕτως καὶ τῷ διαλεκτικῷ μετὰ τὴν τῶν τόπων ἀφ’ ὧν αἱ δείξεις τῶν προκειμένων εὕρεσιν δεῖ τῆς τῶν εὑρημένων ποιᾶς τάξεως καὶ παρασκευῆς πρὸς τὴν ἐρώτησιν , καὶ ἐπὶ τούτοις αὐτῆς τῆς ἐρωτήσεως , ἥτις ἐστὶν ἀνάλογος τῇ τοῦ ῥήτορος φράσει . ἐπεὶ δὲ οὐ μόνον ἐστὶ τοὐ διαλεκτικοῦ τὸ ἐρωτᾶν ἀλλὰ καὶ τὸ ἀποκρίνεσθαι , ὡς εἶπε καὶ αὐτὸς ἀρχόμενος τῆς πραγματείας ( εἶπε γὰρ “ καὶ αὐτοὶ λόγον ὑπέχοντες μηδὲν ἐροῦμεν ὑπεναντίον ” ) , διὰ τοῦτο οὐ περὶ ἐρωτήσεως μόνης ἀλλὰ καὶ περὶ ἀποκρίσεως ποιήσεται τὸν λόγον . ὥσπερ γὰρ τοῦ ἐρωτῶντός ἐστι τὸ καλῶς ἐρωτᾶν ( τοῦτο δέ ἐστι πρὸς τὸ λαβεῖν χρησίμως ὃ βούλεται ) , οὕτως καὶ τοῦ ἀποκρινομένου τὸ καλῶς ἀποκρίνεσθαι , ὅπερ ἐστὶν ἐν τῷ μηδὲν ὑπεναντίον διδόναι οἷς ἔθετο τὴν ἀρχήν . διὰ τοῦτο δὲ καὶ ἀξιοῦσί τινες ἐπιγράφειν τὸ βιβλίον τοῦτο Περὶ ἐρωτήσεως καὶ ἀποκρίσεως , ἄλλοι δὲ Περὶ τάξεως καὶ ἀποκρίσεως , ἐπεὶ καὶ αὐτὸς περὶ τούτων εἰπεῖν ἐρχόμενος προτίθεται . [ ἄλλως . ἑτέρου . Διδάξας ἐν ἀρχαῖς τῆς παρούσης πραγματείας ὅτι τέσσαρα γένη προβλημάτων εἰσί , τά τε κατὰ συμβεβηκός , τὰ γενικά , τὰ ἰδικὰ καὶ τὰ ὁρικά , καὶ ἐφεξῆς ἑκάστου τοὺς οἰκείους παραδοὺς τόπους τούς τε ἀνασκευαστικοὺς καὶ τοὺς κατασκευαστικούς , ὕστερον δὲ καὶ περὶ τοῦ ταὐτοῦ μικρόν τι διαλεχθεὶς ὡς πρὸς τὰ ὁρικὰ προβλήματα χρησιμεύοντος , παραδοὺς οὖν ἐν τούτοις πᾶσι , πόθεν ὀφείλομεν λαμβάνειν τὰ ἐπιχειρήματα τοὺ κατασκευάζειν ἢ ἀνασκευάζειν ἕκαστον αὐτῶν , νῦν προτίθεται διδάξαι καὶ περὶ τῆς τάξεως αὐτῶν , ὡς ἄν μὴ ἀτάκτως καὶ ὡς ἔτυχεν αὐτὰ προφέρωμεν ( ἀρίστη γὰρ οἰκονομία τὸ εἰδέναι τίνα πρῶτον δεῖ προφέρειν , τίνα δ’ ὕστερον ) καὶ μὴ ὥσπερ οἱ ῥήτορες · ἐκεῖνοι γὰρ οὐχ ὡς ἔχουσι φύσεως καὶ τάξεως τὰ κεφάλια τιθέασιν , ἀλλ’ ὡς ὁ καιρὸς ἀπαιτεῖ . διδάσκει οὗν ποῖα τῶν ἄλλων ὀφείλομεν προτάττειν , τὰ ἀπὸ τῶν πτώσεων καὶ τῶν συστοίχων τῶν ἀπὸ τῶν ἐναντίων ἢ ταῦτα ἐκείνων , εἴ γε πολλῶν τοιούτων εὐποροῦμεν , ἀλλὰ δὴ καὶ περὶ τοῦ πῶς δεῖ ἐρωτᾶν , ἥτοι κατὰ ἀντίφασιν · τοῦτο γὰρ ἡ διαλεκτικὴ μέθοδος ἀπαιτεῖ . ] Δεῖ δὲ πρῶτον μὲν ἐρωτᾶν μέλλοντα . Δεῖ , φησί , τὸν μέλλοντα ἐρωτᾶν διαλεκτικῶς πρῶτον μὲν ἐφευρίσκειν καθ’ ἑαυτὸν σκοποῦντα τὸν τόπον ὅθεν ὀφείλει ἐπιχειρεῖν καὶ διαλέγεσθαι , αὐτὴν διαλεκτικῶς , τουτέστιν ἀντιφατικῶς , οἷον ἆρα ἡ ψυχὴ ἀθάνατός ἐστιν ἢ οὔ , καὶ σὺν τούτῳ τάξαι καθ’ ἑαυτὸν τὰ καθ’ ἕκαστον τῶν εὑρεθέντων ἐπιχειρημάτων , ποῖον δεῖ πρῶτον ἐπενεγκεῖν | καὶ ποῖον μετὰ ταῦτα καὶ ἐφεξῆς , καὶ τρίτον προενεγκεῖν τὴν ἐρώτησιν . Μέχρι μὲν οὖν τοῦ εὑρεῖν τὸν τόπον . Ἀπὸ τῶν αὐτῶν μέν , φησί , τόπων ἀφ’ ὧν ἐπιχειρεῖ ὁ διαλεκτικὸς κατασκευάζειν ἢ ἀνασκευάζειν , ἀπὸ τῶν αὐτῶν ἐπιχειρεῖ καὶ ὁ ἀποδεικτικός · καὶ μέχρι τοῦ εὐπορῆσαι τῶν τοιούτων ἐπιχειρημάτων καὶ ἀμφο - τέροις ἡ αὐτὴ σκέψις . ἴδιον δὲ τοῦ διαλεκτικοῦ τὸ τοὺς εὑρεθέντας τόπους τάττειν καθ’ ἑαυτὸν καὶ ποιεῖν ὡς προείπομεν · ποιεῖ δὲ ταῦτα ὁ διαλεκτικὸς εἰκότως , διότι πρὸς ἕτερον προτείνει τὰ εὑρεθέντα . ὁ δὲ ἀποδεικτικὸς καθ’ ἑαυτὸν ζητῶν τὸ ἀληθὲς οὐ φροντίζει , ἄν ἀληθῆ καὶ γνώριμον λάβῃ πρότασιν · οὐ γὰρ ἔχει ἀνάγκην ὁμολογηθῆναι ταύτην παρὰ τοῦ ἀποκρινομένου · οὐ γὰρ ἐρωτᾷ , ἀλλὰ λαμβάνει καθ’ ἑαυτόν . ποιεῖ δὲ ταῦτα ὁ ἀποδεικτικὸς διὰ τὸ σύνεγγυς εἶναι τὰς ληφθείσας προτάσεις τῷ ἐξ ἀρχῆς τεθέντι προβλήματι , καὶ ὅτι εὐθὺς ἐκ τῶν σύνεγγυς προτάσεων προορᾷ τὸ συμβησόμενον συμπέρασμα . λαμβάνει γὰρ φέρε εἰπεῖν ὅτι ἡ ψυχὴ αὐτοκίνητος , ἥτις πρότασις ἀληθής ἐστι καὶ γνώριμος καὶ προσεχῶς συνακτικὴ τοῦ ὅτι ἡ ψυχὴ ἀθάνατος · κἄν γὰρ ὁ προσδιαλεγόμενος τῷ διαλεκτικῷ οὐ συγχωρήσῃ ταύτην διὰ τὸ συνορᾶν τὸ ἐκ τούτου συμπέρασμα , ἀλλ’ οὖν ἐκεῖνος λαμβάνει ταύτην . καὶ διὰ τοῦτο μάλιστα σπουδάζει , καθόσον πέφυκε γνωριμώτατα καὶ ἐγγύτατα εἶναι τοῦ συμπεράσματος καὶ πρῶτα καὶ ἄμεσα , τὰ λαμβανόμενα ἀξιώματα , ἤγουν τὰς προτάσεις · ἐκ γὰρ τούτων γίνονται οἱ ἀποδεικτικοὶ συλλογισμοί . ὁ δὲ διαλεκτικὸς οὐ λαμβάνει ταῦτα οὕτως οὐδὲ γὰρ συγχωρήσειεν ἄν ταῦτα ὁ προσδιαλεγόμενος τῷ διαλεκτικῷ διὰ τὸ προορᾶν ἐκ τῶν σύνεγγυς τὸ συμβησόμενον ) , ἀλλὰ φροντίζει ὅπως ἂν λάθῃ τὸν προσδιαλεγόμενον , ὥστε ὁμολογῆσαι ὃ βούλεται . οἷον ἐρωτᾷ ‘ἕτερόν ἐστι τὸ κινοῦν τὴν ψυχήν , ἢ αὐτὴ ἑαυτὴν κινεῖ;’ · τοῦ δὲ ὁμολογήσαντος ὅτι ἑαυτὴν κινεῖ , ἐπάγει ‘πᾶν δὲ τὸ κινοῦν αὐτὸ ἑαυτὸ αὐτοκίνητόν ἐστι · τοῦτο δὲ ἀθάνατον · καὶ ἡ ψυχὴ ἄρα ἀθάνατος᾿ . ἔλαβεν οὖν τὴν πόρρω , ἵνα λάθῃ τὸν ἀποκρινόμενον καὶ ὁμολογήσῃ ἐκ ταύτης τὴν προσεχῆ καὶ οὕτως συνάξῃ τὸ συμπέρασμα . Ὅσαι ληπτέαι παρὰ τὰς ἀναγκαίας . Διελεῖν δὲ δεῖ , φησί , τὰς προτάσεις , ὅσας ὀφείλομεν λαμβάνειν παρὰ τὰς ἀναγκαίας . ἀναγκαίας δὲ λέγει ταύτας , οὐχ ὅτι ἀναγκαίας εἰσὶν ὕλης , ἀλλ’ ὅτι ἐκ τούτων δύο οὐσῶν τὸ ἐλάχιστον ἀναγκαίως συνάγεται τὸ συμπέρασμα . ἀλλ ’ οἱ διαλεκτικοὶ καὶ πλείονας τῶν δύο λαμβάνουσιν · αὗται δὲ αἱ πλείονές εἰσι τέσσαρες , τουτέστι κατὰ τέσσαρας τρόπους λαμβάνονται . ἢ γάρ , φησί , χάριν ἐπαγωγῆς · χρῶνται γὰρ τῇ ἐπαγωγῇ , ἵνα λάβωσιν ἐκ τοῦ μερικοῦ τὸ καθόλου , καὶ οὕτως ἐπάγουσι τὴν προσεχῆ . ἢ δι’ ὄγκον λόγου , λόγου , ἵνα δόξῃ τοῖς ἀκροαταῖς σοφός , παρενείρει τῷ λόγῳ περιττὰς προτάσεις καὶ εὐμήκη τοῦτον ποιεῖ · οἷον ‘ἆρά γε ἡ ἡδονὴ κατὰ φύσιν ; τί δαί ; τὸ φύσει καὶ τὸ φύσις ταὐτόν ἐστιν ἢ ἕτερον ; τί δαί ; τὸ κατὰ φύσιν οὐχ αἱρετόν ἐστιν ; τὸ δὲ αἱρετὸν οὐκ ἀγαθόν ; ἡ ἡδονὴ ἄρα ἀγαθόν᾿ . αὗται αἱ ληφθεῖσαι προτάσεις περιτταί εἰσι καὶ οὐ χρήσιμοι πρὸς τὸ συμπέρασμα , ἐλήφθησαν δὲ χάριν τοῦ εὐμεγέθη ποιῆσαι τὸν λόγον . ἢ πρὸς κρύψιν τοῦ συμπεράσματος , ὅταν λαμβάνῃ καὶ τοὺ προσυλλογισμοὺς τῶν ἀναγκαίων προτάσεων · ἀναγκαῖαι <δ’ αἱ> προτάσεις εἰσὶν συνακτικαὶ τοῦ συμπεράσματος . [ καὶ ] οἷον ἔστω συμπέρασμα ὅτι τὸ ὑγιεινὸν καὶ τὸ νοσῶδες ἀντικείμενα · ἀναγκαῖαι οὖν προτάσεις ὅτι τὸ ὑγιεινὸν καὶ τὸ νοσῶδες ἐναντία · τὰ ἐναντία ἀντικείμενα · τὸ ὑγιεινὸν καὶ τὸ νοσῶδες ἄρα ἀντικείμενα . ὁ δὲ διαλεκτικὸς βουλόμενος λαθεῖν τὸν προσδιαλεγόμενον , ἴσως διὰ τὸ μὴ τὴν ἐλάττονα πρότασιν συγχωρεῖν , προσυλλογίζεται ταύτην οὕτως · τὸ ὑγιεινὸν καὶ τὸ νοσῶδες φθαρτικὰ ἀλλήλων · τὰ ἀλλήλων φθαρτικὰ ἅμα εἶναι ἀδύνατον · ταῦτα δὲ ἐναντία εἰσί · τὰ φθαρτικὰ ἄρα ἐναντία ἀλλήλων εἰσίν . ἢ πρὸς τὸ σαφέστερον ποιῆσαι τὸν λόγον · τίθεται γὰρ παρ’ αὐτῶν πολλάκις πρότασις οὐδὲν πλέον παρὰ τὴν ἄλλην δηλοῦσα ἀλλ’ ἢ μόνον ταύτην σαφηνίζουσα . παρὰ δὲ ταύτας ἀδύνατον , φησί , λαβεῖν ἑτέραν πρότασιν | περιττήν , ἀλλ’ ἢ διὰ τούτων , ἤγουν δι’ ἑνὸς τῶν ῥηθέντων τεσσάρων τρόπων , αὔξειν ἅμα τὸν λόγον καὶ ἐρωτᾶν διαλεκτικῶς · ἄλλοθεν γὰρ ἀδύνατον λαβεῖν προτάσεις περιττάς . Παρὰ δὲ ταύτας οὐδεμίαν . Προσυπακουστέον τὰς ἀναγκαίας · πρόδηλον γὰρ ὅτι πρώτας ἐκείνας δεῖ λαμβάνειν . Ἀλλὰ διὰ τούτων αὔξειν καὶ ἐρωτηματίζειν πειρατέον . Τουτέστιν ‘ἀλλὰ ταύτας μόνας δεῖ ἔξωθεν προστιθέναι᾿ · τὸ γὰρ αὔξειν τῆς προσθήκης τῶν παρὰ τὰς ἀναγκαίας ἐστὶ δηλωτικόν . Εἰσὶ δὲ αἱ πρὸς κρύψιν ἀγῶνος χάριν . Αἱ εἰς κρύψιν καὶ ἀγωνιστικώτεραί εἰσ’ . · κακοῦργον γὰρ ἐν τῷ λόγῳ ταί ποτε καὶ φιλονεικότερον ἀνανεύειν καὶ μὴ ἕπεσθαι τῷ εὐλόγῳ τῶν ἐρωτωμένων τε καὶ τιθεμένων , χρήσιμον τῷ διαλεκτικῷ εἰς τὸ προκείμενον χρήσασθαι καὶ τοῖς τοιούτοις . διὸ δεῖ παρεσκευάσθαι καλῶς εἰς τὸ οὕτως ἐρωτᾶν . διὰ τοῦτο γὰρ ἐπήνεγκεν ἀλλ’ ἐπειδὴ πᾶσα ἡ τοιαύτη πραγματεία πρὸς ἔτερόν ἐστι καὶ τὰ ἑξῆς . Τὰς μὲν οὖν ἀναγκαίας οὐκ εὑθὺς προτατέον , ἀλλ’ ἀποστατέον ὅτι ἀνωτάτω , τουτέστιν ἐπὶ τὰ καθολικώτερα καὶ κοινότερα , ἐὰν διὰ συλλογισμοῦ τὴν λῆψιν τῶν ἀναγκαίων ποιώμεθα . ἐὰν δὲ μὴ τιθῇ , δι’ ἐπαγωγῆς ληπτέον , τουτέστιν ἐὰν τὸ καθόλου καὶ ἀνώτερον τῆς ἀναγκαίας προτάσεως βουλώμεθα λαβεῖν , μὴ συγχωρῇ δὲ ὁ ἀποκρινόμενος , πειρατέον δι’ ἐπαγωγῆς λαβεῖν , οὐ τὴν καθόλου καὶ ἀνωτέραν ἀλλὰ τὴν ἀναγκαίαν · ἐργωδέστερον γὰρ τὸ κοινότερον τῶν ἐλαττόνως κοινῶν ὄντων ὑπ’ ἐκεῖνο δι’ ἐπαγωγῆς λαβεῖν . αὐτὸ δὴ τὸ προκείμενον καὶ ἀναγκαῖον χρὴ πειρᾶσθαι δι᾿ ἐπαγωγῆς λαμβάνειν . ἦν δὲ τοῦτο <τὸ> τῶν ἐναντίων μίαν ἐπιστήμην · ληψόμεθα δὴ ‘καὶ ἀρτίου καὶ περιττοῦ ἐναντίων ὄντων ἡ αὐτὴ ἐπιστήμη · ἀριθμητικὴ γάρ · καὶ ἡρμοσμένου καὶ ἀναρμόστου · μουσικὴ γάρ · καὶ εὐεκτικοῦ καὶ καχεκτικοῦ · γυμναστικὴ γάρ · καὶ ἀρετῆς καὶ κακίας · ἠθικὴ γὰρ φιλοσοφία · καὶ πλούτου καὶ πενίας · ποριστικὴ γάρ’ · καὶ οὕτως ἐπάγοντες ἀξιώσομεν τὸ καὶ πάντων τῶν ἐναντίων τὴν αὐτὴν εἶναι ἐπιστήμην . Ἤ γὰρ διὰ συλλογισμοῦ ἢ δι᾿ ἐπαγωγῆς τὰς ἀναγκαίας ληπτέον . Ἐπεὶ αἱ ἀναγκαῖαι καὶ προσεχεῖς τῷ δεικνυμένῳ συμπεράσματι προτάσεις δύο εἰσίν , ὡς ἐν τοῖς Ἀναλυτικοῖς δείκνυται , νῦν ἀξιοῖ , ὅταν μὴ ὦσιν αὐτόθεν αὗται γνώριμοι , ἢ ἀμφοτέρας διὰ συλλογισμοῦ λαμβάνειν , ὡς εἶναι προσυλλογισμούς τινας γινομένους , ἢ ἀμφοτέρας δι’ ἐπαγωγῆς , ἢ τὴν μὲν αὐτῶν διὰ συλλογισμοῦ τὴν δὲ δι’ ἐπαγωγῆς . ταῦτα δὲ ποιητέον ἐπὶ τῶν οὐ γρωρίμων . ὅσαι γάρ , φησί , λίαν προφανεῖς τῶν ἀναγκαίων , χρὴ αὐτὰς προτείνειν · οὐ γὰρ ἀπαναισχυντοῦσιν ἀντιλέγειν πρὸς τὰ ἐναργῆ · οἷον ὅτι πᾶς ἀριθμὸς ἢ ἄρτιος ἢ περιττός · περιίστανται γάρ , κἄν ἀγωνίζωνται , πρὸς τὰ ἐναργῆ δοκοῦντα ἐνίστασθαι , φυλαττόμενοι τὴν ἀπὸ τῶν ἀκουόντων ἐπιτίμησιν . Ἀδηλότερον γὰρ ἀεί . Εἰπὼν πῶς δεῖ τὰς ἀναγκαίας λαμβάνειν προτάσεις , ἂν μὴ λίαν ὧσι προφανεῖς , ὅτι διὰ συλλογισμοῦ τὰ ἀνώτερα λαμβάνοντας ἢ δι’ ἐπαγωγῆς , νῦν τὴν αἰτίαν τοῦ δεῖν οὕτως λαμβάνειν ἀποδίδωσιν . ἀδηλότερον γάρ , φησί , γίνεται τὸ συμβησόμενόν τε καὶ συναχθησόμενον ἐν τῇ ἀποστάσει , τουτέστιν ἐν τῇ τοῦ καθολικωτέρου λήψει , καὶ ἐν τῇ ἐπαγωγῇ . διά τε οὖν τὸ ἀδηλότερον εἷναι τὸ συμβησόμενον ἐκείνως λαμβάνομεν τὰς ἀναγκαίας καὶ διὰ τὸ μὴ κεκωλῦσθαι , εἰ μὴ ἐκείνῃ τῇ ὁδῷ χρωμένοις πρὸς τὴν τῶν ἀναγκαίων λῆψιν συγχωροίη τις , τοῦ αὐτὰς τὰς ἀναγκαίας τε καὶ χρησίμους προτείνοντας ἀξιοῦν λαμβάνειν . [ Εἰς τὸ αὐτό . τὸ ἀδηλότερον γὰρ ἀεὶ ἐν τῇ ἀποστάσει κατασκευαστικόν ἐστι τοῦ ἐπάνω , ὅτι δεῖ πρὸς τὸ καθολικώτερον ἀνατρέχειν ἢ χρῆσθαι τῇ ἐπαγωγῇ . ὅσον γὰρ χρῆταί τις τοῖς · καθολικωτέροις , καὶ ὅσον ἀφίσταται ἀπὸ τῶν προσεχῶν προτάσεων ἐπὶ τὰ πόρρω , οἷον εἰ ἀντὶ τῶν ἐναντίων λάβοι τὰ ἀντικείμενα , ἢ ἐπαγωγῇ ὅτι τοῦ ἡρμοσμένου καὶ ἀναρμόστου ἡ μουσικὴ ἐπιστήμη , τοσοῦτον ἀδηλότερον γίνεται τὸ συμβησόμενον συμπέρασμα · ληφθέντων γὰρ τῶν καθολικωτέρων ἢ ἐν τῇ ἐπαγωγῇ τῶν μερικῶν οὐκ εὐθὺς ὁ προσδιαλεγόμενος νοεῖ ὃ μέλλει συναχθήσεσθαι ἐκ τῶν ληφθεισῶν προτάσεων συμπέρασμα . · εἰ γοῦν συγχωρηθείη ὅτι τῶν ἀντικειμένων ἡ αὐτὴ ἐπιστήμη , ἕτοιμον ἅμα ἐστὶ τὸ προτεῖναι εὐθὺς αὐτὰ τὰς χρησίμους , ἤγουν ὅτι τῶν ἐναντίων ἡ αὐτὴ ἐπιστήμη . καίτοι μὴ δυνάμενον ταύτας λαβεῖν , διὰ τὸ μὴ δίδοσθαι ταύτας παρὰ τοῦ προσδιαλεγομένου , ἐκείνως , ἤγουν εἰ οὐκ ἀνέδραμεν ὁ ἐρωτῶν εἰς τὸ καθολικώτερον ἢ εἰ μὴ ἐχρήσατο τῇ ἐπαγωγῇ . ] Τὰς δὲ παρὰ ταύτας εἰρημένας ληπτέον μὲν τούτων 252 χάριν . Εἰπὼν περὶ τῶν ἀναγκαίων , πῶς χρὴ ταύτας προτείνειν τε καὶ λαμβάνειν , λέγει καὶ περὶ τῶν οὐκ ἀναγκαίων , αἳ διὰ τέσσαρας τὰς προειρημένας κοινὸν μὲν καὶ καθόλου περὶ αὐτῶν τὸ δεῖν αὐτὰς τῶν ἀναγκαίων παραλαμβάνειν χάριν , ἰδίᾳ δὲ πῶς ἑκάστῃ χρηστέον , ἑξῆς προστίθησιν . Ἐπάγοντα μὲν ἀπὸ τῶν καθ’ ἕκαστον ἐπὶ τὰ καθόλου καὶ τὰ ἑξῆς . Ἀπὸ γὰρ τῶν καθ’ ἕκαστα καὶ γνωρίμων ἐπὶ τὰ καθόλου καὶ ἄγνωστα δεῖ προϊέναι , τουτέστι χρῆσθαι τοῖς καθ’ ἕκαστα καὶ γνωρίμοις πρὸς τὴν δεῖξιν τῶν καθόλου τε καὶ ἀγνώστων . Γνώριμα δὲ μᾶλλον τὰ κατὰ τὴν αἴσθησιν ἢ ἁπλῶς καὶ τὰ ἑξῆς . Ἐνδέχεται γάρ τινα τοῖς σοφοῖς γνωριμώτερα τῶν αἰσθητῶν εἶναι τῷ δι᾿ ἀποδείξεως αὐτὰ εἰδέναι . ρύπτοντα δὲ προσυλλογίζεσθαι . Πῶς χρηστέον ταῖς κρύψεως χάριν καὶ τοῦ λαθεῖν συμπεραινόμενον δ βούλεταί τις λαμβανομέναις προτάσεσι . κρύψις δέ ἐστι μέθοδος δι᾿ ἧς οἷόν τε λανθάνειν · συλλογίζομενον τὸ προκείμενον . Ἔτι τὰ συμπεράσματα μὴ λέγειν ἀλλ’ ὕστερον ἀθρόα συλλογίζεσθαι . Δύναται τὸ ἀθρόα συλλογίζεσθαι εἰρηκέναι , οὐχ ἵνα πάντα τὰ τῶν προσυλλογισμῶν συμπεράσματα ἀθρόα τις λέγῃ , ἀλλ’ ἵνα ἐπὶ πάσαις ταῖς τῶν προσυλλογισμῶν προτάσεσιν ἀθρόον τὸ τελευταῖον ἐπάγῃ συμπέρασμα . ὃ καὶ μᾶλλον ἔοικε λέγεσθαι ἐκ τῶν ὕστερον ἐπιλεγομένων · λέγει γὰρ μόνου τοῦ ἐσχάτου ῥηθέντος συμπεράσματος ” . τῷ μὲν οὖν ἄδηλον εἶναι τὸ δεικνύμενον ὑπὸ τῶν οὕτως ἐρωτωμένων συγχωροῦσι ταῖς προτάσεσι · τῷ δὲ συγχωρηθείσαις αὐταῖς δείκνυσθαι διὰ τῆς ἀναλύσεως τοῦ λόγου ἑπόμενα τὰ συνακτικὰ τοῦ προκειμένου οὐκέτι ἀνανεύειν ἔχουσιν . Καθόλου δὲ εἰπεῖν οὕτω . Καθόλου δεῖ , φησίν , οὕτως ἐρωτᾶν τὸν κρυπτικῶς ἐρωτῶντα , ὥστε ἠρωτημένων πασῶν τῶν προτάσεων , δι’ ὧν δείκνυται τὸ προκείμενον , καὶ τοῦ ἐσχάτου ἐπὶ τοῖς ἠρωτημένοις ἑπομένου συμπεράσματος ῥηθέντος ἄδηλον εἶναι πῶς τοῦτο συνάγεται ἐκ τῶν κειμένων καὶ ζητεῖν τὸν ἀποκρινόμενον διὰ τί τοῦτο ἐπιφέρει τοῖς κειμένοις . Τοῦτο δὲ ἔσται μάλιστα διὰ τοῦ λεχθέντος ἔμπροσθεν . Τοῦτο δέ φησι μάλιστα ἄν γίνεσθαι , καθάπερ εἴρηται , εἰ χωρὶς τῶν οἰκείων συμπερασμάτων λαβών τις τὰς προτάσεις πάσας , δι’ ὧν δείκνυται τὸ προκείμενον , τὸ ἔσχατον ἐπενέγκῃ συμπέρασμα μόνον . ποιεῖ δὲ αὐτὸ γνώριμον ἡ ἀνάλυσις τοῦ λόγου . [ Ἑτέρου . οὕτω γὰρ ἄν . οὕτω γὰρ ποιῶν καὶ λαμβάνων τὰς προτάσεις τῶν προσυλλογισμῶν καὶ τοὺς προσυλλογισμοὺς τῶν προσυλλογισμῶν καὶ μὴ ἐπάγων τὰ αὐτῶν συμπεράσματα εὐθὺς ἀλλ’ ὕστερον , πόρρω ἀποστήσεις τὸν ἀποκρινόμενον τῆς ἐξ ἀρχῆς θέσεως , ἤτοι τοῦ προβλήματος . καθόλου δή , φησίν , οὕτως δεῖ ἐρωτᾶν τὸν πυνθανόμενον , ἤγουν κρυπτικῶς ἐρωτῶντα , ὥστε ἐρωτηθέντος τοῦ ὅλου λόγου , ἤτοι τοῦ συλλογισμοῦ , καὶ συναχθέντος καὶ τοῦ συμπεράσματος ζητεῖν τὸν προσδιαλεγόμενον τὸ διὰ τί , ἐπειδὴ οὐκ ἐνόησεν ὅθεν συνήχθη τὸ συμπέρασμα . οἷον εἰ κεῖται πρόβλημα τὸ εἰ ὁ ἄνθρωπος καὶ ὁ ἵππος οὐσία ἐστίν , εἰπὲ ‘ἆρά γε οὐχ ἡ οὐσία κατὰ πάντων τῶν ὑπ’ αὐτὴν λέγεται᾿ , ἐκείνου δὲ τοῦτο συγχωρήσαντος ‘καὶ λοιπὸν ἄρα ὁ ἄνθρωπος καὶ ὁ ἵππος οὐσία᾿ · εἶτα ἐκείνου ἐρωτήσαντος διὰ τί , ὡς μὴ νοήσαντος ὅθεν συνήχθη , εἰπέ , ὅτι ὅτε συνεχώρησας ὡς ἡ οὐσία κατὰ πάντων τῶν ὑπ᾿ αὐτὴν λέγεται , τότε οἱονεὶ ὡμολόγησας ὅτι ὁ ἄνθρωπος καὶ ὁ ἵππος οὐσία ἐστί . τοῦτο δέ , ἤγουν τὸ καὶ τῶν προτάσεων ὁμολογηθεισῶν , εἶτα ἐπαχθέντος τοὐ συμπεράσματος ἔτι πάλιν ζητεῖν τὸν ἀποκρινόμενον τὸ διὰ τί , γίνεται διὰ τοῦ ῥηθέντος τρόπου τῆς κρύψεως · ἔστι δὲ ὁ τρόπος οὗτος τὸ λέγειν τἀς προτάσεις τῶν προσυλλογισμῶν καὶ μὴ ἐπάγειν καὶ τὰ συμπεράσματα αὐτῶν . μόνου γάρ φησι τοῦ τελευταίου συμπεράσματος ῥηθέντος , # x003E ; συμβαίνει ἐντεῦθεν , ἄδηλον εἶναι , μὴ διαρθρωθέντων τῶν προσυλλογισμῶν ἐξ ὧν συνήχθη τὸ συμπέρασμα . τουτέστι μὴ καθ’ ἕκαστον τῶν προσυλλογισμῶν τοῦ συμπεράσματος λεγομένου . ἥκιστα δ᾿ ἄν , φησί , διαρθρωθείη καὶ γνώριμος γένοιτο ὁ συλλογισμός , ποῖός ἐστι τοῦδε τοῦ συναχθέντος συμπεράσματος , ἡμῶν μὴ τιθέντων τὰ λήμματα , ἤγουν μὴ λαμβανόντων τὰς ἀναγκαίας προτάσεις , αἵτινές εἰσι συμπεράσματα τῶν προσυλλογισμῶν , ἀλλὰ τὰς τῶν προσυλλογισμῶν προτάσεις , δι’ ὧν γίνεται ὁ συλλογισμός . ] Χρήσιμον δὲ καὶ τὸ μὴ συνεχῆ τὰ ἀξιώματα λαμβάνειν . Χρήσιμον εἶναί φησι πρὸς κρύψιν καὶ τὸ μὴ τὰς ἐφεξῆς ἀλ|λήλαις προτάσεις ἐν τῇ τάξει λαμβάνειν ἀλλ’ ὑπερβαίνοντα καὶ ἐναλλάσσοντα καὶ ἐφεξῆς ἀλλήλαις τιθέντα τὰς πρὸς ἕτερον καὶ ἕτερον συμπέρασμα συντελούσας ἀλλὰ μὴ πρὸς τὸ αὐτό · τῶν γὰρ οἰκείων καὶ πρὸς τὸ αὐτὸ συντελουσῶν συμπέρασμα προτάσεων ἐφεξῆς τιθεμένων ῥᾷον συνορῶσιν οἱ ἀπο - κρινόμενοι τὸ συμβησόμενον . σημειωτέον δὲ ὅτι κοινῶς τοῖς ἀξιώμασιν ἀντὶ τῶν προτάσεων κέχρηται . Χρὴ δὲ καὶ ὁρισμὸν λαμβάνειν . Δεῖ , φησί , καὶ ὁρισμὸν πειρᾶσθαι λαμβάνειν , ἐφ’ ὧν ἐνδέχεται δι’ ὁρισμοῦ λαβεῖν τὴν καθόλου πρότασιν , ὁριζόμενον μέντοι μὴ αὐτὸ τὸ προκείμενον ὁρίζεσθαι ἀλλά τι τῶν συστοίχων αὐτῷ · λαβόντας γὰρ ἐπ’ ἐκείνου δι’ ὁρισμοῦ ὃ βουλόμεθα , ῥᾴδιον καὶ ἐπὶ τὸ προκείμενον σύστοιχον ὂν ἐκείνῳ μεταφέρειν τὸ ληφθέν . ἃ γὰρ ἐπ’ αὐτῶν τῶν προκειμένων οὐ διδόασιν οἱ ἀποκρινόμενοι τῷ ὁρᾶν τὸ συμβησόμενον , ταῦτα ἐπὶ τῶν συστοίχων τῷ προκειμένῳ διδόασι · τούτου δὲ δοθέντος καὶ τὸ προκείμενον δοθήσεται διὰ τὸ ἀληθῆ εἶναι τὸν τῶν συστοίχων τόπον . τὸ δ’ ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ προκειμένου λαμβανόμενον ἔχει ἔνστασίν τινα οὐκ ἀληθῆ μὲν ἴσως πιθανὴν μέντοι πρὸς τὸ μὴ δοκεῖν ἀλόγως ἀνανεύειν πρὸς τὸ προτεινόμενον . οὐκέτι δὲ ὁμοίως εὔπορον τῷ ἐπὶ τοῦ συστοίχου ὁριζομένῳ ἐνστῆναι . Ἔτι τὸ προτείνειν μὴ ὡς δι’ αὐτὸ ἀλλ’ ἄλλου χάριν . Κρυπτικὸν καὶ τὸ τὰ χρήσιμα πρὸς τὴν τοῦ προκειμένου δεῖξιν προτείνειν τε καὶ ἐρωτᾶν ὡς ἄλλου χάριν ἀλλὰ μὴ τοῦ προκειμένου λαβεῖν ἀξιοῦντας · ὑποπτεύουσι γὰρ τὰ τῆς θέσεως χάριν καὶ τοῦ προκειμένου προβλήματος ἐρωτώμενα οἱ ἀποκρινόμενοι , καὶ διὰ τοῦτο οὐ ῥᾳδίως οιοοασιν . Ἁπλῶς δὲ εἰπεῖν ὅτι μάλιστα ποιεῖν ἄδηλον . Γίνεται μέν , ὡς προείρηται , καὶ παρὰ τὸ τὸ ἐρωτώμενον ἄδηλον εἶναι ἄγνοια τοῦ ποτέρα τῶν ἀποκρίσεων χρήσιμός ἐστι πρὸς τὸ προκείμενον · γίνεται δὲ τοῦτο καὶ παρὰ τὸν τῆς ἐρωτήσεως τρόπον , ὃ νῦν ἀξιοῖ ποιεῖν . ἄν γὰρ τῇ ἐρωτήσει μὴ διασημαίνωμεν , ὃ βουλόμεθα λαβεῖν , ἢ τῷ μόνον αὐτὸ τιθέναι ἡ τῷ δείκνυσθαι ἄτοπον τὸ ἀντικείμενον λέγειν , ἄδηλον ποιοῦμεν πότερον ὡς χρήσιμον ἡμῖν εἰς τὸ προκείμενον λαβεῖν βουλόμεθα . ἄν μὲν γὰρ θέλοντες δεῖξαι ὅτι ἡ ψυχὴ ἀθάνατος λαβεῖν βουλώμεθα ὅτι ἡ ψυχὴ αὐτοκίνητος * * * * , ὑποσημαίνομεν διὰ τοῦ τρόπου τῆς ἐρωτήσεως ὅτι τοῦτο βουλόμεθα λαβεῖν · ἐὰν δὲ εἴπωμεν οὕτως ‘ἆρά σοι δοκεῖ ἡ ψυχὴ ἣν κινεῖται κίνησιν ὑπ’ ἄλλου κινεῖσθαι ἢ οὔ;’ , οὐκέτι ἐνδεικνύμεθα διὰ τῆς ἐρωτήσεως πότερον ὃ προετείναμεν βουλόμεθα λαβεῖν ἡ τὴν αποφασιν αὐτοῦ . Ἔτι διὰ τῆς ὁμοιότητος πυνθάνεσθαι . Κρυπτικόν φησιν εἶναι τόπον καὶ τὸ μὴ ἐπ’ αὐτοῦ τούτου , ὃ βουλόμεθα λαβεῖν , ποιεῖν γίνεσθαι τοὺς λόγους ἀλλ’ ἐπ’ ἄλλου τινὸς ὁμοίου αὐτῷ . τῷ τε γὰρ μὴ ἐπ’ αὐτοῦ γίνεσθαι τὰς ἐρωτήσεις διδόασιν οἱ ἀποκρινόμενοι ὡς περὶ ἄλλων τινῶν ἀλλ’ οὐ περὶ τῶν προκειμένων ἐρωτώμενοι , καὶ τὰ ἐπὶ τούτων συγχωρηθέντα ῥᾴδιον μεταφέρειν ἐπὶ τὰ προκείμενα διὰ τὴν ὁμοιότητα . ἀξιοῖ οὖν διὰ τῆς τοὐ ὁμοίου τῷ προκειμένῳ παραθέσεως πειρᾶσθαι λαμβάνειν τὸ προκείμενον . λέγει δὲ τοῦτο ὅμοιον εἶναι ἐπαγωγῇ , οὐ μὴν ταὐτόν · ἡ μὲν γὰρ ἐπαγωγὴ διὰ τῆς τῶν καθ’ ἕκαστα ὁμοιότητος τὸ καθόλου λαμβάνει , ἡ δὲ κατὰ τὴν τοῦ ὁμοίου μετάβασιν γινομένη ἀπὸ τοῦ ὁμοίου τῷ προκειμένῳ τὸ προκείμενον λαμβάνει , ἀλλ’ οὐκ ἀπὸ τῶν ὑπ’ αὐτὸ τὸ προκείμενον . διὰ δὲ τοῦ εἰπεῖν τὸ καθόλου τὸ προκείμενον ἐσήμανε . Δεῖ δὲ καὶ αὐτόν ποτε ἑαυτῷ ἔνστασιν φέρειν . ρυπτικόν φησιν εἶναι πρὸς τὸ ῥᾷον ὃ βούλεταί τις συγχωρηθῆναι αὐτῷ ὑπὸ τοῦ ἀποκρινομένου τὸ καὶ αὐτόν ποτε ἑαυτῷ πρός τι ἐρωτῶντα ἐνίστασθαι · δοκοῦσι γὰρ οἱ τοῦτο ποιοῦντες δικαίως καὶ φιλαληθῶς ἐπιχειρεῖν πρὸς τὸ προκείμενον . πρὸς δὴ τοὺς οὕτω μεταχειριζομένους τοὺς λόγους ἀνυπόπτως ἔχουσιν οἱ ἀποκρινόμενοι καὶ ἑτοιμότατα συγχωροῦσιν οἷς αὐτοὶ ἀξιοῦσιν , ὡς οὐδ’ ἐκείνων ἀξιωσάντων ἂν αὐτά , εἰ μὴ οὕτως εἶχε . κρυπτικὸν δὲ πᾶν ὅπερ ἀπάγει τὸν ἀποκρινόμενον τῆς περὶ τὰς ἀποκρίσεις ἐπιστάσεως . Χρήσιμον δὲ καὶ τὸ ἐπιλέγειν ὅτι σύνηθες . Χρήσιμόν φησι πρὸς τὸ ἑτοιμότερον λαμβάνειν τοῖς ἐρωτῶσιν ἃ βούλονται καὶ κρυπτικὸν τὸ προστιθέναι τὸ σύνηθες καὶ λεγόμενον · οἷον ‘ἆρά γε δοκεῖ σοι ἡ ὑγεία αἱρετὸν εἶναι , ὡς πᾶσι δοκεῖ;’ , ‘ἆρά σοι δοκεῖ ὁ ἀγαθὸς κριτὴς ἄριστος εἶναι , ὡς πᾶσι σύνηθες λέγειν;’ . οὕτως καὶ Σωκράτης πρὸς Καλλικλέα κέχρηται εἰπόντα τοὺς σώφρονας ἠλιθίους · οὐ γὰρ συνήθης ἡ τοιαύτη περὶ σωφροσύνης ὑπόληψις · τοῦτο γὰρ δύναται αὐτῷ ἡ ἀπόκρισις ἡ “ οὐδεὶς ἄν ἀγνοοίη ὅτι οὐ τοῦτο λέγω ” . οὕτως κἄν φιλοπλάτων τις ᾖ , ῥᾷον λήψεται παρ’ αὐτοῦ ὁ ἐρωτῶν ὃ βούλεται , ἄν προωθῇ ‘οὕτω Πλάτωνι δοκεῖ᾿ . Ἔτι τὸ μὴ | σπουδάζειν . Κἂν ὅλως χρήσιμον ᾖ πρὸς τὴν θέσιν ] , φησί , τὸ προτεινόμενον εἰς τὴν τοῦ προκειμένου δεῖξιν , οὐ δεῖ φαίνεσθαι σπουδάζοντα περὶ τὸ δοθῆναι αὐτό · κρυπτικὸν γὰρ καὶ τοῦτο . πρὸς γὰρ ἃ σπουδάζουσι λαβεῖν οἱ ἐρωτῶντες , τῶντες , μᾶλλον ἀντιτείνουσιν οἱ ἀποκρινόμενοι · διὸ ζητοῦσιν ἔνστασιν φέρειν πρὸς αὐτά . γίνοιτο δ’ ἄν τοῦτο , εἰ ὡς ἐνδοιάζοντες καὶ αὐτοὶ ἐρωτῷεν καὶ ὡς οὐκ εἰδότες · ὃ πολλάκις ὁ Σωκράτης ποιεῖ παρὰ τῷ Πλάτωνι · ὡς γὰρ οὐκ εἰδὼς τὸ συμβησόμενον καὶ ὡς τοῦτο ληψόμενος , ὃ ἄν ἐκ τοῦ λόγου φαίνηται ἄριστα ἔχειν , οὕτως ἐρωτᾷ . Καὶ τὸ ὡς ἐν παραβολῇ προτείνειν . Κρυπτικόν ἐστι καὶ τὸ ὃ βούλεταί τις λαβεῖν ὡς ἐν παραβολῇ ἐρωτᾶν ἄλλου χάριν λαμβάνοντα , ἀλλὰ μὴ ὡς αὐτὸ βουλόμενον λαβεῖν · ῥᾷον γὰρ διδόασιν οἱ ἀποκρινόμενοι ἃ μὴ νομίζουσι χρήσιμα εἶναι πρὸς τὸ προκείμενον . οὕτως βουλόμενοι λαβεῖν , ὅτι ἡ ἐγκράτεια ἀρετή ἐστιν , ἐρωτήσομεν εἰ δοκεῖ ὥσπερ ἡ ἐγκράτεια ἀρετή , οὕτω καὶ ἡ ἀνδρεία καὶ ἡ δικαιοσύνη ἀρετὴ εἶναι . Ἔτι μὴ αὐτὸ προτείνειν ὃ δεῖ ληφθῆναι , ἀλλ’ τοῦτο ἕπεται ἐξ ἀνάγκης . Ἐπεί εἰσί τινα ἑπόμενά τισιν ἐξ ἀνάγκης , ὡς τῷ τὴν ἀρετὴν ἐπιστήμην εἶναι τὸ διδακτὸν εἶναι τὴν ἀρετήν , κρυπτικόν φησιν εἶναι καὶ τὸ μὴ ἐρωτᾶν αὐτὸ ὃ λαβεῖν βουλόμεθα , ἀλλ’ ᾧ τοῦτο ἕπεται . ῥᾷόν τε γὰρ τοῖς τοιούτοις συγχωροῦσιν ὡς οὐκ ἔχουσί τι πρὸς τὸ προκείμενον χρήσιμον , καὶ οὐδὲν ἧττον αὐτῶν δοθέντων περαίνεται τὸ προκείμενον διὰ τὴν ἀκολουθίαν . Καὶ τὸ ἐπ᾿ ἐσχάτων ἐρωτᾶν ὃ μάλιστα βούλεται λαβεῖν . Κρυπτικὸν καὶ ὃ βούλεταί τις μὴ πρῶτον ἐρωτᾶν · πρὸς γὰρ τὰ πρῶτα ὡς τοῦ προκειμένου χάριν ἐρωτώμενα καὶ ὄντα ἀναγκαῖα μάλιστα ἐνίστανται , ἐπεὶ καὶ σχεδὸν οἱ προσδιαλεγόμενοι ταῦτα πρῶτον ἐρωτῶσι . δεῖ οὖν , φησίν , ἄλλα τινὰ ἐρωτᾶν πρότερον καὶ προεκλύσαντα δι’ αὐτῶν τὸ ἐνστατικὸν τῶν ἀποκρινομένων ἔσχατον ἐρωτᾶν τὰ χρήσιμα . οὐ πρὸς πάντας δέ φησι δεῖν χρῆσθαι τούτῳ τῷ τρόπῳ τῆς ἐρωτήσεως · εἰσὶ γάρ τινες οἳ τοῖς πρώτοις συγχωρήσαντες , ἄν μὴ σφόδρα φανερὰ ᾖ , ὡς εὐπροσίτους ἑαυτοὺς ἐν τῇ κοινολογία παρέχοντες , ὕστερον ἀνατρέχουσι πρὸς τὸ οἰκεῖον ἐλάττωμα . Ὁμοίως δὲ καὶ ὅσοι οἴονται δριμεῖς εἶναι . Εἰσὶν οἳ δι’ οἴησιν δριμύτητος , ὡς οὐδὲν πεισόμενοι συγχωρήσαντες τὰ ἐρωτώμενα , τοῖς πρώτοις οὐκ ἐνίστανται , εἶτα ἐπὶ τέλει φλυαροῦσι καὶ πειρῶνται διαστρέφοντες τὰ δεδομένα δεικνύναι ὅτι μὴ ἐκ τῶν συγχωρηθέντων τὸ ἐπιφερόμενον δείκνυται , ἢ τὴν λέξιν διαστρέφοντες ἢ ἀμφιβολίας τινὰς ἐξηγούμενοι . τοὺς δὴ τοιούτους φησὶ δεῖν πρῶτον τὰ ἀναγκαῖα ἐρωτᾶν καὶ ὧν τις μάλιστα συγχωρουμένων δεῖται . Ἔτι τὸ μηκύνειν καὶ παρεμβάλλειν . Κρυπτικόν φησι καὶ τὸ μηκύνειν καὶ παρεμβάλλειν τινὰ ἐρωτήματα μηδὲν χρήσιμον ἔχοντα πρὸς τὰ προκείμενα . ὃ ποιεῖν φησι καὶ τοὺς ψευδογραφοῦντας ἐν γεωμετρίᾳ · πολλὰς γὰρ ἄγοντες γραμμὰς μηδὲν χρησίμους πρὸς τὸ ψευδογράφημα τὸ δεικνύμενον καί τινα περὶ αὐτῶν λέγοντες λεληθότως καὶ τὰς εἰς τὸ ψεῦδος φερούσας ἐγγράφουσιν . ἀδηλότερον γὰρ καί ἀφανέστερον τὸ ψεῦδος ἐν πλείοσι καὶ ἐν παραβύστῳ τεθέν · ὡς γὰρ ἀχρήστοις οὖσι τοῖς ἐρωτωμένοις πρὸς τὸ προκείμενον συγχωροῦντες οἱ ἀποκρινόμενοι λανθάνουσι καὶ τὰ χρήσιμα διδόντες σὺν αὐτοῖς . ἀλλὰ καὶ ἐπιταρίττεσθαι συμβαίνει αὐτοῖς ὑπὸ τοῦ πλήθους τῶν ἐρωτήσεων , ὡς μὴ διορᾶν ἐκ τίνων συμβαίνει τὸ προκείμενον . Εἰς <δὲ> κόσμον ἐπαγωγῇ καί . Ὅτι εἰς ὄγκον καὶ κόσμον τοῦ λόγου χρηστέον ἐπαγωγῇ καὶ διαιρέσει τῶν ὁμοίων τε καὶ συγγενῶν . ἔστι δὲ διαίρεσις ἥ τε εἰς τὰ εἴδη τομὴ τοῦ γένους καὶ ἡ τοῦ ὅλου εἰς τὰ μέρη καὶ ἡ τῆς λέξεως εἰς τὰ σημαινόμενα . Ἡ μὲν οὖν ἐπαγωγὴ ὁποῖόν τί ἐστι , δῆλον . Ὅτι τὸ παράδειγμα τῆς ἐπαγωγῆς ἄλλο , καὶ ἐν τῇ Ἀναλυτικῇ εἴρηται . ἡ μὲν γὰρ ἐπαγωγὴ ἐκ τῶν καθ’ ἕκαστά ἐστιν ἐπὶ τὸ καθόλου ἔφοδος · παράδειγμα δὲ γίνεται τὸ ὅμοιον καὶ γνωριμώτερον τοῦ ὁμοίου καὶ ἧττον γνωρίμου . διὸ ἐπαγωγὴ μὲν δι’ ἑνὸς οὐ γίνεται · τὸ δὲ παράδειγμα ἀρκεῖ καὶ δι’ ἑνὸς εἶναι . καὶ ἔστιν ἡ μὲν ἐπαγωγὴ τῷ διαλεκτικῷ οἰκειοτέρα , τὸ δὲ παράδειγμα τῷ ῥήτορι . προσχρῆται μέντοι καὶ ὁ διαλεκτικὸς παραδείγμασιν ὑπὲρ σαφηνείας τοῦ λεγομένου , εἰ μὴ εἴη γνώριμον , ὡς πρὸ ὀλίγου ἐλέγετο τὸ διὰ τῆς ὁμοιότητος πυνθάνεσθαι . παραδειγματικὸν γὰρ τὸ οὕτως ἐρωτῆσαι ‘ἆρά γε τῶν ἐναντίων ἡ αὐτὴ ἐπιστήμη ὥσπερ καὶ αἴσθησις;’ . παραδείγματος δὲ παραβολὴ διαφέρει , ὅτι τὸ μὲν παράδειγμα δοκεῖ γεγονός τι εἰς δεῖξίν τινος παρατίθεσθαι μηδέπω γεγονότος καὶ διὰ τοῦτο ἀδήλου , ἡ δὲ παραβολὴ εἰκών ἐστιν ὁμοιότητα πρός τι γεγονὸς σημαίνουσα . ἔοικε μέντοι αὐτὸς νῦν ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ κεχρῆσθαι τῷ παραδείγματι καὶ τῇ παραβολῇ δι’ ὧν λέγει παραδείγματα δὲ οἰκεῖα καὶ ἐξ ὧν ἴσμεν , Ὅμηρος , μὴ οἷα Χοιρίλος · ἐναργεῖς γὰρ καὶ διὰ γνωρίμων αἱ παρ’ Ὁμήρῳ παραβολαί · οὐ τοιαῦται δὲ αἱ Χοιρίλου . Ἔστι δὲ ἐπ’ ἐνίων μὲν ἐπάγοντα δυνατὸν ἐρωτῆσαι τὸ καθόλου . Λέγει πρῶτον περὶ τῶν ἐπακτικῶν λόγων , πῶς χρηστέον αὐτοῖς . καὶ πρῶτον μὲν δυσχέρειάν τινα πολλάκις ἐπὶ τῶν ἐπακτικῶν λόγων ἀπαντῶσαν μηνύει , ἣν ἀξιοῖ φυλάττεσθαι ἐπανορθοῦσθαι πειρωμένους . ἔστι δὲ ἡ δυσχέρεια αὕτη · ἐπεὶ ἐπί τινων τὸ καθόλου τε καὶ κοινὸν οὐκ ὠνόμασται , οἷον τίνα ἐστὶ τῶν ζῴων τετράποδα τῷ μὲν γὰρ δίποδι πεζῷ ἄνθρωπος ὄνομα , τοῖς δὲ τετράποσι πεζοῖς οὐκ ἔστιν ἓν ὄνομα τὴν ὁμοιότητα περιέχον αὐτῶν ) , οἱ τὰς ἐπαγωγὰς ἐπὶ τούτων ποιούμενοι λαβόντες τινὰ τῶν ὑπὸ τὸ καθόλου , τῷ τὸ κοινὸν ἐπ’ αὐτοῖς μὴ ὠνομάσθαι ἐπιφέρουσι ‘καὶ πᾶν ἄρα τὸ τοιοῦτον᾿ . διὰ δὴ τὴν τοιαύτην ἐπιφορὰν ἐν τοῖς ἐπακτικοῖς λόγοις πολλάκις ἀλλήλους παρακρούονται οἱ διαλεγόμενοι , οἱ <οἱ μὲν> τὰ τοῖς εἰλημμένοις διὰ τῆς ἐπαγωγῆς ἀνόμοια ἐπάγοντες ὡς ὅμοια καὶ περιεχόμενα ἐν τῷ <τοιούτῳ τῷ> τοιαῦτα δοκεῖν εἶναι διά τινα βραχεῖαν ὁμοιότητα , οἱ δὲ τὰ ὅμοια οὐκ ἀξιοῦντες ὅμοια εἶναι οὐδὲ συγκεχωρῆσθαι τὰ τοιαῦτα διά τινα κατά τι ἄλλο ἀνομοιότητα . παραινεῖ οὖν τὰ τοιαῦτα φυλάττεσθαι πειρωμένους , εἰ οἷόν τε , ὀνοματοποιεῖν αὐτοὺς καὶ κοινῷ ὀνόματι περιλαμβάνειν τὰ τοῖς εἰλημμένοις διὰ τῆς ἐπαγωγῆς ὅμοια , οἷον ὡς πάντα , ἃ κερασφόρα οὐκ ἔστιν , ἀμφόδοντα . ἐπ’ ἐνίων μὲν οὖν ῥᾴδιον εὐπορεῖν ὀνομάτων , ὡς ἐπὶ τῶν εἰρημένων · ἐπ’ ἐνίων δ’ οὐ ῥᾴδιον . οὐ μὴν ἀλλ’ ἴσως χρή εἰ καὶ μὴ ὀνόματι ἑνὶ δυνατὸν αὐτὰ περιλαβεῖν , ἀλλὰ λόγῳ γε σαφῶς περιορίζοντας ἐπιφέρειν · γνώριμον γὰρ καὶ τοῦτο καὶ ἧττον ἀφορμὰς παρέχον ἀμφισβητήσεως . Ὅταν δ’ ἐπάγοντος ἐπὶ πολλῶν μὴ διδῷ τὸ καθόλου . Λέγει διὰ τούτων , πότε εὔλογον ἔνστασιν ἀπαιτεῖν τὸν ἐρωτῶντα παρὰ τοῦ ἀποκρινομένου καὶ πότε οὐκ εὔλογον . ὅταν μὲν γὰρ τοῦ ἐρωτῶντος ἐπακτικῶς ἐπὶ πολλῶν τὸν λόγον ποιησαμένου μὴ συγχωρῇ ὁ ἀποκρινόμενος τὸ καθόλου , τότε εὔλογον ἀπαιτεῖν αὐτὸν ἔνστασιν ἐπὶ τίνος οὐχ οὕτως . ἐὰν δέ τις χωρὶς τοῦ τὴν πίστιν διὰ τῶν καθ’ ἕκαστα ποιήσασθαι τοῦ καθόλου τὸ καθόλου λαμβάνῃ , ἀνανεύοντος δὲ ἔνστασιν ἀπαιτῇ , οὐκ εὔλογος ἡ ἔνστασις · δεῖ γὰρ ἐπάγοντα πρῶτον οὕτως τὴν ἔνστασιν ἀπαιτεῖν . Ἀξιωτέον τε τὰς ἐνστάσεις μὴ ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ προτεινομενου . Καὶ τοῦτο περὶ τῶν ἐπακτικῶν λόγων λέγει , μὴ δεῖν συγχωρεῖν τοῖς ἀποκρινομένοις ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ προτεινομένου καὶ δεικνυμένου ποιεῖσθαι τὰς ἐνστάσεις χρωμένοις πρὸς τὴν ἀναίρεσιν τῷ καθόλου , ἐὰν μὴ ἓν μόνον ᾖ τοιοῦτον . Πρὸς δὲ τοὺς ἐνισταμένους τῷ καθόλου μὴ ἐν αὐτῷ δὲ τὴν ἔνστασιν . Ἐπεί τινες πειρῶνται πρὸς τὸ καθόλου τὸ διὰ τῶν ἐπαγωγῶν λαμβανόμενον ἐνίστασθαι , ποιούμενοι τὰς ἐνστάσεις οὐκ ἐπὶ τούτων περὶ ὧν ὁ λόγος καὶ ἡ ἐρώτησις , ἀλλ’ ἐπὶ ὁμωνύμων αὐτοῖς τινων , δεῖ πρὸς τὴν προφυλακὴν τῶν τοιούτων ἐνστάσεων , μηδὲν φερουσῶν πρὸς τὸ προκείμενον φαντασίαν δὲ ἀποτελεῖν δυναμένων ποτὲ ὡς οὐσῶν ἐνστάσεων , διελόμενον τὴν ὁμωνυμίαν ἐπὶ τούτων τὴν ἐρώτησιν ποιεῖσθαι , ἃ ἔξω πίπτει τῆς πρὸς τὰ μὴ οὕτως ἔχοντα ὁμωνυμίας , ὡς ἐπὶ τοὐ τοῦτό τι ἔχειν , πῶς ἔχει , εἰ ὡς μέρος ἐν αὑτῷ ἢ ὡς ἕξιν ἢ ὡς πάθος ἢ ὡς κτῆμα . Ἐὰν δὲ μὴ ἐν τῷ ὁμωνύμῳ ἀλλ’ ἐν αὐτῷ ἐνιστάμενος . Εἰπὼν πῶς φυλαξόμεθα τὰς ἐπὶ τῶν ὁμωνύμων ἐνστάσεις , ὅτι διαιρούμενοι , προστίθησι πῶς , εἰ μὴ ἐπί τινος ὁμωνύμου ἡ ἔνστασις γένοιτο ἀλλ’ ἐπί τινος τῶν ὑπὸ τὸ καθόλου , ὃ λαβεῖν βουλόμεθα διὰ τῆς ἐπαγωγῆς , φυλαξόμεθα καὶ τὴν τοιαύτην ἔνστασιν καὶ περανοῦμεν τὸ προκείμενον . ἐπὶ γὰρ τούτου ἀφαιροῦντας ἀξιοῖ ἐκεῖνο ἀπὸ τοῦ καθόλου , καθ’ ὃ ἡ ἔνστασις γίνεται , ἢ προσδιορίζοντας περὶ τοῦ καταλειπομένου ἐρωτᾶν καθόλου . οἷον εἰ δι’ ἐπαγωγῆς ἡμῖν λαμβάνουσιν , ὅτι λήθη ἐστὶν ἡ τῆς ἐπιστήμης ἀποβολή , ἐνίσταταί τις λέγων τοὺς ἔχοντάς τινος πράγματος ἐπιστήμην μεταβάλλοντος τοῦ πράγματος ἀποβάλλειν μὲν τὴν ἐπιστήμην αὐτοῦ μὴ μέντοι ἐπιλελῆσθαι , ἀφελόντα χρὴ τοῦτο , καθ’ ὃ ἡ ἔνστασις , τὸ λοιπὸν καθόλου λαβεῖν . ἀφαιροῖτο δ’ ἄν , εἰ προσθείημεν τῷ τὴν τῆς ἐπι - στήμης ἀποβολὴν λήθην εἶναι ‘σωζομένου τοῦ πράγματος᾿ · ὁ γὰρ τοιοῦτος διορισμὸς προστεθεὶς τήν τε ἔνστασιν ἀναιρεῖ καὶ τοῦ τὸ προκείμενον λαβεῖν αἴτιος γίνεται . ‘Oμοίως δὲ καὶ πρὸς τοὺς ἐνισταμένους διότι τῷ μείζονι ἀγαθῷ . Ὅτι ἐπὶ τούτων ἀξιωτέον τῷ μείζονι ἀγαθῷ μεῖζον κακὸν ἀντικεῖσθαι , ἐᾶ ὧν οὐκ ἔστι τὸ | μεῖζον ἀγαθὸν συνεπιφέρον τὸ ἕτερον τὸ ἔλαττον . εἰ γὰρ εἴη τοιοῦτον ὡς συνεπιφέρειν τὸ ἕτερον καὶ διὰ τοῦτο μεῖζον εἶναι , τῷ αὐτὸ καθ’ αὑτὸ χωρὶς ἐκείνου μὴ λαμβάνεσθαι , οὐκέτι γίνεται καὶ τὸ τούτῳ ἐναντίον κακὸν μεῖζον τοῦ ἐναντίου τῷ ἐλάττονι ἀγαθῷ κακοῦ τῷ συνεπιφερομένῳ ὑπὸ τοῦ μείζονος . διὰ τοῦτο γὰρ καὶ τὸ <τῇ εὐεξίᾳ> ἐναντίον κακὸν οὐκ ἔστι μεῖζον τοῦ τῇ ὑγείᾳ ἐναντίου κακοῦ · καίτοι μεῖζον ἡ εὐεξία τῆς ὑγείας , ἀλλὰ διὰ τοῦτο μεῖζον , ὅτι συνεπιφέρει τὴν ὑγείαν · ἀδύνατον γάρ τινα εὐεκτεῖν μὲν μὴ ὑγιαίνειν δέ . ὡς δὲ ἡ εὐεξία μεῖζον ἀγαθὸν τῆς ὑγείας , ὅτι συνεπιφέρει αὐτήν , οὕτω πάλιν ἡ νόσος , ἥτις ἐστὶν ἐναντία τῇ ὑγείᾳ , τῷ συνεπιφερομένῳ ἀγαθῷ ὑπὸ τῆς εὐεξίας , μεῖζον κακὸν τῆς καχεξίας , ἥτις ἐστὶν ἐναντία τῇ εὐεξίᾳ , ὅτι καὶ αὐτὴ συνεπιφέρει τὴν καχεξίαν · πᾶς γὰρ ὁ νοσῶν ἐν καχεξία ἐστίν . Οὐ μόνον δὲ ἐνισταμένου τοῦτο ποιητέον . Ὅτι κἄν μὴ ἔνστασίν τινα φέρῃ ὁ ἀποκρινόμενος , ἀρνῆται μέντοι τὸ καθόλου ὑφορώμενός τι τοιοῦτον , ἀξιοῖ αὐτοὺς προλαβόντας διορίζειν τὰς ἐρωτήσεις καὶ ἀφαιρεῖν καθ’ ἃ αἱ ἐνστάσεις χώραν ἔχουσι · τούτων γὰρ ταῖς προσθήκαις ἀφαιρουμένων ἀναγκασθήσεται τοῖς ἀξιουμένοις συγχωρεῖν τῷ μηκέτι συνορᾶν ἐπὶ τίνος οὐχ οὕτως ἔχει τῶν ὑποτιθεμένων . τίνες δὲ τῶν προτάσεων τῶν καθόλου διορισμοῦ τοιούτου δέονται , ἐδήλωσε καθόλου · αἱ γὰρ ἐπὶ τὶ μὲν ἀληθεῖς ἐπὶ τὶ δὲ ψευδεῖς · ποῖαι δέ εἰσιν αὗται , ἐν τοῖς Ἀναλυτικοῖς εἴρηται . ἐπὶ γὰρ τῶν τοιούτων ἔνεστι τῷ διορισμῷ προστιθεμένῳ ἀφελόντας τὸ ψεῦδος ἔχειν τὸ καταλειπόμενον ἀληθές · ἡ γὰρ πρότασις ἡ λέγουσα ‘πᾶσα ἀποβολὴ ἐπιστήμης λήθη ἐστίν’ οὐ καθόλου ἀληθής , ἀλλὰ σωζομένου τοῦ πράγματος . Ἐὰν δὲ ἐπὶ πολλῶν προτείνοντος μὴ φέρῃ ἔνστασιν . Ἄξιοί , εἰ ἐπὶ πολλῶν καὶ διὰ πολλῶν τὸ καθόλου συνιστάντων ἡμῶν διὰ τῆς ἐπαγωγῆς ὁ ἀποκρινόμενος ἔνστασιν μὴ φέροι ἐπὶ τίνος οὐχ οὕτως , μόνον δ’ ἀντιλέγοι πρὸς τὸ καθόλου , τιθέναι αὐτὸ καὶ χρῆσθαι αὐτῷ ὡς ὁμολογουμένῳ καὶ ἐνδόξῳ · διαλεκτικὴ γάρ , τουτέστιν ἔνδοξος πρότασίς ἐστι , πρὸς ἣν δεικνυμένην ἐπὶ πολλῶν ὅτι οὕτως ἔχει μὴ φέρεται ἔνστασις . Ὅταν δὲ ἐνδέχηται τὸ αὐτὸ ἄνευ τε τοῦ ἀδυνάτου καὶ διὰ τοῦ ἀδυνάτου συλλογίσασθαι . Ἐπεὶ συλλογισμὸς γίνεται μὲν καὶ δεικτικός , γίνεται δὲ καὶ διὰ τῆς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῆς , λέγει ὅτι πρὸς μὲν τὸ ἀποδεικνύναι τὸ προκείμενον ἐπ’ αὐτοῦ τὸν συλλογισμὸν ποιούμενον καὶ τῆς ἀληθείας εὑρέσεως χάριν οὐδὲν διαφέρει οὕτως ἢ ἐκείνως συλλογίσασθαι · τοῖς γὰρ αὐτοῖς ὡς ἐναργέσι καὶ ὁμολογουμένοις χρῆται καὶ ὁ δεικτικῶς δεικνὺς καὶ ὁ διὰ τῆς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῆς , ὡς ἐδείχθη ἐν τῷ δευτέρῳ τῶν Προτέρων ἀναλυτικῶν . ἐν δὲ ταῖς διαλέξεσι χρησιμώταται αἱ δεικτικαὶ δείξεις · τὰ γὰρ αὐτὰ εὐκολώτερον δίδοταί τε καὶ συγχωρεῖται μηδέπω ὄντος γνωρίμου τοῦ δεικνυμένου δι’ αὐτῶν . ἐπὶ μὲν οὖν τῆς δεικτικῆς μετὰ τὴν λῆψιν τῶν προτάσεων φανερὸν τὸ συμπέρασμα · ἐπὶ δὲ τῆς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῆς φανεροῦ ὄντος τοῦ ὀφείλοντος δειχθῆναι · τὸ γὰρ ἀντικείμενον τῇ ὑποθέσει δεῖξαι βούλεται ἡ τοιαύτη ἀπόδειξιες . ὅταν οὗν προσληφθείσης τῆς ἑτέρας τῶν προτάσεων τῇ ὑποθέσει δεικνύηταί τι [ ὅτι ] ἀδύατον , οὗ τῇ ἀναιρέσει ὡς ἀδυνάτου κατασκευάζεται τὸ ἀντικείμενον τῆς ὑποθέσεως , οὔ φασι τὸ δειχθὲν καὶ συναχθὲν ἀδύνατον εἶναι , ὁρῶντες ὅτι τούτου δειχθέντος εἶναι ἀδύνατον δείκνυται τὸ τῆς ὑποθέσεως ἀντικείμενον , καὶ ὃ ἔδοσαν ἂν ἁπλῶς αἰτούμενοι ὡς ἀληθές , τοῦτο οὐ διδόασι τότε ὁρῶντες τὸ συμβησόμενον δοθέντος αὐτοῦ . καὶ καθόλου ἐπὶ μὲν τῆς δεικτικῆς δείξεως οὐδεμία ἐστὶν ἐνστάσεως χώρα μετὰ τὸ διὰ συλλογισμοῦ δειχθῆναι τὸ συμπέρασμα · ἐπὶ δὲ τῆς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῆς μετὰ τὸ συναχθῆναι συλλογιστικῶς ἔτι ἐνστάσεώς ἐστι χώρα τῷ μὴ δείκνυσθαι διὰ τοῦ συλλογισμοῦ τὸ προκείμενον ἀλλὰ τὸ τὸ συλλογισθὲν ἀδύνατον εἶναι , τοῦτο κατασκευάζειν τὸ προκείμενον , ὃ ἦν τὸ τῇ ὑποθέσει ἀντικείμενον . Δεῖ δὲ προτείνειν ὅσα ἐπὶ πολλῶν μὲν οὕτως ἔχει . Δεῖ τὰς ἐρωτωμένας ὑπὸ τῶν ἐρωτώντων προτάσεις τοιαύτας εἶναι ὡς ἐπὶ πολλῶν μὲν φανερῶς καὶ ὁμολογουμένως οὕτως ἔχειν , ἔνστασιν δὲ ἢ ὅλως μὴ ἔχειν ἢ μὴ πρόχειρον καὶ εὔκολον εὑρεθῆναι ἔχειν . οὕτως γὰρ ἂν λαμβάνοι αὐτὰς παρὰ τοῦ προσδιαλεγο|μένου · μὴ δυνάμενος γὰρ συνορᾶν ἐπὶ τίνος οὐχ οὕτως ἔχει , συγχωρεῖ τοῖς καθόλου ἀξιουμένοις . Οὐ δεῖ δὲ τὸ συμπέρασμα . Οὐ δεῖ δέ , φησί , ἐρωτᾶν τὸ συμπέρασμα ὡς πρότασιν διαλεκτικήν . οἷον ἔστω τὸ συμπέρασμα , ἤτοι τὸ πρόβλημα , ὅτι ἡ ἡδονὴ κατὰ φύσιν · οὐ δεῖ ἐρωτᾶν ‘τί δέ ; τὸ κατὰ φύσιν οὐκ ἀγαθόν ; τί δε ; ἡ ἡδονὴ οὐκ ἀγαθόν;’ · εἰ γὰρ οὕτως ἐρωτᾷς , ἀνανεύσαντος τοῦ προσδιαλεγομένου καὶ μὴ συχωρήσαντος ὅτι ἡ ἡδονὴ ἀγαθὸν οὐδ᾿ ὅλως ἔσται συλλογισμός . εἰ γὰρ τὰς μὲν ἄλλας προτάσεις χάριν τοῦ συμπεράσματος ἐρωτᾷς , ἵν᾿ ἐκ τούτων συνάξῃς αὐτό , προενέγκῃς δὲ τὸ συναχθήσόμενον ὡς ἐρώτημα , ὁ δὲ ἀπαρνήσεται , οὐδ᾿ ὅλως ποιεῖς συλλογισμόν . πολλάκις γὰρ ἀρνεῖται ὁ προσδιαλεγόμενος καὶ μὴ ἐρωτῶντός σου τὸ συμπέρασμα ἀλλ’ ἐπιφέροντος καὶ συνάγοντος αὐτὸ ὡς συμβαῖνον ἐκ τῶν προκειμένων προτάσεων · καὶ τοῦτο , ἤγουν τὸ ἀρνεῖσθαι , ποιοῦντες οὐ δοκοῦσιν ἐλέγχεσθαι τοῖς μὴ ἀκριβέσι διαλεκτικοῖς · εἰ γὰρ μὴ εἴη ἀκριβὴς διαλεκτικός , οὐκ ἄν ἀπελέγξειεν αὐτὸν μὴ λέγοντα καλῶς . ὅταν οὖν ὁ ἐρωτῶν ἐρωτήσῃ τὸ συμπέρασμα καὶ μὴ προδιομολογήση ὅτι συνήχθη ἐκ τῶν δοθεισῶν προτάσεων , ὁ δὲ ἀποκρινόμενος ἀρνήσηται , φανερὸν ὅτι οὐδ’ ὅλως ἄν γένοιτο συλλογισμός . ] Οὐ δοκεῖ δὲ πᾶν τὸ καθόλου διαλεκτικὴ πρότασις εἶναι . Τὸ καθόλου ἤτοι ἐπὶ τῶν προτάσεων λέγει , ὅτι μὴ πᾶσα πρότασις διαλεκτική , [ ἢ ] ἀντὶ τοὐ ‘οὐ οὐ δοκεῖ δὲ καθόλου διαλεκτικὴ πρότασις εἶναι πᾶν τὸ ὁπωσοῦν ἐρωτώμενον᾿ , ἢ πᾶν τὸ ἐπὶ τοῦ καθόλου εἶναι . καὶ γὰρ ὁ τὸ τί ἐστι τόδε τι ἐρωτῶν καθόλου τινὰ ἐρώτησιν ἐρωτᾷ ( τούτου γὰρ οἱ ὁρισμοὶ ) , καὶ ὁ ἐρωτῶν περί τινος ποσαχῶς λέγεται · ἀπλῶς γὰρ οὐ μόνον οὐ διαλεκτική ἐστι πρότασις τὸ τί ἐστιν ἄνθρωπος , ἀλλ’ οὐδὲ τὴν ἀρχὴν πρότασις . τῶν δὲ εἰρημένων ἐν τῷ πρώτῳ καὶ νῦν ἡμᾶς ὑπομιμνήσκει · καὶ γὰρ ἐν ἐκείνῳ εἶπε μὴ εἶναι διαλεκτικὰς ἐρωτήσεις τὰς τί ἐστι τὸ προκείμενον ἐξεταζούσας , ἃ πύσματα ἔθος λέγειν τοῖς νεωτέροις , ἐπεὶ εἶπεν ἐν ἐκείνοις τὴν διαλεκτικὴν πρότασιν ἐρώτησιν ἀντιφάσεως εἶναι · οὐ τοιαῦται δὲ αἱ ἐρωτήσεις αὗται . ὅμως δὲ τὸ τί ἐστιν ἄνθρωπος ἐρώτημά τί ἐστιν , εἰ ὁ ἐρωτῶν ἀξιοῖ πρὸς τοῦ προσδιαλεγομένου μαθεῖν τὴν τοῦ ἀνθρώπου οὐσίαν οὕτως καὶ ἐπὶ τοῦ δευτέρου τὴν διαίρεσιν . καὶ διὰ τί αἱ τοιαῦται ἐρωτήσεις οὐκ εἰσὶ διαλεκτικαί , προσέθηκεν · ἔστι γὰρ πρότασις διαλεκτικὴ πρὸς ἣν ἔστιν ἀποκρίνασθαι ναὶ ἢ οὔ . ὅτι δὲ πρὸς τὰς εἰρημένας ἐρωτήσεις οὐχ οἷόν τε οὕτως ἀποκρίνασθαι , προδήλως διδάσκει · αἱ γὰρ τοιαῦται ἐρωτήσεις μαθεῖν βουλομένων , οὐ διαλεγομένων . πῶς δ’ ἔνεστι καὶ τὰ τοιαῦτα τῶν ἐρωτημάτων εἰς τὸν δια - ἐρωτώμενα ἐνδιατρίβει ταῖς ἐρωτήσεσιν , ἁμαρτάνει , ὅτι μὴ ἐπιτιμᾷ αὐτῷ καὶ ἀφίσταται ἀπ’ αὐτοῦ ὡς οὐ διαλεγομένου . ἕκαστον δὲ τούτων ἔστιν εὑρεῖν παρὰ Πλάτωνι . οὐ δεῖ δὲ ἡγεῖσθαι αὐτὸν ἐναντιούμενα λέγειν τοῖς εἰρημένοις περὶ τῆς κρύψεως , ὅτι δεῖ πολλὰς ἐρωτᾶν προτάσεις καὶ ἐναλλάσσοντα αὐτὰς τιθέναι · οὐ γὰρ ἦν ταῦτα ἐπὶ ἑνὸς λεγόμενα λόγου , ἀλλ’ ἐπὶ τοῦ ἐν ᾧ προσυλλογισμῶν ἔδει . Ἕστι δὲ ἐπιχειρεῖν χαλεπὸν · καὶ ὑπέχειν ῥᾴδιον τὰς αὐτὰς ὑποθέσεις . ‘Υποθέσεις μὲν νῦν λέγει τὰ προβλήματα , ἃ καὶ θέσεις ἐστὶν ἔθος αὐτῷ λέγειν · ἐπιχειρεῖν δὲ λέγει τὸ ἐρωτᾶν τε καὶ συλλογίζεσθαι · τὸ γὰρ ἐπιχείρημα διαλεκτικός ἐστι συλλογισμός · ὑπέχειν δὲ λέγει τὸ ἀποκρίνεσθαι . φησὶν οὖν τὰ αὐτὰ τῶν προβλημάτων ἰοῖς μὲν ἐρωτῶσί τε καὶ βουλομένοις δεικνύναι χαλεπὰ καὶ δύσδεικτα , τοῖς δὲ ἀποκρινομένοις ῥᾴδια πρὸς ἔνστασιν · ῥᾷον γὰρ ἐμποδίσαι τὸ χαλεπὸν δειχθῆναι τοῦ δεῖξαι · διὰ γὰρ τοῦτο χαλεπόν , ὅτι μὴ ῥᾴδιον ληφθῆναι τὰ δι’ ὧν δείκνυται · οὐ ῥᾴδιον δὲ διὰ τὸ πολλὰς ἔχειν ἐνστάσεις . καὶ εἰκότως · ὃ γὰρ χαλεπὸν τῷ ἐρωτῶντι , τοῦτο τῷ ἀποκρινομένῳ ῥᾴδιον , ὅτι ἔστιν αὐτοῖς ἡ σπουδὴ περὶ ἀντικειμένων , τῷ μὲν συλλογίσασθαι τὸ τοῦ τιθεμένου ἀντικείμενον , τῷ δὲ κωλῦσαι τοῦτο . τίνα δέ ἐστι τοῖς μὲν ἐπιχειροῦσι Χαλεπὰ δειχθῆναι τῶν προβλημάτων τοῖς δὲ ἀποκρινομένοις ῥᾴδια , προστίθησι · φησὶ γὰρ τοιαῦτα εἶναι τά τε φύσει πρῶτα καὶ τὰ ἔσχατα . φύσει μὲν οὖν πρῶτα αἱ ἀρχαί · ἔσχατα δὲ τὰ πολὺ τῶν ἀρχῶν διεστῶτα . οὐχ ἡ αὐτὴ δὲ ἀμφοτέροις αἰτία τῆς χαλεπότητος ἀλλ’ ἀντικειμένη . τὰ μὲν γὰρ πρῶτα <τὸ> χαλεπὸν ἔχει , ὅτι μὴ οἷόν τε καὶ αὐτὰ δι’ ἄλλων δεικνύναι τῷ τὰ μὲν δεικνύμενα δείκνυσθαι διὰ πρώτων , τῶν δὲ πρώτων ( γίνεται γὰρ ἡ τῶν ἀρχῶν γνῶσις οὐ δι’ ἀποδείξεως ἀλλὰ δι’ ὅρου ) * * * * . ὡρίσθαι γὰρ δεῖ τὴν [ πρώτην ] ἀρχὴν τί ποτέ ἐστιν , καὶ τοῦτο αὐτὴν ὑποθέμενον εἶναι χρῆσθαι αὐτῇ εἰς τὴν δεῖξιν τῶν μετ’ αὐτήν . ὁρίζεσθαι δὲ οὔτε αὐτοὶ ἀξιοῦσιν οἱ ἀποκρινόμενοι ( οὐδὲ γὰρ τὴν ἀρχὴν διαλεκτικοῦ τὸ ἐρωτᾶν καὶ ἀξιοῦν λαμβάνειν παρὰ τοῦ ἀποκρινομένου τὸ τί ἐστι τὸ προτεινόμενον ) , οὔτε τοῖς ἐπιχειροῦσι συγχωροῦσι ὁρίζεσθαι καλῶς , οὐδ’ ἀπ’ ἄλλου τινὸς μὴ ἀγνοουμένου πράγματος οἷόν τε περὶ αὐτοῦ δεικνύναι τι καὶ συλλογίζεσθαι . μάλιστα δ’ ἐπὶ τῶν ἀρχῶν τοῦτο συμβαίνει τῷ διὰ τούτων μόνων αὐτάς τε γνωρίμους γίνεσθαι καὶ ἀπὸ τούτων γίνεσθαι τοὺς πρὸς τὰ ἄλλα συλλογισμούς · ἀδύνατον δὲ χρῆσθαι ταῖς ἀρχαῖς ἀγνοουμέναις . τὰ μὲν οὗν πρῶτα τῇ φύσει διὰ τοῦτο δυσεπιχείρητα καὶ οὐ ῥᾴδια δειχθῆναι . τὰ δ’ ἔσχατα ὅτι διὰ πολλῶν μέσων δείκνυται · τῷ γὰρ ἀπὸ τῶν ἀρχῶν τε καὶ πρώτων ἠρτῆσθαι τὴν γνῶσιν τούτων , ἢν μὴ ἀπὸ τούτων ἡ πρόοδος ἐπ’ αὐτὰ γίνηται , διὰ δέ τινων προσεχῶν , ἀσαφεῖς οἱ λόγοι καὶ τὰ ἐρωτώμενα αἰτίας δεόμενα . εἰ μὲν οὖν συνεχεῖς τις ἀπὸ τῶν ἀρχῶν προτάσεις λαμβάνοι , χαλεπὸν διὰ τὸ πλῆθος τῶν λαμβανομένων · πολλῶν γὰρ λαμβανομένων πολλῶν καὶ ἐνστάσεων ἀφορμαί . εἰ δ’ ὑπερβαίνων καὶ <οὐ> συνάπτων ταῖς ἀρχαῖς , ψευδεῖς καὶ σοφισματώδεις προτάσεις φαίνονται καὶ οὐ δεικνύουσι τὸ προκείμενον · ῥᾴδιον δὲ πρὸς τὰς φαινομένας τοιαύτας ἐνίστασθαι . λέγει δὲ εἶναι δυσεπιχείρητα καὶ τὰ σφόδρα ἐγγὺς τῆς ἀρχῆς . ἔστι δὲ ταῦτα χαλεπὰ κατὰ τὸ ἐναντίον , ᾗ τὰ μὲν πόρρω διὰ τὸ πλῆθος τῶν μέσων , τὰ δ’ ἐγγὺς δι’ ὀλιγότητα · διὰ γὰρ τὸ μὴ εἶναι αὐτῶν μέσα , ἢ εἶναι μὲν ὀλίγα δέ , οὐ φανερὰ ἀλλὰ δύσκολος ἡ δεῖξις αὐτῶν . ἔτι διὰ τὴν ἐγγύτητα φαντασίαν ἀποτελοῦσιν οἱ περὶ τῶν τοιούτων λέγοντες ὡς τὸ ἐν ἀρχῇ αἰτούμενοι . Τῶν δὲ ὅρων δυσεπιχειρητότατοι πάντων μάλιστά εἰσιν ὅσοι κέχρηνται καὶ τὰ ἑξῆς . Δεδειγμένον ἐστὶ τὸ ῥᾷον εἶναι ἀνασκευάσαι ὅρον ἢ κατασκευάσαι . νῦν δὲ δείκνυσι τίνες αὐτῶν δυσχερεῖς εἰσιν ἀνασκευασθῆναι · τῶν γὰρ ὅρων , φησί , δυσεπιχειρητότατοι οἱ διὰ τούτων ἀποδεδομένοι ἃ ἄδηλά ἐστι δι’ ἀσάφειαν εἴτε ὁμώνυμά ἐστι καὶ τῶν πολλαχῶς λεγομένων εἴτε μή , ἢ διὰ τοιούτων ἃ μὴ γνώριμά ἐστιν εἴτε ὡς κύρια εἴληπται εἴτε ὡς κατὰ μεταφοράν . εἴρηκε γὰρ ἐν τῷ ἕκτῳ μὴ καλῶς ὁρίζεσθαι μήτε συ ου τοὺς δι’ ὁμωνύμων ὁριζομένους μήτε τοὺς μεταφορικῶς . ὅταν οὖν ἄδηλον ᾖ εἴτε ὁμώνυμόν ἐστι τὸ ὄνομα εἴτε μή , δυσεπιχείρητον γίνεται · ὁμοίως καὶ εἰ κυρίως τοῦ προκειμένου ἢ κατὰ μεταφορὰν εἰρημένου · διότι μὲν γάρ ἐστιν ἀσαφῆ <εἴτε ἁπλῶς λέγεται> εἴτε ὁμωνύμως , δυσεπιχείρητα , διότι δὲ ἄδηλα <εἴτε κυρίως> εἴτε κατὰ μεταφορὰν λέγεται , δυσεπιτίμητα . τοιοῦτός ἐστιν ὁ λόγος , εἴ τις ὁρίζει τὴν μονάδα τὸ ἐν ἀριθμοῖς ἄπειρον ἢ τὸ σημεῖον τὸ ἐν συνεχεῖ ἄπειρον · τὸ γὰρ ἄπειρον κατ’ ἀμφότερα ἀσαφές · οὕτε γὰρ γνώριμον εἰ ἁπλοῦν ἐστιν ἢ ὁμώνυμον , οὔτε φανερόν ἐστιν εἴτε κυρίως εἴτε μεταφορικῶς αὐτῷ κέχρηται . βούλεται γὰρ λέγειν τὸ πέρας μὴ ἔχον · ἄδηλον δὲ εἰ κυρίως ἄπειρον τὸ τοιοῦτον . Ὅλως δὲ πᾶν πρόβλημα , ὅταν ᾖ δυσεπιχείρητον , ἢ 10 ὅρου δεῖσθαι ὑποληπτέον . Εἰπὼν δυσεπιχείρητα εἶναι “ τά τε φύσει πρῶτα καὶ τὰ ἔσχατα ” , ἔτι τε “ τὰ λίαν ἐγγὺς τῆς ἀρχῆς’’ , ἀλλὰ καὶ τὰ ἄδηλα εἴτε ὁμώνυμόν τι ἔχει ἐν τῷ λόγῳ εἴτε μεταφορικῶς λεγόμενον , νῦν καθόλου περὶ αὐτῶν ἀντιστρέφει λέγων δι’ ἃς αἰτίας δυσεπιχείρητα τῶν προβλημάτων ἐστὶ τὰ τοιαῦτα . ὅταν γὰρ ἄδηλον μὲν ᾖ κατὰ τί πρὸς αὐτὸ χρὴ τὴν ἐπιχείρησιν ποιεῖσθαι , δυσεπιχείρητον τὸ τοιοῦτον . πᾶν δὲ τὸ δυσεπιχείρητον τοιοῦτόν ἐστιν ἢ διὰ τὸ ὅρου δεῖσθαι ( διὸ εἶπε τὰ πρῶτα τῇ φύσει δυσεπιχείρητα εἶναι ) ἢ τῶν πολλαχῶς λεγομένων ἔχειν τι ἐν ἑαυτῷ ἢ τῶν κατὰ μεταφορὰν λεγομένων ἢ διὰ τὸ ἐγγὺς τοῦ πρώτου εἶναι . λέγει δὲ τὰ τοιαῦτα ἀπορίαν ἐμποιεῖν μάλιστα καὶ πρῶτον διὰ τὸ ἄδηλον εἶναι τὸ προκείμενον , κατὰ τί τούτων χρὴ τὴν ἐπιχείρησιν τὴν πρὸς αὐτὸ ποιεῖσθαι , καὶ κατὰ τί ἡ ἐν αὐτῷ δυσχέρεια , πότερον διὰ τὸ ὅρου δεῖσθαι ἢ διὰ τὸ ὁμώνυμά τινα ἔχειν ἢ μεταφορὰν ἢ διὰ τὸ ἐγγὺς εἶναι τῆς ἀρχῆς . δεῖ οὖν εἰδέναι ὅτι παρά τι τούτων τὸ δυσεπιχείρητόν ἐστι · τούτου γὰρ ὄντος γνωρίμου ζητήσομεν κατὰ τί τούτων τὸ προκείμενον δυσεπιχείρητόν ἐστιν . εἰ μὲν γὰρ παρὰ τὸ ὅρου τινὸς δεῖσθαι τὸ πρόβλημα φαίνεται , πειρασόμεθα ὁρίζειν · εἰ δὲ δι’ ὁμωνυμίαν , διαιρεῖσθαι · εἰ δὲ † μεταφορικῶς εἰρῆσθαι τοῦτο , δεικνύναι · εἰ δὲ παρὰ τὸ ἐγγὺς τῶν ἀρχῶν εἶναι , ζητεῖν τοὺς μεταξὺ ὅρους δι’ ὧν δειχθῆναι δυνήσεται . ’Ev πολλαῖς τε τῶν θέσεων μὴ καλῶς ἀποδιδομένου τοῦ ὁρισμοῦ . Δείξας ὅτι ἐν πολλοῖς τῶν προβλημάτων ἀναγκαῖόν ἐστι πρῶτον ὡρίσθαι τὸ πρᾶγμα , προστίθησι τοῦ προειρημένου δεικτικὸν καὶ τὸ πρὸς πολλὰ προβλήματα μὴ ῥᾴδιον εἶναι διαλέγεσθαι ἢ δεικνύναι τὸ ἐν αὐτοῖς ἀληθές , εἰ μὴ καλῶς εἴη ὁ ὁρισμὸς ὁ τῶν ἐν αὐτῷ πραγμάτων ἀποδεδομένος . ὅτι γὰρ ἓν ἑνὶ ἐναντίον ἐστίν , οὐχ οἷόν τε δεικνύναι μὴ καλῶς ὁρισθέντων τῶν ἐναντίων . ἂν γάρ τις λέγῃ ἐναντία εἶναι τὰ πολὺ ἀλλήλων διεστῶτα ἢ τὰ ἀλλήλων ἀναιρετικά , οὐχ οἷόν τε ἀπὸ τούτων ὁρμώμενον δεῖξαι ἓν ἑνὶ ἐναντίον · δύναται γὰρ καὶ πολλὰ πολὺ ἀφεστῶτα ἀλλήλων λαμβάνεσθαι , τοῦτο μὲν ἐν τῷ αὐτῷ γένει · τὸ γὰρ ξανθὸν καὶ τὸ ὠχρὸν πολὺ τοῦ λευκοῦ διεστᾶσι , ἀλλὰ καὶ ἀναιρετικά εἰσι τοῦ λευκοῦ , κἀκεῖνο τούτων · ἔστι δὲ πολὺ διεστῶτα καὶ ἐν διαφόροις γένεσι λαμβάνειν . ἀποδοφέντος δὲ αὐτῶν τοῦ λόγου , ὅτι τὰ πλεῖστον ἀλλήλων διεστῶτα ἐν τῷ αὐτῷ γένει , ***** · πλεῖστον δὲ ἀλλήλων διεστάναι οὐχ οἷόν τε πλείω τῶν δύο · ἓν γὰρ ἑνὶ τὸ πλεῖστον διεστώς . [ ἄλλως . Ἀποδοθέντος δὲ αὐτῶν τοῦ λόγου κατὰ τρόπον , ἤγουν καλῶς , ῥᾴδιόν ἐστι συμβιβάσαι καὶ ἀποδεῖξαι πότερον ἐνδέχεται τῷ αὐτῷ ὑποκειμένῳ πλεῖστα ἐναντία ἢ οὔ . εἰ γὰρ ἀποδοθείη λόγος ὅτι ἐναντία εἰσὶ τὰ κατὰ πολὺ ἀλλήλων διεστηκότα φθαρτικὰ ἀλλήλων ὄντα καὶ εἰς ἄλληλα πεφυκότα μὴ μεταβάλλεσθαι , ἐπεὶ τὰ ἄκρα δύο εἰσίν , ἃ καὶ πλεῖστον ἀλλήλων διέστηκε , καὶ οὐ πλείω , δῆλον ὅτι ἓν ἑνὶ ἐναντίον ἐστί . ] Ἕοικε δὲ κἀν τοῖς μαθήμασιν ἔνια δι’ ὁρισμοῦ ἔλλειψιν οὐ ῥᾳδίως γράφεσθαι . Ὅτι οὐ μόνον ἐν τοῖς λόγοις καὶ ἐν τῷ διαλέγεσθαι ἀλλὰ καὶ ἐν τοῖς μαθήμασιν ἔνια δι’ ὁρισμοῦ ἔλλειψιν δυσαπολόγητά ἐστιν · τὸ γὰρ οὐ ῥᾴδιον ἀπογράφεσθαι εἶπεν ἀντὶ τοῦ ‘οὐ ῥᾴδιον ἀποδείκνυσθαι’ , συνιστὰς ὅτι ἐν πολλοῖς τῶν ὄντων προβλήμασιν ὁρισμοῦ δεῖ . παραδείμα|τι δὲ τοῦδε ὡς δεικνυμένῳ καὶ ἀσαφεῖ κέχρηται τῷ ὅτι ἡ παρὰ τὴν πλευρὰν τέμνουσα τὸ ἐπίπεδον ὁμοίως διαιρεῖ τήν τε γραμμὴν καὶ τὸ χωρίον . ἔστι δὲ τὸ λεγόμενον , ὅτι ἐὰν ἐπίπεδον παραλληλόγραμμον ᾖ , ἀχθῇ δ’ ἐν αὐτῷ μιᾷ τῶν πλευρῶν παράλληλος , ἡ παράλληλος ὁμοίως διαιρεῖ τὴν γραμμὴν καὶ τὸ πᾶν χωρίον , τουτέστιν ἐν τῇ αὐτῇ ἀναλογίᾳ . τοῦτο γὰρ ὁμοίως μὲν λεγόμενον οὐκ ἔστι γνώριμον · ῥηθέντος μέντοι τοῦ ὁρισμοῦ τοῦ ἀνάλογον γνώριμον γίνεται ὅτι ἀνάλογον ὑπὸ τῆς ἀχθείσης παραλλήλου τέμνεται ἥ τε γραμμὴ καὶ τὸ χωρίον . ἔστι δὲ ὁρισμὸς τῶν ἀναλόγων , ὣ οἱ ἀρχαῖοι ἐχρῶντο , οὗτος · ἀνάλογον ἔχει μεγέθη πρὸς ἄλληλα ὧν ἡ αὐτὴ ἀνθυφαίρεσις · αὐτὸς δὲ τὴν ἀνθυφαίρεσιν ἀνταναίρεσιν εἴρηκε . τὰ δ’ ἀνάλογον ἔχοντα πρὸς ἄλληλα καὶ ὁμοίως ἔχειν πρὸς ἄλληλα λέγεται · διὸ εἶπεν ἔστι δὲ ὁρισμὸς τοῦ αὐτοῦ λόγου οὗτος ἀντὶ τοῦ ‘ἕστι δὲ ὁρισμὸς τοῦ ἀνάλογον’ . οὗ ῥηθέντος τοῦ ὅρου δῆλον γίνεται ὅτι ἡ παράλληλος ἀγομένη πλευρᾷ ἐν παραλληλογράμμῳ χωρίῳ ὁμοίως τέμνει καὶ ἀνάλογον τήν τε γραμμὴν καὶ τὸ χωρίον . [ ἄλλως . Ἔοικε , φησίν , ἐν τοῖς μαθηματικοῖς μὴ ῥᾳδίως καταγράφεσθαί τινα διὰ τὸ ἐλλιπῆ τὸν ὅρον ἀποδοθῆναι . οἷον ἡ γραμμὴ ἡ τέμνουσα τὸ ἐπίπεδον , ἤτοι τὸ ἐμβαδὸν τοῦ χωρίου , παρὰ τὴν πλευράν , ἐπεὶ τέμνει καὶ τὴν πλευράν , ὁμοίως διαιρεῖ τήν τε γραμμήν , ἤτοι τὴν πλευράν , καὶ τὸ ἐμβαδόν . γραμμὴν δὲ λέγει τήν τε εὐθεῖαν τὴν τέμνουσαν τὴν πλευρὰν τοῦ ἐπιπέδου καὶ αὐτὴν τὴν τεμνομένην πλευράν . ἐλλιπὴς οὖν ἐστιν οὗτος ὁ ὅρος , ὅτι γραμμὴν εἴρηκε καὶ τὴν ἀγομένην παρὰ τὴν πλευρὰν εὐθεῖαν καὶ τὴν τεμνομένην πλευράν . εἴη δ’ ἂν τέλειος ὁ ὅρος , εἰ οὕτως ἐλέγετο · ἡ παρά τινα πλευρὰν τοῦ τετραγώνου ἢ τοῦ παραλληλογράμμου ἀγομένη εὐθεῖα ὁμοίως τέμνει τό τε ἐμβαδὸν τοῦ χωρίου καὶ τὴν πλευράν . ] ‘Απλῶς δὲ τὰ πρῶτα τῶν στοιχείων τιθεμένων . Εἰπὼν τὰ περὶ τῶν μαθημάτων καὶ χρησάμενος τῷ προειρημένῳ παραδείγματι , καὶ καθόλου , φησί , τὰ πρῶτα τῶν στοιχείων ταῦτα δ’ ἂν εἴη καὶ τὰ ἐγγὺς τῆς ἀρχῆς καὶ τὰ δι’ ἐκείνων μόνων δεικνύμενα ) , εἰ μὲν εἶεν οἱ ὁρισμοὶ τῶν ἀρχῶν γνώριμοι , οἷον τί σημεῖον , τί γραμμή , τί κύκλος , τί τρίγωνον , δι’ ὧν δείκνυται τὰ πρῶτα θεωρήματα , ῥᾴδια δειχθῆναι , οὐ διὰ πολλῶν δὲ τῷ μὴ πολλῶν τῶν μέσων , δι’ ὧν ἡ δεῖξις , εὐπορίαν εἶναι ἐπ’ αὐτῶν διὰ τὸ πλησίον τῶν ἀρχῶν , ὡς ἤδη προείρηται , εἶναι αὐτὰ καὶ διὰ τούτων δείκνυσθαι μόνων · εἰ δὲ μὴ εἶεν ὡρισμέναι αἱ ἀρχαί ἢ χαλεπὸν ἢ καὶ ἀδύνατον περὶ τούτων ἀπόδειξιν γίνεσθαι . εἰπὼν δὲ περὶ τῶν κατὰ τὰ μαθήματα δείξεων καὶ τὸ χρήσιμον τὸ πρὸς τὰς ἀποδείξεις τῶν ὅρων συστήσας καὶ διὰ τούτου , φησὶν ὁμοίως τούτοις καὶ ἐπὶ τῶν λόγων ἔχειν , λόγους λέγων τὰς ἐπιχειρήσεις τὰς ἐν τῷ διαλέγεσθαι . δεῖ δέ . φησί , μὴ λανθάνειν ὅτι τὰ δυσεπιχείρητα τῶν προβλημάτων πέπονθέ τι τῶν εἰρημένων . Ὅταν δὲ ᾖ πρὸς τὸ ἀξίωμα καὶ τὴν πρότασιν μεῖζον ἔργον διαλεγῆναι . Θέσιν μὲν τὸ πρόβλημα λέγει , ἀξίωμα δὲ καὶ πρότασιν ἐκ παραλλήλου εἶπεν . λέγει δὲ περὶ τῶν εἰς τὴν τοῦ προβλήματος δεῖξιν λαμβανομένων προτάσεων . ἔστι δὲ ὃ ζητεῖ τοιοῦτον · ἄν ᾖ χαλεπώτερον , τουτέστι δυσκολώτερον , τὸ δεῖξαι τὴν λαμβανομένην εἰς τὸ προκείμενον πρόβλημα πρότασιν , ὅτι οὕτως ἔχει , τοῦ προβλήματος αὐτοῦ , τί χρὴ ποιεῖν ; πότερον ἐπιχειρητέον καὶ εἰς τὴν πρότασιν καὶ πρόβλημα [ τὴν ] αὐτὴν ποιητέον , ἢ αὐτὴν μὲν θετέον χωρὶς δείξεως <ὡς> οὕτως ἔχουσαν , τὸ δ’ ἐξ ἀρχῆς προκείμενον μόνον δεικτέον ἔχον τὴν ἀπορίαν ; ἄν μὲν γὰρ καὶ τὴν πρότασιν δεικνύῃ , δόξει μεῖζον ἔργον ἐπεισκυκλεῖν τοῦ προκειμένου · ἄν δὲ μὴ δείξας † οὕτως ἐχούσης ἀξιώσῃ χρῆσθαι πρὸς τὸν τοῦ προβλήματος συλλογισμόν , δόξει δεικνύναι τε καὶ συλλογίζεσθαι καὶ ἀξιοῦν πιστεύειν τὸν ἀποκρινόμενον τῷ δεικνυμένῳ δι’ ἧττον πιστῶν . θεὶς δὲ τὴν ἀπορίαν αὐτὸς αὐτὴν διαιτᾷ , καὶ φησίν , ὅτι εἰ μὲν δέον μὴ ποιεῖν χαλεπώτερον τὸ πρόβλημα , θετέον τὴν πρότασιν καὶ χρηστέον αὐτῇ χωρὶς δείξεως x003E ; οὕτως ἐχούσῃ πρὸς τὸ προ | κείμενον · μένον · εἰ δὲ δεῖ τοὺς συλλογισμοὺς καὶ τὰς τῶν προβλημάτων προτάσεις ἀεὶ διὰ γνωριμωτέρων ποιεῖσθαι , οὐ δεῖ χρῆσθαι ταῖς τοιαύταις προτάσεσιν ἄνευ δείξεως . διὸ ἐπιφέρει τὸ δεῖν ἐν μὲν ταῖς διδασκαλίαις μηδὲν τιθέναι , ὃ μὴ γνώριμον καὶ πρῶτόν ἐστι τοῦ δεικνυμένου δι’ αὐτοῦ · αἱ γὰρ ἐπιστημονικαὶ γνώσεις διὰ τοιούτων . ἐν δὲ τοῖς διαλόγοις καὶ ταῖς γυμνασίας χάριν γινομέναις ἐπιχειρήσεσι χρηστέον καὶ τοιαύταις προτάσεσιν , ἄν μόνον ἀληθεῖς φαίνωνται · οὐ γὰρ μόνον δι’ ὁποίων προτάσεων χρὴ διδάσκειν τε καὶ συλλογίζεσθαι · οὐδὲν γὰρ ἔλαττον ἔσται τὸ προκείμενον αὐτῶν καὶ τούτων χωρὶς δείξεως συγχωρουμένων · ὁ μὲν γὰρ ἀποδεικνύς τε καὶ διδάσκων διὰ πρώτων τε καὶ γνωρίμων ποιεῖται τοὺς συλλογισμούς , ὁ δ’ ἐπιχειρῶν δι’ ἐνδόξων . προκειμένου γὰρ δεῖξαι ὅτι πᾶσα ἡδονὴ ἀγαθόν , ὁ μὲν διαλεκτικὸς χρήσαιτ’ ἄν τῷ πᾶσαν ἡδονὴν εἶναι κατὰ φύσιν ὡς ἐνδόξῳ προτάσει · ᾗ προσλαβὼν τὸ πᾶν τὸ κατὰ φύσιν ἀγαθὸν εἶναι , ἔνδοξον καὶ αὐτὴν πρότασιν , δείξει τὸ προκείμενον . ὁ δ’ ἀποδεικνὺς ζητήσει πῶς πᾶσα ἡδονὴ κατὰ φύσιν , καὶ δείξει ὅτι ἐνέργεια τῆς κατὰ φύσιν δυνάμεως ἀνεμπόδιστος · τίς δὲ ἡ κατὰ φύσιν δύναμις καὶ πῶς ἐνέργεια , πλείονος λόγου δόξει δεῖσθαι τοῦ ἐξ ἀρχῆς προκειμένου . σημειωτέον δὲ ὅτι ἀξιώματα λέγει καὶ τὰς δεομένας ἀποδείξεως προτάσεις , ἀλλ’ οὐ μόνας τὰς ἀναποδείκτους , ὡς ἔθος αὐτῷ λέγειν ἐν τοῖς ‘Υστέροις ἀναλυτικοῖς . δοκεῖ δέ τι ἡ λέξις ἀκατάλληλον ἔχειν ἡ ὅταν δὲ ᾖ πρὸς τὸ ἀξίωμα καὶ τὴν πρότασιν μεῖζον εἶναι διαλεγῆναι , ὅτι προσθεὶς τὸ ᾖ τὸ εἶναι πάλιν ἐπήνεγκεν . ἔστι δὲ ὁ νοῦς τῶν εἰρημένων ‘ὅταν δὲ ᾖ πρὸς τὸ ἀξίωμα μεῖζον ἔργον διαλεγῆναι ἢ πρὸς τὴν θέσιν.’ Ἔστι δὲ τοῦ μὲν ἐρωτῶντος τὸ οὕτως ἐπάγειν τὸν λόγον . Τουτέστι τὰς ἐρωτήσεις οὕτω ποιεῖσθαι ὥστε δι’ αὐτῶν ποιεῖν τὸν ἀποκρινόμενον τὰ ἀδοξότατα λέγειν τῶν διὰ τὴν θέσιν ἀναγκαίων , τουτέστι τῶν τῇ θέσει καὶ τῷ προβλήματι , ᾧ παρίσταται ὁ ἀποκρινόμενος , ἀναγκαίως ἑπομένων ἢ τῶν δυναμένων δειχθῆναι διὰ συλλογισμοῦ ὡς ἑπομένων αὐτῷ . ἢ τὸ ἀναγκαίων τῆς διὰ συλλογισμοῦ δείξεως δηλωτικόν ἐστιν . ἔστι δὲ ἀδοξότατα τὰ παράδοξα καὶ τὰ ἀδύνατα · ἔστι δὲ παράδοξα τὰ τοῖς ἐνδόξοις ἐναντία , ἃ οὐ πάντως ἤδη καὶ ἀδύνατά ἐστιν . τοῦ δὲ καλῶς ἀποκρινομένου ἔργον ἐστὶ πρῶτον μὲν τὸ μὴ εἰς ταῦτα ἄγεσθαι ὡς ἀναγκόζεσθαι ἀδύνατα ἢ παράδοξά τινα διὰ τῶν ἀποκρίσεων συγχωρεῖν , δεύτερον δέ , εἰ ἕποιτο αὐτῷ τοιαῦτά τινα , τὸ μὴ δι’ αὑτὸν φαίνεσθαι συμβαίνειν τοῦτο ἀλλὰ διὰ τὸ πρόβλημα ὂν τοιοῦτον . τὸ μὲν οὖν προηγούμενον καὶ πρῶτον ἔργον τοῦ ἀποκρινομένου οὐκ εἶπε νῦν , τὸ δὲ δεύτερον , δι’ οὗ δῆλόν ἐστι καὶ τὸ πρῶτον · τοῦ γὰρ εἰρημένου τὰ παρεπόμενα παράδοξα ἢ ἀδύνατα δεικνύναι ὅτι διὰ τὸ οἰκεῖα εἶναι τοῦ προβλήματος καὶ ] ἕπεται αὐτῷ ἀλλ’ οὐ δι’ αὑτόν , τούτου χάριν καὶ τὴν ἀρχὴν φυλάττεσθαι δεῖ τοιοῦτόν τι συγχωροῦντα . οὐ τὴν αὐτὴν δέ φησιν ἁμαρτίαν εἶναι τό τε τὴν ἀρχὴν τοιούτῳ παρίστασθαι τῷ προβλήματι , ᾧ ἕπεταί τινα παράδοξα ἢ ἀδύνατα , καὶ τὸ διὰ τῶν ἀποκρίσεων περιάγεσθαι 40 <εἰς> παράδοξά τινα ἢ ἀδύνατα καὶ ἀνομόλογα τῷ κειμένῳ · ἀμφότεραι μὲν <γὰρ> ἁμαρτίαι τοῦ ἀποκρινομένου , ἀλλὰ τὸ τοιούτοις παρίστασθαι οὐ κατὰ τὴν ἀπόκρισιν ἁμαρτάνοντος . Ἐπεὶ δ’ ἐστὶν ἀδίοριστα τοῖς γυμνασίας καὶ πείρας ἕνεκα τοὺς λόγους ποιουμένοις . Ἐπεὶ μὴ διώρισται , φησίν , ὑπό τινος τῶν πρὸ ἡμῶν οὗ χρὴ στοχάζεσθαι τὸν ἀποκρινόμενον ἐν ταῖς πειραστικαῖς τε καὶ διαλεκτικαῖς συνουσίαις — οὐ γὰρ πᾶσι τοῖς ἀποκρινομένοις οἱ αὐτοὶ σκοποί · ἄλλος μὲν γὰρ τοῖς μαν|θάνουσι σκοπός , ἄλλος δὲ τοῖς ἀγωνιζομένοις ( εἰσὶ δὲ καὶ ἀγωνιστικαὶ καὶ σοφιστικαὶ συνουσίαι ) , ἄλλος δὲ τοῖς ζητήσεως καὶ γυμνασίας χάριν κοινολογουμένοις · οὗτοι δέ εἰσιν οἱ διαλεκτικὰς τὰς συνουσίας ποιούμενοι · τῷ μὲν γὰρ τοῦ μαθεῖν χάριν ἀποκρινομένῳ τιθέναι καὶ ἀποπαρίσταται κρίνεσθαι τὰ δοκοῦντα αὐτῷ προσήκει ἀληθῆ εἶναι · ἢ γὰρ βεβαιωθήσεται αὐτὰ ταῦτα διὰ τῆς διδασκαλίας , εἰ ἀληθῆ εἴη , ἢ μεταμαθήσεται , εἰ ἄλλα εἴη · οὐδεὶς γὰρ ἐπιχειρεῖ τὰ ψευδῆ διδάσκεσθαι · τοῖς δὲ ἀγῶνος χάριν κοινολογουμένοις ( οὖτοι δέ εἰσιν οἱ μὴ διαλεκτικὰς τὰς συνουσίας ποιούμενοι . τοιοῦτοι δ’ οἱ σοφισταί ) τὸ φαίνεσθαι σκοπός · τῷ μὲν γὰρ ἐρωτῶντι τὸ φαίνεσθαι ἐλέγχειν τι διὰ τῶν ἐρωτήσεων · ὁ γὰρ σοφιστικὸς ἔλεγχος φαινόμενός ἐστι · καὶ τοῦτο βούλεται ὁ σοφιστικῶς ἐρωτῶν , ἢ ψευδόμενον δεικνύναι τὸν ἀποκρινόμενον ἢ παράδοξα λέγοντα ἢ ἀδολεσχοῦντα ἢ σολοικίζοντα · τῷ δ’ ἀποκρινομένῳ σκοπὸς τὸ μηδὲν τούτων φαίνεσθαι πάσχοντα — ἐν δὲ ταῖς διαλεκτικαῖς συνουσίαις , αἳ οὔτε ἀγῶνος χάριν γίνονται οὔτε διδασκαλίας ἀλλὰ πείρας καὶ γυμνασίας ἕνεκεν , ἐπεὶ οὐδέπω διήρθρωται ὑπό τινος ἄλλου , οὗ δεῖ στοχάζεσθαι τὸν ἀποκρινόμενον καὶ ποῖα συγχωρεῖν ποῖα δὲ μή , εἰ μέλλοι διαλεκτικῶς ἀποκρίνεσθαι τὴν οἰκείαν θέσιν , πειραθῶμεν ἡμεῖς εἰπεῖν τι περὶ αὐτῶν καὶ διορίσαι . Ἀνάγκη δὴ τὸν ἀποκρινόμενον ὑπέχειν λόγον . Ἄνωθεν ἀρξάμενος , τίνων δεῖ στοχάζεσθαι τὸν ἐν ταῖς διαλεκτικαῖς · συνουσίαις ἀποκρινόμενον , λέγει . ἐπεὶ τοίνυν πᾶς ὁ ἀποκρινόμενος καὶ ὑπέχων λόγον τινὶ θέμενός τινα θέσιν καὶ πρόβλημά τι περὶ τούτου ὑπέχει λόλον , τῦτο δ’ ἀνάγκη ἢ ἔνδοξον ἢ ἄδοξον εἶναι ἢ μηδέτερον , τουτέστιν μήτ’ ἔνδοξον μήτ’ ἄδοξον , καὶ ἔνδοξον καὶ ἄδοξον ἢ ἀπλῶς ἢ ὡρισμένως · ἔστι δ’ ἁπλῶς μὲν ἔνδοξα τὰ κτὰ τὴν πάντων δόξαν ἢ τῶν πλείστων , ὡς τὸ τὴν ὑγείαν αἱρετὸν εἶναι , ὡρισμένως δ’ ἔνδοξα τὰ τῷδέ τινι τῶν ἐνδόξων ἑπόμενα , οἷον Πλάτωνι ἢ Ἀριστοτέλει ἢ Γαληνῷ ἢ καὶ αὐτῷ τῷ ἀποκρινομένῳ · ἄδοξα δ’ ἁπλῶς μὲν τὰ τοῖς ἐνδόξοις ἀντικείμενα · τοιαῦτα δ’ ἂν εἴη τὰ παρὰ τὰς τῶν πάντων ἢ τῶν πλείστων δόξας λεγόμενα · ὡρισμένως δὲ τὰ μαχόμενα τοῦ τινὸς ὄντος ἐνδόξου τῇ δόξῃ , ὡς φέρε εἰπεῖν τὴν ψυχὴν μὴ εἶναι ἀθάνατον , ἐπεὶ μάχεται τῇ Πλάτωνος δόξῃ · οὔτε δὲ ἔνδοξον οὔτε ἄδοξόν ἐστι πρόβλημα περὶ οὗ ἤτοι οὐδετέρως δοξάζουσιν , οἷον τὸ περιττοὺς ἢ ἀρτίους εἶναι · τοὺς ἀστέρας , ἢ περὶ οὗ ἐπ’ ἴσης ἀμφοτέρως , οἷον περὶ τοῦ ἄπειρον εἶναι ἢ μὴ εἶναι , ἢ τὸ εἶναι ἐπιστήμας τὰς ἀρετὰς ἢ πάλιν μὴ εἶναι . διαφέρειν δ’ οὐδὲν ἔφη , ἄν τε ἁπλῶς τὸ πρόβλημα ἔνδοξον ἢ ἄδοξον ᾖ , ὑπὲρ οὗ τὸν λόγον ὁ ἀποκρινόμενος ὑπέχει , ἄν τε ὡρισμένως · ἐπ’ ἀμφοτέρων γὰρ ὁ αὐτὸς τρόπος τοῦ καλῶς ἀποκρίνεσθαι . τίς δέ ἐστιν , αὐτὸς ἑξῆς λέγει . ἐπεὶ γὰρ ὁ ἐρωτῶν διαλεκτικῶς εἰς ἀντίφασιν περιάγειν τὸν ἀποκρινόμενον βούλεται τοῦ προβλήματος ᾧ παρίσταται , ἔστι δὲ τοῦ μὲν ἀδόξου προβλήματος ἔνδοξον τὸ ἀντικείμενον , τοῦ δὲ ἐνδόξου ἄδοξον , ἄν μὲν ἄδοξον ἀπλῶς ᾖ τὸ κείμενον πρόβλημα , ᾧ παρίσταται ὁ ἀποκρινόμενος . δῆλον μὲν ὅτι δεῖ ἁπλῶς ἔνδοξον εἶναι τὸ τούτῳ ἀντικείμενον · τοιοῦτον δὴ τοῦ ἐλέγχου τοῦ ἀδόξου προβλήματος τὸ συμπέρασμα δεῖ γίνεσθαι . ἐπεὶ δὲ ὁ καλῶς συλλογιζόμενος καὶ δεικνύς τι διαλεκτικῶς ἐκ γνωριμωτέρων αὐτὸ καὶ ἐνδοξοτέρων δείκνυσι , δῆλον ὅτι καὶ ὁ τὸ ἀπλῶς ἔνδοξον δεικνὺς δι’ ἐνδοξοτέρων αὐτὸ ἄν καλῶς δεικνύοι . δεῖ δή , φησί , τὸν ὑπὲρ τοιαύτης θέσεως ἀποκρινόμενον μήτε τοῖς μὴ ἁπλῶς δοκοῦσι συγχωρεῖν , τουτέστι μηδὲν διδόναι ὃ μὴ ἁπλῶς ἐστιν ἔνδοξον , κἀν ἀπλῶς δέ τι ἔνδοξον ᾖ , μὴ μέντοι τοῦ ὀφείλοντος γενέσθαι συμπεράσματος ἐνδοξότερον , μηδὲ τοῦτο συγχωρεῖν · οὐ γὰρ διαλεκτικοῦ τὸ συγχωρεῖν τῷ ἐρωτῶντι συλλογίζεσθαί τι ἔνδοξον δι’ ἧττον ἐνδόξων . ταῦτα δὲ λέγων δοκεῖ ὑπεναντίως τῇ προθέσει τοῦ ἀποκρινομένου λέγειν · πρόκειται μὲν γὰρ αὐτῷ μὴ περιαχθῆναι εἰς τὴν ἀντίφασιν · ὁ δὲ ταῦτα ἀξιοῖ συγχωρεῖν αὐτὸν ἐξ ὧν τὸ ἀντικείμενον τῇ ἀδόξῳ θέσει συναχθήσεται . ἢ ἐκ πάντων μὲν ὧν ὁ ἐ|ρωτώμενος οὐ ] συγχωρεῖ , οὐ συναχθήσεται ὑπὸ τοῦ ἐρωτῶντος , εἴ γε ἐρωτᾷ δι’ ὧν ἄν λάθοι συνάξων τὸ ἀντικείμενον τοῦ διαλεκτικῶς ἀποκρινομένου μὴ συγχωροῦντος , ἀλλὰ δι’ ἐνδοξοτέρων τοῦ προκειμένου . μόνοις οὖν τοιούτοις συγχωρητέον , ὧν εἴπερ εὐπορεῖ ὁ ἐρωτῶν , συνάγοιτο ἄν τὸ προκείμενον . εἰ δὲ μή , εἴη ἄν διαλεκτικῶς κωλυόμενος ὑπὸ τοῦ ἀποκρινομένου συνάγειν , ἀξιοῦντος αὐτὸν δι’ ἐνδοξοτέρων αὐτὸ δεικνύναι τῷ ἔνδοξον εἶναι τὸ δεῖν τὰ δεικνύμενα διὰ γνωριμωτέρων δείΠλάτωνος κνυσθαι . ὥστε ἐν οἷς λόγοις ἔνδοξον ἁπλῶς τὸ συμπέρασμα δεῖ γίνεσθαι , ἐν τούτοις δεῖ τὸν ἀποκρινόμενον μόνα ταῦτα τιθέναι ἃ ἔνδοξά ἐστιν ἁπλῶς καὶ ἐνδοξότερα τοῦ δι’ αὐτῶν συμπεράσματος . εἰ δ’ εἴη πάλιν ἔνδοξος ἀπλῶς ἡ θέσις , δῆλον μὲν ὅτι τὸ ἀντικείμενον αὐτῇ ἄδοξον ἔσται . δεῖ δέ , φησί , τὸν ἀποκρινόμενον πάλιν ἔνδοξα διδόναι , ἀλλὰ καὶ τῶν ἀδόξων ὅσα ἧττον ἄδοξά ἐστι τοῦ ἐσομένου συμπεράσματος · οὕτως γὰρ πάλιν ἔσται τοιαῦτα συγχωρῶν δι’ ὧν μόνων οἷόν τε καλῶς συλλογίζεσθαι τὸ προκείμενον τὸν ἐρωτῶντα διὰ γνωριμωτέρων καὶ ἐνδοξοτέρων ] · τοῦ γὰρ ἀδόξου τὰ ἔνδοξα γνωριμώτερα καὶ τὰ ἧττον ἄδοξα . Φανερὸν ὡς ἀδόξου μὲν ὄντος ἀπλῶς τοῦ κειμένου οὐ δοτέον τῷ ἀποκρινομένῳ . Ἀντὶ τοῦ ‘οὐκ ὀφείλει ὁ ἀποκρινόμενος συγχωρεῖν τῷ ἐρωτῶντι τὰ ἀδοξότερα τοῦ βουλομένου παρὰ τοῦ ἀποκρινομένου συναχθῆναι συμπεράσματος.’ Καὶ τῶν μὴ δοκούντων ὅσα ἧττόν ἐστιν ἄδοξα τοῦ συμπεράσματος · ἰκανῶς γὰρ ἂν δόξειε διειλέχθαι . Τὸ ἱκανῶς γὰρ ἂν δόξειε διειλέχθαι σημαντικόν ἐστι τοῦ ἰού γὰρ δόξει παραβαίνειν τὴν διαλεκτικὴν συνουσίαν ὁ ἀποκρινόμενος οὔτως' · δεῖ γὰρ τοὺς γυμνασίας χάριν τὰς συνουσίας ποιουμένους συνεργεῖν ἀμφοτέρους πρὸς τὸ διαλεκτικὸν γίνεσθαι τὸν συλλογισμόν . ἐπὶ τῶν τοιούτων δὲ προβλημάτων ὁ τοῖς ἐνδόξοις μόνοις συγχωρῶν διαλεκτικῶς ἐμποδίσει τὸ προκείμενον · οὐ γὰρ ῥᾴδιον διαλεκτικὰς προτάσεις [ ἐνδόξους ] εὑρεῖν . ‘Oμοίως δέ , εἰ μήτ’ ἄδοξος μήτ’ ἔνδοξός ἐστιν ἡ θέσις . Εἰ μήτ’ ἔνδοξος μήτ’ ἄδοξος εἴη ἠ θέσις , πάλιν δεῖ τὸν ἀποκρινόμενον μένον τά τε ἁπλῶς ἔνδοξα τιθέναι καὶ τὰ ἐνδοξότερα τοῦ μήτε ἐνδόξου μήτε ἀδόξου · διὰ γὰρ τῶν τοιούτων δεικνύοιτ’ ἂν διαλεκτικῶς · τοιοῦτον γὰρ δεῖ τὸ συμπέρασμα γίνεσθαι τὸ ἀντικείμενον τῇ τοιαύτῃ θέσει ὁποία καὶ ἡ θέσις . οὐ δὲ πρὸς τὰ τοιαῦτα ῥαδιον εὐπορεῖν ἐνδόξων . Πρὸς τὸ προκείμενον . ἐπεὶ τῶν προβλημάτων , ὑπὲρ ὧν ὑπέχει ὁ ἀποκρινόμενος λόγον , τὰ μὲν ἁπλῶς ἢ ἔνδοξα ἢ ἄδοξά ἐστι τὰ δὲ ὡρισμένως , καὶ τῶν ] ὡρισμένως ἢ τῷ ἄλλῳ τινὶ ἐνδόξῳ δοκεῖν οὕτως ἢ αὐτῷ τῷ ἀποκρινομένῳ λέγοντι ‘ἐμοὶ τοῦτο δοκεῖ ἔνδοξον’ , ἂν μὲν οὖν τὸ πρόβλημα τὸ προκείμενον ἀπλῶς ἔνδοξον ἢ ἀπλῶς ἄδοξον ᾖ , δεῖ τὸν ἀποκρινόμενον πρὸς τὰ ἁπλῶς ἔνδοξα ὁρῶντα τὴν σύγκρισιν τῶν ἐρωτωμένων τε καὶ συγχωρουμένων ποιεῖσθαι . οὔσης γὰρ τῆς θέσεως ἀπλῶς ἀδόξου , ἐπειδὴ τὸ συμπέρασμα ἁπλῶς ἔνδοξον γίνεσθαι δεῖ ἐκ τῶν ἀπλῶς ἐνδόξων , τοῖς ἐνδοξοτέροις χρὴ συγχωρεῖν . οὔσης δὲ ἐνδόξου ἀπλῶς , ἐπειδὴ τὸ συμπέρασμα ἁπλῶς ἄδοξον γίνεσθαι δεῖ , πάλιν ἀπλῶς ] τοῖς τε ἀπλῶς ἐνδόξοις χρὴ συγχωρεῖν καὶ τοῖς ἧττον ἀδόξοις τῶν ἁπλῶς ἀδόξων . εἰ δὲ μὴ εἴη ἁπλῶς ἔνδοξον ἢ ἄδοξον ἀλλ’ ὡρισμένως , ἐπεὶ τὸ ὡριδμένως 5 ἔνδοξον ἢ ἄδοξον διττόν , τὸ μὲν αὐτῶν ἄλλῳ , τὸ δὲ τῷ ἀποκρινομένῳ , ἂν μὲν ᾗ τῷ ἀποκρινομένῳ δοκοῦν , δεῖ τὰς ἀποκρίσεις ποιεῖσθαι πρὸς τὰ αὐτῷ δοκοῦντα · δεῖ γὰρ τὸν δεικνύντα τὸ ἀντικείμενον τοῦ δοκοῦντος αὐτῷ συλλογισμὸν ἐκ τῶν τῷ θεμένῳ τὴν θέσιν δοκούντων ποιεῖσθαι . ἐὰν δὲ ᾖ τὸ πρόβλημα ἄλλῳ τινὶ δοκοῦν , ᾧ παρίσταται ὁ ἀποκρινόμενος , δεῖ , φησίν , αὐτὸν τῆς ἐκείνου δόξης στοχαζόμενον καὶ διδόναι ἃ δίδωσι καὶ ἀρνεῖσθαι x003E ; , σκοπὸν ἔχοντα τοιαῦτα συγχωρεῖν ἅ ἐστιν ἐνδοξότερα τοῦ τοῦ δειχθησομένου . οἱ γοῦν παριστάμενοι τῇ ‘Ηρακλείτου δόξῃ τῇ λεγούσῃ τὸ ἀγαθὸν καὶ τὸ κακὸν εἶναι ταὐτὸν οὐ συγχωροῦσι τῷ λέγοντι μὴ δύνασθαι τὰ ἐναντία συνυπάρχειν , οὐχ ὡς αὐτοῖς μὴ δοκοῦν , ἀλλ’ ὡς ‘Ηρακλείτῳ οὕτως οὐκ ἐδόκει , προστιθέντες δηλονότι τοῦτο . τὸ αὐτὸ δὲ τοῦτο ποιοῦσι καὶ οἱ παρ’ ἀλλήλων δεχόμενοι τὰς |θέσεις · στοχάγὰρ ζονται γὰρ τῆς ἐκείνων δόξης , καὶ ὡς ἐκεῖνοι ἀπεκρίνοντο , οὕτω καὶ αὐτοὶ πειρῶντι τὰς ἀποκρίσεις ποιεῖσθαι · ὡς ποιεῖ ἐν τῷ Πλάτωνος Φιλῄβῳ ὁ Πρώταρχος διαδεξάμενος παρὰ Φιλήβου τὸ πρόβλημα . φανερὸν οὖν φησι γεγονέναι τίνων δεῖ στοχάζεσθαι τὸν ἀποκρινόμενον , εἴτε ἀπλῶς εἴη ἔνδοξον τὸ κείμενον εἴτε τινί , ἐπεὶ δὲ ἀνάγκη πᾶν τὸ ἐρωτώμ·ενον ἢ ἔνδοξον εἶναι ἢ ἄδοξον ἢ μηδέτερον . εἰπὼν τὰς τῶν προβλημάτων διαφορὰς καὶ διδάξας πῶς πρὸς ἕκαστον αὐτῶν χρὴ τὰς ἀποκρίσεις ποιεῖσθαι καὶ τίνων στοχάζεσθαι , νῦν περὶ αὐτῶν τῶν ἐρωτωμένων λέγει , καὶ τούτων τὴν διαίρεσιν ποιεῖται , καὶ δείκνυσι πρὸς τίνα χρὴ βλέποντα ἑκάστην τῶν ἐρωτωμένων προτάσεων ἢ διδόναι ἢ μὴ διδόναι · οὕτως γὰρ διὰ τοῦ τοῦτο ποιεῖν δυνησόμεθα τοῦ προκειμένου σκοποῦ τυγχάνειν . ἔστι δὲ καὶ τῶν ἐρωτωμένων τὰ μὲν ἔνδοξα ἐρωτώμενα , ὡς τὸ θεὸν δεῖν σέβειν , γονεῖς τιμᾶν , νόμοις πείθεσθαι , τὴν ἀρετὴν ἀγαθὸν εἶναι , τὰ δὲ ἄδοξα , τὰ δὲ οὐδέτερα . καὶ αὕτη μὲν ἡ τῶν ἀρωτήσεων διαίρεσις παραπλησία τῇ τῶν προβλημάτων · καὶ γὰρ ἐκεῖνα κατὰ ταῦτα διεῖλε . προστίθησι δὲ τῇ τῶν ἐρωτήσεων διαιρέσει καὶ τὸ ἢ πρὸς τὸν λόγον αὐτὰς εἶναι ἢ μή . ἔστι δὲ πρὸς μὲν τὸν λόγον ταῦτα ὅσα συντελεῖ εἰς τὸν περὶ τοῦ προβλήματος γινόμενον συλλογισμόν , οὐ πρὸς τὸν λόγον δὲ ὅσα μηδὲν εἰς τὸ προκείμενον συντελεῖ ἀλλ’ ἔστι μάτην ἐρωτώμενα . οὔσης τοίνυν τῆς τῶν ἐρωτωμένων διαφορᾶς ἐν τούτοις , ἀνάγκη πᾶσαν ἐρώτησιν ἢ ἔνδοξόν τε εἶναι καὶ πρὸς τὸν λόγον ἢ ἔνδοξον μὲν μὴ πρὸς τὸν λόγον δέ , ἢ ἄδοξον μὲν πρὸς τὸν λόγον δὲ ἢ ἄδοξον καὶ οὐ πρὸς τὸν λόγον , ἢ οὔτε ἔνδοξον οὔτε ἄδοξον οὖσαν πρὸς τὸν λόγον εἶναι ἢ οὐ πρὸς τὸν λόγον . πῶς οὖν χρὴ πάλιν καθ’ ἑκάστην τῶν κατὰ τὰς τοιαύτας ἐρωτήσεις διαφορῶν ποιεῖσθαι τὴν ἀπόκρισιν , λέγει . ἂν μὲν οὖν ἔνδοξος ᾖ ἡ ἐρώτησις μὴ πρὸς τὸν λόγον δέ , δεῖ , φησί , τὸν ἀποκρινόμενον διδόναι αὐτὴν λέγοντα ὅτι ἔστιν ἔνδοξος · οὕτως γὰρ αὐτὸς μὲν εὐδοκιμήσει συγχωρῶν τοῖς ἐνδόξοις , ἀδοξήσει δ’ ὁ ἐρωτῶν μὴ δυνάμενος τῷ δοθέντι χρῆσθαι πρὸς τὸ προκείμενον καὶ ταῦτα ὄντι ἐνδόξῳ . ἐὰν δὲ ἄδοξον ᾖ τὸ ἐρωτώμενον καὶ μὴ πρὸς τὸν λόγον , δοτέον μὲν καὶ τοῦτο τῷ δοθέντι αὐτῷ μηδὲν ἕξειν χρῆσθαι τὸν ἐρωτήσαντα . ὑπὲρ μέντοι τοῦ μὴ δοκεῖν ἠλίθιον εἶναι συγχωροῦντα τοῖς ἀδόξοις αὐτὸ τοῦτο ἐπισημαντέον , ὅτι ἄδοξον μέν ἐστι , τίθησι δὲ αὐτὸ τοῦ λόγου χάριν καὶ τοῦ μαθεῖν πῶς ἐξ αὐτοῦ τὸ προκείμενον δείκνυται · καὶ γὰρ οὕτως πάλιν ἐν ἀδοξίᾳ γενέσθαι ποιεῖ τὸν ἐρωτήσαντα . ἄν δὲ ᾖ καὶ ἔνδοξον τὸ ἐρωτώμενον καὶ πρὸς τὸν λόγον , δεῖ , φησί , τὸν ἀποκρινόμενον ὁμολογεῖν μὲν τὸ ἐρωτώμενον ἔνδοξον εἶναι , λέγειν δὲ λίαν αὐτὸ ἐγγὺς εἶναι τοῦ προκειμένου καὶ τρόπον τινὰ διὰ τοῦ ἐρωτωμένου τὸ ἐν ἀρχῇ λαμβάνεσθαι · οὕτως γὰρ οὔτε ἐνίστασθαι τοῖς ἐνδόξοις δόξει οὔτε τι πάσχειν ὑπὸ τοῦ ἐρωτωμένου τῷ ὁμοιότητα αὐτοῦ δεικνύναι πρὸς τὸ δεικνύμενον . εἰ δὲ ἄδοξον μὲν εἴη τὸ ἐρωτώμενον πρὸς τὸν λόγον δέ , δεῖ , φησί , τὸν ἀποκρινόμενον λέγειν ὅτι τεθέντος μὲν αὐτοῦ δείκνυται τὸ προκείμενον , εὔηθες μέντοι τὸ ἐρώτημα καὶ ὑπὸ μηδενὸς νοῦν ἔχοντος τεθέν . εἰ δὲ μήτ’ ἔνδοξον μήτ’ ἄδοξον εἴη τὸ ἐρωτώμενον , εἰ μὲν μηδὲν εἴη πρὸς τὸν λόγον , δοτέον αὐτὸ τῷ μηδὲν ἕξειν αὐτῷ χρῆσθαι τὸν ἐρωτῶντα λαβόντα · εἰ δὲ εἴη πρὸς τὸν λόγον , τοῦτο αὐτὸ δεῖ , φησίν , ἐπισημαίνεσθαι τὸν ἀποκρινόμενον , ὅτι συγχωρηθέντος αὐτοῦ ἀναιρεῖσθαι συμβαίνει τὸ κείμενον . λέγει δὲ ὅτι ὁ διδοὺς τὰς τοιαύτας ἀποκρίσεις καὶ προορῶν τὸ συμβησόμενον οὐδὲν δόξει δι’ αὑτὸν πάσχειν εἷπε γὰρ ἔργον εἶναι x003E ; τοῦ καλῶς ἀποκρινομένου ) , ὅ τε ἐρωτῶν δυνήσεται συλλογίζεσθαι διαλεκτικῶς , συγχωρουμένων αὐτῷ τῶν ἐνδοξοτέρων τοῦ συμπεράσματος . ἔστι δὲ διαλεκτικὴ συνουσία , ὅταν μηδέτερος τῶν ἐν τῷ λόγῳ τι παρανομῇ , ἀλλὰ τὸ αὐτῷ προσῆκον ποιῇ . Ὅσοι δὲ ἐξ ἀδοξοτέρων τοῦ συμπεράσματος ἐπιχειρουσι . Ὅτι μὴ δεῖ τὸν διαλεκτικῶς ἀποκρινόμενον ταῖς ἀδόξοις προτάσεσι συγχωρεῖν δείξας , ἐκ τούτου , φησί δῆλον ὅτι μηδὲ οἱ τὰ τοιαῦτα ἐρωτῶντες καὶ δι’ ἀδοξοτέρων τὰ ἐνδοξότερα πειρώμενοι συλλογίζεσθαι διαλεκτικῶς ἐρωτῶσιν · οἷς γὰρ ἄν μὴ <ᾖ> [ τοῦτο ] συγχωρεῖν διαλεκτικῶς , τούτοις βούλεσθαι χρῆσθαι οὐ δια|λεκτικοῦ . Ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἀσαφῶς καὶ πλεοναχῶς λεγομενων ἀπαντητέον . Πῶς ἐπὶ τῶν ἀσαφῶς καὶ πλεοναχῶς λεγομένων καὶ πῶς ἐπὶ τῶν σαφῶς καὶ ἀπλῶς ἀποκριτέον , νῦν διδάσκει . ἐπεὶ γὰρ γίνονταί τινες ἐρωτήσεις ἀσαφεῖς καὶ διά τινων πλεοναχῶς λεγομένων , πῶς χρὴ τὸν ἀποκρινόμενον πρὸς τὰς τοιαύτας ἐρωτήσεις ἐνίστασθαι , λέγει νῦν . τὸ ὁμοίως δὲ εἰπὼν οὐχ ὅτι ὡς προείρηται ( περὶ γὰρ ἄλλων προείρηται ) , ἀλλὰ τὸ ὁμοίως λέγοι ἄν ‘κατὰ τὸν προειρημένον τρόπον.’ ἐπεὶ γὰρ οὐ κεκώλυται ὁ ἀποκρινόμενος , ἄν μὴ νοῇ τὸ λεγόμενον , αὐτὸ τοῦτο ὁμολογεῖν , ἀλλ’ οὐδ’ ἀνάγκην ἔχει πολλαχῶς τινος λεγομένου ἢ ἁπλῶς ὁμολογῆσαι ἢ ἁπλῶς ἀρνήσασθαι , ἀλλὰ καὶ διελέσθαι καὶ διαστείλασθαί τι τῶν ἐρωτωμένων ἐξουσίαν ἔχει , οὕτως οὖν ἀσαφοῦς ὄντος οὐκ ὀκνητέον ὁμολογεῖν μὴ συνιέναι · τῶν γὰρ οὕτως ἐρωτώντων ἡ ἁμαρτία , οὐ τῶν ὁμολογούντων μὴ συνιέναι . συμβαίνει γὰρ πολλάκις παρὰ τὸ συγχωρεῖν τι ὂν ἀσαφὲς ἐλέγχεσθαι · οἷον ἐὰν ἐρωτῶντός τινος <εἰ> πᾶν τὸ πεπερασμένον πρός τι περαίνει , μὴ νοήσας ὁ ἀποκρινόμενος συγχωρήσῃ · συμβήσεται γὰρ αὐτῷ συγχωρεῖν τὸ παντὸς τοῦ πεπερασμένου ἐκτός τι εἶναι · διὸ οὐκ ἄν συνεχώρησε νοήσας τί σημαίνει τὸ πρός τι περαίνειν . εἰ μέντοι γνώριμον μὲν τὸ λεγόμενον εἴη , πολλαχῶς δὲ λέγοιτο , ἄν μὲν ἐπὶ πάντων οὕτως ἔχειν φαίνηται τῶν σημαινομένων διαιρουμένῳ , συγχωρητέον ἁπλῶς · τὸ γὰρ σωφρονεῖν αἱρετόν ἐστι κατὰ πάντα τὰ σημαινόμενα τοῦ αἱρετοῦ · καὶ γὰρ καλὸν καὶ ἡδὺ καὶ συμφέρον . ἄν δὲ μὴ ἐπί τινος , ἀρνητέον πάλιν ἁπλῶς · τὸ γὰρ ἓν εἶναι τὸ ὂν κατ’ οὐδὲν τῶν ὑπὸ τοῦ ἑνὸς σημαινομένων ἀληθές · οὔτε γὰρ γένει οὔτε εἴδει οὔτε ἀριθμῷ . ἂν δὲ ἐφ’ ὧν μὲν ἀληθὲς ᾖ τὸ λεγόμενον ἐφ’ ὧν δὲ ψεῦδος , τοῦτο αὐτὸ μηνυτέον , ὅτι πολλ|αχῶς λέγεται τῷ τὸ μέν τι οὕτως ἔχειν τῶν σημαινομένων τὸ δ’ οὔ · τὸ γὰρ τὸν κύνα ὑλακτικὸν εἶναι ἐπὶ μὲν τοῦ ζῴου πεζοῦ ἀληθεύει , οὐκ ἀληθὲς δὲ ἐπὶ τοῦ θαλασσίου . ἀξιοῖ δὲ κατ’ ἀρχὰς τὴν διαίρεσιν ποιεῖσθαι , μὴ μετὰ τὸ συμπέρασμα · τότε γὰρ ἄδηλον γίνεται , εἰ καὶ τὴν ἀρχὴν γνωρίζων , ὅτι πολλαχῶς λέγεται , οὕτω συνεχώρησεν Ε ; ὡς κατὰ Ε ; τὸ ἀληθὲς τῶν σημαινομένων ὑπ’ αὐτοῦ διδούς . ἐὰν δέ , φησί , μὴ προειδῇ τὸ ἀμφίβολον , τουτέστι τὸ πολλαχῶς λεγόμενον εἶδος γάρ τι τῶν πολλαχῶς λεγομένων τὸ ἀμφίβολον , ὡς εἴρηται ἐν τοῖς Σοφιστικοῖς ἐλέγχοις ) ἐὰν οὖν μὴ προειδῇ τὸ διττὸν τοῦ λεγομένου , ἀλλὰ κατὰ τὸ ἀληθὲς ὡς μόνον συγχωρήσας εἰς τὸ ἕτερον ψεῦδος ὂν περιτραπῇ , ὁμολογητέον καὶ ῥητέον ὅτι μὴ πρὸς τοῦτο βλέπων συνεχώρησεν , ἀλλὰ πρὸς ἐκεῖνο καθ’ ὃ ἦν ἀληθὲς τὸ λεγόμενον . ὅταν γὰρ ᾖ πλείω τὰ σημαινόμενα καὶ διάφορα τὸ γὰρ πλειόνων ὄντων οὐ τῷ ἀριθμῷ λέγει ἀλλὰ κατὰ τὴν φύσιν διαφόρων ) , ῥᾳδία ἡ ἀμφισβήτησις τοῖς λέγουσιν ] ὅτι μὴ κατὰ τοῦτο συνεχώρησεν · οἷον τὸ τὸν τυφλὸν ὁρᾶν ἢ τὸν σιγῶντα λαλεῖν . ἄν μέντοι σαφὼς ᾖ καὶ ἁπλοῦν τὸ ἐρωτώμενον , ἀξιοῖ ἁπλῶς ἢ ναὶ ἢ οὒ λέγειν τοὺς καλῶς ἀποκρινομένους , δεικνὺς πάλιν διὰ τούτων ὅτι μὴ πρὸς αὐτὰ χρὴ τὰ ἐρωτώμενα ἀμφισβητεῖν τὸν διαλεκτικῶς ἀποκρινόμενον . ἐπεὶ δὲ πᾶσα πρότασις συλλογιστικὴ ἢ τούτων τίς ἐστιν ἐξ ὧν συλλογισμὸς ἤ τινος τούτων ἕνεκα . Συλλογιστικὴν μὲν πρότασιν λέγει τὴν συντελοῦσαν εἰς τὸν προκείμενον συλλογισμόν , ἣν εἶπε πρὸ ὀλίγου “ πρὸς τὸν λόγον ” . λέγει δὲ τῶν συλλογιστικῶν προτάσεων , τουτέστι τῶν μὴ μάτην ἐρωτωμένων , τὰς μὲν εἶναι τοιαύτας ἐξ ὧν ὁ συλλογισμός , τουτέστιν ἐφ’ αἷς τὸ συλλογιστικῶς δεικνύμενον συμπεραίνεται , ἃς κἄν κυρίως τις εἴποι προτάσεις συλλογιστικάς , τὰς δὲ τῶν συλλογιστικῶν ἕνεκα προτάσεων ἐρωτᾶσθαι · τοιαῦται δέ εἰσιν αἱ εἰς σύστασιν τῶν συλλογιστικῶν προτάσεων λαμβανόμεναι , αἵ εἰσιν ἐν ταῖς ἐπαγωγαῖς . εἰρηκὼς δὲ πῶς χρὴ * * * * * πρὸς τὰς μὴ συλλογιστικὰς μὲν τῶν συλλογιστικῶν δὲ χάριν ἐρωτωμένας , δῆλόν φησιν εἶναι , ὅταν ἑτέρου χάριν λαμβάνωνταί τε καὶ προτείνωνται καὶ μὴ τοῦ συμπεράσματος , τῷ πλείω τὰ ὅμοια ἐρωτᾶν , † ὃ δι’ ἐπαγωγῆς ἢ ὁμοιότητος ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ πειρῶνται τὰς συλλογιστικάς τε καὶ καθόλου προτάσεις παραλαμβάνειν , ὅταν μὴ ὦσιν αὐτόθεν τιθέμενοι . ἐξηγούμενος δέ , τίνα ἐστὶ τὰ | πλείω ὅμοια , ἐπήγαγε τὸ ἢ δι’ ἐπαγωγῆς ἢ ὁμοιότητος ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ τὸ καθόλου λαμβάνουσιν · ἐν μὲν γὰρ ταῖς ἐπαγωγαῖς πλείω ὅμοια ἐρωτᾶται . εἰπὼν δὲ τὸ ἢ δι’ ἐπαγωγῆς προσέθηκε τὸ ἢ δι’ ὁμοιότητος · τῷ γὰρ πολλὰ ὅμοια λαμβάνεσθαι δείκνυσιν ἡ ἐπαγωγὴ τὸ καθόλου διὰ τῶν καθ’ ἕκαστα . ἢ εἰπὼν τὴν ἐπαγωγὴν ὡς κοινότερον τὴν ὁμοιότητα ἐπήνεγκε · δι’ ὁμοιότητος γὰρ καὶ αἱ γὰρ καὶ αἰ παραδειγματικαὶ προτάσεις δεικνύουσιν , οὐ μόνον αἱ ἐπακτικαί , ἀλλὰ καὶ αἱ διὰ παραβολῆς καὶ δι’ ἀναλογίας . τὸ δὲ ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ προσέθηκεν , ὅτι πολλάκις καὶ διὰ προσυλλογισμοῦ κατασκευάζονται αἱ τοιαῦται προτάσεις · ἀλλὰ καὶ ὡς ἐναργεῖς τινες προτάσεις παραλαμβάνονται . πρὸς δὲ τὰς συντελούσας μὲν εἰς τὸν προκείμενον συλλογισμὸν προτάσεις καὶ διὰ τοῦτο δοκούσας εἶναι συλλογιστικὰς κἀς οὐ διὰ συλλογισμοῦ Ε ; δεικνυούσας , δεῖ , φησίν , οὕτως ἀποκρίνεσθαι · τὰ μὲν καθ’ ἕκαστα πάντα θετέον , φησίν , ἄν ἀληθῆ ᾖ καὶ ἔνδοξα δι’ ὧν ἡ ἐπαγωγή , πρὸς δὲ τὸ καθόλου πειρατέον τὸ τοῖς καθ’ ἕκαστα ἐπιφερόμενον ἐνίστασθαι . οὐ γὰρ ὥσπερ ἐπὶ τοῦ συλλογισμοῦ ἐξ ἀνάγκης ἕπεται τοῖς τεθεῖσι τὸ ἐπ’ αὐτοῖς συμπέρασμα , οὕτω καὶ τοῖς ἐπακτικῶς λαμβανομένοις ἀναγκαίως ἕπεται τὸ καθόλου · οὐ γάρ , εἰ ἄνθρωπος καὶ κύων καὶ βοῦς τὴν κάτω γένυν κινεῖ , ἤδη καὶ πᾶν ζῷον . πρὸς δὴ τοῦτό φησι δεῖν πειρᾶσθαι φέρειν ἔνστασιν . οὐ γὰρ δὴ χωρὶς ἐνστάσεως τινος χρὴ πρὸς τὸ συμπέρασμα ἀνανεύειν . τὸ γὰρ χωρὶς ἐνστάσεως , ἢ οὔσης ἢ δοκούσης , κωλύειν τὸν λόγον περαίνεσθαι δυσκολαίνειν ἐστί , φησίν , οὖσαν μὲν ἔνστασιν λέγων τὴν ὡς ἀληθῶς κωλύουσαν τὸ συμπέρασμα · οἷον πᾶν τὸ ἔκ τινων εἴς τι μεταβάλλον κινεῖται · οὐ γάρ , εἰ ἡ κατὰ τὸ ποσὸν καὶ ἡ κατὰ τόπον καὶ ἡ κατὰ τὸ ποιόν , ἤδη καὶ πᾶσα · ἡ γὰρ γένεσις καὶ ἡ φθορὰ μεταβολαὶ μὲν ἔκ τινός εἰσιν , οὐ μὴν καὶ κινήσεις · τὸ μὲν γὰρ κινούμενον εἶναι δεῖ καὶ σώζεσθαι τὸ αὐτό · ἐπὶ δὲ τούτων τῶν μεταβολῶν οὐ σώζεται <τὸ> αὐτὸ τὸ μεταβάλλον . δοκοῦσαν δὲ ἔνστασιν λέγει ὁ γὰρ ] πρὸς τὸν δεικνύντα ἴσα εἶναι δι’ ἐπαγωγῆς τὰ μήτε ὑπερβάλλοντα μήτε ἐλλείποντα ἐνιστάμενος καὶ λέγων τὴν κατὰ ἀνάλογον τιμὴν ἴσην μὲν εἷναι , εἴ γε ὁ δίκαιος καὶ τὸ δίκαιον ἴσον , οὐ μὴν τοιαύτην εἶναι ὥστε μήτε ὑπερβάλλειν μήτε ἐνδεῖν · ἐν γὰρ τῇ τοιαύτῃ νομῇ τοῖς μὲν πλέον τοῖς δὲ ἔλαττον νέμεται . φαινόμενον δέ ἐστιν · οὐ γὰρ ταὐτὸν τὸ ἁπλῶς ἴσον , περὶ οὗ ὁ λόγος ἦν , καὶ τὸ μετὰ προσθήκης τῆς κατὰ ἀναλογίαν . εἰπὼν δὲ δυσκολαίνειν τοὺς χωρὶς ἐνστάσεως ἀνανεύοντας πρὸς τὸ συμπέρασμα , τί ἐστι δυσκολαίνειν , ὕστερον λέγει φήσας ἔστι γὰρ ἡ ἐν λόγοις δυσκολία ἀπόκρισις παρὰ τοὺς εἰρημένους τρόπους συλλογισμοῦ φθαρτική . δυσκολαίνει γὰρ ὁ μὴ διὰ προσηκουσῶν ἀποκρίσεων φθείρων καὶ κωλύων γίνεσθαι συλλογισμόν · τίνες δὲ αἱ προσήκουσαι ἀποκρίσεις , εἴρηται . εἰπὼν δὲ δυσκολαίνειν τοὺς χωρὶς ἐνστάσεως ἀνανεύοντας πρὸς τὸ συμπέρασμα , λέγει ἔτι μᾶλλον τοῦτο ποιεῖν , εἰ μηδ’ ἀντεπιχειρεῖν πρὸς τὸ δεικνύμενον ἔχων τις καὶ δεικνύναι αὐτὸ διά τινων ὅτι μὴ ἀληθὲς μὴ συγχωροίη αὐτῷ . ἔστι δὲ τὸ ἀντεπιχειρεῖν τὸ πρὸς τὰ λεγόμενα μὲν μὴ φέρειν ἔνστασιν , ἐπιχειρεῖν δὲ δι’ ἄλλων τινῶν καὶ αὐτὸν πάλιν συλλογίζεσθαι ὅτι μὴ ἀληθὲς τὸ δεικνύμενον . ὁ γὰρ πρὸς μὲν τὸν δεικνύντα λόγον ὅτι ἡ ψυχὴ οὐκ ἀθάνατος διὰ τὸ εἶδος αὐτὴν ἔνυλον εἶναι , μηδὲν δὲ ἔνυλον εἶδος χωριστὸν εἶναι τῆς ὕλης , μὴ ἐνιστάμενος , δεικνύναι δὲ πειρώμενος δι’ ἄλλων τινῶν πάλιν αὐτὴν ὅτι ἔστιν ἄφθαρτος , ἤτοι διὰ τοῦ λαμβάνειν ὅτι αἱ μὲν μαθήσεις ἀναμνήσεις ἢ ὅτι αὐτοκίνητος , ἀντεπιχειρεῖ , οὐκ ἐνίσταται . εἰπὼν δ’ εντι μᾶλλον δυσκολαίνειν τοὺς μὴ ἀντεπιχειροῦντας ὁ * * * * · οὐ γάρ , εἴ τινα λόγον ἐναντίον ταῖς κοιναῖς ἐννοίαις δύσλυτον ὄντα παρέχεταί τις ἀντεπιχειρῶν πρὸς τὰ δεικνύμενα , ἤδη διὰ ταύτην τὴν αἰτίαν οὐ χρὴ τιθέναι τὰ ἐναργῆ τῷ δεικνύντι . οὐ γάρ , εἰ δεικνύντος τινὸς δι’ ἐπαγωγῆς , ὅτι πᾶν ζῷον κινητόν ἐστι καὶ κινεῖται , ἀντεπιχειρῶν τις τὸν Ζήνωνος λόγον * τὸν ἀναιροῦντα κίνησιν διὰ τὸ δεῖν τὸν κινούμενόν τι διάστημα πρῶτον αὐτοῦ τὸ ἥμισυ διελθεῖν , τοῦτο δὲ μὴ οἷόν τε τῷ κἀκείνου πάλιν ὀφείλειν αὐτὸν τὸ ἥμισυ διελθεῖν , κἀκείνου πάλιν ὁμοίως , ἀπείρων δὲ ὄντων τῶν ἡμίσεων ἀδύνατον εἶναι πάντα αὐτὰ διεξελθεῖν τὸ γὰρ μέγεθος ἐπ’ ἄπειρον διαιρετόν , ἀδύ - νατον δὲ ἐν πεπερασμένῳ τὰ ἄπειρα διελθεῖν ) , οὐ δεῖ διὰ τοῦτο μὴ συγχω - ῥεῖν μὴ εἶναι κίνησιν ] , οὐδ’ εἰ τῆς ἐπαγωγῆς τι δι’ ἐναργῶν γίνεται . εἰπὼν δὲ μηδὲ τὸ ἀντεπιχειρεῖν ἱκανὸν εἶναι πρὸς τὸ κωλῦσαι τὸ διὰ τῆς ἐπαγωγῆς συμπέρασμα , ἐπήνεγκεν ὅτι ὁ μήτε ἐνίστασθαι ἐπὶ τίνων οὐχ οὕτως μήτε ἀντεπιχειρεῖν ἔχων καὶ μὴ συγχωρῶν τῷ συμπεράσματι δυσκολαίνει . δυσκολία δέ ἐστιν ἀπόκρισις παρὰ τὰς διαλεκτικὰς ἀποκρίσεις συλλογισμοῦ φθαρτική · ὁ γὰρ δυσκολαίνων οὐκ ἐᾷ τὸν ἐρωτῶντα συλλογίσασθαι ὃ βούλεται . καὶ ἔστιν ὁ τρόπος οὗτος τῆς δυσκολίας ἄλλος παρὰ τοὺς εἰρημένους · μήτε γὰρ ἀντιτιθεὶς ὁ ἀποκρινόμενος ὅτι ὁμώνυμόν ἐστι τὸ ἐρωτηθὲν ἢ ὅτι μεταφορικὸν ἢ ἀσαφές , ἀλλὰ μόνον ἀνανεύων κωλύει τὸν συλλογισμὸν καὶ τὴν διάλεξιν . Ὑπέχειν δὲ καὶ θέσιν καὶ ὁρισμὸν αὐτὸν ἑαυτῷ . Δεῖ , φησί , τὸν μέλλοντα περὶ ἐπιχειρήσεως προβλήματός τινος ἢ ὁρισμοῦ παρίστασθαι ὑπέχειν τινὰ λόγον καὶ ἀποκρίνεσθαι πρῶτον παρ’ ἑαυτῷ , προεπιχειρήσαντα εἰς αὐτὸ καὶ προδιαλαβόντα δι’ ὧν οἷόν τε αὐτὸ ἀναιρεῖν καὶ ταξάμενον πῶς χρὴ πρὸς αὐτὰ ἀποκρίνεσθαι . ῥᾷον γὰρ τὰς ἀποκρίσεις ποιεῖσθαι προεπεσκεμμένον περὶ τούτων πῶς ἀποκρίνεσθαι χρή · πρὸς γὰρ ταῦτα ἀποκρίνεσθαί τε καὶ ἐνίστασθαι χρὴ ἐξ ὧν ἐπιχειροῦσιν οἱ ἐρωτῶντες ἀναιρεῖν τὸ κείμενον . τὸ δ’ αὐτὸ εἶπε δεῖν ποιεῖν καὶ περί τινος ἐρωτᾶν μέλλοντα . Ἄδοξον δὲ ὑπόθεσιν εὐλαβητέον ὑπέχειν . Παραινεῖ καὶ ἀδόξῳ ὑποθέσει μὴ παρεστάναι , ὑπόθεσιν τὸ πρόβλημα καὶ τὴν θέσιν λέγων . ἄδοξος δὲ ὑπόθεσίς ἐστι διχῶς · καὶ γὰρ δι’ ἣν ἀνάγκη τινὰ λέγειν ἄτοπα καὶ παράδοξα · τῷ γὰρ πάντα κινεῖσθαι καθ’ Ἡράκλειτον λέγοντι συμβήσεται τὸ αὐτὸ τὸ κινεῖσθαι ἀναιρεῖν , εἴ γε ἡ μὲν κίνησ̣ις τοῦ τινὸς μεταβάλλοντος ἢ κατὰ τόπον ἢ κατὰ ποσὸν ἢ ποιόν , κατὰ δὲ τοὺς πάντα ῥεῖν λέγοντας οὐδὲν οἷόν τε τὸ αὐτὸ οὐδὲ πρὸς ὀλίγον ὑπομεῖναι . ἔτι εἰ πάντα κινεῖται συνεχῶς , οὐδ’ αὐτὸ τοῦτο τὸ πάντα κινεῖσθαι μένει . τῷ δὲ μηδὲν κινεῖσθαι λέγοντι ἕποιτ’ ἄν μὴ εἶναι κίνησιν παρὰ τὰ ἐναργῆ . τὰ μὲν οὖν τῶν προβλημάτων διὰ τοῦτό ἐστιν ἄδοξα , τὰ δὲ τῷ εἶναι χείρονος ἤθους τὴν αἵρεσιν αὐτῶν καὶ ὑπεναντίαν ταῖς τῶν ἀνθρώπων βουλήσεσιν · οὐ γὰρ ὡς γυμνασίας χάριν τοῖς μετα - χειριζομένοις τὰ τοιαῦτα προσέχουσιν οἱ ἀκούοντες , ἀλλ’ ὡς αἱρουμένους ἀυτὰ μισοῦσιν αὐτοὺς . Ὄσοι δὲτῶν λόγων ψεῦδος συλλογίζονται , λυτέον . ἐπεὶ ἀνάγκη , εἰ τὸ συμπέρασμα ψεῦδός ἐστι , τούτου καὶ τῶν προτάσεων τινὰ ἢ τινὰς ψευδεῖς εἶναι , δῆλον ὅτι , εἰ μὲν εἴη [ ἡ ] πρότασις ψευδής , παρ’ ἐκείνην καὶ τὸ συμπέρασμα ψευδές , ὡς ἐπὶ τοῦ ιτὸ ποιὸν σῶμα , ἡ δὲ ποιότης ποιόν , ἡ ποιότης ἄρα σῶμα’ · τοῦ γὰρ ἐν τῷ συμπεράσματι ψεύδους αἰτία ἡ πρότασις ἡ τὸ ποιὸν σῶμα λαβοῦσα · ἡ γὰρ ἑτέρα ἀληθής . ἐπεὶ δὲ ἐνδέχεται καὶ πλείω τινὰ ψευδῆ εἰλῆφθαι , οὐ τὸν ὁτιοῦν τῶν κειμένων δείξαντα ψεῦδός φησι λύειν τὸν λόγον ἀλλὰ τὸν ἐκεῖνο παρ’ ὃ τὸ συμπέρασμα γέγονε τοιοῦτον · οὐ γὰρ πᾶσα ψευδὴς ληφθεῖσα πρότασις αἰτία ψευδοῦς συμπεράσματος , ἐπεὶ δέδεικται ὅτι καὶ ἐκ ψευδῶν προτά - τεων ἀληθές τι συνάγεται . σαφὲς δὲ τὸ λεγόμενον διὰ τοῦ παραδείγματος οίγͅκο͂ν · ὁ γὰρ συνάγων τὸν Σωκράτη γράφειν διὰ προτάσεων ἀμφο - τερῶν ψευδῶν ‘Σωκοͅάτης κάθηται , πᾶς ὁ καθήμενος γράφει’ οὐ παρὰ τὸ τὸν Σωκράτη λαβεῖν καθήμενον τὸ ψεῦδος συνάγει · καὶ γὰρ εἰ εἴη ἀληθής , οὐδὲν ἧττον ἦν ψευδὲς τὸ συμπέρασμα · οὐκ ἔστιν οὖν αἰτία τοῦ ψεύδους , οὐδ’ ὁ ταύτην δεικνὺς ψευδῆ λύει τὸν λόγον , ἀλλ’ ὁ τὴν λέγουσαν πᾶς ὁ καθήμενος γράφει · αὕτη γὰρ ἀεὶ ψευδής . τούτου δὲ σημεῖον , ὅτι εἰ παρὰ τὴν ‘Σωκράτης κάθηται’ ἦν , μεταπεσόντος ἐκείνου μετέπιπτεν ἂν καὶ τὸ συμπέρασμα · νῦν δὲ ὡς ἂν ἔχῃ αὕτη , τὸ συμπέρασμα ψεῦδος . Λέλυκε μὲν οὗν πάντως ὁ ἀνελὼν παρ’ ὃ γίνεται τὸ ψεῦδος . Λύειν μὲν οὖν τὸν λόγον τοῦτόν φησι τὸν ἀναιροῦντα τὴν πρότασιν παρ’ ἣν τὸ τοιοῦτον συμπέρασμα . οὐ μὴν πάντως τὸν λύοντα ψευδῆ λόγον τῷ ἀναιρεῖν τὴν πρότασιν παρ’ ἣν τὸ τοιοῦτον ἤδη φησὶ καὶ εἰδέναι τὴν λύσιν · ἐνδέχεται γάρ τινα οὕτως ἀναιρεῖν τὴν πρότασιν τὴν αἰτίαν τοῦ συμπεράσματος ὡς ψευδῆ μόνον , οὐχ ὡς ἐν αὑτῇ τὴν αἰτίαν ἔχουσαν τοῦ εἶναι τὸ τοιοῦτον συμπέρασμα . ὁ δὴ οὕτως ἀναιρῶν λύσει μὲν τὸν λόγον , οὐκ εἴσεται δὲ αὐτοῦ τὴν λύσιν · ἐν πᾶσι γὰρ ἡ τῆς αἰτίας γνῶσις ἡ τῆς ἐπιστήμης αἰτία · ἰατρὸς γὰρ ἐπιστήμων οὐχ ὁ ἰώμενος μόνον ἀλλ’ ὁ καὶ τὴν αἰτίαν καθ’ ἣν ἰᾶται γνωρίζων . παρέθετο δὲ εἰς δεῖξιν τοῦ τοὺς αἰτίαν εἰδότας δι’ ἣν ψεῦδος τὸ συμπέρασμα , τούτους εἰδέναι καὶ τὴν λύσιν , ἀλλ’ οὐ τοὺς δεικνύντας μόνον τὴν πρότασιν ψευδῆ , τοὺς τοῖς ψευδογραφοῦσι κατὰ γεωμετρίαν πειρωμένους ἐνίστασθαι . καὶ γὰρ ἐπὶ τούτων οὐκ ἀπόχρη τὸ ἐνστῆναι τῇ λέξει πρὸς τὸ λῦσαι τὸ ψευδογράφημα , κἄν ψεῦδος ᾖ πρὸς ὃ ἐνίσταται , ἀλλὰ καὶ διὰ τί φεῦδός ἐστι τὸ λαμβανόμενον καὶ πῶς πρὸς τοῦτο ἡ παραγωγὴ ἔχει , Ε ; δεικνύναι · οὕτως γὰρ γνώριμον γίνεται ὅτι εἰδὼς καὶ ὁρῶν τὸ ἀπαντησόμενον ἐκ τοῦ τοῦτο ληφθῆναι ποιεῖται τὴν ἔνστασιν ἀλλ’ οὐκ ἀπὸ τύχης . ἔστι δὲ λόγον κωλῦσαι συμπεράνασθαι τετραχῶς . εἰπὼν πῶς ἔστι λύειν τὸν ψευδῆ λόγον , νῦν λέγει πῶς καὶ κατὰ πόσους τρόπους ἐνιστάμενον ἔστι τὴν ἀρχὴν κωλῦσαι συμπεράνασθαί τινα λόγον . οὐ γὰρ ταὐτὸν λῦσαί τε καὶ κωλῦσαι · λύεται μὲν γὰρ ὁ ἤδη συμπεπερασμένος , κωλύεται δὲ πρὸ τοῦ συμπεραίνεσθαι . διὸ ἡ μὲν λύσις μοναχῶς , ἡ δὲ κώλυσις τετραχῶς . ὁ γὰρ ἀνελὼν παρ’ ὃ γίνεται τὸ ψεῦδος κωλύει τὸν λόγον · διαφέροι δ’ ἄν οὗτος τοῦ λύοντος καίτοι τὴν αὐτὴν ἀναιρῶν πρότασιν , ὅτι ἐκεῖνος μὲν ἤδη κειμένου τοὐ συμπεράσματος τοῦτο ποιεῖ , οὗτος δέ , ἵνα μή τι ἐπενεχθῇ , προλαμβάνει . ἔστι δέ τις κώλυσις λόγου καὶ ἡ πρὸς αὐτὸν γινομένη τὸν ἐρωτῶντα ἔνστασις ἀλλ’ οὐ πρὸς τὸν λόγον · ἔστι δέ , εἴ τις αὐτὸν μὲν τὸν λεγόμενον λόγον οὐκ ἐμποδίζει , τῷ δὲ τὸν ἐρωτῶντα ἀπορεῖν τῆς πρὸς τὴν ἔνστασιν λύσεως κωλύεται ὁ λόγος ἐπὶ τὸ προκείμενον ἐλθεῖν συμπέρασμα . τρίτος τρόπος ἐνστάσεως , ὅταν ἀληθῇ μὲν ᾖ τὰ λαμβανόμενα , τῷ δὲ κακῶς ἠρωτῆσθαι καὶ ἡ ἐλλείπειν τι αὐτὰ ἢ μὴ κατὰ σχέσιν συγκεῖσθαι συλλογιστικὴν μηδὲν φαίνηται συνάγοντα · ὁ γὰρ πρὸς ταῦτα ἐνιστάμενος καὶ δεικνὺς μὴ συναγόμενον ὑπ’ αὐτῶν τὸ ὡς συμπέρασμα ἐπιφερόμενον πρὸς τὰ ἠρωτημένα τὸν λόγον ποιεῖται . ἄν μὲν οὖν τῆς ἐνστάσεως γινομένης πρὸς τὸν οὕτως ἠρωτημένον λόγον ὑπὸ τοῦ ἀποκρινομένου μηκέτι δύνηται προάγειν αὐτὸν ὁ ἐρωτῶν , οὕτως οὐ πρὸς τὸν λόγον · ὅταν γὰρ μὴ ἀναιρῆται μὲν ὁ λόγος ὑπὸ τῆς γινομένης ἐνστάσεως ἀληθὴς ὤν μὴ δύνηται δὲ ὁ ἐρω - τῶν λύειν τὴν ἔνστασιν , πρὸς τὸν ἐρωτῶντα λέγεται , ὡς εἴρηται πρὸ ὀλίγου . ἐὰν δὲ τῆς ἐνστάσεως γινομένης Ε ; ἐκ τῶν εἰλημμένων οὐ συνάγεται τὸ ἐπενεχθὲν μεῖζον Ε ; τῶν δεικνύντων τὸν λόγον , μεταλαμβάνῃ τὰ εἰλημμένα εἰς τὰ ἰσοδυναμοῦντα ἢ ἀντιστροφαῖς τισι προτάσεων χρώμενος ἢ προστιθείς τινα πρότασιν καθόλου , οὕτως ἄν ἡ ἔνστασις πρὸς τὰ ἠρωτημένα εἴη γινομένη · οὕτω γὰρ τὰ ἠρωτημένα , ὡς τὴν ἀρχὴν ἐλαμβάνετο , οὐδὲν συνῆγε . τετάρτην ἔνστασίν φησιν εἶναι τὴν πρὸς τὸν χρόνον · ὅταν γὰρ Ε ; ἡ ἔνστασις πλείονος δεομένη χρόνου ἢ κατὰ τὴν πα - ροῦσαν συνουσίαν , κωλύεται τὸ προκείμενον ὁ ἐρωτῶν συμπεράνασθαι · δεῖ μὲν γὰρ πρῶτον λῦσαι τὴν ἔνστασιν · δεῖσθαι δὲ τὴν λύσιν μακροτέρου λόγου τοῦ χρόνου καθ’ ὃν ἡ συνουσία γίνεται . χειρίστην δέ φησιν εἶναι τὴν τοιαύτην τῶν ἐνστάσεων · κακοτεχνούντων γὰρ τὸ τὸν μὲν λόγον μηκύνειν ἐκκρούειν δὲ τὸ προκείμενον κατὰ τὴν εἰς χαλεπώτερον πρόβλημα μετάθεσιν . εἰπὼν δὲ τέσσαρα εἴδη ἐνστάσεως εἶναι , καθ’ ἃ οἷόν τε κωλύεσθαι λόγον τινὰ συμπεραντικόν , μόνην τὴν ἔνστασίν φησι λύσιν εἶναι τοῦ ἐρωτωμένου λόγου τὴν πρώτην | ( αὔτη δὲ ἦν ἀναίρεσις τῆς παρ’ ἣν γίνεαι τὸ ψεῦδος ) , τἀς δὲ λοιπὰς τρεῖς κωλύσεις τινὰς καὶ ἐμποδισμοὺς τοῦ συμπεράσματος . Ἐπιτίμησις δὲ λόγου κατ’ αὐτόν τε τὸν λόγον καὶ ὅταν ἐρωτᾶται οὐχ’ ἡ αὐτή . ΄Οτι οὐχ ἡ αὐτὴ ἐπιτίμησις γίνεται λόγῳ καθ’ αὑτόν τε ἐξετα - ζομένῳ καὶ ὅταν ὡς ἐν ἐρωτήσει γινόμενος εὐθύνηται . καθ’ αὑτὸν μὲν γὰρ ἐξεταζόμενος ὁ λόγος ἐπιτιμᾶται , ἄν ἀσυλλόγιστος ᾖ , ἄν διὰ ψευδῶν δεικνύῃ , ἄν δι’ ἀγνωστοτέρων , ὡς μικρὸν προελθὼν ἐρεῖ · λέγει γὰρ πέντε ἐπιτιμήσεις εἶναι τῶν καθ’ αὑτὸ ἐξεταζομένων λόγων . οὐκ ἐπὶ τοῖς αὐτοῖς δὲ ἐπιτιμᾶται καὶ ὁ ἐρωτῶν καὶ ὁ ἀποκρινόμενος . τοῦ γὰρ μὴ καλῶς ἐρωτᾶν πολλάκις οὐχ ὁ ἐρωτῶν αἴτιος ἀλλ’ ὁ ἀποκρινόμενος , ὅταν μὴ συγχωρῇ τοῖς τοιούτοις ἐξ ὧν ἔστι καλῶς ἐπιχειρῆσαι , τουτέστι διαλεκτικῶς , πρὸς τὴν θέσιν . τὸ γὰρ καλῶς καὶ διαλεκτικῶς τὰς ἐπιχειρήσεις γίνεσθαι καὶ τὸν συλλογισμὸν οὐκ ἐπὶ τῷ ἐρωτῶντί ἐστι μόνῳ , ὥσπερ οὐδ’ ἐπὶ τῷ ἀποκρινομένῳ μόνω , ἀλλ’ ἐπ’ ἀμΦοτέροις · κοινὸς γὰρ ὁ διαλεκτικὸς συλλογισμὸς γίνεται ἀμφοτέρων · γυμνασίας Ε ; χάριν διαλέγονται . διὸ δεῖ συντελεῖν εἰς αὐτὸν ἑκάτερον τὸ παρ’ αὑτοῦ · συντελοῖεν δ’ ἄν , ἐὰν ὁ μὲν ἐρωτῶν οὕτως ἐρωτᾷ ὡς προείρηται , ὁ δὲ ἁποκρινόμενος πάλιν οὕτως ἀποκρίνηται νῆται ὡς ὑπέθετο · διὰ τοῦτο γὰρ εἶπε δεῖν τὸν ἀποκρινόμενον συγχωρεῖν τοῖς ἐνδόξοις . ὅταν οὖν μὴ δεόντως ἀποκρίνηται , αὐτὸς παρέχει τὴν ἀνάγκην τοῦ μὴ διαλεκτικῶς ποιεῖσθαι τὰς ἐρωτήσεις πρὸς τὸ προκείμενον , ὡς τὰ ἀντικείμενα οἷς ἐρωτᾷ τε καὶ βούλεται λαβεῖν διδόναι . διὸ ἀναγκαῖόν ἐστι πρὸς τὸν λέγοντα , τουτέστι πρὸς τὴν ἀπόκρισιν , ποιεῖσθαι τοὺς λόγους ἀλλὰ μὴ πρὸς τὴν θέσιν . οὗ αὐτὸς πάλιν ἐξήγησιν ἐπενεγκὼν δυσκολαίνοντες οὖν , φησίν , ἀγωνιστικὰς καὶ οὐ διαλεκτικὰς ποιοῦνται τὰς διατριβάς · τὸ γὰρ ἀγωνιστικῶς διαλέγεσθαι καὶ ἐκ παντὸς πειρᾶσθαι τρόπου καὶ διὰ τῶν τυχόντων περιτρέπειν τὸν ἀποκρινόμενον οὐ πρὸς τὴν θέσιν ἐστὶν ἀλλὰ πρὸς τὸν ἀποκρινόμενον ποιεῖσθαι τοὺς λόγους . οὐκ αὐτὸς οὗν ἐπιτιμήσεως ἄξιος καίτοι κακῶς καὶ οὐ διαλεκτικῶς ἐρωτῶν , ἀλλ’ ὁ τὴν αἰτίαν παρέχων τῆς τοιαύτης ἐκτροπῆς · ὁποῖός ἐστιν ὁ ἐν τῷ Πλάτωνος Γοργίᾳ Καλλικλῆς , μηδὲν μήτε τῶν ἀληθῶν μήτε τῶν ἐνδόξων συγχωρῶν . μίαν μὲν οὖν αἰτίαν ταύτην εἶπε τοῦ μὴ τὴν αὐτὴν ἐπιτίμησιν γίνεσθαι λόγου καθ’ αὑτόν τε καὶ ἐρωτωμένου . προστίθησι δὲ τούτοις , καθ’ αὑτοὺς μὲν λόγοι ἐξεταζόμενοι , ἄν ὧσι ψευδεῖς , * * * * * οὐκέτι ἐπιτιμῶνται ται τῷ γυμνασίας χάριν ποιεῖσθαι τοὺς λόγους ἀλλ’ οὐ διδασκαλίας . ἐνταῦθα δῆλον ὅτι οὐ δεῖ τἀληθῆ μόνον συλλογίζεσθαι ἀλλὰ καὶ τὰ ψευδῆ . τούτου δ’ αἴτιον , ὅτι πειρᾶται μὲν ὁ διαλεκτικὸς τὸ τιθέμενον δι’ ἐνδόξων ἀνασκευάζειν · ὅταν οὖν ἀληθὲς ᾖ τὸ κείμενον , δῆλον ὅτι τὸ ἀντικείμενον αὐτοῦ πρόκειται δεῖξαι τῷ ἐπιχειροῦντι · διὸ ἀνάγκη ψευδεῖς εἶναι καὶ τὰς τοῦτο δεικνυούσας προτάσεις · οὐ γὰρ οἷόν τε ἐξ ἀληθῶν ψεῦδός τι δειχθῆναι · δεῖ οὗν τὰ ψευδῆ προτείνειν . ἐνίοτε δέ , κἄν ψευδής , φησίν , ἡ θέσις ᾖ , διὰ ψευδῶν ἀναιρετέον αὐτήν , ἄν ᾖ τῷ ἀποκρινομένῳ μᾶλλον δοκοῦντα τὰ ψευδῆ τῶν ἀληθῶν · ἐκ γὰρ τῶν ἐκείνῳ δοκούντων καὶ τῶν ὑπ’ ἐκείνου τιθεμένων καὶ συγχωρουμένων προἰόντος τοῦ λόγου μᾶλλον ἔσται πεπεισμένος . Δεῖ δὲ τὸν καλῶς μεταβιβάζοντα διαλεκτικῶς καὶ μὴ ἐριστικῶς . Ἤ ἀπὸ ἀληθῶν ἐπὶ ψεῦδος ἢ ἀπὸ ψευδῶν εἰς ἀληθὲς μεταφέροντά τινα λόγον , ὡς τὸ ἀντικείμενον δεῖξαι διὰ τοῦ ἀντικειμένου , δεῖ , φησί , τὸν Ε ; διαλεκτικῶς δι’ ἐνδόξων μὴ ἐριστικῶς παραλογιζόμενον δεῖξαι μηδὲ δι’ ἐπιπολαίων τινῶν καὶ φαινομένων . ὡς γὰρ τὸν γεωμέτρην διὰ γεωμετρικῶν ἀρχῶν δεῖ τὰς δείξεις ποιεῖσθαι , οὕτω καὶ τὸν διαλεκτικὸν Ε ; διαλεκτικῶν · αὗται δέ εἰσιν αἱ ἔνδοξοι , ἄν τε ἀληθὲς ἄν τε ψεῦδος ἡ τὸ δεικνύμενον . ἐπεὶ δὲ φαῦλος κοινωνὸς ὁ ἐμποδίζων τὸ κοινὸν ἔργον . οὕτω καὶ ἐν τοῖς διαλεγομένοις οὗτοι δέ εἰσιν οἱ τοῦ γυμνάζεσθαι χάριν τὰς διὰ λόγων συνουσίας ποιούμενοι ) * * κοινὸν ἔργον , ἄν τε ὁ ἐρωτῶν ἄν τε ὁ ἀπο|κρινόμενος τοῦτο ποιῇ , παραβαίνων τὸν τοῦ διαλεκτικοῦ σκοπὸν ἐπιτιμήσεως ἐστιν ἄξιος . εἰπὼν δὲ καὶ ἐν τῷ λόγῳ καὶ ἐν τοῖς διαλόγοις κοινόν τι ἔργον προκεῖσθαι , καὶ γὰρ ἐν τῷ διαλέγεσθαι ] προσέθηκε πλὴν τῶν ἀγωνιζομένων . διότι δὲ τούτοις κοινόν τι ἔργον οὐ πρόκειται , ἐδήλωσεν · ἀμφότεροι γὰρ οἱ ἀγωνιστικῶς διαλεγόμενοι ἐφίενται φαινομένης νίκης · ἀδύνατον δὲ ἐν τῷ αὐτῷ λόγῳ ἅμα τοὺς ἀντιλέγοντας ἀλλήλους νικᾶν · πλείους γὰρ ἑνὸς ἀδύνατον . διαφέρει δὲ οὐδὲν τὸν ἐρωτῶντα ἢ τὸν ἀποκρινόμενον εἶναι τὸν ἐμποδίζοντα τὸ κοινὸν ἔργον · ἑκάτερος γὰρ αὐτῶν ἐριστικῶς ποιεῖται τὴν συνουσίαν · καὶ γὰρ ὁ ἐρωτῶν ἐριστικῶς ἐρωτᾷ , καὶ ὁ ἀποκρινόμενος οὐ δίδωσι τὸ φαινόμενον ἔνδοξον , οὐδὲ καθ’ ὃ ὁ ἐρωτῶν τὴν ἐρώτησιν ποιεῖ , ἐκλαμβάνει ἀλλὰ πάλιν μετάγει ὥστε δῆλον ἐκ τῶν εἰρημένων ὅτι μὴ ὁμοία ἡ ἐπιτίμησις λόγου καθ’ αὑτόν τε καὶ ἐν ἐρωτήσει · οὐδὲν γὰρ κωλύει τὸν μὲν λόγον φαῦλον εἶναι ἐξεταζόμενον καθ’ αὑτόν , τὸν μέντοι ἐρωτῶντα αὐτὸν ὡς ἐνδέχεται βέλτιστα διειλέχθαι πρὸς τὸν ἀποκρινόμενον , εἰ εἴη δυσκολαίνων καὶ μὴ ποιούμενος κτὰ δόξαν τὰς ἀποκρίσεις . [ ἄλλως . οὐδὲν γὰρ κωλύει τὸν μὲν συλλογισμὸν φαῦλον εἶναι αὐτὸν καθ’ αὑτὸν διὰ τὸ ἐξ ἀδόξων προτάσεων συλλογισθῆναι , τὸν δὲ ἐρωτῶντα καλῶς καὶ ἀμεταπτώτως πρὸς τὸν ἀποκρινόμενον διαλεχθῆναι · οὐ γὰρ συνεχώρει αὐτῷ ὁ ἀποκρινόμενος ἐνδόξους προτάσεις ἀλλὰ ἀδόξους . ὥστε οὐ μεμπέος , εἰ ἐξ ὧν συνεχωρεῖτο , ἐποιεῖτο καὶ τὰν συλλογισμόν · ἀδύνατον γὰρ ἦν ἄλλως συλλογίσασθαι πρὸς τοὺς δυσκολαίνοντας καὶ μὴ καλῶς ἀποκρινομένους . πρὸς γὰρ τοὺς τοιούτους οὐ δυνατὸν τὸν ἐρωτῶντα ποιεῖν συλλογισμοὺς οἵους βούλεται , ἀλλ’ οἵους ἐνδέχεται · ἐκεῖνος γὰρ ἄν βούλοιτο μὲν ἔνδοξον ποιῆσαι συλλογισμόν , τοῦ δὲ μὴ συγχωροῦντος τὰ ἔνδοξα ἀνάγκη συλλογίσασθαι αὐτὸν ὡς ἐνδέχεται καὶ ἐξ ὧν κρατήσει . οὕτως δὲ ποιῶν οὐ μεμπτέος ἄν εἴη ] . Ἐπεὶ δέ ἐστιν ἀδιόριστον πότε τὰ ἐναντία λαμβάνουσι . Λέγει γίνεσθαι καὶ ἐν τῷ διαλέγεσθαι καθ’ αὑτὸ ἁμαρτίας ἐν λόγοις καὶ παρὰ τὴν ἄγνοιαν καὶ ὅτι οὐ διώρισται πότε τὰ ἀντικείμενα καὶ πότε τὰ ἐν ἀρχῇ λαμβάνουσι · διὰ γὰρ τὸ ἀγνοεῖν τοῦτο πολλάκις ἐν τοῖς λόγοις ἁμαρτάνουσι . καὶ ταῦτα συμβαίνει καὶ ἐφ’ ἑαυτῶν λέγοντας καὶ ἀποκρινμένους · ὁ γὰρ λέγων πάντα εἶναι καθ’ εἱμαρμένην καὶ εἶναί τινα ἐνδεχόμενα καὶ ἐφ’ ἡμῖν τὰ ἀντικείμενα αὑτῷ λέγων λανθάνει . ἀλλὰ καὶ ὁ ἄπειρον λέγων ὑπὸ ἀπείρου περιέχεσθαι τὰ ἀντικείμενα ἑαυτῷ λέγων ἀγνοεῖ · τὸ γὰρ αὐτὸ ἄπειρον καὶ πεπερασμένον λέγει . ἀλλὰ καὶ ὁ ἀδιαφόρως περαίνων ἀσυλλογίστως λέγων τὸ ἐν ἀρχῇ λαμβάνει · ἀξιοῖ γὰρ ὃ συνάγει , τοῦτο λαμβάνειν . παρὰ δὴ τὴν ἄγνοιαν τούτων συμβαίνει καὶ ἐν τῷ διαλέγεσθαί τινα ἁμαρτίαν . θέμενος γὰρ ἀγαθὸν εἶναι τὸν πλοῦτον , ἄν οὕτω τύχῃ , ἐρωτηθείς , εἰ ᾧ ἔστιν εὖ καὶ κακῶς χρῆσθαι , τοῦτο οὐκ ἔστιν ἀγαθόν , συγχωρεῖ . ἢ τοῦτο οὐ συγχωρεῖ , ἀλλ’ ἀνανεύσας συνεχώ - ρησε τὸ ἀγαθὸν ἀγαθὸν ποιεῖν , ὅ ἐστιν ἐναντίον τῇ θέσει . φαῦλοι δὲ λόγοι καὶ παρὰ τὸ μὴ διωρίσθαι τὰ τοιαῦτα γίνονται . πολλάκις δὲ καὶ τῆς τοιαύτης κτὰ τοὺς λόγους ἁμαρτίας αἴτιος ὁ ἀποκρινόμενος , τοῖς μὲν Ε ; οὕτως ἐρωτωμένοις οὐ συγχωρῶν , τοῖς δ’ ἤτοι ἀντικείμενα τῷ κειμένῳ λαμβάνουσιν ἢ τὸ ἐν ἀρχῇ αἰτουμένοις εὐθὺς συγχωρῶν . διὸ οὐκ ἂν αἰτίαν ἐν τοῖς τοιούτοις ἔχοι ὁ ἐρωτῶν ὡς ἐρωτῶν τοιαῦτα . δῆλον οὖν ἐκ τῶν εἰρημένων ὅτι μὴ ὁμοία ἡ ἐπιτίμησις τοῖς τε λόγοις καὶ τοῖς ἐρωτῶσιν . Καθ’ αὑτὸν δετῷ λόγῳ πέντε εἰσὶν ἐπιτιμήσεις . Δείξας ὅτι μὴ αἰ αὐταὶ ἐπιτιμήσεις καθ’ αὑτόν τε ἐξεταζομένῳ λόγῳ καὶ ἐρωτωμένῳ , νῦν , πόσαι καὶ ἐπὶ τίσιν αἰ καθ’ αὑτὸν ἐπιτιμήσεις λόγῳ γίνονται , λέγει . πέντε δέ φησιν εἶναι , | ὧν πρώτη , ὅταν ἐκ τῶν ἠρωτημένων μηδὲν συμπεραίνηται , μήτε τὸ προκείμενον μήτε ἄλλο τι , τουτέστιν ἄν ἀσυλλόγιστα ᾖ , καὶ ἔτι ψευδεῖς ὦσιν αἱ κείμεναι προτάσεις ἢ ἄδοξοι , πᾶσι ἢ τινὲς αὐτῶν , ἐφ’ αἷς ἐπιφέρεται τὸ συμπέρασμα , πρὸς δὲ τούτοις μήτ’ ἀφαιρεθέντων τινῶν μήτε προστεθέντων συνάγηται τὸ συμπέρασμα · τὸ γὰρ ψευδεῖς καὶ ἀδόξους λαμβάνοντα προτάσεις μηδὲν συνάγειν παντάπασιν ἄτοπον . τοιοῦτον ἐν τῇ Φυσικῇ ἀκροάσει ἔδειξε λόγον ὄντα καὶ τὸν Μελίσσου καὶ τὸν Παρμενίδου · “ καὶ γὰρ ψευδῆ λαμβάνουσι καὶ εἰσὶν ἀσυλλόγιστοι ” . τοιοῦτος γὰρ ὁ λέγων ‘τὸ παρὰ τὸ ὂν οὐκ ὄν , τὸ οὐκ ὂν οὐδέν , ἓν ἄρα τὸ ὄν’ · οὐ γὰρ τοῦτο συνάγεται . οὗτος μὲν Ε ; οὐ δοκεῖ τὸ προκείμενον συνάγειν , ἀλλ’ ἄλλο τι συνάγει συλλογιστικῶς · τὸ γὰρ ‘παρὰ τὸ ὂν οὐδέν’ . ὁ δὲ λέγων ‘εἰ τὸ γενόμενον ἀρχὴν ἔχει , τὸ μὴ γενόμενον οὐκ ἔχει · ἀλλὰ μὴν τὸ γενόμενον ἀρχὴν ἀρχὴν οὔτε τὸ προκείμενον οὔτε ἄλλο τι συλλογίζεται πρὸς τῷ καὶ τὰ λαμβανόμενα ψευδῆ τε καὶ ἄδοξα λαμβάνειν · διὸ εἶπεν ἐπ’ αὐτοῦ ἐν τῇ Φυσικῇ “ μᾶλλον δὲ ὁ Μελίσσου φορτικός ” . ὅταν οὖν , φησί , μήτε λαμβανομένων ἅ ἐστιν ἰσοδύναμα τοῖς κειμένοις , μήτε προστιθεμένων τινῶν μήτε ἀφαιρουμένων , μήτε τῶν μὲν ἀφαιρουμένων τῶν δὲ προστεθέντων , δύνηται συνάγεσθαι συλλογιστικῶς , ὑπὸ τὴν προειρημένην ἐπιτίμησιν ὁ λόγος ἄν εἴη . ταῦτα δὲ προστέθεικε τὴν κυρίως ἀσυλλόγιστον συμπλοκὴν λαμβάνων καὶ μηδὲ βοηθείας τινὸς τυχεῖν δυναμένην πρὸς τὸ δοκεῖν μὴ εἶναι ἀσυλλόγιστον . ὁποῖός ἐστιν ὁ Μελίσσου λόγος ὁ προειρημένος . δευτέραν τίθησιν ἀπιτίμησιν , εἰ αἱ μὲν προτάσεις συλλογιστικῶς κείμεναι εἶεν καὶ ὁ λόγος εἴη συλλογιζόμενός τι , μὴ μέντοι τὸ προκείμενον , ἐκ τοιούτων τε καὶ οὕτως ὡς εἴρηται πρότερον , τουτέστιν ἢ ψευδῶν ἢ ἀδόξων ἐν τῇ πρώτῃ ἐπιτιμήσει . καὶ εἴη ἄν μετὰ τὴν πρώτην ἐπιτίμησιν , ἥτις ἐγένετο ἐπὶ τῷ πάντα ἡμαρτημένως ἔχοντι λόγῳ , δευτέρα ἡ ἐπὶ συλλογιζομένῳ μὲν οὔτε δὲ τὸ προκείμενον οὔτε δι’ ἀληθῶν τε καὶ ἐνδόξων . τοιοῦτος ἄν εἴη ὁ Παρμενίδου λόγος , δεικνὺς μέν τι καὶ συνάγων , ἀλλ’ οὐ τὸ προκείμενον , καὶ ἔτι διὰ ψευδῶν . τρίτη ἐπιτίμησις , εἰ προστιθεμένου τινὸς συνάγοιτο τὸ προκείμενον συλλογιστικῶς , τὸ μέντοι προστιθέμενον χεῖρόν τε εἴη τῶν κειμένων καὶ ἠρωτημένων καὶ ἧττον ἔνδοξον τοῦ συμπεράσματος . δεῖ γὰρ τὰ γνωριμώτερα ἐν τοῖς λόγοις παραλείπεσθαι · ὅταν οὖν τὸ παραλειπόμενον ἀγνωστότερόν τε τῶν κειμένων καὶ ἀδοξότερον τοῦ συμπεράσματος , ἐπιτιμήσεως ὁ λόγος ἄξιος . τετάρτη ἐπιτίμησις , ἄν ἀφαιρουμένου ἀπὸ τοῦ λόγου ἐκ τῶν λειπομένων συνάγηται συλλογιστικῶς · ὡς ἔχουσιν οἱ παρέλκοντες λόγοι . εἰ γὰρ δεῖ τὸ συναγόμενον κατὰ συλλογισμὸν τῷ ταῦτα εἶναι συνάγεσθαι , ἐν οἷς λόγοις ἀφαιρεθέντων τινῶν τὰ αὐτὰ συνάγεται , δῆλον ὅτι οὐ τῷ τὰ εἰλημμένα εἶναι τὸ συμπέρασμα . πέμπτην ἐπιτίμησίν φησιν εἶναι , εἰ ἐξ ἀδοξοτέρων καὶ ἧττον πιστῶν τοῦ συμπεράσματος ὁ λόγος εἴη ἢ ἐξ ἀληθῶν μὲν χαλεπωτέρων δὲ δειχθῆναι τοῦ προβλήματος . ὑφ’ ἐν δὲ τρόπον ἐπιτιμήσεως ἀμφότερα τὰ προειρημένα ἔταξεν , ἐπειδὴ ἐν ἀμφοτέροις , τῷ τε ἀδοξότερα τὰ λαμβανόμενα εἶναι καὶ τῷ χαλεπώτερα δειχθῆναι , ἕν ἐστι τὸ ἁμαρτανόμενον , τὸ ἧττον εἶναι πιστὰ τὰ λαμβανόμενα τοῦ συμπεράσματος . ἀδοξότερα μὲν οὖν τὰ λαμβανόμενα ἐν τῷ λόγῳ ἱεῖσίν , εἰ βωμοί εἰσι , θεοί’ · πλείονος δὲ λόγου δεόμενα , εἴ τις δεικνύει τὴν ψυχὴν ἀθάνατον διὰ τὸ κίνησιν αὐτὴν αὐτοκίνητον εἶναι · τό τε γὰρ τὴν ψυχὴν κίνησιν δεῖξαι χαλεπόν , τό τε κίνησιν οὖσαν κινεῖσθαι χαλεπώτερον . Ἑρμῖνος μέντοι τὴν ἀπὸ τῆς προσθέσεως καὶ τῆς ἀφαιρέσεως ἐπιτίμησιν μίαν φησὶν εἶναι , τὴν δ’ ἀπὸ τοῦ δι’ ἀδοξοτέρων ἡ δι’ ἀληθῶν πλείονος δεομένων λόγου εἰς δύο ἐπιτιμήσεις διαιρεῖ . τοῦτο δὲ ποιῶν ποιεῖ καὶ τὴν δευτέραν ἐπιτίμησιν τὴν αὐτὴν τῇ τετάρτῃ . ἢ δὶς παραλαμβανόμενον τὸ ἐξ ἀδοξοτέρων · καὶ γὰρ ἡ δευτέρα τοῦτο εἶχεν , εἰ καὶ μὴ τὸ προκείμενον συλλογίζεται ἀλλ’ ἄλλο τι . Οὐ δεῖ δὲ πάντων τῶν προβλημάτων ὁμοίως ἀξιοῦν τοὺς συλλογισμούς . τὸν διαλεκτικὸν συλλο|γισμὸν δι’ ἐνδόξων προτάσεων ἀξιῶν γίνεσθαι , νῦν φησιν οὐ πάντων τῶν προβλημάτων ὁμοίως ἐνδόξους εἶναι τὰς προτάσεις · οὐ γὰρ οἷόν τε τοῦτο . ὅτι μηδὲ τὰ προβλήματα πάντα ὅμοια , ἀλλ’ ἔστιν αὐτῶν τὰ μὲν φύσει ῥᾴω καὶ εὐεπιχείρητα , τὰ δὲ χαλεπώτερα καὶ οὐκ εὔπορα πρὸς ἐπιχείρησιν . ἐχόντων δὲ τῶν προβλημάτων ταύτην τὴν διαφορὰν ἀδύνατον πάντα ὁμοίως δι’ ἐνδόξων δείκνυσθαι προτάσεων , ἀλλ’ ἱκανὸν τὸ καθ’ ἕκαστον πρόβλημα , ὃ ἐνδέχεται ἔνδοξον ληφθῆναι , τούτου εὐπορῆσαι · οὐδὲν γὰρ ἧττον διαλεκτικῶς ἔσται δεδειγμένα τῶν διὰ σφόδρα ἐνδόξων δεδειγμένων τὰ δι’ ἧττον τοιούτων δεικνύμενα , ὅταν μὴ Ε ; οἷόν τε τὸ πρόβλημα δι’ ἐνδοξοτέρων δειχθῆναι . Φανερὸν οὖν ὅτι οὐδὲ λόγῳ ἡ αὐτὴ ἐπιτίμησις πρός τε τὸ προβληθὲν καὶ καθ’ αὑτόν . Φανερόν φησι καὶ διὰ τούτου γενέσθαι τὸ μὴ τὴν αὐτὴν ἐπιτίμησιν λόγῳ γίνεσθαι καθ’ αὑτόν τε ἐξεταζομένῳ καὶ εἰ πρὸς τὸ πρόβλημα ἐξετάζοιτο πρὸς ὃ γίνεται . ψεκτὸς γάρ τις δοκῶν εἶναι καθ’ αὑτόν , ὡς πρὸς τὸ πρόβλημα ἐξεταζόμενος ὁ τοιοῦτος οὐ δόξει ψεκτὸς εἶναι · καὶ ἔμπαλιν οὐκ ὢν ψεκτός , εἰ πρὸς τὸ πρόβλημά τις αὐτὸν ἐξετάζοι , ψεκτὸς ἄν εἴη . καθ’ αὑτὸν γὰρ ψεκτός τις ὢν λόγος , διὰ γνωριμωτέρων ἢ δι’ ἐνδοξοτέρων συλλογιζόμενος οὐ δόξει πρὸς τὸ πρόβλημα ἐξεταζόμενος ψεκτὸς εἶναι καὶ ἐπιτιμήσεως ἄξιος τῷ διὰ πλειόνων καὶ ἐνδοξοτέρων δειχθῆναι . ὁ γὰρ ἀναιρῶν τὸ τὰ πάντα καθ’ εἱμαρμένην γίνεσθαι καὶ λόγον διὰ τὸ μάτην εἶναι τούς τε ἐπαίνους καὶ τοὺς ψόγους καθ’ αὑτὸν μὲν ἐξεταζόμενος οὐκ ἂν ἄξιος ἐπιτιμήσεως φαίνοιτο . εἰ δέ τις αὐτὸν ἐξετάζοι πρὸς τὸ πρόβλημα , ἐνδεεστέρως ἄν ἔχειν δοκοῖ τῷ διὰ πλειόνων καὶ ἐνδοξοτέρων δύνασθαι τὸ προκείμενον δείκνυσθαι · διὰ γὰρ τοῦ ἀναιρεῖσθαι πᾶν τὸ ἐνδεχόμενον , ἀλλὰ καὶ τὸ ἐφ’ ἡμῖν · οὕτω δὲ καὶ τὸ μὴ εἶναι τὴν ἀρετὴν καὶ τὴν κακίαν ἐφ’ ἡμῖν ἀναιρεῖται , ὡς μάτην εἶναι καὶ τὸ βουλεύεσθαι . εἴη δ’ ἄν ποτε λόγος καὶ συμπεπερασμένος μὴ συμπεπερασμένου χείρων . Καὶ τοῦτο δεικτικὸν τοῦ μὴ τὴν αὐτὴν ἐπιτίμησιν εἶναι καθ’ αὑτόν τε τῷ λόγῳ καὶ πρὸς τὸ πρόβλημα ἐξεταζομένῳ . καθ’ αὑτὸν μὲν γὰρ χείρων ἐστὶν ὁ λόγος ὁ μὴ διὰ τῶν κειμένων συμπεραινόμενος τὸ προκείμενον τοῦ διὰ τῶν λαμβανομένων συλλογιστικῶς τι δεικνύοντος . εἰ δὲ πρὸς τὸ πρόβλημα ἐξετάζοιτο , φανείη ἄν ποτε ὁ λόγος ὁ μὴ συμπεραινόμενος τοῦ συμπεραινομένου καλλίων · ὅταν γὰρ ὁ μὲν συμπεραινόμενος δι’ αἰτήσεων τινων συμπεραίνηται εὐηθῶν , τοῦ προβλήματος μὴ ὄντος εὐήθους καὶ μὴ δυναμένου δι’ εὐηθῶν δείκνυσθαι , ὁ δὲ μὴ συμπεραινόμενος προσδέηται μὲν προτάσεως τινος ἀλλ’ ἐξ ἀνάγκης τοῖς κειμένοις ἑπομένης καὶ ἐναργοῦς , ἡ δὲ ἰσχὺς τοῦ λόγου ἐν τῇ εἰλημμένῃ Ε ; ἀλλὰ μὴ ἐν τῇ λειπούσῃ . Τοῖς δὲ διὰ ψευδῶν ἀληθὲς συμπεραινομένοις οὐ δίκαιον ἐπιτιμᾶν . Γράφεται καὶ δίκαιον καὶ οὐ δίκαιον . καὶ τὰ προστιθέμενα ἔοικε μᾶλλον ἀκόλουθα εἶναι τῷ οὐ δίκαιον . ἐπεὶ γάρ , ὡς δέδεικται ἐν τοῖς Ἀναλυτικοῖς , ἔστιν οὐ μόνον δι’ ἀληθῶν ἀλλὰ καὶ διὰ ψευδῶν συλλογίσασθαι , ὅταν τὰ ψευδῆ , δι’ ὧν τις ἀληθῆ δεικνύει , ἔνδοξα καὶ εὐπαρακολούθητα ᾖ μᾶλλον τῶν ἀληθῶν , οὐ δίκαιον ἐπιτιμᾶν τοῖς διαλεκτικῶς δεικνύουσι τὸ προκείμενον . ἐὰν δὲ ᾖ δίκαιον ἐπιτιμᾶν , λέγοι ἂν ὅτι ἄξιον ἐπιτιμᾶν τούτοις , οἷς ἐνὸν δι’ ἀληθῶν τὸ προκείμενον δεικνύειν αἱροῦνται μᾶλλον διὰ ψευδῶν . Ὅταν δὲ ἀπόδειξις ᾖ τινος ὁ εἰρημένος λόγος , εἴ τί ἐστιν ἄλλο πρὸς τὸ συμπέρασμα μηδαμῶς ἔχον . ΄Οταν ὁ λεγόμενος συλλογισμὸς ἀπόδειξις ᾖ τινος , τουτέστιν ἐξ ἀληθῶν καὶ οἰκείων τοῦ δεικνυμένου δεικνύῃ αὐτό , πρὸς μέν τι ἄλλο οἰκεῖον τῷ γενομένῳ συμπεράσματι συντελοῖ ἄν ὁ τοιοῦτος συλλογισμός . εἰ γὰρ εἴη τὸ γινόμενον ἐπ’ αὐτῷ συμπέρασμα συντελοῦν εἰς ἄλλου τινὸς ἀπόδειξιν , εἴη ἂν πρὸς τὸ διὰ τοῦ συμπεράσματος αὐτοῦ δεικνύμενον συντελῶν καὶ ὁ λόγος , ὃς ἦν ἀπόδειξις τῆς συντελούσης εἰς τὸν δεύτερον γινόμενον λόγον προτάσεως · τοιοῦτοι γὰρ οἱ προσυλλογισμοί . ἐὰν δὲ φαίνηταί τι συντελῶν , σόφισμα ἔσται καὶ οὐκ ἀπόδειξις · εἰ γάρ τι εἴη μηδεμίαν οἰκειότητα ἔχον πρὸς τὸ τῆς ἀποδείξεως συμπέρασμα , οὐκ ἔσται πρὸς ἐκεῖνο συντελῶν ὁ εἰρημένος συλλογισμός . Εἰ δ’ ἐξ ἀμφοτέρων τι δοκούντων δειχθείη , μὴ ὁμοίως δὲ δοκούντων . Εἰ μὲν μὴ εἶεν ἀμφότεραι αἱ προτάσεις δοκοῦσαι , τουτέστιν ἔνδοξοι , ἀλλ’ ἡ μὲν μᾶλ|λον ἡ δὲ ἧττον , οὐδὲν κωλύει τὸ δι’ αὐτῶν δεικνύμενον συμπέρασμα ἀμφοτέρων τῶν προτάσεων ἐνδοξότερον εἶναι · οὐ γὰρ κεκώλυται μὴ σφόδρα ἐνδόξων οὐσῶν τῶν προτάσεων τὸ συμπέρασμα σφόδρα ἔνδοξον εἶναι . εἰ μέντοι ἡ μὲν ἔνδοξος εἴη τῶν προτάσεων , ἡ δὲ μήτ’ ἔνδοξος μήτ’ ἄδοξος , ἢ ἡ μὲν ἔνδοξος ἡ δὲ ἄδοξος , εἰ μὲν ὁμοίως , καὶ τὸ συμπέρασμα ἀμφοτέρων μεθέξει ὁμοίως , εἰ δὲ τῶν προτάσεων ἡ ἑτέρα μᾶλλον εἴη ἢ ἔνδοξος ἢ ἄδοξος , τῇ τὸ μᾶλλον ἐχούσῃ καὶ τὸ συμπέρασμα ἀκολουθήσει . Ἔστι δέ τις καὶ αὕτη περὶ τοὺς λόγους ἁμαρτία . Ἁμαρτίαν φησὶν ἐν συλλογισμῷ γίνεσθαι παρὰ τὸ διὰ πλειόνων δείκνσθαι ἐνὸν δι’ ἐλαττόνων καὶ ἐνυπαρχόντων τοῖς πλείοσι τοῖς εἰς δεῖξιν εἰλημμένοις , δῆλον ὅτι τὰ τοῖς δεικνύουσι τὸ προκείμενον προσκείμενα ἐκ περισσοῦ πρόσκειται . ποιεῖ δὲ τὸ λεγόμενον φανερὸν διὰ παραδείγματος . ἔστω γὰρ συλλογίσασθαι ὅτι ἔστι δόξα μᾶλλον ἑτέρα ἑτέρας · προσεχῶς μὲν οὖν ἔστι τοῦτο συλλογίσασθαι λαβόντα ‘ἐν πᾶσιν , ἐν οἷς ἐστι τὸ μέν τι αὐτό , τὸ δὲ μὴ αὐτό , ἐν τούτοις τὸ μᾶλλόν ἐστι καὶ τὸ ἧττον · ἔστι δ’ ἐν δόξῃ τὸ μέν τι αὐτό , τὸ δὲ μὴ αὐτό’ . [ καὶ ἐδήλουν τὸν ἄνθρωπον λέγοντες . ] ἄν δέ τις ἐνὸν δι’ ὀλίγων δεῖξαι τὸ προκείμενον διὰ πολλῶν αὐτὸ δεικνύῃ , λαμβάνων ἐν τοῖς πλείοσι καὶ αὐτὰ ταῦτα δι’ ὧν μόνων ἐνῆν δεῖξαι τὸ προκείμενον , ἁμαρτάνοι ἄν . οἷον εἰ πρῶτον μὲν αἰτήσαιτο ἐν οἷς τὸ αὐτὸ καὶ μή , καὶ τὸ μάλιστα εἶναι , καὶ πρὸς τούτοις λαμβάνοι τὸ δοξαστὸν εἶναί τι αὐτό , τὸ δ’ ἀληθὲς τῷ αὐτοσοξαστῷ προσθείη , δῆλον τὸ κυρίως ὄν · τὸ γὰρ κυρίως μᾶλλον ὄν · ἐξ ὧν συνάγει ὅτι καὶ τὸ αὐτοδόξαστόν μᾶλλον δοξαστὸν τῶν τινῶν , ἃ δῆλον ὅτι οὐκ ἔχει τὸ αὐτό · ἔχων δὲ κείμενον μᾶλλον ἄλλο ἄλλου δοξαστὸν εἶναι , εἰ προσλάβοι τὸ πρὸς τὸ μᾶλλον λεγόμενον μᾶλλον εἶναι , ὃ ἴσον ἐστὶ τῷ τῶν πρὸς ἄλληλα λεγομένων τὸ πρὸς τὸ μᾶλλον τοιοῦτον λεγόμενον καὶ αὐτὸ μᾶλλον τοιοῦτον · οἷον εἰ ἐπιστήμη πρὸς ἐπιστητόν , καὶ ἡ τοῦ μᾶλλον ἐπιστητοῦ μᾶλλον ἐπιστήμη · οὕτω καὶ ἐπὶ αἰσθήσεως · ἐπεὶ τοίνυν καὶ ἡ δόξα δοξαστοῦ ἐστι , καὶ ἡ τοῦ μᾶλλον δοξαστοῦ ἔσται μᾶλλον δόξα · ἔσται ἄρα μᾶλλον δόξα αὐτοαληθής , ἥ ἐστι μᾶλλον ἀκριβὴς τῶν τινῶν , ὥσπερ ἦν καὶ ἐπὶ τῶν δοξαστῶν . ὁ δὴ ταῦτα εἰς τὴν τοῦ προκειμένου δεῖξιν λαμβάνων ἔχει ἐν αὐτοῖς ᾐτημένον καὶ κείμενον τό τε εἶναί τινα δόξαν αὐτοαληθῆ · τὸ γὰρ ᾔτηται δὲ καὶ αὐτοσόξαν ἀληθῆ εἶναι τοῦτο σημαίνει , τὸ εἶναί τινα καὶ αὐτοδόξαν · ἀλλὰ καὶ τοῦτο εἴληφε , τὸ μάλιστα εἶναι ἕκαστον ὃ λέγεται αὐτό · ἐξ ὧν τὸ προκείμενον συνάγεται τὸ εἶναί τινα δόξαν ἀκριβεστέραν , τουτέστι μᾶλλον τῶν ἄλλων . ἡ γὰρ ἀκριβεστέρα δόξα μᾶλλον τῶν ἄλλων δόξα · ἐν ᾧ γὰρ τὸ αὐτό , ἐν τούτῳ Ε ; μάλιστα καὶ ἀκριβέστατον · ἐν δὲ δόξῃ τὸ αὐτό · ἐν δόξῃ ἄρα τὸ μάλιστα καὶ ἀκριβέστατον . [ ἄλλως . Ὅτι ἔστι τις δόξα μᾶλλον Ε ; ἑτέρας . τοῦτο γοῦν ἔσται δι’ ὀλίγων δεῖξαι οὕτως · ἔστι δόξα κυρίως καὶ οὐ κυρίως · πᾶν δὲ τὸ κυρίως καὶ οὐ κυρίως ἐστὶ μᾶλλον καὶ ἧττον . εἰ δέ τις αἰτήσειε καὶ λάβοι πλείους προτάσεις , εἶτα συλλογίσαιτο , οὕτως · εἰ τὸ ἕκαστον δοξαστόν ἐστι , τὸ αὐτοέκαστον μᾶλλον δοξαστόν ἐστι καὶ αὐτοαληθῶς δοξαστόν , ἤτοι αὐτοδοξαστόν · ὥστε τῶν τινῶν ἑκάστων τὸ αὐτοέκαστον αὐτοδόξαστόν , ἤτοι μᾶλλον δοξαστόν · ὥστε καὶ ἡ αὐτοδόξα μᾶλλον ἔσται ἀκριβὴς τῶν τινῶν δοξῶν . ] τίς δ’ ἡ ἁμαρτία τῶν οὕτω δεικνύντων καὶ τίς ἡ τῶν τοιούτων λόγων μοχθηρία , προστίθησι · ποιοῦσι γὰρ διὰ τὰ ἔξωθεν καὶ ἐκ περισσοῦ προστιθέμενα λανθάνειν τὰ τοῦ συμπεράσματος αἴτια . Λόγος δέ ἐστι δῆλος ἕνα μὲν τρόπον καὶ δημοσιώ - τατον . Δῆλον λόγον λέγει τὸν φανερόν τε καὶ ἀληθῆ . λέγει δὲ τοῦτον γίνεσθαι τριχῶς . καθ’ ἕνα μὲν τρόπον φανερώτατον καὶ πᾶσι γνώριμον , ἐὰν ἐκ τοιούτων προτάσεων συμπεραινόμενον ᾖ τὸ προκείμενον , ὥστε μὴ δεῖν ἐπερωτῆσαι περὶ μηδενὸς τῶν εἰλημμένων διὰ τὸ γνώριμον καὶ σαφὲς αὐτῶν . τοιοῦτος δ’ ἂν εἴη ὁ ἐκ τῶν γνωρίμων τε καὶ ἐνδόξων καὶ ἀμέσων καὶ μὴ δεομένων δείξεως συνάγων τὸ προκείμενον · οἷον ὧς τὸ ‘πᾶς ἄνθρωπος ζῷον πεζόν , πᾶν ζῷον πεζὸν ζῷον’ . κατὰ δεύτερον δὲ ὁ τρόπος συνήθης ἐστί · τὸ αὐτὸ γὰρ τῷ ὡς μά · Λίστα λέγεται . ὀλίγοι γάρ εἰσιν οἱ ἐξ ἀναποδείκτων προτάσεων λαμ · βνόμενοι , πολλοὶ δὲ καὶ συνήθεις οἱ λαμβάνοντες μὲν προτάσεις τὰς προσεχῶς δεικνυούσας τὸ προκείμενον , ἔχοντες μέντοι τὰς προτάσεις ω-ων λόγων συuπς͂ράσuι ἄτα , τουτέστι rροσυλλο͂λογισμένας καὶ διὰ - τοῦτο φανεράς . ὡς γὰρ ἐν ταῖς ἀποδείξεσι πρώτη μὲν καὶ κυριωτάτη ἡ ἐξ ἀμέ - ἀμέσων καὶ πρώτων , δευτέρα δὲ ἡ διὰ τοιούτων ἃ δι’ ἀμέσων δείκνυται , οὕτω καὶ ἐπὶ τῶν φανερῶν λόγων μάλιστα μὲν φανερὸς ὁ διὰ γνωρίμων καὶ μὴ δεοῴνων δείξεως , δεύτρος δὲ ὁ διὰ δεδειγμένων [ καὶ ] διὰ τοιούτων nώρι - μος . τρίτον δὲ τρόπον τοῦ δήλου λέγει , εἰ ἐλλείπει μὲν καὶ μὴ εἴη πάντα εἰλημῴνα τὰ ἐφ’ οἷς τὸ συμπέρασμα , εἴη δὲ τὸ λεῖπον σφόδρα ἔνδοξόν τε καὶ γνώριμον . τοιοῦτος καὶ ὁ δοκῶν μονολήμματος ‘ἀναπνεῖς , ζῇς ἄρα’ · γνώριμον γὰρ τὸ παραλλλειμμένον τὸ ‘ ἀναπνέον ζῇ᾿ , τοιαῦτά ἐστι καὶ τὰ ἐνθυμήματα · ι οὗτοι κολάσεως ἄξιοι · ἱερόσυλοι γάρ’ · παρεῖται γὰρ τὸ τοὺς ἱεροσύλους ἀξίους εἶναι κολάσεως . ψευδὴς δὲλόγοςκαλεῖταιτετρχῶς . Ὄτι κατὰ τέσσαρας τρόπους ψευδὴς γίνεται λόγος , καθ’ ἕνα μὲν καὶ πρῶτον , ἄν φαίνηται μὲν συνάγων τὸ προκείμενον , μὴ συνάγῃ δὲ ἀλλ’ ᾖ ἀσυλλόγιστος , ὅν φησιν ἐριστικὸν εἶναι · ἔστι γὰρ ἐκ φαινομένων ἐνδόξων μὴ ὄντων δέ . ἕνα δὲ [ τὸν μὴ συλλογιζόμενον ] , ὅταν συλλογίζηται μέν τι ἐκ τῶν λαμβανομένων , οὐ ιuέντοι τὸ προκείμενον . τοῦτο δὲ συμβαίνειν φαίνεται μάλιστα τοῖς δι’ ἀδυνάτου δεικνύουσί τι . τοῦτο δ’ ἄν λέγοι , ἤτοι ὅτι πάντες οἱ εἰς ἀδύνατον ἀπάγοντες συλλογίζονται μέν , οὐ μὴν τὸ προκείῳνον , ἀλλ’ ἔστιν ὁ συλλογισμὸς ψευδής · οὕτω γὰρ δεικνῦσι τὸ προκείμένον διὰ τῆς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῆς , οὐ τῷ αὐτὸ δεικνύναι διὰ συλλο - γισμοῦ . ἡ οὖν τοῦτο λέγει , ὡς ιεομίνῳ δοκεῖ , ἢ μᾶλλον , ὡς ἅπασι , λέγει συμβαίνειν μάλιστα τοῖς εἰς ἀδύνατον ἀπάγουσι τὸ μηδὲν πρὸς τὸ προκείῳνον συλλογίζεσθαι πολλάκις , ὅταν ἀλλοτρίας τις τῆς ὑποθέσεως προτάσεις λάβῃ καὶ συμπερανάμενός τι ἀδύνατον ἀξιώσῃ , ἐπεὶ τοῦτο ἀδύνατον , τὸ ἀντικείμενον τῆς ὑποθέσεως λαμβάνειν · τῷ γὰρ μὴ παρὰ τὴν ὑπόθεσιν γεγονέναι τὸ ἀδύνατον ( καὶ γὰρ χωρὶς ταύτης ἐκ τῶν καταλειπομένων τὸ αὐτὸ ἀδύνατον συνάγεται ) οὐδὲν πρὸς τὸ προκείμενον · τοῦτο δ’ ἦν τὸ ἀντικείμενον τῆς ὑποθέσεως κατασκευάσαι . εἶπε δὲ καὶ ἐν τοῖς Ἀναλυτικοῖς ὅτι “ τὸ μὴ παρὰ τοῦτο ” ἐν τοῖς Ε ; ἀδύνατον λέγουσι λόγοις . τρίτος τοῦ ψευδοῦς λόγου τρόπος , ὅταν τὸ λαμβανόμενον μὲν συνάγῃ τὸ προκείμενον , μὴ ᾖ δὲ οἰκεῖα τὰ λαμβανόμενα τῷ δεικνυμένῳ , οἷον εἰ γεωμετρικόν τι δεικνύει μὴ διὰ γεωμετρικῶν ἢ ἰατρικὸν μὴ διὰ ἰατρικῶν , καὶ τοῦτο ὁμοίως , ἄν τε ἀληθὲς ἄν τε ψεῦδος ᾖ τὸ συναγόμενον · ἡ γὰρ αἰτία τοῦ λόγου τὸ μὴ διὰ οἰκείων γίνεσθαι τῷ προκειμένῳ . ὁ γὰρ δεικνὺς ὅτι τὰ περιφερῆ ἕλκη βραδύτερον θεραπεύεται διὰ τοῦ λαμβάνειν τὸ τῶν ἰσοπεριμέτρων σχημάτων μέγιστον εἶναι τὸ τοῦ κύκλου ἐμβαδὸν οὐ δι’ ἰατρικῶν ἰατρικὸν συλλογίζεται . κατὰ δὲ τὸν τέταρτον τρόπον ψευδὴς γίνεται λόγος , ὅτε διὰ ψευδῶν προτάσεων καὶ ἀμέσων τι συνάγεται . ἀλλ’ οὐ τοῦ διότι ἀλλὰ τοῦ ὅτι ὁ τοιοῦτος γίνεται συλλογισμός . εἰπὼν δὲ περὶ τοῦ τελευταίου τοῦ διὰ ψευδῶν ψεῦδος ἢ ἀληθὲς συνάγοντος , γοντος , περὶ τοῦ πρώτου λέγων τοὐ ἐκ ψευδῶν ψεῦδος συνάγοντος τὸν ψευδῆ λόγον εἶναι τοῦ λέγοντος καὶ ἐρωτῶντος αὐτὸν ἁμάρτημά φησι , λέγων , ὡς εἶπον , ψευδῆ τὸν διὰ ψευδῶν ψεῦδος συλλογιζόμενον . ὁ δὴ τοιοῦτος λόγος καθ’ αὑτὸν μὲν ἐπιτιμήσεως ἄξιος οὐκ ἔστιν · εἰ γάρ ἐστι συλλογιστικός , εἴη ἄν ἁμαρτία τοῦ λέγοντος , καὶ οὐδὲ τούτου ἀεί , ἀλλ’ ὅταν ἀγνοήσῃ ὅτι ψεῦδός ἐστι . οὐ γὰρ πᾶς ὁ λόγος μεμπτός · ἔστι γάρ τις λόγος διὰ ψευδῶν ψεῦδός τι δεικνύς , ὃν πολλῶν ἀληθινῶν λόγων μᾶλλον ἀποδεχόμεθα ὡς μᾶλλον δεικνύντα καὶ συνιστῶντα τὸ προκείμενον . ἔστι δὲ οὗτος ὁ διὰ τῆς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῆς γινόμενος · ἐν γὰρ τῷ τοιούτῳ λόγῳ ὑπόθεσίν τινα λαμβάνοντες καὶ ἐπὶ ταύτῃ πρότασίν τινα ὅτι μάλιστα δοκοῦσαν περὶ γὰρ ταύτης εἶπε τὸ ἐξ ὅτι μάλιστα δοκούντων ἀναιρεῖν τὸ ἀληθές · ἡ δὲ ἀσάφεια ἐν τῇ λέξει , ὅτι μιᾶς οὔσης τῆς τοιαύτης προτάσεως περὶ πλειόνων εἶπεν ) ἐκ ταύτης τῆς ὑποθέσεως συνάγομέν τι ψεῦδος , δι’ οὗ ἀναιροῦμέν τι τῶν ἀληθῶν . ἀλλ’ ὅμως πρὸ πολλῶν λόγων ἀληθῶν ἀποδεχόμεθα μᾶλλον τὸν ὄντα ψευδῆ , ἐπεὶ ἀληθῶν ἀπόδειξίς ἐστι · καὶ γὰρ εἰ τὸ συμπέρασμα | ψεῦδος ἔχει , ἀλλ’ ὅτι ἄλλο τι δι’ αὐτοῦ δείκνυται ἀληθές τὸ γὰρ ἀντικείμενον τῇ ψευδεῖ ὑποθέσει · τοῦτο γὰρ ἐδήλου διὰ τοῦ γὰρ τῶν κειμένων τι μὴ εἶναι παντελῶς , ἀλλὰ δηλονότι τὸ ἀντικείμενον αὐτῷ ) , ὁ τοιοῦτος λόγος καίτοι ψευδὴς ὢν ἀπόδειξίς ἐστιν . ὥστε οὐ πᾶς λόγος ψευδὴς ψεκτός . ὁ μὲν τοιοῦτος λόγος καίτοι ψευδὴς ὢν ψεῦδος συνάγων ἀποδεικτικός . ] [ ἄλλως . Εἰς τὸ δεῖ γὰρ τῶν κειμένων τι μὴ εἶναι παντελῶς . δεῖ μὴ εἶναί τι τῶν κειμένων καὶ ὁμολογουμένων παντελῶς , ὥστε εἶναι τούτου ἀπόδειξιν , ἀλλὰ τῶν ἀμφιβαλλομένων · τὰ γὰρ ἀμφιβαλλόμενα διὰ τῆς εἰς ἄτοπον ἀπαγωγῆς δείκνυνται · τὰ δὲ ὁμολογούμενα δέονται ἀποδείξεως ὡς ὄντα ἀποδεικτικά . ] Ἑξῆς δέ φησι περὶ τοῦ ἐκ ψευδῶν ἀληθές τι συνάγοντος . λέγει γὰρ ὅτι <ό> ἀληθὲς μέν τι συνάγων διὰ ψευδῶν δὲ καὶ ἠλιθίων , ἤτοι εὐηθῶν , οὗ ἐμνημόνευσεν ἐν τοῖς ψευδέσι λόγοις τελευταίου , πολλῷ ἄν εἴη χείρων τῶν ψεῦδος συμπεραινόντων λόγων , εἰ ἐκεῖνοι δι’ ἐνδόξων τοῦτο ποιοῦσιν · ἦν γὰρ καὶ ὁ εἰς ἀδύνατον ἀπάγων ψεῦδός τι συνάγων , οὐ μὴν ἀδόκιμος . ἐνδέχεται δέ , φησί , καὶ ψεῦδός τι συνάγειν διὰ ψευδῶν καὶ ἠλιθίων προτάσεων · ὃς ἔτι φαυλότερος ἄν εἴη τοῦ προειρημένου . τούτοις προστίθησιν , ἐκ τῶν προειρημένων λόγου τοῦ ψευδοῦς γνωρίμου γεγονότος , πῶς δεῖ τὴν ἐξέτασιν ποιεῖσθαι τῶν λόγων . ᾖστε δῆλον ὅτι πρώτη μὲν ἐπίσκεψις λόγου καθ’ αὐτὸν εἰ συμπεραινεται . Πρῶτον , φησί , δεῖ ἐπισκέπτεσθαι τὸν συλλογισμὸν εἰ συνεπεράνθη καθ’ αὑτόν , ἤτοι ἐκ τῶν κειμένων προτάσεων . δεύτερον δὲ δεῖ θεωρεῖν πότερον ἀληθὲς ἢ ψευδές ἐστι τὸ ἐκ τῶν κειμένων προτάσεων συναχθὲν συμπέρασμα . τρίτον δέ , εἰ ἀληθὲς τὸ συναχθέν , ἐκ ποίων προτάσεων συνήχθη · εἰ μὲν γὰρ ἐκ ψευδῶν ἢ ἐνδόξων ] συνήχθη δοκούντων δὲ τῷ προσδιαλεγομένῳ , καλεῖται ὁ τοιοῦτος συλλογισμὸς λογικός , ἤτοι διαλεκτικός · εἰ δὲ συνήχθη ἐξ ὄντων μὲν καὶ ἀληθῶν μὴ δοκούντων δὲ τᾷ προσδιαλεγομένῳ , καλεῖται φαῦλος . ἄν δὲ ψευδεῖς ὦσιν αἱ προτάσεις ἅμα καὶ λίαν ἄδοξοι , ἤτοι μὴ δοκοῦσαι τῷ προσδιαλεγομένῳ , δῆλον ὅτι καὶ οὗτος φαῦλος ἂν εἴη , ἢ ἁπλῶς καὶ καθ’ αὑτὸ μόνον ἡ τοῦ πράγματος , τουτέστιν ἢ καὶ πρὸς τὸ πρᾶγμα . ὅταν γὰρ τοῦ προβλήματος μὴ ὄντος ἀδόξου τε καὶ ψευδοῦς διὰ τοιούτων τις αὐτὸ δεικνύῃ , φαῦλος πρὸς τὸ πρᾶγμα ὁ τοιοῦτος λόγος · ὅταν δὲ καὶ τὸ πρόβλημα ᾖ τοιοῦτον , ὁ διὰ τοιούτων αὐτὸ δεικνὺς λόγος ἀπλῶς μὲν φαῦλός ἐστιν , οὐκέτι δὲ καὶ πρὸς τὸ πρᾶγμα , εἰ ἐκεῖνο μὴ δύναται διὰ βελτιόνων δειχθῆναι . Αἰτεῖσθαι δὲ φαίνονται ἐν ἀρχῇ πενταχῶς . Τὸ φαίνονται προσέθηκεν , ὅτι πρὸς ἀλήθειαν ἡ Ε ; ἐν ἀρχῇ αἴτησις τοσαυταχῶς λέγεται , ὡς ἐν τοῖς Ἀναλυτικοῖς' ἐδείχθη · φαντασίαν μέντοι τοῦ τὰ ἐν ἀρχῇ λαμβάνειν τινὰ ἀποτελοῦσι κατὰ τοὺς πέντε τρόπους , οὓς ἐκτίθεται . Εἷς μὲν οὖν καὶ φανερώτατος τρόπος , εἴ τις αὐτὸ τὸ δεόμενον ἀποδείξεως αἰτήσας λάβοι , οἷον διὰ τί ὁ ἄνθρωπος λογικόν , διότι λογικός . οὗτος δὲ ὁ τρόπος τοῦ ἐν ἀρχῇ οὐ κατὰ δόξαν ἐστίν , ἀλλ’ ὁ κυρίως καὶ κατ’ ἀλήθειαν . τοῦτο δέ , ἤγουν τὸ ἐν ἀρχῇ αἰτεῖσθαι , οὐ ῥᾴδιον λανθάνειν ἐπὶ τοῦ τοιούτου τρόπου · οἷον εἴ τις ἐρωτήσας , διὰ τιὸ ἄνθρωπος λογικόν , λάβοι αὐτὸ τοῦτο τὸ ἐρωτηθὲν εἰς ἀπόδειξιν αὐτοῦ , οὐδένα ἄν λάθοι ὅτι τὸ ἐν ἀρχῇ ᾐτήσατο . Ἐν δὲ τοῖς συνωνύμοις , καὶ ἐν ὅσοις τὸ ὄνομα καὶ ὁ λόγος τὸ αὐτὸ σημαίνει , μᾶλλον . Συνωνύμοις φησὶν ἀντὶ τοῦ ‘πολυωνύμοις’ . τὸ Ε ; μᾶλλον ἐπ’ ἀμφοτέρων ἐχρήσατο , καὶ ἐπὶ τῶν πολυωνύμων καὶ ἐφ’ ὧν τὸ ὄνομα καὶ ὁ λόγος τὸ αὐτὸ σημαίνει · μᾶλλον γὰρ ἐπὶ τούτων ἡ εἰ αὐτό τις τὸ ζητούμενον ἐπὶ τῆς αὐτῆς λέξεως λαμβάνοι . ὁμοίως δὲ καὶ εἰ ἀντὶ λόγου ὄνομα λαμβάνοι , τὸ ἐν ἀρχῇ αἰτεῖται , καὶ εἰ λόγον ἀντὶ λόγου , ὅταν ἀμφότεροι τὸ αὐτὸ σημαίνωσιν . ὁ δὲ ἀντὶ ὀνόματος ὁρισμὸν λαμβάνων φαινομένως αἰτεῖται · δείκνυσι γάρ τινα διὰ τοῦ ὁρισμοῦ , ὅταν τὸ μὲν ὄνομα ἄδηλον ᾖ , ὁ δὲ ὁρισμὸς καὶ τὸ σημαινόμενον γνώριμον . τὰ δ’ ἄλλα εἴη ἂν τοῦ ἀληθῶς τὸ ἐν ἀρχῇ λαμβάνειν παραδείγματα . καὶ καθόλου , ὅταν δύο τινὰ ἀντιστρέφῃ ἀλλήλοις καὶ ᾖ όμοίως ἀσαφῆ , ὁ πρὸς τὴν τοῦ έτέρου δεῖξιν τῷ ἑτέρῳ αὐτῶν χρώμενος αἰτεῖται τὸ ἐν ἀρχῇ , ὥσπερ πάλιν καὶ ὁ πρὸς τὴν δεῖξίν τινος χρώμενος τῷ δεικνυμένῳ δι’ ἐκείνου · οὗς δύο τρόπους τῆς τοῦ ἐν ἀρχῇ λήψεως εἴρηκεν ἐν τῷ δευτέρῳ τῶν Προτέρων ἀναλυτικῶν . [ ἄλλως . εἰς τὸ ἐν δὲ τοῖς συνωνύμοις . ἀντὶ τοῦ ‘πολυωνύμοις’ . καὶ ἐν ὅσοις τὸ ὄνομα καὶ ὁ λόγος τὸ αὐτὸ σημαίνει , ἤγουν τοῖς κυρίως συνωνύμοις , λανθάνει μᾶλλον . ἐν μὲν γὰρ τοῖς πολυωνύμοις , οἷον διὰ τί ὁ | ἄνθρωπος λογικός διότι ὁ ἄνθρωπος βροτὸς ἢ μέροψ · ὁ Ε ; βροτὸς 276 λογικός · ὁ ἄνθρωπος ἄρα λογικός · λανθάνει οὖν διὰ τὸ λαβεῖν πολυώνυμον . ἐν δὲ τοῖς συνωνύμοις , οἷον διὰ τί ὁ ἄνθρωπος νοῦ καὶ ἐπιστήμης δεκτικός , διότι ὁ ἄνθρωπος ζῷον πεζὸν δίπουν , τοῦτο δὲ νοῦ καὶ ἐπιστήμης δεκτικόν · ἔλαβε γὰρ συνώνυμον ὄνομα ἀντὶ τοῦ ἀνθρώπου τὸ ζῷον πεζὸν δίπουν . τῷ δὲ μᾶλλον καὶ ἐπ’ ἀμφοτέρων ἐχρήσατο , τῶν τε πολυωνύμων καὶ συνωνύμων , ἐπειδὴ καὶ ἐπ’ ἀμφοτέρων τὸ ζητούμενον ὁμοίως λανθάνει . ] Δεύτερον δέ , ὅταν κατὰ μέρος δέον ἀποδεῖξαι καθόλου τις αἰτήσῃ , οἷον ἐπιχειρῶν , ὅτι τῶν ἐναντίων μία ἐστὶν ἐπιστήμη , ὅλως τῶν ἀντικειμένων ἀξιώσειε . Φαινομένως τὸ ἐν ἀρχῇ λαμβάνει · ὁ γὰρ ζητουμένου τοῦ εἰ ἔστι τινὸς τῶν ἀντικειμένων τὸ πάντων λαμβάνων τὸ ἐν ἀρχῇ αἰτεῖται · οὐκέτι δέ , εἰ ζητουμένου εἰ τῶν ἐναντίων λάβοι τις τῶν ἀντικειμένων τῷ μὴ αὐτόθεν κεῖσθαι τὸ τὰ ἐναντία ἀντικείμενα εἶναι . Τρίτον , εἴ τις τὸ καθόλου δεῖξαι προκειμένου κατὰ μέπος αἰτήσειεν , οἷον εἰ πάντων τῶν ἐναντίων προκειμένου τῶν δέ τινων ἀξιώσειεν . οὐκ αἰτεῖται μὲν οὐδὲ οὗτος τὸ προκείμενον τῷ ἕπεσθαι τῷ ἐν μέρει τὸ καθόλου · δοκεῖ δέ , φησίν , ὃ μετὰ πλειόνων ἔδει δεῖξαι , καθ’ αὑτὸ χωρὶς αἰτεῖσθαι . καὶ εἰ πάντα λάβοι τὰ ὑπὸ τὸ καθόλου , οὐδ’ οὕτως πρὸς ἀλήθειαν αἰτεῖται τὸ ἐν ἀρχῇ ( ἐπακτικὸς γὰρ ὁ τοιοῦτος τρόπος ) , ὥσπερ οὐδ’ ὁ πρὸ αὐτοῦ ἐκ τοῦ καθόλου τὸ ὑπ’ αὐτὸ συνιστάς · ἔστι γὰρ ἀποδεικτικὸν μάλιστα τὸ τοιοῦτον εἶδος . πάλιν εἴ τις διελὼν αἰτεῖται τὸ πρόβλημα . Οὐδ’ οὗτος τὸ ἐν ἀρχῇ λαμβάνει , εἰ ἑκάτερον ἰδίᾳ λαμβανόμενον γνωριμώτερον τοῦ συναμφοτέρου εἴη . Ἰσαχῶς δὲ καὶ τὰ ἐναντία αἰτοῦνται τῷ ἐξ ἀρχῆς . Καὶ ἡ τοῦ ἐναντίου αἴτησις ἐν λόγοις ἐστὶ παραγωγή , τὸ λαμβάνειν τι παρὰ τοῦ ἀποκρινομένου καὶ μετὰ ταῦτα πειρᾶσθαι τὸ ἀντικείμενον αὐτῷ παρ’ αὐτοῦ λαμβάνειν καὶ διὰ τούτου τοῦ τρόπου δεῖξαι τὴν ἐναντιολογίαν αὐτοῦ τῶν ἀποκρίσεων . γράφεται δὲ ἤτοι τῷ ἐξ ἀρχῆς , τουτέστι ἰτῶ ἐν ἀρχῇ’ πενταχῶς γάρ ) , ἢ τῶν ἐξ ἀρχῆς κειμένων · τοῖς γὰρ ἤδη κειμένοις τὰ ἐναντία αἰτοῦνται . ἐναντία δὲ λέγει τὰ ἀντικείμενα , ὡς δι’ ὧν ἐπιφέρει δηλοῖ . Δεύτερον δὲ τὰ ἐναντία κατὰ τὴν ἀντίθεσιν . Δεῖ εἰδέναι , ὅτι ὥσπερ οἱ τὸ ἐν ἀρχῇ λαμβάνοντες οὐκ αὐτὸ τὸ ζητούμενον ἐπὶ τῶν αὐτῶν λέξεων ᾐτοῦντο ( οὐ γὰρ οἷόν τε οὕτως λαμβάνοντα λαθεῖν ) , οὕτως οὐδ’ οἱ τὰ ἀντικείμενα · προφανὲς γὰρ καὶ αὐτόθεν ἄτοπον · ἀλλὰ μεταφέροντες τὰς λέξεις λαμβάνουσιν ἐπ’ ἄλλων μὲν ὀνομάτων ἢ λόγων τὴν κατάφασιν , ἐπ’ ἄλλων δὲ ταὐτὸ σημαινόντων τὴν ἀπόφασιν . δύναται δὲ μὴ τὰς ἀντιφατικῶς ἀντικειμένας εἰρηκέναι προτάσεις ἀλλὰ τὰς ὁπωσοῦν · καὶ γὰρ αἱ ἐναντίαι ἀντικείμεναι . ἄλλως . εἰς τὸ δεύτερον δὲ τἀναντία . δεύτερος δὲ τρόπος τοῦ λαμβάνειν τὰ ἐναντία ἤτοι κατὰ τὴν θέσιν καὶ τὸν συλλογισμὸν τῶν ἐνανδέ τίων ἢ κατὰ τὰ ἀντιθετικῶς ἀντικείμενα . οἷον ἄρα ἡ ὑγεία οὐχ ᾧ ἄν παρῇ , ὠφέλιμός ἐστιν ; ἔσται ἄρα ἀγαθόν · τί δέ , καὶ ἡ νόσος , εἰ ἐπ ὠφελείᾳ εἴη τοῦ νενοσηκότος , οὐκ ἀγαθόν ἐστι ; τὰ δὲ ἐν τῷ αὐτῷ ὑποκειμένῳ ταὐτὰ καὶ ἀλλήλοις ἐστὶ ταὐτά · ἔστι ἄρα τὸ ἀγαθὸν καὶ τὸ κακὸν ταὐτόν . ] τρίτον , εἴ τις τὸ καθόλου ἀξιώσας . Δοκεῖ οὗτος ὁ τρόπος ὁ αὐτὸς εἶναι τῷ πρώτῳ εἰρημένῳ τῷ “ εἴ τις τὰ ἀντικείμενα αἰτήσαιτο , φάσιν καὶ ἀπόφασιν ” . διαφέροι δ’ ἄν οὗτος ὁ τρόπος ἐκείνου , ὅτι ἐπὶ μὲν ἐκείνου ἐδόκει αὐτόθεν φανερῶς λαμβάνεσθαι , ἐνταῦθα δὲ δυνάμει · οὐ γάρ ἐστιν ἀντίφασις ‘πάντων τῶν ἐναντίων μία ἐστὶν ἐπιστήμη’ * * * * * . διὸ ἐκεῖνος μὲν ὁ τρόπος καταφωρότερος τῆς τῶν ἀντικειμένων λήψεως , οὗτος δὲ μᾶλλον λανθάνων . εἴη ὅ ἄν τις τῶν εἰρημένων τρόπων διαφορὰ Ε ; καθόσον ἐκεῖνος μὲν κατάφασιν καὶ ἀπόφασιν ἐλάμβανε τἀς ὁπωσοῦν ἀντικειμένας ἀντίκεινται γὰρ καθόλου αἱ ἐναντίαι · διὸ οὐδ’ ἐμνημόνευσεν ἔτι τῆς τοιαύτης τῶν ἀντικειμένων λήψεως ) , ἐνταῦθα δὲ τὰς ἀντιφατικάς . οὕτως ποιεῖ καὶ ὁ πᾶσαν μὲν ἀρετὴν ὁμολογουμένην εἶναι διάθεσιν , τὴν δὲ ἐγκράτειαν ἀρετὴν τιθείς · εἴη γὰρ ἄν δυνάμει λέγων ὅτι μὴ πᾶσα ἀρετὴ ὁμολογουμένη διάθεσις · ἡ γὰρ ἐγκράτεια οὐχ ὁμολογία ἀλλὰ μάχη . [ ἄλλως . Εἰς τὸ τρίτον , εἴ τις τὸ καθόλου ἀξιώσας καὶ λαβὼν ἐπὶ μέρους αἰτοῖτο τὴν ἀντίφασιν . οἷον εἰ ἐρωτήσας ὅτι πάντων τῶν ἐναντίων ἡ αὐτὴ ἐπιστήμη | ὕστερον λάβοι τὴν ἀντίφασιν μερικῶς , τὸ μὴ τὴν αὐτὴν ἐπιστήμην εἶναι ὑγιεινοῦ καὶ νοσώδους . τοῦτο δ’ ἄν γίνοιτο , εἰ ἐρωτηθείη οὕτως · ἆρά γε ὁ ἰατρὸς οὐ τέλος ἔχει τὸ ὑγιάσαι καὶ τούτου στοχάζεται , τῆς δὲ νόσου οὔ , ἐπεὶ οὐδὲ τέλος ἔχει τὸ νοσοποιῆσαι ; ὥστε ὁμολογήσας καθόλου , ὅτι πάντων τῶν ἐναντίων ἡ αὐτὴ ἐπιστήμη , μερικῶς ἔλαβεν ὡς οὐχ ἡ αὐτή · ὑπὸ γὰρ τὰ ἐναντία καὶ ἡ ὑγεία καὶ ἡ νόσος . τέταρτος δὲ τρόπος , ὅταν τὸ ἀνάπαλιν ἐπὶ μέρους μὲν αἰτήσας , τὸ τοῦ ὑγιεινοῦ καὶ τοῦ νοσώδους τὴν αὐτὴν εἶναι ἐπιστήμην , εἶτα ἐπὶ τοῦ καθόλου πειρᾶται λαβεῖν τὴν ἀντίφασιν , δείξας ὅτι οὐ πάντων τῶν ἐναντίων ἡ αὐτὴ ἐπιστήμη . ] Πάλιν ἐάν τις αἰτήσῃ τὸ ἐναντίον τῷ ἐξ ἀνάγκης συμ - βαίνοντι . Εἴ τις αἰτήσει τὸ ἐναντίον τῷ ἐκ κειμένων ἐξ ἀνάγκης συμβαίνοντι , οἷον εἰ εἴη τὰ μὲν κείμενα ἡ ἡδονὴ κατὰ φύσιν , πᾶν δὲ τὸ κατὰ φύσιν ἀγαθόν · ἕπεται γὰρ ἐξ ἀνάγκης τούτοις τὸ πᾶσαν ἡδονὴν ἀγαθὸν εἶναι · ἂν δή τις τούτων κειμένων λάβῃ μηδεμίαν ἡδονὴν ἀγαθὸν εἶναι , εἴη ἂν τὸ ἐναντίον λαβὼν τῶν κειμένων . Κἄν εἴ αὐτὰ μὲν μὴ λάβῃ τὰ ἀντικείμενα . Πέμπτον δέ φησιν εἶναι τρόπον , εἴ τις αὐτὰ μὲν μὴ λάβοι τὰ ἀντικείμενα τοῦδε , τοιαῦτα δ’ αἰτήσαιτο δύο ἐξ ὧν ἔσται ἡ ἀντικειμένῃ κειμένη ἀντίφασις . ἔνεστι μὲν καὶ οὕτως ἀκοῦσαι ἱεῖ τις αἰτήσαιτο τοιαῦτά τινα δύο οἷς ἀκολουθεῖ ἀντίφασις’ . τὸ δ’ ἡ ἀντικειμένη ἀντίφασις ἴσον ἐστὶ τῷ ‘κατάφασις καὶ ἀπόφασις αἱ ἀντικείμεναι‘ · οὐ γὰρ πᾶσα κατάφασις πάσῃ ἀποφάσει ἀντίκειται . οὐδὲν γὰρ διαφέρει τοῦ τὴν ἀντίφασιν αἰτῆσαι τὸ τοιαῦτα αἰτῆσαι οἷς ἡ ἀντίφασις ἕπεται . ἔνεστι δὲ ἀκοῦσαι τοῦ δύο συμπλοκῆς προτάσεων ἐξ ὧν συναχθήσεται ἡ ἀντίφασις . Διαφέρει δὲ τὸ τἀναντία λαμβάνειν τοῦ ἐν ἀρχῇ , ὅτι ἐν μὲν τῷ τὸ ἐν ἀρχῇ αἰτεῖσθαι πρὸς τὸ συμπέρασμα σκοποῦσι τὸ ἁμάρτημα εὑρίσκεται ( ὃ γὰρ δεῖξαι δεῖ , τοῦτο αἰτεῖται ὁ ἐν ἀρχῇ αἰτούμενος ) , ὁ δὲ τὰ ἀντικείμενα αἰτῶν κατ’ αὐτὴν τὴν τούτων λῆψιν τὴν ἁμαρτίαν ποιεῖται · ἁμαρτία γὰρ ἐν λήψει προτάσεων τὸ τἀναντία ἀλλήλοις συγχωρεῖν τε καὶ λαμβάνειν . [ ἅλλως . Εἰς τὸ πάλιν εἴ τις αἰτήσαιτο . πέμπτος τρόπος ἐστίν , εἴ τις αἰτήσας λάβοι τὸ ἐναντίον τῷ ἐξ ἀνάγκης συμβαίνοντι , ἤγουν τῷ συμπεράσματι . οἷον εἴ τις συλλογισάμενος ὅτι ἡ ψυχὴ αὐτοκίνητος , τὸ αὐτοκίνητον ἀεικίνητον , τοῦτο δὲ ἀθάνατον , ἡ ψυχὴ ἄρα ἀθάνατος , εἶτα λάβοι ὅτι καὶ θνητή . καὶ ἐάν τις δὲ μὴ λάβῃ τὰ ἀντικείμενα φανερῶς , ὡς ἐν τούτοις πᾶσιν εἴρηται , λάβῃ δὲ τοιαῦτα δύο , ἤτοι ποιητικὰ καὶ φθαρτικά τινων , ἐξ ὧν ἔσται ἡ ἀντικειμένη ἀντίφασις · οἷον ‘ἆρά γε τῷ μήκωνι οὐχὶ τὸ βόειον κρέας ὑγιεινόν ἐστι , φθαρτικὸν δὲ νόσου , ὥσπερ τῷ καχεκτοῦντι τὸ ἀνάπαλιν ; ὧν δὲ τὸ ποιητικὸν καὶ φθαρτικὸν ταὐτόν , καὶ αὐτὰ ταὐτά · ἔσται ἄρα ὑγεία καὶ νόσος ταὐτόν’ . ὁρᾷς ὅπως οὐ φανερῶς ἔλαβε τὰ ἀντικείμενα ἀλλὰ συνεσκιασμένως τῷ λαβεῖν τοιαῦτα ἰσοδύναμα . ] Πρὸς δὲ γυμνασίαν καὶ μελέτην τῶν τοιούτων λόγων . ἐκθέμενος τοὺς τόπους , ἀφ’ ὧν εὐπορήσομεν τῶν πρὸς ἕκαστον πρόβλημα οἰκείων συλλογισμῶν , ὑποθέμενος δὲ καὶ τὴν προσήκουσαν χρῆσιν αὐτῶν ἑκατέρῳ , τῷ ἐρωτῶντι καὶ τῷ ἀποκρινομένῳ , ἐπὶ τούτοις ὀργανικά τινα πρὸς γυμνασίαν καὶ μελέτην τῶν διαλεκτικῶν λόγων παραδίδωσι . καὶ πρῶτον μὲν δεῖν φησιν ἐθίζεσθαι ἀντιστρέφειν τοὺς λόγους , τουτέστιν τοὺς συλλογισμούς · τούτῳ γὰρ ἐγγεγυμνασμένοι πρός τε τὸ προκείμενον πρόβλημα εὔποροι ἐσόμεθα , καὶ ἐν ὀλίγοις πολλοὺς ἐξεπιστησόμεθα λόγους . καὶ ὑπομιμνήσκει ἡμᾶς τῆς συλλογισμῶν ἀντιστροφῆς , περὶ ἧς ἐδίδαξεν ἐν τῷ δευτέρῳ τῶν Προτέρων ἀναλυτικῶν . ἔστι δὲ τὸ ἀντιστρέφειν συλλογισμὸν τὸ μεταλαβόντα τὸ συμπέρασμα , τουτέστι τὸ ἀντικείμενον * * * * * * τῇ λοιπῇ προτάσει συναγαγεῖν . Πρῶτον μὲν ἀντιστρέφειν ἐθίζεσθαι χρή . Δείξαντες γὰρ ὅτι ὁ ἀντιστρέφων λόγος , ᾧ χρώμεθα , συλλογισμός ἐστι , δεδειχότες ἄν εἴημεν καὶ τοῦτον , ᾧ χρώμεθα , ὄντα συλλογισμόν , εἴ τι εἴη πρὸς αὐτὸν ὡς οὐ συλλογισμὸν ὄντα ἀμφισβητήσιμον . ἢ εἰ μὴ τοῦτόν τις συγχωροίη , μεταβάντες ἐπ’ ἐκεῖνον ἄν δεικνύοιμεν . ἢ πρὸς πᾶν τε τὸ δεικνύμενον εὐπορώτεροι ἐσόμεθα , πλείους ἀφορμὰς ἔχοντες πρὸς τὸ συλλογίζεσθαι , καὶ ἐν ὀλίγοις πολλοὺς ἐξεπιστησόμεθα λόγους , ὅτι ἕνα ἔχοντες συλ|λογισμὸν ἕξομεν δι’ αὐτοῦ συλλογισμοὺς τέσσαρας , ποτὲ μὲν τὸ ἐναντίον τοῦ συμπεράσματος λαμβάνοντες ἐν τῇ ἀντιστροφῇ καὶ δύο συλλογισμοὺς ποιοῦντες ἐν ] τῇ κατὰ x003E ; τῶν προτάσεων προσλήψει , ποτὲ δὲ τὸ ἀντικείμενον καὶ πάλιν ἄλλους ποιοῦντες δύο . Τὸ γὰρ ἀντιστρέφειν ἐστὶ τὸ μεταλαβόντα τὸ συμπέρασμα μετὰ τῶν λοιπῶν ἐρωτημάτων . <Τὸ μετὰ τῶν λοιπῶν ἐρωτημάτων> ἐστὶν ἀντὶ τοῦ ‘μετὰ τοῦ λοιποῦ ἐρωτήματος’ , τουτέστι μετὰ μιᾶς τῶν κειμένων προτάσεων · ἐπεὶ δὲ καθ’ ἑκατέραν προσληφθεῖσαν τῶν κειμένων τῷ ἀντικειμένῳ τοῦ συμπεράσματος ἡ λοιπὴ ἀναιρεῖται , διὰ τοῦτο μετὰ τῶν λοιπῶν εἶπε . Παράλληλά τε παραβάλλειν ἐκλέγοντα . Προστίθησί τε ] τῷ προειρημένῳ , τῷ δεῖν ἐφ’ ἑκάστου προβλήματος γυμναζομένους εἰς ἑκάτερον ἐπιχειρεῖν , τὸ δεῖν παράλληλα τιθέντας ἐν ταῖς ἐκλογαῖς πρὸς τὴν αὐτὴν θέσιν ἐπιχειρεῖν , παρατιθέντας τοῖς κατασκευαστικοῖς ἐπιχειρήμασι τὰ ἀνασκευαστικά . τοῦτο γὰρ πρός τε τὸ βιάζεσθαι καὶ ἐλέγχειν πολλὴν εὐπορίαν ἔχει τῷ ἐπιχειρημάτων εὐπορεῖν εἰς ἀμφότερα τὰ μέρη , ἀλλὰ καὶ μεγάλην ἔχει βοήθειαν πάλιν τοῖς ἀποκρινομένοις πρὸς τὸ μὴ ἐλέγχεσθαι · ὁ γὰρ εὐπορῶν πρὸς τὰ ἀντικείμενα καὶ εἰς ἑκάτερα τῶν ἀντικειμένων φυλάττεται πρὸς τὴν τῶν ἀντικειμένων αὐτοῖς παράθεσιν · ἡ γὰρ εἰς τὸ ἀντικείμενον ἐπιχείρησις φυλακὴ τοῦ δεικνυμένου διὰ τῆς εἰς τὸ ἀδύνατον ἐπιχειρήσεως . Πρός τε γνῶσιν καὶ τὴν κατὰ φιλοσοφίαν φρόνησιν . Λέγει δὲ καὶ πρὸς τὴν τὴν τῆς ἀληθείας εὕρεσιν καὶ τὴν κατὰ φιλοσοφίαν φρόνησιν , ἥτις ἐστὶν ἡ τοῦ ἀληθοῦς ἐπιστημονικὴ γνῶσις , τὴν τοιαύτην παρασκευήν τε καὶ περὶ τὰ προβλήματα γυμνασίαν συντελεῖν . τοῦτο δὲ εἶπεν ἐν τῷ πρώτῳ τῆσδε τῆς πραγματείας ἐκτιθέμενος πρὸς τίνα καὶ πόσα χρήσιμος ἡ διαλεκτική . διὰ γὰρ τοῦ πρὸς ἀμφότερα εὐπορεῖν “ ῥᾷον κατοψόμεθα τὸ ἀληθές τε καὶ ψεῦδος ” · ὄργανον γὰρ οὐ μικρὸν πρὸς τὴν τοῦ ἀληθοῦς εὕρεσιν ἡ εἰς τὸ ἀντικείμενον ἐπιχείρησις · τῶν γὰρ ἐνδεχομένων εἰς ἑκάτερον μέρος ἐπιχειρηθῆναι γνωρίμων ὄντων ῥᾳδία ἡ τῶν ἀληθῶν εὕρεσις · ἐν τούτοις γὰρ ἀνάγκη καὶ τἀληθὲς εἶναι . δεῖ δέ , φησί , καὶ πρὸς τὴν τοῦ ἀληθοῦς εὕρεσιν εὐφυίας , καθ’ ἣν ἐπιβλητικὸς ἔσται καὶ κριτικὸς τοῦ ἀληθοῦς . καὶ ταύτην λ·έγει εἶναι εὐφυίαν · εὐφυοῦς γὰρ τὸ οἰκειοῦθαι μὲν πρὸς τἀληθὲς ἀποστρέφεσθαι δὲ τὸ ψεῦδος . ὁ δὲ τοῦτο ἔχων ἔχει καὶ τὸ κρίνειν τἀληθὲς δύνασθαι καλῶς . οἱ δὲ ῥᾳδίως μέν τισι παρακολουθοῦντες καὶ μανθάνοντες , ὁμοίως δ’ ἔχοντες πρὸς πάντα τὰ μαθήματα οὐκ ἂν κυρίως εὐφυεῖς λέγοιντ’ ἄν τῷ μὴ ἔχειν τὸ κριτικὸν ἐν αὑτοῖς , ὅ ἐστιν ἡ πρώτη καὶ κυρίως εὐφυία . Εὖ γὰρ φιλοῦντες καὶ μισοῦντες τὸ προσφερόμενον εὖ κρινοῦσι . Γουτέστι τῶν προσφερομένων , εἴτε μαθήματά τινα εἴη εἴτε καὶ ἄλλα τινά , τὰ μὲν ἄξια εὐπορεῖσθαι καὶ φιλεῖν προαιρούμενοι τὰ δὲ μὴ τοιαῦτα ἀποστρεφόμενοι καὶ μισοῦντες εὖ τε τοῦτο ποιοῦσι καὶ εἰσὶ κριταὶ ἀγαθοί . Πρός τε ἰὰ πλειστάκις ἐμπίπτοντα τῶν προβλημάτων . ἐπεὶ τῶν προβλημάτων ἐστί τινα καὶ συνήθως αἰτούμενα καὶ ἐπιπολάζοντα καὶ πολλάκις ὑπὸ τῶν πλείστων ζητούμενα , φησὶ δεῖν ἔχειν πρὸς γὰρ οὐκ ἀπορήσομεν ἐν ταῖς συνουσίαις ταῖς περὶ αὐτῶν ἐπιχειρημάτων . περὶ δὲ τῶν πρώτων θέσεων λέγοι ἂν ‘περὶ τῶν ἀρχῶν’ · αὗται γὰρ πρῶται θέσεις , καὶ περὶ τῶν τοιούτων προβλημάτων ἐξεπίστασθαι x003E ; λόγους . τοῦτο δέ , ἐπεὶ χαλεπὸν εἰς τὰ τοιαῦτα ἐπιχειρημάτων εὐπορεῖν · δεῖ γὰρ ἢ διὰ πρώτων ἢ δι’ ἐνδόξων ταῦτα δείκνυσθαι · ἀλλὰ καὶ τὸ ἀποκρίνεσθαι περὶ τῶν τοιούτων χαλεπόν . ἤτοι οὖν λέγει ὅτι διὰ τοῦτο δεῖ πρὸς τὰς τοιαύτας θέσεις παρασκευάζειν λόγους τινάς , ὅτι ἀπορήσουσι πρὸς ταύτα ἀποκρίσεων οἱ ἐρωτώμενοι , διὸ οἱ παρεσκευασμενοι πρὸς ταύτα λόγους ῥᾳδίως ἄν περιγένοιντο τῶν ἀποκρινομένων , ἢ καθόλου ἀξιοῖ πρὸς τὰς τοιαύτας θέσεις ἔχειν τινὰς λόγους παρεσκευασμένους , ἐπεὶ δύσκολος ἡ περὶ αὐτῶν ἐπιχείρησίς τε καὶ ἀπόκρισις , ἵν’ , ἂν δέῃ ποτὲ ὑπέχειν ἡμᾶς περὶ αὐτῶν | λόγον , μήτε ἐπιχειρήματος μήτε ἀποκρίσεως ἀπορῶμεν . Ἕτι τε ὅρων εὐπορεῖν δεῖ . Δεῖ , φησί , καὶ ὅρων εὐπορεῖν τὸν διαλεκτικὸν καὶ ἔχειν προχείρους ὅρους καὶ τῶν ἐνδόξων καὶ τῶν πρώτων · διὰ γὰρ τῶν ὁρισμῶν τῶν ἀρχῶν οἱ τῶν μετὰ τὰς ἀρχὰς συλλογισμοί . τοῦτο δὲ οὐ μόνον τῷ διαλεκτικῷ ἀλλὰ καὶ τῷ ἀποδεικτικῷ ἀναγκαῖον · τῷ γὰρ γεωμέτρῃ ἀναγκαῖον πρῶτον εἰδέναι τί γραμμή , τί γωνία · διὰ γὰρ τούτων αἱ ἑξῆς ἀποδείξεις . ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων . Πειρατέον δὲ καὶ εἰς ἃ πλειστάκις ἐμπίπτουσιν οἱ ἄλλοι λόγοι . Δεῖ , φησί , καὶ ταῦτα πρόχειρα ἔχειν εἰς ἃ πλειστάκις ἐμπίπτουσιν οἱ λόγοι . λέγοι δ’ ἄν τοῦτο περὶ τῶν κοινῶν τόπων · εἰσὶ γὰρ τινες κοινοὶ τόποι , οἳ πρὸς πάντα τὰ γένη τῶν προβλημάτων εἰσὶ χρήσιμοι , οἷον οἱ ἀπὸ τῶν συστοίχων καὶ τῶν πτώσεων καὶ γενέσεων καὶ φθορῶν καὶ τοῦ μᾶλλον καὶ ἧττον . τοὺς δὴ τοιούτους λόγους ἀξιοῖ προχείρους ἔχειν ὡς πολλάκις χρησίμους · ὥσπερ γὰρ ἐν γεωμετρίᾳ πρὸ ἔργου τὸ περὶ τὰ στοιχεῖα γεγυμνάσθαι πρὸς τὰς τῶν ἄλλων θεωρημάτων δείξεις . κεφαλισμοὺς δὲ λέγει τοὺς τῶν πρώτων ἀριθμῶν τῶν μέχρι δεκάδος πολλαπλασιασμούς · διὰ γὰρ τῆς περὶ τούτων γυμνασίας καὶ οἱ τῶν ὑστέρων καὶ μειζόνων καὶ ὁμοίων αὐτοῖς πολλαπλασιασμοὶ κατὰ μετάβασιν γνωρίζονται · ἀπὸ γὰρ τοῦ δὶς δύο τέσσαρα γνωρίζεται ὁ δὶς εἴκοσι τεσσαράκοντα καὶ ὁ εἰκοσάκις εἴκοσι τετρακόσια καὶ ὁ διακοσιοντάκις εἴκοσι τετρακισχίλια , καὶ ἑξῆς ὁμοίως . Καθάπερ γὰρ ἐν τῷ μνημονικῷ μόνον οἱ τόποι τεθέν τες . Τόπους τινὰς καὶ ἐν τῷ Περὶ μνήμης καὶ ὕπνου καὶ τῆς καθ’ ὕπνους μαντικῆς παρέθετο , δι’ ὧν ἔστιν ἀναμιμνήσκεσθαι καὶ ἀπὸ τῶν ἐναντίων καὶ ἀπὸ τῶν ὁμοίων καὶ ἀπ’ ἄλλων πολλῶν . ὡς οὗν ἐπ’ ἐκείνων αὐτοὶ οἱ τόποι γνωριζόμενοι , ἀφ’ ὧν οἷόν τε ἀναμιμνήσκεσθαι , αἴτιοι τοῦ ἀναμιμνήσκεσθαι ἡμῖν γίνονται ( εἰδότες γὰρ ὅτι δι’ ἐναντίων φέρε εἰπεῖν , εὐθὺς εἰς τὸ ἐναντίον τῶν εἰρημένων μεταβάντες ἀπομιμνησκόμεθα τούτου , ἀπὸ πικροῦ γλυκέος , ἀπὸ λευκοῦ μέλανος , ἀπὸ ψύχους καύματος ) , ὡς οὖν ἐπὶ τοῦ ἀναμνηστικοῦ καὶ ἐπὶ τοῦ διαλέγεσθαι συλλογιστικώτερον ποιεῖ ἡ τῶν κοινῶν τόπων γνῶσις · ἅμα γὰρ τοῦ τόπου τῇ γνώσει συνεισάγεται καὶ ὁ [ τοῦ ] δι’ αὐτοῦ γινόμενος συλλογισμός . ἔτι τῷ ὡρισμένους . εἶναι τοὺς τόπους , ἀφ’ ὧν ἐπιχειρήσομεν , εὐπορήσομεν συλλογισμῶν , οὐ καθ’ ἕκαστον πρόβλημα οἰκείας ἀφορμὰς ζητοῦντες ἀλλὰ τοῖς κοινοῖς πρὸς πάντα χρώμενοι . ἔτι δὲ λέγων περὶ αὐτῶν φησι δεῖν προτάσεως κοινῆς μᾶλλον ἢ συλλογισμοῦ μνημονεύειν , πρότασιν κοινὴν τὸν τόπον λέγων · κοινὴ γὰρ πρότασις ὁ τόπος . διαιρουμένων τῶν πραγμάτων οἷς ἁρμόζεται , διαμνημονεύειν ] τῶν οἰκείων ἑκάστῳ προβλήματι συλλογισμῶν . ὁ μὲν γὰρ συλλογισμὸν εἰδὼς πρὸς ἐκεῖνο μόνον εὐπορεῖν δύναμιν ἔχει τὸ πρόβλημα οὗ τὸν συλλογισμὸν ἔχει , ὁ δὲ κοινὴν πρότασιν ἔχων καὶ πρὸς ἄλλα . οἷον ὁ μὲν εἰδώς , ὅτι εἰ τὸ ὑγιεινὸν ἀγαθόν , τὸ νοσῶδες κακόν , ἀλλὰ μὴν τὸ πρῶτον , καὶ τὸ δεύτερον ἄρα · ἔχει γὰρ συλλογισμόν , ἀλλὰ περὶ τῶν εἰρημένων μόνον · ὁ δὲ τὸν τόπον εἰδὼς τοῦ ἱεῖ τὸ ἐναντίον τῷ ἐναντίῳ , καὶ τὸ ἐναντίον τῷ ἐναντίῳ’ συλλογισμὸν μὲν οὐκ ἔχει , ἀρχὴν δὲ καὶ ἀφορμὴν συλλογισμῶν , οὐ μόνον τοῦ προκειμένου · οὐ γὰρ μόνα ταῦτα ἐναντία . τὰς δὲ ἀρχὰς ὑποθέσεις λέγει , ὅτι μὴ δι’ ἀποδείξεως τίθενται . ἐπεὶ δὲ χαλεπὸν τὸ κἄν μετρίως ἀρχῆς εὐπορῆσαι δεῖ μνημονεύειν τῶν τοιούτων προτάσεων αἵ εἰσιν ἀρχαὶ τῶν προβλημάτων . Ἕτι τὸν ἕνα λόγον πολλοὺς ποιεῖν ἐθιστέον . Καὶ τοῦτο ἀκόλουθον τῷ προειρημένῳ περὶ τῶν τόπων , τῷ ἐθίζειν αὑτὸν ἀντὶ τῶν καθ’ ἕκαστα προτάσεων καὶ προσεχῶν προσέχειν τινὶ καθόλου · τὴν γὰρ καθόλου πρότασιν πολλῶν ἀρχὴν γίνεσθαι συλλογισμῶν · πρὸς γὰρ ἕκαστον τῶν ὑπὸ τὸ καθόλου χρήσιμος ἡ τοιαύτη πρότασις . καὶ ἔστι τὸ νῦν λεγόμενον ἴσον τῷ ἐν τῷ πρώτῳ εἰρημένῳ τόπῳ “ ληπτέον δὲ ὅτι μάλιστα καθόλου πρότασιν , καὶ τὴν μίαν πολλὰς ποιητέον . ” ποιεῖσθαι δὲ ἀξιοῖ τὰς μεταβάσεις ἀπὸ τῶν κειμένων ἐπὶ τὰ καθολικώτερα ἀδήλως καὶ κεκρυμμένως · οὕτως γὰρ συγχωρηθήσεται , εἰ μὴ εἰς τὰ ἐγγὺς καὶ παρακείμενα καὶ | ὀλίγον ἀπέχοντα μεταβαίνει τις ἀλλ’ εἰς τὰ πλεῖστον ἀπέχοντα τῶν ἐν τῇ συγγενείᾳ τούτων περὶ ὧν <ἂν> ὁ λόγος ᾖ . Ἔσονται δὲ δυνατοὶ τῶν λόγων οἳ μάλιστα καθόλου τοῦτο πάσχειν δύνανται . ὸ ἕνα πολλοὺς ποιεῖν δύνασθαί φησι γίνεσθαι ἐπὶ τῶν μάλιστα καθόλου · ὅσῳ γὰρ κοινοτέρα καὶ καθολικωτέρα ἡ πρότασις , τοσοῦτον εἰς πλείονα διαιρεῖσθαι δύναται . ὁ γὰρ λαβὼν καθόλου ὅτι μή ἐστι μία πλειόνων ἐπιστήμη , ἔχει διὰ τούτου καὶ ὅτι μὴ τῶν ἀντικειμένων · τοῦτο δ’ ἔχων πάλιν ἔχει καὶ ὅτι τῶν πρός τι οὐκ ἔστι μία ἐπιστήμη καὶ τῶν ἐναντίων , ἀλλὰ καὶ τῶν συστοίχων · καὶ γὰρ ταῦτα ὑπὸ τὸ προκείμενον καθόλου . Δεῖ δὲ καὶ τὰς ἀπομνημονεύσεις καθόλου ποιεῖσθαι . Ἄξιοί , κἄν ὁ προσδιαλεγόμενος ἐπὶ μέρους τιθῇ τι , οἷον ὅτι ὑγιεινοῦ καὶ νοσώδους οὐκ ἔστι μία ἐπιστήμη , αὐτὸν ἐκλαβόντα καθόλου αὐτοῦ μνημονεύειν λέγοντα ‘οὐκοῦν τῶν ἀντικειμένων οὐ φὴς εἶναι μίαν ἐπιστήμην;’ · οὕτως γὰρ ἐξέσται πρὸς πολλὰ κεχρῆσθαι τῷ λόγῳ λέγοντι ‘οὐ μόνον ἄρα τῶν ἐναντίων οὐδὲ τῶν πρός τι’ , ὅτι εἰ ἐπί τινων φανείη τῶν ἀντικειμένων οὖσα μία ἐπιστήμη , ἀναιρεῖσθαι δόξει τὸ τεθειμένον . ὁμοίως δὲ ἀξιοῖ ποιεῖν καὶ ἐν τῇ ῥητορικῇ · καὶ γὰρ τὸ ἐνθύμημα συλλογισμὸς ῥητορικός ἐστι . δεῖ οὖν , φησί , καὶ ἐνταῦθα τὸν λόγον τὸν καθόλου πειρᾶσθαι λαμβάνειν . ἐπιχειροῦντα μὲν οὖν χρὴ μεταφέρειν ἐπὶ τὰ καθόλου τὰς ἀποκρίσεις · οὕτω γὰρ ῥᾴδιον ἡ τῶν τιθεμένων ἀνασκευή . ἀποκρινόμενον δὲ καὶ ὑπέχοντα λόγον καὶ παριστάμενόν τινι συλλογιζόμενον περὶ αὐτοῦ φεύγειν δεῖ τὸ καθόλου ποιεῖσθαι τοὺς συλλογισμούς · οὕτω γὰρ τὰς ἀφορμὰς πλείονας τῶν πρὸς τὰ λεγόμενα ἀφαιρεθήσεσθαι τοὺς † ἀνασκευάζοντας τὸ ὑπ’ αὐτῶν πειρωμένους . Ἀεί τε δεῖ σκοπεῖν τοὺς λόγους , εἰ ἐπὶ πλειόνων κοινῶν διαλέγονται . Δεῖ , φησί , τοὺς γινομένους συλλογισμοὺς ἐπισκοπεῖν , εἰ καθόλου προτάσεις ἔχουσι καὶ ἐπὶ τῶν καθόλου διαλέγονται · τᾶς γὰρ συλλογισμὸς ἢ ἀμφοτέρας ἢ τὴν ἑτέραν καθόλου ἔχει πρότασιν . Τῶν ἐπακτικῶν πρὸς νέον . Ἐπειδὴ τὰ μερικὰ μᾶλλον αὐτῷ γινώσκονται , ἐξ ὧν ἡ ἐπαγωγή . Ὅλως δὲ ἐκ τοῦ γυμνάζεσθαι διαλεγόμενον πειρατέον . Καθόλου φησὶ δεῖν ἀπὸ τῶν συνουσιῶν τῶν διαλεκτικῶν καὶ γυμναστικῶν πειρᾶσθαι ἀπομνημονεύειν ἤτοι συλλογισμόν τινα ἢ [ εἴ ] τινα καλῶς λεγομένην πρὸς ἐρωτώμενόν τινα λόγον λύσιν ἢ πρότασίν τινα προτεινομένην καλῶς ἢ ἔνστασιν πρὸς πρότασιν . παραφυλάττειν δὲ ἀξιοῖ καὶ τὰ γινόμενα ἁμαρτήματα ὑφ’ ἡμῶν αὐτῶν ἢ ὑπ’ ἄλλων , καὶ παρὰ τί ἐγένετο , εἰ καλῶς ἠρώτησεν ἢ εἰ μὴ καλῶς , ὅπως τὰ μὲν μεμνῆσθαι τὰ δὲ φυλάττεσθαι ἐθιζώμεθα · ἐκ γὰρ τοῦ τὰ τοιαῦτα παραφυλάττεσθαι ἡ διαλεκτικὴ δύναμις περιγίνεται , ἧς χάριν καὶ τὴν ἀρχὴν γυμναζόμεθα . Καὶ μάλιστα περὶ τὰς προτάσεις καὶ ἐνστάσεις . Δεῖν φησι μάλιστα περὶ τὰς προτάσεις * * * μνημονεύοντα καὶ ἀθροίζοντα , προτάσεις μέν , ἐπειδὴ διὰ τούτων αἱ ἐρωτήσεις τε καὶ ἐπιχειρήσεις , ἐνστάσεις δέ , ἐπειδὴ διὰ τούτων αἱ ἀποκρίσεις · τοῦ δὲ διαλεκτικοῦ ἔργον ἐρώτησίς τε καὶ ἀπόκρισις . εἰπὼν δὲ διαλεκτικὸν εἶναι τὸν προτατικὸν καὶ ἐνστατικόν , προστίθησι τί ἔργον ἐστὶ τοῦ καλῶς προτείνοντος καὶ τοῦ καλῶς ἐνισταμένου . Οὐχ ἅπαντι δὲ διαλεκτέον , οὐδὲ πρὸς τὸν τυχόντα γυμναστέον . Εἰπὼν πῶς δεῖ γυμνάζεσθαι καὶ διὰ τίνων <καὶ τίνων> χάριν , ἐπὶ τούτοις καὶ τὸ μέγεθος , ὁποῖον χρὴ τὸν διαλεκτικὸν ἔχειν , δείκνυσι διὰ τοῦ ἀξιοῦν αὐτὸν μὴ πρὸς πάντας διαλέγεσθαι μηδὲ πρὸς τὸν τυχόντα γυμνάζεσθαι . καὶ τὴν αἰτίαν λέγει · συμβαίνει γὰρ πρὸς ἐνίους φαύλους γίνεσθαι τοὺς λόγους . ὅτι γὰρ ἐριστικῶς ἀποκρινόμενοι οἱ προσδιαλεγόμενοι παραβαίνοντες τὰ ἔνδοξα καὶ ἐκ παντὸς τρόπου πειρώμενοι τοῖς διαλεγομένοις ἐνίστασθαι , ἀκόλουθον μέν ἐστι καὶ τοὺς ἐπιχειροῦντας ἐκ παντὸς τρόπου πειρᾶσθαι συλλογίζεσθαι τὸ προκείμενον · ἐκφέρονται δὲ καὶ οἱ γυμναζόμενοι πρὸς τοὺς τοιούτους εἰς τὸ ἀγωνιστικὰς ποιεῖσθαι τὰς συνουσίας . τοῦτο δὲ οὐκ εὔσχημον ποιεῖν · τὸ γὰρ ἐρίζειν τε καὶ σοφίσμασι χρῆσθαι οὐδαμῶς οἰκεῖον τῷ διαλεγομένῳ · τὸ γὰρ διαλέγεσθαι| ἢ διὰ τῶν ἐνδόξων γυμνάζεσθαι πρὸς τὴν τῆς ἀληθείας εὕρεσιν τὴν ἀναφορὰν ἔχει . διὸ τοῦτο φυλασσόμενον δεῖ μὴ πρὸς πάντα κοινολογεῖσθαι , ἀλλὰ κατὰ τὴν ἀρχὴν κρίνειν εἰ ἄξιοι κοινωνίας , ὅπως μὴ προπετῶς καθέντες ἑαυτοὺς ἀναγκαζώμεθα παραβαίνειν τὸ οἰκεῖον ἔργον ἁμιλλώμενοι τοῖς χείροσιν . Δεῖ δὲ καὶ πεποιημένους ἔχειν λόγους πρὸς τὰ τοιαῦτα . Φθάνει μὲν ἤδη πως περὶ τούτου εἰρηκέναι , λέγει δὲ καὶ νὺν . ἀξιοῖ δὲ δεῖν ἑτοίμους καὶ πεποιημένους λόγους ἔχειν καὶ διὰ μνήμης πρὸς τὰ τῶν προβλημάτων τοιαῦτα ἃ χρήσιμά ἐστι πρὸς πολλά . τοιαῦτα δ’ ἄν εἴη τὰ μάλιστα καθόλου · ἔχοντες γὰρ τοὺς περὶ τούτων συλλογισμοὺς χρῆσθαι αὐτοῖς πρὸς πάντα τὰ ὑπ’ αὐτὰ δυνάμεθα . καὶ πρότερον δὲ εἶπεν · ἐλαχίστων δὲ εὐπορήσαντες , <ἐξ> ὧν ὁ τοῦ καθόλου προβλήματος συλλογισμός , πρὸς πλεῖστα λόγους χρησίμους ἕξομεν . καὶ διότι οὐ ῥᾴδιον περὶ τῶν καθόλου προτάσεων ἐκ τοῦ παρὰ πόδας εὐπορεῖν λέγειν , διὰ τὸ διὰ καθολικῶν γίνεσθαι τὸν περὶ τοῦ καθόλου συλλογισμόν , μὴ εἶναι δὲ ῥᾴδιον τοιούτων εὐπορεῖν προτάσεων , διὰ τοῦτο ἀξιοῖ περὶ τῶν τοιούτων προτάσεων ἔχειν λόγους παρεσκευασμένους . οἷον τὸ μίαν εἶναι τῶν ἀντικειμένων ἐπιστήμην οὐ ῥᾴδιον μὲν συλλογίζεσθαι · συλλογι - σθέντι μέντοι αὐτῷ ἔνεστι χρῆσθαι καὶ ὅτι τῶν ἐναντίων μία ἐπιστήμη καὶ ὅτι τῶν πρός τι καὶ ὅτι τῶν λοιπῶν , καὶ πάλιν δὲ καθ’ ἕκαστον τῶν ὑπὸ ταῦτα . διὸ χρὴ λόγον τινὰ ἔχειν περὶ τοῦ προβλήματος ὄντος καθοδὲ ἀλλήλοις ἡ αὐτὴ ἐπιστήμη · τὰ δ’ ἀντικείμενα τοιαῦτα . ὅτι δὲ τῶν μὴ δυναμένων συνυπάρχειν ἀλλήλοις ἡ αὐτὴ ἐπιστήμη , οὕτως δείκνυσιν · ἐπιστήμης ἴδιον τὸ εἰδέναι τὸ ὑπάρχον τινί · τῆς αὐτῆς δὲ καὶ τὸ μὴ ὑπάρχον ἅμα ἐκείνῳ εἰδέναι · οὕτως γὰρ εἴσεται τὴν αὐτοῦ τοῦ ὑπάρχειν τινί .
Lemmas: [ ὥσπερ ἐν ὁ πρῶτος προτεχνολογέω τις χρήσιμος κατά ὁ πραγματεία , οὕτως καί ἐν ὁ ὄγδοος ἐπιτεχνολογέω τις . πρόκειμαι τοίνυν αὐτός περί τρεῖς εἶπον κεφάλαιος . πρῶτος μέν περί ἐρώτησις καί ἀπόκρισις , πότε ὀρθός ἑκάτερος καί πότε ἁμαρτάνω . παράκειμαι δέ ὁ μέν περί ἐρώτησις ὁ τε πρός κρύψις λαμβάνω καί ὅλως διά ὅς ἄν ὁ ἐρωτάω ἐπάγω ὁ ἀποκρίνω ὁ καθόλου πρότασις αὐτός τίθημι , ἐπεί ἄνευ οὗτος ἀδύνατος εἰμί συλλογίζομαι · ὁ δέ περί ἀπόκρισις λόγος παράκειμαι ὅς τε περί διαίρεσις λόγος ὁ πρότασις καί περί ὁ ὁ σημαίνω ἀμφιβολία καί ὅλως ὁ περί ἔνστασις · διό καί περί οὗτος λέγω . ἐπεί δέ ὁ πρόβλημα ὅσος εὐχερής εἰμί φυλάσσω , οὗτος δυσχερής εἰμί ὁ τίθημι ἐλέγχω , εἰμί δέ ὁ μέν ἀποκρίνω ὁ ὅς τίθημι θέσις φυλάσσω , ὁ δέ ἐρωτάω ὁ ὁ θέσις ἐλέγχω , κοινός ἄν εἰμί ὁ ἐρωτάω καί ἀποκρίνω ὁ περί οὗτος λόγος · διόπερ καί περί οὗτος λέγω , ὕστερος μέν ὁ ἐρώτησις , . πρότερος δέ ὁ ἀπόκρισις . ὁ δή πρῶτος κεφάλαιος οὗτος . ὁ δέ δύο ποσαχῶς εἰμί λόγος ψεκτός καί ἐπαινετός , ὅτι τριχῶς , ἢ κατά ἑαυτοῦ ἢ ὡς πρός ὁ πρόβλημα ἢ παρά ὁ ἕτερος ὁ διαλέγω · ἐνδέχομαι γάρ καί ὁ λόγος αὐτός κατά ἑαυτοῦ ψεκτός ὁ επαισχολιον νετὸν εἰμί , καί οὗτος ὁπότερος εἰμί κατά ἑαυτοῦ πρός ὁ πρόβλημα ὁ ἐναντίος εἰμί · ποτέ δέ ποτέ δέ καί δύναμαι καλῶς ἐρωτάω θατέρου ὁ διαλέγω μοχθηρία ψεκτός εἄν γίγνομαι . οὗτος δέ ὁ δύο κεφάλαιος . τρίτος δέ πῶς εἄν Υυμνασθείημεν πρίν εἰς ὁ διάλεξις ἔρχομαι , καί τίς ὁ προκατασκευή . ] [ ἄλλως . ] ἐν ὁ πρῶτος ὁ διαίρεσις ποιέω ὁ διαλεκτική πρόβλημα καί δείκνυμι ὅτι τέσσαρες εἰμί , παραδίδωμι δέ καί ὁ μετά ἐκεῖνος βιβλίον καί ὁ πρός ἕκαστος γένος ὁ πρόβλημα τόπος , διά ὅς οἷος τε εἰμί εὐπορέω ἐπιχείρημα πρός τε ὁ ἀνασκευή ὁ πρόβλημα καί πρός ὁ κατασκευή , ἐν οὗτος εἰμί τελευταῖος ὁ πραγματεία περί ὁ χρῆσις αὐτός ποιέω ὁ λόγος · οὖον γάρ αὐτάρκης ὁ ὁ τόπος εὕρεσις ὁ διαλεκτικός πρός ὁ συλλογίζομαι διά αὐτός ὁ πρόκειμαι , ἀλλά δεῖ αὐτός καί ποιός τάξις αὐτός καί χρῆσις . αἴτιος δέ οὗτος , ὅτι ὁ διαλεκτικός πρός ἄλλος ὁ λόγος , καί ἐκ ἐρώτησις λαμβάνω ὁ πρότασις διά ὅς ὁ πρόκειμαι συλλογίζομαι . διά οὗτος γάρ καί ὁ διαλεκτικός πρότασις ὁρίζω ἐρώτησις ἀντίφασις εἰμί . δεῖ δέ αὐτός καί ποιός τάξις ὁ ἐρωτάω · οὖον γάρ ὁ αὐτός ἀπόκρισις ἀποκρίνω περί ὁ αὐτός ὁ ὁπωσοῦν ἐρωτάω , ἀλλά πολλάκις ὁ οὐ εἄν συγχωρέω ἁπλόος ἐρωτάω , οὗτος δίδωμι διά ὁ τρόπος ὁ ἐρώτησις . δεῖ οὖν καί περί ὁ ἐρωτάω ἐμπειρία τις καί τέχνη ἔχω ὁ διαλεκτικός , ὡς διά ὁ τρόπος ὁ ἐρώτησις δύναμαι λαμβάνω ὁ πρός ὁ πρόκειμαι αὐτός συλλογισμός χρήσιμος . καί εἰμί κατά οὗτος ὁμοιότης ὁ τε ῥητορικός καί ὁ διαλεκτική · ὡς γάρ ὁ ῥήτωρ καί αὐτός πρός ἄλλος ποιέω ὁ λόγος ( ἢ γάρ πρός δῆμος ἢ πρός θεωρός ἢ πρός δικαστής ) δεῖ μετά ὁ εὕρεσις ὁ ἐρῶ οἰκονομία τε οὗτος , ὅστις εἰμί τάξις ὁ εὑρίσκω , καί ποιός ἑρμηνεία τε καί φράσις , οὕτως καί ὁ διαλεκτικός μετά ὁ ὁ τόπος ἀπό ὅς ὁ δείκνυμι ὁ πρόκειμαι εὕρεσις δεῖ ὁ ὁ εὑρίσκω ποιός τάξις καί παρασκευή πρός ὁ ἐρώτησις , καί ἐπί οὗτος αὐτός ὁ ἐρώτησις , ὅστις εἰμί ἀνάλογος ὁ ὁ ῥήτωρ φράζω . ἐπεί δέ οὖον μόνος εἰμί ὁ διαλεκτικός ὁ ἐρωτάω ἀλλά καί ὁ ἀποκρίνω , ὡς εἶπον καί αὐτός ἄρχω ὁ πραγματεία ( εἶπον γάρ “ καί αὐτός λόγος ὑπέχω μηδείς εἴρω ὑπεναντίος ” ) , διά οὗτος οὖον περί ἐρώτησις μόνος ἀλλά καί περί ἀπόκρισις ποιέω ὁ λόγος . ὥσπερ γάρ ὁ ἐρωτάω εἰμί ὁ καλῶς ἐρωτάω ( οὗτος δέ εἰμί πρός ὁ λαμβάνω χρήσιμος ὅς βούλομαι ) , οὕτως καί ὁ ἀποκρίνω ὁ καλῶς ἀποκρίνω , ὅσπερ εἰμί ἐν ὁ μηδείς ὑπεναντίος δίδωμι ὅς τίθημι ὁ ἀρχή . διά οὗτος δέ καί ἀξιόω τις ἐπιγράφω ὁ βιβλίον οὗτος περι ἐρώτησις καί ἀπόκρισις , ἄλλος δέ περι τάξις καί ἀπόκρισις , ἐπεί καί αὐτός περί οὗτος εἶπον ἐρχόμενος προτίθημι . [ ἄλλως . ἕτερος . διδάσκω ἐν ἀρχή ὁ πάρειμι πραγματεία ὅτι τέσσαρες γένος πρόβλημα εἰμί , ὁ τε κατά συμβεβηκός , ὁ γενικός , ὁ ἰδικός καί ὁ ὁρικός , καί ἐφεξῆς ἕκαστος ὁ οἰκεῖος παραδίδωμι τόπος ὁ τε ἀνασκευαστικός καί ὁ κατασκευαστικός , ὕστερος δέ καί περί ὁ αὐτός μικρός τίς διαλέγω ὡς πρός ὁ ὁρικός πρόβλημα χρησιμεύω , παραδίδωμι οὖν ἐν οὗτος πᾶς , πόθεν ὀφείλω λαμβάνω ὁ ἐπιχείρημα ὅς κατασκευάζω ἢ ἀνασκευάζω ἕκαστος αὐτός , νῦν προτίθημι διδάσκω καί περί ὁ τάξις αὐτός , ὡς ἄν μή ἄτακτος καί ὡς τυγχάνω αὐτός προφέρω ( ἀγαθός γάρ οἰκονομία ὁ οἶδα τίς πρῶτος δεῖ προφέρω , τίς δέ ὕστερος ) καί μή ὥσπερ ὁ ῥήτωρ · ἐκεῖνος γάρ οὐ ὡς ἔχω φύσις καί τάξις ὁ κεφάλιον τίθημι , ἀλλά ὡς ὁ καιρός ἀπαιτέω . διδάσκω ἐν ποῖος ὁ ἄλλος ὀφείλω προτάσσω , ὁ ἀπό ὁ πτῶσις καί ὁ σύστοιχος ὁ ἀπό ὁ ἐναντίος ἢ οὗτος ἐκεῖνος , εἰμί γε πολύς τοιοῦτος εὐπορέω , ἀλλά δή καί περί ὁ πῶς δεῖ ἐρωτάω , ἤτοι κατά ἀντίφασις · οὗτος γάρ ὁ διαλεκτικός μέθοδος ἀπαιτέω . ] Δεύς δέ πρῶτος μέν ἐρωτάω μέλλω . Δεύς , φημί , ὁ μέλλω ἐρωτάω διαλεκτικός πρῶτος μέν ἐφευρίσκω κατά ἑαυτοῦ σκοπός ὁ τόπος ὅθεν ὀφείλω ἐπιχειρέω καί διαλέγω , αὐτός διαλεκτικός , τουτέστιν ἀντιφατικός , οἷος ἆρα ὁ ψυχή ἀθάνατος εἰμί ἢ οὖον , καί σύν οὗτος τάσσω κατά ἑαυτοῦ ὁ κατά ἕκαστος ὁ εὑρίσκω ἐπιχείρημα , ποῖος δεῖ πρῶτος ἐπιφέρω | καί ποῖος μετά οὗτος καί ἐφεξῆς , καί τρίτος προφέρω ὁ ἐρώτησις . μέχρι μέν οὖν ὁ εὑρίσκω ὁ τόπος . ἀπό ὁ αὐτός μέν , φημί , τόπος ἀπό ὅς ἐπιχειρέω ὁ διαλεκτικός κατασκευάζω ἢ ἀνασκευάζω , ἀπό ὁ αὐτός ἐπιχειρέω καί ὁ ἀποδεικτικός · καί μέχρι ὁ εὐπορέω ὁ τοιοῦτος ἐπιχείρημα καί ἀμφο - τέρος ὁ αὐτός σκέψις . ἴδιος δέ ὁ διαλεκτικός ὁ ὁ εὑρίσκω τόπος τάσσω κατά ἑαυτοῦ καί ποιέω ὡς προεῖπον · ποιέω δέ οὗτος ὁ διαλεκτικός εἰκότως , διότι πρός ἕτερος προτείνω ὁ εὑρίσκω . ὁ δέ ἀποδεικτικός κατά ἑαυτοῦ ζητέω ὁ ἀληθής οὖον φροντίζω , ἄν ἀληθής καί γνώριμος λαμβάνω πρότασις · οὖον γάρ ἔχω ἀνάγκη ὁμολογέω οὗτος παρά ὁ ἀποκρίνω · οὖον γάρ ἐρωτάω , ἀλλά λαμβάνω κατά ἑαυτοῦ . ποιέω δέ οὗτος ὁ ἀποδεικτικός διά ὁ σύνεγγυς εἰμί ὁ λαμβάνω πρότασις ὁ ἐκ ἀρχή τίθημι πρόβλημα , καί ὅτι εὐθύς ἐκ ὁ σύνεγγυς πρότασις προοράω ὁ συμβαίνω συμπέρασμα . λαμβάνω γάρ φέρω εἶπον ὅτι ὁ ψυχή αὐτοκίνητος , ὅστις πρότασις ἀληθής εἰμί καί γνώριμος καί προσεχῶς συνακτικός ὁ ὅτι ὁ ψυχή ἀθάνατος · ἄν γάρ ὁ προσδιαλέγομαι ὁ διαλεκτικός οὖον συγχωρέω οὗτος διά ὁ συνοράω ὁ ἐκ οὗτος συμπέρασμα , ἀλλά οὖν ἐκεῖνος λαμβάνω οὗτος . καί διά οὗτος μάλιστα σπουδάζω , καθόσον φύω γνώριμος καί ἐγγύς εἰμί ὁ συμπέρασμα καί πρῶτος καί ἄμεσος , ὁ λαμβάνω ἀξίωμα , ἤγουν ὁ πρότασις · ἐκ γάρ οὗτος γίγνομαι ὁ ἀποδεικτικός συλλογισμός . ὁ δέ διαλεκτικός οὖον λαμβάνω οὗτος οὕτως οὐδέ γάρ συγχωρέω ἄν οὗτος ὁ προσδιαλέγομαι ὁ διαλεκτικός διά ὁ προοράω ἐκ ὁ σύνεγγυς ὁ συμβαίνω ) , ἀλλά φροντίζω ὅπως εἄν λανθάνω ὁ προσδιαλέγομαι , ὥστε ὁμολογέω ὅς βούλομαι . οἷος ἐρωτάω ἕτερος εἰμί ὁ κινέω ὁ Ψυχή , ἢ αὐτός ἑαυτοῦ κινέω · ὁ δέ ὁμολογέω ὅτι ἑαυτοῦ κινέω , ἐπάγω πᾶς δέ ὁ κινέω αὐτός ἑαυτοῦ αὐτοκίνητος εἰμί · οὗτος δέ ἀθάνατος · καί ὁ ψυχή ἄρα ἀθάνατος . λαμβάνω οὖν ὁ πόρρω , ἵνα λανθάνω ὁ ἀποκρίνω καί ὁμολογέω ἐκ οὗτος ὁ προσεχής καί οὕτως συνάγω ὁ συμπέρασμα . ὅσα ληπτέος παρά ὁ ἀναγκαῖος . διαιρέω δέ δεῖ , φημί , ὁ πρότασις , ὅσος ὀφείλω λαμβάνω παρά ὁ ἀναγκαῖος . ἀναγκαῖος δέ λέγω οὗτος , οὐ ὅτι ἀναγκαῖος εἰμί ὕλη , ἀλλά ὅτι ἐκ οὗτος δύο εἰμί ὁ μικρός ἀναγκαῖος συνάγω ὁ συμπέρασμα . ἀλλ' ’ ὁ διαλεκτικός καί πλείων ὁ δύο λαμβάνω · οὗτος δέ ὁ πλείων εἰμί τέσσαρες , τουτέστι κατά τέσσαρες τρόπος λαμβάνω . ἢ γάρ , φημί , χάρις ἐπαγωγή · χράω γάρ ὁ ἐπαγωγή , ἵνα λαμβάνω ἐκ ὁ μερικός ὁ καθόλου , καί οὕτως ἐπάγω ὁ προσεχής . ἢ διά ὄγκος λόγος , λόγος , ἵνα δόξα ὁ ἀκροατής σοφός , παρενείρω ὁ λόγος περισσός πρότασις καί εὐμήκης οὗτος ποιέω · οἷος αἱρέω γε ὁ ἡδονή κατά φύσις ; τίς δή ; ὁ φύσις καί ὁ φύσις αὐτός εἰμί ἢ ἕτερος ; τίς δή ; ὁ κατά φύσις οὐ αἱρετός εἰμί ; ὁ δέ αἱρετός οὐ ἀγαθός ; ὁ ἡδονή ἄρα ἀγαθός . οὗτος ὁ λαμβάνω πρότασις περισσός εἰμί καί οὖον χρήσιμος πρός ὁ συμπέρασμα , λαμβάνω δέ χάρις ὁ εὐμεγέθης ποιέω ὁ λόγος . ἢ πρός κρύψις ὁ συμπέρασμα , ὅταν λαμβάνω καί ὅς προσυλλογισμός ὁ ἀναγκαῖος πρότασις · ἀναγκαῖος <δ’ αἱ> πρότασις εἰμί συνακτικός ὁ συμπέρασμα . [ καί ] οἷος ἵστημι συμπέρασμα ὅτι ὁ ὑγιεινός καί ὁ νοσώδης ἀντίκειμαι · ἀναγκαῖος οὖν πρότασις ὅτι ὁ ὑγιεινός καί ὁ νοσώδης ἐναντίος · ὁ ἐναντίος ἀντίκειμαι · ὁ ὑγιεινός καί ὁ νοσώδης ἄρα ἀντίκειμαι . ὁ δέ διαλεκτικός βούλομαι λανθάνω ὁ προσδιαλέγομαι , ἴσως διά ὁ μή ὁ μικρός πρότασις συγχωρέω , προσυλλογίζομαι οὗτος οὕτως · ὁ ὑγιεινός καί ὁ νοσώδης φθαρτικός ἀλλήλων · ὁ ἀλλήλων φθαρτικός ἅμα εἰμί ἀδύνατος · οὗτος δέ ἐναντίος εἰμί · ὁ φθαρτικός ἄρα ἐναντίος ἀλλήλων εἰμί . ἢ πρός ὁ σαφής ποιέω ὁ λόγος · τίθημι γάρ παρά αὐτός πολλάκις πρότασις οὐδείς πλέω παρά ὁ ἄλλος δηλόω ἀλλά ἢ μόνος οὗτος σαφηνίζω . παρά δέ οὗτος ἀδύνατος , φημί , λαμβάνω ἕτερος πρότασις | περισσός , ἀλλά ἢ διά οὗτος , ἤγουν διά εἷς ὁ εἴρω τέσσαρες τρόπος , αὐξάνω ἅμα ὁ λόγος καί ἐρωτάω διαλεκτικός · ἄλλοθεν γάρ ἀδύνατος λαμβάνω πρότασις περισσός . παρά δέ οὗτος οὐδείς . προσυπακουστέον ὁ ἀναγκαῖος · πρόδηλος γάρ ὅτι πρῶτος ἐκεῖνος δεῖ λαμβάνω . ἀλλά διά οὗτος αὐξάνω καί ἐρωτηματίζω πειρατέον . τουτέστιν ἀλλά οὗτος μόνος δεῖ ἔξωθεν προστίθημι · ὁ γάρ αὐξάνω ὁ προσθήκη ὁ παρά ὁ ἀναγκαῖος εἰμί δηλωτικός . εἰσί δέ ὁ πρός κρύψις ἀγών χάρις . ὁ εἰς κρύψις καί ἀγωνιστικός εἰμί . · κακοῦργος γάρ ἐν ὁ λόγος ὅς ποτός καί φιλόνεικος ἀνανεύω καί μή ἕπω ὁ εὔλογος ὁ ἐρωτάω τε καί τίθημι , χρήσιμος ὁ διαλεκτικός εἰς ὁ πρόκειμαι χράω καί ὁ τοιοῦτος . διό δεῖ παρασκευάζω καλῶς εἰς ὁ οὕτως ἐρωτάω . διά οὗτος γάρ ἐπιφέρω ἀλλά ἐπεί πᾶς ὁ τοιοῦτος πραγματεία πρός ἕτερος εἰμί καί ὁ ἑξῆς . ὁ μέν οὖν ἀναγκαῖος οὐ εὐθύς προτατέον , ἀλλά ἀποστατέω ὅτι ἄνω2 , τουτέστιν ἐπί ὁ καθολικός καί κοινός , ἐάν διά συλλογισμός ὁ λῆψις ὁ ἀναγκαῖος ποιέω . ἐάν δέ μή τίθημι , διά ἐπαγωγή ληπτέος , τουτέστιν ἐάν ὁ καθόλου καί ἀνώτερος ὁ ἀναγκαῖος πρότασις βούλομαι λαμβάνω , μή συγχωρέω δέ ὁ ἀποκρίνω , πειρατέον διά ἐπαγωγή λαμβάνω , οὖον ὁ καθόλου καί ἀνώτερος ἀλλά ὁ ἀναγκαῖος · ἐργώδης γάρ ὁ κοινός ὁ ἐλαχύς κοινός εἰμί ὑπό ἐκεῖνος διά ἐπαγωγή λαμβάνω . αὐτός δή ὁ πρόκειμαι καί ἀναγκαῖος χρή πειράω διά ἐπαγωγή λαμβάνω . εἰμί δέ οὗτος ὅς ὁ ἐναντίος εἷς ἐπιστήμη · λαμβάνω δή καί ἄρτιος καί περισσός ἐναντίος εἰμί ὁ αὐτός ἐπιστήμη · ἀριθμητικός γάρ · καί ἁρμόζω καί ἀνάρμοστος · μουσική γάρ · καί εὐεκτικός καί καχεκτικός · γυμναστικός γάρ · καί ἀρετή καί κακία · ἠθικός γάρ φιλοσοφία · καί πλοῦτος καί πενία · ποριστικός γάρος · καί οὕτως ἐπάγω ἀξιόω ὁ καί πᾶς ὁ ἐναντίος ὁ αὐτός εἰμί ἐπιστήμη . ἤ γάρ διά συλλογισμός ἢ διά ἐπαγωγή ὁ ἀναγκαῖος ληπτέος . ἐπεί ὁ ἀναγκαῖος καί προσεχής ὁ δείκνυμι συμπέρασμα πρότασις δύο εἰμί , ὡς ἐν ὁ ἀναλυτικός δείκνυμι , νῦν ἀξιόω , ὅταν μή εἰμί αὐτόθεν οὗτος γνώριμος , ἢ ἀμφότερος διά συλλογισμός λαμβάνω , ὡς εἰμί προσυλλογισμός τις γίγνομαι , ἢ ἀμφότερος διά ἐπαγωγή , ἢ ὁ μέν αὐτός διά συλλογισμός ὁ δέ διά ἐπαγωγή . οὗτος δέ ποιητέος ἐπί ὁ οὖον γρωρίμων . ὅσος γάρ , φημί , λίαν προφανής ὁ ἀναγκαῖος , χρή αὐτός προτείνω · οὖον γάρ ἀπαναισχυντέω ἀντιλέγω πρός ὁ ἐναργής · οἷος ὅτι πᾶς ἀριθμός ἢ ἄρτιος ἢ περισσός · περιίστημι γάρ , ἄν ἀγωνίζομαι , πρός ὁ ἐναργής δοκέω ἐνίστημι , φυλάσσω ὁ ἀπό ὁ ἀκούω ἐπιτίμησις . ἄδηλος γάρ ἀεί . εἶπον πῶς δεῖ ὁ ἀναγκαῖος λαμβάνω πρότασις , εἄν μή λίαν ἵημι προφανής , ὅτι διά συλλογισμός ὁ ἀνώτερος λαμβάνω ἢ διά ἐπαγωγή , νῦν ὁ αἴτιος ὁ δήω οὕτως λαμβάνω ἀποδίδωμι . ἄδηλος γάρ , φημί , γίγνομαι ὁ συμβαίνω τε καί συνάγω ἐν ὁ ἀπόστασις , τουτέστιν ἐν ὁ ὁ καθολικός λαμβάνω , καί ἐν ὁ ἐπαγωγή . διά τε οὖν ὁ ἄδηλος ἵημι ὁ συμβαίνω ἐκείνως λαμβάνω ὁ ἀναγκαῖος καί διά ὁ μή κωλύω , εἰμί μή ἐκεῖνος ὁ ὁδός χράω πρός ὁ ὁ ἀναγκαῖος λῆψις συγχωρέω τις , ὁ αὐτός ὁ ἀναγκαῖος τε καί χρήσιμος προτείνω ἀξιόω λαμβάνω . [ εἰς ὁ αὐτός . ὁ ἄδηλος γάρ ἀεί ἐν ὁ ἀπόστασις κατασκευαστικός εἰμί ὁ ἐπάνω , ὅτι δεῖ πρός ὁ καθολικός ἀνατρέχω ἢ χράω ὁ ἐπαγωγή . ὅσος γάρ χράομαι τις ὁ · καθολικός , καί ὅσος ἀφίστημι ἀπό ὁ προσεχής πρότασις ἐπί ὁ πόρρω , οἷος εἰμί ἀντί ὁ ἐναντίος λαμβάνω ὁ ἀντίκειμαι , ἢ ἐπαγωγή ὅτι ὁ ἁρμόζω καί ἀνάρμοστος ὁ μουσική ἐπιστήμη , τοσοῦτος ἄδηλος γίγνομαι ὁ συμβαίνω συμπέρασμα · λαμβάνω γάρ ὁ καθολικός ἢ ἐν ὁ ἐπαγωγή ὁ μερικός οὐ εὐθύς ὁ προσδιαλέγομαι νοέω ὅς μέλλω συνάγω ἐκ ὁ λαμβάνω πρότασις συμπέρασμα . · εἰμί γοῦν συγχωρέω ὅτι ὁ ἀντίκειμαι ὁ αὐτός ἐπιστήμη , ἑτοῖμος ἅμα εἰμί ὁ προτείνω εὐθύς αὐτός ὁ χρήσιμος , ἤγουν ὅτι ὁ ἐναντίος ὁ αὐτός ἐπιστήμη . καίτοι μή δύναμαι οὗτος λαμβάνω , διά ὁ μή δίδωμι οὗτος παρά ὁ προσδιαλέγομαι , ἐκείνως , ἤγουν εἰμί οὐ ἀνατρέχω ὁ ἐρωτάω εἰς ὁ καθολικός ἢ εἰμί μή χράω ὁ ἐπαγωγή . ] ὁ δέ παρά οὗτος εἴρω ληπτέος μέν οὗτος 252 χάρις . εἶπον περί ὁ ἀναγκαῖος , πῶς χρή οὗτος προτείνω τε καί λαμβάνω , λέγω καί περί ὁ οὐ ἀναγκαῖος , ὅς διά τέσσαρες ὁ προερέω κοινός μέν καί καθόλου περί αὐτός ὁ δήω αὐτός ὁ ἀναγκαῖος παραλαμβάνω χάρις , ἴδιος δέ πῶς ἕκαστος χρηστέον , ἑξῆς προστίθημι . ἐπάγω μέν ἀπό ὁ κατά ἕκαστος ἐπί ὁ καθόλου καί ὁ ἑξῆς . ἀπό γάρ ὁ κατά ἕκαστος καί γνώριμος ἐπί ὁ καθόλου καί ἄγνωστος δεῖ προΐημι , τουτέστι χράω ὁ κατά ἕκαστος καί γνώριμος πρός ὁ δεῖξις ὁ καθόλου τε καί ἄγνωστος . Γνώριμος δέ μᾶλλον ὁ κατά ὁ αἴσθησις ἢ ἁπλόος καί ὁ ἑξῆς . ἐνδέχομαι γάρ τις ὁ σοφός γνώριμος ὁ αἰσθητής εἰμί ὁ διά ἀπόδειξις αὐτός οἶδα . ῥύπτω δέ προσυλλογίζομαι . Πῶς χρηστέον ὁ κρύψις χάρις καί ὁ λανθάνω συμπεραίνω δ βούλομαι τις λαμβάνω πρότασις . κρύψις δέ εἰμί μέθοδος διά ὅς οἷος τε λανθάνω · συλλογίζομαι ὁ πρόκειμαι . ἔτι ὁ συμπέρασμα μή λέγω ἀλλά ὕστερος ἀθρόος συλλογίζομαι . δύναμαι ὁ ἀθρόος συλλογίζομαι εἴρω , οὐ ἵνα πᾶς ὁ ὁ προσυλλογισμός συμπέρασμα ἀθρόος τις λέγω , ἀλλά ἵνα ἐπί πᾶς ὁ ὁ προσυλλογισμός πρότασις ἀθρόος ὁ τελευταῖος ἐπάγω συμπέρασμα . ὅς καί μᾶλλον ἔοικα λέγω ἐκ ὁ ὕστερος ἐπιλέγω · λέγω γάρ μόνος ὁ ἔσχατος εἴρω συμπέρασμα ” . ὁ μέν οὖν ἄδηλος εἰμί ὁ δείκνυμι ὑπό ὁ οὕτως ἐρωτάω συγχωρέω ὁ πρότασις · ὁ δέ συγχωρέω αὐτός δείκνυμι διά ὁ ἀνάλυσις ὁ λόγος ἕπομαι ὁ συνακτικός ὁ πρόκειμαι οὐκέτι ἀνανεύω ἔχω . Κάθολος δέ εἶπον οὗτος . Κάθολος δεῖ , φημί , οὕτως ἐρωτάω ὁ κρυπτικός ἐρωτάω , ὥστε ἐρωτάω πᾶς ὁ πρότασις , διά ὅς δείκνυμι ὁ πρόκειμαι , καί ὁ ἔσχατος ἐπί ὁ ἐρωτάω ἕπομαι συμπέρασμα εἴρω ἄδηλος εἰμί πῶς οὗτος συνάγω ἐκ ὁ κεῖμαι καί ζητέω ὁ ἀποκρίνω διά τίς οὗτος ἐπιφέρω ὁ κεῖμαι . οὗτος δέ εἰμί μάλιστα διά ὁ λέγω ἔμπροσθεν . οὗτος δέ φημί μάλιστα ἄν γίγνομαι , καθάπερ εἴρω , εἰμί Χωρὶς ὁ οἰκέω συμπέρασμα λαμβάνω τις ὁ πρότασις πᾶς , διά ὅς δείκνυμι ὁ πρόκειμαι , ὁ ἔσχατος ἐπιφέρω συμπέρασμα μόνος . ποιέω δέ αὐτός γνώριμος ὁ ἀνάλυσις ὁ λόγος . [ ἕτερος . οὗτος γάρ ἄν . οὗτος γάρ ποιέω καί λαμβάνω ὁ πρότασις ὁ προσυλλογισμός καί ὁ προσυλλογισμός ὁ προσυλλογισμός καί μή ἐπάγω ὁ αὐτός συμπέρασμα εὐθύς ἀλλά ὕστερος , πόρρω ἀφίστημι ὁ ἀποκρίνω ὁ ἐκ ἀρχή θέσις , ἤτοι ὁ πρόβλημα . καθόλου δή , φημί , οὕτως δεῖ ἐρωτάω ὁ πυνθάνομαι , ἤγουν κρυπτικός ἐρωτάω , ὥστε ἐρωτάω ὁ ὅλος λόγος , ἤτοι ὁ συλλογισμός , καί συνάγω καί ὁ συμπέρασμα ζητέω ὁ προσδιαλέγομαι ὁ διά τίς , ἐπεί οὐ νοέω ὅθεν συνάγω ὁ συμπέρασμα . οἷος εἰμί κεῖμαι πρόβλημα ὁ εἰμί ὁ ἄνθρωπος καί ὁ ἵππος οὐσία εἰμί , εἶπον αἱρέω γε οὐ ὁ οὐσία κατά πᾶς ὁ ὑπό αὐτός λέγω , ἐκεῖνος δέ οὗτος συγχωρέω καί λοιπός ἄρα ὁ ἄνθρωπος καί ὁ ἵππος οὐσία · εἶτα ἐκεῖνος ἐρωτάω διά τίς , ὡς μή νοέω ὅθεν συνάγω , εἶπον , ὅτι ὅτε συγχωρέω ὡς ὁ οὐσία κατά πᾶς ὁ ὑπό αὐτός λέγω , τότε οἱονεί ὁμολογέω ὅτι ὁ ἄνθρωπος καί ὁ ἵππος οὐσία εἰμί . οὗτος δέ , ἤγουν ὁ καί ὁ πρότασις ὁμολογέω , εἶτα ἐπάγω ὁ συμπέρασμα ἔτι πάλιν ζητέω ὁ ἀποκρίνω ὁ διά τίς , γίγνομαι διά ὁ εἴρω τρόπος ὁ κρύψις · εἰμί δέ ὁ τρόπος οὗτος ὁ λέγω εἰς πρότασις ὁ προσυλλογισμός καί μή ἐπάγω καί ὁ συμπέρασμα αὐτός . μόνος γάρ φημί ὁ τελευταῖος συμπέρασμα εἴρω , # x003E ; συμβαίνω ἐντεῦθεν , ἄδηλος εἰμί , μή διαρθρόω ὁ προσυλλογισμός ἐκ ὅς συνάγω ὁ συμπέρασμα . τουτέστι μή κατά ἕκαστος ὁ προσυλλογισμός ὁ συμπέρασμα λέγω . ἥκιστος δέ ἄν , φημί , διαρθρόω καί γνώριμος γίγνομαι ὁ συλλογισμός , ποῖος εἰμί ὅδε ὁ συνάγω συμπέρασμα , ἐγώ μή τίθημι ὁ λῆμμα , ἤγουν μή λαμβάνω ὁ ἀναγκαῖος πρότασις , ὅστις εἰμί συμπέρασμα ὁ προσυλλογισμός , ἀλλά ὁ ὁ προσυλλογισμός πρότασις , διά ὅς γίγνομαι ὁ συλλογισμός . ] χρήσιμος δέ καί ὁ μή συνεχής ὁ ἀξίωμα λαμβάνω . χρήσιμος εἰμί φημί πρός κρύψις καί ὁ μή ὁ ἐφεξῆς ἀλ|λήλαις πρότασις ἐν ὁ τάξις λαμβάνω ἀλλά ὑπερβαίνω καί ἐναλλάσσω καί ἐφεξῆς ἀλλήλων τίθημι ὁ πρός ἕτερος καί ἕτερος συμπέρασμα συντελέω ἀλλά μή πρός ὁ αὐτός · ὁ γάρ οἰκέω καί πρός ὁ αὐτός συντελέω συμπέρασμα πρότασις ἐφεξῆς τίθημι ῥᾳδίως συνοράω ὁ ἀπος - κρίνω ὁ συμβαίνω . σημειωτέος δέ ὅτι κοινῶς ὁ ἀξίωμα ἀντί ὁ πρότασις χράομαι . χρή δέ καί ὁρισμός λαμβάνω . Δεύς , φημί , καί ὁρισμός πειράω λαμβάνω , ἐπί ὅς ἐνδέχομαι διά ὁρισμός λαμβάνω ὁ καθόλου πρότασις , ὁρίζω μέντοι μή αὐτός ὁ πρόκειμαι ὁρίζω ἀλλά τίς ὁ σύστοιχος αὐτός · λαμβάνω γάρ ἐπί ἐκεῖνος διά ὁρισμός ὅς βούλομαι , ῥᾴδιος καί ἐπί ὁ πρόκειμαι σύστοιχος εἰμί ἐκεῖνος μεταφέρω ὁ λαμβάνω . ὁ γάρ ἐπί αὐτός ὁ πρόκειμαι οὖον δίδωμι ὁ ἀποκρίνω ὁ ὁράω ὁ συμβαίνω , οὗτος ἐπί ὁ σύστοιχος ὁ πρόκειμαι δίδωμι · οὗτος δέ δίδωμι καί ὁ πρόκειμαι δίδωμι διά ὁ ἀληθής εἰμί ὁ ὁ σύστοιχος τόπος . ὁ δέ ἐπί αὐτός ὁ πρόκειμαι λαμβάνω ἔχω ἔνστασις τις οὐ ἀληθής μέν ἴσως πιθανός μέντοι πρός ὁ μή δοκέω ἄλογος ἀνανεύω πρός ὁ προτείνω . οὐκέτι δέ ὁμοίως εὔπορος ὁ ἐπί ὁ σύστοιχος ὁρίζω ἐνίστημι . ἔτι ὁ προτείνω μή ὡς διά αὐτός ἀλλά ἄλλος χάρις . κρυπτικός καί ὁ ὁ χρήσιμος πρός ὁ ὁ πρόκειμαι δεῖξις προτείνω τε καί ἐρωτάω ὡς ἄλλος χάρις ἀλλά μή ὁ πρόκειμαι λαμβάνω ἄξιος · ὑποπτεύω γάρ ὁ ὁ θέσις χάρις καί ὁ πρόκειμαι πρόβλημα ἐρωτάω ὁ ἀποκρίνω , καί διά οὗτος οὖον ῥᾳδίως οἷος . ἁπλός δέ εἶπον ὅτι μάλιστα ποιέω ἄδηλος . γίγνομαι μέν , ὡς προερέω , καί παρά ὁ ὁ ἐρωτάω ἄδηλος εἰμί ἄγνοια ὁ πότερος ὁ ἀπόκρισις χρήσιμος εἰμί πρός ὁ πρόκειμαι · γίγνομαι δέ οὗτος καί παρά ὁ ὁ ἐρώτησις τρόπος , ὅς νῦν ἀξιόω ποιέω . ἄν γάρ ὁ ἐρωτάω μή διασημαίνω , ὅς βούλομαι λαμβάνω , ἢ ὁ μόνος αὐτός τίθημι ὁ ὁ δείκνυμι ἄτοπος ὁ ἀντίκειμαι λέγω , ἄδηλος ποιέω πότερος ὡς χρήσιμος ἐγώ εἰς ὁ πρόκειμαι λαμβάνω βούλομαι . ἄν μέν γάρ ἐθέλω δείκνυμι ὅτι ὁ ψυχή ἀθάνατος λαμβάνω βούλομαι ὅτι ὁ ψυχή αὐτοκίνητος * * * * , ὑποσημαίνω διά ὁ τρόπος ὁ ἐρώτησις ὅτι οὗτος βούλομαι λαμβάνω · ἐάν δέ εἶπον οὕτως αἱρέω σύ δοκέω ὁ ψυχή ὅς κινέω κίνησις ὑπό ἄλλος κινέω ἢ οὖ , οὐκέτι ἐνδείκνυμι διά ὁ ἐρώτησις πότερος ὅς προτείνω βούλομαι λαμβάνω ὁ ὁ ἀπόφασις αὐτός . ἔτι διά ὁ ὁμοιότης πυνθάνομαι . κρυπτικός φημί εἰμί τόπος καί ὁ μή ἐπί αὐτός οὗτος , ὅς βούλομαι λαμβάνω , ποιέω γίγνομαι ὁ λόγος ἀλλά ἐπί ἄλλος τις ὁμοιόω αὐτός . ὁ τε γάρ μή ἐπί αὐτός γίγνομαι ὁ ἐρωτάω δίδωμι ὁ ἀποκρίνω ὡς περί ἄλλος τις ἀλλά οὖον περί ὁ πρόκειμαι ἐρωτάω , καί ὁ ἐπί οὗτος συγχωρέω ῥᾴδιος μεταφέρω ἐπί ὁ πρόκειμαι διά ὁ ὁμοιότης . ἀξιόω οὖν διά ὁ ὁ ὁμοιόω ὁ πρόκειμαι παράθεσις πειράω λαμβάνω ὁ πρόκειμαι . λέγω δέ οὗτος ὅμοιος εἰμί ἐπαγωγή , οὖον μήv αὐτός · ὁ μέν γάρ ἐπαγωγή διά ὁ ὁ κατά ἕκαστος ὁμοιότης ὁ καθόλου λαμβάνω , ὁ δέ κατά ὁ ὁ ὁμοιόω μετάβασις γίγνομαι ἀπό ὁ ὁμοιόω ὁ πρόκειμαι ὁ πρόκειμαι λαμβάνω , ἀλλά οὐ ἀπό ὁ ὑπό αὐτός ὁ πρόκειμαι . διά δέ ὁ εἶπον ὁ καθόλου ὁ πρόκειμαι σημαίνω . Δεύς δέ καί αὐτός ποτός ἑαυτοῦ ἔνστασις φέρω . ῥυπτικός φημί εἰμί πρός ὁ ῥᾳδίως ὅς βούλομαι τις συγχωρέω αὐτός ὑπό ὁ ἀποκρίνω ὁ καί αὐτός ποτός ἑαυτοῦ πρός τίς ἐρωτάω ἐνίστημι · δοκέω γάρ ὁ οὗτος ποιέω δικαίως καί φιλαλήθης ἐπιχειρέω πρός ὁ πρόκειμαι . πρός δή ὁ οὗτος μεταχειρίζω ὁ λόγος ἀνύποπτος ἔχω ὁ ἀποκρίνω καί ἑτοῖμος συγχωρέω ὅς αὐτός ἀξιόω , ὡς οὐδέ ἐκεῖνος ἀξιόω εἄν αὐτός , εἰμί μή οὕτως ἔχω . κρυπτικός δέ πᾶς ὅσπερ ἀπάγω ὁ ἀποκρίνω ὁ περί ὁ ἀπόκρισις ἐπίστασις . χρήσιμος δέ καί ὁ ἐπιλέγω ὅτι συνήθης . Χρήσιμος φημί πρός ὁ ἑτοῖμος λαμβάνω ὁ ἐρωτάω ὁ βούλομαι καί κρυπτικός ὁ προστίθημι ὁ συνήθης καί λέγω · οἷος αἱρέω γε δοκέω σύ ὁ ὑγεία αἱρετός εἰμί , ὡς πᾶς δοκέω , αἱρέω σύ δοκέω ὁ ἀγαθός κριτής ἀγαθός εἰμί , ὡς πᾶς συνήθης λέγω . οὕτως καί Σωκράτης πρός Καλλικλῆς χράομαι εἶπον ὁ σώφρων ἠλίθιος · οὖον γάρ συνήθης ὁ τοιοῦτος περί σωφροσύνη ὑπόληψις · οὗτος γάρ δύναμαι αὐτός ὁ ἀπόκρισις ὁ “ οὐδείς ἄν ἀγνοέω ὅτι οὖον οὗτος λέγω ” . οὕτως ἄν φιλοπλάτων τις εἰμί , ῥᾳδίως λαμβάνω παρά αὐτός ὁ ἐρωτάω ὅς βούλομαι , ἄν προωθέω ὕω Πλάτων δοκέω . ἔτι ὁ μή | σπουδάζω . κἀν ὅλως χρήσιμος εἰμί πρός ὁ θέσις ] , φημί , ὁ προτείνω εἰς ὁ ὁ πρόκειμαι δεῖξις , οὖον δεῖ φαίνω σπουδάζω περί ὁ δίδωμι αὐτός · κρυπτικός γάρ καί οὗτος . πρός γάρ ὁ σπουδάζω λαμβάνω ὁ ἐρωτάω , τῶντες , μᾶλλον ἀντιτείνω ὁ ἀποκρίνω · διό ζητέω ἔνστασις φέρω πρός αὐτός . γίγνομαι δέ ἄν οὗτος , εἰμί ὡς ἐνδοιάζω καί αὐτός ἐρωτάω καί ὡς οὐ οἶδα · ὅς πολλάκις ὁ Σωκράτης ποιέω παρά ὁ Πλάτων · ὡς γάρ οὐ εἰδοί ὁ συμβαίνω καί ὡς οὗτος λαμβάνω , ὅς ἄν ἐκ ὁ λόγος φαίνω ἀγαθός ἔχω , οὕτως ἐρωτάω . καί ὁ ὡς ἐν παραβολή προτείνω . κρυπτικός εἰμί καί ὁ ὅς βούλομαι τις λαμβάνω ὡς ἐν παραβολή ἐρωτάω ἄλλος χάρις λαμβάνω , ἀλλά μή ὡς αὐτός βούλομαι λαμβάνω · ῥᾳδίως γάρ δίδωμι ὁ ἀποκρίνω ὁ μή νομίζω χρήσιμος εἰμί πρός ὁ πρόκειμαι . οὕτως βούλομαι λαμβάνω , ὅτι ὁ ἐγκράτεια ἀρετή εἰμί , ἐρωτάω εἰμί δοκέω ὥσπερ ὁ ἐγκράτεια ἀρετή , οὗτος καί ὁ ἀνδρεία καί ὁ δικαιοσύνη ἀρετή εἰμί . ἔτι μή αὐτός προτείνω ὅς δεῖ λαμβάνω , ἀλλά οὗτος ἕπω ἐκ ἀνάγκη . ἐπεί εἰμί τις ἕπομαι τις ἐκ ἀνάγκη , ὡς ὁ ὁ ἀρετή ἐπιστήμη εἰμί ὁ διδακτός εἰμί ὁ ἀρετή , κρυπτικός φημί εἰμί καί ὁ μή ἐρωτάω αὐτός ὅς λαμβάνω βούλομαι , ἀλλά ὅς οὗτος ἕπω . ῥάιος τε γάρ ὁ τοιοῦτος συγχωρέω ὡς οὐ ἔχω τίς πρός ὁ πρόκειμαι χρήσιμος , καί οὐδείς κακός αὐτός δίδωμι περαίνω ὁ πρόκειμαι διά ὁ ἀκολουθία . καί ὁ ἐπί ἔσχατος ἐρωτάω ὅς μάλιστα βούλομαι λαμβάνω . κρυπτικός καί ὅς βούλομαι τις μή πρῶτος ἐρωτάω · πρός γάρ ὁ πρῶτος ὡς ὁ πρόκειμαι χάρις ἐρωτάω καί εἰμί ἀναγκαῖος μάλιστα ἐνίστημι , ἐπεί καί σχεδόν ὁ προσδιαλέγομαι οὗτος πρῶτος ἐρωτάω . δεῖ οὖν , φημί , ἄλλος τις ἐρωτάω πρότερος καί προεκλύω διά αὐτός ὁ ἐνστατικός ὁ ἀποκρίνω ἔσχατος ἐρωτάω ὁ χρήσιμος . οὖον πρός πᾶς δέ φημί δήω χράω οὗτος ὁ τρόπος ὁ ἐρώτησις · εἰμί γάρ τις ἕ ὁ πρῶτος συγχωρέω , ἄν μή σφόδρα φανερός εἰμί , ὡς εὐπρόσιτος ἑαυτοῦ ἐν ὁ κοινολογία παρέχω , ὕστερος ἀνατρέχω πρός ὁ οἰκέω ἐλάττωμα . ὅμοιος δέ καί ὅσος οἴομαι δριμύς εἰμί . εἰμί ἕ διά οἴησις δριμύτης , ὡς οὐδείς πείθω συγχωρέω ὁ ἐρωτάω , ὁ πρῶτος οὐ ἐνίστημι , εἶτα ἐπί τέλος φλυαρέω καί πειράω διαστρέφω ὁ δίδωμι δείκνυμι ὅτι μή ἐκ ὁ συγχωρέω ὁ ἐπιφέρω δείκνυμι , ἢ ὁ λέξις διαστρέφω ἢ ἀμφιβολία τις ἐξηγέομαι . ὁ δή τοιοῦτος φημί δήω πρῶτος ὁ ἀναγκαῖος ἐρωτάω καί ὅς τις μάλιστα συγχωρέω δήω . ἔτι ὁ μηκύνω καί παρεμβάλλω . κρυπτικός φημί καί ὁ μηκύνω καί παρεμβάλλω τις ἐρώτημα μηδείς χρήσιμος ἔχω πρός ὁ πρόκειμαι . ὅς ποιέω φημί καί ὁ ψευδογραφέω ἐν γεωμετρία · πολύς γάρ ἄγω γραμμή μηδείς χρήσιμος πρός ὁ ψευδογράφημα ὁ δείκνυμι καί τις περί αὐτός λέγω λεληθότως καί ὁ εἰς ὁ ψεῦδος φέρω ἐγγράφω . ἄδηλος γάρ καί ἀφανής ὁ ψεῦδος ἐν πλείων καί ἐν παράβυστος τίθημι · ὡς γάρ ἄχρηστος εἰμί ὁ ἐρωτάω πρός ὁ πρόκειμαι συγχωρέω ὁ ἀποκρίνω λανθάνω καί ὁ χρήσιμος δίδωμι σύν αὐτός . ἀλλά καί ἐπιταρίττεσθαι συμβαίνω αὐτός ὑπό ὁ πλῆθος ὁ ἐρώτησις , ὡς μή διοράω ἐκ τίνω συμβαίνω ὁ πρόκειμαι . εἰς <δὲ> κόσμος ἐπαγωγή καί . ὅτι2 εἰς ὄγκος καί κόσμος ὁ λόγος χρηστέον ἐπαγωγή καί διαίρεσις ὁ ὅμοιος τε καί συγγενής . εἰμί δέ διαίρεσις ὅς τε εἰς ὁ εἶδος τομή ὁ γένος καί ὁ ὁ ὅλος εἰς ὁ μέρος καί ὁ ὁ λέξις εἰς ὁ σημαίνω . ὁ μέν οὖν ἐπαγωγή ὁποῖος τίς εἰμί , δῆλος . ὅτι2 ὁ παράδειγμα ὁ ἐπαγωγή ἄλλος , καί ἐν ὁ ἀναλυτικός εἴρω . ὁ μέν γάρ ἐπαγωγή ἐκ ὁ κατά ἕκαστος εἰμί ἐπί ὁ καθόλου ἔφοδος · παράδειγμα δέ γίγνομαι ὁ ὅμοιος καί γνώριμος ὁ ὁμοιόω καί κακός γνώριμος . διό ἐπαγωγή μέν διά εἷς οὖον γίγνομαι · ὁ δέ παράδειγμα ἀρκέω καί διά εἷς εἰμί . καί εἰμί ὁ μέν ἐπαγωγή ὁ διαλεκτικός οἰκεῖος , ὁ δέ παράδειγμα ὁ ῥήτωρ . προσχράομαι μέντοι καί ὁ διαλεκτικός παράδειγμα ὑπέρ σαφήνεια ὁ λέγω , εἰμί μή εἰμί γνώριμος , ὡς πρό ὀλίγος λέγω ὁ διά ὁ ὁμοιότης πυνθάνομαι . παραδειγματικός γάρ ὁ οὕτως ἐρωτάω αἱρέω γε ὁ ἐναντίος ὁ αὐτός ἐπιστήμη ὥσπερ καί αἴσθησις . παράδειγμα δέ παραβολή διαφέρω , ὅτι ὁ μέν παράδειγμα δοκέω γίγνομαι τίς εἰς δεῖξις τις παρατίθημι μηδέπω γίγνομαι καί διά οὗτος ἄδηλος , ὁ δέ παραβολή εἰκών εἰμί ὁμοιότης πρός τίς γίγνομαι σημαίνω . ἔοικα μέντοι αὐτός νῦν ἐπί ὁ αὐτός χράομαι ὁ παράδειγμα καί ὁ παραβολή διά ὅς λέγω παράδειγμα δέ οἰκεῖος καί ἐκ ὅς οἶδα , Ὅμηρος , μή οἷος Χοιρίλος · ἐναργής γάρ καί διά γνώριμος ὁ παρά Ὅμηρος παραβολή · οὖον τοιοῦτος δέ ὁ Χοιρίλος . εἰμί δέ ἐπί ἔνιοι μέν ἐπάγω δυνατός ἐρωτάω ὁ καθόλου . Λέγος πρῶτος περί ὁ ἐπακτικός λόγος , πῶς χρηστέον αὐτός . καί πρῶτος μέν δυσχέρεια τις πολλάκις ἐπί ὁ ἐπακτικός λόγος ἀπαντάω μηνύω , ὅς ἀξιόω φυλάσσω ἐπανορθόω πειράω . εἰμί δέ ὁ δυσχέρεια οὗτος · ἐπεί ἐπί τίνω ὁ καθόλου τε καί κοινός οὐ ὀνομάζω , οἷος τίς εἰμί ὁ ζῷον τετράπους ὁ μέν γάρ δίπους πεζός ἄνθρωπος ὄνομα , ὁ δέ τετράπους πεζός οὐ εἰμί εἷς ὄνομα ὁ ὁμοιότης περιέχω αὐτός ) , ὁ ὁ ἐπαγωγή ἐπί οὗτος ποιέω λαμβάνω τις ὁ ὑπό ὁ καθόλου , ὁ ὁ κοινός ἐπί αὐτός μή ὀνομάζω ἐπιφέρω καί πᾶς ἄρα ὁ τοιοῦτος . διά δή ὁ τοιοῦτος ἐπιφορά ἐν ὁ ἐπακτικός λόγος πολλάκις ἀλλήλων παρακρούω ὁ διαλέγω , ὁ <οἱ μέν ὁ ὁ λαμβάνω διά ὁ ἐπαγωγή ἀνόμοιος ἐπάγω ὡς ὅμοιος καί περιέχω ἐν ὁ τοιούτος ὅς τοιοῦτος δοκέω εἰμί διά τις βραχύς ὁμοιότης , ὁ δέ ὁ ὅμοιος οὐ ἄξιος ὅμοιος εἰμί οὐδέ συγχωρέω ὁ τοιοῦτος διά τις κατά τίς ἄλλος ἀνομοιότης . παραινέω οὖν ὁ τοιοῦτος φυλάσσω πειράω , εἰμί οἷος τε , ὀνοματοποιέω αὐτός καί κοινός ὄνομα περιλαμβάνω ὁ ὁ λαμβάνω διά ὁ ἐπαγωγή ὅμοιος , οἷος ὡς πᾶς , ὁ κερασφόρος οὐ εἰμί , ἀμφόδων . ἐπί ἔνιοι μέν οὖν ῥᾴδιος εὐπορέω ὄνομα , ὡς ἐπί ὁ εἴρω · ἐπί ἔνιοι δέ οὖον ῥᾴδιος . οὖον μήv ἀλλά ἴσως χρή εἰμί καί μή ὄνομα εἷς δυνατός αὐτός περιλαμβάνω , ἀλλά λόγος γε σαφῶς περιορίζω ἐπιφέρω · γνώριμος γάρ καί οὗτος καί κακός ἀφορμή παρέχω ἀμφισβήτησις . ὅταν δέ ἐπάγω ἐπί πολύς μή δίδωμι ὁ καθόλου . Λέγος διά οὗτος , πότε εὔλογος ἔνστασις ἀπαιτέω ὁ ἐρωτάω παρά ὁ ἀποκρίνω καί πότε οὐ εὔλογος . ὅταν μέν γάρ ὁ ἐρωτάω ἐπακτικός ἐπί πολύς ὁ λόγος ποιέω μή συγχωρέω ὁ ἀποκρίνω ὁ καθόλου , τότε εὔλογος ἀπαιτέω αὐτός ἔνστασις ἐπί τίς οὐ οὕτως . ἐάν δέ τις Χωρὶς ὁ ὁ πίστις διά ὁ κατά ἕκαστος ποιέω ὁ καθόλου ὁ καθόλου λαμβάνω , ἀνανεύω δέ ἔνστασις ἀπαιτέω , οὐ Εὔλογος ὁ ἔνστασις · δεῖ γάρ ἐπάγω πρῶτος οὕτως ὁ ἔνστασις ἀπαιτέω . ἀξιωτέον τε ὁ ἔνστασις μή ἐπί αὐτός ὁ προτείνω . καί οὗτος περί ὁ ἐπακτικός λόγος λέγω , μή δήω συγχωρέω ὁ ἀποκρίνω ἐπί αὐτός ὁ προτείνω καί δείκνυμι ποιέω ὁ ἔνστασις χράω πρός ὁ ἀναίρεσις ὁ καθόλου , ἐάν μή εἷς μόνος εἰμί τοιοῦτος . πρός δέ ὁ ἐνίστημι ὁ καθόλου μή ἐν αὐτός δέ ὁ ἔνστασις . ἐπεί τις πειράω πρός ὁ καθόλου ὁ διά ὁ ἐπαγωγή λαμβάνω ἐνίστημι , ποιέω ὁ ἔνστασις οὐ ἐπί οὗτος περί ὅς ὁ λόγος καί ὁ ἐρώτησις , ἀλλά ἐπί ὁμώνυμος αὐτός τίνω , δεῖ πρός ὁ προφυλακή ὁ τοιοῦτος ἔνστασις , μηδείς φέρω πρός ὁ πρόκειμαι φαντασία δέ ἀποτελέω δύναμαι ποτέ ὡς εἰμί ἔνστασις , διαιρέω ὁ ὁμωνυμία ἐπί οὗτος ὁ ἐρώτησις ποιέω , ὁ ἔξω πίπτω ὁ πρός ὁ μή οὕτως ἔχω ὁμωνυμία , ὡς ἐπί ὁ οὗτος τίς ἔχω , πῶς ἔχω , εἰμί ὡς μέρος ἐν ἑαυτοῦ ἢ ὡς ἕξις ἢ ὡς πάθος ἢ ὡς κτῆμα . ἐάν δέ μή ἐν ὁ ὁμώνυμος ἀλλά ἐν αὐτός ἐνίστημι . εἶπον πῶς φυλάσσω ὁ ἐπί ὁ ὁμώνυμος ἔνστασις , ὅτι διαιρέω , προστίθημι πῶς , εἰμί μή ἐπί τις ὁμώνυμος ὁ ἔνστασις γίγνομαι ἀλλά ἐπί τις ὁ ὑπό ὁ καθόλου , ὅς λαμβάνω βούλομαι διά ὁ ἐπαγωγή , φυλάσσω καί ὁ τοιοῦτος ἔνστασις καί περαίνω ὁ πρόκειμαι . ἐπί γάρ οὗτος ἀφαιρέω ἀξιόω ἐκεῖνος ἀπό ὁ καθόλου , κατά ὅς ὁ ἔνστασις γίγνομαι , ἢ προσδιορίζω περί ὁ καταλιμπάνω ἐρωτάω καθόλου . οἷος εἰμί διά ἐπαγωγή ἐγώ λαμβάνω , ὅτι λήθη εἰμί ὁ ὁ ἐπιστήμη ἀποβολή , ἐνίστημι τις λέγω ὁ ἔχω τις πρᾶγμα ἐπιστήμη μεταβάλλω ὁ πρᾶγμα ἀποβάλλω μέν ὁ ἐπιστήμη αὐτός μή μέντοι ἐπιλανθάνομαι , ἀφαιρέω χρή οὗτος , κατά ὅς ὁ ἔνστασις , ὁ λοιπός καθόλου λαμβάνω . ἀφαιρέω δέ ἄν , εἰμί προστίθημι ὁ ὁ ὁ ἐπι - στήμη ἀποβολή λήθη εἰμί σῴζω ὁ πράγμα · ὁ γάρ τοιοῦτος διορισμός προστίθημι ὁ τε ἔνστασις ἀναιρέω καί ὁ ὁ πρόκειμαι λαμβάνω αἴτιος γίγνομαι . ὅμοιος δέ καί πρός ὁ ἐνίστημι διότι ὁ μείζων ἀγαθός . ὅτι2 ἐπί οὗτος ἀξιωτέον ὁ μείζων ἀγαθός μείζων κακός ἀντίκειμαι , ἐάω ὅς οὐ εἰμί ὁ | μείζων ἀγαθός συνεπιφέρω ὁ ἕτερος ὁ μικρός . εἰμί γάρ εἰμί τοιοῦτος ὡς συνεπιφέρω ὁ ἕτερος καί διά οὗτος μείζων εἰμί , ὁ αὐτός κατά ἑαυτοῦ Χωρὶς ἐκεῖνος μή λαμβάνω , οὐκέτι γίγνομαι καί ὁ οὗτος ἐναντίος κακός μείζων ὁ ἐναντίος ὁ μικρός ἀγαθός κακός ὁ συνεπιφέρω ὑπό ὁ μείζων . διά οὗτος γάρ καί ὁ ὅς εὐεξία ἐναντίος κακός οὐ εἰμί μείζων ὁ ὁ ὑγεία ἐναντίος κακός · καίτοι μείζων ὁ εὐεξία ὁ ὑγεία , ἀλλά διά οὗτος μείζων , ὅτι συνεπιφέρω ὁ ὑγεία · ἀδύνατος γάρ τις εὐεκτέω μέν μή ὑγιαίνω δέ . ὡς δέ ὁ εὐεξία μείζων ἀγαθός ὁ ὑγεία , ὅτι συνεπιφέρω αὐτός , οὗτος πάλιν ὁ νόσος , ὅστις εἰμί ἐναντίος ὁ ὑγεία , ὁ συνεπιφέρω ἀγαθός ὑπό ὁ εὐεξία , μείζων κακός ὁ καχεξία , ὅστις εἰμί ἐναντίος ὁ εὐεξία , ὅτι καί αὐτός συνεπιφέρω ὁ καχεξία · πᾶς γάρ ὁ νοσέω ἐν καχεξία εἰμί . οὖον μόνος δέ ἐνίστημι οὗτος ποιητέος . ὅτι2 ἄν μή ἔνστασις τις φέρω ὁ ἀποκρίνω , ἀρνέομαι μέντοι ὁ καθόλου ὑφοράω τίς τοιοῦτος , ἀξιόω αὐτός προλαμβάνω διορίζω ὁ ἐρωτάω καί ἀφαιρέω κατά ὁ ὁ ἔνστασις χώρα ἔχω · οὗτος γάρ ὁ προσθήκη ἀφαιρέω ἀναγκάζω ὁ ἀξιόω συγχωρέω ὁ μηκέτι συνοράω ἐπί τίς οὐ οὕτως ἔχω ὁ ὑποτίθημι . τίς δέ ὁ πρότασις ὁ καθόλου διορισμός τοιοῦτος δήω , δηλόω καθόλου · ὁ γάρ ἐπί τίς μέν ἀληθής ἐπί τίς δέ ψευδής · ποῖος δέ εἰμί οὗτος , ἐν ὁ ἀναλυτικός εἴρω . ἐπί γάρ ὁ τοιοῦτος ἔνειμι ὁ διορισμός προστίθημι ἀφαιρέω ὁ ψεῦδος ἔχω ὁ καταλείπω ἀληθής · ὁ γάρ πρότασις ὁ λέγω πάσσω ἀποβολή ἐπιστήμη λήθη εἰμί οὖον καθόλου ἀληθής , ἀλλά σῴζω ὁ πρᾶγμα . ἐάν δέ ἐπί πολύς προτείνω μή φέρω ἔνστασις . Ἄξιος , εἰμί ἐπί πολύς καί διά πολύς ὁ καθόλου συνίστημι ἐγώ διά ὁ ἐπαγωγή ὁ ἀποκρίνω ἔνστασις μή φέρω ἐπί τίς οὐ οὕτως , μόνος δέ ἀντιλέγω πρός ὁ καθόλου , τίθημι αὐτός καί χράω αὐτός ὡς ὁμολογέω καί ἔνδοξος · διαλεκτικός γάρ , τουτέστιν ἔνδοξος πρότασις εἰμί , πρός ὅς δείκνυμι ἐπί πολύς ὅτι οὕτως ἔχω μή φέρω ἔνστασις . ὅταν δέ ἐνδέχομαι ὁ αὐτός ἄνευ τε ὁ ἀδύνατος καί διά ὁ ἀδύνατος συλλογίζομαι . ἐπεί συλλογισμός γίγνομαι μέν καί δεικτικός , γίγνομαι δέ καί διά ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή , λέγω ὅτι πρός μέν ὁ ἀποδείκνυμι ὁ πρόκειμαι ἐπί αὐτός ὁ συλλογισμός ποιέω καί ὁ ἀλήθεια εὕρεσις χάρις οὐδείς διαφέρω οὕτως ἢ ἐκείνως συλλογίζομαι · ὁ γάρ αὐτός ὡς ἐναργής καί ὁμολογέω χράω καί ὁ δεικτικός δείκνυμι καί ὁ διά ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή , ὡς δείκνυμι ἐν ὁ δύο ὁ Πρότερος ἀναλυτικός . ἐν δέ ὁ διάλεξις χρήσιμος ὁ δεικτικός δείκνυμι · ὁ γάρ αὐτός εὔκολος δίδωμι τε καί συγχωρέω μηδέπω εἰμί γνώριμος ὁ δείκνυμι διά αὐτός . ἐπί μέν οὖν ὁ δεικτικός μετά ὁ λῆψις ὁ πρότασις φανερός ὁ συμπέρασμα · ἐπί δέ ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή φανερός εἰμί ὁ ὀφείλω δείκνυμι · ὁ γάρ ἀντίκειμαι ὁ ὑπόθεσις δείκνυμι βούλομαι ὁ τοιοῦτος ἀποδείκνυμι . ὅταν ἐν προσλαμβάνω ὁ ἕτερος ὁ πρότασις ὁ ὑπόθεσις δείκνυμι τίς [ ὅτι ] ἀδύατος , ὅς ὁ ἀναίρεσις ὡς ἀδύνατος κατασκευάζω ὁ ἀντίκειμαι ὁ ὑπόθεσις , οὖον φημί ὁ δείκνυμι καί συνάγω ἀδύνατος εἰμί , ὁράω ὅτι οὗτος δείκνυμι εἰμί ἀδύνατος δείκνυμι ὁ ὁ ὑπόθεσις ἀντίκειμαι , καί ὅς δίδωμι εἄν ἁπλόος αἰτέω ὡς ἀληθής , οὗτος οὖον δίδωμι τότε ὁράω ὁ συμβαίνω δίδωμι αὐτός . καί καθόλου ἐπί μέν ὁ δεικτικός δεῖξις οὐδείς εἰμί ἔνστασις χώρα μετά ὁ διά συλλογισμός δείκνυμι ὁ συμπέρασμα · ἐπί δέ ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή μετά ὁ συνάγω συλλογιστικός ἔτι ἔνστασις εἰμί χώρα ὁ μή δείκνυμι διά ὁ συλλογισμός ὁ πρόκειμαι ἀλλά ὁ ὁ συλλογίζομαι ἀδύνατος εἰμί , οὗτος κατασκευάζω ὁ πρόκειμαι , ὅς εἰμί ὁ ὁ ὑπόθεσις ἀντίκειμαι . Δεύς δέ προτείνω ὅσος ἐπί πολύς μέν οὕτως ἔχω . Δεύς ὁ ἐρωτάω ὑπό ὁ ἐρωτάω πρότασις τοιοῦτος εἰμί ὡς ἐπί πολύς μέν φανερῶς καί ὁμολογουμένως οὕτως ἔχω , ἔνστασις δέ ἢ ὅλως μή ἔχω ἢ μή πρόχειρον καί Εὔκολον εὑρίσκω ἔχω . οὕτως γάρ εἄν λαμβάνω αὐτός παρά ὁ προσδιαλέγομαι · μή δύναμαι γάρ συνοράω ἐπί τίς οὐ οὕτως ἔχω , συγχωρέω ὁ καθόλου ἀξιόω . οὖον δεῖ δέ ὁ συμπέρασμα . οὖον δεῖ δέ , φημί , ἐρωτάω ὁ συμπέρασμα ὡς πρότασις διαλεκτική . οἷος ἵστημι ὁ συμπέρασμα , ἤτοι ὁ πρόβλημα , ὅτι ὁ ἡδονή κατά φύσις · οὖον δεῖ ἐρωτάω τίς δέ ; ὁ κατά φύσις οὐ ἀγαθός ; τίς δέ ; ὁ ἡδονή οὐ ἀγαθός · εἰμί γάρ οὕτως ἐρωτάω , ἀνανεύω ὁ προσδιαλέγομαι καί μή συγχωρέω ὅτι ὁ ἡδονή ἀγαθός οὐδέ ὅλως εἰμί συλλογισμός . εἰμί γάρ ὁ μέν ἄλλος πρότασις χάρις ὁ συμπέρασμα ἐρωτάω , ἵνα ἐκ οὗτος συνάγω αὐτός , προφέρω δέ ὁ συνάγω ὡς ἐρώτημα , ὁ δέ ἀπαρνέομαι , οὐδέ ὅλως ποιέω συλλογισμός . πολλάκις γάρ ἀρνέομαι ὁ προσδιαλέγομαι καί μή ἐρωτάω σύ ὁ συμπέρασμα ἀλλά ἐπιφέρω καί συνάγω αὐτός ὡς συμβαίνω ἐκ ὁ πρόκειμαι πρότασις · καί οὗτος , ἤγουν ὁ ἀρνέομαι , ποιέω οὖον δοκέω ἐλέγχω ὁ μή ἀκριβής διαλεκτικός · εἰμί γάρ μή εἰμί ἀκριβής διαλεκτικός , οὐ ἄν ἀπολέγω αὐτός μή λέγω καλῶς . ὅταν οὖν ὁ ἐρωτάω ἐρωτάω ὁ συμπέρασμα καί μή προδιομολογέω ὅτι συνάγω ἐκ ὁ δίδωμι πρότασις , ὁ δέ ἀποκρίνω ἀρνέομαι , φανερός ὅτι οὐδέ ὅλως ἄν γίγνομαι συλλογισμός . ] οὖον δοκέω δέ πᾶς ὁ καθόλου διαλεκτικός πρότασις εἰμί . ὁ καθόλου ἤτοι ἐπί ὁ πρότασις λέγω , ὅτι μή πᾶς πρότασις διαλεκτική , [ ἢ ] ἀντί ὁ οὐ οὖον δοκέω δέ καθόλου διαλεκτικός πρότασις εἰμί πᾶς ὁ ὁπωσοῦν ἐρωτάω , ἢ πᾶς ὁ ἐπί ὁ καθόλου εἰμί . καί γάρ ὁ ὁ τίς εἰμί ὅδε τίς ἐρωτάω καθόλου τις ἐρώτησις ἐρωτάω ( οὗτος γάρ ὁ ὁρισμός ) , καί ὁ ἐρωτάω περί τις ποσαχῶς λέγω · ἀπλόος γάρ οὖον μόνος οὖον διαλεκτική εἰμί πρότασις ὁ τίς εἰμί ἄνθρωπος , ἀλλά οὐδέ ὁ ἀρχή πρότασις . ὁ δέ εἴρω ἐν ὁ πρῶτος καί νῦν ἐγώ ὑπομιμνῄσκω · καί γάρ ἐν ἐκεῖνος εἶπον μή εἰμί διαλεκτικός ἐρωτάω ὁ τίς εἰμί ὁ πρόκειμαι ἐξετάζω , ὁ πύσμα ἔθος λέγω ὁ νέος , ἐπεί εἶπον ἐν ἐκεῖνος ὁ διαλεκτικός πρότασις ἐρώτησις ἀντίφασις εἰμί · οὖον τοιοῦτος δέ ὁ ἐρωτάω οὗτος . ὅμως δέ ὁ τίς εἰμί ἄνθρωπος ἐρώτημα τίς εἰμί , εἰμί ὁ ἐρωτάω ἀξιόω πρός ὁ προσδιαλέγομαι μανθάνω ὁ ὁ ἄνθρωπος οὐσία οὕτως καί ἐπί ὁ δύο ὁ διαίρεσις . καί διά τίς ὁ τοιοῦτος ἐρωτάω οὐ εἰμί διαλεκτική , προστίθημι · εἰμί γάρ πρότασις διαλεκτικός πρός ὅς εἰμί ἀποκρίνω ναί ἢ οὖον . ὅτι δέ πρός ὁ εἴρω ἐρωτάω οὐ οἷος τε οὕτως ἀποκρίνω , πρόδηλος διδάσκω · ὁ γάρ τοιοῦτος ἐρωτάω μανθάνω βούλομαι , οὖον διαλέγω . πῶς δέ ἔνειμι καί ὁ τοιοῦτος ὁ ἐρώτημα εἰς ὁ διά - ἐρωτάω ἐνδιατρίβω ὁ ἐρώτησις , ἁμαρτάνω , ὅτι μή ἐπιτιμάω αὐτός καί ἀφίστημι ἀπό αὐτός ὡς οὖον διαλέγω . ἕκαστος δέ οὗτος εἰμί εὑρίσκω παρά Πλάτων . οὖον δεῖ δέ ἡγέομαι αὐτός ἐναντιόομαι λέγω ὁ εἴρω περί ὁ κρύψις , ὅτι δεῖ πολύς ἐρωτάω πρότασις καί ἐναλλάσσω αὐτός τίθημι · οὖον γάρ εἰμί οὗτος ἐπί εἷς λέγω λόγος , ἀλλά ἐπί ὁ ἐν ὅς προσυλλογισμός ἐσθίω . εἰμί δέ ἐπιχειρέω χαλεπός · καί ὑπέχω ῥᾴδιος ὁ αὐτός ὑπόθεσις . Υπόθεσις μέν νῦν λέγω ὁ πρόβλημα , ὁ καί θέσις εἰμί ἔθος αὐτός λέγω · ἐπιχειρέω δέ λέγω ὁ ἐρωτάω τε καί συλλογίζομαι · ὁ γάρ ἐπιχείρημα διαλεκτικός εἰμί συλλογισμός · ὑπέχω δέ λέγω ὁ ἀποκρίνω . φημί οὖν ὁ αὐτός ὁ πρόβλημα ἰός μέν ἐρωτάω τε καί βούλομαι δείκνυμι χαλεπός καί δύσδεικτος , ὁ δέ ἀποκρίνω ῥᾴδιος πρός ἔνστασις · ῥᾳδίως γάρ ἐμποδίζω ὁ χαλεπός δείκνυμι ὁ δείκνυμι · διά γάρ οὗτος χαλεπός , ὅτι μή ῥᾴδιος λαμβάνω ὁ διά ὅς δείκνυμι · οὖον ῥᾴδιος δέ διά ὁ πολύς ἔχω ἔνστασις . καί εἰκότως · ὅς γάρ χαλεπός ὁ ἐρωτάω , οὗτος ὁ ἀποκρίνω ῥᾴδιος , ὅτι εἰμί αὐτός ὁ σπουδή περί ἀντίκειμαι , ὁ μέν συλλογίζομαι ὁ ὁ τίθημι ἀντίκειμαι , ὁ δέ κωλύω οὗτος . τίς δέ εἰμί ὁ μέν ἐπιχειρέω χαλεπός δείκνυμι ὁ πρόβλημα ὁ δέ ἀποκρίνω ῥᾴδιος , προστίθημι · φημί γάρ τοιοῦτος εἰμί ὁ τε φύσις πρῶτος καί ὁ ἔσχατος . φύσις μέν οὖν πρῶτος ὁ ἀρχή · ἔσχατος δέ ὁ πολύς ὁ ἀρχή διίστημι . οὐ ὁ αὐτός δέ ἀμφότερος αἰτία ὁ χαλεπότης ἀλλά ἀντίκειμαι . ὁ μέν γάρ πρῶτος ὅς χαλεπός ἔχω , ὅτι μή οἷος τε καί αὐτός διά ἄλλος δείκνυμι ὁ ὁ μέν δείκνυμι δείκνυμι διά πρῶτος , ὁ δέ πρῶτος ( γίγνομαι γάρ ὁ ὁ ἀρχή γνῶσις οὖον διά ἀπόδειξις ἀλλά διά ὁράω ) * * * * . ὁρίζω γάρ δεῖ ὁ [ πρῶτος ] ἀρχή τίς ποτός εἰμί , καί οὗτος αὐτός ὑποτίθημι εἰμί χράω αὐτός εἰς ὁ δεῖξις ὁ μετά αὐτός . ὁρίζω δέ οὔτε αὐτός ἀξιόω ὁ ἀποκρίνω ( οὐδέ γάρ ὁ ἀρχή διαλεκτικός ὁ ἐρωτάω καί ἀξιόω λαμβάνω παρά ὁ ἀποκρίνω ὁ τίς εἰμί ὁ προτείνω ) , οὔτε ὁ ἐπιχειρέω συγχωρέω ὁρίζω καλῶς , οὐδέ ἀπό ἄλλος τις μή ἀγνοέω πρᾶγμα οἷος τε περί αὐτός δείκνυμι τίς καί συλλογίζομαι . μάλιστα δέ ἐπί ὁ ἀρχή οὗτος συμβαίνω ὁ διά οὗτος μόνος αὐτός τε γνώριμος γίγνομαι καί ἀπό οὗτος γίγνομαι ὁ πρός ὁ ἄλλος συλλογισμός · ἀδύνατος δέ χράω ὁ ἀρχή ἀγνοέω . ὁ μέν ἐν πρῶτος ὁ φύσις διά οὗτος δυσεπιχείρητος καί οὖον ῥᾴδιος δείκνυμι . ὁ δέ ἔσχατος ὅτι διά πολύς μέσος δείκνυμι · ὁ γάρ ἀπό ὁ ἀρχή τε καί πρῶτος ἀρτάω ὁ γνῶσις οὗτος , εἄν μή ἀπό οὗτος ὁ πρόοδος ἐπί αὐτός γίγνομαι , διά δέ τίνω προσεχής , ἀσαφής ὁ λόγος καί ὁ ἐρωτάω αἴτιος δήω . εἰμί μέν οὖν συνεχής τις ἀπό ὁ ἀρχή πρότασις λαμβάνω , χαλεπός διά ὁ πλῆθος ὁ λαμβάνω · πολύς γάρ λαμβάνω πολύς καί ἔνστασις ἀφορμή . εἰμί δέ ὑπερβαίνω καί οὐ συνάπτω ὁ ἀρχή , ψευδής καί σοφισματώδης πρότασις φαίνω καί οὖον δείκνυμι ὁ πρόκειμαι · ῥᾴδιος δέ πρός ὁ φαίνω τοιοῦτος ἐνίστημι . λέγω δέ εἰμί δυσεπιχείρητος καί ὁ σφόδρα ἐγγύς ὁ ἀρχή . εἰμί δέ οὗτος χαλεπός κατά ὁ ἐναντίος , ὅς ὁ μέν πόρρω διά ὁ πλῆθος ὁ μέσος , ὁ δέ ἐγγύς διά ὀλιγότης · διά γάρ ὁ μή εἰμί αὐτός μέσος , ἢ εἰμί μέν ὀλίγος δέ , οὖον φανερός ἀλλά δύσκολος ὁ δεῖξις αὐτός . ἔτι διά ὁ ἐγγύτης φαντασία ἀποτελέω ὁ περί ὁ τοιοῦτος λέγω ὡς ὁ ἐν ἀρχή αἰτέω . ὁ δέ ὁράω δυσεπιχείρητος πᾶς μάλα εἰμί ὅσος χράομαι καί ὁ ἑξῆς . δείκνυμι εἰμί ὁ ῥᾳδίως εἰμί ἀνασκευάζω ὅρος ἢ κατασκευάζω . νῦν δέ δείκνυμι τίς αὐτός δυσχερής εἰμί ἀνασκευάζω · ὁ γάρ ὁράω , φημί , δυσεπιχείρητος ὁ διά οὗτος ἀποδίδωμι ὁ ἄδηλος εἰμί διά ἀσάφεια εἴτε ὁμώνυμος εἰμί καί ὁ πολλαχῶς λέγω εἴτε μή , ἢ διά τοιοῦτος ὁ μή γνώριμος εἰμί εἴτε ὡς κύριος λαμβάνω εἴτε ὡς κατά μεταφορά . εἴρω γάρ ἐν ὁ ἕκτος μή καλῶς ὁρίζω μήτε σῦς ου ὁ διά ὁμώνυμος ὁρίζω μήτε ὁ μεταφορικός . ὅταν οὖν ἄδηλος εἰμί εἴτε ὁμώνυμος εἰμί ὁ ὄνομα εἴτε μή , δυσεπιχείρητος γίγνομαι · ὁμοίως καί εἰμί κύριος ὁ πρόκειμαι ἢ κατά μεταφορά εἴρω · διότι μέν γάρ εἰμί ἀσαφής εἶμι ἁπλόος λέγω εἴτε ὁμώνυμος , δυσεπιχείρητος , διότι δέ ἄδηλος εἶμι κύριος εἴτε κατά μεταφορά λέγω , δυσεπιτίμητος . τοιοῦτος εἰμί ὁ λόγος , εἰμί τις ὁρίζω ὁ μόνος ὁ ἐν ἀριθμός ἤπειρος ἢ ὁ σημεῖον ὁ ἐν συνεχής ἤπειρος · ὁ γάρ ἤπειρος κατά ἀμφότερος ἀσαφής · ἵημι γάρ γνώριμος εἰμί ἁπλόος εἰμί ἢ ὁμώνυμος , οὔτε φανερός εἰμί εἴτε κύριος εἴτε μεταφορικός αὐτός χράομαι . βούλομαι γάρ λέγω ὁ πέρας μή ἔχω · ἄδηλος δέ εἰμί κύριος ἤπειρος ὁ τοιοῦτος . ὅλος δέ πᾶς πρόβλημα , ὅταν εἰμί δυσεπιχείρητος , ἢ 10 ὁράω δήω ὑποληπτέον . εἶπον δυσεπιχείρητος εἰμί “ ὁ τε φύσις πρῶτος καί ὁ ἔσχατος ” , ἔτι τε “ ὁ λίαν ἐγγύς ὁ ἀρχή , ἀλλά καί ὁ ἄδηλος εἴτε ὁμώνυμος τίς ἔχω ἐν ὁ λόγος εἴτε μεταφορικός λέγω , νῦν καθόλου περί αὐτός ἀντιστρέφω λέγω διά ὅς αἴτιος δυσεπιχείρητος ὁ πρόβλημα εἰμί ὁ τοιοῦτος . ὅταν γάρ ἄδηλος μέν εἰμί κατά τίς πρός αὐτός χρή ὁ ἐπιχείρησις ποιέω , δυσεπιχείρητος ὁ τοιοῦτος . πᾶς δέ ὁ δυσεπιχείρητος τοιοῦτος εἰμί ἢ διά ὁ ὁράω δήω ( διό εἶπον ὁ πρῶτος ὁ φύσις δυσεπιχείρητος εἰμί ) ἢ ὁ πολλαχῶς λέγω ἔχω τίς ἐν ἑαυτοῦ ἢ ὁ κατά μεταφορά λέγω ἢ διά ὁ ἐγγύς ὁ πρῶτος εἰμί . λέγω δέ ὁ τοιοῦτος ἀπορία ἐμποιέω μάλιστα καί πρῶτος διά ὁ ἄδηλος εἰμί ὁ πρόκειμαι , κατά τίς οὗτος χρή ὁ ἐπιχείρησις ὁ πρός αὐτός ποιέω , καί κατά τίς ὁ ἐν αὐτός δυσχέρεια , πότερος διά ὁ ὁράω δήω ἢ διά ὁ ὁμώνυμος τις ἔχω ἢ μεταφορά ἢ διά ὁ ἐγγύς εἰμί ὁ ἀρχή . δεῖ οὖν οἶδα ὅτι παρά τίς οὗτος ὁ δυσεπιχείρητος εἰμί · οὗτος γάρ εἰμί γνώριμος ζητέω κατά τίς οὗτος ὁ πρόκειμαι δυσεπιχείρητος εἰμί . εἰμί μέν γάρ παρά ὁ ὁράω τις δήω ὁ πρόβλημα φαίνω , πειράζω ὁρίζω · εἰμί δέ διά ὁμωνυμία , διαιρέω · εἰμί δέ † μεταφορικός εἴρω οὗτος , δείκνυμι · εἰμί δέ παρά ὁ ἐγγύς ὁ ἀρχή εἰμί , ζητέω ὁ μεταξύ ὅρος διά ὅς δείκνυμι δύναμαι . ’Ev πολύς τε ὁ θέσις μή καλῶς ἀποδίδωμι ὁ ὁρισμός . δείκνυμι ὅτι ἐν πολύς ὁ πρόβλημα ἀναγκαῖον εἰμί πρῶτος ὁρίζω ὁ πρᾶγμα , προστίθημι ὁ προερέω δεικτικός καί ὁ πρός πολύς πρόβλημα μή ῥᾴδιος εἰμί διαλέγω ἢ δείκνυμι ὁ ἐν αὐτός ἀληθής , εἰμί μή καλῶς εἰμί ὁ ὁρισμός ὁ ὁ ἐν αὐτός πρᾶγμα ἀποδίδωμι . ὅτι γάρ εἷς εἷς ἐναντίος εἰμί , οὐ οἷος τε δείκνυμι μή καλῶς ὁρίζω ὁ ἐναντίος . εἄν γάρ τις λέγω ἐναντίος εἰμί ὁ πολύς ἀλλήλων διίστημι ἢ ὁ ἀλλήλων ἀναιρετικός , οὐ οἷος τε ἀπό οὗτος ὁρμάω δείκνυμι εἷς εἷς ἐναντίος · δύναμαι γάρ καί πολύς πολύς ἀφίστημι ἀλλήλων λαμβάνω , οὗτος μέν ἐν ὁ αὐτός γένος · ὁ γάρ ξανθός καί ὁ ὠχρός πολύς ὁ λευκός διίστημι , ἀλλά καί ἀναιρετικός εἰμί ὁ λευκός , ἐκεῖνος οὗτος · εἰμί δέ πολύς διίστημι καί ἐν διάφορος γένεσις λαμβάνω . ἀποδοφέντος δέ αὐτός ὁ λόγος , ὅτι ὁ πλεῖστος ἀλλήλων διίστημι ἐν ὁ αὐτός γένος , ***** · πλεῖστος δέ ἀλλήλων διίστημι οὐ οἷος τε πλείων ὁ δύο · εἷς γάρ εἷς ὁ πλεῖστος διίστημι . [ ἄλλως . ἀποδίδωμι δέ αὐτός ὁ λόγος κατά τρόπος , ἤγουν καλῶς , ῥᾴδιος εἰμί συμβιβάζω καί ἀποδείκνυμι πότερος ἐνδέχομαι ὁ αὐτός ὑπόκειμαι πλεῖστος ἐναντίος ἢ οὖον . εἰμί γάρ ἀποδίδωμι λόγος ὅτι ἐναντίος εἰμί ὁ κατά πολύς ἀλλήλων διΐστημι φθαρτικός ἀλλήλων εἰμί καί εἰς ἀλλήλων φύω μή μεταβάλλω , ἐπεί ὁ ἄκρος δύο εἰμί , ὁ καί πλεῖστος ἀλλήλων διΐστημι , καί οὖον πλείων , δῆλος ὅτι εἷς εἷς ἐναντίος εἰμί . ] ἔοικα δέ ἐν ὁ μάθημα ἔνιοι διά ὁρισμός ἔλλειψις οὖον ῥᾳδίως γράφω . ὅτι2 οὖον μόνος ἐν ὁ λόγος καί ἐν ὁ διαλέγω ἀλλά καί ἐν ὁ μάθημα ἔνιοι διά ὁρισμός ἔλλειψις δυσαπολόγητος εἰμί · ὁ γάρ οὖον ῥᾴδιος ἀπογράφω εἶπον ἀντί ὁ οὐ ῥᾴδιος ἀποδείκνυμι , συνίστημι ὅτι ἐν πολύς ὁ εἰμί πρόβλημα ὁρισμός δεῖ . παραδείμα|τι δέ ὅδε ὡς δείκνυμι καί ἀσαφής χράομαι ὁ ὅτι ὁ παρά ὁ πλευρά τέμνω ὁ ἐπίπεδος ὁμοίως διαιρέω ὁ τε γραμμή καί ὁ χωρίον . εἰμί δέ ὁ λέγω , ὅτι ἐάν ἐπίπεδος παραλληλόγραμμος εἰμί , ἄγω δέ ἐν αὐτός εἷς ὁ πλευρά παράλληλος , ὁ παράλληλος ὁμοίως διαιρέω ὁ γραμμή καί ὁ πᾶς χωρίον , τουτέστιν ἐν ὁ αὐτός ἀναλογία . οὗτος γάρ ὁμοίως μέν λέγω οὐ εἰμί γνώριμος · εἴρω μέντοι ὁ ὁρισμός ὁ ἀνάλογος γνώριμος γίγνομαι ὅτι ἀνάλογος ὑπό ὁ ἄγω παράλληλος τέμνω ὅς τε γραμμή καί ὁ χωρίον . εἰμί δέ ὁρισμός ὁ ἀνάλογος , ὅς ὁ ἀρχαῖος χράω , οὗτος · ἀνάλογος ἔχω μέγεθος πρός ἀλλήλων ὅς ὁ αὐτός ἀνθυφαίρεσις · αὐτός δέ ὁ ἀνθυφαίρεσις ἀνταναίρεσις εἴρω . ὁ δέ ἀνάλογος ἔχω πρός ἀλλήλων καί ὁμοίως ἔχω πρός ἀλλήλων λέγω · διό εἶπον εἰμί δέ ὁρισμός ὁ αὐτός λόγος οὗτος ἀντί ὁ ἵστημι δέ ὁρισμός ὁ ἀνάλογος . ὅς εἴρω ὁ ὁράω δῆλος γίγνομαι ὅτι ὁ παράλληλος ἄγω πλευρά ἐν παραλληλόγραμμος χωρίον ὁμοίως τέμνω καί ἀνάλογος ὁ τε γραμμή καί ὁ χωρίον . [ ἄλλως . ἔοικα , φημί , ἐν ὁ μαθηματικός μή ῥᾳδίως καταγράφω τις διά ὁ ἐλλιπής ὁ ὅρος ἀποδίδωμι . οἷος ὁ γραμμή ὁ τέμνω ὁ ἐπίπεδος , ἤτοι ὁ ἐμβαδόν1 ὁ χωρίον , παρά ὁ πλευρά , ἐπεί τέμνω καί ὁ πλευρά , ὁμοίως διαιρέω ὁ τε γραμμή , ἤτοι ὁ πλευρά , καί ὁ ἐμβαδόν . γραμμή δέ λέγω ὁ τε εὐθύς ὁ τέμνω ὁ πλευρά ὁ ἐπίπεδος καί αὐτός ὁ τέμνω πλευρά . ἐλλιπής οὖν εἰμί οὗτος ὁ ὅρος , ὅτι γραμμή εἴρω καί ὁ ἄγω παρά ὁ πλευρά εὐθύς καί ὁ τέμνω πλευρά . εἰμί δέ εἄν τέλειος ὁ ὅρος , εἰμί οὕτως λέγω · ὁ παρά τις πλευρά ὁ τετράγωνος ἢ ὁ παραλληλόγραμμος ἄγω εὐθύς ὁμοίως τέμνω ὁ τε ἐμβαδόν1 ὁ χωρίον καί ὁ πλευρά . ] ‘Απλῶς δέ ὁ πρῶτος ὁ στοιχεῖον τίθημι . εἶπον ὁ περί ὁ μάθημα καί χράω ὁ προερέω παράδειγμα , καί καθόλου , φημί , ὁ πρῶτος ὁ στοιχεῖον οὗτος δέ εἄν εἰμί καί ὁ ἐγγύς ὁ ἀρχή καί ὁ διά ἐκεῖνος μόνος δείκνυμι ) , εἰμί μέν ἄγω ὁ ὁρισμός ὁ ἀρχή γνώριμος , οἷος τίς σημεῖον , τίς γραμμή , τίς κύκλος , τίς τρίγωνος , διά ὅς δείκνυμι ὁ πρῶτος θεώρημα , ῥᾴδιος δείκνυμι , οὖον διά πολύς δέ ὁ μή πολύς ὁ μέσος , διά ὅς ὁ δεῖξις , εὐπορία εἰμί ἐπί αὐτός διά ὁ πλησίος ὁ ἀρχή , ὡς ἤδη προερέω , εἰμί αὐτός καί διά οὗτος δείκνυμι μόνος · εἰμί δέ μή ἄγω ὁρίζω ὁ ἀρχή ἢ χαλεπός ἢ καί ἀδύνατος περί οὗτος ἀπόδειξις γίγνομαι . εἶπον δέ περί ὁ κατά ὁ μάθημα δεῖξις καί ὁ χρήσιμος ὁ πρός ὁ ἀποδείκνυμι ὁ ὁράω συνίστημι καί διά οὗτος , φημί ὁμοίως οὗτος καί ἐπί ὁ λόγος ἔχω , λόγος λέγω ὁ ἐπιχείρησις ὁ ἐν ὁ διαλέγω . δεῖ δέ . φημί , μή λανθάνω ὅτι ὁ δυσεπιχείρητος ὁ πρόβλημα πάσχω τίς ὁ εἴρω . ὅταν δέ εἰμί πρός ὁ ἀξίωμα καί ὁ πρότασις μείζων ἔργον διαλέγω . Θέσις μέν ὁ πρόβλημα λέγω , ἀξίωμα δέ καί πρότασις ἐκ παράλληλος εἶπον . λέγω δέ περί ὁ εἰς ὁ ὁ πρόβλημα δεῖξις λαμβάνω πρότασις . εἰμί δέ ὅς ζητέω τοιοῦτος · ἄν εἰμί χαλεπός , τουτέστι δύσκολος , ὁ δείκνυμι ὁ λαμβάνω εἰς ὁ πρόκειμαι πρόβλημα πρότασις , ὅτι οὕτως ἔχω , ὁ πρόβλημα αὐτός , τίς χρή ποιέω ; πότερος ἐπιχειρητέον καί εἰς ὁ πρότασις καί πρόβλημα [ ὁ ] αὐτός ποιητέος , ἢ αὐτός μέν θετέος Χωρὶς δεῖξις ὁράω οὕτως ἔχω , ὁ δέ ἐκ ἀρχή πρόκειμαι μόνος δεικτέος ἔχω ὁ ἀπορία ; ἄν μέν γάρ καί ὁ πρότασις δείκνυμι , δοκέω μείζων ἔργον ἐπεισκυκλέω ὁ πρόκειμαι · ἄν δέ μή δείκνυμι † οὕτως ἔχω ἀξιόω χράω πρός ὁ ὁ πρόβλημα συλλογισμός , δοκέω δείκνυμι τε καί συλλογίζομαι καί ἀξιόω πιστεύω ὁ ἀποκρίνω ὁ δείκνυμι διά κακός πιστός . τίθημι δέ ὁ ἀπορία αὐτός αὐτός διαιτάω , καί φημί , ὅτι εἰμί μέν δήω μή ποιέω χαλεπός ὁ πρόβλημα , θετέος ὁ πρότασις καί χρηστέον αὐτός Χωρὶς δεῖξις x003E ; οὕτως ἔχω πρός ὁ προ | κεῖμαι · μένω · εἰμί δέ δεῖ ὁ συλλογισμός καί ὁ ὁ πρόβλημα πρότασις ἀεί διά γνώριμος ποιέω , οὖον δεῖ χράω ὁ τοιοῦτος πρότασις ἄνευ δεῖξις . διό ἐπιφέρω ὁ δήω ἐν μέν ὁ διδασκαλία μηδείς τίθημι , ὅς μή γνώριμος καί πρότερος εἰμί ὁ δείκνυμι διά αὐτός · ὁ γάρ ἐπιστημονικός γνῶσις διά τοιοῦτος . ἐν δέ ὁ διάλογος καί ὁ γυμνασία χάρις γίγνομαι ἐπιχείρησις χρηστέον καί τοιοῦτος πρότασις , ἄν μόνος ἀληθής φαίνω · οὖον γάρ μόνος διά ὁποῖος πρότασις χρή διδάσκω τε καί συλλογίζομαι · οὐδείς γάρ μικρός εἰμί ὁ πρόκειμαι αὐτός καί οὗτος Χωρὶς δεῖξις συγχωρέω · ὁ μέν γάρ ἀποδείκνυμι τε καί διδάσκω διά πρῶτος τε καί γνώριμος ποιέω ὁ συλλογισμός , ὁ δέ ἐπιχειρέω διά ἔνδοξος . πρόκειμαι γάρ δείκνυμι ὅτι πᾶς ἡδονή ἀγαθός , ὁ μέν διαλεκτικός χράω ἄν ὁ πᾶς ἡδονά εἰμί κατά φύσις ὡς ἔνδοξος πρότασις · ὅς προσλαμβάνω ὁ πᾶς ὁ κατά φύσις ἀγαθός εἰμί , ἔνδοξος καί αὐτός πρότασις , δείκνυμι ὁ πρόκειμαι . ὁ δέ ἀποδείκνυμι ζητέω πῶς πᾶς ἡδονή κατά φύσις , καί δείκνυμι ὅτι ἐνέργεια ὁ κατά φύσις δύναμις ἀνεμπόδιστος · τίς δέ ὁ κατά φύσις δύναμις καί πῶς ἐνέργεια , πλείων λόγος δοκέω δήω ὁ ἐκ ἀρχή πρόκειμαι . σημειωτέος δέ ὅτι ἀξίωμα λέγω καί ὁ δήω ἀπόδειξις πρότασις , ἀλλά οὖον μόνος ὁ ἀναπόδεικτος , ὡς ἔθος αὐτός λέγω ἐν ὁ ‘υστερεω ἀναλυτικός . δοκέω δέ τίς ὁ λέξις ἀκατάλληλος ἔχω ὁ ὅταν δέ εἰμί πρός ὁ ἀξίωμα καί ὁ πρότασις μείζων εἰμί διαλέγω , ὅτι προστίθημι ὁ εἰμί ὁ εἰμί πάλιν ἐπιφέρω . εἰμί δέ ὁ νόος ὁ εἴρω ‘ὅταν δέ εἰμί πρός ὁ ἀξίωμα μείζων ἔργον διαλέγω ἢ πρός ὁ τίθημι εἰμί δέ ὁ μέν ἐρωτάω ὁ οὕτως ἐπάγω ὁ λόγος . τουτέστι ὁ ἐρωτάω οὗτος ποιέω ὥστε διά αὐτός ποιέω ὁ ἀποκρίνω ὁ ἄδοξος λέγω ὁ διά ὁ θέσις ἀναγκαῖος , τουτέστι ὁ ὁ θέσις καί ὁ πρόβλημα , ὅς παρίστημι ὁ ἀποκρίνω , ἀναγκαῖος ἕπομαι ἢ ὁ δύναμαι δείκνυμι διά συλλογισμός ὡς ἕπομαι αὐτός . ἢ ὁ ἀναγκαῖος ὁ διά συλλογισμός δεῖξις δηλωτικός εἰμί . εἰμί δέ ἄδοξος ὁ παράδοξος καί ὁ ἀδύνατος · εἰμί δέ παράδοξος ὁ ὁ ἔνδοξος ἐναντίος , ὁ οὖον πάντως ἤδη καί ἀδύνατος εἰμί . ὁ δέ καλῶς ἀποκρίνω ἔργον εἰμί πρῶτος μέν ὁ μή εἰς οὗτος ἄγω ὡς αναγκοζω ἀδύνατος ἢ παράδοξος τις διά ὁ ἀπόκρισις συγχωρέω , δύο δέ , εἰμί ἕπω αὐτός τοιοῦτος τις , ὁ μή διά ἑαυτοῦ φαίνω συμβαίνω οὗτος ἀλλά διά ὁ πρόβλημα εἰμί τοιοῦτος . ὁ μέν οὖν προηγούμενος καί πρῶτος ἔργον ὁ ἀποκρίνω οὐ εἶπον νῦν , ὁ δέ δύο , διά ὅς δῆλος εἰμί καί ὁ πρῶτος · ὁ γάρ εἴρω ὁ παρέπομαι παράδοξος ἢ ἀδύνατος δείκνυμι ὅτι διά ὁ οἰκεῖος εἰμί ὁ πρόβλημα καί ] ἕπω αὐτός ἀλλά οὖον διά ἑαυτοῦ , οὗτος χάρις καί ὁ ἀρχή φυλάσσω δεῖ τοιοῦτος τίς συγχωρέω . οὖον ὁ αὐτός δέ φημί ἁμαρτία εἰμί ὁ τε ὁ ἀρχή τοιοῦτος παρίστημι ὁ πρόβλημα , ὅς ἕπομαι τις παράδοξος ἢ ἀδύνατος , καί ὁ διά ὁ ἀπόκρισις περιάγω 40 <εἰς> παράδοξος τις ἢ ἀδύνατος καί ἀνομόλογος ὁ κεῖμαι · ἀμφότερος μέν ἄγαρ ἁμαρτία ὁ ἀποκρίνω , ἀλλά ὁ τοιοῦτος παρίστημι οὖον κατά ὁ ἀπόκρισις ἁμαρτάνω . ἐπεί δέ εἰμί αδιόριστος ὁ γυμνασία καί πείρω ἕνεκα ὁ λόγος ποιέω . ἐπεί μή διά-ὁρίζω , φημί , ὑπό τις ὁ πρό ἐγώ ὅς χρή στοχάζομαι ὁ ἀποκρίνω ἐν ὁ πειραστικός τε καί διαλεκτική συνουσία — οὖον γάρ πᾶς ὁ ἀποκρίνω ὁ αὐτός σκοπός · ἄλλος μέν γάρ ὁ μανθάνω σκοπός , ἄλλος δέ ὁ ἀγωνίζομαι ( εἰμί δέ καί ἀγωνιστικός καί σοφιστικός συνουσία ) , ἄλλος δέ ὁ ζήτησις καί γυμνασία χάρις κοινολογέομαι · οὗτος δέ εἰμί ὁ διαλεκτικός ὁ συνουσία ποιέω · ὁ μέν γάρ ὁ μανθάνω χάρις ἀποκρίνω τίθημι καί αποπαριστημι κρίνω ὁ δοκέω αὐτός προσήκω ἀληθής εἰμί · ἢ γάρ βεβαιόω αὐτός οὗτος διά ὁ διδασκαλία , εἰμί ἀληθής εἰμί , ἢ μεταμανθάνω , εἰμί ἄλλος εἰμί · οὐδείς γάρ ἐπιχειρέω ὁ ψευδής διδάσκω · ὁ δέ ἀγών χάρις κοινολογέομαι ( οὗτος δέ εἰμί ὁ μή διαλεκτικός ὁ συνουσία ποιέω . τοιοῦτος δέ ὁ σοφιστής ) ὁ φαίνω σκοπός · ὁ μέν γάρ ἐρωτάω ὁ φαίνω ἐλέγχω τίς διά ὁ ἐρώτησις · ὁ γάρ σοφιστικός ἔλεγχος φαίνω εἰμί · καί οὗτος βούλομαι ὁ σοφιστικός ἐρωτάω , ἢ ψεύδω δείκνυμι ὁ ἀποκρίνω ἢ παράδοξος λέγω ἢ ἀδολεσχέω ἢ σολοικίζω · ὁ δέ ἀποκρίνω σκοπός ὁ μηδείς οὗτος φαίνω πάσχω — ἐν δέ ὁ διαλεκτική συνουσία , ὅς οὔτε ἀγών χάρις γίγνομαι οὔτε διδασκαλία ἀλλά πείρω καί γυμνασία ἕνεκα , ἐπεί οὐδέπω διαρθρόω ὑπό τις ἄλλος , ὅς δεῖ στοχάζομαι ὁ ἀποκρίνω καί ποῖος συγχωρέω ποῖος δέ μή , εἰμί μέλλω διαλεκτικός ἀποκρίνω ὁ οἰκεῖος θέσις , πειράω ἐγώ εἶπον τίς περί αὐτός καί διορίζω . Ἀνάγκη δή ὁ ἀποκρίνω ὑπέχω λόγος . ἄνωθεν ἄρχω , τίνω δεῖ στοχάζομαι ὁ ἐν ὁ διαλεκτική · συνουσία ἀποκρίνω , λέγω . ἐπεί τοίνυν πᾶς ὁ ἀποκρίνω καί ὑπέχω λόγος τις τίθημι τις θέσις καί πρόβλημα τίς περί οὗτος ὑπέχω λόλος , τοῦτος δέ ἀνάγκη ἢ ἔνδοξος ἢ ἄδοξος εἰμί ἢ μηδέτερος , τουτέστιν μήτε ἔνδοξος μήτε ἄδοξος , καί ἔνδοξος καί ἄδοξος ἢ ἀπλόος ἢ ὡρισμένως · εἰμί δέ ἁπλόος μέν ἔνδοξος ὁ κτάομαι ὁ πᾶς δόξα ἢ ὁ πλεῖστος , ὡς ὁ ὁ ὑγεία αἱρετός εἰμί , ὡρισμένως δέ ἔνδοξος ὁ ὅδε τις ὁ ἔνδοξος ἕπομαι , οἷος Πλάτων ἢ Ἀριστοτέλης ἢ Γαληνός ἢ καί αὐτός ὁ ἀποκρίνω · ἄδοξος δέ ἁπλόος μέν ὁ ὁ ἔνδοξος ἀντίκειμαι · τοιοῦτος δέ εἄν εἰμί ὁ παρά ὁ ὁ πᾶς ἢ ὁ πλεῖστος δόξα λέγω · ὡρισμένως δέ ὁ μάχομαι ὁ τις εἰμί ἔνδοξος ὁ δόξα , ὡς φέρω εἶπον ὁ ψυχή μή εἰμί ἀθάνατος , ἐπεί μάχομαι ὁ Πλάτων δόξα · οὔτε δέ ἔνδοξος οὔτε ἄδοξος εἰμί πρόβλημα περί ὅς ἤτοι οὐδέτερος δοξάζω , οἷος ὁ περισσός ἢ ἄρτιος εἰμί · ὁ ἀστήρ , ἢ περί ὅς ἐπί ἴσος ἀμφοτέρως , οἷος περί ὁ ἤπειρος εἰμί ἢ μή εἰμί , ἢ ὁ εἰμί ἐπιστήμη ὁ ἀρετή ἢ πάλιν μή εἰμί . διαφέρω δέ οὐδείς φημί , ἄν τε ἁπλόος ὁ πρόβλημα ἔνδοξος ἢ ἄδοξος εἰμί , ὑπέρ ὅς ὁ λόγος ὁ ἀποκρίνω ὑπέχω , ἄν τε ὡρισμένως · ἐπί ἀμφότερος γάρ ὁ αὐτός τρόπος ὁ καλῶς ἀποκρίνω . τίς δέ εἰμί , αὐτός ἑξῆς λέγω . ἐπεί γάρ ὁ ἐρωτάω διαλεκτικός εἰς ἀντίφασις περιάγω ὁ ἀποκρίνω βούλομαι ὁ πρόβλημα ὅς παρίστημι , εἰμί δέ ὁ μέν ἄδοξος πρόβλημα ἔνδοξος ὁ ἀντίκειμαι , ὁ δέ ἔνδοξος ἄδοξος , ἄν μέν ἄδοξος ἀπλόος εἰμί ὁ κεῖμαι πρόβλημα , ὅς παρίστημι ὁ ἀποκρίνω . δῆλος μέν ὅτι δεῖ ἁπλόος ἔνδοξος εἰμί ὁ οὗτος ἀντίκειμαι · τοιοῦτος δή ὁ ἐλέγχω ὁ ἄδοξος πρόβλημα ὁ συμπέρασμα δεῖ γίγνομαι . ἐπεί δέ ὁ καλῶς συλλογίζομαι καί δείκνυμι τίς διαλεκτικός ἐκ γνώριμος αὐτός καί ἔνδοξος δείκνυμι , δῆλος ὅτι καί ὁ ὁ ἀπλόος ἔνδοξος δείκνυμι διά ἔνδοξος αὐτός ἄν καλῶς δείκνυμι . δεῖ δή , φημί , ὁ ὑπέρ τοιοῦτος θέσις ἀποκρίνω μήτε ὁ μή ἁπλόος δοκέω συγχωρέω , τουτέστι μηδείς δίδωμι ὅς μή ἁπλόος εἰμί ἔνδοξος , ἐν ἀπλόος δέ τίς ἔνδοξος εἰμί , μή μέντοι ὁ ὀφείλω γίγνομαι συμπέρασμα ἔνδοξος , μηδέ οὗτος συγχωρέω · οὖον γάρ διαλεκτικός ὁ συγχωρέω ὁ ἐρωτάω συλλογίζομαι τίς ἔνδοξος διά κακός ἔνδοξος . οὗτος δέ λέγω δοκέω ὑπεναντίος ὁ πρόθεσις ὁ ἀποκρίνω λέγω · πρόκειμαι μέν γάρ αὐτός μή περιάγω εἰς ὁ ἀντίφασις · ὁ δέ οὗτος ἀξιόω συγχωρέω αὐτός ἐκ ὅς ὁ ἀντίκειμαι ὁ ἄδοξος θέσις συνάγω . ἢ ἐκ πᾶς μέν ὅς ὁ ἐρωτάω οὖον ] συγχωρέω , οὖον συνάγω ὑπό ὁ ἐρωτάω , εἰμί γε ἐρωτάω διά ὅς ἄν λανθάνω συνάγω ὁ ἀντίκειμαι ὁ διαλεκτικός ἀποκρίνω μή συγχωρέω , ἀλλά διά ἔνδοξος ὁ πρόκειμαι . μόνος οὖν τοιοῦτος συγχωρητέον , ὅς εἴπερ εὐπορέω ὁ ἐρωτάω , συνάγω ἄν ὁ πρόκειμαι . εἰμί δέ μή , εἰμί ἄν διαλεκτικός κωλύω ὑπό ὁ ἀποκρίνω συνάγω , ἄξιος αὐτός διά ἔνδοξος αὐτός δείκνυμι ὁ ἔνδοξος εἰμί ὁ δήω ὁ δείκνυμι διά γνώριμος δειπλατων κνύω . ὥστε ἐν ὅς λόγος ἔνδοξος ἁπλόος ὁ συμπέρασμα δεῖ γίγνομαι , ἐν οὗτος δεῖ ὁ ἀποκρίνω μόνος οὗτος τίθημι ὁ ἔνδοξος εἰμί ἁπλόος καί ἔνδοξος ὁ διά αὐτός συμπέρασμα . εἰμί δέ εἰμί πάλιν ἔνδοξος ἀπλόος ὁ θέσις , δῆλος μέν ὅτι ὁ ἀντίκειμαι αὐτός ἄδοξος εἰμί . δεῖ δέ , φημί , ὁ ἀποκρίνω πάλιν ἔνδοξος δίδωμι , ἀλλά καί ὁ ἄδοξος ὅσος κακός άδοξα εἰμί ὁ εἰμί συμπέρασμα · οὕτως γάρ πάλιν εἰμί τοιοῦτος συγχωρέω διά ὅς μόνος οἷος τε καλῶς συλλογίζομαι ὁ πρόκειμαι ὁ ἐρωτάω διά γνώριμος καί ἔνδοξος ] · ὁ γάρ ἄδοξος ὁ ἔνδοξος γνώριμος καί ὁ κακός ἄδοξος . Φανερός ὡς ἄδοξος μέν εἰμί ἀπλόος ὁ κεῖμαι οὖον δοτέος ὁ ἀποκρίνω . ἀντί ὁ οὐ ὀφείλω ὁ ἀποκρίνω συγχωρέω ὁ ἐρωτάω ὁ ἄδοξος ὁ βούλομαι παρά ὁ ἀποκρίνω συνάγω συμπέρασμα καί ὁ μή δοκέω ὅσος ἥσσων εἰμί ἄδοξος ὁ συμπέρασμα · ἱκανῶς γάρ εἄν δοκέω διαλέγω . ὁ ἱκανῶς γάρ εἄν δοκέω διαλέγω σημαντικός εἰμί ὁ ἰού γάρ δοκέω παραβαίνω ὁ διαλεκτικός συνουσία ὁ ἀποκρίνω οὔτως · δεῖ γάρ ὁ γυμνασία χάρις ὁ συνουσία ποιέω συνεργέω ἀμφότερος πρός ὁ διαλεκτικός γίγνομαι ὁ συλλογισμός . ἐπί ὁ τοιοῦτος δέ πρόβλημα ὁ ὁ ἔνδοξος μόνος συγχωρέω διαλεκτικός ἐμποδίζω ὁ πρόκειμαι · οὖον γάρ ῥᾴδιος διαλεκτικός πρότασις [ ἔνδοξος ] εὑρίσκω . ὅμοιος δέ , εἰμί μήτε ἄδοξος μήτε ἔνδοξος εἰμί ὁ θέσις . εἰμί μήτε ἔνδοξος μήτε ἄδοξος εἰμί ὁ θέσις , πάλιν δεῖ ὁ ἀποκρίνω μένω ὁ τε ἁπλόος ἔνδοξος τίθημι καί ὁ ἔνδοξος ὁ μήτε ἔνδοξος μήτε ἄδοξος · διά γάρ ὁ τοιοῦτος δείκνυμι εἄν διαλεκτικός · τοιοῦτος γάρ δεῖ ὁ συμπέρασμα γίγνομαι ὁ ἀντίκειμαι ὁ τοιοῦτος θέσις ὁποῖος καί ὁ θέσις . οὖον δέ πρός ὁ τοιοῦτος ῥᾴδιος εὐπορέω ἔνδοξος . πρός ὁ πρόκειμαι . ἐπεί ὁ πρόβλημα , ὑπέρ ὅς ὑπέχω ὁ ἀποκρίνω λόγος , ὁ μέν ἁπλόος ἢ ἔνδοξος ἢ άδοξα εἰμί ὁ δέ ὡρισμένως , καί ὁ ] ὡρισμένως ἢ ὁ ἄλλος τις ἔνδοξος δοκέω οὕτως ἢ αὐτός ὁ ἀποκρίνω λέγω ἐμός οὗτος δοκέω ἔνδοξος , εἄν μέν οὖν ὁ πρόβλημα ὁ πρόκειμαι ἀπλόος ἔνδοξος ἢ ἀπλόος ἄδοξος εἰμί , δεῖ ὁ ἀποκρίνω πρός ὁ ἁπλόος ἔνδοξος ὁράω ὁ σύγκρισις ὁ ἐρωτάω τε καί συγχωρέω ποιέω . εἰμί γάρ ὁ θέσις ἀπλόος ἄδοξος , ἐπεί ὁ συμπέρασμα ἁπλόος ἔνδοξος γίγνομαι δεῖ ἐκ ὁ ἀπλόος ἔνδοξος , ὁ ἔνδοξος χρή συγχωρέω . εἰμί δέ ἔνδοξος ἀπλόος , ἐπεί ὁ συμπέρασμα ἁπλόος ἄδοξος γίγνομαι δεῖ , πάλιν ἀπλόος ] ὁ τε ἀπλόος ἔνδοξος χρή συγχωρέω καί ὁ κακός ἄδοξος ὁ ἁπλόος ἄδοξος . εἰμί δέ μή εἰμί ἁπλόος ἔνδοξος ἢ ἄδοξος ἀλλά ὡρισμένως , ἐπεί ὁ ὁρίζω 5 ἔνδοξος ἢ ἄδοξος διττός , ὁ μέν αὐτός ἄλλος , ὁ δέ ὁ ἀποκρίνω , εἄν μέν ὅς ὁ ἀποκρίνω δοκέω , δεῖ ὁ ἀπόκρισις ποιέω πρός ὁ αὐτός δοκέω · δεῖ γάρ ὁ δείκνυμι ὁ ἀντίκειμαι ὁ δοκέω αὐτός συλλογισμός ἐκ ὁ ὁ τίθημι ὁ θέσις δοκέω ποιέω . ἐάν δέ εἰμί ὁ πρόβλημα ἄλλος τις δοκέω , ὅς παρίστημι ὁ ἀποκρίνω , δεῖ , φημί , αὐτός ὁ ἐκεῖνος δόξα στοχάζομαι καί δίδωμι ὁ δίδωμι καί ἀρνέομαι x003E ; , σκοπός ἔχω τοιοῦτος συγχωρέω ὅς εἰμί ἔνδοξος ὁ ὁ δείκνυμι . ὁ γοῦν παρίστημι ὁ Ἡρακλείτης δόξα ὁ λέγω ὁ ἀγαθός καί ὁ κακός εἰμί αὐτός οὖον συγχωρέω ὁ λέγω μή δύναμαι ὁ ἐναντίος συνυπάρχω , οὐ ὡς αὐτός μή δοκέω , ἀλλά ὡς Ἡράκλειτος οὕτως οὐ δοκέω , προστίθημι δηλονότι οὗτος . ὁ αὐτός δέ οὗτος ποιέω καί ὁ παρά ἀλλήλων δέχομαι ὁ θέση · στοχάγὰρ ζοντ γάρ ὁ ἐκεῖνος δόξα , καί ὡς ἐκεῖνος ἀποκρίνω , οὗτος καί αὐτός πειράω ὁ ἀπόκρισις ποιέω · ὡς ποιέω ἐν ὁ Πλάτων Φίληβος ὁ Πρώταρχος διαδέχομαι παρά Φίληβος ὁ πρόβλημα . φανερός οὖν φημί γίγνομαι τίνω δεῖ στοχάζομαι ὁ ἀποκρίνω , εἴτε ἀπλόος εἰμί ἔνδοξος ὁ κεῖμαι εἴτε τις , ἐπεί δέ ἀνάγκη πᾶς ὁ ἐρωτάω ἢ ἔνδοξος εἰμί ἢ ἄδοξος ἢ μηδέτερος . εἶπον ὁ ὁ πρόβλημα διαφορά καί διδάσκω πῶς πρός ἕκαστος αὐτός χρή ὁ ἀπόκρισις ποιέω καί τίνω στοχάζομαι , νῦν περί αὐτός ὁ ἐρωτάω λέγω , καί οὗτος ὁ διαίρεσις ποιέω , καί δείκνυμι πρός τίς χρή βλέπω ἕκαστος ὁ ἐρωτάω πρότασις ἢ δίδωμι ἢ μή δίδωμι · οὕτως γάρ διά ὁ οὗτος ποιέω δύναμαι ὁ πρόκειμαι σκοπός τυγχάνω . εἰμί δέ καί ὁ ἐρωτάω ὁ μέν ἔνδοξος ἐρωτάω , ὡς ὁ θεός δήω σέβω , γονεύς τιμάω , νόμος πείθω , ὁ ἀρετή ἀγαθός εἰμί , ὁ δέ ἄδοξος , ὁ δέ οὐδέτερος . καί οὗτος μέν ὁ ὁ ἀρωτήσεων διαίρεσις παραπλήσιος ὁ ὁ πρόβλημα · καί γάρ ἐκεῖνος κατά οὗτος διαιρέω . προστίθημι δέ ὁ ὁ ἐρώτησις διαίρεσις καί ὁ ἢ πρός ὁ λόγος αὐτός εἰμί ἢ μή . εἰμί δέ πρός μέν ὁ λόγος οὗτος ὅσος συντελής εἰς ὁ περί ὁ πρόβλημα γίγνομαι συλλογισμός , οὖον πρός ὁ λόγος δέ ὅσος μηδείς εἰς ὁ πρόκειμαι συντελής ἀλλά εἰμί μάτην ἐρωτάω . εἰμί τοίνυν ὁ ὁ ἐρωτάω διαφορά ἐν οὗτος , ἀνάγκη πᾶς ἐρώτησις ἢ ἔνδοξος τε εἰμί καί πρός ὁ λόγος ἢ ἔνδοξος μέν μή πρός ὁ λόγος δέ , ἢ ἄδοξος μέν πρός ὁ λόγος δέ ἢ ἄδοξος καί οὖον πρός ὁ λόγος , ἢ οὔτε ἔνδοξος οὔτε ἄδοξος εἰμί πρός ὁ λόγος εἰμί ἢ οὖον πρός ὁ λόγος . πῶς οὖν χρή πάλιν κατά ἕκαστος ὁ κατά ὁ τοιοῦτος ἐρωτάω διαφορά ποιέω ὁ ἀπόκρισις , λέγω . εἄν μέν οὖν ἔνδοξος εἰμί ὁ ἐρώτησις μή πρός ὁ λόγος δέ , δεῖ , φημί , ὁ ἀποκρίνω δίδωμι αὐτός λέγω ὅτι εἰμί ἔνδοξος · οὕτως γάρ αὐτός μέν εὐδοκίμησις συγχωρέω ὁ ἔνδοξος , ἀδοξέω δέ ὁ ἐρωτάω μή δύναμαι ὁ δίδωμι χράω πρός ὁ πρόκειμαι καί οὗτος εἰμί ἔνδοξος . ἐάν δέ ἄδοξος εἰμί ὁ ἐρωτάω καί μή πρός ὁ λόγος , δοτέος μέν καί οὗτος ὁ δίδωμι αὐτός μηδείς ἔχω χράω ὁ ἐρωτάω . ὑπέρ μέντοι ὁ μή δοκέω ἠλίθιος εἰμί συγχωρέω ὁ ἄδοξος αὐτός οὗτος ἐπισημαντέον , ὅτι ἄδοξος μέν εἰμί , τίθημι δέ αὐτός ὁ λόγος χάρις καί ὁ μανθάνω πῶς ἐκ αὐτός ὁ πρόκειμαι δείκνυμι · καί γάρ οὕτως πάλιν ἐν ἀδοξία γίγνομαι ποιέω ὁ ἐρωτάω . ἄν δέ εἰμί καί ἔνδοξος ὁ ἐρωτάω καί πρός ὁ λόγος , δεῖ , φημί , ὁ ἀποκρίνω ὁμολογέω μέν ὁ ἐρωτάω ἔνδοξος εἰμί , λέγω δέ λίαν αὐτός ἐγγύς εἰμί ὁ πρόκειμαι καί τρόπος τις διά ὁ ἐρωτάω ὁ ἐν ἀρχή λαμβάνω · οὕτως γάρ οὔτε ἐνίστημι ὁ ἔνδοξος δοκέω οὔτε τίς πάσχω ὑπό ὁ ἐρωτάω ὁ ὁμοιότης αὐτός δείκνυμι πρός ὁ δείκνυμι . εἰμί δέ ἄδοξος μέν εἰμί ὁ ἐρωτάω πρός ὁ λόγος δέ , δεῖ , φημί , ὁ ἀποκρίνω λέγω ὅτι τίθημι μέν αὐτός δείκνυμι ὁ πρόκειμαι , εὐήθης μέντοι ὁ ἐρώτημα καί ὑπό μηδείς νόος ἔχω τίθημι . εἰμί δέ μήτε ἔνδοξος μήτε ἄδοξος εἰμί ὁ ἐρωτάω , εἰμί μέν μηδείς εἰμί πρός ὁ λόγος , δοτέος αὐτός ὁ μηδείς ἔχω αὐτός χράω ὁ ἐρωτάω λαμβάνω · εἰμί δέ εἰμί πρός ὁ λόγος , οὗτος αὐτός δεῖ , φημί , ἐπισημαίνω ὁ ἀποκρίνω , ὅτι συγχωρέω αὐτός ἀναιρέω συμβαίνω ὁ κεῖμαι . λέγω δέ ὅτι ὁ δίδωμι ὁ τοιοῦτος ἀπόκρισις καί προοράω ὁ συμβαίνω οὐδείς δοκέω διά ἑαυτοῦ πάσχω ἕπω γάρ ἔργον εἰμί x003E ; ὁ καλῶς ἀποκρίνω ) , ὅς τε ἐρωτάω δύναμαι συλλογίζομαι διαλεκτικός , συγχωρέω αὐτός ὁ ἔνδοξος ὁ συμπέρασμα . εἰμί δέ διαλεκτικός συνουσία , ὅταν μηδέτερος ὁ ἐν ὁ λόγος τίς παρανομέω , ἀλλά ὁ αὐτός προσήκω ποιέω . ὅσος δέ ἐκ ἄδοξος ὁ συμπέρασμα ἐπιχειρέω . ὅτι2 μή δεῖ ὁ διαλεκτικός ἀποκρίνω ὁ ἄδοξος πρότασις συγχωρέω δείκνυμι , ἐκ οὗτος , φημί δῆλος ὅτι μηδέ ὁ ὁ τοιοῦτος ἐρωτάω καί διά ἄδοξος ὁ ἔνδοξος πειράω συλλογίζομαι διαλεκτικός ἐρωτάω · ὅς γάρ ἄν μή <ᾖ> [ οὗτος ] συγχωρέω διαλεκτικός , οὗτος βούλομαι χράω οὖον διαλεκτικός . ὅμοιος δέ καί ἐπί ὁ ἀσαφής καί πλεοναχός λέγω ἀπαντητέον . Πῶς ἐπί ὁ ἀσαφής καί πλεοναχός λέγω καί πῶς ἐπί ὁ σαφῶς καί ἀπλόος ἀποκριτέον , νῦν διδάσκω . ἐπεί γάρ γίγνομαι τις ἐρωτάω ἀσαφής καί διά τίνω πλεοναχός λέγω , πῶς χρή ὁ ἀποκρίνω πρός ὁ τοιοῦτος ἐρωτάω ἐνίστημι , λέγω νῦν . ὁ ὁμοίως δέ εἶπον οὐ ὅτι ὡς προερέω ( περί γάρ ἄλλος προερέω ) , ἀλλά ὁ ὁμοίως λέγω ἄν κατά ὁ προερέω τρόπος ἐπεί γάρ οὖον κωλύω ὁ ἀποκρίνω , ἄν μή νοέω ὁ λέγω , αὐτός οὗτος ὁμολογέω , ἀλλά οὐδέ ἀνάγκη ἔχω πολλαχῶς τις λέγω ἢ ἁπλόος ὁμολογέω ἢ ἁπλόος ἀρνέομαι , ἀλλά καί διαιρέω καί διαστέλλω τίς ὁ ἐρωτάω ἐξουσία ἔχω , οὕτως οὖν ἀσαφής εἰμί οὐ ὀκνητέον ὁμολογέω μή συνίημι · ὁ γάρ οὕτως ἐρωτάω ὁ ἁμαρτία , οὖον ὁ ὁμολογέω μή συνίημι . συμβαίνω γάρ πολλάκις παρά ὁ συγχωρέω τίς εἰμί ἀσαφής ἐλέγχω · οἷος ἐάν ἐρωτάω τις εἰμί πᾶς ὁ περαίνω πρός τίς περαίνω , μή νοέω ὁ ἀποκρίνω συγχωρέω · συμβαίνω γάρ αὐτός συγχωρέω ὁ πᾶς ὁ περαίνω ἐκτός τίς εἰμί · διό οὐ ἄν συγχωρέω νοέω τίς σημαίνω ὁ πρός τίς περαίνω . εἰμί μέντοι γνώριμος μέν ὁ λέγω εἰμί , πολλαχῶς δέ λέγω , ἄν μέν ἐπί πᾶς οὕτως ἔχω φαίνω ὁ σημαίνω διαιρέω , συγχωρητέον ἁπλόος · ὁ γάρ σωφρονέω αἱρετός εἰμί κατά πᾶς ὁ σημαίνω ὁ αἱρετός · καί γάρ καλός καί ἡδύς καί συμφέρω . ἄν δέ μή ἐπί τις , ἀρνητέον πάλιν ἁπλόος · ὁ γάρ εἷς εἰμί ὁ εἰμί κατά οὐδείς ὁ ὑπό ὁ εἷς σημαίνω ἀληθής · οὔτε γάρ γένος οὔτε εἶδος οὔτε ἀριθμός . εἄν δέ ἐπί ὅς μέν ἀληθής εἰμί ὁ λέγω ἐπί ὅς δέ ψεῦδος , οὗτος αὐτός μηνυτέον , ὅτι πολλαχῶς λέγω ὁ ὁ μέν τίς οὕτως ἔχω ὁ σημαίνω ὁ δέ οὖον · ὁ γάρ ὁ κύω ὑλακτικός εἰμί ἐπί μέν ὁ ζῷον πεζός ἀληθεύω , οὐ ἀληθής δέ ἐπί ὁ θαλάσσιος . ἀξιόω δέ κατά ἀρχή ὁ διαίρεσις ποιέω , μή μετά ὁ συμπέρασμα · τότε γάρ ἄδηλος γίγνομαι , εἰμί καί ὁ ἀρχή γνωρίζω , ὅτι πολλαχῶς λέγω , οὗτος συγχωρέω Ε ; ὡς κατά Ε ; ὁ ἀληθής ὁ σημαίνω ὑπό αὐτός δίδωμι . ἐάν δέ , φημί , μή πρόοιδα ὁ ἀμφίβολος , τουτέστι ὁ πολλαχῶς λέγω εἶδος γάρ τίς ὁ πολλαχῶς λέγω ὁ ἀμφίβολος , ὡς εἴρω ἐν ὁ σοφιστικός ἐλέγχω ) ἐάν οὖν μή πρόοιδα ὁ δισσός ὁ λέγω , ἀλλά κατά ὁ ἀληθής ὡς μόνος συγχωρέω εἰς ὁ ἕτερος ψεῦδος εἰμί περιτρέπω , ὁμολογητέον καί ῥητέος ὅτι μή πρός οὗτος βλέπω συγχωρέω , ἀλλά πρός ἐκεῖνος κατά ὅς εἰμί ἀληθής ὁ λέγω . ὅταν γάρ εἰμί πλείων ὁ σημαίνω καί διάφορος ὁ γάρ πλείων εἰμί οὖον ὁ ἀριθμός λέγω ἀλλά κατά ὁ φύσις διάφορος ) , ῥᾴδιος ὁ ἀμφισβήτησις ὁ λέγω ] ὅτι μή κατά οὗτος συγχωρέω · οἷος ὁ ὁ τυφλός ὁράω ἢ ὁ σιγάω λαλέω . ἄν μέντοι σαφῶς εἰμί καί ἁπλόος ὁ ἐρωτάω , ἀξιόω ἁπλόος ἢ ναί ἢ οὖον λέγω ὁ καλῶς ἀποκρίνω , δείκνυμι πάλιν διά οὗτος ὅτι μή πρός αὐτός χρή ὁ ἐρωτάω ἀμφισβητέω ὁ διαλεκτικός ἀποκρίνω . ἐπεί δέ πᾶς πρότασις συλλογιστικός ἢ οὗτος τίς εἰμί ἐκ ὅς συλλογισμός ἤ τις οὗτος ἕνεκα . συλλογιστικός μέν πρότασις λέγω ὁ συντελέω εἰς ὁ πρόκειμαι συλλογισμός , ὅς εἶπον πρό ὀλίγος “ πρός ὁ λόγος ” . λέγω δέ ὁ συλλογιστικός πρότασις , τουτέστι ὁ μή μάτην ἐρωτάω , ὁ μέν εἰμί τοιοῦτος ἐκ ὅς ὁ συλλογισμός , τουτέστιν ἐπί ὅς ὁ συλλογιστικός δείκνυμι συμπεραίνω , ὅς ἄν κύριος τις εἶπον πρότασις συλλογιστική , ὁ δέ ὁ συλλογιστικός ἕνεκα πρότασις ἐρωτάω · τοιοῦτος δέ εἰμί ὁ εἰς σύστασις ὁ συλλογιστικός πρότασις λαμβάνω , ὁ εἰμί ἐν ὁ ἐπαγωγή . ἐρῶ δέ πῶς χρή * * * * * πρός ὁ μή συλλογιστικός μέν ὁ συλλογιστικός δέ χάρις ἐρωτάω , δῆλος φημί εἰμί , ὅταν ἕτερος χάρις λαμβάνω τε καί προτείνω καί μή ὁ συμπέρασμα , ὁ πλείων ὁ ὅμοιος ἐρωτάω , † ὅς διά ἐπαγωγή ἢ ὁμοιότης ὡς ἐπί ὁ πολύς πειράω ὁ συλλογιστική τε καί καθόλου πρότασις παραλαμβάνω , ὅταν μή εἰμί αὐτόθεν τίθημι . ἐξηγέομαι δέ , τίς εἰμί ὁ | πλείων ὅμοιος , ἐπάγω ὁ ἢ διά ἐπαγωγή ἢ ὁμοιότης ὡς ἐπί ὁ πολύς ὁ καθόλου λαμβάνω · ἐν μέν γάρ ὁ ἐπαγωγή πλείων ὅμοιος ἐρωτάω . εἶπον δέ ὁ ἢ διά ἐπαγωγή προστίθημι ὁ ἢ διά ὁμοιότης · ὁ γάρ πολύς ὅμοιος λαμβάνω δείκνυμι ὁ ἐπαγωγή ὁ καθόλου διά ὁ κατά ἕκαστος . ἢ εἶπον ὁ ἐπαγωγή ὡς κοινός ὁ ὁμοιότης ἐπιφέρω · διά ὁμοιότης γάρ καί ὁ γάρ καί ὁ παραδειγματικός πρότασις δείκνυμι , οὖον μόνος ὁ ἐπακτικός , ἀλλά καί ὁ διά παραβολή καί διά ἀναλογία . ὁ δέ ὡς ἐπί ὁ πολύς προστίθημι , ὅτι πολλάκις καί διά προσυλλογισμός κατασκευάζω ὁ τοιοῦτος πρότασις · ἀλλά καί ὡς ἐναργής τις πρότασις παραλαμβάνω . πρός δέ ὁ συντελέω μέν εἰς ὁ πρόκειμαι συλλογισμός πρότασις καί διά οὗτος δοκέω εἰμί συλλογιστικός κἀς οὖον διά συλλογισμός Ε ; δείκνυμι , δεῖ , φημί , οὕτως ἀποκρίνω · ὁ μέν κατά ἕκαστος πᾶς θετέος , φημί , ἄν ἀληθής εἰμί καί ἔνδοξος διά ὅς ὁ ἐπαγωγή , πρός δέ ὁ καθόλου πειρατέον ὁ ὁ κατά ἕκαστος ἐπιφέρω ἐνίστημι . οὖον γάρ ὥσπερ ἐπί ὁ συλλογισμός ἐκ ἀνάγκη ἕπω ὁ τίθημι ὁ ἐπί αὐτός συμπέρασμα , οὗτος καί ὁ ἐπακτικός λαμβάνω ἀναγκαῖος ἕπω ὁ καθόλου · οὖον γάρ , εἰμί ἄνθρωπος καί κύω καί βοῦς ὁ κάτω γένυς κινέω , ἤδη καί πᾶς ζῷον . πρός δή οὗτος φημί δήω πειράω φέρω ἔνστασις . οὖον γάρ δή Χωρὶς ἔνστασις τις χρή πρός ὁ συμπέρασμα ἀνανεύω . ὁ γάρ Χωρὶς ἔνστασις , ἢ εἰμί ἢ δοκέω , κωλύω ὁ λόγος περαίνω δυσκολαίνω εἰμί , φημί , εἰμί μέν ἔνστασις λέγω ὁ ὡς ἀληθής κωλύω ὁ συμπέρασμα · οἷος πᾶς ὁ ἐκ τίνω εἰς τίς μεταβάλλω κινέω · οὖον γάρ , εἰμί ὁ κατά ὁ ποσός καί ὁ κατά τόπος καί ὁ κατά ὁ ποιός , ἤδη καί πᾶς · ὁ γάρ γένεσις καί ὁ φθορά μεταβολή μέν ἐκ τις εἰμί , οὖον μήv καί κινέω · ὁ μέν γάρ κινέω εἰμί δεῖ καί σῴζω ὁ αὐτός · ἐπί δέ οὗτος ὁ μεταβολή οὖον σῴζω ὅς αὐτός ὁ μεταβάλλω . δοκέω δέ ἔνστασις λέγω ὁ γάρ ] πρός ὁ δείκνυμι ἴσος εἰμί διά ἐπαγωγή ὁ μήτε ὑπερβάλλω μήτε ἐλλείπω ἐνίστημι καί λέγω ὁ κατά ἀνάλογος τιμή ἴσος μέν ἵημι , εἰμί γε ὁ δίκαιος καί ὁ Δίκαιος ἴσος , οὖον μήv τοιοῦτος εἰμί ὥστε μήτε ὑπερβάλλω μήτε ἐνδέω · ἐν γάρ ὁ τοιοῦτος νομή ὁ μέν πλέω ὁ δέ μικρός νέμω . φαίνω δέ εἰμί · οὖον γάρ αὐτός ὁ ἁπλόος ἴσος , περί ὅς ὁ λόγος εἰμί , καί ὁ μετά προσθήκη ὁ κατά ἀναλογία . εἶπον δέ δυσκολαίνω ὁ Χωρὶς ἔνστασις ἀνανεύω πρός ὁ συμπέρασμα , τίς εἰμί δυσκολαίνω , ὕστερος λέγω φημί εἰμί γάρ ὁ ἐν λόγος δυσκολία ἀπόκρισις παρά ὁ εἴρω τρόπος συλλογισμός φθαρτικός . δυσκολαίνω γάρ ὁ μή διά προσήκω ἀπόκρισις φθείρω καί κωλύω γίγνομαι συλλογισμός · τίς δέ ὁ προσήκω ἀπόκρισις , εἴρω . εἶπον δέ δυσκολαίνω ὁ Χωρὶς ἔνστασις ἀνανεύω πρός ὁ συμπέρασμα , λέγω ἔτι μᾶλλον οὗτος ποιέω , εἰμί μηδέ ἀντεπιχειρέω πρός ὁ δείκνυμι ἔχω τις καί δείκνυμι αὐτός διά τίνω ὅτι μή ἀληθής μή συγχωρέω αὐτός . εἰμί δέ ὁ ἀντεπιχειρέω ὁ πρός ὁ λέγω μέν μή φέρω ἔνστασις , ἐπιχειρέω δέ διά ἄλλος τις καί αὐτός πάλιν συλλογίζομαι ὅτι μή ἀληθής ὁ δείκνυμι . ὁ γάρ πρός μέν ὁ δείκνυμι λόγος ὅτι ὁ ψυχή οὐ ἀθάνατος διά ὁ εἶδος αὐτός ἔνυλος εἰμί , μηδείς δέ ἔνυλος εἶδος χωριστός εἰμί ὁ ὕλη , μή ἐνίστημι , δείκνυμι δέ πειράω διά ἄλλος τις πάλιν αὐτός ὅτι εἰμί ἄφθαρτος , ἤτοι διά ὁ λαμβάνω ὅτι ὁ μέν μανθάνω ἀναμιμνήσκω ἢ ὅτι αὐτοκίνητος , ἀντεπιχειρέω , οὐ ἐνίστημι . εἶπον δέ εἰμί μᾶλλον δυσκολαίνω ὁ μή ἀντεπιχειρέω ὁ * * * * · οὖον γάρ , εἰμί τις λόγος ἐναντίος ὁ κοινός ἔννοια δύσλυτος εἰμί παρέχω τις ἀντεπιχειρέω πρός ὁ δείκνυμι , ἤδη διά οὗτος ὁ αἴτιος οὖον χρή τίθημι ὁ ἐναργής ὁ δείκνυμι . οὖον γάρ , εἰμί δείκνυμι τις διά ἐπαγωγή , ὅτι πᾶς ζῷον κινητός εἰμί καί κινέω , ἀντεπιχειρέω τις ὁ Ζήνων λόγος * ὁ ἀναιρέω κίνησις διά ὁ δήω ὁ κινέω τίς διάστημα πρῶτος αὐτός ὁ ἥμισυς διέρχομαι , οὗτος δέ μή οἷος τε ὁ ἐκεῖνος πάλιν ὀφείλω αὐτός ὁ ἥμισυς διέρχομαι , ἐκεῖνος πάλιν ὁμοίως , ἤπειρος δέ εἰμί ὁ ἥμισυς ἀδύνατος εἰμί πᾶς αὐτός διεξέρχομαι ὁ γάρ μέγεθος ἐπί ἤπειρος διαιρετός , ἀδύ - νάω δέ ἐν περαίνω ὁ ἤπειρος διέρχομαι ) , οὖον δεῖ διά οὗτος μή συγχέω - ῥέω μή εἰμί κίνησις ] , οὐδέ εἰμί ὁ ἐπαγωγή τίς διά ἐναργής γίγνομαι . εἶπον δέ μηδέ ὁ ἀντεπιχειρέω ἱκανός εἰμί πρός ὁ κωλύω ὁ διά ὁ ἐπαγωγή συμπέρασμα , ἐπιφέρω ὅτι ὁ μήτε ἐνίστημι ἐπί τίνω οὐ οὕτως μήτε ἀντεπιχειρέω ἔχω καί μή συγχωρέω ὁ συμπέρασμα δυσκολαίνω . δυσκολία δέ εἰμί ἀπόκρισις παρά ὁ διαλεκτικός ἀπόκρισις συλλογισμός φθαρτικός · ὁ γάρ δυσκολαίνω οὐ ἐάω ὁ ἐρωτάω συλλογίζομαι ὅς βούλομαι . καί εἰμί ὁ τρόπος οὗτος ὁ δυσκολία ἄλλος παρά ὁ εἴρω · μήτε γάρ ἀντιτίθημι ὁ ἀποκρίνω ὅτι ὁμώνυμος εἰμί ὁ ἐρωτάω ἢ ὅτι μεταφορικός ἢ ἀσαφής , ἀλλά μόνος ἀνανεύω κωλύω ὁ συλλογισμός καί ὁ διάλεξις . ὑπέχω δέ καί θέσις καί ὁρισμός αὐτός ἑαυτοῦ . Δεύς , φημί , ὁ μέλλω περί ἐπιχείρησις πρόβλημα τις ἢ ὁρισμός παρίστημι ὑπέχω τις λόγος καί ἀποκρίνω πρῶτος παρά ἑαυτοῦ , προεπιχειρέω εἰς αὐτός καί προδιαλαμβάνω διά ὅς οἷος τε αὐτός ἀναιρέω καί τάσσω πῶς χρή πρός αὐτός ἀποκρίνω . ῥᾳδίως γάρ ὁ ἀπόκρισις ποιέω προεπισκέπτομαι περί οὗτος πῶς ἀποκρίνω χρή · πρός γάρ οὗτος ἀποκρίνω τε καί ἐνίστημι χρή ἐκ ὅς ἐπιχειρέω ὁ ἐρωτάω ἀναιρέω ὁ κεῖμαι . ὁ δέ αὐτός εἶπον δήω ποιέω καί περί τις ἐρωτάω μέλλω . ἄδοξος δέ ὑπόθεσις εὐλαβητέον ὑπέχω . παραινέω καί ἄδοξος ὑπόθεσις μή παρίστημι , ὑπόθεσις ὁ πρόβλημα καί ὁ θέσις λέγω . ἄδοξος δέ ὑπόθεσις εἰμί διχῶς · καί γάρ διά ὅς ἀνάγκη τις λέγω ἄτοπος καί παράδοξος · ὁ γάρ πᾶς κινέω κατά Ἡράκλειτος λέγω συμβαίνω ὁ αὐτός ὁ κινέω ἀναιρέω , εἰμί γε ὁ μέν κίνησις ὁ τις μεταβάλλω ἢ κατά τόπος ἢ κατά ποσός ἢ ποιός , κατά δέ ὁ πᾶς ῥέω λέγω οὐδείς οἷος τε ὁ αὐτός οὐδέ πρός ὀλίγος ὑπομένω . ἔτι εἰμί πᾶς κινέω συνεχῶς , οὐδέ αὐτός οὗτος ὁ πᾶς κινέω μένω . ὁ δέ μηδείς κινέω λέγω ἕπομαι ἄν μή εἰμί κίνησις παρά ὁ ἐναργής . ὁ μέν οὖν ὁ πρόβλημα διά οὗτος εἰμί ἄδοξος , ὁ δέ ὁ εἰμί χείρων ἦθος ὁ αἵρεσις αὐτός καί ὑπεναντίος ὁ ὁ ἄνθρωπος βούλησις · οὖον γάρ ὡς γυμνασία χάρις ὁ μετά - χειρίζω ὁ τοιοῦτος προσέχω ὁ ἀκούω , ἀλλά ὡς αἱρέω αὐτός μισέω αὐτός . ὅσος δετός λόγος ψεῦδος συλλογίζομαι , λυτέος . ἐπεί ἀνάγκη , εἰμί ὁ συμπέρασμα ψεῦδος εἰμί , οὗτος καί ὁ πρότασις τις ἢ τις ψευδής εἰμί , δῆλος ὅτι , εἰμί μέν εἰμί [ ὁ ] πρότασις ψευδής , παρά ἐκεῖνος καί ὁ συμπέρασμα ψευδής , ὡς ἐπί ὁ Ίτο ποιός σῶμα , ὁ δέ ποιότης ποιός , ὁ ποιότης ἄρα σάω · ὁ γάρ ἐν ὁ συμπέρασμα ψεῦδος αἰτία ὁ πρότασις ὁ ὁ ποιός σῶμα λαμβάνω · ὁ γάρ ἕτερος ἀληθής . ἐπεί δέ ἐνδέχομαι καί πλείων τις ψευδής λαμβάνω , οὖον ὁ ὁστισοῦν ὁ κεῖμαι δείκνυμι ψεῦδος φημί λύω ὁ λόγος ἀλλά ὁ ἐκεῖνος παρά ὅς ὁ συμπέρασμα γίγνομαι τοιοῦτος · οὖον γάρ πᾶς ψευδής λαμβάνω πρότασις αἰτία ψευδής συμπέρασμα , ἐπεί δείκνυμι ὅτι καί ἐκ ψευδής Πρότα - ὅς ἀληθής τίς συνάγω . σαφής δέ ὁ λέγω διά ὁ παράδειγμα οίγͅκο͂ν · ὁ γάρ συνάγω ὁ Σωκράτης γράφω διά πρότασις ἀμφο - τέρας ψευδής ‘σωκοατη κάθημαι , πᾶς ὁ κάθημαι γράφω οὖον παρά ὁ ὁ Σωκράτης λαμβάνω κάθημαι ὁ ψεῦδος συνάγω · καί γάρ εἰμί εἰμί ἀληθής , οὐδείς κακός εἰμί ψευδής ὁ συμπέρασμα · οὐ εἰμί οὖν αἰτία ὁ ψεῦδος , οὐδέ ὁ οὗτος δείκνυμι ψευδής λύω ὁ λόγος , ἀλλά ὁ ὁ λέγω πᾶς ὁ κάθημαι γράφω · οὗτος γάρ ἀεί ψευδής . οὗτος δέ σημεῖον , ὅτι εἰμί παρά ὁ Σωκράτης καθίημι εἰμί , μεταπίπτω ἐκεῖνος μεταπίπτω εἄν καί ὁ συμπέρασμα · νῦν δέ ὡς εἄν ἔχω οὗτος , ὁ συμπέρασμα ψεῦδος . λύω μέν ἐν πάντως ὁ ἀναιρέω παρά ὅς γίγνομαι ὁ ψεῦδος . λύω μέν οὖν ὁ λόγος οὗτος φημί ὁ ἀναιρέω ὁ πρότασις παρά ὅς ὁ τοιοῦτος συμπέρασμα . οὖον μήv πάντως ὁ λύω ψευδής λόγος ὁ ἀναιρέω ὁ πρότασις παρά ὅς ὁ τοιοῦτος ἤδη φημί καί οἶδα ὁ λύσις · ἐνδέχομαι γάρ τις οὕτως ἀναιρέω ὁ πρότασις ὁ αἴτιος ὁ συμπέρασμα ὡς ψευδής μόνος , οὐ ὡς ἐν ἑαυτοῦ ὁ αἴτιος ἔχω ὁ εἰμί ὁ τοιοῦτος συμπέρασμα . ὁ δή οὕτως ἀναιρέω λύω μέν ὁ λόγος , οὐ εἶμι δέ αὐτός ὁ λύσις · ἐν πᾶς γάρ ὁ ὁ αἴτιος γνῶσις ὁ ὁ ἐπιστήμη αἰτία · ἰατρός γάρ Ἐπιστήμων οὐ ὁ ἰάομαι μόνος ἀλλά ὁ καί ὁ αἴτιος κατά ὅς ἰάομαι γνωρίζω . παρατίθημι δέ εἰς δεῖξις ὁ ὁ αἴτιος οἶδα διά ὅς ψεῦδος ὁ συμπέρασμα , οὗτος οἶδα καί ὁ λύσις , ἀλλά οὖον ὁ δείκνυμι μόνος ὁ πρότασις ψευδής , ὁ ὁ ψευδογραφέω κατά γεωμετρία πειράω ἐνίστημι . καί γάρ ἐπί οὗτος οὐ ἀποχράω ὁ ἐνίστημι ὁ λέγω πρός ὁ λύω ὁ ψευδογράφημα , ἄν ψεῦδος εἰμί πρός ὅς ἐνίστημι , ἀλλά καί διά τίς φεῦς εἰμί ὁ λαμβάνω καί πῶς πρός οὗτος ὁ παραγωγή ἔχω , Ε ; δείκνυμι · οὕτως γάρ γνώριμος γίγνομαι ὅτι εἰδοί καί ὁράω ὁ ἀπαντάω ἐκ ὁ οὗτος λαμβάνω ποιέω ὁ ἔνστασις ἀλλά οὐ ἀπό τυγχάνω . εἰμί δέ λόγος κωλύω συμπεραίνω τετραχῶς . εἶπον πῶς εἰμί λύω ὁ ψευδής λόγος , νῦν λέγω πῶς καί κατά πόσος τρόπος ἐνίστημι εἰμί ὁ ἀρχή κωλύω συμπεραίνω τις λόγος . οὖον γάρ αὐτός λύω τε καί κωλύω · λύω μέν γάρ ὁ ἤδη συμπεραίνω , κωλύω δέ πρό ὁ συμπεραίνω . διό ὁ μέν λύσις μοναχός , ὁ δέ κώλυσις τετραχῶς . ὁ γάρ ἀναιρέω παρά ὅς γίγνομαι ὁ ψεῦδος κωλύω ὁ λόγος · διαφέρω δέ ἄν οὗτος ὁ λύω καίτοι ὁ αὐτός ἀναιρέω πρότασις , ὅτι ἐκεῖνος μέν ἤδη κεῖμαι ὁ συμπέρασμα οὗτος ποιέω , οὗτος δέ , ἵνα μή τίς ἐπιφέρω , προλαμβάνω . εἰμί δέ τις κώλυσις λόγος καί ὁ πρός αὐτός γίγνομαι ὁ ἐρωτάω ἔνστασις ἀλλά οὖον πρός ὁ λόγος · εἰμί δέ , εἰμί τις αὐτός μέν ὁ λέγω λόγος οὐ ἐμποδίζω , ὁ δέ ὁ ἐρωτάω ἀπορέω ὁ πρός ὁ ἔνστασις λύσις κωλύω ὁ λόγος ἐπί ὁ πρόκειμαι ἔρχομαι συμπέρασμα . τρίτος τρόπος ἔνστασις , ὅταν ἀλάομαι μέν εἰμί ὁ λαμβάνω , ὁ δέ κακῶς ἐρωτάω καί ὁ ἐλλείπω τίς αὐτός ἢ μή κατά σχέσις σύγκειμαι συλλογιστικός μηδείς φαίνω συνάγω · ὁ γάρ πρός οὗτος ἐνίστημι καί δείκνυμι μή συνάγω ὑπό αὐτός ὁ ὡς συμπέρασμα ἐπιφέρω πρός ὁ ἐρωτάω ὁ λόγος ποιέω . ἄν μέν οὖν ὁ ἔνστασις γίγνομαι πρός ὁ οὕτως ἐρωτάω λόγος ὑπό ὁ ἀποκρίνω μηκέτι δύναμαι προάγω αὐτός ὁ ἐρωτάω , οὕτως οὖον πρός ὁ λόγος · ὅταν γάρ μή ἀναιρέω μέν ὁ λόγος ὑπό ὁ γίγνομαι ἔνστασις ἀληθής εἰμί μή δύναμαι δέ ὁ εἴρω - ὁ λύω ὁ ἔνστασις , πρός ὁ ἐρωτάω λέγω , ὡς εἴρω πρό ὀλίγος . ἐάν δέ ὁ ἔνστασις γίγνομαι Ε ; ἐκ ὁ λαμβάνω οὖον συνάγω ὁ ἐπιφέρω μείζων Ε ; ὁ δείκνυμι ὁ λόγος , μεταλαμβάνω ὁ λαμβάνω εἰς ὁ ἰσοδυναμέω ἢ ἀντιστροφή τις πρότασις χράω ἢ προστίθημι τις πρότασις καθόλου , οὕτως ἄν ὁ ἔνστασις πρός ὁ ἐρωτάω εἰμί γίγνομαι · οὗτος γάρ ὁ ἐρωτάω , ὡς ὁ ἀρχή λαμβάνω , οὐδείς συνάγω . τέταρτος ἔνστασις φημί εἰμί ὁ πρός ὁ χρόνος · ὅταν γάρ Ε ; ὁ ἔνστασις πλείων δήω χρόνος ἢ κατά ὁ πῃ - Ρουσάν συνουσία , κωλύω ὁ πρόκειμαι ὁ ἐρωτάω συμπεραίνω · δεῖ μέν γάρ πρῶτος λύω ὁ ἔνστασις · δήω δέ ὁ λύσις μακρός λόγος ὁ χρόνος κατά ὅς ὁ συνουσία γίγνομαι . κακός δέ φημί εἰμί ὁ τοιοῦτος ὁ ἔνστασις · κακοτεχνέω γάρ ὁ ὁ μέν λόγος μηκύνω ἐκκρούω δέ ὁ πρόκειμαι κατά ὁ εἰς χαλεπός πρόβλημα μετάθεσις . εἶπον δέ τέσσαρες εἶδος ἔνστασις εἰμί , κατά ὁ οἷος τε κωλύω λόγος τις συμπεραντικός , μόνος ὁ ἔνστασις φημί λύσις εἰμί ὁ ἐρωτάω λόγος ὁ πρῶτος | ( οὗτος δέ εἰμί ἀναίρεσις ὁ παρά ὅς γίγνομαι ὁ ψεῦδος ) , εἰς δέ λοιπάς τρεῖς κωλύω τις καί ἐμποδισμός ὁ συμπέρασμα . ἐπιτίμησις δέ λόγος κατά αὐτός τε ὁ λόγος καί ὅταν ἐρωτάω οὐ ὁ αὐτός . Οὗτι οὐ ὁ αὐτός ἐπιτίμησις γίγνομαι λόγος κατά ἑαυτοῦ τε ἐξετάζω - ζέω καί ὅταν ὡς ἐν ἐρωτάω γίγνομαι εὐθύνω . κατά ἑαυτοῦ μέν γάρ ἐξετάζω ὁ λόγος ἐπιτιμάω , ἄν ἀσυλλόγιστος εἰμί , ἄν διά ψευδής δείκνυμι , ἄν διά ἄγνωστος , ὡς μικρός προέρχομαι εἴρω · λέγω γάρ πέντε ἐπιτίμησις εἰμί ὁ κατά ἑαυτοῦ ἐξετάζω λόγος . οὐ ἐπί ὁ αὐτός δέ ἐπιτιμάω καί ὁ ἐρωτάω καί ὁ ἀποκρίνω . ὁ γάρ μή καλῶς ἐρωτάω πολλάκις οὐ ὁ ἐρωτάω αἴτιος ἀλλά ὁ ἀποκρίνω , ὅταν μή συγχωρέω ὁ τοιοῦτος ἐκ ὅς εἰμί καλῶς ἐπιχειρέω , τουτέστι διαλεκτικός , πρός ὁ θέσις . ὁ γάρ καλῶς καί διαλεκτικός ὁ ἐπιχείρησις γίγνομαι καί ὁ συλλογισμός οὐ ἐπί ὁ ἐρωτάω εἰμί μόνος , ὥσπερ οὐδέ ἐπί ὁ ἀποκρίνω μόνος , ἀλλά ἐπί ἀμφότερος · κοινός γάρ ὁ διαλεκτικός συλλογισμός γίγνομαι ἀμφότερος · γυμνασία Ε ; χάρις διαλέγω . διό δεῖ συντελέω εἰς αὐτός ἑκάτερος ὁ παρά αὐτός · συντελέω δέ ἄν , ἐάν ὁ μέν ἐρωτάω οὕτως ἐρωτάω ὡς προερέω , ὁ δέ ἀποκρίνω πάλιν οὕτως ἀποκρίνω νέομαι ὡς ὑποτίθημι · διά οὗτος γάρ εἶπον δήω ὁ ἀποκρίνω συγχωρέω ὁ ἔνδοξος . ὅταν οὖν μή δήω ἀποκρίνω , αὐτός παρέχω ὁ ἀνάγκη ὁ μή διαλεκτικός ποιέω ὁ ἐρωτάω πρός ὁ πρόκειμαι , ὡς ὁ ἀντίκειμαι ὅς ἐρωτάω τε καί βούλομαι λαμβάνω δίδωμι . διό ἀναγκαῖον εἰμί πρός ὁ λέγω , τουτέστι πρός ὁ ἀπόκρισις , ποιέω ὁ λόγος ἀλλά μή πρός ὁ θέσις . ὅς αὐτός πάλιν ἐξήγησις ἐπιφέρω δυσκολαίνω οὖν , φημί , ἀγωνιστικός καί οὖον διαλεκτικός ποιέω ὁ διατριβή · ὁ γάρ ἀγωνιστικός διαλέγω καί ἐκ πᾶς πειράω τρόπος καί διά ὁ τυγχάνω περιτρέπω ὁ ἀποκρίνω οὖον πρός ὁ θέσις εἰμί ἀλλά πρός ὁ ἀποκρίνω ποιέω ὁ λόγος . οὐ αὐτός ἐν ἐπιτίμησις ἄξιος καίτοι κακῶς καί οὖον διαλεκτικός ἐρωτάω , ἀλλά ὁ ὁ αἴτιος παρέχω ὁ τοιοῦτος ἐκτροπή · ὁποῖος εἰμί ὁ ἐν ὁ Πλάτων Γοργίας Καλλικλῆς , μηδείς μήτε ὁ ἀληθής μήτε ὁ ἔνδοξος συγχωρέω . εἷς μέν οὖν αἴτιος οὗτος εἶπον ὁ μή ὁ αὐτός ἐπιτίμησις γίγνομαι λόγος κατά ἑαυτοῦ τε καί ἐρωτάω . προστίθημι δέ οὗτος , κατά ἑαυτοῦ μέν λόγος ἐξετάζω , ἄν ἵημι ψευδής , * * * * * οὐκέτι ἐπιτιμάω ὁ ὁ γυμνασία χάρις ποιέω ὁ λόγος ἀλλά οὖον διδασκαλία . ἐνταῦθα δῆλος ὅτι οὖον δεῖ τἀληθῆ μόνος συλλογίζομαι ἀλλά καί ὁ ψευδής . οὗτος δέ αἴτιος , ὅτι πειράω μέν ὁ διαλεκτικός ὁ τίθημι διά ἔνδοξος ἀνασκευάζω · ὅταν οὖν ἀληθής εἰμί ὁ κεῖμαι , δῆλος ὅτι ὁ ἀντίκειμαι αὐτός πρόκειμαι δείκνυμι ὁ ἐπιχειρέω · διό ἀνάγκη ψευδής εἰμί καί ὁ οὗτος δείκνυμι πρότασις · οὖον γάρ οἷος τε ἐκ ἀληθής ψεῦδος τίς δείκνυμι · δεῖ ἐν ὁ ψευδής προτείνω . ἐνίοτε δέ , ἄν ψευδής , φημί , ὁ θέσις εἰμί , διά ψευδής ἀναιρετέον αὐτός , ἄν εἰμί ὁ ἀποκρίνω μᾶλλον δοκέω ὁ ψευδής ὁ ἀληθής · ἐκ γάρ ὁ ἐκεῖνος δοκέω καί ὁ ὑπό ἐκεῖνος τίθημι καί συγχωρέω πρόειμι ὁ λόγος μᾶλλον εἰμί πείθω . Δεύς δέ ὁ καλῶς μεταβιβάζω διαλεκτικός καί μή ἐριστικός . ἤ ἀπό ἀληθής ἐπί ψεῦδος ἢ ἀπό ψευδής εἰς ἀληθής μεταφέρω τις λόγος , ὡς ὁ ἀντίκειμαι δείκνυμι διά ὁ ἀντίκειμαι , δεῖ , φημί , ὁ Ε ; διαλεκτικός διά ἔνδοξος μή ἐριστικός παραλογίζομαι δείκνυμι μηδέ διά ἐπιπόλαιος τις καί φαίνω . ὡς γάρ ὁ γεωμέτρης διά γεωμετρικός ἀρχή δεῖ ὁ δείκνυμι ποιέω , οὗτος καί ὁ διαλεκτικός Ε ; διαλεκτική · οὗτος δέ εἰμί ὁ ἔνδοξος , ἄν τε ἀληθής ἄν τε ψεῦδος ὁ ὁ δείκνυμι . ἐπεί δέ φαῦλος κοινωνός ὁ ἐμποδίζω ὁ κοινός ἔργον . οὗτος καί ἐν ὁ διαλέγω οὗτος δέ εἰμί ὁ ὁ γυμνάζω χάρις ὁ διά λόγος συνουσία ποιέω ) * * κοινός ἔργον , ἄν τε ὁ ἐρωτάω ἄν τε ὁ ἀποκρίνω οὗτος ποιέω , παραβαίνω ὁ ὁ διαλεκτικός σκοπός ἐπιτίμησις εἰμί ἄξιος . εἶπον δέ καί ἐν ὁ λόγος καί ἐν ὁ διάλογος κοινός τίς ἔργον πρόκειμαι , καί γάρ ἐν ὁ διαλέγω ] προστίθημι πλήν ὁ ἀγωνίζομαι . διότι δέ οὗτος κοινός τίς ἔργον οὖον πρόκειμαι , δηλόω · ἀμφότερος γάρ ὁ ἀγωνιστικός διαλέγω ἐφίημι φαίνω Νίκη · ἀδύνατος δέ ἐν ὁ αὐτός λόγος ἅμα ὁ ἀντιλέγω ἀλλήλων νικάω · πλείων γάρ εἷς ἀδύνατος . διαφέρω δέ οὐδείς ὁ ἐρωτάω ἢ ὁ ἀποκρίνω εἰμί ὁ ἐμποδίζω ὁ κοινός ἔργον · ἑκάτερος γάρ αὐτός ἐριστικός ποιέω ὁ συνουσία · καί γάρ ὁ ἐρωτάω ἐριστικός ἐρωτάω , καί ὁ ἀποκρίνω οὖον δίδωμι ὁ φαίνω ἔνδοξος , οὐδέ κατά ὅς ὁ ἐρωτάω ὁ ἐρώτησις ποιέω , ἐκλαμβάνω ἀλλά πάλιν μετάγω ὥστε δῆλος ἐκ ὁ εἴρω ὅτι μή ὅμοιος ὁ ἐπιτίμησις λόγος κατά ἑαυτοῦ τε καί ἐν ἐρωτάω · οὐδείς γάρ κωλύω ὁ μέν λόγος φαῦλος εἰμί ἐξετάζω κατά ἑαυτοῦ , ὁ μέντοι ἐρωτάω αὐτός ὡς ἐνδέχομαι ἀγαθός διαλέγω πρός ὁ ἀποκρίνω , εἰμί εἰμί δυσκολαίνω καί μή ποιέω κτάομαι δόξα ὁ ἀπόκρισις . [ ἄλλως . οὐδείς γάρ κωλύω ὁ μέν συλλογισμός φαῦλος εἰμί αὐτός κατά ἑαυτοῦ διά ὁ ἐκ ἄδοξος πρότασις συλλογίζομαι , ὁ δέ ἐρωτάω καλῶς καί ἀμετάπτωτος πρός ὁ ἀποκρίνω διαλέγω · οὖον γάρ συγχωρέω αὐτός ὁ ἀποκρίνω ἔνδοξος πρότασις ἀλλά ἄδοξος . ὥστε οὖον μεμπέος , εἰμί ἐκ ὅς συγχωρέω , ποιέω καί ὁ συλλογισμός · ἀδύνατος γάρ εἰμί ἄλλως συλλογίζομαι πρός ὁ δυσκολαίνω καί μή καλῶς ἀποκρίνω . πρός γάρ ὁ τοιοῦτος οὖον δυνατός ὁ ἐρωτάω ποιέω συλλογισμός οἷος βούλομαι , ἀλλά οἷος ἐνδέχομαι · ἐκεῖνος γάρ ἄν βούλομαι μέν ἔνδοξος ποιέω συλλογισμός , ὁ δέ μή συγχωρέω ὁ ἔνδοξος ἀνάγκη συλλογίζομαι αὐτός ὡς ἐνδέχομαι καί ἐκ ὅς κρατέω . οὕτως δέ ποιέω οὖον μεμπτέος ἄν εἰμί ] . ἐπεί δέ εἰμί ἀδιόριστος πότε ὁ ἐναντίος λαμβάνω . Λέγος γίγνομαι καί ἐν ὁ διαλέγω κατά ἑαυτοῦ ἁμαρτία ἐν λόγος καί παρά ὁ ἄγνοια καί ὅτι οὖον διά-ὁρίζω πότε ὁ ἀντίκειμαι καί πότε ὁ ἐν ἀρχή λαμβάνω · διά γάρ ὁ ἀγνοέω οὗτος πολλάκις ἐν ὁ λόγος ἁμαρτάνω . καί οὗτος συμβαίνω καί ἐπί ἑαυτοῦ λέγω καί ἀποκρίνω · ὁ γάρ λέγω πᾶς εἰμί κατά μείρομαι καί εἰμί τις ἐνδέχομαι καί ἐπί ἐγώ ὁ ἀντίκειμαι ἑαυτοῦ λέγω λανθάνω . ἀλλά καί ὁ ἤπειρος λέγω ὑπό ἤπειρος περιέχω ὁ ἀντίκειμαι ἑαυτοῦ λέγω ἀγνοέω · ὁ γάρ αὐτός ἤπειρος καί περαίνω λέγω . ἀλλά καί ὁ ἀδιάφορος περαίνω ἀσυλλόγιστος λέγω ὁ ἐν ἀρχή λαμβάνω · ἀξιόω γάρ ὅς συνάγω , οὗτος λαμβάνω . παρά δή ὁ ἄγνοια οὗτος συμβαίνω καί ἐν ὁ διαλέγω τις ἁμαρτία . τίθημι γάρ ἀγαθός εἰμί ὁ πλοῦτος , ἄν οὗτος τυγχάνω , ἐρωτάω , εἰμί ὅς εἰμί εὕω καί κακῶς χράω , οὗτος οὐ εἰμί ἀγαθός , συγχωρέω . ἢ οὗτος οὖον συγχωρέω , ἀλλά ἀνανεύω συνέχω - Ῥῆσος ὁ ἀγαθός ἀγαθός ποιέω , ὅς εἰμί ἐναντίος ὁ θέσις . φαῦλος δέ λόγος καί παρά ὁ μή διά-ὁρίζω ὁ τοιοῦτος γίγνομαι . πολλάκις δέ καί ὁ τοιοῦτος κτάομαι ὁ λόγος ἁμαρτία αἴτιος ὁ ἀποκρίνω , ὁ μέν Ε ; οὕτως ἐρωτάω οὖον συγχωρέω , ὁ δέ ἤτοι ἀντίκειμαι ὁ κεῖμαι λαμβάνω ἢ ὁ ἐν ἀρχή αἰτέω εὐθύς συγχωρέω . διό οὐ εἄν αἴτιος ἐν ὁ τοιοῦτος ἔχω ὁ ἐρωτάω ὡς ἐρωτάω τοιοῦτος . δῆλος οὖν ἐκ ὁ εἴρω ὅτι μή ὅμοιος ὁ ἐπιτίμησις ὁ τε λόγος καί ὁ ἐρωτάω . κατά ἑαυτοῦ δετός λόγος πέντε εἰμί ἐπιτίμησις . δείκνυμι ὅτι μή ὁ αὐτός ἐπιτίμησις κατά ἑαυτοῦ τε ἐξετάζω λόγος καί ἐρωτάω , νῦν , πόσος καί ἐπί τίσις ὁ κατά ἑαυτοῦ ἐπιτίμησις λόγος γίγνομαι , λέγω . πέντε δέ φημί εἰμί , | ὅς πρῶτος , ὅταν ἐκ ὁ ἐρωτάω μηδείς συμπεραίνω , μήτε ὁ πρόκειμαι μήτε ἄλλος τίς , τουτέστιν ἄν ἀσυλλόγιστος εἰμί , καί ἔτι ψευδής εἰμί ὁ κεῖμαι πρότασις ἢ ἄδοξος , πᾶς ἢ τις αὐτός , ἐπί ὅς ἐπιφέρω ὁ συμπέρασμα , πρός δέ οὗτος μήτε ἀφαιρέω τις μήτε προστίθημι συνάγω ὁ συμπέρασμα · ὁ γάρ ψευδής καί ἄδοξος λαμβάνω πρότασις μηδείς συνάγω παντάπασι ἄτοπος . τοιοῦτος ἐν ὁ φυσικός ἀκροάομαι δείκνυμι λόγος εἰμί καί ὁ Μέλισσος καί ὁ Παρμενίδης · “ καί γάρ ψευδής λαμβάνω καί εἰμί ἀσυλλόγιστος ” . τοιοῦτος γάρ ὁ λέγω τότος παρά ὁ εἰμί οὐ εἰμί , ὁ οὐ εἰμί οὐδείς , εἷς ἄρα ὁ ὄνος · οὖον γάρ οὗτος συνάγω . οὗτος μέν Ε ; οὖον δοκέω ὁ πρόκειμαι συνάγω , ἀλλά ἄλλος τίς συνάγω συλλογιστικός · ὁ γάρ παρά ὁ εἰμί οὐδείς . ὁ δέ λέγω ἰάομαι ὁ γίγνομαι ἀρχή ἔχω , ὁ μή γίγνομαι οὐ ἔχω · ἀλλά μήv ὁ γίγνομαι ἀρχή ἀρχή οὔτε ὁ πρόκειμαι οὔτε ἄλλος τίς συλλογίζομαι πρός ὁ καί ὁ λαμβάνω ψευδής τε καί ἄδοξος λαμβάνω · διό εἶπον ἐπί αὐτός ἐν ὁ φυσικός “ μᾶλλον δέ ὁ Μέλισσος φορτικός ” . ὅταν οὖν , φημί , μήτε λαμβάνω ὅς εἰμί ἰσοδύναμος ὁ κεῖμαι , μήτε προστίθημι τις μήτε ἀφαιρέω , μήτε ὁ μέν ἀφαιρέω ὁ δέ προστίθημι , δύναμαι συνάγω συλλογιστικός , ὑπό ὁ προερέω ἐπιτίμησις ὁ λόγος ἄν εἰμί . οὗτος δέ προστίθημι ὁ κύριος ἀσυλλόγιστος συμπλοκή λαμβάνω καί μηδέ βοήθεια τις τυγχάνω δύναμαι πρός ὁ δοκέω μή εἰμί ἀσυλλόγιστος . ὁποῖος εἰμί ὁ Μέλισσος λόγος ὁ προερέω . δύο τίθημι απιτιμη , εἰμί ὁ μέν πρότασις συλλογιστικός κεῖμαι ἄγω καί ὁ λόγος εἰμί συλλογίζομαι τίς , μή μέντοι ὁ πρόκειμαι , ἐκ τοιοῦτος τε καί οὕτως ὡς εἴρω πρότερος , τουτέστιν ἢ ψευδής ἢ ἄδοξος ἐν ὁ πρῶτος ἐπιτίμησις . καί εἰμί ἄν μετά ὁ πρῶτος ἐπιτίμησις , ὅστις γίγνομαι ἐπί ὁ πᾶς ἡμαρτημένως ἔχω λόγος , δύο ὁ ἐπί συλλογίζομαι μέν οὔτε δέ ὁ πρόκειμαι οὔτε διά ἀληθής τε καί ἔνδοξος . τοιοῦτος ἄν εἰμί ὁ Παρμενίδης λόγος , δείκνυμι μέν τίς καί συνάγω , ἀλλά οὖον ὁ πρόκειμαι , καί ἔτι διά ψευδής . τρίτος ἐπιτίμησις , εἰμί προστίθημι τις συνάγω ὁ πρόκειμαι συλλογιστικός , ὁ μέντοι προστίθημι κακός τε εἰμί ὁ κεῖμαι καί ἐρωτάω καί κακός ἔνδοξος ὁ συμπέρασμα . δεῖ γάρ ὁ γνώριμος ἐν ὁ λόγος παραλείπω · ὅταν οὖν ὁ παραλείπω ἄγνωστος τε ὁ κεῖμαι καί ἄδοξος ὁ συμπέρασμα , ἐπιτίμησις ὁ λόγος ἄξιος . τέταρτος ἐπιτίμησις , ἄν ἀφαιρέω ἀπό ὁ λόγος ἐκ ὁ λείπω συνάγω συλλογιστικός · ὡς ἔχω ὁ παρέλκω λόγος . εἰμί γάρ δεῖ ὁ συνάγω κατά συλλογισμός ὁ οὗτος εἰμί συνάγω , ἐν ὅς λόγος ἀφαιρέω τις ὁ αὐτός συνάγω , δῆλος ὅτι οὖον ὁ ὁ λαμβάνω εἰμί ὁ συμπέρασμα . πέμπτος ἐπιτίμησις φημί εἰμί , εἰμί ἐκ ἄδοξος καί κακός πιστός ὁ συμπέρασμα ὁ λόγος εἰμί ἢ ἐκ ἀληθής μέν χαλεπός δέ δείκνυμι ὁ πρόβλημα . ὑπό ἐν δέ τρόπος ἐπιτίμησις ἀμφότερος ὁ προερέω τάσσω , ἐπεί ἐν ἀμφότερος , ὁ τε ἄδοξος ὁ λαμβάνω εἰμί καί ὁ χαλεπός δείκνυμι , εἷς εἰμί ὁ ἁμαρτάνω , ὁ κακός εἰμί πιστόν ὁ λαμβάνω ὁ συμπέρασμα . ἄδοξος μέν οὖν ὁ λαμβάνω ἐν ὁ λόγος ἴς , εἰμί βωμός εἰμί , θεός · πλείων δέ λόγος δήω , εἰμί τις δείκνυμι ὁ ψυχή ἀθάνατος διά ὁ κίνησις αὐτός αὐτοκίνητον εἰμί · ὁ τε γάρ ὁ ψυχή κίνησις δείκνυμι χαλεπός , ὁ τε κίνησις εἰμί κινέω χαλεπός . Ἑρμῖνος μέντοι ὁ ἀπό ὁ πρόσθεσις καί ὁ ἀφαίρεσις ἐπιτίμησις εἷς φημί εἰμί , ὁ δέ ἀπό ὁ διά ἄδοξος ὁ διά ἀληθής πλείων δήω λόγος εἰς δύο ἐπιτίμησις διαιρέω . οὗτος δέ ποιέω ποιέω καί ὁ δύο ἐπιτίμησις ὁ αὐτός ὁ τέταρτος . ἢ δίς παραλαμβάνω ὁ ἐκ ἄδοξος · καί γάρ ὁ δύο οὗτος ἔχω , εἰμί καί μή ὁ πρόκειμαι συλλογίζομαι ἀλλά ἄλλος τίς . οὖον δεῖ δέ πᾶς ὁ πρόβλημα ὁμοίως ἀξιόω ὁ συλλογισμός . ὁ διαλεκτικός συλλογισμός διά ἔνδοξος πρότασις ἄξιος γίγνομαι , νῦν φημί οὖον πᾶς ὁ πρόβλημα ὁμοίως ἔνδοξος εἰμί ὁ πρότασις · οὖον γάρ οἷος τε οὗτος . ὅτι μηδέ ὁ πρόβλημα πᾶς ὅμοιος , ἀλλά εἰμί αὐτός ὁ μέν φύσις ῥᾴδιος καί εὐεπιχείρητος , ὁ δέ χαλεπός καί οὐ εὔπορος πρός ἐπιχείρησις . ἔχω δέ ὁ πρόβλημα οὗτος ὁ διαφορά ἀδύνατος πᾶς ὁμοίως διά ἔνδοξος δείκνυμι πρότασις , ἀλλά ἱκανός ὁ κατά ἕκαστος πρόβλημα , ὅς ἐνδέχομαι ἔνδοξος λαμβάνω , οὗτος εὐπορέω · οὐδείς γάρ κακός διαλεκτικός εἰμί δείκνυμι ὁ διά σφόδρα ἔνδοξος δείκνυμι ὁ διά κακός τοιοῦτος δείκνυμι , ὅταν μή Ε ; οἷος τε ὁ πρόβλημα διά ἔνδοξος δείκνυμι . Φανερός οὖν ὅτι οὐδέ λόγος ὁ αὐτός ἐπιτίμησις πρός τε ὁ προβάλλω καί κατά ἑαυτοῦ . Φανερός φημί καί διά οὗτος γίγνομαι ὁ μή ὁ αὐτός ἐπιτίμησις λόγος γίγνομαι κατά ἑαυτοῦ τε ἐξετάζω καί εἰμί πρός ὁ πρόβλημα ἐξετάζω πρός ὅς γίγνομαι . ψεκτός γάρ τις δοκέω εἰμί κατά ἑαυτοῦ , ὡς πρός ὁ πρόβλημα ἐξετάζω ὁ τοιοῦτος οὖον δοκέω ψεκτός εἰμί · καί ἔμπαλιν οὐ εἰμί ψεκτός , εἰμί πρός ὁ πρόβλημα τις αὐτός ἐξετάζω , ψεκτός ἄν εἰμί . κατά ἑαυτοῦ γάρ ψεκτός τις εἰμί λόγος , διά γνώριμος ἢ διά ἔνδοξος συλλογίζομαι οὖον δοκέω πρός ὁ πρόβλημα ἐξετάζω ψεκτός εἰμί καί ἐπιτίμησις ἄξιος ὁ διά πλείων καί ἔνδοξος δείκνυμι . ὁ γάρ ἀναιρέω ὁ ὁ πᾶς κατά μείρομαι γίγνομαι καί λόγος διά ὁ μάτην εἰμί ὁ τε ἔπαινος καί ὁ ψόγος κατά ἑαυτοῦ μέν ἐξετάζω οὐ εἄν ἄξιος ἐπιτίμησις φαίνω . εἰμί δέ τις αὐτός ἐξετάζω πρός ὁ πρόβλημα , ἐνδεής ἄν ἔχω δοκέω ὁ διά πλείων καί ἔνδοξος δύναμαι ὁ πρόκειμαι δείκνυμι · διά γάρ ὁ ἀναιρέω πᾶς ὁ ἐνδέχομαι , ἀλλά καί ὁ ἐπί ἐγώ · οὗτος δέ καί ὁ μή εἰμί ὁ ἀρετή καί ὁ κακία ἐπί ἐγώ ἀναιρέω , ὡς μάτην εἰμί καί ὁ βουλεύω . εἰμί δέ ἄν ποτός λόγος καί συμπεραίνω μή συμπεραίνω χείρων . καί οὗτος δεικτικός ὁ μή ὁ αὐτός ἐπιτίμησις εἰμί κατά ἑαυτοῦ τε ὁ λόγος καί πρός ὁ πρόβλημα ἐξετάζω . κατά ἑαυτοῦ μέν γάρ χείρων εἰμί ὁ λόγος ὁ μή διά ὁ κεῖμαι συμπεραίνω ὁ πρόκειμαι ὁ διά ὁ λαμβάνω συλλογιστικός τίς δείκνυμι . εἰμί δέ πρός ὁ πρόβλημα ἐξετάζω , φαίνω ἄν ποτός ὁ λόγος ὁ μή συμπεραίνω ὁ συμπεραίνω καλός · ὅταν γάρ ὁ μέν συμπεραίνω διά αἴτησις τίνω συμπεραίνω εὐήθης , ὁ πρόβλημα μή εἰμί εὐήθης καί μή δύναμαι διά εὐήθης δείκνυμι , ὁ δέ μή συμπεραίνω προσδέω μέν πρότασις τις ἀλλά ἐκ ἀνάγκη ὁ κεῖμαι ἕπομαι καί ἐναργής , ὁ δέ ἰσχύς ὁ λόγος ἐν ὁ λαμβάνω Ε ; ἀλλά μή ἐν ὁ λείπω . ὁ δέ διά ψευδής ἀληθής συμπεραίνω οὖον Δίκαιος ἐπιτιμάω . γράφω καί Δίκαιος καί οὖον Δίκαιος . καί ὁ προστίθημι ἔοικα μᾶλλον ἀκόλουθος εἰμί ὁ οὖον Δίκαιος . ἐπεί γάρ , ὡς δείκνυμι ἐν ὁ ἀναλυτικός , εἰμί οὖον μόνος διά ἀληθής ἀλλά καί διά ψευδής συλλογίζομαι , ὅταν ὁ ψευδής , διά ὅς τις ἀληθής δείκνυμι , ἔνδοξος καί εὐπαρακολούθητος εἰμί μᾶλλον ὁ ἀληθής , οὖον Δίκαιος ἐπιτιμάω ὁ διαλεκτικός δείκνυμι ὁ πρόκειμαι . ἐάν δέ εἰμί Δίκαιος ἐπιτιμάω , λέγω εἄν ὅτι ἄξιος ἐπιτιμάω οὗτος , ὅς ἐν-εἰμί διά ἀληθής ὁ πρόκειμαι δείκνυμι αἱρέω μᾶλλον διά ψευδής . ὅταν δέ ἀπόδειξις εἰμί τις ὁ εἴρω λόγος , εἰμί τίς εἰμί ἄλλος πρός ὁ συμπέρασμα μηδαμῶς ἔχω . Οὗτας ὁ λέγω συλλογισμός ἀπόδειξις εἰμί τις , τουτέστιν ἐκ ἀληθής καί οἰκέω ὁ δείκνυμι δείκνυμι αὐτός , πρός μέν τίς ἄλλος οἰκέω ὁ γίγνομαι συμπέρασμα συντελέω ἄν ὁ τοιοῦτος συλλογισμός . εἰμί γάρ εἰμί ὁ γίγνομαι ἐπί αὐτός συμπέρασμα συντελέω εἰς ἄλλος τις ἀπόδειξις , εἰμί εἄν πρός ὁ διά ὁ συμπέρασμα αὐτός δείκνυμι συντελής καί ὁ λόγος , ὅς εἰμί ἀπόδειξις ὁ συντελέω εἰς ὁ δύο γίγνομαι λόγος πρότασις · τοιοῦτος γάρ ὁ προσυλλογισμός . ἐάν δέ φαίνω τίς συντελής , σόφισμα εἰμί καί οὐ ἀπόδειξις · εἰμί γάρ τίς εἰμί μηδείς οἰκειότης ἔχω πρός ὁ ὁ ἀπόδειξις συμπέρασμα , οὐ εἰμί πρός ἐκεῖνος συντελής ὁ εἴρω συλλογισμός . εἰμί δέ ἐκ ἀμφότερος τίς δοκέω δείκνυμι , μή ὁμοίως δέ δοκέω . εἰμί μέν μή ἄγω ἀμφότερος ὁ πρότασις δοκέω , τουτέστιν ἔνδοξος , ἀλλά ὁ μέν μᾶλλος ὁ δέ κακός , οὐδείς κωλύω ὁ διά αὐτός δείκνυμι συμπέρασμα ἀμφότερος ὁ πρότασις ἔνδοξος εἰμί · οὖον γάρ κωλύω μή σφόδρα ἔνδοξος εἰμί ὁ πρότασις ὁ συμπέρασμα σφόδρα ἔνδοξος εἰμί . εἰμί μέντοι ὁ μέν ἔνδοξος εἰμί ὁ πρότασις , ὁ δέ μήτε ἔνδοξος μήτε ἄδοξος , ἢ ὁ μέν ἔνδοξος ὁ δέ ἄδοξος , εἰμί μέν ὁμοίως , καί ὁ συμπέρασμα ἀμφότερος μετέχω ὁμοίως , εἰμί δέ ὁ πρότασις ὁ ἕτερος μᾶλλον εἰμί ἢ ἔνδοξος ἢ ἄδοξος , ὁ ὁ μᾶλλον ἔχω καί ὁ συμπέρασμα ἀκολουθέω . εἰμί δέ τις καί οὗτος περί ὁ λόγος ἁμαρτία . ἁμαρτία φημί ἐν συλλογισμός γίγνομαι παρά ὁ διά πλείων δείκνυμι ἐν-εἰμί διά μικρός καί ἐνυπάρχω ὁ πλείων ὁ εἰς δεῖξις λαμβάνω , δῆλος ὅτι ὁ ὁ δείκνυμι ὁ πρόκειμαι πρόσκειμαι ἐκ περισσός πρόσκειμαι . ποιέω δέ ὁ λέγω φανερός διά παράδειγμα . ἵστημι γάρ συλλογίζομαι ὅτι εἰμί δόξα μᾶλλον ἕτερος ἕτερος · προσεχῶς μέν οὖν εἰμί οὗτος συλλογίζομαι λαμβάνω ἐν πᾶς , ἐν ὅς εἰμί ὁ μέν τίς αὐτός , ὁ δέ μή αὐτός , ἐν οὗτος ὁ μάλα εἰμί καί ὁ κακός · εἰμί δέ ἐν δόξα ὁ μέν τίς αὐτός , ὁ δέ μή αὐτός . [ καί δηλόω ὁ ἄνθρωπος λέγω . ] ἄν δέ τις ἐν-εἰμί διά ὀλίγος δείκνυμι ὁ πρόκειμαι διά πολύς αὐτός δείκνυμι , λαμβάνω ἐν ὁ πλείων καί αὐτός οὗτος διά ὅς μόνος ἐν-εἰμί δείκνυμι ὁ πρόκειμαι , ἁμαρτάνω ἄν . οἷος εἰμί πρῶτος μέν αἰτέω ἐν ὅς ὁ αὐτός καί μή , καί ὁ μάλιστα εἰμί , καί πρός οὗτος λαμβάνω ὁ δοξαστός εἰμί τίς αὐτός , ὁ δέ ἀληθής ὁ αυτοσοξαινω προστίθημι , δῆλος ὁ κύριος εἰμί · ὁ γάρ κύριος μᾶλλον εἰμί · ἐκ ὅς συνάγω ὅτι καί ὁ αὐτοδόξαστον μᾶλλον δοξαστός ὁ τις , ὁ δῆλος ὅτι οὐ ἔχω ὁ αὐτός · ἔχω δέ κεῖμαι μᾶλλον ἄλλος ἄλλος δοξαστός εἰμί , εἰμί προσλαμβάνω ὁ πρός ὁ μᾶλλον λέγω μᾶλλον εἰμί , ὅς ἴσος εἰμί ὁ ὁ πρός ἀλλήλων λέγω ὁ πρός ὁ μᾶλλον τοιοῦτος λέγω καί αὐτός μᾶλλον τοιοῦτος · οἷος εἰμί ἐπιστήμη πρός ἐπιστητός , καί ὁ ὁ μᾶλλον ἐπιστητός μᾶλλον ἐπιστήμη · οὗτος καί ἐπί αἴσθησις · ἐπεί τοίνυν καί ὁ δόξα δοξαστής εἰμί , καί ὁ ὁ μᾶλλον δοξαστής εἰμί μᾶλλον δόξα · εἰμί ἄρα μᾶλλον δόξα αὐτοαληθής , ὅς εἰμί μᾶλλον ἀκριβής ὁ τις , ὥσπερ εἰμί καί ἐπί ὁ δοξαστής . ὁ δή οὗτος εἰς ὁ ὁ πρόκειμαι δεῖξις λαμβάνω ἔχω ἐν αὐτός αἰτέω καί κεῖμαι ὁ τε εἰμί τις δόξα αὐτοαληθής · ὁ γάρ αἰτέω δέ καί αὐτοσόξαν ἀληθής εἰμί οὗτος σημαίνω , ὁ εἰμί τις καί αὐτόδοξα · ἀλλά καί οὗτος λαμβάνω , ὁ μάλιστα εἰμί ἕκαστος ὅς λέγω αὐτός · ἐκ ὅς ὁ πρόκειμαι συνάγω ὁ εἰμί τις δόξα ἀκριβής , τουτέστι μᾶλλον ὁ ἄλλος . ὁ γάρ ἀκριβής δόξα μᾶλλον ὁ ἄλλος δόξα · ἐν ὅς γάρ ὁ αὐτός , ἐν οὗτος Ε ; μάλιστα καί ἀκριβῶς · ἐν δέ δόξα ὁ αὐτός · ἐν δόξα ἄρα ὁ μάλιστα καί ἀκριβῶς . [ ἄλλως . ὅτι2 εἰμί τις δόξα μᾶλλον Ε ; ἕτερος . οὗτος γοῦν εἰμί διά ὀλίγος δείκνυμι οὕτως · εἰμί δόξα κύριος καί οὖον κύριος · πᾶς δέ ὁ κύριος καί οὖον κύριος εἰμί μᾶλλον καί κακός . εἰμί δέ τις αἰτέω καί λαμβάνω πλείων πρότασις , εἶτα συλλογίζομαι , οὕτως · εἰμί ὁ ἕκαστος δοξαστός εἰμί , ὁ αὐτοέκαστος μᾶλλον δοξαστός εἰμί καί αὐτοαληθῶς δοξαστός , ἤτοι αὐτοδόξαστον · ὥστε ὁ τις ἕκαστος ὁ αὐτοέκαστος αὐτοδόξαστον , ἤτοι μᾶλλον δοξαστός · ὥστε καί ὁ αὐτόδοξα μᾶλλον εἰμί ἀκριβής ὁ τις δόξα . ] τίς δέ ὁ ἁμαρτία ὁ οὗτος δείκνυμι καί τίς ὁ ὁ τοιοῦτος λόγος μοχθηρία , προστίθημι · ποιέω γάρ διά ὁ ἔξωθεν καί ἐκ περισσός προστίθημι λανθάνω ὁ ὁ συμπέρασμα αἴτιος . Λόγος δέ εἰμί δῆλος εἷς μέν τρόπος καί δημόσιος - ὅς . Δῆλος λόγος λέγω ὁ φανερός τε καί ἀληθής . λέγω δέ οὗτος γίγνομαι τριχῶς . κατά εἷς μέν τρόπος φανερός καί πᾶς γνώριμος , ἐάν ἐκ τοιοῦτος πρότασις συμπεραίνω εἰμί ὁ πρόκειμαι , ὥστε μή δήω ἐπερωτάω περί μηδείς ὁ λαμβάνω διά ὁ γνώριμος καί σαφής αὐτός . τοιοῦτος δέ εἄν εἰμί ὁ ἐκ ὁ γνώριμος τε καί ἔνδοξος καί ἄμεσος καί μή δήω δεῖξις συνάγω ὁ πρόκειμαι · οἷος ὅς ὁ πᾶς ἄνθρωπος ζῷον πεζός , πᾶς ζῷον πεζός ζῷον . κατά δύο δέ ὁ τρόπος συνήθης εἰμί · ὁ αὐτός γάρ ὁ ὡς μή · Λίστα λέγω . ὀλίγος γάρ εἰμί ὁ ἐκ ἀναπόδεικτος πρότασις Λαμ · βνομενω , πολύς δέ καί συνήθης ὁ λαμβάνω μέν πρότασις ὁ προσεχῶς δείκνυμι ὁ πρόκειμαι , ἔχω μέντοι ὁ πρότασις οἴομαι λόγος συuπς͂ράσuι ἄτη , τουτέστι rροσυλλο͂λογισμένας καί διά - οὗτος φανερός . ὡς γάρ ἐν ὁ ἀπόδειξις πρῶτος μέν καί κύριος ὁ ἐκ ἡμεῖς - ἄμεσος καί πρῶτος , δύο δέ ὁ διά τοιοῦτος ὁ διά ἄμεσος δείκνυμι , οὗτος καί ἐπί ὁ φανερός λόγος μάλιστα μέν φανερός ὁ διά γνώριμος καί μή δεοωνος δεῖξις , δεύτρος δέ ὁ διά δείκνυμι [ καί ] διά τοιοῦτος ὅρος - μος . τρίτος δέ τρόπος ὁ δῆλος λέγω , εἰμί ἐλλείπω μέν καί μή εἰμί πᾶς εἴλω ὁ ἐπί ὅς ὁ συμπέρασμα , εἰμί δέ ὁ λείπω σφόδρα ἔνδοξος τε καί γνώριμος . τοιοῦτος καί ὁ δοκέω μονολήμματος ἀναπνέω , ζῶ ἀείρω · γνώριμος γάρ ὁ παραλείπω ὁ ‘ ἀναπνέω ζῶ , τοιοῦτος εἰμί καί ὁ ἐνθύμημα · ι οὗτος κόλασις ἄξιος · ἱερόσυλος γάρος · παρίημι γάρ ὁ ὁ ἱερόσυλος ἄξιος εἰμί κόλασις . ψευδής δὲλόγοςκαλεῖταιτετρχῶς . ὅστις κατά τέσσαρες τρόπος ψευδής γίγνομαι λόγος , κατά εἷς μέν καί πρῶτος , ἄν φαίνω μέν συνάγω ὁ πρόκειμαι , μή συνάγω δέ ἀλλά εἰμί ἀσυλλόγιστος , ὅς φημί ἐριστικός εἰμί · εἰμί γάρ ἐκ φαίνω ἔνδοξος μή εἰμί δέ . εἷς δέ [ ὁ μή συλλογίζομαι ] , ὅταν συλλογίζομαι μέν τίς ἐκ ὁ λαμβάνω , οὖον ἵημι ὁ πρόκειμαι . οὗτος δέ συμβαίνω φαίνω μάλιστα ὁ διά ἀδύνατος δείκνυμι τίς . οὗτος δέ ἄν λέγω , ἤτοι ὅτι πᾶς ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπάγω συλλογίζομαι μέν , οὖον μήv ὁ προκειωνος , ἀλλά εἰμί ὁ συλλογισμός ψευδής · οὗτος γάρ δείκνυμι ὁ πρόκειμαι διά ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή , οὖον ὁ αὐτός δείκνυμι διά Συλλός - γισμοω . ὁ οὖν οὗτος λέγω , ὡς ιεομενω δοκέω , ἢ μᾶλλον , ὡς ἅπας , λέγω συμβαίνω μάλιστα ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπάγω ὁ μηδείς πρός ὁ προκειωνος συλλογίζομαι πολλάκις , ὅταν ἀλλότριος τις ὁ ὑπόθεσις πρότασις λαμβάνω καί συμπεραίνω τίς ἀδύνατος ἀξιόω , ἐπεί οὗτος ἀδύνατος , ὁ ἀντίκειμαι ὁ ὑπόθεσις λαμβάνω · ὁ γάρ μή παρά ὁ ὑπόθεσις γίγνομαι ὁ ἀδύνατος ( καί γάρ Χωρὶς οὗτος ἐκ ὁ καταλιμπάνω ὁ αὐτός ἀδύνατος συνάγω ) οὐδείς πρός ὁ πρόκειμαι · οὗτος δέ εἰμί ὁ ἀντίκειμαι ὁ ὑπόθεσις κατασκευάζω . εἶπον δέ καί ἐν ὁ ἀναλυτικός ὅτι “ ὁ μή παρά οὗτος ” ἐν ὁ Ε ; ἀδύνατος λέγω λόγος . τρίτος ὁ ψευδής λόγος τρόπος , ὅταν ὁ λαμβάνω μέν συνάγω ὁ πρόκειμαι , μή εἰμί δέ οἰκεῖος ὁ λαμβάνω ὁ δείκνυμι , οἷος εἰμί γεωμετρικός τίς δείκνυμι μή διά γεωμετρικός ἢ ἰατρικός μή διά ἰατρικός , καί οὗτος ὁμοίως , ἄν τε ἀληθής ἄν τε ψεῦδος εἰμί ὁ συνάγω · ὁ γάρ αἰτία ὁ λόγος ὁ μή διά οἰκέω γίγνομαι ὁ πρόκειμαι . ὁ γάρ δείκνυμι ὅτι ὁ περιφερής ἕλκος βραδύς θεραπεύω διά ὁ λαμβάνω ὁ ὁ ἰσοπερίμετρος σχῆμα μέγας εἰμί ὁ ὁ κύκλος ἐμβαδόν1 οὖον διά ἰατρικός ἰατρικός συλλογίζομαι . κατά δέ ὁ τέταρτος τρόπος ψευδής γίγνομαι λόγος , ὅτε διά ψευδής πρότασις καί ἄμεσος τίς συνάγω . ἀλλά οὖον ὁ διότι ἀλλά ὁ ὅτι ὁ τοιοῦτος γίγνομαι συλλογισμός . εἶπον δέ περί ὁ τελευταῖος ὁ διά ψευδής ψεῦδος ἢ ἀληθής συνάγω , γοντος , περί ὁ πρῶτος λέγω ὁ ἐκ ψευδής ψεῦδος συνάγω ὁ ψευδής λόγος εἰμί ὁ λέγω καί ἐρωτάω αὐτός ἁμάρτημα φημί , λέγω , ὡς εἶπον , ψευδής ὁ διά ψευδής ψεῦδος συλλογίζομαι . ὁ δή τοιοῦτος λόγος κατά ἑαυτοῦ μέν ἐπιτίμησις ἄξιος οὐ εἰμί · εἰμί γάρ εἰμί συλλογιστικός , εἰμί ἄν ἁμαρτία ὁ λέγω , καί οὐδέ οὗτος ἀεί , ἀλλά ὅταν ἀγνοέω ὅτι ψεῦδος εἰμί . οὖον γάρ πᾶς ὁ λόγος μεμπτός · εἰμί γάρ τις λόγος διά ψευδής ψεῦδος τίς δείκνυμι , ὅς πολύς ἀληθινός λόγος μᾶλλον ἀποδέχομαι ὡς μᾶλλον δείκνυμι καί συνιστάω ὁ πρόκειμαι . εἰμί δέ οὗτος ὁ διά ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή γίγνομαι · ἐν γάρ ὁ τοιοῦτος λόγος ὑπόθεσις τις λαμβάνω καί ἐπί οὗτος πρότασις τις ὅτι μάλιστα δοκέω περί γάρ οὗτος εἶπον ὁ ἐκ ὅτι μάλιστα δοκέω ἀναιρέω ὁ ἀληθής · ὁ δέ ἀσάφεια ἐν ὁ λέγω , ὅτι εἷς εἰμί ὁ τοιοῦτος πρότασις περί πλείων εἶπον ) ἐκ οὗτος ὁ ὑπόθεσις συνάγω τίς ψεῦδος , διά ὅς ἀναιρέω τίς ὁ ἀληθής . ἀλλά ὅμως πρό πολύς λόγος ἀληθής ἀποδέχομαι μᾶλλον ὁ εἰμί ψευδής , ἐπεί ἀληθής ἀπόδειξις εἰμί · καί γάρ εἰμί ὁ συμπέρασμα | ψεῦδος ἔχω , ἀλλά ὅτι ἄλλος τίς διά αὐτός δείκνυμι ἀληθής ὁ γάρ ἀντίκειμαι ὁ ψευδής ὑπόθεσις · οὗτος γάρ δηλόω διά ὁ γάρ ὁ κεῖμαι τίς μή εἰμί παντελῶς , ἀλλά δηλονότι ὁ ἀντίκειμαι αὐτός ) , ὁ τοιοῦτος λόγος καίτοι ψευδής εἰμί ἀπόδειξις εἰμί . ὥστε οὖον πᾶς λόγος ψευδής ψεκτός . ὁ μέν τοιοῦτος λόγος καίτοι ψευδής εἰμί ψεῦδος συνάγω ἀποδεικτικός . ] [ ἄλλως . εἰς ὁ δεῖ γάρ ὁ κεῖμαι τίς μή εἰμί παντελῶς . δεῖ μή εἰμί τίς ὁ κεῖμαι καί ὁμολογέω παντελῶς , ὥστε εἰμί οὗτος ἀπόδειξις , ἀλλά ὁ ἀμφιβάλλω · ὁ γάρ ἀμφιβάλλω διά ὁ εἰς ἄτοπος ἀπαγωγή δείκνυμι · ὁ δέ ὁμολογέω δήω ἀπόδειξις ὡς εἰμί ἀποδεικτικός . ] ἑξῆς δέ φημί περί ὁ ἐκ ψευδής ἀληθής τίς συνάγω . λέγω γάρ ὅτι <ό> ἀληθής μέν τίς συνάγω διά ψευδής δέ καί ἠλίθιος , ἤτοι εὐήθης , ὅς μνημονεύω ἐν ὁ ψευδής λόγος τελευταῖος , πολύς ἄν εἰμί χείρων ὁ ψεῦδος συμπεραίνω λόγος , εἰμί ἐκεῖνος διά ἔνδοξος οὗτος ποιέω · εἰμί γάρ καί ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπάγω ψεῦδος τίς συνάγω , οὖον μήv ἀδόκιμος . ἐνδέχομαι δέ , φημί , καί ψεῦδος τίς συνάγω διά ψευδής καί ἠλίθιος πρότασις · ὅς ἔτι φαῦλος ἄν εἰμί ὁ προερέω . οὗτος προστίθημι , ἐκ ὁ προερέω λόγος ὁ ψευδής γνώριμος γίγνομαι , πῶς δεῖ ὁ ἐξέτασις ποιέω ὁ λόγος . οἶδα δῆλος ὅτι πρῶτος μέν ἐπίσκεψις λόγος κατά αὐτός εἰμί συμπεραίνω . Πρῶτος , φημί , δεῖ ἐπισκέπτομαι ὁ συλλογισμός εἰμί συμπεραίνω κατά ἑαυτοῦ , ἤτοι ἐκ ὁ κεῖμαι πρότασις . δύο δέ δεῖ θεωρέω πότερος ἀληθής ἢ ψευδής εἰμί ὁ ἐκ ὁ κεῖμαι πρότασις συνάγω συμπέρασμα . τρίτος δέ , εἰμί ἀληθής ὁ συνάγω , ἐκ ποῖος πρότασις συνάγω · εἰμί μέν γάρ ἐκ ψευδής ἢ ἔνδοξος ] συνάγω δοκέω δέ ὁ προσδιαλέγομαι , καλέω ὁ τοιοῦτος συλλογισμός λογικός , ἤτοι διαλεκτικός · εἰμί δέ συνάγω ἐκ εἰμί μέν καί ἀληθής μή δοκέω δέ ὁ προσδιαλέγομαι , καλέω φαῦλος . ἄν δέ ψευδής εἰμί ὁ πρότασις ἅμα καί λίαν ἄδοξος , ἤτοι μή δοκέω ὁ προσδιαλέγομαι , δῆλος ὅτι καί οὗτος φαῦλος εἄν εἰμί , ἢ ἁπλόος καί κατά ἑαυτοῦ μόνος ὁ ὁ πρᾶγμα , τουτέστιν ἢ καί πρός ὁ πρᾶγμα . ὅταν γάρ ὁ πρόβλημα μή εἰμί ἄδοξος τε καί ψευδής διά τοιοῦτος τις αὐτός δείκνυμι , φαῦλος πρός ὁ πρᾶγμα ὁ τοιοῦτος λόγος · ὅταν δέ καί ὁ πρόβλημα εἰμί τοιοῦτος , ὁ διά τοιοῦτος αὐτός δείκνυμι λόγος ἀπλόος μέν φαῦλος εἰμί , οὐκέτι δέ καί πρός ὁ πρᾶγμα , εἰμί ἐκεῖνος μή δύναμαι διά ἀγαθός δείκνυμι . αἰτέω δέ φαίνω ἐν ἀρχή πενταχῶς . ὁ φαίνω προστίθημι , ὅτι πρός ἀλήθεια ὁ Ε ; ἐν ἀρχή αἴτησις τοσαυταχῶς λέγω , ὡς ἐν ὁ Ἀναλυτικός δείκνυμι · φαντασία μέντοι ὁ ὁ ἐν ἀρχή λαμβάνω τις ἀποτελέω κατά ὁ πέντε τρόπος , ὅς ἐκτίθημι . εἷς μέν οὖν καί φανερός τρόπος , εἰμί τις αὐτός ὁ δήω ἀπόδειξις αἰτέω λαμβάνω , οἷος διά τίς ὁ ἄνθρωπος λογικός , διότι λογικός . οὗτος δέ ὁ τρόπος ὁ ἐν ἀρχή οὖον κατά δόξα εἰμί , ἀλλά ὁ κύριος καί κατά ἀλήθεια . οὗτος δέ , ἤγουν ὁ ἐν ἀρχή αἰτέω , οὖον ῥᾴδιος λανθάνω ἐπί ὁ τοιοῦτος τρόπος · οἷος εἰμί τις ἐρωτάω , διά τιὸ ἄνθρωπος λογικός , λαμβάνω αὐτός οὗτος ὁ ἐρωτάω εἰς ἀπόδειξις αὐτός , οὐδείς ἄν λανθάνω ὅτι ὁ ἐν ἀρχή αἰτέω . ἐν δέ ὁ συνώνυμος , καί ἐν ὅσος ὁ ὄνομα καί ὁ λόγος ὁ αὐτός σημαίνω , μᾶλλον . Συνώνυμος φημί ἀντί ὁ ‘πολυωνύμοις’ . ὁ Ε ; μᾶλλον ἐπί ἀμφότερος χράω , καί ἐπί ὁ πολυώνυμος καί ἐπί ὅς ὁ ὄνομα καί ὁ λόγος ὁ αὐτός σημαίνω · μᾶλλον γάρ ἐπί οὗτος ὁ εἰμί αὐτός τις ὁ ζητέω ἐπί ὁ αὐτός λέξις λαμβάνω . ὁμοίως δέ καί εἰμί ἀντί λόγος ὄνομα λαμβάνω , ὁ ἐν ἀρχή αἰτέω , καί εἰμί λόγος ἀντί λόγος , ὅταν ἀμφότερος ὁ αὐτός σημαίνω . ὁ δέ ἀντί ὄνομα ὁρισμός λαμβάνω φαίνω αἰτέω · δείκνυμι γάρ τις διά ὁ ὁρισμός , ὅταν ὁ μέν ὄνομα ἄδηλος εἰμί , ὁ δέ ὁρισμός καί ὁ σημαίνω γνώριμος . ὁ δέ ἄλλος εἰμί εἄν ὁ ἀληθής ὁ ἐν ἀρχή λαμβάνω παράδειγμα . καί καθόλου , ὅταν δύο τις ἀντιστρέφω ἀλλήλων καί εἰμί ὁμοίως ἀσαφής , ὁ πρός ὁ ὁ ἕτερος δεῖξις ὁ ἕτερος αὐτός χράω αἰτέω ὁ ἐν ἀρχή , ὥσπερ πάλιν καί ὁ πρός ὁ δεῖξις τις χράω ὁ δείκνυμι διά ἐκεῖνος · ὗς δύο τρόπος ὁ ὁ ἐν ἀρχή λῆψις εἴρω ἐν ὁ δύο ὁ Πρότερος ἀναλυτικός . [ ἄλλως . εἰς ὁ ἐν δέ ὁ συνώνυμος . ἀντί ὁ ‘πολυωνύμοις’ . καί ἐν ὅσος ὁ ὄνομα καί ὁ λόγος ὁ αὐτός σημαίνω , ἤγουν ὁ κύριος συνώνυμος , λανθάνω μᾶλλον . ἐν μέν γάρ ὁ πολυωνυμέω , οἷος διά τίς ὁ | ἄνθρωπος λογικός διότι ὁ ἄνθρωπος βροτός ἢ Μέροψ · ὁ Ε ; βροτός 276 λογικός · ὁ ἄνθρωπος ἄρα λογικός · λανθάνω οὖν διά ὁ λαμβάνω πολυώνυμος . ἐν δέ ὁ συνώνυμος , οἷος διά τίς ὁ ἄνθρωπος νόος καί ἐπιστήμη δεκτικός , διότι ὁ ἄνθρωπος ζῷον πεζός δίπους , οὗτος δέ νόος καί ἐπιστήμη δεκτικός · λαμβάνω γάρ συνώνυμος ὄνομα ἀντί ὁ ἄνθρωπος ὁ ζῷον πεζός δίπους . ὁ δέ μᾶλλον καί ἐπί ἀμφότερος χράω , ὁ τε πολυώνυμος καί συνώνυμος , ἐπεί καί ἐπί ἀμφότερος ὁ ζητέω ὁμοίως λανθάνω . ] Δεύτερος δέ , ὅταν κατά μέρος δήω ἀποδείκνυμι καθόλου τις αἰτέω , οἷος ἐπιχειρέω , ὅτι ὁ ἐναντίος εἷς εἰμί ἐπιστήμη , ὅλως ὁ ἀντίκειμαι ἀξιόω . φαίνω ὁ ἐν ἀρχή λαμβάνω · ὁ γάρ ζητέω ὁ εἰμί εἰμί τις ὁ ἀντίκειμαι ὁ πᾶς λαμβάνω ὁ ἐν ἀρχή αἰτέω · οὐκέτι δέ , εἰμί ζητέω εἰμί ὁ ἐναντίος λαμβάνω τις ὁ ἀντίκειμαι ὁ μή αὐτόθεν κεῖμαι ὁ ὁ ἐναντίος ἀντίκειμαι εἰμί . Τρίτος , εἰμί τις ὁ καθόλου δείκνυμι πρόκειμαι κατά μέπος αἰτέω , οἷος εἰμί πᾶς ὁ ἐναντίος πρόκειμαι ὁ δέ τίνω ἀξιόω . οὐ αἰτέω μέν οὐδέ οὗτος ὁ πρόκειμαι ὁ ἕπω ὁ ἐν μέρος ὁ καθόλου · δοκέω δέ , φημί , ὅς μετά πλείων ἐσθίω δείκνυμι , κατά ἑαυτοῦ Χωρὶς αἰτέω . καί εἰμί πᾶς λαμβάνω ὁ ὑπό ὁ καθόλου , οὐδέ οὕτως πρός ἀλήθεια αἰτέω ὁ ἐν ἀρχή ( ἐπακτικός γάρ ὁ τοιοῦτος τρόπος ) , ὥσπερ οὐδέ ὁ πρό αὐτός ἐκ ὁ καθόλου ὁ ὑπό αὐτός συνίστημι · εἰμί γάρ ἀποδεικτικός μάλιστα ὁ τοιοῦτος εἶδος . πάλιν εἰμί τις διαιρέω αἰτέω ὁ πρόβλημα . οὐ οὗτος ὁ ἐν ἀρχή λαμβάνω , εἰμί ἑκάτερος ἴδιος λαμβάνω γνώριμος ὁ συναμφότεροι εἰμί . ἰσαχῶς δέ καί ὁ ἐναντίος αἰτέω ὁ ἐκ ἀρχή . καί ὁ ὁ ἐναντίος αἴτησις ἐν λόγος εἰμί παραγωγή , ὁ λαμβάνω τίς παρά ὁ ἀποκρίνω καί μετά οὗτος πειράω ὁ ἀντίκειμαι αὐτός παρά αὐτός λαμβάνω καί διά οὗτος ὁ τρόπος δείκνυμι ὁ ἐναντιολογία αὐτός ὁ ἀπόκρισις . γράφω δέ ἤτοι ὁ ἐκ ἀρχή , τουτέστι ἔρχομαι ἐν ἀρχή πενταχῶς γάρ ) , ἢ ὁ ἐκ ἀρχή κεῖμαι · ὁ γάρ ἤδη κεῖμαι ὁ ἐναντίος αἰτέω . ἐναντίος δέ λέγω ὁ ἀντίκειμαι , ὡς διά ὅς ἐπιφέρω δηλόω . Δεύτερος δέ ὁ ἐναντίος κατά ὁ ἀντίθεσις . Δεύς οἶδα , ὅτι ὥσπερ ὁ ὁ ἐν ἀρχή λαμβάνω οὐ αὐτός ὁ ζητέω ἐπί ὁ αὐτός λέξις αἰτέω ( οὖον γάρ οἷος τε οὕτως λαμβάνω λανθάνω ) , οὕτως οὐδέ ὁ ὁ ἀντίκειμαι · προφανής γάρ καί αὐτόθεν ἄτοπος · ἀλλά μεταφέρω ὁ λέγω λαμβάνω ἐπί ἄλλος μέν ὄνομα ἢ λόγος ὁ κατάφασις , ἐπί ἄλλος δέ αὐτός σημαίνω ὁ ἀπόφασις . δύναμαι δέ μή ὁ ἀντιφατικός ἀντίκειμαι εἴρω πρότασις ἀλλά ὁ ὁπωσοῦν · καί γάρ ὁ ἐναντίος ἀντίκειμαι . ἄλλως . εἰς ὁ δύο δέ τἀναντία . δύο δέ τρόπος ὁ λαμβάνω ὁ ἐναντίος ἤτοι κατά ὁ θέσις καί ὁ συλλογισμός ὁ ἐναν τίω ἢ κατά ὁ ἀντιθετικός ἀντίκειμαι . οἷος ἄρα ὁ ὑγεία οὐ ὅς ἄν πείρω , ὠφέλιμος εἰμί ; εἰμί ἄρα ἀγαθός · τίς δέ , καί ὁ νόσος , εἰμί ἔπος ὠφέλεια εἰμί ὁ νοσέω , οὐ ἀγαθός εἰμί ; ὁ δέ ἐν ὁ αὐτός ὑπόκειμαι αὐτός καί ἀλλήλων εἰμί αὐτός · εἰμί ἄρα ὁ ἀγαθός καί ὁ κακός αὐτός . ] τρίτος , εἰμί τις ὁ καθόλου ἀξιόω . δοκέω οὗτος ὁ τρόπος ὁ αὐτός εἰμί ὁ πρῶτος εἴρω ὁ “ εἰμί τις ὁ ἀντίκειμαι αἰτέω , φάσις καί ἀπόφασις ” . διαφέρω δέ ἄν οὗτος ὁ τρόπος ἐκεῖνος , ὅτι ἐπί μέν ἐκεῖνος δοκέω αὐτόθεν φανερῶς λαμβάνω , ἐνταῦθα δέ δύναμις · οὖον γάρ εἰμί ἀντίφασις πάντω ὁ ἐναντίος εἷς εἰμί ἐπιστήμη * * * * * . διό ἐκεῖνος μέν ὁ τρόπος κατάφωρος ὁ ὁ ἀντίκειμαι λῆψις , οὗτος δέ μᾶλλον λανθάνω . εἰμί ὅς ἄν τις ὁ εἴρω τρόπος διαφορά Ε ; καθόσον ἐκεῖνος μέν κατάφασις καί ἀπόφασις λαμβάνω εἰς ὁπωσοῦν ἀντίκειμαι ἀντίκειμαι γάρ καθόλου ὁ ἐναντίος · διό οὐδέ μνημονεύω ἔτι ὁ τοιοῦτος ὁ ἀντίκειμαι λῆψις ) , ἐνταῦθα δέ ὁ ἀντιφατικός . οὕτως ποιέω καί ὁ πᾶς μέν ἀρετή ὁμολογέω εἰμί διάθεσις , ὁ δέ ἐγκράτεια ἀρετή τίθημι · εἰμί γάρ ἄν δύναμις λέγω ὅτι μή πᾶς ἀρετή ὁμολογέω διάθεσις · ὁ γάρ ἐγκράτεια οὐ ὁμολογία ἀλλά μάχη . [ ἄλλως . εἰς ὁ τρίτος , εἰμί τις ὁ καθόλου ἀξιόω καί λαμβάνω ἐπί μέρος αἰτέω ὁ ἀντίφασις . οἷος εἰμί ἐρωτάω ὅτι πᾶς ὁ ἐναντίος ὁ αὐτός ἐπιστήμη | ὕστερος λαμβάνω ὁ ἀντίφασις μερικός , ὁ μή ὁ αὐτός ἐπιστήμη εἰμί ὑγιεινός καί νοσώδης . οὗτος δέ ἄν γίγνομαι , εἰμί ἐρωτάω οὕτως · ἆρα γε ὁ ἰατρός οὖον τέλος ἔχω ὁ ὑγιάζω καί οὗτος στοχάζομαι , ὁ δέ νόσος οὖον , ἐπεί οὐδέ τέλος ἔχω ὁ νοσοποιέω ; ὥστε ὁμολογέω καθόλου , ὅτι πᾶς ὁ ἐναντίος ὁ αὐτός ἐπιστήμη , μερικός λαμβάνω ὡς οὐ ὁ αὐτός · ὑπό γάρ ὁ ἐναντίος καί ὁ ὑγεία καί ὁ νόσος . τέταρτος δέ τρόπος , ὅταν ὁ ἀνάπαλιν ἐπί μέρος μέν αἰτέω , ὁ ὁ ὑγιεινός καί ὁ νοσώδης ὁ αὐτός εἰμί ἐπιστήμη , εἶτα ἐπί ὁ καθόλου πειράω λαμβάνω ὁ ἀντίφασις , δείκνυμι ὅτι οὖον πᾶς ὁ ἐναντίος ὁ αὐτός ἐπιστήμη . ] πάλιν ἐάν τις αἰτέω ὁ ἐναντίος ὁ ἐκ ἀνάγκη συμ - βαίνω . εἰμί τις αἰτέω ὁ ἐναντίος ὁ ἐκ κεῖμαι ἐκ ἀνάγκη συμβαίνω , οἷος εἰμί εἰμί ὁ μέν κεῖμαι ὁ ἡδονή κατά φύσις , πᾶς δέ ὁ κατά φύσις ἀγαθός · ἕπω γάρ ἐκ ἀνάγκη οὗτος ὁ πᾶς ἡδονά ἀγαθός εἰμί · εἄν δή τις οὗτος κεῖμαι λαμβάνω μηδείς ἡδονά ἀγαθός εἰμί , εἰμί εἄν ὁ ἐναντίος λαμβάνω ὁ κεῖμαι . κἀν εἰμί αὐτός μέν μή λαμβάνω ὁ ἀντίκειμαι . Πέμπτος δέ φημί εἰμί τρόπος , εἰμί τις αὐτός μέν μή λαμβάνω ὁ ἀντίκειμαι ὅδε , τοιοῦτος δέ αἰτέω δύο ἐκ ὅς εἰμί ὁ ἀντίκειμαι κεῖμαι ἀντίφασις . ἔνειμι μέν καί οὕτως ἀκούω ἵημι τις αἰτέω τοιοῦτος τις δύο ὅς ἀκολουθέω ἀντίφασις . ὁ δέ ὁ ἀντίκειμαι ἀντίφασις ἴσος εἰμί ὁ κατάφασις καί ἀπόφασις ὁ ἀντίκειμαι · οὖον γάρ πᾶς κατάφασις πᾶς ἀπόφασις ἀντίκειμαι . οὐδείς γάρ διαφέρω ὁ ὁ ἀντίφασις αἰτέω ὁ τοιοῦτος αἰτέω ὅς ὁ ἀντίφασις ἕπω . ἔνειμι δέ ἀκούω ὁ δύο συμπλοκή πρότασις ἐκ ὅς συνάγω ὁ ἀντίφασις . διαφέρω δέ ὁ τἀναντία λαμβάνω ὁ ἐν ἀρχή , ὅτι ἐν μέν ὁ ὁ ἐν ἀρχή αἰτέω πρός ὁ συμπέρασμα σκοπέω ὁ ἁμάρτημα εὑρίσκω ( ὅς γάρ δείκνυμι δεῖ , οὗτος αἰτέω ὁ ἐν ἀρχή αἰτέω ) , ὁ δέ ὁ ἀντίκειμαι αἰτέω κατά αὐτός ὁ οὗτος λῆψις ὁ ἁμαρτία ποιέω · ἁμαρτία γάρ ἐν λαμβάνω πρότασις ὁ τἀναντία ἀλλήλων συγχωρέω τε καί λαμβάνω . [ ἄλλως . εἰς ὁ πάλιν εἰμί τις αἰτέω . πέμπτος τρόπος εἰμί , εἰμί τις αἰτέω λαμβάνω ὁ ἐναντίος ὁ ἐκ ἀνάγκη συμβαίνω , ἤγουν ὁ συμπέρασμα . οἷος εἰμί τις συλλογίζομαι ὅτι ὁ ψυχή αὐτοκίνητος , ὁ αὐτοκίνητον ἀεικίνητος , οὗτος δέ ἀθάνατος , ὁ ψυχή ἄρα ἀθάνατος , εἶτα λαμβάνω ὅτι καί θνητός . καί ἐάν τις δέ μή λαμβάνω ὁ ἀντίκειμαι φανερῶς , ὡς ἐν οὗτος πᾶς εἴρω , λαμβάνω δέ τοιοῦτος δύο , ἤτοι ποιητικός καί φθαρτικός τίνω , ἐκ ὅς εἰμί ὁ ἀντίκειμαι ἀντίφασις · οἷος αἱρέω γε ὁ μήκων οὐ ὁ βόειος κρέας ὑγιεινός εἰμί , φθαρτικός δέ νόσος , ὥσπερ ὁ καχεκτέω ὁ ἀνάπαλιν ; ὅς δέ ὁ ποιητικός καί φθαρτικός αὐτός , καί αὐτός αὐτός · εἰμί ἄρα ὑγεία καί νόσος αὐτός . ὁράω ὅπως οὖον φανερῶς λαμβάνω ὁ ἀντίκειμαι ἀλλά συνεσκιασμένως ὁ λαμβάνω τοιοῦτος ἰσοδύναμος . ] πρός δέ γυμνασία καί μέλω ὁ τοιοῦτος λόγος . ἐκτίθημι ὁ τόπος , ἀπό ὅς εὐπορέω ὁ πρός ἕκαστος πρόβλημα οἰκέω συλλογισμός , ὑποτίθημι δέ καί ὁ προσήκω χρῆσις αὐτός ἑκάτερος , ὁ ἐρωτάω καί ὁ ἀποκρίνω , ἐπί οὗτος ὀργανικός τις πρός γυμνασία καί μέλω ὁ διαλεκτική λόγος παραδίδωμι . καί πρῶτος μέν δήω φημί ἐθίζω ἀντιστρέφω ὁ λόγος , τουτέστιν ὁ συλλογισμός · οὗτος γάρ ἐγγυμνάζω πρός τε ὁ πρόκειμαι πρόβλημα εὔπορος εἰμί , καί ἐν ὀλίγος πολύς ἐξεπίσταμαι λόγος . καί ὑπομιμνῄσκω ἐγώ ὁ συλλογισμός ἀντιστροφή , περί ὅς διδάσκω ἐν ὁ δύο ὁ Πρότερος ἀναλυτικός . εἰμί δέ ὁ ἀντιστρέφω συλλογισμός ὁ μεταλαμβάνω ὁ συμπέρασμα , τουτέστι ὁ ἀντίκειμαι * * * * * * ὁ λοιπός πρότασις συνάγω . Πρῶτος μέν ἀντιστρέφω ἐθίζω χρή . δείκνυμι γάρ ὅτι ὁ ἀντιστρέφω λόγος , ὅς χράω , συλλογισμός εἰμί , δείκνυμι ἄν εἰμί καί οὗτος , ὅς χράω , εἰμί συλλογισμός , εἰμί τίς εἰμί πρός αὐτός ὡς οὖον συλλογισμός εἰμί ἀμφισβητήσιμος . ἢ εἰμί μή οὗτος τις συγχωρέω , μεταβαίνω ἐπί ἐκεῖνος ἄν δείκνυμι . ἢ πρός πᾶς τε ὁ δείκνυμι εὔπορος εἰμί , πλείων ἀφορμή ἔχω πρός ὁ συλλογίζομαι , καί ἐν ὀλίγος πολύς ἐξεπίσταμαι λόγος , ὅτι εἷς ἔχω συλλογισμός ἔχω διά αὐτός συλλογισμός τέσσαρες , ποτέ μέν ὁ ἐναντίος ὁ συμπέρασμα λαμβάνω ἐν ὁ ἀντιστροφή καί δύο συλλογισμός ποιέω ἐν ] ὁ κατά x003E ; ὁ πρότασις πρόσληψις , ποτέ δέ ὁ ἀντίκειμαι καί πάλιν ἄλλος ποιέω δύο . ὁ γάρ ἀντιστρέφω εἰμί ὁ μεταλαμβάνω ὁ συμπέρασμα μετά ὁ λοιπός ἐρώτημα . <Τὸ μετά ὁ λοιπός ἐρωτημάτων> εἰμί ἀντί ὁ μετά ὁ λοιπός ἐρώτημα , τουτέστι μετά εἷς ὁ κεῖμαι πρότασις · ἐπεί δέ κατά ἑκάτερος προσλαμβάνω ὁ κεῖμαι ὁ ἀντίκειμαι ὁ συμπέρασμα ὁ λοιπός ἀναιρέω , διά οὗτος μετά ὁ λοιπός εἶπον . παράλληλος τε παραβάλλω ἐκλέγω . προστίθημι τε ] ὁ προερέω , ὁ δήω ἐπί ἕκαστος πρόβλημα γυμνάζω εἰς ἑκάτερος ἐπιχειρέω , ὁ δήω παράλληλος τίθημι ἐν ὁ ἐκλογή πρός ὁ αὐτός θέσις ἐπιχειρέω , παρατίθημι ὁ κατασκευαστικός ἐπιχείρημα ὁ ἀνασκευαστικός . οὗτος γάρ πρός τε ὁ βιάζομαι καί ἐλέγχω πολύς εὐπορία ἔχω ὁ ἐπιχείρημα εὐπορέω εἰς ἀμφότερος ὁ μέρος , ἀλλά καί μέγας ἔχω βοήθεια πάλιν ὁ ἀποκρίνω πρός ὁ μή ἐλέγχω · ὁ γάρ εὐπορέω πρός ὁ ἀντίκειμαι καί εἰς ἑκάτερος ὁ ἀντίκειμαι φυλάσσω πρός ὁ ὁ ἀντίκειμαι αὐτός παράθεσις · ὁ γάρ εἰς ὁ ἀντίκειμαι ἐπιχείρησις φυλακή ὁ δείκνυμι διά ὁ εἰς ὁ ἀδύνατος ἐπιχείρησις . πρός τε γνῶσις καί ὁ κατά φιλοσοφία φρόνησις . Λέγος δέ καί πρός ὁ ὁ ὁ ἀλήθεια εὕρεσις καί ὁ κατά φιλοσοφία φρόνησις , ὅστις εἰμί ὁ ὁ ἀληθής ἐπιστημονικός γνῶσις , ὁ τοιοῦτος παρασκευή τε καί περί ὁ πρόβλημα γυμνασία συντελέω . οὗτος δέ εἶπον ἐν ὁ πρῶτος ὅδε ὁ πραγματεία ἐκτίθημι πρός τίς καί πόσος χρήσιμος ὁ διαλεκτική . διά γάρ ὁ πρός ἀμφότερος εὐπορέω “ ῥᾳδίως καθοράω ὁ ἀληθής τε καί ψεῦδος ” · ὄργανον γάρ οὖον μικρός πρός ὁ ὁ ἀληθής εὕρεσις ὁ εἰς ὁ ἀντίκειμαι ἐπιχείρησις · ὁ γάρ ἐνδέχομαι εἰς ἑκάτερος μέρος ἐπιχειρέω γνώριμος εἰμί ῥᾴδιος ὁ ὁ ἀληθής εὕρεσις · ἐν οὗτος γάρ ἀνάγκη καί ἀληθής εἰμί . δεῖ δέ , φημί , καί πρός ὁ ὁ ἀληθής εὕρεσις εὐφυΐα , κατά ὅς ἐπιβλητικός εἰμί καί κριτικός ὁ ἀληθής . καί οὗτος λ·έγει εἰμί εὐφυία · εὐφυής γάρ ὁ οἰκειόω μέν πρός ἀληθής ἀποστρέφω δέ ὁ ψεῦδος . ὁ δέ οὗτος ἔχω ἔχω καί ὁ κρίνω ἀληθής δύναμαι καλῶς . ὁ δέ ῥᾳδίως μέν τις παρακολουθέω καί μανθάνω , ὁμοίως δέ ἔχω πρός πᾶς ὁ μάθημα οὐ εἄν κύριος εὐφυής λέγω ἄν ὁ μή ἔχω ὁ κριτικός ἐν ἑαυτοῦ , ὅς εἰμί ὁ πρῶτος καί κύριος εὐφυία . εὕω γάρ φιλέω καί μισέω ὁ προσφέρω εὕω κρίνω . Γουτέστι ὁ προσφέρω , εἴτε μάθημα τις εἰμί εἴτε καί ἄλλος τις , ὁ μέν ἄξιος εὐπορέω καί φιλέω προαιρέω ὁ δέ μή τοιοῦτος ἀποστρέφω καί μισέω εὕω τε οὗτος ποιέω καί εἰμί κριτής ἀγαθός . πρός τε ἰός πλειστάκις ἐμπίπτω ὁ πρόβλημα . ἐπεί ὁ πρόβλημα εἰμί τις καί συνήθης αἰτέω καί ἐπιπολάζω καί πολλάκις ὑπό ὁ πλεῖστος ζητέω , φημί δήω ἔχω πρός γάρ οὐ ἀπορέω ἐν ὁ συνουσία ὁ περί αὐτός ἐπιχείρημα . περί δέ ὁ πρῶτος θέσις λέγω εἄν περί ὁ ἀρχώνης · οὗτος γάρ πρῶτος θέσις , καί περί ὁ τοιοῦτος πρόβλημα ἐξεπίσταμαι x003E ; λόγος . οὗτος δέ , ἐπεί χαλεπός εἰς ὁ τοιοῦτος ἐπιχείρημα εὐπορέω · δεῖ γάρ ἢ διά πρῶτος ἢ διά ἔνδοξος οὗτος δείκνυμι · ἀλλά καί ὁ ἀποκρίνω περί ὁ τοιοῦτος χαλεπός . ἤτοι οὖν λέγω ὅτι διά οὗτος δεῖ πρός ὁ τοιοῦτος θέσις παρασκευάζω λόγος τις , ὅτι ἀπορέω πρός οὗτος ἀπόκρισις ὁ ἐρωτάω , διό ὁ παρασκευάζω πρός οὗτος λόγος ῥᾳδίως ἄν περιγίγνομαι ὁ ἀποκρίνω , ἢ καθόλου ἀξιόω πρός ὁ τοιοῦτος θέσις ἔχω τις λόγος παρασκευάζω , ἐπεί δύσκολος ὁ περί αὐτός ἐπιχείρησις τε καί ἀπόκρισις , ἵνα , εἄν δήω ποτέ ὑπέχω ἐγώ περί αὐτός | λόγος , μήτε ἐπιχείρημα μήτε ἀπόκρισις ἀπορέω . ἔτι τε ὁράω εὐπορέω δεῖ . Δεύς , φημί , καί ὁράω εὐπορέω ὁ διαλεκτικός καί ἔχω πρόχειρος ὅρος καί ὁ ἔνδοξος καί ὁ πρῶτος · διά γάρ ὁ ὁρισμός ὁ ἀρχή ὁ ὁ μετά ὁ ἀρχή συλλογισμός . οὗτος δέ οὖον μόνος ὁ διαλεκτικός ἀλλά καί ὁ ἀποδεικτικός ἀναγκαῖος · ὁ γάρ γεωμέτρης ἀναγκαῖος πρῶτος οἶδα τίς γραμμή , τίς γωνία · διά γάρ οὗτος ὁ ἑξῆς ἀποδείκνυμι . ὁμοίως δέ καί ἐπί ὁ ἄλλος . πειρατέον δέ καί εἰς ὁ πλειστάκις ἐμπίπτω ὁ ἄλλος λόγος . Δεύς , φημί , καί οὗτος πρόχειρον ἔχω εἰς ὁ πλειστάκις ἐμπίπτω ὁ λόγος . λέγω δέ ἄν οὗτος περί ὁ κοινός τόπος · εἰμί γάρ τις κοινός τόπος , ἕ πρός πᾶς ὁ γένος ὁ πρόβλημα εἰμί χρήσιμος , οἷος ὁ ἀπό ὁ σύστοιχος καί ὁ πτῶσις καί γένεσις καί φθορά καί ὁ μᾶλλον καί κακός . ὁ δή τοιοῦτος λόγος ἀξιόω πρόχειρος ἔχω ὡς πολλάκις χρήσιμος · ὥσπερ γάρ ἐν γεωμετρία πρό ἔργον ὁ περί ὁ στοιχεῖον γυμνάζω πρός ὁ ὁ ἄλλος θεώρημα δείκνυμι . κεφαλισμός δέ λέγω ὁ ὁ πρῶτος ἀριθμός ὁ μέχρι δεκάς πολλαπλασιασμός · διά γάρ ὁ περί οὗτος γυμνασία καί ὁ ὁ ὕστερος καί μείζων καί ὅμοιος αὐτός πολλαπλασιασμός κατά μετάβασις γνωρίζω · ἀπό γάρ ὁ δίς δύο τέσσαρες γνωρίζω ὁ δίς εἴκοσι τεσσαράκοντα καί ὁ εἰκοσάκις εἴκοσι τετρακόσιοι καί ὁ διακοσιοντάκις εἴκοσι τετρακισχίλιοι , καί ἑξῆς ὁμοίως . καθά γάρ ἐν ὁ μνημονικός μόνος ὁ τόπος τίθημι αἱρέω . τόπος τις καί ἐν ὁ περι μνήμη καί ὕπνος καί ὁ κατά ὕπνος μαντικός παρατίθημι , διά ὅς εἰμί ἀναμιμνήσκω καί ἀπό ὁ ἐναντίος καί ἀπό ὁ ὅμοιος καί ἀπό ἄλλος πολύς . ὡς ἐν ἐπί ἐκεῖνος αὐτός ὁ τόπος γνωρίζω , ἀπό ὅς οἷος τε ἀναμιμνήσκω , αἴτιος ὁ ἀναμιμνήσκω ἐγώ γίγνομαι ( οἶδα γάρ ὅτι διά ἐναντίος φέρω εἶπον , εὐθύς εἰς ὁ ἐναντίος ὁ εἴρω μεταβαίνω ἀπομιμνῄσκω οὗτος , ἀπό πικρός γλυκύς , ἀπό λευκός μέλας , ἀπό ψῦχος καῦμα ) , ὡς οὖν ἐπί ὁ αναμνηστικός καί ἐπί ὁ διαλέγω συλλογιστικός ποιέω ὁ ὁ κοινός τόπος γνῶσις · ἅμα γάρ ὁ τόπος ὁ γνῶσις συνεισάγω καί ὁ [ ὁ ] διά αὐτός γίγνομαι συλλογισμός . ἔτι ὁ ὁρίζω . εἰμί ὁ τόπος , ἀπό ὅς ἐπιχειρέω , εὐπορέω συλλογισμός , οὖον κατά ἕκαστος πρόβλημα οἰκεῖος ἀφορμή ζητέω ἀλλά ὁ κοινός πρός πᾶς χράω . ἔτι δέ λέγω περί αὐτός φημί δήω πρότασις κοινός μᾶλλον ἢ συλλογισμός μνημονεύω , πρότασις κοινός ὁ τόπος λέγω · κοινός γάρ πρότασις ὁ τόπος . διαιρέω ὁ πρᾶγμα ὅς ἁρμόζω , διαμνημονεύω ] ὁ οἰκέω ἕκαστος πρόβλημα συλλογισμός . ὁ μέν γάρ συλλογισμός εἰδοί πρός ἐκεῖνος μόνος εὐπορέω δύναμις ἔχω ὁ πρόβλημα ὅς ὁ συλλογισμός ἔχω , ὁ δέ κοινός πρότασις ἔχω καί πρός ἄλλος . οἷος ὁ μέν οἶδα , ὅτι εἰμί ὁ ὑγιεινός ἀγαθός , ὁ νοσώδης κακός , ἀλλά μήv ὁ πρῶτος , καί ὁ δύο ἄρα · ἔχω γάρ συλλογισμός , ἀλλά περί ὁ εἴρω μόνος · ὁ δέ ὁ τόπος εἰδοί ὁ ἵημι ὁ ἐναντίος ὁ ἐναντίος , καί ὁ ἐναντίος ὁ ἐναντίος συλλογισμός μέν οὐ ἔχω , ἀρχή δέ καί ἀφορμή συλλογισμός , οὖον μόνος ὁ πρόκειμαι · οὖον γάρ μόνος οὗτος ἐναντίος . ὁ δέ ἀρχή ὑπόθεσις λέγω , ὅτι μή διά ἀπόδειξις τίθημι . ἐπεί δέ χαλεπός ὁ ἄν μέτριος ἀρχή εὐπορέω δεῖ μνημονεύω ὁ τοιοῦτος πρότασις ὁ εἰμί ἀρχή ὁ πρόβλημα . ἔτι ὁ εἷς λόγος πολύς ποιέω ἐθιστέον . καί οὗτος ἀκόλουθος ὁ προερέω περί ὁ τόπος , ὁ ἐθίζω ἑαυτοῦ ἀντί ὁ κατά ἕκαστος πρότασις καί προσεχής προσέχω τις καθόλου · ὁ γάρ καθόλου πρότασις πολύς ἀρχή γίγνομαι συλλογισμός · πρός γάρ ἕκαστος ὁ ὑπό ὁ καθόλου χρήσιμος ὁ τοιοῦτος πρότασις . καί εἰμί ὁ νῦν λέγω ἴσος ὁ ἐν ὁ πρῶτος εἴρω τόπος “ ληπτέος δέ ὅτι μάλιστα καθόλου πρότασις , καί ὁ εἷς πολύς ποιητέος . ” ποιέω δέ ἀξιόω ὁ μετάβασις ἀπό ὁ κεῖμαι ἐπί ὁ καθολικός ἀδήλως καί κεκρυμμένως · οὕτως γάρ συγχωρέω , εἰμί μή εἰς ὁ ἐγγύς καί παράκειμαι καί | ὀλίγος ἀπέχω μεταβαίνω τις ἀλλά εἰς ὁ πλεῖστος ἀπέχω ὁ ἐν ὁ συγγένεια οὗτος περί ὅς ὅς ὁ λόγος εἰμί . εἰμί δέ δυνατός ὁ λόγος ἕ μάλιστα καθόλου οὗτος πάσχω δύναμαι . ο εἷς πολύς ποιέω δύναμαι φημί γίγνομαι ἐπί ὁ μάλιστα καθόλου · ὅσος γάρ κοινός καί καθολικός ὁ πρότασις , τοσοῦτος εἰς πλείων διαιρέω δύναμαι . ὁ γάρ λαμβάνω καθόλου ὅτι μή εἰμί εἷς πλείων ἐπιστήμη , ἔχω διά οὗτος καί ὅτι μή ὁ ἀντίκειμαι · οὗτος δέ ἔχω πάλιν ἔχω καί ὅτι ὁ πρός τίς οὐ εἰμί εἷς ἐπιστήμη καί ὁ ἐναντίος , ἀλλά καί ὁ σύστοιχος · καί γάρ οὗτος ὑπό ὁ πρόκειμαι καθόλου . Δεύς δέ καί ὁ ἀπομνημόνευσις καθόλου ποιέω . Ἄξιος , ἄν ὁ προσδιαλέγομαι ἐπί μέρος τίθημι τίς , οἷος ὅτι ὑγιεινός καί νοσώδης οὐ εἰμί εἷς ἐπιστήμη , αὐτός ἐκλαμβάνω καθόλου αὐτός μνημονεύω λέγω ‘ουκεω ὁ ἀντίκειμαι οὖον φημί εἰμί εἷς ἐφίστημι · οὕτως γάρ ἔξεστι πρός πολύς χράομαι ὁ λόγος λέγω οὐ μόνος ἄρα ὁ ἐναντίος οὐδέ ὁ πρός τίη , ὅτι εἰμί ἐπί τίνω φαίνω ὁ ἀντίκειμαι εἰμί εἷς ἐπιστήμη , ἀναιρέω δοκέω ὁ τίθημι . ὁμοίως δέ ἀξιόω ποιέω καί ἐν ὁ ῥητορικός · καί γάρ ὁ ἐνθύμημα συλλογισμός ῥητορικός εἰμί . δεῖ οὖν , φημί , καί ἐνταῦθα ὁ λόγος ὁ καθόλου πειράω λαμβάνω . ἐπιχειρέω μέν οὖν χρή μεταφέρω ἐπί ὁ καθόλου ὁ ἀπόκρισις · οὗτος γάρ ῥᾴδιος ὁ ὁ τίθημι ἀνασκευή . ἀποκρίνω δέ καί ὑπέχω λόγος καί παρίστημι τις συλλογίζομαι περί αὐτός φεύγω δεῖ ὁ καθόλου ποιέω ὁ συλλογισμός · οὗτος γάρ ὁ ἀφορμή πλείων ὁ πρός ὁ λέγω ἀφαιρέω ὁ † ανασκευάζω ὁ ὑπό αὐτός πειράω . ἀεί τε δεῖ σκοπέω ὁ λόγος , εἰμί ἐπί πλείων κοινός διαλέγω . Δεύς , φημί , ὁ γίγνομαι συλλογισμός ἐπισκοπέω , εἰμί καθόλου πρότασις ἔχω καί ἐπί ὁ καθόλου διαλέγω · ὁ γάρ συλλογισμός ἢ ἀμφότερος ἢ ὁ ἕτερος καθόλου ἔχω πρότασις . ὁ ἐπακτικός πρός νέος . ἐπεί ὁ μερικός μᾶλλον αὐτός γιγνώσκω , ἐκ ὅς ὁ ἐπαγωγή . ὅλος δέ ἐκ ὁ γυμνάζω διαλέγω πειρατέον . Κάθολος φημί δήω ἀπό ὁ συνουσία ὁ διαλεκτική καί γυμναστικός πειράω ἀπομνημονεύω ἤτοι συλλογισμός τις ἢ [ εἰμί ] τις καλῶς λέγω πρός ἐρωτάω τις λόγος λύσις ἢ πρότασις τις προτείνω καλῶς ἢ ἔνστασις πρός πρότασις . παραφυλάσσω δέ ἀξιόω καί ὁ γίγνομαι ἁμάρτημα ὑπό ἐγώ αὐτός ἢ ὑπό ἄλλος , καί παρά τίς γίγνομαι , εἰμί καλῶς ἐρωτάω ἢ εἰμί μή καλῶς , ὅπως ὁ μέν μιμνήσκω ὁ δέ φυλάσσω ἐθίζω · ἐκ γάρ ὁ ὁ τοιοῦτος παραφυλάσσω ὁ διαλεκτικός δύναμις περιγίγνομαι , ὅς χάρις καί ὁ ἀρχή γυμνάζω . καί μάλιστα περί ὁ πρότασις καί ἔνστασις . δήω φημί μάλιστα περί ὁ πρότασις * * * μνημονεύω καί ἀθροίζω , πρότασις μέν , ἐπεί διά οὗτος ὁ ἐρωτάω τε καί ἐπιχείρησις , ἔνστασις δέ , ἐπεί διά οὗτος ὁ ἀπόκρισις · ὁ δέ διαλεκτικός ἔργον ἐρώτησις τε καί ἀπόκρισις . εἶπον δέ διαλεκτικός εἰμί ὁ προτατικός καί ἐνστατικός , προστίθημι τίς ἔργον εἰμί ὁ καλῶς προτείνω καί ὁ καλῶς ἐνίστημι . οὐχ ἅπας δέ διαλεκτέον , οὐδέ πρός ὁ τυγχάνω γυμναστέος . εἶπον πῶς δεῖ γυμνάζω καί διά τίνω καί τίνω χάρις , ἐπί οὗτος καί ὁ μέγεθος , ὁποῖος χρή ὁ διαλεκτικός ἔχω , δείκνυμι διά ὁ ἀξιόω αὐτός μή πρός πᾶς διαλέγω μηδέ πρός ὁ τυγχάνω γυμνάζω . καί ὁ αἴτιος λέγω · συμβαίνω γάρ πρός ἔνιοι φαῦλος γίγνομαι ὁ λόγος . ὅτι γάρ ἐριστικός ἀποκρίνω ὁ προσδιαλέγομαι παραβαίνω ὁ ἔνδοξος καί ἐκ πᾶς τρόπος πειράω ὁ διαλέγω ἐνίστημι , ἀκόλουθος μέν εἰμί καί ὁ ἐπιχειρέω ἐκ πᾶς τρόπος πειράω συλλογίζομαι ὁ πρόκειμαι · ἐκφέρω δέ καί ὁ γυμνάζω πρός ὁ τοιοῦτος εἰς ὁ ἀγωνιστικός ποιέω ὁ συνουσία . οὗτος δέ οὐ εὔσχημος ποιέω · ὁ γάρ ἐρίζω τε καί σόφισμα χράω οὐδαμῶς οἰκέω ὁ διαλέγω · ὁ γάρ διαλέγω ἢ διά ὁ ἔνδοξος γυμνάζω πρός ὁ ὁ ἀλήθεια εὕρεσις ὁ ἀναφορά ἔχω . διό οὗτος φυλάσσω δεῖ μή πρός πᾶς κοινολογέομαι , ἀλλά κατά ὁ ἀρχή κρίνω εἰμί ἄξιος κοινωνία , ὅπως μή προπετῶς καθίημι ἑαυτοῦ ἀναγκάζω παραβαίνω ὁ οἰκέω ἔργον ἁμιλλάομαι ὁ χείρων . Δεύς δέ καί ποιέω ἔχω λόγος πρός ὁ τοιοῦτος . φθάνω μέν ἤδη πως περί οὗτος εἴρω , λέγω δέ καί νῦν . ἀξιόω δέ δήω ἑτοῖμος καί ποιέω λόγος ἔχω καί διά μνήμη πρός ὁ ὁ πρόβλημα τοιοῦτος ὁ χρήσιμος εἰμί πρός πολύς . τοιοῦτος δέ ἄν εἰμί ὁ μάλιστα καθόλου · ἔχω γάρ ὁ περί οὗτος συλλογισμός χράω αὐτός πρός πᾶς ὁ ὑπό αὐτός δύναμαι . καί πρότερος δέ εἶπον · μικρός δέ εὐπορέω , ἐξίημι ὅς ὁ ὁ καθόλου πρόβλημα συλλογισμός , πρός πλεῖστος λόγος χρήσιμος ἔχω . καί διότι οὖον ῥᾴδιος περί ὁ καθόλου πρότασις ἐκ ὁ παρά πούς εὐπορέω λέγω , διά ὁ διά καθολικός γίγνομαι ὁ περί ὁ καθόλου συλλογισμός , μή εἰμί δέ ῥᾴδιος τοιοῦτος εὐπορέω πρότασις , διά οὗτος ἀξιόω περί ὁ τοιοῦτος πρότασις ἔχω λόγος παρασκευάζω . οἷος ὁ εἷς εἰμί ὁ ἀντίκειμαι ἐπιστήμη οὖον ῥᾴδιος μέν συλλογίζομαι · συλλογεύς - σθέντι μέντοι αὐτός ἔνειμι χράω καί ὅτι ὁ ἐναντίος εἷς ἐπιστήμη καί ὅτι ὁ πρός τίς καί ὅτι ὁ λοιπός , καί πάλιν δέ κατά ἕκαστος ὁ ὑπό οὗτος . διό χρή λόγος τις ἔχω περί ὁ πρόβλημα εἰμί κάθοδος ἀλλήλων ὁ αὐτός ἐπιστήμη · ὁ δέ ἀντίκειμαι τοιοῦτος . ὅτι δέ ὁ μή δύναμαι συνυπάρχω ἀλλήλων ὁ αὐτός ἐπιστήμη , οὕτως δείκνυμι · ἐπιστήμη ἴδιος ὁ οἶδα ὁ ὑπάρχω τις · ὁ αὐτός δέ καί ὁ μή ὑπάρχω ἅμα ἐκεῖνος οἶδα · οὕτως γάρ εἶμι ὁ αὐτός ὁ ὑπάρχω τις .