alexander-philosophy.in-aristotelis-metaphysica-commentaria 11
’Ev τῷ παρόντι βιβλίῳ δεκάτῳ ὄντι τῆς ὅλης πραγματείας , κάππα δὲ ἐπιγραφομένῳ , ἐπαναλαμβάνει τὰ ἀποδειχθέντα αὐτῷ καὶ ἀναγνωρίζει ἡμῖν ὡς ἡ τοιαύτη πραγματεία ἑτέρα ἐστὶ τῆς φυσικῆς καὶ τῆς μαθηματικῆς καὶ μόνη ἀξία καλεῖσθαι σοφία . ἀλλ’ ἡ μὲν πρόθεσις τοῦ παρόντος βιβλίου αὕτη ἐστίν , ἄνωθεν δὲ πάλιν ῥητέον . ζητήσας ἐν τοῖς πρώτοις λόγοις περὶ τῆς πασῶν κρείττονος ἐπιστήμης πότερον τῶν πρακτικῶν τίς ἐστιν ἢ τῶν θεωρητικῶν , ἔδειξεν ὅτι πάσης πρακτικῆς ἡ ὁποιαοῦν θεωρητικὴ κρείττων ἐστί , πάλιν δὲ τῶν θεωρητικῶν πασῶν ἡ σοφία , ἣν ἐνταῦθα ζητοῦμεν , διὰ τὸ κρείττους εἶναι τὰς τῆς σοφίας ἀρχὰς τῶν τῶν ἄλλων ἐπιστημῶν ἀρχῶν . ἐπεὶ δὲ ἄδηλον ἦν εἰ ὅλως εἰσὶν ἀρχαὶ τῆς προκειμένης ἐπιστήμης , ἐτράπετο εἰς τοῦτο καὶ ἔδειξεν ὅτι εἰσὶν ἀρχαὶ τῆς προκειμένης ἐπιστήμης καὶ χρῆται ἀρχαῖς . εἶτα μέλλων δεῖξαι τίνες εἰσὶν αἱ τῆς σοφίας ἀρχαί , καὶ ὅτι κρείττους τῶν ταῖς ἄλλαις ὑποβεβλημένων ἐπιστήμαις ἀρχαί , ἱστόρησε τὰς τῶν παλαιοτέρων ἃς εἶχον περὶ ἀρχῶν δόξας , καὶ ἀποσεισάμενος εἴ τι τούτοις περὶ αὐτῶν μὴ καλῶς εἴρηται , ἀκόλουθον ἔγνω εἰπεῖν τὴν περὶ τῶν ζητουμένων ἀρχῶν αὐτῷ βούλησίν τε καὶ δόξαν . ἐπεὶ δὲ πᾶσα γνῶσις καὶ μάθησις ἐκ τῶν σαφεστέρων γίνεται , εἶπεν ὅτι “ ἀνάγκη πρὸς τὴν ἐπιζητουμένην ἐπιστήμην ἐπελθεῖν ἡμᾶς πρῶτον περὶ ὧν ἀπορῆσαι δεῖ πρῶτον . ἔστι γὰρ τοῖς εὐπορεῖν βουλομένοις προύργου τὸ διαπορῆσαι καλῶς.’’ καὶ ἀπορήσας ἐν τῷ Β ταύτης τῆς πραγ - ματείας ὅσα ἐκεῖσε αὐτῷ ἠπόρηται , ἐν τοῖς μετὰ τὸ Β ἄχρι τοῦ παρόντος , ὃ κάππα τοῖς Περιπατητικοῖς ἔθος καλεῖν , λέγων τὰ δοκοῦντα αὐτῷ τε καὶ τῇ ἀληθείᾳ εἶναι ἐχόμενα τῆς πραγματείας ταύτης , ἔλυσε τῶν ἐκεῖ ἀπορηθέντων ῥηθέντων ὅσα τοῖς λεγομένοις ἀκολούθως καὶ οἰκείως παρενέπιπτε . μέλλων δὲ καὶ τὰ λοιπὰ λῦσαι διά τε τοῦ παρόντος βιβλίου καὶ τῶν ἐφεξῆς , πάλιν ὑπομιμνήσκει ἀπὸ τῶν ἐκεῖσε ἀπορηθέντων ὅσα ἢ ὅλως οὐ τετύχηκε λύσεως ἢ οὐκ αὐταρκῶς . καὶ πρότερόν φησιν ὅτι μὲν ἡ προκειμένη ἡμῖν σοφία ἐπιστήμη τίς ἐστιν ἀρχὰς ἔχουσα δῆλον ἡμῖν ἐκ τῶν πρώτων λόγων γέγονεν , ἐν οἷς διηποροῦμέν τε πρὸς τὰ ὑπὸ τῶν ἄλλων περὶ ἀρχῶν εἰρημένα καὶ ἐζητοῦμεν εἴτε καλῶς λέγουσιν εἴτε μὴ καλῶς . τὰ περὶ ἐκείνων γὰρ σκοποῦντες ἅμα ἀπεδείκνυμεν ὅτι ἡ ζητουμένη σοφία ἀρχαῖς χρῆται . Ἀπορήσειε δ’ ἄν τις , πότερον μίαν ὑπολαβεῖν εἶναι δεῖ τὴν σοφίαν . Ἀνάμνησιν , ὥς μοι εἴρηται , τῶν ἐν τῷ Β ταύτης τῆς πραγματείας ἀπορηθέντων ποιεῖται , καί φησιν ἀπορήσειεν ἄν τις πότερον ἡ σοφία μία τίς ἐστιν ἐπιστήμη ἢ πλείους , μία δὲ οὐχ οὕτως ὥς φαμεν τὴν ἀριθμητικὴν καὶ γεωμετρίαν καὶ φυσικὴν καὶ ἀστρονομίαν ἁπάσας μίαν , ὅτι πᾶσαι ἐν μιᾷ τυγχάνουσιν οὖσαι τῇ τοῦ Σωκράτους ψυχῇ λέγονται γὰρ καὶ αὖται μία τις , ὅτι ἅπασαι ἐν μιᾷ ψυχῇ συναθροισθεῖσαι ἀπετέλεσαν μίαν τινὰ καθολικωτέραν ἑκάστης ὁποιασοῦν τούτων ) , οὐχ οὕτω δὴ ζητοῦμεν εἰ ἔστιν ἡ σοφία μία , ἀλλ’ εἰ μία ἐστὶ τῷ ἀριθμῷ ἢ οὐκ ἔστι μία τῷ ἀριθμῷ ἀλλὰ πλείους . καὶ εἰπὼν πρῶτον συλλογίζεται ὅτι οὐ μία , λέγων τῆς μιᾶς ἐπιστήμης τῷ ἀριθμῷ αἰ ἀρχαὶ ἐναντίαι εἰσί · τῶν γὰρ ἐναντίων μία ἡ ἐπιστήμη καὶ ἡ μία τῶν ἐναντίων · τῆς δὲ σοφίας αἱ ἀρχαὶ οὔκ εἰσιν ἐναντίαι · καὶ συμπεραίνει , ἡ προκειμένη ἄρα ἐπιστήμη , ἡ σοφία , οὐκ ἔστι μία . ἀλλὰ καὶ ὅτι αἱ | τῆς σοφίας ἀρχαὶ οὔκ εἰσιν ἐναντίαι δείκνυσιν οὕτω . τῆς σοφίας αἱ ἀρχαὶ αἱ πρώτισται οὐσίαι καὶ ἀίδιοί εἰσι · τῇ οὐσίᾳ οὐδέν ἐστιν ἐναντίον · τῆς σοφίας ἄρα αἱ ἀρχαὶ οὔκ εἰσιν ἐναντίαι . εἰ γὰρ ταῖς μερικαῖς ταύταις καὶ αἰσθηταῖς οὐσίαις οὐδέν ἐστιν ἐναντίον , ταῖς νοηταῖς καὶ ἀιδίοις , εἰπεῖν δὲ καὶ ὑπερουσίοις τί ἄν εἴη ἐναντίον ; τοῦτο καὶ ἐπινοηθῆναι φαυλότατον . τοιαύτη μὲν ἡ ἐπιχείρησις , καθ’ ἣν ἐνέστη ὅτι ἡ σοφία οὐκ ἔστι μία . ἐπιχειρεῖ δὲ καὶ εἰς τοὐναντίον λέγων ‘εἰ δὲ μὴ ἔστι μία ἀλλὰ πλείους , τίνες αὗται , πότερον ἀριθμητικὴ ἡ ἄλλη τις , καὶ πότερον ἑπτὰ ἢ πέντε ἢ ἄλλος τις ἀριθμός , ἔχει οἷον ἂν ῥηθείη πολλὴν ἀπορίαν.’ ἀλλὰ καὶ τὰς ἀποδεικτικὰς ἀρχάς εἰσὶ δὲ τὸ ἐπὶ παντὸς ἡ κατάφασις ἢ ἡ ἀπόφασις , καὶ τὸ εἰ τῷ αὐτῷ ἴσα , καὶ ἀλλήλοις ἴσα , καὶ τὰ ὅμοια ) , τὸ περὶ τούτων θεωρῆσαι μιᾶς ἐστιν ἢ πλειόνων ; εἰ μὲν γὰρ μιᾶς , οἷον φέρε τῆς ἀριθμητικῆς , διὰ τίνα λόγον ταύτης ἐστὶ τοῦτο καὶ οὐ τῆς γεωμετρίας , ἢ διὰ τί ταύτης καὶ οὐκ ἄλλης ὁποιασοῦν ; εἰ δὲ μὴ μιᾶς ἐστι τὸ τὰς ἀποδεικτικὰς ἀρχὰς ἐπισκέπτεσθαι ἀλλὰ πλειόνων , ποίας δεῖ ταύτας τιθέναι , πρακτικὰς ἢ θεωρητικάς ; καὶ τῶν θεωρητικῶν φυσικὴν ἢ ἄλλην τινά ; ἔτι πασῶν τῶν οὐσιῶν μία ἐστὶν ἐπιστήμη ἢ οὔ ; εἰ μὲν γὰρ μή ἐστι μία πασῶν τῶν οὐσιῶν , ποίων οὐσιῶν ποία ἐστὶ χαλεπὸν ἀποδοῦναι . εἰ δὲ πάλιν τις θήσει πασῶν τῶν οὐσιῶν μίαν εἶναι ἐπιστήμην , ἄδηλον πῶς πλειόνων ἐνδέχεται μίαν εἶναι · ἡ γὰρ μία τῶν ἐναντίων , αἱ δὲ οὐσίαι οὐκ ἐναντίαι . ἔτι ζητήσειεν ἄν τις εἰ ἡ ἀπόδειξις περὶ τὰς οὐσίας ἐστὶν ἢ περὶ τὰ καθ’ αὑτὸ συμβεβηκότα ταῖς οὐσίαις . ἢ εἰ ἔστιν ἡ ἀπόδειξις περὶ τὰ καθ’ αὑτὸ συμβεβηκότα , τῶν δὲ οὐσιῶν καὶ τοῦ τί ἦν εἶναι ἀπόδειξις οὐκ ἔστιν , ὡς δέδεικται ἐν τῷ δευτέρῳ τῶν Ὑστέρων ἀναλυτικῶν , οὐκ ἄν εἴη τῶν οὐσιῶν ἡ ἀπόδειξις , ἀλλ’ ἑτέρα τις . ἀλλ’ ἐὰν ἡ τῶν οὐσιῶν ἑτέρα τῆς τῶν συμβεβηκότων , τίς ἐστιν ἑκατέρα αὐτῶν , καὶ ποία τούτων ἡ σοφία , ἡ τῶν συμβεβηκότων ἢ ἡ τῶν οὐσιῶν ; καί φησιν ὅτι ἐπ’ εἰ ἡ ἀποδεικτικὴ σοφία περὶ τὰ συμβεβηκότα ἐστίν , ἡ περὶ τὰ πρῶτα , τουτέστιν ἡ περὶ τὰς πρώτας ἀρχὰς οἷαι ἄν καὶ εἶεν , Μίνη ἐστὶν ἡ τῶν οὐσιῶν . οὔτε οὖν ἐν οὐδενὶ τούτων τὴν ἐπιζητουμένην σοφίαν θετέον , οὔτε περὶ τὰς ἐν τοῖς Φυσικοῖς εἰρημένας αἰτίας , ὕλην , εἶδος , ποιητικὸν καὶ τελικόν . καὶ ὅτι περὶ ὕλην καὶ εἶδος καὶ ποιητικὸν οὐκ ἔστιν , εἴρηται ἐν τοῖς πρώτοις ταύτης τῆς πραγματείας βιβλίοις . ἄυλος γὰρ ἦν ἣν ἐνταῦθα ζητοῦμεν ἀρχήν , ἀλλ’ οὐδέ ἐστί τι ταύτης ποιητικόν αὕτη γάρ ἐστι τὸ πάντων πρῶτον καὶ πάντων | αἴτιον ) , ἀλλὰ καὶ ὑπὲρ εἶδος αὕτη · εἰδῶν γὰρ ποιητική . ὅτι δὲ οὐδὲ περὶ τελικόν ἐστιν ἡ σοφία , δείκνυσι λέγων οὔτε γὰρ περὶ τὸ ἕνεκά τινος · ἕνεκα γάρ τινος τὸ τελικόν φησιν , αὐτὸ δὲ εἶπε καὶ τἀγαθόν . εἰπὼν δὲ οὔτε γὰρ περὶ τὸ ἕνεκά τινος δέδωκεν ἡμῖν προσυπακούειν ὅτι οὕτε περὶ τὰ λοιπὰ τρία , εἶδος ὕλην ποιητικόν · ὁ γὰρ σύνδεσμος ὁ γάρ ἐλλείποντός ἐστιν ἀποδοτικός . δείκνυσιν οὖν τὸ προκείμενον οὕτως . ἡ σοφία περὶ τὰ ἀκίνητα · τὸ ἀγαθὸν καὶ τὸ ἕνεκά τινος ἐν τοῖς ἀκινήτοις οὐκ ἔστι · παντέλεια γὰρ ἐκεῖνα καὶ ἀνενδεῆ καὶ οὐδενὸς ἐφιέμενα · καὶ συμπεραίνει ἡ σοφία ἄρα οὐκ ἔστι περὶ τὸ ἕνεκά του . εἰπὼν δὲ ὅτι ἡ σοφία περὶ τὸ ἕνεκά του οὐκ ἔστι , λέγει ἐν τίσιν ἔστι τὸ ἕνεκά του . τὸ ἕνεκά του , φησί , τοιοῦτον δ’ ἐστὶ τἀγαθόν , ἐν τοῖς πρακτοῖς ὑπάρχει · ὃ γάρ τις πράττει , ἕνεκεν ἀγαθοῦ ἢ φαινομένου ἀγαθοῦ πράττει . ἐν τοῖς πρακτοῖς οὖν τἀγαθὸν καὶ ἐν τοῖς οὖσιν ἐν κινήσει , ἤτοι τοῖς φυσικοῖς καὶ τεχνητοῖς . καὶ τοῦτο πρῶτον κινεῖ · τὸ γὰρ ἀγαθὸν ἢ τὸ φαινόμενον ὀφθὲν ἐκίνησε τὴν ὄψιν καὶ αὕτη τὴν φαντασίαν καὶ αὕτη τὴν ὄρεξιν καὶ αὕτη τὸ ζῷον , ὥστε τὸ πρῶτον κινοῦν τὸ ἕνεκά του καὶ τὸ ἀγαθόν ἐστιν . εἰ δὴ ἡ σοφία περὶ τὰ ἀκίνητα , ἐν δὲ τοῖς ἀκινήτοις τὸ ἕνεκά τινος οὐκ ἔστιν , ἡ σοφία ἄρα οὐκ ἔστι πεῖ τὸ ἕνεκά του . Ὅλως δ’ ἀπορίαν ἔχει , πότερόν ποτε περὶ τὰς αἰσθητὰς οὐσίας ἐστίν . Τὸ λεγόμενόν ἐστιν · ἡ ζητουμένη ἐπιστήμη περὶ αἰσθητάς ἐστιν οὐσίας ἢ οὐ περὶ αἰσθητὰς ἀλλὰ περί τινας ἑτέρας . ἀλλ’ εἰ περὶ ἑτέρας καὶ οὐ περὶ τὰς αἰσθητάς , τίνες οὖσαι τυγχάνουσιν αἵπερ εἰσὶ παρὰ τὰς αἰσθητάς , περὶ ἅς ἐστιν ἡ σοφία , πότερον τὰ εἴδη , τουτέστιν αἱ ἰδέαι , ἢ τὰ μαθηματικά ; ἀλλ’ ὅτι μὲν οὗν οὔκ εἰσιν ἰδέαι δέδεικται διὰ πλειόνων · κἄν δῶμεν εἶναι τὰ εἴδη , διὰ τί . φησίν , ὥσπερ ἐπὶ τῶν μαθηματικῶν οὐχ οὕτως ἔχει καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ὧν ἔστιν εἴδη , τουτέστι διὰ τί , ὥσπερ μεταξὺ τοῦ αὐτοτριγώνου καὶ τῶν αἰσθητῶν τριγώνων εἶναί φασι τὰ μαθηματικὰ τρίγωνα ἐν ὑπάρξει καὶ καθ’ αὑτὰ ὄντα , ἀλλ’ οὐ τῇ ἐπινοίᾳ τὸ εἶναι ἔχοντα οὐχ οὕτως ἐστὶ μεταξὺ τοῦ αὐτοανθρώπου καὶ τῶν καθ’ ἕκαστα ἀνθρώπων τρίτος ἄνθρωπος ἐν ὑπάρξει καὶ καθ’ αὑτὸν ὤν ; τὸν γὰρ αὐτοάνθρωπον εἶπε παρ’ αὐτόν , τουτέστι παρὰ τὸν αὐτοάνθρωπον . ἐνστὰς οὖν οὕτω πρὸς τὰς ἰδέας ἐπιχειρεῖ καὶ εἰς τοὐναντίον , λέγων εἰ δ’ αὖ μή ἐστιν ὡς λέγουσι , τουτέστιν εἰ δὲ μὴ δῶμεν μηδὲ συγχωρήσομεν εἶναι ἰδέας , περὶ ποῖα πραγματεύεσθαι φήσομεν τὸν μαθηματικόν ; οὐ γὰρ δὴ περὶ τὰ καθ’ ἕκαστα καὶ αἰσθητά · οὐδὲν γὰρ | τῶν ἐνταῦθα μῆκος ἀπλατὲς ἢ εὐθὺ ἢ σφαῖρα κατὰ σημεῖον ἁπτομένη τοῦ ἐπιπέδου . περὶ γὰρ τοιαῦτα ὁ μαθηματικὸς πραγματεύεται καὶ ταῦτα ζητεῖ . εἰ οὖν ἐνταῦθα οὐδέν ἐστι τοιοῦτον , εἰ μὴ δῶμεν εἶναι αὐτομῆκος καὶ αὐτοσφαῖραν , ἔσται ὁ μαθηματικὸς περὶ τὰ μὴ ὄντα , οὐδεμία δὲ ἐπιστήμη περὶ τὸ μὴ ὄν ἐστι . ταῦτα εἰπὼν οὐδὲν πρὸς τοῦτο λέγει ὡς πολλάκις εὐθύνας ταύτην τὴν δόξαν , λέγει δὲ ὅτι οὐδὲ περὶ τὰ μαθηματικά ἐστιν ἡ σοφία · οὐδὲν γὰρ αὐτῶν ἐστι χωριστὸν καὶ καθ’ αὑτὸ ὑπάρχον , ἀλλ’ ἐν μόνῃ τῇ ἐπινοίᾳ ἔχει τὸ εἶναι , ἡ δὲ σοφία περὶ τὰ καθ’ αὑτὸ ὄντα καὶ ὄντως ὄντα ἐστίν . οὔτε δὴ τῶν μαθηματικῶν ἐστιν ἡ σοφία οὔτε τῶν αἰσθητῶν καὶ μερικῶν οὐσιῶν · ταῦτα γὰρ φθαρτά ἐστιν , ἡ δὲ σοφία τῶν ἀφθάρτων καὶ ἀιδίων . Ὅλως δ’ ἀπορήσειεν ἄν τις , ποίας ἐστὶν ἐπιστήμης τὸ διαπορῆσαι περὶ τῆς τῶν μαθηματικῶν ὕλης . Καὶ τοῦτο ζητήσειεν ἄν τις , φησί , ποίας ἐπιστήμης ἐστὶ τὸ ζητεῖν τὴν ὑποκειμένην τοῖς μαθηματικοῖς ὕλην . τῆς φυσικῆς προφανῶς οὐκ ἔστιν · αὕτη γὰρ περὶ τῶν ἐχόντων ἀρχὴν κινήσεως καὶ στάσεως ἐν αὑτοῖς τοῦ κινεῖσθαι καὶ ἵστασθαι ] ἐστὶ καὶ περὶ τὴν ὑποκειμένην τούτοις ὕλην , τὰ δὲ μαθηματικὰ ἀκίνητα . ἀλλ’ οὐδὲ τῆς ἀποδεικτικῆς . ἡ γὰρ ἀποδεικτικὴ τὸ γένος καὶ τὸ ὑποκείμενον τοῖς μαθηματικοῖς λαβοῦσα ὡς ὁμολογούμενον , οἷον ὅτι ἔστω τὸ μέγεθος , ζητεῖ τὰ καθ’ αὑτὰ συμβεβηκότα αὐτῷ , τί τὸ εὐθὺ καὶ τί τὸ συμπίπτειν τὰς εὐθείας ἢ μὴ συμπίπτειν , οὐ μὴν τὴν τοῦ μεγέθους ἢ ὅ τί ποτ’ ἄν εἴη τὸ τοῖς μαθηματικοῖς ὑποκείμενον φύσιν ζητεῖ . τὸ δὲ περὶ γὰρ αὐτὸ τοῦτο τὸ γένος τὴν ζήτησιν ποιεῖται ἐλλιπῶς καὶ λίαν ἀρχαιοπρεπῶς εἴρηται · εἴη δ’ ἄν ἴσον τῷ αὐτὸ τοῦτο τὸ γένος καὶ τὴν ὑποκειμένην τοῖς μαθηματικοῖς ὕλην ὁμολογούμενον λαβὼν ὅτι ἔστι τοδί , τὴν ζήτησιν καὶ τὴν σκέψιν ποιεῖται τῶν συμβεβηκότων αὐτῷ καθ’ αὑτό · τοῦτο γὰρ δεῖ προσυπακούειν . εἰ οὖν μήτε τῆς φυσικῆς ἐστι μήτε τῆς ἀποδεικτικῆς τὸ ζητεῖν τὴν τῶν μαθηματικῶν ὕλην , τὸ λειπόμενόν ἐστι τὴν σοφίαν περὶ αὐτῆς ζητεῖν . Ταῦτα εἰπὼν ἔτι , φησίν , ἀπορήσειεν ἄν τις εἰ ἡ ζητουμένη σοφία περὶ τὰς ἀρχάς ἐστι καὶ τὰ καλούμενα ὑπό τινων στοιχεῖα λέγει δὲ πῦρ καὶ γῆν καὶ τὰ τούτων μεταξύ ) ἢ οὔ . καὶ ἐρωτήσας ἀποκρίνεται λέγων ταῦτα δὲ πάντες ἐνυπάρχοντα τοῖς συνθέτοις τιθέασι , δυνάμει λέγων ‘ἢ οὐκ ἔστι περὶ τὰς τοιαύτας ἀρχὰς ἡ ζητουμένη σοφία · αἱ μὲν γὰρ τοιαῦται ἀρχαί , τὸ πῦρ καὶ ἡ γῆ καὶ ὁ ἀὴρ καὶ τὸ ὕδωρ , ἐνυπάρχουσι τοῖς συνθέτοις ζῴοις καὶ φυτοῖς καὶ τοῖς τοιούτοις , καὶ | ὅτι τούτοις ἐνυπάρχουσι , πάντες ὁμολογοῦσιν · ἡ δὲ σοφία τῶν χωριστῶν ἐστι καὶ παντελῶς ἀμεθέκτων.’ τῶν μὲν οὖν τοιούτων ἀρχῶν καὶ στοιχείων οὐκ ἔστιν ἡ σοφία , μάλιστα δὲ δόξειεν ἂν εἶναι τῶν καθόλου · πᾶς γὰρ λόγος καὶ πᾶσα ἐπιστήμη τῶν καθόλου , αὕτη δὲ ὅσῳ τῶν ἄλλων μᾶλλον τιμιωτέρα καὶ καθολικωτέρα , τοσούτῳ μᾶλλον τῶν καθολικωτάτων ἔσται , καθολικώτατα δὲ πάντων τὸ ἓν καὶ τὸ ὄν . ταῦτα γὰρ τῶν πάντων περιεκ - τικά · ἅπαν γὰρ οὐσίαν τινὰ καὶ φύσιν ἔχον καὶ ὕπαρξιν καὶ ὄν ἐστι καὶ ἕν . διὰ τὸ καθολικώτατα δὴ εἶναι καὶ διὰ τὸ συναναιρεῖν , μὴ συναναιρεῖσθαι δέ , ἔσονται τὸ ὂν καὶ τὸ ἓν ἀρχαί . τοῦτο γὰρ τῆς ἀρχῆς οἰκειότατον τὸ συναναιρεῖν καὶ μὴ συναναιρεῖσθαι . ὅτι δὲ συναναιρεῖ δῆλον · μὴ γὰρ ὄντος τοῦ ἑνὸς ἢ τοῦ ὄντος οὐδὲν ἔσται τῶν ἀπὸ τούτων λεγο - μένων . οὕτω ἐπιχειρήσας ὅτι μάλιστα τὸ ὂν καὶ τὸ ἓν ἔσονται ἀρχαί , ἐνίσταται πρὸς τοῦτο λέγων ᾗ δὲ τὰς διαφορὰς αὐτῶν ἀνάγκη μετέ - χειν . ἔστι δὲ ὃ λέγει δυνάμει τοιοῦτον . ὡς μὲν καθολικώτατα τὸ ὂν καὶ τὸ ἓν δόξειεν ἄν εἶναι ἀρχαί · καθὸ δὲ συμβαίνει ταῦτα κατηγορεῖσθαι τῶν διαφορῶν ἡ γὰρ λογικότης καὶ ὄν ἐστι καὶ ἕν , καὶ ἡ θνητότης καὶ αἱ λοιπαί ) , τὰ δὲ γένη τῶν διαφορῶν ὅτι οὐ κατηγορεῖται ἀπειράκις εἴρηται , ταύτῃ οὐκ ἔσονται τὸ ὂν καὶ ἓν γένη καὶ ἀρχαὶ ἀλλ’ ὀνόματα μόνον . καθὸ οὖν , φησίν , εἴ τις τὸ ὃν καὶ τὸ ἓν ἀρχὰς θήσει , συμβαίνει τούτων μετέχειν τὰς διαφοράς , τουτέστι κατηγορεῖσθαι ταῦτα τῶν διαφορῶν , κατὰ τοῦτο οὐκ ἄν δόξειε τιθέναι αὐτὰ γένη καὶ ἀρχάς . Ἔτι δ’ εἰ μᾶλλον ἀρχὴ τὸ ἁπλούστερον τοῦ ἧττον τοιούτου . Κἀνταῦθα λείπει τὸ ἔτι ζητήσειεν ἄν τις πότερον τὰ γένη εἰσὶν ἀρχαὶ ἢ τὰ εἴδη . καὶ ἔστι τὸ μὲν ἔτι δ’ εἰ μᾶλλον ἀρχὴ τὸ ἁπλού - στερον τοῦ ἧττον τοιούτου κατασκευαστικὸν τοῦ ὅτι μᾶλλον ἀρχαὶ τὰ εἴδη τῶν γενῶν . πρόεισι δὲ ἡ ἐπιχείρησις ἐπὶ ἀξιώματι τῷ τὰ συνθετώτερα ἧττόν εἰσιν ἀρχαὶ τῶν ἀπλουστέρων οἰκεῖον γὰρ ἀρχῇ τὸ ἁπλοῦν . ἐπεὶ οὗν τὰ συνθετώτερα ἧττόν εἰσιν ἀρχαὶ ἤπερ τὰ ἁπλούστερα , τὰ δὲ γένη συνθετώτερα καθὸ πλειόνων περιεκτικά , τὰ δὲ εἴδη ἁπλούστερα ᾗ πάλιν ταῦτα ἐλαττόνων περιεκτικά , τὰ εἴδη ἄν εἴη μᾶλλον ἀρχαὶ ἤπερ τὰ γένη . ἔσχατα δὲ τῶν ἐκ τοῦ γένους εἶπε τὰ εἰδικώτατα εἴδη . ἔνδοξος δὲ ἡ ἐπιχείρησις καὶ προφανῆ μᾶλλον τῶν ἄλλων ἔχουσα τὸν παραλογισυόν . οὕτω μὲν οὖν δόξειεν ἄν τὰ εἴδη μᾶλλον εἶναι ἀρχὰς ἤπερ τὰ γένη . ᾗ δὲ πάλιν τὰ γένη συναναιρεῖ τὰ εἴδη , οὐ συναναιρεῖται δὲ τοῖς εἴδεσι , δόξει ὅτι τὰ γένη εἰσὶν ἀρχαί . καὶ τοῦτο γὰρ ἀρχῆς ἀρετὴ τὸ συναναιρεῖν καὶ μὴ συναναιρεῖσθαι . | ὰ μὲν οὖν τὴν ἀπορίαν ἔχοντα ταῦτα καὶ τοιαῦτά ἐστιν . Εἰπὼν ὅτι τὰ τὴν ἀπορίαν ἔχοντα ταῦτα καὶ προσθεὶς τὸ καὶ τοιαῦτα , ὡς μηνυτικὸν τοῦ εἶναι καὶ ἄλλας ἀπορίας παρὰ τὰς εἰρημένας εὐθὺς ἐπάγει ἀπορίαν λέγων ἔτι δεῖ θεῖναί τι παρὰ τὰ καθ’ ἕκαστα , ἐν οἷς ἔσται ἡ σοφία , ἢ οὔ , ἀλλὰ τῶν καθ’ ἕκαστά ἐστιν ἡ σοφία , διὰ τὸ μηθὲν εἶναί τι παρὰ τὰ καθ’ ἕκαστα ; καὶ λύει λέγων ὅτι τὰ καθ’ ἕκαστα φθαρτά ἐστιν , ἡ δὲ σοφία τῶν ἀφθάρτων καὶ ἀιδίων . ἀλλ’ οὐδὲ τῶν παρὰ τὰ καθ’ ἕκαστά ἐστιν ἡ σοφία . τὰ γὰρ παρὰ τὰ καθ’ ἕκαστα ἢ γένη ἢ εἴδη . ταῦτα δὲ ἐν τοῖς καθ’ ἕκαστα , καὶ εἰσὶν ὁμοιώματα τῶν ἐν οἷς ὑπάρχουσιν , ἡ δὲ σοφία περὶ τὰ ὄντως ὄντα καὶ ἀμέθεκτα . αἰνιξάμενος δὲ διὰ τοῦ εἰπεῖν ὅτι διότι γὰρ τοῦτο ἀδύνατον εἴρηται , ὅτι περὶ ἄλλα τινά ἐστιν ἡ σοφία καὶ οὐ περὶ τὰ γένη ἢ τὰ εἴδη . ἐπάγει καὶ γὰρ ὅλως ἀπορίαν ἔχει πότερον δεῖ ὑπολαβεῖν οὐσίαν εἶναι χωριστήν , ἴσον λέγων εἰ μὴ ἔστιν ἕτερά τινα περὶ ἃ ἔσται ἡ σοφία , ἀπορίαν ἔχει πότερον ἔστι τινὰ χωριστὰ παρὰ τὰς δεῦρο οὐσίας ἢ οὐκ ἔστιν , ἀλλὰ τὰ αἰσθητά ἐστι τὰ ὄντα , ἐν οἷς καὶ περὶ ἃ ἀνάγκη ὑπάρχειν τὴν σοφίαν . ἐοίκαμεν γὰρ ζητεῖν ἄλλην οὐσίαν παρὰ ταύτας καὶ σκοποῦμεν ἰδεῖν εἴ τί ἐστι χωριστὸν καὶ καθ’ αὑτὸ καὶ μηδὲν ὃν τῶν αἰσθητῶν . Ἔτι δ’ εἰ παρὰ τὰς αἰσθητὰς οὐσίας ἑτέρα οὐσία . Τὸ ἀπορούμενον τοιοῦτον · εἰ ἔστι παρὰ τὰς αἰσθητὰς οὐσίας τις ἑτέρα , οἷόν φασί τινες τὸν αὐτοάνθρωπον , παρὰ ποίας τῶν αἰσθητῶν δεῖ τιθέναι ταύτην εἶναι , τουτέστι τίνων εἰσὶν ἰδέαι καὶ τίνων οὔ ; εἰ γὰρ ἔστιν ἀνθρώπου ἰδέα καὶ ἵππου , διὰ τί οὐ καὶ φυτοῦ ; εἰ δὲ ἔστι καὶ φυτοῦ , καὶ οἰκίας καὶ ὅλως τῶν ἀψύχων διὰ τί οὐκ ἔσται ; τῶν γὰρ τεχνητῶν οὔ φασιν ἰδέας οἱ ταύτας τιθέμενοι . εἰ δέ εἰσιν ἰδέαι καὶ τῶν φυσικῶν καὶ τῶν τεχνητῶν καὶ ἁπλῶς ἀπάντων τῶν αἰσθητῶν , ἄλογον τὸ ἰσαρίθμους τοῖς τῇδε κατασκευάζειν ἰδέας . ὁ γὰρ τῶν δύο γνῶσιν σχεῖν μὴ δυνηθεὶς πολλῷ μᾶλλον τῶν τεττάρων οὐχ ἕξει · ἡ γὰρ γνῶσις τῶν ἐλαττόνων μᾶλλόν ἐστι καὶ πεπερασμενωτέρων . οὗτοι δὲ τὰς ἰδέας διὰ συστολὴν τῶν τῇδε πεποιηκότες λελήθασιν ἑαυτοὺς διπλασίονα λαμβάνοντες . εἴρηται δὲ περὶ τούτου ἐν τῷ μείζονι Α αὐταρκῶς . εἰ μὲν οὖν χωριστάς τις ἀρχὰς τὰ εἴδη λέγει , ταῦτα συμβαίνει · εἰ δὲ μὴ χωριστὴν τῶν σωμάτων λέγει τὴν ζητουμένην ἀρχήν , τίνα ταύτην φήσειεν εἶναι εἰ μὴ τὴν ἀνείδεον ὕλην ; αὕτη γὰρ ἐνεργείᾳ μὲν οὐδέν ἐστιν οὐδὲ ἔχει οἰκεῖόν τι εἶδος , δυνάμει δέ ἐστι πάντα , πλὴν οὐδέποτε χωρὶς εἴδους . εἰ οὖν τὴν ἀνείδεον ὕλην λέγει τις εἶναι τὴν ζητουμένην ἀρχήν , μᾶλλον ἔσται τὸ εἶδος ἀρχὴ τὸ ταύτην ὁρίζον καὶ κοσμοῦν , καὶ οὐχὶ αὕτη . ἀλλ’ οὐδὲ τὸ εἶδος | δυνατὸν λέγειν εἶναι τὴν ζητουμένην ἀρχήν · ἡ γὰρ ζητουμένη ἀρχὴ ἀίδιος , πᾶν δὲ ἔνυλον εἶδος φθαρτόν . εἰ οὖν τις θείη τὴν ζητουμένην ἀρχὴν τὸ ἔνυλον εἶναι εἶδος , πᾶν δὲ ἔνυλον εἶδος φθαρτόν ἔνυλα δὲ λέγω τὰ μετὰ τὴν σεληνιακὴν σφαῖραν ) , ὅλως οὐκ ἔσται ἀίδιος ἀρχὴ καὶ καθ’ αὑτὴν καὶ χωριστή . ἀλλ’ ἄτοπον ἔστι γὰρ καὶ ζητεῖται ὑπὸ τῶν χαριεστάτων καὶ σοφωτάτων . ἄλλως τε εἰ μὴ ἔστι τοιαύτη ἀρχή , πῶς ἔσται τάξις , μηδενὸς ὄντος ἀιδίου καὶ μένοντος καὶ τάττοντος ἅπαντα ὥσπερ ἔχει ; εἰ δὲ ἔστι τις οὐσία καὶ ἀρχὴ οἵαν ζητοῦμεν ἀίδιος καὶ χωριστή , καὶ μία καὶ ἡ αὐτὴ τῶν ἀιδίων ἐστὶν ἀρχ’ ἡ καὶ φθαρτῶν , ἀπορία πολλή , διὰ τί πάντων ἀπὸ μιᾶς ὄντων ἀρχῆς τὰ μέν ἐστι φθαρτὰ τὰ δὲ ἄφθαρτα · ἄτοπον γάρ . εἰ δὲ ἄλλη μὲν ἡ τῶν φθαρτῶν ἄλλη δὲ ἡ τῶν ἀφθάρτων ἀρχή , ἡ τῶν φθαρτῶν ἀρχὴ φθαρτή ἐστιν ἢ ἄφθαρτος . εἰ μὲν ἄφθαρτος , διὰ τί τὰ ἀπ’ αὐτῆς μὲν φθαρτά , τὰ δὲ ἀπὸ τῆς ἑτέρας ἄφθαρτα , ἀφθάρτων ἀμφοῖν οὐσῶν ; εἰ δὲ φθαρτὴ ἡ τῶν φθαρτῶν ἀρχή , ἔσται τις ἄλλη εἰς ἣν φθαρήσεται , ἐκείνη δὲ φθαρτή ἐστιν ἢ ἄφθαρτος . εἰ μὲν ἄφθαρτος , διὰ τί τὰ ἀπ’ αὐτῆς φθαρτά ; καὶ τοῦτο ὁμοίως ἐπὶ πάντων · εἰ δὲ πᾶσαι φθαρταί , εἰς ἄπειρον ἥξει · τοῦτο δὲ ὅτι ἀδύνατον δέδεικται ἐν τῷ ἐλάττονι α . εἰ δὲ δεῖ τὴν ζητουμένην ἀρχὴν ἀκίνητον εἶναι , τὸ δὲ ἓν καὶ ὂν ἀκίνητα δοκεῖ εἶναι , ταῦτα ἔσονται ἀρχαί . ἢ εἴ τις , φησί , ταῦτα ἀρχὰς θήσει , πρῶτον μέν , εἰ δέδεικται πολλάκις καὶ ἔτι δειχθήσεται ὅτι τὸ ὂν καὶ ἓν οὐ σημαίνει τόδε τι καὶ τί δύναται τὸ τόδε τι ἐπήγαγεν οὐσίαν ) , εἰ οὖν μὴ σημαίνει ἑκάτερον αὐτῶν οὐσίαν οὐδ’ ἔστιν οὐδέτερον τούτων οὐσία , οὐκ ἔσονται χωριστὰ καὶ καθ’ αὑτά . οὐδὲν γὰρ τῶν παρὰ τὴν οὐσίαν χωριστὸν καὶ καθ’ αὑτό , ἀλλ’ ἐν τῇ οὐσίᾳ πᾶν τὸ τοιοῦτον τὸ εἶναι ἔχει · τὰς δὲ ἀιδίους καὶ πρώτας ἀρχὰς τοιαύτας ζητοῦμεν χωριστάς τε καὶ καθ’ αὑτάς . εἰ δέ ἐστιν οὐσία καὶ τὸ ὃν καὶ τὸ ἕν , καὶ διὰ τοῦτο καὶ ἀρχαί , πάντα ἔσονται ἀρχαί · ὡς γὰρ ὧν τὸ ζῷον κατηγορεῖται πάντα ἔμψυχα αἰσθητικά ἐστιν , οὕτως εἴπερ εἰσὶν οὐσίαι τὸ ὂν καὶ τὸ ἕν , πάντα ὧν ταῦτα κατηγορεῖται οὐσίαι ἔσονται , καὶ ἔσται καὶ τὸ ποιὸν καὶ τὸ ποσὸν καὶ αἱ λοιπαὶ κατηγορίαι οὐσία · ψεῦδος δὲ τὸ εἶναι πάντα οὐσίαν . τὸ δὲ ἐπ’ ἐνίων γὰρ καὶ τὸ ἓν κατηγορεῖται οὐ παρέργως πρόσκειται , ἀλλὰ διὰ τοὺς ἀριθμοὺς καὶ τὰ πλήθη . εἰ γὰρ καὶ μονάδες εἰσίν , ἐξ ὧν οἱ ἀριθμοὶ καὶ ἐξ ὧν τὰ πλήθη , ᾗ τοσάσδε ἐν ἑαυτῷ ὁ ἀριθμὸς ἔχει μονάδας , οὐκ ἔστιν εἷς · ὁμοίως καὶ ἐπὶ τοῦ πλήθους . ἔτι , φησί , τοῖς λέγουσι τὸ αὐτοὲν οὐσίαν , ἐκ δὲ τούτου καὶ τῆς ὅλης γεννῶσι τοὺς ἀριθμοὺς πρῶτον , φάσκουσί τε καὶ αὐτοὺς οὐσίας , ἐκ δὲ τῶν ἀριθμῶν πάλιν τἆλλα γεννῶσι , πῶς ἔσται τὸ λεγόμενον ἀληθές ; ἐξ ὧν γὰρ λέγουσι , συμβαίνει τὴν δυάδα καὶ τοὺς λοιπὺς ἀριθμοὺς ἓν εἶναι καὶ κατηγορεῖσθαι κατ’ αὐτῶν τὸ ἐν · ὡς γὰρ τὰ ἐξ ὕλης καὶ τοῦ ἀνθρωπείου εἴδους ὄντα ἄνθρωποί εἰσιν , οὕτως καὶ τὰ ἐκ τοῦ ἑνὸς καὶ τῆς ὕλης ἕν . πῶς δὲ ἐκ τοῦ ἑνὸς καὶ τῆς δυάδος ἤτοι τῆς ὕλης πρῶτον τοὺς ἀριθμοὺς ἐποίουν , ἐκ ᾖέ τῶν ἀριθμῶν τὰ ἄλλα , εἴρηται ἐν τῶ μείζονι Α . ἀλλὰ μὴν οὐδὲ γραμμὰς οὐδὲ ἐπιφανείας θετέον τὰς ζητουμένας ἀρχάς · οὐδὲν γὰρ τούτων χωριστὸν καὶ οὐσία ἐστίν , ἀλλὰ τομαὶ μόνον , στιγμὴ γραμμῆς καὶ αὕτη ἐπιφανείας . ἄλλως τε καὶ πῶς ἄν τις τὴν στιγμὴν ἢ τὸ ταύτῃ ἰσοδυναμοῦν ἓν οὐσίαν ὑπολάβοι ; πάσης γὰρ φυσικῆς οὐσίας ἐστὶ γένεσις , καὶ διὰ χρονικῆς παρατάσεως ἡ ὕπαρξις αὐτῆς γίνεται , τῆς δὲ στιγμῆς γένεσις οὐκ ἔστιν , ὡς πολλάκις δέδεικται ἐν τῇδε τῆ πραγματείᾳ . ἔτι , φησίν , ἔχει ἀπορίαν εἰ πᾶσα ἐπιστήμη περὶ τὰ καθόλου , ταὐτὸν δὲ εἰπεῖν περὶ ἀρχάς , οὐδὲν δὲ τῶν καθόλου ἐστὶν οὐσία , ὡς δέδεικται ἐν τῷ Z ταύτης τῆς πραγματείας , πῶς ἄν αἱ ἀρχαὶ οὐσίαι εἶεν . ζητοῦμεν δὲ τοιαύτας ἀρχὰς αἵτινες ἔσονται οὐσίαι καὶ αἱ κυρίως οὐσίαι . εἰ δὲ τοῦτο , οὐκ ἄρα εἰσὶν αἱ ζητούμεναι ἀρχαὶ τὰ καθόλου . ἡ μὲν οὖν διάνοια τοῦ παρέχει δ’ ἀπορίαν καὶ τὸ πᾶσαν μὲν ἐπιστήμην εἶναι τῶν καθόλου καὶ τῶν ἑξῆς αὕτη , ἡ δὲ κατὰ μέρος αὐτῶν σαφήνεια τοιαύτη . πᾶσα ἐπιστήμη τῶν καθόλου ἐστὶ καὶ τοῦ τοιουδί , τουτέστι τοῦ ὁμοιώματος τῶν κατὰ μέρος τὰ γὰρ καθόλου ὁμοιώματα καὶ ἀπομάξεις τῶν μερικῶν ) , ἡ δὲ οὐσία , ὡς δέδεικται ἐν τῷ Ζ , οὐκ ἔστι τῶν καθόλου , ἀλλὰ μερική . μᾶλλον γάρ , ἤτοι κυρίως γὰρ οὐσία τόδε τι , τουτέστι μερική ἐστι καὶ χωριστὴ καὶ καθ’ αὑτὸ ἀλλ’ οὐ τοιόνδε καὶ ὁμοίωμα . πανταχῇ γὰρ τὸ τόδε τι ἐπὶ τῆς οὐσίας τῷ Ἀριστοτέλει λαμβάνεται , ὥσπερ τὸ τοιόνδε ἐπὶ τῶν ποιοτήτων . τὰ δὲ ὁμοιώματα ποιότητες , τὸ δὲ καθόλου ὁμοίωμα · τὸ καθόλου ἄρα ὁμοίωμα καὶ ποιότης καὶ τοιόνδε . εἰ οὖν ἡ ἐπιστήμη περὶ ἀρχάς , αἱ δὲ ἀρχαὶ καθόλου , τὰ δὲ καθόλου οὐκ οὐσίαι , αἱ ἀρχαὶ ἄρα οὐκ οὐσίαι . ἔτι , φησίν , ἔστι τι παρὰ τὸ σύνολον , λέγων σύνολον τὸ ἐξ ὕλης καὶ εἴδους , ἢ οὔ ; εἰ γὰρ μὴ ἔστι τι παρὰ τὰ σύνολα , ταῦτα δὲ πάντα φθαρτά , ἄτοπον τὸ τὴν σοφίαν φθαρτῶν εἶναι · δεῖ γὰρ εἶναί τινων . εἰ δὲ ἔστι τι παρὰ τὸ σύνολον , τὸ εἶδος ἄν εἴη καὶ ἡ μορφή . τοῦτο δὲ ἐπὶ τίνων μὲν χωρίζεται , ἐπὶ τίνων δ’ οὔ , οὐ ῥᾴδιον συνιδεῖν · ἐπ’ ἐνίων γὰρ δῆλον ὡς οὐκ ἔστι χωριστὸν τὸ εἶδος , οἷον ἐπὶ οἰκίας . ἐπεὶ δὲ αἱ λογικαὶ ψυχαὶ εἴδη εἰσὶ τῶν ἐχόντων αὐτάς , ὥσπερ καὶ | αἱ ἄλογοι τῶν ἀλόγων , οὐ δέδεικται δέ που ἐν ταύτῃ τῇ πραγματείᾳ εἰ χωρίζονται , προσέθηκε τὸ ἐπ’ ἐνίων , ἴσον λέγων ὡς εἰ μὴ ἐπὶ πάντων ἐστὶ φανερὸν εἴτε χωρίζοντι τὰ εἴδη εἴτε μή , ἐπ’ ἐνίων δ’ οὗν φανερὸν ὥς εἰσιν ἀχώριστα . ἔτι , φησίν , αἱ ἀρχαὶ τῷ εἴδει εἰσὶν αἱ αὐταὶ ἢ τῷ ἀριθμῷ . εἰ μὲν γὰρ ἀριθμῷ , ἓν ἔσται πάντα , τουτέστιν οὐκ ἔσται πλῆθος · ἐπειδὴ γὰρ τὰ ἄλφα τῷ μὲν εἴδει ἐστὶν ἓν τῶ δὲ ἀριθμῷ πολλά , διὰ τοῦτό εἰσι καὶ πολλαὶ συλλαβαὶ ἔχουσαι τὸ α , ὡς τὸ Ἀρίσταρχος , Ἀριστοτέλης · εἰ δὲ ἓν ἦν τῷ ἀριθμῷ τὸ α , μία ἄν ἦν · συλλαβὴ ἢ ἓν ὄνομα ἢ εἷς λόγος , ἐν ᾧ ἄν τὸ α ηὑρίσκετο . ἀλλὰ περὶ τούτου εἴρηταί μοι ἐν τῶ Β πλατύτερον · ἐμνήσθη γὰρ τούτου καὶ ἐκεῖσε . Ἐπεὶ δέ ἐστιν ἡ τοῦ φιλοσόφου ἐπιστήμη τοῦ ὄντος ᾗ ὂν καθόλου καὶ οὐ κατὰ μέρος . Θεὶς τὰς ἀπορίας ἐντεῦθεν ἐπάγει τὰς λύσεις τούτων , καὶ πρῶτον τῆς λεγούσης πότερον τῆς μιᾶς ἐστιν ἐπιστήμης θεωρῆσαι τὴν τοῦ ὄντος ᾗ ὂν φύσιν ἢ οὔ . καὶ δείκνυσιν ὅτι μιᾶς ἐστι , λέγων ὅτι τὸ ὂν οὐχ ὁμωνύμως καθ’ ὧν λέγεται κατηγορεῖται , οὔτε μὴν συνωνύμως , ἀλλ’ ὡς τὰ ἀφ’ ἑνὸς καὶ πρὸς ἕν , ἅπερ εἰσὶ μεταξὺ τῶν συνωνύμων καὶ ὁμωνύμων . τὰ μὲν γὰρ · ὁμώνυμα μόνου τοῦ ὀνόματος κοινωνεῖ , τὰ δὲ συνώνυμα καὶ ὀνόματος καὶ πράγματος · τὰ δὲ ἀφ’ ἑνὸς καὶ πρὸς ἓν οὔτε ταὐτά εἰσι τοῖς συνωνύμοις ἐκοινώνει γὰρ ὅν καὶ τῆς φύσεως σὺν τῷ ὀνόματι ) οὔτε μὴν τοῖς ὁμωνύμοις · μόνου γὰρ ἂν τοῦ ὀνόματος ἐκοινώνουν . αἱ οὖν δέκα κατηγορίαι ὧν τὸ ὂν κατηγορεῖται οὔτε συνώνυμοί εἰσιν αἱ αὐταὶ γὰρ ἄν ἦσαν καὶ οὐκ ἄν διέφερεν ἡ οὐσία τοῦ ποσοῦ οὔτε αὗ τὸ ποσὸν τῆς οὐσίας , οὐδὲ αἱ λοιπαὶ ἀλλήλων ) · ἀλλὰ μὴν οὐδὲ ὁμωνύμως αὐτῶν τὸ ὂν κατηγορεῖται μετέχουσι γὰρ ὀντότητος καί εἰσιν ἐν ὑπάρξει καὶ τῆς τοῦ ὄντος οὐ πάντῃ ἐστέρηνται φύσεως , ἀλλ’ οὐ πρώτως , ἀλλὰ πρώτως μὲν ἡ οὐσία , δευτέρως δὲ καὶ αἱ λοιπαὶ ἐννέα κατηγορίαι . ὥστε ᾗ μὲν μετέχουσι τοῦ ὄντος καὶ ᾗ εἰσι , ταύτῃ ἀφεστήκασι τῶν ὁμωνύμων , ᾗ δὲ οὔκ εἰσιν αἱ αὐταὶ τῇ οὐσίᾳ ἀλλ’ ἕτεραι καὶ χωρὶς αὐτῆς ἢ εἶναι ἢ ὑφίστασθαι οὐ δύνανται , ταύτῃ ἠλλοτρίωνται τῆς τῶν συνωνύμων φύσεως . ἐπεὶ οὖν τὰ ὄντα καὶ τοῦ ὀνόματος ὡς εἴρηται κοινωνοῦσι καὶ τῆς φύσεως αὐτοῦ , οὐδὲν κωλύει μίαν αὐτῶν εἶναι ἐπιστήμην . ὅτι δὲ τῶν ἀφ’ ἑνὸς καὶ πρὸς ἓν μίαν εἶναι ἐπιστήμην δυνατόν ἐστιν , - ἔδειξεν ἐν τῷ Β ταύτης τῆς πραγματείας . ἀλλ’ ἡ μὲν τῶν λεγομένων ἔννοια τοιαύτη ἄν εἴη · τὰ δὲ κατὰ τὴν λέξιν τοιαῦτα . ἐπειδὴ ἡ σοφία τοῦ ἁπλῶς ὄντος ἐστὶν ᾗ ὂν καὶ οὐ τινὸς ὄντος περὶ γὰρ τὸ τὶ ὂν γεωμετρία ἐστὶ καὶ φυσικὴ καὶ αἱ λοιπαὶ αἱ κατὰ μέρος ) , ἐπεὶ οὖν ἡ πρώτη φιλοσοφία τοῦ ὄντος ᾗ ὄν ἐστι θεωρητική οὐ γὰρ ᾗ βαρύτητα ἔχει ἢ καθὸ θερμότητα ἢ ἄλλην τινὰ τῶν αἰσθητῶν ἐναντιώσεων τοῦτο θεωρεῖ , ἀλλ’ ᾖ μόνον ὄν ἐστι καὶ ὀντότητος καὶ ὑπάρξεως μετέχει ) , τὸ δὲ ὂν λέγεται πολλαχῶς καὶ οὐ καθ’ ἕνα τρόπον , τουτέστιν οὐ λέγεται συνωνύμως καθ’ ὧν λέγεται . · εἰ μὲν οὖν τὸ ὄν , φησίν , ὁμωνύμως καθ’ ὧν λέγεται ἐκατηγορεῖτο καὶ κατὰ μηδὲν κοινόν , τουτέστιν εἰ μὲν τὰ ὄντα μόνου τοῦ ὀνόματος τοῦ ὄντος μετεῖχον , τῆς δὲ φύσεως τοῦ ὄντος πάντῃ πάντως ἠλλοτρίωντο , ὥστε μὴ ἐν ὑπάρξει εἶναι μηδὲ ὀντότητος μετέχειν ἀλλ’ εἶναι ταύτης ἐστερημένα , εὔλογον τὸ λέγειν μὴ εἶναι αὐτῶν μίαν ἐπιστήμην , ἅτε ὁμώνυμα ὄντα καὶ μὴ κοινωνοῦντα γένους τινὸς καὶ ὑποκειμένου · ὧν γὰρ οὐχ ἓν τὸ γένος καὶ τὸ ὑποκείμενον , τούτων οὐκ ἔστι μία ἐπιστήμη . ἐπεὶ δὲ οὐκ ἔστιν ὁμώνυμα ἀλλὰ σὺν τῷ ὀνόματι καὶ κατὰ κοινόν τί εἰσιν ὄντα , κατ’ αὐτὸ δὴ καθ’ ὃ μετέχουσιν ὑπάρξεως τινος εἴη ἄν ὑπὸ μίαν ἐπιστήμην καὶ ἔσται αὐτῶν μία ἐπιστήμη ἡ σοφία . ταῦτα εἰπὼν διὰ παραδείγματος σαφηνίζει πῶς ἐνδέχεται τοῦ ὄντος εἶναι μίαν ἐπιστήμην καὶ πῶς ὅλως ὄντα λέγεται , λέγων ‘ὡς γὰρ ἰατρικὸν λέγεται ὄργανον καὶ ἰατρικὸν θεώρημα καὶ ὑγιεινὸν οὖρον καὶ ὑγιεινὸν φάρμακον καὶ ὑγιεινὸν σιτίον , καὶ ἕκαστος τῶν τρόπων τούτων ὁ μὲν λέγεται ἀπὸ τοῦ ἰατρικοῦ ἔργου τοῦ ἐν τῷ νοσοῦντος σώματι γεγονότος ὑπὸ τοῦ ἰατροῦ ἀπ’ αὐτοῦ γὰρ καὶ τὸ φάρμακον καὶ τὰ λοιπὰ λέγεται ἰατρικά ) , ὁ δὲ ἀπὸ τῆς ὑγιείας ἀπὸ ταύτης γὰρ ὑγιεινὸν ὠνόμασται σιτίον καὶ οὖρον ) , οὕτω καὶ τὰ ὄντα ἀπὸ ἑνός τινος , τῆς οὐσίας , ἥπερ κυρίως ὄν ἐστι , τὴν προσηγορίαν ταύτην εἴληφε · διὰ γὰρ τὸ ἕξεις εἶναι αὐτῆς ἢ πάθη λέγεται ὄντα.’ ἐστὶ δὲ πάθος μὲν ὅταν θερμαίνηταί τι ἐπιπολαίως , διάθεσις δὲ ὅταν διατεθῇ κατὰ τὴν θερμότητα ὡς καὶ λέγεσθαι θερμόν , ἕξις δὲ ὅταν μόνιμος ἡ διάθεσις γένηται . ἐπεὶ δὲ παντὸς τοῦ ὄντος πρὸς ἕν τι καὶ κοινὴ ἀναγωγὴ γινεται . Τὸ λεγόμενον τοιοῦτον ἂν εἴη . ὥσπερ τὰ παρὰ τὴν οὐσίαν εἰσὶ δὲ ταῦτα ποσὸν ποιὸν ποῦ καὶ αἱ λοιπαὶ κατηγορίαι ) διὰ τὸ πάθη ἢ ἕξεις εἶναι τῆς οὐσίας πρὸς ταύτην τε ἀνάγεται καὶ διὰ ταύτην ὄντα λέγεται , οὕτω καὶ ἑκάστη πασῶν τῶν ἐναντιώσεων , θερμότης ψυχρότης ξηρότης ὑγρότης ἰσότης ἀνισότης καὶ αἱ λοιπαί , πρὸς τὰς πρώτας διαφορὰς καὶ πρώτας τοὐ ὄντος ἐναντιώσεις ἀναχθήσονται καὶ ἀπὸ τούτων ἐναντιώσεις ῥηθήσονται θήσονται · ὡς γὰρ τὰ ὄντα πρὸς τὴν οὐσίαν , οὕτως αἱ ἐναντιώσεις πρὸς τὴν πρώτην τοῦ ὄντος ἐναντίωσιν . τὰ δὲ ὄντα διὰ τὴν οὐσίαν καὶ λέγεται καὶ ἔστιν ὄντα · καὶ αἱ ἐναντιώσεις ἄρα διὰ τὴν αὐτῆς πρώτην ἐναντίωσιν ῥηθήσονται ἐναντιώσεις . αὗται δέ , φησίν , αἱ πρῶται τοῦ ὄντος ἐναντιώσεις εἴτε τὸ πλῆθος καὶ ἕν εἰσιν εἴτε | ἡ ὁμοιότης καὶ ἡ ἀνομοιότης εἴτε ἄλλαι τινές , ἔστωσαν τεθεωρημέναι . εἴρηκε γὰρ τίνες αὗταί εἰσιν ἐν τῷ Περὶ τἀγαθοῦ ἐπιγραφομένῳ αὐτοῦ βιβλίῳ . ἐπεὶ δὲ τὰ ὄντα οὐ μόνον πρὸς τὸ κυρίως ὄν , τὴν οὐσίαν , ἀνάγεται καὶ ἀπ’ αὐτῆς ὄντα λέγεται , ἀλλὰ καὶ πρὸς τὸ κυρίως ἕν , ὅπερ καὶ αὐτὸ ἡ οὐσία ἐστίν , οὐδέν , φησί , διαφέρει εἴτε πρὸς τὸ ὂν τὴν τοῦ ὄντος ἤτοι τῶν ὄντων ἀναγωγὴν ποιούμεθα εἴτε πρὸς τὸ ἕν · καὶ γὰρ καὶ ἀπὸ τοῦ ὄντος ἕνα λεχθήσεται καὶ ἀπὸ τοῦ ἑνὸς ὄντα . εἰ γὰρ καὶ ὡς ἓν καὶ ὡς ὄντα λεγόμενα ἕτερά εἰσι κατ’ αὐτὴν τὴν προφορὰν τοῦ λόγου καὶ οὐ ταὐτά , ἀλλὰ τῇ γε φύσει ταὐτόν ἐστι τὸ ὗν καὶ ἕν . καὶ ἐπεὶ καὶ ὁ βροτὸς καὶ ὁ ἄνθρωπος ἕτερα μὲν ἄν δόξαιεν κατ’ αὐτὴν τὴν τῶν δι’ ὧν δηλοῦνται στοιχείων ἐκφώνησιν ( ἐστὶ γὰρ ἀρκτικὸν μὲν τοῦ βροτὸς τὸ βῆτα , τοὐ δὲ ἄνθρωπος τὸ ἄλφα ) , ἀλλ’ οὐ διὰ τοῦτο καὶ ἕτερά εἰσιν · οὕτως οὐδὲ τὸ ὂν καὶ τὸ ἓν ἕτερα ἔσται , διότι ὑπ’ ἄλλων μὲν τὸ ὂν δηλοῦται στοιχείων ὑπ’ ἄλλων δὲ τὸ ἕν , ἀλλ’ ἔσονται τὰ αὐτά · ὃ γὰρ ὄν ἐστι τοῦτο καὶ ἓν καὶ ὅπερ ἓν καὶ ὄν . κατὰ δὲ τὴν λέξιν τὴν εἰ γὰρ καὶ μὴ ταὐτόν ἐστι τὸ ὂν καὶ ἓν ἐλλείποι ἄν τὸ τῇ ἐκφωνήσει καὶ τοῖς δι’ ὧν δηλοῦνται στοιχείοις , ἀλλ’ ἕτερα , ὅμως ἀντιστρέφει καὶ εἴ τι ὄν ἐστι καὶ ἕν ἐστι καὶ εἴ τι ἓν καὶ ὄν . Έπεὶ δ’ ἐστὶ τὰ ἐναντία πάντα τῆς αὐτῆς καὶ μιᾶς ἐπιστήμης θεωρῆσαι · λέγεται γὰρ ἕκαστον αὐτῶν κατὰ στέρησιν · καίτοι γε ἔνια ἀπορήσειέ τις ἄν . Ἀσάφειαν πεποίηκε τὸ καίτοι γε κείμενον · ἔσται δὲ σαφὲς τὸ λεγόμενον , εἰ τὸ καίτοι γε ἀφέλωμεν , ὡς εἶναι τὸ λεγόμενον τοιοῦτον ἑ πεῖ δέ ἐστι τὰ ἐναντία πάντα τῆς αὐτῆς καὶ μιᾶς ἐπιστήμης θεωρῆσαι , λέγεται δ’ ἕκαστον αὐτῶν κατὰ στέρησιν , ἀπορήσειέ τις ἄν πῶς λέγεται κατὰ στέρησιν καὶ τὰ ἑξῆς . ὃ δὲ ζητεῖ τοιοῦτον ἂν εἴη . ἐπειδὴ τὰ ἐναντία λέγεται κατὰ στέρησιν ( ἐπὶ πάσης γὰρ τὸ χεῖρον αὐτῶν στέρησιν καλεῖ · ἐπὶ μὲν γὰρ τῆς τοῦ λευκοῦ καὶ μέλανος ἐναντιώσεως τὸ μὲν μέλαν στέρησιν τὸ δὲ λευκὸν εἶδος καὶ ἕξιν , καὶ τὸ μὲν φῶς ἕξιν τὸ δὲ σκότος στέρησίν φαμεν , καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ὁμοίως ) , ἐπεὶ οὖν πάσης ἐναντιώσεως τὸ ἕτερον λέγεται κατὰ στέρησιν , φαμὲν δὲ καὶ τὸ φαιὸν ἐναντίον τῷ λευκῷ , καὶ ἀπλῶς τὰ μεταξὺ ἐναντία τοῖς ἄκροις , ἔσται καὶ τὸ φαιὸν στέρησις καὶ πᾶν μεταξύ . εἰ οὖν καὶ τὸ μέλαν στέρησίς ἐστι τοῦ λευκοῦ , ἔστι δὲ τοῦ λευκοῦ στέρησις καὶ τὸ φαιόν , ἔσται τὸ μέλαν καὶ τὸ φαιὸν ταὐτόν · τούτου γάρ ἐστι δηλωτικὸν τὸ ἀπορήσειέ τις ἂν πῶς λέγεται κατὰ στέρησιν , ὧν ἐστιν ἀνὰ μέσον , τουτέστιν , ὧν ἐναντίων ἔστι τι μεταξύ , πῶς τὸ μεταξὺ στέρησις τοῦ | κρείττονος τῆς ἐναντιώσεως λεχθήσεται ; ἀνάγκη γάρ , εἰ ἐναντίον τὸ μέσον λέἐν γεται , καὶ στέρησιν λέγεσθαι . ταύτην τὴν ζήτησιν λύων λέγει ὅτι καὶ τὸ φαιὸν στέρησίς ἐστι τοῦ λευκοῦ , ἀλλ’ οὐχ ὥσπερ τὸ μέλαν · τὸ γὰρ μέλαν παντελῶς στέρησιν ἔχει τοῦ λευκοῦ , τὸ δὲ φαιὸν πῇ ἐστέρηται τοῦ λευκοῦ . ἀσαφῶς δὲ καὶ περινενοημένως ἀπήγγελται τὸ περὶ πάντα δὴ τὰ τοῖ αὐτὰ τὴν στέρησιν δεῖ τιθέναι , μὴ τοῦ ὅλου λόγου , τοῦ τελευταίου δὲ εἴδους · καὶ εἴη ἂν τὸ λεγόμενον , περὶ πάντα τὰ τοιαῦτα , λέγων τὰ τοιαῦτα τὰ ἔμμεσα ἐναντία , περὶ δὴ τὰ ἔμμεσα ἐναντία τὴν στέργσιν δεῖ τιθέναι , λέγων ἐνταῦθα στέρησιν τὸ φαιὸν ἡ ὅ τι ἄν εἴη τὸ μεταξύ · περὶ οὗν τὰ ἔμμεσα ἐναντία τὸ μεταξὺ αὐτῶν οὕτως δεῖ στέρησιν λέγειν , μὴ ὥστε δύνασθαι τὸν ὅλον λόγον τοῦ τελευταίου εἴδους ἤτοι τοῦ μέλανος ἀναδέξασθαι , ὥστε λέγεσθαι τὸ φαιὸν χρῶμα συγκριτικὸν ὄψεως καὶ διὰ τοῦτο ἀμέτοχον εἶναι παντελῶς τοῦ ὁρισμοῦ τοῦ λευκοῦ , οὐχ οὕτω ταῦτα χρὴ στερήσεις λέγειν , ἀλλ’ οὕτως · γινέσθω δὲ ἡμῖν ὁ λόγος ἐπὶ τοῦ λευκοῦ καὶ μέλανος · οὐχ οὕτω λεκτέον τὸ φαιὸν στέρησιν ὥστε μηδ’ ὅλως ἐπιδέχεσθαι τὸν τοῦ λευκοῦ ὁρισμόν , ἀλλὰ δύνασθαι μὲν τὸν τοῦ λευκοῦ ἐπιδέχεσθαι ὁρισμόν , οὐχ ὅλον δέ ( ἦν γὰρ ταὐτὸν τὸ φαιὸν τῷ λευκῷ ) ἀλλά πῇ . τοῦ τελευταίου οὖν εἴδους , λέγω δὴ τοῦ μέλανος , ἐστὶν ὅλος ὁ λόγος ὁ χρῶμα συγκριτικὸν ὄψεως λέγων , τοῦ δὲ φαιοῦ οὐδαμῶς · καὶ διὰ τοῦτο δύναται τὸ φαιόν πῃ δέξασθαι τὸν τοῦ λευκοῦ ὁρισμόν · καὶ εἴη ἂν ὁ τοῦ φαιοῦ ὁρισμὸς χρῶμά πῃ διακριτικὸν ὄψεως . ὥστε οὐκ ἔστι τὸ φαιὸν οὕτω στέρησις λευκοῦ . ὥσπερ τὸ μέλαν , οὐδὲ ἐστέρηται ὅλου τοῦ ὁρισμοῦ τῆς λευκότητος . τελευταῖον δὲ εἶδος εἶπε τὸ μέλαν ἢ ὅτι μετὰ τὸ φαιὸν τὸ μέλαν ἐστίν , ἢ τελευταῖον ἀντὶ τοῦ ἔσχατον · ἔσχατον γὰρ καὶ τέλος μελάνσεως τὸ μέλαν , ὥσπερ καὶ λευκάνσεως τὸ λευκόν . ὃ μὲν οὖν διὰ τούτων εἰπεῖν βούλεται , τοιοῦτον ἄν εἴη - αὐτὸς δὲ τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ δικαίου καὶ ἀδίκου πεποίηκε λέγων οἷον εἰ ἔστιν ὁ δίκαιος ὁ καθ’ ἕξιν τινὰ πειθαρχικὸς τοῖς νόμοις , τουτέστιν , εἰ ἔστι δικαίου ὁρισμὸς τὸ καθ’ ἕξιν τινὰ πειθαρχεῖν τοῖς νόμοις , οὐ πάντως ὁ ἄδικος λέγων ἄδικον τὸν μήτε δίκαιον μήτε ἄδικον , ἀλλὰ τὸν μέσον ὄντα δικαίου καὶ ἀδίκου ) , οὐ πάντως οὖν , φησίν , ὁ μεταξὺ δικαίου καὶ ἀδίκου ἐστερημένος ἔσται ὅλου τοῦ λόγου καὶ ὁρισμοῦ τοῦ δικαίου , ὥσπερ οὐδὲ τὸ φαιὸν τοῦ τῆς λευκότητος , ἀλλ’ ἔσται ὁ μεταξὺ δικαίου καὶ ἀδίκου ὁ ἐκλείπων πῃ περὶ τὸ πειθαρχεῖν τοῖς νόμοις · ὥστε ᾗ μὲν ὅλως πειθαρχεῖ ἀφέστηκε τοῦ μηδ’ ὅλως πειθαρχοῦντος ἀδίκου , ᾗ δὲ ἐκλείπει καὶ οὐ πάντῃ ὡς ὁ δίκαιος πειθαρχεῖ οὐκ ἔστιν ὁ αὐτὸς τῷ δικαίῳ . καὶ κατὰ τοῦτο καθ’ ὃ ἐκλείπει πῃ περὶ τὸ πειθαρχεῖν τοῖς νόοις , ὑπάρξει αὐτῷ ἡ | στέρησις τοῦ δικαίου . πρόσκειται δ’ ἐν τῷ τοῦ δικαίου ὁρισμῷ τὸ καθ’ ἕξιν , ὅτι πράξειεν ἄν τις τὰ δικαίου καὶ ἄκων βιαζόμενος · ἀλλ’ οὐχ οὗτος ὁ δίκαιος ἀλλ’ ὁ ἀπὸ ἕξεως τινος ταῦτα πράττων . τὸ δὲ τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων εἴρηται ἀντὶ τοῦ καὶ ἐπὶ τῶν λοιπῶν τῶν μεταξύ τινων ὄντων , οἷον φαιοῦ χλιαροῦ καὶ τῶν ὁμοίων · οὕτω γὰρ καὶ αὐτὰ στερήσεις δεῖ λέγειν ὥσπερ εἴρηται . Καθάπερ δὲ ὁ μαθηματικὸς περὶ τὰ ἐξ ἀφαιρέσεως τὴν θεωρίαν ποιεῖται . Διὰ τούτων δύο τινὰ ὁμοῦ διδάσκει , πῶς ὁ φιλόσοφος τό τε ὂν σκοπεῖ καὶ τὴν περὶ τούτου θεωρίαν ποιεῖται , καὶ πῶς ἐπιστήμης ἐστὶ μιᾶς θεωρῆσαι τὸ ὂν ᾗ ὄν , λέγων καθάπερ ὁ μαθηματικὸς ἀφελὼν τῷ λόγῳ ἀπὸ τῶν σωμάτων σκληρότητας βαρύτητας μαλακότητας θερμότητας καὶ ὅλως τὰ αἰσθητά , ἤτοι τὰς αἰσθητὰς ἐναντιώσεις , μόνον καταλείπει τὸ συνεχὲς μέγεθος , τοῦτο δ’ ἐστὶ γραμμαὶ ἐπίπεδα στερεά ( τούτων γάρ δηλωτικὸν τὸ τῶν μὲν ἐφ’ ἓν τῶν δ’ ἐπὶ δύο τῶν δ’ ἐπὶ τρία ) καὶ τὰ τούτοις ᾗ ποσά ἐστι καὶ συνεχῆ καθ’ αὑτὰ ὑπάρχοντα σκοπεῖ ( ᾖ ποσὸν ἕκαστον τούτων καὶ ᾗ συνεχές , ἀλλ’ οὐχ ᾗ βαρὺ οὐδ’ ἡ λευκὸν τὰ τούτοις συμβεβηκότα σκοπεῖ ) , ὥσπερ οὖν ὁ μαθηματικός , οὕτω καὶ ὁ φιλόσοφος , τὰ συμβεβηκότα καθ’ αὑτὸ τῷ ὄντι θεωρῶν , οὐχ ᾗ κινούμενόν ἐστιν οὐδ’ ᾗ ἄλλο τι τοῦτό τε καὶ τὰ τούτῳ ὑπάρχοντα θεωρεῖ , ἀλλ’ ᾗ ὄντα καὶ ᾗ ὀντότητος μετέχει · ὥστε τὰ τῷ ὄντι ᾗ ὂν συμβεβηκότα καὶ τὰς τούτου ἐναντιώσεις , εἴτε τὸ ἕν εἰσι καὶ τὸ πλῆθος εἴτε ἄλλο τι , θεωρεῖν οὐκ ἄλλης τινός ἐστι πλὴν τῆς σοφίας . ἡ μὲν γὰρ φυσικὴ οὐχ ἡ ὄντα ταῦτα θεωρεῖ , ἀλλ’ ᾗ ἔχει ἐν ἑαυτοῖς ἀρχὴν καθ’ ἣν δύναται κινεῖσθαι · ἥ τε διαλεκτικὴ καὶ ἡ σοφιστικὴ περὶ τὰ συμβεβηκότα τοῖς οὖσίν ἐστιν , οὐχ ἡ δὲ ὄντα ταῦτα θεωρεῖ , ἀλλ’ εἴτε συμβέβηκε τῳδὶ τῷ ὑποκειμένῳ εἴτε μὴ τὴν θεωρίαν ποιεῖται · ὥστε λείπεται τὸν φιλόσοφον εἶναι θεωρητικὸν τοῦ ὄντος καὶ τῶν τοιούτων ἐναντιώσεων ᾗ ὄντα εἰσίν . ἀλλ’ ἡ μὲν τῶν λεγομένων διάνοια τοιαύτη τις ἂν εἴη . κατὰ δὲ τὴν λέξιν ὅταν λέγῃ τῶν μὲν γὰρ τὰς πρὸς ἄλληλα θέσεις σκοπεῖ καὶ τὰ ταύταις ὑπάρχοντα , τῶν μὲν λέγοι ἂν τῶν γραμμῶν · σκοπεῖ γὰρ ὁ μαθηματικὸς τὴν τῶν κύκλων θέσιν , πότερον οὕτω κεῖνται ὥστε καθ’ ἓν σημεῖον ἀλλήλων ἅπτεσθαι ἢ ὥστε ἀλλήλους τέμνειν · ἀλλὰ καὶ αἱ εὐθεῖαι οὕτω κεῖνται ὡς ἀμβλεῖαν φέρε εἰπεῖν περιέχειν γωνίαν ἢ οὔ , καὶ πότερον αἱ εὐθεῖαι αἵδε σύμμετροί εἰσιν ἢ οὔκ εἰσι , πότερον οἱ ἐκκείμενοι ἀριθμοὶ ἡμιόλιον ἔχουσι πρὸς ἀλλήλους λόγον ἢ ἐπίτριτον ἢ ἄλλον ποιόν . ὥσπερ δὲ ἐπὶ τῶν ποσῶν ἑτέρου ὄντος τοῦ ἐφ’ ἑνὸς συνεχοῦς τῶν ἐπὶ δύο συνεχῶν καὶ ταῦτα τῶν ἐπὶ τρία , μιᾶς ἐστι τῆς γεωμετρίας περὶ αὐτῶν θεωρεῖν ( καὶ σημειωτέον ὅπως ἣν οἱ νεώτεροι στερεομετρίαν φασί , αὐτὸς φάσκει ) , οὕτω καὶ ἐπὶ τοῦ ὄντος , καίτοι ἑτέρων οὐσῶν τῶν ἐννέα κατηγοριῶν τοῦ ποιοῦ καὶ τοῦ ποσοῦ καὶ τῶν λοιπῶν τῆς τε οὐσίας καὶ ἀλλήλων , οὐδὲν κωλύει μιᾶς εἶναι τὸ περὶ αὐτῶν θεωρεῖν . ἐπεὶ δὲ καὶ ὁ μαθηματικὸς χρῆται τοῖς κοινοῖς ἰδίοις . Κοινὰ λέγει τὰ ἀξιώματα , τό τε ἀπὸ ἴσων ἴσα ἂν ἀφαιρεθῇ , τὰ καταλειπόμενα ἴσα ἐστί , καὶ τὰ τῷ αὐτῷ ἴσα καὶ ἀλλήλοις , καὶ τὰ λοιπά . ἰδίοις δὲ λέγοι ἄν , ἐπειδὴ τὰ τῷ αὐτῷ ἴσα ὁ γεωμέτρης ἰδίως ἐπὶ γραμμῶν λαμβάνει , καὶ ὡς ἐπὶ αὐταῖς μόναις ἀληθεῦον · εἰ δὲ ἐπὶ ἀριθμοῖς , οὐδὲν ὅλως προσλογίζεται . ὁμοίως καὶ ὁ ἀριθμητικὸς ὡς ἐπὶ μόνοις τοῖς ἀριθμοῖς ἀληθεῦον τοῦτο θεωρεῖ , εἰ δὲ ἐπὶ γραμμαῖς , οὐ φροντίζει . καὶ ταῦτα μὲν πρὸς τὴν λέξιν . ἡ δὲ τῶν λεγομένων διάνοια σαφής . ἔστι δὲ τὰ λεγόμενα · ἐπεὶ γὰρ καὶ ὁ μαθηματικὸς πρὸς τῷ φυσικῷ καὶ τοῖς λοιποῖς ἐπιστήμοσι χρῆται ταῖς ἀρχαῖς ὡς ἀληθέσιν ἀναποδείκτως , ὁ φιλόσοφος οὐ ποιήσει τοῦτο , ἀλλ’ ἐπισκέψεται καὶ δείξει τὰς τοιαύτας ἀρχάς , ὡς ἐνδέχεται δειχθῆναι . τὸ μὲν οὗν ἀπὸ τῶν ἴσων ἴσα ἄν ἀφαιρεθῇ , ἴσα τὰ λειπόμενα , κοινὸν μέν ἐστιν , ὥσπερ εἴπομεν , ἐπὶ πάντων καὶ χρῶνται αὐτῷ πᾶσαι αἱ ἐπιστῆμαι , ὁ δὲ μαθηματικὸς ποιεῖται τὴν τούτων θεωρίαν ὡς χρησίμων ὄντων εἰς μόνην τὴν ὑποκειμένην τοῖς μαθήμασιν ὕλην καὶ τῶν ταύτῃ καθ’ αὑτὰ ὑπαρχόντων , οὐχ ᾗ δὲ ὄντα ἐστὶ σκοπεῖ τὰς γραμμὰς καὶ γωνίας καὶ ἐπίπεδα , αἵπερ εἰσὶν ὕλη τῇ μαθηματικῇ , ἀλλ᾿ ᾗ συνεχὲς ἕκαστον αὐτῶν ἐστιν , εἴτε ἐφ’ ἓν ὡς ἡ γραμμή , εἴτε ἐπὶ δύο ὡς ἡ ἐπιφάνεια , εἴτε ἐπὶ τρία ὡς τὸ στερεόν . ἀλλ’ ἡ μὲν μαθηματικὴ καὶ αἱ λοιπαὶ περὶ τὰ μερικά εἰσι , καὶ οὕτως εἰσὶ περὶ αὐτά , ὥσπερ εἴρηται , ἡ δὲ φιλοσοφία τὰ μερικὰ οὐ θεωρεῖ , οὐδὲ σκοπεῖ εἰ ἑκάστῳ τούτων συμβέβηκέ τι · εἰ δὲ καὶ σκοπεῖ τὰ καθ’ ἕκαστα , ἀλλὰ περὶ ἕκαστον τῶν τοιούτων θεωρεῖ ᾗ ὄντα ἐστί . καὶ ὥσπερ ἡ μαθηματικὴ τὰ οἰκεῖα αὐτῇ θεωρεῖ οὐχ ἧ ὄντα ἀλλ’ ᾗ ἐφ’ ἕν εἰσι συνεχῆ ἢ καθὸ ἐπὶ δύο ἢ ἐπὶ τρία , οὕτω καὶ ἡ φυσικὴ τὰ συμβεβηκότα τοῖς φυσικοῖς καὶ τὰς ἀρχὰς τῶν φυσικῶν ( ταῦτα γὰρ εἶπεν ὄντα · οὐ γὰρ μὴ ὄντα τὰ φυσικά ) οὐχ ᾗ ὄντα , ἀλλ’ ᾗ κινούμενα καὶ ᾗ ἀρχὴν ἔχει τοῦ κινεῖσθαι . ἡ δὲ πρώτη ἐπιστήμη τὰ φυσικά πὼς θεωρεῖ οὐχ ᾗ κινεῖται οὐδὲ ᾗ | ἀρχὴν ἔχει τοῦ κινεῖσθαι ἀλλ’ ἡ ὄντα εἰσίν . εἰ τάχα δὲ ἡ μὲν μαθηματικὴ τὰ ὄντα , γραμμάς φημι καὶ τὰ ὅμοια , ὡς συνεχῆ θεωρεῖ , ἡ δὲ φυσικὴ ὡς κινούμενα , καὶ οὐδετέρα τούτων ὡς ὄντα ᾗ ὄντα θεωρεῖ , ἀλλ’ οὖν ἐπειδὴ ἀποδείκνυσι καὶ ὁ μαθηματικὸς καὶ ὁ φυσικός , καὶ οὐδέποτε ψεύδονται , ὥσπερ ὁ διαλεκτικὸς καὶ ὁ σοφιστής ( ὁ μὲν γὰρ διὰ τὸ βούλεσθαι πάντως πεῖσαι ἐνίοτε λαμβάνει καὶ ψευδῆ , ὁ δὲ σοφιστὴς ἀεί ) , ἐπεὶ οὖν ἀποδεικνύουσι καὶ οὐ ψεύδονται , ὅπερ τῆς πρώτης καὶ μᾶλλον καὶ μάλιστά ἐστι σοφίας , ἔσονται δι’ αὐτὸ τοῦτο καὶ ἡ μαθηματικὴ καὶ ἡ φυσικὴ μέρη τῆς φιλοσοφίας . Ἔστι δέ τις ἐν τοῖς οὖσιν ἀρχή , περὶ ἣν οὐκ ἔστι διεψεῦσθαι . Τὸ προκείμενόν ἐστι δεῖξαι ὅτι οὐ συναληθεύει ἡ ἀντίφασις · οὐχ ἁπλῶς δὲ καὶ κυρίως τοῦτο δείκνυσιν ( ἐκ προυπαρχουσῶν γὰρ ἂν καὶ γνωριμωτέρων τοῦτο ἐπεποιήκει , οὐδὲν δὲ τῆς ἀντιφάσεως γνωριμώτερον ) , ἀλλ’ ἐλέγχει καὶ δείκνυσι ψευδομένους τοὺς τὴν ἀντίφασιν συναληθεύειν λέγοντας · καὶ τοῦτό ἐστι τὸ δεῖξαι μὴ συναληθεύειν τὴν ἀντίφασιν τὸ τοὺς τοῦτο φάσκοντας ἐλέγξαι . καὶ ἡ μὲν πρόθεσις αὕτη . λέγει δ’ ὅτι ἔστιν ἐν τοῖς οὖσιν ἀρχή , λέγων ἀρχὴν τὴν ἀντίφασιν , περὶ ἣν οὐ διαψευδόμεθα , ἔστι δὲ μάλιστα ἀναγκαῖον ποιεῖν ἡμᾶς τοὐναντίον , καὶ ἑρμηνεύων ὅπερ ἀναγκαῖον ἡμᾶς ποιεῖν τί ἐστιν ἐπήγαγε λέγων λέγω δὲ ἀληθεύειν . καὶ τοῦτο πάλιν σαφηνίζων ἐπιφέρει οἷον οὐκ ἐνδέχεται τὸ αὐτὸ καθ’ ἕνα καὶ τὸν αὐτὸν χρόνον εἶναι καὶ μὴ εἶναι . καὶ εἴη ἂν τὸ λεγόμενον δυνάμει τοιοῦτον · τοσοῦτον ἀποδέω λέγειν ὅτι ἔστι περὶ τὴν ἀντίφασιν τὸ ψεύδεσθαι ὥστε καὶ ἀνάγκη ἀληθεύειν ἀλλ’ οὐκ ἐνδεχόμενον · ἀληθεύειν δέ φημι οὐχ ὥστε τὴν ἀντίφασιν ἀληθεύειν , ἀλλὰ θάτερον μόριον τῆς ἀντιφάσεως · φάσεως · ἢ γὰρ ἡ κατάφασις ἢ ἀπόφασις . οὐ γὰρ ἐγχωρεῖ κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον τὸ αὐτὸ καὶ ἓν πρᾶγμα καὶ εἶναι καὶ μὴ εἶναι , οἷον καθήμενον καὶ μὴ καθήμενον , ἢ εἶναι ἄνθρωπον καὶ μὴ εἶναι ἄνθρωπον . τὸ δὲ καὶ τὰ ἄλλα τὰ τοῦτον αὑτοῖς ἀντικείμενα τὸν τρόπον εἴρηκε διὰ τὰς ἕξεις καὶ στερήσεις · ἀδύνατον γὰρ ἅμα τὸ αὑτὸ καὶ ἓν ζῷον καὶ ὄψιν ἔχειν καὶ τυφλὸν εἶναι . καὶ περὶ μὲν τούτων , τῆς τε ἀντιφάσεως καὶ τῶν καθ’ ἕξιν καὶ στέρησιν ἀντικειμένων , ὥσπερ εἴρηται , κυρίως μὲν οὐκ ἔστιν ἀπόδειξις , ἀλλὰ πρὸς τὸν λέγοντα ὡς συναληθεύει ἡ ἀντίφασις ἔστιν ἀπόδειξις ἤτοι ἔλεγχος καὶ δεῖξις τοῦ ὅτι ψεύδεται · ὥστε οὐ προηγουμένως τὴν ἀντίφασιν | δείκνυμεν , ἀλλὰ τὸν ταύτην ἀναιροῦντα ἐλέγχοντες ἐκείνην βεβαιοτάτην εἶναι ἀποφαινόμεθα . εἰπὼν δὲ ὅτι τῆς ἀντιφάσεως ἀπόδειξις οὐκ ἔστι , τοῦ πῶς οὐκ ἔστι τὴν αἰτίαν ἐπήγαγεν εἰπὼν οὐ γὰρ ἔστιν ἐκ πιστοτέρας ἀρχῆς αὐτοῦ τούτου συλλογισμὸν ποιήσασθαι . ἐπειδὴ γὰρ πᾶσα ἀπόδειξις καὶ πᾶς ἀποδεικτικὸς συλλογισμὸς ἐκ προτέρων καὶ γνωριμωτέρων γίνεται , τῆς δ’ ἀντιφάσεως οὐδέν ἐστι γνωριμώτερον , οὐκ ἂν εἴη ταύτης συλλογισμὸς καὶ ἀπόδειξις · ὥστε εἰ μέλλει εἶναι ταύτης συλλογισμὸς καὶ ἀπόδειξις , δεῖ εἶναι ταύτης γνωριμώτερόν τι καὶ πιστότερον · οὐκ ἔστι δέ , οὐδ’ ἄρα ἀπόδειξις . Πρὸς δὲ τὸν λέγοντα τὰς ἀντικειμένας φάσεις τῷ δεικνύντι διότι ψεύδεται ληπτέον τι τοιοῦτον . Εἰπὼν ὅτι τῆς ἀντιφάσεως ἀπόδειξις οὔκ ἐστιν , ἀλλ’ εἴπερ ἄρα , πρὸς τὸν λέγοντα τὴν ἀντίφασιν συναληθεύειν , ὑποτίθησιν ἡμῖν καὶ κανόνας τινὰς καὶ παραγγέλματα παραδίδωσι , πῶς ἄν δι’ αὐτῶν τὸν οὕτω λέγοντα ἐλέγξαιμεν . τῷ μέλλοντι καὶ διὰ φροντίδος ἔχοντι δεῖξαι ψευδόμενον τὸν ἀναιροῦντα τὴν ἀντίφασιν δεῖ λαβεῖν τοιοῦτόν τι πρᾶγμα , λίθον ἢ ξύλον ἢ ἄνθρωπον , ὅστις λίθος ἢ τὸ ξύλον κατ’ ἀλήθειαν τὸ αὐτὸ ἔσται καὶ νῦν καὶ ὕστερον , κἄν μὴ τοῦτο δοκῇ τῷ τὴν ἀντίφασιν ἀναιροῦντι . οὕτω γὰρ μόνως , ἤτοι λαβόντι τι πρᾶγμα ὃ ταὐτὸ ἔσται καὶ νῦν καὶ ὕστερον , κἄν μὴ τῶ ταύτην ἀναιροῦντι δοκῇ , ἐλεγχθήσεται ὁ λέγων συναληθεύειν , ἤτοι ὁ ἀναιρῶν τὴν ἀντίφασιν . ἓν μὲν οὖν τοῦτο καὶ τοιοῦτο παράγγελμα . ἄλλο δὲ δεῖ ἡμᾶς λέγειν πρὸς αὐτόν · ἄρα συνίης καὶ αἰσθάνῃ ἔχεις τε ἔννοιάν τινα καὶ γνῶσιν τῶν ὑφ’ ἡμῶν σοι λεγομένων ἢ οὔ ; δεῖ γὰρ αὐτὸν καὶ αἴσθησιν ἔχειν καὶ γνῶσιν · εἰ γὰρ οὐδὲν τούτων ἔχει , ἔοικε φυτῷ , πρὸς δὲ τὸ πεφυτευμένον οὐδεὶς φρονῶν διαλέγοιτ’ ἄν . τρίτον παράγγελμα τοιοῦτον · λεκτέον πρὸς αὐτὸν ὅτι ἕκαστον τῶν ὀνομάτων ἔστω γνώριμον ἐπὶ τίνος λέγεται καὶ δηλοῦν τι · οὐ γάρ ἐστι τὸ ἄνθρωπος ὄνομα ἀσήμαντον οὐδὲ ἐπὶ τοῦ τυχόντος λέγεται . ἀλλὰ καὶ σημαίνει καὶ δηλωτικόν ἐστι τοῦ ζῴου δίποδος · ὁμοίως δὴ καὶ τὰ ἄλλα ὀνόματα οὕτως ἔχει . τέταρτον ὅτι ἓν ἕκαστον τῶν ὀνομάτων ἑνὸς ἔστω δηλωτικὸν καὶ μὴ πολλῶν · εἰ δὲ ἔστι τι ὄνομα πλείω σημαῖνον ἀλλὰ μὴ ἕν , ὥσπερ τὸ κύων , διαιρετέον καὶ ὁριστέον ἐπὶ τίνος τῶν ὑπὸ τοῦ κύων ὀνόματος σημαινομένων τὸν λόγον ποιεῖται , πότερον ἐπὶ τοῦ χερσαίου ἢ τοῦ ἀστέρος . τούτων γὰρ προληφθέντων τε καὶ τεθέντων , ῥᾳδίως τὸν τοιοῦτον ἐξελέγξομεν . ὥστε τέτταρα ἢ πέντε ( δυνατὸν γάρ ἐστιν αὐτὰ πέντε ποιεῖν ) τὰ παραγγελθέντα , ἓν μὲν καὶ πρῶτον τὸ λαβεῖν τι ὅπερ ἔσται τὸ αὐτὸ καὶ νῦν καὶ ὕστερον · δεύτερον δὲ τὸ συνιέναι ἀλλήλων καὶ γινώσκειν τὰ ὑφ’ ἑκατέρων λεγόμενα · | τρίτον τὸ ἕκαστον τῶν ὀνομάτων εἶν γνώριμον , οἷον τὸ ἄνθρωπος ὄνομα λέγεται ἐπὶ τοὐ ζῴου δίποδος , τὸ ἵππος ἐπὶ τοῦ ζῴου τετράποδος χρεμετιστικοῦ · τέταρτον τὸ δηλωτικὰ εἶναι καὶ σημαντικά τινων πραγμάτων τὰ ὀνόματα ἀλλὰ μὴ ἀσήμαντα · πέμπτον τὸ ἑνὸς πράγματος ἕκαστον ὄνομα δηλωτικὸν εἶναι καὶ μὴ πολλῶν · εἰ δὲ καὶ πολλῶν ἐστι σημαντικόν , διορίζειν ἐπὶ τίνος τούτων τὸν λόγον ποιεῖται . ἀλλ’ ἡ μὲν τῶν προκειμένων ἔννοια τοιαύτη τις ἄν εἴη , τὰ δὲ κατὰ τὴν λέξιν ὧδε ἄν ἔχοι . πρὸς δὲ τὸν λέγοντα τὰς ἀντικειμένας φάσεις τῷ δεικνύντι , τουτέστι τῷ δεικνύντι ἀνθρώπῳ καὶ ἐλέγχοντι τὸν λέγοντα τὰς ἀντικειμένας ἅμα εἶναι φάσεις · τῷ οὖν τοιούτῳ ἀνθρώπῳ πρὸ τῶν ἐλέγχων ἀναγκαῖόν ἐστι λαβεῖν τοιοῦτόν τι πρᾶγμα , ὅπερ κατὰ μὲν τὴν ἀλήθειαν τὸ αὐτὸ καὶ τῆς αὐτῆς φύσεως ἔσται · καὶ προσυπακουστέον τοῦ καὶ νῦν καὶ ὕστερον . ὁ δὴ τὸν ἀναιροῦντα τὴν ἀντίφασιν ἐλέγξαι βουλόμενος λαβέτω πρᾶγμά τι , ὅπερ νῦν τε καὶ ἐς ὕστερον κατὰ τὸ ἀληθὲς τὸ αὐτὸ ἔσται . καὶ τὴν αἰτίαν τοῦ ὅτι τὸ αὐτὸ ἔσται ἐπήγαγε διὰ τοῦ τῷ μὴ ἐνδέχεσθαι τὸ αὐτὸ εἶναι καὶ μὴ εἶναι , τουτέστι διὰ τὸ μὴ ἐνδέχεσθαι τὸν ὄντα νῦν ἄνθρωπον μὴ εἶναι καὶ ἐς ὕστερον ἄνθρωπον εἴπερ ζῇ ἀλλὰ μὴ τέθνηκεν · εἰ γὰρ ὥσπερ τήμερον ἄνθρωπός ἐστι , καὶ αὔριον εἰ ζῇ ἄνθρωπος ἔσται . τὸ δὲ μὴ δόξει δ’ εἶναι τὸ αὐτὸ συντακτέον τῷ ὃ ταὐτὸν μὲν ἔσται · τούτῳ γάρ ἐστι συνεχές . τοιοῦτον γάρ , φησί , ληπτέον ὃ τὸ αὐτὸ μὲν ἔσται , κἄν μὴ δόξῃ τοῦτο τῷ ἀναιροῦντι τὴν ἀντίφασιν . οὕτω μὲν οὖν κατὰ τὸν ὑφηγημένον τρόπον δεῖ ἡμᾶς ποιεῖν · οὕτω γὰρ ἂν μόνως ἀποδειχθείη τὸ προκείμενον ἡμῖν πρὸς τὸν φάσκοντα συναληθεύειν τὴν ἀντίφασιν ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ . καὶ πρὸς τούτοις τοὺς μέλλοντας κοινωνήσειν λόγου ἤτοι διαλεχθῆναι δεῖ συνιέναι αὑτῶν , τουτέστιν ἀλλήλων . καὶ τὴν αἰτίαν δι’ ἣν δεῖ συνιέναι ἀλλήλων προσέθηκεν εἰπὼν μὴ γινομένου γὰρ τούτου , ἤτοι μὴ συνιέντων γὰρ ἀλλήλων μηδὲ ὅλως νοούντων τὰ ὑπ’ ἀλλήλων λεγόμενα , πῶς ἄν κοινωνήσαιεν λόγου ; καὶ πρὸς τούτοις δεῖ ἕκαστον τῶν ὀνομάτων , οἷς χρώμεθα διαλεγόμενοι , γνώριμον εἶναι καὶ ἑνὸς δηλωτικόν · εἰ δὲ πλειόνων , φανερὸν ποιεῖν ἐπὶ τίνων τῶν ὑπὸ τοὐ ὀνόματος σμηαινομένων τὸν λόγον ποιεῖται . Ὁ δὴ λέγων εἶναι τοῦτο καὶ μὴ εἶναι , ὅ φησιν ου φησιν . Εἰπὼν ὅσα προειλῆφθαι δεῖ πρὸς ἔλεγχον τῶν ἀναιρούντων τὴν ἀπόφασιν , ἐντεῦθεν τοὺς ἐλέγχους ἐπάγει δυνάμει λέγων · ἐπεὶ κεῖται ἡμῖν ὡς τὰ ὀνόματα ἑνός εἰσι δηλωτικὰ καὶ ὅτι ἕκαστον τῶν ὀνομάτων γνώριμόν ἐστιν ἐπὶ | τίνος λέγεται καὶ ἐπὶ τίνος οὔ , εἰ συναληθεύει ἡ ἀντίφασις , ἀναιρεῖται τὰ κείμενα . εἰ γὰρ τὸ ἄνθρωπος ὄνομα ἑνός ἐστι δηλωτικόν , ἔστι δὲ γνώριμον καὶ τίνος δηλωτικόν ( τοῦ ζῴου γὰρ δίποδος ) , οὖν τὸ ἄνθρωπος τὸ ζῷον δίπουν δηλοῖ , εἴπερ ἀληθεύει ἐπ’ αὐτοῦ καὶ τὸ μὴ ἄνθρωπος , οὐκ ἦν τὸ ἄνθρωπος ἑνὸς δηλωτικὸν οὐδὲ τοῦ ζῴου δίποδος μόνου ἀλλὰ καὶ ἄλλου , καθ’ οὗ τὸ οὐκ ἄνθρωπος λεχθήσεται . οὐκ ἄρα δυνατόν ἐστιν , εἰ τὸ ἄνθρωπος ἑνός ἐστι δηλωτικόν , ἐφ’ οὗ λέγεται ἐπὶ τούτου ἀληθεύειν καὶ τὸ μὴ ἄνθρωπο·ς . αὐτὸς δὲ εἶπεν ὁ δὴ λέγων εἶναι τοῦτο καὶ μὴ εἶναι , ὅ φησιν οὔ φησιν , τουτέστιν ὁ λέγων τόδε τὸ προκείμενον φέρε εἰπεῖν ἄνθρωπον , εἰ ἀληθεύει ἐπ’ αὐτοῦ καὶ τὸ μὴ ἄνθρωπος , ὅ φησιν ἄνθρωπον οὐκ ἦν ἄνθρωπος , ἀλλ’ ἕτερόν τι ἦν παρὰ τὸν ἄνθρωπον , καὶ διὰ τοῦτο ἀληθεύει ἐπ’ αὐτοῦ τὸ μὴ ἄνθρωπος . εἰ γὰρ ζῷον δίπουν ἐστὶν ὅ φησιν ἄνθρωπον , εἰ ἀληθεύει ἐπ’ αὐτοῦ καὶ τὸ μὴ ἄνθρωπος , οὐδὲν ἄλλο φησὶν ἢ ὅτι τὸ ἄνθρωπος ὄνομα σημαῖνον τὸ ζῷον δίπουν οὐ σημαίνει τὸ ζῷον δίπουν . τοῦτο δὲ ἀδύνατον · κεῖται γὰρ τὰ ὀνόματα εἶναι ἑνὸς δηλωτικά · ὥστε εἰ τοῦ ζῴου δίποδος σημαντικόν ἐστι τὸ ἄνθρωπος , ψεῦδος τὸ κατ’ αὐτοῦ λέγειν καὶ τὸν μὴ ἄνθρωπον . ἀλλ’ εἰ τοῦτο , δῆλον ὡς ἀδύνατόν ἐστι συναληθεύειν τὴν ἀντίφασιν . ἔτι , φησίν , εἰ σημαίνει τι τὸ ὄνομα καὶ δηλωτικόν ἐστί τινος καὶ ἀληθῶς καθ’ οὗ κατηγορεῖται λέγεται , ἀνάγκη τοῦτο εἶναι . εἰ γὰρ τὸ πῦρ δηλωτικὸν θερμῆς καὶ ξηρᾶς φύσεως , ἀνάγκη ταύτην τὴν φύσιν θερμὴν εἶναι καὶ ξηράν . ὃ δὲ ἀνάγκη εἶναι , τοῦτο οὐκ ἐνδέχεται μὴ εἶναι · ὥστε οὐκ ἂν ἐπ’ αὐτοῦ ἀληθεύσοι καὶ τὸ πῦρ καὶ τὸ μὴ πῦρ , ἤτοι τὸ μὴ θερμὸν μηδὲ ξηρόν . ψεῦδος ἄρα τὸ λέγειν ὡς συναληθεύει ἡ ἀντίφασις ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ . τι δ’ εἰ μηδὲν μᾶλλον ἡ φάσις ἢ ἡ ἀπόφασις ἀληθεύεται . Πληκτικώτατον τοῦτο τὸ γενναιότατον . ὃ δέ φησι τοιοῦτόν ἐστιν . εἰ μηθὲν μᾶλλον ἡ κατάφασις ἐφ’ ἑνὸς καὶ τοῦ αὐτοῦ ἀληθεύεται ἤπερ ἡ ἀπόφασις , ἀλλ’ ἐπίσης ἀμφότεραι ἐπ’ αὐτοῦ λέγονται , ὁ λέγων τὸν Σωκράτην ἄνθρωπον οὐδὲν μᾶλλον ἀληθεύσει τοῦ λέγοντος αὐτὸν οὐκ ἄνθρωπον · εἰ δὲ ὁ λέγων αὐτὸν οὐκ ἄνθρωπον ἀληθεύει , πολλῷ μᾶλλον ὁ λέγων αὐτὸν οὐχ ἵππον ἀληθεύσει · οὐκ ἔστι γὰρ ἵππος ὁ Σωκράτης . εἰ δὲ ἀληθεύοι ἐπὶ Σωκράτους τὸ οὐχ ἵππος , ἀληθεύσει ἐπ’ αὐτοῦ καὶ τὸ ἵππος , ἐπεὶ κατ’ αὐτοὺς συναληθεύει ἡ ἀντίφασις . ἔσται ἄρα ὁ Σωκράτης , ἢ κάλλιον εἰπεῖν ὁ Πρωταγόρας , καὶ ἄνθρωπος καὶ ἵππος . πάλιν ἐπεὶ ἐπὶ τοῦ Πρωταγόρου ἀληθεύει τὸ μὴ βοῦς , ἀληθεύσει καὶ ὁ βοῦς . ἔσται ἄρα ὁ Πρωταγόρας ἄνθρωπος ἵππος βοῦς καὶ τἆλλα πάντα . καὶ ἡ μὲν διανοια τῶν λεγομένων | αὕτη . τὸ δὲ κατὰ τὴν λέξιν τὴν δόξειε δὲ κἄν οὐχ ἵππον εἶναι φάσκων τὸν ἄνθρωπον ἢ μᾶλλον ἢ οὐχ ἧττον ἀληθεύειν ἢ οὐκ ἄνθρωπον τοιοῦτόν ἐστιν · εἰπὼν γὰρ ὅτι ὁ λέγων ἄνθρωπον , εἰ συναληθεύει ἡ ἀντίφασις , οὐδὲν μᾶλλον ἀληθεύει τοῦ λέγοντος οὐκ ἄνθρωπον , ἐπήγαγε τὸ δόξειε δὲ κἂν οὐχ ἵππον λέγων , τουτέστι καὶ ὁ λέγων τὸν ἄνθρωπον οὐχ ἵππον μᾶλλον ἀληθεύει τοῦ λέγοντος αὐτὸν μὴ ἄνθρωπον · οἰκειότερον γάρ ἐστι τὸν ἄνθρωπον λέγειν μὴ ἵππον , ἤπερ μὴ ἄνθρωπον . ὁ δὴ λέγων τὸν ἄνθρωπον μὴ ἵππον μᾶλλον ἀληθεύει ἤπερ ὁ λέγων μὴ ἄνθρωπον · ἤ , φησίν , εἰ μὴ μᾶλλον , ἀλλ’ οὐδὲ ἧττον . ταῦτα εἰπὼν ἐπάγει τούτων τῶν ἐπιχειρήσεων οὐδεμία ἐστὶν ἁπλῶς καὶ κυρίως ἀπόδειξις , ἀλλὰ πρὸς τὸν τιθέμενον συναληθεύειν τὴν ἀντίφασίν ἐστιν ἀπόδειξις ἤτοι ἔλεγχος . οὕτως ἀντειπὼν πρὸς ταύτην τὴν δόξαν λέγει ὅτι ἐάν τις οὕτω τε καὶ τοιαῦτα ἠρώτα τὸν ῾ Ηράκλειτον , ταχέως ἄν ἐπεπείκει αὐτὸν μὴ λέγειν τὸ αὐτὸ καὶ ἓν καὶ ἀγαθὸν καὶ οὐκ ἀγαθὸν καὶ λευκὸν καὶ οὐ λευκόν . ἀλλ’ ἐκεῖνον μὲν εἴ τις ταῦτα ἠρώτα ταχέως ἄν μετέπεισεν , αὐτὸς δὲ μὴ συνιεὶς ἑαυτοῦ μηδὲ ἐπιστήσας τοῖς ὑπ’ αὐτοῦ λεγομένοις ταύτην ἔλαβε τὴν δόξαν . εἰ γὰρ ἐπέστησεν ὡς οὐκ ἐνδέχεται τὸ αὐτὸ καὶ ἀληθὲς καὶ μὴ ἀληθὲς καὶ ἀγαθὸν καὶ μὴ ἀγαθὸν εἶναι , οὐκ ἄν ἔφασκε συναληθεύειν τὴν ἀντίφασιν . Ὅλως δ’ εἰ τὸ λεγόμενον ὑπ’ αὐτοῦ ἐστιν ἀληθές , οὐδ’ ἄν αὐτὸ τοῦτο εἴη ἀληθές . Εἰ τὸ λεγόμενον , φησίν , ὑπὸ τοῦ Ἡρακλείτου ἐστὶν ἀληθές ( τί ἐστὶ τὸ ὑπ’ αὐτοῦ λεγόμενον ἐπάγει , λέγω δἑ τὸ ἐνδέχεσθαι τὸ αὐτὸ καθ’ ἕνα καὶ τὸν αὐτὸν χρόνον εἶναί τε καὶ μὴ εἶναι ) , εἰ οὖν κατὰ τὴν ῾ Ηρακλείτειον δόξαν ἀληθές ἐστι τὸ συναληθεύειν τὴν ἀντίφασιν , αὐτὸ τοῦτο , τουτέστι τὸ λέγον τοῦτο ῥητόν , ψεῦδος ἔσται . εἰ γάρ ἐστιν ἀληθὲς τὸ λέγειν ὡς συναληθεύει ἡ ἀντίφασις , ἔσται ἀληθὲς τὸ λέγειν καὶ ὅτι οὐ συναληθεύει · εἰ δὲ ἀληθὲς τὸ λέγειν ὅτι οὐ συναληθεύει , ψεῦδος τὸ ἀποφαίνεσθαι ὡς συναληθεύει . ψευδὴς ἄρα ὁ ῾ Ηρακλείτειος λόγος . Καθάπερ γὰρ καὶ διῃρημένων αὐτῶν οὐδὲν μᾶλλον ἡ κατάφασις ἢ ἡ ἀποφὰς ἲς ἀληθεύεται . Ἔτι πρὸς Ἡράκλειτον ὁ λόγος . ὃ δὲ λέγει τοιοῦτόν ἐστιν · ὥσπερ γὰρ καθ’ Ἡράκλειτον τὸ λέγειν ἰδίως καὶ χωρὶς ὅτι ὁ Σωκράτης ἄνθρωπός ἐστιν ἀληθές ἐστι καὶ πάλιν χωρὶς ὅτι ὁ Σωκράτης ἄνθρωπος οὐκ ἔστιν ἀληθὲς καὶ ( ταῦτα ταῦτα δὲ εἶπε διῃρημένα ) , οὕτω καὶ συνῃρημένα ἡνωμένα καὶ ὡς μία κατάφασις λεγόμενα ἔσονται ἀληθῆ · ὥστε ἀληθές ἐστι λέγειν ἅμα ὅτι ὁ Σωκράτης ἄνθρωπος καὶ οὐκ ἄνθρωπος . ἀλλ’ εἰ τοῦτο , ἔσται ἐπ’ αὐτοῦ καὶ ἡ ἀπόφασις ἡ ὁ Σωκράτης οὔτε ἄνθρωπός ἐστιν οὔτε οὐκ ἄνθρωπος . τοῦτο δὲ ἀλογώτατον τὸ τὸν Σωκράτην εἶναι καὶ ἄνθρωπον καὶ οὐκ ἄνθρωπον καὶ οὔτε ἄνθρωπον οὔτε οὐκ ἄνθρωπον . διῃρημένα δέ , ὥσπερ εἶπον , λέγει τὸ χωρὶς μὲν τὴν κατάφασιν χωρὶς δὲ τὴν ἀπόφασιν λέγεσθαι · συναμφότερα δὲ καὶ συμπεπλεγμένα τὸ λέγειν αὐτὰ ὡς μίαν κατάφασιν . τὸ δὲ οὐθὲν μᾶλλον ἡ ἀπόφασις ἢ τὸ ὅλον ὡς ἐν καταφάσει τιθέμενον ἀληθεύεται ἴσον ἐστὶ τῷ ὥσπερ γὰρ καθ’ ῾ Ηράκλειτον ἐν ᾧ ἂν ἡ κατάφασις ἀληθεύηται , ἐπὶ τούτου καὶ ἡ ἀπόφασις , οὕτω καὶ ἡ κατάφασις καὶ ἡ ἀπόφασις ἅμα ὡς μία κατάφασις λεγόμεναι ἀληθεῖς ἔσονται , οἷον ὅτι τὸ ἀγαθὸν οὐκ ἀγαθόν . εἰ ἕ τοῦτο ἀληθές , ἀληθὴς καὶ ἡ τούτου ἀπόφασις ἡ οὔτε ἀγαθὸν οὔτε οὐκ ἀγαθὸν λέγουσα . ἔτι δ’ εἰ μηθέν ἐστιν ἀληθὲς καταφῆσαι , κἂν αὐτὸ τοῦτο ψεῦδος εἴη . τὸ εἰ μηθέν ἀληθὲς καταφῆσαι ἴσον ἐστὶ τῷ εἰ πᾶσα κατάφασις ψευδής ἐστι ( πᾶν γὰρ τὸ μὴ ἀληθὲς ψεῦδος ) , εἰ οὖν πᾶσα κατάφασις ψευδής ἐστι , καὶ αὐτὸ τοῦτο τὸ λέγειν ὅτι πᾶσα κατάφασις ψευδής ἐστι ( τούτου γάρ ἐστι δηλωτικὸν φάναι μηδεμίαν ἀληθῆ κατάφασιν ὑπάρχειν ) , αὐτὸ δὴ τοῦτο ψεῦδος ἔσται . εἰ γὰρ πᾶσα κατάφασις ψευδής ἐστιν , αὐτὸ δὲ τὸ λέγειν ὅτι πᾶσα κατάφασις ψευδὴς κατάφασίς ἐστι , ψεῦδος ἄρα τὸ λέγειν ὅτι πᾶ κατάφασις ψευδής . εἰ δ’ ἔστι τι , τουτέστιν εἰ δὲ λέγοιεν ὅτι πᾶσα κατάφασις ψευδὴς πλὴν αὐτῆς τῆς λεγούσης ὅτι πᾶσα κατάφασις ψευδής ἐστιν ( αὕτη γὰρ μόνη ἐστὶν ἁπασῶν τῶν καταφάσεων ἀληθής ) , καὶ οὕτω ψεῦδος τὸ πᾶσαν λέγειν ψευδῆ . ὥσπερ γὰρ εἴ τις λέγει πάντα ἄνθρωπον λευκόν , εἴπερ εὑρεθῇ εἷς μὴ λευκός , ψευδὴς ἡ λέγουσα πάντα λευκόν , οὕτω καὶ ἐπὶ τούτων . ὥστε λύοιτ’ ἄν τὸ λεγόμενον ὑπὸ τῶν τὰ τοιαῦτα ἐν ἵστα μένων καὶ ἀναιρούντων τὸ διαλέγεσθαι . εἰ γάρ ἐστι ταὐτὸν ἡ κατάφασις τῇ ἀποφάσει , οὐκ ἔσται διαλέγεσθαι . Παραπλήσιον δὲ τοῖς ὑπὸ τοῦ Ἡρακλείτου λεγομένοις , φησίν , ἐστὶ καὶ τὸ ὑπὸ τοὐ Πρωταγόρου λεγόμενον · κἀκεῖνος γὰρ ἔλεγεν ὅτι πάντων τῶν πραγμάτων μέτρον ἐστὶν ὁ ἄνθρωπος , οὐδὲν ἄλλο λέγων ἢ ὅτι εἰ τοισδὶ μὲν δοκεῖ τὸ μέλι γλυκὺ τοισδὶ δὲ πικρόν , ἔστι τὸ μέλι καὶ γλυκὺ καὶ πικρὸν βεβαίως καὶ ἀμετακινήτως μένον ἐν τῷ εἶναι γλυκὺ καὶ πικρόν . Λύοιτο δ’ ἄν αὕτη ἡ ἀπορία θεωρήσασι πόθεν ἡ ἀρχὴ τῆς ὑπολήψεως ταύτης . Μέλλων λύειν καὶ τὸν Πρωταγόρου λόγον λέγει ὅτι ῥητέον πρῶτον τὴν αἰτίαν ἐξ ἧς ταῦτα λέγειν αὐτός τε καὶ οἱ λοιποὶ ὥρμηνται · καί φησιν ὅτι ἔνιοι μὲν ἐκ τῆς τῶν φυσιολόγων δόξης ταῦτα λέγειν ὡρμήθησαν , καὶ τίς | ἐστιν ἡ τῶν φυσιολόγων δόξα , ἐπάγει . τὸ γὰρ μηδὲν ἐκ μὴ ὄντος γίνεσθαι τοῦτο δὲ ταὐτόν ἐστι τῷ τὸ γὰρ μηδὲν ἐκ τοῦ μηδαμῇ μηδαμῶς ὄντος γίνεσθαι , ἀλλὰ πᾶν ἐξ ὄντος τινὸς καὶ ὑποκειμένου ) σχεδὸν πάντων ἐστὶ τῶν φυσικῶν δόγμα κοινόν · οὕτω γὰρ τὸ τῆς λέξεως ἀκόλουθόν ἐστιν . εἶτα τὸ τοῖς δ’ ἐκ τοῦ μὴ ταὐτὰ περὶ τῶν αὐτῶν ἅπαντας γινώσκειν , τουτέστι τοῖς δὲ συνέβη τοιαῦτα περί τε τῶν πραγμάτων καὶ τῆς ἀντιφάσεως ἀποφαίνεσθαι ἐκ τοῦ μὴ τὰ αὐτὰ περὶ τῶν αὐτῶν ἅπαντας γινώσκειν · ὃ γὰρ τοῖσδε δοκεῖ ἡδύ , τοῦτο ἄλλοις πικρόν , ὥστε οὐχ ἅπαντες τὸ αὐτὸ ἡδὺ γινώσκουσιν , οὐδ’ αὖ πάλιν πικρόν . εἰπὼν δὲ ὅτι οἱ μὲν ἐκ τῆς κοινῆς τῶν φυσιολόγων δόξης ταῦτ’ ἔλεγον , οἱ δὲ ἐκ τοῦ μὴ πᾶσι τὰ αὐτὰ φαίνεσθαι . πρότερον τὴν αἰτίαν λέγει δι’ ἣν ἐκ τῆς τῶν φυσιολόγων δόξης ὥρμηνται λέγειν , ὅτι τὸ λευκὸν καὶ οὐ λευκόν ἐστιν , ὁμοίως καὶ τὸ γλυκὺ οὐ γλυκύ . ἀσαφῶς δὲ πάνυ καὶ μεμελανωμένως ἑρμηνεύει ταῦτα ἐπεὶ οὗν , φησίν , οὐ λευκὸν γίνεται ἐκ λευκοῦ τελέως ὄντος καὶ μηδαμῇ μὴ λευκοῦ , τουτέστιν ἐπεὶ κατ ἐμέ τε τὸν Ἀριστοτέλην καὶ τὴν ἀληθείαν τὸ μὴ λευκὸν γίνεται ἐκ λευκοῦ τελέως ὄντος ἤτοι καθαρῶς λευκοῦ καὶ μηδαμῇ μὴ λευκοῦ , τουτέστι καὶ οὐ τῇ μὲν λευκοῦ τῇ δὲ μὴ λευκοῦ , ἀλλ’ ἐκ τελειοτάτου λευκοῦ ( εἰ γίνεται μὴ λευκὸν ἐκ λευκοῦ πάντως γενήσεται ) , ἐπεὶ οὖν μὴ λευκόν , ὡς εἴρηται , ἐκ λευκοῦ γίνεται , νῦν δὲ γεγενημένον μὴ λευκόν , τουτέστι κατὰ δὲ τοὺς λέγοντας συναληθεύειν τὴν ἀντίφασιν τὸ γινόμενον μὴ λευκὸν οὐ γίνεται ἐκ λευκοῦ . ὡς ἡμεῖς φαμεν , ἀλλ’ ἐκ μὴ λευκοῦ ( τὸ γὰρ μὴ λευκὸν ἐκ μὴ λευκοῦ γεννῶσι ) , κατ’ ἐκείνους δή , εἰ γίνεταί τι μὴ λευκόν , οὐδὲν ἄλλο συμβήσεται ἢ τὸ γινόμενον μὴ λευκὸν γίνεσθαι ἐκ μὴ λευκοῦ . ἔδει δὲ ἐκ λευκοῦ . εἰ δὲ γίνεται μὴ λευκὸν ἐκ μὴ λευκοῦ , γενήσεται τὸ μὴ λευκὸν κατ’ ἐκείνους ἐκ τοῦ μηδαμῇ μηδαμῶς ὄντος , εἰ μὴ ὑπῆρχε τὸ λευκὸν τὸ αὐτὸ καὶ μὴ λευκόν , τουτέστιν εἰ μὴ ὑπῆρχε τὸ μὴ λευκὸν τὸ αὐτὸ καὶ λευκόν · ὑπερβατῶς γὰρ ἀναγνωστέον . καὶ τὰ μὲν κατὰ τὴν λέξιν τοιαῦτα , ἡ δὲ τῶν προκειμένων ἔννοια τοιαύτη τις ἂν οἶμαι εἴη · οἱ ἐκ τῆς τῶν φυσιολόγων δόξης ὁρμηθέντες τοιαῦτα οἷα εἴπομεν λέγουσι , λαμβάνοντες πρότασιν ἐξ ἐπαγωγῆς ψευδῆ · ὥσπερ γάρ , φασίν , ἄνθρωπος ἐξ ἀνθρώπου καὶ ἵππος ἐξ ἵππου γίνεται , οὕτω καὶ τὸ μὴ λευκὸν ἐκ μὴ λευκοῦ γενήσεται , ἀλλ’ οὐκ ἐκ λευκοῦ . ψευδὴς δὲ ἡ πρότασις αὕτη . εἰ γὰρ καὶ ὅτι μάλιστα ὁ ἄνθρωπος ἐξ ἀνθρώπου γίνεται , ἀλλὰ προσεχῶς ἐκ σπέρματος καὶ καταμηνίου , ἅπερ οὔκ εἰσιν ἄνθρωποι . ταύτην δὴ τὴν ψευδῆ πρότασιν τὴν ὅτι τὸ μὴ λευκὸν οὐκ ἐκ λευκοῦ ἀλλ’ ἐκ μὴ λευκοῦ γίνεται λαμβάνοντες , | καὶ ἑτέραν ψευδῆ καὶ ταύτην , ὅτι αἱ ἀποφάσεις μὴ ὄντα καὶ μὴ ὄντων δηλωτικαί εἰσι , συνελογίζοντο οὑτωσί · εἰ τὸ μὴ λευκὸν γίνοιτο , ἐκ μὴ λευκοῦ ἂν γίνοιτο , τὸ δὲ μὴ λευκὸν μὴ ὄν ἐστι , τὸ μὴ λευκὸν ἄρα γενήσεται ἐκ μὴ ὄντος . οὐδὲν δὲ ἐκ μὴ ὄντος κατὰ τὴν τῶν φυσιολόγων δόξαν γίνεται . οὐκ ἄρα τὸ μὴ λευκὸν ἐκ μὴ λευκοῦ ἤτοι ἐκ μὴ ὄντος γενήσεται · ἐξ ὄντος ἄρα . ἀλλ’ εἰ τὸ μὴ λευκὸν μὴ ὂν ἔσται , δηλονότι τὸ λευκὸν ὄν · ὥστε ἐπειδὴ δεῖ τὸ γινόμενον ἐξ ὄντος γίνεσθαι , ἔσται ἐξ οὗ τὸ μὴ λευκὸν γίνεται λευκόν , ταὐτὸν δὲ εἰπεῖν ὄν · καθὸ δὲ πάλιν τὸ μὴ λευκὸν ἐκ μὴ λευκοῦ γίνεται κατ’ ἐκείνους . ἔσται τὸ ἐξ οὗ γενήσεται τὸ μὴ λευκὸν μὴ λευκόν · τὸ ἄρα ἐξ οὗ τὸ μὴ λευκὸν γίνεται ἔστι καὶ λευκὸν καὶ οὐ λευκόν , καὶ τὸ ἐξ οὗ τὸ γλυκὺ καὶ γλυκὺ καὶ μὴ γλυκύ · ὁμοίως καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων . εἰ δὲ τοῦτο , συναληθεύει ἡ ἀντίφασις . ταύτην δὴ λύων τὴν ἀπορίαν λέγει ὅτι ἀληθές ἐστι τὸ λέγειν ὅτι τὸ μὴ λευκὸν ἐκ τοῦ μὴ ὄντος γίνεται , ἀλλ’ οὐκ ἐκ τοῦ ἀπλῶς μὴ ὄντος ἀλλ’ ἐκ τοῦ τὶ μὲν ὄντος τὶ δὲ μὴ ὄντος . εἴρηται δὲ περὶ τούτων ἐν τῷ Α τῆς Φυσικῆς ἀκροάσεως . ἀπορήσειε δ’ ἄν τις πρὸς τὰ ἐν ἀρχῇ τῆς λέξεως λεγόμενα , πῶς φησι τὸ μὴ λευκὸν ἐκ τοῦ τελείως λευκοῦ γίνεσθαι · γίνεται γὰρ μὴ λευκόν τι , οἷον τὸ φαιόν , ἐκ μὴ λευκοῦ , οἷον τοῦ μέλανος . ἤ , οἶμαι , πρὸς τὴν ἡμετέραν φαντασίαν ἀποβλέψας τοῦτο εἴρηκεν · ἐπειδὴ γὰρ πᾶν τὸ γινόμενον ἐκ τῆς ἀποφάσεως αὐτοῦ γίνεται , ἅμα τῷ ἀκοῦσαι ὅτι γίνεται μὴ λευκόν , εὐθὺ τὴν ἀπόφασιν αὐτοῦ τὸ λευκὸν φανταζόμεθα . Τό γε μὴν ὁμοίως προσέχειν ταῖς δόξις καὶ ταῖς φαντασίαις τῶν πρὸς αὑτοὺς ἀμφισβητούντων εὔηθες . Τὸ πρὸς αὑτοὺς σημαίνει τὸ πρὸς ἀλλήλους . τὸ δὲ λεγόμενόν ἐστι λύσις τοῦ λέγοντος λόγου τὸ αὐτὸ καὶ ἀγαθὸν καὶ οὐκ ἀγαθόν , καὶ λευκὸν καὶ μὴ λευκόν , διὰ τὸ μὴ τὰ αὐτὰ περὶ τῶν αὐτῶν ἅπαντας γινώσκειν . φησὶ δὴ ὅτι τὸ προσέχειν ταῖς δόξαις τῶν πρὸς ἀλλήλους ἀμφισβητούντων * * παντελῶς γὰρ ἀλόγιστον τὸ λέγειν τὸ αὐτὸ γλυκὺ καὶ οὐ γλυκὺ διὰ τὸ τῷ μὲν ὑγιαίνοντι δοκεῖν γλυκὺ τῷ δὲ νοσοῦντι μὴ γλυκύ . δῆλον γὰρ ὡς οἱ νοσοῦντες ψεύδονται · ὅτε γὰρ καὶ ὑγίαινον , οὐκ ἐδόκει αὐτοῖς μὴ γλυκὺ ἀλλὰ γλυκύ . δοκεῖ δὲ αὐτοῖς , ἐπειδὰν νοσήσωσι , πικρὸν διὰ τὸ λωβηθῆναι αὐτῶν τὸ αἰσθητήριον καὶ κριτήριον τῶν τοιούτων χυμῶν . τούτου δ’ οὕτως ἔχοντος | τοὺς μὲν ὑγιαίνοντας , ἅτε τὸ αἰσθητήριον ἔχοντας ὑγιές , νομιστέον μέτρον τῶν πραγμάτων , καὶ τοιαῦτα λεκτέον τὰ πράγματα , οἷα ἄν αὐτοὶ εἶναι φῶσι , τοῖς δὲ νοσοῦσι μὴ πειστέον . ὁμοίως καὶ ἐπὶ ἀγαθοῦ καὶ κακοῦ καὶ καλοῦ καὶ αἰσχροῦ · ὅσα γὰρ ἄν εἴπωσιν ἀγαθὰ οἱ σπουδαῖοι , ταῦτα καὶ λεκτέον ἀγαθά , ὅσα δ’ ἄν οἱ φαῦλοι , οὐ ῥητέον · ὡς γὰρ ἔχουσιν οἱ ὑγιαίνοντες πρὸς τοὺς νοσοῦντας , οὕτως οἱ σπουδαῖοι πρὸς τοὺς φαύλους . οὐδὲν γὰρ διαφέρει τοῦτο ἀξιοῦν ἢ τὰ φαινόμενα τοῖς ὑπὸ τὴν ὄψιν ὑποβάλλουσι . Τὸ λεγόμενόν ἐστιν ὅτι τὸ λέγειν ὡς , ἐπειδὴ τῷ ὑγιαίνοντι φαίνεται γλυκὺ τὸ μέλι , τῷ νοσοῦντι δὲ πικρόν , ἔστι τὸ αὐτὸ καὶ γλυκὺ καὶ πικρόν , τοῦτο οὐδὲν διαφέρει τοῦ λέγειν ὡς , ἐπειδὴ τὸν δάκτυλον ὑποβαλὼν καὶ κινήσας τὴν ὄψιν , τὸ ἓν δύο μοι φαίνεται , ἄν δὲ μὴ κινῶ , πάλιν ἐν ἐστι , τὸ αὐτὸ καὶ ἓν καὶ οὐχ ἕν · ἄτοπον γὰρ τὸ λέγειν ὅτι τὸ ἓν δύο ἐστίν , ἐπειδὴ ἠρεμοῦσα ἡ ὄψις ἓν αὐτὸ ὁρᾷ κινουμένη δὲ καὶ παραφερομένη δύο . ὡς οὖν τοῦτο γελοῖον , οὕτω καὶ τὸ λέγειν ὅτι τὸ αὐτὸ καὶ γλυκύ ἐστι καὶ οὐ γλυκὺ διὰ τὸ τῷδε μὲν φαίνεσθαι γλυκὺ τῷδε δὲ οὐ γλυκύ . ταῦτα εἰπὼν λέγει ὅλως δὲ ἄτοπον διὰ τὸ ὁρᾶν ὅτι τὰ δεῦρο καὶ περὶ τὴν γῆν ἐν ῥοῇ ἐστιν , ἀπὸ τούτων τοιαῦτα ἀποφαίνεσθαι κατὰ τῆς ἀληθείας . ἔδει δὲ μᾶλλον ἐκ τῶν ἀεὶ ὡσαύτως ἐχόντων καὶ μηδεμίαν μεταβολὴν ποιουμένων πλὴν τὴν κατὰ τόπον , ἐκ τούτων τἀληθῆ θηρεύειν . κόσμον δὲ λέγοι ἄν τὰς σφαίρας καὶ τοὺς ἐν αὐταῖς ἀστέρας . Ἕτι δ’ εἰ κίνησίς ἐστι καὶ κινούμενόν τι , κινεῖται δὲ πὰν ἐκ τινος . Καὶ τοῦτο κατὰ τῶν λεγόντων συναληθεύειν τὴν ἀντίφασιν . λέγει δὲ ἐπειδὴ κινήσεως οὔσης ἀνάγκη εἶναι καὶ κινούμενόν τι , πᾶν δὲ τὸ κινούμενον ἔκ τινος εἴς τι κινεῖται , ἐπειδὴ ταῦθ’ οὕτως ἔχει , δεῖ ἄρα τὸ κινούμενον εἶναι ἐν ἐκείνῳ , τουτέστι συμβαίνει ἄρα κατὰ τοὺς φάσκοντας συναληθεύειν τὴν ἀντίφασιν , εἶναι τὸ κινούμενον εἰς ὃ κινεῖται καὶ μὴ εἶναι , ὁμοίως εἶναι ἐν ᾧ ἐκινήθη καὶ μὴ εἶναι . πῶς δὲ τοῦτο συμβαίνει , οὕτως ἔσται δῆλον . ἐπεὶ γὰρ τὸ ἔκ τινος κινηθῆναι μέλλον ἠρεμοῦν ἐν ἐκείνῳ ἐξ ἐκείνου κινεῖται , καθὸ ἐν ἐκείνῳ ἠρεμεῖ , ἔστιν ἐν ἐκείνῳ καὶ οὐκ ἔστι , διὰ τὸ συναληθεύειν τὴν ἀντίφασιν . εἰ γὰρ μέλλει τι κινεῖσθαι ἐκ λευκοῦ , ἔστιν ἐν τῷ λευκῷ καὶ ἠρεμεῖ ἐν αὐτῷ . ἀλλ’ ἐπεὶ κατ’ αὐτοὺς ἐπὶ τοὐ λευκοῦ ἀληθεύει καὶ τὸ μὴ λευκόν , οὐκ ἔσται ἐν τῷ λευκῷ · ἔστιν ἄρα ἐν τῷ λευκῷ καὶ οὐκ ἔστιν . πάλιν ἐπεὶ κινεῖται εἰς τὸ μέλαν , οὐκ ἔστι μέλαν · ἀλλ’ ἐπεὶ τὸ μὴ μέλαν κατ’ αὐτοὺς καὶ μέλαν ἐστί , κινεῖται εἰς τὸ μέλαν καὶ γίνεται ἐν τούτῳ , τουτέστι καὶ | ἔστιν ἐν τῷ μέλανι · τὸ γὰρ γίνεται ἀντὶ τοῦ ἔστιν εἴληπται αὐτῷ νῦν . τὸ δὲ ἐπαχθὲν τούτοις τὸ τὸ δὲ κατὰ τὴν ἀντίφασιν μὴ ἀληθεύεσθαι κατ’ αὐτοὺς πάνυ πολλὴν ἀσάφειαν ἐνεποίησεν . κεῖται γὰρ τὸ τό ἄρθρον καὶ ὁ δέ σύνδεσμος ἀντὶ τοῦ ἢ συνδέσμου · ἔδει γὰρ ἀντὶ τοῦ τὸ δὲ κατὰ τὴν ἀντίφασιν εἶναι ἢ κατὰ τὴν ἀντίφασιν μὴ συναληθεύεσθαι . καὶ εἴη ἄν τὸ κατάλληλον τῆς λέξεως τοιοῦτον · εἰ ἔστι κίνησις καὶ κινούμενόν τι , κινεῖται δὲ πᾶρ ἔκ τινος εἴς τι , ἢ ἔσται διὰ τὰ ὐπ αὐτῶν λεγόμενα τὸ κινούμενον , ἐξ οὗ κινεῖται , καὶ οὐκ ἔσται , ἢ μὴ συναληθεύεσθαι τὴν ἀντίφασιν . εἰ οὖν ἐκεῖνα ἀδύνατα , ἀληθὲς ἂν εἴη τὸ μὴ συναληθεύεσθαι τὴν ἀντίφασιν . Καὶ εἰ κατὰ τὸ ποσὸν συνεχῶς τὰ δεῦρο ῥεῖ καὶ κινειται . Ἐπειδὴ τὰ πράγματα διὰ μὲν τὸ εἶδος ἔχουσι καὶ τὸ εἶναι καὶ τὸ λέγεσθαι ὃ λέγονται , διὰ δὲ τὴν ὕλην ( ταύτην γὰρ εἶπε ποσόν , ὥσπερ ὀλίγον εἴποι ἂν τὸ εἶδος ποιόν ) διὰ οὖν τὴν ὕλην ἔχουσι τὸ συνεχῶς ῥεῖν , λέγει ὡς εἴ τις συγχωρήσει τὰ δεῦρο συνεχῶς κατὰ τὴν ὕλην ῥεῖν καίπερ οὐκ ὂν ἀληθές ( οὔτε γὰρ τὰ αὐξόμενα καὶ εἰς ἐπίδοσιν ἀγόμενα ῥεῖ , οὔτε μὴν λίθοι καὶ ἄλλα πάμπολλα ) , διὰ τί κατὰ τὸ ποιὸν καὶ τὸ εἶδος οὐκ ἄν μένοι ; τὸ γὰρ ποιὸν ἤτοι τὸ εἶδος καὶ ἡ οὐσία οὐ ῥεῖ , ἀλλὰ τὸ αὐτὸ μένει . εἰ οὑν φαίνονται οὔτοι κατηγορουντες κατὰ του αυτου και ἑνὸς τὰ κατὰ τὰς ἀντιφάσεις , τουτέστι τὰς ἀντιφάσεις , ἐκ τοῦ ὑπειληφέναι τὸ ποσὸν καὶ τὴν ὕλην μὴ μένειν , μένει δὲ τὸ ποιὸν καὶ τὸ εἶδος καὶ ὡρισμένον τυγχάνει , δι’ οὗ καὶ τὸ εἶναι τοῖς πράγμασι δίδοται , διὰ τοῦτο μᾶλλον οὐκ ἂν λεχθείη ἐπ’ αὐτῶν ἡ ἀντίφασις . εἰ γὰρ διὰ τὸ ὑπολαμβάνειν αὐτὰ συνεχῶς ῥεῖν φασι συναληθεύειν τὴν ἀντίφασιν , εἰ μὴ ῥεῖ , οὐ συναληθεύσει . ἔτι , φησίν , εἰ συναληθεύει ἡ ἀντίφασις , ἔσται ὁ ἄρτος καὶ μὴ ἄρτος . ὅταν οὖν προστάξῃ αὐτοῖς ὁ ἰατρὸς φαγεῖν ἄριον καὶ προσενέγκωσιν αὐτοῖς ἄρτον , διὰ τί οὔ φασιν ὅτι τουτὶ ἄρτος οὐκ ἔστι καὶ ἀπόφερε τοῦτον , ἀλλὰ προσίενται ὡς ἄρτον καὶ ἐσθίουσιν ; ἐξ αὐτῶν δὴ τῶν ἔργων δεικνύουσιν ὅτι οὐχ ὡς λέγουσιν οὕτω καὶ φρονοῦσιν . τὸ δὲ οὐδὲν ἄν οιεχοι φαγεῖν τὸ οιεχοι ἀντὶ του οιαφεροι . οὐδὲν ἄν οὖν διαφέροι φαγεῖν καὶ μὴ φαγεῖν , εἴ γε τὸ φαγεῖν ταὐτὸν τῷ μὴ φαγεῖν . τὸ δὲ καίτοι οὐκ ἔδει μὴ διαμενούσης παγίως μηδεμιᾶς φύσεως ἀντὶ τοὐ οὐκ ἔδει ὃ προσφέρονται ὡς ἄρτον εἶναι ἄρτον μηδὲν κατ’ αὐτοὺς ἐν ταὐτότητι μένον ἐν οὐδενὶ χρόνῳ . ἔτι , φησίν , ἐπεὶ συνεχῶς κατ’ αὐτοὺς ἀλλοιούμεθα καὶ μηδέποτε διαμένομεν οἱ αὐτοί , διὰ τοῦτο οὐδέποτε ἡμῖν τὰ αὐτὰ φαίνεται καὶ οὐ διὰ τὸ τὰ πράγματα εἶναι καὶ ἡδέα καὶ μὴ ἡδέα καὶ ἀγαθὰ καὶ μὴ ἀγαθά . ὡς γὰρ τοῖς κάμνουσι διὰ τὸ μὴ ὁμοίαν ἔχειν τὴν ἕξιν νῦν τε | κάμνουσι καὶ πρότερον ὅτε ὑγίαινον οὐχ ὁμοίως φαίνονται τὰ κατὰ τὰς αἰσθήσεις ἀπὸ τῶν αἰσθητῶν ἐγγινόμενα αἰσθήματα , τὸν αὐτὸν δὴ τρόπον ἀναγκαῖόν ἐστιν ἔχειν , καὶ προσυπακουστέον τοῦ καὶ ἐφ’ ἡμῖν · ὥστε τὰ μὲν πράγματα τὰ αὐτά ἐστιν , ἡμῖν δ’ ἄλλτοε ἄλλα φαίνεται τῆς εἰρημένης , λέγω δὴ συνεχοῦς , μεταβολῆς γινομένης ἐν ἡμῖν . εἰ δὴ συνεχῶς ἡμάς λέγει τις μεταβάλλειν , τὰ εἰρημένα ἕψεται . εἰ δὲ μὴ μεταβάλλομεν ἀλλ’ οἱ αὐτοὶ διατελοῦμεν ὄντες καὶ ἐν ταυτόητι ὑπάρχοντες , εἰσὶν ἄρα τινὰ μένοντα καὶ μὴ ῥέοντα , περὶ ἃ οὐκ ἂν συναληθεύοι ἡ ἀντίφασις . Πρὸς μὲν οὗν τοὺς ἐκ λόγου τὰς ἀπορίας ἔχοντας οὐ ῥᾴδιον διαλῦσαι μὴ τιθέντων τι . Διδάσκει ἡμᾶς διὰ τούτων τίνες τῶν ταῦτα λεγόντων εὐίατοί τέ εἰσι καὶ ταύτης ἀποσχέσθαι τῆς δόξης δύνανται , τίνες δὲ οὔ . ὅσοι μὲν οὖν , φησίν , οὕτω διετέθησαν ὑπὸ τῶν πεισάντων αὐτοὺς λόγων ὥστε μὴ μόνον λέγειν ὅτι ὁ δεικνὺς λόγος ὅτι τὸ αὐτὸ καὶ λευκὸν καὶ οὐ λευκόν ἐστιν ἀληθὴς καὶ ἀναντίρρητός ἐστιν , ἀλλὰ λέγειν ὅτι καὶ τουτὶ ὅπερ ὁρῶ καὶ ὡς ἄνθρωπον ὁρῶ καὶ ὡς μὴ ἄνθρωπον , πρὸς τούτους οὐ ῥᾴδιον ἢ καὶ ὅλως ἀδύνατον διαλῦσαι τοὺς δι’ ὧν ἀνεπείσθησαν ταῦτά τε λέγειν καὶ φρονεῖν λόγους , μὴ τιθέντων αὐτῶν μηδὲ συγχωρούντων τι , μήτε μὴν ἀπαιτούντων λόγον ὃς ἂν λῦσαι δυνηθείη τοὺς δι’ ὧν ἀνεπείσθησαν λόγους . εἰ γὰρ τοσοῦτον αὐτοὺς ἠσπάσαντο ὥστε μηδὲ τῇ ἑαυτῶν αἰσθήσει πιστεύειν , ἀλλὰ λέγειν ὅτι ὃν ὁρῶ Σωκράτην καὶ ὡς ἄνθρωπον αὐτὸν ὁρῶ καὶ ὡς μὴ ἄνθρωπον , πῶς ἄν οὗτοι ἀνέξονται ἀκοῦσαί τινος τἀναντία κατασκευάζοντος ἢ ὅλως συγχωρήσαιέν τι ; εἰ δὲ μὴ τίθενται μηδὲ συγχωροῦσί τι , πῶς ἂν αὐτοὺς λύσομεν ; πᾶς γὰρ λόγος καὶ πᾶσα ἀπόδειξις ἐκ τοῦ τιθέναι τι καὶ ὁμολογεῖν γίνεται . ἐλλιπῶς δὲ πάνυ εἴρηται ἐν ἀρχῇ ἡ λέξις ἡ λέγουσα πρὸς μὲν οὖν τοὺς ἐκ λόγου τὰς ἀπορίας ἔχοντας οὐ ῥᾴδιον διαλῦσαι μὴ τιθέντων τι · ἐλλείποι δὲ ἂν τὸ καὶ λέγοντας αὐτοῖς φαίνεσθαι καὶ τὰ πράγματα τοιαῦτα . ὥστε ἔσται τὸ πλῆρες τοιοῦτον · πρὸς μὲν οὖν τοὺς ἔχοντας ἀπορίας ἐκ λόγου τινὸς γενομένου πρὸς αὐτούς , καὶ πείσαντος αὐτοὺς λέγειν ὅτι καὶ τὰ πράγματα αὐτοῖς τοιαῦτα φαίνεται οἷα καὶ λέγουσι , πρὸς δὴ τοὺς τοιούτους λόγος καὶ ἔλεγχος οὐκ ἔστι . πρὸς δὲ τοὺς ἀποροῦντας καὶ λέγοντας ὅτι τουτὶ μὲν ἄνθρωπός ἐστιν , οὐ φαίνεται δὲ ἡμῖν καὶ μὴ ἄνθρωπος , ἀλλὰ διὰ τοὺς πεπεικότας ἡμᾶς λόγους λέγομεν γομεν αὐτὸ καὶ ἄνθρωπον καὶ μὴ ἄνθρωπον , πρὸς τούτους ῥᾴδιον ἀπαντᾶν καὶ λύειν τὰ τούτων ἄπορα ἐκ τῶν προειρημένων · οὗτοι γὰρ διὰ τὸ πιστεύειν τῇ αἰσθήσει διψῶσιν ἀκοῦσαι καὶ λόγου σύμφωνα τοῖς φαινομένοις φθεγγομένου . | ὥστε φανερὸν ἐκ πάντων τῶν εἰρημένων ὅτι οὐκ ἐνδέχεται τὰς ἀντικειμένας φάσεις περὶ τοῦ αὐτοῦ καθ’ ἕνα χρόνον ἀληθεύειν , οὐδὲ τὰ ἐναντία , διὰ τὸ λέγεσθαι κατὰ στέρησιν καὶ ἕξιν · στέρησιν δὲ καὶ ἕξιν τοῦ αὐτοῦ ἅμα εἶναι οὐκ ἐνδέχεται . ὅτι δὲ τἀναντία κατὰ στέρησιν λέγεται , δῆλον , φησίν , ἐπ’ ἀρχὴν τοὺς λόγους ἀναλύουσι τοὺς τῶν ἐναντίων , τουτέστι τοὺς λόγους λαμβάνουσι τῶν ἐναντίων · εἰ γάρ ἐστιν ὑγίεια συμμετρία θερμῶν καὶ ξηρῶν , ἔσται ἡ νόσος ἀσυμμετρία τούτων , ἡ δ’ ἀσυμμετρία στέρησίς ἐστι συμμετρίας . οὔτε δὴ τὰ ὡς στέρησις καὶ ἕξις ἐναντία ἅμα κατηγορεῖσθαι κατὰ τοῦ αὐτοῦ ἐνδέχεται , οὔτε μὴν τῶν ἀνὰ μέσον οὐδὲν ἐναντίων ( λέγει δὲ τὸ καὶ τὰ τοιαῦτα ) οἷόν τε κατηγορεῖσθαι ἅμα καθ’ ἑνὸς καὶ τοῦ αὐτοῦ . εἰ γάρ ἐστι τόδε λευκόν , οὐχ οἷόν τε λέγειν αὐτὸ οὔτε μέλαν οὔτε λευκόν , τουτέστιν εἰ ἔστι λευκόν , οὐχ οἷόν τε λέγειν αὐτὸ καὶ φαιόν · συμβήσεται γὰρ εἶναι τὸ αὐτὸ λευκὸν καὶ μὴ λευκόν . ἐπεὶ δὲ συνέπλεξε τὸ μέλαν καὶ λευκὸν καὶ εἶπεν οὔτε μέλαν οὔτε λευκόν , εἶτα εἰπὼν ὅτι ψεῦδος τὸ λευκὸν οὔτε μέλαν οὔτε λευκὸν λέγειν ἐπήγαγε θάτερον γὰρ τῶν 8 ἠσπάσαντο L : ἐσπάσαντο Α 9 ὅτι L : om . Α 11 μηδὲ L : μὴ συμπεπλεγμένων ἀληθεύεται κατ’ αὐτοῦ , ἤτοι τὸ ἕτερον , τουτέστι τὸ λευκόν , ἀληθεύεται κατὰ τοῦ λευκοῦ , καὶ οὐ τὸ ἀνὰ μέσον ἤτοι τὸ φαιόν , τὸ δὲ τοῦτο δ’ ἐστὶν ἀντίφασις τοῦ λευκοῦ εἴρηκε διὰ τὸ οὐ λευκόν , καὶ εἰ ἔστι τὸ οὐ λευκὸν ἀντίφασις τοῦ λευκοῦ , οὐκ ἂν · ἀληθεύσοι κατὰ τοῦ λευκοῦ · δέδεικται γὰρ ὡς ἀδύνατον τὰς ἀντιφάσεις ἀληθεύειν . ἀληθεύσει ἄρα κατὰ τοῦ λευκοῦ αὐτὸ τὸ λευκόν · ἀληθὲς γὰρ τὸ τὸ λευκὸν λέγειν λευκόν . καὶ συμπεραίνεται λέγων οὔτε δὴ καθ’ ῾ Ηράκλειτον λέγοντας ἐνδέχεται ἀληθεύειν ( καὶ εἴη ἄν τὸ οὔτε δὴ εἰ τὸ αὐτὸ λέγομεν ἀγαθὸν καὶ οὐκ ἀγαθόν , ὥσπερ ῾ Ηράκλειτος , ἀληθεύσομεν ) , οὔτε κατὰ Ἀναξαγόραν . εἰ δὲ οὕτω λέγοντες ὡς ἐκεῖνοι ἔλεγον ἀληθῆ λέγειν ὑπολάβοιμεν , συμβήσεται τἀναντία τοῦ αὐτοῦ κατηγορεῖν , ὅπερ ἐδείχθη ἀδύνατον . πῶς δὲ καὶ κατὰ Ἀναξαγόραν τὰ ἐναντία ἐν τῷ αὐτῷ ἅμα εἶναι συμβαίνει , λέγει . ὅταν γὰρ ἐν παντὶ καὶ τῷ τυχόντι πράγματι λέγῃ ὁ Ἀναξαγόρας εἶναι πάντα καὶ γλυκὺ καὶ πικρὸν καὶ λευκὸν καὶ μέλαν καὶ ἁπλῶς πάντα ( πάντα γὰρ ἐν πᾶσι καὶ οὐ ἀλλ’ ἐνεργείᾳ καὶ ἀποκεκριμένα καὶ καθ’ αὑτά ) , οὐδὲν ἕτερον λέγει ἢ τὰ ἐναντία ἐν τῶ αὐτῶ εἶναί . ῾Ομοίως δὲ οὐδὲ πάσας ψευδεῖς οὐδὲ ἀληθεῖς τὰς φάσεις ουνατον . Καὶ οἱ πάντα ἀληθῆ λέγοντες ψεύδονται καὶ οἱ πάντα ψευδῆ · φάσεις γὰρ τὰς περὶ τὰ πράγματα ὑπολήψεις φησίν . εἰ γὰρ πᾶσα φάσις ψευδής , δῆλον ὡς καὶ ἡ λέγουσα ὅτι πᾶσα φάσις ψευδὴς ψευδής ἐστιν · ὥστε ψεῦδος τὸ λέγειν πάσαν κατάφασιν ψευδῆ . εἰ δὲ πᾶσα κατάφασις ἀληθής , καὶ ἡ λέγουσα ὅτι πᾶσα κατάφασις ψευδὴς | ἀληθὴς ἔσται . εἰ δὲ ἀληθὲς τὸ πᾶσαν κατάφασιν ψευδῆ εἶναι ψεῦδος τὸ πᾶσαν κατάρασιν ἀληθῆ εἶναι . ὥστε καὶ τὸ λέγειν πᾶσαν ψευδῆ ψεῦδος καὶ τὸ λέγειν πᾶσαν ἀληθῆ . Πᾶσα δ’ ἐπιστήμη ζητεῖ τινας ἀρχὰς καὶ αἴτια . Τὸ προκείμενόν ἐστι δεῖξαι τίνι διαφέρει ἡ σοφία τῶν ἄλλων ἐπιστημῶν . δείκνυσι δὲ τὴν διαφορὰν αὐτῆς πρὸς τἀς ἄλλας διὰ τοῦ δεῖξαι ὅτι αἱ μὲν ἄλλαι ἐπιστῆμαι λαβοῦσαι μέρος τι τοῦ ὄντος ὡς ὑπάρχον καὶ ἀντότητος μετέχον δεικνύουσι τὰ καθ’ αὑτὸ συμβαίνοντα αὐτῷ ᾗ τοιοῦτόν ἐστιν καὶ οὐχ ᾗ ὄν . ἡ γὰρ γεωμετρία λαβοῦσα γραμμὰς σκοπεῖ τὰ συμβαίνοντα αὐταῖς ᾗ τοιαίδε εἰσίν , οἷον ᾗ ποσαὶ καὶ ἡ συνεχεῖς ἀλλ’ οὐχ ᾗ ὄντα · καὶ ἡ φυσικὴ δὲ τὰ ὧν ἐστι θεωρητικὴ οὐχ ᾗ ὄντα θεωρεῖ , ἀλλ’ ᾗ ἔχει ἐν ἑαυτοῖς ἀρχὴν κινήσεως · καὶ αἱ ἄλλαι ὁμοίως . ὥστε τοῦτο διαφέρει ἡ σοφία τῶν ἄλλων ὅτι ἐκείνων ἡ μὲν τὰ ὑπ’ αὐτὴν θεωρεῖ ὡς ποσὰ καὶ ὡς συνεχῆ . ἡ δὲ ὡς κινούμενα ἄλλη δὲ ἄλλως , οὐδεμία δὲ σκοπεῖ ἢ δείκνυσι τίς φύσις συνεχοῦς καὶ τίς γραμμῆς , ἡ δὲ σοφία τὸ εἶναι καὶ τὴν φύσιν αὐτῶν θεωρεῖ καὶ ὅλως ᾗ ὄντα · ἡ γὰρ ἑκάστου φύσις τὸ εἶναι αὐτοῦ ἐστι . πᾶσα δή , φησίν , ἐπιστήμη ζητεῖ καὶ λαμβάνει ἀρχάς , ἀλλ’ οὐδεμία τούτων οὔτε τὰς ἀρχὰς οὔτε τὰ ἐκ τῶν ἀρχῶν ᾗ ὄντα ἐστὶ θεωρεῖ , ὥσπερ εἴπομεν , ἀλλ’ ἑτέρα τίς ἐστι , τουτέστιν ἡ σοφία , ἡ θεωροῦσα τὰς φύσεις καὶ τοὺς ὁρισμοὺς καὶ ὅλως τὸ εἶναι αὐτῶν τί ποιέ ἐστι . τῶν δὲ λεχθεισῶν ἐπιστημῶν , ἰατρικῆς καὶ φυσικῆς καὶ μαθηματικῆς καὶ τῶν λοιπῶν , τούτων ἑκάστη λαβοῦσα τὸ τί ἐστιν ἤτοι τὸν ὁρισμὸν ἑκάστου γένους ὡς προφανῶς ὄντα αὐτοῦ ( τὸ γὰρ μῆκος ἀπλατὲς ὅτι ὁρισμός τῆς γραμμῆς οὐκ ἀποδείκνυσιν ὁ μαθηματικὸς ἀλλ’ ὁμολογούμενον λαμβάνει ὅτι τῆς γραμμῆς ἐστι ) , τούτων δὴ ἑκάστη ὁμολογούενον λαβοῦσα ὅτι ὅδε ὁ ὁρισμὸς ἢ ἡ ὑπογραφὴ τῆσδε τῆς ἀρχῆς ἐστι , δείκνυσι τὰ ὑπὸ τὰς ἀρχ’ ἅς , ἡ μὲν μαλακώτερον ὡς ἡ ἀστρονομία , ἡ δ’ ἀκριβέστερον ὡς ἡ γεωμετρία . ἀλλ’ οὐδὲ πᾶσαι ὁμοίως τὰς ἀρχὰς λαμβάνουσιν , ἀλλ’ ἡ μὲν φυσικὴ φέρε εἰπεῖν δι’ αἰσθήσεως λαβοῦσα ὅτι τὸ πῦρ θερμὸν καὶ ξηρόν , τὸ δ᾿ ὕδωρ ψυχρὸν καὶ ὑγρόν , σκοπεῖ τὰ ἔργα αὐτῶν καὶ τὰ πάθη , ἡ δὲ γεωμετρία οὐκ ἀπὸ αἰσθήσεως , ἀλλ’ ὑπέθετο ὅτι ἔστω σημεῖον οὗ μέρος οὐθέν . καὶ ἐπεὶ πᾶσαι αἱ ἐπιστῆμαι . ὡς εἴρηται , οὔτε τοὺς τῶν οἰκείων ἀρχῶν ὁρισμοὺς ἀποδεικνύουσιν , ἀλλ’ ὁμολογούμενον λαμβάνουσιν ὅτι ὅδε ὁ ὁρισμὸς τοῦδέ ἐστιν , οὔτε μὴν τοὺς ἐκ τῶν ἀρχῶν ( καὶ γὰρ ὁμολογουμένους λαμβάνουσι ) , φανερόν ἐστιν ἐκ τῆς τοιαύτης ἐπαγωγῆς ὅτι τῆς οὐσίας καὶ τοῦ τί ἐστιν ἤτοι τοῦ ὁρισμοῦ οὐκ ἔστιν ἀπόδειξις . τοῦτο δὲ ἦν ἓν τῶν ζητουμένων · ἐζητεῖτο γὰρ πότερον ἔστιν ἀπόδειξις τοῦ τί ἔστιν ἢ οὔ . ἀλλ’ ἡ μὲν τῶν προκειμένων διάνοια οἶμαι τοιαύτη . ποιγτικὴν δὲ λέγει ἐπιστήμην οἰκοδομικὴν τεκτονικὴν καὶ ἁπλῶς πάσας ὧν μετὰ τὴν πρᾶξίν ἐστιν ἔργον τι καὶ ποίημα μένον · πρακτικὴ δέ ἐστιν ἧς μετὰ τὴν πρᾶξιν οὐδέν ἐστιν , ὁποία ἐστὶν ἥ τε ὀρχηστικὴ καὶ ἡ κιθαριστική , περὶ ὤν ἐν τοῖς ἠθικοῖς τοῖς ἐπιγραφομένοις Νικομαχείοις εἴρηται ἀκριβῶς . τοῦ δὲ ἑκάστη γὰρ τούτων περιγραψαμένη τι γένος αὐτὴ περὶ τοῦτο πραγματεύεται ὡς ὑπάρχον καὶ ὂν τὸ ὡς ὑπάρχον καὶ ὂν οὐ τοῦτό φησιν ὅτι ὃ περιεγράψατο καὶ ἔλαβεν οἷον ἡ γεωμετρία ᾗ ὂν τοῦτο σκοπεῖ , ἀλλὰ λέγοι ἄν ὅτι ὃ περιεγράψατο ὡς ὑπάρχον λαβοῦσα καὶ ὀντότητος μετέχον , ἀλλ’ οὐχ ὡς ἀνύπαρκτον , σκοπεῖ τὰ τούτῳ συμβεβηκότα καθ’ αὑτό , ἡ δὲ πρώτη φιλοσοφία ᾗ ὄντα αὐτὰ θεωρεῖ . Ἐπεὶ δὲ ἔστι τις ἡ περὶ φύσεως ἐπιστήμη , δῆλον ὅτι καὶ πρακτικῆς ἑτέρα καὶ ποιητικῆς ἔσται . Εἰπὼν τίνι διαφέρει ἡ σοφία τῶν ἄλλων ἐπιστημῶν λέγει καὶ τὴν διαφορὰν τῆς φυσικῆς πρὸς τὰς πρακτικὰς καὶ ποιητικάς . εἴπομεν δὲ προσεχῶς τίνες αἱ πρακτικαὶ καὶ τίνες αἱ ποιητικαί . συλλογίζεται δὴ οὕ · τως . πάσης πρακτικῆς καὶ ποιητικῆς ἡ ἀρχὴ τῆς κινήσεως καθ’ ἣν ποιποιεῖται καὶ πράττεται τὰ ποιούμενα καὶ πραττόμενα ἐν ἄλλοις , ἤτοι τῷ ποι . οὗντι καὶ τῷ πράττοντί ἐστι . τῆς φυσικῆς ἡ ἀρχὴ οὐκ ἐν ἄλλῳ ἀλλ’ ἐν τοῖς ὑπὸ φύσεως γενομένοις ἐστίν . ἡ φυσικὴ ἄρα οὕτε πρακτικὴ οὗτε ποιητική ἐστι . καὶ ὅτι μὲν τῆς ποιητικῆς ἡ ἀρχ.ὴ καὶ πρακτικῆς οὐκ ἔστιν ἐν τῷ ποιουμένῳ καὶ πραττομένῳ , δῆλον · οὐ γάρ ἐστιν ἡ τοῦ οἰκοδοῳῖσθαι τὴν οἰκίαν ἀρχὴ ἐν τῇ οἰκία ἀλλ’ ἐν τῷ οἰκοδόμῳ , οὐδὲ τῆς ὀρχήσεως ἐν τῇ ὀρχήσει ἀλλ’ ἐν τῷ ὀρχουμένῳ , οὐδὲ τῆς κιθαρίσεως ἐν τῇ κιθάρᾳ ἀλλ’ ἐν τῷ κιθαρίζοντι . ὅτι δὲ καὶ ἡ τῆς φυσικῆς ἀρχὴ καθ’ ἣν τὰ φυσικῶς γινόμενα γίνεται ἐν τοῖς γινομένοις ἐστίν , οὐδεὶς τῶν καὶ μετρίως ἡμμένων λόγου ἀγνοεῖ · ἔστι γὰρ ἡ φύσις ἀρχὴ κινήσεως καὶ ἠρεμίας , ἐν ᾧ πρώτως καθ’ αὑτὸ πέφυκε καὶ μὴ κατὰ συμβεβηκός . κατὰ δὲ τὴν λέξιν τὴν καὶ τοῦτό ἐστιν εἴτε τέχνη τις εἴτε ἄλλη τις δύναμις τέχνη μὲν ἡ οἰκοδομική , ἄλλην δέ τινα δύναμιν λέγοι ἄν τὴν τῶν ἀλόγων ζῴων φυσικὴν ὁρμήν , καθ’ ἣν ὁ ἀράχνης ἐργάζεται τὸ ἀράχνἱιν καὶ ἡ χελιδὼν τἀς νεοττιάς · ταῦτα γὰρ οὐ τέχνῃ ἐργάζεται ἀλλὰ φυσικῇ τινι ὁρμῇ . ἐπεὶ δὲ πᾶσα ἐπιστήμη ἢ θεωρητική ἐστιν ἢ πρακτικὴ ἢ ποιητική , ἡ δὲ φυσικὴ ἐπιστήμη οὖσα οὔτε πρακτική ἐστιν ουντε ποιητική , ἔστιν ἄρα θεωρητική . τὸ γὰρ εἰς ἓν τούτων τῶν γενῶν ἀνάγκη πίπτειν δηλωτικόν ἐστι τοῦ ἀνάγκη ἢ θεωρητικὴν ἢ πρακτικὴν ἢ ποιητικὴν τὴν φυσικὴν εἶναι . ταῦτα εἰπὼν ὡς θεο|λόγος καὶ ὑπεραναβεβηκὼς πάντων τῶν ἐπισ-rluιόνων λέγει καὶ πῶς ὁ φυσικὸς τρόπον τινά ( οὐ γὰρ ὡς θεόλογος ) ὀφείλει ὁρίζεσθαι . ἐπειδὴ γάρ , φησί , τὸ τί ἐστιν ἀναγκαῖον ἑκάστῃ πως τῶν ἐπιστημῶν εἰδέναι ( τὸ δὲ πῶς προσκείμενον μηνυτικόν ἐστι τοῦ ἀναποδείκτως ) , ἐπεὶ οὖν ἀναγκαῖον ἑκάστῃ τῶν ἐπιστηῶν εἰδέναι τὸ τί ἐστι , δεῖ ut , λανθάνειν ὅπως ὁ φυσικὸς ὁριεῖται καὶ πῶς τὸν τῆς οὐσίας ὁρισμὸν λήψεται , πότερον ὣς τὸ σιμὸν ἢ ὡς τὸ κοῖλον . ἤ , φησίν , ὡς τὸ σιμόν · τὸ μὲν γὰρ σιμὸν ἀεὶ μετὰ τῆς ἐν αὐτῷ ὑποκειμένης ὕλης τῆς ῥινὸς ὁριζόμεθα · φαμὲν γὰρ ὅτι σιμότης ἐστὶ κοιλότης ἐν ῥινί . καὶ τοῦτο ποιοῦμεν διὰ τὸ ὡρισμένον εἶναι τὸ τῆς σιμότητος ὑποκείμενον · ἡ γὰρ σιμότης ἀεὶ ἐν ῥινί ἐστι . τὸ δὲ κογͅον ἐπειδὴ καὶ ἐν χαλκῷ καὶ ξύλῳ καὶ γῇ καὶ οὐρανῷ καὶ κύκλῳ καὶ σχεδὸν ἐν ἅπασιν εὑρίσκεται , διὰ τὸ μὴ ἔχειν ὡρισμένον ὑποκείμενον χωρὶς ὕλης αὐτὸ ὁριζόμεθα . ὡς οὖν τὸν ὁριζόμ̓νον τὸ σιμὸν ἀνάγκη εἰς τὸν ὁρισμὸν αὐτοῦ συμπεριλαβεῖν καὶ τὴν ὑποκειμένην αὐτῷ ὕλην , λέγω δὴ τὴν ῥῖνα , οὕτω καὶ τῷ φυσικῷ , εἴτε τὸ τῆς σαρκὸς εἷὸος ὁρίζεται εἴτε τὸ τοῦ ὀφθαλμοῦ εἴτε ἄλλου τινὸς φυσικοῦ εἴδους , ἀναγκαῖόν ἐστι λαβεῖν καὶ τὴν ὑποκειμένην αὐτοῖς ὕλην . ταῦτα εἰπὼν λέγει ῾ἐπεὶ δέδεικται ὡς ἔστι τις ἐπισιήμη τοῦ ὄντος ᾗ ὄν , τὸ δὲ κυρίως ὂν καὶ χωριστόν ἐστι καὶ πάντῃ ἄυλον , πότερον ταύτην τὴν ἀρχὴν ὁ φυσικὸς ἐπισκέψεται καὶ ζητήσει ἢ ὁ μαθηματικός;᾿ καὶ λέγει ὅτι οὔτε ὁ φυσικὸς οὔτε ὁ μαθηματικός . ἡ μὲν γὰρ φυσικὴ ἤτοι ὁ φυσικὸς περὶ τὰ κινήσεως ἔχοντα ἀρχὴν ἐν ἑαυτοῖς ἐστι , τὸ δὲ κυρίως ὄν , ἡ πρώτη καὶ ἄυλος ἀρχή , πάντῃ καὶ πάντως ἐστὶν ἀκίνητος . ἡ δὲ μαθηματικὴ θεωρητικὴ μέν ἐστιν ἀκινήτων καὶ μενόντων , ἀλλὰ μόνῃ τῇ ἐπινοίᾳ χωριστῶν , ἐν ὕλῃ δὲ ὄντων · ὥστε οὐδὲ ταύτης ἂν εἴη τὸ περὶ τῆς πρώτης ἀρχῆς θεωρεῖν . ἑτέρα ἄρα τίς ἐστι τῆς τε φυσικῆς καὶ μαθηματικῆς ἡ τὸ ἀκίνητον καὶ πάντῃ χωριστὸν θεωρεῖν σπεύδουσα . καὶ εἴπερ ἔστι , φησί , φύσις τις τοιαύτη χωριστὴ καὶ ἀκίνητος , ἐνταῦθα ἂν εἴη που καὶ τὸ θεῖον , τουτέστιν αὕτη ἂν εἴη ὁ θεός ὅς ἐστιν ἡ πρώτη καὶ κυριωτάτη ἀρχή . ἐκ δὴ τῶν εἰρημένων ὥσπερ πόρισμα ἡμῖν ἀνεφάνη ὅτι τρία ἐστὶ τὰ γένη τῶν θεωρητικῶν ἐπιστημῶν , μαθηματικὴ φυσικὴ θεολογική . καὶ τῶν μὲν πρακτικῶν καὶ ποιητικῶν ἐπιστημῶν ἢ τεχνῶν βέλτιστον τὸ τῶν θεωρητικῶν γένος , τῶν δ᾿ αὗ θεωρητικῶν βελτίστη πάλιν ἡ βελτίοσιν ἀρχαῖς χρωμένη , βελτίοσι δὲ ἀρχαῖς χρῆται ἡ τελευταία ῥηθεῖσα , τουτέστιν ἡ θεολογική . πρὸς τούτοις οὐκ ἀνοίκειον ἀλλ’ οἰκειότατόν τι ἀπορεῖ λέγων , πότερον ἐπεὶ ἡ μαθηματικὴ ὤρος τι τοῦ ὄντος λαβοῦσα καὶ ἡ φυσικὴ καὶ αἱ λοιπαὶ τὰ συμβεβηκότα τούτοις σκοποῦσιν , ἡ δὲ καθόλου , τουτέστι τοῦ ἄντος , οὐ μέρος τι τοῦ ὄντος σκοποῦσα ἀλλὰ τὸ ὂν ᾗ ὄν , ἄρα καθόλου ἐστὶν αὕτη ἡ ἐπιστήμη καὶ γένος τῆς τε μαθηματικῆς τῆς τε φυσικῆς καὶ τῶν λοιπῶν ἢ οὔ ; εἰ μὲν γάρ , φησίν , ἦσαν αἱ φυσικαὶ οὐσίαι πρῶται τῶν ἄλλων , ἦν ἂν ἡ φυσικὴ ἡ πρώτη καὶ καθόλου ἐπιστήμη · εἰ δ᾿ ἐστὶν ἑτέρα τις φύσις προτέρα τῶν φυσικῶν οὐσιῶν καὶ χωριστὴ καὶ ἄυλος , ἑτέραν ἀνάγκη καὶ τὴν ἐπιστήμην αὐτῆς εἶναι καὶ προτέραν καὶ καθόλου . καὶ πῶς ταύτην εἶπε καθόλου , σαφηνίζων ἐπήγαγε τὸ τῶ προτέραν , δυνάμει λέγων οὕτως τὴν προκειμένην ἐπιστήμην φημὶ καθόλου , οὐχ ὡς κατηγορουμένην κατὰ τῶν λοιπῶν , ἀλλ’ ὡς προτέραν καὶ συναναιροῦσαν τὰς ἄλλας · ἀναιρεθείσης γὰρ τῆς θεολογίας δῆλον ὅτι ἀναιροῦνται καὶ αἱ ἀρχαὶ αὐτῆς · τῶν γὰρ ἀρχῶν μενουσῶν μένοι ἂν καὶ αὐτή . ἀλλὰ μὴν τῶν ἀρχῶν τῶν τῆς θεολογίας ἀναιρουμένων ἀναιροῦνται καὶ τὰ λοιπὰ ἅπαντα . επιστησον οὗν ὅτι ἐπεὶ τὴν θεολογίαν οὐχ ὡς κατὰ πλειόνων λεγομένην λέγει καθόλου , ἀλλ’ ὡς προτέραν καὶ συναναιροῦσαν τἀς ἄλλας , δῆλον ὅτι καὶ ὅτε τὸ ὂν καὶ κυρίως ἴως ὄν , τὴν πρώιην ἀρχήν φημι , καθόλου ἔλεγεν , οὐχ ὡς κατὰ πλειόνων λεγομένην οὕτως αὐτὴν ἔρασκεω ἀλλ᾿ ὡς συναναιροῦσαν τὰς ἄλλας ἀρχάς . ἀλλὰ διὰ τίνα αἰτίαν ὅλως καθόλου τὴν παροῦσαν λέγει ἐπιστήμην καὶ τὴν ἀρχὴν αὐτῆς ; ἢ ἐπειδὴ τὰ συναναιροῦντα καθολικώτερα λέγειν εἰώθαμεν τῶν συναναιρουμένων , συναναιρεῖ δὲ καὶ ταῦτα , τῇ συνηθεία κατακολουθῶν εἶπεν αὐτὰ καθόλου . ἐπεὶ δὲ τὸ ἁπλῶς ὂν κατὰ πλείους λέγεται τρόπους , ὧν εἷς ἐστιν ὁ κατὰ συμβεβηκὸς εἶναι λεγόμενος . Ἁπλῶς ὂν νῦν τὸ καθόλου λέγει · ὃ δὲ λέγει τοιοῦτόν ἐστιν . ἐπειδὴ τὸ καθόλου ὂν κατὰ πλείονας λέγεται τρόπους , τῶν δὲ τοιούτων τρόπων εἷς ἐστιν ὁ κατὰ συμβεβηκὸς εἶναι λεγόμενος , σκεπτέον περὶ τοῦ κατὰ συμβεβηκὸς ὄντος · τούτου γὰρ μηνυτικὸν τὸ σκεπτέον πρῶτον περὶ τὸ ὖ οὕτ’ ὡς ὄντος . ἐλλείποι δ’ ἄν τῇ λέξει τὸ πότερον ζητεῖ τοῦ τό τις τῶν ἐπιστημῶν ἢ τεχνῶν ἢ οὔ . πρὸς τοῦτο γὰρ τείνει τὸ ἐπαχθὲν τὸ ὅτι μὲν οὐδεμία τῶν παραδεδομένων ἐπιστημῶν πραγματεύεται περὶ τοῦ συμβεβηκότος , δῆλον . καὶ εἴη ἂν τὸ ὅτι μὲν οὐδεμία πραγματεύεται τῶν παραδεδομένων ἐπιστημῶν λύσις τοῦ ἐλλείποντος τοῦ πότερον ζητεῖ τοῦτό τις τῶν ἐπιστημῶν ἢ τεχνῶν . λύων οὖν ὅτι οὐκ ἔστι τοῦ κατὰ συμβεβηκὸς ὄντος ἐπιστήμη ἢ τέχνη λέγει οὔτε γἁρ ἡ οἰκοδομικὴ σκοπεῖ εἰ λυπηρῶς οἰκήσουσιν οἱ ἐν αὐτῇ οἰκοῦντες , οὔθ’ ἡ ὑφαντικὴ εἰ ὑγιεινῶς ἡ νοσωδῶς οἱ τὸ ἱμάτιον φοροῦντες διάξουσιν , οὔτ’ ἄλλη τις οὐδεμία , ἀλλ’ ἑκάστη τούτων μόνον τὸ καθ’ ἑαυτὴν ἴδιον | σκοπεῖ . ἔστι δὲ οἰκοδομικῆς ἴδιον τὸ ποιῆσαι τοιονδὶ εἶδος , οἷον σκέπασμα κωλυτικὸν ὄμβρων καὶ χρημάτων φυλακτικόν , καὶ τοῦτο μόνον σκοπεῖ ὅπως ἂν γένηται εἶδος δυνάμενον κωλύειν τοὺς ὄμβρους καὶ φυλάττειν τὰ χρήματα , οὐδαμῶς δὲ προσλογίζεται εἰ λυπηρῶς ἢ ἡδέως διάξουσιν οἱ ἐν αὐτῷ οἰκήσοντες · τὸ γὰρ λυπηρὰν εἶναι τὴν οἰκίαν τοῖς οἰκοῦσι συμβέβηκε τῇ οἰκίᾳ καὶ ἔστι τοῦτο κατὰ συμβεβηκὸς ὄν . ὥσπερ οὖν ἡ οἰκοδομικὴ οὐ σκοπεῖ τὸ τῇ οἰκίᾳ συμβησόμενον , οὕτως οὐδ’ ἄλλη τις τῶν ἐπιστημῶν ἢ τεχνῶν θεωρεῖ τὸ κατὰ συμβεβηκὸς ὄν . οὐδὲ τὸν ὄντα μουσικὸν ὅτι γενόμενος γραμματικὸς τὰ αμφοτερα ἅμα ἔσται πρότερον οὐκ ὢν . Ὃ νῦν παρατίθεται σόφισμα ὑπὸ τῶν σοφιστῶν λεγόμενον , τοιοῦτόν ἐστι καὶ οὕτως ὑπ’ αὐτῶν ἐπεραίνετο . ὑπετίθεντο ἄνθρωπον , οἷον τὸν Καλλίαν , πρότερον μουσικὸν ὄντα χωρὶς τοῦ εἷναι γραμματικόν , ὕστερον γεγονότα καὶ γραμματικόν , καὶ ἔλεγον ‘οὑτοσὶ ὁ Καλλίας νῦν ἅμα ἐστὶ μουσικὸς καὶ γραμματικός . εἰ δὲ τοῦτο , καὶ ὅτε ἐγένετο γραμματικός , ἐγένετο καὶ μουσικός · ἅμα γὰρ ὢν γραμματικὸς νῦν καὶ μουσικὸς ἅμα καὶ ἐγίνετο γραμματικὸς καὶ μουσικός . ὅτε ἄρα ἐγίνετο γραμματικός , οὐκ ἦν μουσικός . ἀλλὰ μὴν καὶ ἦν μουσικὸς πρὸ τοῦ γενέσθαι γραμματικός ( τοῦτο γὰρ ἦν ἄρα πρὸ τοῦ ἄρξασθαι γίνεσθαι γραμματικὸς μουσικὸς καὶ οὐκ ἦν.’ ὁ δὲ παραλογισμὸς συμβαίνει ἐπὶ ἀξιώματι λίαν ἐναργῶς ψευδεῖ , τῷ λέγοντι , ὧν ἡ ὕπαρξις ἅμα , τούτων καὶ ἡ γένεσις · οὐ γὰρ εἰ τήμερόν ἐστι Σωσιγένης καὶ Ἀλέξανδρος , ἀληθὲς τὸ λέγειν ὅτι , ὅτε ἐγίνετο ὁ Σωσιγένης , ἐγίνετο καὶ ὁ ᾿ Αλέξανδρος . ὕστερος γὰρ Σωσιγένης Ἀλεξάνδρου τῷ χρόνῳ , εἰ καὶ συνέβη . ὅτε ἦν ᾿ Αλέξανδρος , εἷναι καὶ τὸν Σωσιγένην . τὸ μὲν οὗν σόφισμα τοιοῦτον , καὶ τὸ τὸν Καλλίαν μουσικὸν ὄντα εἶναι καὶ γράμματι . κὸν ὂν μέν ἐστι , κατὰ συμβεβηκὸς δὲ ὄν · συμβέβηκε γὰρ ὄντα μουσικὸν γενέσθαι γραμματικόν . εἰπὼν δὲ ὁ ᾿ Αριστοτέλης ὅτι οὐδεμία ἐπιστήμη τὸ κατὰ συμβεβηκὸς ὃν ζητεῖ , οὔτε ἡ οἰκοδομικὴ οὔτε ἄλλη τις , λέγει ὅτι ἐπειδὴ ἐκ τῶν κατὰ συμβεβηκὸς ὄντων ἐστὶ τὸ τὸν Καλλίαν νῦν ἅμα μουσικὸν ὄντα καὶ γραμματικὸν εἶναι , οὐδεμία τῶν ἐπιστημῶν ζητεῖ εἰ ὅτε ἐγίνετο γραμματικὸς ἅμα καὶ μουσικὸς ἐγίνετο . αἱ γὰρ ἐπιστῆμαι τῶν ἄντων , τὸ δὲ κατὰ συμβεβηκὸς ὂν σχεδὸν μὴ ὄν ἐστι , περὶ ὃ ἡ σοφιστικὴ διατρίβει · διὸ πάνυ καλῶς ὁ Πλάτων’ ἔφησε τὸν σοφιστὴν περὶ τὸ μὴ ὂν διατρίβειν . ἔστι δὲ ἀκατάλληλος καὶ πάνυ ἀσαφὴς ἡ λέξις ἡ οὐδὲ τὸν ὄντα μουσικὸν ὅτι γενόμενος γραμματικὸς καὶ τὰ ἑξῆς . οὕτω δέ , ὡς οἴμαι , ταύτην ὑπερβιβάζειν χρή . ὃ δὲ μὴ ἀεὶ ὂν ἔστιν , ἐγένετο τοῦτο , ὥσθ’ ἅμα μουσικὸς ἐγένετο καὶ γραμματικός . εἶτα τούτῳ συναπτέον τὸ οὐδὲ τὸν ὄντα μουσικὸν ὅτι γενόμενος γραμματικὸς ἅμα ἔσται τὰ ἀμφότερα , πρότερον οὐκ ὤν · καὶ οὕτως ἀναγνωστέον τὸ τοῦτο οὐδεμία ζητεῖ τῶν ὁμολογουμένως οὐσῶν ἐπιστημῶν καὶ τὰ ἑξῆς , ἵν ᾗ τὸ ὅλον καὶ τὸ τοῦ λόγου συνεχὲς τοιοῦτον . ὃ δὲ μὴ ἀεὶ ὂν ἔστιν , ἐγένετο τοῦτο , ὥσθ’ ἅμα μουσικὸς ἐγένετο καὶ γραμματικὸς · τὸ οὑν ’τον ὄντα μουσικὸν ὅτι γραμματικὸς ἔσται , πρότερον οὐκ ὤν , τοῦτο οὐδεμία ζητεῖ τῶν ὁμολογουμένως ἐπιστημῶν , καὶ τὰ ἑξῆς . ἔστι δὲ τὸ ὃ δὲ μὴ ἀεὶ ὂν ἔστιν , ἐγένετο τοῦτο , ὥσθ’ ἅμα μουσικὸς ἐγένετο καὶ γραμματικός , κατασκευή , δι’ ἧς κατεσκεύαζον οἱ σοφισταὶ ὅτι ὁ Καλλίας , ὅτε ἦν μουσικός , οὐκ ἦν μουσικός . εἴη δ’ ἂν ὡς ἀπὸ τῶν σοφιστῶν λεγόμενον τὸ ὃ δὲ μὴ ἀεὶ ὂν ἔστιν , ἐγένετο τὸ τὸ .. ἔστι δὲ τοιοῦτον · ὅπερ μὴ ἀεὶ ὂν μηδὲ πρότερον ὃν νῦν ἔστι , τοῦτο ἐγένετο , ὁ δὲ Καλλίας νῦν ὢν ἅμα μουσικὸς καὶ γραμματικός , πρότερον δὲ μὴ ὢν ἀμφότερα ( δηλονότι γραμματικὸς καὶ μουσικός · γὰρ μόνον ἦν ) , ἅμ γινόμενος γραμματικὸς ἐγίνετο καὶ μουσικός · τὸ δὲ γινόμενον οὐκ ἔστιν · ὁ Καλλίας ἄρα γινόμενος μουσικὸς οὐκ ἦν μουσικός . ἀλλὰ καὶ ἦν . αὐτὸς δὲ τὸ ὥσθ’ ἅμα μουσικὸς ἐγένετο καὶ γραμματικὸς θείς , τὸ ῾ τὸ δὲ γινόμενον᾿ καὶ τὸ ῾ ὁ Καλλίας ἄρα ἦν μουσικὸς καὶ οὐκ ἦν’ οὐκ ἔθηκε διὰ τὴν συνήθη βραχυλογίαν . ἀλλὰ ταῦτα μὲν ὡς ἀπὸ τῶν σοφιστῶν λεγόμενα ἱμὰς λαμβάνειν χρή · τὸ δὲ οὐδὲ τὸν ὄντα μουσικὸν ὅτι γενομενος γραμματικὸς τὰ σμφοτερα ἄμα ἔσται , πρότερον οὐκ ὤν , τοῦτο οὐδεμία ζητεῖ τῶν ὁμολογουμένως οὐσῶν ἐπιστημῶν , τοῦτο ὡς ἀπὸ Ἀριστοτέλους λεγόμενον νομιστέον . εἴη δ’ ἄν τὸ λεγόμενον , ὅτι οὐδὲ τὸν ὄνια μὲν πρότερον μουσικὸν νῦν δὲ ὄντα ἀμφότερα , καὶ μουσικὸν καὶ γραμματικόν , πρότερον δηλονότι μὴ ὄντα μουσικὸν καὶ γραμματικὸν ἅμα , ἀλλὰ μόνον μουσικόν ( καὶ προσυπακουστέον τοῦ εἰ ἅμα τῷ γίνεσθαι γραμματικὸς ἐγίνετο καὶ μουσικός ) 25 οὐδεμία τῶν ὁuιολογουαένως ἐπιστημῶν ζητεῖ . Ὅτι δὲ οὐδ’ ἐνδεχόμενό ν ἐστιν εἶναι τοῦ συμβεβηκότος τὴν ἐπιστήμην . Λαβὼν ἐξ ἐπαγωγῆ ς ὅτι τοῦ συμβεβηκότος οὐκ ἔστιν ἐπιστήμη , ὅτι , φησί , τοῦτο ἀληθές ἐστι δῆλον ἡμῖν γενήσεται ὁρισαμένοις τί ποτέ ἐστι τὸ συμβεβηκός · τοῦτο γὰρ ἐδήλωσε διὰ τοῦ πειραθεῖσιν ἰδεῖν τί ποτέ ἐστι τὸ συμβεβηκός . μέλλων δὲ ὁρίσασθαι τὸ συμβεβηκὸς ποιεῖται διαίρεσιν τῶν ὄντων συντελοῦσαν αὐτῷ εἰς τὴν τοῦ ὁρισμοῦ τοῦ συμβεβηκότος ἀπόδοσιν , λέγων τῶν ὄντων τὰ μὲν ἀεί ἐστι καὶ ἐξ ἀνάγκης . ἐπεὶ δὲ τὸ ἀναγκαῖον πολλαχ ὡς λέγεται , ὡς ἐν τῷ Δ ταύτης τῆς πραγματείας ἐμά|θομεν , ὧν ἓν ἦν τὸ βίᾳ , ἐπάγει ἀνάγκης δὲ λέγω οὐ τῆς κατὰ βίαν , ἀλλ’ ᾗ χρώμεθα ἐν ταῖς ἀτοδείξεσιν . ἀεὶ γὰρ καὶ ἐξ ἀνάγκης τὰ τῷ αὐτῷ ἴσα καὶ ἀλλήλοις εἰσὶν ἴσα , καὶ τὰ λοιπὰ ἀξιώματα ὁμοίως . τὰ μὲν οὖν ἀεί ἐστι καὶ ἐξ ἀνάγκης , τὰ δ’ ὡς ἐπὶ τὸ πολύ · ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ γὰρ οἱ ἄνθρωποι πενταδάκτυλοι · τὰ δὲ οὔθ’ ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ οὔτε ἐξ ἀνάγκης ἀλλ’ ὅπως ἔτυχε , τουτέστιν ἐπ’ ἔλαττον . καὶ ὅτι τὸ ὅπως ἔτυχεν ἀντὶ τοῦ ὡς ἐπ’ ἔλαττον ἔλαβε , δῆλον πεποίηκε διὰ τοὐ ἐπαχθέντος αὐτῷ παραδείγματος · ἐπ’ ἔλαττον γὰρ καὶ σπανίως ἐπὶ κυνὸς ἀνατολῇ γίνεται ψῦχος · ποτὲ γὰρ ἴσως τοῦτο συβήσεται . τὸ οὗν συμβεβηκός ἐστιν οὕτε τῶν ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ οὔτε τῶν ἐξ ἀνάγκης καὶ ἀεί , ἀλλὰ τῶν ὡς ἐπ’ ἔλαττον . διελὼν οὖν οὕτω τὰ ὄντα ὁρίζεται τὸ . συμβεβηκὸς λέγων συμβεβηκός ἐστιν ὃ γίνεται μέν , οὐκ ἀεὶ δὲ οὐδὲ ἐξ ἀνάγκης οὐδ’ ὡς ἐπὶ τὸ πολύ · ὥστε τὸ ἐν τῷ κόρακι μέλαν οὐχ ἁπλῶς συμβεβηκὸς λεχθήσεται ἀλλὰ μετὰ πρὸ σθήκης ἐπὶ πολὺ συμβεβηκός · τὸ δὲ ἐπ’ ἔλαττον γινόμενον συμβεβηκὸς ἁπλῶς χωρίς τινος προσθήκης . εἰ δὴ πᾶσα ἐπιστήμη ἢ τῶν ἀναγκαίων ἐστὶν ἢ τῶν ὡς ἐπὶ τὸ πολύ , τὸ δὲ συμβεβηκὸς οὐ τοιοῦτον , τοῦ συμβεβηκότος ἄρα οὐκ ἔστιν ἔπιστήμη . δείκνυσι δὲ καὶ ἄλλως ὅτι τοῦ συμβεβηκότος οὐκ ἔστιν ἐπιστήμη , δυνάμει συλλογιζόμενος οὕτως . ὧν ἐστιν ἐπιστήμη , τούτων εἰσὶν ἀρχαὶ καὶ αἴτια ὡρισμένα · τοῦ κατὰ συμβεβηκὸς ὄντος ἀρχαὶ καὶ αἴτια ὡρισμένα οὔκ εἰσι · τοῦ συμβεβηκότος ἄρα οὐκ ἔστιν ἐπιστήμη . τούτων τῶν δύο προτάσεων τὴν μείζονα τὴν ὧν εἰσιν ἐπιστῆμαι τούτων ἀρχαί εἰσι καὶ αἴτια ὡς πολλάκις δειχθεῖσαν οὐ κατασκευάζει , τὴν δὲ ἐλάττονα τὴν λέγουσαν ὅτι τοῦ συμβεβηκότος οὐκ ἔστιν ὡρισμένα αἴτια δείκνυσι δι’ ἀδυνάτου , ὑποθέμενος τὸ ἀντικείμενον ὅτι ἔστωσαν τοῦ κατὰ συμβεβηκὸς ὄντος αἴτια [ καὶ ] ὡρισμένα , καὶ συλλογίζεται πάλιν δυνάμει ὧδε . τὸ ὡρισμένα αἴτια ἔχει , ὡς ὑπόκειται · ὧν ἐστιν ὡρισμένα αἴτια , ταῦτα ἀναγκαῖά ἐστι · τὸ συμβεβηκὸς ἄρα ἀναγκαῖόν ἐστι . τούτῳ προσληθείσης ἑτέρας προτάσεως τῆς τὸ δὲ ἀναγκαῖον ἀεί ἐστι , συνάγεται ὅτι τὸ συμβεβηκὸς ὂν ἀεί ἐστι . τοῦτο δὲ ἀδύνατον · ἀδύνατον ἄρα καὶ δι’ οὗ τοῦτο συνῆκται · ἔστι δὲ τὸ τοῦ κατὰ συμβεβηκὸς ὄντος αἱ ἀρχαὶ ὡρισμέναι εἰσίν . εἰ δ’ οὔκ εἰσιν αἱ ἀρχαὶ αὐτοῦ ὡρισμέναι , οὐδ’ ἔστιν αὐτοῦ ἐπιστήμη . καὶ ἡ μὲν ἀγωγὴ τῶν λεγομένων τοιαύτη τις ἄν εἴη .. τὰ δὲ κατὰ τὴν λέξιν οὕτως ἂν ἔχοι . ὅτι δὲ τοῦ κατὰ συμβεβηκὸς ὄντος οὔκ εἰσιν ἀρχαὶ τοιαῦται , τουτέστιν ὡρισμέναι , δῆλον . εἰ γάρ εἰσιν αὐτοῦ τὰ αἴτια ὡρισμένα , ἔσται ἀναγκαῖον , ὥσπερ καὶ τὰ λοιπὰ ὧν ἐστι τὰ αἴτια ὡρισμένα · εἰ δὲ τοῦτο , ἔσται πάντα ἐξ ἀνάγκης · εἰ δὲ τοῦτο , | ἀναιροῖτ’ ἂν ἡ τοῦ ἐνδεχομένου φύσις . ὅτι δὲ ἔστιν ἡ τοῦ ἐνδεχομένου φύσις καὶ ἀδύνατόν ἐστιν αὐτὴν μὴ εἶναι , δέδεικται ἑν τῷ Περὶ ἑρμηνείας . εἰπὼν δὲ ὅτι πάντα ἐξ ἀνάγκης πὼς ἔσται , τοῦτο κατασκευάζει λέγων · εἰ γὰρ τοῦδε ὄντος ἔστι τόδε καὶ τοῦδε τόδε , τοῦτο δὲ γίνεται οὐκ ἐπὶ τῶν τυχόντων ἀλλ’ ἐπὶ τῶν ἀναγκαίων , εἰ οὖν καὶ ἐπὶ τοῦ κατὰ συμβεβηκὸς ὄντος τοῦδε μὲν ὄντος ἔστι τόδε , τοῦδε δὲ ὄντος ἔστι τὸ συμβεβηκός , ἔσται τὸ συμβεβηκὸς ἀναγκαῖον . ὥσπερ γὰρ οἰκίας οὔσης ἐξ ἀνάγκης εἰσὶ τοῖχοι , τούτων δὲ ὄντων θεμέλιοι , καὶ τούτων ἐξ ἀνάγκης λίθοι , οὕτω καὶ τὸ συμβεβηκὸς ἐξ ἀνάγκης ἂν ἦν , εἴπερ ἦσαν αὐτοῦ τὰ αἴτια ὡρισμένα . οἷον σαφηνείας ἕνεκεν τοῦ ἡλίου κατὰ κάθετον γινομένου τῇ σελήνῃ ἐξ ἀνάγκης γίνεται ἔκλειψις , ἐκλείψεως δὲ γενομένης δεδόσθω ὡς συνέβη εὑρεθῆναι θησαυρόν · εἰ οὖν τῆς τοῦ θησαυροῦ εὑρέσεως τὰ αἴτια ὡρισμένα ἐστίν , ἔστωσαν αὐτοῦ αἴτια ἥ τε ἔκλειψις καὶ τὸ τῆς ἐκλείψεως αἴτιον · ὥστε ἐπεὶ τοῦ ἡλίου κτὰ κάθετον τῇ σελήνῃ γινομένου ἐξ ἀνάγκης γίνεται ἔκλειψις , ἡ δὲ ἔκλειψις αἰτία ἐστὶ τῆς τοῦ θησαυροῦ εὑρέσεως , ἐξ ἀνάγκης ἔσται ἡ τοῦ θησαυροῦ εὕρεσις , ἧς εὑρέσεως ἐστιν αἰτία ἡ ἔκλειψις . τοῦτο δέ , ἤτοι ἡ τοῦ θησαυροῦ εὕρεσις , ἦν συμβεβηκός · ἔστι γὰρ τῶν ἐπ’ ἔλαττον · νῦν δὲ ἐκ τοῦ λέγειν ὅτι ὡρισμένα ἐστὶν αὐτοῦ τὰ αἴτια συνάγεται ὅτι τῶν ἀναγκαίων ἐστίν . ἅπαντα ἄρα ἀναγκαῖά ἐστι καὶ οὐδέν ἐστιν ἐνδεχόμενον . τελευταῖον δὲ εἶδος εἶπε τὸ ἔσχατον αἰτιατόν . αἴτιον μὲν γὰρ πρῶτον ἡ κατὰ κάθετον τοῦ ἡλίου ἀπόστασις , αἰτιατὸν δὲ ἡ ἔκλειψις . πάλιν αἴτιον μὲν δεύτερον ἡ ἔκλειψις , αἰτιατὸν δὲ ἔσχατον ἡ τοῦ θησαυροῦ εὕρεσις · εἰ δὲ ἦν αὕτη ἡ εὕρεσις αἰτία τινός , ἦν ἄν ἐκεῖνο τὸ ἔσχατον αἰτιατόν . εἰ μὲν οὗν ὂν ὑποθώμεθα τὸ τοῦ συμβεβηκότος αἴτιον , συμβήσεται καὶ τὸ συμβεβηκὸς ἐξ ἀνάγκης εἶναι . εἰ δὲ μὴ ὄν , φησίν , ὑποθώμεθα ἀλλὰ γινόμενον , ἐξ ἀνάγκης γενήσεται καὶ τὸ συμβεηκός . εἰ γὰρ αὕριον γενήσεται θησαυροῦ εὕρεσις ἐκλείψεως γινομένης , ἔκλειψις δὲ γενήσεται εἰ ἀντίφραξις γένηται ὑπὸ τῆς γῆς , αὕτη δὲ εἰ κατὰ κάθετον ὁ ἥλιος γίνηται , καὶ τοῦτο πάλιν εἰ γίνεται βροχή , καὶ τοῦτο εἰ βροντᾷ , ἡ δὲ βροντὴ ἔστω τελευταῖον , ἀναποδιστέον ῾ ἐπεὶ βροντὴ γίνεται , βρέξει ἐξ ἀνάγκης , βροχῆς γινομένης ἐξ ἀνάγκης ὁ ἥλιος κατὰ κάθετον γίνεται τούτου γινομένου ἐξ ἀνάγκης ἀντίφραξις γίνεται , ταύτης γινομένης ἐξ ἀνάγκης ἔκλειψις , καὶ ταύτης ἐξ ἀνάγκης ἡ τοῦ θησαυροῦ εὕρεσις.’ ἅπαντα ἄρα ἐξ ἀνάγκης . ἐὰν οὖν , φησίν , ἀπὸ τοῦ ἐνεστῶτος νῦν ἀρξάμενοι λέγωμεν ὅτι αὔριον γίνεται νίψις , ἐπειδὴ πᾶν τὸ γεγονὸς ἐν πεπρασμένῳ χρόνῳ γίνεται , καταντήσομεν εἰς τὸ ὄν . ἔστω γὰρ ὅτι ἡ τοῦ θῆ σαύρου εὕρεσις γίνεται ἅμα τῷ παυθῆναι τὴν ἔκλειψιν , καὶ αὕτη ἅμα τῷ παῦσαι τοῦ βρέχειν , καὶ τοῦτο ἅμ τῷ παῦσαι τοῦ βροντᾶν · ἐπειδὴ ὁ πᾶς χρόνος πεπερασμέονς ἐστίν , ἐὰν ἀφέλωμεν τὸν τῆς ἐκλείψεως χρόνον , εἶτα τὸν τῆς βροχῆς , κἂν ἑκατονταμηναῖοί εἰσι κἂν χιλιουταμηναῖοι , ὅμως πεπερασμένοι , ἥξομέν ποτε εἰς τὸ ὂν ἤτοι τὴν βροντήν . ἐκεῖθεν οὖν ἀρξάμενοι εὑρήσομεν πάντα τὰ μετὰ τὴν βροντὴν ἐξ ἀνάγκης γινόμενα . Τὸ δ’ ὡς ἀληθῶς ὂν καὶ μὴ κατὰ συμβεβηκός . Ὡς ἀληθῶς ὂν ἔλεγεν , ὅτε περὶ τούτου τὸν λόγον ἐν ταύτῃ ἐποιεῖτο τῇ πραγματεία . τὴν ἀληθῆ κατάφασιν ἢ τὴν ἀληθῆ ἀπόφασιν , ὥσπερ καὶ ὡς ψεῦδος μὴ ὂν τὴν ψευδῆ κατάφασιν καὶ ἀπόφασιν . τὸ οὗν ὡς ἀληθῶς , φησίν , ὂν ἀλλ’ οὐ τὸ κατὰ συμβεβηκός ὄν , τὸ δὴ ὡς ἀληθῶς ὂν ἐν συμπλοκῇ ἐστι διανοίας καὶ πάθος διανοίας . ὅταν γὰρ ἀληθῶς συνάψῃ τὸν κατηγορούμενον τῷ ὑποκειμένῳ ἡ διάνοια , λέγεται τοῦτο ὄν , οὐχ ἁπλῶς δὲ ὂν ἀλλ’ ὡς ἀληθῶς ὅν · οἷον εἰ γράφοντος Σωκράτους εἴπῃ ἡ διάνοια ὡς ὁ Σωκράτης γράφει , τοῦτο ὂν μέν ἐστιν , ἀλλ’ οὐχ ἁπλῶς ὂν ἀλλ’ ὡς ἀληθὲς ὄν . τούτου οὗν τοῦ ὡς ἀληθῶς ὄντος αἰτία οὐ ζητεῖται · οὐθεὶς γὰρ ζητεῖ διὰ τί ἡ διάνοια συνέπλεξε τῷ Σωκράτει τὸ γράφει ἀλλὰ περὶ τὸ ἔξω ὂν καὶ χωριστὸν ἤτοι καθ’ αὑτὸ ὑπάρχον . περὶ τοῦτο ζητοῦμεν τὰ αἴτια . ἔξω δὲ ὂν λέγει τὸν Σωκράτην καὶ τὴν ἐνέργειαν αὐτοῦ , λέγω δὴ τὸ γράφειν · οὐ γάρ ἐστιν ὁ Σωκράτης καὶ ἡ ἐνέργεια αὐτοῦ ἐν τῇ λέγούσῃ διανοίᾳ ὅτι ὁ Σωκράτης γράφει , ἀλλ’ ἐκτὸς αὐτῆς καὶ ἐν τῳδὶ τῷ τόπῳ . περὶ δὴ τὸ ἔξω ὂν ζητοῦμεν τὰ αἴτια · ζητοῦμεν γὰρ τὴν αἰτίαν δι’ ἣν ὁ Σωκράτης γράφει . οὐ παρέργως δὲ τούτων ἐμνήσθη , ἀλλ’ ἐπειδὴ ἔδειξεν ὅτι τοῦ κατὰ συμβεβηκὸς ὄντος οὔκ εἰσιν αἴτια , ἀκολούθως εἴρηκεν ὅτι οὐδὲ τοῦ ὡς ἀληθῶς ὄντος εἰσὶν αἴτια . εἰπὼν δὴ ὅτι τοῦ ἔξω ὄντος τὰ αἴτια ζητοῦμεν , λέγει ὅτι τοῦ δὲ οὐκ ἀναγκαίου ἀλλ’ ἀορίστου καὶ ἐπ’ ἔλαττον ὄντος τὰ αἴτια ἀόριστα καὶ ἄτακτα , καὶ διὰ τοῦτο οὐ ζητεῖται · τοῦ γὰρ ἐντυχεῖν ὃν μὲν ἐβούλετό τις ἰδεῖν , μὴ ᾤετο δέ , ἄπειρα τὰ αἴτια , ὡς ἐν τοῖς Περὶ φύσεως εἴρηκεν . οὔτε οὗν αἴτιά εἰσι τοῦ κατὰ συμβεβηκὸς ὄντος , οὔτε ἔστιν ἐν αὐτῷ τὸ ἕνεκά του , ἀλλ’ ἔστι τὸ ἕνεκά του ἢ ἐν τοῖς φύσει γινομένοις ἢ τοῖς ἀπὸ διανοίας . Μέχρι δὴ τῶν ἐνταῦθα ἡμῖν ἐξηγητέον τὰ τοῦ παρόντος βιβλίου · τὰ γὰρ ἀπὸ τοῦ τύχη δέ ἐστιν , ὄταν τι τούτων γένηται κατὰ συμβεβηκὸς ἕως τοὺ τέλους τοῦ βιβλίου τὰ αὐτά εἰσιν ἀπᾶραλλάκτως τοῖς ἐν τῇ Φυσικῇ ἀκροάσει Ι λεγομένοις , καὶ δεῖ τούτων τὴν σαφήνειαν ἐκ τῶν εἰς ἐκεῖνα ὑπομνημάτων πορίζεσθαι , ἡμῖν δὲ ἡ τοὐ Α σαφήνεια προχειριζέσθω .
Lemmas: ’Ev ὁ πάρειμι βιβλίον δέκατος εἰμί ὁ ὅλος πραγματεία , κάππα δέ ἐπιγράφω , ἐπαναλαμβάνω ὁ ἀποδείκνυμι αὐτός καί ἀναγνωρίζω ἐγώ ὡς ὁ τοιοῦτος πραγματεία ἕτερος εἰμί ὁ φυσικός καί ὁ μαθηματικός καί μόνος ἄξιος καλέω σοφία . ἀλλά ὁ μέν πρόθεσις ὁ πάρειμι βιβλίον οὗτος εἰμί , ἄνωθεν δέ πάλιν ῥητέος . ζητέω ἐν ὁ πρῶτος λόγος περί ὁ πᾶς ἀγαθός ἐπιστήμη πότερος ὁ πρακτικός τίς εἰμί ἢ ὁ θεωρητικός , δείκνυμι ὅτι πᾶς πρακτικός ὁ ὁποιοσοῦν θεωρητικός ἀγαθός εἰμί , πάλιν δέ ὁ θεωρητικός πᾶς ὁ σοφία , ὅς ἐνταῦθα ζητέω , διά ὁ ἀγαθός εἰμί ὁ ὁ σοφία ἀρχή ὁ ὁ ἄλλος ἐπιστήμη ἀρχή . ἐπεί δέ ἄδηλος εἰμί εἰμί ὅλως εἰμί ἀρχή ὁ πρόκειμαι ἐπιστήμη , τρέπω εἰς οὗτος καί δείκνυμι ὅτι εἰμί ἀρχή ὁ πρόκειμαι ἐπιστήμη καί χράω ἀρχή . εἶτα μέλλω δείκνυμι τίς εἰμί ὁ ὁ σοφία ἀρχή , καί ὅτι ἀγαθός ὁ ὁ ἄλλος ὑποβάλλω ἐπιστήμη ἀρχή , ἱστορέω ὁ ὁ παλαιός ὅς ἔχω περί ἀρχή δόξα , καί ἀποσείω εἰμί τίς οὗτος περί αὐτός μή καλῶς εἴρω , ἀκόλουθος γιγνώσκω εἶπον ὁ περί ὁ ζητέω ἀρχή αὐτός βούλησις τε καί δόξα . ἐπεί δέ πᾶς γνῶσις καί μάθησις ἐκ ὁ σαφής γίγνομαι , εἶπον ὅτι “ ἀνάγκη πρός ὁ ἐπιζητέω ἐπιστήμη ἐπέρχομαι ἐγώ πρῶτος περί ὅς ἀπορέω δεῖ πρῶτος . εἰμί γάρ ὁ εὐπορέω βούλομαι προὔργου ὁ διαπορέω καλός καί ἀπορέω ἐν ὁ Β οὗτος ὁ πρα - ματείας ὅσος ἐκεῖσε αὐτός ἀπορέω , ἐν ὁ μετά ὁ Β ἄχρι ὁ πάρειμι , ὅς κάππα ὁ περιπατητικός ἔθος καλέω , λέγω ὁ δοκέω αὐτός τε καί ὁ ἀλήθεια εἰμί ἔχω ὁ πραγματεία οὗτος , λύω ὁ ἐκεῖ ἀπολέγω εἴρω ὅσος ὁ λέγω ἀκόλουθος καί οἰκεῖος παρεμπίπτω . μέλλω δέ καί ὁ λοιπάς λύω διά τε ὁ πάρειμι βιβλίον καί ὁ ἐφεξῆς , πάλιν ὑπομιμνῄσκω ἀπό ὁ ἐκεῖσε ἀπολέγω ὅσος ἢ ὅλως οὖον τυγχάνω λύσις ἢ οὐ αὐτάρκης . καί πρότερος φημί ὅτι μέν ὁ πρόκειμαι ἐγώ σοφία ἐπιστήμη τίς εἰμί ἀρχή ἔχω δῆλος ἐγώ ἐκ ὁ πρῶτος λόγος γίγνομαι , ἐν ὅς διαπορέω τε πρός ὁ ὑπό ὁ ἄλλος περί ἀρχή εἴρω καί ζητέω εἴτε καλῶς λέγω εἴτε μή καλῶς . ὁ περί ἐκεῖνος γάρ σκοπός ἅμα ἀποδείκνυμι ὅτι ὁ ζητέω σοφία ἀρχή χράω . ἀπορέω δέ ἄν τις , πότερος εἷς ὑπολαμβάνω εἰμί δεῖ ὁ σοφία . ἀνάμνησις , ὅς ἐγώ εἴρω , ὁ ἐν ὁ Β οὗτος ὁ πραγματεία ἀπολέγω ποιέω , καί φημί ἀπορέω ἄν τις πότερος ὁ σοφία εἷς τίς εἰμί ἐπιστήμη ἢ πλείων , εἷς δέ οὐ οὕτως ὅς φημί ὁ ἀριθμητικός καί γεωμετρία καί φυσικός καί ἀστρονομία ἅπας εἷς , ὅτι πᾶς ἐν εἷς τυγχάνω εἰμί ὁ ὁ Σωκράτης Ψυχή λέγω γάρ καί αὔτης εἷς τις , ὅτι ἅπας ἐν εἷς Ψυχή συναθροίζω ἀποτελέω εἷς τις καθολικός ἕκαστος ὁποῖος οὗτος ) , οὐ οὗτος δή ζητέω εἰμί εἰμί ὁ σοφία εἷς , ἀλλά εἰμί εἷς εἰμί ὁ ἀριθμός ἢ οὐ εἰμί εἷς ὁ ἀριθμός ἀλλά πλείων . καί εἶπον πρῶτος συλλογίζομαι ὅτι οὖον εἷς , λέγω ὁ εἷς ἐπιστήμη ὁ ἀριθμός ὁ ἀρχή ἐναντίος εἰμί · ὁ γάρ ἐναντίος εἷς ὁ ἐπιστήμη καί ὁ εἷς ὁ ἐναντίος · ὁ δέ σοφία ὁ ἀρχή οὐ εἰμί ἐναντίος · καί συμπεραίνω , ὁ πρόκειμαι ἄρα ἐπιστήμη , ὁ σοφία , οὐ εἰμί εἷς . ἀλλά καί ὅτι ὁ | ὁ σοφία ἀρχή οὐ εἰμί ἐναντίος δείκνυμι οὗτος . ὁ σοφία ὁ ἀρχή ὁ πρῶτος οὐσία καί ἀΐδιος εἰμί · ὁ οὐσία οὐδείς εἰμί ἐναντίος · ὁ σοφία ἄρα ὁ ἀρχή οὐ εἰμί ἐναντίος . εἰμί γάρ ὁ μερικός οὗτος καί αἰσθητής οὐσία οὐδείς εἰμί ἐναντίος , ὁ νοητός καί ἀίδιος , εἶπον δέ καί ὑπερούσιος τίς ἄν εἰμί ἐναντίος ; οὗτος καί ἐπινοέω φαῦλος . τοιοῦτος μέν ὁ ἐπιχείρησις , κατά ὅς ἐνίστημι ὅτι ὁ σοφία οὐ εἰμί εἷς . ἐπιχειρέω δέ καί εἰς ἐναντίος λέγω ἰάομαι δέ μή εἰμί εἷς ἀλλά πλείων , τίς οὗτος , πότερος ἀριθμητικός ὁ ἄλλος τις , καί πότερος ἑπτά ἢ πέντε ἢ ἄλλος τις ἀριθμός , ἔχω οἷος εἄν εἴρω πολύς ἀπορία ἀλλά καί ὁ ἀποδεικτικός ἀρχή εἰμί δέ ὁ ἐπί πᾶς ὁ κατάφασις ἢ ὁ ἀπόφασις , καί ὁ εἰμί ὁ αὐτός ἴσος , καί ἀλλήλων ἴσος , καί ὁ ὅμοιος ) , ὁ περί οὗτος θεωρέω εἷς εἰμί ἢ πλείων ; εἰμί μέν γάρ εἷς , οἷος φέρω ὁ ἀριθμητικός , διά τίς λόγος οὗτος εἰμί οὗτος καί οὖον ὁ γεωμετρία , ἢ διά τίς οὗτος καί οὐ ἄλλος ὁποῖος ; εἰμί δέ μή εἷς εἰμί ὁ ὁ ἀποδεικτικός ἀρχή ἐπισκέπτομαι ἀλλά πλείων , Ποίας δεῖ οὗτος τίθημι , πρακτικός ἢ θεωρητικός ; καί ὁ θεωρητικός φυσικός ἢ ἄλλος τις ; ἔτι πᾶς ὁ οὐσία εἷς εἰμί ἐπιστήμη ἢ οὖον ; εἰμί μέν γάρ μή εἰμί εἷς πᾶς ὁ οὐσία , ποῖος οὐσία ποῖος εἰμί χαλεπός ἀποδίδωμι . εἰμί δέ πάλιν τις τίθημι πᾶς ὁ οὐσία εἷς εἰμί ἐπιστήμη , ἄδηλος πῶς πλείων ἐνδέχομαι εἷς εἰμί · ὁ γάρ εἷς ὁ ἐναντίος , ὁ δέ οὐσία οὐ ἐναντίος . ἔτι ζητέω ἄν τις εἰμί ὁ ἀπόδειξις περί ὁ οὐσία εἰμί ἢ περί ὁ κατά ἑαυτοῦ συμβεβηκός ὁ οὐσία . ἢ εἰμί εἰμί ὁ ἀπόδειξις περί ὁ κατά ἑαυτοῦ συμβεβηκός , ὁ δέ οὐσία καί ὁ τίς εἰμί εἰμί ἀπόδειξις οὐ εἰμί , ὡς δείκνυμι ἐν ὁ δύο ὁ ὕστερος ἀναλυτικός , οὐ ἄν εἰμί ὁ οὐσία ὁ ἀπόδειξις , ἀλλά ἕτερος τις . ἀλλά ἐάν ὁ ὁ οὐσία ἕτερος ὁ ὁ συμβεβηκός , τίς εἰμί ἑκάτερος αὐτός , καί ποῖος οὗτος ὁ σοφία , ὁ ὁ συμβεβηκός ἢ ὁ ὁ οὐσία ; καί φημί ὅτι ἐπί εἰμί ὁ ἀποδεικτικός σοφία περί ὁ συμβεβηκός εἰμί , ὁ περί ὁ πρῶτος , τουτέστιν ὁ περί ὁ πρῶτος ἀρχή οἷος ἄν καί ἄγω , Μίνη εἰμί ὁ ὁ οὐσία . οὔτε οὖν ἐν οὐδείς οὗτος ὁ ἐπιζητέω σοφία θετέος , οὔτε περί ὁ ἐν ὁ φυσικός εἴρω αἴτιος , ὕλη , εἶδος , ποιητικός καί τελικός . καί ὅτι περί ὕλη καί εἶδος καί ποιητικός οὐ εἰμί , εἴρω ἐν ὁ πρῶτος οὗτος ὁ πραγματεία βιβλίον . ἄυλος γάρ εἰμί ὅς ἐνταῦθα ζητέω ἀρχή , ἀλλά οὐδέ εἰμί τίς οὗτος ποιητικός οὗτος γάρ εἰμί ὁ πᾶς πρῶτος καί πᾶς | αἴτιος ) , ἀλλά καί ὑπέρ εἶδος οὗτος · εἶδος γάρ ποιητικός . ὅτι δέ οὐδέ περί τελικός εἰμί ὁ σοφία , δείκνυμι λέγω οὔτε γάρ περί ὁ ἕνεκα τις · ἕνεκα γάρ τις ὁ τελικός φημί , αὐτός δέ εἶπον καί τἀγαθόν . εἶπον δέ οὔτε γάρ περί ὁ ἕνεκα τις δίδωμι ἐγώ προσυπακούω ὅτι ἵημι περί ὁ λοιπάς τρεῖς , εἶδος ὕλη ποιητικός · ὁ γάρ σύνδεσμος ὁ γάρ ἐλλείπω εἰμί ἀποδοτικός . δείκνυμι οὖν ὁ πρόκειμαι οὕτως . ὁ σοφία περί ὁ ἀκίνητος · ὁ ἀγαθός καί ὁ ἕνεκα τις ἐν ὁ ἀκίνητος οὐ εἰμί · παντέλεια γάρ ἐκεῖνος καί ἀνενδεής καί οὐδείς ἐφίημι · καί συμπεραίνω ὁ σοφία ἄρα οὐ εἰμί περί ὁ ἕνεκα ὁ . εἶπον δέ ὅτι ὁ σοφία περί ὁ ἕνεκα ὁ οὐ εἰμί , λέγω ἐν τίσις εἰμί ὁ ἕνεκα ὁ . ὁ ἕνεκα ὁ , φημί , τοιοῦτος δέ εἰμί τἀγαθόν , ἐν ὁ πρακτός ὑπάρχω · ὅς γάρ τις πράσσω , ἕνεκα ἀγαθός ἢ φαίνω ἀγαθός πράσσω . ἐν ὁ πρακτός οὖν ἀγαθός καί ἐν ὁ εἰμί ἐν κινέω , ἤτοι ὁ φυσικός καί τεχνητός . καί οὗτος πρῶτος κινέω · ὁ γάρ ἀγαθός ἢ ὁ φαίνω ὁράω κινέω ὁ ὄψις καί οὗτος ὁ φαντασία καί οὗτος ὁ ὄρεξις καί οὗτος ὁ ζῷον , ὥστε ὁ πρῶτος κινέω ὁ ἕνεκα ὁ καί ὁ ἀγαθός εἰμί . εἰμί δή ὁ σοφία περί ὁ ἀκίνητος , ἐν δέ ὁ ἀκίνητος ὁ ἕνεκα τις οὐ εἰμί , ὁ σοφία ἄρα οὐ εἰμί πεῖ ὁ ἕνεκα ὁ . ὅλος δέ ἀπορία ἔχω , πότερον ποτός περί ὁ αἰσθητός οὐσία εἰμί . ὁ λέγω εἰμί · ὁ ζητέω ἐπιστήμη περί αἰσθητής εἰμί οὐσία ἢ οὖον περί αἰσθητός ἀλλά περί τις ἕτερος . ἀλλά εἰμί περί ἕτερος καί οὖον περί ὁ αἰσθητής , τίς εἰμί τυγχάνω ὅσπερ εἰμί παρά ὁ αἰσθητής , περί ὅς εἰμί ὁ σοφία , πότερος ὁ εἶδος , τουτέστιν ὁ ἰδέα , ἢ ὁ μαθηματικός ; ἀλλά ὅτι μέν ἐν οὐ εἰμί ἰδέα δείκνυμι διά πλείων · ἄν δήω εἰμί ὁ εἶδος , διά τίς . φημί , ὥσπερ ἐπί ὁ μαθηματικός οὐ οὕτως ἔχω καί ἐπί ὁ ἄλλος ὅς εἰμί εἶδος , τουτέστι διά τίς , ὥσπερ μεταξύ ὁ αὐτοτρίγωνον καί ὁ αἰσθητής τρίγωνος εἰμί φημί ὁ μαθηματικός τρίγωνος ἐν ὑπάρχω καί κατά ἑαυτοῦ εἰμί , ἀλλά οὖον ὁ ἐπίνοια ὁ εἰμί ἔχω οὐ οὕτως εἰμί μεταξύ ὁ αὐτοάνθρωπος καί ὁ κατά ἕκαστος ἄνθρωπος τρίτος ἄνθρωπος ἐν ὑπάρχω καί κατά ἑαυτοῦ εἰμί ; ὁ γάρ αὐτοάνθρωπος εἶπον παρά αὐτός , τουτέστι παρά ὁ αὐτοάνθρωπος . ἐνίστημι οὖν οὗτος πρός ὁ ἰδέα ἐπιχειρέω καί εἰς ἐναντίος , λέγω εἰμί δέ αὖος μή εἰμί ὡς λέγω , τουτέστιν εἰμί δέ μή δήω μηδέ συγχωρέω εἰμί ἰδέα , περί ποῖος πραγματεύομαι φημί ὁ μαθηματικός ; οὖον γάρ δή περί ὁ κατά ἕκαστος καί αἰσθητής · οὐδείς γάρ | ὁ ἐνταῦθα μῆκος ἀπλατής ἢ εὐθύς2 ἢ σφαῖρα κατά σημεῖον ἅπτω ὁ ἐπίπεδος . περί γάρ τοιοῦτος ὁ μαθηματικός πραγματεύομαι καί οὗτος ζητέω . εἰμί οὖν ἐνταῦθα οὐδείς εἰμί τοιοῦτος , εἰμί μή δήω εἰμί αὐτομῆκος καί αὐτοσφαῖρα , εἰμί ὁ μαθηματικός περί ὁ μή εἰμί , οὐδείς δέ ἐπιστήμη περί ὁ μή εἰμί εἰμί . οὗτος εἶπον οὐδείς πρός οὗτος λέγω ὡς πολλάκις εὐθύνω οὗτος ὁ δόξα , λέγω δέ ὅτι οὐδέ περί ὁ μαθηματικός εἰμί ὁ σοφία · οὐδείς γάρ αὐτός εἰμί χωριστός καί κατά ἑαυτοῦ ὑπάρχω , ἀλλά ἐν μόνος ὁ ἐπίνοια ἔχω ὁ εἰμί , ὁ δέ σοφία περί ὁ κατά ἑαυτοῦ εἰμί καί εἰμί εἰμί εἰμί . οὔτε δή ὁ μαθηματικός εἰμί ὁ σοφία οὔτε ὁ αἰσθητής καί μερικός οὐσία · οὗτος γάρ φθαρτός εἰμί , ὁ δέ σοφία ὁ ἄφθαρτος καί ἀίδιος . ὅλος δέ ἀπορέω ἄν τις , Ποίας εἰμί ἐπιστήμη ὁ διαπορέω περί ὁ ὁ μαθηματικός ὕλη . καί οὗτος ζητέω ἄν τις , φημί , Ποίας ἐπιστήμη εἰμί ὁ ζητέω ὁ ὑπόκειμαι ὁ μαθηματικός ὕλη . ὁ φυσικός προφανῶς οὐ εἰμί · οὗτος γάρ περί ὁ ἔχω ἀρχή κίνησις καί στάσις ἐν ἑαυτοῦ ὁ κινέω καί ἵστημι ] εἰμί καί περί ὁ ὑπόκειμαι οὗτος ὕλη , ὁ δέ μαθηματικός ἀκίνητος . ἀλλά οὐδέ ὁ ἀποδεικτικός . ὁ γάρ ἀποδεικτικός ὁ γένος καί ὁ ὑπόκειμαι ὁ μαθηματικός λαμβάνω ὡς ὁμολογέω , οἷος ὅτι ἵστημι ὁ μέγεθος , ζητέω ὁ κατά ἑαυτοῦ συμβεβηκός αὐτός , τίς ὁ εὐθύς2 καί τίς ὁ συμπίπτω ὁ εὐθύς ἢ μή συμπίπτω , οὖον μήv ὁ ὁ μέγεθος ἢ ὅς τίς πρός ἄν εἰμί ὁ ὁ μαθηματικός ὑπόκειμαι φύσις ζητέω . ὁ δέ περί γάρ αὐτός οὗτος ὁ γένος ὁ ζήτησις ποιέω ἐλλιπῶς καί λίαν ἀρχαιοπρεπῶς εἴρω · εἰμί δέ ἄν ἴσος ὁ αὐτός οὗτος ὁ γένος καί ὁ ὑπόκειμαι ὁ μαθηματικός ὕλη ὁμολογέω λαμβάνω ὅτι εἰμί τοδί , ὁ ζήτησις καί ὁ σκέψις ποιέω ὁ συμβεβηκός αὐτός κατά ἑαυτοῦ · οὗτος γάρ δεῖ προσυπακούω . εἰμί οὖν μήτε ὁ φυσικός εἰμί μήτε ὁ ἀποδεικτικός ὁ ζητέω ὁ ὁ μαθηματικός ὕλη , ὁ λείπω εἰμί ὁ σοφία περί αὐτός ζητέω . οὗτος εἶπον ἔτι , φημί , ἀπορέω ἄν τις εἰμί ὁ ζητέω σοφία περί ὁ ἀρχή εἰμί καί ὁ καλέω ὑπό τίνω στοιχεῖον λέγω δέ πῦρ καί γῆ καί ὁ οὗτος μεταξύ ) ἢ οὖον . καί ἐρωτάω ἀποκρίνω λέγω οὗτος δέ πᾶς ἐνυπάρχω ὁ σύνθετος τίθημι , δύναμις λέγω ἤ οὐ εἰμί περί ὁ τοιοῦτος ἀρχή ὁ ζητέω σοφία · ὁ μέν γάρ τοιοῦτος ἀρχή , ὁ πῦρ καί ὁ γῆ καί ὁ ἀήρ καί ὁ ὕδωρ , ἐνυπάρχω ὁ σύνθετος ζῷον καί φυτός καί ὁ τοιοῦτος , καί | ὅτι οὗτος ἐνυπάρχω , πᾶς ὁμολογέω · ὁ δέ σοφία ὁ χωριστής εἰμί καί παντελῶς ἀμέθεκτος ὁ μέν οὖν τοιοῦτος ἀρχή καί στοιχεῖον οὐ εἰμί ὁ σοφία , μάλιστα δέ δοκέω εἄν εἰμί ὁ καθόλου · πᾶς γάρ λόγος καί πᾶς ἐπιστήμη ὁ καθόλου , οὗτος δέ ὅσος ὁ ἄλλος μᾶλλον τίμιος καί καθολικός , τοσοῦτος μᾶλλον ὁ καθολικός εἰμί , καθολικός δέ πᾶς ὁ εἷς καί ὁ εἰμί . οὗτος γάρ ὁ πᾶς περιεκ - Τίκα · ἅπας γάρ οὐσία τις καί φύσις ἔχω καί ὕπαρξις καί εἰμί εἰμί καί εἷς . διά ὁ καθολικός δή εἰμί καί διά ὁ συναναιρέω , μή συναναιρέω δέ , εἰμί ὁ εἰμί καί ὁ εἷς ἀρχή . οὗτος γάρ ὁ ἀρχή οἰκεῖος ὁ συναναιρέω καί μή συναναιρέω . ὅτι δέ συναναιρέω δῆλος · μή γάρ εἰμί ὁ εἷς ἢ ὁ εἰμί οὐδείς εἰμί ὁ ἀπό οὗτος λεγο - Μένων . οὗτος ἐπιχειρέω ὅτι μάλιστα ὁ εἰμί καί ὁ εἷς εἰμί ἀρχή , ἐνίστημι πρός οὗτος λέγω ὅς δέ ὁ διαφορά αὐτός ἀνάγκη Μετέ - χέω . εἰμί δέ ὅς λέγω δύναμις τοιοῦτος . ὡς μέν καθολικός ὁ εἰμί καί ὁ εἷς δοκέω ἄν εἰμί ἀρχή · καθό δέ συμβαίνω οὗτος κατηγορέω ὁ διαφορά ὁ γάρ λογικότης καί εἰμί εἰμί καί εἷς , καί ὁ θνητότης καί ὁ λοιπός ) , ὁ δέ γένος ὁ διαφορά ὅτι οὖον κατηγορέω ἀπειράκις εἴρω , οὗτος οὐ εἰμί ὁ εἰμί καί εἷς γένος καί ἀρχή ἀλλά ὄνομα μόνος . καθό οὖν , φημί , εἰμί τις ὁ ὅς καί ὁ εἷς ἀρχή τίθημι , συμβαίνω οὗτος μετέχω ὁ διαφορά , τουτέστι κατηγορέω οὗτος ὁ διαφορά , κατά οὗτος οὐ ἄν δοκέω τίθημι αὐτός γένος καί ἀρχή . ἔτι δέ εἰμί μᾶλλον ἀρχή ὁ ἁπλόος ὁ κακός τοιοῦτος . ἐνταῦθα λείπω ὁ ἔτι ζητέω ἄν τις πότερος ὁ γένος εἰμί ἀρχή ἢ ὁ εἶδος . καί εἰμί ὁ μέν ἔτι δέ εἰμί μᾶλλον ἀρχή ὁ ἁπλόος - στερέω ὁ κακός τοιοῦτος κατασκευαστικός ὁ ὅτι μᾶλλον ἀρχή ὁ εἶδος ὁ γένος . πρόειμι δέ ὁ ἐπιχείρησις ἐπί ἀξίωμα ὁ ὁ σύνθετος ἥσσων εἰμί ἀρχή ὁ απλός οἰκέω γάρ ἀρχή ὁ ἁπλόος . ἐπεί ἐν ὁ σύνθετος ἥσσων εἰμί ἀρχή ἤ2 ὁ ἁπλόος , ὁ δέ γένος σύνθετος καθό πλείων περιεκτικός , ὁ δέ εἶδος ἁπλόος ὅς πάλιν οὗτος μικρός περιεκτικός , ὁ εἶδος ἄν εἰμί μᾶλλον ἀρχή ἤ2 ὁ γένος . ἔσχατος δέ ὁ ἐκ ὁ γένος εἶπον ὁ εἰδικός εἶδος . ἔνδοξος δέ ὁ ἐπιχείρησις καί προφανής μᾶλλον ὁ ἄλλος ἔχω ὁ παραλογίζομαι . οὗτος μέν οὖν δοκέω ἄν ὁ εἶδος μᾶλλον εἰμί ἀρχή ἤ2 ὁ γένος . ὅς δέ πάλιν ὁ γένος συναναιρέω ὁ εἶδος , οὖον συναναιρέω δέ ὁ εἶδος , δοκέω ὅτι ὁ γένος εἰμί ἀρχή . καί οὗτος γάρ ἀρχή ἀρετή ὁ συναναιρέω καί μή συναναιρέω . | ά μέν οὖν ὁ ἀπορία ἔχω οὗτος καί τοιοῦτος εἰμί . εἶπον ὅτι ὁ ὁ ἀπορία ἔχω οὗτος καί προστίθημι ὁ καί τοιοῦτος , ὡς μηνυτικός ὁ εἰμί καί ἄλλος ἀπορία παρά ὁ εἴρω εὐθύς ἐπάγω ἀπορία λέγω ἔτι δεῖ τίθημι τίς παρά ὁ κατά ἕκαστος , ἐν ὅς εἰμί ὁ σοφία , ἢ οὖον , ἀλλά ὁ κατά ἕκαστος εἰμί ὁ σοφία , διά ὁ μηδείς εἰμί τίς παρά ὁ κατά ἕκαστος ; καί λύω λέγω ὅτι ὁ κατά ἕκαστος φθαρτός εἰμί , ὁ δέ σοφία ὁ ἄφθαρτος καί ἀίδιος . ἀλλά οὐδέ ὁ παρά ὁ κατά ἕκαστος εἰμί ὁ σοφία . ὁ γάρ παρά ὁ κατά ἕκαστος ἢ γένος ἢ εἶδος . οὗτος δέ ἐν ὁ κατά ἕκαστος , καί εἰμί ὁμοίωμα ὁ ἐν ὅς ὑπάρχω , ὁ δέ σοφία περί ὁ εἰμί εἰμί καί ἀμέθεκτος . αἰνίσσομαι δέ διά ὁ εἶπον ὅτι διότι γάρ οὗτος ἀδύνατος εἴρω , ὅτι περί ἄλλος τις εἰμί ὁ σοφία καί οὖον περί ὁ γένος ἢ ὁ εἶδος . ἐπάγω καί γάρ ὅλως ἀπορία ἔχω πότερος δεῖ ὑπολαμβάνω οὐσία εἰμί χωριστής , ἴσος λέγω εἰμί μή εἰμί ἕτερος τις περί ὁ εἰμί ὁ σοφία , ἀπορία ἔχω πότερος εἰμί τις χωριστός παρά ὁ δεῦρο οὐσία ἢ οὐ εἰμί , ἀλλά ὁ αἰσθητής εἰμί ὁ εἰμί , ἐν ὅς καί περί ὁ ἀνάγκη ὑπάρχω ὁ σοφία . ἔοικα γάρ ζητέω ἄλλος οὐσία παρά οὗτος καί σκοπέω ὁράω εἰμί τίς εἰμί χωριστός καί κατά ἑαυτοῦ καί μηδείς ὅς ὁ αἰσθητής . ἔτι δέ εἰμί παρά ὁ αἰσθητός οὐσία ἕτερος οὐσία . ὁ ἀπορέω τοιοῦτος · εἰμί εἰμί παρά ὁ αἰσθητός οὐσία τις ἕτερος , οἷος φημί τις ὁ αὐτοάνθρωπος , παρά Ποίας ὁ αἰσθητής δεῖ τίθημι οὗτος εἰμί , τουτέστι τίνω εἰμί ἰδέα καί τίνω οὖον ; εἰμί γάρ εἰμί ἄνθρωπος ἰδέα καί ἵππος , διά τίς οὖον καί φυτός ; εἰμί δέ εἰμί καί φυτός , καί οἰκίον καί ὅλως ὁ ἄψυχος διά τίς οὐ εἰμί ; ὁ γάρ τεχνητός οὖον φημί ἰδέα ὁ οὗτος τίθημι . εἰμί δέ εἰμί ἰδέα καί ὁ φυσικός καί ὁ τεχνητός καί ἁπλόος ἀπαντάω ὁ αἰσθητής , ἄλογος ὁ ἰσάριθμος ὁ ὅδε κατασκευάζω ἰδέα . ὁ γάρ ὁ δύο γνῶσις ἔχω μή δύναμαι πολύς μᾶλλον ὁ τέσσαρες οὐ ἔχω · ὁ γάρ γνῶσις ὁ μικρός μάλα εἰμί καί πεπερασμενωτέρων . οὗτος δέ ὁ ἰδέα διά συστολή ὁ ὅδε ποιέω λανθάνω ἑαυτοῦ διπλασίων λαμβάνω . εἴρω δέ περί οὗτος ἐν ὁ μείζων Α αὐτάρκης . εἰμί μέν οὖν χωριστής τις ἀρχή ὁ εἶδος λέγω , οὗτος συμβαίνω · εἰμί δέ μή χωριστός ὁ σῶμα λέγω ὁ ζητέω ἀρχή , τίς οὗτος φημί εἰμί εἰμί μή ὁ ἀνείδεος ὕλη ; οὗτος γάρ ἐνέργεια μέν οὐδείς εἰμί οὐδέ ἔχω οἰκεῖος τίς εἶδος , δύναμις δέ εἰμί πᾶς , πλήν οὐδέποτε Χωρὶς εἶδος . εἰμί οὖν ὁ ἀνείδεος ὕλη λέγω τις εἰμί ὁ ζητέω ἀρχή , μᾶλλον εἰμί ὁ εἶδος ἀρχή ὁ οὗτος ὁρίζω καί κοσμέω , καί οὐ οὗτος . ἀλλά οὐδέ ὁ εἶδος | δυνατός λέγω εἰμί ὁ ζητέω ἀρχή · ὁ γάρ ζητέω ἀρχή ἀίδιος , πᾶς δέ ἔνυλος εἶδος φθαρτός . εἰμί οὖν τις τίθημι ὁ ζητέω ἀρχή ὁ ἔνυλος εἰμί εἶδος , πᾶς δέ ἔνυλος εἶδος φθαρτός ἔνυλος δέ λέγω ὁ μετά ὁ σεληνιακός σφαῖρα ) , ὅλως οὐ εἰμί ἀίδιος ἀρχή καί κατά ἑαυτοῦ καί χωριστός . ἀλλά ἄτοπος εἰμί γάρ καί ζητέω ὑπό ὁ χαρίεις καί σοφός . ἄλλως τε εἰμί μή εἰμί τοιοῦτος ἀρχή , πῶς εἰμί τάξις , μηδείς εἰμί ἀίδιος καί Μένων καί τάσσω ἅπας ὥσπερ ἔχω ; εἰμί δέ εἰμί τις οὐσία καί ἀρχή οἷος ζητέω ἀίδιος καί χωριστός , καί εἷς καί ὁ αὐτός ὁ ἀίδιος εἰμί ἀρχή ὁ καί φθαρτός , ἀπορία πολύς , διά τίς πᾶς ἀπό εἷς εἰμί ἀρχή ὁ μέν εἰμί φθαρτός ὁ δέ ἄφθαρτος · ἄτοπος γάρ . εἰμί δέ ἄλλος μέν ὁ ὁ φθαρτός ἄλλος δέ ὁ ὁ ἄφθαρτος ἀρχή , ὁ ὁ φθαρτός ἀρχή φθαρτός εἰμί ἢ ἄφθαρτος . εἰμί μέν ἄφθαρτος , διά τίς ὁ ἀπό αὐτός μέν φθαρτός , ὁ δέ ἀπό ὁ ἕτερος ἄφθαρτος , ἄφθαρτος ἄμφω εἰμί ; εἰμί δέ φθαρτός ὁ ὁ φθαρτός ἀρχή , εἰμί τις ἄλλος εἰς ὅς φθείρω , ἐκεῖνος δέ φθαρτός εἰμί ἢ ἄφθαρτος . εἰμί μέν ἄφθαρτος , διά τίς ὁ ἀπό αὐτός φθαρτός ; καί οὗτος ὁμοίως ἐπί πᾶς · εἰμί δέ πᾶς φθαρτός , εἰς ἤπειρος ἥκω · οὗτος δέ ὅτι ἀδύνατος δείκνυμι ἐν ὁ μικρός ὅς . εἰμί δέ δεῖ ὁ ζητέω ἀρχή ἀκίνητος εἰμί , ὁ δέ εἷς καί εἰμί ἀκίνητος δοκέω εἰμί , οὗτος εἰμί ἀρχή . ἢ εἰμί τις , φημί , οὗτος ἀρχή τίθημι , πρῶτος μέν , εἰμί δείκνυμι πολλάκις καί ἔτι δείκνυμι ὅτι ὁ εἰμί καί εἷς οὖον σημαίνω ὅδε τίς καί τίς δύναμαι ὁ ὅδε τίς ἐπάγω οὐσία ) , εἰμί οὖν μή σημαίνω ἑκάτερος αὐτός οὐσία οὐδέ εἰμί οὐδέτερος οὗτος οὐσία , οὐ εἰμί χωριστός καί κατά ἑαυτοῦ . οὐδείς γάρ ὁ παρά ὁ οὐσία χωριστός καί κατά ἑαυτοῦ , ἀλλά ἐν ὁ οὐσία πᾶς ὁ τοιοῦτος ὁ εἰμί ἔχω · ὁ δέ ἀίδιος καί πρῶτος ἀρχή τοιοῦτος ζητέω χωριστής τε καί κατά ἑαυτοῦ . εἰμί δέ εἰμί οὐσία καί ὁ ὅς καί ὁ εἷς , καί διά οὗτος καί ἀρχή , πᾶς εἰμί ἀρχή · ὡς γάρ ὅς ὁ ζῷον κατηγορέω πᾶς ἔμψυχος αἰσθητικός εἰμί , οὕτως εἴπερ εἰμί οὐσία ὁ εἰμί καί ὁ εἷς , πᾶς ὅς οὗτος κατηγορέω οὐσία εἰμί , καί εἰμί καί ὁ ποιός καί ὁ ποσός καί ὁ λοιπός κατηγορία οὐσία · ψεῦδος δέ ὁ εἰμί πᾶς οὐσία . ὁ δέ ἐπί ἔνιοι γάρ καί ὁ εἷς κατηγορέω οὖον πάρεργον πρόσκειμαι , ἀλλά διά ὁ ἀριθμός καί ὁ πλῆθος . εἰμί γάρ καί μόνος εἰμί , ἐκ ὅς ὁ ἀριθμός καί ἐκ ὅς ὁ πλῆθος , ὅς τοσόσδε ἐν ἑαυτοῦ ὁ ἀριθμός ἔχω μόνος , οὐ εἰμί εἷς · ὁμοίως καί ἐπί ὁ πλῆθος . ἔτι , φημί , ὁ λέγω ὁ αὐτοέν οὐσία , ἐκ δέ οὗτος καί ὁ ὅλος γεννάω ὁ ἀριθμός πρῶτος , φάσκω τε καί αὐτός οὐσία , ἐκ δέ ὁ ἀριθμός πάλιν ἄλλος γεννάω , πῶς εἰμί ὁ λέγω ἀληθής ; ἐκ ὅς γάρ λέγω , συμβαίνω ὁ δυάς καί ὁ λοιπός ἀριθμός εἷς εἰμί καί κατηγορέω κατά αὐτός ὁ ἐν · ὡς γάρ ὁ ἐκ ὕλη καί ὁ ἀνθρώπειος εἶδος εἰμί ἄνθρωπος εἰμί , οὕτως καί ὁ ἐκ ὁ εἷς καί ὁ ὕλη εἷς . πῶς δέ ἐκ ὁ εἷς καί ὁ δυάς ἤτοι ὁ ὕλη πρῶτος ὁ ἀριθμός ποιέω , ἐκ εἶμι ὁ ἀριθμός ὁ ἄλλος , εἴρω ἐν ὁ μείζων Α . ἀλλά μήv οὐδέ γραμμή οὐδέ ἐπιφάνεια θετέος ὁ ζητέω ἀρχή · οὐδείς γάρ οὗτος χωριστός καί οὐσία εἰμί , ἀλλά τομή μόνος , στιγμή γραμμή καί οὗτος ἐπιφάνεια . ἄλλως τε καί πῶς ἄν τις ὁ στιγμή ἢ ὁ οὗτος ἰσοδυναμέω εἷς οὐσία ὑπολαμβάνω ; πᾶς γάρ φυσικός οὐσία εἰμί γένεσις , καί διά χρονικός παράτασις ὁ ὕπαρξις αὐτός γίγνομαι , ὁ δέ στιγμή γένεσις οὐ εἰμί , ὡς πολλάκις δείκνυμι ἐν ὅδε τῆ πραγματεία . ἔτι , φημί , ἔχω ἀπορία εἰμί πᾶς ἐπιστήμη περί ὁ καθόλου , αὐτός δέ εἶπον περί ἀρχή , οὐδείς δέ ὁ καθόλου εἰμί οὐσία , ὡς δείκνυμι ἐν ὁ Z οὗτος ὁ πραγματεία , πῶς ἄν ὁ ἀρχή οὐσία ἄγω . ζητέω δέ τοιοῦτος ἀρχή ὅστις εἰμί οὐσία καί ὁ κύριος οὐσία . εἰμί δέ οὗτος , οὐ ἄρα εἰμί ὁ ζητέω ἀρχή ὁ καθόλου . ὁ μέν οὖν διάνοια ὁ παρέχω δέ ἀπορία καί ὁ πᾶς μέν ἐπιστήμη εἰμί ὁ καθόλου καί ὁ ἑξῆς οὗτος , ὁ δέ κατά μέρος αὐτός σαφήνεια τοιοῦτος . πᾶς ἐπιστήμη ὁ καθόλου εἰμί καί ὁ τοιοσδί , τουτέστι ὁ ὁμοίωμα ὁ κατά μέρος ὁ γάρ καθόλου ὁμοίωμα καί ἀπόμαξις ὁ μερικός ) , ὁ δέ οὐσία , ὡς δείκνυμι ἐν ὁ Ζ , οὐ εἰμί ὁ καθόλου , ἀλλά μερικός . μᾶλλον γάρ , ἤτοι κύριος γάρ οὐσία ὅδε τίς , τουτέστι μερικός εἰμί καί χωριστός καί κατά ἑαυτοῦ ἀλλά οὖον τοιόσδε καί ὁμοίωμα . πανταχῇ γάρ ὁ ὅδε τίς ἐπί ὁ οὐσία ὁ Ἀριστοτέλης λαμβάνω , ὥσπερ ὁ τοιόσδε ἐπί ὁ ποιότης . ὁ δέ ὁμοίωμα ποιότης , ὁ δέ καθόλου ὁμοίωμα · ὁ καθόλου ἄρα ὁμοίωμα καί ποιότης καί τοιόσδε . εἰμί οὖν ὁ ἐπιστήμη περί ἀρχή , ὁ δέ ἀρχή καθόλου , ὁ δέ καθόλου οὐ οὐσία , ὁ ἀρχή ἄρα οὐ οὐσία . ἔτι , φημί , εἰμί τίς παρά ὁ σύνολον , λέγω σύνολον ὁ ἐκ ὕλη καί εἶδος , ἢ οὖον ; εἰμί γάρ μή εἰμί τίς παρά ὁ σύνολο , οὗτος δέ πᾶς φθαρτός , ἄτοπος ὁ ὁ σοφία φθαρτός εἰμί · δεῖ γάρ εἰμί τίνω . εἰμί δέ εἰμί τίς παρά ὁ σύνολον , ὁ εἶδος ἄν εἰμί καί ὁ μορφή . οὗτος δέ ἐπί τίνω μέν χωρίζω , ἐπί τίνω δέ οὖον , οὖον ῥᾴδιος συνοράω · ἐπί ἔνιοι γάρ δῆλος ὡς οὐ εἰμί χωριστός ὁ εἶδος , οἷος ἐπί οἰκίον . ἐπεί δέ ὁ λογικός ψυχή εἶδος εἰμί ὁ ἔχω αὐτός , ὥσπερ καί | ὁ ἄλογος ὁ ἄλογος , οὖον δείκνυμι δέ ποῦ ἐν οὗτος ὁ πραγματεία εἰμί χωρίζω , προστίθημι ὁ ἐπί ἔνιοι , ἴσος λέγω ὡς εἰμί μή ἐπί πᾶς εἰμί φανερός εἴτε χωρίζω ὁ εἶδος εἴτε μή , ἐπί ἔνιοι δέ ἐν φανερός ὅς εἰμί ἀχώριστος . ἔτι , φημί , ὁ ἀρχή ὁ εἶδος εἰμί ὁ αὐτός ἢ ὁ ἀριθμός . εἰμί μέν γάρ ἀριθμός , εἷς εἰμί πᾶς , τουτέστιν οὐ εἰμί πλῆθος · ἐπεί γάρ ὁ ἄλφα ὁ μέν εἶδος εἰμί εἷς ὁ δέ ἀριθμός πολύς , διά οὗτος εἰμί καί πολύς συλλαβή ἔχω ὁ ὅς , ὡς ὁ Ἀρίσταρχος , Ἀριστοτέλης · εἰμί δέ εἷς εἰμί ὁ ἀριθμός ὁ ὅς , εἷς ἄν εἰμί · συλλαβή ἢ εἷς ὄνομα ἢ εἷς λόγος , ἐν ὅς ἄν ὁ ὅς εὑρίσκω . ἀλλά περί οὗτος εἴρω2 ἐγώ ἐν ὁ Β πλατύς · μιμνήσκω γάρ οὗτος καί ἐκεῖσε . ἐπεί δέ εἰμί ὁ ὁ φιλόσοφος ἐπιστήμη ὁ εἰμί ὅς εἰμί καθόλου καί οὖον κατά μέρος . τίθημι ὁ ἀπορία ἐντεῦθεν ἐπάγω ὁ λύω οὗτος , καί πρῶτος ὁ λέγω πότερος ὁ εἷς εἰμί ἐπιστήμη θεωρέω ὁ ὁ εἰμί ὅς εἰμί φύσις ἢ οὖον . καί δείκνυμι ὅτι εἷς εἰμί , λέγω ὅτι ὁ εἰμί οὐ ὁμώνυμος κατά ὅς λέγω κατηγορέω , οὔτε μήv συνώνυμος , ἀλλά ὡς ὁ ἀπό εἷς καί πρός εἷς , ὅσπερ εἰμί μεταξύ ὁ συνώνυμος καί ὁμώνυμος . ὁ μέν γάρ · ὁμώνυμος μόνος ὁ ὄνομα κοινωνέω , ὁ δέ συνώνυμος καί ὄνομα καί πρᾶγμα · ὁ δέ ἀπό εἷς καί πρός εἷς οὔτε αὐτός εἰμί ὁ συνώνυμος κοινωνέω γάρ ὅς καί ὁ φύσις σύν ὁ ὄνομα ) οὔτε μήv ὁ ὁμώνυμος · μόνος γάρ εἄν ὁ ὄνομα κοινωνέω . ὁ οὖν δέκα κατηγορία ὅς ὁ εἰμί κατηγορέω οὔτε συνώνυμος εἰμί ὁ αὐτός γάρ ἄν εἰμί καί οὐ ἄν διαφέρω ὁ οὐσία ὁ ποσός οὔτε αὗ ὁ ποσός ὁ οὐσία , οὐδέ ὁ λοιπός ἀλλήλων ) · ἀλλά μήv οὐδέ ὁμώνυμος αὐτός ὁ εἰμί κατηγορέω μετέχω γάρ ὀντότης καί εἰμί ἐν ὑπάρχω καί ὁ ὁ εἰμί οὖον πάντῃ στερέω φύσις , ἀλλά οὖον πρῶτος , ἀλλά πρῶτος μέν ὁ οὐσία , δύο δέ καί ὁ λοιπός ἐννέα κατηγορία . ὥστε ὅς μέν μετέχω ὁ εἰμί καί ὅς εἰμί , οὗτος ἀφίστημι ὁ ὁμώνυμος , ὅς δέ οὐ εἰμί ὁ αὐτός ὁ οὐσία ἀλλά ἕτερος καί Χωρὶς αὐτός ἢ εἰμί ἢ ὑφίστημι οὖον δύναμαι , οὗτος ἀλλοτριόω ὁ ὁ συνώνυμος φύσις . ἐπεί οὖν ὁ εἰμί καί ὁ ὄνομα ὡς εἴρω κοινωνέω καί ὁ φύσις αὐτός , οὐδείς κωλύω εἷς αὐτός εἰμί ἐπιστήμη . ὅτι δέ ὁ ἀπό εἷς καί πρός εἷς εἷς εἰμί ἐπιστήμη δυνατός εἰμί , - δείκνυμι ἐν ὁ Β οὗτος ὁ πραγματεία . ἀλλά ὁ μέν ὁ λέγω ἔννοια τοιοῦτος ἄν εἰμί · ὁ δέ κατά ὁ λέξις τοιοῦτος . ἐπεί ὁ σοφία ὁ ἁπλόος εἰμί εἰμί ὅς εἰμί καί οὖον τις εἰμί περί γάρ ὁ τίς εἰμί γεωμετρία εἰμί καί φυσικός καί ὁ λοιπός ὁ κατά μέρος ) , ἐπεί οὖν ὁ πρῶτος φιλοσοφία ὁ εἰμί ὅς εἰμί εἰμί θεωρητικός οὖον γάρ ὅς βαρύτης ἔχω ἢ καθό θερμότης ἢ ἄλλος τις ὁ αἰσθητής ἐναντίωσις οὗτος θεωρέω , ἀλλά εἰμί μόνος εἰμί εἰμί καί ὀντότης καί ὕπαρξις μετέχω ) , ὁ δέ εἰμί λέγω πολλαχῶς καί οὖον κατά εἷς τρόπος , τουτέστιν οὖον λέγω συνώνυμος κατά ὅς λέγω . · εἰμί μέν οὖν ὁ εἰμί , φημί , ὁμώνυμος κατά ὅς λέγω κατηγορέω καί κατά μηδείς κοινός , τουτέστιν εἰμί μέν ὁ εἰμί μόνος ὁ ὄνομα ὁ εἰμί μετέχω , ὁ δέ φύσις ὁ εἰμί πάντῃ πάντως ἀλλοτριόω , ὥστε μή ἐν ὑπάρχω εἰμί μηδέ ὀντότης μετέχω ἀλλά εἰμί οὗτος στερέω , εὔλογος ὁ λέγω μή εἰμί αὐτός εἷς ἐπιστήμη , ἅτε ὁμώνυμος εἰμί καί μή κοινωνέω γένος τις καί ὑπόκειμαι · ὅς γάρ οὐ εἷς ὁ γένος καί ὁ ὑπόκειμαι , οὗτος οὐ εἰμί εἷς ἐπιστήμη . ἐπεί δέ οὐ εἰμί ὁμώνυμος ἀλλά σύν ὁ ὄνομα καί κατά κοινός τίς εἰμί εἰμί , κατά αὐτός δή κατά ὅς μετέχω ὕπαρξις τις εἰμί ἄν ὑπό εἷς ἐπιστήμη καί εἰμί αὐτός εἷς ἐπιστήμη ὁ σοφία . οὗτος εἶπον διά παράδειγμα σαφηνίζω πῶς ἐνδέχομαι ὁ εἰμί εἰμί εἷς ἐπιστήμη καί πῶς ὅλως εἰμί λέγω , λέγω ὡς γάρ ἰατρικός λέγω ὄργανον καί ἰατρικός θεώρημα καί ὑγιεινός ὅρος καί ὑγιεινός φάρμακον καί ὑγιεινός σιτίον , καί ἕκαστος ὁ τρόπος οὗτος ὁ μέν λέγω ἀπό ὁ ἰατρικός ἔργον ὁ ἐν ὁ νοσέω σῶμα γίγνομαι ὑπό ὁ ἰατρός ἀπό αὐτός γάρ καί ὁ φάρμακον καί ὁ λοιπάς λέγω ἰατρικός ) , ὁ δέ ἀπό ὁ ὑγίεια ἀπό οὗτος γάρ ὑγιεινός ὀνομάζω σιτίον καί ὅρος ) , οὗτος καί ὁ εἰμί ἀπό εἷς τις , ὁ οὐσία , ὅσπερ κύριος εἰμί εἰμί , ὁ προσηγορία οὗτος λαμβάνω · διά γάρ ὁ ἔχω εἰμί αὐτός ἢ πάθος λέγω ὄντα.’ εἰμί δέ πάθος μέν ὅταν θερμαίνω τίς ἐπιπόλαιος , διάθεσις δέ ὅταν διατίθημι κατά ὁ θερμότης ὡς καί λέγω θερμός , ἕξις δέ ὅταν μόνιμος ὁ διάθεσις γίγνομαι . ἐπεί δέ πᾶς ὁ εἰμί πρός εἷς τίς καί κοινός ἀναγωγή γίγνομαι . ὁ λέγω τοιοῦτος εἄν εἰμί . ὥσπερ ὁ παρά ὁ οὐσία εἰμί δέ οὗτος ποσός ποιός ποῦ καί ὁ λοιπός κατηγορία ) διά ὁ πάθος ἢ ἔχω εἰμί ὁ οὐσία πρός οὗτος τε ἀνάγω καί διά οὗτος εἰμί λέγω , οὗτος καί ἕκαστος πᾶς ὁ ἐναντίωσις , θερμότης ψυχρότης ξηρότης ὑγρότης Ἰσότης ἀνισότης καί ὁ λοιπός , πρός ὁ πρῶτος διαφορά καί πρῶτος ὁ εἰμί ἐναντίωσις ἀνάγω καί ἀπό οὗτος ἐναντίωσις εἴρω τίθημι · ὡς γάρ ὁ εἰμί πρός ὁ οὐσία , οὕτως ὁ ἐναντίωσις πρός ὁ πρῶτος ὁ εἰμί ἐναντίωσις . ὁ δέ εἰμί διά ὁ οὐσία καί λέγω καί εἰμί εἰμί · καί ὁ ἐναντίωσις ἄρα διά ὁ αὐτός πρῶτος ἐναντίωσις εἴρω ἐναντίωσις . οὗτος δέ , φημί , ὁ πρῶτος ὁ εἰμί ἐναντίωσις εἴτε ὁ πλῆθος καί εἷς εἰμί εἴτε | ὁ ὁμοιότης καί ὁ ἀνομοιότης εἴτε ἄλλος τις , εἰμί θεωρέω . εἴρω γάρ τίς οὗτος εἰμί ἐν ὁ περι ἀγαθός ἐπιγράφω αὐτός βιβλίον . ἐπεί δέ ὁ εἰμί οὖον μόνος πρός ὁ κύριος εἰμί , ὁ οὐσία , ἀνάγω καί ἀπό αὐτός εἰμί λέγω , ἀλλά καί πρός ὁ κύριος εἷς , ὅσπερ καί αὐτός ὁ οὐσία εἰμί , οὐδείς , φημί , διαφέρω εἴτε πρός ὁ εἰμί ὁ ὁ εἰμί ἤτοι ὁ εἰμί ἀναγωγή ποιέω εἴτε πρός ὁ εἷς · καί γάρ καί ἀπό ὁ εἰμί εἷς λέγω καί ἀπό ὁ εἷς εἰμί . εἰμί γάρ καί ὡς εἷς καί ὡς εἰμί λέγω ἕτερος εἰμί κατά αὐτός ὁ προφορά ὁ λόγος καί οὖον αὐτός , ἀλλά ὁ γε φύσις αὐτός εἰμί ὁ ὗς καί εἷς . καί ἐπεί καί ὁ βροτός καί ὁ ἄνθρωπος ἕτερος μέν ἄν δοκέω κατά αὐτός ὁ ὁ διά ὅς δηλέομαι στοιχεῖον ἐκφώνησις ( εἰμί γάρ ἀρκτικός μέν ὁ βροτός ὁ βῆτα , ὁ δέ ἄνθρωπος ὁ ἄλφα ) , ἀλλά οὖον διά οὗτος καί ἕτερος εἰμί · οὕτως οὐδέ ὁ εἰμί καί ὁ εἷς ἕτερος εἰμί , διότι ὑπό ἄλλος μέν ὁ εἰμί δηλόω στοιχεῖον ὑπό ἄλλος δέ ὁ εἷς , ἀλλά εἰμί ὁ αὐτός · ὅς γάρ εἰμί εἰμί οὗτος καί εἷς καί ὅσπερ εἷς καί εἰμί . κατά δέ ὁ λέξις ὁ εἰμί γάρ καί μή αὐτός εἰμί ὁ εἰμί καί εἷς ἐλλείπω ἄν ὁ ὁ ἐκφώνησις καί ὁ διά ὅς δηλέομαι στοιχεῖον , ἀλλά ἕτερος , ὅμως ἀντιστρέφω καί εἰμί τίς εἰμί εἰμί καί εἷς εἰμί καί εἰμί τίς εἷς καί εἰμί . ἐπεί δέ εἰμί ὁ ἐναντίος πᾶς ὁ αὐτός καί εἷς ἐπιστήμη θεωρέω · λέγω γάρ ἕκαστος αὐτός κατά στέρησις · καίτοι γε ἔνιοι ἀπορέω τις ἄν . ἀσάφεια ποιέω ὁ καίτοι γε κεῖμαι · εἰμί δέ σαφής ὁ λέγω , εἰμί ὁ καίτοι γε ἀφαιρέω , ὡς εἰμί ὁ λέγω τοιοῦτος ὅς πεῖ δέ εἰμί ὁ ἐναντίος πᾶς ὁ αὐτός καί εἷς ἐπιστήμη θεωρέω , λέγω δέ ἕκαστος αὐτός κατά στέρησις , ἀπορέω τις ἄν πῶς λέγω κατά στέρησις καί ὁ ἑξῆς . ὅς δέ ζητέω τοιοῦτος εἄν εἰμί . ἐπεί ὁ ἐναντίος λέγω κατά στέρησις ( ἐπί πᾶς γάρ ὁ χείρων αὐτός στέρησις καλέω · ἐπί μέν γάρ ὁ ὁ λευκός καί μέλας ἐναντίωσις ὁ μέν μέλας στέρησις ὁ δέ λευκός εἶδος καί ἕξις , καί ὁ μέν φάος ἕξις ὁ δέ σκότος στέρησις φημί , καί ἐπί ὁ ἄλλος ὁμοίως ) , ἐπεί οὖν πᾶς ἐναντίωσις ὁ ἕτερος λέγω κατά στέρησις , φημί δέ καί ὁ φαιός ἐναντίος ὁ λευκός , καί ἀπλόος ὁ μεταξύ ἐναντίος ὁ ἄκρος , εἰμί καί ὁ φαιός στέρησις καί πᾶς μεταξύ . εἰμί οὖν καί ὁ μέλας στέρησις εἰμί ὁ λευκός , εἰμί δέ ὁ λευκός στέρησις καί ὁ φαιός , εἰμί ὁ μέλας καί ὁ φαιός αὐτός · οὗτος γάρ εἰμί δηλωτικός ὁ ἀπορέω τις εἄν πῶς λέγω κατά στέρησις , ὅς εἰμί ἀνά μέσος , τουτέστιν , ὅς ἐναντίος εἰμί τίς μεταξύ , πῶς ὁ μεταξύ στέρησις ὁ | ἀγαθός ὁ ἐναντίωσις λέγω ; ἀνάγκη γάρ , εἰμί ἐναντίος ὁ μέσος Λέε Γέτης , καί στέρησις λέγω . οὗτος ὁ ζήτησις λύω λέγω ὅτι καί ὁ φαιός στέρησις εἰμί ὁ λευκός , ἀλλά οὐ ὥσπερ ὁ μέλας · ὁ γάρ μέλας παντελῶς στέρησις ἔχω ὁ λευκός , ὁ δέ φαιός πῇ στερέω ὁ λευκός . ἀσαφής δέ καί περινενοημένως ἀπαγγέλλω ὁ περί πᾶς δή ὁ τοῖ αὐτός ὁ στέρησις δεῖ τίθημι , μή ὁ ὅλος λόγος , ὁ τελευταῖος δέ εἶδος · καί εἰμί εἄν ὁ λέγω , περί πᾶς ὁ τοιοῦτος , λέγω ὁ τοιοῦτος ὁ ἔμμεσος ἐναντίος , περί δή ὁ ἔμμεσος ἐναντίος ὁ στέργα δεῖ τίθημι , λέγω ἐνταῦθα στέρησις ὁ φαιός ὁ ὅς τίς ἄν εἰμί ὁ μεταξύ · περί ἐν ὁ ἔμμεσος ἐναντίος ὁ μεταξύ αὐτός οὕτως δεῖ στέρησις λέγω , μή ὥστε δύναμαι ὁ ὅλος λόγος ὁ τελευταῖος εἶδος ἤτοι ὁ μέλας ἀναδέχομαι , ὥστε λέγω ὁ φαιός χρῶμα συγκριτικός ὄψις καί διά οὗτος ἀμέτοχος εἰμί παντελῶς ὁ ὁρισμός ὁ λευκός , οὐ οὗτος οὗτος χρή στερέω λέγω , ἀλλά οὕτως · γίγνομαι δέ ἐγώ ὁ λόγος ἐπί ὁ λευκός καί μέλας · οὐ οὗτος λεκτέος ὁ φαιός στέρησις ὥστε μηδέ ὅλως ἐπιδέχομαι ὁ ὁ λευκός ὁρισμός , ἀλλά δύναμαι μέν ὁ ὁ λευκός ἐπιδέχομαι ὁρισμός , οὐ ὅλος δέ ( εἰμί γάρ αὐτός ὁ φαιός ὁ λευκός ) ἀλλά πῇ . ὁ τελευταῖος οὖν εἶδος , λέγω δή ὁ μέλας , εἰμί ὅλος ὁ λόγος ὁ χρῶμα συγκριτικός ὄψις λέγω , ὁ δέ φαιός οὐδαμῶς · καί διά οὗτος δύναμαι ὁ φαιός πῃ δέχομαι ὁ ὁ λευκός ὁρισμός · καί εἰμί εἄν ὁ ὁ φαιός ὁρισμός χρῶμα πῃ διακριτικός ὄψις . ὥστε οὐ εἰμί ὁ φαιός οὗτος στέρησις λευκός . ὥσπερ ὁ μέλας , οὐδέ στερέω ὅλος ὁ ὁρισμός ὁ λευκότης . τελευταῖος δέ εἶδος εἶπον ὁ μέλας ἢ ὅτι μετά ὁ φαιός ὁ μέλας εἰμί , ἢ τελευταῖος ἀντί ὁ ἔσχατος · ἔσχατος γάρ καί τέλος μέλανσις ὁ μέλας , ὥσπερ καί λεύκανσις ὁ λευκός . ὅς μέν οὖν διά οὗτος εἶπον βούλομαι , τοιοῦτος ἄν εἰμί - αὐτός δέ ὁ λόγος ἐπί ὁ Δίκαιος καί ἄδικος ποιέω λέγω οἷος εἰμί εἰμί ὁ δίκαιος ὁ κατά ἕξις τις πειθαρχικός ὁ νόμος , τουτέστιν , εἰμί εἰμί Δίκαιος ὁρισμός ὁ κατά ἕξις τις πειθαρχέω ὁ νόμος , οὖον πάντως ὁ ἄδικος λέγω ἄδικος ὁ μήτε Δίκαιος μήτε ἄδικος , ἀλλά ὁ μέσος εἰμί Δίκαιος καί ἄδικος ) , οὖον πάντως οὖν , φημί , ὁ μεταξύ Δίκαιος καί ἄδικος στερέω εἰμί ὅλος ὁ λόγος καί ὁρισμός ὁ Δίκαιος , ὥσπερ οὐδέ ὁ φαιός ὁ ὁ λευκότης , ἀλλά εἰμί ὁ μεταξύ Δίκαιος καί ἄδικος ὁ ἐκλείπω πῃ περί ὁ πειθαρχέω ὁ νόμος · ὥστε ὅς μέν ὅλως πειθαρχέω ἀφίστημι ὁ μηδέ ὅλως πειθαρχέω ἄδικος , ὅς δέ ἐκλείπω καί οὖον πάντῃ ὡς ὁ δίκαιος πειθαρχέω οὐ εἰμί ὁ αὐτός ὁ Δίκαιος . καί κατά οὗτος κατά ὅς ἐκλείπω πῃ περί ὁ πειθαρχέω ὁ νόος , ὑπάρχω αὐτός ὁ | στέρησις ὁ Δίκαιος . πρόσκειμαι δέ ἐν ὁ ὁ Δίκαιος ὁρισμός ὁ κατά ἕξις , ὅτι πράσσω ἄν τις ὁ Δίκαιος καί ἄκων βιάζομαι · ἀλλά οὐ οὗτος ὁ δίκαιος ἀλλά ὁ ἀπό ἕξις τις οὗτος πράσσω . ὁ δέ ὁ αὐτός τρόπος καί ἐπί ὁ ἄλλος εἴρω ἀντί ὁ καί ἐπί ὁ λοιπός ὁ μεταξύ τίνω εἰμί , οἷος φαιός χλιαρός καί ὁ ὅμοιος · οὗτος γάρ καί αὐτός στερέω δεῖ λέγω ὥσπερ εἴρω . καθά δέ ὁ μαθηματικός περί ὁ ἐκ ἀφαίρεσις ὁ θεωρία ποιέω . Ζεύς οὗτος δύο τις ὁμοῦ διδάσκω , πῶς ὁ φιλόσοφος ὁ τε εἰμί σκοπέω καί ὁ περί οὗτος θεωρία ποιέω , καί πῶς ἐπιστήμη εἰμί εἷς θεωρέω ὁ εἰμί ὅς εἰμί , λέγω καθάπερ ὁ μαθηματικός ἀφαιρέω ὁ λόγος ἀπό ὁ σῶμα σκληρότης βαρύτης μαλακότης θερμότης καί ὅλως ὁ αἰσθητής , ἤτοι ὁ αἰσθητός ἐναντίωσις , μόνος καταλείπω ὁ συνεχής μέγεθος , οὗτος δέ εἰμί γραμμή ἐπίπεδος στερεός ( οὗτος γάρ δηλωτικός ὁ ὁ μέν ἐπί εἷς ὁ δέ ἐπί δύο ὁ δέ ἐπί τρεῖς ) καί ὁ οὗτος ὅς ποσός εἰμί καί συνεχής κατά ἑαυτοῦ ὑπάρχω σκοπέω ( εἰμί ποσός ἕκαστος οὗτος καί ὅς συνεχής , ἀλλά οὐ ὅς βαρύς οὐδέ ὁ λευκός ὁ οὗτος συμβεβηκός σκοπέω ) , ὥσπερ οὖν ὁ μαθηματικός , οὗτος καί ὁ φιλόσοφος , ὁ συμβεβηκός κατά ἑαυτοῦ ὁ εἰμί θεωρός , οὐ ὅς κινέω εἰμί οὐδέ ὅς ἄλλος τίς οὗτος τε καί ὁ οὗτος ὑπάρχω θεωρέω , ἀλλά ὅς εἰμί καί ὅς ὀντότης μετέχω · ὥστε ὁ ὁ εἰμί ὅς εἰμί συμβεβηκός καί ὁ οὗτος ἐναντίωσις , εἴτε ὁ εἷς εἰμί καί ὁ πλῆθος εἴτε ἄλλος τίς , θεωρέω οὐ ἄλλος τις εἰμί πλήν ὁ σοφία . ὁ μέν γάρ φυσικός οὐ ὁ εἰμί οὗτος θεωρέω , ἀλλά ὅς ἔχω ἐν ἑαυτοῦ ἀρχή κατά ὅς δύναμαι κινέω · ὅς τε διαλεκτικός καί ὁ σοφιστικός περί ὁ συμβεβηκός ὁ εἰμί εἰμί , οὐ ὁ δέ εἰμί οὗτος θεωρέω , ἀλλά εἴτε συμβαίνω ᾳδίς ὁ ὑπόκειμαι εἴτε μή ὁ θεωρία ποιέω · ὥστε λείπω ὁ φιλόσοφος εἰμί θεωρητικός ὁ εἰμί καί ὁ τοιοῦτος ἐναντίωσις ὅς εἰμί εἰμί . ἀλλά ὁ μέν ὁ λέγω διάνοια τοιοῦτος τις εἄν εἰμί . κατά δέ ὁ λέξις ὅταν λέγω ὁ μέν γάρ ὁ πρός ἀλλήλων θέσις σκοπέω καί ὁ οὗτος ὑπάρχω , ὁ μέν λέγω εἄν ὁ γραμμή · σκοπέω γάρ ὁ μαθηματικός ὁ ὁ κύκλος θέσις , πότερος οὗτος κεῖμαι ὥστε κατά εἷς σημεῖον ἀλλήλων ἅπτω ἢ ὥστε ἀλλήλων τέμνω · ἀλλά καί ὁ εὐθύς οὗτος κεῖμαι ὡς ἀμβλύς φέρω εἶπον περιέχω γωνία ἢ οὖον , καί πότερος ὁ εὐθύς ὅδε σύμμετρος εἰμί ἢ οὐ εἰμί , πότερος ὁ ἔκκειμαι ἀριθμός ἡμιόλιος ἔχω πρός ἀλλήλων λόγος ἢ ἐπίτριτος ἢ ἄλλος ποιός . ὥσπερ δέ ἐπί ὁ ποσός ἕτερος εἰμί ὁ ἐπί εἷς συνεχής ὁ ἐπί δύο συνεχής καί οὗτος ὁ ἐπί τρεῖς , εἷς εἰμί ὁ γεωμετρία περί αὐτός θεωρέω ( καί σημειωτέος ὅπως ὅς ὁ νέος στερεομετρία φημί , αὐτός φάσκω ) , οὗτος καί ἐπί ὁ εἰμί , καίτοι ἕτερος εἰμί ὁ ἐννέα κατηγορία ὁ ποιέω καί ὁ ποσός καί ὁ λοιπός ὁ τε οὐσία καί ἀλλήλων , οὐδείς κωλύω εἷς εἰμί ὁ περί αὐτός θεωρέω . ἐπεί δέ καί ὁ μαθηματικός χράω ὁ κοινός ἴδιος . κοινάν λέγω ὁ ἀξίωμα , ὁ τε ἀπό ἴσος ἴσος εἄν ἀφαιρέω , ὁ καταλείπω ἴσος εἰμί , καί ὁ ὁ αὐτός ἴσος καί ἀλλήλων , καί ὁ λοιπός . ἴδιος δέ λέγω ἄν , ἐπεί ὁ ὁ αὐτός ἴσος ὁ γεωμέτρης ἰδίως ἐπί γραμμή λαμβάνω , καί ὡς ἐπί αὐτός μόνος ἀληθεύω · εἰμί δέ ἐπί ἀριθμός , οὐδείς ὅλως προσλογίζομαι . ὁμοίως καί ὁ ἀριθμητικός ὡς ἐπί μόνος ὁ ἀριθμός ἀληθεύω οὗτος θεωρέω , εἰμί δέ ἐπί γραμμή , οὖον φροντίζω . καί οὗτος μέν πρός ὁ λέξις . ὁ δέ ὁ λέγω διάνοια σαφής . εἰμί δέ ὁ λέγω · ἐπεί γάρ καί ὁ μαθηματικός πρός ὁ φυσικός καί ὁ λοιπός ἐπιστήμων χράω ὁ ἀρχή ὡς ἀληθής ἀναπόδεικτος , ὁ φιλόσοφος οὖον ποιέω οὗτος , ἀλλά ἐπισκοπέω καί δείκνυμι ὁ τοιοῦτος ἀρχή , ὡς ἐνδέχομαι δείκνυμι . ὁ μέν ἐν ἀπό ὁ ἴσος ἴσος ἄν ἀφαιρέω , ἴσος ὁ λείπω , κοινός μέν εἰμί , ὥσπερ εἶπον , ἐπί πᾶς καί χράω αὐτός πᾶς ὁ ἐπιστήμη , ὁ δέ μαθηματικός ποιέω ὁ οὗτος θεωρία ὡς χρήσιμος εἰμί εἰς μόνος ὁ ὑπόκειμαι ὁ μάθημα ὕλη καί ὁ οὗτος κατά ἑαυτοῦ ὑπάρχω , οὐ ὅς δέ εἰμί εἰμί σκοπέω ὁ γραμμή καί γωνία καί ἐπίπεδος , ὅσπερ εἰμί ὕλη ὁ μαθηματικός , ἀλλά ὅς συνεχής ἕκαστος αὐτός εἰμί , εἴτε ἐπί εἷς ὡς ὁ γραμμή , εἴτε ἐπί δύο ὡς ὁ ἐπιφάνεια , εἴτε ἐπί τρεῖς ὡς ὁ στερεός . ἀλλά ὁ μέν μαθηματικός καί ὁ λοιπός περί ὁ μερικός εἰμί , καί οὕτως εἰμί περί αὐτός , ὥσπερ εἴρω , ὁ δέ φιλοσοφία ὁ μερικός οὖον θεωρέω , οὐδέ σκοπέω εἰμί ἕκαστος οὗτος συμβαίνω τίς · εἰμί δέ καί σκοπέω ὁ κατά ἕκαστος , ἀλλά περί ἕκαστος ὁ τοιοῦτος θεωρέω ὅς εἰμί εἰμί . καί ὥσπερ ὁ μαθηματικός ὁ οἰκεῖος αὐτός θεωρέω οὐ ἧ εἰμί ἀλλά ὅς ἐπί εἷς εἰμί συνεχής ἢ καθό ἐπί δύο ἢ ἐπί τρεῖς , οὗτος καί ὁ φυσικός ὁ συμβεβηκός ὁ φυσικός καί ὁ ἀρχή ὁ φυσικός ( οὗτος γάρ εἶπον εἰμί · οὖον γάρ μή εἰμί ὁ φυσικός ) οὐ ὅς εἰμί , ἀλλά ὅς κινέω καί ὅς ἀρχή ἔχω ὁ κινέω . ὁ δέ πρῶτος ἐπιστήμη ὁ φυσικός πως θεωρέω οὐ ὅς κινέω οὐδέ ὅς | ἀρχή ἔχω ὁ κινέω ἀλλά ὁ εἰμί εἰμί . εἰμί τάχα δέ ὁ μέν μαθηματικός ὁ εἰμί , γραμμή φημί καί ὁ ὅμοιος , ὡς συνεχής θεωρέω , ὁ δέ φυσικός ὡς κινέω , καί οὐδέτερος οὗτος ὡς εἰμί ὅς εἰμί θεωρέω , ἀλλά οὖν ἐπεί ἀποδείκνυμι καί ὁ μαθηματικός καί ὁ φυσικός , καί οὐδέποτε ψεύδω , ὥσπερ ὁ διαλεκτικός καί ὁ σοφιστής ( ὁ μέν γάρ διά ὁ βούλομαι πάντως πείθω ἐνίοτε λαμβάνω καί ψευδής , ὁ δέ Σοφιστὴς ἀεί ) , ἐπεί οὖν ἀποδείκνυμι καί οὖον ψεύδω , ὅσπερ ὁ πρῶτος καί μᾶλλον καί μάλα εἰμί σοφία , εἰμί διά αὐτός οὗτος καί ὁ μαθηματικός καί ὁ φυσικός μέρος ὁ φιλοσοφία . εἰμί δέ τις ἐν ὁ εἰμί ἀρχή , περί ὅς οὐ εἰμί διαψεύδω . ὁ πρόκειμαι εἰμί δείκνυμι ὅτι οὖον συναληθεύω ὁ ἀντίφασις · οὐ ἁπλόος δέ καί κύριος οὗτος δείκνυμι ( ἐκ προϋπάρχων γάρ εἄν καί γνώριμος οὗτος ποιέω , οὐδείς δέ ὁ ἀντίφασις γνώριμος ) , ἀλλά ἔλεγχος καί δείκνυμι ψεύδω ὁ ὁ ἀντίφασις συναληθεύω λέγω · καί οὗτος εἰμί ὁ δείκνυμι μή συναληθεύω ὁ ἀντίφασις ὁ ὁ οὗτος φάσκω ἐλέγχω . καί ὁ μέν πρόθεσις οὗτος . λέγω δέ ὅτι εἰμί ἐν ὁ εἰμί ἀρχή , λέγω ἀρχή ὁ ἀντίφασις , περί ὅς οὖον διαψεύδω , εἰμί δέ μάλιστα ἀναγκαῖος ποιέω ἐγώ ἐναντίος , καί ἑρμηνεύω ὅσπερ ἀναγκαῖος ἐγώ ποιέω τίς εἰμί ἐπάγω λέγω λέγω δέ ἀληθεύω . καί οὗτος πάλιν σαφηνίζω ἐπιφέρω οἷος οὐ ἐνδέχομαι ὁ αὐτός κατά εἷς καί ὁ αὐτός χρόνος εἰμί καί μή εἰμί . καί εἰμί εἄν ὁ λέγω δύναμις τοιοῦτος · τοσοῦτος ἀποδέω λέγω ὅτι εἰμί περί ὁ ἀντίφασις ὁ ψεύδω ὥστε καί ἀνάγκη ἀληθεύω ἀλλά οὐ ἐνδέχομαι · ἀληθεύω δέ φημί οὐ ὥστε ὁ ἀντίφασις ἀληθεύω , ἀλλά ἕτερος μόριον ὁ ἀντίφασις · φάσις · ἢ γάρ ὁ κατάφασις ἢ ἀπόφασις . οὖον γάρ ἐγχωρέω κατά ὁ αὐτός χρόνος ὁ αὐτός καί εἷς πρᾶγμα καί εἰμί καί μή εἰμί , οἷος κάθημαι καί μή κάθημαι , ἢ εἰμί ἄνθρωπος καί μή εἰμί ἄνθρωπος . ὁ δέ καί ὁ ἄλλος ὁ οὗτος ἑαυτοῦ ἀντίκειμαι ὁ τρόπος εἴρω διά ὁ ἔχω καί στερέω · ἀδύνατος γάρ ἅμα ὁ ἑαυτοῦ καί εἷς ζῷον καί ὄψις ἔχω καί τυφλός εἰμί . καί περί μέν οὗτος , ὁ τε ἀντίφασις καί ὁ κατά ἕξις καί στέρησις ἀντίκειμαι , ὥσπερ εἴρω , κύριος μέν οὐ εἰμί ἀπόδειξις , ἀλλά πρός ὁ λέγω ὡς συναληθεύω ὁ ἀντίφασις εἰμί ἀπόδειξις ἤτοι ἔλεγχος καί δεῖξις ὁ ὅτι ψεύδω · ὥστε οὖον προηγουμένως ὁ ἀντίφασις | δείκνυμι , ἀλλά ὁ οὗτος ἀναιρέω ἐλέγχω ἐκεῖνος βέβαιος εἰμί ἀποφαίνω . εἶπον δέ ὅτι ὁ ἀντίφασις ἀπόδειξις οὐ εἰμί , ὁ πῶς οὐ εἰμί ὁ αἴτιος ἐπάγω εἶπον οὖον γάρ εἰμί ἐκ πιστός2 ἀρχή αὐτός οὗτος συλλογισμός ποιέω . ἐπεί γάρ πᾶς ἀπόδειξις καί πᾶς ἀποδεικτικός συλλογισμός ἐκ πρότερος καί γνώριμος γίγνομαι , ὁ δέ ἀντίφασις οὐδείς εἰμί γνώριμος , οὐ εἄν εἰμί οὗτος συλλογισμός καί ἀπόδειξις · ὥστε εἰμί μέλλω εἰμί οὗτος συλλογισμός καί ἀπόδειξις , δεῖ εἰμί οὗτος γνώριμος τίς καί πιστός1 · οὐ εἰμί δέ , οὐδέ ἄρα ἀπόδειξις . πρός δέ ὁ λέγω ὁ ἀντίκειμαι φάσις ὁ δείκνυμι διότι ψεύδω ληπτέος τίς τοιοῦτος . εἶπον ὅτι ὁ ἀντίφασις ἀπόδειξις οὐ εἰμί , ἀλλά εἴπερ ἄρα , πρός ὁ λέγω ὁ ἀντίφασις συναληθεύω , ὑποτίθημι ἐγώ καί κανών τις καί παράγγελμα παραδίδωμι , πῶς ἄν διά αὐτός ὁ οὗτος λέγω ἐλέγχω . ὁ μέλλω καί διά φροντίς ἔχω δείκνυμι ψεύδω ὁ ἀναιρέω ὁ ἀντίφασις δεῖ λαμβάνω τοιοῦτος τίς πρᾶγμα , λίθος ἢ ξύλον ἢ ἄνθρωπος , ὅστις λίθος ἢ ὁ ξύλον κατά ἀλήθεια ὁ αὐτός εἰμί καί νῦν καί ὕστερος , ἄν μή οὗτος δοκέω ὁ ὁ ἀντίφασις ἀναιρέω . οὗτος γάρ μόνος , ἤτοι λαμβάνω τίς πρᾶγμα ὅς αὐτός εἰμί καί νῦν καί ὕστερος , ἄν μή ὁ οὗτος ἀναιρέω δοκέω , ἐλέγχω ὁ λέγω συναληθεύω , ἤτοι ὁ ἀναιρέω ὁ ἀντίφασις . εἷς μέν οὖν οὗτος καί τοιοῦτος παράγγελμα . ἄλλος δέ δεῖ ἐγώ λέγω πρός αὐτός · ἄρα συνίημι καί αἰσθάνομαι ἔχω τε ἔννοια τις καί γνῶσις ὁ ὑπό ἐγώ σύ λέγω ἢ οὖον ; δεῖ γάρ αὐτός καί αἴσθησις ἔχω καί γνῶσις · εἰμί γάρ οὐδείς οὗτος ἔχω , ἔοικα φυτός , πρός δέ ὁ φυτεύω οὐδείς φρονέω διαλέγω ἄν . τρίτος παράγγελμα τοιοῦτος · λεκτέος πρός αὐτός ὅτι ἕκαστος ὁ ὄνομα ἵστημι γνώριμος ἐπί τίς λέγω καί δηλόω τίς · οὖον γάρ εἰμί ὁ ἄνθρωπος ὄνομα ἀσήμαντος οὐδέ ἐπί ὁ τυγχάνω λέγω . ἀλλά καί σημαίνω καί δηλωτικός εἰμί ὁ ζῷον δίπους · ὁμοίως δή καί ὁ ἄλλος ὄνομα οὕτως ἔχω . τέταρτος ὅτι εἷς ἕκαστος ὁ ὄνομα εἷς ἵστημι δηλωτικός καί μή πολύς · εἰμί δέ εἰμί τίς ὄνομα πλείων σημαίνω ἀλλά μή εἷς , ὥσπερ ὁ κύω , διαιρετέον καί ὁριστέον ἐπί τίς ὁ ὑπό ὁ κύω ὄνομα σημαίνω ὁ λόγος ποιέω , πότερος ἐπί ὁ χερσαῖος ἢ ὁ ἀστήρ . οὗτος γάρ προλαμβάνω τε καί τίθημι , ῥᾳδίως ὁ τοιοῦτος ἐξελέγχω . ὥστε τέσσαρες ἢ πέντε ( δυνατός γάρ εἰμί αὐτός πέντε ποιέω ) ὁ παραγγέλλω , εἷς μέν καί πρῶτος ὁ λαμβάνω τίς ὅσπερ εἰμί ὁ αὐτός καί νῦν καί ὕστερος · δύο δέ ὁ συνίημι ἀλλήλων καί γιγνώσκω ὁ ὑπό ἑκάτερος λέγω · | τρίτος ὁ ἕκαστος ὁ ὄνομα εἶμαι γνώριμος , οἷος ὁ ἄνθρωπος ὄνομα λέγω ἐπί ὁ ζῷον δίπους , ὁ ἵππος ἐπί ὁ ζῷον τετράπους χρεμετιστικός · τέταρτος ὁ δηλωτικός εἰμί καί σημαντικός τίνω πρᾶγμα ὁ ὄνομα ἀλλά μή ἀσήμαντος · πέμπτος ὁ εἷς πρᾶγμα ἕκαστος ὄνομα δηλωτικός εἰμί καί μή πολύς · εἰμί δέ καί πολύς εἰμί σημαντικός , διορίζω ἐπί τίς οὗτος ὁ λόγος ποιέω . ἀλλά ὁ μέν ὁ πρόκειμαι ἔννοια τοιοῦτος τις ἄν εἰμί , ὁ δέ κατά ὁ λέξις ὧδε ἄν ἔχω . πρός δέ ὁ λέγω ὁ ἀντίκειμαι φάσις ὁ δείκνυμι , τουτέστι ὁ δείκνυμι ἄνθρωπος καί ἐλέγχω ὁ λέγω ὁ ἀντίκειμαι ἅμα εἰμί φάσις · ὁ οὖν τοιοῦτος ἄνθρωπος πρό ὁ ἐλέγχω ἀναγκαῖον εἰμί λαμβάνω τοιοῦτος τίς πρᾶγμα , ὅσπερ κατά μέν ὁ ἀλήθεια ὁ αὐτός καί ὁ αὐτός φύσις εἰμί · καί προσυπακουστέον ὁ καί νῦν καί ὕστερος . ὁ δή ὁ ἀναιρέω ὁ ἀντίφασις ἐλέγχω βούλομαι λαμβάνω πρᾶγμα τίς , ὅσπερ νῦν τε καί εἰς ὕστερος κατά ὁ ἀληθής ὁ αὐτός εἰμί . καί ὁ αἴτιος ὁ ὅτι ὁ αὐτός εἰμί ἐπάγω διά ὁ ὁ μή ἐνδέχομαι ὁ αὐτός εἰμί καί μή εἰμί , τουτέστι διά ὁ μή ἐνδέχομαι ὁ εἰμί νῦν ἄνθρωπος μή εἰμί καί εἰς ὕστερος ἄνθρωπος εἴπερ ζῶ ἀλλά μή θνῄσκω · εἰμί γάρ ὥσπερ σήμερον ἄνθρωπος εἰμί , καί αὔριον εἰμί ζῶ ἄνθρωπος εἰμί . ὁ δέ μή δοκέω δέ εἰμί ὁ αὐτός συντακτέον ὁ ὅς αὐτός μέν εἰμί · οὗτος γάρ εἰμί συνεχής . τοιοῦτος γάρ , φημί , ληπτέος ὅς ὁ αὐτός μέν εἰμί , ἄν μή δόξα οὗτος ὁ ἀναιρέω ὁ ἀντίφασις . οὗτος μέν οὖν κατά ὁ ὑφηγέομαι τρόπος δεῖ ἐγώ ποιέω · οὗτος γάρ εἄν μόνος ἀποδείκνυμι ὁ πρόκειμαι ἐγώ πρός ὁ φάσκω συναληθεύω ὁ ἀντίφασις ἐπί ὁ αὐτός . καί πρός οὗτος ὁ μέλλω κοινωνέω λόγος ἤτοι διαλέγω δεῖ συνίημι ἑαυτοῦ , τουτέστιν ἀλλήλων . καί ὁ αἴτιος διά ὅς δεῖ συνίημι ἀλλήλων προστίθημι εἶπον μή γίγνομαι γάρ οὗτος , ἤτοι μή συνίημι γάρ ἀλλήλων μηδέ ὅλως νοέω ὁ ὑπό ἀλλήλων λέγω , πῶς ἄν κοινωνέω λόγος ; καί πρός οὗτος δεῖ ἕκαστος ὁ ὄνομα , ὅς χράω διαλέγω , γνώριμος εἰμί καί εἷς δηλωτικός · εἰμί δέ πλείων , φανερός ποιέω ἐπί τίνω ὁ ὑπό ὁ ὄνομα σημαίνω ὁ λόγος ποιέω . ὁ δή λέγω εἰμί οὗτος καί μή εἰμί , ὅς φημί ου φημί . εἶπον ὅσος προλαμβάνω δεῖ πρός ἔλεγχος ὁ ἀναιρέω ὁ ἀπόφασις , ἐντεῦθεν ὁ ἔλεγχος ἐπάγω δύναμις λέγω · ἐπεί κεῖμαι ἐγώ ὡς ὁ ὄνομα εἷς εἰμί δηλωτικός καί ὅτι ἕκαστος ὁ ὄνομα γνώριμος εἰμί ἐπί | τίς λέγω καί ἐπί τίς οὖον , εἰμί συναληθεύω ὁ ἀντίφασις , ἀναιρέω ὁ κεῖμαι . εἰμί γάρ ὁ ἄνθρωπος ὄνομα εἷς εἰμί δηλωτικός , εἰμί δέ γνώριμος καί τίς δηλωτικός ( ὁ ζῷον γάρ δίπους ) , οὖν ὁ ἄνθρωπος ὁ ζῷον δίπους δηλόω , εἴπερ ἀληθεύω ἐπί αὐτός καί ὁ μή ἄνθρωπος , οὐ εἰμί ὁ ἄνθρωπος εἷς δηλωτικός οὐδέ ὁ ζῷον δίπους μόνος ἀλλά καί ἄλλος , κατά ὅς ὁ οὐ ἄνθρωπος λέγω . οὐ ἄρα δυνατός εἰμί , εἰμί ὁ ἄνθρωπος εἷς εἰμί δηλωτικός , ἐπί ὅς λέγω ἐπί οὗτος ἀληθεύω καί ὁ μή ἄνθρωπος . αὐτός δέ εἶπον ὁ δή λέγω εἰμί οὗτος καί μή εἰμί , ὅς φημί οὖον φημί , τουτέστιν ὁ λέγω ὅδε ὁ πρόκειμαι φέρω εἶπον ἄνθρωπος , εἰμί ἀληθεύω ἐπί αὐτός καί ὁ μή ἄνθρωπος , ὅς φημί ἄνθρωπος οὐ εἰμί ἄνθρωπος , ἀλλά ἕτερος τίς εἰμί παρά ὁ ἄνθρωπος , καί διά οὗτος ἀληθεύω ἐπί αὐτός ὁ μή ἄνθρωπος . εἰμί γάρ ζῷον δίπους εἰμί ὅς φημί ἄνθρωπος , εἰμί ἀληθεύω ἐπί αὐτός καί ὁ μή ἄνθρωπος , οὐδείς ἄλλος φημί ἢ ὅτι ὁ ἄνθρωπος ὄνομα σημαίνω ὁ ζῷον δίπους οὖον σημαίνω ὁ ζῷον δίπους . οὗτος δέ ἀδύνατος · κεῖμαι γάρ ὁ ὄνομα εἰμί εἷς δηλωτικός · ὥστε εἰμί ὁ ζῷον δίπους σημαντικός εἰμί ὁ ἄνθρωπος , ψεῦδος ὁ κατά αὐτός λέγω καί ὁ μή ἄνθρωπος . ἀλλά εἰμί οὗτος , δῆλος ὡς ἀδύνατος εἰμί συναληθεύω ὁ ἀντίφασις . ἔτι , φημί , εἰμί σημαίνω τίς ὁ ὄνομα καί δηλωτικός εἰμί τις καί ἀληθής κατά ὅς κατηγορέω λέγω , ἀνάγκη οὗτος εἰμί . εἰμί γάρ ὁ πῦρ δηλωτικός θερμός καί ξηρός φύσις , ἀνάγκη οὗτος ὁ φύσις θερμός εἰμί καί ξηρός . ὅς δέ ἀνάγκη εἰμί , οὗτος οὐ ἐνδέχομαι μή εἰμί · ὥστε οὐ εἄν ἐπί αὐτός ἀληθεύω καί ὁ πῦρ καί ὁ μή πῦρ , ἤτοι ὁ μή θερμός μηδέ ξηρός . ψεῦδος ἄρα ὁ λέγω ὡς συναληθεύω ὁ ἀντίφασις ἐπί ὁ αὐτός . τίς δέ εἰμί μηδείς μᾶλλον ὁ φάσις ἢ ὁ ἀπόφασις ἀληθεύω . Πληκτικός οὗτος ὁ γενναῖος . ὅς δέ φημί τοιοῦτος εἰμί . εἰμί μηδείς μᾶλλον ὁ κατάφασις ἐπί εἷς καί ὁ αὐτός ἀληθεύω ἤ2 ὁ ἀπόφασις , ἀλλά ἐπίσης ἀμφότερος ἐπί αὐτός λέγω , ὁ λέγω ὁ Σωκράτης ἄνθρωπος οὐδείς μᾶλλον ἀλήθευσις ὁ λέγω αὐτός οὐ ἄνθρωπος · εἰμί δέ ὁ λέγω αὐτός οὐ ἄνθρωπος ἀληθεύω , πολύς μᾶλλον ὁ λέγω αὐτός οὐ ἵππος ἀλήθευσις · οὐ εἰμί γάρ ἵππος ὁ Σωκράτης . εἰμί δέ ἀληθεύω ἐπί Σωκράτης ὁ οὐ ἵππος , ἀλήθευσις ἐπί αὐτός καί ὁ ἵππος , ἐπεί κατά αὐτός συναληθεύω ὁ ἀντίφασις . εἰμί ἄρα ὁ Σωκράτης , ἢ καλός εἶπον ὁ Πρωταγόρας , καί ἄνθρωπος καί ἵππος . πάλιν ἐπεί ἐπί ὁ Πρωταγόρας ἀληθεύω ὁ μή βοῦς , ἀλήθευσις καί ὁ βοῦς . εἰμί ἄρα ὁ Πρωταγόρας ἄνθρωπος ἵππος βοῦς καί ἄλλος πᾶς . καί ὁ μέν διάνοια ὁ λέγω | οὗτος . ὁ δέ κατά ὁ λέξις ὁ δοκέω δέ ἄν οὐ ἵππος εἰμί φάσκω ὁ ἄνθρωπος ἢ μᾶλλον ἢ οὐ κακός ἀληθεύω ἢ οὐ ἄνθρωπος τοιοῦτος εἰμί · εἶπον γάρ ὅτι ὁ λέγω ἄνθρωπος , εἰμί συναληθεύω ὁ ἀντίφασις , οὐδείς μᾶλλον ἀληθεύω ὁ λέγω οὐ ἄνθρωπος , ἐπάγω ὁ δοκέω δέ κἀν οὐ ἵππος λέγω , τουτέστι καί ὁ λέγω ὁ ἄνθρωπος οὐ ἵππος μᾶλλον ἀληθεύω ὁ λέγω αὐτός μή ἄνθρωπος · οἰκεῖος γάρ εἰμί ὁ ἄνθρωπος λέγω μή ἵππος , ἤ2 μή ἄνθρωπος . ὁ δή λέγω ὁ ἄνθρωπος μή ἵππος μᾶλλον ἀληθεύω ἤ2 ὁ λέγω μή ἄνθρωπος · ἤ , φημί , εἰμί μή μᾶλλον , ἀλλά οὐδέ κακός . οὗτος εἶπον ἐπάγω οὗτος ὁ ἐπιχείρησις οὐδείς εἰμί ἁπλόος καί κύριος ἀπόδειξις , ἀλλά πρός ὁ τίθημι συναληθεύω ὁ ἀντίφασις εἰμί ἀπόδειξις ἤτοι ἔλεγχος . οὕτως ἀντεῖπον πρός οὗτος ὁ δόξα λέγω ὅτι ἐάν τις οὗτος τε καί τοιοῦτος ἐρωτάω ὁ ῾ Ἡράκλειτος , ταχέως ἄν πείθω αὐτός μή λέγω ὁ αὐτός καί εἷς καί ἀγαθός καί οὐ ἀγαθός καί λευκός καί οὖον λευκός . ἀλλά ἐκεῖνος μέν εἰμί τις οὗτος ἐρωτάω ταχέως ἄν μεταπείθω , αὐτός δέ μή συνίημι ἑαυτοῦ μηδέ ἐφίστημι ὁ ὑπό αὐτός λέγω οὗτος λαμβάνω ὁ δόξα . εἰμί γάρ ἐφίστημι ὡς οὐ ἐνδέχομαι ὁ αὐτός καί ἀληθής καί μή ἀληθής καί ἀγαθός καί μή ἀγαθός εἰμί , οὐ ἄν φάσκω συναληθεύω ὁ ἀντίφασις . ὅλος δέ εἰμί ὁ λέγω ὑπό αὐτός εἰμί ἀληθής , οὐδέ ἄν αὐτός οὗτος εἰμί ἀληθής . εἰμί ὁ λέγω , φημί , ὑπό ὁ Ἡράκλειτος εἰμί ἀληθής ( τίς εἰμί ὁ ὑπό αὐτός λέγω ἐπάγω , λέγω δέ ὁ ἐνδέχομαι ὁ αὐτός κατά εἷς καί ὁ αὐτός χρόνος εἰμί τε καί μή εἰμί ) , εἰμί οὖν κατά ὁ ῾ Ἡρακλείτειος δόξα ἀληθής εἰμί ὁ συναληθεύω ὁ ἀντίφασις , αὐτός οὗτος , τουτέστι ὁ λέγω οὗτος ῥητός , ψεῦδος εἰμί . εἰμί γάρ εἰμί ἀληθής ὁ λέγω ὡς συναληθεύω ὁ ἀντίφασις , εἰμί ἀληθής ὁ λέγω καί ὅτι οὖον συναληθεύω · εἰμί δέ ἀληθής ὁ λέγω ὅτι οὖον συναληθεύω , ψεῦδος ὁ ἀποφαίνω ὡς συναληθεύω . ψευδής ἄρα ὁ ῾ ηρακλείτειος λόγος . καθά γάρ καί διαιρέω αὐτός οὐδείς μᾶλλον ὁ κατάφασις ἢ ὁ ἀπόφημι ἴς ἀληθεύω . ἔτι πρός Ἡράκλειτος ὁ λόγος . ὅς δέ λέγω τοιοῦτος εἰμί · ὥσπερ γάρ κατά Ἡράκλειτος ὁ λέγω ἰδίως καί Χωρὶς ὅτι ὁ Σωκράτης ἄνθρωπος εἰμί ἀληθής εἰμί καί πάλιν Χωρὶς ὅτι ὁ Σωκράτης ἄνθρωπος οὐ εἰμί ἀληθής καί ( οὗτος οὗτος δέ εἶπον διαιρέω ) , οὗτος καί συλλέγω ἑνόω καί ὡς εἷς κατάφασις λέγω εἰμί ἀληθής · ὥστε ἀληθής εἰμί λέγω ἅμα ὅτι ὁ Σωκράτης ἄνθρωπος καί οὐ ἄνθρωπος . ἀλλά εἰμί οὗτος , εἰμί ἐπί αὐτός καί ὁ ἀπόφασις ὁ ὁ Σωκράτης οὔτε ἄνθρωπος εἰμί οὔτε οὐ ἄνθρωπος . οὗτος δέ ἄλογος ὁ ὁ Σωκράτης εἰμί καί ἄνθρωπος καί οὐ ἄνθρωπος καί οὔτε ἄνθρωπος οὔτε οὐ ἄνθρωπος . διαιρέω δέ , ὥσπερ εἶπον , λέγω ὁ Χωρὶς μέν ὁ κατάφασις Χωρὶς δέ ὁ ἀπόφασις λέγω · συναμφότεροι δέ καί συμπλέκω ὁ λέγω αὐτός ὡς εἷς κατάφασις . ὁ δέ οὐδείς μᾶλλον ὁ ἀπόφασις ἢ ὁ ὅλος ὡς ἐν κατάφασις τίθημι ἀληθεύω ἴσος εἰμί ὁ ὥσπερ γάρ κατά ῾ Ἡράκλειτος ἐν ὅς εἄν ὁ κατάφασις ἀληθεύω , ἐπί οὗτος καί ὁ ἀπόφασις , οὗτος καί ὁ κατάφασις καί ὁ ἀπόφασις ἅμα ὡς εἷς κατάφασις λέγω ἀληθής εἰμί , οἷος ὅτι ὁ ἀγαθός οὐ ἀγαθός . εἰμί ὅς οὗτος ἀληθής , ἀληθής καί ὁ οὗτος ἀπόφασις ὁ οὔτε ἀγαθός οὔτε οὐ ἀγαθός λέγω . ἔτι δέ εἰμί μηδείς εἰμί ἀληθής κατάφημι , κἀν αὐτός οὗτος ψεῦδος εἰμί . ὁ εἰμί μηδείς ἀληθής κατάφημι ἴσος εἰμί ὁ εἰμί πᾶς κατάφασις ψευδής εἰμί ( πᾶς γάρ ὁ μή ἀληθής ψεῦδος ) , εἰμί οὖν πᾶς κατάφασις ψευδής εἰμί , καί αὐτός οὗτος ὁ λέγω ὅτι πᾶς κατάφασις ψευδής εἰμί ( οὗτος γάρ εἰμί δηλωτικός φαίνω μηδείς ἀληθής κατάφασις ὑπάρχω ) , αὐτός δή οὗτος ψεῦδος εἰμί . εἰμί γάρ πᾶς κατάφασις ψευδής εἰμί , αὐτός δέ ὁ λέγω ὅτι πᾶς κατάφασις ψευδής κατάφασις εἰμί , ψεῦδος ἄρα ὁ λέγω ὅτι πᾶ κατάφασις ψευδής . εἰμί δέ εἰμί τίς , τουτέστιν εἰμί δέ λέγω ὅτι πᾶς κατάφασις ψευδής πλήν αὐτός ὁ λέγω ὅτι πᾶς κατάφασις ψευδής εἰμί ( οὗτος γάρ μόνος εἰμί ἅπας ὁ κατάφασις ἀληθής ) , καί οὗτος ψεῦδος ὁ πᾶς λέγω ψευδής . ὥσπερ γάρ εἰμί τις λέγω πᾶς ἄνθρωπος λευκός , εἴπερ εὑρίσκω εἷς μή λευκός , ψευδής ὁ λέγω πᾶς λευκός , οὗτος καί ἐπί οὗτος . ὥστε λύω ἄν ὁ λέγω ὑπό ὁ ὁ τοιοῦτος ἐν ἵστημι Μένων καί ἀναιρέω ὁ διαλέγω . εἰμί γάρ εἰμί αὐτός ὁ κατάφασις ὁ ἀπόφασις , οὐ εἰμί διαλέγω . παραπλήσιος δέ ὁ ὑπό ὁ Ἡράκλειτος λέγω , φημί , εἰμί καί ὁ ὑπό ὁ Πρωταγόρας λέγω · ἐκεῖνος γάρ λέγω ὅτι πᾶς ὁ πρᾶγμα μέτρον εἰμί ὁ ἄνθρωπος , οὐδείς ἄλλος λέγω ἢ ὅτι εἰμί ὅδε μέν δοκέω ὁ μέλι γλυκύς ὅδε δέ πικρός , εἰμί ὁ μέλι καί γλυκύς καί πικρός βεβαίως καί ἀμετακίνητος μένω ἐν ὁ εἰμί γλυκύς καί πικρός . λύω δέ ἄν οὗτος ὁ ἀπορία θεωρέω πόθεν ὁ ἀρχή ὁ ὑπόληψις οὗτος . Μέλλων λύω καί ὁ Πρωταγόρας λόγος λέγω ὅτι ῥητέος πρῶτος ὁ αἴτιος ἐκ ὅς οὗτος λέγω αὐτός τε καί ὁ λοιπός ὁρμάω · καί φημί ὅτι ἔνιοι μέν ἐκ ὁ ὁ φυσιόλογος δόξα οὗτος λέγω ὁρμάω , καί τίς | εἰμί ὁ ὁ φυσιόλογος δόξα , ἐπάγω . ὁ γάρ μηδείς ἐκ μή εἰμί γίγνομαι οὗτος δέ αὐτός εἰμί ὁ ὁ γάρ μηδείς ἐκ ὁ μηδαμός μηδαμῶς εἰμί γίγνομαι , ἀλλά πᾶς ἐκ εἰμί τις καί ὑπόκειμαι ) σχεδόν πᾶς εἰμί ὁ φυσικός δόγμα κοινός · οὗτος γάρ ὁ ὁ λέξις ἀκόλουθος εἰμί . εἶτα ὁ ὁ δέ ἐκ ὁ μή αὐτός περί ὁ αὐτός ἅπας γιγνώσκω , τουτέστι ὁ δέ συμβαίνω τοιοῦτος περί τε ὁ πρᾶγμα καί ὁ ἀντίφασις ἀποφαίνω ἐκ ὁ μή ὁ αὐτός περί ὁ αὐτός ἅπας γιγνώσκω · ὅς γάρ ὅδε δοκέω ἡδύς , οὗτος ἄλλος πικρός , ὥστε οὐ ἅπας ὁ αὐτός ἡδύς γιγνώσκω , οὐδέ αὖος πάλιν πικρός . εἶπον δέ ὅτι ὁ μέν ἐκ ὁ κοινός ὁ φυσιόλογος δόξα αὐτός λέγω , ὁ δέ ἐκ ὁ μή πᾶς ὁ αὐτός φαίνω . πρότερος ὁ αἴτιος λέγω διά ὅς ἐκ ὁ ὁ φυσιόλογος δόξα ὁρμάω λέγω , ὅτι ὁ λευκός καί οὖον λευκός εἰμί , ὁμοίως καί ὁ γλυκύς οὖον γλυκύς . ἀσαφής δέ πάνυ καί μεμελανωμένως ἑρμηνεύω οὗτος ἐπεί ἐν , φημί , οὖον λευκός γίγνομαι ἐκ λευκός τέλειος εἰμί καί μηδαμός μή λευκός , τουτέστιν ἐπεί κατά ἐγώ τε ὁ Ἀριστοτέλης καί ὁ ἀλήθεια ὁ μή λευκός γίγνομαι ἐκ λευκός τέλειος εἰμί ἤτοι καθαρός λευκός καί μηδαμός μή λευκός , τουτέστι καί οὖον ὁ μέν λευκός ὁ δέ μή λευκός , ἀλλά ἐκ τέλειος λευκός ( εἰμί γίγνομαι μή λευκός ἐκ λευκός πάντως γίγνομαι ) , ἐπεί οὖν μή λευκός , ὡς εἴρω , ἐκ λευκός γίγνομαι , νῦν δέ γίγνομαι μή λευκός , τουτέστι κατά δέ ὁ λέγω συναληθεύω ὁ ἀντίφασις ὁ γίγνομαι μή λευκός οὖον γίγνομαι ἐκ λευκός . ὡς ἐγώ φημί , ἀλλά ἐκ μή λευκός ( ὁ γάρ μή λευκός ἐκ μή λευκός γεννάω ) , κατά ἐκεῖνος δή , εἰμί γίγνομαι τίς μή λευκός , οὐδείς ἄλλος συμβαίνω ἢ ὁ γίγνομαι μή λευκός γίγνομαι ἐκ μή λευκός . ἐσθίω δέ ἐκ λευκός . εἰμί δέ γίγνομαι μή λευκός ἐκ μή λευκός , γίγνομαι ὁ μή λευκός κατά ἐκεῖνος ἐκ ὁ μηδαμός μηδαμῶς εἰμί , εἰμί μή ὑπάρχω ὁ λευκός ὁ αὐτός καί μή λευκός , τουτέστιν εἰμί μή ὑπάρχω ὁ μή λευκός ὁ αὐτός καί λευκός · ὑπερβατός γάρ ἀναγνωστέον . καί ὁ μέν κατά ὁ λέξις τοιοῦτος , ὁ δέ ὁ πρόκειμαι ἔννοια τοιοῦτος τις εἄν οἴομαι εἰμί · ὁ ἐκ ὁ ὁ φυσιόλογος δόξα ὁρμάω τοιοῦτος οἷος εἶπον λέγω , λαμβάνω πρότασις ἐκ ἐπαγωγή ψευδής · ὥσπερ γάρ , φημί , ἄνθρωπος ἐκ ἄνθρωπος καί ἵππος ἐκ ἵππος γίγνομαι , οὗτος καί ὁ μή λευκός ἐκ μή λευκός γίγνομαι , ἀλλά οὐ ἐκ λευκός . ψευδής δέ ὁ πρότασις οὗτος . εἰμί γάρ καί ὅτι μάλιστα ὁ ἄνθρωπος ἐκ ἄνθρωπος γίγνομαι , ἀλλά προσεχῶς ἐκ σπέρμα καί καταμήνιος , ὅσπερ οὐ εἰμί ἄνθρωπος . οὗτος δή ὁ ψευδής πρότασις ὁ ὅτι ὁ μή λευκός οὐ ἐκ λευκός ἀλλά ἐκ μή λευκός γίγνομαι λαμβάνω , | καί ἕτερος ψευδής καί οὗτος , ὅτι ὁ ἀπόφασις μή εἰμί καί μή εἰμί δηλωτικός εἰμί , συλλογίζομαι οὕτως · εἰμί ὁ μή λευκός γίγνομαι , ἐκ μή λευκός εἄν γίγνομαι , ὁ δέ μή λευκός μή εἰμί εἰμί , ὁ μή λευκός ἄρα γίγνομαι ἐκ μή εἰμί . οὐδείς δέ ἐκ μή εἰμί κατά ὁ ὁ φυσιόλογος δόξα γίγνομαι . οὐ ἄρα ὁ μή λευκός ἐκ μή λευκός ἤτοι ἐκ μή εἰμί γίγνομαι · ἐκ εἰμί ἄρα . ἀλλά εἰμί ὁ μή λευκός μή εἰμί εἰμί , δηλονότι ὁ λευκός εἰμί · ὥστε ἐπεί δεῖ ὁ γίγνομαι ἐκ εἰμί γίγνομαι , εἰμί ἐκ ὅς ὁ μή λευκός γίγνομαι λευκός , αὐτός δέ εἶπον εἰμί · καθό δέ πάλιν ὁ μή λευκός ἐκ μή λευκός γίγνομαι κατά ἐκεῖνος . εἰμί ὁ ἐκ ὅς γίγνομαι ὁ μή λευκός μή λευκός · ὁ ἄρα ἐκ ὅς ὁ μή λευκός γίγνομαι εἰμί καί λευκός καί οὖον λευκός , καί ὁ ἐκ ὅς ὁ γλυκύς καί γλυκύς καί μή γλυκύς · ὁμοίως καί ἐπί ὁ ἄλλος . εἰμί δέ οὗτος , συναληθεύω ὁ ἀντίφασις . οὗτος δή λύω ὁ ἀπορία λέγω ὅτι ἀληθής εἰμί ὁ λέγω ὅτι ὁ μή λευκός ἐκ ὁ μή εἰμί γίγνομαι , ἀλλά οὐ ἐκ ὁ ἀπλόος μή εἰμί ἀλλά ἐκ ὁ τίς μέν εἰμί τίς δέ μή εἰμί . εἴρω δέ περί οὗτος ἐν ὁ Α ὁ φυσικός ἀκρόασις . ἀπορέω δέ ἄν τις πρός ὁ ἐν ἀρχή ὁ λέξις λέγω , πῶς φημί ὁ μή λευκός ἐκ ὁ τέλειος λευκός γίγνομαι · γίγνομαι γάρ μή λευκός τίς , οἷος ὁ φαιός , ἐκ μή λευκός , οἷος ὁ μέλας . ἤ , οἴομαι , πρός ὁ ἡμέτερος φαντασία ἀποβλέπω οὗτος εἴρω · ἐπεί γάρ πᾶς ὁ γίγνομαι ἐκ ὁ ἀπόφασις αὐτός γίγνομαι , ἅμα ὁ ἀκούω ὅτι γίγνομαι μή λευκός , εὐθύς2 ὁ ἀπόφασις αὐτός ὁ λευκός φαντάζω . ὁ γε μήv ὁμοίως προσέχω ὁ δόξις καί ὁ φαντασία ὁ πρός ἑαυτοῦ ἀμφισβητέω εὐήθης . ὁ πρός ἑαυτοῦ σημαίνω ὁ πρός ἀλλήλων . ὁ δέ λέγω εἰμί λύσις ὁ λέγω λόγος ὁ αὐτός καί ἀγαθός καί οὐ ἀγαθός , καί λευκός καί μή λευκός , διά ὁ μή ὁ αὐτός περί ὁ αὐτός ἅπας γιγνώσκω . φημί δή ὅτι ὁ προσέχω ὁ δόξα ὁ πρός ἀλλήλων ἀμφισβητέω * * παντελῶς γάρ ἀλόγιστος ὁ λέγω ὁ αὐτός γλυκύς καί οὖον γλυκύς διά ὁ ὁ μέν ὑγιαίνω δοκέω γλυκύς ὁ δέ νοσέω μή γλυκύς . δῆλος γάρ ὡς ὁ νοσέω ψεύδω · ὅτε γάρ καί ὑγιαίνω , οὐ δοκέω αὐτός μή γλυκύς ἀλλά γλυκύς . δοκέω δέ αὐτός , ἐπειδάν νοσέω , πικρός διά ὁ λωβάομαι αὐτός ὁ αἰσθητήριον καί κριτήριον ὁ τοιοῦτος χυμός . οὗτος δέ οὕτως ἔχω | ὁ μέν ὑγιαίνω , ἅτε ὁ αἰσθητήριον ἔχω ὑγιής , νομιστέος μέτρον ὁ πρᾶγμα , καί τοιοῦτος λεκτέος ὁ πρᾶγμα , οἷος ἄν αὐτός εἰμί φημί , ὁ δέ νοσέω μή πειστέον . ὁμοίως καί ἐπί ἀγαθός καί κακός καί καλός καί αἰσχρός · ὅσος γάρ ἄν εἶπον ἀγαθός ὁ σπουδαῖος , οὗτος καί λεκτέος ἀγαθός , ὅσος δέ ἄν ὁ φαῦλος , οὖον ῥητέος · ὡς γάρ ἔχω ὁ ὑγιαίνω πρός ὁ νοσέω , οὕτως ὁ σπουδαῖος πρός ὁ φαῦλος . οὐδείς γάρ διαφέρω οὗτος ἀξιόω ἢ ὁ φαίνω ὁ ὑπό ὁ ὄψις ὑποβάλλω . ὁ λέγω εἰμί ὅτι ὁ λέγω ὡς , ἐπεί ὁ ὑγιαίνω φαίνω γλυκύς ὁ μέλι , ὁ νοσέω δέ πικρός , εἰμί ὁ αὐτός καί γλυκύς καί πικρός , οὗτος οὐδείς διαφέρω ὁ λέγω ὡς , ἐπεί ὁ δάκτυλος ὑποβάλλω καί κινέω ὁ ὄψις , ὁ εἷς δύο ἐγώ φαίνω , ἄν δέ μή κινέω , πάλιν ἐν εἰμί , ὁ αὐτός καί εἷς καί οὐ εἷς · ἄτοπος γάρ ὁ λέγω ὅτι ὁ εἷς δύο εἰμί , ἐπεί ἠρεμέω ὁ ὄψις εἷς αὐτός ὁράω κινέω δέ καί παραφέρω δύο . ὡς οὖν οὗτος γελοῖος , οὗτος καί ὁ λέγω ὅτι ὁ αὐτός καί γλυκύς εἰμί καί οὖον γλυκύς διά ὁ ὅδε μέν φαίνω γλυκύς ὅδε δέ οὖον γλυκύς . οὗτος εἶπον λέγω ὅλως δέ ἄτοπος διά ὁ ὁράω ὅτι ὁ δεῦρο καί περί ὁ γῆ ἐν ῥοή εἰμί , ἀπό οὗτος τοιοῦτος ἀποφαίνω κατά ὁ ἀλήθεια . ἐσθίω δέ μᾶλλον ἐκ ὁ ἀεί ὡσαύτως ἔχω καί μηδείς μεταβολή ποιέω πλήν ὁ κατά τόπος , ἐκ οὗτος τἀληθῆ θηρεύω . κόσμος δέ λέγω ἄν ὁ σφαῖρα καί ὁ ἐν αὐτός ἀστήρ . ἔτι δέ εἰμί κίνησις εἰμί καί κινέω τίς , κινέω δέ πούς ἐκ τις . καί οὗτος κατά ὁ λέγω συναληθεύω ὁ ἀντίφασις . λέγω δέ ἐπεί κίνησις εἰμί ἀνάγκη εἰμί καί κινέω τίς , πᾶς δέ ὁ κινέω ἐκ τις εἰς τίς κινέω , ἐπεί αὐτός οὕτως ἔχω , δεῖ ἄρα ὁ κινέω εἰμί ἐν ἐκεῖνος , τουτέστι συμβαίνω ἄρα κατά ὁ φάσκω συναληθεύω ὁ ἀντίφασις , εἰμί ὁ κινέω εἰς ὅς κινέω καί μή εἰμί , ὁμοίως εἰμί ἐν ὅς κινέω καί μή εἰμί . πῶς δέ οὗτος συμβαίνω , οὕτως εἰμί δῆλος . ἐπεί γάρ ὁ ἐκ τις κινέω μέλλω ἠρεμέω ἐν ἐκεῖνος ἐκ ἐκεῖνος κινέω , καθό ἐν ἐκεῖνος ἠρεμέω , εἰμί ἐν ἐκεῖνος καί οὐ εἰμί , διά ὁ συναληθεύω ὁ ἀντίφασις . εἰμί γάρ μέλλω τίς κινέω ἐκ λευκός , εἰμί ἐν ὁ λευκός καί ἠρεμέω ἐν αὐτός . ἀλλά ἐπεί κατά αὐτός ἐπί ὁ λευκός ἀληθεύω καί ὁ μή λευκός , οὐ εἰμί ἐν ὁ λευκός · εἰμί ἄρα ἐν ὁ λευκός καί οὐ εἰμί . πάλιν ἐπεί κινέω εἰς ὁ μέλας , οὐ εἰμί μέλας · ἀλλά ἐπεί ὁ μή μέλας κατά αὐτός καί μέλας εἰμί , κινέω εἰς ὁ μέλας καί γίγνομαι ἐν οὗτος , τουτέστι καί | εἰμί ἐν ὁ μέλας · ὁ γάρ γίγνομαι ἀντί ὁ εἰμί λαμβάνω αὐτός νῦν . ὁ δέ ἐπάγω οὗτος ὁ ὁ δέ κατά ὁ ἀντίφασις μή ἀληθεύω κατά αὐτός πάνυ πολύς ἀσάφεια ἐμποιέω . κεῖμαι γάρ ὁ ὁ ἄρθρον καί ὁ δέ σύνδεσμος ἀντί ὁ ἢ σύνδεσμος · ἐσθίω γάρ ἀντί ὁ ὁ δέ κατά ὁ ἀντίφασις εἰμί ἢ κατά ὁ ἀντίφασις μή συναληθεύω . καί εἰμί ἄν ὁ κατάλληλος ὁ λέξις τοιοῦτος · εἰμί εἰμί κίνησις καί κινέω τίς , κινέω δέ παρά ἐκ τις εἰς τίς , ἢ εἰμί διά ὁ ὐπό αὐτός λέγω ὁ κινέω , ἐκ ὅς κινέω , καί οὐ εἰμί , ἢ μή συναληθεύω ὁ ἀντίφασις . εἰμί οὖν ἐκεῖνος ἀδύνατος , ἀληθής εἄν εἰμί ὁ μή συναληθεύω ὁ ἀντίφασις . καί εἰμί κατά ὁ ποσός συνεχῶς ὁ δεῦρο ῥέω καί κινέω . ἐπεί ὁ πρᾶγμα διά μέν ὁ εἶδος ἔχω καί ὁ εἰμί καί ὁ λέγω ὅς λέγω , διά δέ ὁ ὕλη ( οὗτος γάρ εἶπον ποσός , ὥσπερ ὀλίγος εἶπον εἄν ὁ εἶδος ποιός ) διά οὖν ὁ ὕλη ἔχω ὁ συνεχῶς ῥέω , λέγω ὡς εἰμί τις συγχωρέω ὁ δεῦρο συνεχῶς κατά ὁ ὕλη ῥέω καίπερ οὐ εἰμί ἀληθής ( οὔτε γάρ ὁ αὐξάνω καί εἰς ἐπίδοσις ἄγω ῥέω , οὔτε μήv λίθος καί ἄλλος παμπολύς ) , διά τίς κατά ὁ ποιός καί ὁ εἶδος οὐ ἄν μένω ; ὁ γάρ ποιός ἤτοι ὁ εἶδος καί ὁ οὐσία οὖον ῥέω , ἀλλά ὁ αὐτός μένω . εἰμί ἐν φαίνω οὔτοι κατηγορέω κατά ὁ αὐτός και εἷς ὁ κατά ὁ ἀντίφασις , τουτέστι ὁ ἀντίφασις , ἐκ ὁ ὑπολαμβάνω ὁ ποσός καί ὁ ὕλη μή μένω , μένω δέ ὁ ποιός καί ὁ εἶδος καί ὁρίζω τυγχάνω , διά ὅς καί ὁ εἰμί ὁ πρᾶγμα δίδωμι , διά οὗτος μᾶλλον οὐ εἄν λέγω ἐπί αὐτός ὁ ἀντίφασις . εἰμί γάρ διά ὁ ὑπολαμβάνω αὐτός συνεχῶς ῥέω φημί συναληθεύω ὁ ἀντίφασις , εἰμί μή ῥέω , οὖον συναληθεύω . ἔτι , φημί , εἰμί συναληθεύω ὁ ἀντίφασις , εἰμί ὁ ἄρτος καί μή ἄρτος . ὅταν οὖν προστάσσω αὐτός ὁ ἰατρός ἐσθίω ἄριοι καί προσφέρω αὐτός ἄρτος , διά τίς οὖον φημί ὅτι οὗτος ἄρτος οὐ εἰμί καί ἀποφέρω οὗτος , ἀλλά προσίημι ὡς ἄρτος καί ἐσθίω ; ἐκ αὐτός δή ὁ ἔργον δείκνυμι ὅτι οὐ ὡς λέγω οὗτος καί φρονέω . ὁ δέ οὐδείς ἄν οἴχομαι ἐσθίω ὁ οἴχομαι ἀντί ὁ οιαφεροι . οὐδείς ἄν οὖν διαφέρω ἐσθίω καί μή ἐσθίω , εἰμί γε ὁ ἐσθίω αὐτός ὁ μή ἐσθίω . ὁ δέ καίτοι οὐ ἐσθίω μή διαμένω πάγιος μηδείς φύσις ἀντί ὁ οὐ ἐσθίω ὅς προσφέρω ὡς ἄρτος εἰμί ἄρτος μηδείς κατά αὐτός ἐν ταὐτότης μένω ἐν οὐδείς χρόνος . ἔτι , φημί , ἐπεί συνεχῶς κατά αὐτός ἀλλοιόω καί μηδέποτε διαμένω ὁ αὐτός , διά οὗτος οὐδέποτε ἐγώ ὁ αὐτός φαίνω καί οὖον διά ὁ ὁ πρᾶγμα εἰμί καί ἡδύς καί μή ἡδύς καί ἀγαθός καί μή ἀγαθός . ὡς γάρ ὁ κάμνω διά ὁ μή ὅμοιος ἔχω ὁ ἕξις νῦν τε | κάμνω καί πρότερος ὅτε ὑγιαίνω οὐ ὁμοίως φαίνω ὁ κατά ὁ αἴσθησις ἀπό ὁ αἰσθητής ἐγγίγνομαι αἴσθημα , ὁ αὐτός δή τρόπος ἀναγκαῖον εἰμί ἔχω , καί προσυπακουστέον ὁ καί ἐπί ἐγώ · ὥστε ὁ μέν πρᾶγμα ὁ αὐτός εἰμί , ἐγώ δέ ἄλλος ἄλλος φαίνω ὁ εἴρω , λέγω δή συνεχής , μεταβολεύς γίγνομαι ἐν ἐγώ . εἰμί δή συνεχῶς ἡμέτερος λέγω τις μεταβάλλω , ὁ εἴρω ἕπω . εἰμί δέ μή μεταβάλλω ἀλλά ὁ αὐτός διατελέω εἰμί καί ἐν ταυτοημι ὑπάρχω , εἰμί ἄρα τις Μένων καί μή ῥέω , περί ὁ οὐ εἄν συναληθεύω ὁ ἀντίφασις . πρός μέν ἐν ὁ ἐκ λόγος ὁ ἀπορία ἔχω οὖον ῥᾴδιος διαλύω μή τίθημι τίς . διδάσκω ἐγώ διά οὗτος τίς ὁ οὗτος λέγω εὐίατος τε εἰμί καί οὗτος ἀπέχω ὁ δόξα δύναμαι , τίς δέ οὖον . ὅσος μέν οὖν , φημί , οὗτος διατίθημι ὑπό ὁ πείθω αὐτός λόγος ὥστε μή μόνος λέγω ὅτι ὁ δείκνυμι λόγος ὅτι ὁ αὐτός καί λευκός καί οὖον λευκός εἰμί ἀληθής καί αναντίρρητος εἰμί , ἀλλά λέγω ὅτι καί οὗτος ὅσπερ ὁράω καί ὡς ἄνθρωπος ὁράω καί ὡς μή ἄνθρωπος , πρός οὗτος οὖον ῥᾴδιος ἢ καί ὅλως ἀδύνατος διαλύω ὁ διά ὅς ἀναπείθω οὗτος τε λέγω καί φρονέω λόγος , μή τίθημι αὐτός μηδέ συγχωρέω τίς , μήτε μήv ἀπαιτέω λόγος ὅς εἄν λύω δύναμαι ὁ διά ὅς ἀναπείθω λόγος . εἰμί γάρ τοσοῦτος αὐτός ἀσπάζομαι ὥστε μηδέ ὁ ἑαυτοῦ αἴσθησις πιστεύω , ἀλλά λέγω ὅτι ὅς ὁράω Σωκράτης καί ὡς ἄνθρωπος αὐτός ὁράω καί ὡς μή ἄνθρωπος , πῶς ἄν οὗτος ἀνέχω ἀκούω τις τἀναντία κατασκευάζω ἢ ὅλως συγχωρέω τίς ; εἰμί δέ μή τίθημι μηδέ συγχωρέω τίς , πῶς εἄν αὐτός λύω ; πᾶς γάρ λόγος καί πᾶς ἀπόδειξις ἐκ ὁ τίθημι τίς καί ὁμολογέω γίγνομαι . ἐλλιπῶς δέ πάνυ εἴρω ἐν ἀρχή ὁ λέξις ὁ λέγω πρός μέν οὖν ὁ ἐκ λόγος ὁ ἀπορία ἔχω οὖον ῥᾴδιος διαλύω μή τίθημι τίς · ἐλλείπω δέ εἄν ὁ καί λέγω αὐτός φαίνω καί ὁ πρᾶγμα τοιοῦτος . ὥστε εἰμί ὁ πλήρης τοιοῦτος · πρός μέν οὖν ὁ ἔχω ἀπορία ἐκ λόγος τις γίγνομαι πρός αὐτός , καί πείθω αὐτός λέγω ὅτι καί ὁ πρᾶγμα αὐτός τοιοῦτος φαίνω οἷος καί λέγω , πρός δή ὁ τοιοῦτος λόγος καί ἔλεγχος οὐ εἰμί . πρός δέ ὁ ἀπορέω καί λέγω ὅτι οὗτος μέν ἄνθρωπος εἰμί , οὖον φαίνω δέ ἐγώ καί μή ἄνθρωπος , ἀλλά διά ὁ πείθω ἐγώ λόγος λέγω γόμος αὐτός καί ἄνθρωπος καί μή ἄνθρωπος , πρός οὗτος ῥᾴδιος ἀπαντάω καί λύω ὁ οὗτος ἄπορος ἐκ ὁ προερέω · οὗτος γάρ διά ὁ πιστεύω ὁ αἴσθησις διψάω ἀκούω καί λόγος σύμφωνος ὁ φαίνω φθέγγομαι . | ὥστε φανερός ἐκ πᾶς ὁ εἴρω ὅτι οὐ ἐνδέχομαι ὁ ἀντίκειμαι φάσις περί ὁ αὐτός κατά εἷς χρόνος ἀληθεύω , οὐδέ ὁ ἐναντίος , διά ὁ λέγω κατά στέρησις καί ἕξις · στέρησις δέ καί ἕξις ὁ αὐτός ἅμα εἰμί οὐ ἐνδέχομαι . ὅτι δέ τἀναντία κατά στέρησις λέγω , δῆλος , φημί , ἐπί ἀρχή ὁ λόγος ἀναλύω ὁ ὁ ἐναντίος , τουτέστι ὁ λόγος λαμβάνω ὁ ἐναντίος · εἰμί γάρ εἰμί ὑγίεια συμμετρία θερμός καί ξηρός , εἰμί ὁ νόσος ἀσυμμετρία οὗτος , ὁ δέ ἀσυμμετρία στέρησις εἰμί συμμετρία . οὔτε δή ὁ ὡς στέρησις καί ἕξις ἐναντίος ἅμα κατηγορέω κατά ὁ αὐτός ἐνδέχομαι , οὔτε μήv ὁ ἀνά μέσος οὐδείς ἐναντίος ( λέγω δέ ὁ καί ὁ τοιοῦτος ) οἷος τε κατηγορέω ἅμα κατά εἷς καί ὁ αὐτός . εἰμί γάρ εἰμί ὅδε λευκός , οὐ οἷος τε λέγω αὐτός οὔτε μέλας οὔτε λευκός , τουτέστιν εἰμί εἰμί λευκός , οὐ οἷος τε λέγω αὐτός καί φαιός · συμβαίνω γάρ εἰμί ὁ αὐτός λευκός καί μή λευκός . ἐπεί δέ συμπλέκω ὁ μέλας καί λευκός καί εἶπον οὔτε μέλας οὔτε λευκός , εἶτα εἶπον ὅτι ψεῦδος ὁ λευκός οὔτε μέλας οὔτε λευκός λέγω ἐπάγω ἕτερος γάρ ὁ 8 ἀσπάζομαι L : σπάω Α 9 ὅτι L : om . Α 11 μηδέ L : μή συμπλέκω ἀληθεύω κατά αὐτός , ἤτοι ὁ ἕτερος , τουτέστι ὁ λευκός , ἀληθεύω κατά ὁ λευκός , καί οὖον ὁ ἀνά μέσος ἤτοι ὁ φαιός , ὁ δέ οὗτος δέ εἰμί ἀντίφασις ὁ λευκός εἴρω διά ὁ οὖον λευκός , καί εἰμί εἰμί ὁ οὖον λευκός ἀντίφασις ὁ λευκός , οὐ εἄν · ἀληθεύω κατά ὁ λευκός · δείκνυμι γάρ ὡς ἀδύνατος ὁ ἀντίφασις ἀληθεύω . ἀλήθευσις ἄρα κατά ὁ λευκός αὐτός ὁ λευκός · ἀληθής γάρ ὁ ὁ λευκός λέγω λευκός . καί συμπεραίνω λέγω οὔτε δή κατά ῾ Ἡράκλειτος λέγω ἐνδέχομαι ἀληθεύω ( καί εἰμί ἄν ὁ οὔτε δή εἰμί ὁ αὐτός λέγω ἀγαθός καί οὐ ἀγαθός , ὥσπερ ῾ Ηράκλειτος , ἀληθεύω ) , οὔτε κατά Ἀναξαγόρας . εἰμί δέ οὗτος λέγω ὡς ἐκεῖνος λέγω ἀληθής λέγω ὑπολαμβάνω , συμβαίνω τἀναντία ὁ αὐτός κατηγορέω , ὅσπερ δείκνυμι ἀδύνατος . πῶς δέ καί κατά Ἀναξαγόρας ὁ ἐναντίος ἐν ὁ αὐτός ἅμα εἰμί συμβαίνω , λέγω . ὅταν γάρ ἐν πᾶς καί ὁ τυγχάνω πρᾶγμα λέγω ὁ Ἀναξαγόρας εἰμί πᾶς καί γλυκύς καί πικρός καί λευκός καί μέλας καί ἁπλόος πᾶς ( πᾶς γάρ ἐν πᾶς καί οὖον ἀλλά ἐνέργεια καί ἀποκρίνω καί κατά ἑαυτοῦ ) , οὐδείς ἕτερος λέγω ἢ ὁ ἐναντίος ἐν ὁ αὐτός εἰμί . ῾ομοιος δέ οὐδέ πᾶς ψευδής οὐδέ ἀληθής ὁ φάσις ὀνίνημι . καί ὁ πᾶς ἀληθής λέγω ψεύδω καί ὁ πᾶς ψευδής · φάσις γάρ ὁ περί ὁ πρᾶγμα ὑπόληψις φημί . εἰμί γάρ πᾶς φάσις ψευδής , δῆλος ὡς καί ὁ λέγω ὅτι πᾶς φάσις ψευδής ψευδής εἰμί · ὥστε ψεῦδος ὁ λέγω πᾶς κατάφασις ψευδής . εἰμί δέ πᾶς κατάφασις ἀληθής , καί ὁ λέγω ὅτι πᾶς κατάφασις ψευδής | ἀληθής εἰμί . εἰμί δέ ἀληθής ὁ πᾶς κατάφασις ψευδής εἰμί ψεῦδος ὁ πᾶς κατάρασις ἀληθής εἰμί . ὥστε καί ὁ λέγω πᾶς ψευδής ψεῦδος καί ὁ λέγω πᾶς ἀληθής . πᾶσα δέ ἐπιστήμη ζητέω τις ἀρχή καί αἴτιος . ὁ πρόκειμαι εἰμί δείκνυμι τίς διαφέρω ὁ σοφία ὁ ἄλλος ἐπιστήμη . δείκνυμι δέ ὁ διαφορά αὐτός πρός εἰς ἄλλος διά ὁ δείκνυμι ὅτι ὁ μέν ἄλλος ἐπιστήμη λαμβάνω μέρος τίς ὁ εἰμί ὡς ὑπάρχω καί αντοτητη μετέχω δείκνυμι ὁ κατά ἑαυτοῦ συμβαίνω αὐτός ὅς τοιοῦτος εἰμί καί οὐ ὅς εἰμί . ὁ γάρ γεωμετρία λαμβάνω γραμμή σκοπέω ὁ συμβαίνω αὐτός ὅς τοιόσδε εἰμί , οἷος ὅς ποσός καί ὁ συνεχής ἀλλά οὐ ὅς εἰμί · καί ὁ φυσικός δέ ὁ ὅς εἰμί θεωρητικός οὐ ὅς εἰμί θεωρέω , ἀλλά ὅς ἔχω ἐν ἑαυτοῦ ἀρχή κίνησις · καί ὁ ἄλλος ὁμοίως . ὥστε οὗτος διαφέρω ὁ σοφία ὁ ἄλλος ὅτι ἐκεῖνος ὁ μέν ὁ ὑπό αὐτός θεωρέω ὡς ποσός καί ὡς συνεχής . ὁ δέ ὡς κινέω ἄλλος δέ ἄλλως , οὐδείς δέ σκοπέω ἢ δείκνυμι τίς φύσις συνεχής καί τίς γραμμή , ὁ δέ σοφία ὁ εἰμί καί ὁ φύσις αὐτός θεωρέω καί ὅλως ὅς εἰμί · ὁ γάρ ἕκαστος φύσις ὁ εἰμί αὐτός εἰμί . πᾶς δή , φημί , ἐπιστήμη ζητέω καί λαμβάνω ἀρχή , ἀλλά οὐδείς οὗτος οὔτε ὁ ἀρχή οὔτε ὁ ἐκ ὁ ἀρχή ὅς εἰμί εἰμί θεωρέω , ὥσπερ εἶπον , ἀλλά ἕτερος τίς εἰμί , τουτέστιν ὁ σοφία , ὁ θεωρέω ὁ φύσις καί ὁ ὁρισμός καί ὅλως ὁ εἰμί αὐτός τίς ποιός εἰμί . ὁ δέ λέγω ἐπιστήμη , ἰατρικός καί φυσικός καί μαθηματικός καί ὁ λοιπός , οὗτος ἕκαστος λαμβάνω ὁ τίς εἰμί ἤτοι ὁ ὁρισμός ἕκαστος γένος ὡς προφανῶς εἰμί αὐτός ( ὁ γάρ μῆκος ἀπλατής ὅτι ὁρισμός ὁ γραμμή οὐ ἀποδείκνυμι ὁ μαθηματικός ἀλλά ὁμολογέω λαμβάνω ὅτι ὁ γραμμή εἰμί ) , οὗτος δή ἕκαστος ὁμολογέω λαμβάνω ὅτι ὅδε ὁ ὁρισμός ἢ ὁ ὑπογραφή ὅδε ὁ ἀρχή εἰμί , δείκνυμι ὁ ὑπό ὁ ἀρχή ὅς , ὁ μέν μαλακός ὡς ὁ ἀστρονομία , ὁ δέ ἀκριβής ὡς ὁ γεωμετρία . ἀλλά οὐδέ πᾶς ὁμοίως ὁ ἀρχή λαμβάνω , ἀλλά ὁ μέν φυσικός φέρω εἶπον διά αἴσθησις λαμβάνω ὅτι ὁ πῦρ θερμός καί ξηρός , ὁ δέ ὕδωρ ψυχρός καί ὑγρός , σκοπέω ὁ ἔργον αὐτός καί ὁ πάθος , ὁ δέ γεωμετρία οὐ ἀπό αἴσθησις , ἀλλά ὑποτίθημι ὅτι ἵστημι σημεῖον ὅς μέρος οὐδείς . καί ἐπεί πᾶς ὁ ἐπιστήμη . ὡς εἴρω , οὔτε ὁ ὁ οἰκέω ἀρχή ὁρισμός ἀποδείκνυμι , ἀλλά ὁμολογέω λαμβάνω ὅτι ὅδε ὁ ὁρισμός ὅδε εἰμί , οὔτε μήv ὁ ἐκ ὁ ἀρχή ( καί γάρ ὁμολογέω λαμβάνω ) , φανερός εἰμί ἐκ ὁ τοιοῦτος ἐπαγωγή ὅτι ὁ οὐσία καί ὁ τίς εἰμί ἤτοι ὁ ὁρισμός οὐ εἰμί ἀπόδειξις . οὗτος δέ εἰμί εἷς ὁ ζητέω · ζητέω γάρ πότερος εἰμί ἀπόδειξις ὁ τίς εἰμί ἢ οὖον . ἀλλά ὁ μέν ὁ πρόκειμαι διάνοια οἴομαι τοιοῦτος . ποιγτικὴν δέ λέγω ἐπιστήμη οἰκοδομικός τεκτονικός καί ἁπλόος πᾶς ὅς μετά ὁ πρᾶξις εἰμί ἔργον τίς καί ποίημα μένω · πρακτικός δέ εἰμί ὅς μετά ὁ πρᾶξις οὐδείς εἰμί , ὁποῖος εἰμί ὅς τε ὀρχηστικός καί ὁ κιθαριστικός , περί εἰμί ἐν ὁ ἠθικός ὁ ἐπιγράφω Νικομαχεῖον εἴρω ἀκριβῶς . ὁ δέ ἕκαστος γάρ οὗτος περιγράφω τίς γένος αὐτός περί οὗτος πραγματεύομαι ὡς ὑπάρχω καί εἰμί ὁ ὡς ὑπάρχω καί εἰμί οὖον οὗτος φημί ὅτι ὅς περιγράφω καί λαμβάνω οἷος ὁ γεωμετρία ὅς εἰμί οὗτος σκοπέω , ἀλλά λέγω ἄν ὅτι ὅς περιγράφω ὡς ὑπάρχω λαμβάνω καί ὀντότης μετέχω , ἀλλά οὐ ὡς ἀνύπαρκτος , σκοπέω ὁ οὗτος συμβεβηκός κατά ἑαυτοῦ , ὁ δέ πρῶτος φιλοσοφία ὅς εἰμί αὐτός θεωρέω . ἐπεί δέ εἰμί τις ὁ περί φύσις ἐπιστήμη , δῆλος ὅτι καί πρακτικός ἕτερος καί ποιητικός εἰμί . εἶπον τίς διαφέρω ὁ σοφία ὁ ἄλλος ἐπιστήμη λέγω καί ὁ διαφορά ὁ φυσικός πρός ὁ πρακτικός καί ποιητικός . εἶπον δέ προσεχῶς τίς ὁ πρακτικός καί τίς ὁ ποιητικός . συλλογίζομαι δή ἕ · ὅς . πᾶς πρακτικός καί ποιητικός ὁ ἀρχή ὁ κίνησις κατά ὅς ποιποιεω καί πράσσω ὁ ποιέω καί πράσσω ἐν ἄλλος , ἤτοι ὁ ποῖ . ὅς καί ὁ πράσσω εἰμί . ὁ φυσικός ὁ ἀρχή οὐ ἐν ἄλλος ἀλλά ἐν ὁ ὑπό φύσις γίγνομαι εἰμί . ὁ φυσικός ἄρα ἵημι πρακτικός ὅστε ποιητικός εἰμί . καί ὅτι μέν ὁ ποιητικός ὁ ἀρχή καί πρακτικός οὐ εἰμί ἐν ὁ ποιέω καί πράσσω , δῆλος · οὖον γάρ εἰμί ὁ ὁ οἰκοδομέω ὁ οἰκίον ἀρχή ἐν ὁ οἰκίον ἀλλά ἐν ὁ οἰκοδόμος , οὐδέ ὁ ὄρχησις ἐν ὁ ὀρχέομαι ἀλλά ἐν ὁ ὀρχέομαι , οὐδέ ὁ κιθάρισις ἐν ὁ κιθάρα ἀλλά ἐν ὁ κιθαρίζω . ὅτι δέ καί ὁ ὁ φυσικός ἀρχή κατά ὅς ὁ φυσικός γίγνομαι γίγνομαι ἐν ὁ γίγνομαι εἰμί , οὐδείς ὁ καί μέτριος ἅπτω λόγος ἀγνοέω · εἰμί γάρ ὁ φύσις ἀρχή κίνησις καί ἠρεμία , ἐν ὅς πρῶτος κατά ἑαυτοῦ φύω καί μή κατά συμβεβηκός . κατά δέ ὁ λέξις ὁ καί οὗτος εἰμί εἴτε τέχνη τις εἴτε ἄλλος τις δύναμις τέχνη μέν ὁ οἰκοδομικός , ἄλλος δέ τις δύναμις λέγω ἄν ὁ ὁ ἄλογος ζῷον φυσικός ὁρμή , κατά ὅς ὁ ἀράχνης ἐργάζομαι ὁ ἀράχνιος καί ὁ χελιδών εἰς νεοσσιά · οὗτος γάρ οὖον τέχνη ἐργάζομαι ἀλλά φυσικός τις ὁρμή . ἐπεί δέ πᾶς ἐπιστήμη ἢ θεωρητικός εἰμί ἢ πρακτικός ἢ ποιητικός , ὁ δέ φυσικός ἐπιστήμη εἰμί οὔτε πρακτικός εἰμί Ούντε ποιητικός , εἰμί ἄρα θεωρητικός . ὁ γάρ εἰς εἷς οὗτος ὁ γένος ἀνάγκη πίπτω δηλωτικός εἰμί ὁ ἀνάγκη ἢ θεωρητικός ἢ πρακτικός ἢ ποιητικός ὁ φυσικός εἰμί . οὗτος εἶπον ὡς θεολόγος καί ὑπεραναβαίνω πᾶς ὁ ἐπισῴζω λέγω καί πῶς ὁ φυσικός τρόπος τις ( οὖον γάρ ὡς Θεόλογος ) ὀφείλω ὁρίζω . ἐπεί γάρ , φημί , ὁ τίς εἰμί ἀναγκαῖος ἕκαστος πως ὁ ἐπιστήμη οἶδα ( ὁ δέ πῶς πρόσκειμαι μηνυτικός εἰμί ὁ ἀναπόδεικτος ) , ἐπεί οὖν ἀναγκαῖος ἕκαστος ὁ ἐπιστής οἶδα ὁ τίς εἰμί , δεῖ ut , λανθάνω ὅπως ὁ φυσικός ὁρίζω καί πῶς ὁ ὁ οὐσία ὁρισμός λαμβάνω , πότερος ὡς ὁ σιμός ἢ ὡς ὁ κοῖλος . ἤ , φημί , ὡς ὁ σιμός · ὁ μέν γάρ σιμός ἀεί μετά ὁ ἐν αὐτός ὑπόκειμαι ὕλη ὁ ῥίς ὁρίζω · φημί γάρ ὅτι σιμότης εἰμί κοιλότης ἐν ῥίς . καί οὗτος ποιέω διά ὁ ὁρίζω εἰμί ὁ ὁ σιμότης ὑπόκειμαι · ὁ γάρ σιμότης ἀεί ἐν ῥίς εἰμί . ὁ δέ κογͅον ἐπεί καί ἐν χαλκός καί ξύλον καί γῆ καί οὐρανός καί κύκλος καί σχεδόν ἐν ἅπας εὑρίσκω , διά ὁ μή ἔχω ὁρίζω ὑπόκειμαι Χωρὶς ὕλη αὐτός ὁρίζω . ὡς οὖν ὁ ὁρίζω ὁ σιμός ἀνάγκη εἰς ὁ ὁρισμός αὐτός συμπεριλαμβάνω καί ὁ ὑπόκειμαι αὐτός ὕλη , λέγω δή ὁ ῥίς , οὗτος καί ὁ φυσικός , εἴτε ὁ ὁ σάρξ ἵημι ὁρίζω εἴτε ὁ ὁ ὀφθαλμός εἴτε ἄλλος τις φυσικός εἶδος , ἀναγκαῖον εἰμί λαμβάνω καί ὁ ὑπόκειμαι αὐτός ὕλη . οὗτος εἶπον λέγω ῾ἐπεὶ δείκνυμι ὡς εἰμί τις ἐπίσιμος ὁ εἰμί ὅς εἰμί , ὁ δέ κύριος εἰμί καί χωριστός εἰμί καί πάντῃ ἄυλος , πότερος οὗτος ὁ ἀρχή ὁ φυσικός ἐπισκοπέω καί ζητέω ἢ ὁ μαθηματικός καί λέγω ὅτι οὔτε ὁ φυσικός οὔτε ὁ μαθηματικός . ὁ μέν γάρ φυσικός ἤτοι ὁ φυσικός περί ὁ κίνησις ἔχω ἀρχή ἐν ἑαυτοῦ εἰμί , ὁ δέ κύριος εἰμί , ὁ πρῶτος καί ἄυλος ἀρχή , πάντῃ καί πάντως εἰμί ἀκίνητος . ὁ δέ μαθηματικός θεωρητικός μέν εἰμί ἀκίνητος καί μένω , ἀλλά μόνος ὁ ἐπίνοια χωριστής , ἐν ὕλη δέ εἰμί · ὥστε οὐδέ οὗτος εἄν εἰμί ὁ περί ὁ πρῶτος ἀρχή θεωρέω . ἕτερος ἄρα τίς εἰμί ὁ τε φυσικός καί μαθηματικός ὁ ὁ ἀκίνητος καί πάντῃ χωριστός θεωρέω σπεύδω . καί εἴπερ εἰμί , φημί , φύσις τις τοιοῦτος χωριστός καί ἀκίνητος , ἐνταῦθα εἄν εἰμί ποῦ καί ὁ θέω , τουτέστιν οὗτος εἄν εἰμί ὁ θεός ὅς εἰμί ὁ πρῶτος καί κύριος ἀρχή . ἐκ δή ὁ εἴρω ὥσπερ πόρισμα ἐγώ ἀναφαίνω ὅτι τρεῖς εἰμί ὁ γένος ὁ θεωρητικός ἐπιστήμη , μαθηματικός φυσικός θεολογικός . καί ὁ μέν πρακτικός καί ποιητικός ἐπιστήμη ἢ τέχνη ἀγαθός ὁ ὁ θεωρητικός γένος , ὁ δέ αὗ θεωρητικός ἀγαθός πάλιν ὁ ἀγαθός ἀρχή χράω , ἀγαθός δέ ἀρχή χράω ὁ τελευταῖος εἴρω , τουτέστιν ὁ θεολογικός . πρός οὗτος οὐ ἀνοίκειος ἀλλά οἰκεῖος τίς ἀπορέω λέγω , πότερος ἐπεί ὁ μαθηματικός Ὧρος τίς ὁ εἰμί λαμβάνω καί ὁ φυσικός καί ὁ λοιπός ὁ συμβεβηκός οὗτος σκοπέω , ὁ δέ καθόλου , τουτέστι ὁ Ἄντος , οὖον μέρος τίς ὁ εἰμί σκοπέω ἀλλά ὁ εἰμί ὅς εἰμί , ἄρα καθόλου εἰμί οὗτος ὁ ἐπιστήμη καί γένος ὁ τε μαθηματικός ὁ τε φυσικός καί ὁ λοιπός ἢ οὖον ; εἰμί μέν γάρ , φημί , εἰμί ὁ φυσικός οὐσία πρῶτος ὁ ἄλλος , εἰμί εἄν ὁ φυσικός ὁ πρῶτος καί καθόλου ἐπιστήμη · εἰμί δέ εἰμί ἕτερος τις φύσις πρότερος ὁ φυσικός οὐσία καί χωριστός καί ἄυλος , ἕτερος ἀνάγκη καί ὁ ἐπιστήμη αὐτός εἰμί καί πρότερος καί καθόλου . καί πῶς οὗτος εἶπον καθόλου , σαφηνίζω ἐπάγω ὁ ὁ πρότερος , δύναμις λέγω οὕτως ὁ πρόκειμαι ἐπιστήμη φημί καθόλου , οὐ ὡς κατηγορέω κατά ὁ λοιπός , ἀλλά ὡς πρότερος καί συναναιρέω ὁ ἄλλος · ἀναιρέω γάρ ὁ θεολογία δῆλος ὅτι ἀναιρέω καί ὁ ἀρχή αὐτός · ὁ γάρ ἀρχή Μένων μένω εἄν καί αὐτός . ἀλλά μήv ὁ ἀρχή ὁ ὁ θεολογία ἀναιρέω ἀναιρέω καί ὁ λοιπάς ἅπας . ἐφίστημι ἐν ὅτι ἐπεί ὁ θεολογία οὐ ὡς κατά πλείων λέγω λέγω καθόλου , ἀλλά ὡς πρότερος καί συναναιρέω εἰς ἄλλος , δῆλος ὅτι καί ὅτε ὁ εἰμί καί κύριος ἴωσις εἰμί , ὁ πρώϊος ἀρχή φημί , καθόλου λέγω , οὐ ὡς κατά πλείων λέγω οὕτως αὐτός ἐράω ἀλλά ὡς συναναιρέω ὁ ἄλλος ἀρχή . ἀλλά διά τίς αἴτιος ὅλως καθόλου ὁ πάρειμι λέγω ἐπιστήμη καί ὁ ἀρχή αὐτός ; ἢ ἐπεί ὁ συναναιρέω καθολικός λέγω εἴωθα ὁ συναναιρέω , συναναιρέω δέ καί οὗτος , ὁ συνήθεια κατακολουθέω εἶπον αὐτός καθόλου . ἐπεί δέ ὁ ἁπλόος εἰμί κατά πλείων λέγω τρόπος , ὅς εἷς εἰμί ὁ κατά συμβαίνω εἰμί λέγω . ἁπλός εἰμί νῦν ὁ καθόλου λέγω · ὅς δέ λέγω τοιοῦτος εἰμί . ἐπεί ὁ καθόλου εἰμί κατά πλείων λέγω τρόπος , ὁ δέ τοιοῦτος τρόπος εἷς εἰμί ὁ κατά συμβαίνω εἰμί λέγω , σκεπτέος περί ὁ κατά συμβαίνω εἰμί · οὗτος γάρ μηνυτικός ὁ σκεπτέος πρῶτος περί ὁ ὒ οὔτε ὡς εἰμί . ἐλλείπω δέ ἄν ὁ λέγω ὁ πότερος ζητέω ὁ ὁ τις ὁ ἐπιστήμη ἢ τέχνη ἢ οὖον . πρός οὗτος γάρ τείνω ὁ ἐπάγω ὁ ὅτι μέν οὐδείς ὁ παραδίδωμι ἐπιστήμη πραγματεύομαι περί ὁ συμβεβηκός , δῆλος . καί εἰμί εἄν ὁ ὅτι μέν οὐδείς πραγματεύομαι ὁ παραδίδωμι ἐπιστήμη λύσις ὁ ἐλλείπω ὁ πότερος ζητέω οὗτος τις ὁ ἐπιστήμη ἢ τέχνη . λύω οὖν ὅτι οὐ εἰμί ὁ κατά συμβαίνω εἰμί ἐπιστήμη ἢ τέχνη λέγω οὔτε γάρ ὁ οἰκοδομικός σκοπέω εἰμί λυπηρός οἰκέω ὁ ἐν αὐτός οἰκέω , οὔτε ὁ ὑφαντικός εἰμί ὑγιεινός ὁ νοσωδῶς ὁ ὁ ἱμάτιον φορός διάγω , οὔτε ἄλλος τις οὐδείς , ἀλλά ἕκαστος οὗτος μόνος ὁ κατά ἑαυτοῦ ἴδιος | σκοπέω . εἰμί δέ οἰκοδομικός ἴδιος ὁ ποιέω τοονδ́ς εἶδος , οἷος σκέπασμα κωλυτικός ὄμβρος καί χρῆμα φυλακτικός , καί οὗτος μόνος σκοπέω ὅπως εἄν γίγνομαι εἶδος δύναμαι κωλύω ὁ ὄμβρος καί φυλάσσω ὁ χρῆμα , οὐδαμῶς δέ προσλογίζομαι εἰμί λυπηρός ἢ ἡδύς διάγω ὁ ἐν αὐτός οἰκέω · ὁ γάρ λυπηρός εἰμί ὁ οἰκίον ὁ οἰκέω συμβαίνω ὁ οἰκίον καί εἰμί οὗτος κατά συμβαίνω εἰμί . ὥσπερ οὖν ὁ οἰκοδομικός οὖον σκοπέω ὁ ὁ οἰκίον συμβαίνω , οὕτως οὐδέ ἄλλος τις ὁ ἐπιστήμη ἢ τέχνη θεωρέω ὁ κατά συμβαίνω εἰμί . οὐδέ ὁ εἰμί μουσικός ὅτι γίγνομαι γραμματικός ὁ ἀμφότερος ἅμα εἰμί πρότερος οὐ εἰμί . ὅς νῦν παρατίθημι σόφισμα ὑπό ὁ σοφιστής λέγω , τοιοῦτος εἰμί καί οὕτως ὑπό αὐτός περαίνω . ὑποτίθημι ἄνθρωπος , οἷος ὁ Καλλίας , πρότερος μουσικός εἰμί Χωρὶς ὁ ἵημι γραμματικός , ὕστερος γίγνομαι καί γραμματικός , καί λέγω ὕω ὁ Καλλίας νῦν ἅμα εἰμί μουσικός καί γραμματικός . εἰμί δέ οὗτος , καί ὅτε γίγνομαι γραμματικός , γίγνομαι καί μουσικός · ἅμα γάρ εἰμί γραμματικός νῦν καί μουσικός ἅμα καί γίγνομαι γραμματικός καί μουσικός . ὅτε ἄρα γίγνομαι γραμματικός , οὐ εἰμί μουσικός . ἀλλά μήv καί εἰμί μουσικός πρό ὁ γίγνομαι γραμματικός ( οὗτος γάρ εἰμί ἄρα πρό ὁ ἄρχω γίγνομαι γραμματικός μουσικός καί οὐ ὅς ὁ δέ παραλογισμός συμβαίνω ἐπί ἀξίωμα λίαν ἐναργής ψευδής , ὁ λέγω , ὅς ὁ ὕπαρξις ἅμα , οὗτος καί ὁ γένεσις · οὖον γάρ εἰμί σήμερον εἰμί Σωσιγένης καί Ἀλέξανδρος , ἀληθής ὁ λέγω ὅτι , ὅτε γίγνομαι ὁ Σωσιγένης , γίγνομαι καί ὁ ᾿ Αλέξανδρος . ὕστερος γάρ Σωσιγένης Ἀλέξανδρος ὁ χρόνος , εἰμί καί συμβαίνω . ὅτε εἰμί ᾿ Αλέξανδρος , ἵημι καί ὁ Σωσιγένης . ὁ μέν ἐν σόφισμα τοιοῦτος , καί ὁ ὁ Καλλίας μουσικός εἰμί εἰμί καί γράμμα . κόος εἰμί μέν εἰμί , κατά συμβαίνω δέ εἰμί · συμβαίνω γάρ εἰμί μουσικός γίγνομαι γραμματικός . εἶπον δέ ὁ ᾿ Αριστοτέλης ὅτι οὐδείς ἐπιστήμη ὁ κατά συμβαίνω ὅς ζητέω , οὔτε ὁ οἰκοδομικός οὔτε ἄλλος τις , λέγω ὅτι ἐπεί ἐκ ὁ κατά συμβαίνω εἰμί εἰμί ὁ ὁ Καλλίας νῦν ἅμα μουσικός εἰμί καί γραμματικός εἰμί , οὐδείς ὁ ἐπιστήμη ζητέω εἰμί ὅτε γίγνομαι γραμματικός ἅμα καί μουσικός γίγνομαι . ὁ γάρ ἐπιστήμη ὁ Ἄντων , ὁ δέ κατά συμβαίνω εἰμί σχεδόν μή εἰμί εἰμί , περί ὅς ὁ σοφιστικός διατρίβω · διό πάνυ καλῶς ὁ Πλάτων φημί ὁ σοφιστής περί ὁ μή εἰμί διατρίβω . εἰμί δέ ἀκατάλληλος καί πάνυ ἀσαφής ὁ λέξις ὁ οὐδέ ὁ εἰμί μουσικός ὅτι γίγνομαι γραμματικός καί ὁ ἑξῆς . οὗτος δέ , ὡς οἴμη , οὗτος ὑπερβιβάζω χρή . ὅς δέ μή ἀεί εἰμί εἰμί , γίγνομαι οὗτος , ὥστε ἅμα μουσικός γίγνομαι καί γραμματικός . εἶτα οὗτος συναπτέον ὁ οὐδέ ὁ εἰμί μουσικός ὅτι γίγνομαι γραμματικός ἅμα εἰμί ὁ ἀμφότερος , πρότερος οὐ εἰμί · καί οὕτως ἀναγνωστέον ὁ οὗτος οὐδείς ζητέω ὁ ὁμολογουμένως εἰμί ἐπιστήμη καί ὁ ἑξῆς , ἵνα ὅς ὁ ὅλος καί ὁ ὁ λόγος συνεχής τοιοῦτος . ὅς δέ μή ἀεί εἰμί εἰμί , γίγνομαι οὗτος , ὥστε ἅμα μουσικός γίγνομαι καί γραμματικός · ὁ ἐν ’τον εἰμί μουσικός ὅτι γραμματικός εἰμί , πρότερος οὐ εἰμί , οὗτος οὐδείς ζητέω ὁ ὁμολογουμένως ἐπιστήμη , καί ὁ ἑξῆς . εἰμί δέ ὁ ὅς δέ μή ἀεί εἰμί εἰμί , γίγνομαι οὗτος , ὥστε ἅμα μουσικός γίγνομαι καί γραμματικός , κατασκευή , διά ὅς κατασκευάζω ὁ σοφιστής ὅτι ὁ Καλλίας , ὅτε εἰμί μουσικός , οὐ εἰμί μουσικός . εἰμί δέ εἄν ὡς ἀπό ὁ σοφιστής λέγω ὁ ὅς δέ μή ἀεί εἰμί εἰμί , γίγνομαι ὁ ὁ .. εἰμί δέ τοιοῦτος · ὅσπερ μή ἀεί εἰμί μηδέ πρότερος ὅς νῦν εἰμί , οὗτος γίγνομαι , ὁ δέ Καλλίας νῦν εἰμί ἅμα μουσικός καί γραμματικός , πρότερος δέ μή εἰμί ἀμφότερος ( δηλονότι γραμματικός καί μουσικός · γάρ μόνος εἰμί ) , ἅμα γίγνομαι γραμματικός γίγνομαι καί μουσικός · ὁ δέ γίγνομαι οὐ εἰμί · ὁ Καλλίας ἄρα γίγνομαι μουσικός οὐ εἰμί μουσικός . ἀλλά καί εἰμί . αὐτός δέ ὁ ὥστε ἅμα μουσικός γίγνομαι καί γραμματικός θέω , ὁ ῾ ὁ δέ γίγνομαι καί ὁ ῾ ὁ Καλλίας ἄρα εἰμί μουσικός καί οὐ εἶμαι οὐ τίθημι διά ὁ συνήθης βραχυλογία . ἀλλά οὗτος μέν ὡς ἀπό ὁ σοφιστής λέγω ἱμάς λαμβάνω χρή · ὁ δέ οὐδέ ὁ εἰμί μουσικός ὅτι γίγνομαι γραμματικός ὁ σμφοτερας ἄμη εἰμί , πρότερος οὐ εἰμί , οὗτος οὐδείς ζητέω ὁ ὁμολογουμένως εἰμί ἐπιστήμη , οὗτος ὡς ἀπό Ἀριστοτέλης λέγω νομιστέος . εἰμί δέ ἄν ὁ λέγω , ὅτι οὐδέ ὁ ὄνιον μέν πρότερος μουσικός νῦν δέ εἰμί ἀμφότερος , καί μουσικός καί γραμματικός , πρότερος δηλονότι μή εἰμί μουσικός καί γραμματικός ἅμα , ἀλλά μόνος μουσικός ( καί προσυπακουστέον ὁ εἰμί ἅμα ὁ γίγνομαι γραμματικός γίγνομαι καί μουσικός ) 25 οὐδείς ὁ ὁuιολογουαένως ἐπιστήμη ζητέω . ὅτι2 δέ οὐδέ ενδεχόμενος Ν εἰμί εἰμί ὁ συμβεβηκός ὁ ἐπιστήμη . λαμβάνω ἐκ ἐπαγωγή Σ ὅτι ὁ συμβεβηκός οὐ εἰμί ἐπιστήμη , ὅτι , φημί , οὗτος ἀληθής εἰμί δῆλος ἐγώ γίγνομαι ὁρίζω τίς ποτός εἰμί ὁ συμβεβηκός · οὗτος γάρ δηλόω διά ὁ πειράω ὁράω τίς ποτός εἰμί ὁ συμβεβηκός . μέλλω δέ ὁρίζω ὁ συμβαίνω ποιέω διαίρεσις ὁ εἰμί συντελέω αὐτός εἰς ὁ ὁ ὁρισμός ὁ συμβεβηκός ἀπόδοσις , λέγω ὁ εἰμί ὁ μέν ἀεί εἰμί καί ἐκ ἀνάγκη . ἐπεί δέ ὁ ἀναγκαῖος πολλαχ ὡς λέγω , ὡς ἐν ὁ δ οὗτος ὁ πραγματεία μανθάνω , ὅς εἷς εἰμί ὁ βία , ἐπάγω ἀνάγκη δέ λέγω οὖον ὁ κατά βία , ἀλλά ὅς χράω ἐν ὁ ατοδειξις . ἀεί γάρ καί ἐκ ἀνάγκη ὁ ὁ αὐτός ἴσος καί ἀλλήλων εἰμί ἴσος , καί ὁ λοιπάς ἀξίωμα ὁμοίως . ὁ μέν οὖν ἀεί εἰμί καί ἐκ ἀνάγκη , ὁ δέ ὡς ἐπί ὁ πολύς · ὡς ἐπί ὁ πολύς γάρ ὁ ἄνθρωπος πενταδάκτυλος · ὁ δέ οὔτε ὡς ἐπί ὁ πολύς οὔτε ἐκ ἀνάγκη ἀλλά ὅπως τυγχάνω , τουτέστιν ἐπί μικρός . καί ὅτι ὁ ὅπως τυγχάνω ἀντί ὁ ὡς ἐπί μικρός λαμβάνω , δῆλος ποιέω διά ὁ ἐπάγω αὐτός παράδειγμα · ἐπί μικρός γάρ καί σπανίως ἐπί κύων ἀνατολή γίγνομαι ψῦχος · ποτέ γάρ ἴσως οὗτος συμβαίνω . ὁ ἐν συμβεβηκός εἰμί ἵημι ὁ ὡς ἐπί ὁ πολύς οὔτε ὁ ἐκ ἀνάγκη καί ἀεί , ἀλλά ὁ ὡς ἐπί μικρός . διαιρέω οὖν οὗτος ὁ εἰμί ὁρίζω ὁ . συμβαίνω λέγω συμβεβηκός εἰμί ὅς γίγνομαι μέν , οὐ ἀεί δέ οὐδέ ἐκ ἀνάγκη οὐδέ ὡς ἐπί ὁ πολύς · ὥστε ὁ ἐν ὁ κόραξ μέλας οὐ ἁπλόος συμβαίνω λέγω ἀλλά μετά πρό στήκω ἐπί πολύς συμβεβηκός · ὁ δέ ἐπί μικρός γίγνομαι συμβαίνω ἁπλόος χωρίς τις προσθήκη . εἰμί δή πᾶς ἐπιστήμη ἢ ὁ ἀναγκαῖος εἰμί ἢ ὁ ὡς ἐπί ὁ πολύς , ὁ δέ συμβαίνω οὖον τοιοῦτος , ὁ συμβεβηκός ἄρα οὐ εἰμί ἐπιστήμη . δείκνυμι δέ καί ἄλλως ὅτι ὁ συμβεβηκός οὐ εἰμί ἐπιστήμη , δύναμις συλλογίζομαι οὕτως . ὅς εἰμί ἐπιστήμη , οὗτος εἰμί ἀρχή καί αἴτιος ὁρίζω · ὁ κατά συμβαίνω εἰμί ἀρχή καί αἴτιος ὁρίζω οὐ εἰμί · ὁ συμβεβηκός ἄρα οὐ εἰμί ἐπιστήμη . οὗτος ὁ δύο πρότασις ὁ μείζων ὁ ὅς εἰμί ἐπιστήμη οὗτος ἀρχή εἰμί καί αἴτιος ὡς πολλάκις δείκνυμι οὖον κατασκευάζω , ὁ δέ μικρός ὁ λέγω ὅτι ὁ συμβεβηκός οὐ εἰμί ὁρίζω αἴτιος δείκνυμι διά ἀδύνατος , ὑποτίθημι ὁ ἀντίκειμαι ὅτι εἰμί ὁ κατά συμβαίνω εἰμί αἴτιος [ καί ] ὁρίζω , καί συλλογίζομαι πάλιν δύναμις ὧδε . ὁ ὁρίζω αἴτιος ἔχω , ὡς ὑπόκειμαι · ὅς εἰμί ὁρίζω αἴτιος , οὗτος ἀναγκαῖος εἰμί · ὁ συμβαίνω ἄρα ἀναγκαῖον εἰμί . οὗτος προσέρχομαι ἕτερος πρότασις ὁ ὁ δέ ἀναγκαῖος ἀεί εἰμί , συνάγω ὅτι ὁ συμβαίνω εἰμί ἀεί εἰμί . οὗτος δέ ἀδύνατος · ἀδύνατος ἄρα καί διά ὅς οὗτος συνάγω · εἰμί δέ ὁ ὁ κατά συμβαίνω εἰμί ὁ ἀρχή ὁρίζω εἰμί . εἰμί δέ οὐ εἰμί ὁ ἀρχή αὐτός ὁρίζω , οὐδέ εἰμί αὐτός ἐπιστήμη . καί ὁ μέν ἀγωγή ὁ λέγω τοιοῦτος τις ἄν εἰμί .. ὁ δέ κατά ὁ λέξις οὕτως εἄν ἔχω . ὅτι δέ ὁ κατά συμβαίνω εἰμί οὐ εἰμί ἀρχή τοιοῦτος , τουτέστιν ὁρίζω , δῆλος . εἰμί γάρ εἰμί αὐτός ὁ αἴτιος ὁρίζω , εἰμί ἀναγκαῖος , ὥσπερ καί ὁ λοιπάς ὅς εἰμί ὁ αἴτιος ὁρίζω · εἰμί δέ οὗτος , εἰμί πᾶς ἐκ ἀνάγκη · εἰμί δέ οὗτος , | ἀναιρέω εἄν ὁ ὁ ἐνδέχομαι φύσις . ὅτι δέ εἰμί ὁ ὁ ἐνδέχομαι φύσις καί ἀδύνατος εἰμί αὐτός μή εἰμί , δείκνυμι ἑν ὁ περι ἑρμηνεία . εἶπον δέ ὅτι πᾶς ἐκ ἀνάγκη πως εἰμί , οὗτος κατασκευάζω λέγω · εἰμί γάρ ὅδε εἰμί εἰμί ὅδε καί ὅδε ὅδε , οὗτος δέ γίγνομαι οὐ ἐπί ὁ τυγχάνω ἀλλά ἐπί ὁ ἀναγκαῖος , εἰμί οὖν καί ἐπί ὁ κατά συμβαίνω εἰμί ὅδε μέν εἰμί εἰμί ὅδε , ὅδε δέ εἰμί εἰμί ὁ συμβεβηκός , εἰμί ὁ συμβαίνω ἀναγκαῖος . ὥσπερ γάρ οἰκίον εἰμί ἐκ ἀνάγκη εἰμί τοῖχος , οὗτος δέ εἰμί θεμέλιος , καί οὗτος ἐκ ἀνάγκη λίθος , οὗτος καί ὁ συμβαίνω ἐκ ἀνάγκη εἄν εἰμί , εἴπερ εἰμί αὐτός ὁ αἴτιος ὁρίζω . οἷος σαφήνεια ἕνεκα ὁ ἥλιος κατά κάθετος γίγνομαι ὁ σελήνη ἐκ ἀνάγκη γίγνομαι ἔκλειψις , ἔκλειψις δέ γίγνομαι δίδωμι ὡς συμβαίνω εὑρίσκω θησαυρός · εἰμί οὖν ὁ ὁ θησαυρός εὕρεσις ὁ αἴτιος ὁρίζω εἰμί , εἰμί αὐτός αἴτιος ὅς τε ἔκλειψις καί ὁ ὁ ἔκλειψις αἴτιος · ὥστε ἐπεί ὁ ἥλιος κτάομαι κάθετος ὁ σελήνη γίγνομαι ἐκ ἀνάγκη γίγνομαι ἔκλειψις , ὁ δέ ἔκλειψις αἰτία εἰμί ὁ ὁ θησαυρός εὕρεσις , ἐκ ἀνάγκη εἰμί ὁ ὁ θησαυρός εὕρεσις , ὅς εὕρεσις εἰμί αἰτία ὁ ἔκλειψις . οὗτος δέ , ἤτοι ὁ ὁ θησαυρός εὕρεσις , εἰμί συμβεβηκός · εἰμί γάρ ὁ ἐπί μικρός · νῦν δέ ἐκ ὁ λέγω ὅτι ὁρίζω εἰμί αὐτός ὁ αἴτιος συνάγω ὅτι ὁ ἀναγκαῖος εἰμί . ἅπας ἄρα ἀναγκαῖος εἰμί καί οὐδείς εἰμί ἐνδέχομαι . τελευταῖος δέ εἶδος εἶπον ὁ ἔσχατος αἰτιατός . αἴτιος μέν γάρ πρῶτος ὁ κατά κάθετος ὁ ἥλιος ἀπόστασις , αἰτιατός δέ ὁ ἔκλειψις . πάλιν αἴτιος μέν δύο ὁ ἔκλειψις , αἰτιατός δέ ἔσχατος ὁ ὁ θησαυρός εὕρεσις · εἰμί δέ εἰμί οὗτος ὁ εὕρεσις αἰτία τις , εἰμί ἄν ἐκεῖνος ὁ ἔσχατος αἰτιατός . εἰμί μέν ἐν εἰμί ὑποτίθημι ὁ ὁ συμβεβηκός αἴτιος , συμβαίνω καί ὁ συμβαίνω ἐκ ἀνάγκη εἰμί . εἰμί δέ μή εἰμί , φημί , ὑποτίθημι ἀλλά γίγνομαι , ἐκ ἀνάγκη γίγνομαι καί ὁ συμβαίνω . εἰμί γάρ αὔριον γίγνομαι θησαυρός εὕρεσις ἔκλειψις γίγνομαι , ἔκλειψις δέ γίγνομαι εἰμί ἀντίφραξις γίγνομαι ὑπό ὁ γῆ , οὗτος δέ εἰμί κατά κάθετος ὁ ἥλιος γίγνομαι , καί οὗτος πάλιν εἰμί γίγνομαι βροχή , καί οὗτος εἰμί βροντή , ὁ δέ βροντή ἵστημι τελευταῖος , ἀναποδιστέον ῾ ἐπεί βροντή γίγνομαι , βρέχω ἐκ ἀνάγκη , βροχή γίγνομαι ἐκ ἀνάγκη ὁ ἥλιος κατά κάθετος γίγνομαι οὗτος γίγνομαι ἐκ ἀνάγκη ἀντίφραξις γίγνομαι , οὗτος γίγνομαι ἐκ ἀνάγκη ἔκλειψις , καί οὗτος ἐκ ἀνάγκη ὁ ὁ θησαυρός εὑρίσκω ἅπας ἄρα ἐκ ἀνάγκη . ἐάν οὖν , φημί , ἀπό ὁ ἐνίστημι νῦν ἄρχω λέγω ὅτι αὔριον γίγνομαι νίψις , ἐπεί πᾶς ὁ γίγνομαι ἐν πιπράσκω χρόνος γίγνομαι , καταντάω εἰς ὁ εἰμί . ἵστημι γάρ ὅτι ὁ ὁ θέω σαύρα εὕρεσις γίγνομαι ἅμα ὁ παύω ὁ ἔκλειψις , καί οὗτος ἅμα ὁ παύω ὁ βρέχω , καί οὗτος ἅμα ὁ παύω ὁ βροντάω · ἐπεί ὁ πᾶς χρόνος περαίνω εἰμί , ἐάν ἀφαιρέω ὁ ὁ ἔκλειψις χρόνος , εἶτα ὁ ὁ βροχή , κἀν ἑκατονταμηναῖος εἰμί κἀν χιλιουταμηναῖοι , ὅμως περαίνω , ἥκω ποτός εἰς ὁ εἰμί ἤτοι ὁ βροντή . ἐκεῖθεν οὖν ἄρχω εὑρίσκω πᾶς ὁ μετά ὁ βροντή ἐκ ἀνάγκη γίγνομαι . ὁ δέ ὡς ἀληθής εἰμί καί μή κατά συμβεβηκός . ὡς ἀληθής εἰμί λέγω , ὅτε περί οὗτος ὁ λόγος ἐν οὗτος ποιέω ὁ πραγματεία . ὁ ἀληθής κατάφασις ἢ ὁ ἀληθής ἀπόφασις , ὥσπερ καί ὡς ψεῦδος μή εἰμί ὁ ψευδής κατάφασις καί ἀπόφασις . ὁ ἐν ὡς ἀληθής , φημί , εἰμί ἀλλά οὖον ὁ κατά συμβεβηκός εἰμί , ὁ δή ὡς ἀληθής εἰμί ἐν συμπλοκή εἰμί διάνοια καί πάθος διάνοια . ὅταν γάρ ἀληθής συνάπτω ὁ κατηγορέω ὁ ὑπόκειμαι ὁ διάνοια , λέγω οὗτος εἰμί , οὐ ἁπλόος δέ εἰμί ἀλλά ὡς ἀληθής ὅς · οἷος εἰμί γράφω Σωκράτης εἶπον ὁ διάνοια ὡς ὁ Σωκράτης γράφω , οὗτος εἰμί μέν εἰμί , ἀλλά οὐ ἁπλόος εἰμί ἀλλά ὡς ἀληθής εἰμί . οὗτος ἐν ὁ ὡς ἀληθής εἰμί αἰτία οὖον ζητέω · οὐδείς γάρ ζητέω διά τίς ὁ διάνοια συμπλέκω ὁ Σωκράτης ὁ γράφω ἀλλά περί ὁ ἔξω εἰμί καί χωριστός ἤτοι κατά ἑαυτοῦ ὑπάρχω . περί οὗτος ζητέω ὁ αἴτιος . ἔξω δέ εἰμί λέγω ὁ Σωκράτης καί ὁ ἐνέργεια αὐτός , λέγω δή ὁ γράφω · οὖον γάρ εἰμί ὁ Σωκράτης καί ὁ ἐνέργεια αὐτός ἐν ὁ λέγω διάνοια ὅτι ὁ Σωκράτης γράφω , ἀλλά ἐκτός αὐτός καί ἐν ᾳδίς ὁ τόπος . περί δή ὁ ἔξω εἰμί ζητέω ὁ αἴτιος · ζητέω γάρ ὁ αἴτιος διά ὅς ὁ Σωκράτης γράφω . οὖον πάρεργον δέ οὗτος μιμνήσκω , ἀλλά ἐπεί δείκνυμι ὅτι ὁ κατά συμβαίνω εἰμί οὐ εἰμί αἴτιος , ἀκόλουθος εἴρω ὅτι οὐδέ ὁ ὡς ἀληθής εἰμί εἰμί αἴτιος . εἶπον δή ὅτι ὁ ἔξω εἰμί ὁ αἴτιος ζητέω , λέγω ὅτι ὁ δέ οὐ ἀναγκαῖος ἀλλά ἀόριστος καί ἐπί μικρός εἰμί ὁ αἴτιος ἀόριστος καί ἄτακτος , καί διά οὗτος οὖον ζητέω · ὁ γάρ ἐντυγχάνω ὅς μέν βούλομαι τις ὁράω , μή οἴομαι δέ , ἤπειρος ὁ αἴτιος , ὡς ἐν ὁ περι φύσις εἴρω . οὔτε ἐν αἴτιος εἰμί ὁ κατά συμβαίνω εἰμί , οὔτε εἰμί ἐν αὐτός ὁ ἕνεκα ὁ , ἀλλά εἰμί ὁ ἕνεκα ὁ ἢ ἐν ὁ φύσις γίγνομαι ἢ ὁ ἀπό διάνοια . μέχρι δή ὁ ἐνταῦθα ἐγώ ἐξηγητέον ὁ ὁ πάρειμι βιβλίον · ὁ γάρ ἀπό ὁ τύχη δέ εἰμί , ὅταν τίς οὗτος γίγνομαι κατά συμβαίνω ἠώς ὅς τέλος ὁ βιβλίον ὁ αὐτός εἰμί απαραλλάκτως ὁ ἐν ὁ φυσικός ἀκροάομαι Ι λέγω , καί δεῖ οὗτος ὁ σαφήνεια ἐκ ὁ εἰς ἐκεῖνος ὑπόμνημα πορίζω , ἐγώ δέ ὁ ὁ Α σαφήνεια προχειρίζω .