alexander-philosophy.in-aristotelis-metaphysica-commentaria 2
Τὸ ἔλαττον ἄλφα τῶν Μετὰ τὰ Φυσικὰ ἔστι μὲν Ἀριστοτέλους ὅσα καὶ τῇ θεωρίᾳ τεκμήρασθαι , οὐ μὴν ὁλόκληρον ἔοικεν εἶναι , ἀλλ’ ἔστιν ὡς μέρος βιβλίου , τεκμαιρομένοις τῇ τε ἀρχῇ καὶ τῇ τοῦ βιβλίου μικρότητι . ὅσον μὲν οὗν ἐπὶ τῷ περὶ ἀρχῶν καὶ ἐν τούτῳ ποιεῖσθαί τινα λόγον , δόξει καὶ οὐκ ἀπᾴδειν τοῦτο τοῦ μείζονος Α , ἀλλ’ ἕπεσθαι ἐκείνῳ περὶ ἀρχῶν καὶ αἰτίων , ἐξ ὧν ἐν ἐκείνῳ παυόμενος τοὐ βιβλίου εἶπεν “ ὅσα δὲ περὶ τῶν αὐτῶν τούτων ἀπορήσειεν ἄν τις , ἐπανέλθωμεν πάλιν · τάχα γὰρ ἄν ἐξ αὐτῶν εὐπορήσαιμεν πρὸς τὰς ὕστερον ἀπορίας ” προειπὼν δὲ τοῦτο ἐν ἐκείνῳ , ἐν τούτῳ ζητεῖν ἀκολούθως δοκεῖ εἰ ἐπ’ ἄπειρον αἱ ἀρχαὶ καὶ τὰ αἴτια , καὶ δείκνυσιν ὅτι ἔστιν ἀρχή τις ἐν αὐτοῖς καὶ οὐκ ἐπ’ ἄπειρον ἡ πρόοδος . ὅσον δὲ πάλιν ἐπὶ τῷ τέλει αὐτοῦ . οὐ δόξει τοῦτο ἐκ ταύτης εἶναι τῆς συντάξεως , ἀλλὰ τῆς φυσικῆς πραγματείας προοίμιόν τι · ὡς γὰρ περὶ φύσεως ἐν τοῖς ἑξῆς ἐρῶν , καὶ ζητήσων τί ἐστιν ἡ φύσις , ἐπαύσατο . εἶπε γὰρ ‘διὸ σκεπτέον πρῶτον τί ἐστιν ἡ φύσις · οὕτω γὰρ καὶ περὶ τίνων ἡ φυσικὴ δῆλον ἔσται . ” φυσικοῦ δὲ τὸ περὶ τούτου σκέπτεσθαι · διὸ καὶ ἐν τῇ Φυσικῇ ἀκροάσει πεποίηται τὸν περὶ φύσεως λόγον . ἔτι δὲ οὐδ’ ἡ ἀρχὴ . αὐτῷ τοῦ Β τὸν περὶ φύσεως περιέχει λόγον , ὡς ἐν τῇδε τῇ πραγματείᾳ , ταῦτα ἐν αὐτῷ καταλέγει τε καὶ ἐκτίθεται . διὸ δόξει τῷ μείζονι Α τὸ Β μᾶλλον ἀκολουθεῖν · συνῳδὸς γὰρ ἡ τούτου ἀρχὴ τῷ ἐκείνου τέλει . ἐκεῖ τε γὰρ προέθετο περὶ ὧν ἀπορήσειεν ἄν τις περὶ τῶν εἰς τὰς ἀρχὰς καὶ τὴν εὕρεσιν αὐτῶν συντεινόντων εἰπεῖν , ἔν τε τῷ Β φαίνεται τοῦτο ποιῶν . οὐ μὴν οὐδὲ τὰ ἐν τούτῳ λεγόμενα ἀλλότρια πάντῃ τῆς προκειμένης πραγματείας εἶναί μοι . δοκεῖ ; ἀλλ’ ἔστιν ὥσπερ τινὰ προγραφόμενα καὶ προλεγόμενα κοινῶς πάσης τῆς θεωρητικῆς φιλοσοφίας τὰ ἐν τούτῳ λεγόμενα . πρῶιον μὲν γὰρ ἐν αὐτῷ περὶ τῆς θεωρητικῆς φιλοσοφίας κοινῶς · πάσης λέγει , δεικνὺς ὅτι πῇ μέν ἐστι χαλεπή , τεκμαιρόμενος ἀπὸ τοῦ μηδένα ἀξίως περὶ αὐτῆς εἰρηκέναι , πῇ δὲ ῥᾳδία , τεκμαιρόμενος πάλιν ἀπὸ τοῦ μηδένα αὐτῆς παντάπασιν ἀποτυγχάνειν . ἀλλὰ καὶ διὰ τί δυσχερὴς μᾶλλον προστίθησι , δεικνὺς τούτου τὸ αἴτιον ἐν ἡμῖν ὄν · ὁ γὰρ ἡμέτερος νοῦς ἀσθενής ἐστι πρὸς τὴν τῶν φύσει σαφῶν γνῶσιν . καὶ ἐπὶ τούτοις ἐπαινέσας τοὺς ὁπωσοῦν ἡμμένους αὐτῆς ὣς οὐ μικρὰ συμβεβλημένους , καὶ ᾗ διαφέρει ἡ θεωρητικὴ τῆς πρακτικῆς εἰπών , καὶ ὅτι τὸ κύριον τῆς θεωρίας ἡ γνῶσις , δείκνυσιν ὅτι πλεῖστον εἰς θεωρίαν τε καὶ τὴν τῆς ἀληθείας γνῶσιν ἡ τῶν ἀρχῶν τε καὶ τῶν αἰτίων γνῶσις συντελεῖ · μάλιστα γὰρ ἔστι τὰ πρῶτα αἴτια καὶ αἱ ἀρχαί , τὰ δὲ μάλιστα ὄντα καὶ ἀληθῆ μάλιστα καὶ τοῖς ἄλλοις αἴτια τοῦ τε εἶναι καὶ τῆς ἐν αὐτοῖς ἀληθείας ταῦτα . δείκνυσι δὲ ἐν αὐτῷ καθόλου τε καὶ κοινῶς καὶ ὅτι εἰσὶν ἀρχαὶ καὶ αἰτίαι τῶν ὄντων , ἀνελὼν τὸ ἐπ’ ἄπειρον τὴν πρόοδον τῶν αἰτίων εἶναι . Ἡ περὶ τῆς ἀληθείας θεωρία τῇ μὲν χαλεπὴ τῇ δὲ ῥᾳδία . σημεῖον δέ . Γράφεται καὶ χωρὶς τοῦ “ ὅτι , ” ἡ περὶ τῆς ἀληθείας θεωρία · καὶ μᾶλλον δοκεῖ ἐκεῖνο ἀρχὴ εἶναι , τὸ δὲ μετὰ τοῦ ὅτι οὐκ ἀρχὴ | ἀλλ’ ἑπόμενον προειρημένῳ τινί . περὶ δὲ τῆς ἀληθείας θεωρίαν λέγει . πᾶσαν τὴν θεωρητικὴν φιλοσοφίαν , οὐχ ὡς μόνην περὶ τὴν ἀλήθειαν ποαγιuατευ - ομένην ( καὶ γὰρ ἡ πολιτική τε καὶ πρακτικὴ φιλοσοφία περὶ τὸ ἐν ἀληθές , ἀλλὰ καὶ αἱ τέχναι περὶ τῆς τῶν ὑπ’ αὐτὰς ἀληθείας εἰσὶ θεωρητκαί , εἴ γε ἐστὶ τέχνη ἕξις μετ’ ἀληθοῦς λόγου ποιητική ) , ἀλλ’ ὅτι ταύτης μόνης τέλος ἡ γνῶσις τῆς ἀληθείας καὶ τῆς κυρίως ἀληθείας · τὸ γὰρ ἀίδιον ἀληθὲς αὕτη θεωρεῖ . συνιστὰς δὲ τὴν θεωρητικὴν φιλοσοφίαν ὡς μάλιστα οἰκείαν ἡμῖν καὶ κατὰ φύσιν , τῇ μέν φησι χαλεπὴν αὐτὴν δόξαι ἂν εἶναι τῇ δὲ αὗ ῥᾳδίαν , χαλεπὴν μὲν καθ᾿ ὅσον πολλῶν ἐπιχειρησάντων αὐτῇ οὐδεὶς κατ’ ἀξίαν τοὺς περὶ αὐτῆς πεποίηται λόγους · τοῦ γὰρ δυσεύρετον καὶ χαλεπὴν τὴν περὶ αὐτῆς εἶναι θεωρίαν σημεῖον ἱκανὸν τὸ μὴ δύνασθαι τοὺς περὶ αὐτῆς λέγοντας κατ’ ἀξίαν εἰπεῖν περὶ αὐτῆς · τοῦ δὲ αὖ ῥᾳδίαν εἶναι σημεῖον πάλιν ποιεῖται τὸ μὴ πάντῃ τοὺς περὶ αὐτῆς εἰπόντας ἀποπλανηθῆναι , ἀλλὰ τῶν εἰπόντων ἕκαστον εἰπεῖν ὑγιές τι περὶ αὐτῆς . καθ’ ἕκαστον μὲν γὰρ τῶν φιλοσοφησάντων εἰ ἐπισκοποίημεν , ὀλίγον παντελῶς ἕκαστον αὐτῶν ὑγιῶς ἂν εὕροιμεν λέγοντα · εἰ δὲ τὰς ἁπάντων ἀθροίσαιμεν εἰς ταὐτὸ δόξας , ἀξιόλογος ἤδη καὶ μεγάλη ἡ περὶ αὐτῆς θεωρία φανεῖται . περὶ γοῦν τῶν ἀρχῶν , ὡς ἐν τῷ πρὸ τούτου προειρηκεν , ἕκαστος μὲν τῶν ειποντων μέρος τι αὐτῶν εἶπε , καὶ ουοε τοῦτο σαφῶς , τρόπον μέντοι τινὰ εἶπε πάσας εἰρῆσθαι τῷ ἄλλον ἄλλης μνημονεῦσαι . μήτε πάντας ἀποτυγχάνειν . τοῦτο εἴρηκεν ὡς ἴσον τῷ μήτε τινὰ τῶν πάντων ἀποτυγχάνειν αὐτῶν πάντῃ . ὅτι δὲ τοῦτο λέγει , δῆλον ἐποίησεν ἐπενεγκὼν ἀλλ’ ἕκαστον λέγειν τι περὶ τῆς φύσεως · τοῦτο γὰρ συνῳδὸν τῷ μηδένα ἀποτυγχάνειν . τὸ δὲ τῆς φύσεως προσκείμενον τὸ πρὸ πάσης τοῦτο τῆς θεωρητικῆς εἶναι φιλοσοφίας τὸ βιβλίον συνίστησι καὶ αὐτό . δοκεῖ δέ μοι διὰ μὲν τοῦ πολλούς τε ἐπιβάλλεσθαι λέγειν περὶ αὐτῆς καὶ μηδένα αὐτῶν πάντῃ διαμαρτάνειν δείκνυσθαι τὸ κατὰ φύσιν ἡμῖν εἶναι τήνδε τὴν πραγματείαν , διὰ δὲ τοῦ μηδένα κατ’ ἀξίαν εἰρηκέναι περὶ αὐτῆς τὸ μέγεθος αὐτῆς ἐνδείκνυσθαι καὶ τὴν χαλεπότητα , καὶ ὅτι μὴ χρὴ πάρεργον ποιεῖσθαι τὴν ζήτησιν αὐτῆς . ἔχεσθαι μὲν γὰρ αὐτῆς χρή , ὅτι ἡμῖν ἐστι κατὰ φύσιν , μ̣ὴ παρέργως δέ , ὅτι ἐστὶ χαλεπή . προτρέποι δ’ ἂν ἡμάς δι’ ὧν εἴρηκε καὶ ἐπὶ τὸ μήτε καταφρονεῖν αὐτῆς ὡς ῥᾳδίας πάντῃ μήτε ἀπογινώσκειν ὡς πάντῃ χαλεπῆς . | Ὥστε εἴπερ ἔοικεν ἔχειν καθάπερ τυγχάνομεν παροιμιαζόμενοι , τίς ἂν θύρας ἁμάρτοι . Ὅτι τὸ πάντας τι ὑγιὲς εἰρηκέναι τοὺς περὶ αὐτῆς λέγοντας σημεῖον ἂν εἴη τοῦ ῥᾳδίαν αὐτὴν εἶναι , ἔδειξε τῇ παροιμίᾳ προσχρησάμενος τῇ “ τίς ἂν θύρας ἁμάρτοι ; ” ἣ λέγεται μὲν ἐπὶ τῶν εὐκόλων καὶ μηδὲν χαλεπὸν καὶ δυσεύρετον ἐχόντων , εἴληπται δὲ ἀπὸ τῶν τοξοτῶν τῶν ἐπὶ σκοπὸν τοξευόντων · οὗτοι γάρ , ἂν μὲν στενὸς ὁ προκείμενος ᾖ σκοπός , οὐ ῥᾳδίως αὐτοῦ τυγχάνουσιν , ἄν δὲ ᾖ πλατύς , οὐ χαλεπὸν τὸ τούτου τυγχάνειν , διὸ καὶ πάντες αὐτοῦ τυγχάνουσιν . εἰ οὖν τοῦ ῥᾳδίου πάντες ἐπιτυγχάνουσι , καὶ οὗ πάντες ἐπιτυγχάνουσι ῥᾴδιον τοῦτο . τὸ δὲ ὅλον τε ἔχειν καὶ μέρος μὴ δύνασθαι δηλοῖ τὸ χαλεπὸν αὐτῆς . πάλιν τοῦ χαλεπὴν καὶ δύσκολον τὴν πραγματείαν εἶναι σημεῖον ποιεῖται τὸ ἕτερον τῶν προρρηθέντων . ἦν δὲ τὸ καθ᾿ ἕνα μὲν ἢ μικρὸν ἢ μηδὲν ἐπιβάλλειν αὐτῇ , τῷ τοὺς καθ’ ἕνα μήτε περὶ ὅλης λέγειν τῆς πραγματείας μήτε περὶ μέρους αὐτῆς ὁλοκλήρως . οἱ γὰρ μηδὲν ἢ μικρὸν ἐπιβάλλοντες αὐτῇ πρὸς τῷ τοῦ παντὸς ἀπολείπεσθαι ἀπολείποιντο ἄν καὶ τῶν μερῶν αὐτῆς . οὗτοι δὴ τὸ · χαλεπὸν αὐτῆς δεικνύουσιν . ἔχει δέ τι ἡ λέξις ἀκατάλληλον ἡ τὸ δ’ ὅλον τε ἔχειν καὶ μέρος μὴ δύνασθαι δηλοῖ τὸ χαλεπὸν αὐτῆς . δοκεῖ γὰρ δι’ αὐτῆς τὸ ἀντικείμενον λέγειν οὗ προείρηκε . προεί - ρηκε μὲν γὰρ ὅτι κατὰ μέρος μὲν ἕκαστος ἐπιβάλλει τῇ τῶν ὄντων ἀληθείᾳ , ὅλου δὲ ἀποτυγχάνει · νῦν δὲ δοκεῖ λέγειν τὸ μὲν ὅλον ἔχειν τοὺς ἐπιβάλλοντας αὐτῇ , τὸ δὲ μέρος μὴ δύνασθαι . ὃ φεύγοντές τινες ἐνηλλάχθαι φασὶ τὴν λέξιν καὶ εἶναι τὸ κατάλληλον αὐτῆς “ τὸ δὲ ὅλον μὴ δύνασθαι καὶ μέρος ἔχειν δηλοῖ τὸ χαλεπὸν αὐτῆς ” τοῦτο γὰρ σύμφωνον εἶναι τοῖς προειρημένοις . μήποτε δὲ ἄμεινον τῆς λέξεως ἀκούειν , ὡς προειρήκαμεν , τὸ δείκνυσθαι τὸ χαλεπὸν τῆς πραγματείας διὰ τοῦ μήτε τὸ ὅλον ἔχειν μήτε μέρος ὁλοκλήρως ἔχειν δύνασθαι · ὡς εἶναι τὸ λεγόμενον ἴσον τῷ τὸ δὲ μήτε ὅλ·ον τι ἔχειν ἀλλὰ μηδὲ μέρος δύνασθαι · τὸ γὰρ ἢ μικρὸν ἢ μηδὲν ἐπιβάλλειν αὐτῇ οὔτε τὸ ὅλον ἔχειν ἦν οὔτε μέρος αὐτῆς ὅλον · οὗ γὰρ καὶ τὸ μέρος δύσληπτον , χαλεπὸν τοῦτο . καὶ εἴη ἂν ὑπερβατὸν ἐν τῇ λέξει τοιοῦτον , | τὸ μὴ δύνασθαι ὅλον τι ἔχειν καὶ μέρος , ὡς εἰ ἔλεγε , τὸ δὲ μηδέτερον δύνασθαι δηλοῖ τὸ χαλεπὸν αὐτῆς .. δύναταί τις καὶ οὕτως ἀκοῦσαι τοῦ δ᾿ ὅλον τι ἔχειν καὶ μέρος μὴ δύνασθαι , τὸ εἰς ἔννοιαν μὲν τοῦ ὅλου καὶ ἐπίστασιν πάντας ἐλθεῖν , μηδὲν δὲ μέρος αὐτῆς ἐξακριβώσασθαι δυνηθῆναι δηλοῖ τὸ χαλεπὸν αὐτῆς . δύναται καὶ λείπειν τῇ λέξει τὸ πάντας ἅμ , ἵν’ ᾖ τὸ δ’ ὅλον τι ἔχειν πάντας ἅμ , μέρος δὲ ἕκαστον μὴ δύνασθαι , δηλοῖ τὸ χαλεπὸν αὐτῆς . καὶ τοῦτό γε μᾶλλον ἀκολουθεῖν δόξει τοῖς προειρημένοις τοῖς “ καθ᾿ ἕνα μὲν ἢ μικρὸν ἢ μηδὲν ἐπιβάλλειν αὐτῇ , ἐκ πάντων δὲ τῶν συναθροιζομένων γίγνεσθαί τι μέγεθος . ” δύναται ἴσον εἶναι τὸ εἰρημένον τῷ τὸ δὲ μὴ δύνασθαι καὶ ὅλον τι ἔχειν καὶ μέρος , ἀλλὰ μέρος τι μόνον λαμβάνειν αὐτοῦ . τὸ δὲ “ τῇ μὲν χαλεπὴ τῇ δὲ ῥᾳδία ” λέγοι ἂν οὐχ ὡς κατὰ ταὐτὸν ὄντων ἀμφοτέρων περὶ αὐτήν , ἀλλ᾿ ὡς φαντασιῶν καὶ δοξῶν ἀμφοτέρων οὐσῶν περὶ αὐτῆς , κατὰ μὲν τι ὅτι ῥᾳδία , κατὰ δέ τι ὅτι χαλεπή διὰ μὲν γὰρ τὸ καὶ πάντας ἐπιβάλλειν αὐτῇ οὐ χαλεπή , διὰ δὲ τὸ μηδένα κατορθοῦν μηδὲ κατὰ μέρος ὅλον οὐ ῥᾳδία . Ἴσως δὲ καὶ τῆς χαλεπότητος οὔσης κατὰ δύο τρόπους . Δείξας τῇ μὲν ῥᾳδίαν τὴν θεωρητικὴν φιλοσοφίαν τῇ δὲ χαλεπήν , διαίρεσιν ποιεῖται τοῦ χαλεποῦ , δεικνὺς κατὰ τί ἡ φιλοσοφία , δι’ οὗ πάλιν δείκνυται τὸ πῇ μὲν χαλεπὴν αὐτὴν εἶναι πῇ δὲ ῥᾳδίαν . οἱ δὲ τρόποι τῆς χαλεπότητος δύο , εἷς μὲν ὁ παρὰ τὴν τοῦ πράγματος θεωρουμένην φύσιν , τοιούτου ὄντος ὡς τῇ αὐτοῦ φύσει δυσθεώρητον εἶναι , δεύτερος ὁ διὰ τὴν τοῦ θεωροῦντος αὐτὸ ἀσθένειαν · δύναται γάρ τι τῇ αὐτοῦ φύσει ὂν εὐθεώρητον τῷ ἁπλοῦν εἶναι , διὰ τὴν ἡμετέραν ἀσθένειαν ἡμῖν εἶναι χαλεπόν τε καὶ δυσθεώρητον . ᾧ τρόπῳ τῆς χαλεπότητος ὑπάγει καὶ τὴν θεωρητικὴν τέχνην καὶ περὶ τῆς ἀληθείας φιλοσοφίαν . προτρέποι δ’ ἄν ἡμᾶς καὶ διὰ τούτου πρὸς τὴν θεωρητικὴν φιλοσοφίαν · εἰ γὰρ τὰ γνώριμα καὶ πρῶτα τῇ αὐτῶν φύσει ἡμῖν ἐστι δύσγνωστα διὰ τὴν ἀργίαν τοῦ νοῦ , δῆλον ὅτι δεῖ γυμνάζειν τε καὶ ἐπεγείρειν πρὸς αὐτὰ τὸν νοῦν , ὅπως αὐτῷ εὔγνωστα γίγνηται τὰ τῇ αὐτῶν φύσει γνώριμα . πῶς δὲ ἔνιά ἐστι χαλεπὰ παρὰ τὴν τῶν μετιόντων αὐτὰ ἀσθένειαν , οὐ παρὰ τὴν αὐτῶν φύσιν , ἔδειξεν ἐπὶ τῶν νυκτερίδων , αἷς τὸ μεθημερινὸν φῶς δι’ ἀσθένειαν τῶν ὀφθαλμῶν πρὸς τὸ ὁρᾶν ἐμποδίζει , ὂν τῇ αὐτοῦ φύσει μάλιστα ὁρατόν τε καὶ αἴτιον τοῦ ὁρᾶσθαι τὰ ὁρώμενα . ὡς δὴ ἐκείνων οἱ ὀφθαλμοὶ πρὸς τὸ φῶς ἔχουσιν , οὕτω καὶ ἐφ’ ἡμῖν φησι τὸν νοῦν τὸν ἡμέτερον ἔχειν πρὸς τὰ τῇ φύσει φανερώτατα · ταῦτα δέ ἐστι τὰ ἁπλούστατα , τοιαῦται δὲ αἱ ἀρχαί . οὕτω δὲ ὁ ἡμέτερος νοῦς πρὸς τὰ | φανερώτατα τῶν ὄντων ἔχει διὰ τὸ μὴ ἀπολελυμένος καὶ κεχωρισμένος εἶναι , ἀλλ’ εἶναι σὺν αἰσθήσει καὶ ταῖς παθητικαῖς δυνάμεσι τῆς ψυχῆς , ἃ πάντα ἐμπόδια τῇ οἰκείᾳ τοῦ νοῦ ἐνεργείᾳ · ἡ γὰρ περὶ τὰ αἰσθητὰ συνεχὴς ἡμῶν ἐνέργεια ταῖς κεχωρισμέναις τῆς αἰσθήσεως ἐνεργείαις ἐμποδὼν γίνεται . εἰ δὲ διὰ ταῦτά ἐστι τῆς ἀληθείας γνῶσις χαλεπή , ἀληθὲς τὸ προειρημένον τὸ ‘ἡ περὶ τῆς ἀληθείας γνῶσις τῇ μὲν χαλεπὴ τῇ δὲ ῥᾳδία᾿ χαλεπὴ γὰρ ἡμῖν , τῇ δὲ αὐτῆς φύσει ῥᾳδία . καὶ εἴη ἂν κἀκεῖνα τούτου χάριν εἰρημένα κατασκευαστικὰ ὄντα τοῦ ἄμφω ταῦτα ἔχειν αὐτήν , ὃ οὐ παρ’ ἄλλο τί ἐστιν ἢ παρὰ τὸ τῇ μὲν αὐτῆς φύσει τοιαύτην εἶναι , ἡμῖν δὲ διὰ τὴν ἡμ͂͂τέραν ἀσθένειαν χαλετὴν εἷναι γνωσθῆναι . οὐ μόνον δὲ χάριν ἔχειν δίκαιον τούτοις ὧν ἄν τις κοινώσαιτο ταῖς ὸοξαιζ . εἰπὼν πε?ὶ TTp Mωρητικῆς φιλοσοφίας ὅτι τῇ μὲν χαλεπὴ τῇ δὲ ῥᾳδία εἰπὼν δὲ καὶ ὅτι μηδεὶς τῶν ἁψαμένων 7’.(r?|C ἱκανῶς τι περὶ αὐτῆς εἶπε , λέγει ὅτι μὴ διὰ τοῦτο χρὴ παραπέμπεσθαι αὐτούς , ἀλλὰ χάριν αὐτοῖς ἑκτέον ὡς οὐ μικρὰ ὠφελήσασι τοὺς ὑστέρους . ἅμ δὲ τὴν θεωοίαν διὰ τούτων συνίστησιν ὡς πάσης στουο3ις ἀξίαν . αυ,ιοῖ γὰρ χάριν ἡμάς ἔχειν μὴ μόνον τοῖς εἰρηκόσι τοιοῦτον ᾧ κἂν ἡμεῖς ὡς καλῶς εἰρημένῳ χρησαίμεθα καὶ κοινωνήσαιμεν τῆς δόξης , ἀλλὰ καὶ τοῖς ἀρχαιοτέροις , εἰ καὶ ἐπιπολαιότερον δοκοῦσι περὶ τούτων εἰρηκέναι . καὶ λέγει τούτου τὴν αἰτίαν · καὶ γὰρ οὗτοι συνετέλεσάν τι ἡμῖν πρὸς τὴν τῶν ζητουμένων εὕῳσιν . τὴν γὰρ ἕξιν , τουτέστι τῆὴν ὸύναμιν ἡμῶν . ᾗ δυνάμει τῆς ψυχῆς τὰ τὸ αὐτὰ ζητεῖν δυνάμεθα ( αὕτη δέ ἐστιν ἡ κατὰ τὸν νοῦν ) , ταύτην προήσκησαν θήξαντές πως καὶ κινήσαντες ταῖς ζητήσεσιν , ἅτε ὁδοποιήσαντες καὶ ἐπιστήσαντες τὸ καὶ αὐτοὺς ζητεῖν περὶ τούτων , καὶ εἰς ἔννοιαν ἀγαγόντες ὡς ἔστιν οἰκεία ἡμῖν ἡ περὶ ὧν ἐπραγματεύσαντο θεωρία . εἴη δ’ ἂν καὶ διὰ τούτου προτρέπων ἡμάς ἐπὶ τὸ πάσαις ταῖς παρὰ τούτῶν καταβεβλημέναις δόξαις ἐντυγχάνειν · ἡ γὰρ τῶν καταβεβλrιῴνων δοξῶν εὐπορία εὑρετικωτέρους ἡμᾶς τῆς ἀληθείας παρασκευάσει . πῶς γὰρ οἷόν τε χάριν ἔχειν τούιοις , ὡς ἀξιοῖ , μὴ πρῶτον αὐτῶν τὰς δόξας ἱστορηκότας ; δόξαι δ’ ἂν ἐκ ταύτης tt^c λέξεως τὸ βιβλίον τοῦτο ἀκόλουθον εἶναί πως τῷ πρὸ αὐτοῦ τεταγμένῳ · ἐν ἐκαίνω γὰρ ἱστορήσας τὰς τῶν πρὸ αὐτοῦ περὶ τῶν πρώτων ἀρχῶν δόξας κ.αὶ ἀντειπών τινα πρὸς αὐτούς , ἐν τούτῳ φησίν , οὐκ ἐπειδὴ ἀντιλέγομεν ταῖς τινῶν δόξαι διὰ τοῦτο ὡς μηδὲν ἡμῖν εἰς τὰ προκείμενα συντελέσαντας παραπέμπεσθαι χρή , ἀλλὰ καὶ τοῖς εὐκαταφρονήτως εἰρηκέναι δοκοῦσί τινα χάριν ἑκτέον · καὶ γὰρ παρὰ τούτων ὠνάμεθά τι · προησκήθημεν γὰρ τὴν ἕξιν . ὅτι γὰρ χρήσιμοι οἱ ὁπωσοῦν ἀρξάμενοί τινος καὶ οὐχ οἱ ἐπὶ πλέον ἐπεξεργασάμενοι μόνον , δῆλον ἐποίησε παραθέμε|νος Τιμόθεόν τε ὃς ἄριστος ἐδόκει γεγονέναι μελοποιός , καὶ Φρῦνιν ὃς ἀρχαιότερος ἐγένετο Τιμοθέου , οὐ μὴν τοιοῦτος τὴν τέχνην . τούτων γὰρ παρὰ μὲν Τιμοθέου τὴν μελοποιίαν , παρὰ δὲ Φρύνιδος τὸ Τιμόθεον τοιοῦτον γενέσθαι · οὐ γὰρ ἂν ἐπὶ τοσοῦτον οὗτος ἐξειργάσατο ταῦτα μὴ πρώτου ἐκείνου γιγνομένου τε καὶ ἀρξαμένου . ὡς δὲ ἐπ’ ἐκείνων ἔχει , οὕτω δὲ καὶ ἐπὶ τῆς καλῆς κατὰ τὴν ἀλ·ήθειαν θεωρίας · παρὰ μὲν γάρ τινων ἔχομεν δόξας τινάς , αἷς ἄξιον χρῆσθαι ὡς ἐχούσαις περιττόν τι , ἄλλοι δὲ τοῦ τούτους εἰπεῖν τι καὶ εὑρεῖν τοιοῦτον ἐγένοντο αἴτιοι . Ὀρθῶς δὲ καὶ καλεῖσθαι τὴν φιλοσοφίαν ἐπιστήμην τῆς ἀληθείας . Χρησάμενος τῷ τῆς ἀληθείας ὀνόματι ἐπὶ τῆς θεωρητικῆς φιλοσοφιας , νῦν ὅτι εὐλόγως οὕτως καλεῖται συνίστησι · φιλοσοφίαν γὰρ ἰδίως τὴν θεωρητικὴν λέγει , ὡς δι’ ὧν ἐπιφέρει δηλοῖ , λέγων θεωρητικῆς . μὲν φύσει ὄντων , ἣν καὶ σοφίαν καλεῖ . συνίστησι δὲ τὸ προειρημένον οὕτως . ἐπεὶ τέλος τῆς θεωρητικῆς φιλοσοφίας ἐστὶν ἡ ἀλήθεια , ἀπὸ δὲ τοῦ τέλους καὶ τοῦ σκοποῦ ἑκάστη μέθοδος χαρακτηρίζεταί τε καὶ τὸ εἶναι ἔχει , εἰκότως παρὰ τῆς ἀληθείας αὕτη καλεῖται · τοῦτο γὰρ αὐτῆς τέλος . καὶ τῇ τῶν πρακτικῶν ἐπιστημῶν δὲ παραθέσει ἔδειξε τὸ εὐλόγως καλεῖσθαι παρὰ τῆς ἀληθείας τὴν θεωρητικήν · τέλος γὰρ τῇ πρακτικῇ ἡ πρᾶξις , καὶ οὐχ ἡ γνῶσις τέλος τῆς ἐν τοῖς πρακτοῖς ἀληθείας · καὶ γὰρ ἐν οἷς τὸ πῶς ἔχει τὸ ὑποκείμενον ἀληθείας σκοποῦσιν οἱ πρακτικοί , οὐ περὶ ἀιδίου τινὸς ἀλήθειαν σκοποῦσιν . ὡς δὲ τῆς περὶ τὰ ἀίδια ἀληθείας κυρίως καὶ μάλιστα ἀληθείας οὔσης , οὐ τῆς ἐν τοῖς πρακτοῖς , τοῦτο προσέθηκεν . οὐ δὴ περὶ ταύτης οἱ πρακτικοί , ἀλλὰ τῆς τινὶ καὶ ποτέ , καὶ ἐπὶ τὴν πρᾶξιν τὴν ἀναφορὰν τῆς θεωρίας ποιούμενοι · τοιαῦτα γὰρ τὰ πρακτά , οὐκ ἀεὶ οὐδὲ καθόλου , ἀλλὰ μεταπίπτοντα καὶ κατὰ τὰς ἡλικίας τῶν πραττόντων καὶ κατὰ τὰς τύχας καὶ κατὰ τὰς πρὸς οὓς πράττεται σχέσεις . καὶ γὰρ αἱ περὶ τῶν ἀρετῶν καὶ τῶν κατὰ ταύτας ἐνεργειῶν ζητήσεις , αἳ μὴ θεωρίας χάριν ἐγίνοντο μόνης , ἐν τοῖς πρακτοῖς εἰσι καὶ περὶ τὰ καθ’ ἕκαστα · περὶ γὰρ ταῦτα ἡ αὐτῶν ἀναφορά . | διὰ δὲ τοῦ εἰπεῖν οὐκ ἀίδιον ἔδειξεν ὅτι μὴ τὸ τέλος τοῖς πρακτικοῖς ἀλήθειά τε καὶ ἐπιστήμη · ἀιδίων γὰρ αἱ ἐπιστῆμαι καὶ θεωρίαι . γράφεται δὲ ἔν τισιν ἀντικγράφοις οὐ τὸ αἴτιον καθ’ αὑτὸ ἀλλὰ πρός τι καὶ νῦν θεωροῦσιν . οὗ γεγραμμένου εἴη ἂν λέγων ὅτι οὐ τὸ κυρίως καὶ καθ’ αὑτὸ αἴτιον , ὃ τοῦ ἁπλῶς ἀληθέσιν αὐτοῖς εἶναι αἴτιόν ἐστι , θεωροῦσιν οἱ πρακτικοί , ἀλλὰ τοῦ πρὸς τόδε καὶ νῦν ἀληθὲς αὐτὸ εἶναι · τοιοῦτον γὰρ τό τε ἐν τοῖς πρακτοῖς ἀληθὲς καὶ τὸ ὡς πρακτῶν αὐτῶν αἴτιον . οὐκ ἴσμεν δὲ τὸ ἀληθὲς ἄνευ αἰτίας . Τὸ λεγόμενον ἴσον ἐστὶ τῷ ἀλλὰ μὴν τὸ ἀληθὲς οὐχ οἷόν τε ἄνευ αἰτίας εἰδέναι · ὥστε εἰ οἱ πρακτικοὶ μὴ κατὰ τὸ κυρίως αἴτιον τὴν γνῶσιν περὶ τῶν προκειμένων ποιοῦνται , οὐδὲ τὸ ὄντως ἀληθὲς ἐν αὐτοῖς θεωροῦσι . καὶ εἴη ἄν οὕτως μὲν λεγόμενον ἀκολούθως εἰρημένον τῇ δευτέρᾳ γραφῇ · εἰ δὲ ἀπλῶς λέγοιτο , ὡς δεικτικὸν ἂν λέγοιτο τοῦ δεῖν τὸν περὶ τὸ ἀληθὲς πραγματευόμενον τῶν αἰτιῶν εἶναι θεωρητικόν . ἐνδειξάμενος δὲ ὅτι ἐστὶν αὐτῷ ἡ προκειμένη πραγματεία περὶ τῆς ἀληθείας θεωρία , καὶ τίς ἐστιν αὕτη δείξας , ὅτι ἡ σοφία καὶ ἡ θεωρητικὴ φιλοσοφία , προστίθησι τοῖς εἰρημένοις ὅτι ἀδύνατον τὸ ἀληθὲς γνῶναι ἀγνοοῦντας τὴν αἰτίαν , διδάσκων ἡμᾶς διὰ τούτου καὶ τοῦ ἐπὶ τούτῳ λεγομένου ὅτι ἀναγκαία ἄν εἴη τῷ περὶ ἀλήθειαν καταγινομένῳ ἡ τῶν αἰτίων γνῶσις , ὡς εἶπε καὶ τῆς Φυσικῆς μὲν ἀρχόμενος · καὶ ἐν τοῖς Ὑστέροις ἀναλυτικοῖς ἐπιστήμην οὖσαν τὴν δι’ αἰτίου γνῶσιν · ἔδειξε δὲ καὶ ἐν τῷ πρώτῳ τὴν κυρίως γνῶσίν τινος ἐκ τῆς τῶν αἰτίων αὐτοῦ γνώσεως ἠρτημένην . οὐχ ὅτι δὲ πὰν ἀληθὲς ἐξ αἰτίας γνωρίζεται λέγει · οὕτως γὰρ ἐπ’ ἄπειρόν τε ἂν εἴη τὰ αἴτια , κα̣ὶ οὐδὲν γνωστὸν ἄν εἴη , ὡς μετ’ ὀλίγον δείξει · ἀλλὰ δῆλον ὅτι τούτων τὸ ἀληθὲς οὐχ οἷόν τε γνῶναι χωρὶς αἰτίας τῶν ἐχόντων αἰτίας . ἔστι δέ τινα γνωστὰ χωρὶς αἰτίας · τὰ γὰρ οὐκ ἔχοντα αἰτίας τοιαῦτα οἷα τὰ πρῶτα καὶ αἱ ἀρχαί , ὧν οὐκ ἔστιν αἴτια . ἢ οὖν ἐνδεῶς εἴρηκε · λείπει γὰρ τὸ ὧν εἰσιν ἀρχαὶ καὶ αἴτια , ὃ εἶπεν ἐν τῇ Φυσικῇ ἀκροάσει · ἢ τὸ οὐκ ἴσμεν ἴσον ἐστὶ τῷ οὐκ ἔχομεν ἐπιστήμην · ἡ γὰρ ἐπιστήμη ἐστὶ κυρίως ἡ δι’ ἀποδείξεως γνῶσις , τῶν δὲ ἀρχῶν οὐκ ἔστιν ἀπόδειξις , ὥστε οὐδὲ γνῶσις τοιαύτη . ἢ δι’ ὧν ἐπιφέρει καὶ περὶ τούτου λέγει · τοιοῦτον γὰρ | τὸ ὥστε καὶ ἀληθέστερον τὸ τοῖς ὑστέροις αἴτιον τοῦ ἀληθέσιν εἶναι · καὶ διὰ τοῦ τὰς τῶν ἀεὶ ὄντων ἀρχὰς δέον ἀεὶ εἶναι ἀληθεστάτας · οὐ γὰρ ποτὲ ἀληθεῖς , οὐδὲ ἐκείνων αἴτιον τοῦ εἶναι ἄλλο , ἀλλ’ ἐκεῖναι τοῖς ἄλλοις . Ἕκαστον δὲ μάλιστα αὐτὸ τῶν ἄλλων , καθ’ ὃ καὶ τοῖς ἄλλοις ὑπάρχει τὸ συνώνυμον . εἰπὼν ὅτι μὴ οἷόν τε τὴν ἀλήθειαν τὴν ἐν τοῖς ἔχουσιν αἰτίας γνῶναι χωρὶς τῆς γνώσεως τῶν αἰτιῶν αὐτῶν , καὶ διὰ τούτου δείξας ἀναγκαίαν τῇ θεωρητικῇ φιλοσοφίᾳ τὴν τῶν αἰτίων γνῶσιν , νῦν ὅτι ἀναγκαία δείκνυσι πάλιν διὰ τοῦ δεῖν μὲν τὸν περὶ τῆς ἀληθείας φιλοσοφοῦντα τὰ μάλιστα ἀληθῆ γνωρίζειν , μάλιστα δὲ ἀληθῆ τὰ ἀίδια αἴτια · ταῦτα γὰρ καὶ τῆς τῶν δι’ αὐτὴν ὄντων ἀληθείας αἴτια . ἀληθέστατον μὲν γὰρ ὃ καὶ τοῖς ἄλλοις αἴτιον τοῦ ἀληθέσιν εἶναι , αἱ δὲ ἀρχαὶ αἴτια τῆς ἐν τοῖς δι’ αὐτὰς οὖσιν ἀληθείας . ἕκαστον γὰρ τῶν ὄντων ἐφ’ ὅσον τοῦ εἶναι μετέχει , ἐπὶ τοσοῦτον καὶ τῆς ἀληθείας · τὸ γοῦν ψεῦδος μὴ ὄν . διὸ τὰ ἀίδια μάλιστα ὄντα , καὶ μάλιστα ἡ ἐκείνων γνῶσις ἀλήθεια , εἴ γε ἐπιστήμη . εἰ δὲ τὰ ἀίδια μάλιστα ὄντα , ἔτι μᾶλλον ὄντα τὰ τούτοις αἴτια τοῦ εἶναι ἀεί · διὰ γὰρ τὸ εἶναι αἴτια τούτοις ἐκεῖνα τούτων μᾶλλον ὄντα καὶ μάλιστα ὄντα . οὗ τὴν αἰτίαν παρέθετο εἰπὼν ἕκαστον δὲ μάλιστα αὐτὸ τῶν ἄλλων καθ’ ὃ καὶ τοῖς ἄλλοις ὑπάρχει τὸ συνώνυμον . δι’ ὃ γάρ τισιν ὑπάρχει τὸ τοῖσδέ τισιν εἶναι καὶ συνωνύμοις κατὰ τοῦτο ἀλλήλοις , οἷον θερμοῖς , ἐκεῖνο μάλιστα θερμόν . δεῖ γὰρ μὴ μόνον ἀλλήλοις αὐτὰ εἶναι συνώνυμα , ἀλλὰ καὶ τὸ αἴτιον αὐτοῖς τοῦ εἶναι τοιούτοις συνώνυμον αὐτοῖς εἶναι · τότε γὰρ ἔσται μάλιστα τοιοῦτον αὐτό , ὅταν ᾖ πρῶτον τοιοῦτον , οἷον μάλιστα θερμὸν ἔσται τὸ τοῖς θερμοῖς αἴτιον τοῦ εἶναι θερμοῖς , πρῶτον θερμὸν ὄν αὐτό . οὕτως αἴτιον τὸ πῦρ τοῖς θερμοῖς τοὐ εἶναι θερμοῖς · τοῦτο γὰρ ἐδήλωσε διὰ τοῦ εἰπεῖν καθ’ ὃ καὶ τοῖς ἄλλοις , ἐπεὶ δύναται αἴτιόν τισιν εἶναι τοῦ τοῖσδε εἶναι μὴ ὂν αὐτὸ τοιοῦτον , οἶον ἡ τρῖψις αἰτία θερμότητός τισιν , ἀλλ’ οὐ μάλιστα θερμὴ οὖσα αἰτία τῆς θερμότητος ἐκείνοις . τὸ δὲ πῦρ , ἐπεὶ τοῖς θερμοῖς αἴτιον τῆς θερμότητος θερμὸν ὂν καὶ αὐτό , διὰ τοῦτο μάλιστα καὶ αὐτὸ θερμόν . καὶ τὰ τῶν ὄντων δὴ μάλιστα αἴτια , ὄντα καὶ αὐτά , ὄντα μᾶλλον ἐκείνων τῷ αἴτια αὐτῶν εἶναι , καὶ ἀληθῆ ἔτι μᾶλλον · ἦν γὰρ κείμενον τὸ ᾗ ἕκαστον τοῦ ὄντος μετέχει , οὕτω καὶ τῆς ἀληθείας ἔχειν . καθ’ ὅσον μὲν οὗν ἀίδια καὶ τὰ ἀεὶ ὄντα λέγω καὶ τὰ τούτων αἴτια , κατὰ τοσοῦτον συνωνύμως ἀλλήλοις τε καὶ τοῖς αἰτίοις αὐτῶν ἀληθῆ · καθ’ ὅσον δὲ αἴτιά τισι τοῦ εἶναι μάλιστα τοιαῦτα , κατὰ τοσοῦτον μᾶλλον ἐν τοῖς ἀιδίοις ἀληθῆ τὰ αἴτια αὐτῶν · ὥστε μάλιστα ἂν εἴη περὶ ἀληθείας ἡ περὶ τῶν τοιούτων αἰτίων γνῶσις . καὶ γὰρ εἰ τὰ ἀεὶ | ὄντα , περὶ ἃ ἡ θεωρία , ἀεὶ ἀληθῆ τῷ ἀεὶ εἶναι , ἀλλ’ οὗν καὶ ἐν τούτοις μάλιστα τὰ αἴτια τῶν αἰτιατῶν ἀληθῆ · τὰ μὲν γὰρ πρῶτα τὰ δὲ ὕστερα , οὐ τῷ χρόνῳ ( ἀμφότερα γὰρ ἀίδια ) ἀλλὰ τῇ φύσει · γὰρ πρῶτον τὸ αἴτιον τῶν οἷς ἐστιν αἴτιον . οὐδὲν δὲ ἄτοπον λέγειν ἀληθὲς ἀληθοῦς διαφέρειν , εἴ γε τὸ μὲν ἀληθὲς τοῦ εἶναι ἤρτηται , διαφέρον δὲ τὸ εἶναι τοῖς γνωστοῖς · τὰ μὲν γὰρ αὐτῶν ἐστιν ἐπιστητὰ τὰ δὲ δοξαστά . τὴν γὰρ ὕλην , ὡς προελθὼν ἐρεῖ , κινουμένων εἶναι ἀνάγκη . οὐ γὰρ ἐπιστητὰ τὰ ὄντα πάντα , ἀληθῆ δὲ τὰ ὄντα ἀλλὰ καθ’ ἕκαστον ἡ τοῦ ὄντος ὡς ἔχει γνῶσις ἀλήθεια . οὐ κατ’ αὐτά ( οὐ γὰρ ἐν τοῖς πράγμασιν ἡ ἀλλὰ καθ’ ὅσον ἡ τοῦ ὄντος ὡς ἔχει γνῶσις ἀλήθεια . εἰ δὲ τοῦτο , καὶ ἡ τοῦ μάλιστα ὡς ἔχει γνῶσις μάλιστα ἀλήθεια , εἴ γε καὶ ἐπιστήμη . ὥστ’ ἐπεὶ τῷ ὄντι ἕπεται τὸ ἀληθές , τῷ μάλιστα ὄντι ἕποιτο ἂν τὸ μάλιστα ἀληθές . Διὸ τὰς τῶν ἀεὶ ὄντων ἀρχὰς ἀναγκαῖον ἀεὶ εἶναι ἀληθεστάτας . τουτέστι τὴν γνῶσιν αὐτῶν εἶναι ἀεὶ ἀληθεστάτην · εἰ γὰρ τὸ ὂν ἀλη - θές , τὸ ἀεὶ ὂν ἀληθὲς ἀεί . ὃ δὴ τοῦ ἀεὶ ἀληθοῦς ἐστιν ἀληθέστερον , ἀεὶ ἀληθέστατον ἄν εἴη . τοιαῦτα δὲ τὰ αἴτια τῶν ὄντων ἀεί , οἷον κόσμου τοῦδε καὶ τῶν ἄστρων , ἢ τῶν τεσσάρων σωμάτων , ὧν κατ’ εἶδος ἡ ἀιδιότης , καὶ τῶν ἐπὶ τοῖς καθ’ ἕκαστά τε καὶ ἐν γενέσει ἀιδίων · καὶ γὰρ αὐτὰ ἀίδια . τὰ γὰρ τῶν τοιούτων αἴτια τῷ μὲν ἀεὶ εἶναι ( οὐ γὰρ δὴ τῶν οὐκ ἀίδια τὰ αἴτια ) ἀεὶ ἔσται ἀληθῆ · τῷ δὲ αἴτια εἶναι τῶν ἀιδίων τε καὶ ἀεὶ ἀληθῶν μᾶλλον αὐτῶν ἀληθῆ ἔσται , ὥστε καὶ ἀληθέστατα . κεῖται γὰρ ὅτι τὸ τοῦ εἶναί τισιν αἴτιον , τοῦτο καὶ τοῦ ἀληθέσιν αὐτοῖς εἶναί ἐστιν αἴτιον , καὶ ὅτι ἀληθέστατον τοῦτο ὡς ἀεὶ ὄν , καὶ ὅτι μηδέν ἐστιν αἴτιον τοῦ εἶναι αὐτῶ , ἀλλ’ αὐτὸ τοῖς ἄλλοις . εἰπὼν δὲ ὥστε καὶ ἀληθέστατον τὸ τοῖς ὑστέροις αἴτιον τοῦ ἀληθέσιν εἶναι , ἐπήνεγκε τὸ καὶ γὰρ τὰς τῶν ἀεὶ ὄντων ἀρχὰς ἀναγκαῖον ἀεὶ εἶναι ἀληθεστάτας , ὡς ὁμολογουμένου τοῦ ὅτι τὸ τοῦ εἶναί τισιν αἴτιον , τοῦτο καὶ τοῦ ἀληθέσιν αὐτοῖς εἶναί ἐστιν αἴτιον . οὗ οὕτως ἔχοντος ἕπεται τὸ τὰς τῶν ἀεὶ ὄντων ἀρχὰς ἀληθεστάτας εἶναι · τὰ γὰρ τῶν ἀεὶ ὄντων ἀληθῶν ἀληθέστερα ἀληθέστατα . διὰ τούτων δὲ δείκνυσιν ὡς συνηρτημένου τοῦ ἀληθοῦς τῷ ὄντι · διὸ καὶ ἐπιφέρει ὥστε ἕκαστον ὡς ἔχει τοῦ εἶναι , οὕτω καὶ τῆς ἀληθείας , ἴσον λέγων τῷ ὡς γὰρ ἕκαστον ἔχει τε καὶ μετέχει τοῦ εἶναι , οὕτω καὶ τῆς ἀληθείας . οὐ γὰρ ποτὲ ἀληθεῖς , τοῦτο δὲ διὰ τὸ ἀίδια εἶναι · ἀλλὰ κατά γε τοῦτο κοινωνεῖ αὐτοῖς καὶ τὰ ἄλλα τὰ ἀίδια . τὸ δὲ οὐδὲ ἐκείνων αἴτιον τοῦ εἶναι , ἀλλ’ ἐκεῖνα τοῖς ἄλλοις δεικτικὸν τῆς καὶ ἐν τοῖς ἀιδίοις αὐτῶν κατὰ τὴν ἀλήθειαν ὑπεροχῆς . | Ἀλλὰ μὴν ὅτι ἔστι τις ἀρχὴ καὶ οὐκ ἄπειρα τὰ αἴτια τῶν ὄντων , οὔτ’ εἰς εὐθυωρίαν οὔτε κατ’ εἶδος , δῆλον . εἰπὼν τὴν θεωρητικὴν φιλοσοφίαν περὶ ἀληθείας ἐπιστήμην εἶναι , ἥτις διὰ τῆς τῶν αἰτίων γνώσεως γίνεται , εἰπὼν δὲ καὶ μάλιστα ἀληθῆ τὰ αἴτια εἶναι , καὶ διὰ τούτων συστήσας ἀναγκαίαν οὖσαν τῇ θεωρητικῇ φιλοσοφίᾳ τὴν τῶν αἰτίων γνῶσιν , οὔσῃ τἀληθοῦς θεωρητικῇ , ἐπεὶ τὰ αἴτια τοῦ εἶναι τοῖς ἀιδίοις τῶν ὄντων μάλιστά ἐστιν ἀληθῆ , ἀναγκαίως καὶ ἀκολούθως τοῖς προειρημένοις δείκνυσιν ὅτι ἔστι τινὰ αἴτια καὶ ἔστι τις ἀρχὴ ἐν αὐτοῖς , τουτέστι πρῶτον αἴτιον , καὶ οὐκ ἐπ’ ἄπειρον ἡ πρόοδος τῶν αἰτίων · οὕτω γὰρ οὐκ ἄν εἴη γνωστὰ τὰ αἴτια , ἀλλ’ οὐδὲ εἴη τι τὴν ἀρ - χὴν αἴτιον , ὡς δείξει . διὰ δὲ τοῦ δεικνύναι ὅτι οὐκ ἄπειρα τὰ αἴτια , δείκνυται αὐτῷ καὶ ὅτι ἔστι τὴν ἀρχὴν καὶ ὅτι γνωστά . φησὶ δὲ μήτε κατ’ εὐθυωρίαν τὰς ἀρχὰς καὶ αἰτίας ἀπείρους εἶναι δύνασθαι μήτε κατ’ εἶδος . ἔστι δὲ κατ’ εὐθυωρίαν μὲν ἄπειρα , εἴ τις ἐπὶ τοῦ ληφθέντος αἰτίου καθ’ ἕκαστον εἶδος αἰτίου ἄλλο τι προαναβεβηκὸς πάλιν αἴτιον λέγοι , ὡς εἶναι ἐπὶ μὲν τῆς ὑλικῆς αἰτίας ἀεὶ τοῦδέ τινος ὕλην ἄλλην τινὰ ὕλην ἔχουσαν , κἀκείνην πάλιν ἄλλην , καὶ τοῦτο ἐπ’ ἄπειρον , μηδεμιᾶς οὔσης ἐσχάτης ὕλης , ἣ οὐκέτ’ ἐξ ὕλης ἔστιν · οἷον , ὡς αὐτὸς παρέθετο , εἰ εἴη τῆς μὲν σαρκὸς ὕλη γῆ , τῆς δὲ γῆς ἀήρ , τοῦ ἀέρος πῦρ , τοῦ δὲ πυρὸς ἄλλο τι , καὶ τοῦτο ἐπ’ ἄπειρον . καὶ ἐπὶ τῆς ποιητικῆς πάλιν αἰτίας , ἣν αὐτὸς εἶπεν ὅθεν ἡ ἀρχὴ τῆς κινήσεως , ὁμοίως , ὡς τόδε μὲν τοῦδέ τινος ποιητικὸν εἶναι καὶ κινητικὸν αἴτιον , αὐτοῦ δὲ τούτου πάλιν ἄλλο , κἀκείνου πάλιν ὁμοίως ἄλλα , καὶ τοῦτο ἐπ’ ἄπειρον · οἷον αὐτὸς πάλιν δεικνὺς παρέθετο , εἰ εἴη τοῦ μὲν ἀνθρώπου κινητικὸν αἴτιον ὁ ἀήρ , τοῦ δὲ ἀέρος ὁ ἥλιος , τοῦ δὲ ἡλίου πάλιν τὸ νεῖκος καὶ τοῦ νείκους αὖ πάλιν ἄλλο τι , καὶ τοῦτο ἐπ’ ἄπειρον . ὅμοιος δὲ ὁ λόγος καὶ ἐπὶ τῆς κατὰ τὸ τέλος καὶ τὸ οὗ ἕνεκα αἰτίας , ὡς εἶναι τῶν τελῶν τῶν λαμβανομένων ἕκαστον ἄλλου χάριν γιγνόμενον καὶ ἐπὶ ἄλλο τι τέλος ἀναφερόμενον , ὡς μὴ εἶναί τι ἔσχατον , οὗ χάριν τὰ ἄλλα , αὐτὸ δὲ μηδενός . ὁμοίως καὶ ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ αἰτίου καὶ ὡς αὐτὸς λέγει τοὐ τί ἦν εἶναι , εἰ πάλιν καὶ ἐπὶ τούτων ἑκάστου τῶν λαμβανομένων εἰδῶν ἄλλο τι εἶδος εἴη , οἷον ζῴου μὲν εἶδος ψυχή , ψυχῆς δὲ ἄλλο τι , φέρε εἰπεῖν οἷον νοῦς , νοῦ δὲ πάλιν ἄλλο τι . τοιαύτη μὲν ἡ κατ’ εὐθυωρίαν ὥν αἰτίων ἀπειρία , ἡ δὲ κατ’ εἶδος , εἰ μὴ τέσσαρα εἴη εἴδη τῶν αἰτίων , ὡς αὐτὸς ἔδειξεν , ἤ τις ἄλλος ἀριθμὸς ὡρισμένος , ἀλλ’ εἴη ἄπειρα , ὡς φέρε εἰπεῖν οἱ ὑποτιθέμενοι ἐν ταῖς ἀρχαῖς ἀπείρους σχημάτων διαφοράς . ὅτι δὲ κατὰ μηδέτερον τῶν τρόπων τούτων οἷόν τε ἄπειρα | εἶναι αἴτια , δείκνυσι , καὶ πρῶτόν γε ὅτι ἀδύνατόν ἐστιν εἶναι κατ’ εὐθυωρίαν ἄπειρα τὰ αἴτια παρίστησι . δεῖ δὲ τὴν κατ’ εὐθυωρίαν τῶν αἰτίων ἀπειρίαν ὅτι μή ἐστιν ἐλέγχειν , μὴ τὴν κατὰ χρόνον ἀπειρίαν λαμβάνοντα καὶ οὕτως ἀεὶ τοῦ γεγονότος ἔκ τινος τὸ αἴτιον λαμβάνοντα · οὕτω μὲν γὰρ ἀνάγκη ἐπ’ ἄπειρον τὴν ἄνοδον εἶναι , ἀπείρου τε τοῦ χρόνου οὕτως ὄντος καὶ ἀιδίου τοῦ κόσμου · ἡ γὰρ τοιαύτη λῆψις οὐκ αἰτίων δείκνυσιν ἀπειρίαν ἀλλὰ χρόνου . ἡ δὲ τῶν αἰτίων ἀπειρία δεικνύοιτο ἄν , εἰ ἐπ’ ἄπειρον ἄλλο πρὸ ἄλλου αἴτιον κατὰ τὸ εἶδος διαφέρον λαμβάνοιτο , ἐπεὶ τῆς γε ἀδιαλείπτου γενέσεως τῆς ἐν τῷ ἀπείρῳ χρόνῳ τὰ αὐτά αἴτια ὄντα δείκνυται . Τῶν γὰρ μέσων ὧν ἐστιν ἔσχατον καὶ πρότερον , ἀναγκαῖον εἶναι τὸ πρότερον αἴτιον τῶν μέσων . Ὅτι μὴ οἷόν τε εἰς εὐθυωρίαν εἶναι ἄπειρόν τι εἶδος αἰτίων , καθολικῇ δείξει χρώμενος τοιαύτῃ παρίστησιν . ἐν οἷς ἔστι μέσα τινά , ὡς εἶναί τι πρῶτον καὶ εἶναί τι ἔσχατον καὶ τούτων μεταξύ τινα , ἀνάγκη τούτων τὸ πρῶτον αἴτιον εἶναι τῶν μέσων τε καὶ μετ’ αὐτὸ ὄντων , εἰ δηλονότι οὕτως ἔχοιεν πρὸς ἄλληλα ταῦτα ὡς τὸ μὲν αὐτῶν αἴτιον εἶναι τὸ δὲ αἰτια - τόν . καὶ διὰ τί τοῦτο , δείκνυσιν ἐπὶ τριῶν ποιησάμενος τὸν λόγον . πρῶτον δὲ καὶ ἔσχατον οὐ τῷ χρόνῳ λαμβάνει , ἀλλὰ τὴν κατ’ εἶδος διαφορὰν δεικνὺς τῶν αἰτίων . τῶν γὰρ ὁμοειδῶν οὐδὲν μᾶλλον ἄλλο ἄλλου κατὰ τὴν οἰκείαν φύσιν πρῶτόν ἐστιν . εἰ γοῦν τρία οὕτως ἔχοντα πρὸς ἄλληλα ληφθείη , καί τινα δέοι τί τούτων αἴτιόν ἐστι τῶν ἄλλων ἀποδοῦναι , τὸ πρῶτον ἄν εἴποιμεν . οὔτε γὰρ τὸ ἔσχατον · οὐδενὸς γὰρ τοῦτο αἴτιον , μηδέν γε ἔχον μετ᾿ αὐτό . ἀλλ’ οὐδὲ τὸ μέσον · τοῦ γὰρ μετ’ αὐτὸ τοῦτο αἴτιον , εἴπερ ἄρα , εἶναι δύναται μόνου · ἦν δὲ ζητούμενον τί ἐκ τῶν εἰλημμένων τῶν ἄλλων ἐστὶν αἴτιον ἐπεὶ ὡς τὸ μέσον πρὸς τὸ μετ᾿ αὐτὸ ἔχει , οὐτῶ τὸ πρῶτον πρὸς τὸ μέσον · ὥστε τουτο οὐκ αἴτιον του μετ αὐτὸ τῷ ἄλλο τι αὐτὸ αἴτιον ἔχειν · μὴ ὄντος γὰρ ἐκείνου οὐκ ἂν τὸ δεύτερον ἦν , μὴ ὂν δὲ οὐκ ἂν αἴτιον ἦν τοῦ τρίτου . δῆλον ἄρα ὡς αἴτιον τὸ πρῶτον τῶν μετ’ αὐτό . ποιησάμενος δὲ τὸν λόγον ἐπὶ τριῶν , οὐδέν φησι διαφέρειν , ὡς πρὸς τὴν δεῖξιν , ἢ ἓν μέσον λαβεῖν ἢ πλείω ἢ ἄπειρα . ὁ γὰρ αὐτὸς λόγος ἐπὶ πάντων · ἐν πᾶσι γάρ , ὅσα ἂν ληφθῇ , τὸ πρῶτον αὐτῶν ἐστιν αἴτιον κυρίως , ἀλλ’ οὐ τὸ μέσον τι ἢ τὸ ἔσχατον · τὸ ἔσχατον μέν , ὅτι μηδὲ τὴν ἀρχὴν τοῦτό τινος αἴτιον , οὐδὲ τῶν μεταξὺ δέ τι , ὅτι ἄλλου τοῦτο πρὸς τὸ εἶναι δεῖται ( τοῦ γὰρ πρὸ αὐτοῦ ) οὗ μὴ οὐδ’ ἄν ἦν . δείξας δὲ τοῦτο καὶ λαβὼν τὸ εἶναι τὸ πρῶτον ἐν ἅπασιν αἴτιον τῶν μετ’ αὐτό , μέτεισιν ἐπὶ τὸ κατ’ εὐθυωρίαν λεγόμενον ἄπειρον , καὶ | εὑρὼν ὅτι ἐν τῷ οὕτως ἀπείρῳ οὐδέν ἐστι πρῶτον , λαμβάνει τὸ ἀκόλουθον τούτῳ , ὅτι μηδὲ αἴτιον · εἰ γὰρ ἐν πᾶσιν αἴτιον τὸ πρῶτον , ἀλλ’ οὐχὶ τῶν μέσων τι , ἐφ’ ὧν ἡ τοιάδε τάξις , ἐν οἷς μηδέν ἐστι πρῶτον ἀλλὰ μέσα πάντα , ἐν τούτοις οὐδὲ αἴτιόν τί ἐστιν , οὐ μόνον οὐ πρῶτον , ἀλλ’ οὐδὲ τῶν μεταξύ τι . τὸ δὲ τοῦτον τὸν τρόπον προσκείμενον τοῖς αἰτίοις τοῦ κατ’ ἐνέργειαν ἀπείρου δηλωτικόν ἐστιν · ἐν γὰρ τοῖς οὕτως ἀπείροις οὐδέν ἐστι πρῶτον , καὶ ἐπὶ τοῦ ἀνομοειδοῦς · τῶν γὰρ ἀπείρων μὲν ὁμοειδῶν δὲ πάλιν τὸ ληφθὲν ὁμοίως αἴτιον . τὸ δὲ μέχρι τοῦ νῦν εἶπεν ἀντὶ τοῦ μέχρι τοῦ ἐσχάτου , ἀφ’ οὗ ἡμῖν ἡ ἀρχὴ τῆς τῶν αἰτίων ζητήσεως . καὶ γὰρ ἐν οἷς μὲν ἔστι πρότερόν τι καὶ δεύτερον λαβεῖν ἐν τῇ τάξει , ἐν τούτοις καὶ ἄλλο ἄλλου φῆσαι αἴτιον εἶναι ἴσως ἀληθές , εἰ καὶ μὴ ἁπλῶς αἴτιον · τὸ γὰρ πρότερον τοὺ μετ’ αὐτό · ἐν οἷς δὲ μηδέν ἐστι τῶν μέσων ἄλλο ἄλλου πρότερον ἐν τῇ τοιαύτῃ τάξει † τοῦ οὗ αἴτιον . ἐν δὲ τοῖς ἀπείροις οὐκ ἔστιν ἄλλου πρότερον · πάντα γὰρ ὁμοίως ἐστὶ μέσα , ὡς καὶ αὐτὸς εἶπεν . εἰ γὰρ πρότερά ἐστι τὰ τῆς ἀρχῆς καὶ τοῦ πρώτου ἐγγυτέρω , ἐν οἷς μηδέν ἐστιν ἀρχὴ μηδὲ πρῶτον , ἐν τούτοις οὐδὲ ἐγγυτέρω τί ἐστι τῆς ἀρχῆς καὶ πορρωτέρω · διὸ οὐδὲ τάξιν τινὰ ἔχει ἔτι τὰ μέσα · εἰ δὲ μὴ τοῦτο , οὐδὲ πρότερόν τι αὐτῶν ἔσται , οὐδὲ θάτερον θατέρῳ αἴτιον . οὐ μόνον δὲ ἐπὶ τῶν κατ’ εὐθυωρίαν καὶ τοῦτον τὸν τρόπον ἀπείρων πάντα τὰ μόρια μέσα , ἀλλὰ καὶ τῶν ὁπωσοῦν ἀπείρων , οἷον εἰ κατὰ μέγεθός τι ἄπειρον ἢ κατ’ εἶδος ἢ χρόνον εἴη · πάντων γὰρ τῶν ἐνεργείᾳ ὄντων ἀπείρων ὅ τι ἂν ληφθῇ μόριον , μέσον ἐστίν · εἰ γὰρ μὴ μέσον , πέρας · ἀλλ’ εἰ πέρας ἔχοι , οὐκ ἄπειρον . τὸ δὲ ὁμοίως μέχρι τοῦ νῦν προσέθηκεν , ἐπεὶ τὴν δεῖξιν ἐποιεῖτο ἐπὶ τῶν αἰτίων τῶν κὰτ εὐθυωρίαν ἀπείρων ἐπὶ τὸ ἄνω · ἀπὸ γὰρ τοῦ ἐνεστῶτος καὶ ὄντος νῦν λαμβανόντων ἡμῶν τὰ αἴτια , ἅπαντα τὰ λαμβανόμενα μέσα , εἰ ἐπ’ ἄπειρον ἡ πρόοδος . δείκνυται μὲν οὖν τῇ τοιαύτῃ τῶν αἰτίων ἀπειρίᾳ τὸ μηδὲ ἔσεσθαί τι ἐκ τῶν αἰτίων τῷ ἀδιεξίτητα τὰ πρὸ παντὸς τοῦ ληφθέντος αἴτια ἐπὶ τὸ ἄνω εἶναι , ἄπειρά γε ὄνια · οὕτως δὲ οὐδ’ ἄν αἴτια εἴη . αὐτὸς δὲ οὐχ οὕτω δείκνυσιν , ἀλλὰ διὰ τοῦ λαβεῖν τι ὡς ἔσχατον καὶ ὁρίσαι καὶ δεῖξαι ὅτι μὴ οἷόν τε τούτου αἴτιον εἶναί τι ἐπ’ ἄπειρον ὄντων ἐπὶ τὸ ἄνω τῶν αἰτίων · καὶ γὰρ οὐκ ἄλλως ἐνῆν ἢ ἐπὶ τὸ ἄνω ἢ ἐπὶ τὸ κάτω δεῖξαι μὴ | οὖσαν ἀπειρίαν τῶν αἰτίων , μὴ κειμένου τινὸς ἀφ’ οὗ δέοι ἢ ἐπὶ τὸ ἄνω ἢ ἐπὶ τὸ κάτω λαμβάνειν . ὥστε εἴπερ μή ἐστι πρῶτον , ὅλως αἴτιον οὐδέν ἐστιν · εἰ γὰρ εἴη πάντα τὰ ὡς αἴτια λαμβανόμενα τῷ πὰρ ἄλλου τὴν αἰτίαν ἔχειν τοῦ εἶναι τοιοῦτον αἴτια , ἀλλ’ οὐ τῇ φύσει αὐτῶν , εἰ μηδέν ἐστι πρῶτον , οὐδ’ ἄν αἴτιόν τι εἴη τῷ μηδὲν τῶν ὡς αἰτίων λαμβανομένων τῇ οἰκείᾳ φύσει τοιοῦτον εἶναι . Ἀλλὰ μὴν οὐδ’ ἐπὶ τὸ κάτω οἷόν τ’ εἰς ἄπειρον προϊεναι ἔχοντος του ἄνω ἀρχήν . Δείξας ὅτι οὐκ ἔστιν εἰς ἄπειρον τῶν αἰτίων κατ’ εὐθυωρίαν ἐπὶ τὸ ἄνω ἡ πρόοδος , ἀλλ’ ἀνάγκη , εἰ ἔστι τι αἴτιον ὅλως , εἶναί τι πρῶτον καὶ ἀρχήν , νῦν πάλιν δείκνυσιν ὅτι οὐδὲ ἐπὶ τὸ κάτω οἷόν τε κατ’ εὐθυωρίαν ἐπ’ ἄπειρον ἰέναι τὰ αἴτια , οὔσης ἀρχῆς τῶν αἰτίων καὶ πρώτου τινὸς αἰτίου , ὡς εἶναι πᾶν τὸ αἰτιατὸν ἄλλου πάλιν αὐτὸ αἴτιον διαφέροντος κατ’ εἶδος τῶν ἤδη γεγονότων . εἰ γὰρ οὕτως γένοιτο ὥστε ταὐτὸν πάλιν τι γενέσθαι τῶν ἐφθακότων γενέσθαι , ἀνακάμπτοι ἂν καὶ οὐκ ἐπ’ ἄπειρον κατ’ εὐθυωρίαν ἐπὶ τὸ κάτω τὰ αἴτια προίοι · τῶν γὰρ αὐτῶν κατ’ εἶδος τὰ αὐτὰ αἴτια τῷ εἴδει . τοῦτο δὲ ἐδήλωσε διὰ τοῦ ἐπὶ τῆς ὕλης παραδείγματος , εἰπὼν ὥστε ἔκπυρός μὲν ὕδωρ , ἐκ δὲ τούτου γῆν καὶ οὕτως ἀεὶ ἄλλο τι γίγνεσ·θαι γένος , γένος εἰπὼν ἀντὶ τοῦ εἶδος . ἔχει μὲν οὖν ἡ λέξις δι’ ὧν τὸ προκείμενον δείκνυσιν ἀσάφειαν , τὸ δ’ οὖν λεγόμενον δι’ αὐτῆς ὡς συνελόντα εἰπεῖν τοιοῦτόν ἐστιν . λαβὼν διχῶς λέγεσθαι γίγνεσθαι καὶ γεγονέναι τόδε ἐκ τοῦδε · ἢ γὰρ ὡς ἐκ τοῦ γιγνομένου ἤδη καὶ ἐπιτελουμένου τὸ γεγονὸς καὶ τὸ τετελεσμένον ὡς εἰς τὴν οἰκείαν προϊόντων τελειότητα κατὰ τὴν ἐν αὐτοῖς μεταβολήν · οὕτως γὰρ ἐκ παιδὸς ἀνὴρ γίγνεται , καὶ ἔστιν αὕτη μὲν ἡ γένεσις κατ’ αὔξησιν · ἀλλὰ καὶ ἐκ τοῦ μανθάνοντος ὁ ἐπιστήμων , αὕτη κατ’ ἀλλοίωσιν · καὶ ἐκ τοῦ μὴ νοοῦντος ὁ νοῶν , αὕτη κατ’ εἶδος ἡ μεταβολή · τελειότης γάρ . τοιαύτη καὶ ἡ ἐκ τοῦ πρωὶ εἰς τὴν ἡμέραν μεταβολή · τελειοῦται γὰρ ὁ ὄρθρος προιὼν ἐπὶ τὴν ἡμέραν , καὶ τὸ οἰκεῖον εἶδος λαμβάνει . τὴν μὲν οὖν τοιαύτην γένεσιν ἐκ τοῦ γιγνομένου γίγνεσθαι λέγει , ὅτι ἐξ ἤδη γεγονότος καὶ . ὄντος τινὸς ἀτελοῦς δὲ καὶ διὰ τοῦτο γιγνομένου γίγνεται · γεγονότος γὰρ ἤδη καὶ ὄντος τινὸς ἡ εἰς τὸ τέλειον πρόοδος . ἡ δέ τις | γένεσίς ἐστιν ἐκ τοῦ μηδέπω ὄντος εἰς τὸ εἶναι τόδε τι μεταβολή , ὡς λέγεται γίγνεσθαι ἐξ ὕδατος ἀήρ , ἣν λέγει πάλιν ἐκ τῆς γενέσεως , ὅτι τὸ οὕτως γιγνόμενον οὐ γεγονὸς ἢ προυπάρχον τε καὶ γιγνόμενον γίγνεται καὶ τελειοῦται , ἀλλ’ ἔστιν ἐξ αὐτῆς τῆς γενέσεως γιγνόμενον , οὐκ ὂν πρὸ τοῦ . καὶ γὰρ ἐκ τοῦ μηδ’ ὅλως εἶναι εἰς τὸ εἶναι μεταβολὴ ἡ κυρίως γένεσις , ἥτις γίγνεται ἐκ τῆς τοῦ προϋπάρχοντος φθορᾶς · γίγνεται γὰρ ὁ ἀὴρ ἐκ τοὐ ὕδατος , οὐ τοῦ ὕδατος γιγνομένου ἀέρος , ἀλλ’ ἐκ φθορᾶς ὕδατος καὶ μεταβολῆς τοιαύτης . εἰς δύο τούτους τοὺς τρόπους εὑρὼν διαιρούμενον τὸ ἔκ τινος εἴς τι μεταβάλλον καὶ γιγνόμενο.ν ὡς ἐξ αἰτίου τινὸς καὶ ὑποκειμένου ( παρῃτήσατο γὰρ τὸ σημαίνεσθαι καὶ αὐτὸ δυνάμενον ἐκ τῆς λέξεως τῆς ἐκ τοῦδε γίγνεσθαι λεγούσης · ἔστι δὲ τοῦτο τὸ τόδε μετὰ τόδε · λέγεται γὰρ ἐξ Ἰσθμίων Ὀλύμπια ἢ ἀνάπαλιν , ὅτι γίγνεται μετὰ Ἴσθμια Ὀλύμπια ἢ μετὰ Ὀλύμπια Ἴσθμια · οὐχ ὡς ἐξ αἰτίου γιγνομένου τοῦ ἑτέρου λέγεται ἐπὶ τῶν οὕτω γιγνομένων ἐκ τοῦδε τόδε γίγνεσθαι , διὸ τὸ σημαινόμενον παρῃτήσατο τοῦτο · περὶ γὰρ αἰτίων καὶ τῶν ἐξ αἰτίων γινομένων ὁ λόγος ἐστὶν αὐτῷ , ταῦτα δὲ μόνον χρόνου τάξιν τινὰ σημαίνει · οὐ γὰρ θάτερον αὐτῶν εἰς θάτερον μεταβάλλει ἢ συντελεῖ τι ) , λαβὼν δὴ τοὺς δύο τρόπους τοὺς προρρηθέντας , καθ’ οὓς κατὰ μεταβολήν τινος ὑποκειμένου τόδε τι γιγνεται , δείκνυσι κατὰ μηδέτερον αὐτῶν ἐπ’ ἄπειρον δυναμένην γενέσθαι τὴν πρόοδον . τὰ μὲν γὰρ κατὰ φθοράν τινος ἐξ αὐτοῦ λεγόμενα γίγνεσθαι ἐκ τῆς γενέσεως γίγνεσθαι λέγει , οὐκ ἐκ τοῦ γενομένου ἤδη καὶ ὄντος . ἃ καὶ ἀνακάμπτει εἰς ἄλληλα · ὡς γὰρ ἐξ ὕδατος ἀήρ , οὕτω καὶ ἐξ ἀέρος ὕδωρ γίγνεται , καὶ τοῦτο ἐναργές · διὸ καὶ ταὐτὸ αὐτοῖς τὸ ὑποκείμενόν τε καὶ ἡ ὕλη . τὰ δὲ ἀνακάμπτοντα δῆλον ὅτι μὴ ἐπ’ ἄπειρον πρόεισιν · ἐπὶ γὰρ ταὐτὸν αὐτοῖς ἐπάνοδος . τὰ δὲ ἐκ τοῦ γεγονότος ἤδη καὶ ὑπομένοντος αὐτοῦ καὶ γιγνομένου μεταβάλλοντα , εἴτε κατ’ αὔξησιν εἴτε κατ’ ἀλλοίωσιν εἴτε τὴν κατ’ εἶδος τελειότητα , οὐκ ἀνακάμπτει μὲν εἰς ἄλληλα , ἐπὶ δὲ τὸ τελειωθῆναι ἡ πρόοδος αὐτοῖς ἀπὸ τῶν μεταξύ . τῶν μὲν οὖν οὕτως γιγνομένων ὡς τῶν μεταξὺ ὑπομενόντων καὶ τελειουμένων ὁρῶμεν ὅτι πάντων τέλος τι ἔστιν ὃ γίγνεται , καὶ οὐκ ἔστιν εἰς ἄπειρον ἡ εἰς τὴν τελειότητα τὴν οἰκείαν γιγνομένη πρόοδος αὐτῶν ἑκάστου . τῶν δὲ κατὰ φθορὰν γιγνομένων θατέρου ὁρῶμεν ἀνακαμπτουσαν τὴν γένεσιν · ἡ γὰρ τοῦ ἑτέρου φθορὰ | τοῦ ἑτέρου γένεσίς ἐστιν . εἰ δὲ ἀνακάμπτει , οὐκ ἐπ’ ἄπειρον πρόεισι κατ’ εὐθυωρίαν ἐπὶ τὸ κάτω τὰ οὕτως αἴτια . εἰ δὲ μήτε ἐπὶ τῶν οὕτως γιγνομένων μήτε ἐπὶ τῶν ἐκείνως ἐπ’ ἄπειρον γίγνεται ἄλλο ἄλλου αἴτιον κατ’ εὐθυωρίαν , μόνως δὲ οὕτως ἄλλο ἐξ ἄλλου γίγνεται , οὐδ’ ὅλως ἂν εἴη ἐπ’ ἄπειρον κατ’ εὐθυωρίαν ἄλλο ἐξ ἄλλου γιγνόμενον . Ὡς μὲν οὖν ἐκ παιδὸς ἄνδρα γενέσθαι φαμέν . Δηλώσας τὸ διττὸν τοῦ ἔκ τινος εἴς τι μεταβάλλειν λεγομένου διὰ παραδειγμάτων , ἑκάτερον λαβὼν τῶν παραδειγμάτων , πῶς γίγνεται δείκνυσι , καὶ τίς αὐτῶν ἡ πρὸς ἄλληλα διαφορά . τὰ μὲν δὴ οὕτως λεγόμενα γίγνεσθαι ὡς ἐκ παιδὸς ἀνὴρ καὶ ἐκ τοῦ μανθάνοντος ὁ ἐπιστήμων , ἴδιον ἔχει τὸ ἐκ τοῦ γιγνομένου τε καὶ ὄντος ἤδη καὶ τελειουμένου καὶ μεταξὺ ὄντος μεταβεβληκέναι εἰς τὸ γεγονὸς καὶ τέλειον · ὅ τε γὰρ ἀνὴρ ἐκ παιδὸς γεγονεν ὄντος τε ἤδη καὶ ὑπομένοντος τοῦ ἐξ οὗ γίγνεται , καὶ αὐτοῦ γιγνομένου καὶ μεταβάλλοντος εἰς τὸ τέλειον εἶδος τὸ τοῦ ἀνδρὸς ἐκ τοῦ ἀτελεστέρου . ὁμοίως δὲ καὶ ὁ μεμαθηκὼς ἐκ τοὺ μανθάνοντος καὶ μεταβάλλοντος εἰς τελειότητα . ὁμοίως τούτῳ καὶ ὁ νοῶν · γένεσις γὰρ ἡ κατὰ τὴν τελειότητα καὶ ἡ εἰς τὸ νοεῖν μεταβολή . καὶ εἴη ἄν οὕτως τὸ νοούμενον εἶδός τε καὶ τελειότης τοῦ νοοῦντος , τοῦ νοῦ · πάντα γὰρ τὰ οὕτως ἔκ τινὸς γιγνόμενα ὑπομένοντος τοῦ ἐξ οὗ γίνεται σωζομένου καὶ εἰς τελειότητα μεταβάλλοντος γίνεται . εἰπὼν δὲ ὡς ἐκ τοῦ γιγνομένου τὸ γεγονός , προσέθηκε τὸ ἢ τοῦ ἐπιτελουμένου τὸ τετελεσμένον οὐχ ὡς ἄλλο τι σημαινόμενον , ἀλλ’ ὅτι τὸ αὐτὸ ἀμφοτέρως εἰπεῖν ἔστιν . τὸ γὰρ οὕτως γεγονὸς ἐκ τοῦ γιγνομένου καὶ ὄντος ἤδη γέγονε , καὶ ἐκ τοῦ ἐπιτελουμένου τετελείωται · τὸ γὰρ γιγνόμενον τὸ ἐπιτελούμενόν ἐστιν . εἰ - πὼν δὲ οὕτω γίγνεσθαι τὰ τοιαῦτα ὡς ἐκ τοῦ γιγνομένου , δείκνυσι καὶ ὅτι ἔστι τὸ γιγνόμενον μεταξὺ τοῦ τε ὄντος καὶ τοῦ μὴ ὄντος . ὡς γὰρ τοῦ εἶναι καὶ τοῦ μὴ εἶναι μεταξὺ γένεσίς ἐστιν οὖσα ἐκ τοῦ μὴ ὄντος εἰς τὸ εἶναι μεταβολή , ἥτις οὗτε μὴ ὄν ἐστιν οὔτε ὂν ἤδη ( διὰ γὰρ γενέσεως νέσεως ἐκ τοῦ μὴ εἶναί τι εἰς τὸ εἶναι μεταβολή ) , οὕτως ἀναλόγως ἔχει καὶ τὸ γιγνόμενον , οὗ ἐστιν ἡ γένεσις , πρ·ός τε τὸ ἀπλῶς ὂν καὶ τὸ ἁπλῶς μὴ ὄν , μεταξὺ ὂν αὐτῶν . καὶ δεικνύοι δ’ ἄν τοῦτο διὰ τὸ δοκεῖν πᾶν τὸ γινόμενον διά τινος μεταξὺ γίγνεσθαι καὶ ἔκ τινος μεταξύ . ὡς γὰρ ἐκ τῆς γενέσεως μεταξὺ οὔσης τοῦ τε εἶναι καὶ τοῦ μὴ εἶναι γίγνεται τὰ οὕτως γιγνόμενα , οὕτως καὶ τὸ ἐκ τοῦ γιγνομένου γιγνόμενον ἐκ μεταξύ τινος καὶ αὐτὸ γίγνεται · μεταξὺ γὰρ τὸ γιγνόμενον | τοῦ τε ὄντος καὶ τοῦ μὴ ὄντος . πῇ γὰρ ὂν τὸ γιγνόμενον ἤδη καὶ πῇ μὴ ὄν , οὔτε δὲ ἁπλῶς ὅν , ὅτι μὴ τέλειον ( τὸ γὰρ ὂν τέλειόν τι ἤδη ) , οὔτε ἁπλῶς μὴ ὄν · διὸ μεταξύ τι τῆς ἀντιφάσεως · τὸ γὰρ πῇ ὂν καὶ αὐτὸ ὄν . πῶς δὲ τὰ οὕτως ἔκ τινος γιγνόμενα ἐκ τοῦ γιγνομένου ἐπιτελεῖται , ἐπεδήλωσε παραθέμενος τὸν μανθάνοντα . ὁ γὰρ μανθάνων ἐστὶν ὁ γιγνόμενος ἐπιστήμων , ὃς ἐκ τοῦ μανθάνοντος οὕτως γίγνεται , ὅτι ὁ μανθάνων γίγνεται καὶ ὑπομένων πρόεισιν ἐπὶ τὸ ἐπίστασθαι , ἥτις ἐστὶν τελειότης τοῦ μανθάνοντος · οὐ γὰρ ἁπλῶς ὁ μανθάνων γίγνεται , ἀλλ’ ἐπιστήμων . ἢ καὶ αὐτὸ τὸ μανθάνειν μεταξύ ἐστι τοῦ ἐπίστασθαι , ὃ κυρίως ὄν , καὶ τῆς τελείας ἀμαθίας , ὃ εἴη ἄν ἀπλῶς μὴ ὄν . τὰ δὴ τοῦτον τὸν τρόπον ἔκ τινος γιγνόμενα ἐκ τοῦ μεταξὺ τοῦ τε ὄντος ἤδη καὶ τοῦ μὴ ὄντος γίγνεται . Τὸ δὲ ὡς ἐξ ἀέρος ὕδωρ , φθειρομένου . ἐπὶ τὸ ἕτερον σημαινόμενον τῶν ἐκ τῆς διαιρέσεως μετελήλυθεν , αὐτὸ τιθεὶς καὶ αὐτοῦ παράδειγμα τὸ ὡς ἐξ ἀέρος ὕδωρ γίγνεται . καὶ ὅτι μὴ ὁμοίως ὡς ἐκ μανθάνοντος ὁ ἐπιστήμων , μηδὲ ἐκ τοῦ μεταξύ , δείκνυσι · φθειρομένου γὰρ τοῦ ἑτέρου λέγεται γίγνεσθαι ἡ γένεσις τοῦ γιγνομένου , ἀλλ’ οὐχ ὑπομένοντος καὶ τελειουμένου . διὸ ἐκεῖνα μὲν οὐκ ἀνακάμπτει εἰς ἄλληλα , τὰ κατὰ τὸ πρῶτον σημαινόμενον γιγνόμενα , ἦν δὲ τὰ κατὰ τὸ τελειοῦσθαι · οὐ γὰρ ἀνακάμπτει ταῦτα ὥστε γίγνεσθαι ἐκ παιδὸς ἄνδρα καὶ πάλιν ἐξ ἀνδρὸς παῖδα , ὅτι τὸ τέλειον οὐκ ἐπάνεισιν ἐπὶ τὸ ἀτελές . οὗ τὴν αἰτίαν ἀποδιδοὺς εἶπεν οὐ γὰρ γίγνεται ἐκ τῆς γενέσεως τὸ γιγνόμενον , ἀλλὰ μετὰ τὴν γένεσιν , τουτέστιν οὐ γὰρ ἐκ τῆς ἄλλου φθοράς καὶ τῆς γενέσεως αὐτῆς τὸ οὕτω γιγνόμενον γίγνεται , ἀλλ’ ἐκ τοῦ ἤδη γεγονότος · μετὰ γὰρ τὴν γένεσιν τὸ γεγονέναι . τὰ μὲν γὰρ κατὰ φθορὰν τῶν ἔξωθεν γιγνόμενα ἀρχὴν τοῦ εἶναι τὴν γένεσιν ἔχει · ἡ γὰρ ἐκείνων μεταβολὴ καὶ φθορὰ τούτων γένεσις , ἀλλ’ οὐκ ἐκεῖνα ὑπομένοντα καὶ γιγνόμενα . τὰ δὲ τελειούμενα καὶ οὕτως ἔκ τινων λεγόμενα γίγνεσθαι οὐκ ἐκ τῆς γενέσεως καὶ τῆς πρώτης μεταβολῆς γίγνεται , ἀλλὰ μετὰ τὴν γένεσιν · τὸ μὲν γὰρ γιγνόμενόν ἐστι τὸ ἐκ τῆς γενέσεως γεγονός , οἷον τὸ βρέφος , ὃ προιὸν παῖς καὶ ἀνὴρ γίγνεται , ὁ δὲ ἀνὴρ οὐκ ἐκ τῆς γενέσεως ἀλλ᾿ ἐκ τοῦ γιγνομένου ἐκ τῆς γενέσεως καὶ τελειουμένου γίγνεται . ὥστε οὐκ ἐκ τῆς γενέσεως ἀλλὰ μετὰ τὴν γένεσιν γίγνεται τὰ οὕτως γιγνόμενα . εἰπὼν δὲ ὅτι μετὰ τὴν γένεσιν , οὐκ ἐκ τῆς γενέσεως τὰ τελειούμενα γίγνεται , παρέθετο οὕτως γίγνεσθαι ὡς καὶ ἡμέραν ἐκ τοῦ πρωΐ , διὸ ἐκ μὲν τοῦ πρωὶ ἡμέρα γίγνεται , οὐκέτι δ’ ἐξ ἡμέρας πρωΐ , πρωΐ τὸν ὄρθρον λέγων . ἀτελὲς γὰρ τὸ πρώι · οὐχ ὁμοίως γὰρ ἐκ τοῦ πρωὶ ἡμέρα καὶ ἐξ Ὀλυμπίων Ἴσθμια · ἐπὶ μὲν γὰρ ἐκείνων μόνον τόδε μετὰ τόδε καὶ χρόνου τάξις , οὐκέτι δὲ ὑποκείμενον θατέρου θάτερον · τὸ δὲ πρωὶ ἡμέρα γίγνεται μεταβάλλον καὶ ὑπομένον | καὶ τελειούμενον · ἀτελὴς γὰρ ἡμέρα τὸ πρωί τῷ μηδέπω διηρθρῶσθαι ἐν αὐτῷ τὸ ἡμερήσιον φῶς , ἀλλ’ ἔτι ἀμυδρὸν εἶναι . τὸ δὲ ὅτι μετὰ τοῦτο εἶπεν , ὅτι γενόμενος ὁ ὄρθρος μετὰ ταῦτα αὐτὸς τελειούμενος ἡμέρα γίγνεται . εἰπὼν δὲ τὰ οὕτως γιγνόμενα μὴ ἀνακάμπτειν εἰς ἄλληλα , ὡς καὶ ἐκ τῶν παραδειγμάτων δῆλον καὶ ἐκ τῆς ῥηθείσης αἰτίας , λέγει περὶ τῶν κατὰ φθοράν τινων ἐξ αὐτῶν λεγομένων γίγνεσθαι , ἃ εἶπεν ἐκ τῆς γενέσεως γίγνεσθαι , ὅτι ταῦτα ἀνακάμπτει εἰς ἄλληλα . ὡς γὰρ ἐξ ὕδατος ἀήρ , οὕτως ἐξ ἀέρος ὕδωρ · οὐ γάρ ἐστι θατέρου θάτερον τέλος , ἀλλ’ ἐστὶ πάντα τὰ τοιαῦτα , ὅσα ἐκ τῆς γενέσεως γίγνεται , οἰκείαν μέν τινα ἔχοντα τελειότητα , κοινὴν δὲ ὕλην ἐπίσης αὐτῶν δεκτικήν . ὅτι δὲ τὰ οὕτω γιγνόμενα ἀνακάμπτει εἰς ἄλληλα , δῆλον καὶ ἐκ τῆς ἐναργείας καὶ ἐκ τοῦ μὴ εἶναι ἐπ’ ἄπειρον τὴν κατ’ εἶδος τῶν σωμάτων διαφοράν , ἥτις ἦν ἂν εἰ ἐπ’ ἄπειρον τοῦτον τὸν τρό - πον ἄλλο ἐξ ἄλλου ἐγίγνετο . Τῶν μὲν γὰρ ὄντων μεταξὺ ἀνάγκη τέλος εἶναι . Τῶν ἐκ τῶν μεταξὺ γιγνομένων καὶ οὐκ ἐκ τῆς γενέσεως , ἃ μὲν ἤδη ἔστιν · ὄντα , λέγει , ὡς ἐγίγνετο τὰ τελειούμενα · τούτων γὰρ τέλος τι ἔστιν ἃ ὄντα ἤδη τινά ἐστι μεταξύ . ταῦτα μὲν διὰ τοῦτο οὐκ εἰς ἄπειρον ἔχει τὴν ἐπὶ τὸ κάτω γένεσιν , ὅτι ἔχει τι τέλος ἐφ’ ὃ διὰ τῶν μεταξὺ πρόεισι · τὰ δὲ διὰ τὸ εἰς Μήλα ἀνακάμπτειν . καὶ προσέθηκε τὸ ἡ γὰρ θατέρου φθορὰ ἑτέρου γένεσίς ἐστιν . δέδεικται δὲ τοῦτο ἐν Φυσικῇ ἀκροάσει . δύναται καὶ τὸ τῶν μὲν γὰρ ὄντων μεταξὺ εἰρηκέναι ὡς ἴσον τῷ ἐφ’ ὧν μὲν γὰρ ὄντων τινῶν μεταξύ , τούτων μεταξὺ τέλος τί ἐστιν . Ἅμα δὲ καὶ ἀδύνατον τὸ πρῶτον ἀίδιον ὄν φθαρῆναι · ἐπεὶ γὰρ οὐκ ἄπειρος ἡ γένεσις ἐπὶ τὸ ἄνω , ἀνάγκη , ἐξ οὗ φθαρέντος πρώτου τι ἐγένετο , μὴ ἀίδιον εἶναι . Δείξας κοινῶς πρῶτον μὲν ὅτι μὴ ἐπὶ τὸ ἄνω οἷόν τε ἄπειρα τὰ αἴτια εἶναι , δεύτερον δὲ ὅτι μηδὲ ἐπὶ τὸ κάτω , νῦν καὶ περὶ ἑκάστου τῶν αἰτίων ἰδίᾳ δείκνυσιν ὅτι μὴ ἐπ’ ἄπειρόν τι αὐτῶν . εἶναι οἷόν τε , καὶ πρῶτόν γε ὅτι μὴ ἡ ὑλικὴ αἰτία ἐπ’ ἄπειρόν ἐστιν . συγχρῆται δὲ εἰς τὴν δεῖξιν τοῦ μὴ εἶναι εἰς τὸ ἄνω ἐπ’ ἄπειρον προϊόντα τὰ αἴτια τῷ τὸ πρῶτον ὑποκείμενον ἀίδιον εἶναι · εἰ γὰρ ἐγένετο , ἦν ἄν τι πρῶτον αὐτοῦ ἐξ οὗ ὑποκειμένου ἐγίγνετο , οὕτως δὲ οὐκέτ’ ἄν πρῶτον ἦν · ἐπεὶ δὲ μὴ τοῦτο , ἀίδιον καὶ ἀγένητον γίγνεται τὸ πρῶτον ὑποκείμενον . ἐξ οὗ ἄρα φθειρομένου γίγνεταί τι , οὐκ ἔστι τοῦτο τὸ πρῶτον ὑποκείμενον · οὐ γὰρ ἀίδιον τὸ φθειρόμενον , τὸ δὲ πρῶιον ὑποκείμενον ἀίδιον . οὐκ ἄρα ἡ ὕλη φθείρεται ἀλλ’ ἡ αὐτὴ μένει . πρώτου δὲ φθαρέντος εἶπεν ὡς ἴσον τῷ ἐξ οὗ καθ’ αὑτό [ τι ] καὶ οὐ κατὰ συμβεβηκὸς φθαρέντος ἐγένετό τι , τοῦτο ἀίδιον εἶναι · κατὰ συμβεβηκὸς μὲν γὰρ ἡ ὕλη φθείρεται ( ὅτι γὰρ τὸ αὐτῇ ἡ στέρησις φθείρεται ἐν τῇ γενέσει τῶν ἐκ τῆς ὕλης γιγνομένων , | τοῦτο γὰρ τὸ καθ’ αὑτὸ φθειρόμενον ) , καθ’ αὑτὴν δὲ ἄφθαρτος . φθείροιτο δ’ ἂν καθ’ αὑτήν , εἰ ἐπ’ ἄπειρον ἄλλο ἐξ ἄλλου γίγνοιτο καὶ μὴ πᾶσιν ἡ αὐτὴ μένοι τοῖς γιγνομένοις . καὶ εἴη ἂν τὸ λεγόμενον ἴσον τῷ ὁ λέγων ἄπειρον ἐπὶ τὸ ἄνω ἄλλο ἄλλου ὕλην γίγνεσθαι , οὗτος φθείρεσθαι λέγοι ἂν τὸ πρῶιον ὑποκείμενον , ὃ ἀνάγκη ἀίδιον εἶναι εἴ γε τούτῳ μηκέτι ἄλλο ὑπόκειται · οὐ γὰρ ἐπ’ ἄπειρον εἰς τὸ ἄνω τὰ αἴτια . τοῦτο δὴ λέγοι ἂν φθείρεσθαι , εἰ μὴ πᾶσιν αὐτὸ ὑποκεῖσθαι λέγοι τοῖς γιγνομένοις , ταὐτὸν μένον , ἀλλὰ λέγοι κατὰ φθορὰν τοὐ ὑποκειμένου τὸ μετ’ αὐτὸ † ὑποκείμενον φθαρέντος αὐτοῦ τὸ ἐξ αὐτοῦ ἐγένετο οὐκ ἀίδιον . εἰ γὰρ ἵσταται ἐπὶ τὸ ἄνω τὰ αἴτια , δεῖ τι ἄρξασθαι καὶ πρῶτόν γε ἐκ τῆς ὕλης τῆς πρώτης γενέσθαι · εἰ δὲ φθειρομένης αὐτῆς γίγνεται , οὔτε ἀίδιος ἡ κίνησις εἴη , οὔτε ἔτι πρώτη καὶ ἀίδιος αὐτὴ ἄν εἴη ἡ πᾶσιν ὑποκειμένη πρώτη . καὶ οὐκ ἐπ’ ἄπειρον ἄρα ἡ ὑλικὴ αἰτία εἰς τὸ ἄνω πρόεισιν . ἔστι γὰρ σφόδρα συντόμως τὸ εἰρημένον . εἰπὼν γὰρ ἅμα δὲ καὶ ἀδύνατον τὸ πρῶτον ἀίδιον ὂν φθαρῆναι , τὸ δεικτικὸν τοῦ εἶναι τὸ πρῶτον ἀίδιον παρέθετο ἐπεὶ γὰρ οὐκ ἄπειρος ἡ γένεσις ἐπὶ τὸ ἄνω , οὐκέτι προσθεὶς τὸ διὰ τοῦτο τὸ πρῶιον ὑποκείμενον ἀίδιον . ἢ εἰπὼν τὰ δὲ εἰς ἄλληλα ἀνακάμπτει · . ἡ γὰρ θατέρου φθορὰ θατέρου γένεσίς ἐστιν , ἐπιστώσατο τοῦτο διὰ τοῦ τὸ πρῶτον ὑποκείμενον , ὅ ἐστιν ἡ κυρίως ὕλη , δεῖξαι ἀίδιον ὄν · φθείροιτο γὰρ ἄν , εἰ μὴ ὑπομένοι καὶ σώζοιτο ἐν πᾶσι τοῖς γιγνομένοις , ἀλλὰ τὰ γιγνόμενα ἐξ αὐτοῦ φθειρομένου αὐτοῦ γίγνοιτο , καὶ πάλιν οὕτω τὰ ἐκ τούτων , καὶ ἐπ’ ἄπειρον τοῦτον τὸν τρόπον ἡ · ὑλικὴ αἰτία ἐπὶ τὸ κάτω προΐοι , εἰ δὲ τοῦτο ἄτοπον ( δεῖ εἶναί τι τὸ πρῶτον ὑποκείμενον , ὡς δέδεικται , καὶ τοῦτο ἐν πᾶσι τοῖς γιγνομένοις ἄφθαρτον μένον ἐνυπάρχειν ) , οὕτως οὖν ἔχοντος εἰς ἄλληλα ἂν τὰ ἐξ αὐτοῦ γιγνόμενα ἀνακάμπτοι , ὡς τὴν θατέρου φθορὰν θατέρου γένεσιν εἶναι . ἐν ᾧ γὰρ ἂν ἐνυπάρχοι τῶν ἐξ αὐτῆς γιγνομένων , φυλάξει καὶ τὴν τοῦ δύνασθαι πάλιν ἐν τούτῳ γενέσθαι τῷ εἴδει ἐξ οὗ μεταβάλλει δύναμιν . καὶ αὕτη ἔσται εἰς τὰ γιγνόμενα μεταβάλλουσα , ἀλλ’ οὐκ ἀεὶ ἀληθῶς ἐπ’ ἄπειρον ἄλλο ἄλλῳ ὑποκείμενον γίγνεται , | αὐτὴ δὲ μεταβάλλουσα εἰς τὰ ἐναντία μεταβάλλει , εἰς ἃ μεταβαλλούσης αὐτῆς ἀνακάμπτοι ἄν ἡ γένεσις . οὐ γὰρ αὐτή ἐστιν ἡ ἐν τῇ μεταβολῇ τῇ εἰς τὴν γένεσιν φθειρομένη ( οὐκέτι γὰρ ἂν ἀίδιος εἴη ) , ἀλλὰ ἄλλο τί ἐστιν ἐξ οὗ αὑτὸ καὶ πρώτως φθειρομένου γίγνεται · τοῦτο δὲ ἐδείχθη ἐν τῷ Α τῆς Φυσικῆς ἡ στέρησις . δείξας δὲ ἐπὶ τῆς ὕλης ὅτι μὴ οἷόν τε ἐπ’ ἄπειρον εἰς τὸ κάτω τὰ ὑλικὰ αἴτια προϊέναι , ἑξῆς δείκνυσι πάλιν τὸ αὐτὸ ἐπὶ τοῦ τελικοῦ αἰτίου . λέγει δὲ ἐπεὶ δὲ τὸ οὗ ἕνεκα τέλος , τοιοῦτον δὲ ὃ μὴ ἄλλου ἕνεκα . ἔστι δὲ ὃ λέγει τοιοῦτον . εἰ ἔστι τι οὗ ἕνεκα καὶ τὸ τελικὸν αἴτιον , οὐκ ἐπ’ ἄπειρον ἡ πρόοδος τοῦ οὕτως αἰτίου · ἔστι γὰρ τὸ τελικὸν αἴτιον οὗ χάριν τὰ ἄλλα , αὐτὸ δὲ μηδενός , τὸ δὲ τοιοῦτον ἐσχατον . ὥστε εἰ μὲν ἔστιν ἔσχατον αἴτιον ἐν τοῖς φύσει γιγνομένοις , τοῦτο δέ ἐστι τὸ τελικόν , οὐκ ἐπ’ ἄπειρον ἡ πρόοδος ἐπὶ τὸ κάτω · εἰ δέ ἐστιν ἐπ’ ἄπειρον , οὐκ ἔστι τὸ τελικὸν αἴτιον οὐδὲ τὸ οὗ ἕνεκεν ἐν τοῖς γιγνομένοις φύσει . ἀλλὰ τὸ λέγειν μὴ εἶναι τὴν τοιαύτην ἐν τοῖς φύσει γιγνομένοις αἰτίαν ἐξαιρεῖν ἐστι τὴν τοῦ ἀγαθοῦ φύσιν ἐκ τῶν γιγνομένων · τὸ γὰρ οὗ ἕνεκεν τὰ ἄλλα γίγνεται τὸ ἀγαθόν . τοῦτο δὲ δῆλον ἐκ τῆς ἐπαγωγῆς · “ πᾶσα γὰρ τέχνη καὶ πᾶσα μέθοδος ὁμοίως πρᾶξίς τε καὶ προαίρεσις ἀγαθοῦ τινος ἐφίεσθαι δοκεῖ , ” ὡς εἶπεν ἀρχόμενος τῶν Νικομαχείων . καὶ ἔστι τὸ κυριώτατον ἀγαθόν . οὗ πάντα ἐφίεται . ὥστε ἐν πᾶσι τοῖς κατὰ λόγον ἢ φύσιν γιγνομένοις τὸ ἀγαθὸν τέλος ἐστίν · οὔτε γὰρ τὴν ἀρχὴν ἐγχειρεῖ τις πράττειν τι καὶ ποιεῖν , εἰ μὴ μέλλοι ἐπὶ τὸ τέλος ἄξειν αὐτό . ὥστε εἰ σκοπὸς τῶν πραττομένων τὸ τέλος καὶ τὸ τοιοῦτον αἴτιον , εἰ τοῦτο μὴ εἴη , οὐκ ἂν τὴν ἀρχὴν εἴη τι γιγνόμενον . ἔτι ἀναιρεθήσεται τὸ νοῦν εἶναι καὶ φύσιν ποιητικὰ ἐν τοῖς οὖσι · πάντα μὲν γὰρ τὰ κατὰ φύσιν καὶ κατὰ νοῦν γιγνόμενα ἕνεκά τινος γίγνεται , μὴ ὄντος δὲ τοῦ οὗ ἕνεκα κατὰ φύσιν καὶ κατὰ νοῦν γίγνεται , οὐκ ἄν κατὰ νοῦν τι ἢ φύσιν γίγνοιτο . ἔτι , ὡς εἶπεν ἐν τοῖς Ἠθικοῖς , μάτην ἄν ἡ ὄρεξις εἴη , εἰ μὴ εἴη τέλος τι πάντων τῶν πρακτῶν , ἀλλ’ ἐπ’ ἄπειρον ἄλλο ἄλλου χάριν γίγνοιτο . Καίτοι οὐθεὶς ἄν ἐγχειρήσειεν . Διὰ τῆς ἐναργείας ἔδειξεν ὅτι ἀδύνατον τὴν τοιαύτην αἰτίαν ἐκ τῶν ὄντων ἀνῃρῆσθαι . ἔτι δὲ εἰ ἔστιν ἐφ’ ἑκάστῳ τῶν γιγνομένων τέλος ὡρισμένον , οὐκ ἄν ἐπ’ ἄπειρον ἡ κατὰ τὸ τέλος αἰτία προίοι . συστήσας δὲ τὸ εἶναι κατὰ τὸ τέλος αἰτίαν , μεταλαβὼν τὸ τέλος εἰς τὸ πέρας , ἔδειξε καὶ οὕτως ὅτι μὴ ἐπ’ ἄπειρον τὰ αἴτια · ὧν γὰρ πέρας ἐστί , ταῦτα οὐκ ἄπειρα . Ἀλλὰ μὴν οὐδὲ τὸ τί ἦν εἶναι ἐνδέχεται ἀνάγεσθαι εἰς ἄλλον ὁρισμὸν πλεονάζοντα τῷ λόγῳ . Δείκνυσι καὶ ἐπὶ τῆς κατὰ τὸ εἶδος αἰτίας ( τοῦτο γάρ ἐστι τὸ τί εἶναι ) μὴ γιγνομένην ἐπ’ ἄπειρον τὴν πρόοδον ὡς ἀεὶ τοῦ ληφθέντος εἴ - ALT . REC . GE . DISCR . δοὺς καὶ ὁρισμοῦ ἄλλον πάλιν ὁρισμὸν καὶ ἄλλο τι εἶδος εἶναι . τοῦτο δὲ ἐδήλωσε προσθεὶς τὸ πλεονάζοντα τῷ λόγῳ . δοκεῖ γὰρ ὁ ὁρισμὸς τοῦ ὁριστοῦ τῷ λόγῳ πλεονάζειν · οὐ γάρ ἐστι τῇ λέξει ἴσον ἄνθρωπος καὶ ζῷον λογικὸν θνητόν . ἕκαστον δὲ ὁριστὸν ὀνόματος χώραν πρὸς τὸν ἀποδιδόμενον αὐτοῦ ὁρισμὸν ἔχει . δοκεῖ δέ μοι καὶ αὐτὸ τοῦτο ὡς ἄτοπον προσθεῖναι · εἰ γὰρ ὁ μὲν πλεονάζει τοῦ ὁριστοῦ τῷ λόγῳ , ἐπ’ ἄπειρον ἄν οἱ λόγοι αὔξοιντο δι’ ὧν οἱ ὁρισμοί · τοῦτο δὲ ἄτοπον . οὐ δὴ οἷόν τε ἀεὶ τοῦ ἀποδοθέντος ὁρισμοῦ ὁρισμόν τινα εἶναι , ὡς εἶναι τοῦ μὲν ζώου τὸ οὐσίαν ἔμψυχον αἰσθητικὴν ὁρισμόν , τοῦ δὲ ὁρισμοῦ τούτου πάλιν ἄλλον τινὰ ὁρισμόν , ἢ καὶ ἑκάστου τῶν ἐν τῷ ὁρισμῷ . ὅσῳ γὰρ ἄν πορρωτέρω προέλθῃ τοῦ προσεχοῦς λόγου τοῦ ἀνθρώπου ὃν ὡρίζετο , ἔλαττον ἀποδώσει τὸ εἶδος τοῦ ἀνθρώπου καὶ ἔλαττον αὐτὸν ὁριεῖται · ἀεὶ γὰρ ὁ πρῶτος καὶ προσεχὴς λόγος ἀποδοθεὶς ὁρισμός ἐστι τοῦ πράγματος , ὁ δὲ ὕστερος οὐκέτι ἐκείνου ἀλλὰ τοῦ περὶ ἐκείνου ἀποδοθέντος . ἐφ’ ὧν οὖν ὁ πρῶτος ἀποδοθεὶς μή ἐστιν ὁρισμός , οὐδ’ ἂν ὁ δεύτερος ἢ ὁ τρίτος ἢ ἄλλος τις εἴη · ἕκαστος γὰρ τούτων ὁρισμὸς γίνεται τοῦ πρὸ αὐτοῦ ἀποδοθέντος ὁρισμοῦ , ἀλλ’ οὐ τοῦ πράγματος · οὗ γὰρ μή ἐστιν ὁρισμὸς τὸ πρῶτον ἀποδοθέν , τούτου πολὺ ἧττον ἂν εἴη ὁρισμὸς τὸ μετὰ τὸ πρῶτον ἀπο - δοθέν . εἰ γὰρ ὁ μὲν πρῶτος ἀποδοθεὶς ὡς τοῦ πράγματος ἀποδέδοται , ὁ δὲ δεύτερος ὡς τοῦ λόγου τοῦ περὶ τοῦ πράγματος ἀποδεδομένου , εἰ ὁ πρῶτος μή ἐστι τοῦ πράγματος , οὐδ’ ἄν ὁ δεύτερος αὐτοῦ εἴη · ἦν γὰρ καὶ οὗτος δυνάμενος αὐτοῦ εἶναι , εἰ ὁ πρῶτος ἀποδεδομένος , οὗ ὁ δεύτερος ἀποδέδοται . ἦν αὐτοῦ . καθόλου γὰρ ἐν οἷς τὸ πρῶτον μή ἐστιν , οὐδὲ τὸ δεύτερον · τὸ γὰρ δεύτερον πρώτου τινὸς δεύτερον · ὥστε ὧν μή ἐστιν ὁρισμός τις πρῶιος , οὐκ ἄν δεύτερος εἴη . δύναται καὶ τὸ πρῶτον τὸν ἔσχατον εἰρηκέναι · ὁ γὰρ ἔσχατος λόγος καὶ ἡ ἐσχάτη αἰτία καὶ τὸ ἔσχατον εἶδος , μεθ’ ὃ οὐκέτι τὸ διὰ τί ἀπαιτοῦμεν , οὗτος ἂν ὁ κυρίως ὁρισμὸς εἴη , οὗ μὴ ὄντος τῷ ἐπ’ ἄπειρον εἶναι τὴν πρόοδον , οὐκ ἄν τῶν πρὸ αὐτοῦ τις εἴη . τινὲς ἤκουσαν τοῦ πλεονάζοντα τῷ λόγῳ , ὡς λέγοντος αὐτοῦ , ἀεὶ τῷ πρώτῳ ἀποδοθέντι ὁρισμῷ προστίθεσθαί τι , ὡς πλεονάζειν τὸν δεύτερον τοῦ πρὸ αὐτοῦ κατὰ τὸν λόγον τῷ προστίθεσθαί Τι αὐτῷ , οἷον τοῦ ἀνθρώπου εἰ ὁ μὲν πρῶτος εἴη ζῷον πεζὸν δίπουν , ἄλλον δὲ πάλιν ἄλλο ] μετὰ | τοῦτον ἔχοντα ἄλλην τινὰ τῶν προειρημένων διαφορὰν προσκειμένην , οἷον τὸ λογικόν , καὶ πάλιν τούτῳ ἄλλην , ὡς εἶναι ἐπ’ ἄπειρον αὐξανόμενον τὸν πρῶτον ἀποδοθέντα ὅρον . Ἔτι τὸ ἐπίστασθαι ἀναιροῦσιν οἱ οὕτω λέγοντες · οὐ γὰρ οἷόν τε εἰδέναι πρὶν εἰς τὰ ἄτομα ἐλθεῖν . Ἄτομα λέγει νῦν τὰ ἀμέσως ὑπάρχοντα · ἐκ γὰρ τῶν προσεχῶς καὶ ἀμέσως ὑπαρχόντων αἱ ἐπιστῆμαι , ὡς εἴρηται ἐν τοῖς Ὑστέροις ἀναλυτικοῖς · ὃ ἀδύνατόν ἐστιν εἶναι , εἰ τῶν ἐν τῷ ὁρισμῷ παραλαμβανομένων πάντων εἶεν ὁρισμοὶ καὶ ἐκ τούτων τῶν ὁρισμῶν ὁ ὁρισμὸς εἴη τοῦ προκειμένου συμπληρούμενος . νῦν μὲν γὰρ τὸ διὰ τὸν ὁρισμόν τινι ὑπάρχον δειχθὲν ἀμέσως ὑπάρχειν αὐτῷ δοκεῖ · ἄν δὲ ᾖ παντὸς ὁρισμοῦ ὁρισμὸς ἐπ’ ἄπειρον , ἀεί τις μέσος ὅρος ἔσται τοὐ τε αἰτίου δι’ οὗ δείκνυται ὑπάρχον τί τινι καὶ τοῦ ὑποκειμένου ᾧ ὑπάρχειν τι δείκνυται . οὐδέποτε γὰρ δυνήσεται ἀμέσως τι ὑπάρχον τινὶ ληφθῆναι , εἰ ἀεὶ τοῦ εἰλημμένου παντὸς ὁρισμὸς εἴη · οὐ γὰρ ἀμέσως τὸ ζῷον τῷ ἀνθρώπῳ ὑπάρξει , ἀλλὰ διὰ τὸ εἶναι αὐτὸν οὐσίαν ἔμψυχον αἰσθητικήν . πάλιν . δὲ αὖ τὸ οὐσία ἔμψυχος αἰσθητικὴ ὑπάρξει αὐτῷ διὰ τὸν ἴδιον ὁρισμόν , πάλιν κἀκεῖνα ὁμοίως διὰ τὸν ἴδιον , καὶ τοῦτο ἐπ’ ἄπειρον · ἀεὶ γὰρ οἱ λαμβανόμενοι ὁρισμοὶ τῶν ὁρισμῶν μέσοι ὅροι ἔσονται , δι’ ὧν ὑπάρξει τὰ ὧν οἱ ὁρισμοὶ τοῖς ὁριστοῖς . ἀναιρεθήσονται ἄρα αἱ ἄτομοι καὶ ἄμεσοι προτάσεις , ὧν ἀναιρεθεισῶν ἀναιρεῖται ἐπιστήμη τε καὶ ἀπόδειξις . τινὲς δὲ ἄτομα ἤκουσαν τὰ καθ’ ἕκαστα , καί φασι τὰς μὲν ἐπιστήμας τότε τὸ ἐπιστητὸν ἔχειν , ὅταν περὶ ὧν εἰσιν , εὑρίσκωνται ταῦτα τοῖς ἀτόμοις τοῖς οἰκείοις ἐφαρμόζοντα . τότε γάρ τις ἐπιστήμην ἔχει τῶν τῷ ἀνθρώπῳ ὑπαρχόντων , ὅταν τοῖς καθ’ ἕκαστα ἀνθρώποις ἐφαρμόζῃ τὰ λεγόμενα . οὐχ οἷόν τε δὲ ἐπὶ τὰ ἄτομα ἐλθεῖν ἐπ’ ἄπειρον τῶν αἰτίων ἐπὶ τὸ κάτω τὴν πρόοδον λαμβανόντων · ἔσχατον μὲν γὰρ τὸ ἄτομον , οὐχ οἷόν τε δὲ ἐπὶ τοῦτο ἐλθεῖν ἀπείρων ὄντων τῶν μεταξὺ αἰτίων . ὡς εἶναι τὸ λεγόμενον κοινῶς περὶ πάντων τῶν αἰτίων λεγόμενον , ἀλλ’ οὐ περὶ τοῦ εἴδους τε καὶ ὁρισμοῦ μόνον . Καὶ τὸ γιγνώσκειν οὐκ ἔστιν . Τὸ λεγόμενον τοιοῦτόν ἐστιν . εἰπὼν τῶν ἐνεργείᾳ ἀπείρων γνῶσιν εἶναι , καὶ ὅτι οἱ οὕτως αὔξοντες ἢ τοὺς ὁρισμοὺς ἢ τὰ αἴτια ( κοινὸς γὰρ ὁ περὶ πάντων λόγος ) ἀναιροῦσι γνῶσιν , εἴ γε ἐκ τῆς αἰτίων γνώσεως ἡ ἐπιστημονικὴ τῶν πραγμάτων γνῶσις , εἰπὼν δὲ τὰ ἄπειρα | ἄγνωστα εἶναι , ἐπεὶ δοκεῖ καὶ τὰ συνεχῆ ἄπειρά πως εἶναι διά τὴν ἐπ’ ἄπειρον τομὴν καὶ μὴ εἶναι ἄγνωστα ( ἔστι γὰρ τούτων ἰῆς ἄπειρον τομῆς νόησις ) , ὅτι μὴ ὁμοίως ἔνεστιν ἐν ἐκείνοις τε ἡ ἀπειρία καὶ ἐν τοῖς αἰτίοις ἡ ἐπ’ ἄπειρον κατ’ εὐθυωρίαν πρόοδος , δείκνυσιν ἑξῆς εἰπὼν τὰ γὰρ οὕτως ἄπειρα πῶς ἐνδέχεται νοεῖν ; λέγων τὰ ἐνεργείᾳ . ἐπ’ ἄπειρον μὲν γὰρ ἡ γραμμὴ διαιρεῖται ὁμολογουμένων τῷ μὴ ἵστασθαι τὴν τομήν , ἀλλ’ ἡμεῖς γε οὐδέποτε νοοῦμεν αὐτὴν εἰς ἄπειρα διῃρημένην , ἀλλ’ ὅταν νοῶμεν , τὰς τομὰς ἱστῶμεν καὶ παυόμεθα τοῦ τέμνειν καὶ λαμβάνομεν πεπερασμένας . πῶς γὰρ ἐπ’ ἄπειρον ἡ τομὴ γίνεται τῆς γραμμῆς καὶ ὅλως τῶν συνεχῶν νοοῦμεν , οὐ μὴν καὶ τὰς ἀπείρους αὐτῆς ἔτι διαιρέσεις · ἀεὶ γὰρ ἃς νοοῦμεν πεπερασμένας νοοῦμεν . τοῦτο γὰρ ἐστι τὸ νόησαι οε οὐκ εστι μὴ στήσαντα · τας γαρ πεπερασμένας νοοῦμεν . διὸ οὐδὲ ὁ διεξιὼν τὴν συνεχῆ γραμμὴν τὴν ἐπ’ ἄπειρον διαιρετὴν ἀριθμῶν τὰς τομὰς καὶ ἐνεργείᾳ λαμβάνων καθ’ ὅσον οἷόν τε τμηθῆναι αὐτὰς ἦν , οὕτω δίεισιν · οὐδέποτε γὰρ ἄν διεξέλθοι ὁ οὕτως αὐτὴν διεξιών . εἶπε δὲ ὁ τὴν ἄπειρον διεξι.ὼν ἀντὶ τοῦ ὁ τὴν ἐπ’ ἄπειρον διαιρετήν . ἀλλὰ κατ’ ἀθρόα μόρια δίεισι διὰ τὸ μὴ εἶναι ἐν αὐτῇ ἐνεργεία τὴν ἀπειρίαν ἀλλὰ δυνάμει . ἐπὶ δέ γε τῶν αἰτίων , εἰ ἐπ’ ἄπειρον εἰς τὸ κάτω ἐστὶν ἄλλο ἄλλου αἴτιον , ἀδύνατον ἔσται γνῶσιν τῶν αἰτίων γενέσθαι πάντων , ἄπειρα δὲ γίγνεται τὰ πάντα ἐνεργείᾳ . εἰ δὴ ἤρτηται μὲν ἡ τῶν ὄντων γνῶσις ἐκ τῆς τῶν αἰτίων γνώσεως , ὡς προείρηται , ἄγνωστα δὲ τὰ αἴτια δι’ ἀπειρίαν , ἄγνωστα καὶ τὰ ὧν αἴτια ταῦτα . p . 994b25 Ἀλλὰ καὶ τὴν ὕλην κινουμένην νοεῖν ἀνάγκη . Τοῦ τὸ ἄπειρον ἄγνωστον εἶναι τῇ αὐτοῦ φύσει παρατίθεται σημεῖον τὴν ὕλην , ἐπεὶ δοκεῖ κατὰ τὸν αὐτῆς λόγον ἄπειρος εἶναι , ἐσχημάτιστος οὖσα κατὰ τὴν ἰδίαν φύσιν καὶ οἰκεῖον πέρας οὐκ ἔχουσα . τῷ δὴ τοιαύτην αὐτὴν εἶναι οὐδὲ ἐπιστήμην αὐτῆς ἔχομεν · κινουμένῳ γάρ τινι γιγνώσκομεν αὐτήν · δοξαστὴ γάρ ἐστι καὶ οὐκ ἐπιστητή , καὶ ὡς μὲν ὁ Πλατῶν φησί , νόθῳ λογισμῷ γνωστή , ὡς δὲ Ἀριστοτέλης , ἀναλογία γνωστὴ καὶ δοξαστή , ὡς καὶ τοῦτο εἴρηκεν ἐν τοῖς Φυσικοῖς . τὸ αὐτὸ δὲ σημαίνοι ἄν καὶ εἰ εἴη γεγραμμένον ἀλλὰ καὶ τὴν ὕλην ἐν κινουμένῳ νοεῖν ἀνάγκη . τινὲς δὲ κινουμένην γράφουσι καὶ ἐξηγοῦνται τὴν λέξιν ὅτι οὐκ ἔστιν ἄπειρος ὡς τὰ ἐνεργείᾳ ἄπειρα . διὸ ἐκείνα μὲν ἄγνωστα , αὕτη δὲ ἄπειρος οὖσα καὶ λεγομένη κατὰ τὸ ἀεὶ ἐν κινήσει καὶ μεταβολῇ | τινι νοῆσαι τῷ γὰρ μὴ ἔχειν οἰκεῖον σχῆμα ἤ τινα ποιότητα , ἄλλοτε ἄλλο εἶδος ἀμείβειν καὶ μεταβάλλειν ) , οὕτω δὴ οὖσα ἄπειρος ὡς διὰ τὸ κινεῖσθαι συνεχῶς λέγεσθαι τοιαύτη νοητή τέ ἐστι καὶ ἐπιστητή · οὐ γὰρ ὁμοίως τοῖς ἀγνώστοις ἄπειρος · ἵνα ἴσον ᾖ τὸ εἰρημένον τῷ ἀλλὰ καὶ τὴν ὕλην ὥσπερ καὶ τὴν γραμμὴν διὰ τὰς τομὰς νοεῖν ἀνάγκη , ἐπεὶ μὴ ἐκείνως ἐστὶν ἄπειρος . ἢ κινουμένην νοεῖν ἀντὶ τοῦ ὡς κινουμένην καὶ ἐν ῥύσει καὶ τῇ τοιαύτῃ ἀπειρίᾳ οὖσαν · διὰ τοῦτο γὰρ οὐδὲ ἡ ὕλη ἐπιστητή . εἰπὼν δὲ ταῦτα ἐπιφέρει καθολικον τὸ καὶ ἀπείρῳ οὐδενὶ ἔστιν εἶναι · εἰ δὲ μή , οὐκ ἄπειρόν γέ ἐστι τὸ ἀπείρῳ εἶναι . ὃ δὲ λέγει τοιοῦτόν ἐστιν . ὥσπερ τὸ ἄνθρωπος καὶ τὸ ἀνθρώπῳ εἶναι διαφέρει , καὶ ἐπὶ πάντων ἐφ’ ὧν τὸ πρᾶγμα σύνθετον ( τὸ γὰρ εἶναι ἑκάστῳ κατὰ λόγον καὶ κατὰ τὸ εἶδος · ὁ μὲν γὰρ ἄνθρωπος ἐξ ὕλης καὶ εἴδους , τὸ δὲ ἀνθρώπῳ εἶναι ἀπλοῦν · κατὰ γὰρ τὸ εἶδός ἐστιν αὐτῷ τὸ εἶναι ἀνθρώπῳ . ἐπὶ μὲν γὰρ τῶν ἀσωμάτων ταὐτὸν τὸ πρᾶγμα καὶ τὸ εἶναι αὐτῷ · ταὐτὸν γὰρ ψυχὴ καὶ τὸ εἶναι ψθχῇ ἐπὶ δὲ τῶν ἐν ὕλῃ τὸ εἶναι ἐχόντων διαφέρει ) , καὶ τὸ ἄπειρον οὖν τὸ ἐνεργείᾳ ἄγνωστόν ἐστιν , ἀλλὰ τὸ ἀπείρῳ αὐτῷ εἶναι οὔτε ἄπειρον οὔτε ἄγνωστον · ὁ γὰρ λόγος ὁ δηλῶν αὐτοῦ τὴν φύσιν καὶ τὸ εἶδος οὐκ ἄπειρος οὐδὲ ἄγνωστος . εἰπὼν δὲ καὶ ἀπείρῳ οὐδενὶ ἔστιν εἶναι , ὃ ἴσον ἐστὶ τῷ τὸ ἄπειρον οὐχ οἷόν τε ἐνεργείᾳ εἶναι , ἐπήνεγκε τὸ εἰ δὲ μή , οὐκ ἄπειρόν γέ ἐστι τὸ ἀπείρῳ εἶναι , τουτέστι καθὸ γνωστόν ἐστι τὸ ἄπειρον ( γνωστὸν δέ ἐστι κατὰ λόγον ) , τοῦτο οὐκ ἄπειρον · οὐδὲ γὰρ τὸ ἄπειρον γνωστὸν καθὸ ἄπειρον . τὸ δὲ καὶ ἀπείρῳ οὐδενὶ ἔστιν εἶναι ἤτοι εἶπεν ἀντὶ τοῦ ἄπειρον οὐδέν ἐστιν ἐνεργείᾳ , ἢ ὅτι οὐδέν ἐστι πρᾶγμα ᾧτινι ὁ τοῦ ἀπείρου λόγος ἐφαρμόζει , τῷ δηλονότι μηδὲν εἶναι ἄπειρον . εἰ δὲ καὶ τεθείη ἐφαρμόζειν τινί , ἀλλ’ αὐτός γε ὁ λόγος καθ’ ὃν ἡ γνῶσις ἡ τοῦ ἀπείρου , οὐκ ἄπειρος . οὐκέτι δὲ ὅτι μηδὲ τὰ ποιητικὰ αἴτια ἄπειρα ἰδία ἔδειξεν ὡς φανερά · εἰ γὰρ μηδὲ τὰ γιγνόμενα ἄπειρα κατὰ τὸ εἶδος , ἀλλ’ ἀνακάμπτει , δῆλον ὡς πολὺ μᾶλλον οὐκ ἄν εἴη αὐτὰ τὰ ποιητικὰ αἴτια ἄπειρα . Ἀλλὰ μὴν καὶ εἰ ἄπειρά γε ἦσαν πλήθει τὰ εἴδη τῶν αἰτίων . Προθέμενος δεῖξαι ὅτι μή ἐστιν ἄπειρα τὰ αἴτια μήτε εἰς εὺθυωρίαν μήτε κατ’ εἶδος , καὶ δείξας ὅτι κατ’ εὐθυωρίαν οὔκ εἰσιν ἄπειρα οὔτε ἐπὶ τὸ ἄνω οὔτε ἐπὶ τὸ κάτω , δείκνυσι νῦν ὅτι οὐδὲ κατ’ εἶδος οἷόν τε ἄπειρα εἶναι τὰ αἴτια , | συγχρώμενος τῷ προειρημένῳ τῷ τὰ ἄπειρα τὰ κατ’ ἐνέργειαν ἄγνωστα εἶναι , τὰ δὲ κατ’ εἶδος ἄπειρα ἄπειρα δηλονότι ἐνεργείᾳ , ὥστε ἄγνωστα . εἰ δὲ τὰ αἴτια καὶ αἱ ἀρχαὶ ἄγνωστοι , δηλονότι καὶ τὰ ἐκ τούτων · τότε γὰρ εἰδέναι τι οἰόμεθα ὅταν τὰ αἴτια αὐτοῦ γνωρίσωμεν . ὥστε καὶ τοιαύτης οὔσης τῆς τῶν αἰτίων ἀπειρίας ἀναιρεῖται ἐπιστήμη , ἀναιρουμένης τῆς τῶν ἄρχων γνώσεως . τὸ δὲ ἐξῆς εἰρημένον τὸ τὸ δ᾿ ἄπετρον κατὰ τὴν πρόσθεσιν οὐκ ἔστιν ἐν πεπερασμένῳ διεξελθεῖν τοιοῦτόν ἐστιν . πᾶσα νόησις περίληψίς τις οὖσα τοῦ νοουμένου ἐν πεπερασμένῳ γίγνεται χρόνῳ · τὸ δὲ ἄπειρον τὸ τῇ προσθέσει , τουτέστι τὸ κατ’ ἐνέργειαν ( ἔστι γὰρ τὸ κατ’ ἐνέργειαν ἄπειρον , οὗ ἀεί τι ἔστιν ἔξω , καὶ ἐφ’ οὗ παντὸς τοῦ λαμβανομένου ἔστι τι ἐκτός ) , τὸ δὴ οὕτως ἄπειρον οὐχ οἷόν τε ἐν πεπερασμένῳ χρόνῳ διεξελθεῖν · τὸ μὲν γὰρ δυνάμει καὶ διχοτομίᾳ οἷόν τε ἐν πεπερασμένῳ χρόνῳ διεξελθεῖν , τὸ δὲ ἐνεργείᾳ καὶ τῇ προσθέσει ἀδύνατον τῷ ἀεὶ τῷ περιληφθέντι καὶ νοηθέντι ἄλλο τι ὑπολειπόμενον προστίθεσθαι . εἰ δὴ ὁ μὲν νοῦς ἃ νοεῖ ἐν πεπερασμένῳ χρόνῳ νοεῖ τε καὶ διέξεισι , τὰ δὲ ἄπειρα ἀδύνατον ἐν πεπερασμένῳ χρόνῳ διεξελθεῖν τε καὶ νοῆσαι τῷ ἀεί τι τοῖς περιειλημμένοις καὶ νενοημένοις προστίθεσθαι , οὐκ ἂν ὁ νοῦς νοοίη τὰ ἄπειρα . αὐτὸς μὲν οὕτως ἐφοδεύσας ἔδειξεν ὅτι μὴ οἷόν τε ἄπειρα εἶναι τὰ αἴτια · ὁ δὲ Ἀριστοτέλης καὶ αὐτὸς ἐπιχειρῶν ἐδείκνυεν . ἐπεὶ ἔστιν αἴτια τῶν ὄντων , ἤτοι πλείω ταῦτά ἐστιν ἢ ἕν . ἀλλ’ ἓν μὲν οὐχ οἷόν τε μόνον αἴτιον εἶναι τῶν ὄντων τε καὶ γινομένων , ὡς ἐν ἄλλοις δέδεικται · καὶ γὰρ ὑποκειμένου τινὸς χρεία τῷ γιγνομένῳ καὶ τοῦ ποιοῦντος . ἀλλὰ καὶ κατὰ εἶδος δείκνυταί τι γίγνεσθαι · ὥστε οὐχ ἓν τὸ αἴτιον . πλείω ἄρα · εἰ δὲ πλείω , ἤτοι πάντα ἄπειρα ἢ τινὰ ἢ ἕν . πάντα μὲν οὖν ἢ τινὰ ἄπειρα εἶναι ἀδύνατον · οὐ γὰρ οἷόν τε πολλὰ ἄπειρα εἶναι . ἀλλ’ οὐδὲ ἓν μὲν ἄπειρον τὰ ἄλλα δὲ πεπερασμένα λέγειν οἷόν τε · τὸ γὰρ ἄπειρον πανταχῇ ὂν ἄλλῳ παρείσδυσιν οὐ δίδωσιν , οὔτε ἀπείρῳ οὔτε πεπερασμένῳ . ἀλλὰ μὴν οὐδ’ εἰ ἓν μόνον αἴτιον εἴη , οἷόν τε τοῦτο ἄπειρον εἶναι · οὐδενὸς γὰρ ἔσται αἴτιον · οὐ γὰρ ἕξει χώραν τὸ οὗ ἐστιν αἴτιον , τοῦ αἰτίου ὄντος πανταχῇ . δῆλον γὰρ ὡς ἄπειρον ὂν ποσόν τι ἔσται κατ’ αὐτὸ τοῦτο , ἄντε κατὰ τὸ ποσὸν ᾖ πανταχῇ ἄντε κατὰ χρόνον . δοκεῖ δὲ ἡ ἐπιχείρησις ἔχειν μέν τι διαλεκτικὸν καὶ εἶναι λογική , οὐ μὴν καὶ ὁμοίως οἰκεία τοῖς προειρημένοις εἶναι . | Αἱ δ’ ἀκροάσεις κατὰ τὰ ἔθη συμβαίνουσιν . Διὰ τούτων ἡμᾶς διδάσκει τίνες τῶν τοιούτων ἀκροαταὶ λόγων εἶναι δύνανται , καὶ ὅτι πεπαιδεῦσθαι δεῖ καὶ ἠσκῆσθαι ἄκρως τοὺς ἀκουσομένους τῶν λόγων . αἱ γὰρ ἀκροάσεις γίγνονται κατὰ τὴν ἰδίαν τῶν ἐθῶν οἰκειότητα · οἷς γὰρ συνειθίσμεθα , τούτοις ἀξιοῦμεν καὶ τὰ λεγόμενα συμφωνεῖν , τὰ δὲ παρὰ τὰ συνήθη ἡμῖν τῶν λεγομένων ἀγνωστότερα φαίνεται διὰ τὸ ξενικὰ εἶναι . ὃ εἶπε διὰ τοῦ ἔτι τὸ λέγεσθαι καὶ τὰ παρὰ ταῦτα οὐχ ὅμοια φαίνεται . δοκεῖ δὲ τὸ ἔτι περιττὸν εἶναι . εἰ δὲ εἴη γεγραμμένον , λείποι ἂν τῷ ἔτι τὸ λέγεσθαι ἄλλως · τὸ γὰρ ἄλλως λέγεσθαί τινα καὶ ὡς μὴ εἰθίσμεθα ἀκούειν , ὃ εἶπε διὰ τοῦ καὶ παρὰ ταῦτα , ἀγνωστότερα ποιεῖ τὰ λεγόμενα . τοῦτο εἰπὼν ἐφεξῆς δείκνυσι πόσην ἰσχὺν ἔχει τὰ συνήθη . πολλὰ γὰρ οἱ νομοθέται μυθώδη νομοθετοῦντες διὰ τὸ χρήσιμα εἶναι πιστεύεσθαι οὕτως ἔχειν , ἔχουσι πειθομένους τοὺς χρωμένους τῷ νόμῳ διὰ τὴν τῶν λεγομένων συντροφίαν , οἷον ὅτι αὐτόχθονές τινες ἐγένοντο ἐκ τῆς γῆς φύντες , καὶ ἄλλοι ὅτι ἐξ ὀδόντων σπαρέντων ἔφυσαν , καὶ διὰ τοῦτο χρὴ ὑπερμαχεῖν ὡς μητρὸς τῆς γῆς , ἢ ὅτι θεοὶ περὶ αὐτῆς ἤρισαν · οὕτως ἀξιοσπούδαστός ἐστιν . τὸ δὲ μεῖζον ἰσχύει τοῦ γιγνώσκειν περὶ αὐτῶν διὰ τὸ ἔθος ἴσον ἐστὶ τῷ μεῖζον ἰσχύει τῆς περὶ αὐτὰ ἀληθείας τὸ ἔθος · κατὰ γὰρ τὴν ἀλήθειαν ἡ γνῶσις . εἰπὼν δὲ ταῦτα καὶ ἐνδειξάμενος δι’ αὐτῶν τὴν τῶν ἐθῶν ἰσχύν , ἐπὶ τούτοις λέγει τὰς διαφορὰς τῶν ἀκροατῶν ἃς διὰ τὰ ἔθη ἔχουσι πρὸς ἀλλήλους . οἱ μὲν τοῖς μαθήμασιν εἰθισμένοι μαθηματικὰς τῶν λεγομένων πάντων καὶ ἀκριβεῖς ἀποδείξεις ἀπαιτοῦσι καὶ τῶν ἄλλως λεγόντων οὐκ ἀποδέχονται , οἱ δὲ διὰ γονίας , ἂν μὴ καὶ ποιητὴν τῶν λεγομένων παράσχωνται μάρτυρα . καὶ οἱ μὲν πάντα ἀκριβῶς ἐξετάζουσιν , εἰσὶ δὲ οἳ τῇ ἀκριβολογία ἄχθονται , ἢ διὰ τὸ μὴ δύνασθαι ἐπακολουθεῖν ( τοῦτο γὰρ τὸ συνείρειν ) ἀλλὰ ἢ διὰ τὸ προειληφέναι ὅτι τὸ ἄκρως ἀκριβολογεῖσθαι μικρολογία · γάρ ἐστι τὸ διὰ τὴν μικρολογίαν · τοιαύτην γάρ τινα φαντασίαν ἀποτελεῖ ἡ ἄγαν περὶ τὰ λεγόμενα ἀκρίβεια , ἀπὸ τῶν συναλλαγμάτων καὶ τῆς περὶ τὰ ἐν χρήσει ἀκριβείας σπάσασα τήνδε τὴν δόξαν · ἀνελεύθερον γάρ τισιν ἤδη δοκεῖ καὶ τὸ ἐν τοῖς λόγοις ἄγαν ἀκριβὲς καὶ περὶ τῶν μικρῶν ἐξεταστικόν , ὥσπερ καὶ τὸ ἐν τοῖς συναλλάγμασι . προειπὼν δὲ ταῦτα καὶ δείξας τὴν τῶν ἐθῶν | ἰσχύν , καὶ διότι κατ’ οἰκειότητα τὴν κατὰ τὰ ἔω καὶ τὰ λεγόμενα ἀποδέχονται , ἐπιφέρει διὸ δεῖ πεπαιδεῦσθαι πῶς ἕκαστα ἀποδεκτέον , ἴσον λέγων τῷ καὶ αὐτῷ ἐν τοῖς Ἠθικοῖς εἰρημένῳ τῷ “ πεπαιδευμένου γάρ ἐστιν ἐπὶ τοσοῦτον τἀκριβὲς ἐπιζητεῖν καθ’ ἕκαστον γένος , ἐφ’ ὅσον ἡ τοὺ πράγματος φύσις ἐπιδέχεται ” . ὃ διὰ τῶν Ὑστέρων ἀναλυτικῶν δείκνυται , ἐνδεικνύμενος ἡμῖν ὅτι καθόλου μὲν δεῖ πεπαιδεῦσθαι καὶ εἰδέναι πῶς χρὴ τῶν λεγομένων ἀκούειν ἑκάστου οὐ γὰρ πάντα ὅμοια , οὐδὲ ἴσην τὴν ἀκρίβειαν ἐπιδεχόμενα ) , ἐξαιρέτως δὲ τοὺς τούτων τῶν ῥηθησομένων ἀκούσοντας · οὐ γάρ ἐστιν αἰσθητὰ ἢ περὶ αἰσυητῶν , οὔτε συνήθη τε καὶ ἐν ποσί . ταῦτα δὲ λέγων ἐνδείκνυται ἡμῖν ὅτι δεῖ πρῶτον ἐν τοῖς ἀναλυτικοῖς ἐγγυμνάζεσθαι καὶ τοῖς λογικοῖς ὅλως , καὶ εἰδέναι τοὺς τρόπους τῶν ἀποδείξεων καὶ τὰς τῶν λόγων συναγωγάς · ἄτοπον γὰρ ἅμα ζητεῖν ἐπιστήμην τινός , καὶ περὶ αὐτῆς τῆς ἐπιστήμης ζητεῖν τίνα τρόπον γίγνεται καὶ ἀναλαμβάνεται · οὐδὲ γὰρ τὸ ἕτερον ἤδη τούτων εὑρίσκεται ῥᾴδιον . ὅπερ δὲ εἶπε καὶ αὐτὸ ἐν τῷ πρώτῳ τῶν Νικομαχείων Ἠθικῶν λέγων πῶς ἐκείνους τοὺς λόγους ἀποδέχεσθαι δεῖ ( εἶπε γὰρ “ παραπλήσιον γὰρ μαθηματικοῦ πιθανολογοῦντος καὶ ῥητορικὸν ἀποδείξεις ἀπαιτεῖν ” ) , τοῦτο καὶ νῦν λέγει . τὴν ἀκριβολογίαν γάρ , φησί , τὴν μαθηματικὴν οὐκ ἐν ἅπασιν ἀπαιτητέον , ἀλλ’ ἐν τοῖς ἀύλοις , ὁποῖά ἐστι τὰ ἐξ ἀφαιρέσεώς τε καὶ μαθηματικά , ἴσως ἐνδεικνύμενος ἡμῖν ὅτι τοιαύτης ἀκριβολογίας χρεία καὶ πρὸς τὰ παρόντα · περὶ ἀύλων γὰρ ὁ περὶ τῶν πρώτων ἀρχῶν λόγος καὶ οὐ συνήθων . τὸ δὲ διόπερ οὐ φυσικὸς ὁ λόγος ἤτοι λέγει ὅτι ἀκριβής · προείρηκε γὰρ τοῦτο ( γράφεται δὲ καὶ ὁ τρόπος , καὶ εἴη ἄν ὁ λόγος ὡς φυσικοῦ ) · ἢ τὸ λεγόμενον τοιοῦτόν ἐστιν . τὰ φυσικὰ δοκεῖ πάντα σὺν ὕλῃ εἶναι , ἄυλα δὲ τὰ μαθηματικά , διὸ καὶ ἀκριβολογίαν ἐπιδέχεται , τὰ δὲ φυσικὰ οὐχ ὁμοίως . οἱ δὴ περὶ τῶν μαθηματικῶν λόγοι περὶ τῶν ἀύλων ὄντες οὗκ εἰσι φυσικοί · οὐ γὰρ τοσαύτην ἀκριβολογίαν τὰ φυσικὰ ὄντα γε σὺν ὕλη χωρεῖ . δύναται δὲ καὶ περὶ τῶν προκειμένων λόγων λέγειν , ὅτι οὔκ εἰσι φυσικοί · ἄυλα γὰρ περὶ ὧν λέγειν ἡμῖν πρόκειται , καὶ ἀκριβεστέρων λόγων ἢ κατὰ φυσικὰ δεόμενα . τὸ δὲ ἴσως τῷ ἅπασα γὰρ ἡ φύσις ἔχει ὕλην προσέθηκεν , ἐπεὶ καὶ τὸ κυκλοφορικὸν σῶμα φυσικὸν μέν , οὐ μὴν ὕλη τὸ τούτῳ ὑποκείμενον . τὸ δὲ ἑξῆς εἰρημένον ἐπ’ αὐτοῦ διὸ σκεπτέον πρῶ | τον τί ἐστιν ἡ φύσις · οὕτω γὰρ καὶ περὶ τίνων ἡ φυσικὴ δῆλον ἔσται , εἰ μὲν ἁπλῶς οὕτως εἴη εἰρημένον ὡς δοκεῖ , δεικτικὸν ἂν εἴη τοῦ τοῦτο τὸ βιβλίον μὴ τῆς Μετὰ τὰ φυσικὰ εἶναι πραγματείας , ὡς καὶ ἀρχόμενοι αὐτοῦ ἐπεσημηνάμεθα , ἀλλὰ προγραφόμενόν τι πάσης τῆς θεωρητικῆς φιλοσοφίας , ἧς ὡς πρὸς ἡμᾶς πρώτη ἡ φυσική ἣν ὁποία τίς ἐστι καὶ περὶ τίνων , εὕροιμεν ἄν εἰ πρῶτον τί ποτέ ἐστιν ἡ φύσις ἐπισκεψαίμεθα . εἰ δέ τις ἀκούοι τοῦ λόγου οὕτως εἰρημένου πρὸς διάκρισιν τῶν τε φυσικῶν λόγων καὶ τῶν κατὰ τήνδε τὴν πραγματείαν ( ὁ γὰρ ἐπεσκεμμένος πρῶτον τί ἐστι φύσις καὶ εἰδὼς περὶ τίνων φυσική , οἶδεν οὗτος ὅτι οἵδε οἱ λόγοι οὐ φυσικοὶ ἀλλ’ ἀκριβέστεροί τε καὶ · περὶ ἀύλων ) , οὐχ ὅτι δὲ χρὴ νῦν ἐπισκέπτεσθαι τί ἐστι φύσις λέγοι ἄν , ἀλλ’ ὅτι πρὸ τῆσδε τῆς πραγματείας δεῖ περὶ τῶν φυσικῶν πεπραγματεῦσθαι · αὕτη γὰρ ἡ τάξις τῶν πραγματειῶν , καὶ ὁ ἐν τῇ περὶ ἐκείνων θεωρίᾳ γεγυμνασμένος οὕτως ἄν καὶ τοῖς εἰς τήνδε συντείνουσι παρακολουθεῖν δύναται . αἱ δὲ ἀκροάσεις κατὰ τὰ ἔθη συμβαίνουσιν . ἔστι μὲν ἡ λέξις ἐξ ὧν ὑπεμνηματίσμεθα * * * , δύναται δὲ καὶ οὕτως ἐξακούεσθαι . προειπὼν ὅτι ἡ γνῶσις καὶ αἰ μαθήσεις ἐκ προγιγνωσκομένων ( ὧν γὰρ τὰ αἴτια ἄγνωστα , καὶ αὐτὰ τοιαῦτα ) , εἰς πίστιν τοῦ ἐκ τῶν προγιγνωσκομένων γίγνεσθαι τὰς γνώσεις παρέθετο τὸ κατὰ τὰ ἔθη καὶ τὰς ἀκροάσεις γίγνεσθαι , καὶ οὕτως ἕκαστον τῶν λεγομένων ἀκούειν βούλεσθαι ὡς προσειθίσθη , ὡς κατ’ οἰκειότητα καὶ τὸ προειδέναι διὰ τὰ ἔθη ἀποδεχομένων τὰ λεγόμενα τῶν ἀκουόντων .
Lemmas: ὁ μικρός ἄλφα ὁ μετά ὁ φυσικός εἰμί μέν Ἀριστοτέλης ὅσος καί ὁ θεωρία τεκμαίρομαι , οὖον μήv ὁλόκληρος ἔοικα εἰμί , ἀλλά εἰμί ὡς μέρος βιβλίον , τεκμαίρομαι ὁ τε ἀρχή καί ὁ ὁ βιβλίον μικρότης . ὅσος μέν ἐν ἐπί ὁ περί ἀρχή καί ἐν οὗτος ποιέω τις λόγος , δοκέω καί οὐ ἀπᾴδω οὗτος ὁ μείζων Α , ἀλλά ἕπω ἐκεῖνος περί ἀρχή καί αἴτιος , ἐκ ὅς ἐν ἐκεῖνος παύω ὁ βιβλίον εἶπον “ ὅσος δέ περί ὁ αὐτός οὗτος ἀπορέω ἄν τις , ἐπανέρχομαι πάλιν · τάχα γάρ ἄν ἐκ αὐτός εὐπορέω πρός ὁ ὕστερος ἀπορία ” προεῖπον δέ οὗτος ἐν ἐκεῖνος , ἐν οὗτος ζητέω ἀκόλουθος δοκέω εἰμί ἐπί ἤπειρος ὁ ἀρχή καί ὁ αἴτιος , καί δείκνυμι ὅτι εἰμί ἀρχή τις ἐν αὐτός καί οὐ ἐπί ἤπειρος ὁ πρόοδος . ὅσος δέ πάλιν ἐπί ὁ τέλος αὐτός . οὖον δοκέω οὗτος ἐκ οὗτος εἰμί ὁ σύνταξις , ἀλλά ὁ φυσικός πραγματεία προοίμιον τίς · ὡς γάρ περί φύσις ἐν ὁ ἑξῆς ἐράω , καί ζητέω τίς εἰμί ὁ φύσις , παύω . εἶπον γάρ ‘διὸ σκεπτέος πρῶτος τίς εἰμί ὁ φύσις · οὗτος γάρ καί περί τίνω ὁ φυσικός δῆλος εἰμί . ” φυσικός δέ ὁ περί οὗτος σκέπτομαι · διό καί ἐν ὁ φυσικός ἀκροάομαι ποιέω ὁ περί φύσις λόγος . ἔτι δέ οὐδέ ὁ ἀρχή . αὐτός ὁ Β ὁ περί φύσις περιέχω λόγος , ὡς ἐν ὅδε ὁ πραγματεία , οὗτος ἐν αὐτός καταλέγω τε καί ἐκτίθημι . διό δοκέω ὁ μείζων Α ὁ Β μᾶλλον ἀκολουθέω · συνῳδός γάρ ὁ οὗτος ἀρχή ὁ ἐκεῖνος τέλος . ἐκεῖ τε γάρ προτίθημι περί ὅς ἀπορέω ἄν τις περί ὁ εἰς ὁ ἀρχή καί ὁ εὕρεσις αὐτός συντείνω εἶπον , ἐν τε ὁ Β φαίνω οὗτος ποιέω . οὖον μήv οὐδέ ὁ ἐν οὗτος λέγω ἀλλότριος πάντῃ ὁ πρόκειμαι πραγματεία εἰμί ἐγώ . δοκέω ; ἀλλά εἰμί ὥσπερ τις προγράφω καί προλέγω κοινῶς πᾶς ὁ θεωρητικός φιλοσοφία ὁ ἐν οὗτος λέγω . πρώϊος μέν γάρ ἐν αὐτός περί ὁ θεωρητικός φιλοσοφία κοινῶς · πᾶς λέγω , δείκνυμι ὅτι πῇ μέν εἰμί χαλεπός , τεκμαίρομαι ἀπό ὁ μηδείς ἀξίως περί αὐτός εἴρω , πῇ δέ ῥᾴδιος , τεκμαίρομαι πάλιν ἀπό ὁ μηδείς αὐτός παντάπασι ἀποτυγχάνω . ἀλλά καί διά τίς δυσχερής μᾶλλον προστίθημι , δείκνυμι οὗτος ὁ αἴτιος ἐν ἐγώ εἰμί · ὁ γάρ ἡμέτερος νόος ἀσθενής εἰμί πρός ὁ ὁ φύσις σαφής γνῶσις . καί ἐπί οὗτος ἐπαινέω ὁ ὁπωσοῦν ἅπτω αὐτός ὡς οὖον μικρός συμβάλλω , καί ὅς διαφέρω ὁ θεωρητικός ὁ πρακτικός εἶπον , καί ὅτι ὁ κύριος ὁ θεωρία ὁ γνῶσις , δείκνυμι ὅτι πλεῖστος εἰς θεωρία τε καί ὁ ὁ ἀλήθεια γνῶσις ὁ ὁ ἀρχή τε καί ὁ αἴτιος γνῶσις συντελής · μάλιστα γάρ εἰμί ὁ πρῶτος αἴτιος καί ὁ ἀρχή , ὁ δέ μάλιστα εἰμί καί ἀληθής μάλιστα καί ὁ ἄλλος αἴτιος ὁ τε εἰμί καί ὁ ἐν αὐτός ἀλήθεια οὗτος . δείκνυμι δέ ἐν αὐτός καθόλου τε καί κοινῶς καί ὅτι εἰμί ἀρχή καί αἰτία ὁ εἰμί , ἀναιρέω ὁ ἐπί ἤπειρος ὁ πρόοδος ὁ αἴτιος εἰμί . ὁ περί ὁ ἀλήθεια θεωρία ὁ μέν χαλεπός ὁ δέ ῥᾴδιος . σημεῖον δέ . γράφω καί Χωρὶς ὁ “ ὅτι , ” ὁ περί ὁ ἀλήθεια θεωρία · καί μᾶλλον δοκέω ἐκεῖνος ἀρχή εἰμί , ὁ δέ μετά ὁ ὅτι οὐ ἀρχή | ἀλλά ἕπω προερέω τις . περί δέ ὁ ἀλήθεια θεωρία λέγω . πᾶς ὁ θεωρητικός φιλοσοφία , οὐ ὡς μόνος περί ὁ ἀλήθεια ποαγιuατευ - ομένην ( καί γάρ ὁ πολιτικός τε καί πρακτικός φιλοσοφία περί ὁ ἐν ἀληθής , ἀλλά καί ὁ τέχνη περί ὁ ὁ ὑπό αὐτός ἀλήθεια εἰμί θεωρητικός , εἰμί γε εἰμί τέχνη ἕξις μετά ἀληθής λόγος ποιητικός ) , ἀλλά ὅτι οὗτος μόνος τέλος ὁ γνῶσις ὁ ἀλήθεια καί ὁ κύριος ἀλήθεια · ὁ γάρ ἀίδιος ἀληθής οὗτος θεωρέω . συνίστημι δέ ὁ θεωρητικός φιλοσοφία ὡς μάλιστα οἰκεῖος ἐγώ καί κατά φύσις , ὁ μέν φημί χαλεπός αὐτός δόξα εἄν εἰμί ὁ δέ αὗ ῥᾴδιος , χαλεπός μέν κατά ὅσος πολύς ἐπιχειρέω αὐτός οὐδείς κατά ἄξιος ὁ περί αὐτός ποιέω λόγος · ὁ γάρ δυσεύρετος καί χαλεπός ὁ περί αὐτός εἰμί θεωρία σημεῖον ἱκανός ὁ μή δύναμαι ὁ περί αὐτός λέγω κατά ἄξιος εἶπον περί αὐτός · ὁ δέ αὖος ῥᾴδιος εἰμί σημεῖον πάλιν ποιέω ὁ μή πάντῃ ὁ περί αὐτός εἶπον ἀποπλανάω , ἀλλά ὁ εἶπον ἕκαστος εἶπον ὑγιής τίς περί αὐτός . κατά ἕκαστος μέν γάρ ὁ φιλοσοφέω εἰμί ἐπισκοπέω , ὀλίγος παντελῶς ἕκαστος αὐτός ὑγιής εἄν εὑρίσκω λέγω · εἰμί δέ ὁ ἅπας ἀθροίζω εἰς αὐτός δόξα , ἀξιόλογος ἤδη καί μέγας ὁ περί αὐτός θεωρία φαίνω . περί γοῦν ὁ ἀρχή , ὡς ἐν ὁ πρό οὗτος προαγορεύω , ἕκαστος μέν ὁ εἶπον μέρος τίς αὐτός εἶπον , καί οὐ οὗτος σαφῶς , τρόπος μέντοι τις εἶπον πᾶς εἴρω ὁ ἄλλος ἄλλος μνημονεύω . μήτε πᾶς ἀποτυγχάνω . οὗτος εἴρω ὡς ἴσος ὁ μήτε τις ὁ πᾶς ἀποτυγχάνω αὐτός πάντῃ . ὅτι δέ οὗτος λέγω , δῆλος ποιέω ἐπιφέρω ἀλλά ἕκαστος λέγω τίς περί ὁ φύσις · οὗτος γάρ συνῳδός ὁ μηδείς ἀποτυγχάνω . ὁ δέ ὁ φύσις πρόσκειμαι ὁ πρό πᾶς οὗτος ὁ θεωρητικός εἰμί φιλοσοφία ὁ βιβλίον συνίστημι καί αὐτός . δοκέω δέ ἐγώ διά μέν ὁ πολύς τε ἐπιβάλλω λέγω περί αὐτός καί μηδείς αὐτός πάντῃ διαμαρτάνω δείκνυμι ὁ κατά φύσις ἐγώ εἰμί ὅδε ὁ πραγματεία , διά δέ ὁ μηδείς κατά ἄξιος εἴρω περί αὐτός ὁ μέγεθος αὐτός ἐνδείκνυμι καί ὁ χαλεπότης , καί ὅτι μή χρή πάρεργον ποιέω ὁ ζήτησις αὐτός . ἔχω μέν γάρ αὐτός χρή , ὅτι ἐγώ εἰμί κατά φύσις , μή πάρεργον δέ , ὅτι εἰμί χαλεπός . προτρέπω δέ εἄν ἡμέτερος διά ὅς εἴρω καί ἐπί ὁ μήτε καταφρονέω αὐτός ὡς ῥᾴδιος πάντῃ μήτε ἀπογιγνώσκω ὡς πάντῃ χαλεπός . | ὥστε εἴπερ ἔοικα ἔχω καθάπερ τυγχάνω παροιμιάζω , τίς εἄν θύρα ἁμαρτάνω . ὅτι2 ὁ πᾶς τίς ὑγιής εἴρω ὁ περί αὐτός λέγω σημεῖον εἄν εἰμί ὁ ῥᾴδιος αὐτός εἰμί , δείκνυμι ὁ παροιμία προσχράομαι ὁ “ τίς εἄν θύρα ἁμαρτάνω ; ” ὅς λέγω μέν ἐπί ὁ εὔκολος καί μηδείς χαλεπός καί δυσεύρετος ἔχω , λαμβάνω δέ ἀπό ὁ τοξότης ὁ ἐπί σκοπός τοξεύω · οὗτος γάρ , εἄν μέν στενός ὁ πρόκειμαι εἰμί σκοπός , οὖον ῥᾳδίως αὐτός τυγχάνω , ἄν δέ εἰμί πλατύς , οὖον χαλεπός ὁ οὗτος τυγχάνω , διό καί πᾶς αὐτός τυγχάνω . εἰμί οὖν ὁ ῥᾴδιος πᾶς ἐπιτυγχάνω , καί ὅς πᾶς ἐπιτυγχάνω ῥᾴδιος οὗτος . ὁ δέ ὅλος τε ἔχω καί μέρος μή δύναμαι δηλόω ὁ χαλεπός αὐτός . πάλιν ὁ χαλεπός καί δύσκολος ὁ πραγματεία εἰμί σημεῖον ποιέω ὁ ἕτερος ὁ προερέω . εἰμί δέ ὁ κατά εἷς μέν ἢ μικρός ἢ μηδείς ἐπιβάλλω αὐτός , ὁ ὁ κατά εἷς μήτε περί ὅλος λέγω ὁ πραγματεία μήτε περί μέρος αὐτός ὁλόκληρος . ὁ γάρ μηδείς ἢ μικρός ἐπιβάλλω αὐτός πρός ὁ ὁ πᾶς ἀπολείπω ἀπολείπω ἄν καί ὁ μέρος αὐτός . οὗτος δή ὁ · χαλεπός αὐτός δείκνυμι . ἔχω δέ τίς ὁ λέξις ἀκατάλληλος ὁ ὁ δέ ὅλος τε ἔχω καί μέρος μή δύναμαι δηλόω ὁ χαλεπός αὐτός . δοκέω γάρ διά αὐτός ὁ ἀντίκειμαι λέγω ὅς προαγορεύω . πρόειμι - ῥήξ μέν γάρ ὅτι κατά μέρος μέν ἕκαστος ἐπιβάλλω ὁ ὁ εἰμί ἀλήθεια , ὅλος δέ ἀποτυγχάνω · νῦν δέ δοκέω λέγω ὁ μέν ὅλος ἔχω ὁ ἐπιβάλλω αὐτός , ὁ δέ μέρος μή δύναμαι . ὅς φεύγω τις ἐναλλάσσω φημί ὁ λέξις καί εἰμί ὁ κατάλληλος αὐτός “ ὁ δέ ὅλος μή δύναμαι καί μέρος ἔχω δηλόω ὁ χαλεπός αὐτός ” οὗτος γάρ σύμφωνος εἰμί ὁ προερέω . μήποτε δέ ἀγαθός ὁ λέξις ἀκούω , ὡς προαγορεύω , ὁ δείκνυμι ὁ χαλεπός ὁ πραγματεία διά ὁ μήτε ὁ ὅλος ἔχω μήτε μέρος ὁλόκληρος ἔχω δύναμαι · ὡς εἰμί ὁ λέγω ἴσος ὁ ὁ δέ μήτε ὅλ·ον τίς ἔχω ἀλλά μηδέ μέρος δύναμαι · ὁ γάρ ἢ μικρός ἢ μηδείς ἐπιβάλλω αὐτός οὔτε ὁ ὅλος ἔχω εἰμί οὔτε μέρος αὐτός ὅλος · ὅς γάρ καί ὁ μέρος δύσληπτος , χαλεπός οὗτος . καί εἰμί εἄν ὑπερβατός ἐν ὁ λέγω τοιοῦτος , | ὁ μή δύναμαι ὅλος τίς ἔχω καί μέρος , ὡς εἰμί λέγω , ὁ δέ μηδέτερος δύναμαι δηλόω ὁ χαλεπός αὐτός .. δύναμαι τις καί οὕτως ἀκούω ὁ δέ ὅλος τίς ἔχω καί μέρος μή δύναμαι , ὁ εἰς ἔννοια μέν ὁ ὅλος καί ἐπίστασις πᾶς ἔρχομαι , μηδείς δέ μέρος αὐτός ἐξακριβόω δύναμαι δηλόω ὁ χαλεπός αὐτός . δύναμαι καί λείπω ὁ λέγω ὁ πᾶς ἅμα , ἵνα εἰμί ὁ δέ ὅλος τίς ἔχω πᾶς ἅμα , μέρος δέ ἕκαστος μή δύναμαι , δηλόω ὁ χαλεπός αὐτός . καί οὗτος γε μᾶλλον ἀκολουθέω δοκέω ὁ προερέω ὁ “ κατά εἷς μέν ἢ μικρός ἢ μηδείς ἐπιβάλλω αὐτός , ἐκ πᾶς δέ ὁ συναθροίζω γίγνομαι τίς μέγεθος . ” δύναμαι ἴσος εἰμί ὁ εἴρω ὁ ὁ δέ μή δύναμαι καί ὅλος τίς ἔχω καί μέρος , ἀλλά μέρος τίς μόνος λαμβάνω αὐτός . ὁ δέ “ ὁ μέν χαλεπός ὁ δέ ῥᾴδιος ” λέγω εἄν οὐ ὡς κατά αὐτός εἰμί ἀμφότερος περί αὐτός , ἀλλά ὡς φαντασία καί δόξα ἀμφότερος εἰμί περί αὐτός , κατά μέν τίς ὅτι ῥᾴδιος , κατά δέ τίς ὅτι χαλεπός διά μέν γάρ ὁ καί πᾶς ἐπιβάλλω αὐτός οὖον χαλεπός , διά δέ ὁ μηδείς κατορθόω μηδέ κατά μέρος ὅλος οὖον ῥᾴδιος . ἴσος δέ καί ὁ χαλεπότης εἰμί κατά δύο τρόπος . δείκνυμι ὁ μέν ῥᾴδιος ὁ θεωρητικός φιλοσοφία ὁ δέ χαλεπός , διαίρεσις ποιέω ὁ χαλεπός , δείκνυμι κατά τίς ὁ φιλοσοφία , διά ὅς πάλιν δείκνυμι ὁ πῇ μέν χαλεπός αὐτός εἰμί πῇ δέ ῥᾴδιος . ὁ δέ τρόπος ὁ χαλεπότης δύο , εἷς μέν ὁ παρά ὁ ὁ πρᾶγμα θεωρέω φύσις , τοιοῦτος εἰμί ὡς ὁ αὐτός φύσις δυσθεώρητος εἰμί , δύο ὁ διά ὁ ὁ θεωρέω αὐτός ἀσθένεια · δύναμαι γάρ τίς ὁ αὐτός φύσις εἰμί εὐθεώρητος ὁ ἁπλόος εἰμί , διά ὁ ἡμέτερος ἀσθένεια ἐγώ εἰμί χαλεπός τε καί δυσθεώρητος . ὅς τρόπος ὁ χαλεπότης ὑπάγω καί ὁ θεωρητικός τέχνη καί περί ὁ ἀλήθεια φιλοσοφία . προτρέπω δέ ἄν ἐγώ καί διά οὗτος πρός ὁ θεωρητικός φιλοσοφία · εἰμί γάρ ὁ γνώριμος καί πρῶτος ὁ αὐτός φύσις ἐγώ εἰμί δύσγνωστος διά ὁ ἀργία ὁ νόος , δῆλος ὅτι δεῖ γυμνάζω τε καί ἐπεγείρω πρός αὐτός ὁ νόος , ὅπως αὐτός εὔγνωστος γίγνομαι ὁ ὁ αὐτός φύσις γνώριμος . πῶς δέ ἔνιοι εἰμί χαλεπός παρά ὁ ὁ μέτειμι αὐτός ἀσθένεια , οὖον παρά ὁ αὐτός φύσις , δείκνυμι ἐπί ὁ νυκτερίς , ὅς ὁ μεθημερινός φάος διά ἀσθένεια ὁ ὀφθαλμός πρός ὁ ὁράω ἐμποδίζω , εἰμί ὁ αὐτός φύσις μάλιστα ὁρατός τε καί αἴτιος ὁ ὁράω ὁ ὁράω . ὡς δή ἐκεῖνος ὁ ὀφθαλμός πρός ὁ φάος ἔχω , οὗτος καί ἐπί ἐγώ φημί ὁ νόος ὁ ἡμέτερος ἔχω πρός ὁ ὁ φύσις φανερός · οὗτος δέ εἰμί ὁ ἁπλόος , τοιοῦτος δέ ὁ ἀρχή . οὗτος δέ ὁ ἡμέτερος νόος πρός ὁ | φανερός ὁ εἰμί ἔχω διά ὁ μή ἀπολύω καί χωρίζω εἰμί , ἀλλά εἰμί σύν αἴσθησις καί ὁ παθητικός δύναμις ὁ Ψυχή , ὁ πᾶς ἐμπόδιος ὁ οἰκεῖος ὁ νόος ἐνέργεια · ὁ γάρ περί ὁ αἰσθητός συνεχής ἐγώ ἐνέργεια ὁ χωρίζω ὁ αἴσθησις ἐνέργεια ἐμποδών γίγνομαι . εἰμί δέ διά οὗτος εἰμί ὁ ἀλήθεια γνῶσις χαλεπός , ἀληθής ὁ προερέω ὁ ἡʹ περί ὁ ἀλήθεια γνῶσις ὁ μέν χαλεπός ὁ δέ ῥᾴδιος χαλεπός γάρ ἐγώ , ὁ δέ αὐτός φύσις ῥᾴδιος . καί εἰμί εἄν ἐκεῖνος οὗτος χάρις εἴρω κατασκευαστικός εἰμί ὁ ἄμφω οὗτος ἔχω αὐτός , ὅς οὖον παρά ἄλλος τίς εἰμί ἢ παρά ὁ ὁ μέν αὐτός φύσις τοιοῦτος εἰμί , ἐγώ δέ διά ὁ ἡμέτερος ἀσθένεια χαλετὴν ἵημι γιγνώσκω . οὖον μόνος δέ χάρις ἔχω Δίκαιος οὗτος ὅς ἄν τις κοινόω ὁ ὸοξαιζ . εἶπον ἔπειμι TTp mωρητικεω φιλοσοφία ὅτι ὁ μέν χαλεπός ὁ δέ ῥᾴδιος εἶπον δέ καί ὅτι μηδείς ὁ ἅπτω 7’.(r?|C ἱκανῶς τίς περί αὐτός εἶπον , λέγω ὅτι μή διά οὗτος χρή παραπέμπω αὐτός , ἀλλά χάρις αὐτός ἔχω ὡς οὖον μικρός ὠφελέω ὁ ὕστερος . ἅμα δέ ὁ θεωοεις διά οὗτος συνίστημι ὡς πᾶς στουο3ις ἄξιος . αυ,ιοῖ γάρ χάρις ἡμέτερος ἔχω μή μόνος ὁ λέγω τοιοῦτος ὅς κἀν ἐγώ ὡς καλῶς εἴρω χράω καί κοινωνέω ὁ δόξα , ἀλλά καί ὁ ἀρχαῖος , εἰμί καί ἐπιπόλαιος δοκέω περί οὗτος εἴρω . καί λέγω οὗτος ὁ αἴτιος · καί γάρ οὗτος συντελέω τίς ἐγώ πρός ὁ ὁ ζητέω εὕω . ὁ γάρ ἕξις , τουτέστι τῆ ὸύναμιν ἐγώ . ὅς δύναμις ὁ Ψυχή ὁ ὁ αὐτός ζητέω δύναμαι ( οὗτος δέ εἰμί ὁ κατά ὁ νόος ) , οὗτος προασκέω τίθημι πως καί κινέω ὁ ζήτησις , ἅτε ὁδοποιέω καί ἐφίστημι ὁ καί αὐτός ζητέω περί οὗτος , καί εἰς ἔννοια ἄγω ὡς εἰμί οἰκεῖος ἐγώ ὁ περί ὅς πραγματεύομαι θεωρία . εἰμί δέ εἄν καί διά οὗτος προτρέπω ἡμέτερος ἐπί ὁ πᾶς ὁ παρά τούτός καταβάλλω δόξα ἐντυγχάνω · ὁ γάρ ὁ καταβεβλrιωνος δόξα εὐπορία εὑρετικός ἐγώ ὁ ἀλήθεια παρασκευάζω . πῶς γάρ οἷος τε χάρις ἔχω τουιος , ὡς ἀξιόω , μή πρῶτος αὐτός ὁ δόξα ἱστορέω ; δόξα δέ εἄν ἐκ οὗτος tt^c λέξις ὁ βιβλίον οὗτος ἀκόλουθος εἰμί πως ὁ πρό αὐτός τάσσω · ἐν καίνω γάρ ἱστορέω ὁ ὁ πρό αὐτός περί ὁ πρῶτος ἀρχή δόξα ὅς ἀντιλέγω τις πρός αὐτός , ἐν οὗτος φημί , οὐ ἐπεί ἀντιλέγω ὁ τις δόξα διά οὗτος ὡς μηδείς ἐγώ εἰς ὁ πρόκειμαι συντελέω παραπέμπω χρή , ἀλλά καί ὁ εὐκαταφρόνητος εἴρω δοκέω τις χάρις ἔχω · καί γάρ παρά οὗτος ὄνομαι τίς · προΐημι γάρ ὁ ἕξις . ὅτι γάρ χρήσιμος ὁ ὁπωσοῦν ἄρχω τις καί οὐ ὁ ἐπί πλέω ἐπεξεργάζομαι μόνος , δῆλος ποιέω παρατίθημι Τιμόθεος τε ὅς ἀγαθός δοκέω γίγνομαι μελοποιός , καί πηρψνις ὅς ἀρχαῖος γίγνομαι Τιμόθεος , οὖον μήv τοιοῦτος ὁ τέχνη . οὗτος γάρ παρά μέν Τιμόθεος ὁ μελοποιία , παρά δέ Φρύννις ὁ Τιμόθεος τοιοῦτος γίγνομαι · οὖον γάρ εἄν ἐπί τοσοῦτος οὗτος ἐξεργάζομαι οὗτος μή πρῶτος ἐκεῖνος γίγνομαι τε καί ἄρχω . ὡς δέ ἐπί ἐκεῖνος ἔχω , οὗτος δέ καί ἐπί ὁ καλός κατά ὁ ἀλήθεια θεωρία · παρά μέν γάρ τίνω ἔχω δόξα τις , ὅς ἄξιος χράω ὡς ἔχω περισσός τίς , ἄλλος δέ ὁ οὗτος εἶπον τίς καί εὑρίσκω τοιοῦτος γίγνομαι αἴτιος . ὀρθῶς δέ καί καλέω ὁ φιλοσοφία ἐπιστήμη ὁ ἀλήθεια . χράω ὁ ὁ ἀλήθεια ὄνομα ἐπί ὁ θεωρητικός φιλοσοφία , νῦν ὅτι εὔλογος οὕτως καλέω συνίστημι · φιλοσοφία γάρ ἰδίως ὁ θεωρητικός λέγω , ὡς διά ὅς ἐπιφέρω δηλόω , λέγω θεωρητικός . μέν φύσις εἰμί , ὅς καί σοφία καλέω . συνίστημι δέ ὁ προερέω οὕτως . ἐπεί τέλος ὁ θεωρητικός φιλοσοφία εἰμί ὁ ἀλήθεια , ἀπό δέ ὁ τέλος καί ὁ σκοπός ἕκαστος μέθοδος χαρακτηρίζω τε καί ὁ εἰμί ἔχω , εἰκότως παρά ὁ ἀλήθεια οὗτος καλέω · οὗτος γάρ αὐτός τέλος . καί ὁ ὁ πρακτικός ἐπιστήμη δέ παράθεσις δείκνυμι ὁ εὔλογος καλέω παρά ὁ ἀλήθεια ὁ θεωρητικός · τέλος γάρ ὁ πρακτικός ὁ πρᾶξις , καί οὐ ὁ γνῶσις τέλος ὁ ἐν ὁ πρακτός ἀλήθεια · καί γάρ ἐν ὅς ὁ πῶς ἔχω ὁ ὑπόκειμαι ἀλήθεια σκοπέω ὁ πρακτικός , οὖον περί ἀίδιος τις ἀλήθεια σκοπέω . ὡς δέ ὁ περί ὁ ἀίδιος ἀλήθεια κύριος καί μάλιστα ἀλήθεια εἰμί , οὖον ὁ ἐν ὁ πρακτός , οὗτος προστίθημι . οὖον δή περί οὗτος ὁ πρακτικός , ἀλλά ὁ τις καί ποτός , καί ἐπί ὁ πρᾶξις ὁ ἀναφορά ὁ θεωρία ποιέω · τοιοῦτος γάρ ὁ πρακτός , οὐ ἀεί οὐδέ καθόλου , ἀλλά μεταπίπτω καί κατά ὁ ἡλικία ὁ πράσσω καί κατά ὁ Τύχη καί κατά ὁ πρός ὅς πράσσω σχέσις . καί γάρ ὁ περί ὁ ἀρετή καί ὁ κατά οὗτος ἐνέργεια ζητέω , ὅς μή θεωρία χάρις γίγνομαι μόνος , ἐν ὁ πρακτός εἰμί καί περί ὁ κατά ἕκαστος · περί γάρ οὗτος ὁ αὐτός ἀναφορά . | διά δέ ὁ εἶπον οὐ ἀίδιος δείκνυμι ὅτι μή ὁ τέλος ὁ πρακτικός ἀλήθεια τε καί ἐπιστήμη · ἀίδιος γάρ ὁ ἐπιστήμη καί θεωρία . γράφω δέ ἐν τις ἀντικγράφοις οὖον ὁ αἴτιος κατά ἑαυτοῦ ἀλλά πρός τίς καί νῦν θεωρέω . ὅς γράφω εἰμί εἄν λέγω ὅτι οὖον ὁ κύριος καί κατά ἑαυτοῦ αἴτιος , ὅς ὁ ἁπλόος ἀληθής αὐτός εἰμί αἴτιος εἰμί , θεωρέω ὁ πρακτικός , ἀλλά ὁ πρός ὅδε καί νῦν ἀληθής αὐτός εἰμί · τοιοῦτος γάρ ὁ τε ἐν ὁ πρακτός ἀληθής καί ὁ ὡς πράκτης αὐτός αἴτιος . οὐ οἶδα δέ ὁ ἀληθής ἄνευ αἴτιος . ὁ λέγω ἴσος εἰμί ὁ ἀλλά μήv ὁ ἀληθής οὐ οἷος τε ἄνευ αἴτιος οἶδα · ὥστε εἰμί ὁ πρακτικός μή κατά ὁ κύριος αἴτιος ὁ γνῶσις περί ὁ πρόκειμαι ποιέω , οὐδέ ὁ εἰμί ἀληθής ἐν αὐτός θεωρέω . καί εἰμί ἄν οὕτως μέν λέγω ἀκόλουθος εἴρω ὁ δύο γράφω · εἰμί δέ ἀπλόος λέγω , ὡς δεικτικός εἄν λέγω ὁ δήω ὁ περί ὁ ἀληθής πραγματεύομαι ὁ αἰτία εἰμί θεωρητικός . ἐνδείκνυμι δέ ὅτι εἰμί αὐτός ὁ πρόκειμαι πραγματεία περί ὁ ἀλήθεια θεωρία , καί τίς εἰμί οὗτος δείκνυμι , ὅτι ὁ σοφία καί ὁ θεωρητικός φιλοσοφία , προστίθημι ὁ εἴρω ὅτι ἀδύνατος ὁ ἀληθής γιγνώσκω ἀγνοέω ὁ αἴτιος , διδάσκω ἐγώ διά οὗτος καί ὁ ἐπί οὗτος λέγω ὅτι ἀναγκαῖος ἄν εἰμί ὁ περί ἀλήθεια καταγίγνομαι ὁ ὁ αἴτιος γνῶσις , ὡς εἶπον καί ὁ φυσικός μέν ἄρχω · καί ἐν ὁ ὕστερος ἀναλυτικός ἐπιστήμη εἰμί ὁ διά αἴτιος γνῶσις · δείκνυμι δέ καί ἐν ὁ πρῶτος ὁ κύριος γνῶσις τις ἐκ ὁ ὁ αἴτιος αὐτός γνῶσις ἀρτάω . οὐ ὅτι δέ πούς ἀληθής ἐκ αἴτιος γνωρίζω λέγω · οὕτως γάρ ἐπί ἄπειρος2 τε εἄν εἰμί ὁ αἴτιος , καί οὐδείς γνωστός ἄν εἰμί , ὡς μετά ὀλίγος δείκνυμι · ἀλλά δῆλος ὅτι οὗτος ὁ ἀληθής οὐ οἷος τε γιγνώσκω Χωρὶς αἴτιος ὁ ἔχω αἴτιος . εἰμί δέ τις γνωστός Χωρὶς αἴτιος · ὁ γάρ οὐ ἔχω αἴτιος τοιοῦτος οἷος ὁ πρῶτος καί ὁ ἀρχή , ὅς οὐ εἰμί αἴτιος . ἢ οὖν ἐνδεής εἴρω · λείπω γάρ ὁ ὅς εἰμί ἀρχή καί αἴτιος , ὅς εἶπον ἐν ὁ φυσικός ἀκροάομαι · ἢ ὁ οὐ οἶδα ἴσος εἰμί ὁ οὐ ἔχω ἐπιστήμη · ὁ γάρ ἐπιστήμη εἰμί κύριος ὁ διά ἀπόδειξις γνῶσις , ὁ δέ ἀρχή οὐ εἰμί ἀπόδειξις , ὥστε οὐδέ γνῶσις τοιοῦτος . ἢ διά ὅς ἐπιφέρω καί περί οὗτος λέγω · τοιοῦτος γάρ | ὁ ὥστε καί ἀληθής ὁ ὁ ὕστερος αἴτιος ὁ ἀληθής εἰμί · καί διά ὁ ὁ ὁ ἀεί εἰμί ἀρχή δήω ἀεί εἰμί ἀληθής · οὖον γάρ ποτέ ἀληθής , οὐδέ ἐκεῖνος αἴτιος ὁ εἰμί ἄλλος , ἀλλά ἐκεῖνος ὁ ἄλλος . ἕκαστος δέ μάλιστα αὐτός ὁ ἄλλος , κατά ὅς καί ὁ ἄλλος ὑπάρχω ὁ συνώνυμος . εἶπον ὅτι μή οἷος τε ὁ ἀλήθεια ὁ ἐν ὁ ἔχω αἴτιος γιγνώσκω Χωρὶς ὁ γνῶσις ὁ αἰτία αὐτός , καί διά οὗτος δείκνυμι ἀναγκαῖος ὁ θεωρητικός φιλοσοφία ὁ ὁ αἴτιος γνῶσις , νῦν ὅτι ἀναγκαῖος δείκνυμι πάλιν διά ὁ δήω μέν ὁ περί ὁ ἀλήθεια φιλοσοφέω ὁ μάλιστα ἀληθής γνωρίζω , μάλιστα δέ ἀληθής ὁ ἀίδιος αἴτιος · οὗτος γάρ καί ὁ ὁ διά αὐτός εἰμί ἀλήθεια αἴτιος . ἀληθής μέν γάρ ὅς καί ὁ ἄλλος αἴτιος ὁ ἀληθής εἰμί , ὁ δέ ἀρχή αἴτιος ὁ ἐν ὁ διά αὐτός εἰμί ἀλήθεια . ἕκαστος γάρ ὁ εἰμί ἐπί ὅσος ὁ εἰμί μετέχω , ἐπί τοσοῦτος καί ὁ ἀλήθεια · ὁ γοῦν ψεῦδος μή εἰμί . διό ὁ ἀίδιος μάλιστα εἰμί , καί μάλιστα ὁ ἐκεῖνος γνῶσις ἀλήθεια , εἰμί γε ἐπιστήμη . εἰμί δέ ὁ ἀίδιος μάλιστα εἰμί , ἔτι μᾶλλον εἰμί ὁ οὗτος αἴτιος ὁ εἰμί ἀεί · διά γάρ ὁ εἰμί αἴτιος οὗτος ἐκεῖνος οὗτος μᾶλλον εἰμί καί μάλιστα εἰμί . ὅς ὁ αἴτιος παρατίθημι εἶπον ἕκαστος δέ μάλιστα αὐτός ὁ ἄλλος κατά ὅς καί ὁ ἄλλος ὑπάρχω ὁ συνώνυμος . διά ὅς γάρ τις ὑπάρχω ὁ ὅδε τις εἰμί καί συνώνυμος κατά οὗτος ἀλλήλων , οἷος θερμός , ἐκεῖνος μάλιστα θερμός . δεῖ γάρ μή μόνος ἀλλήλων αὐτός εἰμί συνώνυμος , ἀλλά καί ὁ αἴτιος αὐτός ὁ εἰμί τοιοῦτος συνώνυμος αὐτός εἰμί · τότε γάρ εἰμί μάλιστα τοιοῦτος αὐτός , ὅταν εἰμί πρῶτος τοιοῦτος , οἷος μάλιστα θερμός εἰμί ὁ ὁ θερμός αἴτιος ὁ εἰμί θερμός , πρῶτος θερμός εἰμί αὐτός . οὕτως αἴτιος ὁ πῦρ ὁ θερμός ὁ εἰμί θερμός · οὗτος γάρ δηλόω διά ὁ εἶπον κατά ὅς καί ὁ ἄλλος , ἐπεί δύναμαι αἴτιος τις εἰμί ὁ ὅδε εἰμί μή εἰμί αὐτός τοιοῦτος , οἶος ὁ τρῖψις αἰτία θερμότης τις , ἀλλά οὖον μάλιστα θερμός εἰμί αἰτία ὁ θερμότης ἐκεῖνος . ὁ δέ πῦρ , ἐπεί ὁ θερμός αἴτιος ὁ θερμότης θερμός εἰμί καί αὐτός , διά οὗτος μάλιστα καί αὐτός θερμός . καί ὁ ὁ εἰμί δή μάλιστα αἴτιος , εἰμί καί αὐτός , εἰμί μᾶλλον ἐκεῖνος ὁ αἴτιος αὐτός εἰμί , καί ἀληθής ἔτι μᾶλλον · εἰμί γάρ κεῖμαι ὁ ὅς ἕκαστος ὁ εἰμί μετέχω , οὗτος καί ὁ ἀλήθεια ἔχω . κατά ὅσος μέν ἐν ἀίδιος καί ὁ ἀεί εἰμί λέγω καί ὁ οὗτος αἴτιος , κατά τοσοῦτος συνώνυμος ἀλλήλων τε καί ὁ αἴτιος αὐτός ἀληθής · κατά ὅσος δέ αἴτιος τις ὁ εἰμί μάλιστα τοιοῦτος , κατά τοσοῦτος μᾶλλον ἐν ὁ ἀίδιος ἀληθής ὁ αἴτιος αὐτός · ὥστε μάλιστα εἄν εἰμί περί ἀλήθεια ὁ περί ὁ τοιοῦτος αἴτιος γνῶσις . καί γάρ εἰμί ὁ ἀεί | εἰμί , περί ὁ ὁ θεωρία , ἀεί ἀληθής ὁ ἀεί εἰμί , ἀλλά ἐν καί ἐν οὗτος μάλιστα ὁ αἴτιος ὁ αἰτιατός ἀληθής · ὁ μέν γάρ πρῶτος ὁ δέ ὕστερος , οὖον ὁ χρόνος ( ἀμφότερος γάρ ἀίδιος ) ἀλλά ὁ φύσις · γάρ πρῶτος ὁ αἴτιος ὁ ὅς εἰμί αἴτιος . οὐδείς δέ ἄτοπος λέγω ἀληθής ἀληθής διαφέρω , εἰμί γε ὁ μέν ἀληθής ὁ εἰμί ἀρτέομαι , διαφέρω δέ ὁ εἰμί ὁ γνωστός · ὁ μέν γάρ αὐτός εἰμί ἐπιστητός ὁ δέ δοξαστής . ὁ γάρ ὕλη , ὡς προέρχομαι εἴρω , κινέω εἰμί ἀνάγκη . οὖον γάρ ἐπιστητός ὁ εἰμί πᾶς , ἀληθής δέ ὁ εἰμί ἀλλά κατά ἕκαστος ὁ ὁ εἰμί ὡς ἔχω γνῶσις ἀλήθεια . οὖον κατά αὐτός ( οὖον γάρ ἐν ὁ πρᾶγμα ὁ ἀλλά κατά ὅσος ὁ ὁ εἰμί ὡς ἔχω γνῶσις ἀλήθεια . εἰμί δέ οὗτος , καί ὁ ὁ μάλιστα ὡς ἔχω γνῶσις μάλιστα ἀλήθεια , εἰμί γε καί ἐπιστήμη . ὥστε ἐπεί ὁ εἰμί ἕπω ὁ ἀληθής , ὁ μάλιστα εἰμί ἕπω εἄν ὁ μάλιστα ἀληθής . Διὸ ὁ ὁ ἀεί εἰμί ἀρχή ἀναγκαῖος ἀεί εἰμί ἀληθής . τουτέστι ὁ γνῶσις αὐτός εἰμί ἀεί ἀληθής · εἰμί γάρ ὁ εἰμί ἀλη - τίθημι , ὁ ἀεί εἰμί ἀληθής ἀεί . ὅς δή ὁ ἀεί ἀληθής εἰμί ἀληθής , ἀεί ἀληθής ἄν εἰμί . τοιοῦτος δέ ὁ αἴτιος ὁ εἰμί ἀεί , οἷος κόσμος ὅδε καί ὁ ἄστρον , ἢ ὁ τέσσαρες σῶμα , ὅς κατά εἶδος ὁ ἀιδιότης , καί ὁ ἐπί ὁ κατά ἕκαστος τε καί ἐν γένεσις ἀίδιος · καί γάρ αὐτός ἀίδιος . ὁ γάρ ὁ τοιοῦτος αἴτιος ὁ μέν ἀεί εἰμί ( οὖον γάρ δή ὁ οὐ ἀίδιος ὁ αἴτιος ) ἀεί εἰμί ἀληθής · ὁ δέ αἴτιος εἰμί ὁ ἀίδιος τε καί ἀεί ἀληθής μᾶλλον αὐτός ἀληθής εἰμί , ὥστε καί ἀληθής . κεῖμαι γάρ ὅτι ὁ ὁ εἰμί τις αἴτιος , οὗτος καί ὁ ἀληθής αὐτός εἰμί εἰμί αἴτιος , καί ὅτι ἀληθής οὗτος ὡς ἀεί εἰμί , καί ὅτι μηδείς εἰμί αἴτιος ὁ εἰμί αὐτός , ἀλλά αὐτός ὁ ἄλλος . εἶπον δέ ὥστε καί ἀληθής ὁ ὁ ὕστερος αἴτιος ὁ ἀληθής εἰμί , ἐπιφέρω ὁ καί γάρ ὁ ὁ ἀεί εἰμί ἀρχή ἀναγκαῖος ἀεί εἰμί ἀληθής , ὡς ὁμολογέω ὁ ὅτι ὁ ὁ εἰμί τις αἴτιος , οὗτος καί ὁ ἀληθής αὐτός εἰμί εἰμί αἴτιος . ὅς οὕτως ἔχω ἕπω ὁ ὁ ὁ ἀεί εἰμί ἀρχή ἀληθής εἰμί · ὁ γάρ ὁ ἀεί εἰμί ἀληθής ἀληθής ἀληθής . διά οὗτος δέ δείκνυμι ὡς συναρτάω ὁ ἀληθής ὁ εἰμί · διό καί ἐπιφέρω ὥστε ἕκαστος ὡς ἔχω ὁ εἰμί , οὗτος καί ὁ ἀλήθεια , ἴσος λέγω ὁ ὡς γάρ ἕκαστος ἔχω τε καί μετέχω ὁ εἰμί , οὗτος καί ὁ ἀλήθεια . οὖον γάρ ποτέ ἀληθής , οὗτος δέ διά ὁ ἀίδιος εἰμί · ἀλλά κατά γε οὗτος κοινωνέω αὐτός καί ὁ ἄλλος ὁ ἀίδιος . ὁ δέ οὐδέ ἐκεῖνος αἴτιος ὁ εἰμί , ἀλλά ἐκεῖνος ὁ ἄλλος δεικτικός ὁ καί ἐν ὁ ἀίδιος αὐτός κατά ὁ ἀλήθεια ὑπεροχή . | ἀλλά μήv ὅτι εἰμί τις ἀρχή καί οὐ ἤπειρος ὁ αἴτιος ὁ εἰμί , οὔτε εἰς εὐθυωρία οὔτε κατά εἶδος , δῆλος . εἶπον ὁ θεωρητικός φιλοσοφία περί ἀλήθεια ἐπιστήμη εἰμί , ὅστις διά ὁ ὁ αἴτιος γνῶσις γίγνομαι , εἶπον δέ καί μάλιστα ἀληθής ὁ αἴτιος εἰμί , καί διά οὗτος συνίστημι ἀναγκαῖος εἰμί ὁ θεωρητικός φιλοσοφία ὁ ὁ αἴτιος γνῶσις , εἰμί ἀληθής θεωρητικός , ἐπεί ὁ αἴτιος ὁ εἰμί ὁ ἀίδιος ὁ εἰμί μάλα εἰμί ἀληθής , ἀναγκαῖος καί ἀκόλουθος ὁ προερέω δείκνυμι ὅτι εἰμί τις αἴτιος καί εἰμί τις ἀρχή ἐν αὐτός , τουτέστι πρῶτος αἴτιος , καί οὐ ἐπί ἤπειρος ὁ πρόοδος ὁ αἴτιος · οὗτος γάρ οὐ ἄν εἰμί γνωστός ὁ αἴτιος , ἀλλά οὐδέ εἰμί τίς ὁ ἀρ - χήν αἴτιος , ὡς δείκνυμι . διά δέ ὁ δείκνυμι ὅτι οὐ ἤπειρος ὁ αἴτιος , δείκνυμι αὐτός καί ὅτι εἰμί ὁ ἀρχή καί ὅτι γνωστός . φημί δέ μήτε κατά εὐθυωρία ὁ ἀρχή καί αἴτιος ἤπειρος εἰμί δύναμαι μήτε κατά εἶδος . εἰμί δέ κατά εὐθυωρία μέν ἤπειρος , εἰμί τις ἐπί ὁ λαμβάνω αἴτιος κατά ἕκαστος εἶδος αἴτιος ἄλλος τίς προαναβαίνω πάλιν αἴτιος λέγω , ὡς εἰμί ἐπί μέν ὁ ὑλικός αἴτιος ἀεί ὅδε τις ὕλη ἄλλος τις ὕλη ἔχω , ἐκεῖνος πάλιν ἄλλος , καί οὗτος ἐπί ἤπειρος , μηδείς εἰμί ἔσχατος ὕλη , ὅς οὐκέτι ἐκ ὕλη εἰμί · οἷος , ὡς αὐτός παρατίθημι , εἰμί εἰμί ὁ μέν σάρξ ὕλη γῆ , ὁ δέ γῆ ἀήρ , ὁ ἀήρ πῦρ , ὁ δέ πυρός ἄλλος τίς , καί οὗτος ἐπί ἤπειρος . καί ἐπί ὁ ποιητικός πάλιν αἴτιος , ὅς αὐτός εἶπον ὅθεν ὁ ἀρχή ὁ κίνησις , ὁμοίως , ὡς ὅδε μέν ὅδε τις ποιητικός εἰμί καί κινητικός αἴτιος , αὐτός δέ οὗτος πάλιν ἄλλος , ἐκεῖνος πάλιν ὁμοίως ἄλλος , καί οὗτος ἐπί ἤπειρος · οἷος αὐτός πάλιν δείκνυμι παρατίθημι , εἰμί εἰμί ὁ μέν ἄνθρωπος κινητικός αἴτιος ὁ ἀήρ , ὁ δέ ἀήρ ὁ ἥλιος , ὁ δέ ἥλιος πάλιν ὁ νεῖκος καί ὁ νεῖκος αὖος πάλιν ἄλλος τίς , καί οὗτος ἐπί ἤπειρος . ὅμοιος δέ ὁ λόγος καί ἐπί ὁ κατά ὁ τέλος καί ὁ ὅς ἕνεκα αἴτιος , ὡς εἰμί ὁ τέλος ὁ λαμβάνω ἕκαστος ἄλλος χάρις γίγνομαι καί ἐπί ἄλλος τίς τέλος ἀναφέρω , ὡς μή εἰμί τίς ἔσχατος , ὅς χάρις ὁ ἄλλος , αὐτός δέ μηδείς . ὁμοίως καί ἐπί ὁ εἰδικός αἴτιος καί ὡς αὐτός λέγω ὁ τίς εἰμί εἰμί , εἰμί πάλιν καί ἐπί οὗτος ἕκαστος ὁ λαμβάνω εἶδος ἄλλος τίς εἶδος εἰμί , οἷος ζῷον μέν εἶδος ψυχή , Ψυχή δέ ἄλλος τίς , φέρω εἶπον οἷος νόος , νόος δέ πάλιν ἄλλος τίς . τοιοῦτος μέν ὁ κατά εὐθυωρία ἀνά αἴτιος ἀπειρία , ὁ δέ κατά εἶδος , εἰμί μή τέσσαρες εἰμί εἶδος ὁ αἴτιος , ὡς αὐτός δείκνυμι , ἤ τις ἄλλος ἀριθμός ὁρίζω , ἀλλά εἰμί ἤπειρος , ὡς φέρω εἶπον ὁ ὑποτίθημι ἐν ὁ ἀρχή ἤπειρος σχῆμα διαφορά . ὅτι δέ κατά μηδέτερος ὁ τρόπος οὗτος οἷος τε ἤπειρος | εἰμί αἴτιος , δείκνυμι , καί πρότερος γε ὅτι ἀδύνατος εἰμί εἰμί κατά εὐθυωρία ἤπειρος ὁ αἴτιος παρίστημι . δεῖ δέ ὁ κατά εὐθυωρία ὁ αἴτιος ἀπειρία ὅτι μή εἰμί ἐλέγχω , μή ὁ κατά χρόνος ἀπειρία λαμβάνω καί οὕτως ἀεί ὁ γίγνομαι ἐκ τις ὁ αἴτιος λαμβάνω · οὗτος μέν γάρ ἀνάγκη ἐπί ἤπειρος ὁ ἄνοδος εἰμί , ἤπειρος τε ὁ χρόνος οὕτως εἰμί καί ἀίδιος ὁ κόσμος · ὁ γάρ τοιοῦτος λῆψις οὐ αἴτιος δείκνυμι ἀπειρία ἀλλά χρόνος . ὁ δέ ὁ αἴτιος ἀπειρία δείκνυμι ἄν , εἰμί ἐπί ἤπειρος ἄλλος πρό ἄλλος αἴτιος κατά ὁ εἶδος διαφέρω λαμβάνω , ἐπεί ὁ γε ἀδιάλειπτος γένεσις ὁ ἐν ὁ ἤπειρος χρόνος ὁ αὐτός αἴτιος εἰμί δείκνυμι . ὁ γάρ μέσος ὅς εἰμί ἔσχατος καί πρότερος , ἀναγκαῖος εἰμί ὁ πρότερος αἴτιος ὁ μέσος . ὅτι2 μή οἷος τε εἰς εὐθυωρία εἰμί ἄπειρος2 τίς εἶδος αἴτιος , καθολικός δείκνυμι χράω τοιοῦτος παρίστημι . ἐν ὅς εἰμί μέσος τις , ὡς εἰμί τίς πρῶτος καί εἰμί τίς ἔσχατος καί οὗτος μεταξύ τις , ἀνάγκη οὗτος ὁ πρῶτος αἴτιος εἰμί ὁ μέσος τε καί μετά αὐτός εἰμί , εἰμί δηλονότι οὕτως ἔχω πρός ἀλλήλων οὗτος ὡς ὁ μέν αὐτός αἴτιος εἰμί ὁ δέ αἰτία - ὁ . καί διά τίς οὗτος , δείκνυμι ἐπί τρεῖς ποιέω ὁ λόγος . πρῶτος δέ καί ἔσχατος οὖον ὁ χρόνος λαμβάνω , ἀλλά ὁ κατά εἶδος διαφορά δείκνυμι ὁ αἴτιος . ὁ γάρ ὁμοειδής οὐδείς μᾶλλον ἄλλος ἄλλος κατά ὁ οἰκεῖος φύσις πρότερος εἰμί . εἰμί γοῦν τρεῖς οὕτως ἔχω πρός ἀλλήλων λαμβάνω , καί τις δήω τίς οὗτος αἴτιος εἰμί ὁ ἄλλος ἀποδίδωμι , ὁ πρῶτος ἄν εἶπον . οὔτε γάρ ὁ ἔσχατος · οὐδείς γάρ οὗτος αἴτιος , μηδείς γε ἔχω μετά αὐτός . ἀλλά οὐδέ ὁ μέσος · ὁ γάρ μετά αὐτός οὗτος αἴτιος , εἴπερ ἄρα , εἰμί δύναμαι μόνος · εἰμί δέ ζητέω τίς ἐκ ὁ λαμβάνω ὁ ἄλλος εἰμί αἴτιος ἐπεί ὡς ὁ μέσος πρός ὁ μετά αὐτός ἔχω , οὐτάω ὁ πρῶτος πρός ὁ μέσος · ὥστε οὗτος οὐ αἴτιος ὁ μετά αὐτός ὁ ἄλλος τίς αὐτός αἴτιος ἔχω · μή εἰμί γάρ ἐκεῖνος οὐ εἄν ὁ δύο εἰμί , μή εἰμί δέ οὐ εἄν αἴτιος εἰμί ὁ τρίτος . δῆλος ἄρα ὡς αἴτιος ὁ πρῶτος ὁ μετά αὐτός . ποιέω δέ ὁ λόγος ἐπί τρεῖς , οὐδείς φημί διαφέρω , ὡς πρός ὁ δεῖξις , ἢ εἷς μέσος λαμβάνω ἢ πλείων ἢ ἤπειρος . ὁ γάρ αὐτός λόγος ἐπί πᾶς · ἐν πᾶς γάρ , ὅσος εἄν λαμβάνω , ὁ πρῶτος αὐτός εἰμί αἴτιος κύριος , ἀλλά οὖον ὁ μέσος τίς ἢ ὁ ἔσχατος · ὁ ἔσχατος μέν , ὅτι μηδέ ὁ ἀρχή οὗτος τις αἴτιος , οὐδέ ὁ μεταξύ δέ τίς , ὅτι ἄλλος οὗτος πρός ὁ εἰμί δήω ( ὁ γάρ πρό αὐτός ) ὅς μή οὐδέ ἄν εἰμί . δείκνυμι δέ οὗτος καί λαμβάνω ὁ εἰμί ὁ πρῶτος ἐν ἅπας αἴτιος ὁ μετά αὐτός , μέτειμι ἐπί ὁ κατά εὐθυωρία λέγω ἤπειρος , καί | εὑρίσκω ὅτι ἐν ὁ οὕτως ἤπειρος οὐδείς εἰμί πρῶτος , λαμβάνω ὁ ἀκόλουθος οὗτος , ὅτι μηδέ αἴτιος · εἰμί γάρ ἐν πᾶς αἴτιος ὁ πρῶτος , ἀλλά οὐ ὁ μέσος τίς , ἐπί ὅς ὁ τοιόσδε τάξις , ἐν ὅς μηδείς εἰμί πρῶτος ἀλλά μέσος πᾶς , ἐν οὗτος οὐδέ αἴτιος τίς εἰμί , οὖον μόνος οὖον πρῶτος , ἀλλά οὐδέ ὁ μεταξύ τίς . ὁ δέ οὗτος ὁ τρόπος πρόσκειμαι ὁ αἴτιος ὁ κατά ἐνέργεια ἤπειρος δηλωτικός εἰμί · ἐν γάρ ὁ οὕτως ἤπειρος οὐδείς εἰμί πρῶτος , καί ἐπί ὁ ἀνομοειδής · ὁ γάρ ἤπειρος μέν ὁμοειδής δέ πάλιν ὁ λαμβάνω ὁμοίως αἴτιος . ὁ δέ μέχρι ὁ νῦν εἶπον ἀντί ὁ μέχρι ὁ ἔσχατος , ἀπό ὅς ἐγώ ὁ ἀρχή ὁ ὁ αἴτιος ζήτησις . καί γάρ ἐν ὅς μέν εἰμί πρότερος τίς καί δύο λαμβάνω ἐν ὁ τάξις , ἐν οὗτος καί ἄλλος ἄλλος φημί αἴτιος εἰμί ἴσως ἀληθής , εἰμί καί μή ἁπλόος αἴτιος · ὁ γάρ πρότερος ὅς μετά αὐτός · ἐν ὅς δέ μηδείς εἰμί ὁ μέσος ἄλλος ἄλλος πρότερος ἐν ὁ τοιοῦτος τάξις † ὁ ὅς αἴτιος . ἐν δέ ὁ ἤπειρος οὐ εἰμί ἄλλος πρότερος · πᾶς γάρ ὁμοίως εἰμί μέσος , ὡς καί αὐτός εἶπον . εἰμί γάρ πρότερος εἰμί ὁ ὁ ἀρχή καί ὁ πρῶτος ἐγγυτέρω , ἐν ὅς μηδείς εἰμί ἀρχή μηδέ πρῶτος , ἐν οὗτος οὐδέ ἐγγυτέρω τίς εἰμί ὁ ἀρχή καί πρόσω · διό οὐδέ τάξις τις ἔχω ἔτι ὁ μέσος · εἰμί δέ μή οὗτος , οὐδέ πρότερος τίς αὐτός εἰμί , οὐδέ ἕτερος ἕτερος αἴτιος . οὖον μόνος δέ ἐπί ὁ κατά εὐθυωρία καί οὗτος ὁ τρόπος ἤπειρος πᾶς ὁ μόριον μέσος , ἀλλά καί ὁ ὁπωσοῦν ἤπειρος , οἷος εἰμί κατά μέγεθος τίς ἤπειρος ἢ κατά εἶδος ἢ χρόνος εἰμί · πᾶς γάρ ὁ ἐνέργεια εἰμί ἤπειρος ὅς τίς εἄν λαμβάνω μόριον , μέσος εἰμί · εἰμί γάρ μή μέσος , πέρας · ἀλλά εἰμί πέρας ἔχω , οὐ ἤπειρος . ὁ δέ ὁμοίως μέχρι ὁ νῦν προστίθημι , ἐπεί ὁ δεῖξις ποιέω ἐπί ὁ αἴτιος ὁ κατά εὐθυωρία ἤπειρος ἐπί ὁ ἄνω · ἀπό γάρ ὁ ἐνίστημι καί εἰμί νῦν λαμβάνω ἐγώ ὁ αἴτιος , ἅπας ὁ λαμβάνω μέσος , εἰμί ἐπί ἤπειρος ὁ πρόοδος . δείκνυμι μέν οὖν ὁ τοιοῦτος ὁ αἴτιος ἀπειρία ὁ μηδέ εἰμί τίς ἐκ ὁ αἴτιος ὁ ἀδιεξίτητος ὁ πρό πᾶς ὁ λαμβάνω αἴτιος ἐπί ὁ ἄνω εἰμί , ἄπειρος γε ὄνιον · οὕτως δέ οὐδέ ἄν αἴτιος εἰμί . αὐτός δέ οὐ οὗτος δείκνυμι , ἀλλά διά ὁ λαμβάνω τίς ὡς ἔσχατος καί ὁρίζω καί δείκνυμι ὅτι μή οἷος τε οὗτος αἴτιος εἰμί τίς ἐπί ἤπειρος εἰμί ἐπί ὁ ἄνω ὁ αἴτιος · καί γάρ οὐ ἄλλως ἐν-εἰμί ἢ ἐπί ὁ ἄνω ἢ ἐπί ὁ κάτω δείκνυμι μή | εἰμί ἀπειρία ὁ αἴτιος , μή κεῖμαι τις ἀπό ὅς δήω ἢ ἐπί ὁ ἄνω ἢ ἐπί ὁ κάτω λαμβάνω . ὥστε εἴπερ μή εἰμί πρῶτος , ὅλως αἴτιος οὐδείς εἰμί · εἰμί γάρ εἰμί πᾶς ὁ ὡς αἴτιος λαμβάνω ὁ παρά ἄλλος ὁ αἴτιος ἔχω ὁ εἰμί τοιοῦτος αἴτιος , ἀλλά οὖον ὁ φύσις αὐτός , εἰμί μηδείς εἰμί πρῶτος , οὐδέ ἄν αἴτιος τίς εἰμί ὁ μηδείς ὁ ὡς αἴτιος λαμβάνω ὁ οἰκεῖος φύσις τοιοῦτος εἰμί . ἀλλά μήv οὐδέ ἐπί ὁ κάτω οἷος τε εἰς ἤπειρος προΐημι ἔχω ὁ ἄνω ἀρχή . δείκνυμι ὅτι οὐ εἰμί εἰς ἤπειρος ὁ αἴτιος κατά εὐθυωρία ἐπί ὁ ἄνω ὁ πρόοδος , ἀλλά ἀνάγκη , εἰμί εἰμί τίς αἴτιος ὅλως , εἰμί τίς πρῶτος καί ἀρχή , νῦν πάλιν δείκνυμι ὅτι οὐδέ ἐπί ὁ κάτω οἷος τε κατά εὐθυωρία ἐπί ἤπειρος εἶμι ὁ αἴτιος , εἰμί ἀρχή ὁ αἴτιος καί πρῶτος τις αἴτιος , ὡς εἰμί πᾶς ὁ αἰτιατός ἄλλος πάλιν αὐτός αἴτιος διαφέρω κατά εἶδος ὁ ἤδη γίγνομαι . εἰμί γάρ οὕτως γίγνομαι ὥστε αὐτός πάλιν τίς γίγνομαι ὁ φθάνω γίγνομαι , ἀνακάμπτω εἄν καί οὐ ἐπί ἤπειρος κατά εὐθυωρία ἐπί ὁ κάτω ὁ αἴτιος πρόειμι · ὁ γάρ αὐτός κατά εἶδος ὁ αὐτός αἴτιος ὁ εἶδος . οὗτος δέ δηλόω διά ὁ ἐπί ὁ ὕλη παράδειγμα , εἶπον ὥστε ἔκπυρος μέν ὕδωρ , ἐκ δέ οὗτος γῆ καί οὕτως ἀεί ἄλλος τίς γίγνεσ·θαι γένος , γένος εἶπον ἀντί ὁ εἶδος . ἔχω μέν οὖν ὁ λέξις διά ὅς ὁ πρόκειμαι δείκνυμι ἀσάφεια , ὁ δέ οὖν λέγω διά αὐτός ὡς συναιρέω εἶπον τοιοῦτος εἰμί . λαμβάνω διχῶς λέγω γίγνομαι καί γίγνομαι ὅδε ἐκ ὅδε · ἢ γάρ ὡς ἐκ ὁ γίγνομαι ἤδη καί ἐπιτελέω ὁ γίγνομαι καί ὁ τελέω ὡς εἰς ὁ οἰκεῖος πρόειμι τελειότης κατά ὁ ἐν αὐτός μεταβολή · οὕτως γάρ ἐκ παῖς ἀνήρ γίγνομαι , καί εἰμί οὗτος μέν ὁ γένεσις κατά αὔξησις · ἀλλά καί ἐκ ὁ μανθάνω ὁ Ἐπιστήμων , οὗτος κατά ἀλλοίωσις · καί ἐκ ὁ μή νοέω ὁ νοέω , οὗτος κατά εἶδος ὁ μεταβολή · τελειότης γάρ . τοιοῦτος καί ὁ ἐκ ὁ πρωί εἰς ὁ ἡμέρα μεταβολή · τελειόω γάρ ὁ ὄρθρος προέρχομαι ἐπί ὁ ἡμέρα , καί ὁ οἰκέω εἶδος λαμβάνω . ὁ μέν οὖν τοιοῦτος γένεσις ἐκ ὁ γίγνομαι γίγνομαι λέγω , ὅτι ἐκ ἤδη γίγνομαι καί . εἰμί τις ἀτελής δέ καί διά οὗτος γίγνομαι γίγνομαι · γίγνομαι γάρ ἤδη καί εἰμί τις ὁ εἰς ὁ τέλειος πρόοδος . ὁ δέ τις | γένεσις εἰμί ἐκ ὁ μηδέπω εἰμί εἰς ὁ εἰμί ὅδε τίς μεταβολή , ὡς λέγω γίγνομαι ἐκ ὕδωρ ἀήρ , ὅς λέγω πάλιν ἐκ ὁ γένεσις , ὅτι ὁ οὕτως γίγνομαι οὖον γίγνομαι ἢ προυπάρχω τε καί γίγνομαι γίγνομαι καί τελειόω , ἀλλά εἰμί ἐκ αὐτός ὁ γένεσις γίγνομαι , οὐ εἰμί πρό ὁ . καί γάρ ἐκ ὁ μηδέ ὅλως εἰμί εἰς ὁ εἰμί μεταβολή ὁ κύριος γένεσις , ὅστις γίγνομαι ἐκ ὁ ὁ προυπάρχω φθορά · γίγνομαι γάρ ὁ ἀήρ ἐκ ὁ ὕδωρ , οὖον ὁ ὕδωρ γίγνομαι ἀήρ , ἀλλά ἐκ φθορά ὕδωρ καί μεταβολεύς τοιοῦτος . εἰς δύο οὗτος ὁ τρόπος εὑρίσκω διαιρέω ὁ ἐκ τις εἰς τίς μεταβάλλω καί γίγνομαι ὡς ἐκ αἴτιος τις καί ὑπόκειμαι ( παραιτέομαι γάρ ὁ σημαίνω καί αὐτός δύναμαι ἐκ ὁ λέξις ὁ ἐκ ὅδε γίγνομαι λέγω · εἰμί δέ οὗτος ὁ ὅδε μετά ὅδε · λέγω γάρ ἐκ ἴσθμιον Ὀλύμπιος ἢ ἀνάπαλιν , ὅτι γίγνομαι μετά Ἴσθμιος Ὀλύμπιος ἢ μετά Ὀλύμπιος Ἴσθμιος · οὐ ὡς ἐκ αἴτιος γίγνομαι ὁ ἕτερος λέγω ἐπί ὁ οὗτος γίγνομαι ἐκ ὅδε ὅδε γίγνομαι , διό ὁ σημαίνω παραιτέομαι οὗτος · περί γάρ αἴτιος καί ὁ ἐκ αἴτιος γίγνομαι ὁ λόγος εἰμί αὐτός , οὗτος δέ μόνος χρόνος τάξις τις σημαίνω · οὖον γάρ ἕτερος αὐτός εἰς ἕτερος μεταβάλλω ἢ συντελής τίς ) , λαμβάνω δή ὁ δύο τρόπος ὁ προλέγω , κατά ὅς κατά μεταβολή τις ὑπόκειμαι ὅδε τίς γίγνομαι , δείκνυμι κατά μηδέτερος αὐτός ἐπί ἤπειρος δύναμαι γίγνομαι ὁ πρόοδος . ὁ μέν γάρ κατά φθορά τις ἐκ αὐτός λέγω γίγνομαι ἐκ ὁ γένεσις γίγνομαι λέγω , οὐ ἐκ ὁ γίγνομαι ἤδη καί εἰμί . ὁ καί ἀνακάμπτω εἰς ἀλλήλων · ὡς γάρ ἐκ ὕδωρ ἀήρ , οὗτος καί ἐκ ἀήρ ὕδωρ γίγνομαι , καί οὗτος ἐναργής · διό καί αὐτός αὐτός ὁ ὑπόκειμαι τε καί ὁ ὕλη . ὁ δέ ἀνακάμπτω δῆλος ὅτι μή ἐπί ἤπειρος πρόειμι · ἐπί γάρ αὐτός αὐτός Ἐπάνοδος . ὁ δέ ἐκ ὁ γίγνομαι ἤδη καί ὑπομένω αὐτός καί γίγνομαι μεταβάλλω , εἴτε κατά αὔξησις εἴτε κατά ἀλλοίωσις εἴτε ὁ κατά εἶδος τελειότης , οὐ ἀνακάμπτω μέν εἰς ἀλλήλων , ἐπί δέ ὁ τελειόω ὁ πρόοδος αὐτός ἀπό ὁ μεταξύ . ὁ μέν οὖν οὕτως γίγνομαι ὡς ὁ μεταξύ ὑπομένω καί τελειόω ὁράω ὅτι πᾶς τέλος τίς εἰμί ὅς γίγνομαι , καί οὐ εἰμί εἰς ἤπειρος ὁ εἰς ὁ τελειότης ὁ οἰκεῖος γίγνομαι πρόοδος αὐτός ἕκαστος . ὁ δέ κατά φθορά γίγνομαι θατέρου ὁράω ἀνακάμπτω ὁ γένεσις · ὁ γάρ ὁ ἕτερος φθορά | ὁ ἕτερος γένεσις εἰμί . εἰμί δέ ἀνακάμπτω , οὐ ἐπί ἤπειρος πρόειμι κατά εὐθυωρία ἐπί ὁ κάτω ὁ οὕτως αἴτιος . εἰμί δέ μήτε ἐπί ὁ οὕτως γίγνομαι μήτε ἐπί ὁ ἐκείνως ἐπί ἤπειρος γίγνομαι ἄλλος ἄλλος αἴτιος κατά εὐθυωρία , μόνος δέ οὕτως ἄλλος ἐκ ἄλλος γίγνομαι , οὐδέ ὅλως εἄν εἰμί ἐπί ἤπειρος κατά εὐθυωρία ἄλλος ἐκ ἄλλος γίγνομαι . ὡς μέν οὖν ἐκ παῖς ἀνήρ γίγνομαι φημί . δηλόω ὁ δισσός ὁ ἐκ τις εἰς τίς μεταβάλλω λέγω διά παράδειγμα , ἑκάτερος λαμβάνω ὁ παράδειγμα , πῶς γίγνομαι δείκνυμι , καί τίς αὐτός ὁ πρός ἀλλήλων διαφορά . ὁ μέν δή οὕτως λέγω γίγνομαι ὡς ἐκ παῖς ἀνήρ καί ἐκ ὁ μανθάνω ὁ Ἐπιστήμων , ἴδιος ἔχω ὁ ἐκ ὁ γίγνομαι τε καί εἰμί ἤδη καί τελειόω καί μεταξύ εἰμί μεταβάλλω εἰς ὁ γίγνομαι καί τέλειος · ὅς τε γάρ ἀνήρ ἐκ παῖς γίγνομαι εἰμί τε ἤδη καί ὑπομένω ὁ ἐκ ὅς γίγνομαι , καί αὐτός γίγνομαι καί μεταβάλλω εἰς ὁ τέλειος εἶδος ὁ ὁ ἀνήρ ἐκ ὁ ἀτελής . ὁμοίως δέ καί ὁ μανθάνω ἐκ ὅς μανθάνω καί μεταβάλλω εἰς τελειότης . ὁμοίως οὗτος καί ὁ νοέω · γένεσις γάρ ὁ κατά ὁ τελειότης καί ὁ εἰς ὁ νοέω μεταβολή . καί εἰμί ἄν οὕτως ὁ νοέω εἶδος τε καί τελειότης ὁ νοέω , ὁ νόος · πᾶς γάρ ὁ οὕτως ἐκ τις γίγνομαι ὑπομένω ὁ ἐκ ὅς γίγνομαι σῴζω καί εἰς τελειότης μεταβάλλω γίγνομαι . εἶπον δέ ὡς ἐκ ὁ γίγνομαι ὁ γίγνομαι , προστίθημι ὁ ἢ ὁ ἐπιτελέω ὁ τελέω οὐ ὡς ἄλλος τίς σημαίνω , ἀλλά ὅτι ὁ αὐτός ἀμφοτέρως εἶπον εἰμί . ὁ γάρ οὕτως γίγνομαι ἐκ ὁ γίγνομαι καί εἰμί ἤδη γίγνομαι , καί ἐκ ὁ ἐπιτελέω τελειόω · ὁ γάρ γίγνομαι ὁ ἐπιτελέω εἰμί . εἰμί - πάω δέ οὗτος γίγνομαι ὁ τοιοῦτος ὡς ἐκ ὁ γίγνομαι , δείκνυμι καί ὅτι εἰμί ὁ γίγνομαι μεταξύ ὁ τε εἰμί καί ὁ μή εἰμί . ὡς γάρ ὁ εἰμί καί ὁ μή εἰμί μεταξύ γένεσις εἰμί εἰμί ἐκ ὁ μή εἰμί εἰς ὁ εἰμί μεταβολή , ὅστις ὅστε μή εἰμί εἰμί οὔτε εἰμί ἤδη ( διά γάρ γένεσις νέση ἐκ ὁ μή εἰμί τίς εἰς ὁ εἰμί μεταβολή ) , οὕτως ἀνάλογος ἔχω καί ὁ γίγνομαι , ὅς εἰμί ὁ γένεσις , πρός τε ὁ ἀπλόος εἰμί καί ὁ ἁπλόος μή εἰμί , μεταξύ εἰμί αὐτός . καί δείκνυμι δέ ἄν οὗτος διά ὁ δοκέω πᾶς ὁ γίγνομαι διά τις μεταξύ γίγνομαι καί ἐκ τις μεταξύ . ὡς γάρ ἐκ ὁ γένεσις μεταξύ εἰμί ὁ τε εἰμί καί ὁ μή εἰμί γίγνομαι ὁ οὕτως γίγνομαι , οὕτως καί ὁ ἐκ ὁ γίγνομαι γίγνομαι ἐκ μεταξύ τις καί αὐτός γίγνομαι · μεταξύ γάρ ὁ γίγνομαι | ὁ τε εἰμί καί ὁ μή εἰμί . πῇ γάρ εἰμί ὁ γίγνομαι ἤδη καί πῇ μή εἰμί , οὔτε δέ ἁπλόος ὅς , ὅτι μή τέλειος ( ὁ γάρ εἰμί τέλειος τίς ἤδη ) , οὔτε ἁπλόος μή εἰμί · διό μεταξύ τίς ὁ ἀντίφασις · ὁ γάρ πῇ εἰμί καί αὐτός εἰμί . πῶς δέ ὁ οὕτως ἐκ τις γίγνομαι ἐκ ὁ γίγνομαι ἐπιτελέω , ἐπιδηλόω παρατίθημι ὁ μανθάνω . ὁ γάρ μανθάνω εἰμί ὁ γίγνομαι Ἐπιστήμων , ὅς ἐκ ὁ μανθάνω οὕτως γίγνομαι , ὅτι ὁ μανθάνω γίγνομαι καί ὑπομένω πρόειμι ἐπί ὁ ἐφίστημι , ὅστις εἰμί τελειότης ὁ μανθάνω · οὖον γάρ ἁπλόος ὁ μανθάνω γίγνομαι , ἀλλά Ἐπιστήμων . ἢ καί αὐτός ὁ μανθάνω μεταξύ εἰμί ὁ ἐφίστημι , ὅς κύριος εἰμί , καί ὁ τέλειος ἀμαθία , ὅς εἰμί ἄν ἀπλόος μή εἰμί . ὁ δή οὗτος ὁ τρόπος ἐκ τις γίγνομαι ἐκ ὁ μεταξύ ὁ τε εἰμί ἤδη καί ὁ μή εἰμί γίγνομαι . ὁ δέ ὡς ἐκ ἀήρ ὕδωρ , φθείρω . ἐπί ὁ ἕτερος σημαίνω ὁ ἐκ ὁ διαίρεσις μετέρχομαι , αὐτός τίθημι καί αὐτός παράδειγμα ὁ ὡς ἐκ ἀήρ ὕδωρ γίγνομαι . καί ὅτι μή ὁμοίως ὡς ἐκ μανθάνω ὁ Ἐπιστήμων , μηδέ ἐκ ὁ μεταξύ , δείκνυμι · φθείρω γάρ ὁ ἕτερος λέγω γίγνομαι ὁ γένεσις ὁ γίγνομαι , ἀλλά οὐ ὑπομένω καί τελειόω . διό ἐκεῖνος μέν οὐ ἀνακάμπτω εἰς ἀλλήλων , ὁ κατά ὁ πρῶτος σημαίνω γίγνομαι , εἰμί δέ ὁ κατά ὁ τελειόω · οὖον γάρ ἀνακάμπτω οὗτος ὥστε γίγνομαι ἐκ παῖς ἀνήρ καί πάλιν ἐκ ἀνήρ παῖς , ὅτι ὁ τέλειος οὐ ἐπάνειμι ἐπί ὁ ἀτελής . ὅς ὁ αἴτιος ἀποδίδωμι εἶπον οὖον γάρ γίγνομαι ἐκ ὁ γένεσις ὁ γίγνομαι , ἀλλά μετά ὁ γένεσις , τουτέστιν οὖον γάρ ἐκ ὁ ἄλλος φθορά καί ὁ γένεσις αὐτός ὁ οὗτος γίγνομαι γίγνομαι , ἀλλά ἐκ ὁ ἤδη γίγνομαι · μετά γάρ ὁ γένεσις ὁ γίγνομαι . ὁ μέν γάρ κατά φθορά ὁ ἔξωθεν γίγνομαι ἀρχή ὁ εἰμί ὁ γένεσις ἔχω · ὁ γάρ ἐκεῖνος μεταβολή καί φθορά οὗτος γένεσις , ἀλλά οὐ ἐκεῖνος ὑπομένω καί γίγνομαι . ὁ δέ τελειόω καί οὕτως ἐκ τίνω λέγω γίγνομαι οὐ ἐκ ὁ γένεσις καί ὁ πρῶτος μεταβολεύς γίγνομαι , ἀλλά μετά ὁ γένεσις · ὁ μέν γάρ γίγνομαι εἰμί ὁ ἐκ ὁ γένεσις γίγνομαι , οἷος ὁ βρέφος , ὅς πρόειμι παῖς καί ἀνήρ γίγνομαι , ὁ δέ ἀνήρ οὐ ἐκ ὁ γένεσις ἀλλά ἐκ ὁ γίγνομαι ἐκ ὁ γένεσις καί τελειόω γίγνομαι . ὥστε οὐ ἐκ ὁ γένεσις ἀλλά μετά ὁ γένεσις γίγνομαι ὁ οὕτως γίγνομαι . εἶπον δέ ὅτι μετά ὁ γένεσις , οὐ ἐκ ὁ γένεσις ὁ τελειόω γίγνομαι , παρατίθημι οὕτως γίγνομαι ὡς καί ἡμέρα ἐκ ὁ πρωΐ , διό ἐκ μέν ὁ πρωί ἡμέρα γίγνομαι , οὐκέτι δέ ἐκ ἡμέρα πρωΐ , πρωΐ ὁ ὄρθρος λέγω . ἀτελής γάρ ὁ πρωΐ · οὐ ὁμοίως γάρ ἐκ ὁ πρωί ἡμέρα καί ἐκ Ὀλύμπιος Ἴσθμιος · ἐπί μέν γάρ ἐκεῖνος μόνος ὅδε μετά ὅδε καί χρόνος τάξις , οὐκέτι δέ ὑπόκειμαι θατέρου ἕτερος · ὁ δέ πρωί ἡμέρα γίγνομαι μεταβάλλω καί ὑπομένω | καί τελειόω · ἀτελής γάρ ἡμέρα ὁ πρωί ὁ μηδέπω διαρθρόω ἐν αὐτός ὁ ἡμερήσιος φάος , ἀλλά ἔτι ἀμυδρός εἰμί . ὁ δέ ὅτι μετά οὗτος εἶπον , ὅτι γίγνομαι ὁ ὄρθρος μετά οὗτος αὐτός τελειόω ἡμέρα γίγνομαι . εἶπον δέ ὁ οὕτως γίγνομαι μή ἀνακάμπτω εἰς ἀλλήλων , ὡς καί ἐκ ὁ παράδειγμα δῆλος καί ἐκ ὁ εἴρω αἴτιος , λέγω περί ὁ κατά φθορά τίνω ἐκ αὐτός λέγω γίγνομαι , ὁ εἶπον ἐκ ὁ γένεσις γίγνομαι , ὅτι οὗτος ἀνακάμπτω εἰς ἀλλήλων . ὡς γάρ ἐκ ὕδωρ ἀήρ , οὕτως ἐκ ἀήρ ὕδωρ · οὖον γάρ εἰμί θατέρου ἕτερος τέλος , ἀλλά εἰμί πᾶς ὁ τοιοῦτος , ὅσος ἐκ ὁ γένεσις γίγνομαι , οἰκεῖος μέν τις ἔχω τελειότης , κοινός δέ ὕλη ἐπίσης αὐτός δεκτικός . ὅτι δέ ὁ οὗτος γίγνομαι ἀνακάμπτω εἰς ἀλλήλων , δῆλος καί ἐκ ὁ ἐνάργεια καί ἐκ ὁ μή εἰμί ἐπί ἤπειρος ὁ κατά εἶδος ὁ σῶμα διαφορά , ὅστις εἰμί εἄν εἰμί ἐπί ἤπειρος οὗτος ὁ τρέ - πως ἄλλος ἐκ ἄλλος γίγνομαι . ὁ μέν γάρ εἰμί μεταξύ ἀνάγκη τέλος εἰμί . ὁ ἐκ ὁ μεταξύ γίγνομαι καί οὐ ἐκ ὁ γένεσις , ὁ μέν ἤδη εἰμί · εἰμί , λέγω , ὡς γίγνομαι ὁ τελειόω · οὗτος γάρ τέλος τίς εἰμί ὁ εἰμί ἤδη τις εἰμί μεταξύ . οὗτος μέν διά οὗτος οὐ εἰς ἤπειρος ἔχω ὁ ἐπί ὁ κάτω γένεσις , ὅτι ἔχω τίς τέλος ἐπί ὅς διά ὁ μεταξύ πρόειμι · ὁ δέ διά ὁ εἰς Μήλα ἀνακάμπτω . καί προστίθημι ὁ ὁ γάρ θατέρου φθορά ἕτερος γένεσις εἰμί . δείκνυμι δέ οὗτος ἐν φυσικός ἀκροάομαι . δύναμαι καί ὁ ὁ μέν γάρ εἰμί μεταξύ εἴρω ὡς ἴσος ὁ ἐπί ὅς μέν γάρ εἰμί τις μεταξύ , οὗτος μεταξύ τέλος τίς εἰμί . ἅμα δέ καί ἀδύνατος ὁ πρῶτος ἀίδιος εἰμί φθείρω · ἐπεί γάρ οὐ ἤπειρος ὁ γένεσις ἐπί ὁ ἄνω , ἀνάγκη , ἐκ ὅς φθείρω πρῶτος τίς γίγνομαι , μή ἀίδιος εἰμί . δείκνυμι κοινῶς πρῶτος μέν ὅτι μή ἐπί ὁ ἄνω οἷος τε ἤπειρος ὁ αἴτιος εἰμί , δύο δέ ὅτι μηδέ ἐπί ὁ κάτω , νῦν καί περί ἕκαστος ὁ αἴτιος ἴδιος δείκνυμι ὅτι μή ἐπί ἄπειρος2 τίς αὐτός . εἰμί οἷος τε , καί πρότερος γε ὅτι μή ὁ ὑλικός αἰτία ἐπί ἄπειρος2 εἰμί . συγχράομαι δέ εἰς ὁ δεῖξις ὁ μή εἰμί εἰς ὁ ἄνω ἐπί ἤπειρος πρόειμι ὁ αἴτιος ὁ ὁ πρῶτος ὑπόκειμαι ἀίδιος εἰμί · εἰμί γάρ γίγνομαι , εἰμί ἄν τίς πρῶτος αὐτός ἐκ ὅς ὑπόκειμαι γίγνομαι , οὕτως δέ οὐκέτι ἄν πρῶτος εἰμί · ἐπεί δέ μή οὗτος , ἀίδιος καί ἀγένητος γίγνομαι ὁ πρῶτος ὑπόκειμαι . ἐκ ὅς ἄρα φθείρω γίγνομαι τίς , οὐ εἰμί οὗτος ὁ πρῶτος ὑπόκειμαι · οὖον γάρ ἀίδιος ὁ φθείρω , ὁ δέ πρώϊος ὑπόκειμαι ἀίδιος . οὐ ἄρα ὁ ὕλη φθείρω ἀλλά ὁ αὐτός μένω . πρῶτος δέ φθείρω εἶπον ὡς ἴσος ὁ ἐκ ὅς κατά ἑαυτοῦ [ τίς ] καί οὖον κατά συμβαίνω φθείρω γίγνομαι τίς , οὗτος ἀίδιος εἰμί · κατά συμβαίνω μέν γάρ ὁ ὕλη φθείρω ( ὅτι γάρ ὁ αὐτός ὁ στέρησις φθείρω ἐν ὁ γένεσις ὁ ἐκ ὁ ὕλη γίγνομαι , | οὗτος γάρ ὁ κατά ἑαυτοῦ φθείρω ) , κατά ἑαυτοῦ δέ ἄφθαρτος . φθείρω δέ εἄν κατά ἑαυτοῦ , εἰμί ἐπί ἤπειρος ἄλλος ἐκ ἄλλος γίγνομαι καί μή πᾶς ὁ αὐτός μένω ὁ γίγνομαι . καί εἰμί εἄν ὁ λέγω ἴσος ὁ ὁ λέγω ἤπειρος ἐπί ὁ ἄνω ἄλλος ἄλλος ὕλη γίγνομαι , οὗτος φθείρω λέγω εἄν ὁ πρώϊος ὑπόκειμαι , ὅς ἀνάγκη ἀίδιος εἰμί εἰμί γε οὗτος μηκέτι ἄλλος ὑπόκειμαι · οὖον γάρ ἐπί ἤπειρος εἰς ὁ ἄνω ὁ αἴτιος . οὗτος δή λέγω εἄν φθείρω , εἰμί μή πᾶς αὐτός ὑπόκειμαι λέγω ὁ γίγνομαι , αὐτός μένω , ἀλλά λέγω κατά φθορά ὁ ὑπόκειμαι ὁ μετά αὐτός † ὑπόκειμαι φθείρω αὐτός ὁ ἐκ αὐτός γίγνομαι οὐ ἀίδιος . εἰμί γάρ ἵστημι ἐπί ὁ ἄνω ὁ αἴτιος , δεῖ τίς ἄρχω καί πρότερος γε ἐκ ὁ ὕλη ὁ πρῶτος γίγνομαι · εἰμί δέ φθείρω αὐτός γίγνομαι , οὔτε ἀίδιος ὁ κίνησις εἰμί , οὔτε ἔτι πρῶτος καί ἀίδιος αὐτός ἄν εἰμί ὁ πᾶς ὑπόκειμαι πρῶτος . καί οὐ ἐπί ἤπειρος ἄρα ὁ ὑλικός αἰτία εἰς ὁ ἄνω πρόειμι . εἰμί γάρ σφόδρα σύντομος ὁ εἴρω . εἶπον γάρ ἅμα δέ καί ἀδύνατος ὁ πρῶτος ἀίδιος εἰμί φθείρω , ὁ δεικτικός ὁ εἰμί ὁ πρῶτος ἀίδιος παρατίθημι ἐπεί γάρ οὐ ἤπειρος ὁ γένεσις ἐπί ὁ ἄνω , οὐκέτι προστίθημι ὁ διά οὗτος ὁ πρώϊος ὑπόκειμαι ἀίδιος . ἢ εἶπον ὁ δέ εἰς ἀλλήλων ἀνακάμπτω · . ὁ γάρ θατέρου φθορά θατέρου γένεσις εἰμί , πιστόω οὗτος διά ὁ ὁ πρῶτος ὑπόκειμαι , ὅς εἰμί ὁ κύριος ὕλη , δείκνυμι ἀίδιος εἰμί · φθείρω γάρ ἄν , εἰμί μή ὑπομένω καί σῴζω ἐν πᾶς ὁ γίγνομαι , ἀλλά ὁ γίγνομαι ἐκ αὐτός φθείρω αὐτός γίγνομαι , καί πάλιν οὗτος ὁ ἐκ οὗτος , καί ἐπί ἤπειρος οὗτος ὁ τρόπος ὁ · ὑλικός αἰτία ἐπί ὁ κάτω πρόειμι , εἰμί δέ οὗτος ἄτοπος ( δεῖ εἰμί τίς ὁ πρῶτος ὑπόκειμαι , ὡς δείκνυμι , καί οὗτος ἐν πᾶς ὁ γίγνομαι ἄφθαρτος μένω ἐν-ὑπάρχω ) , οὕτως οὖν ἔχω εἰς ἀλλήλων εἄν ὁ ἐκ αὐτός γίγνομαι ἀνακάμπτω , ὡς ὁ θατέρου φθορά θατέρου γένεσις εἰμί . ἐν ὅς γάρ εἄν ἐνυπάρχω ὁ ἐκ αὐτός γίγνομαι , φυλάσσω καί ὁ ὁ δύναμαι πάλιν ἐν οὗτος γίγνομαι ὁ εἶδος ἐκ ὅς μεταβάλλω δύναμις . καί οὗτος εἰμί εἰς ὁ γίγνομαι μεταβάλλω , ἀλλά οὐ ἀεί ἀληθής ἐπί ἤπειρος ἄλλος ἄλλος ὑπόκειμαι γίγνομαι , | αὐτός δέ μεταβάλλω εἰς ὁ ἐναντίος μεταβάλλω , εἰς ὁ μεταβάλλω αὐτός ἀνακάμπτω ἄν ὁ γένεσις . οὖον γάρ αὐτός εἰμί ὁ ἐν ὁ μεταβολή ὁ εἰς ὁ γένεσις φθείρω ( οὐκέτι γάρ εἄν ἀίδιος εἰμί ) , ἀλλά ἄλλος τίς εἰμί ἐκ ὅς ἑαυτοῦ καί πρῶτος φθείρω γίγνομαι · οὗτος δέ δείκνυμι ἐν ὁ Α ὁ φυσικός ὁ στέρησις . δείκνυμι δέ ἐπί ὁ ὕλη ὅτι μή οἷος τε ἐπί ἤπειρος εἰς ὁ κάτω ὁ ὑλικός αἴτιος προΐημι , ἑξῆς δείκνυμι πάλιν ὁ αὐτός ἐπί ὁ τελικός αἴτιος . λέγω δέ ἐπεί δέ ὁ ὅς ἕνεκα τέλος , τοιοῦτος δέ ὅς μή ἄλλος ἕνεκα . εἰμί δέ ὅς λέγω τοιοῦτος . εἰμί εἰμί τίς ὅς ἕνεκα καί ὁ τελικός αἴτιος , οὐ ἐπί ἤπειρος ὁ πρόοδος ὁ οὕτως αἴτιος · εἰμί γάρ ὁ τελικός αἴτιος ὅς χάρις ὁ ἄλλος , αὐτός δέ μηδείς , ὁ δέ τοιοῦτος ἔσχατος . ὥστε εἰμί μέν εἰμί ἔσχατος αἴτιος ἐν ὁ φύσις γίγνομαι , οὗτος δέ εἰμί ὁ τελικός , οὐ ἐπί ἤπειρος ὁ πρόοδος ἐπί ὁ κάτω · εἰμί δέ εἰμί ἐπί ἤπειρος , οὐ εἰμί ὁ τελικός αἴτιος οὐδέ ὁ ὅς ἕνεκα ἐν ὁ γίγνομαι φύσις . ἀλλά ὁ λέγω μή εἰμί ὁ τοιοῦτος ἐν ὁ φύσις γίγνομαι αἴτιος ἐξαιρέω εἰμί ὁ ὁ ἀγαθός φύσις ἐκ ὁ γίγνομαι · ὁ γάρ ὅς ἕνεκα ὁ ἄλλος γίγνομαι ὁ ἀγαθός . οὗτος δέ δῆλος ἐκ ὁ ἐπαγωγή · “ πᾶς γάρ τέχνη καί πᾶς μέθοδος ὁμοίως πρᾶξις τε καί προαίρεσις ἀγαθός τις ἐφίημι δοκέω , ” ὡς εἶπον ἄρχω ὁ Νικομαχεῖον . καί εἰμί ὁ κύριος ἀγαθός . ὅς πᾶς ἐφίημι . ὥστε ἐν πᾶς ὁ κατά λόγος ἢ φύσις γίγνομαι ὁ ἀγαθός τέλος εἰμί · οὔτε γάρ ὁ ἀρχή ἐγχειρέω τις πράσσω τίς καί ποιέω , εἰμί μή μέλλω ἐπί ὁ τέλος ἄγω αὐτός . ὥστε εἰμί σκοπός ὁ πράσσω ὁ τέλος καί ὁ τοιοῦτος αἴτιος , εἰμί οὗτος μή εἰμί , οὐ εἄν ὁ ἀρχή εἰμί τίς γίγνομαι . ἔτι ἀναιρέω ὁ νόος εἰμί καί φύσις ποιητικός ἐν ὁ εἰμί · πᾶς μέν γάρ ὁ κατά φύσις καί κατά νόος γίγνομαι ἕνεκα τις γίγνομαι , μή εἰμί δέ ὁ ὅς ἕνεκα κατά φύσις καί κατά νόος γίγνομαι , οὐ ἄν κατά νόος τίς ἢ φύσις γίγνομαι . ἔτι , ὡς εἶπον ἐν ὁ ἠθικός , μάτην ἄν ὁ ὄρεξις εἰμί , εἰμί μή εἰμί τέλος τίς πᾶς ὁ πράκτης , ἀλλά ἐπί ἤπειρος ἄλλος ἄλλος χάρις γίγνομαι . καίτοι οὐδείς ἄν ἐγχειρέω . Ζεύς ὁ ἐνάργεια δείκνυμι ὅτι ἀδύνατος ὁ τοιοῦτος αἴτιος ἐκ ὁ εἰμί ἀναιρέω . ἔτι δέ εἰμί εἰμί ἐπί ἕκαστος ὁ γίγνομαι τέλος ὁρίζω , οὐ ἄν ἐπί ἤπειρος ὁ κατά ὁ τέλος αἰτία πρόειμι . συνίστημι δέ ὁ εἰμί κατά ὁ τέλος αἴτιος , μεταλαμβάνω ὁ τέλος εἰς ὁ πέρας , δείκνυμι καί οὕτως ὅτι μή ἐπί ἤπειρος ὁ αἴτιος · ὅς γάρ πέρας εἰμί , οὗτος οὐ ἤπειρος . ἀλλά μήv οὐδέ ὁ τίς εἰμί εἰμί ἐνδέχομαι ἀνάγω εἰς ἄλλος ὁρισμός πλεονάζω ὁ λόγος . δείκνυμι καί ἐπί ὁ κατά ὁ εἶδος αἴτιος ( οὗτος γάρ εἰμί ὁ τίς εἰμί ) μή γίγνομαι ἐπί ἤπειρος ὁ πρόοδος ὡς ἀεί ὁ λαμβάνω εἰμί - ALT . REC . GE . DISCR . δίδωμι καί ὁρισμός ἄλλος πάλιν ὁρισμός καί ἄλλος τίς εἶδος εἰμί . οὗτος δέ δηλόω προστίθημι ὁ πλεονάζω ὁ λόγος . δοκέω γάρ ὁ ὁρισμός ὁ ὁριστός ὁ λόγος πλεονάζω · οὖον γάρ εἰμί ὁ λέγω ἴσος ἄνθρωπος καί ζῷον λογικός θνητός . ἕκαστος δέ ὁριστός ὄνομα χώρα πρός ὁ ἀποδίδωμι αὐτός ὁρισμός ἔχω . δοκέω δέ ἐγώ καί αὐτός οὗτος ὡς ἄτοπος προστίθημι · εἰμί γάρ ὁ μέν πλεονάζω ὁ ὁριστός ὁ λόγος , ἐπί ἤπειρος ἄν ὁ λόγος αὐξάνω διά ὅς ὁ ὁρισμός · οὗτος δέ ἄτοπος . οὖον δή οἷος τε ἀεί ὁ ἀποδίδωμι ὁρισμός ὁρισμός τις εἰμί , ὡς εἰμί ὁ μέν ζῷον ὁ οὐσία ἔμψυχος αἰσθητικός ὁρισμός , ὁ δέ ὁρισμός οὗτος πάλιν ἄλλος τις ὁρισμός , ἢ καί ἕκαστος ὁ ἐν ὁ ὁρισμός . ὅσος γάρ ἄν πρόσω προέρχομαι ὁ προσεχής λόγος ὁ ἄνθρωπος ὅς ὁρίζω , μικρός πωλέω ὁ εἶδος ὁ ἄνθρωπος καί μικρός αὐτός ὁρίζω · ἀεί γάρ ὁ πρῶτος καί προσεχής λόγος ἀποδίδωμι ὁρισμός εἰμί ὁ πρᾶγμα , ὁ δέ ὕστερος οὐκέτι ἐκεῖνος ἀλλά ὁ περί ἐκεῖνος ἀποδίδωμι . ἐπί ὅς οὖν ὁ πρῶτος ἀποδίδωμι μή εἰμί ὁρισμός , οὐδέ εἄν ὁ δύο ἢ ὁ τρίτος ἢ ἄλλος τις εἰμί · ἕκαστος γάρ οὗτος ὁρισμός γίγνομαι ὁ πρό αὐτός ἀποδίδωμι ὁρισμός , ἀλλά οὖον ὁ πρᾶγμα · ὅς γάρ μή εἰμί ὁρισμός ὁ πρῶτος ἀποδίδωμι , οὗτος πολύς κακός εἄν εἰμί ὁρισμός ὁ μετά ὁ πρῶτος ἀπος - δίδωμι . εἰμί γάρ ὁ μέν πρῶτος ἀποδίδωμι ὡς ὁ πρᾶγμα ἀποδίδωμι , ὁ δέ δύο ὡς ὁ λόγος ὁ περί ὁ πρᾶγμα ἀποδίδωμι , εἰμί ὁ πρῶτος μή εἰμί ὁ πρᾶγμα , οὐδέ ἄν ὁ δύο αὐτός εἰμί · εἰμί γάρ καί οὗτος δύναμαι αὐτός εἰμί , εἰμί ὁ πρῶτος ἀποδίδωμι , ὅς ὁ δύο ἀποδίδωμι . εἰμί αὐτός . καθόλου γάρ ἐν ὅς ὁ πρῶτος μή εἰμί , οὐδέ ὁ δύο · ὁ γάρ δύο πρῶτος τις δύο · ὥστε ὅς μή εἰμί ὁρισμός τις πρώϊος , οὐ ἄν δύο εἰμί . δύναμαι καί ὁ πρῶτος ὁ ἔσχατος εἴρω · ὁ γάρ ἔσχατος λόγος καί ὁ ἔσχατος αἰτία καί ὁ ἔσχατος εἶδος , μετά ὅς οὐκέτι ὁ διά τίς ἀπαιτέω , οὗτος εἄν ὁ κύριος ὁρισμός εἰμί , ὅς μή εἰμί ὁ ἐπί ἤπειρος εἰμί ὁ πρόοδος , οὐ ἄν ὁ πρό αὐτός τις εἰμί . τις ἀκούω ὁ πλεονάζω ὁ λόγος , ὡς λέγω αὐτός , ἀεί ὁ πρῶτος ἀποδίδωμι ὁρισμός προστίθημι τίς , ὡς πλεονάζω ὁ δύο ὁ πρό αὐτός κατά ὁ λόγος ὁ προστίθημι τις αὐτός , οἷος ὁ ἄνθρωπος εἰμί ὁ μέν πρῶτος εἰμί ζῷον πεζός δίπους , ἄλλος δέ πάλιν ἄλλος ] μετά | οὗτος ἔχω ἄλλος τις ὁ προερέω διαφορά πρόσκειμαι , οἷος ὁ λογικός , καί πάλιν οὗτος ἄλλος , ὡς εἰμί ἐπί ἤπειρος αὐξάνω ὁ πρῶτος ἀποδίδωμι ὅρος . ἔτι ὁ ἐφίστημι ἀναιρέω ὁ οὗτος λέγω · οὖον γάρ οἷος τε οἶδα πρίν εἰς ὁ ἄτομος ἔρχομαι . ἄτομος λέγω νῦν ὁ ἀμέσως ὑπάρχω · ἐκ γάρ ὁ προσεχῶς καί ἀμέσως ὑπάρχω ὁ ἐπιστήμη , ὡς εἴρω ἐν ὁ ὕστερος ἀναλυτικός · ὅς ἀδύνατος εἰμί εἰμί , εἰμί ὁ ἐν ὁ ὁρισμός παραλαμβάνω πᾶς ἄγω ὁρισμός καί ἐκ οὗτος ὁ ὁρισμός ὁ ὁρισμός εἰμί ὁ πρόκειμαι συμπληρόω . νῦν μέν γάρ ὁ διά ὁ ὁρισμός τις ὑπάρχω δείκνυμι ἀμέσως ὑπάρχω αὐτός δοκέω · ἄν δέ εἰμί πᾶς ὁρισμός ὁρισμός ἐπί ἤπειρος , ἀεί τις μέσος ὅρος εἰμί ὁ τε αἴτιος διά ὅς δείκνυμι ὑπάρχω τίς τις καί ὁ ὑπόκειμαι ὅς ὑπάρχω τίς δείκνυμι . οὐδέποτε γάρ δύναμαι ἀμέσως τίς ὑπάρχω τις λαμβάνω , εἰμί ἀεί ὁ λαμβάνω πᾶς ὁρισμός εἰμί · οὖον γάρ ἀμέσως ὁ ζῷον ὁ ἄνθρωπος ὑπάρχω , ἀλλά διά ὁ εἰμί αὐτός οὐσία ἔμψυχος αἰσθητικός . πάλιν . δέ αὖος ὁ οὐσία ἔμψυχος αἰσθητικός ὑπάρχω αὐτός διά ὁ ἴδιος ὁρισμός , πάλιν ἐκεῖνος ὁμοίως διά ὁ ἴδιος , καί οὗτος ἐπί ἤπειρος · ἀεί γάρ ὁ λαμβάνω ὁρισμός ὁ ὁρισμός μέσος ὅρος εἰμί , διά ὅς ὑπάρχω ὁ ὅς ὁ ὁρισμός ὁ ὁριστός . ἀναιρέω ἄρα ὁ ἄτομος καί ἄμεσος πρότασις , ὅς ἀναιρέω ἀναιρέω ἐπιστήμη τε καί ἀπόδειξις . τις δέ ἄτομος ἀκούω ὁ κατά ἕκαστος , καί φημί ὁ μέν ἐπιστήμη τότε ὁ ἐπιστητός ἔχω , ὅταν περί ὅς εἰμί , εὑρίσκω οὗτος ὁ ἄτομος ὁ οἰκέω ἐφαρμόζω . τότε γάρ τις ἐπιστήμη ἔχω ὁ ὁ ἄνθρωπος ὑπάρχω , ὅταν ὁ κατά ἕκαστος ἄνθρωπος ἐφαρμόζω ὁ λέγω . οὐ οἷος τε δέ ἐπί ὁ ἄτομος ἔρχομαι ἐπί ἤπειρος ὁ αἴτιος ἐπί ὁ κάτω ὁ πρόοδος λαμβάνω · ἔσχατος μέν γάρ ὁ ἄτομος , οὐ οἷος τε δέ ἐπί οὗτος ἔρχομαι ἤπειρος εἰμί ὁ μεταξύ αἴτιος . ὡς εἰμί ὁ λέγω κοινῶς περί πᾶς ὁ αἴτιος λέγω , ἀλλά οὖον περί ὁ εἶδος τε καί ὁρισμός μόνος . καί ὁ γιγνώσκω οὐ εἰμί . ὁ λέγω τοιοῦτος εἰμί . εἶπον ὁ ἐνέργεια ἤπειρος γνῶσις εἰμί , καί ὅτι ὁ οὕτως αὐξάνω ἢ ὁ ὁρισμός ἢ ὁ αἴτιος ( κοινός γάρ ὁ περί πᾶς λόγος ) ἀναιρέω γνῶσις , εἰμί γε ἐκ ὁ αἴτιος γνῶσις ὁ ἐπιστημονικός ὁ πρᾶγμα γνῶσις , εἶπον δέ ὁ ἤπειρος | ἄγνωστος εἰμί , ἐπεί δοκέω καί ὁ συνεχής ἄπειρος πως εἰμί διά ὁ ἐπί ἤπειρος τομή καί μή εἰμί ἄγνωστος ( εἰμί γάρ οὗτος εἷς ἤπειρος τομή νόησις ) , ὅτι μή ὁμοίως ἔνειμι ἐν ἐκεῖνος τε ὁ ἀπειρία καί ἐν ὁ αἴτιος ὁ ἐπί ἤπειρος κατά εὐθυωρία πρόοδος , δείκνυμι ἑξῆς εἶπον ὁ γάρ οὕτως ἤπειρος πῶς ἐνδέχομαι νοέω ; λέγω ὁ ἐνέργεια . ἐπί ἤπειρος μέν γάρ ὁ γραμμή διαιρέω ὁμολογέω ὁ μή ἵστημι ὁ τομή , ἀλλά ἐγώ γε οὐδέποτε νοέω αὐτός εἰς ἤπειρος διαιρέω , ἀλλά ὅταν νοέω , ὁ τομή ἵστημι καί παύω ὁ τέμνω καί λαμβάνω περαίνω . πῶς γάρ ἐπί ἤπειρος ὁ τομή γίγνομαι ὁ γραμμή καί ὅλως ὁ συνεχής νοέω , οὖον μήv καί ὁ ἤπειρος αὐτός ἔτι διαίρεσις · ἀεί γάρ ὅς νοέω περαίνω νοέω . οὗτος γάρ εἰμί ὁ νοέω οεʹ οὐ εἰμί μή ἵστημι · ὅς γαρ περαίνω νοέω . διό οὐδέ ὁ διέξειμι ὁ συνεχής γραμμή ὁ ἐπί ἤπειρος διαιρετός ἀριθμός ὁ τομή καί ἐνέργεια λαμβάνω κατά ὅσος οἷος τε τέμνω αὐτός εἰμί , οὗτος δίειμι · οὐδέποτε γάρ ἄν διεξέρχομαι ὁ οὕτως αὐτός διέξειμι . εἶπον δέ ὁ ὁ ἤπειρος διεξέρχομαι ἀντί ὁ ὁ ὁ ἐπί ἤπειρος διαιρετός . ἀλλά κατά ἀθρόος μόριον δίειμι διά ὁ μή εἰμί ἐν αὐτός ἐνέργεια ὁ ἀπειρία ἀλλά δύναμις . ἐπί δέ γε ὁ αἴτιος , εἰμί ἐπί ἤπειρος εἰς ὁ κάτω εἰμί ἄλλος ἄλλος αἴτιος , ἀδύνατος εἰμί γνῶσις ὁ αἴτιος γίγνομαι πᾶς , ἤπειρος δέ γίγνομαι ὁ πᾶς ἐνέργεια . εἰμί δή ἀρτέομαι μέν ὁ ὁ εἰμί γνῶσις ἐκ ὁ ὁ αἴτιος γνῶσις , ὡς προερέω , ἄγνωστος δέ ὁ αἴτιος διά ἀπειρία , ἄγνωστος καί ὁ ὅς αἴτιος οὗτος . p . 994b25 ἀλλά καί ὁ ὕλη κινέω νοέω ἀνάγκη . ὁ ὁ ἤπειρος ἄγνωστος εἰμί ὁ αὐτός φύσις παρατίθημι σημεῖον ὁ ὕλη , ἐπεί δοκέω κατά ὁ αὐτός λόγος ἤπειρος εἰμί , σχηματίζω εἰμί κατά ὁ ἴδιος φύσις καί οἰκέω πέρας οὐ ἔχω . ὁ δή τοιοῦτος αὐτός εἰμί οὐδέ ἐπιστήμη αὐτός ἔχω · κινέω γάρ τις γιγνώσκω αὐτός · δοξαστής γάρ εἰμί καί οὐ επιστητός , καί ὡς μέν ὁ Πλάτος φημί , νόθος λογισμός γνωστός , ὡς δέ Ἀριστοτέλης , ἀναλογία γνωστός καί δοξαστής , ὡς καί οὗτος εἴρω ἐν ὁ φυσικός . ὁ αὐτός δέ σημαίνω ἄν καί εἰμί εἰμί γράφω ἀλλά καί ὁ ὕλη ἐν κινέω νοέω ἀνάγκη . τις δέ κινέω γράφω καί ἐξηγέομαι ὁ λέξις ὅτι οὐ εἰμί ἤπειρος ὡς ὁ ἐνέργεια ἤπειρος . διό ἐκεῖνος μέν ἄγνωστος , οὗτος δέ ἤπειρος εἰμί καί λέγω κατά ὁ ἀεί ἐν κινέω καί μεταβολή | τις νοέω ὁ γάρ μή ἔχω οἰκέω σχῆμα ἤ τις ποιότης , ἄλλοτε ἄλλος εἶδος ἀμείβω καί μεταβάλλω ) , οὗτος δή εἰμί ἤπειρος ὡς διά ὁ κινέω συνεχῶς λέγω τοιοῦτος νοητός τε εἰμί καί επιστητός · οὖον γάρ ὁμοίως ὁ ἄγνωστος ἤπειρος · ἵνα ἴσος εἰμί ὁ εἴρω ὁ ἀλλά καί ὁ ὕλη ὥσπερ καί ὁ γραμμή διά ὁ τομή νοέω ἀνάγκη , ἐπεί μή ἐκείνως εἰμί ἤπειρος . ἢ κινέω νοέω ἀντί ὁ ὡς κινέω καί ἐν ῥύσις καί ὁ τοιοῦτος ἀπειρία εἰμί · διά οὗτος γάρ οὐδέ ὁ ὕλη επιστητός . εἶπον δέ οὗτος ἐπιφέρω καθολικός ὁ καί ἤπειρος οὐδείς εἰμί εἰμί · εἰμί δέ μή , οὐ ἄπειρος2 γε εἰμί ὁ ἤπειρος εἰμί . ὅς δέ λέγω τοιοῦτος εἰμί . ὥσπερ ὁ ἄνθρωπος καί ὁ ἄνθρωπος εἰμί διαφέρω , καί ἐπί πᾶς ἐπί ὅς ὁ πρᾶγμα συντίθημι ( ὁ γάρ εἰμί ἕκαστος κατά λόγος καί κατά ὁ εἶδος · ὁ μέν γάρ ἄνθρωπος ἐκ ὕλη καί εἶδος , ὁ δέ ἄνθρωπος εἰμί ἀπολόω · κατά γάρ ὁ εἶδος εἰμί αὐτός ὁ εἰμί ἄνθρωπος . ἐπί μέν γάρ ὁ ἀσώματος αὐτός ὁ πρᾶγμα καί ὁ εἰμί αὐτός · αὐτός γάρ ψυχή καί ὁ εἰμί ψέγω ἐπί δέ ὁ ἐν ὕλη ὁ εἰμί ἔχω διαφέρω ) , καί ὁ ἤπειρος οὖν ὁ ἐνέργεια ἄγνωστος εἰμί , ἀλλά ὁ ἤπειρος αὐτός εἰμί οὔτε ἤπειρος οὔτε ἄγνωστος · ὁ γάρ λόγος ὁ δηλόω αὐτός ὁ φύσις καί ὁ εἶδος οὐ ἤπειρος οὐδέ ἄγνωστος . εἶπον δέ καί ἤπειρος οὐδείς εἰμί εἰμί , ὅς ἴσος εἰμί ὁ ὁ ἤπειρος οὐ οἷος τε ἐνέργεια εἰμί , ἐπιφέρω ὁ εἰμί δέ μή , οὐ ἄπειρος2 γε εἰμί ὁ ἤπειρος εἰμί , τουτέστι καθό γνωστός εἰμί ὁ ἤπειρος ( γνωστός δέ εἰμί κατά λόγος ) , οὗτος οὐ ἤπειρος · οὐδέ γάρ ὁ ἤπειρος γνωστός καθό ἤπειρος . ὁ δέ καί ἤπειρος οὐδείς εἰμί εἰμί ἤτοι εἶπον ἀντί ὁ ἤπειρος οὐδείς εἰμί ἐνέργεια , ἢ ὅτι οὐδείς εἰμί πρᾶγμα ὅστις ὁ ὁ ἤπειρος λόγος ἐφαρμόζω , ὁ δηλονότι μηδείς εἰμί ἤπειρος . εἰμί δέ καί τίθημι ἐφαρμόζω τις , ἀλλά αὐτός γε ὁ λόγος κατά ὅς ὁ γνῶσις ὁ ὁ ἤπειρος , οὐ ἤπειρος . οὐκέτι δέ ὅτι μηδέ ὁ ποιητικός αἴτιος ἤπειρος ἴδιος δείκνυμι ὡς φανερός · εἰμί γάρ μηδέ ὁ γίγνομαι ἤπειρος κατά ὁ εἶδος , ἀλλά ἀνακάμπτω , δῆλος ὡς πολύς μᾶλλον οὐ ἄν εἰμί αὐτός ὁ ποιητικός αἴτιος ἤπειρος . ἀλλά μήv καί εἰμί ἄπειρος γε εἰμί πλῆθος ὁ εἶδος ὁ αἴτιος . προτίθημι δείκνυμι ὅτι μή εἰμί ἤπειρος ὁ αἴτιος μήτε εἰς εὐθυωρία μήτε κατά εἶδος , καί δείκνυμι ὅτι κατά εὐθυωρία οὐ εἰμί ἤπειρος οὔτε ἐπί ὁ ἄνω οὔτε ἐπί ὁ κάτω , δείκνυμι νῦν ὅτι οὐδέ κατά εἶδος οἷος τε ἤπειρος εἰμί ὁ αἴτιος , | συγχράομαι ὁ προερέω ὁ ὁ ἤπειρος ὁ κατά ἐνέργεια ἄγνωστος εἰμί , ὁ δέ κατά εἶδος ἤπειρος ἤπειρος δηλονότι ἐνέργεια , ὥστε ἄγνωστος . εἰμί δέ ὁ αἴτιος καί ὁ ἀρχή ἄγνωστος , δηλονότι καί ὁ ἐκ οὗτος · τότε γάρ οἶδα τίς οἴομαι ὅταν ὁ αἴτιος αὐτός γνωρίζω . ὥστε καί τοιοῦτος εἰμί ὁ ὁ αἴτιος ἀπειρία ἀναιρέω ἐπιστήμη , ἀναιρέω ὁ ὁ ἄρχω γνῶσις . ὁ δέ ἑξῆς εἴρω ὁ ὁ δέ ἄπετρος κατά ὁ πρόσθεσις οὐ εἰμί ἐν περαίνω διεξέρχομαι τοιοῦτος εἰμί . πᾶς νόησις περίληψις τις εἰμί ὁ νοέω ἐν περαίνω γίγνομαι χρόνος · ὁ δέ ἤπειρος ὁ ὁ πρόσθεσις , τουτέστι ὁ κατά ἐνέργεια ( εἰμί γάρ ὁ κατά ἐνέργεια ἤπειρος , ὅς ἀεί τίς εἰμί ἔξω , καί ἐπί ὅς πᾶς ὁ λαμβάνω εἰμί τίς ἐκτός ) , ὁ δή οὕτως ἤπειρος οὐ οἷος τε ἐν περαίνω χρόνος διεξέρχομαι · ὁ μέν γάρ δύναμις καί διχοτομία οἷος τε ἐν περαίνω χρόνος διεξέρχομαι , ὁ δέ ἐνέργεια καί ὁ πρόσθεσις ἀδύνατος ὁ ἀεί ὁ περιλαμβάνω καί νοέω ἄλλος τίς ὑπολείπω προστίθημι . εἰμί δή ὁ μέν νόος ὁ νοέω ἐν περαίνω χρόνος νοέω τε καί διέξειμι , ὁ δέ ἤπειρος ἀδύνατος ἐν περαίνω χρόνος διεξέρχομαι τε καί νοέω ὁ ἀεί τίς ὁ περιλαμβάνω καί νοέω προστίθημι , οὐ εἄν ὁ νόος νοέω ὁ ἤπειρος . αὐτός μέν οὕτως ἐφοδεύω δείκνυμι ὅτι μή οἷος τε ἤπειρος εἰμί ὁ αἴτιος · ὁ δέ Ἀριστοτέλης καί αὐτός ἐπιχειρέω δείκνυμι . ἐπεί εἰμί αἴτιος ὁ εἰμί , ἤτοι πλείων οὗτος εἰμί ἢ εἷς . ἀλλά εἷς μέν οὐ οἷος τε μόνος αἴτιος εἰμί ὁ εἰμί τε καί γίγνομαι , ὡς ἐν ἄλλος δείκνυμι · καί γάρ ὑπόκειμαι τις χρεία ὁ γίγνομαι καί ὁ ποιέω . ἀλλά καί κατά εἶδος δείκνυμι τίς γίγνομαι · ὥστε οὐ εἷς ὁ αἴτιος . πλείων ἄρα · εἰμί δέ πλείων , ἤτοι πᾶς ἤπειρος ἢ τις ἢ εἷς . πᾶς μέν οὖν ἢ τις ἤπειρος εἰμί ἀδύνατος · οὖον γάρ οἷος τε πολύς ἤπειρος εἰμί . ἀλλά οὐδέ εἷς μέν ἤπειρος ὁ ἄλλος δέ περαίνω λέγω οἷος τε · ὁ γάρ ἤπειρος πανταχῇ εἰμί ἄλλος παρείσδυσις οὖον δίδωμι , οὔτε ἤπειρος οὔτε περαίνω . ἀλλά μήv οὐδέ εἰμί εἷς μόνος αἴτιος εἰμί , οἷος τε οὗτος ἤπειρος εἰμί · οὐδείς γάρ εἰμί αἴτιος · οὖον γάρ ἔχω χώρα ὁ ὅς εἰμί αἴτιος , ὁ αἴτιος εἰμί πανταχῇ . δῆλος γάρ ὡς ἤπειρος εἰμί ποσός τίς εἰμί κατά αὐτός οὗτος , ἄντομαι κατά ὁ ποσός εἰμί πανταχῇ ἄντομαι κατά χρόνος . δοκέω δέ ὁ ἐπιχείρησις ἔχω μέν τίς διαλεκτικός καί εἰμί λογικός , οὖον μήv καί ὁμοίως οἰκεῖος ὁ προερέω εἰμί . | ὁ δέ ἀκρόασις κατά ὁ ἔθος συμβαίνω . Ζεύς οὗτος ἐγώ διδάσκω τίς ὁ τοιοῦτος ἀκροατής λόγος εἰμί δύναμαι , καί ὅτι παιδεύω δεῖ καί ἀσκέω ἄκρως ὁ ἀκούω ὁ λόγος . ὁ γάρ ἀκρόασις γίγνομαι κατά ὁ ἴδιος ὁ ἔθος οἰκειότης · ὅς γάρ συνεθίζω , οὗτος ἀξιόω καί ὁ λέγω συμφωνέω , ὁ δέ παρά ὁ συνήθης ἐγώ ὁ λέγω ἄγνωστος φαίνω διά ὁ ξενικός εἰμί . ὅς εἶπον διά ὁ ἔτι ὁ λέγω καί ὁ παρά οὗτος οὐ ὅμοιος φαίνω . δοκέω δέ ὁ ἔτι περισσός εἰμί . εἰμί δέ εἰμί γράφω , λείπω εἄν ὁ ἔτι ὁ λέγω ἄλλως · ὁ γάρ ἄλλως λέγω3 τις καί ὡς μή ἐθίζω ἀκούω , ὅς εἶπον διά ὁ καί παρά οὗτος , ἄγνωστος ποιέω ὁ λέγω . οὗτος εἶπον ἐφεξῆς δείκνυμι πόσος ἰσχύς ἔχω ὁ συνήθης . πολύς γάρ ὁ νομοθέτης μυθώδης νομοθετέω διά ὁ χρήσιμος εἰμί πιστεύω οὕτως ἔχω , ἔχω πείθω ὁ χράω ὁ νόμος διά ὁ ὁ λέγω συντροφία , οἷος ὅτι αὐτόχθων τις γίγνομαι ἐκ ὁ γῆ φύς , καί ἄλλος ὅτι ἐκ ὀδούς σπείρω φύω , καί διά οὗτος χρή ὑπερμαχέω ὡς μήτηρ ὁ γῆ , ἢ ὅτι θεός περί αὐτός ἐρίζω · οὕτως αξιοσπούδαστος εἰμί . ὁ δέ μείζων ἰσχύω ὁ γιγνώσκω περί αὐτός διά ὁ ἔθος ἴσος εἰμί ὁ μείζων ἰσχύω ὁ περί αὐτός ἀλήθεια ὁ ἔθος · κατά γάρ ὁ ἀλήθεια ὁ γνῶσις . εἶπον δέ οὗτος καί ἐνδείκνυμι διά αὐτός ὁ ὁ ἔθος ἰσχύς , ἐπί οὗτος λέγω ὁ διαφορά ὁ ἀκροατής ὅς διά ὁ ἔθος ἔχω πρός ἀλλήλων . ὁ μέν ὁ μάθημα ἐθίζω μαθηματικός ὁ λέγω πᾶς καί ἀκριβής ἀποδείκνυμι ἀπαιτέω καί ὁ ἄλλως λέγω οὐ ἀποδέχομαι , ὁ δέ διά γονίας , εἄν μή καί ποιητής ὁ λέγω παρέχω μάρτυς . καί ὁ μέν πᾶς ἀκριβῶς ἐξετάζω , εἰμί δέ ἕ ὁ ἀκριβολογία ἄχθομαι , ἢ διά ὁ μή δύναμαι ἐπακολουθέω ( οὗτος γάρ ὁ συνείρω ) ἀλλά ἢ διά ὁ προλαμβάνω ὅτι ὁ ἄκρως ἀκριβολογέομαι μικρολογία · γάρ εἰμί ὁ διά ὁ μικρολογία · τοιοῦτος γάρ τις φαντασία ἀποτελέω ὁ ἄγαν περί ὁ λέγω ἀκρίβεια , ἀπό ὁ συνάλλαγμα καί ὁ περί ὁ ἐν χρῆσις ἀκρίβεια σπάω ὅδε ὁ δόξα · ἀνελεύθερος γάρ τις ἤδη δοκέω καί ὁ ἐν ὁ λόγος ἄγαν ἀκριβής καί περί ὁ μικρός ἐξεταστικός , ὥσπερ καί ὁ ἐν ὁ συνάλλαγμα . προεῖπον δέ οὗτος καί δείκνυμι ὁ ὁ ἔθος | ἰσχύς , καί διότι κατά οἰκειότης ὁ κατά ὁ εἰμί καί ὁ λέγω ἀποδέχομαι , ἐπιφέρω διό δεῖ παιδεύω πῶς ἕκαστος ἀποδεκτέος , ἴσος λέγω ὁ καί αὐτός ἐν ὁ ἠθικός εἴρω ὁ “ παιδεύω γάρ εἰμί ἐπί τοσοῦτος ἀκριβής ἐπιζητέω κατά ἕκαστος γένος , ἐπί ὅσος ὁ ὅς πρᾶγμα φύσις ἐπιδέχομαι ” . ὅς διά ὁ ὕστερος ἀναλυτικός δείκνυμι , ἐνδείκνυμι ἐγώ ὅτι καθόλου μέν δεῖ παιδεύω καί οἶδα πῶς χρή ὁ λέγω ἀκούω ἕκαστος οὖον γάρ πᾶς ὅμοιος , οὐδέ ἴσος ὁ ἀκρίβεια ἐπιδέχομαι ) , ἐξαίρετος δέ ὁ οὗτος ὁ ἐρῶ ἀκούω · οὖον γάρ εἰμί αἰσθητός ἢ περί αἰσυήτης , οὔτε συνήθης τε καί ἐν πούς . οὗτος δέ λέγω ἐνδείκνυμι ἐγώ ὅτι δεῖ πρῶτος ἐν ὁ ἀναλυτικός ἐγγυμνάζω καί ὁ λογικός ὅλως , καί οἶδα ὁ τρόπος ὁ ἀπόδειξις καί ὁ ὁ λόγος συναγωγή · ἄτοπος γάρ ἅμα ζητέω ἐπιστήμη τις , καί περί αὐτός ὁ ἐπιστήμη ζητέω τίς τρόπος γίγνομαι καί ἀναλαμβάνω · οὐδέ γάρ ὁ ἕτερος ἤδη οὗτος εὑρίσκω ῥᾴδιος . ὅσπερ δέ εἶπον καί αὐτός ἐν ὁ πρῶτος ὁ Νικομαχεῖον ἠθικός λέγω πῶς ἐκεῖνος ὁ λόγος ἀποδέχομαι δεῖ ( εἶπον γάρ “ παραπλήσιος γάρ μαθηματικός πιθανολογέω καί ῥητορικός ἀποδείκνυμι ἀπαιτέω ” ) , οὗτος καί νῦν λέγω . ὁ ἀκριβολογία γάρ , φημί , ὁ μαθηματικός οὐ ἐν ἅπας ἀπαιτητέον , ἀλλά ἐν ὁ ἄυλος , ὁποῖος εἰμί ὁ ἐκ ἀφαίρεσις τε καί μαθηματικός , ἴσως ἐνδείκνυμι ἐγώ ὅτι τοιοῦτος ἀκριβολογία χρεία καί πρός ὁ πάρειμι · περί ἄυλος γάρ ὁ περί ὁ πρῶτος ἀρχή λόγος καί οὖον συνήθης . ὁ δέ διόπερ οὖον φυσικός ὁ λόγος ἤτοι λέγω ὅτι ἀκριβής · προαγορεύω γάρ οὗτος ( γράφω δέ καί ὁ τρόπος , καί εἰμί ἄν ὁ λόγος ὡς φυσικός ) · ἢ ὁ λέγω τοιοῦτος εἰμί . ὁ φυσικός δοκέω πᾶς σύν ὕλη εἰμί , ἄυλος δέ ὁ μαθηματικός , διό καί ἀκριβολογία ἐπιδέχομαι , ὁ δέ φυσικός οὐ ὁμοίως . ὁ δή περί ὁ μαθηματικός λόγος περί ὁ ἄυλος εἰμί ἐκ εἰμί φυσικός · οὖον γάρ τοσοῦτος ἀκριβολογία ὁ φυσικός εἰμί γε σύν ὕλη χωρέω . δύναμαι δέ καί περί ὁ πρόκειμαι λόγος λέγω , ὅτι οὐ εἰμί φυσικός · ἄυλος γάρ περί ὅς λέγω ἐγώ πρόκειμαι , καί ἀκριβής λόγος ἢ κατά φυσικός δήω . ὁ δέ ἴσως ὁ ἅπας γάρ ὁ φύσις ἔχω ὕλη προστίθημι , ἐπεί καί ὁ κυκλοφορικός σῶμα φυσικός μέν , οὖον μήv ὕλη ὁ οὗτος ὑπόκειμαι . ὁ δέ ἑξῆς εἴρω ἐπί αὐτός διό σκεπτέος πρός | ὁ τίς εἰμί ὁ φύσις · οὗτος γάρ καί περί τίνω ὁ φυσικός δῆλος εἰμί , εἰμί μέν ἁπλόος οὕτως εἰμί εἴρω ὡς δοκέω , δεικτικός εἄν εἰμί ὁ οὗτος ὁ βιβλίον μή ὁ μετά ὁ φυσικός εἰμί πραγματεία , ὡς καί ἄρχω αὐτός ἐπισημαίνω , ἀλλά προγράφω τίς πᾶς ὁ θεωρητικός φιλοσοφία , ὅς ὡς πρός ἐγώ πρῶτος ὁ φυσικός ὅς ὁποῖος τίς εἰμί καί περί τίνω , εὑρίσκω ἄν εἰμί πρῶτος τίς ποτός εἰμί ὁ φύσις ἐπισκοπέω . εἰμί δέ τις ἀκούω ὁ λόγος οὕτως εἴρω πρός διάκρισις ὁ τε φυσικός λόγος καί ὁ κατά ὅδε ὁ πραγματεία ( ὁ γάρ ἐπισκοπέω πρῶτος τίς εἰμί φύσις καί εἰδοί περί τίνω φυσικός , οἶδα οὗτος ὅτι ὅδε ὁ λόγος οὖον φυσικός ἀλλά ἀκριβής τε καί · περί ἄυλος ) , οὐ ὅτι δέ χρή νῦν ἐπισκέπτομαι τίς εἰμί φύσις λέγω ἄν , ἀλλά ὅτι πρό ὅδε ὁ πραγματεία δεῖ περί ὁ φυσικός πραγματεύομαι · οὗτος γάρ ὁ τάξις ὁ πραγματεία , καί ὁ ἐν ὁ περί ἐκεῖνος θεωρία γυμνάζω οὕτως ἄν καί ὁ εἰς ὅδε συντείνω παρακολουθέω δύναμαι . ὁ δέ ἀκρόασις κατά ὁ ἔθος συμβαίνω . εἰμί μέν ὁ λέξις ἐκ ὅς ὑπομνηματίζω * * * , δύναμαι δέ καί οὕτως ἐξακούω . προεῖπον ὅτι ὁ γνῶσις καί ὁ μανθάνω ἐκ προγιγνώσκω ( ὅς γάρ ὁ αἴτιος ἄγνωστος , καί αὐτός τοιοῦτος ) , εἰς πίστις ὁ ἐκ ὁ προγιγνώσκω γίγνομαι ὁ γνῶσις παρατίθημι ὁ κατά ὁ ἔθος καί ὁ ἀκρόασις γίγνομαι , καί οὕτως ἕκαστος ὁ λέγω ἀκούω βούλομαι ὡς προσφωνέω , ὡς κατά οἰκειότης καί ὁ πρόοιδα διά ὁ ἔθος ἀποδέχομαι ὁ λέγω ὁ ἀκούω .