alexander-philosophy.in-aristotelis-metaphysica-commentaria 7
Τὸ ὂν λέγεται πολλαχῶς , καθάπερ διειλόμεθα πρότερον ἐν τοῖς περὶ τοῦ πόσα χῶς . ἐπειδὴ ἐν ἅπαντι τῷ παρόντι βιβλίῳ καὶ τῷ μετὰ τοῦτο περὶ ὁρισμῶν ποιεῖται τὸν λόγον , ὡς δὲ ἐρεῖ τῶν συμβεβηκότων κυρίως ὁρισμοὶ οὔκ εἰσιν , ἀλλ’ εἴπερ ἄρα , κατὰ συμβεβηκός · ὡς γὰρ τοῦ ὄντος μετειλήχασιν οὕτω καὶ ὁρίζονται καί εἰσιν αὐτῶν ὁρισμοί , καὶ ὥσπερ τὸ τί ἐστι κυρίως καὶ ἁπλῶς ἐπὶ τῶν οὐσιῶν λέγεται , ἐπὶ δὲ τῶν συμβεβηκότων οὔ , ἀλλ’ , εἰ λεχθείη , μετὰ προσθήκης τινός , ὡς ἐρεῖ προϊών ὡς γάρ , φησί , τὸ μὴ ὅν φαμεν εἶναι , οὐχ ὅτι ἔστι λέγοντες , ἀλλ’ ὅτι ἔστι μὲν ἀλλ’ ἐστὶ μὴ ὄν , οὕτω καὶ ἐπὶ τοῦ ποιοῦ φέρε λέγομεν ὅτι ἔστιν ἀλλ’ οὐχ ἁπλῶς ἀλλ’ ὅτι ἐστὶ ποιόν ) , οὕτω καὶ ὁρισμοὺς λέγομεν αὐτῶν εἶναι , ἀλλ’ οὐχ ἁπλῶς , ἀλλὰ τρόπον ἄλλον · ἐπειδὴ οὖν , ὡς εἴρηται , τοῦ κυρίως ὄντος καὶ τῆς οὐσίας εἰσὶν οἱ ὁρισμοί , μέλλει δὲ περὶ τῶν ὁρισμῶν καὶ ὅσα τούτοις παρακολουθεῖ λέγειν , εἰκότως πάλιν ὑπομιμνήσκει περὶ τοῦ ὄντος ὅτι πολλαχῶς λέγεται , καθάπερ καὶ πρότερον ἐν τῷ Δ διεῖλεν ὅτε ποσαχῶς τὸ ὂν λέγεται διωρίζετο . σημαίνει δὴ τοῦ ὄντος τὸ μὲν τί ἐστι καὶ οὐσίαν καὶ τόδε τι · σύνηθες γὰρ τῷ Ἀριστοτέλει ἀντὶ τῆς οὐσίας τὸ τόδε τι καὶ τὸ τί ἐστι λαμβάνειν . τὸ μὲν οὖν τοῦ ὄντος σημαίνει οὐσίαν , τὸ δὲ ποιὸν καὶ τὰς λοιπὰς ὀκτὼ κατηγορίας . δεκαχῶς δὴ λεγομένου τοῦ ὄντος δῆλον , ὡς πολλάκις εἴρηται , ὅτι πρῶτον ὄν ἐστι καὶ τί ἐστιν ἡ οὐσία . ὅτι δὲ τὸ τί ἐστι τὴν οὐσίαν σημαίνει καὶ ταύτης ἐστὶ δηλωτικὸν δείκνυσιν ὧδε · ὅταν μὲν γάρ , φησίν , εἴπωμεν ποῖόν τι τόδε , ἢ ἀγαθὸν λέγομεν ἢ καλόν , ἀλλ’ οὐ τρίπηχυ καὶ ὅλως ποσόν , οὐδ’ ἄνθρωπον καὶ οὐσίαν , ἀλλὰ ποιόν · ὅταν δὲ τί ἐστιν , οὔ φαμεν ποιόν , ἀλλ’ ἄνθρωπον ἢ θεόν , ὡς τοῦ τί ἐστιν ἐπὶ μόνης λεγομένου τῆς οὐσίας . εἰπὼν δὲ ἀνωτερω φανερὸν ὅτι τουτων πρῶτον ὂν τὸ τι ἐστιν , ὅπερ σημαινει τὴν οὐσίαν καὶ μεταξὺ ἐπεμβαλών τινα ἐπήγαγε τὰ δ᾿ ἄλλα λέγεται τῲ τοῦ οὕτως ὄντος τὰ μὲν εἶναι ποσότητες . καὶ ἔστιν ἡ συνεχὴς τοῦ λόγου ἀκολουθία τοιαύτη · φανερὸν ὅτι τούτων πρῶτον ὂν τὸ τί ἐστιν , ὅπερ σημαίνει τὴν οὐσίαν , τὰ δ’ ἄλλα λέγεται ὄντα τῷ τοῦ οὕτως ὄντος τὰ μὲν ποσότητες εἶναι λέγεται γὰρ τὸ δίπηχυ ὂν ὅτι ἐστὶ ποσότης τις τοῦ κυρίως ὄντος ) , τὸ δὲ λευκὸν ἢ τὸ θερμὸν καὶ ἁπλῶς | τὰ πάθη τῷ ποιότητες εἶναι αὐτοῦ . ὁμοίως καὶ τὰ ἄλλα λέγεται ὄντα τῷ εἶναί τι τοῦ κυρίως ὄντος . διὰ οὖν τὸ κυρίως ὃν εἶναι τὴν οὐσίαν τὰ δ’ ἄλλα λέγεσθαι ὄντα τῷ ἔχειν πὼς πρὸς αὐτήν , καὶ ἀπορήσειεν ἄν τις , φησί , πότερον τὸ βαδίζειν καὶ τὸ ὑγιαίνειν καὶ ἕκαστον αὐτῶν ὂν λέγεται ἢ οὔ . καὶ τὴν αἰτίαν τοῦ πῶς ἄν τις ἀπορήσειεν ἐπάγει . οὐδὲν γάρ , φησίν , αὐτῶν ἐστι καθ’ αὑτό , ὥσπερ ἡ οὐσία , οὔτε πέφυκε χωρίζεσθαι αὐτῆς . ὃ δὲ μὴ ἔστιν αὐτὸ καθ’ αὑτὸ λαβεῖν , πῶς ἄν τις τοῦτο τῶν ὄντων ἐρεῖ ; καὶ ‘ἀπορήσαι ἄν τις’ εἰπὼν ἐπάγει ἀλλ᾿ εἶπερ , τὸ βαδίζον τῶν ὄντων καὶ τὸ καθήμενον , ἴσον λέγων τῷ ὅτι κυρίως ὂν τὸ βαδίζον καὶ τὸ καθήμενόν ἐστι · τόδε γάρ τι καὶ οὐσία ἐστὶ καί ἐστιν ὡρισμένον ὑποκείμενον τῇ ὑγιείᾳ καὶ τῇ βαδίσει ἡ οὐσία , τὸ δὲ βαδίζειν ἢ ὑγιαίνειν οὔκ εἰσιν ὄντα · ἀλλ’ , εἴπερ ἄρα , ὅτι πάθη εἰσὶ τῆς οὐσίας , λεχθήσεται ὄντα , κυρίως δ’ οὔ . εἰπὼν δὲ ὅτι ταῦτα ἐμφαίνεται ὄντα , διότι ἔστι τι τὸ ὑποκείμενον αὐτοῖς ὡρισμένον , τοῦτο δ’ ἐστὶν ἡ οὐσία καὶ τὸ καθ’ ἕκαστον , ἐπήγαγεν ὅπερ ἐμφαίνεται ἐν τῇ τοιαύτῃ κατηγορίᾳ , τουτέστι τῇ κυρίως ὃν λεγομένῃ ἤτοι τῇ οὐσίᾳ . ἐν τῇ κυρίως ὂν οὔσῃ , φησί , κατηγορίᾳ καὶ τῇ οὐσίᾳ ἐμφαίνεται καὶ ἔστι τὸ ὑγιαῖνον καὶ τὸ καθήμενον , καὶ χωρὶς ἰῆς οὐσίας οὔτε ὑγιαῖνον οὔτε καθήμενον οὔτε τι τῶν ἄλλων κατηγοριῶν ἢ λέγεται ἢ ἔστιν . εἰ δ’ ἐν ταύτῃ αὐτοῖς τὸ εἶναι , διὰ ταύτην τε ἕκαστον τῶν ἄλλων ἔστι καὶ χωρὶς αὐτῆς οὐκ ἐνδέχεταί τι ἐκείνων εἷναι , αὐτὴν δὲ χωρὶς ἐκείνων , φανερὸν ὅτι κυρίως ὂν καὶ οὐ τὶ ὅν · τὶ γὰρ ὂν τὸ συμβεβηκὸς τῇ οὐσίᾳ ἐστί . Πολλαχῶς μὲν οὖν λέγεται τὸ πρῶτον · ὅμως δὲ πάντων ἡ οὐσία πρῶτον . Εἰπὼν ὅτι ἡ οὐσία ἐστὶ τὸ πρῶτον ὂν καὶ κυρίως · ὄν , ἐπειδὴ τὸ πρῶτον λέγεται πολλαχῶς , ὡς εἴρηται πρότερον λέγεται γὰρ πρῶτον καὶ τῇ γνώσει καὶ τῷ λόγῳ καὶ τῷ χρόνῳ ) , δείκνυσιν ὅτι κατὰ τοὺς τρεῖς τούτους τρόπους ἐστὶ πρώτη τῶν ἄλλων ἡ οὐσία καὶ πρῶτον δείκνυσιν ὅτι τῷ χρόνῳ πρώτη ἐστίν , εἰπὼν τῶν μὲν γὰρ ἄλλων κατηγορημάτῶν οὐδὲν χωριστόν αὕτη δὲ μόνη . εἰ γὰρ καὶ μηδέποτε χ τῶν ἄλλων κατηγορημάτων ἡ οὐσία οὐδέποτε γὰρ τῶν ὑπὸ γένεσιν οὐσιῶν ἔστι τις ἄνευ ποιότητος ἢ ποσότητος ἢ τῶν τοιούτων ) , εἰ οὖν καὶ μ ποτε χωρίς ἐστι τῶν ἄλλων , ἀλλ᾿ ὅμως ἐπειδὴ χωρίζονται αὐτῆς καὶ ἄλλα μέν ἐστι σήμερον ἐν αὐτῇ , ἕτερα δὲ χθὲς καὶ ἄλλα αὔριον , καὶ καθ’ ἑκάστην ὡς εἰπεῖν τοῦτο γίνεται φανερὸν ὅτι προτέρα ἐστὶ τῷ χρόνῳ τῶν ἄλλων . ὡς γὰρ ὁ ἀμφορεὺς φέρε εἰπεῖν πρότερός ἐστι τῷ χρόνῳ τοῦ καθ᾿ ἕκαστον ἐν αὐτῷ ἐγγινομένου οἴνου , οὕτω καὶ ἡ οὐσία τῶν καθ’ ἑκάστην γινομένων καὶ ἀπογινομένων ἐν αὐτῇ συμβεβηκότων . ἀλλὰ καὶ καθ’ ὅσον συναναιρεῖ μὰν αὐτά , οὐ συναναιρεῖται δὲ ὑπ’ αὐτῶν , προτέρα ἐστίν . οὐ μόνον δὲ τῷ χρόνῳ προτέρα ἐστίν , ἀλλὰ καὶ τῷ λόγῳ , ὡς προείρηται . εἰ γὰρ τὰ εἰς ὁρισμόν τινος λαμβανόμενα πρότερά ἐστι τῷ λόγῳ τοῦ ὁριστοῦ , λαμβάνεται δὲ ἐν τῷ τῆς σιμότητος λόγῳ ἡ ῥὶς καὶ ἐν τῷ τῆς ὀργῆς τὸ αἷμα , δῆλον ὅτι καὶ τῷ λόγῳ προτέρα ἐστὶν ἡ οὐσία τῶν συμβεβηκότων . οὐ μόνον δὲ ἐπὶ τῆς σιμότητος καὶ τοῦ αἵματος τοῦθ’ οὕτως ἔχει , ἀλλ’ ὡς αὐτὸς ἐρεῖ προιὼν ὅτι καὶ τὸ λευκὸν καὶ τὰ λοιπὰ ὁριζόμενοι διὰ τὸ μὴ καλῶς μηδ’ ἀκριβῶς τοὺς ὁρισμοὺς αὐτῶν ἀποδίδοσθαι οὐ λαμβάνομεν τὴν οὐσίαν ἐν τῷ ὁρισμῷ αὐτῶν · ἐπεὶ εἴ τις ἀκριβολογοῖτο , ἐξ ἀνάγκης παραλήψεται αὐτὴν ἐν τῷ ὁρισμῷ αὐτῶν . ἀλλὰ καὶ τῇ γνώσει προτέρα ἐστὶν ἡ οὐσία τῶν συμβεβηκότων · τότε γὰρ οἰόμεθα ἕκαστον εἰδέναι , ὅταν γνῶμεν τὴν οὐσίαν αὐτοῦ · τότε γὰρ οἰόμεθα γινώσκειν τί ἐστιν ἄνθρωπος ἢ πῦρ , ὅταν γνῶμεν τὴν οὐσίαν αὐτῶν , ἀλλ’ οὐχ ὅταν γνῶμεν ὁποῖός ἐστιν ἄνθρωπος ἢ πόσος . καὶ τί φημι ἐπὶ τῶν οὐσιῶν ὅτι τότε ταύτας ἴσμεν , ὅταν τί ἐστιν ἑκάστη αὐτῶν γνῶμεν ; καὶ ἐπὶ τῶν συμβεβηκότων τοῦτό ἐστιν · ὅταν γὰρ τί ἐστι λευκὸν γνῶμεν , τότε ἴσμεν αὐτό . ἐκ δὴ τῶν εἰρημένων φανερόν ἐστι , φησίν , ὅτι καὶ τὸ πάλαι μὲν καὶ ἀεὶ ὑπό τε τοῦ Πλάτωνος καὶ τῶν ἄλλων , νὺν δὲ ὑφ’ ἡμῶν ζητούμενον καὶ ἀπορούμενον , τί τὸ ὄν , τοῦτό ἐστι τίς ἡ οὐσία . ἐπειδὴ γὰρ κυρίως ὂν καὶ πρῶτον ὂν καὶ τῷ χρόνῳ καὶ τῷ λόγῳ καὶ τῇ γνώσει ἐστὶν ἡ οὐσία , τὸ ζητεῖν τί τὸ ὂν τὸ ζητεῖν ἐστι τίς ἡ οὐσία . τοῦτο δὲ τὸ ὄν λέγων τὴν οὐσίαν ) οἱ μὲν ἓν εἶναί φασιν · ὅσοι γὰρ μίαν ἔλεγον τὴν ἀρχήν , ὥσπερ Θαλῆς καὶ οἱ λοιποί , οὓς ἴσμεν , καὶ τὸ ὂν ἓν ἔλεγον · ὅσοι δ’ ἀπείρους , ὥσπερ Ἀναξαγόρας καὶ Δημόκριτος , καὶ τὰ ὄντα ἄπειρα ἀπεφήναντο εἶναι . διόπερ καὶ ἡμῖν , φησί , πρῶτον καὶ μάλιστα καὶ μόνως ὡς εἰπεῖν περὶ τοῦ ὄντως ὄντος καὶ κυρίως ὄντος θεωρητέον τί ἐστιν . Καὶ εἰπὼν ἐπικρίνει λέγων ὅτι δοκεῖ κυρίως ὂν ἡ οὐσία εἶναι , οὐχ ὡς ἐνδοιάζων τὸ δοκεῖ εἰπών , ἀλλ’ ὡς ἀποφαινόμενος . ἢ τὸ δοκεῖ εἶπεν , ὅτι δείξει τοῦτο διὰ πάνυ πολλῶν · ὡς μήπω δὴ δεδειχὼς τοῦτο εἴρηκεν . ὅμως πρὸς τὰ ἐπαγόμενα σύμφωνός ἐστι μάλιστα ἡ προτέρα ἐπιβολή . δοκεῖ οὖν , φησί , κυρίως ὂν εἶναι ἡ οὐσία , φανερώτατα μὲν ἐν τοῖς σώμασι , τουτέστι τὰ σώματα · φανερῶς μὲν γὰρ ἡ οὐσία ἐστὶ τὰ σώματα , διὸ τὰ μὲν ζῷα , σώματα ὄντα , καὶ τὰ φυτὰ καὶ τὰ μόρια τῶν ζῴων καὶ τῶν φυτῶν οὐσίας εἶναί φαμεν . | ὁμοίως καὶ τὰ ἁπλᾶ τῶν σωμάτων καὶ τὰ μόρια τούτων καὶ τὰ ἐκ τῶν μορίων , οἷον τὰ ζῷα , οὐσίας φαμέν · πάντα γὰρ ταῦτα σώματά ἐστι . τὸ δὲ ἢ μορίων ἢ πάντων , ἐκ μὲν οὖν τῶν μορίων τῶν ἁπλῶν σωμάτων ἐστὶ τὰ ζῷα , ἐκ πάντων δὲ τῶν σωμάτων ἐστὶν ὁ οὐρανὸς καὶ τὰ μόρια αὐτοῦ , ἄστρα καὶ σελήνη . τοῦτο δ’ ἐλλιπῶς εἴρηται καὶ ἀσαφῶς · δοκεῖ γὰρ λέγειν ὅτι καὶ ὁ οὐρανὸς καὶ οἱ ἀστέρες ἐκ τῶν τεσσάρων εἰσὶ στοιχείων · οὐ τοῦτο δέ φησιν , ἀλλ’ εἰπὼν ὅτι οὐσίαι εἰσὶ τὰ σώματα καὶ ὅσα μόρια τούτων ἢ ἐκ τούτων εἰσὶν ἢ πάντων ἢ τινῶν , δέδωκεν ἡμῖν ἐννοεῖν ὅτι ὁ πᾶς οὐρανὸς καὶ κόσμος ἐκ πάντων τῶν σωμάτων καὶ τῶν μορίων αὐτῶν ἐστιν · ἀλλ’ ὁ μὲν μετὰ τὴν σεληνιακὴν σφαῖραν ἐκ τῶν περὶ γένεσιν καὶ φθοράν ἐστι σωμάτων καὶ τῶν μορίων αὐτῶν , τὸ δὲ δυκλοφορικὸν πᾶν συνέστηκεν ἐκ τῆς ὁλότητος τοῦ κυκλοφορικοῦ καὶ τῶν μορίων αὐτοῦ , ὁλότητος μὲν τῶν σφαιρῶν , μορίων δὲ τῶν ἐν αὐταῖς ἄστρων . Πότερον δ’ αὗται μόναι οὐσίαι εἰσὶν ἢ καὶ ἄλλαι , ἢ τούτων μὲν οὐδέν , ἕτεραι δέ τινες , σκεπτέον . εἰπὼν ὅτι φανερώτατα μὲν οὐσίαι εἰσὶ τά τε σώματα καὶ τὰ λοιπὰ ὅσα κατέλεξεν , ἐρωτᾷ πότερον αὗται μόναι αἱ λεχθεῖσαί εἰσιν οὐσίαι ἢ καὶ παρὰ ταύτας ἄλλαι τινές , ἢ αἱ μὲν προλεχθεῖσαι μᾶλλον μὲν οὔκ εἰσιν ἀλλ’ αἱ παρὰ ταύτας . καὶ ἐρωτήσας λέγει ὅτι τισὶ μὲν δοκεῖ τινας , λέγων τόν τε Πλάτωνα καὶ τοὺς περὶ αὐτόν , ὅτι τὰ τοῦ σώματος πέρατα μᾶλλόν εἰσιν οὐσίαι ἀλλ’ οὐ τὰ σώματα . καὶ τίνα τὰ πέρατα τοῦ σώματος ἐπάγει , οἷον ἐπιφάνειαι καὶ γραμμαὶ καὶ μονάς · ταῦτα γὰρ μᾶλλον εἶναι οὐσίας λέγεται ὑπ’ ἐκείνων ἢ τὸ σῶμα καὶ τὸ στερεόν . τινὲς μὲν οὖν οὕτω φασίν , ὅτι τὰ ἐπίπεδα μᾶλλόν εἰσιν οὐσίαι , τινὲς δὲ τὰ αἰσθητὰ μᾶλλον οὐσίας λέγοντες οὐδὲν οἴονται εἶναι παρὰ τὰ αἰσθητά , ὥσπερ Ἵππων μὲν πρότερον ὁ ἄθεος ἐπικληθείς οὐθὲν γὰρ οὗτος παρὰ τὰ αἰσθητὰ εἶναι ἀπεφήνατο ) , καὶ ὕστερον οἱ περὶ Ἐπίκουρον · οἱ δὲ πλείους εἶναι λέγουσι τὰς οὐσίας , ὥσπερ Πλάτων , μίαν μὲν τὰ διανοητὰ τὰ μαθήματα , ἄλλην δὲ τὰ νοητὰ τὰς ἰδέας , καὶ τρίτην τὴν τῶν αἰστῶν σωμάτων οὐσίαν , τουτέστιν αὐτὰ τὰ σώματα . Σπεύσιππος δὲ ὁ τούτου μαθητὴς καὶ πλείω τῶν τριῶν ἔλεγεν εἶναι τὰς οὐσίας τὰς νοητάς , πρώτην μὲν τὸ αὐτοέν , ἄλλην δὲ τὴν τῶν ἀριθμῶν ἀρχήν , ἄλλην τὴν τῶν μεγεθῶν , καὶ ἄλλην τὴν τῆς ψυχῆς · καὶ οὕτως ἐπεκτείνει εἰς πλῆθος τὰ γένη τῶν οὐσιῶν . ἔνιοι δὲ οὐκ ἄλλην μὲν ἀρχὴν τῶν ἀριθμῶν ἄλλην δὲ τῶν μεγεθῶν ἔλεγον , οὐδ’ ἄλλης μὲν φύσεως τοὺς ἀριθμοὺς ἄλλης δὲ τὰ μεγέθη , ἀλλὰ τῆς αὐτῆς τε ἀρχῆς καὶ τῆς αὐτῆς φύσεως · τὰ δὲ ἄλλα , οἷον ἐπίπεδα , γραμ|μάς , οὐρανὸν καὶ ἀπλῶς τὰ αἰσθητὰ ἐχόμενα τοῖς ἀριθμοῖς ἔλεγον · τὸ μὲν γὰρ αὐτομέγεθος καὶ τὸν αὐτοαριθμὸν πρώτας οὐσίας φάσκοντες καὶ τῆς αὐτῆς φύσεως , τὰς δὲ γραμμὰς καὶ τὰ ἐπίπεδα καὶ τὸν οὐρανὸν καὶ ὅλω ; τὰ αἰσθητὰ δευτέρας · εἴτε δὲ καὶ ταῦτα τῆς αὐτῆς φύσεως ἔλεγον εἴτε μή , οὐκ ἐδήλωσε . Περὶ δὴ τούτων τί λέγεται καλῶς ἢ μὴ καλῶς , καὶ τίνες εἰσὶν οὐσίαι . Ἱστορήσας τὰς τῶν παλαιοτέρων καὶ τὰς καθ’ ὃν αὐτὸς ὑπῆρχε δόξας χρόνον περὶ τῆς οὐσίας , λέγει ὅτι σκεπτέον τί μὲν ὑπὸ τούτων λέγεται καλῶς καὶ τί μή , καὶ ἀρά εἰσι παρὰ τὰς αἰσθητὰς οὐσίας οὐσίαι τινὲς ἢ οὔκ εἰσι , καὶ πότερον ἔστι τις χωριστὴ οὐσία παρὰ τὰς αἰσθητάς , καὶ εἰ ἔστι , πῶς ἐστι , καὶ διὰ τί , ἢ οὐκ ἔστι . περὶ δὴ τούτων σκεπτέον , φησίν , ὑποτυπωσαμένοις καὶ διορισαμένοις τὴν οὐσίαν τί ἐστι . Καί φησιν ὡς εἰ μή τις ταύτην πλεοναχῶς λέγεσθαι βούλοιτο , ἀλλ’ οὖν τετραχῶς αὐτὴν λέγεσθαι δώσει · καὶ · λέγει ὅτι ἕνα μὲν τρόπον λέγεται τὸ τί ἦν εἶναι , ἄλλον δὲ τὸ καθόλου , λέγων καθόλου ἢ τὰς ἰδέας , ὃ καὶ μᾶλλον οἶμαι , ἢ τὸ παρὰ τὰ πολλὰ ὡς τὰ πολλά , λέγω δὴ τὸ ἐκ τῆς ἀφαιρέσεως τῶν καθ’ ἕκαστα ἄπο συληθέν . ἄλλον δὲ πάλιν οὐσία λέγεται τὸ ἑκάστου γένος . καὶ τέταρτον τὸ ὑποκείμενον πᾶσι καὶ καθ’ οὗ τὰ ἄλλα λέγεται , ἐκεῖνο δὲ μὴ κατ’ ἄλλου . διό , φησί , περὶ τοῦ ὑποκειμένου πᾶσι καὶ καθ’ οὗ τἆλλα λέγεται , ἐκεῖνο δὲ μὴ κατ’ ἄλλου διοριστέον τί ἐστιν · τοῦτο γὰρ μάλιστα δοκεῖ εἶναι οὐσία . τοῦτο δὲ τὸ πᾶσιν ὑποκείμενον καὶ μὴ κατ’ ἄλλου λεγόμενον τρόπον μέν τινα ἡ ὕλη λέγεται , ἄλλον δὲ τὸ εἶδος , τρίτον δὲ τὸ ἐκ τῆς ὕλης καὶ τοῦ εἴδους , ὃ καὶ μᾶλλόν ἐστιν ἀληθές . εἶτα καὶ ἐπὶ ὑποδείγματος σαφηνίζει τί μὲν λέγει ὕλην , τί δὲ εἶδος καὶ τί τὸ ἐκ τούτων , ὅτι ὕλην μὲν τὸν χαλκόν , εἶδος δὲ τὸ τοιονδὶ σχῆμα , ἐξ ἀμφοῖν δὲ τὸν χαλκοῦν ἀνδριάντα . διὸ εἰ πρότερον τὸ εἶδος τῆς ὕλης καὶ μᾶλλον ὄν , καὶ τὸ ἐκ τοῦ εἴδους καὶ τῆς ὕλης πρότερόν ἐστι τῆς ὕλης . πρότερον δὲ τὸ εἶδος τῆς ὕλης τῇ φύσει , ἀλλὰ μὴν καὶ τῷ χρόνῳ · δειχθήσεται γάρ τι εἶδος ὄν , ὁ πολυτίμητός φημ·ι νοῦς , ἡ αὐτοαγαθότης , ὁ θεός , πρότερον πάντων τῷ χρόνῳ , ὅτι ποιητὴς καὶ ὅτι παροχεὺς . ὅτι οε καὶ μᾶλλον ὂν ἐστι τὸ ειοος τῆς ὕλης φανερὸν · κατὰ γὰρ τὸ ἑκάστου εἶδος λέγεται ἕκαστον ἀλλ’ οὐ κατὰ τὴν ὕλην . ἀλλὰ καὶ ὅτι ὑπὸ τούτου τάττεται καὶ ὁρίζεται , καὶ κατὰ τοῦτο μᾶλλον ὄν ἐστιν αὐτῆς . ταῦτα εἰπὼν ἐπιφέρει ὅτι νῦν μὲν εἴρηται τύπῳ τί ἐστιν ἡ οὐσία , ὅτι τὸ μὴ καθ’ ὑποκειμένου τινὸς λεγόμενον καὶ καθ’ οὗ τὰ ἄλλα πάντα κατηγορεῖται . οὐκ ἀρκεῖ δέ , φησί , | τοῦτο εἰς παράστασιν οὐσίας , τὸ λέγειν ὅτι οὐσία ἐστὶ τὸ μὴ καθ’ ὑποκειμένου · ἄδηλον γὰρ τί ποτέ ἐστι τὸ ὑποκείμενον πᾶσι καὶ ὃ μὴ κατ’ ἄλλου λέγεται . ποτὲ μὲν γὰρ φαίνεται ὅτι ὕλη ἐστὶ τὸ ὑποκείμενον πᾶσιν · αὕτη γάρ ἐστιν ἐν ἡ γίνονται καὶ ἀπογίνονται ποσότητες , ποιότητες , πάθη καὶ τὰ λοιπά · εἰ γὰρ μὴ ὕλη ἐστὶν ἡ γινομένη πεποσωμένη καὶ πεποιωμένη καὶ ὅλως ἡ γινομένη σῶμα ἢ ζῷον ἤ τι τοιοῦτον , διαφεύγει ἧμας γενέσεως οὔσης καὶ οὐ συνορωμεν τι ποτέ ἐστι τὸ γινόμενον . εἰπὼν δὲ ὅτι αὕτη ἐστὶν ἡ γινομένη , καὶ πρὸ τούτου ὅτι τὸ πᾶσιν ὑποκείμενον ἡ ὅλη δοκεῖ εἶναι , τοῦτο αὐτὸ κατασκευάζει · περιαιρουμένων γάρ , φησί , τῶν ἄλλων , λέγων ἄλλων ποσοτήτων ποιοτήτων σκληροτήτων μαλακοτήτων καὶ τῶν τοιούτων , οὐδὲν φαίνεται ὑπομένον πλὴν ἡ ὅλη , ὥστε αὕτη πᾶσιν ὑπόκειται · εἰ δὲ τὸ πᾶσιν ὑποκείμενόν ἐστιν οὐσία , ἡ ὕλη ἄν εἴη οὐσία . τὸ μὲν γὰρ λευκὸν καὶ αἱ κινήσεις καὶ τὰ λοιπὰ πάθη καὶ ποιήματα καὶ δυνάμεις εἰσὶ τῶν σωμάτων καὶ οὐ χρὴ οὐσίας αὐτὰ λέγειν · τῆς γὰρ οὐσίας ἐστὶ τὸ καθ’ αὑτὴν εἶναι , αὐτὰ δὲ καθ’ αὑτὰ εἶναι οὐ δύνανται · τὸ μῆκος δὲ καὶ πλάτος καὶ βάθος ποσότητές εἰσιν ἀλλ’ οὐκ οὐσίαι · λείπεται δὴ ᾧ ταῦτα ὑπάρχει πρώτῳ καὶ ὃ καταλιμπάνεται , ποσοτήτων καὶ παθῶν ἀφαιρουμένων , λέγειν οὐσίαν . τοῦτο δέ ἐστιν ἡ ὕλη . εἰπὼν δὴ ὅτι ὕλη ἔστι τὸ ὁριζόμενον ὑπὸ τῶν ποσοτήτων καὶ τῶν ἄλλων ὧν εἶπε , λέγει λέγω δὲ ὕλην ἣ καθ’ αὑτὴν μήτε τὶ μήτε ποσὸν μηδ’ ἄλλο μηδὲν λέγεται , τουτέστιν ἥτις αὐτὴ καθ’ αὑτὴν θεωρουμένη κατὰ ἀπόφασιν καὶ ἀπογύμνωσιν τῶν εἰδῶν οὐδὲν τῶν δέκα κατηγοριῶν ἐστιν , ἐν αἷς πᾶν ὃν ὁρίζεται · πᾶν γὰρ ὂν εἰς ταύτας ἀνάγεται καὶ ἐν ταύταις ἔστιν . ἀλλὰ μήν , φησίν , οὐδὲ τὴν τῶν ποσοτήτων ἢ ποιοτήτων ἀπόφασιν , οἷον τὸ μὴ ποσόν , τὸ μὴ ποιόν , ἢ ἄλλην ἡντιναοῦν χρὴ λέγειν οὐσίαν · κατὰ συμβεβηκὸς γὰρ ὄντα εἰσὶν αἱ ἀποφάσεις , ἀλλ’ οὐ καθ’ αὑτό · τὸ δὲ κατὰ συμβεβηκὸς οὐκ οὐσία . Ἐκ μὲν οὖν τούτων θεωροῦσι συμβαίνει οὐσίαν εἶναι τὴν ὕλην . Δείξας ὅτι ἐξ ὧν ὀφείλουσιν ὑπάρχειν τῇ κυρίως οὐσίᾳ ἡ ὕλη φαίνεται οὖσα , συμπεραίνεται καί φησιν ὅτι ἐκ μὲν τῶν εἰρημένων θεωροῦσι συμβαίνει οὐσίαν εἶναι τὴν ὕλην . ἀδύνατον δὲ τὴν κυρίως καὶ μᾶλλον οὐσίαν τὴν ὕλην εἶναι · καὶ συλλογίζεται δυνάμει ὧδε . τ·ῇ κυρίως οὐσίᾳ ὑπάρχει τὸ χωριστὸν καὶ καθ’ αὑτὸ εἶναι καὶ τὸ τόδε τι , ἤτω τὸ εἰς δεῖξιν πίπτειν , ἡ ὕλη χωριστὴ καὶ καθ’ αὑτὴν οὐκ ἔστιν οὐδὲ εἰς δεῖξιν πίπτει , ἡ ὕλη ἄρα οὐκ ἔστιν ἡ κυρίως οὐσία . μάλιστα δὲ τὸ εἶδος δόξειεν ἂν εἶναι οὐσία ὡς ὁριστικὸν καὶ εἰς τάξιν ἄγον τὴν ὕλην · καὶ τούτου μάλιστα τὸ ἐξ ὕλης καὶ εἴδους , ὅτι τε καθ’ αὑτό ἐστι καὶ εἰς δεῖξιν πίπτει . ὅταν δὲ λέγῃ ἀδύνατον δέ · καὶ γὰρ τὸ χωριστὸν καἰ τὸ τόδε τι ὑπάρχειν δοκεῖ μάλιστα τῇ οὐσίᾳ , τὸ χωριστὸν ἀντὶ τοῦ καθ’ αὑτὸ εἶναι λέγει . εἰπὼν δὲ διὸ τὸ εἶδος καὶ τὸ ἐξ ἁμφοῖν οὐσία δόξειεν ἄν εἶναι μᾶλλον τῆς ὕλης , ἐπάγει ὅτι τὴν μὲν ἐκ τῆς ὕλης καὶ τοῦ εἴδους οὐσίαν , ἤτοι τὴν μερικὴν καὶ ἄτομον , ἀφετέον · ὑστέρα γάρ ἐστι καὶ τοῦ εἴδους καὶ τῆς ὕλης τὸ γὰρ ἔκ τινων ὕστερόν ἐστι τῶν ἐξ ὧν ἐστι ) καὶ δήλη ἐστὶν ὅτι καθ’ αὑτὴν ὑπάρχει καὶ ὅλως ἐν ὑπάρξει ἐστίν . ἀλλὰ καὶ τὴν ὕλην παραλειπτέον · καὶ αὕτη γὰρ φανερά πὼς · τῇ · γὰρ ἀναλογίᾳ ἐστὶ φανερά · καὶ ὅτι ἄνευ εἴδους οὐδέποτέ ἐστι , καὶ τοῦτο δῆλον . κατὰ τὶ δὲ ἀφανής · νόθῳ γὰρ λογισμῷ ληπτή · κατὰ ἀπόφασιν γὰρ νοεῖται καὶ ἀπογύμνωσιν τῶν εἰδῶν , ἀλλ’ οὐ κατὰ ἅπερ εἰσίν , ὡς τὰ εἴδη . ἀλλ’ ἁ ταύτας μὲν ἀφετέον περὶ δὲ τῆς τρίτης , τουτέστι τοῦ εἴδους , σκεπτέον αὕτη γὰρ ἀπορωτάτη ) πότερόν ἐστιν αὐτὴ καθ’ αὑτήν , ὥσπερ ὁ | λάτων λέγει , ἢ οὔ . ἐπεὶ δ’ ἐν ἀρχῇ διειλόμεθα πόσοις ὁρίζομεν τὴν οὐσίαν . Μέλλων ἐπὶ τὴν τῶν εἰδῶν ἐξέτασιν χωρεῖν καὶ ζητεῖν εἰ ἐνδέχεται χωριστά εἶναι καὶ καθ’ αὑτὰ χωρὶς ὕλης ἢ μή , λέγει ὅτι θεωρητέον πρῶτον τὰ ἔνυλα εἴδη καὶ γνώριμα ἡμῖν ὅπως ἔχει . ἐκ τούτων γὰρ γνωσόμεθα καὶ περὶ ἐκείνων , εἴτε εἰσίν , ὡς ὁ Πλάτων’ λέγει , εἴτε οὔκ εἰσιν . λέγει δὴ ὅτι ἐπεὶ ἐν ἀρχῇ διειλόμεθα πόσοις ὁρίζομεν τὴν οὐσίαν εἶπε γὰρ πρὸ ὀλίγου ὅτι τετραχῶς , τὸ τί ἦν εἶναι αὐτῆς καὶ τὸ καθόλου καὶ τὸ γένος καὶ τὸ ὑποκείμενον ) , ἐπειδὴ οὖν διειλόμεθα ὁσαχῶς ἡ οὐσία , καὶ ἐδόκει ἓν τῶν τῆς οὐσίας σημαινομένων εἶναι τὸ τί ἦν εἶναι , θεωρητέον , φησί , περὶ τοῦ τί ἦν εἶναι , τουτέστι περὶ τοῦ εἴδους τοῦ ἐν τοῖς αἰσθητοῖς καὶ ἀχωρίστου · ἐκ τούτου γὰρ δῆλον ἡμῖν γενήσεται καὶ περὶ τῶν καθόλου , ἤτοι τῶν ἰδεῶν , εἴτε εἰσὶν εἴτε μάτην λέγονται . εἰπὼν δὲ ὅτι θεωρητέον περὶ αὐτοῦ ἐπήγαγε πρὸ ἔργου γὰρ τὸ μεταβαίνειν εἰς τὸ γνωριμώτερον , τουτέστιν ἄξιον γὰρ καὶ ὠφελείας τῆς μεγίστης ἐστὶ τὸ μεταβαίνειν εἰς τὰ γνώριμα ἡμῖν καὶ σαφέστερα , καὶ ἐκ τούτων ἀνάγεσθαι ἐπὶ τὰ ἀσαφέστερα καὶ ἀγνωστότερα . οὕτω γὰρ πᾶσιν ἡ μάθησις γίνεται · μανθάνομεν γὰρ ἐκ τῶν ἡμῖν μὲν γνωρίμων τῇ φύσει δ’ ἀγνώστων . τούτου γὰρ δηλωτικόν ἐστι τὸ διὰ τοῦ πρώτου ] τῶν ἧττον γνωρίμων τῇ φύσει . γνώριμα γάρ ἐστι καὶ τῇ φύσει τὰ ἡμῖν γνώριμα , ἀλλ’ ἧττον μὲν ἐκείνῃ , μᾶλλον δὲ ἡμῖν . μανθάνομεν δὴ διὰ τῶν ἡμῖν γνωρίμων τὰ τῇ φύσει γνώριμα ἡμῖν δὲ ἄγνωστα , καὶ τοῦτο πᾶσιν ἔργον ἐστὶ τὸ ἐκ τῶν αὐτοῖς γνωρίμων μανθάνειν τὰ φύσει γνώριμα . ὥσπερ γὰρ ἐν ταῖς πράξεσι σπουδάζουσιν οἱ νομοθέται , ἵνα ἐκ τῶν ἑκάστῳ ἀγαθῶν ἀπεργάσωνται τὰ ὅλως καὶ καθ’ αὑτὰ ἀγαθὰ πᾶσι τοῖς | πολίταις ἀγαθά ( οἷον καθ’ αὑτὸ μέν ἐστιν ἀγαθὸς ὁ πλοῦτος · τὶς δὲ τῶν πολιτῶν κακῶς τούιῲ χρώμενος πάντας ὕβριζε τῷ πλούτῳ θαρρῶν , ὃν λαβόμενοι οἱ δικασταὶ ἐτύπτησαν καὶ ἠτίμωσαν · τοῦτο γὰρ τῷ νόμῳ ὥριστο · καὶ τυφθεὶς σώφρων γέγονε , καὶ πάντας ἐτίμα τε καὶ ἐσέβετο · τὸ μὲν δὴ μαστιγωθῆναι καθ᾿ αὑτὸ μὴ ὂν ἀγαθὸν ἐκείνω γέγονεν ἀγαθόν , ἐπειδὴ ἐκεῖνος ἐκ τοῦ τυφθῆναι σώφρων τε καὶ ἀγαθός · οὐ μόνον δὲ ἐκεῖνος , ἀλλὰ καὶ πᾶς τῶν ἐν τῇ πόλει πλουσίων , εἴ τινος κατεπαίρετο τῷ πλούτῳ θαρρῶν ἢ μὴ ὡς δεῖ αὐτῷ ἐχρῆιο , συνεστάλη τε καὶ καλῶς αὐτῷ ἐχρῆτο ) · ὥσπερ οὖν ἐκ τῆς μαστιγώσεως , ἥτις καὶ ἦν καὶ γέγονε τῷ ὑβριστῇ ἀγαθόν , γέγονεν ὁ πλοῦτος , ὥσπερ ἐστὶ καθ’ αὑτό ἀγαθόν , ἑκάστῳ τῶν πολιτῶν ἀγαθόν , οὕτως ἐκ τῶν ἑκάστῳ γνωρίμων τὰ τῇ φύσει μὲν γνώριμα ἑκάσιῳ δὲ ἄγνωστα σπεύδει ὁ διδάσκαλος ποιῆσαι αὐτῷ , λέγω δὴ τῷ ἀγνοοῦντι , γνώριμα . ὁ γὰρ Σωσιγένης ἐκ τῶν Ἀλεξάνδρῳ γνωρίμων ἐποίησεν αὐτῷ γνώριμα τὰ τῇ φύσει γνώριμα . τὰ δὲ ἑκάστοις γνώριμα καὶ πρῶτα πολλάκις ( οὐ γὰρ ἀεὶ καὶ διόλου ) ἠρέμα ἑστὶ γνώριμα , καὶ μικρὸν ἢ οὐδὲν ἔχει τοῦ ὸ́νιος , τουτέστι τοῦ ἀληθοῦς · σύνηθες γὰρ αὐτῷ πολλαχοῦ τὸ ὃν ἀντὶ τοῦ ἀληθοῦς λαμβάνειν τὸ δὲ μὴ ὂν ἀντὶ τοῦ ψεύδους . τὰ παιδία γάρ , ὡς αὐτὸς εἴρηκεν ἐν τῇ Φυσικῇ , πάντας τοὺς ἄνδρας ὡς πατέρας γνωρίζει καὶ ὀνομάζει αὐτοὺς ταύιην τὴν προσηγορίαν , καὶ μικρὸν ἢ οὐδέν ἔχει τοῦ ἀληθοῦς . ᾗ μὲν γὰρ ἐξ ἀνθρώπου γέγονεν , ὀνομάζει δὲ ὅλως τοὃς ἀνθρώπους ἀλλ’ οὐ τοὺς ἵππους πατέρας ἢ τοὺς βόας , ταύτῃ ἔχει μικρόν τι τῆς ἀληθείας · ἡ δὲ πάντας οὕτως νομίζει , ἔχει οὐδέν . ὅμως δ’ ἐκ τῶν φαύλως γνωστῶν ( φαδλον γὰρ τὸ πάντας εἶναι αὐτοῦ πατέρας voμίζειν ) , ἐκ τῶν φαύλω οὖν γνωστῶν , αὐτῷ δὲ γνωστῶν , ὕστερον ἀνάγεται εἰς τὴν ἀλήθειαν , καὶ διορίζει τὸν αὐτοῦ πατέρα ἀπὸ τῶν ἄλλων . ὥσπερ οὖν τὸ παιδίον ποιεῖ , οὕτω καὶ ἡμεῖς ἐκ τῶν φαύλως μὲν ἡμῖν καὶ μὴ ἀκριβῶς ἐγνωσμένων τὰ ὅλως καὶ τῇ φύσει γνωστὰ γνῶναι πειρασόμεθα , μεταβαίνοντες , ὥσπερ εἴρηται ἐκ τούτων αὐτῶν τῶν ἡμῖν γνωρίμων ἐπ’ ἐκεῖνα . Καὶ πρῶιον ε ἴ’ π ω μ ε ν ἔνια περὶ αὐτοῦ λογικῶς . εἰπὼν ὅτι δεῖ θεωρῆσαι περὶ τοῦ τί ἦν εἶναι καὶ ἐκ τούτου μεταβῆναι ἐπὶ τὰ ὅλω.̀́ γνωστά , φησὶν ὅτι πρῶτον εἴπωμεν ἔνια περὶ τοῦ τί ἦν εἶναι λογιὶ̣ῶς . ἀλλὰ πρὸ τῆς τῶν λεγομένων σαφηνείας τοσοῦτον δωριστέον , ὅτι ἄλλο μέν φησι τὸ τί ἦν εἶναι καὶ ἄλλο τὸν λόγον ἤτοι τὸν ὁρισμόν . τί ἦν εἶναι μὲν λέγει αὐτὸ τὸ πρᾶγμα καὶ τὴν φύσιν αὐτοῦ , συνημμένως καὶ συνε|πτυγμένως καὶ ἅμα ὡς ἓν νοουμένην , οὗ δηλαδὴ σημαντικόν ἐστι τὸ ὄνομα . τὸ γὰρ ἄνθρωπος ὄνομα σημαντικόν ἐστι τοῦ τί ἦν εἶναι , ἤγουν αὐτῆς τῆς φύσεως τοῦ πράγματος τῆς ὑπὸ τοῦ ἄνθρωπος ὀνόματος δηλουμένης . τί ἦν εἶναι μὲν λέγει τὴν συνειλημμένως καὶ ἅμα καὶ ὡς φύσιν νοουμένην , οἷον τὴν τοῦ ἀνθρώπου φύσιν γινέσθω γὰρ ἐπὶ τοῦ ἀνθρώπου τὸ ὑπόδειγμα ) , ὁρισμὸν δὲ λέγει τὴν κατὰ ἀνάπλωσιν καὶ ἀπαρίθμησιν τῶν ἐξ ὧν σύγκειται τὸ εἶδος μερῶν νόησιν . καὶ τοῦτο διαφέρει τὸ τί ἦν εἶναι τοῦ ὁρισμοῦ , ὅτι ἐκεῖνο μέν ἐστι νόησις συγκεχυμένη καὶ ὡς φύσιν καὶ ὡς ἓν τὸ πρᾶγμα θεωροῦσα , ὁ δὲ ὁρισμὸς ἀνάπτυξίς τις τοῦ πράγματος καὶ ἀπαρίθμησις τῶν αὐτοῦ μερῶν . καὶ ταῦτα μὲν προδιήρθρωται τῆς τῶν λεγομένων ἕνεκεν σαφηνείας , ἐπὶ δὲ τὴν τῶν λεγομένων σαφήνειαν κατὰ τὸ δυνατὸν τρεπτέον . τὸ τί ἦν εἶναί ἐστιν ὃ λέγεται ἕκαστον καθ’ αὑτό · ἕκαστος γὰρ τῶν κατὰ μέρος ἀνθρώπων λέγεται καθ’ αὑτὸ τὸ τί ἦν εἶναι . εἰλήφθω γὰρ ἀντὶ τοῦ τί ἦν εἶναι τὸ δηλωτικὸν αὐτοῦ ὄνομα τὸ ἄνθρωπος , καὶ ἔσται σαφὲς ὃ λέγεται . τὸ τί ἦν εἶναι , φησίν , ἐστί , τουτέστιν ἄνθρωπός ἐστιν , ὅπερ λέγεται ἕκαστον τῶν κτὰ μέρος καθ’ αὑτό . ὁ γὰρ Σωκράτης ἐκεῖνο τὸ ὄνομα λέγεται , τουτέστι τὸ ἄνθρωπος · εἰ δ’ ὁ Σωκράτης λέγεται ἄνθρωπος , δῆλον ὡς λέγεται καὶ ἐκεῖνο , λέγω δὴ τὸ ὑπὸ τοῦ ἄνθρωπος ὀνόματος σημαινόμενον . ἐκεῖνο οὖν ἐστι τὸ τί ἦν εἶναι . ὁ γὰρ Ἀλέξανδρος λέγεται ἄνθρωπος , ὅπερ ἐστὶ δηλωτικὸν τοῦ τί ἦν εἶναι . εἰπὼν δὲ ὅτι τὸ τί ἦν εἶναί ἐστιν ὃ λέγεται καὶ ὀνομάζεται ἕκαστον καθ’ αὑτὸ , ἑρμηνεύων τίνος ἕνεκα τὸ καθ’ αὑτὸ πρόσκειται , ἐπήγαγεν οὐ γάρ ἐστι τὸ σοὶ εἶναι τὸ μουσικῷ εἶναι , τουτέστι λέγεται ὁ Σωκράτης μουσικός , ἀλλ’ οὐκ ἔστι τὸ Σωκράτει εἶναι τὸ μουσικῷ εἶναι · οὐδ’ ἔστιν ἡ φύσις αὐτοῦ τὸ μουσικῷ εἶναι · οὐ γὰρ καθ’ αὑτό ἐστι μουσικός , οὐδὲ τὸ τί ἦν εἶναι , ὃ λέγεται ὁ Σωκράτης , ἐστὶ τὸ μουσικόν · ἀλλ’ ὃ ἄρα ἐστὶ καθ’ αὑτὸ ὁ Σωκράτης , ἐκεῖνό ἐστι τὸ τί ἦν εἶναι τοῦ Σωκράτους καὶ τῶν κατὰ μέρος ἀνθρώπων . εἰπὼν δὲ ὅτι τί ἦν εἶναί ἐστι τὸ καθ’ αὑτὸ ὑπάρχον τοῖς μερικοῖς καὶ ὅπερ ἕκαστον λέγεται , ἐπειδὴ καθ’ αὑτὸ ὑπάρχει καὶ ἐν τῇ ἐπιφανείᾳ τὸ λευκόν , ἐπήγαγε τὸ οὐδὲ δὴ τοῦτὸ πᾶν , ὡς ἂν εἰ ἔλεγεν ὅτι οὐ πᾶν τὸ καθ’ αὑτὸ ὑπάρχον τινὶ τοῦτο τί ἦν εἶναί ἐστι τῷ ἐν ᾧ ὑπάρχει . οὐ γὰρ οὕτω φαμὲν καθ’ αὑτὸ τὸ τί ἦν εἶναι ὑπάρχειν ἐν τοῖς μέρεσιν αὐτοῦ , ὡς τῇ | ἐπιφανεία τὸ λευκόν · τὸ μὲν γὰρ τί ἦν εἶναι λέγεται καθ’ αὑτὸ ὑπάρχειν τοῖς μέρεσιν αὐτοῦ , ἤτοι τοῖς ἀτόμοις , ὅτι ἕκαστον αὐτῶν τὸ τί ἦν εἶναί ἐστι καὶ ἐν ἑκάστῳ τελεία ἡ φύσις αὕτη ὑπάρχει , τὸ δὲ λευκὸν ὑπάρχειν λέγεται τῇ ἐπιφανείᾳ καθ’ αὑτὸ ἀντὶ τοῦ πρώτως · διὰ γὰρ τὸ ἐν αὐτῇ πρῶτον ὑπάρχειν , αὕτη δ’ ἐστὶν ἐν σώματι , λέγεται τὸ σῶμα λευκόν . οὐκ ἔστιν οὖν τὸ λευκὸν τῇ ἐπιφανείᾳ καθ’ αὑτὸ ὡς τὸ τί ἦν εἶναι τοῖς μέρεσιν αὐτοῦ , διότι τὸ μὲν Σωκράτει εἶναι τὸ ἀνθρώπῳ εἶναί ἐστιν , ἀνθρώπῳ εἶναι λέγων κατὰ δοτικὴν πτῶσιν τὸ τί ἦν εἶναι τὸ ὑπὸ τοῦ ἄνθρωπος ὀνόματος δηλούμενον , τὸ δ’ ἐπιφανείᾳ εἶναι οὐκ ἔστι τὸ λευκῷ εἶναι · ἄλλη γὰρ φύσις ἐπιφανείας καὶ ἄλλη λευκοῦ . Σωκράτους δὲ καὶ τοῦ τί ἦν εἶναι τοῦ ὑπὸ τοῦ ἄνθρωπος ὀνόματος δηλουμένου οὐκ ἄλλη ἀλλ’ ἡ αὐτή . ἀλλὰ μὴν οὐδὲ τὸ ἐπιφανείᾳ εἶναί ἐστι τὸ ἐπιφανείᾳ εἶναι λευκῇ · οὐ γάρ ἐστι ταὐτὸν ἐπιφάνεια ἐπιφανείᾳ λευκῇ . καὶ τοὐ πῶς οὐ ταὐτὸν ἀλλ’ ἕτερόν ἐστι τὸ ἐπιφανείᾳ εἶναι τοῦ λευκῇ ἐπιφανείᾳ , πάνυ συντόμως καὶ διὰ τοῦτο ἀσαφῶς τὴν αἰτίαν ἐπήγαγεν εἰπὼν ὅτι πρόσεστιν αὐτό , αὐτὸ λέγων τὸ ὁριστὸν ἤτοι τὴν ἐπιφάνειαν · οὐκ ἔστιν οὖν τὸ ἐπιφανείᾳ εἷναι ὅπερ τὸ ἐπιφανείᾳ λευκῇ , ὅτι ἐν τῷ ὁρισμῷ τῆς λευκῆς ἐπιφανείας λαμβάνεται ἡ ἐπιφάνεια . τὸν μὲν γὰρ Σωκράτην ταὐτόν φαμεν εἶναι τῷ ἀνθρώπῳ , ὅτι ὅταν ὁριζώμεθα τὸν ἄνθρωπον , οὐ λαμβάνομεν εἰς τὸν τοῦ ἀνθρώπου ὁρισμὸν τὸν ἄνθρωπον · οὐ γὰρ ὁριζόμενοι τὸν ἄνθρωπόν φαμεν ὅτι ἄνθρωπός ἐστιν ἄνθρωπος ζῷον πεζὸν δίπουν . τὴν δὲ λευκὴν ἐπιφάνειαν ὁριζόμενοι λαμβάνομεν εἰς τὸν ὁρισμὸν αὐτῆς αὐτὴν τὴν ἐπιφάνειαν · λέγομεν γὰρ ὅτι λευκὴ ἐπιφάνειά ἐστιν ἐπιφάνεια ἔχουσα χρῶμα διακριτικὸν ὄψεως · ὥστε εἴληπται ἐν τῷ ὁρισμῷ τῆς λευκῆς ἐπιφανείας ἡ ἐπιφάνεια . εἰ δέ τις λέγοι ὅτι οὐ λήψομαι εἰς τὸν ὁρισμὸν τῆς λευκῆς ἐπιφανείας τὴν ἐπιφάνειαν , ἀλλ’ εἴποιμι ἂν ὅτι λευκὴ ἐπιφάνειά ἐστι χρῶμα διακριτικὸν ὄψεως , οὗτος ἴστω ὅτι ὁρισμὸν τῆς λευκότητος ἀπέδωκεν , ἀλλ’ οὐ τῆς λευκῆς ἐπιφανείας . εἰ δὴ τὸν Σωκράτην φαμὲν ὅπερ τὸν ἄνθρωπον , ὅτι ἐν τῷ ὁρισμῷ τοῦ ἀνθρώπου οὐ λαμβάνεται ἄνθρωπος , δῆλον ὡς ἐπειδὴ ἐν τῷ ὁρισμῷ ἰῆς λευκῆς ἐπιφανείας λαμβάνεται ἡ ἐπιφάνεια , οὐκ ἔστιν ἡ ἐπιφάνεια ὅπερ ἡ λευκὴ ἐπιφάνεια . οὐκ ἔστιν οὖν , φησίν , ἡ ἐπιφάνει ὅπερ ἡ λευκὴ ἐπιφάνεια , ἐπειδὴ πρόσεστιν αὐτό , αὐτὸ λέγων τὴν ἐπιφάνειαν . ἐπειδὴ οὗν πρόσεστιν αὐτό , ἤτοι ἡ ἐπιφάνεια , ἐν τῷ ὁρισμῷ τῆς λευκῆς ἐπιφανείας , οὐκ ἔστιν ἡ ἐπιφάνεια ὅπερ ἡ λευκὴ ἐπιφάνεια . φέρεται δὲ καὶ ἄλλη γραφὴ ἔχουσα οὕτως καὶ διὰ τί ; ὅτι πρόσεστιν αὐτή . καὶ ἔστιν αὕτη σαφεστέρα ἡ γραφή . καὶ διὰ τί , φησίν .. οὐκ ἔστιν ἡ ἑπιφάνεια ὅπερ ἡ λευκὴ ἐπιφάνεια ; ὅτι πρόσεστιν αὐτὴ ἡ ἐπιφάνεια ἐν τῷ τῆς λευκῆς ἐπιφανείας ὁρισμῷ . ταῦτα εἰπὼν συμπεραίνεται λέγων , ἐν ᾧ ἄρα μὴ ἔνεστι λόγῳ αὐτὸ λέγοντι αὐτό , οὗτος ὁ λόγος τοὐ τί ἦν εἶναι ἑκάστῳ , τουτέστιν οὗτός ἐστι λόγος καὶ ὁρισμὸς ὁ δηλωτικὸς τοῦ τί ἦν εἶναι καὶ τῆς φύσεως ἑκάστῳ , ἐν ᾧ λόγῳ λέγοντι καὶ ἀναπτύσσοντι αὐτό , τὸ ὁριστόν , μὴ ἐνυπάρχει ἐν τῷ λόγῳ αὐτό , ἤτοι τὸ ὁριστόν . ἐν γὰρ τῷ τοῦ ἀνθρώπου λόγῳ , τῷ λέγοντι τί ἐστιν ἄνθρωπος , οὐκ ἐνυπάρχει ὁ ἄνθρωπος . ταῦτα εἰπὼν ἐπάγει ὥστε εἰ τὸ ἐπιφανείᾳ λευκῇ εἶναι ἐστι τὸ ἐπιφανείᾳ εἶναι λείᾳ , τὸ λευκῷ καὶ λείῳ εἶναι τὸ αὐτὸ καὶ ἐν . καὶ ἔστιν οἶμαι λύσις πρός τινα λόγον δυνάμενον φέρεσθαι πρὸς τὰ λεγόμενα · ὁ δὲ δυνάμενος λέγεσθαι λόγος τοιοῦτος ἂν εἴη . εἰ γὰρ ὅτι ἡ ἐπιφάνεια ἐν τῷ ὁρισμῷ τῆς λευκῆς ἐπιφανείας λαμβάνεται , ἐπὶ τούτῳ λέγεις , ὧ Ἀριστότελες , τὴν ἐπιφάνειαν μὴ εἶναι ὅπερ ἡ λευκὴ ἐπιφάνει , ἐν τῷ ὁρισμῷ τῆς λευκῆς ἐπιφανείας τὴν μὲν ἐπιφάνειαν οὐκ ἐάσομεν ἀλλὰ ληψόμεθα , τὸ δὲ λευκὸν παραλείψομεν · καὶ τοῦτο ποιησάντων πάντως δοίης ἄν τὴν ἐπιφάνειαν εἶναι ὅπερ ἡ λευκὴ ἐπιφάνεια . εἴποιμεν γὰρ ἄν οὕτως , ὅτι λευκὴ ἐπιφάνειά ἐστιν ἐπιφάνεια λεία . πρὸς δὴ τοῦτον τὸν λόγον οἶμαι ἐπῆκται τὸ ὥστε εἰ τὸ ἐπιφανείᾳ λευκῇ εἶναί ἐστι τὸ ἐπιφανείᾳ λείᾳ καὶ τὰ ἑξῆς , ἴσον λέγων , ὥστε εἰ τὴν λευκήν ἐπιφά - νειαν ὁριζόμενός τις ἐρεῖ ὅτι τὸ ἐπιφανείᾳ λευκῇ εἶναί ἐστι , ἤτοι ἐπιφάνεια λευκή ἐστι τὸ ἐπιφανείᾳ εἶναι λείᾳ , ἤιοι ἐπιφάνεια λεία , τὸ μὲν λευκὸν ὡρίσατο τοῦτο γὰρ καὶ παρέλειπεν ) , τὴν δὲ λευκὴν ἐπιφάνειαν οὐχ ὡρίσατο · ὥστε ὅταν λέγῃ ὅτι λευκὴ ἐπιφάνειά ἐστιν ἐπιφάνεια λεία , οὐδὲν ἄλλο λέγει ἢ ὅτι τὸ λευκὸν λεῖόν ἐστιν καὶ ἔστι τὸ λευκῷ εἶναι καὶ λείῳ ταὐτὸν καὶ ἕν . Ἐπεὶ δέ ἐστι καὶ κατὰ τὰς ἄλλας κατηγορίας συνθετα · ἔστι γάρ τι ὑποκείμενον ἑκάστῳ , οἷον τῷ ποιῷ καὶ ποσῳ . Ἐπειδὴ εἴρηκεν ὅτι ἡ ἐπιφάνεια οὐκ ἔστιν ὅπερ ἡ λευκὴ ἐπιφάνεια οὐδέ ἐστι τὸ ἐπιφανείᾳ εἶναι τὸ λευκῇ εἶναι , ζητεῖ λέγων ἐπειδὴ τὸ ποιὸν καὶ ποσὸν καὶ αἱ ἄλλαι κατηγορίαι ἑκάστη ὑποκείμενόν τι ἔχει , ἆρα ἐστι λόγος καὶ ὁρισμὸς τοὺ τί ἦν εἷναι ἑκάστῳ αὐτῶν , τουτέστιν ἄρα δύναταί τις μία φύσις εἶναι ὁ ἄνθρωπος καὶ τὸ λευκόν , καὶ ὑπάρχειν τὸ τί ἦν εἶναι τῷ λευκῷ ἀνθρώπῳ καὶ ἔστιν ὁρισμὸς τοῦ λευκοῦ ἀνθρώπου . ἐπειδὴ δὲ οἱ ὁρισμοὶ ὀνομάτων εἰσὶν ἀλλ’ οὐ λόγων , ἔμελλε δέ τις λέγειν ὅτι τοῦ ἄνθρωπος λευκὸς λόγου ὄντος ἀλλ’ οὐκ ὀνόματος , πῶ , ἔσται αὐτοῦ ὁρισμός , λέγει ὅτι ἔστω δὴ ὄνομα τῷ λευκῷ ἀνθρώπῳ ἱμάτιον . ἔστιν οὗν ὁρισμὸς τοῦ ἱματίου , ἤτοι τοῦ λευκοῦ ἀνθρώπου , ἢ οὐ ; καὶ ερωτησας επικρίνει λέγων ἀλλὰ μὴν οὐδὲ τῶν καθ’ αὑτὸ λεγομένων οὐδὲ τουτο · τουτέστιν ἐκείνων τῶν φύσεων τῶν καθ’ αὑτὸ οὐσῶν καὶ ἐν ὑπάρξει ὁρισμοὺς εἶναί φαμεν . ὁ δὲ λευκὸς ἄνθρωπος καθ’ αὑτὸ μὴ ὢν μηδὲ ὀδυναμενος εἶναι καθ’ αὑτό , ἀλλ’ ἐν τῷ ἀνθρώπῳ ὢν , ὥσπερ καὶ ὁ μουσικὸς Σωκράτης ἐν τῶ Σωκράτει , πῶς ἔσται τοῦ λευκοῦ ἀνθρώπου ὁρισμός ; εἰ γὰρ ἦν αὐτοῦ ὁρισμός , ἦν ἂν καὶ τί ἦν εἶναι , ἤτοι φύσις αὐτὴ καθ’ αὑτὴν συγκεχυμένη καὶ ὑπὸ τοῦ ὁρισμοῦ ἀναπτυσσομένη · ἀλλ’ ὁ μὲν ἄνθρωπός ἐστιν , ὁ δὲ λευκὸς ἄνθρωπος οὐκ ἔστιν , ἀλλὰ συνέβη τῷ ἀνθρώπῳ . εἰπὼν δὲ ὅτι ὁ λευκὸς ἄνθρωπος οὐκ ἔστι τῶν καθ’ αὑτό , ἐπιχειρεῖ διὰ τῶν τοῦ μὴ καθ’ αὑτὸ σημαινομένων δεῖξαι ὅτι ὁ λευκὸς ἄνθρωπος τῶν καθ’ αὑτό ἐστι . λέγων ἢ τὸ οὐ καθ’ αὑτὸ λέγεται διχῶς , καὶ τούτου ἐστὶ τὸ μὲν ἐκ προσθέσεως , τὸ δὲ οὐκ ἐκ προσθέσεως . καὶ τοῦ μὲν ἐκ προσθέσεως οὐ καθ’ αὑτὸ τέθεικεν ὑπόδειγμα τὸ τὸ μὲν γὰρ τῷ αὐτὸ ἄλλῳ προσκεῖσθαι λέγεται . καὶ ἔστι τὸ λεγόμενον τοιοῦτον · ἔ τις ὁριζόμενος τὸ λευκὸν προσλάβοι καὶ τὸν τοῦ ἀνθρώπου ὁρισμόν , προστίθησι τὸ πρᾶγμα καὶ τὸν ὁρισμὸν αὐτοῦ ἐν ἄλλῳ πράγματι καὶ ὁρισμῷ . εἰ γάρ τις ὁριζόμενος τὸ λευκὸν λέγει ὅτι λευκόν ἐστι χρῶμα διακριτικὸν ὄψεως ζῷον πεζὸν δίπουν , οὐχὶ λευκοῦ ὁρισμὸν ἀποδέδωκεν ἀλλὰ λευκοῦ ἀνθρώπου . καὶ διὰ τοῦτο οὐ καθ’ αὑτὸ ὡρίσατο τὸ λευκὸν διὰ τὸ τὸ λευκὸν ἐν ἄλλῳ ἤτοι τῷ ἀνθρώπῳ προσθεῖναι . τὸ μὲν οὗν οὕτω λέγεται οὐ καθ’ αὑτό , τὸ δὲ τῷ ἄλλο αὐτῶ . ἐλλιπῶς δὲ ἑρμηνευθὲν δεῖ προσθεῖναι τὸ δεῖν προσκεῖσθαι , ὃ οὐ πρόσκειται , ἵνα ᾖ τὼ πᾶν τοιοῦτον · τὸ δὲ λέγεται οὐ καθ’ αὑτὸ ἐν τῷ δεῖν ἄλλο προσκεῖσθαι αὐτῷ , ὃ οὐ πρόσκειται · οἷον εἰ τὸ ἱμάτιον σημαίνει τὸν λευκὸν ἄνθρωπον , ὁριζόμενος τὸ ἱμάτιον λέγει ὅτι ἱμάτιόν ἐστι χρῶμα διακριτικὸν ὄψεως . δέον γὰρ προσκεῖσθαι τῷ ὁρισμῶ του ἱματίου καὶ ἄλλο τι , οἷον τὸ ζῷον πεζὸν δίπουν , οὐ πρόσκειται , ὥστε οὐ καθ’ αὑτὸ ὡρίσατο τὸ ἱμάτιον . εἰ δὴ τὸ λευκὸν ὁριζόμενοι καὶ προσλαμβάνοντες τὸν ἄνθρωπον οὐ καθ’ αὑτὸ λέγεται , ὁμοίως δὴ καὶ τὸν λευκὸν ἄνθρωπον ὁριζόμενοι οὐ προσλαμβάνοντες τὸν ἄνθρωπον οὐ καθ’ αὑτὸ λέγεται , εἴπερ τὸ ἱμάτιον ὁριζόμενοι προσλάβοιμεν καὶ τὸ λευκὸν καὶ τὸν ἄνθρωπον , ἔσται τὸ ἱμάτιον , ἤτοι ὁ λευκὸς ἄνθρωπος , τῶν καθ’ αὑτό · εἰ δ’ ἐστὶ τῶν καθ’ αὑτό , ἔστιν ἄρα | ὁρισμὸς αὐτοῦ , εἴπερ τῶν καθ’ αὑτὸ οἱ ὁρισμοί . οὐκ ἄρα καλῶς εἴρηται ὡς λευκὸς ἄνθρωπος οὐκ ἔστι τῶν καθ’ αὑτὸ λεγομένων , καὶ ἐπὶ τούτῳ οὐδὲ ὁρισμὸς ἔστιν αὐτοῦ . ταῦτα εἰπὼν τὴν μὲν ἀκριβῆ λύσιν μετ’ ὀλίγον ἐρεῖ , ὅταν λέγῃ ἢ καὶ ὁρισμὸς ὥσπερ καὶ τὸ τί ἐστι πλεοναχῶς λέγεται · καὶ γὰρ τὸ τί ἐστιν ἕνα μὲν τρόπον σημαίνει τὴν οὐσίαν . τὴν μὲν δὴ ἀκριβῆ λύσιν καὶ τὴν τοῦ λόγου διάρθρωσιν μετ’ ὀλίγον ἐρεῖ , αὐτὸς δὲ τὰ προσεχῶς εἰρημένα εἰπὼν ἐπήγαγε τὸ δὴ λευκὸς ἄνθρωπος ἔστι μὲν λευκόν , οὐ μέντοι τί ἦν εἶναι λευκῷ εἶναι ἀλλὰ τὸ ἱμάτιον εἶναι . τουτέστι τὸ δὴ λέγειν ἄνθρωπος λευκός ἐστι , τοῦτο ἀληθές · ἔστι γὰρ τὸ λευκὸν ἐν ἀνθρώπῳ , καὶ ἐπὶ τούτῳ ἀλη - θὲς λέγειν ὅτι ἄνθρωπος λευκός · οὐ μέντοι ἐστὶν ἀνθρώπῳ τὸ τί ἦν εἶναι τὸ λευκῷ εἶναι , ἤτοι οὐκ ἔστιν ὁ ἄνθρωπος ὅπερ τὸ λευκῷ ἀνθρώπῳ εἷναι . τὸ δὲ τί ἦν εἶναι λευκῷ ἀνθρώπῳ ὅπερ τὸ ἱματίῳ εἶναί ἐστιν · οὕτω γὰρ εἴρηται ὅτι ἔστω δὴ ὄνομα τῷ λευκῷ ἀνθρώπῳ τὸ ἱμάτιον . Ἆρ᾿ ἔστι τί ἦν εἶναί τι ἢ ὅλως ἢ οὔ . Πολλαχοῦ μνησθεὶς τοῦ τί ἦν εἶναι τοῦτο δ’ ἐστὶν ἡ ἑκάστου φύ καὶ ἐνδειξάμενος τὴν διαφορὰν αὐτοῦ ἥτις ἐστὶ πρὸς τὸν ὁρισμόν , καἰ εἰπὼν τί ἐστι τὸ τί ἦν εἶναι , ὅτι΄ ἡ φύσις πάντων τῶν κατὰ μέρος ἀνθρώπων λεγέσθω γὰρ ἐπὶ τῶν ἀνθρώπων ) συνῃρημένως καὶ ἅμα νοουμένη , ἐπεὶ δή , ὡς ἐν τῆ Ἀποδεικτικῇ εἴρηται , προηγεῖται τὸ εἰ ἔστι τοῦ τί ἐστι , ζητεῖ εἰ ἄρα ἔστι τι τῶν ὄντων τὸ τί ἢν εἶναι ἢ οὔ · καὶ λύει συντόμως λέγων ὅπερ γάρ τι ἔστι τὸ τί ἦν εἶναι , τουτέστιν ἡ ἑκάστου οὐσία . εἰ οὗν τὸ τί ἦν εἶναι ἡ ἑκάστου οὐσία , τὰ δὲ καθ’ ἕκαστον ἔστι , δῆλον ἄρα ὅτι καὶ τὸ τί ἦν εἶναι τῶν ὄντων ἐστίν . καὶ ἐπεὶ τὸ τί ἦν εἶναι ἐπὶ τῶν οὐσιῶν ἐστιν , τουτέστι τὸ τί ἦν εἶναι οὐδὲν ἄλλο ἐστὶν ἢ πᾶσαι αἱ ἄτομοι ἐν ἑκάστῳ εἴδει οὐσίαι , αὗται μὲν καθ’ αὑτάς εἰσιν · ὅταν δ’ ἄλλο κατ᾿ ἄλλου λέγηται , οὐκ ἔστιν ὅπερ τόδε τι καὶ καθ’ αὑτό . ὁ γὰρ λευκὸς ἄνθρωπος οὐκ ἔστι καθ’ αὑτό , ἀλλ’ ἐν τῷ ἀνθρώπῳ · τὸ γὰρ τόδε τι ταῖς οὐσίαις μόναις ἀφώρισταί τε καὶ ὑπάρχει . εἰ δὴ τὸ τόδε τι ταῖς οὐσίαις ὑπάρχει , ὁ δὲ λευκὸς ἄνθρωπος οὐκ ἔστιν οὐσία ἀλλὰ συμβεβηκός , οὐκ ἄρα ἐστὶν ὁ λευκὸς ἄνθρωπος τόδε τι καὶ καθ’ αὑτό . ὥστε ἐξ ἁπάντων τῶν εἰργμένων φανερόν ἐστιν ὅτι τὸ τί ἦν εἶναί ἐστιν ὅσων ὁ λόγος ὁρισμός ἐςτι , τουτέστιν ἐκ τῶν ὄντων ἐπ’ ἐκείνων μόνων τὸ τί ἦν εἶναι λέγεται κυρίως τῶν οὐσιῶν , ὧν ὁ λόγος ὁρισμὸς ἤτοι ἀνάπτυξις καὶ ἀπαρίθμησίς ἐστι τῶν καθ’ αὑτὸ καὶ οὐσιωδῶς ὑπαρχόντων αὐταῖς . εἰπὼν δὲ ὥστε τὸ τί ἦν εἶναί ἐστιν ὅσων ὁ λόγος ὁρισμός ἐστιν , ἐπειδὴ οἱ ὁρισμοὶ ταὐτὸν σημαίνουσι τῷ ὀνόματι τοῦ τί ἦν εἶναι , ἐπήγαγεν ὁρισμὸς δ’ ἐστὶν οὐκ ἄν ὄνομα λόγῳ ταὐτὸν σημαίνῃ . δέον εἰπεῖν ‘ὁρισμὸς δέ ἐστιν οὐκ ἐάν λόγος ᾖ ὀνόματι ταὐτὸν σημαίνων᾿ , εἶπεν ‘οὐκ ἂν ὄνομα ᾖ λόγῳ ταὐτὸν σημαῖνον’ . ἐστὶ δὲ ὃ λέγει τοιοῦτον . οὐ πᾶς λόγος ὀνόματι ταὐτὸν σημαίνων ὁρισμός ἐστιν . εἰ γὰρ πᾶς λόγος ὀνόματι ταυτον σημαίνων ὁρισμὸς ἦν , επειοη δυνάμεθα παντὶ λόγῳ ὄνομα θεῖναι , πᾶς ἂν λόγος ὁρισμὸς ἦν · ὥστε ἐπειδὴ πάσῃ τῇ τοῦ Ὁμήρου ποιήσει κεῖται ὄνομα τὸ Ἰλιάς , ὁρισμὸς ἄν ἦν ἡ ποίησις · ταὐτὸν γὰρ δηλοῖ πάντα τὰ ἔπη , αὐτά φημι τά εἰκοσιτέτταρα βιβλία , ὅπερ τὸ Ἰλιὰς ὄνομα . οὐ πᾶς οὖν λόγος ὀνόματι ταὐτὸν σημαίνων ὁρισμός ἐστιν , ἀλλ’ ὅστις λόγος σὺν ] τῷ ὀνόματι ταὐτὸν δηλῶν καὶ ἀνάπτυξιν καὶ ἀπαρίθμησιν ἔχει τινῶν συνιστώντων εἶδος , ἢ μᾶλλον συνιστώντων πλῆθος ἐξ ὧν ἡ διάνοια τὸ καθόλου χωρίζει καὶ ἀποσυλᾶται , ἐκεῖνος ἂν εἴη ὁρισμός . εἰπὼν δὲ ὅτι ἐκεῖνος ὁ λόγος ἐστὶν ὁρισμός , ἐὰν ᾖ πρώτου τινός , τίνα βούλεται λέγειν πρῶτα σαφηνίζων ἐπήγαγε τοιαῦτα δ’ ἐστὶν ὅσα λέγεται μὴ τῷ ἄλλο λέγεσθαι , ὡς ἂν εἰ ἔλεγε , ταῦτα δὲ λέγω πρῶτα ὅσα λέφεται μὴ τῷ ἄλλο λέγεσθαι . ὅταν γὰρ λέγωμεν ὅτι λευκόν , οὐχὶ τὴν λευκότητα αὐτὴν καθ’ αὑτήν φαμεν , ἀλλὰ τὴν λελευκασμένην οὐσίαν οἷον χιόνα , Σωκράτην ἢ ἄλλο τι τοιοῦτον . ὅταν δὲ λέγωμεν ὅτι ἄνθρωπος , οὐκ ἄλλο τί φαμεν , οὐδ’ ἄλλο τι προσλογιζόμενθα , ἀλλ’ αὐτὴν τὴν τοιάνδε οὐσίαν τὴν δυναμένην καθ’ αὑτὴν εἶναι . ἐκ δὴ τῶν εἰρημένων φανερὸν ὅτι οὐκ ἔστι τὸ τί ἦν εἷναι οὐδενὶ τῶν μὴ γένους εἰδῶν , ἀλλ’ ἐκείνων ἐστὶ τὸ τί ἦν εἶναι , ἅπερ ἐστὶν εἴδη γένους · εἰδῶν δὲ οὐ τῶν τυχόντων ἐστὶ τὸ τί ἦν εἶναι , ἀλλ’ εἰδῶν , ἅπερ εἰσὶν ἐξ οὐσιῶν ἀποσεσυλημένα , ἤτοι τὸ τί ἦν εἶναί ἐστι τῶν ἀτόμων , ἐξ ὧν τὰ εἴδη κεχώρισται . ταῦτα δὲ τὰ εἴδη ἐπειδὴ οὐδὲν ἄλλο εἰσὶν ἢ τὰ καθ’ ἕκαστα ἐν γὰρ τοῖς καθ’ ἕκαστα αὐτοῖς τὸ εἶναι · περὶ τούτων γὰρ ὁ λόγος , ἀλλ’ οὐχὶ περὶ τῶν ἃ ἡ διάνοια χωρίσασα παρ’ ἑαυτῇ ἔχει ) , ταῦτα οὖν τὰ εἴδη οὐ κατὰ μετοχὴν λέγονται , ἤτοι οὐχ ὡς συμβεβηκότα κατηγοροῦνται καὶ πάθη εἰσὶν ὧν κατηγοροῦνται , ὡς τὸ λευκὸν καὶ τὸ μέλαν ἢ τὸ θερμόν , ἀλλ’ ὡς οὐσίαι καὶ τῇ φύσει μηθὲν διαφέροντα τῶν μερικῶν , ἀλλὰ μόνῳ τῷ καθόλου . δύναται τὸ οὐ κατὰ μετοχὴν λέγονται νοεῖσθαι ἀντὶ τοῦ οὐ κεχωρισμένα ἐστὶ τὰ εἴδη , καθάπερ φησὶ Πλάτων.ι καὶ κατὰ μετο|χὴν αὐτῶν τὰ καθ’ ἕκαστά ἐστιν , ἀλλ’ οὐσίαι εἰσὶν ἐν τοῖς καθ’ ἕκαστα μεμερισμέναι πως καὶ ἀμέριστοι , μεμερισμέναι μὲν ᾗ ἐν τοῖς καθ’ ἕκαστά εἰσιν , ἤτοι αὐτὰ τὰ καθ’ ἕκαστά εἰσιν , ἀμέριστοι δὲ κατὰ τὸ ταὐτὸν τῆς ἐν πᾶσιν εὑρισκομένης φύσεως . καὶ ἑκάστου μὲν καὶ τῶν ἄλλων λόγος ἐστὶ σημαίνων ὅτι ὑπάρχει τόδε τῷδε , ἐὰν τεθῇ ὄνομα , οἷον εἰ τῷ λευκῷ ἀνθρώπῳ τεθείη ὄνομα ἱμάτιον . ἔστι μὲν οὗν τοῦ ἱμάτιον ὀνόματος λόγος · σημαίνει γὰρ τὸ ἱμάτιον ὅτι τὸ λευκὸν ὑπάρχει τῷ ἀνθρώπῳ · οὐ μήν ἐστιν ὁρισμὸς ὁ τοιοῦτος λόγος ὁ λέγων ὅτι τὸ λευκὸν ὑπάρχει τῷ ἀνθρώπῳ , οὐδὲ τί ἦν εἶναί ἐστι καὶ πρᾶγμα δυνάμενον εἶναι καθ’ αὑτὸ τὸ δηλούμενον ὑπὸ τοῦ τοιούτου λόγου . εἰπὼν δὲ ἀλλὰ λόγος μὲν ἔσται ἑκάστου καὶ τῶν ἄλλων τί σημαίνει , ἂν ᾖ ὄνομα , ὅτι τόδε τῷδε ὑπάρχει ἐπήγαγεν ἢ ἀντὶ λόγου ἁπλοῦ ἀκριβέστερος . ὅταν γὰρ λέγω ὅτι ἄνθρωπος λευκός , λόγον ἁπλοῦν φημι σημαίνοντα ὅτι ὑπάρχει τὸ λευκὸν τῷ ἀνθρώπῳ · ὅταν δὲ λέγω ὅτι ἄνθρωπός ἐστιν ἔχων χρῶμα διακριτικὸν ὄψεως ἢ ὅτι ζῷον πεζὸν δίπουν λευκόν , εἴρηκα λόγον ἀκριβέστερον · ἐπειδὴ γὰρ λευκόν , ἀληθεύεται ὅτι ἄνθρωπος λευκός . Οὕτως οὖν δείξας ὅτι τὸ τί ἦν εἶναι ἐπὶ μόνων τῶν οὐσιῶν ἐστι καὶ ὅτι τούτων μόνων εἰσὶν ὁρισμοί , ἐπάγει ἢ καὶ ὁρισμὸς ὥσπερ καὶ τὸ τί ἐστι πλεοναχῶς λέγεται , τουτέστιν ὥσπερ τὸ τί ἐστι λέγεται μὲν καὶ ἐπὶ τῆς οὐσίας καὶ ἐπὶ τοῦ ποσοῦ καὶ ἐπὶ τοῦ ποιοῦ εἴρηκε γὰρ ἐν τῷ πρώτῳ τῶν Τοπικῶν “ ὅταν μὲν γὰρ ἐκκειμένου ἀνθρώπου φῇ τὸ ἐκκείμενον ἄνθρωπον εἶναι ἢ ζῷον , τί ἐστι λέγει καὶ οὐσίαν σημαίνει · ὅταν δὲ χρώματος λευκοῦ ἐκκειμένου φῇ τὸ ἐκκείμενον λευκὸν εἶναι ἢ χρῶμα , τί ἐστι λέγει καὶ ποιὸν σημαίνει · ὅταν δὲ πηχυαίου μεγέθους ἐκκειμένου φῇ τὸ ἐκκείμενον πηχυαῖον εἶναι , τί ἐστιν ἐρεῖ καὶ ποσὸν σημαίνει · ὁμοίως δὴ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ” ) , ὥσπερ οὗν τὸ τί ἐστι λέγεται πολλαχῶς καὶ ὑπάρχει πᾶσι τοῖς οὖσιν , ἀλλὰ τῷ μέν , ἤτοι τῇ οὐσίᾳ , πρώτως , τοῖς δ ἑπομένως , οὕτω καὶ τὸ τί ἐστι λέγων τί ἐστι τὸν ὁρισμόν ) πρώτως μὲν καὶ κυρίως τῇ οὐσία ὑπάρξει , τρόπον δέ τινα καὶ τοῖς ἄλλοις , ὅτι δὲ τὸ τί ἐστιν οὐ μόνον ἐπὶ τῆς οὐσίας λέγεται ἀλλ’ ἁ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων πάλιν δείκνυσι λέγων καὶ γὰρ τὸ ποιὸν ἐροίμεθ’ ἄν τί ἐστιν , ὥστε καὶ τὸ ποιόν εστι . τῶν τί ἐστι . καὶ λέγεται ἐπὶ του ποίου τὸ τι ἐστιν , ἀλλ’ οὐχ ἁπλῶς · ἀλλ’ ὥσπερ καὶ τὸ μὴ ὂν λογικῶς καὶ ἐνδόξως ἐπιχει - ροῦντές τινές φασιν ὅτι τὸ μὴ ὂν ἔστιν , οὐχ ἁπλῶς δέ φασιν ὅτι ὑπάρχει καὶ ἔστι τῶν ὄντων , ἀλλ’ ὅτι ἔστι μέν , ἀλλ’ οὐκ ὂν ἀλλὰ μὴ ὄν , οὕτω καὶ τὸ ποιὸν λέγομεν αὐτὸ τί ἐστιν , ἀλλ’ οὐχ ἀπλῶς ὥσπερ ἐπὶ τῆς οὐσίας , ἀλλὰ μετὰ προσθήκης τί ἐστι ποιόν . ἐπὶ μὲν γὰρ τῆς οὐσίας ἁπλῶς καὶ χωρὶς προσθήκης φαμὲν τὸ τί ἐστιν , ἐπὶ δὲ τῶν ἄλλων , ὡς εἴρηται , μετὰ προσθήκης τί ἐστι ποιὸν ἢ τί ἐστι ποσόν . εἰπὼν οὖν ὅτι τὸ τί ἐστι λέγεται πλῶς μὲν ἐπὶ τῆς οὐσίας , πῶς δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων , λέγει ὅτι δεῖ μὲν οὗν σκοπεῖν καὶ πῶς δεῖ λέγειν περὶ ἕκαστα , τουτέστι δεῖ μὲν οὖν σκοπεῖν εἴτε οὕτως χρὴ λέγειν ὅτι τί ἐστι ποιόν , εἴτε ἁπλῶς τί ἐστιν . ἢ οὐ τοῦτό ἐστι τὸ λεγόμενον , ἀλλ’ ὅτι δεῖ μὲν οὗν ζητεῖν καὶ φροντίζειν καὶ τῆς τοῦ λόγου καλλιεπείας τε καὶ χάριτος , ἵνα μὴ ξηρὸς ᾖ , τοσοῦτον δὲ ὅσον γε πῶς ἔχει φύσεως τὰ πράγματα καὶ πῶς ὀφείλει λέγεσθαί τε καὶ νοεῖσθαι . τοῦτο θεὶς μεταξὺ λέγει διὸ καὶ νῦν , ἐπεὶ τὸ λεγόμενον φανερόν , ἤτοι ἐπεὶ φανερόν ἐστιν ὅτι κυρίως τὸ τί ἐστιν ἐπὶ τῆς οὐσίας λέγεται , καὶ τὸ τί ἦν εἶναι ὑπάρξει πρώτως μὲν καὶ ἀπλῶς τῇ οὐσία , εἶτα καὶ τοῖς ἄλλοις ὑπάρξει τὸ τί ἦν εἷναι , ἀλλ’ οὐχ ἁπλῶς ἀλλὰ μετὰ προσθήκης , οἷον τί ἦν εἶναι ποιῷ ἢ τί ἦν εἶναι ποσῷ , ὥσπερ καὶ τὸ τί ἐστιν οὐχ ἁπλῶς ὑπάρχει αὐτοῖς , ἀλλὰ τῇ μὲν οὐσία ἁπλῶς , αὐτοῖς δὲ τὸ μετὰ προσθήκης τί ἐστι ποιόν · οὕτως καὶ τὸ τί ἦν εἷναι μετὰ προσθήκης , οἷον τί ἦν εἶναι ποιῷ ἢ τί ἦν εἶναι ποσῷ . καὶ ὥσπερ τὸ μὴ ἐπι - στῆτόν λέγεται ἐπιστητόν , οὐχ ἁπλῶς ὅτι ἐπιστήμη αὐτοῦ ἐστιν , ἀλλ’ ὅτι ἐπιστήμη αὐτοῦ ἐστιν ὅτι οὐκ ἔστιν ἐπιστητόν , οὕτως καὶ ἐπὶ τούτων οὐχ ἁπλῶς τὸ τί ἦν εἶναι ἐπ’ αὐτῶν λεχθήσεται , ἀλλὰ μετὰ προσθήκης . καὶ ἔστιν οὖν ἡ τοῦ λόγου σύνταξις τοιαύτη τις · καὶ τὸ τί ἦν εἶναι ὁμοίως ὑπάρξει πρώτως μὲν καὶ ἁπλῶς τῇ οὐσίᾳ , εἶτα καὶ τοῖς ἄλλοις , οὐχ ἁπλῶς τί ἦν εἶναι , ἀλλὰ ποιῷ ἢ ποσῷ , ὥσπερ καὶ τὸ τί ἐστιν · καὶ γὰρ τὸ τί ἐστιν οὐχ ἁπλῶς αὐτοῖς ὑπάρχει , ἀλλὰ μετὰ προσθήκης . εἶτα ἀπ’ ἄλλης ἀρχῆς τὸ ὥσπερ καὶ τὸ μὴ ἐπιστητὸν ἐπιστητόν , εἶτα τὸ ἢ προστιθέντας καὶ ἀφαιροῦντας , καὶ οὕτως δεῖ γὰρ ἢ ὁμωνύμως ταῦτα φάναι ὄντα , καὶ δεῖ προσυπακούειν τὸ ἢ συνωνύμως , καὶ οὕτω ἐπεὶ τό γε ὀρθόν ἐστι μήτε ὁμωνύμως φάναι καὶ τὰ ἑξῆς . τὸ γὰρ ἢ προστιθέντας ἢ ἀφαιροῦντας , ὥσπερ καὶ τὸ μὴ ἐπιστητὸν ἐπιστητὸν μεταξὺ τεθέν , καὶ τὸ δεῖ γὰρ ὁμωνύμως ταῦτα φάναι ἐλλιπῶς τεθέν ἔδει γὰρ προσκεῖσθαι καὶ τὸ ἢ συνωνύμως ) ἀσάφειαν ἐποίησε πολλήν . καὶ ἔστιν ἴσως ὁ λόγος τοιοῦτος . καὶ τὸ τί ἦν εἶναι ὑπάρξει πρώτως μὲν καὶ ἁπλῶς τῇ οὐσίᾳ εἶτα ὑπάρξει τὸ τί ἦν εἶναι καὶ τοῖς | ἄλλοις , ἀλλ’ οὐχ ἀπλῶς , ἀλλ’ ὥσπερ καὶ τὸ τί ἐστιν οὐχ ἀπλῶς αὐτοῖς ὑπάρχει , οὕτως καὶ τὸ τί ἦν εἶναι , καὶ ὥσπερ τὸ μὴ ἐπιστητὸν ἐπιστητὸν λέγεται οὐχ ἀπλῶς , οὕτως καὶ ταῦτα δεῖ λέγειν , ἢ προστιθέντας ἢ ἀφαιροῦντας , προστιθέντας μὲν ἐπὶ τοῦ ποσοῦ ἢ τοῦ ποιοῦ καὶ τῶν ἄλλων , τί ἦν εἶναι λέγοντας ποιῷ ἢ τί ἦν εἶναι ποσῷ , ἀφαιροῦντας δὲ ἤτοι ἁπλῶς δὲ καὶ ἄνευ προσθήκης λέγοντας ἐπὶ τῆς οὐσίας · εἶτα δεῖ γὰρ τοῦ γάρ συνδέσμου ἀντὶ τοῦ δέ ἀκούοντας ὡς ἄλλο τι λέγοντος ) δεῖ δὲ ἢ ὁμωνύμως ταῦτα φάναι ὄντα ἢ συνωνύμως · ἐπεὶ τό γε ὀρθόν ἐστι μήτε ὁμωνύμως , ὡς ἂν εἰ ἔλεγε , δεῖ τὴν οὐσίαν καὶ τὸ ποσὸν καὶ τὸ ποιὸν καὶ τὰς λοιπὰς κατηγορίας ἢ ὁμωνύμως ὄντα λέγειν ἡ συνωνύμως , εἶτα ἐπικριτικὸν ἐπήνεγκε τὸ τό γε ὀρθὸν καὶ ἀληθές ἐστι μήτε ὁμωνύμως φάναι μήτε ὡσαύτως , ἀντὶ τοῦ συνωνύμως , ἀλλὰ τῶν ἀφ’ ἑνὸς καὶ πρὸς ἕν , ὥσπερ καὶ τὸ ἰατρικὸν λέγεται πρὸς τὸ αὐτὸ καὶ ἕν , ἀντὶ τοῦ τῶν ἀφ’ ἑνὸς καὶ πρὸς ἕν , οὐ τὸ αὐτὸ δὲ καὶ ἕν , ἤτοι οὐ συνωνύμως δέ , οὐ μέντοι οὐδὲ ὁμωνύμως . οὐδὲ γὰρ τὸ ἰατρικὸν σῶμα καὶ σκεῦος οὔτε ὁμωνύμως λέγεται οὔτε καθ’ ἓν καὶ συνωνύμως , ἀλλὰ πρὸς ἕν , ἤγουν ὡς τὰ ἀφ’ ἑνός τε καὶ πρὸς ἕν . ὥσπερ οὗν ταῦτα οὐχ ἁπλῶς λέγεται ὄντα , ἀλλὰ πρώτως μὲν καὶ κυρίως ἡ οὐσία , δευτέρως δὲ καὶ αἱ λοιπαὶ κατηγορίαι , οὕτω καὶ ὁ πρώτως καὶ ἁπλῶς ὁρισμὸς καὶ τὸ τί ἦν εἶναι τῶν οὐσιῶν ἐστιν , ἔστι δὲ ὅμως καὶ τῶν ἄλλων ὥσπερ εἴρηται . τὸ δὲ ἀλλὰ ταῦτα μὲν ὁποτέρως τις ἐθέλει λέγειν διαφέρει οὐθέν , ταῦτα λέγων τὰ δέκα γενικώτατα γένη · εἴτε οὖν , φησί , συνωνύμως ὄντα λέγειν τις αὐτὰ βούλεται εἴτε ὁμωνύμως ἡ ὃ καὶ μᾶλλον τῶν ἀφ’ ἑνὸς καὶ πρὸς ἕν , οὐδὲν πρὸς τὸν λόγον . οὐ γὰρ δὴ ] ἀνάγκη ἂν τοῦτο τιθῶμεν , τούτου ὁρισμὸν εἶναι ὃ ἄν λόγω τὸ αὐτὸ σημαίνῃ , ἀλλὰ τινὶ λόγῳ . Επειδὴ πᾶν ὄνομα , οὗ ἂν ᾖ , ταὐτὸν σημαίνει τῷ λόγῳ καὶ ὁρισμῷ τοῦ πράγματος , καὶ ἔμπαλιν ὁ λόγος ταὐτὸν τῷ ὀνόματι . τοῦτο δὲ οὐ μόνον ἐπὶ τούτων εὑρίσκεται , ἀλλὰ πολλάκις εἰσὶν ὀνόματα λόγῳ ταὐτὸν ὄη λοῦντα καὶ ἔμπαλιν , καὶ ὅμως οἱ λόγοι , οἷς ταὐτὸν τὸ ὄνομα δηλοῖ , οὔκ εἰσιν ὁρισμοί · ἐπειδὴ οὖν τοῦτο ἔστιν , ἡ δὲ πρόθεσις περὶ ὁρισμῶν ἐστιν , διορίζει καὶ περὶ τούτου , καί φησιν ὡς εἴπερ ἁπλῶν · ἀποφαινόμεθα ὅ ἄν ὄνομα λόγῳ ταὐτὸν δηλοῖ , οὗτος ὁ λόγος , οὗ πράγματος σημαντικὸν τὺ ὄνομά ἐστιν , ὁρισμός ἐστιν , οὐκ ἀναγκαῖόν τι συμβαίνει · πολλὰ γὰρ ὀνόματα ἔστι τῷ λόγῳ | ταὐτὸν δηλοῦντα καὶ οὔκ εἰσιν οἱ λόγοι ὁρισμοί , οὐδὲ τὰ ὀνόματα τῶν λόγων δηλωτικά . λέγεται γὰρ καὶ τὰ ὀνόματα ὁρισμοί , ὅτι ταὐτὸν δηλοῦσι τῷ ὁρισμῷ · ὡς γὰρ ὁ ἄνθρωπος λέγεται βροτὸς καὶ ὁ βροτὸς ἄνθρωπος ὅτι ταὐτὸν δηλοῦσιν , εἰ καὶ ὁ λόγος καὶ ὁ ὁρισμὸς ὀνόματι ταὐτὸν δηλοῖ καὶ τὸ ὄνομα τῷ λόγῳ , λεχθήσεται καὶ τὸ ὄνομα ὁρισμὸς καὶ ὁ ὁρισμ·ὸς ὄνομα . καὶ ἃ μὲν οἶμαι βούλεται λέγειν ταῦτά ἐστιν . ὁ γὰρ σύνδεσμος ὁ γάρ τεθεὶς ἔμφασιν δίδωσι τοῦ τὰ λεγόμενα εἶναι κατασκευαστικά τινος τῶν προσεχῶς ῥηθέντων · οὐκ ἔστι δὲ τοῦτο , ἀλλὰ δεῖ τὸν γάρ ἀντὶ τοῦ δή συνδέσμου ἐκλαβεῖν . πολλαχοῦ γὰρ τοῦτο σύνηθες αὐτῷ , ὡς καὶ ἐν τῷ B τῶν Ὑστέρων ἀναλυτικῶν ἐπεσημηνάμεθα καὶ ἐν ἄλλοις πολλοῖς . δεῖ οὗν τοῦ γάρ ἀντὶ τοῦ δή συνδέσμου ἀκούειν . καὶ εἴη ἂν ὃ λέγει τοιοῦτον . οὐ δή , φησίν , ἀνάγκη , τουτέστιν οὐκ ἀναγκαῖον δή τι συμβαίνει , ἂν τοῦτο θῶμεν , ὅτι ὃ ἄν ὄνομα λόγῳ ταὐτὸν σημαίνῃ , ἐκεῖνον τὸν λόγον , ᾧ ταὐτὸν τὸ ὄνομα σημαίνει , ὁρισμόν τινα τοῦ πράγματος εἶναι · ἀλλά τοῦτο χρὴ λέγειν ὅτ’ . εἴ τι ὄνομα λόγῳ τινὶ ταὐτὸν σημαίνει , ἐκεῖνος ὁ λόγος ὁρισμός ἐστι τοῦ πράγματος . ἔσται δὲ ὁ λόγος ὁ ὑπὸ τοὐ ὀνόματος δηλούμενος ὁρισμός , ἐὰν τὸ ὄνομα δηλωτικόν ἐστιν ἑνὸς λόγου , ἑνὸς δὲ μὴ τῷ συνεχεῖ , ὥσπερ ἡ Ἰλιὰς ἢ ὅσα συνδέσμῳ ἕν . τὸ δὲ ὅσα συνδέσμῳ οὐχ ὡς ἕτερόν τι δηλοῦν τοῦ μὴ τῷ συνεχεῖ ἐπῆκται , ἀλλὰ ὥσπερ εἷ ἔλεγε τῷ συνεχεῖ ὥσπερ ἡ Ἰλιάς , ἐπειδὴ δὲ ἡ Ἰλιὰς τῷ συνδέσμῳ ἐστὶ συνεχής , ἐπήγαγεν ἢ ὅ σὰ συνδέσμῳ . ὁ λόγος οὗν , φησίν , ὁ ὑπὸ τοῦ ὀνόματος δηλούμενος ἔσται ὁρισμὸς εἰ εἷς εἴη , εἷς δὲ μὴ τῷ συνδέσμῳ ἀλλ’ ἐὰν ὁσαχῶς λέγεται τὸ ἕν , τουτέστιν ὁσαχῶς λέγεται τὸ κυρίως ἕν , ἐὰν ὁ λόγος εἷς ᾖ καθ’ ἓν τῶν τοῦ κυρίως ἑνὸς σημαινομένων , ἔσται ὁρισμός . εἰπὼν δὲ ὅτι ὁσαχῶς λεγεται τὸ ἕν , λέγει ὅτι τοσαυταχῶς λέγεται τὸ ἕν , ὁσαχῶς καὶ τὸ ὂν ἤτοι δεκαχῶς . δέδεικται γὰρ ἐν τῷ Γ ταύτης τῆς πραγματείας ὅτι ἀκολουθοῦσιν ἀλλήλοις τὸ ἓν καὶ τὸ ὄν · ὥστε καὶ τοῦτό φησιν , ὅτι ἐκεῖνος ὁ λόγος ἐστὶν ὁρισμός , ἐὰν εἷς ᾖ , τουτέστιν ἂν μιᾶς ᾖ φύσεως καὶ οὐσίας δηλωτικός , οὐ μὴν ἂν εἷς ᾖ τῶ συνδέσμῳ . τὸ δὲ δὲ ὁ καὶ λευκοῦ ἀνθρώπου ἔσται λόγος ὡς συμπέρασμα εἴρηται τῶν εἰρημένων , ἴσον λέγων τῶ δῆλον , φησίν , ἐξ ὧν εἴρηται ὅτι ἔσται καὶ τοὺ λευκοῦ ἀνθρώπου ὁρισμός , ἄλλον δὲ τρόπον τῆς οὐσίας ἔσται ὁρισμὸς καὶ ἄλλον τοῦ λευκοῦ καὶ ἄλλον τοῦ λευκοῦ ἀνθρώπου · ἐκείνων μὲν γὰρ ὡς ἁπλῶν ὄντων ἔσται ὁρισμός , τοῦ μὲν οὐσίας τοὐ δὲ ποιοῦ , τοῦ δὲ λευκοῦ ἀνθρώπου ὡς συνθέτου . | Ἔχει δ’ ἀπορίαν , ἐάν τις μὴ φῇ ὁρισμὸν εἶναι τὸν ἑκ προσθέσεως λόγον . εἰπὼν προσεχῶς διὸ καὶ λευκοῦ ἀνθρώπου ἔσται λόγος καὶ ὁρισμός , τὴν αἰτίαν τίθησι δι’ ἣν δοκεῖ λόγους εἶναι καὶ ὁρισμοὺς τῶν συνθέτων ἐκ προσθέσεως γὰρ τὰ ἐξ ὑποκειμένου καὶ κατηγορουμένου συγκείμενά φησιν ὡς τὸν λευκὸν ἄνθρωπον ) , ἴσον λέγων ὡς εἴ τις μὴ δῷ λόγον εἶναι καὶ ὁρισμὸν τοῦ λευκοῦ ἀνθρώπου , ἀπορήσειεν ἄν τις πρὸς αὐτὸν ὅτι ἐπειδὴ φανερῶς λόγοι εἰσὶ τῶν ἐκ προσθέσεως οἷον τοῦ λευκοῦ ἀνθρώπου τὸ ζῷον πεζὸν δίπουν ἔχον χρῶμα διακριτικὸν ὄψεως , τίνος οὖν ἔσται οὗτος ὁρισμός , καὶ ἁπλῶς πάντων τῶν ἐκ προσθέσεως οἱ λόγοι τίνος ἔσονται , εἴπερ μὴ αὐτῶν εἰσιν ; οὐχ ἁπλᾶ δὲ ἀλλὰ συνδεδυασμένα τὰ ἐκ προσθέσεως εἴρηκε . τοὐ δὲ εἶναι τῶν συνδεδυασμένων λόγους ἐπήγαγε τὸ ἐκ πρὸσθέσεως γὰρ ἀνάγκη δηλοῦν , τουτέστιν ἀνάγκη γὰρ λέγοντας ἡμᾶς περὶ τῶν ἐκ προσθέσεως ἐκ προσθέσεως δηλοῦν τοὺς ὁρισμοὺς αὐτῶν . οἷον ἔστι ῥὶς καὶ κοιλότης , καὶ σιμότης τὸ ἐκ τῶν δυοῖν , λέγω δὴ ῥινὸς καὶ σιμότητος , λεγόμενον , τοῦτό ἐστι τὸ ὑπάρχειν τὴν σιμότητα ἐν τῇ ῥινί , καὶ οὐ κατὰ συμβεβηκὸς οὔθ’ ἡ κοιλότης οὔθ’ ἡ σιμότης πάθος τῆς ῥινὸς ὥσπερ τὸ λευκὸν τῷ Καλλία κατὰ συμβεβηκὸς ὑπάρχει ἢ τῷ ἀνθρώπῳ , ὅτι ᾧ Καλλίᾳ συμβέβηκεν ἀνθρώπῳ εἶναι λευκός ἐστιν . οὐχ ὅτι δὲ ὡς τὸ λευκὸν συμβέβηκε τῷ Καλλίᾳ , συμβέβηκε δ’ αὐτῷ ὡς πάθος , οὕτω συνέβη αὐτῷ καὶ ὁ ἄνθρωπος , ἀλλ’ ὡς οὐσία καὶ εἶδος · οὐδὲ κατὰ συμβεβηκὸς οὔθ’ ἡ κοιλότης οὔθ’ ἡ σιμότης πάθος τῆς ῥινός , ἀλλὰ καθ’ αὑτὴν ὑπάρχει ἡ σιμότης αὐτῇ , ὥσπερ καὶ τὸ ἄρρεν τῷ ζῴῳ καὶ τὸ ἴσον τῷ ποσῷ καὶ πάνθ’ ὅσα λέγεται καθ’ αὑτὸ ὑπάρχειν . τίνα δέ ἐστι τὰ καθ’ αὑτὸ ὑπάρχοντα ἐδήλωσεν εἰπὼν ταῦτα δ’ ἐστὶν ἐν ὅσοις ὑπάρχει ἢ ὁ λόγος ἢ τοὔνομα , οὗ ἐστι τοῦτο τὸ πάθος , τουτέστιν ἐκεῖνα λέγομεν ὑπάρχειν καθ’ αὑτά , ὧν παθῶν καὶ κατηγορουμένων εἰς τοὺς λόγους λαμβάνεται ἢ τὰ ὀνόματα τῶν ὑποκειμέ - νῶν αὐτοῖς ἢ οἱ λόγοι , καὶ οὐκ ἐνδέχεται δηλῶσαι καὶ ὁρίσασθαι τὸ πάθος χωρὶς τοῦ ὑποκειμένου αὐτῷ . οἷόν ἐστι πάθος τῆς ῥινὸς ἡ σιμότης καὶ οὐκ ἐνδέχεται τὴν σιμότητα ὁρίσασθαι χωρὶς τῆς ῥινός , ἧς ῥινός ἐστι πάθος ἡ σιμότης · φαμὲν γὰρ ὅτι σιμότης ἑστὶ κοίλανσις ἐν ῥινί . καὶ ἐν μὲν τῷ τῆς σιμότητος ὁρισμῶ εἴληπται τὸ ὄνομα τῆς ῥινός , ἐν ἄλλοις δὲ ἐνδέχεται ληφθῆναι οὐ μόνον τὸ ὄνομα τοῦ ὑποκειμένου , ἀλλὰ καὶ τὸν ὁρισμόν · οἷον εἴ τις ὁρίζεται τὸ ἄρρεν εἰ μὲν ἐρεῖ ἄρρεν ἐστὶ ζῷον ὃ πέφυκεν ἐν ἄλλῳ γεννᾶν , εἴληφε τὸ ὄνομα τοῦ ὑποκειμένου τῷ ἄρρενι τὸ ζῷον , εἰ δὲ λέγει ὅτι ἄρ|ρεν ἐστὶν οὐσία ἔμψυχος αἰσθητικὴ πεφυκυῖα ἐν ἄλλῳ γεννᾶν , τὸν ὁρισμὸν εἶπε τοῦ ὑποκειμένου τῷ ἄρρενι καὶ οὐχὶ τὸ ὄνομα . ἔστιν οὗν καὶ τὸ ἄρρεν καὶ τὸ θῆλυ καὶ ἡ σιμότης τῶν καθ’ αὑτά , ὅτι ἄνευ τῶν ὑποκειμένων αὐτοῖς οὐκ ἐνδέχεται ὁρισθῆναι , ὥσπερ τὸ λευκόν · τοῦτο γὰρ ἄνευ ἀνθρώπου ἢ ὅλως ὑποκειμένου ὁρίζεται . εἰ δή , ὥσπερ εἴρηται , οἱ ὁρισμοὶ τῶν καθ’ αὑτό εἰσι , τὸ δὲ σιμὸν καὶ τὰ τοιαῦτα τῶν καθ’ αὑτό , ἔσται ἄρα καὶ τῶν τοιούτων ὁρισμός . αὐτὸς δὲ οὐ τοῦτο ἐπήγαγεν , ἀλλ’ ἐπειδὴ εἴρηκε πρότερον ὅτι καθ’ αὑτά ἐστιν , ὧν καὶ τοὺς ὁρισμοὺς εἷναί φαμεν , ἃ δύναται εἶναι αὐτὰ καθ’ αὑτά , ἡ δὲ σιμότης αὐτὴ καθ’ αὑτὴν οὐ δύναται εἶναι ἄνευ τῆς ῥινός , θαρρούντως ἐπήγαγεν ὥστε τούτων τὸ τί ἦν εἶναι καὶ ὁρισμὸς ἢ οὐκ ἔστιν οὐδενός πῶς γάρ ; οὐδὲ γάρ εἰσι καθ’ αὑτά , οἱ δὲ ὁρισμοί , ὡς δέδεικται , τῶν καθ’ αὑτά ) , ἢ ἔστι καὶ τούτων ὁρισμός , ἀλλὰ καθάπερ εἰρήκαμεν · εἴρηται δὲ ὅτι πρώτως μὲν καὶ ἁπλῶς τῇ οὐσίᾳ , εἶτα καὶ τοῖς ἄλλοις . Ἔστι δ’ ἀπορία καὶ ἑτέρα περὶ αὐτά . Περὶ τῶν καθ’ αὑτά φησιν ὑπαρχόντων καὶ ἑτέρα ἀπορία ἐστίν . ζητήσειε γὰρ ἄν τις ὅτι εἰ καθ’ αὑτὸ τὸ σιμὸν ὑπάρχει τῇ ῥινὶ καὶ τὸ κοῖλον , ἔσται καὶ ἡ σιμὴ ῥὶς τῆ κοίλῃ ῥινὶ ταὐτόν εἰ δὲ τοῦτο , καὶ διελόντι τὸ σιμὸν τῷ κοίλῳ . ἀλλὰ τοῦτο ψεῦδος · τὸ μὲν γὰρ κοῖλον ἐπὶ πλέον ἐστὶ τῆς σιμότητος · κοῖλον γὰρ καὶ ἐν ξύλῳ καὶ ἐν χαλκῷ καὶ ἐν γῇ καὶ ἐν ἄλλοις πολλοῖς θεωρεῖται , σιμὸν δὲ ἄνευ τῆς ῥινὸς οὐκ ἔστιν . οὕτως οὖν ἀπορήσας φησὶν εἰ δὲ μὴ διὰ τὸ ἀδύνατον εἶναι εἰπεῖν τὸ σιμὸν ἄνευ τοῦ πράγματος . ὃ δὲ λέγει τοιοῦτόν ἐστιν · εἰ δὲ λέγοι τις ὅτι σιμὴν ῥίνα ἢ κοίλην ῥῖνα ὅλως οὔ φημι , εἰ δὲ μὴ τοῦτο λέγω , οὐκ ἄν συναχθείη τὸ ταὐτὸν εἶναι τὴν σιμὴν ῥῖνα τῇ κοίλῃ ῥινί , εἰ δὲ μὴ τοῦτο , οὐδὲ τὸ σιμὸν ταὐτὸν τῷ κοίλῳ . καὶ τὴν αἰτίαν αὐτοῦ ὄι ἣν ἄν τις σιμὴν ῥῖνα ἢ κοίλην ῥῖνα οὐκ ἂν ἐρεῖ , ἀλλ’ εἴπερ ἄρα λέγειν βούλεται , σιμὸν · μόνον ἐρεῖ καὶ κοῖλον χωρὶς τῆς ῥινός , ἐπήγαγεν εἰπὼν δι’ ἁ τὸ ἁ δύνατον εἶναι εἰπεῖν τὸ σιμὸν ἄνευ τοῦ πράγματος . ὅταν γὰρ εἴπω σιμόν , οὐδὲν ἄλλο λέγω ἢ ῥῖνα σιμήν , εἰ δ’ ἐρῶ ὅτι σιμὴ ῥίς , τοῦτο λέγω ὅτι σιμὴ ῥὶς ῥίς · ἅμα γὰρ τῷ εἰπεῖν σιμὸν ῥῖνα εἴρηκα · εἰ δὲ προσθήσω τῷ σιμῷ καὶ τὴν ῥῖνα , συμβαίνει λέγεσθαι ἰὴν ῥῖνα δίς · τοῦτο δὲ καὶ ἐπὶ τοῦ κοίλου · εἰ δὲ τοῦτο πρὸς τῷ ἀσύνηθες εἶναι καὶ ἀδολεσχίας ἐστὶ μέρος , οὐκ ἐνδέχεται λέγειν ῥῖνα σιμὴν οὐδὲ κοίλην ῥῖνα . εἰ δὲ τοῦτο ἀληθές , οὐ συνάγεται τὸ ταὐτὸν εἶναι τὴν σιμὴν ῥῖνα τῇ κοίλῃ ῥινί · εἰ δὲ τοῦτο , οὐδὲ τὸ σιμὸν τῷ κοίλῳ . εἰ δὲ ἀδύνατόν ἐστιν , ὥσπερ εἴρηται , τὸ σιμὸν ἄνευ τῆς ῥινὸς λεχθῆναι , ἀλλ’ ἅμα τῷ σιμὸν εἰπεῖν τὸ πρᾶγμα λέγομεν οὗ πάθος ἐστὶ τὸ σιμόν , | εἰ δὴ τοῦτο ἀδύνατον , τὸ ῥῖνα , φησί , σιuὴν εἰπεῖν ἢ οὐκ ἔστιν , ἀλλὰ μόνον τὸ σιμὸν χρὴ λέγειν , ἢ εἴπερ λεχθήσεται σιμὴ ῥίς , δὶς ἔσται τὸ ῥὶς εἰρημένον . αὐτὸς δὲ ἀντὶ τοῦ εἰπεῖν ῥὶς ῥὶς σιμὴ εἰπὼν ὅτι ῥὶς ῥὶς κοίλη τὴν αἰτίαν τοῦ ὅπως ἀντὶ τοῦ σιμοῦ τὸ κοῖλον εἴρηκεν ἐπάγει . ἡ γὰρ ῥὶς ἡ σιμή , φησί , ῥὶς ῥὶς κοίλη ἔσται . ἐπειδὴ γὰρ τὸ σιμὸν ὑπὸ τὸ κοῖλόν ἐστιν , ὁ λέγων ὅτι ῥὶς ῥὶς ] σιμὴ ῥὶς ῥὶς κοίλη λέγει . διὸ ἄτοπον ἐν τοῖς τοιούτοις , ἐν οἷς αἱ τοιαῦται αδολεσχίαι , τὸ τί ἦν εἶναι ὑπάρχειν . εἰ δέ τις λέγει ὅτι ἔσται καἰ ἐν τούτως τὸ τί ἦν εἶναι καὶ ὁρισμός , εἰς ἄπειρον εἶσιν . εἰ δὲ τὸ εἰς ἄπειρον ἀνιέναι οὐκ ένδεχεται , οὐκ ἐστιν ἐν τοῖς τοιουτοις τὸ τι ἦν εἶναι ουδε ορισμός . ὅπως δὲ οὕτως εἰς ἄπειρον ἀνιέναι συμβαίνει , ἔσται δῆλον ὧδε · ἐπειδὴ γὰρ τὸ σιμὴ ῥὶς τοῦτο σημαίνει ὅτι ῥὶς ῥὶς σιμή , ἀνάγκη εἴ τις ὁρίζεται τὴν σιμὴν ῥῖνα λέγειν ὅτι σιμὴ ῥίς ἐστι ῥὶς ῥὶς κοίλανσις ἐν ῥινί · ὥστε ὁριζόμενον τὴν ῥῖνα ῥῖνα κοίλανσιν ἐν ῥινὶ ἀνάγκη λέγειν ὅτι ῥὶς ῥὶς ῥὶς κοίλανσις κοίλανσις ἐν ῥινὶ ῥινί . καὶ τοῦτο εἰς ἄπειρον . εἰ δέ τις λέγει ‘ἀλλὰ τὸ ῥὶς ῥὶς κοίλανσις ἐν ῥινὶ οὐ δεῖ ὁρίζεσθαι’ , εἰπάτω τίς ἡ ἀποκλήρωσις τὸ τὴν μὲν σιμὴν ῥῖνα ὁρίζεσθαι τοῦτο δὲ μή . Δῆλον τοίνυν ὅτι μόνης τῆς οὐσίας ἐστὶν ὁ ὁρισμός . Τῶν γὰρ ἄλλων εἰ λέγει τις εἶναι ὁρισμούς , ἀνάγκη ἐκ προσθέσεως εἶναι . τὸ δὲ ἐκ προσθέσεως λέγω ἐν οἷς συμβαίνει δὶς τὸ αὐτὸ λέγειν . εἴ τις οὖν τῶν ἄλλων κατηγοριῶν , ἤτοι τοῦ ποσοῦ καὶ τοῦ λευκοῦ καὶ τοῦ περιττοῦ καὶ τοῦ θήλεος καὶ τῶν τοιούτων , ὁρισμοὺς εἶναι λέγει , ἀνάγκη δὶς τὸ ὑποκείμενον λαμβάνειν , ὥσπερ εἴρηται ἐπὶ τοῦ σιμοῦ . εἰ γάρ τις τὸ θῆλυ ὁρίσασθαι βουληθῇ , ἀνάγκη τὸ ζῷον δὶς παραλήψεσθαι · εἰ γὰρ θῆλυ λέγων ζῷον λέγω , εἴπερ ὁρίζομαι τὸ θῆλυ , ἀνάγκη λέγειν ὅτι θῆλύ ἐστι ζῷον ζῷον ἐν ᾧ πέφυκεν ἄλλο γεννᾶν . ὁμοίως καὶ περιττὸν λέγων ἀριθμὸν λέγω , ὥστε εἴπερ ὁρίζοι τὸ περιττόν , ἀνάγκη λέγειν ὅτι περιττόν ἐστιν ἀριθμὸς ἀριθμὸς μὴ δυνάμενος εἰς δύο ἴσα διαι πεθῆναι . ὥστε εἴπερ τοῦ περιττοῦ ἢ τοῦ θήλεος οὐκ ἔστιν ὁρισμός , τῶν συνδυαζομένων ἔσται , οἷον ἀριθμοῦ περιττοῦ ἢ θήλεος ζῴου . ἐπειδὴ | δ’ ἔμελλέ τις λέγειν ὅτι πῶς σὺ φῄς , Ἀριστότελες , ὅτι τὰ πάθη ἄνευ τῶν πραγμάτων οὐ λέγεται , καὶ ἐπὶ τούτῳ ἀναγκαζόμεθα ταῦτα ὁριζόμενοι δὶς λέγειν τὸ ὑποκείμενον αὐτοῖς ; τὸ γὰρ περιττὸν ὁρίσαιμι ἂν ἄνευ τοῦ ὑποκειμένου · εἴποιμι γὰρ ὅτι περιττόν ἐστι τὸ μὴ δυνάμενον εἰς δύο ἴσα διαιρεθῆναι , μὴ προσλαβὼν τὸν ἀριθμόν · ἐκδηλότερόν γε μὴν ἐπὶ τοῦ λευκοῦ τοῦτό ἐστιν · λέγομεν γὰρ ὅτι λευκόν ἑ ’στι χρῶμα διακριτικὸν ὄψεως , ὅλως ὑποκειμένου μνείαν μὴ ποιησάμενοι · πρὸς δὴ ταύτην τὶν ἔνστασιν ἀπαντῶν λέγει ἀλλὰ λανθάνει ὅτι οὐκ ἀκριβῶς λέγον ται οἱ λόγοι , τουτέστι λανθάνει ὅτι ἄνευ τοῦ ὑποκειμένου τούτοις γίνονται οἱ ὁρισμοὶ τούτων διὰ τὸ μὴ ἀκριβῶς ἀποδίδοσθαι τοὺς ὁρισμοὺς αὐτῶν . εἰ δέ τις ἀκριβολογοίη , εὑρήσει ὡς ἀδύνατόν ἐστι χωρὶς τοῦ ὑποκειμένου ὁρισθῆναί τι τούτων . καὶ ἐγὼ μέν , φησίν ὁρισμοὺς εἶναι τούτων ὅλως οὐκ ἀρέσκομαι . εἰ δέ τις καὶ τούτων εἶναι λέγει ὁρισμούς , ἢ ἄλλον τρόπον εἰσίν , ἢ καθάπερ πολλαχῶς ἐλέχθη λεκτέον εἶναι τὸν ὁρισμὸν καὶ τὸ τί ἦν εἶναι τούτων , ὅτι ὡδὶ μὲν καὶ κυρίως οὐδενός ἐστι τούτων ὁρισμὸς οὐδὲ τὸ τί ἦν εἶναι καὶ φύσις καθ’ αὑτὴν δυναμένη εἶναι οὐδενὶ ὑπάρξει αὐτῶν , τρόπον δέ τινα ἔσται . ταῦτα εἰπὼν συμπεραίνεται καί φησιν ὅτι μὲν οὖν ὁ λόγος τοῦ τί ἦν εἶναι ὁρισμός ἐστι λόγον λόγον ὡς πολλάκις εἴρηται , τὴν ἀνάπλωσιν καὶ ἀπαρίθμησιν τῶν εἰς σύστασιν τῶν ὁριστῶν παραλαμβανομένων ; τί ἦν εἶναι δὲ τὴν συνεπτυγμένως καὶ ἅμα καθ’ ἑαυτὴν οὖσαν νοουμένην φύσιν καὶ κατεσπαρμένην ἐν τοῖς ἀτόμοις , ἧς φύσεως δηλωτικός ἐστιν ὁ ὁρισμός ) , ὅτι μὲν οὖν ὁ λόγος ὁρισμός ἑστι τοῦ τί ἦν εἶναι καὶ τὸ τί ἦν εἶναι ἢ μόνον τῶν οὐσιῶν ἐστιν ἢ μάλιστα καὶ πρώτως καὶ ἁπλῶς , δῆλον . Πότερον δὲ ταὐτόν ἐστιν ἢ ἕτερον τὸ τί ἦν εἶναι καὶ ἕκαστον , σκεπτέον . Εἰπὼν τί ποτέ ἐστι τὸ τί ἦν εἶναι καὶ τίς ὁ λόγος αὐτοῦ καὶ ζητήσας εἰ ἐνδέχεται τί ἦν εἶναι καὶ ὁρισμοὺς τῶν συμβεβηκότων εἷναι , καὶ εἰπὼν ὅτι κυρίως τὸ τί ἦν εἶναι καὶ οἱ ὁρισμοὶ τῶν οὐσιῶν εἰσι , πῶς δὲ καὶ τῶν ἄλλων , νῦν ζητεῖ ἀρά γε ἕκαστον ταὐτόν ἐστι καὶ τὸ τί ἦν εἶναι αὐτοῦ ἢ ἕτερον · πρὸς γὰρ τὴν τῆς οὐσίας καὶ τοῦ εἴδους σκέψιν πολυωφελές ἐστι . καὶ εἰπὼν λέγει ὅτι ταὐτόν ἐστιν ἕκαστον καὶ τὸ τί ἦν εἶναι ἑκάστου · ἕκαστον γὰρ οὐκ ἄλλο ἐστὶ τῆς αὑτοῦ οὐσίας · τὸ δὲ τί ἦν εἶν ιναι οὐσία ἐστίν · ἕκαστον ἄρα οὐκ ἄλλο ἐστὶ τοῦ τί ἦν εἶναι αὐτοῦ , ἀλλὰ ταὐτόν . ἐπὶ μὲν οὖν τῶν καθ’ αὑτὸ λεγομένων ταὐτὸν ἕκαστον καὶ τὸ τί ἦν εἷναι αὐτοῦ , οἷον ἄνθρωπος καὶ τὸ ἀνθρώπῳ εἶναι . ἐπὶ δὲ τῶν κατὰ συμβεβηκός , φησί , δόξειεν ἂν ἕτερον εἶναι , οἷον ὁ λευκὸς ἄνθρωπος καὶ τὸ λευκῷ ἀνθρώπῳ εἶναι ἕτερον . εἰ γάρ ἐστιν ὁ λευκὸς ἄνθρωπος καὶ τὸ λευκῷ | ἀνθρώπῳ τὸ αὐτό , καὶ τὸ ἀνθρώπῳ χωρὶς καὶ τὸ λευκῷ ἀνθρώπῳ ἔσται τὸ αὐτό . ὅπερ ἄτοπον · τὸ γὰρ ἀνθρώπῳ εἷναι τὸ τί ἦν εἶναί ἐστι καὶ ἡ οὐσία , τὸ δὲ λευκῷ ἀνθρώπῳ συμβεβηκός · συνέβη γὰρ τῷ ἀνθρώπῳ τὸ λευκῷ ἀνθρώπῳ εἶναι . ἐπεὶ δέ τινες τὸ ἀνθρώπῳ εἶναι καὶ τὸ λευκῷ ἀνθρώπῳ εἶναι ταὐτὸν ἔλεγον , τίθησι τὸν λόγον δι’ οὗ τοῦτο κατεσκεύαζον καὶ οὕτως ἐλέγχει αὐτόν . φησὶ γάρ ὅτι οἱ τὸ ἀνθρώπῳ εἶναι καὶ τὸ λευκῷ ἀνθρώπῳ εἶναι ταὐτὸν εἶναι βουλόμενοι , τοῦτο κατασκευάζοντές φασιν ὅτι ὁ ἄνθρωπος καὶ ὁ λευκὸς ἄνθρωπος τὸ αὐτό , οἷον ὁ Σωκράτης καὶ ὁ λευκὸς Σωκράτης ὁ αὐτός · εἰ δὲ ὁ ἄνθρωπος καὶ ὁ λευκὸς ἄνθρωπος ὁ αὐτός , καὶ τὸ ἀνθρώπῳ εἶναι καὶ τὸ λευκῷ ἀνθρώπῳ εἶναι ταὐτόν ἐστιν . ἔστι δ’ ὁ συλλογισμός , δι’ οὗ τοῦτο συνῆγον , ἐν τρίτῳ σχήματι οὕτως · ὁ ἄνθρωπος καὶ ὁ λευκὸς ἄνθρωπος τὸ αὐτό , ὁ ἄνθρωπος καὶ τὸ ἀνθρώπῳ εἶναι τὸ αὐτό · ὁ λευκὸς ἄρα ἄνθρωπος καὶ τὸ ἀνθρώπῳ εἶναι τὸ αὐτό . οὕτω θεὶς τὸν λόγον τῶν τοῦτο βουλομένων λύει αὐτὸν λέγων ἢ οὐκ ἀνάγκη , ὅσα κατὰ συμβεβηκός , εἶναι τὰ αὐτά . οὐ γὰρ ὡσαύτως τὰ ἄκρα γίγνεται τὰ αὐτά . ἐλλιπῶς δὲ ἡρμήνευται τὸ λεγόμενον · δεῖ δὲ προσυπακούειν τὸ τοῖς καθ’ αὑτὸ οὖσιν , ἵνα ᾖ τὸ πᾶν τοιοῦτον ‘οὐ γὰρ ἀνάγκη , ὅσα κατὰ συμβεβηκός εἰσι , τὰ αὐτὰ εἶναι τοῖς καθ’ αὑτὰ οὖσι.’ καὶ εἴη ἄν διὰ τούτου λέγων ὅτι ὁ μὲν ἄνθρωπος καθ’ αὑτό ἐστι ταὐτὸν τῷ ἀνθρώπῳ εἶναι , τῷ δὲ λευκῷ ἀνθρώπῳ κατὰ συμβεβηκός . τὸ δὲ κατὰ συμβεβηκὸς ὂν οὐκ ἂν εἴη ταὐτὸν τῷ καθ’ αὑτὸ ὄντι · οὐ γὰρ κατὰ πάντα τρόπον τὰ ἄκρα ἄκρα λέγων τοὺς κατηγορουμένους ὅρους ) γίνεται ταὐτά , ἀλλ’ ὅταν μὲν καθ’ αὑτὸ ἀμφότεροι οἱ ἄκροι κατηγορῶνται τοῦ ὑποκειμένου , τότε γίνονται οἱ αὐτοί , ὅταν δ’ ὁ μὲν καθ’ αὑτὸ ὁ δὲ κατὰ συμβεβηκός , οὐ γίνονται · οὕτω γὰρ συμβήσεται τὸ χρῶμα εἶναι ἄνθρωπον , οἷον ὁ Σωκράτης λευκός , ὁ Σωκράτης ἄνθρωπος , τὸ λευκὸν ἄρα ἄνθρωπος , ὅπερ ἀδύνατον . ἀλλὰ τὸ μὲν ἀνθρώπῳ εἶναι καὶ λευκῷ ἀνθρώπῳ εἶναι οὐκ ἔστι τὸ αὐτό , δι’ ἃς εἴπομεν αἰτίας · ἴσως δέ , φησίν , ἐκεῖνα τὰ ἄκρα δόξειεν ὅν εἶναι τὰ αὐτά , οἷον τὸ 35 λευκῷ εἶναι καὶ τὸ μουσικῷ · κατὰ συμβεβηκὸς γὰρ ἄμφω τῷ ἀνθρώπῳ ὑπάρχει . ἀλλ’ οὐδὲ τοῦτο , φησί , δοκεῖ . εἰ δὲ τὸ λευκῷ εἶναι καὶ τὸ μουσικῷ εἶναι οὐ δοκεῖ τὸ αὐτὸ εἶναι ἄλλης γὰρ φύσεως τὸ μουσικὸν καὶ ἄλλης τὸ λευκόν ) , πολλῷ μᾶλλον οὐκ ἔσται τὸ ἀνθρώπῳ εἶναι καὶ τὸ λευκῷ ἀνθρώπῳ τὸ αὐτό . εἰπὼν δὲ ὅτι ἐπὶ τῶν κατὰ συμβεβηκὸς λεγομένων δόξειεν ἕτερον εἶναι ἕκαστον καὶ τὸ τί ἦν εἶναι οὐδὲ γάρ ἐστι κυρίως ἐπὶ τῶν κατὰ συμβεβηκὸς τὸ τί ἦν εἶναι ) , καὶ δείξας τοῦτο διὰ τοῦ δεῖξαι ὅτι ἕτερός ἐστιν ὁ ἄνθρωπος καὶ τὸ λευκῷ ἀνθρώπῳ εἷναι , λέγει ὅτι ἐπὶ τῶν καθ’ αὑτὸ λεγομένων ἄρα τὸ αὐτό ἐστιν ἕκαστον καὶ τὸ τί ἦν εἶναι , ἢ οὔ ; καὶ ἐρωτήσας καὶ δεικνύναι τοῦτο μέλλων , λέγω δὴ τὸ ταὐτὸν εἶναι ἕκαστον καὶ τὸ τί ἦν εἶναι , λέγει ὅτι γενέσθω ὁ λόγος ἐπὶ τῶν ἰδεῶν · καὶ εἰ μὲν ἐκεῖσε φανείη ὁ αὐτοάνθρωπος καὶ τὸ αὐτοανθρώπῳ εἶναι τὸ αὐτὸ καὶ τὸ αὐτοαγαθὸν καὶ τὸ αὐτοαγαθῷ εἶναι , ἔσται καὶ ἐνταῦθα ὁ ἄνθρωπος καὶ τὸ ἀνθρώπῳ εἶναι τὸ αὐτὸ καὶ τὸ ἀγαθὸν καὶ τὸ ἀγαθῷ εἶναι , εἰ δὲ ἐκεῖσε ἕτερα , καὶ ἐνταῦθα · καὶ ὅλως ὡς ἄν ἐκεῖσε εὑρεθῶσιν ἔχοντα τὰ εἴδη , οὕτω καὶ τὰ τῇδε ἕξει . εἴ τινες οὗν , φησίν , εἰσὶν οὐσίαι αὐταὶ καθ’ αὑτὰς κεχωρισμέναι , ὡς ὁ Πλάτων ἔλεγεν , ὧν οὐσιῶν μή εἰσιν ἕτεραι οὐσίαι μηδὲ φύσεις πρότεραι τῶν γὰρ ἰδεῶν φύσεις ἄλλας τινὰς καὶ προτέρας οὐκ ἔλεγον οἱ ταύτας τιθέμενοι ) , εἰ δή εἰσιν οὐσίαι καθ’ αὑτάς . οἵας φασὶ τὰς ἰδέας τινὲς εἶναι , ἄρα ἕτερόν ἐστιν αὐτὸ τὸ ἀγαθόν , τουτέστι τὸ αὐτοαγαθόν , καὶ τὸ ἀγαθῷ εἶναι ἤτοι τὸ αὐτοαφαθῷ εἶναι , ἢ οὓ ; καί φησιν ὅτι εἰ ἕτερόν ἐστι τὸ αὐτοζῷον καὶ τὸ αὐτοζῴῳ εἶναι , καὶ αὖ τὸ αὐτοαγαθὸν καὶ τὸ αὐτοαγαθῷ εἶναι , καὶ τὸ αὐτοὸν καὶ τὸ αὐτοόντι εἶναι , ἔσονται ἄλλαι οὐσίαι καὶ φύσεις καὶ ἰδέαι παρὰ τὰς λεγομένας καὶ πρότεραι , καὶ μάλιστα ἐκεῖναι οὐσίαι · εἰ γὰρ οὐσία μάλιστά ἐστι τὸ τί ἦν εἶναι , τὸ δὲ τί ἦν εἶναι τὸ ἀνθρώπῳ εἶναί ἐστιν , οὐσία μάλιστά ἐστι τὸ ἀνθρώπῳ εἶναι · εἰ δὲ τοῦτο , καὶ τοῦ αὐτοανθρώπου μάλιστα ἔσται οὐσία τὸ αὐτοανθρώπῳ εἶναι , ὅπερ , λέγω δὴ τὸ αὐτοανθρώπῳ εἶναι , ἐστὶν οὐσία τοῦ αὐτοανθρώπου καὶ τὸ τί ἦν εἶναι αὐτοῦ . τοῦτο δ’ οὐ δοκεῖ τοῖς τὰς ἰδέας πρεσβεύουσι τὸ προτέρας εἶναι οὐσίας τινὰς τῶν οὐσιῶν ἤτοι τῶν ἰδεῶν . καὶ εἰ μέν εἰσιν ἀπολελυμέναι ἀλλήλων , τῶν μέν , ἤτοι τοῦ αὐτοανθρώπου καὶ τοῦ αὐτοΐππου καὶ τῶν ἄλλων ἰδεῶν , οὐκ ἔσται ἐπιστήμη , τὰ δέ , τουτέστι τὸ αὐτοανθρώπῳ εἶναι καὶ τὸ αὐτοίππῳ εἶναι καὶ ἁπλῶς τὰ τί ἦν εἶναι τῶν ἰδεῶν , οὐκ ἔσται ὄντα . πρὸ δὲ τοῦ δεῖξαι τοῦτο ἑρμηνεύων τὸ τί ἐστι τὸ ἁπολελυμεναι ἐπήγαγε λέγω δὲ τὸ ἁπολελύσθαι εἰ μήτε τῶ ἀγαθῷ αὐτῷ ὑπάρχει τὸ εἶναι ἀγαθῷ μήτε τούτῳ τὸ εἶναι ἀγαθόν , διὰ μὲν τοῦ ἀγαθῷ αὐτῷ δηλώσας τὸ αὐτοαγαθόν , διὰ δὲ τοῦ τὸ εἶναι ἀγαθῷ τὸ αὐτοαγαθῷ εἶναι , τουτέστι τὸ τί ἦν εἶναι τοῦ αὐτοαγαθοῦ . ἀπολελύσθαι οὖν , φησί , λέγεται , εἰ μήτε τῷ ἀγαθῷ αὐτῷ ὑπάρχει τὸ εἶναι ἀγαθῷ , τουτέστιν εἰ μὴ τῷ αὐτοαγαθῷ ὑπάρχει τὸ εἶναι ταὐτὸν τῷ αὐτοαγαθῷ εἶναι , μήτε ἐν τούτῳ τῷ αὐτοαγαθῷ ἐνυπάρχει τὸ αὐτοαγαθῷ εἶναι , ἀλλὰ κεχωρισμένον ἐστὶν αὐτοῦ καὶ ἄλλης φύσεως . ἐκ μὲν οὖν τοῦ λέγειν ἕτερον τὸ αὐτοαγαθὸν τοῦ αὐτοαγαθῷ εἶναι συνάγεται τὸ μὴ εἶναι ταὐτὸν τὸ αὐτοαγαθὸν ἐκείνῳ ἤτοι τῷ ἀγαθῷ εἶναι τοῦτο δ’ ἐστὶ τὸ τί ἦν εἶναι τοῦ αὐτοαγαθοῦ ) · ἐκ δὲ τοῦ ἀπολελυμένα καὶ κεχωρισμένα αὐτὰ λέγειν ἀπ’ ἀλλήλων , συμβαίνει τὸ αὐτοαγαθῷ εἶναι , ὅπερ ἐστὶ τὸ τί ἦν εἶναι , μὴ εἶναι ἐν τῷ αὐτοαγαθῷ · ὅπερ ἀδύνατον . οὕτως οὗν διὰ μέσου εἰπὼν τί βούλεται αὐτῷ σημαίνειν τὸ ἀπολελυμέναι , δείκνυσιν ὅπως , εἴπερ εἰσὶν ἀπολελυμέναι , οὐκ ἔσται τῶν ἰδεῶν ἐπιστήμη , λέγων ἐπιστήμη γὰρ ἑκάστου ἐστὶν ὅταν τὸ τί ἦν εἶναι καὶ τὴν οὐσίαν αὐτοῦ γνῶμεν · εἰ δὲ τοῦ αὐτοαγαθοῦ τὸ τί ἦν εἶναι καὶ ἡ οὐσία ἕτερον αὐτοῦ ἐστι , τὸ λέγειν ὅτι τὸ γνῶναι τὸ τί ἦν εἶναι τοῦ αὐτοαγαθοῦ τὸ γνῶναι τὸ αὐτοαγαθόν ἐστιν , ὅμοιόν ἐστι τῷ λέγειν ὅτι τὸ γνῶναι τί ἐστιν ἵππος τὸ γνῶναί ἐστι τί ἐστιν ἄνθρωπος · ὡς γὰρ ἡ φύσις ἡ τοῦ ἀνθρώπου ἑτέρα ἐστὶ τῆς τοῦ ἵππου , οὕτως ὑπόκειται καὶ τὸ αὐτοαγαθὸν καὶ τὸ τί ἦν εἶναι αὐτοῦ ἕτερα εἶναι . εἰ δὲ ἄλογον καὶ παντελῶς ἀδύνατον τὸ λέγειν ὅτι τὸ γνῶναι ἵππον τὸ γνῶναι ἄνθρωπόν ἐστιν , ἀδύνατον ἄρα καὶ τὸ λέγειν ὅτι τὸ εἰδέναι τὸ τί ἦν εἶναι τοῦ αὐτοαγαθοῦ τὸ εἰδέναι τὸ αὐτοαγαθόν ἐστι . τοῦτο δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ἰδεῶν ἐροῦμεν . οὐκ ἄρα ἔστιν ἐπιστήμη τῶν ἰδεῶν . εἰ δὲ τοῦτο ἀδύνατον ἔστι γὰρ ἐπιστήμη αὐτῶν ) καὶ ἡ ὑπόθεσις ἐξ ἧς τοῦτο συνέβη ἀδύνατος · αὕτη δὲ ἦν ἡ λέγουσα ὅτι ἕτερόν τί ἐστι τὸ αὐτοαγαθὸν καὶ τὸ τί εἶναι αὐτοῦ . τοῦτο δὲ συμπίπτει ἀναγκαίως καὶ ἐν τοῖς ἐνταῦθα . εἰ γὰρ ἔχομεν ἐπιστήμην ἀνθρώπου , οὐκ ἔστιν ἕτερος ἄνθρωπος καὶ τὸ ἀνθρώπῳ εἶναι ἀλλ’ ὁ αὐτός . εἰ γὰρ μὴ ὁ αὐτός , συμβήσεται μὴ εἶναι ἐπιστήμην αὐτοῦ , ὅπερ ἀδύνατον . τοῦτο δὴ καὶ ἐπὶ ἵππου καὶ βοὸς καὶ τῶν ἄλλων συμβαίνει . οὕτως οὖν συντόμως δείξας ὅτι ἐκ τῆς ὑποθέσεως ταύτης , περὶ ἧς ἐλέγομεν , συμβαίνει μὴ εἶναι ἐπιστήμην τῶν ἰδεῶν , δείκνυσιν ὡς οὐδὲ τὰ τί ἦν εἶναι τῶν ἰδεῶν ὄντα ἔσται , εἴπερ ἕτερά ἐστιν αὐτῶν , λέγων ὥστε εἰ μηδὲ τὸ ἀγαθῷ εἶναι ἀγαθόν , οὐδὲ τὸ ὄντι ὄν , ἴσον λέγων τῷ ὥσπερ ἐκ ταύτης τῆς ὑποθέσεως συμβαίνει τὸ αὐτοαγαθῷ εἶναι καὶ τὸ τί ἦν εἶναι τοῦ αὐτοαγαθοῦ μὴ εἶναι ἀγαθόν , οὕτω καὶ τὸ αὐτοόντι εἶναι , ὅπερ ἐστὶ τὸ τί ἦν εἶναι τοῦ αὐτοόντος , μὴ εἶναι ὄν · ὡσαύτως δὲ καὶ τὸ αὐτοενὶ εἶναι μὴ εἶναι ἕν . πῶς δὲ τοῦτο συμβαίνει , ἔσται δῆλον ὧδε . εἰ γὰρ τὸ ἕτερον τοῦ ἀγαθοῦ οὐκ ἀγαθόν ἐστι καὶ τὸ τοῦ ὄντος μὴ ὃν καὶ τὸ τοῦ ἑνὸς μὴ ἕν , ἔστι δὲ τὸ αὐτοαγαθῷ εἶναι ἕτερον τοῦ αὐτοαγαθοῦ καὶ τὸ αὐτοόντι εἶναι τοῦ αὐτοόντος καὶ τὸ αὐτοενὶ τοῦ αὐτοενός , δῆλον ἄρα ὅτι τὸ ἀγαθῷ εἶναι μὴ ἀγαθόν ἐστι , καὶ τὸ αὐτοόντι εἶναι μὴ ὂν καὶ τὸ αὐτοενὶ μὴ ἕν . ἐπεὶ δὲ ἔμελλέ τις λέγειν ὅτι τὸ μὲν τί ἦν εἶναι τοῦ αὐτοόντος ἕτερον ὂν αὐτοῦ δικαίως συνάγεται μὴ εἶναι ὄν τὸ γὰρ τοῦ ὄντος ἕτερον μὴ ὄν ἐστι ) , τὸ δὲ τί ᾖν εἶναι τοῦ αὐτοανθρώπου καὶ αὐτοίππου καὶ τῶν λοιπῶν οὐκ εὔλογον δοκεῖ μὴ ὄντα εἶναι , ἐπειδὴ ταῦτα ἔμελλέ τι ἐπήγαγεν ὁμοίως δὲ πάντα ἐστὶν ἢ οὐδὲν τὰ τί ἦν εἶναι , τουτέστιν ἢ πάντα τὰ τί ἦν εἶναι τῶν ἰδεῶν χρὴ λέγειν ὡς εἰσὶν ἢ οὐδέν . τίς γὰρ ἡ ἀποκλήρωσις τὸ τινὰ μὲν λέγειν εἶναι τινὰ δὲ μή ; ὥστε εἴπερ οὐκ ἔστι τὸ τί ἢν εἶναι τοῦ αὐτοόντος , οὐδὲ τῶν λοιπῶν ἔσονται · ὡς γὰρ ἔχει τὸ τί ἢν εἶναι τοῦ αὐτοόντος πρὸς αὐτὸ τὸ αὐτοόν , οὕτω καὶ τὰ τῶν ἄλλων ἰδεῶν τί ἢν εἶναι πρὸς αὐτάς . τὸ δὲ ἔτι ᾧ μὴ ὑπάρχει ἀγαθῷ εἶναι , οὐκ ἀγαθὸν κατασκευαστικόν ἐστι τοῦ μὴ εἷναι τὸ τί ἦν εἶναι τοῦ αὐτοαγαθοῦ ἀγαθόν . ὃ δὲ λέγει , τοιοῦτόν ἐστιν . ᾧ τινι πράγματι μὴ ὑπάρχει ἀγαθῷ εἶναι , οὐκ ἀγαθόν ἐστι . τὸ δὲ τί ἦν εἶναι τοῦ αὐτοαγαθοῦ ἕτερον ἦν αὐτοῦ · τὸ δὲ τοῦ ἀγαθοῦ ἕτερον οὐκ ἀγαθόν · τὸ τί ἦν εἶναι ἄρα τοῦ ἀγαθοῦ οὐκ ἀγαθόν . δείξας οὖν ἐπὶ τῶν ἰδεῶν ὅτι ταὐτόν ἐστιν ἑκάστη καὶ τὸ τί ἦν εἶναι αὐτῶν , συμπεραίνεται καθόλου ἐπὶ πάντων λέγων ἀνάγκη ἄρα ἓν εἶναι τὸ ἀγαθὸν καὶ ἀγαθῷ εἶναι , καὶ καλὸν καὶ καλῷ εἷναι , καὶ ὅσα μὴ κατ’ ἄλλο λέγεται ἀλλὰ καθ᾿ αὑτὰ καὶ πρῶτα . κἄν γὰρ μὴ εἴδη ὑπάρχῃ , ὡς δέδεικται πολλάκις , ἵνα ὁ αὐτοάνθρωπος καὶ τὸ αὐτοανθρώπῳ εἶναι ταὐτὸν ᾖ , ἀλλ’ οὖν ἡ εἰρημένη ἀπόδειξις ἱκανὴ ἄν ὑπάρχοι εἰς πίστιν τοῦ ταὐτὸν εἶναι ἕκαστον τῶν ἐνταῦθα καὶ τὸ τί ἦν εἶναι αὐτῶν . Ἅμα δὲ δῆλον καὶ ὅτι εἴπερ εἰσὶν ἰδ’ ἐᾶι οἵας τινές φαμεν , οὐκ ἔσται τὸ ὑποκείμενον οὐσία . Επειδὴ οἱ τὰς ἰδέας εἰσάγοντες αὐτὰς καθ’ αὑτὰς ἔλεγον εἶναι , ὡς πολλάκις εἴρηται , καὶ κυρίως ὄντα καὶ οὐσίας καὶ τῶν τῇδε ἑτέρας ἔλεγον γὰρ ὅτι ὁ μὲν καθόλου ἄνθρωπος , ὃν ὁ νοῦς ὁ ἡμέτερος ἀπὸ τῶν καθ’ ἕκαστα ἀπεσύλησε καὶ τὸ εἶναι αὐτῷ ἀπεχαρίσατο , ὁμοίωμα τῶν κατὰ μέρος ἀνθρώπων ἐστὶ καὶ ὁ αὐτός ἐστι τοῖς καθ’ ἕκαστα καὶ ἐν ἐπινοίᾳ μόνῃ τὸ εἶναι ἔχει , ὁ δὲ αὐτοάνθρωπος ἡ ἰδέα , ἥτις καθ’ αὐτήν ἐστι καὶ ἐν ὑπάρξει , οὐκ ἔστιν ὁ αὐτὸς τοῖς καθ’ ἕκαστα ἀνθρώποις ) · ἐπειδὴ ταῦτα ἔλεγον , λέγει ὅτι εἴπερ εἰσὶν ἰδέαι , οὐκ ἔστι τὸ ὑποκείμενον οὐσία , τουτέστιν αἱ μερικαὶ καὶ ἄτομοι οὐσίαι οὐκ ἔσονται ὑποκείμεναι αὐταῖς · ἑτέρα γὰρ οὐσία τῇ ἑτέρᾳ καὶ ἀλλοτρίᾳ αὐτῆς οὐχ ὑπόκειται . ἐπεὶ οὖν αἰ ἰδέαι , ὥς φασι , καθ’ αὑτάς εἰσι , τὰ δὲ καθ’ αὑτὰ ἐξ ἀνάγκης οὐσίαι εἰσί , καὶ αἱ ἰδέαι ἄρα ἐξ ἀνάγκης ἔσονται οὐσίαι καὶ ἕτεραι κατ’ αὐτοὺς τῶν τῇδε . ἀλλ’ εἴπερ εἰσὶν οὐσίαι καὶ ἕτεραι τῶν τῇδε , οὐχ ἕξουσι ταῦτα ὑποκείμενα , οὐδὲ καθ’ ὑποκειμένων αὐτῶν λεχθήσονται . εἰ γὰρ καθ’ ὑποκειμένων αὐτῶν λεχθήσονται , ἔσονται κατὰ μέθεξιν · ἀλλὰ μὴν τὰ κατὰ μέθεξιν ὄντα ἐν τοῖς μετέχουσιν αὐτῶν εἰσιν , ὥσπερ τὸ ζῷον ἐν τῷ Σωκράτει καὶ ἐν ἐμοί · ἔφασκον δὲ οὗτοι μὴ εἶναι τὸν αὐτοάνθρωπον ἐν ἡμῖν , ὥστε οὔκ εἰσι κατὰ μέθεξιν . εἰ δὲ μή εἰσιν , οὐδὲ καθ’ ὑποκειμένων τῶν τῇδε λεχθήσονται , οὐδ’ ὅλως τὰ τῇδε ὑποκείσεται αὐταῖς . καὶ τίς ἡ χρεία τῶν ἰδεῶν , εἴπερ καὶ ἕτεραι τῶν τῇδε καὶ οὐδὲ κατηγοροῦνται κατ’ αὐτῶν , οὐδὲ αἴτιαι τοῦ εἶναι τοῖς τῇδέ εἰσι ; δέδεικται γὰρ καὶ τοῦτο πολλάκις . ταῦτα εἰπὼν λέγει ἔκ τε δὴ τούτων τῶν λόγων ἓν καὶ ταὐτὸ οὐ κατὰ συμβεβηκὸς αὐτὸ ἕκαστον καὶ τὸ τί ἦν εἶναι , τουτέστιν οὐ κατὰ συμβεβηκός ἐστιν ἕκαστον καὶ τὸ τί ἦν εἶναι αὐτῷ ταὐτὸν ἀλλὰ καθ’ αὑτό . καὶ ὅτι τὸ ἐπίστασθαι ἕκαστον τοῦτό ἐστι τὸ ἐπίστασθαι τὸ τί ἦν εἶναι αὐτοῦ . ὥστε καὶ ἐκ τοῦ λόγου καὶ ἐκ τῆς ἐπαγωγῆς ταύτην γὰρ ἔκθεσιν εἶπεν ) ἕκαστον καὶ τὸ τί ἦν εἶναι αὐτῷ ἕν τί εἰσιν . εἰπὼν οὖν περὶ τῶν καθ’ αὑτὸ λεγομένων ὅτι ἕκαστον καὶ τὸ τί ἦν εἶναι αὐτῷ ἕν ἐστι , λέγει περὶ τῶν κατὰ συμβεβηκὸς ὅτι διὰ τὸ διττὸν σημαίνειν τὸ γὰρ μουσικὸν εὐθὺς δηλοῖ τό τε πάθος , αὐτὴν λέγω τὴν ἐν τῇ ψυχῇ τοῦ Σωκράτους μουσικήν , καὶ αὐτὸν τὸν Σωκράτην ) οὐκ ἀληθὲς εἰπεῖν ὡς ταὐτόν ἐστι τό τε μουσικὸν καὶ τὸ μουσικῷ εἶναι · συμβαίνει γάρ , εἴ τις τοῦτο λέγει , τὸ μουσικὸν ἤτοι τὸ πάθος ταὐτὸν εἶναι τῷ ἀνθρώπῳ ᾧ συμβέβηκεν . εἰ δὴ τὸ μουσικῷ εἶναι τὸ καθόλου μουσικὸν δηλοῖ ἤτοι τὴν καθόλου μουσικήν , τὸ δὲ μουσικὸν τὸν ἄνθρωπον ᾧ συμβέβηκε τὸ μουσικόν , πῶς ἔσται ταὐτὸν τὸ μουσικὸν καὶ τὸ μουσικῷ εἶναι , ἤτοι ἡ οὐσία καὶ τὸ συμβεβηκός ; ὥστε , φησί , τρόπον μέν τινα τὸ λευκὸν ζῷον καὶ τὸ τί ἦν εἶναι τοῦ λευκοῦ ἔσται τὸ αὐτό , τρόπον δέ τινα οὐκ ἔστα . καθ’ αὑτὰ μὲν γὰρ τὸ ἀνθρώπῳ εἶναι καὶ τὸ λευκῷ ἀνθρώπῳ οὐκ ἔσται τὸ αὐτό · ᾗ δ’ ἔπαθέ τι ὑπὸ τοῦ λευκοῦ , λέγω δὴ τὸ λευκανθῆναι , ἔσται τὸ αὐτὸ . Ἄτοπον δ’ ἂν φανείη κἄν εἴ τις ἑκάστῳ ὄνομα θεῖτο τῶν τί ἦν εἶναι . Καὶ τοῦτο δεικτικόν ἐστι διὰ τῆς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῆς τοῦ ταὐτὸν εἶναι ἕκαστον καὶ τὸ τί ἦν εἶναι ἑκάστῳ . ἡ δὲ δεῖξις πάλιν ἐπὶ τῶν ἰδεῶν προέρχεται · λέγει γὰρ ὡς εἴπερ ὁ αὐτοΐππος καὶ τὸ τί ἦν εἶναι αὐτοῦ οὐκ ἔστι ταὐτὰ ἀλλ’ ἕτερα , εἴ τις καὶ τῷ τοῦ αὐτοίππου τί ἦν εἶναι ὄνομα θεῖτο , ἔστω δὴ ἱμάτιον , ἐπειδὴ πᾶν ὄνομα δηλωτικόν ἐστί τινος τί ἦν εἶναι , καὶ τοῦ ἱματίου τὸ τί ἦν εἶναί ἐστιν ἕτερον αὐτοῦ . εἴ τις δὲ πάλιν τῷ τοῦ ἱματίου τί ἦν εἶναι ὄνομα θεῖτο , ἔστω δὴ φυτόν , ἔσται καὶ τὸ τί ἦν εἶναι τοῦ φυτοῦ ἕτερον | τοῦ φυτοῦ . εἴ τις δὲ καὶ τῷ τοῦ φυτοῦ τί ἦν εἶναι θεῖτο ὄνομα ,, ἔσται καὶ ἐπὶ τοῦτου τὸ αὐτό · καὶ τοῦτο εἰς ἄπειρον . εἴ τις δὴ ἑκάστῳ τί ἦν εἶναι ὄνομα θεῖτο , ἐπειδὴ παντὸς ὀνόματος δηλωτικοῦ οὐσίας ἔστι τί ἦν εἶναι ἔσται καὶ παρ᾿ ἐκεῖνο τὸ ὄνομα ἄλλο τί ἦν εἶναι , οἷον παρὰ τὸ τί ἢν εἶναι ἵππῳ ἔσται τί ἦν εἶναι ἵππῳ ἕτερον τουτέστι τοῦ τί ἢν εἶναι ἵππου ἔσται τί ἦν εἶναι ἄλλο . ἀλλὰ τὸ τί ἣν εἶναι ἵππῳ ἡ φύσις τοῦ ἵππου ἐστίν , ὥστε εἴπερ ἔστι τοῦ τί ἣν εἶναι ἵππῳ ἄλλο τί ἢν εἶναι , ἔσονται τοῦ ἵππου δύο οὐσίαι καὶ φύσεις , καὶ οὐ · μόνον δύο ἀλλὰ ἄπειροι . ἐσπὶ δέ τις λέγειν ἔμελλεν ‘ἀλλ οὐκ εἰς ἄπειρον προιέναι ἀνάγκη , ἀλλὰ καταντήσομεν εἴς τι τί ἢν εἶναι οὗ τὸ τί ἦν εἶναι οὐκ ἔσται ἕτερον ἀλλὰ ταὐτό · εἰ γὰρ ἔσται ταὐτόν , οὐκ ἀνάγκη εἶναι κἀκείνου τί ἦν εἶναι ἕτερον · εἰ γὰρ ἐκ τοῦ λέγειν ὅτι ἕκαστον καὶ τὸ τί ἦν εἷναι ἑκάστῳ ἕτερόν ἐστι , συμβαίνει κἀκείνου εἶναι τί ἢν εἷναι , εἴπερ εἴς τι καταντήσομεν ταὐτὸν ὂν τῷ τί ἦν εἷναι αὐτοῦ , οὐκ ἔσται ἐκείνου πάλιν ἄλλο τί ἦν εἶναι · εἰ δὲ τοῦτο , οὐκ ἐπ’ ἄπειρον ἔσται ἡ πρόοδος·’ ἐπειδή τις ταῦτα λέγειν ἔμελλεν , ἐπήγαγε τὸ καί τοι τί κωλύει καὶ νῦν εἶναι εὐθύς τινα τί ἦν εἶναι ; τουτέστι τί κωλύει μὴ εὐθὺς ἕκαστον ταὐτὸν εἶναι καὶ τὸ τί ἦν εἶναι αὐτῷ , ἀλλὰ μετὰ πολλὰ τοῦτο εὑρίσκεσθαι ; οὐ μόνον δὲ ἕκαστον καὶ τὸ τί ἦν εἶναι ἑκάστῳ ταὐτόν ἐστιν , ἀλλὰ καὶ ὁ λόγος αὐτῶν ὁ αὐτὸς καὶ εἷς . οὐ γὰρ ἕτερός ἐστιν ὁ λόγος τοῦ ἀνθρώπου καὶ τοῦ τί ἦν εἶναι ἀνθρώπῳ ἀλλ’ ὁ αὐτός , καὶ τοῦ ἑνὸς καὶ τῶ τι · ἦν εἶναι αὐτῷ ὁ αὐτός . εἰ μὲν γὰρ κατὰ συμβεβηκὸς τὸ ἓν καὶ τὸ τί ἦν εἶναι αὐτοῦ ἦν τὰ αὐτά , οὐκ ἂν ἦν ὁ λόγος αὐτῶν ὁ αὐτός . ἐπεὶ δὲ ἐκ πάντων τῶν δειχθέντων ἀνεφάνη ὅτι ὅτι αὑτό εἰσιν ἕν , καὶ ὁ λόγος αὐτῶν εἷς ἐστιν . ὃ δὲ ἄνωθεν μὲν ᾐνίξατο ἄτοπον , νῦν ἐπαναλαμβάνει καὶ σαφέστερον τίθησι λέγων ἔτι εἰ ἄλλο ἔσται , εἰς ἄπειρον εἶσι , τουτέστιν , εἰ τῷ τοὺ ἑνὸς τί ἦν εἶναι ὄνομα τεθῇ , ἔσται ἄλλο τοῦ τεθέντος ὀνόματος τί ἦν εἶναι . ἀλλ’ εἰ τοῦτο , εἰς ἄπειρον ἰέναι ἀνάγκη · τὸ γὰρ ἑνὶ εἶναί ἐστι τὸ τί ἦν εἶναι τοῦ ἑνός , τὸ δὲ ἕν ἐστιν οὗ ἐστι τί ἦν εἶναι τὸ ἑνὶ εἶναι · ὥστε τοῦ ἑνὶ εἶναι ἔσται πάλιν ἄλλο τί ἦν εἶναι , καὶ πάλιν ἐπὶ τούτων ὁ αὐτὸς λόγος . ταῦτα εἰπὼν συμπεραίνεται λοιπὸν τὸν ξύμπαντα λόγον λέγων · ὅτι μὲν οὖν ἕκαστον καὶ τὸ τί ἦν εἶναι αὐτοῦ ταὐτὸν ἐστι , φανερὸν . | οἱ δὲ σοφιστικοὶ ἔλεγχοι πρὸς τὴν θέσιν ταύτην . Δείξας ὅτι τῶν καθ’ αὑτὸ λεγομένων ἕκαστον καὶ τὸ τί ἦν εἶναι ἑκάστῳ ταὐτόν ἐστιν , ἐπὶ δὲ τῶν κατὰ συμβεβηκὸς λεγομένων , οἷον ἀνθρώπῳ καὶ λευκῷ ἀνθρώπῳ , ἔστι μὲν καὶ οὐκ ἔστι , καὶ πῶς εἴρηται , λέγει ὅτι οἱ σοφιστικοὶ ἔλεγχοι τῇ αὐτῇ λύονται λύσει . ἔλεγον γὰρ οἱ σοφισταί ‘πότερον ὁ Σωκράτης καὶ τὸ Σωκράτει εἶναι ταὐτὸ ἢ οὔ;’ καὶ εἰ μὲν ἕτερον , ἐπειδὴ τὸ Σωκράτει εἶναι τὸ τί ἦν εἶναι Σωκράτει ἐστὶ καὶ ἡ φύσις τοῦ Σωκράτους , ἔσται ὁ Σωκράτης ἕτερος ἑαυτοῦ . εἰ δὲ ὁ αὐτός , ἐστὶ δ’ ὁ Σωκράτης καὶ λευκός , ἔσται καὶ τὸ Σωκράτει εἶναι τῷ λευκῷ εἶναι Σωκράτει τὸ αὐτό , ἡ οὐσία τῷ συμβεβηκότι , ὅπερ ἄλογον . λέγει οὖν ὅτι οἱ σοφιστικοὶ ἔλεγχοι πρὸς τὴν θέσιν ταύτην καὶ τὸ πρόβλημα φανερὸν ὡς τῇ αὐτῇ λύονται λύσει , λέγω δὴ τῇ ὅτι κυρίως μὲν καὶ καθ’ αὑτὸ οὔκ εἰσι τὰ αὐτὰ λεγούσῃ , κατὰ συμβεβηκὸς δέ · ἐξ ὧν γὰρ ἐρωτῶσιν ( ἐκ γὰρ τῶν κατὰ συμβεβηκὸς τἀς ἐρωτήσεις ποιοῦνται ) , ἐκ καὶ τῶν λύσεων τεύξονται . ταῦτα πάντα εἰπὼν πάλιν συντόμως ὑπομιμνήσκει ὅτι πῶς μὲν τὸ τί ἦν εἶναι ταὐτὸ καὶ πῶς οὐ ταὐτὸ εἴρηται . τῶν δὲ γινομένων τὰ μὲν φύσει γίνεται , τὰ δὲ τέχνῃ , τὰ δὲ ἀπὸ ταὐτομάτου . Τὸ προκείμενόν ἐστι δεῖξαι ὅτι τὸ εἶδος οὐ γίνεται . τὸ γὰρ εἶδος καὶ τὸ τί ἦν εἶναι τῆς σφαίρας τῆς κατὰ τῶν μερικῶν σφαιρῶν κατηγορουμένης οὐ γίνεται · ἀλλὰ μὴν οὐδὲ τὸ εἶδος τῆσδε τῆς σφαίρας διὰ γενέσεως εἰς τὸ εἶναι παράγεται , ἀλλὰ τοῦ χαλκοῦ τοιωσδὶ κινουμένου ὑπὸ τοῦ τεχνίτου ἀχρόνως ἐν αὐτῷ τὸ τῆς σφαίρας εἶδος ἐπιγίνεται . ὁμοίως δὲ καὶ τῆς οἰκίας · ὅταν γὰρ ἡ τελευταία κέραμος ἐπιτεθῇ , τότε φαμὲν οἰκίαν εἶναι · εἰ γάρ τι καὶ τὸ οἰόνουν τῶν εἰς τὸ οἰκίαν ποιῆσαι συντελούντων λείπει , οὐκ ἔστιν οἰκία · ἡ δὲ τελευταία κέραμος ἀχρόνως καὶ ἐν τῷ νῦν ἐπιτίθεται τῇ οἰκίᾳ . ὥστε καὶ τὰ κατὰ μέρος εἴδη οὐ γίνεται · ἀμερῆ γάρ ἔσιν , εἰ καὶ συνδιίστανται τῇ ἐν ἧ εἰσιν ὕλῃ . τὸ δ’ ἀμερὲς πῶς ἄν γένηται ; τὸ γὰρ γινόμενον πὰν μεριστόν · διαιρεῖται γὰρ εἴς τε τὸ πρώτως γεγονὸς καὶ εἰς τὸ ὕστερον . καὶ ἐπὶ τῆς χαλκῆς σφαίρας , ὥσπερ ἐλέγομεν ἐπὶ τῆς οἰκίας ὅτι τῆς τελευταίας κεράμου ἐπιτεθείσης γίνεται , τοῦτο εὑρήσεις · ἡ γὰρ τελευταία πληγὴ ἡ ὑπὸ τοῦ τεχνίτου ἐν τῷ χαλκῷ γινομένη ταύτην εἰδοποιεῖ · αὕτη δ’ ἀχρόνως γίνεται · ἀχρόνως γὰρ ἡ σφῦρα τοῦ χαλκοῦ ἅπτεται ὅταν τύπτῃ αὐτόν · ὥστε οὔτε τὸ σφαίρειον εἶδος , ἤτοι αὐτὸ τὸ τῆς καθόλου σφαίρας , τουτέστιν ἡ καθόλου σφαῖρα , μὴ οὖσα γέγονεν , οὕτε τὸ ἐν τῇδε τῇ σφαίρᾳ διὰ γενέσεως καὶ διὰ χρόνου ἐν αὐτῇ γίνεται ἢ ὅλως γίνεται , ἀλλ’ ὂν περὶ αὐτὴν ὑπὸ τοὐ τεχνίτου τίθεται · ὂν γὰρ τὸ τῆς σφαίρας | εἶδος ἐν τῇ τοῦ τεχνίτου ψυχῇ περιτίθησιν αὐτὸ ὁ τεχνίτης τῷ χαλκῷ . δείκνυσι δὲ ὅτι τὰ εἴδη οὐ γίνεται ἀναγκαίως . ἐκ γὰρ τούτου δῆλον ἡμῖν γενήσεται εἴτε δύναται τὰ φυσικὰ εἴδη αὐτὰ καθ’ αὑτὰ χωρὶς εἶναι ἄνευ ὕλης , ὡς ὁ Πλάτων’ ἔλεγεν , εἴτε μή . πρὸ δὲ τῆς δείξεως τοῦ τὸ εἶδος μὴ γίνεσθαι πρότερον ἐκ διαιρέσεως δείκνυσιν ὅτι πᾶν τὸ γινόμενον ἔκ τινος ὑποκειμένου γίνεται , ὡς ἐκ τούτου συνάξων ὅτι εἰ καὶ τὸ εἶδος γίνοιτο , ἐξ υποκειμενου τινὸς γενησεται , καὶ οὕτω συμβῇ ἐπ᾿ ἄπειρον εἶναι τὴν πρόοδον . ἐκ διαιρέσεως οὖν , ὡς εἶπον , δείκνυσιν πᾶν τὸ γινόμενον ἔκ · τινος γίνεται . λέγει δὴ ὅτι τῶν γινομένων τὰ μὲν φύσει γίνεται ὡς τὰ ζῷα καὶ τὰ φυτὰ καὶ τὰ ὅμοια , τὰ δὲ τέχνῃ , ὥσπερ οἰκία καὶ ὁ ἀνδριὰς καὶ ἁπλῶς τὰ τεχνητά , τὰ δὲ ἀπὸ ταὐτομάτου , ὥσπερ ὑγίεια · διψήσας γάρ τις πυρέττων καὶ πιὼν ὕδωρ οὐχ ὑγιάνῃ , ἀλλ᾿ ἵνα τὴν δίψαν ἀποκρούσηται , ὑγίανε . πάντα οὖν τὰ ἀπὸ φύσεως καὶ τέχνης καὶ αὐτομάτου ὑπό τέ τινος τοῦ ποιοῦντος γίνεται καὶ ἔκ τινος ὕλης καί τι εἶδος γίνεται · ἢ γὰρ οὐσία , φησί , γίνεται , ἢ ποσὸν ἢ ποιὸν ἤ τι τῶν ἄλλων κατηγοριῶν · γίνεται δέ τι τούτων ὡς εἶδος . ταῦτα εἰπὼν λέγει ὅτι αἱ φυσικαὶ γενέσεις εἰσὶν ὧν ἡ γένεσις ἐκ φύσεώς ἐστιν . ἀλλὰ πῶς ἐν τῇ Φυσικῇ δείξας ὅτι γενέσεως γένεσις οὐκ ἔστιν οὐδὲ μεταβολὴ μεταβολῆς , νῦν φησιν ὅτι γενέσεις εἰσὶ φυσικαί , ὧν γενέσεων ἡ γένεσις ἐκ φύσεώς ἐστιν ; ὥστε τοῦτο δοκεῖ λέγειν ὅτι τῶν γενέσεων εἰσὶ γενέσεις . ἢ τὸ ὧν ἡ γένεσις οὐ πρὸς τὰς γενέσεις , οἶμαι , ἀπέδωκεν ἵν’ ᾖ ὧν γενέσεων , ἀλλὰ πρὸς τὰ τέλη αὐτῶν , οἷον φυτὰ καὶ ζῷα καὶ τὰ τοιαῦτα · καὶ εἰ τοῦτό ἐστιν , εἴη ἂν λέγων ὅτι αὗται αἱ φυσικαὶ γενέσεις γενέσεις εἰσὶ τῶν φυτῶν καὶ τῶν ζῴων , ὧν καὶ φυτῶν καὶ ζῴων ἡ γένεσις οὐκ ἀπὸ τέχνης ἐστὶν ἀλλ᾿ ἀπὸ φύσεως . ἢ τὸ ὧν ἡ γένεσις ἐκ φύσεώς ἐστι τοῦτ’ ἄν εἴη ὅτι ὧν γενέσεων ἡ ὕπαρξις καὶ τὸ εἷναι αὐταῖς οὐκ ἀπὸ τέχνης ἢ ἀπὸ ταὐτομάτου ἐστὶν ἀλλ’ ἐκ φύσεως · ἡ συγκαταβληθεῖσα γὰρ τῷ σπέρματι δύναμίς τε καὶ φύσις ἐστὶν αἰτία ποιητικὴ τῶν γενέσεων . καὶ αἱ μὲν φυσικαὶ γενέσεις αὗται , ἐξ οὗ δὲ γίνεται τὸ διὰ γενέσεως γινόμενον , ἐστὶν ἡ ὕλη , οἷον ἡ προσεχὴς τῶν ζῴων τὸ καταμήνιον . ἀλλ᾿ ἐξ οὗ μὲν γίνεται τὸ διὰ γενέσεως γινόμενόν ἐστιν ἡ ὕλη , ὑφ᾿ οὗ δέ , οἷον τὸ ποιητικόν , τῶν φύσει τι ὄντων , οἷον ἄνθρωπος ἵππος · ἐπειδὴ γὰρ τὸ σπέρμα ἐκ τούτων , οὗτοί εἰσι ποιητικὰ αἴτια . τὸ δὲ τῶν φύσει τι ὄντων πρόσκειται , ἐπεὶ ἐν τῇ Φυσικῇ ἔλεγεν ὅτι φύο μὲν ἐστι τὸ ειοος , φυσις δε καὶ η ὕλη , ὁ τὸν Σωκράτο δ ἐκ τούτων συγκειμενον οὐ φύσις ἀλλὰ φύσει , ὥστε την γεννῆσαν οὐ φύσις ἀλλὰ τῶν φύσει τι ὄντων . καὶ ἔστιν ἡ μὰν ὕλη ἐξ οὗ γίνεται τὸ γινόμενον , ὑφ’ οὗ δὲ τῶν φύσει τι ὄντων , ὃ δὲ γίνεταί ἐστιν ἄνθρωπος ἢ ἵππος ἢ ἄλλο τι τῶν φύσει τι ὄντων , ἃ δὴ καὶ μάλιστα , λέγω δὴ τὰ ἐξ ὕλης καὶ εἴδους , ὡς καὶ ἐν ταῖς Κατηγορίαις καὶ ἐν τῇ Φυσικῇ καὶ ἐν ταύτῃ τῇ πραγματείᾳ , μάλιστα οὐσίας εἶναι λέγομεν , εἶπεν . εἰπὼν δὲ ὅτι πάντα τὰ ἀπὸ φύσεως καὶ τὰ ἀπὸ τέχνης γινόμενα ὕλην ἔχει , τοῦ τοῦτο οὕτως ἔχειν τὴν αἰτίαν συντόμως ἐπήγαγεν εἰπὼν δύναται γὰρ καὶ εἶναι καὶ μὴ εἶναι ἕκαστον αὐτῶν , τουτέστιν ἐπειδὴ ἕκαστον καὶ τῶν ἀπὸ φύσεως καὶ τῶν ἀπὸ τέχνης δύναται καὶ εἶναι καὶ μὴ εἶναι , δῆλον ὡς ἀπὸ τῆς ὕλης τοῦτο ἔχει · αὕτη γάρ ἐστιν ἡ τρεπτικὴ καὶ ἀλλοιωτική , ἣ ποτὲ μὲν τοῦτο τὸ εἶδος δέχεται ποτὲ δὲ ἄλλο , διὰ τὸ μὴ τὸ αὐτὸ καὶ ἓν ἀεὶ δύνασθαι στέγειν καὶ διὰ τὸ εὐφυῶς ἔχειν πρὸς τὸ τὰ εἴδη δέχεσθαι . ἔστιν οὖν ἑκάστῳ τῶν φύσει καὶ ἀπὸ τέχνης τοῦ εἶναι καὶ μὴ εἶναι ἡ ὕλη αἰτία . ὥστε φανερὸν ὅτι καὶ τὰ ἐκ φύσεως καὶ τὰ ἀπὸ τέχνης ἔκ τινος ὕλης καὶ ὑποκειμένου γίνεται . εἰπὼν δὴ ὅτι ἑκάστου τῶν ἀπὸ φύσεως καὶ τέχνης τὸ αἴτιον τοῦ εἶναι καὶ μὴ εἶναι ἡ ὕλη ἐστίν , ἐπήγαγεν ὅτι κα θόλου δὲ καὶ ἐξ οὗ φύσις καὶ καθ’ ὃ φύσις · ὡς πολλάκις γὰρ εἴπομεν ὅτι καὶ τὴν ὕλην ἣ γίνεται τὸ εἶδος , καὶ καθ’ ὃ εἶδος αὕτη γίνεται , φύσιν λέγει . τὸ δὲ τὸ γὰρ γινόμενον ἔχει φύσιν οἶμαι ὡς αἴτιον ἐπῆκται τοῦ τὸ εἶδος φύσιν εἶναι , τουτέστι τὸ γινόμενον διὰ φύσεως γίνεται , φύσιν λέγων τὴν ἀπὸ τῆς ὕλης εἰς τὸ εἶδος ὁδόν . εἰ δὲ ἡ ὁδὸς αὕτη , ὡς ἂν ἐπεκτείνας λέγοι τις τὸ υ , ὡς αὐτὸς εἴρηκε , φύσις λέγεται , φανερὸν ὡς καὶ τὸ εἶδος , πρὸς ὃ αὕτη ἡ ὁδός ἐστι , φύσις ἐστιν . ὅτι δὲ τὸ εἶδος φύσις λέγεται , δείκνυσι καὶ ἄλλως . λέγεται , φησί , τὸ σύνθετον φύσις , οἷον ὁ Σωφρονίσκος . καὶ δῆλον ὡς οὐ κατὰ τὸ συναμφότερον ὁ Σωφρονίσκος φύσις λέγεται τοῦτο γὰρ φύσει λέγεται , ἀλλὰ κατὰ τὸ εἶδος , καθ’ ὃ καὶ γίνεται τὸ γινόμενον ὑπ’ αὐτοῦ · κατὰ γὰρ τὸ ἐν αὐτῷ ὂν εἶδος γίνεται , ὃ γεννᾷ · τοῦτο γὰρ ἐδήλωσε διὰ τοῦ καὶ ὑφ’ οὗ , ἡ κατὰ τὸ εἶδος λεγομένη φύσις ὁμοειδής . πῶς δὲ τὸ γινόμενον τῷ ὑφ’ οὗ γίνεται ὁμοειδές ἐστιν , ἐπήγαγεν ἄνθρωπος γὰρ ἄνθρωπον γεννᾷ · πάντες δὲ οἱ ἄνθρωποι ὁμοειδεῖς εἰσιν . | Αἱ δὲ ἄλλαι γενέσεις λέγονται ποιήσεις . εἰπὼν περὶ τῶν φυσικῶν γενέσεων τίνων εἰσί , καὶ συμπερανάμενος καὶ εἰπὼν ὅτι οὕτω μὲν οὖν γίνεται τὰ γινόμενα διὰ τὴν φύσιν , λέγει ὅτι αἱ δὲ ἄλλαι γενέσεις ἄλλας λέγων τὰς ἀπὸ τέχνης , ἀπὸ δυνάμεως , ἀπὸ διανοίας ) λέγονται ποιήσεις . ἀπὸ τέχνης μὲν οὖν γίνεσθαι λέγει τὰ τεχνητὰ καὶ ὅλως ὅσα κατὰ τέχνην γίνεται , ἀπὸ διανοίας δὲ τὰς ἀρετάς · εἴδη γάρ τινα καὶ αἱ ἀρεταί · τελειοῦσι γὰρ τὴν ψυχήν . εἰ δὲ καὶ πολλὰ τῶν τεχνητῶν γίνεται γὰρ τεχνητά τινα καὶ ἀπὸ ταὐτομάτου , ὡς ἐρεῖ ) ἀπὸ διανοίας γίνεται . ἀλλ’ οὗν ἡ τέχνη οὐ πάντως διάνοια . ἀπὸ δυνάμεως δέ εἰσι τὰ ὁπότερ’ ἔτυχεν , οἷον λούσασθαι καὶ μὴ λούσασθαι , καθίσαι καὶ μὴ καὶ τὰ τοιαῦτα . τούτων δὲ τῶν ἀπὸ τέχνης γίνονταί τινα καὶ ἀπὸ ταὐτομάτου καὶ ἀπὸ τύχης , ὥσπερ καὶ < τῶν> ἀπὸ φύσεως · γίνονται καὶ ἐκεῖ , λέγω δὴ ἐν τοῖς ἀπὸ φύσεως γινομένοις , ἔνια ἐκ ταὐτομάτου · γίνονται γὰρ βοτάναι καὶ ἐκ σπέρματος καὶ ἄνευ σπέρματος · πολλαὶ γὰρ τῶν βοτανῶν ἄνευ σπέρματος φύοντα ἐκ ταὐτομάτου . ὅτι δέ , φησί συμβαίνει τῶν ἀπὸ τέχνης γινομένων ἔνια καὶ ἐκ ταὐτομάτου γίνεσθαι ὕστερον ἐπισκεπτέον · ἐρεῖ γὰρ περὶ τούτων μετ᾿ ὀλίγον , καὶ ἡμεῖς πρὸ ὀλίγου εἴπομεν ὅτι γίνεται ὑγίεια καὶ ἀπὸ τέχνης καὶ ἐκ ταὐτομάτου . ἀλλ’ ἁ περὶ μὲν τούτων ὕστερον ἐπισκεπτέον . ἀπὸ τέχνης δὲ γίνεται ὅσων τὸ εἶι καὶ τὸ τί ἣν εἶναί ἐστιν ἐν τῇ τοῦ τεχνίτου ψυχῇ · τὸ γὰρ εἶδος καὶ τὸ τί ἣν εἶναι τῆς ὑγιείας καὶ τῆς οἰκίας καὶ τοῦ ἀνδριάντος καὶ τῶν λοιπῶν τῆς μὲν ὑγιείας ἐν τῇ τοῦ ἰατροῦ ψυχῇ ἐστι , τῆς δὲ οἰκίας ἐν τῇ τοῦ οἰκοδόμου , τοῦ δὲ ἀνδριάντος ἐν τῇ τοῦ ἀνδριαντοποιοῦ . εἰπὼν δὲ ὅτι τὸ εἶδος καὶ τὸ τί ἦν εἶναι πρώτη ἐστὶν οὐσία , τοῦ τὸ εἶδος πρώτην οὐσίαν εἶναι αἴτιον ἐπήγαγε τὸ καὶ γὰρ τῶν ἐναντίων τρόπον τινὰ τὸ αὐτὸ εἶδος . ἐπειδὴ γὰρ ἡ στέρησις τῇ ὕλῃ ὑπάρχει , τῆ δὲ στερήσει τὸ εἶναι τὸ εἶδος παρέχεται τῇ γὰρ αὐτοῦ ἀπουσίᾳ ἡ στέρησίς ἐστιν ) , εἰ δὴ καὶ τῇ στερήσει τῇ ἐν τῇ ὕλῃ οὔσῃ τὸ εἶναι καὶ ὅλως τὴν ὕπαρξιν τὸ διδὸν τὸ εἶδός ἐστιν , αὐτὸ δέ ἐστι καὶ τὸ τάττον καὶ ὁρίζον τὴν ὕλην καὶ κοσμοῦν , πρώτη καὶ κυρίως οὐσία τοῦτ’ ἂν εἴη . τῶν ἐναντίων , φησίν , ἤτοι τῶν στερήσεων τρὸπον τινὰ τὸ αὐτό , ἤτοι τὸ εἶδος , εἶδός ἐστι , τουτέστιν εἰδοποιὸν καὶ ὑπάρξεως χορηγόν . εἴδους οὖν καὶ ὑπάρξεως αἴτιον καὶ ὅλως τοῦ τῶν ὄντων εἶναι καὶ μετὰ τῶν ὄντων συγκατατάττεσθαι τὰς στερήσεις τὸ εἶδος καὶ τὸ τί ἦν εἶναί ἐστιν · ἀπιόντος γὰρ τοῦ εἴδους εὐθὺς ἡ στέρησις τὸ εἶναι ἔχει · ὥστε ποιητικὸν αἴτιον τῆς στερήσεως τὸ εἶδός ἐστιν . ὅτι δὲ τὸ αὐτὸ ἀντὶ τοῦ εἴδους ἔλαβε , τὸ δὲ εἶδος ἀντὶ τοῦ αἴτιον τῆς ὑπάρξεως τῆς στερήσεως , δῆλον ἐποίησεν εἰπὼν τῆς γὰρ στερήσεως οὐσία ἡ οὐσία ἡ ἀντικειμένη , τουτέστιν ἡ κατὰ τὸ εἶδος οὐσία τῆς στερήσεως ἐστιν οὐσία καὶ ὕπαρξις , καὶ τὸ εἶναι αὐτῇ αὕτη χαρίζεται . ὥστε εἴπερ ἡ οὐσία , λέγω δὴ τὸ εἶδος , οὐσία καὶ παραγωγός ἐστι καὶ αἴτιος τῆς στερήσεως , δῆλον ὅτι εἶδός ἐστι τὸ εἶδος τῆς στερήσεως . τὸ δὲ τρόπον τινὰ πρόσκειται , ὅτι οὐ καθ’ αὑτό ἐστιν αἴτιον τὸ εἶδος τῆς στερήσεως , ἀλλὰ κατὰ συμβεβηκός · συμβαίνει γὰρ ὑποχωροῦντος τοῦ εἴδους γίνεσθαι αὐτήν . ἔστιν οὖν ἡ ὑγίεια , εἴπερ ἀναλογεῖ εἴδει , αἰτία καὶ εἶδος τῆς νόσου , ἥπερ ἐστὶ στέρησις . Γίνεται δὴ τὸ ὑγιὲς νοήσαντος οὕτως . Λέγει περὶ τοῦ ὑγιοῦς σώματος πῶς γίνεται , τοῦτο δ᾿ ἀναγκαίως ποιεῖ · ἐκ γὰρ τούτου δῆλον ἡμῖν γενησεται ὅπως τὰ ἄπο τέχνης γινομενα γίνεταί ποτε καὶ ἀπὸ ταὐτομάτου . γίνεται δὲ τὸ ὑγιὲς νοήσαντος τοῦ ἰατροῦ οὕτως . καὶ πῶς , ἐπάγει · οἷον εἰ τοῦτό ἐστιν ὑγίεια , δεῖ τὴν ἀνωμαλίαν τῶν ψυχρῶν καὶ τῶν θερμῶν εἰς ὁμαλότητα ἐλθεῖν , ὥστε μὴ θάτερον ὑπερέχειν , ἀλλὰ συμμέτρως ἔχειν . ὁμαλότητος δὲ μελλούσης γενέσθαι δεῖ θερμότητα εἶναι · ὑποκείσθω γὰρ ἐπικρατεῖν τὸ ψυχρὸν τοῦ θερμοῦ . ἀλλ’ εἰ δεῖ θερμότητα γενέσθαι , δεῖ τρίψεως . ἄρχεται οὖν ἀπὸ τῆς τρίψεως , ἣν καὶ δύναται ποιῆσαι , ἥτις τρῖψις ἔσχατόν ἐστι καὶ τῆς ὑγιείας καὶ τῆς ὁμαλότητος καὶ τῆς θερμότητος . πρῶτον γὰρ τὴν ὑγίειαν ἐνόησεν ὁ ἰατρός , εἶτα τὴν ὁμαλότητα , εἶτα τὴν θερμότητα καὶ τελευταῖον τὴν τρῖψιν , ἥτις τρῖψις ποιεῖ τὴν θερμότητα καὶ αὕτη τὴν ὁμαλότητα καὶ αὕτη τὴν ὑγίειαν . ἡ τρῖψις οὗν ἡ παρὰ τοῦ ἰατροῦ γεγονυῖα ἐν τῇ τοῦ νοσοῦντος κοιλίᾳ ἢ ἁπλῶς ἐν τῷ νοσοῦντι μέρει συμβαίη ἄν ποτε καὶ ἐκ ταὐτομάτου γενέσθαι · ὅπως δὲ τοῦτο συμβήσεται ἐροῦμεν , ὅτε καὶ αὐτὸς λέγει . καλεῖται δὲ ἡ ἀπὸ τῆς τρίψεως ἐπὶ τὴν ὑγίειαν κίνησις ποίησις . ὥστε συμβαίνει τρόπον τινὰ τὴν ὑγίειαν γίνεσθαι ἐκ τῆς ὑγιείας καὶ τοῦ εἴδους αὐτῆς τοῦ ἐν τῇ ψυχῇ τοῦ ἰατροῦ ὄντος . ἡ ἐν τῷ νοσοῦντι γὰρ ὑγίεια γινομένη ἐκ τοῦ εἴδους καὶ τοὺ λόγου τῆς ὑγιείας τοῦ ἐν τῇ ἰατροῦ ψυχῇ ὄντος γίνεται · ὁμοίως δὲ καὶ ἥδε ἡ μετὰ τῆς ὕλης οἰκία ἐκ τῆς ἄνευ ὕλης οἰκίας τῆς ἐν τῷ οἰκοδόμῳ γίνεται . ὥσπερ γὰρ ἡ ὄψις ἐν ἑαυτῇ ἔχει τὰ τῶν χρωμάτων εἴδη ἄνευ τῆς ὑποκειμένης αὐτοῖς ὕλης , οὕτως καὶ ἡ ψυχὴ τὰ τῶν ἐπιστητῶν εἴδη · τόπος γὰρ εἰδῶν ἡ ψυχή , ὡς ἐν τῇ Περὶ ψυχῆς εἴρηται . πῶς δὲ ἐκ τῆς οἰκίας καὶ ὑγιείας ἡ οἰκία καὶ ἡ ὑγίεια γίνεται σαφηνίζων ἐπάγει ἡ γὰρ ἰατρικὴ καὶ ἡ οἰκοδομικὴ τὸ εἶδος τῆς οἰκίας καὶ τῆς ὑγιείας εἰσίν . εἰ δὲ ἐκ τῆς ἰατρικῆς καὶ τῆς οἰκοδομικῆς γίνονται , αὗται δὲ εἶδός εἰσι τῆς οἰκίας καὶ τῆς ὑγιείας οὐδὲν γὰρ ἄλλο ἐστὶν ἡ ἰατρικὴ καὶ ἡ οἰκοδομικὴ ἢ οἱ λόγοι τῆς ὑγιείας καὶ τῆς οἰκίας ) , φανερὸν ὡς γίνεται ἡ οἰκία ἐξ οἰκίας καὶ ἡ ὑγίεια ἐξ ὑγιείας . εἰπὼν δὲ ὅτι συμβαίνει οἰκίαν ἐξ οἰκίας γενέσθαι καὶ ὑγίειαν ἐξ ὑγιείας τῆς ἄνευ ὕλης τὴν ἔχουσαν ὕλην , τοῦ μὲν οἰκίαν καὶ ὑγίειάν ἐξ οἰκίας καὶ ὑγιείας γίνεσθαι ἐπήγαγε κατασκευαστικὸν τὸ ἡ γὰρ ἰατρικὴ καὶ ἡ οἰκοδομικὴ τὸ εἶδος τῆς οἰκίας καὶ τῆς ὑγιείας · τοῦ δὲ τῆς ἄνευ ὕλης ἐπήγαγε τὸ λέγω δ’ οὐσίαν ἄνευ ὕλης τὸ τί ἦν εἶναι , τουτέστιν αὐτὸ τὸ τῆς οἰκίας καὶ τὸ τῆς ὑγείας εἶδος . Τῶν δὲ γενέσεων καὶ κινήσεων ἡ μὲν νόησις καλεῖται , ἡ δὲ ποίησις . Βουλόμενος δεῖξαι πῶς τινα τῶν αἰτίων οὐ μόνον ὑπὸ τῶν κινούντων γίνεται ἀλλὰ καὶ ἐκ ταὐτομάτου , πρότερον διαιρεῖ τὴν γένεσιν εἴς τε τὴν νόησιν καὶ εἰς τὴν ποίησιν , καί φησιν ὅτι τῶν γενέσεων ἡ μὲν νόησις καλεῖται ἡ δὲ ποίησις , ἡ μὲν οὖν ἀπὸ τῆς ἀρχῆς καὶ τοῦ εἴδους νόησις , ἡ δὲ ἀπὸ τοῦ τέλους τῆς νοήσεως ποίησις · οἷον νοεῖ ὁ οἰκοδόμος τὸ τῆς οἰκίας εἶδος ὅτι ἐστὶ σκέπασμα τοιονδί , καὶ εἰ μέλλοι τοδὶ εἶναι δεῖ τοίχους γενέσθαι , ἀλλ’ εἰ δεῖ γενέσθαι τοίχους , δεῖ γενέσθαι θεμέλιον , καὶ εἰ ἔσται θεμέλιος , δεῖ ὀρύξαι · καὶ ἄρχεται ἐντεῦθεν ὀρύσσειν καὶ ὀρύξας ποιεῖ θεμέλιον τοίχους , εἶτα σκέπασμα . ἡ μὲν οὗν ἀπὸ τῆς ἀρχῆς τοῦ εἴδους ἄχρι τοῦ ὀρύσσειν γένεσις ἢ κίνησις νόησις καλεῖται , ἡ δὲ ἀπὸ τοῦ ὀρύσσειν , ὃ τέλος μὲν ἦν τῆς ωοήσεως ἀρχὴ δὲ τῆς γενέσεως τῆς οἰκίας , ἡ δὴ ἀπὸ ὀρύσσειν γένεσις ἢ κίνησις ἄχρι τοῦ σκεπάσματος λέγεται ποίησις . καὶ ὁ ἰατρὸς ἐννοεῖ τὸ εἶδος τῆς ὑγιείας ὅτι ἐστὶ τοδί , καὶ εἰ μέλλει ἔσεσθαι ὑγίεια δεῖ ὁμαλυνθῆναι , τὸ ὁμαλυνθῆναι δέ ἐστι τὸ συμμετρίαν γενέσθαι τῶν τοῦ ζῴου ξηρῶν καὶ ὑγρῶν , θερμῶν καὶ ψυχρῶν , τοῦτο δὲ θερμανθήσεται , θερμανθήσεται δὲ εἰ τρῖψις γενήσεται , αὕτη δὲ ἡ τρῖψις ὑπάρχει ἐν τῷ ἰατρῷ δυνάμει · δύναται γὰρ τρῖψαι τὸν νοσοῦντα , καὶ τρίβει · τῇ δὲ τρίψει ἕπεται ή θερμότης , καὶ ταύτῃ τὸ ὁμαλυνθῆναι , τῇ δὲ ὁμαλότητι ἡ ὑγίεια . ἡ μὲν οὖν ἀπὸ τῆς ὑγιείας μέχρι τῆς τρίψεως κίνησις νόησις λέγεται , ἡ δὲ ἀπὸ τῆς τρίψεως ἄχρι τῆς ὑγιείας ποίησις . τὸ δὲ ὁμοίως δὲ καὶ τῶν ἄλλων τῶν μεταξὺ ἕκαστον γίγνεται οἶμαι ὡς τῷ ὥστε συμβαίνειν τρόπον τινὰ τὴν ὑγίειαν ἐξ ὑγιείας γίνεσθαι τῆς ἄνευ ὕλης τὴν ἔχουσαν ὕλην συντάττεσθαι · καὶ εἴη ἂν λέγων ὅτι ὥσπερ ὑγίεια ἐξ ὑγιείας γίνεται , οὕτω καὶ ἡ ὁμαλότης ἐκ τῆς ὁμαλότητος τῆς ἐν τῇ ψυχῇ τοῦ ἰατροῦ οὔσης καὶ ἡ θερμότης ἐκ τῆς θερμότητος . ὑπάρχει οὖν , ὥσπερ εἴρηται , ἡ τρῖψις δυνάμει . ἢ οὐ τοῦτο λέγει ὅτι ὑπάρχει ἡ τρῖψις δυνάμει τῷ ἰατρῷ , ἀλλ᾿ ὅτι ἡ τρῖψις δυνάμει ὑγίειά ἐστιν . εἰ γὰρ ἡ τρῖψις ἀρχὴ τῆς ὑγιείας ἐστὶ καὶ πρῶτον αἴτιον , δῆλον ὅτι ἡ τρῖψις δυνάμει ἐστὶν ὑγίεια . καὶ οἶμαι ὅτι τὸ ὑπάρχει δὲ τοδὶ δυνάμει περὶ τρίψεως εἴρηται , ὅτι ἡ τρῖψις δυνάμει ἐστὶν ὑγίεια , τὸ δὲ τοῦτο δ᾿ ἐπ᾿ αὐτῷ περὶ τοῦ ἰατροῦ , τουτέστιν ἡ τρῖψις δὲ ἐπὶ τῷ ἰατρῷ ἐστι , καὶ δύναται αὐτὴν ποιῆσαι . ἡ τρῖψις οὖν ἡ ποιοῦσα τὴν θερμότητα καὶ ἐξ ἧς ἡ κίνησις καὶ ἡ ἀρχὴ τοῦ ὑγιαίνειν γίνεται , ἐὰν μὲν ἀπὸ τέχνης ἤτοι ἀπὸ τοῦ τεχνίτου γίνηται , οὐκ ἀπὸ ταὐτομάτου λέγεται γίνεσθαι ἡ ὑγίεια ἡ ἐκ ταύτης τῆς τρίψεως γεγονυῖα , ἀλλὰ τὸ εἶδος τῆς ὑγιείας τὸ ἐν τῇ ψυχῇ τοῦ ἰατροῦ αἴτιόν ἐστι ταύτης τῆς ὑγιείας . εἰ δὲ ἀπὸ ταὐτομάτου συμβῇ γενέσθαι τὴν ὑγίειαν , ὅπερ γέγονεν αἴτιον τῆς ἀπὸ τέχνης γεγονυίας ὑγιείας , τοῦτο γενήσεται καὶ τῆς ἐξ αὐτομάτου . οἷον εἰ ὑγίεια ἡ ἀπὸ τοῦ τεχνίτου γεγονυῖα ἐκ τρίψεως ἐγένετο , αὕτη ἡ τρῖψις γενήσεταί ποτε καὶ ἐκ ταὐτομάτου αἰτία ὑγιείας . ὡς γὰρ ὁ ἰατρὸς τρίψας τὴν κοιλίαν τοῦ νοσοῦντος θερμότητα πεποίηκε καὶ αὕτη ὁμαλότητα κἀκείνη τὴν ὑγίειαν , οὕτω συμβήσεται καὶ τὸν νοσοῦντα τρῖψαι τὴν ἰδίαν κοιλίαν , οὐ χάριν τοῦ ποιῆσαι θερμότητα ἀλλὰ κατὰ τύχην , ταύτην δὲ τὴν τρῖψιν ποιῆσαι θερμότητα καὶ ταύτην ὁμαλότητα καὶ ταύτην ὑγίειαν . ὥστε ἀντιστρέφει · εἰ μὲν ἡ ὑγίεια ἡ ἐκ τρίψεως γεγονυῖα ἐκ ταὐτομάτου γέγονε , καὶ ἡ τρῖψις ἄρα ἐκ ταὐτομάτου ἐγένετο , καὶ ἐὰν ἡ τρῖψις ἐκ ιαὐτομάτου καὶ ἡ ὑγίεια . ἐὰν δὲ ἀπὸ ταὐτομάτου , φησί , γένηται ἡ ὑγίεια , ἀπὸ τούτου γενήσεται , ἤτοι ἀπὸ τῆς τρίψεως , ὅπερ ἐγένετο τοῦ ποιεῖν ἀρχὴ τῷ ποιοῦντι ἀπὸ τέχνης · τουτέστιν ἥτις τρῖψις καὶ τῷ ἀπὸ τέχνης ποιοῦντι τεχνίτῃ τὴν ὑγίειαν ἀρχὴ γέγονεν αὐτῷ καὶ αἴτιον τοῦ τὴν ὑγίειαν ποιῆσαι , αὕτη γενήσεται καὶ ἐκ ταὐτομάτου . καὶ τὴν μὲν θερμότητα τὴν ἐν τῷ σώματι ποιεῖ τῇ τρίψει . αὕτη δὲ ἡ ἐν τῷ σώματι ὑπὸ τῆς τρίψεως γεγονυῖα θερμοτης ἢ μέρος ἐστὶ τῆς γεγονυίας ὑγιείας , ἢ εἰ μή ἐστιν ἡ θερμότης μέρος τῆς ὑγιείας , ἀλλ' οὗν ἕπεται αὐτῇ τοιοῦτόν τι οἷον ἡ ὁμαλότης , ἥτις μέρος ἐστὶ τῆς ὑγιείας . αὐτὸ δὲ τὸ ἑπόμενον τῇ θερμότητι καὶ μέρος ὂν τῆς ὑγιείας ἢ εὐθὺς ἕπεται αὐτῇ , ἢ εἰ μὴ εὐθύς , ἀλλ’ οὗν διὰ πλειόνων . τὸ δὲ τηῦτο δ’ ἔσχατον τὸ ποιοὑν τοιοῦτον ἄν εἴη , ὅτι ἡ τρῖψις ἡ ποιοῦσα τὸ μέρος τῆς ὑγιείας ἐσχάτη ἐστὶ καὶ τῆς θερμότητος καὶ τῆς ὁμαλότητος καὶ τῶν λοιπῶν . καὶ ὥσπερ ἡ θερμότης ἢ τὸ ἑπόμενον αὐτῇ ( τοῦτο γὰρ δεῖ προσυπακούειν ) μέρος ἐστὶ τῆς ὑγιείας , οὗω καὶ οἱ λίθοι τῆς οἰκίας καὶ ὁ χαλκὸς τοῦ ἀνδριάντος . ὥστε φανεοͅόν ἐστιν ἐκ τῶν εἰρημένων ὅτι οὐθὲν · Iίνειαι μὴ προϋπάρχοντός τινος , ἀλλὰ πᾶν τὸ γινόμενον ἔκ τινος γίνεται . καὶ ὅτι μὲν οὖν μέρος τι ἀναλογοῦν ὕλῃ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρξει τοῖς γινομένοις , φα|νερόν . ὅτι δὲ καὶ τῶν τοῦ ὁρισμοῦ μερῶν τι λόγον ὕλης ἐπέχει , οὐκ ἀφανέ · τὰ γὰρ γένη ὕλῃ ἀναλογεῖ , καὶ τοῦτο δῆλον ἐκ τοῦ τὸν χαλκοῦν κύκλον δύο λέγεσθαι ἔχειν ὕλας , τόν τε χαλκὸν καὶ τὸ σχῆμα , τὸν μὲν χαλκὸν ὡς τοῦ συναμφοτέρου , τὸ δὲ σχῆμα ὡς τοῦ εἴδους . ενχει δὴ ὁ χαλκοῦς κύκλος οὐ μόνον κατὰ τὸ συναμφότερον τὴν ὕλην , ἀλλὰ καὶ ἐν τῷ λόγῳ . Ἐξ ο ὗ’ δὲ ὡς ὕλης γίνεται ἔνια λέγεται ὅταν XeY’-Qxai οὐκ ἐκεῖνο ἀλλ᾿ ἐκείνινον . Δείξας ὅτι πᾶν τὸ γινόμενον ἔκ τινος γίνεται λέγει ὅτι ἔνια , ὅταν λέγηται , οὐ λέγεται ἐκεῖνο ἐξ οὗ γίνεται , ἀλλ’ ἐκεῖνο μὲν ὅλως οὐ λέγεται οὐδὲν εἰ μὴ παρωνύμως , οἷον ὁ ἀνδριὰς ὅλως οὐ λέγεται λίθος ἀλλὰ λίθτνος · οὐ γὰρ ἐγένετο ὁ λίθος ἀνὸριάς . τὸ γὰρ γεγονός τι ἀλλοιωθὲν καὶ ἐκστὰν τοῦ ὃ ἦν πρότερον ἐγένετο ὃ οὐκ ἦν · ὁ δὲ λίθος λίθος πάλιν λίθος μένει τὸ εἶδος δεξάμενος τοῦ ἀνδριάντος , ὥστε οὔτε ἐγένετο ὁ λίθος ἀνδριὰς οὔτε λέγεται τοῦτο ἤτοι οὔτε λέγεται τοῦτο ἤτοι οὔτε λέγεται ἀνδριάς . ὥσπερ οὗν ὁ ἀνδριὰς ἐξ οὗ γέγονεν οὐ λέγεται ἐκεῖνο οἷον λίθος , οὕτως οὐδὲ ὁ ὑγιαίνων νοσῶν · καὶ οὗτος γὰρ ἐκ νοσοῦντος γεγονὼς ὑγιαίνων οὐ λέγεται νοσῶν . καὶ τινὰ μὲν ὅλως οὐ λέγεται ἐκεῖνο , τινὰ δὲ λέγονται μὲν ἐκ τῆς στερήσεως τινὰ δ οὔ . καὶ χρὴ τοῦ σύμπαντος ῥητοῦ οὕτως ἀκούειν , ὅτι ἔντα μὲν ἐξ οὗ ὡς ὕλης ἐγένετο λέγεται οὐκ ἐκεῖνο ἀλλ’ ἐκείνινον , οἷον ὁ ἀνδριὰς οὐ λί - θος ἀλλὰ λίθινος · τούτου γάρ , λέγω δὴ τοῦ λίθινος , ἐστὶ δηλωτικὸν ἐκείνινον . καὶ ὁ ὑγιαίνων ὁμοίως οὐ λέγεται νοσῶν . καὶ τότε δεῖ προσ θεῖναι ὅτι καὶ πάλιν τινὰ μὲν τῶν ὄντων λέγεται μὲν ἐκ τῆς στερήσ τινὰ δὲ οὐ λέγεται ἐξ ἐκείνης γίνεσθαι ἀλλ’ ἐκ τῆς ὕλης . καἰ εἰ τοῦτο προστεθείη , ἔσται τὸ ἐπαγόμενον σαφές , τὸ αἴτιον δὲ ὅτι γίνεται ἐκ τῆς στερήσεως καὶ τοῦ ὑποκειμένου . καὶ εἴη ἄν τὸ λεγόμενον τοιοῦτον · αἴτιον δὲ τοῦ τινὰ μὲν λέγεσθαι ἐξ οὗ γίνεται τινὰ δὲ μή , ὅτι γίνονται ἐκ τῆς στερήσεως , ἥτις συνείληπται τῇ ὕλη · καὶ ὅταν μὲν ὠνομασμένη ᾖ ἡ στέρησις , τέτε λέγομεν ὅτι γέγονεν ἐκ τοῦδε , ὥσπερ φαμὲν ὅτι ὁ ὑγιαίνων γέγονεν κάμνοντος ὑγιὴς διὰ τὸ κεῖσθαι ὄνομα τῇ στερήσει τῆς ὑγιείας , αὕτη δέ ἐστιν ἡ νόσος , καὶ οὐ λέγομεν ὅτι ὁ ὑγιαινων ἐξ ἀνθρώπου γέγονεν , ὅστις ἀναλογεῖ ὕλῃ , ἀλλ᾿ ἐκ κάμνοντος , διότι , ὡς εἴρηται , κεῖται ὄνομα τῇ στερήσει . ἐπ’ ἐνίων δέ , οἷον ἐπὶ τοῦ ἀνδριάντος καὶ τῆς οἰκίας , διὰ τὸ μὴ κεῖσθαι ὄνομα τῇ στερήσει , ὥσπερ ἐνταῦθα ὁ ὑγιὴς ἐκ κάμνοντος λέγεται γενέσθαι , οὕτως καὶ ὁ ἀνδριὰς καὶ ἡ οἰκία ἐκ τῆς τοῦ ἀνδριάντος καὶ τῆς οἰκίας στερήσεως γίνονται , ἀλλὰ διὰ τὸ μὴ κεῖσθαι ὄνομα ταῖς στερήσεσι δοκεῖ ὅτι ὥσπερ ὁ ὑγιὴς ἐκ κάμνοντος γίνεται , οὕτως καὶ ὁ ἀνδριὰς καὶ ἡ οἰκία ἐκ χαλκοῦ ἢ λίθων · καὶ διὰ τοῦτό φαμεν ὅτι ἐκ χαλκοῦ γέγονεν ὁ ἀνδριὰς καὶ ἡ ἐκ λίθων . καὶ ἐπειδὴ ὥσπερ ὁ ὑγιαίνων ἐκ κάμνοντος γίνεται , οὕτως καὶ ὁ ἀνδρὰς ἐκ χαλκοῦ ἢ λίθου , οὐ λέγεται δὲ ὁ ὑγιὴς ἐκεῖνο ἐξ οὗ γέγονεν , οἷον οὐ λέγεται ὁ ὑγιὴς νοσῶν , οὕτω καὶ ὁ ἀνδριὰς οὐ λέγεται λέγεται ἢ λίθος , ἀλλὰ λίθινος ἢ χαλκοῦς . ὅτι δὲ ἀνώνυμος ἡ ἐν τῷ χαλκῷ στέρησις φανερόν . εἰ γὰρ δυνατὸν ὁρίσασθαι καὶ εἰπεῖν ὅτι τοῦδε τοῦ σχήματος ἔχει στέρησιν , οἰον φέρε ἀνδριάντος , ἵνα λέγωμεν ὅτι ὁ χαλκὸς στέρησιν ἔχων ἀνδριάντος γέγονεν ἐκ τῆς τοιαύτης στερήσεως , λέγω δὴ ἐκ μὴ ἀνδριάντος · εἰ γὰρ τοῦτο λέγοι τις ὅτι ὁ χαλκὸς στέρησιν ἔχει τοῦ σχήματος τοῦ ἀνδριάντος , πρόχειρον ἐμοὶ λέγειν ὅτι οὐ τοῦ ἀνδριάντος ἀλλὰ λέβητος ἢ τρίποδος ἢ κιβωτίου ἢ ἵππου ἢ ἄλλου τινός . ὥστε διὰ τὴν ἀοριστίαν τοῦ 30 ποίου σχήματος ἔχει στέρησιν ὁ χαλκὸς καὶ διὰ τοῦτο καὶ ἀνωνυμία τὰ τὰ γὰρ ἀόριστα ἀνώνομα ) οὔ φαμεν τὴν στέρησιν ἀλλὰ τὴν ὕλην . ὁμοίωςκαὶ ἐπὶ τῶν τῶν λίθων · οὐδὲ τούτων γὰρ ἡ στέρησις ὠνομασμένη τυγχάναι , ἵνα λέγωμεν ὅτι ἐκ μὴ οἰκίας γέγονεν ἡ οἰκία . καὶ οὐ τοῦτό φαμεν ὅτι ἡ οἰκία ἐξ οὐκ οἰκίας οὐ γίνεται ( μαχόμενα γὰρ ἂν ἐλέγομεν τοῖς ἐν τοῖς Περὶ φύσεως διορισθεῖσι · φανερὸν γὰρ ὅτι ἐκ μὴ οἰκίας γέγονεν ) , ἀλλὰ ὅτι οὐ δυνατὸν λέγειν ὡς ἐκ τῆς ἐνούσης ἐν τῷ λίθῳ στερήσεως τῆς οἰκίας . οὐ μόνον γὰρ ἐν τῷ λίθῳ στέρησις οἰκίας ἐστίν , ἀλλὰ καὶ ἀνδριάντος καὶ ἄλλων μυρίων . εἰπὼν δὲ ὅτι διὰ τὸ μὴ κεῖσθαι ὄνομα τῇ στερήσει ἐκεῖνο μὲν ὅλως ἐξ οὗ γέγονεν οὐ λέγεται , οἷον οὐ λέγεται λίθος ὁ ἀνδριάς , ἐξ ἐκείνου δὲ κατὰ τοῦτο , διὰ τὸ μὴ κεῖσθαι ὄνομα τῇ στερήσει ( εἰ γὰρ ἔκειτο οὐκ ἄν τοῦτο ἐλέγομεν . ὥσπερ οὐδ’ ἐπὶ τοῦ ἀνθρώπου · οὐ γὰρ γὰρ λέγομεν ὅτι ἐξ ἀνθρώπου γέγονεν ὁ ὑγιής ) , καὶ ἄλλην αἰτίαν τίθησι τοῦ διὰ τί οὐ λέγεται ἐκ λίθου γίνεσθαι τὸν ἀνδριάντα , λέγων ἐπεὶ οὐδ’ ὡς ἐκ ξύλου γίνεται ὁ ἀνδριὰς καὶ τὰ ἑξῆς . τὸ δὲ λεγόμενον τοῦτό ἐστιν . ἐάν τις σφόδρα καὶ ἀκριβῶς ἐπιβλέψῃ καὶ ἐπιστήσῃ τῇ τῶν πραγμάτων φύσει , οὐκ ἄν εἴποι ὅτι ἐκ ξύλου γίνεται ὁ ἀνδριὰς ἢ ἐκ χαλκοῦ , ὅτι τὸ μὲν ἔκ τινος γινόμενον ἐκεῖθεν ἐξ οὗ γίνεται μεταβάλλει καὶ ἐξίσταται τῆς ἐν ᾗ ἦν φύσεως καὶ γέγονεν ἄλλο τι · ὁ δὲ χαλκὸς ἀνδριὰς γεγονὼς πάλιν μένει χαλκός , ὃ οὐκ ἄν εἴποις ἐπὶ τοῦ ὕδατος γεγονότος ἀέρος · οὐκ ἄρα οὔτε γίνεται ἐκ χαλκοῦ ἀνδριὰς οὔτε λεχθήσεται τοῦτο ἐπὶ τοῦ ἀνδριάντος , λέγω δὴ ὅτι ἐκ χαλκοῦ γέγονεν . ἀλλὰ τὰ μὲν λεγόμενα , οἶμαι , τοιαῦτα . ἐν δὲ τῇ λέξει τῇ ὧν δ’ ἡ στέρησις ἄδηλος καὶ ἀνώνυμος οἷον ἐν χαλκῷ | σχήματος ὁποιουοῦν τοιοῦτόν ἐστιν · ὧν δ’ ἡ στέρησις ἄδηλος καὶ ἀνώνυμος , ἐπὶ τούτων οὐ δοκεῖ ἐκ τῆς στερήσεως γίνεσθαι , ὥσπερ ἐκ κάμνοντος · ἐν γάρ τῷ χαλκῷ οὐκ ἔστι δῆλον ποίου σχήματος στέρησιν ἔχει . ἡ μὲν δὴ τῶν λεγομένων ἔννοια τοιαύτη τις ἂν εἴη καὶ οὕτω δὴ κατ’ ἐμὴν δύναμιν σεσαφήνισται · ἐπιζητήσειε δ’ ἄν τις ποίαν τινὰ χρείαν τοῖς προσεχῶς δειχθεῖσι παρέχεται . δέδεικται γὰρ ὅτι πᾶν τὸ γινόμενον ἔκ τινος γίνεται . τίνα οὖν χρείαν πρὸς ταῦτα παρέχεται τὸ λέγειν ὅτι τινὰ μὲν λέγεται οὐκ ἐκεῖνο ἐξ οὗ γίνεται ἀλλ’ ἐκείνινον ; ἢ οὐδεμίαν ἄλλην , ἀλλ’ ἐπειδὴ ἔδειξεν ὅτι πᾶν τὸ γινόμενον ἔ . τινος γίνεται , διαρθρῶσαι ἠθέλησε καὶ τὸ πῶς λέγονται τὰ γινόμενα . Ἐπεὶ δ’ ὑπό τινος γίνεται τὸ γινόμενον · τοῦτο δὲ λέγω , ὅθεν ἡ ἀρχὴ τῆς γενέσεως ἐστι . Προθέμενος δεῖξαι ὅτι τὸ εἶδος καὶ τὸ τί ἦν εἶναι οὐ γίνεται , καὶ συνιδὼν ὅτι οὐδὲν αὐτῷ πρᾶγμα οὐδὲ δυσχερὲς εἰς τὸ τοῦτο δεῖξαι γενήσεται , εἰ πρότερον δείξει ὅτι πᾶν τὸ γινόμενον ἔκ τινος γίνεται , καὶ τοῦτο δείξας , νῦν τρέπεται εἰς τὴν δεῖξιν τοῦ ὅτι τὸ εἶδος καὶ τὸ τί ἦν εἶναι οὐ γίνεται . καί φησιν ἐπειδὴ τὸ γινόμενον ὑπό τινος γίνεται ( τοῦτο δὲ ὑφ’ οὗ γίνεται τὸ γινόμενον ἐστὶ τὸ ποιητικόν · τούτου γάρ ἐστι δηλωτικὸν τὸ ὅθεν ἡ ἀρχὴ τῆς γενέσεως ) , καὶ ἔκ τινος γίνεται καὶ ἔστω , φησίν , ἐξ οὗ γίνεται τὸ γινόμενον μὴ ἡ στέρησις ἀλλ’ ἡ ὕλη · ἤδη γὰρ ὥρισται ὃν τρόπον 15 τοῦτο λέγεται ὅτι ἐκ τῆς στερήσεως γίνεται , ἀλλὰ διὰ τὸ μὴ κεῖσθαι αὐτῇ ὄνομα λέγομεν ἐκ τῆς ὕλης ) , ἐπειδὴ οὖν τὸ γινόμενον ὑπό τε ποιητικοῦ γίνεται καὶ ἐκ τῆς στερήσεως ἢ καὶ ἐκ τῆς ὕλης , καὶ τὶ γίνεται , οἷον ἄν - θρωπος ἢ ἵππος ἢ σφαῖρα ἡ κύκλος ἢ ἄλλο τι . ὥσπερ οὐδὲ τὸν χαλκόν λεγέσθω γὰρ ἐπὶ τούτου ) ποιεῖ , οὕτως οὐδὲ τὴν σφαῖραν , οὐχὶ τήνδε τὴν μερικήν φανερὸν γὰρ ὅτι ταύτην ποιεῖ ) , ἀλλὰ τὸ εἶδος καὶ τὸ τί ἦν εἶναι σφαίρα οὐ ποιεῖ , ἀλλὰ τίθησιν αὐτὸ περὶ τὸν χαλκόν · εἰ δὲ καὶ λέγεται σφαῖραν ποιεῖν , κατὰ συμβεβηκὸς τοῦτο λέγεται · διὰ γὰρ τὸ τὴν χαλκῆν σφαῖραν ποιεῖν λέγεται σφαῖραν ποιεῖν , ἀλλ’ οὐχὶ διὰ τὸ τὸ εἶδος τῆς σφαίρας καὶ τὸ τί ἦν εἷναι , ὃ περὶ τὸν χαλκὸν τίθησιν · αὐτὸ γὰρ οὐ γίνεται . τὸ γὰρ τόδε τι ποιεῖν , τουτέστι τὸ γὰρ τήνδε τὴν μερικὴν σφαῖραν ποιεῖν , ἐστὶ τὸ ἐξ ὑποκειμένου τοῦ χαλκοῦ καὶ τοῦ εἴδους ποιεῖν τόδε τι ἤτοι σύνθετον . ποιεῖ γὰρ τὸ στρογγύλον ἐν τῷ χαλκῷ , τὸ δὲ στρογγύλον ( αὐτὴν λέγω τὴν στρογγυλότητα τὴν ἐν τοῖς καθ’ ἕκαστα τὸ εἶναι ἔχουσαν ) οὐ ποιεῖ οὐδὲ τὸ εἶδος τῆς σφαίρας ( ἔστι γάρ ) , ἀλλὰ τοῦτο τὸ εἶδος τῆς σφαίρας ποιεῖ ἐν ἄλλῳ καὶ περιτίθησιν αὐτὸ τῷ χαλκῷ . εἰ δὲ λέγει τις καὶ τὸ εἶδος ποι|εῖν τῆς σφαίρας ὥσπερ τὸ σύνθετον , ἐπειδὴ πᾶν τὸ γινόμενον , ὡς δέδεικται , ἔκ τινος γίνεται , γενήσεται καὶ τοῦτο ἐξ ἄλλου κἀκεῖνο ἐξ ἄλλου καὶ τοῦτο εἰς ἄπειρον , ὅπερ ἀδύνατον . ὥσπερ γὰρ ὁ ποιῶν τὴν χαλκῆν σφαῖραν ἐκ τουδὶ τοῦ ὄντος ποιεῖ , οἷον ἐκ χαλκοῦ τοδὶ τὴν σύνθετον σφαῖραν ποιεῖ , οὕτω εἰ καὶ τὸ εἶδος καὶ τὸ τί ἦν εἶναι σφαίρα ποιεῖ , ἐξ ὑποκειμένου τινὸς ποιήσει , καὶ βαδιοῦνται αἱ γενέσεις εἰς ἄπειρον . ὥστε καὶ ἐκ τούτων φανερόν ἐστιν ὅτι οὐδὲ τὸ εἶδος , ἢ ὅ τι χρὴ κλεῖν τὴν μορφὴν τὴν ἐν τοῖς αἰσθητοῖς , γίνεται , οὐδὲ διὰ γενέσεως εἰς τὸ εἶναι ἄγεται , ἀλλὰ τῆς ὕλης ὑπὸ τῆς ἐν αὐτῇ φύσεως ἀλλοιουμένης καὶ γινομένης ἀχρόνως ἐπιγίνεται αὐτῇ καὶ ἐν ἀτόμῳ νῦν . οὐ μόνον δέ , φησί , φανερόν ἐστιν ὅτι τὸ ἐν τῷ αἰσθητῷ εἶδος οὐ γίνεται , ἀλλ’ οὐδ’ ἔστι τοῦτο , λέγω δὴ τὸ ἐν τῷ αἰσθητῷ εἶδος , τὸ τί ἦν εἶναι · τὸ γὰρ τί ἦν εἷναι καθόλου καὶ νοητόν , τοῦτο δὲ αἰσθητὸν καὶ μερικόν , ὃ καὶ γίνεται ἐν τῇ ὕλῃ ὑπὸ φύσεως ὥσπερ τὸ ἐν ἐμοὶ εἶδος καὶ τὸ ἐν τοῖς καθ’ ἕκαστα , ὑπὸ τέχνης δὲ ὡς ἡ χαλκῆ σφαῖρα , ὑπὸ δυνάμεως δὲ ὡς αἱ ἀρεταί · εἴδη γάρ τινα καὶ αὗται κοσμοῦσαι τὴν ψυχὴν ὡς τὰ εἴδη τὴν ὕλην · αἵπερ ἀρεταὶ οὐ γίνονται , ὥσπερ οὐδὲ ἡ σφαῖρα , καὶ γίνονται ἐν ἄλλῳ , ἤτοι τῇ ψυχῇ , ὡς ἡ σφαῖρα ἐν τῷ χαλκῷ . καὶ τὴν μὲν χαλκῆν σφαῖραν ποιεῖ ἔκ τε τοῦ χαλκοῦ καὶ τοῦ εἴδους τῆς σφαίρας · ποιεῖ γὰρ τὴν σφαῖραν ἐν τῷ χαλκῷ , καί ἐστιν ὃ πεποίηκε σφ’ αἴρα χαλκῆ · τὸ δὲ τί ἦν εἶναι σφαίρᾳ ὅλως οὐ ποιεῖ . εἰ γὰρ ἔσται γένεσις αὐτῆς , ἔκ τινος 35 ἔσται · πᾶν γὰρ τὸ γεγονὸς διαιρεῖται εἰς τὸ ἐξ οὗ γέγονε καὶ εἰς τὸ ὃ ἐγένετο . καὶ εἴπερ ἐστὶ σφαῖρα σχῆμα τὸ πάντῃ ἴσον ἀπέχον τοῦ κέντρου , τούτου τοῦ σχήματος τὸ μὲν ἔσται ὑποκείμενον , ἐν ᾧ τὸ εἶδος ἔσται , ὃ ποιεῖ ὁ ποιῶν περὶ αὐτό , τὸ δὲ ἔσται εἶδος ἐν τῷ ὐποκειμένῳ ὄν , τὸ δ’ ἐκ τούτων ἔσται ἡ γεγονυῖα χαλκῆ σφαῖρα . καὶ λοιπὸν συμπεραίνεται λέγων φανερόν ἐστιν ἐκ τῶν εἰρημένων ὅτι τὸ μὲν λεγόμενον ὡς εἶδος ἢ ὡς οὐσία οὐ γίνεται , τὸ δὲ σύνθετον τὸ ἐκ τούτου καὶ τῆς ὕλης γίνεται τοῦτο γὰρ εἶπεν ὅτι ἡ κατὰ ταύτην σύνοδος ) , καὶ ὅτι ἐν παντὶ τῷ γινομένῳ ·· ὕλη ἔνεστι καί ἐστι τὸ μὲν ὡς εἶδος τὸ δ’ ὡς ὕλη . Πότερον δέ ἐστί τις σφαῖρα παρὰ τάσδε ἢ οἰκία παρὰ τὰς πλίνθους . Δείξας ὅτι τὸ εἶδος καὶ τὸ τί ἦν εἶναι οὐ γίνεται ἀλλ’ ἔστι μέν , γίνεται δὲ περὶ τὸ ὑποκείμενον , εἰπὼν δὲ καὶ ὅτι τὸ εἶδος ἢ ἡ μορφὴ ἡ ἐν τῷ αἰσθητῷ οὐ διὰ γενέσεως γίνεται ἀλλ’ ἀχρόνως καὶ ἐν ἀτόμῳ νῦν λέγει δὲ εἶναι τὸ εἶδος οὐκ ἐνεργείᾳ καὶ καθ’ αὑτό , ὥσπερ ἐγώ , ἀλλὰ τῇ ἐπινοίᾳ ) , ταῦτα δὴ δείξας ἐρωτᾷ πότερον ἔστι τις σφ’ αἴρα παρὰ τάσδε ἢ οἰκία παρὰ τἀς πλίνθους αὐτὴ καθ’ αὑτὴν καὶ ἁπλῶς ἄνθρωπος παρὰ τοὺς ἀν|θρώπους . καὶ ἐρωτήσας ἐπικρίνει λέγων ἢ οὐκ ἄν ποτε ἐγίνετο τό ’δε καὶ αἰσθητόν · σύνηθες δὲ αὐτῷ τὸ τόδε τι ἐπὶ τῶν αἰσθητῶν καὶ εἰς δεῖξιν πιπτόντων καὶ ὅλως ἐπὶ τῶν καθ’ αὑτὰ δυναμένων εἶναι λαμβάνειν . καὶ ἐν ταῖς Κατηγορίαις γὰρ εἶπεν ὅτι ἐπὶ μὲν τῶν πρώτων οὐσιῶν , πρώτας λέγων Σωκράτην καὶ ἁπλῶς τὰ ἄτομα , ἀναμφισβητήτως τόδε τι σημαίνει ἑκάστη . οὐκ ἂν οὖν , φησίν , εἰ οὕτως ἦν , τουτέστιν εἰ χωριστὰ καὶ καθ’ αὑτὰ ἦν τὰ εἴδη , ἐγίνετο ἄν τόδε τι , ὥστε καὶ ἄλλου τινος ἀλλοιουμένου ἐπιγίνεσθαι τὸ εἶδος ἀχρόνως τῷ ἀλλοιουμένῳ · ἀλλ’ εἴπερ ἄρα ἔμελλε γίνεσθαι ἐν τῇ ὕλῃ , κατὰ σύνθεσιν ἄν τοῦτο ἐγένετο . ὡς γὰρ οἱ λίθοι αὐτοὶ καθ’ αὑτοὺς ὄντες συνθέσει ἀλλ’ οὐ διὰ γενέσεως καὶ ὅλως ἀλλοιώσεως τῆς οἰκίας μέρη γίνονται καὶ ταύτην ἀπεργάζονται , οὕτως εἴπερ ἦσαν καὶ τὰ εἴδη καθ’ αὑτά , συντιθέμενα μετὰ τῆς ὕλης τὰ ἄτομα ἂν ἐποίει , ἀλλ’ οὐ διὰ γενέσεως καὶ ἀλλοιώσεως . καὶ ἄλλως , ὥσπερ ὁδὶ ὁ οἶνος καὶ τοδὶ τὸ μέλι καθ’ αὑτὰ ὄντα τὸ οἰνόμελι πεποιηκότα οὐ δύνανται καὶ ἐν ἄλλοις εὑρίσκεσθαι , οὕτως εἴπερ καὶ ὁ ἄνθρωπος καθ’ αὑτὸν ἦν συντεθεὶς τῃδὶ τῇ ὕλῃ καὶ ποιήσας τὸν Σωκράτην , ἐν ἑτέρᾳ ὕλῃ οὐκ ἄν ἠδυνήθη γενέσθαι , ὥστε καὶ ἕτερον ἄνθρωπον ποιῆσαι , μέχρις οὗ ἐχωρίσθη τῆς ὕλης μεθ’ ἧς τὸν Σωκράτην ἐποίησεν . ὅπερ οὐ συμβαίνει τοῖς μὴ χωριστὰ τὰ εἴδη λέγουσιν · οὐ γὰρ καθ’ αὑτόν φασιν εἶναι τὸν ἄνθρωπον καὶ τὸ εἶδος τοῦ ἀνθρώπου , ἀλλὰ τῇ ἐπινοία τοῦτον χωρίζουσιν ἐκ τῶν πολλῶν , ἐν τοῖς μερικοῖς δὲ τὴν τοιάνδε φύσιν τὸ εἶναι διδόασιν . εἰ μὲν οὖν ἦν , φησί , τὰ εἴδη καθ’ αὑτά , οὐκ ἂν ἐγίνετο τόδε τι · ἀλλὰ τὸ μὲν εἶδος τοιόνδε τι σημαίνει , τουτέστι ποιόν τι σημαίνει , οὐχ ἁπλῶς δὲ ποιόν , ἀλλὰ περὶ οὐσίαν τὸ ποιὸν ἀφορίζει , ἤτοι οὐσίαν τινὰ ποιότητα ἔχουσαν , καὶ τοῦτο διαφέρει τῆς ὕλης ὅτι ἐκείνη ἄποιός ἐστιν . ἀλλὰ τοιόνδε μὲν τὸ εἶδος σημαίνει , τόδε δέ τι καὶ ὡρισμένον καὶ καθ’ αὑτὸ δυνάμενον εἶναι οὐκ ἔστιν , ἀλλ’ ὁ ποιῶν καὶ γεννῶν ἐκ τοῦδε τοῦ εἴδους ποιεῖ καὶ γεννᾷ τοιόνδε , ἤτοι τὸ ἐξ ὕλης καὶ εἴδους . καὶ ὅταν γεννηθῇ , ἔστι τόδε τοιόνδε , τουτέστι σύνθετος οὐσία ἐξ ὕλης καὶ εἴδους . τοῦτο δὲ τὸ τόδε ὂν τοιόνδε ἐστὶν ὁ Καλλίας ἢ ὁ Σωκράτης · ὥσπερ γὰρ ἡ σφαῖρα ἡ χαλκῆ ἡδὶ ἐξ ὕλης καὶ εἴδους ἐστίν , οὕτω καὶ ὁ ἄνθρωπος ὁδὶ καὶ ὅλως τὸ ζῷον ἐξ ὕλης εἰσὶ καὶ εἴδους . οὕτω μὲν οὖν τὸ εἶδος τὸ ἔνυλον ποιεῖ περὶ τὴν ὕλην , καὶ ὅταν ποιήσῃ ἢ γεννήσῃ , ἔστιν · εἶδος δὲ αὐτὸ καθ’ αὑτὸ καὶ χωριστὸν οὐκ ἔστιν . Φανερὸν ἄρα ἐκ τῶν εἰρημένων ὅτι τὸ αἰτιᾶσθαι τὰ εἴδη ὡς ποιητικὰ τῶν τῇδε καὶ διδόναι αὐτοῖς ὕπαρξιν διὰ τοῦτο οὐδέν εἰσι χρήσιμα πρὸς τὰς γενέ|σεις καὶ τὸ ποιεῖν τὰς ἀτόμους οὐσίας · οὐδὲ εἶεν ἄν καθ’ αὑτὰς οὐσίαι διὰ τὸ ὡς εἴρηται τὰ τῇδε ποιεῖν . φανερὸν γάρ ἐστιν ἐπί τινων , οἷον ἐπ’ ἐμοῦ καὶ τῶν κατὰ μέρος ἀνθρώπων , ὅτι ὁ γεννήσας με πατὴρ οἷος ἐγώ ἐστιν ἐξ ὕλης καὶ εἴδους , ἀλλ’ οὐ χωριστὸν εἶδος . εἰ δ’ ἦσαν τὰ εἴδη αἴτια γενέσεως , ἔδει τοῦ πατρός μου μὴ ὄντος γενέσθαι ἐμέ . οὐ πάντῃ δὲ οἷος ἐγώ ἐστιν ὁ πατήρ μου , ἀλλὰ τῷ μὲν εἴδει ὁ αὐτός , τῷ δ’ ἀριθμῷ οὐκέτι . καὶ ἁπλῶς ἐπὶ τῶν φυσικῶν οἷον τὸ γεννῶν , τοιοῦτον καὶ τὸ γεννώμενον • ἄνθρωπος γὰρ ἐξ ἀνθρώπου γεννᾶται καὶ ἵππος ἐξ ἵππου , εἰ μή τι παρὰ φύσιν γένηται , ὥσπερ ἵππος οὐ διόλου ἵππον γεννᾷ · ἵππον μὲν γὰρ γεννᾷ ἵππῳ θηλείᾳ συνδυασθείς , ἀλλὰ καὶ ἡμίονον ὄνῳ συνιών . ἀλλὰ καὶ ταῦτα , φησίν , ὁ ἵππος καὶ ἡ ὄνος κατά τι κοινὸν τὸν ἡμίονον γεννῶσις · ὡς γὰρ ὁ Σωκράτη μετὰ τῆς Ξανθίππης κατὰ κοινόν τι τὸν ἄνθρωπον ἐγέννησε τοὺς αὐτοῦ παῖδας , οὕτω καὶ ὁ ἵππος μετὰ τῆς ὄνου κατὰ κοινόν τι τὸν ἡμίονον ἐγέννησεν · ἀλλὰ διὰ τὸ μὴ ὠνομάσθαι τὸ ἐγγύτατον γένος , τουτέστι τὸ κοινὸν καθ’ ὃ τὸν ἡμίονον ἐγέννησεν , οὐ φαίνεται τοῦτο , εἴη δ’ ἄν , φησίν , ἴσως τὸ κοινὸν οἷον ἡμίονος . ὥστε δῆλον ὅτι οὐ δεῖ ὡς παράδειγμα εἶδος κατασκευάζειν · μάλιστα γὰρ ἄν ἐν τούτοις ἐπεζητοῦντο , τουτέστιν αἱ ἐνέργειαι τῶν εἰδῶν μάλιστα ἐν τοῖς αἰσθητοῖς ἐφαίνοντο ἂν καὶ ἀτόμοις · ταῦτα γὰρ μάλιστα οὐσίαι . οὐ φαίνονται δ’ οὐδὲν περὶ τὴν γένεσιν αὐτῶν ἐνεργοῦντα , ἀλλ’ ἱκανόν ἐστι τὸ γεννῶν ποιῆσαι τὸ γεννώμενον μηδενὸς παραδείγματος φροντίζον · μήτε δὲ εἰς παράδειγμα ἀφορῶν τὸ γεννῶν γεννᾷ τὸ γεννώμενον , καί ἐστιν αἴτιον τὸ γεννῶν προσεχὲς τοῦ εἴδους τὸ εἶναι ἐν τῇ ὕλῃ · αὐτὸ γάρ ἐστι διὰ μέσης τῆς φύσεως τὸ τῷ εἴδει παρέχον τὸ εἶναι ἐν τῇ ὕλῃ , ἀλλ’ οὐ τὸ εἶδος καὶ τὸ παράδειγμα . καὶ ἐστὶ τὸ ὑπὸ τοῦ γεννῶντος ἐν ταῖς σαρξὶ καὶ ὀστέοις καὶ νεύροις εἶδος γεγονὸς ὁ Καλλίας καὶ ὁ Σωκράτης τῷ μὲν εἴδει οἱ αὐτοί , τῷ δ’ ἀριθμῷ ἕτεροι · ἑτέρα γὰρ ἡ ἑκάστου ὕλη · ὧν δὲ ἡ ὕλη ἑτέρα , καὶ αὐτὰ ἕτερα τῷ ἀριθμῷ . Ἀπορήσειε δ’ ἄν τις διὰ τί τὰ μὲν γίνεται καὶ τέχνῃ καὶ ἀπὸ ταὐτομάτου . Ἐπειδὴ πολλὰ τῶν ὄντων γίνεται καὶ ἀπὸ τέχνης καὶ ἀπὸ ταὐτομάτου , ὥσπερ εἴρηται ἐπὶ τῆς ὑγιείας , τινὰ δὲ ἀπὸ τέχνης μὲν γίνεται ὡς ἡ οἰκία , ἀπὸ ταὐτομάτου δ’ οὐδαμῶς οὐδέποτε γὰρ ἀπὸ ταὐτομάτου μηδενὸς κινοῦντος συνετέθησαν οἱ λίθοι καὶ γέγονεν οἰκία ) , ζητεῖ διὰ τί τοῦτο γίνεται . καὶ εἰπὼν λέγει τὴν αἰτίαν τοῦ οὕτω ταῦτα γίνεσθαι , ὅτι τῶν μέν , φησίν , ἡ ὕλη ἡ ἄρχουσα τῆς γενέσεως , τουτέστιν ἡ ὡς ἀρχὴ καὶ 466 αἰτία ὑποκειμένη ἐν τῷ ποιεῖν ἤτοι ἐν τῷ ποιεῖσθαι καὶ γίνεσθαί τι τῶν ἀπὸ τέχνης , ἐν ᾗ ὕλη ὑπάρχει τι μέρος τοῦ πράγματος ( εῖπε γὰρ καὶ πρότερον ὅτι ἡ θερμότης ἡ ἐν τῷ σώματι ἢ ὑγίειά ἐστιν ἢ ἕπεται αὐτῇ μέρος τι τῆς ὑγείας ) , ἡ ὕλη δὴ ἡ ὑποκειμένη ἐν τῷ γίνεσθαί τι τῶν ἀπὸ τέχνης ἡ μὲν τοιαύτη ἐστὶν ὡς δυναμένη κινεῖσθαι καὶ ὑφ’ ἑαυτῆς ὡς ἄν κινηθείη καὶ ὑπὸ τοῦ τεχνίτου , ἡ δὲ οὔ , ἀλλ’ ἔστιν ἀδύνατος κινηθῆναι ὑφ’ ἑαυτῆς ὡς ὑπὸ τέχνης κινεῖται · τοῦτό ἐστι τὸ αἴτιον τοὐ τὰ μὲν γίνεσθαι καὶ ἐκ ταὐτομάτου τὰ δὲ μή . ἐπειδὴ δὲ πάντα φυσικήν τινα κίνησιν ἔχει φέρεται γὰρ ὁ λίθος κάτω καὶ τὸ πῦρ ἄνω ) , λέγει ὅτι ὥσπερ καὶ τῶν ζῴων πολλὰ τὴν μὲν κατὰ τόπον κίνησιν κινοῦνται , ὡδὶ δὲ κινηθῆναι , οἷον φέρε εἰπεῖν ὀρχήσασθαι , οὐ δύνανται , οὕτω καὶ οἱ λίθοι καὶ τὰ ξύλα κάτω μὲν κινηθῆναι δύνανται φυσικῶς , ὡδὶ δὲ ὥστε ἀποτελέσαι οἰκίαν οὐδαμῶς , εἰ μὴ ὑπὸ τοῦ οἰκοδόμου , καὶ τὸ πῦρ ἄνω μὲν κινηθῆναι ὑφ’ ἑαυτοῦ δύναται , ὡδὶ δὲ ὥστε τὸν χαλκὸν ἐκπυρῶσαι οὐδαμῶς , εἰ μὴ ὑπὸ τοῦ χαλκέως . διὰ ταύτας οὗν τὰς αἰτίας τὰ μέν , οἷον οἰκία καὶ πλοῖον καὶ τὰ τοιαῦτα , οὐκ ἔσται ἄνευ τῶν ἐχόντων τὴν τέχνην , τὰ δέ , ὥσπερ ἡ ὑγίεια , ἔσται . εἶτα διαρθρῶν τὸν λόγον λέγει ὅτι τὰ καὶ ὑφ’ ἑαυτῶν δυνάμενα κινεῖσθαι οὐ μόνον ὑπὸ τῶν ἐχόντων τὴν τέχνην κινηθήσεται , ἀλλὰ καὶ κινηθήσεται ὑπὸ τῶν τοιούτων τῶν οὐκ ἐχόντων τὴν τέχνην . τρῖψις γάρ , ὡς πολλάκις εἴρηται , καὶ ὑπὸ τοὐ τεχνίτου γενήσεται καὶ ὑπὸ τοῦ τὴν τέχνην μὴ ἔχοντος . ἢ οὖν κινηθήσεται ὑπὸ τῶν τὴν τέχνην μὴ ἐχόντων , ἢ ἐκ μέρους , τουτέστιν ὑφ’ ἑαυτῶν · ἐπειδὴ γὰρ δύναται κινεῖσθαι καὶ ὑφ’ ἑαυτῶν , ποτὲ μὲν ὑπὸ τοῦ τεχνίτου κινηθήσεται , ποτὲ δὲ καὶ ὑπὸ τοῦ τὴν τέχνην μὴ ἔχοντος , ποτὲ δὲ καὶ ὑφ’ ἑαυτῶν . Δῆλον δ’ ἐκ τῶν εἰρημένων καὶ ὅτι πάντα τρόπον τινα γίνεται ἐξ ὁμωνύμου . Δείξας διὰ πλειόνων ὅτι οὐ μόνον ὁ ἄνθρωπος ἐξ ἀνθρώπου γίνεται ἀλλὰ καὶ ἡ οἰκία ἐξ οἰκίας ἡ γὰρ τέχνη , καθ’ ἣν ἡ οἰκία γίνεται , οὐδὲν ἄλλο ἐστὶν ἀλλ’ ἢ τὸ τῆς οἰκίας εἶδος ) , ὁμοίως καὶ ἡ ὑγίεια ἐξ ὑγιείας , λέγει ὅτι ἐκ τῶν εἰρημένων δῆλόν ἐστιν ὡς πάντα τρόπον τινὰ ἐξ ὁμωνύμου ἤτοι συνωνύμου γίνεται , εἰ μὴ κατὰ συμβεβηκός τι γίνεται . ἐκεῖνο γὰρ τὸ κατὰ συμβεβηκὸς γινόμενον οὐκ ἐκ συνωνύμου φήσει τις εἶναι , οἷον καθ’ αὑτὸ γινομένης τῆς οἰκίας κατὰ συμβεβηκὸς γίνεται τῷδε μὲν βλαβερὰ τῳδὶ δὲ ἡδεῖα . τὸ δὴ βλαβερὸν καὶ τὸ ἡδὺ οὕ φαμεν ἐκ συνωνύμου βλαβεροῦ καὶ ἡδέος γίνεσθαι · οὐ γὰρ ἔστι τέχνη τις αὐτῶν καὶ εἶδος . πάντα οὖν , φησί , τρόπον τινὰ ἐκ συνωνύμου γίνεται . τὸ δὲ τρόπον τινὰ καὶ μετ’ ὀλίγον τὸ ἢ ἐκ μέρους ὁμωνύμου πρόσκειται διὰ τὰ ἀπὸ τέχνης . οὐ γὰρ | οὕτως ἐξ οἰκίας ἐνεργείᾳ οὔσης οἰκία γίνεται , ὥσπερ ὁ ἄνθρωπος ἐξ ἀνθρώπου . ἔστιν οὗν ἡ οἰκία τρόπον τινὰ ἐκ συνωνύμου , ἢ ἐκ μέρους συνωνύμου , τουτέστι τρόπον μέν τινα ἐκ συνωνύμου ( ὁ γὰρ λόγος τῆς οἰκίας κατηγορεῖται καὶ κατὰ τῆσδε τῆς οἰκίας ) , τρόπον δέ τινα οὐκ ἐκ συνωνύμου · οὐ γὰρ ὑφέστηκεν ἡ οἰκία ἐξ ἧς γίνεται · διὸ τρόπον τινὰ αὖθις οὐκ ἐκ συνωνύμων . εἰπὼν δὲ ὅτι ἡ οἰκία ἐξ οἰκίας , ἐπειδὴ ὑπὸ τέχνης ἀλλ’ οὐκ ἐξ οἰκίας ἡ οἰκία γίνεται , τὴν αἰτίαν τοῦ πῶς τοῦτο λέγεται ἐπήγαγεν εἰπὼν ἡ γὰρ ἂρ τέχνη τὸ εἶδος , τουτέστιν ἡ τέχνη , ὑφ’ ἧς ἡ οἰκία γίνεται , οὐκ ἔστιν ἄλλο τι ἀλλ’ ἢ οἰκία · τὸ γὰρ εἶδος τῆς οἰκίας τὸ ἐν τῇ ψυχῇ ἀύλως ὂν τοῦ οἰκοδόμου ἐστὶν ἡ τέχνη , ὡς ἐν τῷ Γ τῶν Περὶ τῆς ψυχῆς δέδεικται . τὸ δὲ ἢ ἐκ μέρους συνωνύμου ἢ ἔχοντός τι μέρος τοιαύτην ἔχει τὴν ἔννοιαν · τὸ γὰρ θερμόν , ἐξ οὗ γέγονεν ἡ ὑγίεια , ἢ μέρος τι τῆς ὑγιείας ἐστὶν ἢ ἔχει μέρος αὐτῆς . αὐτὸς δὲ λίαν ἐναργῆ τῶν λεγομένων τέθεικε παραδείγματα , εἰπὼν τὸ γὰρ αἴτιον τοὐ ποιεῖν πρῶτον καθ’ αὑτὸ μέρος . ἡ θερμότης γὰρ ἡ διὰ τῆς κινήσεως καὶ τρίψεως ἐκτὸς γεγονυῖα θερμότητα ἐν τῷ σώματι ἐποίησεν · αὕτη δὲ ἡ ἐν τῷ σώματι γεγονυῖα θερμότης ἐστὶν ἡ ὑγίεια ἢ μέρος ὑγιείας . ἢ κάλλιόν ἐστι λέγειν ὅτι ἀκολουθεῖ αὐτῇ τῇ θερμότητι μέρος τῆς ὑγιείας , ἢ οὐ μέρος αὐτῇ τῆς ὑγιείας ἀκολουθεῖ , ἀλλ’ ἀκολουθεῖ τῇ θερμότητι αὐτὴ ἡ ὑγίεια . καὶ ἔστιν ἡ συναγωγὴ τοῦ λόγου τοιαύτη · ἡ θερμότης ἢ αὐτὴ ἡ ὑγίειά ἐστιν , ἡ εἴπερ οὐκ ἔστιν , ἀλλ’ οὖν ἀκολουθεῖ αὐτῇ μέρος τι τῆς ὑγιείας ἡ αὐτὴ ἡ ὑγίεια . καὶ ἡ μὲν τῶν λεγομένων μένων διάνοια αὕτη ἄν εἴη , καταστήσαις δ’ ἄν τὴν λέξιν ὧδε · πάντα γίνεται ἐξ ὁμωνύμου , ὅταν μὴ κατὰ συμβεβηκὸς γένηται · εἶτα ἐπάγει ὥσπερ τὰ φύσει καὶ τὰ ἑξῆς . εἰπὼν δὲ ὅτι ἡ ἐν τῇ κινήσει θερμότης ἡ ὑγίειά ἐστιν ἢ μέρος ὑγιείας ἢ ἀκολουθεῖ αὐτῇ μέρος ὑγιείας ἢ αὐτὴ ἡ ὑγίεια , ἐπήγαγε τὴν αἰτίαν τοῦ πῶς λέγεται ἡ ἐν τῇ κινήσει θερμότης ποιεῖν τὴν ὑγίειαν εἰπὼν διὸ καὶ λέγεται ποιεῖν , ὅτι ἐκεῖνο ποιεῖ , τουτέστι διὰ τοῦτο λέγεται ποιεῖν ἡ τρῖψις ἢ ἡ ἐν τῇ τρίψει θερμότης ὑγίειαν , ὅτι ἐκεῖνο , ὅπερ ποιεῖ ἡ τρῖψις , ποιεῖ τὴν ὑγίειαν · ἔστι δὲ ὃ ποιεῖ ἡ τρῖψις ἡ ἐν τῷ σώματι θερμότης , ᾗτινι θερμότητι ἀκολουθεῖ ἢ συμβέβηκεν ἡ ὑγίεια . οὕτω γὰρ χρὴ τῆς λέξεως ἀκούειν διὸ καὶ λέγεται ποιεῖν , ὅτι ἐκεῖνο ποιεῖ τὴν ὑγίειαν . τί δέ ἐστιν ἐκεῖνο τὸ τὴν ὑγίειαν ποιοῦν ; ἡ θερμότης , ᾧ , ἤτοι τῇ θερμότητι , ἀκολουθεῖ καὶ συμβέβηκεν ἡ ὑγίεια . καὶ ὥσπερ ἐν τοῖς συλλογισμοῖς ἀρχαὶ καὶ αἴτιά εἰσιν οἱ ὅροι ( τοῦτο γὰρ ἐδήλωσε | διὰ τοῦ οὐσία καὶ τί ἐστιν ) , αἴτιοι δ’ εἰσὶ τῶν συμπερασμάτων ( ἐκ γὰρ τῶν ὅρων γίνονται αἱ ἀποδείξεις ) , οὕτω καὶ ἐπὶ τῶν ἄπο τεχνης αἴτια εἰσιν αἰ γενέσεις ἀυτῶν . ὁμοίως ’δε τούτοις ἔχει τὰ ἀπὸ φύσεως · τὸ μὲν γὰρ σπέρμα ποιεῖ ὥσπερ ὁ τεχνίτης · ὥσπερ γὰρ ἐκεῖνος ἐν ἑαυτῷ ἔχει τὸ εἶδος τῆς οἰκίας ἢ ἄλλου τινὸς οὗ ἐστι ποιητής , οὕτω καὶ τὸ σπέρμα ἔχει ἐν ἑαυτῷ δυνάμει τὸ εἶδος . ἀφ’ οὗ δἑ τὸ σπέρμα , ἐστί πως ὁμώνυμον , τουτέστι συνώνυμον , τῷ γινομένῳ , ἐὰν μὴ πήρωμα ᾖ , ὡς ἐπὶ τοῦ ἡμιόνου · οὐ γάρ ἐστιν ὁ ἵππος , ἀφ’ οὗ τὸ σπέρμα τὸ τὸν ἡμίονον ποιῆσαν , συνώνυμος τῷ ἡμιόνῳ . καὶ τί λέγω συνώνυμος ; ὅλως γὰρ οὐδὲ τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ μεταλαμβάνει · οὐ γὰρ λέγεται ἡ ἡμίονος ἵππος . ὅτι δὲ πήρωμά ἐστιν ὁ ἡμίονος δῆλον ἐκ τοῦ μὴ γίνεσθαι ἡμίονον ἐξ ἡμιόνου · εἰ γὰρ μὴ ἦν πήρωμα ἀλλά τι τῶν φύσει συνισταμένων , ἐγέννα ἄν . εἰπὼν δὲ ὅτι ἀφ’ οὗ τὸ σπέρμα ἐστὶν ὁμώνυμον πώς ἐστι τῳ οἴα του σπέρματος γεγονότι , τινος ἕνεκα τὸ πως προσέθηκεν ἐπήγαγεν οὐ γὰρ πάντα οὕτω δεῖ ζητεῖν ὡς ἐξ ἀνθρώπου ἄνθρωπος · καὶ γὰρ γυνὴ ἐξ ἀνδρός , ὡς ἄν εἰ ἔλεγεν ὅτι οὐ χρὴ ἐπὶ πάντων τὸ συνώνυμον ζητεῖν · ἰδοὺ γὰρ γυνὴ ἐξ ἀνδρὸς γίνεται , καὶ ὅμως οὐ λέγεται ἡ γυνὴ ἀνήρ . ὥστε καλῶς πρόσκειται τὸ πῶς διὰ τὸ τινὰ μὲν συνωνυμεῖν τοῖς ἐξ ὧν γίνονται τινὰ δὲ μή . καὶ οἶμαι ὡς καὶ ἀνωτέρω , ὅτε ἔλεγεν ὅτι δῆλον ἐκ τῶν εἰρημένων ὅτι τρόπον τινὰ πάντα γίνεται ἐξ ὁμωνύμου ἢ μέρους ὁμωνόμου , διὰ τοῦτο προσετίθει ταῦτα , λέγω δὴ τὸ τρόπον τινὰ καὶ τὸ ἐκ μέρους · ὡς μὲν γὰρ ἄνθρωποι ὅ τε ἀνὴρ καὶ ἡ γυνὴ συνώνυμοί εἰσιν , ὡς δὲ ἀνὴρ καὶ γυνὴ οὐ συνώνυμοι · ὥστε ἐκ μέρους συνωνυμοῦσιν . ὁ δὲ ἐξ ἀνδρὸς ἀνὴρ οὐκ ἐκ μέρους ἀλλ’ ὁλοκλήρως · καὶ γὰρ καὶ ὡς ἄνθρωποι καὶ ὡς ἄνδρες συνώνυμοί εἰσιν . καὶ περιέργως δὴ ἀνωτέρω ταῦτα ἐξηγούμεθα , καὶ δεῖ κἀκεῖνα ὥσπερ τὰ τῇδε λέγεται ἐκδέχεσθαι . ἀλλὰ ταῦτα μὲν οὕτως ἴσως λέγονται , τὴν δέ λέξιν ὑπερβατῶς ἀναγνωστέον οὑτωσί · ἔστι γὰρ τὸ ἑξῆς καὶ ὑφ’ οὗ τὸ σπέρμα , ἐστί πὼς ὁμώνυμον , ἐὰν μὴ πήρωμα ᾖ’ διὸ ἡμίονος οὐκ ἐξ ἡμιόνου · εἶτα οὐ γὰρ πάντα οὕτω δεῖ ζητεῖν , ὡς ἐξ ἀνθρώπου ἄνθρωπος · καὶ γὰρ γυνὴ ἐξ ἀνδρός . εἰπὼν δὲ περὶ τῶν ἀπὸ τέχνης ἐκ ταὐτομάτου γινομένων λέγει καὶ περὶ τῶν ἀπὸ φύσεως , καί φησιν ὅσα δὲ ἀπὸ ταὐτομάτου ὥσπερ ἐκεῖ γίνεται , τὸ ὅσα ἀντὶ τοῦ ἐκεῖνα εἰπών . καὶ εἴη ἄν ὃ λέγει τοιοῦτον · ἐκεῖνα τῶν ἀπὸ φύσεως λέγομεν ἐκ ταὐτομάτου γίνεσθαι , ὅσων ἡ ὕλη οὐ μόνον ὑπὸ τοῦ ποιοῦντος σπέρματος ἀλλὰ καὶ ὑφ’ ἑαυτῆς δύναται κινεῖσθαι τὴν κίνησιν ἣν τὸ σάρμα κινεῖ . γίνεται γὰρ βοτάνη καὶ ἐκ σπέρματος καὶ χωρὶς σπέρματος διὰ τὸ δύνασθαι κινεῖσθαι τὴν τῆς βοτάνης ὕλην τὴν κίνησιν ἣν τὸ σπέρμα κινεῖ . ὅσων δὲ μὴ δύναται ἡ ὕλη καὶ ὑφ’ ἑαυτῆς κινεῖσθαι ὥσπερ ἐπὶ ἀνθρώπου , ταῦτα ἀδύνατον γενέσθαι ἄλλως πὼς , ἀλλὰ γίνονται ἐξ αὐτῶν τῶν γεννώντων αὐτὰ καὶ οὐκ ἐκ ταὐτομάτου . ἐν τῆ λέξει δὲ τῇ ὅσα δὲ ἀπὸ ταὐτομάτου ὥσπερ ἐκεῖ , τὸ ὥσπερ ἐκεῖ ἀντὶ τοῦ ὥσπερ ἐν τοῖς ἀπὸ τέχνης . Οὐ μόνον δὲ περὶ τῆς οὐσίας ὁ λόγος δηλοῖ τὸ μὴ γίνεσθαι τὸ εἶδος , ἀλλὰ περὶ πάντων ὁμοίως . Δείξας ὅτι τὸ τῶν οὐσιῶν εἶδος ᾗ εἶδος οὐ γίνεται , ἀλλὰ γίνεται περί τι ὑποκείμενον , λέγω δὴ τὴν ὕλην , λέγει ὡς οὐ μόνον ὁ δεικνύων λόγος τὸ οὐσιῶδες εἶδος ἤτοι τὴν οὐσίαν δείκνυσι μὴ γίνεσθαι , ἀλλὰ καὶ τἀς λοιπὰς κατηγορίας , ποσὸν ποιὸν καὶ τὰ λοιπά . ὥσπερ γὰρ ἡ χαλκῆ σφαῖρα γίνεται ἀλλ’ οὐ τὸ εἶδος τῆς σφαίρας , οὕτω καὶ λευκὸν ξύλον ἢ δίπηχυ γίνεται , ἀλλ’ οὐ λευκότης ἢ ποσότης . καὶ ὁδὶ μὲν ὁ χαλκὸς γίνεται ἐξ ὑποκειμένου τινος , οἶον σοατος , τὸ δε ειοος καὶ τὸ τι ἦν εἶναι χάλκος οὐ γίνεται . ἀλλ’ εἰ μήτε ἡ οὐσία μήτε τὸ ποιὸν μήτε τὸ ’πὸ σὸν γίνεται , τί ἂν διαφέροι τούτων ἡ οὐσία ; ἢ ὅτι ἐπὶ μὲν τῆς οὐσίας ἀναγκαῖον προϋπάρχειν ἑτέραν οὐσίαν · οἷον τοῦ Ἀλεξάνδρου , οὐσίας ὄντος , προϋπῆρχεν ὁ πατὴρ αὐτοῦ · ἐπ’ δὲ τοῦ λευκοῦ οὐκ ἀναγκαῖον προϋπάρχειν λευκόν , ἵνα ἐξ ἐκείνου γένηται , ἀλλὰ δυνάμει μόνον · τὸ γὰρ μὴ λευκὸν ξύλον δυνάμει ἐστὶ λευκόν . Ἐπεὶ δὲ ὁ ὁρισμὸς λόγος ἐστί , πᾶς δὲ λόγος ἔχει μερη . Δύo τινὰ ζητεῖ θαυμαστὰ καὶ τῆς αὐτοῦ ἇί ἀγχινοίας ἐπάξια . ἔστι δὲ τῶν δύο τὸ πρῶτον τοιοῦτον · ἐπειδὴ πᾶς λόγος μέρη ἔχει , ὡς δὲ ὁ λόγος ἅπας καὶ ὁ ὁρισμὸς πρὸς τὸ ὁριστὸν ἅπαν ἔχει , οὕτω καὶ τὸ τοῦ ὁρισμοῦ μέρος πρὸς τὸ μέρος τοὺ ὁριστοῦ , πότερον δεῖ τὸν τῶν μερῶν λόγον ἤτοι αὐτὰ τὰ μέρη ὁ γὰρ λόγος τοῦ μέρους αὐτὸ τὸ μέρος ἐστίν ) ἐνυπάρχειν ἐν τῷ τοῦ ὅλου λόγῳ , ὡς εἶναι τυχὸν τοιοῦτον τὸν τοῦ ἀνθρώπου ὁρισμὸν ζῷον πεζὸν δίπουν χεῖρας ἔχον καὶ κεΦαλήν , ἡ οὔ ; καὶ τὴν αἰτίαν τοῦ πῶς ἄν τοῦτο ἀπορήσειέ τις ἢ ζητήσειεν ἐπήγαγεν εἰπὼν ἐπ᾿ ἐνίων μὲν γὰρ φαίνονται ἐνόντα , ἐπ’ ἐνίων δὲ οὔ . εἰ δὲ τοῦτο , ἀξίως τὴν περὶ τούτου ζήτησιν ποιεῖται καὶ λέγει ἐπὶ τίνων μέν εἰσιν , ἐπὶ τίνων δ’ οὕ . τοῦ μὲν γὰρ κύκλου , φησίν , ὁ λόγος οὐκ ἔχει τὸν τῶν τμημάτων λόγον ἤτοι τὰ τμήματα οὐ γάρ φαμεν ὅτι κύκλος ἐστὶ σχῆμα ἐπίπεδον ὑπὸ γραμμῆς μιᾶς περιεχόμενον καὶ τὰ ἑξῆς τοῦ ὁρισμοῦ , ἔχον δύο τμήματα ) , ὁ δὲ τῆς συλλαβῆς ἔχει τὸν λόγον τῶν στοιχείων ( φαμὲν γὰρ ὅτι συλλαβή ἐστι σύλληψις συμφώνου μετὰ φωνήεντος ἢ φωνηέντων , ὥστε ἔνεστι τὰ μέρη τῆς συλλαβῆς ἐν τῷ λόγῳ αὐτῆς ) , καὶ διαιρεῖται ὁ κύκλος εἰς τὰ τμήματα ὥσπερ καὶ ἡ συλλαβὴ εἰς τὰ στοιχεῖα · εἴ δὲ διαιροῦνται ὁμοίως , διὰ τί ἐπ’ ἐκείνου μὲν οὔκ εἰσιν , ἐπὶ δὲ ταύτης εἰσί ; ταῦτα εἰπὼν πρὶν ἢ τὴν λύσιν ἐπενέγκαι τίθησι καὶ τὴν ἄλλην ἀπορίαν καὶ οὕτως αὐτὰς λύει , καί φησι · πότερον τὰ μέρη πρότερα τοῦ ὅλου ἢ οὔ ; εἰ μὲν οὖν πρότερα τὰ μέρη τοῦ ὅλου , ἐστὶ δὲ τῆς ὀρθῆς γωνίας μέρος ἡ ὀξεῖα ἐλάσσων γὰρ ὀρθῆς ἡ ὀξεῖα ) καὶ ὁ δάκτυλος τοῦ ζῴου , εἰ δὴ τὰ μέρη τοῦ ὅλου πρότερά ἐστι , προτέρα ἄν εἴη ἡ ὀξεῖα τῆς ὀρθῆς καὶ ὁ δάκτυλος τοῦ ἀνθρώπου . οὕτως εἰπὼν εὐθὺς λύει τὴν προσεχῶς ῥηθεῖσαν ἀπορίαν , λέγων ‘οὐ δοκεῖ δὲ τὸ μέρος πρότερον εἶναι τοῦ ὅλου᾿ . καὶ τὴν αἰτίαν συντόμως τέθεικεν εἰπὼν τῷ λόγῳ γὰρ λέγονται ἐξ ἐκείνων , τουτέστιν ἐν τῷ ὁρισμῷ τῶν μερῶν λαμβάνονται τὰ ὅλα , τὰ δὲ ἐν ὁρισμῷ τινος λαμβανόμενα πρότερά εἰσι τοὺ ὁριστοῦ · εἰ δὲ τοῦτο , πρότερον ἄρα τὸ ὅλον τοῦ μέρους . ὅτι δὲ εἰς τὸν τῶν μερῶν ὁρισμὸν τὰ ὅλα παραλαμβάνεται , δῆλον · φαμὲν γὰρ ὁριζόμενοι τὴν ὀξεῖαν γωνίαν ὅτι ὀξεῖα γωνία ἐστὶν ἡ ἐλάσσων ὀρθῆς , ὥστε εἴληπται ἡ ὀρθὴ ἐν τῷ τῆς ὀξείας λόγῳ . καὶ πάλιν δάκτυλός ἐστι μέρος ἀνθρώπου τοιονδί . λύει δὲ ταύτην τὴν ἀπορίαν καὶ ἄλλως , λέγων καὶ τῷ εἶναι ἄνευ ἀλλήλων πρότερα . τὸ δὲ λεγόμενόν ἐστιν ὡς εἰ ἔλεγε ῾καὶ ἐκ τούτου πάλιν πιστεύσειεν ἄν τις ὅτι πρότερά ἐστι τὰ ὅλα τῶν μερῶν , ὡς συναναιροῦντα αὐτά · τοῦ μέρους γὰρ μὴ ὄντος τὸ ὅλον ἐστίν , εἰ καὶ κολοβόν , τοῦ ὅλου δὲ μὴ ὄντος τὸ μέρος εἶναι οὐ δύναται.’ οὕτως οὗν τὴν δευτέραν ἀπορίαν θεὶς καὶ συντόμως αὐτὴν λύσας λύσει δ’ αὐτὴν μετ’ ὀλίγον καὶ δι’ ἄλλων πολλῶν ) ἐπανατρέχει ἐπὶ τὴν προτέραν τὴν λέγουσαν ὅτι διὰ τί ἐπὶ τινῶν μὲν οἱ τῶν μερῶν λόγ·οι ἤτοι τὰ μέρη ἐνυπάρχει τῷ τοῦ ὅλου λόγῳ , ὥσπερ ἐπὶ τῆς συλλαβῆς ἐλέγετο , ἐπὶ τινῶν δὲ οὔ , ὡς ἐπὶ τοῦ κύκλου , οὐ γάρ ἐστιν ἐν τῷ λόγῳ αὐτοῦ τὰ τμήματα . καὶ λύει αὐτὴν πολυειδῶς . ἀλλὰ πρὸ τῆς τῶν λεγομένων κτὰ μέρος σαφηνείας καλῶς ἄν ἔχοι ἡμᾶς διὰ βραχέων ὑπομνῆσαι τὸν ὅλον σκοπὸν τῆς λύσεως , δι’ ἧς ἂν τὴν ἀπορίαν λύσειε διεξοδικώτερον . ἔστι δὲ οὗτος · φησὶ γὰρ ὅτι τῶν μερῶν ὅσα μὲν ὑλικὰ καὶ ὕλης λόγον ἐπέχοντα , ὥσπερ ὀστᾶ καὶ νεῦρα , τούτων οἱ λόγοι ἤτοι αὐτὰ τὰ μέρη οὐ ληφθήσεται ἐν τῷ τοῦ εἴδους λόγῳ · ὅσα δὲ τῶν μερῶν οὐχ ὑλικά ἐστιν ἀλλὰ τοῦ εἴδους , οἷον τὸ πεζὸν τὸ δίπουν ( ταῦτα γὰρ οὐκ ἔνυλα ὡς χεῖρες καὶ πόδες ) , ταῦτα δὴ λέγω τὰ τοῦ εἴδους μέρη ληφθήσεται ἐν τῷ τοῦ ὅλου λόγῳ . ὥστε ἀπὸ τῆς ὁμωνυμίας τοῦ μέρους ἡ ἀπορία ἐνεφύη · μέρος γὰρ τὸ μέν ἐστιν ὡς ὕλης τὸ δ ὡς εἴδους . καὶ ταῦτα μὲν προείρηται μετρίως πρὸς τὸ εἰς τὰ μέλλοντα ὑπ’ αὐτοῦ λέγεσθαι εὐπαρακολουθητοτέρους ἡμᾶς γενέσθαι . αὐτὸς δὲ μέλλων τὴν ἀπορίαν λύειν διαίρεσιν ποιεῖται τοῦ μέρους , καὶ λέγει ὅτι τὸ μέρος πολλαχῶς λέγεται , ἕνα μὲν τρόπον τὸ μετροῦν τὸ ὅλον ὡς ὁ τρία ἀριθμὸς τοῦ ἐννέα · καταμετρεῖ γὰρ τὸν ἐννέα . ἀλλὰ τοῦτο μέν , φησί , τὸ τὸ ὅλον καταμετροῦν μέρος ἀφείσθω . ἐξ ὧν δὲ ἡ οὐσία ἐστὶ μερῶν , λέγων οὐσίαν τὸ εἶδος , περὶ τούτου σκεπτέον . καὶ λέγει τὰ τῆς οὐσίας σημαινόμενα , ἵνα δείξῃ ὅτι ὥσπερ οὐσία λέγεται καὶ τὸ εἶδος , οὐσία δὲ καὶ ἡ ὕλη , καὶ ἔτι μᾶλλον τὸ ἐξ ὕλης καὶ εἴδους , οὕτως καὶ τῶν μερῶν τὰ μέν ἐστι τοῦ εἴδους τὰ δὲ τῆς ὕλης καὶ τὸ ὅλον τοῦτο ὑλικά . τὰ μὲν δὴ τοῦ εἴδους μέρη , ὥσπερ εἴρηται , ληφθήσεται ἐν τῷ τοῦ ὅλου ἤτοι τοῦ εἴδους λόγῳ , τὰ δὲ ὑλικὰ οὐδαμῶς . εἰ οὖν ἐστι , φησί , τὸ μὲν ὕλη τὸ δὲ εἶδος τὸ δ᾿ ἐκ τούτων , ἐξ ὕλης δηλαδὴ καὶ εἴδους , καὶ ἡ οὐσία ἥ τε ὕλη καὶ τὸ εἶδος καὶ τὸ ἐκ τούτων , ἔστι μὲν ὦς καὶ ἡ ὕλη μέρος τινὸς λέγεται , ἔστι δ’ ὡς οὗ . τοῦ μὲν γὰρ συνθέτου λέγεται μέρος , τοῦ δὲ εἴδους οὐ λέγεται . ἀλλὰ μέρη λέγεται καὶ ἐστὶ τοῦ εἴδους ἐξ ὧν ὁ λόγος ἐστὶν αὐτοῦ · ταῦτα δ’ ἐστὶ τὰ γένη καὶ αἱ διαφοραί . εἰπὼν δὲ ὅτι ἡ ὕλη τινὸς μὲν λέγεται μέρος , τινὸς δ’ οὔ , τίθησι παραδείγματα λέγων οἷον ἡ σὰρξ τῆς μὲν κοιλότητος οὐκ ἔστι μέρος , καίτοι οὖσα ὕλη αὐτῆς καὶ πεφυκυῖα γίνεσθαι ἐν αὐτῇ , οὐκ ἔστι δὲ μέρος αὐτῆς ὅτι οὐχ ὡρισμένον ἐστ’ τὸ ὃ ὑπόκειται τῇ κοιλότητι · κοῖλον γὰρ καὶ ἐν λίθοις καὶ ἐν ξύλοις καὶ ἐν χαλκῷ καὶ ὅλως ἐν ἅπασιν ἢ τοῖς πλείστοις σώμασι θεωρεῖται . τῆς δὲ σιμότητός ἐστι μέρος ἡ σάρξ · σιμότητα γὰρ ἐκτὸς σαρκὸς εὑρηκέναι ἀμήχανον · πᾶν γὰρ σιμὸν ἐν σαρκὶ μόνῃ τὸ εἷναι ἔχει καὶ ἐπὶ τούτῳ τυγχάνει οὖσα μέρος τῆς σιμότητος ἡ σάρξ . καὶ πάλιν τοὐ μὲν αἰσθητοῦ τουδὶ καὶ μερικοῦ ἀνδριάντος ἐστὶ μέρος ὁ χαλκός , τοὐ δ ὡς εἴδους λεγομένου ἀνδριάντος οὐκ ἔστιν . εἰπὼν δὲ καὶ τὸ εἶδος τοὺ ἀνδριάντος ἀνδριάντα , καὶ τὸν χαλκοῦν τουτονὶ καὶ μερικὸν ἀνδριάντα εἰπὼν δὴ καὶ αὐτὸν ἀνδριάντα , ἐπειδή τις ἴσως ἔμελλε λέγειν ὅτι τὸ μὲν τοὐ ἀνδριάντος εἶδος λέγειν ἀνδριάντα ἔστω , τὸν δὲ σύνθετον καὶ μερικὸν διὰ τί ἀνδριάντα φαμὲν ἀλλ᾿ οὐ χαλκόν ; πρὸς ταῦτα ἀπαντῶν λέγει ὅτι λεκτέον γὰρ τὸ εἶ δὸς καὶ ᾗ εἶ δὸς ἔχει ἕκαστον , τὸ δὲ ὑλικὸν οὐδέποτε καθ’ ἑαυτὸ λεκτέον . καὶ εἴη ἂν τὸ λεγόμενον ἴσον τῷ ἐπειδὴ τὰ πράγματα ἀπὸ τοῦ εἴδους χαρακτηρίζεται ἀλλ’ οὐκ ἀπὸ τῆς ὕλης , λεκτέον ἐπὶ πάντων τὸ εἶδος καὶ ᾗ εἶδος ταύτα λεγέσθω , εἰ μὲν ἀνδριάντος ἀνδριάς , εἰ δὲ τρίποδος τρίπους , καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ὁμοίως , ἀλλ’ οὐ τὴν ὕλην , οὐδὲ ἀπὸ ταύτης ὀνομάζειν αὐτὰ χρή . εἰ γάρ ἐστιν ὁ χαλκὸς ἐξ ὕδατος , οὐχ ὕδωρ αὐτὸν λέγειν δίκαιον , ὢ ἀπὸ του εἰδους αὐτοῦ χαλκον . εἰπὼν δὲ ὅτι ἡ ὕλη ποτὲ μὲν μέρος γίνεταί τινος ποτὲ δ’ οὔ , καὶ μεταξὺ λύσας τὴν δυναμένην φέρεσθαι ἣν ἐξεθέμην ἀπορίαν , λέγει τὴν αἰτίαν τοῦ πῶς μὲν ἐπὶ τῆς συλλαβῆς ἐν τῷ λόγῳ αὐτῆς λαμβάνεται τὰ στοιχεῖα , ἐπὶ δὲ τοῦ κύκλου τὰ τμήματα οὐδαμῶς , καί φησιν ὅτι ἐπὶ μὲν τῆς συλλαβῆς λαμβάνεται τὰ στοιχεῖα διὰ τὸ μέρη εἶναι τοῦ κατὰ τὸν λόγον εἴδους αὐτῆς , ὥσπερ καὶ τὸ ζῷον πεζὸν δίπουν μέρη εἰσὶ ἀνθρωπείου εἴδους , τὰ δὲ τοῦ εἴδους μέρη ἐξ ἀνάγκης ἐν τῷ ὁρισμῷ αὐτοῦ παραλαμβάνεται · εἰ δὴ τὰ μέρη τοὐ εἴδους ἐξ ἀνάγκης ἐν τῷ λόγῳ αὐτοῦ λαμβάνεται , τὰ δὲ στοιχεῖα μέρη ἐστὶ τοῦ κατὰ τὸν λόγον εἴδους τῆς συλλαβῆς , εὐλόγως , μᾶλλον δ’ ἀναγκαίως ἐν τῷ λόγῳ αὐτῆς τυγχάνει ὄνια . τὰ δὲ τμήματα τοῦ κύκλου οὐκ ἔστι μέρη τοῦ εἴδους τοῦ κύκλου , ἀλλὰ τὸ σχῆμα τὸ ἐπίπεδον τὸ περιεχόμενον ὑπὸ μιᾶς γραμμῆς , τὸ πάσας τὰς ἀπὸ τοῦ κέντρου εὐθείας πρὸς τὴν περιφέρειαν πιπτούσας ἴσας εἶναι ἀλλήλαις . οὐκ ἔστι δὴ τὰ τμήματα μέρη τοῦ εἴδους τοῦ κύκλου ἀλλὰ ὕλη , ὡς ὁ χαλκὸς ἀνδριάντος , καὶ διὰ τοῦτο οὐ λαμβάνεται ἐν τῷ λόγῳ αὐτοῦ . ἀλλὰ πῶς τὰ τμήματα ὑλικά ἐστι , τὰ δὲ στοιχεῖα τῆς συλλαβῆς οὐδαμῶς ; ἢ ὅτι τὰ μὲν στοιχεῖα οὐκ ἀπεσύλησεν ἡ διάνοια ἀπὸ αἰσθητῶν τινων στοιχείων καὶ παρ’ ἑαυτῇ ἔχει , τὰ δὲ τμήματα δῆλον ὡς ἀπὸ αἰσθητῶν τινων τμημάτων χωρίσασα ἐν ἑαυτῇ ἔχει . ἀλλ’ εἴπερ αὐτὰ τῆς ὕλης ἐχώρισε , δῆλον ὡς οὔκ εἰσιν ὕλη οὐδ’ ὅλως ὡς ὕλη τῷ κύκλῳ ὑπόκεινται . ἢ καὶ οὕτως ὑλικά ἐστι · τὸ μὲν γὰρ εἶδος ἰοῦ κύκλου καὶ ἁπλῶς πᾶν εἶδος αὐτὸ καθ’ αὑτὸ ἀμερὲς καὶ ἀσώματόν ἐστιν , εἰ καὶ συνδιίσταται τῇ ἐν ᾗ ἐστιν ὕλῃ καὶ ἐν διαστάσει δι’ αὐτὴν γίνεται · τὰ μὲν δὴ εἴδη ἀδιάστατα πάντῃ πάντως καὶ ἀμερῆ τυγχάνει , τὰ δὲ τμ·ήματα κἄν ἐκ τῶν αἰσθητῶν χωρισθῇ , ἀλλ’ οὗν διάστημά τι νοεῖται ὑπὸ περιφερείας καὶ εὐθείας περιεχόμενον , τὸ δὲ διάστημα οὐκ ἄλλου ἀλλ’ ἢ τῆς ὕλης ἐστίν · ἐπὶ δὲ τῶν στοιχείων οὐδεμίαν διάστασιν ἐννοεῖν ἔξεστιν . ὅμως , φησίν , εἰ καὶ μέρη ὡς ὕλη τὰ τμήματά ἐστι τοῦ κύκλου , ἀλλ’ ἐγγύτερόν εἰσι τοὐ εἴδους καὶ μᾶλλον αὐτῷ πλησιάζει ἤπερ ὁ χαλκός , ὅταν ἡ στρογγυλότης τοῦ τμήματος ἢ καὶ τοῦ κύκλου ἐν χαλκῷ γένηται . τὸ γὰρ διάστημα τὸ ἐν τῷ χαλκῷ τμήματι ὂν οὐ ταὐτόν ἐστι τῷ ἐν τῷ χωρισθέντι νοουμένῳ , ὥστε τὸ χωρισθὲν τμῆμα μᾶλλον ἐγγίζει τῷ εἴδει ἤπερ τὸ ἀχώριστον καὶ ἐν ὕλῃ τινὶ καὶ ὑποκειμένῳ ὄν . ὅτι δὲ τὰ διάστασίν τινα ἔχοντα ὡς ὕλη εἰσὶ καὶ ἐπὶ τούτῳ ἐν τῷ ὁρισμῷ τῶν εἰδῶν οὐ λαμβάνεται , πιστοῦται τοῦτο καὶ ἐκ τῆς συλλαβῆς λέγων ὅτι οὐδὲ πάντα τὰ στοιχεῖα μέρη εἰσὶ τῆς κατά τὸν λόγον καὶ τὸ εἶδος συλλαβῆς · οὐ γὰρ καὶ τὰ κήρινα στοιχεῖα ἢ τὰ διὰ τοὺ μέ|λανος ἐν τῷ χάρτῃ ἐγγραφέντα , διὰ τὸ καὶ ταῦτα διάστασιν ἔχειν καὶ μέρη γίνεσθαι τῆς συλλαβῆς ὡς ὕλη , ὥσπερ ὁ χαλκὸς τοὺ ἀνδριάντος . εἰπὼν δὲ οἷον ταδὶ τὰ κήρινα ἐπήγαγεν ἢ τὰ ἐν τῷ ἀέρι . ἐπειδὴ γὰρ ἡ φωνὴ ἢ πλῆξίς ἐστιν ἀέρος ἢ πεπληγμένος ἀήρ , δῆλον ὅτι , ὅταν λέγωμεν , συσχηματίζεται ὁ ἀὴρ τοῖς λεγομένοις καὶ τρόπον τινὰ βῆτα καὶ γάμμα καὶ ἄλφα καὶ τὰ λοιπὰ γίνεται . ἀλλὰ περὶ μὲν τοῦ ὅπως ὁ ἀὴρ συσχηματίζεται τοῖς μένοις εἴρηται ἀκριβέστερον ἐν τῷ B λόγῳ τῆς Περὶ ψυχῆς πραγματείας , ὅτε καὶ αὐτὸς ἐκεῖσε περὶ φωνῆς ἔλεγεν . Καὶ γὰρ ἡ γραμμὴ οὐκ εἰ διαιρουμένη εἰς τὰ ἡμίση φθείρεται , ἢ ἄνθρωπος εἰς τὰ ὀστᾶ καὶ νεῦρα καὶ σάρκας , διὰ τοῦτο καὶ εἰσὶν ἐκ τούτων . εἰπὼν ὅτι τὰ τμήματα οὐ λαμβάνεται εἰς τὸν τοῦ κύκλου λόγον οὐδ’ ὁ χαλκὸς εἰς τὸν τοῦ ἀνδριάντος , ὅτι ὡς ὕλη εἰσίν , ἀλλ’ ἐκεῖνα δεῖ εἰς τοὺς τῶν εἰδῶν λόγους λαμβάνειν ἐξ ὧν τὸ εἶδός ἐστιν , οὐκ ἔστι δὲ ὁ ὡς εἶδος κύκλος ἐκ τῶν τμημάτων , οὐδὲ ὁ ἀνδριάς , αὐτὸ δὴ λέγω τὸ τοῦ ἀνδριάντος εἶδος , ἐκ τοῦ χαλκοῦ , ὁμοίως δὲ οὐδὲ τὸ τί ἦν εἷναι ἀνθρώπῳ ἐκ τῶν σαρκῶν καὶ ὀστῶν οὐδὲ γραμμή ἐστιν ἐκ τῶν ἡμίσεων , ἐπειδὴ ἔμελλέ τις πρὸς ταῦτα ἐνίστασθαι καὶ λέγειν , ὡς εἰ μή ἐστιν ἡ γραμμὴ ἐκ τῶν τμημάτων καὶ ὁ ἄνθρωπος ἐκ σαρκῶν καὶ νεύρων καὶ ὀστῶν , πῶς διαιρουμένη ἡ γραμμὴ εἰς τὰ ἡμίση καὶ ὁ ἄνθρωπος εἰς ὀστᾶ καὶ νεῦρα φθείρονται , ὥστε δηλονότι καὶ ὁ ἄνθρωπος ἐκ σαρκῶν ἐστι καὶ νεύρων καὶ ἡ γραμμὴ ἐκ τῶν ἡμίσεων καὶ ἁπλῶς πᾶν ἐκ τῶν εἰς ἃ διαιρεῖται · εἰ δὲ τοῦτο , καὶ ληφθήσονται ἄρα εἰς τοὺς ὁρισμοὺς αὐτῶν · πρὸς δὴ ταῦτα ἀπαντῶν λέγει , οὐ γὰρ εἰ διαιρεῖται ὁ ἄνθρωπος καὶ ἡ γραμμή , ἡ μὲν εἰς τὰ ἡμίση ὁ δὲ εἰς σάρκας καὶ ὀστᾶ , καὶ φθείρεται , ἤδη καὶ ἐκ τούτων εἰσὶν οὕτως ὡς ὄντων τῆς οὐσίας καὶ τοῦ εἴδους μερῶν , ἀλλ᾿ ὡς ἐξ ὕλης , τουτέστιν ὑλικὰ μέρη ἐστὶ καὶ οὐ τοῦ εἴδους . καὶ τοὺ μὲν συνθέτου τοῦ ἐξ ὕλης καὶ εἴδους εἰσὶ μέρη , τοῦ δ’ εἴδους , οὗ ἐστιν ὁ λόγος καὶ ὁ ὁρισμός , οὗκ εἰσιν . εἰ μὲν γὰρ ἦσαν οἱ λόγοι τῶν συνθέτων , εἰκὸς ἦν λαμβάνεσθαι καὶ ταῦτα εἰς τοὺς ὁρισμοὺς αὐτῶν · ἐπεὶ δὲ τῶν εἰδῶν εἰσι , πῶς ἄν ληφθήσεται ταῦτα ; καὶ ἐπὶ τούτῳ εἰ μὲν τὸ σύνθετον κατὰ συμβεβηκὸς ὁρίσαιτό τις κυρίως γὰρ τῶν εἰδῶν εἰσιν οἱ ὁρισμοί , τῶν δὲ συνθέτων , ὡς δείξει προιών , οὔκ εἰσιν ) , ἐνέσται ἐν τοῖς λόγοις τῶν συνθέτων ὁ τῶν τοιούτων , χειρός φημι καὶ ὀστῶν καὶ τῶν τοιούτων , λόγος , τουτέστιν αὐτὰ τὰ μέρη ληφθήσεται ἐν τῷ τῶν συνθέτων λόγῳ . τοῖς δέ , ἤτοι ἐν τοῖς λόγοις τῶν μὴ συνθέτων ἤτοι τῶν εἰδῶν , οὐχ ὑπάρξει τὰ τοιαῦτα , ἐὰν μὴ ᾖ ὁ λόγος , ἐν ᾧ ταῦτα μέλλει ἐνεῖναι , τοῦ συνθέτου . καὶ ἔστιν ὡς ἐκ τούτων τὰ σύνθετα ὡς ἐξ ἀρχῶν καὶ φθείρονται εἰς αὐτά , τὰ δ’ ἁπλᾶ , αὐτὰ δὴ τὰ εἴδη , | οὔτε εἰσὶν ἐκ τούτων ὡς ἐξ ἀρχῶν οὔτε φθείρεται εἰς αὐτά · καὶ διὰ τοῦτο οὐ φοβηθησόμεθα τὴν ἀπορίαν τὴν λέγουσαν ὅτι εἰ μή εἰσιν ἐξ αὐτῶν , πῶς εἰς αὐτὰ διαιρεῖται καὶ φθείρεται ; οὐ γὰρ τὸ εἶδος εἰς αὐτὰ διαιρεῖται ἀλλὰ τὸ σύνθετον . εἰπὼν δὲ ὅτι ἔνια μὲν φθείρεται εἰς αὐτὰ ἔνια δ᾿ οὐδαμῶς , λέγει τίνα μὲν τὰ φθειρόμενα εἰς αὐτὰ καὶ τίνα μή , ὅτι ὅσα μὲν οὖν συνειλημμένα τὸ εἶδος καὶ ἡ ὕλη ἐστί , τουτέστιν ὅσα μὲν ἐξ ὕλης καὶ εἴδους ἐστίν , οἷον τὸ σιμόν ( τοῦτο γὰρ οὐδὲ τῷ λόγῳ τῆς ὕλης χωρίσαι δυνατόν ) ἢ ὁ χαλκοῦς κύκλος καὶ γὰρ οὗτος συνειλημμένος ἐστὶ τῇ ὕλῃ ) , ταῦτα φθείρεται εἰς αὐτὰ καὶ μέρος αὐτῶν ἐστιν ἡ ὕλη · ὅσα δὲ οὐ συνείληπται τῇ ὕλῃ , ἄνευ δὲ ὕλης ἐστίν , ὡς τὰ εἴδη , ὧν δὴ καὶ μόνων οἱ λόγοι εἰσί τῶν γὰρ συνθέτων , θέτων ὡς δείξει , λόγοι οὔκ εἰσι ) , τούτων δὴ τῶν εἰδῶν οὔτε μέρη εἰσὶ ταῦτα , τὰ ὀστᾶ δηλονότι καὶ αἱ σάρκες , οὔτε φθείρεται εἰς αὐτά , ἢ ὅλως ἢ οὔτοι οὕτω γε . ὅλως μὲν οὖν οὐ φθείρεται ὁ ἄνθρωπος ἐμοῦ φθειρομένου , ὅτι μετὰ τὴν ἐμὴν φθορὰν ἐκεῖνος πάλιν ἐστίν · ἀλλ’ ἐπειδὴ ἐγὼ ὑπ’ ἐκεῖνόν εἰμι καὶ μέρος ὢν αὐτοῦ τυγχάνω , ἐμοῦ φθειρομένου φθείρεται κατὰ συμβεβηκὸς κἀκεῖνος . ὥστε τῶν συνθέτων ταῦτα τὰ ὡς ὕλη εἰσὶ μέρη καὶ ἀρχαί , τῶν δὲ εἰδῶν οὔτε μέρη οὔτε ἀρχαί . καὶ διὰ τὸ εἶναι τῶν συνθέτων ταῦτα μέρη φθείρονται πάλιν τὰ σύνθετα εἰς αὐτά , ὁ μὲν πήλινος ἀνδριὰς εἰς πηλὸν καὶ ἡ χαλκῆ σφαῖρα εἰς χαλκὸν καὶ ὁ Καλλίας εἰς σάρκα καὶ ὀστᾶ καὶ ὁ κύκλος εἰς τὰ τμήματα · ἐστὶ γὰρ ἐν τοῖς τμήμασιν ὅπερ ἐν αὐτοῖς συνείληπται ὡς ὕλη , τοῦτο δ’ ἐστὶν ἣν νοσῦμεν , ὥσπερ εἴρηται , ὑπὸ εὐθείας καὶ περιφερείας περιεχομένην . εἰπὼν δὲ ὅτι καὶ ὁ κύκλος φθείρεται εἰς χαλκόν , ἐπειδὴ κύκλος λέγεται καὶ ὁ μερικὸς καὶ σύνθετος , λέγεται δὲ κύκλος καὶ τὸ τοῦ κύκλου εἶδος , αὐτὸ δὲ ὡς δέδεικται οὔτε γίγνεται οὔτε φθείρεται , ἐπήγαγεν ὁμωνύμως γὰρ λέγεται ὁ κύκλος ὅ τε ἁπλῶς καὶ ὁ καθ’ ἕκαστον , δυνάμει λέγων ὅτι εἰπόντες ὡς ὁ κύκλος φθείρεται , οὐ δεῖ ταράττεσθαι καὶ κύκλον φθείρεσθαι ὑπολαμβάνειν ἡμᾶς λέγειν τὸν καθόλου καὶ τὸ εἶδος , ἀλλὰ τὸν μερικόν . ἐπὶ μὲν γὰρ τῶν καθ’ ἕκαστα ἀνθρώπων , ἐπειδὴ κεῖται αὐτοῖς σὺν τῷ κοινῷ ὀνόματι τῷ ἄνθρωπος καὶ ἴδιον ὄνομα οἷον τὸ Καλλίας , τὸ Μίκαλλος , οὓ φαμεν ὅτι φθείρεται ἄνθρωπος ἀλλ’ ὅτι Καλλίας ἢ Μίκαλλος · ἐπὶ δὲ τῶν κύκλων , ἐπειδὴ οὐκ ἐτέθη αὐτοῖς ὀνόματα ἀλλὰ καὶ ὁ καθόλου καὶ ὁδὶ ὁ μερικὸς κύκλοι λέγονται , ἐπὶ τούτῳ φαμὲν ὅτι φθείρεται ὁ κύκλος · κλος · εἰ δ’ ὁ χαλκοῦς κύκλος ἱμάτιον φέρε εἰπεῖν ἐκαλεῖτο , οὐκ ἂν ἐλέγομεν ὅτι ὁ κύκλος φθείρεται ἀλλ’ ὅτι τὸ ἱμάτιον , ὥσπερ οὐδὲ ἄνθρωπόν φαμεν φθείρεσθαι ἀλλὰ Καλλίαν ἢ Μίκαλλον.| Εἴρηται μὲν οὖν καὶ νῦν τἀληθές , ὅμως δ’ ἔτι σαφέστερον εἴπωμεν ἐπαναλαβόντες . Διαρθροῖ καὶ τὴν ἑτέραν ἀπορίαν τὴν λέγουσαν πότερον τὰ μέρη εἰσὶ πρότερα ἢ τὰ ὅλα . λέγει δὴ ὅτι ὅσα μὲν μέρη εἰσὶ τοῦ εἴδους , ὥσπερ τὸ ζῷον καὶ τὸ πεζὸν καὶ τὸ δίπουν τοῦ ἀνθρώπου , ταῦτα πρότερα τοῦ ἀνθρώπου · ὅσα δὲ οὐκ ἔστι τοὺ εἴδους ἀλλὰ τοὺ συναμφοτέρου , ὡς τὰ νεῦρα καὶ τὰ ὀστᾶ , ὕστερα · σὰρξ γὰρ καὶ ὀστᾶ τοῦ ὅλου ἤτοι τοῦ ἀπλῶς ἀνθρώπου ὕστερα . καὶ διὰ τοῦτο οὐκ ἔστιν ἡ ὀξεῖα γωνία προτέρα τῆς ὀρθῆς , ὅτι οὐ διαιρεῖται ὁ λόγος τῆς ὀρθῆς εἰς τὸν λόγον τῆς ὀξείας ὥσπερ ὁ τοῦ ἀνθρώπου εἰς τὸν τοῦ πεζοῦ καὶ δίποδος , ἀλλὰ μᾶλλον ὁ λόγος τῆς ὀξείας διαιρεῖται εἰς τὴν ὀρθήν · ὁ γὰρ ὁριζόμενος τὴν ὀξεῖαν χρῆται τῇ ὀρθῇ · ὀξεῖα γάρ ἐστιν ἡ ἐλάττων ὀρθῆς . ὁμοίως δὲ καὶ ὁ κύκλος καὶ τὸ ἡμικύκλιον ἔχουσιν . ὁ γὰρ ὁριζόμενος τὸ ἡμικύκλιον τῷ κύκλῳ αὐτὸ ὁρίζεται · ἡμικύκλιον γάρ ἐστι σχῆμα τὸ περιεχόμενον ὑπό τε τῆς διαμέτρου καὶ κύκλου περιφερείας . ὡσαύτως καὶ ὁ δάκτυλον τῷ ὅλῳ · δάκτυλος γάρ ἐστι τὸ τοιονδὶ τοῦ ἀνθρώπου μέρος . ἐπειδὴ οὖν τὰ μὲν μέρη ὁρίζονται ὑπὸ τῶν ὅλων , ταῦτα δὲ οὐ διὰ τῶν μερῶν , ἔστιν ἄρα τὰ ὅλα πρότερα τῶν μερῶν · τὸ γὰρ ὁριστὸν ὕστερον τῶν δι’ ὧν ὁρίζεται . ἐπὶ δὲ τῶν εἰδῶν ἔμπαλιν ἔχει · ἐπειδὴ γὰρ αὐτὰ διὰ τῶν μερῶν ὁρίζεται , τὰ μέρη δὲ δι’ ἐκείνων οὐδαμῶς , ὕστερα τὰ ὅλα ἤτοι τὰ εἴδη τῶν οἰκείων μερῶν . ὥστε ὅσα τῶν μερῶν ὡς ὕλη , ταῦτα ὕστερα τῶν ὅλων · ὅσα δὲ ὡς τοῦ λόγου καὶ τῆς οὐσίας τῆς κατὰ τὸν λόγον , τουτέστι τοῦ εἴδους , ταῦτα πρότερα τοὺ ὅλου . ἐπεὶ δὲ ἡ τῶν ζῴων ψυχή τοῦτο γὰρ οὐσία τοῦ ἐμψύχου ) 20 ἡ κατὰ τὸν λόγον οὐσία καὶ τὸ εἶδος καὶ τὸ τί ἦν εἶναι τῷ τοιῷδε σώματι . ἔτι τὰ περὶ τοῦ ὅλου καὶ μέρους διαρθροῖ καί φησιν ἐπειδὴ ἡ τῶν ζῴων ψυχή ἐστι τὸ εἶδος αὐτῶν ( ἐντελέχεια γάρ ἐστι φυσικοῦ ὀργανικοῦ σώματος δυνάμει ζωὴν ἔχοντος , ὡς ἐν τῷ Β τῶν Περὶ ψυχῆς εἴρηται ) , καὶ κατὰ τὴν ψυχὴν εἰδοποιεῖται τὰ ζῷα , καὶ αὕτη ἐστὶν ἡ κατὰ τὸν λόγον οὐσία καὶ τὸ εἶδος τῷ τοιῷδε σώματι · ὡς γὰρ τὸ σχῆμα τοῦ ἀνδριάντος ἐν ὕλῃ ἐστὶ τῷ χαλκῷ , οὕτω καὶ ἡ ψυχὴ τῶν ζῴων ἐν τῷ τοιῷδε σώματι ὡς εἶδος ἐν ὕλῃ ἐστίν . εἰπὼν δ’ ὅτι ἡ ψυχὴ τὸ εἶδός ἐστι τῶν ζῴων , κατασκευάζει τοῦτο ἐκ τῶν μερῶν τῶν ζῴων , λέγων ἕκαστον γοῦν τὸ μέρος , ἐὰν ὁρίζηται καλῶς τὸ μέρος , οὐκ ἄνευ τοῦ ἔργου ὁριεῖται εἰ γάρ τις καλῶς ὁρίζεται τὴν χεῖρα τοῦ ἀνθρώπου , οὐκ ἄνευ τοῦ ἔργου ὁριεῖται · τὸ δὲ ἔργον αὐτῆς ἄνευ αἰσθήσεως καὶ ψυχῆς οὐχ ὑπάρξει αὐτῇ . εἰ δὴ ἡ χεὶρ ἐν τῶ τὸ οἰκεῖον ἔργον ἀποτελεῖν εἰδοποιεῖται , τοῦτο δ’ ἄνευ αἰσθήσεως καὶ ψυχῆς ἀδύνατόν ἐστιν αὐτῇ ὑπάρξαι , καὶ φανερὸν ὅτι εἶδος τῆς χειρὸς ἡ αἴσθησις ἢ ἡ ἀπὸ τῆς ψυχῆς χο|ρηγουμένη αὐτῇ δύναμις πρὸς τὸ τὸ οἰκεῖον ἔργον ἀποτελεῖν φανερὸν ὅτι καὶ τῶν ζῴων ἡ κατὰ τὸν λόγον οὐσία καὶ τὸ εἶδος ἡ ψυχή ἐστιν . ἐπειδὴ οὖν , ὡς εἴρηται , ἡ τῶν ζῴων ψυχὴ τὸ εἶδός ἐστιν αὐτῶν , τὰ ταύτης μέρη ἢ πάντα ἤ , ὅπερ καὶ ἀληθές , εἰ μὴ πάντα ἀλλ’ οὗν ἔνια πρότερα τοῦ συνόλου ἐστὶ ζῴου · τὸ μὲν γὰρ θρεπτικὸν καὶ ὀρεκτικὸν τοῦ συναμφοτέρου , τὸ δὲ θεωρεῖν οὐ τοῦ συναμφοτέρου . ἀκριβέστερον δὲ περὶ τούτων εἴρηται ἐν τῇ Περὶ ψυχῆς . ἢ τὸ ἢ ἔνια πρόσκειται διὰ τὰ ἐξισάζοντα · τὸ μὲν γὰρ λογικὸν καὶ θνητὸν δῆλον ὡς πρότερόν ἐστι τοῦ ἀνθρώπου ( ἐπὶ πλέον γάρ εἰσιν αὐτοῦ ) , τὸ δὲ νοῦ καὶ ἐπιστήμης δεκτικὸν οὐκέτι , ἀλλ’ ἐξισάζει , καὶ ἐπὶ τούτῳ οὐ πρότερον · εἴ τι γὰρ ἄνθρωπος , νοῦ καὶ ἐπιστήμης δεκτικόν , καὶ εἴ τι νοῦ καὶ ἐπιστήμης δεκτικόν , τοῦτο ἄνθρωπος . ὡς δὲ ἐπὶ τῶν ζῴων ἔχει , οὕτως καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων · τούτου γὰρ δηλωτικόν ἐστι τὸ καὶ καθ’ ἕκαστον δὴ ὁμοίως . καὶ τὰ μὲν τοῦ εἴδους τῶν ζῴων μόρα πρότερα , τὸ δὲ σῶμα καὶ τὰ μόρια αὐτοῦ ὕστερα ταύτης τῆς οὐσίας , τουτέστι τοῦ εἴδους . καὶ διαιρεῖται εἰς τὸ σῶμα καὶ τὰ μόρια αὐτοῦ ὡς εἰς ὕλην τὸ σύνολον , ἀλλ’ οὐχ ἡ οὐσία καὶ τὸ εἶδος διαιρεῖται εἰς τὰ τοῦ σώματος μέρη · καὶ ἔστι τὰ τοιαῦτα μόρια τοῦ συνθέτου · τοῦτο γὰρ λέγει σύνολον . τὸ δὲ σύνθετον τρόπον μέν τινα πρότερόν ἐστι τῶν μερῶν , τρόπον δέ τινα ὕστερον . ᾗ μὲν γὰρ τὰ μόρια χωριζόμενα οὐ δύναται εἷναι , τὸ δὲ μορίων τινῶν ἄνευ , εἰ καὶ μὴ πάντων , δύναται εἶναι , ἐστὶ πρότερον τὸ ὅλον τῶν μερῶν · ᾗ δὲ πάλιν τὸ ἔκ τινων συγκείμενον ὕστερόν ἐστι τῶν συντιθέντων αὐτό , σύγκειται δὲ τὸ ὅλον ἐκ τῶν μερῶν , ὕστερόν ἐστι τῶν μερῶν . εἰπὼν δὲ ὅτι τὰ μέρη χωριζόμενα οὐ δύναται εἶναι , τὴν αἰτίαν τοῦ πῶς οὐ δύναται εἷναι ἐπήγαγεν εἰπὼν οὐδὲ γὰρ ὁ πάντως ἔχων δάκτυλος ζῴου , ἴσον λέγων τῷ χωρισθεὶς ὁ δάκτυλος τοῦ ζῴου ὡς μὲν σῶμα δύναται εἶναι , ὡς δὲ δάκτυλος οὐδαμῶς . οὐ γὰρ ὡς ἔτυχεν ἔχων ὁ δάκτυλος λέγεται δάκτυλος , ἀλλ’ ὁ τὸ ἔργον τοῦ δακτύλου ποιῶν , ὥστε ὁ τεθνηκὼς δάκτυλος ὁμωνύμως λέγεται δάκτυλος , κυρίως δ’ οὐδαμῶς . καὶ ἔνια μὲν τῶν τοῦ ὅλου μορίων χωρισθέντα δύναται τὸ ὅλον ἄνευ ἐκείνων εἶναι , ἔνια δὲ χωρισθέντα εὐθὺς συνανα.ιρεῖ τὸ ὅλον , ὅσα ἐστὶ κύρια καὶ ἐν οἷς πρώτοις ἐστὶν ὁ λόγος καὶ ἡ οὐσία , τουτέστιν ἡ ψυχή · ἡ ψυχή γὰρ τῶν ζῴων ἐστὶ τὸ εἶδος . εἴτε οὗν ἐστιν ἡ καρδία ἀρχὴ τῶν ζῴων καὶ ἐν ταύτῃ πρώτως ἐστὶν ἡ ψυχή , ὡς τούτῳ δοκεῖ , εἴτε ὁ ἐγκέφαλος , ὡς Ἱπποκράτει καὶ Πλάτωνι , ἅμα τῷ χωρισθῆναι τοῦ ὅλου φθείρουσιν αὐτά . εἰπὼν δὲ οἷον εἰ τοῦτο καρδία ἢ ἐγκέφαλος ἐπήγαγε διαφέρει γὰρ οὐδὲν πότερον τουτέστι πότερον ἡ καρδία ἐστὶν ἐν ᾗ τυγχάνει οὖσα ἡ ψυχὴ εἴτε ὁ ἐγκέφαλος οὐδὲν διαφέρει πρὸς τὸ λεγόμενον · δῆλον γὰρ ὡς ὁποῖον ἂν εἴη ἐκ τούτων συμφθείρει τὸ ὅλον , ἀλλ’ ὅτι μὲν ἡ ἐμὴ ὁλότης ἐν ἐμοὶ τυγχάνει οὖ σὰ καὶ οὐκ ἔστιν ἐκτὸς καὶ χωρὶς τῶν ἐμῶν μορίων . δῆλον . ἐπεὶ δ’ ἐγὼ καὶ λάτων καὶ Κάλλιππος καὶ ἁπλῶς οἱ κατὰ μέρος μέρη ἐσμὲν τοῦ καθόλου ἀνθρώπου , ἐκεῖ - νος δὲ ὅλον τί ἐστιν , ἀρά γε ἐν ἡμῖν ἔστιν ὡς ἡ ἐμὴ ὁλότης ἐν τοῖς ἐμοῖς μέρεσιν , ἢ χωριστὸς καὶ καθ’ αὑτόν ; ἤ φησιν ὅτι ὁ δὲ καθόλου ἄνθρωπος καὶ ἵππος καὶ τὰ οὕτως , τουτέστι καὶ ἁπλῶς τὰ καθόλου , ἐπὶ τῶν καθ’ ἕκαστα ἤτοι ἐν τοῖς καθ’ ἕκαστά εἰσ , καθόλου δὲ οὐσία καὶ εἶδος αὐτὸ καθ’ αὑτὸ καὶ χωρὶς τῶν κτὰ μέρος οὐκ ἔστιν , ἀλλ’ ὥσπερ ὁ Σωκράτης ἐκ τουδὶ τοῦ εἴδους καὶ τησδὶ τῆς ὕλης ἑ ’στίν , οὕτω καὶ ὁ καθόλου ἄνθρωπος ἐκ τῆς ὕλης ἤτοι τοῦ γένους αὐτοῦ καὶ τοῦ εἴδους ἤτοι τῶν διαφορῶν ἂν εἴη , οὐκ ἐν ὑπάρξει δὲ ἀλλ’ ἐπινοίᾳ . εἶδος δὲ αὐτὸ καθ’ αὑτὸ χωρὶς ὕλης οὐδὲ ἐπινοίᾳ δύναται εἶναι · ἐπειδὴ γὰρ ἀπὸ τῶν κατὰ μέρος ἀνθρώπων αὐτὸν ἀπεσύλησεν ἡ διάνοια , ταῦτα δ᾿ ἐξ ὕλης ἐστὶ καὶ εἴδους , φανερὸν ὅτι καὶ ὁ καθόλου ἄνθρωπος , ὡς ἄν ἔχοι τὸ εἶναι , ἐξ ὕλης αὐτὸ καὶ εἴδους ἕξει , ἤτοι ἐκ γένους καὶ διαφορῶν . ταῦτα μεταξὺ παρενθεὶς πάλιν ἐπανατρέχει ἐπὶ τὸν τῶν μερῶν καὶ τὸν τῶν ὅλων λόγον , καί φησι μέρος μὲν οὗν ἐστι καὶ τοῦ εἴδους ὥσπερ καὶ τοῦ συνόλου τὸ ὖ ἐξ ὕλης καὶ εἴδους . ἐπεὶ δὲ οἱ λόγοι καὶ οἱ ὁρισμοὶ τῶν εἰδῶν εἰσι , τὰ μέρη δὲ τοῦ λόγου μόνου τοῦ εἴδους εἰσὶ μέρη , οὐ μὴν καὶ τοῦ συναμφοτέρου , ὁ δὲ λόγος οὐδὲν ἄλλο ἐστὶν ἢ τὸ καθόλου · ὁ γὰρ κύκλος , ὅπερ ἐστὶ τὸ καθόλου , καὶ τὸ κύκλῳ εἶναι , ὅπερ ἐστὶν ὁ λόγος , καὶ ψυχῇ εἶναι καὶ ψυχὴ ταὐτόν · οἱ μὲν οὗν λόγοι , ὥσπερ εἴρηται , τοῦ καθόλου εἰσί , τοῦ δὲ συνόλου , οἷον τοῦ καθ’ ἕκαστα , εἴτε αἰσθητόν ἐστι τὸ καθ’ ἕκαστα εἴτε νοητόν ( ἀντὶ τοῦ διανοητοῦ τὸ νοητὸν εἰπών , ταῦτα δ’ ἑ ’στὶ τὰ μαθηματικά ) , τούτων οὐκ ἔστιν ὁρισμός . καὶ δειχθήσεται καὶ τοῦτο μετ’ ὀλίγον ἐν τῷ μετὰ χεῖρας βιβλίῳ . καὶ γνωρίζονται τὰ καθ’ ἕκαστα οὐ τῷ λόγῳ καὶ τῷ ὁρισμῷ ἀλλ’ αἰσθήσει , ὥσπερ οἱ ξύλινοι κύκλοι · ὅταν δὲ χωρισθῇ ὁ μερικὸς κύκλος τῆς ὕλης ὑπὸ τῆς διανοίας , τότε ἐστὶ τῷ νοῒ ὁρατὸς καὶ ὅλως νοητός , ὥσπερ καὶ ἡ ὄψις δυνάμει ἐστὶν ὅταν μὴ ὁρᾶ τὰ ὁρατά , ὡς ἐν τῆ Περὶ ψυχῆς εἴρηται , καὶ ἡ ἀκοὴ τὰ ἀκουστά , ὅταν δὲ ὁρᾷ ταῦτα , ἐνεργείᾳ γίνεται ἐκεῖνα καὶ τελειοῦται ὑπ’ αὐτῶν . ἀπελθόντες δ’ ἐκ τῆς ἐντελεχείας , τουτέστιν ἐκ τῆς ἐνεργείας καθ’ ἣν ὁρῶμεν αὐτὰ καὶ ἐνεργεία ἐσμὲν ὁρατικοὶ ἀλλ’ οὐ δυ|νάμει , παυθείσης τε τῆς ἐνεργείας τῆς ὄψεως καθ’ ἣν περὶ τὰ ὁρατὰ ἐνεργεῖ , ἄδηλόν ἐστιν εἴτε εἰσὶν εἴτε καὶ μή , ἀλλὰ γνωρίζονται τῷ καθόλου . ὅταν γὰρ οὐχ ὁρῶ τὸν μερικὸν καὶ αἰσθητὸν κύκλον , οὐκ ἔστι μοι δῆλον εἴτε ἐστὶν ἐν ὑπάρξει τὸ τοιόνδε σχῆμα εἴτε οὐκ ἔστι , τῷ καθόλου δὲ γνωρίζω καὶ τὸ τοιόνδε σχῆμα , ὅπερ πρότερον μὲν ἑώρων νῦν δὲ οὐχ ὁρῶ . εἰπὼν δὲ ὅτι καὶ γνωρίζονται τῷ καθόλου λόγῳ , ἐπειδὴ καὶ ἡ ὕλη καθόλου ἐστίν , ἵνα μήτις λέγῃ ὅτι εἰ τῷ καθόλου γνωρίζονται , ἔστι δὲ καὶ ἡ ὕλη καθόλου , διὰ τί οὐ καὶ ταύτῃ γνωρίζομεν αὐτά ; ἐπήγαγε τὸ ἡ δὲ ὕλη ἄγνωστος καθ’ αὑτήν . εἰ δ’ αὐτὴ ἄγνωστός ἐστι , πῶς ἄλλοις αἰτία νώσεως γενήσεται ; ἡ δὲ ὕλη , φησίν , ἡ μέν ἐστι νοητὴ ἡ δὲ αἰσθητή , αἰσθητὴ μὲν οἷον ξύλον καὶ ἁπλῶς ὅση κινητή , νοητὴ δὲ ἡ ἐν τοῖς κύκλοις ὑπάρχουσα , μὴ ᾗ δὲ αἰσθητοῖς · ἡ γὰρ διάστασις τοῦ κύκλου , ὃν χωρίσασα ἡ διάνοια τῆς ὕλης παρ’ ἑαυτῇ ἔχει , ὕλη μέν ἐστι τοῦ τοιούτου κύκλου , ἀλλ’ οὐκ αἰσθητὴ ἀλλὰ νοητή . ταῦτα εἰπὼν συμπεραίνεται τὸν λόγον καί φησι πῶς μὲν οὖν ἔχει περὶ μέρους καὶ ὅλου καὶ προτέρου καὶ ὑστέρου , εἴρηται . Πρὸς δὲ τὴν ἐρώτησιν ἀνάγκη ἀπαντᾶν , ὅταν τις ἔρηται , πότερον ἡ ὀρθή . Ἔτι τὰ περὶ τοῦ ὅλου καὶ μέρους γυμνάζει καί φησιν ὅτι ὅταν τις ἔρηται πότερον τὸ ζῶον καὶ ἡ ὀρθὴ γωνία καὶ ὁ κύκλος πρότερα ἢ εἰς ἃ διαιροῦνται , τουτέστιν ἢ τὰ μόρια αὐτῶν ( εἰς γὰρ τὰ μόρια αὐτοῦ τὸ ζῷον καὶ ὁ κύκλος καὶ ἡ ὀρθὴ γωνία διαιρεῖται ) ὅταν οὖν τις ἔρηται πότερον τὰ ὅλα ἐστὶ πρότερα ἢ τὰ μόρια εἰς ἃ διαιροῦνται καὶ ἐξ ὧν εἰσιν , ἀνάγκη ἀπαντᾶν καὶ ἀποκρίνεσθαι ὅτι οὐχ ἁπλῶς , τουτέστιν ἀνάγκη πρὸς τὴν τοιαύτην ἐρώτησιν ἀποκρίνεσθαι ὅτι τὸ μέρος οὐχ ἁπλῶς καὶ μοναχῶς λέγεται ἀλλὰ πολλαχῶς . εἰ μὲν γὰρ τὸ μέρος τοῦ εἴδους λέγεις , πρότερόν ἐστι τοῦ ὅλου , ὡς πολλάκις εἴρηται · εἰ δὲ τοῦ συνθέτου τοῦ ἐξ ὕλης καὶ εἴδους , ὕστερον . ἀλλὰ ταῦτα μὲν τοῦ σαφοῦς χάριν προείρηται · αὐτὸς δὲ πάλιν τὸν τρόπον καθ’ ὃν δεῖ ἀποκρίνεσθαι ὑφηγεῖται , λέγων εἰ μὲν γάρ ἐστι καὶ ἡ ψυχὴ τὸ ζῷον , τουτέστιν , εἰ μὲν γάρ ἐστιν ἡ ψυχὴ τὸ κατὰ τὸ εἶδος ζῷον , ἤτοι εἰ μέν ἐστιν ἡ ψυχὴ τὸ τοῦ ζῴου εἶδος καὶ τὸ τί ἦν εἶναι ζῴῳ , ἢ εἰ μή ἐστιν ἡ ψυχὴ τὸ ζῴῳ εἶναι , ἀλλ’ ἔστι τὸ ζῴῳ εἶναι τὸ ἔμψυχον , ἢ εἰ μηδὲ τὸ ἔμψυχόν ἐστι τὸ ζῴῳ εἶναι , ἀλλ’ ἔστιν ἕκαστον ἡ ἑκάστου ψυχή , καὶ κατὰ ταύτην εἰδοποιεῖται , οἷον ὁ ἄνθρωπος κατὰ τὴν ἑαυτοῦ , καὶ ὁ ἵππος ὁμοίως κατὰ τὴν οἰκείαν , καὶ ὅλως ἕκαστον κατὰ τὴν ἰδίαν · ὡσαύτως καὶ εἰ ἔστιν ὁ κύκλος τὸ κύκλῳ εἶναι καὶ ἡ ὀρθὴ τὸ ὀρθῇ εἶναι — εἰ δὴ τούθ’ οὕτως ἔχει , τὶ μὲν καὶ τινὸς φατέον ὕστερον , οἷον τῶν ἐν τῷ λόγῳ , τουτέστι τὶ μὲν μέρος καὶ | τινὸς ὅλου χρὴ λέγειν ὕστερον , τὶ δὲ οὐχ ὕστερον ἀλλὰ πρότερον τοῦ ὅλου . τὶ μὲν οὖν , φησί , τῶν ἐν τῷ λόγῳ . λόγον δὲ ἐνταῦθα οὐ τὸ εἶδος λέγει , ἀλλὰ παραδόξως τὸ ἐξ ὕλης καὶ εἴδους . τούτων οὖν τῶν ἐν τῷ λόγῳ τὶ φατέον ὕστερον τοῦ ὅλου . καὶ τοῦ ὅλου δὲ οὐχ ἁπλῶς · οὐ γὰρ καὶ τοῦ κατὰ τὸ εἶδος , ἀλλὰ τοῦ τινὸς καὶ συνθέτου , οἷον τῆς τινὸς ὀρθῆς τῆς μετὰ τῆς ὕλης . ὥσπερ γὰρ ὀρθή ἐστι τὸ εἶδος τῆς ὀρθῆς , οὕτως ἐστὶν ὀρθὴ καὶ ἡ μετὰ τῆς ὕλης ἤτοι ἡ χαλκῆ . οὐ μόνον δὲ πάλιν ἡ μετὰ τῆς ὕλης ὀρθή ἐστιν ἀλλὰ καὶ ἡ ἐν ταῖς γραμμαῖς ταῖς καθ’ ἕκαστα · καὶ γὰρ καὶ ἡ ὑπὸ τῶν καθ’ ἕκαστα τούτων τῶν γραμμῶν περιεχομένη γωνία ὀρθή ἐστιν . ἡ μὲν οὑν μετὰ τῆς ὕλης γωνία ἢ σφαῖρα ἢ ὅ τι ἄν εἴη τῶν μορίων αὐτῆς προτέρα ἐστίν , ἡ δὲ νυ ὕλης τῶν μὲν ἐν τῷ λόγῳ ὑστέρα , τῶν δὲ ἐν τοῖς καθ᾿ ἕκαστα μορίων προτέρα . ἔστω δὲ ἐπὶ ἀνθρώπου σαφὲς τὸ λεγόμενον . ὁ μὲν οὖν κατὰ τὸ εἶδος ἄνθρωπος τοῦ μὲν ζῴου καὶ πεζοῦ καὶ δίποδός ἐστιν ὕστερος , τῆς δ’ ἐν ἐμοὶ χειρὸς καὶ ποδὸς πρότερος · ὁμοίως ὁ μὲν κατὰ τὸ εἶδος κύκλος τοῦ μὲν σχήματος καὶ τοῦ ἐπιπέδου καὶ τῶν τοιούτων ὕστερος , τῶν δὲ τμημάτων τοῦ χαλκοῦ κύκλου καὶ ἁπλῶς τῶν μερῶν αὐτοῦ πρότερος . οὕτω μὲν δεῖ πρὸς τὴν ἐρώτησιν ἀπαντᾶν , ἁπλῶς δὲ καὶ ἀδιορίστως λέγοντι ὅτι τὸ μέρος πρότερον ἢ τὸ ὅλον οὐδαμῶς ἀποκριτέον . εἰπὼν δὲ ὅτι εἰ μὲν ἔστιν ἡ ψυχὴ ζῷον , τὰ μέρη αὐτῆς φατέον πρότερα τοῦ ζῴου , καὶ τὰ λοιπὰ ὅσα εἴρηται , τὴν ἀπόδοσιν τοῦ μέν συνδέσμου ποιεῖται λέγων εἰ δὲ μή ἐστιν ἡ ψυχὴ ζῷον , ὡς εἷναι τὴν τοῦ λόγου συνέχειαν τοιαύτην · εἰ μέν ἐστιν ἡ ψυχὴ ζῷον , τὰ μέρη αὐτῆς φατέον πρότερα τοῦ ὅλου , εἰ δὲ μή ἐστιν ἡ ψυχὴ ζῷον , ἤτοι τὸ κατὰ τὸ εἶδος ζῷον , καὶ οὕτω τὰ μὲν φατέον τῶν μερῶν πρότερα , τὰ δ’ οὐ φατέον · ὁποῖον γὰρ ἂν εἴη τὸ τῶν ζῴων εἶδος , τὰ μέρη αὐτοῦ πρότερα ἔσονται τῆς αὐτοῦ ὁλότητος . Ἀπορεῖται δ’ εἰκότως καὶ ποῖά ἐστι τοῦ εἴδους μέρη καὶ ποῖα οὔ , ἀλλὰ τοῦ συνειλημμένου . ἐπειδὴ πολλαχοῦ περὶ μέρους καὶ ὅλου τὸν λόγον ποιούμενος ἔλεγεν ὡς τἂ μὲν τῶ εἴδους μέρη πρότερά ἐστιν αὐτοῦ , τὰ δὲ τοῦ συνθέτου ὕστερα , λέγει ὡς εἰκότως ἂν ἀπορήσειέ τις καὶ ποῖά ἐστι τὰ τοῦ εἴδους μέρη καὶ ποῖα τοῦ συνθέτου · τὸ γὰρ συνειλημμένον τοῦ συνθέτου ἐστὶ δηλωτικόν . ἐπειδὴ γάρ ὡς πολλάκις εἴπομεν , οἱ ὁρισμοὶ τῶν εἰδῶν εἰσιν , ἀγνοούμενα τίνα ἐστὶ τὰ τούτων μέρη οὐκ ἂν εἴη ὁρίσασθαι · ὥστε εἰ μὴ ᾖ φανερὸν ποῖά ἐστι μέρη ὡς ὕλη καὶ ποῖα οὐκ ἔστιν , οὐδὲ ὁ λόγος τοὐ πράγματος ἔσται φανερός . ταῦτα εἰπὼν λέγει ὅτι ὅσα μὲν ἐπιγίνονται ἐφ’ ἑτέρων τῷ εἴδει , τουτέστιν ἐν | διαφόροις εἴδεσιν , οἷον ἡ σφαῖρα καὶ ἐν χαλκῷ καὶ ξύλῳ καὶ λίθῳ καὶ χρυσῷ καὶ ἐν μολίβδῳ καὶ ἐν ἄλλοις πολλοῖς διαφέρουσι τῷ εἴδει , τούτων τῶν ἐφ’ ἕτερα τῷ εἴδει ἐπιγινομένων φανερά ἐστι τὰ ὡς ὕλη μέρη · ὁ γὰρ χαλκὸς καὶ τὸ ξύλον οὐκ ἔστι τῆς οὐσίας τοῦ κύλλου ἢ τῆς σφαίρας , τουτέστιν οὐκ ἔστι τῶν συνιστώντων τὸν κατὰ τὸ εἶδος κύκλον διὰ τὸ χωρίζεσθαι αὐτὸν τοῦ ξύλου καὶ τοῦ χαλκοῦ καὶ τῶν τοιούτων , τοῦ δὲ σχήματος καὶ τοῦ ἐπιπέδου καὶ ὅλως τῶν τὴν οὐσίαν αὐτοῦ συνιστώντων οὐδαμῶς χωρίζεται . ὅσα μὲν δὴ χωρίζεται καὶ ἐν διαφέρουσι τῷ εἴδει ὑποκειμένοις γίνεται , τούτων δῆλά ἐστι τὰ ὡς ἐν ὕλῃ μέρη . ὅσα δὲ μὴ χωρίζεται ἀλλ’ ἀεὶ ἐν τοῖς αὐτοῖς γίνετᾶι , ὥσπερ ὁ ἄνθρωπος ἀεὶ ἐν ὀστοῖς καὶ σαρξὶ καὶ ἐν νεύροις , καὶ ὁ ἵππος παραπλησίως καὶ ἀπλῶς τὰ ζῷα , τούτων οὐκ ἔστι προφανῆ τίνα τὰ ὡς ἐν ὕλῃ μέρη . ὅμως φησὶ καὶ ἐπὶ τούτων οὐδὲν κωλύειν ὁμοίως ἔχειν τῷ κύκλῳ · ὥσπερ γὰρ ὁ χαλκὸς καὶ τὸ ξύλον οὐδέν εἰσι τῆς τοῦ κατὰ τὸ εἶδος κύκλου οὐσίας , οὕτως οὐδ’ αἱ σάρκες καὶ τὰ νεῦρα τῆς κατὰ τὸ εἶδος τοῦ ἀνθρώπου ἢ τοὐ ἵππου οὐσίας εἰσίν . ὥσπερ γὰρ κἂν οἱ κύκλοι πάντες ἦσαν χάλκινοι καὶ μὴ ἐνεδέχετο ἐν ἄλλῳ ὑποκειμένῳ τὸ τοῦ κύκλου εἶδος γενέσθαι , ἀλλ’ ἀεὶ ἐν χαλκῷ ἦν , ἐφαίνετο ἄν χαλκὸς ὅτι τῆς οὐσίας αὐτοῦ ἐστι διὰ τὸ μὴ ἐν ἄλλῳ γίνεσθαι , ὅμως οὐκ ἄν ἦν οὐδὲ τότε ὁ χαλκὸς τῆς οὐσίας αὐτοῦ , εἴπερ οὐδὲ νῦν ἐστι , κἄν χαλεπὸν ἦν καὶ οὐ ῥᾴδιον τὸ χωρίσαι τοῦτον ἀπὸ τοῦ χαλκοῦ ( νὺν γὰρ τοῦτο ὁρατόν ἐστιν , λέγω δὴ τὸ χωρίζειν αὐτὸν ἀπὸ τοῦ χαλκοῦ ) οὕτω καὶ τὸ τοῦ ἀνθρώπου εἶδος εἰ καὶ ἀεὶ ἐν τοῖς αὐτοῖς γίνεται , ὅμως οὐδέν ἐστι τῆς οὐσίας αὐτοῦ τὰ ὀστᾶ καὶ αἱ σάρκες . καὶ ὃ μὲν εἰπεῖν βούλεται τοῦτό ἐστιν , αὐτὸς δὲ οὐ κατὰ ἀπόφασιν τὸν λόγον προήνεγκεν , ἀλλὰ κατ’ ἐρώτησιν , λέγων οἷον τὸ τοῦ ἀνθρώπου εἶδος ἀεὶ ἐν σαρξὶ γίνεται καὶ ὀστοῖς · ἀρ’ οὗν ἐστι ταῦτα μέρη τοῦ εἴδους καὶ τοὐ λόγου ; καὶ ἐρωτήσας ἀποκρίνεται λέγων ἢ οὕ , τουτέστιν ἢ οὔκ εἰσι μέρη αὐτοῦ οὐδαμῶς , ἀλλ’ ὕλη εἰσίν · ἀλλὰ διὰ τὸ μὴ καὶ ἐπ’ ἄλλων ἐπιγίνεσθαι τὸ τοῦ ἀνθρώπου εἶδος , ὥσπερ τὸ τοῦ κύκλου , ἀδυνατοῦμεν χωρίσαι . ἐπεὶ δὲ τοῦτο μέν , λέγω δὴ τὸ εἶδος τοῦ ἀνθρώπου , χωρίζειν τῇ ἐπινοίᾳ τῶν σαρκῶν καὶ ὀστῶν ἐνδέχεται , ἄδηλον δέ ἐστι πότε χωρισθήσεται οὐ γάρ ἐστι δῆλον ὥσπερ ἐπὶ τοῦ κύκλου ) , ἀποροῦσί τινες λέγων τινὰς τοὺς Ποθαγορείους ) , καὶ ἐπὶ τοὺ κύκλου καὶ τοῦ τριγώνου καὶ ἐπὶ τῆς γραμμῆς , λέγοντες ὡς οὐ χρὴ ταῦτα γραμμαῖς ὁρίζεσθαι καὶ λέγειν ῾κύκλος ἐστὶ σχῆμα ἐπίπεδον ὑπὸ μιᾶς γραμμῆς περιεχόμενον,᾿ ἢ ῾τρίγωνον τὸ ὑπὸ τριῶν γραμμῶν᾿ , ἢ πάλιν ῾γραμμή ἐστι μῆκος συνεχὲς ἐφ’ ἓν διαστατόν᾿ · ἡ γὰρ γραμμὴ τῷ τε κύκλῳ καὶ | τῷ τριγώνῳ ὡς ὕλη ὑπόκειται , ὁμοίως δὲ καὶ τὸ συνεχὲς τῇ γραμμῇ , ὥσπερ καὶ αἱ σάρκες καὶ τὰ ὀστᾶ τῷ ἀνθρώπῳ καὶ ὁ χαλκὸς τῷ ἀνδριάντι · εἰ οὖν τὸν ἄνθρωπον διὰ τῶν ὀστῶν καὶ σαρκῶν μὴ ὁριζόμεθα διὰ τὸ εἶναι μέρη ὑλικά , οὐδ’ ἄρα τὸν κύκλον καὶ τὸ τρίγωνον διὰ τῆς γραμμῆς ὁρίζεσθαι χρή , οὔτε τὴν γραμμὴν διὰ τοῦ συνεχοῦς , καὶ διὰ τοῦτο λέγω δὴ τὸ λέγειν ὅτι ἡ γραμμὴ καὶ τὸ συνεχὲς ὡς ὕλη εἰσὶ τῷ τριγώνῳ καὶ τοῖς λοιποῖς , ἀνάγουσι ταῦτα πάντα εἰς τοὺς ἀριθμούς , διὰ τὸ ἀύλους αὐτοὺς εἶναι καὶ μὴ ἔχειν ὑποκείμενόν τι ὡς ὕλην , ἀλλ’ αὐτοὺς καθ’ αὑτοὺς εἶναι , καί φασιν ὅτι ὁ λόγος τῆς γραμμῆς ἐστιν ὁ τῆς δυάδος . ἐπειδή γὰρ δυάς ἐστι τὸ πρῶτον διαστατόν ( εἰς πρώτην γὰρ τὴν δυάδα ἡ μονὰς διέστη , καὶ οὕτως εἰς τὴν τριάδα καὶ τοὺς ἑῆς ἀριθμούς ) , εἴπερ ὁριζόμεθα , φασί , τὴν γραμμήν , οὐ χρὴ λέγειν αὐτὴν ποσὸν ἐφ’ ἓν διαστατόν , ἀλλὰ γραμμή ἐστι τὸ πρῶτον διαστατόν · τὸ γὰρ πρῶτον οὐχ ὡς ὕλη ἐστὶ καὶ ὑπόκειται τῇ γραμμῇ , ὥσπερ τὸ συνεχές . καὶ τῶν τὰς ἰδέας λεγόντων οἱ μέν φασιν ὅτι ἡ αὐτογραμμὴ ἤτοι τὸ εἶδος τῆς γραμμῆς , ὅπερ ἐστὶν ἕτερον παρὰ τἀς καθ’ ἕκαστα γραμμάς , ἡ δυάς ἐστιν , οἱ δὲ λέγουσιν ὅτι οὐκ ἔστιν ἡ αὐτογραμμὴ ἡ δυάς , ἀλλ’ αὐτογραμμή ἐστι τὸ εἶδος τῆς γραμμῆς . καί φασιν οἱ οὕτω λέγοντες ὅτι τινὰ μὲν τό τε εἶδος καὶ τὸ οὗ ἐστιν εἶδος ταὐτά ἐστιν . οἷον ὁ ἄνθρωπος καὶ ὁ Σωκράτης , οὗ ἐστιν εἶδος ὁ ἄνθρωπος , ταὐτόν εἰσι , καὶ ἡ αὐτοδυὰς καὶ ἥδε ἡ δυάς , ἧς ἐστιν εἶδος ἡ αὐτοδυάς , ταὐτά ἐστιν · ἐπὶ δὲ τῆς γραμμῆς τοῦτο οὐ συγχωροῦσιν , ἀλλὰ τὴν μὲν γραμμὴν τήνδε τὴν μερικὴν εἶναι γραμμὴν λέγουσιν , τὸ δὲ εἶδος αὐτῆς μὴ εἷναι γραμμὴν ἀλλὰ δυάδα . καὶ ἐνίσταται εὐθὺς πρὸς τὸν λέγοντα λόγον μὴ εἶναι γραμμὴν τὴν ὡς γραμμήν , γραμμήν , ἀλλὰ δυάδα , λέγων συμβαίνει δὴ ἓν τῶν πολλῶν εἶδος εἶναι , τουτέστιν ἐκ τούτου τοῦ λόγου συμβαίνει ἓν εἶδος εἰδικώτατον πολλῶν καὶ διαφερόντων τῷ εἴδει εἶναι · τοῦτο γὰρ ἐδήλωσε διὰ τοῦ ὧν τὸ εἶδος φαίνεται ἕτερον . εἰ γὰρ ἡ αὐτὴ δυάς ἐστιν εἶδος τῶν κατὰ μέρος γραμμῶν , ἔστι δὲ ἡ αὐτὴ εἶδος καὶ τῶν κατὰ μέρος δυάδων , αἱ δὲ μερικαὶ γραμμαὶ καὶ δυάδες διαφέρουσι τῷ εἴδει , ἔστιν ἄρα ἓν εἶδος δύο διαφερόντων τῷ εἴδει . εἰ δὲ τοῦτο , διὰ τί οὐκ ἔσται ἡ αὐτὴ δυὰς εἶδος καὶ τῶν μερικῶν ἀνθρώπων καὶ ἵππων καὶ βοῶν καὶ ἁπλῶς ἁπάντων ; τίς γὰρ ἡ ἀποκλήρωσις δυοῖν μὲν εἶναι εἶδος διαφερόντοιν τῷ εἴδει , τῶν δὲ ἄλλων μὴ εἶναι ; ὥστε συμβαίνει ἐκ τούτου ἓν πάντων εἶναι εἶδος καὶ μὴ εἶναι πολλὰς ἰδέας , καὶ ἔσονται πάντα ἓν καὶ μιᾶς φύσεως οἵ τε ἄνθρωποι καὶ οἱ ἵπποι καὶ τὰ ἄλλα πάντα · ὧν γὰρ τὸ εἶδος ἕν , καὶ ἡ φύσις αὐτῶν μία . | Ὅτι μὲν οὖν ἔχει τινὰ ἀπορίαν τὰ περὶ τοὺς ὁρισμούς , καὶ διὰ τίνα αἰτίαν , εἴρηται . διὸ καὶ τὸ πάντα ἀνάγειν οὕτω . Συμπεραίνεται τὰ πολλάκις ῥηθέντα καί φησιν ὅτι μὲν οὖν ἔχει τινὰ ἀπορίαν τὰ περὶ τοὺς ὁρισμούς , καὶ διὰ τίνα αἰτίαν · εἶπε γὰρ ὅτι διὰ τί ἐπὶ μὲν τῆς συλλαβῆς λαμβάνομεν τὰ στοιχεῖα ἐπὶ δὲ τοῦ κύλλου τὰ τμήματα οὐδαμῶς , καὶ ἄλλα ἅττα εἴρηται . τὸ δὲ πάντα ἀνάγειν καὶ ἰδέας ποιεῖν χωρίζοντας τὴν ὕλην περίεργον . ἐπ’ ἐνίων γὰρ φανερὸν ὅτι τόδε ἐν τῷδέ ἐστιν , οἷον τὸ εἶδος ἐν τῇ ὕλῃ · τὸ γὰρ τῆς οἰκίας εἶδος ἐν λίθοις καὶ ξύλοις ἐστὶ καὶ τὸ τοῦ ἀνδριάντος ἐν χαλκῷ , ἀλλ’ οὐ χωριστὰ αὐτὰ καθ’ αὑτά . καὶ τοῦτο ὁμολογοῦσι καὶ οἱ τὰς ἰδέας τιθέμενοι . εἰ δὲ τοῦτο , τίνος ἕνεκα αὐτῶν μὲν ἰδέαι οὔκ εἰσιν ; τὸ δ’ ἴσως πρόσκειται ἢ διὰ φιλόσοφον εὐλάβειαν , ἡ ὅτι τοῦτο δείξει μετ’ ὀλίγον , λέγω δὴ τὸ μὴ εἶναι ἰδέας , ἢ καὶ διὰ τὰ προδεδειγμένα ἐν τῷ μείζονι Α καὶ τοῖς ἐφεξῆς . εἰπὼν δὲ ὅτι ἔνια τόδε ἐν τῷδε ἔστιν ἐπήγαγεν ἢ ὡδὶ ἔχ’ ὄντα · ἡ γὰρ τοιαδὶ σύνθεσις τῶν λίθων καὶ τὸ ὡδί πὼς ἔχειν ἀλλὰ μὴ ὡδί ἐστιν ἡ οἰκία . ταῦτα εἰπὼν αἰτιᾶται τὸν νεώτερον Σωκράτην ὡς οὐ καλῶς ἐκ τῆς ἐπαγωγῆς κατασκευάζοντα τὸ εἶναι ἰδέας . νεώτερον δὲ Σωκράτην ἢ τὸν Πλάτωνα λέγει , ἢ , ὃ καὶ μᾶλλον , τὸν ὁμώνυμον τῷ τοῦ Πλάτωνος διδασκάλῳ Σωκράτην . ποιεῖται γάρ τινα Σωκράτην ὁ Πλάτων’ προσδιαλεγόμενον μετὰ τοῦ γηραιοῦ Σωκράτους . οὗτος δὴ ὁ Σωκράτης ἀπό τινος ἀληθοῦς κατασκευάζειν ἐπειρᾶτο ὅτι ἔστιν ἄνθρωπος ἄνευ μερῶν ὑλικῶν · ἔλεγε γὰρ ὅτι ὥσπερ ἄνευ χαλκοῦ καὶ ἄνευ λίθου καὶ ξύλου δύναται εἶναι κύκλος , οὕτως καὶ ἄνθρωπος χωρὶς σαρκῶν καὶ ὀστῶν . ἀλλ’ ἐπὶ μὲν τοῦ κύκλου τοῦτο ἀληθὲς ὅτι οὐκ ἔστιν ὡρισμένον τοῦτο τὸ ὑποκείμενον τῷ κύκλῳ , ἀλλὰ πέφυκε τὸ τοιοῦτον σχῆμα γίνεσθαι καὶ ἐν χρυσῷ καὶ ἐν ξύλῳ καὶ ἐν παντὶ στερεῷ σώματι , ἐπὶ δὲ τοῦ ἀνθρώπου οὐκ ἀληθές . ὥσπερ γὰρ οὐκ ἔστιν εὑρεῖν κύκλον ὅλως ἄνευ σώματος , κἂν εἰ ἐν παντὶ στερεῷ καὶ οὐχ ὡρισμένῳ πέφυκε γίνεσθαι σώματι , οὕτως οὐδ’ ἄνθρωπον ἄνευ σαρκῶν καὶ ὀστῶν ἐν ὑποστάσει δύναταί τις εὑρεῖν , ἀλλὰ χωρίζει μὲν αὐτὸν τῇ ἐπινοίᾳ ἀπὸ τῶν κατὰ μέρος ἀνθρώπων , ὥσπερ καὶ τὸν κύκλον , ἐν ὑποστάσει δὲ ὡς ὁ Ἀλέξανδρος οὐ δύναται εἶναι , ἀλλ’ εἰ καὶ τῶν καθ’ ἕκαστα αὐτὸν ἀποσυλᾷ , ἀλλ’ οὗν πάλιν μετὰ σαρκὸς καὶ ὀστῶν περιφαντάζεται αὐτόν . οὐκ ἔστιν οὗν , φησίν , ὅμοιον τὸ ἐπὶ τοῦ κύκλου τοὺ νεωτέρου Σωκράτους λεγόμενον καὶ τὸ ἐπὶ τοῦ ζώου · αἰσθητὸν ταρα γάρ τι τὸ ζῷον καὶ ἄνευ κινήσεως λέγει δὲ κίνησιν τὴν ὕλην ) καὶ ὑποκειμένου οὐκ ἔστιν ὁρίσασθαι , ἤτοι οὐκ ἔστι τὸ αἰσθητὸν ζῷον οἷον ἂν καὶ εἴη ἄνευ ὑποκειμένου καὶ ὕλης ὁρίσασθαι , εἴπερ τις ἀκριβῶς ὁρίζοιτο . ἐπεὶ οὖν οὐκ ἔστιν αὐτοζῷον , ὡς δέδεικται καὶ δειχθήσεται , ἀλλὰ πᾶν ζῷον ὕπαρ|ξιν ἔχον αἰσθητόν ἐστιν τὸ γὰρ καθόλου ζῷον οὐκ ἐν ὑπάρξει , ἀλλ’ ἐπινοίᾳ ) , πῶς ἂν ζῷον αἰσθητὸν ἄνευ ὕλης ὁρισθείη ; ἀλλὰ τὰ μὲν καθόλου χωρὶς ὕλης ὁρίζεται ἅτε ἐπινοίᾳ ὄντα , τὰ δὲ καθ’ ἕκαστα οὐδαμῶς . δύναται διὰ τοῦ αἰσθητὸν γάρ τι τὸ ζῷον καὶ ἄνευ κινήσεως οὐκ ἔστιν ὁρίσασθαι δηλοῦν τὸ πᾶν ζῷον αἰσθητόν ἐστι , πᾶν δὲ ζῷον αἰσθητὸν οὐ δύναται ὁρισθῆναι ἤιοι ὕπαρξιν ἔχειν ἄνευ σαρκῶν καὶ ὀστῶν · οὐ δύναται οὖν ζῷον αἰσθητὸν ἄνευ τῶν μερῶν αὐτοῦ ἐχόντων πὼς ἢ εἶναι ἢ ὅλως ὁρισθῆναι . εἰπὼν δὲ διὸ ἄνευ τῶν μερῶν ἐχόντων πὼς , ἐξηγεῖται τίνος ἔνεκε τὸ πῶς προσέθηκε λέγων οὐ γὰρ πάντως τοῦ ἀνθρώπου μέρος χείρ . οὐ γάρ , εἰ καὶ κατεξηραμμένη ἐστὶ καὶ ὅλως ἀκίνητος , λεχθείη ἄν αὐτοῦ μέρος , ἀλλὰ τότε λεχθήσεται αὐτοῦ μέρος , ὅταν τὸ ἔργον αὐτῆς ἀποτελῇ . τὸ δ’ ἔργον αὐτῆς ποιήσει καὶ μέρος τοῦ ἀνθρώπου λεχθήσεται , ὅταν κατὰ φύσιν ἔχῃ · ὅταν δὲ μὴ ἔχῃ ἀλλ’ ἔστιν οἷον ἄψυχος , οὔτε τὸ ἔργον αὐτῆς ποιήσει οὔτε μέρος λεχθήσεται . Περὶ δὲ τὰ μάθημα τι κά , διὰ τί οὔκ εἰσι μέρη οἱ λόγοι τῶν λόγων , οἷον τὸ ὖ κύκλου τὰ ἡμικύκλια ; εἰπὼν πρότερον ὅτι ἐπὶ μὲν τῷ τῆς συλλαβῆς λόγῳ λαμβάνεται τὰ στοιχεῖα διὰ τὸ μὴ εἶναι ὕλης μέρη ἀλλ’ εἴδους , ἐπὶ δὲ τοῦ κύκλου οὐ 5 λαμβάνεται τὰ ἡμικύκλια , ὅτι ἔνυλά εἰσι καὶ μέρη ὕλης συνεῖδεν ἔνστασίν τινα δυναμένην πρὸς τὸν λόγον φέρεσθαι , ἣν παρατίθησι καὶ λύει . ἔφθημεν δὲ ἡμεῖς εἰπόντες ὅτε περὶ τῆς συλλαβῆς ἔλεγεν , ὅπως τὰ μὲν ἡμικύκλια ὕλης εἰσὶ μέρη , τὰ δὲ στοιχεῖα εἶα οὗκ εἰσιν · καὶ οἶμαι καὶ ταῦτα ἐκείνοις ἔδει συντάττεσθαι , καὶ ἴσως ὑπὸ μὲν Ἀριστοτέλους συντέτακται ( ἐν οὐδεμιᾷ γὰρ τῶν ἄλλων αὐτοῦ πραγματειῶν εὑρίσκεται τοιοῦτόν τι πεποιηκὼς ὁποῖα ἐνταῦθα φαίνεται ) , ὑπὸ δὲ τοῦ Εὐδήμου κεχώρισται . ἔστι δὲ ἡ ἔνστασις τοιαύτη · διὰ τί οὔκ εἰσιν οἱ λόγοι τῶν ἡμικυκλίων ἤτοι τὰ ἡμικύκλια μέρη τοῦ λόγου τοῦ κύκλου ; οὐ γάρ ἐστιν αἰσθητά , ὡς ὁ χαλκὸς καὶ τὰ ὀστᾶ καὶ αἱ σάρκες , ἵνα ὡς ὕλης μέρη ταῦτα λέγηται . εἰ δ’ οὔκ εἰσιν ὑλικά , διὰ τί οὐκ ἐν τῷ τοῦ κύκλου λόγῳ ἐλήφθη ; καὶ λύει ταύτην λέγων ἢ οὐδὲν διαφέρει ; κἄν τε γὰρ αἴσθῃ τά ἐστι τὰ ἡμικύκλια κἄν τε μὴ αἰσθητά , ὕλης εἰσὶ μέρη καὶ ὕλη · οὐ γὰρ πᾶσα ὕλη αἰσθητὴ οὐδὲ πάλιν μόνον τῶν αἰσθητῶν ἐστιν ὕλη , ἀλλ’ ἔστι καὶ ὕλη μὴ αἰσθητή , ἔστι καὶ ὕλη μὴ αἰσθητῶν , καὶ οὐδὲν κωλύει μὴ αἰσθητῶν ὄντων τῶν τμημάτων εἶναι αὐτῶν ὕλην οὐκ αἰσθητήν . καὶ ἁπλῶς παντός , ὃ μή ἐστι τί ἦν εἶναι καὶ εἶδος αὐτὸ καθ’ αὑτό , ἔστι τούτου ὕλη ὥστε δῆλον ἐκ τούτου ὅτι καὶ ὁ καθόλου ἄνθρωπος ἐπειδὴ μή ἐστι καθ’ αὑτόν , ἔστι καὶ αὐτοῦ ὕλη , ἀλλὰ νοητή · ἡ μὲν γὰρ τῶν ὑλῶν αἰσθητή ἐστιν ἡ δὲ νοητή . ὥστε δῆλον ὅτι τοῦ μὲν καθ|όλου κύκλου τὰ ἡμικύκλια οὐκ ἔσται μέρη οὐδὲ ληφθήσεται ἐν τῷ λόγῳ αὐτοῦ · τῶν δὲ καθ’ ἕκαστα ἔσται μέρη ταῦτα ὥσπερ εἴρηται . πῶς δὲ τὰ ἡμικύκλια , κἄν νοητὰ ᾖ , ὕλη εἰσίν , εἴπομεν ἱκανῶς , ὅτι ἡ διάστασις , ἣν ὅτι ἔχει ἔχει διὰ τὴν ἐν ᾗ ἐστιν ὕλην . ἐκ πάντων δὴ δῆλόν ἐστιν ὅτι ἡ μὲν ψυχὴ οὐσία ἐστὶν ἡ πρώτη , τουτέστι τὸ εἶδος , τὸ δὲ σῶμα ὕλη . περὶ δὲ τούτων ἀκριβῶς ἐρρέθη ἐν τῷ Β τῶν Περὶ ψυχῆς , ὅτι τὸ μὲν σῶμά ἐστιν ὕλη , ἡ δὲ ψυχὴ εἶδος , ὁ δὲ καθόλου ἄνθρωπός ἐστι τὸ ζῷον τὸ ἐξ ἀμφοῖν , τοῦ τε καθόλου σώματος καὶ τῆς καθόλου ψυχῆς . Σωκράτης δὲ καὶ Κορίσκος , φησίν , εἰ μέν ἐστι καὶ ἡ ψυχὴ αὐτοῦ εἶδος αὐτοῦ καὶ εἰδοποιεῖται κατ’ αὐτήν , ἔσται διττὸν ζῷον ἐκ ψυχῆς καὶ σώματος ἤτοι ἐξ εἴδους καὶ ὕλης · καὶ οἱ μὲν τῶν ἀνθρώπων ἐροῦσι τὸν Σωκράτην ὡς ψυχήν , τουτέστιν ὡς εἶδος , ἀφορῶντες εἰς τὴν ψυχὴν αὐτοῦ μόνην , οἱ δὲ ἐροῦσιν αὐτὸν ὡς τὸ σύνολον , ἤτοι ἐκ ψυχῆς καὶ σώματος , ἀποβλέποντες εἰς ἀμφότερα . εἰ δὲ ἁπλῶς ἡ ψυχὴ ἥδε καὶ σῶμα τόδε , τουτέστιν εἰ δέ τις τὴν τοῦ Σωκράτους ψυχὴν οὐκ εἶδος τοῦ Σωκράτους λέγει ἁπλῶς , ὡς ἔχει ἡ καθόλου ἀνθρώπειος ψυχὴ πρὸς τὸ καθόλου ἀνθρώπειον σῶμα , ἕξει καὶ ἡ καθ’ ἕκαστα πρὸς τὸ καθ’ ἕκαστον . εἰ μὲν οὖν ἐστιν εἶδος τοῦ καθόλου ἀνθρωπείου σώματος ἡ καθόλου ἀνθρώπειος ψυχή , ἔσται καὶ ἡ τοῦ Σωκράτους ψυχὴ πρὸς τὸ τοῦ Σωκράτους σῶμα εἶδος . εἰ δὲ μή ἐστιν ἡ καθόλου ἀνθρώπειος ψυχὴ τοῦ καθόλου ἀνθρωπείου σώματος εἶδὸς , οὐδ’ ἡ καθ’ ἕκαστα τοῦ καθ’ ἕκαστα . ἐπεὶ δὲ τῆς φυσικῆς ἐστι τὸ περὶ τῶν ἐνύλων εἰδῶν θεωρεῖν , ἀλλ’ οὐ τῆς προκειμένης πραγματείας , αὐτὸς δὲ δι’ ὅλου τοῦ βιβλίου περὶ τῶν ἐνύλων εἰδῶν τὴν σκέψιν ἐποιήσατο , ὥσπερ ἑαυτῷ ἀπολογίαν ποριζόμενός φησι πότερον ἔστι τι παρὰ τὴν ὕλην τῶν τοιούτων οὐσιῶν ἄλλη , τουτέστι παρὰ τὴν ἔνυλον οὐσίαν ἤτοι παρ’ ἁ τὸ ἔνυλον εἶδος . καὶ δεῖ ζητεῖν τοιαύτην οὐσίαν οἷον ἀριθμούς λέγει δὲ ἀριθμοὺς τὰς ἰδέας ) ἤ τι τὸ τοιοῦτον · καί φησιν ὅτι ὕστερον ἐπισκεψόμεθα περὶ τούτου . καὶ ζητήσει καὶ ἐν τῷ παρόντι βι|βλίῳ , ζητήσει δὲ μάλιστα καὶ ἐν τῷ Μ . διὰ γὰρ τὸ γνῶναι . φησίν , εἴτε εἰσὶν εἴδη παρὰ τὰ ἔνυλα εἴτε μή περὶ τῶν αἰσθητῶν οὐσιῶν λέγων αἰσθητὰς οὐσίας τὰ ἔνυλα εἴδη ) , πειρώμεθα διορίζειν . οὐ γὰρ τῆς προκειμένης καὶ πρώτης φιλοσοφίας ἐστὶ τὸ περὶ τῶν τοιούτων θεωρεῖν , ἀλλὰ τῆς φυσικῆς καὶ δευτέρας φιλοσοφίας ἡ περὶ τἀς αἰσθητὰς οὐσίας . οὐ μόνον γὰρ τοῦ φυσικοῦ ἐστι τὸ περὶ τῆς ὕλης θεωρεῖν , ἀλλὰ καὶ περὶ τοῦ ἐνύλω εἴδους , καὶ μάλιστα , ὡς ἐν τῷ Β τῆς Φυσικῆς ἀκροάσεως ἔγνωμεν . ἀλλὰ καὶ περὶ τῶν ὁρισμῶν , φησί , πῶς ἐστι μέρη τὰ ἐν τῷ ὁρισμῷ τοῦ ὁρισμοῦ , καὶ πῶς εἷς ἐστιν ὁ ὁρισμὸς ἐκ πλειόνων ὑπάρχων , ἐκ γὰρ γένους καὶ διαφορῶν δῆλον γὰρ ὅτι ἐπειδὴ τὸ πρᾶγμα , οἷον τὸ ὁριστόν , ἕν ἐστι , καὶ αὐτὸς εἷς ἐστιν · πᾶν δὲ πρᾶγμα ἔχον μέρη δῆλον ὥς τινι ἑνοῦντι αὐτό ἐστιν ἕν ) , περὶ τούτων δὴ σκεπτέον ὕστερον , καὶ ἐρεῖ περὶ τούτων πρὸ πάντων , ὅσον οὔπω . Ταῦτα εἰπὼν ἀνακεφαλαιοῦται τὰ διὰ πλειόνων λεχθέντα καί φησι τί μὲν οὖν ἐστι τὸ τί ἦν εἶναι , ὅτι ἐστὶν ἡ συγκατατεταγμένη τοῖς καθ’ ἕκαστα οὐσία καὶ συνῃρημένως νοουμένη , καὶ πῶς αὐτὸ καθ’ αὑτὸ τὸ τί ἦν εἶναι ἔστιν , εἴρηται καθόλου περὶ παντός , καὶ διὰ τί τῶν μὲν ὁ λόγος τοῦ τί ἦν εἶναι ἔχει τὰ μόρια τοῦ ὁριζομένου , ὡς ἐπὶ τῆς συλλαβῆς ἐλέγομεν , τῶν δ’ οὔ , ὡς ἐπὶ τοῦ κύκλου · καὶ ὅτι ἐν τῷ τῆς οὐσίας καὶ τοὐ εἴδους λόγῳ τὰ ὡς ὕλη μόρια οὐκ ἐνέσται , ὡς ἐπὶ τοῦ ἀνθρώπου · οὐ γάρ εἰσιν ἐν τῶ λόγῳ αὐτοῦ σάρκες καὶ ὀστᾶ · οὐδὲ γάρ εἴσιν ἐκείνης τῆς οὐσίας καὶ τοῦ εἴδους αἱ σάρκες καὶ τὰ ὀστᾶ μόρια , ἀλλὰ τῆς συνόλου , λέγω δὴ τῆς συθέτου τῆς ἐξ ὕλης καὶ εἴδους . τῆς δὲ συνθέτου οὐσίας τρόπον μέν τινα ἔστιν ὁρισμός , τρόπον δέ τινα οὐκ ἔστιν · κτὰ μὲν γὰρ τὴν ὕλην τὴν ἐν αὐτῇ , οἷον σαρκῶν καὶ ὀστῶν καὶ νεύρων , οὐκ ἔστιν ἀόριστον γὰρ ἡ ὕλη , τῶν δ’ ἀορίστων οὐκ ἔστιν ὁρισμός ) , κατὰ δὲ τὴν πρώτην οὐσίαν καὶ τὸ εἶδος ἔστιν . ἐπειδὴ γὰρ ὁ Σωκράτης ὑπὸ τὸν ἄνθρωπον , ἐστι δὲ τοῦ ἀνθρώπου ὁρισμός , ἔσται καὶ τοῦ Σωκράτους τρόπον τινά . εἰπὼν δὲ ὅτι κατὰ τὴν πρώτην οὐσίαν ἔστιν , τίς ἐστιν ἡ πρώτη οὐσία ἐπήγαγεν · ἡ οὐσία γάρ ἐστι τὸ εἶδος τὸ ἐνόν , ἴσον λέγων , οὐδὲν ἄλλο ἐστὶν ἡ πρώτη οὐσία ἢ τὸ εἶδος τὸ ἐν . ὑπάρχον τῇ ὕλῃ . τὸ δὲ μεταξὺ τεθέν , οἷον ἀνθρώπου ὁ τῆς ψυχῆς λόγος , τοιοῦτον ἄν εἴη · τὸ εἶδος τοῦ ἀνθρώπου ὁ λόγος ἐστὶν τῆς ψυχῆς ἤτοι αὐτὴ ἡ ψυχή · ἐξ ἧς ψυχῆς καὶ τῆς ὅλης ἡ συνόλη καὶ σύνθετός ἐστιν οὐσία . παράδειγμα δὲ τοὐ ἐκ τῆς ὕλης καὶ τοῦ εἴδους παρέθετο τὴν κοιλότητα · ἐκ ταύτης γάρ , φησί , καὶ τῆς ῥινὸς ἡ σιμὴ ῥίς , καὶ ὅλως ἡ σιμότης ἐν τῇ ῥινί ἐστιν . εἰπὼν δὲ ἀνωτέρω ὅτι τῆς συνόλου οὐσίας εἴρηται ὅτι | ἔστι καὶ οὐκ ἔστιν ὁρισμὸς καὶ μεταξὺ πολλὰ ἐπεμβαλὼν ἐπάγει νῦν τὴν αἰτίαν τοῦ ὅπως οὐκ ἔστι τῶν συνθέτων ὁρισμός , λέγων δὶς γὰρ ἐν τούτοις ὑπάρξει ἡ ῥίς , τουτέστιν εἴρηται ἡμῖν καὶ περὶ τῶν συνθέτων ὅτι εἰ ἔστι τούτων ὁρισμός , συμβαίνει δὶς τὸ αὐτὸ λέγειν . ἐν δὲ τῆ ῥινὶ τῇ σιμῇ ἢ τῷ Καλλίᾳ ἔνεστι καὶ ὕλη καὶ εἶδος · ἀλλ’ εἰ τοῦτο , οὐκ ἄν εἴη ὁρισμὸς αὐτοῖν · συμβήσεται γὰρ δὶς τὸ αὐτὸ λέγειν . οὐ μόνον δὲ περὶ τούτων εἴρηται , ἀλλ’ ὅτι καὶ ἕκαστον καὶ τὸ τί ἦν εἷναι αὐτῷ ἐπί τινων ταὐτόν ἐστιν , ὥσπερ ἐπὶ τῶν πρώτων οὐσιῶν , ἐξηγεῖται τίς ’πὸ τέ ἐστιν ἡ πρώτη οὐσία , φάσκων λέγω δὲ πρώτην ἣ μὴ λέγεται τῷ ἄλλο ἐν ἄλλῳ εἶναι ὑποκειμένῳ ὡς ὕλῃ . ὅταν μὲν γὰρ εἴπω λευκόν , εὐθὺς ἄλλο ἐν ἄλλῳ ὑποκειμένῳ λέγω , καὶ ἔστιν ὡς μὲν ὑποκείμενον καὶ ὕλη ὁ ἄνθρωπος ἢ τὸ ξύλον , ὡς δ’ ἐν ὑποκειμένοις τούτοις τὸ λευκόν · ὅταν δ’ εἴπω ἄνθρωπον , οὐκ ἄλλο ἐν ἄλλῳ λέγω , ἀλλὰ λέγω πρᾶγμα καθ’ αὑτὸ δυνάμενον εἶναι καὶ ὄν . καὶ ἐπὶ μὲν τῶν οὐσιῶν ἕκαστον καὶ τὸ τί ἦν εἶναι ἑκάστῳ ἐστὶ ταὐτόν · ὅσα δὲ ὡς ὕλη ἢ ὡς συνειλημμένα τῇ ὕλῃ , οὐ ταὐτό . ὡς ἐν ὕλῃ δὲ ἢ ὡς ἐν συνειλημμένῳ τῇ ὕλῃ τῷ Σωκράτει ἐστὶ τὸ μουσικόν · ὡς ὕλη γὰρ ὑπόκειται ὁ Σωκράτης τῷ μουσικῷ . καὶ ἐπὶ τούτῳ ὁ Σωκράτης καὶ τὸ μουσικὸν καθ’ αὑτὸ μὲν οὔκ εἰσι ταὐτόν , κατὰ συμβεβηκὸς δέ . Νῦν δὲ λέγωμεν πρῶτον ἐφ’ ὅσον ἐν τοῖς ἀναλυτικοῖς περὶ ὁρισμῶν μὴ εἴρηται . εἰπὼν πρὸ ὀλίγου ὅτι “ ἐπὶ δὲ τῶν ὁρισμῶν πῶς μέρη τὰ ἐν τῷ λόγῳ καὶ διὰ τί εἷς λόγος ὁρισμός δῆλον γὰρ ὅτι τὸ πρᾶγμα ἕν , τὸ δὲ πρᾶγμα τινὶ ἔν , μέρη γε ἔχον ) σκεπτέον ὕστερον , ” νῦν περὶ τούτου τὴν ζήτησιν ποιεῖται , λέγων ὅτι ἐπειδὴ ἐν τοῖς ἀναλυτικοῖς ( λέγει δὲ ἀναλυτικὰ τὸ B τῶν ῾Υστέρων ἀναλυτικῶν ) , ἐπειδὴ οὖν ἐν ἐκείνοις τὴν περὶ ὁρισμῶν ζήτησιν οὐ τελείαν πεποιήκαμεν , ὅπερ ἐν ἐκείνοις μὴ εἴρηται , νῦν λέγωμεν · ἡ γὰρ ἐν ἐκείνοις ἀξία ζητηθῆναι ἀπορία καὶ μὴ ζητηθεῖσα , εἰ νῦν λεχθείη , προύργου καὶ μέγα συν·τελέσει τοῖς περὶ τῆς οὐσίας καὶ τοῦ εἴδους λόγοις . ἡ δὲ ἀπορία , φησίν , ἐστί , διὰ τί ποτε τὸ ὁριστόν , οὗ τὸν λόγον φαμὲν εἶναι ὁρισμόν , ἐκ πλειόνων ὂν ἕν ἐστιν ἀλλ’ οὐ πολλά . οἷον ἔστω , φησί , τοῦ ἀνθρώπου ὁρισμὸς τὸ ζῷον δίπουν · διὰ τί δὴ τὸ ζῷον δίπουν ἕν ἐστι καὶ οὐ δύο , καὶ τί τὸ ταῦτα ἑνοῦν καὶ ἓν αὐτὰ ποιοῦν ; ὁ μὲν γὰρ ἄνθρωπος , φησί , καὶ τὸ λευκὸν πολλά ἐστιν ὅταν ᾖ κεχωρισμένα ἀπ’ ἀλλήλων λῶν καὶ μὴ ὑπάρχῃ τὸ λευκὸν ἐν | τῷ ἀνθρώπῳ μηδὲ μετέχῃ αὐτοῦ ὁ ἄνθρωπος · ὅταν δὲ μετέχῃ τοῦ λευκοῦ καὶ ὑπάρχῃ ἐν αὐτῷ τὸ λευκὸν καὶ πάθῃ τι καὶ ποιωθῇ ὑπ’ αὐτοῦ , τότε ἓν καὶ γίνεται καὶ ἔστιν ὁ λευκὸς ἄνθρωπος , οὐ καθ’ αὑτὸ δὲ ἀλλ’ ᾗ πεποίωται . ἐνταῦθα δ’ οὐ μετέχει τὸ ζῷον τοῦ δίποδος , ἵνα ᾖ τὸ ζῷον δίπουν ἕν . εἰ δὲ λέγοι τις μετέχειν αὐτοῦ , μεθέξοι ἂν καὶ τοῦ πολύποδος καὶ ἔσονται ἅμα τὰ ἐναντία ἐν τῷ αὐτῷ · ὁμοίως εἰ μετέχοι τὸ ζῷον τοῦ θνητοῦ , μετέχοι ἂν καὶ τοῦ ἀθανάτου , ὅπερ ἀδύνατον τὸ τἀναντία ἐν τῷ αὐτῷ ὑπάρχειν . αἱ γὰρ διαφοραὶ ἐναντίαι , αἷς τὸ γένος διαφέρει , τουτέστιν αἷς διαιρεῖται τὸ γένος . ἢ γένος ἐνταῦθα λέγοι ἂν τὸ εἶδος , καὶ εἴη ἂν λέγων ὅτι αἱ διαφοραί , αἷς τὰ εἴδη διαφέρει , ἐναντίαι εἰσίν . πολλαχοῦ δὲ αὐτῷ σύνηθες τὸ τὰ εἴδη γένη λέγειν . ἐνστὰς οὖν ὅτι τῶν διαφορῶν ἐναντίων οὐσῶν οὐ μετέχει τὰ γένη , λύει τοῦτο κατὰ ἀντιπαράστασιν , λέγων εἰ δὲ καὶ μετέχει , ὃ δὴ ἐλλιπῶς λίαν εἴρηται · ἐξ ὧν δὲ ἐπάγει τοῦτο , οἶμαι , βούλεται λέγειν . εἰ δέ τις φῇ ῾ἀλλ᾿ οὐ μετέχει τὸ γένος τῶν ἐναντίων διαφορῶν , ἀλλὰ τοῦ πεζοῦ καὶ τοῦ δίποδος καὶ τοῦ ἀπτέρου , ἅπερ οὔκ εἰσιν ἐναντία᾿ , εἰ δὴ τούτων μετέχει , ὁ αὐτὸς πάλιν λόγος , εἴπερ αἱ διαφοραὶ πλείους , διὰ τί ταῦθ’ ἓν ἀλλ’ οὐ πολλά ; εἰ γὰρ εἰκός ἐστι λέγειν ὅτι διὰ τὸ ἐνυπάρχειν τῷ γένει εἰσὶν ἕν , συμβήσεται τῷ λόγῳ τούτῳ πᾶν τὸ ἐν ᾧ ὑπάρχει τινὰ μετὰ τῶν ἐνυπαρχόντων αὐτῷ εἶναι ἕν , καὶ ἔσται ὁ οἶνος καὶ ὁ ἀμφορεὺς ἕν , καὶ ὁ μέδιμνος καὶ οἱ πυροί . οὐ μόνον δὲ τοῦτο , ἀλλ’ εἴπερ ἕν ἐστι τὸ ζῷον καὶ τὸ πεζὸν καὶ τὸ δίπουν καὶ τὸ ἄπτερον , διὰ τὸ ἐνυπάρχειν αὐτὰ τῷ ζῴῳ , ἔσται τὸ ζῷον ἓν καὶ μετὰ πάντων τῶν ἄλλων διαφορῶν , καὶ οὕτως ἔσται πάντα ἐν . ἵνα δὲ μή τις εἴπῃ ὅτι ῾ἀλλ᾿ οὐκ ἔσται τὸ ζῷον καὶ πεζὸν καὶ δίπουν ἕν’ , ἐπήγαγε τὸ δεῖ δέ γε ἓν εἶναι ὅσα ἐν τῷ ὁρισμῷ . ὁ γὰρ ὁρισμὸς λόγος τίς ἐστιν εἷς καὶ μιᾶς οὐσίας . εἴ δὲ ἧς ὁ ὁρισμός ἐστιν ἐν τί ἐστι καὶ τόδε τι σημαίνει , ὥσπερ λέγομεν ( τὸ γὰρ τί ἦν εἶναι καὶ ἡ συγκατατεταγμένη φύσις ἑκάστοις , ἧς ἐστιν ὁ ὁρισμός , τόδε τί ἐστι καὶ ἕν ) , εἰ δὲ τοῦτο , καὶ ὁ λόγος αὐτῆς εἷς ἐστιν · ἀλλ᾿ εἰ τοῦτο , δεῖ καὶ τὰ ἐν τῷ λόγῳ ἓν εἶναι . ἀλλὰ δεῖ πάλιν μικρόν τι παρεκβάντας ὑπομνῆσαι ἡμᾶς περὶ τοῦ τί ἦν εἶναι καὶ τοῦ καθόλου εἴδους . ἰστέον δὴ ὅτι τὸ τί ἦν εἷναι καὶ τὸ εἶδος ταὐτόν ἐστι , πλὴν οὐχ ὡς νοεῖται καὶ ἔστιν ἀλλὰ νοεῖται μὲν ἄλλο τι παρὰ τὰ ὑπ’ αὐτὸ ἄτομα , ἐν αὐτοῖς δέ ἐστι κατατεταγμένον καὶ οὐδέποτε χωρὶς αὐτῶν ἐστιν , ἢ ὅλως χωρὶς ὕλης · ὁ δὲ ὁρισμός ἐστιν ὁ λόγος τοῦ τί ἦν εἷναι καὶ τοῦ εἴδους . καὶ περὶ μὲν τούτων ταῦτα προὑπομνησθῆναι ἡμὰς χρή · αὐτὸς δὲ οὑτωσὶ τὴν ἀπορίαν θεὶς καὶ τὴν λύσιν ἀσαφῶς καὶ λίαν μεμελανωμένωσ ἐπαγαγών , διὰ τὸ καὶ | ἐν τῷ δευτέρῳ τῶν Περὶ ψυχῆς ταύτην λελυκέναι , μετὰ πολλὰ καὶ ἐνταῦθα σαφῶς λύσας οὐ δοκεῖ λελυκέναι . ὅμως ὅπως καὶ ἐνταῦθα ταύτην λύει , κἂν μὴ δοκῇ , τὴν λέξιν ἐπερχόμενοι λέξομεν . οὐδὲν δὲ ἴσως χεῖρόν ἐστι καὶ νῦν διὰ βραχέος ὑπομνῆσαι τὴν ταύτης λύσιν · ἴσμεν γὰρ ὡς οὐδεὶς εὖ ἔχων ζητήσειε διὰ τί ἕν ἐστιν ὅ τε χαλκὸς καὶ ἡ περὶ αὐτὸν σφαῖρα · ἡ γὰρ ἐν τῷ χαλκῷ σφαίρα οὐδὲν ἄλλο ἐστὶν ἀλλ’ ἢ στρογγύλος χαλκός , καὶ ἔστιν ὁ μὲν χαλκὸς ὡς ὕλη , τὸ δὲ στρογγύλον ὡς εἶδος πέφυκε δὲ τὸ εἶδος καὶ ἡ ὕλη ἓν εἶναι μηδενὸς συνεχίζοντος αὐτά · τοῦτο γάρ ἐστι τῇ ὅλῃ τὸ ὕλῃ εἶναι καὶ τῷ εἴδει τὸ εἴδει , ἵνα ὅταν ᾖ ἡ ὕλη καὶ τὸ εἶδος , ὃ πέφυκε δέχεσθαι , εὐθὺς ἑνοῦσθαί τε ᾖ καὶ ἓν εἶναι . ὡς οὗν ἐπὶ τούτων ἔχει , οὕτω καὶ ἐπὶ τῶν φυσικῶν , λέγω δὴ γένους καὶ διαφορῶν · εἴρηκε γὰρ ἐν τῇ Ἀποδεικτικῇ , εἴ τι μέμνημαι , ὅτι πᾶσαι αἱ πρὸ τῆς τελευταίας διαφορᾶς διαφοραὶ μετὰ τοῦ γένους ὕλῃ ἀναλογοῦσιν , εἶδος δέ ἐστιν ἡ τελευταία διαφορά , οἷον τὸ ζῷον λογικὸν ὕλη ἐστὶ τοῦ ἀνθρωπείου εἴδους , ὁμοίως καὶ τὸ ζῷον λογικὸν θνητόν , τὸ δὲ νοῦ καὶ ἐπιστήμης δεκτικὸν τὸ εἶδος · ὥστε ἐπειδὴ τὸ ζῷον λογικὸν θνητὸν ὕλη ἐστί , τὸ δὲ νοῦ καὶ ἐπιστήμης δεκτικὸν εἶδος , πέφυκε δὲ τὸ εἶδος καὶ ἡ ὕλη ἓν εἶναι , διὰ τοῦτο ταῦτα ἕν εἰσιν . ὅτι δὲ ἡ τελευταία διαφορά ἐστι τὸ εἶδος , τὰ δὲ πρὸ αὐτῆς ὕλη , καὶ αὐτὸς μετ’ ὀλίγον ἐρεῖ . παραπλησίως δὲ τούτοις καὶ τὸ μὲν ζῷον πεζὸν ὕλη ἐστί , τὸ δὲ δίπουν εἶδος . ἀλλ’ ἡ μὲν λύσις , ἥν , ὡς εἴπομεν , ἐπάξει μέν , οὐ δοκεῖ δέ , αὕτη ἐστίν . ἀλλ’ ἐπὶ τὰ ἑξῆς ἰτέον . Δεῖ δὲ σκοπεῖν πρῶτον περὶ τῶν κατὰ τὰς διαιρέσεις ὁρισμῶν . Θεὶς τὴν ἀπορίαν τρέπεται ἐπὶ τὴν λύσιν . λέγει οὖν ὡς δεῖ δ ἑ σκοπὲ ἱν πρῶτον περὶ τῶν κατὰ τὰς διαιρέσεις ὁρισμῶν , τουτέστιν ὅπως οἱ ἐκ διαιρέσεως ὁρισμοὶ γίνονται . οὐδὲν γάρ , φησίν , ἐν τῷ ὁρισμῷ πλὴν τὸ πρῶτον λεγόμενον γένος καὶ ἡ διαφορά . δεῖ δὲ προσυπακούειν τοῦ τελευταία , ἵνα ᾖ λέγων ὅτι ἐν τῷ ὁρισμῷ ἤτοι ὁ ὁρισμὸς καὶ ἔτι τὸ ὑπ’ αὐτοῦ δηλούμενον εἶδος οὐδὲν ἕτερόν ἐστιν ἢ τὸ πρῶτον γένος καὶ ἡ τε . λευταία διαφορά . οἷον ὁ ὡς εἶδος ἄνθρωπος τὸ ζῷόν ἐστι καὶ τὸ νοῦ καὶ ἐπιστήμης δεκτικόν , τὰ δ’ ἄλλα τὰ τῷ ζῴῳ ἐχόμενα ( ἔστι δὲ ταῦτα τὸ λογικὸν ζῷον καὶ τὸ θνητόν ) , γένη εἰσίν . εἰ δὲ τὰ γένη ὕλη εἰσὶν ἢ ἀνάλογόν γε ὕλῃ , τὸ μὲν ζῷον λογικὸν θνητόν εἰσιν ὕλη καὶ γένος , τὸ δὲ νοῦ καὶ ἐπιστήμης δεκτικὸν εἶὸος . καὶ ὅρα ὅπως διὰ τδύτων αἰνιγματωι δῶς τὴν τῆς ἀπορίας εἴρηκε λύσιν . εἰ γὰρ ἡ ὕλη-καὶ τὸ εἶδος , ὅτε εἰσίν , ὑφ’ αὑτῶν πεφύκασιν ἑνοῦσθαι καὶ ἓν | γίνεσθαι , ἔστι δὲ ὕλη μὲν τὸ ζῷον λογικὸν θνητὸν καὶ γένος , εἶδος δὲ τὸ νοῦ καὶ ἐπιστήμης δεκτικόν , δῆλόν ἐστιν ὅπως ἕν ἐστι τὸ ζῷον λογικὸν θνητὸν νοῦ καὶ ἐπιστήμης δεκτικὸν καὶ τὸ ζῷον πεζὸν δίπουν , ἀλλ’ οὐ πολλά . καὶ ὅρα τὴν τοῦ Ἀριστοτέλους ἀρχίνοιαν , ὅπως ἐν ταὐτῷ καὶ τὴν λύσιν ἡμῖν τῆς ἀπορίας σκιωδῶς ἐμφαίνει καὶ τὴν διαίρεσιν τῶν γενῶν καὶ διαφορῶν ὅπως χρὴ ποιεῖσθαι ἀπαγγέλλει καὶ θαυμαστῶς ἀνακαλύπτει . εἰπὼν δὲ ὅτι τὸ εἶδος οὐκ ἄλλο τι ἐστὶν ἀλλ’ ἢ τὸ πρῶτον γένος ( πρῶτον γένος λέγων τὸ ζῷον , ἔστω γὰρ ἐπὶ τούτου ὁ λόγος , ὡς πρὸς ὰντιὸια)́-.ολὴν τοῦ λογικοῦ ζῴου καὶ τοῦ λογικοῦ καὶ θνητοῦ ζῴου · καὶ ταῦτα γὰρ γένη ἐστὶν ἀλλ’ ἐχό - μένα καὶ μετὰ τὸ πρῶτον ) , τοῦτο δὴ εἰπὼν ἐπὶ παραῸεἴ̀ίαιατο , σαφηνίζει τὸ λεγόμενον , οἷον τὸ πρῶτον γένος ἐστὶ τὸ ζῷον , τὸ δ’ ἐχόμενον καὶ ὡς εἰπεῖν μετὰ τοῦτο τὸ ζῷον δίπουν , τὸ δ’ ἔτι μετὰ ταῦτά ἐστι τὸ ζῷον δίπουν ἄπτερον · εἰπὼν δὲ τὰ τρία τὸ πεζὸν καὶ δίπουν καὶ ἄπτερον λέγει ὁμοίως δὲ κἀν διὰ πλειόνων κἄν δι’ ἐλαττόνων λέγ-ηται.ι ἢ καὶ ὅλως διὰ δυοῖν · τουτέστιν εἰ μέν εἰσι πλείονα τὰ λεγόμενα , τὸ πρῶτον γένος μετὰ τῆς τελευταίας διαφορᾶς ἐστι τὸ εἶδος , εἰ δὲ δύο , καὶ οὕτω τὸ μὲν ἔσται γένος τὸ δὲ διαφορὰ καὶ εἶδος · οἷον εἰ ἔστι τὸ ζῷον δίπουν , τὸ μὲν ζῷον ἔσται γένος , τὸ δὲ δίπουν διαφορὰ καὶ ὅλως εἶδος . ταῦτα εἰπὼν - ἀπανα)αα̣βάν-αι τὸν λόγον καί φησιν εἰ οὖν τὸ γένος ἁπλῶς μ ἡ ἐστι παρὰ τὰ ὡς γένους εἴδη ( τουτέστιν εἰ τὸ ζῷον μή ἐστι παρὰ τὰ εἴὸη αὐτοῦ αὐτὸ καθ’ αὑτὸ καὶ χωριστόν , ὡς οἱ τὰς ἰδέας τιθέμενοι ἔλεγον , ἀλλ’ ἐν αὐτοῖς ἐστιν , ὡς οὗτος καὶ ἡ ἀλήθεια βούλεται ) , ἢ κἀν χωριστόν ἐστιν , ὅμως ὡς ὕλη ἐστίν ( καὶ σαφηνίζει αὐτὸ ἐπὶ παραδείγματος , ὅπως ὡς ὕλη τὸ γένος ἔστιν · ἡ μὲν γὰρ φωνὴ γένος ἐστὶ καὶ ὕλη , αἱ δὲ διαφοραὶ μετ’ αὐτῆς εἰσι τὰ εἴδη , εἴδη δὲ φωνῆς τὰ ὀνόματα καὶ τὰ ῥήματα καὶ τὰ στοιχεῖα , τό τε ἄλφα καὶ βῆτα καὶ τὰ ἑξῆς · καὶ γὰρ καὶ αὐτὰ εἴδη εἰσὶ τῆς φωνῆς ὡς ἐξ ὕλης αὐτῆς καὶ διαφορᾶς ὄντα · κατὰ διαφορὰς γάρ τινας καὶ αὐτὰ ἐκφωνεῖται ) , εἰ δὴ τὸ γένος ὡς ὕλη ἐστίν , εἶδος δὲ ἡ διαφορά , φανερὸν ἄρα ὅτι ὁ ὁρισμός ἐστιν ὁ ἐκ τῶν διαφορῶν λόγος . εἰ δὲ ἡ ὕλη καὶ τὸ εἶδος αὐτοφυῶς ἕν εἰσιν , ἔστι δ’ ὁ λόγος καὶ ὁ ὁρισμὸς γένος καὶ διαφορὰ ἤτοι ὕλη καὶ εἶδος , δῆλον ἄρα ἡμῖν ἐστιν ὅπως τὸ ζῷον πεζὸν δίπουν ἕν ἐστι καὶ οὐ πολλά . οὕτως δὴ τὴν ἀπορίαν λύσας , καὶ ὡς συμπέρασμα , ὡς οἶμα . , τῆς λύσεως ἐπαγαγὼν τὸ φανερὸν ὅτι ὁ ὁρισμός ἐστιν ὁ ἐκ τῶν διαφορῶν λόγος , ὡς εἰ ἔλεγεν ὅτι φανερόν ἐστιν ὅπως τὸ ζῷον πεζὸν δίπουν ἕν ἐστιν , ὅτι γένος ἐστὶ καὶ διαφορὰ ἤτοι ὕλη καὶ εἶδος , τρέπεται καὶ ἐπὶ τὴν διδασκαλίαν τοῦ ὅπως δεῖ τὰς τῶν γενῶν καὶ διαφορῶν ποιεῖσθαι διαιρέσεις , λέγων καὶ δεῖ διαιρεῖσθαι τὴν τῆς διαφορᾶς διαφοράν , ἴσον λέγων τῷ ὅτι εἰ μέλλοιμεν μετὰ τοῦ πρώτου γένους καὶ τῆς τελευταίας διαφορᾶς τοὺς ὅρους ποιεῖσθαι , δεῖ διαιρεῖν τἀς διαφορὰς εἰς τὰς οἰκείας αὐτῶν διαφοράς , ἡ διαφοραί εἰσιν . οἷον εἰ τὸ ζῷον διαιρεῖται εἰς ὑπόπουν καὶ ἄπουν , τὸ ζῷον ὑπόπουν δεῖ διαιρεῖν εἰς τὴν οἰκείαν διαφοράν , ᾗ ὑπόπουν ἐστί , καὶ μὴ λέγειν ὡς τοῦ ὑπόποδος τὸ μὲν πτερωτόν ἐστι τὸ δὲ ἄπτερον , εἰ μέλλομεν καλῶς διαιρεῖν · οὐ γάρ εἰσι τοῦ ὑπόποδος αὗται διαφοραί . ἀλλὰ δεῖ διαιρεῖν αὐτὸ ᾗ ὑπόπουν ἐστὶ καὶ λέγειν ὅτι τοῦ ὑπόποδος τὸ μέν ἐστι σχιζόπουν τὸ δὲ ἀσχιστόπουν · αὗται γάρ εἰσιν αἱ ποδὸς διαφοραί · ἡ γὰρ σχιζοποδία ποδότης τίς ἐστιν , ὡς καὶ τὸ λογικὸν ζῷον ζῷόν τι . ὅμως διὰ τὸ ἀδυνατεῖν ἐνίους καὶ μὴ δυναμένους συνορᾶν τὰς ἑκάστου διαφοράς , ποιοῦσι τοῦτο , λέγω δὴ τὸ διαιρεῖν αὐτὰ εἰς τὰς μὴ οἰκείας . δεῖ δὴ τὸ ὑπόπουν , κἄν εἴ τι ἄλλο ἐστί , διαιρεῖν εἰς τὰς οἰκείας , μέχρις ἄν ἔλθῃ εἴς τινα ἀδιάφορα , ἅπερ μηκέτι δύναται τέμνεσθαι εἰς ἑτέρας διαφοράς . καὶ τότε ἔσονται τοσαῦτα εἴδη ποδὸς ὅσαιπερ αἱ τελευταῖαι διαφοραὶ τοῦ ὑπόποδος καὶ μὴ τεμνόμεναι εἰς ἄλλας . εἰ γάρ , ὡς πολλάκις εἴρηται , τὸ γένος μετὰ τῆς τελευταίας διαφορᾶς ἐστι τὸ εἶδος , δῆλον ὅτι ὅσαι αἱ τελευταῖαι διαφοραὶ τυγχάνουσι , καὶ τὰ ὑπόποδα ζῷα ἴσα ἔσται αὐταῖς · καὶ εἰ ταῦτα οὕτως ἔχει , φανερὸν ὅτι ἡ τελευταία διαφορά ἐστιν ἡ τοὺ πράγματος οὐσία καὶ ὁ ὁρισμός , καὶ ταύτην μόνην χρὴ καὶ τὸ γένος εἰς τοὺς ὁρισμοὺς παραλαμβάνειν , εἰ μὴ μέλλοιμεν τὸ αὐτὸ πλεονάκις λέγειν καὶ ἀδολεσχεῖν . εἰ γὰρ τὰ μερικώτερα συνεισφέρει τὰ καθολικώτερα καὶ ταῦτα τοῖς μερικωτέροις ἕπεται , ὁ εἰπὼν νοῦ καὶ ἐπιστήμης δεκτικὸν καὶ λογικὸν καὶ θνητὸν λέγει , ὥσπερ ὁ εἰπὼν ἄνθρωπον καὶ ζῷον · εἰ δὲ τοῦτο , οὐ χρὴ λέγειν ὅτι ἄνθρωπός ἐστι ζῷον λογικὸν θνητὸν νοῦ καὶ ἐπιστήμης δεκτικόν · συμβαίνει γὰρ λέγειν ὅτι ἄνθρωπός ἐστι ζῷον λογικὸν θνητὸν νοῦ καὶ ἐπιστήμης δεκτικὸν λογικὸν θνητόν . καὶ πάλιν εἴ τις ὁριζόμενος λέγει ζῷον ὑπόπουν δίπουν , ἐπειδὴ ἔνεστιν ἐν τῷ δίποδι τὸ ὑπόπουν , ἔδει εἰπεῖν μόνον ζῷον δίπουν · προσθεὶς δὲ καὶ τὸ ὑπόπουν οὐκ ἄλλο τι ἔφησεν ἢ ζῷον πόδας ἔχον δύο πόδας ἔχον . ἀλλὰ κἄν τὸ δίπουν διέλῃς , εἰς τὸ σχιζόπουν φέρε καὶ ἄσχιστον , καὶ ἐρεῖς ζῷον ὑπόπουν δίπουν σχιζόπουν , τοῦτο λέγεις ὅτι ζῷον πόδας ἔχον , δύο πόδας ἔχον , σχιστοὺς πόδας ἔχον · καὶ ὁσάκις ἂν τὴν διαφορὰν τῶν διαφορῶν ἐρεῖ , τοσαυτάκις συμβαίνει καὶ ὑπόπουν λέγειν καὶ δίπουν καὶ τὰ λοιπά . ἐὰν μὲν δὴ διαφορᾶς διαφορὰ γένηται , μία ἔστι ἡ τελευταία τὸ εἶδος καὶ ἡ οὐσία . εἰπὼν ὅτι τὸ γένος μετὰ τῆς τελευταίας διαφορᾶς ἐστι τὸ εἶδος καὶ ἡ οὐσία , εἴ τις καλῶς διαιρεῖ , πάλιν λέγει ὡς εἰ γένηται | τῆς διαφορᾶς διαφορά , τουτέστιν εἰ τὴν διαφοράν τις ᾗ διαφορὰ διαιροίη καὶ εἰς τὰς οἰκείας αὐτῇ διαφοράς , ἡ τελευταία διαφορά , μετὰ τοῦ γένους δηλαδή , ἔσται τὸ εἶδος καὶ ἡ οὐσία · εἰ δὲ μὴ καθ’ αὑτὸ μηδ’ εἰς τὰς οἰκείας διαφορὰς διαιρῇ αὐτὴν ἀλλὰ κατὰ συμβεβηκός , ὥστε λέγειν ὅτι τοὐ ὑπόποδος τὸ μέν ἐστι λευκόν , τὸ δὲ μέλαν , τοσαῦται ἔσονται αἱ διαφοραὶ αἱ παραληφθησόμεναι θησόμεναι εἰς τὸν τοῦ εἴδους καὶ τὸν τῆς οὐσίας λόγον , ὅσαι ἂν ὦσιν αἱ τομαί . ἔστω δὲ τὸ λεγόμενον σαφὲς ὧδε · εἴ τις τὸν ἄνθρωπον ὁρίσαι βουληθεὶς λέγει ὡς ὁ ἄνθρωπος ἡ ὑπόπουν ἐστὶν ἢ ἄπουν , ἀλλὰ μὴν οὐκ ἄπουν , ὑπόπουν ἄρα · καὶ πάλιν τοῦ ὑπόποδος τὸ μέν ἐστι πτερωτὸν τὸ δ’ ἄπτερον , ἀλλὰ μὴν ὁ ἄνθρωπος οὐ πτερωτόν , ἄπτερον ἄρα · πάλιν τοῦ ἀπτέρου τὸ μέν ἐστι δίπουν , τὸ δὲ πολύπουν , ἀλλὰ μὴν ὁ ἄνθρωπος οὐ πολύπουν , δίπουν ἄρα · ὁ ἄνθρωπος ἄρα ἐστὶ ζῷον ὑπόπουν ἄπτερον δίπουν · φανερὸν οὖν ὅτι τριῶν οὐσῶν τῶν διαιρέσεων καὶ τομῶν τοσαῦται καὶ εἰς τὸν ὁρισμὸν παρελήφθησαν διαφοραί . ὥστε καὶ τὸ εἰς τὸν τοῦ ἀνθρώπου ὁρισμὸν παραληφθῆναι τὸ λογικὸν καὶ θνητὸν καὶ τὸ νοῦ καὶ ἐπιστήμης δεκτικὸν ἐκ τοιαύτης γέγονεν αἰτίας . εἰ δὲ καλῶς ἐγένετο ἡ διαίρεσις , ἤρκει τὸ ζῷον καὶ τὸ τοῦ νοῦ δεκτικόν . τὸ δὲ τὸν ὁρισμὸν ἐκ τοῦ γένους εἷναι καὶ τῆς τελευταίας διαφοράς δῆλον ἄν εἴη , φησί , καὶ ἄν τις μετατάξῃ τοὺς τοιούτους ὁρισμούς , οἷον τὸν τοῦ ἀνθρώπου λέγων ζῷον δίπουν ὑπόπουν · περίεργον γὰρ τὸ ὑπόπουν τοῦ δίποδος λεχθέντος · ἐν γὰρ τῷ δίποδι ἔνεστι τὸ ὑπόπουν . ἵνα δὲ μή τις λέγῃ ὅτι διὰ τὸ δεῖν τάξιν τινὰ ἔχειν τὰ ἐν τῷ ὁρισμῷ καὶ τὸ μὲν δεῖν πρῶτον τάττεσθαι τὸ δὲ μετὰ τοῦτο καὶ ἑξῆς , ἐπὶ τούτῳ συνέβη τὸ περίεργον , ἐπήγαγε τὸ τάξις δ’ οὐκ ἔστιν ἐν τῇ οὐσίᾳ , οὐδὲ διὰ τοῦτο συνέβη τὸ ἄλογον · πῶς γὰρ δεῖ νοῆσαι τὸ μὲν ὕστερον τὸ δὲ πρῶτον ; ἐπειδὴ γὰρ τὰ πρὸ τῆς τελευταίας διαφορᾶς ὕλη ἐστίν , ἐν δὲ τῇ ὕλῃ ᾗ ὕλη οὐκ ἐστι τὸ πρότερον καὶ τὸ ὕστερον ( οὐδὲ γὰρ ἐν τῷ χαλκῷ τῷ ἐν τῷ ἀνδριάντι τὸ μὲν αὐτοῦ χαλκὸς καὶ ἡ ὕλη πρότερόν ἐστι τὸ δὲ ὕστερον ) , πῶς ἔξεστι λέγειν τῶν ἐν τῷ ὅρῳ τὸ μὲν πρῶτον τὸ δ’ εὐθὺς μετ’ ἐκεῖνο . οὐκ ἐπὶ τούτῳ δὴ συνέβη τὸ ἄλογον , ἀλλ’ ὅτι ἤρκει ἡ τελευταία διαφορὰ μετὰ τοῦ γένους εἰς τὸ εἶδος καὶ τὴν οὐσίαν , καὶ οὐκ ἔδει τὸ ὑπόπουν παραλήψεσθαι . καὶ συμπεραίνεται λοιπὸν λέγων περὶ μὲν οὖν τῶν κατὰ τὰς διαιρέσεις ὁρισμῶν τοσαῦτα εἰρήσθω τὴν πρώτην ( ἐρεῖ γὰρ πάλιν περὶ αὐτῶν ) , ὁποῖοί τινές εἰσιν . ἐπεὶ δὲ περὶ τῆς οὐσίας ἡ σκέψις ἐστί , πάλιν ἐπανέλθωμεν . Τὸ προκείμενόν ἐστι δεῖξαι ὡς οὐδὲν τῶν καθόλου οὐσία ἐστίν · οὔτε γὰρ ὁ καθόλου ἄνθρωπος ἢ ὁ καθόλου ἵππος , οὔτε ἄλλο οὐδέν · ἀλλ’ ἕκαστον αὐτῶν διανοίας ἀπόμαξίς ἐστιν ἀπὸ τῶν καθ’ ἕκαστα | καὶ πρώτως καὶ μάλιστα λεγομένων οὖσι ὦν καὶ ὁμοίωμα . καὶ λέγει ὅτι ἐπειδὴ περὶ τῆς οὐσίας καὶ τοῦ κυρίως ὄντος ( τούτου γὰρ καὶ τὰ αἴτια ζητεῖται ) ἡ σκέψις ἐστί , πάλιν ἐπανέλθωμεν . καί φησιν ὅτι λέγεται δ’ ὥσπερ τὸ ὑποκείμενον οὐσία ( ὑποκείμενον δ’ ἄν εἴη λέγων ἤτοι τὴν προσεχῆ ἑκάστῳ ὕλην , ἢ ὅλως τὴν ὕλην καὶ τὸ σύνθετον , οἷον Σωκράτης ) , ὡς οὖν οὐσία λέγεται τὸ ὑποκείμενον , ὡσαύτως δὲ οὐσία λέγεται καὶ τὸ σύνθετον , οἷον ὁ Σωκράτης , λέγεται δ’ οὐσία καὶ τὸ τί ἦν εἷναι , λέγεται γὰρ οὐσία καὶ τὸ ἐκ τῆς ὕλης καὶ τοῦ τί ἦν εἶναι · οὕτω λέγεται οὐσία καὶ τὸ καθόλου , τὸ κτὰ πλειόνων καὶ διαφερόντων τῷ ἀριθμῷ ἐν τῶ τί ἐστι κατηγορούμενον . γορούμενον . καὶ περὶ μὲν τῶν δύο , τοὐ τε τί ἦν εἶναι καὶ τοῦ ὑποκειμένου εἴρηται , εἴρηται δὲ καὶ ὅτι τὸ ὑποκείμενον διττόν , ἢ τὸ τόδε τι ὄν , ὥσπερ τὸ ζῷον , Σωκράτης , Πλάτων , οὑτοσὶ ὁ ἵππος ὑπόκεινται τοῖς πάθεσι τῷ τε λευκῷ καὶ τῷ θερμῷ καὶ τοῖς ὁμοίοις , ἢ ἡ ὕλη , ἥπερ ὑπόκειται τῇ ἐντελεχείᾳ καὶ τῷ εἴδει . τὸ δὲ καθόλου , φησίν , ὅπερ τινὲς χωρὶς ὕλης λέγουσι , δοκεῖ τισιν αἴτιον εἶναι μάλιστα καὶ ἀρχή · διὸ ἐπέλθωμεν καὶ περὶ τούτου , καὶ ἴδωμεν εἰ δυνατὸν εἶναι αὐτὸ ἀρχὴν ἢ ὅλως οὐσίαν . ἔοικε γὰρ ἀδύνατον οὐσίαν εἶναι ὁτιοῦν τῶν καθόλου . καὶ συλλογίζεται λέγων · ἡ ἑκάστου οὐσία ἴδιός ἐστιν ἑκάστῳ καὶ ἄλλῳ οὐχ ὑπάρχει , τὸ δὲ καθόλου κοινὸν καὶ πλείοσιν ὑπάρχει ( τοῦτο γὰρ λέγεται καθόλου τὸ πεφυκὸς πλείοσιν ὑπάρχειν ) , τὸ καθόλου ἄρα οὐκ ἔστιν οὐσία . ὅτι δὲ ἡ ἑκάστου οὐσία ἐστιν ἐστιν ἑκάστῳ καὶ ἄλλοις οὐχ ὑπάρχει , δῆλον · ἡ γὰρ Ἀλεξάνδρου οὐσία ἴδιός ἐστιν Ἀλεξάνδρῳ καὶ ἄλλῳ τῳ οὐχ ὑπάρχει , ἀλλ’ ἐν αὐτῷ ἐστιν · εἰ δ’ ἦν καὶ τὸ καθόλου οὐσία , ἴδιος ἂν ἦν ἡ οὐσία αὐτοῦ καὶ ἐν αὐτῷ ἄν ἦν καὶ ἄλλῳ οὐκ ἂν ὑπῆρχε · νὺν δὲ ὑπάρχει πάνυ πολλοῖς · οὐκ ἄρα ἐστὶν οὐσία ἀλλ’ ὁμοιότης τις ἐκ τῶν καθ’ ἕκαστα ἀποσυληθεῖσα , ἐν αὐτοῖς δ’ οὖσα , ὁμοιότητα δ’ οὐδὲν κωλύει ἐν πλείοσιν εὑρίσκεσθαι . ὅλως δὲ τίνος ἂν εἴη τὸ καθόλου οὐσία ; ἢ γὰρ ἁπάντων ἢ οὐδενός . ἁπάντων δ’ οὐχ οἷόν τε · δέδεικται γὰρ ὅτι ἡ ἑκάστου οὐσία ἰήιός ἐστιν ἑκάστου καὶ ἐν ἄλλῳ οὐχ ὑπάρχει . εἰ δὲ τοῦτο , πῶς οἷόν τε τὸ καθόλου εἴπερ ἐστὶν οὐσία , τὴν τούτου οὐσίαν ἐν Ἀλεξάνδρῳ καὶ ἐν Σωκράτει καὶ ἐν ἄλλοις εἶναι ; δεῖ δέ , ἐπειδήπερ ἐν τούτοις ἐστίν . ἀλλὰ μὴν οὐδὲ ἑνὸς οἷόν τε τὴν τοῦ καθόλου οὐσίαν ὑπάρχειν . εἰ γάρ ἐστιν ὁ καθόλου ἄνθρωπος οὐσία καὶ τὸ ἐγκατατεταγμένον τοῖς κατὰ μέρος τί ἦν εἶναι , ὑπάρχει δὲ ἑνί τινι , οἷον φέρε Σωκράτει , ὑπάρξουσι καὶ οἱ ἄλλοι ὅ τε Πλάτων καὶ ὁ Ἀλέξανδρος Σωκράτει . καίτοι πῶς τοῦτο δύναται καὶ πλασθῆναι τὸ πάντας εἶναι Σωκράτη ; | ἀλλ᾿ ὡς εἴρηται τὸ καθόλου ὁμοιότης τίς ἐστιν ἐπὶ πολλῶν θεωρουμένη . ἔτι οὐσία λέγεται ὃ μὴ καθ’ ὑποκειμένου τινὸς λέγεται , ὡς ἐν ταῖς Κατηγορίαις δέδεικται , τὸ δὲ καθόλου καθ’ ὑποκειμένου λέγεται , τὸ καθόλου ἄρα οὐκ ἐστιν οὐσία . Ἀλλ᾿ ἄρα , φησίν , οὕτω μὲν τὸν καθόλου ἄνθρωπον οὐκ ἐνδέχεται εἷναι ὡς τὸ τί ἦν εἶναι , ἐνυπάρχει δὲ ἐν τούτῳ τῷ καθόλου ἀνθρώπῳ ἢ ἵππῳ οὐσία τις , οἷον τὸ ζῷον . οὐκοῦν δῆλον ὡς ἔστι τις λόγος τοῦ ζῴου · διαφέρει δ’ οὐδέν , κἂν μὴ πάντων ᾖ λόγος τῶν εἰς ὁρισμόν τινος παραλαμβανομένων · οὐδὲν γὰρ ἧττον τὸ ζῷον οὐσία ἔσται τινός , οἷον τοῦ ἀνθρώπου καὶ τοῦ ἵππου , ἐν οἷς ὑπάρχει . εἰ δή ἐστιν ὁ καθόλου ἄνθρωπος οὐσία , διὰ τί οὐκ ἔσται τὸ ζῷον οὐσία ; εἰ δ’ ἐστὶ τὸ ζῷον οὔσα καὶ ἐνυπάρχει τῷ ἀνθρώπῳ , ἡ δὲ οὐσία ἐν ᾧ ἐστιν οὐκ ἄλλου ἐστὶν οὐσία ἀλλὰ τοῦ ἐν ᾧ ἐστιν , ἔστιν ἄρα τὸ ζῷον οὐσία τοῦ ἐν ᾧ ἐστιν , οἷον τοῦ ἀνθρώπου , ἐν ᾧ ὡς ἴδιον ὑπάρχει τὸ ζῷον · ὥστε ἔσται οὐσία οὐσίας · ὥστε ἔσται μὲν τοὺ Σωκράτους , ὄντος οὐσίας , οὐσία ὁ καθόλου ἄνθρωπος , καὶ τούτου τὸ ζῷον . εἰ δ’ ἔστιν ἐν τῷ ζῴῳ τὸ ἔμψυχον καὶ τὸ αἰσθητικόν , ἔσονται πάλιν αὐτὰ τοῦ ζῴου ἤτοι οὐσίας οὐσίαι , καὶ πάλιν τὰ ἐν τῷ ἐμψύχῳ ὄντα καὶ αἰσθητικῷ ἔσονται οὐσίαι τοὺ ἐμψύχου καὶ τοῦ αἰσθητικοῦ , ἤτοι τῶν οὐσιῶν · ὥστε συμβαίνει σμῆνος οὐσιῶν εἶναι ἐν τῷ Σωκράτει . ὅπερ ἀδύνατον · ἐν ἑκάστῳ γὰρ μία οὐσί ἐστὶν ἡ ἐνοῦσα αὐτῷ . εἰ γὰρ ἡ οὐσία τοὺ Ἀλεξάνδρου ὁ Ἀλέξανδρός ἐστιν , ὁ δὲ Ἀλέξανδρος ξανδρος πολλοὶ εἶναι οὐ δύναται , οὐδ’ ἄρα οὐσίαι ἐν αὐτῷ πολλαὶ ἔσονται . εἰπὼν δὲ ὅτι εἰ ἔστιν ἐν τῷ κἀθόλου ἀνθρώπῳ τὸ ζῷον , ἔστι δ’ ὁ καθόλου ἄνθρωπος οὐσία , ἔσται ἄρα καὶ τὸ ζῷον οὐσία , κατασκευάζει αὐτὸ λέγων ἔτι δὲ καὶ ἀδύνατον καὶ ἄτοπον τὸ τόδε καὶ τὴν οὐσίαν , ὥσπερ λέγουσιν οἱ λέγοντες τὸν καθόλου ἄνθρωπον , εἰ ἔστιν ἐκ ζῴου , μὴ εἶναι τὸ ζῷον οὐσίαν καὶ τόδε τι ἀλλὰ ποιόν . εἰ γὰρ τὰ συνιστῶντά τι πρότερά ἐστι τοῦ ὃ συνιστῶσιν , ὁ δὲ ἄνθρωπος κατὰ τοὺς λέγοντας οὐσία ὢν συνίσταται ἐκ τοῦ ζῴου , εἴπερ ἐστὶ τὸ ζῷον ποιόν , συμβήσεται τὸ ποιὸν καὶ τὸ συμβεβηκὸς πρότερον εἶναι τῆς οὐσίας καὶ τοῦ τόδε τι . τοῦτο δὲ ἀδύνατον · οὔτε γὰρ λόγῳ οὔτε χρόνω οὔτε γενέσει τὰ πάθη εἰσὶ πρότερα τῆς οὐσίας . συμβήσεται γάρ , εἴπερ εἰσὶ πρότερα αὐτῆς , εἶναι χωρὶς αὐτῆς καθ’ αὑτά , ὅπερ ἄλογον . οὐσία ἄρα ἐστὶ τὸ ζῷον . ἀλλ’ εἴπερ ἐστὶν οὐσία τὸ ζῷον , ἔσται πάλιν οὐσίας οὐσία , καὶ ἁπλῶς ὅσαπερ ἐρρήθη . ἢ τὸ ἔτι δὲ ἀδύνατον καὶ ἄτοπον τὸ τόδε τι καὶ οὐσίαν οὐκ ἐπὶ τοῦ καθόλου ἀνθρώπου εἴρηται ἀλλ’ ἐπὶ τοῦ μερικοῦ . καὶ εἴη ἄν τό | λεγόμενον ὅτι ἐπειδὴ ὁ καθόλου ἄνθρωπος δέδεικται μὴ ὢν οὐσία ἀλλὰ ποιόν , ἀδύνατον τὸν Σωκράτην ἐκ τοῦ καθόλου εἶναι ἀνθρώπου , τουτέστι τὴν οὐσίαν ἐκ μὴ οὐσίας . οἶμαι δὲ ἄμεινον τὸ πρότερον · ἔτι γὰρ περὶ τοῦ μὴ εἶναι τὸν καθόλου ἄνθρωπον οὐσίαν ὁ λόγος ἐστίν . ἔτι τῷ Σωκράτει οὐσίᾳ ὄντι ἐνυπάρξει οὐσία , ὥστε δυοῖν ἔσται ὁ Σωκράτης οὐσία , ἤτοι δύο ἔσονται ἐν τῷ Σωκράτει οὐσίαι , ὅπερ ἄτοπον · ἕκαστον γὰρ μία ἐστὶν οὐσία ἀλλ’ οὐ δύο ἢ πλείους . ὅλως δέ , φησί , συμβαίνει , εἰ ἔστιν οὐσία ὁ ἄνθρωπος , ἄνθρωπον ἐνταῦθα λέγων τὸν μερικὸν καὶ ἄτομον , ὅλως δή , εἰ ἔστιν οὐσία ὁ ἄτομος ἄνθρωπος , καὶ ὅσα οὕτω λέγεται , τουτέστιν ἄτομα , μηδὲν τῶν ἐν τῷ λόγῳ αὐτοῦ εἶναι οὐσίαν , μηδὲ χωρὶς ὑπάρχειν αὐτῶν τῶν ἀτόμων . εἰ γὰρ μή ἐστιν οὐσία αὐτὸ καθ’ αὑτὸ τὸ ζῷον , μηδὲ τὸ πεζὸν μηδὲ τὸ δίπουν , δηλονότι οὔκ εἰσι χωρὶς τῶν ἀτόμων , οὔτε μὴν ἐν ἄλλῳ , ἤτοι τῇ ἰδέᾳ , ἀλλ’ ἐν τοῖς ἀτόμοις . ἐξηγούμενος δὲ τὸ μηδὲ χωρὶς ὑπάρχειν αὐτῶν ἐπήγαγε λέγω δὴ οὐκ εἶναί τι ζῶον παρὰ τὰ τινά , ὡς ἂν εἰ ἔλεγεν , τοῦτο λέγω τὸ μηδὲ χωρὶς ὑπάρχειν αὐτῶν τὸ μὴ εἶναι ζῷόν τι παρὰ τὰ τινὰ καὶ καθ’ ἕκαστα ζῷα , οὐδὲ δίπουν παρὰ τὰ τινά , οὐδὲ πεζὸν παρὰ τὰ τινά , οὐδ’ ἄλλο τῶν ἐν τοῖς λόγοις εἰλημμένων οὐδέν · δέδεικται γὰρ ὡς οὐδὲν τῶν καθόλου οὐσία ἐστίν . εἰ δὲ μή εἰσιν οὐσίαι , δῆλον ὡς οὐδὲ δύνανται χωρὶς καὶ καθ’ αὑτὰς εἶναι ἀλλ’ ἐν τοῖς μερικοῖς . Οὕτως δὴ δείξας ὅτι ὁ καθόλου ἄνθρωπος οὐκ ἔστιν οὐσία , συμπεραίνεται λοιπὸν καί φησιν ἔκ τε δὴ τούτων θεωροῦσι φανερὸν ὅτι οὐδὲν τῶν καθόλου ὑπαρχόντων οὐσία ἐστί , καὶ ὅτι οὐδὲν τῶν κοινῇ κατηγορουμένων σημαίνει τὸ τόδε τι ἀλλὰ τοιόνδε καὶ ποιόν . εἰ δέ τις οὐσίαν αὐτὸν λέγει καὶ τόδε τι , συμβήσεται πάλιν ὁ τρίτος ἄνθρωπος . εἰ γάρ ἐστιν οὐσία τις ὁ ἄνθρωπος , ἔστι δὲ καὶ ὁ Σωκράτης οὐσία καὶ οἱ καθ’ ἕκαστον , ἐπὶ τῶν πολλῶν δέ ἐστι τὸ κοινῶς κατ’ αὐτῶν λεγόμενον , ἔσται ἄρα τρίτος τις πάλιν ἄνθρωπος , ὃς κατηγορηθήσεται τοῦ καθόλου ἀνθρώπου οὐσίας ὄντος καὶ τῶν λοιπῶν . ἔτι δέ , φησί , καὶ ὧδε δῆλον ὡς ἀδύνατόν ἐστιν οὐσίαν ἐξ οὐσιῶν εἶναι ἐνεργείᾳ ὑπαρχουσῶν καὶ τόδε τι . δύο γὰρ οὐσίαι ἐνεργείᾳ οὖσαι οὐδέποτε μίαν οὐσίαν ἐνεργείᾳ εἶναι δυναμένην ποιοῦσιν , οἷον ὅδε ὁ ἄνθρωπος τῷδε τῷ ἀνθρώπῳ εἰς ἑνὸς ἀνθρώπου συμπλήρωσιν συντεθῆναι οὐ δύναται , ἀλλ’ ἐὰν δυνάμει ᾖ δύο τινὰ οὐσίαι , τότε συντίθενται καὶ ἀποτελοῦσι μίαν οὐσίαν ἐντελεχείᾳ . καὶ πάλιν εἰ ἔσται διπλάσιον ἐκ δύο ἡμίσεων , οὐκ ἐξ ἐνεργείᾳ ἡμίσεων ἔσται ἀλλ’ ἐκ δυνάμει · ἡ γὰρ ἐντελέχεια χωρίζει καὶ οὐκ ἐᾷ αὐτὸ ἓν εἷναι . ἅμα γὰρ τῷ τὰ ἡμίση ἐνεργείᾳ γενέσθαι ἡμίση εὐθὺς διῄρηται τὸ διπλάσιον καὶ οὐκέτι μένει ἕν . ὥστε καὶ ἡ οὐσία , εἰ ἔστιν ἕν , οὐκ ἔσται ἐξ οὐσιῶν ἐνυπαρχουσῶν ἐνεργείᾳ οὐσιῶν , ἀλλ’ ἐκ δυνάμει οὐσιῶν . | καὶ φανερὸν ὅτι καὶ ἡ χεὶρ μετὰ τοῦ ὅλου οὖσα δυνάμει ἐστὶ καὶ οὐκ ἐνεργείᾳ , ὅταν δὲ χωρισθῇ , καὶ τότε οὐχ ἁπλῶς , ἀλλ’ εἴπερ καθ’ ὑπόθεσιν χωρισθεῖσα τοῦ ὅλου ἐδύνατο τὸ οἰκεῖον ἔργον ἀποτελεῖν , ἦν ἂν οὐσία . ἡ γὰρ οὐσία οὐ τὸ σχῆμα τὸ τοιονδί ἐστιν , ἀλλ’ ἡ ἑκάστου ἐνέργεια . ὡς γὰρ ὁ Δημόκριτος ἔλεγεν ὅτι ἀδύνατον ἐκ δύο ἀτόμων μίαν γενέσθαι ἀπαθεῖς γὰρ αὐτὰς ὑπετίθετο ) ἢ ἐκ μιᾶς δύο ἀτμήτους γὰρ αὐτὰς ἔλεγεν ) , οὕτως καὶ ἡμεῖς φαμεν ὡς ἀδύνατον ἐκ δύο ἐνεργείᾳ οὐσῶν οὐσιῶν μίαν οὐσίαν γενέσθαι , ἀλλ’ ἐκ δυνάμει μόνον . ἐπεὶ δὲ ἐνέπιπτεν ἡ ἐπὶ τῶν ἀριθμῶν ἔνστασις , λύει καὶ ταύτην . εἶπε γὰρ ἄν τις ὅτι ὥσπερ ὁ ἓξ ἀριθμὸς ἐκ τοῦ τρία καὶ τρία ἐστὶν ἢ ἐκ τοῦ δύο καὶ τέσσαρα ἐνεργείᾳ ὄντων ἀριθμῶν , τί κωλύει καὶ μίαν οὐσίαν ἐκ δύο οὐσιῶν εἶναι ἐνεργείᾳ οὐσῶν ; λύει οὖν λέγων ὅτι καὶ ἡ δυὰς οὐκ ἔστιν ἐνεργείᾳ ἀριθμὸς ἐν τῷ ἓξ οὖσα ἀλλὰ δυνάμει · δύναται γὰρ χωρισθεῖσα εἶναι ἀριθμός , μετὰ τοῦ ἓξ δὲ οὖσα οὐδαμῶς . ἀλλ’ αὐτὸς οὐκ ἐπὶ τοῦ ἓξ ποιεῖται τὸν λόγον , ἀλλ’ ἐπὶ τῆς δυάδος , λέγων αἱ μονάδες ἐν τῇ δυάδι οὔκ εἰσιν ἐνεργείᾳ μονάδες ἀλλὰ δυνάμει , ἕως δὴ ὑπόκειται ἡ δυὰς ὅτι ἀριθμός ἐστιν · ἢ γάρ , φησίν , οὐχ ἓν ἡ δυάς , τουτέστιν ἢ οὐκ ἔστιν ἡ δυὰς ἀριθμός τις εἷς , ἢ εἴπερ ἐστὶν ὅλως ἀριθμός , οὔκ εἰσιν ἐν αὐτῇ αἱ μονάδες ἐνεργείᾳ ἀλλὰ δυνάμει . ἔχει δὲ τὸ συμβαῖνον ἀπορίαν . εἰ γὰρ μήτε ἐκ τῶν καθόλου οἷόν τε εἶναι μηδεμίαν οὐσίαν . Δείξας ὅτι τὸ καθόλου οὐκ ἔστιν οὐσία καὶ ὅτι ἐξ αὐτῶν οὐκ ἐνδέχεται εἶναι οὐσίαν διὰ τὸ μὴ ἐνδέχεσθαι τὴν οὐσίαν ἐκ μὴ οὐσιῶν εἶναι , λέγει ὅτι τὸ συμβαῖνον ἐκ τῶν ἀποδειχθέντων ἔχει ἀπορίαν , καὶ τίθησι τί ποτέ ἐστι τὸ συμβαῖνον . εἰ γὰρ μήτε , φησίν , ἐκ τῶν καθόλου οἷόν τε μηδεμίαν εἶναι οὐσίαν διὰ τὸ τοιόνδε ἤτοι ποιὸν σημαίνειν ἀλλὰ μὴ τόδε καὶ οὐσίαν , ἐκ ποιοῦ δὲ οὐσίαν οὐκ ἐνδέχεται εἶναι , εἰ δὴ τοῦτο μὴ ἐνδέχεται , μήτε πάλιν ἐξ οὐσιῶν ἐνεργείᾳ αὐτῶν καθ’ αὑτὰς οὐσῶν , ὥσπερ ὁ μερικὸς ἄνθρωπος , δυνατόν ἐστιν οὐσίαν σύνθετον εἶναι ( δέδεικται γὰρ καὶ τοῦτο ) , συμβαίνει μηδεμίαν οὐσίαν σύνθετον εἶναι . εἰ γὰρ ἐνδέχεται τὴν σύνθετον οὐσίαν εἶναι ἢ ἐξ οὐσιῶν ἐνεργείᾳ οὐσῶν ἢ ἐκ συμβεβηκότων . κατ’ οὐδένα δὲ τρόπον τοῦτο εἶναι δύναται , ἀσύνθετος ἄν εἴη πᾶσα οὐσία . Μῶ · εἰ τοῦτο , οὐδεμιᾶς οὐσίας ἄν εἴη λόγος · οἱ γὰρ ὁρισμοὶ τῶν ἔκ τινων οὐσιῶν εἰσιν ἀλλ’ οὐ τῶν ἁπλῶν ὥσπερ ὁ τοῦ ἀνθρώπου , ὄντος αὐτοῦ ἐκ τοῦ ζῴου καὶ πεζοῦ καὶ δίποδος . ἀλλὰ μὴν δοκεῖ γε ὅτι οἱ ὁρισμοὶ ἢ μόνων τῶν οὐσιῶν εἰσιν , ἢ εἴπερ εἰσὶ καὶ τῶν ἄλλων , ἀλλὰ μάλιστα τῶν οὐσιῶν εἰσιν . νῦν δὲ συμβαίνει μηδὲ τῶν οὐσιῶν εἶναι · οὐκ ἄρα ἐστὶν οὐδεμιᾶς ὁρισμός . καὶ εἰπὼν οὐ λύει τὴν ἀπορίαν νῦν , ἐπαγγέλλεται δὲ ἐρεῖν , λέγων ὅτι τρόπον μέν τινα ἔστι τῶν οὐσιῶν ὁρισμός , τρόπον δέ τινα οὐκ ἔστιν . | καὶ πῶς τοῦτο συμβαίνει , ἐρεῖ καὶ ἐν τῷ παρόντι βιβλίῳ καὶ ἐν τῳ μετὰ τοῦτο . Φανερὸν δὲ ἐξ αὐτῶν τούτων τὸ συμβαῖνον καὶ τοῖς τὰς ἰδέας λέγουσιν χωριστάς τε οὐσίας εἶναι . Δείξας ὅτι τὰ καθόλου οὔκ εἰσιν οὐσίαι , ἐκ τούτων , φησί , φανερόν ἐστι τὸ συμβαῖνον τοῖς τὰς ἰδέας λέγουσι χωριστάς τε οὐσίας εἶναι καὶ ἅμ ποιοῦσι τὸ εἶδος , λέγων εἶδος τὴν ἰδέαν , ἐκ τοῦ γένους καὶ τῶν διαφορῶν . εἰ γάρ εἰσιν ἰδέαι καὶ ἔστι τὸ ζῷον ἐν τῷ αὐτοανθρώπῳ καὶ αὐτοίππῳ καὶ ταῖς λοιπαῖς ἰδέαις , ἤτοι ἓν καὶ ταὐτὸν τῷ ἀριθμῷ ἐστιν , ὥσπερ ἐστὶν ὁ Ἀλέξανδρος εἶς καὶ ὁ αὐτὸς τῷ ἀριθμῷ , τὸ ὑπάρχον ζῷον ἔν τε τῷ αὐτοανθρώπῳ καὶ αὐτοΐππῳ καὶ ταῖς λοιπαῖς ἰδέαις , ἢ ἕτερον ; καὶ ἐρωτήσας πρὸ τοῦ ἀπαντῆσαι πρὸς τὴν ἐρωτηθεῖσαν ἀντίφασιν λέγει ὅτι εἰ τῷ ἀριθμῷ τις μὴ λέγει ἕν , ἀλλ᾿ οὖν τῷ μὲν λόγῳ δηλονότι ἕν ἐστι τὸ ἐν ταῖς ἰδέαις ζῷον · ὁ γὰρ ὁριζόμενος τὸν αὐτὸν ἐν πᾶσιν ἐρεῖ λόγον , ἀλλ’ οὐκ ἄλλον μὲν τὸν τοῦ ἐν τῷ αὐτοΐππῳ ζῴου ἀποδώσει , ἕτερον δὲ τοῦ ἐν τῷ αὐτοανθρώπῳ . τοῦτο δὴ εἰπὼν πάλιν ἀνατρέχει ἐπὶ τὸ πρότερον , λέγων εἰ οὖν ἔστι τις ἄνθρωπος αὐτὸς αὑτὸν καὶ τόδε τι κεχωρισμένον ὥσπερ ὁ Σωκράτης καὶ ὁ Καλλίας , ἀνάγκη καὶ τὸ ζῷον καὶ τὸ πεζὸν καὶ τὸ δίπουν , ἐξ ὧν ἐστιν ὁ αὐτοάνθρωπος , εἶναι χωριστὰ καὶ οὐσίας αὐτὰς καθ’ αὑτάς · τίς γὰρ ἡ ἀποκλήρωσις αὐτοάνθρωπον μὲν εἶναι , αὐτοζῷον δὲ καὶ αὐτοδίπουν μὴ εἷναι ; εἰ δὲ τοῦτο , ἔσται οὐσία τις ἐξ οὐσιῶν ἐνεργεία καὶ καθ’ αὑτὰς οὐσῶν , ὅπερ δέδεικται ἀδύνατον . καὶ οὐ τοῦτο μόνον ἀλλ’ ἔστι καὶ ἰδέα ἐξ ἰδεῶν , καὶ ἔσονται ἰδέαι τό τε αὐτοπεζὸν καὶ αὐτοζῷον καὶ αὐτοδίπουν πρότεραι τοῦ αὐτοανθρώπου , τουτέστιν ἔσονται Μαῖ’ ἰδέαι ἄλλων πρότεραι · ὅπερ οὗ φασιν οἱ ταύτας τιθέμενοι . οὕτως οὖν διὰ μέσου τὸ ἀδύνατον τοῦτο αἰνιξάμενος ἐπανατρέχει εἰς τὴν τῆς ἀντιφάσεως ἐρώτησιν , καὶ λέγει ὅτι εἰ μὲν τὸ ἐν τῷ αὐτοίππῳ καὶ αὐτοανθρώπῳ ζῷον τὸ αὐτὸ καὶ ἕν ἐστι τῷ ἀριθμῷ ὥσπερ αὐτὸς σαυτῷ εἷς εἶ τῷ ἀριθμῷ , πῶς τὸ ἓν ἐν τοῖς οὖσι χωρὶς ἀπ’ ἀλλήλων ἓν ἔσται τῷ ἀριθμῷ ; καὶ διὰ τί , εἰ τὰ χωρὶς ὄντα ἕν εἰσι τῷ ἀριθμῷ , οὐκ ἔστω αὐτὸ τὸ ζῷον καὶ χωρὶς αὑτοῦ ; εἰ γὰρ ἕν εἰσι τῷ ἀριθμῷ τὰ ἐν ἄλλῳ καὶ ἄλλῳ ὄντα ζῷα , δηλονότι δυνήσεται τὸ ζῷον καὶ χωρὶς αὑτοῦ εἶναι . ἔπειτα , φησί , πῶς ἔσται τὸ δίπουν ἐν τῷ ζῴῳ , μεθέξει ἢ ἄλλως πὼς ; εἰ μὲν οὖν μεθέξει , δῆλον ὡς οὐ τοῦ δίποδος μόνον μετέχει , τῶν δ’ ἄλλων διαφορῶν οὐδαμῶς · τί γὰρ τὸ αἴτιον τοῦ τούτου μὲν μετέχειν , ἄλου δὲ οὔ ; εἰ οὖν μεθέξει τοῦ δίποδος καὶ τοῦ πολύποδος τὰ εἴδη ποιεῖ , συμβή - σεται τὰ ἐναντία I ὑπάρχειν ἐν τῷ αὐτῷ καὶ ἑνὶ καὶ τῷδέ τινι ὄντι . εἰ δ’ οὐ μετέχει , τίς ὁ τρόπος καὶ πῶς ἐν αὐτῷ εὑρίσκεται ταῦτα , ὅταν λέγωμεν ζῷον δίπουν ἢ ζῷον πεζὸν ἢ ζῷον ἄπουν ; ἀλλ’ ἴσως ἐρεῖ τις ὅτι ἐν τῷ αὐτοανθρώπῳ ὄντα σύγκειται καὶ μέμικται ὥσπερ σωρὸς τὸ ζῷον καὶ αἱ διαφοραί . ἀλλὰ πάντα ταῦτα ἄτοπα · ὁρῶμεν γὰρ ἐνταῦθα ὅτι τὰ ζῷα οὐ κατὰ σύνθεσιν καὶ ἁφήν εἰσιν , ἀλλὰ συνεχῆ καὶ ὡς εἰπεῖν κατὰ ἀνάκρασιν . Εἰ μὲν οὖν ἓν καὶ ταὐτόν τις ἐρεῖ τῷ ἀριθμῷ τὸ ἐν τῷ χωριστῷ ἀνθρώπῳ καὶ ἵππῳ καὶ τοῖς λοιποῖς ζῷον , ταὐτά τε συμβαίνει καὶ πλείω τούτων · εἰ δὲ ἕτερον τὸ ἐν ἑκάστῳ , δῆλον ὡς οὐχὶ τῷ μὲν ἀριθμῷ ἕτερα ταῦτα ἐροῦσι , τῷ εἴδει δὲ τὰ αὐτά ἔσται γὰρ πάλιν τῶν ἰδεῶν ἰδέα ) , ἀλλὰ καὶ τῷ ἀριθμῷ καὶ τῷ εἴδει ἕτερα . καὶ πρῶτον μέν , ὧν ἡ οὐσία ζῷον , ἄπειρα ἔσονται καὶ ἕτερα , ὥσπερ ὁ μύρμηξ τοὺ ἵππου καὶ οὗτος λέοντος καὶ οὗτος βοὸς καὶ οὗτος ἄλλου · καὶ πῶς οἷοντε τοῦτο ; ἔπειτα εἰπάτωσαν τίς ἡ φύσις τοῦ ἐν τῷ ἀνθρώπῳ ζῴου καὶ τοῦ ἐν τῷ ἵππῳ , ἐπειδὴ καὶ τῷ ἀριθμῷ καὶ τῷ εἴδει εἰσὶν ἕτερα . εἰπὼν δὲ ὅτι οὐκοῦν ἄπειρα ὡς ἔπος εἰπεῖν ἔσται ὧν ἡ οὐσία ζῷον , πῶς τὸ ζῷον οὐσίαν εἴρηκεν ἐπήγαγεν οὐ γὰρ κατὰ συμβεβηκὸς ἐκ ζῴου ὁ ἄνθρωπος , ἀλλὰ δῆλον ὡς ἐξ οὐσίας , ὥστε ἐστὶ τὸ ζῷον οὐσία . ἐπειδὴ δὲ οἱ τὰς ἰδέας τιθέμενοι καὶ αὐτοουσίαν ἔλεγον αὐτὴν καθ’ αὑτήν , ἔστι δὲ καὶ τὸ αὐτοζῷον οὐσία , πολλὰ ἔσται τὸ ζῷον · οὐσία τε γὰρ τὸ ἐν ἑκάστῳ ζῷόν ἐστίν · οὐ γὰρ ὥσπερ λευκὸν εἰπόντες ἄλλο τι λέγομεν , ξύλον φέρε ἢ ἄνθρωπον , οὕτω καὶ τὸ ζῷον οὐσίαν λέγοντες ἄλλο τί φαμεν καὶ κατ’ ἐκεῖνο τὸ ἄλλο τοῦτο οὐσίαν λέγομεν , ἀλλὰ καθ’ αὑτό ἐστιν οὐσία · ὥστε ἐστὶ τὸ ζῷον πολλὰ ἔκ τε οὐσίας αὐτῆς καθ’ αὑτὴν οὔσης καὶ ἐκ ζῴου . εἰ δέ τις λέγει ὅτι οὐ καθ’ αὑτό ἐστι τὸ ζῷον οὐσία , ἀλλὰ κατ’ ἄλλο , ἐξ ἐκείνου , καθ’ ὃ τὸ ζῷον οὐσία λέγεται , ἔσται ὁ ἄνθρωπος , καὶ ἐκεῖνο ἔσται γένος τοῦ ἀνθρώπου , ἀλλ’ οὐ τὸ ζῷον . ἔτι ἐπειδὴ ὁ ἄνθρωπος χωριστὸς καὶ καθ’ αὑτόν ἐστι , καὶ τὸ δίπουν δηλονότι καὶ τὸ πεζὸν καθ’ αὑτά εἰσι κὼ ἰδέαι . οὐκοῦν οὐκ ἄλλου μέν εἰσιν ἰδέαι τό τε ζῷον καὶ τὸ πεζόν , ἄλλου δὲ οὐσίαι , ἀλλ’ αὐτὰ ἑαυτοῖς εἰσι καὶ ἰδέαι καὶ οὐσίαι , ὥσπερ ἐγὼ οὐκ ἄλλου μέν εἰμι ἄτομος , ἄλλου δὲ ἄνθρωπος · ἀδύνατον γὰρ τὸ ἄλλου εἶναι ἐμὲ ἄνθρωπον , ἀλλὰ μὴ ἐμαυτοῦ · οὕτω καὶ τὸ ζῷον αὐτὸ ἑαυτῷ ἐστι καὶ οὐσία καὶ ἰδέα , εἴ καὶ ἐν τῷ αὐτοανθρώπῳ ἐστίν , ὥσπερ καὶ ἐγὼ αὐτὸς ἑαυτῷ ἄνθρωπός εἰμι καὶ ἄτομον , εἰ καὶ ἐν τόπῳ τυγχάνω . ὥστε εἰ αὐτὸ ἑαυτῷ τὸ ζῷον καὶ οὐσία ἐστὶ καὶ ἰδέα , δῆλον ὅτι ἕκαστον τῶν ἐν ζῴοις ἤτοι ἐν τῷ αὐτοανθρώπῳ καὶ τοῖς λοιποῖς αὐτοζῷόν ἐστι καὶ ἰδέα . τὰ δὲ εἴδη ἑτέρων εἰσὶ φύσεων , ὥσπερ καὶ ὁ ἄνθρωπος καὶ ὁ ἵππος · καὶ τὰ αὐτοζῷα ἄρα τὰ ἐν τοῖς εἴδεσιν ἑτέρων εἰσὶ φύσεων · ὅπερ ἄτοπον . ἔτι εἰ τῶν πολλῶν καὶ διαφερόντων τῷ ἀριθμῷ ἐστιν ἰδέα , τῷ δ’ ἀριθμῷ διαφέρει , ὡς δέδεικται , τὸ ἐν τῷ αὐτοίππῳ ζῷον καὶ αὐτοανθρώπῳ καὶ τοῖς λοιποῖς πᾶσα γὰρ ἰδέα μία τῷ ἀριθμῷ ) , ἔσται καὶ ἐκείνων ἰδέα · ὥστε ὥσπερ ἐστὶν ἄλλος ἄνθρωπος καθ’ αὑτὸν παρὰ τοὺς καθ’ ἕκαστα καὶ αἰσθητούς , οὕτως ἔστι καὶ τῶν αὐτοζῴων καὶ τῶν ἰδεῶν ἄλλη τις ἰδέα καὶ ἄλλο αὐτοζῷον . καὶ πῶς ἐκ τοῦ τοιούτου αὐτοζῴου ἔσται τὸ ἐν τῷ αὐτοανθρώπῳ αὐτοζῷον ; ἔτι εἴπερ τῶν αἰσθητῶν εἰσιν αἱ ἰδέαι , ταῦτά τε ἅπερ εἴρηται συμβαίνει καὶ τούτων ἀτοπώτερα . ἐπειδὴ γὰρ ἀνάγκη ἐστὶν ἐξ ὧν λέγουσιν εἶναι καὶ αὐτοζῷον αὐτὸ καθ’ αὑτό , ὥσπερ οὖν ὁ αὐτοάνθρωπος ἕτερός ἐστι παρὰ τοὺς καθ’ ἕκαστα , οὕτω καὶ τὸ αὐτοζῷον ἕτερον ὀφείλει εἶναι παρὰ ζῷα τὰ τινά , ἃ οὔτε ἄνθρωπός εἰσιν οὔτε ἵππος οὔτε ἄλλο οὐδέν , ἀλλὰ τοῦτο αὐτό , ζῷα · εἰ δὲ μή εἰσί τινα ζῷα ἅπερ τοῦτο αὐτό εἰσι , ζῷα , ὥσπερ οἱ ἄνθρωποι τοῦτο αὐτό , ἄνθρωποι τίς γάρ πω ἐθεάσατο ζῷον ὃ μήτε ἄνθρωπός ἐστι μήτε μύρμηξ μήτε ἄλλο τι ) , οὐδὲ αὐτοζῷόν ἐστιν · ἡ γὰρ ἰδέα τινῶν ἐστιν ἰδέα . εἰ δὲ μή ἐστιν αὐτοζῷον , ζῷον , φανερὸν ὡς οὐδὲ αὐτοάνθρωπος οὐδ’ ὅλως ἰδέα . εἰ δὲ λέγοι τις ὡς ἔστι μὲν αὐτοζῷον , ἀλλ’ οὐκ ἔστιν ἰδέα ζῴων τοῦτο αὐτὸ ζῴων ὄντων , ἀλλὰ τοῦ ἐν τοῖς ἀνθρώποις ζῴου καὶ ἵπποις καὶ βουσί , ψεῦδος ἐρεῖ · τοῦ γὰρ ἐν τοῖς ἀνθρώποις ζῴου καὶ ἁπλῶς τῶν ἀνθρώπων ὅλων ὡς ὅλων ὁ αὐτοάνθρωπός ἐστιν ἰδέα ὅλος ὡς ὅλος · ὡσαύτως καὶ ὁ αὐτοΐππος ὅλος ὡς ὅλος ἐστὶν ἰδέα τῶν κατὰ μέρος ἵππων ὅλων ὡς ὅλων · ὥστε εἴπερ ἔστιν αὐτοζῷον καὶ ἰδέα , ζῴων ὀφείλει εἶναι ἰδέα μηδὲν ἄλλο ὄντων ἢ τοῦτο αὐτό , ζῷα . οὕτω δὴ ἐνστὰς πρὸς τοὺς τὰς ἰδέας τιθεμένους καὶ ἐλέγξας αὐτοὺς συμπεραίνεται λέγων εἰ δὴ ἀδύνατον οὕτως ἔχειν , ἀδύνατον εἴδη εἶναι τῶν καθ’ ἕκαστα , ὥς τινές φασιν . ἐπεὶ δὲ ἡ οὐσία ἑτέρα τό τε σύνολον καὶ ὁ λόγος · λέγω δ’ ὅτι ἡ μὲν οὕτως ἐστὶν οὐσία σὺν τῇ ὕλῃ . εἰπὼν πρότερον ὅτι οἱ λόγοι τοῦ τί ἦν εἶναί εἰσι καὶ τῶν εἰδῶν , τῶν δὲ καθ’ ἕκαστα ὁρισμὸς οὐκ ἔστι , καὶ ἐπαγγειλάμενος τοῦτο δείξειν , νῦν τὴν ὑπόσχεσιν ἐκπληροῖ καὶ δείκνυσιν ὅτι τῶν καθ’ ἕκαστα οὔκ εἰσιν ὁρισμοί . πρότερον δὲ ποιεῖται διαίρεσιν τῆς οὐσίας ποσαχῶς λέγεται , δείξῃ ποίας οὐσίας οὐκ ἔστιν ὁρισμός . λέγει δὴ ὅτι ἐπειδὴ | ἡ οὐσία ἑτέρα τό τε σύνολον καὶ ὁ λόγος , λέγω δὲ ὅτι ἡ μὲν οὕτως ἐστὶν οὐσία ὁ λόγος συνειλημμένος τῇ ὕλῃ , ἡ δὲ λόγος ὅλως καὶ τί ἦν εἶναι , ὅσαι μὲν οὖν εἰσιν οὐσίαι συνειλημμέναι τῇ ὕλῃ καὶ ὅλως σύνθετοι , τούτων ἔστι φθορὰ καὶ γένεσις , τοῦ δὲ λόγου καὶ τοῦ εἴδους οὐκ ἔστι φθορὰ οὐδὲ γένεσις · οὐ γὰρ γίνεται τὸ οἰκίᾳ εἶναι καὶ τὸ εἶδος τῆς οἰκίας , ἀλλ’ ἥδε ἡ κατὰ μέρος οἰκία , ἐν ἡ τὸ εἶδος ἀχρόνως καὶ ἄνευ γενέσεως γίνεται καὶ φθείρεται . καὶ διὰ τοῦτο οὐκ ἔστι τῶν αἰσθητῶν οὐσιῶν καὶ καθ’ ἕκαστα οὔθ’ ὁρισμὸς οὔτε ἀπόδειξις , ὅτι ἔχουσιν ὕλην , ἧς ἡ φύσις διὰ τὸ ἐνδέχεσθαι καὶ εἶναι καὶ μὴ εἶναι , τουτέστιν διὰ τὸ μὴ δύνασθαι ἀεὶ τὸ αὐτὸ στέγειν εἶδος ἀλλ’ ἄλλοτε δεκτικὴν εἶναι ἄλλων , φθαρτὰ πάντα τὰ καθ’ ἕκαστα αὐτῶν . ταῦτα θεὶς τρέπεται εἰς τὴν τοῦ μὴ εἶναι τῶν καθ’ ἕκαστα ὁρισμοὺς δεῖξιν . γυμνάζει δὲ τὸν λόγον ἐπὶ τὰς ἰδέας καὶ αὗται γὰρ καθ’ ἕκαστά εἰσιν ) ἐκ τοῦ μᾶλλον τὴν δεῖξιν ποιούμενος . εἰ γὰρ αὗται αἳ δοκοῦσιν εἶναι ἀίδιοι , ὅμως διὰ τὸ τῶν καθ’ ἕκαστα εἶναι οὔκ εἰσιν αὐτῶν ὁρισμοί πολλῷ μᾶλλον οὐκ ἔσονται τῶν καθ’ ἕκαστα καὶ αἰσθητῶν . τέως δὲ πρῶτον συλλογίζεται λέγων μὴ εἶναι τῶν αἰσθητῶν καὶ καθ’ ἕκαστα ὁρισμοὺς μηδὲ ἀπόδειξιν δυνάμει ὧδε . οἱ ὁρισμοὶ καὶ αἱ ἀποδείξεις τῶν ἀναγκαίων καὶ τῶν μὴ ἐνδεχομένων ἄλλως ἔχειν εἰσί , τὰ καθ’ ἕκαστα ἐνδέχεται ἄλλως ἔχειν , τῶν καθ’ ἕκαστα ἄρα οὔθ’ ὁρισμὸς οὔτε ἀπόδειξίς ἐστιν . ὥσπερ γάρ , φησίν , οὐκ ἐνδέχεται τὴν ἐπιστήμην ποτὲ μὲν εἷναι ἐπιστήμην ποτὲ δ’ ἄγνοιαν , ὥσπερ οὐδὲ τὸν ἄνθρωπον ποτὲ μὲν ζῷον εἶναι ποτὲ δὲ μή ( δόξα γάρ ἐστι τὸ ποτὲ μὲν ὡς ἐπιστήμη ὄν , ποτὲ δ’ ὡς ἄγνοια ) , οὕτως οὐδὲ ἀπόδειξιν οὐδ’ ὁρισμὸν ἐνδέχεται εἶναι τῶν ἐνδεχομένων ἄλλως ἔχειν , ἀλλὰ δόξαν . κατασκευάζει δὲ τὸ μὴ ὁρισμὸν μηδ᾿ ἀπόδειξιν εἶναι τῶν καθ’ ἕκαστα καὶ ἄλλως λέγων ἄδηλά τε γὰρ τὰ φθειρόμενα τοῖς ἔχουσιν ἐπιστήμην ὅταν ἐκ τῆς αἰσθήσεως ἀπέλθῃ · εἰ δὲ ὧν ἐστιν ἐπιστήμη καὶ ὁρισμὸς δῆλά ἐστι κατὰ πάντα τρόπον , τὰ δὲ καθ’ ἕκαστα ὅταν ἐκ τῆς αἰσθήσεως ἀπέλθῃ ἄδηλά ἐστι , τῶν καθ’ ἕκαστα ἄρα οὔτε ἀπόδειξίς ἐστιν οὔθ’ ὁρισμός . καὶ ἄλλως · ὧν ἐστιν ἀποοειςις καὶ ὁρισμὸς , τούτων η αποοειςις ἀπόλλυται εἴτε του ἔχοντος τὴν ἀπόδειξιν φθαρέντος , εἴτε τοῦ οὗ ἐστιν ἀπόδειξις , ἢ ἀμφοτέρων , καὶ τοῦ ἔχοντος τὴν ἀπόδειξιν καὶ τοῦ ἀποδεικτοῦ , ὡς ἐν τῷ Α τῶν Ὑστέρων ἀναλυτικῶν εἴρηται . ἐπὶ δὲ τῶν καθ’ ἕκαστα συμβαίνει σωζομένου καὶ τοῦ ἀποδεικτοῦ καὶ τοῦ ἔχοντος τὸν λόγον καὶ τὴν ἀπόδειξιν καὶ τοῦ λόγου τοῦ ἐν τῇ ψυχῇ καὶ μὴ λήθης γεγονυίας μὴ εἶναι μήτε | ὁρισμὸν μήτε ἀπόδειξιν · ὅταν γὰρ ἐκ τῆς αἰσθήσεως ἀπέλθῃ οὗ τὸν λόγον ἔχομεν , σωζομένου ἐμοῦ καὶ τοῦ πράγματος οὗ τὸν λόγον ἔχω καὶ αὐτοῦ τοῦ λόγου καὶ λήθης μὴ μεσολαβησάσης , ἀγνοῶ εἰ ὅλως ἐστίν . διὸ δεῖ τῶν πρὸς ὅρο ν , τουτέστι τῶν πρὸς ὅρον τινὸς πραγματευομένων , ἤτοι δεῖ ἕκαστον τῶν περὶ ὅρον τινὸς ἀτόμου πράγματος σκοπούντων καὶ ζητούντων ἀποδοῦναι αὐτοῦ τὸ τί ἐστι , μ ἡ ἀγνοεῖν ὅτι ἀεὶ ἀναιρεῖν ἔστιν ἤτοι ἀναιρεθήσεται αἰεὶ ὁ τοιοῦτος ὁρισμός · παντὸς γὰρ ἀναιρεῖν ἔστι τὸν ὁρισμὸν τοῦ καθ’ ἕκαστα . ὥστε ὁ τὸ κα9 ἕκαστον ὁριζόμενος οὐδὲν ἄλλο π οἴει ἢ αἰτίας δίδωσιν τοῦ ἀναιρεῖν ἑκάστῳ τῶν βουλομένων αἰεί τι ἀναιρεῖν καὶ ἀνασκευάζειν . οὐδὲ δὴ ἰδέαν οὐδεμίαν ἔστιν ὁρίσασθαι · τῶν γὰρ καθ´ ἕκαστον ἡ ἰδέα . ἐπὶ τῶν ἰδεῶν , ὡς εἴπομεν , γυμνάζει τὸν λόγον , δεικνὺς ὅτι τῶν ἰδεῶν οὔκ εἰσιν ὁρισμοὶ διὰ τὸ τῶν καθ’ ἕκαστα εἶναι αὐτά . εἰ δὲ ιούπω μή εἰσι , σχολῇ γ’ ἄν τῶν αἰσθητῶν εἶεν . ἅμα δὲ δείκνυσιν ὅτι εἴδη αὐτὰ καθ’ αὑτὰ καὶ χωριστὰ οὔκ εἰσιν . λέγει γὰρ ὅτι εἴπερ ἔστιν ὁρισμὸς αὐτοανθρώπου ( ἔστω γὰρ ἐπὶ τούτου ὁ λόγος ) , ἀναγκαῖόν ἐστιν ὀνόμασι χρήσασθαι · ἄνευ γὰρ ὀνομάτων πράγματα σημαινόντων οὐκ ἔστιν ὁρισμός . εἰ δ’ ἀναγκαῖόν ἐστι τὸν ὁριούμενον τὸν αὐτοάνθρωπον ὀνόμασι χρήσασθαι , ἢ συνήθεσι καὶ γνωρίμοις ὀνόμασι χρήσεται , λέγω δὴ ‘Eλληνικοῖς , ἢ δνόματ́α ἕτερα θήσεται καὶ ἄγνωστα . ἀλλὰ μὴν ὀνόματα οὐ ποιήσει ἕτερα παρὰ τὰ συνήθη · ὁ γὰρ ἀλλοτρίοις ὀνόμασι καὶ ἀγνώστοις χρώμενος ταὐτὸν ποιεῖ τῷ μὴ χρωμένῳ ὀνόμασι μηδὲ ὅλως λέγοντι , καὶ ὥσπερ ὁ μὴ χρόιαενος ὀνόμασι μηδὲ λέγων οὐχ ὁρίζεται , οὕτω καὶ ὁ ἀλλοτρίοις ὀνόμασι χρώμενος ποιεῖ . λείπεται ἄρα χρήσασθαι συνήθεσιν ὀνόμασι καὶ γνωρίμοις · τὰ δὲ γνώριμα καὶ κείμενα κοινὰ πᾶσίν ἐστι καὶ ὑπάρχει πολλΟῖς . οἷον εἴ τις ὁριζόμενος τὸν Ἀλέξανδρον λέγει Ἀλέξανδρός ἐστι ζῷον ἰσχνὸν λευκὸν ἢ ἕτερόν τι , τὸ ζῷον ἰσχνὸν λευκὸν οὐ μόνῳ τῷ Ἀλεξάνδρῳ ὑπάρχει , ἀλλὰ καὶ ἄλλοις πολλοῖς · ὥστε πάλιν οὐχ ἑνός ἐστιν οὗτος ὁ ὁρισμὸς ἀλλὰ καὶ ἄλλων πολλῶν . οὐκ ἄρα ἔστιν ὁρισμὸς τῶν καθ’ ἕκαστα . τοῦτο δὴ συμβήσεται καὶ ἐπὶ τῶν ἰδεῶν . εἰ γάρ τις λέγει ὅτι αὐτοἄνθρωπός ἐστι ζῷον πεζόν , οὗτος ὁ ὁρισμὸς καὶ ἄλλοις ὑπάρχει . οὐκ ἄρα ἔστιν ὁρίσασθαι τὴν ἰδέαν . εἰ οὖν οἱ ὁρισμοὶ μόνοις ἐκείνοις ὑπάρχουσιν ὧν εἰσιν ὁρισμοί , καὶ ἀντιστρέφουσι τὰ ὁριστὰ πρὸς τοὺς ὁρισμοὺς καὶ οὗτοι πρὸς ἐκεῖνα , εἴπερ ἐστὶ τοῦ αὐτοανθρώπου μόνου τὸ ζῷον πεζὸν ὁρισμός , οὐχ ὑπάρξει καὶ ἄλλοις καὶ ἀντιστρέψει · ἀλλ’ ὑπάρχει καὶ οὐκ ἀντιστρέφει . οὐκ ἄρα ἔστι τὴν ἰδέαν ὁρίσασθαι . εἰ δέ τις , φησί , λέγοι ὅτι τὸ ζῷον καὶ τὸ ἰσχνὸν καὶ τὸ λευκὸν χωρὶς μὲν ὑπάρξει πολλοῖς , ἅμα δὲ οὐδενὶ εἰ μὴ μόνῳ τῷ Ἀλεξάνδρῳ , | ὁμοίως καὶ τὸ ζῷον καὶ τὸ πεζὸν χωρὶς μὲν καὶ ἄλλοις , ἅμα δὲ τῷ αὐτοανθρώπῳ μόνῳ , ὥσπερ καὶ τὸ ζῷον καὶ τὸ πεζὸν καὶ τὸ δίπουν χωρὶς μὲν ἕκαστον πολλοῖς ὑπάρχει , ἅμα δὲ μόνῳ τῶ ἀνθρώπῳ · εἰ δὴ ταῦτά τις λέγοι , πρῶτον μέν , φησί , λεκτέον ὅτι καὶ ἀμφοῖν , οἷον τὸ ζῷον δίπουν ὑπάρξει τῷ ζῴῳ καὶ πάλιν τὸ ζῷον δίπουν τῷ δίποδι , ὥστε πάλιν οὐχ ἑνὶ ὑπάρξει τὸ ζῷον δίπουν ἀλλὰ δυσίν · ἐπειδὴ γὰρ τὸ ζῷον ἕτερόν ἐστι τοῦ δίποδος , τὸ ζῷον δίπουν ὑπάρξει τῷ δίποδι χωρὶς καὶ πάλιν τὸ ζῶον δίπουν τῷ ζῴῳ χωρίς . ἔσται δὲ τὸ λεγόμενον ἐκδηλότερον ἐπὶ τοῦ Ἀλεξάνδρου · ἐπειδὴ γὰρ ὁ Ἀλέξανδρός ἐστιν ἰσχνὸς φιλόσοφος λευκὸς Ἀφροδισιεύς , τὸ ἰσχνὸν καὶ φιλόσοφον καὶ λευκὸν ἕτερα ὄντα τοῦ Ἀφροδισιέως ( ἅπαντα γάρ εἰσιν ὁ Ἀλέξανδρος , οὐ μὴν τὰ τρία μόνα ) , ὑπάρξουσι τῷ Ἀφροδισιεῖ Ἀλεξάνδρῳ . πάλιν ἐπειδὴ ὁ Ἀφροδισιεὺς καὶ τὸ ἰσχνὸν καὶ φιλόσοφον ἕτερά εἰσι τοῦ λευκοῦ Ἀλεξάνδρου , ὑπάρξουσι τῷ λευκῷ Ἀλεξάνδρῳ . πάλιν ἐπειδὴ τὸ φιλόσοφον καὶ ὁ λευκὸς καὶ ὁ Ἀφροδισιεὺς ἕτερά εἰσι τοῦ ἰσχνοῦ Ἀλεξάνδρου , ὑπάρξουσι τῷ ἰσχνῷ Ἀλεξάνδρῳ · ἄνδρω · ὥστε ὁ ὁρισμὸς ὁ λέγων ὅτι Ἀλέξανδρός ἐστιν ἰσχνὸς φιλόσοφος λευκὸς Ἀφροδισιεύς , οὐχ ἑνός ἐστιν , ἀλλὰ τοῦ ἰσχνοῦ Ἀλεξάνδρου καὶ τοῦ λευκοῦ Ἀλεξάνδρου καὶ τοῦ φιλοσόφου Ἀλεξάνδρου καὶ τοῦ Ἀφροδισιέως Ἀλεξάνδρου , οἵπερ εἰσὶν ἕτεροι · ὁ γὰρ ἰσχνὸς Ἀλέξανδρος , ᾗ ἰσχνός , ἕτερός ἐστι τοῦ λευκοῦ Ἀλεξάνδρου . οὐκ ἄρα ἔστι τῶν καθ’ ἕκαστα ὁρισμός . αὕτη δὲ ἡ ἐπιχείρησις ἔνδοξός ἐστι καὶ οὐ πραγματώδης , ὡς αἱ λοιπαί · ἐκεῖναι γὰρ ἀναγκαῖαι καὶ ἀληθεῖς . εἰπὼν δὲ ὅτι τὸ ζῷον δίπουν ὑπάρξει καὶ ἀμφοῖν , τῷ τε ζῴῳ καὶ τῷ δίποδι , ἐπήγαγε καὶ τοῦτο ἐπὶ μὲν τῶν ἀιδίων ἀνάγκη εἶναι πρότερά γε ὄντα καὶ μέρη τοὺ συνθέτου , τουτέστιν ἀναγκαῖόν ἐστιν ὑπάρχειν τὸ ζῷον δίπουν ἔν τε τῷ δίποδι χωρὶς καὶ ἐν τῷ ζῴῳ πάλιν ἰδίως . ἐπειδὴ γὰρ καθ’ αὑτά εἰσι τό τε αὐτοζῷον καὶ τὸ αὐτοδίπουν , εἶτα συνελθόντα γεγόνασι μέρη τοῦ συνθέτου , οἷον τοῦ αὐτοανθρώπου , ἀνάγκη καὶ τὸ ζῷον δίπουν κατηγορεῖν τοῦ δίποδος τοῦ καθ’ αὑτὸ ὄντος καὶ πάλιν τοῦ ζῴου · καὶ αὐτὸ γὰρ καθ’ αὑτό ἐστιν . δύναται τὸ καὶ τοῦτο ἐπὶ μὲν τῶν ἀιδίων ἀνάγκη εἶναι πρότερά γε ὄντα καὶ μέρη τοῦ συνθέτου συντάττεσθαι τῷ ἀνάγκη ἄρα ὑπάρχειν καὶ ἄλλῳ ταῦτα , τουτέστιν ἀνάγκη τὸ ζῷον καὶ τὸ δίπουν ἀίδια ὄντα καὶ κοινὰ καὶ ἄλλοις ὑπάρχειν . οὐ μόνον δὲ τὸ ζῷον καὶ τὸ δίπουν πρότερά ἐστι τοῦ αὐτοανθρώπου , ἀλλὰ καὶ χωριστὰ αὐτὰ καθ’ αὑτά , εἴπερ καὶ ὁ αὐτοάνθρωπος · ἡ γὰρ οὐδὲν ἔσται χωριστόν , ἢ εἴπερ ἔστιν ὁ αὐτοάνθρωπος , ἀνάγκη εἶναι καὶ τὸ ζῷον χωριστὸν καὶ καθ’ αὑτό . εἰπὼν δὲ ἢ γὰρ οὐδ’ ἐν ἢ ἄμφω , πάλιν ἐπανέλαβε τὸν λόγον καί φησιν εἰ μὲν οὖν μηδέν ἐστι χωριστόν , οὐκ ἔσται τὸ ζῷον παρὰ τὰ εἴδη ἀλλ’ ἐν αὐτοῖς · εἰ δέ ἐστι καὶ τὸ εἶδος καὶ τὸ γένος χωριστόν , δῆλον ὡς καὶ ἡ διαφορά , καὶ ἔσονται πρότερα τοῦ αὐτο|ανθρώπου , καὶ συναναιρήσουσιν ἀλλ’ οὐκ ἄν συναναιρεθῶσι τῷ αὐτοανθρώπῳ · τούτου γάρ ἐστι ἐστι τὸ ταῦτα δ οὐκ ἀνταναιρεῖται . ἔσονται ἄρα πρότεραι τῶν ἰδεῶν ἰδέαι . είπὼν δὲ ἀνωτέρω ὅτι εἰ δέ τις λέγοι ὅτι χωρὶς μὲν πολλοῖς ὑπάρξει , ἅμα δὲ μόνῳ τούτῳ , καί εἰπὼν λεκτέον πρῶτον μέν ὅτι καὶ ἀμφοῖν , οὐκ ἐποιήσατο τὴν ἀπόδοσιν τοῦ μέν συνδέσμου , εἰπὼν ὅτι ἔπειτα δέ , ἀλλ’ εἶπεν ὅτι ἔτι ἐξ ἰδεῶν ἰδέαι · ἀσυνθετώτερα γάρ · ὡς εἷναι τό ἔτι ἀντὶ τοῦ ἔπειτα . εἰ γάρ ἐστιν ἰδέ ὁ ἄνθρωπος , πολλῷ μᾶλλον ἔσται τὸ ζῷον καὶ τὸ δίπουν , ὅσῳ καὶ ἀσυνθετώτερα . ἔτι τὸ ζῷον καὶ τὸ δίπουν ἢ ὅ τι ἄν ἄλλο εἴη , ὅπερ ληφθήσεται εἰς τὸν τῆς ἰδέας ὁρισμόν , δεήσει ἐπὶ πολλῶν κατηγορεῖσθαι · εἰ γὰρ μή , πῶς γνωρισθήσεται ; εἰ γὰρ αἱ ἰδέαι ἐκ τῶν τῇδέ εἰσι γνώριμοι , εἰ μὴ κατηγοροῦνται ἅπερ , ὡς εἴρηται , παραληφθήσεται εἰς τὸν τῆς ἰδέας ὁρισμὸν ἐπὶ πολλῶν πῶς γνωρισθήσονται ; εἰ δὲ λέγονται ἐπὶ πολλῶν , δῆλον ὡς οὒκ εἰσιν ἑνὸς ἀλλὰ πολλῶν . οὐκ ἄρα εἰσὶ τῶν καθ’ ἕκαστα ὁρισμοί . ἀλλ’ οὐ κατηγορηθήσονται ἐπὶ πολλῶν , φαίη ἄν τις , τὰ εἰς τὸν τῆς ἰδέας λόγον παραληφθησόμενα . ἀλλ’ εἰ μὴ κατηγοροῦνται , ἐπειδὴ δέδεικται ὅτι ἐξ ὧν αἱ ἰδέαι κἀκεῖνα ἰὸέαι εἰσίν , ἔσονται ἰδέαι ἅπερ οὐ κατηγορηθήσονται ἐπὶ πλειόνων · οὐ δοκεῖ δὲ τοῖς ταύτας τιθεμένοις , ἀλλὰ πᾶσαν ἰδέν μεθεκτήν φασι καὶ ἐπὶ πλειόνων . Ὥσπερ οὖν εἴρηται , λανθάνει ὅτι ἀδύνατόν ἐστιν ὁρίσασθαι ἐν τοῖς ἀιδίοις . Δείξας ὅτι τῶν καθ’ ἕκαστα οὔθ’ ὁρισμός ἐστιν οὔτ’ ἀπόδειξις λέγει ὅτι , ὥσπερ εἴρηται , λανθάνει ὡς ἀδύνατόν ἐστιν ὁρίσασθαι τὰ ἀίδια διὰ τὸ μοναδικὰ εἶναι · καὶ μάλιστα , φησίν , ὅσα ἐστὶ μοναχά , οἷόν ἐστιν ὁ ἥλιος , ἡ σελήνη , ἡ γῆ · οὐ μόνον γὰρ ἁμαρτάνουσι τοιαῦτα λαμβάνοντες εἴς τὸν τοῦ ἡλίου ὁρισμόν , ὧν ἀφαιρουμένων πάλιν ἔσται ὁ ἥλιος · καίτοι οὐ δοκεῖ τῶν εἰς ὁρισμόν τινος παραλαμβανομένων ἑνὸς τούτων ἀφαιρουμένου εἶναι τὸ ὁριστόν · ἂν γὰρ τοὺ ἀνθρώπου ἢ τὸ πεζὸν ἡ τὸ δίπουν ἀφέλῃς ἢ τὸ ζῷον , οὐκέτι ἔσται ὁ ἄνθρωπος · ὥστε εἴπερ ἦσαν τὰ εἰς ὁρισμὸν τοὐ ἡλίου παραλαμβανόμενα συστατικὰ τῆς οὐσίας αὐτοῦ , ἑνὸς τούτων ἀφαιρουμένου οὐκέτι ἄν ἦν ἥλιος . ἀλλὰ δύναται εἶναι . πόθεν δὲ τοῦτο γίνεται ; ἐκ τοῦ πειρᾶσθαι ὁρισμοὺς τῶν καθ’ ἕκαστα ἀποδιδόναι , ὧν οὗκ εἰσιν ὁρισμοί . οὐκ ἄρα καλῶς ὁρίζονται . οὐ μόνον δὲ τοιαῦτα λαμβάνουσιν ἀλλ’ ἀγνοοῦσι καὶ ὅτι οὐκ ἔστι τῶν καθ’ ἕκαστα ὁρισμός . εἰ γὰρ τοῦτο ᾔδεσαν , οὐκ ἄν ὅλως ὁρίσαι ταῦτα ἐπεχείρουν , ἐξ οὗ καὶ τοιαῦτα λαμβάνειν αὐτοῖς συμβαίνει . καὶ τίθησι τίνα ἔστι τὰ εἰς τὸν τοῦ ἡλίου ὁρισμὸν παραλαμβανόμενα μὴ καλῶς , τό τε περὶ γῆν ἰὸν καὶ τὸ νυκτικρυφές · ἐπειδὴ γὰρ τὸ περὶ γῆν ἰέναι ἢ τὸ ἐν νυκτὶ κρύπτεσθαι εἰς ὁρισμὸν τοῦ ἡλίου παραλαμβάνουσι δῆλον ὅτι συστατικά εἰσι τῆς τοῦ ἡλίου οὐσίας ; ὥστε ἄν τις ἀφέληται τοῦ ἡλίου τὸ περὶ γῆν ἰέναι ἢ τὸ νυκτικρυφές , οὐκέτι ἔστι ὁ ἥλιος . ἢ ὅλως ἐὰν στῇ ὁ ἥλιος , οὔτε περὶ γῆν διε - λεύσεται οὔτε τῇ νυκτὶ κρυφήσεται · εἰ δὲ τοῦτο , οὐκ ἔσται . ἀλλ’ ἄτοπον εἰ μὴ ἔστι διὰ τὸ ἵστασθαι ἡ διὰ τὸ μὴ ὑπὸ γῆν διιέναι ἢ ἐν νυκτὶ κρύπτεσθαι · οὐσία γάρ τίς ἐστιν ὁ ἥλιος , τὸ δὲ κρύπτεσθαι συμβεβηκός · πῶς οὖν τοῦ συμβεβηκότος ἀναιρουμένου ἀναιρεθήσεται οὐσία ; ἄλλως τέ εἰσί τινες τόποι κατὰ τὸν βόρειον πόλον , καθ’ οὗς ὁ ἥλιος οὐ κρύπτεται καὶ ὅμως ἔστιν . οὐκ ἔδει δὲ εἶναι , εἴπερ τὸ κρύπτεσθαι εἰς τὴν οὐσίαν κὼ τὸ τί ἦν εἶναι ἡλίῳ συνέτεινεν . ἔτι , φησίν , ὅσα ἐπ’ ἄλλου ἐνδέχεται , τουτέστιν , ἔτι εἴπερ ἦσαν ἐκτὸς τοῦδε τοῦ κόσμου ἄλλοι κόσμοι , ὡς ὁ Δημόκριτος ἔφασκε , δῆλον ὅτι καὶ οἱ ἐν ἐκείνοις τοῖς κόσμοις ἥλιοι περὶ γῆν ἄν διήρχοντο ἢ τῇ νυκτὶ ἐκρύπτοντο , ὥστε ὁ λόγος ὁ τοῦδε τοῦ ἡλίου κοινὸς ἂν ἦν καὶ ἥρμοζε κἀκείνοις . ἀλλ’ ὑπέκειτο εἷς εἶναι ἥλιος , ὥσπερ Κλέων ἢ Καλλίας , καὶ μόνου τοῦδε εἷναι τὸν λόγον · εἰ δὴ ὁ τοιοῦτος λόγος , φημὶ δὴ τὸ νυκτικρυφὲς καὶ τὸ περὶ γῆν ἰόν , καὶ ἐπ’ ἄλλοις ἐφαρμόζει , δῆλον ὅτι οὐκ ἔστιν ὁρισμὸς τῶν καθ’ ἕκαστα . οὕτως δὴ δείξας ὅτι τῶν καθ’ ἕκαστα ὁρισμὸς οὐκ ἔστι , μαρτύρεται καὶ τοὺς τὰς ἰδέας τιθεμένους , λέγων ὅτι διὰ τί οὐδεὶς αὐτῶν ὅρον λέγει τινὸς ἰδέας , ἀλλὰ πάσας ἀορίστους καταλιμπάνουσι καί φασι μὴ εἶναι ὁρισμὸν τῶν ἰδεῶν ; ἢ δῆλον διὰ τὸ καὶ ἐκείνους ὑπολαμβάνειν μὴ εἶναι ὁρισμοὺς τῶν καθ’ ἕκαστα . ὥστε , φησί γένοιτ’ ἂν καὶ ἐκ τῶν τὰς ἰδέας λεγόντων ἀληθὲς τὸ νῦν εἰρημμένον , τοῦτο δ’ ἐστὶ τὸ μὴ εἶναι ὁρισμοὺς τῶν καθ’ ἕκαστα . Φανερὸν δ’ ὅτι καὶ τῶν δοκουσῶν εἶναι οὐσιῶν αἱ πλεῖσται δυνάμεις εἰσί . ἐπειδὴ γὰρ οὐσίας ἐκεῖνά φαμεν ὅσα καθ’ αὑτὰ ὄντα δύναται τὸ οἰκεῖον ἔργον ἀποτελεῖν οὐσία γὰρ οὐδὲν ἄλλο ἐστὶν ἡ τὸ ἀφ’ οὗ τὸ ἑκάστου ἔργον ἐκπληροῦται · οὐσία γὰρ καὶ εἶδος Σωκράτους ἡ τοῦ Σωκράτους ψυχή , ἀφ’ ἧς αὐτῷ τὸ τοῦ ἀνθρώπου ᾗ ἄνθρωπος ἔργον ἐκπληροῦν ) , λέγει ὅτι καὶ τὰ μέρη τῶν ζῴων , χεῖρες καὶ πόδες , ἅπερ μάλιστα δοκοῦσιν εἶναι οὐσίαι , φανερόν ἐστιν ἐκ τούτων ὡς οὔκ εἰσιν οὐσίαι ἀλλὰ δυνάμεις . οὐσίας γάρ ἐστι τὸ καθ’ αὑτὴν οὖσαν τὸ καθό ἐστιν αὐτῆς ἔργον ἐκπληροῦν , ἡ δὲ χεὶρ τοῦ ὅλου χωρισθεῖσα τὸ ἔργον αὐτῆς ἡ χεὶρ οὐκ ἐκπληροῖ , καίτοι καθ’ αὑτὴν οὖσα . οὐ γὰρ ἐν τῷ τοιονδὶ σχῆμα ἔχειν χείρ ἐστιν , ἀλλ’ ἐν τῷ ἐκπληροῦν τὸ ἑπόμενον τῷ τοιονδὶ σχῆμα ἔχοντι ἔργον · ἐπεὶ εἴ γε κατὰ τὸ τοιονδὶ σχῆμα ἕκαστον οὐσίωτο , ἦν ἂν καὶ ἡ τοῦ ἀνδριάντος χεὶρ χείρ οὐκ ἔστι δέ ) , καὶ ὁ ἀνδριὰς | ἄνθρωπος . ἀλλ’ εἰ μετὰ τοῦ ὅλου ὄντα τὰ μέρη τῶν ζώων οὔκ εἰσιν ἐνεργείᾳ οὐσίαι ἀλλὰ δυνάμει ἐκεῖνα γὰρ ἐλέγετο εἶναι ἐνεργείᾳ οὐσίαι , ἅπερ εἰσὶν αὐτὰ καθ’ αὑτὰ καὶ ἐκπληροῦσι τὸ οἰκεῖον ἔργον ) , ἆρά γε χωρισθέντα καὶ καθ’ αὑτὰ ὄντα λέγονται οὐσίαι ; ἤ , ὡς πολλάκις εἴρηται , ἐπειδὴ οὐκ ἐν τῷ τοιῳδὶ σχήματι ἡ χεὶρ καὶ ὁ ποὺς οὐσίωται , ἀλλ’ ἐν τῇ ἀπὸ τῆς ψυχῆς αὐτοῖς ᾗ τοιαῦτά ἐστιν ἐνδιδομένῃ δυνάμει , ὥστε τὸ οἰκεῖον ἔργον ἐκπληροῦν , εἴ μὲν τοῦ ὅλου χωρισθέντα ἠδύναντο τὴν ἀπὸ τῆς ψυχῆς ἐνδιδομένην αὐτοῖς δύναμιν δέχεσθαι καὶ διὰ ταύτης ἐκπληροῦν τὸ οἰκεῖον ἔργον , ἐλέγοντο ἄν οὐσίαι · ἐπεὶ δὲ τοῦτο ἀδύνατόν ἐστι γενέσθαι , ὄντα μὲν μετὰ τοῦ ὅλου λέγοντι δυνάμει οὐσίαι , ὅταν δὲ χωρισθῶσιν , οὐ λέγονται οὐσίαι σύνθετοι , καίτοι σύνθετοι οὖσαι · ἀλλ’ ὡς τὸ πῦρ πρὸς αὐτά ὕλη γὰρ αὐτῶν τὸ πῦρ ) οὕτω ταῦτα πρὸς τὸν Σωκράτην . ὕλη γὰρ καὶ αὐτὰ τοῦ ἐκ ψυχῆς καὶ σώματος Σωκράτους · τὸ γὰρ σῶμα ὕλη , ἡ δὲ ψυχὴ τὸ εἶδος . καὶ δῆλον ὡς τῆς χειρὸς καὶ τῶν τοιούτων οὐ πάντῃ ἀποφάσκει τὴν οὐσίαν . ἀλλὰ τὴν μὲν ὡς ὕλην λεγομένην οὐσίαν δίδωσιν αὐτοῖς , τὴν δ᾿ ὡς ἐξ ὕλης καὶ εἴδους οὐ συγχωρεῖ , διὰ τὸ ἕκαστον εἰδοποιεῖσθαι τῇ οἰκείᾳ ἐνεργεία , ταῦτα δὲ ἐστερῆσθαι αὐτῆς . ὅταν οὗν , φησί , χωρισθῇ τὰ μόρια τοῦ ὅλου καὶ ὧσι καθ’ αὑτά , ὡς ὕλη πάντα εἰσί , καὶ ὡς γῆ καὶ πῦρ καὶ ἀήρ . καὶ τὴν αἰτίαν τοῦ ὅπως καὶ μετὰ τὸ χωρισθῆναι οὔκ εἰσιν οὐσίαι προσέθηκεν εἰπὼν οὐδὲν γὰρ αὐτῶν ἕν ἐστιν , ἴσον λέγων τῷ ὅτι ἡ οὐσία σὺν τῷ τὸ οἰκεῖον ἔργον ἐκπληροῦν καὶ ἓν εἶναι ὀφείλει ἐνεργεία · τὰ δὲ μόρια ἐπειδὰν χωρισθέντα σωρηδὸν κέηται , οὗκ εἰσιν οὔκ εἰσιν ἐνεργεία ἓν ἀλλὰ δυνάμει . ὥσπερ γὰρ ὁ σωρὸς τῶν χρυσίνων ἢ τῶν καττιτερίνων ψηγμάτων δυνάμει ἐστὶν ἕν , ὅταν δὲ τὸ πῦρ τήξῃ πάντα καὶ ὡς εἴπ’ εἰν πέψῃ καὶ ἓν γένηται , τότε εἰσὶν ἐνεργεία ἕν , οὕτω καὶ τὰ μόρια σωρηδὸν καὶ κατὰ παράθεσιν κείμενα δυνάμει εἰσὶν ἕν , ἀλλ’ οὐκ ἐνεργείᾳ . τινὰ δὲ τῶν ἀντιγράφων ἔχει ὁ ὄρρος · καὶ εἴη ἄν λέγων ὅτι ὥσπερ ὁ ὄρρος πρὶν ἢ πεφθῇ , τουτέστι πρὶν ἢ παγῇ καὶ ὅλως τυρωθῇ , οὐ λέγεται ἓν ἐνεργείᾳ ἀλλὰ δυνάμει , ἐπειδὰν δὲ τυρωθῇ τότε λέγεται ἕν , οὕτω καὶ ἐπὶ τῶν μορίων . μάλιστα δέ , φησίν , ὑπολάβοι ἄν τις τὰ τῶν ἐμψύχων μόρια , καὶ τούτων οὐ πάντων ἀλλά τινων , ὁμοίως δὲ καὶ τῆς ψυχῆς , πάρεγγυς τοῦ καὶ ἐνεργεία μετὰ τοῦ ὅλου ὄντα οὐσίας αὐτὰ λέγειν καὶ δυνάμει · ἐπειδὴ γὰρ καὶ μετὰ τὸ χωρισθῆναι καὶ καθ’ αὑτὰ εἶναι δύναται κινεῖσθαι καὶ αἰσθάνεσθαι , δόξειεν ἂν εἶναι καὶ ἐνεργείᾳ καὶ δυνάμει · δυνάμει μὲν γὰρ ὅτε μετὰ τοῦ ὅλου εἰσίν , ἐνεργείᾳ δὲ ὅτι , ἐπειδὴ χωρισθέντα κινεῖται καὶ αἰσθάνεται , δοκεῖ ὡς καὶ | μετὰ τοὐ ὅλου ὅταν ᾖ καθ’ αὑτά ἐστι καὶ οὐ συνέχει τῷ ὅλῳ . ὅτι δὲ πολλὰ μόρια τῶν ζῴων χωρισθέντα κινεῖται , δῆλον · οἱ γὰρ ὄφεις δίχα τεμνόμενοι κινοῦνται ; ἀλλὰ καὶ πόδες ἀκρίδων καὶ φαλαγγίων , ἃ καὶ σηψιδακῆ λέγει , καὶ ἄλλων πολλῶν χωρισθέντων , ἐπειδὰν χωρισθέντα ἠρεμῇ , εἴ τις αὐτῶν ἅψοιτο , αἰσθάνεται καὶ κινεῖται . εἰπὼν οὖν ὅτι σύνεγγυς τοῦ δυνάμει καὶ ἐντελεχείᾳ εἰσί , λέγει ὅτι ὅμως κὢ χωρισθέντα κινῆται καὶ αἰσθάνηται , ἀλλ’ οὖν ὅταν μετὰ τοὺ ὅλου ὑπάρχῃ καὶ ὦσιν ἓν καὶ συνεχῆ , δυνάμει εἰσὶν οὐσίαι καὶ οὐκ ἐνεργεία . ἐπειδὴ δέ τινα παρὰ φύσιν εἰσὶ συνεχῆ , ὥσπερ πολλῶν δάκτυλοι συνημμένοι καὶ οὐ διακεκριμένοι , ἐπήγαγε τὸ ἀλλὰ μὴ βίᾳ ἢ συμφύσει , ἴσον λέγων τῷ ἐκεῖνά φημι κυρίως ἕν , ὅσα ἐκ φύσεως εἰσι συνεχῆ , ἀλλὰ μὴ βίᾳ καὶ συμφύσει · ταῦτα γὰρ πηρώματά ἐστιν , ἀλλ’ οὐ κατὰ φύσιν . ἐπειδὴ δὲ τὸ ἓν λέγεται ὥσπερ καὶ τὸ ὄν , καὶ οὐ‘σία ἡ τοῦ ἑνὸς μία , καὶ ὧν μία ἀριθμῷ ἓν ἀριθμῷ . Δείξας ὅτι ὁ καθόλου ἄνθρωπος καὶ ἁπλῶς πᾶν εἶδος οὐκ ἔστιν οὐσία , δείκνυσιν ὅτι οὐδὲ τὸ ἓν ἢ τὸ ὄν , ὥσπερ ἔλεγον οἱ τὰ εἴδη τιθέμενοι τὸ αὐτοὲν καὶ αὐτοόν , ἐστὶν οὐσία . λέγει δὴ ὅτι ἐπειδὴ τὸ ὂν λέγεται ὥσπερ καὶ τὸ ἕν ἔδειξε γὰρ ἐν τῷ Γ τῆσδε τῆς πραγματείας ὡς ἀκολουθεῖ ἀλλήλοις τό τε ἓν καὶ τὸ ὄν , καὶ εἴ τι ἕν , τοῦτο καὶ ὄν ἐστι , καὶ ἔμπαλιν εἴ τι ὄν , τοῦτο καὶ ἕν ) , ἐπειδὴ τοίνυν λέγεται τὸ ἓν ὥσπερ καὶ τὸ ὄν , καὶ ἡ οὐσία ἡ τοῦ ἑνὸς μία ἐμοῦ γὰρ ἑνὸς ὄντος καὶ ἡ οὐσία ἡ ἐμὴ μία ἐστίν · οὐδὲν γὰρ ἄλλο τί εἰμι ἀλλ’ ἢ ἡ οὐσία μου ) , καὶ ἔμπαλιν ὧν μία τῷ ἀριθμῷ ἡ οὐσία , ἐκεῖνα ἕν εἰσι τῷ ἀριθμῷ , δῆλον ὡς οὔτε τὸ ἓν οὔτε τὸ ὄν ἐστιν οὐσία τῶν πραγμάτων , ἀλλὰ κατηγορήματα μόνον καὶ ὀνόματα λεγόμενα κατὰ πραγμάτων . ὥσπερ γὰρ τοῦ πυρὸς κατηγορεῖται τὸ στοιχεῖον λέγομεν γὰρ τὸ πῦρ στοιχεῖον ) , ὁμοίως καὶ ἡ ἀρχή , καὶ οὐ δήπου ἂν εἴποι τις ὅτι οὐσία τοῦ πυρὸς τὸ στοιχείῳ εἶναί ἐστιν , ἀλλ’ οὐσία μὲν αὐτοῦ ἐστι τὸ θερμὸν καὶ ξηρόν , τὸ δὲ στοιχεῖον καὶ ἡ ἀρχὴ κατηγορήματά τινα καὶ ὀνόματα κατὰ τοῦ πυρὸς λεγόμενα , οὕτω καὶ τὸ ὂν καὶ τὸ ἓν ὀνόματά εἰσι ψιλὰ κατὰ πραγμάτων λεγόμενα , οὐ μὴν οὐσίαι καὶ φύσεις σεῖς τῶν πραγμάτων εἰσίν . εἰ γὰρ ἦν οὐσία τῶν πραγμάτων τὸ στοιχεῖον ἢ τὸ ἓν ἢ τὸ ὄν , οὐκ ἂν ἀκούσαντες στοιχεῖον ἢ ἓν ἐζητοῦμεν τί ἐστι τὸ ὑπὸ τοῦ ἑνὸς δηλούμενον ἢ ὑπὸ τοῦ στοιχείου , ἀλλ’ ἐν ἠρεμίᾳ ἦμεν · νῦν δὲ ἓν ἀκούσαντες ἢ ὂν ἢ στοιχεῖον ζητοῦμεν , ἵνα εἰς γνωριμώτερόν τι ἀναγάγωμεν , καὶ εἰπόντος φέρε ὅτι τὸ λεγόμενον ἓν πῦρ ἐστιν ἢ τὸ λεγόμενον στοιχεῖον ὕδωρ , γνωριμώτερόν τι ἀκηκόαμεν , καὶ ὁ ἀκούσας ἠρέμησε μηδὲν ἔτι πολυπραγμονῶν ἢ ζητῶν . μᾶλλον μὲν οὗν , φησί , τὸ ἓν καὶ τὸ ὂν οὐσίαι εἰσὶ τοῦ στοιχείου καὶ τῆς ἀρχῆς , | τουτέστι μᾶλλον μὲν δηλωτικά εἰσι τὸ ἓν καὶ ὂν οὐσίας καὶ σημαίνουσιν οὐσίαν ἤπερ τὸ στοιχεῖον · πρῶτον μὲν ὅτι τὸ ἓν καὶ τὸ ὂν καὶ ἐν τοῖς νοητοῖς καὶ αἰσθητοῖς καὶ ἁπλῶς ἐν πᾶσι θεωρεῖται , τὸ δὲ στοιχεῖον οὐδὲ ἐν τοῖς αἰσθητοῖς πᾶσιν · ὡσαύτως οὐδὲ ἡ ἀρχὴ ἐν ἅπασι θεωρεῖται · ἔπειτα ὅτι τὸ στοιχεῖον τῶν πρός τι ἐστὶ τὸ δὲ ἓν τῶν καθ’ αὑτό , τὰ δὲ καθ’ αὑτὸ μᾶλλον σημαντικά εἰσιν οὐσιῶν καὶ ὡς εἰπεῖν ἐγγίζει τῇ οὐσίᾳ ἤπερ τὰ πρός τι . ὅμως δὲ εἰ καὶ μᾶλλον οὐσίας δηλωτικά ἐστιν , ἀλλ’ οὖν οὔκ εἰσιν οὐσίαι , εἴπερ μηδ’ ἄλλο μηδὲν τῶν κοινῶν οὐσία . καὶ συλλογίσαιτ’ ἄν τι οὐδὲν τῶν κοινῶν καὶ κατὰ τῶν πολλῶν λεγομένων οὐσία ἐστί ( τοῦτο γὰρ δέδεικται ) · τὸ ἓν καὶ τὸ ὂν τῶν κοινῶν καὶ κατὰ πολλῶν λεγομένων εἰσί · τὸ ἓν ἄρα καὶ τὸ ὂν οὔκ εἰσιν οὐσίαι . καὶ ἄλλως · οὐδεμία οὐσία οὐδενὶ ἑτέρῳ ὄντι παρ’ αὐτὴν ὑπάρχει , ἀλλ’ αὐτὴ ἐν αὑτῇ ἐστι καὶ τῷ ἔχοντι αὐτήν · καὶ τὸ ἓν καὶ τὸ ὂν ἑτέροις ὑπάρχει · τὸ ἓν ἄρ καὶ τὸ ὂν οὔκ εἴσιν οὐσίαι . ὅτι δὲ ἡ οὐσία οὐκ ἐνυπάρχει ἑτέρῳ ἀλλ’ ἐν αὑτῇ ἐστι , δῆλον . ἐγὼ γὰρ οὐσία ὢν οὐχ ὑπάρχω τινὶ ἀλλ’ ἐν ἑαυτῷ εἰμι καὶ ἡ ἐμὴ οὐσία ἐν ἐμοί ἐστιν · οὐδὲν γὰρ ἄλλο ἐστὶν ἡ ἐμὴ οὐσία ἢ ἐγώ . ἔτι τὸ ἐν , φησί , πολλαχῇ οὐκ ἄν εἴη ἅμα , τουτέστιν ἡ μία οὐσία , ὁ Σωκράτης φημὶ ἢ ὁ Καλλίας , οὐ δύναται ἅμα εἶναι καὶ ἐν Λυκείῳ καὶ ἐν ἀγορᾷ · τὸ δὲ κοινὸν ἓν τὸ κατὰ τῶν ἑνῶν κατηγορούμενον διὰ τὸ ὁμοίωμα τυγχάνειν τῶν καθ’ ἕκαστα , αὐτό τε καὶ πᾶν καθόλου ἅμα πολλαχῇ ἐστιν · ἓν γὰρ καὶ ἐν Ἀθήναις καὶ ἐν Θήβαις καὶ ἐν Λιβύῃ καὶ ὅλως πανταχῇ ἐστι · τὸ ἓν ἄρα τὸ κοινὸν οὐκ ἔστιν οὐσία . γράφ’ ἔται δὲ καὶ ἔτι τὸ ὅν , καὶ εἴη ἂν διὰ ταύτης τῆς γραφὴς λέγων ὅτι τὸ ὄν , τουτέστι τὸ ὑπάρχον οὐσίᾳ , πολλαχῇ ἅμα οὐ δύναται εἶναι · τὸ δὲ κοινὸν ἓν καὶ ὂν ἅμα πολλαχῇ εἰσι · τὸ ἓν ἄρα καὶ ὃν οὔκ εἰσιν οὐσίαι . ὥστε δῆλον ὡς εἴπερ αἱ οὐσίαι χωρὶς καθ’ αὑτὰς δύνανται εἶναι , τὰ δὲ καθόλου δέδεικται ὅτι οὔκ εἰσιν οὐσίαι ἀλλὰ τῶν κατὰ μέρος ὁμοιώματα , φανερὸν ὡς οὐδὲν τῶν καθόλου ὑπάρχει παρὰ τὰ καθ’ ἕκαστα καὶ χωρίς , ἀλλ᾿ ἐν αὐτοῖς τὸ εἶναι ἔχει . Ἀλλ᾿ οἱ τὰ εἴδη λέγοντες εἷναι τῇ μὲν ὀρθῶς λέγουσι χωρίζοντες αὐτά . ἐπειδὴ τὸ τῆς οὐσίας ἐξαίρετόν ἐστι τὸ εἶναι καθ’ αὑτήν , οἱ δὲ τὰ εἴδη λέγοντες οὐσίας αὐτὰ ἔλεγον , κατ’ αὐτὸ τοῦτο χωρίζοντες καὶ καθ’ αὑτὰ λέγοντες εἶναι ἔλεγον ὀρθῶς · τῷ ὄντι γὰρ εἴπερ ἦσαν τὰ εἴδη οὐσίαι , χωριστὰ καὶ καθ’ αὑτὰ εἴησαν ἄν . ᾗ μὲν οὖν οὐσίας τὰ εἴδη λέγοντες χωριστὰ καὶ καθ’ αὑτὰ ἐτίθεντο , ἔλεγον ὀρθῶς · ᾗ δὲ πάλιν τὸ ἓν εἶδος , οἷον τὸν αὐτοάνθρωπον , οὐσίαν λέγοντες ἐπὶ πολλῶν ἐκατηγόρουν , οὐκ ἔλεγον ὀρθῶς · οὐδεμία γὰρ οὐσία , ὡς δέδεικται , ἐπὶ πολλῶν λέγεται . εἶτα καὶ τὴν αἰτίαν τίθησι τοῦ πῶς τὰ εἴδη οὐσίας | λέγοντες κατὰ πολλῶν ἐκατηγόρουν αὐτά , λέγων ‘αἴτιον δὲ τοῦ ταῦτα οὐσίας λέγοντας κατηγορεῖν κατὰ πολλῶν · ἐρωτώμενοι γὰρ τίνες εἰσὶν αἱ τοιαῦται οὐσίαι , αἵπερ εἰσὶν ἄφθαρτοι καὶ παρὰ τὰς καθ’ ἕκαστα καὶ αἰσθητάς , καὶ μὴ ἔχοντες ἀποδοῦναι καὶ εἰπεῖν , παρῆγον τὸν Καλλίαν καὶ Κάλλιππον καὶ Φαίδωνα , λέγοντες ὡς ὁ καθόλου ἄνθρωπος οὗτοι οὔκ εἰσιν , τῇ δὲ αὐτοανθρώπου μεθέξει οὗτοι ὑπάρχουσι · μετέχουσι γὰρ οἱ κατὰ μέρος ἅπαντες ἄνθρωποι τοῦ αὐτοανθρώπου.’ ποιοῦσιν οὖν ταύτας τὰς ἰδέας , τὸν αὐτοάνθρωπον καὶ αὐτοΐππον , τὰς αὐτὰς τῷ εἴδει τοῖς φθαρτοῖς · προστιθέντες γὰρ τῷ αἰσθητῷ ἀνθρώπῳ τὸ αὐτό τοῦτο γὰρ εἶπε ῥῆμα καταχρηστικῶς ) , χειροτονοῦσι καὶ ποιοῦσι καθόλου ἄνθρωπον , λέγοντες αὐτοάνθρωπον καὶ αὐτοΐππον . τῷ γὰρ ἀνθρώπῳ , ὡς εἴρηται , εἰ προστεθείη τὸ αὐτό , γίνεται αὐτοάνθρωπος . καίτοι κἄν κατ’ ἀλήθειαν ἦσαν αἱ ἰδέαι καὶ ἐν ὑπάρξει ὑπῆρχον , κἂν ἡμεῖς μὴ ἑωράκειμεν , ἦσαν ἄν . τίς οὖν ἀνάγκη ἦν δεικνύναι αὐτὰς ἐν τοῖς αἰσθητοῖς ; ἔδει γὰρ αὐτοὺς ἐρωτωμένους τίνες εἰσὶν αὗται αἱ οὐσίαι , πρὸς τὸν πυνθανόμενον ἀποκρίνεσθαι ὅτι νοοῦμεν μὲν αὐτοάνθρωπον , ἀλλ’ οὖν ἐν τῷ νοητῷ κόσμῳ ὄντα οὐ δυνάμεθα αὐτὸν δεῖξαι , οὐ μὴν παράγειν τοὺς καθ’ ἕκαστα καὶ λέγειν ὡς ὁ αὐτοάνθρωπος οὗτοί εἰσιν · ἐν τούτοις γάρ ἐστι , καὶ τῆ μετουσίᾳ ἐκείνου οὗτοί εἰσιν . ἀλλ’ ὡς ἔοικε τοῦτο ἐκεῖνοι ἐποίουν δεδιότες , ὡς εἰ μὴ θεασάμενοι τύχοιμεν αὐτό , οὐδὲ δύναται εἶναι . καίτοι καὶ τῶν ἀστέρων πολλούς , οἷον τὸν Κάνωβον , οὐχ ὁρῶμεν , ἀλλ’ ὅμως οὐδὲν ἧττόν ἐστιν οὐσία παρ’ οὓς ἡμεῖς ὁρῶμεν . οὕτως οὖν τί ἐκώλυεν , εἴπερ ἦν ὁ αὐτοάνθρωπος , καὶ ἡμῶν μὴ ἑωρακότων εἶναι . ὥστε καὶ νῦν εἰ μὴ ἔχομεν ἰδεῖν τὰ εἴδη , ἀλλ’ οὖν , φησίν , εἶναί τινας οὐσίας , οὐχ οἵας οἱ τἀς ἰδέας τιθέμενοι ἔλεγον ἀλλ’ ἀσωμάτους καὶ νοεράς , ἀναγκαῖον . τὸ δὲ ἴσως πρόσκειται διὰ τὸ μήπω τοῦτο δεῖξαι , λέγω δὴ τὸ εἶναί τινας οὐσίας παρὰ τὰς αἰσθητάς , κἄν μὴ ἡμεῖς ταύτας ἰδεῖν δυνώμεθα . ταῦτα εἰπὼν καὶ δείξας συμπεραίνεται λέγων ὅτι μὲν οὖν οὔτε τῶν καθόλου λεγομένων οὐδέν ἐστιν οὐσία οὔτε ἐστὶν οὐσία οὐδεμία ἐξ ἐνεργείᾳ οὐσιῶν δῆλον . Τί δὲ χρὴ λέγειν καὶ ὁποῖόν τι τὴν οὐσίαν πάλιν ἄλλην ἀρχὴν ποιησάμενοι λέγωμεν . Ἰσως γάρ , φησίν , ἐκ τούτων τῶν οὐσιῶν δῆλον ἔσται καὶ περὶ ἐκείνης τῆς οὐσίας τῆς ἀσωμάτου καὶ κεχωρισμένης τῶν αἰσθητῶν . καὶ ὅρα τὸ εὐμέθοδον τοῦ θαυμαστοῦ τοῦδε ἀνδρὸς καὶ ἀγχινούστατον , ὅπως ἀνιχνεύει δαιμονίως ἄγαν καὶ ποικίλως τὴν τῆς πρώτης οὐσίας εὕρεσιν , τοῦ πολυτιμήτου φημὶ καὶ πολυποθήτου καὶ πάντων πατρὸς θεοῦ · ζητεῖ γὰρ ἐνταῦθα ὅτι τί ποτέ | ἐστι τὸ τὴν ὕλην κινῆσαν εἰς τὸ τὰ εἴδη εἰληφέναι , καὶ δείκνυσιν ὅτι τὸ πρῶτον εἶδός ἐστιν , ὅπερ καὶ οὐσίαν χρὴ λέγειν . ἀλλ’ εἰ τὸ εἶδος τὸ ἐν τοῖς καθ’ ἕκαστά ἐστι τὸ κινοῦν τὴν ὕλην καὶ τάττον αὐτήν , δῆλον ὡς ἔστι τι εἶδος τὸ κινοῦν καὶ τάττον καὶ ποιοῦν ἔχειν τὰ τῇδε ὅπως ἔχει , καὶ ἔστι τοῦτο ὁ πολυύμνητος θεός . Ἐπεὶ οὖν ἡ οὐσία ἀρχὴ καὶ αἰτία τίς ἐστιν , ἐντεῦθεν μετιτεον . Ὠσπερ εἶπον , διὰ τούτων ἐπιζητεῖ τί ποτέ ἐστιν τὸ τὴν ὕλην κινοῦν εἰς τὸ γίνεσθαι τὰ πράγματα , καί φησιν ὅτι ἐπειδὴ ἡ οὐσία , λέγων οὐσίαν τὸ εἶδος , ἀρχὴ καὶ αἰτία ἐστίν καὶ ὅρα πῶς ἐκ προοιμίων τὸ οἰκεῖον ὑποφαίνει βούλημα ) , ἐντεῦθεν μετιτέον . δεῖ δὲ πρὸ τῆς τῶν λεγομένων σαφηνείας ὑπομνησθῆναι ἡμᾶς ὅτι τὸ διὰ τί ἐπὶ μὴ ὄντων οὐ ζητεῖται ἀλλ’ ἐπὶ ὄντων . ὁ γὰρ ζητῶν διὰ τί τοῦτο , ζητεῖ διὰ τί τόδε ὑπάρχει τῳδί , ὥστε τὸ διὰ τί καὶ ἐπὶ ὄντων ζητεῖ καὶ ἐπὶ ὑπαρχόντων ἄλλων ἐν ἄλλοις . ζητεῖται οὖν , φησί , τὸ διὰ τί , ὅτι διὰ τί ἄλλο ἐν ἄλλῳ ὑπάρχει . τὸ γὰρ ζητεῖν ὅτι διὰ τί ὁ μουσικὸς ἄνθρωπος μουσικὸς ἄνθρωπός ἐστιν , ἢ τὸ αὐτὸ ζητεῖν ἐστι , τουτέστι διὰ τί αὐτὸ ἐν ἑαυτῷ ἐστιν , ἢ ἄλλο . εἰ μὲν οὗν λέγει τις , διὰ τί ὁ μουσικὸς ἄνθρωπος τοῦτο αὐτὸ μουσικὸς ἄνθρωπός ἐστιν οὐδέν ἐστι ζητεῖν . εἰ δὲ διὰ τῆς τοῦ διὰ τί ὁ μουσικὸς ἄνθρωπος μουσικὸς ἄνθρωπός ἐστι ζητήσεως τοῦτο λέγει , ὅτι διὰ τί ὁ μουσικὸς ἄνθρωπος μουσικός ἐστι καὶ διὰ τί τὸ μουσικὸν ἐν τῷ ἀνθρώπῳ ὑπάρχει , μὴ προστιθεὶς τὸ ἄνθρωπος , εὔλογος ἡ ζήτησις · ζητεῖ γὰρ δᾶ τί ἄλλο ἐν ἄλλῳ ὑπάρχει . τὸ μὲν οὗν διὰ τί αὐτό ἐστιν αὐτό , τουτέστι τὸ μὲν διὰ τί ὁ ἄνθρωπος ἄνθρωπός ἐστι ζητεῖν , οὐδέν ἐστι ζητεῖν · αἱ γὰρ ζητήσεις περὶ φύσεως ἑτέρων ἐν ἑτέροις ὑπαρχόντων εἰσίν , οἷον διὰ τί ὁ ἄνθρωπος ζῷον · τὸ γὰρ ζῷον ἕτερόν ἐστι παρὰ τὸν ἄνθρωπον , ὥστε περὶ ἑτέρων αἱ ζητήσεις ἀλλ’ οὐ περὶ ἑαυτῶν . εἰπὼν δὲ ὅτι αἱ ζητήσεις περὶ ἄλλων ἐν ἄλλοις ὄντων εἰσίν , ἐπήγαγε δεῖ γὰρ τὸ ὅτι καὶ τὸ εἶναι ὑπάρχειν δῆλα ὄντα ; ἴσον λέγων ὅτι ἐπειδὰν ζητῆται τὸ διὰ τί , δῆλον εἶναι ὀφείλει ὡς ὑπάρχει τόδε ἐν τῳδὶ καὶ ὅτι εἰσίν · ἐπὶ γὰρ τῶν μὴ ὄντων τῶν τὸ διὰ τί οὐ ζητεῖται . εἰ γὰρ ζητεῖται ὅτι διὰ τί ἡ σελήνη ἐκλείπει , δῆλον εἶναι χρὴ ὅτι ὑπάρχει τῆ σελήνῃ τὸ ἐκλείπειν . θεὶς οὖν τοῦτο μεταξὺ πάλιν ἐπανέδρα|μεν ἐπὶ τὸ πρότερον , λέγων αὐτὸ δὲ ὅτι αὐτό , εἷς λόγος καὶ μία αἰτία ἐπὶ πάντων . καὶ εἴη ἄν λέγων ὅτι τὸ μὲν οὖν ζητεῖν διὰ τί ὁ ἄνθρωπος μουσικός ἐστιν , εὔλογος ἡ ζήτησις , τὸ δὲ λέγειν ὅτι αὐτὸ διὰ τί αὐτό , τουτέστιν ὅτι ὁ ἄνθρωπος διὰ τί ἐστιν ἀνθρωπος , καὶ ὁ ἵππος διὰ τί ἵππος , καὶ ὁ βοῦς διὰ τί βοῦς , εἷς λόγος καὶ μία αἰτία ἐπὶ πάντων . ἐρεῖ γὰρ ὁ προσδιαλεγόμενος διότι ἄνθρωπός ἐστι καὶ διότι ἵππος καὶ διότι βοῦς . ὧν δὲ ἡ αἰτία μία , καὶ ἐκεῖνα ἐν · ὥστε ἔσται ὁ βοῦς καὶ ὁ ἄνθρωπος ἓν τῷ ἀριθμῷ . εἰ δέ γε τοῦτο ἄλογον καὶ ἀδύνατον , οὐ χρὴ ζητεῖν διὰ τί ὁ ἄνθρωπος ἄνθρωπός ἐστιν . ἴσως δέ , φησίν , ἐρωτηθείς τις διὰ τί ὁ ἄνθρωπος ἄνθρωπός ἐστι καὶ ὁ ἵππος ἵππος , οὐκ ἐρεῖ διότι ἄνθρωπός ἐστι καὶ διότι ἵππος , ἀλλ’ ὅτι διὰ τοῦτο ὁ ἄνθρωπος ἄνθρωπός ἐστι καὶ ὁ ἵππος ἵππος , ὅτι ἀδιαίρετός ἐστιν ἕκαστος πρὸς ἑαυτόν . τὸ δὲ λέγειν ὅτι διὰ τοῦτο ἄνθρωπος ἄνθρωπός ἐστιν ὅτι ἀδιαίρετός ἐστιν ἕκαστος πρὸς ἑαυτόν , οὐδὲν ἄλλο ἐστὶν ἢ τό λέγειν ὅτι διότι εἷς ἐστιν . ἀλλ’ αὕτη ἡ αἰτία κοινὴ κατὰ πάντων καὶ σύντομος τυγχάνει καὶ οὐδεμίαν ἔχει δυσχέρειαν · εὔκολον γάρ ἐστιν ἐρωτωμένων ἡμῶν , διὰ τί τὸ λευκὸν λευκόν ἐστι , λέγειν διότι ἕν ἐστι , καὶ διὰ τί ὁ βοῦς βοῦς ἐστι , διότι εἷς ἐστιν · ὧν δὲ ὁ λόγος , ὥσπερ εἴρηται , εἷς , καὶ αὐτὰ ἕν . εἰ δὲ ταῦτα ἄτοπα καὶ ἀδύνατα , οὐ χρὴ οὕτω προτείνειν τὰς ἐρωτήσεις καὶ ζητήσεις , ἀλλὰ ζητεῖν διὰ τί ὁ ἄνθρωπός ἐστι ζῷον τοιονδί , τουτέστι διὰ τί ὁ ἄνθρωπός ἐστι φέρε εἰπεῖν ζῷον λευκὸν ἢ δίπουν . ὁ δὴ τοῦτο ζητῶν φανερὸν ὡς οὐ ζητεῖ διὰ τί ὁ ἄνθρωπος ἄνθρωπός ἐστιν , ἀλλὰ ζητεῖ , ὅτι τὸ δίπουν καὶ τὸ λευκόν , ἕτερον ὂν τοῦ ἀνθρώπου , διὰ τί ὑπάρχει τῷ ἀνθρώπῳ . τοῦτο δ’ ὅπερ ζητεῖ διὰ τί ὑπάρχει τῷ ἀνθρώπῳ δεῖ δῆλον εἶναι ὅτι ὑπάρχει αὐτῶ · εἰ γὰρ ἄδηλόν ἐστιν ὅτι ὑπάρχει , οὐδέν ἐστι ζητεῖν . θεὶς οὖν κἀνταῦθα μεταξὺ τὸ ὅτι δ’ ὑπάρχςι δεῖ δῆλον εἷναι , πάλιν λέγει παραδείγματα τοῦ ὅπως αἱ ζητήσεις ἄλλα κατ’ ἄλλων ζητοῦσι , λέγων οἷον διὰ τί βροντᾷ ; ὅταν γὰρ ζητῶμεν διὰ τί βροντᾷ , τοῦτο ζητοῦμεν διὰ τί ψόφος ἐν τοῖς νέφεσι γίνεται · ὁ δὲ ψόφος τῶν νεφῶν ἕτερος , καὶ ζητεῖται ἄλλο κατ’ ἄλλου , ὁ ψόφος κατὰ τοῦ νέφους . καὶ πάλιν ὅταν ζητῶμεν διά τί οἱ πλίνθοι καὶ οἱ λίθοι οἰκία ἐστίν , ἄλλο κατ’ ἄλλου ζητοῦμεν . ζητοῦμεν γὰρ διὰ τί τὸ εἶδος ἐν τῇ ὕλῃ ἐστίν . οὕτως οὖν δείξας ὅπως χρὴ τὰς ζητήσεις ἐπὶ παντὸς τοῦ πράγματος ποιεῖσθαι , λέγει ὅτι φανερόν ἐστιν , ὅταν ζητῶμεν διὰ τί ψόφος ἐν τῷ νέφει ἐστίν , ἢ οἰκία ἐν λίθοις καὶ ξύλοις οὐδὲν ἄλλο | ζητοῦμεν ἢ τὸ αἴτιον . λέγοντες γὰρ ὅτι διὰ τί τόδε ἐν τῳδί , τοῦτό φαμεν τί τὸ αἴτιον τὸ κινῆσαν τὴν ὕλην γενέσθαι τόδε , οἷον οἰκία ἢ ἄνθρωπος ἢ βροντή . ὃ δὴ αἴτιον τὸ τὴν ὕλην κινοῦν ἐπ’ ἐνίων , φησίν , ἐστὶ τὸ τίνος ἕνεκα καὶ τὸ τέλος ἤτοι τὸ εἶδος · τὸ γὰρ εἶδος τέλος , οἷον ἐπὶ οἰκίας ἢ κλίνης · τέλος γὰρ οἰκίας τὸ τὰ ἐν αὐτῇ ἀνεπίβατα κλέπταις διατηρεῖν , τοῦτο δ’ αὐτῇ ὑπάρχει ἐκ τοὐ τοιουδὶ εἴδους · κλίνης πάλιν τέλος ἐστὶ τὸ τὸν ἄνθρωπον ἀναπαύεσθαι ἐπ’ αὐτῆς . ἐπ’ ἐνίων δὲ τὸ κινῆσαν , οἷον τὸ ποιητικόν αἴτιον γὰρ καὶ τοῦτο ) · ὥστε δῆλον ὅτι ἐπὶ τῆς οἰκίας καὶ τῆς κλίνης οὐ μόνον τὸ τίνος ἕνεκα ζητεῖται , ἀλλὰ καὶ τὸ κινῆσαν . ζητηθήσεται γὰρ τί τὸ κινῆσαν τοὺς Ἕλληνας στρατεύεσθαι ἐπὶ τὴν Τροίαν , τοῦτο δ’ ἐστὶ τὸ τὸν Ἀλέξανδρον ἁρπάσαι τὴν Ἑλένην · καὶ πάλιν τὸ κινῆσαν τοὺς λίθους καὶ τὰ ξύλα καὶ ποιῆσαν οἰκίαν . καὶ οἶμαι τὸ ἴσως διὰ τοῦτο πρόσκειται τῷ οἷον ἴσως ἐπὶ οἰκίας , ὡς εἰ ἔλεγε ποτὲ μὲν ἴσως ζητηθήσεται τὸ τίνος ἕνεκα , ποτὲ δὲ τὸ κινῆσαν . τὸ δὲ τοῦτο δ’ ἐστὶ τὸ τί ἦν εἶναι , ὡς εἰπεῖν λογικῶς , παρέλκον ἐστὶ καὶ ὑπό τινος ἐνταῦθα παραρριφθέν · περὶ γὰρ τούτου μετ’ ὀλίγον ἐρεῖ . εἰπὼν δὲ αἴτιον γὰρ καὶ τοῦτο οἷον τὸ ποιητικόν , λέγ’ εἰ ἀλλὰ τὸ τοιοῦτον μέν τοιοῦτον λέγων τὸ ποιητικὸν αἴτιον ) , ἐπὶ τῶν γινομένων καὶ φθειρομένων ζητεῖται · ἐπὶ γὰρ τῆς γινομένης οἰκίας ζητεῖται τὸ ποιητικόν ὁμοίως καὶ ἐπὶ τῆς φθειρομένης τὸ κινοῦν τοιωσδὶ τοὺς λίθους , θάτερον δέ , οἷον τὸ εἰδικόν , καὶ ἐπὶ τῶν γινομένων καὶ ἐπὶ τῶν ἤδη ὄντων . καὶ ἐπὶ τοῦ γινομένου γὰρ ἀνθρώπου ζητεῖται τί τὸ αἴτιον τοῦ τοιωσδὶ τὴν ὕλην κινεῖσθαι , καὶ ἐπὶ τοῦ ὄντος ὁμοίως τί τὸ αἴτιον τὸ τὴν ὕλην κινῆσαν καὶ ποιῆσαν αὐτὴν εἶναι τόδε τι , οἷον Σωκράτη ἢ Πλάτωνα . Λανθάνει δὲ μάλιστα τὸ ζητούμενον ἐν τοῖς μὴ καταλληλως λεγομενοις . Εἰπὼν ὅτι ἡ τοῦ διὰ τί ζήτησις αἰτίου ζήτησίς ἐστιν , ὅτι τί τὸ κινῆσαν τὴν ὕλην εἰς τὸ γεγονέναι τόδε τι καὶ ὅπερ ἐστί , λέγει ὅτι ἐν τοῖς μὴ καλῶς καὶ καταλλήλως λεγομένοις λανθάνει τοῦτο καὶ δοκεῖ ὅτι ἡ τοῦ διὰ τί ζήτησις οὐκ ἔστιν αἰτίου ζήτησις , οἷον ὅταν ζητῆται τί ἐστιν ἄνθρωπος , τουτέστι διὰ τί ἐστιν ἄνθρωπος ; τὸ γὰρ τί ἀντὶ τοῦ διὰ τί νῦν εἴληπται . ὅταν οὖν ζητῆται διὰ τί ἐστιν ἄνθρωπος , φησί , διὰ τὸ ἁπλῶς λέγεσθαι οὐ δοκεῖ ὅτι τοῦτο ζητεῖται , λέγω δὴ ὅτι τί ἐστι τὸ τὴν ὕλην κινῆσαν ὡς ἄν ἄνθρωπος γένηται ; διὰ οὖν τὸ ἁπλῶς λέγεσθαι καὶ μὴ διορίζειν ὅτι τάδε τόδε , οὐ δοκεῖ · δεῖ δὲ διαρθρώσαντας ζητεῖν , οἷον λέγειν ὅτι διὰ τί τάδε , χεῖρές φημι καὶ πόδες καὶ σάρκες , τόδε εἰσίν , ἤτοι ἄνθρωπος ; καὶ ὅταν τοῦτο λέγωμεν , δῆλόν ἐστιν ὅτι ζητοῦμεν τί ἐστι τὸ τὴν ὕλην κινῆσαν καὶ ἐγένετο ἄνθρωπος . εἰ δὲ μὴ διορίζει τις καὶ λέγει ὅτι διὰ τί αἱ σάρκες καὶ τὰ ὀστᾶ καὶ νεῦρα ἄνθρωπός ἐστιν , ἀλλὰ διὰ τί ὁ ἄνθρωπος ἄνθρωπός ἐστι , ζητεῖν καὶ μὴ ζητεῖν ἐστιν . ἡ μὲν γὰρ ὅλως ζητεῖ , ζητεῖ · ᾗ δὲ μὴ καλῶς , οὐ ζητεῖ . γράφεται δὲ καὶ λανθάνει δὲ μάλιστα τὸ ζητούμενον ἐν τοῖς κατ’ ἀλλήλων λεγομένοις , τουτέστιν ἐν τοῖς κατ’ ἄλλων κατηγορουμένοις , ὅταν μὴ καλῶς κατηγορηθῇ , λανθάνει ὅτι τὸ αἴτιον ζητεῖται . ἐπειδὴ δὲ δεῖ τὸν ζητοῦντα περί τινος ἔχειν καὶ γινώσκειν ὅτι ὑπάρχει τόδε τῷδε , ἐστὶ δῆλον ὡς ὅταν ζητῇ τὸ διὰ τί , τὴν ὕλην ζητεῖ πῶς καὶ ὑπὸ τίνος κινηθεῖσα γέγονεν ὅπερ ἐστίν . οἷον ὅταν λέγῃ , διὰ τί ὁ ἄνθρωπος τοδί ἐστιν , ἢ μὴ τοῦτο , ἀλλ’ ὅτι διὰ τί τὸ σῶμα τουτὶ τοδὶ ἔχον ἐστί , τοῦτο ζητεῖ , τί τὸ αἴτιον τὸ κινῆσαν τοδὶ τὸ σῶμα ὡδὶ ἔχειν ; καὶ πάλιν ὅταν λέγῃ ὅτι διὰ τί ἡ οἰκία τοδί , ἤτοι διὰ τί τὰ ξύλα καὶ οἱ λίθοι οἰκία ἐστί , τοῦτο ζητεῖ ὅτι διὰ τί ταδὶ ὑπάρχει ὃ ἦν οἰκία , τουτέστι τί τὸ κινῆσαν ταδὶ καὶ ποιῆσαν αὐτὰ οἰκίαν ; ὥστε δῆλον ὅτι ἡ τοῦ διὰ τί ζήτησις ἐξαιρέτως ἐπὶ τῶν φυσικῶν αἰτίου ἐστὶ ζήτησις . τοῦτο δὲ τὸ αἴτιόν ἐστι τὸ εἶδος ᾧ τι ἔστι , τουτέστιν ἐν ᾧ ἡ ὕλη ἐστίν , τοῦτο δὲ τὸ εἶδός ἐστιν ἡ οὐσία . δῆλον ἄρα γέγονε τί ποτε ἐστὶν ἡ οὐσία , ὅτι τὸ εἶδος . εἰ δή , ὥσπερ εἴρηται , τὸ εἶδός ἐστι τὸ τάττον καὶ ποιοῦν , φανερὸν ὅτι ἔστι τι εἶδος τὸ κοσμοῦν καὶ ποιοῦν ἔχειν τὸν κόσμον , ὥσπερ ἔχει . ἐπειδὴ οὖν τὸ διὰ τί ζήτησίς ἐστιν ἄλλου ἐν ἄλλῳ ὑπάρχοντος , δῆλον ὅτι ἐπὶ τῶν ἁπλῶν καὶ μόνως εἰδῶν οὐκ ἔστι ζήτησις , οὐδὲ τὸ διὰ τί , ἀλλ’ ἕτερος τρόπος ζητήσεως , καὶ ἐρεῖ , ὅταν περὶ ἐκείνων λέγῃ , τίς ὁ τρόπος τῆς τῶν ἁπλῶν ζητήσεως . Ἐπεὶ δὲ τὸ ἔκ τινος σύνθετον οὕτως ὥστε ἓν εἶναι τὸ πὰν . Τὸ προκείμενόν ἐστι δεῖξαι ὅτι τὸ εἶδος ἕτερόν ἐστι τῆς ὕλης , καὶ ὅλως τὸ σύνθετον . λέγει δὴ ὅτι ἐπειδὴ τὸ ἔκ τινος σύνθετόν ἐστιν οὕτως ὥστε ἓν εἶναι τὸ πᾶν , μὴ ὡς σωρὸς κατὰ ἁφὴν ἀλλ’ ὡς ἡ βα συλλαβή , δῆλον ὡς ἡ συλλαβὴ ἤτοι τὸ εἶδος τῆς συλλαβῆς τὸ συντεταγμένον μετὰ τῆς ὕλης αὕτη δ’ ἐστὶ τὰ στοιχεῖα τό τε βῆτα καὶ ἄλφα ) ἕτερόν ἐστι παρὰ τὰ στοιχεῖα , καὶ οὐκ ἔστιν ἡ συλλαβὴ τὰ στοιχεῖα , οὐδέ ἐστι τὸ β καὶ τὸ α ταὐτὸν τῇ βᾶ συλλαβῇ . διαλυθείσης γὰρ τῆς συλλαβῆς τὸ μὲν β καὶ α ἔστιν , ἢ δὲ βᾶ συλλαβὴ οὐκ ἔστιν , ὥστε ἕτερόν ἐστι τὸ τῆς συλλαβῆς εἶδος καὶ ἕτερα τὰ στοιχεῖα . εἰ δ’ ἦν ταὐτά , προτιθεμένου τοῦ α εἶτα τοῦ β ἦν ἂν τὸ αβ πάλιν βᾶ συλλαβή . ἀλλ’ οὐκ ἔστιν . οὐκ ἄρα ταὐτόν ἐστι τὸ εἶδος καὶ ἡ ὕλη . ὡσαύτως | οὐδὲ ἡ γῆ καὶ τὸ πῦρ ταὐτόν τόν ἐστι τῇ σαρκὶ καὶ τῷ σαρκείῳ εἴδει · τῆς γὰρ σαρκὸς διαλυθείσης πῦρ καὶ γῆ ἐστι , σὰρξ δὲ οὐκ ἔστιν . ἐκ δὴ τούτων φανερόν ἐστιν ὅτι οὐ μόνον τὸ φωνῆεν ἤτοι τὸ ἄλφα καὶ τὸ σύμφωνον τὸ βῆτα ἔστιν , ἢ τὸ πῦρ καὶ ἡ γῆ , ἀλλ’ ἔστι τι καὶ παρὰ ταῦτα ἥ τε συλλαβὴ καὶ ἡ σάρξ . οὕτως οὖν δαιμονίως δείξας ὅτι τὸ εἶδος ἕτερόν ἐστι παρὰ τὴν ὅλην καὶ ἔστι τι , δείκνυσιν ὅτι ἀρχὴ μὲν καὶ αἴτιόν ἐστιν , στοιχεῖον δὲ οὐκ ἔστι τὸ εἶδος , ἀλλὰ μόνον ἡ ὕλη . τὸ εἶδος οὖν , φησίν , ἀνάγκη ἢ στοιχεῖον εἶναι ἢ ἐκ στοιχείων . εἰ μὲν οὖν λέγοι τις ὅτι στοιχεῖόν ἐστιν ἔστω δὲ ἐπὶ σαρκὸς ὁ λόγος ) ἐπειδή , ὡς δέδεικται ὅτι τὸ εἶδός ἐστι τὸ κινοῦν τὴν ὕλην καὶ γινόμενον ὅπερ ἐστίν , εἴπερ ἐστὶν ἡ σὰρξ καὶ τὸ εἶδος στοιχεῖον , δῆλον ὅτι κινηθήσεται , ἐπειδὴ στοιχεῖόν ἐστιν , αὐτή τε καὶ τὸ πῦρ ὑπό τινος εἴδους , καὶ γενήσεταί τι ἐξ αὐτῶν . ἐκεῖνο δὴ τὸ εἶδος τὸ κινῆσαν αὐτὰ πάλιν ἢ στοιχεῖόν ἐστιν ἢ ἐκ στοιχείων . εἰ μὲν οὖν στοιχεῖον , ἐπειδὴ στοιχεῖόν ἐστιν αὐτό τε καὶ ἡ σὰρξ καὶ τὸ πῦρ , κινηθήσονται ὑπ’ ἄλλου εἴδους καὶ γενήσονταί τι · πάλιν οὖν ἐκεῖνο ἢ στοιχεῖον ἢ ἐκ στοιχείων , καὶ τοῦτο εἰς ἄπειρον . ἐκ τούτου οὖν . φησί , τούτου λέγων τοῦ κινήσαντος , καὶ πυρὸς καὶ γῆς ἔσται ἡ σάρξ · καὶ πάλιν ἐξ ἐκείνου καὶ τῆς σαρκὸς καὶ εἴ τινος ἄλλου ἔσται ἄλλο . ὥστε δῆλον ὅτι τὸ εἶδος οὐκ ἔστι στοιχεῖον . εἴ δ’ ἐστί , φησίν , ἐκ στοιχείων , τὸ δὲ ἐκ στοιχείων οὐχ ἁπλοῦν ἐστιν ἀλλὰ σύνθετον , ὥστε οὐχ ἑνὸς ἀλλ’ ἐκ πλειόνων ἐστὶν ἢ ἐκεῖνο ἐκεῖνο γὰρ ἐν ἐστιν ) , ὥστε παρ’ ἐκεῖνό εἰσι τὰ ἐξ ὧν ἐστιν . τὸ δὲ παρὰ τὸ ἓν δῆλον ὅτι ἢ δύο ἐστὶν ἢ τρία ἢ ἄλλος τις ἀριθμός . ὥστε εἴπερ ἐστὶν ἐκ στοιχείων , ἐπειδὴ τὸ ἐκ στοιχείων ὑπό τινος γίνεται τοῦτο ὅπερ ἐστίν , ἐκεῖνο τὸ ποιῆσαν αὐτὸ στοιχεῖον οὐκ ἔσται ( δέδεικται γὰρ ὅτι τὸ ποιοῦν τὸ εἶδός ἐστιν , τὸ δὲ εἶδος στοιχεῖον οὐκ ἔστιν · καὶ τοῦτο γὰρ ἤδη δέδεικται ) · εἰ ἔσται ἄρα κἀκεῖνο ἐκ στοιχείων , πάλιν οὗν τὸ ποιῆσαν ἐκεῖνο ἔσται ἐκ στοιχείων , καὶ τοῦτο εἰς ἄπειρον . ὃ δὲ ἐπὶ τῆς σαρκὸς εἴρηται , τοῦτο ἐπὶ τῆς συλλαβῆς καὶ ἐπὶ πάντων ῥηθήσεται . οὐκ ἄρα οὔτε στοιχεῖόν ἐστι τὸ εἶδος οὔτε ἐκ στοιχείων · ὥστε ἔστι τι τοῦτο τὸ τὴν ὕλην κινοῦν καὶ ποιοῦν σάρκα καὶ συλλαβήν · τοῦτο δέ ἐστι τὸ εἶδος καὶ ἡ ἑκάστου οὐσία . τοῦτο γὰρ πρῶτον αἴτιον τοῦ εἷναι τὰ πράγματα ὅπερ εἶά . δείξας οὖν ὅτι τὸ εἶδος οὔτε στοιχεῖόν ἐστιν οὔτε ἐκ στοιχείων συμπεραίνεται λέγων ἐπεὶ δ’ ἔνια οὐκ οὐσίαι τῶν πραγμάτων ( τὸ γὰρ ἐν τῷ ἀνθρώπῳ λευκὸν οὐκ ἔστιν οὐσία τοῦ ἀνθρώπου ) , ἀλλ’ ἐκεῖνά εἰσι τῶν πραγμάτων οὐσίαι ὅσα κτὰ φύσιν καὶ ὑπὸ φύσεως καὶ εἰς τὸ τί ἦν εἶναι αὐτοῖς συμβάλλεται , φανερὸν ἄρα ὅτι αὕτη ἡ φύσις λέγοι δ’ ἄν φύσιν τὸ εἶδος ) ἐστὶν οὐσία , ἥτις στοιχεῖον οὐκ ἔστιν ἀλλ’ ἀρχή . στοιχεῖον δ’ ἐστὶν εἰς ὃ ἐνυπάρχον ὡς ὕλη διαιρεῖται τὸ πρᾶγμα · στοιχεῖον γάρ ἐστι τῆς συλλαβῆς τὸ α καὶ β , εἰς ἃ διαιρεῖται . ὥστε δῆλον γέγονεν ὅπερ ἐξ ἀρχῆς ἐζητοῦμεν , τοῦτο δ’ ἦν ὅτι τίνα ἐστὶ τὰ τῶν οὐσιῶν αἴτια · εὕρηται γὰρ ὅτι τὰ ειοη .
Lemmas: ὁ εἰμί λέγω πολλαχῶς , καθάπερ διαιρέω πρότερος ἐν ὁ περί ὁ πόσος χῶς . ἐπεί ἐν ἅπας ὁ πάρειμι βιβλίον καί ὁ μετά οὗτος περί ὁρισμός ποιέω ὁ λόγος , ὡς δέ εἴρω ὁ συμβεβηκός κύριος ὁρισμός οὐ εἰμί , ἀλλά εἴπερ ἄρα , κατά συμβεβηκός · ὡς γάρ ὁ εἰμί μεταλαγχάνω οὗτος καί ὁρίζω καί εἰμί αὐτός ὁρισμός , καί ὥσπερ ὁ τίς εἰμί κύριος καί ἁπλόος ἐπί ὁ οὐσία λέγω , ἐπί δέ ὁ συμβεβηκός οὖον , ἀλλά , εἰμί λέγω , μετά προσθήκη τις , ὡς εἴρω πρόειμι ὡς γάρ , φημί , ὁ μή ὅς φημί εἰμί , οὐ ὅτι εἰμί λέγω , ἀλλά ὅτι εἰμί μέν ἀλλά εἰμί μή εἰμί , οὗτος καί ἐπί ὁ ποιέω φέρω λέγω ὅτι εἰμί ἀλλά οὐ ἁπλόος ἀλλά ὅτι εἰμί ποιός ) , οὗτος καί ὁρισμός λέγω αὐτός εἰμί , ἀλλά οὐ ἁπλόος , ἀλλά τρόπος ἄλλος · ἐπεί οὖν , ὡς εἴρω , ὁ κύριος εἰμί καί ὁ οὐσία εἰμί ὁ ὁρισμός , μέλλω δέ περί ὁ ὁρισμός καί ὅσος οὗτος παρακολουθέω λέγω , εἰκότως πάλιν ὑπομιμνῄσκω περί ὁ εἰμί ὅτι πολλαχῶς λέγω , καθάπερ καί πρότερος ἐν ὁ δ διαιρέω ὅτε ποσαχῶς ὁ εἰμί λέγω διά-ὠρίζω . σημαίνω δή ὁ εἰμί ὁ μέν τίς εἰμί καί οὐσία καί ὅδε τίς · συνήθης γάρ ὁ Ἀριστοτέλης ἀντί ὁ οὐσία ὁ ὅδε τίς καί ὁ τίς εἰμί λαμβάνω . ὁ μέν οὖν ὁ εἰμί σημαίνω οὐσία , ὁ δέ ποιός καί ὁ λοιπάς ὀκτώ κατηγορία . δεκαχῶς δή λέγω ὁ εἰμί δῆλος , ὡς πολλάκις εἴρω , ὅτι πρῶτος εἰμί εἰμί καί τίς εἰμί ὁ οὐσία . ὅτι δέ ὁ τίς εἰμί ὁ οὐσία σημαίνω καί οὗτος εἰμί δηλωτικός δείκνυμι ὧδε · ὅταν μέν γάρ , φημί , εἶπον ποῖος τίς ὅδε , ἢ ἀγαθός λέγω ἢ καλός , ἀλλά οὖον τρίπηχυς καί ὅλως ποσός , οὐδέ ἄνθρωπος καί οὐσία , ἀλλά ποιός · ὅταν δέ τίς εἰμί , οὖον φημί ποιός , ἀλλά ἄνθρωπος ἢ θεός , ὡς ὁ τίς εἰμί ἐπί μόνος λέγω ὁ οὐσία . εἶπον δέ ανωτέρω φανερός ὅτι οὗτος πρῶτος εἰμί ὁ τίς εἰμί , ὅσπερ σημαίνω ὁ οὐσία καί μεταξύ ἐπεμβάλλω τις ἐπάγω ὁ δέ ἄλλος λέγω ὁ ὁ οὕτως εἰμί ὁ μέν εἰμί ποσότης . καί εἰμί ὁ συνεχής ὁ λόγος ἀκολουθία τοιοῦτος · φανερός ὅτι οὗτος πρῶτος εἰμί ὁ τίς εἰμί , ὅσπερ σημαίνω ὁ οὐσία , ὁ δέ ἄλλος λέγω εἰμί ὁ ὁ οὕτως εἰμί ὁ μέν ποσότης εἰμί λέγω γάρ ὁ δίπηχυς εἰμί ὅτι εἰμί ποσότης τις ὁ κύριος εἰμί ) , ὁ δέ λευκός ἢ ὁ θερμός καί ἁπλόος | ὁ πάθος ὁ ποιότης εἰμί αὐτός . ὁμοίως καί ὁ ἄλλος λέγω εἰμί ὁ εἰμί τίς ὁ κύριος εἰμί . διά οὖν ὁ κύριος ὅς εἰμί ὁ οὐσία ὁ δέ ἄλλος λέγω εἰμί ὁ ἔχω πως πρός αὐτός , καί ἀπορέω ἄν τις , φημί , πότερος ὁ βαδίζω καί ὁ ὑγιαίνω καί ἕκαστος αὐτός εἰμί λέγω ἢ οὖον . καί ὁ αἴτιος ὁ πῶς ἄν τις ἀπορέω ἐπάγω . οὐδείς γάρ , φημί , αὐτός εἰμί κατά ἑαυτοῦ , ὥσπερ ὁ οὐσία , οὔτε φύω χωρίζω αὐτός . ὅς δέ μή εἰμί αὐτός κατά ἑαυτοῦ λαμβάνω , πῶς ἄν τις οὗτος ὁ εἰμί εἴρω ; καί ἀπορέω ἄν τις εἶπον ἐπάγω ἀλλά εἰ , ὁ βαδίζω ὁ εἰμί καί ὁ κάθημαι , ἴσος λέγω ὁ ὅτι κύριος εἰμί ὁ βαδίζω καί ὁ κάθημαι εἰμί · ὅδε γάρ τίς καί οὐσία εἰμί καί εἰμί ὁρίζω ὑπόκειμαι ὁ ὑγίεια καί ὁ βάδισις ὁ οὐσία , ὁ δέ βαδίζω ἢ ὑγιαίνω οὐ εἰμί εἰμί · ἀλλά , εἴπερ ἄρα , ὅτι πάθος εἰμί ὁ οὐσία , λέγω εἰμί , κύριος δέ οὖον . εἶπον δέ ὅτι οὗτος ἐμφαίνω εἰμί , διότι εἰμί τίς ὁ ὑπόκειμαι αὐτός ὁρίζω , οὗτος δέ εἰμί ὁ οὐσία καί ὁ κατά ἕκαστος , ἐπάγω ὅσπερ ἐμφαίνω ἐν ὁ τοιοῦτος κατηγορία , τουτέστι ὁ κύριος ὅς λέγω ἤτοι ὁ οὐσία . ἐν ὁ κύριος εἰμί εἰμί , φημί , κατηγορία καί ὁ οὐσία ἐμφαίνω καί εἰμί ὁ ὑγιαίνω καί ὁ κάθημαι , καί Χωρὶς εἷς οὐσία οὔτε ὑγιαίνω οὔτε κάθημαι οὔτε τίς ὁ ἄλλος κατηγορία ἢ λέγω ἢ εἰμί . εἰμί δέ ἐν οὗτος αὐτός ὁ εἰμί , διά οὗτος τε ἕκαστος ὁ ἄλλος εἰμί καί Χωρὶς αὐτός οὐ ἐνδέχομαι τίς ἐκεῖνος ἵημι , αὐτός δέ Χωρὶς ἐκεῖνος , φανερός ὅτι κύριος εἰμί καί οὖον τίς ὅς · τίς γάρ εἰμί ὁ συμβαίνω ὁ οὐσία εἰμί . πολλαχῶς μέν οὖν λέγω ὁ πρῶτος · ὅμως δέ πᾶς ὁ οὐσία πρῶτος . εἶπον ὅτι ὁ οὐσία εἰμί ὁ πρῶτος εἰμί καί κύριος · εἰμί , ἐπεί ὁ πρῶτος λέγω πολλαχῶς , ὡς εἴρω πρότερος λέγω γάρ πρῶτος καί ὁ γνῶσις καί ὁ λόγος καί ὁ χρόνος ) , δείκνυμι ὅτι κατά ὁ τρεῖς οὗτος τρόπος εἰμί πρῶτος ὁ ἄλλος ὁ οὐσία καί πρῶτος δείκνυμι ὅτι ὁ χρόνος πρῶτος εἰμί , εἶπον ὁ μέν γάρ ἄλλος κατηγόρημα οὐδείς χωριστός οὗτος δέ μόνος . εἰμί γάρ καί μηδέποτε χ ὁ ἄλλος κατηγόρημα ὁ οὐσία οὐδέποτε γάρ ὁ ὑπό γένεσις οὐσία εἰμί τις ἄνευ ποιότης ἢ ποσότης ἢ ὁ τοιοῦτος ) , εἰμί οὖν καί μ ποτός χωρίς εἰμί ὁ ἄλλος , ἀλλά ὅμως ἐπεί χωρίζω αὐτός καί ἄλλος μέν εἰμί σήμερον ἐν αὐτός , ἕτερος δέ χθές καί ἄλλος αὔριον , καί κατά ἕκαστος ὡς εἶπον οὗτος γίγνομαι φανερός ὅτι πρότερος εἰμί ὁ χρόνος ὁ ἄλλος . ὡς γάρ ὁ ἀμφορεύς φέρω εἶπον πρότερος εἰμί ὁ χρόνος ὁ κατά ἕκαστος ἐν αὐτός ἐγγίγνομαι οἶνος , οὗτος καί ὁ οὐσία ὁ κατά ἕκαστος γίγνομαι καί ἀπογίγνομαι ἐν αὐτός συμβεβηκός . ἀλλά καί κατά ὅσος συναναιρέω μήν αὐτός , οὖον συναναιρέω δέ ὑπό αὐτός , πρότερος εἰμί . οὖον μόνος δέ ὁ χρόνος πρότερος εἰμί , ἀλλά καί ὁ λόγος , ὡς προερέω . εἰμί γάρ ὁ εἰς ὁρισμός τις λαμβάνω πρότερος εἰμί ὁ λόγος ὁ ὁριστός , λαμβάνω δέ ἐν ὁ ὁ σιμότης λόγος ὁ ῥίς καί ἐν ὁ ὁ ὀργή ὁ αἷμα , δῆλος ὅτι καί ὁ λόγος πρότερος εἰμί ὁ οὐσία ὁ συμβεβηκός . οὖον μόνος δέ ἐπί ὁ σιμότης καί ὁ αἷμα οὗτος οὕτως ἔχω , ἀλλά ὡς αὐτός εἴρω προέρχομαι ὅτι καί ὁ λευκός καί ὁ λοιπάς ὁρίζω διά ὁ μή καλῶς μηδέ ἀκριβῶς ὁ ὁρισμός αὐτός ἀποδίδωμι οὖον λαμβάνω ὁ οὐσία ἐν ὁ ὁρισμός αὐτός · ἐπεί εἰμί τις ἀκριβολογέω , ἐκ ἀνάγκη παραλαμβάνω αὐτός ἐν ὁ ὁρισμός αὐτός . ἀλλά καί ὁ γνῶσις πρότερος εἰμί ὁ οὐσία ὁ συμβεβηκός · τότε γάρ οἴομαι ἕκαστος οἶδα , ὅταν γιγνώσκω ὁ οὐσία αὐτός · τότε γάρ οἴομαι γιγνώσκω τίς εἰμί ἄνθρωπος ἢ πῦρ , ὅταν γιγνώσκω ὁ οὐσία αὐτός , ἀλλά οὐ ὅταν γιγνώσκω ὁποῖος εἰμί ἄνθρωπος ἢ πόσος . καί τίς φημί ἐπί ὁ οὐσία ὅτι τότε οὗτος οἶδα , ὅταν τίς εἰμί ἕκαστος αὐτός γιγνώσκω ; καί ἐπί ὁ συμβεβηκός οὗτος εἰμί · ὅταν γάρ τίς εἰμί λευκός γιγνώσκω , τότε οἶδα αὐτός . ἐκ δή ὁ εἴρω φανερός εἰμί , φημί , ὅτι καί ὁ πάλαι μέν καί ἀεί ὑπό τε ὁ Πλάτων καί ὁ ἄλλος , νῦν δέ ὑπό ἐγώ ζητέω καί ἀπορέω , τίς ὁ εἰμί , οὗτος εἰμί τίς ὁ οὐσία . ἐπεί γάρ κύριος εἰμί καί πρῶτος εἰμί καί ὁ χρόνος καί ὁ λόγος καί ὁ γνῶσις εἰμί ὁ οὐσία , ὁ ζητέω τίς ὁ εἰμί ὁ ζητέω εἰμί τίς ὁ οὐσία . οὗτος δέ ὁ εἰμί λέγω ὁ οὐσία ) ὁ μέν εἷς εἰμί φημί · ὅσος γάρ εἷς λέγω ὁ ἀρχή , ὥσπερ Θαλῆς καί ὁ λοιπός , ὅς οἶδα , καί ὁ εἰμί εἷς λέγω · ὅσος δέ ἤπειρος , ὥσπερ Ἀναξαγόρας καί Δημόκριτος , καί ὁ εἰμί ἤπειρος ἀποφαίνω εἰμί . διόπερ καί ἐγώ , φημί , πρῶτος καί μάλιστα καί μόνος ὡς εἶπον περί ὁ εἰμί εἰμί καί κύριος εἰμί θεωρητέον τίς εἰμί . καί εἶπον ἐπικρίνω λέγω ὅτι δοκέω κύριος εἰμί ὁ οὐσία εἰμί , οὐ ὡς ἐνδοιάζω ὁ δοκέω εἶπον , ἀλλά ὡς ἀποφαίνω . ἢ ὁ δοκέω εἶπον , ὅτι δείκνυμι οὗτος διά πάνυ πολύς · ὡς μήπω δή δείκνυμι οὗτος εἴρω . ὅμως πρός ὁ ἐπάγω σύμφωνος εἰμί μάλιστα ὁ πρότερος ἐπιβολή . δοκέω οὖν , φημί , κύριος εἰμί εἰμί ὁ οὐσία , φανερός μέν ἐν ὁ σῶμα , τουτέστι ὁ σῶμα · φανερῶς μέν γάρ ὁ οὐσία εἰμί ὁ σῶμα , διό ὁ μέν ζῷον , σῶμα εἰμί , καί ὁ φυτόν καί ὁ μόριον ὁ ζῷον καί ὁ φυτός οὐσία εἰμί φημί . | ὁμοίως καί ὁ ἁπλόος ὁ σῶμα καί ὁ μόριον οὗτος καί ὁ ἐκ ὁ μόριον , οἷος ὁ ζῷον , οὐσία φημί · πᾶς γάρ οὗτος σῶμα εἰμί . ὁ δέ ἢ μόριον ἢ πᾶς , ἐκ μέν οὖν ὁ μόριον ὁ ἁπλόος σῶμα εἰμί ὁ ζῷον , ἐκ πᾶς δέ ὁ σῶμα εἰμί ὁ οὐρανός καί ὁ μόριον αὐτός , ἄστρον καί σελήνη . οὗτος δέ ἐλλιπῶς εἴρω καί ἀσαφής · δοκέω γάρ λέγω ὅτι καί ὁ οὐρανός καί ὁ ἀστήρ ἐκ ὁ τέσσαρες εἰμί στοιχεῖον · οὖον οὗτος δέ φημί , ἀλλά εἶπον ὅτι οὐσία εἰμί ὁ σῶμα καί ὅσος μόριον οὗτος ἢ ἐκ οὗτος εἰμί ἢ πᾶς ἢ τις , δίδωμι ἐγώ ἐννοέω ὅτι ὁ πᾶς οὐρανός καί κόσμος ἐκ πᾶς ὁ σῶμα καί ὁ μόριον αὐτός εἰμί · ἀλλά ὁ μέν μετά ὁ σεληνιακός σφαῖρα ἐκ ὁ περί γένεσις καί φθορά εἰμί σῶμα καί ὁ μόριον αὐτός , ὁ δέ δυκλοφορικὸν πᾶς συνίστημι ἐκ ὁ ὁλότης ὁ κυκλοφορικός καί ὁ μόριον αὐτός , ὁλότης μέν ὁ σφαῖρα , μόριον δέ ὁ ἐν αὐτός ἄστρον . πότερος δέ οὗτος μόνος οὐσία εἰμί ἢ καί ἄλλος , ἢ οὗτος μέν οὐδείς , ἕτερος δέ τις , σκεπτέος . εἶπον ὅτι φανερός μέν οὐσία εἰμί ὁ τε σῶμα καί ὁ λοιπάς ὅσος καταλέγω , ἐρωτάω πότερος οὗτος μόνος ὁ λέγω εἰμί οὐσία ἢ καί παρά οὗτος ἄλλος τις , ἢ ὁ μέν προλέγω μᾶλλον μέν οὐ εἰμί ἀλλά ὁ παρά οὗτος . καί ἐρωτάω λέγω ὅτι τις μέν δοκέω τις , λέγω ὁ τε Πλάτων καί ὁ περί αὐτός , ὅτι ὁ ὁ σῶμα πέρας μάλα εἰμί οὐσία ἀλλά οὖον ὁ σῶμα . καί τίς ὁ πέρας ὁ σῶμα ἐπάγω , οἷος ἐπιφάνεια καί γραμμή καί μόνος · οὗτος γάρ μᾶλλον εἰμί οὐσία λέγω ὑπό ἐκεῖνος ἢ ὁ σῶμα καί ὁ στερεός . τις μέν οὖν οὗτος φημί , ὅτι ὁ ἐπίπεδος μάλα εἰμί οὐσία , τις δέ ὁ αἰσθητός μᾶλλον οὐσία λέγω οὐδείς οἴομαι εἰμί παρά ὁ αἰσθητής , ὥσπερ Ἵππων μέν πρότερος ὁ ἄθεος ἐπικαλέω οὐδείς γάρ οὗτος παρά ὁ αἰσθητός εἰμί ἀποφαίνω ) , καί ὕστερος ὁ περί Ἐπίκουρος · ὁ δέ πλείων εἰμί λέγω ὁ οὐσία , ὥσπερ Πλάτων , εἷς μέν ὁ διανοητός ὁ μάθημα , ἄλλος δέ ὁ νοητός ὁ ἰδέα , καί τρίτος ὁ ὁ ἀϊστόω σῶμα οὐσία , τουτέστιν αὐτός ὁ σῶμα . Σπεύσιππος δέ ὁ οὗτος μαθητής καί πλείων ὁ τρεῖς λέγω εἰμί ὁ οὐσία ὁ νοητός , πρῶτος μέν ὁ αὐτοέν , ἄλλος δέ ὁ ὁ ἀριθμός ἀρχή , ἄλλος ὁ ὁ μέγεθος , καί ἄλλος ὁ ὁ Ψυχή · καί οὕτως ἐπεκτείνω εἰς πλῆθος ὁ γένος ὁ οὐσία . ἔνιοι δέ οὐ ἄλλος μέν ἀρχή ὁ ἀριθμός ἄλλος δέ ὁ μέγεθος λέγω , οὐδέ ἄλλος μέν φύσις ὁ ἀριθμός ἄλλος δέ ὁ μέγεθος , ἀλλά ὁ αὐτός τε ἀρχή καί ὁ αὐτός φύσις · ὁ δέ ἄλλος , οἷος ἐπίπεδος , γραμμή , οὐρανός καί ἀπλόος ὁ αἰσθητός ἔχω ὁ ἀριθμός λέγω · ὁ μέν γάρ αὐτομέγεθος καί ὁ αὐτοαριθμός πρῶτος οὐσία φάσκω καί ὁ αὐτός φύσις , ὁ δέ γραμμή καί ὁ ἐπίπεδος καί ὁ οὐρανός καί ὅλος ; ὁ αἰσθητός δύο · εἴτε δέ καί οὗτος ὁ αὐτός φύσις λέγω εἴτε μή , οὐ δηλόω . περι δή οὗτος τίς λέγω καλῶς ἢ μή καλῶς , καί τίς εἰμί οὐσία . ἱστορέω ὁ ὁ παλαιός καί ὁ κατά ὅς αὐτός ὑπάρχω δόξα χρόνος περί ὁ οὐσία , λέγω ὅτι σκεπτέος τίς μέν ὑπό οὗτος λέγω καλῶς καί τίς μή , καί ἀρά εἰμί παρά ὁ αἰσθητός οὐσία οὐσία τις ἢ οὐ εἰμί , καί πότερος εἰμί τις χωριστός οὐσία παρά ὁ αἰσθητής , καί εἰμί εἰμί , πῶς εἰμί , καί διά τίς , ἢ οὐ εἰμί . περί δή οὗτος σκεπτέος , φημί , ὑποτυπόω καί διορίζω ὁ οὐσία τίς εἰμί . καί φημί ὡς εἰμί μή τις οὗτος πλεοναχός λέγω βούλομαι , ἀλλά οὖν τετραχῶς αὐτός λέγω δίδωμι · καί · λέγω ὅτι εἷς μέν τρόπος λέγω ὁ τίς εἰμί εἰμί , ἄλλος δέ ὁ καθόλου , λέγω καθόλου ἢ ὁ ἰδέα , ὅς καί μᾶλλον οἴομαι , ἢ ὁ παρά ὁ πολύς ὡς ὁ πολύς , λέγω δή ὁ ἐκ ὁ ἀφαίρεσις ὁ κατά ἕκαστος ἀπό συλάω . ἄλλος δέ πάλιν οὐσία λέγω ὁ ἕκαστος γένος . καί τέταρτος ὁ ὑπόκειμαι πᾶς καί κατά ὅς ὁ ἄλλος λέγω , ἐκεῖνος δέ μή κατά ἄλλος . διό , φημί , περί ὁ ὑπόκειμαι πᾶς καί κατά ὅς ἄλλος λέγω , ἐκεῖνος δέ μή κατά ἄλλος διοριστέον τίς εἰμί · οὗτος γάρ μάλιστα δοκέω εἰμί οὐσία . οὗτος δέ ὁ πᾶς ὑπόκειμαι καί μή κατά ἄλλος λέγω τρόπος μέν τις ὁ ὕλη λέγω , ἄλλος δέ ὁ εἶδος , τρίτος δέ ὁ ἐκ ὁ ὕλη καί ὁ εἶδος , ὅς καί μάλα εἰμί ἀληθής . εἶτα καί ἐπί ὑπόδειγμα σαφηνίζω τίς μέν λέγω ὕλη , τίς δέ εἶδος καί τίς ὁ ἐκ οὗτος , ὅτι ὕλη μέν ὁ χαλκός , εἶδος δέ ὁ τοονδ́ς σχῆμα , ἐκ ἄμφω δέ ὁ χάλκεος ἀνδριάς . διό εἰμί πρότερος ὁ εἶδος ὁ ὕλη καί μᾶλλον εἰμί , καί ὁ ἐκ ὁ εἶδος καί ὁ ὕλη πρότερος εἰμί ὁ ὕλη . πρότερος δέ ὁ εἶδος ὁ ὕλη ὁ φύσις , ἀλλά μήv καί ὁ χρόνος · δείκνυμι γάρ τίς εἶδος εἰμί , ὁ πολυτίμητος φημ·ι νόος , ὁ αὐτοαγαθότης , ὁ θεός , πρότερος πᾶς ὁ χρόνος , ὅτι ποιητής καί ὅτι παροχεύς . ὅτι οεʹ καί μᾶλλον εἰμί εἰμί ὁ εἰμί ὁ ὕλη φανερός · κατά γάρ ὁ ἕκαστος εἶδος λέγω ἕκαστος ἀλλά οὖον κατά ὁ ὕλη . ἀλλά καί ὅτι ὑπό οὗτος τάσσω καί ὁρίζω , καί κατά οὗτος μᾶλλον εἰμί εἰμί αὐτός . οὗτος εἶπον ἐπιφέρω ὅτι νῦν μέν εἴρω τύπος τίς εἰμί ὁ οὐσία , ὅτι ὁ μή κατά ὑπόκειμαι τις λέγω καί κατά ὅς ὁ ἄλλος πᾶς κατηγορέω . οὐ ἀρκέω δέ , φημί , | οὗτος εἰς παράστασις οὐσία , ὁ λέγω ὅτι οὐσία εἰμί ὁ μή κατά ὑπόκειμαι · ἄδηλος γάρ τίς ποτός εἰμί ὁ ὑπόκειμαι πᾶς καί ὅς μή κατά ἄλλος λέγω . ποτέ μέν γάρ φαίνω ὅτι ὕλη εἰμί ὁ ὑπόκειμαι πᾶς · οὗτος γάρ εἰμί ἐν ὁ γίγνομαι καί ἀπογίγνομαι ποσότης , ποιότης , πάθος καί ὁ λοιπός · εἰμί γάρ μή ὕλη εἰμί ὁ γίγνομαι ποσόω καί ποιόω καί ὅλως ὁ γίγνομαι σῶμα ἢ ζῷον ἤ τίς τοιοῦτος , διαφεύγω ἐγώ γένεσις εἰμί καί οὖον συνοράω τίς ποτός εἰμί ὁ γίγνομαι . εἶπον δέ ὅτι οὗτος εἰμί ὁ γίγνομαι , καί πρό οὗτος ὅτι ὁ πᾶς ὑπόκειμαι ὁ ὅλος δοκέω εἰμί , οὗτος αὐτός κατασκευάζω · περιαιρέω γάρ , φημί , ὁ ἄλλος , λέγω ἄλλος ποσότης ποιότης σκληρότης μαλακότης καί ὁ τοιοῦτος , οὐδείς φαίνω ὑπομένω πλήν ὁ ὅλος , ὥστε οὗτος πᾶς ὑπόκειμαι · εἰμί δέ ὁ πᾶς ὑπόκειμαι εἰμί οὐσία , ὁ ὕλη ἄν εἰμί οὐσία . ὁ μέν γάρ λευκός καί ὁ κινέω καί ὁ λοιπάς πάθος καί ποίημα καί δύναμις εἰμί ὁ σῶμα καί οὖον χρή οὐσία αὐτός λέγω · ὁ γάρ οὐσία εἰμί ὁ κατά ἑαυτοῦ εἰμί , αὐτός δέ κατά ἑαυτοῦ εἰμί οὖον δύναμαι · ὁ μῆκος δέ καί πλάτος καί βάθος ποσότης εἰμί ἀλλά οὐ οὐσία · λείπω δή ὅς οὗτος ὑπάρχω πρῶτος καί ὅς καταλείπω , ποσότης καί πάθος ἀφαιρέω , λέγω οὐσία . οὗτος δέ εἰμί ὁ ὕλη . εἶπον δή ὅτι ὕλη εἰμί ὁ ὁρίζω ὑπό ὁ ποσότης καί ὁ ἄλλος ὅς εἶπον , λέγω λέγω δέ ὕλη ὅς κατά ἑαυτοῦ μήτε τίς μήτε ποσός μηδέ ἄλλος μηδείς λέγω , τουτέστιν ὅστις αὐτός κατά ἑαυτοῦ θεωρέω κατά ἀπόφασις καί ἀπογύμνωσις ὁ εἶδος οὐδείς ὁ δέκα κατηγορία εἰμί , ἐν ὅς πᾶς ὅς ὁρίζω · πᾶς γάρ εἰμί εἰς οὗτος ἀνάγω καί ἐν οὗτος εἰμί . ἀλλά μείς , φημί , οὐδέ ὁ ὁ ποσότης ἢ ποιότης ἀπόφασις , οἷος ὁ μή ποσός , ὁ μή ποιός , ἢ ἄλλος ὁστισοῦν χρή λέγω οὐσία · κατά συμβαίνω γάρ εἰμί εἰμί ὁ ἀπόφασις , ἀλλά οὖον κατά ἑαυτοῦ · ὁ δέ κατά συμβαίνω οὐ οὐσία . ἐκ μέν οὖν οὗτος θεωρέω συμβαίνω οὐσία εἰμί ὁ ὕλη . δείκνυμι ὅτι ἐκ ὅς ὀφείλω ὑπάρχω ὁ κύριος οὐσία ὁ ὕλη φαίνω εἰμί , συμπεραίνω καί φημί ὅτι ἐκ μέν ὁ εἴρω θεωρέω συμβαίνω οὐσία εἰμί ὁ ὕλη . ἀδύνατος δέ ὁ κύριος καί μᾶλλον οὐσία ὁ ὕλη εἰμί · καί συλλογίζομαι δύναμις ὧδε . τ·ῇ κύριος οὐσία ὑπάρχω ὁ χωριστός καί κατά ἑαυτοῦ εἰμί καί ὁ ὅδε τίς , εἰμί ὁ εἰς δεῖξις πίπτω , ὁ ὕλη χωριστός καί κατά ἑαυτοῦ οὐ εἰμί οὐδέ εἰς δεῖξις πίπτω , ὁ ὕλη ἄρα οὐ εἰμί ὁ κύριος οὐσία . μάλιστα δέ ὁ εἶδος δοκέω εἄν εἰμί οὐσία ὡς ὁριστικός καί εἰς τάξις ἄγω ὁ ὕλη · καί οὗτος μάλιστα ὁ ἐκ ὕλη καί εἶδος , ὅτι τε κατά ἑαυτοῦ εἰμί καί εἰς δεῖξις πίπτω . ὅταν δέ λέγω ἀδύνατος δέ · καί γάρ ὁ χωριστός καίω ὁ ὅδε τίς ὑπάρχω δοκέω μάλιστα ὁ οὐσία , ὁ χωριστός ἀντί ὁ κατά ἑαυτοῦ εἰμί λέγω . εἶπον δέ διό ὁ εἶδος καί ὁ ἐκ ἄμφω οὐσία δοκέω ἄν εἰμί μᾶλλον ὁ ὕλη , ἐπάγω ὅτι ὁ μέν ἐκ ὁ ὕλη καί ὁ εἶδος οὐσία , ἤτοι ὁ μερικός καί ἄτομος , ἀφετέον · ὕστερος γάρ εἰμί καί ὁ εἶδος καί ὁ ὕλη ὁ γάρ ἐκ τίνω ὕστερον εἰμί ὁ ἐκ ὅς εἰμί ) καί δῆλος εἰμί ὅτι κατά ἑαυτοῦ ὑπάρχω καί ὅλως ἐν ὑπάρχω εἰμί . ἀλλά καί ὁ ὕλη παραλειπτέον · καί οὗτος γάρ φανερός πως · ὁ · γάρ ἀναλογία εἰμί φανερός · καί ὅτι ἄνευ εἶδος οὐδέποτε εἰμί , καί οὗτος δῆλος . κατά τίς δέ ἀφανής · νόθος γάρ λογισμός ληπτός · κατά ἀπόφασις γάρ νοέω καί ἀπογύμνωσις ὁ εἶδος , ἀλλά οὖον κατά ὅσπερ εἰμί , ὡς ὁ εἶδος . ἀλλά ὅς οὗτος μέν ἀφετέον περί δέ ὁ τρίτος , τουτέστι ὁ εἶδος , σκεπτέος οὗτος γάρ ἄπορος ) πότερον εἰμί αὐτός κατά ἑαυτοῦ , ὥσπερ ὁ | λάτος λέγω , ἢ οὖον . ἐπεί δέ ἐν ἀρχή διαιρέω πόσος ὁρίζω ὁ οὐσία . Μέλλων ἐπί ὁ ὁ εἶδος ἐξέτασις χωρέω καί ζητέω εἰμί ἐνδέχομαι χωριστής εἰμί καί κατά ἑαυτοῦ Χωρὶς ὕλη ἢ μή , λέγω ὅτι θεωρητέον πρῶτος ὁ ἔνυλος εἶδος καί γνώριμος ἐγώ ὅπως ἔχω . ἐκ οὗτος γάρ γιγνώσκω καί περί ἐκεῖνος , εἴτε εἰμί , ὡς ὁ Πλάτων λέγω , εἴτε οὐ εἰμί . λέγω δή ὅτι ἐπεί ἐν ἀρχή διαιρέω πόσος ὁρίζω ὁ οὐσία εἶπον γάρ πρό ὀλίγος ὅτι τετραχῶς , ὁ τίς εἰμί εἰμί αὐτός καί ὁ καθόλου καί ὁ γένος καί ὁ ὑπόκειμαι ) , ἐπεί οὖν διαιρέω ὁσαχῶς ὁ οὐσία , καί δοκέω εἷς ὁ ὁ οὐσία σημαίνω εἰμί ὁ τίς εἰμί εἰμί , θεωρητέον , φημί , περί ὁ τίς εἰμί εἰμί , τουτέστι περί ὁ εἶδος ὁ ἐν ὁ αἰσθητός καί ἀχώριστος · ἐκ οὗτος γάρ δῆλος ἐγώ γίγνομαι καί περί ὁ καθόλου , ἤτοι ὁ ἰδέα , εἴτε εἰμί εἴτε μάτην λέγω . εἶπον δέ ὅτι θεωρητέον περί αὐτός ἐπάγω πρό ἔργον γάρ ὁ μεταβαίνω εἰς ὁ γνώριμος , τουτέστιν ἄξιος γάρ καί ὠφέλεια ὁ μέγας εἰμί ὁ μεταβαίνω εἰς ὁ γνώριμος ἐγώ καί σαφής , καί ἐκ οὗτος ἀνάγω ἐπί ὁ ἀσαφής καί ἄγνωστος . οὗτος γάρ πᾶς ὁ μάθησις γίγνομαι · μανθάνω γάρ ἐκ ὁ ἐγώ μέν γνώριμος ὁ φύσις δέ ἄγνωστος . οὗτος γάρ δηλωτικός εἰμί ὁ διά ὁ πρῶτος ] ὁ κακός γνώριμος ὁ φύσις . γνώριμος γάρ εἰμί καί ὁ φύσις ὁ ἐγώ γνώριμος , ἀλλά κακός μέν ἐκεῖνος , μᾶλλον δέ ἐγώ . μανθάνω δή διά ὁ ἐγώ γνώριμος ὁ ὁ φύσις γνώριμος ἐγώ δέ ἄγνωστος , καί οὗτος πᾶς ἔργον εἰμί ὁ ἐκ ὁ αὐτός γνώριμος μανθάνω ὁ φύσις γνώριμος . ὥσπερ γάρ ἐν ὁ πρᾶξις σπουδάζω ὁ νομοθέτης , ἵνα ἐκ ὁ ἕκαστος ἀγαθός ἀπεργάζομαι ὁ ὅλως καί κατά ἑαυτοῦ ἀγαθός πᾶς ὁ | πολίτης ἀγαθός ( οἷος κατά ἑαυτοῦ μέν εἰμί ἀγαθός ὁ πλοῦτος · τις δέ ὁ πολίτης κακῶς τούιῲ χράω πᾶς ὑβρίζω ὁ πλοῦτος θαρσέω , ὅς λαμβάνω ὁ δικαστής τύπτω καί ἀτιμόω · οὗτος γάρ ὁ νόμος ὁρίζω · καί τύπτω σώφρων γίγνομαι , καί πᾶς τιμάω τε καί σέβομαι · ὁ μέν δή μαστιγόω κατά ἑαυτοῦ μή εἰμί ἀγαθός ἐκεῖνος γίγνομαι ἀγαθός , ἐπεί ἐκεῖνος ἐκ ὁ τύπτω σώφρων τε καί ἀγαθός · οὖον μόνος δέ ἐκεῖνος , ἀλλά καί πᾶς ὁ ἐν ὁ πόλις πλούσιος , εἰμί τις καταπείρω ὁ πλοῦτος θαρσέω ἢ μή ὡς δεῖ αὐτός χράω , συστέλλω τε καί καλῶς αὐτός χράω ) · ὥσπερ οὖν ἐκ ὁ μαστίγωσις , ὅστις καί εἰμί καί γίγνομαι ὁ ὑβριστής ἀγαθός , γίγνομαι ὁ πλοῦτος , ὥσπερ εἰμί κατά ἑαυτοῦ ἀγαθός , ἕκαστος ὁ πολίτης ἀγαθός , οὕτως ἐκ ὁ ἕκαστος γνώριμος ὁ ὁ φύσις μέν γνώριμος ἑκάσιῳ δέ ἄγνωστος σπεύδω ὁ διδάσκαλος ποιέω αὐτός , λέγω δή ὁ ἀγνοέω , γνώριμος . ὁ γάρ Σωσιγένης ἐκ ὁ Ἀλέξανδρος γνώριμος ποιέω αὐτός γνώριμος ὁ ὁ φύσις γνώριμος . ὁ δέ ἕκαστος γνώριμος καί πρῶτος πολλάκις ( οὖον γάρ ἀεί καί διόλου ) ἠρέμα εἰμί γνώριμος , καί μικρός ἢ οὐδείς ἔχω ὁ Ὀνίος , τουτέστι ὁ ἀληθής · συνήθης γάρ αὐτός πολλαχοῦ ὁ ὅς ἀντί ὁ ἀληθής λαμβάνω ὁ δέ μή εἰμί ἀντί ὁ ψεῦδος . ὁ παιδίον γάρ , ὡς αὐτός εἴρω ἐν ὁ φυσικός , πᾶς ὁ ἀνήρ ὡς πατήρ γνωρίζω καί ὀνομάζω αὐτός ταυεις ὁ προσηγορία , καί μικρός ἢ οὐδείς ἔχω ὁ ἀληθής . ὅς μέν γάρ ἐκ ἄνθρωπος γίγνομαι , ὀνομάζω δέ ὅλως ὅς ἄνθρωπος ἀλλά οὖον ὁ ἵππος πατήρ ἢ ὁ βοῦς , οὗτος ἔχω μικρός τίς ὁ ἀλήθεια · ὁ δέ πᾶς οὕτως νομίζω , ἔχω οὐδείς . ὅμως δέ ἐκ ὁ φαῦλος γνωστός ( φαδλον γάρ ὁ πᾶς εἰμί αὐτός πατήρ voμιζεω ) , ἐκ ὁ φαῦλος οὖν γνωστός , αὐτός δέ γνωστός , ὕστερος ἀνάγω εἰς ὁ ἀλήθεια , καί διορίζω ὁ αὐτός πατήρ ἀπό ὁ ἄλλος . ὥσπερ οὖν ὁ παιδίον ποιέω , οὗτος καί ἐγώ ἐκ ὁ φαῦλος μέν ἐγώ καί μή ἀκριβῶς γιγνώσκω ὁ ὅλως καί ὁ φύσις γνωστός γιγνώσκω πειράζω , μεταβαίνω , ὥσπερ εἴρω ἐκ οὗτος αὐτός ὁ ἐγώ γνώριμος ἐπί ἐκεῖνος . καί πρώϊος ε εἷς π εἰμί μ ε Ν ἔνιοι περί αὐτός λογικός . εἶπον ὅτι δεῖ θεωρέω περί ὁ τίς εἰμί εἰμί καί ἐκ οὗτος μεταβαίνω ἐπί ὁ ὅλος γνωστός , φημί ὅτι πρῶτος εἶπον ἔνιοι περί ὁ τίς εἰμί εἰμί λογίζω . ἀλλά πρό ὁ ὁ λέγω σαφήνεια τοσοῦτος δωρίζω , ὅτι ἄλλος μέν φημί ὁ τίς εἰμί εἰμί καί ἄλλος ὁ λόγος ἤτοι ὁ ὁρισμός . τίς εἰμί εἰμί μέν λέγω αὐτός ὁ πρᾶγμα καί ὁ φύσις αὐτός , συνημμένως καί συνεπτυγμένως καί ἅμα ὡς εἷς νοέω , ὅς δηλαδή σημαντικός εἰμί ὁ ὄνομα . ὁ γάρ ἄνθρωπος ὄνομα σημαντικός εἰμί ὁ τίς εἰμί εἰμί , ἤγουν αὐτός ὁ φύσις ὁ πρᾶγμα ὁ ὑπό ὁ ἄνθρωπος ὄνομα δηλέομαι . τίς εἰμί εἰμί μέν λέγω ὁ συνειλημμένως καί ἅμα καί ὡς φύσις νοέω , οἷος ὁ ὁ ἄνθρωπος φύσις γίγνομαι γάρ ἐπί ὁ ἄνθρωπος ὁ ὑπόδειγμα ) , ὁρισμός δέ λέγω ὁ κατά ἀνάπλωσις καί ἀπαρίθμησις ὁ ἐκ ὅς σύγκειμαι ὁ εἶδος μέρος νόησις . καί οὗτος διαφέρω ὁ τίς εἰμί εἰμί ὁ ὁρισμός , ὅτι ἐκεῖνος μέν εἰμί νόησις συγχέω καί ὡς φύσις καί ὡς εἷς ὁ πρᾶγμα θεωρέω , ὁ δέ ὁρισμός ἀνάπτυξις τις ὁ πρᾶγμα καί ἀπαρίθμησις ὁ αὐτός μέρος . καί οὗτος μέν προδιαρθρόω ὁ ὁ λέγω ἕνεκα σαφήνεια , ἐπί δέ ὁ ὁ λέγω σαφήνεια κατά ὁ δυνατός τρεπτέον . ὁ τίς εἰμί εἰμί εἰμί ὅς λέγω ἕκαστος κατά ἑαυτοῦ · ἕκαστος γάρ ὁ κατά μέρος ἄνθρωπος λέγω κατά ἑαυτοῦ ὁ τίς εἰμί εἰμί . λαμβάνω γάρ ἀντί ὁ τίς εἰμί εἰμί ὁ δηλωτικός αὐτός ὄνομα ὁ ἄνθρωπος , καί εἰμί σαφής ὅς λέγω . ὁ τίς εἰμί εἰμί , φημί , εἰμί , τουτέστιν ἄνθρωπος εἰμί , ὅσπερ λέγω ἕκαστος ὁ κτάομαι μέρος κατά ἑαυτοῦ . ὁ γάρ Σωκράτης ἐκεῖνος ὁ ὄνομα λέγω , τουτέστι ὁ ἄνθρωπος · εἰμί δέ ὁ Σωκράτης λέγω ἄνθρωπος , δῆλος ὡς λέγω καί ἐκεῖνος , λέγω δή ὁ ὑπό ὁ ἄνθρωπος ὄνομα σημαίνω . ἐκεῖνος οὖν εἰμί ὁ τίς εἰμί εἰμί . ὁ γάρ Ἀλέξανδρος λέγω ἄνθρωπος , ὅσπερ εἰμί δηλωτικός ὁ τίς εἰμί εἰμί . εἶπον δέ ὅτι ὁ τίς εἰμί εἰμί εἰμί ὅς λέγω καί ὀνομάζω ἕκαστος κατά ἑαυτοῦ , ἑρμηνεύω τίς ἕνεκα ὁ κατά ἑαυτοῦ πρόσκειμαι , ἐπάγω οὖον γάρ εἰμί ὁ σύ εἰμί ὁ μουσικός εἰμί , τουτέστι λέγω ὁ Σωκράτης μουσικός , ἀλλά οὐ εἰμί ὁ Σωκράτης εἰμί ὁ μουσικός εἰμί · οὐδέ εἰμί ὁ φύσις αὐτός ὁ μουσικός εἰμί · οὖον γάρ κατά ἑαυτοῦ εἰμί μουσικός , οὐδέ ὁ τίς εἰμί εἰμί , ὅς λέγω ὁ Σωκράτης , εἰμί ὁ μουσικός · ἀλλά ὅς ἄρα εἰμί κατά ἑαυτοῦ ὁ Σωκράτης , ἐκεῖνος εἰμί ὁ τίς εἰμί εἰμί ὁ Σωκράτης καί ὁ κατά μέρος ἄνθρωπος . εἶπον δέ ὅτι τίς εἰμί εἰμί εἰμί ὁ κατά ἑαυτοῦ ὑπάρχω ὁ μερικός καί ὅσπερ ἕκαστος λέγω , ἐπεί κατά ἑαυτοῦ ὑπάρχω καί ἐν ὁ ἐπιφάνεια ὁ λευκός , ἐπάγω ὁ οὐδέ δή οὗτος πᾶς , ὡς εἄν εἰμί λέγω ὅτι οὖον πᾶς ὁ κατά ἑαυτοῦ ὑπάρχω τις οὗτος τίς εἰμί εἰμί εἰμί ὁ ἐν ὅς ὑπάρχω . οὖον γάρ οὗτος φημί κατά ἑαυτοῦ ὁ τίς εἰμί εἰμί ὑπάρχω ἐν ὁ μέρος αὐτός , ὡς ὁ | ἐπιφάνεια ὁ λευκός · ὁ μέν γάρ τίς εἰμί εἰμί λέγω κατά ἑαυτοῦ ὑπάρχω ὁ μέρος αὐτός , ἤτοι ὁ ἄτομος , ὅτι ἕκαστος αὐτός ὁ τίς εἰμί εἰμί εἰμί καί ἐν ἕκαστος τέλειος ὁ φύσις οὗτος ὑπάρχω , ὁ δέ λευκός ὑπάρχω λέγω ὁ ἐπιφάνεια κατά ἑαυτοῦ ἀντί ὁ πρῶτος · διά γάρ ὁ ἐν αὐτός πρῶτος ὑπάρχω , οὗτος δέ εἰμί ἐν σῶμα , λέγω ὁ σῶμα λευκός . οὐ εἰμί οὖν ὁ λευκός ὁ ἐπιφάνεια κατά ἑαυτοῦ ὡς ὁ τίς εἰμί εἰμί ὁ μέρος αὐτός , διότι ὁ μέν Σωκράτης εἰμί ὁ ἄνθρωπος εἰμί εἰμί , ἄνθρωπος εἰμί λέγω κατά δοτικός πτῶσις ὁ τίς εἰμί εἰμί ὁ ὑπό ὁ ἄνθρωπος ὄνομα δηλέομαι , ὁ δέ ἐπιφάνεια εἰμί οὐ εἰμί ὁ λευκός εἰμί · ἄλλος γάρ φύσις ἐπιφάνεια καί ἄλλος λευκός . Σωκράτης δέ καί ὁ τίς εἰμί εἰμί ὁ ὑπό ὁ ἄνθρωπος ὄνομα δηλόω οὐ ἄλλος ἀλλά ὁ αὐτός . ἀλλά μήv οὐδέ ὁ ἐπιφάνεια εἰμί εἰμί ὁ ἐπιφάνεια εἰμί λευκός · οὖον γάρ εἰμί αὐτός ἐπιφάνεια ἐπιφάνεια λευκός . καί ὁ πῶς οὖον αὐτός ἀλλά ἕτερος εἰμί ὁ ἐπιφάνεια εἰμί ὁ λευκός ἐπιφάνεια , πάνυ σύντομος καί διά οὗτος ἀσαφής ὁ αἴτιος ἐπάγω εἶπον ὅτι πρόσειμι αὐτός , αὐτός λέγω ὁ ὁριστός ἤτοι ὁ ἐπιφάνεια · οὐ εἰμί οὖν ὁ ἐπιφάνεια ἵημι ὅσπερ ὁ ἐπιφάνεια λευκός , ὅτι ἐν ὁ ὁρισμός ὁ λευκός ἐπιφάνεια λαμβάνω ὁ ἐπιφάνεια . ὁ μέν γάρ Σωκράτης αὐτός φημί εἰμί ὁ ἄνθρωπος , ὅτι ὅταν ὁρίζω ὁ ἄνθρωπος , οὖον λαμβάνω εἰς ὁ ὁ ἄνθρωπος ὁρισμός ὁ ἄνθρωπος · οὖον γάρ ὁρίζω ὁ ἄνθρωπος φημί ὅτι ἄνθρωπος εἰμί ἄνθρωπος ζῷον πεζός δίπους . ὁ δέ λευκός ἐπιφάνεια ὁρίζω λαμβάνω εἰς ὁ ὁρισμός αὐτός αὐτός ὁ ἐπιφάνεια · λέγω γάρ ὅτι λευκός ἐπιφάνεια εἰμί ἐπιφάνεια ἔχω χρῶμα διακριτικός ὄψις · ὥστε λαμβάνω ἐν ὁ ὁρισμός ὁ λευκός ἐπιφάνεια ὁ ἐπιφάνεια . εἰμί δέ τις λέγω ὅτι οὖον λαμβάνω εἰς ὁ ὁρισμός ὁ λευκός ἐπιφάνεια ὁ ἐπιφάνεια , ἀλλά εἶπον εἄν ὅτι λευκός ἐπιφάνεια εἰμί χρῶμα διακριτικός ὄψις , οὗτος οἶδα ὅτι ὁρισμός ὁ λευκότης ἀποδίδωμι , ἀλλά οὖον ὁ λευκός ἐπιφάνεια . εἰμί δή ὁ Σωκράτης φημί ὅσπερ ὁ ἄνθρωπος , ὅτι ἐν ὁ ὁρισμός ὁ ἄνθρωπος οὖον λαμβάνω ἄνθρωπος , δῆλος ὡς ἐπεί ἐν ὁ ὁρισμός εἷς λευκός ἐπιφάνεια λαμβάνω ὁ ἐπιφάνεια , οὐ εἰμί ὁ ἐπιφάνεια ὅσπερ ὁ λευκός ἐπιφάνεια . οὐ εἰμί οὖν , φημί , ὁ ἐπιφανής ὅσπερ ὁ λευκός ἐπιφάνεια , ἐπεί πρόσειμι αὐτός , αὐτός λέγω ὁ ἐπιφάνεια . ἐπεί ἐν πρόσειμι αὐτός , ἤτοι ὁ ἐπιφάνεια , ἐν ὁ ὁρισμός ὁ λευκός ἐπιφάνεια , οὐ εἰμί ὁ ἐπιφάνεια ὅσπερ ὁ λευκός ἐπιφάνεια . φέρω δέ καί ἄλλος γραφή ἔχω οὕτως καί διά τίς ; ὅτι πρόσειμι αὐτός . καί εἰμί οὗτος σαφής ὁ γραφεύς . καί διά τίς , φημί .. οὐ εἰμί ὁ ἐπιφάνεια ὅσπερ ὁ λευκός ἐπιφάνεια ; ὅτι πρόσειμι αὐτός ὁ ἐπιφάνεια ἐν ὁ ὁ λευκός ἐπιφάνεια ὁρισμός . οὗτος εἶπον συμπεραίνω λέγω , ἐν ὅς ἄρα μή ἔνειμι λόγος αὐτός λέγω αὐτός , οὗτος ὁ λόγος ὁ τίς εἰμί εἰμί ἕκαστος , τουτέστιν οὗτος εἰμί λόγος καί ὁρισμός ὁ δηλωτικός ὁ τίς εἰμί εἰμί καί ὁ φύσις ἕκαστος , ἐν ὅς λόγος λέγω καί ἀναπτύσσω αὐτός , ὁ ὁριστός , μή ἐν-ὑπάρχω ἐν ὁ λόγος αὐτός , ἤτοι ὁ ὁριστός . ἐν γάρ ὁ ὁ ἄνθρωπος λόγος , ὁ λέγω τίς εἰμί ἄνθρωπος , οὐ ἐν-ὑπάρχω ὁ ἄνθρωπος . οὗτος εἶπον ἐπάγω ὥστε εἰμί ὁ ἐπιφάνεια λευκός εἰμί εἰμί ὁ ἐπιφάνεια εἰμί λεῖος , ὁ λευκός καί λεῖος εἰμί ὁ αὐτός καί ἐν . καί εἰμί οἴομαι λύσις πρός τις λόγος δύναμαι φέρω πρός ὁ λέγω · ὁ δέ δύναμαι λέγω λόγος τοιοῦτος εἄν εἰμί . εἰμί γάρ ὅτι ὁ ἐπιφάνεια ἐν ὁ ὁρισμός ὁ λευκός ἐπιφάνεια λαμβάνω , ἐπί οὗτος λέγω , ἵημι Ἀριστοτέλης , ὁ ἐπιφάνεια μή εἰμί ὅσπερ ὁ λευκός ἐπιφανής , ἐν ὁ ὁρισμός ὁ λευκός ἐπιφάνεια ὁ μέν ἐπιφάνεια οὐ ἐάω ἀλλά λαμβάνω , ὁ δέ λευκός παραλείπω · καί οὗτος ποιέω πάντως δήω ἄν ὁ ἐπιφάνεια εἰμί ὅσπερ ὁ λευκός ἐπιφάνεια . εἶπον γάρ ἄν οὕτως , ὅτι λευκός ἐπιφάνεια εἰμί ἐπιφάνεια λεῖος . πρός δή οὗτος ὁ λόγος οἴομαι ἐπάγω ὁ ὥστε εἰμί ὁ ἐπιφάνεια λευκός εἰμί εἰμί ὁ ἐπιφάνεια λεῖος καί ὁ ἑξῆς , ἴσος λέγω , ὥστε εἰμί ὁ λευκός ἐπιφά - νεια ὁρίζω τις εἴρω ὅτι ὁ ἐπιφάνεια λευκός εἰμί εἰμί , ἤτοι ἐπιφάνεια λευκός εἰμί ὁ ἐπιφάνεια εἰμί λεῖος , ἤϊος ἐπιφάνεια λεῖος , ὁ μέν λευκός ὁρίζω οὗτος γάρ καί παραλείπω ) , ὁ δέ λευκός ἐπιφάνεια οὐ ὁρίζω · ὥστε ὅταν λέγω ὅτι λευκός ἐπιφάνεια εἰμί ἐπιφάνεια λεῖος , οὐδείς ἄλλος λέγω ἢ ὅτι ὁ λευκός λεῖος εἰμί καί εἰμί ὁ λευκός εἰμί καί λεῖος αὐτός καί εἷς . ἐπεί δέ εἰμί καί κατά ὁ ἄλλος κατηγορία συνθέτης · εἰμί γάρ τίς ὑπόκειμαι ἕκαστος , οἷος ὁ ποιός καί πόσος . ἐπεί εἴρω ὅτι ὁ ἐπιφάνεια οὐ εἰμί ὅσπερ ὁ λευκός ἐπιφάνεια οὐδέ εἰμί ὁ ἐπιφάνεια εἰμί ὁ λευκός εἰμί , ζητέω λέγω ἐπεί ὁ ποιός καί ποσός καί ὁ ἄλλος κατηγορία ἕκαστος ὑπόκειμαι τίς ἔχω , ἆρα εἰμί λόγος καί ὁρισμός ὅς τίς εἰμί ἵημι ἕκαστος αὐτός , τουτέστιν ἄρα δύναμαι τις εἷς φύσις εἰμί ὁ ἄνθρωπος καί ὁ λευκός , καί ὑπάρχω ὁ τίς εἰμί εἰμί ὁ λευκός ἄνθρωπος καί εἰμί ὁρισμός ὁ λευκός ἄνθρωπος . ἐπεί δέ ὁ ὁρισμός ὄνομα εἰμί ἀλλά οὖον λόγος , μέλλω δέ τις λέγω ὅτι ὁ ἄνθρωπος λευκός λόγος εἰμί ἀλλά οὐ ὄνομα , πῶ , εἰμί αὐτός ὁρισμός , λέγω ὅτι ἵστημι δή ὄνομα ὁ λευκός ἄνθρωπος ἱμάτιον . εἰμί ἐν ὁρισμός ὁ ἱμάτιον , ἤτοι ὁ λευκός ἄνθρωπος , ἢ οὖον ; καί ἐρωτάω ἐπικρίνω λέγω ἀλλά μήv οὐδέ ὁ κατά ἑαυτοῦ λέγω οὐδέ οὗτος · τουτέστιν ἐκεῖνος ὁ φύσις ὁ κατά ἑαυτοῦ εἰμί καί ἐν ὑπάρχω ὁρισμός εἰμί φημί . ὁ δέ λευκός ἄνθρωπος κατά ἑαυτοῦ μή εἰμί μηδέ ὀδυνάω εἰμί κατά ἑαυτοῦ , ἀλλά ἐν ὁ ἄνθρωπος εἰμί , ὥσπερ καί ὁ μουσικός Σωκράτης ἐν ὁ Σωκράτης , πῶς εἰμί ὁ λευκός ἄνθρωπος ὁρισμός ; εἰμί γάρ εἰμί αὐτός ὁρισμός , εἰμί εἄν καί τίς εἰμί εἰμί , ἤτοι φύσις αὐτός κατά ἑαυτοῦ συγχέω καί ὑπό ὁ ὁρισμός ἀναπτύσσω · ἀλλά ὁ μέν ἄνθρωπος εἰμί , ὁ δέ λευκός ἄνθρωπος οὐ εἰμί , ἀλλά συμβαίνω ὁ ἄνθρωπος . εἶπον δέ ὅτι ὁ λευκός ἄνθρωπος οὐ εἰμί ὁ κατά ἑαυτοῦ , ἐπιχειρέω διά ὁ ὁ μή κατά ἑαυτοῦ σημαίνω δείκνυμι ὅτι ὁ λευκός ἄνθρωπος ὁ κατά ἑαυτοῦ εἰμί . λέγω ἢ ὁ οὖον κατά ἑαυτοῦ λέγω διχῶς , καί οὗτος εἰμί ὁ μέν ἐκ πρόσθεσις , ὁ δέ οὐ ἐκ πρόσθεσις . καί ὁ μέν ἐκ πρόσθεσις οὖον κατά ἑαυτοῦ τίθημι ὑπόδειγμα ὁ ὁ μέν γάρ ὁ αὐτός ἄλλος πρόσκειμαι λέγω . καί εἰμί ὁ λέγω τοιοῦτος · ἔ τις ὁρίζω ὁ λευκός προσλαμβάνω καί ὁ ὁ ἄνθρωπος ὁρισμός , προστίθημι ὁ πρᾶγμα καί ὁ ὁρισμός αὐτός ἐν ἄλλος πρᾶγμα καί ὁρισμός . εἰμί γάρ τις ὁρίζω ὁ λευκός λέγω ὅτι λευκός εἰμί χρῶμα διακριτικός ὄψις ζῷον πεζός δίπους , οὐ λευκός ὁρισμός ἀποδίδωμι ἀλλά λευκός ἄνθρωπος . καί διά οὗτος οὖον κατά ἑαυτοῦ ὁρίζω ὁ λευκός διά ὁ ὁ λευκός ἐν ἄλλος ἤτοι ὁ ἄνθρωπος προστίθημι . ὁ μέν ἐν οὗτος λέγω οὖον κατά ἑαυτοῦ , ὁ δέ ὁ ἄλλος αὐτός . ἐλλιπῶς δέ ἑρμηνεύω δεῖ προστίθημι ὁ δήω πρόσκειμαι , ὅς οὖον πρόσκειμαι , ἵνα εἰμί ὁ πᾶς τοιοῦτος · ὁ δέ λέγω οὖον κατά ἑαυτοῦ ἐν ὁ δήω ἄλλος πρόσκειμαι αὐτός , ὅς οὖον πρόσκειμαι · οἷος εἰμί ὁ ἱμάτιον σημαίνω ὁ λευκός ἄνθρωπος , ὁρίζω ὁ ἱμάτιον λέγω ὅτι ἱμάτιον εἰμί χρῶμα διακριτικός ὄψις . δήω γάρ πρόσκειμαι ὁ ὁρισμός ὁ ἱμάτιον καί ἄλλος τίς , οἷος ὁ ζῷον πεζός δίπους , οὖον πρόσκειμαι , ὥστε οὖον κατά ἑαυτοῦ ὁρίζω ὁ ἱμάτιον . εἰμί δή ὁ λευκός ὁρίζω καί προσλαμβάνω ὁ ἄνθρωπος οὖον κατά ἑαυτοῦ λέγω , ὁμοίως δή καί ὁ λευκός ἄνθρωπος ὁρίζω οὖον προσλαμβάνω ὁ ἄνθρωπος οὖον κατά ἑαυτοῦ λέγω , εἴπερ ὁ ἱμάτιον ὁρίζω προσλαμβάνω καί ὁ λευκός καί ὁ ἄνθρωπος , εἰμί ὁ ἱμάτιον , ἤτοι ὁ λευκός ἄνθρωπος , ὁ κατά ἑαυτοῦ · εἰμί δέ εἰμί ὁ κατά ἑαυτοῦ , εἰμί ἄρα | ὁρισμός αὐτός , εἴπερ ὁ κατά ἑαυτοῦ ὁ ὁρισμός . οὐ ἄρα καλῶς εἴρω ὡς λευκός ἄνθρωπος οὐ εἰμί ὁ κατά ἑαυτοῦ λέγω , καί ἐπί οὗτος οὐδέ ὁρισμός εἰμί αὐτός . οὗτος εἶπον ὁ μέν ἀκριβής λύσις μετά ὀλίγος εἴρω , ὅταν λέγω ἢ καί ὁρισμός ὥσπερ καί ὁ τίς εἰμί πλεοναχός λέγω · καί γάρ ὁ τίς εἰμί εἷς μέν τρόπος σημαίνω ὁ οὐσία . ὁ μέν δή ἀκριβής λύσις καί ὁ ὁ λόγος διάρθρωσις μετά ὀλίγος εἴρω , αὐτός δέ ὁ προσεχῶς εἴρω εἶπον ἐπάγω ὁ δή λευκός ἄνθρωπος εἰμί μέν λευκός , οὖον μέντοι τίς εἰμί εἰμί λευκός εἰμί ἀλλά ὁ ἱμάτιον εἰμί . τουτέστι ὁ δή λέγω ἄνθρωπος λευκός εἰμί , οὗτος ἀληθής · εἰμί γάρ ὁ λευκός ἐν ἄνθρωπος , καί ἐπί οὗτος ἀλη - τίθημι λέγω ὅτι ἄνθρωπος λευκός · οὖον μέντοι εἰμί ἄνθρωπος ὁ τίς εἰμί εἰμί ὁ λευκός εἰμί , ἤτοι οὐ εἰμί ὁ ἄνθρωπος ὅσπερ ὁ λευκός ἄνθρωπος ἵημι . ὁ δέ τίς εἰμί εἰμί λευκός ἄνθρωπος ὅσπερ ὁ ἱμάτιον εἰμί εἰμί · οὗτος γάρ εἴρω ὅτι ἵστημι δή ὄνομα ὁ λευκός ἄνθρωπος ὁ ἱμάτιον . ἆρα εἰμί τίς εἰμί εἰμί τίς ἢ ὅλως ἢ οὖον . πολλαχοῦ μιμνήσκω ὁ τίς εἰμί εἰμί οὗτος δέ εἰμί ὁ ἕκαστος φύω καί ἐνδείκνυμι ὁ διαφορά αὐτός ὅστις εἰμί πρός ὁ ὁρισμός , καίω εἶπον τίς εἰμί ὁ τίς εἰμί εἰμί , ὅς ὁ φύσις πᾶς ὁ κατά μέρος ἄνθρωπος λέγω γάρ ἐπί ὁ ἄνθρωπος ) συνῃρημένως καί ἅμα νοέω , ἐπεί δή , ὡς ἐν τῆ ἀποδεικτικός εἴρω , προηγέομαι ὁ εἰμί εἰμί ὁ τίς εἰμί , ζητέω εἰμί ἄρα εἰμί τίς ὁ εἰμί ὁ τίς εἄν εἰμί ἢ οὖον · καί λύω σύντομος λέγω ὅσπερ γάρ τίς εἰμί ὁ τίς εἰμί εἰμί , τουτέστιν ὁ ἕκαστος οὐσία . εἰμί ἐν ὁ τίς εἰμί εἰμί ὁ ἕκαστος οὐσία , ὁ δέ κατά ἕκαστος εἰμί , δῆλος ἄρα ὅτι καί ὁ τίς εἰμί εἰμί ὁ εἰμί εἰμί . καί ἐπεί ὁ τίς εἰμί εἰμί ἐπί ὁ οὐσία εἰμί , τουτέστι ὁ τίς εἰμί εἰμί οὐδείς ἄλλος εἰμί ἢ πᾶς ὁ ἄτομος ἐν ἕκαστος εἶδος οὐσία , οὗτος μέν κατά ἑαυτοῦ εἰμί · ὅταν δέ ἄλλος κατά ἄλλος λέγω , οὐ εἰμί ὅσπερ ὅδε τίς καί κατά ἑαυτοῦ . ὁ γάρ λευκός ἄνθρωπος οὐ εἰμί κατά ἑαυτοῦ , ἀλλά ἐν ὁ ἄνθρωπος · ὁ γάρ ὅδε τίς ὁ οὐσία μόνος ἀφορίζω τε καί ὑπάρχω . εἰμί δή ὁ ὅδε τίς ὁ οὐσία ὑπάρχω , ὁ δέ λευκός ἄνθρωπος οὐ εἰμί οὐσία ἀλλά συμβεβηκός , οὐ ἄρα εἰμί ὁ λευκός ἄνθρωπος ὅδε τίς καί κατά ἑαυτοῦ . ὥστε ἐκ ἅπας ὁ ἔργνυμι φανερός εἰμί ὅτι ὁ τίς εἰμί εἰμί εἰμί ὅσος ὁ λόγος ὁρισμός ἐςτι , τουτέστιν ἐκ ὁ εἰμί ἐπί ἐκεῖνος μόνος ὁ τίς εἰμί εἰμί λέγω κύριος ὁ οὐσία , ὅς ὁ λόγος ὁρισμός ἤτοι ἀνάπτυξις καί ἀπαρίθμησις εἰμί ὁ κατά ἑαυτοῦ καί οὐσιωδῶς ὑπάρχω αὐτός . εἶπον δέ ὥστε ὁ τίς εἰμί εἰμί εἰμί ὅσος ὁ λόγος ὁρισμός εἰμί , ἐπεί ὁ ὁρισμός αὐτός σημαίνω ὁ ὄνομα ὁ τίς εἰμί εἰμί , ἐπάγω ὁρισμός δέ εἰμί οὐ ἄν ὄνομα λόγος αὐτός σημαίνω . δήω εἶπον ὁρισμός δέ εἰμί οὐ ἐάν λόγος εἰμί ὄνομα αὐτός σημαίνω , εἶπον οὐ εἄν ὄνομα εἰμί λόγος αὐτός σημαίνω . εἰμί δέ ὅς λέγω τοιοῦτος . οὖον πᾶς λόγος ὄνομα αὐτός σημαίνω ὁρισμός εἰμί . εἰμί γάρ πᾶς λόγος ὄνομα αὐτός σημαίνω ὁρισμός εἰμί , επειοη δύναμαι πᾶς λόγος ὄνομα τίθημι , πᾶς εἄν λόγος ὁρισμός εἰμί · ὥστε ἐπεί πᾶς ὁ ὁ Ὅμηρος ποιέω κεῖμαι ὄνομα ὁ Ἰλιάς , ὁρισμός ἄν εἰμί ὁ ποίησις · αὐτός γάρ δηλόω πᾶς ὁ ἔπος , αὐτός φημί ὁ εικοσιτεσσαρες βιβλίον , ὅσπερ ὁ Ἰλιάς ὄνομα . οὖον πᾶς οὖν λόγος ὄνομα αὐτός σημαίνω ὁρισμός εἰμί , ἀλλά ὅστις λόγος σύν ] ὁ ὄνομα αὐτός δηλόω καί ἀνάπτυξις καί ἀπαρίθμησις ἔχω τις συνιστάω εἶδος , ἢ μᾶλλον συνιστάω πλῆθος ἐκ ὅς ὁ διάνοια ὁ καθόλου χωρίζω καί ἀποσυλάω , ἐκεῖνος εἄν εἰμί ὁρισμός . εἶπον δέ ὅτι ἐκεῖνος ὁ λόγος εἰμί ὁρισμός , ἐάν εἰμί πρῶτος τις , τίς βούλομαι λέγω πρῶτος σαφηνίζω ἐπάγω τοιοῦτος δέ εἰμί ὅσος λέγω μή ὁ ἄλλος λέγω , ὡς εἄν εἰμί λέγω , οὗτος δέ λέγω πρῶτος ὅσος λέπω μή ὁ ἄλλος λέγω . ὅταν γάρ λέγω ὅτι λευκός , οὐ ὁ λευκότης αὐτός κατά ἑαυτοῦ φημί , ἀλλά ὁ λευκάζω οὐσία οἷος χιών , Σωκράτης ἢ ἄλλος τίς τοιοῦτος . ὅταν δέ λέγω ὅτι ἄνθρωπος , οὐ ἄλλος τίς φημί , οὐδέ ἄλλος τίς προσλογίζομαι , ἀλλά αὐτός ὁ τοιόσδε οὐσία ὁ δύναμαι κατά ἑαυτοῦ εἰμί . ἐκ δή ὁ εἴρω φανερός ὅτι οὐ εἰμί ὁ τίς εἰμί ἵημι οὐδείς ὁ μή γένος εἶδος , ἀλλά ἐκεῖνος εἰμί ὁ τίς εἰμί εἰμί , ὅσπερ εἰμί εἶδος γένος · εἶδος δέ οὖον ὁ τυγχάνω εἰμί ὁ τίς εἰμί εἰμί , ἀλλά εἶδος , ὅσπερ εἰμί ἐκ οὐσία ἀποσυλάω , ἤτοι ὁ τίς εἰμί εἰμί εἰμί ὁ ἄτομος , ἐκ ὅς ὁ εἶδος χωρίζω . οὗτος δέ ὁ εἶδος ἐπεί οὐδείς ἄλλος εἰμί ἢ ὁ κατά ἕκαστος ἐν γάρ ὁ κατά ἕκαστος αὐτός ὁ εἰμί · περί οὗτος γάρ ὁ λόγος , ἀλλά οὐ περί ὁ ὁ ὁ διάνοια χωρίζω παρά ἑαυτοῦ ἔχω ) , οὗτος οὖν ὁ εἶδος οὖον κατά μετοχή λέγω , ἤτοι οὐ ὡς συμβεβηκός κατηγορέω καί πάθος εἰμί ὅς κατηγορέω , ὡς ὁ λευκός καί ὁ μέλας ἢ ὁ θερμός , ἀλλά ὡς οὐσία καί ὁ φύσις μηδείς διαφέρω ὁ μερικός , ἀλλά μόνος ὁ καθόλου . δύναμαι ὁ οὖον κατά μετοχή λέγω νοέω ἀντί ὁ οὖον χωρίζω εἰμί ὁ εἶδος , καθάπερ φημί Πλάτων καί κατά μετοχή αὐτός ὁ κατά ἕκαστος εἰμί , ἀλλά οὐσία εἰμί ἐν ὁ κατά ἕκαστος μερίζω πως καί ἀμέριστος , μερίζω μέν ὅς ἐν ὁ κατά ἕκαστος εἰμί , ἤτοι αὐτός ὁ κατά ἕκαστος εἰμί , ἀμέριστος δέ κατά ὁ αὐτός ὁ ἐν πᾶς εὑρίσκω φύσις . καί ἕκαστος μέν καί ὁ ἄλλος λόγος εἰμί σημαίνω ὅτι ὑπάρχω ὅδε ὅδε , ἐάν τίθημι ὄνομα , οἷος εἰμί ὁ λευκός ἄνθρωπος τίθημι ὄνομα ἱμάτιον . εἰμί μέν ἐν ὁ ἱμάτιον ὄνομα λόγος · σημαίνω γάρ ὁ ἱμάτιον ὅτι ὁ λευκός ὑπάρχω ὁ ἄνθρωπος · οὖον μείς εἰμί ὁρισμός ὁ τοιοῦτος λόγος ὁ λέγω ὅτι ὁ λευκός ὑπάρχω ὁ ἄνθρωπος , οὐδέ τίς εἰμί εἰμί εἰμί καί πρᾶγμα δύναμαι εἰμί κατά ἑαυτοῦ ὁ δηλέομαι ὑπό ὁ τοιοῦτος λόγος . εἶπον δέ ἀλλά λόγος μέν εἰμί ἕκαστος καί ὁ ἄλλος τίς σημαίνω , εἄν εἰμί ὄνομα , ὅτι ὅδε ὅδε ὑπάρχω ἐπάγω ἢ ἀντί λόγος ἁπλόος ἀκριβής . ὅταν γάρ λέγω ὅτι ἄνθρωπος λευκός , λόγος ἁπλόος φημί σημαίνω ὅτι ὑπάρχω ὁ λευκός ὁ ἄνθρωπος · ὅταν δέ λέγω ὅτι ἄνθρωπος εἰμί ἔχω χρῶμα διακριτικός ὄψις ἢ ὅτι ζῷον πεζός δίπους λευκός , εἴρω λόγος ἀκριβής · ἐπεί γάρ λευκός , ἀληθεύω ὅτι ἄνθρωπος λευκός . οὕτως οὖν δείκνυμι ὅτι ὁ τίς εἰμί εἰμί ἐπί μόνος ὁ οὐσία εἰμί καί ὅτι οὗτος μόνος εἰμί ὁρισμός , ἐπάγω ἢ καί ὁρισμός ὥσπερ καί ὁ τίς εἰμί πλεοναχός λέγω , τουτέστιν ὥσπερ ὁ τίς εἰμί λέγω μέν καί ἐπί ὁ οὐσία καί ἐπί ὁ ποσός καί ἐπί ὁ ποιέω εἴρω γάρ ἐν ὁ πρῶτος ὁ τοπικός “ ὅταν μέν γάρ ἔκκειμαι ἄνθρωπος φημί ὁ ἔκκειμαι ἄνθρωπος εἰμί ἢ ζῷον , τίς εἰμί λέγω καί οὐσία σημαίνω · ὅταν δέ χρῶμα λευκός ἔκκειμαι φημί ὁ ἔκκειμαι λευκός εἰμί ἢ χρῶμα , τίς εἰμί λέγω καί ποιός σημαίνω · ὅταν δέ πηχυαῖος μέγεθος ἔκκειμαι φημί ὁ ἔκκειμαι πηχυαῖος εἰμί , τίς εἰμί εἴρω καί ποσός σημαίνω · ὁμοίως δή καί ἐπί ὁ ἄλλος ” ) , ὥσπερ ἐν ὁ τίς εἰμί λέγω πολλαχῶς καί ὑπάρχω πᾶς ὁ εἰμί , ἀλλά ὁ μέν , ἤτοι ὁ οὐσία , πρῶτος , ὁ δ ἑπομένως , οὗτος καί ὁ τίς εἰμί λέγω τίς εἰμί ὁ ὁρισμός ) πρῶτος μέν καί κύριος ὁ οὐσία ὑπάρχω , τρόπος δέ τις καί ὁ ἄλλος , ὅτι δέ ὁ τίς εἰμί οὖον μόνος ἐπί ὁ οὐσία λέγω ἀλλά ὅς καί ἐπί ὁ ἄλλος πάλιν δείκνυμι λέγω καί γάρ ὁ ποιός εἴρω ἄν τίς εἰμί , ὥστε καί ὁ ποιός εἰμί . ὁ τίς εἰμί . καί λέγω ἐπί ὁ ποῖος ὁ τίς εἰμί , ἀλλά οὐ ἁπλόος · ἀλλά ὥσπερ καί ὁ μή εἰμί λογικός καί ἔνδοξος ἐπιχέω - Ρούντες τις φημί ὅτι ὁ μή εἰμί εἰμί , οὐ ἁπλόος δέ φημί ὅτι ὑπάρχω καί εἰμί ὁ εἰμί , ἀλλά ὅτι εἰμί μέν , ἀλλά οὐ εἰμί ἀλλά μή εἰμί , οὗτος καί ὁ ποιός λέγω αὐτός τίς εἰμί , ἀλλά οὐ ἀπλόος ὥσπερ ἐπί ὁ οὐσία , ἀλλά μετά προσθήκη τίς εἰμί ποιός . ἐπί μέν γάρ ὁ οὐσία ἁπλόος καί Χωρὶς προσθήκη φημί ὁ τίς εἰμί , ἐπί δέ ὁ ἄλλος , ὡς εἴρω , μετά προσθήκη τίς εἰμί ποιός ἢ τίς εἰμί ποσός . εἶπον οὖν ὅτι ὁ τίς εἰμί λέγω Πλῶς μέν ἐπί ὁ οὐσία , πῶς δέ καί ἐπί ὁ ἄλλος , λέγω ὅτι δεῖ μέν ἐν σκοπέω καί πῶς δεῖ λέγω περί ἕκαστος , τουτέστι δεῖ μέν οὖν σκοπέω εἴτε οὕτως χρή λέγω ὅτι τίς εἰμί ποιός , εἴτε ἁπλόος τίς εἰμί . ἢ οὖον οὗτος εἰμί ὁ λέγω , ἀλλά ὅτι δεῖ μέν ἐν ζητέω καί φροντίζω καί ὁ ὁ λόγος καλλιέπεια τε καί χάρις , ἵνα μή ξηρός εἰμί , τοσοῦτος δέ ὅσος γε πῶς ἔχω φύσις ὁ πρᾶγμα καί πῶς ὀφείλω λέγω3 τε καί νοέω . οὗτος τίθημι μεταξύ λέγω διό καί νῦν , ἐπεί ὁ λέγω φανερός , ἤτοι ἐπεί φανερός εἰμί ὅτι κύριος ὁ τίς εἰμί ἐπί ὁ οὐσία λέγω , καί ὁ τίς εἰμί εἰμί ὑπάρχω πρῶτος μέν καί ἀπλόος ὁ οὐσία , εἶτα καί ὁ ἄλλος ὑπάρχω ὁ τίς εἰμί ἵημι , ἀλλά οὐ ἁπλόος ἀλλά μετά προσθήκη , οἷος τίς εἰμί εἰμί ποιός ἢ τίς εἰμί εἰμί ποσός , ὥσπερ καί ὁ τίς εἰμί οὐ ἁπλόος ὑπάρχω αὐτός , ἀλλά ὁ μέν οὐσία ἁπλόος , αὐτός δέ ὁ μετά προσθήκη τίς εἰμί ποιός · οὕτως καί ὁ τίς εἰμί ἵημι μετά προσθήκη , οἷος τίς εἰμί εἰμί ποιός ἢ τίς εἰμί εἰμί ποσός . καί ὥσπερ ὁ μή ἐπι - ἵστημι λέγω ἐπιστητός , οὐ ἁπλόος ὅτι ἐπιστήμη αὐτός εἰμί , ἀλλά ὅτι ἐπιστήμη αὐτός εἰμί ὅτι οὐ εἰμί ἐπιστητός , οὕτως καί ἐπί οὗτος οὐ ἁπλόος ὁ τίς εἰμί εἰμί ἐπί αὐτός λέγω , ἀλλά μετά προσθήκη . καί εἰμί οὖν ὁ ὁ λόγος σύνταξις τοιοῦτος τις · καί ὁ τίς εἰμί εἰμί ὁμοίως ὑπάρχω πρῶτος μέν καί ἁπλόος ὁ οὐσία , εἶτα καί ὁ ἄλλος , οὐ ἁπλόος τίς εἰμί εἰμί , ἀλλά ποιός ἢ ποσός , ὥσπερ καί ὁ τίς εἰμί · καί γάρ ὁ τίς εἰμί οὐ ἁπλόος αὐτός ὑπάρχω , ἀλλά μετά προσθήκη . εἶτα ἀπό ἄλλος ἀρχή ὁ ὥσπερ καί ὁ μή ἐπιστητός ἐπιστητός , εἶτα ὁ ἢ προστίθημι καί ἀφαιρέω , καί οὕτως δεῖ γάρ ἢ ὁμώνυμος οὗτος φαίνω εἰμί , καί δεῖ προσυπακούω ὁ ἢ συνώνυμος , καί οὗτος ἐπεί ὁ γε ὀρθός εἰμί μήτε ὁμώνυμος φαίνω καί ὁ ἑξῆς . ὁ γάρ ἢ προστίθημι ἢ ἀφαιρέω , ὥσπερ καί ὁ μή ἐπιστητός ἐπιστητός μεταξύ τίθημι , καί ὁ δεῖ γάρ ὁμώνυμος οὗτος φαίνω ἐλλιπῶς τίθημι ἐσθίω γάρ πρόσκειμαι καί ὁ ἢ συνώνυμος ) ἀσάφεια ποιέω πολύς . καί εἰμί ἴσως ὁ λόγος τοιοῦτος . καί ὁ τίς εἰμί εἰμί ὑπάρχω πρῶτος μέν καί ἁπλόος ὁ οὐσία εἶτα ὑπάρχω ὁ τίς εἰμί εἰμί καί ὁ | ἄλλος , ἀλλά οὐ ἀπλόος , ἀλλά ὥσπερ καί ὁ τίς εἰμί οὐ ἀπλόος αὐτός ὑπάρχω , οὕτως καί ὁ τίς εἰμί εἰμί , καί ὥσπερ ὁ μή ἐπιστητός ἐπιστητός λέγω οὐ ἀπλόος , οὕτως καί οὗτος δεῖ λέγω , ἢ προστίθημι ἢ ἀφαιρέω , προστίθημι μέν ἐπί ὁ ποσός ἢ ὁ ποιέω καί ὁ ἄλλος , τίς εἰμί εἰμί λέγω ποιός ἢ τίς εἰμί εἰμί ποσός , ἀφαιρέω δέ ἤτοι ἁπλόος δέ καί ἄνευ προσθήκη λέγω ἐπί ὁ οὐσία · εἶτα δεῖ γάρ ὁ γάρ σύνδεσμος ἀντί ὁ δέ ἀκούω ὡς ἄλλος τίς λέγω ) δεῖ δέ ἢ ὁμώνυμος οὗτος φαίνω εἰμί ἢ συνώνυμος · ἐπεί ὁ γε ὀρθός εἰμί μήτε ὁμώνυμος , ὡς εἄν εἰμί λέγω , δεῖ ὁ οὐσία καί ὁ ποσός καί ὁ ποιός καί ὁ λοιπάς κατηγορία ἢ ὁμώνυμος εἰμί λέγω ὁ συνώνυμος , εἶτα ἐπικριτικός ἐπιφέρω ὁ ὁ γε ὀρθός καί ἀληθής εἰμί μήτε ὁμώνυμος φαίνω μήτε ὡσαύτως , ἀντί ὁ συνώνυμος , ἀλλά ὁ ἀπό εἷς καί πρός εἷς , ὥσπερ καί ὁ ἰατρικός λέγω πρός ὁ αὐτός καί εἷς , ἀντί ὁ ὁ ἀπό εἷς καί πρός εἷς , οὖον ὁ αὐτός δέ καί εἷς , ἤτοι οὖον συνώνυμος δέ , οὖον μέντοι οὐδέ ὁμώνυμος . οὐδέ γάρ ὁ ἰατρικός σῶμα καί σκεῦος οὔτε ὁμώνυμος λέγω οὔτε κατά εἷς καί συνώνυμος , ἀλλά πρός εἷς , ἤγουν ὡς ὁ ἀπό εἷς τε καί πρός εἷς . ὥσπερ ἐν οὗτος οὐ ἁπλόος λέγω εἰμί , ἀλλά πρῶτος μέν καί κύριος ὁ οὐσία , δύο δέ καί ὁ λοιπός κατηγορία , οὗτος καί ὁ πρῶτος καί ἁπλόος ὁρισμός καί ὁ τίς εἰμί εἰμί ὁ οὐσία εἰμί , εἰμί δέ ὅμως καί ὁ ἄλλος ὥσπερ εἴρω . ὁ δέ ἀλλά οὗτος μέν ὁπότερος τις ἐθέλω λέγω διαφέρω οὐδείς , οὗτος λέγω ὁ δέκα γενικός γένος · εἴτε οὖν , φημί , συνώνυμος εἰμί λέγω τις αὐτός βούλομαι εἴτε ὁμώνυμος ὁ ὅς καί μᾶλλον ὁ ἀπό εἷς καί πρός εἷς , οὐδείς πρός ὁ λόγος . οὖον γάρ δή ] ἀνάγκη εἄν οὗτος τίθημι , οὗτος ὁρισμός εἰμί ὅς ἄν λόγος ὁ αὐτός σημαίνω , ἀλλά τις λόγος . ἐπειδή πᾶς ὄνομα , ὅς εἄν εἰμί , αὐτός σημαίνω ὁ λόγος καί ὁρισμός ὁ πρᾶγμα , καί ἔμπαλιν ὁ λόγος αὐτός ὁ ὄνομα . οὗτος δέ οὖον μόνος ἐπί οὗτος εὑρίσκω , ἀλλά πολλάκις εἰμί ὄνομα λόγος αὐτός ὄα Λούντα καί ἔμπαλιν , καί ὅμως ὁ λόγος , ὅς αὐτός ὁ ὄνομα δηλόω , οὐ εἰμί ὁρισμός · ἐπεί οὖν οὗτος εἰμί , ὁ δέ πρόθεσις περί ὁρισμός εἰμί , διορίζω καί περί οὗτος , καί φημί ὡς εἴπερ ἁπλόος · ἀποφαίνω ὅς ἄν ὄνομα λόγος αὐτός δηλόω , οὗτος ὁ λόγος , ὅς πρᾶγμα σημαντικός σύ ὄνομα εἰμί , ὁρισμός εἰμί , οὐ ἀναγκαῖον τίς συμβαίνω · πολύς γάρ ὄνομα εἰμί ὁ λόγος | αὐτός δηλόω καί οὐ εἰμί ὁ λόγος ὁρισμός , οὐδέ ὁ ὄνομα ὁ λόγος δηλωτικός . λέγω γάρ καί ὁ ὄνομα ὁρισμός , ὅτι αὐτός δηλόω ὁ ὁρισμός · ὡς γάρ ὁ ἄνθρωπος λέγω βροτός καί ὁ βροτός ἄνθρωπος ὅτι αὐτός δηλόω , εἰμί καί ὁ λόγος καί ὁ ὁρισμός ὄνομα αὐτός δηλόω καί ὁ ὄνομα ὁ λόγος , λέγω καί ὁ ὄνομα ὁρισμός καί ὁ ὁρισμός ὄνομα . καί ὁ μέν οἴομαι βούλομαι λέγω οὗτος εἰμί . ὁ γάρ σύνδεσμος ὁ γάρ τίθημι ἔμφασις δίδωμι ὁ ὁ λέγω εἰμί κατασκευαστικός τις ὁ προσεχῶς εἴρω · οὐ εἰμί δέ οὗτος , ἀλλά δεῖ ὁ γάρ ἀντί ὁ δή σύνδεσμος ἐκλαμβάνω . πολλαχοῦ γάρ οὗτος συνήθης αὐτός , ὡς καί ἐν ὁ B ὁ ὕστερος ἀναλυτικός ἐπισημαίνω καί ἐν ἄλλος πολύς . δεῖ ἐν ὁ γάρ ἀντί ὁ δή σύνδεσμος ἀκούω . καί εἰμί εἄν ὅς λέγω τοιοῦτος . οὖον δή , φημί , ἀνάγκη , τουτέστιν οὐ ἀναγκαῖος δή τίς συμβαίνω , εἄν οὗτος τίθημι , ὅτι ὅς ἄν ὄνομα λόγος αὐτός σημαίνω , ἐκεῖνος ὁ λόγος , ὅς αὐτός ὁ ὄνομα σημαίνω , ὁρισμός τις ὁ πρᾶγμα εἰμί · ἀλλά οὗτος χρή λέγω ὅτι . εἰμί τίς ὄνομα λόγος τις αὐτός σημαίνω , ἐκεῖνος ὁ λόγος ὁρισμός εἰμί ὁ πρᾶγμα . εἰμί δέ ὁ λόγος ὁ ὑπό ὁ ὄνομα δηλέομαι ὁρισμός , ἐάν ὁ ὄνομα δηλωτικός εἰμί εἷς λόγος , εἷς δέ μή ὁ συνεχής , ὥσπερ ὁ Ἰλιάς ἢ ὅσος σύνδεσμος εἷς . ὁ δέ ὅσος σύνδεσμος οὐ ὡς ἕτερος τίς δηλόω ὁ μή ὁ συνεχής ἐπάγω , ἀλλά ὥσπερ ὅς λέγω ὁ συνεχής ὥσπερ ὁ Ἰλιάς , ἐπεί δέ ὁ Ἰλιάς ὁ σύνδεσμος εἰμί συνεχής , ἐπάγω ἢ ὅς σός σύνδεσμος . ὁ λόγος ἐν , φημί , ὁ ὑπό ὁ ὄνομα δηλέομαι εἰμί ὁρισμός εἰμί εἷς εἰμί , εἷς δέ μή ὁ σύνδεσμος ἀλλά ἐάν ὁσαχῶς λέγω ὁ εἷς , τουτέστιν ὁσαχῶς λέγω ὁ κύριος εἷς , ἐάν ὁ λόγος εἷς εἰμί κατά εἷς ὁ ὁ κύριος εἷς σημαίνω , εἰμί ὁρισμός . εἶπον δέ ὅτι ὁσαχῶς λέγω ὁ εἷς , λέγω ὅτι τοσαυταχῶς λέγω ὁ εἷς , ὁσαχῶς καί ὁ εἰμί ἤτοι δεκαχῶς . δείκνυμι γάρ ἐν ὁ Γ οὗτος ὁ πραγματεία ὅτι ἀκολουθέω ἀλλήλων ὁ εἷς καί ὁ εἰμί · ὥστε καί οὗτος φημί , ὅτι ἐκεῖνος ὁ λόγος εἰμί ὁρισμός , ἐάν εἷς εἰμί , τουτέστιν εἄν εἷς εἰμί φύσις καί οὐσία δηλωτικός , οὖον μήv εἄν εἷς εἰμί ὁ σύνδεσμος . ὁ δέ δέ ὁ καί λευκός ἄνθρωπος εἰμί λόγος ὡς συμπέρασμα εἴρω ὁ εἴρω , ἴσος λέγω ὁ δῆλος , φημί , ἐκ ὅς εἴρω ὅτι εἰμί καί ὅς λευκός ἄνθρωπος ὁρισμός , ἄλλος δέ τρόπος ὁ οὐσία εἰμί ὁρισμός καί ἄλλος ὁ λευκός καί ἄλλος ὁ λευκός ἄνθρωπος · ἐκεῖνος μέν γάρ ὡς ἁπλόος εἰμί εἰμί ὁρισμός , ὁ μέν οὐσία ὁ δέ ποιέω , ὁ δέ λευκός ἄνθρωπος ὡς σύνθετος . | ἔχις δέ ἀπορία , ἐάν τις μή φημί ὁρισμός εἰμί ὁ ἐκ πρόσθεσις λόγος . εἶπον προσεχῶς διό καί λευκός ἄνθρωπος εἰμί λόγος καί ὁρισμός , ὁ αἴτιος τίθημι διά ὅς δοκέω λόγος εἰμί καί ὁρισμός ὁ συντίθημι ἐκ πρόσθεσις γάρ ὁ ἐκ ὑπόκειμαι καί κατηγορέω σύγκειμαι φημί ὡς ὁ λευκός ἄνθρωπος ) , ἴσος λέγω ὡς εἰμί τις μή δίδωμι λόγος εἰμί καί ὁρισμός ὁ λευκός ἄνθρωπος , ἀπορέω ἄν τις πρός αὐτός ὅτι ἐπεί φανερῶς λόγος εἰμί ὁ ἐκ πρόσθεσις οἷος ὁ λευκός ἄνθρωπος ὁ ζῷον πεζός δίπους ἔχω χρῶμα διακριτικός ὄψις , τίς οὖν εἰμί οὗτος ὁρισμός , καί ἁπλόος πᾶς ὁ ἐκ πρόσθεσις ὁ λόγος τίς εἰμί , εἴπερ μή αὐτός εἰμί ; οὐ ἁπλόος δέ ἀλλά συνδύω ὁ ἐκ πρόσθεσις εἴρω . ὁ δέ εἰμί ὁ συνδυάζω λόγος ἐπάγω ὁ ἐκ πρόσθεσις γάρ ἀνάγκη δηλόω , τουτέστιν ἀνάγκη γάρ λέγω ἐγώ περί ὁ ἐκ πρόσθεσις ἐκ πρόσθεσις δηλόω ὁ ὁρισμός αὐτός . οἷος εἰμί ῥίς καί κοιλότης , καί σιμότης ὁ ἐκ ὁ δύο , λέγω δή ῥίς καί σιμότης , λέγω , οὗτος εἰμί ὁ ὑπάρχω ὁ σιμότης ἐν ὁ ῥίς , καί οὖον κατά συμβαίνω οὔτε ὁ κοιλότης οὔτε ὁ σιμότης πάθος ὁ ῥίς ὥσπερ ὁ λευκός ὁ Καλλίας κατά συμβαίνω ὑπάρχω ἢ ὁ ἄνθρωπος , ὅτι ὅς Καλλίας συμβαίνω ἄνθρωπος εἰμί λευκός εἰμί . οὐ ὅτι δέ ὡς ὁ λευκός συμβαίνω ὁ Καλλίας , συμβαίνω δέ αὐτός ὡς πάθος , οὗτος συμβαίνω αὐτός καί ὁ ἄνθρωπος , ἀλλά ὡς οὐσία καί εἶδος · οὐδέ κατά συμβαίνω οὔτε ὁ κοιλότης οὔτε ὁ σιμότης πάθος ὁ ῥίς , ἀλλά κατά ἑαυτοῦ ὑπάρχω ὁ σιμότης αὐτός , ὥσπερ καί ὁ ἄρσην ὁ ζῷον καί ὁ ἴσος ὁ ποσός καί πᾶς ὅσος λέγω κατά ἑαυτοῦ ὑπάρχω . τίς δέ εἰμί ὁ κατά ἑαυτοῦ ὑπάρχω δηλόω εἶπον οὗτος δέ εἰμί ἐν ὅσος ὑπάρχω ἢ ὁ λόγος ἢ ὄνομα , ὅς εἰμί οὗτος ὁ πάθος , τουτέστιν ἐκεῖνος λέγω ὑπάρχω κατά ἑαυτοῦ , ὅς πάθος καί κατηγορέω εἰς ὁ λόγος λαμβάνω ἢ ὁ ὄνομα ὁ ὑποκειμέ - νάω αὐτός ἢ ὁ λόγος , καί οὐ ἐνδέχομαι δηλόω καί ὁρίζω ὁ πάθος Χωρὶς ὁ ὑπόκειμαι αὐτός . οἷος εἰμί πάθος ὁ ῥίς ὁ σιμότης καί οὐ ἐνδέχομαι ὁ σιμότης ὁρίζω Χωρὶς ὁ ῥίς , ὅς ῥίς εἰμί πάθος ὁ σιμότης · φημί γάρ ὅτι σιμότης εἰμί κοίλανσις ἐν ῥίς . καί ἐν μέν ὁ ὁ σιμότης ὁρισμός λαμβάνω ὁ ὄνομα ὁ ῥίς , ἐν ἄλλος δέ ἐνδέχομαι λαμβάνω οὖον μόνος ὁ ὄνομα ὁ ὑπόκειμαι , ἀλλά καί ὁ ὁρισμός · οἷος εἰμί τις ὁρίζω ὁ ἄρσην εἰμί μέν εἴρω ἄρσην εἰμί ζῷον ὅς φύω ἐν ἄλλος γεννάω , λαμβάνω ὁ ὄνομα ὁ ὑπόκειμαι ὁ ἄρσην ὁ ζῷον , εἰμί δέ λέγω ὅτι ἀραρίσκω εἰμί οὐσία ἔμψυχος αἰσθητικός φύω ἐν ἄλλος γεννάω , ὁ ὁρισμός εἶπον ὁ ὑπόκειμαι ὁ ἄρσην καί οὐ ὁ ὄνομα . εἰμί ἐν καί ὁ ἄρσην καί ὁ θῆλυς καί ὁ σιμότης ὁ κατά ἑαυτοῦ , ὅτι ἄνευ ὁ ὑπόκειμαι αὐτός οὐ ἐνδέχομαι ὁρίζω , ὥσπερ ὁ λευκός · οὗτος γάρ ἄνευ ἄνθρωπος ἢ ὅλως ὑπόκειμαι ὁρίζω . εἰμί δή , ὥσπερ εἴρω , ὁ ὁρισμός ὁ κατά ἑαυτοῦ εἰμί , ὁ δέ σιμός καί ὁ τοιοῦτος ὁ κατά ἑαυτοῦ , εἰμί ἄρα καί ὁ τοιοῦτος ὁρισμός . αὐτός δέ οὖον οὗτος ἐπάγω , ἀλλά ἐπεί εἴρω πρότερος ὅτι κατά ἑαυτοῦ εἰμί , ὅς καί ὁ ὁρισμός ἵημι φημί , ὁ δύναμαι εἰμί αὐτός κατά ἑαυτοῦ , ὁ δέ σιμότης αὐτός κατά ἑαυτοῦ οὖον δύναμαι εἰμί ἄνευ ὁ ῥίς , θαρσούντως ἐπάγω ὥστε οὗτος ὁ τίς εἰμί εἰμί καί ὁρισμός ἢ οὐ εἰμί οὐδείς πῶς γάρ ; οὐδέ γάρ εἰμί κατά ἑαυτοῦ , ὁ δέ ὁρισμός , ὡς δείκνυμι , ὁ κατά ἑαυτοῦ ) , ἢ εἰμί καί οὗτος ὁρισμός , ἀλλά καθάπερ εἴρω · εἴρω δέ ὅτι πρῶτος μέν καί ἁπλόος ὁ οὐσία , εἶτα καί ὁ ἄλλος . εἰμί δέ ἀπορία καί ἕτερος περί αὐτός . περι ὁ κατά ἑαυτοῦ φημί ὑπάρχω καί ἕτερος ἀπορία εἰμί . ζητέω γάρ ἄν τις ὅτι εἰμί κατά ἑαυτοῦ ὁ σιμός ὑπάρχω ὁ ῥίς καί ὁ κοῖλος , εἰμί καί ὁ σιμός ῥίς τῆ κοῖλος ῥίς αὐτός εἰμί δέ οὗτος , καί διαιρέω ὁ σιμός ὁ κοῖλος . ἀλλά οὗτος ψεῦδος · ὁ μέν γάρ κοῖλος ἐπί πλέω εἰμί ὁ σιμότης · κοῖλος γάρ καί ἐν ξύλον καί ἐν χαλκός καί ἐν γῆ καί ἐν ἄλλος πολύς θεωρέω , σιμός δέ ἄνευ ὁ ῥίς οὐ εἰμί . οὕτως οὖν ἀπορέω φημί εἰμί δέ μή διά ὁ ἀδύνατος εἰμί εἶπον ὁ σιμός ἄνευ ὁ πρᾶγμα . ὅς δέ λέγω τοιοῦτος εἰμί · εἰμί δέ λέγω τις ὅτι σιμός ῥίνη ἢ κοῖλος ῥίς ὅλως οὖον φημί , εἰμί δέ μή οὗτος λέγω , οὐ ἄν συνάγω ὁ αὐτός εἰμί ὁ σιμός ῥίς ὁ κοῖλος ῥίς , εἰμί δέ μή οὗτος , οὐδέ ὁ σιμός αὐτός ὁ κοῖλος . καί ὁ αἴτιος αὐτός ὅς ὅς ἄν τις σιμός ῥίς ἢ κοῖλος ῥίς οὐ εἄν εἴρω , ἀλλά εἴπερ ἄρα λέγω βούλομαι , σιμός · μόνος εἴρω καί κοῖλος Χωρὶς ὁ ῥίς , ἐπάγω εἶπον διά ὅς ὁ ὅς δύο εἰμί εἶπον ὁ σιμός ἄνευ ὁ πρᾶγμα . ὅταν γάρ εἶπον σιμός , οὐδείς ἄλλος λέγω ἢ ῥίς σιμός , εἰμί δέ εἴρω ὅτι σιμός ῥίς , οὗτος λέγω ὅτι σιμός ῥίς ῥίς · ἅμα γάρ ὁ εἶπον σιμός ῥίς εἴρω · εἰμί δέ προστίθημι ὁ σιμός καί ὁ ῥίς , συμβαίνω λέγω ἰά ῥίς δίς · οὗτος δέ καί ἐπί ὁ κοῖλος · εἰμί δέ οὗτος πρός ὁ ἀσυνήθης εἰμί καί ἀδολεσχία εἰμί μέρος , οὐ ἐνδέχομαι λέγω ῥίς σιμός οὐδέ κοῖλος ῥίς . εἰμί δέ οὗτος ἀληθής , οὖον συνάγω ὁ αὐτός εἰμί ὁ σιμός ῥίς ὁ κοῖλος ῥίς · εἰμί δέ οὗτος , οὐδέ ὁ σιμός ὁ κοῖλος . εἰμί δέ ἀδύνατος εἰμί , ὥσπερ εἴρω , ὁ σιμός ἄνευ ὁ ῥίς λέγω , ἀλλά ἅμα ὁ σιμός εἶπον ὁ πρᾶγμα λέγω ὅς πάθος εἰμί ὁ σιμός , | εἰμί δή οὗτος ἀδύνατος , ὁ ῥίς , φημί , σιuὴν εἶπον ἢ οὐ εἰμί , ἀλλά μόνος ὁ σιμός χρή λέγω , ἢ εἴπερ λέγω σιμός ῥίς , δίς εἰμί ὁ ῥίς εἴρω . αὐτός δέ ἀντί ὁ εἶπον ῥίς ῥίς σιμός εἶπον ὅτι ῥίς ῥίς κοῖλος ὁ αἴτιος ὁ ὅπως ἀντί ὁ σιμός ὁ κοῖλος εἴρω ἐπάγω . ὁ γάρ ῥίς ὁ σιμός , φημί , ῥίς ῥίς κοῖλος εἰμί . ἐπεί γάρ ὁ σιμός ὑπό ὁ κοῖλος εἰμί , ὁ λέγω ὅτι ῥίς ῥίς ] σιμός ῥίς ῥίς κοῖλος λέγω . διό ἄτοπος ἐν ὁ τοιοῦτος , ἐν ὅς ὁ τοιοῦτος ἀδολεσχία , ὁ τίς εἰμί εἰμί ὑπάρχω . εἰμί δέ τις λέγω ὅτι εἰμί καίω ἐν οὗτος ὁ τίς εἰμί εἰμί καί ὁρισμός , εἰς ἤπειρος εἶμι . εἰμί δέ ὁ εἰς ἤπειρος ἀνέρχομαι οὐ ενδέχεται , οὐ εἰμί ἐν ὁ τοιοῦτος ὁ τίς εἰμί εἰμί οὐδέ ὁρισμός . ὅπως δέ οὕτως εἰς ἤπειρος ἀνέρχομαι συμβαίνω , εἰμί δῆλος ὧδε · ἐπεί γάρ ὁ σιμός ῥίς οὗτος σημαίνω ὅτι ῥίς ῥίς σιμός , ἀνάγκη εἰμί τις ὁρίζω ὁ σιμός ῥίς λέγω ὅτι σιμός ῥίς εἰμί ῥίς ῥίς κοίλανσις ἐν ῥίς · ὥστε ὁρίζω ὁ ῥίς ῥίς κοίλανσις ἐν ῥίς ἀνάγκη λέγω ὅτι ῥίς ῥίς ῥίς κοίλανσις κοίλανσις ἐν ῥίς ῥίς . καί οὗτος εἰς ἤπειρος . εἰμί δέ τις λέγω ἀλλά ὁ ῥίς ῥίς κοίλανσις ἐν ῥίς οὖον δεῖ ὁρίζω , εἶπον τίς ὁ ἀποκλήρωσις ὁ ὁ μέν σιμός ῥίς ὁρίζω οὗτος δέ μή . Δῆλος τοίνυν ὅτι μόνος ὁ οὐσία εἰμί ὁ ὁρισμός . ὁ γάρ ἄλλος εἰμί λέγω τις εἰμί ὁρισμός , ἀνάγκη ἐκ πρόσθεσις εἰμί . ὁ δέ ἐκ πρόσθεσις λέγω ἐν ὅς συμβαίνω δίς ὁ αὐτός λέγω . εἰμί τις οὖν ὁ ἄλλος κατηγορία , ἤτοι ὁ ποσός καί ὁ λευκός καί ὁ περισσός καί ὁ θῆλυς καί ὁ τοιοῦτος , ὁρισμός εἰμί λέγω , ἀνάγκη δίς ὁ ὑπόκειμαι λαμβάνω , ὥσπερ εἴρω ἐπί ὁ σιμός . εἰμί γάρ τις ὁ θῆλυς ὁρίζω βούλομαι , ἀνάγκη ὁ ζῷον δίς παραλαμβάνω · εἰμί γάρ θῆλυς λέγω ζῷον λέγω , εἴπερ ὁρίζω ὁ θῆλυς , ἀνάγκη λέγω ὅτι θῆλυς εἰμί ζῷον ζῷον ἐν ὅς φύω ἄλλος γεννάω . ὁμοίως καί περισσός λέγω ἀριθμός λέγω , ὥστε εἴπερ ὁρίζω ὁ περισσός , ἀνάγκη λέγω ὅτι περισσός εἰμί ἀριθμός ἀριθμός μή δύναμαι εἰς δύο ἴσος διά πεθαίνω . ὥστε εἴπερ ὁ περισσός ἢ ὁ θῆλυς οὐ εἰμί ὁρισμός , ὁ συνδυάζω εἰμί , οἷος ἀριθμός περισσός ἢ θῆλυς ζῷον . ἐπεί | δέ μέλλω τις λέγω ὅτι πῶς σύ φημί , Ἀριστοτέλης , ὅτι ὁ πάθος ἄνευ ὁ πρᾶγμα οὖον λέγω , καί ἐπί οὗτος ἀναγκάζω οὗτος ὁρίζω δίς λέγω ὁ ὑπόκειμαι αὐτός ; ὁ γάρ περισσός ὁρίζω εἄν ἄνευ ὁ ὑπόκειμαι · εἶπον γάρ ὅτι περισσός εἰμί ὁ μή δύναμαι εἰς δύο ἴσος διαιρέω , μή προσλαμβάνω ὁ ἀριθμός · ἔκδηλος γε μήv ἐπί ὁ λευκός οὗτος εἰμί · λέγω γάρ ὅτι λευκός ὅς εἰμί χρῶμα διακριτικός ὄψις , ὅλως ὑπόκειμαι μνεία μή ποιέω · πρός δή οὗτος σύ ἔνστασις ἀπαντάω λέγω ἀλλά λανθάνω ὅτι οὐ ἀκριβῶς λέγω ὁ ὁ λόγος , τουτέστι λανθάνω ὅτι ἄνευ ὁ ὑπόκειμαι οὗτος γίγνομαι ὁ ὁρισμός οὗτος διά ὁ μή ἀκριβῶς ἀποδίδωμι ὁ ὁρισμός αὐτός . εἰμί δέ τις ἀκριβολογέω , εὑρίσκω ὡς ἀδύνατος εἰμί Χωρὶς ὁ ὑπόκειμαι ὁρίζω τίς οὗτος . καί ἐγώ μέν , φημί ὁρισμός εἰμί οὗτος ὅλως οὐ ἀρέσκω . εἰμί δέ τις καί οὗτος εἰμί λέγω ὁρισμός , ἢ ἄλλος τρόπος εἰμί , ἢ καθάπερ πολλαχῶς λέγω λεκτέος εἰμί ὁ ὁρισμός καί ὁ τίς εἰμί εἰμί οὗτος , ὅτι ὡδί μέν καί κύριος οὐδείς εἰμί οὗτος ὁρισμός οὐδέ ὁ τίς εἰμί εἰμί καί φύσις κατά ἑαυτοῦ δύναμαι εἰμί οὐδείς ὑπάρχω αὐτός , τρόπος δέ τις εἰμί . οὗτος εἶπον συμπεραίνω καί φημί ὅτι μέν οὖν ὁ λόγος ὁ τίς εἰμί εἰμί ὁρισμός εἰμί λόγος λόγος ὡς πολλάκις εἴρω , ὁ ἀνάπλωσις καί ἀπαρίθμησις ὁ εἰς σύστασις ὁ ὁριστός παραλαμβάνω ; τίς εἰμί εἰμί δέ ὁ συνεπτυγμένως καί ἅμα κατά ἑαυτοῦ εἰμί νοέω φύσις καί κατασπείρω ἐν ὁ ἄτομος , ὅς φύσις δηλωτικός εἰμί ὁ ὁρισμός ) , ὅτι μέν οὖν ὁ λόγος ὁρισμός εἰμί ὁ τίς εἰμί εἰμί καί ὁ τίς εἰμί εἰμί ἢ μόνος ὁ οὐσία εἰμί ἢ μάλιστα καί πρῶτος καί ἁπλόος , δῆλος . πότερος δέ αὐτός εἰμί ἢ ἕτερος ὁ τίς εἰμί εἰμί καί ἕκαστος , σκεπτέος . εἶπον τίς ποτός εἰμί ὁ τίς εἰμί εἰμί καί τίς ὁ λόγος αὐτός καί ζητέω εἰμί ἐνδέχομαι τίς εἰμί εἰμί καί ὁρισμός ὁ συμβεβηκός ἵημι , καί εἶπον ὅτι κύριος ὁ τίς εἰμί εἰμί καί ὁ ὁρισμός ὁ οὐσία εἰμί , πῶς δέ καί ὁ ἄλλος , νῦν ζητέω ἀρά γε ἕκαστος αὐτός εἰμί καί ὁ τίς εἰμί εἰμί αὐτός ἢ ἕτερος · πρός γάρ ὁ ὁ οὐσία καί ὁ εἶδος σκέψις πολυωφελής εἰμί . καί εἶπον λέγω ὅτι αὐτός εἰμί ἕκαστος καί ὁ τίς εἰμί εἰμί ἕκαστος · ἕκαστος γάρ οὐ ἄλλος εἰμί ὁ αὐτός οὐσία · ὁ δέ τίς εἰμί εἶμαι εἶμι οὐσία εἰμί · ἕκαστος ἄρα οὐ ἄλλος εἰμί ὁ τίς εἰμί εἰμί αὐτός , ἀλλά αὐτός . ἐπί μέν οὖν ὁ κατά ἑαυτοῦ λέγω αὐτός ἕκαστος καί ὁ τίς εἰμί ἵημι αὐτός , οἷος ἄνθρωπος καί ὁ ἄνθρωπος εἰμί . ἐπί δέ ὁ κατά συμβεβηκός , φημί , δοκέω εἄν ἕτερος εἰμί , οἷος ὁ λευκός ἄνθρωπος καί ὁ λευκός ἄνθρωπος εἰμί ἕτερος . εἰμί γάρ εἰμί ὁ λευκός ἄνθρωπος καί ὁ λευκός | ἄνθρωπος ὁ αὐτός , καί ὁ ἄνθρωπος Χωρὶς καί ὁ λευκός ἄνθρωπος εἰμί ὁ αὐτός . ὅσπερ ἄτοπος · ὁ γάρ ἄνθρωπος ἵημι ὁ τίς εἰμί εἰμί εἰμί καί ὁ οὐσία , ὁ δέ λευκός ἄνθρωπος συμβεβηκός · συμβαίνω γάρ ὁ ἄνθρωπος ὁ λευκός ἄνθρωπος εἰμί . ἐπεί δέ τις ὁ ἄνθρωπος εἰμί καί ὁ λευκός ἄνθρωπος εἰμί αὐτός λέγω , τίθημι ὁ λόγος διά ὅς οὗτος κατασκευάζω καί οὕτως ἔλεγχος αὐτός . φημί γάρ ὅτι ὁ ὁ ἄνθρωπος εἰμί καί ὁ λευκός ἄνθρωπος εἰμί αὐτός εἰμί βούλομαι , οὗτος κατασκευάζω φημί ὅτι ὁ ἄνθρωπος καί ὁ λευκός ἄνθρωπος ὁ αὐτός , οἷος ὁ Σωκράτης καί ὁ λευκός Σωκράτης ὁ αὐτός · εἰμί δέ ὁ ἄνθρωπος καί ὁ λευκός ἄνθρωπος ὁ αὐτός , καί ὁ ἄνθρωπος εἰμί καί ὁ λευκός ἄνθρωπος εἰμί αὐτός εἰμί . εἰμί δέ ὁ συλλογισμός , διά ὅς οὗτος συνάγω , ἐν τρίτος σχῆμα οὕτως · ὁ ἄνθρωπος καί ὁ λευκός ἄνθρωπος ὁ αὐτός , ὁ ἄνθρωπος καί ὁ ἄνθρωπος εἰμί ὁ αὐτός · ὁ λευκός ἄρα ἄνθρωπος καί ὁ ἄνθρωπος εἰμί ὁ αὐτός . οὗτος τίθημι ὁ λόγος ὁ οὗτος βούλομαι λύω αὐτός λέγω ἢ οὐ ἀνάγκη , ὅσος κατά συμβεβηκός , εἰμί ὁ αὐτός . οὖον γάρ ὡσαύτως ὁ ἄκρος γίγνομαι ὁ αὐτός . ἐλλιπῶς δέ ἑρμηνεύω ὁ λέγω · δεῖ δέ προσυπακούω ὁ ὁ κατά ἑαυτοῦ εἰμί , ἵνα εἰμί ὁ πᾶς τοιοῦτος οὐ γάρ ἀνάγκη , ὅσος κατά συμβεβηκός εἰμί , ὁ αὐτός εἰμί ὁ κατά ἑαυτοῦ οὖσις καί εἰμί ἄν διά οὗτος λέγω ὅτι ὁ μέν ἄνθρωπος κατά ἑαυτοῦ εἰμί αὐτός ὁ ἄνθρωπος εἰμί , ὁ δέ λευκός ἄνθρωπος κατά συμβεβηκός . ὁ δέ κατά συμβαίνω εἰμί οὐ εἄν εἰμί αὐτός ὁ κατά ἑαυτοῦ εἰμί · οὖον γάρ κατά πᾶς τρόπος ὁ ἄκρος ἄκρος λέγω ὁ κατηγορέω ὅρος ) γίγνομαι αὐτός , ἀλλά ὅταν μέν κατά ἑαυτοῦ ἀμφότερος ὁ ἄκρος κατηγορέω ὁ ὑπόκειμαι , τότε γίγνομαι ὁ αὐτός , ὅταν δέ ὁ μέν κατά ἑαυτοῦ ὁ δέ κατά συμβεβηκός , οὖον γίγνομαι · οὗτος γάρ συμβαίνω ὁ χρῶμα εἰμί ἄνθρωπος , οἷος ὁ Σωκράτης λευκός , ὁ Σωκράτης ἄνθρωπος , ὁ λευκός ἄρα ἄνθρωπος , ὅσπερ ἀδύνατος . ἀλλά ὁ μέν ἄνθρωπος εἰμί καί λευκός ἄνθρωπος εἰμί οὐ εἰμί ὁ αὐτός , διά ὅς εἶπον αἴτιος · ἴσως δέ , φημί , ἐκεῖνος ὁ ἄκρος δοκέω ὅς εἰμί ὁ αὐτός , οἷος ὁ 35 λευκός εἰμί καί ὁ μουσικός · κατά συμβαίνω γάρ ἄμφω ὁ ἄνθρωπος ὑπάρχω . ἀλλά οὐδέ οὗτος , φημί , δοκέω . εἰμί δέ ὁ λευκός εἰμί καί ὁ μουσικός εἰμί οὖον δοκέω ὁ αὐτός εἰμί ἄλλος γάρ φύσις ὁ μουσικός καί ἄλλος ὁ λευκός ) , πολύς μᾶλλον οὐ εἰμί ὁ ἄνθρωπος εἰμί καί ὁ λευκός ἄνθρωπος ὁ αὐτός . εἶπον δέ ὅτι ἐπί ὁ κατά συμβαίνω λέγω δοκέω ἕτερος εἰμί ἕκαστος καί ὁ τίς εἰμί εἰμί οὐδέ γάρ εἰμί κύριος ἐπί ὁ κατά συμβαίνω ὁ τίς εἰμί εἰμί ) , καί δείκνυμι οὗτος διά ὁ δείκνυμι ὅτι ἕτερος εἰμί ὁ ἄνθρωπος καί ὁ λευκός ἄνθρωπος ἵημι , λέγω ὅτι ἐπί ὁ κατά ἑαυτοῦ λέγω ἄρα ὁ αὐτός εἰμί ἕκαστος καί ὁ τίς εἰμί εἰμί , ἢ οὖον ; καί ἐρωτάω καί δείκνυμι οὗτος μέλλω , λέγω δή ὁ αὐτός εἰμί ἕκαστος καί ὁ τίς εἰμί εἰμί , λέγω ὅτι γίγνομαι ὁ λόγος ἐπί ὁ ἰδέα · καί εἰμί μέν ἐκεῖσε φαίνω ὁ αὐτοάνθρωπος καί ὁ αὐτοάνθρωπος εἰμί ὁ αὐτός καί ὁ αὐτοαγαθός καί ὁ αὐτοαγαθός εἰμί , εἰμί καί ἐνταῦθα ὁ ἄνθρωπος καί ὁ ἄνθρωπος εἰμί ὁ αὐτός καί ὁ ἀγαθός καί ὁ ἀγαθός εἰμί , εἰμί δέ ἐκεῖσε ἕτερος , καί ἐνταῦθα · καί ὅλως ὡς ἄν ἐκεῖσε εὑρίσκω ἔχω ὁ εἶδος , οὗτος καί ὁ ὅδε ἔχω . εἰμί τις ἐν , φημί , εἰμί οὐσία αὐτός κατά ἑαυτοῦ χωρίζω , ὡς ὁ Πλάτων λέγω , ὅς οὐσία μή εἰμί ἕτερος οὐσία μηδέ φύσις πρότερος ὁ γάρ ἰδέα φύσις ἄλλος τις καί πρότερος οὐ λέγω ὁ οὗτος τίθημι ) , εἰμί δή εἰμί οὐσία κατά ἑαυτοῦ . οἷος φημί ὁ ἰδέα τις εἰμί , ἄρα ἕτερος εἰμί αὐτός ὁ ἀγαθός , τουτέστι ὁ αὐτοαγαθός , καί ὁ ἀγαθός εἰμί ἤτοι ὁ αὐτοαφαθῷ εἰμί , ἢ ἕ ; καί φημί ὅτι εἰμί ἕτερος εἰμί ὁ αὐτοζῷον καί ὁ αὐτοζῷον εἰμί , καί αὖος ὁ αὐτοαγαθός καί ὁ αὐτοαγαθός εἰμί , καί ὁ αὐτοόν καί ὁ αυτοειμι εἰμί , εἰμί ἄλλος οὐσία καί φύσις καί ἰδέα παρά ὁ λέγω καί πρότερος , καί μάλιστα ἐκεῖνος οὐσία · εἰμί γάρ οὐσία μάλα εἰμί ὁ τίς εἰμί εἰμί , ὁ δέ τίς εἰμί εἰμί ὁ ἄνθρωπος εἰμί εἰμί , οὐσία μάλα εἰμί ὁ ἄνθρωπος εἰμί · εἰμί δέ οὗτος , καί ὁ αὐτοάνθρωπος μάλιστα εἰμί οὐσία ὁ αὐτοάνθρωπος εἰμί , ὅσπερ , λέγω δή ὁ αὐτοάνθρωπος εἰμί , εἰμί οὐσία ὁ αὐτοάνθρωπος καί ὁ τίς εἰμί εἰμί αὐτός . οὗτος δέ οὖον δοκέω ὁ ὁ ἰδέα πρεσβεύω ὁ πρότερος εἰμί οὐσία τις ὁ οὐσία ἤτοι ὁ ἰδέα . καί εἰμί μέν εἰμί ἀπολύω ἀλλήλων , ὁ μέν , ἤτοι ὁ αὐτοάνθρωπος καί ὁ αὐτόϊππος καί ὁ ἄλλος ἰδέα , οὐ εἰμί ἐπιστήμη , ὁ δέ , τουτέστι ὁ αὐτοάνθρωπος εἰμί καί ὁ αὐτόϊππος εἰμί καί ἁπλόος ὁ τίς εἰμί εἰμί ὁ ἰδέα , οὐ εἰμί εἰμί . πρό δέ ὁ δείκνυμι οὗτος ἑρμηνεύω ὁ τίς εἰμί ὁ ἀπολύω ἐπάγω λέγω δέ ὁ ἀπολύω εἰμί μήτε ὁ ἀγαθός αὐτός ὑπάρχω ὁ εἰμί ἀγαθός μήτε οὗτος ὁ εἰμί ἀγαθός , διά μέν ὁ ἀγαθός αὐτός δηλόω ὁ αὐτοαγαθός , διά δέ ὁ ὁ εἰμί ἀγαθός ὁ αὐτοαγαθός εἰμί , τουτέστι ὁ τίς εἰμί εἰμί ὁ αὐτοαγαθός . ἀπολύω οὖν , φημί , λέγω , εἰμί μήτε ὁ ἀγαθός αὐτός ὑπάρχω ὁ εἰμί ἀγαθός , τουτέστιν εἰμί μή ὁ αὐτοαγαθός ὑπάρχω ὁ εἰμί αὐτός ὁ αὐτοαγαθός εἰμί , μήτε ἐν οὗτος ὁ αὐτοαγαθός ἐν-ὑπάρχω ὁ αὐτοαγαθός εἰμί , ἀλλά χωρίζω εἰμί αὐτός καί ἄλλος φύσις . ἐκ μέν οὖν ὁ λέγω ἕτερος ὁ αὐτοαγαθός ὁ αὐτοαγαθός εἰμί συνάγω ὁ μή εἰμί αὐτός ὁ αὐτοαγαθός ἐκεῖνος ἤτοι ὁ ἀγαθός εἰμί οὗτος δέ εἰμί ὁ τίς εἰμί εἰμί ὁ αὐτοαγαθός ) · ἐκ δέ ὁ ἀπολύω καί χωρίζω αὐτός λέγω ἀπό ἀλλήλων , συμβαίνω ὁ αὐτοαγαθός εἰμί , ὅσπερ εἰμί ὁ τίς εἰμί εἰμί , μή εἰμί ἐν ὁ αὐτοαγαθός · ὅσπερ ἀδύνατος . οὕτως ἐν διά μέσος εἶπον τίς βούλομαι αὐτός σημαίνω ὁ ἀπολύω , δείκνυμι ὅπως , εἴπερ εἰμί ἀπολύω , οὐ εἰμί ὁ ἰδέα ἐπιστήμη , λέγω ἐπιστήμη γάρ ἕκαστος εἰμί ὅταν ὁ τίς εἰμί εἰμί καί ὁ οὐσία αὐτός γιγνώσκω · εἰμί δέ ὁ αὐτοαγαθός ὁ τίς εἰμί εἰμί καί ὁ οὐσία ἕτερος αὐτός εἰμί , ὁ λέγω ὅτι ὁ γιγνώσκω ὁ τίς εἰμί εἰμί ὁ αὐτοαγαθός ὁ γιγνώσκω ὁ αὐτοαγαθός εἰμί , ὁμοῖος εἰμί ὁ λέγω ὅτι ὁ γιγνώσκω τίς εἰμί ἵππος ὁ γιγνώσκω εἰμί τίς εἰμί ἄνθρωπος · ὡς γάρ ὁ φύσις ὁ ὁ ἄνθρωπος ἕτερος εἰμί ὁ ὁ ἵππος , οὕτως ὑπόκειμαι καί ὁ αὐτοαγαθός καί ὁ τίς εἰμί εἰμί αὐτός ἕτερος εἰμί . εἰμί δέ ἄλογος καί παντελῶς ἀδύνατος ὁ λέγω ὅτι ὁ γιγνώσκω ἵππος ὁ γιγνώσκω ἄνθρωπος εἰμί , ἀδύνατος ἄρα καί ὁ λέγω ὅτι ὁ οἶδα ὁ τίς εἰμί εἰμί ὁ αὐτοαγαθός ὁ οἶδα ὁ αὐτοαγαθός εἰμί . οὗτος δέ καί ἐπί ὁ ἄλλος ἰδέα εἴρω . οὐ ἄρα εἰμί ἐπιστήμη ὁ ἰδέα . εἰμί δέ οὗτος ἀδύνατος εἰμί γάρ ἐπιστήμη αὐτός ) καί ὁ ὑπόθεσις ἐκ ὅς οὗτος συμβαίνω ἀδύνατος · οὗτος δέ εἰμί ὁ λέγω ὅτι ἕτερος τίς εἰμί ὁ αὐτοαγαθός καί ὁ τίς εἰμί αὐτός . οὗτος δέ συμπίπτω ἀναγκαῖος καί ἐν ὁ ἐνταῦθα . εἰμί γάρ ἔχω ἐπιστήμη ἄνθρωπος , οὐ εἰμί ἕτερος ἄνθρωπος καί ὁ ἄνθρωπος εἰμί ἀλλά ὁ αὐτός . εἰμί γάρ μή ὁ αὐτός , συμβαίνω μή εἰμί ἐπιστήμη αὐτός , ὅσπερ ἀδύνατος . οὗτος δή καί ἐπί ἵππος καί βοῦς καί ὁ ἄλλος συμβαίνω . οὕτως οὖν σύντομος δείκνυμι ὅτι ἐκ ὁ ὑπόθεσις οὗτος , περί ὅς λέγω , συμβαίνω μή εἰμί ἐπιστήμη ὁ ἰδέα , δείκνυμι ὡς οὐδέ ὁ τίς εἰμί εἰμί ὁ ἰδέα εἰμί εἰμί , εἴπερ ἕτερος εἰμί αὐτός , λέγω ὥστε εἰμί μηδέ ὁ ἀγαθός εἰμί ἀγαθός , οὐδέ ὁ εἰμί εἰμί , ἴσος λέγω ὁ ὥσπερ ἐκ οὗτος ὁ ὑπόθεσις συμβαίνω ὁ αὐτοαγαθός εἰμί καί ὁ τίς εἰμί εἰμί ὁ αὐτοαγαθός μή εἰμί ἀγαθός , οὗτος καί ὁ αυτοειμι εἰμί , ὅσπερ εἰμί ὁ τίς εἰμί εἰμί ὁ αὐτονός , μή εἰμί εἰμί · ὡσαύτως δέ καί ὁ αυτοεν εἰμί μή εἰμί εἷς . πῶς δέ οὗτος συμβαίνω , εἰμί δῆλος ὧδε . εἰμί γάρ ὁ ἕτερος ὁ ἀγαθός οὐ ἀγαθός εἰμί καί ὁ ὁ εἰμί μή ὅς καί ὁ ὁ εἷς μή εἷς , εἰμί δέ ὁ αὐτοαγαθός εἰμί ἕτερος ὁ αὐτοαγαθός καί ὁ αυτοειμι εἰμί ὁ αὐτονός καί ὁ αυτοεν ὁ αυτοεις , δῆλος ἄρα ὅτι ὁ ἀγαθός εἰμί μή ἀγαθός εἰμί , καί ὁ αυτοειμι εἰμί μή εἰμί καί ὁ αυτοεν μή εἷς . ἐπεί δέ μέλλω τις λέγω ὅτι ὁ μέν τίς εἰμί εἰμί ὁ αὐτονός ἕτερος εἰμί αὐτός δικαίως συνάγω μή εἰμί εἰμί ὁ γάρ ὁ εἰμί ἕτερος μή εἰμί εἰμί ) , ὁ δέ τίς εἶμι εἰμί ὁ αὐτοάνθρωπος καί αὐτόϊππος καί ὁ λοιπός οὐ εὔλογος δοκέω μή εἰμί εἰμί , ἐπεί οὗτος μέλλω τίς ἐπάγω ὁμοίως δέ πᾶς εἰμί ἢ οὐδείς ὁ τίς εἰμί εἰμί , τουτέστιν ἢ πᾶς ὁ τίς εἰμί εἰμί ὁ ἰδέα χρή λέγω ὡς εἰμί ἢ οὐδείς . τίς γάρ ὁ ἀποκλήρωσις ὁ τις μέν λέγω εἰμί τις δέ μή ; ὥστε εἴπερ οὐ εἰμί ὁ τίς εἄν εἰμί ὁ αὐτονός , οὐδέ ὁ λοιπός εἰμί · ὡς γάρ ἔχω ὁ τίς εἄν εἰμί ὁ αὐτονός πρός αὐτός ὁ αὐτοόν , οὗτος καί ὁ ὁ ἄλλος ἰδέα τίς εἄν εἰμί πρός αὐτός . ὁ δέ ἔτι ὅς μή ὑπάρχω ἀγαθός εἰμί , οὐ ἀγαθός κατασκευαστικός εἰμί ὁ μή ἵημι ὁ τίς εἰμί εἰμί ὁ αὐτοαγαθός ἀγαθός . ὅς δέ λέγω , τοιοῦτος εἰμί . ὅς τις πρᾶγμα μή ὑπάρχω ἀγαθός εἰμί , οὐ ἀγαθός εἰμί . ὁ δέ τίς εἰμί εἰμί ὁ αὐτοαγαθός ἕτερος εἰμί αὐτός · ὁ δέ ὁ ἀγαθός ἕτερος οὐ ἀγαθός · ὁ τίς εἰμί εἰμί ἄρα ὁ ἀγαθός οὐ ἀγαθός . δείκνυμι οὖν ἐπί ὁ ἰδέα ὅτι αὐτός εἰμί ἕκαστος καί ὁ τίς εἰμί εἰμί αὐτός , συμπεραίνω καθόλου ἐπί πᾶς λέγω ἀνάγκη ἄρα εἷς εἰμί ὁ ἀγαθός καί ἀγαθός εἰμί , καί καλός καί καλός ἵημι , καί ὅσος μή κατά ἄλλος λέγω ἀλλά κατά ἑαυτοῦ καί πρῶτος . ἄν γάρ μή εἶδος ὑπάρχω , ὡς δείκνυμι πολλάκις , ἵνα ὁ αὐτοάνθρωπος καί ὁ αὐτοάνθρωπος εἰμί αὐτός εἰμί , ἀλλά οὖν ὁ εἴρω ἀπόδειξις ἱκανός ἄν ὑπάρχω εἰς πίστις ὁ αὐτός εἰμί ἕκαστος ὁ ἐνταῦθα καί ὁ τίς εἰμί εἰμί αὐτός . ἅμα δέ δῆλος καί ὅτι εἴπερ εἰμί ἴδη ἐάω οἷος τις φημί , οὐ εἰμί ὁ ὑπόκειμαι οὐσία . ἐπειδή ὁ ὁ ἰδέα εἰσάγω αὐτός κατά ἑαυτοῦ λέγω εἰμί , ὡς πολλάκις εἴρω , καί κύριος εἰμί καί οὐσία καί ὁ ὅδε ἕτερος λέγω γάρ ὅτι ὁ μέν καθόλου ἄνθρωπος , ὅς ὁ νόος ὁ ἡμέτερος ἀπό ὁ κατά ἕκαστος ἀποσυλάω καί ὁ εἰμί αὐτός ἀποχαρίζομαι , ὁμοίωμα ὁ κατά μέρος ἄνθρωπος εἰμί καί ὁ αὐτός εἰμί ὁ κατά ἕκαστος καί ἐν ἐπίνοια μόνος ὁ εἰμί ἔχω , ὁ δέ αὐτοάνθρωπος ὁ ἰδέα , ὅστις κατά αὐτός εἰμί καί ἐν ὑπάρχω , οὐ εἰμί ὁ αὐτός ὁ κατά ἕκαστος ἄνθρωπος ) · ἐπεί οὗτος λέγω , λέγω ὅτι εἴπερ εἰμί ἰδέα , οὐ εἰμί ὁ ὑπόκειμαι οὐσία , τουτέστιν ὁ μερικός καί ἄτομος οὐσία οὐ εἰμί ὑπόκειμαι αὐτός · ἕτερος γάρ οὐσία ὁ ἕτερος καί ἀλλότριος αὐτός οὐ ὑπόκειμαι . ἐπεί οὖν ὁ ἰδέα , ὅς φημί , κατά ἑαυτοῦ εἰμί , ὁ δέ κατά ἑαυτοῦ ἐκ ἀνάγκη οὐσία εἰμί , καί ὁ ἰδέα ἄρα ἐκ ἀνάγκη εἰμί οὐσία καί ἕτερος κατά αὐτός ὁ ὅδε . ἀλλά εἴπερ εἰμί οὐσία καί ἕτερος ὁ ὅδε , οὐ ἔχω οὗτος ὑπόκειμαι , οὐδέ κατά ὑπόκειμαι αὐτός λέγω . εἰμί γάρ κατά ὑπόκειμαι αὐτός λέγω , εἰμί κατά μέθεξις · ἀλλά μήv ὁ κατά μέθεξις εἰμί ἐν ὁ μετέχω αὐτός εἰμί , ὥσπερ ὁ ζῷον ἐν ὁ Σωκράτης καί ἐν ἐγώ · φάσκω δέ οὗτος μή εἰμί ὁ αὐτοάνθρωπος ἐν ἐγώ , ὥστε οὐ εἰμί κατά μέθεξις . εἰμί δέ μή εἰμί , οὐδέ κατά ὑπόκειμαι ὁ ὅδε λέγω , οὐδέ ὅλως ὁ ὅδε ὑπόκειμαι αὐτός . καί τίς ὁ χρεία ὁ ἰδέα , εἴπερ καί ἕτερος ὁ ὅδε καί οὐδέ κατηγορέω κατά αὐτός , οὐδέ αἴτιος ὁ εἰμί ὁ τῇδε εἰμί ; δείκνυμι γάρ καί οὗτος πολλάκις . οὗτος εἶπον λέγω ἐκ τε δή οὗτος ὁ λόγος εἷς καί αὐτός οὖον κατά συμβαίνω αὐτός ἕκαστος καί ὁ τίς εἰμί εἰμί , τουτέστιν οὖον κατά συμβεβηκός εἰμί ἕκαστος καί ὁ τίς εἰμί εἰμί αὐτός αὐτός ἀλλά κατά ἑαυτοῦ . καί ὅτι ὁ ἐφίστημι ἕκαστος οὗτος εἰμί ὁ ἐφίστημι ὁ τίς εἰμί εἰμί αὐτός . ὥστε καί ἐκ ὁ λόγος καί ἐκ ὁ ἐπαγωγή οὗτος γάρ ἔκθεσις εἶπον ) ἕκαστος καί ὁ τίς εἰμί εἰμί αὐτός εἷς τίς εἰμί . εἶπον οὖν περί ὁ κατά ἑαυτοῦ λέγω ὅτι ἕκαστος καί ὁ τίς εἰμί εἰμί αὐτός εἷς εἰμί , λέγω περί ὁ κατά συμβαίνω ὅτι διά ὁ δισσός σημαίνω ὁ γάρ μουσικός εὐθύς δηλόω ὁ τε πάθος , αὐτός λέγω ὁ ἐν ὁ Ψυχή ὁ Σωκράτης μουσικός , καί αὐτός ὁ Σωκράτης ) οὐ ἀληθής εἶπον ὡς αὐτός εἰμί ὁ τε μουσικός καί ὁ μουσικός εἰμί · συμβαίνω γάρ , εἰμί τις οὗτος λέγω , ὁ μουσικός ἤτοι ὁ πάθος αὐτός εἰμί ὁ ἄνθρωπος ὅς συμβαίνω . εἰμί δή ὁ μουσικός εἰμί ὁ καθόλου μουσικός δηλόω ἤτοι ὁ καθόλου μουσικός , ὁ δέ μουσικός ὁ ἄνθρωπος ὅς συμβαίνω ὁ μουσικός , πῶς εἰμί αὐτός ὁ μουσικός καί ὁ μουσικός εἰμί , ἤτοι ὁ οὐσία καί ὁ συμβεβηκός ; ὥστε , φημί , τρόπος μέν τις ὁ λευκός ζῷον καί ὁ τίς εἰμί εἰμί ὁ λευκός εἰμί ὁ αὐτός , τρόπος δέ τις οὐ εἶμαι . κατά ἑαυτοῦ μέν γάρ ὁ ἄνθρωπος εἰμί καί ὁ λευκός ἄνθρωπος οὐ εἰμί ὁ αὐτός · ὅς δέ πάσχω τίς ὑπό ὁ λευκός , λέγω δή ὁ λευκαίνω , εἰμί ὁ αὐτός . ἄτοπος δέ εἄν φαίνω ἄν εἰμί τις ἕκαστος ὄνομα τίθημι ὁ τίς εἰμί εἰμί . καί οὗτος δεικτικός εἰμί διά ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή ὁ αὐτός εἰμί ἕκαστος καί ὁ τίς εἰμί εἰμί ἕκαστος . ὁ δέ δεῖξις πάλιν ἐπί ὁ ἰδέα προέρχομαι · λέγω γάρ ὡς εἴπερ ὁ αὐτόϊππος καί ὁ τίς εἰμί εἰμί αὐτός οὐ εἰμί αὐτός ἀλλά ἕτερος , εἰμί τις καί ὁ ὁ αὐτόϊππος τίς εἰμί εἰμί ὄνομα τίθημι , ἵστημι δή ἱμάτιον , ἐπεί πᾶς ὄνομα δηλωτικός εἰμί τις τίς εἰμί εἰμί , καί ὁ ἱμάτιον ὁ τίς εἰμί εἰμί εἰμί ἕτερος αὐτός . εἰμί τις δέ πάλιν ὁ ὁ ἱμάτιον τίς εἰμί εἰμί ὄνομα τίθημι , ἵστημι δή φυτός , εἰμί καί ὁ τίς εἰμί εἰμί ὁ φυτός ἕτερος | ὁ φυτός . εἰμί τις δέ καί ὁ ὁ φυτός τίς εἰμί εἰμί τίθημι ὄνομα ,, εἰμί καί ἐπί οὗτος ὁ αὐτός · καί οὗτος εἰς ἤπειρος . εἰμί τις δή ἕκαστος τίς εἰμί εἰμί ὄνομα τίθημι , ἐπεί πᾶς ὄνομα δηλωτικός οὐσία εἰμί τίς εἰμί εἰμί εἰμί καί παρά ἐκεῖνος ὁ ὄνομα ἄλλος τίς εἰμί εἰμί , οἷος παρά ὁ τίς εἄν εἰμί ἵππος εἰμί τίς εἰμί εἰμί ἵππος ἕτερος τουτέστι ὁ τίς εἄν εἰμί ἵππος εἰμί τίς εἰμί εἰμί ἄλλος . ἀλλά ὁ τίς ὅς εἰμί ἵππος ὁ φύσις ὁ ἵππος εἰμί , ὥστε εἴπερ εἰμί ὁ τίς ὅς εἰμί ἵππος ἄλλος τίς εἄν εἰμί , εἰμί ὁ ἵππος δύο οὐσία καί φύσις , καί οὖον · μόνος δύο ἀλλά ἤπειρος . εἰμί δέ τις λέγω μέλλω ἀλ οὐ εἰς ἤπειρος προίημι ἀνάγκη , ἀλλά καταντάω εἰς τίς τίς εἄν εἰμί ὅς ὁ τίς εἰμί εἰμί οὐ εἰμί ἕτερος ἀλλά αὐτός · εἰμί γάρ εἰμί αὐτός , οὐ ἀνάγκη εἰμί ἐκεῖνος τίς εἰμί εἰμί ἕτερος · εἰμί γάρ ἐκ ὁ λέγω ὅτι ἕκαστος καί ὁ τίς εἰμί ἵημι ἕκαστος ἕτερος εἰμί , συμβαίνω ἐκεῖνος εἰμί τίς εἄν ἵημι , εἴπερ εἰς τίς καταντάω αὐτός εἰμί ὁ τίς εἰμί ἵημι αὐτός , οὐ εἰμί ἐκεῖνος πάλιν ἄλλος τίς εἰμί εἰμί · εἰμί δέ οὗτος , οὐ ἐπί ἤπειρος εἰμί ὁ πρόοδος ἐπειδή τις οὗτος λέγω μέλλω , ἐπάγω ὁ καί ὅς τίς κωλύω καί νῦν εἰμί εὐθύς τις τίς εἰμί εἰμί ; τουτέστι τίς κωλύω μή εὐθύς ἕκαστος αὐτός εἰμί καί ὁ τίς εἰμί εἰμί αὐτός , ἀλλά μετά πολύς οὗτος εὑρίσκω ; οὖον μόνος δέ ἕκαστος καί ὁ τίς εἰμί εἰμί ἕκαστος αὐτός εἰμί , ἀλλά καί ὁ λόγος αὐτός ὁ αὐτός καί εἷς . οὖον γάρ ἕτερος εἰμί ὁ λόγος ὁ ἄνθρωπος καί ὁ τίς εἰμί εἰμί ἄνθρωπος ἀλλά ὁ αὐτός , καί ὁ εἷς καί ὁ τίς · εἰμί εἰμί αὐτός ὁ αὐτός . εἰμί μέν γάρ κατά συμβαίνω ὁ εἷς καί ὁ τίς εἰμί εἰμί αὐτός εἰμί ὁ αὐτός , οὐ εἄν εἰμί ὁ λόγος αὐτός ὁ αὐτός . ἐπεί δέ ἐκ πᾶς ὁ δείκνυμι ἀναφαίνω ὅτι ὅτι ἑαυτοῦ εἰμί εἷς , καί ὁ λόγος αὐτός εἷς εἰμί . ὅς δέ ἄνωθεν μέν αἰνίζω ἄτοπος , νῦν ἐπαναλαμβάνω καί σαφής τίθημι λέγω ἔτι εἰμί ἄλλος εἰμί , εἰς ἤπειρος εἶμι , τουτέστιν , εἰμί ὁ ὅς εἷς τίς εἰμί εἰμί ὄνομα τίθημι , εἰμί ἄλλος ὁ τίθημι ὄνομα τίς εἰμί εἰμί . ἀλλά εἰμί οὗτος , εἰς ἤπειρος εἶμι ἀνάγκη · ὁ γάρ εἷς εἰμί εἰμί ὁ τίς εἰμί εἰμί ὁ εἷς , ὁ δέ εἷς εἰμί ὅς εἰμί τίς εἰμί εἰμί ὁ εἷς εἰμί · ὥστε ὁ εἷς εἰμί εἰμί πάλιν ἄλλος τίς εἰμί εἰμί , καί πάλιν ἐπί οὗτος ὁ αὐτός λόγος . οὗτος εἶπον συμπεραίνω λοιπός ὁ σύμπας λόγος λέγω · ὅτι μέν οὖν ἕκαστος καί ὁ τίς εἰμί εἰμί αὐτός αὐτός εἰμί , φανερός . | ὁ δέ σοφιστικός ἔλεγχος2 πρός ὁ θέσις οὗτος . δείκνυμι ὅτι ὁ κατά ἑαυτοῦ λέγω ἕκαστος καί ὁ τίς εἰμί εἰμί ἕκαστος αὐτός εἰμί , ἐπί δέ ὁ κατά συμβαίνω λέγω , οἷος ἄνθρωπος καί λευκός ἄνθρωπος , εἰμί μέν καί οὐ εἰμί , καί πῶς εἴρω , λέγω ὅτι ὁ σοφιστικός ἔλεγχος2 ὁ αὐτός λύω λύω . λέγω γάρ ὁ σοφιστής ὄπος ὁ Σωκράτης καί ὁ Σωκράτης εἰμί αὐτός ἢ οὖ καί εἰμί μέν ἕτερος , ἐπεί ὁ Σωκράτης εἰμί ὁ τίς εἰμί εἰμί Σωκράτης εἰμί καί ὁ φύσις ὁ Σωκράτης , εἰμί ὁ Σωκράτης ἕτερος ἑαυτοῦ . εἰμί δέ ὁ αὐτός , εἰμί δέ ὁ Σωκράτης καί λευκός , εἰμί καί ὁ Σωκράτης εἰμί ὁ λευκός εἰμί Σωκράτης ὁ αὐτός , ὁ οὐσία ὁ συμβεβηκός , ὅσπερ ἄλογος . λέγω οὖν ὅτι ὁ σοφιστικός ἔλεγχος2 πρός ὁ θέσις οὗτος καί ὁ πρόβλημα φανερός ὡς ὁ αὐτός λύω λύω , λέγω δή ὁ ὅτι κύριος μέν καί κατά ἑαυτοῦ οὐ εἰμί ὁ αὐτός λέγω , κατά συμβαίνω δέ · ἐκ ὅς γάρ ἐρωτάω ( ἐκ γάρ ὁ κατά συμβαίνω εἰς ἐρωτάω ποιέω ) , ἐκ καί ὁ λύσις τυγχάνω . οὗτος πᾶς εἶπον πάλιν σύντομος ὑπομιμνῄσκω ὅτι πῶς μέν ὁ τίς εἰμί εἰμί αὐτός καί πῶς οὖον αὐτός εἴρω . ὁ δέ γίγνομαι ὁ μέν φύσις γίγνομαι , ὁ δέ τέχνη , ὁ δέ ἀπό αὐτόματος . ὁ πρόκειμαι εἰμί δείκνυμι ὅτι ὁ εἶδος οὖον γίγνομαι . ὁ γάρ εἶδος καί ὁ τίς εἰμί εἰμί ὁ σφαῖρα ὁ κατά ὁ μερικός σφαῖρα κατηγορέω οὖον γίγνομαι · ἀλλά μήv οὐδέ ὁ εἶδος ὅδε ὁ σφαῖρα διά γένεσις εἰς ὁ εἰμί παράγω , ἀλλά ὁ χαλκός τοιωσδὶ κινέω ὑπό ὁ τεχνίτης ἄχρονος ἐν αὐτός ὁ ὁ σφαῖρα εἶδος ἐπιγίγνομαι . ὁμοίως δέ καί ὁ οἰκίον · ὅταν γάρ ὁ τελευταῖος κέραμος ἐπιτίθημι , τότε φημί οἰκίον εἰμί · εἰμί γάρ τίς καί ὁ οἰόνους ὁ εἰς ὁ οἰκίον ποιέω συντελέω λείπω , οὐ εἰμί οἰκίον · ὁ δέ τελευταῖος κέραμος ἄχρονος καί ἐν ὁ νῦν ἐπιτίθημι ὁ οἰκίον . ὥστε καί ὁ κατά μέρος εἶδος οὖον γίγνομαι · ἀμερής γάρ εἰσέρχομαι , εἰμί καί συνδιίστημι ὁ ἐν ἧ εἰμί ὕλη . ὁ δέ ἀμερής πῶς ἄν γίγνομαι ; ὁ γάρ γίγνομαι πούς μεριστός · διαιρέω γάρ εἰς τε ὁ πρῶτος γίγνομαι καί εἰς ὁ ὕστερος . καί ἐπί ὁ χαλκεύς σφαῖρα , ὥσπερ λέγω ἐπί ὁ οἰκίον ὅτι ὁ τελευταῖος κέραμος ἐπιτίθημι γίγνομαι , οὗτος εὑρίσκω · ὁ γάρ τελευταῖος πληγή ὁ ὑπό ὁ τεχνίτης ἐν ὁ χαλκός γίγνομαι οὗτος εἰδοποιέω · οὗτος δέ ἄχρονος γίγνομαι · ἄχρονος γάρ ὁ σφῦρα ὁ χαλκός ἅπτω ὅταν τύπτω αὐτός · ὥστε οὔτε ὁ σφαίρειος εἶδος , ἤτοι αὐτός ὁ ὁ καθόλου σφαῖρα , τουτέστιν ὁ καθόλου σφαῖρα , μή εἰμί γίγνομαι , ἵημι ὁ ἐν ὅδε ὁ σφαῖρα διά γένεσις καί διά χρόνος ἐν αὐτός γίγνομαι ἢ ὅλως γίγνομαι , ἀλλά εἰμί περί αὐτός ὑπό ὁ τεχνίτης τίθημι · εἰμί γάρ ὁ ὁ σφαῖρα | εἶδος ἐν ὁ ὁ τεχνίτης Ψυχή περιτίθημι αὐτός ὁ τεχνίτης ὁ χαλκός . δείκνυμι δέ ὅτι ὁ εἶδος οὖον γίγνομαι ἀναγκαῖος . ἐκ γάρ οὗτος δῆλος ἐγώ γίγνομαι εἴτε δύναμαι ὁ φυσικός εἶδος αὐτός κατά ἑαυτοῦ Χωρὶς εἰμί ἄνευ ὕλη , ὡς ὁ Πλάτων λέγω , εἴτε μή . πρό δέ ὁ δεῖξις ὁ ὁ εἶδος μή γίγνομαι πρότερος ἐκ διαίρεσις δείκνυμι ὅτι πᾶς ὁ γίγνομαι ἐκ τις ὑπόκειμαι γίγνομαι , ὡς ἐκ οὗτος συνάγω ὅτι εἰμί καί ὁ εἶδος γίγνομαι , ἐκ ὑπόκειμαι τις γίγνομαι , καί οὗτος συμβαίνω ἐπί ἤπειρος εἰμί ὁ πρόοδος . ἐκ διαίρεσις οὖν , ὡς εἶπον , δείκνυμι πᾶς ὁ γίγνομαι ἐκ · τις γίγνομαι . λέγω δή ὅτι ὁ γίγνομαι ὁ μέν φύσις γίγνομαι ὡς ὁ ζῷον καί ὁ φυτόν καί ὁ ὅμοιος , ὁ δέ τέχνη , ὥσπερ οἰκίον καί ὁ ἀνδριάς καί ἁπλόος ὁ τεχνητός , ὁ δέ ἀπό αὐτόματος , ὥσπερ ὑγίεια · διψάω γάρ τις πυρέσσω καί πίνω ὕδωρ οὐ ὑγιαίνω , ἀλλά ἵνα ὁ δίψα ἀποκρούω , ὑγιαίνω . πᾶς οὖν ὁ ἀπό φύσις καί τέχνη καί αὐτόματος ὑπό τε τις ὁ ποιέω γίγνομαι καί ἐκ τις ὕλη καί τίς εἶδος γίγνομαι · ἢ γάρ οὐσία , φημί , γίγνομαι , ἢ ποσός ἢ ποιός ἤ τίς ὁ ἄλλος κατηγορία · γίγνομαι δέ τίς οὗτος ὡς εἶδος . οὗτος εἶπον λέγω ὅτι ὁ φυσικός γένεσις εἰμί ὅς ὁ γένεσις ἐκ φύσις εἰμί . ἀλλά πῶς ἐν ὁ φυσικός δείκνυμι ὅτι γένεσις γένεσις οὐ εἰμί οὐδέ μεταβολή μεταβολεύς , νῦν φημί ὅτι γένεσις εἰμί φυσικός , ὅς γένεσις ὁ γένεσις ἐκ φύσις εἰμί ; ὥστε οὗτος δοκέω λέγω ὅτι ὁ γένεσις εἰμί γένεσις . ἢ ὁ ὅς ὁ γένεσις οὖον πρός ὁ γένεσις , οἴομαι , ἀποδίδωμι ἵνα εἰμί ὅς γένεσις , ἀλλά πρός ὁ τέλος αὐτός , οἷος φυτόν καί ζῷον καί ὁ τοιοῦτος · καί εἰμί οὗτος εἰμί , εἰμί εἄν λέγω ὅτι οὗτος ὁ φυσικός γένεσις γένεσις εἰμί ὁ φυτός καί ὁ ζῷον , ὅς καί φυτός καί ζῷον ὁ γένεσις οὐ ἀπό τέχνη εἰμί ἀλλά ἀπό φύσις . ἢ ὁ ὅς ὁ γένεσις ἐκ φύσις εἰμί οὗτος ἄν εἰμί ὅτι ὅς γένεσις ὁ ὕπαρξις καί ὁ ἵημι αὐτός οὐ ἀπό τέχνη ἢ ἀπό αὐτόματος εἰμί ἀλλά ἐκ φύσις · ὁ συγκαταβάλλω γάρ ὁ σπέρμα δύναμις τε καί φύσις εἰμί αἰτία ποιητικός ὁ γένεσις . καί ὁ μέν φυσικός γένεσις οὗτος , ἐκ ὅς δέ γίγνομαι ὁ διά γένεσις γίγνομαι , εἰμί ὁ ὕλη , οἷος ὁ προσεχής ὁ ζῷον ὁ καταμήνιος . ἀλλά ἐκ ὅς μέν γίγνομαι ὁ διά γένεσις γίγνομαι εἰμί ὁ ὕλη , ὑπό ὅς δέ , οἷος ὁ ποιητικός , ὁ φύσις τίς εἰμί , οἷος ἄνθρωπος ἵππος · ἐπεί γάρ ὁ σπέρμα ἐκ οὗτος , οὗτος εἰμί ποιητικός αἴτιος . ὁ δέ ὁ φύσις τίς εἰμί πρόσκειμαι , ἐπεί ἐν ὁ φυσικός λέγω ὅτι φύω μέν εἰμί ὁ εἰμί , φύσις δέ καί ὁ ὕλη , ὁ ὁ Σώκρατος δ ἐκ οὗτος σύγκειμαι οὖον φύσις ἀλλά φύσις , ὥστε ὁ γεννάω οὖον φύσις ἀλλά ὁ φύσις τίς εἰμί . καί εἰμί ὁ μήν ὕλη ἐκ ὅς γίγνομαι ὁ γίγνομαι , ὑπό ὅς δέ ὁ φύσις τίς εἰμί , ὅς δέ γίγνομαι εἰμί ἄνθρωπος ἢ ἵππος ἢ ἄλλος τίς ὁ φύσις τίς εἰμί , ὁ δή καί μάλιστα , λέγω δή ὁ ἐκ ὕλη καί εἶδος , ὡς καί ἐν ὁ κατηγορία καί ἐν ὁ φυσικός καί ἐν οὗτος ὁ πραγματεία , μάλιστα οὐσία εἰμί λέγω , εἶπον . εἶπον δέ ὅτι πᾶς ὁ ἀπό φύσις καί ὁ ἀπό τέχνη γίγνομαι ὕλη ἔχω , ὁ οὗτος οὕτως ἔχω ὁ αἴτιος σύντομος ἐπάγω εἶπον δύναμαι γάρ καί εἰμί καί μή εἰμί ἕκαστος αὐτός , τουτέστιν ἐπεί ἕκαστος καί ὁ ἀπό φύσις καί ὁ ἀπό τέχνη δύναμαι καί εἰμί καί μή εἰμί , δῆλος ὡς ἀπό ὁ ὕλη οὗτος ἔχω · οὗτος γάρ εἰμί ὁ τρεπτικός καί ἀλλοιωτικός , ὅς ποτέ μέν οὗτος ὁ εἶδος δέχομαι ποτέ δέ ἄλλος , διά ὁ μή ὁ αὐτός καί εἷς ἀεί δύναμαι στέγω καί διά ὁ εὐφυής ἔχω πρός ὁ ὁ εἶδος δέχομαι . εἰμί οὖν ἕκαστος ὁ φύσις καί ἀπό τέχνη ὁ εἰμί καί μή εἰμί ὁ ὕλη αἰτία . ὥστε φανερός ὅτι καί ὁ ἐκ φύσις καί ὁ ἀπό τέχνη ἐκ τις ὕλη καί ὑπόκειμαι γίγνομαι . εἶπον δή ὅτι ἕκαστος ὁ ἀπό φύσις καί τέχνη ὁ αἴτιος ὁ εἰμί καί μή εἰμί ὁ ὕλη εἰμί , ἐπάγω ὅτι ἄν θόλος δέ καί ἐκ ὅς φύσις καί κατά ὅς φύσις · ὡς πολλάκις γάρ εἶπον ὅτι καί ὁ ὕλη ὅς γίγνομαι ὁ εἶδος , καί κατά ὅς εἶδος οὗτος γίγνομαι , φύσις λέγω . ὁ δέ ὁ γάρ γίγνομαι ἔχω φύσις οἴομαι ὡς αἴτιος ἐπάγω ὁ ὁ εἶδος φύσις εἰμί , τουτέστι ὁ γίγνομαι διά φύσις γίγνομαι , φύσις λέγω ὁ ἀπό ὁ ὕλη εἰς ὁ εἶδος ὁδός . εἰμί δέ ὁ ὁδός οὗτος , ὡς εἄν ἐπεκτείνω λέγω τις ὁ υ , ὡς αὐτός εἴρω , φύσις λέγω , φανερός ὡς καί ὁ εἶδος , πρός ὅς οὗτος ὁ ὁδός εἰμί , φύσις εἰμί . ὅτι δέ ὁ εἶδος φύσις λέγω , δείκνυμι καί ἄλλως . λέγω , φημί , ὁ συντίθημι φύσις , οἷος ὁ Σωφρονίσκος . καί δῆλος ὡς οὖον κατά ὁ συναμφότεροι ὁ Σωφρονίσκος φύσις λέγω οὗτος γάρ φύσις λέγω , ἀλλά κατά ὁ εἶδος , κατά ὅς καί γίγνομαι ὁ γίγνομαι ὑπό αὐτός · κατά γάρ ὁ ἐν αὐτός εἰμί εἶδος γίγνομαι , ὅς γεννάω · οὗτος γάρ δηλόω διά ὁ καί ὑπό ὅς , ὁ κατά ὁ εἶδος λέγω φύσις ὁμοειδής . πῶς δέ ὁ γίγνομαι ὁ ὑπό ὅς γίγνομαι ὁμοειδής εἰμί , ἐπάγω ἄνθρωπος γάρ ἄνθρωπος γεννάω · πᾶς δέ ὁ ἄνθρωπος ὁμοειδής εἰμί . | ὁ δέ ἄλλος γένεσις λέγω ποιέω . εἶπον περί ὁ φυσικός γένεσις τίνω εἰμί , καί συμπεραίνω καί εἶπον ὅτι οὗτος μέν οὖν γίγνομαι ὁ γίγνομαι διά ὁ φύσις , λέγω ὅτι ὁ δέ ἄλλος γένεσις ἄλλος λέγω ὁ ἀπό τέχνη , ἀπό δύναμις , ἀπό διάνοια ) λέγω ποιέω . ἀπό τέχνη μέν οὖν γίγνομαι λέγω ὁ τεχνητός καί ὅλως ὅσος κατά τέχνη γίγνομαι , ἀπό διάνοια δέ ὁ ἀρετή · εἶδος γάρ τις καί ὁ ἀρετή · τελειόω γάρ ὁ Ψυχή . εἰμί δέ καί πολύς ὁ τεχνητός γίγνομαι γάρ τεχνητός τις καί ἀπό αὐτόματος , ὡς εἴρω ) ἀπό διάνοια γίγνομαι . ἀλλά ἐν ὁ τέχνη οὖον πάντως διάνοια . ἀπό δύναμις δέ εἰμί ὁ ὁπότερος τυγχάνω , οἷος λούω καί μή λούω , καθίζω καί μή καί ὁ τοιοῦτος . οὗτος δέ ὁ ἀπό τέχνη γίγνομαι τις καί ἀπό αὐτόματος καί ἀπό τυγχάνω , ὥσπερ καί < ὅς ἀπό φύσις · γίγνομαι καί ἐκεῖ , λέγω δή ἐν ὁ ἀπό φύσις γίγνομαι , ἔνιοι ἐκ αὐτόματος · γίγνομαι γάρ βοτάνη καί ἐκ σπέρμα καί ἄνευ σπέρμα · πολύς γάρ ὁ βοτάνη ἄνευ σπέρμα φύω ἐκ αὐτόματος . ὅτι δέ , φημί συμβαίνω ὁ ἀπό τέχνη γίγνομαι ἔνιοι καί ἐκ αὐτόματος γίγνομαι ὕστερος ἐπισκεπτέος · εἴρω γάρ περί οὗτος μετά ὀλίγος , καί ἐγώ πρό ὀλίγος εἶπον ὅτι γίγνομαι ὑγίεια καί ἀπό τέχνη καί ἐκ αὐτόματος . ἀλλά ὅς περί μέν οὗτος ὕστερος ἐπισκεπτέος . ἀπό τέχνη δέ γίγνομαι ὅσος ὁ εἶμι καί ὁ τίς ὅς εἰμί εἰμί ἐν ὁ ὁ τεχνίτης Ψυχή · ὁ γάρ εἶδος καί ὁ τίς ὅς εἰμί ὁ ὑγίεια καί ὁ οἰκίον καί ὁ ἀνδριάς καί ὁ λοιπός ὁ μέν ὑγίεια ἐν ὁ ὁ ἰατρός Ψυχή εἰμί , ὁ δέ οἰκίον ἐν ὁ ὁ οἰκοδόμος , ὁ δέ ἀνδριάς ἐν ὁ ὁ ἀνδριαντοποιός . εἶπον δέ ὅτι ὁ εἶδος καί ὁ τίς εἰμί εἰμί πρῶτος εἰμί οὐσία , ὁ ὁ εἶδος πρῶτος οὐσία εἰμί αἴτιος ἐπάγω ὁ καί γάρ ὁ ἐναντίος τρόπος τις ὁ αὐτός εἶδος . ἐπεί γάρ ὁ στέρησις ὁ ὕλη ὑπάρχω , τῆ δέ στερέω ὁ εἰμί ὁ εἶδος παρέχω ὁ γάρ αὐτός ἀπουσία ὁ στέρησις εἰμί ) , εἰμί δή καί ὁ στερέω ὁ ἐν ὁ ὕλη εἰμί ὁ εἰμί καί ὅλως ὁ ὕπαρξις ὁ δίδωμι ὁ εἶδος εἰμί , αὐτός δέ εἰμί καί ὁ τάσσω καί ὁρίζω ὁ ὕλη καί κοσμέω , πρῶτος καί κύριος οὐσία οὗτος εἄν εἰμί . ὁ ἐναντίος , φημί , ἤτοι ὁ στέρησις τρόπος τις ὁ αὐτός , ἤτοι ὁ εἶδος , εἶδος εἰμί , τουτέστιν εἰδοποιός καί ὕπαρξις χορηγός . εἶδος οὖν καί ὕπαρξις αἴτιος καί ὅλως ὁ ὁ εἰμί εἰμί καί μετά ὁ εἰμί συγκατατάσσω ὁ στερέω ὁ εἶδος καί ὁ τίς εἰμί εἰμί εἰμί · ἄπειμι γάρ ὁ εἶδος εὐθύς ὁ στέρησις ὁ εἰμί ἔχω · ὥστε ποιητικός αἴτιος ὁ στέρησις ὁ εἶδος εἰμί . ὅτι δέ ὁ αὐτός ἀντί ὁ εἶδος λαμβάνω , ὁ δέ εἶδος ἀντί ὁ αἴτιος ὁ ὕπαρξις ὁ στέρησις , δῆλος ποιέω εἶπον ὁ γάρ στέρησις οὐσία ὁ οὐσία ὁ ἀντίκειμαι , τουτέστιν ὁ κατά ὁ εἶδος οὐσία ὁ στέρησις εἰμί οὐσία καί ὕπαρξις , καί ὁ εἰμί αὐτός οὗτος χαρίζομαι . ὥστε εἴπερ ὁ οὐσία , λέγω δή ὁ εἶδος , οὐσία καί παραγωγός εἰμί καί αἴτιος ὁ στέρησις , δῆλος ὅτι εἶδος εἰμί ὁ εἶδος ὁ στέρησις . ὁ δέ τρόπος τις πρόσκειμαι , ὅτι οὖον κατά ἑαυτοῦ εἰμί αἴτιος ὁ εἶδος ὁ στέρησις , ἀλλά κατά συμβεβηκός · συμβαίνω γάρ ὑποχωρέω ὁ εἶδος γίγνομαι αὐτός . εἰμί οὖν ὁ ὑγίεια , εἴπερ ἀναλογέω εἶδος , αἰτία καί εἶδος ὁ νόσος , ὅσπερ εἰμί στέρησις . γίγνομαι δή ὁ ὑγιής νοέω οὕτως . Λέγος περί ὁ ὑγιής σῶμα πῶς γίγνομαι , οὗτος δέ ἀναγκαῖος ποιέω · ἐκ γάρ οὗτος δῆλος ἐγώ γίγνομαι ὅπως ὁ ἀπό τέχνη γινόμενο γίγνομαι ποτός καί ἀπό αὐτόματος . γίγνομαι δέ ὁ ὑγιής νοέω ὁ ἰατρός οὕτως . καί πῶς , ἐπάγω · οἷος εἰμί οὗτος εἰμί ὑγίεια , δεῖ ὁ ἀνωμαλία ὁ ψυχρός καί ὁ θερμός εἰς ὁμαλότης ἔρχομαι , ὥστε μή ἕτερος ὑπερέχω , ἀλλά σύμμετρος ἔχω . ὁμαλότης δέ μέλλω γίγνομαι δεῖ θερμότης εἰμί · ὑπόκειμαι γάρ ἐπικρατέω ὁ ψυχρός ὁ θερμός . ἀλλά εἰμί δεῖ θερμότης γίγνομαι , δεῖ τρῖψις . ἄρχω οὖν ἀπό ὁ τρῖψις , ὅς καί δύναμαι ποιέω , ὅστις τρῖψις ἔσχατος εἰμί καί ὁ ὑγίεια καί ὁ ὁμαλότης καί ὁ θερμότης . πρῶτος γάρ ὁ ὑγίεια νοέω ὁ ἰατρός , εἶτα ὁ ὁμαλότης , εἶτα ὁ θερμότης καί τελευταῖος ὁ τρῖψις , ὅστις τρῖψις ποιέω ὁ θερμότης καί οὗτος ὁ ὁμαλότης καί οὗτος ὁ ὑγίεια . ὁ τρῖψις ἐν ὁ παρά ὁ ἰατρός γίγνομαι ἐν ὁ ὁ νοσέω κοιλία ἢ ἁπλόος ἐν ὁ νοσέω μέρος συμβαίνω ἄν ποτός καί ἐκ αὐτόματος γίγνομαι · ὅπως δέ οὗτος συμβαίνω εἴρω , ὅτε καί αὐτός λέγω . καλέω δέ ὁ ἀπό ὁ τρῖψις ἐπί ὁ ὑγίεια κίνησις ποίησις . ὥστε συμβαίνω τρόπος τις ὁ ὑγίεια γίγνομαι ἐκ ὁ ὑγίεια καί ὁ εἶδος αὐτός ὁ ἐν ὁ Ψυχή ὁ ἰατρός εἰμί . ὁ ἐν ὁ νοσέω γάρ ὑγίεια γίγνομαι ἐκ ὁ εἶδος καί ὅς λόγος ὁ ὑγίεια ὁ ἐν ὁ ἰατρός Ψυχή εἰμί γίγνομαι · ὁμοίως δέ καί ὅδε ὁ μετά ὁ ὕλη οἰκίον ἐκ ὁ ἄνευ ὕλη οἰκίον ὁ ἐν ὁ οἰκοδόμος γίγνομαι . ὥσπερ γάρ ὁ ὄψις ἐν ἑαυτοῦ ἔχω ὁ ὁ χρῶμα εἶδος ἄνευ ὁ ὑπόκειμαι αὐτός ὕλη , οὕτως καί ὁ ψυχή ὁ ὁ ἐπιστητός εἶδος · τόπος γάρ εἶδος ὁ ψυχή , ὡς ἐν ὁ περι Ψυχή εἴρω . πῶς δέ ἐκ ὁ οἰκίον καί ὑγίεια ὁ οἰκίον καί ὁ ὑγίεια γίγνομαι σαφηνίζω ἐπάγω ὁ γάρ ἰατρικός καί ὁ οἰκοδομικός ὁ εἶδος ὁ οἰκίον καί ὁ ὑγίεια εἰμί . εἰμί δέ ἐκ ὁ ἰατρικός καί ὁ οἰκοδομικός γίγνομαι , οὗτος δέ εἶδος εἰμί ὁ οἰκίον καί ὁ ὑγίεια οὐδείς γάρ ἄλλος εἰμί ὁ ἰατρικός καί ὁ οἰκοδομικός ἢ ὁ λόγος ὁ ὑγίεια καί ὁ οἰκίον ) , φανερός ὡς γίγνομαι ὁ οἰκίον ἐκ οἰκίον καί ὁ ὑγίεια ἐκ ὑγίεια . εἶπον δέ ὅτι συμβαίνω οἰκίον ἐκ οἰκίον γίγνομαι καί ὑγίεια ἐκ ὑγίεια ὁ ἄνευ ὕλη ὁ ἔχω ὕλη , ὁ μέν οἰκίον καί ὑγίεια ἐκ οἰκίον καί ὑγίεια γίγνομαι ἐπάγω κατασκευαστικός ὁ ὁ γάρ ἰατρικός καί ὁ οἰκοδομικός ὁ εἶδος ὁ οἰκίον καί ὁ ὑγίεια · ὁ δέ ὁ ἄνευ ὕλη ἐπάγω ὁ λέγω δέ οὐσία ἄνευ ὕλη ὁ τίς εἰμί εἰμί , τουτέστιν αὐτός ὁ ὁ οἰκίον καί ὁ ὁ ὑγεία εἶδος . ὁ δέ γένεσις καί κίνησις ὁ μέν νόησις καλέω , ὁ δέ ποίησις . βούλομαι δείκνυμι πῶς τις ὁ αἴτιος οὖον μόνος ὑπό ὁ κινέω γίγνομαι ἀλλά καί ἐκ αὐτόματος , πρότερος διαιρέω ὁ γένεσις εἰς τε ὁ νόησις καί εἰς ὁ ποίησις , καί φημί ὅτι ὁ γένεσις ὁ μέν νόησις καλέω ὁ δέ ποίησις , ὁ μέν οὖν ἀπό ὁ ἀρχή καί ὁ εἶδος νόησις , ὁ δέ ἀπό ὁ τέλος ὁ νόησις ποίησις · οἷος νοέω ὁ οἰκοδόμος ὁ ὁ οἰκίον εἶδος ὅτι εἰμί σκέπασμα τοονδ́ς , καί εἰμί μέλλω ὅδε εἰμί δεῖ τοῖχος γίγνομαι , ἀλλά εἰμί δεῖ γίγνομαι τοῖχος , δεῖ γίγνομαι θεμέλιος , καί εἰμί εἰμί θεμέλιος , δεῖ ὀρύσσω · καί ἄρχω ἐντεῦθεν ὀρύσσω καί ὀρύσσω ποιέω θεμέλιος τοῖχος , εἶτα σκέπασμα . ὁ μέν ἐν ἀπό ὁ ἀρχή ὁ εἶδος ἄχρι ὁ ὀρύσσω γένεσις ἢ κίνησις νόησις καλέω , ὁ δέ ἀπό ὁ ὀρύσσω , ὅς τέλος μέν εἰμί ὁ ωοησις ἀρχή δέ ὁ γένεσις ὁ οἰκίον , ὁ δή ἀπό ὀρύσσω γένεσις ἢ κίνησις ἄχρι ὁ σκέπασμα λέγω ποίησις . καί ὁ ἰατρός ἐννοέω ὁ εἶδος ὁ ὑγίεια ὅτι εἰμί τοδί , καί εἰμί μέλλω εἰμί ὑγίεια δεῖ ὁμαλύνω , ὁ ὁμαλύνω δέ εἰμί ὁ συμμετρία γίγνομαι ὁ ὁ ζῷον ξηρός καί ὑγρός , θερμός καί ψυχρός , οὗτος δέ θερμαίνω , θερμαίνω δέ εἰμί τρῖψις γίγνομαι , οὗτος δέ ὁ τρῖψις ὑπάρχω ἐν ὁ ἰατρός δύναμις · δύναμαι γάρ τρίβω ὁ νοσέω , καί τρίβω · ὁ δέ τρίβω ἕπω ή θερμότης , καί οὗτος ὁ ὁμαλύνω , ὁ δέ ὁμαλότης ὁ ὑγίεια . ὁ μέν οὖν ἀπό ὁ ὑγίεια μέχρι ὁ τρῖψις κίνησις νόησις λέγω , ὁ δέ ἀπό ὁ τρῖψις ἄχρι ὁ ὑγίεια ποίησις . ὁ δέ ὁμοίως δέ καί ὁ ἄλλος ὁ μεταξύ ἕκαστος γίγνομαι οἴομαι ὡς ὁ ὥστε συμβαίνω τρόπος τις ὁ ὑγίεια ἐκ ὑγίεια γίγνομαι ὁ ἄνευ ὕλη ὁ ἔχω ὕλη συντάσσω · καί εἰμί εἄν λέγω ὅτι ὥσπερ ὑγίεια ἐκ ὑγίεια γίγνομαι , οὗτος καί ὁ ὁμαλότης ἐκ ὁ ὁμαλότης ὁ ἐν ὁ Ψυχή ὁ ἰατρός εἰμί καί ὁ θερμότης ἐκ ὁ θερμότης . ὑπάρχω οὖν , ὥσπερ εἴρω , ὁ τρῖψις δύναμις . ἢ οὖον οὗτος λέγω ὅτι ὑπάρχω ὁ τρῖψις δύναμις ὁ ἰατρός , ἀλλά ὅτι ὁ τρῖψις δύναμις ὑγίεια εἰμί . εἰμί γάρ ὁ τρῖψις ἀρχή ὁ ὑγίεια εἰμί καί πρῶτος αἴτιος , δῆλος ὅτι ὁ τρῖψις δύναμις εἰμί ὑγίεια . καί οἴομαι ὅτι ὁ ὑπάρχω δέ ὅδε δύναμις περί τρῖψις εἴρω , ὅτι ὁ τρῖψις δύναμις εἰμί ὑγίεια , ὁ δέ οὗτος δέ ἐπί αὐτός περί ὁ ἰατρός , τουτέστιν ὁ τρῖψις δέ ἐπί ὁ ἰατρός εἰμί , καί δύναμαι αὐτός ποιέω . ὁ τρῖψις οὖν ὁ ποιέω ὁ θερμότης καί ἐκ ὅς ὁ κίνησις καί ὁ ἀρχή ὁ ὑγιαίνω γίγνομαι , ἐάν μέν ἀπό τέχνη ἤτοι ἀπό ὁ τεχνίτης γίγνομαι , οὐ ἀπό αὐτόματος λέγω γίγνομαι ὁ ὑγίεια ὁ ἐκ οὗτος ὁ τρῖψις γίγνομαι , ἀλλά ὁ εἶδος ὁ ὑγίεια ὁ ἐν ὁ Ψυχή ὁ ἰατρός αἴτιος εἰμί οὗτος ὁ ὑγίεια . εἰμί δέ ἀπό αὐτόματος συμβαίνω γίγνομαι ὁ ὑγίεια , ὅσπερ γίγνομαι αἴτιος ὁ ἀπό τέχνη γίγνομαι ὑγίεια , οὗτος γίγνομαι καί ὁ ἐκ αὐτόματος . οἷος εἰμί ὑγίεια ὁ ἀπό ὁ τεχνίτης γίγνομαι ἐκ τρῖψις γίγνομαι , οὗτος ὁ τρῖψις γίγνομαι ποτός καί ἐκ αὐτόματος αἰτία ὑγίεια . ὡς γάρ ὁ ἰατρός τρίβω ὁ κοιλία ὁ νοσέω θερμότης ποιέω καί οὗτος ὁμαλότης ἐκεῖνος ὁ ὑγίεια , οὗτος συμβαίνω καί ὁ νοσέω τρίβω ὁ ἴδιος κοιλία , οὖον χάρις ὁ ποιέω θερμότης ἀλλά κατά Τύχη , οὗτος δέ ὁ τρῖψις ποιέω θερμότης καί οὗτος ὁμαλότης καί οὗτος ὑγίεια . ὥστε ἀντιστρέφω · εἰμί μέν ὁ ὑγίεια ὁ ἐκ τρῖψις γίγνομαι ἐκ αὐτόματος γίγνομαι , καί ὁ τρῖψις ἄρα ἐκ αὐτόματος γίγνομαι , καί ἐάν ὁ τρῖψις ἐκ ιαὐτομάτου καί ὁ ὑγίεια . ἐάν δέ ἀπό αὐτόματος , φημί , γίγνομαι ὁ ὑγίεια , ἀπό οὗτος γίγνομαι , ἤτοι ἀπό ὁ τρῖψις , ὅσπερ γίγνομαι ὁ ποιέω ἀρχή ὁ ποιέω ἀπό τέχνη · τουτέστιν ὅστις τρῖψις καί ὁ ἀπό τέχνη ποιέω τεχνίτης ὁ ὑγίεια ἀρχή γίγνομαι αὐτός καί αἴτιος ὁ ὁ ὑγίεια ποιέω , οὗτος γίγνομαι καί ἐκ αὐτόματος . καί ὁ μέν θερμότης ὁ ἐν ὁ σῶμα ποιέω ὁ τρίβω . οὗτος δέ ὁ ἐν ὁ σῶμα ὑπό ὁ τρῖψις γίγνομαι θερμοος ἢ μέρος εἰμί ὁ γίγνομαι ὑγίεια , ἢ εἰμί μή εἰμί ὁ θερμότης μέρος ὁ ὑγίεια , ἀλλά ἐν ἕπω αὐτός τοιοῦτος τίς οἷος ὁ ὁμαλότης , ὅστις μέρος εἰμί ὁ ὑγίεια . αὐτός δέ ὁ ἕπω ὁ θερμότης καί μέρος εἰμί ὁ ὑγίεια ἢ εὐθύς ἕπω αὐτός , ἢ εἰμί μή εὐθύς , ἀλλά ἐν διά πλείων . ὁ δέ τητάω δέ ἔσχατος ὁ ποιέω τοιοῦτος ἄν εἰμί , ὅτι ὁ τρῖψις ὁ ποιέω ὁ μέρος ὁ ὑγίεια ἔσχατος εἰμί καί ὁ θερμότης καί ὁ ὁμαλότης καί ὁ λοιπός . καί ὥσπερ ὁ θερμότης ἢ ὁ ἕπω αὐτός ( οὗτος γάρ δεῖ προσυπακούω ) μέρος εἰμί ὁ ὑγίεια , οὖον καί ὁ λίθος ὁ οἰκίον καί ὁ χαλκός ὁ ἀνδριάς . ὥστε φανεοͅόν εἰμί ἐκ ὁ εἴρω ὅτι οὐδείς · αἰνέω μή προϋπάρχω τις , ἀλλά πᾶς ὁ γίγνομαι ἐκ τις γίγνομαι . καί ὅτι μέν οὖν μέρος τίς ἀναλογέω ὕλη ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω ὁ γίγνομαι , φανερός . ὅτι δέ καί ὁ ὁ ὁρισμός μέρος τίς λόγος ὕλη ἐπέχω , οὐ ἀφανής · ὁ γάρ γένος ὕλη ἀναλογέω , καί οὗτος δῆλος ἐκ ὁ ὁ χάλκεος κύκλος δύο λέγω ἔχω Ὕλας , ὁ τε χαλκός καί ὁ σχῆμα , ὁ μέν χαλκός ὡς ὁ συναμφότεροι , ὁ δέ σχῆμα ὡς ὁ εἶδος . ἐνέχω δή ὁ χάλκεος κύκλος οὖον μόνος κατά ὁ συναμφότεροι ὁ ὕλη , ἀλλά καί ἐν ὁ λόγος . ἐς ὁ υἱός δέ ὡς ὕλη γίγνομαι ἔνιοι λέγω ὅταν XeY’-Qxai οὐ ἐκεῖνος ἀλλά ἐκείνινος . δείκνυμι ὅτι πᾶς ὁ γίγνομαι ἐκ τις γίγνομαι λέγω ὅτι ἔνιοι , ὅταν λέγω , οὖον λέγω ἐκεῖνος ἐκ ὅς γίγνομαι , ἀλλά ἐκεῖνος μέν ὅλως οὖον λέγω οὐδείς εἰμί μή παρώνυμος , οἷος ὁ ἀνδριάς ὅλως οὖον λέγω λίθος ἀλλά λίθτνος · οὖον γάρ γίγνομαι ὁ λίθος ἀνὸριάς . ὁ γάρ γίγνομαι τίς ἀλλοιόω καί ἐξίστημι ὁ ὅς εἰμί πρότερος γίγνομαι ὅς οὐ εἰμί · ὁ δέ λίθος λίθος πάλιν λίθος μένω ὁ εἶδος δέχομαι ὁ ἀνδριάς , ὥστε οὔτε γίγνομαι ὁ λίθος ἀνδριάς οὔτε λέγω οὗτος ἤτοι οὔτε λέγω οὗτος ἤτοι οὔτε λέγω ἀνδριάς . ὥσπερ ἐν ὁ ἀνδριάς ἐκ ὅς γίγνομαι οὖον λέγω ἐκεῖνος οἷος λίθος , οὕτως οὐδέ ὁ ὑγιαίνω νοσέω · καί οὗτος γάρ ἐκ νοσέω γίγνομαι ὑγιαίνω οὖον λέγω νοσέω . καί τις μέν ὅλως οὖον λέγω ἐκεῖνος , τις δέ λέγω μέν ἐκ ὁ στέρησις τις δ οὖον . καί χρή ὁ σύμπας ῥητός οὕτως ἀκούω , ὅτι Έντα μέν ἐκ ὅς ὡς ὕλη γίγνομαι λέγω οὐ ἐκεῖνος ἀλλά ἐκείνινος , οἷος ὁ ἀνδριάς οὖον λίαν - ἄνθος ἀλλά λίθινος · οὗτος γάρ , λέγω δή ὁ λίθινος , εἰμί δηλωτικός ἐκείνινος . καί ὁ ὑγιαίνω ὁμοίως οὖον λέγω νοσέω . καί τότε δεῖ προς τίθημι ὅτι καί πάλιν τις μέν ὁ εἰμί λέγω μέν ἐκ ὁ στερέω τις δέ οὖον λέγω ἐκ ἐκεῖνος γίγνομαι ἀλλά ἐκ ὁ ὕλη . καίω εἰμί οὗτος προστίθημι , εἰμί ὁ ἐπάγω σαφής , ὁ αἴτιος δέ ὅτι γίγνομαι ἐκ ὁ στέρησις καί ὁ ὑπόκειμαι . καί εἰμί ἄν ὁ λέγω τοιοῦτος · αἴτιος δέ ὁ τις μέν λέγω ἐκ ὅς γίγνομαι τις δέ μή , ὅτι γίγνομαι ἐκ ὁ στέρησις , ὅστις συλλαμβάνω ὁ ὕλη · καί ὅταν μέν ὀνομάζω εἰμί ὁ στέρησις , τίνω λέγω ὅτι γίγνομαι ἐκ ὅδε , ὥσπερ φημί ὅτι ὁ ὑγιαίνω γίγνομαι κάμνω ὑγιής διά ὁ κεῖμαι ὄνομα ὁ στερέω ὁ ὑγίεια , οὗτος δέ εἰμί ὁ νόσος , καί οὖον λέγω ὅτι ὁ ὑγιαίνω ἐκ ἄνθρωπος γίγνομαι , ὅστις ἀναλογέω ὕλη , ἀλλά ἐκ κάμνω , διότι , ὡς εἴρω , κεῖμαι ὄνομα ὁ στερέω . ἐπί ἔνιοι δέ , οἷος ἐπί ὁ ἀνδριάς καί ὁ οἰκίον , διά ὁ μή κεῖμαι ὄνομα ὁ στερέω , ὥσπερ ἐνταῦθα ὁ ὑγιής ἐκ κάμνω λέγω γίγνομαι , οὕτως καί ὁ ἀνδριάς καί ὁ οἰκίον ἐκ ὁ ὁ ἀνδριάς καί ὁ οἰκίον στέρησις γίγνομαι , ἀλλά διά ὁ μή κεῖμαι ὄνομα ὁ στέρησις δοκέω ὅτι ὥσπερ ὁ ὑγιής ἐκ κάμνω γίγνομαι , οὕτως καί ὁ ἀνδριάς καί ὁ οἰκίον ἐκ χαλκός ἢ λίθος · καί διά οὗτος φημί ὅτι ἐκ χαλκός γίγνομαι ὁ ἀνδριάς καί ὁ ἐκ λίθος . καί ἐπεί ὥσπερ ὁ ὑγιαίνω ἐκ κάμνω γίγνομαι , οὕτως καί ὁ Ἀνδρᾶς ἐκ χαλκός ἢ λίθος , οὖον λέγω δέ ὁ ὑγιής ἐκεῖνος ἐκ ὅς γίγνομαι , οἷος οὖον λέγω ὁ ὑγιής νοσέω , οὗτος καί ὁ ἀνδριάς οὖον λέγω λέγω ἢ λίθος , ἀλλά λίθινος ἢ χάλκεος . ὅτι δέ ἀνώνυμος ὁ ἐν ὁ χαλκός στέρησις φανερός . εἰμί γάρ δυνατός ὁρίζω καί εἶπον ὅτι ὅδε ὁ σχῆμα ἔχω στέρησις , οἷος φέρω ἀνδριάς , ἵνα λέγω ὅτι ὁ χαλκός στέρησις ἔχω ἀνδριάς γίγνομαι ἐκ ὁ τοιοῦτος στέρησις , λέγω δή ἐκ μή ἀνδριάς · εἰμί γάρ οὗτος λέγω τις ὅτι ὁ χαλκός στέρησις ἔχω ὁ σχῆμα ὁ ἀνδριάς , πρόχειρον ἐγώ λέγω ὅτι οὖον ὁ ἀνδριάς ἀλλά λέβης ἢ τρίπους ἢ κιβώτιον ἢ ἵππος ἢ ἄλλος τις . ὥστε διά ὁ ἀοριστία ὁ 30 ποῖος σχῆμα ἔχω στέρησις ὁ χαλκός καί διά οὗτος καί ἀνωνυμία ὁ ὁ γάρ ἀόριστος ἀνώνομα ) οὖον φημί ὁ στέρησις ἀλλά ὁ ὕλη . ὁμοιόω ἐπί ὁ ὁ λίθος · οὐδέ οὗτος γάρ ὁ στέρησις ὀνομάζω τυγχάνω , ἵνα λέγω ὅτι ἐκ μή οἰκίον γίγνομαι ὁ οἰκίον . καί οὖον οὗτος φημί ὅτι ὁ οἰκίον ἐκ οὐ οἰκίον οὖον γίγνομαι ( μάχομαι γάρ εἄν λέγω ὁ ἐν ὁ περι φύσις διορίζω · φανερός γάρ ὅτι ἐκ μή οἰκίον γίγνομαι ) , ἀλλά ὅτι οὖον δυνατός λέγω ὡς ἐκ ὁ ἔνειμι ἐν ὁ λίθος στέρησις ὁ οἰκίον . οὖον μόνος γάρ ἐν ὁ λίθος στέρησις οἰκίον εἰμί , ἀλλά καί ἀνδριάς καί ἄλλος μυρίος . εἶπον δέ ὅτι διά ὁ μή κεῖμαι ὄνομα ὁ στερέω ἐκεῖνος μέν ὅλως ἐκ ὅς γίγνομαι οὖον λέγω , οἷος οὖον λέγω λίθος ὁ ἀνδριάς , ἐκ ἐκεῖνος δέ κατά οὗτος , διά ὁ μή κεῖμαι ὄνομα ὁ στερέω ( εἰμί γάρ κεῖμαι οὐ ἄν οὗτος λέγω . ὥσπερ οὐδέ ἐπί ὁ ἄνθρωπος · οὖον γάρ γάρ λέγω ὅτι ἐκ ἄνθρωπος γίγνομαι ὁ ὑγιής ) , καί ἄλλος αἴτιος τίθημι ὁ διά τίς οὖον λέγω ἐκ λίθος γίγνομαι ὁ ἀνδριάς , λέγω ἐπεί οὐδέ ὡς ἐκ ξύλον γίγνομαι ὁ ἀνδριάς καί ὁ ἑξῆς . ὁ δέ λέγω οὗτος εἰμί . ἐάν τις σφόδρα καί ἀκριβῶς ἐπιβλέπω καί ἐφίστημι ὁ ὁ πρᾶγμα φύσις , οὐ ἄν εἶπον ὅτι ἐκ ξύλον γίγνομαι ὁ ἀνδριάς ἢ ἐκ χαλκός , ὅτι ὁ μέν ἐκ τις γίγνομαι ἐκεῖθεν ἐκ ὅς γίγνομαι μεταβάλλω καί ἐξίστημι ὁ ἐν ὅς εἰμί φύσις καί γίγνομαι ἄλλος τίς · ὁ δέ χαλκός ἀνδριάς γίγνομαι πάλιν μένω χαλκός , ὅς οὐ ἄν εἶπον ἐπί ὁ ὕδωρ γίγνομαι ἀήρ · οὐ ἄρα οὔτε γίγνομαι ἐκ χαλκός ἀνδριάς οὔτε λέγω οὗτος ἐπί ὁ ἀνδριάς , λέγω δή ὅτι ἐκ χαλκός γίγνομαι . ἀλλά ὁ μέν λέγω , οἴομαι , τοιοῦτος . ἐν δέ ὁ λέγω ὁ ὅς δέ ὁ στέρησις ἄδηλος καί ἀνώνυμος οἷος ἐν χαλκός | σχῆμα ὁποῖος τοιοῦτος εἰμί · ὅς δέ ὁ στέρησις ἄδηλος καί ἀνώνυμος , ἐπί οὗτος οὖον δοκέω ἐκ ὁ στέρησις γίγνομαι , ὥσπερ ἐκ κάμνω · ἐν γάρ ὁ χαλκός οὐ εἰμί δῆλος ποῖος σχῆμα στέρησις ἔχω . ὁ μέν δή ὁ λέγω ἔννοια τοιοῦτος τις εἄν εἰμί καί οὗτος δή κατά ἐμός δύναμις σαφηνίζω · ἐπιζητέω δέ ἄν τις ποῖος τις χρεία ὁ προσεχῶς δείκνυμι παρέχω . δείκνυμι γάρ ὅτι πᾶς ὁ γίγνομαι ἐκ τις γίγνομαι . τίς οὖν χρεία πρός οὗτος παρέχω ὁ λέγω ὅτι τις μέν λέγω οὐ ἐκεῖνος ἐκ ὅς γίγνομαι ἀλλά ἐκείνινος ; ἢ οὐδείς ἄλλος , ἀλλά ἐπεί δείκνυμι ὅτι πᾶς ὁ γίγνομαι ἔ . τις γίγνομαι , διαρθρόω ἐθέλω καί ὁ πῶς λέγω ὁ γίγνομαι . ἐπεί δέ ὑπό τις γίγνομαι ὁ γίγνομαι · οὗτος δέ λέγω , ὅθεν ὁ ἀρχή ὁ γένεσις εἰμί . προτίθημι δείκνυμι ὅτι ὁ εἶδος καί ὁ τίς εἰμί εἰμί οὖον γίγνομαι , καί σύν-εἶδον ὅτι οὐδείς αὐτός πρᾶγμα οὐδέ δυσχερής εἰς ὁ οὗτος δείκνυμι γίγνομαι , εἰμί πρότερος δείκνυμι ὅτι πᾶς ὁ γίγνομαι ἐκ τις γίγνομαι , καί οὗτος δείκνυμι , νῦν τρέπω εἰς ὁ δεῖξις ὁ ὅτι ὁ εἶδος καί ὁ τίς εἰμί εἰμί οὖον γίγνομαι . καί φημί ἐπεί ὁ γίγνομαι ὑπό τις γίγνομαι ( οὗτος δέ ὑπό ὅς γίγνομαι ὁ γίγνομαι εἰμί ὁ ποιητικός · οὗτος γάρ εἰμί δηλωτικός ὁ ὅθεν ὁ ἀρχή ὁ γένεσις ) , καί ἐκ τις γίγνομαι καί ἵστημι , φημί , ἐκ ὅς γίγνομαι ὁ γίγνομαι μή ὁ στέρησις ἀλλά ὁ ὕλη · ἤδη γάρ ὁρίζω ὅς τρόπος 15 οὗτος λέγω ὅτι ἐκ ὁ στέρησις γίγνομαι , ἀλλά διά ὁ μή κεῖμαι αὐτός ὄνομα λέγω ἐκ ὁ ὕλη ) , ἐπεί οὖν ὁ γίγνομαι ὑπό τε ποιητικός γίγνομαι καί ἐκ ὁ στέρησις ἢ καί ἐκ ὁ ὕλη , καί τίς γίγνομαι , οἷος ἄν - θρωπος ἢ ἵππος ἢ σφαῖρα ὁ κύκλος ἢ ἄλλος τίς . ὥσπερ οὐδέ ὁ χαλκός λέγω γάρ ἐπί οὗτος ) ποιέω , οὕτως οὐδέ ὁ σφαῖρα , οὐ ὅδε ὁ μερικός φανερός γάρ ὅτι οὗτος ποιέω ) , ἀλλά ὁ εἶδος καί ὁ τίς εἰμί εἰμί σφαίρα οὖον ποιέω , ἀλλά τίθημι αὐτός περί ὁ χαλκός · εἰμί δέ καί λέγω σφαῖρα ποιέω , κατά συμβαίνω οὗτος λέγω · διά γάρ ὁ ὁ χάλκεος σφαῖρα ποιέω λέγω σφαῖρα ποιέω , ἀλλά οὐ διά ὁ ὁ εἶδος ὁ σφαῖρα καί ὁ τίς εἰμί ἵημι , ὅς περί ὁ χαλκός τίθημι · αὐτός γάρ οὖον γίγνομαι . ὁ γάρ ὅδε τίς ποιέω , τουτέστι ὁ γάρ ὅδε ὁ μερικός σφαῖρα ποιέω , εἰμί ὁ ἐκ ὑπόκειμαι ὁ χαλκός καί ὁ εἶδος ποιέω ὅδε τίς ἤτοι συντίθημι . ποιέω γάρ ὁ στρογγύλος ἐν ὁ χαλκός , ὁ δέ στρογγύλος ( αὐτός λέγω ὁ στρογγυλότητα ὁ ἐν ὁ κατά ἕκαστος ὁ εἰμί ἔχω ) οὖον ποιέω οὐδέ ὁ εἶδος ὁ σφαῖρα ( εἰμί γάρ ) , ἀλλά οὗτος ὁ εἶδος ὁ σφαῖρα ποιέω ἐν ἄλλος καί περιτίθημι αὐτός ὁ χαλκός . εἰμί δέ λέγω τις καί ὁ εἶδος ποιέω ὁ σφαῖρα ὥσπερ ὁ συντίθημι , ἐπεί πᾶς ὁ γίγνομαι , ὡς δείκνυμι , ἐκ τις γίγνομαι , γίγνομαι καί οὗτος ἐκ ἄλλος ἐκεῖνος ἐκ ἄλλος καί οὗτος εἰς ἤπειρος , ὅσπερ ἀδύνατος . ὥσπερ γάρ ὁ ποιέω ὁ χάλκεος σφαῖρα ἐκ ὅδε ὁ εἰμί ποιέω , οἷος ἐκ χαλκός ὅδε ὁ συντίθημι σφαῖρα ποιέω , οὗτος εἰμί καί ὁ εἶδος καί ὁ τίς εἰμί εἰμί σφαίρα ποιέω , ἐκ ὑπόκειμαι τις ποιέω , καί βαδίζω ὁ γένεσις εἰς ἤπειρος . ὥστε καί ἐκ οὗτος φανερός εἰμί ὅτι οὐδέ ὁ εἶδος , ἢ ὅς τίς χρή κλείς ὁ μορφή ὁ ἐν ὁ αἰσθητός , γίγνομαι , οὐδέ διά γένεσις εἰς ὁ εἰμί ἄγω , ἀλλά ὁ ὕλη ὑπό ὁ ἐν αὐτός φύσις ἀλλοιόω καί γίγνομαι ἄχρονος ἐπιγίγνομαι αὐτός καί ἐν ἄτομος νῦν . οὖον μόνος δέ , φημί , φανερός εἰμί ὅτι ὁ ἐν ὁ αἰσθητός εἶδος οὖον γίγνομαι , ἀλλά οὐδέ εἰμί οὗτος , λέγω δή ὁ ἐν ὁ αἰσθητός εἶδος , ὁ τίς εἰμί εἰμί · ὁ γάρ τίς εἰμί ἵημι καθόλου καί νοητός , οὗτος δέ αἰσθητός καί μερικός , ὅς καί γίγνομαι ἐν ὁ ὕλη ὑπό φύσις ὥσπερ ὁ ἐν ἐγώ εἶδος καί ὁ ἐν ὁ κατά ἕκαστος , ὑπό τέχνη δέ ὡς ὁ χαλκεύς σφαῖρα , ὑπό δύναμις δέ ὡς ὁ ἀρετή · εἶδος γάρ τις καί οὗτος κοσμέω ὁ ψυχή ὡς ὁ εἶδος ὁ ὕλη · ὅσπερ ἀρετή οὖον γίγνομαι , ὥσπερ οὐδέ ὁ σφαῖρα , καί γίγνομαι ἐν ἄλλος , ἤτοι ὁ Ψυχή , ὡς ὁ σφαῖρα ἐν ὁ χαλκός . καί ὁ μέν χάλκεος σφαῖρα ποιέω ἐκ τε ὁ χαλκός καί ὁ εἶδος ὁ σφαῖρα · ποιέω γάρ ὁ σφαῖρα ἐν ὁ χαλκός , καί εἰμί ὅς ποιέω σφέ αἶρα χαλκεύς · ὁ δέ τίς εἰμί εἰμί σφαῖρα ὅλως οὖον ποιέω . εἰμί γάρ εἰμί γένεσις αὐτός , ἐκ τις 35 εἰμί · πᾶς γάρ ὁ γίγνομαι διαιρέω εἰς ὁ ἐκ ὅς γίγνομαι καί εἰς ὁ ὅς γίγνομαι . καί εἴπερ εἰμί σφαῖρα σχῆμα ὁ πάντῃ ἴσος ἀπέχω ὁ κέντρον , οὗτος ὁ σχῆμα ὁ μέν εἰμί ὑπόκειμαι , ἐν ὅς ὁ εἶδος εἰμί , ὅς ποιέω ὁ ποιέω περί αὐτός , ὁ δέ εἰμί εἶδος ἐν ὁ ὑπόκειμαι εἰμί , ὁ δέ ἐκ οὗτος εἰμί ὁ γίγνομαι χαλκεύς σφαῖρα . καί λοιπός συμπεραίνω λέγω φανερός εἰμί ἐκ ὁ εἴρω ὅτι ὁ μέν λέγω ὡς εἶδος ἢ ὡς οὐσία οὖον γίγνομαι , ὁ δέ συντίθημι ὁ ἐκ οὗτος καί ὁ ὕλη γίγνομαι οὗτος γάρ εἶπον ὅτι ὁ κατά οὗτος σύνοδος ) , καί ὅτι ἐν πᾶς ὁ γίγνομαι ·· ὕλη ἔνειμι καί εἰμί ὁ μέν ὡς εἶδος ὁ δέ ὡς ὕλη . πότερος δέ εἰμί τις σφαῖρα παρά ὅδε ἢ οἰκίον παρά ὁ πλίνθος . δείκνυμι ὅτι ὁ εἶδος καί ὁ τίς εἰμί εἰμί οὖον γίγνομαι ἀλλά εἰμί μέν , γίγνομαι δέ περί ὁ ὑπόκειμαι , εἶπον δέ καί ὅτι ὁ εἶδος ἢ ὁ μορφή ὁ ἐν ὁ αἰσθητός οὖον διά γένεσις γίγνομαι ἀλλά ἄχρονος καί ἐν ἄτομος νῦν λέγω δέ εἰμί ὁ εἶδος οὐ ἐνέργεια καί κατά ἑαυτοῦ , ὥσπερ ἐγώ , ἀλλά ὁ ἐπίνοια ) , οὗτος δή δείκνυμι ἐρωτάω πότερος εἰμί τις σφέ αἶρα παρά ὅδε ἢ οἰκίον παρά εἰς πλίνθος αὐτός κατά ἑαυτοῦ καί ἁπλόος ἄνθρωπος παρά ὁ ἄνθρωπος . καί ἐρωτάω ἐπικρίνω λέγω ἢ οὐ ἄν ποτός γίγνομαι ὁ ἐσθίω καί αἰσθητός · συνήθης δέ αὐτός ὁ ὅδε τίς ἐπί ὁ αἰσθητής καί εἰς δεῖξις πίπτω καί ὅλως ἐπί ὁ κατά ἑαυτοῦ δύναμαι εἰμί λαμβάνω . καί ἐν ὁ κατηγορία γάρ εἶπον ὅτι ἐπί μέν ὁ πρῶτος οὐσία , πρῶτος λέγω Σωκράτης καί ἁπλόος ὁ ἄτομος , ἀναμφισβήτητος ὅδε τίς σημαίνω ἕκαστος . οὐ εἄν οὖν , φημί , εἰμί οὕτως εἰμί , τουτέστιν εἰμί χωριστός καί κατά ἑαυτοῦ εἰμί ὁ εἶδος , γίγνομαι ἄν ὅδε τίς , ὥστε καί ἄλλος τις ἀλλοιόω ἐπιγίγνομαι ὁ εἶδος ἄχρονος ὁ ἀλλοιόω · ἀλλά εἴπερ ἄρα μέλλω γίγνομαι ἐν ὁ ὕλη , κατά σύνθεσις ἄν οὗτος γίγνομαι . ὡς γάρ ὁ λίθος αὐτός κατά ἑαυτοῦ εἰμί σύνθεσις ἀλλά οὖον διά γένεσις καί ὅλως ἀλλοίωσις ὁ οἰκίον μέρος γίγνομαι καί οὗτος ἀπεργάζομαι , οὕτως εἴπερ εἰμί καί ὁ εἶδος κατά ἑαυτοῦ , συντίθημι μετά ὁ ὕλη ὁ ἄτομος εἄν ποιέω , ἀλλά οὖον διά γένεσις καί ἀλλοίωσις . καί ἄλλως , ὥσπερ ὅδε ὁ οἶνος καί ὅδε ὁ μέλι κατά ἑαυτοῦ εἰμί ὁ οἰνόμελι ποιέω οὖον δύναμαι καί ἐν ἄλλος εὑρίσκω , οὕτως εἴπερ καί ὁ ἄνθρωπος κατά ἑαυτοῦ εἰμί συντίθημι ὅδε ὁ ὕλη καί ποιέω ὁ Σωκράτης , ἐν ἕτερος ὕλη οὐ ἄν δύναμαι γίγνομαι , ὥστε καί ἕτερος ἄνθρωπος ποιέω , μέχρι ὅς χωρίζω ὁ ὕλη μετά ὅς ὁ Σωκράτης ποιέω . ὅσπερ οὖον συμβαίνω ὁ μή χωριστός ὁ εἶδος λέγω · οὖον γάρ κατά ἑαυτοῦ φημί εἰμί ὁ ἄνθρωπος καί ὁ εἶδος ὁ ἄνθρωπος , ἀλλά ὁ ἐπίνοια οὗτος χωρίζω ἐκ ὁ πολύς , ἐν ὁ μερικός δέ ὁ τοιόσδε φύσις ὁ εἰμί δίδωμι . εἰμί μέν οὖν εἰμί , φημί , ὁ εἶδος κατά ἑαυτοῦ , οὐ εἄν γίγνομαι ὅδε τίς · ἀλλά ὁ μέν εἶδος τοιόσδε τίς σημαίνω , τουτέστι ποιός τίς σημαίνω , οὐ ἁπλόος δέ ποιός , ἀλλά περί οὐσία ὁ ποιός ἀφορίζω , ἤτοι οὐσία τις ποιότης ἔχω , καί οὗτος διαφέρω ὁ ὕλη ὅτι ἐκεῖνος ἄποιος εἰμί . ἀλλά τοιόσδε μέν ὁ εἶδος σημαίνω , ὅδε δέ τίς καί ὁρίζω καί κατά ἑαυτοῦ δύναμαι εἰμί οὐ εἰμί , ἀλλά ὁ ποιέω καί γεννάω ἐκ ὅδε ὁ εἶδος ποιέω καί γεννάω τοιόσδε , ἤτοι ὁ ἐκ ὕλη καί εἶδος . καί ὅταν γεννάω , εἰμί ὅδε τοιόσδε , τουτέστι σύνθετος οὐσία ἐκ ὕλη καί εἶδος . οὗτος δέ ὁ ὅδε εἰμί τοιόσδε εἰμί ὁ Καλλίας ἢ ὁ Σωκράτης · ὥσπερ γάρ ὁ σφαῖρα ὁ χαλκεύς ὅδε ἐκ ὕλη καί εἶδος εἰμί , οὗτος καί ὁ ἄνθρωπος ὅδε καί ὅλως ὁ ζῷον ἐκ ὕλη εἰμί καί εἶδος . οὗτος μέν οὖν ὁ εἶδος ὁ ἔνυλος ποιέω περί ὁ ὕλη , καί ὅταν ποιέω ἢ γεννάω , εἰμί · εἶδος δέ αὐτός κατά ἑαυτοῦ καί χωριστός οὐ εἰμί . Φανερός ἄρα ἐκ ὁ εἴρω ὅτι ὁ αἰτιάομαι ὁ εἶδος ὡς ποιητικός ὁ ὅδε καί δίδωμι αὐτός ὕπαρξις διά οὗτος οὐδείς εἰμί χρήσιμος πρός ὁ γένεση καί ὁ ποιέω ὁ ἄτομος οὐσία · οὐδέ ἄγω ἄν κατά ἑαυτοῦ οὐσία διά ὁ ὡς εἴρω ὁ ὅδε ποιέω . φανερός γάρ εἰμί ἐπί τίνω , οἷος ἐπί ἐγώ καί ὁ κατά μέρος ἄνθρωπος , ὅτι ὁ γεννάω ἐγώ πατήρ οἷος ἐγώ εἰμί ἐκ ὕλη καί εἶδος , ἀλλά οὖον χωριστός εἶδος . εἰμί δέ εἰμί ὁ εἶδος αἴτιος γένεσις , ἐσθίω ὁ πατήρ ἐγώ μή εἰμί γίγνομαι ἐγώ . οὖον πάντῃ δέ οἷος ἐγώ εἰμί ὁ πατήρ ἐγώ , ἀλλά ὁ μέν εἶδος ὁ αὐτός , ὁ δέ ἀριθμός οὐκέτι . καί ἁπλόος ἐπί ὁ φυσικός οἷος ὁ γεννάω , τοιοῦτος καί ὁ γεννάω • ἄνθρωπος γάρ ἐκ ἄνθρωπος γεννάω καί ἵππος ἐκ ἵππος , εἰμί μή τίς παρά φύσις γίγνομαι , ὥσπερ ἵππος οὖον διόλου ἵππος γεννάω · ἵππος μέν γάρ γεννάω ἵππος θῆλυς συνδυάζω , ἀλλά καί ἡμίονος ὄνος σύνειμι . ἀλλά καί οὗτος , φημί , ὁ ἵππος καί ὁ ὄνος κατά τίς κοινός ὁ ἡμίονος γεννάω · ὡς γάρ ὁ Σωκράτης μετά ὁ Ξανθίππη κατά κοινός τίς ὁ ἄνθρωπος γεννάω ὁ αὐτός παῖς , οὗτος καί ὁ ἵππος μετά ὁ ὄνος κατά κοινός τίς ὁ ἡμίονος γεννάω · ἀλλά διά ὁ μή ὀνομάζω ὁ ἐγγύτερος γένος , τουτέστι ὁ κοινός κατά ὅς ὁ ἡμίονος γεννάω , οὖον φαίνω οὗτος , εἰμί δέ ἄν , φημί , ἴσως ὁ κοινός οἷος ἡμίονος . ὥστε δῆλος ὅτι οὖον δεῖ ὡς παράδειγμα εἶδος κατασκευάζω · μάλιστα γάρ ἄν ἐν οὗτος ἐπιζητέω , τουτέστιν ὁ ἐνέργεια ὁ εἶδος μάλιστα ἐν ὁ αἰσθητός φαίνω εἄν καί ἄτομος · οὗτος γάρ μάλιστα οὐσία . οὖον φαίνω δέ οὐδείς περί ὁ γένεσις αὐτός ἐνεργέω , ἀλλά ἱκανός εἰμί ὁ γεννάω ποιέω ὁ γεννάω μηδείς παράδειγμα φροντίζω · μήτε δέ εἰς παράδειγμα ἀφοράω ὁ γεννάω γεννάω ὁ γεννάω , καί εἰμί αἴτιος ὁ γεννάω προσεχής ὁ εἶδος ὁ εἰμί ἐν ὁ ὕλη · αὐτός γάρ εἰμί διά μέσος ὁ φύσις ὁ ὁ εἶδος παρέχω ὁ εἰμί ἐν ὁ ὕλη , ἀλλά οὖον ὁ εἶδος καί ὁ παράδειγμα . καί εἰμί ὁ ὑπό ὁ γεννάω ἐν ὁ σάρξ καί ὀστέον καί νεῦρον εἶδος γίγνομαι ὁ Καλλίας καί ὁ Σωκράτης ὁ μέν εἶδος ὁ αὐτός , ὁ δέ ἀριθμός ἕτερος · ἕτερος γάρ ὁ ἕκαστος ὕλη · ὅς δέ ὁ ὕλη ἕτερος , καί αὐτός ἕτερος ὁ ἀριθμός . ἀπορέω δέ ἄν τις διά τίς ὁ μέν γίγνομαι καί τέχνη καί ἀπό αὐτόματος . ἐπεί πολύς ὁ εἰμί γίγνομαι καί ἀπό τέχνη καί ἀπό αὐτόματος , ὥσπερ εἴρω ἐπί ὁ ὑγίεια , τις δέ ἀπό τέχνη μέν γίγνομαι ὡς ὁ οἰκίον , ἀπό αὐτόματος δέ οὐδαμῶς οὐδέποτε γάρ ἀπό αὐτόματος μηδείς κινέω συντίθημι ὁ λίθος καί γίγνομαι οἰκίον ) , ζητέω διά τίς οὗτος γίγνομαι . καί εἶπον λέγω ὁ αἴτιος ὁ οὗτος οὗτος γίγνομαι , ὅτι ὁ μέν , φημί , ὁ ὕλη ὁ ἄρχω ὁ γένεσις , τουτέστιν ὁ ὡς ἀρχή καί 466 αἰτία ὑπόκειμαι ἐν ὁ ποιέω ἤτοι ἐν ὁ ποιέω καί γίγνομαι τίς ὁ ἀπό τέχνη , ἐν ὅς ὕλη ὑπάρχω τίς μέρος ὁ πρᾶγμα ( εἶπον γάρ καί πρότερος ὅτι ὁ θερμότης ὁ ἐν ὁ σῶμα ἢ ὑγίεια εἰμί ἢ ἕπω αὐτός μέρος τίς ὁ ὑγεία ) , ὁ ὕλη δή ὁ ὑπόκειμαι ἐν ὁ γίγνομαι τίς ὁ ἀπό τέχνη ὁ μέν τοιοῦτος εἰμί ὡς δύναμαι κινέω καί ὑπό ἑαυτοῦ ὡς ἄν κινέω καί ὑπό ὁ τεχνίτης , ὁ δέ οὖον , ἀλλά εἰμί ἀδύνατος κινέω ὑπό ἑαυτοῦ ὡς ὑπό τέχνη κινέω · οὗτος εἰμί ὁ αἴτιος ὁ ὁ μέν γίγνομαι καί ἐκ αὐτόματος ὁ δέ μή . ἐπεί δέ πᾶς φυσικός τις κίνησις ἔχω φέρω γάρ ὁ λίθος κάτω καί ὁ πῦρ ἄνω ) , λέγω ὅτι ὥσπερ καί ὁ ζῷον πολύς ὁ μέν κατά τόπος κίνησις κινέω , ὡδί δέ κινέω , οἷος φέρω εἶπον ὀρχέομαι , οὖον δύναμαι , οὗτος καί ὁ λίθος καί ὁ ξύλον κάτω μέν κινέω δύναμαι φυσικός , ὡδί δέ ὥστε ἀποτελέω οἰκίον οὐδαμῶς , εἰμί μή ὑπό ὁ οἰκοδόμος , καί ὁ πῦρ ἄνω μέν κινέω ὑπό ἑαυτοῦ δύναμαι , ὡδί δέ ὥστε ὁ χαλκός ἐκπυρόω οὐδαμῶς , εἰμί μή ὑπό ὁ χάλκεος . διά οὗτος ἐν ὁ αἴτιος ὁ μέν , οἷος οἰκίον καί πλοῖον καί ὁ τοιοῦτος , οὐ εἰμί ἄνευ ὁ ἔχω ὁ τέχνη , ὁ δέ , ὥσπερ ὁ ὑγίεια , εἰμί . εἶτα διαρθρέω ὁ λόγος λέγω ὅτι ὁ καί ὑπό ἑαυτοῦ δύναμαι κινέω οὖον μόνος ὑπό ὁ ἔχω ὁ τέχνη κινέω , ἀλλά καί κινέω ὑπό ὁ τοιοῦτος ὁ οὐ ἔχω ὁ τέχνη . τρῖψις γάρ , ὡς πολλάκις εἴρω , καί ὑπό ὁ τεχνίτης γίγνομαι καί ὑπό ὁ ὁ τέχνη μή ἔχω . ἢ οὖν κινέω ὑπό ὁ ὁ τέχνη μή ἔχω , ἢ ἐκ μέρος , τουτέστιν ὑπό ἑαυτοῦ · ἐπεί γάρ δύναμαι κινέω καί ὑπό ἑαυτοῦ , ποτέ μέν ὑπό ὁ τεχνίτης κινέω , ποτέ δέ καί ὑπό ὁ ὁ τέχνη μή ἔχω , ποτέ δέ καί ὑπό ἑαυτοῦ . Δῆλος δέ ἐκ ὁ εἴρω καί ὅτι πᾶς τρόπος τις γίγνομαι ἐκ ὁμώνυμος . δείκνυμι διά πλείων ὅτι οὖον μόνος ὁ ἄνθρωπος ἐκ ἄνθρωπος γίγνομαι ἀλλά καί ὁ οἰκίον ἐκ οἰκίον ὁ γάρ τέχνη , κατά ὅς ὁ οἰκίον γίγνομαι , οὐδείς ἄλλος εἰμί ἀλλά ἢ ὁ ὁ οἰκίον εἶδος ) , ὁμοίως καί ὁ ὑγίεια ἐκ ὑγίεια , λέγω ὅτι ἐκ ὁ εἴρω δῆλος εἰμί ὡς πᾶς τρόπος τις ἐκ ὁμώνυμος ἤτοι συνώνυμος γίγνομαι , εἰμί μή κατά συμβεβηκός τίς γίγνομαι . ἐκεῖνος γάρ ὁ κατά συμβαίνω γίγνομαι οὐ ἐκ συνώνυμος φημί τις εἰμί , οἷος κατά ἑαυτοῦ γίγνομαι ὁ οἰκίον κατά συμβαίνω γίγνομαι ὅδε μέν βλαβερός ᾳδίς δέ ἡδύς . ὁ δή βλαβερός καί ὁ ἡδύς ἕ φημί ἐκ συνώνυμος βλαβερός καί ἡδύς γίγνομαι · οὖον γάρ εἰμί τέχνη τις αὐτός καί εἶδος . πᾶς οὖν , φημί , τρόπος τις ἐκ συνώνυμος γίγνομαι . ὁ δέ τρόπος τις καί μετά ὀλίγος ὁ ἢ ἐκ μέρος ὁμώνυμος πρόσκειμαι διά ὁ ἀπό τέχνη . οὖον γάρ | οὕτως ἐκ οἰκίον ἐνέργεια εἰμί οἰκίον γίγνομαι , ὥσπερ ὁ ἄνθρωπος ἐκ ἄνθρωπος . εἰμί ἐν ὁ οἰκίον τρόπος τις ἐκ συνώνυμος , ἢ ἐκ μέρος συνώνυμος , τουτέστι τρόπος μέν τις ἐκ συνώνυμος ( ὁ γάρ λόγος ὁ οἰκίον κατηγορέω καί κατά ὅδε ὁ οἰκίον ) , τρόπος δέ τις οὐ ἐκ συνώνυμος · οὖον γάρ ὑφίστημι ὁ οἰκίον ἐκ ὅς γίγνομαι · διό τρόπος τις αὖθις οὐ ἐκ συνώνυμος . εἶπον δέ ὅτι ὁ οἰκίον ἐκ οἰκίον , ἐπεί ὑπό τέχνη ἀλλά οὐ ἐκ οἰκίον ὁ οἰκίον γίγνομαι , ὁ αἴτιος ὁ πῶς οὗτος λέγω ἐπάγω εἶπον ὁ γάρ ἄρα τέχνη ὁ εἶδος , τουτέστιν ὁ τέχνη , ὑπό ὅς ὁ οἰκίον γίγνομαι , οὐ εἰμί ἄλλος τίς ἀλλά ἢ οἰκίον · ὁ γάρ εἶδος ὁ οἰκίον ὁ ἐν ὁ Ψυχή ἄυλος εἰμί ὁ οἰκοδόμος εἰμί ὁ τέχνη , ὡς ἐν ὁ Γ ὁ περι ὁ Ψυχή δείκνυμι . ὁ δέ ἢ ἐκ μέρος συνώνυμος ἢ ἔχω τίς μέρος τοιοῦτος ἔχω ὁ ἔννοια · ὁ γάρ θερμός , ἐκ ὅς γίγνομαι ὁ ὑγίεια , ἢ μέρος τίς ὁ ὑγίεια εἰμί ἢ ἔχω μέρος αὐτός . αὐτός δέ λίαν ἐναργής ὁ λέγω τίθημι παράδειγμα , εἶπον ὁ γάρ αἴτιος ὁ ποιέω πρῶτος κατά ἑαυτοῦ μέρος . ὁ θερμότης γάρ ὁ διά ὁ κίνησις καί τρῖψις ἐκτός γίγνομαι θερμότης ἐν ὁ σῶμα ποιέω · οὗτος δέ ὁ ἐν ὁ σῶμα γίγνομαι θερμότης εἰμί ὁ ὑγίεια ἢ μέρος ὑγίεια . ἢ καλός εἰμί λέγω ὅτι ἀκολουθέω αὐτός ὁ θερμότης μέρος ὁ ὑγίεια , ἢ οὖον μέρος αὐτός ὁ ὑγίεια ἀκολουθέω , ἀλλά ἀκολουθέω ὁ θερμότης αὐτός ὁ ὑγίεια . καί εἰμί ὁ συναγωγή ὁ λόγος τοιοῦτος · ὁ θερμότης ἢ αὐτός ὁ ὑγίεια εἰμί , ὁ εἴπερ οὐ εἰμί , ἀλλά οὖν ἀκολουθέω αὐτός μέρος τίς ὁ ὑγίεια ὁ αὐτός ὁ ὑγίεια . καί ὁ μέν ὁ λέγω Μένων διάνοια οὗτος ἄν εἰμί , καθίστημι δέ ἄν ὁ λέξις ὧδε · πᾶς γίγνομαι ἐκ ὁμώνυμος , ὅταν μή κατά συμβαίνω γίγνομαι · εἶτα ἐπάγω ὥσπερ ὁ φύσις καί ὁ ἑξῆς . εἶπον δέ ὅτι ὁ ἐν ὁ κινέω θερμότης ὁ ὑγίεια εἰμί ἢ μέρος ὑγίεια ἢ ἀκολουθέω αὐτός μέρος ὑγίεια ἢ αὐτός ὁ ὑγίεια , ἐπάγω ὁ αἴτιος ὁ πῶς λέγω ὁ ἐν ὁ κινέω θερμότης ποιέω ὁ ὑγίεια εἶπον διό καί λέγω ποιέω , ὅτι ἐκεῖνος ποιέω , τουτέστι διά οὗτος λέγω ποιέω ὁ τρῖψις ἢ ὁ ἐν ὁ τρίβω θερμότης ὑγίεια , ὅτι ἐκεῖνος , ὅσπερ ποιέω ὁ τρῖψις , ποιέω ὁ ὑγίεια · εἰμί δέ ὅς ποιέω ὁ τρῖψις ὁ ἐν ὁ σῶμα θερμότης , ὅστις θερμότης ἀκολουθέω ἢ συμβαίνω ὁ ὑγίεια . οὗτος γάρ χρή ὁ λέξις ἀκούω διό καί λέγω ποιέω , ὅτι ἐκεῖνος ποιέω ὁ ὑγίεια . τίς δέ εἰμί ἐκεῖνος ὁ ὁ ὑγίεια ποιέω ; ὁ θερμότης , ὅς , ἤτοι ὁ θερμότης , ἀκολουθέω καί συμβαίνω ὁ ὑγίεια . καί ὥσπερ ἐν ὁ συλλογισμός ἀρχή καί αἴτιος εἰμί ὁ ὅρος ( οὗτος γάρ δηλόω | διά ὁ οὐσία καί τίς εἰμί ) , αἴτιος δέ εἰμί ὁ συμπέρασμα ( ἐκ γάρ ὁ ὁράω γίγνομαι ὁ ἀποδείκνυμι ) , οὗτος καί ἐπί ὁ ἀπό τέχνη αἴτιος εἰμί ὁ γένεσις ἀυτέω . ὁμοίως ἐσθίω οὗτος ἔχω ὁ ἀπό φύσις · ὁ μέν γάρ σπέρμα ποιέω ὥσπερ ὁ τεχνίτης · ὥσπερ γάρ ἐκεῖνος ἐν ἑαυτοῦ ἔχω ὁ εἶδος ὁ οἰκίον ἢ ἄλλος τις ὅς εἰμί ποιητής , οὗτος καί ὁ σπέρμα ἔχω ἐν ἑαυτοῦ δύναμις ὁ εἶδος . ἀπό ὅς δέ ὁ σπέρμα , εἰμί πως ὁμώνυμος , τουτέστι συνώνυμος , ὁ γίγνομαι , ἐάν μή πήρωμα εἰμί , ὡς ἐπί ὁ ἡμίονος · οὖον γάρ εἰμί ὁ ἵππος , ἀπό ὅς ὁ σπέρμα ὁ ὁ ἡμίονος ποιέω , συνώνυμος ὁ ἡμίονος . καί τίς λέγω συνώνυμος ; ὅλως γάρ οὐδέ ὁ ὄνομα αὐτός μεταλαμβάνω · οὖον γάρ λέγω ὁ ἡμίονος ἵππος . ὅτι δέ πήρωμα εἰμί ὁ ἡμίονος δῆλος ἐκ ὁ μή γίγνομαι ἡμίονος ἐκ ἡμίονος · εἰμί γάρ μή εἰμί πήρωμα ἀλλά τίς ὁ φύσις συνίστημι , γεννάω ἄν . εἶπον δέ ὅτι ἀπό ὅς ὁ σπέρμα εἰμί ὁμώνυμος πως εἰμί ὁ οἶος ὁ σπέρμα γίγνομαι , τις ἕνεκα ὁ πως προστίθημι ἐπάγω οὖον γάρ πᾶς οὗτος δεῖ ζητέω ὡς ἐκ ἄνθρωπος ἄνθρωπος · καί γάρ γυνή ἐκ ἀνήρ , ὡς ἄν εἰμί λέγω ὅτι οὖον χρή ἐπί πᾶς ὁ συνώνυμος ζητέω · ἰδού γάρ γυνή ἐκ ἀνήρ γίγνομαι , καί ὅμως οὖον λέγω ὁ γυνή ἀνήρ . ὥστε καλῶς πρόσκειμαι ὁ πῶς διά ὁ τις μέν συνωνυμέω ὁ ἐκ ὅς γίγνομαι τις δέ μή . καί οἴομαι ὡς καί ἀνωτέρω , ὅτε λέγω ὅτι δῆλος ἐκ ὁ εἴρω ὅτι τρόπος τις πᾶς γίγνομαι ἐκ ὁμώνυμος ἢ μέρος ὁμόνομος , διά οὗτος προστίθημι οὗτος , λέγω δή ὁ τρόπος τις καί ὁ ἐκ μέρος · ὡς μέν γάρ ἄνθρωπος ὅς τε ἀνήρ καί ὁ γυνή συνώνυμος εἰμί , ὡς δέ ἀνήρ καί γυνή οὖον συνώνυμος · ὥστε ἐκ μέρος συνωνυμέω . ὁ δέ ἐκ ἀνήρ ἀνήρ οὐ ἐκ μέρος ἀλλά ὁλόκληρος · καί γάρ καί ὡς ἄνθρωπος καί ὡς ἀνήρ συνώνυμος εἰμί . καί περιέργως δή ἀνωτέρω οὗτος ἐξηγέομαι , καί δεῖ ἐκεῖνος ὥσπερ ὁ ὅδε λέγω ἐκδέχομαι . ἀλλά οὗτος μέν οὕτως ἴσως λέγω , ὁ δέ λέξις ὑπερβατός ἀναγνωστέον οὕτως · εἰμί γάρ ὁ ἑξῆς καί ὑπό ὅς ὁ σπέρμα , εἰμί πως ὁμώνυμος , ἐάν μή πήρωμα ἀεί διό ἡμίονος οὐ ἐκ ἡμίονος · εἶτα οὖον γάρ πᾶς οὗτος δεῖ ζητέω , ὡς ἐκ ἄνθρωπος ἄνθρωπος · καί γάρ γυνή ἐκ ἀνήρ . εἶπον δέ περί ὁ ἀπό τέχνη ἐκ αὐτόματος γίγνομαι λέγω καί περί ὁ ἀπό φύσις , καί φημί ὅσος δέ ἀπό αὐτόματος ὥσπερ ἐκεῖ γίγνομαι , ὁ ὅσος ἀντί ὁ ἐκεῖνος εἶπον . καί εἰμί ἄν ὅς λέγω τοιοῦτος · ἐκεῖνος ὁ ἀπό φύσις λέγω ἐκ αὐτόματος γίγνομαι , ὅσος ὁ ὕλη οὖον μόνος ὑπό ὁ ποιέω σπέρμα ἀλλά καί ὑπό ἑαυτοῦ δύναμαι κινέω ὁ κίνησις ὅς ὁ σάρμα κινέω . γίγνομαι γάρ βοτάνη καί ἐκ σπέρμα καί Χωρὶς σπέρμα διά ὁ δύναμαι κινέω ὁ ὁ βοτάνη ὕλη ὁ κίνησις ὅς ὁ σπέρμα κινέω . ὅσος δέ μή δύναμαι ὁ ὕλη καί ὑπό ἑαυτοῦ κινέω ὥσπερ ἐπί ἄνθρωπος , οὗτος ἀδύνατος γίγνομαι ἄλλως πως , ἀλλά γίγνομαι ἐκ αὐτός ὁ γεννάω αὐτός καί οὐ ἐκ αὐτόματος . ἐν τῆ λέγω δέ ὁ ὅσος δέ ἀπό αὐτόματος ὥσπερ ἐκεῖ , ὁ ὥσπερ ἐκεῖ ἀντί ὁ ὥσπερ ἐν ὁ ἀπό τέχνη . οὖον μόνος δέ περί ὁ οὐσία ὁ λόγος δηλόω ὁ μή γίγνομαι ὁ εἶδος , ἀλλά περί πᾶς ὁμοίως . δείκνυμι ὅτι ὁ ὁ οὐσία εἶδος ὅς εἶδος οὖον γίγνομαι , ἀλλά γίγνομαι περί τίς ὑπόκειμαι , λέγω δή ὁ ὕλη , λέγω ὡς οὖον μόνος ὁ δείκνυμι λόγος ὁ οὐσιώδης εἶδος ἤτοι ὁ οὐσία δείκνυμι μή γίγνομαι , ἀλλά καί εἰς λοιπάς κατηγορία , ποσός ποιός καί ὁ λοιπός . ὥσπερ γάρ ὁ χαλκεύς σφαῖρα γίγνομαι ἀλλά οὖον ὁ εἶδος ὁ σφαῖρα , οὗτος καί λευκός ξύλον ἢ δίπηχυς γίγνομαι , ἀλλά οὖον λευκότης ἢ ποσότης . καί ὅδε μέν ὁ χαλκός γίγνομαι ἐκ ὑπόκειμαι τις , οἶος σοαατος , ὁ δέ εἰμί καί ὁ τίς εἰμί εἰμί Χάλκος οὖον γίγνομαι . ἀλλά εἰμί μήτε ὁ οὐσία μήτε ὁ ποιός μήτε ὁ ἀπό σός γίγνομαι , τίς εἄν διαφέρω οὗτος ὁ οὐσία ; ἢ ὅτι ἐπί μέν ὁ οὐσία ἀναγκαῖος προυπάρχω ἕτερος οὐσία · οἷος ὁ Ἀλέξανδρος , οὐσία εἰμί , προϋπάρχω ὁ πατήρ αὐτός · ἐπί δέ ὁ λευκός οὐ ἀναγκαῖος προυπάρχω λευκός , ἵνα ἐκ ἐκεῖνος γίγνομαι , ἀλλά δύναμις μόνος · ὁ γάρ μή λευκός ξύλον δύναμις εἰμί λευκός . ἐπεί δέ ὁ ὁρισμός λόγος εἰμί , πᾶς δέ λόγος ἔχω μέρος . Δύη τις ζητέω θαυμαστός καί ὁ αὐτός ὅς ἀγχίνοια ἐπάξιος . εἰμί δέ ὁ δύο ὁ πρῶτος τοιοῦτος · ἐπεί πᾶς λόγος μέρος ἔχω , ὡς δέ ὁ λόγος ἅπας καί ὁ ὁρισμός πρός ὁ ὁριστός ἅπας ἔχω , οὗτος καί ὁ ὁ ὁρισμός μέρος πρός ὁ μέρος ὅς ὁριστός , πότερος δεῖ ὁ ὁ μέρος λόγος ἤτοι αὐτός ὁ μέρος ὁ γάρ λόγος ὁ μέρος αὐτός ὁ μέρος εἰμί ) ἐν-ὑπάρχω ἐν ὁ ὁ ὅλος λόγος , ὡς εἰμί τυγχάνω τοιοῦτος ὁ ὁ ἄνθρωπος ὁρισμός ζῷον πεζός δίπους χείρ ἔχω καί κεφαλή , ὁ οὖον ; καί ὁ αἴτιος ὁ πῶς ἄν οὗτος ἀπορέω τις ἢ ζητέω ἐπάγω εἶπον ἐπί ἔνιοι μέν γάρ φαίνω ἔνειμι , ἐπί ἔνιοι δέ οὖον . εἰμί δέ οὗτος , ἀξίως ὁ περί οὗτος ζήτησις ποιέω καί λέγω ἐπί τίνω μέν εἰμί , ἐπί τίνω δέ ἕ . ὁ μέν γάρ κύκλος , φημί , ὁ λόγος οὐ ἔχω ὁ ὁ τμῆμα λόγος ἤτοι ὁ τμῆμα οὖον γάρ φημί ὅτι κύκλος εἰμί σχῆμα ἐπίπεδος ὑπό γραμμή εἷς περιέχω καί ὁ ἑξῆς ὁ ὁρισμός , ἔχω δύο τμῆμα ) , ὁ δέ ὁ συλλαβή ἔχω ὁ λόγος ὁ στοιχεῖον ( φημί γάρ ὅτι συλλαβή εἰμί σύλληψις σύμφωνος μετά φωνήεις ἢ φωνήεις , ὥστε ἔνειμι ὁ μέρος ὁ συλλαβή ἐν ὁ λόγος αὐτός ) , καί διαιρέω ὁ κύκλος εἰς ὁ τμῆμα ὥσπερ καί ὁ συλλαβή εἰς ὁ στοιχεῖον · εἰμί δέ διαιρέω ὁμοίως , διά τίς ἐπί ἐκεῖνος μέν οὐ εἰμί , ἐπί δέ οὗτος εἰμί ; οὗτος εἶπον πρίν ἢ ὁ λύσις ἐπιφέρω τίθημι καί ὁ ἄλλος ἀπορία καί οὕτως αὐτός λύω , καί φημί · πότερος ὁ μέρος πρότερος ὁ ὅλος ἢ οὖον ; εἰμί μέν οὖν πρότερος ὁ μέρος ὁ ὅλος , εἰμί δέ ὁ ὀρθός γωνία μέρος ὁ ὀξύς μικρός γάρ ὀρθός ὁ ὀξύς ) καί ὁ δάκτυλος ὁ ζῷον , εἰμί δή ὁ μέρος ὁ ὅλος πρότερος εἰμί , πρότερος ἄν εἰμί ὁ ὀξύς ὁ ὀρθός καί ὁ δάκτυλος ὁ ἄνθρωπος . οὕτως εἶπον εὐθύς λύω ὁ προσεχῶς εἴρω ἀπορία , λέγω οὐ δοκέω δέ ὁ μέρος πρότερος εἰμί ὁ ὅλος . καί ὁ αἴτιος σύντομος τίθημι εἶπον ὁ λόγος γάρ λέγω ἐκ ἐκεῖνος , τουτέστιν ἐν ὁ ὁρισμός ὁ μέρος λαμβάνω ὁ ὅλος , ὁ δέ ἐν ὁρισμός τις λαμβάνω πρότερος εἰμί ὅς ὁριστός · εἰμί δέ οὗτος , πρότερος ἄρα ὁ ὅλος ὁ μέρος . ὅτι δέ εἰς ὁ ὁ μέρος ὁρισμός ὁ ὅλος παραλαμβάνω , δῆλος · φημί γάρ ὁρίζω ὁ ὀξύς γωνία ὅτι ὀξύς γωνία εἰμί ὁ μικρός ὀρθός , ὥστε λαμβάνω ὁ ὀρθός ἐν ὁ ὁ ὀξύς λόγος . καί πάλιν δάκτυλος εἰμί μέρος ἄνθρωπος τοονδ́ς . λύω δέ οὗτος ὁ ἀπορία καί ἄλλως , λέγω καί ὁ εἰμί ἄνευ ἀλλήλων πρότερος . ὁ δέ λέγω εἰμί ὡς εἰμί λέγω ὅς ἐκ οὗτος πάλιν πιστεύω ἄν τις ὅτι πρότερος εἰμί ὁ ὅλος ὁ μέρος , ὡς συναναιρέω αὐτός · ὁ μέρος γάρ μή εἰμί ὁ ὅλος εἰμί , εἰμί καί κολοβός , ὁ ὅλος δέ μή εἰμί ὁ μέρος εἰμί οὖον δύνατος οὕτως ἐν ὁ δύο ἀπορία τίθημι καί σύντομος αὐτός λύω λύω δέ αὐτός μετά ὀλίγος καί διά ἄλλος πολύς ) ἐπανατρέχω ἐπί ὁ πρότερος ὁ λέγω ὅτι διά τίς ἐπί τις μέν ὁ ὁ μέρος λόγ·οι ἤτοι ὁ μέρος ἐν-ὑπάρχω ὁ ὁ ὅλος λόγος , ὥσπερ ἐπί ὁ συλλαβή λέγω , ἐπί τις δέ οὖον , ὡς ἐπί ὁ κύκλος , οὖον γάρ εἰμί ἐν ὁ λόγος αὐτός ὁ τμῆμα . καί λύω αὐτός πολυειδῶς . ἀλλά πρό ὁ ὁ λέγω κτάομαι μέρος σαφήνεια καλῶς ἄν ἔχω ἐγώ διά βραχύς ὑπομιμνήσκω ὁ ὅλος σκοπός ὁ λύσις , διά ὅς εἄν ὁ ἀπορία λύω διεξοδικός . εἰμί δέ οὗτος · φημί γάρ ὅτι ὁ μέρος ὅσος μέν ὑλικός καί ὕλη λόγος ἐπέχω , ὥσπερ ὀστέον καί νεῦρον , οὗτος ὁ λόγος ἤτοι αὐτός ὁ μέρος οὖον λαμβάνω ἐν ὁ ὁ εἶδος λόγος · ὅσος δέ ὁ μέρος οὐ ὑλικός εἰμί ἀλλά ὁ εἶδος , οἷος ὁ πεζός ὁ δίπους ( οὗτος γάρ οὐ ἔνυλος ὡς χείρ καί πούς ) , οὗτος δή λέγω ὁ ὁ εἶδος μέρος λαμβάνω ἐν ὁ ὁ ὅλος λόγος . ὥστε ἀπό ὁ ὁμωνυμία ὁ μέρος ὁ ἀπορία ἐμφύω · μέρος γάρ ὁ μέν εἰμί ὡς ὕλη ὁ δ ὡς εἶδος . καί οὗτος μέν προερέω μέτριος πρός ὁ εἰς ὁ μέλλω ὑπό αὐτός λέγω εὐπαρακολουθητοτέρους ἐγώ γίγνομαι . αὐτός δέ μέλλω ὁ ἀπορία λύω διαίρεσις ποιέω ὁ μέρος , καί λέγω ὅτι ὁ μέρος πολλαχῶς λέγω , εἷς μέν τρόπος ὁ μετρέω ὁ ὅλος ὡς ὁ τρεῖς ἀριθμός ὁ ἐννέα · καταμετρέω γάρ ὁ ἐννέα . ἀλλά οὗτος μέν , φημί , ὁ ὁ ὅλος καταμετρέω μέρος ἀφίημι . ἐκ ὅς δέ ὁ οὐσία εἰμί μέρος , λέγω οὐσία ὁ εἶδος , περί οὗτος σκεπτέος . καί λέγω ὁ ὁ οὐσία σημαίνω , ἵνα δείκνυμι ὅτι ὥσπερ οὐσία λέγω καί ὁ εἶδος , οὐσία δέ καί ὁ ὕλη , καί ἔτι μᾶλλον ὁ ἐκ ὕλη καί εἶδος , οὕτως καί ὁ μέρος ὁ μέν εἰμί ὁ εἶδος ὁ δέ ὁ ὕλη καί ὁ ὅλος οὗτος ὑλικός . ὁ μέν δή ὁ εἶδος μέρος , ὥσπερ εἴρω , λαμβάνω ἐν ὁ ὁ ὅλος ἤτοι ὁ εἶδος λόγος , ὁ δέ ὑλικός οὐδαμῶς . εἰμί οὖν εἰμί , φημί , ὁ μέν ὕλη ὁ δέ εἶδος ὁ δέ ἐκ οὗτος , ἐκ ὕλη δηλαδή καί εἶδος , καί ὁ οὐσία ὅς τε ὕλη καί ὁ εἶδος καί ὁ ἐκ οὗτος , εἰμί μέν οὖς καί ὁ ὕλη μέρος τις λέγω , εἰμί δέ ὡς ὅς . ὁ μέν γάρ σύνθετος λέγω μέρος , ὁ δέ εἶδος οὖον λέγω . ἀλλά μέρος λέγω καί εἰμί ὁ εἶδος ἐκ ὅς ὁ λόγος εἰμί αὐτός · οὗτος δέ εἰμί ὁ γένος καί ὁ διαφορά . εἶπον δέ ὅτι ὁ ὕλη τις μέν λέγω μέρος , τις δέ οὖον , τίθημι παράδειγμα λέγω οἷος ὁ σάρξ ὁ μέν κοιλότης οὐ εἰμί μέρος , καίτοι εἰμί ὕλη αὐτός καί φύω γίγνομαι ἐν αὐτός , οὐ εἰμί δέ μέρος αὐτός ὅτι οὐ ὁρίζω ἐστώ ὁ ὅς ὑπόκειμαι ὁ κοιλότης · κοῖλος γάρ καί ἐν λίθος καί ἐν ξύλον καί ἐν χαλκός καί ὅλως ἐν ἅπας ἢ ὁ πλεῖστος σῶμα θεωρέω . ὁ δέ σιμότης εἰμί μέρος ὁ σάρξ · σιμότης γάρ ἐκτός σάρξ εὑρίσκω ἀμήχανος · πᾶς γάρ σιμός ἐν σάρξ μόνος ὁ ἵημι ἔχω καί ἐπί οὗτος τυγχάνω εἰμί μέρος ὁ σιμότης ὁ σάρξ . καί πάλιν ὁ μέν αἰσθητής ὅδε καί μερικός ἀνδριάς εἰμί μέρος ὁ χαλκός , ὁ δ ὡς εἶδος λέγω ἀνδριάς οὐ εἰμί . εἶπον δέ καί ὁ εἶδος ὅς ἀνδριάς ἀνδριάς , καί ὁ χάλκεος οὗτος καί μερικός ἀνδριάς εἶπον δή καί αὐτός ἀνδριάς , ἐπειδή τις ἴσως μέλλω λέγω ὅτι ὁ μέν ὁ ἀνδριάς εἶδος λέγω ἀνδριάς ἵστημι , ὁ δέ συντίθημι καί μερικός διά τίς ἀνδριάς φημί ἀλλά οὖον χαλκός ; πρός οὗτος ἀπαντάω λέγω ὅτι λεκτέος γάρ ὁ εἰμί δίδωμι καί ὅς εἰμί δίδωμι ἔχω ἕκαστος , ὁ δέ ὑλικός οὐδέποτε κατά ἑαυτοῦ λεκτέος . καί εἰμί εἄν ὁ λέγω ἴσος ὁ ἐπεί ὁ πρᾶγμα ἀπό ὁ εἶδος χαρακτηρίζω ἀλλά οὐ ἀπό ὁ ὕλη , λεκτέος ἐπί πᾶς ὁ εἶδος καί ὅς εἶδος οὗτος λέγω , εἰμί μέν ἀνδριάς ἀνδριάς , εἰμί δέ τρίπους τρίπους , καί ἐπί ὁ ἄλλος ὁμοίως , ἀλλά οὖον ὁ ὕλη , οὐδέ ἀπό οὗτος ὀνομάζω αὐτός χρή . εἰμί γάρ εἰμί ὁ χαλκός ἐκ ὕδωρ , οὐ ὕδωρ αὐτός λέγω Δίκαιος , ὦ ἀπό ὁ εἶδος αὐτός χαλκός . εἶπον δέ ὅτι ὁ ὕλη ποτέ μέν μέρος γίγνομαι τις ποτέ δέ οὖον , καί μεταξύ λύω ὁ δύναμαι φέρω ὅς ἐκτίθημι ἀπορία , λέγω ὁ αἴτιος ὁ πῶς μέν ἐπί ὁ συλλαβή ἐν ὁ λόγος αὐτός λαμβάνω ὁ στοιχεῖον , ἐπί δέ ὁ κύκλος ὁ τμῆμα οὐδαμῶς , καί φημί ὅτι ἐπί μέν ὁ συλλαβή λαμβάνω ὁ στοιχεῖον διά ὁ μέρος εἰμί ὁ κατά ὁ λόγος εἶδος αὐτός , ὥσπερ καί ὁ ζῷον πεζός δίπους μέρος εἰμί ἀνθρώπειος εἶδος , ὁ δέ ὁ εἶδος μέρος ἐκ ἀνάγκη ἐν ὁ ὁρισμός αὐτός παραλαμβάνω · εἰμί δή ὁ μέρος ὁ εἶδος ἐκ ἀνάγκη ἐν ὁ λόγος αὐτός λαμβάνω , ὁ δέ στοιχεῖον μέρος εἰμί ὁ κατά ὁ λόγος εἶδος ὁ συλλαβή , εὔλογος , μᾶλλον δέ ἀναγκαῖος ἐν ὁ λόγος αὐτός τυγχάνω ὄνιον . ὁ δέ τμῆμα ὁ κύκλος οὐ εἰμί μέρος ὁ εἶδος ὁ κύκλος , ἀλλά ὁ σχῆμα ὁ ἐπίπεδος ὁ περιέχω ὑπό εἷς γραμμή , ὁ πᾶς ὁ ἀπό ὁ κέντρον εὐθύς πρός ὁ περιφέρεια πίπτω ἴσος εἰμί ἀλλήλων . οὐ εἰμί δή ὁ τμῆμα μέρος ὁ εἶδος ὁ κύκλος ἀλλά ὕλη , ὡς ὁ χαλκός ἀνδριάς , καί διά οὗτος οὖον λαμβάνω ἐν ὁ λόγος αὐτός . ἀλλά πῶς ὁ τμῆμα ὑλικός εἰμί , ὁ δέ στοιχεῖον ὁ συλλαβή οὐδαμῶς ; ἢ ὅτι ὁ μέν στοιχεῖον οὐ ἀποσυλάω ὁ διάνοια ἀπό αἰσθητής τίνω στοιχεῖον καί παρά ἑαυτοῦ ἔχω , ὁ δέ τμῆμα δῆλος ὡς ἀπό αἰσθητής τίνω τμῆμα χωρίζω ἐν ἑαυτοῦ ἔχω . ἀλλά εἴπερ αὐτός ὁ ὕλη χωρίζω , δῆλος ὡς οὐ εἰμί ὕλη οὐδέ ὅλως ὡς ὕλη ὁ κύκλος ὑπόκειμαι . ἢ καί οὕτως ὑλικός εἰμί · ὁ μέν γάρ εἶδος ἰός κύκλος καί ἁπλόος πᾶς εἶδος αὐτός κατά ἑαυτοῦ ἀμερής καί ἀσώματος εἰμί , εἰμί καί συνδιϊστάω ὁ ἐν ὅς εἰμί ὕλη καί ἐν διάστασις διά αὐτός γίγνομαι · ὁ μέν δή εἶδος ἀδιάστατος πάντῃ πάντως καί ἀμερής τυγχάνω , ὁ δέ τμ·ήματα ἄν ἐκ ὁ αἰσθητής χωρίζω , ἀλλά ἐν διάστημα τίς νοέω ὑπό περιφέρεια καί εὐθύς περιέχω , ὁ δέ διάστημα οὐ ἄλλος ἀλλά ἢ ὁ ὕλη εἰμί · ἐπί δέ ὁ στοιχεῖον οὐδείς διάστασις ἐννοέω ἔξεστι . ὅμως , φημί , εἰμί καί μέρος ὡς ὕλη ὁ τμῆμα εἰμί ὁ κύκλος , ἀλλά ἐγγύτερος εἰμί ὁ εἶδος καί μᾶλλον αὐτός πλησιάζω ἤ2 ὁ χαλκός , ὅταν ὁ στρογγυλότης ὁ τμῆμα ἢ καί ὁ κύκλος ἐν χαλκός γίγνομαι . ὁ γάρ διάστημα ὁ ἐν ὁ χαλκός τμῆμα εἰμί οὖον αὐτός εἰμί ὁ ἐν ὁ χωρίζω νοέω , ὥστε ὁ χωρίζω τμῆμα μᾶλλον ἐγγίζω ὁ εἶδος ἤ2 ὁ ἀχώριστος καί ἐν ὕλη τις καί ὑπόκειμαι εἰμί . ὅτι δέ ὁ διάστασις τις ἔχω ὡς ὕλη εἰμί καί ἐπί οὗτος ἐν ὁ ὁρισμός ὁ εἶδος οὖον λαμβάνω , πιστόω οὗτος καί ἐκ ὁ συλλαβή λέγω ὅτι οὐδέ πᾶς ὁ στοιχεῖον μέρος εἰμί ὁ κατά ὁ λόγος καί ὁ εἶδος συλλαβή · οὖον γάρ καί ὁ κήρινος στοιχεῖον ἢ ὁ διά ὅς μέλανος ἐν ὁ χάρτης ἐγγράφω , διά ὁ καί οὗτος διάστασις ἔχω καί μέρος γίγνομαι ὁ συλλαβή ὡς ὕλη , ὥσπερ ὁ χαλκός ὅς ἀνδριάς . εἶπον δέ οἷος ὅδε ὁ κήρινος ἐπάγω ἢ ὁ ἐν ὁ ἀήρ . ἐπεί γάρ ὁ φωνή ἢ πλῆξις εἰμί ἀήρ ἢ πλήσσω ἀήρ , δῆλος ὅτι , ὅταν λέγω , συσχηματίζω ὁ ἀήρ ὁ λέγω καί τρόπος τις βῆτα καί γάμμα καί ἄλφα καί ὁ λοιπάς γίγνομαι . ἀλλά περί μέν ὁ ὅπως ὁ ἀήρ συσχηματίζω ὁ μένω εἴρω ἀκριβής ἐν ὁ B λόγος ὁ περι Ψυχή πραγματεία , ὅτε καί αὐτός ἐκεῖσε περί φωνή λέγω . καί γάρ ὁ γραμμή οὐ εἰμί διαιρέω εἰς ὁ ἥμισυς φθείρω , ἢ ἄνθρωπος εἰς ὁ ὀστέον καί νεῦρον καί σάρξ , διά οὗτος καί εἰμί ἐκ οὗτος . εἶπον ὅτι ὁ τμῆμα οὖον λαμβάνω εἰς ὁ ὁ κύκλος λόγος οὐδέ ὁ χαλκός εἰς ὁ ὁ ἀνδριάς , ὅτι ὡς ὕλη εἰμί , ἀλλά ἐκεῖνος δεῖ εἰς ὁ ὁ εἶδος λόγος λαμβάνω ἐκ ὅς ὁ εἶδος εἰμί , οὐ εἰμί δέ ὁ ὡς εἶδος κύκλος ἐκ ὁ τμῆμα , οὐδέ ὁ ἀνδριάς , αὐτός δή λέγω ὁ ὁ ἀνδριάς εἶδος , ἐκ ὁ χαλκός , ὁμοίως δέ οὐδέ ὁ τίς εἰμί ἵημι ἄνθρωπος ἐκ ὁ σάρξ καί ὀστέον οὐδέ γραμμή εἰμί ἐκ ὁ ἥμισυς , ἐπεί μέλλω τις πρός οὗτος ἐνίστημι καί λέγω , ὡς εἰμί μή εἰμί ὁ γραμμή ἐκ ὁ τμῆμα καί ὁ ἄνθρωπος ἐκ σάρξ καί νεῦρον καί ὀστέον , πῶς διαιρέω ὁ γραμμή εἰς ὁ ἥμισυς καί ὁ ἄνθρωπος εἰς ὀστέον καί νεῦρον φθείρω , ὥστε δηλονότι καί ὁ ἄνθρωπος ἐκ σάρξ εἰμί καί νεῦρον καί ὁ γραμμή ἐκ ὁ ἥμισυς καί ἁπλόος πᾶς ἐκ ὁ εἰς ὁ διαιρέω · εἰμί δέ οὗτος , καί λαμβάνω ἄρα εἰς ὁ ὁρισμός αὐτός · πρός δή οὗτος ἀπαντάω λέγω , οὖον γάρ εἰμί διαιρέω ὁ ἄνθρωπος καί ὁ γραμμή , ὁ μέν εἰς ὁ ἥμισυς ὁ δέ εἰς σάρξ καί ὀστέον , καί φθείρω , ἤδη καί ἐκ οὗτος εἰμί οὕτως ὡς εἰμί ὁ οὐσία καί ὁ εἶδος μέρος , ἀλλά ὡς ἐκ ὕλη , τουτέστιν ὑλικός μέρος εἰμί καί οὖον ὁ εἶδος . καί ὅς μέν σύνθετος ὁ ἐκ ὕλη καί εἶδος εἰμί μέρος , ὁ δέ εἶδος , ὅς εἰμί ὁ λόγος καί ὁ ὁρισμός , ἐκ εἰμί . εἰμί μέν γάρ εἰμί ὁ λόγος ὁ συντίθημι , εἰκός εἰμί λαμβάνω καί οὗτος εἰς ὁ ὁρισμός αὐτός · ἐπεί δέ ὁ εἶδος εἰμί , πῶς ἄν λαμβάνω οὗτος ; καί ἐπί οὗτος εἰμί μέν ὁ συντίθημι κατά συμβαίνω ὁρίζω τις κύριος γάρ ὁ εἶδος εἰμί ὁ ὁρισμός , ὁ δέ συντίθημι , ὡς δείκνυμι προέρχομαι , οὐ εἰμί ) , ἔνειμι ἐν ὁ λόγος ὁ συντίθημι ὁ ὁ τοιοῦτος , χείρ φημί καί ὀστέον καί ὁ τοιοῦτος , λόγος , τουτέστιν αὐτός ὁ μέρος λαμβάνω ἐν ὁ ὁ συντίθημι λόγος . ὁ δέ , ἤτοι ἐν ὁ λόγος ὁ μή συντίθημι ἤτοι ὁ εἶδος , οὐ ὑπάρχω ὁ τοιοῦτος , ἐάν μή εἰμί ὁ λόγος , ἐν ὅς οὗτος μέλλω ἔνειμι , ὁ σύνθετος . καί εἰμί ὡς ἐκ οὗτος ὁ σύνθετος ὡς ἐκ ἀρχή καί φθείρω εἰς αὐτός , ὁ δέ ἁπλόος , αὐτός δή ὁ εἶδος , | οὔτε εἰμί ἐκ οὗτος ὡς ἐκ ἀρχή οὔτε φθείρω εἰς αὐτός · καί διά οὗτος οὖον φοβέω ὁ ἀπορία ὁ λέγω ὅτι εἰμί μή εἰμί ἐκ αὐτός , πῶς εἰς αὐτός διαιρέω καί φθείρω ; οὖον γάρ ὁ εἶδος εἰς αὐτός διαιρέω ἀλλά ὁ συντίθημι . εἶπον δέ ὅτι ἔνιοι μέν φθείρω εἰς αὐτός ἔνιοι δέ οὐδαμῶς , λέγω τίς μέν ὁ φθείρω εἰς αὐτός καί τίς μή , ὅτι ὅσος μέν οὖν συλλαμβάνω ὁ εἶδος καί ὁ ὕλη εἰμί , τουτέστιν ὅσος μέν ἐκ ὕλη καί εἶδος εἰμί , οἷος ὁ σιμός ( οὗτος γάρ οὐδέ ὁ λόγος ὁ ὕλη χωρίζω δυνατός ) ἢ ὁ χάλκεος κύκλος καί γάρ οὗτος συλλαμβάνω εἰμί ὁ ὕλη ) , οὗτος φθείρω εἰς αὐτός καί μέρος αὐτός εἰμί ὁ ὕλη · ὅσος δέ οὖον συλλαμβάνω ὁ ὕλη , ἄνευ δέ ὕλη εἰμί , ὡς ὁ εἶδος , ὅς δή καί μόνος ὁ λόγος εἰμί ὁ γάρ συντίθημι , τίθημι ὡς δείκνυμι , λόγος οὐ εἰμί ) , οὗτος δή ὁ εἶδος οὔτε μέρος εἰμί οὗτος , ὁ ὀστέον δηλονότι καί ὁ σάρξ , οὔτε φθείρω εἰς αὐτός , ἢ ὅλως ἢ οὔτοι οὗτος γε . ὅλως μέν οὖν οὖον φθείρω ὁ ἄνθρωπος ἐγώ φθείρω , ὅτι μετά ὁ ἐμός φθορά ἐκεῖνος πάλιν εἰμί · ἀλλά ἐπεί ἐγώ ὑπό ἐκεῖνος εἰμί καί μέρος εἰμί αὐτός τυγχάνω , ἐγώ φθείρω φθείρω κατά συμβαίνω ἐκεῖνος . ὥστε ὁ συντίθημι οὗτος ὁ ὡς ὕλη εἰμί μέρος καί ἀρχή , ὁ δέ εἶδος οὔτε μέρος οὔτε ἀρχή . καί διά ὁ εἰμί ὁ συντίθημι οὗτος μέρος φθείρω πάλιν ὁ σύνθετος εἰς αὐτός , ὁ μέν πήλινος ἀνδριάς εἰς πηλός καί ὁ χαλκεύς σφαῖρα εἰς χαλκός καί ὁ Καλλίας εἰς σάρξ καί ὀστέον καί ὁ κύκλος εἰς ὁ τμῆμα · εἰμί γάρ ἐν ὁ τμῆμα ὅσπερ ἐν αὐτός συλλαμβάνω ὡς ὕλη , οὗτος δέ εἰμί ὅς νοσέω , ὥσπερ εἴρω , ὑπό εὐθύς καί περιφέρεια περιέχω . εἶπον δέ ὅτι καί ὁ κύκλος φθείρω εἰς χαλκός , ἐπεί κύκλος λέγω καί ὁ μερικός καί σύνθετος , λέγω δέ κύκλος καί ὁ ὁ κύκλος εἶδος , αὐτός δέ ὡς δείκνυμι οὔτε γίγνομαι οὔτε φθείρω , ἐπάγω ὁμώνυμος γάρ λέγω ὁ κύκλος ὅς τε ἁπλόος καί ὁ κατά ἕκαστος , δύναμις λέγω ὅτι εἶπον ὡς ὁ κύκλος φθείρω , οὖον δεῖ ταράσσω καί κύκλος φθείρω ὑπολαμβάνω ἐγώ λέγω ὁ καθόλου καί ὁ εἶδος , ἀλλά ὁ μερικός . ἐπί μέν γάρ ὁ κατά ἕκαστος ἄνθρωπος , ἐπεί κεῖμαι αὐτός σύν ὁ κοινός ὄνομα ὁ ἄνθρωπος καί ἴδιος ὄνομα οἷος ὁ Καλλίας , ὁ Μίκαλλος , ἕ φημί ὅτι φθείρω ἄνθρωπος ἀλλά ὅτι Καλλίας ἢ Μίκαλλος · ἐπί δέ ὁ κύκλος , ἐπεί οὐ τίθημι αὐτός ὄνομα ἀλλά καί ὁ καθόλου καί ὅδε ὁ μερικός κύκλος λέγω , ἐπί οὗτος φημί ὅτι φθείρω ὁ κύκλος · Κλος · εἰμί δέ ὁ χάλκεος κύκλος ἱμάτιον φέρω εἶπον καλέω , οὐ εἄν λέγω ὅτι ὁ κύκλος φθείρω ἀλλά ὅτι ὁ ἱμάτιον , ὥσπερ οὐδέ ἄνθρωπος φημί φθείρω ἀλλά Καλλίας ἢ Μίκαλλος ἔρομαι μέν οὖν καί νῦν ἀληθής , ὅμως δέ ἔτι σαφής εἶπον ἐπαναλαμβάνω . διαρθρόω καί ὁ ἕτερος ἀπορία ὁ λέγω πότερος ὁ μέρος εἰμί πρότερος ἢ ὁ ὅλος . λέγω δή ὅτι ὅσος μέν μέρος εἰμί ὁ εἶδος , ὥσπερ ὁ ζῷον καί ὁ πεζός καί ὁ δίπους ὁ ἄνθρωπος , οὗτος πρότερος ὁ ἄνθρωπος · ὅσος δέ οὐ εἰμί ὅς εἶδος ἀλλά ὅς συναμφότεροι , ὡς ὁ νεῦρον καί ὁ ὀστέον , ὕστερος · σάρξ γάρ καί ὀστέον ὁ ὅλος ἤτοι ὁ ἀπλόος ἄνθρωπος ὕστερος . καί διά οὗτος οὐ εἰμί ὁ ὀξύς γωνία πρότερος ὁ ὀρθός , ὅτι οὖον διαιρέω ὁ λόγος ὁ ὀρθός εἰς ὁ λόγος ὁ ὀξύς ὥσπερ ὁ ὁ ἄνθρωπος εἰς ὁ ὁ πεζός καί δίπους , ἀλλά μᾶλλον ὁ λόγος ὁ ὀξύς διαιρέω εἰς ὁ ὀρθός · ὁ γάρ ὁρίζω ὁ ὀξύς χράω ὁ ὀρθός · ὀξύς γάρ εἰμί ὁ μικρός ὀρθός . ὁμοίως δέ καί ὁ κύκλος καί ὁ ἡμικύκλιον ἔχω . ὁ γάρ ὁρίζω ὁ ἡμικύκλιον ὁ κύκλος αὐτός ὁρίζω · ἡμικύκλιον γάρ εἰμί σχῆμα ὁ περιέχω ὑπό τε ὁ διάμετρος καί κύκλος περιφέρεια . ὡσαύτως καί ὁ δάκτυλος ὁ ὅλος · δάκτυλος γάρ εἰμί ὁ τοονδ́ς ὁ ἄνθρωπος μέρος . ἐπεί οὖν ὁ μέν μέρος ὁρίζω ὑπό ὁ ὅλος , οὗτος δέ οὖον διά ὁ μέρος , εἰμί ἄρα ὁ ὅλος πρότερος ὁ μέρος · ὁ γάρ ὁριστός ὕστερος ὁ διά ὅς ὁρίζω . ἐπί δέ ὁ εἶδος ἔμπαλιν ἔχω · ἐπεί γάρ αὐτός διά ὁ μέρος ὁρίζω , ὁ μέρος δέ διά ἐκεῖνος οὐδαμῶς , ὕστερος ὁ ὅλος ἤτοι ὁ εἶδος ὁ οἰκέω μέρος . ὥστε ὅσος ὁ μέρος ὡς ὕλη , οὗτος ὕστερος ὁ ὅλος · ὅσος δέ ὡς ὁ λόγος καί ὁ οὐσία ὁ κατά ὁ λόγος , τουτέστι ὁ εἶδος , οὗτος πρότερος ὅς ὅλος . ἐπεί δέ ὁ ὁ ζῷον ψυχή οὗτος γάρ οὐσία ὁ ἐμψυχόω ) 20 ὁ κατά ὁ λόγος οὐσία καί ὁ εἶδος καί ὁ τίς εἰμί εἰμί ὁ τοιόσδε σῶμα . ἔτι ὁ περί ὁ ὅλος καί μέρος διαρθρόω καί φημί ἐπεί ὁ ὁ ζῷον ψυχή εἰμί ὁ εἶδος αὐτός ( ἐντελέχεια γάρ εἰμί φυσικός ὀργανικός σῶμα δύναμις ζωή ἔχω , ὡς ἐν ὁ Β ὁ περι Ψυχή εἴρω ) , καί κατά ὁ ψυχή εἰδοποιέω ὁ ζῷον , καί οὗτος εἰμί ὁ κατά ὁ λόγος οὐσία καί ὁ εἶδος ὁ τοιόσδε σῶμα · ὡς γάρ ὁ σχῆμα ὁ ἀνδριάς ἐν ὕλη εἰμί ὁ χαλκός , οὗτος καί ὁ ψυχή ὁ ζῷον ἐν ὁ τοιόσδε σῶμα ὡς εἶδος ἐν ὕλη εἰμί . εἶπον δέ ὅτι ὁ ψυχή ὁ εἶδος εἰμί ὁ ζῷον , κατασκευάζω οὗτος ἐκ ὁ μέρος ὁ ζῷον , λέγω ἕκαστος γοῦν ὁ μέρος , ἐάν ὁρίζω καλῶς ὁ μέρος , οὐ ἄνευ ὁ ἔργον ὁρίζω εἰμί γάρ τις καλῶς ὁρίζω ὁ χείρ ὁ ἄνθρωπος , οὐ ἄνευ ὁ ἔργον ὁρίζω · ὁ δέ ἔργον αὐτός ἄνευ αἴσθησις καί Ψυχή οὐ ὑπάρχω αὐτός . εἰμί δή ὁ χείρ ἐν ὁ ὁ οἰκέω ἔργον ἀποτελέω εἰδοποιέω , οὗτος δέ ἄνευ αἴσθησις καί Ψυχή ἀδύνατος εἰμί αὐτός ὑπάρχω , καί φανερός ὅτι εἶδος ὁ χείρ ὁ αἴσθησις ἢ ὁ ἀπό ὁ Ψυχή χορηγέω αὐτός δύναμις πρός ὁ ὁ οἰκέω ἔργον ἀποτελέω φανερός ὅτι καί ὁ ζῷον ὁ κατά ὁ λόγος οὐσία καί ὁ εἶδος ὁ ψυχή εἰμί . ἐπεί οὖν , ὡς εἴρω , ὁ ὁ ζῷον ψυχή ὁ εἶδος εἰμί αὐτός , ὁ οὗτος μέρος ἢ πᾶς ἤ , ὅσπερ καί ἀληθής , εἰμί μή πᾶς ἀλλά ἐν ἔνιοι πρότερος ὁ σύνολος εἰμί ζῷον · ὁ μέν γάρ θρεπτικός καί ὀρεκτικός ὁ συναμφότεροι , ὁ δέ θεωρέω οὖον ὁ συναμφότεροι . ἀκριβής δέ περί οὗτος εἴρω ἐν ὁ περι Ψυχή . ἢ ὁ ἢ ἔνιοι πρόσκειμαι διά ὁ ἐξισάζω · ὁ μέν γάρ λογικός καί θνητός δῆλος ὡς πρότερος εἰμί ὁ ἄνθρωπος ( ἐπί πλέω γάρ εἰμί αὐτός ) , ὁ δέ νόος καί ἐπιστήμη δεκτικός οὐκέτι , ἀλλά ἐξισάζω , καί ἐπί οὗτος οὖον πρότερος · εἰμί τίς γάρ ἄνθρωπος , νόος καί ἐπιστήμη δεκτικός , καί εἰμί τίς νόος καί ἐπιστήμη δεκτικός , οὗτος ἄνθρωπος . ὡς δέ ἐπί ὁ ζῷον ἔχω , οὕτως καί ἐπί ὁ ἄλλος · οὗτος γάρ δηλωτικός εἰμί ὁ καί κατά ἕκαστος δή ὁμοίως . καί ὁ μέν ὁ εἶδος ὁ ζῷον μόρον πρότερος , ὁ δέ σῶμα καί ὁ μόριον αὐτός ὕστερος οὗτος ὁ οὐσία , τουτέστι ὁ εἶδος . καί διαιρέω εἰς ὁ σῶμα καί ὁ μόριον αὐτός ὡς εἰς ὕλη ὁ σύνολον , ἀλλά οὐ ὁ οὐσία καί ὁ εἶδος διαιρέω εἰς ὁ ὁ σῶμα μέρος · καί εἰμί ὁ τοιοῦτος μόριον ὁ σύνθετος · οὗτος γάρ λέγω σύνολον . ὁ δέ συντίθημι τρόπος μέν τις πρότερος εἰμί ὁ μέρος , τρόπος δέ τις ὕστερος . ὅς μέν γάρ ὁ μόριον χωρίζω οὖον δύναμαι ἵημι , ὁ δέ μόριον τις ἄνευ , εἰμί καί μή πᾶς , δύναμαι εἰμί , εἰμί πρότερος ὁ ὅλος ὁ μέρος · ὅς δέ πάλιν ὁ ἐκ τίνω σύγκειμαι ὕστερον εἰμί ὁ συντίθημι αὐτός , σύγκειμαι δέ ὁ ὅλος ἐκ ὁ μέρος , ὕστερον εἰμί ὁ μέρος . εἶπον δέ ὅτι ὁ μέρος χωρίζω οὖον δύναμαι εἰμί , ὁ αἴτιος ὁ πῶς οὖον δύναμαι ἵημι ἐπάγω εἶπον οὐδέ γάρ ὁ πάντως ἔχω δάκτυλος ζῷον , ἴσος λέγω ὁ χωρίζω ὁ δάκτυλος ὁ ζῷον ὡς μέν σῶμα δύναμαι εἰμί , ὡς δέ δάκτυλος οὐδαμῶς . οὖον γάρ ὡς τυγχάνω ἔχω ὁ δάκτυλος λέγω δάκτυλος , ἀλλά ὁ ὁ ἔργον ὁ δάκτυλος ποιέω , ὥστε ὁ θνῄσκω δάκτυλος ὁμώνυμος λέγω δάκτυλος , κύριος δέ οὐδαμῶς . καί ἔνιοι μέν ὁ ὁ ὅλος μόριον χωρίζω δύναμαι ὁ ὅλος ἄνευ ἐκεῖνος εἰμί , ἔνιοι δέ χωρίζω εὐθύς συναναιρέω ὁ ὅλος , ὅσος εἰμί κύριος καί ἐν ὅς πρῶτος εἰμί ὁ λόγος καί ὁ οὐσία , τουτέστιν ὁ ψυχή · ὁ ψυχή γάρ ὁ ζῷον εἰμί ὁ εἶδος . εἴτε ἐν εἰμί ὁ καρδία ἀρχή ὁ ζῷον καί ἐν οὗτος πρῶτος εἰμί ὁ ψυχή , ὡς οὗτος δοκέω , εἴτε ὁ ἐγκέφαλος , ὡς Ἱπποκράτης καί Πλάτων , ἅμα ὁ χωρίζω ὁ ὅλος φθείρω αὐτός . εἶπον δέ οἷος εἰμί οὗτος καρδία ἢ ἐγκέφαλος ἐπάγω διαφέρω γάρ οὐδείς πότερος τουτέστι πότερος ὁ καρδία εἰμί ἐν ὅς τυγχάνω εἰμί ὁ ψυχή εἴτε ὁ ἐγκέφαλος οὐδείς διαφέρω πρός ὁ λέγω · δῆλος γάρ ὡς ὁποῖος εἄν εἰμί ἐκ οὗτος συμφθείρω ὁ ὅλος , ἀλλά ὅτι μέν ὁ ἐμός ὁλότης ἐν ἐγώ τυγχάνω οὖον σός καί οὐ εἰμί ἐκτός καί Χωρὶς ὁ ἐμέω μόριον . δῆλος . ἐπεί δέ ἐγώ καί λάτος καί Κάλλιππος καί ἁπλόος ὁ κατά μέρος μέρος εἰμί ὁ καθόλου ἄνθρωπος , ἐκεῖ - Μύκονος δέ ὅλος τίς εἰμί , ἀρά γε ἐν ἐγώ εἰμί ὡς ὁ ἐμός ὁλότης ἐν ὁ ἐμέω μέρος , ἢ χωριστός καί κατά ἑαυτοῦ ; ἤ φημί ὅτι ὁ δέ καθόλου ἄνθρωπος καί ἵππος καί ὁ οὕτως , τουτέστι καί ἁπλόος ὁ καθόλου , ἐπί ὁ κατά ἕκαστος ἤτοι ἐν ὁ κατά ἕκαστος εἰς , καθόλου δέ οὐσία καί εἶδος αὐτός κατά ἑαυτοῦ καί Χωρὶς ὁ κτάομαι μέρος οὐ εἰμί , ἀλλά ὥσπερ ὁ Σωκράτης ἐκ ὅδε ὁ εἶδος καί τησδὶ ὁ ὕλη ὅς εἰμί , οὗτος καί ὁ καθόλου ἄνθρωπος ἐκ ὁ ὕλη ἤτοι ὁ γένος αὐτός καί ὁ εἶδος ἤτοι ὁ διαφορά εἄν εἰμί , οὐ ἐν ὑπάρχω δέ ἀλλά ἐπίνοια . εἶδος δέ αὐτός κατά ἑαυτοῦ Χωρὶς ὕλη οὐδέ ἐπίνοια δύναμαι εἰμί · ἐπεί γάρ ἀπό ὁ κατά μέρος ἄνθρωπος αὐτός ἀποσυλάω ὁ διάνοια , οὗτος δέ ἐκ ὕλη εἰμί καί εἶδος , φανερός ὅτι καί ὁ καθόλου ἄνθρωπος , ὡς ἄν ἔχω ὁ εἰμί , ἐκ ὕλη αὐτός καί εἶδος ἔχω , ἤτοι ἐκ γένος καί διαφορά . οὗτος μεταξύ παρεντίθημι πάλιν ἐπανατρέχω ἐπί ὁ ὁ μέρος καί ὁ ὁ ὅλος λόγος , καί φημί μέρος μέν ἐν εἰμί καί ὁ εἶδος ὥσπερ καί ὁ σύνολος ὁ ὒ ἐκ ὕλη καί εἶδος . ἐπεί δέ ὁ λόγος καί ὁ ὁρισμός ὁ εἶδος εἰμί , ὁ μέρος δέ ὁ λόγος μόνος ὁ εἶδος εἰμί μέρος , οὖον μήv καί ὁ συναμφότεροι , ὁ δέ λόγος οὐδείς ἄλλος εἰμί ἢ ὁ καθόλου · ὁ γάρ κύκλος , ὅσπερ εἰμί ὁ καθόλου , καί ὁ κύκλος εἰμί , ὅσπερ εἰμί ὁ λόγος , καί Ψυχή εἰμί καί ψυχή αὐτός · ὁ μέν ἐν λόγος , ὥσπερ εἴρω , ὁ καθόλου εἰμί , ὁ δέ σύνολος , οἷος ὁ κατά ἕκαστος , εἴτε αἰσθητός εἰμί ὁ κατά ἕκαστος εἴτε νοητός ( ἀντί ὁ διανοητής ὁ νοητός εἶπον , οὗτος δέ ὅς εἰμί ὁ μαθηματικός ) , οὗτος οὐ εἰμί ὁρισμός . καί δείκνυμι καί οὗτος μετά ὀλίγος ἐν ὁ μετά χείρ βιβλίον . καί γνωρίζω ὁ κατά ἕκαστος οὖον ὁ λόγος καί ὁ ὁρισμός ἀλλά αἴσθησις , ὥσπερ ὁ ξύλινος κύκλος · ὅταν δέ χωρίζω ὁ μερικός κύκλος ὁ ὕλη ὑπό ὁ διάνοια , τότε εἰμί ὁ νόος ὁρατός καί ὅλως νοητός , ὥσπερ καί ὁ ὄψις δύναμις εἰμί ὅταν μή ὁράω ὁ ὁρατής , ὡς ἐν τῆ περι Ψυχή εἴρω , καί ὁ ἀκοή ὁ ἀκουστής , ὅταν δέ ὁράω οὗτος , ἐνέργεια γίγνομαι ἐκεῖνος καί τελειόω ὑπό αὐτός . ἀπέρχομαι δέ ἐκ ὁ ἐντελέχεια , τουτέστιν ἐκ ὁ ἐνέργεια κατά ὅς ὁράω αὐτός καί ἐνέργεια εἰμί ορατικός ἀλλά οὖον δύναμαι , παύω τε ὁ ἐνέργεια ὁ ὄψις κατά ὅς περί ὁ ὁρατός ἐνεργέω , ἄδηλος εἰμί εἴτε εἰμί εἴτε καί μή , ἀλλά γνωρίζω ὁ καθόλου . ὅταν γάρ οὐ ὁράω ὁ μερικός καί αἰσθητός κύκλος , οὐ εἰμί ἐγώ δῆλος εἴτε εἰμί ἐν ὑπάρχω ὁ τοιόσδε σχῆμα εἴτε οὐ εἰμί , ὁ καθόλου δέ γνωρίζω καί ὁ τοιόσδε σχῆμα , ὅσπερ πρότερος μέν ὁράω νῦν δέ οὐ ὁράω . εἶπον δέ ὅτι καί γνωρίζω ὁ καθόλου λόγος , ἐπεί καί ὁ ὕλη καθόλου εἰμί , ἵνα μῆτις λέγω ὅτι εἰμί ὁ καθόλου γνωρίζω , εἰμί δέ καί ὁ ὕλη καθόλου , διά τίς οὖον καί οὗτος γνωρίζω αὐτός ; ἐπάγω ὁ ὁ δέ ὕλη ἄγνωστος κατά ἑαυτοῦ . εἰμί δέ αὐτός ἄγνωστος εἰμί , πῶς ἄλλος αἰτία νώση γίγνομαι ; ὁ δέ ὕλη , φημί , ὁ μέν εἰμί νοητός ὁ δέ αἰσθητός , αἰσθητός μέν οἷος ξύλον καί ἁπλόος ὅσος κινητός , νοητός δέ ὁ ἐν ὁ κύκλος ὑπάρχω , μή ὅς δέ αἰσθητός · ὁ γάρ διάστασις ὁ κύκλος , ὅς χωρίζω ὁ διάνοια ὁ ὕλη παρά ἑαυτοῦ ἔχω , ὕλη μέν εἰμί ὁ τοιοῦτος κύκλος , ἀλλά οὐ αἰσθητός ἀλλά νοητός . οὗτος εἶπον συμπεραίνω ὁ λόγος καί φημί πῶς μέν οὖν ἔχω περί μέρος καί ὅλος καί πρότερος καί ὕστερος , εἴρω . πρός δέ ὁ ἐρώτησις ἀνάγκη ἀπαντάω , ὅταν τις ἔρομαι , πότερος ὁ ὀρθός . ἔτι ὁ περί ὁ ὅλος καί μέρος γυμνάζω καί φημί ὅτι ὅταν τις ἔρομαι πότερος ὁ ζῷον καί ὁ ὀρθός γωνία καί ὁ κύκλος πρότερος ἢ εἰς ὁ διαιρέω , τουτέστιν ἢ ὁ μόριον αὐτός ( εἰς γάρ ὁ μόριον αὐτός ὁ ζῷον καί ὁ κύκλος καί ὁ ὀρθός γωνία διαιρέω ) ὅταν οὖν τις ἔρομαι πότερος ὁ ὅλος εἰμί πρότερος ἢ ὁ μόριον εἰς ὁ διαιρέω καί ἐκ ὅς εἰμί , ἀνάγκη ἀπαντάω καί ἀποκρίνω ὅτι οὐ ἁπλόος , τουτέστιν ἀνάγκη πρός ὁ τοιοῦτος ἐρώτησις ἀποκρίνω ὅτι ὁ μέρος οὐ ἁπλόος καί μοναχός λέγω ἀλλά πολλαχῶς . εἰμί μέν γάρ ὁ μέρος ὁ εἶδος λέγω , πρότερος εἰμί ὁ ὅλος , ὡς πολλάκις εἴρω · εἰμί δέ ὁ σύνθετος ὁ ἐκ ὕλη καί εἶδος , ὕστερος . ἀλλά οὗτος μέν ὁ σαφής χάρις προερέω · αὐτός δέ πάλιν ὁ τρόπος κατά ὅς δεῖ ἀποκρίνω ὑφηγέομαι , λέγω εἰμί μέν γάρ εἰμί καί ὁ ψυχή ὁ ζῷον , τουτέστιν , εἰμί μέν γάρ εἰμί ὁ ψυχή ὁ κατά ὁ εἶδος ζῷον , ἤτοι εἰμί μέν εἰμί ὁ ψυχή ὁ ὁ ζῷον εἶδος καί ὁ τίς εἰμί εἰμί ζῷον , ἢ εἰμί μή εἰμί ὁ ψυχή ὁ ζῷον εἰμί , ἀλλά εἰμί ὁ ζῷον εἰμί ὁ ἔμψυχος , ἢ εἰμί μηδέ ὁ ἔμψυχος εἰμί ὁ ζῷον εἰμί , ἀλλά εἰμί ἕκαστος ὁ ἕκαστος ψυχή , καί κατά οὗτος εἰδοποιέω , οἷος ὁ ἄνθρωπος κατά ὁ ἑαυτοῦ , καί ὁ ἵππος ὁμοίως κατά ὁ οἰκεῖος , καί ὅλως ἕκαστος κατά ὁ ἴδιος · ὡσαύτως καί εἰμί εἰμί ὁ κύκλος ὁ κύκλος εἰμί καί ὁ ὀρθός ὁ ὀρθός εἰμί — εἰμί δή οὗτος οὕτως ἔχω , τίς μέν καί τις φατέος ὕστερος , οἷος ὁ ἐν ὁ λόγος , τουτέστι τίς μέν μέρος καί | τις ὅλος χρή λέγω ὕστερος , τίς δέ οὐ ὕστερος ἀλλά πρότερος ὁ ὅλος . τίς μέν οὖν , φημί , ὁ ἐν ὁ λόγος . λόγος δέ ἐνταῦθα οὖον ὁ εἶδος λέγω , ἀλλά παράδοξος ὁ ἐκ ὕλη καί εἶδος . οὗτος οὖν ὁ ἐν ὁ λόγος τίς φατέος ὕστερος ὁ ὅλος . καί ὁ ὅλος δέ οὐ ἁπλόος · οὖον γάρ καί ὁ κατά ὁ εἶδος , ἀλλά ὁ τις καί σύνθετος , οἷος ὁ τις ὀρθός ὁ μετά ὁ ὕλη . ὥσπερ γάρ ὀρθός εἰμί ὁ εἶδος ὁ ὀρθός , οὕτως εἰμί ὀρθός καί ὁ μετά ὁ ὕλη ἤτοι ὁ χαλκεύς . οὖον μόνος δέ πάλιν ὁ μετά ὁ ὕλη ὀρθός εἰμί ἀλλά καί ὁ ἐν ὁ γραμμή ὁ κατά ἕκαστος · καί γάρ καί ὁ ὑπό ὁ κατά ἕκαστος οὗτος ὁ γραμμή περιέχω γωνία ὀρθός εἰμί . ὁ μέν ἐν μετά ὁ ὕλη γωνία ἢ σφαῖρα ἢ ὅς τίς ἄν εἰμί ὁ μόριον αὐτός πρότερος εἰμί , ὁ δέ νῦ ὕλη ὁ μέν ἐν ὁ λόγος ὕστερος , ὁ δέ ἐν ὁ κατά ἕκαστος μόριον πρότερος . ἵστημι δέ ἐπί ἄνθρωπος σαφής ὁ λέγω . ὁ μέν οὖν κατά ὁ εἶδος ἄνθρωπος ὁ μέν ζῷον καί πεζός καί δίποδος εἰμί ὕστερος , ὁ δέ ἐν ἐγώ χείρ καί πούς πρότερος · ὁμοίως ὁ μέν κατά ὁ εἶδος κύκλος ὁ μέν σχῆμα καί ὁ ἐπίπεδος καί ὁ τοιοῦτος ὕστερος , ὁ δέ τμῆμα ὁ χαλκός κύκλος καί ἁπλόος ὁ μέρος αὐτός πρότερος . οὗτος μέν δεῖ πρός ὁ ἐρώτησις ἀπαντάω , ἁπλόος δέ καί ἀδιορίστως λέγω ὅτι ὁ μέρος πρότερος ἢ ὁ ὅλος οὐδαμῶς ἀποκριτέον . εἶπον δέ ὅτι εἰμί μέν εἰμί ὁ ψυχή ζῷον , ὁ μέρος αὐτός φατέος πρότερος ὁ ζῷον , καί ὁ λοιπάς ὅσος εἴρω , ὁ ἀπόδοσις ὁ μέν σύνδεσμος ποιέω λέγω εἰμί δέ μή εἰμί ὁ ψυχή ζῷον , ὡς ἵημι ὁ ὁ λόγος συνέχεια τοιοῦτος · εἰμί μέν εἰμί ὁ ψυχή ζῷον , ὁ μέρος αὐτός φατέος πρότερος ὁ ὅλος , εἰμί δέ μή εἰμί ὁ ψυχή ζῷον , ἤτοι ὁ κατά ὁ εἶδος ζῷον , καί οὗτος ὁ μέν φατέος ὁ μέρος πρότερος , ὁ δέ οὖον φατέος · ὁποῖος γάρ εἄν εἰμί ὁ ὁ ζῷον εἶδος , ὁ μέρος αὐτός πρότερος εἰμί ὁ αὐτός ὁλότης . ἀπορέω δέ εἰκότως καί ποῖος εἰμί ὁ εἶδος μέρος καί ποῖος οὖον , ἀλλά ὁ συλλαμβάνω . ἐπεί πολλαχοῦ περί μέρος καί ὅλος ὁ λόγος ποιέω λέγω ὡς ὁ μέν ὁ εἶδος μέρος πρότερος εἰμί αὐτός , ὁ δέ ὁ σύνθετος ὕστερος , λέγω ὡς εἰκότως εἄν ἀπορέω τις καί ποῖος εἰμί ὁ ὁ εἶδος μέρος καί ποῖος ὁ σύνθετος · ὁ γάρ συλλαμβάνω ὁ σύνθετος εἰμί δηλωτικός . ἐπεί γάρ ὡς πολλάκις εἶπον , ὁ ὁρισμός ὁ εἶδος εἰμί , ἀγνοέω τίς εἰμί ὁ οὗτος μέρος οὐ εἄν εἰμί ὁρίζω · ὥστε εἰμί μή εἰμί φανερός ποῖος εἰμί μέρος ὡς ὕλη καί ποῖος οὐ εἰμί , οὐδέ ὁ λόγος ὁ πρᾶγμα εἰμί φανερός . οὗτος εἶπον λέγω ὅτι ὅσος μέν ἐπιγίγνομαι ἐπί ἕτερος ὁ εἶδος , τουτέστιν ἐν | διάφορος εἶδος , οἷος ὁ σφαῖρα καί ἐν χαλκός καί ξύλον καί λίθος καί χρυσός καί ἐν μόλυβδος καί ἐν ἄλλος πολύς διαφέρω ὁ εἶδος , οὗτος ὁ ἐπί ἕτερος ὁ εἶδος ἐπιγίγνομαι φανερός εἰμί ὁ ὡς ὕλη μέρος · ὁ γάρ χαλκός καί ὁ ξύλον οὐ εἰμί ὁ οὐσία ὁ κυλλός ἢ ὁ σφαῖρα , τουτέστιν οὐ εἰμί ὁ συνιστάω ὁ κατά ὁ εἶδος κύκλος διά ὁ χωρίζω αὐτός ὁ ξύλον καί ὁ χαλκός καί ὁ τοιοῦτος , ὁ δέ σχῆμα καί ὁ ἐπίπεδος καί ὅλως ὁ ὁ οὐσία αὐτός συνιστάω οὐδαμῶς χωρίζω . ὅσος μέν δή χωρίζω καί ἐν διαφέρω ὁ εἶδος ὑπόκειμαι γίγνομαι , οὗτος δῆλος εἰμί ὁ ὡς ἐν ὕλη μέρος . ὅσος δέ μή χωρίζω ἀλλά ἀεί ἐν ὁ αὐτός γίγνομαι , ὥσπερ ὁ ἄνθρωπος ἀεί ἐν ὀστέον καί σάρξ καί ἐν νεῦρον , καί ὁ ἵππος παραπλήσιος καί ἀπλόος ὁ ζῷον , οὗτος οὐ εἰμί προφανής τίς ὁ ὡς ἐν ὕλη μέρος . ὅμως φημί καί ἐπί οὗτος οὐδείς κωλύω ὁμοίως ἔχω ὁ κύκλος · ὥσπερ γάρ ὁ χαλκός καί ὁ ξύλον οὐδείς εἰμί ὁ ὁ κατά ὁ εἶδος κύκλος οὐσία , οὕτως οὐδέ ὁ σάρξ καί ὁ νεῦρον ὁ κατά ὁ εἶδος ὁ ἄνθρωπος ἢ ὁ ἵππος οὐσία εἰμί . ὥσπερ γάρ κἀν ὁ κύκλος πᾶς εἰμί χάλκινος καί μή ἐνδέχομαι ἐν ἄλλος ὑπόκειμαι ὁ ὁ κύκλος εἶδος γίγνομαι , ἀλλά ἀεί ἐν χαλκός εἰμί , φαίνω ἄν χαλκός ὅτι ὁ οὐσία αὐτός εἰμί διά ὁ μή ἐν ἄλλος γίγνομαι , ὅμως οὐ ἄν εἰμί οὐδέ τότε ὁ χαλκός ὁ οὐσία αὐτός , εἴπερ οὐδέ νῦν εἰμί , ἄν χαλεπός εἰμί καί οὖον ῥᾴδιος ὁ χωρίζω οὗτος ἀπό ὁ χαλκός ( νῦν γάρ οὗτος ὁρατός εἰμί , λέγω δή ὁ χωρίζω αὐτός ἀπό ὁ χαλκός ) οὗτος καί ὁ ὁ ἄνθρωπος εἶδος εἰμί καί ἀεί ἐν ὁ αὐτός γίγνομαι , ὅμως οὐδείς εἰμί ὁ οὐσία αὐτός ὁ ὀστέον καί ὁ σάρξ . καί ὅς μέν εἶπον βούλομαι οὗτος εἰμί , αὐτός δέ οὖον κατά ἀπόφασις ὁ λόγος προφέρω , ἀλλά κατά ἐρώτησις , λέγω οἷος ὁ ὁ ἄνθρωπος εἶδος ἀεί ἐν σάρξ γίγνομαι καί ὀστέον · ἀρά ἐν εἰμί οὗτος μέρος ὁ εἶδος καί ὁ λόγος ; καί ἐρωτάω ἀποκρίνω λέγω ἢ ἕ , τουτέστιν ἢ οὐ εἰμί μέρος αὐτός οὐδαμῶς , ἀλλά ὕλη εἰμί · ἀλλά διά ὁ μή καί ἐπί ἄλλος ἐπιγίγνομαι ὁ ὁ ἄνθρωπος εἶδος , ὥσπερ ὁ ὁ κύκλος , ἀδυνατέω χωρίζω . ἐπεί δέ οὗτος μέν , λέγω δή ὁ εἶδος ὁ ἄνθρωπος , χωρίζω ὁ ἐπίνοια ὁ σάρξ καί ὀστέον ἐνδέχομαι , ἄδηλος δέ εἰμί πότε χωρίζω οὖον γάρ εἰμί δῆλος ὥσπερ ἐπί ὁ κύκλος ) , ἀπορέω τις λέγω τις ὁ Ποθαγορείους ) , καί ἐπί ὅς κύκλος καί ὁ τρίγωνος καί ἐπί ὁ γραμμή , λέγω ὡς οὖον χρή οὗτος γραμμή ὁρίζω καί λέγω κύκλος εἰμί σχῆμα ἐπίπεδος ὑπό εἷς γραμμή περιέχω ἢ ῾τρίγωνον ὁ ὑπό τρεῖς γραμμώνω , ἢ πάλιν ἄγραμμος εἰμί μῆκος συνεχής ἐπί εἷς διαστατός · ὁ γάρ γραμμή ὁ τε κύκλος καί | ὁ τρίγωνος ὡς ὕλη ὑπόκειμαι , ὁμοίως δέ καί ὁ συνεχής ὁ γραμμή , ὥσπερ καί ὁ σάρξ καί ὁ ὀστέον ὁ ἄνθρωπος καί ὁ χαλκός ὁ ἀνδριάς · εἰμί οὖν ὁ ἄνθρωπος διά ὁ ὀστέον καί σάρξ μή ὁρίζω διά ὁ εἰμί μέρος ὑλικός , οὐδέ ἄρα ὁ κύκλος καί ὁ τρίγωνος διά ὁ γραμμή ὁρίζω χρή , οὔτε ὁ γραμμή διά ὁ συνεχής , καί διά οὗτος λέγω δή ὁ λέγω ὅτι ὁ γραμμή καί ὁ συνεχής ὡς ὕλη εἰμί ὁ τρίγωνος καί ὁ λοιπός , ἀνάγω οὗτος πᾶς εἰς ὁ ἀριθμός , διά ὁ ἄυλος αὐτός εἰμί καί μή ἔχω ὑπόκειμαι τίς ὡς ὕλη , ἀλλά αὐτός κατά ἑαυτοῦ εἰμί , καί φημί ὅτι ὁ λόγος ὁ γραμμή εἰμί ὁ ὁ δυάς . ἐπειδή γάρ δυάς εἰμί ὁ πρῶτος διαστατός ( εἰς πρῶτος γάρ ὁ δυάς ὁ μονή διΐστημι , καί οὕτως εἰς ὁ τριάς καί ὁ ἑός ἀριθμός ) , εἴπερ ὁρίζω , φημί , ὁ γραμμή , οὖον χρή λέγω αὐτός ποσός ἐπί εἷς διαστατός , ἀλλά γραμμή εἰμί ὁ πρῶτος διαστατός · ὁ γάρ πρῶτος οὐ ὡς ὕλη εἰμί καί ὑπόκειμαι ὁ γραμμή , ὥσπερ ὁ συνεχής . καί ὁ ὁ ἰδέα λέγω ὁ μέν φημί ὅτι ὁ αὐτογραμμή ἤτοι ὁ εἶδος ὁ γραμμή , ὅσπερ εἰμί ἕτερος παρά εἰς κατά ἕκαστος γραμμή , ὁ δυάς εἰμί , ὁ δέ λέγω ὅτι οὐ εἰμί ὁ αὐτογραμμή ὁ δυάς , ἀλλά αὐτογραμμή εἰμί ὁ εἶδος ὁ γραμμή . καί φημί ὁ οὗτος λέγω ὅτι τις μέν ὁ τε εἶδος καί ὁ ὅς εἰμί εἶδος αὐτός εἰμί . οἷος ὁ ἄνθρωπος καί ὁ Σωκράτης , ὅς εἰμί εἶδος ὁ ἄνθρωπος , αὐτός εἰμί , καί ὁ αὐτοδυάς καί ὅδε ὁ δυάς , ὅς εἰμί εἶδος ὁ αὐτοδυάς , αὐτός εἰμί · ἐπί δέ ὁ γραμμή οὗτος οὖον συγχωρέω , ἀλλά ὁ μέν γραμμή ὅδε ὁ μερικός εἰμί γραμμή λέγω , ὁ δέ εἶδος αὐτός μή ἵημι γραμμή ἀλλά δυάς . καί ἐνίστημι εὐθύς πρός ὁ λέγω λόγος μή εἰμί γραμμή ὁ ὡς γραμμή , γραμμή , ἀλλά δυάς , λέγω συμβαίνω δή εἷς ὁ πολύς εἶδος εἰμί , τουτέστιν ἐκ οὗτος ὁ λόγος συμβαίνω εἷς εἶδος εἰδικός πολύς καί διαφέρω ὁ εἶδος εἰμί · οὗτος γάρ δηλόω διά ὁ ὅς ὁ εἶδος φαίνω ἕτερος . εἰμί γάρ ὁ αὐτός δυάς εἰμί εἶδος ὁ κατά μέρος γραμμή , εἰμί δέ ὁ αὐτός εἶδος καί ὁ κατά μέρος δυάς , ὁ δέ μερικός γραμμή καί δυάς διαφέρω ὁ εἶδος , εἰμί ἄρα εἷς εἶδος δύο διαφέρω ὁ εἶδος . εἰμί δέ οὗτος , διά τίς οὐ εἰμί ὁ αὐτός δυάς εἶδος καί ὁ μερικός ἄνθρωπος καί ἵππος καί βοῦς καί ἁπλόος ἅπας ; τίς γάρ ὁ ἀποκλήρωσις δύο μέν εἰμί εἶδος διαφέρω ὁ εἶδος , ὁ δέ ἄλλος μή εἰμί ; ὥστε συμβαίνω ἐκ οὗτος εἷς πᾶς εἰμί εἶδος καί μή εἰμί πολύς ἰδέα , καί εἰμί πᾶς εἷς καί εἷς φύσις ὁ τε ἄνθρωπος καί ὁ ἵππος καί ὁ ἄλλος πᾶς · ὅς γάρ ὁ εἶδος εἷς , καί ὁ φύσις αὐτός εἷς . | ὅτι2 μέν οὖν ἔχω τις ἀπορία ὁ περί ὁ ὁρισμός , καί διά τίς αἴτιος , εἴρω . διό καί ὁ πᾶς ἀνάγω οὗτος . συμπεραίνω ὁ πολλάκις εἴρω καί φημί ὅτι μέν οὖν ἔχω τις ἀπορία ὁ περί ὁ ὁρισμός , καί διά τίς αἴτιος · εἶπον γάρ ὅτι διά τίς ἐπί μέν ὁ συλλαβή λαμβάνω ὁ στοιχεῖον ἐπί δέ ὁ κυλλός ὁ τμῆμα οὐδαμῶς , καί ἄλλος ὅστις εἴρω . ὁ δέ πᾶς ἀνάγω καί ἰδέα ποιέω χωρίζω ὁ ὕλη περίεργος . ἐπί ἔνιοι γάρ φανερός ὅτι ὅδε ἐν ὅδε εἰμί , οἷος ὁ εἶδος ἐν ὁ ὕλη · ὁ γάρ ὁ οἰκίον εἶδος ἐν λίθος καί ξύλον εἰμί καί ὁ ὁ ἀνδριάς ἐν χαλκός , ἀλλά οὖον χωριστός αὐτός κατά ἑαυτοῦ . καί οὗτος ὁμολογέω καί ὁ ὁ ἰδέα τίθημι . εἰμί δέ οὗτος , τίς ἕνεκα αὐτός μέν ἰδέα οὐ εἰμί ; ὁ δέ ἴσως πρόσκειμαι ἢ διά φιλόσοφος εὐλάβεια , ὁ ὅτι οὗτος δείκνυμι μετά ὀλίγος , λέγω δή ὁ μή εἰμί ἰδέα , ἢ καί διά ὁ προδείκνυμι ἐν ὁ μείζων Α καί ὁ ἐφεξῆς . εἶπον δέ ὅτι ἔνιοι ὅδε ἐν ὅδε εἰμί ἐπάγω ἢ ὡδί ἔχω εἰμί · ὁ γάρ τοιαδίͅς σύνθεσις ὁ λίθος καί ὁ ὧδε πως ἔχω ἀλλά μή ὧδε εἰμί ὁ οἰκίον . οὗτος εἶπον αἰτιάομαι ὁ νέος Σωκράτης ὡς οὖον καλῶς ἐκ ὁ ἐπαγωγή κατασκευάζω ὁ εἰμί ἰδέα . νέος δέ Σωκράτης ἢ ὁ Πλάτων λέγω , ἢ , ὅς καί μᾶλλον , ὁ ὁμώνυμος ὁ ὁ Πλάτων διδάσκαλος Σωκράτης . ποιέω γάρ τις Σωκράτης ὁ Πλάτων προσδιαλέγομαι μετά ὁ γηραιός Σωκράτης . οὗτος δή ὁ Σωκράτης ἀπό τις ἀληθής κατασκευάζω πειράω ὅτι εἰμί ἄνθρωπος ἄνευ μέρος ὑλικός · λέγω γάρ ὅτι ὥσπερ ἄνευ χαλκός καί ἄνευ λίθος καί ξύλον δύναμαι εἰμί κύκλος , οὕτως καί ἄνθρωπος Χωρὶς σάρξ καί ὀστέον . ἀλλά ἐπί μέν ὁ κύκλος οὗτος ἀληθής ὅτι οὐ εἰμί ὁρίζω οὗτος ὁ ὑπόκειμαι ὁ κύκλος , ἀλλά φύω ὁ τοιοῦτος σχῆμα γίγνομαι καί ἐν χρυσός καί ἐν ξύλον καί ἐν πᾶς στερεός σῶμα , ἐπί δέ ὁ ἄνθρωπος οὐ ἀληθής . ὥσπερ γάρ οὐ εἰμί εὑρίσκω κύκλος ὅλως ἄνευ σῶμα , κἀν εἰμί ἐν πᾶς στερεός καί οὐ ὁρίζω φύω γίγνομαι σῶμα , οὕτως οὐδέ ἄνθρωπος ἄνευ σάρξ καί ὀστέον ἐν ὑπόστασις δύναμαι τις εὑρίσκω , ἀλλά χωρίζω μέν αὐτός ὁ ἐπίνοια ἀπό ὁ κατά μέρος ἄνθρωπος , ὥσπερ καί ὁ κύκλος , ἐν ὑπόστασις δέ ὡς ὁ Ἀλέξανδρος οὖον δύναμαι εἰμί , ἀλλά εἰμί καί ὁ κατά ἕκαστος αὐτός ἀποσυλάω , ἀλλά ἐν πάλιν μετά σάρξ καί ὀστέον περιφαντάζομαι αὐτός . οὐ εἰμί ἐν , φημί , ὅμοιος ὁ ἐπί ὁ κύκλος ὅς νέος Σωκράτης λέγω καί ὁ ἐπί ὁ ζῷον · αἰσθητός Τάρα γάρ τίς ὁ ζῷον καί ἄνευ κίνησις λέγω δέ κίνησις ὁ ὕλη ) καί ὑπόκειμαι οὐ εἰμί ὁρίζω , ἤτοι οὐ εἰμί ὁ αἰσθητός ζῷον οἷος εἄν καί εἰμί ἄνευ ὑπόκειμαι καί ὕλη ὁρίζω , εἴπερ τις ἀκριβῶς ὁρίζω . ἐπεί οὖν οὐ εἰμί αὐτοζῷον , ὡς δείκνυμι καί δείκνυμι , ἀλλά πᾶς ζῷον ὕπαρξις ἔχω αἰσθητός εἰμί ὁ γάρ καθόλου ζῷον οὐ ἐν ὑπάρχω , ἀλλά ἐπίνοια ) , πῶς εἄν ζῷον αἰσθητός ἄνευ ὕλη ὁρίζω ; ἀλλά ὁ μέν καθόλου Χωρὶς ὕλη ὁρίζω ἅτε ἐπίνοια εἰμί , ὁ δέ κατά ἕκαστος οὐδαμῶς . δύναμαι διά ὁ αἰσθητός γάρ τίς ὁ ζῷον καί ἄνευ κίνησις οὐ εἰμί ὁρίζω δηλόω ὁ πᾶς ζῷον αἰσθητός εἰμί , πᾶς δέ ζῷον αἰσθητός οὖον δύναμαι ὁρίζω ἤϊος ὕπαρξις ἔχω ἄνευ σάρξ καί ὀστέον · οὖον δύναμαι οὖν ζῷον αἰσθητός ἄνευ ὁ μέρος αὐτός ἔχω πως ἢ εἰμί ἢ ὅλως ὁρίζω . εἶπον δέ διό ἄνευ ὁ μέρος ἔχω πως , ἐξηγέομαι τίς ἕνεκα ὁ πῶς προστίθημι λέγω οὖον γάρ πάντως ὁ ἄνθρωπος μέρος χείρ . οὖον γάρ , εἰμί καί καταξηραίνω εἰμί καί ὅλως ἀκίνητος , λέγω ἄν αὐτός μέρος , ἀλλά τότε λέγω αὐτός μέρος , ὅταν ὁ ἔργον αὐτός ἀποτελέω . ὁ δέ ἔργον αὐτός ποιέω καί μέρος ὁ ἄνθρωπος λέγω , ὅταν κατά φύσις ἔχω · ὅταν δέ μή ἔχω ἀλλά εἰμί οἷος ἄψυχος , οὔτε ὁ ἔργον αὐτός ποιέω οὔτε μέρος λέγω . περι δέ ὁ μάθημα τίς ἀλκή , διά τίς οὐ εἰμί μέρος ὁ λόγος ὁ λόγος , οἷος ὁ ὒ κύκλος ὁ ἡμικύκλιον ; εἶπον πρότερος ὅτι ἐπί μέν ὁ ὁ συλλαβή λόγος λαμβάνω ὁ στοιχεῖον διά ὁ μή εἰμί ὕλη μέρος ἀλλά εἶδος , ἐπί δέ ὁ κύκλος οὖον 5 λαμβάνω ὁ ἡμικύκλιον , ὅτι ένυλος εἰμί καί μέρος ὕλη συνοράω ἔνστασις τις δύναμαι πρός ὁ λόγος φέρω , ὅς παρατίθημι καί λύω . φθάνω δέ ἐγώ εἶπον ὅτε περί ὁ συλλαβή λέγω , ὅπως ὁ μέν ἡμικύκλιον ὕλη εἰμί μέρος , ὁ δέ στοιχεῖον εἶα ἐκ εἰμί · καί οἴομαι καί οὗτος ἐκεῖνος ἐσθίω συντάσσω , καί ἴσως ὑπό μέν Ἀριστοτέλης συντάσσω ( ἐν οὐδείς γάρ ὁ ἄλλος αὐτός πραγματεία εὑρίσκω τοιοῦτος τίς ποιέω ὁποῖος ἐνταῦθα φαίνω ) , ὑπό δέ ὁ Εὔδημος χωρίζω . εἰμί δέ ὁ ἔνστασις τοιοῦτος · διά τίς οὐ εἰμί ὁ λόγος ὁ ἡμικύκλιον ἤτοι ὁ ἡμικύκλιον μέρος ὁ λόγος ὁ κύκλος ; οὖον γάρ εἰμί αἰσθητής , ὡς ὁ χαλκός καί ὁ ὀστέον καί ὁ σάρξ , ἵνα ὡς ὕλη μέρος οὗτος λέγω . εἰμί δέ οὐ εἰμί ὑλικός , διά τίς οὐ ἐν ὁ ὁ κύκλος λόγος λαμβάνω ; καί λύω οὗτος λέγω ἢ οὐδείς διαφέρω ; ἄν τε γάρ αἰσθάνομαι ὁ εἰμί ὁ ἡμικύκλιον ἄν τε μή αἰσθητής , ὕλη εἰμί μέρος καί ὕλη · οὖον γάρ πᾶς ὕλη αἰσθητός οὐδέ πάλιν μόνος ὁ αἰσθητής εἰμί ὕλη , ἀλλά εἰμί καί ὕλη μή αἰσθητός , εἰμί καί ὕλη μή αἰσθητής , καί οὐδείς κωλύω μή αἰσθητής εἰμί ὁ τμῆμα εἰμί αὐτός ὕλη οὐ αἰσθητής . καί ἁπλόος πᾶς , ὅς μή εἰμί τίς εἰμί εἰμί καί εἶδος αὐτός κατά ἑαυτοῦ , εἰμί οὗτος ὕλη ὥστε δῆλος ἐκ οὗτος ὅτι καί ὁ καθόλου ἄνθρωπος ἐπεί μή εἰμί κατά ἑαυτοῦ , εἰμί καί αὐτός ὕλη , ἀλλά νοητός · ὁ μέν γάρ ὁ ὕλη αἰσθητός εἰμί ὁ δέ νοητός . ὥστε δῆλος ὅτι ὁ μέν κάθολος κύκλος ὁ ἡμικύκλιον οὐ εἰμί μέρος οὐδέ λαμβάνω ἐν ὁ λόγος αὐτός · ὁ δέ κατά ἕκαστος εἰμί μέρος οὗτος ὥσπερ εἴρω . πῶς δέ ὁ ἡμικύκλιον , ἄν νοητός εἰμί , ὕλη εἰμί , εἶπον ἱκανῶς , ὅτι ὁ διάστασις , ὅς ὅτι ἔχω ἔχω διά ὁ ἐν ὅς εἰμί ὕλη . ἐκ πᾶς δή δῆλος εἰμί ὅτι ὁ μέν ψυχή οὐσία εἰμί ὁ πρῶτος , τουτέστι ὁ εἶδος , ὁ δέ σῶμα ὕλη . περί δέ οὗτος ἀκριβῶς εἴρω ἐν ὁ Β ὁ περι Ψυχή , ὅτι ὁ μέν σῶμα εἰμί ὕλη , ὁ δέ ψυχή εἶδος , ὁ δέ καθόλου ἄνθρωπος εἰμί ὁ ζῷον ὁ ἐκ ἄμφω , ὁ τε καθόλου σῶμα καί ὁ καθόλου Ψυχή . Σωκράτης δέ καί Κορίσκος , φημί , εἰμί μέν εἰμί καί ὁ ψυχή αὐτός εἶδος αὐτός καί εἰδοποιέω κατά αὐτός , εἰμί δισσός ζῷον ἐκ Ψυχή καί σῶμα ἤτοι ἐκ εἶδος καί ὕλη · καί ὁ μέν ὁ ἄνθρωπος εἴρω ὁ Σωκράτης ὡς Ψυχή , τουτέστιν ὡς εἶδος , ἀφοράω εἰς ὁ ψυχή αὐτός μόνος , ὁ δέ εἴρω αὐτός ὡς ὁ σύνολον , ἤτοι ἐκ Ψυχή καί σῶμα , ἀποβλέπω εἰς ἀμφότερος . εἰμί δέ ἁπλόος ὁ ψυχή ὅδε καί σῶμα ὅδε , τουτέστιν εἰμί δέ τις ὁ ὁ Σωκράτης ψυχή οὐ εἶδος ὁ Σωκράτης λέγω ἁπλόος , ὡς ἔχω ὁ καθόλου ἀνθρώπειος ψυχή πρός ὁ καθόλου ἀνθρώπειος σῶμα , ἔχω καί ὁ κατά ἕκαστος πρός ὁ κατά ἕκαστος . εἰμί μέν οὖν εἰμί εἶδος ὁ καθόλου ἀνθρώπειος σῶμα ὁ καθόλου ἀνθρώπειος ψυχή , εἰμί καί ὁ ὁ Σωκράτης ψυχή πρός ὁ ὁ Σωκράτης σῶμα εἶδος . εἰμί δέ μή εἰμί ὁ καθόλου ἀνθρώπειος ψυχή ὁ καθόλου ἀνθρώπειος σῶμα εἶδος , οὐδέ ὁ κατά ἕκαστος ὁ κατά ἕκαστος . ἐπεί δέ ὁ φυσικός εἰμί ὁ περί ὁ ἔνυλος εἶδος θεωρέω , ἀλλά οὖον ὁ πρόκειμαι πραγματεία , αὐτός δέ διά ὅλος ὁ βιβλίον περί ὁ ἔνυλος εἶδος ὁ σκέψις ποιέω , ὥσπερ ἑαυτοῦ ἀπολογία πορίζω φημί πότερος εἰμί τίς παρά ὁ ὕλη ὁ τοιοῦτος οὐσία ἄλλος , τουτέστι παρά ὁ ἔνυλος οὐσία ἤτοι παρά ὅς ὁ ἔνυλος εἶδος . καί δεῖ ζητέω τοιοῦτος οὐσία οἷος ἀριθμός λέγω δέ ἀριθμός ὁ ἰδέα ) ἤ τίς ὁ τοιοῦτος · καί φημί ὅτι ὕστερος ἐπισκοπέω περί οὗτος . καί ζητέω καί ἐν ὁ πάρειμι βιβλίον , ζητέω δέ μάλιστα καί ἐν ὁ Μ . διά γάρ ὁ γιγνώσκω . φημί , εἴτε εἰμί εἶδος παρά ὁ ἔνυλος εἴτε μή περί ὁ αἰσθητής οὐσία λέγω αἰσθητός οὐσία ὁ ἔνυλος εἶδος ) , πείρω διορίζω . οὖον γάρ ὁ πρόκειμαι καί πρῶτος φιλοσοφία εἰμί ὁ περί ὁ τοιοῦτος θεωρέω , ἀλλά ὁ φυσικός καί δύο φιλοσοφία ὁ περί εἰς αἰσθητός οὐσία . οὖον μόνος γάρ ὁ φυσικός εἰμί ὁ περί ὁ ὕλη θεωρέω , ἀλλά καί περί ὁ νύλέω εἶδος , καί μάλιστα , ὡς ἐν ὁ Β ὁ φυσικός ἀκρόασις γιγνώσκω . ἀλλά καί περί ὁ ὁρισμός , φημί , πῶς εἰμί μέρος ὁ ἐν ὁ ὁρισμός ὁ ὁρισμός , καί πῶς εἷς εἰμί ὁ ὁρισμός ἐκ πλείων ὑπάρχω , ἐκ γάρ γένος καί διαφορά δῆλος γάρ ὅτι ἐπεί ὁ πρᾶγμα , οἷος ὁ ὁριστός , εἷς εἰμί , καί αὐτός εἷς εἰμί · πᾶς δέ πρᾶγμα ἔχω μέρος δῆλος ὅς τις ἑνόω αὐτός εἰμί εἷς ) , περί οὗτος δή σκεπτέος ὕστερος , καί εἴρω περί οὗτος πρό πᾶς , ὅσος οὔπω . οὗτος εἶπον ἀνακεφαλαιόω ὁ διά πλείων λέγω καί φημί τίς μέν οὖν εἰμί ὁ τίς εἰμί εἰμί , ὅτι εἰμί ὁ συγκατατάσσω ὁ κατά ἕκαστος οὐσία καί συνῃρημένως νοέω , καί πῶς αὐτός κατά ἑαυτοῦ ὁ τίς εἰμί εἰμί εἰμί , εἴρω καθόλου περί πᾶς , καί διά τίς ὁ μέν ὁ λόγος ὁ τίς εἰμί εἰμί ἔχω ὁ μόριον ὁ ὁρίζω , ὡς ἐπί ὁ συλλαβή λέγω , ὁ δέ οὖον , ὡς ἐπί ὁ κύκλος · καί ὅτι ἐν ὁ ὁ οὐσία καί ὁ εἶδος λόγος ὁ ὡς ὕλη μόριον οὐ ἔνειμι , ὡς ἐπί ὁ ἄνθρωπος · οὖον γάρ εἰμί ἐν ὁ λόγος αὐτός σάρξ καί ὀστέον · οὐδέ γάρ εἰμί ἐκεῖνος ὁ οὐσία καί ὁ εἶδος ὁ σάρξ καί ὁ ὀστέον μόριον , ἀλλά ὁ σύνολος , λέγω δή ὁ συνθέτης ὁ ἐκ ὕλη καί εἶδος . ὁ δέ σύνθετος οὐσία τρόπος μέν τις εἰμί ὁρισμός , τρόπος δέ τις οὐ εἰμί · κτάομαι μέν γάρ ὁ ὕλη ὁ ἐν αὐτός , οἷος σάρξ καί ὀστέον καί νεῦρον , οὐ εἰμί ἀόριστος γάρ ὁ ὕλη , ὁ δέ ἀόριστος οὐ εἰμί ὁρισμός ) , κατά δέ ὁ πρῶτος οὐσία καί ὁ εἶδος εἰμί . ἐπεί γάρ ὁ Σωκράτης ὑπό ὁ ἄνθρωπος , εἰμί δέ ὁ ἄνθρωπος ὁρισμός , εἰμί καί ὁ Σωκράτης τρόπος τις . εἶπον δέ ὅτι κατά ὁ πρῶτος οὐσία εἰμί , τίς εἰμί ὁ πρῶτος οὐσία ἐπάγω · ὁ οὐσία γάρ εἰμί ὁ εἶδος ὁ ἔνειμι , ἴσος λέγω , οὐδείς ἄλλος εἰμί ὁ πρῶτος οὐσία ἢ ὁ εἶδος ὁ ἐν . ὑπάρχω ὁ ὕλη . ὁ δέ μεταξύ τίθημι , οἷος ἄνθρωπος ὁ ὁ Ψυχή λόγος , τοιοῦτος ἄν εἰμί · ὁ εἶδος ὁ ἄνθρωπος ὁ λόγος εἰμί ὁ Ψυχή ἤτοι αὐτός ὁ ψυχή · ἐκ ὅς Ψυχή καί ὁ ὅλος ὁ Συνόλης καί σύνθετος εἰμί οὐσία . παράδειγμα δέ ὁ ἐκ ὁ ὕλη καί ὁ εἶδος παρατίθημι ὁ κοιλότης · ἐκ οὗτος γάρ , φημί , καί ὁ ῥίς ὁ σιμός ῥίς , καί ὅλως ὁ σιμότης ἐν ὁ ῥίς εἰμί . εἶπον δέ ἀνωτέρω ὅτι ὁ σύνολος οὐσία εἴρω ὅτι | εἰμί καί οὐ εἰμί ὁρισμός καί μεταξύ πολύς ἐπεμβάλλω ἐπάγω νῦν ὁ αἴτιος ὁ ὅπως οὐ εἰμί ὁ συντίθημι ὁρισμός , λέγω δίς γάρ ἐν οὗτος ὑπάρχω ὁ ῥίς , τουτέστιν εἴρω ἐγώ καί περί ὁ συντίθημι ὅτι εἰμί εἰμί οὗτος ὁρισμός , συμβαίνω δίς ὁ αὐτός λέγω . ἐν δέ τῆ ῥίς ὁ σιμός ἢ ὁ Καλλίας ἔνειμι καί ὕλη καί εἶδος · ἀλλά εἰμί οὗτος , οὐ ἄν εἰμί ὁρισμός αὐτός · συμβαίνω γάρ δίς ὁ αὐτός λέγω . οὖον μόνος δέ περί οὗτος εἴρω , ἀλλά ὅτι καί ἕκαστος καί ὁ τίς εἰμί ἵημι αὐτός ἐπί τίνω αὐτός εἰμί , ὥσπερ ἐπί ὁ πρῶτος οὐσία , ἐξηγέομαι τίς ἀπό τε εἰμί ὁ πρῶτος οὐσία , φάσκω λέγω δέ πρῶτος ὅς μή λέγω ὁ ἄλλος ἐν ἄλλος εἰμί ὑπόκειμαι ὡς ὕλη . ὅταν μέν γάρ εἶπον λευκός , εὐθύς ἄλλος ἐν ἄλλος ὑπόκειμαι λέγω , καί εἰμί ὡς μέν ὑπόκειμαι καί ὕλη ὁ ἄνθρωπος ἢ ὁ ξύλον , ὡς δέ ἐν ὑπόκειμαι οὗτος ὁ λευκός · ὅταν δέ εἶπον ἄνθρωπος , οὐ ἄλλος ἐν ἄλλος λέγω , ἀλλά λέγω πρᾶγμα κατά ἑαυτοῦ δύναμαι εἰμί καί εἰμί . καί ἐπί μέν ὁ οὐσία ἕκαστος καί ὁ τίς εἰμί εἰμί ἕκαστος εἰμί αὐτός · ὅσος δέ ὡς ὕλη ἢ ὡς συλλαμβάνω ὁ ὕλη , οὖον αὐτός . ὡς ἐν ὕλη δέ ἢ ὡς ἐν συλλαμβάνω ὁ ὕλη ὁ Σωκράτης εἰμί ὁ μουσικός · ὡς ὕλη γάρ ὑπόκειμαι ὁ Σωκράτης ὁ μουσικός . καί ἐπί οὗτος ὁ Σωκράτης καί ὁ μουσικός κατά ἑαυτοῦ μέν οὐ εἰμί αὐτός , κατά συμβαίνω δέ . νῦν δέ λέγω πρῶτος ἐπί ὅσος ἐν ὁ ἀναλυτικός περί ὁρισμός μή εἴρω . εἶπον πρό ὀλίγος ὅτι “ ἐπί δέ ὁ ὁρισμός πῶς μέρος ὁ ἐν ὁ λόγος καί διά τίς εἷς λόγος ὁρισμός δῆλος γάρ ὅτι ὁ πρᾶγμα εἷς , ὁ δέ πρᾶγμα τις ἐν , μέρος γε ἔχω ) σκεπτέος ὕστερος , ” νῦν περί οὗτος ὁ ζήτησις ποιέω , λέγω ὅτι ἐπεί ἐν ὁ ἀναλυτικός ( λέγω δέ ἀναλυτικός ὁ B ὁ ῾υστερεω ἀναλυτικός ) , ἐπεί οὖν ἐν ἐκεῖνος ὁ περί ὁρισμός ζήτησις οὖον τέλειος ποιέω , ὅσπερ ἐν ἐκεῖνος μή εἴρω , νῦν λέγω · ὁ γάρ ἐν ἐκεῖνος ἄξιος ζητέω ἀπορία καί μή ζητέω , εἰμί νῦν λέγω , προὔργου καί μέγας συντελέω ὁ περί ὁ οὐσία καί ὁ εἶδος λόγος . ὁ δέ ἀπορία , φημί , εἰμί , διά τίς ποτός ὁ ὁριστός , ὅς ὁ λόγος φημί εἰμί ὁρισμός , ἐκ πλείων εἰμί εἷς εἰμί ἀλλά οὖον πολύς . οἷος ἵστημι , φημί , ὁ ἄνθρωπος ὁρισμός ὁ ζῷον δίπους · διά τίς δή ὁ ζῷον δίπους εἷς εἰμί καί οὖον δύο , καί τίς ὁ οὗτος ἑνόω καί εἷς αὐτός ποιέω ; ὁ μέν γάρ ἄνθρωπος , φημί , καί ὁ λευκός πολύς εἰμί ὅταν εἰμί χωρίζω ἀπό ἀλλήλων λάω καί μή ὑπάρχω ὁ λευκός ἐν | ὁ ἄνθρωπος μηδέ μετέχω αὐτός ὁ ἄνθρωπος · ὅταν δέ μετέχω ὁ λευκός καί ὑπάρχω ἐν αὐτός ὁ λευκός καί πάσχω τίς καί ποιόω ὑπό αὐτός , τότε εἷς καί γίγνομαι καί εἰμί ὁ λευκός ἄνθρωπος , οὖον κατά ἑαυτοῦ δέ ἀλλά ὅς ποιόω . ἐνταῦθα δέ οὖον μετέχω ὁ ζῷον ὁ δίπους , ἵνα εἰμί ὁ ζῷον δίπους εἷς . εἰμί δέ λέγω τις μετέχω αὐτός , μετέχω εἄν καί ὁ πολύπους καί εἰμί ἅμα ὁ ἐναντίος ἐν ὁ αὐτός · ὁμοίως εἰμί μετέχω ὁ ζῷον ὁ θνητός , μετέχω εἄν καί ὁ ἀθάνατος , ὅσπερ ἀδύνατος ὁ τἀναντία ἐν ὁ αὐτός ὑπάρχω . ὁ γάρ διαφορά ἐναντίος , ὅς ὁ γένος διαφέρω , τουτέστιν ὅς διαιρέω ὁ γένος . ἢ γένος ἐνταῦθα λέγω εἄν ὁ εἶδος , καί εἰμί εἄν λέγω ὅτι ὁ διαφορά , ὅς ὁ εἶδος διαφέρω , ἐναντίος εἰμί . πολλαχοῦ δέ αὐτός συνήθης ὁ ὁ εἶδος γένος λέγω . ἐνίστημι οὖν ὅτι ὁ διαφορά ἐναντίος εἰμί οὖον μετέχω ὁ γένος , λύω οὗτος κατά ἀντιπαράστασις , λέγω εἰμί δέ καί μετέχω , ὅς δή ἐλλιπῶς λίαν εἴρω · ἐκ ὅς δέ ἐπάγω οὗτος , οἴομαι , βούλομαι λέγω . εἰμί δέ τις φημί ῾ἀλλ᾿ οὖον μετέχω ὁ γένος ὁ ἐναντίος διαφορά , ἀλλά ὁ πεζός καί ὁ δίπους καί ὁ ἄπτερος , ὅσπερ οὐ εἰμί ἐναντίος , εἰμί δή οὗτος μετέχω , ὁ αὐτός πάλιν λόγος , εἴπερ ὁ διαφορά πλείων , διά τίς αὐτός εἷς ἀλλά οὖον πολύς ; εἰμί γάρ εἰκός εἰμί λέγω ὅτι διά ὁ ἐν-ὑπάρχω ὁ γένος εἰμί εἷς , συμβαίνω ὁ λόγος οὗτος πᾶς ὁ ἐν ὅς ὑπάρχω τις μετά ὁ ἐνυπάρχω αὐτός εἰμί εἷς , καί εἰμί ὁ οἶνος καί ὁ ἀμφορεύς εἷς , καί ὁ μέδιμνος καί ὁ πῦρ . οὖον μόνος δέ οὗτος , ἀλλά εἴπερ εἷς εἰμί ὁ ζῷον καί ὁ πεζός καί ὁ δίπους καί ὁ ἄπτερος , διά ὁ ἐν-ὑπάρχω αὐτός ὁ ζῷον , εἰμί ὁ ζῷον εἷς καί μετά πᾶς ὁ ἄλλος διαφορά , καί οὕτως εἰμί πᾶς ἐν . ἵνα δέ μή τις εἶπον ὅτι ῾ἀλλ᾿ οὐ εἰμί ὁ ζῷον καί πεζός καί δίπους ἐν , ἐπάγω ὁ δεῖ δέ γε εἷς εἰμί ὅσος ἐν ὁ ὁρισμός . ὁ γάρ ὁρισμός λόγος τίς εἰμί εἷς καί εἷς οὐσία . εἰμί δέ ὅς ὁ ὁρισμός εἰμί ἐν τίς εἰμί καί ὅδε τίς σημαίνω , ὥσπερ λέγω ( ὁ γάρ τίς εἰμί εἰμί καί ὁ συγκατατάσσω φύσις ἕκαστος , ὅς εἰμί ὁ ὁρισμός , ὅδε τίς εἰμί καί εἷς ) , εἰμί δέ οὗτος , καί ὁ λόγος αὐτός εἷς εἰμί · ἀλλά εἰμί οὗτος , δεῖ καί ὁ ἐν ὁ λόγος εἷς εἰμί . ἀλλά δεῖ πάλιν μικρός τίς παρεκβαίνω ὑπομιμνήσκω ἐγώ περί ὁ τίς εἰμί εἰμί καί ὁ καθόλου εἶδος . ἰστέον δή ὅτι ὁ τίς εἰμί ἵημι καί ὁ εἶδος αὐτός εἰμί , πλήν οὐ ὡς νοέω καί εἰμί ἀλλά νοέω μέν ἄλλος τίς παρά ὁ ὑπό αὐτός ἄτομος , ἐν αὐτός δέ εἰμί κατατάσσω καί οὐδέποτε Χωρὶς αὐτός εἰμί , ἢ ὅλως Χωρὶς ὕλη · ὁ δέ ὁρισμός εἰμί ὁ λόγος ὁ τίς εἰμί ἵημι καί ὁ εἶδος . καί περί μέν οὗτος οὗτος προυπομιμνησκω ἡμός χρή · αὐτός δέ οὑτωσί ὁ ἀπορία τίθημι καί ὁ λύσις ἀσαφής καί λίαν μεμελανωμένως ἐπάγω , διά ὁ καί | ἐν ὁ δύο ὁ περι Ψυχή οὗτος λύω , μετά πολύς καί ἐνταῦθα σαφῶς λύω οὖον δοκέω λύω . ὅμως ὅπως καί ἐνταῦθα οὗτος λύω , κἀν μή δοκέω , ὁ λέξις ἐπέρχομαι λέγω . οὐδείς δέ ἴσως κακός εἰμί καί νῦν διά βραχύς ὑπομιμνήσκω ὁ οὗτος λύσις · οἶδα γάρ ὡς οὐδείς εὕω ἔχω ζητέω διά τίς εἷς εἰμί ὅς τε χαλκός καί ὁ περί αὐτός σφαῖρα · ὁ γάρ ἐν ὁ χαλκός σφαίρα οὐδείς ἄλλος εἰμί ἀλλά ἢ στρογγύλος χαλκός , καί εἰμί ὁ μέν χαλκός ὡς ὕλη , ὁ δέ στρογγύλος ὡς εἶδος φύω δέ ὁ εἶδος καί ὁ ὕλη εἷς εἰμί μηδείς συνεχίζω αὐτός · οὗτος γάρ εἰμί ὁ ὅλος ὁ ὕλη εἰμί καί ὁ εἶδος ὁ εἶδος , ἵνα ὅταν εἰμί ὁ ὕλη καί ὁ εἶδος , ὅς φύω δέχομαι , εὐθύς ἑνόω τε εἰμί καί εἷς εἰμί . ὡς ἐν ἐπί οὗτος ἔχω , οὗτος καί ἐπί ὁ φυσικός , λέγω δή γένος καί διαφορά · εἴρω γάρ ἐν ὁ ἀποδεικτικός , εἰμί τίς μιμνήσκω , ὅτι πᾶς ὁ πρό ὁ τελευταῖος διαφορά διαφορά μετά ὁ γένος ὕλη ἀναλογέω , εἶδος δέ εἰμί ὁ τελευταῖος διαφορά , οἷος ὁ ζῷον λογικός ὕλη εἰμί ὁ ἀνθρώπειος εἶδος , ὁμοίως καί ὁ ζῷον λογικός θνητός , ὁ δέ νόος καί ἐπιστήμη δεκτικός ὁ εἶδος · ὥστε ἐπεί ὁ ζῷον λογικός θνητός ὕλη εἰμί , ὁ δέ νόος καί ἐπιστήμη δεκτικός εἶδος , φύω δέ ὁ εἶδος καί ὁ ὕλη εἷς εἰμί , διά οὗτος οὗτος εἷς εἰμί . ὅτι δέ ὁ τελευταῖος διαφορά εἰμί ὁ εἶδος , ὁ δέ πρό αὐτός ὕλη , καί αὐτός μετά ὀλίγος εἴρω . παραπλήσιος δέ οὗτος καί ὁ μέν ζῷον πεζός ὕλη εἰμί , ὁ δέ δίπους εἶδος . ἀλλά ὁ μέν λύσις , ὅς , ὡς εἶπον , ἐπάγω μέν , οὖον δοκέω δέ , οὗτος εἰμί . ἀλλά ἐπί ὁ ἑξῆς εἶμι . Δεύς δέ σκοπέω πρῶτος περί ὁ κατά ὁ διαίρεσις ὁρισμός . τίθημι ὁ ἀπορία τρέπω ἐπί ὁ λύσις . λέγω οὖν ὡς δεῖ δ ὅς σκοπός ἐν πρῶτος περί ὁ κατά ὁ διαίρεσις ὁρισμός , τουτέστιν ὅπως ὁ ἐκ διαίρεσις ὁρισμός γίγνομαι . οὐδείς γάρ , φημί , ἐν ὁ ὁρισμός πλήν ὁ πρῶτος λέγω γένος καί ὁ διαφορά . δεῖ δέ προσυπακούω ὁ τελευταῖος , ἵνα εἰμί λέγω ὅτι ἐν ὁ ὁρισμός ἤτοι ὁ ὁρισμός καί ἔτι ὁ ὑπό αὐτός δηλέομαι εἶδος οὐδείς ἕτερος εἰμί ἢ ὁ πρῶτος γένος καί ὁ τε . λευταία διαφορά . οἷος ὁ ὡς εἶδος ἄνθρωπος ὁ ζώιον εἰμί καί ὁ νόος καί ἐπιστήμη δεκτικός , ὁ δέ ἄλλος ὁ ὁ ζῷον ἔχω ( εἰμί δέ οὗτος ὁ λογικός ζῷον καί ὁ θνητός ) , γένος εἰμί . εἰμί δέ ὁ γένος ὕλη εἰμί ἢ ἀνάλογος γε ὕλη , ὁ μέν ζῷον λογικός θνητός εἰμί ὕλη καί γένος , ὁ δέ νόος καί ἐπιστήμη δεκτικός εἶμι . καί ὁράω ὅπως διά τδυος αἰνιγματωι δίδωμι ὁ ὁ ἀπορία εἴρω λύσις . εἰμί γάρ ὁ ὕλη-καὶ ὁ εἶδος , ὅτε εἰμί , ὑπό ἑαυτοῦ φύω ἑνόω καί εἷς | γίγνομαι , εἰμί δέ ὕλη μέν ὁ ζῷον λογικός θνητός καί γένος , εἶδος δέ ὁ νόος καί ἐπιστήμη δεκτικός , δῆλος εἰμί ὅπως εἷς εἰμί ὁ ζῷον λογικός θνητός νόος καί ἐπιστήμη δεκτικός καί ὁ ζῷον πεζός δίπους , ἀλλά οὖον πολύς . καί ὁράω ὁ ὁ Ἀριστοτέλης ἀρχῖνος , ὅπως ἐν αὐτός καί ὁ λύσις ἐγώ ὁ ἀπορία σκιωδῶς ἐμφαίνω καί ὁ διαίρεσις ὁ γένος καί διαφορά ὅπως χρή ποιέω ἀπαγγέλλω καί θαυμαστός ἀνακαλύπτω . εἶπον δέ ὅτι ὁ εἶδος οὐ ἄλλος τίς εἰμί ἀλλά ἢ ὁ πρῶτος γένος ( πρῶτος γένος λέγω ὁ ζῷον , ἵστημι γάρ ἐπί οὗτος ὁ λόγος , ὡς πρός ὰντιὸια)́-.ολὴν ὁ λογικός ζῷον καί ὁ λογικός καί θνητός ζῷον · καί οὗτος γάρ γένος εἰμί ἀλλά ἔχω - Μένα καί μετά ὁ πρῶτος ) , οὗτος δή εἶπον ἐπί παραφέρω , σαφηνίζω ὁ λέγω , οἷος ὁ πρῶτος γένος εἰμί ὁ ζῷον , ὁ δέ ἔχω καί ὡς εἶπον μετά οὗτος ὁ ζῷον δίπους , ὁ δέ ἔτι μετά οὗτος εἰμί ὁ ζῷον δίπους ἄπτερος · εἶπον δέ ὁ τρεῖς ὁ πεζός καί δίπους καί ἄπτερος λέγω ὁμοίως δέ ἐν διά πλείων ἄν διά μικρός λέγω ἢ καί ὅλως διά δύο · τουτέστιν εἰμί μέν εἰμί πλείων ὁ λέγω , ὁ πρῶτος γένος μετά ὁ τελευταῖος διαφορά εἰμί ὁ εἶδος , εἰμί δέ δύο , καί οὗτος ὁ μέν εἰμί γένος ὁ δέ διαφορά καί εἶδος · οἷος εἰμί εἰμί ὁ ζῷον δίπους , ὁ μέν ζῷον εἰμί γένος , ὁ δέ δίπους διαφορά καί ὅλως εἶδος . οὗτος εἶπον - ἀπανα)αα̣βάν-αι ὁ λόγος καί φημί εἰμί οὖν ὁ γένος ἁπλόος μ ὁ εἰμί παρά ὁ ὡς γένος εἶδος ( τουτέστιν εἰμί ὁ ζῷον μή εἰμί παρά ὁ ἰόω αὐτός αὐτός κατά ἑαυτοῦ καί χωριστός , ὡς ὁ ὁ ἰδέα τίθημι λέγω , ἀλλά ἐν αὐτός εἰμί , ὡς οὗτος καί ὁ ἀλήθεια βούλομαι ) , ἢ ἐν χωριστός εἰμί , ὅμως ὡς ὕλη εἰμί ( καί σαφηνίζω αὐτός ἐπί παράδειγμα , ὅπως ὡς ὕλη ὁ γένος εἰμί · ὁ μέν γάρ φωνή γένος εἰμί καί ὕλη , ὁ δέ διαφορά μετά αὐτός εἰμί ὁ εἶδος , εἶδος δέ φωνή ὁ ὄνομα καί ὁ ῥῆμα καί ὁ στοιχεῖον , ὁ τε ἄλφα καί βῆτα καί ὁ ἑξῆς · καί γάρ καί αὐτός εἶδος εἰμί ὁ φωνή ὡς ἐκ ὕλη αὐτός καί διαφορά εἰμί · κατά διαφορά γάρ τις καί αὐτός ἐκφωνέω ) , εἰμί δή ὁ γένος ὡς ὕλη εἰμί , εἶδος δέ ὁ διαφορά , φανερός ἄρα ὅτι ὁ ὁρισμός εἰμί ὁ ἐκ ὁ διαφορά λόγος . εἰμί δέ ὁ ὕλη καί ὁ εἶδος αὐτοφυής εἷς εἰμί , εἰμί δέ ὁ λόγος καί ὁ ὁρισμός γένος καί διαφορά ἤτοι ὕλη καί εἶδος , δῆλος ἄρα ἐγώ εἰμί ὅπως ὁ ζῷον πεζός δίπους εἷς εἰμί καί οὖον πολύς . οὕτως δή ὁ ἀπορία λύω , καί ὡς συμπέρασμα , ὡς οἶμα . , ὁ λύσις ἐπάγω ὁ φανερός ὅτι ὁ ὁρισμός εἰμί ὁ ἐκ ὁ διαφορά λόγος , ὡς εἰμί λέγω ὅτι φανερός εἰμί ὅπως ὁ ζῷον πεζός δίπους εἷς εἰμί , ὅτι γένος εἰμί καί διαφορά ἤτοι ὕλη καί εἶδος , τρέπω καί ἐπί ὁ διδασκαλία ὁ ὅπως δεῖ ὁ ὁ γένος καί διαφορά ποιέω διαίρεσις , λέγω καί δεῖ διαιρέω ὁ ὁ διαφορά διαφορά , ἴσος λέγω ὁ ὅτι εἰμί μέλλω μετά ὁ πρῶτος γένος καί ὁ τελευταῖος διαφορά ὁ ὅρος ποιέω , δεῖ διαιρέω εἰς διαφορά εἰς ὁ οἰκεῖος αὐτός διαφορά , ὁ διαφορά εἰμί . οἷος εἰμί ὁ ζῷον διαιρέω εἰς ὑπόπους καί ἄπους , ὁ ζῷον ὑπόπους δεῖ διαιρέω εἰς ὁ οἰκεῖος διαφορά , ὅς ὑπόπους εἰμί , καί μή λέγω ὡς ὁ ὑπόποδος ὁ μέν πτερωτός εἰμί ὁ δέ ἄπτερος , εἰμί μέλλω καλῶς διαιρέω · οὖον γάρ εἰμί ὁ ὑπόποδος οὗτος διαφορά . ἀλλά δεῖ διαιρέω αὐτός ὅς ὑπόπους εἰμί καί λέγω ὅτι ὁ ὑπόποδος ὁ μέν εἰμί σχιζόπους ὁ δέ ἀσχιστόπους · οὗτος γάρ εἰμί ὁ πούς διαφορά · ὁ γάρ σχιζοποδία ποδότης τίς εἰμί , ὡς καί ὁ λογικός ζῷον ζώιον τίς . ὅμως διά ὁ ἀδυνατέω ἔνιοι καί μή δύναμαι συνοράω ὁ ἕκαστος διαφορά , ποιέω οὗτος , λέγω δή ὁ διαιρέω αὐτός εἰς ὁ μή οἰκεῖος . δεῖ δή ὁ ὑπόπους , ἄν εἰμί τίς ἄλλος εἰμί , διαιρέω εἰς ὁ οἰκεῖος , μέχρι ἄν ἔρχομαι εἰς τις ἀδιάφορος , ὅσπερ μηκέτι δύναμαι τέμνω εἰς ἕτερος διαφορά . καί τότε εἰμί τοσοῦτος εἶδος πούς ὅσος ὁ τελευταῖος διαφορά ὁ ὑπόποδος καί μή τέμνω εἰς ἄλλος . εἰμί γάρ , ὡς πολλάκις εἴρω , ὁ γένος μετά ὁ τελευταῖος διαφορά εἰμί ὁ εἶδος , δῆλος ὅτι ὅσος ὁ τελευταῖος διαφορά τυγχάνω , καί ὁ ὑπόπους ζῷον ἴσος εἰμί αὐτός · καί εἰμί οὗτος οὕτως ἔχω , φανερός ὅτι ὁ τελευταῖος διαφορά εἰμί ὁ ὅς πρᾶγμα οὐσία καί ὁ ὁρισμός , καί οὗτος μόνος χρή καί ὁ γένος εἰς ὁ ὁρισμός παραλαμβάνω , εἰμί μή μέλλω ὁ αὐτός πλεονάκις λέγω καί ἀδολεσχέω . εἰμί γάρ ὁ μερικός συνεισφέρω ὁ καθολικός καί οὗτος ὁ μερικός ἕπω , ὁ εἶπον νόος καί ἐπιστήμη δεκτικός καί λογικός καί θνητός λέγω , ὥσπερ ὁ εἶπον ἄνθρωπος καί ζῷον · εἰμί δέ οὗτος , οὖον χρή λέγω ὅτι ἄνθρωπος εἰμί ζῷον λογικός θνητός νόος καί ἐπιστήμη δεκτικός · συμβαίνω γάρ λέγω ὅτι ἄνθρωπος εἰμί ζῷον λογικός θνητός νόος καί ἐπιστήμη δεκτικός λογικός θνητός . καί πάλιν εἰμί τις ὁρίζω λέγω ζῷον ὑπόπους δίπους , ἐπεί ἔνειμι ἐν ὁ δίπους ὁ ὑπόπους , ἐσθίω εἶπον μόνος ζῷον δίπους · προστίθημι δέ καί ὁ ὑπόπους οὐ ἄλλος τίς φημί ἢ ζῷον πούς ἔχω δύο πούς ἔχω . ἀλλά ἄν ὁ δίπους διαιρέω , εἰς ὁ σχιζόπους φέρω καί ἄσχιστος , καί εἴρω ζῷον ὑπόπους δίπους σχιζόπους , οὗτος λέγω ὅτι ζῷον πούς ἔχω , δύο πούς ἔχω , σχιστός πούς ἔχω · καί ὁσάκις εἄν ὁ διαφορά ὁ διαφορά εἴρω , τοσαυτάκις συμβαίνω καί ὑπόπους λέγω καί δίπους καί ὁ λοιπός . ἐάν μέν δή διαφορά διαφορά γίγνομαι , εἷς εἰμί ὁ τελευταῖος ὁ εἶδος καί ὁ οὐσία . εἶπον ὅτι ὁ γένος μετά ὁ τελευταῖος διαφορά εἰμί ὁ εἶδος καί ὁ οὐσία , εἰμί τις καλῶς διαιρέω , πάλιν λέγω ὡς εἰμί γίγνομαι | ὁ διαφορά διαφορά , τουτέστιν εἰμί ὁ διαφορά τις ὅς διαφορά διαιρέω καί εἰς ὁ οἰκεῖος αὐτός διαφορά , ὁ τελευταῖος διαφορά , μετά ὁ γένος δηλαδή , εἰμί ὁ εἶδος καί ὁ οὐσία · εἰμί δέ μή κατά ἑαυτοῦ μηδέ εἰς ὁ οἰκεῖος διαφορά διαιρέω αὐτός ἀλλά κατά συμβεβηκός , ὥστε λέγω ὅτι ὁ ὑπόποδος ὁ μέν εἰμί λευκός , ὁ δέ μέλας , τοσοῦτος εἰμί ὁ διαφορά ὁ παραλαμβάνω τίθημι εἰς ὁ ὁ εἶδος καί ὁ ὁ οὐσία λόγος , ὅσος εἄν εἰμί ὁ τομή . ἵστημι δέ ὁ λέγω σαφής ὧδε · εἰμί τις ὁ ἄνθρωπος ὁρίζω βούλομαι λέγω ὡς ὁ ἄνθρωπος ὁ ὑπόπους εἰμί ἢ ἄπους , ἀλλά μήv οὐ ἄπους , ὑπόπους ἄρα · καί πάλιν ὁ ὑπόποδος ὁ μέν εἰμί πτερωτός ὁ δέ ἄπτερος , ἀλλά μήv ὁ ἄνθρωπος οὖον πτερωτός , ἄπτερος ἄρα · πάλιν ὁ ἄπτερος ὁ μέν εἰμί δίπους , ὁ δέ πολύπους , ἀλλά μήv ὁ ἄνθρωπος οὖον πολύπους , δίπους ἄρα · ὁ ἄνθρωπος ἄρα εἰμί ζῷον ὑπόπους ἄπτερος δίπους · φανερός οὖν ὅτι τρεῖς εἰμί ὁ διαίρεσις καί τομή τοσοῦτος καί εἰς ὁ ὁρισμός παραλαμβάνω διαφορά . ὥστε καί ὁ εἰς ὁ ὁ ἄνθρωπος ὁρισμός παραλαμβάνω ὁ λογικός καί θνητός καί ὁ νόος καί ἐπιστήμη δεκτικός ἐκ τοιοῦτος γίγνομαι αἴτιος . εἰμί δέ καλῶς γίγνομαι ὁ διαίρεσις , ἀρκέω ὁ ζῷον καί ὁ ὁ νόος δεκτικός . ὁ δέ ὁ ὁρισμός ἐκ ὁ γένος ἵημι καί ὁ τελευταῖος διαφορά δῆλος ἄν εἰμί , φημί , καί ἄν τις μετάταξη ὁ τοιοῦτος ὁρισμός , οἷος ὁ ὁ ἄνθρωπος λέγω ζῷον δίπους ὑπόπους · περίεργος γάρ ὁ ὑπόπους ὁ δίπους λέγω · ἐν γάρ ὁ δίπους ἔνειμι ὁ ὑπόπους . ἵνα δέ μή τις λέγω ὅτι διά ὁ δήω τάξις τις ἔχω ὁ ἐν ὁ ὁρισμός καί ὁ μέν δήω πρῶτος τάσσω ὁ δέ μετά οὗτος καί ἑξῆς , ἐπί οὗτος συμβαίνω ὁ περίεργος , ἐπάγω ὁ τάξις δέ οὐ εἰμί ἐν ὁ οὐσία , οὐδέ διά οὗτος συμβαίνω ὁ ἄλογος · πῶς γάρ δεῖ νοέω ὁ μέν ὕστερος ὁ δέ πρῶτος ; ἐπεί γάρ ὁ πρό ὁ τελευταῖος διαφορά ὕλη εἰμί , ἐν δέ ὁ ὕλη ὅς ὕλη οὐ εἰμί ὁ πρότερος καί ὁ ὕστερος ( οὐδέ γάρ ἐν ὁ χαλκός ὁ ἐν ὁ ἀνδριάς ὁ μέν αὐτός χαλκός καί ὁ ὕλη πρότερος εἰμί ὁ δέ ὕστερος ) , πῶς ἔξεστι λέγω ὁ ἐν ὁ ὅρος ὁ μέν πρῶτος ὁ δέ εὐθύς μετά ἐκεῖνος . οὐ ἐπί οὗτος δή συμβαίνω ὁ ἄλογος , ἀλλά ὅτι ἀρκέω ὁ τελευταῖος διαφορά μετά ὁ γένος εἰς ὁ εἶδος καί ὁ οὐσία , καί οὐ ἐσθίω ὁ ὑπόπους παραλαμβάνω . καί συμπεραίνω λοιπός λέγω περί μέν οὖν ὁ κατά ὁ διαίρεσις ὁρισμός τοσοῦτος εἴρω ὁ πρῶτος ( εἴρω γάρ πάλιν περί αὐτός ) , ὁποῖος τις εἰμί . ἐπεί δέ περί ὁ οὐσία ὁ σκέψις εἰμί , πάλιν ἐπανέρχομαι . ὁ πρόκειμαι εἰμί δείκνυμι ὡς οὐδείς ὁ καθόλου οὐσία εἰμί · οὔτε γάρ ὁ καθόλου ἄνθρωπος ἢ ὁ καθόλου ἵππος , οὔτε ἄλλος οὐδείς · ἀλλά ἕκαστος αὐτός διάνοια ἀπόμαξις εἰμί ἀπό ὁ κατά ἕκαστος | καί πρῶτος καί μάλιστα λέγω εἰμί οὖν καί ὁμοίωμα . καί λέγω ὅτι ἐπεί περί ὁ οὐσία καί ὁ κύριος εἰμί ( οὗτος γάρ καί ὁ αἴτιος ζητέω ) ὁ σκέψις εἰμί , πάλιν ἐπανέρχομαι . καί φημί ὅτι λέγω δέ ὥσπερ ὁ ὑπόκειμαι οὐσία ( ὑπόκειμαι δέ ἄν εἰμί λέγω ἤτοι ὁ προσεχής ἕκαστος ὕλη , ἢ ὅλως ὁ ὕλη καί ὁ συντίθημι , οἷος Σωκράτης ) , ὡς οὖν οὐσία λέγω ὁ ὑπόκειμαι , ὡσαύτως δέ οὐσία λέγω καί ὁ συντίθημι , οἷος ὁ Σωκράτης , λέγω δέ οὐσία καί ὁ τίς εἰμί ἵημι , λέγω γάρ οὐσία καί ὁ ἐκ ὁ ὕλη καί ὁ τίς εἰμί εἰμί · οὗτος λέγω οὐσία καί ὁ καθόλου , ὁ κτάομαι πλείων καί διαφέρω ὁ ἀριθμός ἐν ὁ τίς εἰμί κατηγορέω . γορεω . καί περί μέν ὁ δύο , ὁ τε τίς εἰμί εἰμί καί ὁ ὑπόκειμαι εἴρω , εἴρω δέ καί ὅτι ὁ ὑπόκειμαι διττός , ἢ ὁ ὅδε τίς εἰμί , ὥσπερ ὁ ζῷον , Σωκράτης , Πλάτων , οὗτος ὁ ἵππος ὑπόκειμαι ὁ πάθος ὁ τε λευκός καί ὁ θερμός καί ὁ ὅμοιος , ἢ ὁ ὕλη , ὅσπερ ὑπόκειμαι ὁ ἐντελέχεια καί ὁ εἶδος . ὁ δέ καθόλου , φημί , ὅσπερ τις Χωρὶς ὕλη λέγω , δοκέω τις αἴτιος εἰμί μάλιστα καί ἀρχή · διό ἐπέρχομαι καί περί οὗτος , καί ὁράω εἰμί δυνατός εἰμί αὐτός ἀρχή ἢ ὅλως οὐσία . ἔοικα γάρ ἀδύνατος οὐσία εἰμί ὁστισοῦν ὁ καθόλου . καί συλλογίζομαι λέγω · ὁ ἕκαστος οὐσία ἴδιος εἰμί ἕκαστος καί ἄλλος οὐ ὑπάρχω , ὁ δέ καθόλου κοινός καί πλείων ὑπάρχω ( οὗτος γάρ λέγω καθόλου ὁ φύω πλείων ὑπάρχω ) , ὁ καθόλου ἄρα οὐ εἰμί οὐσία . ὅτι δέ ὁ ἕκαστος οὐσία εἰμί εἰμί ἕκαστος καί ἄλλος οὐ ὑπάρχω , δῆλος · ὁ γάρ Ἀλέξανδρος οὐσία ἴδιος εἰμί Ἀλέξανδρος καί ἄλλος ὁ οὐ ὑπάρχω , ἀλλά ἐν αὐτός εἰμί · εἰμί δέ εἰμί καί ὁ καθόλου οὐσία , ἴδιος εἄν εἰμί ὁ οὐσία αὐτός καί ἐν αὐτός ἄν εἰμί καί ἄλλος οὐ εἄν ὑπάρχω · νῦν δέ ὑπάρχω πάνυ πολύς · οὐ ἄρα εἰμί οὐσία ἀλλά ὁμοιότης τις ἐκ ὁ κατά ἕκαστος ἀποσυλάω , ἐν αὐτός δέ εἰμί , ὁμοιότης δέ οὐδείς κωλύω ἐν πλείων εὑρίσκω . ὅλως δέ τίς εἄν εἰμί ὁ καθόλου οὐσία ; ἢ γάρ ἅπας ἢ οὐδείς . ἅπας δέ οὐ οἷος τε · δείκνυμι γάρ ὅτι ὁ ἕκαστος οὐσία ἰήϊος εἰμί ἕκαστος καί ἐν ἄλλος οὐ ὑπάρχω . εἰμί δέ οὗτος , πῶς οἷος τε ὁ καθόλου εἴπερ εἰμί οὐσία , ὁ οὗτος οὐσία ἐν Ἀλέξανδρος καί ἐν Σωκράτης καί ἐν ἄλλος εἰμί ; δεῖ δέ , ἐπεί ἐν οὗτος εἰμί . ἀλλά μήv οὐδέ εἷς οἷος τε ὁ ὁ καθόλου οὐσία ὑπάρχω . εἰμί γάρ εἰμί ὁ καθόλου ἄνθρωπος οὐσία καί ὁ ἐγκατατάσσω ὁ κατά μέρος τίς εἰμί εἰμί , ὑπάρχω δέ εἷς τις , οἷος φέρω Σωκράτης , ὑπάρχω καί ὁ ἄλλος ὅς τε Πλάτων καί ὁ Ἀλέξανδρος Σωκράτης . καίτοι πῶς οὗτος δύναμαι καί πλάσσω ὁ πᾶς εἰμί Σωκράτης ; | ἀλλά ὡς εἴρω ὁ καθόλου ὁμοιότης τίς εἰμί ἐπί πολύς θεωρέω . ἔτι οὐσία λέγω ὅς μή κατά ὑπόκειμαι τις λέγω , ὡς ἐν ὁ κατηγορία δείκνυμι , ὁ δέ καθόλου κατά ὑπόκειμαι λέγω , ὁ καθόλου ἄρα οὐ εἰμί οὐσία . ἀλλά ἄρα , φημί , οὗτος μέν ὁ καθόλου ἄνθρωπος οὐ ἐνδέχομαι ἵημι ὡς ὁ τίς εἰμί εἰμί , ἐν-ὑπάρχω δέ ἐν οὗτος ὁ καθόλου ἄνθρωπος ἢ ἵππος οὐσία τις , οἷος ὁ ζῷον . οὐκοῦν δῆλος ὡς εἰμί τις λόγος ὁ ζῷον · διαφέρω δέ οὐδείς , κἀν μή πᾶς εἰμί λόγος ὁ εἰς ὁρισμός τις παραλαμβάνω · οὐδείς γάρ κακός ὁ ζῷον οὐσία εἰμί τις , οἷος ὁ ἄνθρωπος καί ὁ ἵππος , ἐν ὅς ὑπάρχω . εἰμί δή εἰμί ὁ καθόλου ἄνθρωπος οὐσία , διά τίς οὐ εἰμί ὁ ζῷον οὐσία ; εἰμί δέ εἰμί ὁ ζῷον εἰμί καί ἐν-ὑπάρχω ὁ ἄνθρωπος , ὁ δέ οὐσία ἐν ὅς εἰμί οὐ ἄλλος εἰμί οὐσία ἀλλά ὁ ἐν ὅς εἰμί , εἰμί ἄρα ὁ ζῷον οὐσία ὁ ἐν ὅς εἰμί , οἷος ὁ ἄνθρωπος , ἐν ὅς ὡς ἴδιος ὑπάρχω ὁ ζῷον · ὥστε εἰμί οὐσία οὐσία · ὥστε εἰμί μέν ὅς Σωκράτης , εἰμί οὐσία , οὐσία ὁ καθόλου ἄνθρωπος , καί οὗτος ὁ ζῷον . εἰμί δέ εἰμί ἐν ὁ ζῷον ὁ ἔμψυχος καί ὁ αἰσθητικός , εἰμί πάλιν αὐτός ὁ ζῷον ἤτοι οὐσία οὐσία , καί πάλιν ὁ ἐν ὁ ἔμψυχος εἰμί καί αἰσθητικός εἰμί οὐσία ὅς ἐμψυχόω καί ὁ αἰσθητικός , ἤτοι ὁ οὐσία · ὥστε συμβαίνω σμῆνος οὐσία εἰμί ἐν ὁ Σωκράτης . ὅσπερ ἀδύνατος · ἐν ἕκαστος γάρ εἷς ὄντα εἰμί ὁ ἔνειμι αὐτός . εἰμί γάρ ὁ οὐσία ὅς Ἀλέξανδρος ὁ Ἀλέξανδρος εἰμί , ὁ δέ Ἀλέξανδρος ξανδρος πολύς εἰμί οὖον δύναμαι , οὐδέ ἄρα οὐσία ἐν αὐτός πολύς εἰμί . εἶπον δέ ὅτι εἰμί εἰμί ἐν ὁ καθόλου ἄνθρωπος ὁ ζῷον , εἰμί δέ ὁ καθόλου ἄνθρωπος οὐσία , εἰμί ἄρα καί ὁ ζῷον οὐσία , κατασκευάζω αὐτός λέγω ἔτι δέ καί ἀδύνατος καί ἄτοπος ὁ ὅδε καί ὁ οὐσία , ὥσπερ λέγω ὁ λέγω ὁ καθόλου ἄνθρωπος , εἰμί εἰμί ἐκ ζῷον , μή εἰμί ὁ ζῷον οὐσία καί ὅδε τίς ἀλλά ποιός . εἰμί γάρ ὁ συνίστημι τίς πρότερος εἰμί ὁ ὅς συνίστημι , ὁ δέ ἄνθρωπος κατά ὁ λέγω οὐσία εἰμί συνίστημι ἐκ ὁ ζῷον , εἴπερ εἰμί ὁ ζῷον ποιός , συμβαίνω ὁ ποιός καί ὁ συμβαίνω πρότερος εἰμί ὁ οὐσία καί ὁ ὅδε τίς . οὗτος δέ ἀδύνατος · οὔτε γάρ λόγος οὔτε χρόνος οὔτε γένεσις ὁ πάθος εἰμί πρότερος ὁ οὐσία . συμβαίνω γάρ , εἴπερ εἰμί πρότερος αὐτός , εἰμί Χωρὶς αὐτός κατά ἑαυτοῦ , ὅσπερ ἄλογος . οὐσία ἄρα εἰμί ὁ ζῷον . ἀλλά εἴπερ εἰμί οὐσία ὁ ζῷον , εἰμί πάλιν οὐσία οὐσία , καί ἁπλόος ὅσος εἴρω . ἢ ὁ ἔτι δέ ἀδύνατος καί ἄτοπος ὁ ὅδε τίς καί οὐσία οὐ ἐπί ὁ καθόλου ἄνθρωπος εἴρω ἀλλά ἐπί ὁ μερικός . καί εἰμί ἄν ὁ | λέγω ὅτι ἐπεί ὁ καθόλου ἄνθρωπος δείκνυμι μή εἰμί οὐσία ἀλλά ποιός , ἀδύνατος ὁ Σωκράτης ἐκ ὁ καθόλου εἰμί ἄνθρωπος , τουτέστι ὁ οὐσία ἐκ μή οὐσία . οἴομαι δέ ἀγαθός ὁ πρότερος · ἔτι γάρ περί ὁ μή εἰμί ὁ καθόλου ἄνθρωπος οὐσία ὁ λόγος εἰμί . ἔτι ὁ Σωκράτης οὐσία εἰμί ἐνυπάρχω οὐσία , ὥστε δύο εἰμί ὁ Σωκράτης οὐσία , ἤτοι δύο εἰμί ἐν ὁ Σωκράτης οὐσία , ὅσπερ ἄτοπος · ἕκαστος γάρ εἷς εἰμί οὐσία ἀλλά οὖον δύο ἢ πλείων . ὅλως δέ , φημί , συμβαίνω , εἰμί εἰμί οὐσία ὁ ἄνθρωπος , ἄνθρωπος ἐνταῦθα λέγω ὁ μερικός καί ἄτομος , ὅλως δή , εἰμί εἰμί οὐσία ὁ ἄτομος ἄνθρωπος , καί ὅσος οὗτος λέγω , τουτέστιν ἄτομος , μηδείς ὁ ἐν ὁ λόγος αὐτός εἰμί οὐσία , μηδέ Χωρὶς ὑπάρχω αὐτός ὁ ἄτομος . εἰμί γάρ μή εἰμί οὐσία αὐτός κατά ἑαυτοῦ ὁ ζῷον , μηδέ ὁ πεζός μηδέ ὁ δίπους , δηλονότι οὐ εἰμί Χωρὶς ὁ ἄτομος , οὔτε μήv ἐν ἄλλος , ἤτοι ὁ ἰδέα , ἀλλά ἐν ὁ ἄτομος . ἐξηγέομαι δέ ὁ μηδέ Χωρὶς ὑπάρχω αὐτός ἐπάγω λέγω δή οὐ εἰμί τίς ζῷον παρά ὁ τις , ὡς εἄν εἰμί λέγω , οὗτος λέγω ὁ μηδέ Χωρὶς ὑπάρχω αὐτός ὁ μή εἰμί ζώιον τίς παρά ὁ τις καί κατά ἕκαστος ζῷον , οὐδέ δίπους παρά ὁ τις , οὐδέ πεζός παρά ὁ τις , οὐδέ ἄλλος ὁ ἐν ὁ λόγος λαμβάνω οὐδείς · δείκνυμι γάρ ὡς οὐδείς ὁ καθόλου οὐσία εἰμί . εἰμί δέ μή εἰμί οὐσία , δῆλος ὡς οὐδέ δύναμαι Χωρὶς καί κατά ἑαυτοῦ εἰμί ἀλλά ἐν ὁ μερικός . οὕτως δή δείκνυμι ὅτι ὁ καθόλου ἄνθρωπος οὐ εἰμί οὐσία , συμπεραίνω λοιπός καί φημί ἐκ τε δή οὗτος θεωρέω φανερός ὅτι οὐδείς ὁ καθόλου ὑπάρχω οὐσία εἰμί , καί ὅτι οὐδείς ὁ κοινός κατηγορέω σημαίνω ὁ ὅδε τίς ἀλλά τοιόσδε καί ποιός . εἰμί δέ τις οὐσία αὐτός λέγω καί ὅδε τίς , συμβαίνω πάλιν ὁ τρίτος ἄνθρωπος . εἰμί γάρ εἰμί οὐσία τις ὁ ἄνθρωπος , εἰμί δέ καί ὁ Σωκράτης οὐσία καί ὁ κατά ἕκαστος , ἐπί ὁ πολύς δέ εἰμί ὁ κοινῶς κατά αὐτός λέγω , εἰμί ἄρα τρίτος τις πάλιν ἄνθρωπος , ὅς κατηγορέω ὁ καθόλου ἄνθρωπος οὐσία εἰμί καί ὁ λοιπός . ἔτι δέ , φημί , καί ὧδε δῆλος ὡς ἀδύνατος εἰμί οὐσία ἐκ οὐσία εἰμί ἐνέργεια ὑπάρχω καί ὅδε τίς . δύο γάρ οὐσία ἐνέργεια εἰμί οὐδέποτε εἷς οὐσία ἐνέργεια εἰμί δύναμαι ποιέω , οἷος ὅδε ὁ ἄνθρωπος ὅδε ὁ ἄνθρωπος εἰς εἷς ἄνθρωπος συμπλήρωσις συντίθημι οὖον δύναμαι , ἀλλά ἐάν δύναμις εἰμί δύο τις οὐσία , τότε συντίθημι καί ἀποτελέω εἷς οὐσία ἐντελέχεια . καί πάλιν εἰμί εἰμί διπλάσιος ἐκ δύο ἥμισυς , οὐ ἐκ ἐνέργεια ἥμισυς εἰμί ἀλλά ἐκ δύναμις · ὁ γάρ ἐντελέχεια χωρίζω καί οὐ ἐάω αὐτός εἷς ἵημι . ἅμα γάρ ὁ ὁ ἥμισυς ἐνέργεια γίγνομαι ἥμισυς εὐθύς διαιρέω ὁ διπλάσιος καί οὐκέτι μένω εἷς . ὥστε καί ὁ οὐσία , εἰμί εἰμί εἷς , οὐ εἰμί ἐκ οὐσία ἐνυπάρχω ἐνέργεια οὐσία , ἀλλά ἐκ δύναμις οὐσία . | καί φανερός ὅτι καί ὁ χείρ μετά ὁ ὅλος εἰμί δύναμις εἰμί καί οὐ ἐνέργεια , ὅταν δέ χωρίζω , καί τότε οὐ ἁπλόος , ἀλλά εἴπερ κατά ὑπόθεσις χωρίζω ὁ ὅλος δύναμαι ὁ οἰκέω ἔργον ἀποτελέω , εἰμί εἄν οὐσία . ὁ γάρ οὐσία οὖον ὁ σχῆμα ὁ τοονδ́ς εἰμί , ἀλλά ὁ ἕκαστος ἐνέργεια . ὡς γάρ ὁ Δημόκριτος λέγω ὅτι ἀδύνατος ἐκ δύο ἄτομος εἷς γίγνομαι ἀπαθής γάρ αὐτός ὑποτίθημι ) ἢ ἐκ εἷς δύο ἄτμητος γάρ αὐτός λέγω ) , οὕτως καί ἐγώ φημί ὡς ἀδύνατος ἐκ δύο ἐνέργεια εἰμί οὐσία εἷς οὐσία γίγνομαι , ἀλλά ἐκ δύναμις μόνος . ἐπεί δέ ἐμπίπτω ὁ ἐπί ὁ ἀριθμός ἔνστασις , λύω καί οὗτος . εἶπον γάρ ἄν τις ὅτι ὥσπερ ὁ ἓξ ἀριθμός ἐκ ὁ τρεῖς καί τρεῖς εἰμί ἢ ἐκ ὁ δύο καί τέσσαρες ἐνέργεια εἰμί ἀριθμός , τίς κωλύω καί εἷς οὐσία ἐκ δύο οὐσία εἰμί ἐνέργεια εἰμί ; λύω οὖν λέγω ὅτι καί ὁ δυάς οὐ εἰμί ἐνέργεια ἀριθμός ἐν ὁ ἓξ εἰμί ἀλλά δύναμις · δύναμαι γάρ χωρίζω εἰμί ἀριθμός , μετά ὁ ἓξ δέ εἰμί οὐδαμῶς . ἀλλά αὐτός οὐ ἐπί ὁ ἓξ ποιέω ὁ λόγος , ἀλλά ἐπί ὁ δυάς , λέγω ὁ μόνος ἐν ὁ δυάς οὐ εἰμί ἐνέργεια μόνος ἀλλά δύναμις , ἠώς δή ὑπόκειμαι ὁ δυάς ὅτι ἀριθμός εἰμί · ἢ γάρ , φημί , οὐ εἷς ὁ δυάς , τουτέστιν ἢ οὐ εἰμί ὁ δυάς ἀριθμός τις εἷς , ἢ εἴπερ εἰμί ὅλως ἀριθμός , οὐ εἰμί ἐν αὐτός ὁ μόνος ἐνέργεια ἀλλά δύναμις . ἔχω δέ ὁ συμβαίνω ἀπορία . εἰμί γάρ μήτε ἐκ ὁ καθόλου οἷος τε εἰμί μηδείς οὐσία . δείκνυμι ὅτι ὁ καθόλου οὐ εἰμί οὐσία καί ὅτι ἐκ αὐτός οὐ ἐνδέχομαι εἰμί οὐσία διά ὁ μή ἐνδέχομαι ὁ οὐσία ἐκ μή οὐσία εἰμί , λέγω ὅτι ὁ συμβαίνω ἐκ ὁ ἀποδείκνυμι ἔχω ἀπορία , καί τίθημι τίς ποτός εἰμί ὁ συμβαίνω . εἰμί γάρ μήτε , φημί , ἐκ ὁ καθόλου οἷος τε μηδείς εἰμί οὐσία διά ὁ τοιόσδε ἤτοι ποιός σημαίνω ἀλλά μή ὅδε καί οὐσία , ἐκ ποιέω δέ οὐσία οὐ ἐνδέχομαι εἰμί , εἰμί δή οὗτος μή ἐνδέχομαι , μήτε πάλιν ἐκ οὐσία ἐνέργεια αὐτός κατά ἑαυτοῦ εἰμί , ὥσπερ ὁ μερικός ἄνθρωπος , δυνατός εἰμί οὐσία συντίθημι εἰμί ( δείκνυμι γάρ καί οὗτος ) , συμβαίνω μηδείς οὐσία συντίθημι εἰμί . εἰμί γάρ ἐνδέχομαι ὁ συντίθημι οὐσία εἰμί ἢ ἐκ οὐσία ἐνέργεια εἰμί ἢ ἐκ συμβεβηκός . κατά οὐδείς δέ τρόπος οὗτος εἰμί δύναμαι , ἀσύνθετος ἄν εἰμί πᾶς οὐσία . μῶ · εἰμί οὗτος , οὐδείς οὐσία ἄν εἰμί λόγος · ὁ γάρ ὁρισμός ὁ ἐκ τίνω οὐσία εἰμί ἀλλά οὖον ὁ ἁπλόος ὥσπερ ὁ ὁ ἄνθρωπος , εἰμί αὐτός ἐκ ὁ ζῷον καί πεζός καί δίπους . ἀλλά μήv δοκέω γε ὅτι ὁ ὁρισμός ἢ μόνος ὁ οὐσία εἰμί , ἢ εἴπερ εἰμί καί ὁ ἄλλος , ἀλλά μάλιστα ὁ οὐσία εἰμί . νῦν δέ συμβαίνω μηδέ ὁ οὐσία εἰμί · οὐ ἄρα εἰμί οὐδείς ὁρισμός . καί εἶπον οὖον λύω ὁ ἀπορία νῦν , ἐπαγγέλλω δέ εἴρω , λέγω ὅτι τρόπος μέν τις εἰμί ὁ οὐσία ὁρισμός , τρόπος δέ τις οὐ εἰμί . | καί πῶς οὗτος συμβαίνω , εἴρω καί ἐν ὁ πάρειμι βιβλίον καί ἐν ὁ μετά οὗτος . Φανερός δέ ἐκ αὐτός οὗτος ὁ συμβαίνω καί ὁ ὁ ἰδέα λέγω χωριστής τε οὐσία εἰμί . δείκνυμι ὅτι ὁ καθόλου οὐ εἰμί οὐσία , ἐκ οὗτος , φημί , φανερός εἰμί ὁ συμβαίνω ὁ ὁ ἰδέα λέγω χωριστής τε οὐσία εἰμί καί ἅμα ποιέω ὁ εἶδος , λέγω εἶδος ὁ ἰδέα , ἐκ ὁ γένος καί ὁ διαφορά . εἰμί γάρ εἰμί ἰδέα καί εἰμί ὁ ζῷον ἐν ὁ αὐτοάνθρωπος καί αὐτόϊππος καί ὁ λοιπός ἰδέα , ἤτοι εἷς καί αὐτός ὁ ἀριθμός εἰμί , ὥσπερ εἰμί ὁ Ἀλέξανδρος εἰμί καί ὁ αὐτός ὁ ἀριθμός , ὁ ὑπάρχω ζῷον ἐν τε ὁ αὐτοάνθρωπος καί αὐτόϊππος καί ὁ λοιπός ἰδέα , ἢ ἕτερος ; καί ἐρωτάω πρό ὁ ἀπαντάω πρός ὁ ἐρωτάω ἀντίφασις λέγω ὅτι εἰμί ὁ ἀριθμός τις μή λέγω εἷς , ἀλλά οὖν ὁ μέν λόγος δηλονότι εἷς εἰμί ὁ ἐν ὁ ἰδέα ζῷον · ὁ γάρ ὁρίζω ὁ αὐτός ἐν πᾶς εἴρω λόγος , ἀλλά οὐ ἄλλος μέν ὁ ὁ ἐν ὁ αὐτόϊππος ζῷον πωλέω , ἕτερος δέ ὁ ἐν ὁ αὐτοάνθρωπος . οὗτος δή εἶπον πάλιν ἀνατρέχω ἐπί ὁ πρότερος , λέγω εἰμί οὖν εἰμί τις ἄνθρωπος αὐτός ἑαυτοῦ καί ὅδε τίς χωρίζω ὥσπερ ὁ Σωκράτης καί ὁ Καλλίας , ἀνάγκη καί ὁ ζῷον καί ὁ πεζός καί ὁ δίπους , ἐκ ὅς εἰμί ὁ αὐτοάνθρωπος , εἰμί χωριστός καί οὐσία αὐτός κατά ἑαυτοῦ · τίς γάρ ὁ ἀποκλήρωσις αὐτοάνθρωπος μέν εἰμί , αὐτοζῷον δέ καί αὐτοδίπουν μή ἵημι ; εἰμί δέ οὗτος , εἰμί οὐσία τις ἐκ οὐσία ἐνέργεια καί κατά ἑαυτοῦ εἰμί , ὅσπερ δείκνυμι ἀδύνατος . καί οὖον οὗτος μόνος ἀλλά εἰμί καί ἰδέα ἐκ ἰδέα , καί εἰμί ἰδέα ὁ τε αυτοπεζος καί αὐτοζῷον καί αὐτοδίπουν πρότερος ὁ αὐτοάνθρωπος , τουτέστιν εἰμί μαῖα ἰδέα ἄλλος πρότερος · ὅσπερ ὅς φημί ὁ οὗτος τίθημι . οὕτως οὖν διά μέσος ὁ ἀδύνατος οὗτος αἰνίσσομαι ἐπανατρέχω εἰς ὁ ὁ ἀντίφασις ἐρώτησις , καί λέγω ὅτι εἰμί μέν ὁ ἐν ὁ αὐτόϊππος καί αὐτοάνθρωπος ζῷον ὁ αὐτός καί εἷς εἰμί ὁ ἀριθμός ὥσπερ αὐτός σεαυτοῦ εἷς εἰμί ὁ ἀριθμός , πῶς ὁ εἷς ἐν ὁ εἰμί Χωρὶς ἀπό ἀλλήλων εἷς εἰμί ὁ ἀριθμός ; καί διά τίς , εἰμί ὁ Χωρὶς εἰμί εἷς εἰμί ὁ ἀριθμός , οὐ ἵστημι αὐτός ὁ ζῷον καί Χωρὶς αὐτός ; εἰμί γάρ εἷς εἰμί ὁ ἀριθμός ὁ ἐν ἄλλος καί ἄλλος εἰμί ζῷον , δηλονότι δύναμαι ὁ ζῷον καί Χωρὶς αὐτός εἰμί . ἔπειτα , φημί , πῶς εἰμί ὁ δίπους ἐν ὁ ζῷον , μετέχω ἢ ἄλλως πως ; εἰμί μέν οὖν μετέχω , δῆλος ὡς οὖον ὁ δίπους μόνος μετέχω , ὁ δέ ἄλλος διαφορά οὐδαμῶς · τίς γάρ ὁ αἴτιος ὁ οὗτος μέν μετέχω , Ἄλος δέ οὖον ; εἰμί οὖν μετέχω ὁ δίπους καί ὁ πολύπους ὁ εἶδος ποιέω , συμβαίνω - σέτα ὁ ἐναντίος I ὑπάρχω ἐν ὁ αὐτός καί εἷς καί ὅδε τις εἰμί . εἰμί δέ οὖον μετέχω , τίς ὁ τρόπος καί πῶς ἐν αὐτός εὑρίσκω οὗτος , ὅταν λέγω ζῷον δίπους ἢ ζῷον πεζός ἢ ζῷον ἄπους ; ἀλλά ἴσως εἴρω τις ὅτι ἐν ὁ αὐτοάνθρωπος εἰμί σύγκειμαι καί μίγνυμι ὥσπερ σωρός ὁ ζῷον καί ὁ διαφορά . ἀλλά πᾶς οὗτος ἄτοπος · ὁράω γάρ ἐνταῦθα ὅτι ὁ ζῷον οὖον κατά σύνθεσις καί ἁφή εἰμί , ἀλλά συνεχής καί ὡς εἶπον κατά ἀνάκρασις . εἰμί μέν οὖν εἷς καί αὐτός τις εἴρω ὁ ἀριθμός ὁ ἐν ὁ χωριστός ἄνθρωπος καί ἵππος καί ὁ λοιπός ζῷον , αὐτός τε συμβαίνω καί πλείων οὗτος · εἰμί δέ ἕτερος ὁ ἐν ἕκαστος , δῆλος ὡς οὐ ὁ μέν ἀριθμός ἕτερος οὗτος εἴρω , ὁ εἶδος δέ ὁ αὐτός εἰμί γάρ πάλιν ὁ ἰδέα ἰδέα ) , ἀλλά καί ὁ ἀριθμός καί ὁ εἶδος ἕτερος . καί πρῶτος μέν , ὅς ὁ οὐσία ζῷον , ἤπειρος εἰμί καί ἕτερος , ὥσπερ ὁ μύρμηξ ὅς ἵππος καί οὗτος λέων καί οὗτος βοῦς καί οὗτος ἄλλος · καί πῶς οἷος οὗτος ; ἔπειτα λέγω τίς ὁ φύσις ὁ ἐν ὁ ἄνθρωπος ζῷον καί ὁ ἐν ὁ ἵππος , ἐπεί καί ὁ ἀριθμός καί ὁ εἶδος εἰμί ἕτερος . εἶπον δέ ὅτι οὐκοῦν ἤπειρος ὡς ἔπος εἶπον εἰμί ὅς ὁ οὐσία ζῷον , πῶς ὁ ζῷον οὐσία εἴρω ἐπάγω οὖον γάρ κατά συμβαίνω ἐκ ζῷον ὁ ἄνθρωπος , ἀλλά δῆλος ὡς ἐκ οὐσία , ὥστε εἰμί ὁ ζῷον οὐσία . ἐπεί δέ ὁ ὁ ἰδέα τίθημι καί αὐτοουσία λέγω αὐτός κατά ἑαυτοῦ , εἰμί δέ καί ὁ αὐτοζῷον οὐσία , πολύς εἰμί ὁ ζῷον · οὐσία τε γάρ ὁ ἐν ἕκαστος ζώιον εἰμί · οὖον γάρ ὥσπερ λευκός εἶπον ἄλλος τίς λέγω , ξύλον φέρω ἢ ἄνθρωπος , οὗτος καί ὁ ζῷον οὐσία λέγω ἄλλος τίς φημί καί κατά ἐκεῖνος ὁ ἄλλος οὗτος οὐσία λέγω , ἀλλά κατά ἑαυτοῦ εἰμί οὐσία · ὥστε εἰμί ὁ ζῷον πολύς ἐκ τε οὐσία αὐτός κατά ἑαυτοῦ εἰμί καί ἐκ ζῷον . εἰμί δέ τις λέγω ὅτι οὖον κατά ἑαυτοῦ εἰμί ὁ ζῷον οὐσία , ἀλλά κατά ἄλλος , ἐκ ἐκεῖνος , κατά ὅς ὁ ζῷον οὐσία λέγω , εἰμί ὁ ἄνθρωπος , καί ἐκεῖνος εἰμί γένος ὁ ἄνθρωπος , ἀλλά οὖον ὁ ζῷον . ἔτι ἐπεί ὁ ἄνθρωπος χωριστός καί κατά ἑαυτοῦ εἰμί , καί ὁ δίπους δηλονότι καί ὁ πεζός κατά ἑαυτοῦ εἰμί Κῶς ἰδέα . οὐκοῦν οὐ ἄλλος μέν εἰμί ἰδέα ὁ τε ζῷον καί ὁ πεζός , ἄλλος δέ οὐσία , ἀλλά αὐτός ἑαυτοῦ εἰμί καί ἰδέα καί οὐσία , ὥσπερ ἐγώ οὐ ἄλλος μέν εἰμί ἄτομος , ἄλλος δέ ἄνθρωπος · ἀδύνατος γάρ ὁ ἄλλος εἰμί ἐγώ ἄνθρωπος , ἀλλά μή ἐμαυτοῦ · οὗτος καί ὁ ζῷον αὐτός ἑαυτοῦ εἰμί καί οὐσία καί ἰδέα , εἰμί καί ἐν ὁ αὐτοάνθρωπος εἰμί , ὥσπερ καί ἐγώ αὐτός ἑαυτοῦ ἄνθρωπος εἰμί καί ἄτομος , εἰμί καί ἐν τόπος τυγχάνω . ὥστε εἰμί αὐτός ἑαυτοῦ ὁ ζῷον καί οὐσία εἰμί καί ἰδέα , δῆλος ὅτι ἕκαστος ὁ ἐν ζῷον ἤτοι ἐν ὁ αὐτοάνθρωπος καί ὁ λοιπός αὐτοζῷον εἰμί καί ἰδέα . ὁ δέ εἶδος ἕτερος εἰμί φύσις , ὥσπερ καί ὁ ἄνθρωπος καί ὁ ἵππος · καί ὁ αὐτοζῷον ἄρα ὁ ἐν ὁ εἶδος ἕτερος εἰμί φύσις · ὅσπερ ἄτοπος . ἔτι εἰμί ὁ πολύς καί διαφέρω ὁ ἀριθμός εἰμί ἰδέα , ὁ δέ ἀριθμός διαφέρω , ὡς δείκνυμι , ὁ ἐν ὁ αὐτόϊππος ζῷον καί αὐτοάνθρωπος καί ὁ λοιπός πᾶς γάρ ἰδέα εἷς ὁ ἀριθμός ) , εἰμί καί ἐκεῖνος ἰδέα · ὥστε ὥσπερ εἰμί ἄλλος ἄνθρωπος κατά ἑαυτοῦ παρά ὁ κατά ἕκαστος καί αἰσθητός , οὕτως εἰμί καί ὁ αὐτοζῷον καί ὁ ἰδέα ἄλλος τις ἰδέα καί ἄλλος αὐτοζῷον . καί πῶς ἐκ ὁ τοιοῦτος αὐτοζῷον εἰμί ὁ ἐν ὁ αὐτοάνθρωπος αὐτοζῷον ; ἔτι εἴπερ ὁ αἰσθητής εἰμί ὁ ἰδέα , οὗτος τε ὅσπερ εἴρω συμβαίνω καί οὗτος ἄτοπος . ἐπεί γάρ ἀνάγκη εἰμί ἐκ ὅς λέγω εἰμί καί αὐτοζῷον αὐτός κατά ἑαυτοῦ , ὥσπερ οὖν ὁ αὐτοάνθρωπος ἕτερος εἰμί παρά ὁ κατά ἕκαστος , οὗτος καί ὁ αὐτοζῷον ἕτερος ὀφείλω εἰμί παρά ζῷον ὁ τις , ὁ οὔτε ἄνθρωπος εἰμί οὔτε ἵππος οὔτε ἄλλος οὐδείς , ἀλλά οὗτος αὐτός , ζῷον · εἰμί δέ μή εἰμί τις ζῷον ὅσπερ οὗτος αὐτός εἰμί , ζῷον , ὥσπερ ὁ ἄνθρωπος οὗτος αὐτός , ἄνθρωπος τίς γάρ πω θεάομαι ζῷον ὅς μήτε ἄνθρωπος εἰμί μήτε μύρμηξ μήτε ἄλλος τίς ) , οὐδέ αὐτοζῷον εἰμί · ὁ γάρ ἰδέα τις εἰμί ἰδέα . εἰμί δέ μή εἰμί αὐτοζῷον , ζῷον , φανερός ὡς οὐδέ αὐτοάνθρωπος οὐδέ ὅλως ἰδέα . εἰμί δέ λέγω τις ὡς εἰμί μέν αὐτοζῷον , ἀλλά οὐ εἰμί ἰδέα ζῷον οὗτος αὐτός ζῷον εἰμί , ἀλλά ὁ ἐν ὁ ἄνθρωπος ζῷον καί ἵππος καί βοῦς , ψεῦδος εἴρω · ὁ γάρ ἐν ὁ ἄνθρωπος ζῷον καί ἁπλόος ὁ ἄνθρωπος ὅλος ὡς ὅλος ὁ αὐτοάνθρωπος εἰμί ἰδέα ὅλος ὡς ὅλος · ὡσαύτως καί ὁ αὐτόϊππος ὅλος ὡς ὅλος εἰμί ἰδέα ὁ κατά μέρος ἵππος ὅλος ὡς ὅλος · ὥστε εἴπερ εἰμί αὐτοζῷον καί ἰδέα , ζῷον ὀφείλω εἰμί ἰδέα μηδείς ἄλλος εἰμί ἢ οὗτος αὐτός , ζῷον . οὗτος δή ἐνίστημι πρός ὁ ὁ ἰδέα τίθημι καί ἐλέγχω αὐτός συμπεραίνω λέγω εἰμί δή ἀδύνατος οὕτως ἔχω , ἀδύνατος εἶδος εἰμί ὁ κατά ἕκαστος , ὅς τις φημί . ἐπεί δέ ὁ οὐσία ἕτερος ὁ τε σύνολον καί ὁ λόγος · λέγω δέ ὅτι ὁ μέν οὕτως εἰμί οὐσία σύν ὁ ὕλη . εἶπον πρότερος ὅτι ὁ λόγος ὁ τίς εἰμί εἰμί εἰμί καί ὁ εἶδος , ὁ δέ κατά ἕκαστος ὁρισμός οὐ εἰμί , καί ἐπαγγέλλω οὗτος δείκνυμι , νῦν ὁ ὑπόσχεσις ἐκπληρόω καί δείκνυμι ὅτι ὁ κατά ἕκαστος οὐ εἰμί ὁρισμός . πρότερος δέ ποιέω διαίρεσις ὁ οὐσία ποσαχῶς λέγω , δείκνυμι Ποίας οὐσία οὐ εἰμί ὁρισμός . λέγω δή ὅτι ἐπεί | ὁ οὐσία ἕτερος ὁ τε σύνολον καί ὁ λόγος , λέγω δέ ὅτι ὁ μέν οὕτως εἰμί οὐσία ὁ λόγος συλλαμβάνω ὁ ὕλη , ὁ δέ λόγος ὅλως καί τίς εἰμί εἰμί , ὅσος μέν οὖν εἰμί οὐσία συλλαμβάνω ὁ ὕλη καί ὅλως σύνθετος , οὗτος εἰμί φθορά καί γένεσις , ὁ δέ λόγος καί ὁ εἶδος οὐ εἰμί φθορά οὐδέ γένεσις · οὖον γάρ γίγνομαι ὁ οἰκίον εἰμί καί ὁ εἶδος ὁ οἰκίον , ἀλλά ὅδε ὁ κατά μέρος οἰκίον , ἐν ὁ ὁ εἶδος ἄχρονος καί ἄνευ γένεσις γίγνομαι καί φθείρω . καί διά οὗτος οὐ εἰμί ὁ αἰσθητής οὐσία καί κατά ἕκαστος οὔτε ὁρισμός οὔτε ἀπόδειξις , ὅτι ἔχω ὕλη , ὅς ὁ φύσις διά ὁ ἐνδέχομαι καί εἰμί καί μή εἰμί , τουτέστιν διά ὁ μή δύναμαι ἀεί ὁ αὐτός στέγω εἶδος ἀλλά ἄλλοτε δεκτικός εἰμί ἄλλος , φθαρτός πᾶς ὁ κατά ἕκαστος αὐτός . οὗτος τίθημι τρέπω εἰς ὁ ὁ μή εἰμί ὁ κατά ἕκαστος ὁρισμός δεῖξις . γυμνάζω δέ ὁ λόγος ἐπί ὁ ἰδέα καί οὗτος γάρ κατά ἕκαστος εἰμί ) ἐκ ὁ μᾶλλον ὁ δεῖξις ποιέω . εἰμί γάρ οὗτος ὅς δοκέω εἰμί ἀίδιος , ὅμως διά ὁ ὁ κατά ἕκαστος εἰμί οὐ εἰμί αὐτός ὁρισμός πολύς μᾶλλον οὐ εἰμί ὁ κατά ἕκαστος καί αἰσθητής . τέως δέ πρῶτος συλλογίζομαι λέγω μή εἰμί ὁ αἰσθητής καί κατά ἕκαστος ὁρισμός μηδέ ἀπόδειξις δύναμις ὧδε . ὁ ὁρισμός καί ὁ ἀποδείκνυμι ὁ ἀναγκαῖος καί ὁ μή ἐνδέχομαι ἄλλως ἔχω εἰμί , ὁ κατά ἕκαστος ἐνδέχομαι ἄλλως ἔχω , ὁ κατά ἕκαστος ἄρα οὔτε ὁρισμός οὔτε ἀπόδειξις εἰμί . ὥσπερ γάρ , φημί , οὐ ἐνδέχομαι ὁ ἐπιστήμη ποτέ μέν ἵημι ἐπιστήμη ποτέ δέ ἄγνοια , ὥσπερ οὐδέ ὁ ἄνθρωπος ποτέ μέν ζῷον εἰμί ποτέ δέ μή ( δόξα γάρ εἰμί ὁ ποτέ μέν ὡς ἐπιστήμη εἰμί , ποτέ δέ ὡς ἄγνοια ) , οὕτως οὐδέ ἀπόδειξις οὐδέ ὁρισμός ἐνδέχομαι εἰμί ὁ ἐνδέχομαι ἄλλως ἔχω , ἀλλά δόξα . κατασκευάζω δέ ὁ μή ὁρισμός μηδέ ἀπόδειξις εἰμί ὁ κατά ἕκαστος καί ἄλλως λέγω ἄδηλος τε γάρ ὁ φθείρω ὁ ἔχω ἐπιστήμη ὅταν ἐκ ὁ αἴσθησις ἀπέρχομαι · εἰμί δέ ὅς εἰμί ἐπιστήμη καί ὁρισμός δῆλος εἰμί κατά πᾶς τρόπος , ὁ δέ κατά ἕκαστος ὅταν ἐκ ὁ αἴσθησις ἀπέρχομαι ἄδηλος εἰμί , ὁ κατά ἕκαστος ἄρα οὔτε ἀπόδειξις εἰμί οὔτε ὁρισμός . καί ἄλλως · ὅς εἰμί ἀποοειςις καί ὁρισμός , οὗτος ὁ αποοειςις ἀπόλλυμι εἴτε ὁ ἔχω ὁ ἀπόδειξις φθείρω , εἴτε ὁ ὅς εἰμί ἀπόδειξις , ἢ ἀμφότερος , καί ὁ ἔχω ὁ ἀπόδειξις καί ὁ ἀποδεικτός , ὡς ἐν ὁ Α ὁ ὕστερος ἀναλυτικός εἴρω . ἐπί δέ ὁ κατά ἕκαστος συμβαίνω σῴζω καί ὁ ἀποδεικτός καί ὁ ἔχω ὁ λόγος καί ὁ ἀπόδειξις καί ὁ λόγος ὁ ἐν ὁ Ψυχή καί μή λήθη γίγνομαι μή εἰμί μήτε | ὁρισμός μήτε ἀπόδειξις · ὅταν γάρ ἐκ ὁ αἴσθησις ἀπέρχομαι ὅς ὁ λόγος ἔχω , σῴζω ἐγώ καί ὁ πρᾶγμα ὅς ὁ λόγος ἔχω καί αὐτός ὁ λόγος καί λήθη μή μεσολαβέω , ἀγνοέω εἰμί ὅλως εἰμί . διό δεῖ ὁ πρός όρος Ν , τουτέστι ὁ πρός ὅρος τις πραγματεύομαι , ἤτοι δεῖ ἕκαστος ὁ περί ὅρος τις ἄτομος πρᾶγμα σκοπέω καί ζητέω ἀποδίδωμι αὐτός ὁ τίς εἰμί , μ ὁ ἀγνοέω ὅτι ἀεί ἀναιρέω εἰμί ἤτοι ἀναιρέω ἀεί ὁ τοιοῦτος ὁρισμός · πᾶς γάρ ἀναιρέω εἰμί ὁ ὁρισμός ὁ κατά ἕκαστος . ὥστε ὁ ὁ καίω ἕκαστος ὁρίζω οὐδείς ἄλλος π οἴομαι ἢ αἴτιος δίδωμι ὁ ἀναιρέω ἕκαστος ὁ βούλομαι ἀεί τίς ἀναιρέω καί ἀνασκευάζω . οὐδέ δή ἰδέα οὐδείς εἰμί ὁρίζω · ὁ γάρ καθ´ ἕκαστος ὁ ἰδέα . ἐπί ὁ ἰδέα , ὡς εἶπον , γυμνάζω ὁ λόγος , δείκνυμι ὅτι ὁ ἰδέα οὐ εἰμί ὁρισμός διά ὁ ὁ κατά ἕκαστος εἰμί αὐτός . εἰμί δέ ιούπω μή εἰμί , σχολή γε ἄν ὁ αἰσθητής ἄγω . ἅμα δέ δείκνυμι ὅτι εἶδος αὐτός κατά ἑαυτοῦ καί χωριστός οὐ εἰμί . λέγω γάρ ὅτι εἴπερ εἰμί ὁρισμός αὐτοάνθρωπος ( ἵστημι γάρ ἐπί οὗτος ὁ λόγος ) , ἀναγκαῖον εἰμί ὄνομα χράω · ἄνευ γάρ ὄνομα πρᾶγμα σημαίνω οὐ εἰμί ὁρισμός . εἰμί δέ ἀναγκαῖον εἰμί ὁ ὁρίζω ὁ αὐτοάνθρωπος ὄνομα χράω , ἢ συνήθης καί γνώριμος ὄνομα χράω , λέγω δή ἑλληνικός , ἢ δνοματη ἕτερος τίθημι καί ἄγνωστος . ἀλλά μήv ὄνομα οὖον ποιέω ἕτερος παρά ὁ συνήθης · ὁ γάρ ἀλλότριος ὄνομα καί ἄγνωστος χράω αὐτός ποιέω ὁ μή χράω ὄνομα μηδέ ὅλως λέγω , καί ὥσπερ ὁ μή χρόιαενος ὄνομα μηδέ λέγω οὐ ὁρίζω , οὗτος καί ὁ ἀλλότριος ὄνομα χράω ποιέω . λείπω ἄρα χράω συνήθης ὄνομα καί γνώριμος · ὁ δέ γνώριμος καί κεῖμαι κοινός πᾶς εἰμί καί ὑπάρχω πολύς . οἷος εἰμί τις ὁρίζω ὁ Ἀλέξανδρος λέγω Ἀλέξανδρος εἰμί ζῷον ἰσχνός λευκός ἢ ἕτερος τίς , ὁ ζῷον ἰσχνός λευκός οὖον μόνος ὁ Ἀλέξανδρος ὑπάρχω , ἀλλά καί ἄλλος πολύς · ὥστε πάλιν οὐ εἷς εἰμί οὗτος ὁ ὁρισμός ἀλλά καί ἄλλος πολύς . οὐ ἄρα εἰμί ὁρισμός ὁ κατά ἕκαστος . οὗτος δή συμβαίνω καί ἐπί ὁ ἰδέα . εἰμί γάρ τις λέγω ὅτι αὐτοάνθρωπος εἰμί ζῷον πεζός , οὗτος ὁ ὁρισμός καί ἄλλος ὑπάρχω . οὐ ἄρα εἰμί ὁρίζω ὁ ἰδέα . εἰμί οὖν ὁ ὁρισμός μόνος ἐκεῖνος ὑπάρχω ὅς εἰμί ὁρισμός , καί ἀντιστρέφω ὁ ὁριστός πρός ὁ ὁρισμός καί οὗτος πρός ἐκεῖνος , εἴπερ εἰμί ὁ αὐτοάνθρωπος μόνος ὁ ζῷον πεζός ὁρισμός , οὐ ὑπάρχω καί ἄλλος καί ἀντιστρέφω · ἀλλά ὑπάρχω καί οὐ ἀντιστρέφω . οὐ ἄρα εἰμί ὁ ἰδέα ὁρίζω . εἰμί δέ τις , φημί , λέγω ὅτι ὁ ζῷον καί ὁ ἰσχνός καί ὁ λευκός Χωρὶς μέν ὑπάρχω πολύς , ἅμα δέ οὐδείς εἰμί μή μόνος ὁ Ἀλέξανδρος , | ὁμοίως καί ὁ ζῷον καί ὁ πεζός Χωρὶς μέν καί ἄλλος , ἅμα δέ ὁ αὐτοάνθρωπος μόνος , ὥσπερ καί ὁ ζῷον καί ὁ πεζός καί ὁ δίπους Χωρὶς μέν ἕκαστος πολύς ὑπάρχω , ἅμα δέ μόνος ὁ ἄνθρωπος · εἰμί δή οὗτος τις λέγω , πρῶτος μέν , φημί , λεκτέος ὅτι καί ἄμφω , οἷος ὁ ζῷον δίπους ὑπάρχω ὁ ζῷον καί πάλιν ὁ ζῷον δίπους ὁ δίπους , ὥστε πάλιν οὐ εἷς ὑπάρχω ὁ ζῷον δίπους ἀλλά δύο · ἐπεί γάρ ὁ ζῷον ἕτερος εἰμί ὁ δίπους , ὁ ζῷον δίπους ὑπάρχω ὁ δίπους Χωρὶς καί πάλιν ὁ ζῷον δίπους ὁ ζῷον χωρίς . εἰμί δέ ὁ λέγω ἔκδηλος ἐπί ὁ Ἀλέξανδρος · ἐπεί γάρ ὁ Ἀλέξανδρος εἰμί ἰσχνός φιλόσοφος λευκός Ἀφροδισιεύς , ὁ ἰσχνός καί φιλόσοφος καί λευκός ἕτερος εἰμί ὁ Ἀφροδισιεύς ( ἅπας γάρ εἰμί ὁ Ἀλέξανδρος , οὖον μήv ὁ τρεῖς μόνος ) , ὑπάρχω ὁ Ἀφροδισιεύς Ἀλέξανδρος . πάλιν ἐπεί ὁ Ἀφροδισιεύς καί ὁ ἰσχνός καί φιλόσοφος ἕτερος εἰμί ὁ λευκός Ἀλέξανδρος , ὑπάρχω ὁ λευκός Ἀλέξανδρος . πάλιν ἐπεί ὁ φιλόσοφος καί ὁ λευκός καί ὁ Ἀφροδισιεύς ἕτερος εἰμί ὁ ἰσχνός Ἀλέξανδρος , ὑπάρχω ὁ ἰσχνός Ἀλέξανδρος · Ἄνδρος · ὥστε ὁ ὁρισμός ὁ λέγω ὅτι Ἀλέξανδρος εἰμί ἰσχνός φιλόσοφος λευκός Ἀφροδισιεύς , οὐ εἷς εἰμί , ἀλλά ὁ ἰσχνός Ἀλέξανδρος καί ὁ λευκός Ἀλέξανδρος καί ὁ φιλόσοφος Ἀλέξανδρος καί ὁ Ἀφροδισιεύς Ἀλέξανδρος , ὅσπερ εἰμί ἕτερος · ὁ γάρ ἰσχνός Ἀλέξανδρος , ὅς ἰσχνός , ἕτερος εἰμί ὁ λευκός Ἀλέξανδρος . οὐ ἄρα εἰμί ὁ κατά ἕκαστος ὁρισμός . οὗτος δέ ὁ ἐπιχείρησις ἔνδοξος εἰμί καί οὖον πραγματώδης , ὡς ὁ λοιπός · ἐκεῖνος γάρ ἀναγκαῖος καί ἀληθής . εἶπον δέ ὅτι ὁ ζῷον δίπους ὑπάρχω καί ἄμφω , ὁ τε ζῷον καί ὁ δίπους , ἐπάγω καί οὗτος ἐπί μέν ὁ ἀίδιος ἀνάγκη εἰμί πρότερος γε εἰμί καί μέρος ὅς σύνθετος , τουτέστιν ἀναγκαῖον εἰμί ὑπάρχω ὁ ζῷον δίπους ἐν τε ὁ δίπους Χωρὶς καί ἐν ὁ ζῷον πάλιν ἰδίως . ἐπεί γάρ κατά ἑαυτοῦ εἰμί ὁ τε αὐτοζῷον καί ὁ αὐτοδίπουν , εἶτα συνέρχομαι γίγνομαι μέρος ὁ σύνθετος , οἷος ὁ αὐτοάνθρωπος , ἀνάγκη καί ὁ ζῷον δίπους κατηγορέω ὁ δίπους ὁ κατά ἑαυτοῦ εἰμί καί πάλιν ὁ ζῷον · καί αὐτός γάρ κατά ἑαυτοῦ εἰμί . δύναμαι ὁ καί οὗτος ἐπί μέν ὁ ἀίδιος ἀνάγκη εἰμί πρότερος γε εἰμί καί μέρος ὁ σύνθετος συντάσσω ὁ ἀνάγκη ἄρα ὑπάρχω καί ἄλλος οὗτος , τουτέστιν ἀνάγκη ὁ ζῷον καί ὁ δίπους ἀίδιος εἰμί καί κοινός καί ἄλλος ὑπάρχω . οὖον μόνος δέ ὁ ζῷον καί ὁ δίπους πρότερος εἰμί ὁ αὐτοάνθρωπος , ἀλλά καί χωριστός αὐτός κατά ἑαυτοῦ , εἴπερ καί ὁ αὐτοάνθρωπος · ὁ γάρ οὐδείς εἰμί χωριστός , ἢ εἴπερ εἰμί ὁ αὐτοάνθρωπος , ἀνάγκη εἰμί καί ὁ ζῷον χωριστός καί κατά ἑαυτοῦ . εἶπον δέ ἢ γάρ οὐδέ ἐν ἢ ἄμφω , πάλιν ἐπαναλαμβάνω ὁ λόγος καί φημί εἰμί μέν οὖν μηδείς εἰμί χωριστός , οὐ εἰμί ὁ ζῷον παρά ὁ εἶδος ἀλλά ἐν αὐτός · εἰμί δέ εἰμί καί ὁ εἶδος καί ὁ γένος χωριστός , δῆλος ὡς καί ὁ διαφορά , καί εἰμί πρότερος ὁ αὐτοάνθρωπος , καί συναναιρέω ἀλλά οὐ ἄν συναναιρέω ὁ αὐτοάνθρωπος · οὗτος γάρ εἰμί εἰμί ὁ οὗτος δ οὐ ἀνταναιρέω . εἰμί ἄρα πρότερος ὁ ἰδέα ἰδέα . εἶπον δέ ἀνωτέρω ὅτι εἰμί δέ τις λέγω ὅτι Χωρὶς μέν πολύς ὑπάρχω , ἅμα δέ μόνος οὗτος , καί εἶπον λεκτέος πρῶτος μέν ὅτι καί ἄμφω , οὐ ποιέω ὁ ἀπόδοσις ὁ μέν σύνδεσμος , εἶπον ὅτι ἔπειτα δέ , ἀλλά εἶπον ὅτι ἔτι ἐκ ἰδέα ἰδέα · ἀσύνθετος γάρ · ὡς ἵημι ὁ ἔτι ἀντί ὁ ἔπειτα . εἰμί γάρ εἰμί ὁράω ὁ ἄνθρωπος , πολύς μᾶλλον εἰμί ὁ ζῷον καί ὁ δίπους , ὅσος καί ἀσύνθετος . ἔτι ὁ ζῷον καί ὁ δίπους ἢ ὅς τίς ἄν ἄλλος εἰμί , ὅσπερ λαμβάνω εἰς ὁ ὁ ἰδέα ὁρισμός , δήω ἐπί πολύς κατηγορέω · εἰμί γάρ μή , πῶς γνωρίζω ; εἰμί γάρ ὁ ἰδέα ἐκ ὁ τῇδε εἰμί γνώριμος , εἰμί μή κατηγορέω ὅσπερ , ὡς εἴρω , παραλαμβάνω εἰς ὁ ὁ ἰδέα ὁρισμός ἐπί πολύς πῶς γνωρίζω ; εἰμί δέ λέγω ἐπί πολύς , δῆλος ὡς οὐ εἰμί εἷς ἀλλά πολύς . οὐ ἄρα εἰμί ὁ κατά ἕκαστος ὁρισμός . ἀλλά οὖον κατηγορέω ἐπί πολύς , φημί ἄν τις , ὁ εἰς ὁ ὁ ἰδέα λόγος παραλαμβάνω . ἀλλά εἰμί μή κατηγορέω , ἐπεί δείκνυμι ὅτι ἐκ ὅς ὁ ἰδέα ἐκεῖνος ἰάομαι εἰμί , εἰμί ἰδέα ὅσπερ οὖον κατηγορέω ἐπί πλείων · οὖον δοκέω δέ ὁ οὗτος τίθημι , ἀλλά πᾶς ἰδέν μεθεκτός φημί καί ἐπί πλείων . ὥσπερ οὖν εἴρω , λανθάνω ὅτι ἀδύνατος εἰμί ὁρίζω ἐν ὁ ἀίδιος . δείκνυμι ὅτι ὁ κατά ἕκαστος οὔτε ὁρισμός εἰμί οὔτε ἀπόδειξις λέγω ὅτι , ὥσπερ εἴρω , λανθάνω ὡς ἀδύνατος εἰμί ὁρίζω ὁ ἀίδιος διά ὁ μοναδικός εἰμί · καί μάλιστα , φημί , ὅσος εἰμί μοναχός , οἷος εἰμί ὁ ἥλιος , ὁ σελήνη , ὁ γῆ · οὖον μόνος γάρ ἁμαρτάνω τοιοῦτος λαμβάνω εἰς ὁ ὁ ἥλιος ὁρισμός , ὅς ἀφαιρέω πάλιν εἰμί ὁ ἥλιος · καίτοι οὖον δοκέω ὁ εἰς ὁρισμός τις παραλαμβάνω εἷς οὗτος ἀφαιρέω εἰμί ὁ ὁριστός · εἄν γάρ ὅς ἄνθρωπος ἢ ὁ πεζός ὁ ὁ δίπους ἀφαιρέω ἢ ὁ ζῷον , οὐκέτι εἰμί ὁ ἄνθρωπος · ὥστε εἴπερ εἰμί ὁ εἰς ὁρισμός ὁ ἥλιος παραλαμβάνω συστατικός ὁ οὐσία αὐτός , εἷς οὗτος ἀφαιρέω οὐκέτι ἄν εἰμί ἥλιος . ἀλλά δύναμαι εἰμί . πόθεν δέ οὗτος γίγνομαι ; ἐκ ὁ πειράω ὁρισμός ὁ κατά ἕκαστος ἀποδίδωμι , ὅς ἐκ εἰμί ὁρισμός . οὐ ἄρα καλῶς ὁρίζω . οὖον μόνος δέ τοιοῦτος λαμβάνω ἀλλά ἀγνοέω καί ὅτι οὐ εἰμί ὁ κατά ἕκαστος ὁρισμός . εἰμί γάρ οὗτος οἶδα , οὐ ἄν ὅλως ὁρίζω οὗτος ἐπιχειρέω , ἐκ ὅς καί τοιοῦτος λαμβάνω αὐτός συμβαίνω . καί τίθημι τίς εἰμί ὁ εἰς ὁ ὁ ἥλιος ὁρισμός παραλαμβάνω μή καλῶς , ὁ τε περί γῆ ἰός καί ὁ νυκτικρυφής · ἐπεί γάρ ὁ περί γῆ εἶμι ἢ ὁ ἐν νύξ κρύπτω εἰς ὁρισμός ὁ ἥλιος παραλαμβάνω δῆλος ὅτι συστατικός εἰμί ὁ ὁ ἥλιος οὐσία ; ὥστε ἄν τις ἀφαιρέω ὁ ἥλιος ὁ περί γῆ εἶμι ἢ ὁ νυκτικρυφής , οὐκέτι εἰμί ὁ ἥλιος . ἢ ὅλως ἐάν ἵστημι ὁ ἥλιος , οὔτε περί γῆ δῖος - λεύσσω οὔτε ὁ νύξ κρύπτω · εἰμί δέ οὗτος , οὐ εἰμί . ἀλλά ἄτοπος εἰμί μή εἰμί διά ὁ ἵστημι ὁ διά ὁ μή ὑπό γῆ διΐημι ἢ ἐν νύξ κρύπτω · οὐσία γάρ τίς εἰμί ὁ ἥλιος , ὁ δέ κρύπτω συμβεβηκός · πῶς οὖν ὁ συμβεβηκός ἀναιρέω ἀναιρέω οὐσία ; ἄλλως τε εἰμί τις τόπος κατά ὁ βόρειος πόλος , κατά ὗς ὁ ἥλιος οὖον κρύπτω καί ὅμως εἰμί . οὐ ἐσθίω δέ εἰμί , εἴπερ ὁ κρύπτω εἰς ὁ οὐσία Κῶς ὁ τίς εἰμί εἰμί ἥλιος συντείνω . ἔτι , φημί , ὅσος ἐπί ἄλλος ἐνδέχομαι , τουτέστιν , ἔτι εἴπερ εἰμί ἐκτός ὅδε ὁ κόσμος ἄλλος κόσμος , ὡς ὁ Δημόκριτος φάσκω , δῆλος ὅτι καί ὁ ἐν ἐκεῖνος ὁ κόσμος ἥλιος περί γῆ ἄν διέρχομαι ἢ ὁ νύξ κρύπτω , ὥστε ὁ λόγος ὁ ὅδε ὁ ἥλιος κοινός εἄν εἰμί καί ἁρμόζω ἐκεῖνος . ἀλλά ὑπόκειμαι εἷς εἰμί ἥλιος , ὥσπερ Κλέων ἢ Καλλίας , καί μόνος ὅδε ἵημι ὁ λόγος · εἰμί δή ὁ τοιοῦτος λόγος , φημί δή ὁ νυκτικρυφής καί ὁ περί γῆ εἶμι , καί ἐπί ἄλλος ἐφαρμόζω , δῆλος ὅτι οὐ εἰμί ὁρισμός ὁ κατά ἕκαστος . οὕτως δή δείκνυμι ὅτι ὁ κατά ἕκαστος ὁρισμός οὐ εἰμί , μαρτύρομαι καί ὁ ὁ ἰδέα τίθημι , λέγω ὅτι διά τίς οὐδείς αὐτός ὅρος λέγω τις ἰδέα , ἀλλά πᾶς ἀόριστος καταλείπω καί φημί μή εἰμί ὁρισμός ὁ ἰδέα ; ἢ δῆλος διά ὁ καί ἐκεῖνος ὑπολαμβάνω μή εἰμί ὁρισμός ὁ κατά ἕκαστος . ὥστε , φημί γίγνομαι εἄν καί ἐκ ὁ ὁ ἰδέα λέγω ἀληθής ὁ νῦν λέγω , οὗτος δέ εἰμί ὁ μή εἰμί ὁρισμός ὁ κατά ἕκαστος . Φανερός δέ ὅτι καί ὁ δοκέω εἰμί οὐσία ὁ πλεῖστος δύναμις εἰμί . ἐπεί γάρ οὐσία ἐκεῖνος φημί ὅσος κατά ἑαυτοῦ εἰμί δύναμαι ὁ οἰκέω ἔργον ἀποτελέω οὐσία γάρ οὐδείς ἄλλος εἰμί ὁ ὁ ἀπό ὅς ὁ ἕκαστος ἔργον ἐκπληρόω · οὐσία γάρ καί εἶδος Σωκράτης ὁ ὁ Σωκράτης ψυχή , ἀπό ὅς αὐτός ὁ ὁ ἄνθρωπος ὅς ἄνθρωπος ἔργον ἐκπληρόω ) , λέγω ὅτι καί ὁ μέρος ὁ ζῷον , χείρ καί πούς , ὅσπερ μάλιστα δοκέω εἰμί οὐσία , φανερός εἰμί ἐκ οὗτος ὡς οὐ εἰμί οὐσία ἀλλά δύναμις . οὐσία γάρ εἰμί ὁ κατά ἑαυτοῦ εἰμί ὁ καθό εἰμί αὐτός ἔργον ἐκπληρόω , ὁ δέ χείρ ὁ ὅλος χωρίζω ὁ ἔργον αὐτός ὁ χείρ οὐ ἐκπληρόω , καίτοι κατά ἑαυτοῦ εἰμί . οὖον γάρ ἐν ὁ τοονδ́ς σχῆμα ἔχω χείρ εἰμί , ἀλλά ἐν ὁ ἐκπληρόω ὁ ἕπω ὁ τοονδ́ς σχῆμα ἔχω ἔργον · ἐπεί εἰμί γε κατά ὁ τοονδ́ς σχῆμα ἕκαστος οὐσιόω , εἰμί εἄν καί ὁ ὁ ἀνδριάς χείρ χείρ οὐ εἰμί δέ ) , καί ὁ ἀνδριάς | ἄνθρωπος . ἀλλά εἰμί μετά ὁ ὅλος εἰμί ὁ μέρος ὁ ζῷον οὐ εἰμί ἐνέργεια οὐσία ἀλλά δύναμις ἐκεῖνος γάρ λέγω εἰμί ἐνέργεια οὐσία , ὅσπερ εἰμί αὐτός κατά ἑαυτοῦ καί ἐκπληρόω ὁ οἰκέω ἔργον ) , ἆρα γε χωρίζω καί κατά ἑαυτοῦ εἰμί λέγω οὐσία ; ἤ , ὡς πολλάκις εἴρω , ἐπεί οὐ ἐν ὁ τοῳδ́ς σχῆμα ὁ χείρ καί ὁ πούς οὐσιόω , ἀλλά ἐν ὁ ἀπό ὁ Ψυχή αὐτός ὅς τοιοῦτος εἰμί ἐνδίδομαι δύναμις , ὥστε ὁ οἰκέω ἔργον ἐκπληρόω , εἰμί μέν ὁ ὅλος χωρίζω δύναμαι ὁ ἀπό ὁ Ψυχή ἐνδίδωμι αὐτός δύναμις δέχομαι καί διά οὗτος ἐκπληρόω ὁ οἰκέω ἔργον , λέγω ἄν οὐσία · ἐπεί δέ οὗτος ἀδύνατος εἰμί γίγνομαι , εἰμί μέν μετά ὁ ὅλος λέγω δύναμις οὐσία , ὅταν δέ χωρίζω , οὖον λέγω οὐσία σύνθετος , καίτοι σύνθετος εἰμί · ἀλλά ὡς ὁ πῦρ πρός αὐτός ὕλη γάρ αὐτός ὁ πῦρ ) οὗτος οὗτος πρός ὁ Σωκράτης . ὕλη γάρ καί αὐτός ὁ ἐκ Ψυχή καί σῶμα Σωκράτης · ὁ γάρ σῶμα ὕλη , ὁ δέ ψυχή ὁ εἶδος . καί δῆλος ὡς ὁ χείρ καί ὁ τοιοῦτος οὖον πάντῃ ἀποφάσκω ὁ οὐσία . ἀλλά ὁ μέν ὡς ὕλη λέγω οὐσία δίδωμι αὐτός , ὁ δέ ὡς ἐκ ὕλη καί εἶδος οὖον συγχωρέω , διά ὁ ἕκαστος εἰδοποιέω ὁ οἰκεῖος ἐνέργεια , οὗτος δέ στερέω αὐτός . ὅταν ἐν , φημί , χωρίζω ὁ μόριον ὁ ὅλος καί ἵημι κατά ἑαυτοῦ , ὡς ὕλη πᾶς εἰμί , καί ὡς γῆ καί πῦρ καί ἀήρ . καί ὁ αἴτιος ὁ ὅπως καί μετά ὁ χωρίζω οὐ εἰμί οὐσία προστίθημι εἶπον οὐδείς γάρ αὐτός εἷς εἰμί , ἴσος λέγω ὁ ὅτι ὁ οὐσία σύν ὁ ὁ οἰκέω ἔργον ἐκπληρόω καί εἷς εἰμί ὀφείλω ἐνέργεια · ὁ δέ μόριον ἐπειδάν χωρίζω σωρηδόν κεῖμαι , ἐκ εἰμί οὐ εἰμί ἐνέργεια εἷς ἀλλά δύναμις . ὥσπερ γάρ ὁ σωρός ὁ χρύσινος ἢ ὁ καττιτεριναω ψῆγμα δύναμις εἰμί εἷς , ὅταν δέ ὁ πῦρ τήκω πᾶς καί ὡς εἶπον ἐν πέσσω καί εἷς γίγνομαι , τότε εἰμί ἐνέργεια εἷς , οὗτος καί ὁ μόριον σωρηδόν καί κατά παράθεσις κεῖμαι δύναμις εἰμί εἷς , ἀλλά οὐ ἐνέργεια . τις δέ ὁ ἀντίγραφος ἔχω ὁ ὄρρος · καί εἰμί ἄν λέγω ὅτι ὥσπερ ὁ ὄρρος πρίν ἢ πέσσω , τουτέστι πρίν ἢ πήγνυμι καί ὅλως τυρόω , οὖον λέγω εἷς ἐνέργεια ἀλλά δύναμις , ἐπειδάν δέ τυρόω τότε λέγω εἷς , οὗτος καί ἐπί ὁ μόριον . μάλιστα δέ , φημί , ὑπολαμβάνω ἄν τις ὁ ὁ ἔμψυχος μόριον , καί οὗτος οὖον πᾶς ἀλλά τίνω , ὁμοίως δέ καί ὁ Ψυχή , πάρεγγυς ὁ καί ἐνέργεια μετά ὁ ὅλος εἰμί οὐσία αὐτός λέγω καί δύναμις · ἐπεί γάρ καί μετά ὁ χωρίζω καί κατά ἑαυτοῦ εἰμί δύναμαι κινέω καί αἰσθάνομαι , δοκέω εἄν εἰμί καί ἐνέργεια καί δύναμις · δύναμις μέν γάρ ὅτε μετά ὁ ὅλος εἰμί , ἐνέργεια δέ ὅτι , ἐπεί χωρίζω κινέω καί αἰσθάνομαι , δοκέω ὡς καί | μετά ὁ ὅλος ὅταν εἰμί κατά ἑαυτοῦ εἰμί καί οὖον συγχέω ὁ ὅλος . ὅτι δέ πολύς μόριον ὁ ζῷον χωρίζω κινέω , δῆλος · ὁ γάρ ὄφις δίχα τέμνω κινέω ; ἀλλά καί πούς ἀκρίς καί φαλάγγιον , ὁ καί σηψιδακής λέγω , καί ἄλλος πολύς χωρίζω , ἐπειδάν χωρίζω ἠρεμέω , εἰμί τις αὐτός ἅπτω , αἰσθάνομαι καί κινέω . εἶπον οὖν ὅτι σύνεγγυς ὁ δύναμις καί ἐντελέχεια εἰμί , λέγω ὅτι ὅμως κῶος χωρίζω κινέω καί αἰσθάνομαι , ἀλλά οὖν ὅταν μετά ὅς ὅλος ὑπάρχω καί εἰμί εἷς καί συνεχής , δύναμις εἰμί οὐσία καί οὐ ἐνέργεια . ἐπεί δέ τις παρά φύσις εἰμί συνεχής , ὥσπερ πολύς δάκτυλος συνάπτω καί οὖον διακρίνω , ἐπάγω ὁ ἀλλά μή βία ἢ σύμφυσις , ἴσος λέγω ὁ ἐκεῖνος φημί κύριος εἷς , ὅσος ἐκ φύσις εἰμί συνεχής , ἀλλά μή βία καί σύμφυσις · οὗτος γάρ πήρωμα εἰμί , ἀλλά οὖον κατά φύσις . ἐπεί δέ ὁ εἷς λέγω ὥσπερ καί ὁ εἰμί , καί οὐσία ὁ ὁ εἷς εἷς , καί ὅς εἷς ἀριθμός εἷς ἀριθμός . δείκνυμι ὅτι ὁ καθόλου ἄνθρωπος καί ἁπλόος πᾶς εἶδος οὐ εἰμί οὐσία , δείκνυμι ὅτι οὐδέ ὁ εἷς ἢ ὁ εἰμί , ὥσπερ λέγω ὁ ὁ εἶδος τίθημι ὁ αὐτοέν καί αὐτοόν , εἰμί οὐσία . λέγω δή ὅτι ἐπεί ὁ εἰμί λέγω ὥσπερ καί ὁ εἷς δείκνυμι γάρ ἐν ὁ Γ ὅδε ὁ πραγματεία ὡς ἀκολουθέω ἀλλήλων ὁ τε εἷς καί ὁ εἰμί , καί εἰμί τίς εἷς , οὗτος καί εἰμί εἰμί , καί ἔμπαλιν εἰμί τίς εἰμί , οὗτος καί εἷς ) , ἐπεί τοίνυν λέγω ὁ εἷς ὥσπερ καί ὁ εἰμί , καί ὁ οὐσία ὁ ὁ εἷς εἷς ἐγώ γάρ εἷς εἰμί καί ὁ οὐσία ὁ ἐμός εἷς εἰμί · οὐδείς γάρ ἄλλος τίς εἰμί ἀλλά ἢ ὁ οὐσία ἐγώ ) , καί ἔμπαλιν ὅς εἷς ὁ ἀριθμός ὁ οὐσία , ἐκεῖνος εἷς εἰμί ὁ ἀριθμός , δῆλος ὡς οὔτε ὁ εἷς οὔτε ὁ εἰμί εἰμί οὐσία ὁ πρᾶγμα , ἀλλά κατηγόρημα μόνος καί ὄνομα λέγω κατά πρᾶγμα . ὥσπερ γάρ ὁ πυρός κατηγορέω ὁ στοιχεῖον λέγω γάρ ὁ πῦρ στοιχεῖον ) , ὁμοίως καί ὁ ἀρχή , καί οὖον δήπου εἄν εἶπον τις ὅτι οὐσία ὁ πυρός ὁ στοιχεῖον εἰμί εἰμί , ἀλλά οὐσία μέν αὐτός εἰμί ὁ θερμός καί ξηρός , ὁ δέ στοιχεῖον καί ὁ ἀρχή κατηγόρημα τις καί ὄνομα κατά ὁ πυρός λέγω , οὗτος καί ὁ εἰμί καί ὁ εἷς ὄνομα εἰμί ψιλός κατά πρᾶγμα λέγω , οὖον μήv οὐσία καί φύσις σείω ὁ πρᾶγμα εἰμί . εἰμί γάρ εἰμί οὐσία ὁ πρᾶγμα ὁ στοιχεῖον ἢ ὁ εἷς ἢ ὁ εἰμί , οὐ εἄν ἀκούω στοιχεῖον ἢ εἷς ζητέω τίς εἰμί ὁ ὑπό ὁ εἷς δηλέομαι ἢ ὑπό ὁ στοιχεῖον , ἀλλά ἐν ἠρεμία εἰμί · νῦν δέ εἷς ἀκούω ἢ εἰμί ἢ στοιχεῖον ζητέω , ἵνα εἰς γνώριμος τίς ἀνάγω , καί εἶπον φέρω ὅτι ὁ λέγω εἷς πῦρ εἰμί ἢ ὁ λέγω στοιχεῖον ὕδωρ , γνώριμος τίς ἀκούω , καί ὁ ἀκούω ἠρεμέω μηδείς ἔτι πολυπραγμονέω ἢ ζητέω . μᾶλλον μέν ἐν , φημί , ὁ εἷς καί ὁ εἰμί οὐσία εἰμί ὁ στοιχεῖον καί ὁ ἀρχή , | τουτέστι μᾶλλον μέν δηλωτικός εἰμί ὁ εἷς καί εἰμί οὐσία καί σημαίνω οὐσία ἤ2 ὁ στοιχεῖον · πρῶτος μέν ὅτι ὁ εἷς καί ὁ εἰμί καί ἐν ὁ νοητός καί αἰσθητός καί ἁπλόος ἐν πᾶς θεωρέω , ὁ δέ στοιχεῖον οὐδέ ἐν ὁ αἰσθητός πᾶς · ὡσαύτως οὐδέ ὁ ἀρχή ἐν ἅπας θεωρέω · ἔπειτα ὅτι ὁ στοιχεῖον ὁ πρός τίς εἰμί ὁ δέ εἷς ὁ κατά ἑαυτοῦ , ὁ δέ κατά ἑαυτοῦ μᾶλλον σημαντικός εἰμί οὐσία καί ὡς εἶπον ἐγγίζω ὁ οὐσία ἤ2 ὁ πρός τίς . ὅμως δέ εἰμί καί μᾶλλον οὐσία δηλωτικός εἰμί , ἀλλά οὖν οὐ εἰμί οὐσία , εἴπερ μηδέ ἄλλος μηδείς ὁ κοινός οὐσία . καί συλλογίζομαι ἄν τίς οὐδείς ὁ κοινός καί κατά ὁ πολύς λέγω οὐσία εἰμί ( οὗτος γάρ δείκνυμι ) · ὁ εἷς καί ὁ εἰμί ὁ κοινός καί κατά πολύς λέγω εἰμί · ὁ εἷς ἄρα καί ὁ εἰμί οὐ εἰμί οὐσία . καί ἄλλως · οὐδείς οὐσία οὐδείς ἕτερος εἰμί παρά αὐτός ὑπάρχω , ἀλλά αὐτός ἐν ἑαυτοῦ εἰμί καί ὁ ἔχω αὐτός · καί ὁ εἷς καί ὁ εἰμί ἕτερος ὑπάρχω · ὁ εἷς ἄρα καί ὁ εἰμί οὐ εἰμί οὐσία . ὅτι δέ ὁ οὐσία οὐ ἐν-ὑπάρχω ἕτερος ἀλλά ἐν ἑαυτοῦ εἰμί , δῆλος . ἐγώ γάρ οὐσία εἰμί οὐ ὑπάρχω τις ἀλλά ἐν ἑαυτοῦ εἰμί καί ὁ ἐμός οὐσία ἐν ἐγώ εἰμί · οὐδείς γάρ ἄλλος εἰμί ὁ ἐμός οὐσία ἢ ἐγώ . ἔτι ὁ ἐν , φημί , πολλαχῆ οὐ ἄν εἰμί ἅμα , τουτέστιν ὁ εἷς οὐσία , ὁ Σωκράτης φημί ἢ ὁ Καλλίας , οὖον δύναμαι ἅμα εἰμί καί ἐν Λύκειον καί ἐν ἀγορά · ὁ δέ κοινός εἷς ὁ κατά ὁ ἑνόω κατηγορέω διά ὁ ὁμοίωμα τυγχάνω ὁ κατά ἕκαστος , αὐτός τε καί πᾶς καθόλου ἅμα πολλαχῆ εἰμί · εἷς γάρ καί ἐν Ἀθῆναι καί ἐν Θῆβαι καί ἐν Λιβύη καί ὅλως πανταχῇ εἰμί · ὁ εἷς ἄρα ὁ κοινός οὐ εἰμί οὐσία . γράφω ἔτης δέ καί ἔτι ὁ ὅς , καί εἰμί εἄν διά οὗτος ὁ γράφω λέγω ὅτι ὁ εἰμί , τουτέστι ὁ ὑπάρχω οὐσία , πολλαχῆ ἅμα οὖον δύναμαι εἰμί · ὁ δέ κοινός εἷς καί εἰμί ἅμα πολλαχῆ εἰμί · ὁ εἷς ἄρα καί ὅς οὐ εἰμί οὐσία . ὥστε δῆλος ὡς εἴπερ ὁ οὐσία Χωρὶς κατά ἑαυτοῦ δύναμαι εἰμί , ὁ δέ καθόλου δείκνυμι ὅτι οὐ εἰμί οὐσία ἀλλά ὁ κατά μέρος ὁμοίωμα , φανερός ὡς οὐδείς ὁ καθόλου ὑπάρχω παρά ὁ κατά ἕκαστος καί χωρίς , ἀλλά ἐν αὐτός ὁ εἰμί ἔχω . ἀλλά ὁ ὁ εἶδος λέγω ἵημι ὁ μέν ὀρθῶς λέγω Χωρίζοντες αὐτός . ἐπεί ὁ ὁ οὐσία ἐξαιρετός εἰμί ὁ εἰμί κατά ἑαυτοῦ , ὁ δέ ὁ εἶδος λέγω οὐσία αὐτός λέγω , κατά αὐτός οὗτος Χωρίζοντες καί κατά ἑαυτοῦ λέγω εἰμί λέγω ὀρθῶς · ὁ εἰμί γάρ εἴπερ εἰμί ὁ εἶδος οὐσία , χωριστός καί κατά ἑαυτοῦ εἰμί ἄν . ὅς μέν οὖν οὐσία ὁ εἶδος λέγω χωριστός καί κατά ἑαυτοῦ τίθημι , λέγω ὀρθῶς · ὅς δέ πάλιν ὁ εἷς εἶδος , οἷος ὁ αὐτοάνθρωπος , οὐσία λέγω ἐπί πολύς κατηγορέω , οὐ λέγω ὀρθῶς · οὐδείς γάρ οὐσία , ὡς δείκνυμι , ἐπί πολύς λέγω . εἶτα καί ὁ αἴτιος τίθημι ὁ πῶς ὁ εἶδος οὐσία | λέγω κατά πολύς κατηγορέω αὐτός , λέγω ἰάομαι δέ ὁ οὗτος οὐσία λέγω κατηγορέω κατά πολύς · ἐρωτάω γάρ τίς εἰμί ὁ τοιοῦτος οὐσία , ὅσπερ εἰμί ἄφθαρτος καί παρά ὁ κατά ἕκαστος καί αἰσθητής , καί μή ἔχω ἀποδίδωμι καί εἶπον , παράγω ὁ Καλλίας καί Κάλλιππος καί Φαίδων , λέγω ὡς ὁ καθόλου ἄνθρωπος οὗτος οὐ εἰμί , ὁ δέ αὐτοάνθρωπος μετέχω οὗτος ὑπάρχω · μετέχω γάρ ὁ κατά μέρος ἅπας ἄνθρωπος ὁ αὐτοάνθρωπος ποιέω οὖν οὗτος ὁ ἰδέα , ὁ αὐτοάνθρωπος καί αὐτόϊππος , ὁ αὐτός ὁ εἶδος ὁ φθαρτός · προστίθημι γάρ ὁ αἰσθητός ἄνθρωπος ὁ αὐτός οὗτος γάρ εἶπον ῥῆμα καταχρηστικός ) , χειροτονέω καί ποιέω καθόλου ἄνθρωπος , λέγω αὐτοάνθρωπος καί αὐτόϊππος . ὁ γάρ ἄνθρωπος , ὡς εἴρω , εἰμί προστίθημι ὁ αὐτός , γίγνομαι αὐτοάνθρωπος . καίτοι ἄν κατά ἀλήθεια εἰμί ὁ ἰδέα καί ἐν ὑπάρχω ὑπάρχω , κἀν ἐγώ μή ἑωράκεω , εἰμί ἄν . τίς οὖν ἀνάγκη εἰμί δείκνυμι αὐτός ἐν ὁ αἰσθητός ; ἐσθίω γάρ αὐτός ἐρωτάω τίς εἰμί οὗτος ὁ οὐσία , πρός ὁ πυνθάνομαι ἀποκρίνω ὅτι νοέω μέν αὐτοάνθρωπος , ἀλλά οὖν ἐν ὁ νοητός κόσμος εἰμί οὖον δύναμαι αὐτός δείκνυμι , οὖον μήv παράγω ὁ κατά ἕκαστος καί λέγω ὡς ὁ αὐτοάνθρωπος οὗτος εἰμί · ἐν οὗτος γάρ εἰμί , καί τῆ μετουσία ἐκεῖνος οὗτος εἰμί . ἀλλά ὡς ἔοικα οὗτος ἐκεῖνος ποιέω δείδω , ὡς εἰμί μή θεάομαι τυγχάνω αὐτός , οὐδέ δύναμαι εἰμί . καίτοι καί ὁ ἀστήρ πολύς , οἷος ὁ Κάνωβος , οὐ ὁράω , ἀλλά ὅμως οὐδείς ἥσσων εἰμί οὐσία παρά ὅς ἐγώ ὁράω . οὕτως οὖν τίς κωλύω , εἴπερ εἰμί ὁ αὐτοάνθρωπος , καί ἐγώ μή ὁράω εἰμί . ὥστε καί νῦν εἰμί μή ἔχω ὁράω ὁ εἶδος , ἀλλά οὖν , φημί , εἰμί τις οὐσία , οὐ οἷος ὁ εἰς ἰδέα τίθημι λέγω ἀλλά ἀσώματος καί νοερός , ἀναγκαῖος . ὁ δέ ἴσως πρόσκειμαι διά ὁ μήπω οὗτος δείκνυμι , λέγω δή ὁ εἰμί τις οὐσία παρά ὁ αἰσθητής , ἄν μή ἐγώ οὗτος ὁράω δύναμαι . οὗτος εἶπον καί δείκνυμι συμπεραίνω λέγω ὅτι μέν οὖν οὔτε ὁ καθόλου λέγω οὐδείς εἰμί οὐσία οὔτε εἰμί οὐσία οὐδείς ἐκ ἐνέργεια οὐσία δῆλος . τις δέ χρή λέγω καί ὁποῖος τίς ὁ οὐσία πάλιν ἄλλος ἀρχή ποιέω λέγω . ἴσως γάρ , φημί , ἐκ οὗτος ὁ οὐσία δῆλος εἰμί καί περί ἐκεῖνος ὁ οὐσία ὁ ἀσώματος καί χωρίζω ὁ αἰσθητής . καί ὁράω ὁ εὐμέθοδος ὁ θαυμαστός ὅδε ἀνήρ καί αγχινουστερος , ὅπως ἀνιχνεύω δαιμόνιος ἄγαν καί ποικίλως ὁ ὁ πρῶτος οὐσία εὕρεσις , ὁ πολυτίμητος φημί καί πολυπόθητος καί πᾶς πατήρ θεός · ζητέω γάρ ἐνταῦθα ὅτι τίς ποτός | εἰμί ὁ ὁ ὕλη κινέω εἰς ὁ ὁ εἶδος λαμβάνω , καί δείκνυμι ὅτι ὁ πρῶτος εἶδος εἰμί , ὅσπερ καί οὐσία χρή λέγω . ἀλλά εἰμί ὁ εἶδος ὁ ἐν ὁ κατά ἕκαστος εἰμί ὁ κινέω ὁ ὕλη καί τάσσω αὐτός , δῆλος ὡς εἰμί τίς εἶδος ὁ κινέω καί τάσσω καί ποιέω ἔχω ὁ ὅδε ὅπως ἔχω , καί εἰμί οὗτος ὁ πολυύμνητος θεός . ἐπεί οὖν ὁ οὐσία ἀρχή καί αἰτία τίς εἰμί , ἐντεῦθεν μεταιτέω . ὠσπερ εἶπον , διά οὗτος ἐπιζητέω τίς ποτός εἰμί ὁ ὁ ὕλη κινέω εἰς ὁ γίγνομαι ὁ πρᾶγμα , καί φημί ὅτι ἐπεί ὁ οὐσία , λέγω οὐσία ὁ εἶδος , ἀρχή καί αἰτία εἰμί καί ὁράω πῶς ἐκ προοίμιον ὁ οἰκέω ὑποφαίνω βούλημα ) , ἐντεῦθεν μετιτέον . δεῖ δέ πρό ὁ ὁ λέγω σαφήνεια ὑπομιμνῄσκω ἐγώ ὅτι ὁ διά τίς ἐπί μή εἰμί οὖον ζητέω ἀλλά ἐπί εἰμί . ὁ γάρ ζητέω διά τίς οὗτος , ζητέω διά τίς ὅδε ὑπάρχω ᾳδίς , ὥστε ὁ διά τίς καί ἐπί εἰμί ζητέω καί ἐπί ὑπάρχω ἄλλος ἐν ἄλλος . ζητέω οὖν , φημί , ὁ διά τίς , ὅτι διά τίς ἄλλος ἐν ἄλλος ὑπάρχω . ὁ γάρ ζητέω ὅτι διά τίς ὁ μουσικός ἄνθρωπος μουσικός ἄνθρωπος εἰμί , ἢ ὁ αὐτός ζητέω εἰμί , τουτέστι διά τίς αὐτός ἐν ἑαυτοῦ εἰμί , ἢ ἄλλος . εἰμί μέν ἐν λέγω τις , διά τίς ὁ μουσικός ἄνθρωπος οὗτος αὐτός μουσικός ἄνθρωπος εἰμί οὐδείς εἰμί ζητέω . εἰμί δέ διά ὁ ὁ διά τίς ὁ μουσικός ἄνθρωπος μουσικός ἄνθρωπος εἰμί ζήτησις οὗτος λέγω , ὅτι διά τίς ὁ μουσικός ἄνθρωπος μουσικός εἰμί καί διά τίς ὁ μουσικός ἐν ὁ ἄνθρωπος ὑπάρχω , μή προστίθημι ὁ ἄνθρωπος , Εὔλογος ὁ ζήτησις · ζητέω γάρ δᾶ τίς ἄλλος ἐν ἄλλος ὑπάρχω . ὁ μέν ἐν διά τίς αὐτός εἰμί αὐτός , τουτέστι ὁ μέν διά τίς ὁ ἄνθρωπος ἄνθρωπος εἰμί ζητέω , οὐδείς εἰμί ζητέω · ὁ γάρ ζητέω περί φύσις ἕτερος ἐν ἕτερος ὑπάρχω εἰμί , οἷος διά τίς ὁ ἄνθρωπος ζῷον · ὁ γάρ ζῷον ἕτερος εἰμί παρά ὁ ἄνθρωπος , ὥστε περί ἕτερος ὁ ζητέω ἀλλά οὖον περί ἑαυτοῦ . εἶπον δέ ὅτι ὁ ζητέω περί ἄλλος ἐν ἄλλος εἰμί εἰμί , ἐπάγω δεῖ γάρ ὁ ὅτι καί ὁ εἰμί ὑπάρχω δῆλος εἰμί ; ἴσος λέγω ὅτι ἐπειδάν ζητέω ὁ διά τίς , δῆλος εἰμί ὀφείλω ὡς ὑπάρχω ὅδε ἐν ᾳδίς καί ὅτι εἰμί · ἐπί γάρ ὁ μή εἰμί ὁ ὁ διά τίς οὖον ζητέω . εἰμί γάρ ζητέω ὅτι διά τίς ὁ σελήνη ἐκλείπω , δῆλος εἰμί χρή ὅτι ὑπάρχω τῆ σελήνη ὁ ἐκλείπω . τίθημι οὖν οὗτος μεταξύ πάλιν ἐπανατρέχω ἐπί ὁ πρότερος , λέγω αὐτός δέ ὅτι αὐτός , εἷς λόγος καί εἷς αἰτία ἐπί πᾶς . καί εἰμί ἄν λέγω ὅτι ὁ μέν οὖν ζητέω διά τίς ὁ ἄνθρωπος μουσικός εἰμί , Εὔλογος ὁ ζήτησις , ὁ δέ λέγω ὅτι αὐτός διά τίς αὐτός , τουτέστιν ὅτι ὁ ἄνθρωπος διά τίς εἰμί ἄνθρωπος , καί ὁ ἵππος διά τίς ἵππος , καί ὁ βοῦς διά τίς βοῦς , εἷς λόγος καί εἷς αἰτία ἐπί πᾶς . εἴρω γάρ ὁ προσδιαλέγομαι διότι ἄνθρωπος εἰμί καί διότι ἵππος καί διότι βοῦς . ὅς δέ ὁ αἰτία εἷς , καί ἐκεῖνος ἐν · ὥστε εἰμί ὁ βοῦς καί ὁ ἄνθρωπος εἷς ὁ ἀριθμός . εἰμί δέ γε οὗτος ἄλογος καί ἀδύνατος , οὖον χρή ζητέω διά τίς ὁ ἄνθρωπος ἄνθρωπος εἰμί . ἴσως δέ , φημί , ἐρωτάω τις διά τίς ὁ ἄνθρωπος ἄνθρωπος εἰμί καί ὁ ἵππος ἵππος , οὐ εἴρω διότι ἄνθρωπος εἰμί καί διότι ἵππος , ἀλλά ὅτι διά οὗτος ὁ ἄνθρωπος ἄνθρωπος εἰμί καί ὁ ἵππος ἵππος , ὅτι ἀδιαίρετος εἰμί ἕκαστος πρός ἑαυτοῦ . ὁ δέ λέγω ὅτι διά οὗτος ἄνθρωπος ἄνθρωπος εἰμί ὅτι ἀδιαίρετος εἰμί ἕκαστος πρός ἑαυτοῦ , οὐδείς ἄλλος εἰμί ἢ ὁ λέγω ὅτι διότι εἷς εἰμί . ἀλλά οὗτος ὁ αἰτία κοινός κατά πᾶς καί σύντομος τυγχάνω καί οὐδείς ἔχω δυσχέρεια · Εὔκολον γάρ εἰμί ἐρωτάω ἐγώ , διά τίς ὁ λευκός λευκός εἰμί , λέγω διότι εἷς εἰμί , καί διά τίς ὁ βοῦς βοῦς εἰμί , διότι εἷς εἰμί · ὅς δέ ὁ λόγος , ὥσπερ εἴρω , εἷς , καί αὐτός εἷς . εἰμί δέ οὗτος ἄτοπος καί ἀδύνατος , οὖον χρή οὗτος προτείνω ὁ ἐρωτάω καί ζητέω , ἀλλά ζητέω διά τίς ὁ ἄνθρωπος εἰμί ζῷον τοονδ́ς , τουτέστι διά τίς ὁ ἄνθρωπος εἰμί φέρω εἶπον ζῷον λευκός ἢ δίπους . ὁ δή οὗτος ζητέω φανερός ὡς οὖον ζητέω διά τίς ὁ ἄνθρωπος ἄνθρωπος εἰμί , ἀλλά ζητέω , ὅτι ὁ δίπους καί ὁ λευκός , ἕτερος εἰμί ὁ ἄνθρωπος , διά τίς ὑπάρχω ὁ ἄνθρωπος . οὗτος δέ ὅσπερ ζητέω διά τίς ὑπάρχω ὁ ἄνθρωπος δεῖ δῆλος εἰμί ὅτι ὑπάρχω αὐτός · εἰμί γάρ ἄδηλος εἰμί ὅτι ὑπάρχω , οὐδείς εἰμί ζητέω . τίθημι οὖν ἐνταῦθα μεταξύ ὁ ὅτι δέ ὑπάρχης δεῖ δῆλος ἵημι , πάλιν λέγω παράδειγμα ὁ ὅπως ὁ ζητέω ἄλλος κατά ἄλλος ζητέω , λέγω οἷος διά τίς βροντή ; ὅταν γάρ ζητέω διά τίς βροντή , οὗτος ζητέω διά τίς ψόφος ἐν ὁ νέφος γίγνομαι · ὁ δέ ψόφος ὁ νέφος ἕτερος , καί ζητέω ἄλλος κατά ἄλλος , ὁ ψόφος κατά ὁ νέφος . καί πάλιν ὅταν ζητέω διά τίς ὁ πλίνθος καί ὁ λίθος οἰκίον εἰμί , ἄλλος κατά ἄλλος ζητέω . ζητέω γάρ διά τίς ὁ εἶδος ἐν ὁ ὕλη εἰμί . οὕτως οὖν δείκνυμι ὅπως χρή ὁ ζητέω ἐπί πᾶς ὁ πρᾶγμα ποιέω , λέγω ὅτι φανερός εἰμί , ὅταν ζητέω διά τίς ψόφος ἐν ὁ νέφος εἰμί , ἢ οἰκίον ἐν λίθος καί ξύλον οὐδείς ἄλλος | ζητέω ἢ ὁ αἴτιος . λέγω γάρ ὅτι διά τίς ὅδε ἐν ᾳδίς , οὗτος φημί τίς ὁ αἴτιος ὁ κινέω ὁ ὕλη γίγνομαι ὅδε , οἷος οἰκίον ἢ ἄνθρωπος ἢ βροντή . ὅς δή αἴτιος ὁ ὁ ὕλη κινέω ἐπί ἔνιοι , φημί , εἰμί ὁ τίς ἕνεκα καί ὁ τέλος ἤτοι ὁ εἶδος · ὁ γάρ εἶδος τέλος , οἷος ἐπί οἰκίον ἢ κλίνη · τέλος γάρ οἰκίον ὁ ὁ ἐν αὐτός ἀνεπίβατος κλέπτης διατηρέω , οὗτος δέ αὐτός ὑπάρχω ἐκ ὁ τοιοσδί εἶδος · κλίνη πάλιν τέλος εἰμί ὁ ὁ ἄνθρωπος ἀναπαύω ἐπί αὐτός . ἐπί ἔνιοι δέ ὁ κινέω , οἷος ὁ ποιητικός αἴτιος γάρ καί οὗτος ) · ὥστε δῆλος ὅτι ἐπί ὁ οἰκίον καί ὁ κλίνη οὖον μόνος ὁ τίς ἕνεκα ζητέω , ἀλλά καί ὁ κινέω . ζητέω γάρ τίς ὁ κινέω ὁ Ἕλλην στρατεύω ἐπί ὁ Τροία , οὗτος δέ εἰμί ὁ ὁ Ἀλέξανδρος ἁρπάζω ὁ Ἑλένη · καί πάλιν ὁ κινέω ὁ λίθος καί ὁ ξύλον καί ποιέω οἰκίον . καί οἴομαι ὁ ἴσως διά οὗτος πρόσκειμαι ὁ οἷος ἴσως ἐπί οἰκίον , ὡς εἰμί λέγω ποτέ μέν ἴσως ζητέω ὁ τίς ἕνεκα , ποτέ δέ ὁ κινέω . ὁ δέ οὗτος δέ εἰμί ὁ τίς εἰμί εἰμί , ὡς εἶπον λογικός , παρέλκω εἰμί καί ὑπό τις ἐνταῦθα παραρρίπτω · περί γάρ οὗτος μετά ὀλίγος εἴρω . εἶπον δέ αἴτιος γάρ καί οὗτος οἷος ὁ ποιητικός , λέγω εἰμί ἀλλά ὁ τοιοῦτος μέν τοιοῦτος λέγω ὁ ποιητικός αἴτιος ) , ἐπί ὁ γίγνομαι καί φθείρω ζητέω · ἐπί γάρ ὁ γίγνομαι οἰκίον ζητέω ὁ ποιητικός ὁμοίως καί ἐπί ὁ φθείρω ὁ κινέω τοιωσδὶ ὁ λίθος , ἕτερος δέ , οἷος ὁ εἰδικός , καί ἐπί ὁ γίγνομαι καί ἐπί ὁ ἤδη εἰμί . καί ἐπί ὁ γίγνομαι γάρ ἄνθρωπος ζητέω τίς ὁ αἴτιος ὁ τοιωσδὶ ὁ ὕλη κινέω , καί ἐπί ὁ εἰμί ὁμοίως τίς ὁ αἴτιος ὁ ὁ ὕλη κινέω καί ποιέω αὐτός εἰμί ὅδε τίς , οἷος Σωκράτης ἢ Πλάτων . λανθάνω δέ μάλιστα ὁ ζητέω ἐν ὁ μή κατάλληλος λέγω . εἶπον ὅτι ὁ ὁ διά τίς ζήτησις αἴτιος ζήτησις εἰμί , ὅτι τίς ὁ κινέω ὁ ὕλη εἰς ὁ γίγνομαι ὅδε τίς καί ὅσπερ εἰμί , λέγω ὅτι ἐν ὁ μή καλῶς καί κατάλληλος λέγω λανθάνω οὗτος καί δοκέω ὅτι ὁ ὁ διά τίς ζήτησις οὐ εἰμί αἴτιος ζήτησις , οἷος ὅταν ζητέω τίς εἰμί ἄνθρωπος , τουτέστι διά τίς εἰμί ἄνθρωπος ; ὁ γάρ τίς ἀντί ὁ διά τίς νῦν λαμβάνω . ὅταν οὖν ζητέω διά τίς εἰμί ἄνθρωπος , φημί , διά ὁ ἁπλόος λέγω οὖον δοκέω ὅτι οὗτος ζητέω , λέγω δή ὅτι τίς εἰμί ὁ ὁ ὕλη κινέω ὡς ἄν ἄνθρωπος γίγνομαι ; διά οὖν ὁ ἁπλόος λέγω καί μή διορίζω ὅτι ὅδε ὅδε , οὖον δοκέω · δεῖ δέ διαρθρόω ζητέω , οἷος λέγω ὅτι διά τίς ὅδε , χείρ φημί καί πούς καί σάρξ , ὅδε εἰμί , ἤτοι ἄνθρωπος ; καί ὅταν οὗτος λέγω , δῆλος εἰμί ὅτι ζητέω τίς εἰμί ὁ ὁ ὕλη κινέω καί γίγνομαι ἄνθρωπος . εἰμί δέ μή διορίζω τις καί λέγω ὅτι διά τίς ὁ σάρξ καί ὁ ὀστέον καί νεῦρον ἄνθρωπος εἰμί , ἀλλά διά τίς ὁ ἄνθρωπος ἄνθρωπος εἰμί , ζητέω καί μή ζητέω εἰμί . ὁ μέν γάρ ὅλως ζητέω , ζητέω · ὅς δέ μή καλῶς , οὖον ζητέω . γράφω δέ καί λανθάνω δέ μάλιστα ὁ ζητέω ἐν ὁ κατά ἀλλήλων λέγω , τουτέστιν ἐν ὁ κατά ἄλλος κατηγορέω , ὅταν μή καλῶς κατηγορέω , λανθάνω ὅτι ὁ αἴτιος ζητέω . ἐπεί δέ δεῖ ὁ ζητέω περί τις ἔχω καί γιγνώσκω ὅτι ὑπάρχω ὅδε ὅδε , εἰμί δῆλος ὡς ὅταν ζητέω ὁ διά τίς , ὁ ὕλη ζητέω πῶς καί ὑπό τίς κινέω γίγνομαι ὅσπερ εἰμί . οἷος ὅταν λέγω , διά τίς ὁ ἄνθρωπος τοδί εἰμί , ἢ μή οὗτος , ἀλλά ὅτι διά τίς ὁ σῶμα οὗτος ὅδε ἔχω εἰμί , οὗτος ζητέω , τίς ὁ αἴτιος ὁ κινέω ὅδε ὁ σῶμα ὡδί ἔχω ; καί πάλιν ὅταν λέγω ὅτι διά τίς ὁ οἰκίον τοδί , ἤτοι διά τίς ὁ ξύλον καί ὁ λίθος οἰκίον εἰμί , οὗτος ζητέω ὅτι διά τίς ὅδε ὑπάρχω ὅς εἰμί οἰκίον , τουτέστι τίς ὁ κινέω ὅδε καί ποιέω αὐτός οἰκίον ; ὥστε δῆλος ὅτι ὁ ὁ διά τίς ζήτησις ἐξαίρετος ἐπί ὁ φυσικός αἴτιος εἰμί ζήτησις . οὗτος δέ ὁ αἴτιος εἰμί ὁ εἶδος ὅς τίς εἰμί , τουτέστιν ἐν ὅς ὁ ὕλη εἰμί , οὗτος δέ ὁ εἶδος εἰμί ὁ οὐσία . δῆλος ἄρα γίγνομαι τίς ποτός εἰμί ὁ οὐσία , ὅτι ὁ εἶδος . εἰμί δή , ὥσπερ εἴρω , ὁ εἶδος εἰμί ὁ τάσσω καί ποιέω , φανερός ὅτι εἰμί τίς εἶδος ὁ κοσμέω καί ποιέω ἔχω ὁ κόσμος , ὥσπερ ἔχω . ἐπεί οὖν ὁ διά τίς ζήτησις εἰμί ἄλλος ἐν ἄλλος ὑπάρχω , δῆλος ὅτι ἐπί ὁ ἁπλόος καί μόνος εἶδος οὐ εἰμί ζήτησις , οὐδέ ὁ διά τίς , ἀλλά ἕτερος τρόπος ζήτησις , καί εἴρω , ὅταν περί ἐκεῖνος λέγω , τίς ὁ τρόπος ὁ ὁ ἁπλόος ζήτησις . ἐπεί δέ ὁ ἐκ τις συντίθημι οὕτως ὥστε εἷς εἰμί ὁ πούς . ὁ πρόκειμαι εἰμί δείκνυμι ὅτι ὁ εἶδος ἕτερος εἰμί ὁ ὕλη , καί ὅλως ὁ συντίθημι . λέγω δή ὅτι ἐπεί ὁ ἐκ τις σύνθετος εἰμί οὕτως ὥστε εἷς εἰμί ὁ πᾶς , μή ὡς σωρός κατά ἁφή ἀλλά ὡς ὁ βάω συλλαβή , δῆλος ὡς ὁ συλλαβή ἤτοι ὁ εἶδος ὁ συλλαβή ὁ συντάσσω μετά ὁ ὕλη οὗτος δέ εἰμί ὁ στοιχεῖον ὁ τε βῆτα καί ἄλφα ) ἕτερος εἰμί παρά ὁ στοιχεῖον , καί οὐ εἰμί ὁ συλλαβή ὁ στοιχεῖον , οὐδέ εἰμί ὁ Β καί ὁ ὅς αὐτός ὁ βαίνω συλλαβή . διαλύω γάρ ὁ συλλαβή ὁ μέν Β καί ὅς εἰμί , ἢ δέ βαίνω συλλαβή οὐ εἰμί , ὥστε ἕτερος εἰμί ὁ ὁ συλλαβή εἶδος καί ἕτερος ὁ στοιχεῖον . εἰμί δέ εἰμί αὐτός , προτίθημι ὁ ὅς εἶτα ὁ Β εἰμί εἄν ὁ αβ πάλιν βαίνω συλλαβή . ἀλλά οὐ εἰμί . οὐ ἄρα αὐτός εἰμί ὁ εἶδος καί ὁ ὕλη . ὡσαύτως | οὐδέ ὁ γῆ καί ὁ πῦρ αὐτός ὁ εἰμί ὁ σάρξ καί ὁ σάρκειος εἶδος · ὁ γάρ σάρξ διαλύω πῦρ καί γῆ εἰμί , σάρξ δέ οὐ εἰμί . ἐκ δή οὗτος φανερός εἰμί ὅτι οὖον μόνος ὁ φωνήεις ἤτοι ὁ ἄλφα καί ὁ σύμφωνος ὁ βῆτα εἰμί , ἢ ὁ πῦρ καί ὁ γῆ , ἀλλά εἰμί τίς καί παρά οὗτος ὅς τε συλλαβή καί ὁ σάρξ . οὕτως οὖν δαιμόνιος δείκνυμι ὅτι ὁ εἶδος ἕτερος εἰμί παρά ὁ ὅλος καί εἰμί τίς , δείκνυμι ὅτι ἀρχή μέν καί αἴτιος εἰμί , στοιχεῖον δέ οὐ εἰμί ὁ εἶδος , ἀλλά μόνος ὁ ὕλη . ὁ εἶδος οὖν , φημί , ἀνάγκη ἢ στοιχεῖον εἰμί ἢ ἐκ στοιχεῖον . εἰμί μέν οὖν λέγω τις ὅτι στοιχεῖον εἰμί ἵστημι δέ ἐπί σάρξ ὁ λόγος ) ἐπειδή , ὡς δείκνυμι ὅτι ὁ εἶδος εἰμί ὁ κινέω ὁ ὕλη καί γίγνομαι ὅσπερ εἰμί , εἴπερ εἰμί ὁ σάρξ καί ὁ εἶδος στοιχεῖον , δῆλος ὅτι κινέω , ἐπεί στοιχεῖον εἰμί , αὐτός τε καί ὁ πῦρ ὑπό τις εἶδος , καί γίγνομαι τίς ἐκ αὐτός . ἐκεῖνος δή ὁ εἶδος ὁ κινέω αὐτός πάλιν ἢ στοιχεῖον εἰμί ἢ ἐκ στοιχεῖον . εἰμί μέν οὖν στοιχεῖον , ἐπεί στοιχεῖον εἰμί αὐτός τε καί ὁ σάρξ καί ὁ πῦρ , κινέω ὑπό ἄλλος εἶδος καί γίγνομαι τίς · πάλιν οὖν ἐκεῖνος ἢ στοιχεῖον ἢ ἐκ στοιχεῖον , καί οὗτος εἰς ἤπειρος . ἐκ οὗτος οὖν . φημί , οὗτος λέγω ὁ κινέω , καί πυρός καί γῆ εἰμί ὁ σάρξ · καί πάλιν ἐκ ἐκεῖνος καί ὁ σάρξ καί εἰμί τις ἄλλος εἰμί ἄλλος . ὥστε δῆλος ὅτι ὁ εἶδος οὐ εἰμί στοιχεῖον . εἰμί δέ εἰμί , φημί , ἐκ στοιχεῖον , ὁ δέ ἐκ στοιχεῖον οὐ ἁπλόος εἰμί ἀλλά συντίθημι , ὥστε οὐ εἷς ἀλλά ἐκ πλείων εἰμί ἢ ἐκεῖνος ἐκεῖνος γάρ ἐν εἰμί ) , ὥστε παρά ἐκεῖνος εἰμί ὁ ἐκ ὅς εἰμί . ὁ δέ παρά ὁ εἷς δῆλος ὅτι ἢ δύο εἰμί ἢ τρεῖς ἢ ἄλλος τις ἀριθμός . ὥστε εἴπερ εἰμί ἐκ στοιχεῖον , ἐπεί ὁ ἐκ στοιχεῖον ὑπό τις γίγνομαι οὗτος ὅσπερ εἰμί , ἐκεῖνος ὁ ποιέω αὐτός στοιχεῖον οὐ εἰμί ( δείκνυμι γάρ ὅτι ὁ ποιέω ὁ εἶδος εἰμί , ὁ δέ εἶδος στοιχεῖον οὐ εἰμί · καί οὗτος γάρ ἤδη δείκνυμι ) · εἰμί εἰμί ἄρα ἐκεῖνος ἐκ στοιχεῖον , πάλιν ἐν ὁ ποιέω ἐκεῖνος εἰμί ἐκ στοιχεῖον , καί οὗτος εἰς ἤπειρος . ὅς δέ ἐπί ὁ σάρξ εἴρω , οὗτος ἐπί ὁ συλλαβή καί ἐπί πᾶς εἴρω . οὐ ἄρα οὔτε στοιχεῖον εἰμί ὁ εἶδος οὔτε ἐκ στοιχεῖον · ὥστε εἰμί τίς οὗτος ὁ ὁ ὕλη κινέω καί ποιέω σάρξ καί συλλαβή · οὗτος δέ εἰμί ὁ εἶδος καί ὁ ἕκαστος οὐσία . οὗτος γάρ πρῶτος αἴτιος ὁ ἵημι ὁ πρᾶγμα ὅσπερ εἶα . δείκνυμι οὖν ὅτι ὁ εἶδος οὔτε στοιχεῖον εἰμί οὔτε ἐκ στοιχεῖον συμπεραίνω λέγω ἐπεί δέ ἔνιοι οὐ οὐσία ὁ πρᾶγμα ( ὁ γάρ ἐν ὁ ἄνθρωπος λευκός οὐ εἰμί οὐσία ὁ ἄνθρωπος ) , ἀλλά ἐκεῖνος εἰμί ὁ πρᾶγμα οὐσία ὅσος κτάομαι φύσις καί ὑπό φύσις καί εἰς ὁ τίς εἰμί εἰμί αὐτός συμβάλλω , φανερός ἄρα ὅτι οὗτος ὁ φύσις λέγω δέ ἄν φύσις ὁ εἶδος ) εἰμί οὐσία , ὅστις στοιχεῖον οὐ εἰμί ἀλλά ἀρχή . στοιχεῖον δέ εἰμί εἰς ὅς ἐνυπάρχω ὡς ὕλη διαιρέω ὁ πρᾶγμα · στοιχεῖον γάρ εἰμί ὁ συλλαβή ὁ ὅς καί Β , εἰς ὁ διαιρέω . ὥστε δῆλος γίγνομαι ὅσπερ ἐκ ἀρχή ζητέω , οὗτος δέ εἰμί ὅτι τίς εἰμί ὁ ὁ οὐσία αἴτιος · εὑρίσκω γάρ ὅτι ὁ ἰόω .