alexander-philosophy.in-aristotelis-metaphysica-commentaria 1
Πάντες ἄνθ.ρωποι τοῦ εἰδέναι ὀρέγοντι φύσει . Ἐπειδὴ ἡ γνῶσις τελειότης ἐστὶ τῆς ψυχῆς . καθόλου μὲν τῆς ἀπλῶς γιγνωσκούσης , μᾶλλον δὲ τῆς λογικῆς , καὶ ταύτης ἔτι μᾶλλον ἧς θεωρία τὸ τέλος , πᾶσα δὲ τελειότης ἑκάστου τὸ ἑκάστου ἀγαθόν ἐστιν , ἐν δὲ τῷ ἀγαθῷ ἕκαστον ἔχει τὸ εἶναί τε καὶ σώζεσθαι , διὰ τοῦτο καθόλου ἐπήγαγεν ὅτι πάντες ἄνθρωποι τοῦ εἰδέναι ὀρέγονται φύσει , τουτέστιν αὐτοφυῶς ἐρῶσι τῆς γνώσεως ὡς ταύτης τελειότητος οὔσης αὐτῶν . σημεῖον δὲ τούτου παρέθετο ἐναργέστατον τὴν πρὸς τὰς αἰσθήσεις φιλίαν · χαίρομεν γὰρ ταῖς αἰσθήσεσιν , ἐπειδὴ δι’ αὐτῶν τὴν τῶν αἰσθητῶν πραγμάτων λαμβάνομεν γνῶσιν . ἀλλὰ καὶ χωρὶς τούτου αὐτὰς δι’ ἑαυτὰς ἀγαπῶμεν τὰς αἰσθήσεις , καὶ μάλιστα πλέον τῶν ἄλλων τὴν ὁρατικὴν αἴσθησιν · καὶ γὰρ χωρὶς τοῦ πράττειν καὶ ἐνεργεῖν τὸ ὁρᾶν αἱρούμεθα ἀντὶ πάντων ὡς εἰπεῖν τῶν ἄλλων . αὕτη οὖν ἡ ὁρατικὴ μάλιστα τῶν ἄλλων αἰσθήσεων ποεῖ ἡμᾶς γνωρίζειν οὐ μόνον ἀλλήλους ἀλλὰ καὶ τὰ θεῖα καὶ οὐράνια σώματα . καὶ γάρ , ὥς φησι Πλάτων , διὰ ταύτης τῆς αἰσθήσεως τὸ τῆς φιλοσοφίας ἐπορισάμεθα γένος · ἀτενίζοντες γὰρ εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ θεωροῦντες τὴν τάξιν καὶ τὸ ἄφραστον κάλλος ἐρχόμεθα εἰς ἔννοιαν τοῦ δημιουργήσαντος . ἀλλὰ καὶ οὐδὲ δι’ ἄλλης αἰσθήσεως οὕτω συμπάσχομεν τοῖς πράγμασιν ὥσπερ διὰ ταύτης · διὸ καί φησιν ὅτι πολλὰς δηλοῖ διαφορὰς αὕτη τῶν αἰσθητῶν . πολλαὶ γὰρ αἱ τῶν χρωμάτων διαφοραὶ μεταξὺ τῶν ἄκρων λευκοῦ καὶ μέλανος τυγχάνουσιν , οἷον φαιόν , ξανθόν , πυρρόν , ἐρυθρόν , ὠχρόν · μεταξὺ δὲ θερμοῦ καὶ ψυχροῦ ἢ ξηροῦ καὶ ὑγροῦ οὐδέν ἐστι πλῆθος τοιούτων διαφορῶν . ἐκ τούτου δείκνυται ὅτι τιμιωτέρα ἐστὶ γ.νῶσις πράξεως . ἔτι δὲ ἐναργὲς οὐ μόνον ἐκ τοῦ πᾶσαν μὲν πρᾶξιν ἐπ’ ἄλλο τι τέλος τὴν ἀναφορὰν ἔχειν · καὶ γὰρ αὐταὶ αἱ κατὰ τὰς ἀρετὰς προάξεις αἱ μάλιστα δοκοῦσαι δι’ ἑαυτὰς εἶναι αἱρεταὶ τῶν πράξεων ἐπ’ ἄλλο τι τὴν ἀναφορὰν ἔχουσαι φαίνονται · ἐν οἷς γὰρ τῶν ζῴων οὐκ ἔστι πάθη , ὥσπερ ἐν τοῖς θεοῖς , οὐδὲ τῶν κατὰ τὰς ἀρετάς πράξεων οὗτοι δέονται · διὰ ἰὰ πάθη οὖν καὶ διὰ τὴν ἐπὶ ταῦτα ἀναφορὰν καὶ τὴν τούτων παιδαγωγίαν τε καὶ καταστολὴν αἱρεταὶ ἡμῖν αὗταί εἰσιν , ἐπεί ἐσμεν ἐμπαθεῖς φύσει . πᾶσα δὲ θεωρία καὶ ἐπιστήμη οὐκ ἐπ’ ἄλλο τι τὴν ἀναφορὰν ἔχουσα φαίνεται · ἡ ἰοῦν γνῶσις τῶν φύσει συνεστώτων , ὥσπερ οὖν καὶ ἄλλαι πλείους , δι’ αὑτήν ἐστιν αἱρετή . ἀλλ’ οὐ μόνον , ὡς ἔφην , ἐκ τούτου δεικνύοιτο ἂν τοῦτο ἀλλά κἀκεῖθεν . καὶ γὰρ δύο τινῶν καταγινομένων περὶ ταὐτό , τοῦ μὲν εἰδότος αὐτὸ μόνον , τοῦ δὲ ποιοῦντός τε καὶ πράττοντος , ὁ μόνον εἰδὼς ὅπως δεῖ πράσσειν τοῦ πράσσοντος αὐτὸ καὶ ποιοῦντος τιμιώτερος . εἰ δὲ ἁπλῶς γνῶσις πράξεως τιμιώτερον ( τιμιώτεροι γὰρ ἀρχιτέκτονες τῶν τεχνιτῶν , οἱ εἰδότες τῶν πρασσόντων ἴε καὶ ποιούντων ) , καὶ τὸ εἰδέναι ἄρα τοῦ πράσσειν ἁπλῶς ἄμεινόν τε καὶ τιμιώτερον . εἰ δὲ καὶ ἐν τοῖς πρακτοῖς αὐτοῖς ἡ γνῶσις τῆς πράξεως πλέον φέρεται , δῆλον ὡς τιμιώτατον τὸ μάλιστα εἰδέναι · ὅπερ ἡ τῶν ἀρχῶν γνῶσις παρέχεται μάλιστα , ἣ καὶ σοφία καλεῖται · τιμιωτάτη ἄρα αὕτη . Φύσει μὲν οὖν αἴσθησιν ἔχοντα γίνεται τὰ ζῷα . Εἰπὼν ὅτι ὁ ἄνθρωπος καὶ τἀς αἰσθήσεις τοῦ εἰδέναι χάριν ἀγαπᾷ , οὐ ἵης χρείας μόνον , διότι καὶ ἡ αἴσθησις εἰς γνῶσιν αὐτῷ συμβάλλεταί τι , ὅτι οὐ μόνον δι᾿ αἰσθήσεως τὸ γιγνώσκειν αὐτῷ , ἀλλ’ ἔχει τι πρὸς γνῶσιν πλέον παρὰ τά ἄλλα ζῷα , τὸν λόγον , οὗ τὸ γιγνώσκειν ἴδιον , καὶ ὅτι τελειότερον διὰ τοῦτο τῶν ἄλλων ζῴων ὁ ἄνθρωπος , καὶ ὅτι ἡ σοφία γνῶσις εἶναι πᾶσι δοκεῖ οὖσα τιμιωτάτη , διὰ τούτων ἡμάς διδάσκει , ἅμα καὶ βεβαιῶν τὸ προειρημένον ὅτι εὐλόγως εἴρηται , τὸ τοὺς ἀνθρώπους τὰς αἰσθήσεις καὶ τοῦ εἰδέναι χάριν ἀγαπᾶν . ἐκτίθεται δὲ καὶ τὴν τάξιν τῶν ἐπὶ ταῖς αἰσθήσεσι γινομένων δυνάμεων τῆς ψυχῆς , ᾗ καὶ τὰ τελειότερα ζῷα τῶν ἀτελεστέρων διαιρεῖταί τε καὶ χωρίζεται , καὶ ὅτι πλέον τι παρὰ τὰ ἄλλα ζῷα ὁ ἄνθρωπος τὸν λόγον ἔχων κατὰ τοῦτο τελειότερος ἐκείνων ἐστίν . τείνει δ’ αὐτῷ ταῦτα πάντα εἰς τὸν περὶ σοφίας λόγον καὶ τὸ δεῖξαι τίς ἐστιν ὁ σοφός . λέγει δὲ τῶν μὲν μόνην αἴσθησιν ἐχόντων τελειότερα εἶναι τὰ πρὸς τῷ αἰσθάνεσθαι καὶ μνημονεύειν ὧν αἰσθάνονται δυνάμενα , ἃ καὶ φρονιμώτερα καὶ μαθητικώτερα εἶναι εἶπε τῶν μὴ δυναμένων μνημονεύειν , κοινότερον χρησάμενος τῷ φρονιμώτερα . κυρίως μὲν οὖν ἡ φρόνησις περὶ τὰ βουλευτὰ ἐν τῷ βουλεύεσθαι , καὶ λέγεται ἕξις βουλευτική · λέγεται δὲ καθ’ ἕτερον φρόνησις καὶ αὐτὴ ἡ λογικὴ δύναμις . παρὰ δὲ τὰ σημαινόμενα ταῦτα λέγεται φρόνησις καὶ ἡ κατὰ τὰς φαντασίας καὶ διάρθρωσις , καὶ ἡ περὶ τὰ πρακτά φυσικὴ εὐστροφία , ἥτις ἐν ἰοῖς μνημονεύειν δυναμένοις γίγνεται . ἔστι δὲ μνήμη ἕξις φαντάσματος ὡς εἰκόνος οὗ ἐστι φαντασία · οὐ γὰρ ἱκανὸς πρὸς μνήμην ὁ τύπος ὁ κατὰ τὴν φαντασίαν , ἀλλὰ δεῖ τὴν περὶ αὐτὸν ἐνέργειαν καὶ περὶ εἰκόνα γίγνεσθαι , τουτέστιν ὡς ἀπ’ ἄλλου γεγονότος , ὡς ἐν τοῖς Περὶ μνήμης δέδειχε . πῶς δὲ εἶπε φρονιμώτερα , ἐξηγήσατο προσθεὶς τὸ μαθητικώτερα · κατὰ γὰρ τοῦτο μαθητικώτερα εἶπεν , ὅτι διὰ τὸ δύνασθαι μνημονεύειν ἤδη τινὰ αὐτῶν καὶ φωνάς τινας μανθάνειν καὶ μιμεῖσθαι , ὡς πολλὰ τῶν ὀρνέων · ἀλλὰ καὶ πράσσει τινά , ὡς κύνες , ἐλέφαντες , ἄλλα τινά . δύναται τὸ μαθητικώτερα εἰρῆσθαι καὶ ἐπὶ τοὐ γνωστικώτερα · τὰ γὰρ μεμνημένα τῶν ζῴων γνωρίζει ὧν ἡ * * * ἰδών τε γὰρ μέμνηται καὶ δύναται τὸ οἰκεῖόν τε καὶ τὸ ἀλλότριον διαγιγνώσκειν · ἅμα διὰ δεικνὺς ὅτι ἑκάστη τῶν ἐπὶ τῇ αἰσθήσει δυνάμεων εἰς γνώσεως περιουσίαν τοῖς ἔχουσιν αὐτὰ ζῴοις συντελεῖ , τὴν ἀρχὴν ἀπὸ τῆς αἰσθήσεως λαμβάνουσα · μάθησις μὲν γάρ τις καὶ ἡ διὰ τῆς αἰσθήσεως ἀντίληψις , μαθητικώτερα δὲ τὰ καὶ μὴ παρόντων ἔτι τῶν αἰσθητῶν φυλάσσειν δυνάμενα τὴν κίνησιν τὴν ἀπ’ αὐτῶν . δοκεῖ δὲ ἀντιστρέφειν ἥ τε φαντασία · καὶ ἡ αἴσθησις · ἐν οἷς γὰρ τὸ ἕτερον τούτων , καὶ τὸ ἕτερον , ὡς ἐν τῷ τρίτῳ Περὶ ψυχῆς εἶπεν . Τὰ μὲν οὖν ἄλλα ταῖς φαντασίαις ζῇ καὶ ταῖς μνήμαις . Πρότερο·ν εἰπὼν φύσει μὲν οὖν αἴσθησιν ἔχονια γίγνεται τὰ ζῷα , ἐμπειρίας δὲ μετέχειν παρὰ τὸν ἄνθρωπον τὰ ἄλλα . ζῷα μικρὸν εἶπεν , ἤτοι ὅτι μηδὲν λέγων , ἢ ὡς καὶ ἐν ἐκείνων τισὶν ἐπ’ ὀλίγον ἐγγιγνομένης ἐμπειρίας , ἀνάλογον ὥσπερ εἶπε καὶ περὶ φρονήσεως . ὅτι δὲ ὁ ἄνθρωπος πρὸς τῇ μνήμῃ καὶ ἐμπειρίας μετέχει , δείκνυσι διὰ τοῦ εἰπεῖν αὐτὸν τέχνην ἔχειν καὶ λογισμόν . ἰὴν δὲ τέχνην ἔδειξεν ἐξ ἐμπειρίας τὴν σύστασιν λαμβάνουσαν , τὸν δὲ περὶ τὰ πρακτὰ λόγον , περὶ ἃ καὶ ἡ φρόνησις ἰδίως , λογισμὸν ἐκάλεσεν . ὅτι δὲ τῶν ἀνθρώπων ἴδιον ἡ ἐμπειρία . ἐδήλωσεν εἰπὼν γίγνεται δὲ ἐκ τῆς μνήμης ἐμπειρία τοῖς ἀνθρώποις . πῶς δὲ γίγνεται ἡ ἐμπειρία ἐκ τῆς μνήμης , σαφῶς λέγει . λογικὴ γάρ τις γνῶσις ἤδη ἡ ἐμπειρία , ταύτῃ τῆς τέχνης ἐλαττουμένη , ὅτι ἡ μὲν ἐμπειρία γνῶσίς τίς ἐστι καθολικὴ τοῦ πολλάκις μνημονευθέντος , ὅπερ ἦν τὸ καθ ἕκαστον , ἡ δὲ τέχνη οὐ μόνον τούτου γνῶσίς ἐστιν , . ἀλλὰ καὶ παντὸς τοῦ τούτω ὁμοίου ὡς ἑνός · καὶ ἔχει ὡς ἐμπειρία πρὸς μνήμην οὖσαν | ἑνός τινος κατ’ ἀριθμὸν ἡ πράγματος ᾖ λόγου , οὕτως τέχνη καὶ ἐπιστήμη πρὸς ἐμπειρίαν . ἡ μὲν γὰρ ἐμπειρία τῶν πολλῶν τε καὶ καθ’ ἕκαστα ἤγουν αἰσθητῶν , ὧν ἐστιν ἡ μνήμη , εἰς μίαν περίληψιν καὶ γνῶσίν ἐστι συστολή , ἡ δὲ τέχνη τῶν πολλῶν ἐμπειριῶν συγκεφαλαίωσίς ἐστιν . ἐξ ἐμπειρίας μὲν γὰρ τὸ εἰδέναι ὅτι τοῖς τήνδε τὴν νόσον νοσοῦσι τόδε τὸ φάρμακον χρήσιμον , ἐκ τῆς τέχνης δὲ τὸ τοῖς τοιάνδε νόσον νοσοῦσι τοιοῖσδε συμφέρειν φέρειν χρῆσθαι · ἐξ οὗ τὰ ὅμοια τοῖς ἐκ πείρας ληφθεῖσι συνορᾷ . τέχνης γὰρ ἡ τοὐ ὁμοίου μετάβασις , ὡς καὶ αὐτὸς σαφῶς ἔδειξε διὰ τῶν παραδειγμάτων . τήνδε τὴν νόσον ἀντὶ τοῦ τὴν τοιάνδε ν·όσον · οὐ γὰρ ἐπὶ ἴων βοηθημάτων μόνον ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῶν νόσων ἡ κατὰ τὸ ὅμοιον τῇ τέχνῃ μετάβασις . οὐχ ὅτι δὲ τέχνην ἀδύνατον ἀναλαβεῖν χωρὶς ἐμπειρίας λέγει , ἀλλ’ ὅτι τὴν ἀρχὴν ἡ τῆς τέχνης εὕρεσις δι’ ἐμπειρίας , ἐπεί , ὡς ἐρεῖ , ἐνδέχεταί τινας τεχνίτας μὲν εἷναι μὴ ἐμπείρους δέ . ὅτι δὲ οἱ μὴ μετ’ ἐμπειρίας τι ποι·οῦντες ἀπὸ τύχης ἀκολουθοῦν τὸ τέλος ἔχουσιν , ἀλλ’ οὐκ ἐκ προνοίας καὶ τέχνης , ὡς ἔλεγε Πῶλος , δῆλον . Πρὸς μὲν οὖν τὸ πράττειν ἐμπειρία τέχνης οὐδὲν διήνεγκε . Διὰ τούτων ἤδη δείκνυσιν ὅτι ἡ γνῶσις τιμιώτερον τῆς πράξεως , καὶ ὅτι ἡ κυρίως . σοφία ἐν γνώσει ἐστὶν ἀλλ’ οὐκ ἐν πράξει · εἰ γὰρ ἡ τέχνη τῆς ἐμπειρίας τιμιωτέρα , καίτοι μηδὲν πρὸς πρᾶξιν ἐλαττουμένης ἀλλὰ καὶ πλέον πραττούσης ἔσθ’ ὅτε , ἐλαττουμένης δὲ εἰς γνῶσιν ; δῆλον καὶ ὡς τὸ εἰδέναι τοῦ πράττειν τοῖς ἀνθρώποις τιμιώτερον . εἰ γὰρ τοὺς τεχνίτας τῶν ἐμπείρων κατὰ τὸ εἰδέναι πλεονεκτοῦντας σοφωτέρους λέγομεν , δῆλον ὡς τὴν σοφίαν ἐπιστήμην καὶ γνῶσίν τινα εἶναι συμβέβηκε . διὰ τί δὲ οἱ ἔμπειροι τῶν χωρὶς ἐμπειρίας τεχνιτῶν πρὸς τὰς πράξεις πλέον ἔχουσι , σαφῶς εἶπεν . ἄνθρωπον δὲ ὑγιάζει κατὰ συμβεβηκὸς ὁ Καλλίαν ἰώμενος , ὅτι συμβέβηκε Καλλίᾳ ἀνθρώπῳ εἶναι . εἰπὼν δὲ ὅτι οἱ τεχνῖται καὶ οἱ σοφοὶ τῶν ἐμπείρων κατὰ τὴν γνῶσιν διαφέρουσι , καὶ τοῦτο συστήσας ἐκ τῆς κοινῆς προλήψεως ( σοφοὺς γὰρ τοὺς εἰδότας καλεῖν πᾶσιν ἐν χρήσει ) , τί μάλιστά ἐστιν ἴδιον τοῦ εἰδότος προστίθησιν , ὅτι γὰρ ἡ γνῶσις τῆς αἰτίας , συνιστὰς καὶ δεικνὺς ὅτι μάλιστα τῆς σοφίας ἐστὶν ἴδιον τὸ τὰς αἰτίας γιγνώσκειν , περὶ ἧς ἡ προκειμένη πραγματεία , καὶ μάλιστα σοφία ἡ τῶν πρώτων γνῶσις αἰτίων . σαφῶς δὲ ἐπὶ τῶν ἀρχιτεκτόνων ἔδειξεν ὅτι τὴν σοφίαν οὐκ ἐπὶ πρᾶξιν ἀλλ’ ἐπὶ γνῶσιν | τὴν ἀναφορὰν ἔχειν συμβέβηκε , καὶ ὅτι τιμιώτερον ἡ γνῶσις τῆς πράξεως · ἀλλὰ καὶ ὅτι τῆς ἐμπειρίας ἡ τέχνη τῇ γνώσει τε καὶ ἐπιστήμῃ τῆς αἰτίας διαφέρει , ἀπὸ τοῦ τοὺς μὲν δύνασθαι διδάσκειν , τοὺς δὲ ἐμπείρους οὔ , τοῦ δὲ ἐπιστήμονος ἴδιον εἶναι τὸ διδάσκειν . ὅτι δὲ καὶ ἡ τῆς αἰτίας γνῶσις ἐπιστήμη τέ ἐστι καὶ σοφία , καὶ ἀπὸ τῶν αἰσθήσεων ἐναργῶς παρέστησεν , ἃς καίτοι τῶν καθ’ ἕκαστα γνωστικωτέρας οὔσας οὐ λέγομεν σοφίας , ὅτι μὴ τῶν αἰτίων εἰσὶ γνωστικαί . Τὸ μὲν οὖν πρῶτον εἰκὸς τὸν ὁποιανοῦν εὑρόντα τέχνην παρὰ τὰς κοινὰς αἰσθήσεις . Καὶ ταῦτα κατασκευαστικὰ μέν ἐστι καὶ αὐτὰ καὶ δεικτικὰ . τοῦ ὅτι θαυμαστόν τε καὶ τίμιον ἡ γνῶσις , εἴ γε ἀεὶ τοὺς προσεξευρίσκοντάς τι παρὰ τὸ χρήσιμον ἐθαύμαζον οἳ ἄνθρωποι ὡς σοφοὺς καὶ διαφέροντας τῶν ἄλλων · ἅμα δὲ διὰ τούτων δείκνυσι τὴν ἐπὶ τὴν σοφίαν καὶ τὴν τελειοτάτην γνῶσιν ὁδόν , καὶ πῶς παρῆλθεν εἰς ἀνθρώπους ἡ σοφία καὶ ἡ τῶν τιμιωτάτων ζήτησίς τε καὶ θεωρία , ὅτι μετὰ τὴν τῶν ἀναγκαίων χρειωδῶν εὕρεσιν περιττότερόν τι καὶ ἐλεύθερον ἤδη νοεῖν σχολαζόντων τῶν ἀνθρώπων . τὰς δὲ τῶν ἡδέων ποριστικὰς τέχνας καὶ αὐτὰς ταῖς χρειώδεσιν ἐγκατατάττει · ὡς γὰρ δεόμενοι καὶ χρείαν ἔχοντες ἡδονῶν τε τεχνῶν πρᾶξίς τις τὸ τέλος · αἱ γὰρ ἀπὸ θεωρίας ἡδοναὶ οὐ τέλος ἰὴν ἡδονὴν ποιοῦνται , ἀλλ’ ἕχουσιν αὐτὴν παρεπομένην . ὅτι δὲ καὶ αἱ μαθηματικαὶ ἐπιστῆμαι ἐξ ἐμπειρίας ἤρξαντο , ἐνεδείξατο διὰ τῶν ἱερέων τῶν ἐν Αἰγύπτῳ , οἳ τῷ σχολάζειν διὰ τῶν τηρήσεων τῶν κατ’ οὐρανὸν γιγνομένων ἐμπειρίαν πρῶτον ἔσχον , εἶτα τέχνην συνεστήσαντο . οὕτως δὲ καὶ ἡ γεωμετρία κατὰ τὴν ἀρχὴν εὑρέθη ἀπὸ τῆς γεωδαισίας . ὥσπερ δὲ ἡ εὕρεσις τῶν τοιούτων ὑπὸ τῶν σχολαζόντων , οὕτω καὶ ἡ περὶ αὐτὰ ἐνέργεια σχολῆς δεῖται . Εἴρηται μὲν οὖν ἐν τοῖς Ἡθικοῖς καὶ ἐπιστήμης . Tῷ τῆς τέχνης ὀνόματι χρησάμενος καὶ σατὰ τῆς ἐπιστήμης , περὶ τῆς διαφορᾶς αὐτῶν ἀνέπεμψεν ἡμᾶς εἰς τὰ Ἠθικά · ἐν γὰρ τῷ Ζ τῶν Νικομαχείων ἡ τούτων διαίρεσις αὐτῷ παραδέδοται , ἐν οἷς λέγει πέντε εἶναι οἷς ἀληθεύει ἡ ψυχὴ τὴν ἐν λόγῳ καὶ συνέσει ἀλήθειαν , ἐπεὶ καὶ τὸ αἰσθάνεσθαι ἀληθεύειν λέγεται , τέχνην φρόνησιν ἐπιστήμην σοφίαν νοῦν . καὶ τέχνην μέν φησιν εἷναι ἕξιν μετ’ ἀληθοῦς λόγου ποιητικήν , ἐπιστήμην δὲ ἕξιν ἀποδεικτικήν , ἀποδεικτικὴν δὲ τὴν ἐκ προτέρων καὶ ἀμέσων καὶ γνωριμωτέρων τοῦ συμπεράσματος συλλογιστικήν , ἢ ὑπόληψιν περὶ τῶν καθόλου καὶ ἐξ ἀνάγκης ὄντων , ἢ γνῶσιν τῆς αἰτίας δι’ ἣν τὸ πρᾶγμα ἔστιν , ὅτι ἐκείνου ἔστι , καὶ ὅτι οὐκ ἐνδέχεται αὐτὸ ἄλλως ἔχειν · φρόνησιν δὲ ἕξιν μετ’ ἀληθοῦς λόγου πρακτικὴν περὶ τὰ ἀνθρώπῳ ἀγαθὰ ἢ καὶ κακά , περὶ ὧν ἐστι καὶ τὸ βουλεύεσθαι , ἡ ἀρετὴν τοῦ δοξαστικοῦ μέρους τῆς ψυχῆς · νοῦν δὲ δύναμιν Ψυχῆς ᾗ τὰς τῶν ἀποδεικτῶν ἀρχὰς τὰς ἀναποδείκτους γνωρίζομεν · σοφίαν δὲ νοῦν καὶ ἐπιστήμην τῶν τιμιωτάτων τῇ φύσει . ἀναπέμψας δὲ εἰς ἐκεῖνα περὶ ἰῆς διαφορᾶς ἡμᾶς τῆς τέχνης καὶ τῆς ἐπιστήμης ( ἡ μὲν γὰρ αὐτῶν ἐν ποιήσει τε καὶ πράξει , ἡ δ’ ἐπιστήμη ἐν γνώσει ) , οὗ χάριν τούτων μνημονεύει , τούτου ἔχεται · τοῦ γὰρ λαβεῖν τε καὶ δεῖξαι ὅτι τὴν κυριώτατά τε καὶ μάλιστα ἐπιστήμην , ἣν καὶ ἁπλῶς σοφίαν καλοῦμεν , περὶ τὰ πρῶτα αἴτια καὶ τὰς πρώτας ἀρχὰς πάντες ὑπολαμβάνουσιν εἶναι . τούτου χάριν τῆς ἐμπειρίας τὴν τέχνην ἔδειξε τῇ τῆς αἰτίας γνώσει διαφέρουσαν , καὶ ὅτι τιμιώτεραι αἱ περὶ τὴν τῆς αἰτίας τῶν ὑπ’ αὐτῶν · μεταχειριζομένων γνῶσιν καταγιγνόμεναι . Ὧν οὖν οὖν ἕνεκα ποιούμεθα τὸν λόγον . Αὐτὸς διὰ τούτων σαφῶς τήν τε πρόθεσιν τῶν λεγομένων καὶ ὧν χάριν εἴρηται τὰ εἰρημένα λέγει · ὑπὲρ γὰρ τοὐ δεῖξαι ὅτι πᾶσι δοκεῖ τὰς θεωρητικὰς τέχνας τῶν πρακτικῶν τιμιωτέρας εἶναι καὶ τὴν σοφίαν τῶν πρώτων ἀρχῶν εἶναι γνωστικήν · ὃ ἐδείξαμεν δείξαντες αὐτοὺς ἀεὶ μᾶλλον τὸ τῆς σοφίας κατηγοροῦντας ὄνομα κατὰ τῶν εἰδότων μᾶλλον . σοφωτέρα γὰρ τῆς μὲν αἰσθήσεως ἡ ἐμπειρία διὰ τὸ ᾔδη λογική τις εἶναι γνῶσις ( λογικὴ γὰρ ἡ τοῦ καθόλου περίληψις ) , ἡ δὲ τέχνη τῆς ἐμπειρίας , ὅτι αὕτη ἤδη καὶ τῆς αἰτίας ἐστὶ γνωστική . ἡ γὰρ τοῦ ὁμοίου θεωρία κατὰ τὴν τῆς αἰτίας γνῶσιν γίγνεται . χειροτέχνου τέ γὰρ ὁ ἀρχιτέκτων , ἀντὶ τοῦ ‘τοῦ δὲ τεχνίτου τοῦ ποιοῦντος ὁ ἀρχιτέκτων᾿ . αἱ δὲ θεωρητικαὶ τῶν ποιητικῶν , ὅτι οὐ π·ρὸς χρῆσιν ἀλλὰ πρὸς διαγωγὴν αὗται καὶ αὐτῆς χάριν τῆς γνώσεως . ἐπεὶ δὲ ταύτην τὴν ἐπιστήμην ζητοῦμεν . Τουτέστιν ἐπειδὴ ἡ προκειμένη ἡμῖν πραγματεία ζήτησίς ἐστι τῆς ἐπιστήμης , δεῖ ἰδεῖν περὶ ποῖά ἐστιν ἐπιστήμη ἡ ζητουμένη . ὅτι μὲν γὰρ περί τινας ἀρχάς ἐστι καὶ αἰτίας ἐπιστήμη , δῆλον ἐξ ὧν προείρηκε · πάντες γὰρ τὴν σοφίαν τῶν ἀρχῶν καὶ τῶν αἰτίων φασὶν εἶναι γνῶσιν , καὶ σοφὸς ὁ τούτων ἐπιστήμων . ἐπεὶ οὖν ἡ σοφία τῶν ἀρχῶν καὶ αἰτίων γνῶσίς ἐστι κατὰ τὴν κοινὴν περὶ αὐτῆς ἔννοιαν , τὰ δ’ αἴτια πολλαχῶς , εἰκότως πρῶτον ζητεῖ ποίων αἰτίων καὶ τίνων ἀρχῶν γνῶσίς ἐστιν ἡ σο|φία περὶ ἧς πρόκειται λέγειν ἡμῖν . φθάνει μὲν οὖν εἰρηκέναι ὅτι τὴν ὀνομαζομένην σοφίαν περὶ τὰ πρῶτα αἴτια καὶ τὰς ἀρχὰς ὑπολαμβάνουσι πάντες · ἐπεὶ δὲ τίνες αἱ πρῶται ἀρχαὶ καὶ τὰ πρῶτα αἴτια εὔδηλον , λαβὼν τὸ περὶ ἀρχὰς καὶ αἰτίας τὴν σοφίαν εἶναι ὡς ὁμολογούμενον , τὸ περὶ ποίας ζητήσει , καὶ ὅτι περὶ τὰς πρώτας δείξει . ἢ οὐδὲ ἐκεῖ ἔλαβεν αὐτὸ ὡς ἤδη ὁμολογούμενον , ἀλλ’ ὡς ὀφεῖλον δειχθῆναι · διὸ ἀναγκαίως καὶ τῆς τῶν αἰτίων διαιρέσεως μνημονεύει , ὅτι τετραχῶς τὰ αἴτια λέγεται . καὶ τὴν ἱστορίαν τῶν πρὸ αὐτοῦ τι περὶ αἰτιῶν εἰρηκότων παρατίθεται εὐλόγως , ἵν’ εἰ μὲν ὀρθῶς εὑρεθῇ τι τῶν εἰρημένων ὑπ’ ἐκείνων , ἀκολουθοίημεν αὐτῷ , εἰ δὲ μή , πλέον τι ζητοίημεν αὐτοί . χρὴ οὖν ἐκ τῆσδε τῆς πραγματείας ἀπαιτεῖν τὴν γνῶσιν τῶν πρώτων ἀρχῶν καὶ αἰτίων · αὗται δ’ ἂν εἶεν τοῦ ὄντος οἷον ἀρχαί , δι’ ἃς τῶν ὄντων ἕκαστόν ἐστιν ὧν τὸ εἶναι κατηγοροῦμεν · τοιαῦται δὲ αἱ πρῶται καὶ κυριώταται οὐσίαι · αὗται μὲν γὰρ τῶν οὐσιῶν ἀρχαί , αἱ δὲ οὐσίαι τῶν ἄλλων ἀπάντων , ὡς δείξει . τήν τε οὖν τούτων γνῶσιν ἀπαιτεῖν χρὴ ἐκ τῆσδε τῆς πραγματείας , καὶ ἔτι ὅσα εἰς τὴν τούτων γνῶσιν συντελεῖ , εἰς ἃ καὶ ὁ πλεῖστος αὐτῷ λόγος ἀναλίσκεται · οὐ γὰρ οἷόν τε ἦν ἐκείνων γνῶσιν ἄλλως μὴ προκαταστήσαντα καὶ προεκκαθάραντα τὰ ἐμποδών . Εἰ δὴ λάβοι τις τὰς ὑπολήψεις ἃς ἔχομεν περὶ τοῦ σοφοῦ . Ἐν πᾶσιν ἔθος ἀεὶ Ἀριστοτέλει ταῖς κοιναῖς καὶ φυσικαῖς τῶν ἀνθρώπων προλήψεσιν ἀρχαῖς εἰς τὰ δεικνύμενα πρὸς αὐτοῦ χρῆσθαι , βεβαιοῦντι τὸ εἶναι τὴν γνῶσιν τὴν τῆς ἐπιστήμης ὄρεξιν κατὰ φύσιν τοῖς ἀνθρώποις καὶ διὰ τοῦ ταύτας τὰς ἀρχὰς φύσει ἡμῖν δεδόσθαι · αὗται γάρ εἰσιν αἱ κοιναὶ ἔννοιαι . οὕτως καὶ ἐν τῇ Φυσικῇ ἀκροάσει πεποίηκε περὶ τόπου ζητῶν , ὁμοίως δὲ καὶ περὶ χρόνου , σχεδὸν δὲ καὶ περὶ τῶν ἄλλων ἀπάντων προβλημάτων τῇ ὁδῷ ταύτῃ κέχρηται . τοῦτο καὶ νῦν ποιεῖ · ζητῶν γὰρ περὶ ποίας ἀρχάς ἐστιν ἡ σοφία , καὶ τί ἔργον τοῦ σοφοῦ , καὶ τίς ὅλως ὁ σοφός , ἰὰς κοινὰς καὶ φυσικὰς ἐννοίας ἃς ἔχομεν περὶ τῶν σοφῶν ἐκτίθεται , ἵνα ταύταις τὰ ἀκόλουθα ζητοῦντες συμφώνως λαμβάνωμέν τε καὶ τιθῶμεν . ἔστι δὲ ἃ ἡ κοινὴ πρόληψις τῷ σοφῷ καὶ τῇ σοφίᾳ ὑπάρχειν τίθησιν , ὥς φησι , τό τε πάντα ἐπίστασθαι κοινῇ καὶ καθόλου , καὶ περὶ πάντων δύνασθαι διαλαμβάνειν περιληπτικῶς καὶ μὴ ὡς ὁ καθ’ ἑκάστην ἐπιστήμην ἢ τέχνην σοφός · τοὺς γὰρ οὕτως εἰδότας οὐ σοφοὺς ἔτι ἀλλὰ τεχνίτας καὶ | ἐπιστήμονας ἐκείνου περὶ οὗ λέγουσιν οὕτως ὑπολαμβάνουσιν . ἔτι δὲ οὐδὲ οἷόν τε πάντα τινὰ ἐπίστασθαι ἄλλως ἢ ὡς · εἴρηται · διὸ προσέθηκε τὸ ὡς ἐνδέχεται . ἀλλὰ καὶ τὸν τὰ περιττὰ καὶ χαλεπὰ καὶ μὴ ῥᾴδια γνωσθῆναι εἰδότα , τοῦτον σοφόν φασιν · τοὺς γὰρ τὰ κοινὰ καὶ ῥᾴδια εἰδότας οὔ φασι σοφούς . διὸ οὐδὲ τὴν αἴσθησιν σοφίαν λέγουσιν , οὔτε σοφοὺς τοὺς αἰσθανομένους καθὸ αἰσθάνονται · κοινὴ γὰρ καὶ ῥᾳδία ἡ αἰσθητικὴ γνῶσις . ἔτι τε τὸν ἀκριβῆ καὶ περιττὸν περὶ ἕκαστον τῶν νοουμένων καὶ ἀναμάρτητον σοφὸν λέγουσιν . ἀλλὰ καὶ τὸν διδασκαλικώτερον τῶν αἰτίων , τουτέστι τὸν τὴν διδασκαλίαν διὰ τῆς τῶν αἰτίων παραδόσεως ποιούμενον , μᾶλλον σοφὸν λέγουσι τῶν μὴ οὕτως διδασκόντων . καὶ τῶν ἐπιστημῶν δὲ σοφίαν ταύτην λέγουσι τὴν αὐτῆς τῆς γνώσεως τῆς κατὰ τὴν ἐπιστήμην ἕνεκα μετιοῦσαν αὐτὰ καὶ αἱρουμένην , ἀλλὰ μὴ διά τινα ἀποβαίνοντα , καὶ σοφοὺς αὖ δηλονότι τοὺς τὴν τοιαύτην ἐπιστήμην ἔχοντας · τοὺς γὰρ τὰ διὰ τὴν γνῶσιν αὐτὴν αἱρετὰ εἰδότας , ἀλλ’ οὐκ ἄλλων τινῶν ἀποβαινόντων χάριν . τὸ δὲ ἔτι τὸν ἀκριβέστερον καὶ διδασκαλικώτερον τῶν αἰτίων οὐχ ὡς ἑνὸς ἀκούειν δεῖ ἀλλὰ δύο · διαφέρει γὰρ ταῦτά γε ἀλλήλων . καὶ οὕτως γίνεται τὰ τιθέμενα ἕξ . εντι τοὺς τὰ ἀρχικώτερα καὶ ἐπιστατικώτερα εἰδότας τῶν τὰ ὑποτεταγμένα εἰδότων μᾶλλον λέγουσι σοφούς , καὶ σοφίαν τῶν ἐπιστημῶν τὴν ἀρχικωτέραν τε καὶ ἀρχιτεκτονικωτέραν τῆς ὑπηρετούσης . ταῦτα δὴ λαβὼν ὡς κτὰ τὰς κοινὰς ὑπολήψεις δοξαζόμενα περὶ τοὺς σοφούς , κατὰ ταῦτα πειρᾶται ἕκαστον αὐτῶν προσάγειν τῷ τὰς πρώτας καὶ τὰς καθόλου αἰτίας εἰδότι , δεικνὺς διὰ τούτων ὃ φθάσας εἶπον , τὸ ὅτι τὴν ὀνομαζομένην σοφίαν περὶ τὰ πρῶτα αἴτια καὶ τὰς ἀρχὰς ὑπολαμβάνουσι πάντες · καθόλου . τε γὰρ μάλιστα καὶ κοινῶς περὶ πάντων οὗτος ἐπίσταται ὁ τὰς πρώτας ἀρχὰς εἰδώς · ὡς γὰρ ὁ τάς τινων ἀρχὰς ‘εἰδὼς καθολικήν τινα γνῶσιν ἐκείνων ἔχει , οὕτως καὶ ὁ τὰς πάντων εἰδὼς ἀρχὰς καθολικὴν ἄν τινα γνῶσιν ἁπάντων ἔχοι . Τούτων δὲ τὸ μὲν ἐπίστασθαι τῷ μάλιστα ἔχοντι τὴν κατὰ πάντων ἐπιστήμην . ἐλλείπει τῷ ἐπίστασθαι τὸ τὰ πανία · τὸ γὰρ πάντα ἐπίστασθαι τῷ μάλιστα ἔχοντι τὴν καθόλου ἐπιστήμην ὑπάρχει · τοῦτο γὰρ ἦν τὸ κείμενον . μάλιστα δὲ καθόλου ἐστὶν ἐπιστήμη ἡ περὶ τῶν ὄντων ᾗ ὄντα · κοινὸν γὰρ τὸ ὂν πᾶσι τοῖς ἐν ὑπάρξει . ἀλλὰ καὶ χαλεπώτατα μάλιστα τὰ καθόλου τῶν τῷ ἀνθρώπῳ γνωστῶν , τῷ πάμπολυ τῶν αἰσθήσεων ἀφεστάναι · ὃ ἦν δεύτερον τῶν τεθέντων δοξάζεσθαι | περὶ τοῦ σοφοῦ · τὰ γὰρ τῶν ὄντων ἁπλούστατά τε καὶ πρῶτα πορρωτάτω τῶν αἰσθήσεων . τὸ δὲ τοῖς ἀνθρώποις προσέθηκε πρὸς ἀντιδιαστολὴν τῆς φύσεως · τῇ · φύσει γὰρ ἐκεῖνα τῶν αἰσθητῶν γνωριμώτερα . ἀλλὰ καὶ ἀκριβεστάτη τῶν ἐπιστημῶν ἡ τῶν μάλιστα πρώτων γνῶσις · καὶ . γὰρ τῶν ἄλλων ἐπιστημῶν ἀκριβέστεραι αἱ ἐκ τῶν πρώτων εἰσίν , εἴγε αἱ ἐξ ἐλαττόνων ἀκριβέστεραι · ἐξ ἐλαττόνων δὲ αἱ ἐγγυτέρω τῶν ἀρχῶν , ὡς ἐν τοῖς Ὑστέροις ἀναλυτικοῖς εἴρηται · διὰ τοῦτο γὰρ καὶ κυριωτάτας καὶ μάλιστα ἀποδείξεις εἶπεν εἶναι τὰς ἐξ ἀμέσων τε καὶ πρώτων τῶν προτάσεων , δευτέρας δὲ τὰς διὰ τούτων δεικνυμένας . εἰ δ’ αἱ ἐγγυτέρω τῶν ἀρχῶν διὰ τὴν τῶν ἀρχῶν γνῶσιν ἀκριβέστεραι , δῆλον ὡς ἀκριβέσταται ἂν εἶεν αἱ τῶν ἀρχῶν αὐτῶν ἐπιστῆμαι δι’ ἅς καὶ αἱ ἐγγὺς αὐτῶν ἀκριβέστεραι τῶν ἄλλων . ὅτι δὲ αἱ ἐξ ἐλαττόνων καὶ ἐγγυτέρω τῶν ἀρχῶν τῶν διὰ πλειόνων καὶ πορρωτέρω ἀκριβέστεραι , δέδεικται μέν , ὡς ἔφην , καὶ ἐν τοῖς Ὑστέροις ἀναλυτικοῖς ( αἱ γὰρ δι’ ἐλαττόνων προτάσεων καὶ ἀμέσων ἀκριβέστεραι ) , καὶ νῦν δὲ ἐνεδείξατο παραθέμενος τὴν ἀριθμητικήν καὶ τὴν γεωμετρίαν , ἧς διαφορά , ὅτι ἡ γεωμετρία μὲν περὶ τὰ θέσιν ἔχοντα ( τὸ γὰρ σημεῖον καὶ ἡ γραμμὴ καὶ τὰ διὸ οἱ μὲν γεωμέτραι προσχρῶνται δείξεσιν ἀριθμητικαῖς ὡς αὐτῶν εἰς τὴν τῶν οἰκείων σύστασιν , οἱ δὲ ἐριθμητικοὶ γεωμετρικαῖς οὐκέτι . Ἀκριβέσταταί τε τῶν ἐπισιημῶν αἳ μάλιστα τῶν πρώ - τῶν εἰσίν . οὐχ ὑποληπτέον τοῦτο μάχεσθαι τῷ ἐν τῷ προοιμίῳ τῆς Φυσικῆς εἰρημένῳ , ἔνθα λέγων ὅθεν δεῖ ἄρχεσθαι , ἀπὸ τῶν ἡμὶν γνωρίμων , λέγει τὸ γὰρ · ὅλον κατὰ τὴν αἴσθησιν γνωριμώτερον , τὸ δὲ καθόλου ὅλον τί ἐστιν ” . οὔτε γὰρ τὸ πρῶτον καὶ τὸ καθόλου ταὐτόν · τὸ γοῦν πρῶτον αἴτιον τὸ κινητικόν , περὶ οὗ νῦν αὐτῷ λέγειν πρόκειται , πρὸ ἁπάντων μέν ἐστιν , οὐ μὴν οὕτως καθόλου ὡς τὰ γένη . ἀλλ’ οὐδὲ τὸ ὡς γένος λεγόμενον καθόλου ἐκεῖ πρὸς τὴν αἴσθησιν πρῶτον εἰπεν , ἀλλὰ τὸ κοινότερον καὶ πλείοσι συμβεβηκός , ὡς ἐδήλωσε διὰ τῶν παραδειγμάτων . Αἱ γὰρ ἐξ ἐλαττόνων ἀκριβέστεραι . Ὡι γὰρ ἐλάττονα τὰ συμβεβηκότα , δυσγνωστότερον τοῦτο καὶ πλείονος ἀκριβείας δεῖται · καὶ ᾧ μηδέν ἐστι συμβεβηκός , ἡ τούτου γνῶσις χαλεπωτέρα , διὸ καὶ πλείονος ἀκριβείας δεῖται , ἅτε οὐκ ἀπὸ συμβεβηκότων εἰς τὴν γνῶσιν τῆς οὐσίας αὐτῶν βοηθουμέν.η , ἀλλ’ ἀπὸ μόνης τῆς οὐσίας γιγνομένη . βελτίων τε ἡ τούτων ἐπιστήμη τῷ μᾶλλον γιγνώσκειν ποιεῖν . ἔτι ἡ ἀπόδειξις ἡ κυρίως ἐκ προτέρων · καὶ γὰρ τά ἄλλα τότε | ἀποδείκνυται ὅταν διὰ τοιούτων δειχθῇ ἃ διά τινων πρώτων τὴν περὶ αὐτῶν πίστιν εἴληφεν . ἡ δὲ ἐκ πρώτων · ἐξ ἐλαττόνων , ἡ δὲ ἐξ ἐλαττόνων ἀκριβεστέρα · ὥστε καὶ ἡ ἐκ πρώτων , εἴγε τὰ διὰ τούτων δειχθέντα αἴτια καὶ τοῖς ὑστέροις τοῦ ἀποδείκνυσθαι . ἐπιζητήσειε δ’ ἄν τις πῶς ἡ τὰς τῆς δι’ ἀποδείξεως γνώσεως . ἢ οὕτως ἔχομεν περὶ τὰς ὡς ἀξιώματα ἀρχάς , δι’ ὧν τὰ ἄλλα δείκνυται , ἤτοι τὰς ἀποδεικτικὰς ἀρχάς , οὐ τὰς τοῦ . ὄντος ; πῶς οὖν αὗται ἐπίστανται ; ἢ καὶ αὗται δι’ ἀποδείξεων ; ἀρχαὶ γὰρ καὶ τῆς τούτων δείξεως τὰ ἀξιώματα . ἀλλ’ ἐπεὶ πᾶσα ἀπόδειξις ἐκ πρώτων , εἴη ἄν τίν)α καὶ τούτων πρῶτα . ἢ οὐδὲν κωλύει ὡς ἀποδεικτῶν αὐτῶν πρῶτά τινα λέγειν εἷναι , ἀλλ’ εἰ ἀπόδειξις ἐκ πρώτων . εἴη ἄν τινα λέγειν εἶναι ; ἀλλ’ εἰ ἡ ἀπόδειξις δι’ αἰτίου γνῶσις , εἴη ἂν καὶ τούτων αἴτιον , οὕτως δὲ καὶ πρῶτα . ἢ οὐ πᾶσα δι’ αἰτίου ἀπόδειξις . δῆλον δὲ ὅτι καὶ διδασκαλικώτεροι οἱ τὰ αἴτια εἰδότες · τῶν γὰρ διδασκόντων ἴδιον τὸ τὰς αἰτίας λέγειν τῶν διδασκομένων , ὡς προείρηκεν . ἤτοι δὲ μᾶλλον λέγει διδασκαλικὴν τὴν τῶν αἰτίων θεωρητικὴν τῆς μὴ τοιαύτης ( διὰ γὰρ τῶν αἰτίων ἡ ὸιδασκαλία ) ὡς μόνης ταύτης οὔσης τῶν αἰτίων θεωρητικῆς · τὰ γὰρ κυρίως αἴτια ταῦτα · ἢ τὸ λεγόμενόν ἐστιν ὅτι ἡ τῶν μᾶλλον αἰτίων θεωρητικὴ καὶ διδασκαλικὴ μᾶλλον , ἐπειδὴ διὰ τῶν αἰτίων ἡ διδασκαλία · αὕτη δὲ ἡ τῶν μᾶλλον αἰτίων θεωρητικὴ καὶ διδασκαλικὴ μᾶλλον . ἀλλὰ καὶ τὸ εἰδέναι καὶ τὸ ἐπίστασθαι αὐτῶν χάριν τῶν νοουμένων τε καὶ γιγνωσκομένων καὶ μὴ ἄλλου τινὸς τῇ τῶν αἰτίων καὶ ἀρχῶν γνώσει μάλιστα ὑπάρχει · ταῦτα γὰρ μάλιστα ἐπιστητά , δι’ ἅ γε καὶ τῶν ἄλλων ἐπιστητῶν ἕκαστον ἀπιστητόν . ὥστε εἰσί τινες ἐπιστῆμαι δι’ αὑτὰ αἱρεταί , ὅπερ ἔκειτο · μάλιστα δ’ ἄν εἴη ἡ τοιαύτη . ὁ γὰρ τὸ ἐπίστασθαι δι’ αὐτὸ αἱρούμενος τὴν μάλιστα ἐπιστήμην μάλιστα αἱρήσεται . ᾧ γὰρ ὅλως τὸ ἐπίστασθαι δι᾿ αὐτὸ αἱρετόν , τούτῳ μάλιστα αἱρετὸν [ τοιοῦτον ] τὸ μάλιστα ἐπιστητόν · τοιαῦτα δὲ τὰ πρῶτα αἴτια καὶ αἱ ἀρχαί , εἴγε καὶ ἡ τῶν ἄλλων γνῶσις ἰῆς τούτων γνώσεως ἤρτηται · τότε γὰρ οἰόμεθα εἰδέναι ἕκαστον , ὡς καὶ αὐτὸς εἶπεν ἐν Φυσικῇ , ὅταν τὰς ἀρχὰς καὶ τὰς αἰτίας τινὸς εἰδῶμεν . ὅτι δὲ μάλιστα ἐπιστητά , ἔδειξε παραθέμενος τὸ ὅτι αἱ ἀποδείξεις ἐκ τῶν πρώτων , διὰ δὲ ἀποδείξεως ἡ τῶν ἐπιστητῶν γνῶσις · ὥστε τὰ πρῶτα αἴτια εἴη ἂν καὶ τοῖς ἄλλοις τοῖς ἀποδεικτοῖς τε καὶ ἐπιστητοῖς αἴτια τοῦ | ἐπιστητοῖς εἶναι , ἀλλ’ οὐ ταῦτα ἐκείνοις · ὕστερον γὰρ ταῦτα , οὐδεμία δὲ ἀπόδειξις δι’ ὑστέρων . εντι πᾶσιν αἴτια τοῖς ἐπιστητοῖς τοῦ εἶναι ἐπιστητοῖς ταῦτα , εἴγε καὶ αἱ τῶν ἐπιστημῶν ἀρχαὶ ταύτας ἀρχὰς ἔχουσιν . Ἀλλὰ καὶ ἀρχικωτάτη τῶν ἐπιστημῶν ἡ τῶν κυριωτάτων αἰτίων γνωστική . ταῦτα δέ ἐστι τὰ ὧν ἕνεκα τἄ ἄλλα ἔστιν . ἀρχικωτέρα γὰρ ἐν ἅπασιν ἡ γνωρίζουσα τίνος ἕνεκα ἕκαστον δεῖ ποιεῖν τῶν γιγνομένων τῆς ποιούσης αὐτὰ καὶ ὑπηρετούσης , ὡς δῆλον ὑπάρχει ἐπὶ ἀρχιτεκτονικῆς . εἰπὼν δὲ ἡ γνωρίζουσα τίνος ἕνεκα πρακτέον ἕκαστόν ἐστι , τὸ τοιοῦτον αἴτιον οὗ ἕνεκεν αἰτίου ἕκαστον πρακτέον ἐδήλωσεν εἰπὼν τοῦτο δέ ἐστι τἀγαθόν · τοιοῦτο γὰρ τὸ τελικὸν αἴτιον , ὡς εἶπε καὶ τῶν Νικομαχείων Ἠθικῶν ἀρχόμενος “ πᾶσα τέχνη καὶ πᾶσα μέθοδος , ὁμοίως δὲ πρᾶξίς τε καὶ προαίρεσις ἀγαθοῦ τινος ἐφίεσθαι δοκεῖ ” . τοιοῦτον δὲ καὶ τὸ τῶν ὄντων ἀπάντων αἴτιον · πάντα γὰρ ἐκείνου χάριν ἔστι ἴε · καὶ γίγνεται τὰ φύσει γιγνόμενα , καὶ πρὸς ἐκεῖνο νένευκε κατὰ τὴν σύμφυτον ὄρεξιν αὐτοῖς · ὥστε ἡ τοῦ τοιούτου ἀγαθοῦ γνωστικὴ ἀρχικωτάτη ἂν εἴη . βουληθεὶς δὲ δηλῶσαι πῶς τὸ πρῶτον αἴτιον τοῖς οὖσιν αἴτιον , ὅτι . ὡς τέλος , καὶ ὅτι ἡ τοῦ τοιούτου αἰτίου γνωστικὴ ἀρχιτεκτονικωτέρα τῶν ποιουσῶν τὰ ἐκείνου χάριν , εἶπε τὸ μᾶλλον ἀρχικὴ τῆς ὑπηρετούσης ἡ γνωρίζουσα τίνος ἕνεκέν ἐστι πρακτέον ἕκαστον . ἡ δὲ ἐπιχεί - ρησις τοιαύτη . εἰ ἐν πάσαις τέχναις τε καὶ ἐπιστήμαις ἀρχιτεκτοντκωτέρα τῆς ποιούσης τι ἡ γιγνώσκουσα τὸ οὗ χάριν καὶ τὸ τέλος , καὶ ἡ τὸ πάντων τέλος καὶ οὗ χάριν τὰ πάντα ἔστι τε καὶ γίγνεται εἰδυῖα ἀρχικωτάτη ἄν εἴη καὶ πρώτη . τοιαύτη δέ ἐστιν ἡ σοφία ἡ τοῦ πρώτου αἰτίου θεωρητική · πάντα γὰρ τὰ ὄντα τοῦ κυριωτάτου τῶν ἀγαθῶν ἐφίεται καὶ τἀγαθοῦ , τἀγαθὸν δὲ τὸ πρῶτον αἴτιον . Ἐφ᾿ οἷς δειχθεῖσι συγκεφαλαιοῦται τὰ εἰρημένα , δεικνὺς ὅτι ἅ · ἁπάντων τῶν τοῖς σοφοῖς ἑπομένων δέδεικται σοφία οὖσα ἡ τῶν πρώτων ἀρχῶν τε καὶ αἰτίων θεωρητική · τὸ γὰρ ἀγαθὸν καὶ οὗ ἕνεκά ἐστί τε καὶ γίγνεται πάντα , οὗ ἐστιν ἡ προκειμένη ἐπιστήμη θεωρητική , τῶν αἰτίων ἐστίν · τοιοῦτον γὰρ τὸ ὡς τέλος αἴτιον · δεῖ γὰρ αὐτὴν τῶν πρώτων ἀρχῶν καὶ αἰτίων εἶναι θεωρητικήν . ἐξ ἀπάντων οὗν τῶν εἰρημένων γίγνεται ἡ σοφία ἡ τῶν πρώτων ἀρχῶν ἴε καὶ αἰτίων θεωρητική . προσέθηκε δὲ καὶ γὰρ τὸ ἀγαθὸν καὶ τὸ οὗ ἕνεκα τῶν αἰτίων ἐστίν , ἐπεὶ εἶπε δεῖν μὲν τὴν σοφίαν κατὰ τὰς κοινὰς προλήψεις ἀρχικὴν εἶναι ἐπιστήμην καὶ μὴ ὑπηρετικήν , εἶπε δὲ ἀρχικωτέραν εἶναι τὴν γνωρίζουσαν τὸ τίνος ἕνεκέν ἐστι πρακτέον ἕκαστον , τοῦτο δ’ ἐστὶ τἀγαθόν . εἰπὼν οὗν ἀρχικωτέραν εἶναι , τὴν γνωστικὴν τοῦ τίνος ἕνεκεν ἕκαστόν ἐστιν . ὅπερ ἐστὶ τἀγαθόν , ὅτι ἡ τῶν πρώτων | γνωστικὴ καὶ τούτου ἐστὶ γνωστική , δι’ ὃ καὶ ἔστιν ἀρχική , ἔδειξε διὰ τῆς προσθήκης ταύτης . Ὅτι δ’ οὐ ποιητική , δῆλον ἐκ τῶν πρώτων φιλοσοφη - σάντων . Ὅτι μή ἐστι ποιητική τε καὶ πρακτικὴ ἡ φιλοσοφία τε καὶ ἡ σοφία ἀλλὰ θεωρητική , δείκνυσι καὶ ἐκ τοὐ τὴν ἀρχὴν ἐπὶ ζήιησιν τὴν τούτων καὶ τὴν εὕρεσιν ἐλθεῖν τοὺς πρώτως φιλοσοφήσαντας διὰ τὸ θαυμάσαι ἔκαστον 25 αὐτῶν πῶς ἔχει · τὸ δὲ θαυμάζειν ἀγνοούντων ἐστίν . οὐκοῦν εἰ διὰ μὲν τὸ ἀγνοεῖν ἐθαύμαζον , διὰ δὲ τὸ θαυμάζειν ἐπὶ τὸ φιλοσοφεῖν ἦλθον , διὰ τὸ ἀγνοεῖν ἄρα ἐπὶ τὸ φιλοσοφεῖν ἦλθον . ὃ δὴ ἔμελλε ἰῆς ἀγνοίας παύσειν αὐτούς τούτου χάριν ἦλθον ἐπὶ τὸ φιλοσοφεῖν · γνῶσις δὲ ἔμελλεν ἀλλ᾿ οὐ πρᾶξις τῆς ἀγνοίας παύσειν αὐτούς · γνώσεως ἄρα ἀλλ’ οὐ πράξεως χάριν ἦλθον ἐπὶ τὸ φιλοσοφεῖν . εἰ γὰρ δι᾿ ἄγνοιαν ἦλθον ἐπὶ τὴν ζήτησιν αὐτῶν , δῆλον ὡς γνώσεως ἐφέσει · τῆς γὰρ ἀγνοίας οὐχ ἡ ποίησις ἀλλ’ ἡ γνῶσις ἴασις . τὴν αὐτὴν δὲ ἔθος αὐτῷ καλεῖν σοφίαν τε καὶ φιλοσοφίαν . ἡ γὰρ τελειοτάτη φιλοσοφία ἡ ἀρξαμένη ἀπὸ τοῦ θαυμάζειν 15 ἐπὶ τὸ ζητεῖν προελήλυθεν · ἔπειτα εὑροῦσα τὰ ζητούμενα οὕτως ἔχει περὶ αὐτά , ὡς θαυμάζειν εἰ ἐνδέχεται αὐτὰ ἄλλως ἔχειν , ὡς προελθὼν ἐρεῖ . λέγει δὲ ὅτι τὴν μὲν ἀρχὴν ἦλθον ἐπὶ τὸ ζητεῖν τε καὶ φιλοσοφεῖν τὰ πρόχειρά τε καὶ ἐν ποσὶ διὰ τὴν φαινομένην ἀτοπίαν θαυμάσαντες , οἷον , εἰ οὕτως τύχοι , διὰ τί τὸ ἤλεκτρον ἕλκει τὰ ἀχυρώδη , ἡ Ἡρακλεία λίθος τὸν σίδηρον , ἢ τί ἐστιν ἡ ἶρις , ἢ ὅλως τὴν τῶν νεφῶν σύστασιν , τὰς βροντάς . πόθεν , ἢ περὶ τῶν ἀστραπῶν , πῶς γίνονται . εἶτα κατ’ ὀλίγον προϊόντες ἦλθον καὶ ἐπὶ τὸ περὶ τῶν μειζόνων διαπορεῖν τε καὶ θαυμάζειν καὶ φιλοσοφεῖν . καὶ διὰ τοῦτο παρέθετο τὸ τινῶν . σελήνης δὲ παθήματα εἶπε τάς τε ἐκλείψεις αὐτῆς καὶ τὰς αὐξήσεις καὶ τὰς μειώσεις , ὁμοίως δὲ καὶ ἡλίου τάς τε ἐκλείψεις καὶ τὰς ἀνατολάς τε καὶ δύσεις . τὸ δὲ ἀπορεῖν τε καὶ θαυμάζειν δι’ ὑπόληψιν ἀγνοίας γίνεται . προστίθησι δὲ ὅτι καὶ ὁ διλόμυθος φιλόσοφός πως · ταῦτα γὰρ σπουδάζει μανθάνειν ἅ ἐστι δι’ ἄγνοιαν θαυμάσια ( ἐκ γὰρ θαυμασίων τε καὶ παραδόξων οἱ μῦθοι σύγκεινται ) , οἱ δὲ διὰ τὸ θαυμάζειν τινὰ σπουδάζοντες μανθάνειν φιλόσοφοι . Οτι δὲ μὴ χρείας τινὸς μηδὲ πράξεως χάριν ἀλλὰ γνώσεως ἦλθον τὴν ἀρχὴν ἐπὶ τὸ φιλοσοφεῖν , συνέστησε καὶ ἀπὸ τῆς ἱστορίας · μετὰ γὰρ τὴν τῶν ἀναγκαίων τε καὶ τῶν πρὸς ῥᾳστώνην τὴν τοῦ βίου παρασκευὴν ἦλθον ἐπὶ τὴν τῶν κατὰ φιλοσοφίαν ζήτησιν καὶ τὴν τῶν τοιούτων θεωρίαν . εἰ δὲ πάντων ὑπαρχόντων , τῶν τε ἀναγκαίων καὶ τῶν πρὸς ῥἁστώ - νῆν , ἤρξαντο τῆς κατὰ φιλοσοφίαν ζητή|σεως , δῆλον ὡς ἐπ’ οὐδενὸς ἀναγἐποιοῦντο . ἀλλὰ μὴν πᾶσαι αἱ ποιητικαί · ἢ γὰρ τῶν ἀναγκαίων τινὰ καὶ χρησίμων ζητοῦσί τε καὶ ποιοῦσιν , ἢ τῶν πρὸς διαγωγήν . φρόνησιν δὲ εἶπε τὴν τοιαύτην σοφίαν τε καὶ τὴν θεωρίαν . εἰκάζει δὲ τὴν τοιαύτην γνῶσίν τε καὶ θεωρίαν τοῖς ἐλευθέροις τῶν ἀνθρώπων , οἳ αὑτῶν ἕνεκέν εἰσιν , οὐκ ἄλλων , ὥσπερ οἱ δοῦλοι . τὸν γὰρ δοῦλον ἐν ἰοῖς Πολιτικοῖς εἶναι εἶπεν ὃς ἄνθρωπος ὢν ἄλλου ἐστίν · τοιοῦτος δὲ ὁ μὴ διορατικὸς τῶν πρακτέων δι’ ἀφυίαν , ἀλλὰ ὑπηρετικός . καὶ γὰρ ἡ τοιαύτη γνῶσις ὡς μόνη οὖσα ἐλευθέρα τῶν ἄλλων ἐπιστημῶν αὐτὴ αὑτῆς χάριν ἐστίν . σημεῖον δὲ τοῦ δι’ αὑτὴν αὐτὴν αἱρετὴν εἶναι καὶ τὸ μηδὲν χρειῶδες παρεχομένην , ἀλλὰ τοὐναντίον καὶ ἐμποδίζουσαν αὐτοῖς τοσοῦτον φίλτρον ἐμποιεῖν τοῖς ἁψαμένοις αὐτῆς ὡς μηδὲν ἄλλο βούλεσθαι ποιεῖν , ἀλλὰ πᾶν τὸ ἀπάγον αὐτοὺς τῆς κατ’ αὐτὴν ἐνεργείας περίστασίν τε · καὶ ἐνόχλησιν ἡγεῖσθαι . διὸ καὶ εὐλόγως ἄν φησιν οὐκ ἀνθρωπίνην ἀλλὰ θείαν τὴν γνῶσιν αὐτῆς νομίζεσθαι . οἱ μὲν γὰρ ἄνθρωποι ἐν πολλοῖς δοῦλοι διὰ τὰς χρείας εἰσὶ καὶ τούτων χάριν πολλὰ πράττειν ἀναγκάζονται · διὰ γὰρ τὸ εἶναι αὐτοὺς τοιούτους , καὶ ἡ ὑγεία ἀγαθὸν αὐτοῖς καὶ ἡ εὐπορία καὶ ἕκαστον τῶν τοιούτων ἀγαθῶν · διὸ καὶ ἀσχολοῦνται περὶ αὐτά . τὸ δὲ θεῖον πάσης χρείας ἐλεύθερον · ἀκολούθως λέγων τοῖς ἐν τοῖς Νικομαχείοις εἰρημένοις αὐτῷ , ἔνθα λέγει “ οὐ γὰρ χρὴ κατὰ τοὺς παραινοῦντας ἀνθρώπινα φρονεῖν ἄνθρωπον ὄντα καὶ θνητὰ θνητόν ” · τοιαῦτα γὰρ ταῦτα . διό , φησίν , εἰ ἦν ἀληθῆ τὰ ὑπὸ τῶν ποιητῶν λεγόμενα περὶ τοῦ θείου , ὅτι φθονεῖ τοῖς ὑπερέχουσι ( διὸ καὶ δυστυχεῖς πάντας εἶναι τοὺς περιττοὺς πλέον τι ἔχουσιν ἢ κατὰ θνητὴν φύσιν . ἀλλ’ οὔτε τὸ θεῖον ἐνδέχεται φθονερὸν εἶναι ( φθόνος γάρ , ὥς φησιν ὁ θεῖος Πλάτων , ἔξω θείου χοροῦ ) , ἀλλὰ “ πολλὰ ψεύδονται ἀοιδοί ” , ἐν οἷς καὶ τοῦτο , οὔτε τινὰ τῆς τοιαύτης ἐπιστήμης ἡγητέον εἶναι τιμιωτέραν . ἡ γὰρ θειοτάτη κατὰ τοῦτο μάλιστα τιμιωτάτη · ἡ δὲ τοιαύτη θειοτάτη κατά τε τὸ μάλιστα ὁμοίαν τῇ τῶν θείων ἐνεργείᾳ εἶναι ( ἐνεργεῖν μὲν γὰρ εὔλογον τὸ θεῖον , οὐκ ἄλλη δέ τις ἐνέργεια θεῶν ἀξία παρὰ τὴν τοιαύτην ) , ἀλλὰ καὶ διὰ τὸ τῶν θείων γνῶσιν εἶναι , εἴγε τῶν πρώτων αἰτίων γνῶσίς ἐστι καὶ τῶν ἀρχῶν , ὁ δὲ θεὸς ἀρχὴ πρώτη καὶ αἰτία τῶν ἄλλων . διὰ τούτων δὲ ἔδειξεν ὅτι καὶ εὐλόγως ἥδε ἡ πραγματεία θεολογικὴ καλεῖται . λέγει δὲ ὅτι ἀναγκαιότεραι μὲν αὐτῆς πᾶσαι αἱ ἄλλαι ἐπιστῆμαι ( οὐδ᾿ ὅλως γὰρ αὕτη | ἀναγκαία ) , ἀμείνων δὲ οὐδεμία · αὕτη γὰρ πασῶν ἀμείνων , εἴγε καὶ τιμιωτέρα . Ἑξῆς δὲ λέγει τὴν μέθοδον τῆς κτήσεως αὐτῆς · τὸ γὰρ τἀναντία θαυμάζειν ὧν τὴν ἀρχὴν θαυμάζοντες ἦλθον ἐπὶ τὴν γνῶσιν αὐτῶν . πρὸ γὰρ τοῦ εἰδέναι ἐθαύμαζον εἰ δύναται οὕτως ἔχειν , γνόντες δὲ θαυμάζουσιν εἰ δύναται μὴ ἔχειν οὕτως . θαύματα δὲ εἶπε τὰ ὑπὸ τῶν θαυματοποιῶν δεικνύμενα παίγνια , ἃ ἐξ αὑτῶν δοκεῖ καὶ αὐτομάτως κινεῖσθαι · ἡλίου δὲ τροπάς , καθ’ ἃς χειμὼν καὶ θέρος . θαυμαστὸν γὰρ εἶναι δοκεῖ πᾶσιν εἴ τι τῷ ἐλαχίστῳ μὴ μετρεῖται . λέγει δὲ ἐπὶ τῆς διαμέτρου · ὡς ὄντος δὲ καὶ ἐν γραμμαῖς ἐλαχίστου τινὸς ὥσπερ καὶ ἐν τοῖς ἀριθμοῖς , θαυμαστὸν φαίνεται τὸ μὴ ἐλαχίστῳ αὐτὰς μετρεῖσθαι πάσας καὶ εἶναι συμμέτρους ἀλλήλαις , ἐχούσας κοινόν τι μέτρον . τὸ δὲ οὐχ οὕτως ἔχει , διότι οἱ μὲν ἀριθμοὶ πάντες μονάδι μετροῦνται , οὐ πᾶσαι δὲ αἱ γραμμαὶ ἑνὶ μετροῦνταί τινι τῷ μὴ εἶναι ἐλαχίστην γραμμήν . διὰ τοῦτο γὰρ οὐδὲ σύμμετροί εἰσι πᾶσαι · σύμμετρα γὰρ μεγέθη ἐστὶ τὰ τῷ αὐτῷ μέτρῳ μετρούμενα . εἰς τοὐναντίον δὲ καὶ τὸ ἄμεινον ἀποτελευτῶσιν οἱ ἐκ τοῦ ἀγνοεῖν καὶ διὰ τοῦτο θαυμάζειν τὰ ἀληθῆ , ὡς οὐχ οἷά τε οὕτως ἔχειν , εἰς τὸ εἰδέναι μεθιστάμενοι · θαυμάζουσι γὰρ οἱ τὴν ἐπιστήμην λαμβάνοντες αὐτῶν εἰ ἐνδέχεταί τι αὐτῶν ἄλλως ἔχειν . κατὰ τὴν παροιμίαν δὲ ἴσως λέγοι ἂν τὴν λέγουσαν “ δευτέρων ἀμεινόνων ” . τίς μὲν οὖν ἡ φύσις τῆς ἐπιστήμης τῆς ζητουμένης εἴρηται , ὅτι θεωρητική , ἀλλ’ οὐ πρακτική , καὶ ὅτι τῶν πρώτων αἰτίων τε καὶ ἀρχῶν γνωστική , καὶ τίς ὁ σκοπὸς οὗ δεῖ τυγχάνειν τὴν ζήτησιν καὶ τὴν ὅλην μέθοδον , ὅτι ἐκ τοῦ θαυμάζειν δι’ ἄγνοιαν τἀληθῆ δεῖ μεταστῆναι εἰς τὸ θαυμάζειν δι’ ἐπιστήμην τὰ ἐναντία τῶν ἀληθῶν , εἰ ἐνδέχεται ἄλλως πως ἔχειν καὶ μὴ οὕτως ὡς ἐπίσταται . προκειμένου δὲ καὶ γεγονότος φανεροῦ τοῦ τῶν πρώτων εἶναι τὴν σοφίαν θεωρητικήν , εὐλόγως πρῶτον τὴν τῶν αἰτίων ποιεῖται διαίρεσιν , καθὰ καὶ ἐν · τῇ Φυσικῇ ἀκροάσει , εἰς τέσσαρα αἴτια διαιρῶν . καὶ τῶν μὲν ἄλλων σαφῶς ἐμνημόνευσε , περὶ δὲ τοῦ εἴδους τὰ εἰρημένα ἀσάφειάν τινα ἔχει . Ἐπεὶ δὲ φανερὸν ὅτι τῶν ἐξ ἀρχῆς αἰτίων δεῖ λαβεῖν ἐπιστήμην · τότε γὰρ εἰδέναι φαμὲν ἕκαστον , ὅταν τὴν πρώτην αἰτίαν οἰώμεθα γνωρίζειν . Τῶν μὲν ἐξ ἀρχῆς αἰτίων εἶπεν ἀντὶ τοῦ τῶν πρώτων . ὅτι δὲ ἡ γνῶσις ἡ κατ’ ἐπιστήμην ἐν τοῖς ἔχουσιν ἀρχὰς καὶ αἴτια ἐκ τῆς τῶν ἀρχῶν καὶ αἰτίων τῶν πρώτων γνώσεως ἤρτηται καὶ ἀρχόμενος τῆς Φυσικῆς ἀκροάσεως εἶπεν · ἀλλὰ καὶ ἐν τοῖς Ὑστέροις ἀναλυτικοῖς αὐτό , | καὶ νῦν ὁμοίως λέγει . ὁ γὰρ μὴ ἀπὸ τῶν πρώτων αἰτίων εἰδώς τινα , ἀλλ’ ἀπὸ τῶν προσεχῶν τισιν ὧν εἰσιν ἄλλαι αἰτίαι πρῶται , οὐκ ἂν τὰ αἴτια αὐτὰ τὰ προσεχῆ τῷ προκειμένῳ εἰδείη . εἴγε τότε ἔστιν εἰδέναι τι ἔχον ἀρχὰς καὶ αἰτίας , ὅταν τις τὰς ἀρχὰς αὐτοῦ εἰδῇ · ᾧ δὲ ἡ γνῶσις τὴν ἀρχὴν ἀπὸ μὴ γιγνωσκομένων πρόεισιν , οὐκ ἂν οὗτος εἰδέναι ταῦτα κυρίως λέγοιτο . εἰκότως οὖν τῆς τῶν πρώτων αἰτίων γνώσεως ἠρτῆσθαί φησι τὸ εἰδέναι , συνιστὰς διὰ τούτου καὶ ταῖς ἄλλαις ἐπιστήμαις τὸ εἶναι ἐπιστήμαις παρὰ τῆς σοφίας τῆς τῶν πρώτων αἰτίων θεωρητικῆς παρα - γίνεσθαι . Ὥν μίαν μὲν εἶναι τὴν οὐσίαν καὶ τὸ τί ἦν εἶναι . Λέγει uὲν τὴν κατὰ τὸ εἶδος οὐσίαν , εἰκότως δὲ εἶπεν οὐσίαν ἑκά - στου τὸ εἶδος · κατὰ γὰρ τὸ εἶδος ἑκάστῳ τὸ εἶναι τοῦτο ὅ ἐστιν . διὰ γ · ἂρ τοῦτο καὶ οἱ ὁρισμοὶ κατὰ τοῦτο γίνονται τῶν ὁριστῶν · τί ἦν εἶναι γὰρ τὸν ὁρισμὸν καὶ τὸν λόγον λέγει . ἀνάγεται γὰρ τὸ διὰ τί εἰς τὸν λόγον ἔσχατον , τουτέστι τὸν ὁρισμόν · τοῦτο δέ ἐστιν ἡ κατὰ τὸ εἶδος αἰτία . εἰς γὰρ τοὐτόν φησιν ἔσχατον ἀνάγεσθαι τὸ διὰ τί . ἔσχατον δέ , ὅτι κατὰ τὴν ἀπόδοσιν τοῦ ὁρισμοῦ οὐκέτι τὸ διὰ τί ἐξετά,́ομεν , ὡς μεμαθηκότες δηλονότι τὸ τοιοῦτον αἴτιον , περὶ οὗ ἡ ζήτησις ἡμῖν . διὰ τί γὰρ τὸ πῦρ θερμαίνει ζητοῦντες , ὅταν μάθωμεν ὅτι τὸ εἶναι αὐτῷ πυρὶ τὸ πρώτως εἷναι θερμῷ καὶ θερμαντικῷ ἐστιν , οὐκέτι ζητοῦμεν διὰ τί θερμαίνει , ὡς μεμαθηκότες ὃ ἐπιζητοῦμεν . πάλιν διὰ τί ἡ χιὼν διακριτικὴ ὄψεως ἐστιν ὅταν ζηταν τις , ἂν μὲν ἀκούσῃ ὅτι λευκή , οὐδέπω πέπαυται τοῦ τὸ διἀ τί πολυπραγμονεῖν · ἔτι γὰρ ἀπαιτεῖ διὰ τί δὲ τὸ λευ - κὸν διακρίνει τὴν ὄψιν , ὁ δὲ μετὰ τὴν ἀπόδοσίν τινος ἔτι τὸ διὰ τί ζητῶν οὐὸέπω τὴν αἰτίαν ἀκἡἰ̣οεν . ὅταν δὲ μάθῃ ὅτι τοῦτ’ ἔστι τὸ εἶναι αὐτῷ λευκῷ ( ἔστι γάρ λόγος καὶ ὁρισμὸς λευκοῦ τὸ διά . ριτικὸν ὄψεως ) , οὐκέτι τὴν τοῦ διακρίνειν τὴν ὄψιν τὸ λευκὸν αἰτίαν ζητεῖ · οὐ γάρ ἐστι μετὰ · τὴν τοιαύτην ἀπόδοσιν ἔτι ὑτͅ‘))ειπ()uι ἔνη τοῦ διὰ τί οὕτως ζήτησις . εἰκότως ἄρα μίαν εἶπεν εἶναι αἰτίαν τὴν οὐσίαν καὶ τὸ τί ἦν εἶναι ἑκάστου . τοὺ δὲ αἰτίαν εἶναι ταύτην δεικτικὸν παρέθετο τὸ ὅτι ἀνάγεται γὰρ τὸ διὰ τί εἰς τὸν λόγον ἔσχατον · ἔσχατον δὲ εἶπεν · εἶεν γὰρ ἄν τινες καὶ ἄλλαι ἀποκρίσεις πρὸς τὴν τοῦ διὰ τί ἀπαίτησιν οὐδέπω τὸν λόγον καὶ τὸν ὁρισμὸν ἔχουσαι · διὸ οὐδέπω αἱ τοιαῦται ἀποδόσεις τῆς αἰτίας τῆς κατὰ τὸ εἶδός εἰσι διδασκαλικαί , οὐδὲ ὁ ζητῶν τὸ διὰ τί τῆς ζητήσεως ἤδη παύεται . οὐ γὰρ οἷόν τε ζητουμένου ἔτι τοῦ διὰ τί λέγειν ἀποδεδόσθαι τὴν αἰτίαν · ἡ γὰρ τοῦ διὰ τί ζήτησις αἰτίας ζήτησίς ἐστιν . ὃ οὖν ἀκούσαντες ἐν τῇ τοῦ διὰ τί ζητήσει παυόμεθα τῆς κατὰ τοῦτο τὸ διὰ τί ζητήσεως , τοῦτο αἴτιον · παυόμεθα δὲ τὸν ὁρισμὸν καὶ τὸ εἶδος ἀκούσαντες τῆς διὰ τί ζητήσεως · αἴτιον ἄρα καὶ τοῦτο . εἰπὼν δὲ ἐπὶ ἔσχατον τὸν ὁρισμὸν τὸ διὰ τί ἀνά|γεσθαι , πῶς τὸ ἔσχατον πρῶτόν ἐστι καὶ αἴτιον διὰ τοῦ ἑξῆς ἐδήλωσε · τὸ γὰρ ἔσχατον λεγόμενον ἐν τῇ ἀποδόσει πρῶτόν ἐστιν ἐν τῇ φύσει καὶ αἴτιον · διὸ ἐπήνεγκεν αἴτιον δὲ καὶ ἀρχὴ τὸ διὰ τί πρῶτον . τὸ μὲν γὰρ ἐν τῇ τοὐ διὰ τί ἀπαιτήσει ἔσχατον ἀποδιδόμενον κυρίως αἴτιον · τὸ δὲ οὕτως αἴτιον πρῶτον αἴτιον τῶν οὕτως αἰτίων · τὸ ἄρ ἐν τῇ τοῦ διὰ τί ἀπαιτήσει ἔσχατον ἀποδιδόμενον πρῶιον αἴτιον τῶν οὕτως αἰτίων ἐστίν . ᾧ εἰ προσληφθείη τὸ ὁ δὲ ὁρισμὸς ἔσχατον ἐν τῇ τοῦ διὰ τί ἀποδέσει , συνάγοιτο ἂν τὸ τὸν ὁρισμὸν πρῶιον αἴτιον εἶναι τῶν κατὰ τὸ εἶδος αἰτίων . τὸ τί ᾖν εἶναι ἄρα καὶ ὁ ὁρισμὸς πρῶιον αἴτιον , τουτέστι τὸ εἶδος · κατὰ γὰρ τιὸ εἶδος ἑκάστου τὸ τί ἦν εἶναι . ἢ τὸ αἴτιον δὲ καὶ ἀρχὴ τὸ διὰ τί πρῶτον ὡς ἴσον εἴρηκε τῷ αἴτιον δὲ καὶ ἀρχὴ καὶ πρῶτον τὸ διὰ τί , τουτέστιν ἡ οὐσία καὶ τὸ τί ἦν εἶναι , ἐπεὶ τὸ ἔσχατον ἀποδιδόμενον ἐν τῇ τοῦ διὰ τί ἀπαιτήσει πρῶτόν ἐστιν αἴτιον . ἢ τῶν πρὸ αὐτοῦ ἀποδοθέντων εἶπεν αἴτιον καὶ ἀρχὴν εἶναι τῶν ἐν τῇ τοῦ διὰ τί ἀποδόσει · τοῦτο γάρ ἐστι τὸ ἔσχατον ἀποδιδόμενον · τὸ γὰρ ἐν τῇ τοῦ διὰ τί ἀποδόσει ἔσχατον πρῶτόν ἐστιν ἐστιν αἴτιον καὶ ἀρχή . οὐκ εἶπε δὲ ὅτι τὸ ἔσχατον ἐν τῇ ἀποδόσει πρῶτόν ἐστιν . ἐν τῇ φύσει , ἀλλὰ καὶ χωρὶς τοῦ τοῦτο εἰπεῖν τὸ ἑπόμενον αὐτοῦ εἰπών , τὸ αἴτιον δὲ καὶ ἀρχὴ τὸ διὰ τί πρῶτον , ἀσαφῆ τὴν λέξιν ἐποίησε . διὰ γὰρ τοῦτο τὸ διὰ τί πρῶτον , ὅτι τὸ ἔσχατον ἐν τῇ ἀποδόσει τοῦ διὰ τί τὸ πρῶτον τῇ φύσει | ἐν τῇ τοὐ διὰ τί ἀποδόσει ] αἴτιόν τε ἇί ἀρχή . ὅτι δὲ ἡ τοῦ διὰ τί ἀπόδοσις ἡ ὑστάτη πρώτης αἰτίας ἐστὶ δηλωτική , πρόδηλον ἐκ τοῦ ἀρχῆς ἀπαίτησιν εἶναι τὸ διὰ τί · μεθ’ ἣν δὲ ἀπόδοσιν οὐκ ἐπιζητεῖται τὸ διὰ τί , τοῦτ’ ἄν εἴη ἡ κυρίως ἀρχή , ἡ δὲ ἀρχὴ πρῶτον . Μίαν δὲ τὴν ὕλην καὶτὸ ὑποκείμενον . ἐπὶ πλέον τὸ ὑποκείμενον τῆς ὕλης · τὸ γὰρ ἐν τοῖς θείοις ὑποκεί - ὑποκείμενόν οὐχ ὕλη . τετάρτην δὲ τὴν ἀντικειμένην αἰτίαν ταύτῃ , τὸ οὗ ἕνεκα καὶ τἀγαθόν · τέλος γὰρ γενέσεως καὶ κινήσεως πάσης τοῦτ’ ἐστίν . Mνημονεύσας τοῦ ποιητικοῦ αἰτίου , τοῦτο · δέ ἐστι τὸ ὅθεν ἡ ἀρχὴ τῆς κινήσεως , ἀντικειμένην φησὶν αἰτίαν εἶναι ἰῇ ποιητικῇ τὴν τελικήν , καθὸ ἡ μὲν προϋπάρχει ἡ δὲ ἐσχάτη γίγνεται . ὃ ἐδήλωσεν αὐτὸς προσθεὶς τὸ τέλος γὰρ γενέσεως καὶ κινήσεως πάσης τοῦτ’ ἐστίν · εἰ γὰρ ἐκεῖνο μὲν ἀρχὴ τοῦτο δὲ τέλος , εἰκότως ἀντίκειται . ἔστι δὲ τὸ τέλος αἴτιον τοῦ ποιητικοῦ , τῇ μὲν γενέσει ἔσχατον ὄν , τῇ δὲ φύσει καὶ τῷ λόγῳ πρῶτον · τοῦτο γὰρ τῷ λόγῳ προλαβόντες διὰ τοῦτο τῆς πράξεως ἀρχόμεθα . ἀλλὰ καὶ ἐν το7ς φύσει γινομένοις σκοπὸς ιοῦιο , ὁ δὲ σκοπὸς προὐ-ι ἄρχοι . ὅτι δὲ τὸ ἀγαθόν ἐστι τὸ ὡς τέλος αἴτιον καὶ ἡ τοιαύτη ἀρχὴ τέλος γενέσεως καὶ κινήσεως πάσης , καὶ τῶν ’Πθικῶν ἀρχόμενος , ὡς ἤδη προεῖπον , ἐδήλωσεν εἰπὼν " - 7.37 τέχνη καὶ πάσα μέθοδος ἀγαθοῦ τινός’’ . εἰ δὲ πάντα τοὐ οἰκείου | τέλους ὡς ἀγαθοῦ ἐφίεται , τὸ κυρίως τέλος καὶ οὗ πάντα ἐφίεται τὰ ἐν κινήσει εἴη ἂν τὸ ἀγαθὸν καὶ τὸ τῶν ὄντων ἄριστον · ὃ καὶ αὐτὸς ἐν τοῖς ’Uθικοῖς ἐδήλωσεν εἰπὼν ‘ιδιὸ καλῶς ἀπεφήναντο τὸ ἀγαθόν , οὗ πάντα ἐφίεται “ . Ποιησάμενος δὲ τὴν τῶν αἰτίων διαίρεσιν μέλλων ζητεῖν περὶ ποίας αἰτίας μάλιστα τοῦ σοφοῦ εἰδέναι , ἐπεὶ πλεοναχῶς τὰ αἴτια , εἰκότως πρῶ - τὸν τὰς τῶν ἄλλων δόξας ἐπισκοπεῖ τῶν πρὸ αὐτοῦ , ἐπὶ ποῖον αἴτιον ἢ ποῖα κατηνέχθησαν . τοῦτο δέ , φησίν , ἔσται χρήσιμον ἡμῖν καὶ πρὸς τὴν τῶν αἰτίων τῶν εἰρημένων βεβαίωσιν . ἢ γὰρ καὶ ἄλλον τρόπον εὑρήσομεν αἰτίων , εἰ μὴ φαίνονται τὰ ὑπὸ τῶν ἀρχαίων περὶ αἰτίων λεγόμενα ὑπὸ τὴν διαίρεσιν πίπτοντα , ἢ εἰ τὰ πρὸς ἐκείνων λεγόμενα μὴ ἐκβαίνει τὰ ὑφ’ ἡμῶν κατηριθμημένα τῶν αἰτίων , ἤδη μᾶλλον τῇ διαιρέσει ὡς ὑγιῶς ἐχούσῃ πιστεύσομεν . Τῶν δὴ πρώτων φιλοσοφησάντων οἱ πλεῖστοι . τὴν μὲν αἰτίαν δι’ ἣν τὰ ὑπὸ τῶν ἄλλων εἰρημένα ἱστορεῖ νῦν , σαφῶς αὐτὸς εἴρηκε . μνημονεύει δὲ τῶν ἀρχαίων οὐχ ὡς τῶν φυσικῶν οὐσιῶν τὰς ἀρχὰς ταύτας οἰομένων ( οὐκέτι γὰρ οἰκεία δόξει τοῖς προκειμένοις ἡ ἱστορία ) , ἄλλ’ ὡς τῶν ὄντων πάντων , ἐν οἷς ἦν καὶ τὰ προκείμενα νῦν . ἔθεντο μὲν γὰρ τῶν φυσικῶν ἀρχὰς ἐκεῖνοι ταύτας ἃς λέγει · οἰόμενοι δὲ ταῦτα μόνον εἷναι καὶ οὐδὲν παρὰ ταῦτα , τὰς αὐτὰς ἀρχὰς τῶν τε φυσικῶν καὶ τῶν ὄντων ἁπάντων ἐζήτουν . ὅτι δὲ τὴν κατὰ τὴν ὕλην μόνην αἰτίαν ὑπετίθεντο , ἐδήλωσε διὰ τοῦ δεῖξαι λέγοντας αὐτοὺς αἰτίαν καὶ ἀρχὴν εἶναι τῶν ὄντων , ἐξ οὗ τι γίνεται πρώτου καὶ εἰς ὃ φθείρεται τελευταῖον , τῆς οὐσίας μενούσης , τοῖς δὲ πάθεσι μεταβαλλούσης . τὸ γὰρ τοιοῦτον ὕλη , ἥτις τὴν μὲν αὑτῆς οὐσίαν ἐν οἷς ἂν ᾖ σώζει ἄφθαρτον καὶ ἀγέννητον , κατὰ δὲ τὰ πάθη ἡ μεταβολὴ αὐτῆς ἐν τοῖς τῶν ἐξ αὐτῆς γινομένων γένεσιν . τὸ δὲ τὰς ἐν ὕλης εἴδει ἀντὶ τοῦ τὰς ἐν τῷδε τῷ εἴδει τῶν ἀρχῶν τῷ κατὰ τὴν ὕλην μόνας ᾠήθησαν εἶναι . καὶ διὰ τοῦτο οὔτε γίγνεσθαι οὐδὲν οἴονται οὔτε ἀπόλλυσθαι , ὡς τῆς τοιαύτης φύσεως ἀεὶ σωζομένης . τοῖς δὲ ποιοῦσι τὴν μὲν ὕλην σῶμά τι ἐνεργείᾳ , καὶ μὴ ὡς Ἀριστοτέλης λέγει δυνάμει , τὸ μηδὲ γίνεσθαι καὶ φθείρεσθαι ἁπλῶς τι , ἀλλ’ εἶναι τὴν καλουμένην γένεσιν ἀλλοίωσιν , ὡς ἐν τοῖς Περὶ γενέσεως ἔδειξε · τὴν γὰρ ὕλην ἐνεργείᾳ οὖσαν καὶ ὑπομένουσαν ἀεὶ τὴν αὐτήν · ἄφθαρτον γὰρ τὴν ἀρχὴν καὶ κατ’ οὐσίαν ἀμετάβλητον ὑποτίθενται οὖσαν , καὶ τῶν ἐξ αὐτῆς γιγνομένων οὐσιῶν ἀλλάσσειν τὰ πάθη · ἀλλοίωσις γάρ ἐστιν ἡ κατὰ πάθος μεταβολή . τίνες δέ εἰσιν οἱ τὴν ὑλικὴν αἰτίαν μόνην ὑποθέμενοι , καθ’ οὗς ἡ κυρίως λεγομένη γένεσις οὐ σώζεται , ἑξῆς παρατίθεται . ὧν πρῶτόν φησι Θαλῆν γενέσθαι ( ἀρχηγὸς γὰρ οὗτος τῆς φυσικῆς φιλοσοφίας δοκεῖ τῶν μνημονευομέ|νων γεγονέναι ) καὶ σαφῶς ἐκτίθεται τὴν δόξαν αὐτοῦ . ἔδειξε δὲ γνωρίμως διὰ τοῦ παραδείγματος ἀπὶ τοῦ Σωκράτους , πῶς οὐ σώζεται γένεσις καθ’ οὓς τὸ ὑποκείμενον παντάπασιν ἐνεργείᾳ ἐστί , σῶζον ἀεὶ τὴν οἰκείαν οὐσίαν ἐν οἷς ἂν ᾖ · ἕκαστον γὰρ τῶν ἐκ τούτου γιγνομένων πως ἔχον τὸ ὑποκείμενόν ἐστιν . τὸ δὲ δεῖ γὰρ εἶναί τινα φύσιν ἢ μίαν ἢ πλείους μιᾶς , ἐξ ὧν γίγνεται τὰ ἄλλα σωζομένης ἐκείνης εἶπε καθ’ οὓς μὲν ἓν τὸ ὑποκείμενον καὶ ἡ ὕλη ἐνεργείᾳ τι ὂν ἤδη καθ’ αὑτό ἐστι , καθ’ οὓς δὲ πλείω , ὡς καὶ αὐτὸς δι’ ὧν ἐπιφέρει δηλοῖ · οὐδὲ καθ’ οὓς πλείω , κατὰ τούτους οὐ τὰ αὐτά . διὸ εἶπε τὸ μέντοι πλῆθος καὶ τὸ εἶδος τῆς τοιαύτης ἀρχῆς οὐ τὸ αὐτὸ πάντες λέγουσιν , ἀλλὰ Θαλῆς μὲν ὁ τῆς τοιαύτης ἀρχηγὸς φιλοσοφίας . τοιαύτης , τῆς φυσικῆς τε καὶ θεωρητικῆς · αὐτὸς γὰρ τῶν μνημονευομένων φυσικῶν ἀρχαιότατος . ὅτι δὲ κατὰ τοῦτον τὸ ὕδωρ ἡ ἀρχή , καὶ διὰ τί , σαφῶς παρατίθεται · ὅτι τε γὰρ ἡ τροφὴ πάντων ὑγρά , ἐκ δὲ τῆς τροφῆς ἑκάστῳ τὸ εἶναι , καὶ ὅτι πάντων τὰ σπέρματα , ἐξ ὧν ἡ γένεσις αὐτοῖς , ὑγρὰ τὴν φύσιν , καὶ αὐτὸ τὸ θερμὸν ἐκ τούτου γινόμενον , ἐκ τοῦ ὑγροῦ . ἐκ γὰρ τῆς ἀναθυμιάσεως τῆς ἀπὸ τοῦ ὑγροῦ τὴν γένεσιν τοῦ θερμοῦ τε καὶ πυρὸς οἱ περὶ Θαλῆν γίγνεσθαι ἐτίθεντο · καὶ γὰρ τρέφεσθαι ὑπὸ τούτου αὐτὸ καὶ εἶναί τε καὶ σώζεσθαι · τοῦτο γάρ ἐστι τὸ καὶ τούτῳ ζῆν . ὥστε καὶ τοῦ θερμοῦ τὸ ὑγρὸν αὐτοῖς ἀρχή τε καὶ στοιχεῖον , τοῦτο αὐτῶν ἐστιν ἀρχή · ὥστε καὶ τοῦ πυρὸς τὸ ὕδωρ , εἰ ἐκ τούτου γίγνεται · γίγνεται δὲ ἐκ τούτου , ἐπεὶ καὶ τρέφεται . τὸ δ’ ὕδωρ ἀρχὴ φύσεως ἐστι τοῖς ὑγροῖς , ἀντὶ τοῦ τὸ ὕδωρ ἀρχὴ καὶ φύσις καὶ αἰτία τοῦ εἷναί ἐστι τοῖς ὑγροῖς . εἰ δὲ τοῖς μὲν ἄλλοις ὡς καὶ τοῖς σπέρμασιν ἀρχὴ τὸ ὑγρόν , τῶν δὲ ὑγρῶν ἀρχὴ τὸ ὕδωρ , εἴη ἂν τοῦτο καὶ τῶν ὑπ’ αὐτὸ ἀρχή . εἰσὶ δέ τινες οἳ καὶ τοὺς πάνυ παλαιοὺς ἱστοροῦσιν . ὡς τῆς δόξης ταύτης καὶ εἰς τοὺς ἀρχαιοτάτους ἀναφερομένης ὑπό τινων καὶ τοὺς πρώτους εἰπόντας τι περὶ θεῶν · καὶ πῶς , λέγει . λέγοι δ’ ἂν περὶ Ὁμήρου τε καὶ ‘Hσιόδου ὡς πρώτων θεολόγων . Τιμιώτατον μὲν γὰρ τὸ πρεσβύτατον . ὅρκος δὲ τὸ τιμιωτατον . Ὅ βούλεται μὲν συνάγειν ἔστιν ὅτι οἱ τὸν τῶν θεῶν ὅρκον ὕδωρ ὑποθέμενοι παραπλησίως Θαλῇ ἀρχὴν τῶν ὄντων τὸ ὕδωρ ὑποτίθενται . διὰ τοιούτου δὲ συλλογισμοῦ τοῦτο λαμβάνομεν . τὸ τιμιώτατον καὶ πρεσβύτατον δηλονότι καὶ ἀρχή · ὅρκος δὲ τὸ τιμιώτατον · ὃ γὰρ ὄμνυμεν , ὡς τιμιώτατον ὄμνυμεν · ὁ ὅρκος ἄρα πρεσβύτατόν ἐστι καὶ ἀρχή . τοῦτο δὲ ἦν ὕδωρ · ἡ γὰρ Στὺξ τὸ ὕδωρ κατ’ αὐτούς . δόξει δὲ ἐπὶ τῇ λέξει ἐν δευτέρῳ σχήματι δύο λαμβάνειν καταφατικὰς προτάσεις , τῷ μὴ εἰπεῖν τὸ τιμιώτατον πρε|σβύτατον , ἀλλὰ τιμιώτατον τὸ πρεσβύτατον , ὃ ἴσον φαίνεται τῷ τιμιώτατον πρεσβύτατον . οὕτω δὲ ἐχούσης τῆς προτάσεως γίνεται τὸ οευτερον σχημα , του μὲν ὄρου του τιμιωτάτου ὲν αμφοτεραις ταῖς προ - τάσεσι κατηγορουμένου καταφατικῶς , ὅπερ ἐστὶν ἀσυλλόγιστον . οὐ μὴν οὕτως ἔχει , ἀλλ’ ἔστιν ὁ λόγος ἐν τῷ πρώτῳ σχήματι , καὶ τὸ τιμιώτατον κατηγορεῖται μὲν τοῦ ὅρκου , ὑπόκειται δὲ τῷ πρεσβύτατον . οὕτως δὲ εἶπεν ὡς ἀντιστρεφόντων τοὺ πρεσβυτάτου τε καὶ τῆς ἀρχῆς πρὸς τὸ τιμιώτατον . καὶ ἔστιν ἴσον τὸ εἰρημένον τῷ τὸ μὲν γὰρ τιμιώτατον πρεσβύτατον · ὅτι γὰρ ὡς τούτῳ ἴσον τοῦτο εἶπεν , ἐδήλωσεν ἐπενεγκὼν ὅρκος δὲ τὸ τιμιώτατον , τηρήσας τῷ τιμιωτάτῳ τοῦτο . Εἰ μὲν οὗν ἀρχαία αὕτη . Ὡς ἀδήλου τούτου , εἴτε οἱ πρῶτοι θεόλογοι ταύτης ἦσαν τῆς δόξης εἴτε μή , ταῦτα λέγει · οὐ γὰρ ἄντικρυς τοῦτο ἔλεγον , ἀλλὰ πειρῶντα τινες διὰ συλλογισμοῦ δεικνύναι . εἰ δὲ καὶ συνελογίζοντο δύο καταφάσεις ἐν δευτέρῳ σχήματι λαμβάνοντες , ὡς δοκεῖ ἔχειν ὁ εἰρημένος λόγος , ἔτι ἀδηλότερον . Θαλῆς μέντοι λέγεται οὕτως ἀποφήνασθαι περὶ τῆς πρώτης αἰτίας . εἰκότως τὸ λέγεται οὕτως ἀποφήνασθαι · οὐδὲν γὰρ προφέρεται αὐτοῦ σύγγραμμα , ἐξ οὗ τις τὸ βέβαιον ἕξει τοῦ ταῦτα λέγεσθαι τοῦτον τὸν τρόπον ὑπ’ αὐτοῦ . Ἵππωνα δ’ οὖν οὐκ ἄν τις ἀξιώσειε θεῖναι μετὰ τούτων διὰ τὴν εὐτέλειαν αὐτοῦ τῆς διανοίας . Ἵππωνα ἱστοροῦσιν ἀρχὴν ἁπλῶς τὸ ὑγρὸν ἀδιορίστως ὑποθέσθαι , οὐ διασαφήσαντα πότερον ὕδωρ , ὡς Θαλῆς , ἢ ἀήρ , ὡς Ἀναξιμένης καὶ Διογένης . διὸ καὶ παραιτεῖται αὐτοῦ τὴν δόξαν ὡς ἐπιπόλαιον καὶ οὐδὲν διασαφοῦσαν . ἢ οὐχ ὡς ἀδιάρθρωτον αὐτοῦ τὴν δόξαν παραιτεῖται · οὐ γὰρ εἶπε διὰ τὴν εὐτέλειαν αὐτοῦ τῆς δόξης , ἀλλ’ ὡς οὐκ ὀφείλοντα ἐν τοῖς φιλοσόφοις ἐγκαταριθμεῖσθαι διὰ τὴν τῆς διανοίας εὐτέλειαν . διὰ γὰρ τοῦτο εἶπε τὸ μετὰ τούτων , λέγων τῶν φιλοσόφων . τοῦτο δὲ λέγοι ἂν περὶ αὐτοῦ , ὅτι ἄθεος ἦν · τοιοῦτο γὰρ καὶ τὸ ἐπὶ τοῦ τάφου αὐτοῦ ἐπίγραμμα Ιππωνος τόδε σῆμα , τὸν ἀθανάτοισι θεοῖσιν Ἴσον ἐποίησεν · μοῖρα καταφθίμενον . ἑξῆς δὲ λέγει περὶ τῶν τὸν ἀέρα ἀρχὴν εἰπόντων καὶ πρὸ τοῦ ὕδατος τοῦτον θεμένων · οὗτοι δὲ ἦσαν Ἀναξιμένης τε ὁ Μιλήσιος καὶ Διογενὴς ὁ Ἀπολλωνιάτης . Ἵππασον δὲ τὸν Μεταποντῖνον καὶ Ἡράκλειτον τὸν Ἐφέσιον λέγει πῦρ εἰπεῖν τὴν ἀρχὴν τῶν ὅλων . Ἐμπεδοκλῆς δὲ τέτταρα , πρὸς τοῖς εἰρημένοις γῆν προσθεὶς τέταρτον . Τῶν γὰρ πρὸ αὐτοῦ οἱ μὲν πῦρ , οἱ δὲ ὕδωρ , οἱ δὲ ἀέρα ὑπέθεντο · τούτοις | οὖν τοῖς τρισὶ τὴν γῆν Ἐμπεδοκλῆς προσέθηκε τέταρτον . Ταῦτα γὰρ ἀεὶ διαμένειν καὶ οὐ γίγνεσθαι ἀλλ’ ἢ πλήθει καὶ ὀλιγότητι συγκρινόμενα εἰς ἕν τε καὶ ἐξ ἑνός . Εἶπε πῶς πλήθει καὶ ὀλιγότητι . ἡ μὲν γὰρ μῖξις αὐτῶν καὶ ἡ εἰς τὸ ἓν σύνοδος ὑπὸ τῆς φιλίας γιγνομένη εἰς ὀλιγότητα καὶ ἑνότητα εἶχε τὴν μεταβολήν , ἡ δὲ ὑπὸ τοῦ νείκους γιγνομένη διάκρισις καὶ χωρισμὸς τούτων ἐκ τοῦ ἑνὸς πολλὰ ἐποίει · ὡς δὲ δυναμένων ἐν τῇ τοιαύτῃ μεταβολῇ σώζειν αὐτῶν τὴν οἰκείαν φύσιν λέγει . ἢ οὐ περὶ τῆς συγκρίσεως καὶ τῆς διακρίσεως ὑπὸ τοῦ νείκους καὶ τῆς φιλίας γιγνομένων λέγει ταῦτα , ἀλλὰ περὶ τῆς δοκούσης αὐτῶν γενέσεως τε καὶ φθορᾶς · γίγνεσθαι μὲν γὰρ δοκεῖ ἕκαστον αὐτῶν ὅταν πλῆθός τι αὐτῶν ἅμα συγκριθῇ · ὅταν γὰρ ἔν τινι μίγματι πλείω τὰ τοὐ πυρὸς ᾖ μόρια , δοκεῖ γένεσις γίγνεσθαι πυρός , ὅταν δὲ ἐλάττω , φθορά . ἢ τὸ λεγόμενόν ἐστιν ὅτι αὐτὰ μὲν οὐ γίγνεται , τὸ δὲ πλῆθος καὶ ἡ ὀλιγότης τῶν ὄντων ἐκ τῆς τούτων διακρίσεως καὶ συγκρίσεως γίνονται . Ἀναξαγόρας δὲ ὁ Κλαζομένιος τῇ μὲν ἡλικίᾳ πρότερος ὢν τούτου , τοῖς δὲ ἔργοις ὕστερος . Ἀναξαγόραν Ἐμπεδοκλέους πρότερον γενόμενον τοῖς ἔργοις φησὶ καὶ τῇ περὶ τῶν φυσικῶν δόξῃ ὕστερον εἶναι , οὐ προκρίνων αὐτοῦ πάντως τὴν δόξαν τῆς Ἐμπεδοκλέους ὡς συνετωτέραν καὶ πλέον τι ἔχουσαν , ἀλλ’ ὑστέραν καὶ εὐτελεστέραν εὐτελεστέραν ἡγούμενος . ἐν ἄλλοις οὖν αὐτοῦ προκρίνει τὸν Ἐμπεδοκλέα . ὅτι τὰ αὐτὰ σώζει πεπερασàένα ὑποθέμενος τὰς ἀρχάς · ἄμεινον γὰρ τὸ πεπερασμένας τὰς ἀρχὰς ποιεῖν τοῦ ἀπείρους , εἰ δύναιτό τις διὰ τῶν πεπερασμένων ἀποδιδόναι τὰ αὐτά . ἔστι μέντοι ἐν οἷς καὶ τὴν Ἀναξαγόρου δόξαν τῆς Έμπεδοκλέους δόξης προκρίνει . νῦν μέντοι ἔοικεν ὕστερον αὐτὸν τοῖς ἔργοις λέγειν διὰ τὴν τῶν στοιχείων ἀπειρίαν · προειπὼν γὰρ ταῦτα ἐπήνεγκε τὸ ἀπείρους εἶναι τὰς ἀρχάς . προελθὼν μέντοι τὴν δόξαν αὐτοῦ σύμφωνον δείκνυσι τῇ Πλάτωνος , ὃς ὕστερος ἐγένετο . ἐξηγησάμενος γὰρ τὴν βούλησιν αὐτοῦ καὶ ὅτι δι’ ὧν λέγει λέγοι ἂν τὸ ἓν καὶ τὸ ἀόριστον ἀρχάς , ἐπιλέγει ‘‘βούλεται μέντοι τι παραπλήσιον τοΙς τε ὕστερον λέγουσι καὶ τοῖς φαινομένοις μᾶλλον.’’ σχεδὸν γὰρ ἅπαντα τὰ ὁμοιομερῆ , καθάπερ ὕδωρ πῦρ καὶ ἕκαστον τῶν τεσσάρων σωμάτων , συγκρίσει γίνεσθαί τε καὶ φθείρεσθαι δοκεῖ · τῇ γὰρ τῶν πλειόνων ὁμοίων συνόὸῳ ἕκαστον τόδε γίγνεσθαι . οὕτως Ἀναξαγόραν φησὶ ταῦτα τὰ ὁμοιομερῆ ἄπειρα ὄντα καὶ ἀίδια γίγνεσθαί τε δοκεῖν καὶ φθείρεσθαι , γίγνεσθαι μὲν τῇ τῶν πλειόνων ὁμοίων συνόδῳ , φζοθείρεσθαι δὲ τῇ διακρίσει . σχεδὸν δὲ πάντα εἶπε τὰ ὁμοιομερῆ · οὐ γάρ πάντα ἐν ιαῖς dp/ai ? ἐτίθετο · τὸ γοῦν ὕδωρ καὶ τὸ πῦρ καὶ τὴν γῆν καὶ τὸν ἀέρα ὁμοιομερῆ ὄντα , ὡς ἔστιν ἐκ τῆς ἐναργείας μαθεῖν , οὐκ ἔλεγε στοιχεῖα εἶναι , ἀλλὰ συγκρίματα . | ’Ex μενοῦν τούτων μόνηντιςὰ̀ν αἰτίαν εἶναι νομίσειεν . ’Ex τούτων τῶν εἰρημένων · παρέθετο γὰρ τὰς ὑλικάς τε καὶ σωμα - τικὰς ἀρχάς . καίτοι ὀ̓ιuνηuι όνευσα - καὶ ’Eμγͅὀδοκ̀λέ‘)υς καὶ Ἀναξαγόρου , οἳ καὶ ποιητικὰ ἔθεντο αἴτια , ἀλλὰ καὶ τούτων ἐμνημόνευσε δηλῶν τίσι καὶ οὗτοι παρὰ τοὺς πρὸ αὐτῶν ὑλικοῖς αἰτίοις ἐχρήσαντο , ἐπεὶ καὶ τούτους ᾐτιάσατο ὡς μέχρι λόγου κεχρημένους τοῖς ποιητικοῖς αἰτίοις . οὐκέτι δὲ αὐτὰ παραλαμβάνοντας ἐν τῇ γενέσει τούτων ἃ ἐκ τῶν στοιχείων γεννῶσι . Προϊόντων δὲ οὕτως . Λέγει πόθεν ἦλθον ἐπὶ τὸ ζητῆσαι μετὰ τὴν ὑλικὴν αἰτίαν τὴν ποιητικήν · ὅτι γὰρ δεῖ τι αἴτιον εἶναι τῷ ὑποκειμένῳ τῆς εἰς ἃ γίγνεται μεταβολῆς · οὐ γὰρ δὴ αὐτό τι αὑτὴ μεταβάλλειν ποιεῖ χωρὶς αἰτίας ἔξωθέν τινος . Οἱ μὲν οὖν πάμπαν ἐξ ἀρχῆς . Λέγει πάλιν περὶ τῶν μόνῃ τῇ ὑλικῇ τε αἰτίᾳ καὶ ἀρχῇ χρησαμένων · δόξει δὲ τὸ πάμπαν ἐξ ἀρχῆς προστεθεικέναι ὑπὲρ τοῦ δηλῶσαι τοὺς περὶ Θαλῆν καὶ Ἀναξιμένην , ἐπεὶ ὧν γε ἐμνημόνευσεν , Ἀναξαγόρας καὶ Ἐμπεδοκλῆς δοκοῦσί τι εἰρηκέναι καὶ περὶ τῆς ποιητικῆς ἀρχῆς , ὡς καὶ αὐτός τε προϊὼν μνημονεύσει . οὐδὲν ἐδυσχέραναν ἐν ἑαυτοῖς , οἷον οὐκ ἐπέστησαν τῇ τῶν λεγομένων ὑπ’ αὐτῶν ἀτοπίᾳ , οὐδ’ ἐμέμψαντο τοῖς λεγομένοις ὡς οὐχὶ καλῶς λεγομένοις , οὐδ’ ἐζήτησάν τινα καὶ ἄλλην ἀρχὴν πρὸς τῇ ὑλικῇ , ὡς οὐχ ἱκανῶς ἐχούσης τε καὶ λεγομένης ὑπ’ αὐτῶν . Ἀλλ᾿ ἔνιοί γε τῶν ἓν λεγόντων ὥσπερ ἡττηθέντες ὑπό ταύτης τῆς ζητήσεως τὸ ἓν ἀκίνητόν φασιν εἶναι . Λέγει μὲν περὶ Ξενοφάνους καὶ Μελίσσου καὶ Παρμενίδου · οὗτοι γὰρ [ τὸ ] ἓν τὸ πᾶν ἀπεφήναντο . ἡττηθῆναι δὲ αὐτούς φησιν ὑπὸ ταύτης τῆς ζητήσεως , ὅτι ὑποθέμενοι ἓν τὸ πᾶν καὶ ζητοῦντες πῶς οἷόν τε τοῦτο τὸ ἓν ἐξ ἑαυτοῦ μεταβάλλειν , μὴ δυνάμενοι σώζειν ἔτι αὐτὸ ἕν , εἰ μὴ ἀναιροῖεν τὰ φανερά , καὶ ταῦτα μικροῦ δεῖν ἐναργέστατα , κίνησίν τε [ γὰρ ] καὶ μεταβολὴν ἐκ τῶν ὄντων ἀνῄρουν τῷ τούτων ὄντων μηκέτι αὐτοῖς ἓν τὸ ὂν μένειν . εἰπὼν δὲ τὸ ἓν ἀκίνητόν φασιν εἶναι , προσέθηκε τὸ καὶ τὴν φύσιν ὅλην · ἡ γὰρ φύσις ὅλη τὸ ἓν αὐτοῖς ἦν . ὡς δὲ φανερωτέρου τοῦ ἀτόπου ὄντος τοῦ λέγειν τὴν φύσιν ὅλην ἀκίνητον , προσέθηκε τὸ ἀκίνητόν τε οὐ κατὰ γένεσιν καὶ φθορὰν μόνον ( καὶ γὰρ αὗται αἱ μεταβολαί , εἰ καὶ μὴ κινήσεις , ἀλλὰ κινουμένων τινῶν ) ἀλλὰ καὶ κατὰ τὰς ἄλλας . Τῶν μὲν οὖν ἓν · φασκόντων εἶναι τὸ πᾶν οὐδενὶ Τὴν τοιαύτην εἶναι ἰδεῖν αἰτίαν . τὴν τοιαύτην ἰὴν ποιητικήν · οὐδὲ γὰρ γίνεταί τι κατ’ αὐτοὺς ὅλως . ἢ τοῦτο οὐ περὶ τῶν ἓν καὶ ἀκίνητον | τὸ πᾶν θεμένων εἶναι λέγει μόνον · ἀλλὰ καὶ περὶ τῶν ἓν τὸ ὑποκείμενον καὶ τὴν ὕλην μίαν · καὶ γὰρ ἓν ἐποίουν τὸ πᾶν . ἐκ δὲ τῶν νῦν λεγομένων ἴσως καὶ πρὸ ὀλίγου , γου , ὅτε εἶπεν ‟ ἐκ ἐκ μὲν οὖν τούτων μόνην τις αἰτίαν νομίσειε ” περὶ τῶν ἓν τὸ στοιχεῖον ὑποθεμένων ἔλεγε . Πλὴν εἰ ἄρα . Περὶ Παρμενίδου καὶ τῆς δόξης αὐτοῦ καὶ Θεόφραστος ἐν τῷ πρώτῳ Περὶ τῶν φυσικῶν οὕτως λέγει ‟ τούτῳ δὲ ἐπιγενόμενος Παρμενίδης Πύρητος ὁ ᾿ Ελεάτης ” ( λέγει δὲ καὶ Ξενοφάνην ) ‟ ἐπ᾿ ἀμφοτέρας ἦλθε τὰς καὶ γὰρ ὡς ἀίδιόν ἐστι τὸ πᾶν ἀποφαίνεται καὶ γένεσιν ἀποδιδόναι πειρᾶται τῶν ὄντων , οὐχ ὁμοίως περὶ ἀμφοτέρων δοξάζων , ἀλλὰ κατ’ ἀλήθειαν μὲν ἓν τὸ πᾶν καὶ ἀγένητον καὶ σφαιροειδὲς ὑπολαμβάνων , κατὰ δόξαν δὲ τῶν πολλῶν εἰς τὸ γένεσιν ἀποδοῦναι τῶν φαινομένων δύο ποιῶν τὰς ἀρχάς , πῦρ καὶ γῆν , τὸ μὲν ὡς ὕλην τὸ δὲ ὡς αἴτιον καὶ ποιοῦν . ” διὰ τοῦτο εἶπε τὸ πλὴν εἰ ἄρα Παρμενίδῃ , καὶ τούτῳ δὲ καθ’ ὅσον δύο αἰτίας ἔθετο , ἀλλ᾿ οὐ καθὸ ἓν εἶναι τὸ ὂν ἔλεγε . Τοῖς δὲ δὴ πλείω ποιοῦσι μᾶλλον ἐνδέχεται λέγειν . Δηλονότι ὡς καὶ ποιητικὴν αἰτίαι πρὸς τῇ ὑλικῇ . λέγοι δ’ ἂν οὐ περὶ τῶν ἄντικρυς καὶ ποιητικὸν αἴτιον ὑποθεμένων ( Ἀναξαγόρας δέ καὶ Ἐμπεδοκλῆς ) , ἀλλὰ περὶ τῶν πλείω τὰ αἴτια λεγόντων . ἐνδέχεται τούτους ποιεῖν τῶν ὑποκειμένων τούτων τὸ μὲν ποιητικὸν τὸ δὲ παθητικόν , ὡς εἶπε καὶ περὶ Παρμενίδου . ὁ γὰρ λέγων τὰς ἀρχὰς θερμὸν καὶ ψυχρόν , ἢ πῦρ καὶ γῆν , ὡς Παρμενίδης , τὸ θερμὰν καὶ τὸ πῦρ ὡς ποιητικὸν λέγει . ὑπολαμβάνουσι γὰρ τὸ μὲν πῦρ κινητικὴν ἔχειν φύσιν , τὸ δὲ ὕδωρ καὶ τὴν γῆν καὶ τὰ τοιαῦτα ( λέγοι δ’ ἂν περὶ τοῦ ἀέρος ἢ περὶ τῶν ἐκείνων μεμιγμένων , ὕδατός τε καὶ γῆς ) παθητικήν . Μετὰ δὲ τούτους καὶ τὰς τοιαύτας ἀρχάς . Τούτους τοὺς πάνυ παλαιούς , τὰς δὲ τοιαύτας ἀρχὰς τὰς λέγοι δ’ ἂν καὶ μετὰ τοὺς ἐν ταῖς ὑλικαῖς ἀρχαῖς καὶ τὴν ποιητικὴν αἰτίαν θεμένους , ὡς οὐκ οὐσῶν τούτων ἱκανῶν τῶν ἀρχῶν πρὸς τὸ τὴν τῶν ὄντων γεννῆσαι φύσιν · τὰ μὲν γὰρ τάξεως μετέχει καὶ κατά τινα ἀκολουθίαν ὁρᾶται γινόμενα , ἐκείνων δὲ οὐδὲν τοιαύτης τάξεως οἷόν τε αἰτίαν παρέχειν . ἀλλ’ οὐδὲ τὸ αὐτόματον εὔλογον τούτων αἰτιάσασθαι · διὰ τοῦτο ἐζήτησαν τὴν τῆς τοιαύτης γενέσεως αἰτίαν , ὥσπερ ὑπ’ αὐτῶν τῶν πραγμάτων καὶ τῆς ἐν τούτοις ἀληθείας ὁδηγηθέντες καὶ ἐπαχθέντες καὶ ἀναγκασθέντες . ἐχομένη δὲ ἀρχὴ γενέσεως μετὰ τὴν ὑλικὴν ἡ ποιητική . καὶ δὴ καὶ Ἀναξαγόρας νοῦν εἰπὼν τὴν ἀρχὴν τῆς τῶν ὄντων γενέσεως ἐθαυμάσθη ὡς μόνος εἰπὼν κατὰ λόγον , τῶν ἄλλων εἰκῇ εἰπόντων ἃ εἶπον διὰ τὸ χωρὶς τῆς τοιαύτης εἰπεῖν αἰτίας . τὸ δὲ καθάπερ ἐν τοῖς ζῴοις προσέθηκε · καὶ γὰρ ἐν τοῖς ζῴοις τοῖς | ἔχουσι νοῦν οὗτος ἀρχὴ καὶ αἰτία τῶν γινομένων καλῶς ὑπ’ αὐτῶν . δοκεῖ μὲν οὖν , φησί , φανερῶς πρῶτος ἐπὶ τὴν τοιαύτην αἰτίαν ἐλθεῖν Ἀναξαγόρας , οὐ μὴν ἀλλὰ πρὸ αὐτοῦ ῾ Ερμότιμος ὁ πολίτης αὐτοῦ δόξαι ἂν τῆς τοιαύτης αἰτίας μνημονεῦσαι . οὗτοι μὲν οὖν ἅμα τῇ ποιητικῇ αἰτίᾳ τήν τε τοῦ καλῶς καὶ τεταγμένως γίνεσθαι τὰ γινόμενα ἀρχὴν καὶ αἰτίαν τῶν ὄντων ἔθεντο ( τοιοῦτος γὰρ ὁ νοῦς ) , καὶ τὴν τοιαύτην κίνησιν τὴν ἐπὶ τὸ εὖ ἐκ τῆς αἰτίας δηλονότι τῆς ποιητικῆς · τὴν γὰρ τοῦ καλῶς κινεῖσθαι καὶ γίνεσθαι , οὐ τὴν τοῦ μόνον γίνεσθαι καὶ κινεῖσθαι αἰτίαν ἀρχὴν ἔθεντο · τοιοῦτος γὰρ ὁ νοῦς . Οὑ μὴν ἀλλ’ ὑποπτεύσαι ἄν τις , φησί , καὶ Ἡσίοδον πρὸ τούτων οὕτως κινηθῆναι , καὶ εἴ τις ἄλλος ἔρωτα ἢ ἐπιθυμίαν ἐν ταῖς ἀρχαῖς ἔθετο , ὡς δοκεῖ καὶ ὁ Παρμενίδης λέγειν . καὶ παρέθετο τὰ ἔπη αὐτῶν δι ὧν λέγουσι ταῦτα · ὁ γὰρ ἔρως καὶ ἡ ἔφεσις τοῦ καλοῦ κατὰ τοὺς οὕτω λέγοντας ἀρχὴ κινήσεως ἂν εἴη . οὗτοι μὲν οὖν τὴν τῶν ἀγαθῶν αἰτίαν ἐν ταῖς ἀρχαῖς ἔθεντο · ἀλλ’ Ἀναξαγόρας μὲν ὡς ποιητικὸν τὸ ἀγαθόν , οἱ δὲ ἔρωτα καὶ ἐπιθυμίαν αἰτιώμενοι ἴσως τὸ ὡς τελικὸν ἀγαθὸν λέγοιεν ἄν · τοιοῦτον γὰρ τὸ ὀρεκτόν . ἢ τὸ μὲν ὀρεκτὸν τοιοῦτον , ὁ δὲ ἔρως ποιητικόν , εἰ τῇ ὀρέξει ἑπόμενος ἐποίει ἃ ἐποίει . Ὡς δέον ἐν τοῖς οὖσιν . Λέγει περὶ τῶν περὶ ἔρωτος ὡς ἀρχῆς εἰρηκότων , ᾗ διανοίᾳ ἐχρήσαντο · ἔθεντο γὰρ τὸν ἔρωτα ἀρχήν , ὡς δέον ἐν τοῖς οὖσιν ὑπάρχειν τινὰ αἰτίαν κινητικήν τε καὶ ποιητικήν . τίς δὲ πρότερος τῆς τοιαύτης αἰτίας ἥψατο , πότερον Ἀναξαγόρας , ὡς δοκεῖ , ἢ ῾ Ερμότιμος πρὸ αὐτοῦ , καὶ πρὸ τούτου οἱ περὶ Ἡσίοδον , ὕστερον , φησίν , ἔξεστι ζητεῖν . Ἐπεὶ δὲ καὶ τὰ ἐναντία τοῖς ἀγαθοῖς . Εἰπὼν περὶ τῶν ἐν ταῖς ἀρχαῖς τὴν τοῦ εὖ τε καὶ τοῦ καλῶς ποιητικὴν ἀρχὴν θεμένων ( ὁ γὰρ νοῦς τοιοῦτος · καὶ γὰρ ἐν τοῖς νοῦν τῶν ζῴων ταύτην ἔχει τὴν τάξιν ) , λέγει πάλιν πόθεν κινηθεὶς ᾿ Εμπεδοκλῆς ἐν ταῖς ποιητικαῖς ἀρχαῖς καὶ τὴν τῶν κακῶν ποιητικὴν ἀρχὴν ἔθετο . ἐπειδὴ γὰρ ἐν τοῖς οὖσιν ἔστι καὶ τὰ κακά , ᾿ Εμπεδοκλῆς ἐν τοῖς αἰτίοις ἔθετο οὐ τὴν τῶν ἀγαθῶν ἀρχὴν μόνον , ἥτις ἐστὶ φιλία , ἀλλὰ καὶ τὴν τῶν κακῶν , ὅ ἐστι τὸ νεῖκος . εἰ γάρ τις ἐξ ὧν λέγει τὴν διάνοιαν ἐκλαμβάνοι καὶ μὴ ἁπλῶς ἐπακολουθοίη τοῖς ἔπεσι , τούτων ἄν χάριν εὕροι αὐτῷ τὴν φιλίαν καὶ τὸ νεῖκος ἀρχὰς κειμένας , ὡς τὴν μὲν τῶν ἀγαθῶν τὴν δὲ τῶν κακῶν ποιητικήν . ψελλίζεσθαι δὲ εἶπε τὸ μὴ σαφῶς λέγειν · οὕτω γὰρ οἱ ψελλιζόμενοι λαλοῦσιν . εἰ δὲ τὸ τῶν ἀγαθῶν αἴτιον ἀγαθὸν καὶ τὸ τῶν κακῶν κακόν , ἀρχὰς ἄν εἴη ᾿ Εμπεδοκλῆς τὸ ἀγαθὸν καὶ τὸ κακὸν τιθέμενος , ἀγαθὸν μὲν τὴν φιλίαν , τὸ νεῖκος δὲ κακόν . εἰπὼν δὲ οὕτως περὶ τοῦ ἀγαθοῦ , περὶ τοῦ κακοῦ ἡμῖν προσθεῖναι κατέλιπε . τούτους μὲν οὖν φησιν , ᾿ Εμπεδοκλέα τε καὶ ᾿ Αναξααγόραν , ἔτι δὲ ῾ Ερμότιμον καὶ τῶν ποιητῶν ῾ Ησίοδόν τε καὶ Παρμενίδην , πρὸς τῇ ὑλικῇ αἰτίᾳ ποιηΠερὶ τικῆς μνημονεῦσαι αἰτίας · ἃ ἀν τοῖς ὑφ᾿ ἡμῶν , φησίν , εἰρημένοις ἐν τοῖς φύσεως καὶ αὐτά ἐστι καὶ οὐκ ἔξω ἐκείνων πίπτει · οὐκ ἐναργῶς μέντοι , ἀλλ' ἀμυδρῶς καὶ ἐπ’ ὀλίγον χρήσασθαι τῷ ποιητικῷ αἰτίῳ . καὶ ὅτι οὕτως ἐποίουν , παρέθετό τε καὶ ἔδειξεν εἰπὼν σχεδὸν γὰρ οὐθὲν χρώμενοι φαίνονται τούτοις ἀλλὰ κατὰ μικρόν . μαρτυρεῖ δὲ ᾿Εμπεδοκλεῖ ὡς πρώτῳ τε διελόντι ποιητικὸν αἴτιον καὶ ταῖς ὑλικαῖς ἀρχαῖς καὶ στοιχείοις τοῖς τέτταρσι σώμασι κεχρημένῳ · οὐ μὴν ἰσοτιμίας αὐτοῖς διδόναι φησὶν αὐτόν , ἀλλὰ τῷ πυρὶ τὰ ἄλλα ἀντιτιθέναι ὡς μίαν τινὰ φύσιν ὄντα τά τρία , ὡς εἶναί φησι δῆλον ἐκ τῶν ἐπῶν αὐτῶν . ὅτι δὲ μὴ χρῶνται τῷ ποιητικῷ αἰτίῳ ᾿ Αναξαγόρας τε καὶ ᾿ Εμπεδοκλῆς ὑπέμνησεν ἡμᾶς , ἐνδεικνύμενος ὅτι καλῶς εἴρηται πρὸ ὀλίγου τὸ ‟ ἐκ μὲν οὖν τούτων μόνην τις αἰτίαν νομίσειε τὴν ἐν ὕλης εἴδει λεγομένην . ” μηχανῇ δὲ τῷ νῷ Ἀναξαγόραν εἶπε χρῆσθαι , ὡς ἐν ταῖς τραγῳδίαις οἱ θεοὶ παράγονται ἀπὸ μηχανῆς ἐν τοῖς ἀπόροις · ὃ καὶ αὐτὸς ἐξηγήσατο . λέγει δὲ τὰ αὐτὰ περὶ Ἀναξαγόρου ἃ καὶ Πλατῶν ἐν Φαίδωνι . Καὶ ᾿ Εμπεδοκλῆς μὲν ἐπὶ πλέον τούτου χρῆται . Χρήσασθαι μὲν ᾿ Εμπεδοκλέα ἐπὶ πλέον · φησὶν Ἀναξαγόρου τοῖς ποιητικοῖς αἰτίοις , οὐ μὴν οὐδὲ αὐτὸν ἱκανῶς , ἀλλ᾿ οὐδὲ συνέχειν τὸ ὁμολογούμενον . ἔδει μὲν γὰρ τὴν φιλίαν ἐν πᾶσι συγκρίσεως αὐτῷ αἰτίαν εἶναι , τὸ δὲ νεῖκος διακρίσεως · οὐ μὴν τοῦτο ποιεῖ , ἀλλὰ πολλαχοῦ αὐτῷ ἡ μὲν φιλία διακρίνει , συγκρίνει δὲ τὸ νεῖκος . καὶ λέγει ἐν τίσιν . ὅταν μὲν γὰρ ὑπὸ τοῦ νείκους ἐκ τοῦ ἑνὸς εἰς τὰ στοιχεῖα διιστῆται καὶ διαιρῆται καὶ χωρίζηται , τότε τὰ τέως τῶν στοιχείων μόρια ἀνακεκραμένα ἀλλήλοις ( οὕτως γὰρ ἦν τὰ πάντα ) συγκρίνεται καὶ συνάγεται εἰς ταὐτόν , τὰ ὅμοια τὰ τοῦ πυρὸς εἰς πῦρ καὶ τὰ ὅμοια τοὐ ἀέρος εἰς ἀέρα , ὡς εἶναι μετ’ ἀλλήλων τὰ τοῦ ἀέρος καὶ τὰ τοῦ πυρὸς ὁμοίως . ὡσαύτως καὶ τὰ τῶν ἄλλων ἑκάστου · οὕτως γὰρ ἡ εἰς τὰ στοιχεῖα τοῦ ἑνὸς διαίρεσις . καὶ οὕτως μὲν αὐτῷ τὸ νεῖκος οὐ διακρίσεως μᾶλλον ἢ συγκρίσεως αἴτιον . πάλιν δ’ αὖ ἡ φιλία , ὅταν τὰ αὐτά σώματά τε καὶ στοιχεῖα συγκρίνῃ τε καὶ εἰς ἓν συνάγῃ , πρῶτον αὐτὰ διαιρεῖ τε καὶ κατακερματίζει καὶ διακρίνει . οὐ γὰρ δὴ ὁλόκληρα ὄνια , καὶ ἰδίᾳ ἕκαστον αὐτῶν τι ὄν , οὗ ποιητικὴ ἡ φιλία , γίνεται · τῷ γὰρ ἅπτεσθαι ἀλλήλων καὶ ἐπὶ τοῦ νείκους εἴη ἂν ἐν ἑνί · ἀλλὰ συνανακιρνᾶται ἀλλήλοις . τούτου γὰρ ποιητικὴ ἡ φιλία γίνεται · οὐ γὰρ τοῦ ἅπτεσθαι ἀλλήλων , ὃ καὶ ἐπὶ τοῦ νείκους εἴη ἄν . | Εξῆς δὲ τὴν Λευκίππου τε καὶ Δημοκρίτου περὶ στοιχείων δόξαν ἱστορεῖ , καὶ σαφῶς ἐκτίθεται τήν τε δόξαν αὑτῶν καὶ τὴν πρὸς τοὺς ἄλλους διαφοράν τε καὶ κοινωνίαν τὴν κατὰ ἰὴν δόξαν . πλῆρες δὲ ἔλεγον τὸ σῶμα τὸ τῶν ἀτόμων διὰ ναστότητά τε καὶ ἀμιξίαν τοῦ κενοῦ . ὀνομάζοντες δὲ τὸ μὲν πλῆρες ὂν τὸ δὲ κενὸν μὴ ὄν , ἐπεὶ ὁμοίως αὐτοῖς ἦν ἐν ὑπάρξει τό τε πλῆρες καὶ τὸ κενόν , οὐδὲν μᾶλλον ἔλεγον εἶναι τὸ πλῆρες τοῦ κενοῦ . λέγει δὲ ὅτι καὶ οὗτοι τὴν κατὰ τὴν ὕλην μόνην ἀρχὴν ἔθεντο · οὕτως γὰρ αὐτοῖς ἀρχαὶ αἵ τε ἄτομοι καὶ τὸ κενόν , ἐξ ὧν καὶ ἡ τῶν ἄλλων γένεσις κατὰ τὰς διαφορὰς τῶν σχημάτων καὶ τῶν τάξεων καὶ τῶν θέσεων κατ’ αὐτούς · ὧν τὸ μὲν σχῆμα ῥυσμὸν ἔλεγον , τὴν δὲ τάξιν διαθιγήν , τὴν δὲ θέσιν τροπήν . ὁμοίως δὲ καὶ οὗτοι τοῖς ἀρχαιοτέροις ἠρκοῦντο τοῖς πάθεσι τῆς ὑλικῆς αἰτίας πρὸς τὴν γένεσιν τῶν ὄντων , ποιητικὸν δὲ αἴτιον οὐδὲν ἔλεγον , ὥσπερ καὶ οἱ μανώσει καὶ πυκνώσει τῆς ὕλης τὰ ἄλλα γεννῶντες · πλὴν ὅτι ἐκεῖνοι μὲν δύο διαφοραῖς ἐχρῶντο πρὸς τὴν γένεσιν τῶν ἐκ τῆς ὕλης γινομένων , τῇ μανώσει καὶ τῇ πυκνώσει , οὗτοι δὲ τρισὶ ταῖς εἰρημέναις , σχήματι τάξει θέσει . φέρεται δὲ ἔν τισι γραφὴ τοιαύτη ‟ καὶ ὥσπερ τῶν μαθηματικῶν τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ οὗτοι . ” κἄν ᾖ αὕτη ἡ γραφή , λέγοι ἄν περὶ Πλάτωνος , ὅτι ὡς ἐκεῖνος ἐκ τῶν 15 μαθηματικῶν γένεσιν ποιῶν τῶν σωμάτων κατὰ τὴν τῶν τριγώνων δια - φορὰν καὶ τὸ πλῆθος τὰς τῶν σωμάτων γεννᾷ διαφοράς , οὕτως καὶ οὗτοι κατὰ τὰς διαφορὰς τῶν ἐν τοῖς πρώτοις σώμασι σχημάτων ἐγέννων τὰ ἐξ αὐτῶν . Περὶ δὲ κινήσεως , ὅθεν ἢ πῶς ὑπάρχει τοῖς οὖσι , καὶ οὗτοι παραπλησίως τοῖς ἄλλοις ῥᾳθύμως ἀφεῖσαν . Λέγει μὲν περὶ Λευκίππου τε καὶ Δημοκρίτου · οὗτοι γὰρ λέγουσιν ἀλληλοτυπούσας καὶ κρουομένας πρὸς ἀλλ·ήλας κινεῖσθαι τὰς ἀτόμους · πόθεν μέντοι ἡ ἀρχὴ τῆς κινήσεως τοῖς κατὰ φύσιν , οὐ λέγουσιν · ἡ γὰρ κατὰ τὴν ἀλληλοτυπίαν βίαιός ἐστι κίνησις καὶ · οὐ κατὰ φύσιν , ὑστέρα δὲ ἡ βίαιος τῆς κατὰ φύσιν . οὐδὲ γὰρ τὸ πόθεν ἡ βαρύτης ἐν ταῖς ἀτόμοις λέγουσι · τὰ γὰρ ἀμερῆ τὰ ἐπινοούμενα ταῖς ἀτόμοις καὶ μέρη ὄντα αὐτῶν ἀβαρῆ φασιν εἶναι · ἐκ δὲ ἀβαρῶν συγκειμένων πῶς ἄν βάρος γένηται ; εἴρηκε δὲ περὶ τούτων ἐπὶ πλέον ἐν τῷ τρίτῳ Περὶ οὐρανοῦ . παραπλησίως δὲ τοῖς ἄλλοις εἶπεν , ὅτι μηδ’ ἐκείνων τις τὴν τῆς κινήσεως αἰτίαν τὴν ἐν τοῖς φυσικοῖς σώμασιν ἀποδέδωκεν · οὐδεὶς γοῦν οὐδὲ τῶν ἄλλων φυσικῶν περὶ κινήσεώς τι εἶπεν , ὡς καὶ ἐν τοῖς Φυσικοῖς εἰπεν , ὅτε περὶ κινήσεως ἔλεγε . περὶ μὲν οὖν τούτων τῶν δύο αἰτιῶν . τῆς τε ὑλικῆς λέγει καὶ τῆς ποιητικῆς . ᾿Εν δὲ τούτοις καὶ πρὸ τούτων ἕως ἐπεὶ δὲ τούτων οἱ ἀριθμοὶ φύσει πρῶτοι . Λέγει περὶ τῶν Πυθαγορείων , ὅτι οἱ μὲν πρὸ Δημοκρίτου τε καὶ Λευκίππου γεγόνασιν , οἱ δέ τινες ἦσαν καὶ κατὰ τούτους . ἢ τὸ ἐν δὲ τούτοις καὶ πρὸ τούτων οὐ περὶ Δημοκρίτου τε καὶ Λευκίππου μόνον λέγει , ἀλλὰ περὶ πάντων τῶν φυσικῶν τῶν προειρημένων · τῶν μὲν γὰρ ἦσαν πρεσβύτεροι , τοῖς δὲ συνήκμασαν . ἢ μᾶλλον ὅτι αὐτὸς μὲν Πυθαγόρας πρὸ Δημοκρίτου τε καὶ Λευκίππου ὀλίγον ἐγένετο , πολλοὶ δὲ τῶν Πυθαγόρου ἀκουσάντων συνήκμασαν τούτοις . τούτους δέ φησιν ἐντραφέντας τοῖς μαθήμασι τὰς τῶν μαθημάτων ἀρχὰς τῶν ὄντων ἀρχὰς θέσθαι . ἀρχαὶ δὲ τῶν μαθημάτων οἱ ἀριθμοί , καὶ τῇ φύσει πρῶτοι κατ’ αὐτούς . ὅτι ἐκ προσθέσεως τὰ ἄλλα · θέσιν γὰρ προσείληφε τὰ μεγέθη , ὡς φθάσς ἐμνημόνευσεν ἤδη . Ἐπεὶ δὲ τούτων οἱ ἀριθμοὶ φύσει πρῶτοι . Εἰπὼν ὅτι οἱ Πυθαγόρειοι διὰ τὸ τοῖς μαθήμασιν ἐντραφῆναι τὰς τούτων ἀρχὰς τῶν ὄντων πάντων ἀρχὰς ᾠήθησαν εἶναι , λέγει ἑξῆς ᾧ λόγῳ χρώμενοι ἐπὶ τοῦτο ἦλθον . εἴη δ’ ἄν καταλληλότερον ἔχουσα ἡ λέξις , εἰ ἃ τοῦ δέ τὸ γάρ εἴη · ἐπεὶ γὰρ τῶν ὄντων οἱ ἀριθμοὶ φύσει πρῶτοι ( ἐξ ἀφαιρέσεως γὰρ οὗτοι ) καὶ ὅτι ἐδόκουν ἐν αὐτοῖς ὁμοιώματα πρὸς τὰ ὄνια ὁρᾶν καὶ πρὸς γιγνόμενα , καὶ μᾶλλον ὲν τούτοις ἢ ἐν τοῖς ἁπλοῖς σώμασιν [ ὁρῶντες ] , ὁρῶντες δὲ καὶ τῶν ἁρμονιῶν τοὺς λόγους καὶ τὰ πάθη ἐν ἀριθμοῖς ὄντα , ἐπεὶ τὰ μὲν ἄλλα πάντα ὁμοιότητα πρὸς τοὺς ἀριθμοὺς εἶχεν , οἱ δὲ ἀριθμοὶ πάσης τῆς φύσεως , τουτέστι πάντων τῶν ὄντων τε καὶ κατὰ φύσιν συνεστώτων πρῶτοι , τἀς τῶν ἀριθμῶν ἀρχ·ὰς * * ἔθεντο . ὁμοιώματα δὲ μᾶλλον πρὸς τὰ ὄντα καὶ γινόμενα ἡγοῦντο ἐν τούτοις εἶναι , τουτέστι τοῖς ἀριθμοῖς , ἢ ἐν τούτοις τοῖς σώμασιν ἃ στοιχεῖά φαμεν , οἷον γῆς καὶ τῶν ἄλλων ἐπήνεγκε · διὸ καὶ εἰς τούτους τὰ ὄντα ἀνήγαγον καὶ ταῦτα στοιχεῖα ἔλεγον αὐτῶν , ἀλλ’ οὐ τὰ σώματα . τίνα δὲ τὰ ὁμοιώματα ἐν τοῖς ἀριθμοῖς ἔλεγον εἶναι πρὸς τὰ ὄντα τε καὶ γινόμενα , ἐδήλωσε · τῆς μὲν γὰρ δικαιοσύνης ἴδιον ὑπολαμβάνοντες εἶναι τὸ ἀντιπεπονθός τε καὶ ἴσον , ἐν τοῖς ἀριθμοῖς τοῦτο εὑρίσκοντες ὄν , διὰ τοῦτο καὶ τὸν ἰσάκις ἴσον ἀριθμὸν πρῶιον ἔλεγον εἶναι δικαιοσύνην · τὸ γὰρ πρῶτον ἐν ἑκάστῳ τῶν τὸν αὐτὸν λόγον ἐχόντων μάλιστα εἶναι τοῦτο ὃ λέγεται . τοῦτον δὲ οἱ μὲν τὸν τέσσαρα ἔλεγον , ἐπεὶ πρῶιος ὢν τετράγωνος εἰς ἴσα διαιρεῖται καὶ ἔστιν ἴσος ( δὶς γὰρ δύο ) , οἱ δὲ τὸν ἐννέα , ἐστι πρῶτος τετράγωνος ἀπὸ περιττοῦ τοῦ τρία ἐφ’ αὑτὸν γενομένου . καιρὸν δὲ πάλιν ἔλεγον τὸν ἑπτά · δοκεῖ γὰρ τὰ φυσικὰ τοὺς τελείους καιροὺς ἴσχειν καὶ γενέσεως καὶ τελειώσεως κατὰ ἑβδομάδας , ὦς ἐπ’ ἀνθρώπου . καὶ γὰρ τίκτεται ἐπταμηνιαῖα , καὶ ὀδον|τοφυεῖ τοσούτων μηνῶν , καὶ ἡβάσκει περὶ τὴν δευτέραν ἑβδομάδα , καὶ γενειᾷ περὶ τὴν τρίτην . καὶ τὸν ἥλιον δέ , ἐπεὶ αὐτὸς αἴτιος εἶναι τῶν καιρῶν , φησί , δοκεῖ , ἐνταῦθά φασ·ιν ἱδρῦσθαι καθ’ ὃ ὁ ἕβδομος ἀριθμός ἐστιν , ὃν καιρὸν λέγουσιν · ἑβδόμην γὰρ αὐτὸν τάξιν ἔχειν τῶν περὶ τὸ μέσον καὶ τὴν ἑστίαν κινουμένων δέκα σω - μάτω · κινεῖσθαι γὰρ μετὰ τὴν τῶν ἀπλανῶν σφαῖραν καὶ τὰς πέντε τὰς τῶν πλανήτων · μεθ’ ὃν ὀγδόην τὴν σελήνην , καὶ τὴν γῆν ἐννάτην , μεθ’ ἣν τὴν ἀντίχθονα . ἐπεὶ δὲ οὔτε γεννᾷ τινα τῶν ἐν τῇ δεκάὸι ἀριθμῶν ὁ ἑπτὰ οὔτε γεννᾶται ὑπό τινος αὐτῶν , διὰ τοῦτο καὶ Ἀθηνᾶν ἔλεγον αὐτόν . ὁ μὲν γὰρ δύο4ὸλτέσσαρα καὶ ὁ τρία τὸν ἐννέα καὶ τὸν ἓξ καὶ ὁ τέσσαρα τὸν ὀκτὼ καὶ ὁ πέντε τὸν δέκα γεννᾷ , γεννῶνται δὲ ὁ τέσσαρα καὶ ὁ ἓξ καὶ ὁ ὀκτὼ καὶ ὁ ἐννέα καὶ ὁ δέκα · ὁ δὲ ἑπτὰ οὔτε τινὰ γεννᾷ οὔιε ἔκ τινος γεννᾶται · τοιαύτη δὲ καὶ ἡ Ἀθηνᾶ ἀμήτωρ καὶ ἀεὶ παρθένος , γάμον δὲ εΟἒ·ιον τὸν πέντε , ὅτι ὁ μὲν γάμος σύνοδος ἄρρενός ἐστι καὶ θήλεος , ἔστι δὲ κατ’ αὐτοὺς . ἄρρεν μὲν τὸ περ-́ιτὸν θῆλυ δὲ τὸ ἄρτιον , πρῶτος δὲ οὗτος ἐξ ἀρτίου τοῦ δύο πρώτου καὶ πρώτου τοῦ τρία περιττοῦ τὴν · γένεσιν ἔχει · τὸ μὲν γὰρ περιττὸν ἄρρεν αὐτοῖς ἐστιν , ὡς εἶπον , ὂν , τὸ δὲ ἄρτιον θῆλυ . νοῦν δὲ καὶ οὐσίαν ἔλεγον τὸ ἕν · τὴν γὰρ ψυχὴν ὡς τὸν νοῦν εἶπε . διὰ τὸ μόνιμον δὲ καὶ ιὸ ὅμοιον πάντῃ καὶ ἀρχικὸν τὸν νοῦν μονάδα τε καὶ ἓν ἔλεγον · ἀλλὰ καὶ οὐσίαν , ὅτι πρῶιον ἡ οὐσία . δόξαν δὲ τὰ δύο διὰ τὸ ἐπ’ ἄμφω μεταβλητὴν εἶναι · ἔλεγον δὲ καὶ κίνησιν αὐτὴν καὶ ἐπίθεσιν . τὰς δὴ τοιαύιας τῶν πραγμάτων πρὸς ἰοὺς ἀριθμοὺς ἐκλέγοντες ὁμοιότητας ἀρχὰς αὐτῶν τοὺς ἀριθμοὺς ὑπέθεντο , πάντα τὰ ὄντα ἐξ ἀριθμῶν συγκεῖσθαι λέγοντες . ἀλλὰ καὶ τὰς ἁρμονίας κατ’ ἀριθμόν τινα ὁρῶντες συγκειμένας καὶ τούτων ἀρχὰς ἔλεγον ἰοὺς ἀριθμούς · ἡ μὲν γὰρ διὰ πασῶν ἐν διπλασίῳ ἐστὶ λόγῳ , ἡ δὲ διὰ πέντε ἐν ἡμιολίῳ , ἡ δὲ διὰ τεσσάρων ἐν ἐπιτρίτῳ . ἔλεγον δὲ καὶ τὸν ὅλον οὐρανὸν κατὰ ἁρμονίαν συγκεῖσθαί τινα ( τούτου γὰρ δηλωιιὶ̣ὸν αὐτῷ τὸ καὶ τὸν ὅλον οὐρανὸν εἶναι ἀριθμόν ) διότι ἐξ ἀριθμῶν καὶ κατ’ ἀριθμὸν καὶ ἁρμονίαν . τῶν γὰρ σωμάτων τῶν περὶ τὸ μέσον φερομένων ἐν ἀναλογίᾳ τὰς ἀποστάσεις ἐχόντων , καὶ τῶν μὲν θᾶπον φερομένων τῶν δὲ βραδύτερον , ποιούντων δὲ καὶ ψόφον ἐν τῷ κινεῖσθαι τῶν μὲν βραδυτέρων βαρὺν τῶν ὸὲ ταχυτέρων ὀξύν , τοὺς ψόφους | τούτους κατὰ τὴν τῶν ἀποστάσεως ἀναλογίαν γινομέ - νοῦς ἐναρμόνιον τὸν ἐξ αὑτῶν ἦχον ποιεῖν · ἧς ἁρμονίας τὸν ἀριθμὸν ἀρχὴν λέγοντες εἰκότως καὶ τοῦ οὐρανοῦ καὶ τοῦ παντὸς τὸν ἀριθμὸν ἐτίθεντο ἀρχήν . ἐν διπλασίῳ μὲν γὰρ λόγῳ φέρε εἰπεῖν τὸ διάστημα τὸ τοῦ ἡλίου ἀπὸ τῆς γῆς εἶναι ἢ τὸ τῆς σελήνης , ἐν τριπλασίῳ δὲ τὸ τῆς Ἀφροδίτης , ἐν τετραπλασίῳ δὲ τὸ τοῦ ᾿Ερμοῦ , καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ἑκάστου εἶναί τινα λόγον ἀριθμητικὸν ἡγοῦντο , καὶ ἐναρμόνιον τὴν κίνησιν εἶναι τοῦ οὐρανοῦ · κινεῖσθαι δὲ τάχιστα μὲν τὰ τὸ μέγιστον διάστημα κινούμενα , βραδύτατα δὲ τὰ τὸ ἐλάχιστον , τὰ δὲ μεταξὺ κατὰ τὴν ἀναλογίαν τοῦ μεγέθους τῆς περιφοράς . ἐκ δὴ τούτων τῶν ὁμοιοτήτων ἐν τοῖς οὖσι πρὸς τοὺς ἀριθμοὺς τὰ μὲν πράγματα καὶ τὰ ὄντα ἐξ ἀριθμῶν τε συγκεῖσθαι καὶ ἀριθμούς τινας εἶναι ὑπελάμβανον . τοὺς δὲ ἀριθμοὺς ἡγούμενοι πάσης τῆς φύσεως καὶ τῶν φύσει ὄντων πρώτους ( μήτε γὰρ δύνασθαί τι τῶν ὄντων ἀριθμοῦ εἶναι μήτε γνωρίζεσθαι ὅλως , τοὺς δὲ ἀριθμοὺς καὶ χωρὶς τῶν ἄλλων γιγνώσκεσθαι ) τὰ τῶν ἀριθμῶν στοιχεῖα καὶ τὰς ἀρχὰς τούτων πάντων τῶν ὄντων ἀρχὰς ἔθεντο . ταῦτα δὲ ἦν , ὡς εἴρηται , ἄρτιον καὶ περιττόν , ὧν τὸ μὲν περιττὸν πεπερασμένον τὸ δὲ ἄρτιον ἄπειρον ἡγοῦντο εἶναι · τῶν δὲ ἀριθμῶν τὴν μονάδα ἀρχὴν εἶναι , συγκειμένην ἔκ τε τοῦ ἀρτίου καὶ περιττοῦ · εἶναι γὰρ τὴν μονάδα ἅμα αρτιοπέριττον , ὃ ἐδείκνυε διὰ τοῦ γεννητικὴν αὐτὴν εἶναι καὶ τοῦ περιττοῦ καὶ τοῦ ἀρτίου ἀριθμοῦ · ἀρτίῳ μὲν γὰρ προστιθεμένη περιττὸν γεννᾶ , περιττῷ δὲ ἄρτιον . Καὶ ὅσα μὲν εἶχον ὁμολογούμενα ἔν τε τοῖς ἀριθμοῖς καὶ τοῖς κατὰ τὰς ἁρμονίας συνθέσεσι πρὸς τὰ τοῦ οὐρανοῦ πάθη τε καὶ μέρη , ταῦτα μὲν αὐτόθι ὡς φανερὰ λαμβάνοντες ἐδείκνυον τὸν οὐρανὸν ἐξ ἀριθμῶν τε συγκεῖσθαι καὶ καθ’ ἁρμονίαν . εἰ δέ τινα ἐφαίνοντο διαφωνεῖν τῇ κατὰ τοὺς ἀριθμοὺς ἀκολουθίᾳ τῶν κατὰ τὸν οὐρανὸν φαινομένων , ταῦτα δὲ προσετίθεσαν αὐτοὶ καὶ ἐπειρῶντο ἀναπληροῦν πρὸς τὸ ὡμολογημένην αὐτοῖς εἶναι τὴν πραγματείαν πάσαν . αὐτίκα γοῦν τέλειον ἀριθμὸν ἡγούμενοι τὴν δεκάδα , ὁρῶντες δὲ ἐν τοῖς φαινομένοις ἐννέα τὰς κινουμένας σφαίρας , ἑπτὰ μὲν τὰς τῶν πλανωμένων , ὀγδόην δὲ τὴν τῶν ἀπλανῶν , ἐννάτην δὲ τὴν γῆν ( καὶ γὰρ . καὶ ταύτην ἡγοῦντο κινεῖσθαι κύκλῳ περὶ μένουσαν ἑστίαν , ὃ πῦρ ἐστι κατ’ αὐτούς ) , αὐτοὶ προσέθεσαν ἐν τοῖς δόγμασι καὶ τὴν ἀντίχθονά τινα , ἣν ἀντικινεῖσθαι ὑπέθεντο τῇ γῇ καὶ διὰ τοῦτο τοῖς ἐπὶ τῆς γῆς ἀόρατον εἶναι . λέγει δὲ περὶ τούτων · καὶ ἐν τοῖς Περὶ οὐρανοῦ καὶ ἐν ταῖς τῶν Πυθαγορικῶν δόξαις ἀκριβέστερον . καθ’ ἁρμονίαν δὲ τὴν τούτων τάξιν ἐποίουν λαβόντες τὸ τὰ δέκα τὰ κινούμενα σώματα , ἐξ ὧν ὁ κόσμος , διεστάναι ἀπ’ ἀλλήλων κατὰ τὰς ἁρμονικὰς ἀποστάσεις , κινεῖσθαί τε κατὰ ἀναλογίαν τῶν διαστημάτων , ὡς προείρηκε , τὰ μὲν θᾶττον αὐτῶν τὰ δὲ βραδύτερον , καὶ φερόμενα ἤχους ποιεῖν τὰ μὲν βραδύτερον βαρυτέρους τὰ δὲ θᾶττον ὀξυτέρους , ἐξ ὧν γιγνομένων ἀναλογίαις ἁρμονικαῖς ἐναρμόνιον ἦχον γίγνεσθαι , οὐ μὴν κατακούειν ἡμάς διὰ τὴν ἐκ παίδων συντροφίαν . εἴρηκε δὲ περὶ τούτου καὶ ἐν τοῖς Περὶ οὐρανοῦ , καὶ ὅτι μὴ ἀληθές ἐστιν ἐν ἐκείνοις ἔδειξεν . ὅτι δὲ καὶ τὸ μὲν ἄρτιον αὐτοῖς τὸ ἄπειρόν ἐστι τὸ δὲ περιττὸν πεπερασμένον , καὶ ἀρχὴ τῆς τε μονάδος ( ἐκ τούτων γὰρ ἡ μονὰς οὖσα ἀρτιοπέριττός ἐστιν ) , ἀλλὰ τοῦ παντὸς ἀριθμοῦ , εἴγε αἱ μονάδες πάλιν αἱ ἀρχαὶ τῶν ἀριθμῶν , ἀριθμὸς δὲ ὁ ὅλος οὐρανός , τουτέστι πάντα τὰ ἐν τῷ οὐρανῷ , ἅπερ ἐστὶ τὰ ὄντα , ταῦτα δὲ λέγει μὲν καὶ νῦν , ἐπὶ πλέον δὲ ἐν ἐκείνοις εἴρηκεν ὑπὲρ αὐτοῦ . Ἀλλ’ οὗ δὴ χάριν ἐπερχόμεθα . ῾Υπομιμνήσκει ἰοῦ ἐκ τῆς προειρημένης ἱστορίας πρὸς τὰ προκείμενα χρησίμου · χρήσιμον γὰρ τὸ ἰδεῖν εἰς τί τῶν αἰτίων ἀνῆγον καὶ οἱ Πεθαγόγειοι τὰς ἀρχάς . φαίνεσθαι δή φησιν ἐξ ὧν λέγουσιν ὅτι ὁ ἀριθμὸς αὐτοῖς ἀρχὴ τῶν ὄντων ἦν ὡς ὕλη · ἐκ γὰρ τῆς συνθέσεως τούτων ἐγέννων πάντα τὰ ἄλλα . τὸ δὲ ὡς πάθη τε καὶ ἕξεις εἴη ἄν δηλωτικὸν τοῦ τοὺς ἀριθμοὺς αὐτοῖς καὶ τῶν παθῶν καὶ τῶν ἕξεων εἶναι γεννητικούς τε καὶ αἰτίους , ὅπερ εἴη ἄν τὸ ὡς ποιητικὸν αἴτιον · κατὰ γὰρ τὰς ἐν τούτοις διαφορὰς τά τε πάθη καὶ τὰς ἕξεις ἐγγίνεσθαι τοῖς ἐξ αὐτῶν συγκειμένοις . τὰ γὰρ πάθη τε καὶ αἱ ἕξεις τῶν ἀριθμῶν τῶν ἐν τοῖς οὖσι παθῶν τε κὼ ἕξεων αἴτια , οἷον τὸ διπλάσιον , τὸ ἐπίτριτον , τὸ ἡμιόλιον . ἢ ὡς Ἀσπάσιος , ὁ μὲν ἀριθμὸς ὕλη , πάθος δὲ τὸ ἄρτιον , ἕξις δὲ τὸ περιττόν . ἢ τῶν ἀριθμῶν ὁ μὲν ἄρτιος ὕλη τε καὶ πάθος , ὁ δὲ περιττὸς ἕξις . σαφῆ δὲ ἃ τούτοις προστίθησιν , ὅτι πεπερασμένον τὸ περιττὸν κατ’ αὐτούς , ἄπειρον δὲ τὸ ἄρτιον , τὸ δὲ ἓν ἐξ ἀμφοῖν · διὸ καὶ ἄρτιον καὶ περιττὸν ἡ μονάς · καὶ ὅτι ἐκ τοῦ ἑνὸς συγκειμένου ἐκ περιττοῦ τε καὶ ἀρτίου ἡ γένεσις τῷ ἀριθμῷ καὶ πῶς · ὡς γὰρ προειρήκαμεν . ἱστορεῖ δὲ ὅτι τινὲς τῶν Πυθαγορείων τὰς ἀρχὰς δέκα ὑπετίθεντο ἐναντιώσεις , ὃς καὶ πρῶτος τέλειος ἀριθμὸς αὐτοῖς ἐστι κατὰ συστοιχίας τινὰς τιθέντες , εἰς ἃς ἀνῆγον καὶ τὰ ὄντα . καὶ τίνες αὗταί εἰσιν , ἐκτίθεται · πέρας γὰρ καὶ ἄπειρον , περιττόν τε καὶ ἄρτιον , ἓν καὶ πλῆθος , δεξιὸν καὶ ἀριστερόν , ἄρρεν θῆλυ , ἠρεμοῦν κινούμενον , εὐθύ καμπύλον , φῶς σκότος , ἀγαθὸν κακόν , τετράγωνον ἑτερόμηκες . ἱστορεῖ δὲ | ὡς καὶ Ἀλκμαίωνος τοῦ Κροτωνιάτου τὸν αὐτὸν τούτοις τρόπον περὶ τῶν ἀρχῶν ἀποφηναμένου · εἰς γὰρ ἐναντίωσίν τινα ἕκαστον τῶν ὄντων ἀνάγειν ἐπειρᾶτο καὶ οὗτος ὡς ἀρχῶν οὐσῶν τῶν ἐναντιώσεων διαφέρει δὲ τῶν Πυθαγορικῶν ὅτι οἱ μὲν δεκάδας ποιοῦντες ταύτας μὲν ἐξετίθεντο ὁρίζοντες , ὁ δὲ τὴν τυχοῦσαν ἐναντίωσιν ἀρχὴν ἔλεγεν ἀδιορίστως · οὕτως δὲ πᾶσα ἄν ἐναντίωσις ἀρχὴ γίνοιτο αὐτῷ . κοινὸν μὲν οὖν τῶν Πυθαγορικῶν , οἳ ταύτης ἐγένοντο τῆς δόξης , καὶ Ἀλκμαίωνος τὸ ἐναντίας λέγειν εἶναι τὰς ἀρχὰς τῶν ὄντων · πόσαι δὲ καὶ τίνες αὗται , τῶν Πυθαγορικῶν ἴδιον . προσιστορεῖ δὲ ὅτι καὶ ἀρχὴν καὶ αἴτιον τὸν ἀριθμὸν ἔλεγον ὡς ὕλην , οὐχ ὡς ἄντικρυς μὲν αὐτῶν ἀποφηναμένων οὕτως ( οὐδεὶς γὰρ περὶ τούτων , ὥς φησιν αὐτός , διεσάφησεν ) , ὡς δὲ ἑπόμενον αὐτοῖς ἐξ ὧν ἔλεγον · ἐκ γὰρ τούτων συγκεῖσθαί τε καὶ συνεστάναι πάντα φασὶ τὰ ὄντα ἐνυπαρχόντων . εὐλόγως δὲ ἐχρήσατο ἐπὶ τῆς τοιαύτης γενέσεως τῷ πεπλάσθαι · πλάσματι γὰρ ἔοικεν ἡ γένεσις ἡ τοιαύτη οὐδὲν εὔλογον Τῶν μὲν οὗν παλαιῶν καὶ πλείω λεγόντων τὰ στοιχεῖ τῆς φύσεως . Τουτέστι τὰ τῶν φυσικῶς γιγνομένων στοιχεῖα . πλείω δὲ λέγει ἤτοι τὰ ὑλικά , ἢ πλείω τὰ στοιχεῖα ἀντὶ τοῦ τὰ αἴτια · πρὸς γὰρ τῇ ὕλη καὶ τὴν ποιητικήν τινες εἶπον , ὡς ἱστόρησε . μετὰ δὲ τὴν τούτων ἱστορίαν μνημονεύει πάλιν τῶν ἓν τὸ ὄν εἶναι θεμένων , οὐκ ἀρχὴν μίν , ὡς τῶν φυσικῶν τινες , ἀλλ’ ὡς τοῦ παντὸς μιᾶς φύσεως οὔσης · ὧν ἦν Ξενοφάνης τε καὶ Μέλισσος καὶ Παρμενίδης . ἣν καὶ ἱστορίαν ἄχρηστον εἰς τὴν περὶ τῶν ἀρχῶν καὶ αἰτίων ζήτησίν φησιν · οὐ γὰρ ἀρχὴν οὐδ’ αἴτιον τὸ ἓν ἐτίθεντο οὕτως ὡς οἱ ὕδωρ ἢ πῦρ ἡ ἀέρα λέγοντες , ἔπειτα ἐκ τούτου κινουμένου τὰ ἄλλα γεννῶντες , ἀλλὰ τὸ ὂν ἓν ἔλεγον καὶ ἀκίνητον . προσιστορεῖ δὲ καὶ τὴν διαφορὰν τὴν Μελίσσου τε καὶ Παρμενίδου περὶ τοῦ ἑνός · οὐ γὰρ τὸν αὐτὸν τρόπον ἀμφότεροι ἀπεφήναντο περὶ τοῦ παντός , ἓν αὑτὸ λέγοντες εἶναι , οὔτε τοῦ καλῶς οὔτε τοῦ κατὰ φύσιν . τοῦ μὲν κατὰ φύσιν , ὅτι αὐτῶν ὁ μὲν ἐπὶ τὴν ὡς ὕλην φύσιν ἔβλεψεν ὁ δὲ ἐπὶ τὴν ὡς εἶδος , τοῦ δὲ καλῶς , ὅτι ὁ μὲν αὐτῶν κάλλιον ὁ δὲ χεῖρον εἶπε καὶ ὁ μὲν εὐλογώτερον ὁ δὲ ἧττον . τὸν μὲν γὰρ Παφμενίδην φησὶν ἐπὶ τὸ εἶδος βλέψαντα καὶ τὸν λόγον ἀποφήνασθαι τὸ ὂν ἓν εἶναι , διὰ τοῦτο καὶ πεπρασμένον ( τοῦ γὰρ λόγου καὶ εἴδους τὸ περατοῦν τοῦτο ἐν ᾧ ἄν γένηται ) , δὲ ἐπὶ τὴν ὕλην ἐνεχθῆναι , διὸ καὶ ἄπειρον αὐτὸ ὑποθέσθαι · ἡ γὰρ ἀπειτία τῆς ὕλης . | Οὐ μὴν ἀλλὰ τοσοῦτόν γε οἰκεῖόν ἐστι τῇ νῦν σκέψει . Τὰ μὲν ἄλλα οὐκ οἰκεῖά φησιν εἶναι τῷ περὶ αἰτίων λόγῳ τὸ τὴν δόξαν ἐκτίθεσθαι τῶν ἓν τὸ πὰν λεγόντων · οἱ γὰρ οὕτως λέγοντες οὐχ ὡς ἀρχὴν τὸ ἓν τίθενται , οὐδὲ ὡς αἴτιον . ἐπὶ τοσοῦτον δέ φησι χρήσιμον εἶναι καὶ τὴν τούτων ἱστορίαν , ὅτι καὶ τούτων ὁ μὲν ἐπὶ τὴν ὕλην βλέψας ἄπειρον εἶπε τὸ ὄν , ὁ δὲ ἐπὶ τὸ εἶδος · πεπερασμένον · ἐν μὲν γὰρ ταῖς αἰτίαις καὶ ἡ ὕλη καὶ τὸ εἶδος , ὥστε εἰ καὶ μὴ αἴτιόν τι λέγουσιν , ἀλλὰ ἅ γε λέγουσι καὶ καθ’ ἃ κινηθέντες , ἐν τοῖς κατηριθμημένοι αἰτίοις ἐστίν . Ξενοφάνην δὲ αἰτιᾶται ὡς πρῶτον μὲν τῆσδε τῆς δόξης ἁψάμενον ( Παρμενίδην γὰρ τούτου μαθητὴν γενέσθαι ) , οὐδὲ τῆς φύσεως τινός , εἴτ’ οὖν εἴδους ἢ τῆς ὕλης , ἁψάμενον , ἀλλ’ εἰς τὸν ὅλον οὐρανὸν ἀποβλέψαντα καὶ ἀπλῶς ἀποφηνάμενον τὸ ἓν εἶναι τὸν θεόν . τὸ δὲ ἑνίσας ἴσον ἐστὶ τῷ πρῶτος ἓν εἶναι τὸ ὂν εἰπών . ἐπαινεῖ δὲ Παρμενίδην ὡς εὐλογώτερον ἐκείνων θέμενον ἓν εἶναι τὸ ὄν · ἐχρήσατο γὰρ λόγῳ τινὶ καὶ συλλογισμῷ πρὸς τὴν δεῖξιν τούτου , οἱ δὲ ἀγροικότερον ἀπεφήναντο . ὁ δὲ λόγος ᾧ ἐχρῆτο οὗτος · ἐλάμβανε τὸ παρὰ τὸ ὂν μὴ ὄν , ὥσπερ τὸ παρὰ τὸ λευκὸν οὐ λευκόν , τὸ δὲ μὴ ὂν μηδὲν εἶναι · οἷς κειμένοις ἡγεῖτο ἐξ ἀνάγκης ἕπεσθαι τὸ ὂν ἓν εἶναι . αὕτη μὲν οὗν ἡ τοὺ λόγου πιθανότης , περὶ δὲ τούτων ἐν τῷ πρώτῳ τῆς Φυσικῆς ἀκροάσεως ἐπὶ πλέον ἐπεξελήλυθεν , ἐφ’ ἃ ἡμᾶς καὶ νῦν ἀναπέμπει . ὁμώνυμόν τε γὰρ τὸ ὄν · κἂν εἰ ὡς φύσιν δὲ μίαν σημαῖνον λαμβάνοιτο , οὐδὲ οὕτως ἂν δεικνύοιτο ἓν εἶναι κατ’ ἀριθμὸν τὸ ὄν . ἔτι συνάγεται μὲν ἐκ τοῦ λόγου τὸ παρὰ τὸ ὂν μηδὲν εἶναι , οὐ μὴν ἓν ἢ μὴ ὄν · τούτῳ δὲ ἀντιστρέφει οὐ τὸ τὸ ὂν ἓν εἶναι ἀλλὰ τὸ τὸ ἓν ὂν εἶναι . ἱστορεῖ δὲ Παρμενίδου καὶ τὴν διττὴν δόξαν , ὃς ἀναγκαζόμενος καὶ τοῖς φαινομένοις ἀκολουθεῖν ἓν μὲν κατὰ λόγον καὶ τὴν ἀλήθειαν ἔλεγε τὸ ὂν εἶναι , πλείω δὲ κατὰ τὴν αἴσθησιν · καθ’ ἣν δόξαν γενητὸν τὸν κόσμον καὶ δύο ἀρχὰς ὑπέθετο αὐτοῦ τε καὶ τῶν οὕτως ὄντων , πῦρ τε καὶ γῆν , ὧν τὸ μὲν πῦρ ὂν τὴν δὲ γῆν μὴ ὂν καὶ τὸ ψυχρὸν ἔλεγεν · ὥστε οὐ Δημόκριτος μόνος καὶ Λεύκιππος ἐν ταῖς ἀρχαῖς τὸ ὃν καὶ τὸ μὴ ὃν ἐτίθεντο . ἔλεγε δὲ ἴσως Παρμενίδης μὴ ὂν τὸ ψυχρὸν καθὸ ὑλικὴ αἰτία μᾶλλον αὕτη , δοκεῖ δὲ ἡ ὕλη μὴ ὄν τι εἶναι . Καὶ παρὰ τῶν συνηδρευκότων ἤδη τῷ λόγῳ σοφῶν . Συνηδρευκότων ἀντὶ τοῦ ἐζητηκότων τε καὶ πεφροντικότων περὶ ὧν λέγομεν . ἢ συνηδρευκότων ἤδη τῷ λόγῳ σοφῶν , τούτων ὧν εἰφήκαμεν · ὧν γὰρ ἐμνημόνευσεν ἤδη , τούτους λέγοι ἄν συνηδρευκέναι ἤδη τούτῳ τῷ λόγῳ καὶ οἷον παραγεγονέναι . παρὰ μὲν τῶν πρώτων . ὑπομιμνήσκει τῶν εἰρημένων ἀρχαίων , ὅτι οἱ μὲν ἀρχαιότεροί τε καὶ πρῶτοι σωματικὴν ἀρχὴν ἐποίουν καὶ ὑλικήν , ὡς ὕδωρ μὲν Θαλῆς , πῦρ δὲ Ἵππασός τε | καὶ Ἡράκλειτος , καὶ τὰ τούτοις ὅμοια · καὶ ἀέρα γάρ , ὡς εἴρηκεν , ἐτίθεντο ἀρχὴν Ἀναξιμένης τε καὶ Διογενὴς . ἐν τούτοις δ’ ἄν καὶ ᾿ Αναξίμανδρος εἴη ὁ τὴν μεταξὺ φύσιν θέμενος ἧς δόξης ἐμνημόνευσεν ἐν τοῖς Περὶ γενέσεως . τοιοῦτοι δὲ καὶ Λεύκιππος καὶ Δημόκριτος · καὶ γὰρ οὗτοι ὑλικὰς τὰς ἀρχὰς ἔθεντο . καὶ τῶν μὲν μίαν τῶν δὲ πλείους . ἔθεντο μίαν , ὡς Θαλῆς ᾿ Αναξιμένης Ἡράκλειτος , πλείους , ὡς οἱ περὶ Λεύκιππόν τε καὶ Δημόκριτον · κατὰ γὰρ τούτους πάντας αἱ ὑλικαὶ ἀρχαὶ πλείους , καὶ κατὰ Παρμενίδην . παρὰ δέ τινων ταύτην τε τὴν αἰτίαν τιθέντων καὶ πρὸς ταύτῃ τὴν ὅθεν ἡ κίνησις . ταύτην μὲν τὴν ὑλικήν . λέγει δὲ τοὺς πρὸς ταύτῃ τιθεμένους τὴν ὅθεν ἡ κίνησις Ἀναξαγόραν τε καὶ ὅσοι τὸν νοῦν ἐν ταῖς ἀρχαῖς ἔθεντο ὡς ἀρχὴν ποιητικήν , καὶ Ἐμπεἦν αὐτῷ , ἀρχαῖς ἐχρήσατο · διὸ καὶ εἶπε τὸν μὲν μίαν θέσθαι τὴν ποιητικὴν ἀρχήν , Ἀναξαγόραν λέγων , τὸν δὲ δύο · οὗτος γὰρ ᾿ Εμπεδοκλῆς ἦν . Μέχρι μὲν οὖν τῶν Ἰταλικῶν καὶ χωρὶς ἐκείνων μετριώτερον εἰρήκασιν . Ἰταλικοὺς μὲν τοὺς Πυθαγορικοὺς λέγει · ἐκεῖ γὰρ αὐτῶν Πυθαγόρας τὸ διδασκαλεῖον συνεστήσατο · ἐν γὰρ Τάραντι . εἰπὼν δὲ μέχρι τῶν Ἰταλικῶν προσέθηκε τὸ καὶ χωρὶς ἐκείνων , ἵνα μὴ ἐγακταριθμῶμεν καὶ τούτους ταῖς λεγομέναις δόξαις , ἐπεὶ τοῦ μέχρι τινὸς ἔστιν ἀκούειν ὡς ἐκείνου τοῦ μέχρι ἐγκαταριθμουμένου τοῖς πρὸ αὐτοῦ . τὸ δὲ μέχρι οὐ κατὰ χρόνον λέγοι ἄν · οὐ γὰρ πρὸ Πυθαγόρου ᾿ Εμπεδοκλῆς , οὗ τῆς δόξης μνημονεύει ὡς · οὕσης ἐν τοῖς μέχρι τῶν Ἰταλικῶν · ἀλλὰ τὸ μέχρι ἐπὶ τῆς ἐξαριθμήσεως τῶν δοξῶν ὧν καταριθμεῖται . πρῶτον γὰρ ἐκείνων τῶν δοξῶν , εἶθ’ οὕτως τῆς τῶν Πυθαγορείων ἐμνημόνευσεν . εἰπὼν δὲ μέχρι τῆς τῶν Πυθαγορικῶν δόξης τοὺς πλείστους μαλακώτερον περὶ αἰτίας εἰρηκέναι , τουτέστιν ἑνὶ αἰτίῳ χρῆσθαι ( τῷ γὰρ ὑλικῷ ) χωρὶς τῶν δύο τε καὶ ᾿ Εμπεδοκλέους · οὗτοι γὰρ πρὸς τῇ ὑλικῇ καὶ τὴν ποιητικὴν προσέλαβον , ὁ μὲν ἓν τοῦτο λέγων ὁ Ἀ·ναξαγόρας , ὁ δὲ διελὼν εἰς δύο , Ἐμπεδοκλῆς γάρ · ὃ ἐδήλωσε διὰ τοῦ εἰπεῖν πλὴν ὥσπερ εἴπομεν δυοῖν αἰτίαιν τυγχάνουσι κεχρημένοι , καὶ τούτων τὴν ἑτέραν οἱ μὲν μίαν ποιοῦσιν οἱ δὲ δύο , τὴν ὅθεν ἡ κίνησις , ᾧ λείποι ἄν τὸ τινὲς ἐξ αὐτῶν . γράφεται ἔν τισιν ἀντὶ τοῦ μοναχώτερον ‟ μορυχώτερον , ” ὃ ἐξηγούμενοι οἱ μὲν σκοτεινότερον λέγουσιν , οἱ δὲ μαλακώτερον . οὔτε δὲ τὸ ὄνομα γνώριμον , οὔτε ἀκόλουθον τοῖς προειρημένοις τὸ τοὺς μέχρι τῶν Πυθαγορείων εἰρηκότας περὶ ἀρχῶν σκοτεινότερον εἰρηκέναι · μᾶλλον γὰρ ἔστιν εὑρεῖν σκοτεινότερον εἰρημένα | τὰ ὑπὸ τῶν Πυθαγορείων λεγόμενα . εἰ δὲ μαλακώτερον εἰπεῖν ἐβούλετο , ἐχρήσατο ἂν τῷ ὀνόματι αὐτῷ , ὥσπερ καὶ ἐν ἄλλοις . προελθὼν μέντοι περὶ πάντων τῶν εἰρηκότων πρὸ αὐτοῦ περὶ ἀρχῶν λέγει ‟ ἀλλὰ πάντες ἀμυδρῶς μέν.’’ τοὺς δὲ Πυθαγορικούς φησι δύο μὲν καὶ αὐτοὺς τὰς ἀρχὰς λέγειν ὥσπερ καὶ ἄλλοι · τὸ γὰρ κατὰ τὸν αὐτὸν εἰρήκασι τρόπον τούτου ἄν εἴη σημαντικόν . ἀλλὰ καὶ πρὸ ὀλίγου εἴρηκε καὶ αὐτοὺς μόνῃ τῇ ὑλικῇ αἰτίᾳ κεχρῆσθαι · πῶς οὖν νῦν δύο λέγει ; ἢ δύο λέγει οὐκ εἴδη αἰτίων , ἀλλὰ δύο τὰς ἀρχὰς τὰς ὑλικὰς ἐποίουν , ὥσπερ καὶ ἄλλοι · οἱ γὰρ γῆν καὶ πῦρ θέμενοι δύο καὶ αὐτοὶ τὰς ὑλικὰς ἀρχὰς ἐποίουν . ἢ λέγει ὡς ἀρέσκον αὐτοῖς , ἢ καὶ ἑπόμενον ἐξ ὧν ἔλεγον , τὸ εἶναι μὲν αὐτοῖς ὕλην τὸν ἄπειρον ἀριθμόν ( οὖτος δὲ ἦν ὁ ἄρτιος ) , εἶδος δὲ τὸν πεπερασμένον , ὃς ἦν ὁ περιττός · καὶ γὰρ προελθὼν οὕτως περὶ αὐτῶν μνημονεύει . πῶς δὲ δύο ἔτι αἱ ἀρχαὶ κατὰ τοὺς Πυυαγορικούς , εἴγε , ὡς λέγει , τὸ πεπερασμένον καὶ τὸ ἄπειρον καὶ τὸ ἕν ; τρεῖς γὰρ οὕτω γίγνονται . ἢ τὸ ἓν οὐκ ἦν ἔξω τούτων · προείρηκε γάρ ὅτι ἐρτιοπέριττον ἔλεγον τὴν μονάδα · εἰ δὲ ἀρτιοπέριττον , καὶ πεπερασμένον καὶ ἄπειρον , ἄπειρον δὲ τὸ ἄρτιον καὶ πεπερασμένον τὸ περιττὸν κατ’ αὐτούς · ἀρχὶ γὰρ κατ’ αὐτοὺς περιττὸν καὶ ἄρτιον πρώτης τῆς μονάδος . καὶ οἱ τὰς δέκα δὲ ἐναντιώσεις ἐν ταῖς ἀρχαῖς θέμενοι τῶν Πυθαγορικῶν εἶεν καὶ αὐτοὶ δυοῖν ἀρχαῖν χρώμενοι · ἀνήγαγον γὰρ ταύτας εἴς τε τὸ ἀγαθὸν καὶ κακόν , τὴν μὲν ἑτέραν τῶν συστοιχιῶν ἀγαθὸν τὴν δὲ ἑτέραν κακὸν λέγοντες . διαφέρειν δέ φησι τῶν ἄλλων τὴν τούτων δόξαν , καθ’ ὅσον οἱ μὲν ἄλλοι τῷ ἀπείρῳ ἐν τῇ ἀρχῇ χρησάμενοι ἢ τῷ πεπερασμένῳ ἄλλο τι καὶ σῶμα τὸ ἄπειρον καὶ τὸ πεπερασμένον ἐποίουν , συμβεβηκὸς ἔχον τὸ ἄπειρον ἢ τὸ | πεπερασμένον ( οἱ μὲν γὰρ ὕδωρ ἄπειρον εἷναι , οἱ δὲ ἀέρα , οἱ δέ τινα μεταξὺ φύσιν , ὡς ᾿ Αναξίμανδρος ) , οὗτοι δὲ αὐτὸ τὸ ἄπειρον καὶ αὐτὸ τὸ πεπερασμένον ὑποκεῖσθαι λέγουσι · τὸν γὰρ ἄρτιον ἀριθμὸν τῇ αὐτοῦ φύσει ἄπειρον ὄντα ( τὸ γὰρ ἀρτίῳ εἷναι ἀπείρῳ εἶναί ἐστι κατ᾿ αὐτούς ) καὶ τὸν περιττὸν ὄντα τὴν πεπερασμένην φύσιν ὑπετίθεσαν θεσαν τοῖς οὖσι . τὸ γὰρ ἄπειρον οὗτοι οὐ συμβεβηκὸς ἔλεγον εἶναι ἐκείνοῦ οὗ κατηγορεῖται ( κατηγόρουν δὲ αὐτὸ τοῦ ἀρτίου ἀριθμοῦ ) , ἀλλ’ οὐσίαν αὐτοῦ . οὐ γὰρ ἐν τῷ τοσοῦτο εἶναι ὁ ἄρτιος ἀριθμὸς ἄπειρος κατ’ αὐτούς , ἀλλ’ ἐν τῷ τοιοῦτος · πᾶν γὰρ ἄρτιον καθὸ ἄρτιον ἄπειρον κατ’ αὐτούς . ὁμοίως δὲ καὶ τὸ ἓν οὐσίαν αὐτὴν καθ’ αὑτήν , ἀλλ’ οὐκ ἄλλῳ τινὶ ὄντι ὑπάρχειν τὸ ἑνὶ εἶναι . ἀλλὰ διὰ τὸ ταῦτα εἶναι τὰ ὑποκείμενα , ἔλεγον ἀριθμὸν εἶναι τὴν πάντων οὐσίαν , ὡς ἐκ τῶν ἀριθμῶν πάντων τῶν ὄντων συγκειμένων · ὡς γὰρ οἷς πῦρ τὸ ὑποκείμενον , πῦρ ἡ οὐσία πάντων , οὕτω καὶ οἷς ἀριθμός , ἀριθμὸς ἡ πάντων οὐσία . λέγει δὲ περὶ αὐτῶν ὡς ἐπιχειρησάντων μὲν πρώτων καὶ τί ποτε ἔστιν ἕκαστον τῶν ὄντων ἀποδιδόναι καὶ ὁρίζεσθαι , λίαν μέντοι πραγματευσαμένων τοῦτο ἁπλῶς καὶ ἀβασανίστως καὶ χωρὶς περὶͅτούτων . καὶ ἐπὶ τούτοις ἐκτίθεται τὴν δόξαν αὐτῶν , ἣν εἶχον περὶ τούτων . ᾧ γὰρ πρώτῳ ὑπῆρχεν ὁ λεγόμενος ὅρος ὑπ’ αὐτῶν , ἐκεῖνο ἔλεγον εἶναι τὸ ὑπὸ τοῦ ὁρισμοῦ δηλούμενον , καὶ τὴν οὐσίαν τὴν τοῦ πράγματος τὴν ὑπὸ τοῦ ὁρισμοῦ δηλουμένην ἐκεῖνο ἔχειν ἔλεγον . οἷον τὴν φιλίαν λέγοντες , εἰ οὕτως ἔτυχεν , ἰσότητα , καὶ διὰ τοῦτο ὑπολαuβάνοντες́ λόγον αὐτῆς εἶναι τὸ ἰσάκις ἴσον , ᾧ πρώτῳ τῶν ἀριθμῶν ὑπῆρχε τοῦτο , τοῦτον τὸν ἀριθμὸν ἔλεγον φιλίαν ταὐτὸ ποιοῦντες τῷ ἡγουμένῳ ταὐτὸν εἶναι διπλάσιον - αὶ δυάδα , ἐπειδὴ πρώτῃ ταύτῃ τὸ διπλάσιον ὑπάρχει . ἥντινα δόξαν εὐθύνων προστέθεικεν ἀλλ’ οὐ ταὐτὸν ἴσως ἐστὶ τὸ εἶναι διπλασίῳ καὶ δυάδι · εἰ δὲ μή , πολλὰ τὸ ἓν ἔσται , ὃ κἀκείνοις συνέβαινε . πολλὰ γὰρ αὐτοῖς τὸ ἓν-ἐγίνετο · ὡς γὰρ τῷ λέγοντι ταὐτὸν εἶναι δυάδα τε καὶ διπλάσιον πολλὰ ἡ δυὰς γίνεται ( πάντα γὰρ οἷς ὁ τοῦ διπλασίου λόγος ἐφαρμόττει ) , οὕτω κἀκείνοις ἕκαστον τῶν πραγμάτων πολλὰ ἐγίγνετο οὕτως λέγουσιν . εἰ γὰρ φιλία κατ’ αὐτοὺς ὁ ἀριθμὸς ῴ πρώτῳ ἐφαρμόζει τὸ ἰσάκις ἴσον , γίγνεται μὲν αὐτοῖς ὁ ὁρισμὸς τῆς φιλίας τὸ . ἰσάκις ἴσον , τούτου δὲ ὄντος τοῦ ὁρισμοῦ αὐτῆς πάντες οἷς οὗτος ὁ ὁρισμὸς ἐφαρμόζει οἱ ἀριθμοὶ φιλία ἔσονται , οὕτω τε πολλὰ τὸ ἓν ἔσται . ἐκεῖνοι μὲν γὰρ ᾧ πρώτῳ ὑπῆρχε τῶν ἀριθμῶν ὁ λόγος οὗτος , ἐνόμιζον ἐκεῖνον εἶναι τὴν οὐσίαν τοῦ πράγματος · οὐχ οὕτω δὲ συμβαίνει . ᾧ γὰρ ἄν ἐφαρμόζοι ὁ ὁρισμὸς πράγματός τινος , ἐκεῖνό ἐστι τὸ πρᾶγμα οὗ ὁ ὁρισμός , καὶ ἀντιστρέφει ἀλλήλοις . πολλὰ δέ ἐστι τὰ ἰσάκις ἴσα · καὶ γὰρ τὰ τέτταρα καὶ τὰ ἐννέα καὶ τὰ ἑκκαίδεκα διαφέροντες ὄντες ἀλλήλων ἀριθμοὶ φιλία ἔσονται · οὕτως δὲ ἓν οὖσα | ἡ φιλία πολλὰ γίγνεται , ἐπεὶ καὶ τὸ ἰσάκις ἴσον τῷ τὸν λόγον τὸν αὐτὸν εἶναι , ὃν ἔθεντο φιλίαν , κατὰ πολλῶν ἀληθεύεται . τὸ δὲ αὐτὸ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων συμβαίνει αὐτοῖς . ἢ ἐστὶ τὸ λεγόμενον τοιοῦτον . εἰ καθ’ ὧν πρώτων ὁ λόγος ἀληθεύεται , ταῦτά ἐστι τὰ αὐτὰ τοῖς κατ’ αὐτὸν λεγομένοις , πολλοὶ δὲ λόγοι ἑνὶ πρώτῳ ἐφαρμόζουσι ( τὸν αὐτὸν γὰρ ἀριθμόν , εἰ οὕτω τύχοι , ἔλεγον καιρὸν καὶ Ἀθηνᾶν ) , πολλὰ ἄρα ὁ αὐτὸς ἀριθμὸς καὶ εἷς ἔσται , πολλῶν ἐφαρμοζόντων αὐτῷ λόγων διαφερόντων . Παρὰ μὲν οὖν τῶν πρότερον καὶ τῶν ἄλλων . Τουτέστι καὶ τῶν ἄλλων πάντων τῶν μετ᾿ ἐκείνους . ῾Εξῆς τὴν Πλάτωνος ἐκτίθεται δόξαν , καὶ τὰ μὲν πολλά φησι τοῖς Πυθαγορικοῖς αὐτὸν ἀκολουθῆσαι , τὰ δὲ καὶ ἰδίᾳ θέσθαι · ὧν ἰδίων ἓν ἦν αὐτοῦ καὶ τὸ περὶ τῶν ἰδεῶν . καὶ λέγει πόθεν ἐκινήθη ἐπὶ τὸ ἰδέας θέσθαι,΄ καὶ ἱστορεῖ ὅτι παρὰ μὲν Κρατύλου ἔλαβε , συνήθης αὐτῷ γενόμενος ὄντι ῾Ηρακλειτείῳ , ὅτι πάντα τὰ αἰσθητὰ ἐν ῥύσει ἐστὶ καὶ οὐδέποτε ἵσταται , καὶ ταύτην ἐφύλαξε τὴν δόξαν ὡς ἀληθῆ . Σωκράτους δὲ ἐν τοῖς ἠθι - κοῖς πεπεραγματευμένου καὶ τὸ καθόλου ζητοῦντος ( διαλαμβάνων γὰρ περὶ καλοῦ ἤ τινος ἄλλου ἐζήτει καθόλου τί τὸ καλόν ἐστιν , οὐ τόδε τὸ καλὸν λαμβάνων ) , καὶ ὁρίζεσθαι τὸ προκείμενον ἀεὶ πειρωμένου — λέγει δὲ περὶ Σωκράτους ὡς μὴ πραγματευσαμένου περὶ τῶν φυσικῶν · πῶς δὲ λέγει Σωκράτην πρῶτον ἐπιστῆσαι περὶ ὁρισμῶν , εἴ γε καὶ οἱ Πυθαγόρειοι ταὐτὸν ἐπειρῶντο ποιεῖν , ὡς προείρηκεν , ὄντες αὐτοῦ πρεσβύτεροι ; ἢ ὅτι ἐκεῖνοι , ὡς εἶπε , μαλακῶς καὶ ἀμεθόδως — ἀποδεξάμενος οὖν Σωκράτους τὴν περὶ τοὺς ὁρισμούς τε καὶ τὸ καθόλου πραγματείαν , ὑπέλαβε τούτους ἑτέρων τινῶν γίγνεσθαί τε καὶ εἶναι φύσεων καὶ οὐ τῶν αἰσθητῶν τινος . οὐδὲ τοῦ ἐπὶ τούτοις καθόλου , τῷ ταῦτα καὶ τὰ ἐν τούτοις πάντα , ἐν οἷς καὶ τὰ καθόλου , ἀεὶ ῥεῖν τε καὶ μεταβάλλειν καὶ μηδέποτε ἐπὶ τῆς αὐτῆς φύσεως μένειν · διὸ καὶ ἀδύνατον εἷναι τὸν κοινὸν καὶ καθόλου ὅρον ( τοιοῦτοι γὰρ οἱ ὁρισμοί ) τῶν αἰσθητῶν τινος εἶναι , διὰ τὸ ταῦτα μηδὲ ὁριστὰ εἶναι τῷ μηδὲ εἶναι ταῦτα . καὶ ταύτας δὲ τὰς φύσεις τὰς παρὰ τὰ αἰσθητά , ὧν οἱ ὁρισμοί εἰσιν , ἰδέας προσηγόρευσεν , ἀφ’ ὧν καὶ τὰ αἰσθητὰ εἶναί τε καὶ λέγεσθαι . | Κατὰ μέθεξιν γὰρ εἶναι τὰ πολλὰ τῶν συνωνύμων τοῖς εἴδεσιν . Εἰπὼν τὰ δὲ αἰσθητὰ παρὰ ταῦτα καὶ κατὰ ταῦτα λ·έγεσθαι πάντα ( παρὰ ταῦτα γὰρ ὄντα καὶ ἄλλα τούτων ὄντα κατὰ ταῦτα ὃ ἐξηγήσατο διὰ τοῦ κατὰ μέθεξιν γὰρ τὸ εἶναι ἔχει τὰ πολλὰ τῶν αἰσθητῶν ) εἶτα τίνα τὰ πολλὰ ἐξηγούμενος προστέθεικε τὸ τῶν συνωνύμων τοῖς εἴδεσιν , ὃ ἴσον ἄν εἴη τοῖς συνωνύμοις αὐτοῖς εἴδεσι · τὰ γὰρ συνώνυμα τοῖς εἴδεσι τοιαῦτα . τοῦτο δὲ εἶπεν ὅτι μὴ πάντων τῶν αἰσθητῶν ἔλεγον εἶναι ἰδέας · τῶν γὰρ κατὰ σχέσιν τῶν ἐν τοῖς πρός τι οὐκ ἔθεντο εἶναι ἰδέας , ἀλλ’ οὐδὲ τῶν παρὰ φύσιν τινός , οὐδ’ ὅλως τῶν κακῶν . ἢ εἴη ἂν λέγων τὰ πολλὰ ἀντὶ τοῦ τὰ αἰσθητά , ὡς εἶναι τὸ λεγόμενον , κατὰ μέθεξιν τὰ πολλά τε καὶ αἰσθητά ἐστι τῶν εἰδῶν τούτων οἷς ἐστι συνώνυμα · οἱ γὰρ ἄνθρωποι κατὰ μέθεξιν ἀνθρώπου καὶ ἵπποι ἵππου . ὡς εἶναι τὸ λεγόμενον , κατὰ μέθεξιν γὰρ τὸ εἶναι ἔχει τὰ αἰσθητά τε καὶ συνώνυμα τοῖς εἴδεσι , τὴν τῶν εἰδῶν . δύναται καὶ οὕτω τις ἀκούειν τῆς λέξεως , κατὰ μέθεξιν γὰρ τῶν εἰδῶν εἶναι τὰ πολλά , πολλὰ δὲ ταῦτα τὰ συνώνυμα ἀλλήλοις · τὰ γὰρ πολλὰ καὶ συνώνυμα ἀλλήλοις τὸ εἶναι ἔχει κατὰ μέθεξιν ἰδέας μιᾶς . οὐ γὰρ πάντα μιᾶς ἰδέας μετέχει , ἀλλ’ ὅσα ὁμοειδῆ τέ ἐστιν ἀλλήλοις καὶ συνώνυμα . οὐ γὰρ ἄν ταῖς ἰδέαις λέγοι τὰ αἰσθητὰ συνώνυμα εἶναι , ἱστορῶν τὴν Πλάτωνος δόξαν , ὁμωνύμους ἐκείνου λέγοντος τὰς ἰδέας τοῖς γινομένοις πρὸς αὐτάς . ἢ καὶ κατὰ Πλάτωνα οὐχ ὁμώνυμοι ἄν εἶεν αἱ ἰδέαι τοῖς πρὸς αὐτάς , ἀλλὰ συνώνυμοι · ἐν οἷς γὰρ χρῆται τῷ ὁμωνύμῳ ὀνόματι , κοινότερον ἀντὶ τοῦ συνωνύμου χρῷτο ἄν . εἰ γὰρ μὴ κατὰ τὸν λόγον καὶ τὸ εἶδος ὡμοίωται τῇ ἰδέᾳ τὰ πρὸς αὐτήν , κατὰ τί ἄν ἄλλο ; οὐδὲν γὰρ ἐκείναις ἄλλο ὑπάρχει , οὐδέ τι αὐταῖς συμβέβηκε . τὰ δὲ κατὰ τὸ εἶδος ὅμοια συνώνυμα · εἰ γὰρ ὁ αὐτοάνθρωπος εἶδός τί ἐστιν ἁπλοῦν , δῆλον ὅτι τὸ ὡμοιωμένον αὐτῷ κατὰ τὸ εἶδος ἄν ὡμοίωται · ἀλλὰ μὴν καὶ οἱ ὁρισμοὶ κατὰ τὸ εἶδος καὶ τῶν ἐνύλων · ὥστε εἰ κατὰ τὸ εἶδος ὅμοιοί εἰσιν οἱ ἄνθρωποι τῇ ἰδέᾳ οὐδὲν ἄλλο οὔσῃ , καὶ ὁ ὁρισμὸς ἂν αὐτῶν ὁ αὐτὸς καὶ τῆς ἰδέας εἴη , διότι εἰ καὶ μὴ ὁριστὰ ταῦτα ἀλλὰ τὰ εἴδη , ἀλλ’ οἵ γε ὁρισμοὶ ἐκείνων καὶ ἐπὶ τούτων λέγονται · τὸ γὰρ ζῷον λογικὸν θνητὸν καὶ κατὰ τῶν αἰσθητῶν ἀνθρώπων κατηγορεῖται , εἰ καὶ μὴ κυρίως τούτων ἐστὶν ὁ ὁρισμός . Τὴν δὲ μέθεξιν τοὔνομα μόνον μετέβαλε . Τουτέστι μετέθηκε · τὴν γὰρ ὑπὸ τῶν Πυθαγορικῶν μίμησιν λεγομένην αὐτὸς μεταβαλὼν μέθεξιν εἶπε . ταύτην δὲ τὴν μέθεξίν τε καὶ μίμησιν τί τ’ ἔστι καὶ πῶς γίνεται , οὔτε τῶν Πυθαγορικῶν τις οὔτε Πλά|των ἀπέδοσαν , ἀλλ’ εἴασαν ἐν κοινῷ ζητεῖσθαι πῶς γίνεται καὶ τίνα τρόπον . ἔοικε δὲ τοῦτο καἲ ὑπὸ Πλάτωνος ἐν τῷ Παρμενίδῃ δηλοῦσθαι . εἶεν δ’ ἂν οἱ Πυθαγορικοὶ λέγοντες κατὰ μίμησιν τῶν πρώτων ἀριθμῶν , οὓς ἔλεγον κυρίως εἶναι ἃ κατηγορεῖται αὐτῶν , τοὺς ἄλλους εἶναι τοιούτους . Ἔτι δὲ παρὰ τὰ αἰσθητὰ καὶ τὰ εἴδη . ῾Ιστορῖ καὶ τοῦτο ὅτι Πλάτων τὰ μαθηματικὰ μεταξὺ φύσεις τινὰς καὶ οὐσίας τῶν τε ἰδεῶν καὶ τῶν αἰσθητῶν ἔθετο . μεταξὺ γὰρ ἦν αὐτῶν κατ’ αὐτόν , διαφέροντα τῶν μὲν αἰσθητῶν τῷ ἀίδιά τε εἶναι καὶ ἀκίνητα παντάπασιν , τῶν δὲ ἰδεῶν τῷ τὰς μὲν ἰδέας ἕν τι τῷ ἀριθμῷ εἶναι , τὰ δὲ μαθηματικὰ τὴν ἐν τοῖς πολλοῖς , τουτέστι τοῖς αἰσθητοῖς καὶ τοῖς καθ’ ἕκαστα , δηλοῦν ὁμοιότητα , ἐνυπάρχοντα τούτοις . οὐ γάρ ἐστιν αὐτὰ καθ’ αὑτὰ ὑφεστῶτα , ἀλλ’ ἐπινοίᾳ · χωρισθείσης γὰρ τῶν ἐνύλων τῆς τε ὕλης καὶ τῆς κινήσεως , καθ’ ἃ καὶ μεθ’ ὧν ἐστιν αὐτοῖς τὸ ὑφεστάναι , καταλείπεται τὰ μαθηματικὰ τὴν ἐν τοῖς ἐνύλοις καὶ πολλοῖς καὶ διαφέρουσι κατὰ τὰ ὑλικὰ συμπτώματα ὁμοιότητα δηλοῦντα . ἡ τὸ μὲν ἀληθὲς οὕτως ἔχει , οὐ μὴν Πλάτων οὕτως ἔλεγεν , ὅς γε φύσεις αὐτὰς καὶ οὐσίας καθ’ αὑτάς τε καὶ ἀιδίους ἐποίει · ἀλλὰ λέγοι ἄν πολλὰ ὅμοια εἷναι ἐπὶ τῶν μαθηματικῶν , ὡς οὐχ ἑνὸς κατὰ τὸν ἀριθμὸν ἑκάστου αὐτῶν ὄντος · πολλὰ γὰ·ρ κατ’ ἀριθμὸν τὰ μαθηματικὰ τρίγωνα καὶ τετράγωνα καὶ τῶν ἄλλων ἕκαστον εἶναι , ὥσπερ καὶ τὰ αἰσθητά , σώζοντα τὴν ὁμοιότητα πρὸς ἄλληλα κατὰ τὸν ὁρισμόν · τῶν δὲ ἰδεῶν ἑκάστη κατ’ ἀριθμὸν μία . ᾿Επεὶ δὲ αἴτια τὰ εἴδη . ῾Ηγούμενος , φησί , τὰ εἴδη , τουτέστι τὰς ἰδέας , ἀρχὰς εἶναι καὶ αἰτίας τοῖς ἄλλοις πᾶσι τοῦ εἶναι ( κατὰ μέθεξιν γὰρ ἐκείνων τὰ ἄλλα ) , τὰς ἰδεῶν αὐτῶν πάλιν ἀρχὰς πάντων ἀρχὰς ἔθετο · ἀρχὰς δὲ τῶν ἰδεῶν ὡς μὲν ὕλην καὶ τὸ ὑποκείμενον ἔλεγε τὸ μέγα καὶ τὸ μικρόν , δυάδα τινὰ οὖσαν , ὥς φησιν , ἀόριστον , ὡς δὲ οὐσίαν καὶ εἶδος τὸ ἕν . τοῦτο δὲ ὅπως ἔλεγεν ἑξῆς λέγει . ἐξ ἐκείνων γὰρ κατὰ μέθεξιν τοῦ ἑνὸς τὰ εἴδη εἶναι τοὺς ἀριθμούς . ἐξ ἐκείνων , τουτέστι τοῦ μεγάλου καὶ μικροῦ , συνιόντων καὶ εἰδοποιουμένων ὑπὸ τοῦ ἑνὸς κατὰ μέθεξιν , τουτέστι τῷ μεταλαμβάνειν αὐτοῦ , τὰ εἴδη εἶναι , τουτέστι τὰς ἰδέας , αἵτινες καὶ αὐταὶ ἀριθμοί εἰσιν · εἰδητικοὺς γὰρ ἀριθμοὺς τὰς ἰδέας λέγουσιν . εἰπὼν δὲ τὰ εἴδη προσέθηκε τοὺς ἀριθμούς · τὰ γὰρ ὡς ἀριθμοὶ εἴδη αἱ ἰδέαι , ἐπεὶ εἴδη καὶ ἄλλα ἐστίν , ὥσπερ οὖν καὶ ἀριθμοί . Τὸ μέντοι γε ἓν οὐσίαν εἶναι καὶ μὴ ἕτερόν γέ τι ὂν λέγεσθαι ἕν . Εἴρηκε γὰρ περὶ τῶν Πυθαγορικῶν ὅτι οὐχ ὑπετίθεσαν ἄλλην τινὰ φύσιν τοῖς ἀριθμοῖς , ἀλλ’ αὐτοὺς τοὺς ἀριθμοὺς οὐσίας ἔλεγον εἷναι , καὶ δὴ καὶ τὸ ἓν οὐ κατά τινος ἄλλου ὄντος κατηγόρουν , ἀλλ’ οὐσίαν τινὰ τὸ ἓν ὑπετίθεντο εἶναι ἐν τῷ ἓν εἶναι τὸ εἶναι ἔχουσαν . τοῦτο δὲ καὶ περὶ Πλάτωνος ἱστορεῖ , ὅτι παραπλησίως ἐκείνοις τὸ ἓν οὐσίαν ἔλεγεν εἶναι , οὐκ ἄλλο τι ὂν κατὰ τὸ ὑποκείμενον , ἔπειτα τὸ ἓν εἶναι πεπονθός . τοῦτό τε οὖν παραπλησίως φησὶ Πλάτωνα ἐκείνοις λέγειν , καὶ τὸ ἀρχὰς καὶ αἴτια τῶν ὄντων τοὺς ἀριθμοὺς τίθεσθαι , εἰ καὶ μὴ τὸν αὐτὸν τρόπον · οἱ μὲν γὰρ ὡς ἐνυπάρχοντας τοῖς πράγμασι καὶ ὡς ὕλην ( ὡς γὰρ ἐξ αὐτῶν πάντων τῶν ὄντων συγκειμένων ) , Πλατῶν δὲ ἐκτὸς αὐτοὺς ἐποίει τῶν οἷς εἰσιν αἴτια · ὡς παραδείγματα γάρ . τὸ δὲ ὠσαύτως εἶπεν οὐχ ὡς ὁμοίως αἰτίους τῆς οὐσίας τοὺς ἀριθμοὺς Πλάτωνος τοῖς Πυθαγορικοῖς λέγοντος , ἀλλ’ ὡς · καὶ αὐτοῦ ὥσπερ καὶ ἐκείνων αἰτίους τῶν ὄντων τοὺς ἀριθμοὺς εἰποντος . Τὸ δὲ ἀντὶ τοῦ ἀπείρου ὡς ἑνὸς δυάδα ποιῆσαι , τὸ δ᾿ ἄπειρον ἐκ μεγάλου καὶ μικροῦ , τοῦτο ἴδιον . Εἰπὼν τίνα παραπλησίως ᾤετο Πλάτων τοῖς Πυθαγορικοῖς , προστίθησι πάλιν καὶ ἐν τίσι διηνέχθη , ὅτι ἐκεῖνοι μὲν ἓν τὸ ἄπειρον καὶ μίαν τινὰ φύσιν ἔθεντο , τοῦτο δὲ ἦν ὑποκείμενον καὶ ὑλικὸν αὐτοῖς ( ἔστι τοῦτο ὁ ἄρτιος ἀριθμός · ἓν γὰρ τῷ εἴδει τὸ ἄρτιον · τὸ γὰρ εἰς ἴσα διαιρούμενον ) , Πλατῶν δὲ δυάδα ἐποίει , τὸ ὑποκείμενον καὶ τὸ ἄπειρον λέγων , καθὸ μὴ εἰδοποιεῖται καθ’ αὑτό · μέγα γὰρ καὶ μικρὸν καὶ ὑπεροχὴν καὶ ἔλλειψιν · ἐν τούτοις γὰρ εἶναι τὴν τοῦ ἀπείρου φύσιν , ἃ ἦν αὐτῷ ἡ ὑλικὴ αἰτία . οὐ ταὐτὸν δὲ τῷ εἴδει τὸ μέγα τῷ μικρῷ , οὐδὲ ἡ ὑπεροχὴ τῇ ἐλλείψει · ἐναντία γὰρ ὥστε οὐχ ἕν . τὸ δὲ ἄπειρον εἶπεν ἀντὶ τοῦ τὸ γὰρ ἄπειρον , ὃ κατ’ αὐτὸν ἐκ μεγάλου γίνεται καὶ μικροῦ · τοῦτο γὰρ τὸ ἐν τῇ λέξει κατάλληλον . ἔτι Πλατῶν μὲν τοὺς ἀριθμοὺς ἔξω τῶν αἰσθητῶν ἀπέλιπεν , οὐχ ὡς ὕλην αὐτοὺς τοῖς οὖσιν ὑποβάλλων , οὐδὲ οὕτως αὐτῶν αἰτίους τιθεὶς αὐτούς · οἱ δὲ Πυθαγορικοὶ τὰ πράγματα καὶ τὰ ὄντα ἐκ τῶν ἀριθμῶν ἔλεγον συγκεῖσθαι , ἐξ ὧν εἵπετο αὐτοῖς τὸ πάντα τὰ ὄντα ἀριθμοὺς λέγειν . διαφέρουσι δὲ ἀλλήλων καὶ ὅτι Πλατῶν μὲν τὰ μαθηματικὰ μεταξὺ τῶν αἰσθητῶν καὶ τῶν ἰδεῶν ἔθετο , οἱ ἰὲ Πυθαγορικοὶ οὐδαμῶς . Τὸ μὲν οὖν τὸ ἓν καὶ τοὺς ἀριθμοὺς παρὰ τὰ πράγματα ποιῆσαι , καὶ μὴ ὥσπερ οἱ Πυθαγορικοί , καὶ ἡ τῶν εἰδῶν εἰσαγωγὴ διὰ τὴν ἐν τοῖς λόγοις ἐγένετο σκέψιν . Εἰπὼν ἐν οἷς διαφωνοῦσι , νῦν λέγει τὴν αἰτίαν δι’ ἣν οὐχ ὁμοίως Πλατῶν τοὺς ἀριθμοὺς τῶν ὄντων ἀρχὰς ἔθετο τοῖς Πυθαγορείοις , ἀλλὰ καὶ τούτους ἐχώρισε τῶν αἰσθητῶν καὶ τὰς ἰδέας ἄλλας τινὰς οὐσίας τε καὶ φύσεις παρὰ τὰς αἰσθητὰς οὐσίας ἐτίθετο · διὰ γὰρ τὴν ἐν τοῖς λόγοις ἐξέτασιν , φησί , καὶ τὴν διαλεκτικήν , ἦς οἱ πρότεροι ἔτι ἦσαν ἄγευστοι . τοῦ δὲ ἀκολούθου θεωρητικὸς γενόμενος Πλατῶν καὶ διαιρέσει τε συνεθισθεὶς ἐκ διαλεκτικῆς χρῆσθαι καὶ ὁρισμοῖς ( ἄμφω γὰρ ταῦτα τοῦ ἦλθεν εἰς ἐπίνοιαν διὰ τούτων τοῦ χωρίζειν τινὰ τῶν αἰσθητῶν καὶ ὑπολαμβάνειν εἶναί τινας ἄλλας φύσεις παρὰ τὰ αἰσθητά . ἥ τε γὰρ διαίρεσις ἡ μὲν τῶν γενῶν τε καὶ εἰδῶν οὐκ αἰσθητῶν , ἡ δὲ τῶν αἰσθητῶν ἀνάλυσίς ἐστι τῶν αἰσθητῶν εἰς τὰ στοιχεῖα καὶ τὰς ἀρχάς , ἃ οὐκ αἰσθητά . οὐ γὰρ ταὐτὸν τῶν αἰσθητῶν ἕκαστον τῷ καθ’ ὃ τὸ εἶναί ἐστιν αὐτῷ τοιούτῳ · οὔτε γὰρ τὸ τεχνητὸν τῇ τέχνῃ οὔτε τὸ φυσικὸν τῇ φύσει . ὥστε εἰ καὶ οἱ ἀριθμοὶ αἴτιοι τοῖς αἰσθητοῖς τοῦ τοιοῖσδε ἡ τοιοῖσδε εἶναι , ὁμοίως δὲ καὶ αἱ ἰδέαι , εἴη ἂν κεχωρισμένα αὐτῶν . ἀλλὰ καὶ οἱ ὁρισμοὶ οὐκ αἰσθητῶν · οὐ γὰρ τῶν καθ’ ἕκαστα ἀλλὰ τῶν καθόλου . διὰ τούτων οὖν τῶν διαλεκτικῶν θεωρημάτων συνήθης ἐγένετο τῇ τῶν νοητῶν θεωρίᾳ . τὸ δὲ ἓν οὐσίαν μὲν καὶ φύσιν τινὰ καὶ αὐτὸς ἔλεγε καθ’ αὑτήν , ὥσπερ κἀκεῖνοι · ἀλλ’ ἐκεῖνοι μὲν τὰ πράγματα ἔκ τε τούτου καὶ τῶν ἄλλων ἀριθμῶν ἐγέννων , ὁ δὲ Πλατῶν οὔ . Τὸ δὲ δυαὸα ποίησαι τὴν ἑτέραν φύσιν διὰ τὸ τοὺς ἀριθμοὺς ἔξω τῶν πρώτων εὐφυῶς ἐξ αὐτῆς γεννᾶσθαι , ὥσπερ εκ τινος εκμαγειου . ᾿Αρχὰς μὲν τῶν ὄντων τοὺς ἀριθμοὺς Πλάτων τε καὶ οἱ Πυθαγόρειοι ὑπετίθεντο , ὅτι ἐδόκει αὐτοῖς τὸ πρῶτον ἀρχὴ εἶναι καὶ τὸ ἀσύνθετον , τῶν δὲ σωμάτων πρῶτα τὰ ἐπίπεδα εἶναι ( τὰ γὰρ ἁπλούστερά τε καὶ συναναιρούμενα πρῶτα τῇ φύσει ) , ἐπιπέδων δὲ γραμμαὶ κατὰ τὸν αὐτὸν λόγον , γραμμῶν δὲ στιγμαί , ἃς ἁ μαθηματικοὶ σημεῖα αὐτοὶ δὲ μονάδας ἔλεγον , ἀσύνθετα παντάπασιν ὄντα καὶ οὐδὲν πρὸ αὑτῶν ἔχοντα · αἱ δὲ μονάδες ἀριθμοί , οἱ ἀριθμοὶ ἄρα πρῶτοι τῶν ὄντων . καὶ ἐπεὶ τὰ εἴδη πρῶτά τε καὶ αἱ ἰδέαι πρῶται τῶν πρὸς αὐτὰ ὄντων κατ’ αὐτὸν καὶ παρ’ αὐτῶν τὸ εἶναι ἐχόντων ( ἃ ὅτι ἔστι , διὰ πλειόνων ἐπειρᾶτο δεικνύναι ) , εἴδη ἀριθμοὺς ἔλεγεν . εἰ γὰρ τὸ μονοειδὲς πρῶτον τῶν πρὸς αὐτοῦ ὄντων , μηδὲν δὲ πρῶτον ἀριθμοῦ , τὰ εἴδη ἀριθμοί . διὸ καὶ τὰς τοῦ ἀριθμοῦ ἀρχὰς τῶν τε εἰδῶν ἀρχὰς ἔλεγεν εἶναι καὶ τὸ ἓν τῶν πάντων . ἔτι τὰ μὲν εἴδη τῶν ἄλλων ἀρχαί , τῶν δὲ ἰδεῶν ἀριθμῶν οὐσῶν ἀρχαὶ αἱ τοῦ ἀριθμοῦ ἀρχαί · ἀρχὰς δὲ ἀριθμοῦ ἔλεγεν εἶναι τήν τε μονάδα καὶ τὴν δυάδα . ἐπεὶ γὰρ ἔστιν ἐν τοῖς ἀριθμοῖς τὸ ἕν τε καὶ τὸ παρὰ τὸ ἕν , | ὅ ἐστι πολλά τε καὶ ὀλίγα , ὃ πρῶτον παρὰ τὸ ἕν ἐστιν ἐν αὐτοῖς , τοῦτο ἀρχὴν ἐτίθετο τῶν τε πολλῶν καὶ τῶν ὀλίγων . ἔστι δὲ ἡ δυὰς πρώτη παρὰ τὸ ἕν , ἔχουσα ἐν αὑτῇ καὶ τὸ πολὺ καὶ τὸ ὀλίγον · τὸ μὲν γὰρ διπλάσιον πολύ , τὸ δὲ ἥμισυ ὀλίγον , ἅ ἐστιν ἐν τῇ δυάδι · ἔστι δὲ ἐναντία τῷ ἑνί , εἴ γε τὸ μὲν ἀδιαίρετον τὸ δὲ διῃρημένον . ἔτι δὲ τὸ ἴσον καὶ τὸ ἄνισον ἀρχὰς ἀπάντων τῶν τε καθ’ αὑτὰ ὄντων καὶ τῶν ἀντικειμένων ἡγούμενος δεικνύναι ( πάντα γὰρ ἐπειρᾶτο ὡς εἰς ἁπλούστατα ταῦτα τὸ μὲν ἴσον τῇ μονάδι ἀνετίθει , τὸ δὲ ἄνισον τῇ ὑπεροχῇ καὶ τῇ ἐλλείψει · ἐν δυσὶ γὰρ ἡ ἀνισότης μεγάλῳ τε καὶ μικρῷ , ἅ ἐστιν ὑπερέχον τε καὶ ἐλλεῖπον . διὸ καὶ ἀόριστον αὐτὴν ἐκάλει δυάδα , ὅτι μηδέτερον , μήτε τὸ ὑπερέχον μήτε τὸ ὑπερεχόμενον , καθὸ τοιοῦτον , ὡρισμένον , ἀλλ’ ἀόριστόν τε καὶ ἄπειρον . ὁρισθεῖσαν δὲ τῷ ἑνὶ τὴν ἀόριστον δυάδα γίγνεσθαι τὴν ἐν τοῖς ἀριθμοῖς δυάδα · ἓν γὰρ τῷ εἴδει ἡ δυὰς ἡ τοιαύτη . ἔτι πρῶτος μὲν ἀριθμὸς ἡ δυάς · ταύτης δὲ ἀρχαὶ τό τε ὑπερέχον καὶ τὸ ὑπερεχόμενον , ἐπεὶ ἐν μὲν τῇ δυάδι πρώτῃ τὸ διπλάσιον καὶ τὸ ἥμισυ · τὸ μὲν γὰρ διπλάσιον καὶ τὸ ἥμισυ ὑπερέχον τε καὶ ὑπερεχόμενον , 25 οὐκέτι δὲ τὸ ὑπερέχον τε καὶ ὑπερεχόμενον διπλάσιον καὶ ἥμισυ · ὥστε ταῦτα τοὐ διπλασίου εἶναι στοιχεῖα . καὶ ἐπεὶ ὁρισθέντα τὸ ὑπερέχον τε καὶ τὸ ὑπερχόμενον διπλάσιον καὶ ἥμισυ γίγνεται ( οὐκέτι ἀόριστα ταῦτα ὥσπερ οὐδὲ τὸ τριπλάσιον καὶ τὸ τρίτον ἢ τετραπλάσοιν καὶ τέταρτον ἤ τι τῶν ἄλλων τῶν ὡρισμένην ἐχόντων τὴν ὑπεροχὴν ἤδη ) , τοῦτο δὲ ἡ τοῦ ἑνὸς φύσις ποιεῖ ( ἓν γὰρ ἕκαστον , καθὸ τόδε τί ἐστι καὶ ὡρισμένον ) , εἴη ἂν στοιχεῖα τῆς δυάδος τῆς ἐν τοῖς ἀριθμοῖς τό τε ἓν καὶ τὸ μέγα καὶ τὸ μικρόν . ἀλλὰ μὴν πρῶτος ἀριθμὸς ἡ δυάς · ταῦτα ἄρα τῆς δυάδος στοιχεῖα . καὶ διὰ τοιαῦτα μέν τινα ἀρχὰς τῶν τε ἀριθμῶν καὶ τῶν ὄντων ἁπάντων ἐτίθετο Πλατῶν τό τε ἓν καὶ τὴν δυάδα , ὡς ἐν τοῖς Περὶ τἀγαθοῦ Ἀριστοτέλης λέγει . λέγει δὲ νῦν καὶ διὰ τοῦτο αὐτὸν δυάδα ποιῆσαι τὴν ἑτέραν φύσιν τῶν . ἀρχῶν , διὰ τὸ τοὺς ἀριθμοὺς ἔξω τῶν πρώτων εὐφυῶς ἐξ αὐτῆς γεννᾶσθαι ὥσπερ ἔκ τινος ἐκμαγείου · τοῦτο δὲ ὅτι δοκεῖ αὐτῷ ἡ δυὰς διαιρετικὴ παντὸς εἶναι ᾧ προσήγετο · διὸ καὶ δυοποιὸν αὐτὴν ἐκάλει . δὶς γὰρ ἕκαστον τῶν οἷς προσάγεται ποιοῦσα διαιρεῖ πως αὐτό , οὐκ ἐῶσα μένειν ὃ ἦν · ἥτις διαίρεσις γένεσίς ἐστιν ἀριθμῶν . ὥσπερ τὰ ἐκμαγεῖα καὶ οἱ τύποι πάντα τὰ ἐναρμοσθέντα αὐτοῖς ὅμοια ποιοῦσιν , οὕτω καὶ ἡ δυὰς ὥσπερ τι οὖσα ἐκμαγεῖον τῶν μετ’ αὐτὴν γεννητικὴ ἀριθμῶν γίνεται , | ἕκαστον ᾧ ἄν προσαχθῇ δύο τε καὶ διπλοῦν ποιοῦσα . τῷ μὲν γὰρ ἑνὶ προσαχθεῖσα τὰ δύο ἐποίησε ( δὶς γὰρ ἓν δύο ) , τοῖς δὲ δύο τὰ τέσσαρα ( δὶς γὰρ τέσσαρα ) , τοῖς δὲ τρισὶ τὰ ἕξ · δὶς γὰρ τρία ἕξ . ὁμοίως καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων . τὸ δὲ ἔξω τῶν πρώτων εἶπεν ἀντὶ τοῦ ἔξω τῶν περιττῶν . οὐκέτι γὰρ τοῦτον τὸν τρόπον ἡ γένεσις τῶν περιττῶν ἀριθμῶν γίνεται · οὐ γὰρ κατὰ διπλασιασμὸν ἢ τὴν εἰς δύο διαίρεσιν ἡ γένεσις τῶν περιπῶν ἀριθμῶν . νῦν μὲν οὖν πρώτους ἀριθμοὺς ἁπλῶς πάντας εἶπε τοὺς περιττούς · πρῶτοι γὰρ οὗτοι τῶν ἀρτίων συνήθως . πρῶτοι δὲ ἀριθμοὶ λέγονται ἁπλῶς οἱ μονάσι μόνῃ μετρούμενοι , ὡς ὁ τρία καὶ ὁ πέντε καὶ ὁ ἑπτά ( εἴη δ’ ἂν καὶ δυὰς τοιαύτη ) , πρὸς ἀλλήλους δὲ οἱ κοινὸν μέτρον μονάδα μόνην ἔχοντες , μετρούμενοι μέντοι καθ’ ἑαυτοὺς καὶ ὑπ’ ἀριθμοῦ τινος . οὕτως ἔχουσι πρὸς ἀλλήλους ὁ ὀκτὼ καὶ ὁ ἐννέα · κοινὸν γὰρ τούτων μέτρον μόνη ἡ μονάς · καίτοι ἑκάτερος αὐτῶν ἔχει τινὰ ἀριθμὸν μέτρον , ὁ μὲν ὀκτὼ τόν τε δύο καὶ τὸν τέσσαρα , ὁ δὲ ἐννέα τὸν τρία . νῦν μέντοι πρώτους λέγοι ἄν πάντας τοὺς περιττοὺς ὡς πρώτους τῶν ἀρτίων ὄντας · οὐδεὶς γὰρ αὐτῶν κατὰ τὸν προειρημένον τρόπον ὑπὸ τῆς δυάδος γεννᾶται · μονάδος γὰρ προστιθεμένης ἑκάστῳ τῶν ἀρτίων ἀριθμῶν οἱ περισσοὶ γίγνονται , μονάδος δὲ οὐ τοῦ . ἑνὸς τοῦ ὡς ἀρχῆς ( εἰδοποιὸν γὰρ τοῦτο ἀλλ’ οὐχ ὑλικόν ) , ἀλλ’ ἦν δυὰς τὸ μέγα καὶ τὸ μικρὸν ὁρισθέντα τῷ ἑνί , οὕτω καὶ ἑκάτερον ἐκείνων ὁριζόμενον τῷ ἐνὶ μονὰς εἶναι λέγεται . τὸ δὲ ἔξω τῶν πρώτων εἴρηκεν ἀντὶ τοῦ τῶν ἁπλῶς πρώτων · οὗτοι δὲ ἦσαν οἱ μονάδι μόνῃ μετρούμενοι , ὡς τρία , πέντε , ἑπτά . τούτους δὲ μόνους μὴ γεννᾶσθαι ὑπὸ τῆς δυάδος , ὅτι οἱ μὲν ἄλλοι πάντες οἱ παρὰ τοὺς πρώτους γεννῶνται ἀριθμοὶ ἐπ’ ἀριθμοῦ γενόμενοι ( διὸ ἐπειδὴ ἡ γένεσις αὐτῶν ἐκ δύο ἐκ δυάδος ἂν εἶεν γενόμενοι ) , οἱ δὲ ἁπλῶς πρῶτοι μὴ γενόμενοι οὕτως οὐδ’ ἄν ὑπὸ ἅς δυάδος γεννᾶσθαι λέγοιντο . Καίτοι συμβαίνει γ᾿ ἐναντίως · οὐ γὰρ εὔλογον οὕτω . Εἰπὼν ὡς ὕλην ἀρχὴν εἶναι κατὰ Πλάτωνα τὴν ἀόριστον δυάδα , καὶ ἔτι ὅτι ἡ δυὰς αὐτῶ ἀρχὴ ὑλικὴ δοκεῖ , προσθεὶς ὅτι γὰρ ἄπειρος τῇ αὐτῆς φύσει καὶ γεννητικὴ πλήθους , αἰτιᾶται τῆς δόξης τοῦτο ὡς μὴ τοῖς φαινομένοις τε καὶ γινομένοις ὁμολογουμένως λεγόμενον . οἱ μὲν γὰρ τὴν δυάδα ὡς ὕλην ἀρχὴν τιθέμενοι πολλῶν αὐτὴν ποιοῦσι γεννητικήν · αὕτη γὰρ αὐτοῖς ἡ αὐτὴ λαμβανομένη τοῦ πλήθους καὶ τῶν ἀρτίων ἀριθμῶν πάντων γεννητική , τοὺς μὲν συντιθεῖσά τε καὶ οὕτως γεννῶσα , τοὺς δὲ διαιροῦσα δίχα · ἡ δὲ κατὰ τὸ εἶδος αὐτοῖς ἀρχὴ ἑνοποιός ἐστι τῷ ἕν τι εἶναι πᾶν τὸ εἶδος πεπερασμένον τε καὶ ὡρισμένον κατὰ τὸ εἶναι . καὶ γὰρ τῶν ἀριθμῶν ἕκαστος ἕν τι · ἑνοποιὸν μὲν γάρ τι τὸ ἓν αὐτό διχοποιὸς δὲ ἡ ἀόριστος δυάς . οὐ μὴν οὕτως ἐπὶ τῶν γινομένων | ἔχει , ἃ ἐκείνοις ὡμοίωται καὶ πρὸς ἐκεῖνα τὸ εἶναι ἔχει . ἀλλ’ ἔμπαλιν · ἡ μὲν γὰρ ὕλη ἡ μία κατ’ ἀριθμὸν ἑνός τινος εἴδους ἐστὶ δεκτική τε καὶ γεννητική · οὐ γὰρ οἷόν τε ἐπὶ τῇ αὐτῇ ὕλῃ κατὰ τὸν ἀριθμὸν ἅμα εἴδη πλείω εἷναι , ὡς εἶναι τὸ αὐτὸ ξύλον καὶ κλίνην καὶ τράπεζαν καὶ βάθρον , ἀλλ’ ἡ μία ὕλη ἕν τι εἶδος ἐνεργείᾳ μόνον ἔχει . τὸ μέντοι εἶδος ἓν ὂν τῷ ἀριθμῷ πλείονα εἴδη ποιεῖ · ἡ γὰρ τέχνη εἶδός τι ἓν οὖσα καὶ ὁ τεχνίτης τις εἷς ὢν κατ’ ἀριθμὸν πλειόνων ἐστὶ καὶ διαφερόντων ποιητικός · ἡ γοῦν τεκτονικὴ καὶ ὁ ἔχων αὐτὴν καὶ κλίνην ποιεῖ καὶ βάθρον καὶ τράπεζαν , ὁ αὐτὸς καὶ εἷς ὢν κατὰ ἀριθμόν . ὁμοίως δὲ ἔχει τοῦτο καὶ ἐπὶ τοῦ ἄρρενος καὶ θήλεος , ὧν τὸ μὲν θῆλυ ὕλην παρέχον τῷ γινομένῳ ὑπὸ μιᾶς πληροῦται ὀχείας , τὸ δὲ ἄρρεν πολλὰ θήλεα πληροῖ . Πλατῶν μὲν οὖν περὶ τῶν ζητουμένων οὕτως διώρισε . ῾Υφ᾿ ἡμῶν δὲ ζητοῦνται αἱ ἀρχαὶ καὶ τὰ αἴτια τῶν ὄντων . περὶ μὲν οὖν τῶν ἀρχῶν ταῦτα εἴρηται Πλάτωνι . φανερὸν δὲ ἐκ τῶν εἰρημένων ὅτι δυοῖν αἰτίαιν ἐστὶ μόνον κεχρημένος . τῶν τεσσάρων αἰτίων ὧν ἐξέθετο οὗτος τοῖς δύο φησὶ κεχρῆσθαι Πλάτωνα , τῇ τε ὑλικῇ καὶ τῇ κατὰ τὸ εἶδος · τὰ γὰρ εἴδη καὶ αἱ ἰδέαι αὐτῷ τοῦ εἴδους εἰσὶ παρεκτικαὶ αἰτίαι , ὥσπερ οὖν καὶ αὐτοῖς πάλιν τοῖς εἴδεσι καὶ ταῖς ἰδέαις τὸ ἓν αἴτιον τοὐ εἴδους · ἡ γὰρ δυὰς ὕλης ἐν αὐτοῖς ἐπέχει λόγον . φέρεται ἔν · τισι γραφὴ τοιαύτη ‟ τὰ γὰρ εἴδη τοῦ τί ἐστιν αἴτια τοῖς ἄλλοις , τοῖς δὲ εἰδόσι τὴν Πλάτωνος δόξαν τὴν περὶ τῶν ἀρχῶν ὅτι τὸ ἓν καὶ ἡ ὑποκειμένη ὕλη ἀρχαὶ καὶ ὅτι τὸ ἓν καὶ τῇ ἰδέᾳ αἴτιον τοῦ τί ἐστιν . ἀμείνων μέντοι ἡ πρώτη γραφὴ ἡ δηλοῦσα ὅτι τὰ μὲν εἴδη τοῖς ἄνοις τοῦ τί ἐστιν αἴτιον , τοῖς δὲ εἴδεσι τὸ ἕν . ἱστορεῖ δὲ ᾿ Ασπάσιος ὡς ἐκείνης μὲν ἀρχαιοτέρας οὔσης τῆς γραφῆς , μεταγραφείσης δὲ ταύτης · ὕστερον ὑπὸ Εὐδώρου καὶ Εὐαρμόστου . Καὶ τίς ἡ ὕλη ἡ ὑποκειμένη , καθ’ ἧς τὰ εἴδη . Εἰπὼν δύο αἰτίαις αὐτὸν κεχρῆσθαι , καὶ μνημονεύσας τῆς κατὰ τὸ εἶδος αἰτίας , καὶ δείξας πῶς αὕτη ἐστὶν αἰτία , προστίθηας τὴν δευτέραν , καί φησι ταύτην εἶναι τὴν ὑλικήν . τίς γὰρ ἦν ἡ ὕλη ἡ ὑποκειμένη , καθ’ ἧς τὰ ἔτῃ ἔν τε τοῖς αἰσθητοῖς καὶ ἐν ταῖς ἰδέαις , λέγεται ὑπ’ αὐτοῦ . εἰπὼν δὲ τὰ γὰρ εἴδη τοῦ τί ἐστιν αἴτια τοῖς ἄλλοις , τοῖς δὲ εἴδεσι τὸ ἕν , λέγων καὶ περὶ τῆς ὕλης τῆς ὑπὸ τῶν προειρημένων εἰδοποιουμένης , τῆς ἐν ἀμφοτέροις ἐμνημόνευσεν εἰπὼν καθ’ ἧς τὰ εἴδη τὰ μὲν ἐπὶ τῶν αἰσθητῶν τὰ δέ ἐπὶ τοῖς εἴδεσι λέγεται , ἴσον λέγων τῷ καθ’ ἧς τὰ ἔτῃ λέγεται τά τε ἐπὶ τοῖς αἰσθητοῖς καὶ τὰ ἐπὶ τοῖς εἴδεσι , τουτέστι ταῖς ἰδέαις · λέγεται γὰρ καὶ ἐν ἐκείναις , καὶ ἐν τοῖς | αἰσθητοῖς εἶναί τις ὕλη ὑποκειμένη , καθ’ ἧς τὰ εἴδη , τουτέστιν ἡ εἰδοποιουμένη . ὅτι γὰρ δυάς ἐστιν αὕτη , δυὰς δὲ ποταπή , διὰ τῆς προσθήκης ἐδήλωσεν · οὐ γὰρ ἡ ὡρισμένη καὶ ἐν τοῖς ἀριθμοῖς , ἀλλ’ ἡ ἀόριστος · τοιαύτη γὰρ τὸ μέγα καὶ τὸ μικρόν . γράφεται καὶ οὕτως καθ’ ἧς τὰ εἴδη μὲν ἐπὶ τῶν αἰσθητῶν , τὸ δὲ ἓν ἐν τοῖς εἴδεσι λέγεται , καὶ εἴη ἄν τὸ λεγόμενον , καθ’ ἧς ὕλης τὰ μὲν εἴδη ἔστι τε καὶ λέγεται ἐν τοῖς αἰσθητοῖς ( ἐν γὰρ τῇ ὕλῃ ταύτῃ τὰ εἴδη ἐστὶ τὰ τῶν αἰσθητῶν ) , τὸ δὲ ἓν ἐν εἴδεσι καὶ ταῖς ἰδέαις · ἡ γὰρ ἐν ἐκείνοις ὕλη ὑπὸ τοῦ ἑνὸς εἰδοποιεῖται . ζητήσαι δ’ ἄν τις πῶς λέγοντος Πλάτωνος καὶ ποιητικὸν αἴτιον , ἐν οἷς λέγει ‟ τὸν μὲν οὖν ποιητὴν καὶ πατέρα τοῦ παντὸς εὑρεῖν τε καὶ δεῖξαι ἔργον ” , ἀλλὰ καὶ τὸ οὗ ἕνεκεν καὶ τέλος , δι’ ὧν πάλιν λέγει ‟ περὶ τὸν πάντων βασιλέα πάντα ἔστι κἀκείνου ἕνεκα πάντα ” , οὐδετέρου τούτων τῶν αἰτίων ἐμνημόνευσεν ὁ Ἀριστοτέλης ἐν τῇ δόξῃ τῇ Πλάτωνος ; ἢ ὅτι ἐν οἷς περὶ αἰτίων ἔλεγεν , οὐδενὸς τούτων ἐμέμνητο , ὡς ἐν τοῖς Περὶ τἀγα - θοῦ δ;δειχεν · ἢ ὅτι τῶν ἐν γενέσει καὶ φθορᾷ οὐ τίθεται ταῦτα αἴτια , ἀλλ’ οὐδὲ ἐξειργάσατο τι περὶ αὐτῶν . εἰπὼν δὲ τὴν ὑλικὴν ἀρχὴν τοὺς μὲν σωματικὴν τοὺς δὲ ἀσώματον ὑποτιθέναι , πρώτου ἐμνημόνευσε τῶν ἀσώματον λεγόντων Πλάτωνος , ὃς τὸ μέγα καὶ τὸ μικρὸν ἔλεγεν , καὶ τῶν Πυθαγορικῶν , οἳ τὸ ἄπειρον , τοῦτο δ’ ἦν τὸ ἄρτιον . οὐκ ἐμνημόνευσε δὲ Λευκίππου τε καὶ Δημοκρίτου , καθ’ οὓς καὶ σῶμά τι καὶ ἀσώματον ἡ ὕλη · τὸ γὰρ κενὸν οὕτως ἦν . φθάνει δὲ καὶ προειρηκέναι περὶ τούτων . προσέθηκε δὲ τῇ ἱστορίᾳ καὶ τὴν ᾿ Αναξιμάνδρου δόξαν , ὃς ἀρχὴν ἔθετο τὴν μεῖά φύσιν ἀέρος τε καὶ πυρός , ἢ ἀέρος τε καὶ ὕδατος · λέγεται γὰρ ἀμφοτέρως . Ἔτι τε καὶ τὴν τοῦ εὗ καὶ τὴν τοῦ κακῶς αἰτίαν τοῖς στοιχειοις απεοωκεν ἑκατέροις εκατεραν . Καὶ τοῦτο περὶ Πλάτωνος λέγει , ὅτι τὴν τοῦ εὖ τε καὶ τοῦ κακῶς αἰτίαν , τουτέστι τὴν τῶν ἀγαθῶν τε καὶ τὴν τῶν κακῶν αἰτίαν , τοῖς στοιχείοις ἀπέδωκεν ἑκατέροις · ἑκατέραν , τὴν μὲν τοῦ εὖ τῷ ἑνί ( τοῦτο γὰρ τὸ ὁρίζον αὐτὸ καὶ τὸ εἰδοποιοῦν ) , τὴν δὲ τοῦ κακῶς τῇ ἀορίστῳ δυάδι · αὕτη γὰρ τοῦ τε πλήθους καὶ τῆς ἀνισότητος καὶ ἰῆς ἐν τοῖς οὖσιν ἀοριστίας αἰτία κατ’ αὐτόν . εἰπὼν δὲ εἰρηκέναι Πλάτωνα περὶ τῆς ποιητικῆς αἰτίας ( ἑκατέρῳ γὰρ τῶν στοιχείων ἀνατεθεικέναι αὐτὸν αἰτίαν τῷ μὲν ἑνὶ τὴν τοῦ εὖ , τῇ δὲ ἀορίστῳ δυάδι τὴν τοῦ κακῶς ) , ὑπέμνησεν ἡμᾶς ὡς περὶ τῆς τοιαύτης αἰτίας | καὶ πρότερόν τινων ἐπιζητησάντων τε καὶ εἰπόντων . εἰπὼν ὥσπερ φαμὲν καὶ τῶν προτέρων ἐπιζητῆσαί τινας φιλοσόφων , οἷον Ἐμπεδοκλέα καὶ Ἀναξαγόραν · ὧν ᾿Εμπεδοκλῆς μὲν οὐ μόνον τῷ τοῦ εὖ αἰτίῳ ἐχρήσατο ἀλλὰ καὶ τῷ τοῦ κακῶς , διελὼν τὸ ποιητικὸν αἴτιον , ὡς εἴρηκε καὶ περὶ Πλάτωνος · Ἀναξαγόρᾳ δὲ ὁ νοῦς τοὺ εὗ τε καὶ κακῶς μόνον ἦν ποιητικὸν αἴτιον , ὡς εἴρηκεν . Συντόμως μὲν οὗν καὶ κεφαλαιωδῶς . Συντόμως φησὶ καὶ ἐπὶ κεφαλαίων ἐπεληλυθέναι τίνες τὰ περὶ ἀρχῶν εἶπον τῶν πρὸ αὐτοῦ καὶ πῶς . περὶ δὲ τῆς ἀληθείας . ἀλήθειν ἔθος αὐτῷ λέγειν τὴν θεωρητικὴν φιλοσοφίαν . ὅμως δὲ τοσοῦτον ἔχομεν ἐξ αὐτῶν . οὗ χάριν ἦλθεν ἐπὶ τὴν περὶ τῶν ἀρχῶν ἱστορίαν , ὑπέμνησεν 10 ἡμᾶς · τοῦ γὰρ βεβαιώσασθαι ὅτι μηδεὶς τρόπος αἰτίας ἄλλος ἔστι παρὰ τοὺς τέσσαρας τοὺς δεδειγμένους ἐν τῇ Φυσικῇ ἀκροάσει . ὃ δῆλον γέγονε · πάντες γὰρ οἱ περὶ αἰτίων εἰρηκότες τούτων τινὸς τῶν αἰτίων μνημονεύουσιν · εἰ γὰρ καὶ μὴ ἐναργῶς μηδὲ διηρθρωμένως εἰρήκασιν ἀλλ’ ἀμυδρῶς καὶ ἀδιαρθρώτως , ἀλλ’ οὖν ἐκείνων πως ἁπτόμενοι φαίνονται . ὅτι δὲ καὶ τὸν περὶ τῶν τεσσάρων αἰτίων λόγον ἐν τῷ πρώτῳ τῆς Φυσικῆς ἀκροάσεως προηγουμένως πεποίηται , πρόχειρον εἰδέναι τοῖς ἐντυγχάνουσι · διὸ εἶπε τῶν ἐν τοῖς περὶ φύσεως ἡμῖν διωρισμένων . καὶ ἔπεισι καὶ δεικνυσι πῶς οὐδεὶς ἔξω τῶν ἐν τοῖς περὶ φύσεως αἰτίων εἰρημένων ἥψατο . Οἱ μὲν γὰρ ὡς ὕλην τὴν ἀρχὴν λέγουσι . Καταριθμεῖται ὅτι τῶν ὡς ὕλην τὴν ἀρχὴν θεμένων οἱ μὲν μίαν οἱ δὲ πλείους ἔθεντο , καὶ οἱ μὲν σῶμα οἱ δὲ ἀσώματον . εἰπὼν δὲ τὴν ὑλικὴν ἀρχὴν τοὺς μὲν σωματικὴν τοὺς δὲ ἀσώματον ὑποθέσθαι , πρώτου ἐμνημόνευσε τῶν ἀσώματον ὑποθεμένων Πλάτωνος , ὃς τὸ μέγα · καὶ τὸ μικρὸν ἔλεγεν , ἔπειτα καὶ τῶν Πυθαγορείων . οἳ τὸ ἄπειρον , τοῦτο δὲ ἦν τὸ ἄρτιον · οὗτος γὰρ ἦν ὁ ἀριθμὸς αὐτοῖς ἐν ὕλῃ τιθέμενος · ὁ γὰρ περισσὸς πεπερασμένος τε καὶ εἴδους ἐπέχων χώραν . Ἀναξαγόρας δὲ τὴν τῶν ὁμοιομερῶν ἀπειρίαν . Οὗτος τῶν σῶμα τὴν ὑλικὴν ἀρχὴν θεμένων ἦν , ὥσπερ καὶ ὧν ἑξῆς μνημονεύει . οὐκ ἐμνημόνευσε δὲ Λευκίππου τε καὶ Δημοκρίτου , καθ’ οὓς καὶ σῶμα καὶ ἀσώματον ἡ ὕλη · τὸ γὰρ κενὸν οὐ σῶμα · φθάνει δὲ προειρηκέναι καὶ περὶ τούτων . προσέθηκε δὲ τῇ ἱστορίᾳ καὶ τὴν ᾿Αναξιμάνδρου δόξαν , ὃς ἀρχὴν ἔθετο τὴν μεταξὺ φύσιν ἀέρος τε καὶ πυρός . Οὗτοι μὲν οὖν ταύτης τῆς αἰτίας ἥψαντο μόνον . Τοῦτο λέγοι ἄν περὶ τούτων ὧν ὕστερον ἐμνημόνευσεν , εἰπὼν καὶ ἔτι ὅσοι ἀέρα ἢ πῦρ ἢ ὕδωρ ἢ πυρὸς μὲν πυκνότερον ἀέρος δὲ λεπτότερον , ἐπεὶ οἵ γε πρὸ τούτων οὐ τὴν ὑλικὴν μόνον ἔθεντο αἰτίαν · οὔτε γὰρ Ἀναξαγόρας οὔτε οἱ Πυθαγόρειοι οὔτε Πλάτων . προστίθησι δὲ ὅτι ἕτεροί | τινες ἐμνημόνευσαν καὶ ὅθεν ἡ ἀρχὴ τῆς κινήσεως , ἥτις ἐστὶ ποιητική , καὶ λέγει τούτων εἶναι τοὺς φιλίαν καὶ νεῖκος εἰπόντας , ὡς ᾿Εμπεδοκλέα , καὶ νοῦν , ὡς Ἀναξαγόραν , ἢ ἔρωτα , ὡς Παρμενίδην καὶ Ἡσίοδον εἶπεν . Τὸ δὲ τί ἦν εἶναι καὶ τὴν αποοεοωκεν . Εἰπὼν Ἀναξαγόραν καὶ ᾿ Εμπεδοκλέα καὶ τῆς ποιητικῆς ἀρχῆς μνημονεῦσαι πρὸς τῇ ὑλικῇ , τίθησιν ἐν τοῖς τῆς ποιητικῆς ἀρχῆς μνημονεύσασι καὶ τοὺς ἔρωτα ἐν ταῖς ἀρχαῖς θεμένους · καίτοι δόξειε κατὰ τούτους μᾶλλον εἶναι τελικὸν αἴτιον · τοιοῦτον γὰρ τὸ ὀρεκτόν . ἢ εἰ μὲν ἔλεγον τίνος ὁ ἔρως ἐφιέμενος ἐποίει ἃ ἐποίει , ἐμνημόνευον ἂν καὶ τῆς κατὰ τὸ τέλος αἰτίας · μόνον δὲ τῷ ἔρωτι ἐν ταῖς ἀρχαῖς χρώμενοι ὡς ποιοῦντι , οὐκέτι δὲ λέγοντες καὶ τίνος χάριν , οὐκέτι ἂν μνημονεύοιεν τῆς ὡς τέλους ἀρχῆς . ὅτι δὲ ἰῆς κατὰ τὸ εἶδος Πλατῶν πως ἐμνημόνευσε , δείκνυσιν · αἱ γὰρ ἰδέαι κατ’ αὐτὸν αἰτίαι καὶ ἀρχαὶ οὖσαι οὔτε ὡς ἡ ὕλη εἰσὶν αἰτίαι ( οὐ γὰρ ἐνυπάρχουσι τοῖς αἰσθητοῖς · τὰ δὲ ἐν τοῖς εἴδεσι ἄν τὰς ἀρχὰς τῶν εἰδῶν · οὐδὲ γὰρ ταῦτα ὕλη τοῖς αἰσθητοῖς , ἀλλὰ αὐτὰ στοιχεῖα τῶν εἰδῶν , ὅτι ἐν ταῖς ἰδέαις εἰσὶν ὡς στοιχεῖα αὐτῶν . οὐ γὰρ τὰ στοιχεῖα ἐπὶ τῆς ὕλης λέγεται μόνης · τὸ γοῦν νεῖκος καὶ ἡ φιλία στοιχεῖα μὲν κατ’ ᾿Εμπεδοκλέα καὶ ἐν τοῖς στοιχείοις , ἀλλ’ οὐχ ὡς ὕλη ) , οὔτε ὡς ποιητικαὶ αἱ ἰδέαι · τοῦ μὲν γὰρ ποιοῦντος τὸ κινεῖν , αὗται δὲ στάσεως καὶ ἀκινησίας τοῖς οὖσι μᾶλλον αἰτίαι εἰσὶ κατ’ αὐτόν . ἀλλ’ εἰσὶ τοῦ εἴδους καὶ τοὐ τί ἦν εἶναι παρεκτικαὶ κατ’ αὐτὸν τοῖς γινομένοις πρὸς αὐτάς . ὥσπερ οὗν καὶ αὐταῖς ἐκείναις τὸ ἕν , αἱ δὲ τοῦ εἴδους τοῖς ἄλλοις αἰτίαι , καὶ οὕτως ὡς κατὰ ὁμοίωσιν τὴν πρὸς ἐκείνας τούτων εἰδοποιουμένων · ὡς οὖν ὁμοειδῆ ταῖς ἰδέαις τὰ πρὸς αὐτὰς γεγονότα τε καὶ ὄντα . Τὸ δ’ οὗ ἕνεκα αἱ πράξεις καὶ αἱ μεταβολαὶ καὶ αἱ κιΛέγεις . Λέγει μὲν περὶ τῆς κατὰ τὸ τέλος αἰτίας ( αὕτη γάρ ἐστι τἀγαθόν καὶ τὸ ὡς τέλος αἴτιον τοῖς οὖσι ) , δείκνυσι δὲ ὅτι οὐδεὶς οἰκείως τῶν πρὸ αὐτοῦ περὶ ταύτης τῆς αἰτίας ἐποιήσατο τὸν λόγον . τρόπον μὲν γάρ τινα λέγουσι τὸ ἀγαθὸν αἴτιον , οὐ μὴν ὡς τέλος . καὶ ὡς τούτου χάριν γιγνομένων τῶν ἄλλων , ὡς πέφυκεν εἶναι τὸ ἀγαθὸν αἴτιον . ἀλλ’ ὡς ποιητικῷ αὐτῷ χρῶνται . ὁ γὰρ Ἀναξαγόρας τὸν νοῦν εἰσαγαγὼν καὶ ὁ ᾿Εμπεδοκλῆς τὴν φιλίαν ἀγαθὰ μὲν καὶ ἀγαθοποιὰ αἴτια τίθενται ταῦτα , οὐ μὴν τούτων χάριν τὰ γινόμενα γίνεσθαί φασιν ἀλλ’ αὐτὰ ταῦτα τὰ ποιητικὰ ἀγαθά ἐστιν αὐτοῖς . τούτοις δὲ ὁμοίως καὶ τοὺς τὸ ἓν καὶ τὴν ἰδέαν ἀρχὰς θεμένους φησὶν εἰρηκέναι · τοὺς αὐτοὺς δὲ λέγοι | ἂν καὶ τὸ ὂν λέγειν · τὸ γὰρ ἓν καὶ τὸ ὂν Πλάτων ἔλεγεν , ὂν λέγων τό τε ἓν καὶ τὴν ἰδέαν · ταῦτα γὰρ κυρίως ὄντα . οὐ γὰρ τούτων ἕνεκεν γίγνεσθαι τὰ γιγνόμενα , ἀλλ’ ἔστι ταῦτα αὐτοῖς τοῦ εἷναι αἴτια παρεκτικά · τοῦ γὰρ εἴδους τοῦτο αἴτιον , Μ’ οὐ τούτων χάριν ἐκεῖνα γίγνεταί τε καὶ ἔστι κατ’ αὐτούς . καὶ μνημονεύουσιν οὖν τοῦ ἀγαθοῦ ἐν τοῖς αἰτίοις , καὶ τρόπον τινὰ παραλείπουσιν αὐτὸ τᾷ τὴν οἰκείαν αὐτῷ χώραν μὴ φυλάσσειν . κατὰ συμβεβηκὸς δὲ λέγει αὐτοὺς τοῦ ὡς ἀγαθοῦ αἰτίου μνημονεύειν , ὅτι τὸ ὡς ἀγαθῷ εἶναι αἰτίῳ ἡ αὐτῷ ἐστι τὸ τούτου ἕνεκα τὰ γιγνόμενα γίγνεσθαι . οἱ οὗν μὴ φυλάσσοντες τῷ ὑπ’ αὐτῶν λεγομένῳ ἀγαθῷ τὴν τάξιν ταύτην ἐν τοῖς αἰτίοις οὐχ ᾗ ἀγαθὸν αὐτὸ αἴτιον ποιοῦσιν , ἀλλ’ ᾧ συμβέβηκεν ἀγαθῷ εἷναι , τοῦτο ποιητικὸν αἴτιον τίθενται . ἐπιζητήσαι δ’ ἄν τις πῶς Πλάτων ἐν ᾿Επιστολαῖς λέγων ‟ περὶ τὸν πάντων βασιλέα πάντα ἔστι καὶ τούτου ἕνεκα πάντα ” οὐ λέγει διὰ τούτων τὸ ἀγαθὸν ὡς τέλος αἴτιον . ἢ εἰ λέγει , πῶς οὔ φησιν αὐτὸν ᾿ Αριστοτέλης λέγειν ; ἢ ἰδίᾳ ἐπὶ τέλει τοῦ βιβλίου τούτου αὐτὸς οὕτως λέγει ‟ ὅτι μὲν οὖν τὰς εἰρημένας ἐν τοῖς Φυσικοῖς αἰτίας ζητεῖν ἐοίκασι πάντες , καὶ τούτων ἐκτὸς οὐδεμίαν ἔχομεν εἰπεῖν , δῆλον καὶ ἐκ τῶν πρόαρον εἰρημένων . ἀλλ’ ἀμυδρῶς ταύτας , καὶ τρόπον μέν τινα ἁπάσας , ὡς καὶ πρότερον εἴρηται , τρόπον δέ τινα οὐδαμῶς · ψελλιζομένῃ γὰρ ἔοικεν ἡ πρώτη φιλοσοφία περὶ πάντων , ἅτε νέα καὶ κατ’ ἀρχὰς οὖσα ” . Ὅτι μὲν οὖν ὀρθῶς διώρισται . ᾿Εκ τῆς ἱστορίας τῆς τῶν εἰρηκότων περὶ αἰτίων δῆλόν φησι γεγονέ - ναι τὸ καλῶς ὑπ’ αὐτοῦ περὶ τῶν αἰτίων διωρίσθαι πόσα τε καὶ τίνα · μαρτυροῦσι γὰρ καὶ οὗτοι τοιαῦτα εἶναι αὐτά , οὐ δυνηθέντες ἄλλου τινὸς αἰτίας εἴδους μνημονεῦσαι . πρὸς δὲ τούτοις , ὅτι ζητητέαι αἱ ἀρχαὶ ἡ οὕτως ἅπασαι . καὶ τοῦτό φησι δῆλον ἐκ τῶν προειρημένων εἶναι , ὅτι χρὴ ζητεῖν περὶ τῶν ἀρχῶν ἢ περὶ πασῶν ὧν ἐξεθέμεθα , τετραχῶς διελόμενοι τὴν αἰτίαν τὸ δὲ ἢ οὕτως σημαίνοι ἂν ἴσον τῷ ἢ οὕτως ἁπάσας ζητεῖσθαι ) , ἢ ἐκ τῶν τεσσάρων τούτων τινάς . καὶ γὰρ εἰ μὴ ἡ παροῦσα πραγματεία ἀπαιτεῖ τὸν περὶ πάντων τῶν αἰτίων λόγον , ἀλλ’ ὅ γε ζητούμενος τῶν αἰτίων τρόπος ἐν τοῖς τέτταρσι καὶ αὐτός ἐστι , καὶ οὐκ ἐκπίπτει τὰ αἴτια ταῦτα , διὰ τὸ μηδὲ εἶναι τρόπον ἄλλον τινὰ παρὰ τούτους αἰτίου . πρῶτον δὲ προτίθεται εἰπεῖν πῶς ἕκαστος τῶν προειρημένων εἴρηκε , καὶ τίνα ἑκάστῃ δόξῃ ἄπορα ἕπεται . Ὅσοι μὲν οὖν ἕν τε τὸ πᾶν καὶ μίαν τινὰ φύσιν ὡς ὕλην τιθέασι , καὶ ταύτην σωματικὴν καὶ μέγεθος ἔχουσαν , δῆλον ὅτι πολλαχῶς ἁμαρτάνουσιν . Πῶς ἓν τοπᾶν , αὐτὸς ἐξηγήσατο διὰ τοῦ καὶ μίαν τινὰ φύσιν ὡς ὕλην τιθέασι καὶ ταύτην σωματικήν · οὕτως γὰρ ἓν ὡς | ἐξ ἑνός . μετὰ δὲ τὸ τὰς δόξας τῶν πρὸ αὐτοῦ περὶ τῶν ἀρχῶν καὶ τῶν αἰτίων καταριθμέσασθαι , ἐξετάζων τί τε ὑγιῶς εἴρηται ὑπ’ αὐτῶν καὶ τί μή , πρῶτον ποιεῖται τὸν λόγον περὶ τῶν μίαν τὴν ἀρχὴν καὶ ταύτην σῶμα θεμένων . καὶ λέγει τούτους κτὰ πολλὰ ἁμαρτάνειν , πρῶτον μὲν ὅτι βουλόμενοι τῶν ὄντων ἀρχὰς ἐκθέσθαι πάντων , οἱ δὲ τῶν σωμάτων μόνον ἀποδιδόασιν , ὄντων τινῶν καὶ ἀσωμάτων · οὐ γὰρ οἷόν τε ἀρχὴν ἀσωμάτου σῶμα εἶναι . δεύτερον δὲ ὅτι γένεσιν εἰσάγοντες τὴν αἰτίαν τοῦ γίνεσθαί τε καὶ κινεῖσθαι καὶ ὅλως τὸ ποιητικὸν αἴτιον παρέλιπον · οὐ γὰρ δὴ ἡ ὕλη γε ἐξ αὑτῆς ἔχει τὸ κινεῖσθαι . τὸ δὲ καὶ περὶ γενέσεως ἀντὶ τοῦ καὶ γενέσεως καὶ φθορᾶς ἐπιχειροῦντες τὰς αἰτίας λέγειν καὶ περὶ πάντων φυσιολογοῦντες , δηλονότι τῶν ὄντων , ὧν ἐν κινήσει τὰ πλεῖστα , τὸ τῆς κινήσεως αἴτιον ἀντὶ τοῦ τὸ κινητικὸν αἴτιον παρέλιπον . τρίτον δὲ τὸ τὸ εἶδος μηδενὸς αἴτιον θέσθαι , πάντων τῶν ὄντων παρὰ τοῦ εἴδους τὸ εἶναι ἅπερ ἔστιν ἐχόντων · κατὰ γὰρ τὴν ὕλην οὐδὲν ἀλλήλων διαφέρει · ἡ αὐτὴ γὰρ ἐν πᾶσιν . εὐλόγως δὲ οὐσίαν εἶπε τὸ εἶδος · τὸ γὰρ εἶναι ἑκάστῳ παρ’ αὐτοῦ . τετάρτη ἁμαρτία τὸ τῶν πρώτων σωμάτων λαβόντας προχείρως τὸ δόξαν αὐτοῖς τοῦτο ἀρχὴν θέσθαι · τοῦτο δὲ ὅτι ἀδύ - νατον , δείκνυσι καὶ ἐν τῷ δευτέρῳ Περὶ γενέσεως . καὶ αὐτὸς ἐπισημαίνεται εἰρηκέναι ἐν τοῖς περὶ φύσεως , λέ·ἱων οὕτω , - πᾶσαν τὴν φυσικὴν πραγματάαν . εἰ γὰρ ἡ τὰ τέσσαρα σώματα ἤ τινα ἐξ αὐτῶν ἀρχαὶ ἢ ἕν τι τὸ τυχὸν τῶν τεσσάρων , ἢ οὐκ ἔσονται ἐξ ἀλλήλων , ἵνα ᾖ ἄφθαρτα , ἢ ὅταν γένηται ἐξ ἀλλήλων , ὑπομένοντα ἅ ποτε ἔστιν ἅμα καὶ τἀναντία εἰς ἃ μεταβάλλει ἔσται . καὶ οὕτως τῷ δντι ἅμα ἔσται τὰ ἐναντία , πῦρ τε καὶ ὕδωρ , ἂν οὕτω τύχῃ · ἢ εἰ μὴ ὑπομένει , φθαρήσεται καὶ οὕτως ἡ ἀρχή , ὅπερ ἄτοπον · ἔστι γὰρ ἀρχὴ ἐξ ἧς πρώτης γίγνεται καὶ εἰς ἣν ἐσχάτην ἀναλύεται , αὕτη δὲ ἐκ μηδενός . ἀλλὰ τούτου μὲν οὐ νῦν τοῦ καὶ αὐτοῦ ἑπομένου αὐτοῖς ἀτόπου μνημονεύει · ἐκεῖνο δὲ αἰτιᾶται . ὅτι ῥᾳδίως καὶ χωρὶς τοῦ ἐπισκέψασθαι πῶς τοῖς ἁπλοῖς̀ σώμασιν ἡ γένεσις ἐξ ἀλλήλων , ἔθεντό τι τῶν ἁπλῶὶ σωμάτων τῶν τριῶν ἓν στοιχεῖον τῶν ἄλλων · χωρὶς γὰρ τῆς γῆς τῶν ἄλλων ἕκαστον ὑπό τινων στοιχεῖον εἴρηται . ὃ δὲ αἰτιᾶται αὐτοὺς̀́ ἔστιν ὅτι ἔδει μὴ ἀπὸ τοῦ τρόπου τῆς ἐξ ἀλλήλων γενέσεως ἐξ αὐτῶν τὸ πρῶτον καὶ τῆν ἀρχὴν λαβεῖν , ἐπεὶ τὸ ἐξ ἀλλήλων αὐτὰ γίνεσθαι κοινὸν , καὶ κατὰ τοῦτο οὐδὲν αὺιῶν ἄλλο ἄλ οὐ πρῶτον ἢ ὕστερον · οἱ ὸὲ οὐκ ἐποίησαν τοῦτο . τίς δὲ ἡ τῆς ἐξ ἀλλήλων γενέσεως αὐτοῖς διαφορά , αὐτὸς εἶπε · τὰ μὲν γὰρ διακρίσει γίγνεται ἐξ ἀλλήλων , ἐξ ὧν ἔστι λαβεῖν τὸ πρῶτόν τε καὶ ὕστερον , τὰ δὲ συγκρίσει . εἰπὼν δὲ ταὐτα δεί|κνυσιν ὅτι κατὰ τοὺς τῆς γενέσεως τρόπους σκοπουμένοις κατὰ τὶ μὲν δόξει πρῶτον εἶναι τῶν σωμάτων , ἐξ οὗ πρώτου κατὰ σύγκρισιν ἡ τῶν ἄλλων γένεσις · τοιοὑτον δ᾿ ἂν εἴη τὸ μικρομερέστατον καὶ λεπτότατον . διὸ οἱ πὑρ τὸ στοιχεῖον θέμενοι κατὰ τοὑτον εἶεν ἂν εὐλόγως λέγοντες · καὶ γὰρ τῶν ἄλλο τι λεγόντων σῶμα στοιχεῖον καὶ μὴ τὸ πῦρ ἕκαστος ὁμολογεῖ τὸ δεῖν τοιοῦτον τὸ στοιχεῖον εἶναι τῶν σωμάτων . διὰ γὰρ τοῦτο οὐδεὶς αὐτῶν τὴν γῆν μόνην στοιχεῖον ἔθετο ὠς μεγαλομερέστατον δηλονότι τῶν ἄλλων . εἰπὼν δὲ ταῦτα ἀπορεῖ διὰ τί μὴ εἴη ἂν κατά τινα λόγον καὶ ἡ γῆ τῶν ἄλλων στοιχεῖον , ὥσπερ καὶ δοκεῖ τοῖς πολλοῖς τῶν ἀνθρώπων , ἀλλὰ καὶ ‘Hσιόδῳ · μετὰ γὰρ τὸ χάος ταύτην πρώτην γεννᾷ , συστήσας καὶ τὴν δόξαν τῇ τῶν πολλῶν μαρτυρίᾳ . ἴσως ὅ ἂν περὶ τῆς γῆς λέγοι τὸ ὅτι εἰ . μὴ δία τὸν τρόπον τῆς γενέσεως ἔλεγον ἐκεῖνα στοιχεῖα , διὰ τί ποτε οὐ καὶ ἰὴν γῆν ἔλεγον , τῆς κοινῆς ταύτην δόξης λεγούσης ; εἰπὼν δὲ ταῦτα ἀνατρέχει πά ἱν ἐπὶ τὰ εἰρημένα , τὰ ὅτι δοκεῖ τὸ λεπτομερέστερον στοιχεῖον εἶναι , καί φησιν ὅτι κατὰ τὴν δόξαν ιαύτην οὐδεὶς τῶν παρὰ τὸ πῦρ ἄλλο τι σῶμα τὸ στοιχεῖον θεμένων ἢ τούτων τῶν τεσσάρων ἢ τῶν μεταξὺ σῶμα πυρός τε καὶ ἀέρος ὀρθῶς ἂν εἴη λέγων . ὃ εἰπὼν προστίθησι καθ’ ὃν λόγον δύναιτο ἄν πάλιν ἡ γῆ στοιχεῖον λέγε - σθαι , λέγων εἰ δέ ἐστι τὸ τῇ γενέσει πρότερον τῇ φύσει ὕστερον ἔστι γὰρ ὃ λέγει τοιοῦτον · δοκεῖ ἀεὶ τῇ φύσει πρότερον εἶναι τὸ τελειότερον τοῦ ἀτελεστέρου . καὶ ἔστι τὸ ὕστερον μὲν τῇ γενέσει γινόμενον τελειότερον , * * * προυπάρχον τῷ χρόνῳ , ὡς ὁ θεμέλιος οἰκίας , παῖς ἀνδρός . κατὰ δὴ τὸν λόγον τοῦτόν φησι πάλιν ἔσεσθαι κάλλιον εἰρηκότας τοὺς τὰ παχυμερέστερα τῶν σωμάτων ύποθεμένους στοιχεῖα · μᾶλλον γὰρ ταῦτα πεπέπθαι καὶ τετελειῶσθαι δοκεῖ τῶν ἁπλουστέρων τε καὶ λεπτοτέρων καὶ πρώτων τῇ γενέσει · τὰ γὰρ λεπτομερέστερα πρῶτα τῇ γενέσει · ἐξ ἐκείνων γὰρ εἰς τὰ παχυμερέστερα ἡ μεταβολή . ὥστε εἰ τὸ πρότερον ὰ̣ρχή , τὸ τῇ φύσει τε καὶ οὐσίᾳ πρότερον μᾶλλον ἂν εἴη ἀρχὴ τοῦ τῇ γενέσει προτέρου . εἰ γὰρ τὸ πρῶτον τῇ γενέσει ὕστερον τῇ φύσει , τὸ ὕστερον τῇ γενέσει πρῶτον ἂν εἴη τῇ φύσει . ὑστέρα δέ , καθ’ οὓς συγκρίσει ἡ γένεσις ἡ γῆ · αὕτγ ἄρα μᾶλλον ὰ̣ρχή , ἐξ ἧς πάλιν διακρίσει ἡ τῶν ἄλλων ἔνεσις . Hερὶ μὲν οὗν τῶν μίαν τιθεμένων αἰτίαν . Ὑπομνήσας τῶν εἰρημένων πρὸς τοὺς μίαν τε καὶ σωματικὴν τήν ἀρχὴν θεμένους , τὰ αὐτά φησιν ἁμαρτάνειν καὶ εἴ τις ταῦτα πλείω τίθησι , τουτέστι καὶ εἴ τις τὰς σωματικὰς ἀρχὰς , πλείους τίθησιν . ἢ οὐχ ἁπλῶς περὶ τῶν σωματικάς τε τὰς ἀρχὰς καὶ πλείους θεμένων λέγει , ἀλλὰ καὶ περὶ τῶν μὴ ἓν ἀλλὰ πλείω τῶν σωμάτων τούτων τῶν τεσσάρων ἐν ταῖς ἀρχαῖς θεμένων , ὧν σωμάτων ἕν τι ἐν ἀρχῇ ὑπὸ τῶν προειρημένων ἐτίθετο . μνημονεύει γὰρ ᾿Εμπεδοκλέους , ὃς τὰ τέσσαρα σώματα ὕλην τῶν ὄντων ἐτίθετο . καὶ γὰρ τούτῳ τὰ μὲν τὰ αὐτὰ τὰ δὲ ἴδια συμβαίνειν ἀνάγκη . λέγει μέν , ὡς εἶτον , πρὸς ᾿Εμπεδοκλέα , φησὶ δὲ ἕπεσθαι ἄτοπα καὶ τούτῳ τὰ μὲν ταὐτά , καίτοι τὰ τέσσαρα σώματα ἀρχὰς λέγοντι , τοῖς ἓν αὐτῶν τὴν ἀρχὴν θεμένοις , τὰ δὲ ἄλλα τε καὶ ἴδια . ταὐτὰ μέν . ὅτι ταῦτα γίνεται ἐξ ἀλλήλων καὶ οὐκ ἀεὶ τὰ αὐτὰ κατὰ τὸν ἀριθμὸν ὄντα διαμένει , ὅπερ ἔδιόν ἐστι τοῦ στοιχείου · τοῦτο γὰρ καὶ τοῖς ἕν τι τῶν σωμάτων στοιχεῖόν τε καὶ ὕλην λέγουσιν ἕπεται , τὸ φθείρεσθαι ἣν ὑποτίθεται ἀρχὴν ἕκαστος αὐτῶν . ἐπὶ πλέον δὲ εἴρηκε περὶ τούτων καὶ ἐν τῷ τρίτῳ Περὶ οὐρανοῦ , ὧν ὑπομιμνήσκων ἡμᾶς εἶπεν εἴρηται δὲ ἐν τοῖς περὶ φύσεως περὶ αὐτῶν . ἢ γὰρ οὐκ ἔσται ἐξ ἀλλήλων , εἰ ἀίδια κατὰ ἀριθμόν , φαίνεται δὲ γιγνόμενα , ἢ ἔσται ἅμα τὰ ἐναντία περὶ τὸ αὐτό . ἔτι τὸ τὴν οὐσίαν καὶ τὸ εἶδος μὴ θεῖναι · ἐν τοῖς αἰτίοις · καὶ γὰρ τοῦτο κοινὸν . ἴδιον οε τὸ πρὸς ίας κινητικας ἀρχὰς λεγόμενον ὑπ᾿ αὐτοῦ , εἶεν δὲ αὗται ἥ τε φιλία καὶ τὸ νεῖκος , πότερον δύο ἀρχὰς κατ᾿ αὐτὸν θετέον ταύτας ἢ μίαν . φαίνεται γὰρ καὶ ἡ φιλία τὰ τοῦ νείκους ποιοῦσα · διαιρεῖ γὰρ καὶ διακρίνει τὰ κατ’ ἰδίαν ὅλα ὄντα , ἵνα συγκρίνῃ καὶ ἓν σῶμα ποιήσῃ . ἀλλὰ καὶ τὸ νεῖκος αὐτῶ οὐ μόνον διατούτῳ κρίνει , ἀλλὰ καὶ συγκρίνει καὶ συνάγει τὰ ὅμοια πρὸς ἄλληλα , χωρίζον ἐκ τῆς ἑνώσεως αὐτά · ὥστε οὐδὲν θάτερον θατέρου μᾶλλον τῶν ἀντικειμένων ἐστὶν αὐτῷ ποιητικὸν . ἢ ἄμεινον γεγράφθαι τὸ οὔτε ἀλόγως , ἵνα ᾖ τὸ λεγόμενον οὔτε πάντῃ ὀρθῶς οὔτε ἀλόγως πάντῃ . Ἀναξαγόραν δ’ εἴ τις ὑπολαμβάνει δύο λέγειν . ῾Εξῆς Ἀναξαγόρου μνημονεύει ἐκφαυλίζων μὲν τὰ ἄντικρυς ὑπ’ αὐτοῦ καὶ φανερῶς λέγεσθαι δοκοῦντα ὡς ἄτοπα , ἐνδεικνύμενος δὲ διὰ τῆς ἀτοπίας τῶν δοκούντων λέγεσθαι τὸ ἄλλα αὐτὸν δι’ αὐτῶν βούλεσθαι λέγειν , προσβοηθῶν δὲ τῇ λέξει αὐτοῦ καὶ διαρθρῶν αὐτὴ τὸ βούλημα , ὡς καὶ αὐτὸς λέγε , . συνάγει γὰρ ἐκ μὲν τοὐ λέγειν πάντα αὐτὸν ἐν πᾶσι μεμῖχθαι ὅτι τὴν ὕλην ὀνειροπολεῖ , ἥτις δυνάμει μέν ἐστι πάντα , ἐνεργείᾳ δὲ οὐδὲν ὧν δύναται . καὶ γὰρ εἰ μὴ εἶπε σαφῶς ταῦτα , ἀλλ’ ἐπηκολούθησεν ἄν τοῖς τὴν δό|ξαν αὐτοῦ οὕτως ἐξηγουμένοις , ὡς καὶ αὐτὸς ταῦτα βουλόμενος λέγειν , ὅτι ταῦτα μὲν λόγον ἔχει , ἃ δὲ δοκεῖ λέγεσθαι ὑπ’ αὐτοῦ ἄτοπα παντάπασιν . ἀτόπου γὰρ ὄντος καὶ ἄλλως , τουτέστιν ὄντος γὰρ ἀτόπου τοῦ λέγειν πάντα ἐν πᾶσι μεμῖχθαι διά τε τὸ δεῖν προυπάρχειν πρῶτον πρὸ τῆς μίξεως ἄμικτα ( δεῖ δεῖ γὰρ αὐτὰ τὰ μιγνύμενα ἀλλήλοις ὄντα πρῶτον κεχωρισμένα μίγνυσθαι , οὕτως δὲ οὐκέτι ἡ μῖξις πρώτη ) , καὶ διὰ τὸ μὴ δύνασθαι μηδὲ φύσιν ἔχειν τῷ τυχόντι τὸ τυχὸν μίγνυσθαι · πῶς γὰρ ἄν γραμμὴ καὶ λευκὸν ἢ λευκὸν καὶ μουσικὸν μιχθείη ; ἔτι δὲ διὰ τὸ ἀκολουθεῖν τῷ οὕτως λέγοντι τὰ πάθη καὶ τὰ συμβεβηκότα χωρίζεσθαι τῆς οὐσίας καὶ καθ’ αὑτὰ ὑφεστάναι · ὧν γὰρ μῖξις , τούτων καὶ χωρισμός · ὥστε καὶ εἰ ταῦτα μέμικται ( τῶν πάντων ιάρ ) , καὶ ταῦτα χωρίζοιτο ἄν . ὄντος δὴ τοῦ ταῦτα λέγειν ἀτόπου ( ὁ γὰρ καί σύνδεσμος ἐκ δοκεῖ προσκεῖσθαι ) , ὅμως εἴ τις ἐπακολουθήσει τοῖς λεγομένοις ὑπ’ αὐτοῦ συνδιαρθρῶν καὶ ἐξηγούμενος ἃ βούλεται λέγειν , φανείη ἄν καινοπρεπεστύρως λέγων καὶ ἰδιαίτερον παρὰ τοὺς ἄλλους , τὸ δὲ καινοπρεπεστέρως εἴη ἂν ταὐτὸ τῷ εἰρημένῳ ὑπ’ αὐτοῦ κατὰ τὴν ἀρχῆί περὶ ᾿Αναξαγόρου , τῷ ‟ τὴν μὲν ἡλικίαν πρότερος . τοῖς δὲ ἔργοις ὕστερος . ” λέγει δὲ καὶ πῶς ἔστιν ἐπακολουθοῦντα ἰοῖς λεγομένοις ὑπ’ αὐτοῦ συνδιαρθροῦν αὐτά . ὅτε γὰρ οὐθὲν ἦν ἀποκεκριμένον τε καὶ καθ’ αὑτὸ ὂν ἐνεργείᾳ , δῆλον ὡς οὐδὲ ἓν ἦν κατὰ τῆς οὐσίας ἐκείνης καὶ τοῦ μίγματος τοῦ ὑπ’ αὐτοῦ λεγομένου κατηγορῆσαι ἀληθῶς τῶν ὄντων · οὔτε γὰρ λευκὸν οὔτε μέλαν οὗτε φαιὸν οὔτε τι χρῶμα ἄλλο , οὐδὲ χυμόν τινα οὐδὲ ἄλλο τι τῶν τοιούτων . οὔτε γὰρ ποιὸν λέγοντα αὐτὸ εἷναι ἀληθεύειν ὄὔτε ποσόν , οὔτε τινὰ τῶν ἐνεργείᾳ οὐσιῶν · ἦν γὰρ ἄν τι τούτων ἐν τῷ λεγομένῳ μίγματι ἀποκεκριμένον ἤδη καὶ ἐνεργεία ὄν , ὃ ἀδύνατον μεμιγμένων πάντων · ἦν γὰρ ἄν τοῦτο ἄμικτον . λέγει γὰρ πλὴν τοῦ νοῦ πάντα μεμῖχθαι , τοῦτον δὲ μόνον ἀμιγῆ καὶ καθαρὸν εἶναι . τὸ · δὲ ἐξ ἀνάγκης ἰοῦ ἤδη εἷναι καὶ ἐνεργείᾳ δηλωτικὸν παρέθετο . ᾿Εκ δὴ τούτων συμβαίνει λέγειν αὐ τῷ τὰς ἀρχὰς τό τε ἕν . Συγκεφαλαιοῦται ἰὴν ᾿ Αναξαγόρου δόξαν περὶ τῶν ἀρχῶν , ᾗ συγκατέθετο ἄν , εἴ τις τοῖς λεγομένοις ὑπ’ αὐτοῦ ἐπόμενος συνδιήρθρου αὐτά , ὅτι ἦν κατ’ αὐτὸν ἀρχὴ τό ἴε ἕν ( ὁ γὰρ νοῦς ἁπλοῦς ὢν κατ’ αὐτὸν ἀμιγὴς εἴη ἂν ἀνάλογον τῷ ἑνί ) καὶ θάτερον , τουτέστι τὸ ἀόριστον · τοιοῦτον γὰρ ἦν ἡ ὕλη πρὶν ὁρισθῆναι καὶ εἰδοποιηθῆναι , ἀόριστος καὶ μηδὲν ἐνεργείᾳ ἀλλὰ δυνάμει ἅπαντα ἔχουσα ἃ δύναται γενέσθαι , ὁποῖον ἐκεῖνος τὸ μῖγμα ὑπέθετο . ὥστε λέγει μὲν οὔτε ὀρθῶς οὔτε σαφῶς . ἀλλ᾿ οὐδ᾿ εἰ οὕτως λέγει ὡς αὐτὸς αὐτῷ βοηθῶν εἴρηκεν αὐτὸν βούλεσθαι λέγειν , ὀρθῶς ἂν λέγοι πάντῃ · δύο γὰρ μόνας ἀρχὰς ἂν λέγοι ἀντὶ τεσσάρων . εντι οὐδὲ πάντῃ οἷόν τε λέγειν αὐτὸν οὕτως εἰρηκέναι ( τὰ γὰρ τὰ ἐν τῷ μίγματι φαίνεται οὐ δυνάμει λέγων εἶναι ἀλλ’ ἐνεργείᾳ ) , ἀλλ’ οὐδὲ σαφῶς τι τούτων ὧν λέγει εἰρηκέναι . βούλεται μέντοι παραπλήσιον τοῖς τε ὕστερον λέγουσι , τοῖς περὶ Πλάτωνα λέγει , τοῖς τὸ ἓν καὶ τὴν ἀόριστον δυάδα ἀρχὰς θεμένοις τῶν ὄντων · καὶ τοῖς φαινομένοις μᾶλλον , ἐλλείπει τὸ ἀκόλουθα · ἀκόλουθα γὰρ ταῦτα μᾶλλον τοῖς φαινομένοις ὧν λέγειν δοκεῖ . ᾿Αλλὰ γὰρ οὗτοι μὲν τοῖς περὶ γένεσιν λόγοις καὶ . φθορὰν καὶ κίνησιν οἰκεῖοι τυγχάνουσι μόνον . ῾Ιστορήσας τὰς τῶν ἀρχαίων δόξας τἀς περὶ τῶν ἀρχῶν , χωρίζει νῦν τοὺς φυσικοὺς ἀπὸ τῶν ἀσωμάτους ὑποθεμένων οὐσίας , καὶ παραιτησάμενος ἐκείνους ὡς οὐ περὶ πάσης τῆς οὐσίας πραγματευσαμένους , οὐδὲ ὄντα χρήσιμα τὰ ὑπ’ αὐτῶν λεγόμενα εἰς τὴν προκειμένην πραγματείαν , ἐπὶ τὸ διερευνᾶσθαι τὰς δόξας τῶν τε Πυθαγορείων καὶ Πλάτωνος ὡς οἰκειοτέρας τῆς προκειμένης πραγματείας μέτεισιν · οὗτοι γὰρ περὶ πάντων τῶν ὄντων λέγοντες ἐτίθεντό τινας οὐσίας ἑτέρας παρὰ τὰς γενητάς τε καὶ φυσικὰς καὶ ὅλως σωματικάς τε καὶ αἰσθητάς , ὥστε χρησιμωτέρα εἰς τὴν προκειμένην πραγματείαν ἡ τῆς τούτων δόξης ἐξέτασις , ἐπεὶ ἡ ζήτησις ἡμῖν περὶ ἡ τοιούτων αἰτίων ἃ οὐδὲ τῶν φύσει οὐδὲ τῶν ἐν κινήσει ἐστίν , ἀλλὰ περὶ νοητῶν τε καὶ ἀσωμάτων . Οἱ μὲν οὗν καλούμενοι Πυθαγόρειοι ταῖς μὲν ἀρχαῖς καὶ τοῖς στοιχείοις ἐκτοπωτέρως χρῶνται . Αἰτιᾶται τοὺς Πυθαγορικούς , οἳ δοκοῦσι καὶ αὐτοὶ τῆς ἀσωμάτου φύσεως μνημονεύειν , ὅτι ἀρχὰς μὲν ὑπέθεντο ξενικωτέρας καὶ ἀπηρτημένας τῶν φυσικῶν καὶ ἐκτοπωτέρας , τοθτέστιν ἐπὶ πλέον ἐκτεταμένας καὶ ἐκβεβηκυίας καὶ δυναμένας καὶ ἄλλων φύσεων ἀρχὰς εἷναι ( ἀσωμάτους καὶ ἀκινήτους · οἱ γάρ · ἀριθμοὶ τοιοῦτοι · οὐ γὰρ προσεχεῖς τοῖς φυσικοῖς ) , οὐδὲ οἰκείας καὶ ὁμολογουμένας ταῖς κοιναῖς προλήψεσι καὶ ταῖς τῶν φυσικῶν δόξαις ὑπέθεντο τὰς ἀρχάς · προσεχέστεραι γὰρ τοῖς φυσικοῖς σώμασιν αἱ ὑπ’ ἐκείνων ἀρχαὶ τεθεῖσαι καὶ φανερώτεραι . οὗ τὸ αἴτιον ἅμα ἀποδίδωσιν , ὅτι οὐκ ἐκ τῶν αἰσθητῶν ὁρμώμενοι ἔθεντο καὶ ἔλαβον αὐτάς ( τὸ γὰρ παρέλαβον ἀντὶ τοῦ ἔλαβον εἶπεν ) , ἀλλὰ ἐκ τῶν οἷς ἐντραφέντες ἐκ τούτων καὶ τούτοις ἀκολούθως ἔθεντο καὶ τὰς ἀρχάς . ταῦτα δέ ἐστι τὰ μαθηματικά , ὧν κατ᾿ | αὐτοὺς ἀρχαὶ οἱ ἀριθμοί . ταύτα δὲ ἔξω κινήσεως πάντῃ καὶ οὐ φυσικά , χωρὶς τῶν ἐν ἀστρολογία · καὶ γὰρ ἡ ἀστρολογικὴ μαθηματικὴ μέν , ἀλλά περὶ φυσικῶν τε καὶ κινουμένων ὁ λόγος αὐτῇ · τὰ γὰρ ἄστρα , περὶ ὧν πραγματεύεται , φυσικά τε καὶ ἐν κινήσει . θέμενοι μέντοι τοιαύτας ἀρχὰς οὐδὲν ἄλλο ἢ περὶ τὰ φυσικὰ πραγματεύονται , καὶ ταῦτα γεννῶσιν ἐξ ἐκείνων · τόν τε γὰρ οὐρανὸν καὶ τὰ ἐκείνου μέρη γεννῶσιν ἐκ τῶν ἀρχῶν ἃς ὑποτίθενται ( αὗται δέ εἰσι ἄρτιόν τε καὶ περιττόν , ὡς προείρηται ) , καὶ τὰ συμβαίνοντα περὶ ταῦτα ἀποδιδόασι , ταῦτα λέγω τὰ ἐν τῷ οὐρανῷ , ὡς οὐδενὸς ὄντος ἢ γιγνομένου ἐξ αὐτῶν ἄλλου παρὰ τὰ αἰσθητὰ καὶ σώματα , ὁμολογοῦντες κατὰ τοῦτο τοῖς φυσικοῖς , οἱ οὐδὲν ἡγοῦντο παρὰ τὰ φυσικά τε καὶ ἐν κινήσει εἶναι · καίτοι τοιαύτας ἀρχὰς ὑποθέμενοι αἵ ἱκαναὶ ἦσαν καὶ τῶν ἀσωμάτων καὶ ὑπὲρ τὰ φυσικὰ ὄντων ἀρχαὶ λέγεσθαι , καὶ μᾶλλον ἢ τοῖς περὶ φύσεως λόγοις ἁρμοττούσας . αἰτιᾶται δὲ αὐτοὺς κατὰ τοῦτο , ὅτι οὐδὲ τούτων ἱκανῶς ἀπέδοσαν τἀς αἰτίας . ὃ γὰρ φαίνεται ἴδιον τούτων , ἡ κίνησις , πῶς αὕτη γίνεται ἐν αὐτοῖς ἐκ τοιούτων ἀρχῶν οὖσί τε καὶ γιγνομένοις , τοῦ πεπερασμένου τε καὶ τοῦ ἀπείρου ; ὧν τὸ μὲν πεπερασμένον ἐστὶ τὸ περίτιόν , ὃ πέρας εἷπε , τὸ δὲ ἄπειρον τὸ ἄρτιον ὃ λέγουσιν . ἀκίνητοι γὰρ οἱ ἀριθμοὶ καὶ οὐδεμιᾶς κινήσεως αἴτιοι . ἀλλ’ οὐδὲ ὅτι δυνατόν ἐστιν ἄνευ κινήσεως καὶ μεταβολῆς ἐξ ἐκείνων τῶν ἀρχῶν γενέσθαι ταῦτα ἃ ἐξ αὐτῶν γεννῶσιν , ἢ αὐτὰ τὰ τῶν ἀστέρων ἔργα , ἃ διὰ τὴν φορὰν αὐτῶν καὶ τὴν κίνησιν γίνεται , διδάσκουσιν · ἔστι γὰρ ἔργα αὐτῶν ἀνατολαὶ καὶ δύσεις καὶ τὰ τοιαῦτα , ἃ πῶς οἷόν τε · γίγνεσθαι χωρὶς κινήσεως ; πάνυ δὲ ἐναργῶς τῇ τῶν ἀστέρων παραθέσει , ὧν διὰ κινήσεως ἡ ἐνέργεια , ἔδειξε τὸ ἐλλιπὲς τῆς δόξης . ἀλλ’ οὐδὲ εἰ συγχωρηθείη αὐτοῖς δύνασθαι τὰ μεγέθη καὶ τὰ σώματα ἐκ τῶν ἀριθμῶν καὶ τῶν πάντῃ εἶναι συγκείμενα , ὃ παντὸς μᾶλλον ἀδύνατον , ἀλλ’ ἀλλ᾿ οὐδὲ τούτου τεθέντος ἀποδέδοται πρὸς αὐτῶν πόθεν ἐν τοῖς φυσικοῖς σώμασιν αἱ κατὰ φύσιν αὐτῶν ῥοπαί , κουφότητές τε καὶ βαρύτητες · οὐ γὰρ δὴ δυνάμει ταῦτα τοιαῦτα . ὥσπερ ἐστὶ καθ᾿ οὓς ὕλη τις ὑπόκειται ἢ σῶμά τι οὖσα ἢ δυνάμει σῶμα . ἃ γὰρ λέγουσι περὶ τῶν σωμάτων , οὐ μᾶλλον ταῦτα ἁρμόζει τοῖς φυσικοῖς παρὸ τοῖς μαθηματικοῖς σώμασιν · ἰσότητες γὰρ καὶ ἀνισότητες καὶ σχήματα καὶ τὰ τοιαῦτα κοινὰ τούτων τε κἀκείνων τῶν σωμάτων . εἰ δὲ τὰ ἴδια μὲν τοῖς φυσικοῖς σώμασι καθ’ ἅ ἐστι φυσικὰ μὴ ἀποδιδόασι ( ταῦτα δέ ἐστι | βαρύτης κουφότης , θερμότης ψυχρότης , ὑγρότης ξηρότης ) , οὐδ’ ἄν περὶ τῶν φυσικῶν σωμάτων εἶεν λέγοντες , περὶ ὧν λέγειν ἐβούλοντό τε καὶ προετίθεντο . Ἔτι καὶ πῶς δεῖ λαβεῖν αἴτια μὲν εἶναι τὰ τοῦ ἀριθμοῦ πάθη καὶ τὸν ἀριθμὸν τῶν κατὰ τὸν οὐρανόν . Καὶ τοῦτο δείκνυσιν αὐτοῖς ἄτοπον ἑπόμενον , ὅτι αἴτια τῶν κατὰ τὸν οὐρανὸν ὄντων τε καὶ γινομένων ἐξ ἀρχῆς τε καὶ νῦν τὰ πάθη τῶν ἀριθμῶν καὶ τοὺς ἀριθμοὺς λέγοντες ( οὐδὲ γὰρ ἄλλο τι ἡγοῦντο εἶναι παρὰ τὰ τῷ οὐρανῷ ) οὐκ ἄλλους τινὰς ἀριθμοὺς λέγουσι καὶ καταλείπουσιν ἔξω τούτων , ἐξ ὧν αὐτοῖς ὁ κόσμος συνέστηκε . δεῖ μὲν γὰρ ἄλλο τι εἶναι τὸ αἴτιον καὶ τὸ αἰτιατόν , οἱ δὲ ἀριθμοὺς λέγοντες εἶναι τόν τε κόσμον καὶ ἕκαστον τῶν ἐν τῷ κόσμῳ , καὶ τούτων ἀρχὰς τοὺς ἀριθμοὺς ὑποθέμενοι , ἀριθμὸν ἄλλον παρὰ τοῦτον οὐ λέγουσιν , ὥσπερ Πλατῶν ἐποίει , ἄλλον μὲν λέγων τὸν εἰδητικὸν ἀριθμόν , ὃν καὶ αἴτιον ἐτίθετο , ἄλλον δὲ τὸν ἐν τοῖς αἰσθητοῖς . οὕτως δὲ λέγοντες αὐτὸν αὑτοῦ ἄν τὸν ἀριθμὸν αἴτιον λέγοιεν , εἴ γε αἴτιος μέν ἐστι τῶν ἐν τῷ κόσμῳ ὄντων , ταῦτα δὲ αὐτός ἐστιν . Ὅταν γὰρ ἐν τῳδὶ μὲν τῷ μέρει δόξα καὶ καιρὸς αὐτοῖς ᾖ . Διὰ τούτων δείκνυσι πῶς ἐποίουν τὸν κόσμον καὶ τὰ ἐν αὐτῷ ἀριθμούς . ἀεὶ ἀριθμοὺς λέγοντες καὶ αἰτίας αὐτῶν ἀριθμοὺς τιθέμενοι , ἄλλους ἀριθμοὺς παρὰ τούτους οὐκ ἔλεγον , αὐτοὺς δὲ αὑτῶν ἔλεγον εἶναι τοὺς ἀριθμοὺς αἰτίους , καὶ τὸ αὐτὸ αὐτοῖς γίνεται αἴτιόν τε καὶ αἰτιατόν . ἔλεγον γὰρ ἐν τινὶ μὲν μέρει τοῦ κόσμου δόξαν συνίστασθαι , ἐν ἄλλῳ δὲ καιρόν , πάλιν δ’ αὖ ἐν ἄλλῳ ἢ κάτωθεν τούτων ἢ ἄνωθεν ἢ ἀδικίαν ἢ κρίσι ἢ μῖξιν ἢ ἄλλο τι τῶν ἐν τῷ οὐρανῷ . τῆς δὲ τούτων κατὰ τὴν τάξιν τὴν τοιαύτην συστάσεως ἀπόδειξιν ἔφερον ὅτι τούτων μὲν ἕκαστον τοῦ ἀριθμοῦ ἐστιν ἑκάστῳ δὲ τόπῳ ἐν τῷ κόσμῳ οἰκεῖός τίς ἐστιν ἀριθμός . τῷ μὲν γὰρ μέσῳ τὸ ἕν ( πρῶτον γάρ ἐστιν ἐνταῦθα ) , μετὰ δὲ τὸ τὰ δύο , ἃ δόξαν τε ἔλεγον καὶ τόλμαν · καὶ οὕτως ἀεὶ ἀφισταμένων ἀπὸ τοῦ μέσου πλείονα τὸν ἀριθμὸν γίγνεσθαι τῶν συνισταμένων διὰ τὸ καὶ τοὺς ἀριθμοὺς ἐξ ὧν συνίστανται , μᾶλλον δὲ οἷς ἔστι ταῦτα , τοιούτους εἶναι · τὰ γὰρ τῶν ἀριθμῶν πάθη καὶ τοὺς ἀριθμοὺς τοῖς τόποις ἀκολου - τούτων ἐπισυμβαίνειν . δύναται τὸ συμβαίνει δὲ κατὰ τὸν τόπον τοῦτον ἤδη πλῆθος εἶναι τῶν συνισταμένων μεγεθῶν εἰρηκέναι ἢ τοὺν παρ’ ἡμῖν καὶ ἐπὶ τῆς γῆς τόπους , ὡς ἐν τούτῳ διὰ τοῦτο πλήθους μεγεθῶν συνισταμένου . διὰ τὸ καὶ τὸν ἀριθμὸν ἤδη ἐν τούτῳ πλείω | εἶναι , ὧν τὰ πλείω ὄνια τὰς διαφοράς [ τε ] κατὰ τὸ πλῆθος τῶν μεγεθῶν τοὺς γὰρ ἀριθμοὺς καὶ τὰ πάθη αὐτῶν ἀκολουθεῖν κατ’ οἰκειότητα τοῖς τόποις ἑκάστοις . ἢ καὶ ἁπλούστερον καὶ κοινότερον τοῦ ἔν τινι τόπῳ πλείοσιν αὐτὰ συνιστάμενα αἴτια λέγειν τε καὶ ἀριθμοὺς ἤδη πλείους εἶναι ἐν · τῷ τόπῳ τούτῳ , ὡς τῷ πλήθει τούτων ἀκολουθοῦντος τοῦ τῶν πραγμάτων πλήθους διὰ τὸ τὰ πράγματα τοὺς ἀριθμοὺς εἶναι καὶ αὐτὸν ἐν ἀριθμῷ τὸν κόσμον ποιοῦσι . πότερον δὲ οὗτος ὁ ἐν τῷ οὐρανῷ ἀριθμός ἐστιν ὃν δεῖ λαβεῖν τὸν αἴτιον τῶν ἐν τῷ οὐρανῷ γινομένων , ὡς αὐτὸν αὑτοῦ εἶναι αἴτιον , ἢ ἄλλος τις τούτου αἴτιος ; εὐλογώτερον γὰρ ἄλλον λέγειν , ὡς καὶ Πλατῶν ἐποίει . τῆς δὲ τάξεως τῆς ἐν τῷ οὐρανῷ ἣν ἐποιοῦντο τῶν ἀριθμῶν οἱ Πυθααγόρειοι , μνημονεύει ἐν τῷ δευτέρῳ περὶ τῆς Πυθαγορικῶν δόξης . Μικρὸν δὲ ἄνωθεν ἢ κάτωθεν ἀδικία καὶ κρίσις . Οἱ τὰ πράγματα ἰοὺς ἀριθμοὺς εἶναι λέγοντες ταύτην τὴν τάξιν αὐτοῖς ἀπένειμαν ἐν τῷ οὐρανῷ , ἣν ἔχειν ᾤοντο καὶ τοὺς ἀριθμούς , οἷς ἔλεγον εἶναι ταὐτά . οἷον ἣν ᾤοντο τάξιν ἔχειν τὴν δυάδα , ταύτην ἔλεγον ἔχειν τὴν τάξιν ἐν τῷ κόσμῳ τὴν δόξαν , ἐπειδὴ δυὰς δόξα ἦν αὐτοῖς . πάλιν ἧί τάξιν ἡ ἑπτάς , ταύτην ἀπεδίδοσαν ἐν τῷ κόσμῳ τῷ καιρῷ , ἐπεὶ καὶ τὸν ἑπτὰ ἀριθμὸν [ καὶ ] καιρὸν ἡγοῦντο εἶναι . μικρὸν δὲ ἄνωθεν ἰοῦ ἤ κάτωθεν ἐποίουν , εἰ ἔτυχεν , ἀδικίαν ἢ κρίσιν , ὅτι καὶ ἡ τῶν αὐτῶν τούτοις ἀριθμῶν τάξις ἡ αὐτή ἦν . γράφεται δὲ ἔν τισιν ἀντιγράφοις ἀντὶ τοῦ ἀδικίαν ‟ ἀνικίαν · ” ἀνικίαν δέ φασιν ὑπὸ τῶν Πυθαγορείων λέγεσθαι τὴν πεντάδα · τοῦτο δὲ ὅτι τῶν ὀρθογωνίων τριγώνων ἰῶν ἐχόντων ῥητὰς τὰς πλευρὰς πρῶτόν ἐστι τῶν περιεχουσῶν ὀρθὴν γωνίαν πλευρῶν ἡ μὲν τριῶν ἡ δὲ τεττάρων , ἡ δὲ ὑποτείνουσα πέντε . ἐπεὶ τοίνυν ἡ ὑποτείνουσα ἴσον δύναται ἀμφοτέραις ἅμα , διὰ τοῦτο ἡ μὲν δυναμένη καλεῖται αἱ δὲ συναστευόμεναι , καὶ ἔστι πέντε . τήν τε πεντάδα ἀνικίαν ἔλεγον ὡς μὴ νικωμένην ἀλλ’ ἀήττητον καὶ κρατοῦσαν . εἴτε δὲ ‟ ἀνικίαν ” χρὴ γράφειν εἴτε ‟ ἀδικίαν , ” ὁ νοῦς τῶν λεγομένων γνώριμος . καὶ περὶ μὲν τῶν Πυθαγορικῶν , φησίν , ἀφείσθω τὰ νῦν · ἱκανὸν γὰρ αὐτῶν ἅψασθαι μόνον , παραιτούμενος τὴν ἐπὶ πλεῖον ἐξέτασιν τούτων τὰ νῦν , ὅτι μηδὲν πλέον ἐν τοῖς οὖσι τῶν φυσικῶν κατέλιπον · ἐρεῖ μέντοι τὴν περὶ τῶν ἀρχῶν δόξαν αὐτῶν ἔτι πᾶσαν τῆσδε τῆς πραγματείας ἐπὶ τέλει . Οἱ δὲ τὰς ἰδέας αἰτίας πρῶτον μὲν ζητοῦντες τωνδὶ τῶν ὄντων λαβεῖν τὰς αἰτίας . Αἰτιᾶται τῶν τὰς ἰδέας αἰτίας θεμένων πρῶτον μὲν ὅτι ζητοῦντες τῶν φύσει συνεστώτων τὰς αἰτίας ( τοῦτο γὰρ αὐτῷ δύναται δὴ τὸ τωνδὶ τῶν ὄντων ) ἄλλας ἰσαρίθμους τούτοις οὐσίας προσέθεσαν ὡς ἐσομένων μᾶλλον γνωρίμων τῶν πραγμάτων , εἰ πλείω τὰ αὐτὰ γένοιτο · οὐδενὶ γὰρ ἢ τῷ ἀιδίῳ διαφερούσας τὰς ἰδέας τῶν πρὸς αὐτὰς ὄντων ἐποίουν , ὥστε ἐπεὶ ταῦτα ἄγνωστα , ὁμοίως ἂν κἀκεῖναι τούτοις , ὧν εἶναί φασιν αὐτὰς παραδείγματα , εἶεν ἂν ἄγνωστοι . ἰσάριθμα οὗν ἄλλα θέμενοι καὶ ὅμοια τούτοις ὧν ἐζήτουν τὴν γνῶσίν τε καὶ ἐπιστήμην , διὰ τούτων ᾤοντο κὰκεῖνα καταλαμβάνειν δύνασθαι ἃ ἐζήτουν , ὡς ὀλίγον προελθὼν δείξει . ἢ ὃ αἰτιᾶται ἔστι † τῶν τὰ αἴτιά τε καὶ ἐπιστήμη καὶ διὰ τοῦτο ἐζήτουν αὐτῶν τὰ αἴτια · ᾤοντο γὰρ τὰς αἰτίας ταύτας τούτων ἀποδιδόναι , ὅμοιόν τι ποιοῦντες τοῖς ἀριθμῆσαί τι βουλομένοις πλῆθος , εἶθ’ ὡς μὴ δυναμένων ἐκείνων , εἰ εἴη τοσαῦτα , ἀριθμηθῆναι , ἄλλο αὐτοῖς ἰσάριθμον πλῆθος προστιθεῖσι , κἄπειθ’ οὕτως ἀριθμοῦσιν . εἴη δ’ ἄν μάλιστα τὸ ἀπορούμενον ἰσχὺν ἔχον οὐ κατὰ τὸ ἰσάριθμον τοῖς ζητουμένοις αὐτοὺς τὸ πλῆθος τίθεσθαι , ἀλλὰ κατὰ τὸ ὅμοια καὶ διὰ τοῦτο ὁμοίως ἄγνωστα . ὅτι γὰρ μηδὲν διαφέρει τὰ εἴδη τῶν πρὸς αὐτὰ τὸ εἶναι ἐχόντων κατ’ αὐτούς , ἢ μόνῳ τῷ ἀιδίῳ , ἐρεῖ · τὸ δὲ εἶναι ὁμοίως ἄγνωστα διὰ τῆς τοῦ ἀριθμοῦ παραθέσεως ἐνεδείξατο . ὅτι δὲ μὴ αἴτια ἃ προσέθεσαν τούτοις περὶ ὧν ἐζήτουν , ὀλίγον προελθὼν δείξει . ἢ ὃ αἰτιᾶται ἔστιν ὅτι προσθέντες ἰσά - ριθμα σχεδὸν τοῖς περὶ ὧν ἐζήτουν , οὕτως ἀπάντων ἐζήτουν καὶ ἀπεδίδοσαν τὰς αἰτίας τῶν τε πρώτων καὶ τῶν προστεθέντων · τούτῳ γὰρ ὅμοιον καὶ τὸ τοῦ ἀριθμοῦ παράδειγμα . σχεδὸν δὲ εἶπεν οὐκ ἐλάττω εἶναι τὰ εἴδη τούτοις , οὐ τοῖς καθ’ ἕκαστα καὶ ἀτόμοις λέγων , ἀλλὰ τοῖς ἐπ᾿ αὐτοῖς εἴδεσιν . οὐδὲ γὰρ Σωκράτους καὶ Πλάτωνος ἐξήτουν τὰς αἰτίας , ἀλλ’ ἀνθρώπου καὶ ἵππου . τούτοις γὰρ σχεδὸν ἰσάριθμα τὰ εἴδη κατ’ αὐτούς . τὸ · σχεδὸν δὲ προσέθηκεν ἴσως , ἐπεὶ μὴ πάντων τῶν κοινῶν ἰδέας ἐτίθεντο · οὐδὲ γὰρ τῶν ἐπὶ τοῖς τεχνητοῖς , οὔτε τῶν ἐπὶ τοῖς κακοῖς , εἰ καὶ εἵπετο αὐτοῖς καὶ τούτων εἶναι λέγειν ἰδέας , δι᾿ ὧν περὶ αὐτῶν λέγουσιν , ὡς ἐρεῖ μετ’ ὀλίγον . τοῦ δὲ μὴ ἐλάττους εἶναι τὰς ἰδέας τούτων ὧν ζητοῦντες τὰς αἰτίας ἐπ’ ἐκείνας προῆλθον , δεικτικὸν παρέθετο καθ’ ἕκαστον γὰρ ὁμώνυμόν τί ἐστιν , ὁμώνυμον μὲν λέγων τὸ συνώνυμον , ἐπεὶ καὶ Πλάτων οὕτως αὐτὰς εἷπε . δείκνυσι δὲ διὰ τοῦ ἑκάστου τῶν ζητουμένων αὐτοὺς συνώνυμόν τι εἶδος θέσθαι τὸ ἰσάριθμα τὰ εἴδη αὐτοὺς τοῖς αἰσθη - τοῖς λέγειν . ἢ δύναται τὸ ὁμώνυμον ὅτι ὡς λέγουσιν , οὐδὲν ἄν συμβάλλοιντο πρὸς τὴν γνῶσιν τοῖς ἐνταῦθα . εἰπὼν δὲ καθ’ ἕκαστον γὰρ ὁμώνυμόν τί ἐστιν , πῶς καθ’ ἕκαστον , δείκνυσι . τὸ δὲ καὶ παρὰ τὰς οὐσίας τῶν τε ἄλλων ἅ ἐστιν ἓν ἐπὶ πολλῶν , καὶ ἐπὶ τοῖσδε καὶ ἐπὶ τοῖς ἀιδίοις ἴσον ἂν εἴη τῷ παρά τε γὰρ τὰς τῇδε οὐσίας ἔστιν ὁμώνυμα αὐτοῖς εἴδη , ὁμοίως δὲ καὶ παρὰ τὰ ἄλλα ὄντα τὰ παρὰ τὴν οὐσίαν , ἅ ἐστι τὰ ἄλλα γένη , ἐφ’ ὧν ἔστιν ἕν τι καὶ κοινὸν ἐπὶ πολλοῖς τοῖς καθ’ ἕκαστα . οἷς γάρ ἐστι τὰ κοινὰ τὰ ἐπὶ τοῖς καθ’ ἕκαστα , τῶν κοινῶν αἱ ἰδέαι εἴησαν ἂν κατ’ αὐτοὺς αἰτίαι τοῦ εἶναί τε καὶ γίγνεσθαι . τὸ δὲ καὶ ἐπὶ τοῖσδε καὶ ἐπὶ τοῖς ἀιδίοις δηλωτικὸν ἂν εἴη τοῦ καὶ ἐπὶ τοῖς ἐν γενέσει καὶ φθορᾷ ( τούτων γὰρ τὸ ἐπὶ τοῖσδε καὶ ἐπὶ τοῖς ἀιδίοις · καὶ γὰρ ὁ κόσμος κατ᾿ αὐτοὺς καὶ τὰ ἐν αὐτῷ ἀιδίως τὸ εἶναι ἔχει . διὸ εὐλόγως εἴρηται τὸ ἰσάριθμα τῶν τε ἄλλων ὧν ἐστιν ἓν ἐπὶ πολλῶν , ἀντὶ τοῦ τῶν τε ἄλλων ἐφ’ ὧν ἐστιν ἓν ἐπὶ πολλῶν τινων · καὶ γὰρ ἄλλων βουληθεὶς δηλῶσαι τοῦτο προσέθηκε · τῶν γὰρ κοινῶν τῶν ἐπὶ τοῖς καθ’ ἕκαστα αἰτίαι αἱ ἰδέαι κατ’ οὐτούς . ἢ τὸ ἓν ἐπὶ πολλῶν ἐπὶ τῆς ἰδέας εἴρηκε · καὶ γὰρ εἰ μὴ τῶν καθ’ ἕκαστά ἐστιν ἰδέα , ἀλλὰ τοῦ ἐν τοῖς καθ’ ἕκαστα κοινοῦ · ἀνθρώπου γάρ , ἀλλ’ οὐ Σωκράτους καὶ Πλάτωνος , ὃς ἄνθρωπος ἐν τούτοις τε καὶ ἐν πᾶσι τοῖς ὁμοειδέσιν αὐτοῖς κοινὸς εἴη διά τὸ ἐνυπάρχειν πᾶσι . τὸ δὲ καθ’ οὕς τρόπους δείκνυμεν τὰ εἴδη , κατ’ οὐδένα σαίνεται τούτων , τὸ δείκνυμεν δηλωτικόν ἐστι τοῦ ὡς πρὸς οἰκείαν δόξαν λέγειν αὐτόν , λέἀλλ᾿ ὡς οἰκείαν δόξαν βασανίξων τε καὶ ἐξετάζων , οὕτως ποιεῖται τὴν ἀντιλογίαν τῆς τοῦ ἀληθοῦς εύρέσεως χάριν . πειρᾶται δὲ δεικνύναι ὅτι οὐδεὶς τῶν λόγων τῶν εἰς κατασκευὴν τῶν ἰδεῶν φερομένων εἶναι δείκνυσιν ἐδέας . οἱ μὲν γὰρ αὐτῶν οὔτε συλλογίζονται οὔτε συνάγουσι τὸ προκείμενον , πρὸς τῷ καὶ ὧν μὴ βούλονται ἰδέας εἶναι , καὶ τούτων τίθεσθαι · οἱ δὲ καὶ δοκοῦντες συλλογίζεσθαί τι περὶ ἰδεῶν οὐκ ἐκφεύγουσι τῶν ὧν οὐ βούλονται εἶναι . ἰδέας , καὶ τούτων κατασκευάζειν · οὐ γὰρ ὡς ἄλλων πάντῃ ὄντων τῶν ἀνυλλογίστως ἐρωτωμένων , ἄλλων δὲ τῶν κατασκευαζόντων ἰδέας καὶ ὧν οὐ βούλονται λέγειν , ἀλλ᾿ ὅτι τῶν αὐτῶν λόγων οἱ μὲν κατ’ ἄμφω ἡμάρτηνται , οἱ δὲ πάντως καθ’ ἕτερον . ἤ τινας τῶν λεγομένων λόγων ὑπ’ αὐτῶν ὡς τέλειον ψευδεῖς καὶ μηδὲν δεικνύντας αἰτιᾶται , οἷος εἴη ἄν ὁ λέγων , εἰ ἔστι τι τἀληθές , εἴη ἂν τά εἴδη · τῶν γὰρ ἐνταῦθα οὐδὲν ἀγηθές · καὶ εἰ μνήμη ἔστιν , ἔστι τὰ εἴδη · ἡ γὰρ μνήμη τοῦ μένοντος · καὶ ὁ τὸν ἀριθμὸν ὄντος εἶναι λέγων , ταῦτα δὲ οὐκ ὄντα · εἰ δέ , τῶν εἰδῶν · ἔστιν ἄρα τὰ εἴδη · ὁμοίως καὶ ὁ τοὺς ὁρισμοὺς τῶν ὄντων εἶναι λέγων , τούτων δὲ μηδὲν εἶναι . οἱ δὲ τοιοῦτοι λόγοι ψευδεῖς τε καὶ τὸ δέον οὐδὲν δεικνύντες . διὸ τῶν μὲν τοιούτων οὐδενὸς μνημονεύει νῦν , εὐθύνει δέ τινας τῶν δο|κούντων τι δεικνύναι , καὶ πρῶτόν γε τὸν ἀπὸ τῶν ἐπιστημῶν τὰς ἰδέας κατασκευάζοντα . εἰ δὲ αὐτοὶ οἱ λόγοι οἱ ὑπὲρ αὐτῶν λεγόμενοι εἰς κατασκευὴν τῶν ἰδεῶν εἰσι τοιοῦτοι ὡς ἢ μὴ συλλογίζεσθαι τὸ προκείμενον ἢ ἄλλων τινῶν ἰδέας εἰσάγειν καὶ μὴ ὧν βούλονται , οὐδὲν ἔξωθεν ἄλλων δεῖ λόγων , ἀλλ’ αὔταρκες πρὸς ἀναίρεσιν τοῦ δόγματος τὸ τὴν ἀσθένειαν δεῖξαι τῶν λεγομένων . Κατά τε γὰρ τοὺς λόγους τοὺς ἐκ τῶν ἐπιστημῶν εἴδη ἔσται πάντων ὅσων ἐπίστημί εἰσιν . Πλεοναχῶς μὲν ταῖς ἐπιστήμαις πρὸς τὴν τῶν ἰδεῶν κατασκευὴν προσεχρήσαντο , ὡς ἐν τῷ πρώτῳ Περὶ ἰδεῶν λέγει · ὧν δὲ νῦν μνημονεύειν ἔοικε λόγων , εἰσὶ τοιοῦτοι . εἰ πᾶσα ἐπιστήμη πρὸς ἕν τι καὶ τὸ αὐτὸ ἐπαναφέρουσα ποιεῖ τὸ αὑτῆς ἔργον καὶ πρὸς οὐδὲν τῶν καθ’ ἕκαστον , εἴη ἄν τι ἄλλο καθ’ ἑκάστην παρὰ τὰ αἰσθητὰ ἀίδιον καὶ παράδειγμα τῶν καθ’ ἑκάστην ἐπιστήμην γινομένων . τοιοῦτον δὲ ἡ ἰδέα . ἔτι ὧν ἐπιστῇ μαί εἰσι ταῦτα ἔστιν · ἄλλων δέ τινων παοὰ τὰ καθ’ ἕκαστά εἰσιν αἱ ἐπιστῆμαι · ταῦτα γὰρ ἄπειρά τε καὶ ἀόριστα , αἱ δὲ ἐπιστῆμαι ὡρισμένων · ἔστιν ἄρα τινὰ παρὰ τὰ καθ’ ἕκαστα , ταῦτα δὲ αἱ ἰδέαι . ἔτι εἰ ἡ ἐατρικὴ οὐκ ἔστιν ἐπιστήμη τῆσδε τῆς ὑγιείας ἀλλ’ ἁπλῶς ὑγιείας , ἔσται τις αὐτοϋγίεια · καὶ εἰ ἡ γεωμετρία μή ἐστι τοῦδε ἰοῦ ἴσου καὶ τοῦδε τοῦ συμμέτρου ἐπιστήμη ἀλλ’ ἀπλῶς ἴσου καὶ ἀπλῶς συμμέτρου , ἔσται τι αὐτόισον καὶ αὐτοσύμμετρον , ταῦτα δὲ αἱ ἰδέαι . οἱ δὴ τοιοῦτοι λόγοι τὸ μὲν προκείμενον οὐ δεικνύουσιν , ὃ ἦν τὸ ἰδέας εἶναι , ἀλλὰ δεικνύουσι τὸ εἶναί τινα παρὰ τὰ καθ’ ἕκαστα καὶ αἰσθητά . οὐ πάντως δέ , εἴ τινα ἔστιν ἅ εἰσι παρὰ τὰ καθ’ ἕκαστα , ταῦτά εἰσιν ἰδέαι · ἔστι γὰρ παρὰ τὰ καθ’ ἕκαστα τὰ κοινά , ὧν φαμεν καὶ τὰς ἐπιστήμας εἶναι . ἔτι τε τὸ καὶ τῶν ὑπὸ τὰς τέχνας ἰδέας εἶναι · καὶ γὰρ πᾶσα τέχνη πρὸς ἕν τι ἀναφέρει τὰ γιγνόμενα ὑπ’ αὐτῆς , καὶ ὧν εἰσιν αἰ τέχναι , ταῦτα ἔστι , καὶ θλῶν τινῶν παρὰ τὰ καθ’ ἕκαστά εἰσιν αἱ τέχναι . καὶ ὁ · ὕστερος δέ , πρὸς τῷ μηδὲ οὗτος δεικνύναι τὸ εἶναι ἐδέας , καὶ ὧν οὐ βούλονται ἰδέας εἷναι κατασκευάζειν ἰδέας δόξει . εἰ γὰρ διότι ἡ ἰατρικὴ μή ἐστι τῆσδε τῆς ὑγιείας ἐπι - στήμη ἀλλ᾿ ἁπλῶς ὑγιείας , ἔστιν αὐτό τις ὑγίεια , ἔσται καὶ ἐπὶ τῶν τεχνῶν ἑκάστης . οὐ γὰρ τοῦ καθ᾿ ἕκαστα οὐδὲ τοῦδέ ἐστιν , ἀλλ᾿ ἁπλῶς ἐκείνου περὶ ὅ ἐστιν , οἷον ἡ τεκτονικὴ ἁπλῶς βάθρου ἀλλ᾿ οὐ τοῦδε , καὶ ἁπλῶς κλίνης ἀλλ᾿ οὐ τῆσδε · ὁμοίως καὶ ἡ ἀνδριαντοποιητικὴ καὶ ἡ γραφικὴ καὶ ἡ οἰκοδομικὴ δὲ καὶ τῶν ἄλλων ἑκάστη τεχνῶν ἔχει πρὸς τὰ ὑφ᾿ ἑαυτήν . ἔσται ἄρα καὶ τῶν ὑπὸ τὰς τέχνας ἑκάστου ἰδέα , ὅπερ οὐ βούλονται . Καὶ κατὰ τὸ ἓν ἐπὶ πολλῶν καὶ τῶν ἀποφάσεων . Χρῶνται καὶ τοιούτῳ λόγῳ εἰς κατασκευὴν τῶν ἰδεῶν . εἰ ἕκαστος τῶν πολλῶν ἀνθρώπων ἄνθρωπός ἐστι καὶ τῶν ζῴων ζῷον καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ὁμοίως , καὶ οὐκ ἔστιν ἐφ᾿ ἑκάστου αὐτῶν αὐτὸ αὑτοῦ τι κατηγορούμενον , ἀλλ᾿ ἔστι τι ὃ καὶ πάντων αὐτῶν κατηγορεῖται οὐδενὶ αὐτῶν ταὐτὸν ὄν , εἴη ἄν τι τούτων παρὰ τὰ καθ᾿ ἕκαστα ὄντα ὂν κεχωρισμένον αὐτῶν ἀίδιον · ἀεὶ γὰρ ὁμοίως κατηγορεῖται πάντων τῶν κατ᾿ ἀριθμὸν ἀλλασσομένων . ὃ δὲ ἕν ἐστιν ἐπὶ πολλοῖς κεχωρισμένον τε αὐτῶν καὶ ἁίδιον , τοῦτ᾿ ἔστιν ἰδέα · εἰσὶν ἄρα ἰδέαι . τοῦτόν φησι τὸν λόγον κατασκευάζειν ἰδέας καὶ τῶν ἀποφάσεως καὶ τῶν μὴ ὄντων . καὶ γὰρ ἡ ἀπόφασις κατὰ πολλῶν κατηγορεῖται μία καὶ ἡ αὐτὴ καὶ κατὰ μὴ ὄντων , καὶ οὐδενὶ τῶν καθ᾿ ὧν ἀληθεύεταί ἐστιν ἡ αὐτή . τὸ γὰρ οὐκ ἄνθρωπος κατηγορεῖται μὲν καὶ καθ᾿ ἵππου καὶ κυνὸς καὶ πάντων τῶν παρὰ τὸν ἄνθρωπον , καὶ διὰ τοῦτό ἐστιν ἓν ἐπὶ πολλῶν καὶ οὐδενὶ τῶν καθ᾿ ὧν κατηγορεῖται ταὐτόν ἐστιν . ἔτι ἀεὶ μένει κατὰ τῶν ὁμοίων ὁμοίως ἀληθευόμενον · τὸ γὰρ οὐ μουσικὸν κατὰ πολλῶν ἀληθεύεται ( πάντων γὰρ τῶν μὴ μουσικῶν ) , ὁμοίως καὶ τῶν οὐκ ἀνθρώπων τὸ οὐκ ἄνθρωπος · ὥστε εἰσὶ καὶ τῶν ἀποφάσεων ἰδέαι . ὅπερ ἐστὶν ἄτοπον · πῶς γὰρ ἄν εἴη τοῦ μὴ εἶναι ἰδέα ; εἰ γὰρ τοῦτό τις παραδέξεται , τῶν γε ἀνομογενῶν καὶ πάντῃ διαφερόντων ἔσται μία ἰδέα , γραμμῆς , ἄν οὕτω τύχῃ , καὶ ἀνθρώπου · οὐχ ἵπποι γὰρ ταῦτα πάντα . ἔτι ἔσται καὶ τῶν ἀπείρων μία ἰδέα . ἀλλὰ καὶ τοῦ πρώτου καὶ τοῦ δευτέρου · οὐ ξύλον γὰρ ὅ τε ἄνθρωπος καὶ τὸ ζῷον , ὧν τὸ μὲν πρῶτον τὸ δὲ δεύτερον , ὧν οὔτε γένη οὔτε ἰδέας ἐβούλοντο εἶναι . δῆλον δὲ ὅτι οὐδὲ οὗτος ὁ λόγος ἰδέας εἶναι συλλογίζεται , ἀλλὰ δεικνύναι βούλεται καὶ αὐτὸς ἄλλο εἶναι τὸ κοινῶς κατηγορούμενον τῶν καθ’ ἕκαστα ὧν κατηγορεῖται . ἔτι αὐτοὶ οἱ βουλόμενοι δεικνύναι ὅτι ἕν τι τὸ κοινῶς κατηγορούμενόν ἐστι πλειόνων καὶ τοῦτό ἐστιν ἰδέα , ἀπὸ τῶν ἀποφάσεων αὐτὸ κατασκευάζουσιν . εἰ γὰρ ὁ πλειόνων τι ἀποφάσκων πρὸς ἕν τι ἐπαναφέρων ἀποφήσει ( ὁ γὰρ λέγων ἄνθρωπος οὐκ ἔστι λευκός , ἵππος οὐκ ἔστιν , οὐ καθ’ ἕκαστον αὐτῶν ἴδιόν τι ἀποφάσκει , ἀλλὰ πρὸς ἕν τι τὴν ἀναφορὰν ποιούμενος τὸ λευκὸν ἀποφάσκει τὸ αὐτὸ πάντων ) , καὶ ὁ καταφάσκων ἂν πλειόνων τὸ αὐτὸ οὐ καθ’ ἕκαστον ἄλλο , ἀλλὰ ἕν τι ἄν εἴη ὃ καταφάσκει , οἷον τὸν ἄνθρωπον κατὰ τὴν πρὸς ἕν τι καὶ ταὐτὸν ἀναφοράν · γὰρ ὡς ἡ ἀπόφασις καὶ ἡ κατάφασις . ἔστιν ἄρα τι ὂν ἄλλο παρὰ τὸ ἐν τοῖς αἰσθητοῖς , ὃ αἴτιόν ἐστι τῆς ἀληθοῦς ἐπὶ πλειόνων τε καὶ τῆς κοινῆς καταφάσεως , καὶ τοῦτό ἐστιν ἡ ἰδέα . τοῦτον δὴ τὸν λόγον φησὶν οὐ μόνον τῶν καταφασκομένων ἀλλὰ καὶ τῶν ἀποφασκομένων ἰδέας ποιεῖν · ὁμοίως γὰρ ἐν ἀμφοτέροις τὸ ἕν . Κατὰ δὲ τὸ νοεῖν τι φθαρέντος τῶν φθαρτῶν · φάντασμα γάρ τι τούτων ἐστίν . Ὁ λόγος ὁ ἀπὸ τοὐ νοεῖν κατασκευάζων τὸ εἶναι ἰδέας τοιοῦτός ἐστιν . εἰ ἐπειδὰν νοῶμεν ἄνθρωπον ἢ πεζὸν ἢ ζῷον , τῶν ὄντων τέ τι νοοῦμεν καὶ οὐδὲν τῶν καθ’ ἕκαστον ( καὶ γὰρ φθαρέντων τούτων μένει ἡ ἔν|νοια ) , δῆλον ὡς ἔστι παρὰ τὰ καθ’ ἕκαστα καὶ αἰσθητά , ὃ καὶ ὄντων ἐκείνων καὶ μὴ ὄντων νοοῦμεν · οὐ γὰρ δὴ μὴ ὄν τι νοοῦμεν τότε . τοῦτο δὲ εἶδός τε καὶ ἰδέα ἐστίν . φησὶ δὴ τοῦτον τὸν λόγον καὶ τῶν φθειρομένων τε καὶ ἐφθαρμένων καὶ ὅλως τῶν καθ’ ἕκαστά τε καὶ φθαρτῶν ἰδέας κατασκευάζειν , οἷον Σωκράτους , Πλάτωνος · καὶ γὰρ τούτους νοοῦμεν καὶ φαντασίαν αὐτῶν φυλάσσομεν καὶ μηκέτι ὄντων σώζομεν · φάντασμα γάρ τι καὶ τῶν μηκέτι ὄντων . ἀλλὰ καὶ τὰ μηδ’ ὅλως ὄντα νοοῦμεν , ὡς Ἱπποκένταυρον , Χίμαιραν · ὥστε οὐδὲ ὁ τοιοῦτος λόγος ἰδέας εἶναι συλλογίζεται . Ἔτι δὲ οἱ ἀκριβέστατοι τῶν λόγων οἱ μὲν τῶν πρός τι ποιοῦσιν ἰδέας , ὧν οὔ φαμεν εἶναι καθ’ αὑτὸ γένος , οἱ δὲ τὸν τρίτον ἄνθρωπον λέγουσιν . Ὁ μὲν καὶ τῶν πρός τι κατασκευάζων ἰδέας λόγος τοιοῦτός ἐστιν . ἐφ’ ὧν ταὐτόν τι πλειόνων κατηγορεῖται μὴ ὁμωνύμως , ἀλλ’ ὡς μίαν τινὰ δηλοῦν φύσιν , ἤτοι τῷ κυρίως τὸ ὑπὸ τοῦ κατηγορουμένου σημαινόμενον εἶναι ταῦτα ἀληθεύεται κατ’ αὐτῶν , ὡς ὅταν ἄνθρωπον λέγωμεν Σωκράτην καὶ Πλάτωνα , ἢ τῷ εἰκόνας αὐτὰ εἶναι τ·ῶν ἀληθινῶν , ὡς ἐπὶ τῶν γεγραμμένων ὅταν τὸν ἄνθρωπον κατηγορῶμεν ( δηλοῦμεν γὰρ ἐπ’ ἐκείνων τὰς τῶν ἀνθρώπων εἰκόνας τὴν αὐτήν τινα φύσιν ἐπὶ πάντων σημαίνοντες ) , ἢ ὡς τὸ μὲν αὐτῶν ὂν τὸ παράδειγμα , τὰ δὲ εἰκόνας , ὡς εἰ ἀνθρώπους Σωκράτη τε καὶ τὰς εἰκόνας αὐτοῦ λέγοιμεν . κατηγοροῦμεν δὲ τῶν ἐνταῦθα τὸ ἴσον αὐτὸ ὁμωνύμως αὐτῶν κατηγορούμενον · οὔτε γὰρ ὁ αὐτὸς πᾶσιν αὐτοῖς ἐφαρμόζει λόγος , οὔτε τὰ ἀληθῶς ἴσα σημαίνομεν · κινεῖται γὰρ τὸ ποσὸν ἐν τοῖς αἰσθητοῖς καὶ μεταβάλλει συνεχῶς καὶ οὐκ ἔστιν ἀφωρισμένον . ἀλλ’ οὐδὲ ἀκριβῶς τὸν τοῦ ἴσου λόγον ἀναδεχόμενον τῶν ἐνταῦθά ἐστί τι . ἀλλὰ μὴν ἀλλ’ οὐδὲ ὡς τὸ μὲν παράδειγμα αὐτῶν τὸ δὲ εἰκόνα · οὐδὲν γὰρ μᾶλλον θάτερον θατέρου παράδειγμα ἢ εἰκών . εἰ δὲ καὶ δέξαιτὸ τις μὴ ὁμώνυμον εἶναι τὴν εἰκόνα τῷ παραδείγματι , ἀεὶ ἕπεται ταῦτα τὰ ἴσα ὡς εἰκόνας εἶναι ἴσα τοῦ κυρίως καὶ ἀληθῶς ἴσου . εἰ δὲ τοῦτο , ἔστι τι αὐτόισον καὶ κυρίως , πρὸς ὃ τὰ ἐνθάδε ὡς εἰκόνες γίνεταί τε καὶ λέγεται ἴσα , τοῦτο δέ ἐστιν ἰδέα , παράδειγμα καὶ εἰκὼν τοῖς πρὸς αὐτὸ γινομένοις . εἷς μὲν οὖν οὗτος λόγος ὁ καὶ τῶν πρός τι κατασκευάζων ἰδέας , δοκῶν ἐπιμελέστερον καὶ ἀκριβέστερον καὶ προσεχέστερον ἅπτεσθαι τῆς δείξεως τῶν ἰδεῶν . οὐδὲ γὰρ τὸ κοινὸν εἶναί τι παρὰ τὰ καθ’ ἕκαστα ἀπλῶς οὗτος ὁ λόγος δοκεῖ δεικνύναι , ὥσπερ οἱ πρὸ αὐτοῦ , ἀλλὰ τὸ παράδειγμά τι εἶναι τῶν ἐνταῦθα ὄντων κυρίως ὄν · τοῦτο γὰρ χαρακτηριστικὸν εἶναι δοκεῖ τῶν ἰδεῶν | μάλιστα . τοῦτον δὴ τὸν λόγον φησὶ καὶ τῶν πρός τι ἰδέας κατασκευάζειν . ἡ γοῦν δεῖξις ἡ νῦν ἐπὶ τοῦ ἴσου προῆλθεν , ὅ ἐστι τῶν πρός τι · τῶν δὲ πρός τι οὐκ ἔλεγον ἰδέας εἶναι διὰ τὸ τὰς μὲν ἰδέας καθ’ αὑτὰς ὑφεστάναι αὐτοῖς οὐσίας τινὰς οὔσας , τὰ δὲ πρός τι ἐν τῇ πρὸς ἄλληλα σχέσει τὸ εἶναι ἔχειν . ἔτι δὲ εἰ τὸ ἴσον ἴσῳ ἴσον , πλείους ἰδέαι τοῦ ἴσου ἂν εἶεν · τὸ γὰρ αὐτόισον αὐτοίσῳ ἴσον · εἰ γὰρ μηδενὶ ἴσον , οὐδὲ ἴσον ἄν εἴη . ἔτι δεήσει καὶ τῶν ἀνίσων κατὰ τὸν αὐτὸν λόγον ἰδέας εἶναι · ὁμοίως γὰρ τῶν ἀντικειμένων ἔσονταί γε ἢ οὐκ ἔσονται ἰδέαι · τὸ δὲ ἄνισον ὁμολογεῖται καὶ κατ’ αὐτοὺς ἐν πλείοσιν εἶναι . πάλιν δὲ ἐκοινοποίησε τὴν δόξαν ὡς πρὸς οἰκείαν οὖσαν αὐτὴν λέγων , διὰ τοῦ εἰπεῖν ὧν οὔ φαμεν εἶναι καθ’ αὑτὸ γένος , γένος λέγων ἀντὶ τοῦ ὑπόστασιν καὶ φύσιν , εἴ γε τὸ πρός τι παραφυάδι ἔοικεν , ὡς ἐν ἄλλοις εἶπεν . Ὁ δὲ λόγος ὁ τὸν τρίτον ἄνθρωπον εἰσάγων τοιοῦτος . λέγουσι τὰ κοινῶς κατηγορούμενα τῶν οὐσιῶν κυρίως τε εἶναι τοιαῦτα , καὶ ταῦτα εἶναι εἶναι , ὃ κυρίως ἐστὶ τοῦτο · καὶ τοῦτο εἶναι τὴν ἰδέαν . ἀλλ’ εἰ τοῦτο , καὶ τὸ κατηγορούμενόν τινων κοινῶς , ἄν μὴ ταὐτὸν ᾖ ἐκείνων τινὶ ὧν κατηγορεῖται , ἄλλο τί ἐστι παρ’ ἐκεῖνα ( διὰ τοῦτο γὰρ γένος ὁ ὅτι κατηγορούμενος τῶν καθ’ ἕκαστα οὐδενὶ αὐτῶν ἦν ὁ αὐτός ) , τρίτος ἄνθρωπος ἔσται τις παρά τε τὸν καθ’ ἕκαστα , οἷον Σωκράτη καὶ Πλάτωνα , καὶ παρὰ τὴν ἰδέαν , ἥτις καὶ αὐτὴ μία κατ’ ἀριθμόν ἐστιν . ἦν δέ τις λόγος ὑπὸ τῶν σοφιστῶν λεγόμενος τρίτον ἄνθρωπον εἰσάγων τοιοῦτος . εἰ λέγοντες “ ἄνθρωπος περιπατεῖ ” οὔτε τὸν ὡς ἰδέαν ἄνθρωπον περιπατεῖν λέγομεν ( ἀκίνητος γὰρ ἐκείνη ) οὕτε τῶν καθ’ ἕκαστά τινα ( πῶς ὃν μὴ γνωρίζομεν ; τὸ μὲν γὰρ ἄνθρωπον περιπατεῖν γνωρίζομεν , τίς δὲ τῶν καθ’ ἕκαστά ἐστιν ἐφ’ ᾧ λέγομεν , οὐ γνωρίζομεν ) , ἄλλον τινὰ παρὰ τούτους τρίτον ἄνθρωπον λέγομεν περιπατεῖν · τρίτος ἄρα ἄνθρωπος ἔσται , οὗ τὸ περιπατεῖν κατηγορήσαμεν , τούτῳ δὴ τῷ λόγῳ ὄντι σοφιστικῷ ἀφορμὰς ἐνδιδόασιν οἱ χωρίζοντες τὸ κοινὸν τῶν καθ’ ἕκαστα , ὃ ποιοῦσιν οἱ τὰς ἰδέας τιθέμενοι . λέγει δὲ Φανίας ἐν τῷ πρὸς Διόδωρον Πολύξενον τὸν σοφιστὴν τὸν τρίτον ἄνθρωπον εἰσάγειν λέγοντα “ εἰ κατὰ μετοχήν τε καὶ μετουσίαν τῆς ἰδέας καὶ τοῦ αὐτοανθρώπου ὁ ἄνθρωπός ἐστι , δεῖ τινα εἶναι ἄνθρωπον ὃς πρὸς τὴν ἰδέαν ἕξει τὸ εἶναι . οὔτε δὲ ὁ αὐτοάνθρωπος , ὅ ἐστιν ἰδέα , κατὰ μετοχὴν ἰδέας , οὔτε ὁ τὶς ἄνθρωπος . λείπεται ἄλλον τινὰ εἶναι τρίτον ἄνθρωπον τὸν πρὸς τὴν ἰδέαν τὸ εἶναι ἔχοντα . ” δείκνυται καὶ οὕτως ὁ τρίτος ἄνθρωπος . εἰ τὸ κατηγορούμενόν τινων πλειόνων ἀληθῶς καὶ ἔστιν ἄλλο παρὰ τὰ ὧν κατηγορεῖται , κεχωρισμένον | αὐτῶν ( τοῦτο γὰρ ἡγοῦνται δεικνύναι οἱ τὰς ἰδέας τιθέμενοι · διὰ τοῦτο γάρ τι αὐτοάνθρωπος κατ’ αὐτούς , ὅτι ὁ ἄνθρωπος κατὰ τῶν καθ’ ἕκαστα ἀνθρώπων πλειόνων ὄντων ἀληθῶς κατηγορεῖται καὶ ἄλλος τῶν καθ’ ἕκαστα ἀνθρώπων ἐστίν ) — ἀλλ’ εἰ τοῦτο , ἔσται τις τρίτος ἄνθρωπος . εἰ γὰρ ἄλλος ὁ κατηγορούμενος ὧν κατηγορεῖται , καὶ κατ’ ἰδίαν ὑφεστώς , κατηγορεῖται δὲ κατά τε τῶν καθ’ ἕκαστα καὶ κατὰ τῆς ἰδέας ὁ ἄνθρω - πος , ἔσται τρίτος τις ἄνθρωπος παρά τε τοὺς καθ’ ἕκαστα καὶ τὴν ἰδέαν . οὕτως δὲ καὶ τέταρτος ὁ κατά τε τούτου καὶ τῆς ἰδέας καὶ τῶν καθ’ ἕκαστα κατηγορούμενος , ὁμοίως δὲ καὶ πέμπτος , καὶ τοῦτο ἐπ’ ἄπειρον . ἔστι δὲ ὁ λόγος οὗτος τῷ πρώτῳ ὁ αὐτός , ἐπεὶ ἔθεντο τὰ ὅμοια τοὐ αὐτοῦ τινος μετουσίᾳ ὅμοια εἶναι · ὅμοιοι γὰρ οἵ τε ἄνθρωποι καὶ αἱ ἰδέαι . ἀμφοτέρους δὴ τοὺς δοκοδντας ἀκριβεστέρους εἶναι λόγους διήλεγξε , τὸν μὲν ὡς καὶ τῶν πρός τι κατασκευάζοντα ἰδέας , τὸν δὲ ὡς τρίτον ἄνθρωπον εἰσάγοντα , εἶτα ἐπ’ ἄπειρον αὔξοντα τοὺς ἀνθρώπους . ὁμοίως δὲ καὶ τῶν ἄλλων ἕκαστον αὐξηθήσεται ὧν λέγουσιν ἰδέας εἶναι . τῇ μὲν οὖν πρώτῃ τοῦ τρίτου ἀνθρώπου ἐξηγήσει ἄλλοι τε κέχρηνται καὶ Εὔδημος σαφῶς ἐν τοῖς Περὶ λέξεως , τῇ δὲ τελευταίᾳ αὐτὸς ἔν τε τῷ τετάρτῳ Περὶ ἰδεῶν καὶ ἐν τούτῳ μετ’ ὀλίγον . Ὅλως τε ἀναιροῦσιν οἱ περὶ τῶν ἰδεῶν λόγοι ἃ μᾶλλον εἷναι βούλονται οἱ λέγοντες εἴδη τοῦ τὰς ἰδέας εἶναι . Μαλλὸν μὲν καὶ μάλιστα βούλονται τὰς ἀρχὰς εἶναι · αἱ γὰρ ἀρχαὶ αὐτοῖς καὶ αὐτῶν τῶν ἰδεῶν εἰσιν ἀρχαί . ἀρχαὶ δέ εἰσι τό τε ἓν καὶ ἡ ἀόριστος δυάς , ὡς πρὸ ὀλίγου τε εἴρηκε καὶ ἱστόρηκεν αὐτὸς ἐν τοῖς Περὶ τἀγαθοῦ · ἀλλὰ καὶ τοῦ ἀριθμοῦ ἀρχαὶ αὗται κατ’ αὐτούς . ταύτας δή φησι τὰς ἀρχὰς τοὺς λόγους τούτους τοὺς κατασκευάζοντας τὰς ἰδέας ἀναιρεῖν · ἀναιρουμένων δὲ τούτων ἀναιρεθήσεται καὶ τὰ μετὰ τὰς ἀρχάς , εἴ γε ταῦτα ἐκ τῶν ἀρχῶν , ὥστε καὶ αἱ ἰδέαι . εἰ γὰρ ἐπὶ πάντων ὧν τὸ κοινὸν κατηγορεῖται χωριστόν τε καὶ ἰδέα , κατηγορεῖται δὲ καὶ κατὰ τῆς ἀορίστου δυάδος ἡ δυάς , εἴη ἂν αὐτῆς πρῶτόν τι καὶ ἰδέα · οὕτως δὲ ἂν οὐκέτι ἀρχὴ εἴη ἡ ἀόριστος δυάς . ἀλλ’ οὐδὲ ἡ δυὰς πάλιν εἴη ἂν πρώτη τε καὶ ἀρχή · πάλιν γὰρ κἀκείνης ὁ ἀριθμὸς κατηγορεῖται ὡς ἰδέας · αἱ γὰρ ἰδέαι ἀριθμοὶ αὐτοῖς κεῖνται · ὥστε εἴη ἄν αὐτοῖς πρῶτον ὁ ἀριθμός , ἰδέα τις ὤν . εἰ δὲ ταῦτα , ἔσται τῆς ἀορίστου δυάδος , ἥτις ἐστὶν αὐτοῖς ἀρχή , ὁ ἀριθμὸς πρῶτος , ἀλλ’ οὐ τοῦ ἀριθμοῦ ἡ δυάς · εἰ δὲ τοῦτο , οὐκέτι ἂν ἀρχὴ ἐκείνη , εἴ γε μετασχέσει τινός ἐστι τοιαύτη . ἔτι δὲ ὑπόκειται μὲν εἶναι ἀρχὴ τοῦ ἀριθμοῦ , γίγνεται δὲ ὁ ἀριθμὸς κατὰ τὸν προειρημένον λόγον πρῶτος αὐτῆς · ἀλλ’ εἰ ὁ ἀριθμὸς πρός τι ( πᾶς γὰρ ἀριθμός τινός ἐστι ) , καὶ ἔστι πρῶτος ὁ ἀριθμὸς τῶν ὄντων , εἴγε καὶ τῆς δυάδος ἣν ἀρχὴν ὑπέθεντο , εἴη ἄν κατ’ αὐτοὺς τὸ πρός τι πρῶτον τοῦ καθ’ αὑτὸ ὄντος . τοῦτο δὲ ἄτοπον · πᾶν γὰρ τὸ πρός τι δεύτερον . | σχέσιν γὰρ προϋποκειμένης φύσεως τὸ πρός τι σημαίνει , ἥτις πρώτη τῆς συμβεβηκυίας σχέσεως αὐτῇ · παραφυάδι γὰρ ἔοικε τὸ πρός τι , ὡς εἶπεν ἐν τοῖς Ἠθικοῖς . ἀλλ’ εἰ καὶ λέγοι τις εἶναι τὸν ἀριθμὸν ποσὸν ἀλλὰ μὴ πρός τι , εἴη ἄν ἑπόμενον αὐτοῖς τὸ ποσόν τῆς οὐσίας πρῶτον εἶναι · αὐτὸ δὲ τὸ μέγα καὶ τὸ μικρὸν τῶν πρός τι . ἔτι ἕπεται αὐτοῖς τὸ πρός τι τοῦ καθ’ αὑτὸ . ἀρχήν τε καὶ πρῶιον λέγειν εἶναι , καθ’ ὅσον ἀρχὴ μὲν ἡ ἰδέα κατ’ αὐτοὺς τῶν οὐσιῶν , ἔστι δὲ τῇ ἰδέᾳ τὸ εἶναι ἰδέᾳ ἐν τῷ παραδείγματι εἶναι , τὸ δὲ παράδειγμα πρός τι · τινὸς γὰρ τὸ παράδειγμα παράδειγμα . ἔτι εἰ ταῖς ἰδέαις τὸ εἶναι ἐν τῷ παραδείγμασιν εἶναι , εἴη ἂν τὰ πρὸς αὐτὰς γιγνόμενα καὶ ὧν εἰσιν αἱ ἰδέαι εἰκόνες · ἐκείνων , οὕτως τε λέγοι ἄν τις πάντα τὰ κατὰ φύσιν συνεστῶτα πρός τι γενέσθαι κατ’ αὐτούς · πάντα γὰρ εἰκόνες καὶ παραδείγματα . ἔτι εἰ τὸ εἶναι ταῖς ἰδέαις ἐν τῷ παραδείγμασιν εἶναί ἐστι , τὸ δὲ παράδειγμα τοῦ πρὸς αὐτὸ γιγνομένου χάριν ἐστί , τὸ δὲ δι’ ἄλλο ὂν ἀτιμότερον ἐκείνου , ἔσονται αἱ ἰδέαι ἀτιμότεραι τῶν γιγνομένων πρὸς αὐτάς . Καὶ πάνθ’ ὅσα τινὲς ἀκολουθήσαντες ταῖς περὶ τῶν ἰδεῶν δόξαις ἠναντιώθησαν ταῖς ἀρχαῖς . Τοιοῦτοί τινές εἰσιν οἱ λόγοι οἱ διὰ τῆς τῶν ἰδεῶν θέσεως τὰς ἀρχὰς αὐτῶν ἀναιροῦντες πρὸς τοῖς προειρημένοις . εἰ τὸ κοινῶς τινων κατηγορούμενον ἀρχή τε καὶ ἰδέα ἐκείνων , κατὰ δὲ τῶν ἀρχῶν κοινῶς ἡ ἀρχὴ κατηγορεῖται καὶ κατὰ τῶν στοιχείων τὸ στοιχεῖον , εἴη ἄν τῶν ἀρχῶν πρῶτόν τι καὶ ἀρχὴ καὶ τῶν στοιχείων · οὕτως δὲ οὔτε ἀρχὴ οὔτε στοιχεῖον εἴη . ἔτι ἰδέα ἰδέας · οὐκ ἔστι πρότερον · ὁμοίως γὰρ αἱ ἰδέαι ἅπασαι ἀρχαί . ἔστι δὲ τὸ αὐτοὲν καὶ ἡ αὐτοδυὰς ὁμοίως . ἰδέα καὶ αὐτοάνθρωπος καὶ αὐτοΐππος καὶ ἑκάστη τῶν ἄλλων ἰδεῶν · οὐκ ἔσται ἄρα αὐτῶν ἄλλης πρώτη , ὥστε οὐδὲ ἀρχή · οὐκ ἄρα ἀρχὴ τὸ ἓν καὶ ἡ ἀόριστος δυάς . ἔτι ἰδέαν ὑπὸ ἰδέας εἰδοποιεῖσθαι ἄτοπον · πᾶσαι γὰρ εἴδη · εἰ δέ εἰσιν ἀρχαὶ τὸ ἓν καὶ ἡ ἀόριστος δυάς , ἔσται ἰδέα ὑπὸ ἰδέας εἰδοποιουμένη · ἡ γὰρ αὐτοδυὰς ὑπὸ τοῦ αὐτοενός · οὕτως γὰρ αὐτὰς ἀρχὰς λέγουσιν εἶναι , ὡς τοῦ μὲν ἑνὸς εἴδους ὄντος , ὕλης δὲ τῆς δυάδος · οὐκ ἄρα ἀρχὴ ταῦτα . εἰ δὲ μὴ φήσουσι τὴν ἀόριστον δυάδα ἰδέαν εἶναι , πρῶτον μὲν ἔσται πρῶτόν τι αὐτῆς οὔσης ἀρχῆς · ἡ γὰρ αὐτοδυάς , ἧς κατὰ μετουσίαν καὶ αὐτὴ δυάς , ἐπεὶ μή ἐστιν αὕτη ἡ αὐτοδυάς · κατὰ μετουσίαν γὰρ κατηγορηθήσεται αὐτῆς ἡ δυάς , ἐπεὶ καὶ τῶν δυάδων . ἔτι εἰ ἁπλαῖ αἱ ἰδέαι , οὐκ ἂν ἐξ ἀρχῶν διαφόρων εἶεν , διάφορα δὲ τὸ ἓν καὶ ἡ ἀόριστος δυάς . ἔτι τὸ πλῆθος τῶν δυάδων θαυμαστὸν ἔσται , εἰ ἔστιν ἄλλη μὲν ἡ αὐτοδυάς , ἄλλη δὲ ἡ ἀόριστος δυάς , ἄλλη δὲ ἡ μαθηματική ᾗ ἀριθμοῦντες χρώμεθα , οὐδεμιᾷ ἐκείνων ἡ αὐτὴ οὖσα , καὶ ἔτι παρά ταύτας ἡ | ἐν τοῖς ἀριθμητοῖς καὶ αἰσθητοῖς . ἄτοπα δὲ ταῦτα , ὥστε δηλονότι αὐτοῖς τοῖς τιθεμένοις ὑπ’ αὐτῶν περἰ τῶν ἰδεῶν ἔνεστιν ἀκολουθοῦντας ἀναιρεῖν τὰς ἀρχάς , αἵ εἰσιν αὐτοῖς προτιμότεραι τῶν ἰδεῶν . Ἐτι κατὰ μὲν τὴν ὑπόληψιν , καθ’ ἣν εἶναί φαμεν τὰς ιοεας . ’Ex μὲν τῶν κατασκευαζόντων , φησί , λόγων τὰς ἰδέας ἕπεται αὐτοῖς τὸ μὴ μόνον τῶν οὐσιῶν λέγειν ἰδέας εἶναι ἀλλὰ καὶ ἄλλων πολλῶν , ὡς δέδεικται διὰ τῶν προειρημένων . ὅ τε γὰρ ἀπὸ τοῦ νοεῖσθαί τι κοινὸν ἐπὶ πλείοσι , νοεῖσθαι δὲ καὶ μηκέτι ὄντων τῶν καθ’ ἕκαστα , τῶν φθαρτῶν * * * μόνων οὔσας ἰδέας δείκνυσιν . ἀλλὰ καὶ οἱ ἀπὸ τῶν ἐπιστημῶν ὁμοίως οὐκ οὐσιῶν μόνον ἰδέας δεικνύουσιν ἀλλὰ καὶ ἑτέρων πολλῶν · οὔτε γὰρ ἐπὶ τῶν οὐσιῶν μόνων τὸ νοεῖσθαι ἔτι , φθειρομένων τούτων ὧν κατηγορεῖται , ἀλλὰ καὶ ἐπὶ ποιῶν καὶ ἐπὶ ποσῶν καὶ ἐφ’ ἑκάστου τούτων τῶν ὄντων , οὔτε ἐπιστῆμαι οὐσιῶν εἰσι μόνων . ἀλλὰ καὶ εἰ τῶν ἀρετῶν εἰσιν ἰδέαι , οὐ μόνον τῶν οὐσιῶν εἶεν ἄν · αἱ γὰρ ἀρεταὶ οὐκ οὐσίαι . τὸ δὲ καὶ ἄλλα μυρία συμβαίνει εἶπεν , ἐπεὶ καὶ ἄλλοι τινές εἰσι λόγοι δεικνύναι βουλόμενοι τὰς ἰδέας , ἐξ ὧν συμβαίνει μὴ μόνων τῶν οὐσιῶν τὰ εἴδη λέγειν . ὅ τε γὰρ ἀπὸ τοῦ κατηγορεῖσθαι ἓν ἐπὶ πολλῶν , ὃ ταὐτὸν πᾶσι διαφέρουσιν ἀλλήλων ὑπάρχει καὶ ἄλλο ὂν ἑκάστου αὐτῶν , οὐκ οὐσιῶν μόνον τὰς ἰδέας λέγει τὸ γὰρ ἓν ἐπὶ πολλῶν κατηγορεῖσθαι οὐκ ἐν οὐσίᾳ μόνον ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῶν συμβεβηκότων . καὶ ὁ τῶν τεταγμένως γι - νομένων αἰτίαν λέγων τὸ πρὸς ἑστὼς γίνεσθαί τι παράδειγμα , τοῦτο δὲ τὴν ἰδέαν εἶναι οὐκ ἐπὶ οὐσιῶν μόνων . ἀλλὰ καὶ ὁ ἀπὸ τοῦ ὅ τι ἄν ἀληθεύωμεν λέγοντες , τοῦτο ὑπάρχειν λέγων ( συμφωνίας δὲ λέγοντες εἶναι πέντε ἢ τρεῖς καὶ ἁρμονίας τρεῖς ἀληθεύομεν , εἰσὶν ἄρα καὶ τοσαῦται · ἀλλὰ μὴν τῶν ἐνταῦθα ὁ ἀριθμὸς ἄπειρος , ἕτερα ἄττα ἄρα ἔστιν ἀίδια καθ’ ἃ ἀληθεύομεν ) , καὶ οὗτος δὴ οὐκ οὐσιῶν μόνων . εἰσὶ δὲ καὶ ἄλλοι πλείους τοιοῦτοι λόγοι . κατὰ δὲ τὸ ἀναγκαῖον καὶ ἀκόλουθον ταῖς δόξαις ταῖς περὶ αὐτῶν , καθ’ ἃς μεθεκτὰ λέγουσι τὰ εἴδη , μόνων τῶν οὐσιῶν αὐτοῖς ἰδέαι ἔσονται . εἰ γὰρ κατ’ αὐτοὺς αἰτίαι τοῖς πρὸς αὐτὰς οὖσι τοῦ εἶναι , καὶ τῷ μετέχειν αὐτῶν τὰ πρὸς αὐτὰς ὄντα τὸ εἶναι ἔχει , δῆλον ὡς οὐ κατὰ συμβεβηκὸς μετέχοιντο καὶ εἶεν αἴτια τοῖς πρὸς αὐτὰς καὶ δι’ αὐτὰς οὖσιν , ἀλλὰ καθ’ αὑτὸ καθό εἰσιν αὗται . κατὰ συμβεβηκὸς δὲ λέγοιτ’ ἂν μετέχειν τινῶν τὰ μὴ καθὸ τοῖς μετεχομένοις τὸ εἶναί ἐστι , κατὰ τοῦτο μετέχοντα αὐτῶν . οὐδὲ αἱ κατὰ συμβεβηκὸς μετεχόμεναι τὸ εἶναι ἄν ἰοῖς πρὸς αὐτὰς οὖσι παρέχοιεν · οὐ γὰρ τὸ συμβεβηκότος τινὸς τῷ ἀνθρώπῳ μετασχὸν ἄνθρωπος , ἀλλὰ τὸ ἀνθρώπου καθὸ ἄνθρωπος . εἰσὶ δὲ οὐσίαι ( οὐ γὰρ δὴ τὰς ἀρχὰς οὐκ οὐσίας ἐροῦσιν · ἔσται γὰρ οὕτως μὴ οὐσίας πρώτη ) · καὶ οἷς ἄρα τῇ | αὐτῶν μετασχέσει αἰτίαι αὗται τοῦ εἶναι καὶ ταῦτα ἀνάγκη οὐσίας εἶναι . τῶν οὐσιῶν ἄρα μόνων ἔσονται ἰδέαι αὐτοῖς . εἰ γὰρ καὶ τῶν οὐκ οὐσιῶν ἰδέαι , οἷον τῶν συμβεβηκότων , πρῶτον μὲν διὰ τί οὐ πάντων τῶν συμβεβηκότων ἀλλὰ τῶν μὲν τῶν δὲ οὔ ; ἔτι ἤτοι οὐσίαι ἔσονται αὖ αἱ τῶν συμβεβηκότων ἰδέαι , ἢ οὔ . εἰ μὲν μὴ οὐσίαι , ἔσονται αἱ ἰδέαι οὐκ οὐσίαι ἀρχαὶ οὖσαι · λέγουσι δὲ αὐτὰς οὐσίας . ἔτι ἄτοπον μὴ πάσας τὰς ἰδέας τῆς αὐτῆς εἶναι φύσεως μάλιστα . καὶ εἴ τις λέγοι νοήματα αὐτὰς εἶναι ἢ οὐσίας , πῶς τῶν μετεχόντων οὐσιῶν καθ’ αὑτὸ τὰ μὲν οὐσίαι γίνονται καὶ εἰσί , τὰ δὲ οὐκ οὐσίαι ; Ἀλλὰ δεῖ ταύτῃ ἑκάστου μετέχειν , ᾖ μὴ καθ’ ὑποκειμένου λέγεται . Τουτέστιν ἀλλὰ δεῖ ταύτῃ ἑκάστου τῶν εἰδῶν τὰ πρὸς αὐτὰ τὸ εἶναι ἔχοντα μετέχειν , ᾗ μὴ ἐν ὑποκειμένῳ τι καὶ αὐτὸ ἔχει , τουτέστιν ᾗ μὴ κατὰ συμβεβηκὸς καὶ ἀπὸ συμβεβηκότος τινὸς αὐτῷ λέγεται . τῷ γὰρ καθ’ ὑποκειμένου νῦν ἀντὶ συμβεβηκότος κέχρηται . καθ’ αὑτὸ οὖν , φησί , τὰ πρὸς τὰς ἰδέας ὄντα τε καὶ γινόμενα καὶ δι’ αὐτὰς ὄντα μεθέξει αὐτῶν , οὐκέτ’ ἂν συμβεβηκότος τινὸς αὐτοῖς . οὕτως δὲ οὐσίαι τὰ πρὸς τὰς ἰδέας ὄντα εἶεν , τῶν οὐσιῶν καθ’ αὑτὸ καὶ οὐ κατὰ συμβεβηκὸς μετέχοντα . παρέθετο δὲ τοὐ κατὰ συμβεβηκὸς παράδειγμα · ἡ γὰρ δυὰς ἡ κατὰ μετουσίαν τῆς δυάδος οὖσα δυάς , εἰ ἀιδίου μετέχει , ἀλλὰ κατὰ συμβεβηκὸς ἀιδίου , ἐπεὶ ἀιδίου ἡ δυὰς μετέχουσα δυάς ἐστιν · οὐκέτι δὲ κατὰ συμβεβηκὸς δυάδος , ἐπεὶ ὁμοίως ἄν ἦν δυὰς ὡς καὶ ἀίδιος · οὐκ ἐκείνῃ δὲ τῇ δυάδι τὸ εἶναι δυάδι ἐν τῷ ἀιδίῳ αὐτῇ εἶναι , ἀλλ’ ἦν τοῦτο συμβεβηκὸς αὐτῇ . διὸ εἰ καὶ ἀιδίου τι μετέχον δυάδος λέγοιτο μετέχειν , κατὰ συμβεβηκὸς ἄν μετέχοι δυάδος . ἐπεὶ τοίνυν δυάδος μὲν καθ’ αὑτὸ μετέχει , ἀιδίου δὲ κατὰ συμβεβηκός , δυὰς μέν ἐστι καὶ κατὰ τοῦτο ὁμοία ἐκείνῃ , ἀίδιος δὲ οὔ · οὐ γὰρ ὅμοια τὰ κατὰ συμβεβηκὸς μετέχοντά τινων ἐκείνοις ὧν οὕτω μετέχει . εἰ τοίνυν τὰ ἐνταῦθα ὅμοια ταῖς ἰδέαις , οὐ κατὰ συμβεβηκὸς αὐτῶν ἀλλὰ καθ’ αὑτὸ μετέχει · τὸ δὲ οὐσίας καθ’ αὑτὸ μετέχον οὐσία . τῶν οὐσιῶν ἄρα μόνων ἔσονται ἰδέαι κατὰ τὸ ἀκόλουθον αὐτοῖς καὶ τὸ ἀναγκαῖον , εἴ γε οὐσίαι μὲν ἐκεῖναι , τὰ δὲ τῶν οὐσιῶν μετέχοντα καθ’ αὑτὸ οὐσίαι · τὰ γὰρ αὐτὰ ἐνθάδε οὐσίαν σημαίνει καὶ ἐπὶ τῶν ἀιδίων , οἷον ἄνθρωπος ἐνταῦθα οὐσία κἀκεῖ , τὸ θερμὸν ποιὸν καὶ ἐνταῦθα οὗ ὄντος ὑγιοῦς , τῶν παρ’ ἡμῖν οὐσιῶν μόνων ἀκολουθήσει λέγειν αὐτοῖς ἰδέας εἶναι , εἰ αἱ ἰδέαι οὐσίαι . γράφεται έν τισιν ‘‘ἀλλὰ δεῖ ταύτῃ ἑκάστου μετέχειν , ᾗ καθ’ ὑποκειμένου λέγεται ” . καὶ εἴη ἂν λέ|γων διὰ ταύτης τῆς γραφῆς τὸ δεῖν τὰ μετέχοντα τῆς ἰδέας καθ’ αὑτὸ μετέχειν αὐτῆς , καὶ κατὰ τοῦτο καθὸ καθ’ ὑποκειμένων αὐτῶν κατηγορηθήσεται . ὥστε εἰ μὲν τῆς δυάδος ὁ λόγος ἐφαρμόζει τῷ μετέχειν δυάδος λεγομένῳ , δυάδος μετέχειν , εἰ δὲ μὴ δυάδος ἀλλ’ ἀιδίου ὁ λόγος ἐφαρμόζει τῷ μετασχόντι , ἐκείνου μετέχειν . τὸ δὲ ὥστε ἔσται οὐσία τὰ εἴδη εἶπεν ἀντὶ τοῦ ὥστε εἰ ἔσται τὰ εἴδη , οὐσία · ἢ ὥστε ἔσται μόνῃ οὐσίᾳ τὰ εἴδη · τοῦτο γὰρ κεῖται . ταῦτα δὲ ἐνταῦθα οὐσίαν σημαίνει κἀκεῖ . οὐ γὰρ δὴ εἰ ἡ παρ’ ἡμῖν ποιότης ἐν ἐκείνοις ἐστὶν οὐσία , δεήσει τῶν οὐσιῶν τῶν ἐνταῦθα μόνων ἰδέας εἶναι λέγειν · οὐ γὰρ δὴ οἷόν τε ἐκείνων οὐσιῶν οὐσῶν , τῶν πρὸς αὐτὰς γιγνομένων τὰ μὲν οὐσίας εἶναι τὰ δὲ ἄλλο τι . ταῦτα γὰρ ἐνταῦθά τε οὐσίαν σημαίνει κἀκεῖ . ἢ τί ἔσται τὸ εἶναι φάναι τι παρὰ ταῦτα , τὸ ἓν ἐπὶ πολλῶν ; εἰ μὴ καθ’ αὑτὸ ἀλλὰ κατὰ συμβεβηκὸς μετέχει τὰ ἐνταῦθα τῶν ἰδεῶν , τί , φησί , σημαίνει αὐτοῖς τὸ λέγειν εἶναί τι παρὰ ταῦτα , τουτέστι τὰ αἰσθητά , τοῦτο ὃ ἓν ὂν ἐπὶ πολλῶν λέγεται καὶ ἔστιν ἓν πολλῶν τῶν ἐνταῦθα παράδειγμα ; οὐ γὰρ ἔσται τὸ ἓν ἐπὶ πολλῶν ἐπὶ τῶν πρὸς αὐτὸ γεγονότων λεγόμενον κατὰ συμβεβηκός ( οὔτω γὰρ πάντα πάντων μετέχειν δύναται ) · καὶ οὐκ ἔστι τὸ κατὰ συμβεβηκὸς μετέχον τινὸς οὔτε κυρίως ἐκείνου μετέχον , οὔτε τὸ εἶναι ἔχον ἀπ’ ἐκείνου καθὸ ἐκεῖνό ἐστιν , οὔτε ὡμοιωμένον αὐτῷ . ἢ δύναται τὸ ἢ τί ἔσται τὸ εἶναι φάναι παρὰ ταῦτα τὸ ἓν ἐπὶ πολλῶν εἰρῆσθαι ὡς ἑπόμενον τῷ ταῦτα δὲ ἐνταῦθα οὐσίαν σημαίνει κἀκεῖ · εἰ γὰρ μὴ τοῦτο , τί ἐστι τὸ λεγόμενον ὑπ’ αὐτῶν τὸ εἶναί τι παρὰ αὐτὰ τὰ αἰσθητὰ τὸ ἓν ἐπὶ πολλῶν κατηγορούμενον ; ὡς γὰρ τῆς αὐτῆς φύσεως δηλουμένης ὑπό τε τοῦ ἑνὸς ἐπὶ πολλῶν καὶ τῶν πολλῶν , καθ’ ὧν τὸ ἕν , οὕτω λέγεται . δεδειγμένου δὲ τούτου προσθείη ἄν τις τούτῳ τὸ εἰ κατὰ τὴν οὐσίαν τὰ ἐνθάδε τῶν ἰδεῶν μετέχει , διαφέρει δὲ τὰ ἐνθάδε , ἤτοι καὶ ἐν ταῖς ἰδέαις , πρὸς ἃς τὰ διαφέροντά ἐστιν , αἱ αὐταί εἰσι διαφοραί , ἢ ἀνάλογον ταύταις . παρὰ γὰρ ἐκείνων τὰ ἐνταῦθα τὸ εἶναι ἔχοντα , παρ’ ἐκείνων ἕξει τὸ διαφέρειν , ἐπεὶ κατ’ οὐσίαν αὐτοῖς ἡ διαφορά , ἣν παρ’ ἐκείνων ἔχουσι . διὰ τοῦτο γὰρ ἄλλη ἰδέα ἄλλου εἴδους ἐστὶ παρεκτική , ἐπεὶ οὐδὲν ἐκώλυεν ἂν μίαν αὐτῶν πάντων . ὥστε ἑκάστη ἰδέα ἤτοι κατὰ τὴν οὐσίαν καὶ τὸ εἶδος ἡ αὐτὴ ἔσται τοῖς πρὸς αὐτὴν γιγνομένοις , ἢ πάντως γε δύναμίν τινα ἕξει τοῦ ἡ μὲν τοῦδε ἡ δὲ τοῦδέ τινος ποιητικὴ εἶναι καὶ παρεκτική , καθ’ ὃ καὶ αἱ διαφοραὶ τοῖς πρὸς αὐτὰς τὸ εἶναι ἔχουσιν . ἔσται δὲ ἡ τοιαύτη καὶ ἐν ἐκείναις διαφορά , ἥτις καὶ τοῖς ἐνθάδε τοῖς διαφέρουσιν ἀλλήλων , ἢ ἀνάλογόν γε . ἔστι δὲ τῶν ἐνταῦθα τὸ μὲν ζῷον λογικὸν τὸ δὲ ζῷον ἄλογον , καὶ ἔστιν ἑκατέρου τῶν ἰδίων τούτων ἰδέα παρεκτική · καὶ ἐν ἐκείναις ἄρα ἔστι τὸ λογικόν τε καὶ ἄλογον ἢ ἀνάλογόν τι τούτοις , καθ’ ἃ ἡ μὲν τοῦ λογικοῦ ἡ δὲ τοῦ ἀλόγου ἐστὶ παρεκτική . καὶ ὃν λόγον ἔχει πρὸς ἄλληλα τὰ πρὸς ἐκείνας καὶ ἀπ’ ἐκείνων τὸ εἶναι ἔχοντα , τοῦτον κἀκεῖνα πρὸς ἃ ταῦτα γέγονε , τὸ λογικὸν καὶ ἄλογον , ἤτοι ἐναντία , ἢ τὸ μὲν ἕξις τὸ δὲ στέρησις . ἔστιν ἄρα καὶ ἐν ταῖς ἰδέαις θάτερον τούτων . εἰ δὲ τοῦτο , πῶς ἁπλαῖ ἔτι ; ἔτι δέ , εἰ ἔστι νοήματα , ὥσπερ φασί τινες , καὶ ἐν τῷ νοεῖσθαι ἰδέαις ἡ ὑπόστασις . πῶς ἅμα ὁ νοῶν αὐτὰς νοήσει ; ἀδύνατον γὰρ ἅμα τὰ ἐναντία νοεῖν ἢ τὰ ἀντικείμενα , ὅπου γε οὐδὲ ἁπλῶς πλείω . εἰ δὲ παρὰ μέρος νοοῦνται , ὠκύμοροι , οὐκ ἀίδιοι · ὅτε γὰρ μὴ νοοῦνται , οὐκ ἔσονται , εἴ γε τὸ εἶναι αὐτῶν ἐν τῷ νοεῖσθαι . τὰ γὰρ τῇ αὐτῇ φύσει ἀδύνατα πᾶσίν ἐστιν ἀδύνατα , ὥσπερ ἀδύνατον ἦν τὸ τὴν διάμετρον σύμμετρον εἶναι τῇ πλευρᾷ , ὁμοίως πανταχοῦ καὶ παρὰ πᾶσίν ἐστι τοιοῦτον · καὶ γὰρ καὶ παρὰ τοῖς θεοῖς . ἔτι εἰ νοήματα , οὐκ οὐσίαι , καὶ ἔσονται αἱ ἀρχαὶ οὐκ οὐσίαι . ἔτι πῶς πρὸς μὴ οὐσίαν οὐσία γίνεται ; ὡς γὰρ ἄτοπον τὸ πρὸς οὐσίαν γινόμενον μὴ εἶναι οὐσίαν , οὕτως ἄτοπον καὶ τὸ πρὸς μὴ οὐσίαν οὐσίαν γίνεσθαι . Καὶ εἰ μὲν τὸ αὐτὸ εἶδος τῶν ἰδεῶν καὶ τῶν μετεχόντων . Ἐκ διαιρέσεως ἡ ἐπιχείρησις , καὶ ἐκ διαιρέσεως ἀντιφατικῶς διῃρη - μένῃς . ἤτοι γὰρ ταὐτὸν εἶδος καὶ ὁ λόγος τῶν τε ἰδεῶν καὶ τῶν μετεχόντων αὐτῶν , ἢ οὐ τὸ αὐτό . εἰ μὲν οὖν τὸ αὐτό , ὥσπερ ἐπὶ τοῖς μετέχουσιν , οὖσιν ὁμοειδέσιν , ἔστι τι κοινόν , οὕτω καὶ ἐπὶ τούτοις καὶ τῇ ἰδέᾳ ἀφ’ ἧς ταῦτα , κοινόν τι ἔσται κατηγορούμενον · ὁμοειδὴς γὰρ κἀκείνη τούτοις . εἰ δὲ τοῦτο . ἔσται αὐτῶν τὸ κοινῶς κατηγορούμενον ἰδέα , καὶ οὕτως ἰδέα ἄν ἰδέας εἴη , καὶ τοῦτο εἰς ἄπειρον ἄν προίοι . ἔστι δὲ τὸ νῦν λεγόμενον ὑπ’ αὐτοῦ , ὃ ἐξηγούμενοι τὸν τρίτον ἄνθρωπον δεύτερον ἐθήκαμεν . δείξας ὅτι τὰ μὲν τῶν ἰδεῶν μετέχοντα οὐ κατὰ συμβεβηκὸς αὐτῶν μεθέξει , εἴ γε τὸ εἶναί τε αὐτοῖς ὅλως καὶ τοῖσδέ τισι διὰ τὸ μετέχειν ἐκείνων , ἐπήνεγκε τοῦτο ὡς ἴσον ὂν τῷ εἰ μὲν οὖν , ὡς δέδει.κται , | τὸ αὐτὸ εἶδος τῶν τε ἰδεῶν καὶ τῶν μετεχόντων , ἔσται τι κοινὸν ἐπί τε τῇ ἰδέᾳ ἑκάστῃ καὶ τοῖς πρὸς ἑκάστην αὐτῶν οὖσιν · οὕτως δὲ ὁμοειδῆ ὄντα τὰ τῇδε ἐκείνοις , ἐπεὶ οὐσίαι ἐκεῖναι , οὐσίαι καὶ τὰ πρὸς αὐτὰ ἔσται · οὕτω δὲ μόνων ἄν εἶεν τῶν οὐσιῶν ἰδέαι . εἰ δὲ μή , καὶ οὕτως ἐρεῖ τὸ ἑπόμενον ἄτοπον . τὸ δὲ τί γὰρ μᾶλλον ἐπὶ τῶν φθαρτῶν δυάδων , καὶ τῶν δυάδων τῶν πολλῶν μὲν ἀιδίων δέ , τὸ δυὰς εἶναι ἓν καὶ ταὐτόν , ἢ ἐπὶ ταύτης καὶ τῆς τινός ; τοῦτο κατασκευαστικὸν τοῦ ἔσεσθαί τι κοινὸν τῶν τε ἰδεῶν καὶ τῶν πρὸς αὐτάς . εἰ γὰρ τῷ ὁμοειδεῖς εἶναι τὰς ἐν τοῖς αἰσθητοῖς καὶ φθαρτοῖς δυάδας ταῖς δυάσι ταῖς ἀφθάρτοις , καθ’ ἃς τὰ αἰσθητὰ ἀριθμοῦμεν ( αὗται δ’ ἄν εἶεν αἱ μαθηματικαί , ἔλεγον γὰρ μεταξὺ εἶναι τῶν τε αἰσθητῶν καὶ τῶν ἰδεῶν τὰ μαθηματικὰ ἀίδια μὲν ὄντα , πλείω δὲ ὅμοια ἀλλήλοις ) , εἰ δὲ τούτων ἓν καὶ ταὐτὸν ἡ δυὰς κατηγορεῖται , οὐδὲν φυλασσομένων ἡμῶν περὶ τὸ τὴν μὲν ἀίδιον εἶναι τὴν δὲ μὴ ἀίδιον , ἀλλ’ ἐπεὶ ὁμοειδεῖς εἰσι καθὸ δυάδες , τὸ κατὰ μετουσίαν τῆς αὐτοδυάδος ἑκατέρᾳ δυάδι τὸ εἶναι κατηγορούντων ἡμῶν κοινῶς κατὰ πάντων αὐτῶν ὁμοίως τὴν δυάδα , οὐδὲν ἔλαττον καὶ ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἰδέας τῆς αὐτοδυάδος καὶ τῶν τινῶν δυάδων τῶν ἀπ’ ἐκείνης τὸ εἶναι ἐχόντων κοινῶς τὸ δυὰς κατηγορηθήσεται , διότι εἰσὶν ὁμοειδεῖς . εἰ δὲ μὴ εἶεν τὰ πρὸς τὰς ἰδέας μηδὲ κατὰ τὴν οὐσίαν αὐταῖς ὡμοιωμένα καὶ τὸ εἶδος , ὁμώνυμα ἄν εἴη ταῦτα ταῖς ἰδέαις . εἰ δὲ τοῦτο , τί μᾶλλον ἰδέα τις εἴη [ ἰδέα ] τῶν ὁμωνύμων αὐτῇ αἰτία τοῦ εἶναι ἢ ἄλλων τινῶν , εἴ γε μὴ κατὰ τὴν οὐσίαν καὶ τὸ εἶδος ὁμοιοῦται ταῦτα αὐτῇ τὰ ὁμωνύμως αὐτῇ λεγόμενα ; ὁμοίως γὰρ ἕξει ὡς εἴ τις καλοίη ἄνθρωπον τόν τε Καλλίαν καὶ τὸ ξύλον μηδὲν ὅμοιον ἔχοντα ἀλλήλοις καθὸ ἄνθρωποι . καὶ καθόλου πῶς ἄν λέγοιτο μετέχειν αὐτὰ ἐκείνων μὴ ἔχοντα μηδεμίαν κοινωνίαν κατὰ τὴν οὐσίαν πρὸς αὐτά ; καὶ εἴη ἂν τοῦτο ἴσον τῷ πρὸ ὀλίγου εἰρημένῳ τῷ “ ἢ τί ἔσται τὸ εἶναι φάναι τι παρὰ ταῦτα τὸ ἓν ἐπὶ πολλῶν ; ” εἰ γὰρ λέγοιμεν ὡς τὰς εἰκόνας ὁμωνύμως τοῖς ἀφ’ ὧν γεγόνασιν εἶναι , οὕτως καὶ τὰ τῇδε ταῖς ἰδέαις , κατὰ τί ἐροῦσιν ὡμοιῶσθαι ταῦτα ἐκείνοις , εἰ μὴ κατὰ τὴν οὐσίαν ; πότερον κατὰ σχῆμα καὶ χρῶμα εἰκόνες ; ἀλλ’ οὐδὲν ἐκείνοις τοιοῦτον . ἀλλὰ κατὰ τὸ ἀίδιον ἢ τὸ ἀσώματον ἢ τὸ ἀκίνητον ταύταις ὡμοίωνται ; ἀλλ’ ἀδύνατον . οὕτως τ’ ἐξετάζον|τες εὑρήσομεν κατ’ οὐδὲν ἢ κατὰ τὴν οὐσίαν . καὶ γὰρ εἰ μὲν κατά τι τῶν ἄλλων τῶν συμβεβηκότων αὐταῖς μετεῖχεν αὐτῶν τὰ μετέχοντα , κατά τι τούτων ἄν μετεῖχεν ἃ κοινὰ ταῖς ἰδέαις ἐστὶ [ δὴ ] πρὸς ἄλληλα , οἷον τὸ ἀίδιον , τὸ ἀσώματον , τὸ ἀκίνητον . ἀλλὰ κατά τι τῶν κοινῶν εἰ μετεῖχε , τί δήποτε τῶν μετεχόντων τὸ μὲν ἄνθρωπός ἐστι τὸ δὲ ἵππος τὸ δὲ δυάς ; μὴ καθὸ ταῦτά ἐστιν ἢ καὶ ἐκεῖνα μετέχοντα αὐτῶν , ἀλλὰ διὰ τί τῶν κοινῶς αὐτοῖς ὑπαρχόντων ; Πάντων δὲ μάλιστα διαπορήσειεν ἄν τις , τί ποτε συμβάλλεται τὰ εἴδη ἢ τοῖς ἀιδίοις τῶν αἰσθητῶν . Διὰ τῶν νῦν λεγομένων δεικνύοιτο ἂν τὸ ἀρχόμενον αὐτὸν τῆς πρὸς τὰς ἰδέας ἀντιλογίας καλῶς εἰπεῖν τὸ “ πρῶτον μὲν ζητοῦντες τῶνδε τῶν ὄντων λαβεῖν τὰς αἰτίας ἕτερα τούτοις ἴσα τὸν ἀριθμὸν ἐκόμισαν . ” εἰ γὰρ μηδὲν τὰ τιθέμενα ὑπ’ αὐτῶν τούτοις περὶ ὧν ἐζήτουν συμβάλλεται , ὡς νῦν δείκνυται , οὐδὲν ἄλλο ἐποίησαν ἢ ἰσάριθμα ἕτερα τοῖς ζητουμένοις προσέθεσαν ὡς̣ μᾶλλον ἐπιστήμην ἕξοντες τῶν ὄντων , εἰ πλείω καὶ δι - πλάσια εἶναι ὑποτεθείη . ἔστι δὲ τὸ διαπορούμενον ὑπ’ αὐτοῦ νῦν , τίνος αἴτια αἱ ἰδέαι τούτοις ὧν εἶναι ἰδέαι λέγονται . τὸ δὲ ἢ τοῖς ἀιδίοις τῶν αἰσθητῶν ἢ τοῖς γινομένοις καὶ φθειρομένοις εἴρηκεν , ἐπεὶ καὶ τῶν θείων σωμάτων ἦσαν ἰδέαι αὐτοῖς , οἷον ἡλίου σελήνης καὶ τῶν ἄστρων · ἐποίουν γὰρ καὶ τούτων ἰδέας καὶ τοῦ οὐρανοῦ παντός . διὰ τοῦτο γὰρ εἶπε καὶ πρὸ ὀλίγου “ τῶν τε ἄλλων ἐστὶν ἓν ἐπὶ πολλῶν καὶ ἐπὶ τοῖσδε καὶ ἐπὶ τοῖς ἀιδίοις ” . ταῦτα οὖν λέγει ἀίδια μὲν αἰσθητὰ δέ , γινόμενα δὲ καὶ φθειρόμενα τὰ ἐνταῦθα . τί οὖν αἱ ἰδέαι συμβάλλονται τῶν φύσει ὄντων ἢ τοῖς θείοις ἢ τοῖς ἐν γενέσει καὶ φθορᾷ , ἀπορεῖ . καὶ πρῶτον μέν , ὅ ἐστιν οἰκειότατον τοῖς φυσικοῖς σώμασιν , ἡ κίνησις ( τὰ μὲν γὰρ θεῖα ἐγκύκλιον κίνησιν ἀεὶ καὶ συνεχῶς κινεῖται , τὰ δὲ ἐν γενέσει καὶ κατὰ πάσας μεταβάλλει τὰς μεταβολὰς κατὰ τὴν αὐτῶν φύσιν ) , ὅτι δὴ εἰς τοῦτο οὐδὲν συμβάλλονται τοῖς σώμασιν αἱ ἰδέαι , οὔτε εἰς γένεσιν οὔτε εἰς κίνησίν τινα ὅλως , δείκνυσι · στάσεως γὰρ μᾶλλον ἂν αἱ ἰδέαι αἰτίαι εἶεν τοῖς οὖσιν ἢ κινήσεως , οὖσαί γε ἀκίνητοι κατ’ αὐτούς · ὥστε οὐδ’ ἄν ποιητικὸν αἴτιον αἱ ἰδέαι εἶεν . δεύτερον δὲ ὅτι οὐδ’ εἰς ἐπιστήμην τῶν ἐνταῦθα καὶ γνῶσιν τῶν παρὰ τὰς ἰδέας αἱ ἰδέαι συντελοῦσί τι λέγει . ἡ μὲν γὰρ γνῶσις ἡ ἑκάστου κατὰ τὴν τοῦ εἴδους αὐτοῦ γίνεται γνῶσιν · κατὰ τοῦτο γὰρ καὶ τὸ τί ἦν εἶναι ἑκάστῳ · αἱ ἰδέαι δὲ οὔτε εἴδη εἰσὶ τῶν ἐνταῦθα , οὔτε τὴν γνῶσιν αὐτῶν κατὰ τὴν τῶν εἰδῶν γνῶσιν εἶναι τῷ τὸ εἶδος | τῶν ἐνταῦθα , καθ’ ὃ τὸ εἶναί ἐστιν αὐτοῖς τοῖσδέ τισι , φέρε εἰπεῖν ἀνθρώποις ἢ ἵπποις ἢ κυσί , τὴν ἰδέαν εἶναι . εἰ γὰρ ἦν εἴδη τῶν ἐνταῦθα ἐκεῖνα καὶ οὐσία οὐσία γὰρ κυρίως ἑκάστου τὸ εἶδος καθ’ ὅ ἐστιν αὐτῷ τὸ εἶναι , κατὰ τοῦτο δὲ καὶ γνωστὸν ἕκαστον ) , ἦν ἂν ἐν τούτοις · ἑκάστου γὰρ ἡ οὐσία καὶ τὸ εἶδος ἐν τούτω ἐστὶν οὗ ἐστιν οὐσία · οὔκ εἰσι δὲ ἐν τοῖς ἐνταῦθα , εἴ γε εἰσὶ καθ’ αὑτὰς κεχωρισμέναι . ἀλλ’ οὐδὲ εἰς τὸ εἶναι αὐτοῖς συντελεῖ τι . δείξας ὅτι μήτε κινήσεως μήτε μεταβολῆς ὅλως τὰ εἴδη αἴτια τοῖς πρὸς αὐτὰ λεγομένοις οἷόν τε εἶναι , μήτε ἐπιστήμης τε καὶ γνώσεως , διὰ τὸ μὴ ἐνυπάρχειν αὐτοῖς , τούτῳ προσχρώμενος ἐφεξῆς τοῖς προειρημένοις δι’ ὧν λέγει δείκνυσιν ὅτι μηδὲ εἰς τὸ εἶναι τὰ εἴδη αὐτοῖς συντελεῖ τι . τὰ μὲν γὰρ εἰς τὸ εἶναι συντελοῦντα ἐνυπάρχει τοῖς βοηθουμένοις εἰς τοῦτο ὑπ’ αὐτῶν ἢ ὕλη ὄντα ἢ εἴδη αὐτῶν , τὰ δὲ εἴδη οὐκ ἐνυπάρχει τούτοις ἀλλ’ ἐστὶν αὐτῶν κεχωρισμένα . εἰπὼν δὲ μὴ δύνασθαι εἰς τὸ εἶναι συντελεῖν τὰ εἴδη τοῖς συνεστῶσι φύσει διὰ τὸ μὴ ἐνυπάρχειν αὐτοῖς ( λέγοι δ’ ἂν νῦν συντέλειαν εἰς τὸ εἶναι , ἣν ὡς τὰ στοιχεῖα ὧν ἐστι στοιχεῖα , συντελεῖν λέγεται · ὡς γὰρ ἐνυπάρχοντα ταῦτα συντελεῖ , οὕτω καὶ ἡ ὕλη καὶ τὸ εἶδος · ὅτι γὰρ μὴ ὡς ποιητικά , ἔδειξε διὰ τοῦ μὴ δύνασθαι ἐκεῖνα τούτοις αἴτια κινήσεως τινος ἢ μεταβολῆς εἶναι ) , ἐφεξῆς λέγει πῶς τὰ μεμιγμένα ἔν τισιν αἴτια ἐκείνοις ἐστὶ τοῦ τοι - ούτοις αὐτοῖς εἶναι , δεικνὺς ὅτι εὐλόγως κεῖται τὸ κεχωρίσθαι αὐτὰ τῶν τῇδε . εἰ γὰρ ἦν τῷ μεμῖχθαι τούτοις αἴτια αὐτοῖς τοῦ εἶναι , οὕτως ἄν ἦν ὡς εἰ τὸ λευκὸν λέγοιτο αἴτιον εἶναι τῷ λευκῷ σώματι τοῦ λευκῷ εἶναι διὰ τὸ μεμῖχθαι αὐτῷ ὥς τις φύσις καθ’ αὑτὴν εἶναι δυναμένη · οὕτω γὰρ ἄν ἦν τὸ λευκὸν τῷ μεμῖχθαι αἴτιον τοῦ λευκοῖς εἶναι οἷς μέμικται . ὥστε καὶ αἱ ἰδέαι , εἰ ἦσαν μεμιγμέναι τοῖς φύσει οὖσιν , αἰτίαι ἂν αὐτοῖς ἠδύναντο εἶναι τοῦ εἶναι ὁποῖά ἐστιν , ὡς εἶναι τὸν ἄνθρωπον ἄνθρωπον διὰ τὴν τῆς ἰδέας τοῦ αὐτοανθρώπου μῖξιν . εἰπὼν δὲ πῶς ἠδύναντο αἰτίαι τοῖς φύσει συνεστῶσι λέγεσθαι εἶναι αἱ ἰδέαι τοῦ εἶναι τοιούτοις ὁποῖά ἐστι ( τῷ γὰρ μεμῖχθαι ) , ἑξῆς ὅτι μὴ οἷόν τε λέγειν τὰ εἴδη τοῖς πρὸς λεγομένοις τὸ εἶναι ἔχειν μεμῖχθαι δείκνυσι , λέγων λίαν τὸν τοῦτο λέγοντα λόγον εὐκίνητον εἶναι καὶ σαθρόν . καὶ παρατίθεταί γε τίνων ἦν δόξα ἡ λέγουσα ἕκαστον τῶν ὄντων εἶναι τοῦτο ὅ ἐστι τῷ μεμῖχθαί τι αὐτῷ δι’ ὅ ἐστι τοῦτο ὅ ἐστιν . Ἀναξαγόρας τε γὰρ | ἕκαστον τῶν ὄντων ἔλεγε μὲν ἐκ πάντων μεμῖχθαι τῶν ὁμοιομερῶν · οὗ δὲ πλεῖστον ἐν αὐτῷ μέμικται , ἐξ αὐτοῦ τούτου δοκεῖν εἶναι τὴν οὐσίαν τοῦ πράγματος · ὥστε ἕκαστον αὐτῶν ἦν τοῦτο ὃ ἦν τῷ μεμῖχθαι αὐτῷ τινα ἄλλα . καὶ Εὔδοξος τῶν Πλάτωνος γνωρίμων μίξει τῶν ἰδεῶν ἐν τοῖς πρὸς αὐτὰς τὸ εἶναι ἔχουσιν ἡγεῖτο ἕκαστον εἶναι , καὶ ἄλλοι δέ τινες , ὡς ἔλεγε . τοῦτον δὲ τὸν λόγον λίαν φησὶν εὐέλεγκτον εἶναι τὸν μεθέξει τινὸς ἕκαστον τῶν ὄντων τὸ εἶναι τόδε τι ἔχειν λέγοντα . καὶ ὅτι μὲν οὐχ οὕτως ἔχει καθόλου ἡ τῶν ὄντων φύσις , ἔδειξεν ἐν οἷς πρὸς Ἀναξαγόραν εἶπεν . οὔτε γὰρ πᾶν παντὶ μεμῖχθαι πέφυκε · τῶν γὰρ κεχωρισμένων καὶ καθ’ αὑτὸ ὑφίστασθαι δυναμένων ἡ μῖξις . οὐ τοιαῦτα δὲ τὰ συμβεβηκότα . εἰ δὲ τὸ μεμιγμένον οἷόν τε χωρισθῆναι , χωριστὰ ἄν εἴη τὰ πάθη τῶν οὐσιῶν . ἀναιρεῖταί τε καὶ γένεσις καὶ φθορὰ κατὰ τοὺς οὕτω λέγοντας , καὶ ὅσα ἄλλα εἶπεν ἐν τῷ πρώτῳ τῆς Φυσικῆς ἀκροάσεως πρὸς τήνδε τὴν δόξαν . ὅτι δὲ μὴ ὡς Εὔδοξος ἡγεῖτο καὶ ἄλλοι τινὲς μίξει τῶν ἰδεῶν τὰ ἄλλα , ῥᾴδιόν φησιν εἶναι συναγαγεῖν πολλὰ καὶ ἀδύνατα ἑπόμενα τῇ δόξῃ τῇδε . εἴη δ’ ἂν τοιαῦτα . εἰ μίγνυνται αἵ ἰδέαι τοῖς ἄλλοις , πρῶιον μὲν σώματα ἂν εἶεν · σωμάτων γὰρ ἡ μῖξις . ἔτι ἕξουσιν ἐναντίωσιν πρὸς ἀλλήλας · ἡ γὰρ μῖξις κατ’ ἐναντίωσίν ἐστιν ἔτι οὕτως μιχθήσεται ὡς ἢ ὅλην ἐν ἑκάστῳ τῶν οἷς μίγνυται εἶναι ἢ μέρος . ἀλλ’ εἰ μὲν ὅλη , ἔσται ἐν πλείοσι τὸ ἓν κατὰ τὸν ἀριθμόν · ἓν γὰρ κατὰ τὸν ἀριθμὸν ἡ ἰδέα · εἰ δὲ πρὸς μέρος , τὸ μέρος τοῦ αὐτοανθρώπου μετέχον , οὐ τὸ ὅλου τοῦ αὐτοανθρώπου ἔσται ἄνθρωπος . ἔτι διαιρεταὶ ἂν εἶεν αἱ ἰδέαι καὶ μερισταί , οὖσαι ἀπαθεῖς . ἔπειτα ἔσται μὲν ὁμοιομερῆ , εἴ γε πάντα τὰ ἔχοντά τι μέρος ἐξ αὐτοῦ ὅμοιά ἐστιν ἀλλήλοις · πῶς δὲ οἷόν τε τὰ εἴδη ὁμοιομερῆ εἶναι ; οὐ γὰρ οἷόν τε τὸ μέρος τοῦ ἀνθρώπου ἄνθρωπόν εἶναι , ὡς τὸ τοῦ χρυσοῦ μέρος χρυσόν . ἔτι , ὡς καὶ αὐτὸς ὀλίγον προελθὼν λέγει , ἐν ἑκάστῳ οὐ μία ἔσται ἰδέα μεμιγμένη ἀλλὰ πολλαί · εἰ γὰρ ἄλλη μὲν ζῴου ἰδέα ἄλλη δὲ ἀνθρώπου , ὁ δὲ ἄνθρωπος καὶ ζῷόν ἐστι καὶ ἄνθρωπος , ἀμφοτέρων ἂν μετέχοι τῶν ἰδεῶν . καὶ ὁ αὐτοάνθρωπος δὲ ἰδέα , ᾗ μὲν καὶ ζῷόν ἐστι μετέχοι ἂν καὶ αὐτὸ τοῦ ζώου · οὕτως δὲ οὐκέτι ἂν ἁπλαῖ αἱ ἰδέαι εἷεν , ἀλλ’ ἐκ πολλῶν συγκείμεναι , καὶ αἱ μὲν αὐτῶν πρῶται αἱ δὲ δεύτεραι . εἰ δὲ μή ἐστι ζῷον , πῶς οὐκ ἄτοπον ἄνθρωπον λέγειν μὴ εἷναι ζῷον ; ἔτι δέ , εἰ μίγνυται τοῖς πρὸς αὐτὰ οὖσι , πῶς ἂν ἔτι εἶεν παραδείγματα , ὡς λέγουσιν ; οὐδὲ γὰρ οὕτως · τὰ παραδείγματα ταῖς εἰκόσι τῆς ὁμοιότητος τῆς πρὸς αὐτὰ αἴτια τῷ μεμῖχθαι . ἔτι τε καὶ συμφθείροιντο ἄν τοῖς ἐν οἷς εἰσι φθειρομένοις . ἀλλ’ οὐδὲ χωρισταὶ ἂν εἶεν αὐταὶ καθ’ αὑτάς , ἀλλ’ ἐν τοῖς μετέχουσιν αὐτῶν . πρὸς δὲ τούτοις οὐδὲ ἀκίνητοι ἔτι ἔσονται , καὶ ὅσα ἄλλα ἐν τῷ δευτέρῳ Περὶ ἰδεῶν τὴν δόξαν ταύτην ἐξετάζων ἔδειξεν ἄτοπα ἔχουσαν . διὰ τοῦτο γὰρ εἴπετό ῥᾴδιον γὰρ συναγαγεῖν πολλὰ καὶ ἀδύνατα πρὸς τὴν δόξαν ταύτην .. ἐκεῖ γὰρ συνῆκται . Ἀλλὰ μὴν οὐδὲ ἐκ τῶν ἰδεῶν ἔστι τὰ ἄλλα κατ᾿ οὐθένα τρόπον τῶν εἰωθότων λέγεσθαι . Δείξας ὅτι οὔτε κινήσεως καὶ μεταβολῆς τοῖς ἐνταῦθα αἰτίαι αἱ ἰδέαι , οὔτε πρὸς τὴν γνῶσιν αὐτῶν καὶ ἐπιστήμην συντείνουσί τι , οὔτε εἰς τὴν οὐσίαν καὶ τὸ εἶναι αὐτά , ὡς τὰ μεμιγμένα καὶ ὄντα ἐν τισιν εἰς τὸ εἶναι συντελεῖ αὐτοῖς , ὅλως αἴτια , ἐπήνεγκεν ὅτι ἀλλ’ οὐδὲ ἔστιν ἐκ τῶν εἰδῶν τὰ ἄλλα κατ’ οὐδένα τρόπον τῶν εἰωθότων λέγεσθαι , ἤτοι δεικνὺς ὅτι κατὰ μηδένα τρόπον τῶν ἔκ τινος λεγομένων γίγνεσθαι δύναται δείκνυσθαι ἐκ τῶν ἰδεῶν γιγνόμενα τὰ πρὸς αὐτά . εἰσὶ δὲ οἱ εἰωθότες λέγεσθαι τοῦ ἔκ τινος τρόποι οἱ μὲν κυρίως ὅ τε ἐκ τῆς ὕλης καὶ τοῦ εἴδους . ἐκ γὰρ τῆς ὕλης λέγομεν εἶναι τὰ ἔνυλα , ὁμοίως δὲ καὶ ἐκ τοῦ εἴδους τοῦ ἐν αὐτῷ , ἀλλὰ καὶ ἐξ ἀμφοῖν . ὧν τρόπων κατ’ · οὐδένα ἐκ τῆς ἰδέας τὰ πρὸς αὐτάς , ὡς δέδεικται · ἐνυπῆρχε γὰρ ἂν αὐτοῖς . λέγεται δὲ ἔκ τινος καὶ ὡς ἐκ τοῦ ποιοῦντος καὶ ὡς ἐκ τοῦ ἀτελοῦς τὸ τέλειον , ὡς λέγομεν ἐκ παιδὸς ἄνδρα γίγνεσθαι , καὶ ὡς ἐκ τῶν μερῶν τὸ | ὅλον , καὶ ὡς ἐκ τῶν ἐναντίων τὰ ἐναντία . λέγεται ἔκ τινος καὶ τὸ μεταγιγνόμενον , ὡς ἐξ Ὀλυμπίων Ἴσθμια . κατ’ οὐδένα δὴ τῶν τρόπων τοῦ ἔκ τινος ἐκ τῶν ἰδεῶν τὰ ἐνταῦθα . οὔτε γὰρ ὕλη αὐτῶν , ὡς ἐδείχθη , οὔτε εἶδος αἰ ἰδέαι · ἀλλ’ οὐδὲ μέρη . ἀλλ’ οὐδὲ ὡς ἐξ ἐναντίων ταῦτα ἐκείνων . τὸ γὰρ ἐξ ἐναντίου γιγνόμενον ὑπομένοντος τοὐ αὐτοῦ ὑποκειμένου καὶ μεταβάλλοντος ἐκ τοῦ ἐναντίου γίγνεται · εἰ δὲ οὕτως , εἴη ἄν ταὐτὸν ὑποκείμενον ταῖς τε ἰδέαις καὶ τοῖς πρὸς αὐτάς , ὥστε αἱ ἰδέαι ἐναντίαι ἂν εἶεν τοῖς πρὸς αὐτὰς γιγνομένοις , ἀλλ’ οὐχ ὅμοιαι . ἔτι φθειρόμεναι ἐν τῇ τούτων γενέσει , ὡς ἐξ ἐκείνων ταῦτα καὶ ἐκ τούτων ἐκεῖναι · τοιαύτη γὰρ ἡ ἐξ ἐναντίων γένεσις . ἀλλ’ οὐδὲ ὡς ὑπομενουσῶν καὶ τελειότητά τινα προσλαμβανουσῶν γίνεται τὰ πρὸς αὐτάς , ὡς ἐκ τοῦ παιδὸς ἀνὴρ ἐλέγετο γίγνεσθαι · οὔτε γὰρ ἐνυπάρχει τούτοις ; οὔτε τελειοῦται ἐκεῖνα ὑπὸ τούτων . εἴη γὰρ ἂν ἀτελέστερά τε τούτων καὶ ἐν τούτοις καὶ φθαρτά · ἡ γὰρ τῶν τελείων φθορὰ κἀκείνων ἐστὶ φθορά . ἀλλ’ οὐδὲ ποιητικαὶ αἱ ἰδέαι τῶν ἐνταῦθα , ὡς ὁ πατὴρ τοῦ τέκνου · ἀκίνητοι γὰρ ἐκεῖναι · καὶ ἄνθρωπος ἄνθρωπον γεννᾶ ὁ καθ’ ἕκαστα τὸν καθ’ ἕκαστα , ἀλλ’ οὐχ ὁ αὐτοάνθρωπος . ἀλ·λ’ οὐδὲ οὕτως ὡς ἐξ Ὀλυμπίων Ἴσθμια . ἤτοι οὖν τὸ ἀλλὰ μὴν οὐδὲ ἐκ τῶν εἰδῶν ἔστι τἆλλα κατ᾿ οὐδένα τρόπον τῶν εἰωθότων λέγεσθαι διὰ τοὺς ἔκ τινος τρόπους εἶπεν , ὡσεὶ πολλαχῶς τὸ ἔκ τινος · καὶ δέδεικται τοῦτο . ἢ λέγοι ἄν , ὥς τινες ἤκουσαν , τὸ κατ’ οὐδένα τρόπον τῶν εἰωθότων λέγεσθαι ὑπὸ τῶν τὰς ἴδες τιθεμένων . ζητοῦντες γὰρ τίνα τρόπον ἡ μετοχὴ ἡ τῶν εἰδῶν , ἢ οὕτως φασὶν ὡς ἐν ἑκάστῳ τῶν κατὰ μέρος ἐνυπάρχειν τὴν ἰδέαν , οἷον ἐν ἑκάστῳ τῶν τινῶν ἀνθρώπων τὸν αὐτοάνθρωπον , ἢ ἐν ἑκάστῳ μέρος τῆς ἰδέας , ἢ παράδειγμα τὸ εἶδός ἐστι τοῖς μετέχουσ.ιν . ὧν οἱ μὲν πρῶτοι δύο τρόποι τῆς μετοχῆς ἀδύνατοι , ὡς ἡμεῖς τε ἐδείξαμεν πρὸ ὀλίγου , καὶ αὐτὸς εἶπεν Εὐδόξου μνημονεύσας ὅτι “ ῥᾴδιον συναγαγεῖν πολλὰ καὶ ἀδύνατα πρὸς τὴν τοιαύτην δόξαν ” , οἷς ἐπήνεγκε τὸ ἀλλὰ μὴν οὐδὲ ἐκ τῶν εἰδῶν ἔστι τὰ ἄλλα κατ’ οὐδένα τρόπον τῶν εἰωθότων λέγεσθαι , ὡς ἴσον λέγων τῷ οὐδὲ ἐκ τοῦ παρὰ τούτους τοὺς ἔτι καταλειπομένους τρόπους οἷόν τε εἶναι ἐκ τῶν εἰδῶν τὰ ἄλλα . τούτου γὰρ δειχθέντος εἴη ἂν δεδειγμένον καὶ τὸ μὴ κατ’ οὐδένα τρόπον τῶν εἰωθότων λέγεσθαι . ἔστι δὲ οὗτος ὃς καὶ πρὸς παράδειγμα λέγει γίγνεσθαι τὰ τῇδε πρὸς τὰς ἰδέας , οὗ καὶ ἐφεξῆς μνημονεύει λέγων “ τὸ δὲ λέγειν παραδείγματα ” . εἴτε δὲ διὰ τοῦτο ἐπήνεγκε τοῦτο , εἴτε καὶ ἐνδειξόμενος ὅτι κατὰ μηδένα τῶν τοῦ ἔκ τινος τρόπων λεγομένων οἷόν τε ἐκ τῶν εἰδῶν λέγειν τὰ ἄλλα γεγονέναι , | ἑξῆς ἐπὶ τὸ δεῖξαι τὸ λεγόμενον ὑπ’ αὐτῶν μετελήλυθε , τὸ παραδείγματα λέγειν αὐτάς · καὶ τοῦτο , μετέχειν τὰ τῇδε ἐκείνων , κενολογεῖν ἐστι καὶ μεταφοραῖς χρῆσθαι ποιητικαῖς · τοῦτο δέ ; ὅτι τοῖς ποιηταῖς οἰκεῖον τὸ χρῆσθαι μεταφοραῖς . μετενήνεκται δὲ ἀπὸ τῶν γραφέων τὸ παράδειγμα , οἳ γράφειν λέγονται πρὸς παράδειγμα . ὅτι δὲ κενολογοῦσιν οἱ τὰς ἰδέας παραδείγματα λέγοντες ἔδειξε διὰ τοῦ τί γάρ ἐστι τὸ ἐργαζόμενον πρὸς τὰς ἰδέας ἀποβλέπον ; δεῖ γάρ , εἰ παραδείγματα ἐκεῖναι , εἶναί τι τὸ πρὸς αὐτὰ ποιοῦν , ὡς τοὺς γραφεῖς ὁρῶμεν πρὸς τὰ παραδείγματα γράφοντας · Τὸ δὲ λέγειν παραδείγματα εἶναι καὶ μετέχειν αὐτῶν κενολογεῖν ἐστιν . Ζητήσας πῶς αἱ ἰδέαι αἰτίαι τῶν ἐνταῦθα καὶ τίνος , καὶ δείξας ὅτι οὔτε τῆς κινήσεως οἷόν τε αὐτὰς αἰτίας εἷναι οὔτε τῆς ἐπιστήμης καὶ γνώσεως τῶν ἐνταῦθα οὔτε τοῦ εἶναι , ἀλλ’ οὔτε κατά τινα τῶν ἔκ τινος λεγομένων τρόπων γίγνεσθαί [ τι ] τὰ ἐνταῦθα ἔστιν ἐξ ἐκείνων , εὐλόγως τούτοις δεοειγμενοις τὸ τῆς μετοχῆς ὄνομα , ᾦ χρωνται , ὡς κενὸν οιαβάλλει . λέγουσι γὰρ αὐτὰς παραδείγματα εἶναι καὶ μετέχειν αὐτῶν τὰ ἐνταῦθα · τὸ δὴ οὕτως λέγειν , φησί , κενολογεῖν ἐστι καὶ μεταφορὰς λέγειν ὡς οἱ ποιηταί · οὐδὲν γὰρ τούτων ὧν μετέχει τὸ μετέχον σημαίνουσιν οἱ ἐπὶ τῶν ἰδεῶν τῷ μετέχειν χρώμενοι . ὅτι δὲ κενολογοῦσι βραχέως ἔδειξε διὰ τοῦ τί γάρ ἐστι τὸ ἐργαζόμενον πρὸς τὰς ἰδέας ἀποβλέπον ; πάντως μὲν γὰρ τὸ πρός τι παράδειγμα γενόμενον ὑπό τινος ὁμοιοῦντος αὐτὸ ἐκείνῳ καὶ ποιοῦντος γίνεται · ἐπὶ δὲ τῶν ἰδεῶν τί ἐστι τὸ ποιοῦν τὰ ἐνταῦθα πρὸς τὰς ἰδέας ἀποβλέπον ; ὁρῶμεν γὰρ ἄνθρωπον ὑπὸ ἀνθρώπου γινόμενον τὸν καθ’ ἕκαστα ὑπὸ τοῦ καθ’ ἕκαστα καὶ ἵππον ὑπὸ τοῦ ἵππου , καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ὁμοίως , ὧν οὐδὲν πρὸς τὴν ἰδέαν ἀποβλέπον ποιεῖ ὃ ποιεῖ , ἀλλὰ φυσική τις ἡ γένεσις καὶ ἡ τάξις ἑκάστου , τοῦ μὲν τὴν ἀρχὴν ἐνδιδόντος , τοῦ δὲ ὑποδεχομένου τε καὶ σώζ·οντος , καὶ προάγοντος ταύτην κατά τινα ἀκολουθίαν . ἀλλ’ οὐδὲ οἱ ἐπιστήμονες ποιοῦσι τὰ κατὰ τὰς ἐπιστήμας πρὸς ἰδέαν τινὰ ἀποβλέποντες . Ἐνδέχεται δὲ καὶ εἶναι καὶ γίγνεσθαι ὅμοιον καὶ μὴ εἰκαζόμενον . Τὸ λεγόμενον νῦν πρὸς τὸ εἶναι παράδειγμα τὰς ἰδέας λέγεται . καὶ γὰρ εἰ δοθείη εἴδη τε εἶναι καὶ τὰ ἐνταῦθα ὅμοια γενέσθαι ἐκείνοις ἃς ἰδέας λέγεσθαι , οὐκ ἤδη καὶ παραδείγματα ἐκεῖνα τούτων , εἴ γε μὴ | εἴη τὸ ποιοῦν πρὸς αὐτάς . ἐνδέχεται γὰρ ὅμοιά τινά τισι γενέσθαι καὶ μηδενὸς εἰκάζοντος αὐτὰ καὶ πρὸς ἐκεῖνα ποιοῦντος . καὶ τοῦτο ἔδειξεν ἐναργῶς ἐπὶ Σωκράτους · οὐ γὰρ εἰ Θεαίτητος ἦν ὅμοιος Σωκράτει , ἤδη καὶ εἴκασται αὐτῷ · καὶ γὰρ ὄντος Σωκράτους ὅμοιός τις αὐτῷ δύναται γενέσθαι , καὶ μὴ εἰκαζόμενος , ὡς Θεαίτητος , καὶ μηκέτι ὄντος . δύναται γὰρ καὶ νὺν οἷος ἦν Σωκράτης εἶναί · τε καὶ γίνεσθαι . εἰ δὲ καὶ μηκέτι ὄντι τινὶ ὅμοιον γίνεται , ἐναργές ἐστιν ὅτι μὴ πάντως εἰκάζοντός τινος καὶ πρὸς παράδειγμα ποιοῦντος ὅμοιά τισί τινα γίνεται . ὡς γὰρ ὁ τῷ μηκέτι ὄντι ὅμοιος ὢν οὐ πρὸς ἐκεῖνον γέγονεν , οὕτως οὐδὲ ἂν ἀίδιόν τι εἶδος ᾖ καὶ συγχωρηθῇ εἶναί τις τοιαύτη φύσις , ἡ πρὸς αὐτὸ ὁμοιότης ὡς πρὸς παρά - δεῖγμα ἔσται , μηδενός γε ὄντος τοῦ πρὸς ἐκεῖνο ποιοῦντος . τοῦτο δὲ ἂν λέγοιτο καὶ πρὸς τοὺς λόγους τινὰς λέγοντας εἶναι τὰς ἰδέας καὶ νοήματα . καὶ γὰρ εἰ ἔστιν , οὐ διὰ τοῦτο ἤδη καὶ γίγνεται ταῦτα πρὸς ἐκεῖνα , μηδενὸς τοῦ πρὸς αὐτὰ ποιοῦντος ὄντος . ὅτι γὰρ μὴ πρὸς παράδειγμά τι καὶ ἰδέαν γίνεταί τι ἢ γέγονε τῶν φύσει συνεστώτων , δείξαι τις ἄν καὶ διὰ τοιούτου λόγου . εἰ ἀίδιός ἐστιν ὁ κόσμος καὶ μ·ηδὲν τῶν νῦν γινομένων κατὰ φύσιν ὡς πρὸς παράδειγμα ἰδέαν τινὰ γίνεται , οὐδ’ ἂν πρότερόν τι οὕτως εἴη γεγονός . ἀλλὰ μὴν ἀίδιός τε ὁ κόσμος ; ὥς φασι , καὶ οὐδὲν τῶν νῦν κατὰ φύσιν γιγνομένων πρὸς παράδειγμα ἰδέαν τινὰ γίγνεται , ὡς δείξω . οὐδὲ πρότερον ἄρα τι τῶν φύσει γεγονότων ὡς πρὸς παράδειγμα ἰδέαν γέγονε · πάντα γὰρ ὁμοίως ἀεὶ ἐν ἀιδίῳ ὄντι τῷ κόσμῳ γίγνεται . εἰ δὲ τοῦτο , οὐδ᾿ ἂν παραδείγματα εἶεν αἱ ἰδέαι . ὅτι δὲ μηδὲν τῶν φύσει νῦν γινομένων πρὸς παράδειγμα ἰδέαν τινὰ γίνεται , δῆλον ἐντεῦθεν . πάντα τὰ γιγνόμενα τῶν καθ’ ἕκαστά τινα ἔστιν ἅ ἐστι , καὶ ὑπὸ τῶν κα.θ’ ἕκαστά τινος γίνεται , ὥστε καὶ τὰ φύσει · οἷον φύσει ὅδε ὁ ἄνθρωπος ὑπὸ τοῦδε τοῦ ἀνθρώπου γίγνεται , καὶ ὅδε ὁ ἵππος ὑπὸ τοῦδε τοῦ ἵππου , καὶ ἥδε ἡ ἄμπελος ὑπὸ τῆσδε τῆς ἀμπέλου . ἀλλὰ μὴν καὶ ἕκαστον τῶν κατὰ φύσιν τι ποιούντων κατὰ τὴν ἐν αὐτῷ φύσιν , τοῦτ’ ἔστι κατὰ τὴν ἐν αὐτῷ αἰτίαν τε καὶ ἀρχὴν καὶ δύναμιν τοῦ πως κινεῖσθαι . ταῦτα γὰρ φύσει τε ἔστι καὶ ἔχει φύσιν , ὅσα ἀρχὴν κινήσεως ἐν αὑτοῖς ἔχει , καθὸ καὶ ἔστι τάδε τινά , ἀλλὰ μὴ κατὰ συμβεβηκός . καὶ ὁ ἵππος δὴ τὸν ἵππον ποιεῖ κατὰ τὴν ἐν αὐτῷ τοιαύτην ἀρχήν . ἀλλὰ μὴν οὔτε ἄνθρωπος οὔτε ἵππος οὔτε ἄλλο τι τῶν φύσει γεννώντων τε καὶ ποιούντων πρός τι παράδειγμα βλέπον ποιεῖ τὸ γιγνόμενον ὑπ’ αὐτοῦ · οὐδὲ γὰρ τὴν ἀρχὴν νοοῦν τι περὶ τοῦ ἐσομένου πῶς ἂν γένοιτο , οὕτως ἔχεται τοῦ ποιεῖν ὃ ποιεῖ , ὡς ἐπὶ τῶν τεχνῶν ὁρῶμεν · διὰ τοῦτο γὰρ αἱ μὲν τέχναι ἐν μόνοις γίγνονται τοῖς δυναμένοις ποιεῖσθαι τὴν τοιαύτην πρόνοιαν τοῦ κατὰ τέχνην ἐσομένου · ἐν γὰρ ἀν|θρώποις · κατὰ φύσιν δὲ πολλὰ καὶ ὑπὸ ἀλόγων καὶ ὑπὸ ἀψύχων γίνεται . οὐδὲν ἄρα τῶν νῦν κατὰ φύσιν τι ποιούντων πρὸς παράδειγμα ποιεῖ τι · εἰ δὲ μὴ νῦν , οὐδὲ πρότερον · ἀεὶ γὰρ ἡ γένεσις τῶν φύσει γιγνομένων ὁμοία . τὸ δὲ λέγειν κατὰ ἀριθμούς τινας ὡρισμένους τε καὶ τεταγμένους τὰ φύσει γιγνόμενα γίγνεσθαι ( οὐ γὰρ ἀπὸ τύχης τε καὶ αὐτομάτου · διὰ τοῦτο γὰρ ἄνθρωπος ἄνθρωπον γεννᾷ ) , καὶ διὰ τοῦτο ἀξιοῦν τὴν φύσιν πρὸς παράδειγμά τι καὶ λόγον τινὰ ποιεῖν πρὸς ἐκεῖνα ἀφορῶσαν , τὸ μὲν ἀληθὲς ἔχει τὸ δὲ ψευδές τι . γίγνεται μὲν γὰρ πάντα τὰ φύσει κατὰ τάξιν τινὰ καὶ ἀριθμούς τινας ὡρισμένους καὶ οὔτε ἀπὸ τύχης οὔτε αὐτομάτου , οὐ μὴν διὰ τοῦτο καὶ πρὸς παράδειγμα . οὐ γὰρ ἐννοοῦσα ἡ φύσις ποιεῖ 7 ποιεῖ ( ἄλογος γὰρ αὕτη δύναμίς ἐστιν ) , ἀλλ’ ἐστὶν αἰτία τοῦ εἶναι ἐν τεταγμένῃ κινήσει , καὶ ὥστε τῇ πρώτῃ τὴν μετ’ αὐτὴν ἀκολουθεῖν τεταγμένως οὐ κατὰ λογισμόν τινα , κἀκείνῃ πάλιν τὴν τρίτην , ἕως ἂν ἐπὶ τὸ τέλος αἱ κινήσεις προέλθωσιν , οὗ χάριν ἐγίγνοντο . ἣν τάξιν ἡ τέχνη ἐστὶ μιμουμένη · κατὰ τὸν λόγον γὰρ ταῦτα συντίθησι καὶ ποιεῖ ἃ ποιεῖ . διὸ ἡ μὲν τέχνη δύναμίς ἐστι λογική , ἡ δὲ φύσις ἄλογος . τὸ δὲ λέγειν θείαν τινὰ τέχνην οὖσαν τὴν φύσιν μηδὲν ἀλόγως ποιεῖν , καὶ τὸ ἀξιοῦν τῷ θείαν αὐτὴν εἶναι ἔχειν τοῦτο δῶρον παρὰ θεῶν , τὸ πρὸς τεταγμένον τι καὶ ὡρισμένον παράδειγμα ποιεῖν ἃ ποιεῖ , οὐ καλῶς λέγεται · οὐ γὰρ οὕτως λέγεται ἡ φύσις θεία τέχνη ὡς τῶν θεῶν ταύτῃ τῇ τέχνῃ χρωμένων , ἀλλὰ τῷ ἀπὸ θεῶν οὖσα δύναμις τὸ εὔτακτον τῆς κινήσεως σώζειν κατ’ ἀκολουθίαν τινὰ ἡρμοσμένην , μὴ κατὰ λογισμόν τινα καὶ νόησιν , ἀλλὰ τῷ ἀπ’ ἐκείνων εἶναι . δῶρον δὲ ἀπὸ θεῶν ἔχοι ἂν οὐ τὸ πρὸς παράδειγμα ποιεῖν · πῶς γὰρ ἂν ποιήσαι τι πρὸς παράδειγμα οὗ τέλεόν ἐστιν ἀνεννόητος ; ἀλλ’ ἔχειν ἄν τις παρὰ θεῶν αὐτὴν κατὰ τὸ εὐλογώτερον λέγοι τὸ ὅμοιον τῷ ποιοῦντι , ἐν ᾧ ἔστι καὶ ὅθεν τὴν ἀρχὴν λαμβάνει τὸ γινόμενον , ποιεῖν κατὰ τὴν χωρὶς λόγου τῶν κινήσεων εὐταξίαν . ἔτι τὸ εὔτακτον ἔστιν εὑρεῖν καὶ ἐν τοῖς κακοῖς καὶ παρὰ φύσιν γιγνομένοις , οἷον ἀποστήματα , τραύματα , φλεγμοναί , νόσων περίοδοι . ἀλλὰ καὶ ζῴων τινῶν γενέσεις τεταγμέναι μέν , ἀλλ’ οὐ πρὸς ἰδέαν , οἷον σκωλήκων , ἐμπιοων , τερηδονων . Ἔσται τε πλείω παραδείγματα τοῦ αὐτοῦ ὥστε καὶ εἴδη . Αὕτη ἡ λέξις ἕως τοῦ ἔτι δόξειεν ἂν ἀδύνατον εἶναι ἔν τισιν ἀντιγράφοις οὐ φέρεται · διὸ οὐδὲ ὑπεμνηματίσαντο αὐτήν . δείκνυσι δὲ δι’ αὐτῆς καὶ τοῦτο τὸ ἄτοπον ἑπόμενον τῇ περὶ τῶν ἰδεῶν δόξῃ · εἰ γὰρ παρατεταγμέναι δείγματα ἐκεῖνα τούτων , ἔσται τοῦ αὐτοῦ πλείω παραδείγματα , καὶ ἰδέαι πλείους ἔσονται αὐτοῦ . εἰ γὰρ ὁ ἄνθρωπος καὶ ζῷόν ἐστι καὶ δίπουν καὶ ἄνθρωπος , καὶ ταῦτα ἀλλήλων διαφέρει , ἑκάστου ἂν αὐτῶν εἴη παράδειγμα καὶ ἰδέα , καὶ μεθέξει ὁ ἄνθρωπος τοῦ | αὐτοανθρώπου καὶ τοὐ αὐτοζῴου καὶ τοῦ αὐτοδίποδος . ἀλλ’ εἰ μὲν ἅμα ἔστιν ἐν τῷ αὐτοανθρώπῳ διαφέροντα ἀλλήλων , οὐχ ἁπλοῦν ἡ ἰδέα , ἀλλ’ ἔσται ἐξ ἰδεῶν συγκειμένη · εἰ δὲ ἔστιν ἰδέα ἕκαστον αὐτῶν , προτέρα ἔσται ἰδέα ἰδέας ( τὸ γὰρ αὐτοζῷον πρῶτον τοῦ αὐτοανθρώπου · γένος γὰρ τὸ ζῷον τοῦ αὐτοανθρώπου ) , ἢ ἰδέα ἔσται χωρὶς ζῴου . ἀδύνατον δὲ τοῦτο , καὶ μετέχον ὁ αὐτοάνθρωπος τοῦ αὐτοζῴου , εἴ γε ζῷον κἀκεῖνος · ὥστε εἴη ἄν † ὁ αὐτοάνθρωπος ἀλλὰ καὶ ζῴου παράδειγμα · τοῦ ἄρα αὐτοανθρώπου καὶ τοῦ ζῴου μία εἰκών · μετέχει γὰρ τοῦ ζῴου . οὐ μόνον δὲ τοῦ αὐτοζῴου ἀλλὰ καὶ τοῦ αὐτοδίποδος μεθέξει , ὥστε πλειόνων ἰδεῶν καὶ ἡ μία ἰδέα μεθέξει . εἰ γὰρ μή , ἔστι τι ὧν ἐστιν ὁ ἄνθρωπος οὐ κατὰ ἰδέας μετοχήν · δίπους γὰρ ὁ ἄνθρωπος οὔτε καθὸ ζῷον ( ἔστι γάρ τινα τῶν ζῴων οὐ τοιαῦτα ) οὔτε καθὸ ἄνθρωπος · ἔστι γὰρ καὶ ἄλλα δ.ίποδα . εντι τε εἰ τὸ ζῷον τὸ εἶναι οὐκ ἔχει παρὰ τοῦ ἄνθρωπος εἶναι , οὐδ’ ἂν τὸ δίπουν ἔχοι παρὰ τῆς τοῦ ἀνθρώπου ἰδέας . οὕτω δὲ συγχωροῖτο ἂν τὸ μὴ πάντως πρὸς ἰδέαν εἶναι τοῖς τῇδε τὸ εἶναι . ἔτι ἔσται ἐν ταῖς ἰδέαις τὸ μὲν πρότερον τὸ δὲ ὕστερον . εἰ δὲ αὐτοάνθρωπος μὴ μετέχει τοῦ αὐτοζῴου καὶ ὅμως ζῷόν ἐστιν , οὐκ ἀνάγκη οὐδὲ τὸ ἐνταῦθα ζῷον εἶναι μετουσίᾳ τοῦ αὐτοζῷου · οὕτως δὲ οὐδὲ τοῦ αὐτοανθρώπου . τὸ γὰρ λέγειν τὸν αὐτοάνθρωπον μὴ εἶναι ζῷον , ἄνθρωπον ὄντα , ἀτοπώτατον . ἔτι οὐ μόνον τῶν αἰσθητῶν παραδείγματα τὰ εἴδη ἀλλὰ καὶ αὐτῶν τῶν ἰδεῶν . ἐφθάκαμεν εἰρηκέναι πῶς . τὸ γὰρ αὐτοζῷον παράδειγμα τοῦ αὐτοανθρώπου · τὸ γὰρ γένος τῶν αὐτοῦ εἰδῶν ἔσται παράδειγμα , ἐπεὶ ἕκαστον αὐτῶν ἐστι κἀκεῖνο · ἔσται τε οὕτως τὰ εἴδη παραδείγματα ὄντα τῶν αἰσθητῶν αὐτὰ εἰκόνες τῶν ἰδεῶν . Ἔτι δόξειεν ἂν ἀδύνατον εἶναι χωρὶς τὴν οὐσίαν καὶ οὗ ή οὐσία . Ὁ λέγει ἔστιν , ὅτι τὴν οὐσίαν τινὸς ἀδύνατον κεχωρίσθαι τοὺ οὗ ἐστιν οὐσία · ἡ γὰρ ἑκάστου οὐσία ἐν ἐκείνῳ . εἰ οὗν αἱ ἰδέαι οὐσίαι , οὔκ εἰσιν αὐτῶν κεχωρισμέναι · εἰ δέ εἰσι κεχωρισμέναι , οὔκ εἰσιν αὐτῶν οὐσίαι . ἀλλὰ μὴν οἱ λέγοντες τοὺς ὁρισμοὺς τῶν ἐνταῦθα γίγνεσθαι κατὰ τὰς ἰδέας οὐσίας ποιοῦσι τὰς ἰδέας τῶν αἰσθητῶν · οἱ γὰρ ὁρισμοὶ ἑκάστου τὴν οὐσίαν δηλοῦσι καὶ κατὰ τὰ οἰκεῖα εἴδη γίγνονται · τὸ γὰρ εἶναι ἑκάστῳ , οὗ ὁ ὁρισμὸς δηλωτικός , κατὰ τὴν οἰκείαν οὐσίαν . οὕτω τε εἶεν ἂν αἱ ἰδέαι τὰ εἴδη τῶν τῇδε . Ἐν δὲ τῷ Φαίδωνι οὕτω λέγομεν , ὡς καὶ τοῦ εἶναι καὶ τοῦ γίγνεσθαι τὰ εἴδη αἴτιά ἐστιν . Τὸ μὲν λέγομεν ὁμοίως εἴρηται τοῖς πρόσθεν · κοινοῦται γὰρ τὴν δόξαν ὡς οὖσαν καὶ αὐτοῦ . δείκνυσι δὲ ψεῦδος ὂν τὸ εἰρημένον ἐν τῷ | Φαίδωνι . εἴρηται μὲν γὰρ ὅτι καὶ τοῦ εἶναι τὰ ἐνταῦθα καὶ τοῦ γίγνεσθαι αἴτια τὰ εἴδη · τοῦτο δὲ οὐκ ἀληθές , εἴ γε ἀδύνατον , ὡς προείρηται , χωρὶς τὴν οὐσίαν εἶναι καὶ τὸ οὗ ἐκείνη οὐσία . εἰπὼν δὲ καὶ τοῦ εἶναι καὶ τοῦ γίγνεσθαι , ὅτι μηδὲ τοῦ γίγνεσθαι νῦν λέγει . πῶς γὰρ οὐδὲ τοῦ γίγνεσθαι ; κἂν γὰρ εἴη τὰ εἴδη , ὅμως οὐκ αὐτὰ αἴτια τοῦ καὶ εἶναί τιν·α καὶ γίγνεσθαι πρὸς ἐκεῖνα · οὐδὲν γὰρ ἔσται πρὸς αὐτὰ μὴ ὄντος τοῦ κινοῦντος καὶ ποιοῦντος · οὐ γὰρ δὴ αἱ ἰδέαι αὐτοῖς εἰσιν αἰτίαι ὡς ποι - οὖσαι . ὅτι γὰρ τὸ ποιοῦν τοῖς γιγνομένοις αἴτιον καὶ οὐ τὸ παράδειγμα , ἔδειξε διὰ τοῦ πολλὰ καὶ γίνεσθαι καὶ εἶναι ὧν οὔ φασιν ἰδέας εἶναι , ὥσπερ τὰ τεχνητά · οἰκία γὰρ καὶ δακτύλιος οὐ πρὸς ἰδέας . εἰ δὲ ταῦτα καὶ μὴ ὄντων εἰδῶν οὐδὲν κωλύεται καὶ γίνεσθαι καὶ εἶναι τῷ τὸ ποιοῦν ἔχειν , οὐδὲ τὰ ὧν φασιν ἰδέας εἶναι κωλυθήσεται καὶ εἶναί τε καὶ γίνεσθαι καὶ μὴ οὐσῶν τῶν ἰδεῶν · δι’ ἃς γὰρ αἰτίας γίνεται τὰ ὧν οὔ φασιν ἰδέας εἶναι , διὰ τὰς ὁμοίας ἔσται καὶ τὰ ὧν φασιν . ὡς γὰρ ἐκεῖνα κατὰ τέχνην γίγνεται οὐ πρὸς ἰδέαν τινά , οὕτω καὶ τὰ κατὰ φύσιν ἔσται κατὰ τὴν φύσιν χωρὶς παραδείγματος , ἀνάλογον ὄντος τοῦ μὲν γεννῶντος τῷ τεχνίτῃ , τοῦ δὲ θήλεος τὴν τῆς ὕλης χώραν . ἐπέχοντος . τὰ μὲν γὰρ παραδείγματα ἄχρηστα μὴ ὄντος τοῦ ποιοῦντος πρὸς αὐτά , τὸ δὲ ποιοῦν τι οὐ κεκώλυται ποιεῖν καὶ χωρὶς παραδείγματος , ὡς αὐτοὶ συγχωροῦσιν ἔχειν ἐπὶ τῶν τεχνητῶν . Ἔτι εἴπερ εἶεν ἀριθμοὶ τὰ εἴδη , πῶς αἴτιοι ἔσονται ; Πειρᾶται καὶ κατὰ ταύτην τὴν δόξαν , καθ’ ἣν ἀριθμοὺς ἔλεγον τὰς ἰδέας , εὐθύνειν τὸν λόγον · εἰ γὰρ ἀριθμοὺς μὲν ἔλεγον αὐτὰς εἶναι , μὴ δύνανται δὲ ἀριθμοὶ εἶναι , δῆλον ὅτι οὐδὲ εἶεν ἄν κατ’ αὐτούς . ἔτι ζητεῖ , εἰ εἰσὶν αἱ ἰδέαι ἀριθμοί , πῶς αἴτιοι ἔσονται τοῖς ἐνθάδε ; πότερον ὅτι καὶ τὰ ἐνθάδε εἰσὶν ἀριθμοὶ ὥσπερ καὶ αἱ ἰδέαι , ἕτεροι δὲ ἐκείνων τε δηλονότι ἀλλὰ καὶ ἀλλήλων , ὡς κἀκεῖναι ἀλλήλων ἕτεραι , καὶ ἄλλος μέν ἐστιν ἀριθμὸς ἄνθρωπος ἄλλος δὲ ἵππος , ἄλλος Πλατῶν καὶ ἄλλος Σωκράτης , καὶ κατὰ τὴν διαφορὰν τῶν ἀριθμῶν διαφέρει ἀλλήλων τὰ ὄντα ; ἀλλ’ εἰ τοῦτο , πῶς αἴτιοι ἐκεῖνοι οἱ ἀριθμοὶ οἱ τῶν ἰδεῶν τοῖς ἐνθάδε ἀριθμοῖς , ἐν οἷς ἔστι τὰ ὄντα , ἔσονται ; εἰ γὰρ καὶ εἶεν ἴσοι οἱ ἐνταῦθα ἐκείνοις , ὡς εἶναι φέρε εἰπεῖν πεντάδα τόν τε αὐτοάνθρωπον καὶ τὸν αἰσθητόν , ἀλλὰ τὴν μὲν ἀίδιον πεντάδα τὴν δὲ μὴ ἀίδιον , πῶς ἐκείνη ἡ πεντὰς ταύτῃ τῇ πεντάδι αἰτία ἔσται τοῦ εἶναι ; οὐ γὰρ δὴ οἱ ἴσοι ἀριθμοὶ ἀλλήλοις τοῦ εἶναι αἴτιοι · πῶς γὰρ ὅλως ἀριθμὸς ἀριθμῷ αἴτιος τοῦ εἶναι ; Εἰ δὲ ὅτι λόγοι ἀριθμῶν τὰ ἐνταῦθα . Πρόκειται μὲν αὐτῷ δεῖξαι ὅτι αἱ ἰδέαι , εἰ ἀριθμοί εἰσιν , οὐ δύνανται εἶναι αἴτιοι τοῖς ἐνταῦθα · ὃ δεῖξαι βουλόμενος ; πρῶτον μὲν ἔλαβε τὸ καὶ τὰ ἐνθάδε , ἅ φασι πρὸς ἐκεῖνα γίνεσθαι , ἀριθμοὺς λέγεσθαι εἶναι ὑπ’ αὐτῶν ἴσους ἐκείνοις ἀιδίοις οὖσιν , οὐκ ὄντας τούτους ἀιδίους , καὶ ἔδειξεν ὅτι οὐδὲ οἱ ἴσοι ἀριθμοὶ τοῖς ἴσοις αἴτιοι τοῦ εἶναι δύνανται εἶναι , οὐδὲ εἰ οἱ μὲν εἶεν ἀίδιοι οἱ δὲ μή . νῦν δὲ πάλιν λαμβάνει τὰ ἐνταῦθα μὴ ἀριθμοὺς εἶναι λέγεσθαι ὑπ’ αὐτῶν , ἀλλ’ ἐν λόγῳ τινὶ ἀριθμῶν συνεστάναι , ὃ καὶ βούλονται λέγειν · καὶ δείκνυσιν ὅτι οὐδὲ οὕτως αἱ ἰδέαι καὶ ἐκεῖνοι οἱ ἀριθμοὶ αἴτιοι δύνανται εἶναι τοῖς ἐνθάδε οὖσιν ἐν ἀριθμῶν λόγῳ . βουλόμενος δὲ δεῖξαι τί ἐστι τὸ λέγειν λόγους ἀριθμῶν τὰ ἐνταῦθα εἶναι , παρέθετο τὴν συμφωνίαν · καὶ γὰρ ἡ συμφωνία οὐκ ἀριθμός ἐστιν ἀλλὰ λόγος τις ἀριθμῶν τουτέστιν πράγματά τινα λόγον ἀριθμῶν πρὸς ἄλληλα ἔχοντα . τὸ γὰρ ἐν · διπλασίῳ εἶναι ἐν λόγῳ ἀριθμῶν ἐστιν εἶναι , ὅπερ ἔχει ἡ διὰ πασῶν συμφωνία · ἐν τούτῳ γὰρ αὐτῇ τὸ εἶναι · καὶ αὖ πάλιν ἄλλῃ ἐν ἐπιτρίτῳ , καὶ αὖ πάλιν ἄλλῃ ἐν ἡμιολίῳ , ἃ πάντα ἀριθμῶν εἰσι λόγοι . εἰ δὴ καὶ τὰ ὄντα πάντα λέγοι τις λόγους ἀριθμῶν εἶναι , οὐδὲ οὕτως αἴτιαι αἱ ἰδέαι καὶ οἱ ἀριθμοὶ ἐκεῖνοι τούτοις ἔσονται . εἰ γὰρ τοῦτο , οὐδὲ ἐπ’ ἐκείνοις οἱ ἀριθμοὶ ἔτι ἔσονται . εἰ γάρ ἐστι τὰ ἐνταῦθα λόγοι τινὲς ἀριθμῶν , δηλονότι τινά ἐστιν ἐν αὐτοῖς ἃ τὸν λόγον ἔχει τοῦτον ἐν ᾧ ἑκάστῳ αὐτῶν τὸ εἶναι , ὥσπερ ἡ συμφωνία λόγος ἀριθμῶν οὖσα ἔχει τι ἓν ὑποκείμενον καὶ φύσιν τινὰ ὑποκειμένην , ἧς ὁ ὁρισμός ἐστι καὶ λόγος ἡ συμφωνία , καὶ ἔστι τοῦτο οἱ φθόγγοι . εἰ δὴ τὰ πράγματα τὰ πρὸς τὰς ἰδέας λεγόμενα τὸ εἶναι ἔχειν ἐν λόγῳ ἀριθμῶν ἐστιν ἔστι τι ἐν αὐτοῖς ὑποκείμενον ὃ τὸν τῶν ἀριθμῶν λόγον ἀναδεχόμενον ποτὲ μὲν ἄνθρωπος γίνεται ποτὲ δὲ ἄλλο τι , κατὰ τοὺς διαφέροντας λόγους ἄλλοτε ἄλλο γινόμενον , ὡς ἡ συμφωνία τῇ τῶν ἐν τοῖς φθόγγοις λόγων ἑτερότητι . τοῦτο δὲ οὐκ ἄλλο τι εὑρεθήσεται ὂν ἢ τὸ ὑποκείμενον καὶ ἡ ὕλη , ἧς ἐν ἀριθμῷ καὶ ἐν λόγῳ τινὶ ἕκαστον ἔσται τῶν ὄντων , οἷον πυρὸς ἀέρος ὕδατος γῆς , ἢ ὅ τί ποτε ἂν καὶ ᾖ τοῦτο · ἐν γὰρ τῷ τούτων λόγῳ πρὸς ἄλληλα τὸ εἶναι τοῖς ἐξ αὐτῶν καὶ εἰδοποιεῖσθαι . εἰ δὲ τοῦτο , δεήσει καὶ τὰς ἰδέας παραδείγματα τούτων οὔσας καὶ αὐτὰς λόγους ἀριθμῶν εἶναι καὶ οὐκ ἀριθμοὺς ἁπλῶς · εἰ γὰρ ὁ Καλλίας φέρε εἰπεῖν ἡ ὁ ἄνθρωπος ὁ ὡμοιωμένος τῇ ἰδέᾳ λόγος ἐν ἀριθμοῖς τισίν ἐστι πυρὸς καὶ γῆς καὶ ὕδατος καὶ ἀέρος ἢ ἄλλων τινῶν ὑποκειμένων , ἔσται καὶ ἡ ἰδέα ἀριθμὸς εἶναι λεγόμενος ὁ αὐτοάνθρωπος , πρὸς ἣν ὁ ἄνθρωπος , λόγος ἐν ἀριθμοῖς , ἤτοι τῶν ἀριθμῶν αὐτῶν , εἰ εἴη τοῦτο ὑποκείμενον ἐν αὐτοῖς * * * ( τοῦτο γὰρ ἐσήμανε τοῦ εἴτε ἀριθμός τις ὢν εἴτε μή ) , καὶ οὐχ ὁ αὐτοαριθμὸς . οὐ γὰρ | δὴ ὁ ἀριθμὸς αἴτιος τοῦ ἐν ἀριθμῶν λόγῳ εἷναι · ἐν γὰρ τῷ αὐτῷ ἀριθμῷ διαφέροντες γίγνονται λόγοι · ἐν γὰρ τῷ ς΄ καὶ ὁ διπλάσιος καὶ ὁ ἡμιόλιος . εἰ δὲ τοῦτο , οὐκ ἀριθμὸς ἁπλῶς ἡ ἰδέα · οὐδὲ γάρ ἐστι ταὐτὸν ἀριθμός τε καὶ λόγος ἐν ἀριθμοῖς · οὐδέ ἐστιν ἄρα ὁ αὐτοάριθμος ἡ ἰδέα . ὥστε ἢ οὐκ ἀριθμοὶ αἱ ἰδέαι ἢ οὐκ αἴτιοι τοῖς τὸ εἶναι ἔχουσιν ἐν λόγῳ ἀριθμῶν . οὗτος δὲ ὁ λόγος πρῶτον μὲν ἀναιρεῖ τὸ εἶναι ἀριθμοὺς τὰς ἰδέας , ἔπειτα καὶ συνθέτους δείκνυσιν αὐτάς , οὐχ ἁπλᾶς . εἰ γάρ εἰσι λόγοι ἀριθμῶν ἐκ πλειόνων φθόγγων , καὶ ἔσται τι ἐν αὐταῖς ὑποκείμενον , ὃ ἐν λόγῳ ἀριθμῶν τὸ εἶναι αὐτῶν ἑκάστῃ ποιήσει · ἀκολουθήσει τε τούτῳ μηδ’ εἶναί τινα ἀριθμόν · εἰ γὰρ μή ἐστιν αὐτοάριθμος , οὐδ’ ἂν ἀριθμὸς εἴη οὐδὲ τὰ ὄντα πρὸς παράδειγμα ἀριθμόν . ἀλλὰ μὴν μὴ ὄντος ἀριθμοῦ οὐδὲ λόγος ἀριθμοῦ εἴη ἄν , ὥστε οὐδὲ ἐν λόγῳ ἀριθμῶν οἷόν τε λέγειν αὐτοῖς τὰ ὄντα εἶναι . τὸ δὲ οὐδὲ ἔσται τις διὰ ταῦτα ἀριθμὸς ἴσον ἄν εἴη τῷ οὐδὲ ἔσται διὰ ταῦτα ἡ ἰδέα ἀριθμός , ἐπεὶ μὴ τὸ ἐν λόγῳ ἀριθμῶν ὂν ἤδη ἀριθμός . Ἔτι ἐκ πολλῶν ἀριθμῶν εἷς ἀριθμὸς γίνεται , ἐξ εἰδῶν δὲ ἓν εἶδος πῶς ; Ὅτι μὴ οἷόν τε ἀριθμοὺς τὰς ἰδέας εἶναι δείκνυσι καὶ διὰ τοῦ ἐκ μὲν πολλῶν ἀριθμῶν συντεθειμένων ἕνα ἀριθμὸν γίνεσθαι ( τὰ γὰρ τρία τέσσαρα συντεθέντα ἀλλήλοις ἕνα ἀριθμὸν τὸν ἑπτὰ ποιεῖ ) , ἐξ εἰδῶν δὲ πλειόνων συντεθέντων μὴ οἷόν τε ἓν εἶδος γενέσθαι · οὐ γὰρ τὸ ἀνθρώπου εἶδος καὶ τὸ κυνός , ἂν οὕτω τύχῃ , συντεθέντα ἓν εἶδος ποιεῖ . οὐ γὰρ ἐπεὶ ἐν τῷ ἀνθρώπῳ τὸ ζῷον περιέχεται , σύνθετον ὁ ἄνθρωπος ἐκ ζῴου τε καὶ ἄλλου εἴδους · οὔτε γὰρ τὸ ζῷον καθ’ αὑτὸ ὑφεστὼς εἶδός ἐστιν , οὔτε ὁ ἄνθρωπος χωρὶς τοῦ ζῴου ἄνθρωπος εἶναι δύναται , ἀλλ’ ἔστιν ἑκάστου τῶν ἐν ὑποστάσει ζῴων τὸ ζῷον μόριον . ἕκαστος δὲ τῶν ἀριθμῶν τῶν ἐν τῷ συνθέτῳ μέρος τοὐ ὅλου γίγνεται σωζόμενος αὐτός . ὥστε οὐκ ἂν εἶεν αἱ ἰδέαι ἀριθμοί . εἰ δέ τις λέγοι καὶ τῶν ἰδεῶν ἑκάστην ἐκ πλειόνων ἰδεῶν εἶναι , οἷον τὸν ἄνθρωπον ἐκ ζῴου καὶ δίποδος φέρε εἰπεῖν , πρῶτον μὲν οὐχ ἁπλαῖ ἔτι αἱ ἰδέαι ἔσονται αὐτοῖς ἀλλὰ σύνθετοι , ἔπειτα αἱ μὲν πρῶται αὐτῶν αἱ δὲ δεύτεραι · πρῶτον γὰρ τὸ τοῦ ζῴου εἶδος , εἶτα τὸ τοῦ ἀνθρώπου ἢ ἵππου . ἔτι ἐπὶ μὲν τῶν ἀριθμῶν ἐκ πάντων τῶν διαφερόντων συντεθέντων εἷς ἀριθμὸς γίνεται , ἐπὶ δὲ τῶν ἰδεῶν ἀδύνατον τοῦτο · οὐ γὰρ πάντα τὰ διαφέροντα εἴδη ἕν τι ποιεῖ σύνθετον , οἷον ἵππος καὶ κύων . ἔτι τὰ μὲν συντιθέμενα ἰδίᾳ πορϋπάρχοντα συντίθενται · οὐχ οἷόν τε δὲ ἄνθρωπον καὶ ζῷον κεχωρισμένα ποτὲ ἢ λαβεῖν ἢ ἐπινοῆσαι . | Εἰ δὲ μὴ ἐξ αὐτῶν ἀλλ᾿ ἐκ τῶν ἐναρίθμων , οἷον ἐν τῇ μυριάδι , πῶς ἔχουσιν αἱ μονάδες ; εἴτε γὰρ ὁμοειδεῖς , πολλὰ συμβήσεται ἄτοπα , εἴτε μὴ ὁμοειδεῖς , μηδὲ αἱ αὐταὶ ἀλλήλαις . Εἴ τις , φησί , λέγοι διὰ τοῦτο μὴ ἐκ τῶν εἰδῶν αὐτῶν συντεθειμένων ἓν εἶδος γίνεσθαι , ὅτι μηδὲ ἐπὶ τῶν ἀριθμῶν συμβαίνει τῶν 〈 ἀριθμῶν 〉 συντιθεμένων ἕνα γίγνεσθαι ἀριθμόν , ἀλλὰ τῶν μονάδων ( πᾶς γὰρ ἀριθμὸς ἐκ μονάδων συνθέσεως , οὐ τριάδων καὶ τετράδων . εἰ πλείους εἰσὶν ἀριθμοί · καὶ γὰρ ἡ μυριὰς ἐκ μονάδων σύγκειται , οὐ χιλιάδων ἢ ἑκατοντάδων · εἰ δὲ καὶ τοῦτο , ἀλλὰ τάς γε ἰδέας μὴ κατὰ τοῦτο ἐοικέναι τοῖς ἀριθμοῖς καθὸ γίγνεται ἐξ ἐκείνων εἷς ἀριθμός , ἀλλὰ καθ᾿ ὅσον ἐκ μονάδων σύγκειται ) , ἄξιον παρ’ αὐτῶν μαθεῖν πότερον αἱ μονάδες ἐξ ὧν αἱ ἰδέαι συντεθειμένων ὁμοειδεῖς εἰσιν ἀλλήλαις ἢ ἀνομοειδεῖς . εἴτε γὰρ ὁμοειδεῖς , πολλά φησι συμβήσεσθαι ἄτοπα , ἃ οὐκ ἐπήνεγκεν ὡς ὄντα γνώριμα · λέγει δὲ περὶ αὐτῶν ἐν τῷ Μ τῆσδε τῆς πραγματείας . συμβήσεται γὰρ τὸ πᾶσαν ἐκείνων τῶν μονάδων σύνθεσιν ἰδέαν ποιεῖν · εἰ γὰρ πᾶσαι αἱ μονάδες ὁμοειδεῖς , τί δήποτε αἵδε μὲν ἰδέαν ποιοῦσιν αἵδε δὲ οὔ ; οὕτω τε πᾶς ἀριθμὸς ἰδέα ἔσται , οὐχ ὁ τοσοῦτος καὶ ἐκ τοσούτων μονάδων ἐξ ὅσων καὶ τὴν ἰδέαν βούλονται συγκεῖσθαι , ἢ ἐκ τοσῶνδε , εἴ γε ἐξ ὧν εἰσιν ὁμοειδεῖς πᾶσαι . ἔτι πᾶσαι αἱ ἰδέαι ὁμοειδεῖς ἀλλήλαις ἔσονται κατ’ οὐδὲν ἀλλήλων ἢ κατὰ τὸ πλῆθος μονάδων διαφέρουσαι · οὕτω δὲ καὶ τὰ μετέχοντα αὐτῶν ὁμοειδῆ ἔσται ἀλλήλοις . ἀλλ’ οὐ δοκεῖ τὸ λογικὸν καὶ ἄλογον πλήθει τινῶν διαφέρειν , ἀλλὰ ποιότητι μᾶλλον . εἰ γὰρ λέγοιεν ἐν ἐλάττοσι τὸ ἄλογον εἶναι μονάσι , δῆλον ὅτι ἂν προστεθῶσι μονάδες τῷ ἀλόγῳ , αἷς ὑπερεῖχε τὸ λογικὸν τοῦ ἀλόγου , τὸ ἄλογον λογικὸν ἔσται . τοιαῦτα μὲν τὰ ἄτοπα , εἰ ὁμοειδεῖς αἱ μονάδες ὑποτεθεῖεν . εἰ δὲ ἀνομοειδεῖς λέγοιεν αὐτάς αὐτὸς ἐπιφέρει τὰ ἄτοπα τὰ ἑπόμενα . εἰ γὰρ μήτε ἐκεῖναι ἀλλήλαις ὁμοειδεῖς , μήτε πᾶσαι πάσαις ὁμοειδεῖς αἱ μονάδες μηδὲ αἱ αὐταὶ κατὰ τὸ εἶδος ( τούτου γὰρ δηλωτικὸν τὸ μήτε αἱ αὐταί ) , ἀλλ’ ἔσται ἐν αὐταῖς διαφορὰ ὡς τάσδε μὲν ἰδεῶν εἶναι ποιητικὰς τάσδε δὲ μή , ἢ τάσδε μὲν τῶνδε τάσδε δὲ τῶνδε , τίς ἔσται ἡ ἐν αὐταῖς διαφορὰ ἀπαθέσι πάσαις οὔσαις καὶ μηδεμίαν διαφορὰν κατὰ μηδὲν ἐν αὑταῖς ἀναδέξασθαι δυναμέναις ; μόνη γὰρ ἐν μονάσι διαφορά , ὡς εἶπεν ἐν τῷ πρώτῳ Περὶ ψυχῆς , θέσις · ἀλλ’ αἱ θέσιν ἔχουσαι μονάδες οὐκέτι μονάδες ἀπλῶς , ἀλλὰ σημεῖα καὶ στιγμαί . οὐδὲν γὰρ τούτων εὔλογον οὐδὲ ὁμολογούμενον τῇ περὶ τῶν μονάδων νοήσει . τὸ δὲ πρὸς τὴν λέξιν , εἰπὼν πῶς ἔχουσιν αἱ μονάδες κατὰ τί τὸ πῶς ἔχουσιν εἶπεν , ἐπήνεγκεν · ἢ γάρ ὁμοειδεῖς ἢ ἀνομοειδεῖς αὐτὰς εἶναι ἀλλήλαις . Ἔτι τε ἀναγκαῖον ἕτερον γένος ἀριθμοῦ κατασκευάζειν , περὶ ὃ ἀριθμητική . Εἰ ἀνομοειδεῖς αἱ μονάδες ἀλλήλαις καὶ μὴ πάσαις πᾶσαι ὁμοειδεῖς , δῆλον ὡς ἄλλαι μὲν ἔσονται ἐξ ὧν αἱ ἰδέαι , ἄλλαι δὲ αἷς οἱ | ἀριθμητικοὶ χρῶνται · ὥστε ἔσται ἕτερον γένος ἀριθμῶν τι περὶ ὃ . ἡ ἀριθμητική , καὶ ἕτερόν τι ἐξ ὧν αἱ ἰδέαι . κατά τὸν αὐτὸν δὲ λόγον καὶ πάντα τὰ μαθηματικὰ περὶ ἕτερον γένος ἔσται , τουτέστιν ἄλλο εἶδος ἀριθμῶν ἕξουσι τὰ μαθηματικά · τὰ γὰρ μαθηματικά ἐστι τὰ μεταξὺ λεγόμενα τῶν τε πρὸς τὰς ἰδέας τὸ εἶναι ἐχόντων , ὅ ἐστιν αἰσθητά τε εἴδη καὶ ἐν τοῖς αἰσθητοῖς , καὶ τῶν ἰδεῶν πρὸς ἃ ταῦτα τὸ εἶναι ἔχει . ταῦτα δὴ τὰ παρὰ τούτοις τοῖς μαθηματικοῖς ὑποκείμενα ἕτερά τινα γένη ἔσται καὶ ἑτέρου εἴδους , εἰ ἔστιν εἰδητικὴ τῶν ἀριθμῶν διαφορὰ τῶν τε ἐξ ὧν ταῦτα ἔπι περὶ ἃ οἱ μαθηματικοί , καὶ τῶν ἐξ ὧν αἱ ἰδέαι ἀριθμοὶ γὰρ αὐτοῖς καὶ τῶν μαθηματικῶν αἱ ἀρχαί , εἴ γε πάντων τῶν ὄντων ἁπλῶς ) ἕτερα γένη έσται . ἁπλῶς φησι , λέγων περὶ τῶν μαθηματικῶν . ἢ ἐκ τίνων αὐτοῖς ἀρχῶν ἔσται , εἰ μὴ ἐκ τῶν αὐτῶν ἐξ ὧν καὶ αἱ ἰδέαι καὶ ὁ εἰδητικὸς ἀριθμός , ἅτινα πάντων ἀρχὰς ὑπέθεντο ; πῶς δὲ καὶ ἔτι αὐτοῖς μεταξὺ τὰ μαθηματικὰ ἔσται τῶν τε αἰσθητῶν καὶ τῶν ἰδεῶν , ἄλλης ὄντα φύσεως καὶ ἐξ ἄλλων ἀρχῶν ; * * * πῶς ἂν ἔτι μεταξὺ εἴη τῶν τε ἰδεῶν καὶ τῶν πρὸς αὐτὰ λεγομένων τὸ εἶναι ἔχειν , οὐ τῶνδε καὶ οὐ τῶνδε διαφερουσῶν τούτων τε καὶ ἐκείνων · καὶ γὰρ τούτοις ἄλλων ἀρχῶν δεήσει . τὰ γὰρ ὡς ἐξ ἀφαιρέσεως λαμβανόμενα μεταξύ ἐστιν , οὐκ ἔστι δὲ ἐξ ἀφαιρέσεώς τισιν , εἰ ἐκ τῶν αὐτῶν ἀρχῶν εἴη . ἔτι καὶ κατὰ τοῦτο ἄτοπον τὸ μεταξὺ λέγειν τὰ μαθηματικά , καθ’ ὅσον ἀνθρώπου μὲν καὶ ἵππου καὶ τῶν οὐσιῶν τῶν αἰσθητῶν καὶ τῶν ἰδεῶν οὐκ ἔλεγον μεταξύ τινα , ἐπὶ δὲ τοῦ ἀριθμοῦ καὶ τῶν μαθηματικῶν τοῦτο ἔλεγον · τί γὰρ τὸ αἴτιον τούτου ; αὐτῶν δὲ τῶν ἰδεῶν εἶπεν , ἐπειδὴ μετὰ τῆς τοῦ αὐτό προσθήκης δηλοῦνται . Ἔτι αἱ μονάδες αἱ ἐν τῇ δυάδι ἑκατέρα ἔκ τινος . Ἐπεὶ ἡ δυάς ἐστιν ἀρχή ( λέγοι δ’ ἂν τὴν ἀόριστον ) , πάντα δὲ τὰ 25 ὄντα ἢ ἀρχαὶ ἢ ἐξ ἀρχῶν , εἰσὶ δὲ καὶ ἐν τῇ δυάδι τῇ ἀρχὴ ὑπ’ αὐτῶν τιθεμένῃ μονάδες , ἐπεὶ μή εἰσιν ἀρχαὶ αὗται ( ἡ γὰρ δυὰς ἀρχὴ αὕτη ) , αἱ μονάδες αἱ ἐν αὐτῇ ἐκ τῶν ἀρχῶν ἔσονται . ἐκ τίνων οὖν ; δεήσει γὰρ ἑκατέραν αὐτῶν ἐκ τῆς δυάδος εἶναι · ἄτοπον δὲ τὰ μόρια τῆς δυάδος ἐκ τῆς δυάδος συγκεῖσθαι λέγειν καὶ τὴν μονάδα ἐκ δυάδος εἶναι · οὐ γὰρ δὴ ἑκατέρα τούτων ι τῶν ἐν τῇ f μονάδι δυάδων ἄνα σεται , ἣ εἰδοποιός πως ἀρχὴ λέγεται · πολλαὶ γὰρ αὗται ἐκείνην ἄν τι πρότεραι τῆς δυάδος . καίτοι ἀδύνατον , εἰ αἱ μονάδες αἱ ἐν τῇ δυάδι πρότεραι μὲν ἔσονται τῆς δυάδος κατὰ λόγον , εἴ γε ἐκ τούτων τῇ δυάδι τὸ εἶναι , ἀρχὴ δὲ τοῦ ἔκ τινος τὰ ἐξ οὗ . ἀδύνατον δὲ τοῦτο λέγειν τοῖς λέγουαιν ἀρχὴν τὴν δυάδα · ἔσται γάρ τις ἀρχὴ τῆς , ἀρχῆς καὶ πρῶτόν τι τῆς ἀρχῆς . Eτιδιὰτίἓν ὁἀριθμὸςσυλλαμβανόμενος . Ἐπεὶ ἑκάστη ἰδέα ἕν τί ἐστιν , ἀριθμὸς δὲ ἑκάστη ἰδέα , διὰ τί εἷς ; καὶ ὑπὸ τίνος , τῶν ἀριθμῶν τινος ἐκ τῶν μονάδων προελθόντος , ἐν τι τὸ ἐξ αὐτῶν γίγνεται ; καὶ τί τὸ εἰδοποιὸν καὶ ἑνοποιὸν αὐτῶν ; καὶ πῶς ἕν τι γίνεται ; εἰ γὰρ μὴ εἷς , οὐδὲ ἡ ἰδέα ἀριθμός · ἓν γὰρ ἡ ἰδέα . εἰ δὲ εἷς , διὰ τί εἷς ; καὶ ὑπὸ τίνος τὸ ἑνὶ εἶναι αὐτῷ ; εἰ γάρ ἐστί τι τὸ ἑνο - ποιοῦν τοὺς ἀριθμοὺς καὶ ποιοῦν τὰς ἰδέας , οὐκέτι αἱ ἰδέαι ἐν ἀριθμοῖς ἔσονται , ἀλλ’ ἐκεῖνο μᾶλλον ὃ ἔπαυσεν αὐτοὺς τοῦ πλήθου -- , ἕνα δὲ ἐποίησεν ἕκαστον αὐτῶν · ἄλλο γάρ τι ἡ δεκὰς παρὰ τὰ δέκα . " Exi δὲ πρὸς τοῖς εἰρημένοις , εἴπερ εἰσὶν αἱ μονάδες16 διάφοροι . Ἂν ᾖ ἀδιάφοροι γεγραμμένον , τοιοῦτον ἄν εἴη τὸ λεγόμενον . τοῖς τὸ ἓν ἀρχὴν ὑποτιθ-αuι ἑνοῖς καὶ τοῦτο ἄτοπον ἂν ἕποιτο τὸ κοινὸν κατη - γορούμενον στοιχεῖον λέγειν εἶναι τούτων ὧν ἐστι κοινόν , ὅπερ ἀδύνατον . κατηγορούμενον τὸ μονάς · ἀλλὰ μὴν ὕστερον τὸ κοινόν , καὶ ἀπὸ τούτων καὶ ἐν τούτοις αὐτῶ τὸ εἶναι . ὅτι δὲ τοῦτο ἕπεται αὐτοῖς , δείκνυσι διὰ τοῦ ὁμοειδεῖς μὲν εἶναι τὰς μονάδας ( τὸ γὰρ “ εἴπερ ὁμοειδεῖς ” ὡς ὁμολογουμένου τοῦ ὁμοειδεῖς αὐτὰς εἶναι ) , ὁμοειδῶν δὲ οὐσῶν τὴν μονάδα ἁπλῶς λαμβανομένην τὴν κοινῶς κατὰ πασῶν τῶν μονάδων κατηγορουμένην ὡς εἶδος λαμβάνεσθαι . ἐχρῆν γὰρ αὐτοὺς μὴ οὕτως τὸ ἓν ἁπλῶς ἀρχὴν ὑποτίθεσθαι , ἀλλ’ ὥσπερ ποιοῦσι καθ’ οὓς σῶμα τὸ στοιχεῖον · οὐ γὰρ λέγουσι σῶμα τὸ κοινόν , ἀλλ’ ὁρίσαντές τι τῶν ὑπὸ τὸ κοινὸν σωμάτων , τόδε τι φέρε εἰπεῖν πῦρ ἡ ἀέρα , τοῦτο λέγουσι τὸ στοιχεῖον , ὃ ἤδη μετά τινος διαφορᾶς ἐστιν · τὸ γὰρ σῶμα ἀπλῶς κοινὸν πάντων τῶν σωμάτων , ἃ κατὰ τὸ εἶναι σώματα ἀδιάφορά ἐστιν ἀλλήλων . οὗτε γὰρ | ἔστι τι κοινὸν σῶμα ὃ στοιχεῖον εἶναι δύναται , οὔτε μᾶλλον κοινὸν ὃ μηδέ ἐστιν αὐτὸ καθ’ αὑτὸ κοινὸν , ὡς καὶ αὐτοῦ τοῦ εἶναί τι ὅλως τὸ κοινὸν ἔχοντος ἀμφισβήτησιν . ἐχρῆν μὲν οὖν ὁμοίως καὶ τούτους ὁρίσαντας τὸ ἕν τι , ὥσπερ οἱ σῶμά τι τὸ στοιχεῖον λέγοντες , τοῦτο ἀρχὴν ὑποτίθεσθαι · νῦν δὲ τὸ ἓν ἁπλῶς λέγουσιν ἀρχήν , ὥστε πολλῶν οὐσῶν τῶν μονάδων καὶ κεχωρισμένων ἀλλήλων καὶ τοῦ ἑνὸς κατηγορουμένου κοινῶς κατ’ αὐτῶν , ἀλλ’ οὐχ ὅλου τινὸς ὄντος τῆς μονάδος καὶ ἑνὸς καὶ ὁμοιομεροῦς καὶ μόρια ἔχοντος ὅμοια αὐτῷ τὰς μονάδας , ὡς τὸ πῦρ καὶ τὸ ὕδωρ · καὶ γὰρ καὶ τούτων ἑκάτερον ἕν τι ὂν καὶ ὁμοιομερές ἐστιν . εἰ δὲ οὕτως , οὐκ ἔσονται οὐσίαι οἱ ἀριθμοί , τουτέστιν , εἰ δὲ οὕτως λέγοιεν τὸ ἓν ὡς ὁμοιομερές , οὐκέτι αὐτοῖς οἱ ἀριθμοὶ οὐσίαι καὶ ἰδέαι ἔσονται ἀλλ’ ὑποκείμενα καὶ ὑλικά ( τοιαῦτα γὰρ τὰ ὁμοιομερῆ ) , καὶ ἔτι τὸ ὅλον οὐκ τῶν αὐτοῦ μερῶν ἰδέα . † ἔτι τε οὐσία μὲν οὐκ ἔσται κυρίως τὸ εἶδος , οὐδὲ οἱ ἀριθμοὶ οὐχ ὕλης οὐκ εἴδους λόγον ἕξουσιν . ἢ δύναται τὸ λεγόμενον τοιοῦτον εἶναι . εἰ δὲ λέγοιεν τὸ ἓν τοιοῦτον εἶναι ὡς φύσιν τινὰ μίαν , ὡς τὸ πῦρ , ὡς τὸ ὕδωρ , καὶ τοιοῦτον ὂν ἀρχὴν εἶναι , οὐκέτι αὐτοῖς ἔσονται οὐσίαι τε καὶ ἰδέαι καὶ ἀρχαὶ οἱ ἀριθμοί · οὐ γὰρ ἐκ τῆς τοῦ τοιούτου συνθέσεως ὁ ἀριθμός ( ἓν γάρ τι γίγνεται καὶ τὸ αὐτὸ ἐκ τῆς τούτου ὡς ἐπὶ τῆς τοῦ πυρὸς συνθέσεως ) , ἀλλ’ αἱ ἰδέαι καὶ αἱ ἀρχαὶ ἐκ τοιούτου δηλονότι ὁμοιομεροῦς , ἀλλ’ οὐκ ἀριθμός τις . οὐκέτι οὖν ἔσονται αὐτοῖς οὐσίαι καὶ ἰδέαι οἱ ἀριθμοί , ἀλλὰ δηλονότι ἐκεῖνο , εἴπερ ἔστι , τὸ αὐτοέν . ὃ εἰ ἔστι τι κατ’ αὐτοὺς καὶ ἔστιν ἀρχή , πλεοναχῶς ἄν τὸ ἓν λέγοιτο · ἄλλως γὰρ ἀδύνατον τὸ ἓν ἀρχὴν λέγειν αὐτοῖς . δύναται τὸ ἀλλὰ δῆλον ὅτι , εἴπερ ἔστι τι ἓν αὐτὸ ἐπενηνοχέναι ὡς εὔλογον ὂν τοῦτο αὐτοὺς λέγειν . οὔτε γὰρ ὡς γένος καὶ κοινὸν λέγοιεν ἄν , οὔτε ὡς ὁμοιομερὲς τὸ ἕν , ἀλλ’ ὡς ἄλλην τινὰ φύσιν ἔχον ἐκεῖνο τὸ ἓν τὸ ὡς ἀρχὴν παρὰ τὰ ἄλλα πάντα . ᾧ ἐπιφέρει τὸ ἔσεσθαι αὐτοῖς τὸ ἓν τῶν πολλαχῶς λεγομένων καὶ ὁμώνυμον . εἴρηκε δὲ ὅτι εἰ εἰσὶν ὁμώνυμα ταῦτα ἐκείνοις , οὐκέτι ἂν αὐτῶν ἐκεῖνα παραδείγματα οὐδὲ ἀεὶ ὄν . ἀλλὰ δηλονότι , εἴπερ ἔστι τι ἓν αὐτό , καὶ ἔστι τοῦτο αὐτὸ ἀρχὴ αὐτοῖς ἄλλης ὂν φύσεως παρὰ τὰς ἄλλας ἑνάδας , ἀκολουθεῖ τὸ πολλαχῶς λέγεσθαι τὰς μονάδας καὶ μὴ εἶναι ὁμοειδεῖς . ὅτι δὲ τοῦτο ἄτοπον , πρόδηλον · τίνες γὰρ ἔσονται μονάδων διαφοραί , καὶ τίνες οἱ διαφέροντες λόγοι ; καὶ ὅτι οὐκ ἔσται τούτων ἰδέα καὶ παράδειγμα | ἐκείνη ἡ μονάς . δοκεῖ δέ μοι ἡ λέξις μὴ οὕτως ἔχειν , ἔτι δὲ πρὸς τοῖς εἰρημένοις , εἴπερ εἰσὶν αἱ μονάδες ἀδιάφοροι , ἀλλὰ διάφοροι · τοῦτο γὰρ ἦν περὶ οὗ τὸν λόγον ἐποιεῖτο , καὶ τοῦτο αὐτοῖς ἐδόκει , διαφέρειν τὰς μονάδας , καὶ ἄλλας μὲν εἶναι τὰς ἐν ταῖς ἰδέαις ἄλλας δὲ τὰς μαθηματικάς . οὕτω δὲ ἐχούσης τῆς λέξεως , ὃ λέγει τοιοῦτον ἂν εἴη . εἰ αἱ μονάδες κατ’ αὐτοὺς διάφοροί εἰσι καὶ μὴ πᾶσαι ὁμοειδεῖς , ἐχρῆν αὐτοὺς ὁρίσαντας λέγειν στοιχεῖον καὶ ἀρχὴν εἶναι τήνδε τινὰ τὴν μονάδα , ἀλλ’ οὐχ ἁπλῶς μονάδα τὸ κοινόν . ὡς γὰρ οἱ περὶ τῶν σωματικῶν στοιχείων λέγοντες οὐχ ἁπλῶς σῶμα τὸ στοιχεῖον λέγουσιν , ἀλλ’ ἐπεὶ διαφέρει κατ’ εἶδος ἀλλήλων τὰ σώματα , ὁρίζονται καὶ λέγουσι τί δοκεῖ αὐτοῖς τῶν σωμάτων στοιχεῖον εἶναι , ὅτι γὰρ ἀὴρ ἢ πῦρ ἢ τοιοῦτόν τι , ἀλλ’ οὐ τὸ κοινὸν σῶμα ἀπλῶς ( εἴτε γάρ τι ἔστι τὸ κοινὸν σῶμα παρὰ τὰ ὧν κατηγορεῖται , εἴτε μή , οὐ τοῦτο στοιχεῖον λέγουδιν · ἐγένετο γὰρ ἂν αὐτοῖς οὐ μᾶλλόν τι τούτων λέγειν στοιχεῖον ὧν λέγουσιν , ἢ καὶ ἄλλο τι καθ’ ὧν τὸ σῶμα κατηγορεῖται ) , οὕτως ἔδει καὶ τούτους ὁρίσαι ποῖον ἓν στοιχεῖον λέγουσι καὶ ποίαν μονάδα , ἐπεὶ διαφέρουσιν αἱ μονάδες . νῦν δὲ ἁπλῶς λέγοντες τὸ ἓν οὕτω λέγουσιν ὡς ὁμοειδῶν καὶ ἀδιαφόρων οὐσῶν πασῶν τῶν μονάδων · τοῦτο γὰρ ἐσήμανε διὰ τοὐ εἰπεῖν ὡς ὅντος τοὺ ἑνὸς ὥσπερ πυρὸς ἢ ὕδατος ὁμοιομεροῦς · τὸ γὰρ ἀδιάφορον τῶν μονάδων καὶ ὁμοειδὲς διὰ τοὺ ὁμοιομερὲς εἰπεῖν ἔδειξεν . ἀλλ’ εἰ οὕτως ἔχοιεν αἱ μονάδες , οὐκ ἂν εἶεν εντι οὐσίαι οἱ ἀριθμοί , τουτέστιν αἱ ἰδέαι · περὶ γὰρ ἐκείνων τῶν ἀριθμῶν λέγει . εἰ γὰρ ὁμοειδεῖς πᾶσαι αἱ μονάδες , ὡς ὁ παρ’ ἡμῖν ἀριθμὸς οὐκ ἔστιν οὐσία , οὕτως οὐδ’ ἄν ἐκεῖνος εἴη ἐξ ὁμοειδῶν τούτῳ τῷ ἀριθμῷ τῶν μονάδων συγκείμενος . ἀλλὰ δηλονότι οὐχ οὕτως λέγουσιν , ἀλλ’ ἐστι κατ’ αὐτοὺς ἕν τι οὐ ταὐτὸν οὐδ’ ὁμοειδὲς τοῖς ἄλλοις , καὶ τοῦτο ἀρχή · εἰ δὲ τοῦτο , οὐχ ὁμοειδεῖς αἱ μονάδες , ἀλλὰ πλεοναχῶς τὸ ἓν λέγεται · ἄλλως γὰρ ἀδύνατον τὸ ἓν τὴν ἀρχὴν λέγειν . ὥστε χρῆν αὐτοὺς ποῖον λέγουσιν ἀρχὴν ὡρικέναι . ἕπεται δὲ μὴ ὁμοειδεῖς λέγουσιν εἶναι τὰς μονάδας αὐτοῖς καὶ τὸ προειρημένον ἄπορον , τίς ἡ τῶν μονάδων οὐσῶν ἀπαθῶν διαφορά . Βουλόμενοι δὲ τὰς οὐσίας ἀνάγειν εἰς τὰς ἀρχὰς μήκη μὲν τίθεμεν ἐκ βραχέος καὶ μακροῦ . Τὸ μὲν τίθεμεν ἀκολούθως τοῖς προειρημένοις καὶ νῦν ἤδη λέγει · ὡς γὰρ οἰκείαν τὴν περὶ τῶν ἰδεῶν δόξαν εὐθύνει . ἐκτίθεται δὲ τὸ ἀρέσκον αὐτοῖς , ὃ καὶ ἐν τοῖς Περὶ φιλοσοφίας εἴρηκε · βουλόμενοι γὰρ τὰ ὄντα ( ἀεὶ γὰρ οὐσίας τὰ ὄνια λέγει ) , ταῦτα δὴ τὰ ὄνια βουλόμενοι εἰς τὰς | ἀρχὰς ἃς ὑπέθεντο ( ἦσαν δὲ αὐτοῖς ἀρχαὶ τῶν ὄντων τὸ μέγα καὶ τὸ μικρόν , ἣν ἔλεγον ἀόριστον δυάδα ) , εἰς δὴ ταύτην θέλοντες πάντα ἀναγαγεῖν , τοῦ μὲν μήκους ἀρχὰς ἔλεγον τὸ βραχὺ καὶ μακρόν , ὡς ἐκ μακροῦ τινος καὶ βραχέος τὴν γένεσιν ἔχοντος τοῦ μήκους , ἅ ἐστι μέγα καὶ μικρόν , ἢ ὡς πάσης γραμμῆς ἐν τῷ ἑτέρῳ τούτων οὔσης , τοῦ δὲ ἐπι - πέδου τὸ στενὸν καὶ πλατύ , ἃ καὶ αὐτά ἐστι μέγα καὶ μικρόν . εἰπὼν δὲ ταῦτα καὶ ἐκθέμενος τὴν δόξαν αὐτῶν ἐπὶ τούτῳ ἐπιφέρει τὸ . τῇ δόξῃ ἑπόμενον ἄτοπον , λέγων καὶ πῶς ἕξει ἢ τὸ ἐπίπεδον γραμμὴν ἢ τὸ στερεὸν γραμμὴν καὶ ἐπίπεδον ; ἔστι δὲ ὃ λέγει τοιοῦτον . δοκεῖ τοῦ μὲν σώματος , ὃ στερεόν ἐστι , πέρας εἶναι ἡ ἐπιφάνεια , ὃ ἐπίπεδον λέγει , τῆς δὲ ἐπιφανείας καὶ τοῦ ἐπιπέδου πέρας ἡ γραμμή , ὃ μῆκος εἶπεν · ὥστε καὶ ἐν τῷ ἐπιπέδῳ τὸ μῆκός ἐστι , καὶ ἐν τῷ στερεῷ καὶ τὸ ἐπίπεδον καὶ τὸ μῆκος . λέγεται γοῦν ἡ μὲν ἐπιφάνεια , ὃ ἐπίπεδον λέγει , τὸ μῆκος καὶ πλάτος ἔχον , τὸ δὲ στερεὸν ὃ πρὸς τούτοις καὶ βάθος ἔχει . οὕτω μὲν οὗν ταῦτα φύσεως ἔχει · κατὰ δὲ ἐκείνους ἄλλα λέγοντας καὶ διαφέροντα γένη εἶναι τὸ βραχὺ καὶ μακρὸν καὶ τὸ στενὸν καὶ πλατὺ καὶ βαθὺ καὶ ταπεινόν , καὶ ὡς ὑπὸ διαφέροντα γένη καὶ οὐχ ὑπ’ ἄλληλα αὐτὰ ὄντα τιθεμένους πῶς δυνήσεται ἔτι ἢ τὸ μῆκος ἐν τῳ ἐπιπέδῳ εἶναι ἡ ταύτα ἐν τῷ στερεῷ ; ὥσπερ γὰρ οὐδὲ ὁ ἀριθμός ἐστιν ἐν τούτων τινί , ὅτι ἄλλαι τοῦ ἀριθμοῦ ἀρχαὶ κατ’ αὐτοὺς ἦσαν ( τὸ γὰρ πολὺ καὶ τὸ ὀλίγον ἀριθμοῦ ἀρχαί , ἅ ἐστιν ἄλλα τῶν προειρημένων ) , οὕτως οὐδὲ ἐπὶ τούτων οὐδὲν ὑπάρξει τῶν ἄνω ἐν τοῖς κάτω , τουτέστι τῶν πρώτων ἐν τοῖς ὑστεροις . ἔστι γὰρ τούτων τῶν τριῶν πρῶτον καὶ ἄνω ἡ γραμμή , δεύτερον δὲ τὸ ἐπίπεδον , τρίτον δὲ τὸ στερεόν · ἔστι γὰρ ἁπλούστερα ἐκεῖνα τοῦ στερεοῦ καὶ προεπινοούμενα · τούτων δὲ πάντων ἐστὶ πρῶτον ἀριθμός . ὡς οὖν ὁ ἀριθμὸς οὐκ ἔστιν ἐν τούτοις , καίτοι πρῶτος ὤν , διότι ἄλλο γένος τὸ πολὺ καὶ τὸ ὀλίγον , ὑφ’ ὃ ὁ ἀριθμός , τῶν γενῶν τούτων ἑκάστου ὑφ’ ἃ ταῦτα , οὕτως οὐδ’ ἐπὶ τούτων αὐτῶν ἔσται κατ’ αὐτοὺς θάτερον ἐν θατέρῳ . οὔτε γὰρ τὸ μῆκος ἐν τῷ ἐπιπέδῳ ἔσται , ἐπεὶ τὸ μὲν μῆκος ἐκ βραχέος καὶ μακροῦ , τὸ δὲ ἐπίπεδον ἐκ στενοῦ καὶ πλατέος , ἅ ἐστιν ἕτερα ἀλλήλων γένη , οὔτε ταῦτα ἐν τῷ στερεῷ . οὔτε γὰρ τοῦτο ἔνεστι λέγειν , ὅτι ταῦτα διαφέρει μὲν ἀλλήλων τὰ γένη καὶ ἔστιν ἕτερα , ὑπ’ ἄλληλα μέντοι ἐστίν , ὡς εἶναι ὑπὸ τὸ πλατὺ τὸ βαθὺ καὶ ὁμοίως ὑπὸ τὸ μακρὸν τὸ πλατύ , καὶ διὰ τοῦτο δύνασθαι ἐν τῷ στερεῷ ἐκεῖνα εἶναι , ὡς ἔστιν ἐν τῷ ὄρνιθι τό τε πτερωτὸν καὶ τὸ ζῷον . ταῦτα γὰρ τῶν διαφερόντων γενῶν κοινωνίαν ἔχει πρὸς ἄλληλα ὅσα ἐστὶν ὑπ’ ἄλληλα · τὸ γὰρ γένος τινὸς ἐν τῷ τί ἐστι καὶ αὐτοῦ κατηγορεῖται , καὶ τὸ ὑπό τι ὡς ὑπὸ τὸ γένος ὂν ὅπερ τὸ γένος ἐστίν , ὁ ἄνθρωπος ὅπερ τὸ ζῷον , τὸ λευκὸν ὅπερ χρῶμα . ὥστε εἰ ἔστι τοῦ βαθέος γένος τὸ πλατύ , καὶ ἔστι τι βαθὺ μὲν τὸ | στερεὸν πλατὺ δὲ τὸ ἐπίπεδον , ἔσται τὸ στερεὸν ὅπερ ἐπίπεδον · καὶ γὰρ τὸ ὄρνεον ὅπερ ζῷον . ἄτοπον δὲ τὸ σῶμα ἐπίπεδον λέγειν , ὁμοίως δὲ καὶ τὸ επιπεοον μῆκος . Ἔτι αἱ στιγμαὶ ἐκ τίνος ὑπάρξουσιν ; Ὃ δὲ λέγει τοιοῦτόν ἐστιν . δοκεῖ μὲν τὰ σημεῖα καὶ αἱ στιγμαὶ ἐνυπάρχειν τῷ μήκει καὶ τῇ γραμμῇ , ὥσπερ καὶ αὕτη ἐν τῷ ἐπιπέδῳ καὶ τὸ ἐπίπεδον ἐν τῷ στερεῷ , εἶναι δὲ ἄλλης φύσεως παρ’ ἐκεῖνα ὡς κἀκεῖνα ἀλλήλων . τίνες οὖν αἱ τούτων ἀρχαί ; καὶ εἰς τί γένος ταῦτα ὑπαχθήσεται ; καὶ πῶς ἀναχθήσεται εἰς τὸ μέγα καὶ τὸ μικρόν ; καὶ πῶς ἔσονται ἐν τῷ μήκει ; ἀπορήσας δὲ τοῦτο ἑξῆς ἱστορεῖ τὴν Πλάτωνος περὶ τῶν στιγμῶν δόξαν · φησὶ γὰρ αὐτὸν μηδὲ τὴν ἀρχὴν παραδέχεσθαι ὡς οὖσαν φύσιν τινὰ σημείου , ἀλλὰ λέγειν δόγμα τι τοῦτο καὶ θέσιν τινὰ γεωμετρικὴν εἶναι , οὐκ ἐν τῇ φύσει τῶν ὄντων οὖσαν . τὸ μὲν οὖν σημεῖον οὐκ ἔλεγεν εἶναί τι οὐδὲ ὠνόμαζεν , ἐκάλει δὲ ἀρχὴν τῆς γραμμῆς πολλάκις , ἣν ἄτομον γραμμὴν ἔλεγεν . ἱστορεῖ δὲ ὡς καὶ Πλάτωνος , οὐ μόνον Ξενοκράτους , ἀτόμους γραμμὰ τιθεμένου , ἣν δηλονότι ὑπὸ τὸ αὐτὸ γένος ὑπῆγον τῇ γραμμῇ , τὸ βραχὺ καὶ μακρόν . πρὸς ἃ διαπορῶν λέγει καίτοι ἀνάγκη καὶ τούτων , τῶν γραμμῶν δηλονότι , πέρας τι εἶναι , εἴτε ἄτομοι εἶεν εἴτε μή · καὶ γὰρ ἡ γραμμὴ ἄλλη τις οὖσα φύσις ὤφθη τοῦ ἐπιπέδου , οὐχ ὅτι ἔστι καθ’ αὑτήν · οὐδὲ γὰρ τὸ ἐπίπεδον , ὅτι ἦν πέρας τοῦ στερεοῦ , οὐκ ἦν παρ’ αὐτὸ ἕτερον · οὕτω δὴ καὶ τῆς γραμμῆς ἔστι τι πέρας , τοῦτο δέ ἐστιν ἡ στιγμή . ὁμοίως δὴ καὶ κατὰ τὸν αὐτὸν λόγον ἔσται ἡ στιγμή ὡς καὶ ἡ γραμμή · ὥστε τῷ αὐτῷ λόγῳ δειχθήσεται οὖσα ἡ στιγμή , ᾧ λόγῳ καὶ γραμμὴ οὖσα δείκνυται καὶ ἐπίπεδον . ἀρχὴν δὲ τὸ μέγα καὶ τὸ μικρὸν Πλατῶν ἐτίθετο τῶν ὄντων τὴν ὑλικήν , ὡς ἐν τοῖς πρὸ τούτων ἱστόρηται · τὸ γὰρ ἓν ἡ κατὰ τὸ εἶδος ἦν αὐτῷ ἀρχή . Ὅλως δὲ ζητούσης τῆς σοφίας περὶ τῶν φανερῶν τὸ αἴτιον , τοῦτο μὲν εἰάκαμεν . Καὶ ταύτῃ αἰτιᾶται τοὺς περὶ τῶν ἰδεῶν τι πραγματευσαμένους , ὅτι προκειμένης ζητήσεως τοῖς τὴν τῶν ὄντων θεωρίαν ἐπανῃρημένοις ἰδεῖν τί ποτέ ἐστιν αἴτιον ποιητικὸν τούτων τῶν αἰσθητῶν καὶ φανερῶν , καὶ πῶς ἕκαστα τούτων γίγνεται , τὸ μὲν ζητεῖν τίς ποτέ ἐστιν ἡ αἰτία αὕτη παρέλιπον ( οὐδὲν γὰρ λέγουσι περὶ τῆς αἰτίας τοῦ ὅθεν ἡ ἀρχὴ τῆς ἥτις ἐστὶν ἡ ποιητική · οὐδενὸς γὰρ ποιητικὸν ἡ ἰδέα ) , οἰόμενοι δὲ τὴν οὐσίαν καὶ τὴν | κατὰ τὸ εἶδος αἰτίαν αὐτῶν ἀποδιδόναι ( τετραχῶς γὰρ πάντα τὰ αἴτια ) ἄλλας μέν τινας οὐσίας καὶ ἄλλα εἴδη παρὰ τὰ τῶν φανερῶν ὑποτίθενται ( τὰς γὰρ ἰδέας ) , πῶς δὲ τούτων ἐκεῖνά ἐστιν εἴδη λέγουσιν · κενὴν γὰρ φωνὴν προφέρονται τὴν μετοχήν · οὐ γὰρ διασαφοῦσι πῶς ταῦτα τῶν ἰδεῶν μετέχει . ὡς ἤδη φθάνει εἰρηκώς . ὥστε εὐλόγως 5 καὶ κατὰ τὴν ἀρχὴν αὐτοὺς ᾐτιάσατο ὡς τοῖς ζητουμένοις ἰσάριθμα προσθέντας ἄλλα , μηδὲν αὐτοῖς εἰς τὰ ζητούμενα συντελοῦντα . δείξας δὲ ὅτι μήτε ποιητικὰ αἴτια αἱ ἰδέαι μήτε ὡς εἴδη ( τὸ γὰρ εἶδος ἐν οὗ ἐστιν εἶδος , αἱ δὲ οὔτε ἐν τούτοις οὔτε τὸ τῆς μετοχῆς ὄνομα σημαίνει τι ) , λέγει ἐπὶ τούτοις ὅτι μηδὲ ὡς τὸ οὗ ἕνεκα καὶ τὸ τέλος αἰτίαι τοῖς οὖσιν αἰ ἰδέαι κατ᾿ αὐτούς , ἥτις αἰτία ἐν πᾶσι τοῖς κατὰ νοῦν καὶ ἐπιστήμην καὶ φύσιν γιγνομένοις ἐστὶ κυριωτάτη αἰτία · πάντα γὰρ τά τε κατὰ φύσιν καὶ κατὰ τέχνην καὶ ἐπιστήμην , ἔτι δὲ καὶ τὰ κατὰ προαίρεσιν γιγνόμενα ἕνεκά του γίγνεται , καὶ ἔστιν ἐν αὐτοῖς ἡ κυριωτάτη αἰτία . οὐχ οὕτως δὲ αἱ ἰδέαι αἰτίαι τοῖς οὖσι κατ’ αὐτούς · οὐ γὰρ τοῦ εὖ εἶναι ἰὰ πρὸς τὰς ἰδέας γιγνόμενα αἰτίας τὰς ἰδέας λέγουσιν , ἀλλὰ τοῦ ὅλως εἶναι · παραδείγματα γὰρ ἀλλ’ οὐ τέλη λέγουσιν αὐτάς . πῶς γὰρ ἄν καὶ εἶεν ἐκεῖναι τέλη τούτων ; οὔτε γὰρ προϋφέστηκε τὸ τέλος τοῦ οὗ ἐστι · τέλος , ἀλλὰ μόνον προεπινοεῖται ὕστερον ἐπιγιγνόμενον τούτῳ οὗ ἐστι τέλος , αἱ δὲ ἰδέαι καὶ προϋφίστανται καὶ οὔτε γίγνονται οὔτε εἰσὶν ἐν ἰοῖς γιγνομένοις . δείξας δὲ ὅτι μήτε ποιητικὰ αἴτια αἱ ἰδέαι μήτε εἴδη τῶν γιγνομένων μήτε τέλη , λέγει πόθεν αὐτοῖς ἡ τῆς περὶ αὐτὰς πλάνης αἰτία · τῷ γὰρ σπουδάσαι περὶ τὰ μαθήματα καὶ τὸ φιλοσοφεῖν ὑπολαβεῖν εἶναι ἐν τῇ περὶ ταῦτα θεωρίᾳ , καὶ διὰ τοῦτο περὶ ταῦτα μόνα διατρῖψαι , ἦλθον ἐπὶ τὸ ταύτας ἀρχὰς ὑποτίθεσθαι τῶν ὄντων , ἃς ᾤοντο καὶ τῶν μαθηματικῶν ἀρχὰς εἶναι , καίτοι λέγοντες περὶ τῶν μαθηματικῶν ὅτι μὴ χρὴ ταῦτα ποιεῖσθαι τέλη , ἀλλ’ ὅτι δεῖ ἄλλων αὐτὰ χάριν μεταδιώκειν . προπαιδείαν γοῦν τὴν τούτων θεωρίαν ἔλεγον , καὶ συνερίθους ὁ Πλάτων φιλοσοφίας τὰς μαθηματικὰς ἐπιστήμας ἐκάλει . ὅτι δὲ ταῦτα λέγοντες οὐδὲν ἄλλο περὶ τούτων φιλοσοφοῦσί τε καὶ πραγματεύονται , δηλοῦσιν ἔκ τε τοῦ ἀρχὰς τῶν ὄντων ἁπάντων τοὺς ἀριθμοὺς λέγειν καὶ τὰς | ἰδέας ἀριθμούς τινας ὑποτίθεσθαι καὶ τὰ φυσικὰ γεννᾶν ἐκ τῶν μαθηματικῶν . καὶ γὰρ ἡ οὐσία αὕτη ἣν ὡς ὕλην ὑποτίθενται τῶν φύσει γινομένων ἀρχήν ( αὕτη δέ ἡ ἀόριστος δυὰς καὶ τὸ μέγα καὶ τὸ μικρόν ) , μαθηματικὴ μᾶλλόν ἐστιν ἢ φυσική · ἡ γὰρ δυὰς ἀριθμοῦ μᾶλλον ἢ τῶν φύσει συνεστώτων ἀρχή , μαθηματικωτέρα μᾶλλον καὶ οὐχ ὑποκειμένη τις φύσις , ἀλλὰ μᾶλλον κατηγορούμενόν τι τῆς ὕλης δόξειεν ἄν εἶναι καὶ διαφορὰν αὐτῆς δηλοῦν ἢ ὑποκείμενόν τι αὐτὸ καὶ ὕλην . εἰπὼν δὲ καὶ μᾶλλον κατηγορεῖσθαι , πῶς κατηγορεῖται ἐδήλωσεν ἐπενεγκὼν τὸ καὶ διαφορὰν εἶναι τῆς οὐσίας καὶ τῆς ὕλης ἢ ὕλην . ὡς γὰρ καθ᾿ οὗς ἐν ταῖς ἀρχαῖς εἰσι τῶν φυσικῶν τὸ μανὸν καὶ πυκνόν , οὐχ ὕλη ταῦτα ἀλλὰ διαφοραὶ τῆς ὕλης καὶ τοῦ ὑποκειμένου κατ’ αὐτούς , εἴτε ἀὴρ · τοῦτο εἴτε ὕδωρ εἴτε τὸ μεταξὺ τούτων , οὕτω καὶ τὸ μέγα καὶ τὸ μικρὸν καὶ ἡ ὑπεροχὴ καὶ ἡ ἔλλειψις διαφοραί τινες ἂν μᾶλλον δόξαιεν εἶναι ὑποκειμένου τινός , καθ’ ἃς ἡ μεταβολὴ αὐτοῖς , ἀλλ’ οὐχὶ αὐτὰ ὑποκείμενα . τὸ δὲ ταῦτα δέ ἐστιν ὑπεροχή τις καὶ ἔλλειψις εἶπεν ἐπὶ τοῦ μανοῦ τε καὶ τοῦ πυκνοῦ , δεικνὺς αὐτῶν τὴν πρὸς τὸ μέγα καὶ τὸ μικρὸν καὶ ὅλως τὴν ὑπεροχήν τε καὶ ἔλλειψιν ὁμοιότητα , ἃ διαφοραὶ τῆς ὕλης ἀλλ’ οὐχ ὕλη · ἀνάλογον γὰρ τὸ μὲν μανὸν τῇ ὑπεροχῇ τὸ δὲ πυκνὸν τῇ ἐλλείψει . ἀπορήσας δὲ περὶ τοῦ ἑνός , ἥτις αὐτοῖς ἦν κατὰ τὸ εἶδος ἀρχή , ἠπόρησε καὶ περὶ τῆς ἀορίστου δυάδος , ἣν ὡς ὕλην ὑπετίθεντο . ἀλλ’ οὐδὲ περὶ κινήσεως τι λέγουσι τῶν φύσει γιγνομένων , πόθεν ἡ κίνησις ἐν αὐτοῖς · καίτοι τῷ περὶ τῶν φυσικῶν λέγοντι καὶ παραδείγματα τὰς ἰδέας τιθέντι ἀναγκαιότατος ὁ περὶ κινήσεως λόγος . εἰ μὲν γὰρ ἔσται ταῦτα κίνησις , ἡ ὑπεροχὴ καὶ ἡ ἔλλειψις , ἔσται κινούμενα τὰ εἴδη , ἔχοντά γε ὡς ἀρχὰς ἐν αὑτοῖς τὴν ὑπεροχὴν ἢ τὴν ἔλλειψιν οὔσας κινήσεις , ὃ οὐ βούλονται · ἀκίνητα γὰρ τὰ εἴδη κατ’ αὐτούς . εἰ δὲ μὴ κινήσεις , πόθεν ἡ κίνησις ἐν τοῖς φυσικοῖς τοῖς κατὰ τὴν ἐκείνων μετοχὴν οὖσι τούτοις ἃ ἔστιν ; τὸ γὰρ πρός τι παράδειγμα τὸ εἶναι ἔχον καὶ σύμφυτον τὴν κίνησιν ἢ παρὰ τοῦ παραδείγματος ἔχειν δεῖ τοῦτο , ὄντος καὶ αὐτοῦ τοιούτου , ἢ παρά τινος ἄλλης αἰτίας . ἀναιρουμένης δὲ κινήσεως πᾶσα ἡ περὶ τῆς φύσεως θεωρία ἀναιρεῖται . Ὅ τε δοκεῖ ῥᾴδιον εἶναι , τὸ δεῖξαι ὅτι ἓν ἅπαντα , οὐ γίγνεται · τῇ γὰρ ἐκθέσει οὐ γίγνεται πάντα ἕν , ἀλλ’ αὐτό τι ἕν , ἂν διδῷ τις πάντα . καὶ οὐδὲ τοῦτο , εἰ μὴ γένος δώσει τὸ καθόλου εἶναι · τοῦτο δὲ ἐν ἐνίοις τε ἀδύνατον . Οἱ τὰς ἰδέας θέμενοι τὸ ἓν τὴν κυριωτάτην οὐσίαν ὑπολαμβάνοντες εἷναι , ὥσπερ οὖν καὶ οἱ Πυθαγόρειοι , τὴν κατὰ τὸ εἶδος τῶν ὄντων ἀρχήν τε καὶ αἰτίαν ταύτην ἐπίστευσαν εἶναι , διὰ τὸ ὁρᾶν τοῦ μὲν εἶναί τε καὶ σώζεσθαι ἑκάστῳ τὴν τοῦ ἑνὸς φύσιν οὖσαν αἰτίαν ( ἓν γάρ τι ἕκαστον τῶν ὄντων καθὸ ἔστι ) , φθορᾶς δὲ αἰτίαν τὴν εἰς πολλὰ διάλυσιν τοῦ ἑνός · ἔκαστον γὰρ τῶν | ὄντων ἔσται μὲν ἐπὶ τῆς ἑαυτοῦ φύσεως , ᾗ καὶ ἐν μόνῃ σώζεται , διαλυόμενον δὲ φθείρεται · καὶ τοῦτο ἐπιστοῦντο τοῦτο μὲν ἀπὸ φθορὰ δὲ ἡ εἰς πολλὰ διάλυσις , τοῦτο δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἀψύχων ἑκάστου . ἀλλὰ καὶ τὸν κόσμον διὰ τὴν ἐν τῷ ἑνί τε καὶ τῷ αὐτῷ μονὴν σωζόμενον , φθαρέντα δ’ ἂν εἰ τῆς ταὐτότητος καὶ ἑνότητος ἐκσταίη . ἐκ τούτου δὴ πιστεύσαντες τὴν τοὐ ἑνὸς φύσιν τοῦ τε εὖ καὶ τοῦ εἶναι ἑκάστῳ τῶν ὄντων αἰτίαν εἶναι , διὰ τοῦτο ἀρχὴν αὐτὸ τὴν κυριωτάτην πάντων τῶν ὄντων ὑπέθεντο , καὶ δὴ τὰς ἰδέας αἰτίας ἔλεγον τοῖς ἄλλοις τοῦ εἶναι ὥσπερ ἑνάδας τινὰς οὔσας , καὶ κατὰ τοῦτο τοῦ εἶναι τοῖς εἰς αὐτὰς ἀναγομένοις τε καὶ ὑπαγομένοις εἰδητικὰς οὔσας αἰτίας . ἐπειρῶντο δὲ καὶ ἐκθέσει τινὶ χρώμενοι πάντα εἰς τὸ ἕν τε καὶ τὴν οἰκείαν οὐσίαν ἀνάγειν · ὁ δὲ τρόπος αὐτοῖς τῆς ἐκθέσεως ἦν τοιοῦτος . τοὺς καθ’ ἕκαστα ἀνθρώπους προχεῖ · ριζόμενοι ἐπεσκόπουν τὴν ἐν ἅπασιν αὐτοῖς ὁμοιότητα , καὶ ταύτην εὑρίσκοντες μίαν καὶ τὴν αὐτὴν ἐν πᾶσιν οὖσαν καθὸ ἄνθρωποι , ἐς ταύτην τὴν ἑνάδα πάντας ἀνῆγον καὶ τῇ τοῦ ἑνὸς μετοχῇ τοὺς ἀνθρώπους ἀνθρώπους ἔλεγον εἶναι , καὶ τὸ ἓν τοῦτο τὸ ἐπὶ τοῖς ἀνθρώποις αὐτοάνθρωπον ἔλεγον · ὁμοίως πάλιν ἐπὶ ἵππων κυνῶν καὶ τῶν ἄλλων ἐποίουν . ἀλλὰ καὶ τοὺς ἀνθρώπους πάλιν καὶ τοὺς κύνας καὶ τὰ ἄλλα ζῷα ἐκτιθέμενοι , πάλιν ἐλάμβανον τούτοις τὸ εἶναι ζώοις κατά τι ἕν , ὃ ἓν αἴτιόν τε αὐτοῖς τοῦ εἶναι ζώοις ἐτίθεντο , καὶ δὴ καὶ πάλιν ἑνάδα τινὰ ἐποίουν καὶ ἰδέαν , καὶ τοῦτο ἔλεγον τὸ αὐτοζῷον , εἰς ἣν ἀνῆγον τὰ ζῷα . ὁμοίως δὲ πάλιν καὶ τὰ ζῷα λαμβάνοντες καὶ φυτὰ καὶ τὰ ἄλλα σώματα , ἑνὸς εὑρίσκοντες μετουσίᾳ ταῦτα οὐσίας ὄντα , ἰδέαν τινὰ καὶ ἑνάδα οὐσίας λαμβάνοντες τὴν αὐτοουσίαν , ὑπὸ μίαν ταύτην πάλιν ἀνήγαγον πάσας τὰς οὐσίας . οὕτω δὲ πάλιν τὴν οὐσίαν καὶ τὴν ποιότητα ἐν τῇ τοῦ ὄντος μετασχέσει λέγοντες ὄνια εἶναι , αὐτό | τι ὂν ποιοῦντες , πάντα τὰ ὄντα εἰς ἓν τοῦτο ὑπῆγον . καὶ οὕτως αὐτοῖς ἐφοδεύουσι καὶ τῇ ἐκθέσει χρωμένοις πάντα τὰ ὄντα εἰς τὸ ἓν καὶ τὴν ἀρχὴν ἀνάγεσθαι ἐδόκει . τοῦτο γοῦν καίτοι δοκοῦν ὑπ’ αὐτῶν λαμβάνεσθαί τε τῇ ἐκθέσει καὶ δείκνυσθαι ὡς φανερὸν τὸ πάντα γίγνεσθαι ἕν , οὔ φησιν οὕτως γίγνεσθαι ὡς οἴονται . οὐ γὰρ ὅταν ἐκθέμενοί τινα πλείω , καὶ κοινωνίαν τούτων κατά τι λαβόντες , τοῦτο ἕν τε ποιήσωσι καὶ ἰδέαν , καθ’ ὃ ἡ κοινωνία καὶ ἡ ὁμοιότης ἐκείνοις , γίγνεται αὐτοῖς αὐτὰ τὰ ἐκτεθέντα ἕν , οἷον οἱ ἄνθρωποι ᾗ ἄνθρωποι · ἀλλ’ αὐτὸ μὲν ἄνθρωπος ἕν τι ἔσται δεικνύμενος ὑπ’ αὐτῶν ἐκ τῆς ἐκείνων πρὸς ἄλληλα ὁμοιότητος , οὗτοι δὲ οἱ πολλοὶ οὐχ ἕν . ὥστε οὐ τὰ πολλὰ καὶ τὰ πάντα ἓν γίγνεται , κἂν συγχωρήσῃ τις αὐτοῖς πάντα ἃ λαμβάνουσιν , ἀλλὰ πρὸς ἕν τι γεγονότα πολλὰ μέντοι ὄντα καὶ μένοντα . οὐ γὰρ οἱ πολλοὶ καὶ οἱ καθ’ ἕκαστα ἄνθρωποι αὐτοάνθρωπος ὄντες δείκνυνται ( ἄλλος γὰρ ἐκεῖνος τούτων ) , οὐδὲ πάντα τά ὄντα αὐτοὸν καὶ αὐτοέν , ἀλλὰ κοινόν τι ἐπ’ αὐτοῖς οὖσι πολλοῖς τὸ ἕν τε καὶ τὸ ὅν . ὥστε οὐδὲ δοθέντος αὐτοῖς καὶ συγχωρηθέντος τοῦ πρὸς παράδειγμά τι ταῦτα γίγνεσθαι τὸ αὐτοέν , καὶ εἶναί τι ἓν οὗ μετασχέσει τὰ πολλὰ ταὐτὰ ἀλλήλοις ἢ κατὰ τὸ εἶδος ἢ κατὰ τὸ γένος λέγεται , οὐδ᾿ οὕτως γίγνεται τὰ πάντα ἕν , ἀλλὰ καθ’ ἑκάστην ὁμοιότητα τῶν πολλῶν τούτων αὐτό τι ἓν γίγνεται καὶ ἑνάς τις , οὐ ταῦτα ἕν . ἀλλ’ οὐδὲ τοῦτο , φησίν , ἐπὶ πασῶν τῶν ὁμοιοτήτων οἷόν τε δείκνυσθαι καὶ λέγεσθαι ὡς κατὰ πᾶσαν ὁμοιότητα αὐτό τι ἓν εἶναι , ἂν μὴ κατὰ τὸ εἶδος ἢ γένος ὁμοιότης ᾖ τῶν λαμβανομένων · ἡ γὰρ κατὰ τὴν οὐσίαν καὶ τὸ γένος τε καὶ τὸ εἶδος ταὐτότης τε καὶ ὁμοιότης ἰδέα , ἀλλ’ οὐχ ἡ κατὰ τὸ συμβεβηκός . πολλὰ γὰρ ἔστιν ἃ διά τινα ὁμοιότητα ἀλλήλοις ὁμοίως λέγεται , τῷ δὲ μὴ εἶναι ταύτην τὴν ὁμοιότητα γένος ἢ εἶδος αὐτῶν οὐδὲ αὐτό τι ἓν ἔσται ἐπ’ αὐτῶν · τοιαῦτα δέ ἐστι τὰ ἀποφατικῶς λεγόμενα . τὸ γὰρ οὐ τρέχει κοινὸν μὲν καὶ ὅμοιον τούτοις ὧν ἀληθῶς κατηγορεῖται , ἀλλ’ οὔτε γένος τοῦτο ἔχει οὕτε εἶδος , οὔτε ἰδέα τις τὸ οὐ τρέχει . πάλιν ἐπὶ καθημένων ἢ περιπατούντων ἢ τεθνεώτων ἢ φθειρομένων , ἐπὶ μυρίων ἄλλων , ἃ κεκοινώνηκε μέν τινος , οὐ μὴν ἔστι λαβεῖν ἐπ’ αὐτῶν αὐτό τι ἕν . ἀλλὰ καὶ οἱ πατέρες κατὰ κοινὴν μέν τινα σχέσιν πατέρες πάντες εἰσίν , οὐκ ἔστι δέ τι ἓν αὐτοπατήρ . ἀλλὰ καὶ τὸ τῶν τριγώνων τὰς ἐντὸς γωνίας δυσὶν ὀρθαῖς ἴσας εἶναι καθόλου μέν ἐστι τῶν τριγώνων , οὐ μὴν | καὶ γένος . ὥστε οὐκ ἐπὶ πάντων ἔστι τῇ ἐκθέσει τὸ ἓν λαμβάνοντας αὐτό τι ἓν ποιοῦντας εἰς τοῦτο ἀναγαγεῖν τὰ πάντα , μόνων δὲ ἐφ’ ὧν τὸ κοινῶς κατηγορούμενον καὶ καθόλου λεγόμενον ἢ γένος ἢ εἶδός ἐστιν . ὅθεν καὶ δῆλον ὅτι οὐκ ἄλλο τι αὐτοῖς ἐστιν ἡ ἰδέα ἢ τὰ γένη καὶ τὰ εἴδη , ἃ κοινῶς τε λέγεται καὶ συνωνύμως κατηγορεῖται ὧν ἐστιν ἢ εἴδη ἢ γένη . τοσοῦτον οὖν ἀπέχει τοῦ εἰς ἕν τι πάντα ἀνάγεσθαι ὑπ’ αὐτῶν , ὡς οἴονται , ὡς μηδὲ κατὰ πᾶσαν ὁμοιότητα δύνασθαι τὸ ἓν ἐπὶ τῶν πολλῶν λαμβάνεσθαι . τὸ δὲ ἂν διδῷ τις πάντα δοκεῖ μοι προσθεῖναι ἐνδεικνύμενος ὅτι μὴ συγχωρηθήσεται αὐτοῖς , εἰ κατὰ κοινωνίαν τινὰ τὴν πρὸς ἄλληλα ὁμοίως ἀλλήλοις λέγεταί τινα , ἤδη καὶ ἓν τίθεσθαι ἐκεῖνο , ὡς πάντα τὰ ὑπ’ αὐτὸ πρὸς ἐκεῖνο τὸ εἶναι ἔχειν ὡς κεχωρισμένον αὐτῶν . ἢ τὸ ἄν διδῷ τις πάντα σημαίνοι ἄν τὸ ἂν συγχωρῇ τις πάντα τὰ ὁμοίως ἀλλήλοις λεγόμενα κατὰ ἑνός τινος κοινωνίαν οὕτω λέγεσθαι , καὶ συγχωροῖ τὸ ἓν ἐπὶ πολλοῖς τοιοῦτον εἶναι , οὐδὲ τοῦτο ἔσται ἐπ’ ἄλλων τινῶν ἢ τῶν ὡς γενῶν καὶ εἰδῶν κοινῶν · τὰ γὰρ οὕτως κοινά τε καὶ καθόλου μόνα ἰδέαν τινά , φησί , σημαίνειν δοκεῖ . καίτοι τοῦτό γε ἐν ἐνίοις ἀδύνατον · συμβαίνει γὰρ ἔνια τῶν κοινῶς κατά τινων κατηγορουμένων μὴ δύνασθαι γένη εἶναι τούτων ὧν κοινῶς κατηγορεῖται · τοιαῦτα γὰρ τὰ πολλαχῶς λεγόμενα . λέγοι δ’ ἂν μάλιστα αὐτὰ διὰ τὸ ὄν , ὃ ἐκεῖνοι μὲν ὡς γένος τι κοινὸν τῶν ὅλων λαμβάνοντες ἰδέαν ἐποίουν τὸ αὐτοὸν καὶ αὐτοέν , καὶ εἰς τοῦτο πάντα ὑπῆγον . εἰ δὲ μή ἐστι γένος τὸ ἕν , ἀλλὰ τῶν πολλαχῶς λεγομένων , δῆλον ὡς οὐδὲ ὁμοιότης ἄν τοῖς οὖσιν οὐσιώδης κατὰ τοῦτο εἴη . Οὐδένα δὲ ἔχει λόγον οὐδὲ τὰ μετὰ τοὺς ἀριθμούς . Τίνα μὲν τὰ μετὰ τοὺς ἀριθμούς , αὐτὸς ἐπιφέρει · μήκη γὰρ καὶ ἐπίπεδα καὶ στερεά . διαιροῦντες γὰρ εἰς ταῦτα τὰ ὄντα οἵ τε Πυθαγόρειοι καὶ Πλατῶν ἀρχὰς μὲν τῶν ὄντων καὶ πρῶτα τοὺς ἀριθμοὺς ἔλεγον , μετὰ δὲ τοὺς ἀριθμοὺς ἔτασσον μήκη καὶ μεῖά ταῦτα ἐπίπεδα , εἶτα τὰ στερεά , ὡς οὐκ ὄντα ταῦτα ἀριθμούς . ὡς δὲ ταῦτα πρὸς ἄλληλα τάξεως ἔχει , δῆλον ὡς καὶ ἀρχαὶ αὐτῶν ἕξουσι πρὸς ἀλλήλας · εἰσὶ γὰρ κατ’ αὐτοὺς ἑκάστου τούτων οἰκεῖαι ἀρχαί · ἐτίθεντο γὰρ καὶ τούτων ἰδέας , αἳ ἤδη τῶν μετὰ τοὺς ἀριθμοὺς ἀρχαί . ἀλλ’ εἰ ἀρχαὶ μήκους καὶ ἐπιπέδου καὶ στερεοῦ τὸ αὐτομῆκος καὶ τὸ αὐτοπλάτος καὶ αὐτοστερεόν , τίνος φύσεως καὶ δυνάμεως μετέχουσι κατὰ τοὺς τὰς ἰδέας τιθεμένους , ἔργον εὑρεῖν . οὔτε γὰρ ἰδέαι ταῦτα , ἐπεὶ αἱ μὲν ἰδέαι ἀριθμοὶ ταῦτα δὲ οὐκ ἀριθμοί · τὴν γὰρ μετὰ τοὺς ἀριθμοὺς τάξιν αὐτοῖς εἶχε ταῦτα . ἀλλ’ οὐδὲ τὸ βραχὺ καὶ μακρὸν καὶ στενὸν καὶ πλατὺ καὶ βαθὺ καὶ ταπεινόν , αἱ ἀρχαὶ αἱ τούτων , οὐκέτι ἀριθμοί . ἀλλ’ οὐδὲ ἐν τοῖς μαθηματικοῖς ἔσται ταῦτα , ἃ μεταξὺ | ἐτίθεντο ἐκεῖνοι τῶν τε ἰδεῶν καὶ τῶν αἰσθητῶν · τὰ γὰρ ἐξ ἐκείνων μαθηματικά , οὐχ αἱ ἀρχαὶ αὐτῶν . τὰ μὲν γὰρ μαθηματικὰ οὕτε ἀρχαὶ καὶ διαιρετὰ καὶ πολλά , ἐκεῖνα δὲ ἀρχαί τε καὶ ἀδιαίρετα καὶ ἀεὶ αὐτῶν ἕκαστον . ἀλλ’ οὐδὲ φθαρτὰ ταῦτα · ἀρχαὶ γὰρ · καὶ ἄφθαρτα ταῦτα . 20 πάλιν οὖν τετάρτη φύσις τῶν ὄντων ἔσται αὐτοῖς αὕτη καὶ τέταρτόν τι γένος παρὰ τὰ τρία τὰ ὑπ’ αὐτῶν τιθέμενα , ἃ ἦν αἱ ἰδέαι , τὰ μαθηματικά , τὰ αἰσθητά . αἱ γὰρ τῶν μαθηματικῶν ἀρχαὶ πάντων τούτων διάφοροι · οὔτε γὰρ ἰδέαι ὅτι μὴ ἀριθμοί , οὔτε τῶν λοιπῶν δύο , ἃ προείρηται · ταῦτα γὰρ ἓν λέγουσιν εἶναι καὶ τὴν τάξιν αὐτοῖς τὴν προειρημένην ἀπο - διδόασιν . οὔτε δὲ πῶς ἔστιν οὔτε ἐν τίνι φύσει τῶν ὄντων ἔσται κατ’ μαθηματικὰ ἢ αἰσθητά , τὸ δὲ αὐτομῆκος καὶ τὸ αὐτοεπίπεδον καὶ αὐτοστερεὸν ἰδέαι μὲν οὐκ ἔσονται , ὅ.τι αἱ μὲν ἰδέαι ἀριθμοὶ κατ’ αὐτούς , ταῦτα δὲ ἔλεγον μετ’ αὐτοὺς τοὺς ἀριθμοὺς εἶναι . ἀλλ’ οὐδὲ μεταξύ · μεταξὺ γὰρ τὰ μαθηματικὰ κατ’ αὐτούς . ἦν δὲ καὶ πολλά , οὐ πολλὰ δὲ τὸ αὐτομῆκος ἢ τὸ αὐτοεπίπεδον ἢ τὸ αὐτοστερεόν . ἀλλ’ οὐδὲ ἐν τοῖς αἰσθητοῖς ταῦτα καὶ φθαρτοῖς · οὐδὲ γὰρ τούτων τι κυρίως ὄν . φαίνεται οὖν τέταρτόν τι γένος τοῦτο τῶν ὄντων γενέσθαι κατ’ αὐτούς . Ὅλως τε τὸ τῶν ὄντων ζητεῖν στοιχεῖα μὴ διελόντα , πολλαχῶς λεγομένων , ἀδύνατον εὑρεῖν . Ὁ λόγος τοιοῦτος . ὧν μή εἰσι κοιναὶ ἀρχαί , τούτων ἀδύνατον κοινάς τινας ἀρχὰς εὑρεῖν · τῶν δὲ ὄντων οὔκ εἰσιν ἀρχαὶ κοιναί , ὥστε καὶ ἀδύνατον αὐτῶν εὑρεῖν κοινὰς ἀρχάς . ὅτι δὲ τῶν ὄντων οὔκ εἰσιν ἀρχαὶ κοιναί τε καὶ αἱ αὐταί , δῆλον ἐντεῦθεν · τῶν πολλαχῶς λεγομένων 〈 οὔκ εἰσιν ἀρχαὶ κοιναὶ καὶ αἱ αὐταί · 〉 τὰ δὲ ὄντα πολλαχῶς λέγεται · τῶν ὄντων ἄρα οὔκ εἰσιν ἀρχαὶ αἱ αὐταί . ὅτι δὲ . τὸ ὂν τῶν πολλαχῶς λεγομένων , ἐν πολλοῖς εἴρηται . αἰτιᾶται δὴ αὐτοὺς ὅτι ἐζήτουν ἀρχὰς τῶν ὄντων μὴ πρότερον διελόμενοι αὐτὰ καὶ τὰ σημαινόμενα ἐκθέμενοι τοῦ ὄντος . ἄλλως τε ἔτι ἀτοπώτερον τὸ τὰς τοιαύτας τῶν ὄντων ἀρχὰς τὰς αὐτὰς . ζητεῖν τὰς ἐξ ὧν εἰσιν , αὗται δέ εἰσιν ἥ τε ὕλη καὶ τὸ εἶδος · τοιαῦται γὰρ ἃς ὑποτίθενται ἀρχάς , ἥ τε ἀόριστος δυὰς καὶ ἡ μονάς . ἔνια γὰρ τῶν ὄντων οὐδὲ ἔχει κατὰ τὴν οἰκείαν φύσιν τοιαύτας ἀρχὰς καὶ στοιχεῖα , εἰ μὴ κατὰ συμβεβηκός · ἐκ τίνος γὰρ ὕλης τὸ ποιεῖν τι ἔστιν ἢ τὸ πάσχειν ; κατὰ συμβεβηκὸς μὲν γὰρ καὶ ταῦτα ὕλην ἔχει . ὅτι γὰρ ταῖς οὐσίαις , ὧν ἔστι τις ὕλη , ταῦτα ὑπάρχει , κατὰ τοῦτο ἂν εἴη τις ὕλη καὶ τῶν τοιούτων , | καθ᾿ αὑτὰ δὲ οὔ . ὁμοίως δὲ οὐδὲ τοῦ εὐθέος ὕλη τις ἔστιν , οὐδέ τινος ἄλλου παρὰ τὴν οὐσίαν . διὰ τοῦτο γὰρ εἶπε μὴ εἶναι τούτων λαβεῖν τοιαῦτα στοιχεῖα , ὅτι μηδὲ τὴν ἀρχὴν ἔστιν · τὰς γὰρ τοιαύτας ἀρχὰς τὰς ὡς στοιχεῖα καὶ ἐνυπάρχοντα καὶ ἐξ ὧν λέγεταί τι εἶναι , μόνης τῆς οὐσίας εὑρεῖν ἔστιν · μόνη γὰρ αὕτη τῶν ὄντων ὑποκείμενον , τὰ δ’ ἄλλα ἐν ταύτῃ καὶ ταύτης τι . τὸ οὖν τῶν οὐκ ἐχόντων τοιαύτας ἀρχὰς ἤ ζητεῖν ἢ οἴεσθαι εὑρηκέναι μάταιον . Πῶς δ’ ἄν τις καὶ μάθοι ἰὰ τῶν πάντων στοιχεῖα ; Οτι εἰ καὶ ἔστι κοινὰ πάντων τὰ τῶν ὄντων στοιχεῖα ἀδύνατον αὐτῶν μάθησιν καὶ ἐπιστήμην εἶναι , δείκνυσι . δι’ ἣν δὲ αἰτίαν ἀδύνατον τοῦτο μαθεῖν τὰ πάντων στοιχεῖα , αὐτὸς ἐπήνεγκεν εἰπὼν δῆλον γὰρ ὡς οὐδὲν οἷόν τε προυπάρχειν γνωρίζοντας πρότερον . ὁ δὲ λόγος τοιοῦτος . ἀδύνατόν τι τῶν ἐχόντων ἀρχὰς εἰδέναι μὴ τὰς ἀρχὰς εἰδότα αὐτοῦ · ὧν γὰρ διὰ τῶν ἀρχῶν ἡ γνῶσις , ταῦτα ἀδύνατον εἰδέναι πρὸ τῆς τῶν ἀρχῶν γνώσεως . τῶν δὲ ὄντων πάντων εἰσὶ κατ’ αὐτοὺς ἀρχαὶ κοιναί · ἀδύνατον ἄρα τῶν ὄντων εἰδέναι τι μὴ πρότερον τὰς ἀρχὰς μαθόντας . ἀλλὰ μὴν ὧν ἐχόντων ἀρχὰς ἀδύνατον τὰς ἀρχὰς μαθεῖν , ἀδύνατον τούτων ἐπιστήμην ἔχειν · ἀδύνατον δὲ τὰς τῶν ὄντων ἀρχὰς μαθεῖν , ἀδύνατον ἄρα τῶν ὄντων ἐπιστήμην ἔχειν . ὅτι δὲ ἀδύνατον τὰς τῶν ὄντων ἀρχὰς μαθεῖν , δείκνυσιν οὕτως . πᾶσα μάθησις ἐκ προγινωσκομένων γίνεται · ὡς γὰρ καὶ ἀρχόμενος τῶν Ὑστέρων ἀναλυτικῶν εἶπε , “ πᾶσα διδασκαλία καὶ πᾶσα μάθησις διανοητικὴ ἐκ προϋπαρχούσης γίγνεται γνώσεως ” . ἃ μὲν γὰρ μανθάνει τις οὐκ εἰδώς , ταῦτα οὐχ οἷόν τε προγινώσκειν · ἄλλα μέντοι τινὰ ἀναγκαῖον γͅοο-ιι·ίνώσκ̀ο͂ιν τὰ δι’ ὧν ἡ μάθησις · ὁ γοῦν γεωμετρεῖν μανθάνων , ὧν μέν ἐστιν ἡ γεωμετρία ἐπιστήμη , τούτων οὐδὲν πργιγνώσκοι ὅτε τοῦ μανθάνειν ἄρχεται . ἄλλα μέντοι τινὰ οἶδεν ἐξ ὧν γνωρίζει τὰ δι’ ὧν ἡ διδασκαλία , οἶον μεῖζον ἔλαττον ἴσον , εὐθὺ κεκλασμένον , ἀλλὰ καὶ μήκους ἔννοιαν ἔχει καὶ πλάτους καὶ σώματος . εἰ δὴ πᾶσα μάθησις ἐκ προγιγνωσκομένων ἄλλων τινῶν , οὐ τῶν μανθανομένων , δεήσει καὶ τὸν τὰς τῶν ὄντων ἀρχάς μαθησὸμενον ἄλλα τινὰ εἰδέναι . ἀλλ’ ἦν ἀδύνατον · πᾶν γὰρ ὅ τι ἄν εἰδέναι ληφθῇ , ὄν τι ἔσται καὶ ὑπὸ ἰὰς τοῦ ὄντος ἀρχάς , ἀῂύνατον δέ ἐστί τι τῶν ὄντων εἰδέναι πρὸ τοῦ τἀς ἀρχὰς μαθεῖν αὐτοῦ . ἢ οὖν προειδὼς ἔσται ἃ μανθάναι , ἢ οὐ μαθήσεται . ὅτι δὲ πᾶσα μάθησις ἐκ προγιγνωσκομένων , ἔὸειξε λαβὼν ἰὰς μαθήσεις . ἡ γὰρ δι’ ὰποδείξεώς τι μανθάνομεν ἢ δι᾿ ὁρισμοῦ ἢ δι᾿ ἐπαγωγῆς . καὶ ἔστι τινὰ καὶ ἐν ταῖς δι᾿ ἀποδεξεως διδασκαλίαις γνωριζόμενα ὑπὸ τοῦ μανθάνοντος , ἄλλα ὄντα τῶν ἀποδεικνυμένων · τοιαῦτα γὰρ τὰ ἀξιώματα , φυσικαί τινες οὖσαι ἔννοιαι καὶ προτάσεις | ἄμεσοι , οἷον ὅτι τά τῷ αὐτῷ ἴσα καὶ ἀλλήλοις ἴσα , ἢ ὅτι ἐπὶ παντὸς ἢ κατάφασις ἢ ἀπόφασις , ἢ ὅτι τὸ ἀγαθὸν ὠφέλιμόν ἐστι τῇ αὑτοῦ φύσει . καὶ πᾶσα δὲ ἡ διὰ συλλογισμοῦ γνῶσις διὰ προγιγνωσκομένων · διὰ γὰρ τῶν προτάσεων ἃς ὁμολογεῖσθαί τε καὶ κεῖσθαι δεῖ . καὶ ἡ δι᾿ ὁρισμῶν δὲ ἐκ προγιγνωσκομένων γίγνεται · ὁ γάρ μανθάνων τὸν τοῦ ἀνθρώπου ὁρισμόν , ὅτι ἔστι ζῷον πεζὸν δίπουν , οὐ ἵ 1οο·ίιγνώσκει μὲν ὅτι ταῦτά ἐστιν ὁ ἄνθρωπος , ἕκαστον δὲ τούτων γνωρίζει , τὸ ζῷον , τὸ πεζόν , τὸ δίπουν , ἢ οὑκ ἂν μάθοι ὅτι ταῦτα ὁ ἄνθρωπός ἐστιν . ὁμοίως δὲ καὶ ἡ δι’ ἐπαγωγῆς διδασκαλία τὸ μὲν καθόλου βούλεται διδάσκειν , δι’ ὧν δὲ διδάσκει ( ἔστι δὲ ταῦτα τὰ καθ’ ἕκαστα ) , ταῦτα δεῖ γνωρίζειν τὸν μανθάνοντα . εἰ δὴ οὕτως μὲν πᾶσα διδασκαλία , οἱ δὲ τὰς πάντων τῶν ὄντων ἀρχὰς ζητοῦντες καὶ διδάσκειν λέγοντες ἀναιροῦσι τὸ δύνασθαί τι γνωρίζειν καὶ εἰδέναι τὸν μανθάνοντα , ἀναιροῦσι καθόλου διδασκαλίαν τε καὶ μάθησιν . τὸ δὲ ἢ πάντων ἢ τινῶν εἶπεν , ὅτι ἐν τῇ ἀποδείξει καὶ ἐν τῷ συλλογισμῷ ἐνδέχεται ἀμφοτέρας τινὰ τὰς προτάσεις προγιγνώσκειν τε καὶ γνωρίζειν ὁμοίως καὶ ἐν τῷ ὁρισμῷ πάντα γνωρίζειν καὶ προγιγνώσκειν τὰ ἐξ ὧν ὁ ὁρισμός · καὶ ἡ ἐπαγωγὴ δὲ διὰ πάντων γνωρίμων ἢ προγιγνωσκομένων . ἢ πάντων , ὡς ἐν τοῖς ὁρισμοῖς καὶ ἐν ταῖς ἐπαγωγαῖς , ἢ τινῶν , ὡς ἐν ταῖς ἀποδείξεσιν . Ἀλλὰ μὴν εἰ καὶ τυγχάνοι σύμφυτος οὖσα . Ἀνελὼν τὸ εἶναι μάθησιν , εἰ τῶν ὄντων πάντων κοιναὶ ἀρχαὶ καὶ αἰτίαι , διδάσκει νῦν ὅτι μηδὲ χωρὶς διδασκαλίας σύμφυτον τὴν γνῶσιν ἔχειν αὐτῶν οἷόν τε , ὡς μὴ δεῖσθαι διδασκαλίας εἰς τὴν ἐπιστήμην αὐτῶν , μηδὲ προγιγνωσκομένων τινῶν . ἡ μὲν γὰρ τῶν κυριωτάτων γνῶσις κρατίστη τῶν ἐπιστημῶν , ἡ δὲ τῶν ἀρχῶν , αἵ τινες ἁπάντων τῶν ὄντων εἰσὶν ἀρχαί , γνῶσις τῶν κυριωτάτων ἐστὶ γνῶσις · κυριώτερον γὰρ ἀεὶ τὸ διότι ἔστι τι τοῦ δι’ ἐκεῖνο ὄντος , διὰ δὲ τὰς ἀρχὰς τὰ μετὰ τὰς ἀρχάς · ἡ τῶν ἀρχῶν ἄρα γνῶσις ἡ τῶν ἐπιστημῶν κρατίστη . τὸ δὲ τὴν κρατίστην τῶν ἐπιστημῶν σύμφυτον ἔχοντας μηδ’ εἰδέναι τοῦτο παράλογον . ἀλλ’ ὅτι μὲν αἴσθησιν ἔχομεν σύμφυτον , οὐ λελήθαμεν αὑτούς , οὐδὲ ὅτι βαδίζειν δυνάμεθα · ὅτι δὲ τὴν τῶν ὄντων ἐπιστήμην ἔχομεν ἔχοντες αὐτῶν τὰς ἀρχάς , ἢ ὅτι γε τὰς τῶν ὄντων πάντων ἀρχὰς ἐπιστάμεθα , λελήθαμεν ἑαυτούς , καὶ οὐδὲ ἐξετασθέντες καὶ ἐπιστήσαντες εἰπεῖν δυνάμεθα . πῶς ἄν οὖν ἔχοιμεν ἐπιστήμην σύμφυτον τούτων ἃ μὴ ἴσμεν ; δύναται τοῦτο καὶ ὡς ἀρέσκον αὐτοῖς τὸ σύμφυτον | ἔχειν ἡμὰς τὴν τῶν ὄντων ἐπιστήμην εὐθύνειν · τοῦτο δέ , ἐπεὶ δοκοῦσιν αὐτοῖς αἱ μαθήσεις ἀναμνήσεις εἶναι . Ἔτι πῶς τις γνωρίσει ἐκ τίνων ἐστί , καὶ πῶς ἔσται δῆλον ; καὶ γὰρ τοῦτο ἔχει ἀπορίαν . Εἰ καὶ εἰσὶ πάντων ἀρχαὶ κοιναὶ καὶ αἱ αὐταί , πῶς τις ταύτας γνωρίσει ὅτι αἵδε τινέ εἰσι καὶ ὅτι ἐκ τούτων ἔστι τὰ ὄντα , εἰ μὴ προειδείη τινὰ δι’ ὧν γνωρίζειν τε καὶ δεικνύναι δυνήσεται ὅτι εἰσὶν αἵδε ; τί γὰρ μᾶλλον ὅτι αἵδε τινὲς ἀλλ’ οὐχὶ αἵδε εἴσεται ὁ μὴ ἔχων πρὸς τὸ γνωρίζειν τὸ ζητούμενον ἀρχάς ; οὐ γὰρ δὴ χωρὶς ἀμφισβητήσεως ὁμολογηθήσεται τάσδε τινὰς πρὸς ἀπάντων εἶναι · ἀλλ’ ὡς ἀμφισβητεῖται περὶ τῆς ζὰ συλλαβῆς πότερον αὐτὴν δεῖ διὰ τοῦ ζ καὶ ἁ γράφειν ἢ διὰ τοῦ σ καὶ δ α , οὕτω δὴ καὶ ἡ περὶ τῶν ἀρχῶν ἀμφισβήτησις ἄν εἴη . ἐγράφετο δὲ ταῦτα διὰ δύο πάλαι ἕκαστον αὐτῶν γραμμάτων , διὸ καὶ διπλάσια τῶν στοιχείων ταῦτα ἐκαλεῖτο , καὶ τὸ μὲν ζ διὰ τῶν σδ , τὸ δὲ ξ διὰ τῶν κσ , τὸ δὲ ψ διὰ τῶν πσ . γνωρίσει γάρ τις αὐτὰ καὶ ζητήσει , εἰ ἀμφισβητοῖντο , ἢ δι’ ὁρισμοῦ ἢ διὰ συλλογισμοῦ ἢ δι’ ἐπαγωγῆς , ἃ πάντα διὰ προγιγνωσκομένων δείκνυσιν , ὡς προείρηται . ἔοικε δὲ τὴν ἐν τῷ Μένωνι [ τὴν ] ὑπὸ Πλάτωνος ἀπορίαν εἰρημένην λέγειν ὡς δυναμένην πρὸς τοὺς ἀπάντων τῶν ὄντων κοινάς τινας καὶ τὰς αὐτὰς ἀρχὰς τιθεμένους · τούτοις γὰρ ἀνάγκη μὲν λέγειν τὰς ἀρχὰς διδακτάς ( οὐ γὰρ δὴ αὑτοὺς ἔχοντες τὴν κρατίστην τῶν ἐπιστημῶν , ἥτις ἐστὶν ἡ τῶν ὄντων ἁπάντων ) , τῷ δὲ τὸν τὰς τῶν ὄντων ἀρχὰς ἀγνοοῦντα μηδὲν δύνασθαι τῶν ὄντων εἰδέναι , οἱ μανθάνοντες τὰς τοιαύτας ἀρχὰς οὐδὲν ἄν εἶεν τῶν ὄντων προειδότες . ἀλλ’ εἰ τοῦτο , οὐδὲ γνωρίζειν ἄν δύναιντο τὰς τοῦ ὄντος ἀρχάς , ὅτι ἐκείνου εἰσίν , εἰ καὶ εὑρεθεῖεν , τῷ γίνεσθαι μὲν τοῦτο διά τινων προυπαρχουσῶν γνώσεων , ταύτας δὲ ἀδύνατον ἔχειν τὸν μηδέπω τὰς τοῦ ὄντος ἀρχὰς ἔχοντα , τῷ καὶ τούτων αὐτὰς ἀρχὰς εἶναι , εἴ γε καὶ αὐτὰ τῶν ὄντων . τὸ δὲ ἐκ τίνων ἐστὶ δηλωτικὸν ἔοικεν αὐτῶν τῶν ἀρχῶν , ὁποίας ἐζήτουν ἐκεῖνοι κοινὰς πάντων · τὴν γὰρ ὕλην καὶ τὸ εἶδος ἐζήτουν . Ἔτι δὲ ὧν αἴσθησις . ταῦτα πῶς ἄν τις μὴ ἔχων τὴν αἴσθησιν ἔχοι ; Καὶ τοῦτο πρὸς τὸ μὴ τὰς αὐτὰς ἁπάντων ἀρχὰς εἶναι καὶ στοιχεῖα λέγει . εἰ γὰρ εἶεν πάντων τῶν ὄντων κοιναί τινες ἀρχαί , ὁ | μαθὼν ταύτας πάντα ἂν δι’ αὐτῶν γνωρίζειν δύναιτο τὰ ὄντα . ὡς γὰρ ὁ τὰ γράμματα · καὶ τὰ στοιχεῖα εἰδὼς πάντα γνωρίζει καὶ πάσας τὰς ἐξ αὐτῶν συγκειμένας φωνάς , οὕτως ἀκολουθήσει καὶ τῷ τὰς τῶν ὄντων ἀρχὰς εἰδότι τὰ ἐξ αὐτῶν ὄντα γνωρίζειν δι’ αὐτῶν · εἰ δὲ τοῦτο , δυνήσεται ὁ τὰς ἀρχὰς εἰδὼς ταύτας καὶ τὰ αἰσθητὰ γνωρίζειν · ἐξ ἐκείνων γὰρ καὶ ταῦτα , εἴ γε ὄντα . πῶς οὖν ὁ μὴ ἔχων τὴν αἴσθησιν γνωρίσει τὰ αἰσθητά ; αἰσθήσει γὰρ τὰ αἰσθητὰ καὶ οὐκ ἄλλῳ τινὶ γνωρίζεται . ἀκολουθεῖ δὲ τῷ τὰς ἀρχὰς αὐτῶν εἰδότι γνωρίζειν αὐτὰ δι’ ἐκείνων · εἴσεται δὲ τὰς ἀρχὰς αὐτῶν ὁ τὰς κοινὰς πάντων τῶν ὄντων ἀρχὰς εἰδώς , κἂν μὴ ἔχῃ τὴν αἴσθησιν ( οὐ γὰρ δὴ αἱ τῶν ὄντων ἀρχαὶ αἰσθηταί ) · ὡς γὰρ τὰ μὴ αἰσθητὰ διὰ · τῶν ἀρχῶν γνωρίζει , οὕτω γνωρίσει καὶ τὰ αἰσθητὰ δι’ αὐτῶν , εἰ ὁμοίως καὶ τούτων ἐκεῖνα ἀρχαί . ὡς γὰρ αἱ σύνθετοι φωναὶ πᾶσαι , ὧν τὰ αὐτὰ στοιχεῖα , ἐκ τῶν αὐτῶν σύγκεινται στοιχείων , οὕτω καὶ τὰ ὄντα πάντα ἐκ τῶν αὐτῶν στοιχείων ἔσται γνωριζόμενα , εἰ τὰ αὐτὰ πάντων αὐτῶν ἐστι στοιχεῖα . οὐ μαχόμενος δὲ αὑτῷ λέγοι ἂν ζητῶν μὲν τὰς τοῦ ὄντος ᾗ ὂν ἀρχάς τε καὶ αἰτίας , δεικνὺς δὲ διὰ τούτων ὅτι ἄγνωστοί εἰσιν . δείξει γὰρ ὅτι μηδέ εἰσι πάντων τῶν ὄντων κοιναί τινες ἀρχαί , ὡς ἡγοῦντο οἱ εἰς τὸ ἓν πάντα πειρώμενοι διὰ τῶν κοινῶν ἀνάγειν ὁμοιοτήτων . ἀλλ’ εἰσὶν αἰ ζητούμεναι ὑπ’ αὐτοῦ τοὺ ὄντος ᾗ ὂν ἀρχαὶ κοιναὶ πάντων ἀρχαὶ αὗται · ἀλλ’ αἱ τῆς οὐσίας οὐκ οὖσαι ὁμοίως καὶ τῶν ἄλλων τῶν παρὰ τὴν οὐσίαν ὄντων ἀρχαί , γίγνονταί πως κἀκείνων ἀρχαὶ τῷ καὶ τῶν ἄλλων τῶν ὄντων ἕκαστον παρὰ τῆς οὐσίας τὸ εἶναι ἔχειν . Ὅτι μὲν οὖν τὰς εἰρημένας ἐν τοῖς Φυσικοῖς αἰτίας ζητεῖν ἐοίκασι πάντες . Ἐν τῇ Φυσικῇ ἀκροάσει εἰς τέσσαρα εἴδη αἰτίων ἀνήχθη ὑπ’ αὐτοῦ τὰ αἴτια πάντα . ὃ βουλόμενος καὶ νῦν πιστώσασθαι ἦλθεν ἐπὶ τὸ τὰς τῶν * περὶ αἰτίων εἰπεῖν δόξας , ἐξετάζων εἰ μή τις ἄρα αὐτῶν ἄλλο τι εἶδος ἐζήτησεν αἰτίου · καὶ εὗρε πάντας τοὺς περὶ αἰτίων εἰρηκότας τούτων τι τῶν εἰρημένων αἰτίων λέγοντας αἴτιον , τοὺς μέν τινας ἓν ἐξ αὐτῶν , ὡς οἱ τὸ ὑλικὸν αἴτιον ἀποδιδόντες , τοὺς δὲ δύο , τοὺς δὲ τρία , ὧν οἱ μὲν τὸ ποιητικὸν πρὸς τῇ ὕλῃ ὑπελάμβανον , ὡς Ἀναξαγόρας . τε καὶ Ἐμπεδοκλῆς , οἱ δὲ τὸ εἶδος , ὡς οἱ τὰς ἰδέας , οἱ δὲ καὶ ἀμφοτέρων πως ἐφήπτοντο , τοῦ τε ποιητκοῦ καὶ τοῦ κατὰ τὸ εἶδος . ὡς ἐρεῖ περὶ Ἐμπεδοκλέους . πλὴν οὐδείς γε ἔξω τούτων τῶν εἰδῶν ἄλλο τι εἶδος αἰτίου ἐζήτησεν ἢ ὑπέθετο , ἀμυδρῶς μέντοι περὶ αὐτῶν εἷπον πάντες καὶ οὐ διηρωμένως . καὶ γὰρ Πλατῶν τῶν τεσσάρων μνημονεύων αἰτίων εὑρεθείη ἄν , καὶ Ἐμπεδοκλῆς τῶν τριῶν , ὡς ἐρεῖ , οὐ σαφῶς δὲ οὐδὲ διωρισμένως . αἰτίαν δέ φησι τοῦ περὶ τῶν αἰτίων ἀδιαρθρώτως αὐτοὺς εἰρηκέναι , καίτοι τούτοις ἐπιβάλλοντας , τὸ μηδέπω τῶν κατὰ φιλοσοφίαν ἐπιστήμην τινὰ πρὸ Ἀριστοτέλους ἀκριβῶς εὑρῆσθαι , ἀλλ’ ἔτι ἀδιαρθρώτως , ὥσπερ οἱ ψελλίζοντες τἀς φωνὰς λέγουσιν , οὕτω δὲ καὶ τοὺς πρὸ αὐτοῦ περὶ φιλοσοφίας λέγειν . ὅτι δὲ ταῦτα ἔλεγον οὐ διαρθροῦντες , Ἐμπεδοκλέους μέμνηται λέγοντος τὸ ὀστοῦν κατὰ τὸν λόγον ὀστοῦν εἶναι , οὐ κατὰ τὴν ὕλην · ἡ μὲν γὰρ ὕλη κοινὴ καὶ τοῖς ἄλλοις κατ’ αὐτόν ( τὰ γάρ τέσσαρα στοιχεῖα ) , ὀστοῦν δὲ ἐν τῇ ποιᾷ τούτων καὶ ποσῇ κράσει φησὶ γίγνεσθαι , λέγων ἡ δὲ χθὼν ἐπίηρος ἐν εὐτύκτοις χοάνοισι τὰς δύο τῶν ὀκτὼ μερέων λάχε Νήστιδος αἴγλης , τέσσαρα δ’ Ἡφαίστοτι · τὰ δ’ ὀστέα λεύκ’ ἐγένοντο . εἰ δὲ τοῖς ὀστοῖς κατὰ τὸν λόγον , τουτέστι κατὰ τὸ εἶδος καὶ τὸ τί ἦν εἶναι ( τοῦτο γάρ ἐστιν ὁ λόγος ) , τὸ ὀστοῦν εἶναι κατ’ αὐτόν , δῆλον ὡς τῇ σαρκὶ καὶ τῷ νεύρῳ καὶ ἑκάστῳ τῶν ὄντων , οἷον λίθῳ ξύλῳ , κατὰ τὸν λόγον καὶ τὸ εἶδος τὸ εἶναι · ἢ γὰρ ἐπὶ πάντων τὸ εἶδος καὶ ὁ λόγος αἴτιος τοῦ ἕκαστον εἷναι ὃ ἔστιν , ἢ ἐπ’ οὐδενός . διὰ γὰρ τὸν λόγον καὶ διὰ τὸ εἶδος ἡ διαφορὰ ἐν τοῖς οὖσι , καὶ ἔστιν αὐτῶν τὸ μέν τι σὰρξ τὸ δέ τι ὀστοῦν τὸ δὲ ἄλλο τι , ἐπεὶ ἥ γε ὕλη κατ᾿ αὐτὸν πᾶσι τοῖς οὖσιν ἡ αὐτή , ὡς ἔφαμεν · τὰ γὰρ τέσσαρα στοιχεῖα ἡ ὑλικὴ ἀρχὴ αὐτῷ . ὅτι μὲν οὖν ταῦτα τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον καὶ τὸ εἶδος αἴτιον ἑκάστῳ τοὐ τῷδέ τινι εἶναι , πάντως ἄν συνέφησεν Ἐμπεδοκλῆς , εἴ τις αὐτὸν ἐπῆγε τῷ λόγῳ παραδεικνὺς ἕκαστον οὕτως ἔχον · αὐτὸς μέντοι ἐφ’ ἑαυτοῦ λέγων οὐδὲν περὶ αὐτοῦ σαφῶς διώρικεν , οὐδὲ κατ’ ἐπιστήμην εἴρηκέ τινα τῷ μὴ περὶ πάντων ὁμοίως τῶν ὁμοίων εἰρηκέναι . Περὶ μὲν οὖν τῶν τοιούτων δεδήλωται καὶ πρότερον . Λέγοι ἄν περὶ τούτων ὡς εἰρηκὼς ἤδη , ὅτι εἶπε καὶ ἐν τοῖς πρὸ τούτου περὶ Ἀναξαγόρου λέγων καὶ τὴν δόξαν αὐτοῦ ἐπανορθῶν , ὅτι ἄλλῳ μὲν οὖν λέγοντι ταῦτα ἐπηκολούθησεν , οὐ μὴν αὐτὸς σαφῶς τι περὶ τούτων εἶπεν , ὥσπερ οὐδὲ Ἐμπεδοκλῆς , περὶ οὗ νῦν εἶπεν . ἐπὶ τούτοις | ἀπορίας τινὰς ἀπορήσειν ἐπαγγέλλεται συντεινούσας εἰς τὸν περὶ τῶν ἀρχῶν λόγον , ἐξ ὧν ῥηθεισῶν φησι καὶ καλῶς ἀπορηθεισῶν εὐπορωτέρους ἡμᾶς ἔσεσθαι πρὸς τὰς λύσεις τῶν ἐν τοῖς ὑστέροις ἀπορουμένων · αἱ γὰρ περὶ τῶν ἀρχῶν ἀπορίαι τε καὶ λύσεις ἀρχαὶ τῆς τῶν μετὰ ταῦτα ἀπορουμένων λύσεως γίνονται . καὶ λέγει περὶ τῶν ἀπορουμένων ἐν τῷ Β · διὸ καὶ δόξαι ἂν ὅσον ἐκ τῶν νῦν εἰρημένων συνῆφθαι τούτῳ τῷ βιβλίῳ τὸ Β . οὐ μὴν ἀλλὰ λέγει γε περὶ ὧν ἐνταῦθα προτίθεται καὶ ἐν τῷ ἐλάττονι α . εἰπὼν γὰρ ὅσα δὴ περὶ τῶν αὐτῶν τούτων ἀπορήσειεν ἄν τις ἐπανέλθωμεν πάλιν , περὶ τῶν ἀρχῶν καὶ τῶν αἰτίων καὶ ἐν τῷ μετὰ τοῦτο ἐλάττονι ἁ ζητεῖ τε καὶ ἀπορεῖ .
Lemmas: πάνετες ἄνθρωπος ὁ οἶδα ὀρέγω φύσις . ἐπεί ὁ γνῶσις τελειότης εἰμί ὁ Ψυχή . καθόλου μέν ὁ ἀπλόος γιγνώσκω , μᾶλλον δέ ὁ λογικός , καί οὗτος ἔτι μᾶλλον ὅς θεωρία ὁ τέλος , πᾶς δέ τελειότης ἕκαστος ὁ ἕκαστος ἀγαθός εἰμί , ἐν δέ ὁ ἀγαθός ἕκαστος ἔχω ὁ εἰμί τε καί σῴζω , διά οὗτος καθόλου ἐπάγω ὅτι πᾶς ἄνθρωπος ὁ οἶδα ὀρέγω φύσις , τουτέστιν αὐτοφυής ἐράω ὁ γνῶσις ὡς οὗτος τελειότης εἰμί αὐτός . σημεῖον δέ οὗτος παρατίθημι ἐναργής ὁ πρός ὁ αἴσθησις φίλιος · χαίρω γάρ ὁ αἴσθησις , ἐπεί διά αὐτός ὁ ὁ αἰσθητής πρᾶγμα λαμβάνω γνῶσις . ἀλλά καί Χωρὶς οὗτος αὐτός διά ἑαυτοῦ ἀγαπάω ὁ αἴσθησις , καί μάλιστα πλέω ὁ ἄλλος ὁ ὁρατικός αἴσθησις · καί γάρ Χωρὶς ὁ πράσσω καί ἐνεργέω ὁ ὁράω αἱρέω ἀντί πᾶς ὡς εἶπον ὁ ἄλλος . οὗτος οὖν ὁ ὁρατικός μάλιστα ὁ ἄλλος αἴσθησις ποιέω ἐγώ γνωρίζω οὖον μόνος ἀλλήλων ἀλλά καί ὁ θεῖον καί οὐράνιος σῶμα . καί γάρ , ὅς φημί Πλάτων , διά οὗτος ὁ αἴσθησις ὁ ὁ φιλοσοφία πορίζω γένος · ἀτενίζω γάρ εἰς ὁ οὐρανός καί θεωρέω ὁ τάξις καί ὁ ἄφραστος κάλλος ἔρχομαι εἰς ἔννοια ὁ δημιουργέω . ἀλλά καί οὐδέ διά ἄλλος αἴσθησις οὗτος συμπάσχω ὁ πρᾶγμα ὥσπερ διά οὗτος · διό καί φημί ὅτι πολύς δηλόω διαφορά οὗτος ὁ αἰσθητής . πολύς γάρ ὁ ὁ χρῶμα διαφορά μεταξύ ὁ ἄκρος λευκός καί μέλας τυγχάνω , οἷος φαιός , ξανθός , πυρρός , ἐρυθρός , ὠχρός · μεταξύ δέ θερμός καί ψυχρός ἢ ξηρός καί ὑγρός οὐδείς εἰμί πλῆθος τοιοῦτος διαφορά . ἐκ οὗτος δείκνυμι ὅτι τίμιος εἰμί γιγνώσκω πρᾶξις . ἔτι δέ ἐναργής οὖον μόνος ἐκ ὁ πᾶς μέν πρᾶξις ἐπί ἄλλος τίς τέλος ὁ ἀναφορά ἔχω · καί γάρ αὐτός ὁ κατά ὁ ἀρετή προάγω ὁ μάλιστα δοκέω διά ἑαυτοῦ εἰμί αἱρετός ὁ πρᾶξις ἐπί ἄλλος τίς ὁ ἀναφορά ἔχω φαίνω · ἐν ὅς γάρ ὁ ζῷον οὐ εἰμί πάθος , ὥσπερ ἐν ὁ θεός , οὐδέ ὁ κατά ὁ ἀρετή πρᾶξις οὗτος δήω · διά ἰός πάθος οὖν καί διά ὁ ἐπί οὗτος ἀναφορά καί ὁ οὗτος παιδαγωγία τε καί καταστολή αἱρετός ἐγώ οὗτος εἰμί , ἐπεί εἰμί ἐμπαθής φύσις . πᾶς δέ θεωρία καί ἐπιστήμη οὐ ἐπί ἄλλος τίς ὁ ἀναφορά ἔχω φαίνω · ὁ Ιούνιος γνῶσις ὁ φύσις συνίστημι , ὥσπερ οὖν καί ἄλλος πλείων , διά ἑαυτοῦ εἰμί αἱρετός . ἀλλά οὖον μόνος , ὡς φημί , ἐκ οὗτος δείκνυμι εἄν οὗτος ἀλλά ἐκεῖθεν . καί γάρ δύο τις καταγίγνομαι περί αὐτός , ὁ μέν οἶδα αὐτός μόνος , ὁ δέ ποιέω τε καί πράσσω , ὁ μόνος εἰδοί ὅπως δεῖ πράσσω ὁ πράσσω αὐτός καί ποιέω τίμιος . εἰμί δέ ἁπλόος γνῶσις πρᾶξις τίμιος ( τίμιος γάρ ἀρχιτέκτων ὁ τεχνίτης , ὁ οἶδα ὁ πράσσω εἶμι καί ποιέω ) , καί ὁ οἶδα ἄρα ὁ πράσσω ἁπλόος ἀμείνων τε καί τίμιος . εἰμί δέ καί ἐν ὁ πρακτός αὐτός ὁ γνῶσις ὁ πρᾶξις πλέω φέρω , δῆλος ὡς τίμιος ὁ μάλιστα οἶδα · ὅσπερ ὁ ὁ ἀρχή γνῶσις παρέχω μάλιστα , ὅς καί σοφία καλέω · τίμιος ἄρα οὗτος . Φύσις μέν οὖν αἴσθησις ἔχω γίγνομαι ὁ ζῷον . εἶπον ὅτι ὁ ἄνθρωπος καί εἰς αἴσθησις ὁ οἶδα χάρις ἀγαπάω , οὖον ἵημι χρεία μόνος , διότι καί ὁ αἴσθησις εἰς γνῶσις αὐτός συμβάλλω τίς , ὅτι οὖον μόνος διά αἴσθησις ὁ γιγνώσκω αὐτός , ἀλλά ἔχω τίς πρός γνῶσις πλέω παρά ὁ ἄλλος ζῷον , ὁ λόγος , ὅς ὁ γιγνώσκω ἴδιος , καί ὅτι τέλειος διά οὗτος ὁ ἄλλος ζῷον ὁ ἄνθρωπος , καί ὅτι ὁ σοφία γνῶσις εἰμί πᾶς δοκέω εἰμί τίμιος , διά οὗτος ἡμέτερος διδάσκω , ἅμα καί βεβαιόω ὁ προερέω ὅτι εὔλογος εἴρω , ὁ ὁ ἄνθρωπος ὁ αἴσθησις καί ὁ οἶδα χάρις ἀγαπάω . ἐκτίθημι δέ καί ὁ τάξις ὁ ἐπί ὁ αἴσθησις γίγνομαι δύναμις ὁ Ψυχή , ὅς καί ὁ τέλειος ζῷον ὁ ἀτελής διαιρέω τε καί χωρίζω , καί ὅτι πλέω τίς παρά ὁ ἄλλος ζῷον ὁ ἄνθρωπος ὁ λόγος ἔχω κατά οὗτος τέλειος ἐκεῖνος εἰμί . τείνω δέ αὐτός οὗτος πᾶς εἰς ὁ περί σοφία λόγος καί ὁ δείκνυμι τίς εἰμί ὁ σοφός . λέγω δέ ὁ μέν μόνος αἴσθησις ἔχω τέλειος εἰμί ὁ πρός ὁ αἰσθάνομαι καί μνημονεύω ὅς αἰσθάνομαι δύναμαι , ὁ καί φρόνιμος καί μαθητικός εἰμί εἶπον ὁ μή δύναμαι μνημονεύω , κοινός χράω ὁ φρόνιμος . κύριος μέν οὖν ὁ φρόνησις περί ὁ βουλευτής ἐν ὁ βουλεύω , καί λέγω ἕξις Βουλευτική · λέγω δέ κατά ἕτερος φρόνησις καί αὐτός ὁ λογικός δύναμις . παρά δέ ὁ σημαίνω οὗτος λέγω φρόνησις καί ὁ κατά ὁ φαντασία καί διάρθρωσις , καί ὁ περί ὁ πρακτός φυσικός εὐστροφία , ὅστις ἐν ἰός μνημονεύω δύναμαι γίγνομαι . εἰμί δέ μνήμη ἕξις φάντασμα ὡς εἰκών ὅς εἰμί φαντασία · οὖον γάρ ἱκανός πρός μνήμη ὁ τύπος ὁ κατά ὁ φαντασία , ἀλλά δεῖ ὁ περί αὐτός ἐνέργεια καί περί εἰκών γίγνομαι , τουτέστιν ὡς ἀπό ἄλλος γίγνομαι , ὡς ἐν ὁ περι μνήμη δείκνυμι . πῶς δέ εἶπον φρόνιμος , ἐξηγέομαι προστίθημι ὁ μαθητικός · κατά γάρ οὗτος μαθητικός εἶπον , ὅτι διά ὁ δύναμαι μνημονεύω ἤδη τις αὐτός καί φωνή τις μανθάνω καί μιμέομαι , ὡς πολύς ὁ ὄρνις · ἀλλά καί πράσσω τις , ὡς κύω , ἐλέφας , ἄλλος τις . δύναμαι ὁ μαθητικός εἴρω καί ἐπί ὁ γνωστικός · ὁ γάρ μιμνήσκω ὁ ζῷον γνωρίζω ὅς ὁ * * * ὁράω τε γάρ μιμνήσκω καί δύναμαι ὁ οἰκεῖος τε καί ὁ ἀλλότριος διαγιγνώσκω · ἅμα διά δείκνυμι ὅτι ἕκαστος ὁ ἐπί ὁ αἴσθησις δύναμις εἰς γνῶσις περιουσία ὁ ἔχω αὐτός ζῷον συντελής , ὁ ἀρχή ἀπό ὁ αἴσθησις λαμβάνω · μάθησις μέν γάρ τις καί ὁ διά ὁ αἴσθησις ἀντίληψις , μαθητικός δέ ὁ καί μή πάρειμι ἔτι ὁ αἰσθητής φυλάσσω δύναμαι ὁ κίνησις ὁ ἀπό αὐτός . δοκέω δέ ἀντιστρέφω ὅς τε φαντασία · καί ὁ αἴσθησις · ἐν ὅς γάρ ὁ ἕτερος οὗτος , καί ὁ ἕτερος , ὡς ἐν ὁ τρίτος περι Ψυχή εἶπον . ὁ μέν οὖν ἄλλος ὁ φαντασία ζῶ καί ὁ μνήμη . Πρότερος εἶπον φύσις μέν οὖν αἴσθησις ἔχω γίγνομαι ὁ ζῷον , ἐμπειρία δέ μετέχω παρά ὁ ἄνθρωπος ὁ ἄλλος . ζῷον μικρός εἶπον , ἤτοι ὅτι μηδείς λέγω , ἢ ὡς καί ἐν ἐκεῖνος τις ἐπί ὀλίγος ἐγγίγνομαι ἐμπειρία , ἀνάλογος ὥσπερ εἶπον καί περί φρόνησις . ὅτι δέ ὁ ἄνθρωπος πρός ὁ μνήμη καί ἐμπειρία μετέχω , δείκνυμι διά ὁ εἶπον αὐτός τέχνη ἔχω καί λογισμός . ἰά δέ τέχνη δείκνυμι ἐκ ἐμπειρία ὁ σύστασις λαμβάνω , ὁ δέ περί ὁ πρακτός λόγος , περί ὁ καί ὁ φρόνησις ἰδίως , λογισμός καλέω . ὅτι δέ ὁ ἄνθρωπος ἴδιος ὁ ἐμπειρία . δηλόω εἶπον γίγνομαι δέ ἐκ ὁ μνήμη ἐμπειρία ὁ ἄνθρωπος . πῶς δέ γίγνομαι ὁ ἐμπειρία ἐκ ὁ μνήμη , σαφῶς λέγω . λογικός γάρ τις γνῶσις ἤδη ὁ ἐμπειρία , οὗτος ὁ τέχνη ἐλασσόω , ὅτι ὁ μέν ἐμπειρία γνῶσις τίς εἰμί καθολικός ὁ πολλάκις μνημονεύω , ὅσπερ εἰμί ὁ καθά ἕκαστος , ὁ δέ τέχνη οὖον μόνος οὗτος γνῶσις εἰμί , . ἀλλά καί πᾶς ὁ οὗτος ὁμοιόω ὡς εἷς · καί ἔχω ὡς ἐμπειρία πρός μνήμη εἰμί | εἷς τις κατά ἀριθμός ὁ πρᾶγμα εἰμί λόγος , οὕτως τέχνη καί ἐπιστήμη πρός ἐμπειρία . ὁ μέν γάρ ἐμπειρία ὁ πολύς τε καί κατά ἕκαστος ἤγουν αἰσθητής , ὅς εἰμί ὁ μνήμη , εἰς εἷς περίληψις καί γνῶσις εἰμί συστολή , ὁ δέ τέχνη ὁ πολύς ἐμπειρία συγκεφαλαίωσις εἰμί . ἐκ ἐμπειρία μέν γάρ ὁ οἶδα ὅτι ὁ ὅδε ὁ νόσος νοσέω ὅδε ὁ φάρμακον χρήσιμος , ἐκ ὁ τέχνη δέ ὁ ὁ τοιόσδε νόσος νοσέω τοιόσδε συμφέρω φέρω χράω · ἐκ ὅς ὁ ὅμοιος ὁ ἐκ πείρω λαμβάνω συνοράω . τέχνη γάρ ὁ ὁ ὁμοιόω μετάβασις , ὡς καί αὐτός σαφῶς δείκνυμι διά ὁ παράδειγμα . ὅδε ὁ νόσος ἀντί ὁ ὁ τοιόσδε ν·οσος · οὖον γάρ ἐπί Ἴων βοήθημα μόνος ἀλλά καί ἐπί ὁ νόσος ὁ κατά ὁ ὅμοιος ὁ τέχνη μετάβασις . οὐ ὅτι δέ τέχνη ἀδύνατος ἀναλαμβάνω Χωρὶς ἐμπειρία λέγω , ἀλλά ὅτι ὁ ἀρχή ὁ ὁ τέχνη εὕρεσις διά ἐμπειρία , ἐπεί , ὡς εἴρω , ἐνδέχομαι τις τεχνίτης μέν ἵημι μή ἔμπειρος δέ . ὅτι δέ ὁ μή μετά ἐμπειρία τίς ποιέω ἀπό τυγχάνω ἀκολουθέω ὁ τέλος ἔχω , ἀλλά οὐ ἐκ πρόνοια καί τέχνη , ὡς λέγω Πῶλος , δῆλος . πρός μέν οὖν ὁ πράσσω ἐμπειρία τέχνη οὐδείς διαφέρω . Ζεύς οὗτος ἤδη δείκνυμι ὅτι ὁ γνῶσις τίμιος ὁ πρᾶξις , καί ὅτι ὁ κύριος . σοφία ἐν γνῶσις εἰμί ἀλλά οὐ ἐν πρᾶξις · εἰμί γάρ ὁ τέχνη ὁ ἐμπειρία τίμιος , καίτοι μηδείς πρός πρᾶξις ἐλασσόω ἀλλά καί πλέω πράσσω ἔστω ὅτε , ἐλασσόω δέ εἰς γνῶσις ; δῆλος καί ὡς ὁ οἶδα ὁ πράσσω ὁ ἄνθρωπος τίμιος . εἰμί γάρ ὁ τεχνίτης ὁ ἔμπειρος κατά ὁ οἶδα πλεονεκτέω σοφός λέγω , δῆλος ὡς ὁ σοφία ἐπιστήμη καί γνῶσις τις εἰμί συμβαίνω . διά τίς δέ ὁ ἔμπειρος ὁ Χωρὶς ἐμπειρία τεχνίτης πρός ὁ πρᾶξις πλέω ἔχω , σαφῶς εἶπον . ἄνθρωπος δέ ὑγιάζω κατά συμβαίνω ὁ Καλλίας ἰάομαι , ὅτι συμβαίνω Καλλίας ἄνθρωπος εἰμί . εἶπον δέ ὅτι ὁ τεχνίτης καί ὁ σοφός ὁ ἔμπειρος κατά ὁ γνῶσις διαφέρω , καί οὗτος συνίστημι ἐκ ὁ κοινός πρόληψις ( σοφός γάρ ὁ οἶδα καλέω πᾶς ἐν χρῆσις ) , τίς μάλα εἰμί ἴδιος ὁ οἶδα προστίθημι , ὅτι γάρ ὁ γνῶσις ὁ αἴτιος , συνίστημι καί δείκνυμι ὅτι μάλιστα ὁ σοφία εἰμί ἴδιος ὁ ὁ αἴτιος γιγνώσκω , περί ὅς ὁ πρόκειμαι πραγματεία , καί μάλιστα σοφία ὁ ὁ πρῶτος γνῶσις αἴτιος . σαφῶς δέ ἐπί ὁ ἀρχιτέκτων δείκνυμι ὅτι ὁ σοφία οὐ ἐπί πρᾶξις ἀλλά ἐπί γνῶσις | ὁ ἀναφορά ἔχω συμβαίνω , καί ὅτι τίμιος ὁ γνῶσις ὁ πρᾶξις · ἀλλά καί ὅτι ὁ ἐμπειρία ὁ τέχνη ὁ γνῶσις τε καί ἐπιστήμη ὁ αἴτιος διαφέρω , ἀπό ὁ ὁ μέν δύναμαι διδάσκω , ὁ δέ ἔμπειρος οὖον , ὁ δέ ἐπιστήμων ἴδιος εἰμί ὁ διδάσκω . ὅτι δέ καί ὁ ὁ αἴτιος γνῶσις ἐπιστήμη τε εἰμί καί σοφία , καί ἀπό ὁ αἴσθησις ἐναργής παρίστημι , ὅς καίτοι ὁ κατά ἕκαστος γνωστικός εἰμί οὖον λέγω σοφία , ὅτι μή ὁ αἴτιος εἰμί γνωστικός . ὁ μέν οὖν πρῶτος εἰκός ὁ ὁποῖος εὑρίσκω τέχνη παρά ὁ κοινός αἴσθησις . καί οὗτος κατασκευαστικός μέν εἰμί καί αὐτός καί δεικτικός . ὁ ὅτι θαυμαστός τε καί τίμιος ὁ γνῶσις , εἰμί γε ἀεί ὁ προσεξευρίσκω τίς παρά ὁ χρήσιμος θαυμάζω ἕ ἄνθρωπος ὡς σοφός καί διαφέρω ὁ ἄλλος · ἅμα δέ διά οὗτος δείκνυμι ὁ ἐπί ὁ σοφία καί ὁ τέλειος γνῶσις ὁδός , καί πῶς παρέρχομαι εἰς ἄνθρωπος ὁ σοφία καί ὁ ὁ τίμιος ζήτησις τε καί θεωρία , ὅτι μετά ὁ ὁ ἀναγκαῖος χρειώδης εὕρεσις περισσός τίς καί ἐλεύθερος ἤδη νοέω σχολάζω ὁ ἄνθρωπος . ὁ δέ ὁ ἡδύς ποριστικός τέχνη καί αὐτός ὁ χρειώδης ἐγκατατάσσω · ὡς γάρ δήω καί χρεία ἔχω ἡδονή τε τέχνη πρᾶξις τις ὁ τέλος · ὁ γάρ ἀπό θεωρία ἡδονά οὖον τέλος ἰά ἡδονά ποιέω , ἀλλά ἔχω αὐτός παρέπομαι . ὅτι δέ καί ὁ μαθηματικός ἐπιστήμη ἐκ ἐμπειρία ἄρχω , ἐνδείκνυμι διά ὁ ἱερός ὁ ἐν Αἴγυπτος , ἕ ὁ σχολάζω διά ὁ τήρησις ὁ κατά οὐρανός γίγνομαι ἐμπειρία πρῶτος ἔχω , εἶτα τέχνη συνίστημι . οὕτως δέ καί ὁ γεωμετρία κατά ὁ ἀρχή εὑρίσκω ἀπό ὁ γεωδαισία . ὥσπερ δέ ὁ εὕρεσις ὁ τοιοῦτος ὑπό ὁ σχολάζω , οὗτος καί ὁ περί αὐτός ἐνέργεια σχολή δήω . ἔρομαι μέν οὖν ἐν ὁ ἠθικός καί ἐπιστήμη . ὅς ὁ τέχνη ὄνομα χράω καί σάτον ὁ ἐπιστήμη , περί ὁ διαφορά αὐτός ἀναπέμπω ἐγώ εἰς ὁ ἠθικός · ἐν γάρ ὁ Ζ ὁ Νικομαχεῖον ὁ οὗτος διαίρεσις αὐτός παραδίδωμι , ἐν ὅς λέγω πέντε εἰμί ὅς ἀληθεύω ὁ ψυχή ὁ ἐν λόγος καί σύνεσις ἀλήθεια , ἐπεί καί ὁ αἰσθάνομαι ἀληθεύω λέγω , τέχνη φρόνησις ἐπιστήμη σοφία νόος . καί τέχνη μέν φημί ἵημι ἕξις μετά ἀληθής λόγος ποιητικός , ἐπιστήμη δέ ἕξις ἀποδεικτικός , ἀποδεικτικός δέ ὁ ἐκ πρότερος καί ἄμεσος καί γνώριμος ὁ συμπέρασμα συλλογιστική , ἢ ὑπόληψις περί ὁ καθόλου καί ἐκ ἀνάγκη εἰμί , ἢ γνῶσις ὁ αἴτιος διά ὅς ὁ πρᾶγμα εἰμί , ὅτι ἐκεῖνος εἰμί , καί ὅτι οὐ ἐνδέχομαι αὐτός ἄλλως ἔχω · φρόνησις δέ ἕξις μετά ἀληθής λόγος πρακτικός περί ὁ ἄνθρωπος ἀγαθός ἢ καί κακός , περί ὅς εἰμί καί ὁ βουλεύω , ὁ ἀρετή ὁ δοξαστικός μέρος ὁ Ψυχή · νόος δέ δύναμις Ψυχή ὅς ὁ ὁ ἀποδεικτός ἀρχή ὁ ἀναπόδεικτος γνωρίζω · σοφία δέ νόος καί ἐπιστήμη ὁ τίμιος ὁ φύσις . ἀναπέμπω δέ εἰς ἐκεῖνος περί εἷς διαφορά ἐγώ ὁ τέχνη καί ὁ ἐπιστήμη ( ὁ μέν γάρ αὐτός ἐν ποιέω τε καί πρᾶξις , ὁ δέ ἐπιστήμη ἐν γνῶσις ) , ὅς χάρις οὗτος μνημονεύω , οὗτος ἔχω · ὁ γάρ λαμβάνω τε καί δείκνυμι ὅτι ὁ κύριος τε καί μάλιστα ἐπιστήμη , ὅς καί ἁπλόος σοφία καλέω , περί ὁ πρῶτος αἴτιος καί ὁ πρῶτος ἀρχή πᾶς ὑπολαμβάνω εἰμί . οὗτος χάρις ὁ ἐμπειρία ὁ τέχνη δείκνυμι ὁ ὁ αἴτιος γνῶσις διαφέρω , καί ὅτι τίμιος ὁ περί ὁ ὁ αἴτιος ὁ ὑπό αὐτός · μεταχειρίζω γνῶσις καταγίγνομαι . ὅς οὖν οὖν ἕνεκα ποιέω ὁ λόγος . αὐτός διά οὗτος σαφῶς ὁ τε πρόθεσις ὁ λέγω καί ὅς χάρις εἴρω ὁ εἴρω λέγω · ὑπέρ γάρ ὁ δείκνυμι ὅτι πᾶς δοκέω ὁ θεωρητικός τέχνη ὁ πρακτικός τίμιος εἰμί καί ὁ σοφία ὁ πρῶτος ἀρχή εἰμί γνωστικός · ὅς δείκνυμι δείκνυμι αὐτός ἀεί μᾶλλον ὁ ὁ σοφία κατηγορέω ὄνομα κατά ὁ οἶδα μᾶλλον . σοφός γάρ ὁ μέν αἴσθησις ὁ ἐμπειρία διά ὁ οἶδα λογικός τις εἰμί γνῶσις ( λογικός γάρ ὁ ὁ καθόλου περίληψις ) , ὁ δέ τέχνη ὁ ἐμπειρία , ὅτι οὗτος ἤδη καί ὁ αἴτιος εἰμί γνωστικός . ὁ γάρ ὁ ὁμοιόω θεωρία κατά ὁ ὁ αἴτιος γνῶσις γίγνομαι . χειροτέχνης τε γάρ ὁ ἀρχιτέκτων , ἀντί ὁ τοῦτος δέ τεχνίτης ὁ ποιέω ὁ ἀρχιτέκτων . ὁ δέ θεωρητικός ὁ ποιητικός , ὅτι οὖον πρός χρῆσις ἀλλά πρός διαγωγή οὗτος καί αὐτός χάρις ὁ γνῶσις . ἐπεί δέ οὗτος ὁ ἐπιστήμη ζητέω . τουτέστιν ἐπεί ὁ πρόκειμαι ἐγώ πραγματεία ζήτησις εἰμί ὁ ἐπιστήμη , δεῖ ὁράω περί ποῖος εἰμί ἐπιστήμη ὁ ζητέω . ὅτι μέν γάρ περί τις ἀρχή εἰμί καί αἴτιος ἐπιστήμη , δῆλος ἐκ ὅς προαγορεύω · πᾶς γάρ ὁ σοφία ὁ ἀρχή καί ὁ αἴτιος φημί εἰμί γνῶσις , καί σοφός ὁ οὗτος Ἐπιστήμων . ἐπεί οὖν ὁ σοφία ὁ ἀρχή καί αἴτιος γνῶσις εἰμί κατά ὁ κοινός περί αὐτός ἔννοια , ὁ δέ αἴτιος πολλαχῶς , εἰκότως πρῶτος ζητέω ποῖος αἴτιος καί τίνω ἀρχή γνῶσις εἰμί ὁ σοφία περί ὅς πρόκειμαι λέγω ἐγώ . φθάνω μέν οὖν εἴρω ὅτι ὁ ὀνομάζω σοφία περί ὁ πρῶτος αἴτιος καί ὁ ἀρχή ὑπολαμβάνω πᾶς · ἐπεί δέ τίς ὁ πρῶτος ἀρχή καί ὁ πρῶτος αἴτιος εὔδηλος , λαμβάνω ὁ περί ἀρχή καί αἴτιος ὁ σοφία εἰμί ὡς ὁμολογέω , ὁ περί Ποίας ζητέω , καί ὅτι περί ὁ πρῶτος δείκνυμι . ἢ οὐδέ ἐκεῖ λαμβάνω αὐτός ὡς ἤδη ὁμολογέω , ἀλλά ὡς ὀφείλω δείκνυμι · διό ἀναγκαῖος καί ὁ ὁ αἴτιος διαίρεσις μνημονεύω , ὅτι τετραχῶς ὁ αἴτιος λέγω . καί ὁ ἱστορία ὁ πρό αὐτός τίς περί αἰτία λέγω παρατίθημι εὔλογος , ἵνα εἰμί μέν ὀρθῶς εὑρίσκω τίς ὁ εἴρω ὑπό ἐκεῖνος , ἀκολουθέω αὐτός , εἰμί δέ μή , πλέω τίς ζητέω αὐτός . χρή οὖν ἐκ ὅδε ὁ πραγματεία ἀπαιτέω ὁ γνῶσις ὁ πρῶτος ἀρχή καί αἴτιος · οὗτος δέ εἄν ἄγω ὁ εἰμί οἷος ἀρχή , διά ὅς ὁ εἰμί ἕκαστος εἰμί ὅς ὁ εἰμί κατηγορέω · τοιοῦτος δέ ὁ πρῶτος καί κύριος οὐσία · οὗτος μέν γάρ ὁ οὐσία ἀρχή , ὁ δέ οὐσία ὁ ἄλλος ἀπαντάω , ὡς δείκνυμι . ὁ τε οὖν οὗτος γνῶσις ἀπαιτέω χρή ἐκ ὅδε ὁ πραγματεία , καί ἔτι ὅσος εἰς ὁ οὗτος γνῶσις συντελής , εἰς ὁ καί ὁ πλεῖστος αὐτός λόγος ἀναλίσκω · οὖον γάρ οἷος τε εἰμί ἐκεῖνος γνῶσις ἄλλως μή προκαθίστημι καί προεκκαθαίρω ὁ ἐμποδών . εἰμί δή λαμβάνω τις ὁ ὑπόληψις ὅς ἔχω περί ὁ σοφός . ἐν πᾶς ἔθος ἀεί Ἀριστοτέλης ὁ κοινός καί φυσικός ὁ ἄνθρωπος πρόληψις ἀρχή εἰς ὁ δείκνυμι πρός αὐτός χράω , βεβαιόω ὁ εἰμί ὁ γνῶσις ὁ ὁ ἐπιστήμη ὄρεξις κατά φύσις ὁ ἄνθρωπος καί διά ὁ οὗτος ὁ ἀρχή φύσις ἐγώ δίδωμι · οὗτος γάρ εἰμί ὁ κοινός ἔννοια . οὕτως καί ἐν ὁ φυσικός ἀκροάομαι ποιέω περί τόπος ζητέω , ὁμοίως δέ καί περί χρόνος , σχεδόν δέ καί περί ὁ ἄλλος ἀπαντάω πρόβλημα ὁ ὁδός οὗτος χράομαι . οὗτος καί νῦν ποιέω · ζητέω γάρ περί Ποίας ἀρχή εἰμί ὁ σοφία , καί τίς ἔργον ὁ σοφός , καί τίς ὅλως ὁ σοφός , ἰά κοινός καί φυσικός ἔννοια ὅς ἔχω περί ὁ σοφός ἐκτίθημι , ἵνα οὗτος ὁ ἀκόλουθος ζητέω σύμφωνος λαμβάνω τε καί τίθημι . εἰμί δέ ὁ ὁ κοινός πρόληψις ὁ σοφός καί ὁ σοφία ὑπάρχω τίθημι , ὅς φημί , ὁ τε πᾶς ἐφίστημι κοινός καί καθόλου , καί περί πᾶς δύναμαι διαλαμβάνω περιληπτικός καί μή ὡς ὁ κατά ἕκαστος ἐπιστήμη ἢ τέχνη σοφός · ὁ γάρ οὕτως οἶδα οὖον σοφός ἔτι ἀλλά τεχνίτης καί | ἐπιστήμων ἐκεῖνος περί ὅς λέγω οὕτως ὑπολαμβάνω . ἔτι δέ οὐδέ οἷος τε πᾶς τις ἐφίστημι ἄλλως ἢ ὡς · εἴρω · διό προστίθημι ὁ ὡς ἐνδέχομαι . ἀλλά καί ὁ ὁ περισσός καί χαλεπός καί μή ῥᾴδιος γιγνώσκω οἶδα , οὗτος σοφός φημί · ὁ γάρ ὁ κοινός καί ῥᾴδιος οἶδα οὖον φημί σοφός . διό οὐδέ ὁ αἴσθησις σοφία λέγω , οὔτε σοφός ὁ αἰσθάνομαι καθό αἰσθάνομαι · κοινός γάρ καί ῥᾴδιος ὁ αἰσθητικός γνῶσις . ἔτι τε ὁ ἀκριβής καί περισσός περί ἕκαστος ὁ νοέω καί ἀναμάρτητος σοφός λέγω . ἀλλά καί ὁ διδασκαλικός ὁ αἴτιος , τουτέστι ὁ ὁ διδασκαλία διά ὁ ὁ αἴτιος παράδοσις ποιέω , μᾶλλον σοφός λέγω ὁ μή οὕτως διδάσκω . καί ὁ ἐπιστήμη δέ σοφία οὗτος λέγω ὁ αὐτός ὁ γνῶσις ὁ κατά ὁ ἐπιστήμη ἕνεκα μετέρχομαι αὐτός καί αἱρέω , ἀλλά μή διά τις ἀποβαίνω , καί σοφός αὖος δηλονότι ὁ ὁ τοιοῦτος ἐπιστήμη ἔχω · ὁ γάρ ὁ διά ὁ γνῶσις αὐτός αἱρετός οἶδα , ἀλλά οὐ ἄλλος τις ἀποβαίνω χάρις . ὁ δέ ἔτι ὁ ἀκριβής καί διδασκαλικός ὁ αἴτιος οὐ ὡς εἷς ἀκούω δεῖ ἀλλά δύο · διαφέρω γάρ οὗτος γε ἀλλήλων . καί οὕτως γίγνομαι ὁ τίθημι ἕξ . εἰμί ὁ ὁ ἀρχικός καί ἐπιστατικός οἶδα ὁ ὁ ὑποτάσσω οἶδα μᾶλλον λέγω σοφός , καί σοφία ὁ ἐπιστήμη ὁ ἀρχικός τε καί ἀρχιτεκτονικός ὁ ὑπηρετέω . οὗτος δή λαμβάνω ὡς κτάομαι ὁ κοινός ὑπόληψις δοξάζω περί ὁ σοφός , κατά οὗτος πειράω ἕκαστος αὐτός προσάγω ὁ ὁ πρῶτος καί ὁ καθόλου αἴτιος οἶδα , δείκνυμι διά οὗτος ὅς φθάνω εἶπον , ὁ ὅτι ὁ ὀνομάζω σοφία περί ὁ πρῶτος αἴτιος καί ὁ ἀρχή ὑπολαμβάνω πᾶς · καθόλου . τε γάρ μάλιστα καί κοινῶς περί πᾶς οὗτος ἐπίσταμαι ὁ ὁ πρῶτος ἀρχή οἶδα · ὡς γάρ ὁ ὁ τίνω ἀρχή οἶδα καθολικός τις γνῶσις ἐκεῖνος ἔχω , οὕτως καί ὁ ὁ πᾶς εἰδοί ἀρχή καθολικός ἄν τις γνῶσις ἅπας ἔχω . οὗτος δέ ὁ μέν ἐφίστημι ὁ μάλιστα ἔχω ὁ κατά πᾶς ἐπιστήμη . ἐλλείπω ὁ ἐφίστημι ὁ ὁ πανία · ὁ γάρ πᾶς ἐφίστημι ὁ μάλιστα ἔχω ὁ καθόλου ἐπιστήμη ὑπάρχω · οὗτος γάρ εἰμί ὁ κεῖμαι . μάλιστα δέ καθόλου εἰμί ἐπιστήμη ὁ περί ὁ εἰμί ὅς εἰμί · κοινός γάρ ὁ εἰμί πᾶς ὁ ἐν ὑπάρχω . ἀλλά καί χαλεπός μάλιστα ὁ καθόλου ὁ ὁ ἄνθρωπος γνωστός , ὁ παμπολύς ὁ αἴσθησις ἀφίστημι · ὅς εἰμί δύο ὁ τίθημι δοξάζω | περί ὁ σοφός · ὁ γάρ ὁ εἰμί ἁπλόος τε καί πρῶτος προσωτέρω ὁ αἴσθησις . ὁ δέ ὁ ἄνθρωπος προστίθημι πρός ἀντιδιαστολή ὁ φύσις · ὁ · φύσις γάρ ἐκεῖνος ὁ αἰσθητής γνώριμος . ἀλλά καί ἀκριβής ὁ ἐπιστήμη ὁ ὁ μάλιστα πρῶτος γνῶσις · καί . γάρ ὁ ἄλλος ἐπιστήμη ἀκριβής ὁ ἐκ ὁ πρῶτος εἰμί , εἰ ὁ ἐκ μικρός ἀκριβής · ἐκ μικρός δέ ὁ ἐγγυτέρω ὁ ἀρχή , ὡς ἐν ὁ ὕστερος ἀναλυτικός εἴρω · διά οὗτος γάρ καί κύριος καί μάλιστα ἀποδείκνυμι εἶπον εἰμί ὁ ἐκ ἄμεσος τε καί πρῶτος ὁ πρότασις , δύο δέ ὁ διά οὗτος δείκνυμι . εἰμί δέ ὁ ἐγγυτέρω ὁ ἀρχή διά ὁ ὁ ἀρχή γνῶσις ἀκριβής , δῆλος ὡς ἀκριβής εἄν ἄγω ὁ ὁ ἀρχή αὐτός ἐπιστήμη διά ὅς καί ὁ ἐγγύς αὐτός ἀκριβής ὁ ἄλλος . ὅτι δέ ὁ ἐκ μικρός καί ἐγγυτέρω ὁ ἀρχή ὁ διά πλείων καί πρόσω ἀκριβής , δείκνυμι μέν , ὡς φημί , καί ἐν ὁ ὕστερος ἀναλυτικός ( ὁ γάρ διά μικρός πρότασις καί ἄμεσος ἀκριβής ) , καί νῦν δέ ἐνδείκνυμι παρατίθημι ὁ ἀριθμητικός καί ὁ γεωμετρία , ὅς διαφορά , ὅτι ὁ γεωμετρία μέν περί ὁ θέσις ἔχω ( ὁ γάρ σημεῖον καί ὁ γραμμή καί ὁ διό ὁ μέν γεωμέτρης προσχράομαι δεῖξις ἀριθμητικός ὡς αὐτός εἰς ὁ ὁ οἰκέω σύστασις , ὁ δέ εριθμητικεω γεωμετρικός οὐκέτι . Ἀκριβής τε ὁ ἐπισιημῶν ὅς μάλιστα ὁ πρωΐ - ὁ εἰμί . οὐ ὑποληπτέον οὗτος μάχομαι ὁ ἐν ὁ προοίμιον ὁ φυσικός εἴρω , ἔνθα λέγω ὅθεν δεῖ ἄρχω , ἀπό ὁ ἐγώ γνώριμος , λέγω ὁ γάρ · ὅλος κατά ὁ αἴσθησις γνώριμος , ὁ δέ καθόλου ὅλος τίς εἰμί ” . οὔτε γάρ ὁ πρῶτος καί ὁ καθόλου αὐτός · ὁ γοῦν πρῶτος αἴτιος ὁ κινητικός , περί ὅς νῦν αὐτός λέγω πρόκειμαι , πρό ἅπας μέν εἰμί , οὖον μήv οὕτως καθόλου ὡς ὁ γένος . ἀλλά οὐδέ ὁ ὡς γένος λέγω καθόλου ἐκεῖ πρός ὁ αἴσθησις πρῶτος εἶπον , ἀλλά ὁ κοινός καί πλείων συμβεβηκός , ὡς δηλόω διά ὁ παράδειγμα . ὁ γάρ ἐκ μικρός ἀκριβής . ὡς γάρ μικρός ὁ συμβεβηκός , δύσγνωστος οὗτος καί πλείων ἀκρίβεια δήω · καί ὅς μηδείς εἰμί συμβεβηκός , ὁ οὗτος γνῶσις χαλεπός , διό καί πλείων ἀκρίβεια δήω , ἅτε οὐ ἀπό συμβεβηκός εἰς ὁ γνῶσις ὁ οὐσία αὐτός βοηθέω , ἀλλά ἀπό μόνος ὁ οὐσία γίγνομαι . ἀγαθός τε ὁ οὗτος ἐπιστήμη ὁ μᾶλλον γιγνώσκω ποιέω . ἔτι ὁ ἀπόδειξις ὁ κύριος ἐκ πρότερος · καί γάρ ὁ ἄλλος τότε | ἀποδείκνυμι ὅταν διά τοιοῦτος δείκνυμι ὁ διά τίνω πρῶτος ὁ περί αὐτός πίστις λαμβάνω . ὁ δέ ἐκ πρῶτος · ἐκ μικρός , ὁ δέ ἐκ μικρός ἀκριβής · ὥστε καί ὁ ἐκ πρῶτος , εἰ ὁ διά οὗτος δείκνυμι αἴτιος καί ὁ ὕστερος ὁ ἀποδείκνυμι . ἐπιζητέω δέ ἄν τις πῶς ὁ ὁ ὁ διά ἀπόδειξις γνῶσις . ἢ οὕτως ἔχω περί ὁ ὡς ἀξίωμα ἀρχή , διά ὅς ὁ ἄλλος δείκνυμι , ἤτοι ὁ ἀποδεικτικός ἀρχή , οὖον ὁ ὁ . εἰμί ; πῶς οὖν οὗτος ἐπίσταμαι ; ἢ καί οὗτος διά ἀπόδειξις ; ἀρχή γάρ καί ὁ οὗτος δεῖξις ὁ ἀξίωμα . ἀλλά ἐπεί πᾶς ἀπόδειξις ἐκ πρῶτος , εἰμί ἄν τίνω καί οὗτος πρῶτος . ἢ οὐδείς κωλύω ὡς ἀποδεικτός αὐτός πρῶτος τις λέγω ἵημι , ἀλλά εἰμί ἀπόδειξις ἐκ πρῶτος . εἰμί ἄν τις λέγω εἰμί ; ἀλλά εἰμί ὁ ἀπόδειξις διά αἴτιος γνῶσις , εἰμί εἄν καί οὗτος αἴτιος , οὕτως δέ καί πρῶτος . ἢ οὖον πᾶς διά αἴτιος ἀπόδειξις . δῆλος δέ ὅτι καί διδασκαλικός ὁ ὁ αἴτιος οἶδα · ὁ γάρ διδάσκω ἴδιος ὁ ὁ αἴτιος λέγω ὁ διδάσκω , ὡς προαγορεύω . ἤτοι δέ μᾶλλον λέγω διδασκαλικός ὁ ὁ αἴτιος θεωρητικός ὁ μή τοιοῦτος ( διά γάρ ὁ αἴτιος ὁ διδασκαλία ) ὡς μόνος οὗτος εἰμί ὁ αἴτιος θεωρητικός · ὁ γάρ κύριος αἴτιος οὗτος · ἢ ὁ λέγω εἰμί ὅτι ὁ ὁ μᾶλλον αἴτιος θεωρητικός καί διδασκαλικός μᾶλλον , ἐπεί διά ὁ αἴτιος ὁ διδασκαλία · οὗτος δέ ὁ ὁ μᾶλλον αἴτιος θεωρητικός καί διδασκαλικός μᾶλλον . ἀλλά καί ὁ οἶδα καί ὁ ἐφίστημι αὐτός χάρις ὁ νοέω τε καί γιγνώσκω καί μή ἄλλος τις ὁ ὁ αἴτιος καί ἀρχή γνῶσις μάλιστα ὑπάρχω · οὗτος γάρ μάλιστα ἐπιστητός , διά ὅς γε καί ὁ ἄλλος ἐπιστητός ἕκαστος ἀπιστέω . ὥστε εἰμί τις ἐπιστήμη διά ἑαυτοῦ αἱρετός , ὅσπερ κεῖμαι · μάλιστα δέ ἄν εἰμί ὁ τοιοῦτος . ὁ γάρ ὁ ἐφίστημι διά αὐτός αἱρέω ὁ μάλιστα ἐπιστήμη μάλιστα αἱρέω . ὅς γάρ ὅλως ὁ ἐφίστημι διά αὐτός αἱρετός , οὗτος μάλιστα αἱρετός [ τοιοῦτος ] ὁ μάλιστα ἐπιστητός · τοιοῦτος δέ ὁ πρῶτος αἴτιος καί ὁ ἀρχή , εἰ καί ὁ ὁ ἄλλος γνῶσις εἷς οὗτος γνῶσις ἀρτέομαι · τότε γάρ οἴομαι οἶδα ἕκαστος , ὡς καί αὐτός εἶπον ἐν φυσικός , ὅταν ὁ ἀρχή καί ὁ αἴτιος τις οἶδα . ὅτι δέ μάλιστα ἐπιστητός , δείκνυμι παρατίθημι ὁ ὅτι ὁ ἀποδείκνυμι ἐκ ὁ πρῶτος , διά δέ ἀπόδειξις ὁ ὁ ἐπιστητός γνῶσις · ὥστε ὁ πρῶτος αἴτιος εἰμί εἄν καί ὁ ἄλλος ὁ ἀποδεικτός τε καί ἐπιστητός αἴτιος ὁ | ἐπιστητός εἰμί , ἀλλά οὖον οὗτος ἐκεῖνος · ὕστερος γάρ οὗτος , οὐδείς δέ ἀπόδειξις διά ὕστερος . εἰμί πᾶς αἴτιος ὁ ἐπιστητός ὁ εἰμί ἐπιστητός οὗτος , εἰ καί ὁ ὁ ἐπιστήμη ἀρχή οὗτος ἀρχή ἔχω . ἀλλά καί ἀρχικός ὁ ἐπιστήμη ὁ ὁ κύριος αἴτιος γνωστικός . οὗτος δέ εἰμί ὁ ὅς ἕνεκα ὁ ἄλλος εἰμί . ἀρχικός γάρ ἐν ἅπας ὁ γνωρίζω τίς ἕνεκα ἕκαστος δεῖ ποιέω ὁ γίγνομαι ὁ ποιέω αὐτός καί ὑπηρετέω , ὡς δῆλος ὑπάρχω ἐπί ἀρχιτεκτονικός . εἶπον δέ ὁ γνωρίζω τίς ἕνεκα πρακτέος ἕκαστος εἰμί , ὁ τοιοῦτος αἴτιος ὅς ἕνεκα αἴτιος ἕκαστος πρακτέος δηλόω εἶπον οὗτος δέ εἰμί τἀγαθόν · τοιοῦτος γάρ ὁ τελικός αἴτιος , ὡς εἶπον καί ὁ Νικομαχεῖον ἠθικός ἄρχω “ πᾶς τέχνη καί πᾶς μέθοδος , ὁμοίως δέ πρᾶξις τε καί προαίρεσις ἀγαθός τις ἐφίημι δοκέω ” . τοιοῦτος δέ καί ὁ ὁ εἰμί ἀπαντάω αἴτιος · πᾶς γάρ ἐκεῖνος χάρις εἰμί εἶμι · καί γίγνομαι ὁ φύσις γίγνομαι , καί πρός ἐκεῖνος νέος κατά ὁ συμφύω ὄρεξις αὐτός · ὥστε ὁ ὁ τοιοῦτος ἀγαθός γνωστικός ἀρχικός εἄν εἰμί . βούλομαι δέ δηλόω πῶς ὁ πρῶτος αἴτιος ὁ εἰμί αἴτιος , ὅτι . ὡς τέλος , καί ὅτι ὁ ὁ τοιοῦτος αἴτιος γνωστικός ἀρχιτεκτονικός ὁ ποιέω ὁ ἐκεῖνος χάρις , εἶπον ὁ μᾶλλον ἀρχικός ὁ ὑπηρετέω ὁ γνωρίζω τίς ἕνεκα εἰμί πρακτέος ἕκαστος . ὁ δέ ἐπιχέω - ῥῆσις τοιοῦτος . εἰμί ἐν πᾶς τέχνη τε καί ἐπιστήμη ἀρχιτεκτοντκωτέρα ὁ ποιέω τίς ὁ γιγνώσκω ὁ ὅς χάρις καί ὁ τέλος , καί ὁ ὁ πᾶς τέλος καί ὅς χάρις ὁ πᾶς εἰμί τε καί γίγνομαι οἶδα ἀρχικός ἄν εἰμί καί πρῶτος . τοιοῦτος δέ εἰμί ὁ σοφία ὁ ὁ πρῶτος αἴτιος θεωρητικός · πᾶς γάρ ὁ εἰμί ὁ κύριος ὁ ἀγαθός ἐφίημι καί ἀγαθός , ἀγαθός δέ ὁ πρῶτος αἴτιος . ἐπί ὅς δείκνυμι συγκεφαλαιόω ὁ εἴρω , δείκνυμι ὅτι ὅς · ἅπας ὁ ὁ σοφός ἕπομαι δείκνυμι σοφία εἰμί ὁ ὁ πρῶτος ἀρχή τε καί αἴτιος θεωρητικός · ὁ γάρ ἀγαθός καί ὅς ἕνεκα εἰμί τε καί γίγνομαι πᾶς , ὅς εἰμί ὁ πρόκειμαι ἐπιστήμη θεωρητικός , ὁ αἴτιος εἰμί · τοιοῦτος γάρ ὁ ὡς τέλος αἴτιος · δεῖ γάρ αὐτός ὁ πρῶτος ἀρχή καί αἴτιος εἰμί θεωρητικός . ἐκ ἀπαντάω ἐν ὁ εἴρω γίγνομαι ὁ σοφία ὁ ὁ πρῶτος ἀρχή εἶμι καί αἴτιος θεωρητικός . προστίθημι δέ καί γάρ ὁ ἀγαθός καί ὁ ὅς ἕνεκα ὁ αἴτιος εἰμί , ἐπεί εἶπον δήω μέν ὁ σοφία κατά ὁ κοινός πρόληψις ἀρχικός εἰμί ἐπιστήμη καί μή ὑπηρετικός , εἶπον δέ ἀρχικός εἰμί ὁ γνωρίζω ὁ τίς ἕνεκα εἰμί πρακτέος ἕκαστος , οὗτος δέ εἰμί τἀγαθόν . εἶπον ἐν ἀρχικός εἰμί , ὁ γνωστικός ὁ τίς ἕνεκα ἕκαστος εἰμί . ὅσπερ εἰμί τἀγαθόν , ὅτι ὁ ὁ πρῶτος | γνωστικός καί οὗτος εἰμί γνωστικός , διά ὅς καί εἰμί ἀρχικός , δείκνυμι διά ὁ προσθήκη οὗτος . ὅτι2 δέ οὖον ποιητικός , δῆλος ἐκ ὁ πρῶτος φιλοσοφέω - σάντος . ὅτι2 μή εἰμί ποιητικός τε καί πρακτικός ὁ φιλοσοφία τε καί ὁ σοφία ἀλλά θεωρητικός , δείκνυμι καί ἐκ ὁ ὁ ἀρχή ἐπί ζῶ ὁ οὗτος καί ὁ εὕρεσις ἔρχομαι ὁ πρῶτος φιλοσοφέω διά ὁ θαυμάζω ἕκαστος 25 αὐτός πῶς ἔχω · ὁ δέ θαυμάζω ἀγνοέω εἰμί . οὐκοῦν εἰμί διά μέν ὁ ἀγνοέω θαυμάζω , διά δέ ὁ θαυμάζω ἐπί ὁ φιλοσοφέω ἔρχομαι , διά ὁ ἀγνοέω ἄρα ἐπί ὁ φιλοσοφέω ἔρχομαι . ὅς δή μέλλω εἷς ἄγνοια παύω αὐτός οὗτος χάρις ἔρχομαι ἐπί ὁ φιλοσοφέω · γνῶσις δέ μέλλω ἀλλά οὖον πρᾶξις ὁ ἄγνοια παύω αὐτός · γνῶσις ἄρα ἀλλά οὖον πρᾶξις χάρις ἔρχομαι ἐπί ὁ φιλοσοφέω . εἰμί γάρ διά ἄγνοια ἔρχομαι ἐπί ὁ ζήτησις αὐτός , δῆλος ὡς γνῶσις ἔφεσις · ὁ γάρ ἄγνοια οὐ ὁ ποίησις ἀλλά ὁ γνῶσις ἴασις . ὁ αὐτός δέ ἔθος αὐτός καλέω σοφία τε καί φιλοσοφία . ὁ γάρ τέλειος φιλοσοφία ὁ ἄρχω ἀπό ὁ θαυμάζω 15 ἐπί ὁ ζητέω προέρχομαι · ἔπειτα εὑρίσκω ὁ ζητέω οὕτως ἔχω περί αὐτός , ὡς θαυμάζω εἰμί ἐνδέχομαι αὐτός ἄλλως ἔχω , ὡς προέρχομαι εἴρω . λέγω δέ ὅτι ὁ μέν ἀρχή ἔρχομαι ἐπί ὁ ζητέω τε καί φιλοσοφέω ὁ πρόχειρος τε καί ἐν πούς διά ὁ φαίνω ἀτοπία θαυμάζω , οἷος , εἰμί οὕτως τυγχάνω , διά τίς ὁ ἤλεκτρον ἕλκω ὁ ἀχυρώδης , ὁ Ἡράκλειος λίθος ὁ σίδηρος , ἢ τίς εἰμί ὁ ἶρις , ἢ ὅλως ὁ ὁ νέφος σύστασις , ὁ βροντή . πόθεν , ἢ περί ὁ ἀστραπή , πῶς γίγνομαι . εἶτα κατά ὀλίγος πρόειμι ἔρχομαι καί ἐπί ὁ περί ὁ μείζων διαπορέω τε καί θαυμάζω καί φιλοσοφέω . καί διά οὗτος παρατίθημι ὁ τις . σελήνη δέ πάθημα εἶπον ὁ τε ἔκλειψις αὐτός καί ὁ αὐξάνω καί ὁ μειόω , ὁμοίως δέ καί ἥλιος ὁ τε ἔκλειψις καί ὁ ἀνατολή τε καί δύσις . ὁ δέ ἀπορέω τε καί θαυμάζω διά ὑπόληψις ἄγνοια γίγνομαι . προστίθημι δέ ὅτι καί ὁ διλομυανθος φιλόσοφος πως · οὗτος γάρ σπουδάζω μανθάνω ὅς εἰμί διά ἄγνοια θαυμάσιος ( ἐκ γάρ θαυμάσιος τε καί παράδοξος ὁ μῦθος σύγκειμαι ) , ὁ δέ διά ὁ θαυμάζω τις σπουδάζω μανθάνω φιλόσοφος . ὅτι δέ μή χρεία τις μηδέ πρᾶξις χάρις ἀλλά γνῶσις ἔρχομαι ὁ ἀρχή ἐπί ὁ φιλοσοφέω , συνίστημι καί ἀπό ὁ ἱστορία · μετά γάρ ὁ ὁ ἀναγκαῖος τε καί ὁ πρός ῥᾳστώνη ὁ ὁ βίος παρασκευή ἔρχομαι ἐπί ὁ ὁ κατά φιλοσοφία ζήτησις καί ὁ ὁ τοιοῦτος θεωρία . εἰμί δέ πᾶς ὑπάρχω , ὁ τε ἀναγκαῖος καί ὁ πρός ῥᾴδιος - νάω , ἄρχω ὁ κατά φιλοσοφία ζήτηση , δῆλος ὡς ἐπί οὐδείς ἀναγἐποιοῦντο . ἀλλά μήv πᾶς ὁ ποιητικός · ἢ γάρ ὁ ἀναγκαῖος τις καί χρήσιμος ζητέω τε καί ποιέω , ἢ ὁ πρός διαγωγή . φρόνησις δέ εἶπον ὁ τοιοῦτος σοφία τε καί ὁ θεωρία . εἰκάζω δέ ὁ τοιοῦτος γνῶσις τε καί θεωρία ὁ ἐλεύθερος ὁ ἄνθρωπος , ἕ ἑαυτοῦ ἕνεκα εἰμί , οὐ ἄλλος , ὥσπερ ὁ δοῦλος . ὁ γάρ δοῦλος ἐν ἰός πολιτικός εἰμί εἶπον ὅς ἄνθρωπος εἰμί ἄλλος εἰμί · τοιοῦτος δέ ὁ μή διορατικός ὁ πρακτέος διά ἀφυία , ἀλλά ὑπηρετικός . καί γάρ ὁ τοιοῦτος γνῶσις ὡς μόνος εἰμί ἐλεύθερος ὁ ἄλλος ἐπιστήμη αὐτός ἑαυτοῦ χάρις εἰμί . σημεῖον δέ ὁ διά ἑαυτοῦ αὐτός αἱρετός εἰμί καί ὁ μηδείς χρειώδης παρέχω , ἀλλά ἐναντίος καί ἐμποδίζω αὐτός τοσοῦτος φίλτρον ἐμποιέω ὁ ἅπτω αὐτός ὡς μηδείς ἄλλος βούλομαι ποιέω , ἀλλά πᾶς ὁ ἀπάγω αὐτός ὁ κατά αὐτός ἐνέργεια περίστασις τε · καί ἐνόχλησις ἡγέομαι . διό καί εὔλογος ἄν φημί οὐ ἀνθρώπινος ἀλλά θεῖος ὁ γνῶσις αὐτός νομίζω . ὁ μέν γάρ ἄνθρωπος ἐν πολύς δοῦλος διά ὁ χρεία εἰμί καί οὗτος χάρις πολύς πράσσω ἀναγκάζω · διά γάρ ὁ εἰμί αὐτός τοιοῦτος , καί ὁ ὑγεία ἀγαθός αὐτός καί ὁ εὐπορία καί ἕκαστος ὁ τοιοῦτος ἀγαθός · διό καί ἀσχολέω περί αὐτός . ὁ δέ θέω πᾶς χρεία ἐλεύθερος · ἀκόλουθος λέγω ὁ ἐν ὁ Νικομαχεῖον εἴρω αὐτός , ἔνθα λέγω “ οὖον γάρ χρή κατά ὁ παραινέω ἀνθρώπινος φρονέω ἄνθρωπος εἰμί καί θνητός θνητός ” · τοιοῦτος γάρ οὗτος . διό , φημί , εἰμί εἰμί ἀληθής ὁ ὑπό ὁ ποιητής λέγω περί ὁ θεῖον , ὅτι φθονέω ὁ ὑπερέχω ( διό καί δυστυχέω πᾶς εἰμί ὁ περισσός πλέω τίς ἔχω ἢ κατά θνητός φύσις . ἀλλά οὔτε ὁ θέω ἐνδέχομαι φθονερός εἰμί ( φθόνος γάρ , ὅς φημί ὁ θεῖος Πλάτων , ἔξω θεῖον χορός ) , ἀλλά “ πολύς ψεύδω ἀοιδός ” , ἐν ὅς καί οὗτος , οὔτε τις ὁ τοιοῦτος ἐπιστήμη ἡγητέον εἰμί τίμιος . ὁ γάρ θεῖος1 κατά οὗτος μάλιστα τίμιος · ὁ δέ τοιοῦτος θεῖος1 κατά τε ὁ μάλιστα ὅμοιος ὁ ὁ θεῖον ἐνέργεια εἰμί ( ἐνεργέω μέν γάρ εὔλογος ὁ θέω , οὐ ἄλλος δέ τις ἐνέργεια θεός ἄξιος παρά ὁ τοιοῦτος ) , ἀλλά καί διά ὁ ὁ θεῖον γνῶσις εἰμί , εἰ ὁ πρῶτος αἴτιος γνῶσις εἰμί καί ὁ ἀρχή , ὁ δέ θεός ἀρχή πρῶτος καί αἰτία ὁ ἄλλος . διά οὗτος δέ δείκνυμι ὅτι καί εὔλογος ὅδε ὁ πραγματεία θεολογικός καλέω . λέγω δέ ὅτι ἀναγκαῖος μέν αὐτός πᾶς ὁ ἄλλος ἐπιστήμη ( οὐδέ ὅλως γάρ οὗτος | ἀναγκαῖος ) , ἀγαθός δέ οὐδείς · οὗτος γάρ πᾶς ἀγαθός , εἰ καί τίμιος . ἑξῆς δέ λέγω ὁ μέθοδος ὁ κτῆσις αὐτός · ὁ γάρ τἀναντία θαυμάζω ὅς ὁ ἀρχή θαυμάζω ἔρχομαι ἐπί ὁ γνῶσις αὐτός . πρό γάρ ὁ οἶδα θαυμάζω εἰμί δύναμαι οὕτως ἔχω , γιγνώσκω δέ θαυμάζω εἰμί δύναμαι μή ἔχω οὕτως . θαῦμα δέ εἶπον ὁ ὑπό ὁ θαυματοποιός δείκνυμι παίγνιον , ὁ ἐκ ἑαυτοῦ δοκέω καί αὐτόματος κινέω · ἥλιος δέ τροπή , κατά ὅς χειμών καί θέρος . θαυμαστός γάρ εἰμί δοκέω πᾶς εἰμί τίς ὁ μικρός μή μετρέω . λέγω δέ ἐπί ὁ διάμετρος · ὡς εἰμί δέ καί ἐν γραμμή μικρός τις ὥσπερ καί ἐν ὁ ἀριθμός , θαυμαστός φαίνω ὁ μή μικρός αὐτός μετρέω πᾶς καί εἰμί σύμμετρος ἀλλήλων , ἔχω κοινός τίς μέτρον . ὁ δέ οὐ οὕτως ἔχω , διότι ὁ μέν ἀριθμός πᾶς μόνος μετρέω , οὖον πᾶς δέ ὁ γραμμή εἷς μετρέω τις ὁ μή εἰμί μικρός γραμμή . διά οὗτος γάρ οὐδέ σύμμετρος εἰμί πᾶς · σύμμετρος γάρ μέγεθος εἰμί ὁ ὁ αὐτός μέτρον μετρέω . εἰς ἐναντίος δέ καί ὁ ἀγαθός ἀποτελευτάω ὁ ἐκ ὁ ἀγνοέω καί διά οὗτος θαυμάζω ὁ ἀληθής , ὡς οὐ οἷος τε οὕτως ἔχω , εἰς ὁ οἶδα μεθίστημι · θαυμάζω γάρ ὁ ὁ ἐπιστήμη λαμβάνω αὐτός εἰμί ἐνδέχομαι τίς αὐτός ἄλλως ἔχω . κατά ὁ παροιμία δέ ἴσως λέγω εἄν ὁ λέγω “ δύο ἀγαθός ” . τίς μέν οὖν ὁ φύσις ὁ ἐπιστήμη ὁ ζητέω εἴρω , ὅτι θεωρητικός , ἀλλά οὖον πρακτικός , καί ὅτι ὁ πρῶτος αἴτιος τε καί ἀρχή γνωστικός , καί τίς ὁ σκοπός ὅς δεῖ τυγχάνω ὁ ζήτησις καί ὁ ὅλος μέθοδος , ὅτι ἐκ ὁ θαυμάζω διά ἄγνοια τἀληθῆ δεῖ μεθίστημι εἰς ὁ θαυμάζω διά ἐπιστήμη ὁ ἐναντίος ὁ ἀληθής , εἰμί ἐνδέχομαι ἄλλως πως ἔχω καί μή οὕτως ὡς ἐπίσταμαι . πρόκειμαι δέ καί γίγνομαι φανερός ὁ ὁ πρῶτος εἰμί ὁ σοφία θεωρητικός , εὔλογος πρῶτος ὁ ὁ αἴτιος ποιέω διαίρεσις , καθά καί ἐν · ὁ φυσικός ἀκροάομαι , εἰς τέσσαρες αἴτιος διαιρέω . καί ὁ μέν ἄλλος σαφῶς μνημονεύω , περί δέ ὁ εἶδος ὁ εἴρω ἀσάφεια τις ἔχω . ἐπεί δέ φανερός ὅτι ὁ ἐκ ἀρχή αἴτιος δεῖ λαμβάνω ἐπιστήμη · τότε γάρ οἶδα φημί ἕκαστος , ὅταν ὁ πρῶτος αἴτιος οἴομαι γνωρίζω . ὁ μέν ἐκ ἀρχή αἴτιος εἶπον ἀντί ὁ ὁ πρῶτος . ὅτι δέ ὁ γνῶσις ὁ κατά ἐπιστήμη ἐν ὁ ἔχω ἀρχή καί αἴτιος ἐκ ὁ ὁ ἀρχή καί αἴτιος ὁ πρῶτος γνῶσις ἀρτέομαι καί ἄρχω ὁ φυσικός ἀκρόασις εἶπον · ἀλλά καί ἐν ὁ ὕστερος ἀναλυτικός αὐτός , | καί νῦν ὁμοίως λέγω . ὁ γάρ μή ἀπό ὁ πρῶτος αἴτιος οἶδα τις , ἀλλά ἀπό ὁ προσεχής τις ὅς εἰμί ἄλλος αἰτία πρῶτος , οὐ εἄν ὁ αἴτιος αὐτός ὁ προσεχής ὁ πρόκειμαι οἶδα . εἰ τότε εἰμί οἶδα τίς ἔχω ἀρχή καί αἴτιος , ὅταν τις ὁ ἀρχή αὐτός οἶδα · ὅς δέ ὁ γνῶσις ὁ ἀρχή ἀπό μή γιγνώσκω πρόειμι , οὐ εἄν οὗτος οἶδα οὗτος κύριος λέγω . εἰκότως οὖν ὁ ὁ πρῶτος αἴτιος γνῶσις ἀρτάω φημί ὁ οἶδα , συνίστημι διά οὗτος καί ὁ ἄλλος ἐπιστήμη ὁ εἰμί ἐπιστήμη παρά ὁ σοφία ὁ ὁ πρῶτος αἴτιος θεωρητικός παρά - γίγνομαι . ἀνά εἷς μέν εἰμί ὁ οὐσία καί ὁ τίς εἰμί εἰμί . Λέγος εἶμι ὁ κατά ὁ εἶδος οὐσία , εἰκότως δέ εἶπον οὐσία ἑκα - ἕκαστος ὁ εἶδος · κατά γάρ ὁ εἶδος ἕκαστος ὁ εἰμί οὗτος ὅς εἰμί . διά γ · ἄρα οὗτος καί ὁ ὁρισμός κατά οὗτος γίγνομαι ὁ ὁριστός · τίς εἰμί εἰμί γάρ ὁ ὁρισμός καί ὁ λόγος λέγω . ἀνάγω γάρ ὁ διά τίς εἰς ὁ λόγος ἔσχατος , τουτέστι ὁ ὁρισμός · οὗτος δέ εἰμί ὁ κατά ὁ εἶδος αἰτία . εἰς γάρ οὗτος φημί ἔσχατος ἀνάγω ὁ διά τίς . ἔσχατος δέ , ὅτι κατά ὁ ἀπόδοσις ὁ ὁρισμός οὐκέτι ὁ διά τίς ἐξετάζω , ὡς μανθάνω δηλονότι ὁ τοιοῦτος αἴτιος , περί ὅς ὁ ζήτησις ἐγώ . διά τίς γάρ ὁ πῦρ θερμαίνω ζητέω , ὅταν μανθάνω ὅτι ὁ εἰμί αὐτός πῦρ ὁ πρῶτος ἵημι θερμός καί θερμαντικός εἰμί , οὐκέτι ζητέω διά τίς θερμαίνω , ὡς μανθάνω ὅς ἐπιζητέω . πάλιν διά τίς ὁ χιών διακριτικός ὄψις εἰμί ὅταν ζητάω τις , εἄν μέν ἀκούω ὅτι λευκός , οὐδέπω παύω ὁ ὁ διά τίς πολυπραγμονέω · ἔτι γάρ ἀπαιτέω διά τίς δέ ὁ Λευ - κόος διακρίνω ὁ ὄψις , ὁ δέ μετά ὁ ἀπόδοσις τις ἔτι ὁ διά τίς ζητέω οὐὸέπω ὁ αἴτιος αἰκίζω . ὅταν δέ μανθάνω ὅτι οὗτος εἰμί ὁ εἰμί αὐτός λευκός ( εἰμί γάρ λόγος καί ὁρισμός λευκός ὁ διά . ῥοϊτικός ὄψις ) , οὐκέτι ὁ ὁ διακρίνω ὁ ὄψις ὁ λευκός αἴτιος ζητέω · οὖον γάρ εἰμί μετά · ὁ τοιοῦτος ἀπόδοσις ἔτι ὑτͅ‘))ειπ()uι ἔνειμι ὁ διά τίς οὕτως ζήτησις . εἰκότως ἄρα εἷς εἶπον εἰμί αἴτιος ὁ οὐσία καί ὁ τίς εἰμί εἰμί ἕκαστος . ὅς δέ αἴτιος εἰμί οὗτος δεικτικός παρατίθημι ὁ ὅτι ἀνάγω γάρ ὁ διά τίς εἰς ὁ λόγος ἔσχατος · ἔσχατος δέ εἶπον · ἄγω γάρ ἄν τις καί ἄλλος ἀπόκρισις πρός ὁ ὁ διά τίς ἀπαίτησις οὐδέπω ὁ λόγος καί ὁ ὁρισμός ἔχω · διό οὐδέπω ὁ τοιοῦτος ἀπόδοσις ὁ αἴτιος ὁ κατά ὁ εἶδος εἰμί διδασκαλικός , οὐδέ ὁ ζητέω ὁ διά τίς ὁ ζήτησις ἤδη παύω . οὖον γάρ οἷος τε ζητέω ἔτι ὁ διά τίς λέγω ἀποδίδωμι ὁ αἴτιος · ὁ γάρ ὁ διά τίς ζήτησις αἴτιος ζήτησις εἰμί . ὅς οὖν ἀκούω ἐν ὁ ὁ διά τίς ζητέω παύω ὁ κατά οὗτος ὁ διά τίς ζήτησις , οὗτος αἴτιος · παύω δέ ὁ ὁρισμός καί ὁ εἶδος ἀκούω ὁ διά τίς ζήτησις · αἴτιος ἄρα καί οὗτος . εἶπον δέ ἐπί ἔσχατος ὁ ὁρισμός ὁ διά τίς ἀνάγω , πῶς ὁ ἔσχατος πρότερος εἰμί καί αἴτιος διά ὁ ἑξῆς δηλόω · ὁ γάρ ἔσχατος λέγω ἐν ὁ ἀπόδοσις πρότερος εἰμί ἐν ὁ φύσις καί αἴτιος · διό ἐπιφέρω αἴτιος δέ καί ἀρχή ὁ διά τίς πρῶτος . ὁ μέν γάρ ἐν ὁ ὁ διά τίς ἀπαιτέω ἔσχατος ἀποδίδωμι κύριος αἴτιος · ὁ δέ οὕτως αἴτιος πρῶτος αἴτιος ὁ οὕτως αἴτιος · ὁ ἄρα ἐν ὁ ὁ διά τίς ἀπαιτέω ἔσχατος ἀποδίδωμι πρώϊος αἴτιος ὁ οὕτως αἴτιος εἰμί . ὅς εἰμί προσλαμβάνω ὁ ὁ δέ ὁρισμός ἔσχατος ἐν ὁ ὁ διά τίς ἀπόδεσις , συνάγω εἄν ὁ ὁ ὁρισμός πρώϊος αἴτιος εἰμί ὁ κατά ὁ εἶδος αἴτιος . ὁ τίς εἶμι εἰμί ἄρα καί ὁ ὁρισμός πρώϊος αἴτιος , τουτέστι ὁ εἶδος · κατά γάρ τιὸ εἶδος ἕκαστος ὁ τίς εἰμί εἰμί . ἢ ὁ αἴτιος δέ καί ἀρχή ὁ διά τίς πρῶτος ὡς ἴσος εἴρω ὁ αἴτιος δέ καί ἀρχή καί πρῶτος ὁ διά τίς , τουτέστιν ὁ οὐσία καί ὁ τίς εἰμί εἰμί , ἐπεί ὁ ἔσχατος ἀποδίδωμι ἐν ὁ ὁ διά τίς ἀπαιτέω πρότερος εἰμί αἴτιος . ἢ ὁ πρό αὐτός ἀποδίδωμι εἶπον αἴτιος καί ἀρχή εἰμί ὁ ἐν ὁ ὁ διά τίς ἀπόδοσις · οὗτος γάρ εἰμί ὁ ἔσχατος ἀποδίδωμι · ὁ γάρ ἐν ὁ ὁ διά τίς ἀπόδοσις ἔσχατος πρότερος εἰμί εἰμί αἴτιος καί ἀρχή . οὐ εἶπον δέ ὅτι ὁ ἔσχατος ἐν ὁ ἀπόδοσις πρότερος εἰμί . ἐν ὁ φύσις , ἀλλά καί Χωρὶς ὁ οὗτος εἶπον ὁ ἕπω αὐτός εἶπον , ὁ αἴτιος δέ καί ἀρχή ὁ διά τίς πρῶτος , ἀσαφής ὁ λέξις ποιέω . διά γάρ οὗτος ὁ διά τίς πρῶτος , ὅτι ὁ ἔσχατος ἐν ὁ ἀπόδοσις ὁ διά τίς ὁ πρῶτος ὁ φύσις | ἐν ὁ ὁ διά τίς ἀπόδοσις ] αἴτιος τε ὅς ἀρχή . ὅτι δέ ὁ ὁ διά τίς ἀπόδοσις ὁ ὕστερος πρῶτος αἴτιος εἰμί δηλωτικός , πρόδηλος ἐκ ὁ ἀρχή ἀπαίτησις εἰμί ὁ διά τίς · μετά ὅς δέ ἀπόδοσις οὐ ἐπιζητέω ὁ διά τίς , οὗτος ἄν εἰμί ὁ κύριος ἀρχή , ὁ δέ ἀρχή πρῶτος . μία δέ ὁ ὕλη καίω ὑπόκειμαι . ἐπί πλέω ὁ ὑπόκειμαι ὁ ὕλη · ὁ γάρ ἐν ὁ θεῖον ὑπόκειμαι - ὑπόκειμαι οὐ ὕλη . τέταρτος δέ ὁ ἀντίκειμαι αἴτιος οὗτος , ὁ ὅς ἕνεκα καί τἀγαθόν · τέλος γάρ γένεσις καί κίνησις πᾶς οὗτος εἰμί . mνημονεος ὁ ποιητικός αἴτιος , οὗτος · δέ εἰμί ὁ ὅθεν ὁ ἀρχή ὁ κίνησις , ἀντίκειμαι φημί αἴτιος εἰμί εἷς ποιητικός ὁ τελικός , καθό ὁ μέν προυπάρχω ὁ δέ ἔσχατος γίγνομαι . ὅς δηλόω αὐτός προστίθημι ὁ τέλος γάρ γένεσις καί κίνησις πᾶς οὗτος εἰμί · εἰμί γάρ ἐκεῖνος μέν ἀρχή οὗτος δέ τέλος , εἰκότως ἀντίκειμαι . εἰμί δέ ὁ τέλος αἴτιος ὁ ποιητικός , ὁ μέν γένεσις ἔσχατος εἰμί , ὁ δέ φύσις καί ὁ λόγος πρῶτος · οὗτος γάρ ὁ λόγος προλαμβάνω διά οὗτος ὁ πρᾶξις ἄρχω . ἀλλά καί ἐν Ὦτος φύσις γίγνομαι σκοπός ιοῦιο , ὁ δέ σκοπός προέρχομαι ἄρχω . ὅτι δέ ὁ ἀγαθός εἰμί ὁ ὡς τέλος αἴτιος καί ὁ τοιοῦτος ἀρχή τέλος γένεσις καί κίνησις πᾶς , καί ὁ Παθικός ἄρχω , ὡς ἤδη προεῖπον , δηλόω εἶπον " - 7.37 τέχνη καί πᾶς μέθοδος ἀγαθός τίνω . εἰμί δέ πᾶς ὁ οἰκεῖος | τέλος ὡς ἀγαθός ἐφίημι , ὁ κύριος τέλος καί ὅς πᾶς ἐφίημι ὁ ἐν κινέω εἰμί εἄν ὁ ἀγαθός καί ὁ ὁ εἰμί ἀγαθός · ὅς καί αὐτός ἐν ὁ ἐθικός δηλόω εἶπον ‘ιδιὸ καλῶς ἀποφαίνω ὁ ἀγαθός , ὅς πᾶς ἐφίημι “ . ποιέω δέ ὁ ὁ αἴτιος διαίρεσις μέλλω ζητέω περί Ποίας αἴτιος μάλιστα ὁ σοφός οἶδα , ἐπεί πλεοναχός ὁ αἴτιος , εἰκότως πρός - ὁ ὁ ὁ ἄλλος δόξα ἐπισκοπέω ὁ πρό αὐτός , ἐπί ποῖος αἴτιος ἢ ποῖος καταφέρω . οὗτος δέ , φημί , εἰμί χρήσιμος ἐγώ καί πρός ὁ ὁ αἴτιος ὁ εἴρω βεβαίωσις . ἢ γάρ καί ἄλλος τρόπος εὑρίσκω αἴτιος , εἰμί μή φαίνω ὁ ὑπό ὁ ἀρχαῖος περί αἴτιος λέγω ὑπό ὁ διαίρεσις πίπτω , ἢ εἰμί ὁ πρός ἐκεῖνος λέγω μή ἐκβαίνω ὁ ὑπό ἐγώ καταριθμέω ὁ αἴτιος , ἤδη μᾶλλον ὁ διαίρεσις ὡς ὑγιής ἔχω πιστεύω . ὁ δή πρῶτος φιλοσοφέω ὁ πλεῖστος . ὁ μέν αἴτιος διά ὅς ὁ ὑπό ὁ ἄλλος εἴρω ἱστορέω νῦν , σαφῶς αὐτός εἴρω . μνημονεύω δέ ὁ ἀρχαῖος οὐ ὡς ὁ φυσικός οὐσία ὁ ἀρχή οὗτος οἴομαι ( οὐκέτι γάρ οἰκεῖος δοκέω ὁ πρόκειμαι ὁ ἱστορία ) , ἄλλος ὡς ὁ εἰμί πᾶς , ἐν ὅς εἰμί καί ὁ πρόκειμαι νῦν . τίθημι μέν γάρ ὁ φυσικός ἀρχή ἐκεῖνος οὗτος ὅς λέγω · οἴομαι δέ οὗτος μόνος ἵημι καί οὐδείς παρά οὗτος , ὁ αὐτός ἀρχή ὁ τε φυσικός καί ὁ εἰμί ἅπας ζητέω . ὅτι δέ ὁ κατά ὁ ὕλη μόνος αἴτιος ὑποτίθημι , δηλόω διά ὁ δείκνυμι λέγω αὐτός αἴτιος καί ἀρχή εἰμί ὁ εἰμί , ἐκ ὅς τίς γίγνομαι πρῶτος καί εἰς ὅς φθείρω τελευταῖος , ὁ οὐσία Μένων , ὁ δέ πάθος μεταβάλλω . ὁ γάρ τοιοῦτος ὕλη , ὅστις ὁ μέν ἑαυτοῦ οὐσία ἐν ὅς εἄν εἰμί σῴζω ἄφθαρτος καί ἀγέννητος , κατά δέ ὁ πάθος ὁ μεταβολή αὐτός ἐν ὁ ὁ ἐκ αὐτός γίγνομαι γένεσις . ὁ δέ ὁ ἐν ὕλη εἶδος ἀντί ὁ ὁ ἐν ὅδε ὁ εἶδος ὁ ἀρχή ὁ κατά ὁ ὕλη μόνος οἴομαι εἰμί . καί διά οὗτος οὔτε γίγνομαι οὐδείς οἴομαι οὔτε ἀπόλλυμι , ὡς ὁ τοιοῦτος φύσις ἀεί σῴζω . ὁ δέ ποιέω ὁ μέν ὕλη σῶμα τίς ἐνέργεια , καί μή ὡς Ἀριστοτέλης λέγω δύναμις , ὁ μηδέ γίγνομαι καί φθείρω ἁπλόος τίς , ἀλλά εἰμί ὁ καλέω γένεσις ἀλλοίωσις , ὡς ἐν ὁ περι γένεσις δείκνυμι · ὁ γάρ ὕλη ἐνέργεια εἰμί καί ὑπομένω ἀεί ὁ αὐτός · ἄφθαρτος γάρ ὁ ἀρχή καί κατά οὐσία ἀμετάβλητος ὑποτίθημι εἰμί , καί ὁ ἐκ αὐτός γίγνομαι οὐσία ἀλλάσσω ὁ πάθος · ἀλλοίωσις γάρ εἰμί ὁ κατά πάθος μεταβολή . τίς δέ εἰμί ὁ ὁ ὑλικός αἴτιος μόνος ὑποτίθημι , κατά ὗς ὁ κύριος λέγω γένεσις οὖον σῴζω , ἑξῆς παρατίθημι . ὅς πρότερος φημί Θαλῆς γίγνομαι ( ἀρχηγός γάρ οὗτος ὁ φυσικός φιλοσοφία δοκέω ὁ μνημονεύω γίγνομαι ) καί σαφῶς ἐκτίθημι ὁ δόξα αὐτός . δείκνυμι δέ γνώριμος διά ὁ παράδειγμα ἀπύ ὁ Σωκράτης , πῶς οὖον σῴζω γένεσις κατά ὅς ὁ ὑπόκειμαι παντάπασι ἐνέργεια εἰμί , σῴζω ἀεί ὁ οἰκεῖος οὐσία ἐν ὅς εἄν εἰμί · ἕκαστος γάρ ὁ ἐκ οὗτος γίγνομαι πως ἔχω ὁ ὑπόκειμαι εἰμί . ὁ δέ δεῖ γάρ εἰμί τις φύσις ἢ εἷς ἢ πλείων εἷς , ἐκ ὅς γίγνομαι ὁ ἄλλος σῴζω ἐκεῖνος εἶπον κατά ὅς μέν εἷς ὁ ὑπόκειμαι καί ὁ ὕλη ἐνέργεια τίς εἰμί ἤδη κατά ἑαυτοῦ εἰμί , κατά ὅς δέ πλείων , ὡς καί αὐτός διά ὅς ἐπιφέρω δηλόω · οὐδέ κατά ὅς πλείων , κατά οὗτος οὖον ὁ αὐτός . διό εἶπον ὁ μέντοι πλῆθος καί ὁ εἶδος ὁ τοιοῦτος ἀρχή οὖον ὁ αὐτός πᾶς λέγω , ἀλλά Θαλῆς μέν ὁ ὁ τοιοῦτος ἀρχηγός φιλοσοφία . τοιοῦτος , ὁ φυσικός τε καί θεωρητικός · αὐτός γάρ ὁ μνημονεύω φυσικός ἀρχαῖος . ὅτι δέ κατά οὗτος ὁ ὕδωρ ὁ ἀρχή , καί διά τίς , σαφῶς παρατίθημι · ὅτι τε γάρ ὁ τροφή πᾶς ὑγρός , ἐκ δέ ὁ τροφή ἕκαστος ὁ εἰμί , καί ὅτι πᾶς ὁ σπέρμα , ἐκ ὅς ὁ γένεσις αὐτός , ὑγρός ὁ φύσις , καί αὐτός ὁ θερμός ἐκ οὗτος γίγνομαι , ἐκ ὁ ὑγρός . ἐκ γάρ ὁ ἀναθυμίασις ὁ ἀπό ὁ ὑγρός ὁ γένεσις ὁ θερμός τε καί πυρός ὁ περί Θαλῆς γίγνομαι τίθημι · καί γάρ τρέφω ὑπό οὗτος αὐτός καί εἰμί τε καί σῴζω · οὗτος γάρ εἰμί ὁ καί οὗτος ζῶ . ὥστε καί ὁ θερμός ὁ ὑγρός αὐτός ἀρχή τε καί στοιχεῖον , οὗτος αὐτός εἰμί ἀρχή · ὥστε καί ὁ πυρός ὁ ὕδωρ , εἰμί ἐκ οὗτος γίγνομαι · γίγνομαι δέ ἐκ οὗτος , ἐπεί καί τρέφω . ὁ δέ ὕδωρ ἀρχή φύσις εἰμί ὁ ὑγρός , ἀντί ὁ ὁ ὕδωρ ἀρχή καί φύσις καί αἰτία ὁ ἵημι εἰμί ὁ ὑγρός . εἰμί δέ ὁ μέν ἄλλος ὡς καί ὁ σπέρμα ἀρχή ὁ ὑγρός , ὁ δέ ὑγρός ἀρχή ὁ ὕδωρ , εἰμί εἄν οὗτος καί ὁ ὑπό αὐτός ἀρχή . εἰμί δέ τις ἕ καί ὁ πάνυ παλαιός ἱστορέω . ὡς ὁ δόξα οὗτος καί εἰς ὁ ἀρχαῖος ἀναφέρω ὑπό τίνω καί ὁ πρῶτος εἶπον τίς περί θεός · καί πῶς , λέγω . λέγω δέ εἄν περί Ὅμηρος τε καί ‘hσιοδος ὡς πρῶτος θεολόγος . τίμιος μέν γάρ ὁ πρέσβυς . Ὅρκος δέ ὁ τίμιος . ὅς βούλομαι μέν συνάγω εἰμί ὅτι ὁ ὁ ὁ θεός Ὅρκος ὕδωρ ὑποτίθημι παραπλήσιος Θαλῆς ἀρχή ὁ εἰμί ὁ ὕδωρ ὑποτίθημι . διά τοιοῦτος δέ συλλογισμός οὗτος λαμβάνω . ὁ τίμιος καί πρέσβυς δηλονότι καί ἀρχή · Ὅρκος δέ ὁ τίμιος · ὅς γάρ ὄμνυμι , ὡς τίμιος ὄμνυμι · ὁ Ὅρκος ἄρα πρέσβυς εἰμί καί ἀρχή . οὗτος δέ εἰμί ὕδωρ · ὁ γάρ Στύξ ὁ ὕδωρ κατά αὐτός . δοκέω δέ ἐπί ὁ λέγω ἐν δύο σχῆμα δύο λαμβάνω καταφατικός πρότασις , ὁ μή εἶπον ὁ τίμιος πρέσβυς , ἀλλά τίμιος ὁ πρέσβυς , ὅς ἴσος φαίνω ὁ τίμιος πρέσβυς . οὗτος δέ ἔχω ὁ πρότασις γίγνομαι ὁ οευτερος σχῆμα , ὁ μέν ὁράω ὁ τίμιος εἰμί ἀμφότερος ὁ προ - τάσις κατηγορέω καταφατικός , ὅσπερ εἰμί ἀσυλλόγιστος . οὖον μήv οὕτως ἔχω , ἀλλά εἰμί ὁ λόγος ἐν ὁ πρῶτος σχῆμα , καί ὁ τίμιος κατηγορέω μέν ὁ Ὅρκος , ὑπόκειμαι δέ ὁ πρέσβυς . οὕτως δέ εἶπον ὡς ἀντιστρέφω ὅς πρέσβυς τε καί ὁ ἀρχή πρός ὁ τίμιος . καί εἰμί ἴσος ὁ εἴρω ὁ ὁ μέν γάρ τίμιος πρέσβυς · ὅτι γάρ ὡς οὗτος ἴσος οὗτος εἶπον , δηλόω ἐπιφέρω Ὅρκος δέ ὁ τίμιος , τηρέω ὁ τίμιος οὗτος . εἰμί μέν ἐν ἀρχαῖος οὗτος . ὡς ἄδηλος οὗτος , εἴτε ὁ πρῶτος θεολόγος οὗτος εἰμί ὁ δόξα εἴτε μή , οὗτος λέγω · οὖον γάρ ἄντικρυς οὗτος λέγω , ἀλλά πειράω τις διά συλλογισμός δείκνυμι . εἰμί δέ καί συλλογίζομαι δύο κατάφασις ἐν δύο σχῆμα λαμβάνω , ὡς δοκέω ἔχω ὁ εἴρω λόγος , ἔτι ἄδηλος . Θαλῆς μέντοι λέγω οὕτως ἀποφαίνω περί ὁ πρῶτος αἴτιος . εἰκότως ὁ λέγω οὕτως ἀποφαίνω · οὐδείς γάρ προφέρω αὐτός σύγγραμμα , ἐκ ὅς τις ὁ βέβαιος ἔχω ὁ οὗτος λέγω οὗτος ὁ τρόπος ὑπό αὐτός . Ἵππων δέ οὖν οὐ ἄν τις ἀξιόω τίθημι μετά οὗτος διά ὁ εὐτέλεια αὐτός ὁ διάνοια . Ἵππων ἱστορέω ἀρχή ἁπλόος ὁ ὑγρός ἀδιορίστως ὑποτίθημι , οὖον διασαφέω πότερος ὕδωρ , ὡς Θαλῆς , ἢ ἀήρ , ὡς Ἀναξιμένης καί Διογένης . διό καί παραιτέομαι αὐτός ὁ δόξα ὡς ἐπίπλοον καί οὐδείς διασαφέω . ἢ οὐ ὡς ἀδιάρθρωτος αὐτός ὁ δόξα παραιτέομαι · οὖον γάρ εἶπον διά ὁ εὐτέλεια αὐτός ὁ δόξα , ἀλλά ὡς οὐ ὀφείλω ἐν ὁ φιλόσοφος ἐγκαταριθμέω διά ὁ ὁ διάνοια εὐτέλεια . διά γάρ οὗτος εἶπον ὁ μετά οὗτος , λέγω ὁ φιλόσοφος . οὗτος δέ λέγω εἄν περί αὐτός , ὅτι ἄθεος εἰμί · τοιοῦτος γάρ καί ὁ ἐπί ὁ τάφος αὐτός ἐπίγραμμα Ιππώνος ὅδε σῆμα , ὁ ἀθάνατος θεός Ἴσος ποιέω · μοῖρα καταφθίνω . ἑξῆς δέ λέγω περί ὁ ὁ ἀήρ ἀρχή εἶπον καί πρό ὁ ὕδωρ οὗτος τίθημι · οὗτος δέ εἰμί Ἀναξιμένης τε ὁ Μιλήσιος καί Διογενής ὁ Ἀπολλωνιάτης . Ἵππασος δέ ὁ Μεταποντῖνος καί Ἡράκλειτος ὁ Ἐφέσιος λέγω πῦρ εἶπον ὁ ἀρχή ὁ ὅλος . Ἐμπεδοκλῆς δέ τέσσαρες , πρός ὁ εἴρω γῆ προστίθημι τέταρτος . ὁ γάρ πρό αὐτός ὁ μέν πῦρ , ὁ δέ ὕδωρ , ὁ δέ ἀήρ ὑποτίθημι · οὗτος | οὖν ὁ τρεῖς ὁ γῆ Ἐμπεδοκλῆς προστίθημι τέταρτος . οὗτος γάρ ἀεί διαμένω καί οὖον γίγνομαι ἀλλά ἢ πλῆθος καί ὀλιγότης συγκρίνω εἰς εἷς τε καί ἐκ εἷς . εἶπον πῶς πλῆθος καί ὀλιγότης . ὁ μέν γάρ μίξις αὐτός καί ὁ εἰς ὁ εἷς σύνοδος ὑπό ὁ φίλιος γίγνομαι εἰς ὀλιγότης καί ἑνότης ἔχω ὁ μεταβολή , ὁ δέ ὑπό ὁ νεῖκος γίγνομαι διάκρισις καί χωρισμός οὗτος ἐκ ὁ εἷς πολύς ποιέω · ὡς δέ δύναμαι ἐν ὁ τοιοῦτος μεταβολή σῴζω αὐτός ὁ οἰκεῖος φύσις λέγω . ἢ οὖον περί ὁ σύγκρισις καί ὁ διάκρισις ὑπό ὁ νεῖκος καί ὁ φίλιος γίγνομαι λέγω οὗτος , ἀλλά περί ὁ δοκέω αὐτός γένεσις τε καί φθορά · γίγνομαι μέν γάρ δοκέω ἕκαστος αὐτός ὅταν πλῆθος τίς αὐτός ἅμα συγκρίνω · ὅταν γάρ ἐν τις μίγμα πλείων ὁ ὁ πυρός εἰμί μόριον , δοκέω γένεσις γίγνομαι πῦρ , ὅταν δέ μικρός , φθορά . ἢ ὁ λέγω εἰμί ὅτι αὐτός μέν οὖον γίγνομαι , ὁ δέ πλῆθος καί ὁ ὀλιγότης ὁ εἰμί ἐκ ὁ οὗτος διάκρισις καί σύγκρισις γίγνομαι . Ἀναξαγόρας δέ ὁ Κλαζομένιος ὁ μέν ἡλικία πρότερος εἰμί οὗτος , ὁ δέ ἔργον ὕστερος . Ἀναξαγόρας Ἐμπεδοκλῆς πρότερος γίγνομαι ὁ ἔργον φημί καί ὁ περί ὁ φυσικός δόξα ὕστερος εἰμί , οὖον προκρίνω αὐτός πάντως ὁ δόξα ὁ Ἐμπεδοκλῆς ὡς συνετός καί πλέω τίς ἔχω , ἀλλά ὕστερος καί εὐτελής εὐτελής ἡγέομαι . ἐν ἄλλος οὖν αὐτός προκρίνω ὁ Ἐμπεδοκλῆς . ὅτι ὁ αὐτός σῴζω περάω ὑποτίθημι ὁ ἀρχή · ἀγαθός γάρ ὁ περαίνω ὁ ἀρχή ποιέω ὁ ἤπειρος , εἰμί δύναμαι τις διά ὁ περαίνω ἀποδίδωμι ὁ αὐτός . εἰμί μέντοι ἐν ὅς καί ὁ Ἀναξαγόρας δόξα ὁ Ἐμπεδοκλῆς δόξα προκρίνω . νῦν μέντοι ἔοικα ὕστερος αὐτός ὁ ἔργον λέγω διά ὁ ὁ στοιχεῖον ἀπειρία · προεῖπον γάρ οὗτος ἐπιφέρω ὁ ἤπειρος εἰμί ὁ ἀρχή . προέρχομαι μέντοι ὁ δόξα αὐτός σύμφωνος δείκνυμι ὁ Πλάτων , ὅς ὕστερος γίγνομαι . ἐξηγέομαι γάρ ὁ βούλησις αὐτός καί ὅτι διά ὅς λέγω λέγω εἄν ὁ εἷς καί ὁ ἀόριστος ἀρχή , ἐπιλέγω βούλομαι μέντοι τίς παραπλήσιος ὁ τε ὕστερος λέγω καί ὁ φαίνω μῆλος σχεδόν γάρ ἅπας ὁ ὁμοιομερής , καθάπερ ὕδωρ πῦρ καί ἕκαστος ὁ τέσσαρες σῶμα , σύγκρισις γίγνομαι τε καί φθείρω δοκέω · ὁ γάρ ὁ πλείων ὅμοιος συνόὸῳ ἕκαστος ὅδε γίγνομαι . οὕτως Ἀναξαγόρας φημί οὗτος ὁ ὁμοιομερής ἤπειρος εἰμί καί ἀίδιος γίγνομαι τε δοκέω καί φθείρω , γίγνομαι μέν ὁ ὁ πλείων ὅμοιος σύνοδος , φζοθειρω δέ ὁ διάκρισις . σχεδόν δέ πᾶς εἶπον ὁ ὁμοιομερής · οὖον γάρ πᾶς ἐν ἰά dp/ai ? τίθημι · ὁ γοῦν ὕδωρ καί ὁ πῦρ καί ὁ γῆ καί ὁ ἀήρ ὁμοιομερής εἰμί , ὡς εἰμί ἐκ ὁ ἐνάργεια μανθάνω , οὐ λέγω στοιχεῖον εἰμί , ἀλλά σύγκριμα . | ’Ex μένω οὗτος μόνηντιςὰ̀ν αἴτιος εἰμί νομίζω . ’Ex οὗτος ὁ εἴρω · παρατίθημι γάρ ὁ ὑλικός τε καί σῶμα - Τικᾶς ἀρχή . καίτοι ὀ̓ιuνηuι ὀνεύω - καί ’Eμγͅὀδοκ̀λέ‘)υς καί Ἀναξαγόρας , ἕ καί ποιητικός τίθημι αἴτιος , ἀλλά καί οὗτος μνημονεύω δηλόω τίσις καί οὗτος παρά ὁ πρό αὐτός ὑλικός αἴτιος χράω , ἐπεί καί οὗτος αἰτιάομαι ὡς μέχρι λόγος χράομαι ὁ ποιητικός αἴτιος . οὐκέτι δέ αὐτός παραλαμβάνω ἐν ὁ γένεσις οὗτος ὁ ἐκ ὁ στοιχεῖον γεννάω . πρόειμι δέ οὕτως . Λέγος πόθεν ἔρχομαι ἐπί ὁ ζητέω μετά ὁ ὑλικός αἴτιος ὁ ποιητικός · ὅτι γάρ δεῖ τίς αἴτιος εἰμί ὁ ὑπόκειμαι ὁ εἰς ὁ γίγνομαι μεταβολεύς · οὖον γάρ δή αὐτός τίς αὑτός μεταβάλλω ποιέω Χωρὶς αἴτιος ἔξωθεν τις . ὁ μέν οὖν πάμπαν ἐκ ἀρχή . Λέγος πάλιν περί ὁ μόνος ὁ ὑλικός τε αἴτιος καί ἀρχή χράω · δοκέω δέ ὁ πάμπαν ἐκ ἀρχή προστίθημι ὑπέρ ὁ δηλόω ὁ περί Θαλῆς καί Ἀναξιμένης , ἐπεί ὅς γε μνημονεύω , Ἀναξαγόρας καί Ἐμπεδοκλῆς δοκέω τίς εἴρω καί περί ὁ ποιητικός ἀρχή , ὡς καί αὐτός τε προέρχομαι μνημονεύω . οὐδείς δυσχεραίνω ἐν ἑαυτοῦ , οἷος οὐ ἐφίστημι ὁ ὁ λέγω ὑπό αὐτός ἀτοπία , οὐδέ μέμφομαι ὁ λέγω ὡς οὐ καλῶς λέγω , οὐδέ ζητέω τις καί ἄλλος ἀρχή πρός ὁ ὑλικός , ὡς οὐ ἱκανῶς ἔχω τε καί λέγω ὑπό αὐτός . ἀλλά ἔνιοι γε ὁ εἷς λέγω ὥσπερ ἡσσάομαι ὑπό οὗτος ὁ ζήτησις ὁ εἷς ἀκίνητος φημί εἰμί . Λέγος μέν περί Ξενοφάνης καί Μέλισσος καί Παρμενίδης · οὗτος γάρ [ ὁ ] εἷς ὁ πᾶς ἀποφαίνω . ἡσσάομαι δέ αὐτός φημί ὑπό οὗτος ὁ ζήτησις , ὅτι ὑποτίθημι εἷς ὁ πᾶς καί ζητέω πῶς οἷος τε οὗτος ὁ εἷς ἐκ ἑαυτοῦ μεταβάλλω , μή δύναμαι σῴζω ἔτι αὐτός εἷς , εἰμί μή ἀναιρέω ὁ φανερός , καί οὗτος μικρός δήω ἐναργής , κίνησις τε [ γάρ ] καί μεταβολή ἐκ ὁ εἰμί ἀναιρέω ὁ οὗτος εἰμί μηκέτι αὐτός εἷς ὁ εἰμί μένω . εἶπον δέ ὁ εἷς ἀκίνητος φημί εἰμί , προστίθημι ὁ καί ὁ φύσις ὅλος · ὁ γάρ φύσις ὅλος ὁ εἷς αὐτός εἰμί . ὡς δέ φανερός ὁ ἄτοπος εἰμί ὁ λέγω ὁ φύσις ὅλος ἀκίνητος , προστίθημι ὁ ἀκίνητος τε οὖον κατά γένεσις καί φθορά μόνος ( καί γάρ οὗτος ὁ μεταβολή , εἰμί καί μή κινέω , ἀλλά κινέω τις ) ἀλλά καί κατά ὁ ἄλλος . ὁ μέν οὖν εἷς · φάσκω εἰμί ὁ πᾶς οὐδείς ὁ τοιοῦτος εἰμί ὁράω αἴτιος . ὁ τοιοῦτος ἰά ποιητικός · οὐδέ γάρ γίγνομαι τίς κατά αὐτός ὅλως . ἢ οὗτος οὖον περί ὁ εἷς καί ἀκίνητος | ὁ πᾶς τίθημι εἰμί λέγω μόνος · ἀλλά καί περί ὁ εἷς ὁ ὑπόκειμαι καί ὁ ὕλη εἷς · καί γάρ εἷς ποιέω ὁ πᾶς . ἐκ δέ ὁ νῦν λέγω ἴσως καί πρό ὀλίγος , γου , ὅτε εἶπον ‟ ἐκ ἐκ μέν οὖν οὗτος μόνος τις αἴτιος νομίζω ” περί ὁ εἷς ὁ στοιχεῖον ὑποτίθημι λέγω . πλήν εἰμί ἄρα . περι Παρμενίδης καί ὁ δόξα αὐτός καί Θεόφραστος ἐν ὁ πρῶτος περι ὁ φυσικός οὕτως λέγω ‟ οὗτος δέ ἐπιγίγνομαι Παρμενίδης Πύρης ὁ ᾿ Ελεάτης ” ( λέγω δέ καί Ξενοφάνης ) ‟ ἐπί ἀμφότερος ἔρχομαι ὁ καί γάρ ὡς ἀίδιος εἰμί ὁ πᾶς ἀποφαίνω καί γένεσις ἀποδίδωμι πειράω ὁ εἰμί , οὐ ὁμοίως περί ἀμφότερος δοξάζω , ἀλλά κατά ἀλήθεια μέν εἷς ὁ πᾶς καί ἀγένητος καί σφαιροειδής ὑπολαμβάνω , κατά δόξα δέ ὁ πολύς εἰς ὁ γένεσις ἀποδίδωμι ὁ φαίνω δύο ποιέω ὁ ἀρχή , πῦρ καί γῆ , ὁ μέν ὡς ὕλη ὁ δέ ὡς αἴτιος καί ποιέω . ” διά οὗτος εἶπον ὁ πλήν εἰμί ἄρα Παρμενίδης , καί οὗτος δέ κατά ὅσος δύο αἴτιος τίθημι , ἀλλά οὖον καθό εἷς εἰμί ὁ εἰμί λέγω . ὁ δέ δή πλείων ποιέω μᾶλλον ἐνδέχομαι λέγω . δηλονότι ὡς καί ποιητικός αἰτία πρός ὁ ὑλικός . λέγω δέ εἄν οὖον περί ὁ ἄντικρυς καί ποιητικός αἴτιος ὑποτίθημι ( Ἀναξαγόρας δέ καί Ἐμπεδοκλῆς ) , ἀλλά περί ὁ πλείων ὁ αἴτιος λέγω . ἐνδέχομαι οὗτος ποιέω ὁ ὑπόκειμαι οὗτος ὁ μέν ποιητικός ὁ δέ παθητικός , ὡς εἶπον καί περί Παρμενίδης . ὁ γάρ λέγω ὁ ἀρχή θερμός καί ψυχρός , ἢ πῦρ καί γῆ , ὡς Παρμενίδης , ὁ θερμός καί ὁ πῦρ ὡς ποιητικός λέγω . ὑπολαμβάνω γάρ ὁ μέν πῦρ κινητικός ἔχω φύσις , ὁ δέ ὕδωρ καί ὁ γῆ καί ὁ τοιοῦτος ( λέγω δέ εἄν περί ὁ ἀήρ ἢ περί ὁ ἐκεῖνος μίγνυμι , ὕδωρ τε καί γῆ ) παθητικός . μετά δέ οὗτος καί ὁ τοιοῦτος ἀρχή . οὗτος ὁ πάνυ παλαιός , ὁ δέ τοιοῦτος ἀρχή ὁ λέγω δέ εἄν καί μετά ὁ ἐν ὁ ὑλικός ἀρχή καί ὁ ποιητικός αἴτιος τίθημι , ὡς οὐ εἰμί οὗτος ἱκανός ὁ ἀρχή πρός ὁ ὁ ὁ εἰμί γεννάω φύσις · ὁ μέν γάρ τάξις μετέχω καί κατά τις ἀκολουθία ὁράω γίγνομαι , ἐκεῖνος δέ οὐδείς τοιοῦτος τάξις οἷος τε αἴτιος παρέχω . ἀλλά οὐδέ ὁ αὐτόματος εὔλογος οὗτος αἰτιάομαι · διά οὗτος ζητέω ὁ ὁ τοιοῦτος γένεσις αἴτιος , ὥσπερ ὑπό αὐτός ὁ πρᾶγμα καί ὁ ἐν οὗτος ἀλήθεια ὁδηγέω καί ἐπάγω καί ἀναγκάζω . ἔχω δέ ἀρχή γένεσις μετά ὁ ὑλικός ὁ ποιητικός . καί δή καί Ἀναξαγόρας νόος εἶπον ὁ ἀρχή ὁ ὁ εἰμί γένεσις θαυμάζω ὡς μόνος εἶπον κατά λόγος , ὁ ἄλλος εἰκῇ εἶπον ὁ εἶπον διά ὁ Χωρὶς ὁ τοιοῦτος εἶπον αἴτιος . ὁ δέ καθάπερ ἐν ὁ ζῷον προστίθημι · καί γάρ ἐν ὁ ζῷον ὁ | ἔχω νόος οὗτος ἀρχή καί αἰτία ὁ γίγνομαι καλῶς ὑπό αὐτός . δοκέω μέν οὖν , φημί , φανερῶς πρῶτος ἐπί ὁ τοιοῦτος αἴτιος ἔρχομαι Ἀναξαγόρας , οὖον μήv ἀλλά πρό αὐτός ῾ Ερμότιμος ὁ πολίτης αὐτός δόξα εἄν ὁ τοιοῦτος αἴτιος μνημονεύω . οὗτος μέν οὖν ἅμα ὁ ποιητικός αἴτιος ὁ τε ὁ καλῶς καί τεταγμένως γίγνομαι ὁ γίγνομαι ἀρχή καί αἴτιος ὁ εἰμί τίθημι ( τοιοῦτος γάρ ὁ νόος ) , καί ὁ τοιοῦτος κίνησις ὁ ἐπί ὁ εὕω ἐκ ὁ αἴτιος δηλονότι ὁ ποιητικός · ὁ γάρ ὁ καλῶς κινέω καί γίγνομαι , οὖον ὁ ὁ μόνος γίγνομαι καί κινέω αἴτιος ἀρχή τίθημι · τοιοῦτος γάρ ὁ νόος . ὅς μήv ἀλλά ὑποπτεύω ἄν τις , φημί , καί Ἡσίοδος πρό οὗτος οὕτως κινέω , καί εἰμί τις ἄλλος Ἔρως ἢ ἐπιθυμία ἐν ὁ ἀρχή τίθημι , ὡς δοκέω καί ὁ Παρμενίδης λέγω . καί παρατίθημι ὁ ἔπος αὐτός Ζεύς ὅς λέγω οὗτος · ὁ γάρ Ἔρως καί ὁ ἔφεσις ὁ καλός κατά ὁ οὗτος λέγω ἀρχή κίνησις εἄν εἰμί . οὗτος μέν οὖν ὁ ὁ ἀγαθός αἴτιος ἐν ὁ ἀρχή τίθημι · ἀλλά Ἀναξαγόρας μέν ὡς ποιητικός ὁ ἀγαθός , ὁ δέ Ἔρως καί ἐπιθυμία αἰτιάομαι ἴσως ὁ ὡς τελικός ἀγαθός λέγω ἄν · τοιοῦτος γάρ ὁ ὀρεκτός . ἢ ὁ μέν ὀρεκτός τοιοῦτος , ὁ δέ Ἔρως ποιητικός , εἰμί ὁ ὄρεξις ἕπω ποιέω ὁ ποιέω . ὡς δήω ἐν ὁ εἰμί . Λέγος περί ὁ περί Ἔρως ὡς ἀρχή λέγω , ὅς διάνοια χράω · τίθημι γάρ ὁ Ἔρως ἀρχή , ὡς δήω ἐν ὁ εἰμί ὑπάρχω τις αἴτιος κινητικός τε καί ποιητικός . τίς δέ πρότερος ὁ τοιοῦτος αἴτιος ἅπτω , πότερος Ἀναξαγόρας , ὡς δοκέω , ἢ ῾ Ερμότιμος πρό αὐτός , καί πρό οὗτος ὁ περί Ἡσίοδος , ὕστερος , φημί , ἔξεστι ζητέω . ἐπεί δέ καί ὁ ἐναντίος ὁ ἀγαθός . εἶπον περί ὁ ἐν ὁ ἀρχή ὁ ὁ εὕω τε καί ὁ καλῶς ποιητικός ἀρχή τίθημι ( ὁ γάρ νόος τοιοῦτος · καί γάρ ἐν ὁ νόος ὁ ζῷον οὗτος ἔχω ὁ τάξις ) , λέγω πάλιν πόθεν κινέω ᾿ Ἐμπεδοκλῆς ἐν ὁ ποιητικός ἀρχή καί ὁ ὁ κακός ποιητικός ἀρχή τίθημι . ἐπεί γάρ ἐν ὁ εἰμί εἰμί καί ὁ κακός , ᾿ Ἐμπεδοκλῆς ἐν ὁ αἴτιος τίθημι οὖον ὁ ὁ ἀγαθός ἀρχή μόνος , ὅστις εἰμί φίλιος , ἀλλά καί ὁ ὁ κακός , ὅς εἰμί ὁ νεῖκος . εἰμί γάρ τις ἐκ ὅς λέγω ὁ διάνοια ἐκλαμβάνω καί μή ἁπλόος ἐπακολουθέω ὁ ἔπος , οὗτος ἄν χάρις εὑρίσκω αὐτός ὁ φίλιος καί ὁ νεῖκος ἀρχή κεῖμαι , ὡς ὁ μέν ὁ ἀγαθός ὁ δέ ὁ κακός ποιητικός . ψελλίζω δέ εἶπον ὁ μή σαφῶς λέγω · οὗτος γάρ ὁ ψελλίζω λαλέω . εἰμί δέ ὁ ὁ ἀγαθός αἴτιος ἀγαθός καί ὁ ὁ κακός κακός , ἀρχή ἄν εἰμί ᾿ Ἐμπεδοκλῆς ὁ ἀγαθός καί ὁ κακός τίθημι , ἀγαθός μέν ὁ φίλιος , ὁ νεῖκος δέ κακός . εἶπον δέ οὕτως περί ὁ ἀγαθός , περί ὁ κακός ἐγώ προστίθημι καταλείπω . οὗτος μέν οὖν φημί , ᾿ Ἐμπεδοκλῆς τε καί ᾿ Αναξαγόρας , ἔτι δέ ῾ Ἑρμότιμος καί ὁ ποιητής ῾ Ἡσίοδος τε καί Παρμενίδης , πρός ὁ ὑλικός αἴτιος ποιηΠερὶ Τίκης μνημονεύω αἴτιος · ὁ εἰς ὁ ὑπό ἐγώ , φημί , εἴρω ἐν ὁ φύσις καί αὐτός εἰμί καί οὐ ἔξω ἐκεῖνος πίπτω · οὐ ἐναργής μέντοι , ἀλλά ἀμυδρός καί ἐπί ὀλίγος χράω ὁ ποιητικός αἴτιος . καί ὅτι οὕτως ποιέω , παρατίθημι τε καί δείκνυμι εἶπον σχεδόν γάρ οὐδείς χράω φαίνω οὗτος ἀλλά κατά μικρός . μαρτυρέω δέ Εμπεδοκλῆς ὡς πρῶτος τε διαιρέω ποιητικός αἴτιος καί ὁ ὑλικός ἀρχή καί στοιχεῖον ὁ τέσσαρες σῶμα χράομαι · οὖον μήv ἰσοτιμία αὐτός δίδωμι φημί αὐτός , ἀλλά ὁ πῦρ ὁ ἄλλος ἀντιτίθημι ὡς εἷς τις φύσις εἰμί ὁ τρεῖς , ὡς εἰμί φημί δῆλος ἐκ ὁ ἔπος αὐτός . ὅτι δέ μή χράω ὁ ποιητικός αἴτιος ᾿ Αναξαγόρας τε καί ᾿ Ἐμπεδοκλῆς ὑπομιμνῄσκω ἐγώ , ἐνδείκνυμι ὅτι καλῶς εἴρω πρό ὀλίγος ὁ ‟ ἐκ μέν οὖν οὗτος μόνος τις αἴτιος νομίζω ὁ ἐν ὕλη εἶδος λέγω . ” μηχανή δέ ὁ νάω Ἀναξαγόρας εἶπον χράω , ὡς ἐν ὁ τραγῳδία ὁ θεός παράγω ἀπό μηχανή ἐν ὁ ἄπορος · ὅς καί αὐτός ἐξηγέομαι . λέγω δέ ὁ αὐτός περί Ἀναξαγόρας ὁ καί Πλάτος ἐν Φαίδων . καί ᾿ Ἐμπεδοκλῆς μέν ἐπί πλέω οὗτος χράω . χράω μέν ᾿ Ἐμπεδοκλῆς ἐπί πλέω · φημί Ἀναξαγόρας ὁ ποιητικός αἴτιος , οὖον μήv οὐδέ αὐτός ἱκανῶς , ἀλλά οὐδέ συνόχωκα ὁ ὁμολογέω . ἐσθίω μέν γάρ ὁ φίλιος ἐν πᾶς σύγκρισις αὐτός αἴτιος εἰμί , ὁ δέ νεῖκος διάκρισις · οὖον μήv οὗτος ποιέω , ἀλλά πολλαχοῦ αὐτός ὁ μέν φίλιος διακρίνω , συγκρίνω δέ ὁ νεῖκος . καί λέγω ἐν τίσις . ὅταν μέν γάρ ὑπό ὁ νεῖκος ἐκ ὁ εἷς εἰς ὁ στοιχεῖον διΐστημι καί διαιρέω καί χωρίζω , τότε ὁ τέως ὁ στοιχεῖον μόριον ἀνακεράννυμι ἀλλήλων ( οὕτως γάρ εἰμί ὁ πᾶς ) συγκρίνω καί συνάγω εἰς αὐτός , ὁ ὅμοιος ὁ ὁ πυρός εἰς πῦρ καί ὁ ὅμοιος ὁ ἀήρ εἰς ἀήρ , ὡς εἰμί μετά ἀλλήλων ὁ ὁ ἀήρ καί ὁ ὁ πυρός ὁμοίως . ὡσαύτως καί ὁ ὁ ἄλλος ἕκαστος · οὕτως γάρ ὁ εἰς ὁ στοιχεῖον ὁ εἷς διαίρεσις . καί οὕτως μέν αὐτός ὁ νεῖκος οὖον διάκρισις μᾶλλον ἢ σύγκρισις αἴτιος . πάλιν δέ αὖος ὁ φίλιος , ὅταν ὁ αὐτός σῶμα τε καί στοιχεῖον συγκρίνω τε καί εἰς εἷς συνάγω , πρῶτος αὐτός διαιρέω τε καί κατακερματίζω καί διακρίνω . οὖον γάρ δή ὁλόκληρος ὄνιον , καί ἴδιος ἕκαστος αὐτός τίς εἰμί , ὅς ποιητικός ὁ φίλιος , γίγνομαι · ὁ γάρ ἅπτω ἀλλήλων καί ἐπί ὁ νεῖκος εἰμί εἄν ἐν εἷς · ἀλλά συνανακιρνάω ἀλλήλων . οὗτος γάρ ποιητικός ὁ φίλιος γίγνομαι · οὖον γάρ ὁ ἅπτω ἀλλήλων , ὅς καί ἐπί ὁ νεῖκος εἰμί ἄν . | εξῆς δέ ὁ Λεύκιππος τε καί Δημόκριτος περί στοιχεῖον δόξα ἱστορέω , καί σαφῶς ἐκτίθημι ὁ τε δόξα ἑαυτοῦ καί ὁ πρός ὁ ἄλλος διαφορά τε καί κοινωνία ὁ κατά ἰά δόξα . πλήρης δέ λέγω ὁ σῶμα ὁ ὁ ἄτομος διά ναστότης τε καί ἀμιξία ὁ κενός . ὀνομάζω δέ ὁ μέν πλήρης εἰμί ὁ δέ κενός μή εἰμί , ἐπεί ὁμοίως αὐτός εἰμί ἐν ὑπάρχω ὁ τε πλήρης καί ὁ κενός , οὐδείς μᾶλλον λέγω εἰμί ὁ πλήρης ὁ κενός . λέγω δέ ὅτι καί οὗτος ὁ κατά ὁ ὕλη μόνος ἀρχή τίθημι · οὕτως γάρ αὐτός ἀρχή ὁ τε ἄτομος καί ὁ κενός , ἐκ ὅς καί ὁ ὁ ἄλλος γένεσις κατά ὁ διαφορά ὁ σχῆμα καί ὁ τάξις καί ὁ θέσις κατά αὐτός · ὅς ὁ μέν σχῆμα ῥοϊσμός λέγω , ὁ δέ τάξις διαθιγή , ὁ δέ θέσις τροπή . ὁμοίως δέ καί οὗτος ὁ ἀρχαῖος ἀρκέω ὁ πάθος ὁ ὑλικός αἴτιος πρός ὁ γένεσις ὁ εἰμί , ποιητικός δέ αἴτιος οὐδείς λέγω , ὥσπερ καί ὁ μάνωσις καί πύκνωσις ὁ ὕλη ὁ ἄλλος γεννάω · πλήν ὅτι ἐκεῖνος μέν δύο διαφορά χράω πρός ὁ γένεσις ὁ ἐκ ὁ ὕλη γίγνομαι , ὁ μάνωσις καί ὁ πύκνωσις , οὗτος δέ τρεῖς ὁ εἴρω , σχῆμα τάξις θέσις . φέρω δέ ἐν τις γραφή τοιοῦτος ‟ καί ὥσπερ ὁ μαθηματικός ὁ αὐτός τρόπος καί οὗτος . ” ἄν εἰμί οὗτος ὁ γραφεύς , λέγω ἄν περί Πλάτων , ὅτι ὡς ἐκεῖνος ἐκ ὁ 15 μαθηματικός γένεσις ποιέω ὁ σῶμα κατά ὁ ὁ τρίγωνος διά - φορά καί ὁ πλῆθος ὁ ὁ σῶμα γεννάω διαφορά , οὕτως καί οὗτος κατά ὁ διαφορά ὁ ἐν ὁ πρῶτος σῶμα σχῆμα γεννάω ὁ ἐκ αὐτός . περι δέ κίνησις , ὅθεν ἢ πῶς ὑπάρχω ὁ εἰμί , καί οὗτος παραπλήσιος ὁ ἄλλος ῥᾴθυμος ἀφίημι . Λέγος μέν περί Λεύκιππος τε καί Δημόκριτος · οὗτος γάρ λέγω ἀλληλοτυπέω καί κρούω πρός ἀλλ·ήλας κινέω ὁ ἄτομος · πόθεν μέντοι ὁ ἀρχή ὁ κίνησις ὁ κατά φύσις , οὖον λέγω · ὁ γάρ κατά ὁ ἀλληλοτυπία βίαιος εἰμί κίνησις καί · οὖον κατά φύσις , ὕστερος δέ ὁ βίαιος ὁ κατά φύσις . οὐδέ γάρ ὁ πόθεν ὁ βαρύτης ἐν ὁ ἄτομος λέγω · ὁ γάρ ἀμερής ὁ ἐπινοέω ὁ ἄτομος καί μέρος εἰμί αὐτός ἀβαρής φημί εἰμί · ἐκ δέ ἀβαρής σύγκειμαι πῶς ἄν βάρος γίγνομαι ; εἴρω δέ περί οὗτος ἐπί πλέω ἐν ὁ τρίτος περι οὐρανός . παραπλήσιος δέ ὁ ἄλλος εἶπον , ὅτι μηδέ ἐκεῖνος τις ὁ ὁ κίνησις αἴτιος ὁ ἐν ὁ φυσικός σῶμα ἀποδίδωμι · οὐδείς γοῦν οὐδέ ὁ ἄλλος φυσικός περί κίνησις τίς εἶπον , ὡς καί ἐν ὁ φυσικός εἶπον , ὅτε περί κίνησις λέγω . περί μέν οὖν οὗτος ὁ δύο αἰτία . ὁ τε ὑλικός λέγω καί ὁ ποιητικός . Εν δέ οὗτος καί πρό οὗτος ἠώς ἐπεί δέ οὗτος ὁ ἀριθμός φύσις πρῶτος . Λέγος περί ὁ Πυθαγόρειος , ὅτι ὁ μέν πρό Δημόκριτος τε καί Λεύκιππος γίγνομαι , ὁ δέ τις εἰμί καί κατά οὗτος . ἢ ὁ ἐν δέ οὗτος καί πρό οὗτος οὖον περί Δημόκριτος τε καί Λεύκιππος μόνος λέγω , ἀλλά περί πᾶς ὁ φυσικός ὁ προερέω · ὁ μέν γάρ εἰμί πρέσβυς , ὁ δέ συνακμάζω . ἢ μᾶλλον ὅτι αὐτός μέν Πυθαγόρας πρό Δημόκριτος τε καί Λεύκιππος ὀλίγος γίγνομαι , πολύς δέ ὁ Πυθαγόρας ἀκούω συνακμάζω οὗτος . οὗτος δέ φημί ἐντρέφω ὁ μάθημα ὁ ὁ μάθημα ἀρχή ὁ εἰμί ἀρχή τίθημι . ἀρχή δέ ὁ μάθημα ὁ ἀριθμός , καί ὁ φύσις πρῶτος κατά αὐτός . ὅτι ἐκ πρόσθεσις ὁ ἄλλος · θέσις γάρ προσλαμβάνω ὁ μέγεθος , ὡς φθάνω μνημονεύω ἤδη . ἐπεί δέ οὗτος ὁ ἀριθμός φύσις πρῶτος . εἶπον ὅτι ὁ Πυθαγόρειος διά ὁ ὁ μάθημα ἐντρέφω ὁ οὗτος ἀρχή ὁ εἰμί πᾶς ἀρχή οἴομαι εἰμί , λέγω ἑξῆς ὅς λόγος χράω ἐπί οὗτος ἔρχομαι . εἰμί δέ ἄν κατάλληλος ἔχω ὁ λέξις , εἰμί ὁ ὁ δέ ὁ γάρ εἰμί · ἐπεί γάρ ὁ εἰμί ὁ ἀριθμός φύσις πρῶτος ( ἐκ ἀφαίρεσις γάρ οὗτος ) καί ὅτι δοκέω ἐν αὐτός ὁμοίωμα πρός ὁ ὄνιον ὁράω καί πρός γίγνομαι , καί μᾶλλον εἰμί οὗτος ἢ ἐν ὁ ἁπλόος σῶμα [ ὁράω ] , ὁράω δέ καί ὁ ἁρμονία ὁ λόγος καί ὁ πάθος ἐν ἀριθμός εἰμί , ἐπεί ὁ μέν ἄλλος πᾶς ὁμοιότης πρός ὁ ἀριθμός ἔχω , ὁ δέ ἀριθμός πᾶς ὁ φύσις , τουτέστι πᾶς ὁ εἰμί τε καί κατά φύσις συνίστημι πρῶτος , εἰς ὁ ἀριθμός ἀρχή * * τίθημι . ὁμοίωμα δέ μᾶλλον πρός ὁ εἰμί καί γίγνομαι ἡγέομαι ἐν οὗτος εἰμί , τουτέστι ὁ ἀριθμός , ἢ ἐν οὗτος ὁ σῶμα ὁ στοιχεῖον φημί , οἷος γῆ καί ὁ ἄλλος ἐπιφέρω · διό καί εἰς οὗτος ὁ εἰμί ἀνάγω καί οὗτος στοιχεῖον λέγω αὐτός , ἀλλά οὖον ὁ σῶμα . τίς δέ ὁ ὁμοίωμα ἐν ὁ ἀριθμός λέγω εἰμί πρός ὁ εἰμί τε καί γίγνομαι , δηλόω · ὁ μέν γάρ δικαιοσύνη ἴδιος ὑπολαμβάνω εἰμί ὁ ἀντιπάσχω τε καί ἴσος , ἐν ὁ ἀριθμός οὗτος εὑρίσκω εἰμί , διά οὗτος καί ὁ Ἰσάκις ἴσος ἀριθμός πρώϊος λέγω εἰμί δικαιοσύνη · ὁ γάρ πρῶτος ἐν ἕκαστος ὁ ὁ αὐτός λόγος ἔχω μάλιστα εἰμί οὗτος ὅς λέγω . οὗτος δέ ὁ μέν ὁ τέσσαρες λέγω , ἐπεί πρώϊος εἰμί τετράγωνος εἰς ἴσος διαιρέω καί εἰμί ἴσος ( δίς γάρ δύο ) , ὁ δέ ὁ ἐννέα , εἰμί πρῶτος τετράγωνος ἀπό περισσός ὁ τρεῖς ἐπί ἑαυτοῦ γίγνομαι . καιρός δέ πάλιν λέγω ὁ ἑπτά · δοκέω γάρ ὁ φυσικός ὁ τέλειος καιρός ἴσχω καί γένεσις καί τελείωσις κατά ἑβδομάς , οὖς ἐπί ἄνθρωπος . καί γάρ τίκτω ἐπταμηνιαῖα , καί ὀδοντοφυής τοσοῦτος μείς , καί ἡβάσκω περί ὁ δύο ἑβδομάς , καί γενειάω περί ὁ τρίτος . καί ὁ ἥλιος δέ , ἐπεί αὐτός αἴτιος εἰμί ὁ καιρός , φημί , δοκέω , ἐνταῦθα φασ·ιν ἱδρύω κατά ὅς ὁ ἕβδομος ἀριθμός εἰμί , ὅς καιρός λέγω · ἕβδομος γάρ αὐτός τάξις ἔχω ὁ περί ὁ μέσος καί ὁ ἑστία κινέω δέκα σός - Μάτω · κινέω γάρ μετά ὁ ὁ ἀπλανής σφαῖρα καί ὁ πέντε ὁ ὁ πλάνης · μετά ὅς ὄγδοος ὁ σελήνη , καί ὁ γῆ ἐννάω , μετά ὅς ὁ ἀντίχθων . ἐπεί δέ οὔτε γεννάω τις ὁ ἐν ὁ δεκάω ἀριθμός ὁ ἑπτά οὔτε γεννάω ὑπό τις αὐτός , διά οὗτος καί Ἀθηνᾶ λέγω αὐτός . ὁ μέν γάρ δύο4ὸλτέσσαρα καί ὁ τρεῖς ὁ ἐννέα καί ὁ ἓξ καί ὁ τέσσαρες ὁ ὀκτώ καί ὁ πέντε ὁ δέκα γεννάω , γεννάω δέ ὁ τέσσαρες καί ὁ ἓξ καί ὁ ὀκτώ καί ὁ ἐννέα καί ὁ δέκα · ὁ δέ ἑπτά οὔτε τις γεννάω οὔιε ἐκ τις γεννάω · τοιοῦτος δέ καί ὁ Ἀθηνᾶ ἀμήτωρ καί ἀεί παρθένος , γάμος δέ εΟἒ·ιον ὁ πέντε , ὅτι ὁ μέν γάμος σύνοδος ἄρσην εἰμί καί θῆλυς , εἰμί δέ κατά αὐτός . ἄρσην μέν ὁ περίειμι θῆλυς δέ ὁ ἄρτιος , πρῶτος δέ οὗτος ἐκ ἄρτιος ὁ δύο πρῶτος καί πρῶτος ὁ τρεῖς περισσός ὁ · γένεσις ἔχω · ὁ μέν γάρ περισσός ἄρσην αὐτός εἰμί , ὡς εἶπον , εἰμί , ὁ δέ ἄρτιος θῆλυς . νόος δέ καί οὐσία λέγω ὁ εἷς · ὁ γάρ ψυχή ὡς ὁ νόος εἶπον . διά ὁ μόνιμος δέ καί ιός ὅμοιος πάντῃ καί ἀρχικός ὁ νόος μόνος τε καί εἷς λέγω · ἀλλά καί οὐσία , ὅτι πρώϊος ὁ οὐσία . δόξα δέ ὁ δύο διά ὁ ἐπί ἄμφω μεταβλητός εἰμί · λέγω δέ καί κίνησις αὐτός καί ἐπίθεσις . ὁ δή τοιαυια ὁ πρᾶγμα πρός ἰός ἀριθμός ἐκλέγω ὁμοιότης ἀρχή αὐτός ὁ ἀριθμός ὑποτίθημι , πᾶς ὁ εἰμί ἐκ ἀριθμός σύγκειμαι λέγω . ἀλλά καί ὁ ἁρμονία κατά ἀριθμός τις ὁράω σύγκειμαι καί οὗτος ἀρχή λέγω ἰός ἀριθμός · ὁ μέν γάρ διά πᾶς ἐν διπλάσιος εἰμί λόγος , ὁ δέ διά πέντε ἐν ἡμιόλιος , ὁ δέ διά τέσσαρες ἐν ἐπίτριτος . λέγω δέ καί ὁ ὅλος οὐρανός κατά ἁρμονία σύγκειμαι τις ( οὗτος γάρ δηλωιιὶ̣ὸν αὐτός ὁ καί ὁ ὅλος οὐρανός εἰμί ἀριθμός ) διότι ἐκ ἀριθμός καί κατά ἀριθμός καί ἁρμονία . ὁ γάρ σῶμα ὁ περί ὁ μέσος φέρω ἐν ἀναλογία ὁ ἀπόστασις ἔχω , καί ὁ μέν θᾶπος φέρω ὁ δέ βραδύς , ποιέω δέ καί ψόφος ἐν ὁ κινέω ὁ μέν βραδύς βαρύς ὁ οεʹ ταχύτερος ὀξύς , ὁ ψόφος | οὗτος κατά ὁ ὁ ἀπόστασις ἀναλογία γινομος - νόος ἐναρμόνιος ὁ ἐκ ἑαυτοῦ ἦχος ποιέω · ὅς ἁρμονία ὁ ἀριθμός ἀρχή λέγω εἰκότως καί ὁ οὐρανός καί ὁ πᾶς ὁ ἀριθμός τίθημι ἀρχή . ἐν διπλάσιος μέν γάρ λόγος φέρω εἶπον ὁ διάστημα ὁ ὁ ἥλιος ἀπό ὁ γῆ εἰμί ἢ ὁ ὁ σελήνη , ἐν τριπλάσιος δέ ὁ ὁ Ἀφροδίτη , ἐν τετραπλάσιος δέ ὁ ὁ ᾿Ερμοῦ , καί ἐπί ὁ ἄλλος ἕκαστος εἰμί τις λόγος ἀριθμητικός ἡγέομαι , καί ἐναρμόνιος ὁ κίνησις εἰμί ὁ οὐρανός · κινέω δέ ταχύς μέν ὁ ὁ μέγας διάστημα κινέω , βραδύς δέ ὁ ὁ μικρός , ὁ δέ μεταξύ κατά ὁ ἀναλογία ὁ μέγεθος ὁ περιφορά . ἐκ δή οὗτος ὁ ὁμοιότης ἐν ὁ εἰμί πρός ὁ ἀριθμός ὁ μέν πρᾶγμα καί ὁ εἰμί ἐκ ἀριθμός τε σύγκειμαι καί ἀριθμός τις εἰμί ὑπολαμβάνω . ὁ δέ ἀριθμός ἡγέομαι πᾶς ὁ φύσις καί ὁ φύσις εἰμί πρῶτος ( μήτε γάρ δύναμαι τίς ὁ εἰμί ἀριθμός εἰμί μήτε γνωρίζω ὅλως , ὁ δέ ἀριθμός καί Χωρὶς ὁ ἄλλος γιγνώσκω ) ὁ ὁ ἀριθμός στοιχεῖον καί ὁ ἀρχή οὗτος πᾶς ὁ εἰμί ἀρχή τίθημι . οὗτος δέ εἰμί , ὡς εἴρω , ἄρτιος καί περισσός , ὅς ὁ μέν περισσός περαίνω ὁ δέ ἄρτιος ἤπειρος ἡγέομαι εἰμί · ὁ δέ ἀριθμός ὁ μόνος ἀρχή εἰμί , σύγκειμαι ἐκ τε ὁ ἄρτιος καί περισσός · εἰμί γάρ ὁ μόνος ἅμα ἀρτιοπέρισσος , ὅς δείκνυμι διά ὁ γεννητικός αὐτός εἰμί καί ὁ περισσός καί ὁ ἄρτιος ἀριθμός · ἄρτιος μέν γάρ προστίθημι περισσός γεννάω , περισσός δέ ἄρτιος . καί ὅσος μέν ἔχω ὁμολογέω ἐν τε ὁ ἀριθμός καί ὁ κατά ὁ ἁρμονία σύνθεσις πρός ὁ ὁ οὐρανός πάθος τε καί μέρος , οὗτος μέν αὐτόθι ὡς φανερός λαμβάνω δείκνυμι ὁ οὐρανός ἐκ ἀριθμός τε σύγκειμαι καί κατά ἁρμονία . εἰμί δέ τις φαίνω διαφωνέω ὁ κατά ὁ ἀριθμός ἀκολουθία ὁ κατά ὁ οὐρανός φαίνω , οὗτος δέ προστίθημι αὐτός καί πειράω ἀναπληρόω πρός ὁ ὁμολογέω αὐτός εἰμί ὁ πραγματεία πᾶς . αὐτίκα γοῦν τέλειος ἀριθμός ἡγέομαι ὁ δεκάς , ὁράω δέ ἐν ὁ φαίνω ἐννέα ὁ κινέω σφαῖρα , ἑπτά μέν ὁ ὁ πλανάω , ὄγδοος δέ ὁ ὁ ἀπλανής , ἐννάω δέ ὁ γῆ ( καί γάρ . καί οὗτος ἡγέομαι κινέω κύκλος περί Μένων ἑστία , ὅς πῦρ εἰμί κατά αὐτός ) , αὐτός προστίθημι ἐν ὁ δόγμα καί ὁ ἀντίχθων τις , ὅς ἀντικινέω ὑποτίθημι ὁ γῆ καί διά οὗτος ὁ ἐπί ὁ γῆ ἀόρατος εἰμί . λέγω δέ περί οὗτος · καί ἐν ὁ περι οὐρανός καί ἐν ὁ ὁ Πυθαγορικός δόξα ἀκριβής . κατά ἁρμονία δέ ὁ οὗτος τάξις ποιέω λαμβάνω ὁ ὁ δέκα ὁ κινέω σῶμα , ἐκ ὅς ὁ κόσμος , διίστημι ἀπό ἀλλήλων κατά ὁ ἁρμονικός ἀπόστασις , κινέω τε κατά ἀναλογία ὁ διάστημα , ὡς προαγορεύω , ὁ μέν ταχύς αὐτός ὁ δέ βραδύς , καί φέρω ἦχος ποιέω ὁ μέν βραδύς βαρύς ὁ δέ ταχύς ὀξύς , ἐκ ὅς γίγνομαι ἀναλογία ἁρμονικός ἐναρμόνιος ἦχος γίγνομαι , οὖον μήv κατακούω ἡμέτερος διά ὁ ἐκ παῖς συντροφία . εἴρω δέ περί οὗτος καί ἐν ὁ περι οὐρανός , καί ὅτι μή ἀληθής εἰμί ἐν ἐκεῖνος δείκνυμι . ὅτι δέ καί ὁ μέν ἄρτιος αὐτός ὁ ἄπειρος2 εἰμί ὁ δέ περισσός περαίνω , καί ἀρχή ὁ τε μόνος ( ἐκ οὗτος γάρ ὁ μονή εἰμί αρτιοπερισσος εἰμί ) , ἀλλά ὁ πᾶς ἀριθμός , εἰ ὁ μόνος πάλιν ὁ ἀρχή ὁ ἀριθμός , ἀριθμός δέ ὁ ὅλος οὐρανός , τουτέστι πᾶς ὁ ἐν ὁ οὐρανός , ὅσπερ εἰμί ὁ εἰμί , οὗτος δέ λέγω μέν καί νῦν , ἐπί πλέω δέ ἐν ἐκεῖνος εἴρω ὑπέρ αὐτός . ἀλλά ὅς δή χάρις ἐπέρχομαι . Υπομιμνήσκω ἰός ἐκ ὁ προερέω ἱστορία πρός ὁ πρόκειμαι χρήσιμος · χρήσιμος γάρ ὁ ὁράω εἰς τίς ὁ αἴτιος ἀνάγω καί ὁ Πεθαγόγειοι ὁ ἀρχή . φαίνω δή φημί ἐκ ὅς λέγω ὅτι ὁ ἀριθμός αὐτός ἀρχή ὁ εἰμί εἰμί ὡς ὕλη · ἐκ γάρ ὁ σύνθεσις οὗτος γεννάω πᾶς ὁ ἄλλος . ὁ δέ ὡς πάθος τε καί ἔχω εἰμί ἄν δηλωτικός ὁ ὁ ἀριθμός αὐτός καί ὁ πάθος καί ὁ ἕξις εἰμί γεννητικός τε καί αἴτιος , ὅσπερ εἰμί ἄν ὁ ὡς ποιητικός αἴτιος · κατά γάρ ὁ ἐν οὗτος διαφορά ὁ τε πάθος καί ὁ ἔχω ἐγγίγνομαι ὁ ἐκ αὐτός σύγκειμαι . ὁ γάρ πάθος τε καί ὁ ἔχω ὁ ἀριθμός ὁ ἐν ὁ εἰμί πάθος τε Κῶς ἕξις αἴτιος , οἷος ὁ διπλάσιος , ὁ ἐπίτριτος , ὁ ἡμιόλιος . ἢ ὡς Ἀσπάσιος , ὁ μέν ἀριθμός ὕλη , πάθος δέ ὁ ἄρτιος , ἕξις δέ ὁ περισσός . ἢ ὁ ἀριθμός ὁ μέν ἄρτιος ὕλη τε καί πάθος , ὁ δέ περισσός ἕξις . σαφής δέ ὁ οὗτος προστίθημι , ὅτι περαίνω ὁ περισσός κατά αὐτός , ἤπειρος δέ ὁ ἄρτιος , ὁ δέ εἷς ἐκ ἄμφω · διό καί ἄρτιος καί περισσός ὁ μόνος · καί ὅτι ἐκ ὁ εἷς σύγκειμαι ἐκ περισσός τε καί ἄρτιος ὁ γένεσις ὁ ἀριθμός καί πῶς · ὡς γάρ προαγορεύω . ἱστορέω δέ ὅτι τις ὁ Πυθαγόρειος ὁ ἀρχή δέκα ὑποτίθημι ἐναντίωσις , ὅς καί πρῶτος τέλειος ἀριθμός αὐτός εἰμί κατά συστοιχία τις τίθημι , εἰς ὅς ἀνάγω καί ὁ εἰμί . καί τίς οὗτος εἰμί , ἐκτίθημι · πέρας γάρ καί ἤπειρος , περισσός τε καί ἄρτιος , εἷς καί πλῆθος , δεξιός καί ἀριστερός , ἄρσην θῆλυς , ἠρεμέω κινέω , εὐθύς καμπύλος , φάος σκότος , ἀγαθός κακός , τετράγωνος ἑτερομήκης . ἱστορέω δέ | ὡς καί Ἀλκμαίων ὁ Κροτωνιάτης ὁ αὐτός οὗτος τρόπος περί ὁ ἀρχή ἀποφαίνω · εἰς γάρ ἐναντίωσις τις ἕκαστος ὁ εἰμί ἀνάγω πειράω καί οὗτος ὡς ἀρχή εἰμί ὁ ἐναντίωσις διαφέρω δέ ὁ Πυθαγορικός ὅτι ὁ μέν δεκάς ποιέω οὗτος μέν ἐκτίθημι ὁρίζων , ὁ δέ ὁ τυγχάνω ἐναντίωσις ἀρχή λέγω ἀδιορίστως · οὕτως δέ πᾶς ἄν ἐναντίωσις ἀρχή γίγνομαι αὐτός . κοινός μέν οὖν ὁ Πυθαγορικός , ἕ οὗτος γίγνομαι ὁ δόξα , καί Ἀλκμαίων ὁ ἐναντίος λέγω εἰμί ὁ ἀρχή ὁ εἰμί · πόσος δέ καί τίς οὗτος , ὁ Πυθαγορικός ἴδιος . προσιστορέω δέ ὅτι καί ἀρχή καί αἴτιος ὁ ἀριθμός λέγω ὡς ὕλη , οὐ ὡς ἄντικρυς μέν αὐτός ἀποφαίνω οὕτως ( οὐδείς γάρ περί οὗτος , ὅς φημί αὐτός , διασαφέω ) , ὡς δέ ἕπω αὐτός ἐκ ὅς λέγω · ἐκ γάρ οὗτος σύγκειμαι τε καί συνίστημι πᾶς φημί ὁ εἰμί ἐνυπάρχω . εὔλογος δέ χράω ἐπί ὁ τοιοῦτος γένεσις ὁ πλάσσω · πλάσμα γάρ ἔοικα ὁ γένεσις ὁ τοιοῦτος οὐδείς εὔλογος ὁ μέν ἐν παλαιός καί πλείων λέγω ὁ στοιχέω ὁ φύσις . τουτέστι ὁ ὁ φυσικός γίγνομαι στοιχεῖον . πλείων δέ λέγω ἤτοι ὁ ὑλικός , ἢ πλείων ὁ στοιχεῖον ἀντί ὁ ὁ αἴτιος · πρός γάρ ὁ ὕλη καί ὁ ποιητικός τις εἶπον , ὡς ἱστορέω . μετά δέ ὁ οὗτος ἱστορία μνημονεύω πάλιν ὁ εἷς ὁ εἰμί εἰμί τίθημι , οὐ ἀρχή ὅς , ὡς ὁ φυσικός τις , ἀλλά ὡς ὁ πᾶς εἷς φύσις εἰμί · ὅς εἰμί Ξενοφάνης τε καί Μέλισσος καί Παρμενίδης . ὅς καί ἱστορία ἄχρηστος εἰς ὁ περί ὁ ἀρχή καί αἴτιος ζήτησις φημί · οὖον γάρ ἀρχή οὐδέ αἴτιος ὁ εἷς τίθημι οὕτως ὡς ὁ ὕδωρ ἢ πῦρ ὁ ἀήρ λέγω , ἔπειτα ἐκ οὗτος κινέω ὁ ἄλλος γεννάω , ἀλλά ὁ εἰμί εἷς λέγω καί ἀκίνητος . προσιστορέω δέ καί ὁ διαφορά ὁ Μέλισσος τε καί Παρμενίδης περί ὁ εἷς · οὖον γάρ ὁ αὐτός τρόπος ἀμφότερος ἀποφαίνω περί ὁ πᾶς , εἷς ἑαυτοῦ λέγω εἰμί , οὔτε ὁ καλῶς οὔτε ὁ κατά φύσις . ὁ μέν κατά φύσις , ὅτι αὐτός ὁ μέν ἐπί ὁ ὡς ὕλη φύσις βλέπω ὁ δέ ἐπί ὁ ὡς εἶδος , ὁ δέ καλῶς , ὅτι ὁ μέν αὐτός καλός ὁ δέ χείρων εἶπον καί ὁ μέν εὔλογος ὁ δέ κακός . ὁ μέν γάρ Παφμενίδην φημί ἐπί ὁ εἶδος βλέπω καί ὁ λόγος ἀποφαίνω ὁ εἰμί εἷς εἰμί , διά οὗτος καί πιπράσκω ( ὁ γάρ λόγος καί εἶδος ὁ περατόω οὗτος ἐν ὅς ἄν γίγνομαι ) , δέ ἐπί ὁ ὕλη φέρω , διό καί ἤπειρος αὐτός ὑποτίθημι · ὁ γάρ ἀφίημι ὁ ὕλη . | οὖον μήv ἀλλά τοσοῦτόν γε οἰκεῖος εἰμί ὁ νῦν σκέψις . ὁ μέν ἄλλος οὐ οἰκεῖος φημί εἰμί ὁ περί αἴτιος λόγος ὁ ὁ δόξα ἐκτίθημι ὁ εἷς ὁ πούς λέγω · ὁ γάρ οὕτως λέγω οὐ ὡς ἀρχή ὁ εἷς τίθημι , οὐδέ ὡς αἴτιος . ἐπί τοσοῦτος δέ φημί χρήσιμος εἰμί καί ὁ οὗτος ἱστορία , ὅτι καί οὗτος ὁ μέν ἐπί ὁ ὕλη βλέπω ἤπειρος εἶπον ὁ εἰμί , ὁ δέ ἐπί ὁ εἶδος · περαίνω · ἐν μέν γάρ ὁ αἴτιος καί ὁ ὕλη καί ὁ εἶδος , ὥστε εἰμί καί μή αἴτιος τίς λέγω , ἀλλά ὅς γε λέγω καί κατά ὁ κινέω , ἐν ὁ καταριθμέω αἴτιος εἰμί . Ξενοφάνης δέ αἰτιάομαι ὡς πρῶτος μέν ὅδε ὁ δόξα ἅπτω ( Παρμενίδης γάρ οὗτος μαθητής γίγνομαι ) , οὐδέ ὁ φύσις τις , ἔτι οὖν εἶδος ἢ ὁ ὕλη , ἅπτω , ἀλλά εἰς ὁ ὅλος οὐρανός ἀποβλέπω καί ἀπλόος ἀποφαίνω ὁ εἷς εἰμί ὁ θεός . ὁ δέ ἑνίζω ἴσος εἰμί ὁ πρῶτος εἷς εἰμί ὁ εἰμί εἶπον . ἐπαινέω δέ Παρμενίδης ὡς εὔλογος ἐκεῖνος τίθημι εἷς εἰμί ὁ εἰμί · χράω γάρ λόγος τις καί συλλογισμός πρός ὁ δεῖξις οὗτος , ὁ δέ ἄγροικος ἀποφαίνω . ὁ δέ λόγος ὅς χράω οὗτος · λαμβάνω ὁ παρά ὁ εἰμί μή εἰμί , ὥσπερ ὁ παρά ὁ λευκός οὖον λευκός , ὁ δέ μή εἰμί μηδείς εἰμί · ὅς κεῖμαι ἡγέομαι ἐκ ἀνάγκη ἕπω ὁ εἰμί εἷς εἰμί . οὗτος μέν ἐν ὁ ὅς λόγος πιθανότης , περί δέ οὗτος ἐν ὁ πρῶτος ὁ φυσικός ἀκρόασις ἐπί πλέω ἐπεξέρχομαι , ἐπί ὁ ἐγώ καί νῦν ἀναπέμπω . ὁμώνυμος τε γάρ ὁ εἰμί · κἀν εἰμί ὡς φύσις δέ εἷς σημαίνω λαμβάνω , οὐδέ οὕτως εἄν δείκνυμι εἷς εἰμί κατά ἀριθμός ὁ εἰμί . ἔτι συνάγω μέν ἐκ ὁ λόγος ὁ παρά ὁ εἰμί μηδείς εἰμί , οὖον μήv εἷς ἢ μή εἰμί · οὗτος δέ ἀντιστρέφω οὖον ὁ ὁ εἰμί εἷς εἰμί ἀλλά ὁ ὁ εἷς εἰμί εἰμί . ἱστορέω δέ Παρμενίδης καί ὁ δισσός δόξα , ὅς ἀναγκάζω καί ὁ φαίνω ἀκολουθέω εἷς μέν κατά λόγος καί ὁ ἀλήθεια λέγω ὁ εἰμί εἰμί , πλείων δέ κατά ὁ αἴσθησις · κατά ὅς δόξα γενητός ὁ κόσμος καί δύο ἀρχή ὑποτίθημι αὐτός τε καί ὁ οὕτως εἰμί , πῦρ τε καί γῆ , ὅς ὁ μέν πῦρ εἰμί ὁ δέ γῆ μή εἰμί καί ὁ ψυχρός λέγω · ὥστε οὖον Δημόκριτος μόνος καί Λεύκιππος ἐν ὁ ἀρχή ὁ ὅς καί ὁ μή ὅς τίθημι . λέγω δέ ἴσως Παρμενίδης μή εἰμί ὁ ψυχρός καθό ὑλικός αἰτία μᾶλλον οὗτος , δοκέω δέ ὁ ὕλη μή εἰμί τίς εἰμί . καί παρά ὁ συνεδρεύω ἤδη ὁ λόγος σοφός . συνεδρεύω ἀντί ὁ ζητέω τε καί φροντίζω περί ὅς λέγω . ἢ συνεδρεύω ἤδη ὁ λόγος σοφός , οὗτος ὅς ἐφίημι · ὅς γάρ μνημονεύω ἤδη , οὗτος λέγω ἄν συνεδρεύω ἤδη οὗτος ὁ λόγος καί οἷος παραγίγνομαι . παρά μέν ὁ πρῶτος . ὑπομιμνῄσκω ὁ εἴρω ἀρχαῖος , ὅτι ὁ μέν αρχαίος τε καί πρῶτος σωματικός ἀρχή ποιέω καί ὑλικός , ὡς ὕδωρ μέν Θαλῆς , πῦρ δέ Ἵππασος τε | καί Ἡράκλειτος , καί ὁ οὗτος ὅμοιος · καί ἀήρ γάρ , ὡς εἴρω , τίθημι ἀρχή Ἀναξιμένης τε καί Διογενής . ἐν οὗτος δέ ἄν καί ᾿ Αναξίμανδρος εἰμί ὁ ὁ μεταξύ φύσις τίθημι ὅς δόξα μνημονεύω ἐν ὁ περι γένεσις . τοιοῦτος δέ καί Λεύκιππος καί Δημόκριτος · καί γάρ οὗτος ὑλικός ὁ ἀρχή τίθημι . καί ὁ μέν εἷς ὁ δέ πλείων . τίθημι εἷς , ὡς Θαλῆς ᾿ Αναξιμένης Ἡράκλειτος , πλείων , ὡς ὁ περί Λεύκιππος τε καί Δημόκριτος · κατά γάρ οὗτος πᾶς ὁ ὑλικός ἀρχή πλείων , καί κατά Παρμενίδης . παρά δέ τίνω οὗτος τε ὁ αἴτιος τίθημι καί πρός οὗτος ὁ ὅθεν ὁ κίνησις . οὗτος μέν ὁ ὑλικός . λέγω δέ ὁ πρός οὗτος τίθημι ὁ ὅθεν ὁ κίνησις Ἀναξαγόρας τε καί ὅσος ὁ νόος ἐν ὁ ἀρχή τίθημι ὡς ἀρχή ποιητικός , καί Ἐμπεἦν αὐτός , ἀρχή χράω · διό καί εἶπον ὁ μέν εἷς τίθημι ὁ ποιητικός ἀρχή , Ἀναξαγόρας λέγω , ὁ δέ δύο · οὗτος γάρ ᾿ Ἐμπεδοκλῆς εἰμί . μέχρι μέν οὖν ὁ Ἰταλικός καί Χωρὶς ἐκεῖνος μέτριος εἴρω . Ἰταλικός μέν ὁ Πυθαγορικός λέγω · ἐκεῖ γάρ αὐτός Πυθαγόρας ὁ διδασκαλεῖον συνίστημι · ἐν γάρ Τάρας . εἶπον δέ μέχρι ὁ Ἰταλικός προστίθημι ὁ καί Χωρὶς ἐκεῖνος , ἵνα μή ἐγκαταριθμέω καί οὗτος ὁ λέγω δόξα , ἐπεί ὁ μέχρι τις εἰμί ἀκούω ὡς ἐκεῖνος ὁ μέχρι ἐγκαταριθμέω ὁ πρό αὐτός . ὁ δέ μέχρι οὖον κατά χρόνος λέγω ἄν · οὖον γάρ πρό Πυθαγόρας ᾿ Ἐμπεδοκλῆς , ὅς ὁ δόξα μνημονεύω ὡς · ὗσις ἐν ὁ μέχρι ὁ Ἰταλικός · ἀλλά ὁ μέχρι ἐπί ὁ ἐξαρίθμησις ὁ δόξα ὅς καταριθμέω . πρῶτος γάρ ἐκεῖνος ὁ δόξα , εἶτα οὕτως ὁ ὁ Πυθαγόρειος μνημονεύω . εἶπον δέ μέχρι ὁ ὁ Πυθαγορικός δόξα ὁ πλεῖστος μαλακός περί αἴτιος εἴρω , τουτέστιν εἷς αἴτιος χράω ( ὁ γάρ ὑλικός ) Χωρὶς ὁ δύο τε καί ᾿ Ἐμπεδοκλῆς · οὗτος γάρ πρός ὁ ὑλικός καί ὁ ποιητικός προσλαμβάνω , ὁ μέν εἷς οὗτος λέγω ὁ Ἀναξαγόρας , ὁ δέ διαιρέω εἰς δύο , Ἐμπεδοκλῆς γάρ · ὅς δηλόω διά ὁ εἶπον πλήν ὥσπερ εἶπον δύο αἴτιος τυγχάνω χράομαι , καί οὗτος ὁ ἕτερος ὁ μέν εἷς ποιέω ὁ δέ δύο , ὁ ὅθεν ὁ κίνησις , ὅς λείπω ἄν ὁ τις ἐκ αὐτός . γράφω ἐν τις ἀντί ὁ μοναχός ‟ μορυχώτερον , ” ὅς ἐξηγέομαι ὁ μέν σκοτεινός λέγω , ὁ δέ μαλακός . οὔτε δέ ὁ ὄνομα γνώριμος , οὔτε ἀκόλουθος ὁ προερέω ὁ ὁ μέχρι ὁ Πυθαγόρειος λέγω περί ἀρχή σκοτεινός εἴρω · μᾶλλον γάρ εἰμί εὑρίσκω σκοτεινός εἴρω | ὁ ὑπό ὁ Πυθαγόρειος λέγω . εἰμί δέ μαλακός εἶπον βούλομαι , χράω εἄν ὁ ὄνομα αὐτός , ὥσπερ καί ἐν ἄλλος . προέρχομαι μέντοι περί πᾶς ὁ λέγω πρό αὐτός περί ἀρχή λέγω ‟ ἀλλά πᾶς ἀμυδρός μένω ὁ δέ Πυθαγορικός φημί δύο μέν καί αὐτός ὁ ἀρχή λέγω ὥσπερ καί ἄλλος · ὁ γάρ κατά ὁ αὐτός εἴρω τρόπος οὗτος ἄν εἰμί σημαντικός . ἀλλά καί πρό ὀλίγος εἴρω καί αὐτός μόνος ὁ ὑλικός αἴτιος χράομαι · πῶς οὖν νῦν δύο λέγω ; ἢ δύο λέγω οὐ εἶδος αἴτιος , ἀλλά δύο ὁ ἀρχή ὁ ὑλικός ποιέω , ὥσπερ καί ἄλλος · ὁ γάρ γῆ καί πῦρ τίθημι δύο καί αὐτός ὁ ὑλικός ἀρχή ποιέω . ἢ λέγω ὡς ἀρέσκω αὐτός , ἢ καί ἕπω ἐκ ὅς λέγω , ὁ εἰμί μέν αὐτός ὕλη ὁ ἤπειρος ἀριθμός ( οὗτος δέ εἰμί ὁ ἄρτιος ) , εἶδος δέ ὁ περαίνω , ὅς εἰμί ὁ περισσός · καί γάρ προέρχομαι οὕτως περί αὐτός μνημονεύω . πῶς δέ δύο ἔτι ὁ ἀρχή κατά ὁ πυυαγορικα , εἰ , ὡς λέγω , ὁ περαίνω καί ὁ ἤπειρος καί ὁ εἷς ; τρεῖς γάρ οὗτος γίγνομαι . ἢ ὁ εἷς οὐ εἰμί ἔξω οὗτος · προαγορεύω γάρ ὅτι ἐρτιοπέριττον λέγω ὁ μόνος · εἰμί δέ ἀρτιοπέρισσος , καί περαίνω καί ἤπειρος , ἤπειρος δέ ὁ ἄρτιος καί περαίνω ὁ περισσός κατά αὐτός · ἀρχίς γάρ κατά αὐτός περισσός καί ἄρτιος πρῶτος ὁ μόνος . καί ὁ ὁ δέκα δέ ἐναντίωσις ἐν ὁ ἀρχή τίθημι ὁ Πυθαγορικός ἄγω καί αὐτός δύο ἀρχή χράω · ἀνάγω γάρ οὗτος εἰς τε ὁ ἀγαθός καί κακός , ὁ μέν ἕτερος ὁ συστοιχία ἀγαθός ὁ δέ ἕτερος κακός λέγω . διαφέρω δέ φημί ὁ ἄλλος ὁ οὗτος δόξα , κατά ὅσος ὁ μέν ἄλλος ὁ ἤπειρος ἐν ὁ ἀρχή χράω ἢ ὁ περαίνω ἄλλος τίς καί σῶμα ὁ ἤπειρος καί ὁ περαίνω ποιέω , συμβαίνω ἔχω ὁ ἤπειρος ἢ ὁ | περαίνω ( ὁ μέν γάρ ὕδωρ ἤπειρος ἵημι , ὁ δέ ἀήρ , ὁ δέ τις μεταξύ φύσις , ὡς ᾿ Αναξίμανδρος ) , οὗτος δέ αὐτός ὁ ἤπειρος καί αὐτός ὁ περαίνω ὑπόκειμαι λέγω · ὁ γάρ ἄρτιος ἀριθμός ὁ αὐτός φύσις ἤπειρος εἰμί ( ὁ γάρ ἄρτιος ἵημι ἤπειρος εἰμί εἰμί κατά αὐτός ) καί ὁ περισσός εἰμί ὁ περαίνω φύσις ὑποτίθημι τίθημι ὁ εἰμί . ὁ γάρ ἤπειρος οὗτος οὖον συμβαίνω λέγω εἰμί ἐκεῖνος ὅς κατηγορέω ( κατηγορέω δέ αὐτός ὁ ἄρτιος ἀριθμός ) , ἀλλά οὐσία αὐτός . οὖον γάρ ἐν ὁ τοσοῦτος εἰμί ὁ ἄρτιος ἀριθμός ἤπειρος κατά αὐτός , ἀλλά ἐν ὁ τοιοῦτος · πᾶς γάρ ἄρτιος καθό ἄρτιος ἤπειρος κατά αὐτός . ὁμοίως δέ καί ὁ εἷς οὐσία αὐτός κατά ἑαυτοῦ , ἀλλά οὐ ἄλλος τις εἰμί ὑπάρχω ὁ εἷς εἰμί . ἀλλά διά ὁ οὗτος εἰμί ὁ ὑπόκειμαι , λέγω ἀριθμός εἰμί ὁ πᾶς οὐσία , ὡς ἐκ ὁ ἀριθμός πᾶς ὁ εἰμί σύγκειμαι · ὡς γάρ ὅς πῦρ ὁ ὑπόκειμαι , πῦρ ὁ οὐσία πᾶς , οὗτος καί ὅς ἀριθμός , ἀριθμός ὁ πᾶς οὐσία . λέγω δέ περί αὐτός ὡς ἐπιχειρέω μέν πρῶτος καί τίς ποτός εἰμί ἕκαστος ὁ εἰμί ἀποδίδωμι καί ὁρίζω , λίαν μέντοι πραγματεύομαι οὗτος ἁπλόος καί ἀβασανίστως καί Χωρὶς περάω . καί ἐπί οὗτος ἐκτίθημι ὁ δόξα αὐτός , ὅς ἔχω περί οὗτος . ὅς γάρ πρῶτος ὑπάρχω ὁ λέγω ὅρος ὑπό αὐτός , ἐκεῖνος λέγω εἰμί ὁ ὑπό ὁ ὁρισμός δηλέομαι , καί ὁ οὐσία ὁ ὁ πρᾶγμα ὁ ὑπό ὁ ὁρισμός δηλόω ἐκεῖνος ἔχω λέγω . οἷος ὁ φίλιος λέγω , εἰμί οὕτως τυγχάνω , ἰσότης , καί διά οὗτος ὑπολαμβάνω λόγος αὐτός εἰμί ὁ Ἰσάκις ἴσος , ὅς πρῶτος ὁ ἀριθμός ὑπάρχω οὗτος , οὗτος ὁ ἀριθμός λέγω φίλιος αὐτός ποιέω ὁ ἡγέομαι αὐτός εἰμί διπλάσιος - ὅς δυάς , ἐπεί πρῶτος οὗτος ὁ διπλάσιος ὑπάρχω . ὅστις δόξα εὐθύνω προστίθημι ἀλλά οὖον αὐτός ἴσως εἰμί ὁ εἰμί διπλάσιος καί δυάς · εἰμί δέ μή , πολύς ὁ εἷς εἰμί , ὅς ἐκεῖνος συμβαίνω . πολύς γάρ αὐτός ὁ ἐνάγω · ὡς γάρ ὁ λέγω αὐτός εἰμί δυάς τε καί διπλάσιος πολύς ὁ δυάς γίγνομαι ( πᾶς γάρ ὅς ὁ ὁ διπλάσιος λόγος ἐφαρμόζω ) , οὗτος ἐκεῖνος ἕκαστος ὁ πρᾶγμα πολύς γίγνομαι οὕτως λέγω . εἰμί γάρ φίλιος κατά αὐτός ὁ ἀριθμός ὦ πρῶτος ἐφαρμόζω ὁ Ἰσάκις ἴσος , γίγνομαι μέν αὐτός ὁ ὁρισμός ὁ φίλιος ὁ . Ἰσάκις ἴσος , οὗτος δέ εἰμί ὁ ὁρισμός αὐτός πᾶς ὅς οὗτος ὁ ὁρισμός ἐφαρμόζω ὁ ἀριθμός φίλιος εἰμί , οὗτος τε πολύς ὁ εἷς εἰμί . ἐκεῖνος μέν γάρ ὅς πρῶτος ὑπάρχω ὁ ἀριθμός ὁ λόγος οὗτος , νομίζω ἐκεῖνος εἰμί ὁ οὐσία ὁ πρᾶγμα · οὐ οὗτος δέ συμβαίνω . ὅς γάρ ἄν ἐφαρμόζω ὁ ὁρισμός πρᾶγμα τις , ἐκεῖνος εἰμί ὁ πρᾶγμα ὅς ὁ ὁρισμός , καί ἀντιστρέφω ἀλλήλων . πολύς δέ εἰμί ὁ Ἰσάκις ἴσος · καί γάρ ὁ τέσσαρες καί ὁ ἐννέα καί ὁ ἑκκαίδεκα διαφέρω εἰμί ἀλλήλων ἀριθμός φίλιος εἰμί · οὕτως δέ εἷς εἰμί | ὁ φίλιος πολύς γίγνομαι , ἐπεί καί ὁ Ἰσάκις ἴσος ὁ ὁ λόγος ὁ αὐτός εἰμί , ὅς τίθημι φίλιος , κατά πολύς ἀληθεύω . ὁ δέ αὐτός καί ἐπί ὁ ἄλλος συμβαίνω αὐτός . ἢ εἰμί ὁ λέγω τοιοῦτος . εἰμί κατά ὅς πρῶτος ὁ λόγος ἀληθεύω , οὗτος εἰμί ὁ αὐτός ὁ κατά αὐτός λέγω , πολύς δέ λόγος εἷς πρῶτος ἐφαρμόζω ( ὁ αὐτός γάρ ἀριθμός , εἰμί οὗτος τυγχάνω , λέγω καιρός καί Ἀθηνᾶ ) , πολύς ἄρα ὁ αὐτός ἀριθμός καί εἷς εἰμί , πολύς ἐφαρμόζω αὐτός λόγος διαφέρω . παρά μέν οὖν ὁ πρότερος καί ὁ ἄλλος . τουτέστι καί ὁ ἄλλος πᾶς ὁ μετά ἐκεῖνος . ῾Εξῆς ὁ Πλάτων ἐκτίθημι δόξα , καί ὁ μέν πολύς φημί ὁ Πυθαγορικός αὐτός ἀκολουθέω , ὁ δέ καί ἴδιος τίθημι · ὅς ἴδιος εἷς εἰμί αὐτός καί ὁ περί ὁ ἰδέα . καί λέγω πόθεν κινέω ἐπί ὁ ἰδέα ἔρχομαι καί ἱστορέω ὅτι παρά μέν Κρατύλος λαμβάνω , συνήθης αὐτός γίγνομαι εἰμί Ἡρακλείτειος , ὅτι πᾶς ὁ αἰσθητός ἐν ῥύσις εἰμί καί οὐδέποτε ἵστημι , καί οὗτος φυλάσσω ὁ δόξα ὡς ἀληθής . Σωκράτης δέ ἐν ὁ ἠθι - κέω πραγματεύομαι καί ὁ καθόλου ζητέω ( διαλαμβάνω γάρ περί καλός ἤ τις ἄλλος ζητέω καθόλου τίς ὁ καλός εἰμί , οὖον ὅδε ὁ καλός λαμβάνω ) , καί ὁρίζω ὁ πρόκειμαι ἀεί πειράω — λέγω δέ περί Σωκράτης ὡς μή πραγματεύομαι περί ὁ φυσικός · πῶς δέ λέγω Σωκράτης πρῶτος ἐφίστημι περί ὁρισμός , εἰμί γε καί ὁ Πυθαγόρειος αὐτός πειράω ποιέω , ὡς προαγορεύω , εἰμί αὐτός πρέσβυς ; ἢ ὅτι ἐκεῖνος , ὡς εἶπον , μαλακός καί ἀμέθοδος — ἀποδείκνυμι οὖν Σωκράτης ὁ περί ὁ ὁρισμός τε καί ὁ καθόλου πραγματεία , ὑπολαμβάνω οὗτος ἕτερος τις γίγνομαι τε καί εἰμί φύσις καί οὖον ὁ αἰσθητής τις . οὐδέ ὁ ἐπί οὗτος καθόλου , ὁ οὗτος καί ὁ ἐν οὗτος πᾶς , ἐν ὅς καί ὁ καθόλου , ἀεί ῥέω τε καί μεταβάλλω καί μηδέποτε ἐπί ὁ αὐτός φύσις μένω · διό καί ἀδύνατος ἵημι ὁ κοινός καί καθόλου ὅρος ( τοιοῦτος γάρ ὁ ὁρισμός ) ὁ αἰσθητής τις εἰμί , διά ὁ οὗτος μηδέ ὁριστός εἰμί ὁ μηδέ εἰμί οὗτος . καί οὗτος δέ ὁ φύσις ὁ παρά ὁ αἰσθητής , ὅς ὁ ὁρισμός εἰμί , ἰδέα προσαγορεύω , ἀπό ὅς καί ὁ αἰσθητός εἰμί τε καί λέγω . | κατά μέθεξις γάρ εἰμί ὁ πολύς ὁ συνώνυμος ὁ εἶδος . εἶπον ὁ δέ αἰσθητός παρά οὗτος καί κατά οὗτος ἀλέγω πᾶς ( παρά οὗτος γάρ εἰμί καί ἄλλος οὗτος εἰμί κατά οὗτος ὅς ἐξηγέομαι διά ὁ κατά μέθεξις γάρ ὁ εἰμί ἔχω ὁ πολύς ὁ αἰσθητής ) εἶτα τίς ὁ πολύς ἐξηγέομαι προστίθημι ὁ ὁ συνώνυμος ὁ εἶδος , ὅς ἴσος ἄν εἰμί ὁ συνώνυμος αὐτός εἶδος · ὁ γάρ συνώνυμος ὁ εἶδος τοιοῦτος . οὗτος δέ εἶπον ὅτι μή πᾶς ὁ αἰσθητής λέγω εἰμί ἰδέα · ὁ γάρ κατά σχέσις ὁ ἐν ὁ πρός τίς οὐ τίθημι εἰμί ἰδέα , ἀλλά οὐδέ ὁ παρά φύσις τις , οὐδέ ὅλως ὁ κακός . ἢ εἰμί εἄν λέγω ὁ πολύς ἀντί ὁ ὁ αἰσθητής , ὡς εἰμί ὁ λέγω , κατά μέθεξις ὁ πολύς τε καί αἰσθητής εἰμί ὁ εἶδος οὗτος ὅς εἰμί συνώνυμος · ὁ γάρ ἄνθρωπος κατά μέθεξις ἄνθρωπος καί ἵππος ἵππος . ὡς εἰμί ὁ λέγω , κατά μέθεξις γάρ ὁ εἰμί ἔχω ὁ αἰσθητής τε καί συνώνυμος ὁ εἶδος , ὁ ὁ εἶδος . δύναμαι καί οὗτος τις ἀκούω ὁ λέξις , κατά μέθεξις γάρ ὁ εἶδος εἰμί ὁ πολύς , πολύς δέ οὗτος ὁ συνώνυμος ἀλλήλων · ὁ γάρ πολύς καί συνώνυμος ἀλλήλων ὁ εἰμί ἔχω κατά μέθεξις ἰδέα εἷς . οὖον γάρ πᾶς εἷς ἰδέα μετέχω , ἀλλά ὅσος ὁμοειδής τε εἰμί ἀλλήλων καί συνώνυμος . οὖον γάρ ἄν ὁ ἰδέα λέγω ὁ αἰσθητός συνώνυμος εἰμί , ἱστορέω ὁ Πλάτων δόξα , ὁμώνυμος ἐκεῖνος λέγω ὁ ἰδέα ὁ γίγνομαι πρός αὐτός . ἢ καί κατά Πλάτων οὐ ὁμώνυμος ἄν ἄγω ὁ ἰδέα ὁ πρός αὐτός , ἀλλά συνώνυμος · ἐν ὅς γάρ χράω ὁ ὁμώνυμος ὄνομα , κοινός ἀντί ὁ συνώνυμος χράω ἄν . εἰμί γάρ μή κατά ὁ λόγος καί ὁ εἶδος ὁμοιόω ὁ ἰδέα ὁ πρός αὐτός , κατά τίς ἄν ἄλλος ; οὐδείς γάρ ἐκεῖνος ἄλλος ὑπάρχω , οὐδέ τίς αὐτός συμβαίνω . ὁ δέ κατά ὁ εἶδος ὅμοιος συνώνυμος · εἰμί γάρ ὁ αὐτοάνθρωπος εἶδος τίς εἰμί ἁπλόος , δῆλος ὅτι ὁ ὁμοιόω αὐτός κατά ὁ εἶδος ἄν ὁμοιόω · ἀλλά μήv καί ὁ ὁρισμός κατά ὁ εἶδος καί ὁ ἔνυλος · ὥστε εἰμί κατά ὁ εἶδος ὁμοῖος εἰμί ὁ ἄνθρωπος ὁ ἰδέα οὐδείς ἄλλος εἰμί , καί ὁ ὁρισμός εἄν αὐτός ὁ αὐτός καί ὁ ἰδέα εἰμί , διότι εἰμί καί μή ὁριστός οὗτος ἀλλά ὁ εἶδος , ἀλλά ὁ γε ὁρισμός ἐκεῖνος καί ἐπί οὗτος λέγω · ὁ γάρ ζῷον λογικός θνητός καί κατά ὁ αἰσθητής ἄνθρωπος κατηγορέω , εἰμί καί μή κύριος οὗτος εἰμί ὁ ὁρισμός . ὁ δέ μέθεξις ὄνομα μόνος μεταβάλλω . τουτέστι μετατίθημι · ὁ γάρ ὑπό ὁ Πυθαγορικός μίμησις λέγω αὐτός μεταβάλλω μέθεξις εἶπον . οὗτος δέ ὁ μέθεξις τε καί μίμησις τίς τε εἰμί καί πῶς γίγνομαι , οὔτε ὁ Πυθαγορικός τις οὔτε Πλάτων ἀποδίδωμι , ἀλλά ἐάω ἐν κοινός ζητέω πῶς γίγνομαι καί τίς τρόπος . ἔοικα δέ οὗτος καίω ὑπό Πλάτων ἐν ὁ Παρμενίδης δηλόω . ἄγω δέ εἄν ὁ Πυθαγορικός λέγω κατά μίμησις ὁ πρῶτος ἀριθμός , ὅς λέγω κύριος εἰμί ὁ κατηγορέω αὐτός , ὁ ἄλλος εἰμί τοιοῦτος . ἔτι δέ παρά ὁ αἰσθητός καί ὁ εἶδος . ῾Ιστορῖ καί οὗτος ὅτι Πλάτων ὁ μαθηματικός μεταξύ φύσις τις καί οὐσία ὁ τε ἰδέα καί ὁ αἰσθητής τίθημι . μεταξύ γάρ εἰμί αὐτός κατά αὐτός , διαφέρω ὁ μέν αἰσθητής ὁ ἀίδιος τε εἰμί καί ἀκίνητος παντάπασι , ὁ δέ ἰδέα ὁ ὁ μέν ἰδέα εἷς τίς ὁ ἀριθμός εἰμί , ὁ δέ μαθηματικός ὁ ἐν ὁ πολύς , τουτέστι ὁ αἰσθητός καί ὁ κατά ἕκαστος , δηλόω ὁμοιότης , ἐνυπάρχω οὗτος . οὖον γάρ εἰμί αὐτός κατά ἑαυτοῦ ὑφίστημι , ἀλλά ἐπίνοια · χωρίζω γάρ ὁ ἔνυλος ὁ τε ὕλη καί ὁ κίνησις , κατά ὁ καί μετά ὅς εἰμί αὐτός ὁ ὑφίστημι , καταλείπω ὁ μαθηματικός ὁ ἐν ὁ ἔνυλος καί πολύς καί διαφέρω κατά ὁ ὑλικός σύμπτωμα ὁμοιότης δηλόω . ὁ ὁ μέν ἀληθής οὕτως ἔχω , οὖον μήv Πλάτων οὕτως λέγω , ὅς γε φύσις αὐτός καί οὐσία κατά ἑαυτοῦ τε καί ἀίδιος ποιέω · ἀλλά λέγω ἄν πολύς ὅμοιος ἵημι ἐπί ὁ μαθηματικός , ὡς οὐ εἷς κατά ὁ ἀριθμός ἕκαστος αὐτός εἰμί · πολύς γὰ·ρ κατά ἀριθμός ὁ μαθηματικός τρίγωνος καί τετράγωνος καί ὁ ἄλλος ἕκαστος εἰμί , ὥσπερ καί ὁ αἰσθητής , σῴζω ὁ ὁμοιότης πρός ἀλλήλων κατά ὁ ὁρισμός · ὁ δέ ἰδέα ἕκαστος κατά ἀριθμός εἷς . Εἶπος δέ αἴτιος ὁ εἶδος . ῾ηγουμην , φημί , ὁ εἶδος , τουτέστι ὁ ἰδέα , ἀρχή εἰμί καί αἴτιος ὁ ἄλλος πᾶς ὁ εἰμί ( κατά μέθεξις γάρ ἐκεῖνος ὁ ἄλλος ) , ὁ ἰδέα αὐτός πάλιν ἀρχή πᾶς ἀρχή τίθημι · ἀρχή δέ ὁ ἰδέα ὡς μέν ὕλη καί ὁ ὑπόκειμαι λέγω ὁ μέγας καί ὁ μικρός , δυάς τις εἰμί , ὅς φημί , ἀόριστος , ὡς δέ οὐσία καί εἶδος ὁ εἷς . οὗτος δέ ὅπως λέγω ἑξῆς λέγω . ἐκ ἐκεῖνος γάρ κατά μέθεξις ὁ εἷς ὁ εἶδος εἰμί ὁ ἀριθμός . ἐκ ἐκεῖνος , τουτέστι ὁ μέγας καί μικρός , σύνειμι καί εἰδοποιέω ὑπό ὁ εἷς κατά μέθεξις , τουτέστι ὁ μεταλαμβάνω αὐτός , ὁ εἶδος εἰμί , τουτέστι ὁ ἰδέα , ὅστις καί αὐτός ἀριθμός εἰμί · εἰδητικός γάρ ἀριθμός ὁ ἰδέα λέγω . εἶπον δέ ὁ εἶδος προστίθημι ὁ ἀριθμός · ὁ γάρ ὡς ἀριθμός εἶδος ὁ ἰδέα , ἐπεί εἶδος καί ἄλλος εἰμί , ὥσπερ οὖν καί ἀριθμός . ὁ μέντοι γε εἷς οὐσία εἰμί καί μή ἕτερος γε τίς εἰμί λέγω εἷς . εἴρω γάρ περί ὁ Πυθαγορικός ὅτι οὐ ὑποτίθημι ἄλλος τις φύσις ὁ ἀριθμός , ἀλλά αὐτός ὁ ἀριθμός οὐσία λέγω ἵημι , καί δή καί ὁ εἷς οὖον κατά τις ἄλλος εἰμί κατηγορέω , ἀλλά οὐσία τις ὁ εἷς ὑποτίθημι εἰμί ἐν ὁ εἷς εἰμί ὁ εἰμί ἔχω . οὗτος δέ καί περί Πλάτων ἱστορέω , ὅτι παραπλήσιος ἐκεῖνος ὁ εἷς οὐσία λέγω εἰμί , οὐ ἄλλος τίς εἰμί κατά ὁ ὑπόκειμαι , ἔπειτα ὁ εἷς εἰμί πάσχω . οὗτος τε οὖν παραπλήσιος φημί Πλάτων ἐκεῖνος λέγω , καί ὁ ἀρχή καί αἴτιος ὁ εἰμί ὁ ἀριθμός τίθημι , εἰμί καί μή ὁ αὐτός τρόπος · ὁ μέν γάρ ὡς ἐνυπάρχω ὁ πρᾶγμα καί ὡς ὕλη ( ὡς γάρ ἐκ αὐτός πᾶς ὁ εἰμί σύγκειμαι ) , Πλάτος δέ ἐκτός αὐτός ποιέω ὁ ὅς εἰμί αἴτιος · ὡς παράδειγμα γάρ . ὁ δέ ὡσαύτως εἶπον οὐ ὡς ὁμοίως αἴτιος ὁ οὐσία ὁ ἀριθμός Πλάτων ὁ Πυθαγορικός λέγω , ἀλλά ὡς · καί αὐτός ὥσπερ καί ἐκεῖνος αἴτιος ὁ εἰμί ὁ ἀριθμός εἶπον . ὁ δέ ἀντί ὁ ἤπειρος ὡς εἷς δυάς ποιέω , ὁ δέ ἤπειρος ἐκ μέγας καί μικρός , οὗτος ἴδιος . εἶπον τίς παραπλήσιος οἴομαι Πλάτων ὁ Πυθαγορικός , προστίθημι πάλιν καί ἐν τίσις διαφέρω , ὅτι ἐκεῖνος μέν εἷς ὁ ἤπειρος καί εἷς τις φύσις τίθημι , οὗτος δέ εἰμί ὑπόκειμαι καί ὑλικός αὐτός ( εἰμί οὗτος ὁ ἄρτιος ἀριθμός · εἷς γάρ ὁ εἶδος ὁ ἄρτιος · ὁ γάρ εἰς ἴσος διαιρέω ) , Πλάτος δέ δυάς ποιέω , ὁ ὑπόκειμαι καί ὁ ἤπειρος λέγω , καθό μή εἰδοποιέω κατά ἑαυτοῦ · μέγας γάρ καί μικρός καί ὑπεροχή καί ἔλλειψις · ἐν οὗτος γάρ εἰμί ὁ ὁ ἤπειρος φύσις , ὁ εἰμί αὐτός ὁ ὑλικός αἰτία . οὖον αὐτός δέ ὁ εἶδος ὁ μέγας ὁ μικρός , οὐδέ ὁ ὑπεροχή ὁ ἔλλειψις · ἐναντίος γάρ ὥστε οὐ εἷς . ὁ δέ ἤπειρος εἶπον ἀντί ὁ ὁ γάρ ἤπειρος , ὅς κατά αὐτός ἐκ μέγας γίγνομαι καί μικρός · οὗτος γάρ ὁ ἐν ὁ λέγω κατάλληλος . ἔτι Πλάτος μέν ὁ ἀριθμός ἔξω ὁ αἰσθητής ἀπολείπω , οὐ ὡς ὕλη αὐτός ὁ εἰμί ὑποβάλλω , οὐδέ οὕτως αὐτός αἴτιος τίθημι αὐτός · ὁ δέ Πυθαγορικός ὁ πρᾶγμα καί ὁ εἰμί ἐκ ὁ ἀριθμός λέγω σύγκειμαι , ἐκ ὅς ἕπω αὐτός ὁ πᾶς ὁ εἰμί ἀριθμός λέγω . διαφέρω δέ ἀλλήλων καί ὅτι Πλάτος μέν ὁ μαθηματικός μεταξύ ὁ αἰσθητής καί ὁ ἰδέα τίθημι , ὁ ἰός Πυθαγορικός οὐδαμῶς . ὁ μέν οὖν ὁ εἷς καί ὁ ἀριθμός παρά ὁ πρᾶγμα ποιέω , καί μή ὥσπερ ὁ Πυθαγορικός , καί ὁ ὁ εἶδος εἰσαγωγή διά ὁ ἐν ὁ λόγος γίγνομαι σκέψις . εἶπον ἐν ὅς διαφωνέω , νῦν λέγω ὁ αἴτιος διά ὅς οὐ ὁμοίως Πλάτος ὁ ἀριθμός ὁ εἰμί ἀρχή τίθημι ὁ Πυθαγόρειος , ἀλλά καί οὗτος χωρίζω ὁ αἰσθητής καί ὁ ἰδέα ἄλλος τις οὐσία τε καί φύσις παρά ὁ αἰσθητός οὐσία τίθημι · διά γάρ ὁ ἐν ὁ λόγος ἐξέτασις , φημί , καί ὁ διαλεκτική , εἰμί ὁ πρότερος ἔτι εἰμί ἄγευστος . ὁ δέ ἀκόλουθος θεωρητικός γίγνομαι Πλάτος καί διαίρεσις τε συνεθίζω ἐκ διαλεκτική χράω καί ὁρισμός ( ἄμφω γάρ οὗτος ὁ ἔρχομαι εἰς ἐπίνοια διά οὗτος ὁ χωρίζω τις ὁ αἰσθητής καί ὑπολαμβάνω εἰμί τις ἄλλος φύσις παρά ὁ αἰσθητής . ὅς τε γάρ διαίρεσις ὁ μέν ὁ γένος τε καί εἶδος οὐ αἰσθητής , ὁ δέ ὁ αἰσθητής ἀνάλυσις εἰμί ὁ αἰσθητής εἰς ὁ στοιχεῖον καί ὁ ἀρχή , ὁ οὐ αἰσθητής . οὖον γάρ αὐτός ὁ αἰσθητής ἕκαστος ὁ κατά ὅς ὁ εἰμί εἰμί αὐτός τοιοῦτος · οὔτε γάρ ὁ τεχνητός ὁ τέχνη οὔτε ὁ φυσικός ὁ φύσις . ὥστε εἰμί καί ὁ ἀριθμός αἴτιος ὁ αἰσθητός ὁ τοιόσδε ὁ τοιόσδε εἰμί , ὁμοίως δέ καί ὁ ἰδέα , εἰμί εἄν χωρίζω αὐτός . ἀλλά καί ὁ ὁρισμός οὐ αἰσθητής · οὖον γάρ ὁ κατά ἕκαστος ἀλλά ὁ καθόλου . διά οὗτος οὖν ὁ διαλεκτική θεώρημα συνήθης γίγνομαι ὁ ὁ νοητός θεωρία . ὁ δέ εἷς οὐσία μέν καί φύσις τις καί αὐτός λέγω κατά ἑαυτοῦ , ὥσπερ ἐκεῖνος · ἀλλά ἐκεῖνος μέν ὁ πρᾶγμα ἐκ τε οὗτος καί ὁ ἄλλος ἀριθμός γεννάω , ὁ δέ Πλάτος οὖον . ὁ δέ δυαὸα ποιέω ὁ ἕτερος φύσις διά ὁ ὁ ἀριθμός ἔξω ὁ πρῶτος εὐφυής ἐκ αὐτός γεννάω , ὥσπερ ἐκ τις ἐκμαγεῖον . Ἀρχάς μέν ὁ εἰμί ὁ ἀριθμός Πλάτων τε καί ὁ Πυθαγόρειος ὑποτίθημι , ὅτι δοκέω αὐτός ὁ πρῶτος ἀρχή εἰμί καί ὁ ἀσύνθετος , ὁ δέ σῶμα πρῶτος ὁ ἐπίπεδος εἰμί ( ὁ γάρ απλός τε καί συναναιρέω πρῶτος ὁ φύσις ) , ἐπίπεδος δέ γραμμή κατά ὁ αὐτός λόγος , γραμμή δέ στιγμή , ὅς ὅς μαθηματικός σημεῖον αὐτός δέ μόνος λέγω , ἀσύνθετος παντάπασι εἰμί καί οὐδείς πρό ἑαυτοῦ ἔχω · ὁ δέ μόνος ἀριθμός , ὁ ἀριθμός ἄρα πρῶτος ὁ εἰμί . καί ἐπεί ὁ εἶδος πρῶτος τε καί ὁ ἰδέα πρῶτος ὁ πρός αὐτός εἰμί κατά αὐτός καί παρά αὐτός ὁ εἰμί ἔχω ( ὁ ὅτι εἰμί , διά πλείων πειράω δείκνυμι ) , εἶδος ἀριθμός λέγω . εἰμί γάρ ὁ μονοειδής πρῶτος ὁ πρός αὐτός εἰμί , μηδείς δέ πρῶτος ἀριθμός , ὁ εἶδος ἀριθμός . διό καί ὁ ὁ ἀριθμός ἀρχή ὁ τε εἶδος ἀρχή λέγω εἰμί καί ὁ εἷς ὁ πᾶς . ἔτι ὁ μέν εἶδος ὁ ἄλλος ἀρχή , ὁ δέ ἰδέα ἀριθμός εἰμί ἀρχή ὁ ὁ ἀριθμός ἀρχή · ἀρχή δέ ἀριθμός λέγω εἰμί ὁ τε μόνος καί ὁ δυάς . ἐπεί γάρ εἰμί ἐν ὁ ἀριθμός ὁ εἷς τε καί ὁ παρά ὁ εἷς , | ὅς εἰμί πολύς τε καί ὀλίγος , ὅς πρῶτος παρά ὁ εἷς εἰμί ἐν αὐτός , οὗτος ἀρχή τίθημι ὁ τε πολύς καί ὁ ὀλίγος . εἰμί δέ ὁ δυάς πρῶτος παρά ὁ εἷς , ἔχω ἐν ἑαυτοῦ καί ὁ πολύς καί ὁ ὀλίγος · ὁ μέν γάρ διπλάσιος πολύς , ὁ δέ ἥμισυς ὀλίγος , ὅς εἰμί ἐν ὁ δυάς · εἰμί δέ ἐναντίος ὁ εἷς , εἰμί γε ὁ μέν ἀδιαίρετος ὁ δέ διαιρέω . ἔτι δέ ὁ ἴσος καί ὁ ἄνισος ἀρχή ἀπαντάω ὁ τε κατά ἑαυτοῦ εἰμί καί ὁ ἀντίκειμαι ἡγέομαι δείκνυμι ( πᾶς γάρ πειράω ὡς εἰς ἁπλόος οὗτος ὁ μέν ἴσος ὁ μόνος ἀνατίθημι , ὁ δέ ἄνισος ὁ ὑπεροχή καί ὁ ἔλλειψις · ἐν δύο γάρ ὁ ἀνισότης μέγας τε καί μικρός , ὅς εἰμί ὑπερέχω τε καί ἐλλείπω . διό καί ἀόριστος αὐτός καλέω δυάς , ὅτι μηδέτερος , μήτε ὁ ὑπερέχω μήτε ὁ ὑπερέχω , καθό τοιοῦτος , ὁρίζω , ἀλλά ἀόριστος τε καί ἤπειρος . ὁρίζω δέ ὁ εἷς ὁ ἀόριστος δυάς γίγνομαι ὁ ἐν ὁ ἀριθμός δυάς · εἷς γάρ ὁ εἶδος ὁ δυάς ὁ τοιοῦτος . ἔτι πρῶτος μέν ἀριθμός ὁ δυάς · οὗτος δέ ἀρχή ὁ τε ὑπερέχω καί ὁ ὑπερέχω , ἐπεί ἐν μέν ὁ δυάς πρῶτος ὁ διπλάσιος καί ὁ ἥμισυς · ὁ μέν γάρ διπλάσιος καί ὁ ἥμισυς ὑπερέχω τε καί ὑπερέχω , 25 οὐκέτι δέ ὁ ὑπερέχω τε καί ὑπερέχω διπλάσιος καί ἥμισυς · ὥστε οὗτος ὁ διπλάσιος εἰμί στοιχεῖον . καί ἐπεί ὁρίζω ὁ ὑπερέχω τε καί ὁ ὑπέρχομαι διπλάσιος καί ἥμισυς γίγνομαι ( οὐκέτι ἀόριστος οὗτος ὥσπερ οὐδέ ὁ τριπλάσιος καί ὁ τρίτος ἢ τετραπλάσοιν καί τέταρτος ἤ τίς ὁ ἄλλος ὁ ὁρίζω ἔχω ὁ ὑπεροχή ἤδη ) , οὗτος δέ ὁ ὁ εἷς φύσις ποιέω ( εἷς γάρ ἕκαστος , καθό ὅδε τίς εἰμί καί ὁρίζω ) , εἰμί εἄν στοιχεῖον ὁ δυάς ὁ ἐν ὁ ἀριθμός ὁ τε εἷς καί ὁ μέγας καί ὁ μικρός . ἀλλά μήv πρῶτος ἀριθμός ὁ δυάς · οὗτος ἄρα ὁ δυάς στοιχεῖον . καί διά τοιοῦτος μέν τις ἀρχή ὁ τε ἀριθμός καί ὁ εἰμί ἅπας τίθημι Πλάτος ὁ τε εἷς καί ὁ δυάς , ὡς ἐν ὁ περι ἀγαθός Ἀριστοτέλης λέγω . λέγω δέ νῦν καί διά οὗτος αὐτός δυάς ποιέω ὁ ἕτερος φύσις ὁ . ἀρχή , διά ὁ ὁ ἀριθμός ἔξω ὁ πρῶτος εὐφυής ἐκ αὐτός γεννάω ὥσπερ ἐκ τις ἐκμαγεῖον · οὗτος δέ ὅτι δοκέω αὐτός ὁ δυάς διαιρετικός πᾶς εἰμί ὅς προσάγω · διό καί δυοποιός αὐτός καλέω . δίς γάρ ἕκαστος ὁ ὅς προσάγω ποιέω διαιρέω πως αὐτός , οὐ ἐάω μένω ὅς εἰμί · ὅστις διαίρεσις γένεσις εἰμί ἀριθμός . ὥσπερ ὁ ἐκμαγεῖον καί ὁ τύπος πᾶς ὁ ἐναρμόζω αὐτός ὅμοιος ποιέω , οὗτος καί ὁ δυάς ὥσπερ τίς εἰμί ἐκμαγεῖον ὁ μετά αὐτός γεννητικός ἀριθμός γίγνομαι , | ἕκαστος ὅς ἄν προσάγω δύο τε καί διπλόος ποιέω . ὁ μέν γάρ εἷς προσάγω ὁ δύο ποιέω ( δίς γάρ εἷς δύο ) , ὁ δέ δύο ὁ τέσσαρες ( δίς γάρ τέσσαρες ) , ὁ δέ τρεῖς ὁ ἕξ · δίς γάρ τρεῖς ἕξ . ὁμοίως καί ἐπί ὁ ἄλλος . ὁ δέ ἔξω ὁ πρῶτος εἶπον ἀντί ὁ ἔξω ὁ περισσός . οὐκέτι γάρ οὗτος ὁ τρόπος ὁ γένεσις ὁ περισσός ἀριθμός γίγνομαι · οὖον γάρ κατά διπλασιασμός ἢ ὁ εἰς δύο διαίρεσις ὁ γένεσις ὁ περιπαω ἀριθμός . νῦν μέν οὖν πρῶτος ἀριθμός ἁπλόος πᾶς εἶπον ὁ περισσός · πρῶτος γάρ οὗτος ὁ ἄρτιος συνήθης . πρῶτος δέ ἀριθμός λέγω ἁπλόος ὁ μόνος μόνος μετρέω , ὡς ὁ τρεῖς καί ὁ πέντε καί ὁ ἑπτά ( εἰμί δέ εἄν καί δυάς τοιοῦτος ) , πρός ἀλλήλων δέ ὁ κοινός μέτρον μόνος μόνος ἔχω , μετρέω μέντοι κατά ἑαυτοῦ καί ὑπό ἀριθμός τις . οὕτως ἔχω πρός ἀλλήλων ὁ ὀκτώ καί ὁ ἐννέα · κοινός γάρ οὗτος μέτρον μόνος ὁ μόνος · καίτοι ἑκάτερος αὐτός ἔχω τις ἀριθμός μέτρον , ὁ μέν ὀκτώ ὁ τε δύο καί ὁ τέσσαρες , ὁ δέ ἐννέα ὁ τρεῖς . νῦν μέντοι πρῶτος λέγω ἄν πᾶς ὁ περισσός ὡς πρῶτος ὁ ἄρτιος εἰμί · οὐδείς γάρ αὐτός κατά ὁ προερέω τρόπος ὑπό ὁ δυάς γεννάω · μόνος γάρ προστίθημι ἕκαστος ὁ ἄρτιος ἀριθμός ὁ περισσός γίγνομαι , μόνος δέ οὖον ὁ . εἷς ὁ ὡς ἀρχή ( εἰδοποιός γάρ οὗτος ἀλλά οὐ ὑλικός ) , ἀλλά εἰμί δυάς ὁ μέγας καί ὁ μικρός ὁρίζω ὁ εἷς , οὗτος καί ἑκάτερος ἐκεῖνος ὁρίζω ὁ ἐν μονή εἰμί λέγω . ὁ δέ ἔξω ὁ πρῶτος εἴρω ἀντί ὁ ὁ ἁπλόος πρῶτος · οὗτος δέ εἰμί ὁ μόνος μόνος μετρέω , ὡς τρεῖς , πέντε , ἑπτά . οὗτος δέ μόνος μή γεννάω ὑπό ὁ δυάς , ὅτι ὁ μέν ἄλλος πᾶς ὁ παρά ὁ πρῶτος γεννάω ἀριθμός ἐπί ἀριθμός γίγνομαι ( διό ἐπεί ὁ γένεσις αὐτός ἐκ δύο ἐκ δυάς εἄν ἄγω γίγνομαι ) , ὁ δέ ἁπλόος πρῶτος μή γίγνομαι οὕτως οὐδέ ἄν ὑπό ὅς δυάς γεννάω λέγω . καίτοι συμβαίνω γε ἐναντίος · οὖον γάρ εὔλογος οὗτος . εἶπον ὡς ὕλη ἀρχή εἰμί κατά Πλάτων ὁ ἀόριστος δυάς , καί ἔτι ὅτι ὁ δυάς αὐτός ἀρχή ὑλικός δοκέω , προστίθημι ὅτι γάρ ἤπειρος ὁ αὐτός φύσις καί γεννητικός πλῆθος , αἰτιάομαι ὁ δόξα οὗτος ὡς μή ὁ φαίνω τε καί γίγνομαι ὁμολογουμένως λέγω . ὁ μέν γάρ ὁ δυάς ὡς ὕλη ἀρχή τίθημι πολύς αὐτός ποιέω γεννητικός · οὗτος γάρ αὐτός ὁ αὐτός λαμβάνω ὁ πλῆθος καί ὁ ἄρτιος ἀριθμός πᾶς γεννητικός , ὁ μέν συντίθημι τε καί οὕτως γεννάω , ὁ δέ διαιρέω δίχα · ὁ δέ κατά ὁ εἶδος αὐτός ἀρχή ἑνοποιός εἰμί ὁ εἷς τίς εἰμί πᾶς ὁ εἶδος περαίνω τε καί ὁρίζω κατά ὁ εἰμί . καί γάρ ὁ ἀριθμός ἕκαστος εἷς τίς · ἑνοποιός μέν γάρ τίς ὁ εἷς αὐτός διχοποιός δέ ὁ ἀόριστος δυάς . οὖον μήv οὕτως ἐπί ὁ γίγνομαι | ἔχω , ὁ ἐκεῖνος ὁμοιόω καί πρός ἐκεῖνος ὁ εἰμί ἔχω . ἀλλά ἔμπαλιν · ὁ μέν γάρ ὕλη ὁ εἷς κατά ἀριθμός εἷς τις εἶδος εἰμί δεκτικός τε καί γεννητικός · οὖον γάρ οἷος τε ἐπί ὁ αὐτός ὕλη κατά ὁ ἀριθμός ἅμα εἶδος πλείων ἵημι , ὡς εἰμί ὁ αὐτός ξύλον καί κλίνη καί τράπεζα καί βάθρον , ἀλλά ὁ εἷς ὕλη εἷς τίς εἶδος ἐνέργεια μόνος ἔχω . ὁ μέντοι εἶδος εἷς εἰμί ὁ ἀριθμός πλείων εἶδος ποιέω · ὁ γάρ τέχνη εἶδος τίς εἷς εἰμί καί ὁ τεχνίτης τις εἷς εἰμί κατά ἀριθμός πλείων εἰμί καί διαφέρω ποιητικός · ὁ γοῦν τεκτονικός καί ὁ ἔχω αὐτός καί κλίνη ποιέω καί βάθρον καί τράπεζα , ὁ αὐτός καί εἷς εἰμί κατά ἀριθμός . ὁμοίως δέ ἔχω οὗτος καί ἐπί ὁ ἄρσην καί θῆλυς , ὅς ὁ μέν θῆλυς ὕλη παρέχω ὁ γίγνομαι ὑπό εἷς πληρόω ὀχεία , ὁ δέ ἄρσην πολύς θῆλυς πληρόω . Πλάτος μέν οὖν περί ὁ ζητέω οὕτως διορίζω . ῾Υφ᾿ ἐγώ δέ ζητέω ὁ ἀρχή καί ὁ αἴτιος ὁ εἰμί . περί μέν οὖν ὁ ἀρχή οὗτος εἴρω Πλάτων . φανερός δέ ἐκ ὁ εἴρω ὅτι δύο αἴτιος εἰμί μόνος χράομαι . ὁ τέσσαρες αἴτιος ὅς ἐκτίθημι οὗτος ὁ δύο φημί χράομαι Πλάτων , ὁ τε ὑλικός καί ὁ κατά ὁ εἶδος · ὁ γάρ εἶδος καί ὁ ἰδέα αὐτός ὁ εἶδος εἰμί παρεκτικός αἰτία , ὥσπερ οὖν καί αὐτός πάλιν ὁ εἶδος καί ὁ ἰδέα ὁ εἷς αἴτιος ὁ εἶδος · ὁ γάρ δυάς ὕλη ἐν αὐτός ἐπέχω λόγος . φέρω ἐν · τις γραφή τοιοῦτος ‟ ὁ γάρ εἶδος ὁ τίς εἰμί αἴτιος ὁ ἄλλος , ὁ δέ οἶδα ὁ Πλάτων δόξα ὁ περί ὁ ἀρχή ὅτι ὁ εἷς καί ὁ ὑπόκειμαι ὕλη ἀρχή καί ὅτι ὁ εἷς καί ὁ ἰδέα αἴτιος ὁ τίς εἰμί . ἀγαθός μέντοι ὁ πρῶτος γραφή ὁ δηλόω ὅτι ὁ μέν εἶδος ὁ ἀγριαίνω ὁ τίς εἰμί αἴτιος , ὁ δέ εἶδος ὁ εἷς . ἱστορέω δέ ᾿ Ασπάσιος ὡς ἐκεῖνος μέν ἀρχαῖος εἰμί ὁ γραφεύς , μεταγράφω δέ οὗτος · ὕστερος ὑπό Εὔδωρος καί Εὐάρμοστος . καί τίς ὁ ὕλη ὁ ὑπόκειμαι , κατά ὅς ὁ εἶδος . εἶπον δύο αἴτιος αὐτός χράομαι , καί μνημονεύω ὁ κατά ὁ εἶδος αἴτιος , καί δείκνυμι πῶς οὗτος εἰμί αἰτία , προστίθημι ὁ δύο , καί φημί οὗτος εἰμί ὁ ὑλικός . τίς γάρ εἰμί ὁ ὕλη ὁ ὑπόκειμαι , κατά ὅς ὁ ἔτος ἐν τε ὁ αἰσθητός καί ἐν ὁ ἰδέα , λέγω ὑπό αὐτός . εἶπον δέ ὁ γάρ εἶδος ὁ τίς εἰμί αἴτιος ὁ ἄλλος , ὁ δέ εἶδος ὁ εἷς , λέγω καί περί ὁ ὕλη ὁ ὑπό ὁ προερέω εἰδοποιέω , ὁ ἐν ἀμφότερος μνημονεύω εἶπον κατά ὅς ὁ εἶδος ὁ μέν ἐπί ὁ αἰσθητής ὁ δέ ἐπί ὁ εἶδος λέγω , ἴσος λέγω ὁ κατά ὅς ὁ ἔτος λέγω ὁ τε ἐπί ὁ αἰσθητός καί ὁ ἐπί ὁ εἶδος , τουτέστι ὁ ἰδέα · λέγω γάρ καί ἐν ἐκεῖνος , καί ἐν ὁ | αἰσθητός εἰμί τις ὕλη ὑπόκειμαι , κατά ὅς ὁ εἶδος , τουτέστιν ὁ εἰδοποιέω . ὅτι γάρ δυάς εἰμί οὗτος , δυάς δέ ποδαπός , διά ὁ προσθήκη δηλόω · οὖον γάρ ὁ ὁρίζω καί ἐν ὁ ἀριθμός , ἀλλά ὁ ἀόριστος · τοιοῦτος γάρ ὁ μέγας καί ὁ μικρός . γράφω καί οὕτως κατά ὅς ὁ εἶδος μέν ἐπί ὁ αἰσθητής , ὁ δέ εἷς ἐν ὁ εἶδος λέγω , καί εἰμί ἄν ὁ λέγω , κατά ὅς ὕλη ὁ μέν εἶδος εἰμί τε καί λέγω ἐν ὁ αἰσθητός ( ἐν γάρ ὁ ὕλη οὗτος ὁ εἶδος εἰμί ὁ ὁ αἰσθητής ) , ὁ δέ εἷς ἐν εἶδος καί ὁ ἰδέα · ὁ γάρ ἐν ἐκεῖνος ὕλη ὑπό ὁ εἷς εἰδοποιέω . ζητέω δέ ἄν τις πῶς λέγω Πλάτων καί ποιητικός αἴτιος , ἐν ὅς λέγω ‟ ὁ μέν οὖν ποιητής καί πατήρ ὁ πᾶς εὑρίσκω τε καί δείκνυμι ἔργον ” , ἀλλά καί ὁ ὅς ἕνεκα καί τέλος , διά ὅς πάλιν λέγω ‟ περί ὁ πᾶς βασιλεύς πᾶς εἰμί ἐκεῖνος ἕνεκα πᾶς ” , οὐδέτερος οὗτος ὁ αἴτιος μνημονεύω ὁ Ἀριστοτέλης ἐν ὁ δόξα ὁ Πλάτων ; ἢ ὅτι ἐν ὅς περί αἴτιος λέγω , οὐδείς οὗτος μιμνήσκω , ὡς ἐν ὁ περι τάσσω - τίθημι δείκνυμι · ἢ ὅτι ὁ ἐν γένεσις καί φθορά οὖον τίθημι οὗτος αἴτιος , ἀλλά οὐδέ ἐξεργάζομαι τίς περί αὐτός . εἶπον δέ ὁ ὑλικός ἀρχή ὁ μέν σωματικός ὁ δέ ἀσώματος ὑποτίθημι , πρῶτος μνημονεύω ὁ ἀσώματος λέγω Πλάτων , ὅς ὁ μέγας καί ὁ μικρός λέγω , καί ὁ Πυθαγορικός , ἕ ὁ ἤπειρος , οὗτος δέ εἰμί ὁ ἄρτιος . οὐ μνημονεύω δέ Λεύκιππος τε καί Δημόκριτος , κατά ὅς καί σῶμα τίς καί ἀσώματος ὁ ὕλη · ὁ γάρ κενός οὕτως εἰμί . φθάνω δέ καί προαγορεύω περί οὗτος . προστίθημι δέ ὁ ἱστορία καί ὁ ᾿ Ἀναξίμανδρος δόξα , ὅς ἀρχή τίθημι ὁ μείης φύσις ἀήρ τε καί πῦρ , ἢ ἀήρ τε καί ὕδωρ · λέγω γάρ ἀμφοτέρως . ἔτι τε καί ὁ ὁ ὅς καί ὁ ὁ κακῶς αἴτιος ὁ στοιχεῖον ἀπωθέω ἑκάτερος ἑκάτερος . καί οὗτος περί Πλάτων λέγω , ὅτι ὁ ὁ εὕω τε καί ὁ κακῶς αἴτιος , τουτέστι ὁ ὁ ἀγαθός τε καί ὁ ὁ κακός αἴτιος , ὁ στοιχεῖον ἀποδίδωμι ἑκάτερος · ἑκάτερος , ὁ μέν ὁ εὕω ὁ εἷς ( οὗτος γάρ ὁ ὁρίζω αὐτός καί ὁ ειδοποιώ ) , ὁ δέ ὁ κακῶς ὁ ἀόριστος δυάς · οὗτος γάρ ὁ τε πλῆθος καί ὁ ἀνισότης καί εἷς ἐν ὁ εἰμί ἀοριστία αἰτία κατά αὐτός . εἶπον δέ εἴρω Πλάτων περί ὁ ποιητικός αἴτιος ( ἑκάτερος γάρ ὁ στοιχεῖον ἀνατίθημι αὐτός αἴτιος ὁ μέν εἷς ὁ ὁ εὕω , ὁ δέ ἀόριστος δυάς ὁ ὁ κακῶς ) , ὑπομιμνῄσκω ἐγώ ὡς περί ὁ τοιοῦτος αἴτιος | καί πρότερος τίνω ἐπιζητέω τε καί εἶπον . εἶπον ὥσπερ φημί καί ὁ πρότερος ἐπιζητέω τις φιλόσοφος , οἷος Ἐμπεδοκλῆς καί Ἀναξαγόρας · ὅς Εμπεδοκλῆς μέν οὖον μόνος ὁ ὁ εὕω αἴτιος χράω ἀλλά καί ὁ ὁ κακῶς , διαιρέω ὁ ποιητικός αἴτιος , ὡς εἴρω καί περί Πλάτων · Ἀναξαγόρας δέ ὁ νόος ὅς ὅς τε καί κακῶς μόνος εἰμί ποιητικός αἴτιος , ὡς εἴρω . σύντομος μέν ἐν καί κεφαλαιώδης . σύντομος φημί καί ἐπί κεφάλαιος ἐπέρχομαι τίς ὁ περί ἀρχή εἶπον ὁ πρό αὐτός καί πῶς . περί δέ ὁ ἀλήθεια . ἀλήθω ἔθος αὐτός λέγω ὁ θεωρητικός φιλοσοφία . ὅμως δέ τοσοῦτος ἔχω ἐκ αὐτός . ὅς χάρις ἔρχομαι ἐπί ὁ περί ὁ ἀρχή ἱστορία , ὑπομιμνῄσκω 10 ἐγώ · ὁ γάρ βεβαιόω ὅτι μηδείς τρόπος αἴτιος ἄλλος εἰμί παρά ὁ τέσσαρες ὁ δείκνυμι ἐν ὁ φυσικός ἀκροάομαι . ὅς δῆλος γίγνομαι · πᾶς γάρ ὁ περί αἴτιος ἐρῶ οὗτος τις ὁ αἴτιος μνημονεύω · εἰμί γάρ καί μή ἐναργής μηδέ διηρθρωμένως εἴρω ἀλλά ἀμυδρός καί ἀδιάρθρωτος , ἀλλά οὖν ἐκεῖνος πως ἅπτω φαίνω . ὅτι δέ καί ὁ περί ὁ τέσσαρες αἴτιος λόγος ἐν ὁ πρῶτος ὁ φυσικός ἀκρόασις προηγουμένως ποιέω , πρόχειρον οἶδα ὁ ἐντυγχάνω · διό εἶπον ὁ ἐν ὁ περί φύσις ἐγώ διά-ὁρίζω . καί ἔπειμι καί δείκνυμι πῶς οὐδείς ἔξω ὁ ἐν ὁ περί φύσις αἴτιος εἴρω ἅπτω . ὁ μέν γάρ ὡς ὕλη ὁ ἀρχή λέγω . καταριθμέω ὅτι ὁ ὡς ὕλη ὁ ἀρχή τίθημι ὁ μέν εἷς ὁ δέ πλείων τίθημι , καί ὁ μέν σῶμα ὁ δέ ἀσώματος . εἶπον δέ ὁ ὑλικός ἀρχή ὁ μέν σωματικός ὁ δέ ἀσώματος ὑποτίθημι , πρῶτος μνημονεύω ὁ ἀσώματος ὑποτίθημι Πλάτων , ὅς ὁ μέγας · καί ὁ μικρός λέγω , ἔπειτα καί ὁ Πυθαγόρειος . ἕ ὁ ἤπειρος , οὗτος δέ εἰμί ὁ ἄρτιος · οὗτος γάρ εἰμί ὁ ἀριθμός αὐτός ἐν ὕλη τίθημι · ὁ γάρ περισσός περαίνω τε καί εἶδος ἐπέχω χώρα . Ἀναξαγόρας δέ ὁ ὁ ὁμοιομερής ἀπειρία . οὗτος ὁ σῶμα ὁ ὑλικός ἀρχή τίθημι εἰμί , ὥσπερ καί ὅς ἑξῆς μνημονεύω . οὐ μνημονεύω δέ Λεύκιππος τε καί Δημόκριτος , κατά ὅς καί σῶμα καί ἀσώματος ὁ ὕλη · ὁ γάρ κενός οὖον σῶμα · φθάνω δέ προαγορεύω καί περί οὗτος . προστίθημι δέ ὁ ἱστορία καί ὁ ᾿Αναξιμάνδρου δόξα , ὅς ἀρχή τίθημι ὁ μεταξύ φύσις ἀήρ τε καί πῦρ . οὗτος μέν οὖν οὗτος ὁ αἴτιος ἅπτω μόνος . οὗτος λέγω ἄν περί οὗτος ὅς ὕστερος μνημονεύω , εἶπον καί ἔτι ὅσος ἀήρ ἢ πῦρ ἢ ὕδωρ ἢ πυρός μέν πυκνός ἀήρ δέ λεπτός , ἐπεί ὁ γε πρό οὗτος οὖον ὁ ὑλικός μόνος τίθημι αἴτιος · οὔτε γάρ Ἀναξαγόρας οὔτε ὁ Πυθαγόρειος οὔτε Πλάτων . προστίθημι δέ ὅτι ἕτερος | τις μνημονεύω καί ὅθεν ὁ ἀρχή ὁ κίνησις , ὅστις εἰμί ποιητικός , καί λέγω οὗτος εἰμί ὁ φίλιος καί νεῖκος εἶπον , ὡς Εμπεδοκλῆς , καί νόος , ὡς Ἀναξαγόρας , ἢ Ἔρως , ὡς Παρμενίδης καί Ἡσίοδος εἶπον . ὁ δέ τίς εἰμί εἰμί καί ὁ αποοεοωκεν . εἶπον Ἀναξαγόρας καί ᾿ Ἐμπεδοκλῆς καί ὁ ποιητικός ἀρχή μνημονεύω πρός ὁ ὑλικός , τίθημι ἐν ὁ ὁ ποιητικός ἀρχή μνημονεύω καί ὁ Ἔρως ἐν ὁ ἀρχή τίθημι · καίτοι δοκέω κατά οὗτος μᾶλλον εἰμί τελικός αἴτιος · τοιοῦτος γάρ ὁ ὀρεκτός . ἢ εἰμί μέν λέγω τίς ὁ Ἔρως ἐφίημι ποιέω ὁ ποιέω , μνημονεύω εἄν καί ὁ κατά ὁ τέλος αἴτιος · μόνος δέ ὁ Ἔρως ἐν ὁ ἀρχή χράω ὡς ποιέω , οὐκέτι δέ λέγω καί τίς χάρις , οὐκέτι εἄν μνημονεύω ὁ ὡς τέλος ἀρχή . ὅτι δέ εἷς κατά ὁ εἶδος Πλάτος πως μνημονεύω , δείκνυμι · ὁ γάρ ἰδέα κατά αὐτός αἰτία καί ἀρχή εἰμί οὔτε ὡς ὁ ὕλη εἰμί αἰτία ( οὖον γάρ ἐνυπάρχω ὁ αἰσθητός · ὁ δέ ἐν ὁ εἶδος ἄν ὁ ἀρχή ὁ εἶδος · οὐδέ γάρ οὗτος ὕλη ὁ αἰσθητός , ἀλλά αὐτός στοιχεῖον ὁ εἶδος , ὅτι ἐν ὁ ἰδέα εἰμί ὡς στοιχεῖον αὐτός . οὖον γάρ ὁ στοιχεῖον ἐπί ὁ ὕλη λέγω μόνος · ὁ γοῦν νεῖκος καί ὁ φίλιος στοιχεῖον μέν κατά Εμπεδοκλῆς καί ἐν ὁ στοιχεῖον , ἀλλά οὐ ὡς ὕλη ) , οὔτε ὡς ποιητικός ὁ ἰδέα · ὁ μέν γάρ ποιέω ὁ κινέω , οὗτος δέ στάσις καί ἀκινησία ὁ εἰμί μᾶλλον αἰτία εἰμί κατά αὐτός . ἀλλά εἰμί ὁ εἶδος καί ὁ τίς εἰμί εἰμί παρεκτικός κατά αὐτός ὁ γίγνομαι πρός αὐτός . ὥσπερ ἐν καί αὐτός ἐκεῖνος ὁ εἷς , ὁ δέ ὁ εἶδος ὁ ἄλλος αἰτία , καί οὕτως ὡς κατά ὁμοίωσις ὁ πρός ἐκεῖνος οὗτος εἰδοποιέω · ὡς οὖν ὁμοειδής ὁ ἰδέα ὁ πρός αὐτός γίγνομαι τε καί εἰμί . ὁ δέ ὅς ἕνεκα ὁ πρᾶξις καί ὁ μεταβολή καί ὁ κιλεγω . Λέγος μέν περί ὁ κατά ὁ τέλος αἴτιος ( οὗτος γάρ εἰμί τἀγαθόν καί ὁ ὡς τέλος αἴτιος ὁ εἰμί ) , δείκνυμι δέ ὅτι οὐδείς οἰκεῖος ὁ πρό αὐτός περί οὗτος ὁ αἴτιος ποιέω ὁ λόγος . τρόπος μέν γάρ τις λέγω ὁ ἀγαθός αἴτιος , οὖον μήv ὡς τέλος . καί ὡς οὗτος χάρις γίγνομαι ὁ ἄλλος , ὡς φύω εἰμί ὁ ἀγαθός αἴτιος . ἀλλά ὡς ποιητικός αὐτός χράω . ὁ γάρ Ἀναξαγόρας ὁ νόος εἰσάγω καί ὁ Εμπεδοκλῆς ὁ φίλιος ἀγαθός μέν καί ἀγαθοποιός αἴτιος τίθημι οὗτος , οὖον μήv οὗτος χάρις ὁ γίγνομαι γίγνομαι φημί ἀλλά αὐτός οὗτος ὁ ποιητικός ἀγαθός εἰμί αὐτός . οὗτος δέ ὁμοίως καί ὁ ὁ εἷς καί ὁ ἰδέα ἀρχή τίθημι φημί εἴρω · ὁ αὐτός δέ λέγω | εἄν καί ὁ εἰμί λέγω · ὁ γάρ εἷς καί ὁ εἰμί Πλάτων λέγω , εἰμί λέγω ὁ τε εἷς καί ὁ ἰδέα · οὗτος γάρ κύριος εἰμί . οὖον γάρ οὗτος ἕνεκα γίγνομαι ὁ γίγνομαι , ἀλλά εἰμί οὗτος αὐτός ὁ ἵημι αἴτιος παρεκτικός · ὁ γάρ εἶδος οὗτος αἴτιος , εἷς οὖον οὗτος χάρις ἐκεῖνος γίγνομαι τε καί εἰμί κατά αὐτός . καί μνημονεύω οὖν ὁ ἀγαθός ἐν ὁ αἴτιος , καί τρόπος τις παραλείπω αὐτός ὁ ὁ οἰκεῖος αὐτός χώρα μή φυλάσσω . κατά συμβαίνω δέ λέγω αὐτός ὁ ὡς ἀγαθός αἴτιος μνημονεύω , ὅτι ὁ ὡς ἀγαθός εἰμί αἴτιος ὁ αὐτός εἰμί ὁ οὗτος ἕνεκα ὁ γίγνομαι γίγνομαι . ὁ ἐν μή φυλάσσω ὁ ὑπό αὐτός λέγω ἀγαθός ὁ τάξις οὗτος ἐν ὁ αἴτιος οὐ ὅς ἀγαθός αὐτός αἴτιος ποιέω , ἀλλά ὅς συμβαίνω ἀγαθός ἵημι , οὗτος ποιητικός αἴτιος τίθημι . ἐπιζητέω δέ ἄν τις πῶς Πλάτων ἐν ᾿επιστολη λέγω ‟ περί ὁ πᾶς βασιλεύς πᾶς εἰμί καί οὗτος ἕνεκα πᾶς ” οὖον λέγω διά οὗτος ὁ ἀγαθός ὡς τέλος αἴτιος . ἢ εἰμί λέγω , πῶς οὖον φημί αὐτός ᾿ Αριστοτέλης λέγω ; ἢ ἴδιος ἐπί τέλος ὁ βιβλίον οὗτος αὐτός οὕτως λέγω ‟ ὅτι μέν οὖν ὁ εἴρω ἐν ὁ φυσικός αἴτιος ζητέω ἔοικα πᾶς , καί οὗτος ἐκτός οὐδείς ἔχω εἶπον , δῆλος καί ἐκ ὁ πρόαρον εἴρω . ἀλλά ἀμυδρός οὗτος , καί τρόπος μέν τις ἅπας , ὡς καί πρότερος εἴρω , τρόπος δέ τις οὐδαμῶς · ψελλίζω γάρ ἔοικα ὁ πρῶτος φιλοσοφία περί πᾶς , ἅτε νέος καί κατά ἀρχή εἰμί ” . ὅτι2 μέν οὖν ὀρθῶς διά-ὁρίζω . Εκ ὁ ἱστορία ὁ ὁ λέγω περί αἴτιος δῆλος φημί γίγνομαι - ναι ὁ καλῶς ὑπό αὐτός περί ὁ αἴτιος διά-ὁρίζω πόσος τε καί τίς · μαρτυρέω γάρ καί οὗτος τοιοῦτος εἰμί αὐτός , οὖον δύναμαι ἄλλος τις αἴτιος εἶδος μνημονεύω . πρός δέ οὗτος , ὅτι ζητέω ὁ ἀρχή ὁ οὕτως ἅπας . καί οὗτος φημί δῆλος ἐκ ὁ προερέω εἰμί , ὅτι χρή ζητέω περί ὁ ἀρχή ἢ περί πᾶς ὅς ἐκτίθημι , τετραχῶς διαιρέω ὁ αἴτιος ὁ δέ ἢ οὕτως σημαίνω εἄν ἴσος ὁ ἢ οὕτως ἅπας ζητέω ) , ἢ ἐκ ὁ τέσσαρες οὗτος τις . καί γάρ εἰμί μή ὁ πάρειμι πραγματεία ἀπαιτέω ὁ περί πᾶς ὁ αἴτιος λόγος , ἀλλά ὅς γε ζητέω ὁ αἴτιος τρόπος ἐν ὁ τέσσαρες καί αὐτός εἰμί , καί οὐ ἐκπίπτω ὁ αἴτιος οὗτος , διά ὁ μηδέ εἰμί τρόπος ἄλλος τις παρά οὗτος αἴτιος . πρῶτος δέ προτίθημι εἶπον πῶς ἕκαστος ὁ προερέω εἴρω , καί τίς ἕκαστος δόξα ἄπορος ἕπω . ὅσος μέν οὖν εἷς τε ὁ πᾶς καί εἷς τις φύσις ὡς ὕλη τίθημι , καί οὗτος σωματικός καί μέγεθος ἔχω , δῆλος ὅτι πολλαχῶς ἁμαρτάνω . Πῶς εἷς τοπάζω , αὐτός ἐξηγέομαι διά ὁ καί εἷς τις φύσις ὡς ὕλη τίθημι καί οὗτος σωματικός · οὕτως γάρ εἷς ὡς | ἐκ εἷς . μετά δέ ὁ ὁ δόξα ὁ πρό αὐτός περί ὁ ἀρχή καί ὁ αἴτιος καταριθμέω , ἐξετάζω τίς τε ὑγιής εἴρω ὑπό αὐτός καί τίς μή , πρῶτος ποιέω ὁ λόγος περί ὁ εἷς ὁ ἀρχή καί οὗτος σῶμα τίθημι . καί λέγω οὗτος κτάομαι πολύς ἁμαρτάνω , πρῶτος μέν ὅτι βούλομαι ὁ εἰμί ἀρχή ἐκτίθημι πᾶς , ὁ δέ ὁ σῶμα μόνος ἀποδίδωμι , εἰμί τις καί ἀσώματος · οὖον γάρ οἷος τε ἀρχή ἀσώματος σῶμα εἰμί . δύο δέ ὅτι γένεσις εἰσάγω ὁ αἴτιος ὁ γίγνομαι τε καί κινέω καί ὅλως ὁ ποιητικός αἴτιος παραλείπω · οὖον γάρ δή ὁ ὕλη γε ἐκ ἑαυτοῦ ἔχω ὁ κινέω . ὁ δέ καί περί γένεσις ἀντί ὁ καί γένεσις καί φθορά ἐπιχειρέω ὁ αἴτιος λέγω καί περί πᾶς φυσιολογέω , δηλονότι ὁ εἰμί , ὅς ἐν κινέω ὁ πλεῖστος , ὁ ὁ κίνησις αἴτιος ἀντί ὁ ὁ κινητικός αἴτιος παραλείπω . τρίτος δέ ὁ ὁ εἶδος μηδείς αἴτιος τίθημι , πᾶς ὁ εἰμί παρά ὁ εἶδος ὁ εἰμί ὅσπερ εἰμί ἔχω · κατά γάρ ὁ ὕλη οὐδείς ἀλλήλων διαφέρω · ὁ αὐτός γάρ ἐν πᾶς . εὔλογος δέ οὐσία εἶπον ὁ εἶδος · ὁ γάρ εἰμί ἕκαστος παρά αὐτός . τέταρτος ἁμαρτία ὁ ὁ πρῶτος σῶμα λαμβάνω προχείρως ὁ δόξα αὐτός οὗτος ἀρχή τίθημι · οὗτος δέ ὅτι ἀδύ - νάω , δείκνυμι καί ἐν ὁ δύο περι γένεσις . καί αὐτός ἐπισημαίνω εἴρω ἐν ὁ περί φύσις , λέ·ἱων οὗτος , - πᾶς ὁ φυσικός πράγμα . εἰμί γάρ ὁ ὁ τέσσαρες σῶμα ἤ τις ἐκ αὐτός ἀρχή ἢ εἷς τίς ὁ τυγχάνω ὁ τέσσαρες , ἢ οὐ εἰμί ἐκ ἀλλήλων , ἵνα εἰμί ἄφθαρτος , ἢ ὅταν γίγνομαι ἐκ ἀλλήλων , ὑπομένω ὅς ποτός εἰμί ἅμα καί τἀναντία εἰς ὁ μεταβάλλω εἰμί . καί οὕτως ὁ δντι ἅμα εἰμί ὁ ἐναντίος , πῦρ τε καί ὕδωρ , εἄν οὗτος τυγχάνω · ἢ εἰμί μή ὑπομένω , φθείρω καί οὕτως ὁ ἀρχή , ὅσπερ ἄτοπος · εἰμί γάρ ἀρχή ἐκ ὅς πρῶτος γίγνομαι καί εἰς ὅς ἔσχατος ἀναλύω , οὗτος δέ ἐκ μηδείς . ἀλλά οὗτος μέν οὖον νῦν ὁ καί αὐτός ἕπομαι αὐτός ἄτοπος μνημονεύω · ἐκεῖνος δέ αἰτιάομαι . ὅτι ῥᾳδίως καί Χωρὶς ὁ ἐπισκοπέω πῶς ὁ ἁπλόος σῶμα ὁ γένεσις ἐκ ἀλλήλων , τίθημι τίς ὁ ἁπλός σῶμα ὁ τρεῖς εἷς στοιχεῖον ὁ ἄλλος · Χωρὶς γάρ ὁ γῆ ὁ ἄλλος ἕκαστος ὑπό τίνω στοιχεῖον εἴρω . ὅς δέ αἰτιάομαι αὐτός εἰμί ὅτι ἐσθίω μή ἀπό ὁ τρόπος ὁ ἐκ ἀλλήλων γένεσις ἐκ αὐτός ὁ πρῶτος καί ὁ ἀρχή λαμβάνω , ἐπεί ὁ ἐκ ἀλλήλων αὐτός γίγνομαι κοινός , καί κατά οὗτος οὐδείς αὖος ἄλλος ἄλμα οὖον πρῶτος ἢ ὕστερος · ὁ οεʹ οὐ ποιέω οὗτος . τίς δέ ὁ ὁ ἐκ ἀλλήλων γένεσις αὐτός διαφορά , αὐτός εἶπον · ὁ μέν γάρ διάκρισις γίγνομαι ἐκ ἀλλήλων , ἐκ ὅς εἰμί λαμβάνω ὁ πρότερος τε καί ὕστερος , ὁ δέ σύγκρισις . εἶπον δέ Ούτος δείκνυμι ὅτι κατά ὁ ὁ γένεσις τρόπος σκοπάω κατά τίς μέν δοκέω πρῶτος εἰμί ὁ σῶμα , ἐκ ὅς πρῶτος κατά σύγκρισις ὁ ὁ ἄλλος γένεσις · τοιοῦτος δέ εἄν εἰμί ὁ μικρομερής καί λεπτός . διό ὁ πῦρ ὁ στοιχεῖον τίθημι κατά οὗτος ἄγω εἄν εὔλογος λέγω · καί γάρ ὁ ἄλλος τίς λέγω σῶμα στοιχεῖον καί μή ὁ πῦρ ἕκαστος ὁμολογέω ὁ δήω τοιοῦτος ὁ στοιχεῖον εἰμί ὁ σῶμα . διά γάρ οὗτος οὐδείς αὐτός ὁ γῆ μόνος στοιχεῖον τίθημι ὡς μεγαλομερής δηλονότι ὁ ἄλλος . εἶπον δέ οὗτος ἀπορέω διά τίς μή εἰμί εἄν κατά τις λόγος καί ὁ γῆ ὁ ἄλλος στοιχεῖον , ὥσπερ καί δοκέω ὁ πολύς ὁ ἄνθρωπος , ἀλλά καί ‘hσιοδος · μετά γάρ ὁ χάος οὗτος πρῶτος γεννάω , συνίστημι καί ὁ δόξα ὁ ὁ πολύς μαρτυρία . ἴσως ὅς εἄν περί ὁ γῆ λέγω ὁ ὅτι εἰμί . μή δῖος ὁ τρόπος ὁ γένεσις λέγω ἐκεῖνος στοιχεῖον , διά τίς ποτός οὖον καί ἰά γῆ λέγω , ὁ κοινός οὗτος δόξα λέγω ; εἶπον δέ οὗτος ἀνατρέχω πᾷ ἐν ἐπί ὁ εἴρω , ὁ ὅτι δοκέω ὁ λεπτομερής στοιχεῖον εἰμί , καί φημί ὅτι κατά ὁ δόξα ἰαύω οὐδείς ὁ παρά ὁ πῦρ ἄλλος τίς σῶμα ὁ στοιχεῖον τίθημι ἢ οὗτος ὁ τέσσαρες ἢ ὁ μεταξύ σῶμα πῦρ τε καί ἀήρ ὀρθῶς εἄν εἰμί λέγω . ὅς εἶπον προστίθημι κατά ὅς λόγος δύναμαι ἄν πάλιν ὁ γῆ στοιχεῖον λέγω - ἕπομαι , λέγω εἰμί δέ εἰμί ὁ ὁ γένεσις πρότερος ὁ φύσις ὕστερος εἰμί γάρ ὅς λέγω τοιοῦτος · δοκέω ἀεί ὁ φύσις πρότερος εἰμί ὁ τέλειος ὁ ἀτελής . καί εἰμί ὁ ὕστερος μέν ὁ γένεσις γίγνομαι τέλειος , * * * προυπάρχω ὁ χρόνος , ὡς ὁ θεμέλιος οἰκίον , παῖς ἀνήρ . κατά δή ὁ λόγος οὗτος φημί πάλιν εἰμί καλός λέγω ὁ ὁ παχυμερής ὁ σῶμα ὑποτίθημι στοιχεῖον · μᾶλλον γάρ οὗτος πείθω καί τελειόω δοκέω ὁ ἁπλόος τε καί λεπτός καί πρῶτος ὁ γένεσις · ὁ γάρ λεπτομερής πρῶτος ὁ γένεσις · ἐκ ἐκεῖνος γάρ εἰς ὁ παχυμερής ὁ μεταβολή . ὥστε εἰμί ὁ πρότερος ἀρχή , ὁ ὁ φύσις τε καί οὐσία πρότερος μᾶλλον εἄν εἰμί ἀρχή ὁ ὁ γένεσις πρότερος . εἰμί γάρ ὁ πρῶτος ὁ γένεσις ὕστερος ὁ φύσις , ὁ ὕστερος ὁ γένεσις πρῶτος εἄν εἰμί ὁ φύσις . ὕστερος δέ , κατά ὅς σύγκρισις ὁ γένεσις ὁ γῆ · αὕτγ ἄρα μᾶλλον ἀρχή , ἐκ ὅς πάλιν διάκρισις ὁ ὁ ἄλλος ἔνεσις . Hερὶ μέν ἐν ὁ εἷς τίθημι αἴτιος . ὑπομιμνῄσκω ὁ εἴρω πρός ὁ εἷς τε καί σωματικός ὁ ἀρχή τίθημι , ὁ αὐτός φημί ἁμαρτάνω καί εἰμί τις οὗτος πλείων τίθημι , τουτέστι καί εἰμί τις ὁ σωματικός ἀρχή , πλείων τίθημι . ἢ οὐ ἁπλόος περί ὁ σωματικός τε ὁ ἀρχή καί πλείων τίθημι λέγω , ἀλλά καί περί ὁ μή εἷς ἀλλά πλείων ὁ σῶμα οὗτος ὁ τέσσαρες ἐν ὁ ἀρχή τίθημι , ὅς σῶμα εἷς τίς ἐν ἀρχή ὑπό ὁ προερέω τίθημι . μνημονεύω γάρ Εμπεδοκλῆς , ὅς ὁ τέσσαρες σῶμα ὕλη ὁ εἰμί τίθημι . καί γάρ οὗτος ὁ μέν ὁ αὐτός ὁ δέ ἴδιος συμβαίνω ἀνάγκη . λέγω μέν , ὡς ἄγω , πρός Εμπεδοκλῆς , φημί δέ ἕπω ἄτοπος καί οὗτος ὁ μέν αὐτός , καίτοι ὁ τέσσαρες σῶμα ἀρχή λέγω , ὁ εἷς αὐτός ὁ ἀρχή τίθημι , ὁ δέ ἄλλος τε καί ἴδιος . αὐτός μέν . ὅτι οὗτος γίγνομαι ἐκ ἀλλήλων καί οὐ ἀεί ὁ αὐτός κατά ὁ ἀριθμός εἰμί διαμένω , ὅσπερ δείδω εἰμί ὁ στοιχεῖον · οὗτος γάρ καί ὁ εἷς τίς ὁ σῶμα στοιχεῖον τε καί ὕλη λέγω ἕπω , ὁ φθείρω ὅς ὑποτίθημι ἀρχή ἕκαστος αὐτός . ἐπί πλέω δέ εἴρω περί οὗτος καί ἐν ὁ τρίτος περι οὐρανός , ὅς ὑπομιμνήσκω ἐγώ εἶπον εἴρω δέ ἐν ὁ περί φύσις περί αὐτός . ἢ γάρ οὐ εἰμί ἐκ ἀλλήλων , εἰμί ἀίδιος κατά ἀριθμός , φαίνω δέ γίγνομαι , ἢ εἰμί ἅμα ὁ ἐναντίος περί ὁ αὐτός . ἔτι ὁ ὁ οὐσία καί ὁ εἶδος μή τίθημι · ἐν ὁ αἴτιος · καί γάρ οὗτος κοινός . ἴδιος οεʹ ὁ πρός κερατέα κινητικός ἀρχή λέγω ὑπό αὐτός , ἄγω δέ οὗτος ὅς τε φίλιος καί ὁ νεῖκος , πότερος δύο ἀρχή κατά αὐτός θετέος οὗτος ἢ εἷς . φαίνω γάρ καί ὁ φίλιος ὁ ὁ νεῖκος ποιέω · διαιρέω γάρ καί διακρίνω ὁ κατά ἴδιος ὅλος εἰμί , ἵνα συγκρίνω καί εἷς σῶμα ποιέω . ἀλλά καί ὁ νεῖκος αὐτός οὖον μόνος διατούτῳ κρίνω , ἀλλά καί συγκρίνω καί συνάγω ὁ ὅμοιος πρός ἀλλήλων , χωρίζω ἐκ ὁ ἕνωσις αὐτός · ὥστε οὐδείς ἕτερος θατέρου μᾶλλον ὁ ἀντίκειμαι εἰμί αὐτός ποιητικός . ἢ ἀγαθός γράφω ὁ οὔτε ἄλογος , ἵνα εἰμί ὁ λέγω οὔτε πάντῃ ὀρθῶς οὔτε ἄλογος πάντῃ . Ἀναξαγόρας δέ εἰμί τις ὑπολαμβάνω δύο λέγω . ῾Εξῆς Ἀναξαγόρας μνημονεύω ἐκφαυλίζω μέν ὁ ἄντικρυς ὑπό αὐτός καί φανερῶς λέγω δοκέω ὡς ἄτοπος , ἐνδείκνυμι δέ διά ὁ ἀτοπία ὁ δοκέω λέγω ὁ ἄλλος αὐτός διά αὐτός βούλομαι λέγω , προσβοηθέω δέ ὁ λέγω αὐτός καί διαρθρέω αὐτός ὁ βούλημα , ὡς καί αὐτός λέγω , . συνάγω γάρ ἐκ μέν ὁ λέγω πᾶς αὐτός ἐν πᾶς μείγνυμι ὅτι ὁ ὕλη ὀνειροπολέω , ὅστις δύναμις μέν εἰμί πᾶς , ἐνέργεια δέ οὐδείς ὅς δύναμαι . καί γάρ εἰμί μή εἶπον σαφῶς οὗτος , ἀλλά ἐπακολουθέω ἄν ὁ ὁ δοκέω αὐτός οὕτως ἐξηγέομαι , ὡς καί αὐτός οὗτος βούλομαι λέγω , ὅτι οὗτος μέν λόγος ἔχω , ὁ δέ δοκέω λέγω ὑπό αὐτός ἄτοπος παντάπασι . ἄτοπος γάρ εἰμί καί ἄλλως , τουτέστιν εἰμί γάρ ἄτοπος ὁ λέγω πᾶς ἐν πᾶς μείγνυμι διά τε ὁ δήω προυπάρχω πρῶτος πρό ὁ μίξις ἄμικτος ( δεῖ δεῖ γάρ αὐτός ὁ μείγνυμι ἀλλήλων εἰμί πρῶτος χωρίζω μίγνυμι , οὕτως δέ οὐκέτι ὁ μίξις πρῶτος ) , καί διά ὁ μή δύναμαι μηδέ φύσις ἔχω ὁ τυγχάνω ὁ τυγχάνω μίγνυμι · πῶς γάρ ἄν γραμμή καί λευκός ἢ λευκός καί μουσικός μίγνυμι ; ἔτι δέ διά ὁ ἀκολουθέω ὁ οὕτως λέγω ὁ πάθος καί ὁ συμβεβηκός χωρίζω ὁ οὐσία καί κατά ἑαυτοῦ ὑφίστημι · ὅς γάρ μίξις , οὗτος καί χωρισμός · ὥστε καί εἰμί οὗτος μίγνυμι ( ὁ πᾶς ἰάρ ) , καί οὗτος χωρίζω ἄν . εἰμί δή ὁ οὗτος λέγω ἄτοπος ( ὁ γάρ καί σύνδεσμος ἐκ δοκέω πρόσκειμαι ) , ὅμως εἰμί τις ἐπακολούθησις ὁ λέγω ὑπό αὐτός συνδιαρθρόω καί ἐξηγέομαι ὁ βούλομαι λέγω , φαίνω ἄν καινοπρεπής λέγω καί ἴδιος παρά ὁ ἄλλος , ὁ δέ καινοπρεπής εἰμί εἄν αὐτός ὁ εἴρω ὑπό αὐτός κατά ὁ ἀρχή περί ᾿αναξαγοροος , ὁ ‟ ὁ μέν ἡλικία πρότερος . ὁ δέ ἔργον ὕστερος . ” λέγω δέ καί πῶς εἰμί ἐπακολουθέω ἰός λέγω ὑπό αὐτός συνδιαρθρόω αὐτός . ὅτε γάρ οὐδείς εἰμί ἀποκρίνω τε καί κατά ἑαυτοῦ εἰμί ἐνέργεια , δῆλος ὡς οὐδέ εἷς εἰμί κατά ὁ οὐσία ἐκεῖνος καί ὁ μίγμα ὁ ὑπό αὐτός λέγω κατηγορέω ἀληθής ὁ εἰμί · οὔτε γάρ λευκός οὔτε μέλας ὅστε φαιός οὔτε τίς χρῶμα ἄλλος , οὐδέ χυμός τις οὐδέ ἄλλος τίς ὁ τοιοῦτος . οὔτε γάρ ποιός λέγω αὐτός ἵημι ἀληθεύω οὔτε ποσός , οὔτε τις ὁ ἐνέργεια οὐσία · εἰμί γάρ ἄν τίς οὗτος ἐν ὁ λέγω μίγμα ἀποκρίνω ἤδη καί ἐνέργεια εἰμί , ὅς ἀδύνατος μίγνυμι πᾶς · εἰμί γάρ ἄν οὗτος ἄμικτος . λέγω γάρ πλήν ὁ νόος πᾶς μείγνυμι , οὗτος δέ μόνος ἀμιγής καί καθαρός εἰμί . ὁ · δέ ἐκ ἀνάγκη ἰός ἤδη ἵημι καί ἐνέργεια δηλωτικός παρατίθημι . Εκ δή οὗτος συμβαίνω λέγω αὖος ὁ ὁ ἀρχή ὁ τε εἷς . συγκεφαλαιόω ἰά ᾿ Ἀναξαγόρας δόξα περί ὁ ἀρχή , ὅς συγκατατίθημι ἄν , εἰμί τις ὁ λέγω ὑπό αὐτός ἔπω συνδιήρθρου αὐτός , ὅτι εἰμί κατά αὐτός ἀρχή ὁ εἶμι εἷς ( ὁ γάρ νόος ἁπλόος εἰμί κατά αὐτός ἀμιγής εἰμί εἄν ἀνάλογος ὁ εἷς ) καί ἕτερος , τουτέστι ὁ ἀόριστος · τοιοῦτος γάρ εἰμί ὁ ὕλη πρίν ὁρίζω καί εἰδοποιέω , ἀόριστος καί μηδείς ἐνέργεια ἀλλά δύναμις ἅπας ἔχω ὁ δύναμαι γίγνομαι , ὁποῖος ἐκεῖνος ὁ μίγμα ὑποτίθημι . ὥστε λέγω μέν οὔτε ὀρθῶς οὔτε σαφῶς . ἀλλά οὐδέ εἰμί οὕτως λέγω ὡς αὐτός αὐτός βοηθός εἴρω αὐτός βούλομαι λέγω , ὀρθῶς εἄν λέγω πάντῃ · δύο γάρ μόνος ἀρχή εἄν λέγω ἀντί τέσσαρες . εἰμί οὐδέ πάντῃ οἷος τε λέγω αὐτός οὕτως εἴρω ( ὁ γάρ ὁ ἐν ὁ μίγμα φαίνω οὖον δύναμις λέγω εἰμί ἀλλά ἐνέργεια ) , ἀλλά οὐδέ σαφῶς τίς οὗτος ὅς λέγω εἴρω . βούλομαι μέντοι παραπλήσιος ὁ τε ὕστερος λέγω , ὁ περί Πλάτων λέγω , ὁ ὁ εἷς καί ὁ ἀόριστος δυάς ἀρχή τίθημι ὁ εἰμί · καί ὁ φαίνω μᾶλλον , ἐλλείπω ὁ ἀκόλουθος · ἀκόλουθος γάρ οὗτος μᾶλλον ὁ φαίνω ὅς λέγω δοκέω . Αλλά γάρ οὗτος μέν ὁ περί γένεσις λόγος καί . φθορά καί κίνησις οἰκεῖος τυγχάνω μόνος . ῾Ιστορήσας ὁ ὁ ἀρχαῖος δόξα εἰς περί ὁ ἀρχή , χωρίζω νῦν ὁ φυσικός ἀπό ὁ ἀσώματος ὑποτίθημι οὐσία , καί παραιτέομαι ἐκεῖνος ὡς οὖον περί πᾶς ὁ οὐσία πραγματεύομαι , οὐδέ εἰμί χρήσιμος ὁ ὑπό αὐτός λέγω εἰς ὁ πρόκειμαι πραγματεία , ἐπί ὁ διερευνάω ὁ δόξα ὁ τε Πυθαγόρειος καί Πλάτων ὡς οἰκεῖος ὁ πρόκειμαι πραγματεία μέτειμι · οὗτος γάρ περί πᾶς ὁ εἰμί λέγω τίθημι τις οὐσία ἕτερος παρά ὁ γενητός τε καί φυσικός καί ὅλως σωματικός τε καί αἰσθητής , ὥστε χρήσιμος εἰς ὁ πρόκειμαι πραγματεία ὁ ὁ οὗτος δόξα ἐξέτασις , ἐπεί ὁ ζήτησις ἐγώ περί ὁ τοιοῦτος αἴτιος ὁ οὐδέ ὁ φύσις οὐδέ ὁ ἐν κινέω εἰμί , ἀλλά περί νοητός τε καί ἀσώματος . ὁ μέν ἐν καλέω Πυθαγόρειος ὁ μέν ἀρχή καί ὁ στοιχεῖον ἔκτοπος χράω . αἰτιάομαι ὁ Πυθαγορικός , ἕ δοκέω καί αὐτός ὁ ἀσώματος φύσις μνημονεύω , ὅτι ἀρχή μέν ὑποτίθημι ξενικός καί ἀπαρτάω ὁ φυσικός καί ἔκτοπος , τοθτέστιν ἐπί πλέω ἐκτείνω καί ἐκβαίνω καί δύναμαι καί ἄλλος φύσις ἀρχή ἵημι ( ἀσώματος καί ἀκίνητος · ὁ γάρ · ἀριθμός τοιοῦτος · οὖον γάρ προσεχής ὁ φυσικός ) , οὐδέ οἰκεῖος καί ὁμολογέω ὁ κοινός πρόληψις καί ὁ ὁ φυσικός δόξα ὑποτίθημι ὁ ἀρχή · προσεχής γάρ ὁ φυσικός σῶμα ὁ ὑπό ἐκεῖνος ἀρχή τίθημι καί φανερός . ὅς ὁ αἴτιος ἅμα ἀποδίδωμι , ὅτι οὐ ἐκ ὁ αἰσθητής ὁρμάω τίθημι καί λαμβάνω αὐτός ( ὁ γάρ παραλαμβάνω ἀντί ὁ λαμβάνω εἶπον ) , ἀλλά ἐκ ὁ ὅς ἐντρέφω ἐκ οὗτος καί οὗτος ἀκόλουθος τίθημι καί ὁ ἀρχή . οὗτος δέ εἰμί ὁ μαθηματικός , ὅς κατά | αὐτός ἀρχή ὁ ἀριθμός . οὗτος δέ ἔξω κίνησις πάντῃ καί οὖον φυσικός , Χωρὶς ὁ ἐν ἀστρολογία · καί γάρ ὁ ἀστρολογικός μαθηματικός μέν , ἀλλά περί φυσικός τε καί κινέω ὁ λόγος αὐτός · ὁ γάρ ἄστρον , περί ὅς πραγματεύομαι , φυσικός τε καί ἐν κινέω . τίθημι μέντοι τοιοῦτος ἀρχή οὐδείς ἄλλος ἢ περί ὁ φυσικός πραγματεύομαι , καί οὗτος γεννάω ἐκ ἐκεῖνος · ὁ τε γάρ οὐρανός καί ὁ ἐκεῖνος μέρος γεννάω ἐκ ὁ ἀρχή ὅς ὑποτίθημι ( οὗτος δέ εἰμί ἄρτιος τε καί περισσός , ὡς προερέω ) , καί ὁ συμβαίνω περί οὗτος ἀποδίδωμι , οὗτος λέγω ὁ ἐν ὁ οὐρανός , ὡς οὐδείς εἰμί ἢ γίγνομαι ἐκ αὐτός ἄλλος παρά ὁ αἰσθητός καί σῶμα , ὁμολογέω κατά οὗτος ὁ φυσικός , ὁ οὐδείς ἡγέομαι παρά ὁ φυσικός τε καί ἐν κινέω εἰμί · καίτοι τοιοῦτος ἀρχή ὑποτίθημι ὁ ἱκανός εἰμί καί ὁ ἀσώματος καί ὑπέρ ὁ φυσικός εἰμί ἀρχή λέγω , καί μᾶλλον ἢ ὁ περί φύσις λόγος ἁρμόζω . αἰτιάομαι δέ αὐτός κατά οὗτος , ὅτι οὐδέ οὗτος ἱκανῶς ἀποδίδωμι εἰς αἴτιος . ὅς γάρ φαίνω ἴδιος οὗτος , ὁ κίνησις , πῶς οὗτος γίγνομαι ἐν αὐτός ἐκ τοιοῦτος ἀρχή εἰμί τε καί γίγνομαι , ὁ περαίνω τε καί ὁ ἤπειρος ; ὅς ὁ μέν περαίνω εἰμί ὁ Περίτιος , ὅς πέρας ἕπω , ὁ δέ ἤπειρος ὁ ἄρτιος ὅς λέγω . ἀκίνητος γάρ ὁ ἀριθμός καί οὐδείς κίνησις αἴτιος . ἀλλά οὐδέ ὅτι δυνατός εἰμί ἄνευ κίνησις καί μεταβολεύς ἐκ ἐκεῖνος ὁ ἀρχή γίγνομαι οὗτος ὁ ἐκ αὐτός γεννάω , ἢ αὐτός ὁ ὁ ἀστήρ ἔργον , ὁ διά ὁ φορά αὐτός καί ὁ κίνησις γίγνομαι , διδάσκω · εἰμί γάρ ἔργον αὐτός ἀνατολή καί δύσις καί ὁ τοιοῦτος , ὁ πῶς οἷος τε · γίγνομαι Χωρὶς κίνησις ; πάνυ δέ ἐναργής ὁ ὁ ἀστήρ παράθεσις , ὅς διά κίνησις ὁ ἐνέργεια , δείκνυμι ὁ ἐλλιπής ὁ δόξα . ἀλλά οὐδέ εἰμί συγχωρέω αὐτός δύναμαι ὁ μέγεθος καί ὁ σῶμα ἐκ ὁ ἀριθμός καί ὁ πάντῃ εἰμί σύγκειμαι , ὅς πᾶς μᾶλλον ἀδύνατος , ἀλλά ἀλλά οὐδέ οὗτος τίθημι ἀποδίδωμι πρός αὐτός πόθεν ἐν ὁ φυσικός σῶμα ὁ κατά φύσις αὐτός ῥοπή , κουφότητα τε καί βαρύτης · οὖον γάρ δή δύναμις οὗτος τοιοῦτος . ὥσπερ εἰμί κατά ὅς ὕλη τις ὑπόκειμαι ἢ σῶμα τίς εἰμί ἢ δύναμις σῶμα . ὁ γάρ λέγω περί ὁ σῶμα , οὖον μᾶλλον οὗτος ἁρμόζω ὁ φυσικός παρὸ ὁ μαθηματικός σῶμα · ἰσότης γάρ καί ἀνισότης καί σχῆμα καί ὁ τοιοῦτος κοινός οὗτος τε ἐκεῖνος ὁ σῶμα . εἰμί δέ ὁ ἴδιος μέν ὁ φυσικός σῶμα κατά ὅς εἰμί φυσικός μή ἀποδίδωμι ( οὗτος δέ εἰμί | βαρύτης κουφότης , θερμότης ψυχρότης , ὑγρότης ξηρότης ) , οὐδέ ἄν περί ὁ φυσικός σῶμα ἄγω λέγω , περί ὅς λέγω βούλομαι τε καί προτίθημι . ἔτι καί πῶς δεῖ λαμβάνω αἴτιος μέν εἰμί ὁ ὁ ἀριθμός πάθος καί ὁ ἀριθμός ὁ κατά ὁ οὐρανός . καί οὗτος δείκνυμι αὐτός ἄτοπος ἕπω , ὅτι αἴτιος ὁ κατά ὁ οὐρανός εἰμί τε καί γίγνομαι ἐκ ἀρχή τε καί νῦν ὁ πάθος ὁ ἀριθμός καί ὁ ἀριθμός λέγω ( οὐδέ γάρ ἄλλος τίς ἡγέομαι εἰμί παρά ὁ ὁ οὐρανός ) οὐ ἄλλος τις ἀριθμός λέγω καί καταλείπω ἔξω οὗτος , ἐκ ὅς αὐτός ὁ κόσμος συνίστημι . δεῖ μέν γάρ ἄλλος τίς εἰμί ὁ αἴτιος καί ὁ αἰτιατός , ὁ δέ ἀριθμός λέγω εἰμί ὁ τε κόσμος καί ἕκαστος ὁ ἐν ὁ κόσμος , καί οὗτος ἀρχή ὁ ἀριθμός ὑποτίθημι , ἀριθμός ἄλλος παρά οὗτος οὖον λέγω , ὥσπερ Πλάτος ποιέω , ἄλλος μέν λέγω ὁ εἰδητικός ἀριθμός , ὅς καί αἴτιος τίθημι , ἄλλος δέ ὁ ἐν ὁ αἰσθητός . οὕτως δέ λέγω αὐτός αὐτός ἄν ὁ ἀριθμός αἴτιος λέγω , εἰμί γε αἴτιος μέν εἰμί ὁ ἐν ὁ κόσμος εἰμί , οὗτος δέ αὐτός εἰμί . ὅταν γάρ ἐν ᾳδίς μέν ὁ μέρος δόξα καί καιρός αὐτός εἰμί . Ζεύς οὗτος δείκνυμι πῶς ποιέω ὁ κόσμος καί ὁ ἐν αὐτός ἀριθμός . ἀεί ἀριθμός λέγω καί αἴτιος αὐτός ἀριθμός τίθημι , ἄλλος ἀριθμός παρά οὗτος οὐ λέγω , αὐτός δέ ἑαυτοῦ λέγω εἰμί ὁ ἀριθμός αἴτιος , καί ὁ αὐτός αὐτός γίγνομαι αἴτιος τε καί αἰτιατός . λέγω γάρ ἐν τις μέν μέρος ὁ κόσμος δόξα συνίστημι , ἐν ἄλλος δέ καιρός , πάλιν δέ αὖος ἐν ἄλλος ἢ κάτωθεν οὗτος ἢ ἄνωθεν ἢ ἀδικία ἢ κρίσις ἢ μῖξις ἢ ἄλλος τίς ὁ ἐν ὁ οὐρανός . ὁ δέ οὗτος κατά ὁ τάξις ὁ τοιοῦτος σύστασις ἀπόδειξις φέρω ὅτι οὗτος μέν ἕκαστος ὁ ἀριθμός εἰμί ἕκαστος δέ τόπος ἐν ὁ κόσμος οἰκεῖος τίς εἰμί ἀριθμός . ὁ μέν γάρ μέσος ὁ εἷς ( πρῶτος γάρ εἰμί ἐνταῦθα ) , μετά δέ ὁ ὁ δύο , ὁ δόξα τε λέγω καί τόλμα · καί οὕτως ἀεί ἀφίστημι ἀπό ὁ μέσος πλείων ὁ ἀριθμός γίγνομαι ὁ συνίστημι διά ὁ καί ὁ ἀριθμός ἐκ ὅς συνίστημι , μᾶλλον δέ ὅς εἰμί οὗτος , τοιοῦτος εἰμί · ὁ γάρ ὁ ἀριθμός πάθος καί ὁ ἀριθμός ὁ τόπος ἄκολος - οὗτος ἐπισυμβαίνω . δύναμαι ὁ συμβαίνω δέ κατά ὁ τόπος οὗτος ἤδη πλῆθος εἰμί ὁ συνίστημι μέγεθος εἴρω ἢ ὅς παρά ἐγώ καί ἐπί ὁ γῆ τόπος , ὡς ἐν οὗτος διά οὗτος πλῆθος μέγεθος συνίστημι . διά ὁ καί ὁ ἀριθμός ἤδη ἐν οὗτος πλείων | εἰμί , ὅς ὁ πλείων ὄνιον ὁ διαφορά [ τε ] κατά ὁ πλῆθος ὁ μέγεθος ὁ γάρ ἀριθμός καί ὁ πάθος αὐτός ἀκολουθέω κατά οἰκειότης ὁ τόπος ἕκαστος . ἢ καί ἁπλόος καί κοινός ὁ ἐν τις τόπος πλείων αὐτός συνιστάω αἴτιος λέγω τε καί ἀριθμός ἤδη πλείων εἰμί ἐν · ὁ τόπος οὗτος , ὡς ὁ πλῆθος οὗτος ἀκολουθέω ὁ ὁ πρᾶγμα πλῆθος διά ὁ ὁ πρᾶγμα ὁ ἀριθμός εἰμί καί αὐτός ἐν ἀριθμός ὁ κόσμος ποιέω . πότερος δέ οὗτος ὁ ἐν ὁ οὐρανός ἀριθμός εἰμί ὅς δεῖ λαμβάνω ὁ αἴτιος ὁ ἐν ὁ οὐρανός γίγνομαι , ὡς αὐτός αὐτός εἰμί αἴτιος , ἢ ἄλλος τις οὗτος αἴτιος ; εὔλογος γάρ ἄλλος λέγω , ὡς καί Πλάτος ποιέω . ὁ δέ τάξις ὁ ἐν ὁ οὐρανός ὅς ποιέω ὁ ἀριθμός ὁ Πυθαγόρειος , μνημονεύω ἐν ὁ δύο περί ὁ Πυθαγορικός δόξα . μικρός δέ ἄνωθεν ἢ κάτωθεν ἀδικία καί κρίσις . ὁ ὁ πρᾶγμα ἰός ἀριθμός εἰμί λέγω οὗτος ὁ τάξις αὐτός ἀπονέμω ἐν ὁ οὐρανός , ὅς ἔχω οἴομαι καί ὁ ἀριθμός , ὅς λέγω εἰμί αὐτός . οἷος ὅς οἴομαι τάξις ἔχω ὁ δυάς , οὗτος λέγω ἔχω ὁ τάξις ἐν ὁ κόσμος ὁ δόξα , ἐπεί δυάς δόξα εἰμί αὐτός . πάλιν ἀεί τάξις ὁ ἑπτάς , οὗτος ἀποδίδωμι ἐν ὁ κόσμος ὁ καιρός , ἐπεί καί ὁ ἑπτά ἀριθμός [ καί ] καιρός ἡγέομαι εἰμί . μικρός δέ ἄνωθεν ἰός ἤ κάτωθεν ποιέω , εἰμί τυγχάνω , ἀδικία ἢ κρίσις , ὅτι καί ὁ ὁ αὐτός οὗτος ἀριθμός τάξις ὁ αὐτός εἰμί . γράφω δέ ἐν τις ἀντίγραφος ἀντί ὁ ἀδικία ‟ ἀνικία · ” ἀνικία δέ φημί ὑπό ὁ Πυθαγόρειος λέγω ὁ πεντάς · οὗτος δέ ὅτι ὁ ὀρθογώνιος τρίγωνος ἰά ἔχω ῥητός ὁ πλευρά πρότερος εἰμί ὁ περιέχω ὀρθός γωνία πλευρά ὁ μέν τρεῖς ὁ δέ τέσσαρες , ὁ δέ ὑποτείνω πέντε . ἐπεί τοίνυν ὁ ὑποτείνω ἴσος δύναμαι ἀμφότερος ἅμα , διά οὗτος ὁ μέν δύναμαι καλέω ὁ δέ συνίστημι , καί εἰμί πέντε . ὁ τε πεντάς ἀνικία λέγω ὡς μή νικάω ἀλλά ἀήσσητος καί κράτος . εἴτε δέ ‟ ἀνικία ” χρή γράφω εἴτε ‟ ἀδικία , ” ὁ νόος ὁ λέγω γνώριμος . καί περί μέν ὁ Πυθαγορικός , φημί , ἀφίημι ὁ νῦν · ἱκανός γάρ αὐτός ἅπτω μόνος , παραιτέομαι ὁ ἐπί πλείων ἐξέτασις οὗτος ὁ νῦν , ὅτι μηδείς πλέω ἐν ὁ εἰμί ὁ φυσικός καταλείπω · εἴρω μέντοι ὁ περί ὁ ἀρχή δόξα αὐτός ἔτι πᾶς ὅδε ὁ πραγματεία ἐπί τέλος . ὁ δέ ὁ ἰδέα αἴτιος πρῶτος μέν ζητέω ὅδε ὁ εἰμί λαμβάνω ὁ αἴτιος . αἰτιάομαι ὁ ὁ ἰδέα αἴτιος τίθημι πρῶτος μέν ὅτι ζητέω ὁ φύσις συνίστημι ὁ αἴτιος ( οὗτος γάρ αὐτός δύναμαι δή ὁ ὅδε ὁ εἰμί ) ἄλλος ἰσάριθμος οὗτος οὐσία προστίθημι ὡς εἰμί μᾶλλον γνώριμος ὁ πρᾶγμα , εἰμί πλείων ὁ αὐτός γίγνομαι · οὐδείς γάρ ἢ ὁ ἀίδιος διαφέρω ὁ ἰδέα ὁ πρός αὐτός εἰμί ποιέω , ὥστε ἐπεί οὗτος ἄγνωστος , ὁμοίως εἄν κἀκείνης οὗτος , ὅς εἰμί φημί αὐτός παράδειγμα , ἄγω εἄν ἄγνωστος . ἰσάριθμος ἐν ἄλλος τίθημι καί ὅμοιος οὗτος ὅς ζητέω ὁ γνῶσις τε καί ἐπιστήμη , διά οὗτος οἴομαι ἐκεῖνος καταλαμβάνω δύναμαι ὁ ζητέω , ὡς ὀλίγος προέρχομαι δείκνυμι . ἢ ὅς αἰτιάομαι εἰμί † ὁ ὁ αἴτιος τε καί ἐπιστήμη καί διά οὗτος ζητέω αὐτός ὁ αἴτιος · οἴομαι γάρ ὁ αἴτιος οὗτος οὗτος ἀποδίδωμι , ὁμοῖος τίς ποιέω ὁ ἀριθμέω τίς βούλομαι πλῆθος , εἶτα ὡς μή δύναμαι ἐκεῖνος , εἰμί εἰμί τοσοῦτος , ἀριθμέω , ἄλλος αὐτός ἰσάριθμος πλῆθος προστίθημι , ἔπειτα οὕτως ἀριθμέω . εἰμί δέ ἄν μάλιστα ὁ ἀπορέω ἰσχύς ἔχω οὖον κατά ὁ ἰσάριθμος ὁ ζητέω αὐτός ὁ πλῆθος τίθημι , ἀλλά κατά ὁ ὅμοιος καί διά οὗτος ὁμοίως ἄγνωστος . ὅτι γάρ μηδείς διαφέρω ὁ εἶδος ὁ πρός αὐτός ὁ εἰμί ἔχω κατά αὐτός , ἢ μόνος ὁ ἀίδιος , εἴρω · ὁ δέ εἰμί ὁμοίως ἄγνωστος διά ὁ ὁ ἀριθμός παράθεσις ἐνδείκνυμι . ὅτι δέ μή αἴτιος ὁ προστίθημι οὗτος περί ὅς ζητέω , ὀλίγος προέρχομαι δείκνυμι . ἢ ὅς αἰτιάομαι εἰμί ὅτι προστίθημι Ισά - ριθμα σχεδόν ὁ περί ὅς ζητέω , οὕτως ἀπαντάω ζητέω καί ἀποδίδωμι ὁ αἴτιος ὁ τε πρῶτος καί ὁ προστίθημι · οὗτος γάρ ὅμοιος καί ὁ ὁ ἀριθμός παράδειγμα . σχεδόν δέ εἶπον οὐ μικρός εἰμί ὁ εἶδος οὗτος , οὖον ὁ κατά ἕκαστος καί ἄτομος λέγω , ἀλλά ὁ ἐπί αὐτός εἶδος . οὐδέ γάρ Σωκράτης καί Πλάτων ἐξαιτέω ὁ αἴτιος , ἀλλά ἄνθρωπος καί ἵππος . οὗτος γάρ σχεδόν ἰσάριθμος ὁ εἶδος κατά αὐτός . ὁ · σχεδόν δέ προστίθημι ἴσως , ἐπεί μή πᾶς ὁ κοινός ἰδέα τίθημι · οὐδέ γάρ ὁ ἐπί ὁ τεχνητός , οὔτε ὁ ἐπί ὁ κακός , εἰμί καί ἕπω αὐτός καί οὗτος εἰμί λέγω ἰδέα , διά ὅς περί αὐτός λέγω , ὡς εἴρω μετά ὀλίγος . ὁ δέ μή μικρός εἰμί ὁ ἰδέα οὗτος ὅς ζητέω ὁ αἴτιος ἐπί ἐκεῖνος προέρχομαι , δεικτικός παρατίθημι κατά ἕκαστος γάρ ὁμώνυμος τίς εἰμί , ὁμώνυμος μέν λέγω ὁ συνώνυμος , ἐπεί καί Πλάτων οὕτως αὐτός ἕπω . δείκνυμι δέ διά ὁ ἕκαστος ὁ ζητέω αὐτός συνώνυμος τίς εἶδος τίθημι ὁ ἰσάριθμος ὁ εἶδος αὐτός ὁ αἰσθος - ὁ λέγω . ἢ δύναμαι ὁ ὁμώνυμος ὅτι ὡς λέγω , οὐδείς ἄν συμβάλλω πρός ὁ γνῶσις ὁ ἐνταῦθα . εἶπον δέ κατά ἕκαστος γάρ ὁμώνυμος τίς εἰμί , πῶς κατά ἕκαστος , δείκνυμι . ὁ δέ καί παρά ὁ οὐσία ὁ τε ἄλλος ὅς εἰμί εἷς ἐπί πολύς , καί ἐπί ὅδε καί ἐπί ὁ ἀίδιος ἴσος εἄν εἰμί ὁ παρά τε γάρ ὁ ὅδε οὐσία εἰμί ὁμώνυμος αὐτός εἶδος , ὁμοίως δέ καί παρά ὁ ἄλλος εἰμί ὁ παρά ὁ οὐσία , ὅς εἰμί ὁ ἄλλος γένος , ἐπί ὅς εἰμί εἷς τίς καί κοινός ἐπί πολύς ὁ κατά ἕκαστος . ὅς γάρ εἰμί ὁ κοινός ὁ ἐπί ὁ κατά ἕκαστος , ὁ κοινός ὁ ἰδέα εἰμί εἄν κατά αὐτός αἰτία ὁ εἰμί τε καί γίγνομαι . ὁ δέ καί ἐπί ὅδε καί ἐπί ὁ ἀίδιος δηλωτικός εἄν εἰμί ὁ καί ἐπί ὁ ἐν γένεσις καί φθορά ( οὗτος γάρ ὁ ἐπί ὅδε καί ἐπί ὁ ἀίδιος · καί γάρ ὁ κόσμος κατά αὐτός καί ὁ ἐν αὐτός ἀίδιος ὁ εἰμί ἔχω . διό εὔλογος εἴρω ὁ ἰσάριθμος ὁ τε ἄλλος ὅς εἰμί εἷς ἐπί πολύς , ἀντί ὁ ὁ τε ἄλλος ἐπί ὅς εἰμί εἷς ἐπί πολύς τίνω · καί γάρ ἄλλος βούλομαι δηλόω οὗτος προστίθημι · ὁ γάρ κοινός ὁ ἐπί ὁ κατά ἕκαστος αἰτία ὁ ἰδέα κατά ουος . ἢ ὁ εἷς ἐπί πολύς ἐπί ὁ ἰδέα εἴρω · καί γάρ εἰμί μή ὁ κατά ἕκαστος εἰμί ἰδέα , ἀλλά ὁ ἐν ὁ κατά ἕκαστος κοινός · ἄνθρωπος γάρ , ἀλλά οὖον Σωκράτης καί Πλάτων , ὅς ἄνθρωπος ἐν οὗτος τε καί ἐν πᾶς ὁ ὁμοειδής αὐτός κοινός εἰμί διά ὁ ἐν-ὑπάρχω πᾶς . ὁ δέ κατά ὅς τρόπος δείκνυμι ὁ εἶδος , κατά οὐδείς σαίνω οὗτος , ὁ δείκνυμι δηλωτικός εἰμί ὁ ὡς πρός οἰκεῖος δόξα λέγω αὐτός , ἀλέλ ὡς οἰκεῖος δόξα βασανίζω τε καί ἐξετάζω , οὕτως ποιέω ὁ ἀντιλογία ὁ ὁ ἀληθής εὕρεσις χάρις . πειράω δέ δείκνυμι ὅτι οὐδείς ὁ λόγος ὁ εἰς κατασκευή ὁ ἰδέα φέρω εἰμί δείκνυμι δέος . ὁ μέν γάρ αὐτός οὔτε συλλογίζομαι οὔτε συνάγω ὁ πρόκειμαι , πρός ὁ καί ὅς μή βούλομαι ἰδέα εἰμί , καί οὗτος τίθημι · ὁ δέ καί δοκέω συλλογίζομαι τίς περί ἰδέα οὐ ἐκφεύγω ὁ ὅς οὖον βούλομαι εἰμί . ἰδέα , καί οὗτος κατασκευάζω · οὖον γάρ ὡς ἄλλος πάντῃ εἰμί ὁ ἀνυλλογίστως ἐρωτάω , ἄλλος δέ ὁ κατασκευάζω ἰδέα καί ὅς οὖον βούλομαι λέγω , ἀλλά ὅτι ὁ αὐτός λόγος ὁ μέν κατά ἄμφω ἁμαρτάνω , ὁ δέ πάντως κατά ἕτερος . ἤ τις ὁ λέγω λόγος ὑπό αὐτός ὡς τέλειος ψευδής καί μηδείς δείκνυμι αἰτιάομαι , οἷος εἰμί ἄν ὁ λέγω , εἰμί εἰμί τίς ἀληθής , εἰμί εἄν ὁ εἶδος · ὁ γάρ ἐνταῦθα οὐδείς ἀγηθής · καί εἰμί μνήμη εἰμί , εἰμί ὁ εἶδος · ὁ γάρ μνήμη ὁ Μένων · καί ὁ ὁ ἀριθμός εἰμί εἰμί λέγω , οὗτος δέ οὐ εἰμί · εἰμί δέ , ὁ εἶδος · εἰμί ἄρα ὁ εἶδος · ὁμοίως καί ὁ ὁ ὁρισμός ὁ εἰμί εἰμί λέγω , οὗτος δέ μηδείς εἰμί . ὁ δέ τοιοῦτος λόγος ψευδής τε καί ὁ δήω οὐδείς δείκνυμι . διό ὁ μέν τοιοῦτος οὐδείς μνημονεύω νῦν , εὐθύνω δέ τις ὁ δοκέω τίς δείκνυμι , καί πρότερος γε ὁ ἀπό ὁ ἐπιστήμη ὁ ἰδέα κατασκευάζω . εἰμί δέ αὐτός ὁ λόγος ὁ ὑπέρ αὐτός λέγω εἰς κατασκευή ὁ ἰδέα εἰμί τοιοῦτος ὡς ἢ μή συλλογίζομαι ὁ πρόκειμαι ἢ ἄλλος τις ἰδέα εἰσάγω καί μή ὅς βούλομαι , οὐδείς ἔξωθεν ἄλλος δεῖ λόγος , ἀλλά αὐτάρκης πρός ἀναίρεσις ὁ δόγμα ὁ ὁ ἀσθένεια δείκνυμι ὁ λέγω . κατά τε γάρ ὁ λόγος ὁ ἐκ ὁ ἐπιστήμη εἶδος εἰμί πᾶς ὅσος ἐφίστημι εἰμί . πλεοναχός μέν ὁ ἐπιστήμη πρός ὁ ὁ ἰδέα κατασκευή προσχράω , ὡς ἐν ὁ πρῶτος περι ἰδέα λέγω · ὅς δέ νῦν μνημονεύω ἔοικα λόγος , εἰμί τοιοῦτος . εἰμί πᾶς ἐπιστήμη πρός εἷς τίς καί ὁ αὐτός ἐπαναφέρω ποιέω ὁ ἑαυτοῦ ἔργον καί πρός οὐδείς ὁ κατά ἕκαστος , εἰμί ἄν τίς ἄλλος κατά ἕκαστος παρά ὁ αἰσθητός ἀίδιος καί παράδειγμα ὁ κατά ἕκαστος ἐπιστήμη γίγνομαι . τοιοῦτος δέ ὁ ἰδέα . ἔτι ὅς ἐφίστημι μαί εἰμί οὗτος εἰμί · ἄλλος δέ τίνω πηοός ὁ κατά ἕκαστος εἰμί ὁ ἐπιστήμη · οὗτος γάρ ἄπειρος τε καί ἀόριστος , ὁ δέ ἐπιστήμη ὁρίζω · εἰμί ἄρα τις παρά ὁ κατά ἕκαστος , οὗτος δέ ὁ ἰδέα . ἔτι εἰμί ὁ ἐατρικὴ οὐ εἰμί ἐπιστήμη ὅδε ὁ ὑγίεια ἀλλά ἁπλόος ὑγίεια , εἰμί τις αὐτοϋγίεια · καί εἰμί ὁ γεωμετρία μή εἰμί ὅδε ἰός ἴσος καί ὅδε ὁ σύμμετρος ἐπιστήμη ἀλλά ἀπλόος ἴσος καί ἀπλόος σύμμετρος , εἰμί τίς αὐτόισον καί αὐτοσύμμετρος , οὗτος δέ ὁ ἰδέα . ὁ δή τοιοῦτος λόγος ὁ μέν πρόκειμαι οὖον δείκνυμι , ὅς εἰμί ὁ ἰδέα εἰμί , ἀλλά δείκνυμι ὁ εἰμί τις παρά ὁ κατά ἕκαστος καί αἰσθητής . οὖον πάντως δέ , εἰμί τις εἰμί ὅς εἰμί παρά ὁ κατά ἕκαστος , οὗτος εἰμί ἰδέα · εἰμί γάρ παρά ὁ κατά ἕκαστος ὁ κοινός , ὅς φημί καί ὁ ἐπιστήμη εἰμί . ἔτι τε ὁ καί ὁ ὑπό ὁ τέχνη ἰδέα εἰμί · καί γάρ πᾶς τέχνη πρός εἷς τίς ἀναφέρω ὁ γίγνομαι ὑπό αὐτός , καί ὅς εἰμί ὁ τέχνη , οὗτος εἰμί , καί θλάω τις παρά ὁ κατά ἕκαστος εἰμί ὁ τέχνη . καί ὁ · ὕστερος δέ , πρός ὁ μηδέ οὗτος δείκνυμι ὁ εἰμί δέος , καί ὅς οὖον βούλομαι ἰδέα ἵημι κατασκευάζω ἰδέα δοκέω . εἰμί γάρ διότι ὁ ἰατρικός μή εἰμί ὅδε ὁ ὑγίεια ἐπι - στήμη ἀλλά ἁπλόος ὑγίεια , εἰμί αὐτός τις ὑγίεια , εἰμί καί ἐπί ὁ τέχνη ἕκαστος . οὖον γάρ ὁ κατά ἕκαστος οὐδέ ὅδε εἰμί , ἀλλά ἁπλόος ἐκεῖνος περί ὅς εἰμί , οἷος ὁ τεκτονικός ἁπλόος βάθρον ἀλλά οὖον ὅδε , καί ἁπλόος κλίνη ἀλλά οὖον ὅδε · ὁμοίως καί ὁ ἀνδριαντοποιηδικός καί ὁ γραφικός καί ὁ οἰκοδομικός δέ καί ὁ ἄλλος ἕκαστος τέχνη ἔχω πρός ὁ ὑπό ἑαυτοῦ . εἰμί ἄρα καί ὁ ὑπό ὁ τέχνη ἕκαστος ἰδέα , ὅσπερ οὖον βούλομαι . καί κατά ὁ εἷς ἐπί πολύς καί ὁ ἀπόφασις . χράω καί τοιοῦτος λόγος εἰς κατασκευή ὁ ἰδέα . εἰμί ἕκαστος ὁ πολύς ἄνθρωπος ἄνθρωπος εἰμί καί ὁ ζῷον ζῷον καί ἐπί ὁ ἄλλος ὁμοίως , καί οὐ εἰμί ἐπί ἕκαστος αὐτός αὐτός αὐτός τίς κατηγορέω , ἀλλά εἰμί τίς ὅς καί πᾶς αὐτός κατηγορέω οὐδείς αὐτός αὐτός εἰμί , εἰμί ἄν τίς οὗτος παρά ὁ κατά ἕκαστος εἰμί εἰμί χωρίζω αὐτός ἀίδιος · ἀεί γάρ ὁμοίως κατηγορέω πᾶς ὁ κατά ἀριθμός ἀλλάσσω . ὅς δέ εἷς εἰμί ἐπί πολύς χωρίζω τε αὐτός καί ἀΐδιος , οὗτος εἰμί ἰδέα · εἰμί ἄρα ἰδέα . οὗτος φημί ὁ λόγος κατασκευάζω ἰδέα καί ὁ ἀπόφασις καί ὁ μή εἰμί . καί γάρ ὁ ἀπόφασις κατά πολύς κατηγορέω εἷς καί ὁ αὐτός καί κατά μή εἰμί , καί οὐδείς ὁ κατά ὅς ἀληθεύω εἰμί ὁ αὐτός . ὁ γάρ οὐ ἄνθρωπος κατηγορέω μέν καί κατά ἵππος καί κύων καί πᾶς ὁ παρά ὁ ἄνθρωπος , καί διά οὗτος εἰμί εἷς ἐπί πολύς καί οὐδείς ὁ κατά ὅς κατηγορέω αὐτός εἰμί . ἔτι ἀεί μένω κατά ὁ ὅμοιος ὁμοίως ἀληθεύω · ὁ γάρ οὖον μουσικός κατά πολύς ἀληθεύω ( πᾶς γάρ ὁ μή μουσικός ) , ὁμοίως καί ὁ οὐ ἄνθρωπος ὁ οὐ ἄνθρωπος · ὥστε εἰμί καί ὁ ἀπόφασις ἰδέα . ὅσπερ εἰμί ἄτοπος · πῶς γάρ ἄν εἰμί ὁ μή εἰμί ἰδέα ; εἰμί γάρ οὗτος τις παραδείκνυμι , ὁ γε ἀνομογενής καί πάντῃ διαφέρω εἰμί εἷς ἰδέα , γραμμή , ἄν οὗτος τυγχάνω , καί ἄνθρωπος · οὐ ἵππος γάρ οὗτος πᾶς . ἔτι εἰμί καί ὁ ἤπειρος εἷς ἰδέα . ἀλλά καί ὁ πρῶτος καί ὁ δύο · οὖον ξύλον γάρ ὅς τε ἄνθρωπος καί ὁ ζῷον , ὅς ὁ μέν πρῶτος ὁ δέ δύο , ὅς οὔτε γένος οὔτε ἰδέα βούλομαι εἰμί . δῆλος δέ ὅτι οὐδέ οὗτος ὁ λόγος ἰδέα εἰμί συλλογίζομαι , ἀλλά δείκνυμι βούλομαι καί αὐτός ἄλλος εἰμί ὁ κοινῶς κατηγορέω ὁ κατά ἕκαστος ὅς κατηγορέω . ἔτι αὐτός ὁ βούλομαι δείκνυμι ὅτι εἷς τίς ὁ κοινῶς κατηγορέω εἰμί πλείων καί οὗτος εἰμί ἰδέα , ἀπό ὁ ἀπόφασις αὐτός κατασκευάζω . εἰμί γάρ ὁ πλείων τίς ἀποφάσκω πρός εἷς τίς ἐπαναφέρω αποφημι ( ὁ γάρ λέγω ἄνθρωπος οὐ εἰμί λευκός , ἵππος οὐ εἰμί , οὖον κατά ἕκαστος αὐτός ἴδιος τίς ἀποφάσκω , ἀλλά πρός εἷς τίς ὁ ἀναφορά ποιέω ὁ λευκός ἀποφάσκω ὁ αὐτός πᾶς ) , καί ὁ καταφάσκω εἄν πλείων ὁ αὐτός οὖον κατά ἕκαστος ἄλλος , ἀλλά εἷς τίς ἄν εἰμί ὅς καταφάσκω , οἷος ὁ ἄνθρωπος κατά ὁ πρός εἷς τίς καί αὐτός ἀναφορά · γάρ ὡς ὁ ἀπόφασις καί ὁ κατάφασις . εἰμί ἄρα τίς εἰμί ἄλλος παρά ὁ ἐν ὁ αἰσθητός , ὅς αἴτιος εἰμί ὁ ἀληθής ἐπί πλείων τε καί ὁ κοινός κατάφασις , καί οὗτος εἰμί ὁ ἰδέα . οὗτος δή ὁ λόγος φημί οὖον μόνος ὁ καταφάσκω ἀλλά καί ὁ ἀποφάσκω ἰδέα ποιέω · ὁμοίως γάρ ἐν ἀμφότερος ὁ εἷς . κατά δέ ὁ νοέω τίς φθείρω ὁ φθαρτός · φάντασμα γάρ τίς οὗτος εἰμί . ὁ λόγος ὁ ἀπό ὁ νοέω κατασκευάζω ὁ εἰμί ἰδέα τοιοῦτος εἰμί . εἰμί ἐπειδάν νοέω ἄνθρωπος ἢ πεζός ἢ ζῷον , ὁ εἰμί τε τίς νοέω καί οὐδείς ὁ κατά ἕκαστος ( καί γάρ φθείρω οὗτος μένω ὁ ἔν|νοια ) , δῆλος ὡς εἰμί παρά ὁ κατά ἕκαστος καί αἰσθητής , ὅς καί εἰμί ἐκεῖνος καί μή εἰμί νοέω · οὖον γάρ δή μή εἰμί τίς νοέω τότε . οὗτος δέ εἶδος τε καί ἰδέα εἰμί . φημί δή οὗτος ὁ λόγος καί ὁ φθείρω τε καί φθείρω καί ὅλως ὁ κατά ἕκαστος τε καί φθαρτός ἰδέα κατασκευάζω , οἷος Σωκράτης , Πλάτων · καί γάρ οὗτος νοέω καί φαντασία αὐτός φυλάσσω καί μηκέτι εἰμί σῴζω · φάντασμα γάρ τίς καί ὁ μηκέτι εἰμί . ἀλλά καί ὁ μηδέ ὅλως εἰμί νοέω , ὡς ἱπποκένταυρος , Χίμαιρα · ὥστε οὐδέ ὁ τοιοῦτος λόγος ἰδέα εἰμί συλλογίζομαι . ἔτι δέ ὁ ἀκριβής ὁ λόγος ὁ μέν ὁ πρός τίς ποιέω ἰδέα , ὅς οὖον φημί εἰμί κατά ἑαυτοῦ γένος , ὁ δέ ὁ τρίτος ἄνθρωπος λέγω . ὁ μέν καί ὁ πρός τίς κατασκευάζω ἰδέα λόγος τοιοῦτος εἰμί . ἐπί ὅς αὐτός τίς πλείων κατηγορέω μή ὁμώνυμος , ἀλλά ὡς εἷς τις δηλόω φύσις , ἤτοι ὁ κύριος ὁ ὑπό ὁ κατηγορέω σημαίνω εἰμί οὗτος ἀληθεύω κατά αὐτός , ὡς ὅταν ἄνθρωπος λέγω Σωκράτης καί Πλάτων , ἢ ὁ εἰκών αὐτός εἰμί ·τῶν ἀληθινός , ὡς ἐπί ὁ γράφω ὅταν ὁ ἄνθρωπος κατηγορέω ( δηλόω γάρ ἐπί ἐκεῖνος ὁ ὁ ἄνθρωπος εἰκών ὁ αὐτός τις φύσις ἐπί πᾶς σημαίνω ) , ἢ ὡς ὁ μέν αὐτός εἰμί ὁ παράδειγμα , ὁ δέ εἰκών , ὡς εἰμί ἄνθρωπος Σωκράτης τε καί ὁ εἰκών αὐτός λέγω . κατηγορέω δέ ὁ ἐνταῦθα ὁ ἴσος αὐτός ὁμώνυμος αὐτός κατηγορέω · οὔτε γάρ ὁ αὐτός πᾶς αὐτός ἐφαρμόζω λόγος , οὔτε ὁ ἀληθής ἴσος σημαίνω · κινέω γάρ ὁ ποσός ἐν ὁ αἰσθητός καί μεταβάλλω συνεχῶς καί οὐ εἰμί ἀφορίζω . ἀλλά οὐδέ ἀκριβῶς ὁ ὁ ἴσος λόγος ἀναδέχομαι ὁ ἐνταῦθα εἰμί τίς . ἀλλά μήv ἀλλά οὐδέ ὡς ὁ μέν παράδειγμα αὐτός ὁ δέ εἰκών · οὐδείς γάρ μᾶλλον ἕτερος θατέρου παράδειγμα ἢ εἰκών . εἰμί δέ καί δέχομαι τις μή ὁμώνυμος εἰμί ὁ εἰκών ὁ παράδειγμα , ἀεί ἕπω οὗτος ὁ ἴσος ὡς εἰκών εἰμί ἴσος ὁ κύριος καί ἀληθής ἴσος . εἰμί δέ οὗτος , εἰμί τίς αὐτόισον καί κύριος , πρός ὅς ὁ ἐνθάδε ὡς εἰκών γίγνομαι τε καί λέγω ἴσος , οὗτος δέ εἰμί ἰδέα , παράδειγμα καί εἰκών ὁ πρός αὐτός γίγνομαι . εἷς μέν οὖν οὗτος λόγος ὁ καί ὁ πρός τίς κατασκευάζω ἰδέα , δοκέω ἐπιμελής καί ἀκριβής καί προσεχής ἅπτω ὁ δεῖξις ὁ ἰδέα . οὐδέ γάρ ὁ κοινός εἰμί τίς παρά ὁ κατά ἕκαστος ἀπλόος οὗτος ὁ λόγος δοκέω δείκνυμι , ὥσπερ ὁ πρό αὐτός , ἀλλά ὁ παράδειγμα τίς εἰμί ὁ ἐνταῦθα εἰμί κύριος εἰμί · οὗτος γάρ χαρακτηριστικός εἰμί δοκέω ὁ ἰδέα | μάλιστα . οὗτος δή ὁ λόγος φημί καί ὁ πρός τίς ἰδέα κατασκευάζω . ὁ γοῦν δεῖξις ὁ νῦν ἐπί ὁ ἴσος προέρχομαι , ὅς εἰμί ὁ πρός τίς · ὁ δέ πρός τίς οὐ λέγω ἰδέα εἰμί διά ὁ ὁ μέν ἰδέα κατά ἑαυτοῦ ὑφίστημι αὐτός οὐσία τις εἰμί , ὁ δέ πρός τίς ἐν ὁ πρός ἀλλήλων σχέσις ὁ εἰμί ἔχω . ἔτι δέ εἰμί ὁ ἴσος ἴσος ἴσος , πλείων ἰδέα ὁ ἴσος εἄν ἄγω · ὁ γάρ αὐτόισον αὐτόισον ἴσος · εἰμί γάρ μηδείς ἴσος , οὐδέ ἴσος ἄν εἰμί . ἔτι δήω καί ὁ ἄνισος κατά ὁ αὐτός λόγος ἰδέα εἰμί · ὁμοίως γάρ ὁ ἀντίκειμαι εἰμί γε ἢ οὐ εἰμί ἰδέα · ὁ δέ ἄνισος ὁμολογέω καί κατά αὐτός ἐν πλείων εἰμί . πάλιν δέ κοινοποιώ ὁ δόξα ὡς πρός οἰκεῖος εἰμί αὐτός λέγω , διά ὁ εἶπον ὅς οὖον φημί εἰμί κατά ἑαυτοῦ γένος , γένος λέγω ἀντί ὁ ὑπόστασις καί φύσις , εἰμί γε ὁ πρός τίς παραφυάς ἔοικα , ὡς ἐν ἄλλος εἶπον . ὁ δέ λόγος ὁ ὁ τρίτος ἄνθρωπος εἰσάγω τοιοῦτος . λέγω ὁ κοινῶς κατηγορέω ὁ οὐσία κύριος τε εἰμί τοιοῦτος , καί οὗτος εἰμί εἰμί , ὅς κύριος εἰμί οὗτος · καί οὗτος εἰμί ὁ ἰδέα . ἀλλά εἰμί οὗτος , καί ὁ κατηγορέω τίνω κοινῶς , ἄν μή αὐτός εἰμί ἐκεῖνος τις ὅς κατηγορέω , ἄλλος τίς εἰμί παρά ἐκεῖνος ( διά οὗτος γάρ γένος ὁ ὅτι κατηγορέω ὁ κατά ἕκαστος οὐδείς αὐτός εἰμί ὁ αὐτός ) , τρίτος ἄνθρωπος εἰμί τις παρά τε ὁ κατά ἕκαστος , οἷος Σωκράτης καί Πλάτων , καί παρά ὁ ἰδέα , ὅστις καί αὐτός εἷς κατά ἀριθμός εἰμί . εἰμί δέ τις λόγος ὑπό ὁ σοφιστής λέγω τρίτος ἄνθρωπος εἰσάγω τοιοῦτος . εἰμί λέγω “ ἄνθρωπος περιπατέω ” οὔτε ὁ ὡς ἰδέα ἄνθρωπος περιπατέω λέγω ( ἀκίνητος γάρ ἐκεῖνος ) ἵημι ὁ κατά ἕκαστος τις ( πῶς ὅς μή γνωρίζω ; ὁ μέν γάρ ἄνθρωπος περιπατέω γνωρίζω , τίς δέ ὁ κατά ἕκαστος εἰμί ἐπί ὅς λέγω , οὖον γνωρίζω ) , ἄλλος τις παρά οὗτος τρίτος ἄνθρωπος λέγω περιπατέω · τρίτος ἄρα ἄνθρωπος εἰμί , ὅς ὁ περιπατέω κατηγορέω , οὗτος δή ὁ λόγος εἰμί σοφιστικός ἀφορμή ἐνδίδωμι ὁ Χωρίζοντες ὁ κοινός ὁ κατά ἕκαστος , ὅς ποιέω ὁ ὁ ἰδέα τίθημι . λέγω δέ Φανίας ἐν ὁ πρός Διόδωρος Πολύξενος ὁ σοφιστής ὁ τρίτος ἄνθρωπος εἰσάγω λέγω “ εἰμί κατά μετοχή τε καί μετουσία ὁ ἰδέα καί ὁ αὐτοάνθρωπος ὁ ἄνθρωπος εἰμί , δεῖ τις εἰμί ἄνθρωπος ὅς πρός ὁ ἰδέα ἔχω ὁ εἰμί . οὔτε δέ ὁ αὐτοάνθρωπος , ὅς εἰμί ἰδέα , κατά μετοχή ἰδέα , οὔτε ὁ τις ἄνθρωπος . λείπω ἄλλος τις εἰμί τρίτος ἄνθρωπος ὁ πρός ὁ ἰδέα ὁ εἰμί ἔχω . ” δείκνυμι καί οὕτως ὁ τρίτος ἄνθρωπος . εἰμί ὁ κατηγορέω τίνω πλείων ἀληθής καί εἰμί ἄλλος παρά ὁ ὅς κατηγορέω , χωρίζω | αὐτός ( οὗτος γάρ ἡγέομαι δείκνυμι ὁ ὁ ἰδέα τίθημι · διά οὗτος γάρ τίς αὐτοάνθρωπος κατά αὐτός , ὅτι ὁ ἄνθρωπος κατά ὁ κατά ἕκαστος ἄνθρωπος πλείων εἰμί ἀληθής κατηγορέω καί ἄλλος ὁ κατά ἕκαστος ἄνθρωπος εἰμί ) — ἀλλά εἰμί οὗτος , εἰμί τις τρίτος ἄνθρωπος . εἰμί γάρ ἄλλος ὁ κατηγορέω ὅς κατηγορέω , καί κατά ἴδιος ὑφεστώς , κατηγορέω δέ κατά τε ὁ κατά ἕκαστος καί κατά ὁ ἰδέα ὁ ἄνθρω - πούς , εἰμί τρίτος τις ἄνθρωπος παρά τε ὁ κατά ἕκαστος καί ὁ ἰδέα . οὕτως δέ καί τέταρτος ὁ κατά τε οὗτος καί ὁ ἰδέα καί ὁ κατά ἕκαστος κατηγορέω , ὁμοίως δέ καί πέμπτος , καί οὗτος ἐπί ἤπειρος . εἰμί δέ ὁ λόγος οὗτος ὁ πρῶτος ὁ αὐτός , ἐπεί τίθημι ὁ ὅμοιος ὁ αὐτός τις μετουσία ὅμοιος εἰμί · ὅμοιος γάρ ὁ τε ἄνθρωπος καί ὁ ἰδέα . ἀμφότερος δή ὁ δοκέω ἀκριβής εἰμί λόγος διελέγχω , ὁ μέν ὡς καί ὁ πρός τίς κατασκευάζω ἰδέα , ὁ δέ ὡς τρίτος ἄνθρωπος εἰσάγω , εἶτα ἐπί ἤπειρος αὐξάνω ὁ ἄνθρωπος . ὁμοίως δέ καί ὁ ἄλλος ἕκαστος αὐξάνω ὅς λέγω ἰδέα εἰμί . ὁ μέν οὖν πρῶτος ὁ τρίτος ἄνθρωπος ἐξήγησις ἄλλος τε χράομαι καί Εὔδημος σαφῶς ἐν ὁ περι λέξις , ὁ δέ τελευταῖος αὐτός ἐν τε ὁ τέταρτος περι ἰδέα καί ἐν οὗτος μετά ὀλίγος . ὅλος τε ἀναιρέω ὁ περί ὁ ἰδέα λόγος ὁ μᾶλλον ἵημι βούλομαι ὁ λέγω εἶδος ὁ ὁ ἰδέα εἰμί . Μαλλός μέν καί μάλιστα βούλομαι ὁ ἀρχή εἰμί · ὁ γάρ ἀρχή αὐτός καί αὐτός ὁ ἰδέα εἰμί ἀρχή . ἀρχή δέ εἰμί ὁ τε εἷς καί ὁ ἀόριστος δυάς , ὡς πρό ὀλίγος τε εἴρω καί ἱστορέω αὐτός ἐν ὁ περι ἀγαθός · ἀλλά καί ὁ ἀριθμός ἀρχή οὗτος κατά αὐτός . οὗτος δή φημί ὁ ἀρχή ὁ λόγος οὗτος ὁ κατασκευάζω ὁ ἰδέα ἀναιρέω · ἀναιρέω δέ οὗτος ἀναιρέω καί ὁ μετά ὁ ἀρχή , εἰμί γε οὗτος ἐκ ὁ ἀρχή , ὥστε καί ὁ ἰδέα . εἰμί γάρ ἐπί πᾶς ὅς ὁ κοινός κατηγορέω χωριστός τε καί ἰδέα , κατηγορέω δέ καί κατά ὁ ἀόριστος δυάς ὁ δυάς , εἰμί εἄν αὐτός πρότερος τίς καί ἰδέα · οὕτως δέ εἄν οὐκέτι ἀρχή εἰμί ὁ ἀόριστος δυάς . ἀλλά οὐδέ ὁ δυάς πάλιν εἰμί εἄν πρῶτος τε καί ἀρχή · πάλιν γάρ κά̓κες ὁ ἀριθμός κατηγορέω ὡς ἰδέα · ὁ γάρ ἰδέα ἀριθμός αὐτός κεῖμαι · ὥστε εἰμί ἄν αὐτός πρῶτος ὁ ἀριθμός , ἰδέα τις εἰμί . εἰμί δέ οὗτος , εἰμί ὁ ἀόριστος δυάς , ὅστις εἰμί αὐτός ἀρχή , ὁ ἀριθμός πρῶτος , ἀλλά οὖον ὁ ἀριθμός ὁ δυάς · εἰμί δέ οὗτος , οὐκέτι εἄν ἀρχή ἐκεῖνος , εἰμί γε μετάσχεσις τις εἰμί τοιοῦτος . ἔτι δέ ὑπόκειμαι μέν εἰμί ἀρχή ὁ ἀριθμός , γίγνομαι δέ ὁ ἀριθμός κατά ὁ προερέω λόγος πρῶτος αὐτός · ἀλλά εἰμί ὁ ἀριθμός πρός τίς ( πᾶς γάρ ἀριθμός τις εἰμί ) , καί εἰμί πρῶτος ὁ ἀριθμός ὁ εἰμί , εἰ καί ὁ δυάς ὅς ἀρχή ὑποτίθημι , εἰμί ἄν κατά αὐτός ὁ πρός τίς πρῶτος ὁ κατά ἑαυτοῦ εἰμί . οὗτος δέ ἄτοπος · πᾶς γάρ ὁ πρός τίς δύο . | σχέσις γάρ προυπόκειμαι φύσις ὁ πρός τίς σημαίνω , ὅστις πρῶτος ὁ συμβαίνω σχέσις αὐτός · παραφυάς γάρ ἔοικα ὁ πρός τίς , ὡς εἶπον ἐν ὁ ἠθικός . ἀλλά εἰμί καί λέγω τις εἰμί ὁ ἀριθμός ποσός ἀλλά μή πρός τίς , εἰμί ἄν ἕπω αὐτός ὁ ποσός ὁ οὐσία πρῶτος εἰμί · αὐτός δέ ὁ μέγας καί ὁ μικρός ὁ πρός τίς . ἔτι ἕπω αὐτός ὁ πρός τίς ὁ κατά ἑαυτοῦ . ἀρχή τε καί πρώϊος λέγω εἰμί , κατά ὅσος ἀρχή μέν ὁ ἰδέα κατά αὐτός ὁ οὐσία , εἰμί δέ ὁ ἰδέα ὁ εἰμί ἰδέα ἐν ὁ παράδειγμα εἰμί , ὁ δέ παράδειγμα πρός τίς · τις γάρ ὁ παράδειγμα παράδειγμα . ἔτι εἰμί ὁ ἰδέα ὁ εἰμί ἐν ὁ παράδειγμα εἰμί , εἰμί εἄν ὁ πρός αὐτός γίγνομαι καί ὅς εἰμί ὁ ἰδέα εἰκών · ἐκεῖνος , οὕτως τε λέγω ἄν τις πᾶς ὁ κατά φύσις συνίστημι πρός τίς γίγνομαι κατά αὐτός · πᾶς γάρ εἰκών καί παράδειγμα . ἔτι εἰμί ὁ εἰμί ὁ ἰδέα ἐν ὁ παράδειγμα εἰμί εἰμί , ὁ δέ παράδειγμα ὁ πρός αὐτός γίγνομαι χάρις εἰμί , ὁ δέ διά ἄλλος εἰμί ἄτιμος ἐκεῖνος , εἰμί ὁ ἰδέα ἄτιμος ὁ γίγνομαι πρός αὐτός . καί πᾶς ὅσος τις ἀκολουθέω ὁ περί ὁ ἰδέα δόξα ἐναντιόομαι ὁ ἀρχή . τοιοῦτος τις εἰμί ὁ λόγος ὁ διά ὁ ὁ ἰδέα θέσις ὁ ἀρχή αὐτός ἀναιρέω πρός ὁ προερέω . εἰμί ὁ κοινῶς τίνω κατηγορέω ἀρχή τε καί ἰδέα ἐκεῖνος , κατά δέ ὁ ἀρχή κοινῶς ὁ ἀρχή κατηγορέω καί κατά ὁ στοιχεῖον ὁ στοιχεῖον , εἰμί ἄν ὁ ἀρχή πρότερος τίς καί ἀρχή καί ὁ στοιχεῖον · οὕτως δέ οὔτε ἀρχή οὔτε στοιχεῖον εἰμί . ἔτι ἰδέα ἰδέα · οὐ εἰμί πρότερος · ὁμοίως γάρ ὁ ἰδέα ἅπας ἀρχή . εἰμί δέ ὁ αὐτοέν καί ὁ αὐτοδυάς ὁμοίως . ἰδέα καί αὐτοάνθρωπος καί αὐτόϊππος καί ἕκαστος ὁ ἄλλος ἰδέα · οὐ εἰμί ἄρα αὐτός ἄλλος πρῶτος , ὥστε οὐδέ ἀρχή · οὐ ἄρα ἀρχή ὁ εἷς καί ὁ ἀόριστος δυάς . ἔτι ἰδέα ὑπό ἰδέα εἰδοποιέω ἄτοπος · πᾶς γάρ εἶδος · εἰμί δέ εἰμί ἀρχή ὁ εἷς καί ὁ ἀόριστος δυάς , εἰμί ἰδέα ὑπό ἰδέα εἰδοποιέω · ὁ γάρ αὐτοδυάς ὑπό ὁ αυτοεις · οὕτως γάρ αὐτός ἀρχή λέγω εἰμί , ὡς ὁ μέν εἷς εἶδος εἰμί , ὕλη δέ ὁ δυάς · οὐ ἄρα ἀρχή οὗτος . εἰμί δέ μή φημί ὁ ἀόριστος δυάς ἰδέα εἰμί , πρῶτος μέν εἰμί πρότερος τίς αὐτός εἰμί ἀρχή · ὁ γάρ αὐτοδυάς , ὅς κατά μετουσία καί αὐτός δυάς , ἐπεί μή εἰμί οὗτος ὁ αὐτοδυάς · κατά μετουσία γάρ κατηγορέω αὐτός ὁ δυάς , ἐπεί καί ὁ δυάς . ἔτι εἰμί ἁπλόος ὁ ἰδέα , οὐ εἄν ἐκ ἀρχή διάφορος ἄγω , διάφορος δέ ὁ εἷς καί ὁ ἀόριστος δυάς . ἔτι ὁ πλῆθος ὁ δυάς θαυμαστός εἰμί , εἰμί εἰμί ἄλλος μέν ὁ αὐτοδυάς , ἄλλος δέ ὁ ἀόριστος δυάς , ἄλλος δέ ὁ μαθηματικός ὅς ἀριθμέω χράω , οὐδείς ἐκεῖνος ὁ αὐτός εἰμί , καί ἔτι παρά οὗτος ὁ | ἐν ὁ ἀριθμητός καί αἰσθητός . ἄτοπος δέ οὗτος , ὥστε δηλονότι αὐτός ὁ τίθημι ὑπό αὐτός περιὲ ὁ ἰδέα ἔνειμι ἀκολουθέω ἀναιρέω ὁ ἀρχή , ὁ εἰμί αὐτός πρότιμος ὁ ἰδέα . ἔτι κατά μέν ὁ ὑπόληψις , κατά ὅς εἰμί φημί ὁ ιοεας . ’Ex μέν ὁ κατασκευάζω , φημί , λόγος ὁ ἰδέα ἕπω αὐτός ὁ μή μόνος ὁ οὐσία λέγω ἰδέα εἰμί ἀλλά καί ἄλλος πολύς , ὡς δείκνυμι διά ὁ προερέω . ὅς τε γάρ ἀπό ὁ νοέω τίς κοινός ἐπί πλείων , νοέω δέ καί μηκέτι εἰμί ὁ κατά ἕκαστος , ὁ φθαρτός * * * μόνος εἰμί ἰδέα δείκνυμι . ἀλλά καί ὁ ἀπό ὁ ἐπιστήμη ὁμοίως οὐ οὐσία μόνος ἰδέα δείκνυμι ἀλλά καί ἕτερος πολύς · οὔτε γάρ ἐπί ὁ οὐσία μόνος ὁ νοέω ἔτι , φθείρω οὗτος ὅς κατηγορέω , ἀλλά καί ἐπί ποιέω καί ἐπί ποσός καί ἐπί ἕκαστος οὗτος ὁ εἰμί , οὔτε ἐπιστήμη οὐσία εἰμί μόνος . ἀλλά καί εἰμί ὁ ἀρετή εἰμί ἰδέα , οὖον μόνος ὁ οὐσία ἄγω ἄν · ὁ γάρ ἀρετή οὐ οὐσία . ὁ δέ καί ἄλλος μυρίος συμβαίνω εἶπον , ἐπεί καί ἄλλος τις εἰμί λόγος δείκνυμι βούλομαι ὁ ἰδέα , ἐκ ὅς συμβαίνω μή μόνος ὁ οὐσία ὁ εἶδος λέγω . ὅς τε γάρ ἀπό ὁ κατηγορέω εἷς ἐπί πολύς , ὅς αὐτός πᾶς διαφέρω ἀλλήλων ὑπάρχω καί ἄλλος εἰμί ἕκαστος αὐτός , οὐ οὐσία μόνος ὁ ἰδέα λέγω ὁ γάρ εἷς ἐπί πολύς κατηγορέω οὐ ἐν οὐσία μόνος ἀλλά καί ἐπί ὁ συμβεβηκός . καί ὁ ὁ τεταγμένως γι - νομένων αἴτιος λέγω ὁ πρός ἵστημι γίγνομαι τίς παράδειγμα , οὗτος δέ ὁ ἰδέα εἰμί οὐ ἐπί οὐσία μόνος . ἀλλά καί ὁ ἀπό ὁ ὅς τίς ἄν ἀληθεύω λέγω , οὗτος ὑπάρχω λέγω ( συμφωνία δέ λέγω εἰμί πέντε ἢ τρεῖς καί ἁρμονία τρεῖς ἀληθεύω , εἰμί ἄρα καί τοσοῦτος · ἀλλά μήv ὁ ἐνταῦθα ὁ ἀριθμός ἤπειρος , ἕτερος τις ἄρα εἰμί ἀίδιος κατά ὁ ἀληθεύω ) , καί οὗτος δή οὐ οὐσία μόνος . εἰμί δέ καί ἄλλος πλείων τοιοῦτος λόγος . κατά δέ ὁ ἀναγκαῖος καί ἀκόλουθος ὁ δόξα ὁ περί αὐτός , κατά ὅς μεθεκτός λέγω ὁ εἶδος , μόνος ὁ οὐσία αὐτός ἰδέα εἰμί . εἰμί γάρ κατά αὐτός αἰτία ὁ πρός αὐτός εἰμί ὁ εἰμί , καί ὁ μετέχω αὐτός ὁ πρός αὐτός εἰμί ὁ εἰμί ἔχω , δῆλος ὡς οὖον κατά συμβαίνω μετέχω καί ἄγω αἴτιος ὁ πρός αὐτός καί διά αὐτός εἰμί , ἀλλά κατά ἑαυτοῦ καθό εἰμί οὗτος . κατά συμβαίνω δέ λέγω εἄν μετέχω τις ὁ μή καθό ὁ μετέχω ὁ εἰμί εἰμί , κατά οὗτος μετέχω αὐτός . οὐδέ ὁ κατά συμβαίνω μετέχω ὁ εἰμί ἄν ἰός πρός αὐτός εἰμί παρέχω · οὖον γάρ ὁ συμβεβηκός τις ὁ ἄνθρωπος μετέχω ἄνθρωπος , ἀλλά ὁ ἄνθρωπος καθό ἄνθρωπος . εἰμί δέ οὐσία ( οὖον γάρ δή ὁ ἀρχή οὐ οὐσία εἴρω · εἰμί γάρ οὕτως μή οὐσία πρῶτος ) · καί ὅς ἄρα ὁ | αὐτός μετάσχεσις αἰτία οὗτος ὁ εἰμί καί οὗτος ἀνάγκη οὐσία εἰμί . ὁ οὐσία ἄρα μόνος εἰμί ἰδέα αὐτός . εἰμί γάρ καί ὁ οὐ οὐσία ἰδέα , οἷος ὁ συμβεβηκός , πρῶτος μέν διά τίς οὖον πᾶς ὁ συμβεβηκός ἀλλά ὁ μέν ὁ δέ οὖον ; ἔτι ἤτοι οὐσία εἰμί αὖος ὁ ὁ συμβεβηκός ἰδέα , ἢ οὖον . εἰμί μέν μή οὐσία , εἰμί ὁ ἰδέα οὐ οὐσία ἀρχή εἰμί · λέγω δέ αὐτός οὐσία . ἔτι ἄτοπος μή πᾶς ὁ ἰδέα ὁ αὐτός εἰμί φύσις μάλιστα . καί εἰμί τις λέγω νόημα αὐτός εἰμί ἢ οὐσία , πῶς ὁ μετέχω οὐσία κατά ἑαυτοῦ ὁ μέν οὐσία γίγνομαι καί εἰμί , ὁ δέ οὐ οὐσία ; ἀλλά δεῖ οὗτος ἕκαστος μετέχω , εἰμί μή κατά ὑπόκειμαι λέγω . τουτέστιν ἀλλά δεῖ οὗτος ἕκαστος ὁ εἶδος ὁ πρός αὐτός ὁ εἰμί ἔχω μετέχω , ὅς μή ἐν ὑπόκειμαι τίς καί αὐτός ἔχω , τουτέστιν ὅς μή κατά συμβαίνω καί ἀπό συμβεβηκός τις αὐτός λέγω . ὁ γάρ κατά ὑπόκειμαι νῦν ἀντί συμβεβηκός χράομαι . κατά ἑαυτοῦ οὖν , φημί , ὁ πρός ὁ ἰδέα εἰμί τε καί γίγνομαι καί διά αὐτός εἰμί μετέχω αὐτός , οὐκέτι εἄν συμβεβηκός τις αὐτός . οὕτως δέ οὐσία ὁ πρός ὁ ἰδέα εἰμί ἄγω , ὁ οὐσία κατά ἑαυτοῦ καί οὖον κατά συμβαίνω μετέχω . παρατίθημι δέ ὁ κατά συμβαίνω παράδειγμα · ὁ γάρ δυάς ὁ κατά μετουσία ὁ δυάς εἰμί δυάς , εἰμί ἀίδιος μετέχω , ἀλλά κατά συμβαίνω ἀίδιος , ἐπεί ἀίδιος ὁ δυάς μετέχω δυάς εἰμί · οὐκέτι δέ κατά συμβαίνω δυάς , ἐπεί ὁμοίως ἄν εἰμί δυάς ὡς καί ἀίδιος · οὐ ἐκεῖνος δέ ὁ δυάς ὁ εἰμί δυάς ἐν ὁ ἀίδιος αὐτός εἰμί , ἀλλά εἰμί οὗτος συμβαίνω αὐτός . διό εἰμί καί ἀίδιος τίς μετέχω δυάς λέγω μετέχω , κατά συμβαίνω ἄν μετέχω δυάς . ἐπεί τοίνυν δυάς μέν κατά ἑαυτοῦ μετέχω , ἀίδιος δέ κατά συμβεβηκός , δυάς μέν εἰμί καί κατά οὗτος ὅμοιος ἐκεῖνος , ἀίδιος δέ οὖον · οὖον γάρ ὅμοιος ὁ κατά συμβαίνω μετέχω τίνω ἐκεῖνος ὅς οὗτος μετέχω . εἰμί τοίνυν ὁ ἐνταῦθα ὅμοιος ὁ ἰδέα , οὖον κατά συμβαίνω αὐτός ἀλλά κατά ἑαυτοῦ μετέχω · ὁ δέ οὐσία κατά ἑαυτοῦ μετέχω οὐσία . ὁ οὐσία ἄρα μόνος εἰμί ἰδέα κατά ὁ ἀκόλουθος αὐτός καί ὁ ἀναγκαῖος , εἰμί γε οὐσία μέν ἐκεῖνος , ὁ δέ ὁ οὐσία μετέχω κατά ἑαυτοῦ οὐσία · ὁ γάρ αὐτός ἐνθάδε οὐσία σημαίνω καί ἐπί ὁ ἀίδιος , οἷος ἄνθρωπος ἐνταῦθα οὐσία ἐκεῖ , ὁ θερμός ποιός καί ἐνταῦθα ὅς εἰμί ὑγιής , ὁ παρά ἐγώ οὐσία μόνος ἀκολουθέω λέγω αὐτός ἰδέα εἰμί , εἰμί ὁ ἰδέα οὐσία . γράφω ἐν τις ‘‘ἀλλὰ δεῖ οὗτος ἕκαστος μετέχω , ὅς κατά ὑπόκειμαι λέγω ” . καί εἰμί εἄν λέγος διά οὗτος ὁ γραφεύς ὁ δήω ὁ μετέχω ὁ ἰδέα κατά ἑαυτοῦ μετέχω αὐτός , καί κατά οὗτος καθό κατά ὑπόκειμαι αὐτός κατηγορέω . ὥστε εἰμί μέν ὁ δυάς ὁ λόγος ἐφαρμόζω ὁ μετέχω δυάς λέγω , δυάς μετέχω , εἰμί δέ μή δυάς ἀλλά ἀίδιος ὁ λόγος ἐφαρμόζω ὁ μετέχω , ἐκεῖνος μετέχω . ὁ δέ ὥστε εἰμί οὐσία ὁ εἶδος εἶπον ἀντί ὁ ὥστε εἰμί εἰμί ὁ εἶδος , οὐσία · ἢ ὥστε εἰμί μόνος οὐσία ὁ εἶδος · οὗτος γάρ κεῖμαι . οὗτος δέ ἐνταῦθα οὐσία σημαίνω ἐκεῖ . οὖον γάρ δή εἰμί ὁ παρά ἐγώ ποιότης ἐν ἐκεῖνος εἰμί οὐσία , δήω ὁ οὐσία ὁ ἐνταῦθα μόνος ἰδέα εἰμί λέγω · οὖον γάρ δή οἷος τε ἐκεῖνος οὐσία εἰμί , ὁ πρός αὐτός γίγνομαι ὁ μέν οὐσία εἰμί ὁ δέ ἄλλος τίς . οὗτος γάρ ἐνταῦθα τε οὐσία σημαίνω ἐκεῖ . ἢ τίς εἰμί ὁ εἰμί φαίνω τίς παρά οὗτος , ὁ εἷς ἐπί πολύς ; εἰμί μή κατά ἑαυτοῦ ἀλλά κατά συμβαίνω μετέχω ὁ ἐνταῦθα ὁ ἰδέα , τίς , φημί , σημαίνω αὐτός ὁ λέγω εἰμί τίς παρά οὗτος , τουτέστι ὁ αἰσθητής , οὗτος ὅς εἷς εἰμί ἐπί πολύς λέγω καί εἰμί εἷς πολύς ὁ ἐνταῦθα παράδειγμα ; οὖον γάρ εἰμί ὁ εἷς ἐπί πολύς ἐπί ὁ πρός αὐτός γίγνομαι λέγω κατά συμβεβηκός ( οὐτάω γάρ πᾶς πᾶς μετέχω δύναμαι ) · καί οὐ εἰμί ὁ κατά συμβαίνω μετέχω τις οὔτε κύριος ἐκεῖνος μετέχω , οὔτε ὁ εἰμί ἔχω ἀπό ἐκεῖνος καθό ἐκεῖνος εἰμί , οὔτε ὁμοιόω αὐτός . ἢ δύναμαι ὁ ἢ τίς εἰμί ὁ εἰμί φαίνω παρά οὗτος ὁ εἷς ἐπί πολύς εἴρω ὡς ἕπω ὁ οὗτος δέ ἐνταῦθα οὐσία σημαίνω ἐκεῖ · εἰμί γάρ μή οὗτος , τίς εἰμί ὁ λέγω ὑπό αὐτός ὁ εἰμί τίς παρά αὐτός ὁ αἰσθητός ὁ εἷς ἐπί πολύς κατηγορέω ; ὡς γάρ ὁ αὐτός φύσις δηλέομαι ὑπό τε ὁ εἷς ἐπί πολύς καί ὁ πολύς , κατά ὅς ὁ εἷς , οὗτος λέγω . δείκνυμι δέ οὗτος προστίθημι ἄν τις οὗτος ὁ εἰμί κατά ὁ οὐσία ὁ ἐνθάδε ὁ ἰδέα μετέχω , διαφέρω δέ ὁ ἐνθάδε , ἤτοι καί ἐν ὁ ἰδέα , πρός ὅς ὁ διαφέρω εἰμί , ὁ αὐτός εἰμί διαφορά , ἢ ἀνάλογος οὗτος . παρά γάρ ἐκεῖνος ὁ ἐνταῦθα ὁ εἰμί ἔχω , παρά ἐκεῖνος ἔχω ὁ διαφέρω , ἐπεί κατά οὐσία αὐτός ὁ διαφορά , ὅς παρά ἐκεῖνος ἔχω . διά οὗτος γάρ ἄλλος ἰδέα ἄλλος εἶδος εἰμί παρεκτικός , ἐπεί οὐδείς κωλύω εἄν εἷς αὐτός πᾶς . ὥστε ἕκαστος ἰδέα ἤτοι κατά ὁ οὐσία καί ὁ εἶδος ὁ αὐτός εἰμί ὁ πρός αὐτός γίγνομαι , ἢ πάντως γε δύναμις τις ἔχω ὁ ὁ μέν ὅδε ὁ δέ ὅδε τις ποιητικός εἰμί καί παρεκτικός , κατά ὅς καί ὁ διαφορά ὁ πρός αὐτός ὁ εἰμί ἔχω . εἰμί δέ ὁ τοιοῦτος καί ἐν ἐκεῖνος διαφορά , ὅστις καί ὁ ἐνθάδε ὁ διαφέρω ἀλλήλων , ἢ ἀνάλογος γε . εἰμί δέ ὁ ἐνταῦθα ὁ μέν ζῷον λογικός ὁ δέ ζῷον ἄλογος , καί εἰμί ἑκάτερος ὁ ἴδιος οὗτος ἰδέα παρεκτικός · καί ἐν ἐκεῖνος ἄρα εἰμί ὁ λογικός τε καί ἄλογος ἢ ἀνάλογος τίς οὗτος , κατά ὁ ὁ μέν ὁ λογικός ὁ δέ ὁ ἄλογος εἰμί παρεκτικός . καί ὅς λόγος ἔχω πρός ἀλλήλων ὁ πρός ἐκεῖνος καί ἀπό ἐκεῖνος ὁ εἰμί ἔχω , οὗτος ἐκεῖνος πρός ὁ οὗτος γίγνομαι , ὁ λογικός καί ἄλογος , ἤτοι ἐναντίος , ἢ ὁ μέν ἕξις ὁ δέ στέρησις . εἰμί ἄρα καί ἐν ὁ ἰδέα ἕτερος οὗτος . εἰμί δέ οὗτος , πῶς ἁπλόος ἔτι ; ἔτι δέ , εἰμί εἰμί νόημα , ὥσπερ φημί τις , καί ἐν ὁ νοέω ἰδέα ὁ ὑπόστασις . πῶς ἅμα ὁ νοέω αὐτός νοέω ; ἀδύνατος γάρ ἅμα ὁ ἐναντίος νοέω ἢ ὁ ἀντίκειμαι , ὅπου γε οὐδέ ἁπλόος πλείων . εἰμί δέ παρά μέρος νοέω , ὠκύμορος , οὐ ἀίδιος · ὅτε γάρ μή νοέω , οὐ εἰμί , εἰμί γε ὁ εἰμί αὐτός ἐν ὁ νοέω . ὁ γάρ ὁ αὐτός φύσις ἀδύνατος πᾶς εἰμί ἀδύνατος , ὥσπερ ἀδύνατος εἰμί ὁ ὁ διάμετρος σύμμετρος εἰμί ὁ πλευρά , ὁμοίως πανταχοῦ καί παρά πᾶς εἰμί τοιοῦτος · καί γάρ καί παρά ὁ θεός . ἔτι εἰμί νόημα , οὐ οὐσία , καί εἰμί ὁ ἀρχή οὐ οὐσία . ἔτι πῶς πρός μή οὐσία οὐσία γίγνομαι ; ὡς γάρ ἄτοπος ὁ πρός οὐσία γίγνομαι μή εἰμί οὐσία , οὕτως ἄτοπος καί ὁ πρός μή οὐσία οὐσία γίγνομαι . καί εἰμί μέν ὁ αὐτός εἶδος ὁ ἰδέα καί ὁ μετέχω . ἐκ διαίρεσις ὁ ἐπιχείρησις , καί ἐκ διαίρεσις ἀντιφατικός διαίρω - μένω . ἤτοι γάρ αὐτός εἶδος καί ὁ λόγος ὁ τε ἰδέα καί ὁ μετέχω αὐτός , ἢ οὖον ὁ αὐτός . εἰμί μέν οὖν ὁ αὐτός , ὥσπερ ἐπί ὁ μετέχω , εἰμί ὁμοειδής , εἰμί τίς κοινός , οὗτος καί ἐπί οὗτος καί ὁ ἰδέα ἀπό ὅς οὗτος , κοινός τίς εἰμί κατηγορέω · ὁμοειδής γάρ ἐκεῖνος οὗτος . εἰμί δέ οὗτος . εἰμί αὐτός ὁ κοινῶς κατηγορέω ἰδέα , καί οὕτως ἰδέα ἄν ἰδέα εἰμί , καί οὗτος εἰς ἤπειρος ἄν πρόειμι . εἰμί δέ ὁ νῦν λέγω ὑπό αὐτός , ὅς ἐξηγέομαι ὁ τρίτος ἄνθρωπος δύο τίθημι . δείκνυμι ὅτι ὁ μέν ὁ ἰδέα μετέχω οὖον κατά συμβαίνω αὐτός μετέχω , εἰμί γε ὁ εἰμί τε αὐτός ὅλως καί ὅδε τις διά ὁ μετέχω ἐκεῖνος , ἐπιφέρω οὗτος ὡς ἴσος εἰμί ὁ εἰμί μέν οὖν , ὡς δείκνυμι , | ὁ αὐτός εἶδος ὁ τε ἰδέα καί ὁ μετέχω , εἰμί τίς κοινός ἐπί τε ὁ ἰδέα ἕκαστος καί ὁ πρός ἕκαστος αὐτός εἰμί · οὕτως δέ ὁμοειδής εἰμί ὁ ὅδε ἐκεῖνος , ἐπεί οὐσία ἐκεῖνος , οὐσία καί ὁ πρός αὐτός εἰμί · οὗτος δέ μόνος ἄν ἄγω ὁ οὐσία ἰδέα . εἰμί δέ μή , καί οὕτως εἴρω ὁ ἕπω ἄτοπος . ὁ δέ τίς γάρ μᾶλλον ἐπί ὁ φθαρτός δυάς , καί ὁ δυάς ὁ πολύς μέν ἀίδιος δέ , ὁ δυάς εἰμί εἷς καί αὐτός , ἢ ἐπί οὗτος καί ὁ τις ; οὗτος κατασκευαστικός ὁ εἰμί τίς κοινός ὁ τε ἰδέα καί ὁ πρός αὐτός . εἰμί γάρ ὁ ὁμοειδής εἰμί ὁ ἐν ὁ αἰσθητός καί φθαρτός δυάς ὁ δυάς ὁ ἄφθαρτος , κατά ὅς ὁ αἰσθητός ἀριθμέω ( οὗτος δέ ἄν ἄγω ὁ μαθηματικός , λέγω γάρ μεταξύ εἰμί ὁ τε αἰσθητής καί ὁ ἰδέα ὁ μαθηματικός ἀίδιος μέν εἰμί , πλείων δέ ὅμοιος ἀλλήλων ) , εἰμί δέ οὗτος εἷς καί αὐτός ὁ δυάς κατηγορέω , οὐδείς φυλάσσω ἐγώ περί ὁ ὁ μέν ἀίδιος εἰμί ὁ δέ μή ἀίδιος , ἀλλά ἐπεί ὁμοειδής εἰμί καθό δυάς , ὁ κατά μετουσία ὁ αὐτοδυάς ἑκάτερος δυάς ὁ εἰμί κατηγορέω ἐγώ κοινῶς κατά πᾶς αὐτός ὁμοίως ὁ δυάς , οὐδείς μικρός καί ἐπί ὁ αὐτός ἰδέα ὁ αὐτοδυάς καί ὁ τις δυάς ὁ ἀπό ἐκεῖνος ὁ εἰμί ἔχω κοινῶς ὁ δυάς κατηγορέω , διότι εἰμί ὁμοειδής . εἰμί δέ μή ἄγω ὁ πρός ὁ ἰδέα μηδέ κατά ὁ οὐσία αὐτός ὁμοιόω καί ὁ εἶδος , ὁμώνυμος ἄν εἰμί οὗτος ὁ ἰδέα . εἰμί δέ οὗτος , τίς μᾶλλον ἰδέα τις εἰμί [ ἰδέα ] ὁ ὁμώνυμος αὐτός αἰτία ὁ εἰμί ἢ ἄλλος τις , εἰμί γε μή κατά ὁ οὐσία καί ὁ εἶδος ὁμοιόω οὗτος αὐτός ὁ ὁμώνυμος αὐτός λέγω ; ὁμοίως γάρ ἔχω ὡς εἰμί τις καλέω ἄνθρωπος ὁ τε Καλλίας καί ὁ ξύλον μηδείς ὅμοιος ἔχω ἀλλήλων καθό ἄνθρωπος . καί καθόλου πῶς ἄν λέγω μετέχω αὐτός ἐκεῖνος μή ἔχω μηδείς κοινωνία κατά ὁ οὐσία πρός αὐτός ; καί εἰμί εἄν οὗτος ἴσος ὁ πρό ὀλίγος εἴρω ὁ “ ἢ τίς εἰμί ὁ εἰμί φαίνω τίς παρά οὗτος ὁ εἷς ἐπί πολύς ; ” εἰμί γάρ λέγω ὡς ὁ εἰκών ὁμώνυμος ὁ ἀπό ὅς γίγνομαι εἰμί , οὕτως καί ὁ ὅδε ὁ ἰδέα , κατά τίς εἴρω ὁμοιόω οὗτος ἐκεῖνος , εἰμί μή κατά ὁ οὐσία ; πότερος κατά σχῆμα καί χρῶμα εἰκών ; ἀλλά οὐδείς ἐκεῖνος τοιοῦτος . ἀλλά κατά ὁ ἀίδιος ἢ ὁ ἀσώματος ἢ ὁ ἀκίνητος οὗτος ὁμοιόω ; ἀλλά ἀδύνατος . οὕτως τε ἐξετάζω εὑρίσκω κατά οὐδείς ἢ κατά ὁ οὐσία . καί γάρ εἰμί μέν κατά τίς ὁ ἄλλος ὁ συμβεβηκός αὐτός μετέχω αὐτός ὁ μετέχω , κατά τίς οὗτος ἄν μετέχω ὁ κοινός ὁ ἰδέα εἰμί [ δή ] πρός ἀλλήλων , οἷος ὁ ἀίδιος , ὁ ἀσώματος , ὁ ἀκίνητος . ἀλλά κατά τίς ὁ κοινός εἰμί μετέχω , τίς δήποτε ὁ μετέχω ὁ μέν ἄνθρωπος εἰμί ὁ δέ ἵππος ὁ δέ δυάς ; μή καθό οὗτος εἰμί ἢ καί ἐκεῖνος μετέχω αὐτός , ἀλλά διά τίς ὁ κοινῶς αὐτός ὑπάρχω ; Πάντων δέ μάλιστα διαπορέω ἄν τις , τίς ποτός συμβάλλω ὁ εἶδος ἢ ὁ ἀίδιος ὁ αἰσθητής . Ζεύς ὁ νῦν λέγω δείκνυμι εἄν ὁ ἄρχω αὐτός ὁ πρός ὁ ἰδέα ἀντιλογία καλῶς εἶπον ὁ “ πρῶτος μέν ζητέω ὅδε ὁ εἰμί λαμβάνω ὁ αἴτιος ἕτερος οὗτος ἴσος ὁ ἀριθμός κομίζω . ” εἰμί γάρ μηδείς ὁ τίθημι ὑπό αὐτός οὗτος περί ὅς ζητέω συμβάλλω , ὡς νῦν δείκνυμι , οὐδείς ἄλλος ποιέω ἢ ἰσάριθμος ἕτερος ὁ ζητέω προστίθημι ὡς μᾶλλον ἐπιστήμη ἔχω ὁ εἰμί , εἰμί πλείων καί Ζεύς - πλάσια εἰμί ὑποτίθημι . εἰμί δέ ὁ διαπορέω ὑπό αὐτός νῦν , τίς αἴτιος ὁ ἰδέα οὗτος ὅς εἰμί ἰδέα λέγω . ὁ δέ ἢ ὁ ἀίδιος ὁ αἰσθητής ἢ ὁ γίγνομαι καί φθείρω εἴρω , ἐπεί καί ὁ θεῖον σῶμα εἰμί ἰδέα αὐτός , οἷος ἥλιος σελήνη καί ὁ ἄστρον · ποιέω γάρ καί οὗτος ἰδέα καί ὁ οὐρανός πᾶς . διά οὗτος γάρ εἶπον καί πρό ὀλίγος “ ὁ τε ἄλλος εἰμί εἷς ἐπί πολύς καί ἐπί ὅδε καί ἐπί ὁ ἀίδιος ” . οὗτος οὖν λέγω ἀίδιος μέν αἰσθητός δέ , γίγνομαι δέ καί φθείρω ὁ ἐνταῦθα . τίς οὖν ὁ ἰδέα συμβάλλω ὁ φύσις εἰμί ἢ ὁ θεῖον ἢ ὁ ἐν γένεσις καί φθορά , ἀπορέω . καί πρῶτος μέν , ὅς εἰμί οἰκεῖος ὁ φυσικός σῶμα , ὁ κίνησις ( ὁ μέν γάρ θεῖον ἐγκύκλιος κίνησις ἀεί καί συνεχῶς κινέω , ὁ δέ ἐν γένεσις καί κατά πᾶς μεταβάλλω ὁ μεταβολή κατά ὁ αὐτός φύσις ) , ὅτι δή εἰς οὗτος οὐδείς συμβάλλω ὁ σῶμα ὁ ἰδέα , οὔτε εἰς γένεσις οὔτε εἰς κίνησις τις ὅλως , δείκνυμι · στάσις γάρ μᾶλλον εἄν ὁ ἰδέα αἰτία ἄγω ὁ εἰμί ἢ κίνησις , εἰμί γε ἀκίνητος κατά αὐτός · ὥστε οὐδέ ἄν ποιητικός αἴτιος ὁ ἰδέα ἄγω . δύο δέ ὅτι οὐδέ εἰς ἐπιστήμη ὁ ἐνταῦθα καί γνῶσις ὁ παρά ὁ ἰδέα ὁ ἰδέα συντελέω τίς λέγω . ὁ μέν γάρ γνῶσις ὁ ἕκαστος κατά ὁ ὁ εἶδος αὐτός γίγνομαι γνῶσις · κατά οὗτος γάρ καί ὁ τίς εἰμί εἰμί ἕκαστος · ὁ ἰδέα δέ οὔτε εἶδος εἰμί ὁ ἐνταῦθα , οὔτε ὁ γνῶσις αὐτός κατά ὁ ὁ εἶδος γνῶσις εἰμί ὁ ὁ εἶδος | ὁ ἐνταῦθα , κατά ὅς ὁ εἰμί εἰμί αὐτός ὅδε τις , φέρω εἶπον ἄνθρωπος ἢ ἵππος ἢ κύω , ὁ ἰδέα εἰμί . εἰμί γάρ εἰμί εἶδος ὁ ἐνταῦθα ἐκεῖνος καί οὐσία οὐσία γάρ κύριος ἕκαστος ὁ εἶδος κατά ὅς εἰμί αὐτός ὁ εἰμί , κατά οὗτος δέ καί γνωστός ἕκαστος ) , εἰμί εἄν ἐν οὗτος · ἕκαστος γάρ ὁ οὐσία καί ὁ εἶδος ἐν οὗτος εἰμί ὅς εἰμί οὐσία · οὐ εἰμί δέ ἐν ὁ ἐνταῦθα , εἰμί γε εἰμί κατά ἑαυτοῦ χωρίζω . ἀλλά οὐδέ εἰς ὁ εἰμί αὐτός συντελής τίς . δείκνυμι ὅτι μήτε κίνησις μήτε μεταβολεύς ὅλως ὁ εἶδος αἴτιος ὁ πρός αὐτός λέγω οἷος τε εἰμί , μήτε ἐπιστήμη τε καί γνῶσις , διά ὁ μή ἐν-ὑπάρχω αὐτός , οὗτος προσχράομαι ἐφεξῆς ὁ προερέω διά ὅς λέγω δείκνυμι ὅτι μηδέ εἰς ὁ εἰμί ὁ εἶδος αὐτός συντελής τίς . ὁ μέν γάρ εἰς ὁ εἰμί συντελέω ἐν-ὑπάρχω ὁ βοηθέω εἰς οὗτος ὑπό αὐτός ἢ ὕλη εἰμί ἢ εἶδος αὐτός , ὁ δέ εἶδος οὐ ἐν-ὑπάρχω οὗτος ἀλλά εἰμί αὐτός χωρίζω . εἶπον δέ μή δύναμαι εἰς ὁ εἰμί συντελέω ὁ εἶδος ὁ συνίστημι φύσις διά ὁ μή ἐν-ὑπάρχω αὐτός ( λέγω δέ εἄν νῦν συντέλεια εἰς ὁ εἰμί , ὅς ὡς ὁ στοιχεῖον ὅς εἰμί στοιχεῖον , συντελέω λέγω · ὡς γάρ ἐνυπάρχω οὗτος συντελής , οὗτος καί ὁ ὕλη καί ὁ εἶδος · ὅτι γάρ μή ὡς ποιητικός , δείκνυμι διά ὁ μή δύναμαι ἐκεῖνος οὗτος αἴτιος κίνησις τις ἢ μεταβολεύς εἰμί ) , ἐφεξῆς λέγω πῶς ὁ μίγνυμι ἐν τις αἴτιος ἐκεῖνος εἰμί ὁ ὅς - οὗτος αὐτός εἰμί , δείκνυμι ὅτι εὔλογος κεῖμαι ὁ χωρίζω αὐτός ὁ ὅδε . εἰμί γάρ εἰμί ὁ μείγνυμι οὗτος αἴτιος αὐτός ὁ εἰμί , οὕτως ἄν εἰμί ὡς εἰμί ὁ λευκός λέγω αἴτιος εἰμί ὁ λευκός σῶμα ὁ λευκός εἰμί διά ὁ μείγνυμι αὐτός ὅς τις φύσις κατά ἑαυτοῦ εἰμί δύναμαι · οὗτος γάρ ἄν εἰμί ὁ λευκός ὁ μείγνυμι αἴτιος ὁ λευκός εἰμί ὅς μίγνυμι . ὥστε καί ὁ ἰδέα , εἰμί εἰμί μείγνυμι ὁ φύσις εἰμί , αἰτία εἄν αὐτός δύναμαι εἰμί ὁ εἰμί ὁποῖος εἰμί , ὡς εἰμί ὁ ἄνθρωπος ἄνθρωπος διά ὁ ὁ ἰδέα ὁ αὐτοάνθρωπος μῖξις . εἶπον δέ πῶς δύναμαι αἰτία ὁ φύσις συνίστημι λέγω εἰμί ὁ ἰδέα ὁ εἰμί τοιοῦτος ὁποῖος εἰμί ( ὁ γάρ μείγνυμι ) , ἑξῆς ὅτι μή οἷος τε λέγω ὁ εἶδος ὁ πρός λέγω ὁ εἰμί ἔχω μείγνυμι δείκνυμι , λέγω λίαν ὁ οὗτος λέγω λόγος εὐκίνητος εἰμί καί σαθρός . καί παρατίθημι γε τίνω εἰμί δόξα ὁ λέγω ἕκαστος ὁ εἰμί εἰμί οὗτος ὅς εἰμί ὁ μείγνυμι τίς αὐτός διά ὅς εἰμί οὗτος ὅς εἰμί . Ἀναξαγόρας τε γάρ | ἕκαστος ὁ εἰμί λέγω μέν ἐκ πᾶς μείγνυμι ὁ ὁμοιομερής · ὅς δέ πλεῖστος ἐν αὐτός μίγνυμι , ἐκ αὐτός οὗτος δοκέω εἰμί ὁ οὐσία ὁ πρᾶγμα · ὥστε ἕκαστος αὐτός εἰμί οὗτος ὅς εἰμί ὁ μείγνυμι αὐτός τις ἄλλος . καί Εὔδοξος ὁ Πλάτων γνώριμος μίξις ὁ ἰδέα ἐν ὁ πρός αὐτός ὁ εἰμί ἔχω ἡγέομαι ἕκαστος εἰμί , καί ἄλλος δέ τις , ὡς λέγω . οὗτος δέ ὁ λόγος λίαν φημί εὐέλεγκτος εἰμί ὁ μετέχω τις ἕκαστος ὁ εἰμί ὁ εἰμί ὅδε τίς ἔχω λέγω . καί ὅτι μέν οὐ οὕτως ἔχω καθόλου ὁ ὁ εἰμί φύσις , δείκνυμι ἐν ὅς πρός Ἀναξαγόρας εἶπον . οὔτε γάρ πᾶς πᾶς μείγνυμι φύω · ὁ γάρ χωρίζω καί κατά ἑαυτοῦ ὑφίστημι δύναμαι ὁ μίξις . οὖον τοιοῦτος δέ ὁ συμβεβηκός . εἰμί δέ ὁ μίγνυμι οἷος τε χωρίζω , χωριστός ἄν εἰμί ὁ πάθος ὁ οὐσία . ἀναιρέω τε καί γένεσις καί φθορά κατά ὁ οὗτος λέγω , καί ὅσος ἄλλος εἶπον ἐν ὁ πρῶτος ὁ φυσικός ἀκρόασις πρός ὅδε ὁ δόξα . ὅτι δέ μή ὡς Εὔδοξος ἡγέομαι καί ἄλλος τις μίξις ὁ ἰδέα ὁ ἄλλος , ῥᾴδιος φημί εἰμί συνάγω πολύς καί ἀδύνατος ἕπομαι ὁ δόξα ὅδε . εἰμί δέ εἄν τοιοῦτος . εἰμί μίγνυμι ὁ ἰδέα ὁ ἄλλος , πρώϊος μέν σῶμα εἄν ἄγω · σῶμα γάρ ὁ μίξις . ἔτι ἔχω ἐναντίωσις πρός ἀλλήλων · ὁ γάρ μίξις κατά ἐναντίωσις εἰμί ἔτι οὕτως μίγνυμι ὡς ἢ ὅλος ἐν ἕκαστος ὁ ὅς μίγνυμι εἰμί ἢ μέρος . ἀλλά εἰμί μέν ὅλος , εἰμί ἐν πλείων ὁ εἷς κατά ὁ ἀριθμός · εἷς γάρ κατά ὁ ἀριθμός ὁ ἰδέα · εἰμί δέ πρός μέρος , ὁ μέρος ὁ αὐτοάνθρωπος μετέχω , οὖον ὁ ὅλος ὁ αὐτοάνθρωπος εἰμί ἄνθρωπος . ἔτι διαιρετός εἄν ἄγω ὁ ἰδέα καί μεριστός , εἰμί ἀπαθής . ἔπειτα εἰμί μέν ὁμοιομερής , εἰμί γε πᾶς ὁ ἔχω τίς μέρος ἐκ αὐτός ὁμοῖος εἰμί ἀλλήλων · πῶς δέ οἷος τε ὁ εἶδος ὁμοιομερής εἰμί ; οὖον γάρ οἷος τε ὁ μέρος ὁ ἄνθρωπος ἄνθρωπος εἰμί , ὡς ὁ ὁ χρυσός μέρος χρυσός . ἔτι , ὡς καί αὐτός ὀλίγος προέρχομαι λέγω , ἐν ἕκαστος οὖον εἷς εἰμί ἰδέα μίγνυμι ἀλλά πολύς · εἰμί γάρ ἄλλος μέν ζῷον ἰδέα ἄλλος δέ ἄνθρωπος , ὁ δέ ἄνθρωπος καί ζώιον εἰμί καί ἄνθρωπος , ἀμφότερος εἄν μετέχω ὁ ἰδέα . καί ὁ αὐτοάνθρωπος δέ ἰδέα , ὅς μέν καί ζώιον εἰμί μετέχω εἄν καί αὐτός ὁ ζῷον · οὕτως δέ οὐκέτι εἄν ἁπλόος ὁ ἰδέα ἵημι , ἀλλά ἐκ πολύς σύγκειμαι , καί ὁ μέν αὐτός πρῶτος ὁ δέ δύο . εἰμί δέ μή εἰμί ζῷον , πῶς οὐ ἄτοπος ἄνθρωπος λέγω μή ἵημι ζῷον ; ἔτι δέ , εἰμί μίγνυμι ὁ πρός αὐτός εἰμί , πῶς εἄν ἔτι ἄγω παράδειγμα , ὡς λέγω ; οὐδέ γάρ οὕτως · ὁ παράδειγμα ὁ εἰκών ὁ ὁμοιότης ὁ πρός αὐτός αἴτιος ὁ μείγνυμι . ἔτι τε καί συμφθείρω ἄν ὁ ἐν ὅς εἰμί φθείρω . ἀλλά οὐδέ χωριστός εἄν ἄγω αὐτός κατά ἑαυτοῦ , ἀλλά ἐν ὁ μετέχω αὐτός . πρός δέ οὗτος οὐδέ ἀκίνητος ἔτι εἰμί , καί ὅσος ἄλλος ἐν ὁ δύο περι ἰδέα ὁ δόξα οὗτος ἐξετάζω δείκνυμι ἄτοπος ἔχω . διά οὗτος γάρ εἶπον ῥᾴδιος γάρ συνάγω πολύς καί ἀδύνατος πρός ὁ δόξα οὗτος .. ἐκεῖ γάρ συνάγω . ἀλλά μήv οὐδέ ἐκ ὁ ἰδέα εἰμί ὁ ἄλλος κατά οὐδείς τρόπος ὁ εἴωθα λέγω . δείκνυμι ὅτι οὔτε κίνησις καί μεταβολεύς ὁ ἐνταῦθα αἰτία ὁ ἰδέα , οὔτε πρός ὁ γνῶσις αὐτός καί ἐπιστήμη συντείνω τίς , οὔτε εἰς ὁ οὐσία καί ὁ εἰμί αὐτός , ὡς ὁ μίγνυμι καί εἰμί ἐν τις εἰς ὁ εἰμί συντελής αὐτός , ὅλως αἴτιος , ἐπιφέρω ὅτι ἀλλά οὐδέ εἰμί ἐκ ὁ εἶδος ὁ ἄλλος κατά οὐδείς τρόπος ὁ εἴωθα λέγω , ἤτοι δείκνυμι ὅτι κατά μηδείς τρόπος ὁ ἐκ τις λέγω γίγνομαι δύναμαι δείκνυμι ἐκ ὁ ἰδέα γίγνομαι ὁ πρός αὐτός . εἰμί δέ ὁ εἴωθα λέγω ὁ ἐκ τις τρόπος ὁ μέν κύριος ὅς τε ἐκ ὁ ὕλη καί ὁ εἶδος . ἐκ γάρ ὁ ὕλη λέγω εἰμί ὁ ἔνυλος , ὁμοίως δέ καί ἐκ ὁ εἶδος ὁ ἐν αὐτός , ἀλλά καί ἐκ ἄμφω . ὅς τρόπος κατά · οὐδείς ἐκ ὁ ἰδέα ὁ πρός αὐτός , ὡς δείκνυμι · ἐνυπάρχω γάρ εἄν αὐτός . λέγω δέ ἐκ τις καί ὡς ἐκ ὁ ποιέω καί ὡς ἐκ ὁ ἀτελής ὁ τέλειος , ὡς λέγω ἐκ παῖς ἀνήρ γίγνομαι , καί ὡς ἐκ ὁ μέρος ὁ | ὅλος , καί ὡς ἐκ ὁ ἐναντίος ὁ ἐναντίος . λέγω ἐκ τις καί ὁ μεταγίγνομαι , ὡς ἐκ Ὀλύμπιος Ἴσθμιος . κατά οὐδείς δή ὁ τρόπος ὁ ἐκ τις ἐκ ὁ ἰδέα ὁ ἐνταῦθα . οὔτε γάρ ὕλη αὐτός , ὡς δείκνυμι , οὔτε εἶδος ὁ ἰδέα · ἀλλά οὐδέ μέρος . ἀλλά οὐδέ ὡς ἐκ ἐναντίος οὗτος ἐκεῖνος . ὁ γάρ ἐκ ἐναντίος γίγνομαι ὑπομένω ὁ αὐτός ὑπόκειμαι καί μεταβάλλω ἐκ ὁ ἐναντίος γίγνομαι · εἰμί δέ οὕτως , εἰμί ἄν αὐτός ὑπόκειμαι ὁ τε ἰδέα καί ὁ πρός αὐτός , ὥστε ὁ ἰδέα ἐναντίος εἄν ἄγω ὁ πρός αὐτός γίγνομαι , ἀλλά οὐ ὅμοιος . ἔτι φθείρω ἐν ὁ οὗτος γένεσις , ὡς ἐκ ἐκεῖνος οὗτος καί ἐκ οὗτος ἐκεῖνος · τοιοῦτος γάρ ὁ ἐκ ἐναντίος γένεσις . ἀλλά οὐδέ ὡς ὑπομένω καί τελειότης τις προσλαμβάνω γίγνομαι ὁ πρός αὐτός , ὡς ἐκ ὁ παῖς ἀνήρ λέγω γίγνομαι · οὔτε γάρ ἐν-ὑπάρχω οὗτος ; οὔτε τελειόω ἐκεῖνος ὑπό οὗτος . εἰμί γάρ εἄν ἀτελής τε οὗτος καί ἐν οὗτος καί φθαρτός · ὁ γάρ ὁ τέλειος φθορά ἐκεῖνος εἰμί φθορά . ἀλλά οὐδέ ποιητικός ὁ ἰδέα ὁ ἐνταῦθα , ὡς ὁ πατήρ ὁ τέκνον · ἀκίνητος γάρ ἐκεῖνος · καί ἄνθρωπος ἄνθρωπος γεννάω ὁ κατά ἕκαστος ὁ κατά ἕκαστος , ἀλλά οὐ ὁ αὐτοάνθρωπος . ἀλλά οὐδέ οὕτως ὡς ἐκ Ὀλύμπιος Ἴσθμιος . ἤτοι οὖν ὁ ἀλλά μήv οὐδέ ἐκ ὁ εἶδος εἰμί ἄλλος κατά οὐδείς τρόπος ὁ εἴωθα λέγω διά ὁ ἐκ τις τρόπος εἶπον , ὡσεί πολλαχῶς ὁ ἐκ τις · καί δείκνυμι οὗτος . ἢ λέγω ἄν , ὅς τις ἀκούω , ὁ κατά οὐδείς τρόπος ὁ εἴωθα λέγω ὑπό ὁ ὁ ὁράω τίθημι . ζητέω γάρ τίς τρόπος ὁ μετοχή ὁ ὁ εἶδος , ἢ οὕτως φημί ὡς ἐν ἕκαστος ὁ κατά μέρος ἐν-ὑπάρχω ὁ ἰδέα , οἷος ἐν ἕκαστος ὁ τις ἄνθρωπος ὁ αὐτοάνθρωπος , ἢ ἐν ἕκαστος μέρος ὁ ἰδέα , ἢ παράδειγμα ὁ εἶδος εἰμί ὁ μετέχω . ὅς ὁ μέν πρῶτος δύο τρόπος ὁ μετοχή ἀδύνατος , ὡς ἐγώ τε δείκνυμι πρό ὀλίγος , καί αὐτός εἶπον Εὔδοξος μνημονεύω ὅτι “ ῥᾴδιος συνάγω πολύς καί ἀδύνατος πρός ὁ τοιοῦτος δόξα ” , ὅς ἐπιφέρω ὁ ἀλλά μήv οὐδέ ἐκ ὁ εἶδος εἰμί ὁ ἄλλος κατά οὐδείς τρόπος ὁ εἴωθα λέγω , ὡς ἴσος λέγω ὁ οὐδέ ἐκ ὁ παρά οὗτος ὁ ἔτι καταλιμπάνω τρόπος οἷος τε εἰμί ἐκ ὁ εἶδος ὁ ἄλλος . οὗτος γάρ δείκνυμι εἰμί εἄν δείκνυμι καί ὁ μή κατά οὐδείς τρόπος ὁ εἴωθα λέγω . εἰμί δέ οὗτος ὅς καί πρός παράδειγμα λέγω γίγνομαι ὁ ὅδε πρός ὁ ἰδέα , ὅς καί ἐφεξῆς μνημονεύω λέγω “ ὁ δέ λέγω παράδειγμα ” . εἴτε δέ διά οὗτος ἐπιφέρω οὗτος , εἴτε καί ἐνδείκνυμι ὅτι κατά μηδείς ὁ ὁ ἐκ τις τρόπος λέγω οἷος τε ἐκ ὁ εἶδος λέγω ὁ ἄλλος γίγνομαι , | ἑξῆς ἐπί ὁ δείκνυμι ὁ λέγω ὑπό αὐτός μετέρχομαι , ὁ παράδειγμα λέγω αὐτός · καί οὗτος , μετέχω ὁ ὅδε ἐκεῖνος , κενολογέω εἰμί καί μεταφορά χράω ποιητικός · οὗτος δέ ; ὅτι ὁ ποιητής οἰκέω ὁ χράω μεταφορά . μεταφέρω δέ ἀπό ὁ γραφεύς ὁ παράδειγμα , ἕ γράφω λέγω πρός παράδειγμα . ὅτι δέ κενολογέω ὁ ὁ ἰδέα παράδειγμα λέγω δείκνυμι διά ὁ τίς γάρ εἰμί ὁ ἐργάζομαι πρός ὁ ἰδέα ἀποβλέπω ; δεῖ γάρ , εἰμί παράδειγμα ἐκεῖνος , εἰμί τίς ὁ πρός αὐτός ποιέω , ὡς ὁ γραφεύς ὁράω πρός ὁ παράδειγμα γράφω · ὁ δέ λέγω παράδειγμα εἰμί καί μετέχω αὐτός κενολογέω εἰμί . ζητέω πῶς ὁ ἰδέα αἰτία ὁ ἐνταῦθα καί τίς , καί δείκνυμι ὅτι οὔτε ὁ κίνησις οἷος τε αὐτός αἴτιος ἵημι οὔτε ὁ ἐπιστήμη καί γνῶσις ὁ ἐνταῦθα οὔτε ὁ εἰμί , ἀλλά οὔτε κατά τις ὁ ἐκ τις λέγω τρόπος γίγνομαι [ τίς ] ὁ ἐνταῦθα εἰμί ἐκ ἐκεῖνος , εὔλογος οὗτος δείκνυμι ὁ ὁ μετοχή ὄνομα , οἶς χράω , ὡς κενός οιαβάλλει . λέγω γάρ αὐτός παράδειγμα εἰμί καί μετέχω αὐτός ὁ ἐνταῦθα · ὁ δή οὕτως λέγω , φημί , κενολογέω εἰμί καί μεταφορά λέγω ὡς ὁ ποιητής · οὐδείς γάρ οὗτος ὅς μετέχω ὁ μετέχω σημαίνω ὁ ἐπί ὁ ἰδέα ὁ μετέχω χράω . ὅτι δέ κενολογέω βραχύς δείκνυμι διά ὁ τίς γάρ εἰμί ὁ ἐργάζομαι πρός ὁ ἰδέα ἀποβλέπω ; πάντως μέν γάρ ὁ πρός τίς παράδειγμα γίγνομαι ὑπό τις ὁμοιόω αὐτός ἐκεῖνος καί ποιέω γίγνομαι · ἐπί δέ ὁ ἰδέα τίς εἰμί ὁ ποιέω ὁ ἐνταῦθα πρός ὁ ἰδέα ἀποβλέπω ; ὁράω γάρ ἄνθρωπος ὑπό ἄνθρωπος γίγνομαι ὁ κατά ἕκαστος ὑπό ὁ κατά ἕκαστος καί ἵππος ὑπό ὁ ἵππος , καί ἐπί ὁ ἄλλος ὁμοίως , ὅς οὐδείς πρός ὁ ἰδέα ἀποβλέπω ποιέω ὅς ποιέω , ἀλλά φυσικός τις ὁ γένεσις καί ὁ τάξις ἕκαστος , ὁ μέν ὁ ἀρχή ἐνδίδωμι , ὁ δέ ὑποδέχομαι τε καί σώζ·οντος , καί προάγω οὗτος κατά τις ἀκολουθία . ἀλλά οὐδέ ὁ ἐπιστήμων ποιέω ὁ κατά ὁ ἐπιστήμη πρός ἰδέα τις ἀποβλέπω . ἐνδέχομαι δέ καί εἰμί καί γίγνομαι ὅμοιος καί μή εἰκάζω . ὁ λέγω νῦν πρός ὁ εἰμί παράδειγμα ὁ ἰδέα λέγω . καί γάρ εἰμί δίδωμι εἶδος τε εἰμί καί ὁ ἐνταῦθα ὅμοιος γίγνομαι ἐκεῖνος ὅς ἰδέα λέγω , οὐ ἤδη καί παράδειγμα ἐκεῖνος οὗτος , εἰμί γε μή | εἰμί ὁ ποιέω πρός αὐτός . ἐνδέχομαι γάρ ὁμοῖος τις τις γίγνομαι καί μηδείς εἰκάζω αὐτός καί πρός ἐκεῖνος ποιέω . καί οὗτος δείκνυμι ἐναργής ἐπί Σωκράτης · οὖον γάρ εἰμί Θεαίτητος εἰμί ὅμοιος Σωκράτης , ἤδη καί εἰκάζω αὐτός · καί γάρ εἰμί Σωκράτης ὅμοιος τις αὐτός δύναμαι γίγνομαι , καί μή εἰκάζω , ὡς Θεαίτητος , καί μηκέτι εἰμί . δύναμαι γάρ καί νῦν οἷος εἰμί Σωκράτης εἰμί · τε καί γίγνομαι . εἰμί δέ καί μηκέτι εἰμί τις ὅμοιος γίγνομαι , ἐναργής εἰμί ὅτι μή πάντως εικάζων τις καί πρός παράδειγμα ποιέω ὁμοῖος τις τις γίγνομαι . ὡς γάρ ὁ ὁ μηκέτι εἰμί ὅμοιος εἰμί οὖον πρός ἐκεῖνος γίγνομαι , οὕτως οὐδέ εἄν ἀίδιος τίς εἶδος εἰμί καί συγχωρέω εἰμί τις τοιοῦτος φύσις , ὁ πρός αὐτός ὁμοιότης ὡς πρός παρά - δεῖγμα εἰμί , μηδείς γε εἰμί ὁ πρός ἐκεῖνος ποιέω . οὗτος δέ εἄν λέγω καί πρός ὁ λόγος τις λέγω εἰμί ὁ ἰδέα καί νόημα . καί γάρ εἰμί εἰμί , οὖον διά οὗτος ἤδη καί γίγνομαι οὗτος πρός ἐκεῖνος , μηδείς ὁ πρός αὐτός ποιέω εἰμί . ὅτι γάρ μή πρός παράδειγμα τίς καί ἰδέα γίγνομαι τίς ἢ γίγνομαι ὁ φύσις συνίστημι , δείκνυμι τις ἄν καί διά τοιοῦτος λόγος . εἰμί ἀίδιος εἰμί ὁ κόσμος καί μ·ηδὲν ὁ νῦν γίγνομαι κατά φύσις ὡς πρός παράδειγμα ἰδέα τις γίγνομαι , οὐδέ εἄν πρότερος τίς οὕτως εἰμί γίγνομαι . ἀλλά μήv ἀίδιος τε ὁ κόσμος ; ὅς φημί , καί οὐδείς ὁ νῦν κατά φύσις γίγνομαι πρός παράδειγμα ἰδέα τις γίγνομαι , ὡς δείκνυμι . οὐδέ πρότερος ἄρα τίς ὁ φύσις γίγνομαι ὡς πρός παράδειγμα ἰδέα γίγνομαι · πᾶς γάρ ὁμοίως ἀεί ἐν ἀίδιος εἰμί ὁ κόσμος γίγνομαι . εἰμί δέ οὗτος , οὐδέ εἄν παράδειγμα ἄγω ὁ ἰδέα . ὅτι δέ μηδείς ὁ φύσις νῦν γίγνομαι πρός παράδειγμα ἰδέα τις γίγνομαι , δῆλος ἐντεῦθεν . πᾶς ὁ γίγνομαι ὁ κατά ἕκαστος τις εἰμί ὅς εἰμί , καί ὑπό ὁ καθίημι ἕκαστος τις γίγνομαι , ὥστε καί ὁ φύσις · οἷος φύσις ὅδε ὁ ἄνθρωπος ὑπό ὅδε ὁ ἄνθρωπος γίγνομαι , καί ὅδε ὁ ἵππος ὑπό ὅδε ὁ ἵππος , καί ὅδε ὁ ἄμπελος ὑπό ὅδε ὁ ἄμπελος . ἀλλά μήv καί ἕκαστος ὁ κατά φύσις τίς ποιέω κατά ὁ ἐν αὐτός φύσις , οὗτος εἰμί κατά ὁ ἐν αὐτός αἴτιος τε καί ἀρχή καί δύναμις ὁ πως κινέω . οὗτος γάρ φύσις τε εἰμί καί ἔχω φύσις , ὅσος ἀρχή κίνησις ἐν ἑαυτοῦ ἔχω , καθό καί εἰμί ὅδε τις , ἀλλά μή κατά συμβεβηκός . καί ὁ ἵππος δή ὁ ἵππος ποιέω κατά ὁ ἐν αὐτός τοιοῦτος ἀρχή . ἀλλά μήv οὔτε ἄνθρωπος οὔτε ἵππος οὔτε ἄλλος τίς ὁ φύσις γεννάω τε καί ποιέω πρός τίς παράδειγμα βλέπω ποιέω ὁ γίγνομαι ὑπό αὐτός · οὐδέ γάρ ὁ ἀρχή νοέω τίς περί ὁ εἰμί πῶς εἄν γίγνομαι , οὕτως ἔχω ὁ ποιέω ὅς ποιέω , ὡς ἐπί ὁ τέχνη ὁράω · διά οὗτος γάρ ὁ μέν τέχνη ἐν μόνος γίγνομαι ὁ δύναμαι ποιέω ὁ τοιοῦτος πρόνοια ὁ κατά τέχνη εἰμί · ἐν γάρ ἀν|θρώποις · κατά φύσις δέ πολύς καί ὑπό ἄλογος καί ὑπό ἄψυχος γίγνομαι . οὐδείς ἄρα ὁ νῦν κατά φύσις τίς ποιέω πρός παράδειγμα ποιέω τίς · εἰμί δέ μή νῦν , οὐδέ πρότερος · ἀεί γάρ ὁ γένεσις ὁ φύσις γίγνομαι ὅμοιος . ὁ δέ λέγω κατά ἀριθμός τις ὁρίζω τε καί τάσσω ὁ φύσις γίγνομαι γίγνομαι ( οὖον γάρ ἀπό τυγχάνω τε καί αὐτόματος · διά οὗτος γάρ ἄνθρωπος ἄνθρωπος γεννάω ) , καί διά οὗτος ἀξιόω ὁ φύσις πρός παράδειγμα τίς καί λόγος τις ποιέω πρός ἐκεῖνος ἀφοράω , ὁ μέν ἀληθής ἔχω ὁ δέ ψευδής τίς . γίγνομαι μέν γάρ πᾶς ὁ φύσις κατά τάξις τις καί ἀριθμός τις ὁρίζω καί οὔτε ἀπό τυγχάνω οὔτε αὐτόματος , οὖον μήv διά οὗτος καί πρός παράδειγμα . οὖον γάρ ἐννοέω ὁ φύσις ποιέω 7 ποιέω ( ἄλογος γάρ οὗτος δύναμις εἰμί ) , ἀλλά εἰμί αἰτία ὁ εἰμί ἐν τάσσω κινέω , καί ὥστε ὁ πρῶτος ὁ μετά αὐτός ἀκολουθέω τεταγμένως οὖον κατά λογισμός τις , ἐκεῖνος πάλιν ὁ τρίτος , ἠώς εἄν ἐπί ὁ τέλος ὁ κινέω προέρχομαι , ὅς χάρις γίγνομαι . ὅς τάξις ὁ τέχνη εἰμί μιμέομαι · κατά ὁ λόγος γάρ οὗτος συντίθημι καί ποιέω ὁ ποιέω . διό ὁ μέν τέχνη δύναμις εἰμί λογικός , ὁ δέ φύσις ἄλογος . ὁ δέ λέγω θεῖος τις τέχνη εἰμί ὁ φύσις μηδείς ἄλογος ποιέω , καί ὁ ἀξιόω ὁ θεῖος αὐτός εἰμί ἔχω οὗτος δῶρον παρά θεός , ὁ πρός τάσσω τίς καί ὁρίζω παράδειγμα ποιέω ὁ ποιέω , οὖον καλῶς λέγω · οὖον γάρ οὕτως λέγω ὁ φύσις θεῖος τέχνη ὡς ὁ θεός οὗτος ὁ τέχνη χράω , ἀλλά ὁ ἀπό θεός εἰμί δύναμις ὁ εὔτακτος ὁ κίνησις σῴζω κατά ἀκολουθία τις ἁρμόζω , μή κατά λογισμός τις καί νόησις , ἀλλά ὁ ἀπό ἐκεῖνος εἰμί . δῶρον δέ ἀπό θεός ἔχω εἄν οὖον ὁ πρός παράδειγμα ποιέω · πῶς γάρ εἄν ποιέω τίς πρός παράδειγμα ὅς τέλειος εἰμί ἀνεννόητος ; ἀλλά ἔχω ἄν τις παρά θεός αὐτός κατά ὁ εὔλογος λέγω ὁ ὅμοιος ὁ ποιέω , ἐν ὅς εἰμί καί ὅθεν ὁ ἀρχή λαμβάνω ὁ γίγνομαι , ποιέω κατά ὁ Χωρὶς λόγος ὁ κίνησις εὐταξία . ἔτι ὁ εὔτακτος εἰμί εὑρίσκω καί ἐν ὁ κακός καί παρά φύσις γίγνομαι , οἷος ἀπόστημα , τραῦμα , φλεγμονή , νόσος περίοδος . ἀλλά καί ζῷον τις γένεσις τάσσω μέν , ἀλλά οὖον πρός ἰδέα , οἷος σκώληξ , εμπιοα , τερηδών . εἰμί τε πλείων παράδειγμα ὁ αὐτός ὥστε καί εἶδος . Ἄτη ὁ λέξις ἠώς ὁ ἔτι δοκέω εἄν ἀδύνατος εἰμί ἐν τις ἀντίγραφος οὖον φέρω · διό οὐδέ ὑπομνηματίζω αὐτός . δείκνυμι δέ διά αὐτός καί οὗτος ὁ ἄτοπος ἕπω ὁ περί ὁ ἰδέα δόξα · εἰμί γάρ παρατάσσω δεῖγμα ἐκεῖνος οὗτος , εἰμί ὁ αὐτός πλείων παράδειγμα , καί ἰδέα πλείων εἰμί αὐτός . εἰμί γάρ ὁ ἄνθρωπος καί ζώιον εἰμί καί δίπους καί ἄνθρωπος , καί οὗτος ἀλλήλων διαφέρω , ἕκαστος εἄν αὐτός εἰμί παράδειγμα καί ἰδέα , καί μετέχω ὁ ἄνθρωπος ὁ | αὐτοάνθρωπος καί ὁ αὐτοζῷον καί ὁ αυτοδιπους . ἀλλά εἰμί μέν ἅμα εἰμί ἐν ὁ αὐτοάνθρωπος διαφέρω ἀλλήλων , οὐ ἁπλόος ὁ ἰδέα , ἀλλά εἰμί ἐκ ἰδέα σύγκειμαι · εἰμί δέ εἰμί ἰδέα ἕκαστος αὐτός , πρότερος εἰμί ἰδέα ἰδέα ( ὁ γάρ αὐτοζῷον πρῶτος ὁ αὐτοάνθρωπος · γένος γάρ ὁ ζῷον ὁ αὐτοάνθρωπος ) , ἢ ἰδέα εἰμί Χωρὶς ζῷον . ἀδύνατος δέ οὗτος , καί μετέχω ὁ αὐτοάνθρωπος ὁ αὐτοζῷον , εἰμί γε ζῷον ἐκεῖνος · ὥστε εἰμί ἄν † ὁ αὐτοάνθρωπος ἀλλά καί ζῷον παράδειγμα · ὁ ἄρα αὐτοάνθρωπος καί ὁ ζῷον εἷς εἰκών · μετέχω γάρ ὁ ζῷον . οὖον μόνος δέ ὁ αὐτοζῷον ἀλλά καί ὁ αυτοδιπους μετέχω , ὥστε πλείων ἰδέα καί ὁ εἷς ἰδέα μετέχω . εἰμί γάρ μή , εἰμί τίς ὅς εἰμί ὁ ἄνθρωπος οὖον κατά ἰδέα μετοχή · δίπους γάρ ὁ ἄνθρωπος οὔτε καθό ζῷον ( εἰμί γάρ τις ὁ ζῷον οὖον τοιοῦτος ) οὔτε καθό ἄνθρωπος · εἰμί γάρ καί ἄλλος δ.ιπους . εἰμί τε εἰμί ὁ ζῷον ὁ εἰμί οὐ ἔχω παρά ὁ ἄνθρωπος εἰμί , οὐδέ εἄν ὁ δίπους ἔχω παρά ὁ ὁ ἄνθρωπος ἰδέα . οὗτος δέ συγχωρέω εἄν ὁ μή πάντως πρός ἰδέα εἰμί ὁ ὅδε ὁ εἰμί . ἔτι εἰμί ἐν ὁ ἰδέα ὁ μέν πρότερος ὁ δέ ὕστερος . εἰμί δέ αὐτοάνθρωπος μή μετέχω ὁ αὐτοζῷον καί ὅμως ζώιον εἰμί , οὐ ἀνάγκη οὐδέ ὁ ἐνταῦθα ζῷον εἰμί μετουσία ὁ αὐτοζῷον · οὕτως δέ οὐδέ ὁ αὐτοάνθρωπος . ὁ γάρ λέγω ὁ αὐτοάνθρωπος μή εἰμί ζῷον , ἄνθρωπος εἰμί , ἄτοπος . ἔτι οὖον μόνος ὁ αἰσθητής παράδειγμα ὁ εἶδος ἀλλά καί αὐτός ὁ ἰδέα . φθάνω εἴρω πῶς . ὁ γάρ αὐτοζῷον παράδειγμα ὁ αὐτοάνθρωπος · ὁ γάρ γένος ὁ αὐτός εἶδος εἰμί παράδειγμα , ἐπεί ἕκαστος αὐτός εἰμί ἐκεῖνος · εἰμί τε οὕτως ὁ εἶδος παράδειγμα εἰμί ὁ αἰσθητής αὐτός εἰκών ὁ ἰδέα . ἔτι δοκέω εἄν ἀδύνατος εἰμί Χωρὶς ὁ οὐσία καί ὅς ή οὐσία . ὁ λέγω εἰμί , ὅτι ὁ οὐσία τις ἀδύνατος χωρίζω ὅς ὅς εἰμί οὐσία · ὁ γάρ ἕκαστος οὐσία ἐν ἐκεῖνος . εἰμί ἐν ὁ ἰδέα οὐσία , οὐ εἰμί αὐτός χωρίζω · εἰμί δέ εἰμί χωρίζω , οὐ εἰμί αὐτός οὐσία . ἀλλά μήv ὁ λέγω ὁ ὁρισμός ὁ ἐνταῦθα γίγνομαι κατά ὁ ἰδέα οὐσία ποιέω ὁ ἰδέα ὁ αἰσθητής · ὁ γάρ ὁρισμός ἕκαστος ὁ οὐσία δηλόω καί κατά ὁ οἰκεῖος εἶδος γίγνομαι · ὁ γάρ εἰμί ἕκαστος , ὅς ὁ ὁρισμός δηλωτικός , κατά ὁ οἰκεῖος οὐσία . οὗτος τε ἄγω εἄν ὁ ἰδέα ὁ εἶδος ὁ ὅδε . ἐν δέ ὁ Φαίδων οὗτος λέγω , ὡς καί ὁ εἰμί καί ὁ γίγνομαι ὁ εἶδος αἴτιος εἰμί . ὁ μέν λέγω ὁμοίως εἴρω ὁ πρόσθεν · κοινόω γάρ ὁ δόξα ὡς εἰμί καί αὐτός . δείκνυμι δέ ψεῦδος εἰμί ὁ εἴρω ἐν ὁ | Φαίδων . εἴρω μέν γάρ ὅτι καί ὁ εἰμί ὁ ἐνταῦθα καί ὁ γίγνομαι αἴτιος ὁ εἶδος · οὗτος δέ οὐ ἀληθής , εἰμί γε ἀδύνατος , ὡς προερέω , Χωρὶς ὁ οὐσία εἰμί καί ὁ ὅς ἐκεῖνος οὐσία . εἶπον δέ καί ὁ εἰμί καί ὁ γίγνομαι , ὅτι μηδέ ὁ γίγνομαι νῦν λέγω . πῶς γάρ οὐδέ ὁ γίγνομαι ; κἀν γάρ εἰμί ὁ εἶδος , ὅμως οὐ αὐτός αἴτιος ὁ καί εἰμί τιν·α καί γίγνομαι πρός ἐκεῖνος · οὐδείς γάρ εἰμί πρός αὐτός μή εἰμί ὁ κινέω καί ποιέω · οὖον γάρ δή ὁ ἰδέα αὐτός εἰμί αἰτία ὡς ποῖ - εἰμί . ὅτι γάρ ὁ ποιέω ὁ γίγνομαι αἴτιος καί οὖον ὁ παράδειγμα , δείκνυμι διά ὁ πολύς καί γίγνομαι καί εἰμί ὅς οὖον φημί ἰδέα εἰμί , ὥσπερ ὁ τεχνητός · οἰκίον γάρ καί δακτύλιος οὖον πρός ἰδέα . εἰμί δέ οὗτος καί μή εἰμί εἶδος οὐδείς κωλύω καί γίγνομαι καί εἰμί ὁ ὁ ποιέω ἔχω , οὐδέ ὁ ὅς φημί ἰδέα εἰμί κωλύω καί εἰμί τε καί γίγνομαι καί μή εἰμί ὁ ἰδέα · διά ὅς γάρ αἴτιος γίγνομαι ὁ ὅς οὖον φημί ἰδέα εἰμί , διά ὁ ὅμοιος εἰμί καί ὁ ὅς φημί . ὡς γάρ ἐκεῖνος κατά τέχνη γίγνομαι οὖον πρός ἰδέα τις , οὗτος καί ὁ κατά φύσις εἰμί κατά ὁ φύσις Χωρὶς παράδειγμα , ἀνάλογος εἰμί ὁ μέν γεννάω ὁ τεχνίτης , ὁ δέ θῆλυς ὁ ὁ ὕλη χώρα . ἐπέχω . ὁ μέν γάρ παράδειγμα ἄχρηστος μή εἰμί ὁ ποιέω πρός αὐτός , ὁ δέ ποιέω τίς οὖον κωλύω ποιέω καί Χωρὶς παράδειγμα , ὡς αὐτός συγχωρέω ἔχω ἐπί ὁ τεχνητός . ἔτι εἴπερ ἄγω ἀριθμός ὁ εἶδος , πῶς αἴτιος εἰμί ; πειράω καί κατά οὗτος ὁ δόξα , κατά ὅς ἀριθμός λέγω ὁ ἰδέα , εὐθύνω ὁ λόγος · εἰμί γάρ ἀριθμός μέν λέγω αὐτός εἰμί , μή δύναμαι δέ ἀριθμός εἰμί , δῆλος ὅτι οὐδέ ἄγω ἄν κατά αὐτός . ἔτι ζητέω , εἰμί εἰμί ὁ ἰδέα ἀριθμός , πῶς αἴτιος εἰμί ὁ ἐνθάδε ; πότερος ὅτι καί ὁ ἐνθάδε εἰμί ἀριθμός ὥσπερ καί ὁ ἰδέα , ἕτερος δέ ἐκεῖνος τε δηλονότι ἀλλά καί ἀλλήλων , ὡς κἀκείνης ἀλλήλων ἕτερος , καί ἄλλος μέν εἰμί ἀριθμός ἄνθρωπος ἄλλος δέ ἵππος , ἄλλος Πλάτος καί ἄλλος Σωκράτης , καί κατά ὁ διαφορά ὁ ἀριθμός διαφέρω ἀλλήλων ὁ εἰμί ; ἀλλά εἰμί οὗτος , πῶς αἴτιος ἐκεῖνος ὁ ἀριθμός ὁ ὁ ἰδέα ὁ ἐνθάδε ἀριθμός , ἐν ὅς εἰμί ὁ εἰμί , εἰμί ; εἰμί γάρ καί ἄγω ἴσος ὁ ἐνταῦθα ἐκεῖνος , ὡς εἰμί φέρω εἶπον πεντάς ὁ τε αὐτοάνθρωπος καί ὁ αἰσθητός , ἀλλά ὁ μέν ἀίδιος πεντάς ὁ δέ μή ἀίδιος , πῶς ἐκεῖνος ὁ πεντάς οὗτος ὁ πεντάς αἰτία εἰμί ὁ εἰμί ; οὖον γάρ δή ὁ ἴσος ἀριθμός ἀλλήλων ὁ εἰμί αἴτιος · πῶς γάρ ὅλως ἀριθμός ἀριθμός αἴτιος ὁ εἰμί ; εἰμί δέ ὅτι λόγος ἀριθμός ὁ ἐνταῦθα . πρόκειμαι μέν αὐτός δείκνυμι ὅτι ὁ ἰδέα , εἰμί ἀριθμός εἰμί , οὖον δύναμαι εἰμί αἴτιος ὁ ἐνταῦθα · ὅς δείκνυμι βούλομαι ; πρῶτος μέν λαμβάνω ὁ καί ὁ ἐνθάδε , ὅς φημί πρός ἐκεῖνος γίγνομαι , ἀριθμός λέγω εἰμί ὑπό αὐτός ἴσος ἐκεῖνος ἀίδιος εἰμί , οὐ εἰμί οὗτος ἀίδιος , καί δείκνυμι ὅτι οὐδέ ὁ ἴσος ἀριθμός ὁ ἴσος αἴτιος ὁ εἰμί δύναμαι εἰμί , οὐδέ εἰμί ὁ μέν ἄγω ἀίδιος ὁ δέ μή . νῦν δέ πάλιν λαμβάνω ὁ ἐνταῦθα μή ἀριθμός εἰμί λέγω ὑπό αὐτός , ἀλλά ἐν λόγος τις ἀριθμός συνίστημι , ὅς καί βούλομαι λέγω · καί δείκνυμι ὅτι οὐδέ οὕτως ὁ ἰδέα καί ἐκεῖνος ὁ ἀριθμός αἴτιος δύναμαι εἰμί ὁ ἐνθάδε εἰμί ἐν ἀριθμός λόγος . βούλομαι δέ δείκνυμι τίς εἰμί ὁ λέγω λόγος ἀριθμός ὁ ἐνταῦθα εἰμί , παρατίθημι ὁ συμφωνία · καί γάρ ὁ συμφωνία οὐ ἀριθμός εἰμί ἀλλά λόγος τις ἀριθμός τουτέστιν πρᾶγμα τις λόγος ἀριθμός πρός ἀλλήλων ἔχω . ὁ γάρ ἐν · διπλάσιος εἰμί ἐν λόγος ἀριθμός εἰμί εἰμί , ὅσπερ ἔχω ὁ διά πᾶς συμφωνία · ἐν οὗτος γάρ αὐτός ὁ εἰμί · καί αὖος πάλιν ἄλλος ἐν ἐπίτριτος , καί αὖος πάλιν ἄλλος ἐν ἡμιόλιος , ὁ πᾶς ἀριθμός εἰμί λόγος . εἰμί δή καί ὁ εἰμί πᾶς λέγω τις λόγος ἀριθμός εἰμί , οὐδέ οὕτως αἴτιος ὁ ἰδέα καί ὁ ἀριθμός ἐκεῖνος οὗτος εἰμί . εἰμί γάρ οὗτος , οὐδέ ἐπί ἐκεῖνος ὁ ἀριθμός ἔτι εἰμί . εἰμί γάρ εἰμί ὁ ἐνταῦθα λόγος τις ἀριθμός , δηλονότι τις εἰμί ἐν αὐτός ὁ ὁ λόγος ἔχω οὗτος ἐν ὅς ἕκαστος αὐτός ὁ εἰμί , ὥσπερ ὁ συμφωνία λόγος ἀριθμός εἰμί ἔχω τίς εἷς ὑπόκειμαι καί φύσις τις ὑπόκειμαι , ὅς ὁ ὁρισμός εἰμί καί λόγος ὁ συμφωνία , καί εἰμί οὗτος ὁ φθόγγος . εἰμί δή ὁ πρᾶγμα ὁ πρός ὁ ἰδέα λέγω ὁ εἰμί ἔχω ἐν λόγος ἀριθμός εἰμί εἰμί τίς ἐν αὐτός ὑπόκειμαι ὅς ὁ ὁ ἀριθμός λόγος ἀναδέχομαι ποτέ μέν ἄνθρωπος γίγνομαι ποτέ δέ ἄλλος τίς , κατά ὁ διαφέρω λόγος ἄλλοτε ἄλλος γίγνομαι , ὡς ὁ συμφωνία ὁ ὁ ἐν ὁ φθόγγος λόγος ἑτερότης . οὗτος δέ οὐ ἄλλος τίς εὑρίσκω εἰμί ἢ ὁ ὑπόκειμαι καί ὁ ὕλη , ὅς ἐν ἀριθμός καί ἐν λόγος τις ἕκαστος εἰμί ὁ εἰμί , οἷος πυρός ἀήρ ὕδωρ γῆ , ἢ ὅς τίς ποτός εἄν καί εἰμί οὗτος · ἐν γάρ ὁ οὗτος λόγος πρός ἀλλήλων ὁ εἰμί ὁ ἐκ αὐτός καί εἰδοποιέω . εἰμί δέ οὗτος , δήω καί ὁ ἰδέα παράδειγμα οὗτος εἰμί καί αὐτός λόγος ἀριθμός εἰμί καί οὐ ἀριθμός ἁπλόος · εἰμί γάρ ὁ Καλλίας φέρω εἶπον ὁ ὁ ἄνθρωπος ὁ ὁμοιόω ὁ ἰδέα λόγος ἐν ἀριθμός τις εἰμί πυρός καί γῆ καί ὕδωρ καί ἀήρ ἢ ἄλλος τις ὑπόκειμαι , εἰμί καί ὁ ἰδέα ἀριθμός εἰμί λέγω ὁ αὐτοάνθρωπος , πρός ὅς ὁ ἄνθρωπος , λόγος ἐν ἀριθμός , ἤτοι ὁ ἀριθμός αὐτός , εἰμί εἰμί οὗτος ὑπόκειμαι ἐν αὐτός * * * ( οὗτος γάρ σημαίνω ὁ εἴτε ἀριθμός τις εἰμί εἴτε μή ) , καί οὐ ὁ αὐτοαριθμός . οὖον γάρ | δή ὁ ἀριθμός αἴτιος ὁ ἐν ἀριθμός λόγος ἵημι · ἐν γάρ ὁ αὐτός ἀριθμός διαφέρω γίγνομαι λόγος · ἐν γάρ ὁ ς΄ καί ὁ διπλάσιος καί ὁ ἡμιόλιος . εἰμί δέ οὗτος , οὐ ἀριθμός ἁπλόος ὁ ἰδέα · οὐδέ γάρ εἰμί αὐτός ἀριθμός τε καί λόγος ἐν ἀριθμός · οὐδέ εἰμί ἄρα ὁ αὐτοαριθμός ὁ ἰδέα . ὥστε ἢ οὐ ἀριθμός ὁ ἰδέα ἢ οὐ αἴτιος ὁ ὁ εἰμί ἔχω ἐν λόγος ἀριθμός . οὗτος δέ ὁ λόγος πρῶτος μέν ἀναιρέω ὁ εἰμί ἀριθμός ὁ ἰδέα , ἔπειτα καί σύνθετος δείκνυμι αὐτός , οὐ ἁπλόος . εἰμί γάρ εἰμί λόγος ἀριθμός ἐκ πλείων φθόγγος , καί εἰμί τίς ἐν αὐτός ὑπόκειμαι , ὅς ἐν λόγος ἀριθμός ὁ εἰμί αὐτός ἕκαστος ποιέω · ἀκολουθέω τε οὗτος μηδέ εἰμί τις ἀριθμός · εἰμί γάρ μή εἰμί αὐτοαριθμός , οὐδέ εἄν ἀριθμός εἰμί οὐδέ ὁ εἰμί πρός παράδειγμα ἀριθμός . ἀλλά μήv μή εἰμί ἀριθμός οὐδέ λόγος ἀριθμός εἰμί ἄν , ὥστε οὐδέ ἐν λόγος ἀριθμός οἷος τε λέγω αὐτός ὁ εἰμί εἰμί . ὁ δέ οὐδέ εἰμί τις διά οὗτος ἀριθμός ἴσος ἄν εἰμί ὁ οὐδέ εἰμί διά οὗτος ὁ ἰδέα ἀριθμός , ἐπεί μή ὁ ἐν λόγος ἀριθμός εἰμί ἤδη ἀριθμός . ἔτι ἐκ πολύς ἀριθμός εἷς ἀριθμός γίγνομαι , ἐκ εἶδος δέ εἷς εἶδος πῶς ; ὅτι2 μή οἷος τε ἀριθμός ὁ ἰδέα εἰμί δείκνυμι καί διά ὁ ἐκ μέν πολύς ἀριθμός συντίθημι εἷς ἀριθμός γίγνομαι ( ὁ γάρ τρεῖς τέσσαρες συντίθημι ἀλλήλων εἷς ἀριθμός ὁ ἑπτά ποιέω ) , ἐκ εἶδος δέ πλείων συντίθημι μή οἷος τε εἷς εἶδος γίγνομαι · οὖον γάρ ὁ ἄνθρωπος εἶδος καί ὁ κύω , εἄν οὗτος τυγχάνω , συντίθημι εἷς εἶδος ποιέω . οὖον γάρ ἐπεί ἐν ὁ ἄνθρωπος ὁ ζῷον περιέχω , συντίθημι ὁ ἄνθρωπος ἐκ ζῷον τε καί ἄλλος εἶδος · οὔτε γάρ ὁ ζῷον κατά ἑαυτοῦ ὑφίστημι εἶδος εἰμί , οὔτε ὁ ἄνθρωπος Χωρὶς ὁ ζῷον ἄνθρωπος εἰμί δύναμαι , ἀλλά εἰμί ἕκαστος ὁ ἐν ὑπόστασις ζῷον ὁ ζῷον μόριον . ἕκαστος δέ ὁ ἀριθμός ὁ ἐν ὁ σύνθετος μέρος ὁ ὅλος γίγνομαι σῴζω αὐτός . ὥστε οὐ εἄν ἄγω ὁ ἰδέα ἀριθμός . εἰμί δέ τις λέγω καί ὁ ἰδέα ἕκαστος ἐκ πλείων ἰδέα εἰμί , οἷος ὁ ἄνθρωπος ἐκ ζῷον καί δίπους φέρω εἶπον , πρῶτος μέν οὐ ἁπλόος ἔτι ὁ ἰδέα εἰμί αὐτός ἀλλά σύνθετος , ἔπειτα ὁ μέν πρῶτος αὐτός ὁ δέ δύο · πρῶτος γάρ ὁ ὁ ζῷον εἶδος , εἶτα ὁ ὁ ἄνθρωπος ἢ ἵππος . ἔτι ἐπί μέν ὁ ἀριθμός ἐκ πᾶς ὁ διαφέρω συντίθημι εἷς ἀριθμός γίγνομαι , ἐπί δέ ὁ ἰδέα ἀδύνατος οὗτος · οὖον γάρ πᾶς ὁ διαφέρω εἶδος εἷς τίς ποιέω συντίθημι , οἷος ἵππος καί κύω . ἔτι ὁ μέν συντίθημι ἴδιος πορυπαρχοειντα συντίθημι · οὐ οἷος τε δέ ἄνθρωπος καί ζῷον χωρίζω ποτέ ἢ λαμβάνω ἢ ἐπινοέω . | εἰμί δέ μή ἐκ αὐτός ἀλλά ἐκ ὁ ἐναριθμέω , οἷος ἐν ὁ μυριάς , πῶς ἔχω ὁ μόνος ; εἴτε γάρ ὁμοειδής , πολύς συμβαίνω ἄτοπος , εἴτε μή ὁμοειδής , μηδέ ὁ αὐτός ἀλλήλων . εἰμί τις , φημί , λέγω διά οὗτος μή ἐκ ὁ εἶδος αὐτός συντίθημι εἷς εἶδος γίγνομαι , ὅτι μηδέ ἐπί ὁ ἀριθμός συμβαίνω ὁ 〈 ἀριθμός 〉 συντίθημι εἷς γίγνομαι ἀριθμός , ἀλλά ὁ μόνος ( πᾶς γάρ ἀριθμός ἐκ μόνος σύνθεσις , οὖον τριάς καί τετράς . εἰμί πλείων εἰμί ἀριθμός · καί γάρ ὁ μυριάς ἐκ μόνος σύγκειμαι , οὖον χιλιάς ἢ ἑκατοντάς · εἰμί δέ καί οὗτος , ἀλλά ὁ γε ἰδέα μή κατά οὗτος ἔοικα ὁ ἀριθμός καθό γίγνομαι ἐκ ἐκεῖνος εἷς ἀριθμός , ἀλλά κατά ὅσος ἐκ μόνος σύγκειμαι ) , ἄξιος παρά αὐτός μανθάνω πότερος ὁ μόνος ἐκ ὅς ὁ ἰδέα συντίθημι ὁμοειδής εἰμί ἀλλήλων ἢ ἀνομοειδής . εἴτε γάρ ὁμοειδής , πολύς φημί συμβαίνω ἄτοπος , ὁ οὐ ἐπιφέρω ὡς εἰμί γνώριμος · λέγω δέ περί αὐτός ἐν ὁ Μ ὅδε ὁ πραγματεία . συμβαίνω γάρ ὁ πᾶς ἐκεῖνος ὁ μόνος σύνθεσις ἰδέα ποιέω · εἰμί γάρ πᾶς ὁ μόνος ὁμοειδής , τίς δήποτε ὅδε μέν ἰδέα ποιέω ὅδε δέ οὖον ; οὗτος τε πᾶς ἀριθμός ἰδέα εἰμί , οὐ ὁ τοσοῦτος καί ἐκ τοσοῦτος μόνος ἐκ ὅσος καί ὁ ἰδέα βούλομαι σύγκειμαι , ἢ ἐκ τοσόσδε , εἰμί γε ἐκ ὅς εἰμί ὁμοειδής πᾶς . ἔτι πᾶς ὁ ἰδέα ὁμοειδής ἀλλήλων εἰμί κατά οὐδείς ἀλλήλων ἢ κατά ὁ πλῆθος μόνος διαφέρω · οὗτος δέ καί ὁ μετέχω αὐτός ὁμοειδής εἰμί ἀλλήλων . ἀλλά οὖον δοκέω ὁ λογικός καί ἄλογος πλῆθος τις διαφέρω , ἀλλά ποιότης μᾶλλον . εἰμί γάρ λέγω ἐν μικρός ὁ ἄλογος εἰμί μόνος , δῆλος ὅτι εἄν προστίθημι μόνος ὁ ἄλογος , ὅς ὑπερέχω ὁ λογικός ὁ ἄλογος , ὁ ἄλογος λογικός εἰμί . τοιοῦτος μέν ὁ ἄτοπος , εἰμί ὁμοειδής ὁ μόνος ὑποτίθημι . εἰμί δέ ἀνομοειδής λέγω αὐτός αὐτός ἐπιφέρω ὁ ἄτοπος ὁ ἕπομαι . εἰμί γάρ μήτε ἐκεῖνος ἀλλήλων ὁμοειδής , μήτε πᾶς πᾶς ὁμοειδής ὁ μόνος μηδέ ὁ αὐτός κατά ὁ εἶδος ( οὗτος γάρ δηλωτικός ὁ μήτε ὁ αὐτός ) , ἀλλά εἰμί ἐν αὐτός διαφορά ὡς ὅδε μέν ἰδέα εἰμί ποιητικός ὅδε δέ μή , ἢ ὅδε μέν ὅδε ὅδε δέ ὅδε , τίς εἰμί ὁ ἐν αὐτός διαφορά ἀπαθής πᾶς εἰμί καί μηδείς διαφορά κατά μηδείς ἐν ἑαυτοῦ ἀναδέχομαι δύναμαι ; μόνος γάρ ἐν μόνος διαφορά , ὡς εἶπον ἐν ὁ πρῶτος περι Ψυχή , θέσις · ἀλλά ὁ θέσις ἔχω μόνος οὐκέτι μόνος ἀπλόος , ἀλλά σημεῖον καί στιγμή . οὐδείς γάρ οὗτος εὔλογος οὐδέ ὁμολογέω ὁ περί ὁ μόνος νοέω . ὁ δέ πρός ὁ λέξις , εἶπον πῶς ἔχω ὁ μόνος κατά τίς ὁ πῶς ἔχω εἶπον , ἐπιφέρω · ἢ γάρ ὁμοειδής ἢ ἀνομοειδής αὐτός εἰμί ἀλλήλων . ἔτι τε ἀναγκαῖος ἕτερος γένος ἀριθμός κατασκευάζω , περί ὅς ἀριθμητικός . εἰμί ἀνομοειδής ὁ μόνος ἀλλήλων καί μή πᾶς πᾶς ὁμοειδής , δῆλος ὡς ἄλλος μέν εἰμί ἐκ ὅς ὁ ἰδέα , ἄλλος δέ ὅς ὁ | ἀριθμητικός χράω · ὥστε εἰμί ἕτερος γένος ἀριθμός τίς περί ὅς . ὁ ἀριθμητικός , καί ἕτερος τίς ἐκ ὅς ὁ ἰδέα . κατά ὁ αὐτός δέ λόγος καί πᾶς ὁ μαθηματικός περί ἕτερος γένος εἰμί , τουτέστιν ἄλλος εἶδος ἀριθμός ἔχω ὁ μαθηματικός · ὁ γάρ μαθηματικός εἰμί ὁ μεταξύ λέγω ὁ τε πρός ὁ ἰδέα ὁ εἰμί ἔχω , ὅς εἰμί αἰσθητής τε εἶδος καί ἐν ὁ αἰσθητός , καί ὁ ἰδέα πρός ὁ οὗτος ὁ εἰμί ἔχω . οὗτος δή ὁ παρά οὗτος ὁ μαθηματικός ὑπόκειμαι ἕτερος τις γένος εἰμί καί ἕτερος εἶδος , εἰμί εἰμί εἰδητικός ὁ ἀριθμός διαφορά ὁ τε ἐκ ὅς οὗτος ἐπί περί ὁ ὁ μαθηματικός , καί ὁ ἐκ ὅς ὁ ἰδέα ἀριθμός γάρ αὐτός καί ὁ μαθηματικός ὁ ἀρχή , εἰμί γε πᾶς ὁ εἰμί ἁπλόος ) ἕτερος γένος εἰμί . ἁπλόος φημί , λέγω περί ὁ μαθηματικός . ἢ ἐκ τίνω αὐτός ἀρχή εἰμί , εἰμί μή ἐκ ὁ αὐτός ἐκ ὅς καί ὁ ἰδέα καί ὁ εἰδητικός ἀριθμός , ὅστις πᾶς ἀρχή ὑποτίθημι ; πῶς δέ καί ἔτι αὐτός μεταξύ ὁ μαθηματικός εἰμί ὁ τε αἰσθητής καί ὁ ἰδέα , ἄλλος εἰμί φύσις καί ἐκ ἄλλος ἀρχή ; * * * πῶς εἄν ἔτι μεταξύ εἰμί ὁ τε ἰδέα καί ὁ πρός αὐτός λέγω ὁ εἰμί ἔχω , οὖον ὅδε καί οὖον ὅδε διαφέρω οὗτος τε καί ἐκεῖνος · καί γάρ οὗτος ἄλλος ἀρχή δήω . ὁ γάρ ὡς ἐκ ἀφαίρεσις λαμβάνω μεταξύ εἰμί , οὐ εἰμί δέ ἐκ ἀφαίρεσις τις , εἰμί ἐκ ὁ αὐτός ἀρχή εἰμί . ἔτι καί κατά οὗτος ἄτοπος ὁ μεταξύ λέγω ὁ μαθηματικός , κατά ὅσος ἄνθρωπος μέν καί ἵππος καί ὁ οὐσία ὁ αἰσθητής καί ὁ ἰδέα οὐ λέγω μεταξύ τις , ἐπί δέ ὁ ἀριθμός καί ὁ μαθηματικός οὗτος λέγω · τίς γάρ ὁ αἴτιος οὗτος ; αὐτός δέ ὁ ἰδέα εἶπον , ἐπεί μετά ὁ ὁ αὐτός προσθήκη δηλέομαι . ἔτι ὁ μόνος ὁ ἐν ὁ δυάς ἑκάτερος ἐκ τις . ἐπεί ὁ δυάς εἰμί ἀρχή ( λέγω δέ εἄν ὁ ἀόριστος ) , πᾶς δέ ὁ 25 εἰμί ἢ ἀρχή ἢ ἐκ ἀρχή , εἰμί δέ καί ἐν ὁ δυάς ὁ ἀρχή ὑπό αὐτός τίθημι μόνος , ἐπεί μή εἰμί ἀρχή οὗτος ( ὁ γάρ δυάς ἀρχή οὗτος ) , ὁ μόνος ὁ ἐν αὐτός ἐκ ὁ ἀρχή εἰμί . ἐκ τίνω οὖν ; δήω γάρ ἑκάτερος αὐτός ἐκ ὁ δυάς εἰμί · ἄτοπος δέ ὁ μόριον ὁ δυάς ἐκ ὁ δυάς σύγκειμαι λέγω καί ὁ μόνος ἐκ δυάς εἰμί · οὖον γάρ δή ἑκάτερος οὗτος ι ὁ ἐν ὁ f μόνος δυάς ἄναξ σέτα , ὅς εἰδοποιός πως ἀρχή λέγω · πολύς γάρ οὗτος ἐκεῖνος ἄν τίς πρότερος ὁ δυάς . καίτοι ἀδύνατος , εἰμί ὁ μόνος ὁ ἐν ὁ δυάς πρότερος μέν εἰμί ὁ δυάς κατά λόγος , εἰμί γε ἐκ οὗτος ὁ δυάς ὁ εἰμί , ἀρχή δέ ὁ ἐκ τις ὁ ἐκ ὅς . ἀδύνατος δέ οὗτος λέγω ὁ λέγω ἀρχή ὁ δυάς · εἰμί γάρ τις ἀρχή ὁ , ἀρχή καί πρότερος τίς ὁ ἀρχή . Eτιδιὰτίἓν ὁἀριθμὸςσυλλαμβανόμενος . ἐπεί ἕκαστος ἰδέα εἷς τίς εἰμί , ἀριθμός δέ ἕκαστος ἰδέα , διά τίς εἷς ; καί ὑπό τίς , ὁ ἀριθμός τις ἐκ ὁ μόνος προέρχομαι , ἐν τίς ὁ ἐκ αὐτός γίγνομαι ; καί τίς ὁ εἰδοποιός καί ἑνοποιός αὐτός ; καί πῶς εἷς τίς γίγνομαι ; εἰμί γάρ μή εἷς , οὐδέ ὁ ἰδέα ἀριθμός · εἷς γάρ ὁ ἰδέα . εἰμί δέ εἷς , διά τίς εἷς ; καί ὑπό τίς ὁ εἷς εἰμί αὐτός ; εἰμί γάρ εἰμί τίς ὁ ἕνος - ποιέω ὁ ἀριθμός καί ποιέω ὁ ἰδέα , οὐκέτι ὁ ἰδέα ἐν ἀριθμός εἰμί , ἀλλά ἐκεῖνος μᾶλλον ὅς παύω αὐτός ὁ Πλήθου -- , εἷς δέ ποιέω ἕκαστος αὐτός · ἄλλος γάρ τίς ὁ Δεκὰς παρά ὁ δέκα . " Exi δέ πρός ὁ εἴρω , εἴπερ εἰμί ὁ μονάς διάφορος . ἄν εἰμί ἀδιάφορος γράφω , τοιοῦτος ἄν εἰμί ὁ λέγω . ὁ ὁ εἷς ἀρχή ὑποτίθημι ἕνος καί οὗτος ἄτοπος εἄν ἕπω ὁ κοινός κάτειμι - γορεω στοιχεῖον λέγω εἰμί οὗτος ὅς εἰμί κοινός , ὅσπερ ἀδύνατος . κατηγορέω ὁ μόνος · ἀλλά μήv ὕστερος ὁ κοινός , καί ἀπό οὗτος καί ἐν οὗτος αὐτός ὁ εἰμί . ὅτι δέ οὗτος ἕπω αὐτός , δείκνυμι διά ὁ ὁμοειδής μέν εἰμί ὁ μόνος ( ὁ γάρ “ εἴπερ ὁμοειδής ” ὡς ὁμολογέω ὁ ὁμοειδής αὐτός εἰμί ) , ὁμοειδής δέ εἰμί ὁ μόνος ἁπλόος λαμβάνω ὁ κοινῶς κατά πᾶς ὁ μόνος κατηγορέω ὡς εἶδος λαμβάνω . χρή γάρ αὐτός μή οὕτως ὁ εἷς ἁπλόος ἀρχή ὑποτίθημι , ἀλλά ὥσπερ ποιέω κατά ὅς σῶμα ὁ στοιχεῖον · οὖον γάρ λέγω σῶμα ὁ κοινός , ἀλλά ὁρίζω τίς ὁ ὑπό ὁ κοινός σῶμα , ὅδε τίς φέρω εἶπον πῦρ ὁ ἀήρ , οὗτος λέγω ὁ στοιχεῖον , ὅς ἤδη μετά τις διαφορά εἰμί · ὁ γάρ σῶμα ἀπλόος κοινός πᾶς ὁ σῶμα , ὁ κατά ὁ εἰμί σῶμα ἀδιάφορος εἰμί ἀλλήλων . ὅστε γάρ | εἰμί τίς κοινός σῶμα ὅς στοιχεῖον εἰμί δύναμαι , οὔτε μᾶλλον κοινός ὅς μηδέ εἰμί αὐτός κατά ἑαυτοῦ κοινός , ὡς καί αὐτός ὁ εἰμί τίς ὅλως ὁ κοινός ἔχω ἀμφισβήτησις . χρή μέν οὖν ὁμοίως καί οὗτος ὁρίζω ὁ εἷς τίς , ὥσπερ ὁ σῶμα τίς ὁ στοιχεῖον λέγω , οὗτος ἀρχή ὑποτίθημι · νῦν δέ ὁ εἷς ἁπλόος λέγω ἀρχή , ὥστε πολύς εἰμί ὁ μόνος καί χωρίζω ἀλλήλων καί ὁ εἷς κατηγορέω κοινῶς κατά αὐτός , ἀλλά οὐ ὅλος τις εἰμί ὁ μόνος καί εἷς καί ὁμοιομερής καί μόριον ἔχω ὅμοιος αὐτός ὁ μόνος , ὡς ὁ πῦρ καί ὁ ὕδωρ · καί γάρ καί οὗτος ἑκάτερος εἷς τίς εἰμί καί ὁμοιομερής εἰμί . εἰμί δέ οὕτως , οὐ εἰμί οὐσία ὁ ἀριθμός , τουτέστιν , εἰμί δέ οὕτως λέγω ὁ εἷς ὡς ὁμοιομερής , οὐκέτι αὐτός ὁ ἀριθμός οὐσία καί ἰδέα εἰμί ἀλλά ὑπόκειμαι καί ὑλικός ( τοιοῦτος γάρ ὁ ὁμοιομερής ) , καί ἔτι ὁ ὅλος οὐ ὁ αὐτός μέρος ἰδέα . † ἔτι τε οὐσία μέν οὐ εἰμί κύριος ὁ εἶδος , οὐδέ ὁ ἀριθμός οὐ ὕλη οὐ εἶδος λόγος ἔχω . ἢ δύναμαι ὁ λέγω τοιοῦτος εἰμί . εἰμί δέ λέγω ὁ εἷς τοιοῦτος εἰμί ὡς φύσις τις εἷς , ὡς ὁ πῦρ , ὡς ὁ ὕδωρ , καί τοιοῦτος εἰμί ἀρχή εἰμί , οὐκέτι αὐτός εἰμί οὐσία τε καί ἰδέα καί ἀρχή ὁ ἀριθμός · οὖον γάρ ἐκ ὁ ὁ τοιοῦτος σύνθεσις ὁ ἀριθμός ( εἷς γάρ τίς γίγνομαι καί ὁ αὐτός ἐκ ὁ οὗτος ὡς ἐπί ὁ ὁ πυρός σύνθεσις ) , ἀλλά ὁ ἰδέα καί ὁ ἀρχή ἐκ τοιοῦτος δηλονότι ὁμοιομερής , ἀλλά οὐ ἀριθμός τις . οὐκέτι οὖν εἰμί αὐτός οὐσία καί ἰδέα ὁ ἀριθμός , ἀλλά δηλονότι ἐκεῖνος , εἴπερ εἰμί , ὁ αὐτοέν . ὅς εἰμί εἰμί τίς κατά αὐτός καί εἰμί ἀρχή , πλεοναχός ἄν ὁ εἷς λέγω · ἄλλως γάρ ἀδύνατος ὁ εἷς ἀρχή λέγω αὐτός . δύναμαι ὁ ἀλλά δῆλος ὅτι , εἴπερ εἰμί τίς εἷς αὐτός ἐπιφέρω ὡς εὔλογος εἰμί οὗτος αὐτός λέγω . οὔτε γάρ ὡς γένος καί κοινός λέγω ἄν , οὔτε ὡς ὁμοιομερής ὁ εἷς , ἀλλά ὡς ἄλλος τις φύσις ἔχω ἐκεῖνος ὁ εἷς ὁ ὡς ἀρχή παρά ὁ ἄλλος πᾶς . ὅς ἐπιφέρω ὁ εἰμί αὐτός ὁ εἷς ὁ πολλαχῶς λέγω καί ὁμώνυμος . εἴρω δέ ὅτι εἰμί εἰμί ὁμώνυμος οὗτος ἐκεῖνος , οὐκέτι εἄν αὐτός ἐκεῖνος παράδειγμα οὐδέ ἀεί εἰμί . ἀλλά δηλονότι , εἴπερ εἰμί τίς εἷς αὐτός , καί εἰμί οὗτος αὐτός ἀρχή αὐτός ἄλλος εἰμί φύσις παρά ὁ ἄλλος ἑνάς , ἀκολουθέω ὁ πολλαχῶς λέγω ὁ μόνος καί μή εἰμί ὁμοειδής . ὅτι δέ οὗτος ἄτοπος , πρόδηλος · τίς γάρ εἰμί μόνος διαφορά , καί τίς ὁ διαφέρω λόγος ; καί ὅτι οὐ εἰμί οὗτος ἰδέα καί παράδειγμα | ἐκεῖνος ὁ μόνος . δοκέω δέ ἐγώ ὁ λέξις μή οὕτως ἔχω , ἔτι δέ πρός ὁ εἴρω , εἴπερ εἰμί ὁ μόνος ἀδιάφορος , ἀλλά διάφορος · οὗτος γάρ εἰμί περί ὅς ὁ λόγος ποιέω , καί οὗτος αὐτός δοκέω , διαφέρω ὁ μόνος , καί ἄλλος μέν εἰμί ὁ ἐν ὁ ἰδέα ἄλλος δέ ὁ μαθηματικός . οὗτος δέ ἔχω ὁ λέξις , ὅς λέγω τοιοῦτος εἄν εἰμί . εἰμί ὁ μόνος κατά αὐτός διάφορος εἰμί καί μή πᾶς ὁμοειδής , χρή αὐτός ὁρίζω λέγω στοιχεῖον καί ἀρχή εἰμί ὅδε τις ὁ μόνος , ἀλλά οὐ ἁπλόος μόνος ὁ κοινός . ὡς γάρ ὁ περί ὁ σωματικός στοιχεῖον λέγω οὐ ἁπλόος σῶμα ὁ στοιχεῖον λέγω , ἀλλά ἐπεί διαφέρω κατά εἶδος ἀλλήλων ὁ σῶμα , ὁρίζω καί λέγω τίς δοκέω αὐτός ὁ σῶμα στοιχεῖον εἰμί , ὅτι γάρ ἀήρ ἢ πῦρ ἢ τοιοῦτος τίς , ἀλλά οὖον ὁ κοινός σῶμα ἀπλόος ( εἴτε γάρ τίς εἰμί ὁ κοινός σῶμα παρά ὁ ὅς κατηγορέω , εἴτε μή , οὖον οὗτος στοιχεῖον λέγουδιν · γίγνομαι γάρ εἄν αὐτός οὖον μάλα τίς οὗτος λέγω στοιχεῖον ὅς λέγω , ἢ καί ἄλλος τίς κατά ὅς ὁ σῶμα κατηγορέω ) , οὕτως ἐσθίω καί οὗτος ὁρίζω ποῖος εἷς στοιχεῖον λέγω καί ποῖος μόνος , ἐπεί διαφέρω ὁ μόνος . νῦν δέ ἁπλόος λέγω ὁ εἷς οὗτος λέγω ὡς ὁμοειδής καί ἀδιάφορος εἰμί πᾶς ὁ μόνος · οὗτος γάρ σημαίνω διά ὁ εἶπον ὡς εἰμί ὅς εἷς ὥσπερ πυρός ἢ ὕδωρ ὁμοιομερής · ὁ γάρ ἀδιάφορος ὁ μόνος καί ὁμοειδής διά ὅς ὁμοιομερής εἶπον δείκνυμι . ἀλλά εἰμί οὕτως ἔχω ὁ μόνος , οὐ εἄν ἄγω εἰμί οὐσία ὁ ἀριθμός , τουτέστιν ὁ ἰδέα · περί γάρ ἐκεῖνος ὁ ἀριθμός λέγω . εἰμί γάρ ὁμοειδής πᾶς ὁ μόνος , ὡς ὁ παρά ἐγώ ἀριθμός οὐ εἰμί οὐσία , οὕτως οὐδέ ἄν ἐκεῖνος εἰμί ἐκ ὁμοειδής οὗτος ὁ ἀριθμός ὁ μόνος σύγκειμαι . ἀλλά δηλονότι οὐ οὕτως λέγω , ἀλλά εἰμί κατά αὐτός εἷς τίς οὖον αὐτός οὐδέ ὁμοειδής ὁ ἄλλος , καί οὗτος ἀρχή · εἰμί δέ οὗτος , οὐ ὁμοειδής ὁ μόνος , ἀλλά πλεοναχός ὁ εἷς λέγω · ἄλλως γάρ ἀδύνατος ὁ εἷς ὁ ἀρχή λέγω . ὥστε χράω αὐτός ποῖος λέγω ἀρχή ὁρίζω . ἕπω δέ μή ὁμοειδής λέγω εἰμί ὁ μόνος αὐτός καί ὁ προερέω ἄπορος , τίς ὁ ὁ μόνος εἰμί ἀπαθής διαφορά . βούλομαι δέ ὁ οὐσία ἀνάγω εἰς ὁ ἀρχή μῆκος μέν τίθημι ἐκ βραχύς καί μακρός . ὁ μέν τίθημι ἀκόλουθος ὁ προερέω καί νῦν ἤδη λέγω · ὡς γάρ οἰκεῖος ὁ περί ὁ ἰδέα δόξα εὐθύνω . ἐκτίθημι δέ ὁ ἀρέσκω αὐτός , ὅς καί ἐν ὁ περι φιλοσοφία εἴρω · βούλομαι γάρ ὁ εἰμί ( ἀεί γάρ οὐσία ὁ ὄνιον λέγω ) , οὗτος δή ὁ ὄνιον βούλομαι εἰς ὁ | ἀρχή ὅς ὑποτίθημι ( εἰμί δέ αὐτός ἀρχή ὁ εἰμί ὁ μέγας καί ὁ μικρός , ὅς λέγω ἀόριστος δυάς ) , εἰς δή οὗτος ἐθέλω πᾶς ἀνάγω , ὁ μέν μῆκος ἀρχή λέγω ὁ βραχύς καί μακρός , ὡς ἐκ μακρός τις καί βραχύς ὁ γένεσις ἔχω ὁ μῆκος , ὅς εἰμί μέγας καί μικρός , ἢ ὡς πᾶς γραμμή ἐν ὁ ἕτερος οὗτος εἰμί , ὁ δέ ἐπι - πέδον ὁ στενός καί πλατύς , ὁ καί αὐτός εἰμί μέγας καί μικρός . εἶπον δέ οὗτος καί ἐκτίθημι ὁ δόξα αὐτός ἐπί οὗτος ἐπιφέρω ὁ . ὁ δόξα ἕπω ἄτοπος , λέγω καί πῶς ἔχω ἢ ὁ ἐπίπεδος γραμμή ἢ ὁ στερεός γραμμή καί ἐπίπεδος ; εἰμί δέ ὅς λέγω τοιοῦτος . δοκέω ὁ μέν σῶμα , ὅς στερεός εἰμί , πέρας εἰμί ὁ ἐπιφάνεια , ὅς ἐπίπεδος λέγω , ὁ δέ ἐπιφάνεια καί ὁ ἐπίπεδος πέρας ὁ γραμμή , ὅς μῆκος εἶπον · ὥστε καί ἐν ὁ ἐπίπεδος ὁ μῆκος εἰμί , καί ἐν ὁ στερεός καί ὁ ἐπίπεδος καί ὁ μῆκος . λέγω γοῦν ὁ μέν ἐπιφάνεια , ὅς ἐπίπεδος λέγω , ὁ μῆκος καί πλάτος ἔχω , ὁ δέ στερεός ὅς πρός οὗτος καί βάθος ἔχω . οὗτος μέν ἐν οὗτος φύσις ἔχω · κατά δέ ἐκεῖνος ἄλλος λέγω καί διαφέρω γένος εἰμί ὁ βραχύς καί μακρός καί ὁ στενός καί πλατύς καί βαθύς καί ταπεινός , καί ὡς ὑπό διαφέρω γένος καί οὐ ὑπό ἀλλήλων αὐτός εἰμί τίθημι πῶς δύναμαι ἔτι ἢ ὁ μῆκος ἐν ὁ ἐπίπεδος εἰμί ὁ οὗτος ἐν ὁ στερεός ; ὥσπερ γάρ οὐδέ ὁ ἀριθμός εἰμί ἐν οὗτος τις , ὅτι ἄλλος ὁ ἀριθμός ἀρχή κατά αὐτός εἰμί ( ὁ γάρ πολύς καί ὁ ὀλίγος ἀριθμός ἀρχή , ὅς εἰμί ἄλλος ὁ προερέω ) , οὕτως οὐδέ ἐπί οὗτος οὐδείς ὑπάρχω ὁ ἄνω ἐν ὁ κάτω , τουτέστι ὁ πρῶτος ἐν ὁ ὕστερος . εἰμί γάρ οὗτος ὁ τρεῖς πρῶτος καί ἄνω ὁ γραμμή , δύο δέ ὁ ἐπίπεδος , τρίτος δέ ὁ στερεός · εἰμί γάρ ἁπλόος ἐκεῖνος ὁ στερεός καί προεπινοεω · οὗτος δέ πᾶς εἰμί πρῶτος ἀριθμός . ὡς οὖν ὁ ἀριθμός οὐ εἰμί ἐν οὗτος , καίτοι πρῶτος εἰμί , διότι ἄλλος γένος ὁ πολύς καί ὁ ὀλίγος , ὑπό ὅς ὁ ἀριθμός , ὁ γένος οὗτος ἕκαστος ὑπό ὁ οὗτος , οὕτως οὐδέ ἐπί οὗτος αὐτός εἰμί κατά αὐτός ἕτερος ἐν ἕτερος . οὔτε γάρ ὁ μῆκος ἐν ὁ ἐπίπεδος εἰμί , ἐπεί ὁ μέν μῆκος ἐκ βραχύς καί μακρός , ὁ δέ ἐπίπεδος ἐκ στενός καί πλατύς , ὅς εἰμί ἕτερος ἀλλήλων γένος , οὔτε οὗτος ἐν ὁ στερεός . οὔτε γάρ οὗτος ἔνειμι λέγω , ὅτι οὗτος διαφέρω μέν ἀλλήλων ὁ γένος καί εἰμί ἕτερος , ὑπό ἀλλήλων μέντοι εἰμί , ὡς εἰμί ὑπό ὁ πλατύς ὁ βαθύς καί ὁμοίως ὑπό ὁ μακρός ὁ πλατύς , καί διά οὗτος δύναμαι ἐν ὁ στερεός ἐκεῖνος εἰμί , ὡς εἰμί ἐν ὁ ὄρνις ὁ τε πτερωτός καί ὁ ζῷον . οὗτος γάρ ὁ διαφέρω γένος κοινωνία ἔχω πρός ἀλλήλων ὅσος εἰμί ὑπό ἀλλήλων · ὁ γάρ γένος τις ἐν ὁ τίς εἰμί καί αὐτός κατηγορέω , καί ὁ ὑπό τίς ὡς ὑπό ὁ γένος εἰμί ὅσπερ ὁ γένος εἰμί , ὁ ἄνθρωπος ὅσπερ ὁ ζῷον , ὁ λευκός ὅσπερ χρῶμα . ὥστε εἰμί εἰμί ὁ βαθύς γένος ὁ πλατύς , καί εἰμί τίς βαθύς μέν ὁ | στερεός πλατύς δέ ὁ ἐπίπεδος , εἰμί ὁ στερεός ὅσπερ ἐπίπεδος · καί γάρ ὁ ὄρνεον ὅσπερ ζῷον . ἄτοπος δέ ὁ σῶμα ἐπίπεδος λέγω , ὁμοίως δέ καί ὁ ἐπιποιέω μῆκος . ἔτι ὁ στιγμή ἐκ τίς ὑπάρχω ; ὅς δέ λέγω τοιοῦτος εἰμί . δοκέω μέν ὁ σημεῖον καί ὁ στιγμή ἐν-ὑπάρχω ὁ μῆκος καί ὁ γραμμή , ὥσπερ καί οὗτος ἐν ὁ ἐπίπεδος καί ὁ ἐπίπεδος ἐν ὁ στερεός , εἰμί δέ ἄλλος φύσις παρά ἐκεῖνος ὡς ἐκεῖνος ἀλλήλων . τίς οὖν ὁ οὗτος ἀρχή ; καί εἰς τίς γένος οὗτος ὑπάγω ; καί πῶς ἀνάγω εἰς ὁ μέγας καί ὁ μικρός ; καί πῶς εἰμί ἐν ὁ μῆκος ; ἀπορέω δέ οὗτος ἑξῆς ἱστορέω ὁ Πλάτων περί ὁ στιγμή δόξα · φημί γάρ αὐτός μηδέ ὁ ἀρχή παραδέχομαι ὡς εἰμί φύσις τις σημεῖον , ἀλλά λέγω δόγμα τίς οὗτος καί θέσις τις γεωμετρικός εἰμί , οὐ ἐν ὁ φύσις ὁ εἰμί εἰμί . ὁ μέν οὖν σημεῖον οὐ λέγω εἰμί τίς οὐδέ ὀνομάζω , καλέω δέ ἀρχή ὁ γραμμή πολλάκις , ὅς ἄτομος γραμμή λέγω . ἱστορέω δέ ὡς καί Πλάτων , οὖον μόνος Ξενοκράτης , ἄτομος γραμμή τίθημι , ὅς δηλονότι ὑπό ὁ αὐτός γένος ὑπάγω ὁ γραμμή , ὁ βραχύς καί μακρός . πρός ὁ διαπορέω λέγω καίτοι ἀνάγκη καί οὗτος , ὁ γραμμή δηλονότι , πέρας τίς εἰμί , εἴτε ἄτομος ἄγω εἴτε μή · καί γάρ ὁ γραμμή ἄλλος τις εἰμί φύσις ὁράω ὁ ἐπίπεδος , οὐ ὅτι εἰμί κατά ἑαυτοῦ · οὐδέ γάρ ὁ ἐπίπεδος , ὅτι εἰμί πέρας ὁ στερεός , οὐ εἰμί παρά αὐτός ἕτερος · οὗτος δή καί ὁ γραμμή εἰμί τίς πέρας , οὗτος δέ εἰμί ὁ στιγμή . ὁμοίως δή καί κατά ὁ αὐτός λόγος εἰμί ὁ στιγμή ὡς καί ὁ γραμμή · ὥστε ὁ αὐτός λόγος δείκνυμι εἰμί ὁ στιγμή , ὅς λόγος καί γραμμή εἰμί δείκνυμι καί ἐπίπεδος . ἀρχή δέ ὁ μέγας καί ὁ μικρός Πλάτος τίθημι ὁ εἰμί ὁ ὑλικός , ὡς ἐν ὁ πρό οὗτος ἱστορέω · ὁ γάρ εἷς ὁ κατά ὁ εἶδος εἰμί αὐτός ἀρχή . ὅλος δέ ζητέω ὁ σοφία περί ὁ φανερός ὁ αἴτιος , οὗτος μέν ἐάω . καί οὗτος αἰτιάομαι ὁ περί ὁ ἰδέα τίς πραγματεύομαι , ὅτι πρόκειμαι ζήτησις ὁ ὁ ὁ εἰμί θεωρία ἐπαναλέγω ὁράω τίς ποτός εἰμί αἴτιος ποιητικός οὗτος ὁ αἰσθητής καί φανερός , καί πῶς ἕκαστος οὗτος γίγνομαι , ὁ μέν ζητέω τίς ποτός εἰμί ὁ αἰτία οὗτος παραλείπω ( οὐδείς γάρ λέγω περί ὁ αἴτιος ὁ ὅθεν ὁ ἀρχή ὁ ὅστις εἰμί ὁ ποιητικός · οὐδείς γάρ ποιητικός ὁ ἰδέα ) , οἴομαι δέ ὁ οὐσία καί ὁ | κατά ὁ εἶδος αἴτιος αὐτός ἀποδίδωμι ( τετραχῶς γάρ πᾶς ὁ αἴτιος ) ἄλλος μέν τις οὐσία καί ἄλλος εἶδος παρά ὁ ὁ φανερός ὑποτίθημι ( ὁ γάρ ἰδέα ) , πῶς δέ οὗτος ἐκεῖνος εἰμί εἶδος λέγω · κενός γάρ φωνή προφέρω ὁ μετοχή · οὖον γάρ διασαφέω πῶς οὗτος ὁ ἰδέα μετέχω . ὡς ἤδη φθάνω εἴρω . ὥστε εὔλογος 5 καί κατά ὁ ἀρχή αὐτός αἰτιάομαι ὡς ὁ ζητέω ἰσάριθμος προστίθημι ἄλλος , μηδείς αὐτός εἰς ὁ ζητέω συντελέω . δείκνυμι δέ ὅτι μήτε ποιητικός αἴτιος ὁ ἰδέα μήτε ὡς εἶδος ( ὁ γάρ εἶδος ἐν ὅς εἰμί εἶδος , ὁ δέ οὔτε ἐν οὗτος οὔτε ὁ ὁ μετοχή ὄνομα σημαίνω τίς ) , λέγω ἐπί οὗτος ὅτι μηδέ ὡς ὁ ὅς ἕνεκα καί ὁ τέλος αἰτία ὁ εἰμί ὁ ἰδέα κατά αὐτός , ὅστις αἰτία ἐν πᾶς ὁ κατά νόος καί ἐπιστήμη καί φύσις γίγνομαι εἰμί κύριος αἰτία · πᾶς γάρ ὁ τε κατά φύσις καί κατά τέχνη καί ἐπιστήμη , ἔτι δέ καί ὁ κατά προαίρεσις γίγνομαι ἕνεκα ὁ γίγνομαι , καί εἰμί ἐν αὐτός ὁ κύριος αἰτία . οὐ οὕτως δέ ὁ ἰδέα αἰτία ὁ εἰμί κατά αὐτός · οὖον γάρ ὁ εὕω εἰμί ἰός πρός ὁ ἰδέα γίγνομαι αἴτιος ὁ ἰδέα λέγω , ἀλλά ὁ ὅλως εἰμί · παράδειγμα γάρ ἀλλά οὖον τέλος λέγω αὐτός . πῶς γάρ ἄν καί ἄγω ἐκεῖνος τέλος οὗτος ; οὔτε γάρ προυφίστημι ὁ τέλος ὁ ὅς εἰμί · τέλος , ἀλλά μόνος προεπινοέω ὕστερος ἐπιγίγνομαι οὗτος ὅς εἰμί τέλος , ὁ δέ ἰδέα καί προϋφίστημι καί οὔτε γίγνομαι οὔτε εἰμί ἐν ἰός γίγνομαι . δείκνυμι δέ ὅτι μήτε ποιητικός αἴτιος ὁ ἰδέα μήτε εἶδος ὁ γίγνομαι μήτε τέλος , λέγω πόθεν αὐτός ὁ ὁ περί αὐτός πλάνης αἰτία · ὁ γάρ σπουδάζω περί ὁ μάθημα καί ὁ φιλοσοφέω ὑπολαμβάνω εἰμί ἐν ὁ περί οὗτος θεωρία , καί διά οὗτος περί οὗτος μόνος διατρίβω , ἔρχομαι ἐπί ὁ οὗτος ἀρχή ὑποτίθημι ὁ εἰμί , ὅς οἴομαι καί ὁ μαθηματικός ἀρχή εἰμί , καίτοι λέγω περί ὁ μαθηματικός ὅτι μή χρή οὗτος ποιέω τέλος , ἀλλά ὅτι δεῖ ἄλλος αὐτός χάρις μεταδιώκω . προπαιδεία γοῦν ὁ οὗτος θεωρία λέγω , καί συνέριθος ὁ Πλάτων φιλοσοφία ὁ μαθηματικός ἐπιστήμη καλέω . ὅτι δέ οὗτος λέγω οὐδείς ἄλλος περί οὗτος φιλοσοφέω τε καί πραγματεύομαι , δηλόω ἐκ τε ὁ ἀρχή ὁ εἰμί ἅπας ὁ ἀριθμός λέγω καί ὁ | ἰδέα ἀριθμός τις ὑποτίθημι καί ὁ φυσικός γεννάω ἐκ ὁ μαθηματικός . καί γάρ ὁ οὐσία οὗτος ὅς ὡς ὕλη ὑποτίθημι ὁ φύσις γίγνομαι ἀρχή ( οὗτος δέ ὁ ἀόριστος δυάς καί ὁ μέγας καί ὁ μικρός ) , μαθηματικός μάλα εἰμί ἢ φυσικός · ὁ γάρ δυάς ἀριθμός μᾶλλον ἢ ὁ φύσις συνίστημι ἀρχή , μαθηματικός μᾶλλον καί οὐ ὑπόκειμαι τις φύσις , ἀλλά μᾶλλον κατηγορέω τίς ὁ ὕλη δοκέω ἄν εἰμί καί διαφορά αὐτός δηλόω ἢ ὑπόκειμαι τίς αὐτός καί ὕλη . εἶπον δέ καί μᾶλλον κατηγορέω , πῶς κατηγορέω δηλόω ἐπιφέρω ὁ καί διαφορά εἰμί ὁ οὐσία καί ὁ ὕλη ἢ ὕλη . ὡς γάρ κατά ὗς ἐν ὁ ἀρχή εἰμί ὁ φυσικός ὁ μανός καί πυκνός , οὐ ὕλη οὗτος ἀλλά διαφορά ὁ ὕλη καί ὁ ὑπόκειμαι κατά αὐτός , εἴτε ἀήρ · οὗτος εἴτε ὕδωρ εἴτε ὁ μεταξύ οὗτος , οὗτος καί ὁ μέγας καί ὁ μικρός καί ὁ ὑπεροχή καί ὁ ἔλλειψις διαφορά τις εἄν μᾶλλον δοκέω εἰμί ὑπόκειμαι τις , κατά ὅς ὁ μεταβολή αὐτός , ἀλλά οὐ αὐτός ὑπόκειμαι . ὁ δέ οὗτος δέ εἰμί ὑπεροχή τις καί ἔλλειψις εἶπον ἐπί ὁ μανός τε καί ὁ πυκνός , δείκνυμι αὐτός ὁ πρός ὁ μέγας καί ὁ μικρός καί ὅλως ὁ ὑπεροχή τε καί ἔλλειψις ὁμοιότης , ὁ διαφορά ὁ ὕλη ἀλλά οὐ ὕλη · ἀνάλογος γάρ ὁ μέν μανός ὁ ὑπεροχή ὁ δέ πυκνός ὁ ἔλλειψις . ἀπορέω δέ περί ὁ εἷς , ὅστις αὐτός εἰμί κατά ὁ εἶδος ἀρχή , ἀπορέω καί περί ὁ ἀόριστος δυάς , ὅς ὡς ὕλη ὑποτίθημι . ἀλλά οὐδέ περί κίνησις τίς λέγω ὁ φύσις γίγνομαι , πόθεν ὁ κίνησις ἐν αὐτός · καίτοι ὁ περί ὁ φυσικός λέγω καί παράδειγμα ὁ ἰδέα τίθημι ἀναγκαῖος ὁ περί κίνησις λόγος . εἰμί μέν γάρ εἰμί οὗτος κίνησις , ὁ ὑπεροχή καί ὁ ἔλλειψις , εἰμί κινέω ὁ εἶδος , ἔχω γε ὡς ἀρχή ἐν ἑαυτοῦ ὁ ὑπεροχή ἢ ὁ ἔλλειψις εἰμί κινέω , ὅς οὖον βούλομαι · ἀκίνητος γάρ ὁ εἶδος κατά αὐτός . εἰμί δέ μή κινέω , πόθεν ὁ κίνησις ἐν ὁ φυσικός ὁ κατά ὁ ἐκεῖνος μετοχή εἰμί οὗτος ὁ εἰμί ; ὁ γάρ πρός τίς παράδειγμα ὁ εἰμί ἔχω καί συμφύω ὁ κίνησις ἢ παρά ὁ παράδειγμα ἔχω δεῖ οὗτος , εἰμί καί αὐτός τοιοῦτος , ἢ παρά τις ἄλλος αἴτιος . ἀναιρέω δέ κίνησις πᾶς ὁ περί ὁ φύσις θεωρία ἀναιρέω . ὅς τε δοκέω ῥᾴδιος εἰμί , ὁ δείκνυμι ὅτι εἷς ἅπας , οὖον γίγνομαι · ὁ γάρ ἔκθεσις οὖον γίγνομαι πᾶς εἷς , ἀλλά αὐτός τίς εἷς , εἄν δίδωμι τις πᾶς . καί οὐδέ οὗτος , εἰμί μή γένος δίδωμι ὁ καθόλου εἰμί · οὗτος δέ ἐν ἔνιοι τε ἀδύνατος . ὁ ὁ ἰδέα τίθημι ὁ εἷς ὁ κύριος οὐσία ὑπολαμβάνω ἵημι , ὥσπερ οὖν καί ὁ Πυθαγόρειος , ὁ κατά ὁ εἶδος ὁ εἰμί ἀρχή τε καί αἴτιος οὗτος πιστεύω εἰμί , διά ὁ ὁράω ὁ μέν εἰμί τε καί σῴζω ἕκαστος ὁ ὁ εἷς φύσις εἰμί αἴτιος ( εἷς γάρ τίς ἕκαστος ὁ εἰμί καθό εἰμί ) , φθορά δέ αἴτιος ὁ εἰς πολύς διάλυσις ὁ εἷς · ἕκαστος γάρ ὁ | εἰμί εἰμί μέν ἐπί ὁ ἑαυτοῦ φύσις , ὅς καί ἐν μόνος σῴζω , διαλύω δέ φθείρω · καί οὗτος πιστόω οὗτος μέν ἀπό φθορά δέ ὁ εἰς πολύς διάλυσις , οὗτος δέ καί ἐπί ὁ ἄψυχος ἕκαστος . ἀλλά καί ὁ κόσμος διά ὁ ἐν ὁ εἷς τε καί ὁ αὐτός μονή σῴζω , φθείρω δέ εἄν εἰμί ὁ ταὐτότης καί ἑνότης ἐξίστημι . ἐκ οὗτος δή πιστεύω ὁ ὁ εἷς φύσις ὁ τε εὕω καί ὁ εἰμί ἕκαστος ὁ εἰμί αἴτιος εἰμί , διά οὗτος ἀρχή αὐτός ὁ κύριος πᾶς ὁ εἰμί ὑποτίθημι , καί δή ὁ ἰδέα αἴτιος λέγω ὁ ἄλλος ὁ εἰμί ὥσπερ ἑνάς τις εἰμί , καί κατά οὗτος ὁ εἰμί ὁ εἰς αὐτός ἀνάγω τε καί ὑπάγω εἰδητικός εἰμί αἴτιος . πειράω δέ καί ἔκθεσις τις χράω πᾶς εἰς ὁ εἷς τε καί ὁ οἰκεῖος οὐσία ἀνάγω · ὁ δέ τρόπος αὐτός ὁ ἔκθεσις εἰμί τοιοῦτος . ὁ κατά ἕκαστος ἄνθρωπος προχέω · ριζομενω ἐπισκοπέω ὁ ἐν ἅπας αὐτός ὁμοιότης , καί οὗτος εὑρίσκω εἷς καί ὁ αὐτός ἐν πᾶς εἰμί καθό ἄνθρωπος , εἰς οὗτος ὁ ἑνάς πᾶς ἀνάγω καί ὁ ὁ εἷς μετοχή ὁ ἄνθρωπος ἄνθρωπος λέγω εἰμί , καί ὁ εἷς οὗτος ὁ ἐπί ὁ ἄνθρωπος αὐτοάνθρωπος λέγω · ὁμοίως πάλιν ἐπί ἵππος κύω καί ὁ ἄλλος ποιέω . ἀλλά καί ὁ ἄνθρωπος πάλιν καί ὁ κύω καί ὁ ἄλλος ζῷον ἐκτίθημι , πάλιν λαμβάνω οὗτος ὁ εἰμί ζῷον κατά τίς εἷς , ὅς εἷς αἴτιος τε αὐτός ὁ εἰμί ζῷον τίθημι , καί δή καί πάλιν ἑνάς τις ποιέω καί ἰδέα , καί οὗτος λέγω ὁ αὐτοζῷον , εἰς ὅς ἀνάγω ὁ ζῷον . ὁμοίως δέ πάλιν καί ὁ ζῷον λαμβάνω καί φυτόν καί ὁ ἄλλος σῶμα , εἷς εὑρίσκω μετουσία οὗτος οὐσία εἰμί , ἰδέα τις καί ἑνάς οὐσία λαμβάνω ὁ αὐτοουσία , ὑπό εἷς οὗτος πάλιν ἀνάγω πᾶς ὁ οὐσία . οὗτος δέ πάλιν ὁ οὐσία καί ὁ ποιότης ἐν ὁ ὁ εἰμί μετάσχεσις λέγω ὄνιον εἰμί , αὐτός | τίς εἰμί ποιέω , πᾶς ὁ εἰμί εἰς εἷς οὗτος ὑπάγω . καί οὕτως αὐτός ἐφοδεύω καί ὁ ἔκθεσις χράω πᾶς ὁ εἰμί εἰς ὁ εἷς καί ὁ ἀρχή ἀνάγω δοκέω . οὗτος γοῦν καίτοι δοκέω ὑπό αὐτός λαμβάνω τε ὁ ἔκθεσις καί δείκνυμι ὡς φανερός ὁ πᾶς γίγνομαι εἷς , οὖον φημί οὕτως γίγνομαι ὡς οἴομαι . οὖον γάρ ὅταν ἐκτίθημι τις πλείων , καί κοινωνία οὗτος κατά τίς λαμβάνω , οὗτος εἷς τε ποιέω καί ἰδέα , κατά ὅς ὁ κοινωνία καί ὁ ὁμοιότης ἐκεῖνος , γίγνομαι αὐτός αὐτός ὁ ἐκτίθημι εἷς , οἷος ὁ ἄνθρωπος ὅς ἄνθρωπος · ἀλλά αὐτός μέν ἄνθρωπος εἷς τίς εἰμί δείκνυμι ὑπό αὐτός ἐκ ὁ ἐκεῖνος πρός ἀλλήλων ὁμοιότης , οὗτος δέ ὁ πολύς οὐ εἷς . ὥστε οὖον ὁ πολύς καί ὁ πᾶς εἷς γίγνομαι , κἀν συγχωρέω τις αὐτός πᾶς ὁ λαμβάνω , ἀλλά πρός εἷς τίς γίγνομαι πολύς μέντοι εἰμί καί Μένων . οὖον γάρ ὁ πολύς καί ὁ κατά ἕκαστος ἄνθρωπος αὐτοάνθρωπος εἰμί δείκνυμι ( ἄλλος γάρ ἐκεῖνος οὗτος ) , οὐδέ πᾶς ὁ εἰμί αὐτοόν καί αὐτοέν , ἀλλά κοινός τίς ἐπί αὐτός εἰμί πολύς ὁ εἷς τε καί ὁ ὅς . ὥστε οὐδέ δίδωμι αὐτός καί συγχωρέω ὁ πρός παράδειγμα τίς οὗτος γίγνομαι ὁ αὐτοέν , καί εἰμί τίς εἷς ὅς μετάσχεσις ὁ πολύς αὐτός ἀλλήλων ἢ κατά ὁ εἶδος ἢ κατά ὁ γένος λέγω , οὐδέ οὕτως γίγνομαι ὁ πᾶς εἷς , ἀλλά κατά ἕκαστος ὁμοιότης ὁ πολύς οὗτος αὐτός τίς εἷς γίγνομαι καί ἑνάς τις , οὖον οὗτος εἷς . ἀλλά οὐδέ οὗτος , φημί , ἐπί πᾶς ὁ ὁμοιότης οἷος τε δείκνυμι καί λέγω ὡς κατά πᾶς ὁμοιότης αὐτός τίς εἷς εἰμί , εἄν μή κατά ὁ εἶδος ἢ γένος ὁμοιότης εἰμί ὁ λαμβάνω · ὁ γάρ κατά ὁ οὐσία καί ὁ γένος τε καί ὁ εἶδος ταὐτότης τε καί ὁμοιότης ἰδέα , ἀλλά οὐ ὁ κατά ὁ συμβεβηκός . πολύς γάρ εἰμί ὁ διά τις ὁμοιότης ἀλλήλων ὁμοίως λέγω , ὁ δέ μή εἰμί οὗτος ὁ ὁμοιότης γένος ἢ εἶδος αὐτός οὐδέ αὐτός τίς εἷς εἰμί ἐπί αὐτός · τοιοῦτος δέ εἰμί ὁ ἀποφατικός λέγω . ὁ γάρ οὖον τρέχω κοινός μέν καί ὅμοιος οὗτος ὅς ἀληθής κατηγορέω , ἀλλά οὔτε γένος οὗτος ἔχω ἵημι εἶδος , οὔτε ἰδέα τις ὁ οὖον τρέχω . πάλιν ἐπί κάθημαι ἢ περιπατέω ἢ θνῄσκω ἢ φθείρω , ἐπί μυρίος ἄλλος , ὁ κοινωνέω μέν τις , οὖον μήv εἰμί λαμβάνω ἐπί αὐτός αὐτός τίς εἷς . ἀλλά καί ὁ πατήρ κατά κοινός μέν τις σχέσις πατήρ πᾶς εἰμί , οὐ εἰμί δέ τίς εἷς αὐτοπατήρ . ἀλλά καί ὁ ὁ τρίγωνος ὁ ἐντός γωνία δύο ὀρθός ἴσος εἰμί καθόλου μέν εἰμί ὁ τρίγωνος , οὖον μήv | καί γένος . ὥστε οὐ ἐπί πᾶς εἰμί ὁ ἔκθεσις ὁ εἷς λαμβάνω αὐτός τίς εἷς ποιέω εἰς οὗτος ἀνάγω ὁ πᾶς , μόνος δέ ἐπί ὅς ὁ κοινῶς κατηγορέω καί καθόλου λέγω ἢ γένος ἢ εἶδος εἰμί . ὅθεν καί δῆλος ὅτι οὐ ἄλλος τίς αὐτός εἰμί ὁ ἰδέα ἢ ὁ γένος καί ὁ εἶδος , ὁ κοινῶς τε λέγω καί συνώνυμος κατηγορέω ὅς εἰμί ἢ εἶδος ἢ γένος . τοσοῦτος οὖν ἀπέχω ὁ εἰς εἷς τίς πᾶς ἀνάγω ὑπό αὐτός , ὡς οἴομαι , ὡς μηδέ κατά πᾶς ὁμοιότης δύναμαι ὁ εἷς ἐπί ὁ πολύς λαμβάνω . ὁ δέ εἄν δίδωμι τις πᾶς δοκέω ἐγώ προστίθημι ἐνδείκνυμι ὅτι μή συγχωρέω αὐτός , εἰμί κατά κοινωνία τις ὁ πρός ἀλλήλων ὁμοίως ἀλλήλων λέγω3 τις , ἤδη καί εἷς τίθημι ἐκεῖνος , ὡς πᾶς ὁ ὑπό αὐτός πρός ἐκεῖνος ὁ εἰμί ἔχω ὡς χωρίζω αὐτός . ἢ ὁ ἄν δίδωμι τις πᾶς σημαίνω ἄν ὁ εἄν συγχωρέω τις πᾶς ὁ ὁμοίως ἀλλήλων λέγω κατά εἷς τις κοινωνία οὗτος λέγω , καί συγχωρέω ὁ εἷς ἐπί πολύς τοιοῦτος εἰμί , οὐδέ οὗτος εἰμί ἐπί ἄλλος τις ἢ ὁ ὡς γένος καί εἶδος κοινός · ὁ γάρ οὕτως κοινός τε καί καθόλου μόνος ἰδέα τις , φημί , σημαίνω δοκέω . καίτοι οὗτος γε ἐν ἔνιοι ἀδύνατος · συμβαίνω γάρ ἔνιοι ὁ κοινῶς κατά τίνω κατηγορέω μή δύναμαι γένος εἰμί οὗτος ὅς κοινῶς κατηγορέω · τοιοῦτος γάρ ὁ πολλαχῶς λέγω . λέγω δέ εἄν μάλιστα αὐτός διά ὁ εἰμί , ὅς ἐκεῖνος μέν ὡς γένος τίς κοινός ὁ ὅλος λαμβάνω ἰδέα ποιέω ὁ αὐτοόν καί αὐτοέν , καί εἰς οὗτος πᾶς ὑπάγω . εἰμί δέ μή εἰμί γένος ὁ εἷς , ἀλλά ὁ πολλαχῶς λέγω , δῆλος ὡς οὐδέ ὁμοιότης ἄν ὁ εἰμί οὐσιώδης κατά οὗτος εἰμί . οὐδείς δέ ἔχω λόγος οὐδέ ὁ μετά ὁ ἀριθμός . τίς μέν ὁ μετά ὁ ἀριθμός , αὐτός ἐπιφέρω · μῆκος γάρ καί ἐπίπεδος καί στερεός . διαιρέω γάρ εἰς οὗτος ὁ εἰμί ὁ τε Πυθαγόρειος καί Πλάτος ἀρχή μέν ὁ εἰμί καί πρῶτος ὁ ἀριθμός λέγω , μετά δέ ὁ ἀριθμός τάσσω μῆκος καί μείης οὗτος ἐπίπεδος , εἶτα ὁ στερεός , ὡς οὐ εἰμί οὗτος ἀριθμός . ὡς δέ οὗτος πρός ἀλλήλων τάξις ἔχω , δῆλος ὡς καί ἀρχή αὐτός ἔχω πρός ἀλλήλων · εἰμί γάρ κατά αὐτός ἕκαστος οὗτος οἰκεῖος ἀρχή · τίθημι γάρ καί οὗτος ἰδέα , ὅς ἤδη ὁ μετά ὁ ἀριθμός ἀρχή . ἀλλά εἰμί ἀρχή μῆκος καί ἐπίπεδος καί στερεός ὁ αὐτομῆκος καί ὁ αὐτοπλάτος καί αυτοστερεος , τίς φύσις καί δύναμις μετέχω κατά ὁ ὁ ἰδέα τίθημι , ἔργον εὑρίσκω . οὔτε γάρ ἰδέα οὗτος , ἐπεί ὁ μέν ἰδέα ἀριθμός οὗτος δέ οὐ ἀριθμός · ὁ γάρ μετά ὁ ἀριθμός τάξις αὐτός ἔχω οὗτος . ἀλλά οὐδέ ὁ βραχύς καί μακρός καί στενός καί πλατύς καί βαθύς καί ταπεινός , ὁ ἀρχή ὁ οὗτος , οὐκέτι ἀριθμός . ἀλλά οὐδέ ἐν ὁ μαθηματικός εἰμί οὗτος , ὁ μεταξύ | τίθημι ἐκεῖνος ὁ τε ἰδέα καί ὁ αἰσθητής · ὁ γάρ ἐκ ἐκεῖνος μαθηματικός , οὐ ὁ ἀρχή αὐτός . ὁ μέν γάρ μαθηματικός ἵημι ἀρχή καί διαιρετός καί πολύς , ἐκεῖνος δέ ἀρχή τε καί ἀδιαίρετος καί ἀεί αὐτός ἕκαστος . ἀλλά οὐδέ φθαρτός οὗτος · ἀρχή γάρ · καί ἄφθαρτος οὗτος . 20 πάλιν οὖν τέταρτος φύσις ὁ εἰμί εἰμί αὐτός οὗτος καί τέταρτος τίς γένος παρά ὁ τρεῖς ὁ ὑπό αὐτός τίθημι , ὁ εἰμί ὁ ἰδέα , ὁ μαθηματικός , ὁ αἰσθητής . ὁ γάρ ὁ μαθηματικός ἀρχή πᾶς οὗτος διάφορος · οὔτε γάρ ἰδέα ὅτι μή ἀριθμός , οὔτε ὁ λοιπός δύο , ὁ προερέω · οὗτος γάρ εἷς λέγω εἰμί καί ὁ τάξις αὐτός ὁ προερέω ἀπος - δίδωμι . οὔτε δέ πῶς εἰμί οὔτε ἐν τίς φύσις ὁ εἰμί εἰμί κατά μαθηματικός ἢ αἰσθητής , ὁ δέ αὐτομῆκος καί ὁ αὐτοεπίπεδον καί αυτοστερεος ἰδέα μέν οὐ εἰμί , ὅστις ὁ μέν ἰδέα ἀριθμός κατά αὐτός , οὗτος δέ λέγω μετά αὐτός ὁ ἀριθμός εἰμί . ἀλλά οὐδέ μεταξύ · μεταξύ γάρ ὁ μαθηματικός κατά αὐτός . εἰμί δέ καί πολύς , οὖον πολύς δέ ὁ αὐτομῆκος ἢ ὁ αὐτοεπίπεδον ἢ ὁ αυτοστερεος . ἀλλά οὐδέ ἐν ὁ αἰσθητός οὗτος καί φθαρτός · οὐδέ γάρ οὗτος τίς κύριος εἰμί . φαίνω οὖν τέταρτος τίς γένος οὗτος ὁ εἰμί γίγνομαι κατά αὐτός . ὅλος τε ὁ ὁ εἰμί ζητέω στοιχεῖον μή διαιρέω , πολλαχῶς λέγω , ἀδύνατος εὑρίσκω . ὁ λόγος τοιοῦτος . ὅς μή εἰμί κοινός ἀρχή , οὗτος ἀδύνατος κοινός τις ἀρχή εὑρίσκω · ὁ δέ εἰμί οὐ εἰμί ἀρχή κοινός , ὥστε καί ἀδύνατος αὐτός εὑρίσκω κοινός ἀρχή . ὅτι δέ ὁ εἰμί οὐ εἰμί ἀρχή κοινός τε καί ὁ αὐτός , δῆλος ἐντεῦθεν · ὁ πολλαχῶς λέγω 〈 οὐ εἰμί ἀρχή κοινός καί ὁ αὐτός · 〉 ὁ δέ εἰμί πολλαχῶς λέγω · ὁ εἰμί ἄρα οὐ εἰμί ἀρχή ὁ αὐτός . ὅτι δέ . ὁ εἰμί ὁ πολλαχῶς λέγω , ἐν πολύς εἴρω . αἰτιάομαι δή αὐτός ὅτι ζητέω ἀρχή ὁ εἰμί μή πρότερος διαιρέω αὐτός καί ὁ σημαίνω ἐκτίθημι ὁ εἰμί . ἄλλως τε ἔτι ἄτοπος ὁ ὁ τοιοῦτος ὁ εἰμί ἀρχή ὁ αὐτός . ζητέω ὁ ἐκ ὅς εἰμί , οὗτος δέ εἰμί ὅς τε ὕλη καί ὁ εἶδος · τοιοῦτος γάρ ὅς ὑποτίθημι ἀρχή , ὅς τε ἀόριστος δυάς καί ὁ μόνος . ἔνιοι γάρ ὁ εἰμί οὐδέ ἔχω κατά ὁ οἰκεῖος φύσις τοιοῦτος ἀρχή καί στοιχεῖον , εἰμί μή κατά συμβεβηκός · ἐκ τίς γάρ ὕλη ὁ ποιέω τίς εἰμί ἢ ὁ πάσχω ; κατά συμβαίνω μέν γάρ καί οὗτος ὕλη ἔχω . ὅτι γάρ ὁ οὐσία , ὅς εἰμί τις ὕλη , οὗτος ὑπάρχω , κατά οὗτος εἄν εἰμί τις ὕλη καί ὁ τοιοῦτος , | κατά ἑαυτοῦ δέ οὖον . ὁμοίως δέ οὐδέ ὁ εὐθύς ὕλη τις εἰμί , οὐδέ τις ἄλλος παρά ὁ οὐσία . διά οὗτος γάρ εἶπον μή εἰμί οὗτος λαμβάνω τοιοῦτος στοιχεῖον , ὅτι μηδέ ὁ ἀρχή εἰμί · ὁ γάρ τοιοῦτος ἀρχή ὁ ὡς στοιχεῖον καί ἐνυπάρχω καί ἐκ ὅς λέγω3 τίς εἰμί , μόνος ὁ οὐσία εὑρίσκω εἰμί · μόνος γάρ οὗτος ὁ εἰμί ὑπόκειμαι , ὁ δέ ἄλλος ἐν οὗτος καί οὗτος τίς . ὁ οὖν ὁ οὐ ἔχω τοιοῦτος ἀρχή ἤ ζητέω ἢ οἴομαι εὑρίσκω μάταιος . Πῶς δέ ἄν τις καί μανθάνω ἰός ὁ πᾶς στοιχεῖον ; ὅτι εἰμί καί εἰμί κοινός πᾶς ὁ ὁ εἰμί στοιχεῖον ἀδύνατος αὐτός μάθησις καί ἐπιστήμη εἰμί , δείκνυμι . διά ὅς δέ αἴτιος ἀδύνατος οὗτος μανθάνω ὁ πᾶς στοιχεῖον , αὐτός ἐπιφέρω εἶπον δῆλος γάρ ὡς οὐδείς οἷος τε προυπάρχω γνωρίζω πρότερος . ὁ δέ λόγος τοιοῦτος . ἀδύνατος τίς ὁ ἔχω ἀρχή οἶδα μή ὁ ἀρχή οἶδα αὐτός · ὅς γάρ διά ὁ ἀρχή ὁ γνῶσις , οὗτος ἀδύνατος οἶδα πρό ὁ ὁ ἀρχή γνῶσις . ὁ δέ εἰμί πᾶς εἰμί κατά αὐτός ἀρχή κοινός · ἀδύνατος ἄρα ὁ εἰμί οἶδα τίς μή πρότερος ὁ ἀρχή μανθάνω . ἀλλά μήv ὅς ἔχω ἀρχή ἀδύνατος ὁ ἀρχή μανθάνω , ἀδύνατος οὗτος ἐπιστήμη ἔχω · ἀδύνατος δέ ὁ ὁ εἰμί ἀρχή μανθάνω , ἀδύνατος ἄρα ὁ εἰμί ἐπιστήμη ἔχω . ὅτι δέ ἀδύνατος ὁ ὁ εἰμί ἀρχή μανθάνω , δείκνυμι οὕτως . πᾶς μάθησις ἐκ προγιγνώσκω γίγνομαι · ὡς γάρ καί ἄρχω ὁ ὕστερος ἀναλυτικός εἶπον , “ πᾶς διδασκαλία καί πᾶς μάθησις διανοητικός ἐκ προυπάρχω γίγνομαι γνῶσις ” . ὁ μέν γάρ μανθάνω τις οὐ οἶδα , οὗτος οὐ οἷος τε προγιγνώσκω · ἄλλος μέντοι τις ἀναγκαῖος γͅοο-ιι·ίνώσκ̀ο͂ιν ὁ διά ὅς ὁ μάθησις · ὁ γοῦν γεωμετρέω μανθάνω , ὅς μέν εἰμί ὁ γεωμετρία ἐπιστήμη , οὗτος οὐδείς πργιγνώσκοι ὅτε ὁ μανθάνω ἄρχω . ἄλλος μέντοι τις οἶδα ἐκ ὅς γνωρίζω ὁ διά ὅς ὁ διδασκαλία , οἶος μείζων μικρός ἴσος , εὐθύς2 κλάω , ἀλλά καί μῆκος ἔννοια ἔχω καί πλάτος καί σῶμα . εἰμί δή πᾶς μάθησις ἐκ προγιγνώσκω ἄλλος τις , οὖον ὁ μανθάνω , δήω καί ὁ ὁ ὁ εἰμί ἀρχή μανθάνω ἄλλος τις οἶδα . ἀλλά εἰμί ἀδύνατος · πᾶς γάρ ὅς τίς ἄν οἶδα λαμβάνω , εἰμί τίς εἰμί καί ὑπό ἰά ὁ εἰμί ἀρχή , αηυναω δέ εἰμί τίς ὁ εἰμί οἶδα πρό ὁ εἰς ἀρχή μανθάνω αὐτός . ἢ οὖν πρόοιδα εἰμί ὁ μανθάνω , ἢ οὖον μανθάνω . ὅτι δέ πᾶς μάθησις ἐκ προγιγνώσκω , ἔοικα λαμβάνω ἰά μανθάνω . ὁ γάρ διά ἀπόδειξις τίς μανθάνω ἢ διά ὁρισμός ἢ διά ἐπαγωγή . καί εἰμί τις καί ἐν ὁ διά ἀπόδεξις διδασκαλία γνωρίζω ὑπό ὁ μανθάνω , ἄλλος εἰμί ὁ ἀποδείκνυμι · τοιοῦτος γάρ ὁ ἀξίωμα , φυσικός τις εἰμί ἔννοια καί πρότασις | ἄμεσος , οἷος ὅτι ὁ ὁ αὐτός ἴσος καί ἀλλήλων ἴσος , ἢ ὅτι ἐπί πᾶς ἢ κατάφασις ἢ ἀπόφασις , ἢ ὅτι ὁ ἀγαθός ὠφέλιμος εἰμί ὁ αὐτός φύσις . καί πᾶς δέ ὁ διά συλλογισμός γνῶσις διά προγιγνώσκω · διά γάρ ὁ πρότασις ὅς ὁμολογέω τε καί κεῖμαι δεῖ . καί ὁ διά ὁρισμός δέ ἐκ προγιγνώσκω γίγνομαι · ὁ γάρ μανθάνω ὁ ὁ ἄνθρωπος ὁρισμός , ὅτι εἰμί ζῷον πεζός δίπους , οὖον ἵ 1οο·ίιγνώσκει μέν ὅτι οὗτος εἰμί ὁ ἄνθρωπος , ἕκαστος δέ οὗτος γνωρίζω , ὁ ζῷον , ὁ πεζός , ὁ δίπους , ἢ ἐκ εἄν μανθάνω ὅτι οὗτος ὁ ἄνθρωπος εἰμί . ὁμοίως δέ καί ὁ διά ἐπαγωγή διδασκαλία ὁ μέν καθόλου βούλομαι διδάσκω , διά ὅς δέ διδάσκω ( εἰμί δέ οὗτος ὁ κατά ἕκαστος ) , οὗτος δεῖ γνωρίζω ὁ μανθάνω . εἰμί δή οὕτως μέν πᾶς διδασκαλία , ὁ δέ ὁ πᾶς ὁ εἰμί ἀρχή ζητέω καί διδάσκω λέγω ἀναιρέω ὁ δύναμαι τίς γνωρίζω καί οἶδα ὁ μανθάνω , ἀναιρέω καθόλου διδασκαλία τε καί μάθησις . ὁ δέ ἢ πᾶς ἢ τις εἶπον , ὅτι ἐν ὁ ἀποδείκνυμι καί ἐν ὁ συλλογισμός ἐνδέχομαι ἀμφότερος τις ὁ πρότασις προγιγνώσκω τε καί γνωρίζω ὁμοίως καί ἐν ὁ ὁρισμός πᾶς γνωρίζω καί προγιγνώσκω ὁ ἐκ ὅς ὁ ὁρισμός · καί ὁ ἐπαγωγή δέ διά πᾶς γνώριμος ἢ προγιγνώσκω . ἢ πᾶς , ὡς ἐν ὁ ὁρισμός καί ἐν ὁ ἐπαγωγή , ἢ τις , ὡς ἐν ὁ ἀπόδειξις . ἀλλά μήv εἰμί καί τυγχάνω σύμφυτος εἰμί . ἀναιρέω ὁ εἰμί μάθησις , εἰμί ὁ εἰμί πᾶς κοινός ἀρχή καί αἰτία , διδάσκω νῦν ὅτι μηδέ Χωρὶς διδασκαλία συμφύω ὁ γνῶσις ἔχω αὐτός οἷος τε , ὡς μή δήω διδασκαλία εἰς ὁ ἐπιστήμη αὐτός , μηδέ προγιγνώσκω τις . ὁ μέν γάρ ὁ κύριος γνῶσις ἀγαθός ὁ ἐπιστήμη , ὁ δέ ὁ ἀρχή , ὁ τις ἅπας ὁ εἰμί εἰμί ἀρχή , γνῶσις ὁ κύριος εἰμί γνῶσις · κύριος γάρ ἀεί ὁ διότι εἰμί τίς ὁ διά ἐκεῖνος εἰμί , διά δέ ὁ ἀρχή ὁ μετά ὁ ἀρχή · ὁ ὁ ἀρχή ἄρα γνῶσις ὁ ὁ ἐπιστήμη ἀγαθός . ὁ δέ ὁ ἀγαθός ὁ ἐπιστήμη συμφύω ἔχω μηδέ οἶδα οὗτος παράλογος . ἀλλά ὅτι μέν αἴσθησις ἔχω συμφύω , οὖον λανθάνω ἑαυτοῦ , οὐδέ ὅτι βαδίζω δύναμαι · ὅτι δέ ὁ ὁ εἰμί ἐπιστήμη ἔχω ἔχω αὐτός ὁ ἀρχή , ἢ ὅτι γε ὁ ὁ εἰμί πᾶς ἀρχή ἐπίσταμαι , λανθάνω ἑαυτοῦ , καί οὐδέ ἐξετάζω καί ἐφίστημι εἶπον δύναμαι . πῶς ἄν οὖν ἔχω ἐπιστήμη συμφύω οὗτος ὁ μή οἶδα ; δύναμαι οὗτος καί ὡς ἀρέσκω αὐτός ὁ συμφύω | ἔχω ἡμός ὁ ὁ εἰμί ἐπιστήμη εὐθύνω · οὗτος δέ , ἐπεί δοκέω αὐτός ὁ μανθάνω ἀναμιμνήσκω εἰμί . ἔτι πῶς τις γνώρισις ἐκ τίνω εἰμί , καί πῶς εἰμί δῆλος ; καί γάρ οὗτος ἔχω ἀπορία . εἰμί καί εἰμί πᾶς ἀρχή κοινός καί ὁ αὐτός , πῶς τις οὗτος γνώρισις ὅτι ὅδε τις εἰμί καί ὅτι ἐκ οὗτος εἰμί ὁ εἰμί , εἰμί μή πρόοιδα τις διά ὅς γνωρίζω τε καί δείκνυμι δύναμαι ὅτι εἰμί ὅδε ; τίς γάρ μᾶλλον ὅτι ὅδε τις ἀλλά οὐ ὅδε εἶμι ὁ μή ἔχω πρός ὁ γνωρίζω ὁ ζητέω ἀρχή ; οὖον γάρ δή Χωρὶς ἀμφισβήτησις ὁμολογέω ὅδε τις πρός ἀπαντάω εἰμί · ἀλλά ὡς ἀμφισβητέω περί ὁ ζά συλλαβή πότερος αὐτός δεῖ διά ὁ ζ καί ὅς γράφω ἢ διά ὁ Σ καί δ ὅς , οὗτος δή καί ὁ περί ὁ ἀρχή ἀμφισβήτησις ἄν εἰμί . γράφω δέ οὗτος διά δύο πάλαι ἕκαστος αὐτός γράμμα , διό καί διπλάσιος ὁ στοιχεῖον οὗτος καλέω , καί ὁ μέν ζ διά ὁ ΣΔ , ὁ δέ ξ διά ὁ ΚΣ , ὁ δέ ψ διά ὁ ΠΣ . γνώρισις γάρ τις αὐτός καί ζητέω , εἰμί ἀμφισβητέω , ἢ διά ὁρισμός ἢ διά συλλογισμός ἢ διά ἐπαγωγή , ὁ πᾶς διά προγιγνώσκω δείκνυμι , ὡς προερέω . ἔοικα δέ ὁ ἐν ὁ Μένων [ ὁ ] ὑπό Πλάτων ἀπορία εἴρω λέγω ὡς δύναμαι πρός ὁ ἀπαντάω ὁ εἰμί κοινός τις καί ὁ αὐτός ἀρχή τίθημι · οὗτος γάρ ἀνάγκη μέν λέγω ὁ ἀρχή διδακτός ( οὖον γάρ δή ἑαυτοῦ ἔχω ὁ ἀγαθός ὁ ἐπιστήμη , ὅστις εἰμί ὁ ὁ εἰμί ἅπας ) , ὁ δέ ὁ ὁ ὁ εἰμί ἀρχή ἀγνοέω μηδείς δύναμαι ὁ εἰμί οἶδα , ὁ μανθάνω ὁ τοιοῦτος ἀρχή οὐδείς ἄν ἄγω ὁ εἰμί πρόοιδα . ἀλλά εἰμί οὗτος , οὐδέ γνωρίζω ἄν δύναμαι ὁ ὁ εἰμί ἀρχή , ὅτι ἐκεῖνος εἰμί , εἰμί καί εὑρίσκω , ὁ γίγνομαι μέν οὗτος διά τίνω προϋπάρχων γνῶσις , οὗτος δέ ἀδύνατος ἔχω ὁ μηδέπω ὁ ὁ εἰμί ἀρχή ἔχω , ὁ καί οὗτος αὐτός ἀρχή εἰμί , εἰμί γε καί αὐτός ὁ εἰμί . ὁ δέ ἐκ τίνω εἰμί δηλωτικός ἔοικα αὐτός ὁ ἀρχή , ὁποῖος ζητέω ἐκεῖνος κοινός πᾶς · ὁ γάρ ὕλη καί ὁ εἶδος ζητέω . ἔτι δέ ὅς αἴσθησις . οὗτος πῶς ἄν τις μή ἔχω ὁ αἴσθησις ἔχω ; καί οὗτος πρός ὁ μή ὁ αὐτός ἅπας ἀρχή εἰμί καί στοιχεῖον λέγω . εἰμί γάρ ἄγω πᾶς ὁ εἰμί κοινός τις ἀρχή , ὁ | μανθάνω οὗτος πᾶς εἄν διά αὐτός γνωρίζω δύναμαι ὁ εἰμί . ὡς γάρ ὁ ὁ γράμμα · καί ὁ στοιχεῖον εἰδοί πᾶς γνωρίζω καί πᾶς ὁ ἐκ αὐτός σύγκειμαι φωνή , οὕτως ἀκολουθέω καί ὁ ὁ ὁ εἰμί ἀρχή οἶδα ὁ ἐκ αὐτός εἰμί γνωρίζω διά αὐτός · εἰμί δέ οὗτος , δύναμαι ὁ ὁ ἀρχή εἰδοί οὗτος καί ὁ αἰσθητός γνωρίζω · ἐκ ἐκεῖνος γάρ καί οὗτος , εἰμί γε εἰμί . πῶς οὖν ὁ μή ἔχω ὁ αἴσθησις γνώρισις ὁ αἰσθητής ; αἴσθησις γάρ ὁ αἰσθητός καί οὐ ἄλλος τις γνωρίζω . ἀκολουθέω δέ ὁ ὁ ἀρχή αὐτός οἶδα γνωρίζω αὐτός διά ἐκεῖνος · εἶμι δέ ὁ ἀρχή αὐτός ὁ ὁ κοινός πᾶς ὁ εἰμί ἀρχή οἶδα , κἀν μή ἔχω ὁ αἴσθησις ( οὖον γάρ δή ὁ ὁ εἰμί ἀρχή αἰσθητής ) · ὡς γάρ ὁ μή αἰσθητός διά · ὁ ἀρχή γνωρίζω , οὗτος γνώρισις καί ὁ αἰσθητός διά αὐτός , εἰμί ὁμοίως καί οὗτος ἐκεῖνος ἀρχή . ὡς γάρ ὁ σύνθετος φωνή πᾶς , ὅς ὁ αὐτός στοιχεῖον , ἐκ ὁ αὐτός σύγκειμαι στοιχεῖον , οὗτος καί ὁ εἰμί πᾶς ἐκ ὁ αὐτός στοιχεῖον εἰμί γνωρίζω , εἰμί ὁ αὐτός πᾶς αὐτός εἰμί στοιχεῖον . οὖον μάχομαι δέ ἑαυτοῦ λέγω εἄν ζητέω μέν ὁ ὁ εἰμί ὅς εἰμί ἀρχή τε καί αἴτιος , δείκνυμι δέ διά οὗτος ὅτι ἄγνωστος εἰμί . δείκνυμι γάρ ὅτι μηδέ εἰμί πᾶς ὁ εἰμί κοινός τις ἀρχή , ὡς ἡγέομαι ὁ εἰς ὁ εἷς πᾶς πειράω διά ὁ κοινός ἀνάγω ὁμοιότης . ἀλλά εἰμί ὁ ζητέω ὑπό αὐτός ὅς εἰμί ὅς εἰμί ἀρχή κοινός πᾶς ἀρχή οὗτος · ἀλλά ὁ ὁ οὐσία οὐ εἰμί ὁμοίως καί ὁ ἄλλος ὁ παρά ὁ οὐσία εἰμί ἀρχή , γίγνομαι πως ἐκεῖνος ἀρχή ὁ καί ὁ ἄλλος ὁ εἰμί ἕκαστος παρά ὁ οὐσία ὁ εἰμί ἔχω . ὅτι2 μέν οὖν ὁ εἴρω ἐν ὁ φυσικός αἴτιος ζητέω ἔοικα πᾶς . ἐν ὁ φυσικός ἀκροάομαι εἰς τέσσαρες εἶδος αἴτιος ἀνάγω ὑπό αὐτός ὁ αἴτιος πᾶς . ὅς βούλομαι καί νῦν πιστόω ἔρχομαι ἐπί ὁ ὁ ὁ * περί αἴτιος εἶπον δόξα , ἐξετάζω εἰμί μή τις ἄρα αὐτός ἄλλος τίς εἶδος ζητέω αἴτιος · καί εὑρίσκω πᾶς ὁ περί αἴτιος λέγω οὗτος τίς ὁ εἴρω αἴτιος λέγω αἴτιος , ὁ μέν τις εἷς ἐκ αὐτός , ὡς ὁ ὁ ὑλικός αἴτιος ἀποδίδωμι , ὁ δέ δύο , ὁ δέ τρεῖς , ὅς ὁ μέν ὁ ποιητικός πρός ὁ ὕλη ὑπολαμβάνω , ὡς Ἀναξαγόρας . τε καί Ἐμπεδοκλῆς , ὁ δέ ὁ εἶδος , ὡς ὁ ὁ ἰδέα , ὁ δέ καί ἀμφότερος πως ἐφάπτω , ὁ τε ποιητικός καί ὁ κατά ὁ εἶδος . ὡς εἴρω περί Ἐμπεδοκλῆς . πλήν οὐδείς γε ἔξω οὗτος ὁ εἶδος ἄλλος τίς εἶδος αἴτιος ζητέω ἢ ὑποτίθημι , ἀμυδρός μέντοι περί αὐτός ἕπω πᾶς καί οὖον διηρωμένως . καί γάρ Πλάτος ὁ τέσσαρες μνημονεύω αἴτιος εὑρίσκω ἄν , καί Ἐμπεδοκλῆς ὁ τρεῖς , ὡς εἴρω , οὖον σαφῶς δέ οὐδέ διωρισμένως . αἴτιος δέ φημί ὁ περί ὁ αἴτιος ἀδιάρθρωτος αὐτός εἴρω , καίτοι οὗτος ἐπιβάλλω , ὁ μηδέπω ὁ κατά φιλοσοφία ἐπιστήμη τις πρό Ἀριστοτέλης ἀκριβῶς εὑρίσκω , ἀλλά ἔτι ἀδιάρθρωτος , ὥσπερ ὁ ψελλίζω εἰς φωνή λέγω , οὗτος δέ καί ὁ πρό αὐτός περί φιλοσοφία λέγω . ὅτι δέ οὗτος λέγω οὖον διαρθρέω , Ἐμπεδοκλῆς μιμνήσκω λέγω ὁ ὀστέον κατά ὁ λόγος ὀστέον εἰμί , οὖον κατά ὁ ὕλη · ὁ μέν γάρ ὕλη κοινός καί ὁ ἄλλος κατά αὐτός ( ὁ γάρ τέσσαρες στοιχεῖον ) , ὀστέον δέ ἐν ὁ ποιός οὗτος καί ποσός κρᾶσις φημί γίγνομαι , λέγω ὁ δέ χθών ἐπίηρος ἐν εὔτυκτος χόανος ὁ δύο ὁ ὀκτώ μέρος λαγχάνω νῆστις αἴγλη , τέσσαρες δέ Ἡφαίστοτι · ὁ δέ ὀστέον λευκός γίγνομαι . εἰμί δέ ὁ ὀστέον κατά ὁ λόγος , τουτέστι κατά ὁ εἶδος καί ὁ τίς εἰμί εἰμί ( οὗτος γάρ εἰμί ὁ λόγος ) , ὁ ὀστέον εἰμί κατά αὐτός , δῆλος ὡς ὁ σάρξ καί ὁ νεῦρον καί ἕκαστος ὁ εἰμί , οἷος λίθος ξύλον , κατά ὁ λόγος καί ὁ εἶδος ὁ εἰμί · ἢ γάρ ἐπί πᾶς ὁ εἶδος καί ὁ λόγος αἴτιος ὁ ἕκαστος ἵημι ὅς εἰμί , ἢ ἐπί οὐδείς . διά γάρ ὁ λόγος καί διά ὁ εἶδος ὁ διαφορά ἐν ὁ εἰμί , καί εἰμί αὐτός ὁ μέν τίς σάρξ ὁ δέ τίς ὀστέον ὁ δέ ἄλλος τίς , ἐπεί ὅς γε ὕλη κατά αὐτός πᾶς ὁ εἰμί ὁ αὐτός , ὡς φημί · ὁ γάρ τέσσαρες στοιχεῖον ὁ ὑλικός ἀρχή αὐτός . ὅτι μέν οὖν οὗτος οὗτος ἔχω ὁ τρόπος καί ὁ εἶδος αἴτιος ἕκαστος ὁ ὅδε τις εἰμί , πάντως ἄν σύμφημι Ἐμπεδοκλῆς , εἰμί τις αὐτός ἐπάγω ὁ λόγος παραδείκνυμι ἕκαστος οὕτως ἔχω · αὐτός μέντοι ἐπί ἑαυτοῦ λέγω οὐδείς περί αὐτός σαφῶς διά-ὁρίζω , οὐδέ κατά ἐπιστήμη λέγω τις ὁ μή περί πᾶς ὁμοίως ὁ ὅμοιος εἴρω . περι μέν οὖν ὁ τοιοῦτος δηλόω καί πρότερος . λέγω ἄν περί οὗτος ὡς ἐρῶ ἤδη , ὅτι εἶπον καί ἐν ὁ πρό οὗτος περί Ἀναξαγόρας λέγω καί ὁ δόξα αὐτός ἐπανορθόω , ὅτι ἄλλος μέν οὖν λέγω οὗτος ἐπακολουθέω , οὖον μήv αὐτός σαφῶς τίς περί οὗτος εἶπον , ὥσπερ οὐδέ Ἐμπεδοκλῆς , περί ὅς νῦν εἶπον . ἐπί οὗτος | ἀπορία τις ἀπορέω ἐπαγγέλλω συντείνω εἰς ὁ περί ὁ ἀρχή λόγος , ἐκ ὅς εἴρω φημί καί καλῶς ἀπορέω εὔπορος ἐγώ εἰμί πρός ὁ λύω ὁ ἐν ὁ ὕστερος ἀπορέω · ὁ γάρ περί ὁ ἀρχή ἀπορία τε καί λύω ἀρχή ὁ ὁ μετά οὗτος ἀπορέω λύσις γίγνομαι . καί λέγω περί ὁ ἀπορέω ἐν ὁ Β · διό καί δόξα εἄν ὅσος ἐκ ὁ νῦν εἴρω συνάπτω οὗτος ὁ βιβλίον ὁ Β . οὖον μήv ἀλλά λέγω γε περί ὅς ἐνταῦθα προτίθημι καί ἐν ὁ μικρός ὅς . εἶπον γάρ ὅσος δή περί ὁ αὐτός οὗτος ἀπορέω ἄν τις ἐπανέρχομαι πάλιν , περί ὁ ἀρχή καί ὁ αἴτιος καί ἐν ὁ μετά οὗτος μικρός ὅς ζητέω τε καί ἀπορέω .