alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 25b37
Εἰ γὰρ τὸ Α κατὰ παντὸς τοῦ Β καὶ τὸ Β κατὰ παντὸς τοῦ Γ . Ἐπὶ στοιχείων τὴν διδασκαλίαν ποιεῖται ὑπὲρ τοῦ ἐνδείξασθαι ἡμῖν , ὅτι οὐ παρὰ τὴν ὕλην γίνεται τὰ συμπεράσματα ἀλλὰ παρὰ τὸ σχῆμα καὶ τὴν τοιαύτην τῶν προτάσεων συμπλοκὴν καὶ τὸν τρόπον · οὐ γὰρ ὅτι ἥδε ἡ ὕλη , συνάγεται συλλογιστικῶς τόδε , ἀλλ’ ὅτι ἡ συζυγία τοιαύτη . τὰ οὖν στοιχεῖα τοῦ καθόλου καὶ ἀεὶ καὶ ἐπὶ παντὸς τοῦ ληφθέντος τοιοῦτον ἔσεσθαι τὸ συμπέρασμα δεικτικά ἐστιν . ἐδίδαξε δὲ ἡμᾶς , ὅτι τὸ ἐν ὅλῳ εἶναι ἕτερον ἐν ἑτέρῳ καὶ τὸ κατὰ παντὸς λέγεσθαι θάτερον θατέρου ταὐτόν ἐστι . χρησάμενος οὖν τῷ ἐν ὅλῳ ἐν τῇ τοὐ σχήματος ἐκθέσει μεταλαβὼν τῷ κατὰ παντὸς χρῆται , ἅ ἐστιν ἄμφω ἐν τῇ καθόλου καταφατικῇ προτάσει . ὑπομιμνήσκει δὲ ἡμᾶς , πῶς καὶ τὸ κατὰ παντὸς ἀπέδωκεν “ ὅταν γὰρ μηδὲν ᾖ λαβεῖν τοῦ ὑποκειμένου , καθ’ οὗ τὸ κατηγορούμενον οὐ ῥηθήσεται ” ) , ὑπὲρ τοῦ ἐνδείξασθαι , ὅτι οὐδενὸς ἔξωθεν ἐπὶ τῆς τοιαύτης συναγωγῆς χρεία πρὸς τὸ φανερὸν γενέσθαι τὸ ἀναγκαῖον , ἀλλ’ ἱκανὰ τὰ κείμενα · τὸ γὰρ κατὰ παντός , ὅ ἐστι κείμενον καὶ εἰλημμένον διὰ τῶν προτάσεων , ἱκανὸν πρὸς τὴν δεῖξιν τῆς συναγωγῆς . διὰ τοῦτο καὶ τέλειοι οἱ οὕτως ἔχοντες συλλογισμοὶ καὶ κυρίως ἀναπόδεικτοι . ἔστω γὰρ μείζων μὲν ἄκρος τὸ Α , μέσος δὲ ὅρος τὸ Β , ἐλάττων δὲ ἄκρος τὸ Γ · εἰ τὸ Γ ἐν ὅλῳ τῷ Β , τὸ Β κατὰ παντὸς τοῦ Γ · ἀντιστρέφει γὰρ ταῦτα ἀλλήλοις · οὐδὲν ἄρα ἔστι λαβεῖν τοὐ Γ , καθ’ οὗ τὸ Β οὐ ῥηθήσεται . πάλιν εἰ τὸ Β ἐν ὅλῳ τῷ Α , τὸ Α κατὰ παντὸς τοῦ Β · οὐδὲν ἄρα τοῦ Β ἐστί , καθ’ οὗ οὐ λέγεται τὸ Α . εἰ οὖν οὐδὲν ἔστι λαβεῖν τοῦ Β , καθ’ οὗ τὸ Α οὐ λέγεται , τὶ δὲ τοῦ Β τὸ Γ ἐστίν , καὶ κατὰ τοῦ Γ ἐξ ἀνάγκης ῥηθήσεται . αὐτόθεν οὖν ἐναργὴς ἡ τῶν τοιούτων συλλογισμῶν συναγωγὴ γινομένη καὶ πιστουμένη διὰ τῶν κειμένων , τοῦ τε κατὰ παντὸς καὶ τοῦ κατὰ μηδενός , καὶ μηδενὸς ἔξωθεν ἄλλου προσδεομένη . χρῆται δὲ τῷ κατὰ παντὸς καὶ τῷ κατὰ μηδενὸς ἐν τῇ διδασκαλίᾳ , ὅτι διὰ τούτων γνώριμος ἡ συναγωγὴ τῶν λόγων , καὶ ὅτι οὕτως λεγομένων γνωριμώτερος ὅ τε κατηγορούμενος καὶ ὁ ὑποκείμενος , καὶ ὅτι πρῶτον τῇ φύσει τὸ κατὰ παντὸς τοῦ ἐν ὅλῳ αὐτῷ , ὡς προείρηται . ἡ μέντοι χρῆσις ἡ συλλογιστικὴ ἐν τῇ συνηθείᾳ ἀνάπαλιν ἔχει · οὐ γὰρ ἡ ἀρετὴ λέγεται κατὰ πάσης δικαιοσύνης , ἀλλ’ ἀνάπαλιν πᾶσα δικαιοσύνη ἀρειή . διὸ καὶ δεῖ κατ’ ἀμφοτέρας τὰς ἐκφορὰς γυμνάζειν ἑαυτούς , ἵνα τῇ τε χρήσει παρακολουθεῖν δυνώμεθα καὶ τῇ διδασκαλία .
Lemmas: εἰμί γάρ ὁ Α κατά πᾶς ὁ Β καί ὁ Β κατά πᾶς ὁ Γ . ἐπί στοιχεῖον ὁ διδασκαλία ποιέω ὑπέρ ὁ ἐνδείκνυμι ἐγώ , ὅτι οὖον παρά ὁ ὕλη γίγνομαι ὁ συμπέρασμα ἀλλά παρά ὁ σχῆμα καί ὁ τοιοῦτος ὁ πρότασις συμπλοκή καί ὁ τρόπος · οὖον γάρ ὅτι ὅδε ὁ ὕλη , συνάγω συλλογιστικός ὅδε , ἀλλά ὅτι ὁ συζυγία τοιοῦτος . ὁ οὖν στοιχεῖον ὁ καθόλου καί ἀεί καί ἐπί πᾶς ὁ λαμβάνω τοιοῦτος εἰμί ὁ συμπέρασμα δεικτικός εἰμί . διδάσκω δέ ἐγώ , ὅτι ὁ ἐν ὅλος εἰμί ἕτερος ἐν ἕτερος καί ὁ κατά πᾶς λέγω ἕτερος θατέρου αὐτός εἰμί . χράω οὖν ὁ ἐν ὅλος ἐν ὁ ὁ σχῆμα ἔκθεσις μεταλαμβάνω ὁ κατά πᾶς χράω , ὅς εἰμί ἄμφω ἐν ὁ καθόλου καταφατικός πρότασις . ὑπομιμνῄσκω δέ ἐγώ , πῶς καί ὁ κατά πᾶς ἀποδίδωμι “ ὅταν γάρ μηδείς εἰμί λαμβάνω ὁ ὑπόκειμαι , κατά ὅς ὁ κατηγορέω οὖον εἴρω ” ) , ὑπέρ ὁ ἐνδείκνυμι , ὅτι οὐδείς ἔξωθεν ἐπί ὁ τοιοῦτος συναγωγή χρεία πρός ὁ φανερός γίγνομαι ὁ ἀναγκαῖος , ἀλλά ἱκανός ὁ κεῖμαι · ὁ γάρ κατά πᾶς , ὅς εἰμί κεῖμαι καί λαμβάνω διά ὁ πρότασις , ἱκανός πρός ὁ δεῖξις ὁ συναγωγή . διά οὗτος καί τέλειος ὁ οὕτως ἔχω συλλογισμός καί κύριος ἀναπόδεικτος . ἵστημι γάρ μείζων μέν ἄκρος ὁ Α , μέσος δέ ὅρος ὁ Β , μικρός δέ ἄκρος ὁ Γ · εἰμί ὁ Γ ἐν ὅλος ὁ Β , ὁ Β κατά πᾶς ὁ Γ · ἀντιστρέφω γάρ οὗτος ἀλλήλων · οὐδείς ἄρα εἰμί λαμβάνω ὁ Γ , κατά ὅς ὁ Β οὖον εἴρω . πάλιν εἰμί ὁ Β ἐν ὅλος ὁ Α , ὁ Α κατά πᾶς ὁ Β · οὐδείς ἄρα ὁ Β εἰμί , κατά ὅς οὖον λέγω ὁ Α . εἰμί οὖν οὐδείς εἰμί λαμβάνω ὁ Β , κατά ὅς ὁ Α οὖον λέγω , τίς δέ ὁ Β ὁ Γ εἰμί , καί κατά ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη εἴρω . αὐτόθεν οὖν ἐναργής ὁ ὁ τοιοῦτος συλλογισμός συναγωγή γίγνομαι καί πιστόω διά ὁ κεῖμαι , ὁ τε κατά πᾶς καί ὁ κατά μηδείς , καί μηδείς ἔξωθεν ἄλλος προσδέω . χράω δέ ὁ κατά πᾶς καί ὁ κατά μηδείς ἐν ὁ διδασκαλία , ὅτι διά οὗτος γνώριμος ὁ συναγωγή ὁ λόγος , καί ὅτι οὕτως λέγω γνώριμος ὅς τε κατηγορέω καί ὁ ὑπόκειμαι , καί ὅτι πρῶτος ὁ φύσις ὁ κατά πᾶς ὁ ἐν ὅλος αὐτός , ὡς προερέω . ὁ μέντοι χρῆσις ὁ συλλογιστικός ἐν ὁ συνήθεια ἀνάπαλιν ἔχω · οὖον γάρ ὁ ἀρετή λέγω κατά πᾶς δικαιοσύνη , ἀλλά ἀνάπαλιν πᾶς δικαιοσύνη ἀρειή . διό καί δεῖ κατά ἀμφότερος ὁ ἐκφορά γυμνάζω ἑαυτοῦ , ἵνα ὁ τε χρῆσις παρακολουθέω δύναμαι καί ὁ διδασκαλία .