alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 44b6
Δῆλον δέ , ὅτι καὶ διὰ τῶν τριῶν ὅρων καὶ τῶν δύο προτάσεων ἡ σκέψις . Δείξας , πῶς οἷόν τε γίνεσθαι τοὺς συλλογισμοὺς καθ’ ἕκαστον πρόβλημα , φανερόν φησι καὶ ἐκ τούτων εἶναι , ὅτι πᾶς συλλογισμὸς ἁπλοῦς διὰ τριῶν ὅρων καὶ διὰ δύο γίνεται προτάσεων καὶ διὰ τῶν τριῶν σχημάτων , ἃ φθάσας ἔδειξεν ἤδη . καὶ πῶς δῆλον καὶ ἐκ τούτων , δείκνυσιν . ὑπάρχειν μὲν γὰρ παντὶ δείκνυται τὸ Α τῷ E , εἰ εἶεν τὸ Γ καὶ τὸ Z τὰ αὐτὰ καὶ εἷς ὅρος ἐξ αὐτῶν γένοιτο · τοῦτον γὰρ μέσον ὅρον λαβόντες δείκνυμεν τὸ Α τῷ E παντὶ ὑπάρχον διὰ προτάσεων | δύο καθόλου καταφατικῶν ἐν πρώτῳ σχήματι . πάλιν δ’ αὖ , ἄν τινὶ δεικνύωμεν τὸ Α τῷ E , λαμβάνομεν τὸ Γ καὶ Η ταὐτά , οἷς εἵπετο τὸ Α καὶ τὸ Ε · ἐὰν γὰρ ἕνα ὅρον ταῦτα ποιήσωμεν καὶ θῶμεν μέσον , συνάγεται τὸ Α τῷ E τινὶ ὑπάρχον διὰ τοῦ τεθέντος μέσου ἐν τρίτῳ σχήματι . ὅταν δὲ δεικνύωμεν τὸ Α τῷ E μηδενί , πάλιν λαμβάνομεν τὸ Δ καὶ τὸ Ζ ταὐτὰ καὶ ἐξ αὐτῶν ἕνα ποιοῦμεν ὅρον τὸν μέσον . γίνεται δὲ ἡ δεῖξις τούτου οὕτως ληφθέντος καὶ ἐν τῷ πρώτῳ σχήματι καὶ ἐν τῷ δευτέρῳ , καὶ ἐν μὲν τῷ πρώτῳ , ἄν λάβωμεν , ἐπεὶ τὸ Z ταὐτὸν ἂν ] τῷ Δ , ὃ οὐδενὶ ὑπάρχει τῷ Α , καὶ τὸ Α τῷ Z μηδενί ἀντιστρέφει γὰρ ἡ καθόλου ἀποφατική ) , τὸ δέ γε Z παντὶ τῷ E εἵπετο γὰρ αὐτῷ ) , ἐν δὲ τῷ μέσῳ σχήματι , ὅτι τὸ Δ , ὅ ἐστι ταὐτὸν τῷ Z , τῷ μὲν Α οὐδενὶ ὑπάρχει τῷ δὲ E παντί . οὐκέτι δὲ ἐνταῦθα τῆς ἑτέρας ἐκλογῆς ἐμνημόνευσε , καθ’ ἣν ἐν δευτέρῳ σχήματι μόνον ἡ συναγωγὴ γίνεται , εἰ τῶν Β τῶν ἑπομένων τῷ Α ταὐτόν <tτί> τινι εἴη τῶν Θ , ἃ ὑπάρχει τῷ E , ὅτι ὁμοία καὶ ἐπὶ τούτου ἡ δεῖξις · εἴρηκε δὲ περὶ αὐτῆς ἐν τοῖς πρώτοις . ἐπὶ μέρους δέ γε ἀποφατικὸν συνάγοντες ἀπὸ τοῦ Α πρὸς τὸ E λαμβάνομεν τὸ Δ καὶ τὸ H ταὐτά , καὶ ἕνα μέσον ὅρον ποιήσαντες ἐξ αὐτῶν ἐν τρίτῳ σχήματι διὰ δύο προτάσεων συνάγομεν τὸ ἐπὶ μέρους ἀποφατικόν · τὸ μὲν γὰρ Α οὐδενὶ τῷ Δ , ὅ ἐστι ταὐτὸν τῷ Η , τὸ δὲ E παντὶ τῷ Η , ὅ ἐστι ταὐτὸν τῷ Δ .
Lemmas: Δῆλος δέ , ὅτι καί διά ὁ τρεῖς ὁράω καί ὁ δύο πρότασις ὁ σκέψις . δείκνυμι , πῶς οἷος τε γίγνομαι ὁ συλλογισμός κατά ἕκαστος πρόβλημα , φανερός φημί καί ἐκ οὗτος εἰμί , ὅτι πᾶς συλλογισμός ἁπλόος διά τρεῖς ὁράω καί διά δύο γίγνομαι πρότασις καί διά ὁ τρεῖς σχῆμα , ὁ φθάνω δείκνυμι ἤδη . καί πῶς δῆλος καί ἐκ οὗτος , δείκνυμι . ὑπάρχω μέν γάρ πᾶς δείκνυμι ὁ Α ὁ E , εἰμί ἄγω ὁ Γ καί ὁ Z ὁ αὐτός καί εἷς ὅρος ἐκ αὐτός γίγνομαι · οὗτος γάρ μέσος ὅρος λαμβάνω δείκνυμι ὁ Α ὁ E πᾶς ὑπάρχω διά πρότασις | δύο καθόλου καταφατικός ἐν πρῶτος σχῆμα . πάλιν δέ αὖος , ἄν τις δείκνυμι ὁ Α ὁ E , λαμβάνω ὁ Γ καί ὁ αὐτός , ὅς ἕπω ὁ Α καί ὁ Ε · ἐάν γάρ εἷς ὅρος οὗτος ποιέω καί τίθημι μέσος , συνάγω ὁ Α ὁ E τις ὑπάρχω διά ὁ τίθημι μέσος ἐν τρίτος σχῆμα . ὅταν δέ δείκνυμι ὁ Α ὁ E μηδείς , πάλιν λαμβάνω ὁ δ καί ὁ Ζ αὐτός καί ἐκ αὐτός εἷς ποιέω ὅρος ὁ μέσος . γίγνομαι δέ ὁ δεῖξις οὗτος οὕτως λαμβάνω καί ἐν ὁ πρῶτος σχῆμα καί ἐν ὁ δύο , καί ἐν μέν ὁ πρῶτος , ἄν λαμβάνω , ἐπεί ὁ Z αὐτός εἄν ] ὁ δ , ὅς οὐδείς ὑπάρχω ὁ Α , καί ὁ Α ὁ Z μηδείς ἀντιστρέφω γάρ ὁ καθόλου ἀποφατικός ) , ὁ δέ γε Z πᾶς ὁ E ἕπω γάρ αὐτός ) , ἐν δέ ὁ μέσος σχῆμα , ὅτι ὁ δ , ὅς εἰμί αὐτός ὁ Z , ὁ μέν Α οὐδείς ὑπάρχω ὁ δέ E πᾶς . οὐκέτι δέ ἐνταῦθα ὁ ἕτερος ἐκλογή μνημονεύω , κατά ὅς ἐν δύο σχῆμα μόνος ὁ συναγωγή γίγνομαι , εἰμί ὁ Β ὁ ἕπομαι ὁ Α αὐτός ὅς τις εἰμί ὁ Θ , ὁ ὑπάρχω ὁ E , ὅτι ὅμοιος καί ἐπί οὗτος ὁ δεῖξις · εἴρω δέ περί αὐτός ἐν ὁ πρῶτος . ἐπί μέρος δέ γε ἀποφατικός συνάγω ἀπό ὁ Α πρός ὁ E λαμβάνω ὁ δ καί ὁ H αὐτός , καί εἷς μέσος ὅρος ποιέω ἐκ αὐτός ἐν τρίτος σχῆμα διά δύο πρότασις συνάγω ὁ ἐπί μέρος ἀποφατικός · ὁ μέν γάρ Α οὐδείς ὁ δ , ὅς εἰμί αὐτός ὁ ὁ , ὁ δέ E πᾶς ὁ ὁ , ὅς εἰμί αὐτός ὁ δ .