alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 27a14
Ἒστι δὲ δεικνύναι ταῦτα καὶ εἰς τὸ ἀδύνατον ἄγοντας . Λέγει , ὅτι καὶ τῇ εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῇ χρωμένους ἔστι δεῖξαι καὶ τὰς προειρημένας συζυγίας συλλογιστικάς τε οὔσας καὶ συναγούσας τὸ κα - θόλου ἀποφατικόν . τὸν μὲν οὖν πρῶιον συλλογισμὸν οὕτως δείξοῳν · κείσθωσαν αἱ προτάσεις τὸ Μ τῷ Ν οὐδενί , τὸ Μ τῷ Ξ παντί · λέγω , ὅτι τὸ Ν τῷ Ξ οὐδενί . εἰ γὰρ ἀδύνατον , τὸ Ν τῷ Ξ τινὶ ὑπαρχέτω , ἐστι τῷ μηδενί . δεῖ δὲ ἢ τοῦτο ἢ ἐκεῖνο συνάγεσθαι · ἐπὶ παντὸς γὰρ θάτερον μόριον τῆς ἀντιφάσεως . ἐπεὶ τοίνυν τὸ Ν τινὶ τῷ Ξ κεῖται ὑπάρχειν , ὑπάρξει δῆλον ὅτι καὶ τὸ Ξ τινὶ τῷ Ν διὰ τὸ τὴν ἐπὶ καταφατικὴν ἀντιστρέφειν αὑτῇ · κεῖται δὲ καὶ τὸ Μ παντὶ τῷ Ε ὑπάρχειν . γίνεται οὖν συζυγία τὸ Μ παντὶ τῷ Ξ , τὸ Ξ τινὶ τῷ Ν · τὸ ἄρα Μ τινὶ τῷ N , ὅπερ ἀδύνατον · ὑπόκειται γὰρ τὸ M μηδενὶ τῷ Ν ὑπάρχον . εἰ δὴ τὸ ἀδύνατον ἠκολούθησε τοῦτο παρὰ τὸ ὑποτεθῆναι τὸ N τινὶ τῷ Ξ ὑπάρχον , ἡ ὑπόθεσις ἄρα ἀδύνατός τε καὶ ψευδής . εἰ δὲ τοῦτο ψεῦδος , τὸ ἀντικείμενον αὐτῷ ἀληθές · ἀντίκειται δὲ τῷ τὸ N τινὶ τῷ Ξ ὑπάρχειν μηδενὶ ὑπάρχειν αὐτὸ τῷ Ξ · τὸ N ἄρα οὐδενὶ τῷ Ξ , ὃ ἢ οὕτως ἄμεινον δεικνύναι’ λέγω , ὅτι τὸ N τῷ Ξ οὐδενὶ ἐπὶ τῇ ἐκκειμένῃ συζυγίᾳ · εἰ γὰρ ψεῦδός φησί τις τοῦτο , ὑποκείσθω τὸ ἀντικείμενον τὸ Ν τινὶ τῷ Ξ ὑπάρχειν · κεῖται | δὲ καὶ τὸ Μ τῷ Ν οὐδενί · συνάγεται ἐν πρώτῳ σχήματι τὸ Μ τινὶ τῷ Ξ μὴ ὑπάρχειν . ἀλλ’ ἔκειτο τὸ M παντὶ τῷ Ξ ὑπάρχειν · ἀδύνατον ἄρα συνήχθη τὸ Μ τινὶ τῷ Ξ μὴ ὑποτεθέντος τοῦ N τινὶ τῷ Ξ ὑπάρχειν · ψευδὴς γὰρ ἡ ὑπόθεσις . τὸ ἄρα αὐτῇ ἀληθὲς τὸ τὸ N μηδενὶ τῷ Ξ . πάλιν κείσθω ἡ συζυγία τὸ Μ τῷ N παντί , τὸ Μ τῷ Ξ μηδενί · λέγω , ὅτι τὸ N οὐδενί . εἰ γὰρ τινί , κεῖται δὲ καὶ τὸ Μ τῷ N παντί , ἔσται τὸ Μ τινὶ τῷ Ξ ὑπάρχον , ὅπερ ἀδύνατον · οὐδενὶ γὰρ ὑπῆρχε τὸ Μ τῷ Ξ . ἄρα ἡ ὑπόθεσις , δι’ ἣν συνήχθη τοῦτο , ἡ θεῖσα τὸ Ν τινὶ τῷ Ξ ἀληθὲς ἄρα τὸ ἀντικείμενον αὐτῇ τὸ τὸ Ν μηδενὶ τῷ Ξ . κἄν δὲ τὴν ὑπόθεσιν καὶ ποιήσωμεν τὸ Ξ τινὶ τῷ Ν καὶ προσλάβωμεν ‘τὸ Μ τῷ Ξ οὐδενί’ , συνάγεται πάλιν ἀδύνατον τὸ τὸ Μ τινὶ τῷ Ν μὴ ὑπάρχειν · ἔκειτο γὰρ αὐτῷ παντὶ ὑπάρχειν .
Lemmas: εἰμί δέ δείκνυμι οὗτος καί εἰς ὁ ἀδύνατος ἄγω . Λέγος , ὅτι καί ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή χράω εἰμί δείκνυμι καί ὁ προερέω συζυγία συλλογιστική τε εἰμί καί συνάγω ὁ ἄν - θόλος ἀποφατικός . ὁ μέν οὖν πρώϊος συλλογισμός οὕτως δειξοος · κεῖμαι ὁ πρότασις ὁ Μ ὁ Ν οὐδείς , ὁ Μ ὁ Ξ πᾶς · λέγω , ὅτι ὁ Ν ὁ Ξ οὐδείς . εἰμί γάρ ἀδύνατος , ὁ Ν ὁ Ξ τις ὑπάρχω , εἰμί ὁ μηδείς . δεῖ δέ ἢ οὗτος ἢ ἐκεῖνος συνάγω · ἐπί πᾶς γάρ ἕτερος μόριον ὁ ἀντίφασις . ἐπεί τοίνυν ὁ Ν τις ὁ Ξ κεῖμαι ὑπάρχω , ὑπάρχω δῆλος ὅτι καί ὁ Ξ τις ὁ Ν διά ὁ ὁ ἐπί καταφατικός ἀντιστρέφω ἑαυτοῦ · κεῖμαι δέ καί ὁ Μ πᾶς ὁ Ε ὑπάρχω . γίγνομαι οὖν συζυγία ὁ Μ πᾶς ὁ Ξ , ὁ Ξ τις ὁ Ν · ὁ ἄρα Μ τις ὁ N , ὅσπερ ἀδύνατος · ὑπόκειμαι γάρ ὁ M μηδείς ὁ Ν ὑπάρχω . εἰμί δή ὁ ἀδύνατος ἀκολουθέω οὗτος παρά ὁ ὑποτίθημι ὁ N τις ὁ Ξ ὑπάρχω , ὁ ὑπόθεσις ἄρα ἀδύνατος τε καί ψευδής . εἰμί δέ οὗτος ψεῦδος , ὁ ἀντίκειμαι αὐτός ἀληθής · ἀντίκειμαι δέ ὁ ὁ N τις ὁ Ξ ὑπάρχω μηδείς ὑπάρχω αὐτός ὁ Ξ · ὁ N ἄρα οὐδείς ὁ Ξ , ὅς ἢ οὕτως ἀγαθός δείκνυμι λέγω , ὅτι ὁ N ὁ Ξ οὐδείς ἐπί ὁ ἔκκειμαι συζυγία · εἰμί γάρ ψεῦδος φημί τις οὗτος , ὑπόκειμαι ὁ ἀντίκειμαι ὁ Ν τις ὁ Ξ ὑπάρχω · κεῖμαι | δέ καί ὁ Μ ὁ Ν οὐδείς · συνάγω ἐν πρῶτος σχῆμα ὁ Μ τις ὁ Ξ μή ὑπάρχω . ἀλλά κεῖμαι ὁ M πᾶς ὁ Ξ ὑπάρχω · ἀδύνατος ἄρα συνάγω ὁ Μ τις ὁ Ξ μή ὑποτίθημι ὁ N τις ὁ Ξ ὑπάρχω · ψευδής γάρ ὁ ὑπόθεσις . ὁ ἄρα αὐτός ἀληθής ὁ ὁ N μηδείς ὁ Ξ . πάλιν κεῖμαι ὁ συζυγία ὁ Μ ὁ N πᾶς , ὁ Μ ὁ Ξ μηδείς · λέγω , ὅτι ὁ N οὐδείς . εἰμί γάρ τις , κεῖμαι δέ καί ὁ Μ ὁ N πᾶς , εἰμί ὁ Μ τις ὁ Ξ ὑπάρχω , ὅσπερ ἀδύνατος · οὐδείς γάρ ὑπάρχω ὁ Μ ὁ Ξ . ἄρα ὁ ὑπόθεσις , διά ὅς συνάγω οὗτος , ὁ τίθημι ὁ Ν τις ὁ Ξ ἀληθής ἄρα ὁ ἀντίκειμαι αὐτός ὁ ὁ Ν μηδείς ὁ Ξ . ἄν δέ ὁ ὑπόθεσις καί ποιέω ὁ Ξ τις ὁ Ν καί προσλαμβάνω τότος Μ ὁ Ξ οὐδενία , συνάγω πάλιν ἀδύνατος ὁ ὁ Μ τις ὁ Ν μή ὑπάρχω · κεῖμαι γάρ αὐτός πᾶς ὑπάρχω .