alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 37b29
ἐὰν δὲ ἀμφότεραι μὲν ὧσι στερητικαί , σημαίνῃ δέη μὲν μὴ ὑπάρχειν . Καὶ ἀμφοτέρων οὐσῶν στερητικῶν τῶν προτάσεων φησιν ἔσεσθαι συλλογισμὸν τῆς ἐνδεχομένης ἀποφατικῆς ἀντιστραφείσης εἰς τὴν ἐνδεχομένην καταφατικήν . ἔσται δὲ καὶ ἐπὶ ταύτης τῆς συζυγίας τὸ συμπέρασμα τὸ ‘τὸ Β τῷ Γ ἐνδέχεται μηδενί’ οὐ τοῦ κατὰ τὸν διορισμὸν ἐνδεχομένου , ὡς ἔδειξε · γίνεται γὰρ ἡ μείζων ἐν πρώτῳ σχήματι ἀποφατικὴ ὑπάρχουσα διὰ τῆς ἀντιστροφῆς . ὃ καὶ αὐτὸς διὰ τῆς προσθήκης ἐνεδείξατο εἰπὼν τὸ καθάπερ ἐν τοῖς πρότερον · ἔσται γὰρ πάλιν τὸ πρῶτον σχῆμα · διὰ γὰρ τούτου τήν τε τῆς ὑπαρχούσης ἀποφατικῆς ἀντιστροφὴν ἐδήλωσεν καὶ τὴν ποιότητα τοῦ συμπεράσματος . ὅτι δὲ ἀμφοτέρων ληφθεισῶν καθόλου καταφατικῶν , καὶ τῆς ὑπαρχούσης καὶ τῆς ἐνδεχομένης , ἐν τούτῳ τῷ σχήματι οὐδεὶς γίνεται συλλογισμὸς τῇ τῶν ὅρων παραθέσει ἔδειξεν , ὡς ἔθος αὐτῷ ποιεῖν . ὅροι γὰρ τοῦ μὲν ὑπάρχειν ὑγεία , ζῷον , ἄνθρωπος · ὑγεία γὰρ παντὶ μὲν ζῴῳ ἐνδεχέσθω καὶ ὑπαρχέτω παντὶ ἀνθρώπῳ , καὶ ζῷον παντὶ ἀνθρώπῳ ἐξ ἀνάγκης . τοῦ δὲ μὴ ὑπάρχειν ὑγεία , ἵππος , ἄνθρωπος · πάλιν γὰρ ἵππος οὐδενὶ ἀνθρώπῳ ἐξ ἀνάγκης . Ὡς δὲ ἐπὶ τῶν καθόλου συλλογισμῶν εἶχε ( τῆς γὰρ ὑπαρχούσης ἀποφατικῆς λαμβανομένης ἐγίνοντο συλλογιστικαὶ συζυγίαι ) , οὕτως καὶ ἐπὶ τῶν ἐν μέρει . εἰ γὰρ ἡ ὑπάρχουσα ἀποφατικὴ καθόλου λαμβάνοιτο ἡ δὲ ἐνδεχομένη ἐπὶ μέρους , ἔσονται ἐπὶ μέρους συλλογισμοί , ὁποτέρα ἄν ληφθῇ ὑπάρχουσα . πλὴν τῆς μὲν μείζονος ληφθείσης γνώριμον τὸ συναγόμενον . εἰ δὲ ἡ ἐλάττων ληφθείη , καὶ τὸ Α τῷ μὲν Β τινὶ ἐνδέχοιτο , τῷ δὲ Γ μηδενὶ ὑπάρχοι , δῆλον ὡς καὶ τὸ Γ οὐδενὶ τῷ Α · τὸ δὲ Α τινὶ τῷ Β ἐνδέχεται · γίνεται δὴ τὸ Γ τινὶ τῷ Β ἐνδέχεσθαι μὴ ὑπάρχειν . ὃ εἰ ἔστι τὸ κατὰ τὸν διορισμὸν ἐνδεχόμενον , καὶ τὸ Β τῷ Γ ἐνδέξεται τινὶ μὴ ὑπάρχειν τῷ ἀντιστρέφειν τὰς ἐπὶ μέρους ἐνδεχομένας ἀμφοτέρας . ἄν μέντοι μὴ τοῦ κατὰ τὸν διορισμὸν ἐνδεχομένου , ὡς φθάσας ἔδειξε , συλλογιστικὴ μὲν ἔσται ἡ συζυγία , οὐ μὴν τοῦ προκειμένου · ὁ γὰρ ἐλάττων κατηγορούμενος ἐν τῷ συμπεράσματι μένει τῷ μὴ ἀντιστρέφειν τὸ ἐπὶ μέρους ἀποφατικόν , ἄν ὑπάρχον ἢ ἀναγκαῖον ᾖ . οὐδὲ αὐτὸς μέντοι εἶπε σαφῶς γίνεσθαι συμπλοκὴν συλλογιστικὴν καὶ τῆς ἐλάττονος καθόλου ὑπαρχούσης 〈 οὔσης 〉 ἀποφατικῆς ληφθείσης τῆς μείζονος ἐνδεχομένης ἐπὶ μέρους · οὐδὲ γὰρ τὴν ἀρχὴν συλλογιστικὴ συμπλοκὴ ἐν τῷ δευτέρῳ σχήματι ἡ ἔχουσα τὴν μείζονα ἐν μέρει . εἰ δὲ ἡ ὑπάρχουσα καταφατικὴ εἴη , οὐδεὶς γίνεται συλλογισμός . ἡ δεῖξις διὰ τῶν αὐτῶν ὅρων , ὑγείας , ζῴου , ἀνθρώπου , ὑγείας , ἵππου καὶ ἀνθρώπου · ἔνεστι γὰρ τὴν καθόλου ἐνδεχομένην καὶ ἐπὶ μέρους λαβεῖν ἐπὶ τῶν αὐτῶν ὅρων . οὐδὲ ἡ εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγὴ πρόεισιν . ἀλλὰ κἄν ἀμφότεραι αἱ προτάσεις ἀποφατικαὶ ληφθῶσιν , πάλιν δὲ καθόλου ἡ ὑπάρχουσα , ἔσται συλλογιστικὴ συζυγία , οὐ διὰ τῶν κειμένων ἀλλὰ μεταληφθείσης πάλιν τῆς ἐνδεχομένης ἀποφατικῆς ἐπὶ μέρους εἰς τὴν ἰσοδυναμοῦσαν αὐτῇ τὴν ἐπὶ μέρους καταφατικὴν ἐνδεχομένην . οὔτε δέ , ἂν ἀποφατικὴ ληφθῇ ἡ ὑπάρχουσα ἐπὶ μέρους τῆς ἑτέρας ἐνδεχομένης οὔσης καθόλου καταφατικῆς ἢ ἀποφατικῆς , ἔσται συλλογισμὸς διὰ τὸ μὴ ἀντιστρέφειν δῆλον ὅτι τὴν ἐπὶ μέρους ἀποφατικὴν ὑπάρχουσαν , οὔτ’ ἄν ἀμφότεραι ἢ ἐπὶ μέρους ἢ ἀδιόριστοι ληφθῶσιν , ὅπως ἄν ἔχωσι κατὰ τὸ ποιόν , οὐδεὶς | ἔσται συλλογισμός . καὶ τοῦτό φησι δείκνυσθαι διὰ τῶν αὐτῶν ὅρων · πάλιν γὰρ ὑγεία , ζῷον , ἄνθρωπος τοῦ ὑπάρχειν , καὶ ὑγεία , ἵππος , ἄνθρωπος τοῦ μὴ ὑπάρχειν · ἀληθεῖς γὰρ καὶ ἐπὶ μέρους λαμβανόμεναι καὶ ἐπὶ τῶν ὅρων τούτων αἱ προτάσεις .
Lemmas: ἐάν δέ ἀμφότερος μέν ἵημι στερητικός , σημαίνω δήω μέν μή ὑπάρχω . καί ἀμφότερος εἰμί στερητικός ὁ πρότασις φημί εἰμί συλλογισμός ὁ ἐνδέχομαι ἀποφατικός ἀντιστρέφω εἰς ὁ ἐνδέχομαι καταφατικός . εἰμί δέ καί ἐπί οὗτος ὁ συζυγία ὁ συμπέρασμα ὁ τότος Β ὁ Γ ἐνδέχομαι μηδενί’ οὖον ὁ κατά ὁ διορισμός ἐνδέχομαι , ὡς δείκνυμι · γίγνομαι γάρ ὁ μείζων ἐν πρῶτος σχῆμα ἀποφατικός ὑπάρχω διά ὁ ἀντιστροφή . ὅς καί αὐτός διά ὁ προσθήκη ἐνδείκνυμι εἶπον ὁ καθάπερ ἐν ὁ πρότερος · εἰμί γάρ πάλιν ὁ πρῶτος σχῆμα · διά γάρ οὗτος ὁ τε ὁ ὑπάρχω ἀποφατικός ἀντιστροφή δηλόω καί ὁ ποιότης ὁ συμπέρασμα . ὅτι δέ ἀμφότερος λαμβάνω καθόλου καταφατικός , καί ὁ ὑπάρχω καί ὁ ἐνδέχομαι , ἐν οὗτος ὁ σχῆμα οὐδείς γίγνομαι συλλογισμός ὁ ὁ ὁράω παράθεσις δείκνυμι , ὡς ἔθος αὐτός ποιέω . ὅρος γάρ ὁ μέν ὑπάρχω ὑγεία , ζῷον , ἄνθρωπος · ὑγεία γάρ πᾶς μέν ζῷον ἐνδέχομαι καί ὑπάρχω πᾶς ἄνθρωπος , καί ζῷον πᾶς ἄνθρωπος ἐκ ἀνάγκη . ὁ δέ μή ὑπάρχω ὑγεία , ἵππος , ἄνθρωπος · πάλιν γάρ ἵππος οὐδείς ἄνθρωπος ἐκ ἀνάγκη . ὡς δέ ἐπί ὁ καθόλου συλλογισμός ἔχω ( ὁ γάρ ὑπάρχω ἀποφατικός λαμβάνω γίγνομαι συλλογιστική συζυγία ) , οὕτως καί ἐπί ὁ ἐν μέρος . εἰμί γάρ ὁ ὑπάρχω ἀποφατικός καθόλου λαμβάνω ὁ δέ ἐνδέχομαι ἐπί μέρος , εἰμί ἐπί μέρος συλλογισμός , ὁπότερος ἄν λαμβάνω ὑπάρχω . πλήν ὁ μέν μείζων λαμβάνω γνώριμος ὁ συνάγω . εἰμί δέ ὁ μικρός λαμβάνω , καί ὁ Α ὁ μέν Β τις ἐνδέχομαι , ὁ δέ Γ μηδείς ὑπάρχω , δῆλος ὡς καί ὁ Γ οὐδείς ὁ Α · ὁ δέ Α τις ὁ Β ἐνδέχομαι · γίγνομαι δή ὁ Γ τις ὁ Β ἐνδέχομαι μή ὑπάρχω . ὅς εἰμί εἰμί ὁ κατά ὁ διορισμός ἐνδέχομαι , καί ὁ Β ὁ Γ ἐνδέχομαι τις μή ὑπάρχω ὁ ἀντιστρέφω ὁ ἐπί μέρος ἐνδέχομαι ἀμφότερος . ἄν μέντοι μή ὁ κατά ὁ διορισμός ἐνδέχομαι , ὡς φθάνω δείκνυμι , συλλογιστικός μέν εἰμί ὁ συζυγία , οὖον μήv ὁ πρόκειμαι · ὁ γάρ μικρός κατηγορέω ἐν ὁ συμπέρασμα μένω ὁ μή ἀντιστρέφω ὁ ἐπί μέρος ἀποφατικός , ἄν ὑπάρχω ἢ ἀναγκαῖος εἰμί . οὐδέ αὐτός μέντοι εἶπον σαφῶς γίγνομαι συμπλοκή συλλογιστικός καί ὁ μικρός καθόλου ὑπάρχω 〈 εἰμί 〉 ἀποφατικός λαμβάνω ὁ μείζων ἐνδέχομαι ἐπί μέρος · οὐδέ γάρ ὁ ἀρχή συλλογιστικός συμπλοκή ἐν ὁ δύο σχῆμα ὁ ἔχω ὁ μείζων ἐν μέρος . εἰμί δέ ὁ ὑπάρχω καταφατικός εἰμί , οὐδείς γίγνομαι συλλογισμός . ὁ δεῖξις διά ὁ αὐτός ὁράω , ὑγεία , ζῷον , ἄνθρωπος , ὑγεία , ἵππος καί ἄνθρωπος · ἔνειμι γάρ ὁ καθόλου ἐνδέχομαι καί ἐπί μέρος λαμβάνω ἐπί ὁ αὐτός ὁράω . οὐδέ ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή πρόειμι . ἀλλά ἄν ἀμφότερος ὁ πρότασις ἀποφατικός λαμβάνω , πάλιν δέ καθόλου ὁ ὑπάρχω , εἰμί συλλογιστικός συζυγία , οὖον διά ὁ κεῖμαι ἀλλά μεταλαμβάνω πάλιν ὁ ἐνδέχομαι ἀποφατικός ἐπί μέρος εἰς ὁ ἰσοδυναμέω αὐτός ὁ ἐπί μέρος καταφατικός ἐνδέχομαι . οὔτε δέ , εἄν ἀποφατικός λαμβάνω ὁ ὑπάρχω ἐπί μέρος ὁ ἕτερος ἐνδέχομαι εἰμί καθόλου καταφατικός ἢ ἀποφατικός , εἰμί συλλογισμός διά ὁ μή ἀντιστρέφω δῆλος ὅτι ὁ ἐπί μέρος ἀποφατικός ὑπάρχω , οὔτε ἄν ἀμφότερος ἢ ἐπί μέρος ἢ ἀδιόριστος λαμβάνω , ὅπως ἄν ἔχω κατά ὁ ποιός , οὐδείς | εἰμί συλλογισμός . καί οὗτος φημί δείκνυμι διά ὁ αὐτός ὁράω · πάλιν γάρ ὑγεία , ζῷον , ἄνθρωπος ὁ ὑπάρχω , καί ὑγεία , ἵππος , ἄνθρωπος ὁ μή ὑπάρχω · ἀληθής γάρ καί ἐπί μέρος λαμβάνω καί ἐπί ὁ ὁράω οὗτος ὁ πρότασις .