alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 40a4
Εἰ δέ ἐστιν ἡ μὲν ἀναγκαία τῶν προτάσεων ἡ δὲ ἐνδεχομενη . Ἐπὶ τὰς ἐξ ἐνδεχομένης καὶ ἀναγκαίας ἐν τρίτῳ σχήματι μίξεις μετελήλυθε , καὶ λέγει καταφατικῶν μὲν οὐσῶν ἀμφοτέρων καθόλου τοῦ ἐνδέχεσθαι τινὶ ἔσεσθαι τὸ συμπέρασμα , ἄν δ’ ἡ μὲν καταφατικὴ ληφθῇ ἡ δὲ ἀποφατικὴ τῶν προτάσεων , ἄν μὲν ἡ καταφατικὴ ἀναγκαία ᾖ , τοῦ ἐνδέχεσθαι μὴ ὑπάρχειν ἔσεσθαι τὸ συμπέρασμα , ἄν δὲ ἡ ἀποφατική , καὶ τοῦ ἐνδέχεσθαι μὴ ὑπάρχειν καὶ τοῦ μὴ ὑπάρχειν , ὅπερ ἴσον ἐστὶ τῷ ὅτι οὐ τοῦ κατὰ τὸν διορισμὸν ἐνδεχομένου τὸ συμπέρασμα ἔσται ἀλλὰ τοῦ κατηγορουμένου τοῦ ὑπάρχοντος . οὐκέτι μέντοι τοῦ ἐξ ἀνάγκης μὴ ὑπάρχειν ἔσται τὸ συμπέρασμα · οὐδὲ γὰρ ἐν τοῖς ἄλλοις σχήμασιν , οὔτε ἐν πρώτῳ οὔτε ἐν δευτέρῳ , ἐξ ἀναγκαίας ἀποφατικῆς καὶ ἐνδεχομένης καταφατικῆς ἀναγκαῖον ἀποφατικὸν ἐγίνετο συμπέρασμα . καίτοι διὰ τῆς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῆς καὶ ἐν τῷ πρώτῳ σχήματι καὶ ἐν τῷ δευτέρῳ τῆς μείζονος οὔσης ἀναγκαίας καθόλου ἀποφατικῆς · τῆς δὲ ἐλάττονος ἐνδεχομένης δύναται δείκνυσθαι ἀναγκαῖον καθόλου ἀποφατικὸν γινόμενον τὸ συμπέρασμα . κείσθω γὰρ τὸ Α τῷ Β ἐξ ἀνάγκης μηδενί , τὸ δὲ Β τῷ Γ παντὶ ἐνδεχέσθω · λέγω δέ , ὅτι τὸ Α τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης οὐδενί . εἰ γὰρ μή , ἐνδέχεται τινί · ἀλλὰ καὶ τὸ Β τῷ Γ ἐνδέχεται παντί · συνάγεται ἐν τρίτῳ σχήματι ‘τὸ A τῷ Β ἐνδέχεται τινί’ . τοῦτο δὲ ἀδύνατον · ἔκειτο γὰρ αὐτῷ ἐξ ἀνάγκης μηδενί . ψευδὴς ἄρ ἡ ὑπόθεσις ἡ ‘τὸ Α τῷ Γ ἐνδέχεται τινί’ · τὸ ἄρα ἀντικείμενον τὸ Α τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης οὐδενί . πάλιν ἐν δευτέρῳ σχήματι ἔσται τὸ Α τῷ μὲν Β ἐξ ἀνάγκης οὐδενί , | τῷ δὲ Γ ἐνδεχέσθω παντί · λέγω , ὅτι τὸ Β τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης οὐδενί . εἰ γὰρ τινὶ ἐνδέχεται , ἐνδέχεται δὲ καὶ τὸ Α παντὶ τῷ Γ , συναχθήσεται ἐν τρίτῳ σχήματι πάλιν τὸ Α τινὶ τῷ Β ἐνδέχεσθαι , ᾧ ἐξ ἀνάγκης ἔκειτο μηδενὶ ὑπάρχειν · ὥστε , ἐπεὶ ἀδύνατον τὸ συμπέρασμα , ἀναιρεθήσεται μὲν ἡ ὑπόθεσις ἡ ‘τὸ Β τῷ Γ ἐνδέχεται τινί’ , τεθήσεται δὲ τὸ ἀντικείμενον τὸ τὸ Β τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης μηδενί . πῶς δὲ λέγει τοὐ ἐξ ἀνάγκης μηδενὶ ἐν τῇ μίξει τῇ ἐξ ἀναγκαίας ἀποφατικῆς καθόλου καὶ ἐνδεχομένης καταφατικῆς ἐν μηδενὶ τῶν σχημάτων ἀναγκαῖον ἀποφατικὸν γίνεσθαι συμπέρασμα , ἄξιον ἐπιζητῆσαι . δεῖ γὰρ ἢ διαβάλλεσθαι τὴν εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγὴν ἢ τὰς ἐν τῷ τρίτῳ σχήματι συμπλοκάς , δι’ ὧν τὴν εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγὴν πεποίημαι , ἀσυλλογίστους εἶναι ἢ τὸ ἐξ ἀνάγκης μηδενὶ συνάγεσθαι . ἐζήτηται δέ μοι περὶ τούτου καὶ ἐπὶ πλέον εἴρηται ἐν τῷ Περὶ τῆς κατὰ τὰς μίξεις διαφωνίας Ἀριστο - τέλους καὶ τῶν ἑταίρων αὐτοῦ , ὡς ἤδη προεῖπον . ἐπὶ πλέον δὲ εἴρηται περὶ αὐτοῦ μοι ἐν τοῖς Σχολίοις τοῖς λογικοῖς . Αμφοτέρων μὲν οὖν καταφατικῶν καθόλου οὐσῶν καὶ ἀναγκαίας μείζονος καὶ ἀντιστραφείσης τῆς ἐλάττονος καὶ γενομένης ἐπὶ μέρους καταφατικης γίνεται ἐν πρώτῳ σχήματι συζυγία ἔχουσα συμπέρασμα ἐνδεχόμενον ἐπὶ μέρους καταφατικὸν τῆς μείζονος οὔσης καθόλου καταφατικῆς ἀναγκαίας , ὡσπεροῦν καὶ αἱ ἄλλαι , ἐν αἷς ἡ μείζων καταφατικὴ ἦν ὑπάρχουσα ἐνδεχομένης οὔσης τῆς ἐλάττονος . ἀλλ’ εἰ καὶ ἡ ἐλάττων ἀναγκαία ἦν καθόλου καταφατικὴ ἡ δὲ μείζων ἐνδεχομένη καθόλου καὶ αὐτὴ καταφατική , ἀντιστραφείσης πάλιν τῆς ἀναγκαίας καθόλου καταφατικῆς γίνεται συζυγία ἐν πρώτῳ σχήματι ἐνδεχόμενον ἐπὶ μέρους καταφατικὸν συνάγουσα ἐνδεχομένης καθόλου καταφατικῆς οὔσης τῆς μείζονος . οὗτος ἦν τέλειος ὁ συλλογισμὸς ἐν τῷ πρώτῳ σχήματι , ὥσπερ καὶ οἱ ἄλλοι οἱ τὴν μείζονα ἐνδεχομένην ἔχοντες . ἂν δ’ ἡ μὲν ἀποφατικὴ ληφθῇ τῶν προτάσεων ἡ δὲ καταφατική , καὶ ἡ καταφατικὴ μὲν ἀναγκαία καθόλου ἡ ἐλάττων , ἀποφατικὴ δ’ ἐνδεχομένη καθόλου <ἡ> μείζων , ἀντιστραφείσης τῆς καταφατικῆς ἀναγκαίας ἔσται ἐν πρώτῳ σχήματι ἐπὶ μέρους ἀποφατικὸν ἐνδεχόμενον συμπέρασμα οὔσης τῆς μείζονος ἐνδεχομένης καθόλου ἀποφατικῆς , <ὃς> καὶ αὐτὸς ἦν τέλειος συλλογισμὸς ἐν πρώτῳ σχήματι . εἰπὼν ἔσται <δὴ> πάλιν τὸ πρῶτον σχῆμα προσέθηκε <καὶ> γὰρ ἡ προτάσις ἐνδέχεσθαι σημαίνει , ὅ ἐστι δεικτικὸν τοῦ τὸ κατὰ τὸν διορισμὸν ἐνδεχόμενον ἀποφατικὸν γίνεσθαι συμπέρασμα · ὅταν γὰρ ἡ μείζων στερητική τε καὶ ἀναγκαία ᾖ , τότε μόνον οὐ τοῦ κατὰ τὸν διορισμὸν ἐνδεχομένου τὸ συμπέρασμα ἀλλὰ τοῦ μὴ ὑπάρχειν . ἔχει δέ πως ἀκαταλληλότερον ἡ λέξις , καὶ εἴη ἄν τὸ κατάλληλον αὐτῆς τοιοῦτον · ‘καὶ εἰ ἡ στερητικὴ πρότασις ἐνδέχεσθαι σημαίνει , φανερὸν ὅτι τὸ συμπέρασμα ἔσται ἐνδεχόμενον᾿ . δύναται δὲ συλλογισμὸς γενέσθαι , κἄν τὴν καθόλου καταφατικὴν ἀναγκαίαν τηρήσαντες ἀντιστρέψωμεν τὴν μείζονα οὖσαν ἐνδεχομένην καθόλου ἀποφατικὴν εἰς τὴν ἐπὶ μέρους , μεταλαβόντες αὐτὴν εἰς τὴν καταφατικήν . 30 ἀλλὰ περιεργοτέρα ἡ δεῖξις καὶ διὰ τὴν μετάληψιν τῆς ἐνδεχομένης εἰς τὴν καταφατικὴν · καὶ διὰ τὸ δεῖν καὶ τὸ συμπέρασμα ἀντιστρέψαι καὶ διὰ τοῦτο γίνεσθαι ἐπὶ μέρους ἐνδεχόμενον καταφατικὸν τὸ συμπέρασμα , οὐκ ἀποφατικόν . ἔτι δὲ εἰ ἡ μὲν μείζων στερητική τε καὶ ἀναγκαία ἡ δὲ ἐλάττων ἐνδεχομένη καταφατικὴ καθόλου , ἀντιστραφείσης τῆς ἐνδεχομένης γίνεται ἐν πρώτῳ σχήματι συζυγία ἔχουσα τὴν μείζονα καθόλου ἀποφατικὴν ἀναγκαίαν τὴν δὲ ἐλάττονα ἐνδεχομένην ἐπὶ μέρους καταφατικήν , καὶ τὸ συμπέρασμα τοῦ μὴ ὑπάρχειν τινὶ καὶ οὕτως ἐνδεχόμενον | ἐπὶ μέρους · οὐ γὰρ κατὰ τὸν διορισμόν . τὸ δὲ ὥστε καὶ τὸ Α τῷ Β ἀνάγκη τινὶ μὴ ὑπάρχειν οὐχ ὡς ἀναγκαίου ἀποφατικοῦ ἐπὶ μέρους γινομένου τοῦ συμπεράσματος εἴρηται , ἀλλ’ ὡς ἴσον τῷ ‘ἀνάγκη ἐπὶ μέρους ἀποφατικὸν ὑπάρχον τὸ συμπέρασμα γίνεσθαι᾿ . ἄν δὲ ἡ ἐλάττων ἀποφατική <h> μείζων καταφατική , ἄν ἡ ἐνδεχομένη οὖσα ἐλάττων , ἐκ μὲν τῶν κειμένων οὐκ ἔσται συλλογισμός , μεταληφθείσης δὲ τῆς ἐνδεχομένης καθόλου ἀποφατικῆς εἰς τὴν καθόλου καταφατικὴν ἐνδεχομένην καὶ ἀντιστραφείσης ἔσται πάλιν τὸ πρῶτον σχῆμα ἐπὶ μέρους ἐνδεχόμενον καταφατικὸν ἔχον συμπέρασμα ἐπὶ τῇ μείζονι καθόλου καταφατικῇ ἀναγκαίᾳ καὶ τῇ ἐλάττονι ἐπὶ μέρους καταφατικῇ ἐνδεχομένῃ · ἀποφατικῆς γὰρ μενούσης τῆς ἐλάττονος οὐδὲν συναχθήσεται . Ἐὰν δὲ ἡ ἐλάττων ᾖ καθόλου ἀποφατικὴ ἀναγκαία , οὐκ ἔσται συλλογιστικὴ συζυγία . καὶ τοῦτο πάλιν δείκνυσι τῇ τῶν ὅρων παραθέσει δείξας καὶ παντὶ καὶ μηδενὶ ὑπάρχειν δυνάμενον τὸν μείζονα καὶ πρῶτον ὅρον τῷ ἐσχάτῳ . τοῦ μὲν οὖν παντὶ ὑπάρχειν ὅροι ὕπνος , ἵππος καθεύδων , ἄνθρωπος · ὕπνος γὰρ ἐνδέχεται παντὶ ἀνθρώπῳ , ἵππος δὲ καθεύδων οὐδενὶ ἀνθρώπῳ ἐξ ἀνάγκης , καὶ ὕπνος ἐξ ἀνάγκης παντὶ ἵππῳ καθεύδοντι . τοῦ δὲ μηδενὶ ὕπνος , ἵππος ἐγρηγορώς , ἄνθρωπος · πάλιν γὰρ ὕπνον μὲν ἐνδέχεται παντὶ ἀνθρώπῳ , ἵππος δὲ ἐγρηγορὼς ἐξ ἀνάγκης οὐδενὶ ἀνθρώπῳ , καὶ ὕπνος οὐδενὶ ἵππῳ ἐγρηγορότι . δεῖ δὲ εἰδέναι , ὅτι τὰ συμπεράσματα οὐχ ἁπλῶς ἀναγκαῖα τὰ δεδειγμένα ἀλλὰ τὰ μετὰ διορισμοῦ , ἃ ὑπάρχοντά ἐστι . τὰ δὲ οὕτως ἔχοντα τοῦ μὲν ἀναγκαῖον ἢ ὑπάρχον γενέσθαι τι συμπέρασμά ἐστιν ἀναιρετικά τὸ γὰρ παντὶ ὑπάρχον ἀναιρεῖ ὁμοίως τάς τε ἀναγκαίας καὶ τὰς ὑπαρχούσας ἀποφάσεις · ὁμοίως δὲ πάλιν καὶ τὸ μηδενὶ ὑπάρχον τὰς καταφάσεις πάσας τάς τε ἀναγκαίας καὶ τὰς ὑπαρχούσας . τοῦ μέντοι ἐνδεχομένου οὔκ εἰσιν ἀναιρετικαὶ αἱ ἐναντίαι ὑπάρχουσαι · τό τε γὰρ παντὶ ὑπάρχον ἐνδέχεται καὶ τινὶ καὶ μηδενὶ ὑπάρχειν αὐτῷ , καὶ τὸ μηδενὶ ὑπάρχον ἐνδέχεται καὶ παντὶ αὐτῷ καὶ τινί . καὶ συλλογιστικὴ δὲ ἡ συζυγία ἡ ἔχουσα τὴν μὲν ἐλάττονα καθόλου ἀποφατικὴν ἀναγκαίαν τὴν δὲ μείζονα καθόλου καταφατικὴν ἐνδεχομένην ἐν τρίτῳ σχήματι . ἀντιστραφείσης γὰρ τῆς ἐνδεχομένης γίνεται τὸ Β τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης οὐδενί , τὸ Γ τῷ Α ἐνδέχεται τινί · τὸ Β ἄρα τῷ Α τινὶ οὐχ ὑπάρχει · τοῦτο γὰρ ἐδόκει γίνεσθαι συμπέρασμα ἀποφατικῆς τῆς ἀναγκαίας οὔσης . ἀλλ’ οὐ τὸ προκείμενον οἷόν τε συναχθῆναι · δεῖ μὲν γὰρ τὸ Α τοῦ Β κατηγορεῖσθαι · οὐ δείκνυται δὲ τοῦτο , διὰ τὸ μὴ ἀντιστρέφειν τὸ ἐπὶ μέρους ἀποφατικὸν ὑπάρχον , τῇ προκειμένῃ μίξει . εἰ μέντοι μὴ συνάγοιτο ἐπὶ τῇ προκειμένῃ μίξει τὸ τινὶ μὴ ὑπάρχειν ἀλλὰ τὸ ἐνδέχεσθαι τινί , δόξει γίνεσθαι συλλογισμὸς τῷ τὸ ἐν μέρει ἐνδεχόμενον ἀποφατικὸν ἀντιστρέφειν . τοῦ δὲ ἀσυλλόγιστον δοκεῖν εἶναι ταύτην τὴν συζυγίαν πάλιν αἴτιον τὸ τὴν ἐλάττονα ἐν πρώτῳ σχήματι μένειν ἀποφατικήν · οὐ μέντοι , εἰ [ μὴ ] ἀντιστρέφοιεν ἀμφότεραι , γίνεται ἡ ἐλάττων ἀναγκαία ἀποφατική μείζων γὰρ γίνεται ἡ Β Γ , εἰ μὴ ἀμφοτέρας τις ἀντιστρέφοι . Εἱ δὲ ἡ μὲν καθόλου τῶν προτάσεων εἴη ἡ δ’ ἐν μέρει ( τοῦτο γὰρ σημαίνει τὸ εἰ δ’ ὁ μὲν καθόλου τῶν ὅρων ὁ δ’ ἐν μέρει πρὸς τὸν μέσον · . διὰ γὰρ τῶν ὅρων εἶπεν αὐτάς · ἅμα δὲ καὶ τὸ τρίτον σχῆμα ὑπέγραψεν · ἐν ᾧ γὰρ δύο ὅροι ἑνὸς καὶ μέσου κατηγοροῦνται , ὥσπερ καὶ πρῶτον πάλιν , ἐν ᾧ πάλιν τριῶν ὅρων ὄντων δύο ἐξ αὐτῶν κατηγοροῦντι , ἀλλ’ οὐ τοῦ αὐτοῦ , ἀλλ’ , ὡς εἶπεν ἐπὶ τοῦ πρώτου σχήματος , “ ὅταν ὁ μὲν καθόλου τῶν ὅρων ᾖ , ὁ δ’ ἐν μέρει πρὸς τὸν ἕτερον ” ὅταν γὰρ μὴ τοῦ αὐτοῦ κατηγορῶνται ἀμφότεροι , ἀλλὰ μηδὲ | οἱ δύο ἀλλήλων ἀντικατηγορῶνται , 84r <ἀλλ᾿ ὁ τῷ ἑτέρῳ ὑποκείμενος μὴ τοῦ κατηγορουμένου ἀλλὰ τοῦ ἑτέρου , τοῦ πρώτου σχήματος ἡ συμπλοκή ) , οὔσης δὲ τῆς προειρημένης συμπλοκῆς ἐν τρίτῳ σχήματι ὁμοίως , φησίν , ἔσονται οἱ συλλογισμοί , ὥσπερ καὶ ὅτε ἀμφότεραι καθόλου ἦσαν . καὶ γὰρ ἐν ἐκείνοις τῆς μὲν ἐλάττονος ἀναγκαίας ἀποφατικῆς οὔσης καθόλου οὐδὲν ἐγίνετο · οὔσης δὲ ταύτης ἐνδεχομένης ἀποφατικῆς ἐγίνετο συλλογιστικὴ συζυγία . ὁμοίως δὲ καὶ ἀναγκαίας καταφατικῆς · τὴν γὰρ καθόλου καταφατικὴν ἀντιστρέφοντες ἐπὶ μέρους τε ἐποιοῦμεν καὶ εἰς τὸ πρῶτον σχῆμα τὴν συζυγίαν ἀνήγομεν . καὶ ἐν τούτοις δὲ ὁμοίως τὴν ἐπὶ μέρους ἀντιστρέψαντες τὴν αὐτὴν ἐν πρώτῳ σχήματι συζυγίαν καὶ τῶν δύο καθόλου οὐσῶν ποιησόμεθα . ἐπὶ δὲ τῶν ἄλλων συζυγιῶν ἐν μὲν τῇ ἐχούσῃ τὴν μὲν μείζονα ἐπὶ μέρους ἀποφατικὴν ἐνδεχομένην τὴν δὲ ἐλάττονα καθόλου καταφατικὴν ἀναγκαίαν διὰ τῆς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῆς , ὥσπερ καὶ ὅτε ἦν ὑπάρχουσα καθόλου καταφατικὴ αὐτὴ οὔσης τῆς μείζονος ἐπὶ μέρους ἀποφατικῆς ἐνδεχομένης . τὸ γὰρ ὁμοίως δὲ ἕξει οὐκ ἐπὶ τῶν δείξεων εἶπεν ἀλλ’ ἐπὶ τοῦ τὸ συμπέρασμα ἐνδεχόμενον ὅμοιον γίνεσθαι , ὁποῖον καὶ ὅτε ἦσαν ἀμφότεραι καθόλου . δύναται δὲ καὶ μεταληφθείσης τῆς ἐπὶ μέρους ἀποφατικῆς ἐνδεχομένης εἰς τὴν καταφατικὴν καὶ ἀντιστραφείσης συναγόμενον δείκνυσθαι ἐνδεχόμενον ἐπὶ μέρους καταφατικόν · δεῖ μέντοι καὶ τὸ συμπέρασμα ἀντιστρέψαι · ὥστε οὐ πάντως διὰ τῆς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῆς ἡ τοιαύτη συμπλοκή . Εἰ μὲν οὖν ἀμφότεραι καταφατικαὶ εἶεν , τοῦ ἐνδέχεσθαι τινὶ ὑπάρχειν ἔσται τὸ συμπέρασμα ἀλλ’ οὐ τοῦ ὑπάρχειν τινί , ὁποτέρα ἄν καθόλου ληφθῇ , πλὴν ὅτι τῆς μείζονος ἐπὶ μέρους ληφθείσης αὐτήν τε δεήσει καὶ τὸ συμπέρασμα ἀντιστρέψαι · οὕτως γὰρ ἔσται τοῦ προκειμένου τὸ συμπέρασμα . ἀλλὰ κἂν ἡ ἑτέρα ἀποφατικὴ ληφθῇ ἢ ἀναγκαία καταφατική , ἐνδεχόμενον ἐπὶ μέρους ἀποφατικὸν τὸ συμπέρασμα . δεῖ δὲ καὶ ἐν μέρει εἷναι τὴν ἀναγκαίαν οὖσαν καταφατικήν · ἄν γὰρ ᾖ αὕτη καθόλου , δεήσει τὴν ἐπὶ μέρους ἐνδεχομένην ἀποφατικὴν εἰς τὴν καταφατικὴν μεταλαβεῖν · οὕτως δὲ ἔσται καὶ τὸ συμπέρασμα καταφατικόν . δύναται δέ , ἂν ἡ ἐλάττων καθόλου καταφατικὴ ἀναγκαία ληφθῇ , διὰ τῆς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῆς δείκνυσθαι γινόμενον τὸ συμπέρασμα ἐνδεχόμενον ἐπὶ μέρους ἀποφατικόν . ἄν δὲ ἡ ἀποφατικὴ καθόλου τε καὶ ἀναγκαία οὖσα μείζων ( τότε γὰρ συζυγία συλλογιστική ) , τοῦ μὴ ὑπάρχειν τινί , οὐ τοῦ ἐνδέχεσθαι μὴ ὑπάρχειν ἔσται τὸ συμπέρασμα ὁμοίως γὰρ δειχθήσεται , ὥσπερ ἐδείχθη , καὶ ὅτε καθόλου ἦσαν ἀμφότεραι , ἡ <δ᾿> ἀποφατικὴ ἀναγκαία . εἰπὼν δὲ ἔσεσθαι μὴ ὑπάρχειν τινὶ τὸ συμπέρασμα ἐν τῇ ἐκ καθόλου ἀποφατικῆς ἀναγκαίας καὶ ἐπὶ μέρους καταφατικῆς ἐνδεχομένης ἐν τρίτῳ σχήματι συζυγίᾳ τὴν αἰτίαν τοῦ τοιαῦτα γίνεσθαι τὰ συμπεράσματα καθόλου παρέθετο προσθεὶς ἀνάγκη γὰρ διὰ τοῦ πρώτου σχήματος τελειοῦσθαι τοὺς συλλογισμούς , ὥστε , καθάπερ ἐν ἐκείνοις , καὶ ἐπὶ τούτων ἀναγκαῖον συμπίπτειν , τοῦτ’ ἔστιν ‘ὁποῖα ἄν ἐν ἐκείνῳ τὰ συμπεράσματα τῷ σχήματι ἐπὶ ταῖς τοιαύταις συζυγίαις , τοιαῦτα καὶ ἐν τούτω δεῖ εἶναι᾿ . ἐπιζητήσαι ἄν τις εὐκαίρως πρὸς αὐτόν , διὰ τί οὐχ οὕτως εἶπε γίνεσθαι καὶ ἐν ταῖς ἐξ ὑπαρχούσης καὶ ἐνδεχομένης μίξεσιν ἐν τούτῳ τῷ σχήματι , ὡς ἐν τῷ πρώτῳ ἐδείκνυτο . ἢ τὸ νῦν λεγόμενον καθόλου γίνεται , καὶ τούτῳ χρὴ ἕπεσθαι · ὡς γὰρ ἂν ἐν τῷ πρώτῳ | σχήματι ἔχῃ τὸ συμπέρασμα , ν οὕτως καὶ ἐν τοῖς ἄλλοις ἕξει σχήμασι τοῖς τὴν ὁμοίαν συμπλοκὴν δεικνυμένοις ἔχειν διὰ τῆς ἀντιστροφῆς . Ἄν μέντοι στερητικὴ ἡ ἐλάττων πρότασις καθόλου ᾖ , ἐὰν μὲν ἐνδεχομένη , ἀντιστραφείσης τῆς ἐπὶ μέρους καταφατικῆς ἀναγκαίας συλλογιστικὴ ἡ συζυγία τοῦ ἐνδέχεσθαι τινὶ μή , ἧς πάλιν δεήσει καὶ τὸ συμπέρασμα ἀντιστρέψαι · ἀντιστρέφει δὲ ἡ ἐπὶ μέρους ἐνδεχομένη ἀποφατικὴ οὖσα τοῦ κατὰ τὸν διορισμὸν ἐνδεχομένου . ἄν δὲ στερητικὴ καθόλου ἡ ἐλάττων οὖσα ἀναγκαία , οὐκ ἔσται συλλογιστικὴ ἡ συζυγία . καὶ τοῦτο δειχθήσεται μὲν διὰ τῶν αὐτῶν ὅρων τῶν καὶ πρὸ ὀλίγου ληφθέντων , ὅτε ἦσαν ἀμφότεραι καθόλου , ἀναγκαία δὲ ἀποφατικὴ ἡ ἐλάττων . αἴτιον δὲ πάλιν τὸ γίνεσθαι μὲν συμπέρασμα ἀντιστραφείσης τῆς μείζονος οὔσης ἐνδεχομένης ἐπὶ μέρους καταφατικῆς ὑπάρχον ἐπὶ μέρους ἀποφατικὸν ἀπὸ τοῦ ἐλάττονος ἄκρου , μὴ ἀντιστρέφειν δὲ τὴν ἐπὶ μέρους ἀποφατικὴν ὑπάρχουσαν . οἱ δὲ ὅροι ἦσαν τοῦ μὲν ὑπάρχειν ὕπνος , κοιμώμενος ἵππος , ἄνθρωπος , τοῦ <δὲ> μὴ ὑπάρχειν ὕπνος , ἐγρηγορὼς ἵππος , ἄνθρωπος · ὁ γὰρ ὕπνος τότε μὲν ἐλαμβάνετο παντὶ ἀνθρώπῳ ἐνδέχεσθαι , νῦν δὲ ληφθήσεται τινί . ἀλλ’ οὐδ’ ὅταν ἡ ἐλάττων ἐπὶ μέρους ᾖ ἀναγκαία ἀποφατική , συλλογιστικὴ ἡ συμπλοκή . οἱ αὐτοὶ ὅροι παρατεθέντες δείξουσιν · ληφθήσεται γὰρ ἐγρήγορσις , ἵππος [ ἢ ὁ ] κοιμώμενος , ἄνθρωπος · ἐγρήγορσις γὰρ ἐνδέχεται παντὶ ἀνθρώπῳ , ἵππος δὲ κοιμώμενος ἐξ ἀνάγκης τινὶ ἀνθρώπῳ οὐχ ὑπάρχει , καὶ ἐγρήγορσις ἐξ ἀνάγκης οὐδενὶ κοιμωμένῳ ὑπάρχει . καὶ πάλιν ἐγρήγορσις , ἵππος ἐγρηγορώς , ἄνθρωπος · ἐγρήγορσιν γὰρ παντὶ ἀνθρώπῳ ἐνδέχεται ὑπάρχειν , ἵππος δὲ ἐγρηγορὼς ἐξ ἀνάγκης οὐδενὶ ἀνθρώπῳ , καὶ ἐγρήγορσις ἐξ ἀνάγκης παντὶ ἵππῳ ἐγρηγορότι . οὐκέτι τῶν ἄλλων ἀσυλλογίστων συζυγιῶν ἐμνημόνευσε τῶν ἐξ ἀμφοῖν ἐπὶ μέρους ἢ ἀδιορίστων [ ἢ ] καταφατικῶν τε καὶ ἀποφατικῶν καὶ ἀνομοιοσχημόνων ὡς ὄντος ἤδη γνωρίμου τούτου κατὰ ταύτας διὰ τῶν εἰρημένων .
Lemmas: εἰμί δέ εἰμί ὁ μέν ἀναγκαῖος ὁ πρότασις ὁ δέ ενδεχόμενος . ἐπί ὁ ἐκ ἐνδέχομαι καί ἀναγκαῖος ἐν τρίτος σχῆμα μίξις μετέρχομαι , καί λέγω καταφατικός μέν εἰμί ἀμφότερος καθόλου ὁ ἐνδέχομαι τις εἰμί ὁ συμπέρασμα , ἄν δέ ὁ μέν καταφατικός λαμβάνω ὁ δέ ἀποφατικός ὁ πρότασις , ἄν μέν ὁ καταφατικός ἀναγκαῖος εἰμί , ὁ ἐνδέχομαι μή ὑπάρχω εἰμί ὁ συμπέρασμα , ἄν δέ ὁ ἀποφατικός , καί ὁ ἐνδέχομαι μή ὑπάρχω καί ὁ μή ὑπάρχω , ὅσπερ ἴσος εἰμί ὁ ὅτι οὖον ὁ κατά ὁ διορισμός ἐνδέχομαι ὁ συμπέρασμα εἰμί ἀλλά ὁ κατηγορέω ὁ ὑπάρχω . οὐκέτι μέντοι ὁ ἐκ ἀνάγκη μή ὑπάρχω εἰμί ὁ συμπέρασμα · οὐδέ γάρ ἐν ὁ ἄλλος σχῆμα , οὔτε ἐν πρῶτος οὔτε ἐν δύο , ἐκ ἀναγκαῖος ἀποφατικός καί ἐνδέχομαι καταφατικός ἀναγκαῖος ἀποφατικός γίγνομαι συμπέρασμα . καίτοι διά ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή καί ἐν ὁ πρῶτος σχῆμα καί ἐν ὁ δύο ὁ μείζων εἰμί ἀναγκαῖος καθόλου ἀποφατικός · ὁ δέ μικρός ἐνδέχομαι δύναμαι δείκνυμι ἀναγκαῖος καθόλου ἀποφατικός γίγνομαι ὁ συμπέρασμα . κεῖμαι γάρ ὁ Α ὁ Β ἐκ ἀνάγκη μηδείς , ὁ δέ Β ὁ Γ πᾶς ἐνδέχομαι · λέγω δέ , ὅτι ὁ Α ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη οὐδείς . εἰμί γάρ μή , ἐνδέχομαι τις · ἀλλά καί ὁ Β ὁ Γ ἐνδέχομαι πᾶς · συνάγω ἐν τρίτος σχῆμα τότος A ὁ Β ἐνδέχομαι Τίνια . οὗτος δέ ἀδύνατος · κεῖμαι γάρ αὐτός ἐκ ἀνάγκη μηδείς . ψευδής ἄρα ὁ ὑπόθεσις ὁ τότος Α ὁ Γ ἐνδέχομαι Τίνια · ὁ ἄρα ἀντίκειμαι ὁ Α ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη οὐδείς . πάλιν ἐν δύο σχῆμα εἰμί ὁ Α ὁ μέν Β ἐκ ἀνάγκη οὐδείς , | ὁ δέ Γ ἐνδέχομαι πᾶς · λέγω , ὅτι ὁ Β ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη οὐδείς . εἰμί γάρ τις ἐνδέχομαι , ἐνδέχομαι δέ καί ὁ Α πᾶς ὁ Γ , συνάγω ἐν τρίτος σχῆμα πάλιν ὁ Α τις ὁ Β ἐνδέχομαι , ὅς ἐκ ἀνάγκη κεῖμαι μηδείς ὑπάρχω · ὥστε , ἐπεί ἀδύνατος ὁ συμπέρασμα , ἀναιρέω μέν ὁ ὑπόθεσις ὁ τότος Β ὁ Γ ἐνδέχομαι Τίνια , τίθημι δέ ὁ ἀντίκειμαι ὁ ὁ Β ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη μηδείς . πῶς δέ λέγω ὁ ἐκ ἀνάγκη μηδείς ἐν ὁ μίξις ὁ ἐκ ἀναγκαῖος ἀποφατικός καθόλου καί ἐνδέχομαι καταφατικός ἐν μηδείς ὁ σχῆμα ἀναγκαῖος ἀποφατικός γίγνομαι συμπέρασμα , ἄξιος ἐπιζητέω . δεῖ γάρ ἢ διαβάλλω ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή ἢ ὁ ἐν ὁ τρίτος σχῆμα συμπλοκή , διά ὅς ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή ποιέω , ἀσυλλόγιστος εἰμί ἢ ὁ ἐκ ἀνάγκη μηδείς συνάγω . ζητέω δέ ἐγώ περί οὗτος καί ἐπί πλέω εἴρω ἐν ὁ περι ὁ κατά ὁ μίξις διαφωνία Αρίστο - τέλος καί ὁ ἑταῖρος αὐτός , ὡς ἤδη προεῖπον . ἐπί πλέω δέ εἴρω περί αὐτός ἐγώ ἐν ὁ σχόλιον ὁ λογικός . ἀμφότερος μέν οὖν καταφατικός καθόλου εἰμί καί ἀναγκαῖος μείζων καί ἀντιστρέφω ὁ μικρός καί γίγνομαι ἐπί μέρος καταφατικός γίγνομαι ἐν πρῶτος σχῆμα συζυγία ἔχω συμπέρασμα ἐνδέχομαι ἐπί μέρος καταφατικός ὁ μείζων εἰμί καθόλου καταφατικός ἀναγκαῖος , ὥσπεροῦν καί ὁ ἄλλος , ἐν ὅς ὁ μείζων καταφατικός εἰμί ὑπάρχω ἐνδέχομαι εἰμί ὁ μικρός . ἀλλά εἰμί καί ὁ μικρός ἀναγκαῖος εἰμί καθόλου καταφατικός ὁ δέ μείζων ἐνδέχομαι καθόλου καί αὐτός καταφατικός , ἀντιστρέφω πάλιν ὁ ἀναγκαῖος καθόλου καταφατικός γίγνομαι συζυγία ἐν πρῶτος σχῆμα ἐνδέχομαι ἐπί μέρος καταφατικός συνάγω ἐνδέχομαι καθόλου καταφατικός εἰμί ὁ μείζων . οὗτος εἰμί τέλειος ὁ συλλογισμός ἐν ὁ πρῶτος σχῆμα , ὥσπερ καί ὁ ἄλλος ὁ ὁ μείζων ἐνδέχομαι ἔχω . εἄν δέ ὁ μέν ἀποφατικός λαμβάνω ὁ πρότασις ὁ δέ καταφατικός , καί ὁ καταφατικός μέν ἀναγκαῖος καθόλου ὁ μικρός , ἀποφατικός δέ ἐνδέχομαι καθόλου <ἡ> μείζων , ἀντιστρέφω ὁ καταφατικός ἀναγκαῖος εἰμί ἐν πρῶτος σχῆμα ἐπί μέρος ἀποφατικός ἐνδέχομαι συμπέρασμα εἰμί ὁ μείζων ἐνδέχομαι καθόλου ἀποφατικός , ὅς καί αὐτός εἰμί τέλειος συλλογισμός ἐν πρῶτος σχῆμα . εἶπον εἰμί δή πάλιν ὁ πρῶτος σχῆμα προστίθημι <καὶ> γάρ ὁ πρότασις ἐνδέχομαι σημαίνω , ὅς εἰμί δεικτικός ὁ ὁ κατά ὁ διορισμός ἐνδέχομαι ἀποφατικός γίγνομαι συμπέρασμα · ὅταν γάρ ὁ μείζων στερητικός τε καί ἀναγκαῖος εἰμί , τότε μόνος οὖον ὁ κατά ὁ διορισμός ἐνδέχομαι ὁ συμπέρασμα ἀλλά ὁ μή ὑπάρχω . ἔχω δέ πως ἀκατάλληλος ὁ λέξις , καί εἰμί ἄν ὁ κατάλληλος αὐτός τοιοῦτος · καί εἰμί ὁ στερητικός πρότασις ἐνδέχομαι σημαίνω , φανερός ὅτι ὁ συμπέρασμα εἰμί ἐνδέχομαι . δύναμαι δέ συλλογισμός γίγνομαι , ἄν ὁ καθόλου καταφατικός ἀναγκαῖος τηρέω ἀντιστρέφω ὁ μείζων εἰμί ἐνδέχομαι καθόλου ἀποφατικός εἰς ὁ ἐπί μέρος , μεταλαμβάνω αὐτός εἰς ὁ καταφατικός . 30 ἀλλά περίεργος ὁ δεῖξις καί διά ὁ μετάληψις ὁ ἐνδέχομαι εἰς ὁ καταφατικός · καί διά ὁ δήω καί ὁ συμπέρασμα ἀντιστρέφω καί διά οὗτος γίγνομαι ἐπί μέρος ἐνδέχομαι καταφατικός ὁ συμπέρασμα , οὐ ἀποφατικός . ἔτι δέ εἰμί ὁ μέν μείζων στερητικός τε καί ἀναγκαῖος ὁ δέ μικρός ἐνδέχομαι καταφατικός καθόλου , ἀντιστρέφω ὁ ἐνδέχομαι γίγνομαι ἐν πρῶτος σχῆμα συζυγία ἔχω ὁ μείζων καθόλου ἀποφατικός ἀναγκαῖος ὁ δέ μικρός ἐνδέχομαι ἐπί μέρος καταφατικός , καί ὁ συμπέρασμα ὁ μή ὑπάρχω τις καί οὕτως ἐνδέχομαι | ἐπί μέρος · οὖον γάρ κατά ὁ διορισμός . ὁ δέ ὥστε καί ὁ Α ὁ Β ἀνάγκη τις μή ὑπάρχω οὐ ὡς ἀναγκαῖος ἀποφατικός ἐπί μέρος γίγνομαι ὁ συμπέρασμα εἴρω , ἀλλά ὡς ἴσος ὁ ἀνάγκη ἐπί μέρος ἀποφατικός ὑπάρχω ὁ συμπέρασμα γίγνομαι . ἄν δέ ὁ μικρός ἀποφατικός <h> μείζων καταφατικός , ἄν ὁ ἐνδέχομαι εἰμί μικρός , ἐκ μέν ὁ κεῖμαι οὐ εἰμί συλλογισμός , μεταλαμβάνω δέ ὁ ἐνδέχομαι καθόλου ἀποφατικός εἰς ὁ καθόλου καταφατικός ἐνδέχομαι καί ἀντιστρέφω εἰμί πάλιν ὁ πρῶτος σχῆμα ἐπί μέρος ἐνδέχομαι καταφατικός ἔχω συμπέρασμα ἐπί ὁ μείζων καθόλου καταφατικός ἀναγκαῖος καί ὁ μικρός ἐπί μέρος καταφατικός ενδεχόμενος · ἀποφατικός γάρ Μένων ὁ μικρός οὐδείς συνάγω . ἐάν δέ ὁ μικρός εἰμί καθόλου ἀποφατικός ἀναγκαῖος , οὐ εἰμί συλλογιστικός συζυγία . καί οὗτος πάλιν δείκνυμι ὁ ὁ ὁράω παράθεσις δείκνυμι καί πᾶς καί μηδείς ὑπάρχω δύναμαι ὁ μείζων καί πρῶτος ὅρος ὁ ἔσχατος . ὁ μέν οὖν πᾶς ὑπάρχω ὅρος ὕπνος , ἵππος καθεύδω , ἄνθρωπος · ὕπνος γάρ ἐνδέχομαι πᾶς ἄνθρωπος , ἵππος δέ καθεύδω οὐδείς ἄνθρωπος ἐκ ἀνάγκη , καί ὕπνος ἐκ ἀνάγκη πᾶς ἵππος καθεύδω . ὁ δέ μηδείς ὕπνος , ἵππος ἐγείρω , ἄνθρωπος · πάλιν γάρ ὕπνος μέν ἐνδέχομαι πᾶς ἄνθρωπος , ἵππος δέ ἐγείρω ἐκ ἀνάγκη οὐδείς ἄνθρωπος , καί ὕπνος οὐδείς ἵππος ἐγείρω . δεῖ δέ οἶδα , ὅτι ὁ συμπέρασμα οὐ ἁπλόος ἀναγκαῖος ὁ δείκνυμι ἀλλά ὁ μετά διορισμός , ὁ ὑπάρχω εἰμί . ὁ δέ οὕτως ἔχω ὁ μέν ἀναγκαῖος ἢ ὑπάρχω γίγνομαι τίς συμπέρασμα εἰμί ἀναιρετικός ὁ γάρ πᾶς ὑπάρχω ἀναιρέω ὁμοίως ὁ τε ἀναγκαῖος καί ὁ ὑπάρχω ἀπόφασις · ὁμοίως δέ πάλιν καί ὁ μηδείς ὑπάρχω ὁ κατάφασις πᾶς ὁ τε ἀναγκαῖος καί ὁ ὑπάρχω . ὁ μέντοι ἐνδέχομαι οὐ εἰμί ἀναιρετικός ὁ ἐναντίος ὑπάρχω · ὁ τε γάρ πᾶς ὑπάρχω ἐνδέχομαι καί τις καί μηδείς ὑπάρχω αὐτός , καί ὁ μηδείς ὑπάρχω ἐνδέχομαι καί πᾶς αὐτός καί τις . καί συλλογιστικός δέ ὁ συζυγία ὁ ἔχω ὁ μέν μικρός καθόλου ἀποφατικός ἀναγκαῖος ὁ δέ μείζων καθόλου καταφατικός ἐνδέχομαι ἐν τρίτος σχῆμα . ἀντιστρέφω γάρ ὁ ἐνδέχομαι γίγνομαι ὁ Β ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη οὐδείς , ὁ Γ ὁ Α ἐνδέχομαι τις · ὁ Β ἄρα ὁ Α τις οὐ ὑπάρχω · οὗτος γάρ δοκέω γίγνομαι συμπέρασμα ἀποφατικός ὁ ἀναγκαῖος εἰμί . ἀλλά οὖον ὁ πρόκειμαι οἷος τε συνάγω · δεῖ μέν γάρ ὁ Α ὁ Β κατηγορέω · οὖον δείκνυμι δέ οὗτος , διά ὁ μή ἀντιστρέφω ὁ ἐπί μέρος ἀποφατικός ὑπάρχω , ὁ πρόκειμαι μίξις . εἰμί μέντοι μή συνάγω ἐπί ὁ πρόκειμαι μίξις ὁ τις μή ὑπάρχω ἀλλά ὁ ἐνδέχομαι τις , δοκέω γίγνομαι συλλογισμός ὁ ὁ ἐν μέρος ἐνδέχομαι ἀποφατικός ἀντιστρέφω . ὁ δέ ἀσυλλόγιστος δοκέω εἰμί οὗτος ὁ συζυγία πάλιν αἴτιος ὁ ὁ μικρός ἐν πρῶτος σχῆμα μένω ἀποφατικός · οὖον μέντοι , εἰμί [ μή ] ἀντιστρέφω ἀμφότερος , γίγνομαι ὁ μικρός ἀναγκαῖος ἀποφατικός μείζων γάρ γίγνομαι ὁ Β Γ , εἰμί μή ἀμφότερος τις ἀντιστρέφω . εἰ δέ ὁ μέν καθόλου ὁ πρότασις εἰμί ὁ δέ ἐν μέρος ( οὗτος γάρ σημαίνω ὁ εἰμί δέ ὁ μέν καθόλου ὁ ὁράω ὁ δέ ἐν μέρος πρός ὁ μέσος · . διά γάρ ὁ ὁράω εἶπον αὐτός · ἅμα δέ καί ὁ τρίτος σχῆμα ὑπογράφω · ἐν ὅς γάρ δύο ὅρος εἷς καί μέσος κατηγορέω , ὥσπερ καί πρῶτος πάλιν , ἐν ὅς πάλιν τρεῖς ὁράω εἰμί δύο ἐκ αὐτός κατηγορέω , ἀλλά οὖον ὁ αὐτός , ἀλλά , ὡς εἶπον ἐπί ὁ πρῶτος σχῆμα , “ ὅταν ὁ μέν καθόλου ὁ ὁράω εἰμί , ὁ δέ ἐν μέρος πρός ὁ ἕτερος ” ὅταν γάρ μή ὁ αὐτός κατηγορέω ἀμφότερος , ἀλλά μηδέ | ὁ δύο ἀλλήλων ἀντικατηγορέω , 84r ἀλλά ὁ ὁ ἕτερος ὑπόκειμαι μή ὁ κατηγορέω ἀλλά ὁ ἕτερος , ὁ πρῶτος σχῆμα ὁ συμπλοκή ) , εἰμί δέ ὁ προερέω συμπλοκή ἐν τρίτος σχῆμα ὁμοίως , φημί , εἰμί ὁ συλλογισμός , ὥσπερ καί ὅτε ἀμφότερος καθόλου εἰμί . καί γάρ ἐν ἐκεῖνος ὁ μέν μικρός ἀναγκαῖος ἀποφατικός εἰμί καθόλου οὐδείς γίγνομαι · εἰμί δέ οὗτος ἐνδέχομαι ἀποφατικός γίγνομαι συλλογιστικός συζυγία . ὁμοίως δέ καί ἀναγκαῖος καταφατικός · ὁ γάρ καθόλου καταφατικός ἀντιστρέφω ἐπί μέρος τε ποιέω καί εἰς ὁ πρῶτος σχῆμα ὁ συζυγία ἀνάγω . καί ἐν οὗτος δέ ὁμοίως ὁ ἐπί μέρος ἀντιστρέφω ὁ αὐτός ἐν πρῶτος σχῆμα συζυγία καί ὁ δύο καθόλου εἰμί ποιέω . ἐπί δέ ὁ ἄλλος συζυγία ἐν μέν ὁ ἔχω ὁ μέν μείζων ἐπί μέρος ἀποφατικός ἐνδέχομαι ὁ δέ μικρός καθόλου καταφατικός ἀναγκαῖος διά ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή , ὥσπερ καί ὅτε εἰμί ὑπάρχω καθόλου καταφατικός αὐτός εἰμί ὁ μείζων ἐπί μέρος ἀποφατικός ἐνδέχομαι . ὁ γάρ ὁμοίως δέ ἔχω οὐ ἐπί ὁ δεῖξις εἶπον ἀλλά ἐπί ὁ ὁ συμπέρασμα ἐνδέχομαι ὅμοιος γίγνομαι , ὁποῖος καί ὅτε εἰμί ἀμφότερος καθόλου . δύναμαι δέ καί μεταλαμβάνω ὁ ἐπί μέρος ἀποφατικός ἐνδέχομαι εἰς ὁ καταφατικός καί ἀντιστρέφω συνάγω δείκνυμι ἐνδέχομαι ἐπί μέρος καταφατικός · δεῖ μέντοι καί ὁ συμπέρασμα ἀντιστρέφω · ὥστε οὖον πάντως διά ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή ὁ τοιοῦτος συμπλοκή . εἰμί μέν οὖν ἀμφότερος καταφατικός ἄγω , ὁ ἐνδέχομαι τις ὑπάρχω εἰμί ὁ συμπέρασμα ἀλλά οὖον ὁ ὑπάρχω τις , ὁπότερος ἄν καθόλου λαμβάνω , πλήν ὅτι ὁ μείζων ἐπί μέρος λαμβάνω αὐτός τε δήω καί ὁ συμπέρασμα ἀντιστρέφω · οὕτως γάρ εἰμί ὁ πρόκειμαι ὁ συμπέρασμα . ἀλλά κἀν ὁ ἕτερος ἀποφατικός λαμβάνω ἢ ἀναγκαῖος καταφατικός , ἐνδέχομαι ἐπί μέρος ἀποφατικός ὁ συμπέρασμα . δεῖ δέ καί ἐν μέρος ἵημι ὁ ἀναγκαῖος εἰμί καταφατικός · ἄν γάρ εἰμί οὗτος καθόλου , δήω ὁ ἐπί μέρος ἐνδέχομαι ἀποφατικός εἰς ὁ καταφατικός μεταλαμβάνω · οὕτως δέ εἰμί καί ὁ συμπέρασμα καταφατικός . δύναμαι δέ , εἄν ὁ μικρός καθόλου καταφατικός ἀναγκαῖος λαμβάνω , διά ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή δείκνυμι γίγνομαι ὁ συμπέρασμα ἐνδέχομαι ἐπί μέρος ἀποφατικός . ἄν δέ ὁ ἀποφατικός καθόλου τε καί ἀναγκαῖος εἰμί μείζων ( τότε γάρ συζυγία συλλογιστικός ) , ὁ μή ὑπάρχω τις , οὖον ὁ ἐνδέχομαι μή ὑπάρχω εἰμί ὁ συμπέρασμα ὁμοίως γάρ δείκνυμι , ὥσπερ δείκνυμι , καί ὅτε καθόλου εἰμί ἀμφότερος , ὁ <δ᾿> ἀποφατικός ἀναγκαῖος . εἶπον δέ εἰμί μή ὑπάρχω τις ὁ συμπέρασμα ἐν ὁ ἐκ καθόλου ἀποφατικός ἀναγκαῖος καί ἐπί μέρος καταφατικός ἐνδέχομαι ἐν τρίτος σχῆμα συζυγία ὁ αἴτιος ὁ τοιοῦτος γίγνομαι ὁ συμπέρασμα καθόλου παρατίθημι προστίθημι ἀνάγκη γάρ διά ὁ πρῶτος σχῆμα τελειόω ὁ συλλογισμός , ὥστε , καθάπερ ἐν ἐκεῖνος , καί ἐπί οὗτος ἀναγκαῖος συμπίπτω , οὗτος εἰμί ὁποῖος ἄν ἐν ἐκεῖνος ὁ συμπέρασμα ὁ σχῆμα ἐπί ὁ τοιοῦτος συζυγία , τοιοῦτος καί ἐν οὗτος δεῖ εἶμι . ἐπιζητέω ἄν τις εὔκαιρος πρός αὐτός , διά τίς οὐ οὕτως εἶπον γίγνομαι καί ἐν ὁ ἐκ ὑπάρχω καί ἐνδέχομαι μίξις ἐν οὗτος ὁ σχῆμα , ὡς ἐν ὁ πρῶτος δείκνυμι . ἢ ὁ νῦν λέγω καθόλου γίγνομαι , καί οὗτος χρή ἕπω · ὡς γάρ εἄν ἐν ὁ πρῶτος | σχῆμα ἔχω ὁ συμπέρασμα , Ν οὕτως καί ἐν ὁ ἄλλος ἔχω σχῆμα ὁ ὁ ὅμοιος συμπλοκή δείκνυμι ἔχω διά ὁ ἀντιστροφή . ἄν μέντοι στερητικός ὁ μικρός πρότασις καθόλου εἰμί , ἐάν μέν ἐνδέχομαι , ἀντιστρέφω ὁ ἐπί μέρος καταφατικός ἀναγκαῖος συλλογιστικός ὁ συζυγία ὁ ἐνδέχομαι τις μή , ὅς πάλιν δήω καί ὁ συμπέρασμα ἀντιστρέφω · ἀντιστρέφω δέ ὁ ἐπί μέρος ἐνδέχομαι ἀποφατικός εἰμί ὁ κατά ὁ διορισμός ἐνδέχομαι . ἄν δέ στερητικός καθόλου ὁ μικρός εἰμί ἀναγκαῖος , οὐ εἰμί συλλογιστικός ὁ συζυγία . καί οὗτος δείκνυμι μέν διά ὁ αὐτός ὁράω ὁ καί πρό ὀλίγος λαμβάνω , ὅτε εἰμί ἀμφότερος καθόλου , ἀναγκαῖος δέ ἀποφατικός ὁ μικρός . αἴτιος δέ πάλιν ὁ γίγνομαι μέν συμπέρασμα ἀντιστρέφω ὁ μείζων εἰμί ἐνδέχομαι ἐπί μέρος καταφατικός ὑπάρχω ἐπί μέρος ἀποφατικός ἀπό ὁ μικρός ἄκρος , μή ἀντιστρέφω δέ ὁ ἐπί μέρος ἀποφατικός ὑπάρχω . ὁ δέ ὅρος εἰμί ὁ μέν ὑπάρχω ὕπνος , κοιμάω ἵππος , ἄνθρωπος , ὁ <δὲ> μή ὑπάρχω ὕπνος , ἐγείρω ἵππος , ἄνθρωπος · ὁ γάρ ὕπνος τότε μέν λαμβάνω πᾶς ἄνθρωπος ἐνδέχομαι , νῦν δέ λαμβάνω τις . ἀλλά οὐδέ ὅταν ὁ μικρός ἐπί μέρος εἰμί ἀναγκαῖος ἀποφατικός , συλλογιστικός ὁ συμπλοκή . ὁ αὐτός ὅρος παρατίθημι δείκνυμι · λαμβάνω γάρ ἐγρήγορσις , ἵππος [ ἢ ὁ ] κοιμάω , ἄνθρωπος · ἐγρήγορσις γάρ ἐνδέχομαι πᾶς ἄνθρωπος , ἵππος δέ κοιμάω ἐκ ἀνάγκη τις ἄνθρωπος οὐ ὑπάρχω , καί ἐγρήγορσις ἐκ ἀνάγκη οὐδείς κοιμάω ὑπάρχω . καί πάλιν ἐγρήγορσις , ἵππος ἐγείρω , ἄνθρωπος · ἐγρήγορσις γάρ πᾶς ἄνθρωπος ἐνδέχομαι ὑπάρχω , ἵππος δέ ἐγείρω ἐκ ἀνάγκη οὐδείς ἄνθρωπος , καί ἐγρήγορσις ἐκ ἀνάγκη πᾶς ἵππος ἐγείρω . οὐκέτι ὁ ἄλλος ἀσυλλόγιστος συζυγία μνημονεύω ὁ ἐκ ἄμφω ἐπί μέρος ἢ ἀδιόριστος [ ἢ ] καταφατικός τε καί ἀποφατικός καί ἀνομοιοσχήμων ὡς εἰμί ἤδη γνώριμος οὗτος κατά οὗτος διά ὁ εἴρω .