alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 49a27
Οὐχ ἡ αὐτὴ δὲ θέσις τῶν ὅρων , ὅταν συλλογισθῇ , καὶ ὅταν τι τόδε ἢ πῇ ἢ πῶς . Οὔ φησι δεῖν ἐν ταῖς τῶν συλλογισμῶν ἀναλύσεσι τὴν αὐτὴν καὶ ὁμοίαν θέσιν καὶ ζήτησιν τῶν ὅρων ποιεῖσθαι , ὅταν τε ἁπλῶς τι ἐν τῷ συμπεράσματι ᾖ κατηγορούμενον εἰλημμένον , καὶ ὅταν μετὰ προσθήκης τινὸς ἐπικατηγορουμένου τῷ κατηγορουμένῳ συντεταγμένου , ὡς ἔδειξεν ἐν τοῖς τὸ ἐπαναδιπλούμενον προσκατηγορούμενον ἔχουσι συμπεράσμασιν , ὃ ἐδήλωσε διὰ τοῦ τὶ τόδε ἢ πῇ ἢ πῶς . τῶν γὰρ προσκατηγορουμένων τὰ μέν , τί ἐστι τὸ ὑποκείμενον , δηλοῖ , ὡς ἐπὶ τοῦ συμπεράσματος τοῦ τὸ ἰσοσκελὲς δυσὶν ὀρθαῖς ἴσας ἔχειν , ᾗ τρίγωνον τὸ γὰρ προσκατηγορούμενον , ἔστι δὲ τὸ ῾ᾗ τρίγωνον᾿ , τί ἐστι τὸ ἰσοσκελές , δηλοῖ , ὅ ἐστιν ὑποκείμενον ἐν τῷ συμπεράσματι ) , τὸ δὲ πῇ , ὡς ἐπὶ τοῶ ῾τὸ ὑγιεινὸν ἐπιστητόν , ᾗ ἀγαθόν᾿ · τῇ γὰρ τὸ ὑγιεινὸν ἐπιστητόν · καθ᾿ ὃ γὰρ ἀγαθόν , ἐπιστητόν . ὅταν δὲ ῾τραγέλαφος δοξαστόν , ᾖ μὴ ὄν᾿ , τὸ πῶς · οὅτως γὰρ δοξαστὸν ὡς μὴ ὄν . τοισῦτα μὲν τὰ συμπεράσματα , ἐν οἶς προσκατηγορεῖταί τι , καὶ τοιούτων τινῶν δηλωτικά . τὰ δὲ ἁπλᾶ , ὅταν τὸ κατηγορο;;υμενον ἁπλῶς ἄνευ προσθήκης τυὸς τοῦ ὑποκειμένου ἐν τῷ συμπεράσματι κατηγορηθῇ , οἰον ἂν ᾖ συμπέρασμα τὸ ῾ἡ δικαιοσύνη ἐπιστητόν᾿ ἢ ῾τὸ ἀγαθὸν ἐπιστητόν᾿ · τὸ γὰρ ἐπιστητὸν ἔνθα μὲν τοῦ ἀγαθοῦ ἔνθα δὲ τῆς δικαιοσύνης ἁπλῶς κατηγορεῖται . οὔσης τοίνον τοιαύτης διαφοπᾶς ἐν τοῖς συλλογισμοῖς τε καὶ συμπεράσμασιν οὔ φησι δεῖν τοῦς ὅρους ὁμοίως ζητεῖν ἔν τε τοῖς ἁπλῶς κατηγορονμένοις καὶ ἐν τοῖς μετὰ προσθήκης , ἀλλ᾿οταν μὲν [ οὖν ] ἁπλοῦν ᾖ τὸ συμπέρασμα , οἰον ὅτι ἡ δθαιοσύνη ἢ τὸ ἀγαθόν , ὣς αὐτὸς λέγει , ἐπιστητόν , τὸν μέσον ὅρον ζητητέον | καὶ θετέον καινότερόν τινα , ὃς ἁπλῶς ὑπάρχει τῷ ὑποκειμένῳ ὅρῳ , τῇ δικαιοσύνῃ ἢ τῷ ἀγαθῷ , κκθ᾿ οὖ δῆλον ὅτι καὶ ὁκατηγορούμενος ἀληθῶς κατηγορηθήσεται οἶον τὸ ὄν · γίνεται γὰρ συλλογισμὸς ῾ἡ δικαιοσύνη ἢ τὸ ἀγαθδν ὄν , τὸ ὂν ἐπιστητόν , ἡ δικαιοσύνη ἄρα ἐπιστητὸν ᾒ τὸ ἀγαθόν᾿ . ὅταν δὲ ᾖ τὸ συμπέρασμα μὴ ἅπλοῦν ἀλλ᾿ ἔχον προσκείμενόν τι καὶ προσκκτηγορούμενον , δεὶ καὶ τὸν μέσον ὅρον μηκέθ᾿ ἁπλῶς καὶ καθῶς ζητεῖν ὑπάρχοντα τῷ ὑποκειμένῳ ἀλλὶ προσεχέστερον καὶ κατὰ τὸν τρόπον τοῶτον ὑπάρχοντα , καθ᾿ ὅν ληφθέντος αὐτοῶ ἀληθὴς ὁμέίζων ἄκρος ἔσται κατ᾿ αὐτοῦ μετὰ τοῦ προσκειμένοω κατηγορούμενος . τὸ μὲν γὰρ ἐπιστητὸν ἁπλῶς κατὰ τοῦ ὄντος ἀληθὲς ἦν κατηγορὴσαι , οὐκέτι δὲ τὸ ῾ἐπιστητόν , ᾖ ἀγαθόν᾿ ἀληθὲς κατὰ τοῦ ὄντος , ἐπεὶ κοιυότερον τὸ ὺν καὶ ἐπὶ πλέον τοῦ κατηγορουμένου . οὐ γὰρ ἀληθὴς ἡ πρότωσις ἡ λέγουσα ῾τὸ ὂν ἐπιστητόν , ᾖ ἀγαθάν᾿ · οὔτε γὰρ τὸ ὂν πᾶν ἀγαθόν , οὥτε μόωα τῶν ὄντων ταγαθὰ ἐπιστητά , εἴ γε ἡ αὐτὴ ἐπιστήωη τῶν ἀντεκειμένων . οὐκέτ᾿ οὗν ῥ μέσος ὅρος ἔσται τὸ ὂν ἅπλῶς ἀλλὰ τὶ ὄν , τοῶτ᾿ ἔστιν οἰκειότερὄν τι τῷ ὑποκειμένῳ καὶ προσεχέστερον καὶ οὐχ ὅμοίως κοωδν ἀλλὰ οὕτως ὄν , ὥς κατηγορεῖσθαι αὐτοῶ ὅ μείζων ἄκρος δοωήσεται . ἔστι δὲ ὅ μείζων ἄκρος ῾ἐ πιστητόν , ᾗ ἀγαθόν᾿ . τὶ δὲ τοῦ ὄντος ἂν λάβαμεν , ὃ οἰκειώτερόν ἐστι τῇ δικαιοσύνη ἢ τῷ ἀγαθῷ , κατηγορηθάσεται κατ᾿ αὐτοῶ τὸ ῾ἐπιστητόν , ᾗ ἀγαθόν᾿ , οἶον ἀν τὸ ἀγαθδν λάβωμεν ῂ τὸ αἱρετὸν ῂ τὴν ἀρετήν · τὸ γὰρ ἀγαθὸν ᾐ τὸ αἱρετὸν ᾒ ἡ ἀρετὴ ἐπιστητὄν , ᾖ ἀγαθόν . ἀλλὰ καὶ κατὰ τῆς δικαιοσύοης ὴ τοῦ ἀγαθοῦ ἀληθές ἐστι τὸ μέσον κατηγορῆσαι · ἀληθὲς γὰρ τὸ ῾ἡ δικαιοσύνη ἀγαθόν᾿ ὴ ῾τὸ ἀγαθὰν αύρετόν᾿ . καὶ οἰκειύτερόν γε καὶ προσεχέστερον τὸ τῆς δικαιοςύνης τὸ ὀγαθδν ὴ τὴν ἀρετὴν κατηγορῆσαι ἤπερ τὸ ὄν · τὸ γὰρ ὰν κοωότερον · καὶ τνῶ ἀγαθνῶ πάλιον ὴ ἔθηκε γὰρ αὐτὸς τοῦτο ἐν τοῖς προειρημένοις παραδείγμασιν , ὅτι , εἰ ἦν τὸ ὂν κατηγορούμενον κατὰ τῆς δικαιοσύνης ἢ κατὰ τοῦ ἀγαθοῦ , ἐγίνετο συμπέρασμα ἰὴ δικαιοσύνη ἐπιστητόν , ὅτι ὄν᾿ τοῦτο γὰρ δηλοῖ διὰ τοῦ ἀλλ’ ὅτι ὄν ) , οὐκέτι δὲ ‘ἐπιστητόν , ὅτι ἀγθόν᾿ , τῷ μὴ εἶναι ἀληθῆ πρότασιν τὴν λέγουσαν ‘τὸ ὂν ἐπιστητόν , ᾗ ἀγαθόν᾿ · εἰ γὰρ ὅλως δεῖ προσκεῖσθαί τι , προστεθήσεται τοῦτο , ὃ ἦν μέσος ὅρος , τὸ ὄν , καὶ ἔσται συμπέρασμα ἰὴ δικαιοσύνη ἢ τὸ ὂν ] ἀγαθὸν ἐπιστητόν , ᾗ ὄν᾿ , ἀλλ’ οὐχὶ ᾗ ἀγαθόν᾿ .
Lemmas: οὐχ ὁ αὐτός δέ θέσις ὁ ὁράω , ὅταν συλλογίζομαι , καί ὅταν τίς ὅδε ἢ πῇ ἢ πῶς . οὖον φημί δήω ἐν ὁ ὁ συλλογισμός ἀνάλυσις ὁ αὐτός καί ὅμοιος θέσις καί ζήτησις ὁ ὁράω ποιέω , ὅταν τε ἁπλόος τίς ἐν ὁ συμπέρασμα εἰμί κατηγορέω λαμβάνω , καί ὅταν μετά προσθήκη τις ἐπικατηγορέω ὁ κατηγορέω συντάσσω , ὡς δείκνυμι ἐν ὁ ὁ ἐπαναδιπλόω προσκατηγορέω ἔχω συμπέρασμα , ὅς δηλόω διά ὁ τίς ὅδε ἢ πῇ ἢ πῶς . ὁ γάρ προσκατηγορέω ὁ μέν , τίς εἰμί ὁ ὑπόκειμαι , δηλόω , ὡς ἐπί ὁ συμπέρασμα ὁ ὁ ἰσοσκελής δύο ὀρθός ἴσος ἔχω , ὅς τρίγωνος ὁ γάρ προσκατηγορέω , εἰμί δέ ὁ ὅς τρίγωνος , τίς εἰμί ὁ ἰσοσκελής , δηλόω , ὅς εἰμί ὑπόκειμαι ἐν ὁ συμπέρασμα ) , ὁ δέ πῇ , ὡς ἐπί τώ ὅς ὑγιεινός ἐπιστητός , ὅς ἀγαθός · ὁ γάρ ὁ ὑγιεινός ἐπιστητός · κατά ὅς γάρ ἀγαθός , ἐπιστητός . ὅταν δέ τραγέλαφος δοξαστός , εἰμί μή ὄνος , ὁ πῶς · ὅσος γάρ δοξαστός ὡς μή εἰμί . τοισύς μέν ὁ συμπέρασμα , ἐν οἶς προσκατηγορέω τίς , καί τοιοῦτος τις δηλωτικός . ὁ δέ ἁπλόος , ὅταν ὁ κατηγορέω ἁπλόος ἄνευ προσθήκη τυὸς ὁ ὑπόκειμαι ἐν ὁ συμπέρασμα κατηγορέω , οἷος εἄν εἰμί συμπέρασμα ὁ ὅς δικαιοσύνη ἐπιστητός ἢ ὅς ἀγαθός ἐπιστητός · ὁ γάρ ἐπιστητός ἔνθα μέν ὁ ἀγαθός ἔνθα δέ ὁ δικαιοσύνη ἁπλόος κατηγορέω . εἰμί τόνος τοιοῦτος διαφοπᾶς ἐν ὁ συλλογισμός τε καί συμπέρασμα οὖον φημί δήω ὁ ὅρος ὁμοίως ζητέω ἐν τε ὁ ἁπλόος κατηγορέω καί ἐν ὁ μετά προσθήκη , ἀλλότης μέν [ οὖν ] ἁπλόος εἰμί ὁ συμπέρασμα , οἷος ὅτι ὁ δαίω ἢ ὁ ἀγαθός , ὡς αὐτός λέγω , ἐπιστητός , ὁ μέσος ὅρος ζητητέος | καί θετέος καινός τις , ὅς ἁπλόος ὑπάρχω ὁ ὑπόκειμαι ὅρος , ὁ δικαιοσύνη ἢ ὁ ἀγαθός , κθʹ οὖον δῆλος ὅτι καί οκατηγορεω ἀληθής κατηγορέω οἶος ὁ εἰμί · γίγνομαι γάρ συλλογισμός ὅς δικαιοσύνη ἢ ὁ ἀγαθίς εἰμί , ὁ εἰμί ἐπιστητός , ὁ δικαιοσύνη ἄρα ἐπιστητός ἠΐ ὁ ἀγαθός . ὅταν δέ εἰμί ὁ συμπέρασμα μή ἁπλόος ἀλλά ἔχω πρόσκειμαι τίς καί προσκκτηγορεω , δεῖ καί ὁ μέσος ὅρος μηκέτι ἁπλόος καί καθώς ζητέω ὑπάρχω ὁ ὑπόκειμαι ἀλλὶ προσεχής καί κατά ὁ τρόπος τοῦτος ὑπάρχω , κατά ὅς λαμβάνω αὐτοῶ ἀληθής ομειζω ἄκρος εἰμί κατά αὐτός μετά ὁ προσκειμένοω κατηγορέω . ὁ μέν γάρ ἐπιστητός ἁπλόος κατά ὁ εἰμί ἀληθής εἰμί κατηγορέω , οὐκέτι δέ ὁ εὔπιστος , εἰμί ἀγαθός ἀληθής κατά ὁ εἰμί , ἐπεί κοῖος ὁ ὗς καί ἐπί πλέω ὁ κατηγορέω . οὖον γάρ ἀληθής ὁ πρότωσις ὁ λέγω ὅς εἰμί ἐπιστητός , εἰμί ἀγαθός · οὔτε γάρ ὁ εἰμί πᾶς ἀγαθός , ὁράω μόωα ὁ εἰμί τἀγαθά ἐπιστητός , εἰμί γε ὁ αὐτός ἐφίστημι ὁ ἀντίκειμαι . οὐκέτι ἐν Ῥ μέσος ὅρος εἰμί ὁ εἰμί ἁπλόος ἀλλά τίς εἰμί , τοῦτος εἰμί οἰκεῖος τίς ὁ ὑπόκειμαι καί προσεχής καί οὐ ὅμοιος κος ἀλλά οὕτως εἰμί , ὅς κατηγορέω αὐτοῶ ὅς μείζων ἄκρος δίδωμι . εἰμί δέ ὅς μείζων ἄκρος ἐά πιστέω , ὅς ἀγαθός . τίς δέ ὁ εἰμί εἄν λαμβάνω , ὅς οἰκεῖος εἰμί ὁ δικαιοσύνη ἢ ὁ ἀγαθός , κατηγορέω κατά αὐτοῶ ὁ εὔπιστος , ὅς ἀγαθός , οἶος εἰς ὁ ἀγαθίς λαμβάνω ἤ ὁ αἱρετός ἤ ὁ ἀρετή · ὁ γάρ ἀγαθός ὁ ὁ αἱρετός ἠΐ ὁ ἀρετή ἐφίστημι , εἰμί ἀγαθός . ἀλλά καί κατά ὁ δικαιόω ἤ ὁ ἀγαθός ἀληθής εἰμί ὁ μέσος κατηγορέω · ἀληθής γάρ ὁ ὅς δικαιοσύνη ἀγαθός ἤ ὅς ἀγαθός αύρετόν᾿ . καί οἰκεῖος γε καί προσεχής ὁ ὁ δικαιόω ὁ ὀγαθδν ἤ ὁ ἀρετή κατηγορέω ἤ2 ὁ εἰμί · ὁ γάρ ἄν κοωοτερος · καί τείνω ἀγαθός Πήλιον ἤ τίθημι γάρ αὐτός οὗτος ἐν ὁ προερέω παράδειγμα , ὅτι , εἰμί εἰμί ὁ εἰμί κατηγορέω κατά ὁ δικαιοσύνη ἢ κατά ὁ ἀγαθός , γίγνομαι συμπέρασμα ἰή δικαιοσύνη ἐπιστητός , ὅτι ὄνος οὗτος γάρ δηλόω διά ὁ ἀλλά ὅτι εἰμί ) , οὐκέτι δέ ἐπιστητός , ὅτι ἄγω , ὁ μή εἰμί ἀληθής πρότασις ὁ λέγω τότος εἰμί ἐπιστητός , ὅς ἀγαθός · εἰμί γάρ ὅλως δεῖ πρόσκειμαι τίς , προστίθημι οὗτος , ὅς εἰμί μέσος ὅρος , ὁ εἰμί , καί εἰμί συμπέρασμα ἰή δικαιοσύνη ἢ ὁ εἰμί ] ἀγαθός ἐπιστητός , ὅς ὄνος , ἀλλά οὐ ὅς ἀγαθός .