alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 48b2
Ἀλλ᾿ ὁσαχῶς τὸ εἶναι λέγεται καὶ τὸ ἀληθὲς εἰπεῖν τοῦτο . Τοῦτ᾿ ἔστι · καθ’ ὅσους τρόπους καὶ καθ’ ὅσας πτώσεις ἄλλο ἄλλῳ συντάσσοντες τῷ εἶναι καὶ τῷ ‘ἐστί᾿ χρώμεθα ἐπ’ αὐτῶν , καὶ ὁσαχῶς συντεταγμένων ἀλλήλοις τῶν ὅρων ἔστιν ἀληθῆ εἰπεῖν εἶναι τὴν πρότασιν , τοσαυταχῶς χρὴ τοὺς ὅρους ἐν ταῖς προτάσεσι πειρᾶσθαι συμπλέκειν ἀλλήλοις καὶ λέγειν ὑπάρχειν τὸν ἕτερον τῷ ἑτέρῳ . δείκνυσι δέ , δι’ ὧν ἐπιφέρει , πῶς μὲν χρὴ τὴν ἔκθεσιν τῶν ὅρων τῶν ἐν ταῖς προτάσεσι κατ’ εὐθεῖαν ποιεῖσθαι , πῶς δ’ αὐτοὺς ἐν τῇ γενέσει τῶν προτάσεων συμπλέκειν ἀλλήλοις . λαβόντες γὰρ πρότασιν τὴν λέγουσαν τῶν ἐναντίων μίαν εἶναι ἐπιστήμην ἐκτιθέμενοι μὲν τοὺς ὅρους ‘μία ἐπιστήμη ἐστί᾿ καὶ τὰ ἐναντία ἀλλήλοις ἐκθησόμεθα · λαβόντες δὲ τοὺς ὅρους ἐν τῇ προτάσει οὐ ᾿τὰ 30 ἐναντία μία ἐπιστήμη ἐστίν᾿ ἐροῦμεν , ἀλλ’ ἀντὶ τοῦ ‘τὰ ἐναντία ἐστί᾿ μετασχηματίσαντες ποιήσομεν τῶν ἐναντίων ἐστὶ μία ἐπιστήμη · οὕτως γὰρ ἀληθὴς ἡ πρότασις . ὡς γὰρ εἴρηται , ὁσαχῶς ἄλλο ἄλλου κατηγρούμενον ἀληθεύεσθαι δύναται κατὰ τὸν τῆς λέξεως σχηματισμὸν καταφατικῶς τε καὶ ἀποφατικῶς , τοσαυταχῶς καὶ τὰς προτάσεις καὶ τὰς τῶν ὅρων κατηγορίας ποιεῖσθαι χρή , ὡς ἄν ὑπακούωσιν οἱ κείμενοι ὅροι ἐν τῇ πρὸς ἀλλήλους συμπλοκῇ πρός τε τὸ κατὰ φύσιν γίνεσθαι τὴν κατηγορίαν καὶ πρὸς τὸ ἀληθές · τοῦτο γὰρ σημαίνει ἡ λέξις ἀλλ’ ὁσαχῶς τὸ εἶναι λέγεται ἢ τὸ ἀληθὲς εἰπεῖν τοῦτο . τὸ μὲν οὖν ζῷον κατὰ ἀνθρώπου καὶ ἄνθρωπος <κατὰ> γραμματικοῦ καὶ τὸ ζῷον κατὰ γραμματικοῦ πάντα κατηγορεῖται · κατὰ γὰρ εὐθεῖαν πτῶσιν ὅ τε γραμματικὸς ἄνθρωπός ἐστιν καὶ ὁ ἄνθρωπος ζῷον , καὶ διὰ τοῦτο ὁ γραμματικὸς ζῷον . οὐ μὴν ἐπὶ πάντων τῶν συλλογισμῶν οἷόν τε οὕτως κατηγορεῖσθαι κατηγορούμενα , οἷον ἐν τῇ προτάσει , ἣν αὐτὸς ἐξέθετο , τῇ λεγούσῃ τῶν ἐναντίων ἀλλήλοις μίαν εἶναι ἐπιστήμην κατηγορούμενον μέν ἐστι τὸ ‘μία ἐπιστήμη ἐστί᾿ , διὸ καὶ ἐπὶ τοῦ Α ἔθηκεν αὐτό , ὑποκείμενον δὲ τὸ ‘τῶν ἐναντίων ἀλλήλοις᾿ , ὃ τίθησιν ἐπὶ τοῦ Β . οὐ δὴ οὕτως ὑπάρχει τὸ Α τῷ Β ἐνταῦθα ὡς δύνασθαι λέγειν ‘τόδε τόδε ἐστίν᾿ , ὡς λέγομεν ‘ὁ γραμματικὸς ἄνθρωπός ἐστιν᾿ . οὐ γάρ ἐστιν ἡ πρότασις λέγουσα ‘τὰ ἐναντία μία ἐστὶν ἐπιστήμη᾿ ἀδιανόητον γὰρ καὶ σόλοικον λέγειν ‘τὰ ἐναντία ἀλλήλοις μία ἐπιστήμη ἐστίν᾿ ) , ἀλλ’ ὅτι τῶν ἐναντίων , ὅπερ ἐστὶ γενικὴ πτῶσις , μία ἐστὶν ἐπιστήμη · οὕτως γὰρ συντεταγμένων αὐτῶν ἀληθές ἐστιν εἰπεῖν τὸ τῶν ἐναντίων μία ἐστὶν ἐπιστήμη . ἐν μὲν οὖν τῇ ἐκθέσει τῶν ὅρων ἦν κείμενα τὰ ἐναντία καὶ μία ἐπιστήμη , ἐν δὲ τῇ προτάσει οὐ ‘τὰ ἐναντία᾿ ἔτι ἥρμοσε λαβεῖν ἀλλὰ ‘τῶν ἐναντίων᾿ .
Lemmas: ἀλλά ὁσαχῶς ὁ εἰμί λέγω καί ὁ ἀληθής εἶπον οὗτος . οὗτος εἰμί · κατά ὅσος τρόπος καί κατά ὅσος πτῶσις ἄλλος ἄλλος συντάσσω ὁ εἰμί καί ὁ εἰμί χράω ἐπί αὐτός , καί ὁσαχῶς συντάσσω ἀλλήλων ὁ ὁράω εἰμί ἀληθής εἶπον εἰμί ὁ πρότασις , τοσαυταχῶς χρή ὁ ὅρος ἐν ὁ πρότασις πειράω συμπλέκω ἀλλήλων καί λέγω ὑπάρχω ὁ ἕτερος ὁ ἕτερος . δείκνυμι δέ , διά ὅς ἐπιφέρω , πῶς μέν χρή ὁ ἔκθεσις ὁ ὁράω ὁ ἐν ὁ πρότασις κατά εὐθύς ποιέω , πῶς δέ αὐτός ἐν ὁ γένεσις ὁ πρότασις συμπλέκω ἀλλήλων . λαμβάνω γάρ πρότασις ὁ λέγω ὁ ἐναντίος εἷς εἰμί ἐπιστήμη ἐκτίθημι μέν ὁ ὅρος μία ἐπιστήμη ἐστία καί ὁ ἐναντίος ἀλλήλων ἐκτίθημι · λαμβάνω δέ ὁ ὅρος ἐν ὁ πρότασις οὖον τάτος 30 ἐναντίος εἷς ἐπιστήμη εἰμί εἴρω , ἀλλά ἀντί ὁ τάτος ἐναντίος ἐστία μετασχηματίζω ποιέω ὁ ἐναντίος εἰμί εἷς ἐπιστήμη · οὕτως γάρ ἀληθής ὁ πρότασις . ὡς γάρ εἴρω , ὁσαχῶς ἄλλος ἄλλος κατηγρουμενω ἀληθεύω δύναμαι κατά ὁ ὁ λέξις σχηματισμός καταφατικός τε καί ἀποφατικός , τοσαυταχῶς καί ὁ πρότασις καί ὁ ὁ ὁράω κατηγορία ποιέω χρή , ὡς ἄν ὑπακούω ὁ κεῖμαι ὅρος ἐν ὁ πρός ἀλλήλων συμπλοκή πρός τε ὁ κατά φύσις γίγνομαι ὁ κατηγορία καί πρός ὁ ἀληθής · οὗτος γάρ σημαίνω ὁ λέξις ἀλλά ὁσαχῶς ὁ εἰμί λέγω ἢ ὁ ἀληθής εἶπον οὗτος . ὁ μέν οὖν ζῷον κατά ἄνθρωπος καί ἄνθρωπος <κατὰ> γραμματικός καί ὁ ζῷον κατά γραμματικός πᾶς κατηγορέω · κατά γάρ εὐθύς πτῶσις ὅς τε γραμματικός ἄνθρωπος εἰμί καί ὁ ἄνθρωπος ζῷον , καί διά οὗτος ὁ γραμματικός ζῷον . οὖον μήv ἐπί πᾶς ὁ συλλογισμός οἷος τε οὕτως κατηγορέω κατηγορέω , οἷος ἐν ὁ πρότασις , ὅς αὐτός ἐκτίθημι , ὁ λέγω ὁ ἐναντίος ἀλλήλων εἷς εἰμί ἐπιστήμη κατηγορέω μέν εἰμί ὁ μία ἐπιστήμη ἐστία , διό καί ἐπί ὁ Α τίθημι αὐτός , ὑπόκειμαι δέ ὁ τῶς ἐναντίος ἀλλήλων , ὅς τίθημι ἐπί ὁ Β . οὖον δή οὕτως ὑπάρχω ὁ Α ὁ Β ἐνταῦθα ὡς δύναμαι λέγω τόδε ὅδε εἰμί , ὡς λέγω ὅς γραμματικός ἄνθρωπος εἰμί . οὖον γάρ εἰμί ὁ πρότασις λέγω τάτος ἐναντίος εἷς εἰμί ἐπιστήμη ἀδιανόητος γάρ καί σόλοικος λέγω τάτος ἐναντίος ἀλλήλων εἷς ἐπιστήμη εἰμί ) , ἀλλά ὅτι ὁ ἐναντίος , ὅσπερ εἰμί γενικός πτῶσις , εἷς εἰμί ἐπιστήμη · οὕτως γάρ συντάσσω αὐτός ἀληθής εἰμί εἶπον ὁ ὁ ἐναντίος εἷς εἰμί ἐπιστήμη . ἐν μέν οὖν ὁ ἔκθεσις ὁ ὁράω εἰμί κεῖμαι ὁ ἐναντίος καί εἷς ἐπιστήμη , ἐν δέ ὁ πρότασις οὖον τάτος ἐναντίος ἔτι ἁρμόζω λαμβάνω ἀλλά τῶς ἐναντιώνω .