alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 51b39
Παντὶ δὴ ὑπάρχει ἢ τὸ Α ἢ τὸ Β , καὶ οὐδενὶ ταὐτῷ · καὶ ἢ τὸ Γ ἢ τὸ Δ , καὶ οὐδενὶ ταὐτῷ . καὶ ᾧ τὸ Γ , ἀνάγκη τὸ Β παντὶ ὑπάρχειν . Παντὶ μὲν γὰρ θάτερον μόριον τῆς ἀντιφάσεως τῆς ἁπλῆς , ἣ ἦν ἐπὶ τῶν Α Β , καὶ οὐδενὶ ἅμα ἄμφω · ἀδύνατον γὰρ συνυπάρχειν τὴν ἀντίφασιν . καὶ ὁμοίως πάλιν παντὶ μὲν θάτερον μόριον τῆς οὐχ ἁπλῆς ἀντιφάσεως , ἣ ἦν ἐπὶ τῶν ΓΔ , καὶ ἀδύνατον ἅμα ἄμφω τῷ αὐτῷ · ἀντίφασις γὰρ καὶ αὕτη , καὶ φύσις ἀντιφάσεως πάσης ἡ αὐτή . καὶ ᾧ ὑπάρχει ἡ κατάφασις ἡ οὐχ ἁπλῆ , ἣν ἐλέγομεν ἐκ μεταθέσεως , ἐφ’ ἧς ἐστι τὸ Γ , ἡ ‘ἄνθρωπός ἐστιν οὐκ ἀγαθός’ , καὶ ἐφ’ οὗ αὕτη ἀληθεύεται , ἐπὶ τούτου ἐξ ἀνάγκης καὶ ἡ ἁπλῆ ἀπόφασις x003E ; ἐπὶ τοῦ Β , ὑφ’ ὃ τέτακται τὸ Γ , ἡ λέγουσα ‘ἄνθρωπος οὐκ ἔστιν ἀγαθός’ . ἐφ’ οὗ γὰρ ἀληθές , ὅτι ἔστιν οὐ λευκὸν ἢ ἔστιν οὐκ ἀγαθόν , ἐπὶ τούτου ἐξ ἀνάγκης ἀληθὲς καὶ τὸ ‘οὐκ ἔστι λευκόν’ καὶ ‘οὐκ ἔστιν ἀγαθόν᾿ · ἀδύνατον γάρ τι ἅμα εἶναι λευκὸν καὶ εἶναι μὴ λευκόν . εἰ δὲ ἐπὶ τοῦ Γ , ἐφ’ οὗ τὸ ‘ἔστιν οὐ λευκόν’ , οὐχ οἷόν τε ἀληθῆ εἶναι τὴν ἁπλῆν κατάφασιν τὴν Α τὴν λέγουσαν ‘ἔστι λευκόν’ , ἀληθὴς ἐπ’ αὐτοῦ ἔσται ἡ ἀπόφασις αὐτῆς ἡ Β ἡ λέγουσα περὶ αὐτοῦ , ὅτι οὐκ ἔστι λευκόν · ἐπὶ παντὸς γὰρ ἢ τὸ Α ἢ τὸ Β ἔκειτο . ὅτι δὲ τὸ ‘ἔστι λευκόν’ καὶ ‘ἔστιν οὐ λευκόν’ οὐχ ὡς προτάσεις λαμβάνει , ἀλλ’ ὡς κατηγορούμενα ἐν τῇ προτά - σει , ἐδήλωσε διὰ τοῦ εἰπεῖν ἔστι ξύλον οὐ λευκὸν καὶ ἔστι ξύλον λευκόν . αὗται γὰρ καὶ αἱ τοιαῦται ὅλαι προτάσεις αἱ ἔχουσαι μετὰ τοὐ κατηγορουμένου τὸν ὐποκείμενον ὅρον , ὃν εἴωθε παραλείπειν , ὅτι ὁ μὲν ὑποἁπλῆν κείμενος ἐν ταῖς τέτταρσιν ἐκκειμέναις προτάσεσιν ὁ αὐτός , ἡ δὲ διαφορὰ καὶ ἑτερότης τῶν προτάσεων τῶν τε καταφατικῶν πρὸς ἀλλήλας καὶ τῶν ἀποφάσεων καὶ τῶν καταφάσεων πρὸς τὰς ἀποφάσεις διὰ τὸ διαφόρως λαμβάνεσθαι τὸ κατηγορούμενον γίνεται . τῷ μέντοι B , τοῦτ’ ἔστι τῇ ἁπλῇ ἀποφάσει , οὐκέτι πάντως ἀκολουθεῖ τὸ Γ , τοῦτ’ ἔστιν ἡ κατάφασις ἡ ἐκ μεταθέσεως · ἡ μὲν γὰρ ἀπόφασις ἡ ἁπλὴ ἡ λέγουσα ‘οὐκ ἔστι ξύλον λευκόν᾿ ἀληθὴς δύναται εἶναι καὶ ἐπὶ ξύλου καὶ ἐπὶ μὴ ξύλου καὶ ἐπὶ πάντων , ἃ μή ἐστι λευκά · οὕτως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν μὴ ὄντων ὅλως · οὐδὲ γὰρ ταῦτα λευκά . ἡ δὲ Γ ἡ κατάφασις ἡ ἐκ μεταθέσεως ἡ λέγουσα ‘ἔστι ξύλον οὐ λευκόν᾿ ἐπὶ ὡρισμένων ἀληθεύει · ἐπὶ γὰρ μόνων ξύλων τῶν μὴ λευκῶν ἐστιν ἀληθές · τίθησι γὰρ τὸ εἶναι ξύλον · διὰ τοῦτο γὰρ καὶ κατάφασις οὖσα ἐδείχθη . διὸ ὅταν ἐπὶ μὴ ξύλου ἀληθὴς ἡ ἀπόφασίς , οὐκ ἀκολουθήσει αὐτῇ ἡ ἐκ μεταθέσεως κατάφασις · ὃ γὰρ ὅλως μή ἐστι ξύλον , τοῦτο οὐδὲ ξύλον οἷόν τε εἶναι μὴ λευκόν , ὃ σημαίνει ἡ ἐκ μεταθέσεως κατάφασις ἡ εἶναι ξύλον οὐ λευκὸν λέγουσα . Ἀνάπαλιν δείκνυσι τὴν ἀκολουθίαν γινομένην ἐπί τε τοῦ Α καὶ τοῦ Δ τοῦ ὑποτεταγμένου αὐτῷ , τοῦτ’ ἔστιν ἐπί τε τῆς ἁπλῆς καταφάσεως αὕτη γὰρ ἦν ἐπὶ τοὐ Α ἡ λέγουσα ‘ἔστι ξύλον λευκόν᾿ ) καὶ ἐπὶ τῆς ἀποφάσεως τῆς οὐχ ἁπλῆς · αὕτη γὰρ ἦν ἐπὶ τοῦ Δ ἡ λέγουσα ‘οὐκ ἔστι ξύλον οὐ λευκόν᾿ . ἐπὶ μὲν γὰρ τῶν Β καὶ Γ τῷ μὲν Γ , ὃ ἦν ὑποτεταγμένον τῷ Β ὂν κατάφασις ἐκ μεταθέσεως , εἵπετο πάντως τὸ Β , ὃ ἦν ἁπλῆ ἀπόφασις · οὐκέτι μέντοι τῷ Β τῷ ἡγουμένῳ πάντως καὶ τὸ Γ τὸ ὑποτεταγμένον αὐτῷ ἠκολούθει . ἐπὶ δὲ τῶν Α καὶ Δ ἔμπαλιν τῷ μὲν Α , τοῦτ᾿ ἔστιν τῇ ἁπλῇ καταφάσει , πάντως ἕπεται ἡ ἐκ μεταθέσεως ἀπόφασις · ἐφ’ οὗ γὰρ ἀληθὲς τὸ Α τὸ ‘ἔστι ξύλον λευκόν᾿ ἔστι δὲ ἐπὶ ξύλου μόνου ) , ἐπὶ τούτου ἐξ ἀνάγκης ἀληθὲς καὶ τὸ Δ τὸ ‘οὐκ ἔστι ξύλον οὐ λευκόν᾿ . τοῦ δὲ ἀκολουθεῖν τῷ Α τὸ Δ ἀπόδειξις , ὅτι ἐπὶ παντὸς ἢ τὸ Γ ἢ τὸ Δ · ἀντίφασις γάρ ἐστιν · ὥστε καὶ ἐπὶ <τοῦ Α ἢ τὸ Γ ἢ τὸ> Δ , ἀλλὰ μὴν ἀδύνατον τὸ Γ · εἵπετο γὰρ τῷ Γ τὸ Β , ὃ ἀπόφασις ἦν τοῦ Α . εἰ δὴ τὸ Γ ἕποιτο τῷ Α , ἕποιτο ἄν αὐτῷ καὶ τὸ Β τὸ ἑπόμενον τῷ Γ , ὅ ἐστιν ἀδύνατον · οὐ γὰρ οἷόν τε ἅμα τε λευκὸν εἶναι καὶ μὴ εἶναι λευκόν · οὐ γὰρ συνυπάρχει ἡ ἀντίφασις οὐδ’ οἷόν τε ἅμα τῷ αὐτῷ . τὸ Δ ἄρα ἕπεται τῷ Α , τῷ ἡγουμένῳ τὸ ὑποτεταγμένον · ὃ γὰρ ἄν ᾖ λευκόν , κατὰ τούτου ἀληθὲς τὸ μὴ εἶναι αὐτὸ μὴ λευκόν . αὐτὸς μέντοι ὡς ἐναργεῖ ὄντι ἐχρήσατο τῷ μὴ δύνασθαι τῷ Α τὸ Γ ἀκολουθεῖν · ἦν γὰρ ἐπὶ τοῦ Α τὸ εἶναι λευκὸν κείμενον , ἐπὶ δὲ τοῦ Γ τὸ εἶναι μὴ λευκόν · ἀδύνατον δὲ τὸ αὐτὸ ἅμα εἶναί τε λευκὸν καὶ εἶναι μὴ λευκόν . οὐ|κέτι μέντοι καθ’ οὗ τὸ Δ , κατ’ ἐκείνου ἐξ ἀνάγκης τὸ A . κτὰ γὰρ τοῦ μὴ ξύλου ἀληθὴς μὲν ἡ ἀπόφασις ἡ ἐκ μεταθέσεως , ἐφ’ ἧς τὸ Δ , ἡ λέγουσα ‘οὐκ ἔστι ξύλον οὐ λευκόν᾿ · ὁ γὰρ τοῖχος οὐκ ἔστι ξύλον οὐ λευκόν · οὐ γὰρ δὴ τὸ Γ ἐπ’ αὐτοῦ ἀληθὲς οἷόν τε εἶναι · τοῦτο δέ ἐστι τὸ εἶναι ξύλον οὐ λευκόν · δεῖ δὲ ἢ τὸ Γ ἢ τὸ Δ . διὰ δὲ τοῦ δεῖξαι , ὅτι μὴ ἡ κατάφασις ἀληθής , ἔδειξε τὴν ἀπόφασιν ἀληθῆ , ὅτι μὴ ἦν αὐτόθεν γνώριμον τὸ σημαινόμενον ὑπὸ τῆς ἀποφάσεως τῆς ‘οὐκ ἔστι ξύλον οὐ λευκόν᾿ . οὐκέτι μέντοι , ἐφ’ οὗ ἀληθὴς ἡ ἀπόφασις ἡ ἐκ μεταθέσεως ἐπὶ μὲν γὰρ τοίχου ἀληθὴς ἡ ἀπόφασις ἡ λέγουσα ‘ὁ τοῖχος οὐκ ἔστι ξύλον οὐ λευκόν᾿ ) , οὐκέτι μέντοι ἐπ’ αὐτοῦ ἀληθὴς καὶ ἡ κατάφασις ἡ ἁπλῆ ἡ λέγουσα ‘ὁ τοῖχός ἐστι ξύλον λευκόν᾿ , ἐφ’ ἧς Α . ἀκολουθεῖ ἄρα τῷ μὲν Γ τὸ Β τῷ δὲ Α τὸ Δ , οὐ μὴν ἀνάπαλιν · ὥστε τῖς μὲν καταφάσεσιν αἱ ἀποφάσεις ἀκολουθήσουσι , τῇ μὲν ἐκ μεταθέσεως καταφάσει ἡ ἁπλῆ ἀπόφασις , τῇ δὲ ἁπλῆ καταφάσει ἡ ἐκ μεταθέσεως ἀπόφασις , οὐκέτι δὲ ταῖς ἀποφάσεσιν αἱ καταφάσεις · ἐπὶ πλέον γὰρ αἱ ἀποφάσεις .
Lemmas: Πᾶς δή ὑπάρχω ἢ ὁ Α ἢ ὁ Β , καί οὐδείς αὐτός · καί ἢ ὁ Γ ἢ ὁ δ , καί οὐδείς αὐτός . καί ὅς ὁ Γ , ἀνάγκη ὁ Β πᾶς ὑπάρχω . Πᾶς μέν γάρ ἕτερος μόριον ὁ ἀντίφασις ὁ ἁπλόος , ὅς εἰμί ἐπί ὁ Α Β , καί οὐδείς ἅμα ἄμφω · ἀδύνατος γάρ συνυπάρχω ὁ ἀντίφασις . καί ὁμοίως πάλιν πᾶς μέν ἕτερος μόριον ὁ οὐ ἁπλόος ἀντίφασις , ὅς εἰμί ἐπί ὁ ΓΔ , καί ἀδύνατος ἅμα ἄμφω ὁ αὐτός · ἀντίφασις γάρ καί οὗτος , καί φύσις ἀντίφασις πᾶς ὁ αὐτός . καί ὅς ὑπάρχω ὁ κατάφασις ὁ οὐ ἁπλόος , ὅς λέγω ἐκ μετάθεσις , ἐπί ὅς εἰμί ὁ Γ , ὁ ἄνθρωπος εἰμί οὐ ἀγαθός , καί ἐπί ὅς οὗτος ἀληθεύω , ἐπί οὗτος ἐκ ἀνάγκη καί ὁ ἁπλόος ἀπόφασις x003E ; ἐπί ὁ Β , ὑπό ὅς τάσσω ὁ Γ , ὁ λέγω ἄνθρωπος οὐ εἰμί ἀγαθός . ἐπί ὅς γάρ ἀληθής , ὅτι εἰμί οὖον λευκός ἢ εἰμί οὐ ἀγαθός , ἐπί οὗτος ἐκ ἀνάγκη ἀληθής καί ὁ οὐ εἰμί λευκών καί οὐ εἰμί ἀγαθός · ἀδύνατος γάρ τίς ἅμα εἰμί λευκός καί εἰμί μή λευκός . εἰμί δέ ἐπί ὁ Γ , ἐπί ὅς ὁ εἰμί οὖον λευκών , οὐ οἷος τε ἀληθής εἰμί ὁ ἁπλόος κατάφασις ὁ Α ὁ λέγω εἰμί λευκών , ἀληθής ἐπί αὐτός εἰμί ὁ ἀπόφασις αὐτός ὁ Β ὁ λέγω περί αὐτός , ὅτι οὐ εἰμί λευκός · ἐπί πᾶς γάρ ἢ ὁ Α ἢ ὁ Β κεῖμαι . ὅτι δέ ὁ εἰμί λευκών καί εἰμί οὖον λευκών οὐ ὡς πρότασις λαμβάνω , ἀλλά ὡς κατηγορέω ἐν ὁ Πρότα - σέω , δηλόω διά ὁ εἶπον εἰμί ξύλον οὖον λευκός καί εἰμί ξύλον λευκός . οὗτος γάρ καί ὁ τοιοῦτος ὅλος πρότασις ὁ ἔχω μετά ὁ κατηγορέω ὁ ὑπόκειμαι ὅρος , ὅς εἴωθα παραλείπω , ὅτι ὁ μέν ὑποπλέω κεῖμαι ἐν ὁ τέσσαρες εκκειμεναι πρότασις ὁ αὐτός , ὁ δέ διαφορά καί ἑτερότης ὁ πρότασις ὁ τε καταφατικός πρός ἀλλήλων καί ὁ ἀπόφασις καί ὁ κατάφασις πρός ὁ ἀπόφασις διά ὁ διάφορος λαμβάνω ὁ κατηγορέω γίγνομαι . ὁ μέντοι B , οὗτος εἰμί ὁ ἁπλόος ἀπόφασις , οὐκέτι πάντως ἀκολουθέω ὁ Γ , οὗτος εἰμί ὁ κατάφασις ὁ ἐκ μετάθεσις · ὁ μέν γάρ ἀπόφασις ὁ ἁπλόος ὁ λέγω οὐ εἰμί ξύλον λευκός ἀληθής δύναμαι εἰμί καί ἐπί ξύλον καί ἐπί μή ξύλον καί ἐπί πᾶς , ὁ μή εἰμί λευκός · οὕτως δέ καί ἐπί ὁ μή εἰμί ὅλως · οὐδέ γάρ οὗτος λευκός . ὁ δέ Γ ὁ κατάφασις ὁ ἐκ μετάθεσις ὁ λέγω εἰμί ξύλον οὖον λευκός ἐπί ὁρίζω ἀληθεύω · ἐπί γάρ μόνος ξύλον ὁ μή λευκός εἰμί ἀληθής · τίθημι γάρ ὁ εἰμί ξύλον · διά οὗτος γάρ καί κατάφασις εἰμί δείκνυμι . διό ὅταν ἐπί μή ξύλον ἀληθής ὁ ἀπόφασις , οὐ ἀκολουθέω αὐτός ὁ ἐκ μετάθεσις κατάφασις · ὅς γάρ ὅλως μή εἰμί ξύλον , οὗτος οὐδέ ξύλον οἷος τε εἰμί μή λευκός , ὅς σημαίνω ὁ ἐκ μετάθεσις κατάφασις ὁ εἰμί ξύλον οὖον λευκός λέγω . ἀνάπαλιν δείκνυμι ὁ ἀκολουθία γίγνομαι ἐπί τε ὁ Α καί ὁ δ ὁ ὑποτάσσω αὐτός , οὗτος εἰμί ἐπί τε ὁ ἁπλόος κατάφασις οὗτος γάρ εἰμί ἐπί ὁ Α ὁ λέγω εἰμί ξύλον λευκός ) καί ἐπί ὁ ἀπόφασις ὁ οὐ ἁπλόος · οὗτος γάρ εἰμί ἐπί ὁ δ ὁ λέγω οὐ εἰμί ξύλον οὖον λευκός . ἐπί μέν γάρ ὁ Β καί Γ ὁ μέν Γ , ὅς εἰμί ὑποτάσσω ὁ Β εἰμί κατάφασις ἐκ μετάθεσις , ἕπω πάντως ὁ Β , ὅς εἰμί ἁπλόος ἀπόφασις · οὐκέτι μέντοι ὁ Β ὁ ἡγέομαι πάντως καί ὁ Γ ὁ ὑποτάσσω αὐτός ἀκολουθέω . ἐπί δέ ὁ Α καί δ ἔμπαλιν ὁ μέν Α , οὗτος εἰμί ὁ ἁπλόος κατάφασις , πάντως ἕπω ὁ ἐκ μετάθεσις ἀπόφασις · ἐπί ὅς γάρ ἀληθής ὁ Α ὁ εἰμί ξύλον λευκός εἰμί δέ ἐπί ξύλον μόνος ) , ἐπί οὗτος ἐκ ἀνάγκη ἀληθής καί ὁ δ ὁ οὐ εἰμί ξύλον οὖον λευκός . ὁ δέ ἀκολουθέω ὁ Α ὁ δ ἀπόδειξις , ὅτι ἐπί πᾶς ἢ ὁ Γ ἢ ὁ δ · ἀντίφασις γάρ εἰμί · ὥστε καί ἐπί αἰτέω Α ἢ ὁ Γ ἢ ὅς δ , ἀλλά μήv ἀδύνατος ὁ Γ · ἕπω γάρ ὁ Γ ὁ Β , ὅς ἀπόφασις εἰμί ὁ Α . εἰμί δή ὁ Γ ἕπω ὁ Α , ἕπω ἄν αὐτός καί ὁ Β ὁ ἕπω ὁ Γ , ὅς εἰμί ἀδύνατος · οὖον γάρ οἷος τε ἅμα τε λευκός εἰμί καί μή εἰμί λευκός · οὖον γάρ συνυπάρχω ὁ ἀντίφασις οὐδέ οἷος τε ἅμα ὁ αὐτός . ὁ δ ἄρα ἕπω ὁ Α , ὁ ἡγέομαι ὁ ὑποτάσσω · ὅς γάρ ἄν εἰμί λευκός , κατά οὗτος ἀληθής ὁ μή εἰμί αὐτός μή λευκός . αὐτός μέντοι ὡς ἐναργής εἰμί χράω ὁ μή δύναμαι ὁ Α ὁ Γ ἀκολουθέω · εἰμί γάρ ἐπί ὁ Α ὁ εἰμί λευκός κεῖμαι , ἐπί δέ ὁ Γ ὁ εἰμί μή λευκός · ἀδύνατος δέ ὁ αὐτός ἅμα εἰμί τε λευκός καί εἰμί μή λευκός . οὐκέτι μέντοι κατά ὅς ὁ δ , κατά ἐκεῖνος ἐκ ἀνάγκη ὁ A . κτάομαι γάρ ὁ μή ξύλον ἀληθής μέν ὁ ἀπόφασις ὁ ἐκ μετάθεσις , ἐπί ὅς ὁ δ , ὁ λέγω οὐ εἰμί ξύλον οὖον λευκός · ὁ γάρ τοῖχος οὐ εἰμί ξύλον οὖον λευκός · οὖον γάρ δή ὁ Γ ἐπί αὐτός ἀληθής οἷος τε εἰμί · οὗτος δέ εἰμί ὁ εἰμί ξύλον οὖον λευκός · δεῖ δέ ἢ ὁ Γ ἢ ὁ δ . διά δέ ὁ δείκνυμι , ὅτι μή ὁ κατάφασις ἀληθής , δείκνυμι ὁ ἀπόφασις ἀληθής , ὅτι μή εἰμί αὐτόθεν γνώριμος ὁ σημαίνω ὑπό ὁ ἀπόφασις ὁ οὐ εἰμί ξύλον οὖον λευκός . οὐκέτι μέντοι , ἐπί ὅς ἀληθής ὁ ἀπόφασις ὁ ἐκ μετάθεσις ἐπί μέν γάρ τοῖχος ἀληθής ὁ ἀπόφασις ὁ λέγω ὅς τοῖχος οὐ εἰμί ξύλον οὖον λευκός ) , οὐκέτι μέντοι ἐπί αὐτός ἀληθής καί ὁ κατάφασις ὁ ἁπλόος ὁ λέγω ὅς τοῖχος εἰμί ξύλον λευκός , ἐπί ὅς Α . ἀκολουθέω ἄρα ὁ μέν Γ ὁ Β ὁ δέ Α ὁ δ , οὖον μήv ἀνάπαλιν · ὥστε Τῖς μέν κατάφασις ὁ ἀπόφασις ἀκολουθέω , ὁ μέν ἐκ μετάθεσις κατάφασις ὁ ἁπλόος ἀπόφασις , ὁ δέ ἁπλόος κατάφασις ὁ ἐκ μετάθεσις ἀπόφασις , οὐκέτι δέ ὁ ἀπόφασις ὁ κατάφασις · ἐπί πλέω γάρ ὁ ἀπόφασις .