alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 44a2
Ὅταν δὲ μηδενὶ δέῃ ὑπάρχειν . Τοῦν᾿ ἔστιν · ὅταν δὲ δέῃ καθόλου ἀποφατικὸν δεῖξαι , ὃ μὲν οὐ δεῖ ὑπάρχειν , τοῦτ’ ἔστιν , ὃ δεῖ κατηγορῆσαι ἀποφατικῶς ἐν τῷ συμπεράσματι ( ἔστι δὲ τοῦτο τὸ ἀγαθόν ) , ληπτέον τούτου τι ἐκ τῶν μὴ ἐνδεχομένων αὐτῷ ὑπάρχειν , ἃ ἐπὶ τοῦ Δ κεῖται · ᾧ δὲ βουλόμεθα δεῖξαι μηδενὶ ὑπάρχον αὐτό ( τοῦτο δ’ ἐστὶν ἡ ἡδονή ) , ἐκ τῶν τούτῳ ἑπομένων ληπτέον , ἃ κεῖται ἐπὶ τοῦ Z · κἂν ταῦτα ἀλλήλοις ἑνώσωμεν , ἔσται καθόλου ἀποφατικὸν ἐν πρώτῳ σχήματι συμπέρασμα . εἰλήφθω ἐκ μὲν τῶν Δ τὸ ἀτελὲς ἐκ δὲ τῶν Z τῶν τῇ ἡδονῇ ἑπομένων ἡ λεία κίνησις , καὶ κείσθω ταὐτὰ εἶναι ἀλλήλοις , ἐπειδὴ πᾶσα κίνησις ἀτελής · ἔσονται προτάσεις ῾ πᾶσα ἡδονὴ λεία κίνησις , | τοῦτ’ ἔστιν ἀτελής ( ἔκειτο γὰρ τὸ πᾶσαν κίνησιν ἀτελῆ εἶναι καὶ τὴν ἡδονὴν κίνησιν εἶναι ) , οὐδὲν δὲ ἀγαθὸν ἀτελές᾿ · τὸ γὰρ ἀτελὲς ἦν ἓν τῶν Δ , ἃ οὐχ ὑπῆρχε τῷ ἀγαθῷ . ἐξ ὧν συνάγεται τὸ ῾ οὐδεμία ἡδονὴ ἀγαθόν᾿ ἐν πρώτῳ σχήματι , ὃ ἴσον ἐστὶ τῷ τὸ ἀγαθὸν κατ’ οὐδεμιᾶς ἡδονῆς᾿ . οὕτω μὲν οὖν ἐν τῷ πρώτῳ σχήματι τὸ καθόλου ἀποφατικὸν συναχθήσεται . εἰ δὲ ἐν δευτέρῳ βουλόμεθα σχήματι ταὐτὸ τοῦτο δεῖξαι , χρὴ ἀνάπαλιν λαμβάνειν · ᾧ γὰρ χρὴ δεῖξαι μηδενὶ ὑπάρχον , τούτου ληψόμεθά τι ἐκ τῶν μὴ ὑπαρχόντων αὐτῷ . ἦν δὲ τὸ μὲν E . ἐφ’ οὗ ἡ ἡδονή , ᾧ ἔδει δειχθῆναι μηδενὶ ὑπάρχον τὸ Α τὸ ἀγαθόν · ἐπὶ δὲ τοῦ Θ ἦν τὰ μὴ ὑπάρχοντα τῷ Ε · ἔστω ἐκ τούτων τὸ ἐπίπονον εἰλημμένον . ἐκ δὲ τῶν Α , ὅ ἐστι τὸ ἀγαθόν , ὃ δεῖ δεῖξαι μηδεμιᾷ ἡδονῇ ὑπάρχον , εἰλήφθω τι τῶν ἑπομένων αὐτῷ · ταῦτα δ’ ἦν ἐπὶ τοῦ Β . εἰλήφθω τὸ ὠφέλιμον , καὶ ἔστω ἀλλήλοις ταὐτὰ τὸ ἐπίπονον καὶ τὸ ὠφέλιμον · πᾶν γὰρ ὠφέλιμον μετὰ πόνου καὶ ἐπίπονον · ἀληθὲς γὰρ τὸ ‟ ἀντὶ τῶν πόνων διδοῦσιν ἡμῖν πάντα τὰ ἀγαθὰ οἱ θεοί ” καὶ ‟ ἐκ τῶν πόνων τὰ ἀγαθὰ αὔξονται βροτοῖς ” . ἔσονται δὴ προτάσεις ῾ τὸ ἐπίπονον οὐδεμιᾷ ἡδονῇ , τὸ ἐπίπονον , ἐπεὶ ταὐτόν ἐστι τῷ ὠφελίμῳ , παντὶ ἀγαθῷ᾿ , ὡς εἶναι τὴν πρότασιν ῾ πᾶν ἀγαθὸν ἐπίπονο᾿ · εἵπετο γὰρ αὐτῷ · ἐξ ὧν ἐν δευτέρῳ σχήματι συναχθήσεται ῾ τὸ ἀγαθὸν οὐδεμιᾷ ἠδονῇ᾿ . ἢ δύναται ἐν δευτέρῳ σχήματι δείκνυσθαι , κἂν ἐκ τῶν Δ τι , ἃ οὐχ ὑπάρχει τῷ Α , ταὐτὸν ᾖ τινι τῶν Z , ἃ ἕπεται τῷ ὑποκειμένῳ ὅρῳ , τοῦτ’ ἔστι τῇ ἡδονῇ · τὸ γὰρ Δ οὐδενὶ μὲν τῷ ἀγαθῷ πάσῃ δὲ ἡδονῇ , οἷον τὸ ἀτελές . ὥς φαμεν , εἰ εἴη ταὐτὸν τῇ λείᾳ κινήσει , ἐπεὶ ἡ κίνησις ἀτελές . ἐπὶ γὰρ τούτων τῶν ὅρων οὐ μόνον ἐν πρώτῳ σχήματι συναχθήσεται τὸ καθόλου ἀποφατικόν , ἀλλὰ καὶ ἐν δευτέρῳ , ὡς καὶ αὐτὸς προϊὼν φανερὸν ποιεῖ , ὁποτερωσοῦν ἄν ληφθῇ , ταὐτὸν δειχθήσεται · ἄν τε γάρ τι τῶν μὴ ἐνδεχομένων ἕπεσθαι τῷ ἀγαθῷ ταὐτὸν δειχθῇ ὃν ἑνὶ τῶν ἑπομένων τῇ ἡδονῇ , ἄν τε καὶ ἀνάπαλίν τι τῶν μὴ ἐνδεχομένων ὑπάρχειν τῇ ἡδονῇ τινι τῶν ἑπομένων τῷ ἀγαθῷ ταὐτὸν ληφθῇ , τὸ καθόλου ἀποφατικὸν συναχθήσεται ἀλλ’ ἐκείνως μὲν ἐν πρώτῳ καὶ δευτέρῳ σχήματι , οὕτως δὲ ἐν δευτέρῳ μόνον . εἰ γὰρ ἐν πρώτῳ θελήσαιμεν δεῖξαι , ληψόμεθα τὴν ἡδονὴν οὐδενὶ ἐπιπόνῳ , τὸ ἐπίπονον , εἰ ταὐτὸν τῷ ὠφελίμῳ , παντὶ ἀγαθῷ · ἐξ ὧν συνάγεται ἰὴ ἡδονὴ οὐδενὶ ἀγαθῷ᾿ , ἀλλ’ οὐ ῾ τὸ ἀγαθὸν οὐδεμιᾷ ἡδονῇ᾿ , ὃ ἦν προκείμενον . ἀντιστρέφει μὲν οὖν τὸ συμπέρασμα καθόλου ἀποφατικὸν , ἀλλ’ ἐν τῷ πρώτῳ σχήματι οὐδὲν ἐδείκνυτο δι’ ἀντιστροφῆς . Εἰπὼν δὲ ὅταν δὲ μηδενὶ δέῃ ὑπάρχειν , ὃ μὲν οὐ δεῖ ὑπάρχειν , εἰς ἃ μὴ ἐνδέχεται αὐτῷ παρεῖναι , εἶτα μὴ προσθεὶς ῾ ᾧ δὲ μὴ δεῖ ὑπάρχειν , [ τὸ ] εἰς τὰ ἑπόμενα αὐτῶ᾿ ἐπήνεγκε τὸ ἢ ἀνάπαλιν , ᾧ μὲν δεῖ μὴ ὑπάρχειν , εἰς ἃ μὴ ἐνδέχεται αὐτῷ παρεῖναι , ὃ δὲ δεῖ μὴ ὑπάρχειν εἰς τὰ ἑπόμενα , διὰ τοῦ πᾶν τοῦτο θεῖναι δηλῶν καὶ τὸ ἐπὶ τοῦ πρώτου . παρέθετο γὰρ ἀνάπαλιν τοῦτο , ὃ καὶ δι’ οὗ ἐξῆς εἶπεν , ἐδήλωσε · τούτων γάρ , φησίν , ὄντων τῶν αὐτῶν ὁποτερωνοῦν · ἄν τε γὰρ τὸ τῷ κατηγορουμένῳ μὴ ὑπάρχον ταὐτὸν ᾖ τινι τῶν ἑπομένων , ἄν τε ἀνάπαλιν τῶν τῷ ὑποκειμένῳ τι μὴ ὑπαρχόντων ταὐτόν τινι ᾖ τῶν τῷ κατηγορουμένῳ ἑπομένων , καθόλου ἀποφατικὸν συνάγεται . φέρεται δὲ ἔν τισιν ἀντιγράφοις ἡ λέξις ὁλόκληρον καὶ σαφέστερον οὕτως ἔχουσα · ὅταν δὲ μηδενὶ δέῃ ὑπάρχειν , ᾧ μὲν οὐ δεῖ ὑπάρχειν εἰς τὰ ἑπόμενα , ὃ δὲ δεῖ μὴ ὑπάρχειν , εἰς ἃ μὴ ἐνδέχεται αὐτῷ παρεῖναι , ἢ ἀνάπαλιν · αὕτη γὰρ ἡ λέξις ὁλοκλήρως ἔχει , ὃ βούλεται εἰπεῖν .
Lemmas: ὅταν δέ μηδείς δήω ὑπάρχω . Τούνη εἰμί · ὅταν δέ δήω καθόλου ἀποφατικός δείκνυμι , ὅς μέν οὖον δεῖ ὑπάρχω , οὗτος εἰμί , ὅς δεῖ κατηγορέω ἀποφατικός ἐν ὁ συμπέρασμα ( εἰμί δέ οὗτος ὁ ἀγαθός ) , ληπτέος οὗτος τίς ἐκ ὁ μή ἐνδέχομαι αὐτός ὑπάρχω , ὁ ἐπί ὁ δ κεῖμαι · ὅς δέ βούλομαι δείκνυμι μηδείς ὑπάρχω αὐτός ( οὗτος δέ εἰμί ὁ ἡδονή ) , ἐκ ὁ οὗτος ἕπομαι ληπτέος , ὁ κεῖμαι ἐπί ὁ Z · κἀν οὗτος ἀλλήλων νοέω , εἰμί καθόλου ἀποφατικός ἐν πρῶτος σχῆμα συμπέρασμα . λαμβάνω ἐκ μέν ὁ δ ὁ ἀτελής ἐκ δέ ὁ Z ὁ ὁ ἡδονή ἕπομαι ὁ λεῖος κίνησις , καί κεῖμαι αὐτός εἰμί ἀλλήλων , ἐπεί πᾶς κίνησις ἀτελής · εἰμί πρότασις ῾ πᾶς ἡδονή λεῖος κίνησις , | οὗτος εἰμί ἀτελής ( κεῖμαι γάρ ὁ πᾶς κίνησις ἀτελής εἰμί καί ὁ ἡδονά κίνησις εἰμί ) , οὐδείς δέ ἀγαθός ἀτελής · ὁ γάρ ἀτελής εἰμί εἷς ὁ δ , ὁ οὐ ὑπάρχω ὁ ἀγαθός . ἐκ ὅς συνάγω ὁ ῾ οὐδείς ἡδονή ἀγαθός ἐν πρῶτος σχῆμα , ὅς ἴσος εἰμί ὁ ὁ ἀγαθός κατά οὐδείς ἡδονή . οὗτος μέν οὖν ἐν ὁ πρῶτος σχῆμα ὁ καθόλου ἀποφατικός συνάγω . εἰμί δέ ἐν δύο βούλομαι σχῆμα αὐτός οὗτος δείκνυμι , χρή ἀνάπαλιν λαμβάνω · ὅς γάρ χρή δείκνυμι μηδείς ὑπάρχω , οὗτος λαμβάνω τίς ἐκ ὁ μή ὑπάρχω αὐτός . εἰμί δέ ὁ μέν E . ἐπί ὅς ὁ ἡδονή , ὅς ἐσθίω δείκνυμι μηδείς ὑπάρχω ὁ Α ὁ ἀγαθός · ἐπί δέ ὁ Θ εἰμί ὁ μή ὑπάρχω ὁ Ε · ἵστημι ἐκ οὗτος ὁ ἐπίπονος λαμβάνω . ἐκ δέ ὁ Α , ὅς εἰμί ὁ ἀγαθός , ὅς δεῖ δείκνυμι μηδείς ἡδονή ὑπάρχω , λαμβάνω τίς ὁ ἕπομαι αὐτός · οὗτος δέ εἰμί ἐπί ὁ Β . λαμβάνω ὁ ὠφέλιμος , καί ἵστημι ἀλλήλων αὐτός ὁ ἐπίπονος καί ὁ ὠφέλιμος · πᾶς γάρ ὠφέλιμος μετά πόνος καί ἐπίπονος · ἀληθής γάρ ὁ ‟ ἀντί ὁ πόνος δίδωμι ἐγώ πᾶς ὁ ἀγαθός ὁ θεός ” καί ‟ ἐκ ὁ πόνος ὁ ἀγαθός αὐξάνω βροτός ” . εἰμί δή πρότασις ῾ ὁ ἐπίπονος οὐδείς ἡδονή , ὁ ἐπίπονος , ἐπεί αὐτός εἰμί ὁ ὠφέλιμος , πᾶς Ἀγαθώι , ὡς εἰμί ὁ πρότασις ῾ πᾶς ἀγαθός ἐπίπονος · ἕπω γάρ αὐτός · ἐκ ὅς ἐν δύο σχῆμα συνάγω ῾ ὁ ἀγαθός οὐδείς ἠδονή . ἢ δύναμαι ἐν δύο σχῆμα δείκνυμι , κἀν ἐκ ὁ δ τίς , ὁ οὐ ὑπάρχω ὁ Α , αὐτός εἰμί τις ὁ Z , ὁ ἕπω ὁ ὑπόκειμαι ὅρος , οὗτος εἰμί ὁ ἡδονή · ὁ γάρ δ οὐδείς μέν ὁ ἀγαθός πᾶς δέ ἡδονή , οἷος ὁ ἀτελής . ὅς φημί , εἰμί εἰμί αὐτός ὁ λεῖος κινέω , ἐπεί ὁ κίνησις ἀτελής . ἐπί γάρ οὗτος ὁ ὁράω οὖον μόνος ἐν πρῶτος σχῆμα συνάγω ὁ καθόλου ἀποφατικός , ἀλλά καί ἐν δύο , ὡς καί αὐτός προέρχομαι φανερός ποιέω , ὁποτερωσοῦν ἄν λαμβάνω , αὐτός δείκνυμι · ἄν τε γάρ τίς ὁ μή ἐνδέχομαι ἕπω ὁ ἀγαθός αὐτός δείκνυμι ὅς εἷς ὁ ἕπομαι ὁ ἡδονή , ἄν τε καί ἀνάπαλιν τίς ὁ μή ἐνδέχομαι ὑπάρχω ὁ ἡδονή τις ὁ ἕπομαι ὁ ἀγαθός αὐτός λαμβάνω , ὁ καθόλου ἀποφατικός συνάγω ἀλλά ἐκείνως μέν ἐν πρῶτος καί δύο σχῆμα , οὕτως δέ ἐν δύο μόνος . εἰμί γάρ ἐν πρῶτος ἐθέλω δείκνυμι , λαμβάνω ὁ ἡδονά οὐδείς ἐπίπονος , ὁ ἐπίπονος , εἰμί αὐτός ὁ ὠφέλιμος , πᾶς ἀγαθός · ἐκ ὅς συνάγω ἰή ἡδονή οὐδείς Ἀγαθώι , ἀλλά οὖον ῾ ὁ ἀγαθός οὐδείς ἡδονή , ὅς εἰμί πρόκειμαι . ἀντιστρέφω μέν οὖν ὁ συμπέρασμα καθόλου ἀποφατικός , ἀλλά ἐν ὁ πρῶτος σχῆμα οὐδείς δείκνυμι διά ἀντιστροφή . εἶπον δέ ὅταν δέ μηδείς δήω ὑπάρχω , ὅς μέν οὖον δεῖ ὑπάρχω , εἰς ὁ μή ἐνδέχομαι αὐτός πάρειμι , εἶτα μή προστίθημι ῾ ὅς δέ μή δεῖ ὑπάρχω , [ ὁ ] εἰς ὁ ἕπομαι αὐτός ἐπιφέρω ὁ ἢ ἀνάπαλιν , ὅς μέν δεῖ μή ὑπάρχω , εἰς ὁ μή ἐνδέχομαι αὐτός πάρειμι , ὅς δέ δεῖ μή ὑπάρχω εἰς ὁ ἕπομαι , διά ὁ πᾶς οὗτος τίθημι δηλόω καί ὁ ἐπί ὁ πρῶτος . παρατίθημι γάρ ἀνάπαλιν οὗτος , ὅς καί διά ὅς ἑξῆς εἶπον , δηλόω · οὗτος γάρ , φημί , εἰμί ὁ αὐτός ὁποτέρως · ἄν τε γάρ ὁ ὁ κατηγορέω μή ὑπάρχω αὐτός εἰμί τις ὁ ἕπομαι , ἄν τε ἀνάπαλιν ὁ ὁ ὑπόκειμαι τίς μή ὑπάρχω αὐτός τις εἰμί ὁ ὁ κατηγορέω ἕπομαι , καθόλου ἀποφατικός συνάγω . φέρω δέ ἐν τις ἀντίγραφος ὁ λέξις ὁλόκληρος καί σαφής οὕτως ἔχω · ὅταν δέ μηδείς δήω ὑπάρχω , ὅς μέν οὖον δεῖ ὑπάρχω εἰς ὁ ἕπομαι , ὅς δέ δεῖ μή ὑπάρχω , εἰς ὁ μή ἐνδέχομαι αὐτός πάρειμι , ἢ ἀνάπαλιν · οὗτος γάρ ὁ λέξις ὁλόκληρος ἔχω , ὅς βούλομαι εἶπον .