alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 31a10
Πάλιν ἔστω ἡ κατηγορικὴ καθόλου καὶ ἀναγκαία . Ὅπως μὲν τῆς ἐπὶ μέρους καταφατικῆς ἀναγκαίας οὔσης ἐν τῇ προειρημένῃ συμπλοκῇ οὐ γίνεται τὸ συμπέρασμα ἀναγκαῖον , ὡς γνώριμον παρέλιπε · διὰ γὰρ τῆς ὁμοίας ἀντιστροφῆς γίνεται ἐν τῷ πρώτῳ σχήματι ἡ ἐλάττων ἀναγκαία ἐπὶ μέρους καταφατικὴ <ἡ> τοῦ τρίτου συλλογισμοῦ ἐν δευτέρῳ σχήματι . καὶ διὰ τῶν ὅρων δὲ δεικνύοιτο ἄν , εἰ ληφθείη τὸ ζῷον μηδενὶ κινουμένῳ καὶ τινὶ λευκῷ ἐξ ἀνάγκης · κύκνῳ γάρ · τὸ γὰρ κινεῖσθαι τινὶ λευκῷ οὐχ ὑπάρξει , οὐ μὴν ἐξ ἀνάγκης . ἐπὶ δὲ τὴν τετάρτην συζυγίαν μετελήλυθεν , ἐν ᾗ ἐστιν ἡ μὲν μείζων πρότασις καθόλου καταφατικὴ ἡ δὲ ἐλάττων ἐπὶ μέρους ἀποφατική . ἡ δὲ δεῖξις οὐ δι’ ἀντιστροφῆς ἀλλὰ διὰ τῆς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῆς ἦν ἐπὶ τῶν ὑπαρχουσῶν · ἐπὶ δὲ τῶν ἀναγκαίων διὰ τῆς ἐκθέσεως καὶ τοῦ λαβεῖν , ᾧτινι μὴ ὑπάρχει . δείκνυσι δὴ ἐπὶ τῆς συζυγίας ταύτης , κἂν ὁποτέρα ἀναγκαία ληφθῇ , μὴ γινόμενον ἀναγκαῖον συμπέρασμα , καὶ πρῶτόν γε , πῶς τῆς καθόλου καταφατικῆς οὔσης ἀναγκαίας οὐ γίνεται τὸ συμπέρασμα ἀναγκαῖον . δείκνυσι δὲ τοῦτο τῇ τῶν ὅρων παραθέσει . αὐτὸς μὲν οὖν φησι διὰ τῶν αὐτῶν ὅρων δειχθήσεσθαι μὴ ἀναγκαῖον εἶναι τὸ συμπέρασμα τῆς καθόλου καταφατικῆς 46v ἀναγκαίας οὕσης , δι’ ὧν καὶ ἐν τῇ ἐκ δύο καθόλου τῶν προτάσεων οὔσῃ καὶ τῆς καταφατικῆς ἀναγκαίας οὔσης . ἦσαν δὲ ζῷον καὶ ἄνθρωπος καὶ λευκόν · τὸ γὰρ ζῷον παντὶ μὲν ἀνθρώπῳ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχει , τινὶ δὲ λευκῷ οὐχ ὑπάρχει ἀπλῶς , καὶ ἄνθρωπος τινὶ λευκῷ ἁπλῶς οὐχ ὑπάρξει . ἀλλ’ ἐπεὶ μὴ αἱ προτάσεις ἀληθεῖς , ὡς οὐδὲ ἐπὶ τῶν καθόλου οὐ γὰρ ὑπάρχουσα ἀλλ’ ἀναγκαία ἡ ‘ζῷον τινὶ λευκῷ οὐχ ὑπάρχει᾿ ) , ἐπ’ ἄλλων ὅρων δείξομεν . τὸ κινεῖσθαι δὴ παντὶ μὲν περιπατοῦντι ἐξ ἀνάγκης , τινὶ δὲ ἀνθρώπῳ μὴ ὑπαρχέτω μόνον · καὶ ἄνθρωπος δὴ τὶς οὐ περιπατήσει μέν , οὐ μὴν ἐξ ἀνάγκης . ἀλλ’ οὐδ’ ἂν ἡ στερητικὴ ἐπὶ μέρους οὖσα ἀναγκαία ληφθῇ , οὐδ’ οὕτως ἀναγκαῖον ἔσται τὸ συμπέρασμα . ὅροι τὸ ἐγρηγορέναι παντὶ γραμματικῷ ὑπαρχόντως , τινὶ δὲ ἀνθρώπῳ ἀναγκαίως μὴ ὑπαρχέτω , ὡς τῷ κοιμωμένῳ · οὐ μὴν ἐξ ἀνάγκης τὶς ἄνθρωπος οὐκ ἔσται γραμματικός . πάλιν ζῷον παντὶ κινουμένῳ , ζῷον τινὶ λευκῶ ἐξ ἀνάγκης οὐχ ὑπάρχει · τὸ δὴ κινεῖσθαι τινὶ λευκῷ οὐχ ὑπάρξει , οὐ μὴν ἐξ ἀνάγκης . ἔτι δίπουν παντὶ ἐγρηγορότι , τινὶ δὲ ζῴῳ ἐξ ἀνάγκης οὐχ ὑπάρχει , καὶ τὸ ἐγρηγορέναι οὐ παντὶ μὲν ζῴῳ , οὐ μὴν ἐξ ἀνάγκης . Εἶπε δὲ αὐτὸς διὰ γὰρ τῶν αὐτῶν ὅρων ἡ ἀπόδειξις ἑνὸς μόνου μεταλαμβανομένου · ἐν γὰρ ἀντιγράφοις τισὶ καὶ τοῦτο πρόσκειται , ὅπερ οὐχ ὑγιὲς εἶναι δόξει . ἦσαν γὰρ ἐπὶ τῶν καθόλου ὅροι ζῷον , ἄνθρωπος , λευκόν · οὕτως δὲ ἐχουσῶν ἦν ἡ καθόλου καταφατικὴ ἀναγκαία ἀλλ’ οὐχ ἡ ἀποφατικὴ ἐπὶ μέρους , ὃ νῦν πρόκειται . ἀλλ’ οὐδ’ ἄν , ἔνθα ὁ ἄνθρωπος , μεταθῶμεν τὸ λευκόν , ὡς εἶναι τὸ ζῷον παντὶ λευκῷ ὑπαρχόντως · ψευδὴς γὰρ καὶ αὕτη . ἀλλ’ ὸὐδ᾿ ἄν ἐπὶ μὲν τοῦ Α μεταθῶμεν τὸ λευκόν , ἐπὶ δὲ τοῦ B ἄνθρωπον , ζῷον δὲ ἐπὶ τοῦ Γ , ὡς εἶναι τὸ λευκὸν παντὶ ἀνθρώπῳ τινὶ δὲ ζῴῳ ἐξ ἀνάγκης οὐχ ὑπάρχειν · καὶ γὰρ ἡ πρώτη πρότασις ψευδὴς καὶ τὸ συμπέρασμα ἀναγκαῖον . τούτου δὲ τὸ αἴτιον , ὅτι μηδὲ ἐπὶ τῶν καθόλου προτάσεων ἀληθεῖς ἦσαν οἱ ὅροι οὗτοι , ὡς ἐπεσημηνάμεθα λαβόντες ἀντὶ τοῦ λευκοῦ τὸ κινεῖσθαι . ὡς οὖν ἐκεῖ ἀντὶ τοῦ λευκοῦ τὸ κινεῖσθαι ἐλάβομεν , οὕτως καὶ ἐνταῦθα εἰ ληφθείη ἀντὶ τοῦ ἀνθρώπου τὸ κινεῖσθαι , τὸ δὲ λευκὸν μείνῃ , ὑγιὲς τὸ εἰρημένον · γίνεται γὰρ ζῷον παντὶ κινουμένῳ ὑπαρχόντως , ζῷον τινὶ λευκῷ ἐξ ἀνάγκης οὐχ ὑπάρχει χιόνι γάρ ) , καὶ τὸ κινεῖσθαι τινὶ λευκῷ , οὐ μὴν ἐξ ἀνάγκης , οὐχ ὑπάρξει . ἑνὸς ἄρα μεταληφθέντος ἐδείχθη . δύναται καὶ τὸ διὰ γὰρ τῶν αὐτῶν ὅρων ἡ ἀπόδειξις εἰρῆσθαι ἀντὶ τοῦ ‘διὰ γὰρ τῶν αὐτῶν ἡ ἀπόδειξις᾿ · πῶς δὲ διὰ τῶν αὐτῶν ; διὰ γὰρ ὅρων καὶ τῆς τούτων παραθέσεως . Ἐπιζητήσειε δ’ ἄν τις εὐλόγως ἐν τῇ συζυγίᾳ ταύτῃ , διὰ τί μὴ γίνεται κατ’ αὐτὸν ἀναγκαῖον τὸ συμπέρασμα οὔσης ἀναγκαίας τῆς ἐπὶ μέρους ἀποφατικῆς . εἰ γὰρ διὰ τῆς ἐκθέσεως ἐδείκνυτο γινομένη καθόλου ἀποφατική , ὅτε ἦσαν ἀναγκαῖαι ἀμφότεραι ὅτε γὰρ ἦν τὸ Α τῷ μὲν Β παντὶ ἐξ ἀνάγκης , τῷ δὲ Γ τινὶ οὐκ ἐξ ἀνάγκης , λαμβάνων τι τοῦ Γ , ᾧ οὐχ ὑπῆρχε τὸ Α ἐξ ἀνάγκης , ὃ ἦν τὸ Δ , καθόλου ἀποφατικὴν ἀναγκαίαν ἐποίει τὴν Α Δ , εἶτα ἀντιστρέφων αὐτὴν ἐλάμβανε τὸ Δ οὐδενὶ τῷ Α ἐξ ἀνάγκης · ἔκειτο δὲ καὶ τὸ Α παντὶ τῷ Β ἐξ ἀνάγκης · καὶ τὸ Δ ἄρα τῷ Β οὐδενὶ ὢ ἐξ ἀνάγκης · καὶ τὸ Β ἄρα τῷ Δ ὁμοίως . ἀλλ’ ἐπεὶ τὸ Δ τὶ ἦν τοῦ Γ , τὸ Β ἐδείκνυτο τινὶ τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης οὐχ ὑπάρχον ) , εἰ οὖν γίνεται τῇ ἐκθέσει ἡ ἐπὶ μέρους ἀναγκαία ἀποφατικὴ καθόλου ἀναγκαία ἀποφατική , ἀντιστραφεισῶν ἀμφοτέρων τῶν προτάσεων γίνεται συζυγία ἐν πρώτῳ σχήματι ἐκ καθόλου ἀποφατικῆς ἀναγκαίας καὶ καθόλου καταφατικῆς ὑπαρχούσης , ἐξ ὧν ἔκειτο ἀναγκαῖον γίνεσθαι τὸ συμπέρασμα . τὸ γὰρ Δ οὐδενὶ τῷ Α ἐξ ἀνάγκης , τὸ Α παντὶ τῷ Β ὑπαρχόντως · τὸ Δ ἄρα οὐδενὶ τῷ Β ἐξ ἀνάγκης · εἰ δὲ τοῦτο , καὶ τὸ Β | τῷ Δ οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης · τὸ δὲ Δ ἐπεί τι τοῦ Γ ἐστί , καὶ τῷ Γ τινὶ ἐξ ἀνάγκης οὐχ ὑπάρχει τὸ Β . ἀλλ’ ἐπὶ τῶν ὅρων ἔδειξε μὴ γινόμενον ἀναγκαῖον τὸ συμπέρασμα · τὸ γὰρ ζῷον παντὶ μὲν κινουμένῳ , τινὶ δὲ λευκῷ ἐξ ἀνάγκης οὐχ ὑπάρχει , καὶ τὸ κινεῖσθαι οὐχ ὑπάρχει μὲν τινὶ λευκῷ , οὐ μὴν ἐξ ἀνάγκης . ὃ καὶ αὐτὸ σημεῖον χρὴ λαμβάνειν τοῦ μὴ γίνεσθαι ἐν τῇ ἐξ ἀναγκαίας καὶ ὑπαρχούσης μίξει ἀναγκαῖον τὸ συμπέρασμα κατ’ αὐτόν , ὅπου ἐπὶ ὕλης τὴν ἐξέτασιν ποιεῖται καὶ οὐ προσχρῆται τῷ κατὰ μηδενὸς ἐξ ἀνάγκης , καθ’ ὃ ἡ παραγωγὴ γίνεται · εὑρίσκεται γὰρ ὑπάρχον ἀλλ’ οὐκ ἀναγκαῖον γινόμενον τὸ συμπέρασμα . καίτοι εἰ ἦν ἀληθῆ τὰ προειρημένα , πάντως καὶ ἐν ταύτῃ τῇ συμπλοκῇ ἀναγκαῖον ἔδει γενέσθαι τὸ συμπέρασμα , καθὼς ἔδειξα . ὅτι γὰρ παρὰ τὸ τὴν ἑτέραν πρότασιν ὑπάρχουσαν εἶναι ὑπάρχον τὸ συμπέρασμα ἐπὶ τῆς ὕλης εὑρίσκεται , δῆλον ἐκ τοὐ ἄν αἱ δύο ἀναγκαῖαι ληφθῶσιν ἐν τῇ συμπλοκῇ ταύτῃ , μηκέθ’ ἡμᾶς δύνασθαι ἐπὶ τῆς ὕλης εὑρεῖν ὑπάρχον τὸ συμπέρασμα . κείσθω γὰρ τὸ ζῷον παντὶ μὲν ἀνθρώπῳ ἐξ ἀνάγκης , τινὶ δὲ λευκῷ ἐξ ἀνάγκης μὴ ὑπαρχέτω , ὡς τῇ χιόνι · καὶ ὁ ἄνθρωπος ἐξ ἀνάγκης τινὶ λευκῷ οὐχ ὑπάρξει , ὡς οὐδὲ τὸ ζῷον · τοῦτο γὰρ ἦν ἐπὶ τοῖς κειμένοις τὸ συμπέρασμα . |
Lemmas: πάλιν ἵστημι ὁ κατηγορικός καθόλου καί ἀναγκαῖος . ὅπως μέν ὁ ἐπί μέρος καταφατικός ἀναγκαῖος εἰμί ἐν ὁ προερέω συμπλοκή οὖον γίγνομαι ὁ συμπέρασμα ἀναγκαῖος , ὡς γνώριμος παραλείπω · διά γάρ ὁ ὅμοιος ἀντιστροφή γίγνομαι ἐν ὁ πρῶτος σχῆμα ὁ μικρός ἀναγκαῖος ἐπί μέρος καταφατικός <ἡ> ὁ τρίτος συλλογισμός ἐν δύο σχῆμα . καί διά ὁ ὁράω δέ δείκνυμι ἄν , εἰμί λαμβάνω ὁ ζῷον μηδείς κινέω καί τις λευκός ἐκ ἀνάγκη · κύκνος γάρ · ὁ γάρ κινέω τις λευκός οὐ ὑπάρχω , οὖον μήv ἐκ ἀνάγκη . ἐπί δέ ὁ τέταρτος συζυγία μετέρχομαι , ἐν ὅς εἰμί ὁ μέν μείζων πρότασις καθόλου καταφατικός ὁ δέ μικρός ἐπί μέρος ἀποφατικός . ὁ δέ δεῖξις οὖον διά ἀντιστροφή ἀλλά διά ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή εἰμί ἐπί ὁ ὑπάρχω · ἐπί δέ ὁ ἀναγκαῖος διά ὁ ἔκθεσις καί ὁ λαμβάνω , ὅστις μή ὑπάρχω . δείκνυμι δή ἐπί ὁ συζυγία οὗτος , κἀν ὁπότερος ἀναγκαῖος λαμβάνω , μή γίγνομαι ἀναγκαῖος συμπέρασμα , καί πρότερος γε , πῶς ὁ καθόλου καταφατικός εἰμί ἀναγκαῖος οὖον γίγνομαι ὁ συμπέρασμα ἀναγκαῖος . δείκνυμι δέ οὗτος ὁ ὁ ὁράω παράθεσις . αὐτός μέν οὖν φημί διά ὁ αὐτός ὁράω δείκνυμι μή ἀναγκαῖος εἰμί ὁ συμπέρασμα ὁ καθόλου καταφατικός 46v ἀναγκαῖος ὗσις , διά ὅς καί ἐν ὁ ἐκ δύο καθόλου ὁ πρότασις εἰμί καί ὁ καταφατικός ἀναγκαῖος εἰμί . εἰμί δέ ζῷον καί ἄνθρωπος καί λευκός · ὁ γάρ ζῷον πᾶς μέν ἄνθρωπος ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω , τις δέ λευκός οὐ ὑπάρχω ἀπλόος , καί ἄνθρωπος τις λευκός ἁπλόος οὐ ὑπάρχω . ἀλλά ἐπεί μή ὁ πρότασις ἀληθής , ὡς οὐδέ ἐπί ὁ καθόλου οὖον γάρ ὑπάρχω ἀλλά ἀναγκαῖος ὁ ζῷον τις λευκός οὐ ὑπαρχεία ) , ἐπί ἄλλος ὁράω δείκνυμι . ὁ κινέω δή πᾶς μέν περιπατέω ἐκ ἀνάγκη , τις δέ ἄνθρωπος μή ὑπάρχω μόνος · καί ἄνθρωπος δή τις οὖον περιπατέω μέν , οὖον μήv ἐκ ἀνάγκη . ἀλλά οὐδέ εἄν ὁ στερητικός ἐπί μέρος εἰμί ἀναγκαῖος λαμβάνω , οὐδέ οὕτως ἀναγκαῖος εἰμί ὁ συμπέρασμα . ὅρος ὁ ἐγείρω πᾶς γραμματικός ὑπάρχω , τις δέ ἄνθρωπος ἀναγκαῖος μή ὑπάρχω , ὡς ὁ κοιμάω · οὖον μήv ἐκ ἀνάγκη τις ἄνθρωπος οὐ εἰμί γραμματικός . πάλιν ζῷον πᾶς κινέω , ζῷον τις λευκός ἐκ ἀνάγκη οὐ ὑπάρχω · ὁ δή κινέω τις λευκός οὐ ὑπάρχω , οὖον μήv ἐκ ἀνάγκη . ἔτι δίπους πᾶς ἐγείρω , τις δέ ζῷον ἐκ ἀνάγκη οὐ ὑπάρχω , καί ὁ ἐγείρω οὖον πᾶς μέν ζῷον , οὖον μήv ἐκ ἀνάγκη . εἶπον δέ αὐτός διά γάρ ὁ αὐτός ὁράω ὁ ἀπόδειξις εἷς μόνος μεταλαμβάνω · ἐν γάρ ἀντίγραφος τις καί οὗτος πρόσκειμαι , ὅσπερ οὐ ὑγιής εἰμί δοκέω . εἰμί γάρ ἐπί ὁ καθόλου ὅρος ζῷον , ἄνθρωπος , λευκός · οὕτως δέ ἔχω εἰμί ὁ καθόλου καταφατικός ἀναγκαῖος ἀλλά οὐ ὁ ἀποφατικός ἐπί μέρος , ὅς νῦν πρόκειμαι . ἀλλά οὐδέ ἄν , ἔνθα ὁ ἄνθρωπος , μετατίθημι ὁ λευκός , ὡς εἰμί ὁ ζῷον πᾶς λευκός ὑπάρχω · ψευδής γάρ καί οὗτος . ἀλλά οὐδέ ἄν ἐπί μέν ὁ Α μετατίθημι ὁ λευκός , ἐπί δέ ὁ B ἄνθρωπος , ζῷον δέ ἐπί ὁ Γ , ὡς εἰμί ὁ λευκός πᾶς ἄνθρωπος τις δέ ζῷον ἐκ ἀνάγκη οὐ ὑπάρχω · καί γάρ ὁ πρῶτος πρότασις ψευδής καί ὁ συμπέρασμα ἀναγκαῖος . οὗτος δέ ὁ αἴτιος , ὅτι μηδέ ἐπί ὁ καθόλου πρότασις ἀληθής εἰμί ὁ ὅρος οὗτος , ὡς ἐπισημαίνω λαμβάνω ἀντί ὁ λευκός ὁ κινέω . ὡς οὖν ἐκεῖ ἀντί ὁ λευκός ὁ κινέω λαμβάνω , οὕτως καί ἐνταῦθα εἰμί λαμβάνω ἀντί ὁ ἄνθρωπος ὁ κινέω , ὁ δέ λευκός μένω , ὑγιής ὁ εἴρω · γίγνομαι γάρ ζῷον πᾶς κινέω ὑπάρχω , ζῷον τις λευκός ἐκ ἀνάγκη οὐ ὑπάρχω χιών γάρ ) , καί ὁ κινέω τις λευκός , οὖον μήv ἐκ ἀνάγκη , οὐ ὑπάρχω . εἷς ἄρα μεταλαμβάνω δείκνυμι . δύναμαι καί ὁ διά γάρ ὁ αὐτός ὁράω ὁ ἀπόδειξις εἴρω ἀντί ὁ διά γάρ ὁ αὐτός ὁ ἀπόδειξις · πῶς δέ διά ὁ αὐτός ; διά γάρ ὁράω καί ὁ οὗτος παράθεσις . ἐπιζητέω δέ ἄν τις εὔλογος ἐν ὁ συζυγία οὗτος , διά τίς μή γίγνομαι κατά αὐτός ἀναγκαῖος ὁ συμπέρασμα εἰμί ἀναγκαῖος ὁ ἐπί μέρος ἀποφατικός . εἰμί γάρ διά ὁ ἔκθεσις δείκνυμι γίγνομαι καθόλου ἀποφατικός , ὅτε εἰμί ἀναγκαῖος ἀμφότερος ὅτε γάρ εἰμί ὁ Α ὁ μέν Β πᾶς ἐκ ἀνάγκη , ὁ δέ Γ τις οὐ ἐκ ἀνάγκη , λαμβάνω τίς ὁ Γ , ὅς οὐ ὑπάρχω ὁ Α ἐκ ἀνάγκη , ὅς εἰμί ὁ δ , καθόλου ἀποφατικός ἀναγκαῖος ποιέω ὁ Α δ , εἶτα ἀντιστρέφω αὐτός λαμβάνω ὁ δ οὐδείς ὁ Α ἐκ ἀνάγκη · κεῖμαι δέ καί ὁ Α πᾶς ὁ Β ἐκ ἀνάγκη · καί ὁ δ ἄρα ὁ Β οὐδείς ὦ ἐκ ἀνάγκη · καί ὁ Β ἄρα ὁ δ ὁμοίως . ἀλλά ἐπεί ὁ δ τίς εἰμί ὁ Γ , ὁ Β δείκνυμι τις ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη οὐ ὑπάρχω ) , εἰμί οὖν γίγνομαι ὁ ἔκθεσις ὁ ἐπί μέρος ἀναγκαῖος ἀποφατικός καθόλου ἀναγκαῖος ἀποφατικός , ἀντιστρέφω ἀμφότερος ὁ πρότασις γίγνομαι συζυγία ἐν πρῶτος σχῆμα ἐκ καθόλου ἀποφατικός ἀναγκαῖος καί καθόλου καταφατικός ὑπάρχω , ἐκ ὅς κεῖμαι ἀναγκαῖος γίγνομαι ὁ συμπέρασμα . ὁ γάρ δ οὐδείς ὁ Α ἐκ ἀνάγκη , ὁ Α πᾶς ὁ Β ὑπάρχω · ὁ δ ἄρα οὐδείς ὁ Β ἐκ ἀνάγκη · εἰμί δέ οὗτος , καί ὁ Β | ὁ δ οὐδείς ἐκ ἀνάγκη · ὁ δέ δ ἐπεί τίς ὁ Γ εἰμί , καί ὁ Γ τις ἐκ ἀνάγκη οὐ ὑπάρχω ὁ Β . ἀλλά ἐπί ὁ ὁράω δείκνυμι μή γίγνομαι ἀναγκαῖος ὁ συμπέρασμα · ὁ γάρ ζῷον πᾶς μέν κινέω , τις δέ λευκός ἐκ ἀνάγκη οὐ ὑπάρχω , καί ὁ κινέω οὐ ὑπάρχω μέν τις λευκός , οὖον μήv ἐκ ἀνάγκη . ὅς καί αὐτός σημεῖον χρή λαμβάνω ὁ μή γίγνομαι ἐν ὁ ἐκ ἀναγκαῖος καί ὑπάρχω μίξις ἀναγκαῖος ὁ συμπέρασμα κατά αὐτός , ὅπου ἐπί ὕλη ὁ ἐξέτασις ποιέω καί οὖον προσχράομαι ὁ κατά μηδείς ἐκ ἀνάγκη , κατά ὅς ὁ παραγωγή γίγνομαι · εὑρίσκω γάρ ὑπάρχω ἀλλά οὐ ἀναγκαῖος γίγνομαι ὁ συμπέρασμα . καίτοι εἰμί εἰμί ἀληθής ὁ προερέω , πάντως καί ἐν οὗτος ὁ συμπλοκή ἀναγκαῖος ἐσθίω γίγνομαι ὁ συμπέρασμα , καθώς δείκνυμι . ὅτι γάρ παρά ὁ ὁ ἕτερος πρότασις ὑπάρχω εἰμί ὑπάρχω ὁ συμπέρασμα ἐπί ὁ ὕλη εὑρίσκω , δῆλος ἐκ ὁ ἄν ὁ δύο ἀναγκαῖος λαμβάνω ἐν ὁ συμπλοκή οὗτος , μηκέτι ἐγώ δύναμαι ἐπί ὁ ὕλη εὑρίσκω ὑπάρχω ὁ συμπέρασμα . κεῖμαι γάρ ὁ ζῷον πᾶς μέν ἄνθρωπος ἐκ ἀνάγκη , τις δέ λευκός ἐκ ἀνάγκη μή ὑπάρχω , ὡς ὁ χιών · καί ὁ ἄνθρωπος ἐκ ἀνάγκη τις λευκός οὐ ὑπάρχω , ὡς οὐδέ ὁ ζῷον · οὗτος γάρ εἰμί ἐπί ὁ κεῖμαι ὁ συμπέρασμα . |