alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 34b27
οὗτος οὖν ὁ συλλογισμὸς οὐκ ἔστι τοῦ κατὰ τὸν διορισμὸν ἐνδεχομένου , ἀλλὰ τοῦ μηδενὶ ἐξανάγκης . Ὁ λέγει τοιοῦτόν ἐστιν · οὔ φησι τὸ συμπέρασμα τὸ ἐπὶ τῆς συζυγίας τῆς ἐξ ἀποφατικῆς ὑπαρχούσης καθόλου τῆς μείζονος καὶ καταφατικῆς ἐνδεχομένης καθόλου τὸ μικρῷ πρόσθεν δειχθὲν διὰ τῆς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῆς τὸ ἐνδέχεσθαι μηδενὶ τὸ Α τῷ Γ τοῦ κατὰ τὸν διορισμὸν ἐνδεχομένου γίνεσθαι , ἀλλὰ τοῦ μηδενὶ ἐξ ἀνάγκης τὸ Α τῷ Γ ὑπάρχειν . οὐκ ἔστι δὲ ἴσον τὸ ἐξ ἀνάγκης μηδενὶ τῷ μηδενὶ ἐξ ἀνάγκης , ὅ φησι συνάγεσθαι · ἄλλο γὰρ τούτου τὸ μηδενὶ ἐξ ἀνάγκης , οἷον οὐδενὶ ζῴῳ τὸ περιπατεῖν ἐξ ἀνάγκης · οὐ γὰρ ταὐτὸν τοῦτο τῷ ἐξ ἀνάγκης οὐδὲν ζῷον περιπατεῖν · τινὰ γὰρ περιπατεῖ καὶ ἐνδεχομένως περιπατεῖ , τινὰ δὲ καὶ ἐξ ἀνάγκης οὐ περιπατεῖ , ἐφ’ ὧν πάντων ἀληθὲς τὸ ‘οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχει τὸ περιπατεῖν᾿ αἴτιον δὲ τοῦ τοῦτο συνάγεσθαί φησιν εἶναι , ὅτι ἦν μὲν ὑποκείμενον τὸ Α τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης τινὶ ὑπάρχειν , ἐπεὶ εἰς τοῦτο μετελήφθη τὸ ‘οὐκ ἐνδέχεται μηδενὶ τὸ Α τῷ Γ᾿ , ἔστι δὲ ἀντικείμενον τῷ ἐξ ἀνάγκης τινὶ τὸ Α τῷ Γ τὸ οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης ἴσον ὂν καὶ ταὐτὸν τῷ οὐκ ἐξ ἀνάγκης τινί · ὥστε διὰ τὸ τὸ ἀντικείμενον ἐν τῖς εἰς τὸ ἀδύνατον ἀπαγωγαῖς συνάγεσθαι τοῦ φανέντος ἀδυνάτου τοῦτ’ ἄν εἴη συναγόμενον τὸ οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης , ὃ οὐκ ἔστιν ἴσον τῷ ἐνδέχεσθαι μηδενὶ τὸ Α τῷ Γ , ὅτι μηδὲ τὸ ἐξ ἀνάγκης τινὶ ἴσον ἐστὶ τῷ ‘οὐκ ἐνδέχεται μηδενί᾿ , ἐξ οὗ μετελήφθη . τὸ μὲν γὰρ ‘οὐκ ἐνδέχεται μηδενί᾿ ἀληθὲς καὶ κατὰ τοῦ ἐξ ἀνάγκης τινὶ μή · ἀληθὲς γὰρ τὸ ‘οὐκ ἐνδέχεται μηδενὶ ζῴῳ τὸ περιπατεῖν᾿ , οὐχ ὅτι ἐξ ἀνάγκης τινὶ αὐτῷ ὑπάρχει , ἀλλ’ ὅτι τινὶ οὐχ ὑπάρχει ἐξ ἀνάγκης . ὅτι γὰρ τοῦτο ἀληθές . δῆλον ἐκ τοῦ μὴ εἶναι ἀληθὲς τὸ ‘ἐνδέχεται μηδὲν ζῷον περιπατεῖν᾿ . οὐκέτι δὲ κατὰ τοῦ ἐξ ἀνάγκης τινὶ μὴ ἀληθὲς τὸ ἐξ ἀνάγκης τινί . καὶ τῆς ‘οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης᾿ οὖν πρὸς τὴν ‘ἐνδέχεται μηδενί᾿ ἔστι τις διαφορά . ὁ μὲν γὰρ λέγων ‘τὸ Α τῷ Γ ἐνδέχεται μηδενί᾿ ἀναιρεῖ πάσας τὰς ἀναγκαίας τάς τε καταφατικὰς καὶ ἀποφατικάς , εἴ γε ἀντιστρέφει ἡ ‘ἐνδέχεται μηδενί᾿ τῇ ‘ἐνδέχεται παντί . ἡ δὲ ‘μηδενὶ ἐξ ἀνάγκης᾿ τῶν μὲν καταφατικῶν ἀναγκαίων ἐστὶν ἀναιρετική , οὐκέτι δὲ καὶ τῶν ἀποφατικῶν . ἡ γὰρ ‘οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης’ ἀληθὴς εἶναι δύναται οὔσης ἀληθοῦς τῆς ‘τινὶ ἐξ ἀνάγκης οὐχ ὑπάρχει’ , ὡς ἡ ‘οὐδὲν ζῷον ἐξ ἀνάγκης περιπατεῖ᾿ | καὶ ‘ἔστι τι ζῷον ἐξ ἀνάγκης οὐ περιπατοῦν᾿ . ὁμοίως δὲ καὶ ‘οὐδὲν ζῷον ἐξ ἀνάγκης γελᾶ , ἢ λαλεῖ᾿ ἤ τι τῶν τοιούτων . αὐτὸς δὲ ἐδήλωσε διὰ τῆς λέξεως , ὅτι δεῖ τὴν ‘οὐκ ἐνδέχεται μηδενί’ ἐπὶ τῆς συζυγίας ταύτης εἰς τὴν ἐπὶ μέρους καταφατικὴν ἀναγκαίαν μεταλαμβάνειν · ἀληθὴς μὲν γάρ ἐστι καὶ ἐπὶ τῆς ἐπὶ μέρους ἀποφατικῆς ἀναγκαίας οὐδὲν ἧττον , ἀλλ’ ἡ δεῖξις ἐπὶ ταύτης προχωρεῖ . τῆς οὗν , εἰς ἣν μεταλαμβανομένη δείκνυσι τὴν συζυγίαν συλλογιστικήν , ταύτης τὸ ἀντικείμενον κατασκευάζεται , ὅπερ ἐστὶ τὸ οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης , ἐπεὶ καὶ ἡ μετάληψις τῆς ‘οὐκ ἐνδέχεται μηδενί’ αὐτῆς οὐκ εἰς ἴσην τε καὶ τὴν αὐτὴν ἀλλ’ εἴς τι τοιοῦτον , ὡς εἰ τὴν ἀρχὴν τῷ ‘ἐνδέχεται μηδενί᾿ μὴ προσεχρήσατο , ἀλλ’ ἔλαβε συνάγεσθαι ἐκ τῆς προκειμένης συζυγίας τὸ οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης . εἰ γὰρ μὴ τοῦτο , τὸ ἀντικείμενον αὐτῷ τινὶ ἐξ ἀνάγκης · ἀλλ’ ὑποτεθέντι τούτῳ ἀδύνατον ἕπεται · οὐκ ἄρα τοῦτο · τὸ ἀντικείμενον ἄρα αὐτῷ . Ἀσαφὲς δὲ τὸ λεγόμενον ἡ τῶν ὅρων παράθεσις ποιεῖ . δι’ ὧν γὰρ παρατίθεται ὅρων οὐ τὸ οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης τὸ Α τῷ Γ δείκνυσιν ἀλλὰ τὸ ἐξ ἀνάγκης οὐδενί , ὃ οὐδαμῶς ἀντίφασιν ποιεῖ πρὸς τὴν ‘ἐξ ἀνάγκης τινί’ · ἀμφότεραι γάρ εἰσιν ἀναγκαῖαι καταφατικαί δεῖ δὲ τὴν ἀντιφατικῶς ἀντικειμένην τῇ ‘ἐξ ἀνάγκης τινί’ ἀποφάσκειν τὸ ἀναγκαῖον . οἱ δὲ ὅροι , οὓς παρατίθεται , εἰσὶ κόραξ μὲν ἐπὶ τοῦ Α , διανοούμενον δὲ ἐπὶ τοῦ Β , ἄνθρωπος δὲ ἐπὶ τοῦ Γ · ἐπὶ γὰρ τούτων τῶν ὅρων κόραξ μὲν οὐδενὶ διανοουμένῳ , τὸ . δὲ διανοούμενον παντὶ ἀνθρώπῳ ἐνδέχεται , καὶ κόραξ ἐξ ἀνάγκης οὐδενὶ ἀνθρώπῳ , ἀλλ’ οὐχὶ οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης , ὃ ἐβούλετο δεῖξαι συναγόμενον . ἀπήντησε δὲ τοῦτο παρὰ τὸ λαβεῖν τὴν μείζονα οὐχ ὑπάρχουσαν ἀποφατικὴν ἀλλ’ ἀναγκαίαν τὴν Α Β · κόραξ γὰρ ἐξ ἀνάγκης οὐδενὶ διανοουμένῳ . οὗ καὶ αὐτὸς αἰσθανόμενος πάλιν ἄλλους ὅρους παρέθετο , δι’ ὧν οὐκέτ’ ἀναγκαῖον ἀποφατικόν φησι γίνεσθαι τὸ συμπέρασμα . ἔστι δέ , ἃ παρέθετο , κινούμενον ἐπὶ τοῦ Α , ἐπιστήμη ἐπὶ τοῦ Β , ἄνθρωπος ἐπὶ τοῦ Γ · τὸ μὲν γὰρ κινούμενον οὐδεμιᾷ ἐπιστήμῃ ὑπάρχει , ἐπιστήμη δὲ παντὶ ἀνθρώπῳ ἐνδέχεται , καὶ τὸ κινεῖσθαι ἐνδέχεται μηδενὶ ἀνθρώπῳ , τοῦτ’ ἔστιν οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχει ἀνθρώπῳ τὸ κινεῖσθαι , εἰ καὶ ὑπάρχει . ὄτι δὲ μήτε ὲπὶ τῶν πρώτων μήτε ἐφ᾿ ὦν δεύτερον παρέθετο ὑπάρχουσαν ἔλαβεν ἀποφατικὴν ἀλλ᾿ ἀναγκαίαν , αἰσθσνόμενος ἐπεῖπε ληπτέον δὲ βέλτιον τοὺς ὅρους . εἰλήφθωσαν οὖν ὅροι ὀργίζεσθαι , γελᾶν . ἄνθρωπος · τὸ ὀργίζεσθαι μηδενὶ γελῶντι ὑπαρχέτω , τὸ γελᾶν παντὶ ἀνθρώπῳ ἐνδέχεται , τὸ ὀργίζεσθαι ἐνδέχεται μηδενὶ ἀνθρώπῳ ὑπάρχειν , οὐ τῷ μὴ ὑπάρχειν ἐνδέχεσθαι δὲ ὑπάρχειν ( ὑπάρχει γὰρ πολλοῖς · ἐπεὶ ἦν ἄν τοῦ κατὰ τὸν διορισμὸν ἐνδεχομένου ) , ἀλλὰ τῷ μηδενὶ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχειν . ἔτι δὲ φανερώτερον , ἄν τὸ περιπατεῖν ληφθῇ μηδενὶ ἠρεμοῦντι , τὸ δὲ ἠρεμεῖν ἐνδεχόμενον παντὶ ζῴῳ · τὸ γὰρ περιπατεῖν οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης ζῴῳ . καίτοι τισὶν ἐξ ἀνάγκης οὐχ ὑπάρχει · ὥστ’ οὐκ ἀληθὲς τὸ ‘ἐνδέχεται μηδενί᾿ , ὅτι μὴ καὶ παντί . Ζητήσειε δ’ ἄν τις , πῶς ὑγιὲς τὸ λεγόμενον ὑπ’ αὐτοῦ τὸ μὴ τοῦ κατὰ τὸν διορισμὸν ἐνδεχομένου γίνεσθαι τὸ συμπέρασμα · ὑπέθετο γὰρ τὸ ἀντικείμενον τοῦ ἐνδέχεσθαι μηδενί , ὅ ἐστιν ‘οὐκ ἐνδέχεται μηδενί᾿ , ὃ μετέλαβεν εἰς τὸ ‘ἀνάγκη τινί᾿ ὡς ἴσον ἐκείνῳ δυνάμενον . εἰ δὲ ἀντίφασις μὲν ἦν τοῦ ‘ἐνδέχεται μηδενί᾿ τὸ ‘οὐκ ἐνδέχεται μηδενί᾿ , τοῦτο δ’ ἴσον τῷ ἐξ ἀνάγκης τινί , ἀδύνατον δὲ ἐπηκολούθησε τοῦ ἐξ ἀνάγκης τινὶ ὑποτεθέντος , δῆλον ὡς τὸ ἀντικείμενον τούτω ἀληθές · ἴσον δὲ ἦν τοῦτο τῷ ‘οὐκ ἐνδέχεται μηδενί᾿ , ᾧ ἀντίκειται τὸ ἐνδέχεσθαι μηδενί . πῶς οὖν οὐ γίνεται τοῦ κατὰ τὸν διορισμὸν ἐνδεχομένου τὸ συμπέρασμα ; ἢ γὰρ οὐχ ὑγιῶς μετέλαβε τὸ ‘οὐκ ἐνδέχεται μηδενί᾿ εἰς τὸ ‘ἀνάγκη τινί’ , καὶ ὅλη ἡ δεῖξις ψευδής · οὐκέτι | γὰρ γίνεται τὸ ἀντικείμενον τοῦ ἐνδεχομένου λαμβανόμενον , ὃ ἔδει ὑποτίθεσθαι ἐν τῇ εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῇ · ἢ εἰ τοῦτ’ ἔστι τὸ ὑποτεθέν , ὃ τὸ ἀντικείμενον , ἀδύνατον δὲ τοῦτο , πῶς οὐχὶ τοῦ κατὰ τὸν διορισμὸν ἐνδεχομένου τὸ συμπέρασμα ; πῶς δὲ καὶ ἀντίφασίς ἐστι τὸ οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης τοῦ ἐξ ἀνάγκης τινὶ ὑπάρχειν , ὃ μετελήφθη ἐκ τῆς ἀποφάσεως τῆς ‘οὐκ ἐνδέχεται μηδενί᾿ ὡς ἴσον αὐτῇ δυνάμενον , ἰδεῖν ἄξιον · ἡ γὰρ λέγουσα οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης ἤτοι ὡς ἐξ ἀνάγκης ἀναιροῦσα τὸ κείμενον λαμβάνεται ἢ ὡς τὸ ἀναγκαῖον ἀναιροῦσα . ἡ μὲν οὖν ἐξ ἀνάγκης ἀναιροῦσα τὸ κείμενον οὐκ ἀπόφασις ἀλλ’ ἀναγκαία κατάφασις ; ἥτις οὐκ ἄν εἴη ἀντικειμένη τῇ ‘ἐξ ἀνάγκης τινί᾿ οὔσῃ καὶ αὐτῇ καταφάσει . ἡ δὲ τὸ ἀναγκαῖον ἀναιροῦσα ἀπόφασις μέν ἐστι καὶ ἀντικειμένη τῇ ἐξ ἀνάγκης τινὶ λεγούσῃ καταφάσει · πῶς δὲ ἔτι ἡ τοῦτο λέγουσα οὐ γίνεται ἐνδεχομένη ; ἡ γὰρ τοῦ ἀναγκαίου ἀπόφασις ἐνδεχομένη . ἢ διὰ τοῦτο οὐκ ἔστιν ἐνδεχομένη ἡ οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης λέγουσα ὡς ἀναιροῦσα τὸ καταφατικὸν ἀναγκαῖον , ἐπεί , κἄν παντὶ ὑπάρχῃ , μὴ ἀναγκαίως δέ , ἀληθής , κἄν τινὶ ἐξ ἀνάγκης μὴ ὑπάρχῃ · τὸν γὰρ τρόπον τῆς ὑπάρξεως οὐ τὴν ὕπαρξιν ἀναιρεῖν ἐπαγγέλλεται . ἡ δὲ κατὰ τὸν διορισμὸν ἐνδεχομένη ἡ ‘ἐνδέχεται μηδενί᾿ οὐκ ἐν τῷ ἤδη ὑπάρχειν ἐτίθετο , ἀλλ’ οὐδ’ ἀληθὴς εἶναι δύναται , ἐφ’ ὧν ἡ ἐπὶ μέρους ἀποφατικὴ ἀναγκαία ἀληθής , τῷ ἀντιστρέφειν τῇ ‘ἐνδέχεται παντί᾿ · ὡς γὰρ ἔφην , ἡ καθόλου ἐνδεχομένη πάσας τὰς ἀναγκαίας ἀναιρεῖ . ἀλλὰ καὶ ἡ μετάληψις τῆς ‘οὐκ ἐνδέχεται μηδενί᾿ εἰς τὴν ‘ἐξ ἀνάγκης τινί’ ἐγένετο ὡς εἰς συναληθευομένην μὲν οὐ μὴν ἄντικρυς ἴσον δυναμένην · τὸ γὰρ ‘οὐκ ἐνδέχεται μηδενί᾿ , ὥσπερ ἀληθές ἐστι κατὰ τῆς ἐξ ἀνάγκης τινὶ ὑπάρχειν λεγούσης , οὕτως ἀληθές ἐστι καὶ κατὰ τῆς ἐξ ἀνάγκης τινὶ μὴ ὑπάρχειν λεγούσης , ὡς μετ’ ὀλίγον δείξει καὶ αὐτός · εἰ γὰρ ἐξ ἀνάγκης τινὶ μή , οὐκ ἐνδέχεται οὔτε παντὶ οὔτε οὐδενί . ἀληθοῦς οὖν οὔσης τῆς ‘οὐκ ἐνδέχεται μηδενί καὶ κατὰ τῆς ‘ἐξ ἀνάγκης τινὶ μή᾿ μετέλαβεν αὐτήν , ὡς εἶπον ἤδη , εἰς τὴν ‘ἐξ ἀνάγκης τινί’ , οὐχ ὡς εἰς τὴν αὐτὴν καὶ ἴσην , ἀλλ’ ὅτι ἐπὶ ταύτης ἐδείκνυτο τὸ ἀδύνατον , τῆς δὲ ἀποφατικῆς ληφθείσης οὐκέτι . τοῦ γὰρ τὸ Α ἐξ ἀνάγκης τινὶ μὴ τῷ Γ ληφθέντος καὶ προσληφθέντος τοῦ Β παντὶ τῷ Γ ὑπάρχειν ἐγίνετο τὸ συμπέρασμα ἐν τρίτῳ σχήματι τὸ Α τινὶ τῷ Β μὴ ὑπάρχειν , ὃ οὐδὲν ἀδύνατον ἦν · ἔκειτο γὰρ μηδενὶ ὑπάρχειν . ἐπεὶ τοίνυν τούτου μὲν ληφθέντος οὐδὲν ἐδείκνυτο , τοῦ δὲ ἀναγκαίου καταφατικοῦ ἐπὶ μέρους λαμβανομένου εἵπετό τι ἀδύνατον , εἰς τοῦτο τῆς ‘οὐκ ἐνδέχεται μηδενί᾿ τὴν μετάληψιν ποιησάμενος οὐδὲν ἔλαττον οὔσης ἀληθοῦς καὶ κατὰ τούτου , εὑρών τι ἀδύνατον τῇ εἰς τοῦτο τῆς ‘οὐκ ἐνδέχεται μηδενί᾿ μεταλήψει ἀκολουθῆσαν , εἰκότως τὸ ἰδίως τούτῳ ἀντικείμενον , εἰς ὃ ἡ μετάληψις ἐγίνετο , φησὶ συναχθήσεσθαι , ἀλλ’ οὐ τοῦτο , ἐξ οὗ ἡ εἰς τοῦτο μετάληψις . τῷ δὲ ἐξ ἀνάγκης τινὶ ἀντίκειται ἰδίως τὸ οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης ἴσον ὂν τῷ οὐκ ἐξ ἀνάγκης τινί · τοῦτο ἄρα διὰ τοῦ λόγου κατεσκεύασται , οὐ τὸ ‘ἐνδέχεται μηδενί᾿ , ἐπεὶ τὸ τούτῳ ἀντικείμενον τὸ ‘οὐκ ἐνδέχεται μηδενί οὐδὲν μᾶλλον ἦν ἀληθὲς κατὰ τοῦ ‘ἀνάγκη τινί’ ἢ κατὰ τοὐ ‘ἀνάγκη τινὶ μή᾿ , ὧν τοῦ ἑτέρου ληφθέντος οὐδὲν 30 ἀδύνατον συνήγετο . διὸ καὶ τὸ ‘ἐνδέχεται μηδενί᾿ ἀμφοτέρων ἐστὶν ἀναιρετικόν , τοῦ τ’ ἐξ ἀνάγκης τινὶ καὶ τοῦ ἐξ ἀνάγκης τινὶ οὔ , καθ’ ὧν ἐστιν ἀληθὴς ἡ ἀπόφασις ἡ ‘οὐκ ἐνδέχεται μηδενί᾿ . τοῦ δὲ μὴ ὡς <εἰς> δυναμένην μετειλῆφθαι τὴν ‘οὐκ ἐνδέχεται μηδενί᾿ εἰς τὴν ‘ἐξ ἀνάγκης τινί’ σημεῖον τὸ μὴ τῇ αὐτῆς ἀναιρέσει τὴν ἀντικειμένην τῇ , ἐξ ἧς μετελήφθη , τίθεσθαι λέγειν αὐτὸν ἀλλὰ τὴν ἀντικειμένην ταύτῃ ὡς ἄλλην οὖσαν τῆς τῇ ‘οὐκ ἐνδέχεται μηδενί᾿ ἀντικειμένης , ἥτις ἦν ἡ ‘ἐνδέχεται μηδενί᾿ . Ἢ τούτοις χρώμενον οἷόν τέ ἐστιν λέγειν μηδὲ ἐπὶ τῆς προειρημένης συζυγίας τῆς | ἐκ καταφατικῶν τοῦ κατὰ τὸν διορισμὸν ἐνδεχομένου τὸ συμπέρασμα γίνεσθαι . καὶ γὰρ ἐπ’ ἐκείνης ἡ μετάληψις τῆς ‘οὐκ ἐνδέχεται παντί’ εἰς τὴν ‘ἐξ ἀνάγκης τινὶ οὔ’ ἐγένετο · τῇ γὰρ εἰς ταύτην μεταλήψει τὸ ἀδύνατον δείκνυται . ἄν γὰρ εἰς τὴν ‘ἐξ ἀνάγκης τινί᾿ μεταληφθῇ ἡ ‘οὐκ ἐνδέχεται παντί᾿ , οὐδὲν ἀδύνατον συμβαίνει , ὥσπερ οὐδ’ ἐπὶ ταύτης , ἂν εἰς τὸ ‘ἀνάγκη τινὶ μή’ . εἰ δὲ τοῦτο , τὸ ἰδίως ἀντικείμενον τῷ ἐξ ἀνάγκης τινὶ μὴ ὑπάρχειν εἴη ἂν κατασκευαζόμενον , ὃ εἴη ἂν τὸ οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης οὐχ ὑπάρχειν ἴσον ὂν τῷ ‘οὐκ ἐξ ἀνάγκης τινὶ οὐχ ὑπάρχει᾿ . ὃ εἰ μὲν μόνον τῇ φωνῇ διαφέρει τοῦ ‘ἐνδέχεται παντί᾿ , εἴη ἄν τοῦ κατὰ τὸν διορισμὸν ἐνδεχομένου τὸ συμπέρασμα . εἰ δὲ δύναται εὑρεθῆναι ἐπί τινος ὕλης ἐξ ἀνάγκης μὲν τινὶ ὑπάρχον , μὴ ἐξ ἀνάγκης δὲ τινὶ οὐχ ὑπάρχον , εἴη ἄν ἐπ’ ἐκείνου τὸ μὲν ‘οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης οὐχ ὑπάρχει᾿ ἀληθές , τὸ δὲ ‘ἐνδέχεται παντί’ οὐκέτι , εἴ γε , ὃ ἐνδέχεται παντί , ἐνδέχεται καὶ μηδενί , τὸ δὲ ἐξ ἀνάγκης τινὶ ὑπάρχον ἐνδέχεσθαι μηδενὶ λέγειν ψεῦδος . οὕτως τε οὐδὲ ἐπ’ ἐκείνης ἂν τῆς συμπλοκῆς τὸ κατὰ τὸν διορισμὸν ἐνδεχόμενον συνάγοιτο . ἡ μὲν οὖν λέγουσα πρότασις ‘οὐδὲν ζῷον ἐξ ἀνάγκης οὐκ ἔστιν ἀναπνευστικόν᾿ οὐκ ἂν εἴη τοιαύτη · ἀληθὴς γὰρ αὕτη τῷ τὶ μὲν ἐξ ἀνάγκης ζῷον ἀναπνευστικὸν εἶναι τὶ δὲ ἐξ ἀνάγκης μὴ εἶναι ἀναπνευστικόν , καὶ εἴη ἄν αὕτη ἡ κυρίως ἀντικειμένη τῇ ‘ἐνδέχεται μηδενί᾿ . τοιαύτη δὲ ἡ ‘οὐκ ἐνδέχεται μηδενί᾿ · καὶ γὰρ ἀεὶ κατὰ τῆς ‘τινὶ ἐξ ἀνάγκης οὐχ ὑπάρχει᾿ καὶ κατὰ τῆς ‘τινὶ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχει᾿ ὁμοίως ἡ τοιαύτη ἀληθὴς ἡ ‘οὐκ ἐνδέχεται μηδενὶ ζῴῳ τὸ ἀναπνευστικόν᾿ . εἴη δ’ ἄν καὶ ἡ τῆς ‘ἐνδέχεται παντί’ ἀπόφασις ἡ ‘οὐκ ἐνδέχεται παντί᾿ ἐπὶ τῆς κειμένης ὕλης ἀληθὴς ὁλοκλήρως · ἀληθὲς γὰρ ὁμοίως καὶ τὸ ‘οὐκ ἐνδέχεται μηδενί᾿ . ἑκατέρα γὰρ αὐτῶν ἀληθεύεται κατ’ ἀμφοτέρων · καὶ γὰρ καὶ κατὰ τοῦ ἐξ ἀνάγκης τινὶ καὶ κατὰ τοῦ ἐξ ἀνάγκης τινὶ μή . ἐπισκεπτέον δέ , μὴ δύναται εἶναι τοιαύτη ἡ λέγουσα ‘οὐδὲν λογικὸν ἐξ ἀνάγκης οὐ νοεῖ᾿ ἢ ‘οὐδὲν νοῦν ἔχον ἐξ ἀνάγκης οὐ νοεῖ ) · εἰ γὰρ παρεδέξατό τις καὶ τὸ θεῖον λογικὸν εἶναι , τούτῳ μὲν ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχει τὸ νοεῖν , οὐδενὶ δὲ ἐξ ἀνάγκης λο - γικῷ τὸ μὴ νοεῖν . δόξει τοιαύτη εἶναι καὶ ἡ ‘οὐδὲν σῶμα φυσικὸν ἐξ ἀνάγκης οὐ κινεῖται κατὰ φοράν’ · εἰ γὰρ καὶ ἡ κυκλοφορία φορά , τῷ μὲν κυκλοφορητικῷ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρξει ἡ φορά , οὐδὲν δὲ ἔσται σῶμα , ᾧ ἐξ ἀνάγκης οὐχ ὑπάρχει ἡ φορά . εἰ δὲ ἀληθῆ ταῦτα , καὶ ἐν ἐκείνῃ τῇ συμπλοκῇ ἄν εἴη οὐχ ἡ κατὰ τὸν διορισμὸν ἐνδεχομένη συναγομένη ἀλλ’ ἡ προειρημένη ἀντικειμένη τῇ ‘ἐξ ἀνάγκης τινὶ μή᾿ , εἰς ἣν μετελήφθη ἡ ἀπόφασις τῆς ἐνδεχομένης . εἰ γάρ τις καὶ ταύτας ἐνδεχομένας τὰς κατὰ τὸν διορισμὸν λέγοι , ὥσπερ οἱ περὶ Θεόφραστον λέγουσιν , οὐκέτ’ <ἂν> ἀληθὲς εἴη τὸ τὰς ἐνδεχομένας καταφατικάς τε καὶ ἀποφατικὰς ἀντιστρέφειν ἀλλήλαις . ἔστι οὖν καί , ἐν ᾗ ἡ μείζων καταφατικὴ ὑπάρχουσα , ὁμοίως τῇ , ἐν ᾗ ἡ μείζων ἀποφατική , ἔχουσα συμπέρασμα οὐ τοῦ κατὰ τὸν διορισμὸν ἐνδεχομένου . ἥτις γὰρ ἄν ᾖ τῇ , εἰς ἣν ἡ μετάληψις γέγονεν . ἰδίως καὶ οἰκείως ἀντικειμένη , αὕτη συναγομένη δείκνυται τῷ τὴν εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγὴν μηδὲν ἄλλο τιθέναι ἢ τὸ ἀντικείμενον τοῦ ὑποτεθέντος , ᾧ τὸ ἀδύνατον ἠκολούθησεν .
Lemmas: οὗτος οὖν ὁ συλλογισμός οὐ εἰμί ὁ κατά ὁ διορισμός ἐνδέχομαι , ἀλλά ὁ μηδείς ἐξανανακέω . ὁ λέγω τοιοῦτος εἰμί · οὖον φημί ὁ συμπέρασμα ὁ ἐπί ὁ συζυγία ὁ ἐκ ἀποφατικός ὑπάρχω καθόλου ὁ μείζων καί καταφατικός ἐνδέχομαι καθόλου ὁ μικρός πρόσθεν δείκνυμι διά ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή ὁ ἐνδέχομαι μηδείς ὁ Α ὁ Γ ὁ κατά ὁ διορισμός ἐνδέχομαι γίγνομαι , ἀλλά ὁ μηδείς ἐκ ἀνάγκη ὁ Α ὁ Γ ὑπάρχω . οὐ εἰμί δέ ἴσος ὁ ἐκ ἀνάγκη μηδείς ὁ μηδείς ἐκ ἀνάγκη , ὅς φημί συνάγω · ἄλλος γάρ οὗτος ὁ μηδείς ἐκ ἀνάγκη , οἷος οὐδείς ζῷον ὁ περιπατέω ἐκ ἀνάγκη · οὖον γάρ αὐτός οὗτος ὁ ἐκ ἀνάγκη οὐδείς ζῷον περιπατέω · τις γάρ περιπατέω καί ἐνδεχομένως περιπατέω , τις δέ καί ἐκ ἀνάγκη οὖον περιπατέω , ἐπί ὅς πᾶς ἀληθής ὁ οὐδείς ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω ὁ περιπατέω αἴτιος δέ ὁ οὗτος συνάγω φημί εἰμί , ὅτι εἰμί μέν ὑπόκειμαι ὁ Α ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη τις ὑπάρχω , ἐπεί εἰς οὗτος μεταλαμβάνω ὁ οὐ ἐνδέχομαι μηδείς ὁ Α ὁ Γε , εἰμί δέ ἀντίκειμαι ὁ ἐκ ἀνάγκη τις ὁ Α ὁ Γ ὁ οὐδείς ἐκ ἀνάγκη ἴσος εἰμί καί αὐτός ὁ οὐ ἐκ ἀνάγκη τις · ὥστε διά ὁ ὁ ἀντίκειμαι ἐν Τῖς εἰς ὁ ἀδύνατος ἀπαγωγή συνάγω ὁ φαίνω ἀδύνατος οὗτος ἄν εἰμί συνάγω ὁ οὐδείς ἐκ ἀνάγκη , ὅς οὐ εἰμί ἴσος ὁ ἐνδέχομαι μηδείς ὁ Α ὁ Γ , ὅτι μηδέ ὁ ἐκ ἀνάγκη τις ἴσος εἰμί ὁ οὐ ἐνδέχομαι μηδενί᾿ , ἐκ ὅς μεταλαμβάνω . ὁ μέν γάρ οὐ ἐνδέχομαι μηδενί᾿ ἀληθής καί κατά ὁ ἐκ ἀνάγκη τις μή · ἀληθής γάρ ὁ οὐ ἐνδέχομαι μηδείς ζῷον ὁ περιπατέω , οὐ ὅτι ἐκ ἀνάγκη τις αὐτός ὑπάρχω , ἀλλά ὅτι τις οὐ ὑπάρχω ἐκ ἀνάγκη . ὅτι γάρ οὗτος ἀληθής . δῆλος ἐκ ὁ μή εἰμί ἀληθής ὁ ἐνδέχομαι μηδείς ζῷον περιπατέω . οὐκέτι δέ κατά ὁ ἐκ ἀνάγκη τις μή ἀληθής ὁ ἐκ ἀνάγκη τις . καί ὁ οὐδείς ἐκ ἀνάγκη οὖν πρός ὁ ἐνδέχομαι μηδενί᾿ εἰμί τις διαφορά . ὁ μέν γάρ λέγω τότος Α ὁ Γ ἐνδέχομαι μηδενί᾿ ἀναιρέω πᾶς ὁ ἀναγκαῖος ὁ τε καταφατικός καί ἀποφατικός , εἰμί γε ἀντιστρέφω ὁ ἐνδέχομαι μηδενί᾿ ὁ ἐνδέχομαι πᾶς . ὁ δέ ‘μηδενὶ ἐκ ἀνάγκη ὁ μέν καταφατικός ἀναγκαῖος εἰμί ἀναιρετικός , οὐκέτι δέ καί ὁ ἀποφατικός . ὁ γάρ οὐδείς ἐκ ἀνάγκη ἀληθής εἰμί δύναμαι εἰμί ἀληθής ὁ τίς ἐκ ἀνάγκη οὐ ὑπαρχεία , ὡς ὁ ‘οὐδὲν ζῷον ἐκ ἀνάγκη περιπατέω | καί εἰμί τίς ζῷον ἐκ ἀνάγκη οὖον περιπατέω . ὁμοίως δέ καί ‘οὐδὲν ζῷον ἐκ ἀνάγκη γελάω , ἢ λαλέω ἤ τίς ὁ τοιοῦτος . αὐτός δέ δηλόω διά ὁ λέξις , ὅτι δεῖ ὁ οὐ ἐνδέχομαι μηδενί’ ἐπί ὁ συζυγία οὗτος εἰς ὁ ἐπί μέρος καταφατικός ἀναγκαῖος μεταλαμβάνω · ἀληθής μέν γάρ εἰμί καί ἐπί ὁ ἐπί μέρος ἀποφατικός ἀναγκαῖος οὐδείς κακός , ἀλλά ὁ δεῖξις ἐπί οὗτος προχωρέω . ὁ ἐν , εἰς ὅς μεταλαμβάνω δείκνυμι ὁ συζυγία συλλογιστική , οὗτος ὁ ἀντίκειμαι κατασκευάζω , ὅσπερ εἰμί ὁ οὐδείς ἐκ ἀνάγκη , ἐπεί καί ὁ μετάληψις ὁ οὐ ἐνδέχομαι μηδενί’ αὐτός οὐ εἰς ἴσος τε καί ὁ αὐτός ἀλλά εἰς τίς τοιοῦτος , ὡς εἰμί ὁ ἀρχή ὁ ἐνδέχομαι μηδενί᾿ μή προσχράω , ἀλλά λαμβάνω συνάγω ἐκ ὁ πρόκειμαι συζυγία ὁ οὐδείς ἐκ ἀνάγκη . εἰμί γάρ μή οὗτος , ὁ ἀντίκειμαι αὐτός τις ἐκ ἀνάγκη · ἀλλά ὑποτίθημι οὗτος ἀδύνατος ἕπω · οὐ ἄρα οὗτος · ὁ ἀντίκειμαι ἄρα αὐτός . ἀσαφής δέ ὁ λέγω ὁ ὁ ὁράω παράθεσις ποιέω . διά ὅς γάρ παρατίθημι ὁράω οὖον ὁ οὐδείς ἐκ ἀνάγκη ὁ Α ὁ Γ δείκνυμι ἀλλά ὁ ἐκ ἀνάγκη οὐδείς , ὅς οὐδαμῶς ἀντίφασις ποιέω πρός ὁ ‘ἐξ ἀνάγκη Τίνια · ἀμφότερος γάρ εἰμί ἀναγκαῖος καταφατικός δεῖ δέ ὁ ἀντιφατικός ἀντίκειμαι ὁ ‘ἐξ ἀνάγκη Τίνια ἀποφάσκω ὁ ἀναγκαῖος . ὁ δέ ὅρος , ὅς παρατίθημι , εἰμί κόραξ μέν ἐπί ὁ Α , διανοέομαι δέ ἐπί ὁ Β , ἄνθρωπος δέ ἐπί ὁ Γ · ἐπί γάρ οὗτος ὁ ὁράω κόραξ μέν οὐδείς διανοέομαι , ὁ . δέ διανοέομαι πᾶς ἄνθρωπος ἐνδέχομαι , καί κόραξ ἐκ ἀνάγκη οὐδείς ἄνθρωπος , ἀλλά οὐ οὐδείς ἐκ ἀνάγκη , ὅς βούλομαι δείκνυμι συνάγω . ἀπαντάω δέ οὗτος παρά ὁ λαμβάνω ὁ μείζων οὐ ὑπάρχω ἀποφατικός ἀλλά ἀναγκαῖος ὁ Α Β · κόραξ γάρ ἐκ ἀνάγκη οὐδείς διανοέομαι . ὅς καί αὐτός αἰσθάνομαι πάλιν ἄλλος ὅρος παρατίθημι , διά ὅς οὐκέτι ἀναγκαῖος ἀποφατικός φημί γίγνομαι ὁ συμπέρασμα . εἰμί δέ , ὁ παρατίθημι , κινέω ἐπί ὁ Α , ἐπιστήμη ἐπί ὁ Β , ἄνθρωπος ἐπί ὁ Γ · ὁ μέν γάρ κινέω οὐδείς ἐπιστήμη ὑπάρχω , ἐπιστήμη δέ πᾶς ἄνθρωπος ἐνδέχομαι , καί ὁ κινέω ἐνδέχομαι μηδείς ἄνθρωπος , οὗτος εἰμί οὐδείς ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω ἄνθρωπος ὁ κινέω , εἰμί καί ὑπάρχω . ὅστις δέ μήτε έπι ὁ πρῶτος μήτε ἐπί οὖν δύο παρατίθημι ὑπάρχω λαμβάνω ἀποφατικός ἀλλά ἀναγκαῖος , αἰσθάνομαι ἐπεῖπον ληπτέος δέ ἀγαθός ὁ ὅρος . λαμβάνω οὖν ὅρος ὀργίζω , γελάω . ἄνθρωπος · ὁ ὀργίζω μηδείς γελάω ὑπάρχω , ὁ γελάω πᾶς ἄνθρωπος ἐνδέχομαι , ὁ ὀργίζω ἐνδέχομαι μηδείς ἄνθρωπος ὑπάρχω , οὖον ὁ μή ὑπάρχω ἐνδέχομαι δέ ὑπάρχω ( ὑπάρχω γάρ πολύς · ἐπεί εἰμί ἄν ὁ κατά ὁ διορισμός ἐνδέχομαι ) , ἀλλά ὁ μηδείς ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω . ἔτι δέ φανερός , ἄν ὁ περιπατέω λαμβάνω μηδείς ἠρεμέω , ὁ δέ ἠρεμέω ἐνδέχομαι πᾶς ζῷον · ὁ γάρ περιπατέω οὐδείς ἐκ ἀνάγκη ζῷον . καίτοι τις ἐκ ἀνάγκη οὐ ὑπάρχω · ὥστε οὐ ἀληθής ὁ ἐνδέχομαι μηδενί᾿ , ὅτι μή καί πᾶς . ζητέω δέ ἄν τις , πῶς ὑγιής ὁ λέγω ὑπό αὐτός ὁ μή ὁ κατά ὁ διορισμός ἐνδέχομαι γίγνομαι ὁ συμπέρασμα · ὑποτίθημι γάρ ὁ ἀντίκειμαι ὁ ἐνδέχομαι μηδείς , ὅς εἰμί οὐ ἐνδέχομαι μηδενί᾿ , ὅς μεταλαμβάνω εἰς ὁ ἀνάγκη Τίνια ὡς ἴσος ἐκεῖνος δύναμαι . εἰμί δέ ἀντίφασις μέν εἰμί ὁ ἐνδέχομαι μηδενί᾿ ὁ οὐ ἐνδέχομαι μηδενί᾿ , οὗτος δέ ἴσος ὁ ἐκ ἀνάγκη τις , ἀδύνατος δέ ἐπακολουθέω ὁ ἐκ ἀνάγκη τις ὑποτίθημι , δῆλος ὡς ὁ ἀντίκειμαι οὗτος ἀληθής · ἴσος δέ εἰμί οὗτος ὁ οὐ ἐνδέχομαι μηδενί᾿ , ὅς ἀντίκειμαι ὁ ἐνδέχομαι μηδείς . πῶς οὖν οὖον γίγνομαι ὁ κατά ὁ διορισμός ἐνδέχομαι ὁ συμπέρασμα ; ἢ γάρ οὐ ὑγιής μεταλαμβάνω ὁ οὐ ἐνδέχομαι μηδενί᾿ εἰς ὁ ἀνάγκη Τίνια , καί ὅλος ὁ δεῖξις ψευδής · οὐκέτι | γάρ γίγνομαι ὁ ἀντίκειμαι ὁ ἐνδέχομαι λαμβάνω , ὅς ἐσθίω ὑποτίθημι ἐν ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή · ἢ εἰμί οὗτος εἰμί ὁ ὑποτίθημι , ὅς ὁ ἀντίκειμαι , ἀδύνατος δέ οὗτος , πῶς οὐ ὁ κατά ὁ διορισμός ἐνδέχομαι ὁ συμπέρασμα ; πῶς δέ καί ἀντίφασις εἰμί ὁ οὐδείς ἐκ ἀνάγκη ὁ ἐκ ἀνάγκη τις ὑπάρχω , ὅς μεταλαμβάνω ἐκ ὁ ἀπόφασις ὁ οὐ ἐνδέχομαι μηδενί᾿ ὡς ἴσος αὐτός δύναμαι , ὁράω ἄξιος · ὁ γάρ λέγω οὐδείς ἐκ ἀνάγκη ἤτοι ὡς ἐκ ἀνάγκη ἀναιρέω ὁ κεῖμαι λαμβάνω ἢ ὡς ὁ ἀναγκαῖος ἀναιρέω . ὁ μέν οὖν ἐκ ἀνάγκη ἀναιρέω ὁ κεῖμαι οὐ ἀπόφασις ἀλλά ἀναγκαῖος κατάφασις ; ὅστις οὐ ἄν εἰμί ἀντίκειμαι ὁ ‘ἐξ ἀνάγκη Τίνια εἰμί καί αὐτός κατάφασις . ὁ δέ ὁ ἀναγκαῖος ἀναιρέω ἀπόφασις μέν εἰμί καί ἀντίκειμαι ὁ ἐκ ἀνάγκη τις λέγω κατάφασις · πῶς δέ ἔτι ὁ οὗτος λέγω οὖον γίγνομαι ἐνδέχομαι ; ὁ γάρ ὁ ἀναγκαῖος ἀπόφασις ἐνδέχομαι . ἢ διά οὗτος οὐ εἰμί ἐνδέχομαι ὁ οὐδείς ἐκ ἀνάγκη λέγω ὡς ἀναιρέω ὁ καταφατικός ἀναγκαῖος , ἐπεί , ἄν πᾶς ὑπάρχω , μή ἀναγκαῖος δέ , ἀληθής , ἄν τις ἐκ ἀνάγκη μή ὑπάρχω · ὁ γάρ τρόπος ὁ ὕπαρξις οὖον ὁ ὕπαρξις ἀναιρέω ἐπαγγέλλω . ὁ δέ κατά ὁ διορισμός ἐνδέχομαι ὁ ἐνδέχομαι μηδενί᾿ οὐ ἐν ὁ ἤδη ὑπάρχω τίθημι , ἀλλά οὐδέ ἀληθής εἰμί δύναμαι , ἐπί ὅς ὁ ἐπί μέρος ἀποφατικός ἀναγκαῖος ἀληθής , ὁ ἀντιστρέφω ὁ ἐνδέχομαι Παντιάς · ὡς γάρ φημί , ὁ καθόλου ἐνδέχομαι πᾶς ὁ ἀναγκαῖος ἀναιρέω . ἀλλά καί ὁ μετάληψις ὁ οὐ ἐνδέχομαι μηδενί᾿ εἰς ὁ ‘ἐξ ἀνάγκη Τίνια γίγνομαι ὡς εἰς συναληθεύω μέν οὖον μήv ἄντικρυς ἴσος δύναμαι · ὁ γάρ οὐ ἐνδέχομαι μηδενί᾿ , ὥσπερ ἀληθής εἰμί κατά ὁ ἐκ ἀνάγκη τις ὑπάρχω λέγω , οὕτως ἀληθής εἰμί καί κατά ὁ ἐκ ἀνάγκη τις μή ὑπάρχω λέγω , ὡς μετά ὀλίγος δείκνυμι καί αὐτός · εἰμί γάρ ἐκ ἀνάγκη τις μή , οὐ ἐνδέχομαι οὔτε πᾶς οὔτε οὐδείς . ἀληθής οὖν εἰμί ὁ οὐ ἐνδέχομαι μηδείς καί κατά ὁ ‘ἐξ ἀνάγκη τις μῆον μεταλαμβάνω αὐτός , ὡς εἶπον ἤδη , εἰς ὁ ‘ἐξ ἀνάγκη Τίνια , οὐ ὡς εἰς ὁ αὐτός καί ἴσος , ἀλλά ὅτι ἐπί οὗτος δείκνυμι ὁ ἀδύνατος , ὁ δέ ἀποφατικός λαμβάνω οὐκέτι . ὁ γάρ ὁ Α ἐκ ἀνάγκη τις μή ὁ Γ λαμβάνω καί προσλαμβάνω ὁ Β πᾶς ὁ Γ ὑπάρχω γίγνομαι ὁ συμπέρασμα ἐν τρίτος σχῆμα ὁ Α τις ὁ Β μή ὑπάρχω , ὅς οὐδείς ἀδύνατος εἰμί · κεῖμαι γάρ μηδείς ὑπάρχω . ἐπεί τοίνυν οὗτος μέν λαμβάνω οὐδείς δείκνυμι , ὁ δέ ἀναγκαῖος καταφατικός ἐπί μέρος λαμβάνω ἕπομαι τίς ἀδύνατος , εἰς οὗτος ὁ οὐ ἐνδέχομαι μηδενί᾿ ὁ μετάληψις ποιέω οὐδείς μικρός εἰμί ἀληθής καί κατά οὗτος , εὑρίσκω τίς ἀδύνατος ὁ εἰς οὗτος ὁ οὐ ἐνδέχομαι μηδενί᾿ μεταλαμβάνω ἀκολουθέω , εἰκότως ὁ ἰδίως οὗτος ἀντίκειμαι , εἰς ὅς ὁ μετάληψις γίγνομαι , φημί συνάγω , ἀλλά οὖον οὗτος , ἐκ ὅς ὁ εἰς οὗτος μετάληψις . ὁ δέ ἐκ ἀνάγκη τις ἀντίκειμαι ἰδίως ὁ οὐδείς ἐκ ἀνάγκη ἴσος εἰμί ὁ οὐ ἐκ ἀνάγκη τις · οὗτος ἄρα διά ὁ λόγος κατασκευάζω , οὖον ὁ ἐνδέχομαι μηδενί᾿ , ἐπεί ὁ οὗτος ἀντίκειμαι ὁ οὐ ἐνδέχομαι μηδείς οὐδείς μᾶλλον εἰμί ἀληθής κατά ὁ ἀνάγκη Τίνια ἢ κατά ὁ ἀνάγκη τις μῆον , ὅς ὁ ἕτερος λαμβάνω οὐδείς 30 ἀδύνατος συνάγω . διό καί ὁ ἐνδέχομαι μηδενί᾿ ἀμφότερος εἰμί ἀναιρετικός , ὁ τε ἐκ ἀνάγκη τις καί ὁ ἐκ ἀνάγκη τις οὖον , κατά ὅς εἰμί ἀληθής ὁ ἀπόφασις ὁ οὐ ἐνδέχομαι μηδενί᾿ . ὁ δέ μή ὡς <εἰς> δύναμαι μεταλαμβάνω ὁ οὐ ἐνδέχομαι μηδενί᾿ εἰς ὁ ‘ἐξ ἀνάγκη Τίνια σημεῖον ὁ μή ὁ αὐτός ἀναίρεσις ὁ ἀντίκειμαι ὁ , ἐκ ὅς μεταλαμβάνω , τίθημι λέγω αὐτός ἀλλά ὁ ἀντίκειμαι οὗτος ὡς ἄλλος εἰμί ὁ ὁ οὐ ἐνδέχομαι μηδενί᾿ ἀντίκειμαι , ὅστις εἰμί ὁ ἐνδέχομαι μηδενί᾿ . ἤ οὗτος χράω οἷος τε εἰμί λέγω μηδέ ἐπί ὁ προερέω συζυγία ὁ | ἐκ καταφατικός ὁ κατά ὁ διορισμός ἐνδέχομαι ὁ συμπέρασμα γίγνομαι . καί γάρ ἐπί ἐκεῖνος ὁ μετάληψις ὁ οὐ ἐνδέχομαι Παντιάς εἰς ὁ ‘ἐξ ἀνάγκη τις οὔα γίγνομαι · ὁ γάρ εἰς οὗτος μεταλαμβάνω ὁ ἀδύνατος δείκνυμι . ἄν γάρ εἰς ὁ ‘ἐξ ἀνάγκη Τίνια μεταλαμβάνω ὁ οὐ ἐνδέχομαι Παντιάς , οὐδείς ἀδύνατος συμβαίνω , ὥσπερ οὐδέ ἐπί οὗτος , εἄν εἰς ὁ ἀνάγκη τις μῆον . εἰμί δέ οὗτος , ὁ ἰδίως ἀντίκειμαι ὁ ἐκ ἀνάγκη τις μή ὑπάρχω εἰμί εἄν κατασκευάζω , ὅς εἰμί εἄν ὁ οὐδείς ἐκ ἀνάγκη οὐ ὑπάρχω ἴσος εἰμί ὁ οὐ ἐκ ἀνάγκη τις οὐ ὑπαρχεία . ὅς εἰμί μέν μόνος ὁ φωνή διαφέρω ὁ ἐνδέχομαι Παντιάς , εἰμί ἄν ὁ κατά ὁ διορισμός ἐνδέχομαι ὁ συμπέρασμα . εἰμί δέ δύναμαι εὑρίσκω ἐπί τις ὕλη ἐκ ἀνάγκη μέν τις ὑπάρχω , μή ἐκ ἀνάγκη δέ τις οὐ ὑπάρχω , εἰμί ἄν ἐπί ἐκεῖνος ὁ μέν οὐδείς ἐκ ἀνάγκη οὐ ὑπαρχεία ἀληθής , ὁ δέ ἐνδέχομαι Παντιάς οὐκέτι , εἰμί γε , ὅς ἐνδέχομαι πᾶς , ἐνδέχομαι καί μηδείς , ὁ δέ ἐκ ἀνάγκη τις ὑπάρχω ἐνδέχομαι μηδείς λέγω ψεῦδος . οὕτως τε οὐδέ ἐπί ἐκεῖνος εἄν ὁ συμπλοκή ὁ κατά ὁ διορισμός ἐνδέχομαι συνάγω . ὁ μέν οὖν λέγω πρότασις ‘οὐδὲν ζῷον ἐκ ἀνάγκη οὐ εἰμί ἀναπνευστικός οὐ εἄν εἰμί τοιοῦτος · ἀληθής γάρ οὗτος ὁ τίς μέν ἐκ ἀνάγκη ζῷον ἀναπνευστικός εἰμί τίς δέ ἐκ ἀνάγκη μή εἰμί ἀναπνευστικός , καί εἰμί ἄν οὗτος ὁ κύριος ἀντίκειμαι ὁ ἐνδέχομαι μηδενί᾿ . τοιοῦτος δέ ὁ οὐ ἐνδέχομαι μηδενί᾿ · καί γάρ ἀεί κατά ὁ τίς ἐκ ἀνάγκη οὐ ὑπαρχεία καί κατά ὁ τίς ἐκ ἀνάγκη ὑπαρχεία ὁμοίως ὁ τοιοῦτος ἀληθής ὁ οὐ ἐνδέχομαι μηδείς ζῷον ὁ ἀναπνευστικός . εἰμί δέ ἄν καί ὁ ὁ ἐνδέχομαι Παντιάς ἀπόφασις ὁ οὐ ἐνδέχομαι Παντιάς ἐπί ὁ κεῖμαι ὕλη ἀληθής ὁλόκληρος · ἀληθής γάρ ὁμοίως καί ὁ οὐ ἐνδέχομαι μηδενί᾿ . ἑκάτερος γάρ αὐτός ἀληθεύω κατά ἀμφότερος · καί γάρ καί κατά ὁ ἐκ ἀνάγκη τις καί κατά ὁ ἐκ ἀνάγκη τις μή . ἐπισκεπτέος δέ , μή δύναμαι εἰμί τοιοῦτος ὁ λέγω ‘οὐδὲν λογικός ἐκ ἀνάγκη οὖον νόημι ἢ ‘οὐδὲν νόος ἔχω ἐκ ἀνάγκη οὖον νοέω ) · εἰμί γάρ παραδέχομαι τις καί ὁ θέω λογικός εἰμί , οὗτος μέν ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω ὁ νοέω , οὐδείς δέ ἐκ ἀνάγκη Λο - γικῷ ὁ μή νοέω . δοκέω τοιοῦτος εἰμί καί ὁ ‘οὐδὲν σῶμα φυσικός ἐκ ἀνάγκη οὖον κινέω κατά φοράω · εἰμί γάρ καί ὁ κυκλοφορία φορός , ὁ μέν κυκλοφορητικός ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω ὁ φορός , οὐδείς δέ εἰμί σῶμα , ὅς ἐκ ἀνάγκη οὐ ὑπάρχω ὁ φορός . εἰμί δέ ἀληθής οὗτος , καί ἐν ἐκεῖνος ὁ συμπλοκή ἄν εἰμί οὐ ὁ κατά ὁ διορισμός ἐνδέχομαι συνάγω ἀλλά ὁ προερέω ἀντίκειμαι ὁ ‘ἐξ ἀνάγκη τις μῆον , εἰς ὅς μεταλαμβάνω ὁ ἀπόφασις ὁ ἐνδέχομαι . εἰμί γάρ τις καί οὗτος ἐνδέχομαι ὁ κατά ὁ διορισμός λέγω , ὥσπερ ὁ περί Θεόφραστος λέγω , οὐκέτι ὅς ἀληθής εἰμί ὁ ὁ ἐνδέχομαι καταφατικός τε καί ἀποφατικός ἀντιστρέφω ἀλλήλων . εἰμί οὖν καί , ἐν ὅς ὁ μείζων καταφατικός ὑπάρχω , ὁμοίως ὁ , ἐν ὅς ὁ μείζων ἀποφατικός , ἔχω συμπέρασμα οὖον ὁ κατά ὁ διορισμός ἐνδέχομαι . ὅστις γάρ ἄν εἰμί ὁ , εἰς ὅς ὁ μετάληψις γίγνομαι . ἰδίως καί οἰκεῖος ἀντίκειμαι , οὗτος συνάγω δείκνυμι ὁ ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή μηδείς ἄλλος τίθημι ἢ ὁ ἀντίκειμαι ὁ ὑποτίθημι , ὅς ὁ ἀδύνατος ἀκολουθέω .