alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 36b35
Πρῶτον οὖν δεικτέον , ὅτι οὐκ ἀντιστρέφει τὸ ἐν τῷ ἐνδεχομένῳ στερητικόν . Ὅτε περὶ τῶν κατὰ τὰς προτάσεις ἀντιστροφῶν ἐποιεῖτο τὸν λόγον δεικνύς , τίνες τίσιν ἀντιστρέφουσι , μὴ ἀντιστρέφειν μὲν ἑαυτῇ τὴν καθόλου ἀποφατικὴν ἐνδεχομένην εἶπεν , ὑπερέθετο μέντοι τὴν αἰτίαν ἀποδώσειν ὕστερον . νῦν οὖν δείκνυσιν , ὅτε καὶ ὁ καιρὸς ἀπαιτεῖ , τῷ τὰς ἐν δευτέρῳ καὶ τρίτῳ σχήματι συζυγίας συλλογιστικὰς ἀντιστροφῶν προσδεῖσθαι . μέλλων οὖν δεικνύναι , ὅτι ἐξ ἐνδεχομένων ἐν δευτέρῳ σχήματι οὐδεὶς γίνεται συλλογισμός , καὶ προσχρῆσθαι καὶ τῷ μὴ ἀντιστρέφειν τὴν καθόλου ἀποφατικὴν ἐνδεχομένην αὑτῇ πρῶτον τοῦτο δείκνυσι . περὶ ποίας δὲ ἀντιστροφῆς λέγει , ἐδήλωσε παραθέμενος τοὺς ὅρους · περὶ γὰρ τῆς κατὰ ὑπαλλαγὴν τῶν ὅρων , οὐ περὶ τῆς εἰς τὴν κατάφασιν μεταλήψεως · ἐκείνῃ γὰρ ἀντιστρέφειν στρέφειν κεῖται . Θεόφραστος μέντοι καὶ Εὔδημος , ὡς καὶ κατ’ ἀρχὰς ἐμνημονεύσαμεν , ἀντιστρέφειν φασὶ καὶ τὴν καθόλου ἀποφατικὴν αὑτῇ , ὥσπερ ἀντέστρεφε καὶ ἡ ὑπάρχουσα καθόλου ἀποφατικὴ καὶ ἡ ἀναγκαία . ὅτι δὲ ἀντιστρέφει , δεικνῦσιν οὕτως · εἰ τὸ Α τῷ Β ἐνδέχεται μηδενί , καὶ τὸ Β τῷ Α ἐνδέχεται μηδενί · ἐπεὶ γὰρ ἐνδέχεται τὸ Α τῷ Β μηδενί , ὅτε ἐνδέχεται μηδενί , τότε ἐνδέχεται ἀπεζεῦχθαι τὸ Α πάντων τῶν τοῦ Β · εἰ δὲ τοῦτ’ , ἔσται τότε καὶ τὸ Β τοῦ Α ἀπεζευγμένον · εἰ δὲ τοῦτο , καὶ τὸ Β τῷ Α ἐνδέχεται μηδενί . ἔοικε δὲ Ἀριστοτέλης βέλτιον αὐτῶν λέγειν μὴ φάσκων ἀντιστρέφειν τὴν καθόλου ἀποφατικὴν ἐνδεχομένην ἑαυτῇ τὴν κατὰ τὸν διορισμόν . οὐ γάρ , εἴ τί τινος ἀπέζευκται , ἤδη καὶ ἐνδεχομένως ν ἀπέζευκται αὐτοῦ · ὥστε οὐκ αὔταρκες τὸ δεῖξαι , ὅτι , ὅτε ἐνδέχεται τὸ Α τοῦ Β ἀπεζεῦχθαι , τότε καὶ τὸ Β τοῦ Α ἀπέζευκται , καὶ πρὸς τοῦτο , ὅτι καὶ ἐνδεχομένως ἀπέζευκται . εἰ δὲ μὴ τοῦτο δειχθείη , οὐ δέδεικται ἡ ἐνδεχομένη ἀντιστρέφουσα , ἐπεὶ ἀπέζευκται μὲν καὶ τὸ ἐξ ἀνάγκης τινὸς κεχωρισμένον , ἀλλ’ οὐκ ἐνδεχομένως . ὅτι δὲ οὐκ ἀντιστρέφει , δείκνυσι τῇ εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῇ προσχρώμενος Ἀριστοτέλης . εἰ γὰρ δυνατόν , κείσθω 25 ἀντιστρέφουσα , καὶ εἰ τὸ Α ἐνδέχεται μηδενὶ τῷ Β , καὶ τὸ Β ἐνδεχέσθω μηδενὶ τῷ Α . ἀλλὰ μὴν κεῖται ἡμῖν , ὅτι καὶ αἱ ἀποφατικαὶ ἐνδεχόμεναι πρὸς τὰς καταφατικὰς ἐνδεχομένας ἀντιστρέφουσι · κεῖται δὲ τὸ Β ἐνδέχεσθαι τῷ Α μηδενί . δῆλον οὖν , ὡς καὶ παντὶ αὐτῷ ἐνδέχεται . τοῦτο δὲ ψεῦδος · οὐ γάρ , εἰ τὸ Α τῷ Β ἐνδέχεται παντί , διότι κεῖται ἐνδέχεσθαι μηδενί , ἀνάγκη καὶ τὸ Β τῷ Α ἐνδέχεσθαι παντί · γίνεται γὰρ οὕτως ἡ καθόλου καταφατικὴ ἐνδεχομένη ἑαυτῇ ἀντιστρέφουσα , ὅπερ οὐκ ἔστιν ἀληθὲς οὐδὲ κατ’ ἐκείνους . ἰδοὺ γοῦν τὸ μὲν λευκὸν ἐνδέχεται παντὶ ἀνθρώπῳ , ἐπεὶ καὶ μηδενί , οὐκέτι μέντοι τὸν ἄνθρωπον ἐνδέχεται παντὶ λευκῷ · τισὶ γὰρ λευκοῖς ἐξ ἀνάγκης οὐχ ὑπάρχει ὡς κύκνῳ , χιόνι καὶ ἄλλοις μυρίοις . εἰ δὲ ψεῦδος τὸ ἐνδέχεσθαι τὸν ἄνθρωπον παντὶ [ τῷ ] ψεῦδος καὶ τὸ ἐνδέχεσθαι μηδενί . ὥστ’ οὔκ , εἰ τὸ Α τῷ Β ἐνδέχεται μηδενί , καὶ τὸ Β τῷ Α ἐνδέξεται μηδενί · οὐ γὰρ τὸ μηδενὶ ὑπάρχον ἤδη καὶ ἐνδεχομένως οὐχ ὑπάρχει . ἀκολούθως δὲ λέγοντες τὴν καθόλου ἀποφατικὴν ἀντιστρέφειν τοῖς ὅροις οὐκέτι λέγουσι τὴν καταφατικὴν ἐνδεχομένην τῇ ἐνδεχομένῃ ἀποφατικῇ ἀντιστρέφειν · οὐ γὰρ οἷόν τε τῷ μηκέτι μόνην ἐνδεχομένην γίνεσθαι κατ’ αὐτοὺς τὴν κατὰ τὸν διορισμόν . Τόδε ἔτι δὲ οὐδὲν κωλύει εἴρηκεν ἀντὶ τοῦ ‘οὐδὲν γὰρ κωλύει᾿ οὐ γὰρ ἄλλη τις δεῖξίς ἐστιν , ὡς ἐκ τῆς λέξεως φαίνεται , ἀλλὰ [ ἐκ ] τῆς προειρημένης κατασκευή , ὅτι οὕτως ἔχει . ἢ πρῶτον μὲν ἔδειξε διὰ τοῦ μεταλαμβάνεσθαι τὰς ἐνδεχομένας ἀποφατικὰς εἰς τὰς καταφατικὰς τὰς δὲ καταφατικὰς ἐνδεχομένας τὰς καθόλου κεῖσθαι [ κεῖσθαι ] μὴ ἀντιστρέφειν ἑαυταῖς · δὲ ἐπ’ αὐτῶν τῶν ἀποφατικῶν ἐνδεχομένων καθόλου τὴν δεῖξιν ποιεῖται ὅρους παρατιθέμενος καὶ διὰ τούτων ἐλέγχων καὶ δεικνύς , ὅτι μὴ ἀντιστρέφουσιν . ὥστε καὶ ἡ δεῖξις ἄλλη ἂν αὕτη τῆς πρὸ αὐτῆς εἴη . εἶπε δὲ
Lemmas: Πρῶτος οὖν δεικτέος , ὅτι οὐ ἀντιστρέφω ὁ ἐν ὁ ἐνδέχομαι στερητικός . ὅτε περί ὁ κατά ὁ πρότασις ἀντιστροφή ποιέω ὁ λόγος δείκνυμι , τίς τίσις ἀντιστρέφω , μή ἀντιστρέφω μέν ἑαυτοῦ ὁ καθόλου ἀποφατικός ἐνδέχομαι εἶπον , ὑπερτίθημι μέντοι ὁ αἴτιος ἀποδίδωμι ὕστερος . νῦν οὖν δείκνυμι , ὅτε καί ὁ καιρός ἀπαιτέω , ὁ ὁ ἐν δύο καί τρίτος σχῆμα συζυγία συλλογιστικός ἀντιστροφή προσδέω . μέλλω οὖν δείκνυμι , ὅτι ἐκ ἐνδέχομαι ἐν δύο σχῆμα οὐδείς γίγνομαι συλλογισμός , καί προσχράομαι καί ὁ μή ἀντιστρέφω ὁ καθόλου ἀποφατικός ἐνδέχομαι ἑαυτοῦ πρῶτος οὗτος δείκνυμι . περί Ποίας δέ ἀντιστροφή λέγω , δηλόω παρατίθημι ὁ ὅρος · περί γάρ ὁ κατά ὑπαλλαγή ὁ ὁράω , οὖον περί ὁ εἰς ὁ κατάφασις μετάληψις · ἐκεῖνος γάρ ἀντιστρέφω στρέφω κεῖμαι . Θεόφραστος μέντοι καί Εὔδημος , ὡς καί κατά ἀρχή μνημονεύω , ἀντιστρέφω φημί καί ὁ καθόλου ἀποφατικός ἑαυτοῦ , ὥσπερ ἀντιστρέφω καί ὁ ὑπάρχω καθόλου ἀποφατικός καί ὁ ἀναγκαῖος . ὅτι δέ ἀντιστρέφω , δείκνυμι οὕτως · εἰμί ὁ Α ὁ Β ἐνδέχομαι μηδείς , καί ὁ Β ὁ Α ἐνδέχομαι μηδείς · ἐπεί γάρ ἐνδέχομαι ὁ Α ὁ Β μηδείς , ὅτε ἐνδέχομαι μηδείς , τότε ἐνδέχομαι ἀποζεύγνυμαι ὁ Α πᾶς ὁ ὁ Β · εἰμί δέ οὗτος , εἰμί τότε καί ὁ Β ὁ Α ἀποζεύγνυμι · εἰμί δέ οὗτος , καί ὁ Β ὁ Α ἐνδέχομαι μηδείς . ἔοικα δέ Ἀριστοτέλης ἀγαθός αὐτός λέγω μή φάσκω ἀντιστρέφω ὁ καθόλου ἀποφατικός ἐνδέχομαι ἑαυτοῦ ὁ κατά ὁ διορισμός . οὖον γάρ , εἰμί τίς τις ἀποζεύγνυμαι , ἤδη καί ἐνδεχομένως Ν ἀποζεύγνυμαι αὐτός · ὥστε οὐ αὐτάρκης ὁ δείκνυμι , ὅτι , ὅτε ἐνδέχομαι ὁ Α ὁ Β ἀποζεύγνυμαι , τότε καί ὁ Β ὁ Α ἀποζεύγνυμαι , καί πρός οὗτος , ὅτι καί ἐνδεχομένως ἀποζεύγνυμαι . εἰμί δέ μή οὗτος δείκνυμι , οὖον δείκνυμι ὁ ἐνδέχομαι ἀντιστρέφω , ἐπεί ἀποζεύγνυμαι μέν καί ὁ ἐκ ἀνάγκη τις χωρίζω , ἀλλά οὐ ἐνδεχομένως . ὅτι δέ οὐ ἀντιστρέφω , δείκνυμι ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή προσχράομαι Ἀριστοτέλης . εἰμί γάρ δυνατός , κεῖμαι 25 ἀντιστρέφω , καί εἰμί ὁ Α ἐνδέχομαι μηδείς ὁ Β , καί ὁ Β ἐνδέχομαι μηδείς ὁ Α . ἀλλά μήv κεῖμαι ἐγώ , ὅτι καί ὁ ἀποφατικός ἐνδέχομαι πρός ὁ καταφατικός ἐνδέχομαι ἀντιστρέφω · κεῖμαι δέ ὁ Β ἐνδέχομαι ὁ Α μηδείς . δῆλος οὖν , ὡς καί πᾶς αὐτός ἐνδέχομαι . οὗτος δέ ψεῦδος · οὖον γάρ , εἰμί ὁ Α ὁ Β ἐνδέχομαι πᾶς , διότι κεῖμαι ἐνδέχομαι μηδείς , ἀνάγκη καί ὁ Β ὁ Α ἐνδέχομαι πᾶς · γίγνομαι γάρ οὕτως ὁ καθόλου καταφατικός ἐνδέχομαι ἑαυτοῦ ἀντιστρέφω , ὅσπερ οὐ εἰμί ἀληθής οὐδέ κατά ἐκεῖνος . ἰδού γοῦν ὁ μέν λευκός ἐνδέχομαι πᾶς ἄνθρωπος , ἐπεί καί μηδείς , οὐκέτι μέντοι ὁ ἄνθρωπος ἐνδέχομαι πᾶς λευκός · τις γάρ λευκός ἐκ ἀνάγκη οὐ ὑπάρχω ὡς κύκνος , χιών καί ἄλλος μυρίος . εἰμί δέ ψεῦδος ὁ ἐνδέχομαι ὁ ἄνθρωπος πᾶς [ ὁ ] ψεῦδος καί ὁ ἐνδέχομαι μηδείς . ὥστε οὐ , εἰμί ὁ Α ὁ Β ἐνδέχομαι μηδείς , καί ὁ Β ὁ Α ἐνδέχομαι μηδείς · οὖον γάρ ὁ μηδείς ὑπάρχω ἤδη καί ἐνδεχομένως οὐ ὑπάρχω . ἀκόλουθος δέ λέγω ὁ καθόλου ἀποφατικός ἀντιστρέφω ὁ ὅρος οὐκέτι λέγω ὁ καταφατικός ἐνδέχομαι ὁ ενδεχόμενος ἀποφατικός ἀντιστρέφω · οὖον γάρ οἷος τε ὁ μηκέτι μόνος ἐνδέχομαι γίγνομαι κατά αὐτός ὁ κατά ὁ διορισμός . Τόδε ἔτι δέ οὐδείς κωλύω εἴρω ἀντί ὁ ‘οὐδὲν γάρ κωλύω οὖον γάρ ἄλλος τις δεῖξις εἰμί , ὡς ἐκ ὁ λέξις φαίνω , ἀλλά [ ἐκ ] ὁ προερέω κατασκευή , ὅτι οὕτως ἔχω . ἢ πρῶτος μέν δείκνυμι διά ὁ μεταλαμβάνω ὁ ἐνδέχομαι ἀποφατικός εἰς ὁ καταφατικός ὁ δέ καταφατικός ἐνδέχομαι ὁ καθόλου κεῖμαι [ κεῖμαι ] μή ἀντιστρέφω ἑαυτοῦ · δέ ἐπί αὐτός ὁ ἀποφατικός ἐνδέχομαι καθόλου ὁ δεῖξις ποιέω ὅρος παρατίθημι καί διά οὗτος ἐλέγχω καί δείκνυμι , ὅτι μή ἀντιστρέφω . ὥστε καί ὁ δεῖξις ἄλλος εἄν οὗτος ὁ πρό αὐτός εἰμί . εἶπον δέ