alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 36b38
Ἐπεὶ ἀντιστρέφουσιν αἱ ἐν τῷ ἐνδέχεσθαι καταφάσεις ταῖς ἀποφάσεσι , καὶ αἱ ἐναντίαι καὶ αἱ ἀντικείμεναι , λέγων ἐναντίας μὲν τὰς καθόλου , τὴν ‘παντὶ ἐνδέχεται᾿ καὶ τὴν ‘ἐνδέχεται μηδενί᾿ , ἀντικειμένας δὲ τὰς καθόλου ταῖς ἐπὶ μέρους , τὴν ‘παντὶ ἐνδέχεται᾿ τῇ ‘ἐνδέχεται οὐ παντί᾿ καὶ τὴν ‘ἐνδέχεται οὐδενί᾿ τῇ ‘ἐνδέχεται τινί᾿ , οὐχ ὡς ἀληθῶς τούτων ἐναντίων οὐσῶν ἀλλήλαις ἢ ἀντικειμένων ( πῶς γάρ , εἴ γε συναληθεύονται ; ) , ἀλλ’ ὡς τῇ λέξει ὁμοίως τούτων ἐχουσῶν πρὸς ἀλλήλας , ὡς ἔχουσιν αἱ ἐπὶ τῶν ἀναγκαίων καὶ ἐπὶ τῶν ὑπαρχουσῶν ἐναντίαι . ἐναντίαι γὰρ ἡ μὲν παντὶ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχειν λέγουσα τῇ ἐξ ἀνάγκης οὐδενί , ἡ δὲ παντὶ ὑπάρχειν τῇ οὐδενί · τοιαῦται δὲ κατὰ τὴν τῆς λέξεως ἀκολουθίαν καὶ ἡ ‘ἐνδέχεται παντί᾿ τῇ ‘ἐνδέχεται μηδενί᾿ πάλιν ἀντίκειται μὲν τῇ παντὶ ὑπάρχειν λεγούσῃ ἡ οὐ παντὶ ὑπάρχειν καὶ τῇ ἐξ ἀνάγκης παντὶ ἡ οὐκ ἐξ ἀνάγκης παντί · δοκεῖ δὲ ὁμοίως ἔχειν καὶ ἡ ‘παντὶ ἐνδέχεται᾿ τῇ ‘ἐνδέχεται οὐ παντί᾿ διὸ εἶπε καὶ ταύτας ἐναντίας τε καὶ ἀντικειμένας . λέγοι δ’ ἄν οὐ ταῖς καθόλου , αἷς ἀντικεῖσθαι δοκοῦσιν αἱ ἐπὶ μέρους , συναληθεύειν αὐτάς · οὐ γάρ , εἰ ἀληθὲς τὸ ‘ἐνδέχεται τινί' , ἤδη ἀληθὲς καὶ τὸ ‘ἐνδέχεται μηδενί᾿ ἀλλὰ λέγοι ἄν τὰς ταῖς καθόλου ἀντικεῖσθαι δοκούσας αὗται δέ εἰσιν αἱ ἐπὶ μέρους , ἥ τε καταφατικὴ καὶ | ἡ ἀποφατική ) ἀντιστρέφειν ἀλλήλαις , τὰς μὲν καθόλου ἀλλήλαις , τὰς δὲ ἐπὶ μέρους πάλιν τὰς ἐκείναις ἀντικεῖσθαι δοκούσας ἀλλήλαις . ὃ εἶπε καὶ ἐν τῷ Περὶ ἑρμηνείας · εἰπὼν γὰρ περὶ τῶν ἐναντίων “ διὸ ταύτας μὲν οὐχ οἷόν τε ἅμα ἀληθεῖς εἶναι ” ἐπήνεγκε “ τὰς δ’ ἀντικειμένας αὐταῖς ἐνδέχεται ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ ” δύναται καὶ ἀντικειμένας εἰρηκέναι τὰς ἐπὶ μέρους ἀλλήλαις , ὅταν ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ λαμβάνωνται ὑποκειμένου ὡς διωρισμένον τὸ ὑποκείμενον ἔχουσαι . ἢ τοῦτο οὐχὶ ἴδιον τῶν ἀντικειμένων . ἢ τῖς καθόλου ἐνδεχομέναις ἀντιστρέφειν λέγει τὰς ἐπὶ μέρους ἐνδεχομένας τὰς δοκούσας αὐταῖς ἀντικεῖσθαι , οὐκέτι μέντοι καὶ ταῖς ἐπὶ μέρους ἐνδεχομέναις τὰς καθόλου . ὅτι δὲ μὴ ἀντιστρέφουσι κατὰ τοὺς ὅρους αἱ καθόλου ἀποφατικαὶ ἐνδεχόμεναι αἱ κατὰ τὸν διορισμόν , σαφῶς ἔδειξεν ἐπὶ τῆς ὕλης . τὸ γὰρ λευκὸν ἐνδέχεται μηδενὶ ἀνθρώπῳ · ὁμοίως δὲ καὶ τὸ περιπατεῖν , ἀλλὰ καὶ τὸ κοιμᾶσθαι · οὐκέτι δὲ ἐνδέχεται τὸν ἄνθρωπον λευκῷ μηδενὶ ἢ περιπατοῦντι ἢ κοιμωμένῳ μηδενί , ὅτι μὴ καὶ παντί · τισὶ γὰρ ἀναγκαίως οὐχ ὑπάρχει κοιμωμένοις ἢ λευκοῖς . ἔτι δὲ φανερώτερον τὸ μὲν φέρεσθαι καὶ τὸ κινεῖσθαι κατὰ φορὰν ἐνδέχεται μηδενὶ ἀνθρώπῳ , ὅτι καὶ παντί , οὐκέτι μέντοι καὶ τὸν ἄνθρωπον ἐνδέχεται μηδενὶ κινουμένῳ κατὰ φοράν , ὅτι μηδὲ παντί · οὐ γὰρ δὴ τῷ κυκλοφορητικῷ ἐξ ἀνάγκης γὰρ οὐχ ὑπάρχει τοῦτο ἐκείνῳ . Κἄν τις ἐπιζητήσαι πρὸς τὴν τῶν ἐνδεχομένων τῶν καταφατικῶν πρὸς τὰς ἀποφατικὰς ἀντιστροφήν , μήποτε οὐχ <αἱ> ἐνδεχόμεναι ἀλλήλαις ἀντιστρέφουσιν , ἀλλὰ αἱ ἐνδεχόμεναι ταῖς ὑπαρχούσαις . εἰ γὰρ κυρίως ἐνδεχόμεναι αἱ εἰς τὸ μέλλον . δῆλον ὡς ἀληθοῦς οὔσης τῆς ἐνδεχομένης καταφατικῆς ἀληθές ἐστι τὸ μήπω ὑπάρχειν , ὃ ἐνδέχεσθαι ἔκειτο . τὸ οὖν ἐνδέχεσθαι μηδενὶ ἐπὶ τοῦ νῦν μὴ ὑπάρχοντος λεγόμενον ἀντιστρέφοι ἄν πρὸς τὴν ‘ἐνδέχεται παντί᾿ οὖσαν ἀληθῆ , διότι μέλλει τὸ λεγόμενον δι’ αὐτῆς . ὁ αὐτὸς λόγος καὶ ἐπὶ τῆς ἐνδεχομένης ἀποφατικῆς · καὶ γὰρ ταύτῃ οὔσῃ ἀληθεῖ ἀντιστρέφει ἡ ἐπὶ τοῦ ὑπάρχοντος κατάφασις . οὐ γὰρ δή , ὃ ὑπάρχειν μέλλει , τοῦτο καὶ μὴ ὑπάρχειν μέλλει · ἤδη γὰρ οὐχ ὑπάρχει . ἢ εἰ καὶ ὅτι μάλιστα νῦν μὴ ὑπάρχει τοῦτο , ὃ ἡ κατάφασις ἐνδέχεσθαι λέγει , ἀλλὰ καὶ ὕστερον ἐνδέχεται μὴ ὑπάρχειν . καὶ γὰρ μὴ γενομένου τοῦ ἐνδέχεσθαι ὑπάρχειν λεγομένου μένει τὸ ἐνδέχεσθαι μὴ ὑπάρχειν αὐτὸ πάλιν ὕστερον · καὶ γινομένου δὲ πάλιν <τοῦ> ἐνδέχεσθαι [ μὴ ] παραμένοι ἄν αὐτῷ τὸ ἐνδέχεσθαι μὴ ὑπάρχειν τότε , ὅτε ἐνεδέχετο αὐτὸ καὶ ὑπάρξαι · ἐφ’ οὗ γὰρ ἀληθὲς τὸ ‘ἐνδέχεται αὔριον περιπατῆσαι᾿ , ἐπὶ τούτου ἀληθὲς καὶ τὸ ‘ἐνδέχεται μὴ περιπατῆσαι αὔριον᾿ . ἐπεὶ οὖν ἐνδεχομένη <ἡ> εἰς τὸ μέλλον , δεῖ ἀμφοτέρας εἰς τὸ μέλλον λαμβάνειν · καὶ εἰ ἀληθὲς τὸ ὑπάρχειν τὸ ἀντικείμενον τοῦ ἐνδεχομένου , ἀλλ’ οὐ πρὸς τοῦτο κεῖται ἀντιστρέφειν .
Lemmas: ἐπεί ἀντιστρέφω ὁ ἐν ὁ ἐνδέχομαι κατάφασις ὁ ἀπόφασις , καί ὁ ἐναντίος καί ὁ ἀντίκειμαι , λέγω ἐναντίος μέν ὁ καθόλου , ὁ παντής ἐνδέχομαι καί ὁ ἐνδέχομαι μηδενί᾿ , ἀντίκειμαι δέ ὁ καθόλου ὁ ἐπί μέρος , ὁ παντής ἐνδέχομαι ὁ ἐνδέχομαι οὖον Παντιάς καί ὁ ἐνδέχομαι οὐδενία ὁ ἐνδέχομαι Τίνια , οὐ ὡς ἀληθής οὗτος ἐναντίος εἰμί ἀλλήλων ἢ ἀντίκειμαι ( πῶς γάρ , εἰμί γε συναληθεύω ; ) , ἀλλά ὡς ὁ λέγω ὁμοίως οὗτος ἔχω πρός ἀλλήλων , ὡς ἔχω ὁ ἐπί ὁ ἀναγκαῖος καί ἐπί ὁ ὑπάρχω ἐναντίος . ἐναντίος γάρ ὁ μέν πᾶς ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω λέγω ὁ ἐκ ἀνάγκη οὐδείς , ὁ δέ πᾶς ὑπάρχω ὁ οὐδείς · τοιοῦτος δέ κατά ὁ ὁ λέξις ἀκολουθία καί ὁ ἐνδέχομαι Παντιάς ὁ ἐνδέχομαι μηδενί᾿ πάλιν ἀντίκειμαι μέν ὁ πᾶς ὑπάρχω λέγω ὁ οὖον πᾶς ὑπάρχω καί ὁ ἐκ ἀνάγκη πᾶς ὁ οὐ ἐκ ἀνάγκη πᾶς · δοκέω δέ ὁμοίως ἔχω καί ὁ παντής ἐνδέχομαι ὁ ἐνδέχομαι οὖον Παντιάς διό εἶπον καί οὗτος ἐναντίος τε καί ἀντίκειμαι . λέγω δέ ἄν οὖον ὁ καθόλου , ὅς ἀντίκειμαι δοκέω ὁ ἐπί μέρος , συναληθεύω αὐτός · οὖον γάρ , εἰμί ἀληθής ὁ ἐνδέχομαι Τίνια , ἤδη ἀληθής καί ὁ ἐνδέχομαι μηδενί᾿ ἀλλά λέγω ἄν ὁ ὁ καθόλου ἀντίκειμαι δοκέω οὗτος δέ εἰμί ὁ ἐπί μέρος , ὅς τε καταφατικός καί | ὁ ἀποφατικός ) ἀντιστρέφω ἀλλήλων , ὁ μέν καθόλου ἀλλήλων , ὁ δέ ἐπί μέρος πάλιν ὁ ἐκεῖνος ἀντίκειμαι δοκέω ἀλλήλων . ὅς εἶπον καί ἐν ὁ περι ἑρμηνεία · εἶπον γάρ περί ὁ ἐναντίος “ διό οὗτος μέν οὐ οἷος τε ἅμα ἀληθής εἰμί ” ἐπιφέρω “ ὁ δέ ἀντίκειμαι αὐτός ἐνδέχομαι ἐπί ὁ αὐτός ” δύναμαι καί ἀντίκειμαι εἴρω ὁ ἐπί μέρος ἀλλήλων , ὅταν ἐπί ὁ αὐτός λαμβάνω ὑπόκειμαι ὡς διορίζω ὁ ὑπόκειμαι ἔχω . ἢ οὗτος οὐ ἴδιος ὁ ἀντίκειμαι . ἢ Τῖς καθόλου ἐνδέχομαι ἀντιστρέφω λέγω ὁ ἐπί μέρος ἐνδέχομαι ὁ δοκέω αὐτός ἀντίκειμαι , οὐκέτι μέντοι καί ὁ ἐπί μέρος ἐνδέχομαι ὁ καθόλου . ὅτι δέ μή ἀντιστρέφω κατά ὁ ὅρος ὁ καθόλου ἀποφατικός ἐνδέχομαι ὁ κατά ὁ διορισμός , σαφῶς δείκνυμι ἐπί ὁ ὕλη . ὁ γάρ λευκός ἐνδέχομαι μηδείς ἄνθρωπος · ὁμοίως δέ καί ὁ περιπατέω , ἀλλά καί ὁ κοιμάω · οὐκέτι δέ ἐνδέχομαι ὁ ἄνθρωπος λευκός μηδείς ἢ περιπατέω ἢ κοιμάω μηδείς , ὅτι μή καί πᾶς · τις γάρ ἀναγκαῖος οὐ ὑπάρχω κοιμάω ἢ λευκός . ἔτι δέ φανερός ὁ μέν φέρω καί ὁ κινέω κατά φορά ἐνδέχομαι μηδείς ἄνθρωπος , ὅτι καί πᾶς , οὐκέτι μέντοι καί ὁ ἄνθρωπος ἐνδέχομαι μηδείς κινέω κατά φορός , ὅτι μηδέ πᾶς · οὖον γάρ δή ὁ κυκλοφορητικός ἐκ ἀνάγκη γάρ οὐ ὑπάρχω οὗτος ἐκεῖνος . κἀν τις ἐπιζητέω πρός ὁ ὁ ἐνδέχομαι ὁ καταφατικός πρός ὁ ἀποφατικός ἀντιστροφή , μήποτε οὐ <αἱ> ἐνδέχομαι ἀλλήλων ἀντιστρέφω , ἀλλά ὁ ἐνδέχομαι ὁ ὑπάρχω . εἰμί γάρ κύριος ἐνδέχομαι ὁ εἰς ὁ μέλλω . δῆλος ὡς ἀληθής εἰμί ὁ ἐνδέχομαι καταφατικός ἀληθής εἰμί ὁ μήπω ὑπάρχω , ὅς ἐνδέχομαι κεῖμαι . ὁ οὖν ἐνδέχομαι μηδείς ἐπί ὁ νῦν μή ὑπάρχω λέγω ἀντιστρέφω ἄν πρός ὁ ἐνδέχομαι Παντιάς εἰμί ἀληθής , διότι μέλλω ὁ λέγω διά αὐτός . ὁ αὐτός λόγος καί ἐπί ὁ ἐνδέχομαι ἀποφατικός · καί γάρ οὗτος εἰμί ἀληθής ἀντιστρέφω ὁ ἐπί ὁ ὑπάρχω κατάφασις . οὖον γάρ δή , ὅς ὑπάρχω μέλλω , οὗτος καί μή ὑπάρχω μέλλω · ἤδη γάρ οὐ ὑπάρχω . ἢ εἰμί καί ὅτι μάλιστα νῦν μή ὑπάρχω οὗτος , ὅς ὁ κατάφασις ἐνδέχομαι λέγω , ἀλλά καί ὕστερος ἐνδέχομαι μή ὑπάρχω . καί γάρ μή γίγνομαι ὁ ἐνδέχομαι ὑπάρχω λέγω μένω ὁ ἐνδέχομαι μή ὑπάρχω αὐτός πάλιν ὕστερος · καί γίγνομαι δέ πάλιν ὅς ἐνδέχομαι [ μή ] παραμένω ἄν αὐτός ὁ ἐνδέχομαι μή ὑπάρχω τότε , ὅτε ἐνδέχομαι αὐτός καί ὑπάρχω · ἐπί ὅς γάρ ἀληθής ὁ ἐνδέχομαι αὔριον περιπατέω , ἐπί οὗτος ἀληθής καί ὁ ἐνδέχομαι μή περιπατέω αὔριον . ἐπεί οὖν ἐνδέχομαι <ἡ> εἰς ὁ μέλλω , δεῖ ἀμφότερος εἰς ὁ μέλλω λαμβάνω · καί εἰμί ἀληθής ὁ ὑπάρχω ὁ ἀντίκειμαι ὁ ἐνδέχομαι , ἀλλά οὖον πρός οὗτος κεῖμαι ἀντιστρέφω .