alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 34a34
Διωρισμένων δὲ τούτων ὑπαρχέτω τὸ Α παντὶ τῷ B . εἰπὼν καὶ προδιομολογησάμενος περὶ τῆς ἀκολουθίας τοῦ συμπερά - σματος πρὸς τὰς προτάσεις , ᾗ προσχρῆσθαι μέλλει , ἐπανῆλθεν ἐπὶ τὰ προκείμενα , καὶ λέγει περὶ τῶν συζυγιῶν τῶν μικτῶν ἐξ ὑπαρχούσης καὶ ἐνδεχομένης ἐν πρώτῳ σχήματι τῆς μείζονος οὔσης ὑπαρχούσης τῆς δὲ ἐλάττονος ἐνδεχομένης . ἡ δὲ δεῖξις αὐτῷ τοῦ συλλογιστικὰς εἶναι τὰς τοιαύτας συζυγίας , ἐν αἷς ἡ μείζων ἐστὶν ὑπάρχουσα , διὰ τῆς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῆς γίνεται · διὸ καὶ εἶπε μὴ εἶναι τοὺς ἐν ταῖς τοιαύταις μίξεσι γινομένους συλλογισμοὺς τελείους . λαμβάνει δὲ τὸ μὲν Α τῷ Β παντὶ ὑπάρχειν , τὸ δὲ Β τῷ Γ ἐνδέχεσθαι παντί , καί φησι τὸ Α τῷ Γ παντὶ ἐνδέχεσθαι . εἰ γὰρ μὴ τοῦτο , τὸ ἀντικείμενον · ἀντίκειται δὲ τῷ ‘ἐνδέχεται παντί᾿ τὸ ‘οὐκ ἐνδέχεται παντί᾿ , ὃ ἴσον ἐστὶ τῷ ‘ἐξ ἀνάγκης τινὶ οὐχ ὑπάρχει᾿ . θεὶς δὲ τοῦτο μεταλαμβάνει τὴν ΒΓ τὴν ἐνδεχομένην καθόλου καταφατικὴν εἰς ὑπάρχουσαν καθόλου καταφατικήν , ὃ ψεῦδος μέν ἐστιν , οὐ μὴν ἀδύνατον τῷ κεῖσθαι τὸ Β τῷ Γ ἐνδέχεσθαι παντὶ τὸ δὲ ἐνδεχόμενον ὑπάρχειν τινὶ μὴ εἶναι ἀδύνατον καὶ ὑπάρχειν λαβεῖν . ἐκ δὴ τῶν ‘τὸ Α τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης τινὶ οὐχ ὑπάρχει᾿ καὶ ‘τὸ Β τῷ Γ παντὶ ὑπάρχει᾿ συνάγεται ἐν τρίτῳ σχήματι τὸ Α μὴ ἐνδέχεσθαι παντὶ ὑπάρχειν τῷ Β , ὅ ἐστιν ἀδύνατον · ἔκειτο γὰρ αὐτῷ παντὶ ὑπάρχειν . εἶπε δὲ τὸ εἰ οὖν τὸ μὲν Α μὴ ἐνδέχεται τῷ Γ ἐνδεέστερον · λείπει γὰρ τὸ ‘παντί · τοῦτο γὰρ τὸ ἀντικείμενον τῷ ἐνδέχεσθαι παντί . τὸ δὲ Α οὐ παντὶ τῷ Β ἐνδέχεται εἶπεν ὡς ἴσον τῷ οὐ παντὶ ὑπάρχειν · τοῦτο γὰρ ἐδείχθη συναγόμενον ἐν τρίτῳ σχήματι ἐν ταῖς μίξεσι ταῖς ἐξ ἀναγκαίας καὶ ὑπαρχούσης , ἐν αἷς ἦν ἡ μὲν ἐλάττων καθόλου καταφατικὴ ὑπάρχουσα ἡ δὲ μείζων ἐπὶ μέρους ἀποφατικὴ ἀναγκαία · ἐπὶ μέρους γὰρ ἀποφατικὸν ὑπάρχον τὸ συμπέρασμα . ἀλλὰ καὶ τὸ ἀλλ’ ὑπέκειτο παντὶ ἐνδέχεσθαι ὑπάρχειν εἶπεν ἀντὶ τοῦ ‘ὑπέκειτο παντὶ ὑπάρχειν᾿ · ὑπάρχουσα γὰρ ἡ καθόλου καταφατικὴ ἡ Α Β . ἐξ οὗ δῆλον , ὅτι καὶ ἐπὶ τοῦ συμπεράσματος τὸ <A> οὐ παντὶ τῷ Β εἶπεν ὡς ἴσον τῷ οὐ παντὶ ὑπάρχειν τὸ Α τῷ Β . οὕτως δὲ γίνεται καὶ τὸ συναγόμενον ἀδύνατον , εἰ κειμένου τοῦ Α παντὶ τῷ Β ὑπάρχειν συνάγοιτο τινὶ μὴ ἡπάρχειν · ἀδύνατον γὰρ τὸ παντὶ ὑπάρχον τινὶ μὴ ὑπάρχειν . οὐκέτι δὲ ἀδύνατον , ὃ αὐτὸς δοκεῖ διὰ τῶν λέξεων λαμβάνειν · οὐ γὰρ ἀδύνατον κειμένου τοῦ Α τῷ Β ἐνδέχεσθαι παντί , ὃ εἶπε , καὶ τὸ ἐνδέχεσθαι καὶ μὴ παντί , ὃ καὶ αὐτὸ εἰρηκέναι δοκεῖ , ἐπεὶ τὸ αὐτὸ οἷόν τε καὶ παντὶ ἐνδέχεσθαι καὶ μηδενί . ἀλλ᾿ , ὥσπερ εἶπον , τῷ ἐνδέχεσθαι ἐπ’ ἀμφοτέρων ἀντὶ τοῦ ὑπάρχειν ἐχρήσατο , ἐπεὶ καὶ κατὰ τούτου κατηγορεῖται . ἀδύνατον δὴ τὸ συναγόμενον εὑρὼν καὶ δείξας ἐπὶ ταῖς προκειμέναις προτάσεσι , τῇ τε ύποθέσει τῆς ἀντικειένης τῷ συμπεράσματι καὶ τῇ μεταληφθείση εἰς ψεῦδος μὲν οὐ μὴν ἀδύνατον , τοῖς δεδειγμένοις προσχρῆται καί φησι τὸ ἀδύνατον ἠκολουθηκέναι μὴ τῇ ψευδεῖ · αὕτη γὰρ ἦν ψευδὴς μὲν δυνατὴ δέ , δυνατῷ δὲ τὸ ἀκολουθοῦν δυνατὸν ἀλλ’ οὐκ ἀδύνατον , ὡς ἐδείχθη · τῇ ἑτέρᾳ ἄμ , τῇ ὑποθέσει . ἀδύνατος ἄρα ἐκείνη , ἐπεὶ δεῖ τι τῶν κειμένων ἀδύνατον εἶναι , οὐκ ἔστι δὲ ἡ ἑτέρα ἀδύνατος . τὸ ἀντικείμενον ἄρα τῆς ὑποθέσεως ἀληθές · ἔστι δὲ τοῦτο τὸ Α τῷ Γ ἐνδέχεσθαι παντί · τῷ γὰρ οὐκ ἐνδέχεσθαι παντὶ ἀντιφατικῶς ἀντίκειται τὸ ‘ἐνδέχεται παντί ’ .
Lemmas: διορίζω δέ οὗτος ὑπάρχω ὁ Α πᾶς ὁ B . εἶπον καί προδιομολογέομαι περί ὁ ἀκολουθία ὁ Συμπεράς - σματος πρός ὁ πρότασις , ὅς προσχράομαι μέλλω , ἐπανέρχομαι ἐπί ὁ πρόκειμαι , καί λέγω περί ὁ συζυγία ὁ μικτός ἐκ ὑπάρχω καί ἐνδέχομαι ἐν πρῶτος σχῆμα ὁ μείζων εἰμί ὑπάρχω ὁ δέ μικρός ἐνδέχομαι . ὁ δέ δεῖξις αὐτός ὁ συλλογιστικός εἰμί ὁ τοιοῦτος συζυγία , ἐν ὅς ὁ μείζων εἰμί ὑπάρχω , διά ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή γίγνομαι · διό καί εἶπον μή εἰμί ὁ ἐν ὁ τοιοῦτος μίξις γίγνομαι συλλογισμός τέλειος . λαμβάνω δέ ὁ μέν Α ὁ Β πᾶς ὑπάρχω , ὁ δέ Β ὁ Γ ἐνδέχομαι πᾶς , καί φημί ὁ Α ὁ Γ πᾶς ἐνδέχομαι . εἰμί γάρ μή οὗτος , ὁ ἀντίκειμαι · ἀντίκειμαι δέ ὁ ἐνδέχομαι Παντιάς ὁ οὐ ἐνδέχομαι Παντιάς , ὅς ἴσος εἰμί ὁ ‘ἐξ ἀνάγκη τις οὐ ὑπαρχεία . τίθημι δέ οὗτος μεταλαμβάνω ὁ ΒΓ ὁ ἐνδέχομαι καθόλου καταφατικός εἰς ὑπάρχω καθόλου καταφατικός , ὅς ψεῦδος μέν εἰμί , οὖον μήv ἀδύνατος ὁ κεῖμαι ὁ Β ὁ Γ ἐνδέχομαι πᾶς ὁ δέ ἐνδέχομαι ὑπάρχω τις μή εἰμί ἀδύνατος καί ὑπάρχω λαμβάνω . ἐκ δή ὁ τότος Α ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη τις οὐ ὑπαρχεία καί τότος Β ὁ Γ πᾶς ὑπαρχεία συνάγω ἐν τρίτος σχῆμα ὁ Α μή ἐνδέχομαι πᾶς ὑπάρχω ὁ Β , ὅς εἰμί ἀδύνατος · κεῖμαι γάρ αὐτός πᾶς ὑπάρχω . εἶπον δέ ὁ εἰμί οὖν ὁ μέν Α μή ἐνδέχομαι ὁ Γ ἐνδεής · λείπω γάρ ὁ ‘παντί · οὗτος γάρ ὁ ἀντίκειμαι ὁ ἐνδέχομαι πᾶς . ὁ δέ Α οὖον πᾶς ὁ Β ἐνδέχομαι εἶπον ὡς ἴσος ὁ οὖον πᾶς ὑπάρχω · οὗτος γάρ δείκνυμι συνάγω ἐν τρίτος σχῆμα ἐν ὁ μίξις ὁ ἐκ ἀναγκαῖος καί ὑπάρχω , ἐν ὅς εἰμί ὁ μέν μικρός καθόλου καταφατικός ὑπάρχω ὁ δέ μείζων ἐπί μέρος ἀποφατικός ἀναγκαῖος · ἐπί μέρος γάρ ἀποφατικός ὑπάρχω ὁ συμπέρασμα . ἀλλά καί ὁ ἀλλά ὑπόκειμαι πᾶς ἐνδέχομαι ὑπάρχω εἶπον ἀντί ὁ ὑπέκκειμαι πᾶς ὑπάρχω · ὑπάρχω γάρ ὁ καθόλου καταφατικός ὁ Α Β . ἐκ ὅς δῆλος , ὅτι καί ἐπί ὁ συμπέρασμα ὁ <A> οὖον πᾶς ὁ Β εἶπον ὡς ἴσος ὁ οὖον πᾶς ὑπάρχω ὁ Α ὁ Β . οὕτως δέ γίγνομαι καί ὁ συνάγω ἀδύνατος , εἰμί κεῖμαι ὁ Α πᾶς ὁ Β ὑπάρχω συνάγω τις μή ἐπάρχω · ἀδύνατος γάρ ὁ πᾶς ὑπάρχω τις μή ὑπάρχω . οὐκέτι δέ ἀδύνατος , ὅς αὐτός δοκέω διά ὁ λέξις λαμβάνω · οὖον γάρ ἀδύνατος κεῖμαι ὁ Α ὁ Β ἐνδέχομαι πᾶς , ὅς εἶπον , καί ὁ ἐνδέχομαι καί μή πᾶς , ὅς καί αὐτός εἴρω δοκέω , ἐπεί ὁ αὐτός οἷος τε καί πᾶς ἐνδέχομαι καί μηδείς . ἀλλά , ὥσπερ εἶπον , ὁ ἐνδέχομαι ἐπί ἀμφότερος ἀντί ὁ ὑπάρχω χράω , ἐπεί καί κατά οὗτος κατηγορέω . ἀδύνατος δή ὁ συνάγω εὑρίσκω καί δείκνυμι ἐπί ὁ πρόκειμαι πρότασις , ὁ τε ὑπόθεσις ὁ ἀντίκειμαι ὁ συμπέρασμα καί ὁ μεταλαμβάνω εἰς ψεῦδος μέν οὖον μήv ἀδύνατος , ὁ δείκνυμι προσχράομαι καί φημί ὁ ἀδύνατος ἀκολουθέω μή ὁ ψευδής · οὗτος γάρ εἰμί ψευδής μέν δυνατός δέ , δυνατός δέ ὁ ἀκολουθέω δυνατός ἀλλά οὐ ἀδύνατος , ὡς δείκνυμι · ὁ ἕτερος ἀνά , ὁ ὑπόθεσις . ἀδύνατος ἄρα ἐκεῖνος , ἐπεί δεῖ τίς ὁ κεῖμαι ἀδύνατος εἰμί , οὐ εἰμί δέ ὁ ἕτερος ἀδύνατος . ὁ ἀντίκειμαι ἄρα ὁ ὑπόθεσις ἀληθής · εἰμί δέ οὗτος ὁ Α ὁ Γ ἐνδέχομαι πᾶς · ὁ γάρ οὐ ἐνδέχομαι πᾶς ἀντιφατικός ἀντίκειμαι ὁ ἐνδέχομαι πᾶς ’ .