alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 27b14
Οἷον τὸ Μ τῷ μὲν Ν μηδενὶ τῷ δὲ Ξ τινὶ μὴ ἐνδέχεται δὴ καὶ παντὶ καὶ μηδενὶ τὸ N τῷ Ξ Ὑπισχνεῖται μὲν τῇ τῶν ὅρων παραθέσει , δεῖξαι ἐπ’ αὐτῶν τὸ ἀσυλ - λόγιστον τὸ παντὶ καὶ μηδενὶ τὸ Ν τῷ Ξ ὑπάρχειν ὡς δυνάμενον ἐπὶ τοιαύτης συζυγίας , ἐλέγξειν καὶ δείξειν τὸ ἀσυλλόγιστον τῆς συμπλοκῆς . λαβὼν δὲ ὅρους τοῦ μηδενὶ μέλαν , χιόνα , ζῷον ( τὸ <γὰρ> μέλαν οὐδεμιᾷ , ὅ ἐστι μείζων ἄκρος ὢν κατὰ τοῦ Ν , ζῴῳ δὲ τινὶ οὐχ ὑπάρχει , ὅ ἐστιν ἐλάττων ἄκρος ὁ ἐπὶ τοῦ ἑ , καὶ χιὼν οὐδενὶ ζῴῳ ) μεταβὰς ἐπὶ τὸ λαβεῖν καὶ τοῦ παντὶ ὅρους οὕτως γὰρ ἔμελλεν ἀσυλλόγιστος ἡ συζυγία δειχθήσεσθαι ) ἐφίστησιν ἡμᾶς πρῶτον , πῶς μὲν εἰλημμένης τῆς ἐπὶ μέρους ἀποφατικῆς ἀληθοῦς τῆς | Μ Ξ οἷόν τ’ εὐπορῆσαι καὶ τοῦ παντὶ ὑπάρχειν τὸ Ν τῷ Ξ ὅρων , πῶς δὲ εἰλημμένης ἀδύνατον . ἐπεὶ γὰρ τὸ ἐπὶ ἀποφατικόν , ὡσπεροῦν καὶ τὸ καταφατικόν , ἀληθεύεται καὶ τῷ τὰς ὑπὲρ αὐτὰς τὰς καθόλου ἀληθεῖς εἶναι καὶ τῷ τὰς ὑπεναντίας αὐταῖς ( ἡ γὰρ λέγουσα τὸ Μ τινὶ τῷ Ξ μὴ ὑπάρχειν ἀληθής , κἄν μηδενὶ τὸ Μ τῷ Ξ ὑπάρχῃ · ὑπὸ ταύτην γὰρ τέτακται καὶ ἀκολουθεῖ αὐτῇ καὶ ἔστιν ὑπάλληλος αὐτῇ · ἀληθής δέ , κἄν ἡ μὲν τὸ Μ τῷ Ξ μηδενὶ λέγουσα ψευδὴς ᾖ , δὲ τινὶ τὸ Μ τῷ Ξ τιθεῖσα ἀληθής , ἥτις ἐστὶν ὑπεναντία τῇ τὸ Μ τινὶ τῷ Ξ μὴ ὑπάρχειν · ὑπὸ γὰρ τὰς ἀλλήλαις ἐναντίας τὰς ἑκατέρα τούτων ) , ὄντος δὴ διττοῦ τοῦ ἀληθοῦς τῇ ἐπὶ μέρους ἀποφατικῇ , ἄν μὲν οὕτως ληφθῇ ἀληθὴς ἡ λέγουσα τὸ Μ τινὶ τῷ Ξ μὴ ὅτι καὶ τινὶ ὑπάρχει , οὐ δυνησόμεθα ὅρων εὐπορῆσαι δεικνύντων τὸ N παντὶ τῷ Ξ ὑπάρχον . τούτου δὲ τὸ αἴτιον , ὅτι ἡ λέγουσα συζυγία τὸ Μ τῷ μηδενὶ τῷ δὲ Ξ τινὶ ὑπάρχειν συλλογιστικὴ ἡμῖν δέδεικται οὖσα , ἐπὶ μέρους ἀποφατικόν · τὸ γὰρ N τινὶ τῷ Ξ ἀνάγκη μὴ ὑπάρχειν . εἰ δὲ συλλογιστικῶς καὶ ἐξ ἀνάγκης ἐπὶ μέρους ἀποφατικὸν συνάγεται , ὅταν ᾖ τὸ Μ τινὶ τῷ Ξ μὴ ὑπάρχον ὡς καὶ τινὶ ὑπάρχειν , δῆλον ὅτι οὐκ 25 εὐπορήσομεν ὅρων τῶν ἐχόντων τὸ Ν παντὶ τῷ Ξ · οὕτως γὰρ ἂν τὸ ἐξ ἀνάγκης ἐπὶ μέρους ἀποφατικὸν συνάγεσθαι ἐν τῇ συζυγίᾳ τῇ ἐχούσῃ τὸ Μ μηδενὶ μὲν τῷ Ν τινὶ δὲ τῷ Ξ ὑπάρχον , ἐπειδὴ εἴληπται νῦν οὕτως τὸ Μ τινὶ τῷ Ξ μὴ ὑπάρχειν ὡς καὶ ὑπάρχον Αὕτη μὲν ἡ αἰτία τοῦ οὕτως ἀληθοῦς λαμβανομένης τῆς M Ξ δύνασθαι ληφθῆναι ὅρους τοῦ τὸ Ν παντὶ τῷ Ξ . Ξ · αὐτὸς δὲ δείκνυσι τοῦ ἀδυνάτου , ὅτι οὕτως κειμένης ἀληθοῦς εἶναι τῆς ἐπὶ μέρους ἀποφατικῆς τῆς Μ Ξ ἀδύνατον τὸ Ν παντὶ τῷ Ξ ὑπάρξαι . εἰ γὰρ εἴη κείμενον παντὶ τῳ Ξ κειμένου τοῦ Μ μηδενὶ τῷ Ν , γίωεται ὲν πρώτῶ σχήματι τὸ Μ μηδενὶ τῷ Ξ , ὅπερ ἀδύνατον · ὑπέκειτο γὰρ οὕτως τὸ M τινὶ τῷ Ξ μὴ ὑπάρχειν ὡς καὶ ὑπάρχειν τινί . οὕτως μὲν οὖν λαμβανομένης τῆς ἐπὶ μέρους ἀποφατικῆς οὐχ οἷόν τ’ εὐπορῆσαι τοῦ παντὶ τὸ Ν τῷ Ξ ὅρων . ἀλλ’ ἐπεὶ τὸ τινὶ μὴ ὑπάρχειν τὸ Μ τῷ Ξ οὐ μόνον , ὅτε καὶ ὑπάρχει , ἀληθές ἐστιν , ἀλλὰ καὶ οὐδὲν ἧττον , καὶ ὅτε μηδενί , τῷ ἀδιόριστον εἶναι τῆς ἐπὶ μέρους ἀποφατικῆς τὸ ἀληθές , ὅν ληφθῇ τὸ τινὶ μὴ ὑπάρχον οὕτως ἀληθὲς ὡς καὶ μηδενί , τοῦτ’ ἔστιν ἐπὶ ὕλης , ἐφ’ ἧς καὶ οὐδενὶ τὸ Μ τῷ Ξ ὑπάρχει ( οὐδὲν γὰρ ἧττον καὶ τότε ἀληθής ἐστιν ἡ ἐπὶ ἀποφατική ) , εὐπορήσομεν ὅρων πρὸς τὸ δεῖξαι τὸ Ν καὶ παντὶ τῷ Ξ · ἐδείξαμεν γάρ , ὅτι τῶν δύο καθόλου ἀποφατικῶν οὐσῶν οὐδὲν συνάγεται . τοῦ παντὶ τὸ Ν τῷ Ξ ὑπάρχειν ὅροι γραμμὴ τὸ Μ , ζῷον τὸ Ν , τὸ ἑ · ἡ μὲν γὰρ γραμμὴ οὐδενὶ ζῴῳ καὶ τινὶ οὐχ ὑπάρχει ἀνθρώπῳ , ἐπεὶ καὶ μηδενί , ζῷον δὲ παντὶ ἀνθρώπῳ . Τῇ αὐτῇ δείξει χρῆται καὶ ἀμφοτέρων οὐσῶν καταφατικῶν , τῆς μὲν μείζονος καθόλου τῆς Μ Ν τῆς δὲ ἐλάττονος ἐπὶ μέρους τῆς Μ Ξ . μὲν γὰρ μηδενὶ ὑπάρχειν ὅρων εὐπορεῖ · λευκὸν γὰρ ἐπὶ τοῦ Μ τίθησι , κύκνον ἐπὶ τοῦ Ν , λίθον ἐπὶ τοῦ Ξ · τὸ γὰρ λευκὸν κύκνῳ μὲν παντὶ λίθῳ δὲ τινί , καὶ κύκνος οὐδενὶ λίθῳ . τοῦ δὲ παντὶ οὐκέτι , ἄν ᾖ ἡ ἐπὶ μέρους καταφατικὴ οὕτως εἰλημμένη ὡς συναληθευομένη τῇ ἐπὶ μέρους ἀποφατικῇ . ἀποφατικῆς γὰρ οὕσης πάλιν τῆς ἐλάττονος ἐπὶ μέρους καὶ καταφατικῆς καθόλου τῆς μείζονος ἐν τούτῳ τῷ σχήματι συνάγεται ἐπὶ μέρους ἀποφατικὸν συμπέρασμα συλλογιστικῶς , ὡς δέδεικται . ὄντος δὴ ἀληθοῦς τοῦ τινὶ μὴ ἐν τῇ τοιαύτῃ συζυγίᾳ ἀδύνατον εὐπορῆσαι ὅρων τοῦ παντί · ἀναιρεθήσεται γὰρ οὕτως καὶ διαβληθήσεται ἡ συλλογιστικὴ συζυγία · εἰ γὰρ παντὶ ὑπάρχοι , καὶ ᾧτινι συλλογιστικῶς ἐδείχθη μὴ ὑπάρχον , ὑπάρχοι ἄν . οὕτως μὲν οὖν ἀληθοῦς οὔσης τῆς ἐπὶ μέρους καταφατικῆς οὐχ οἷόν τ’ εὐπορῆσαι πάλιν ὅρων τοῦ παντὶ τὸ Ν τῷ Ξ ὑπάρχειν . γὰρ τὸ Ν παντὶ τῷ Ξ , εἴη δὲ καὶ τὸ Μ παντὶ τῷ Ν , τὸ Μ παντὶ τῷ ὑπάρξει · ἀλλ’ ἔκειτο τινὶ μὴ ὑπάρχειν · οὕτως γὰρ ἦν ἀληθὴς ἡ Μ Ξ ἐπὶ μέρους οὖσα καταφατική . ἀλλ’ ἐπεὶ ἀδιόριστον τὸ ἀληθὲς τῆς ἐπὶ μέρους καταφατικῆς ( οὐ γὰρ μόνον τότε ἀληθής ἐστιν , ὅτε καὶ ἡ ὑπεναντία αὐτῇ ἀληθής , ἀλλὰ καὶ ὅτε ἡ καθόλου καταφατική , ὑφ’ ἥν ἐστιν ) , ὅταν οὕτως ληφθῇ ἀληθὴς εἶναι ὡς διὰ τὴν καθόλου , ὑφ’ ἥν ἐστι , καὶ ἐπὶ καθόλου καταφατικῶν ὅτι μηδὲν συνάγεται ἐν τούτῳ τῷ σχήματι , ἐδείχθη , ὥστε διὰ τοῦτο οὐδ’ εἰ ἡ ἑτέρα μὲν καθόλου καταφατικὴ ληφθείη ἡ δ’ ἑτέρα ἐπὶ μέρους καταφατική , οὐδὲν συναχθήσεται . ἐπ’ ἀμφοτέρων γὰρ ἀληθὴς γίνεται ἡ ἐπὶ μέρους καταφατικὴ καὶ τῆς καθόλου καταφατικῆς οὔσης ἀληθοῦς καὶ τῆς ὑπεναντίας ταύτῃ . αὔταρκες δὲ πρὸς δεῖξιν ἀσυλ - λογίστου συζυγίας τὸ κἄν ποτὲ καὶ ἐπὶ τινὸς ὕλης εὐπορῆσαι δεικνυούσης καὶ παντὶ καὶ μηδενί . ὅροι τοῦ παντὶ τὸ Ν τῷ Ξ οὐσία , ζῷον , ἡ γὰρ οὐσία παντὶ ζῴῳ καὶ τινὶ ἀνθρώπῳ , ὅτι καὶ παντί . Τῷ ἀδιορίστῳ τῆς ἐπὶ μέρους προτάσεως προσχρησάμενος ἤδη καὶ ἐπὶ τοῦ πρώτου σχήματος ἔδειξεν ἀσυλλόγιστον τὴν ἐκ καθόλου ἀποφατικῆς τῆς μείζονος καὶ ἐπὶ μέρους ἀποφατικῆς τῆς ἐλάττονος . ἀλλ’ ἐκεῖ μὲν καὶ τῇ ἐκθέσει προσχρησάμενος ἤλεγξε τὴν οὕτως ἔχουσαν συζυγίαν · ἐνταῦθα δὲ ἠρκέσθη τῷ ἀδιορίστῳ τῆς ἐπὶ μέρους . ἔνεστι μέντοι καὶ ἐπὶ τῶν προειρημένων συμπλοκῶν δεῖξαι ἐπὶ ὅρων καὶ διὰ τῆς ἐκθέσεως τὸ ἀσυλ - λόγιστον αὐτῶν , εἰ μὲν ἀμφότεραι εἶεν ἀποφατικαί , λαβόντας ὅρους ἐπιστήμην , κακίαν , ἕξιν . ἐπιστήμη γὰρ οὐδεμιᾷ μὲν κακίᾳ , τινὶ δὲ ἕξει οὐχ ὑπάρχει · καὶ οἷς οὐχ ὑπάρχει τῆς ἕξεως ἡ ἐπιστήμη , εἰλήφθωσαν ἀνδρεία καὶ δεία · οὐ γὰρ ἐπιστῆμαι αἱ ἀρεταί · κακία δὴ οὐδεμιᾷ μὲν ἀνδρείᾳ πάσῃ δὲ δειλίᾳ . ἀλλὰ κἂν ληφθῇ ἡ ἀρετὴ οὐδεμιᾷ κακίᾳ καὶ ἡ ἀρετὴ τινὶ ἕξει οὔ , καὶ οἷς τῆς ἕξεως ἡ ἀρετὴ οὐχ ὑπάρχει , [ εἰ ] ληφθῇ ἡ ἰατρικὴ καὶ ἡ δειλία , καὶ ἡ κακία πάσῃ μὲν δειλίᾳ οὐδεμιᾷ δὲ ἰατρικῇ‘ εἰ δὲ εἶεν ἀμφότεραι καταφατικαί , ἔστωσαν ὅροι ἕξις , ἐπιστήμη , ποιότης · ἡ γὰρ ἕξις πάσῃ μὲν ἐπιστήμῃ τινὶ δὲ ποιότητι · καὶ οἷς ἡ ἕξις τῆς ποιότητος ὑπάρχει , εἰλήφθω ἀκολασία καὶ γραμματική · ἐπιστήμη γὰρ πάσῃ μὲν γραμματικῇ οὐδεμιᾷ δὲ ἀκολασίᾳ . ὁ αὐτὸς λόγος , κἂν ληφθῇ οὐσία παντὶ μὲν ζῴῳ τινὶ δὲ λευκῷ · καὶ οἷς ὑπάρχει λευκοῖς ἡ οὐσία , ληφθεῖεν κύκνος καὶ χιών · ζῷον γὰρ παντὶ μὲν κύκνῳ χιόνι δὲ οὐδεμιᾷ . Ἀριστοτέλης μὲν οὖν οὕτως διέβαλε τὰς προειρημένας συζυγίας , ὅτι ἀσυλλόγιστοι , τῷ εὐπορῆσαι ὕλης καὶ τοῦ παντὶ καὶ τοῦ μηδενί · ἱκανὴν γὰρ ταύτην ἡγεῖται διαβολὴν ἀσυλλογίστου συζυγίας . τὸ δὲ ἡγεῖσθαι δύνασθαι διαβάλλεσθαι τὰς προειρημένας συζυγίας , κἀν δείξῃ τις , ὅτι μηδενὶ καὶ τινὶ τὸ Ν τῷ Ξ , διότι ἀντιφάσεις ταῦτα , ὡς ἄλλοι τέ τινες τῶν ἀρχαίων Ἑρμῖονος δὲ λέγει , ( “ ἐφ᾿ ἧς γὰρ συζυγίας , φησί , τὴν ἀντίφασιν ἔνεστι μένην δεῖξαι , εὔλογον ταύτην μηδὲν ἔλαττον ἀσυλλόγιστον λέγειν τῆς , ἐν ᾗ τὰ ἐναντία συνάγεται · ἀσυνύπαρκτα γὰρ καὶ ταῦτα ὁμοίως ἐκείνοις ” ) καὶ παρατίθεσθαι ὅρους τοῦ τινὶ ἄψυχον , ἔμψυχον , σῶμα σάρκινον ( τὸ ἄψυχον ἐμψύχῳ οὐδενί , σώματι δὲ σαρκίνῳ ἢ καὶ ἁπλῶς σώματι τινὶ οὐχ ὑπάρχει , τὸ ἔμψυχον τινὶ σαρκίνῳ σώματι καὶ ἁπλῶς τινὶ σώματι ὑπάρχει ) , τοῦτο δὴ οὐδαμῶς ὑγιὲς οὐδὲ αὔταρκες εἰς συζυγίας διαβολήν . συγχωρηθήσεται μὲν γὰρ τούτων μηδέτερον συνά|γεσθαι συλλογιστικῶς , διότι ἐστὶν 29r ἀλλήλων ἀναιρετικά , ἐρεῖ μέντοι τις , ὅσον ἐπὶ τοῖς κειμένοις , δύνασθαι συνάγεσθαι ἐπὶ μέρους ἀποφατικόν · τὸ γὰρ ἐπὶ μέρους ἀποφατικὸν ὑπ’ οὐδετέρου τῶν προειρημένων ἀναιρεῖται . τὰ γὰρ εἰς ἔλεγχον ἀσυλλογίστου συζυγίας παρατιθέμενα οὐ μόνον αὐτὰ δεῖ μὴ δύνασθαι συνυπάρχειν ἀλλήλοις ἀλλὰ καὶ πάντων εἶναι ἀναιρετικὰ τῶν συλλογιστικῶς δείκνυσθαι δυναμένων . τὸ δὴ ἐπὶ μέρους ἀποφατικὸν πῶς ἂν διαβληθείη , εἰ μὴ εἴη ὕλης εὐπο - ρῆσαι τοῦ παντί ; ἔτι καὶ ἐν ταῖς ὁμολογουμέναις συλλογιστικαῖς συζυγίαις ἔστιν εὑρεῖν συναγομένην ἀντίφασιν . ἢ οὖν κἀκείνας ἀσυλλογίστους ἐροῦμεν , ἢ οὐδὲ αὕτη διὰ τοῦτ’ ἀσυλλόγιστος . ἰδοὺ γὰρ ἐν τῷ πρώτῳ σχήματι οὔσης συλλογιστικῆς συζυγίας τῆς ἐκ καθόλου ἀποφατικῆς τῆς μείζονος καὶ ἐπὶ μέρους καταφατικῆς τῆς ἐλάττονος ἐχούσης ἐπὶ μέρους ἀποφατικὸν συμπέρασμα ἔστιν ὅρων εὐπορῆσαι καὶ τοῦ μηδενὶ καὶ τοῦ τινί · ἄνθρωπος γὰρ οὐδενὶ ἵππῳ , ἵππος τινὶ τετράποδι , ἄνθρωπος οὐδενὶ τετράποδι · τοῦ δὲ τινί · χιὼν οὐδενὶ κύκνῳ , κύκνος τινὶ λευκῷ , χιὼν τινὶ λευκῷ . καὶ ἐν τῇ τὴν μείζονα δὲ ἐχούσῃ καθόλου καταφατικὴν ἔστι λαβεῖν ὅρους καὶ τοῦ παντὶ καὶ τοῦ τινὶ μή · τοῦ μὲν παντὶ οὐσία , ζῷον , ἄνθρωπος , τοῦ δὲ τινὶ μὴ οὐσία , ζῷον , λευκόν . ἀλλὰ κἄν λαβόντες τὴν ἐκκειμένην συζυγίαν τὴν ἔχουσαν τὴν μείζονα καθόλου ἀποφατικὴν ὑποθώμεθα τὸ πρῶτον τινὶ τῷ τρίτῳ ὑπάρχειν , οὐδὲν ἀδύνατον ἀπαντᾷ , ὥστε οὐκ ἀναιρεῖται τὸ τινί · ἐδείχθη δέ , ὅτι καὶ μηδενί . Καὶ πῶς , φασίν , οὐκ ἀναιρεθήσεται ἡ δι’ ἀδυνάτου δεῖξις , εἰ ἐν συλλογιστικῇ συζυγίᾳ δύναιτο δείκνυσθαι τὰ ἀντικείμενα ; οὐ γὰρ τοῦτο μόνον ἔσται συναγόμενον ἔτι , οὗ τὸ ἀντικείμενον ἀδύνατον , ἀλλὰ καὶ ἄλλο τι , οὗ οἷόν τε δείκνυσθαι καὶ τὸ ἀντικείμενον . οὗ ὄντος οὐκέτ’ ἄν ἡ δι’ ἀδυνάτου δεῖξις χώραν ἔχοι . εἰ γὰρ ἐν τῇ συζυγίᾳ τῇ συναγούσῃ ἐπὶ μέρους καταφατικὸν ἐν πρώτῳ σχήματι δύναται καὶ καθόλου καταφατικὸν καὶ ἐπὶ μέρους ἀποφατικὸν συνάγεσθαι ( οὐδέτερον δὲ τούτων οἷόν τε δειχθῆναι διὰ τῆς εἰς ἀδύνατο.ν ἀπαγωγῆς λαβόντων καὶ ὑποθεμένων τὸ ἀντικείμενον τοῦ ἐπὶ μέρους καταφατικοῦ ) , διαβάλλοιτ’ ἄν ἡ συναγωγὴ ὡς οὐ χρήσιμος . ἔτι δοκεῖ μὲν πάσης συλλογιστικῆς συμπλοκῆς δείκνυσθαι τὸ συμπέρασμα καὶ διὰ τῆς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῆς , τοῦτο δ’ οὐχ οἷόν τε εἶναι , ἐν ᾗ τὰ ἀντικείμενα ἀλλήλοις συνάγεται · οὐδέτερον γὰρ τῶν ἀντικειμένων ἐπ’ αὐτῆς ἀδύνατον . ἢ οὖν οὐδεμία συμπλοκὴ συλλογιστικὴ συνάγεται συλλογιστικῶς , ἢ οὐ καὶ τὸ ἀντικείμενον οἷόν τε ἀληθὲς εἶναι . οὐδὲ τοῦτο τὸ παρ’ ἡμῶν εἰρημένον · διὸ οὐκ ἀναιρεῖται ἡ διὰ τοῦ ἀδυνάτου δεῖξις . μόνον γὰρ συνάγεται τοῦτο συλλογιστικῶς , οὗ τὸ ἀντικείμενον ἀδύνατον · οὐ μὴν ἀδύνατον ἄλλων τινῶν παρὰ τὸ συλλογιστικῶς δεικνύμενον ἀντικειμένων ἀλλήλοις ἐπὶ τινῶν ὑλῶν γίνεσθαι καὶ ἐν αὐτοῖς συναγωγὴν οὐκέτι συλλογιστικῶς , ὧν ὑποκειμένων οὐδὲν ἀδύνατον ἀπαντᾷ συνάγεσθαι . ἐν γὰρ τῇ τὸ ἐπὶ μέρους καταφατικὸν συναγούσῃ τοῦ μὲν τούτῳ ἀντικειμένου ἀδύνατον ὅρων εὐπορῆσαι · ἔστι δὲ τοῦτο τὸ μηδενί . τοῦ μέντοι παντὶ καὶ τινὶ μὴ οὐκ ἀδύνατον , ὧν οὐδέτερον οὔτε ἀντίκειται τῷ τινὶ οὔτε δείκνυται συλλογιστικῶς συναγόμενον · οὔτε <γὰρ> τοῦ καθόλου καταφατικοῦ ὑποτεθέντος συνάγεσθαι ἀδύνατόν τι ἕπεται οὔτε τοῦ ἐπὶ μέρους ἀποφατικοῦ · μόνου δὲ τοῦ ἀντικειμένου τῷ ἐπὶ μέρους καταφατικῷ ὑποτεθέντος τὸ ἀδύνατον ἕπεται · τοῦτο γὰρ ἦν τὸ ἑπόμενον συλλογιστικῶς . Ἠ δεῖξις οὖν , ᾗ χρῆται Ἐρμῖνος , οὐχ ἱκανὴ διαβάλλειν συζυγίαν καὶ ἀσυλλόγιστον ἀποφῆναι . διὸ εὐλόγως Ἀριστοτέλης ἐλέγχει τὰς ἀσυλλογίστους μόνῃ τῇ τοῦ παντὶ καὶ μηδενὶ παραθέσει · ἐν γὰρ τούτοις οὐδὲν οἷόν τε δείκνυσθαι συλλογιστικῶς τῷ παντὸς τοῦ λαμβανομένου συνάγεσθαι συλλογιστικῶς εὑρίσκεσθαι τὸ ἀναιρετι|κὸν καὶ ἀντικείμενον ἐφ’ ὕλης τινὸς γινόμενον 29v ἀληθές . καθόλου δέ , ἐν αἷς συζυγίαις συλλογιστικαῖς τοῦ ἐπὶ μέρους ἐστὶ συμπέρασμα , τῷ τὸ ἐπὶ μέρους ἀορίστως ἀληθὲς εἶναι ( καὶ γὰρ μετὰ τῆς καθόλου , ὑφ’ ἥν ἐστιν , ἀληθὴς ἡ ἐπὶ μέρους καὶ μετὰ τῆς ἑαυτῇ ὑπεναντίας ) καθ’ ἑκατέρους τοὺς τρόπους ἀληθῆ λαμβάνοντες αὐτὴν ποτὲ μὲν εὐπορήσομεν ὅρων δεικνύντων τὸ καθόλου , ὑφ’ ὅ ἐστιν ἡ λαμβανομένη ἐπὶ μέρους , ποτὲ δὲ τοῦ ὑπεναντίου τῷ εἰλημμένῳ καὶ συνηγμένῳ ἐπὶ μέρους , ὃ οὐδαμῶς ἀναιρετικόν ἐστι τοῦ ὑπεναντίου αὐτῷ ἐπὶ μέρους .
Lemmas: οἷος ὁ Μ ὁ μέν Ν μηδείς ὁ δέ Ξ τις μή ἐνδέχομαι δή καί πᾶς καί μηδείς ὁ N ὁ Ξ ὑποσχέθω μέν ὁ ὁ ὁράω παράθεσις , δείκνυμι ἐπί αὐτός ὁ ἀσυλ - λογίζομαι ὁ πᾶς καί μηδείς ὁ Ν ὁ Ξ ὑπάρχω ὡς δύναμαι ἐπί τοιοῦτος συζυγία , ἐλέγχω καί δείκνυμι ὁ ἀσυλλόγιστος ὁ συμπλοκή . λαμβάνω δέ ὅρος ὁ μηδείς μέλας , χιών , ζῷον ( ὁ ἄγαρ μέλας οὐδείς , ὅς εἰμί μείζων ἄκρος εἰμί κατά ὁ Ν , ζῷον δέ τις οὐ ὑπάρχω , ὅς εἰμί μικρός ἄκρος ὁ ἐπί ὁ ὅς , καί χιών οὐδείς ζῷον ) μεταβαίνω ἐπί ὁ λαμβάνω καί ὁ πᾶς ὅρος οὕτως γάρ μέλλω ἀσυλλόγιστος ὁ συζυγία δείκνυμι ) ἐφίστημι ἐγώ πρῶτος , πῶς μέν λαμβάνω ὁ ἐπί μέρος ἀποφατικός ἀληθής ὁ | Μ Ξ οἷος τε εὐπορέω καί ὁ πᾶς ὑπάρχω ὁ Ν ὁ Ξ ὁράω , πῶς δέ λαμβάνω ἀδύνατος . ἐπεί γάρ ὁ ἐπί ἀποφατικός , ὥσπεροῦν καί ὁ καταφατικός , ἀληθεύω καί ὁ ὁ ὑπέρ αὐτός ὁ καθόλου ἀληθής εἰμί καί ὁ ὁ ὑπεναντίος αὐτός ( ὁ γάρ λέγω ὁ Μ τις ὁ Ξ μή ὑπάρχω ἀληθής , ἄν μηδείς ὁ Μ ὁ Ξ ὑπάρχω · ὑπό οὗτος γάρ τάσσω καί ἀκολουθέω αὐτός καί εἰμί ὑπάλληλος αὐτός · ἀληθής δέ , ἄν ὁ μέν ὁ Μ ὁ Ξ μηδείς λέγω ψευδής εἰμί , δέ τις ὁ Μ ὁ Ξ τίθημι ἀληθής , ὅστις εἰμί ὑπεναντίος ὁ ὁ Μ τις ὁ Ξ μή ὑπάρχω · ὑπό γάρ ὁ ἀλλήλων ἐναντίος ὁ ἑκάτερος οὗτος ) , εἰμί δή διττός ὁ ἀληθής ὁ ἐπί μέρος ἀποφατικός , ἄν μέν οὕτως λαμβάνω ἀληθής ὁ λέγω ὁ Μ τις ὁ Ξ μή ὅτι καί τις ὑπάρχω , οὖον δύναμαι ὁράω εὐπορέω δείκνυμι ὁ N πᾶς ὁ Ξ ὑπάρχω . οὗτος δέ ὁ αἴτιος , ὅτι ὁ λέγω συζυγία ὁ Μ ὁ μηδείς ὁ δέ Ξ τις ὑπάρχω συλλογιστικός ἐγώ δείκνυμι εἰμί , ἐπί μέρος ἀποφατικός · ὁ γάρ N τις ὁ Ξ ἀνάγκη μή ὑπάρχω . εἰμί δέ συλλογιστικός καί ἐκ ἀνάγκη ἐπί μέρος ἀποφατικός συνάγω , ὅταν εἰμί ὁ Μ τις ὁ Ξ μή ὑπάρχω ὡς καί τις ὑπάρχω , δῆλος ὅτι οὐ 25 εὐπορέω ὁράω ὁ ἔχω ὁ Ν πᾶς ὁ Ξ · οὕτως γάρ εἄν ὁ ἐκ ἀνάγκη ἐπί μέρος ἀποφατικός συνάγω ἐν ὁ συζυγία ὁ ἔχω ὁ Μ μηδείς μέν ὁ Ν τις δέ ὁ Ξ ὑπάρχω , ἐπεί λαμβάνω νῦν οὕτως ὁ Μ τις ὁ Ξ μή ὑπάρχω ὡς καί ὑπάρχω Ἄτη μέν ὁ αἰτία ὁ οὕτως ἀληθής λαμβάνω ὁ M Ξ δύναμαι λαμβάνω ὅρος ὁ ὁ Ν πᾶς ὁ Ξ . Ξ · αὐτός δέ δείκνυμι ὁ ἀδύνατος , ὅτι οὕτως κεῖμαι ἀληθής εἰμί ὁ ἐπί μέρος ἀποφατικός ὁ Μ Ξ ἀδύνατος ὁ Ν πᾶς ὁ Ξ ὑπάρχω . εἰμί γάρ εἰμί κεῖμαι πᾶς ὁ Ξ κεῖμαι ὁ Μ μηδείς ὁ Ν , γιώνω εἰμί πρῶτος σχῆμα ὁ Μ μηδείς ὁ Ξ , ὅσπερ ἀδύνατος · ὑπόκειμαι γάρ οὕτως ὁ M τις ὁ Ξ μή ὑπάρχω ὡς καί ὑπάρχω τις . οὕτως μέν οὖν λαμβάνω ὁ ἐπί μέρος ἀποφατικός οὐ οἷος τε εὐπορέω ὁ πᾶς ὁ Ν ὁ Ξ ὁράω . ἀλλά ἐπεί ὁ τις μή ὑπάρχω ὁ Μ ὁ Ξ οὖον μόνος , ὅτε καί ὑπάρχω , ἀληθής εἰμί , ἀλλά καί οὐδείς κακός , καί ὅτε μηδείς , ὁ ἀδιόριστος εἰμί ὁ ἐπί μέρος ἀποφατικός ὁ ἀληθής , ὅς λαμβάνω ὁ τις μή ὑπάρχω οὕτως ἀληθής ὡς καί μηδείς , οὗτος εἰμί ἐπί ὕλη , ἐπί ὅς καί οὐδείς ὁ Μ ὁ Ξ ὑπάρχω ( οὐδείς γάρ κακός καί τότε ἀληθής εἰμί ὁ ἐπί ἀποφατικός ) , εὐπορέω ὁράω πρός ὁ δείκνυμι ὁ Ν καί πᾶς ὁ Ξ · δείκνυμι γάρ , ὅτι ὁ δύο καθόλου ἀποφατικός εἰμί οὐδείς συνάγω . ὁ πᾶς ὁ Ν ὁ Ξ ὑπάρχω ὅρος γραμμή ὁ Μ , ζῷον ὁ Ν , ὁ ὅς · ὁ μέν γάρ γραμμή οὐδείς ζῷον καί τις οὐ ὑπάρχω ἄνθρωπος , ἐπεί καί μηδείς , ζῷον δέ πᾶς ἄνθρωπος . ὁ αὐτός δείκνυμι χράω καί ἀμφότερος εἰμί καταφατικός , ὁ μέν μείζων καθόλου ὁ Μ Ν ὁ δέ μικρός ἐπί μέρος ὁ Μ Ξ . μέν γάρ μηδείς ὑπάρχω ὁράω εὐπορέω · λευκός γάρ ἐπί ὁ Μ τίθημι , κύκνος ἐπί ὁ Ν , λίθος ἐπί ὁ Ξ · ὁ γάρ λευκός κύκνος μέν πᾶς λίθος δέ τις , καί κύκνος οὐδείς λίθος . ὁ δέ πᾶς οὐκέτι , ἄν εἰμί ὁ ἐπί μέρος καταφατικός οὕτως λαμβάνω ὡς συναληθεύω ὁ ἐπί μέρος ἀποφατικός . ἀποφατικός γάρ ὗσις πάλιν ὁ μικρός ἐπί μέρος καί καταφατικός καθόλου ὁ μείζων ἐν οὗτος ὁ σχῆμα συνάγω ἐπί μέρος ἀποφατικός συμπέρασμα συλλογιστικός , ὡς δείκνυμι . εἰμί δή ἀληθής ὁ τις μή ἐν ὁ τοιοῦτος συζυγία ἀδύνατος εὐπορέω ὁράω ὁ πᾶς · ἀναιρέω γάρ οὕτως καί διαβάλλω ὁ συλλογιστικός συζυγία · εἰμί γάρ πᾶς ὑπάρχω , καί ὅστις συλλογιστικός δείκνυμι μή ὑπάρχω , ὑπάρχω ἄν . οὕτως μέν οὖν ἀληθής εἰμί ὁ ἐπί μέρος καταφατικός οὐ οἷος τε εὐπορέω πάλιν ὁράω ὁ πᾶς ὁ Ν ὁ Ξ ὑπάρχω . γάρ ὁ Ν πᾶς ὁ Ξ , εἰμί δέ καί ὁ Μ πᾶς ὁ Ν , ὁ Μ πᾶς ὁ ὑπάρχω · ἀλλά κεῖμαι τις μή ὑπάρχω · οὕτως γάρ εἰμί ἀληθής ὁ Μ Ξ ἐπί μέρος εἰμί καταφατικός . ἀλλά ἐπεί ἀδιόριστος ὁ ἀληθής ὁ ἐπί μέρος καταφατικός ( οὖον γάρ μόνος τότε ἀληθής εἰμί , ὅτε καί ὁ ὑπεναντίος αὐτός ἀληθής , ἀλλά καί ὅτε ὁ καθόλου καταφατικός , ὑπό ὅς εἰμί ) , ὅταν οὕτως λαμβάνω ἀληθής εἰμί ὡς διά ὁ καθόλου , ὑπό ὅς εἰμί , καί ἐπί καθόλου καταφατικός ὅτι μηδείς συνάγω ἐν οὗτος ὁ σχῆμα , δείκνυμι , ὥστε διά οὗτος οὐδέ εἰμί ὁ ἕτερος μέν καθόλου καταφατικός λαμβάνω ὁ δέ ἕτερος ἐπί μέρος καταφατικός , οὐδείς συνάγω . ἐπί ἀμφότερος γάρ ἀληθής γίγνομαι ὁ ἐπί μέρος καταφατικός καί ὁ καθόλου καταφατικός εἰμί ἀληθής καί ὁ ὑπεναντίος οὗτος . αὐτάρκης δέ πρός δεῖξις ἀσυλ - λογιστής συζυγία ὁ ἄν ποτέ καί ἐπί τις ὕλη εὐπορέω δείκνυμι καί πᾶς καί μηδείς . ὅρος ὁ πᾶς ὁ Ν ὁ Ξ οὐσία , ζῷον , ὁ γάρ οὐσία πᾶς ζῷον καί τις ἄνθρωπος , ὅτι καί πᾶς . ὁ ἀδιόριστος ὁ ἐπί μέρος πρότασις προσχράομαι ἤδη καί ἐπί ὁ πρῶτος σχῆμα δείκνυμι ἀσυλλόγιστος ὁ ἐκ καθόλου ἀποφατικός ὁ μείζων καί ἐπί μέρος ἀποφατικός ὁ μικρός . ἀλλά ἐκεῖ μέν καί ὁ ἔκθεσις προσχράομαι ἐλέγχω ὁ οὕτως ἔχω συζυγία · ἐνταῦθα δέ ἀρκέω ὁ ἀδιόριστος ὁ ἐπί μέρος . ἔνειμι μέντοι καί ἐπί ὁ προερέω συμπλοκή δείκνυμι ἐπί ὁράω καί διά ὁ ἔκθεσις ὁ ἀσυλ - λογίζομαι αὐτός , εἰμί μέν ἀμφότερος ἄγω ἀποφατικός , λαμβάνω ὅρος ἐπιστήμη , κακία , ἕξις . ἐπιστήμη γάρ οὐδείς μέν κακία , τις δέ ἔχω οὐ ὑπάρχω · καί ὅς οὐ ὑπάρχω ὁ ἕξις ὁ ἐπιστήμη , λαμβάνω ἀνδρεία καί δεία · οὖον γάρ ἐπιστήμη ὁ ἀρετή · κακία δή οὐδείς μέν ἀνδρεῖος πᾶς δέ δειλία . ἀλλά κἀν λαμβάνω ὁ ἀρετή οὐδείς κακία καί ὁ ἀρετή τις ἔχω οὖον , καί ὅς ὁ ἕξις ὁ ἀρετή οὐ ὑπάρχω , [ εἰμί ] λαμβάνω ὁ ἰατρικός καί ὁ δειλία , καί ὁ κακία πᾶς μέν δειλία οὐδείς δέ ἰατρικός εἰμί δέ ἄγω ἀμφότερος καταφατικός , εἰμί ὅρος ἕξις , ἐπιστήμη , ποιότης · ὁ γάρ ἕξις πᾶς μέν ἐπιστήμη τις δέ ποιότης · καί ὅς ὁ ἕξις ὁ ποιότης ὑπάρχω , λαμβάνω ἀκολασία καί γραμματικός · ἐπιστήμη γάρ πᾶς μέν γραμματικός οὐδείς δέ ἀκολασία . ὁ αὐτός λόγος , κἀν λαμβάνω οὐσία πᾶς μέν ζῷον τις δέ λευκός · καί ὅς ὑπάρχω λευκός ὁ οὐσία , λαμβάνω κύκνος καί χιών · ζῷον γάρ πᾶς μέν κύκνος χιών δέ οὐδείς . Ἀριστοτέλης μέν οὖν οὕτως διαβάλλω ὁ προερέω συζυγία , ὅτι ἀσυλλόγιστος , ὁ εὐπορέω ὕλη καί ὁ πᾶς καί ὁ μηδείς · ἱκανός γάρ οὗτος ἡγέομαι διαβολή Ασυλλογίστου συζυγία . ὁ δέ ἡγέομαι δύναμαι διαβάλλω ὁ προερέω συζυγία , ἐν δείκνυμι τις , ὅτι μηδείς καί τις ὁ Ν ὁ Ξ , διότι ἀντίφασις οὗτος , ὡς ἄλλος τε τις ὁ ἀρχαῖος Ἑρμῖνος δέ λέγω , ( “ ἐπί ὅς γάρ συζυγία , φημί , ὁ ἀντίφασις ἔνειμι μένω δείκνυμι , εὔλογος οὗτος μηδείς μικρός ἀσυλλόγιστος λέγω ὁ , ἐν ὅς ὁ ἐναντίος συνάγω · ἀσυνύπαρκτος γάρ καί οὗτος ὁμοίως ἐκεῖνος ” ) καί παρατίθημι ὅρος ὁ τις ἄψυχος , ἔμψυχος , σῶμα σάρκινος ( ὁ ἄψυχος ἔμψυχος οὐδείς , σῶμα δέ σάρκινος ἢ καί ἁπλόος σῶμα τις οὐ ὑπάρχω , ὁ ἔμψυχος τις σάρκινος σῶμα καί ἁπλόος τις σῶμα ὑπάρχω ) , οὗτος δή οὐδαμῶς ὑγιής οὐδέ αὐτάρκης εἰς συζυγία διαβολή . συγχωρέω μέν γάρ οὗτος μηδέτερος συνάγω συλλογιστικός , διότι εἰμί 29r ἀλλήλων ἀναιρετικός , εἴρω μέντοι τις , ὅσος ἐπί ὁ κεῖμαι , δύναμαι συνάγω ἐπί μέρος ἀποφατικός · ὁ γάρ ἐπί μέρος ἀποφατικός ὑπό οὐδέτερος ὁ προερέω ἀναιρέω . ὁ γάρ εἰς ἔλεγχος Ασυλλογίστου συζυγία παρατίθημι οὖον μόνος αὐτός δεῖ μή δύναμαι συνυπάρχω ἀλλήλων ἀλλά καί πᾶς εἰμί ἀναιρετικός ὁ συλλογιστικός δείκνυμι δύναμαι . ὁ δή ἐπί μέρος ἀποφατικός πῶς εἄν διαβάλλω , εἰμί μή εἰμί ὕλη εὐπο - ῥήγνυμι ὁ πᾶς ; ἔτι καί ἐν ὁ ὁμολογέω συλλογιστική συζυγία εἰμί εὑρίσκω συνάγω ἀντίφασις . ἢ οὖν ἐκεῖνος ἀσυλλόγιστος εἴρω , ἢ οὐδέ οὗτος διά οὗτος ἀσυλλόγιστος . ἰδού γάρ ἐν ὁ πρῶτος σχῆμα εἰμί συλλογιστικός συζυγία ὁ ἐκ καθόλου ἀποφατικός ὁ μείζων καί ἐπί μέρος καταφατικός ὁ μικρός ἔχω ἐπί μέρος ἀποφατικός συμπέρασμα εἰμί ὁράω εὐπορέω καί ὁ μηδείς καί ὁ τις · ἄνθρωπος γάρ οὐδείς ἵππος , ἵππος τις τετράπους , ἄνθρωπος οὐδείς τετράπους · ὁ δέ τις · χιών οὐδείς κύκνος , κύκνος τις λευκός , χιών τις λευκός . καί ἐν ὁ ὁ μείζων δέ ἔχω καθόλου καταφατικός εἰμί λαμβάνω ὅρος καί ὁ πᾶς καί ὁ τις μή · ὁ μέν πᾶς οὐσία , ζῷον , ἄνθρωπος , ὁ δέ τις μή οὐσία , ζῷον , λευκός . ἀλλά ἄν λαμβάνω ὁ ἔκκειμαι συζυγία ὁ ἔχω ὁ μείζων καθόλου ἀποφατικός ὑποτίθημι ὁ πρῶτος τις ὁ τρίτος ὑπάρχω , οὐδείς ἀδύνατος ἀπαντάω , ὥστε οὐ ἀναιρέω ὁ τις · δείκνυμι δέ , ὅτι καί μηδείς . καί πῶς , φημί , οὐ ἀναιρέω ὁ διά ἀδύνατος δεῖξις , εἰμί ἐν συλλογιστικός συζυγία δύναμαι δείκνυμι ὁ ἀντίκειμαι ; οὖον γάρ οὗτος μόνος εἰμί συνάγω ἔτι , ὅς ὁ ἀντίκειμαι ἀδύνατος , ἀλλά καί ἄλλος τίς , ὅς οἷος τε δείκνυμι καί ὁ ἀντίκειμαι . ὅς εἰμί οὐκέτι ἄν ὁ διά ἀδύνατος δεῖξις χώρα ἔχω . εἰμί γάρ ἐν ὁ συζυγία ὁ συνάγω ἐπί μέρος καταφατικός ἐν πρῶτος σχῆμα δύναμαι καί καθόλου καταφατικός καί ἐπί μέρος ἀποφατικός συνάγω ( οὐδέτερος δέ οὗτος οἷος τε δείκνυμι διά ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή λαμβάνω καί ὑποτίθημι ὁ ἀντίκειμαι ὁ ἐπί μέρος καταφατικός ) , διαβάλλω ἄν ὁ συναγωγή ὡς οὖον χρήσιμος . ἔτι δοκέω μέν πᾶς συλλογιστικός συμπλοκή δείκνυμι ὁ συμπέρασμα καί διά ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή , οὗτος δέ οὐ οἷος τε εἰμί , ἐν ὅς ὁ ἀντίκειμαι ἀλλήλων συνάγω · οὐδέτερος γάρ ὁ ἀντίκειμαι ἐπί αὐτός ἀδύνατος . ἢ οὖν οὐδείς συμπλοκή συλλογιστικός συνάγω συλλογιστικός , ἢ οὖον καί ὁ ἀντίκειμαι οἷος τε ἀληθής εἰμί . οὐδέ οὗτος ὁ παρά ἐγώ εἴρω · διό οὐ ἀναιρέω ὁ διά ὁ ἀδύνατος δεῖξις . μόνος γάρ συνάγω οὗτος συλλογιστικός , ὅς ὁ ἀντίκειμαι ἀδύνατος · οὖον μήv ἀδύνατος ἄλλος τις παρά ὁ συλλογιστικός δείκνυμι ἀντίκειμαι ἀλλήλων ἐπί τις ὕλη γίγνομαι καί ἐν αὐτός συναγωγή οὐκέτι συλλογιστικός , ὅς ὑπόκειμαι οὐδείς ἀδύνατος ἀπαντάω συνάγω . ἐν γάρ ὁ ὁ ἐπί μέρος καταφατικός συνάγω ὁ μέν οὗτος ἀντίκειμαι ἀδύνατος ὁράω εὐπορέω · εἰμί δέ οὗτος ὁ μηδείς . ὁ μέντοι πᾶς καί τις μή οὐ ἀδύνατος , ὅς οὐδέτερος οὔτε ἀντίκειμαι ὁ τις οὔτε δείκνυμι συλλογιστικός συνάγω · οὔτε ἄγαρ ὁ καθόλου καταφατικός ὑποτίθημι συνάγω ἀδύνατος τίς ἕπω οὔτε ὁ ἐπί μέρος ἀποφατικός · μόνος δέ ὁ ἀντίκειμαι ὁ ἐπί μέρος καταφατικός ὑποτίθημι ὁ ἀδύνατος ἕπω · οὗτος γάρ εἰμί ὁ ἕπω συλλογιστικός . ὁ δεῖξις οὖν , ὅς χράω Ἑρμίς , οὐ ἱκανός διαβάλλω συζυγία καί ἀσυλλόγιστος ἀποφαίνω . διό εὔλογος Ἀριστοτέλης ἔλεγχος ὁ ἀσυλλόγιστος μόνος ὁ ὁ πᾶς καί μηδείς παράθεσις · ἐν γάρ οὗτος οὐδείς οἷος τε δείκνυμι συλλογιστικός ὁ πᾶς ὁ λαμβάνω συνάγω συλλογιστικός εὑρίσκω ὁ ἀναιρετικός καί ἀντίκειμαι ἐπί ὕλη τις γίγνομαι 29v ἀληθής . καθόλου δέ , ἐν ὅς συζυγία συλλογιστική ὁ ἐπί μέρος εἰμί συμπέρασμα , ὁ ὁ ἐπί μέρος ἀόριστος ἀληθής εἰμί ( καί γάρ μετά ὁ καθόλου , ὑπό ὅς εἰμί , ἀληθής ὁ ἐπί μέρος καί μετά ὁ ἑαυτοῦ ὑπεναντίος ) κατά ἑκάτερος ὁ τρόπος ἀληθής λαμβάνω αὐτός ποτέ μέν εὐπορέω ὁράω δείκνυμι ὁ καθόλου , ὑπό ὅς εἰμί ὁ λαμβάνω ἐπί μέρος , ποτέ δέ ὁ ὑπεναντίος ὁ λαμβάνω καί συνάγω ἐπί μέρος , ὅς οὐδαμῶς ἀναιρετικός εἰμί ὁ ὑπεναντίος αὐτός ἐπί μέρος .