alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 50a16
Ἔτι δὲ τοὺς ἐξ ὑποθέσεως συλλογισμοὺς οὐ πειρατέον ἀνάγειν · οὐ γὰρ ἔστιν ἑκτῶν κειμένων ἀνάγειν . Φησίν , ὅτι τοὺς ἐξ ὑποθέσεως δεικνύντας τι λόγους οὐ χρὴ πειρᾶσθαι ἀναλύειν καὶ ἀνάγειν εἰς τὰ σχήματα · οὐδὲ γὰρ οἷόν τέ ἐστιν ἐκ τῶν κειμένων καὶ εἰλημμένων ἀνάλυσιν αὐτῶν καὶ ἀναγωγὴν εἴς τι τῶν σχημάτων ποιήσασθαι . τούτου δὲ τὸ αἴτιον προσέθηκεν αὐτὸς εἰπὼν οὐ γὰρ διὰ συλλογισμῶν δεδειγμένοι εἰσίν , ἀλλὰ διὰ συνθήκης ὡμολογημένοι πάντες . ἐν πᾶσι γὰρ τοῖς ἐξ ὑποθέσεως οὐ τοῦ τιθεμένου καὶ δεικνυμένου ὁ συλλογισμὸς γίνεται , ἀλλὰ τοῦτο μὲν διά τινος ὑποθέσεως τε καὶ συνθήκης λαμβάνεται , ὁ δὲ συλλογισμὸς πρὸς ἄλλο τι καὶ ἄλλου τινὸς γίνεται · “ πρὸς γὰρ τὸ μεταλαμβανόμενον ” , ὡς εἶπε . συλλογισμοὺς δὲ ἁπλῶς καὶ κυρίως λέγει τοὺς κατηγορικούς . ὅτι δὲ τοιοῦτοι οἱ συλλογισμοί , οὗς λέγει ἐξ ὑποθέσεως , δῆλον . ὅ τε γὰρ ἐξ ὁμολογίας καὶ συνθήκης δεικνύς τι ἐξ ὑποθέσεως ὤν , ὃ μὲν βούλεται δεῖξαι , ὑποτίθεταί τε καὶ συντίθεται καὶ οὐ συλλογίζεται , ἄλλο δέ τι , ἀλλ’ οὐχ ὃ ὑποτίθεται , συλλογίζεται , οἷον ὁ βουλόμενος τὴν ἀρετὴν ἐπιστήμην δεῖξαι , εἶτα συντιθέμενος , ἄν δείξῃ τὴν ἀρετὴν διδακτόν τι , καὶ ἐπιστήμην αὐτὴν δεδεῖχθαι , ἔπειτα δεικνὺς καὶ συλλογιζόμενος , ὅτι διδακτὸν ἡ ἀρετή , διὰ τοῦ ‘πᾶσα ἕξις λογικὴ διδακτή , ἡ δὲ ἀρετὴ ἕξις λογική᾿ · ὁ γὰρ συλλογισμὸς γίνεται τούτῳ οὐ πρὸς τὸ προκείμενον , ἀλλὰ “ πρὸς τὸ μεταλαμβανόμενον ” , ὡς αὐτὸς προείρηκεν . ἐξ ὑποθέσεως δέ εἰσι καὶ οἱ διὰ τῆς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῆς δεικνύντες τι , ἐφ’ ὧν οὐδ’ αὐτῶν ὁ συλλογισμὸς τοῦ δεικνυμένου γίνεται , ἀλλ’ ὁ μὲν συλλογισμὸς πρὸς τὸ ὑποτεθὲν καὶ τοῦ ψεύδους , τῇ <δὲ> ἀναιρέσει τῇ τοῦ συλλογισμοῦ δειχθέντος ἀδυνάτου τίθεται τὸ προκείμενον οὐδενὸς πρὸς αὐτὸ συλλογισμοῦ προηγουμένως γενομένου . ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῶν διὰ τοῦ συνεχοῦς ὑποθετικῶν , ὁμοίως δὲ καὶ τοῦ διαιρετικοῦ . τὸ μὲν οὖν τιθέμενον οὐ διὰ συλλογισμῶν λαμβάνεται ἀλλὰ διὰ τὴν ὑπόθεσιν , ὁ δὲ συλλογισμὸς ἄλου γίνεται · τοῦ γὰρ προσλαμβανομένου ἢ μεταλαμβανομένου . Σαφῶς δὲ διὰ τοὐ παραδείγματος , ὃ λέγει , γνώριμον ποιεῖ . · ἄν γὰρ ὑποθώμεθα καὶ συνθώμεθα , ἄν μὴ ᾖ μία δύναμις πάντων τῶν ἐναντίων , μηδὲ ἐπιστήμην εἶναι μίαν πάντων τῶν ἐναντίων , εἶτα συλλογισώμεθα καὶ δείξωμεν , ὅτι μή ἐστι μία δύναμις τῶν ἐναντίων πάντων , λαβόντες ‘τὸ ὑγιεινὸν καὶ τὸ νοσῶδες ἐναντία , τοῦ ὑγιεινοῦ καὶ νοσώδους οὐκ ἔστι μία δύναμις , οὐ πάντων ἄρα τῶν ἐναντίων μία δύναμις᾿ ὅτι δὲ τοῦ ὑγιεινοῦ καὶ νοσώ - δοὺς οὐ μία δύναμις , οὕτως ἄν καὶ αὐτὸ διὰ συλλογισμοῦ δειχθείη · ὧν ἡ αὐτὴ δύναμις , ταῦτα τοῦ αὐτοῦ ποιητικά · τὰ γὰρ τὴν τοῦ θερμαίνειν δύναμιν ἔχοντα θερμαίνει καὶ τὰ τοῦ ψύχειν ψύχει · τὸ δὲ ὑγιεινὸν καὶ τὸ νοσῶδες οὐκ ἔστι τοῦ αὐτοῦ ποιητικά · οὐκ ἄρα τοῦ ὑγιεινοῦ καὶ νοσώδους δύναμις ἡ αὐτή . αὐτὸς μέντοι διὰ τὸ εἰπεῖν ἅμα γὰρ ἔσται τὸ αὐτὸ ὑγιεινὸν καὶ νοσῶδες ἔοικεν οὐχ ὡς προείρηται δεδειχέναι , διότι μή ἐστιν ἡ αὐτὴ δύναμις τοῦ ὑγιεινοῦ καὶ νοσώδους , ἀλλ’ ἐξ ὑποθέσεως αὐτὸ δέδειχε τοιαύτης · εἰ τοῦ ὑγιεινοῦ καὶ νοσώδους ἡ αὐτὴ δύναμις , ἅμα ἔσται τὸ αὐτὸ ὑγιεινὸν καὶ νοσῶδες · οὐχ οἷόν τε δὲ τοῦτο · οὐκ ἄρα ἡ αὐτὴ δύναμις αὐτῶν . ἐὰν δὲ οὕτως ᾖ δεικνύμενον , οὐκ ἔσται οὐδὲ τοῦτο διὰ συλλογισμοῦ δεδειγμένον , ἀλλὰ καὶ αὐτὸ ἐξ ὑποθέσεως ) , τὸ μὲν δὴ μὴ εἶναι μίαν πάντων τῶν ἐναντίων δύναμιν ἔσται διὰ συλλογισμῶν δεδειγμένον , καὶ ἔσται γε τούτων τὴν ἀνάλυσιν ποιεῖσθαι · ἔστι γὰρ ὁ μὲν πρῶτος ἐν τρίτῳ σχήματι τῶν εἰρημένων , ὁ δὲ δεύτερος ἐν δευτέρῳ . οὐδαμοῦ μέντοι διὰ συλλογισμοῦ δέδεικται , ὅτι μή ἐστιν ἐπιστήμη μία τῶν ἐναντίων , ἀλλ’ ἐκείνου δειχθέντος τοῦτο συγχωρεῖται διὰ τὴν ὁμολογίαν . τὸ δὲ εἶτα δια - λεχθείη , ὅτι οὐκ ἔστι πᾶσα δύναμις τῶν ἐναντίων ἴσον ἐστὶ τῷ εἶτα δείξειε καὶ συλλογίσαιτο , ὅτι μή ἐστιν τῶν ἐναντίων μία δύναμις᾿ · τοῦτο γὰρ σημαίνει τὸ οὐ πᾶσα δύναμις τῶν ἐναντίων . μὴ γεγονότος δὴ πρὸς αὐτὸ συλλογισμοῦ οὐδ’ ἀνάλυσις ἄν γένοιτο . τοῦτο δὲ καὶ αὐτὸς διὰ τοῦ τοῦτον μὲν οὖν οὐκ ἔστιν ἀναγαγεῖν τὸν λόγον εἴρηκε · συλλογισμὸς γὰρ οὐκ ἔστιν . τιθέναι μὲν οὖν αὐτὸν ἀναγκαῖον , οὐ μὴν διὰ συλλογισμοῦ ἀλλὰ διὰ τὴν ὁμολογίαν τὴν ἐξ ἀρχῆς . τὸ δὲ ὅτι x003E ; μία δύναμις τῶν ἐναντίων ἔστιν ἀναγαγεῖν · διὰ συλλογισμοῦ γὰρ ἐκεῖνο ἐδείχθη , ὡς ἡμεῖς ἐφθάκαμεν δεδειχέναι . καὶ τούτου ἀνάλυσις ἄν εἴη τοῦ ὅτι μὴ μία δύναμις ἐστίν . τούτῳ δ’ εἴρηκεν ὡς ἴσον τὸ ὅτι δὲ οὐ μία δύναμις , ἔστιν . λείποι δ’ ἄν τῇ λέξει καὶ τὸ ‘τῶν ἐναντίων᾿ . Τὸ δ’ ἴσως προσέθηκεν , ὅτι μὴ πάντως τοῦτο διὰ συλλογισμοῦ δείκνυται , ἀλλ’ ἔνεστι καὶ αὐτὸ ὡς ἐναργὲς δι’ ὑποθέσεως καὶ διὰ συνθήκης λαβεῖν , οἷον εἴ τις πάλιν βουλόμενος λαβεῖν , ὅτι ὑγιεινοῦ καὶ νοσώδους οὐχ ἡ αὐτὴ δύναμις , ὑπόθοιτο εἰπὼν ἱεῖ τῶν ἀντικειμένων οὐ μία ἐστὶν καὶ ἡ αὐτὴ δύναμις , οὐδὲ ὑγιεινοῦ καὶ νοσώδους᾿ , εἶτα ἐπὶ τῶν ἀντικειμένων τὸν λόγον ποιήσαιτο ὁ γὰρ συλλογισμὸς ἔσται περὶ τὸ μὴ εἶναι τῶν ἀντικει - μένων δύναμιν μίαν , ἀλλ’ οὐ πρὸς τὸ τοῦ ὑγιεινοῦ καὶ νοσώδους μὴ εἶναι δύναμιν μίαν ) , ἢ ὡς αὐτὸς δοκεῖ δεδειχέναι , ἱεῖ τῶν ἐναντίων ἡ αὐτὴ δύναμις , ἅμα ἔσται τὸ αὐτὸ ὑγιεινὸν καὶ νοσῶδες᾿ , εἶτα ὡς ἐναργὲς προσλάβοι ‘ἀλλὰ μὴν οὐχ οἷόν τε ἅμα τὸ αὐτὸ ὑγιεινόν τε καὶ νοσῶδες εἶναι᾿ . καὶ γὰρ ἡ τοιαύτη δεῖξις ἐξ ὑποθέσεως μέν , οὐ μὴν διὰ συλλογισμοῦ , ὃ ἔοικε καὶ αὐτὸς τεθεικέναι , ὡς εἶπον , διὰ τοῦ οἷον εἰ τοῦ ὑγιεινοῦ καὶ νοσώδους · ἅμα γὰρ ἔσται τὸ αὐτὸ τὸ ] ὑγιεινὸν καὶ νοσῶδες . · εἰ γὰρ διὰ τούτου δεικνύοιτο τὸ μὴ εἶναι μίαν τῶν ἐναντίων δύναμιν , οὐ διὰ συλλογισμοῦ ἂν δεικνύοιτο , ἀλλὰ καὶ αὐτὸ ἐξ ὑποθέσεως . οὔτε γὰρ εἰ ὡς ἐναργὲς λαμβάνοιτο μὴ εἶναι ἅμ τὸ αὐτὸ ὑγιεινὸν καὶ νοσῶδες , οὔτε εἰ δι’ ἐπαγωγῆς πιστὸν γένοιτο καὶ μὴ διὰ συλλογισμοῦ τὸ προσλαμβανόμενον , εἴη ἄν διὰ συλλογισμοῦ γεγονυῖα ἡ δεῖξις τοῦ μὴ εἶναι μίαν τῶν ἐναντίων ἐπιστήμην , ἀλλ’ ἐξ ὑποθέσεως μόνον · διὸ οὐδὲ ἀναλύσεως ὁ τοιοῦτος δεήσεται λόγος συλλογιστικῆς . ἐπεὶ οὖν αὐτὸς διὰ τοιούτου ἔδειξε , διὰ τοῦτο προσέθηκε τῷ οὗτος γὰρ ἦν συλλογισμὸς τὸ ἴσως . ὅτι δὲ μὴ πᾶν τὸ μεταλαμβανόμενον διὰ κατηγορικοῦ δείκνυται συλλογισμοῦ , ἀλλ’ ἔστι πολλάκις καὶ διὰ τὴν ἐνάργειαν τιθέμενον , ἐκ τοῦ προειρημένου παραδείγματος δῆλον · τὸ γὰρ μὴ δύνασθαι συνυπάρχειν ὑγείαν καὶ νόσον ὄντα ἐναντία ὡς ἐναργὲς προσλαμβάνεται ἀλλ’ οὐχ ὡς δεδειγμένον διὰ συλλογισμοῦ . καὶ Θεοφραστος δὲ ἐν τῷ πρώτῳ τῶν Προτέρων ἀναλυτικῶν λέγει τὸ προσλαμβανόμενον ἢ δι’ ἐπαγωγῆς τίθεσθαι ἢ καὶ αὐτὸ ἐξ ὑποθέσεως ἢ δι’ ἐναργγείας ἢ διὰ συλλογισμοῦ . τοὺς δὴ τοιαύτην καὶ οὕτω ποιουμένους τὴν πρόσληψιν λόγους περαίνειν μὲν Ἀριστοτέλης λέγει καὶ δεικνύναι αὐτὸ <τὸ> προκείμενον , οὐ μὴν διὰ συλλογισμοῦ εἶναι . τὸ δὲ εἶτα διαλεχθείη , ὅτι οὐκ ἔστι πᾶσα δύναμις τῶν ἐναντίων ὡς ‘εἰ διαλεχθείη καὶ δείξειεν , ὅτι οὐκ ἔστι πάντων τῶν ἐναντίων δύναμις ἡ αὐτή᾿ , ὡς ἤδη προεῖπον . Εἰπὼν δὲ περὶ τῶν ἐξ ὁμολογίας ὑποθετικῶν καὶ δείξας , ὅτι μὴ γίνεται τοῦ τιθεμένου ὁ συλλογισμός , ἀλλ’ εἴπερ ἄρα , ἄλλου τινός , ἑξῆς λέγει περὶ τῶν δι’ ἀδυνάτου , οἳ καὶ αὐτοὶ τῶν ἐξ ὑποθέσεως εἰσιν . φησὶ γάρ , ὅτι μηδὲ τούτους ἔστιν ἀναλύειν , ὅτι μηδ’ ἐπὶ τούτων πρὸς τὸ τιθέμενον ὁ συλλογισμὸς ἀλλ’ ἄλλου τινός . διὰ γὰρ τὸ <τὸ> ἀντικείμενον αὐτῷ ἀδύνατόν τι συμβαῖνον δείκνυται διὰ συλλογισμοῦ · τὸ δὲ προκείμενον τῇ τοῦ ἀδυνάτου διὰ συλλογισμοῦ δειχθέντος ἀναιρέσει τίθεται ἀλλ’ οὐ δι’ οἰκείου καὶ πρὸς αὐτὸ γεγονότος συλλογισμοῦ . ὁμολογουμένου γὰρ τοῦ πᾶσαν ἀρετὴν καλὸν εἶναι , ἔτι δὲ τοῦ πᾶν τὸ καλὸν ἐπαινετόν , πρὸς τὸν μὴ συγχωροῦντα πᾶσαν ἀρετὴν ἐπαινετὸν εἶναι ὁ δεικνὺς τοῦτο διὰ τῆς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῆς αὐτὸ μὲν οὐ συλογίζεται , ὑποθέμενος δὲ τὸ ἀντικείμενον αὐτῷ τὸ μὴ πᾶσαν ἀρετὴν ἐπαινετὸν εἶναι καὶ προσλαβὼν τούτῳ τὸ πᾶσαν ἀρετὴν καλὸν εἶναι συλλογίζεται ἐν τρίτῳ σχήματι τὸ μὴ πᾶν καλὸν ἐπαινετὸν εἶναι . καὶ ὁ μὲν συλλογισμὸς τούτου , τὸ δὲ ἐξ ἀρχῆς δείκνυται διὰ τοῦ τὸ συλλογισθὲν ἀδύνατον εἶναι .
Lemmas: ἔτι δέ ὁ ἐκ ὑπόθεσις συλλογισμός οὖον πειρατέον ἀνάγω · οὖον γάρ εἰμί ἕκτος κεῖμαι ἀνάγω . φημί , ὅτι ὁ ἐκ ὑπόθεσις δείκνυμι τίς λόγος οὖον χρή πειράω ἀναλύω καί ἀνάγω εἰς ὁ σχῆμα · οὐδέ γάρ οἷος τε εἰμί ἐκ ὁ κεῖμαι καί λαμβάνω ἀνάλυσις αὐτός καί ἀναγωγή εἰς τίς ὁ σχῆμα ποιέω . οὗτος δέ ὁ αἴτιος προστίθημι αὐτός εἶπον οὖον γάρ διά συλλογισμός δείκνυμι εἰμί , ἀλλά διά συνθήκη ὁμολογέω πᾶς . ἐν πᾶς γάρ ὁ ἐκ ὑπόθεσις οὖον ὁ τίθημι καί δείκνυμι ὁ συλλογισμός γίγνομαι , ἀλλά οὗτος μέν διά τις ὑπόθεσις τε καί συνθήκη λαμβάνω , ὁ δέ συλλογισμός πρός ἄλλος τίς καί ἄλλος τις γίγνομαι · “ πρός γάρ ὁ μεταλαμβάνω ” , ὡς εἶπον . συλλογισμός δέ ἁπλόος καί κύριος λέγω ὁ κατηγορικός . ὅτι δέ τοιοῦτος ὁ συλλογισμός , ὗς λέγω ἐκ ὑπόθεσις , δῆλος . ὅς τε γάρ ἐκ ὁμολογία καί συνθήκη δείκνυμι τίς ἐκ ὑπόθεσις εἰμί , ὅς μέν βούλομαι δείκνυμι , ὑποτίθημι τε καί συντίθημι καί οὖον συλλογίζομαι , ἄλλος δέ τίς , ἀλλά οὐ ὅς ὑποτίθημι , συλλογίζομαι , οἷος ὁ βούλομαι ὁ ἀρετή ἐπιστήμη δείκνυμι , εἶτα συντίθημι , ἄν δείκνυμι ὁ ἀρετή διδακτός τίς , καί ἐπιστήμη αὐτός δείκνυμι , ἔπειτα δείκνυμι καί συλλογίζομαι , ὅτι διδακτός ὁ ἀρετή , διά ὁ πάσσω ἕξις λογικός διδακτός , ὁ δέ ἀρετή ἕξις λογικός · ὁ γάρ συλλογισμός γίγνομαι οὗτος οὖον πρός ὁ πρόκειμαι , ἀλλά “ πρός ὁ μεταλαμβάνω ” , ὡς αὐτός προαγορεύω . ἐκ ὑπόθεσις δέ εἰμί καί ὁ διά ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή δείκνυμι τίς , ἐπί ὅς οὐδέ αὐτός ὁ συλλογισμός ὁ δείκνυμι γίγνομαι , ἀλλά ὁ μέν συλλογισμός πρός ὁ ὑποτίθημι καί ὁ ψεῦδος , ὁ <δὲ> ἀναίρεσις ὁ ὁ συλλογισμός δείκνυμι ἀδύνατος τίθημι ὁ πρόκειμαι οὐδείς πρός αὐτός συλλογισμός προηγουμένως γίγνομαι . ἀλλά καί ἐπί ὁ διά ὁ συνεχής ὑποθετικός , ὁμοίως δέ καί ὁ διαιρετικός . ὁ μέν οὖν τίθημι οὖον διά συλλογισμός λαμβάνω ἀλλά διά ὁ ὑπόθεσις , ὁ δέ συλλογισμός Ἄλος γίγνομαι · ὁ γάρ προσλαμβάνω ἢ μεταλαμβάνω . σαφῶς δέ διά ὁ παράδειγμα , ὅς λέγω , γνώριμος ποιέω . · ἄν γάρ ὑποτίθημι καί συντίθημι , ἄν μή εἰμί εἷς δύναμις πᾶς ὁ ἐναντίος , μηδέ ἐπιστήμη εἰμί εἷς πᾶς ὁ ἐναντίος , εἶτα συλλογίζομαι καί δείκνυμι , ὅτι μή εἰμί εἷς δύναμις ὁ ἐναντίος πᾶς , λαμβάνω τότος ὑγιεινός καί ὁ νοσώδης ἐναντίος , ὁ ὑγιεινός καί νοσώδης οὐ εἰμί εἷς δύναμις , οὖον πᾶς ἄρα ὁ ἐναντίος εἷς δύναμις ὅτι δέ ὁ ὑγιεινός καί νοσέω - δίδωμι οὖον εἷς δύναμις , οὕτως ἄν καί αὐτός διά συλλογισμός δείκνυμι · ὅς ὁ αὐτός δύναμις , οὗτος ὁ αὐτός ποιητικός · ὁ γάρ ὁ ὁ θερμαίνω δύναμις ἔχω θερμαίνω καί ὁ ὁ ψύχω ψύχω · ὁ δέ ὑγιεινός καί ὁ νοσώδης οὐ εἰμί ὁ αὐτός ποιητικός · οὐ ἄρα ὁ ὑγιεινός καί νοσώδης δύναμις ὁ αὐτός . αὐτός μέντοι διά ὁ εἶπον ἅμα γάρ εἰμί ὁ αὐτός ὑγιεινός καί νοσώδης ἔοικα οὐ ὡς προερέω δείκνυμι , διότι μή εἰμί ὁ αὐτός δύναμις ὁ ὑγιεινός καί νοσώδης , ἀλλά ἐκ ὑπόθεσις αὐτός δείκνυμι τοιοῦτος · εἰμί ὁ ὑγιεινός καί νοσώδης ὁ αὐτός δύναμις , ἅμα εἰμί ὁ αὐτός ὑγιεινός καί νοσώδης · οὐ οἷος τε δέ οὗτος · οὐ ἄρα ὁ αὐτός δύναμις αὐτός . ἐάν δέ οὕτως εἰμί δείκνυμι , οὐ εἰμί οὐδέ οὗτος διά συλλογισμός δείκνυμι , ἀλλά καί αὐτός ἐκ ὑπόθεσις ) , ὁ μέν δή μή εἰμί εἷς πᾶς ὁ ἐναντίος δύναμις εἰμί διά συλλογισμός δείκνυμι , καί εἰμί γε οὗτος ὁ ἀνάλυσις ποιέω · εἰμί γάρ ὁ μέν πρῶτος ἐν τρίτος σχῆμα ὁ εἴρω , ὁ δέ δύο ἐν δύο . οὐδαμοῦ μέντοι διά συλλογισμός δείκνυμι , ὅτι μή εἰμί ἐπιστήμη εἷς ὁ ἐναντίος , ἀλλά ἐκεῖνος δείκνυμι οὗτος συγχωρέω διά ὁ ὁμολογία . ὁ δέ εἶτα διά - λέγω , ὅτι οὐ εἰμί πᾶς δύναμις ὁ ἐναντίος ἴσος εἰμί ὁ εἶτα δείκνυμι καί συλλογίζομαι , ὅτι μή εἰμί ὁ ἐναντίος εἷς δύναμις · οὗτος γάρ σημαίνω ὁ οὖον πᾶς δύναμις ὁ ἐναντίος . μή γίγνομαι δή πρός αὐτός συλλογισμός οὐδέ ἀνάλυσις ἄν γίγνομαι . οὗτος δέ καί αὐτός διά ὁ οὗτος μέν οὖν οὐ εἰμί ἀνάγω ὁ λόγος εἴρω · συλλογισμός γάρ οὐ εἰμί . τίθημι μέν οὖν αὐτός ἀναγκαῖος , οὖον μήv διά συλλογισμός ἀλλά διά ὁ ὁμολογία ὁ ἐκ ἀρχή . ὁ δέ ὅτι x003E ; εἷς δύναμις ὁ ἐναντίος εἰμί ἀνάγω · διά συλλογισμός γάρ ἐκεῖνος δείκνυμι , ὡς ἐγώ φθάνω δείκνυμι . καί οὗτος ἀνάλυσις ἄν εἰμί ὁ ὅτι μή εἷς δύναμις εἰμί . οὗτος δέ εἴρω ὡς ἴσος ὁ ὅτι δέ οὖον εἷς δύναμις , εἰμί . λείπω δέ ἄν ὁ λέγω καί ὁ τῶς ἐναντιώνω . ὁ δέ ἴσως προστίθημι , ὅτι μή πάντως οὗτος διά συλλογισμός δείκνυμι , ἀλλά ἔνειμι καί αὐτός ὡς ἐναργής διά ὑπόθεσις καί διά συνθήκη λαμβάνω , οἷος εἰμί τις πάλιν βούλομαι λαμβάνω , ὅτι ὑγιεινός καί νοσώδης οὐ ὁ αὐτός δύναμις , ὑποτίθημι εἶπον ἵημι ὁ ἀντίκειμαι οὖον εἷς εἰμί καί ὁ αὐτός δύναμις , οὐδέ ὑγιεινός καί νοσώδης , εἶτα ἐπί ὁ ἀντίκειμαι ὁ λόγος ποιέω ὁ γάρ συλλογισμός εἰμί περί ὁ μή εἰμί ὁ ἀντίκειμαι - Μένων δύναμις εἷς , ἀλλά οὖον πρός ὁ ὁ ὑγιεινός καί νοσώδης μή εἰμί δύναμις εἷς ) , ἢ ὡς αὐτός δοκέω δείκνυμι , ἵημι ὁ ἐναντίος ὁ αὐτός δύναμις , ἅμα εἰμί ὁ αὐτός ὑγιεινός καί νοσώδης , εἶτα ὡς ἐναργής προσλαμβάνω ἀλλά μήv οὐ οἷος τε ἅμα ὁ αὐτός ὑγιεινός τε καί νοσώδης εἶμι . καί γάρ ὁ τοιοῦτος δεῖξις ἐκ ὑπόθεσις μέν , οὖον μήv διά συλλογισμός , ὅς ἔοικα καί αὐτός τίθημι , ὡς εἶπον , διά ὁ οἷος εἰμί ὁ ὑγιεινός καί νοσώδης · ἅμα γάρ εἰμί ὁ αὐτός ὁ ] ὑγιεινός καί νοσώδης . · εἰμί γάρ διά οὗτος δείκνυμι ὁ μή εἰμί εἷς ὁ ἐναντίος δύναμις , οὖον διά συλλογισμός εἄν δείκνυμι , ἀλλά καί αὐτός ἐκ ὑπόθεσις . οὔτε γάρ εἰμί ὡς ἐναργής λαμβάνω μή εἰμί ἅμα ὁ αὐτός ὑγιεινός καί νοσώδης , οὔτε εἰμί διά ἐπαγωγή πιστόν γίγνομαι καί μή διά συλλογισμός ὁ προσλαμβάνω , εἰμί ἄν διά συλλογισμός γίγνομαι ὁ δεῖξις ὁ μή εἰμί εἷς ὁ ἐναντίος ἐπιστήμη , ἀλλά ἐκ ὑπόθεσις μόνος · διό οὐδέ ἀνάλυσις ὁ τοιοῦτος δήω λόγος συλλογιστικός . ἐπεί οὖν αὐτός διά τοιοῦτος δείκνυμι , διά οὗτος προστίθημι ὁ οὗτος γάρ εἰμί συλλογισμός ὁ ἴσως . ὅτι δέ μή πᾶς ὁ μεταλαμβάνω διά κατηγορικός δείκνυμι συλλογισμός , ἀλλά εἰμί πολλάκις καί διά ὁ ἐνάργεια τίθημι , ἐκ ὁ προερέω παράδειγμα δῆλος · ὁ γάρ μή δύναμαι συνυπάρχω ὑγεία καί νόσος εἰμί ἐναντίος ὡς ἐναργής προσλαμβάνω ἀλλά οὐ ὡς δείκνυμι διά συλλογισμός . καί Θεόφραστος δέ ἐν ὁ πρῶτος ὁ Πρότερος ἀναλυτικός λέγω ὁ προσλαμβάνω ἢ διά ἐπαγωγή τίθημι ἢ καί αὐτός ἐκ ὑπόθεσις ἢ διά ἐνάργεια ἢ διά συλλογισμός . ὁ δή τοιοῦτος καί οὗτος ποιέω ὁ πρόσληψις λόγος περαίνω μέν Ἀριστοτέλης λέγω καί δείκνυμι αὐτός ὅς πρόκειμαι , οὖον μήv διά συλλογισμός εἰμί . ὁ δέ εἶτα διαλέγω , ὅτι οὐ εἰμί πᾶς δύναμις ὁ ἐναντίος ὡς ἰάομαι διαλέγω καί δείκνυμι , ὅτι οὐ εἰμί πᾶς ὁ ἐναντίος δύναμις ὁ αὐτός , ὡς ἤδη προεῖπον . εἶπον δέ περί ὁ ἐκ ὁμολογία ὑποθετικός καί δείκνυμι , ὅτι μή γίγνομαι ὁ τίθημι ὁ συλλογισμός , ἀλλά εἴπερ ἄρα , ἄλλος τις , ἑξῆς λέγω περί ὁ διά ἀδύνατος , ἕ καί αὐτός ὁ ἐκ ὑπόθεσις εἰμί . φημί γάρ , ὅτι μηδέ οὗτος εἰμί ἀναλύω , ὅτι μηδέ ἐπί οὗτος πρός ὁ τίθημι ὁ συλλογισμός ἀλλά ἄλλος τις . διά γάρ ὁ ὅς ἀντίκειμαι αὐτός ἀδύνατος τίς συμβαίνω δείκνυμι διά συλλογισμός · ὁ δέ πρόκειμαι ὁ ὁ ἀδύνατος διά συλλογισμός δείκνυμι ἀναίρεσις τίθημι ἀλλά οὖον διά οἰκεῖος καί πρός αὐτός γίγνομαι συλλογισμός . ὁμολογέω γάρ ὁ πᾶς ἀρετή καλός εἰμί , ἔτι δέ ὁ πᾶς ὁ καλός ἐπαινετός , πρός ὁ μή συγχωρέω πᾶς ἀρετή ἐπαινετός εἰμί ὁ δείκνυμι οὗτος διά ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή αὐτός μέν οὖον συλλογίζομαι , ὑποτίθημι δέ ὁ ἀντίκειμαι αὐτός ὁ μή πᾶς ἀρετή ἐπαινετός εἰμί καί προσλαμβάνω οὗτος ὁ πᾶς ἀρετή καλός εἰμί συλλογίζομαι ἐν τρίτος σχῆμα ὁ μή πᾶς καλός ἐπαινετός εἰμί . καί ὁ μέν συλλογισμός οὗτος , ὁ δέ ἐκ ἀρχή δείκνυμι διά ὁ ὁ συλλογίζομαι ἀδύνατος εἰμί .