alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 52a12
Δῆλον δέ , ὅτι καὶ τὸ Α , Γ οὐδενὶ τῷ αὐτῷ καὶ τὸ Β καὶ τὸ Δ ἐνδέχεται τινὶ τῷ αὐτῷ ὑπάρξαι . Περὶ τῶν διαγωνίων λέγει · ἔστι γὰρ τὸ μὲν Α τῷ Γ διαγώνιον , αἱ καταφάσεις , τὸ δὲ Β τῷ Δ , αἱ ἀποφάσεις . λέγει δή , ὅτι τὰ μὲν Α Γ ἀδύνατον συνυπάρξαι · ταῦτα δὲ ἦν ἥ τε ἁπλῆ κατάφασις καὶ ἡ ἐκ μεταθέσεως · ἀδύνατον γὰρ τὸ αὐτὸ ἅμα τε λευκὸν εἶναι καὶ μὴ λευκόν , ὃ σημαίνεται ὑπὸ τῆς ἐκ μεταθέσεως καταφάσεως τῆς ἐπὶ τοῦ Γ . λέγοι δ’ ἄν ταῦτα ἐπὶ τῶν διωρισμένων προτάσεων · αὗται γάρ εἰσιν αἱ τὴν ἀντίφασιν ποιοῦσαι , ἐπεὶ τάς γε ἀδιορίστους οὐδὲν κωλύει πάσας πάσαις συναληθεύειν . ὅτι δὲ μὴ οἷόν τε τὰς καταφάσεις τὰς προειρημένας ἅμα ἀληθεῖς εἶναι , ἱκανὴ μὲν καὶ ἡ ἐνάργεια δηλῶσαι , οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ διότι ἅμα ἀληθεῖς ἔσονται καὶ αἱ ἀντιφατικῶς ἀντικείμεναι . τῇ μὲν γὰρ ἁπλῇ καταφάσει ἕπεται ἡ ἐκ μεταθέσεως ἀπόφασις , ὥστε ἅμα ἀληθεῖς ἥ τε κατάφασις ἡ ἐκ μεταθέσεως , ἐφ’ ἧς τὸ Γ , καὶ ἡ ἀπόφασις αὐτῆς , ἐφ’ ἧς τὸ Δ . πάλιν ἐπεὶ τῷ Γ , τῇ καταφάσει τῇ ἐκ μεταθέσεως , ἕπεται τὸ Β , ἡ ἁπλῆ ἀπόφασις , ἅμα ἔσονται ἀληθεῖς ἥ τε ἁπλῆ κατάφασις , ἐφ’ ἧς τὸ Α , καὶ ἡ ἀπόφασις αὐτῆς , ἐφ’ ἧς τὸ Β , ταῦτα δὲ ἀδύνατον . τὰς μέντοι ἀποφάσεις , τήν τε ἁπλῆν , ἥτις ἦν ἐπὶ τοῦ Β , καὶ τὴν ἐκ μεταθέσεως , ἥτις ἦν ἐπὶ τοῦ Δ , ἐνδέχεσθαί φησιν ἐπί τινος ἅμα ἀληθεῖς εἶναι . ἐφ’ ὧν γὰρ ἡ μὲν ἁπλῆ ἀπόφασις ἀληθὴς ἦν ἡ Β , οὐκέτι δὲ καὶ ἡ ἐκ μεταθέσεως κατάφασις ἡ Γ οὐ γὰρ ἀντέτε στρεφεν ) , ἐπὶ τούτων ἐξ ἀνάγκης ἀληθὴς ἡ Δ ἡ ἐκ‘ μεταθέσεως ἀπόφασις · ἐπὶ παντὸς γὰρ ἢ τὸ Γ ἢ τὸ Δ ἀντίφασις γάρ ) , καὶ οὐχ εἵπετο τῷ Β τὸ Γ παντί . πάλιν ἐφ’ ὧν ἀληθοῦς οὔσης τῆς Δ τῆς ἐκ μεταθέσεως ἀποφάσεως φάσεως οὐκ ἦν ἀληθὴς ἡ Α ἡ ἁπλῆ κατάφασις οὐ γὰρ ἀντέστρεφεν ) , ἐπὶ τούτων ἀληθὴς ἡ ἀπόφασις ἡ ἁπλῆ κατάφασις ] αὐτῆς ἡ Β ἐπὶ παντὸς γὰρ ἢ τὸ Α ἢ τὸ Β . ὥστε γίνονται ἅμα ἀληθεῖς αἱ ἀποφάσεις ἐπί τινων · ἐπὶ γὰρ τοῦ τοίχου ἀληθεῖς ἥ τε λέγουσα αὐτὸν μὴ εἶναι ξύλον λευκὸν ἀπόφασις ἁπλῆ καὶ ἡ λέγουσα αὐτὸν μὴ εἶναι ξύλον οὐ λευκὸν ἀπόφασις ἐκ μεταθέσεως οὖσα . ἐμνημόνευσε καὶ τούτου ἐν τῷ Περὶ ἑρμηνείας ἐν οἷς λέγει “ ὁμοίως δὲ ἔχει , κἂν καθόλου τοῦ ὀνόματος <ᾖ> ἡ κατάφασις ” ἕως “ πλὴν οὐχ ὁμοίως τὰς κατὰ διάμετρον ἐνδέχεται ἀληθεύεσθαι · ἐνδέχεται δὲ ποτέ ” . ἐπὶ γὰρ τῶν διωρισμένων ἀντιφάσεων , αἳ κυρίως εἰσὶν ἀντιφάσεις , οὐ πάσας ἐνδέχεται τὰς κτὰ διάμετρον συναληθεύεσθαι , ἀλλὰ τινὰς καὶ ποτέ · τὰς γὰρ ἀποφάσεις τὰς ΒΔ , ὡς ἔδειξεν ἄρτι , ‘οὐκ ἔστι ξύλον λευκόν , οὐκ ἔστι ξύλον οὐ λευκόν᾿ . |
Lemmas: Δῆλος δέ , ὅτι καί ὁ Α , Γ οὐδείς ὁ αὐτός καί ὁ Β καί ὁ δ ἐνδέχομαι τις ὁ αὐτός ὑπάρχω . περι ὁ διαγώνιος λέγω · εἰμί γάρ ὁ μέν Α ὁ Γ διαγώνιος , ὁ κατάφασις , ὁ δέ Β ὁ δ , ὁ ἀπόφασις . λέγω δή , ὅτι ὁ μέν Α Γ ἀδύνατος συνυπάρχω · οὗτος δέ εἰμί ὅς τε ἁπλόος κατάφασις καί ὁ ἐκ μετάθεσις · ἀδύνατος γάρ ὁ αὐτός ἅμα τε λευκός εἰμί καί μή λευκός , ὅς σημαίνω ὑπό ὁ ἐκ μετάθεσις κατάφασις ὁ ἐπί ὁ Γ . λέγω δέ ἄν οὗτος ἐπί ὁ διά-ὁρίζω πρότασις · οὗτος γάρ εἰμί ὁ ὁ ἀντίφασις ποιέω , ἐπεί ὁ γε ἀδιόριστος οὐδείς κωλύω πᾶς πᾶς συναληθεύω . ὅτι δέ μή οἷος τε ὁ κατάφασις ὁ προερέω ἅμα ἀληθής εἰμί , ἱκανός μέν καί ὁ ἐνάργεια δηλόω , οὖον μήv ἀλλά καί διότι ἅμα ἀληθής εἰμί καί ὁ ἀντιφατικός ἀντίκειμαι . ὁ μέν γάρ ἁπλόος κατάφασις ἕπω ὁ ἐκ μετάθεσις ἀπόφασις , ὥστε ἅμα ἀληθής ὅς τε κατάφασις ὁ ἐκ μετάθεσις , ἐπί ὅς ὁ Γ , καί ὁ ἀπόφασις αὐτός , ἐπί ὅς ὁ δ . πάλιν ἐπεί ὁ Γ , ὁ κατάφασις ὁ ἐκ μετάθεσις , ἕπω ὁ Β , ὁ ἁπλόος ἀπόφασις , ἅμα εἰμί ἀληθής ὅς τε ἁπλόος κατάφασις , ἐπί ὅς ὁ Α , καί ὁ ἀπόφασις αὐτός , ἐπί ὅς ὁ Β , οὗτος δέ ἀδύνατος . ὁ μέντοι ἀπόφασις , ὁ τε ἁπλόος , ὅστις εἰμί ἐπί ὁ Β , καί ὁ ἐκ μετάθεσις , ὅστις εἰμί ἐπί ὁ δ , ἐνδέχομαι φημί ἐπί τις ἅμα ἀληθής εἰμί . ἐπί ὅς γάρ ὁ μέν ἁπλόος ἀπόφασις ἀληθής εἰμί ὁ Β , οὐκέτι δέ καί ὁ ἐκ μετάθεσις κατάφασις ὁ Γ οὖον γάρ άντε στρέφω ) , ἐπί οὗτος ἐκ ἀνάγκη ἀληθής ὁ δ ὁ ἐκ μετάθεσις ἀπόφασις · ἐπί πᾶς γάρ ἢ ὁ Γ ἢ ὁ δ ἀντίφασις γάρ ) , καί οὐ ἕπω ὁ Β ὁ Γ πᾶς . πάλιν ἐπί ὅς ἀληθής εἰμί ὁ δ ὁ ἐκ μετάθεσις ἀπόφασις φάσις οὐ εἰμί ἀληθής ὁ Α ὁ ἁπλόος κατάφασις οὖον γάρ ἀντιστρέφω ) , ἐπί οὗτος ἀληθής ὁ ἀπόφασις ὁ ἁπλόος κατάφασις ] αὐτός ὁ Β ἐπί πᾶς γάρ ἢ ὁ Α ἢ ὁ Β . ὥστε γίγνομαι ἅμα ἀληθής ὁ ἀπόφασις ἐπί τίνω · ἐπί γάρ ὁ τοῖχος ἀληθής ὅς τε λέγω αὐτός μή εἰμί ξύλον λευκός ἀπόφασις ἁπλόος καί ὁ λέγω αὐτός μή εἰμί ξύλον οὖον λευκός ἀπόφασις ἐκ μετάθεσις εἰμί . μνημονεύω καί οὗτος ἐν ὁ περι ἑρμηνεία ἐν ὅς λέγω “ ὁμοίως δέ ἔχω , κἀν καθόλου ὁ ὄνομα <ᾖ> ὁ κατάφασις ” ἠώς “ πλήν οὐ ὁμοίως ὁ κατά διάμετρος ἐνδέχομαι ἀληθεύω · ἐνδέχομαι δέ ποτός ” . ἐπί γάρ ὁ διά-ὁρίζω ἀντίφασις , ὅς κύριος εἰμί ἀντίφασις , οὖον πᾶς ἐνδέχομαι ὁ κτάομαι διάμετρος συναληθεύω , ἀλλά τις καί ποτός · ὁ γάρ ἀπόφασις ὁ ΒΔ , ὡς δείκνυμι ἄρτι , οὐ εἰμί ξύλον λευκός , οὐ εἰμί ξύλον οὖον λευκός . |