alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 51b32
Εἰ οὖν κατὰ παντὸς ἡ φάσις ἢ ἡ ἀπόφασις ἀληθής , εἰ μή ἐστιν ἀπόφασις . δῆλον ὡς κατάφασις ἄν πως εἴη . Τὸ λεγόμενον τοιοῦτον ἄν εἴη · <εἰ> πᾶσα πρότασις καὶ πᾶς λόγος ἀληθεύεται κατά τινος ἢ ὡς κατάφασις ὢν ἢ ὡς ἀπόφασις , ἀληθεύεται δὲ καὶ τὰ οὕτως λεγόμενα κατά τινων καὶ οὐχ ὡς ἀπόφασις , δῆλον ὡς κατάφασις ἄν εἴη . τὸ δὲ πως προσέθηκεν , ὅτι μὴ ὅμοια ταῦτα ταῖς ἁπλαῖς τε καὶ κυρίως καταφάσεσιν . ἐκεῖναι μὲν γὰρ τιθέασί τι , οἷον ἡ λέγουσα ‘ἔστι λευκόν’ καὶ ἡ λέγουσα ‘ἔστν ἀγαθόν᾿ , αὗται δὲ αἱ οὕτως λεγόμεναι αἱ ἐκ μεταθέσεως τὸ εἶναι κατηγοροῦσαι τῶν ὑποκειμένων καὶ κατὰ τοῦτο καταφάσεις οὖσαι ἀναιροῦσιν αὐτῶν τὸ κατηγορούμενον , ὃ καὶ ἀποφάσκουσι τρόπον τινά · τοιαῦται γὰρ αἱ ‘ἔστιν οὐ λευκόν’ εἶναι ] καὶ ‘ἔστιν οὐκ ἀγαθόν᾿ , εἶναι μὴ τοιοῦτον τὸ ὑποκείμενον λέγουσαι . δύναται καὶ τοιοῦτον εἶναι τὸ εἰ οὖν κατὰ παντὸς ἡ φάσις ἢ ἡ ἀπόφασις · εἰ κατὰ πάσης προτάσεως καὶ κατὰ παντὸς ἀποφαντικοῦ λόγου ἀληθεύεται τὸ ἢ καταφατικὸν αὐτὸν ἢ ἀποφατικὸν εἶναι , τὰ δ’ οὕτως λεγόμενα ὄντες ἀποφαντικοὶ λόγοι καὶ προτάσεις οὔκ εἰσιν ἀποφάσεις ἐδείχθη γὰρ τοῦτο · εἰ γὰρ μὴ τοῦ κειμένου , οὐδ’ ἄλλου τινός ) , καταφάσεις ἄν εἶεν . ἐπεὶ οὖν πάσης καταφά - σεως ἀπόφασίς ἐστιν , καὶ τῶν οὕτως λεγομένων ‘ἔστιν οὐ τοῦτο᾿ ἀποφάσεις ἔσονται αἱ λέγουσαι ‘οὐκ ἔστιν οὐ τοῦτο’ , τῆς μὲν ‘ἔστιν οὐ λευκόν’ ἡ ’oux ἔστι λευκόν᾿ , τῆς δ’ ‘ἔστιν οὐκ ἀγαθόν᾿ ἡ ‘οὐκ ἔστιν οὐκ ἀγαθόν᾿ , καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων αἱ ὁμοίως ἔχουσαι . Ἀριστοτέλης μὲν οὖν τῆς ‘Σωκράτης ἐστὶ λευκός’ καταφάσεως ἀπόφασιν λέγει τὴν ‘Σωκράτης οὐκ ἔστι λευκός’ , οὐ τὴν Σωκράτης ἐστὶν οὐ λευκός . εἰσὶ δέ , οἷς δοκεῖ μηδέπω μηδὲ ἡ οὕτως λαμβανομένη ἀπόφασις εἶναι . μὴ γὰρ ὀφείλειν τὸ ἀποφατικὸν πρὸ τοῦ ‘ἔστι᾿ μηδὲ πρὸ τοῦ κατηγορουμένου τίθεσθαι μόνου , ἀλλ’ εἶναι ἀπόφασιν τὴν τὸ ἀποφατικὸν πρὸ πάσης τῆς καταφάσεως τε καὶ προτάσεως ἔχουσαν κείμενον · τῆς γὰρ ‘Σωκράτης ἐστὶ λευκός’ ἀπόφασιν εἶναι τὴν ‘οὐχὶ Σωκράτης ἐστὶ λευκός’ ἀλλ’ οὐ τὴν ‘Σωκράτης οὐκ ἔστι λευκός᾿ . φασὶ γὰρ διττὸν εἶναι τὸ μὴ περιπατεῖν Καλλίαν , ὁτὲ μὲν ὅλῳ τῷ περιπατεῖν Καλλίαν προστεθειμένου τοῦ ἀποφατικοῦ μορίου , ὃ καὶ ἀπόφασιν εἶναι , ὁτὲ δὲ μόνῳ τῷ περιπατεῖν προστεθειμένου , ὅ φασιν οὐδὲν ἧττον καταφατικὸν εἶναι λόγον Καλλίας οὐ περιπατεῖ ] . πιστοῦνται δὲ τοῦτο τῷ ἅμα μὲν δύνασθαι ψευδῆ · ποτε εἶναι τό τε ‘Κἂλλίας περιπατεῖ᾿ καὶ τὸ Καλλίας οὐ περιπατεῖ᾿ , μηδέποτε δὲ τὰ ἀντικείμενα ἀντιφατικῶς ἅμα γίνεσθαι ψευδῆ . μὴ γὰρ ὄντος Καλλίου οὐδὲν ἧττόν φασι τῆς ‘Καλλίας περιπατεῖ ψευδῆ εἶναι τὴν ‘Καλλίας οὐ περιπατεῖ᾿ · ἐν ἀμφοτέραις γὰρ αὐταῖς εἶναι τὸ σημαινόμενον ‘ἔστι τις Καλλίας , τούτῳ δὲ ὑπάρχει ἢ τὸ περιπατεῖν ἢ τὸ μὴ περιπατεῖν᾿ . τὸ μέντοι ἰού Καλλίας περιπατεῖ᾿ οὐδέποτε δύναται ψευδοῦς οὔσης τῆς καταφάσεως τῆς ‘Καλλίας περιπατεῖ᾿ ψεῦδος εἶναι καὶ αὐτό . ἔτι τοῦ μὴ δεῖν οὕτως τὴν ἀπόφασιν ποιεῖσθαι πίστιν καὶ τοιαύτην προφέρουσιν · οὗτος περιπατεῖ , οὗτος οὐ περιπατεῖ δεικνυμένου θήλεος · ἄμφω γὰρ πάλιν τὰ οὕτως λαμβανόμενα ψευδῆ γίνεσθαί φασιν , εἴτε περιπατοίη τὸ δεικνύμενον εἴτε μή . ὁμοίως τούτοις ἔχειν καὶ τὰ τοιαῦτά φασι · Καλλίας ὁ γραμματικὸς περιπατεῖ , Καλλίας ὁ γραμματικὸς οὐ περιπατεῖ · καὶ γὰρ ταῦτα ἄμφω ψευδῆ μὴ ὄντος γραμματικοῦ τοῦ Καλλίου . ὧν τὸ μὲν “ κατὰ παρέμφασιν μοχθηράν ” , τὸ δὲ δεύτερον “ κατὰ παράληψιν’’ λέγουσιν . οὐκέτι μέντοι ἄμφω ψευδῆ γίνεσθαι , εἰ πρὸ πάσης τῆς προτάσεως τεθείη τὸ ἀποφατικόν . τοῦ δὲ κατὰ τούτων ἅμα γίνεσθαι ψευδῆ τὰ οὕτως ἀντιτιθέμενα αἴτιόν φασι τὸ αὐτό · οὕτως γὰρ τὸν λέγοντα ‘οὗτος οὐ περιπατεῖ᾿ ἴσον λέγειν τῷ ‘ἔστιν ὁ δεικνύῳνος οὗτος , ὃς οὐ περιπατεῖ᾿ . τὸ αὐτὸ καὶ ἐπὶ τῆς μοχθηρᾶς παραλήψεως φασι γίνεσθαι · καὶ γὰρ ἐπ’ ἐκείνης τὸν λέγοντα ‘Καλλίας ὁ γραμματικὸς οὐ περιπατεῖ’ ἴσον λέγειν τῷ ‘ἔστι τις Καλλίας γραμματικός , ὃς οὐ περιπατεῖ᾿ . ἔτι φασὶν ἀληθοῦς ὄντος τοῦ Σωκράτης περιεπάτησεν᾿ οὐδὲν ἧττον ἀληθῆ εἶναι καὶ τὴν Σωκράτης οὐ περιπάτησε᾿ · καὶ γὰρ περιεπάτησε καὶ οὐ περιεπάτησεν . ἀδύνατον δὲ ὥσπερ συμψεύδεσθαι τὰ ἀντικείμενα οὕτως δὲ καὶ ἀληθῆ εἶναι . ἀλλ’ ὅτι γε τὸ λεγόμενον ὑπ’ αὐτῶν ψεῦδός ἐστι καὶ οὐ σημαίνει τὸ ὄνομα ἐν ταῖς προτάσεσιν , ὅταν χωρὶς τοῦ ἀποφατικοῦ λαμβάνηται , τὸ εἶναι τὸ ὀνομαζόμένον , μάλιστα δῆλον ἐκ τῶν καταφάσεων , αἳ κατὰ τῶν γινομένων ἔτι και μηδέπω ὄντων κατηγοροῦνται . ἀληθὲς μὲν γὰρ τὸ ιἐπὶ τῆς οἰκοδομουμένης οἰοἰκίας εἰπεῖν ’ οἰκία οἰκοδομεῖται’ καὶ ἐπὶ τῆς γινομένης ἔτι χλαμυὸος τὸ χλαμὺς ὑφαίνεται’ · οὐκ ἀληθὲς δὲ οὔτε τὸ ιἔστι τις οἰκία , ἥτις‘ οἰκοδομεῖται᾿ τῆς οἰκοδομουμένης ἔτι , οὔτε τὸ ιἔστι τις χλαμύς , ἥτ,ιις ὑφαίνεται ἐπὶ της̀ ὑφαινομένης ἔτι . πῶς γὰρ ἄν εἴη ἤδη τὸ γινόμενον ετι;’ μα,χεται-γαρ τὸ εἶναί τι τῷ γίνεσθαι αὐτό . ὥστε οὐ σημαίνει τὸ ὄνομα τὸ ὲν ταῖς , κατα - φάσεσι τὸ εἶναι τοῦτο . εἰ δὲ μὴ ἐν ταῖς καταφάσεσιν , οὐδ’ ἂν ὲν , ταῖς ἀποφάσεσι τοῦτο σημαίνοι ταῖς οὐκ ἐχούσαις πρὸ του ὀνόματος τὸ αποφατικὸν μόριον κείμενον . ἔτι εἰ διὰ τοῦτο ψευδής ἐστιν , ἣν λέγομεν ὰπόφασιν , ἡ λέγουσα ‘Σωκράτης οὐ ζῇ’ , ὅτι σημαίνει τὸ ι ἔστιι τις Σῳκρατης , ὃς οὺ ζῇ’ , διὰ τὸ αὐτὸ τοῦτο ψευδὴς ἔσται καὶ ἡ λέγουσα ‘Σωκρ;της ἀπέθανεν᾿ · ἔσται γὰρ κἀκείνη σημαίνουσα τὸ ’ ἔστι Σωκράτης , ὃς ἀπέθανε . τὸ δὲ λέγειν , ὅτι τὸ ι Σωκράτης ἀπέθανε’ διττόν ἐστιν , ἓν μέν , ὃ σύγ̀κειταὶ ἐξ ὀνόματος μὲν τοῦ ‘Σωκράτης’ ῥήματος δὲ τοῦ ‘ἀπέθανεν’ , ‘ὁ κ,αι ψ̔̀ευοὸς,εστινͅ’ ὢ ἄλλο δέ , ὃ ἐγκέκλιται ὅλον ἀπὸ τοὐ ‘Σωκράτης ἀποθνήσκει , ὁ καὶ αλ̀ηθ‘ εἰς ἐστιν , οὐχ ὑγιῶς λέγουσι . τὰ γὰρ κατὰ τοὺς χρόνους ἐγκλινόμενά τᾶι ρη - ῥήματά ἐστιν , ὃ δὲ μὴ χρόνου ἐστὶ σημαντικόν , οὐδ’ ἐγκλίνεται κάτα χρ‘ονͅον · τοιαῦτα δὲ τὰ ὀνόματα . ὥστε οὐδ’ εἴ τι σύγκειται ἐξ ὀνόματος καὶ ρημα - ῥήματος , τοῦθ’ ὅλον ἐγκλινόμενον ἄν κατὰ χρόνον εἴη κυρίως διὰ τὸ , θά,τἕρον τῶν ἐν τῇ συνθέσει ἀνέγκλιτον εἶναι . ἔτι τὸ ‘ Σωκράτης ἀπέθανεν , ι εἰ ολ,ον ἦν ἐγκλινόμενον , οὐκ ἂν ἦν ἀποφαντικόν · τὸ γοῦν Σωκράτη Xcftvdvai οὐκ ἔστιν ἀποφαντικὸς λόγος , ὅτι ὅλου ἡ ἔγκλισις δοκεῖ γεγονιεναι · τό,οͅ δὲ ‘Σωκράτης ἀπέθανεν’ ἀποφαντικὸς λόγος , ὅτι τὸ μὲν ἕτερον μενει’ τὸ ιονομὰ’ ἐγκέκλιται δὲ μόνον θάτερον , τὸ ῥῆμα . οὐ ταὐτὸν μὲν , οὖ,ν σημαίνει το - ‘Σωκράτης’ ἔν τε τῷ ι ἀποθνήσκει’ καὶ ἐν τῷ ς ἀπέθανεν · επͅὶ μ,εν γὰρ του - ‘Σωκράτης ἀποθνήσκει’ τοῦ ὄντος Σωκράτους ἐστὶ δηλωτικον’ επ̀ιτ οε του ‘Σωκράτης ἀπέθανεν’ κατ’ ἀναφορὰν λέγεται · σημαίνει γὰρ τότε τὸ ’ Σῳκρα - τῇσ τοῦτον , ὃς ἦν Σωκράτης , οὐχ ὃς ἔστιν . καὶ διὰ τοῦτο ἀληθης ἡ πρότασις ἡ ‘Σωκράτης ἀπέθανεν’ · ὃν γὰρ ἐσήμαινε τὸ ‘Σωκράτῃς,̓ ονο,μα’ οὕτος αἀπέθανεν . τοιοῦτον δέ ἐστι καὶ τὸ ι τεχθήσεταί μοι υἷος ( οὐ γὰρ ὃς εστιν υἱός , ἀλλ’ ὃς ἔσται ) καὶ τὸ ι ἔσται μοι οἰκία’ · οὐ γὰρ τοῦτο λέγομεν , ὅτι ἐστὶν οἰκία , ἥτις ἔσται · ἀλλ’ οὐδ’ ἀπό τινος ἐγκέκλιται . οὕτως μὲν λαμͅ - βανομένου τοῦ ὑποκειμένου ἀληθεύεται ἑκάστη τῶν προειρημέων προτάσεων . οὐ μὴν ὁ λέγων τὴν πρότασιν ἐν τῷ τὸ ὄνομα λέγειν προσδιορίζει τοῦτο , ὅτι ἄλλως ἔχοντος τοῦ ὑποκειμένου ὅρου ἐν τῇ προτάσει ἀλήθης ἡ πρότασις γίνεται , ἣ οὕτως ἔχειν λαμβάνεται . εἰ μὲν οὖν τινι τῶν ὑποκειμένων μὴ ὑπάρχοι τὸ kathgoroqymenon , οὕτως · εἰ δὲ δῆλον ὅτι μὴ ἔστιν , ἐκείνως . τὸ γὰρ ὄνομα αὐτὸ καθ’ αὑτὸ λεγόμενον ὑπ’ αὐτοῦ ] οὔτε τὸ εἶνα σημαίνδι οὔτε τὸ μὴ εἶναι · τὸ γὰρ σημαινόμενον ὑπ’ αὐτοῦ οὔτε τὸ μὴ εἶναι προσσημαίνει οὔτε τοῦ ὄντος μᾶλλον ἢ γεγονότος ἢ ἐσομένου δηλωτικόν ἐστι καθ’ αὑτό , ἀλλ’ αὐτὸ τοῦτο μόνον σημεῖόν ἐστι πράγματος , ὃ εἰ ἢ ἔστιν ἢ ἦν ἢ ἔσται τὸ συντασσόμενον αὐτῷ δηλοῖ . οὕτως τοίνυν καὶ τὸ ‘ἔζησε Σωκράτης ἢ ἀπέθανεν ἢ ἐφιλοσόφησε’ πάντα πρὸς ἀναφορὰν λέγεται τῷ τὰ προστιθέμενα τῷ ὀνόματι δηλοῦν , ὅτι τὸ σημαινόμενον ὑπὸ τοῦ ὀνόματος πρότερον ἦν . διὸ ἐπεὶ ἕκαστον τούτων ἀληθές , ψεῦδος τὸ ἀντικείμενον τὸ ‘οὐκ ἀπέθανεν ἢ ‘οὐκ ἔζησεν’ ἢ ’oux ἐφιλοσόφησεν . ἔτι δὲ ἀληθὲς μέν ἐστι τὸ ‘ἔστι τὸ ὄν’ , ἀδιανόητον δὲ τὸ ‘ὂν κατὰ τοῦτο ἔστιν’ . εἰ δὲ μὴ τούτῳ ἴσον ἔσται τὸ ‘ἔστι τὸ ὄν’ , οὐδὲ ‘τὸ μὴ ὂν οὐκ ἔστιν’ ἴσον ἔσται τῷ ‘ἔστι τὸ μὴ ὄν , ὃ μὴ ἔστιν’ . οὐδ’ ὅλως γὰρ ἡ κατάφασις τοῦτο λέγει , ὅτι ἔστι τόδε , ᾧ τόδε ὑπάρχει , οὐδὲ ἐφ’ ὧν κατ’ αὐτὸ τὸ εἶναι γίνεται ἡ κατηγορία , ὡς ἐπὶ τοῦ ‘τὸ ὂν ἔστιν’ καὶ ‘οὗτος ζῇ’ καὶ ‘οὗτος ἔστι’ καὶ ‘θεοί εἰσιν’ · πάντα γὰρ ταῦτα καὶ τὰ τοιαῦτα ἀληθῆ μὲν οὕτω λεγόμενα , μεταλαμβανόμενα δὲ ἄτοπα καὶ ἀδιανόητα . ἔτι ἀληθὲς μὲν τὸ εἰπεῖν τὸ ἔστι ἔστι’ , παντελῶς δὲ ἀδύνατον τὸ εἰπεῖν , ὅτι ἔστι τι ἔστιν , ᾧ ὑπάρχει τὸ ‘ἔστι᾿ . καὶ ἀληθὲς μὲν τὸ ἀδύνατον ἀδύνατον εἶναι , ψεῦδος δὲ τὸ ἔστι τι ἀδύνατον , ᾧ ὑπάρχει τὸ ἀδύνατον αὐτὸ εἶναι’ . καὶ ἀναγκαῖον μὲν πάντα τὰ τρέχοντα κινεῖσθαι , οὐκέτι δὲ ἀναγκαῖον τὸ εἶναί τινα τρέχοντα , ὃς κινεῖται ἐξ ἀνάγκης . καὶ ἀναγκαῖον μὲν πάντα τὸν τρωθέντα καρδίαν ἀποθανεῖν , οὐκ ἀναγκαῖον δὲ τὸ εἶναί τινα τὴν καρδίαν τετρωμένον . καὶ γὰρ εἰ τὰ ὀνόματα ἐν ταῖς προτάσεσι τοῦτο σημαίνει , καὶ καθ’ αὑτὰ λεγόμενα τὸ αὐτὸ ἄν σημαίνοι . οὕτως δὲ καὶ πᾶς ὁ ὄνομα λέγων πρότασιν ἄν λέγοι καταφατικήν . ἔτι <εἰ> ὁ λέγων Σωκράτης περιπατεῖ’ ἴσον λέγει ‘ἔστι τις Σωκράτης , κἀκεῖνος περιπατεῖ’ , καὶ ὁ λέγων ‘Σωκράτης οὐκ ἔστι’ λέγοι ἂν ἴσον τῷ ‘ἔστι τις Σωκράτης , κἀκεῖνος οὐκ ἔστιν’ , ὅπερ ἀδιανόητον . καὶ τὸ μὲν Σωκράτης οὐκ ἔστιν’ ἀληθές , τὸ δὲ εἶναί τινα Σωκράτη , ὃς οὐκ ἔστι , ψεῦδος . καὶ τὸ ‘οὗτος δὲ περιπατεῖ’ καὶ ‘οὗτος οὐ περιπατεῖ᾿ ἄμφω δοκεῖ ψευδῆ εἶναι θήλεος ὄντος τοῦ δεικνυμένου διὰ τὸ ἀνοίκειόν τε τῆς παρεμφάσεως καὶ τὸ δοκεῖν τὸν λέγοντα ᾿οὗτος οὐ περιπατεῖ’ ἴσον λέγειν τῷ ‘ὁ ἀνὴρ οὗτος διὰ τοῦ ‘οὗτος᾿ ἐστὶν ὁ δεικνύιαενος , ὃς οὐ περιπατεῖ’ . ταῦτα δ’ οὐκ ἄν ἔλεγον , εἰ συνίεσαν οἱ λέγοντες , τί σημαίνει ἡ ἀπόφασις · σημαίνει γὰρ τὸ ᾧ λέγεται τοῦτο ὑπάρχειν , μὴ ὑπάρχειν . λοιπὸν εἴτε ἔστι τοῦτο , εἴτε καὶ μή , ἀμφοτέρως τυγχάνει . εἴτε γὰρ ἔστιν , ᾧ λέγεται τόδε τι ὑπάρχειν , ἡ ἀπόφασίς φησι μὴ ὑπάρχειν αὐτῷ , εἴτε μὴ ἔστι , καὶ οὕτω λέγει μὴ ὑπάρχειν αὐτῷ ἡ ἀπόφασις , οὐ προσσημαίνουσα ἢ τὸ εἶναι ἢ τὸ μὴ εἶναι τοῦ ὑπο κιμένου . οὐδὲ οὕτω μὲν λεγομένη ἀληθής , ἐκείνως δὲ οὔ , ἀλλ’ ἀμφοτέρως ἀληθής , εἰ ἡ κατάφασις ψευδής . ὥστε καὶ εἰ περιπατεῖ , ἀλλὰ τῷ ‘οὗτος᾿ οὐχ ὑπάρχει , ᾧ φησιν ὑπάρχειν τὸ περιπατεῖν , εἴ γε μὴ τὸ δεικνύμενον οὗτός ἐστι . τὸ αὐτὸ καὶ ἐπὶ τοῦ ‘οὗτος ὁ γραμματικὸς περιπατεῖ᾿ μὴ ὄντος αὐτοῦ γραμματικοῦ · καὶ γὰρ εἰ περιπατεῖ , αὐτὸ μὲν ψεῦδος τὸ τῆς καταφάσεως , ἀληθὲς δὲ τὸ ‘οὗτος ὁ γραμματικὸς οὐ περιπατεῖ᾿ · ᾧ γάρ φησιν ὑπάρχειν τὸ περιπατεῖν , ἐκείνῳ οὐχ ὑπάρχει . τὸ δὲ ‘Σωκράτης περιεπάτησε᾿ καὶ Σωκράτης οὐ περιεπάτησεν’ ἄμφω ἐστὶν ἀληθῆ οὐκ ἐν τῷ αὐτῷ χρόνῳ , ὥστ’ οὐκ ἀντικείμενα · οὐ γὰρ τοιοῦτον ἡ ἀντίφασις . καὶ οὐδέν γε μᾶλλον ἅμα ἀληθὲς τὸ Σωκράτης περιεπάτησε’ καὶ τὸ Σωκράτης οὐ περιεπάτησε᾿ · καθ’ ὧν γὰρ τὸ ἀόριστον ὄνομα , τούτων τις περιεπάτησεν . οὐχ ὑγιεῖς δὴ αἱ ἐνστάσεις αἱ πρὸς τὸ δεῖν τὸ ἀποφατικὸν ἐν ταῖς τῶν καθ’ ἕκαστα ἀποφάσεσι τῷ κατηγορουμένῳ συντάσσεσθαι γινόμεναι .
Lemmas: εἰμί οὖν κατά πᾶς ὁ φάσις ἢ ὁ ἀπόφασις ἀληθής , εἰμί μή εἰμί ἀπόφασις . δῆλος ὡς κατάφασις ἄν πως εἰμί . ὁ λέγω τοιοῦτος ἄν εἰμί · εἰμί πᾶς πρότασις καί πᾶς λόγος ἀληθεύω κατά τις ἢ ὡς κατάφασις εἰμί ἢ ὡς ἀπόφασις , ἀληθεύω δέ καί ὁ οὕτως λέγω κατά τίνω καί οὐ ὡς ἀπόφασις , δῆλος ὡς κατάφασις ἄν εἰμί . ὁ δέ πως προστίθημι , ὅτι μή ὅμοιος οὗτος ὁ ἁπλόος τε καί κύριος κατάφασις . ἐκεῖνος μέν γάρ τίθημι τίς , οἷος ὁ λέγω εἰμί λευκών καί ὁ λέγω ‘ἔστν ἀγαθός , οὗτος δέ ὁ οὕτως λέγω ὁ ἐκ μετάθεσις ὁ εἰμί κατηγορέω ὁ ὑπόκειμαι καί κατά οὗτος κατάφασις εἰμί ἀναιρέω αὐτός ὁ κατηγορέω , ὅς καί ἀποφάσκω τρόπος τις · τοιοῦτος γάρ ὁ εἰμί οὖον λευκών εἰμί ] καί εἰμί οὐ ἀγαθός , εἰμί μή τοιοῦτος ὁ ὑπόκειμαι λέγω . δύναμαι καί τοιοῦτος εἰμί ὁ εἰμί οὖν κατά πᾶς ὁ φάσις ἢ ὁ ἀπόφασις · εἰμί κατά πᾶς πρότασις καί κατά πᾶς ἀποφαντικός λόγος ἀληθεύω ὁ ἢ καταφατικός αὐτός ἢ ἀποφατικός εἰμί , ὁ δέ οὕτως λέγω εἰμί αποφαντικός λόγος καί πρότασις οὐ εἰμί ἀπόφασις δείκνυμι γάρ οὗτος · εἰμί γάρ μή ὁ κεῖμαι , οὐδέ ἄλλος τις ) , κατάφασις ἄν ἄγω . ἐπεί οὖν πᾶς καταφάω - σέως ἀπόφασις εἰμί , καί ὁ οὕτως λέγω εἰμί οὖον οὗτος ἀπόφασις εἰμί ὁ λέγω οὐ εἰμί οὖον οὗτος , ὁ μέν εἰμί οὖον λευκών ὁ ’oux εἰμί λευκός , ὁ δέ εἰμί οὐ ἀγαθός ὁ οὐ εἰμί οὐ ἀγαθός , καί ἐπί ὁ ἄλλος ὁ ὁμοίως ἔχω . Ἀριστοτέλης μέν οὖν ὁ Σωκράτης εἰμί λευκός κατάφασις ἀπόφασις λέγω ὁ Σωκράτης οὐ εἰμί λευκός , οὖον ὁ Σωκράτης εἰμί οὖον λευκός . εἰμί δέ , ὅς δοκέω μηδέπω μηδέ ὁ οὕτως λαμβάνω ἀπόφασις εἰμί . μή γάρ ὀφείλω ὁ ἀποφατικός πρό ὁ εἰμί μηδέ πρό ὁ κατηγορέω τίθημι μόνος , ἀλλά εἰμί ἀπόφασις ὁ ὁ ἀποφατικός πρό πᾶς ὁ κατάφασις τε καί πρότασις ἔχω κεῖμαι · ὁ γάρ Σωκράτης εἰμί λευκός ἀπόφασις εἰμί ὁ ‘οὐχὶ Σωκράτης εἰμί λευκός ἀλλά οὖον ὁ Σωκράτης οὐ εἰμί λευκός . φημί γάρ δισσός εἰμί ὁ μή περιπατέω Καλλίας , ὁτὲ μέν ὅλος ὁ περιπατέω Καλλίας προστίθημι ὁ ἀποφατικός μόριον , ὅς καί ἀπόφασις εἰμί , ὁτὲ δέ μόνος ὁ περιπατέω προστίθημι , ὅς φημί οὐδείς κακός καταφατικός εἰμί λόγος Καλλίας οὖον περιπατέω ] . πιστόω δέ οὗτος ὁ ἅμα μέν δύναμαι ψευδής · ποτός εἰμί ὁ τε Κᾶλλια περιπατέω καί ὁ Καλλίας οὖον περιπατέω , μηδέποτε δέ ὁ ἀντίκειμαι ἀντιφατικός ἅμα γίγνομαι ψευδής . μή γάρ εἰμί Καλλίας οὐδείς ἥσσων φημί ὁ Καλλίας περιπατέω ψευδής εἰμί ὁ Καλλίας οὖον περιπατέω · ἐν ἀμφότερος γάρ αὐτός εἰμί ὁ σημαίνω εἰμί τις Καλλίας , οὗτος δέ ὑπάρχω ἢ ὁ περιπατέω ἢ ὁ μή περιπατέω . ὁ μέντοι ἰού Καλλίας περιπατέω οὐδέποτε δύναμαι ψευδής εἰμί ὁ κατάφασις ὁ Καλλίας περιπατέω ψεῦδος εἰμί καί αὐτός . ἔτι ὁ μή δήω οὕτως ὁ ἀπόφασις ποιέω πίστις καί τοιοῦτος προφέρω · οὗτος περιπατέω , οὗτος οὖον περιπατέω δείκνυμι θῆλυς · ἄμφω γάρ πάλιν ὁ οὕτως λαμβάνω ψευδής γίγνομαι φημί , εἴτε περιπατέω ὁ δείκνυμι εἴτε μή . ὁμοίως οὗτος ἔχω καί ὁ τοιοῦτος φημί · Καλλίας ὁ γραμματικός περιπατέω , Καλλίας ὁ γραμματικός οὖον περιπατέω · καί γάρ οὗτος ἄμφω ψευδής μή εἰμί γραμματικός ὁ Καλλίας . ὅς ὁ μέν “ κατά παρέμφασις μοχθηρός ” , ὁ δέ δύο “ κατά παραλαμβάνω λέγω . οὐκέτι μέντοι ἄμφω ψευδής γίγνομαι , εἰμί πρό πᾶς ὁ πρότασις τίθημι ὁ ἀποφατικός . ὁ δέ κατά οὗτος ἅμα γίγνομαι ψευδής ὁ οὕτως ἀντιτίθημι αἴτιος φημί ὁ αὐτός · οὕτως γάρ ὁ λέγω ὕω οὖον περιπατέω ἴσος λέγω ὁ εἰμί ὁ δείκνυμι οὗτος , ὅς οὖον περιπατέω . ὁ αὐτός καί ἐπί ὁ μοχθηρός παράληψις φημί γίγνομαι · καί γάρ ἐπί ἐκεῖνος ὁ λέγω Καλλίας ὁ γραμματικός οὖον περιπατέω ἴσος λέγω ὁ εἰμί τις Καλλίας γραμματικός , ὅς οὖον περιπατέω . ἔτι φημί ἀληθής εἰμί ὁ Σωκράτης περιπατέω οὐδείς κακός ἀληθής εἰμί καί ὁ Σωκράτης οὖον περιπατέω · καί γάρ περιπατέω καί οὖον περιπατέω . ἀδύνατος δέ ὥσπερ συμψεύδομαι ὁ ἀντίκειμαι οὕτως δέ καί ἀληθής εἰμί . ἀλλά ὅτι γε ὁ λέγω ὑπό αὐτός ψεῦδος εἰμί καί οὖον σημαίνω ὁ ὄνομα ἐν ὁ πρότασις , ὅταν Χωρὶς ὁ ἀποφατικός λαμβάνω , ὁ εἰμί ὁ ὀνομάζω , μάλιστα δῆλος ἐκ ὁ κατάφασις , ὅς κατά ὁ γίγνομαι ἔτι και μηδέπω εἰμί κατηγορέω . ἀληθής μέν γάρ ὁ ἐπί ὁ οἰκοδομέω οιοικιον εἶπον ’ οἰκίον οἰκοδομέω καί ἐπί ὁ γίγνομαι ἔτι χλαμυὸος ὁ χλαμύς ὑφαίνω · οὐ ἀληθής δέ οὔτε ὁ εἰμί τις οἰκίον , ὅστις οἰκοδομέω ὁ οἰκοδομέω ἔτι , οὔτε ὁ εἰμί τις χλαμύς , ᾍτις ὑφαίνω ἐπί ὅς ὑφαίνω ἔτι . πῶς γάρ ἄν εἰμί ἤδη ὁ γίγνομαι εἰμί μα,χεται-γαρ ὁ εἰμί τίς ὁ γίγνομαι αὐτός . ὥστε οὖον σημαίνω ὁ ὄνομα ὁ εἰμί ὁ , κατά - φάσις ὁ εἰμί οὗτος . εἰμί δέ μή ἐν ὁ κατάφασις , οὐδέ εἄν εἰμί , ὁ ἀπόφασις οὗτος σημαίνω ὁ οὐ ἔχω πρό ὁ ὄνομα ὁ ἀποφατικός μόριον κεῖμαι . ἔτι εἰμί διά οὗτος ψευδής εἰμί , ὅς λέγω ἀπόφασις , ὁ λέγω Σωκράτης οὖον ζῶ , ὅτι σημαίνω ὁ ι εἰμί τις Σωκράτης , ὅς οὔ ζῶ , διά ὁ αὐτός οὗτος ψευδής εἰμί καί ὁ λέγω ‘Σωκρ;της ἀποθνῄσκω · εἰμί γάρ ἐκεῖνος σημαίνω ὁ ’ εἰμί Σωκράτης , ὅς ἀποθνῄσκω . ὁ δέ λέγω , ὅτι ὁ ι Σωκράτης ἀποθνῄσκω διττός εἰμί , εἷς μέν , ὅς σύγκειμαι ἐκ ὄνομα μέν ὁ Σωκράτης ῥῆμα δέ ὁ ἀποθνῄσκω , ὅς και ψ̔̀ευοὸς,εστινͅ’ ὦ ἄλλος δέ , ὅς ἐγκλίνω ὅλος ἀπό ὁ Σωκράτης ἀποθνήσκω , ὁ καί ἀλέω εἰς εἰμί , οὐ ὑγιής λέγω . ὁ γάρ κατά ὁ χρόνος ἐγκλίνω ὁ ῥέω - ῥῆμα εἰμί , ὅς δέ μή χρόνος εἰμί σημαντικός , οὐδέ ἐγκλίνω καὶ χρονεύω · τοιοῦτος δέ ὁ ὄνομα . ὥστε οὐδέ εἰμί τίς σύγκειμαι ἐκ ὄνομα καί ῥῆμα - ῥῆμα , οὗτος ὅλος ἐγκλίνω ἄν κατά χρόνος εἰμί κύριος διά ὁ , θά,τἕρον ὁ ἐν ὁ σύνθεσις ἀνέγκλιτος εἰμί . ἔτι ὁ ‘ Σωκράτης ἀποθνῄσκω , ι εἰμί ολ,ον εἰμί ἐγκλίνω , οὐ εἄν εἰμί ἀποφαντικός · ὁ γοῦν Σωκράτης Xcftvdvai οὐ εἰμί ἀποφαντικός λόγος , ὅτι ὅλος ὁ ἔγκλισις δοκέω γίγνομαι · Ἰόος δέ Σωκράτης ἀποθνῄσκω ἀποφαντικός λόγος , ὅτι ὁ μέν ἕτερος Μένεια ὁ ιονομὰ’ ἐγκλίνω δέ μόνος ἕτερος , ὁ ῥῆμα . οὖον αὐτός μέν , οὖν σημαίνω ὁ - Σωκράτης ἐν τε ὁ ι ἀποθνῄσκω καί ἐν ὁ Σ ἀποθνῄσκω · ἐπί μείς γάρ ὁ - Σωκράτης ἀποθνῄσκω ὁ εἰμί Σωκράτης εἰμί δηλωτικός επ̀ιτ οεʹ ὁ Σωκράτης ἀποθνῄσκω κατά ἀναφορά λέγω · σημαίνω γάρ τότε ὁ ’ Σῳκρα - ὅς οὗτος , ὅς εἰμί Σωκράτης , οὐ ὅς εἰμί . καί διά οὗτος ἀληθής ὁ πρότασις ὁ Σωκράτης ἀποθνῄσκω · ὅς γάρ σημαίνω ὁ Σωκράτης οἴομαι οὗτος ἀποθνῄσκω . τοιοῦτος δέ εἰμί καί ὁ ι τίκτω ἐγώ υἱός ( οὖον γάρ ὅς εἰμί υἱός , ἀλλά ὅς εἰμί ) καί ὁ ι εἰμί ἐγώ οἰκίον · οὖον γάρ οὗτος λέγω , ὅτι εἰμί οἰκίον , ὅστις εἰμί · ἀλλά οὐδέ ἀπό τις ἐγκλίνω . οὕτως μέν Λαμ - βαίνω ὁ ὑπόκειμαι ἀληθεύω ἕκαστος ὁ προλέγω πρότασις . οὖον μήv ὁ λέγω ὁ πρότασις ἐν ὁ ὁ ὄνομα λέγω προσδιορίζω οὗτος , ὅτι ἄλλως ἔχω ὁ ὑπόκειμαι ὁράω ἐν ὁ πρότασις ἀλάομαι ὁ πρότασις γίγνομαι , ὅς οὕτως ἔχω λαμβάνω . εἰμί μέν οὖν τις ὁ ὑπόκειμαι μή ὑπάρχω ὁ kathgoroqymenon , οὕτως · εἰμί δέ δῆλος ὅτι μή εἰμί , ἐκείνως . ὁ γάρ ὄνομα αὐτός κατά ἑαυτοῦ λέγω ὑπό αὐτός ] οὔτε ὁ ἴς σημαίνδι οὔτε ὁ μή εἰμί · ὁ γάρ σημαίνω ὑπό αὐτός οὔτε ὁ μή εἰμί προσσημαίνω οὔτε ὁ εἰμί μᾶλλον ἢ γίγνομαι ἢ εἰμί δηλωτικός εἰμί κατά ἑαυτοῦ , ἀλλά αὐτός οὗτος μόνος σημεῖον εἰμί πρᾶγμα , ὅς εἰμί ἢ εἰμί ἢ εἰμί ἢ εἰμί ὁ συντάσσω αὐτός δηλόω . οὕτως τοίνυν καί ὁ ζῶ Σωκράτης ἢ ἀποθνῄσκω ἢ φιλοσοφέω πᾶς πρός ἀναφορά λέγω ὁ ὁ προστίθημι ὁ ὄνομα δηλόω , ὅτι ὁ σημαίνω ὑπό ὁ ὄνομα πρότερος εἰμί . διό ἐπεί ἕκαστος οὗτος ἀληθής , ψεῦδος ὁ ἀντίκειμαι ὁ οὐ ἀποθνῄσκω ἢ οὐ ζῶ ἢ ’oux φιλοσοφέω . ἔτι δέ ἀληθής μέν εἰμί ὁ εἰμί ὁ ὄνος , ἀδιανόητος δέ ὁ ὕω κατά οὗτος ἵστημι . εἰμί δέ μή οὗτος ἴσος εἰμί ὁ εἰμί ὁ ὄνος , οὐδέ τότος μή εἰμί οὐ ἵστημι ἴσος εἰμί ὁ εἰμί ὁ μή εἰμί , ὅς μή ἵστημι . οὐδέ ὅλως γάρ ὁ κατάφασις οὗτος λέγω , ὅτι εἰμί ὅδε , ὅς ὅδε ὑπάρχω , οὐδέ ἐπί ὅς κατά αὐτός ὁ εἰμί γίγνομαι ὁ κατηγορία , ὡς ἐπί ὁ τότος εἰμί ἵστημι καί ὕω ζῶ καί ὕω ἑστία καί θεός εἰσέρχομαι · πᾶς γάρ οὗτος καί ὁ τοιοῦτος ἀληθής μέν οὗτος λέγω , μεταλαμβάνω δέ ἄτοπος καί ἀδιανόητος . ἔτι ἀληθής μέν ὁ εἶπον ὁ εἰμί ἑστία , παντελῶς δέ ἀδύνατος ὁ εἶπον , ὅτι εἰμί τίς εἰμί , ὅς ὑπάρχω ὁ εἰμί . καί ἀληθής μέν ὁ ἀδύνατος ἀδύνατος εἰμί , ψεῦδος δέ ὁ εἰμί τίς ἀδύνατος , ὅς ὑπάρχω ὁ ἀδύνατος αὐτός εἶμαι . καί ἀναγκαῖος μέν πᾶς ὁ τρέχω κινέω , οὐκέτι δέ ἀναγκαῖος ὁ εἰμί τις τρέχω , ὅς κινέω ἐκ ἀνάγκη . καί ἀναγκαῖος μέν πᾶς ὁ τιτρώσκω Καρδία ἀποθνῄσκω , οὐ ἀναγκαῖος δέ ὁ εἰμί τις ὁ Καρδία τιτρώσκω . καί γάρ εἰμί ὁ ὄνομα ἐν ὁ πρότασις οὗτος σημαίνω , καί κατά ἑαυτοῦ λέγω ὁ αὐτός ἄν σημαίνω . οὕτως δέ καί πᾶς ὁ ὄνομα λέγω πρότασις ἄν λέγω καταφατικός . ἔτι εἰμί ὁ λέγω Σωκράτης περιπατέω ἴσος λέγω εἰμί τις Σωκράτης , ἐκεῖνος περιπατέω , καί ὁ λέγω Σωκράτης οὐ ἑστία λέγω εἄν ἴσος ὁ εἰμί τις Σωκράτης , ἐκεῖνος οὐ ἵστημι , ὅσπερ ἀδιανόητος . καί ὁ μέν Σωκράτης οὐ ἵστημι ἀληθής , ὁ δέ εἰμί τις Σωκράτης , ὅς οὐ εἰμί , ψεῦδος . καί ὁ ὕω δέ περιπατέω καί ὕω οὖον περιπατέω ἄμφω δοκέω ψευδής εἰμί θῆλυς εἰμί ὁ δείκνυμι διά ὁ ἀνοίκειος τε ὁ παρέμφασις καί ὁ δοκέω ὁ λέγω ὕω οὖον περιπατέω ἴσος λέγω ὁ ὅς ἀνήρ οὗτος διά ὁ ὕω εἰμί ὁ δεικνύιαενος , ὅς οὖον περιπατέω . οὗτος δέ οὐ ἄν λέγω , εἰμί συνίημι ὁ λέγω , τίς σημαίνω ὁ ἀπόφασις · σημαίνω γάρ ὁ ὅς λέγω οὗτος ὑπάρχω , μή ὑπάρχω . λοιπός εἴτε εἰμί οὗτος , εἴτε καί μή , ἀμφοτέρως τυγχάνω . εἴτε γάρ εἰμί , ὅς λέγω ὅδε τίς ὑπάρχω , ὁ ἀπόφασις φημί μή ὑπάρχω αὐτός , εἴτε μή εἰμί , καί οὗτος λέγω μή ὑπάρχω αὐτός ὁ ἀπόφασις , οὖον προσσημαίνω ἢ ὁ εἰμί ἢ ὁ μή εἰμί ὁ ὑπο κίω . οὐδέ οὗτος μέν λέγω ἀληθής , ἐκείνως δέ οὖον , ἀλλά ἀμφοτέρως ἀληθής , εἰμί ὁ κατάφασις ψευδής . ὥστε καί εἰμί περιπατέω , ἀλλά ὁ ὕω οὐ ὑπάρχω , ὅς φημί ὑπάρχω ὁ περιπατέω , εἰμί γε μή ὁ δείκνυμι οὗτος εἰμί . ὁ αὐτός καί ἐπί ὁ ὕω ὁ γραμματικός περιπατέω μή εἰμί αὐτός γραμματικός · καί γάρ εἰμί περιπατέω , αὐτός μέν ψεῦδος ὁ ὁ κατάφασις , ἀληθής δέ ὁ ὕω ὁ γραμματικός οὖον περιπατέω · ὅς γάρ φημί ὑπάρχω ὁ περιπατέω , ἐκεῖνος οὐ ὑπάρχω . ὁ δέ Σωκράτης περιπατέω καί Σωκράτης οὖον περιπατέω ἄμφω εἰμί ἀληθής οὐ ἐν ὁ αὐτός χρόνος , ὥστε οὐ ἀντίκειμαι · οὖον γάρ τοιοῦτος ὁ ἀντίφασις . καί οὐδείς γε μᾶλλον ἅμα ἀληθής ὁ Σωκράτης περιπατέω καί ὁ Σωκράτης οὖον περιπατέω · κατά ὅς γάρ ὁ ἀόριστος ὄνομα , οὗτος τις περιπατέω . οὐ ὑγιής δή ὁ ἔνστασις ὁ πρός ὁ δήω ὁ ἀποφατικός ἐν ὁ ὁ κατά ἕκαστος ἀπόφασις ὁ κατηγορέω συντάσσω γίγνομαι .