alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 27b36
Ἀλλ’ οὐδ’ εἰ τινὶ ἑκατέρῳ ὑπάρχει ἢ μὴ ὑπάρχει . Εἰπὼν περὶ πασῶν τῶν συζυγιῶν τῶν ἐχουσῶν τὴν ἑτέραν καθόλου τὴν δ’ ἑτέραν ἐπὶ μέρους καὶ δείξας δύο μόνας συλλογιστικὰς ἐν αὐταῖς ( αἱ γὰρ τὴν μείζονα καθόλου ἔχουσαι καὶ ἀντικειμένην τὴν ἐπὶ μέρους κατὰ τὸ ποιὸν ἐδείχθησαν συλλογιστικαί , αἱ δ’ ἄλλαι πᾶσαι ἀσυλλόγιστοι , οὖσαι ἐξ ) νῦν μέτεισιν ἐπὶ τὰς ἐξ ἀμφοτέρων ἐπὶ μέρους , καὶ περὶ πασῶν αὐτῶν ἅμα ποιεῖται τὸν λόγον , καὶ διὰ τῶν αὐτῶν παραδειγμάτων πασῶν ἐλέγχει τὸ ἀσυλλόγιστον , ὡς ἐποίησεν καὶ ἐπὶ τοῦ πρώτου σχήματος . συγκαταριθμεῖ δὲ καὶ τὰς ἀδιορίστους ταῖς ἐπὶ μέρους ὡς ὁμοίως ἐκείναις ἀσυλλογίστους καὶ ἴσον αὐταῖς δυναμένας καὶ διὰ τῶν αὐτῶν ἐλεγχομένας . εἰπὼν δὲ ἀλλ’ οὐδ’ εἰ τινὶ ἑκατέρῳ ὑπάρχει ἢ μὴ ὑπάρχει , δῆλον ὅτι τῷ ‘ἑκατέρῳ τινί’ , προσέθηκε τὸ ἢ μηδετέρῳ παντί τῇ λέξει διαφέρον τοῦ ἑκατέρῳ τινὶ μὴ ὑπάρχειν · ἀμφότερα γὰρ δηλωτικά ἐστι τῶν ἐπὶ μέρους ἀποφατικῶν . οἱ δὲ ὅροι τοῦ μὲν παντὶ ὑπάρχειν λευκόν , ζῷον , ἄνθρωπος , τοῦ δὲ μηδενὶ λευκόν , ζῷον , ἄψυχον · λευκὸν γὰρ καὶ τινὶ ζῴῳ καὶ τινὶ ἀνθρώπῳ ὑπάρχει καὶ οὐχ ὑπάρχει , καὶ τῷ μὲν ἑτέρῳ αὐτῶν τινὶ ὑπάρχει , τῷ δ’ ἑτέρῳ αὐτῶν τινὶ οὐχ ὑπάρχει , καὶ ἀδιορίστως ἑκατέρῳ αὐτῶν καὶ ὑπάρχει καὶ οὐχ ὑπάρχει , καὶ παραλλάξ , καὶ ἐπὶ μὲν τοῦ ἑτέρου ἀδιορίστως ἐπὶ δὲ τοῦ ἑτέρου διωρισμένως ἐπὶ μέρους , καὶ τὸ ζῷον παντὶ ἀνθρώπῳ . ὁμοίως πάλιν τὸ μὲν λευκὸν τῷ τε ζῴῳ καὶ τῷ ἀψύχῳ κατὰ πάσας τάς τε ἐν μέρει καὶ τὰς ἀδιο|ρίστους μεταθέσεις , τὸ <δὲ> ζῷον οὐδενὶ ἀψύχῳ . Φανερὸν οὖν ἐκ τῶν εἰρημένων , ὅτι , ἐάν τε οὕτως ἔχωσιν οἱ ὅροι πρὸς ἀλλήλους , ὡς ἐλέχθη , γίνεται συλλο - γισμὸς ἐξ ἀνάγκης , ἄν τε ᾖ συλλογισμός , ἀνάγκη τοὺς ὅρους οὕτως ἔχειν . Δεῖ προσυπακούειν πάλιν τὸ ‘ἐν δευτέρῳ σχήματι’ · οὐ γὰρ ἁπλῶς , ἄν ᾖ καθόλου ἀποφατικὸς συλλογισμὸς ἢ ἐπὶ μέρους ἀποφατικός , δεῖ τὰς προτάσεις οὕτως ἔχειν · καὶ γὰρ ἐν πρώτῳ σχήματι συλλογισμοὶ · τούτων , οὐκ ἐν δευτέρῳ μόνον .
Lemmas: ἀλλά οὐδέ εἰμί τις ἑκάτερος ὑπάρχω ἢ μή ὑπάρχω . εἶπον περί πᾶς ὁ συζυγία ὁ ἔχω ὁ ἕτερος καθόλου ὁ δέ ἕτερος ἐπί μέρος καί δείκνυμι δύο μόνος συλλογιστικός ἐν αὐτός ( ὁ γάρ ὁ μείζων καθόλου ἔχω καί ἀντίκειμαι ὁ ἐπί μέρος κατά ὁ ποιός δείκνυμι συλλογιστική , ὁ δέ ἄλλος πᾶς ἀσυλλόγιστος , εἰμί ἐκ ) νῦν μέτειμι ἐπί ὁ ἐκ ἀμφότερος ἐπί μέρος , καί περί πᾶς αὐτός ἅμα ποιέω ὁ λόγος , καί διά ὁ αὐτός παράδειγμα πᾶς ἔλεγχος ὁ ἀσυλλόγιστος , ὡς ποιέω καί ἐπί ὁ πρῶτος σχῆμα . συγκαταριθμέω δέ καί ὁ ἀδιόριστος ὁ ἐπί μέρος ὡς ὁμοίως ἐκεῖνος ἀσυλλόγιστος καί ἴσος αὐτός δύναμαι καί διά ὁ αὐτός ἐλέγχω . εἶπον δέ ἀλλά οὐδέ εἰμί τις ἑκάτερος ὑπάρχω ἢ μή ὑπάρχω , δῆλος ὅτι ὁ ἑκάτερος Τίνια , προστίθημι ὁ ἢ μηδέτερος πᾶς ὁ λέγω διαφέρω ὁ ἑκάτερος τις μή ὑπάρχω · ἀμφότερος γάρ δηλωτικός εἰμί ὁ ἐπί μέρος ἀποφατικός . ὁ δέ ὅρος ὁ μέν πᾶς ὑπάρχω λευκός , ζῷον , ἄνθρωπος , ὁ δέ μηδείς λευκός , ζῷον , ἄψυχος · λευκός γάρ καί τις ζῷον καί τις ἄνθρωπος ὑπάρχω καί οὐ ὑπάρχω , καί ὁ μέν ἕτερος αὐτός τις ὑπάρχω , ὁ δέ ἕτερος αὐτός τις οὐ ὑπάρχω , καί ἀδιορίστως ἑκάτερος αὐτός καί ὑπάρχω καί οὐ ὑπάρχω , καί παραλλάξ , καί ἐπί μέν ὁ ἕτερος ἀδιορίστως ἐπί δέ ὁ ἕτερος διωρισμένως ἐπί μέρος , καί ὁ ζῷον πᾶς ἄνθρωπος . ὁμοίως πάλιν ὁ μέν λευκός ὁ τε ζῷον καί ὁ ἄψυχος κατά πᾶς ὁ τε ἐν μέρος καί ὁ ἀδιόριστος μετάθεσις , ὁ <δὲ> ζῷον οὐδείς ἄψυχος . φανερός οὖν ἐκ ὁ εἴρω , ὅτι , ἐάν τε οὕτως ἔχω ὁ ὅρος πρός ἀλλήλων , ὡς λέγω , γίγνομαι Συλλός - γισμὸς ἐκ ἀνάγκη , ἄν τε εἰμί συλλογισμός , ἀνάγκη ὁ ὅρος οὕτως ἔχω . Δεύς προσυπακούω πάλιν ὁ ἐν δύο σχημάτιον · οὖον γάρ ἁπλόος , ἄν εἰμί καθόλου ἀποφατικός συλλογισμός ἢ ἐπί μέρος ἀποφατικός , δεῖ ὁ πρότασις οὕτως ἔχω · καί γάρ ἐν πρῶτος σχῆμα συλλογισμός · οὗτος , οὐ ἐν δύο μόνος .