alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 35b23
Ὅταν δὲ ἡ μὲν ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχειν ἢ μὴ ὑπάρχειν ἡ δὲ ἐνδέχεσθαι σημαίνῃ τῶν προτάσεων , ὁ μὲν συλλογισμὸς ἔσται . Ἐπὶ τὴν ἐξ ἐνδεχομένης καὶ ἀναγκαίας μετῆλθε μῖξιν τὴν ἐν πρώτῳ σχήματι καὶ δείκνυσι , τίνες συζυγίαι ἐν πρώτῳ σχήματι ἐκ τοιούτων προτάσεων συλλογιστικαὶ καὶ τίνες ἀσυλλόγιστοι . φησὶ δή , ὅτι συλλογιστικαὶ μὲν ἔσονται ὁμοίως καὶ ἐν τῇ τοιαύτῃ μίξει αἱ ἔχουσαι τὸ ἀναγκαῖον οὕτως κείμενον , ὡς ἐν ἐκείναις ἔκειτο τὸ ὑπάρχον . ἀλλὰ καὶ τέλειοι , ἐν αἷς συζυγίαις πάλιν ἡ μὲν μείζων ἐστὶν ἐνδεχομένη ἡ δὲ ἐλάττων ἀναγκαία . ἔτι δὲ καὶ τὸ συμπέρασμα ὥσπερ ἐν ἐκείναις , ἀμφοτέρων μὲν οὐσῶν καταφατικῶν τε καὶ καθόλου ἢ τῆς ἑτέρας μόνης οὔσης καθόλου τοῦ κατὰ τὸν διορισμὸν ἐνδεχομένου ἔσται , ἀλλ’ οὐ τοῦ ὑπάρχειν . ἄν δ’ ἡ ἑτέρα ἀποφατικὴ ᾗ , τῆς μὲν ἀναγκαίας καταφατικῆς οὔσης τὸ συμπέρασμά φησιν ἔσεσθαι τοῦ ἐνδέχεσθαι μὴ ὑπάρχειν , ἀλλ’ οὐ τοὐ μὴ ὑπάρχειν . ὅταν δὲ τὸ ἀποφατικὸν ἀναγκαῖον ᾖ , ἄν τε ἀμφότεραι καθόλου ὦσιν ἄν τε ἡ ἑτέρα , καὶ τοῦ ἐνδέχεσθαι μὴ ὑπάρχειν καὶ τοῦ μὴ ὑπάρχειν ἔσεσθαί φησι τὸ συμπέρασμα . τὸ δὲ ὅταν μὲν ᾖ τὸ καταφατικὸν ἀναγκαῖον προσκείμενον σημαντικόν ἐστι τῆς συμπλοκῆς τῆς τὴν μείζονα ἐνδεχομένην ἀποφατικὴν ἐχούσης · προείρηκε γὰρ περὶ τῶν , ἐν αἷς ἀμφότεραι καταφατικαί . εἰπὼν δὲ καὶ τοῦ ἐνδέχεσθαι μὴ ὑπάρχειν ἔσεσθαι τὸ συμπέρασμα καὶ τοῦ μὴ ὑπάρχειν , ἐν αἷς ἡ μείζων καθόλου ἀποφατικὴ ἀναγκαία , πῶς * ἐνδέχεσθαι μὴ ὑπάρχειν , ἐξηγήσατο · οὐ γὰρ ὡς ἄλλο μὲν σημαίνοντος τοῦ ἐνδέχεσθαι μὴ ὑπάρχειν ἄλλο δὲ τοῦ μὴ ὑπάρχειν , ἀλλὰ λαμβανομένου τοῦ ἐνδέχεσθαι μὴ ὑπάρχειν οὐ τοῦ κατὰ τὸν διορισμὸν ἀλλὰ τοῦ κατηγορουμένου κατὰ τοῦ μὴ ὑπάρχοντος . τοῦτο γὰρ ἐδήλωσεν εἰπὼν τὸ δὲ ἐνδέχεσθαι μὴ ὑπάρχειν ἐν τῷ συμπεράσματι τὸν αὐτὸν τρόπον ληπτέον , ὅνπερ καὶ ἐν τοῖς πρότερον . λέγει δ’ ἐν τοῖς πρότερον , ἐν οἷς ἦν ἡ μείζων ὑπάρχουσα ἀποφατική · ἔδειξε γὰρ καὶ ἐν ἐκείνοις τὸ ἐνδέχεσθαι μηδενὶ ἢ τινὶ μὴ ἴσον δυνάμενον τότε λαμβάνεσθαι τὸ μὲν τῷ οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης τὸ δὲ τῷ οὐ παντὶ ἐξ ἀνάγκης . τῆς γὰρ ἐλάττονος ἐνδεχομένης οὔσης ἐπὶ μέρους ἐν τῇ εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῇ ὑποτίθεται μὲν ἡ ‘ἐξ ἀνάγκης παντί᾿ · τῆς γὰρ ‘ἐνδέχεται τινὶ μή᾿ ἀπόφασις ἡ ‘οὐκ ἐνδέχεται τινὶ μὴ ὑπάρχειν᾿ , ἥτις μεταλαμβάνεται εἰς τὴν ‘ἐξ ἀνάγκης παντί᾿ · ἂν γὰρ εἰς τὴν ἐξ ἀνάγκης οὐδενί᾿ μεταληφθῇ , οὐδὲν ἀδύνατον ἀπαντᾷ . ἧς εὑρεθείσης ἀδυνάτου ἡ ἀπόφασις ἄν αὐτῆς δεικνύοιτο , ἥτις ἐστὶν ‘οὐ παντὶ ἐξ ἀνάγκης᾿ , ἥτις εἰ μὲν ἴσον δύναται τῇ ‘ἐνδέχεται τινὶ μή’ , καὶ ἡ ‘ἐξ ἀνάγκης παντί᾿ εἴη ἄν ἡ αὐτὴ τῇ ‘οὐκ ἐνδέχεται τινὶ μή᾿ . εἰ δὲ τὸ ‘οὐκ ἐνδέχεται τινὶ μή’ ἀληθές ἐστιν οὐ μόνον κατὰ τῆς ‘ἐξ ἀνάγκης παντί ἀλλὰ καὶ κατὰ τῆς ‘ἐξ ἀνάγκης οὐδενί᾿ , οὐκέτ’ ἄν ἴση εἴη ἡ ἰού παντὶ ἐξ ἀνάγκης᾿ τῇ ‘ἐνδέχεται τινὶ μή’ τῷ τὴν ἀπόφασιν αὐτῆς μετειλῆφθαι οὐκ <εἰς> ἰσοδυναμοῦσαν ἑαυτῇ εἴς τινα τῶν ὑπ’ αὐτήν , καθ’ ὧν ἀληθεύεται . οὐ γὰρ μόνον κατὰ τοῦ παντὶ ἐξ ἀνάγκης ἀλλὰ καὶ κατὰ τοῦ ἐξ ἀνάγκης οὐδενὶ ἀληθὴς ἐκείνη , ὅτι μὴ ἡ καταφατικὴ ἐπ’ αὐτῆς ἀληθὴς ἡ ἐνδέχεται τινὶ μὴ ὑπάρχειν᾿ λέγουσα , ὥστε καὶ ἡ κατάφασις αὐτῆς ἡ ‘ἐνδέχεται τινὶ μή᾿ οὐ κατὰ τῆς ‘οὐ παντὶ ἐξ ἀνάγκης᾿ μόνον ἀληθὴς ἀλλὰ καὶ κτὰ τῆς ‘οὐκ ἐξ ἀνάγκης τινί᾿ . ὧν ἡ μὲν ‘οὐ παντὶ ἐξ ἀνάγκης᾿ τὸ καθόλου καταφατικὸν ἀναγκαῖον ἀναιρεῖ , ἀληθεύεται δὲ καὶ κατὰ τῆς ‘οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης᾿ , ὅτι ψευδὴς ἐπ’ αὐτῆς ἡ ‘παντὶ ἐξ ἀνάγκης᾿ , ἐφ’ ἧς | οὐκέτ’ ἀληθὴς ἡ ‘οὐκ ἐνδέχεται τινὶ μή᾿ · ἦν γὰρ ἀληθὴς ἐπ’ αὐτῆς καὶ ἡ ‘ἐνδέχεται τινί᾿ . ἀναιρεῖ δὲ καὶ ἡ ‘οὐκ ἐξ ἀνάγκης τινί᾿ τὸ ἐπὶ μέρους ἀναγκαῖον . ἀμφότεραι δὲ ἅμα πᾶν τὸ ἀναγκαῖον , ὃ καὶ ἡ ‘ἐνδέχεται τινὶ μή᾿ · διὸ ἀμφοτέραις ἅμ ἐστὶν ἴση . τὸ <δ᾿> οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης καὶ οὐ παντὶ ἐξ ἀνάγκης ἀληθῆ καὶ κατὰ ὑπαρχόντων μὲν οὐκ ἐξ ἀνάγκης δέ . ἅμα δὲ καὶ ἔδειξεν ἡμῖν , ποταπαὶ αἱ τοιαῦται προτάσεις , ἐπεὶ μὴ ἐνδεχόμεναι · ἦν γὰρ ζητούμενον τοῦτο . ἔδει γὰρ ἢ ἀναγκαίας ἢ ὑπαρχούσας ἢ ἐνδεχομένας . λέγει γάρ , ὅτι ὑπάρχουσαι , εἰπὼν καὶ τοῦ μὴ ὑπάρχειν [ τινὶ δὲ μὴ ὑπάρχειν ] . τίνι δὲ τὸ οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης τοῦ ἐξ ἀνάγκης οὐδενί , ἐδήλωσεν εἰπὼν τοῦ δὲ ἐξ ἀνάγκης μὴ ὑπάρχειν οὐκ ἔσται συλλογισμός · ἕτερον γάρ ἐστι τὸ μὴ ὑπάρχειν ἐξ ἀνάγκης , ὃ ἔδειξε συναγόμενον καὶ ἐν τῇ μίξει τῇ ἐξ ὑπαρχούσης ἀποφατικῆς τῆς μείζονος καὶ ἐνδεχομένης καταφατικῆς τῆς ἐλάττονος καὶ τὸ ἐξ ἀνάγκης μὴ ὑπάρχειν · ἡ μὲν γὰρ ὑπάρχουσά ἐστιν ἡ δὲ ἀναγκαία . Ὅτι μὲν οὖν καταφατικῶν ὄντων . Ὅτι ἐν ταῖς μίξεσι ταῖς ἐξ ἀναγκαίας καὶ ἐνδεχομένης οὐ γίνεται τὸ συμπέρασμα ἀναγκαῖον . δείκνυσι πρῶτον ἐπὶ καταφατικῶν ἀμφοτέρων , τῆς δὲ μείζονος ἀνάγκαις . ὑπαρχέτω γὰρ τὸ μὲν Α παντὶ τῷ Β ἐξ ἀνάγκης , τὸ δὲ Β παντὶ τῷ Γ ἐνδεχέσθω . ὁ μὲν δὴ συλλογισμὸς ἀτελής · ἦσαν γάρ , ὡς ἔφαμεν . οἱ τέλειοι , ἐν οἷς ἦν ἡ μείζων ἐνδεχομένη · ἐν οἷς δὲ ἡ μείζων ἐστὶν ἀναγκαία . καὶ οὗτοι δείκνυνται διὰ τῆς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῆς , ὥσπερ ἐδείκνυτο καὶ ἐν οἷς ἡ μείζων ὑπάρχουσα ἦν . διὸ οὐδὲ οὗτοι τέλειοι . εἰ γὰρ τὸ Α παντὶ τῷ Β ἐξ ἀνάγκης , τὸ δὲ Β παντὶ τῷ Γ ἐνδέχεται , τὸ Α παντὶ τῷ Γ ἐνδέξεται . εἰ γὰρ μή , τὸ ἀντικείμενον οὐ παντὶ ἐνδέχεται , ὃ μετελήφθη καὶ ἐν ἐκείναις ταῖς συζυγίαις εἰς τὸ ἐξ ἀνάγκης τινὶ μή · ᾧ κειμένῳ ἄν προσληφθῇ τὸ Β παντὶ τῷ Γ ὑπάρχειν , μεταληφθείσης πάλιν τῆς ἐνδεχομένης εἰς τὴν ἡπάρχουσαν , ἔσται ἐν τρίτῳ σχήματι ἀποφατικὸν ὑπάρχον ἐπὶ μέρους τὸ συμπέρασμα · τὸ γὰρ Α τινὶ τῷ Β οὐχ ὑπάρξει , ὃ ἀδύνατον · ὑπέκειτο γὰρ παντὶ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχειν . ἀδύνατος ἄρα ἡ ὑπόθεσις , ᾗ τοῦτο ἠκολούθησεν , ἡ ‘οὐκ ἐνδέχεται παντί᾿ · ἀληθὴς ἄρα ἡ κατάφασις ἡ ‘ἐνδέχεται παντί᾿ . τοῦ ἄρα ἐνδέχεσθαι τὸ συμπέρασμα · οὐ γὰρ δὴ παντὶ ἐξ ἀνάγκης ἔσται ὑπάρχον τὸ Α τῷ Γ ἐνδεχομένης οὔσης τῆς ἐλάττονος . ἢ καὶ ἐν ταύτῃ τῇ μίξει πάλιν εἴη ἄν δεικνύμενον οὐ τὸ ‘ἐνδέχεται παντί᾿ ἀλλὰ τὸ ἰδίως ἀντικείμενον τῷ ἐξ ἀνάγκης τινὶ μή , ὅπερ ἐστὶ τὸ ‘οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης οὐχ ὑπάρξει᾿ . εἰς ταύτην γὰρ ἡ μετάληψις ἐγένετο τῆς ‘οὐκ ἐνδέχεται παντί᾿ , ἥτις εἰ μὴ ἴση ἐστὶ τῇ ‘οὐκ ἐνδέχεται παντί᾿ ἡ ‘ἐξ ἀνάγκης τινὶ μή᾿ , τῷ τὸ μὲν ‘οὐκ ἐνδέχεται παντί᾿ ἀληθὲς εἶναι καὶ κατὰ τοῦ ἐξ ἀνάγκης τινὶ ὑπάρχοντος καὶ κατὰ τοῦ ἐξ ἀνάγκης τινὶ μὴ ὑπάρχοντος , εἰς δὲ τὸ ἐξ ἀνάγκης τινὶ ὑπάρχειν γενομένης τῆς μεταλήψεως τῆς ‘οὐκ ἐνδέχεται παντί᾿ ἐν ταύτῃ τῇ συμπλοκῇ οὐδὲν ἀδύνατον συνάγεσθαι · εἴρηται δὲ ἡμῖν περὶ τούτου ἐν τοῖς πρώτοις . τὸ δὲ ‘οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης οὐχ ὑπάρχει᾿ εἴη ἄν πάλιν ἀναιρετικὸν τοῦ ἐξ ἀνάγκης τινὶ μὴ ὑπάρχειν , ὥσπερ ἦν τὸ οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχειν ἀναιροῦν τὸ τινὶ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχειν . εἴη δ’ ἄν καὶ ἡ ‘οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης οὐχ ὑπάρχει᾿ ἀληθὴς καὶ ἐπὶ τῶν ἐξ ἀνάγκης τινὶ ὑπαρχόντων , ὁποία ἐστὶν ἡ λέγουσα ‘οὐδενὶ σώματι ἐξ ἀνάγκης τὸ κινεῖσθαι οὐχ ὑπάρχει᾿ · ἔστι γάρ , ᾧ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχει , ὡς τῷ κυκλοφορητικῷ . εἴρηται δὲ ἡμῖν περὶ τούτου ἐν τοῖς πρώτοις . Δύναται μέντοι καὶ μὴ μεταλαμβανομένου τοῦ ἐνδέχεσθαι εἰς τὸ ὑπάρχειν ἀλλὰ τηρουμένου τοῦ τὸ Β τῷ Γ ἐνδέχεσθαι παντὶ δείκνυσθαι τὸ ἀδύνατον . ἄν γὰρ ᾖ τὸ Α τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης τινὶ μή , τὸ δὲ Β τῷ Γ παντὶ ἐνδέχηται , συνάγεται ἐν τῷ τρίτῳ σχήματι τὸ Α τῷ Β ἐνδέχεσθαι | τινὶ μή , ὃ ἀδύνατον · παντὶ γὰρ αὐτῷ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχει . ἀλλ’ ἐπεὶ μηδέπω περὶ τῆς ἐν τῷ τρίτῳ σχήματι μίξεως τῆς ἐξ ἐνδεχομένων καὶ ἀναγκαίως ὑπαρχουσῶν δέδεικται , τί συνάγεται , καὶ τίνες εἰσὶ συμπλοκαὶ συλλογιστικαὶ ἐν αὐτῷ , διὰ τοῦτο τῇ μεταλήψει τῇ τῆς ἐνδεχομένης εἰς τὴν ὑπάρχουσαν χρῆται · εἴρηται γὰρ ἤδη περὶ τῶν μίξεων τῶν ἐξ ἀναγκαίας τε καὶ ὑπαρχούσης κατὰ παντᾶ τὰ σχήματα . δεῖ μέντοι εἰδέναι , ὅτι , ὅσον ἐπὶ τῇ εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῇ <τῇ> γινομένῃ διὰ τοῦ τρίτου σχήματος , τῆς μίξεως τῆς ἐχούσης τὴν μείζονα καθόλου ἀναγκαίαν ἢ καταφατικὴν ἢ ἀποφατικὴν τὴν δὲ ἐλάττονα ἐνδεχομένην καὶ ἀναγκαῖον καὶ ὑπάρχον καὶ ἐνδεχόμενον συμπέρασμα γινόμενον δείκνυσθαι δύναται , καταφατικῆς μὲν οὔσης τῆς ἀναγκαίας καταφατικά , ἀποφατικῆς δὲ ἀποφατικά . αὐτὸς δὲ εἴρηκε τοῦ δὲ ἐξ ἀνάγκης μὴ ὑπάρχειν οὐκ ἔσται συλλογισμός . ἐζήτηται δὲ καὶ περὶ τούτων ἐπὶ πλέον ἡμῖν ἐν τῷ Περὶ μίξεων γεγραμμένῳ βιβλίῳ .
Lemmas: ὅταν δέ ὁ μέν ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω ἢ μή ὑπάρχω ὁ δέ ἐνδέχομαι σημαίνω ὁ πρότασις , ὁ μέν συλλογισμός εἰμί . ἐπί ὁ ἐκ ἐνδέχομαι καί ἀναγκαῖος μετέρχομαι μῖξις ὁ ἐν πρῶτος σχῆμα καί δείκνυμι , τίς συζυγία ἐν πρῶτος σχῆμα ἐκ τοιοῦτος πρότασις συλλογιστική καί τίς ἀσυλλόγιστος . φημί δή , ὅτι συλλογιστική μέν εἰμί ὁμοίως καί ἐν ὁ τοιοῦτος μίξις ὁ ἔχω ὁ ἀναγκαῖος οὕτως κεῖμαι , ὡς ἐν ἐκεῖνος κεῖμαι ὁ ὑπάρχω . ἀλλά καί τέλειος , ἐν ὅς συζυγία πάλιν ὁ μέν μείζων εἰμί ἐνδέχομαι ὁ δέ μικρός ἀναγκαῖος . ἔτι δέ καί ὁ συμπέρασμα ὥσπερ ἐν ἐκεῖνος , ἀμφότερος μέν εἰμί καταφατικός τε καί καθόλου ἢ ὁ ἕτερος μόνος εἰμί καθόλου ὁ κατά ὁ διορισμός ἐνδέχομαι εἰμί , ἀλλά οὖον ὁ ὑπάρχω . ἄν δέ ὁ ἕτερος ἀποφατικός ὅς , ὁ μέν ἀναγκαῖος καταφατικός εἰμί ὁ συμπέρασμα φημί εἰμί ὁ ἐνδέχομαι μή ὑπάρχω , ἀλλά οὖον ὁ μή ὑπάρχω . ὅταν δέ ὁ ἀποφατικός ἀναγκαῖος εἰμί , ἄν τε ἀμφότερος καθόλου εἰμί ἄν τε ὁ ἕτερος , καί ὁ ἐνδέχομαι μή ὑπάρχω καί ὁ μή ὑπάρχω εἰμί φημί ὁ συμπέρασμα . ὁ δέ ὅταν μέν εἰμί ὁ καταφατικός ἀναγκαῖος πρόσκειμαι σημαντικός εἰμί ὁ συμπλοκή ὁ ὁ μείζων ἐνδέχομαι ἀποφατικός ἔχω · προαγορεύω γάρ περί ὁ , ἐν ὅς ἀμφότερος καταφατικός . εἶπον δέ καί ὁ ἐνδέχομαι μή ὑπάρχω εἰμί ὁ συμπέρασμα καί ὁ μή ὑπάρχω , ἐν ὅς ὁ μείζων καθόλου ἀποφατικός ἀναγκαῖος , πῶς * ἐνδέχομαι μή ὑπάρχω , ἐξηγέομαι · οὖον γάρ ὡς ἄλλος μέν σημαίνω ὁ ἐνδέχομαι μή ὑπάρχω ἄλλος δέ ὁ μή ὑπάρχω , ἀλλά λαμβάνω ὁ ἐνδέχομαι μή ὑπάρχω οὖον ὁ κατά ὁ διορισμός ἀλλά ὁ κατηγορέω κατά ὁ μή ὑπάρχω . οὗτος γάρ δηλόω εἶπον ὁ δέ ἐνδέχομαι μή ὑπάρχω ἐν ὁ συμπέρασμα ὁ αὐτός τρόπος ληπτέος , ὅσπερ καί ἐν ὁ πρότερος . λέγω δέ ἐν ὁ πρότερος , ἐν ὅς εἰμί ὁ μείζων ὑπάρχω ἀποφατικός · δείκνυμι γάρ καί ἐν ἐκεῖνος ὁ ἐνδέχομαι μηδείς ἢ τις μή ἴσος δύναμαι τότε λαμβάνω ὁ μέν ὁ οὐδείς ἐκ ἀνάγκη ὁ δέ ὁ οὖον πᾶς ἐκ ἀνάγκη . ὁ γάρ μικρός ἐνδέχομαι εἰμί ἐπί μέρος ἐν ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή ὑποτίθημι μέν ὁ ‘ἐξ ἀνάγκη Παντιάς · ὁ γάρ ἐνδέχομαι τις μῆον ἀπόφασις ὁ οὐ ἐνδέχομαι τις μή ὑπάρχω , ὅστις μεταλαμβάνω εἰς ὁ ‘ἐξ ἀνάγκη Παντιάς · εἄν γάρ εἰς ὁ ἐκ ἀνάγκη οὐδενία μεταλαμβάνω , οὐδείς ἀδύνατος ἀπαντάω . ὅς εὑρίσκω ἀδύνατος ὁ ἀπόφασις ἄν αὐτός δείκνυμι , ὅστις εἰμί οὐ πᾶς ἐκ ἀνάγκη , ὅστις εἰμί μέν ἴσος δύναμαι ὁ ἐνδέχομαι τις μῆον , καί ὁ ‘ἐξ ἀνάγκη Παντιάς εἰμί ἄν ὁ αὐτός ὁ οὐ ἐνδέχομαι τις μῆον . εἰμί δέ ὁ οὐ ἐνδέχομαι τις μῆον ἀληθής εἰμί οὖον μόνος κατά ὁ ‘ἐξ ἀνάγκη πᾶς ἀλλά καί κατά ὁ ‘ἐξ ἀνάγκη οὐδενία , οὐκέτι ἄν ἴσος εἰμί ὁ ἰού πᾶς ἐκ ἀνάγκη ὁ ἐνδέχομαι τις μῆον ὁ ὁ ἀπόφασις αὐτός μεταλαμβάνω οὐ <εἰς> ἰσοδυναμέω ἑαυτοῦ εἰς τις ὁ ὑπό αὐτός , κατά ὅς ἀληθεύω . οὖον γάρ μόνος κατά ὁ πᾶς ἐκ ἀνάγκη ἀλλά καί κατά ὁ ἐκ ἀνάγκη οὐδείς ἀληθής ἐκεῖνος , ὅτι μή ὁ καταφατικός ἐπί αὐτός ἀληθής ὁ ἐνδέχομαι τις μή ὑπάρχω λέγω , ὥστε καί ὁ κατάφασις αὐτός ὁ ἐνδέχομαι τις μῆον οὖον κατά ὁ οὐ πᾶς ἐκ ἀνάγκη μόνος ἀληθής ἀλλά καί κτάομαι ὁ οὐ ἐκ ἀνάγκη Τίνια . ὅς ὁ μέν οὐ πᾶς ἐκ ἀνάγκη ὁ καθόλου καταφατικός ἀναγκαῖος ἀναιρέω , ἀληθεύω δέ καί κατά ὁ οὐδείς ἐκ ἀνάγκη , ὅτι ψευδής ἐπί αὐτός ὁ παντής ἐκ ἀνάγκη , ἐπί ὅς | οὐκέτι ἀληθής ὁ οὐ ἐνδέχομαι τις μῆον · εἰμί γάρ ἀληθής ἐπί αὐτός καί ὁ ἐνδέχομαι Τίνια . ἀναιρέω δέ καί ὁ οὐ ἐκ ἀνάγκη Τίνια ὁ ἐπί μέρος ἀναγκαῖος . ἀμφότερος δέ ἅμα πᾶς ὁ ἀναγκαῖος , ὅς καί ὁ ἐνδέχομαι τις μῆον · διό ἀμφότερος ἅμα εἰμί ἴσος . ὁ <δ᾿> οὐδείς ἐκ ἀνάγκη καί οὖον πᾶς ἐκ ἀνάγκη ἀληθής καί κατά ὑπάρχω μέν οὐ ἐκ ἀνάγκη δέ . ἅμα δέ καί δείκνυμι ἐγώ , ποδαπός ὁ τοιοῦτος πρότασις , ἐπεί μή ἐνδέχομαι · εἰμί γάρ ζητέω οὗτος . ἐσθίω γάρ ἢ ἀναγκαῖος ἢ ὑπάρχω ἢ ἐνδέχομαι . λέγω γάρ , ὅτι ὑπάρχω , εἶπον καί ὁ μή ὑπάρχω [ τις δέ μή ὑπάρχω ] . τίς δέ ὁ οὐδείς ἐκ ἀνάγκη ὁ ἐκ ἀνάγκη οὐδείς , δηλόω εἶπον ὁ δέ ἐκ ἀνάγκη μή ὑπάρχω οὐ εἰμί συλλογισμός · ἕτερος γάρ εἰμί ὁ μή ὑπάρχω ἐκ ἀνάγκη , ὅς δείκνυμι συνάγω καί ἐν ὁ μίξις ὁ ἐκ ὑπάρχω ἀποφατικός ὁ μείζων καί ἐνδέχομαι καταφατικός ὁ μικρός καί ὁ ἐκ ἀνάγκη μή ὑπάρχω · ὁ μέν γάρ ὑπάρχω εἰμί ὁ δέ ἀναγκαῖος . ὅτι2 μέν οὖν καταφατικός εἰμί . ὅτι2 ἐν ὁ μίξις ὁ ἐκ ἀναγκαῖος καί ἐνδέχομαι οὖον γίγνομαι ὁ συμπέρασμα ἀναγκαῖος . δείκνυμι πρῶτος ἐπί καταφατικός ἀμφότερος , ὁ δέ μείζων ἀνάγκη . ὑπάρχω γάρ ὁ μέν Α πᾶς ὁ Β ἐκ ἀνάγκη , ὁ δέ Β πᾶς ὁ Γ ἐνδέχομαι . ὁ μέν δή συλλογισμός ἀτελής · εἰμί γάρ , ὡς φημί . ὁ τέλειος , ἐν ὅς εἰμί ὁ μείζων ἐνδέχομαι · ἐν ὅς δέ ὁ μείζων εἰμί ἀναγκαῖος . καί οὗτος δείκνυμι διά ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή , ὥσπερ δείκνυμι καί ἐν ὅς ὁ μείζων ὑπάρχω εἰμί . διό οὐδέ οὗτος τέλειος . εἰμί γάρ ὁ Α πᾶς ὁ Β ἐκ ἀνάγκη , ὁ δέ Β πᾶς ὁ Γ ἐνδέχομαι , ὁ Α πᾶς ὁ Γ ἐνδέχομαι . εἰμί γάρ μή , ὁ ἀντίκειμαι οὖον πᾶς ἐνδέχομαι , ὅς μεταλαμβάνω καί ἐν ἐκεῖνος ὁ συζυγία εἰς ὁ ἐκ ἀνάγκη τις μή · ὅς κεῖμαι ἄν προσλαμβάνω ὁ Β πᾶς ὁ Γ ὑπάρχω , μεταλαμβάνω πάλιν ὁ ἐνδέχομαι εἰς ὁ ἀπάρχω , εἰμί ἐν τρίτος σχῆμα ἀποφατικός ὑπάρχω ἐπί μέρος ὁ συμπέρασμα · ὁ γάρ Α τις ὁ Β οὐ ὑπάρχω , ὅς ἀδύνατος · ὑπόκειμαι γάρ πᾶς ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω . ἀδύνατος ἄρα ὁ ὑπόθεσις , ὅς οὗτος ἀκολουθέω , ὁ οὐ ἐνδέχομαι Παντιάς · ἀληθής ἄρα ὁ κατάφασις ὁ ἐνδέχομαι Παντιάς . ὁ ἄρα ἐνδέχομαι ὁ συμπέρασμα · οὖον γάρ δή πᾶς ἐκ ἀνάγκη εἰμί ὑπάρχω ὁ Α ὁ Γ ἐνδέχομαι εἰμί ὁ μικρός . ἢ καί ἐν οὗτος ὁ μίξις πάλιν εἰμί ἄν δείκνυμι οὖον ὁ ἐνδέχομαι Παντιάς ἀλλά ὁ ἰδίως ἀντίκειμαι ὁ ἐκ ἀνάγκη τις μή , ὅσπερ εἰμί ὁ οὐδείς ἐκ ἀνάγκη οὐ ὑπάρχω . εἰς οὗτος γάρ ὁ μετάληψις γίγνομαι ὁ οὐ ἐνδέχομαι Παντιάς , ὅστις εἰμί μή ἴσος εἰμί ὁ οὐ ἐνδέχομαι Παντιάς ὁ ‘ἐξ ἀνάγκη τις μῆον , ὁ ὁ μέν οὐ ἐνδέχομαι Παντιάς ἀληθής εἰμί καί κατά ὁ ἐκ ἀνάγκη τις ὑπάρχω καί κατά ὁ ἐκ ἀνάγκη τις μή ὑπάρχω , εἰς δέ ὁ ἐκ ἀνάγκη τις ὑπάρχω γίγνομαι ὁ μετάληψις ὁ οὐ ἐνδέχομαι Παντιάς ἐν οὗτος ὁ συμπλοκή οὐδείς ἀδύνατος συνάγω · εἴρω δέ ἐγώ περί οὗτος ἐν ὁ πρῶτος . ὁ δέ οὐδείς ἐκ ἀνάγκη οὐ ὑπαρχεία εἰμί ἄν πάλιν ἀναιρετικός ὁ ἐκ ἀνάγκη τις μή ὑπάρχω , ὥσπερ εἰμί ὁ οὐδείς ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω ἀναιρέω ὁ τις ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω . εἰμί δέ ἄν καί ὁ οὐδείς ἐκ ἀνάγκη οὐ ὑπαρχεία ἀληθής καί ἐπί ὁ ἐκ ἀνάγκη τις ὑπάρχω , ὁποῖος εἰμί ὁ λέγω οὐδείς σῶμα ἐκ ἀνάγκη ὁ κινέω οὐ ὑπαρχεία · εἰμί γάρ , ὅς ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω , ὡς ὁ κυκλοφορητικός . εἴρω δέ ἐγώ περί οὗτος ἐν ὁ πρῶτος . δύναμαι μέντοι καί μή μεταλαμβάνω ὁ ἐνδέχομαι εἰς ὁ ὑπάρχω ἀλλά τηρέω ὁ ὁ Β ὁ Γ ἐνδέχομαι πᾶς δείκνυμι ὁ ἀδύνατος . ἄν γάρ εἰμί ὁ Α ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη τις μή , ὁ δέ Β ὁ Γ πᾶς ἐνδέχομαι , συνάγω ἐν ὁ τρίτος σχῆμα ὁ Α ὁ Β ἐνδέχομαι | τις μή , ὅς ἀδύνατος · πᾶς γάρ αὐτός ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω . ἀλλά ἐπεί μηδέπω περί ὁ ἐν ὁ τρίτος σχῆμα μίξις ὁ ἐκ ἐνδέχομαι καί ἀναγκαῖος ὑπάρχω δείκνυμι , τίς συνάγω , καί τίς εἰμί συμπλοκή συλλογιστική ἐν αὐτός , διά οὗτος ὁ μεταλαμβάνω ὁ ὁ ἐνδέχομαι εἰς ὁ ὑπάρχω χράω · εἴρω γάρ ἤδη περί ὁ μίξις ὁ ἐκ ἀναγκαῖος τε καί ὑπάρχω κατά πάντῃ ὁ σχῆμα . δεῖ μέντοι οἶδα , ὅτι , ὅσος ἐπί ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή ὅς γίγνομαι διά ὁ τρίτος σχῆμα , ὁ μίξις ὁ ἔχω ὁ μείζων καθόλου ἀναγκαῖος ἢ καταφατικός ἢ ἀποφατικός ὁ δέ μικρός ἐνδέχομαι καί ἀναγκαῖος καί ὑπάρχω καί ἐνδέχομαι συμπέρασμα γίγνομαι δείκνυμι δύναμαι , καταφατικός μέν εἰμί ὁ ἀναγκαῖος καταφατικός , ἀποφατικός δέ ἀποφατικός . αὐτός δέ εἴρω ὁ δέ ἐκ ἀνάγκη μή ὑπάρχω οὐ εἰμί συλλογισμός . ζητέω δέ καί περί οὗτος ἐπί πλέω ἐγώ ἐν ὁ περι μίξις γράφω βιβλίον .