alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 30a33
Ἐπὶ ἐν μέρει συλλογισμῶν , εἰ μὲν τὸ καθόλου ἐστὶν ἀναγκαῖον , καὶ τὸ συμπέρασμα ἔσται ἀναγκαῖον . εἰπὼν περὶ τῶν δύο συζυγιῶν τῶν ἐν πρώτῳ σχήματι , ἐν αἷς ἐξ ἀμφοτέρων καθ|όλου τῶν προτάσεων καθόλου συνάγεται , εἰ εἶεν μικταὶ ἐξ ὑπαρχούσης καὶ ἀναγκαίας προτάσεως , ὡς ποτὲ μὲν ἀναγκαῖον ἔσται τὸ συμπέρασμα , καὶ ποίας ληφθείσης ἀναγκαίας , ποτὲ δὲ ὑπάρχον , λέγει καὶ περὶ τῶν δύο συζυγιῶν , ἐν αἷς ἡ ἐλάττων ἐπὶ μέρους καταφατικὴ πρότασίς ἐστιν ἡ δὲ μείζων καθόλου ἢ καταφατικὴ ἢ ἀποφατική , καὶ φησίν , ὅτι καὶ ἐν ταύταις ταῖς συμπλοκαῖς , ἄν μὲν ἡ μείζων ἀναγκαία ᾖ καταφατικὴ οὖσά ἢ ἀποφατική , ἀναγκαῖον ἔσται τὸ συμπέρασμα , καθάπερ ἐπὶ τῶν πρώτων συζυγιῶν , ἄν δὲ ἡ ἐλάττων , ὑπάρχον . τῷ αὐτῷ δὲ προσχρώμενος καὶ ἐπὶ τούτων ἀναγκαῖον ἡγεῖται δεικνύναι τὸ συμπέρασμα οὕσης τῆς μείζονος ἀναγκαίας καθόλου · τῷ γὰρ τὸ μὲν Α παντὶ τῷ Β ἐξ ἀνάγκης τὶ δὲ τοῦ Γ ὑπὸ τὸ Β εἶναι ἀκολουθήσειν ἡγεῖται τὸ καὶ ἐκείνῳ τοῦ Γ τῷ ὄντι ὑπὸ τὸ Β τὸ Α ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχειν . ὅμοιος δὲ ὁ λόγος , καὶ εἰ ἡ μείζων καθόλου ἀποφατικὴ ἀναγκαία εἴη . Τοῦ μέντοι ἐπὶ μέρους ἀναγκαίου ὄντος οὐκέτι ἔσεσθαί φησιν ἀναγκαῖον τὸ συμπέρασμα , καὶ τὴν αἰτίαν προστιθεὶς φησὶν οὐδὲν γὰρ ἀδύνατον συμπίπτει , καθάπερ οὐδ’ ἐν τοῖς καθόλου συλλογισμοῖς , λέγων ἤτοι , ὅτι ὑπάρχοντος τοῦ συμπεράσματος ὑποτεθέντος γίνεσθαι οὐδὲν ἕπεται ἀδύνατον , τοῦτ’ ἔστι ψεῦδος , ὥσπερ οὐδ’ ὅτε ἀμφότεραι μὲν ἦσαν καθόλου , ἦν δὲ ἐλάττων ἡ ἀναγκαία · ἐπ’ ἐκείνων γὰρ ἀναγκαίου μὲν ὑποτεθέντος τοῦ συμπεράσματος ψεῦδός τι εἵπετο , ὑπάρχοντος δὲ οὐδέν · εἰ γὰρ ὑποθοίμεθα ἐπὶ τῶν καθόλου τῷ Γ παντὶ τὸ Α ὑπαρχόντως , λαμβάνοιμεν δὲ καὶ τὸ Β παντὶ τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης , συνάγεται ἐν τρίτῳ σχήματι τὸ Α τινὶ τῷ Β ὑπάρχειν , ὅπερ ἀληθές ἐστιν · ὑπέκειτο γὰρ παντὶ ὑπάρχειν · ὡς οὖν ἐπ’ ἐκείνων ἀναγκαίου μὲν ὑποτεθέντος τοῦ συμπεράσματος ψεῦδός τι συνήγετο , ὑπάρχοντος δὲ οὐκέτι , οὕτω , φησί , καὶ ἐπὶ τῶν ἐν μέρει ἕξει , εἰ εἴη ἡ ἐλάττων ἐπὶ μέρους καταφατικὴ ἀναγκαία · ἢ τὸ οὐδὲν γὰρ ἀδύνατον συμπίπτει , καθάπερ οὐδ’ ἐν τοῖς καθόλου συλλογισμοῖς εἶπεν , ὅτι , ὡς ἐπ’ ἐκείνων ἀναγκαίου τιθεμένου τοῦ συμπεράσματος τῇ εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῇ χρωμένων ἡμῶν εἰς ἔνδειξιν αὐτοῦ οὐδὲν ἀδύνατον εἵπετο ἀλλὰ ψεῦδος μόνον , ὡς ἐδείχθη διὰ τῶν προειρημένων , δι’ οὗ x003E ; κατασκευάζεται τὸ ἀναγκαῖον , οὕτως οὐδ᾿ ὅταν ἡ ἐλάττων ἐπὶ μέρους ἀναγκαία καταφατικὴ τιθῆται . εἰ γὰρ εἴη τὸ Α Tip Β παντὶ ὑπάρχον , τὸ δὲ Β τῷ Γ τινὶ ἐξ ἀνάγκης , καὶ βούλοιτό τις διὰ τῆς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῆς δεῖξαι τὸ Α τινὶ τῷ Γ ὑπάρχον ἐξ ἀνάγκης , λήψεται μὲν τὸ ἀντικείμενον αὐτοῦ τὸ ἐνδέχεσθαι τὸ Α τῷ Γ μηδενί · ᾧ προσληφθέντος τοῦ τὸ Β τινὶ τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης συνάγοιτο ἂν ἐν τρίτῳ σχήματι τὸ Α τινὶ τῷ Β ἐνδέχεσθαι μὴ ὑπάρχειν , ὃ οὐκ ἀδύνατον · ἔκειτο γὰρ αὐτῷ παντὶ ὑπάρχειν · ὥστ’ οὐ κατεσκεύασται . ἄν μέντοι μὴ ἀναγκαῖον ἐπὶ μέρους καταφατικὸν ἀλλ’ ὑπάρχον βουληθῶμεν δεῖξαι τὸ συμπέρασμα διὰ τῆς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῆς , προελευσεταί τε ὁ λόγος καὶ ἀδύνατόν τι συναχθήσεται παρὰ τὴν ὑπόθεσιν . τὸ μὲν γὰρ ἀντικείμενον τῷ τὸ Α τινὶ τῷ Γ ἐστὶ τὸ τὸ Α μηδενὶ τῷ Γ · ᾧ δὴ ἂν προσληφθῇ τὸ Β τινὶ τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης , συναχθήσεται τὸ Α τινὶ τῷ Β μὴ ὑπάρχειν , ὂν ἀδύνατον · παντὶ γὰρ ὑπῆρχεν αὐτῷ · ὥστε ἀδύνατος ἡ ὑπόθεσις ἡ μηδενὶ τῷ Γ τὸ Α λέγουσα · τινὶ ἄρα . ὡς οὗν ἐπὶ τῶν καθόλου οὐκ ἦν ἀναγκαῖον τὸ συμπέρασμα , ὅτι οὐδὲν ἀδύνατον εἵπετο χρωμένων ἡμῶν τῇ εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῇ ἐπ’ αὐτῶν , οὕτω καὶ ἐπὶ τῶν ἐπὶ μέρους . οὐκ ἐξέθετο δὲ τὴν δεῖξιν οὔτε ἐπὶ τῶν καθόλου οὔτε ἐπὶ τῶν ἐπὶ μέρους τὴν δι’ ἀδυνάτου , ἧς ἐμνημονεύκαμεν , αὖά μόνον ἐμνημόνευσεν αὐτῆς , ὅτι ἐγίνετο ἐν αὐτῇ μῖξις ἐνδεχομένης καὶ ἀναγκαίας , περὶ ἧς μίξεως οὐδέπω τὸν λόγον πεποίηται . Δύναται καὶ τὸ οὐδὲν γὰρ ἀδύνατον συμπίπτει οὐκ ἐπὶ τὴν δεῖξιν , ἣν ἐποιήσατο δεικνύς τι ψεῦ|δος ἕπεσθαι ὑποτεθέντι τῷ ἀναγκαίῳ , ἐπανάγων ἡμὰς εἰρηκέναι , ἀλλ’ οὐδ᾿ ἐπὶ τὴν εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγήν , περὶ ἧς εἶπον ἀρτίως , Μ’ ἐπὶ τὴν ἐκ τῶν ὅρων μαρτυρίαν . τοῖς γὰρ εἰρημένοις καὶ ἡ ἐκ τῶν ὅρων δεῖξις συνᾴδει · ληφθεισῶν γὰρ προτάσεων ἐν συζυγίᾳ τε καὶ μίξει ταύτῃ τὸ συμπέρασμα ὑπάρχον γίνεται . ἦν ὅ ἂν ἀδύνατον τὸ λεγόμενον ὑφ’ ἡμῶν , εἰ ἐπὶ τῶν ὅρων ἠλέγχετο . καὶ τοῦ τοῦτ’ εἶναι τὸ εἰρημένον σημεῖον ἄν εἴη τὸ τοὺς ὅρους αὐτὸν εὐθέως παραθέσθαι · κίνησις μὲν γὰρ παντὶ ζῴῳ ὑπαρχόντως ἢ οὐδενί , ζῷον δὲ τινὶ λευκῷ ἐξ ἀνάγκης κύκνῳ γάρ ) , καὶ κίνησις τινὶ λευκῷ ὑπάρχει , οὐ μὴν ἐξ ἀνάγκης , ἢ τινὶ λευκῷ οὐχ ὑπάρχει ὑπαρχόντως . Δεῖ μέντοι εἰδέναι , ὅτι τῇ ἐπὶ ψεῦδος ἀγούσῃ δείξει οὐχ οἷόν τε ἐπὶ τούτων χρήσασθαι , ᾗ ἐπὶ τῶν καθόλου ἐχρήσατο . κειμένου γὰρ τοῦ τὸ Α τινὶ τῷ Γ ὑπάρχειν ἐξ ἀνάγκης , ὁποτέραν ἄν προσλάβωμεν τῷ συμπεράσματι τούτων κειμένων , ἀσυλλόγιστος ἡ συμπλοκὴ γίνεται . ἄν μὲν γὰρ τὸ Β τινὶ τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης , ἐν τρίτῳ σχήματι ἕξομεν δύο τὰς ἐπὶ μέρους καταφατικάς . ὁμοίως δὲ καὶ ἐν πρώτῳ , ἄν τὴν Β Γ ἀντιστρέψωμεν . ἄν δὲ τὸ Α παντὶ τῷ Β καὶ τινὶ τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης , δύο πάλιν καταφατικὰς ἕξομεν ἐν δευτέρῳ σχήματι , καὶ οὐκ ἔστι δεῖξαι . δύναται ἀξιοῦν ἡμᾶς τὴν πίστιν ἐκ τῶν καθόλου καὶ περὶ τῶν ἐπὶ μέρους ποιεῖσθαι · ἐπεὶ γὰρ αὗται ἐκείνων μόνον τῷ ἐπὶ μέρους τι συνάγειν διαφέρουσιν , ἐπὶ δὲ τῶν καθόλου ὑπάρχοντος τιθεμένου τοῦ συμπεράσματος οὐδὲν ἀδύνατον , τοῦτ’ ἔστιν οὐδὲν ψεῦδος , εἵπετο , καὶ ἐπὶ τούτων ὑπάρχον μὲν ἔσται τὸ συμπέρασμα , ὥσπερ καὶ ἐπ’ ἐκείνων , ἐπὶ μέρους δέ · αὕτη γὰρ μόνη ἦν ἐν ταῖς προτάσεσι διαφορὰ κειμένη . ἔτι οὐδὲν ἀδύνατον συμπίπτει ὑπάρχοντος ὑποτεθέντος τοῦ συμπεράσματος , ὅτι μηδὲ συλλογιστική τις γίνεται συζυγία , δι’ ἧς τὸ ἀδύνατον ἐδείχθη . <ἢ> τοῦτο . καὶ εἰ ἀναγκαῖον ὑποτεθείη τὸ συμπέρασμα γίνεσθαι . οὐδ’ ἄν ἀποφατικὴ δὲ ἡ μείζων καθόλου ὑπάρχουσα ληφθῇ , οὐδ’ οὕτως ἡ δεῖξις προχωρεῖ · γίνονται γὰρ πάλιν ἐν πρώτῳ καὶ τρίτῳ σχήματι ἐπὶ μέρους ἀμφότεραι , ἡ μὲν ἀποφατικὴ ἡ δὲ καταφατική , ἢ ἐν δευτέρῳ σχήματι ἀμφότεραι ἀποφατικαί . οὓς δὲ παρέθετο ὅρους , ἁρμόζουσι καὶ ἐπὶ τῆς συζυγίας ταύτης . |
Lemmas: ἐπί ἐν μέρος συλλογισμός , εἰμί μέν ὁ καθόλου εἰμί ἀναγκαῖος , καί ὁ συμπέρασμα εἰμί ἀναγκαῖος . εἶπον περί ὁ δύο συζυγία ὁ ἐν πρῶτος σχῆμα , ἐν ὅς ἐκ ἀμφότερος κάθολος ὁ πρότασις καθόλου συνάγω , εἰμί ἄγω μικτός ἐκ ὑπάρχω καί ἀναγκαῖος πρότασις , ὡς ποτέ μέν ἀναγκαῖος εἰμί ὁ συμπέρασμα , καί Ποίας λαμβάνω ἀναγκαῖος , ποτέ δέ ὑπάρχω , λέγω καί περί ὁ δύο συζυγία , ἐν ὅς ὁ μικρός ἐπί μέρος καταφατικός πρότασις εἰμί ὁ δέ μείζων καθόλου ἢ καταφατικός ἢ ἀποφατικός , καί φημί , ὅτι καί ἐν οὗτος ὁ συμπλοκή , ἄν μέν ὁ μείζων ἀναγκαῖος εἰμί καταφατικός εἰμί ἢ ἀποφατικός , ἀναγκαῖος εἰμί ὁ συμπέρασμα , καθάπερ ἐπί ὁ πρῶτος συζυγία , ἄν δέ ὁ μικρός , ὑπάρχω . ὁ αὐτός δέ προσχράομαι καί ἐπί οὗτος ἀναγκαῖος ἡγέομαι δείκνυμι ὁ συμπέρασμα ὗσις ὁ μείζων ἀναγκαῖος καθόλου · ὁ γάρ ὁ μέν Α πᾶς ὁ Β ἐκ ἀνάγκη τίς δέ ὁ Γ ὑπό ὁ Β εἰμί ἀκολουθέω ἡγέομαι ὁ καί ἐκεῖνος ὁ Γ ὁ εἰμί ὑπό ὁ Β ὁ Α ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω . ὅμοιος δέ ὁ λόγος , καί εἰμί ὁ μείζων καθόλου ἀποφατικός ἀναγκαῖος εἰμί . ὁ μέντοι ἐπί μέρος ἀναγκαῖος εἰμί οὐκέτι εἰμί φημί ἀναγκαῖος ὁ συμπέρασμα , καί ὁ αἴτιος προστίθημι φημί οὐδείς γάρ ἀδύνατος συμπίπτω , καθάπερ οὐδέ ἐν ὁ καθόλου συλλογισμός , λέγω ἤτοι , ὅτι ὑπάρχω ὁ συμπέρασμα ὑποτίθημι γίγνομαι οὐδείς ἕπω ἀδύνατος , οὗτος εἰμί ψεῦδος , ὥσπερ οὐδέ ὅτε ἀμφότερος μέν εἰμί καθόλου , εἰμί δέ μικρός ὁ ἀναγκαῖος · ἐπί ἐκεῖνος γάρ ἀναγκαῖος μέν ὑποτίθημι ὁ συμπέρασμα ψεῦδος τίς ἕπω , ὑπάρχω δέ οὐδείς · εἰμί γάρ ὑποτίθημι ἐπί ὁ καθόλου ὁ Γ πᾶς ὁ Α ὑπάρχω , λαμβάνω δέ καί ὁ Β πᾶς ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη , συνάγω ἐν τρίτος σχῆμα ὁ Α τις ὁ Β ὑπάρχω , ὅσπερ ἀληθής εἰμί · ὑπόκειμαι γάρ πᾶς ὑπάρχω · ὡς οὖν ἐπί ἐκεῖνος ἀναγκαῖος μέν ὑποτίθημι ὁ συμπέρασμα ψεῦδος τίς συνάγω , ὑπάρχω δέ οὐκέτι , οὗτος , φημί , καί ἐπί ὁ ἐν μέρος ἔχω , εἰμί εἰμί ὁ μικρός ἐπί μέρος καταφατικός ἀναγκαῖος · ἢ ὁ οὐδείς γάρ ἀδύνατος συμπίπτω , καθάπερ οὐδέ ἐν ὁ καθόλου συλλογισμός εἶπον , ὅτι , ὡς ἐπί ἐκεῖνος ἀναγκαῖος τίθημι ὁ συμπέρασμα ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή χράω ἐγώ εἰς ἔνδειξις αὐτός οὐδείς ἀδύνατος ἕπω ἀλλά ψεῦδος μόνος , ὡς δείκνυμι διά ὁ προερέω , διά ὅς x003E ; κατασκευάζω ὁ ἀναγκαῖος , οὕτως οὐδέ ὅταν ὁ μικρός ἐπί μέρος ἀναγκαῖος καταφατικός τίθημι . εἰμί γάρ εἰμί ὁ Α Tip Β πᾶς ὑπάρχω , ὁ δέ Β ὁ Γ τις ἐκ ἀνάγκη , καί βούλομαι τις διά ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή δείκνυμι ὁ Α τις ὁ Γ ὑπάρχω ἐκ ἀνάγκη , λαμβάνω μέν ὁ ἀντίκειμαι αὐτός ὁ ἐνδέχομαι ὁ Α ὁ Γ μηδείς · ὅς προσλαμβάνω ὁ ὁ Β τις ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη συνάγω εἄν ἐν τρίτος σχῆμα ὁ Α τις ὁ Β ἐνδέχομαι μή ὑπάρχω , ὅς οὐ ἀδύνατος · κεῖμαι γάρ αὐτός πᾶς ὑπάρχω · ὥστε οὖον κατασκευάζω . ἄν μέντοι μή ἀναγκαῖος ἐπί μέρος καταφατικός ἀλλά ὑπάρχω βούλομαι δείκνυμι ὁ συμπέρασμα διά ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή , προερχομαι τε ὁ λόγος καί ἀδύνατος τίς συνάγω παρά ὁ ὑπόθεσις . ὁ μέν γάρ ἀντίκειμαι ὁ ὁ Α τις ὁ Γ εἰμί ὁ ὁ Α μηδείς ὁ Γ · ὅς δή εἄν προσλαμβάνω ὁ Β τις ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη , συνάγω ὁ Α τις ὁ Β μή ὑπάρχω , εἰμί ἀδύνατος · πᾶς γάρ ὑπάρχω αὐτός · ὥστε ἀδύνατος ὁ ὑπόθεσις ὁ μηδείς ὁ Γ ὁ Α λέγω · τις ἄρα . ὡς ἐν ἐπί ὁ καθόλου οὐ εἰμί ἀναγκαῖος ὁ συμπέρασμα , ὅτι οὐδείς ἀδύνατος ἕπω χράω ἐγώ ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή ἐπί αὐτός , οὗτος καί ἐπί ὁ ἐπί μέρος . οὐ ἐκτίθημι δέ ὁ δεῖξις οὔτε ἐπί ὁ καθόλου οὔτε ἐπί ὁ ἐπί μέρος ὁ διά ἀδύνατος , ὅς μνημονεύω , αὖος μόνος μνημονεύω αὐτός , ὅτι γίγνομαι ἐν αὐτός μίξις ἐνδέχομαι καί ἀναγκαῖος , περί ὅς μίξις οὐδέπω ὁ λόγος ποιέω . δύναμαι καί ὁ οὐδείς γάρ ἀδύνατος συμπίπτω οὐ ἐπί ὁ δεῖξις , ὅς ποιέω δείκνυμι τίς ψεῦδος ἕπω ὑποτίθημι ὁ ἀναγκαῖος , ἐπανάγω ἡμός εἴρω , ἀλλά οὐδέ ἐπί ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή , περί ὅς εἶπον ἄρτιος , εἷς ἐπί ὁ ἐκ ὁ ὁράω μαρτυρία . ὁ γάρ εἴρω καί ὁ ἐκ ὁ ὁράω δεῖξις συνᾴδω · λαμβάνω γάρ πρότασις ἐν συζυγία τε καί μίξις οὗτος ὁ συμπέρασμα ὑπάρχω γίγνομαι . εἰμί ὅς εἄν ἀδύνατος ὁ λέγω ὑπό ἐγώ , εἰμί ἐπί ὁ ὁράω ἐλέγχω . καί ὁ οὗτος εἰμί ὁ εἴρω σημεῖον ἄν εἰμί ὁ ὁ ὅρος αὐτός εὐθύς παρατίθημι · κίνησις μέν γάρ πᾶς ζῷον ὑπάρχω ἢ οὐδείς , ζῷον δέ τις λευκός ἐκ ἀνάγκη κύκνος γάρ ) , καί κίνησις τις λευκός ὑπάρχω , οὖον μήv ἐκ ἀνάγκη , ἢ τις λευκός οὐ ὑπάρχω ὑπάρχω . Δεύς μέντοι οἶδα , ὅτι ὁ ἐπί ψεῦδος ἄγω δείκνυμι οὐ οἷος τε ἐπί οὗτος χράω , ὅς ἐπί ὁ καθόλου χράω . κεῖμαι γάρ ὁ ὁ Α τις ὁ Γ ὑπάρχω ἐκ ἀνάγκη , ὁπότερος ἄν προσλαμβάνω ὁ συμπέρασμα οὗτος κεῖμαι , ἀσυλλόγιστος ὁ συμπλοκή γίγνομαι . ἄν μέν γάρ ὁ Β τις ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη , ἐν τρίτος σχῆμα ἔχω δύο ὁ ἐπί μέρος καταφατικός . ὁμοίως δέ καί ἐν πρῶτος , ἄν ὁ Β Γ ἀντιστρέφω . ἄν δέ ὁ Α πᾶς ὁ Β καί τις ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη , δύο πάλιν καταφατικός ἔχω ἐν δύο σχῆμα , καί οὐ εἰμί δείκνυμι . δύναμαι ἀξιόω ἐγώ ὁ πίστις ἐκ ὁ καθόλου καί περί ὁ ἐπί μέρος ποιέω · ἐπεί γάρ οὗτος ἐκεῖνος μόνος ὁ ἐπί μέρος τίς συνάγω διαφέρω , ἐπί δέ ὁ καθόλου ὑπάρχω τίθημι ὁ συμπέρασμα οὐδείς ἀδύνατος , οὗτος εἰμί οὐδείς ψεῦδος , ἕπω , καί ἐπί οὗτος ὑπάρχω μέν εἰμί ὁ συμπέρασμα , ὥσπερ καί ἐπί ἐκεῖνος , ἐπί μέρος δέ · οὗτος γάρ μόνος εἰμί ἐν ὁ πρότασις διαφορά κεῖμαι . ἔτι οὐδείς ἀδύνατος συμπίπτω ὑπάρχω ὑποτίθημι ὁ συμπέρασμα , ὅτι μηδέ συλλογιστικός τις γίγνομαι συζυγία , διά ὅς ὁ ἀδύνατος δείκνυμι . ἤ οὗτος . καί εἰμί ἀναγκαῖος ὑποτίθημι ὁ συμπέρασμα γίγνομαι . οὐδέ ἄν ἀποφατικός δέ ὁ μείζων καθόλου ὑπάρχω λαμβάνω , οὐδέ οὕτως ὁ δεῖξις προχωρέω · γίγνομαι γάρ πάλιν ἐν πρῶτος καί τρίτος σχῆμα ἐπί μέρος ἀμφότερος , ὁ μέν ἀποφατικός ὁ δέ καταφατικός , ἢ ἐν δύο σχῆμα ἀμφότερος ἀποφατικός . ὅς δέ παρατίθημι ὅρος , ἁρμόζω καί ἐπί ὁ συζυγία οὗτος . |