alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 32b8
Τοῦτο γὰρ οὐ συνεχὲς μὲν ἔχει τὸ ἀναγκαῖον διὰ τὸ μὴ ἀεὶ εἶναι ἄνθρωπον , ὄντος μέντοι ἀνθρώπου ἢ ἐξ ἀνάγκης ἢ ὡς ἐπὶ τὸ πολύ ἐστι . Ταῦτα τὰ ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον γινόμενα τοῦ μὴ εἶναι ἀναγκαῖα διττὴν αἰτίαν φέρει , μίαν μέν , ὅτι μὴ αἰεί εἰσιν , οἷς ταῦτα ὑπάρχει · τὰ γὰρ κατὰ φύσιν γινόμενα οὐκ ἀιδια . τῷ οὖν μὴ αἰεὶ ταῦτα εἶναι , οἷς ἐνδέχεσθαί φαμεν τὰ κατὰ φύσιν ὑπάρχειν τοῖς γὰρ καθ’ ἕκαστα ταῦτα ὑπάρχει ) , οὐκ ἐξ ἀνάγκης τὰ κατὰ φύσιν · τὸ γὰρ ἀναγκαῖον ἀίδιόν τε καὶ αἰεὶ ὁμοίως ἐπὶ τῶν ὁμοίως ἐχόντων . λέγοιτ’ ἄν οὖν ἐνδέχεσθαι καὶ τὸ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχον τῷ οὐκ ἀιδίῳ , ἄν μὴ προαπόληται , διότι ἐνδέχεται προαπολομένου αὐτοῦ μὴ γενέσθαι τοῦτο , ὃ ἐξ ἀνάγκης ἄν ἐγένετο , εἰ ἦν ἀεὶ ἄνθρωπος · οἷον εἰ πᾶς ἄνθρωπος ἑξηκονταέτης γενόμενος ἐξ ἀνάγκης ἐπολιοῦτο , ὅμως οὐδὲν ἧττον ἐνδεχόμενον ἦν τὸ πολιωθήσεσθαι τόνδε τινά , ὅτι ἐνεδέχετο αὐτὸν καὶ μὴ προελθεῖν ἐπὶ τὰ τοσαῦτα ἔτη . τὸ παρὰ ταύτην τὴν αἰτίαν γινόμενον ἐνδεχόμενον ἐδήλωσεν εἰπὼν τοῦτο γὰρ οὐ συνεχὲς μὲν ἔχει τὸ ἀναγκαῖον διὰ τὸ μὴ ἀεὶ εἶναι ἄνθρωπον , λέγων οὐ συνεχὲς τὸ τοιοῦτον εἶναι , διὸ μηδὲ ἀναγκαῖον . δεύτερον δὲ τὰ κατὰ φύσιν γινόμενα οὐκ ἐξ ἀνάγκης ἐστίν , ὅτι , κἄν ᾖ οὗτος , ᾧ ὑπάρχει τὸ κατὰ φύσιν , εἰς ἑξήκοντα ἔτη προεληλυθώς , ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον μὲν πολιωθήσεται , οὐ μὴν ἐξ ἀνάγκης . ὃ ἐδήλωσεν εἰπὼν ὄντος μέντοι ἀνθρώπου ἢ ἐξ ἀνάγκης ἢ ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ ἐστιν · εἰ γὰρ ὡς ἐπὶ τὸ πολύ , δῆλον ὅτι οὐκ ἐξ ἀνάγκης . Τὸ μὲν οὖν ἕτερον τῶν τοῦ ἐνδεχομένου σημαινομένων τοῦτο . εἴη ὅ ἄν ὑπὸ τοῦτο καὶ τὰ κατὰ προαίρεσιν γινόμενα τεταγμένα · καὶ γὰρ ἐπὶ τούτων τὸ ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον . τὸ δὲ ἕτερόν φησι τὸ ἀόριστον , | ἀόριστον λέγων τό τε ἐπ’ ἴσης ἔχον τὸ οὐδὲν μᾶλλον οὕτως ἐσόμενον ἢ μή , οἷον τὸ περιπατήσειν δείλης Σωκράτη ἢ τὸ διαλεχθήσεσθαι τῷδε , ἔτι δὲ καὶ τὸ τῷ ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον γινομένῳ τοῦ ἐνδεχομένου ἀντικείμενον , ὅ ἐστι τὸ ἐπ’ ἔλαττον γινόμενον , δι’ ὃ παρεμπῖπτον κεκώλυται τὸ ἐπὶ πλεῖστον γινόμενον ἀεί τε γίνεσθαι καὶ εἶναι ἀναγκαῖον · τοιοῦτον δ’ ἂν εἴη τὸ μὴ πολιωθῆναι τὸν ἑξηκονταέτη . ἐν τῷ τοῦ ἐνδεχομένου σημαινομένῳ τῷ ἐπ’ ἔλαττον ἔστι καὶ τὸ ἀπὸ τύχης . διὰ μὲν <οὖν> τοῦ βαδίζειν ἐδήλωσε ἐνδεχομένου τὸ πρὸς τὰ ἀντικείμενα ἐπ’ ἴσης ἔχον , διὰ δὲ τοῦ βαδίζοντος γενέσθαι σεισμὸν ἢ ὅλως τὸ ἀπὸ τύχης γινόμενον τὸ ἐπ᾿ ἔλαττον , ὃ τῷ ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον γινομένῳ ἀντίκειται . ἀόριστα δὲ ἀμφότερα , καὶ τὸ μὲν διὰ τὸ ἐφ᾿ ἑκατέρῳ ἴσον · ἀόριστον γὰρ τὸ οὐδὲν μᾶλλον οὕτως ἢ ἐκείνως · τὸ δὲ ἐπ’ ἔλαττον ἀόριστόν ἐστιν , ὅτι σχεδὸν ἀναιτίως γίνεται · τοιοῦτον γὰρ καὶ οὕτω γίνεται τὸ ἀπὸ τύχης · ἡ γὰρ τύχη κατὰ συμβεβηκὸς αἴτιον , οὐ καθ’ αὑτό , καὶ τὸ ἔσεσθαι αὐτὸ ὅλως ἀόριστόν τε καὶ ἄδηλον . μάλιστα μὲν γὰρ ὥρισται τὸ ἀναγκαῖον , δευτέρως δὲ τὸ ἐγγὺς τῷ ἀναγκαίῳ · τοῦτο δέ ἐστι τὸ ἐπὶ πλέον . ὃ δὲ ἐπὶ πλεῖστον ἀφέστηκε τοῦ ὡρισμένου , τοῦτο εὐλόγως ἀόριστον · τοιοῦτον δὲ τὸ ἐπ’ ἴσης καὶ ἔτι μᾶλλον τὸ ἐπ’ ἔλαττον . ὥσπερ γὰρ γραμμῆς τεταμένης ἀπὸ παντὸς εἰς πάντα τὸν χρόνον τοῦ ἀναγκαίου τὸ ἐνδεχόμενον ἀπὸ ταύτης τὴν γένεσιν τεμνομένης λαμβάνει · εἰ μὲν γὰρ εἰς ἄνισα τμηθείη , γίνεται τό τε κατὰ φύσιν καὶ τὸ ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ ἐνδεχόμενον καὶ τὸ ἐπ’ ἔλαττον , ἐν ᾧ καὶ ἡ τύχη καὶ τὸ αὐτόματον , εἰ δὲ εἰς ἴσα , <τὸ> ὁπότερ’ ἔτυχεν . ὧν τὸ μὲν ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ ἐνδεχόμενον ἀντιστρέφει τῷ ‘οὐκ ἀνάγκη ὑπάρχειν᾿ · διὰ τοῦτο γὰρ ἐπὶ τοῦ ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον ἐνδεχομένου γενέσθαι ἀληθὲς καὶ τὸ ἐνδέχεσθαι μὴ ὑπάρχειν , ὅτι ἀληθὲς τὸ ‘οὐκ ἀνάγκη ὑπάρχειν᾿ ἐπ’ αὐτοῦ · ἀκολουθεῖ γὰρ τῷ ἐνδέχεσθαι εἶναι καὶ τὸ ‘οὐκ ἀνάγκη εἶναι᾿ , ὥσπερ καὶ τὸ ‘οὐκ ἀνάγκη μὴ εἶναι᾿ . τὸ δὲ οὕτως ἐνδεχόμενον , τὸ ὡς ὁπότερ’ ἔτυχε , τῷ ‘ἐνδέχεται μὴ ὑπάρχειν᾿ · ἐπ’ ἴσης γὰρ καὶ οὐδὲν μᾶλλον τοῦτο ἢ θάτερον . ταῦτα καὶ αὐτὸς δηλοῖ δι’ ὧν ἐπήνεγκε λέγων ἀντιστρέφει μὲν οὖν καὶ κατὰ τὰς ἀντι - κειμένας προτάσεις ἑκάτερον τῶν ἐνδεχομένων , οὐ μὴν τὸν αὐτόν γε τρόπον , ἑκάτερον λέγων τῶν ἐνδεχομένων τότε ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον καὶ τὸ ἀόριστον . ἀλλ’ ἐπὶ μὲν τοῦ ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον ἀληθῆ εἶναι τὴν ‘ἐνδέχεται μὴ γενέσθαι᾿ φησίν , οὐχ ὅτι ἐπ’ ἴσης τῇ ‘ἐνδέχεται γενέσθαι’ ἀληθής ἐστιν , ἀλλὰ διότι ἀληθές ἐστιν ἐπὶ τοῦ ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον ἐνδεχομένου τὸ ‘οὐκ ἀνάγκη εἶναι᾿ · οὐ γὰρ ἀναγκαῖον τὸ ἐνδεχόμενον · τῷ οὖν διακόπτεσθαι τὴν συνέχειαν αὐτοῦ τούτῳ ἀληθὴς καὶ ἡ λέγουσα ‘ἐνδέχεται μὴ γενέσθαι᾿ . τὸ δέ γε ἀόριστον ἐνδεχόμενον κατὰ τοῦτο ἀντιστρέφει , καθ’ ὅσον οὐδὲν μᾶλλον οὕτως ἢ οὕτως · τῇ γὰρ ἐπὶ τῶν οὕτως ἐνδεχομένων καταφάσει τῇ ‘ἐνδέχεται εἶναι’ ἡ ‘ἐνδέχεται μὴ εἶναι’ συναληθεύει τε καὶ ἀντιστρέφει ὡς μηδὲν μᾶλλον ταύτην ἢ ἐκείνην ἀληθῆ εἶναι . τὸ δὲ ἀντιστρέφει μὲν οὖν καὶ κτὰ τὰς ἀντικειμένας προτάσεις ἑκάτερον τῶν ἐνδεχομένων ἴσον ἐστὶ τῷ ‘ἀντιστρέφει μὲν οὖν κατὰ τὰς ἀντικειμένας προτάσεις καὶ ἑκάτερον τῶν ἐνδεχομένων᾿ . δοκεῖ δὲ ὁ καὶ σύνδεσμος περισσῶς κεῖσθαι . ἢ καὶ κατὰ τὰς ἀντικειμένας προτάσεις εἶπεν ὡς καὶ ἄλλως ἀντιστρεφουσῶν αὐτῶν · καὶ γὰρ καὶ κτὰ τὴν τῶν ὅρων ὑπαλλαγήν . ἐπιστήμη δὲ καὶ συλλογισμὸς ἀποδεικτικὸς τῶν μὲν ἀορίστων οὐκ ἔστιν . εἰπὼν τὸ ἕτερον τῶν τοῦ ἐνδεχομένου σημαινομένων ἀόριστον εἶναι φησίν , ὅτι μηδεμία ἐπιστήμη περὶ τὸ οὕτως ἐνδεχόμενόν ἐστιν . οὐδὲ γὰρ ἀπόδειξίς τινος γένοιτ’ ἄν ἐκ τῶν οὕτως ἐνδεχομένων τῷ μηδὲν μᾶλλον εἶναι τὸ δεικνύ|μενον διὰ τοῦ συλλογισμοῦ τοῦ ἀντικειμένου αὐτῷ · ἡ γὰρ τοῦ μέσου ὅρου ἀοριστία καὶ τὸ μηδὲν μᾶλλον οὕτως , ὡς λαμβάνεται ἔχειν πρὸς τοὺς ἄκρους , ἔχειν αὐτὸν ἢ ἀντικειμένως πρὸς αὐτοὺς αἰτία τούτου . διὸ καὶ παραιτεῖται τὴν ἐπὶ τοῦ τοιούτου ἐνδεχομένου δεῖξιν τῶν κατὰ τὰ σχήματα συλλογισμῶν , οὐχ ὡς οὐ δυναμένην γενέσθαι , ἀλλ’ ὡς ἄχρηστον , ἐνδεικνύμενος ἡμῖν , ὅτι δεῖ τὸ εὔχρηστον ἐν τῇδε τῇ πραγματείᾳ πρὸς τὰ δειχθησόμενα μόνον λαμβάνειν τε καὶ ἐξεργάζεσθαι , τὸ δ’ ἄχρηστον , εἰ καὶ ἔχοι τινὰ συμπλοκήν , παραιτεῖσθαι . ὅθεν δῆλον , ὅτι καὶ ταῦτα , περὶ ὧν αὐτὸς μὲν οὐκ εἴρηκε , λέγουσι δὲ οἱ νεώτεροι ἀχρήστων ὄντων πρὸς ἀπόδειξιν , δι’ ἀχρηστίαν οὐ δι’ ἄγνοιαν παρέλιπεν , οἷοί εἰσιν διφορούμενοι <οἱ> λόγοι ἢ ἀδιαφόρως περαίνοντες ἡ ἡ ἄπειρος ὕλη λεγομένη καὶ καθόλου τὸ θέμα τὸ δεύτερον καλούμενον παρὰ τοῖς νεωτέροις . παντὸς γὰρ ὀργάνου μέτρον ἡ χρεία πρὸς τὸ ὑπ’ αὐτοῦ δεικνύμενόν τε καὶ γινόμενον · τὸ δὲ μηκέτι χρήσιμον οὐδ’ ἄν ὄργανον εἴη · τὸ γὰρ ἄχρηστον σκέπαρνον τῷ τέκτονι οὐκέτι σκέπαρνον ἀλλ’ ἢ ὁμωνύμως . καὶ τοῦτο μάλιστα ἐνεδείξατο διὰ τοῦ παραιτήσασθαι τὸν περὶ τοῦ οὕτως ἐνδεχομένου λόγον εἰπὼν ἐκείνως δὲ ἐγχωρεῖ γίγνεσθαι συλλογισμόν , οὐ μὴν εἴωθε γε ζητεῖσθαι , ὡς τῶν συλλογισμῶν τὴν ἀναφορὰν ὀφειλόντων ἔχειν , περὶ ὧν δεῖ λόγον ποιεῖσθαι , πρὸς τὰ ζητούμενα καὶ δείξεως δεόμενα . περὶ μὲν οὖν τοῦ τοιούτου ἐνδεχομένου ὡς ἀχρήστου πρὸς τὰς ζητήσεις λέγειν παρῃτήσατο · περὶ δὲ τοῦ ἑτέρου ἐρεῖν ἐπαγγέλλεται , ὅτι πολλαὶ τέχναι στοχαστικαὶ οὖσαι ἐκ τοὐ οὕτως ἐνδεχομένου τὸ προκείμενον συλλογίζονται , ὡς ἰατρική , κυβερνητική , γυμναστική . ἀλλὰ καὶ ὅλως τὰ ἐκ τοῦ βουλεύεσθαι λαμβανόμενα διὰ τοιούτου ἐνδεχομένου δείκνυται · οἷον εἰ ζητοίη τις , εἰ νῦν δεῖ πλεῦσαι , καὶ λάβοι , ὅτι , ὅτε κεκριμένα τὰ πνεύματά ἐστιν , οἱ πλέοντες ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ σώζονται · νῦν δὲ κεκριμένα τὰ πνεύματα · οἱ νῦν ἄρα πλέοντες ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ σωθήσονται . συλλογισμὸν δὲ ἀποδεικτικὸν εἶπεν , ᾧ ὄν τις δεῖξαι βουλόμενος χρήσαιτο .
Lemmas: οὗτος γάρ οὖον συνεχής μέν ἔχω ὁ ἀναγκαῖος διά ὁ μή ἀεί εἰμί ἄνθρωπος , εἰμί μέντοι ἄνθρωπος ἢ ἐκ ἀνάγκη ἢ ὡς ἐπί ὁ πολύς εἰμί . οὗτος ὁ ὡς ἐπί ὁ πλεῖστος γίγνομαι ὁ μή εἰμί ἀναγκαῖος δισσός αἴτιος φέρω , εἷς μέν , ὅτι μή ἀεί εἰμί , ὅς οὗτος ὑπάρχω · ὁ γάρ κατά φύσις γίγνομαι οὐ ἀΐδιος . ὁ οὖν μή ἀεί οὗτος εἰμί , ὅς ἐνδέχομαι φημί ὁ κατά φύσις ὑπάρχω ὁ γάρ κατά ἕκαστος οὗτος ὑπάρχω ) , οὐ ἐκ ἀνάγκη ὁ κατά φύσις · ὁ γάρ ἀναγκαῖος ἀίδιος τε καί ἀεί ὁμοίως ἐπί ὁ ὁμοίως ἔχω . λέγω ἄν οὖν ἐνδέχομαι καί ὁ ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω ὁ οὐ ἀίδιος , ἄν μή προαπόλλυμαι , διότι ἐνδέχομαι προαπόλλυμι αὐτός μή γίγνομαι οὗτος , ὅς ἐκ ἀνάγκη ἄν γίγνομαι , εἰμί εἰμί ἀεί ἄνθρωπος · οἷος εἰμί πᾶς ἄνθρωπος ἑξηκονταέτης γίγνομαι ἐκ ἀνάγκη πολιόω , ὅμως οὐδείς κακός ἐνδέχομαι εἰμί ὁ πολιόω ὅδε τις , ὅτι ἐνδέχομαι αὐτός καί μή προέρχομαι ἐπί ὁ τοσοῦτος ἔτος . ὁ παρά οὗτος ὁ αἴτιος γίγνομαι ἐνδέχομαι δηλόω εἶπον οὗτος γάρ οὖον συνεχής μέν ἔχω ὁ ἀναγκαῖος διά ὁ μή ἀεί εἰμί ἄνθρωπος , λέγω οὖον συνεχής ὁ τοιοῦτος εἰμί , διό μηδέ ἀναγκαῖος . δύο δέ ὁ κατά φύσις γίγνομαι οὐ ἐκ ἀνάγκη εἰμί , ὅτι , ἄν εἰμί οὗτος , ὅς ὑπάρχω ὁ κατά φύσις , εἰς ἑξήκοντα ἔτος προέρχομαι , ὡς ἐπί ὁ πλεῖστος μέν πολιόω , οὖον μήv ἐκ ἀνάγκη . ὅς δηλόω εἶπον εἰμί μέντοι ἄνθρωπος ἢ ἐκ ἀνάγκη ἢ ὡς ἐπί ὁ πολύς εἰμί · εἰμί γάρ ὡς ἐπί ὁ πολύς , δῆλος ὅτι οὐ ἐκ ἀνάγκη . ὁ μέν οὖν ἕτερος ὁ ὁ ἐνδέχομαι σημαίνω οὗτος . εἰμί ὅς ἄν ὑπό οὗτος καί ὁ κατά προαίρεσις γίγνομαι τάσσω · καί γάρ ἐπί οὗτος ὁ ὡς ἐπί ὁ πλεῖστος . ὁ δέ ἕτερος φημί ὁ ἀόριστος , | ἀόριστος λέγω ὁ τε ἐπί ἴσος ἔχω ὁ οὐδείς μᾶλλον οὕτως εἰμί ἢ μή , οἷος ὁ περιπατέω δείλη Σωκράτης ἢ ὁ διαλέγω ὅδε , ἔτι δέ καί ὁ ὁ ὡς ἐπί ὁ πλεῖστος γίγνομαι ὁ ἐνδέχομαι ἀντίκειμαι , ὅς εἰμί ὁ ἐπί μικρός γίγνομαι , διά ὅς παρεμπίπτω κωλύω ὁ ἐπί πλεῖστος γίγνομαι ἀεί τε γίγνομαι καί εἰμί ἀναγκαῖος · τοιοῦτος δέ εἄν εἰμί ὁ μή πολιόω ὁ ἑξηκονταέτης . ἐν ὁ ὁ ἐνδέχομαι σημαίνω ὁ ἐπί μικρός εἰμί καί ὁ ἀπό τυγχάνω . διά μέν οὖν ὁ βαδίζω δηλόω ἐνδέχομαι ὁ πρός ὁ ἀντίκειμαι ἐπί ἴσος ἔχω , διά δέ ὁ βαδίζω γίγνομαι σεισμός ἢ ὅλως ὁ ἀπό τυγχάνω γίγνομαι ὁ ἐπί μικρός , ὅς ὁ ὡς ἐπί ὁ πλεῖστος γίγνομαι ἀντίκειμαι . ἀόριστος δέ ἀμφότερος , καί ὁ μέν διά ὁ ἐπί ἑκάτερος ἴσος · ἀόριστος γάρ ὁ οὐδείς μᾶλλον οὕτως ἢ ἐκείνως · ὁ δέ ἐπί μικρός ἀόριστος εἰμί , ὅτι σχεδόν ἀναίτιος γίγνομαι · τοιοῦτος γάρ καί οὗτος γίγνομαι ὁ ἀπό τυγχάνω · ὁ γάρ τύχη κατά συμβαίνω αἴτιος , οὖον κατά ἑαυτοῦ , καί ὁ εἰμί αὐτός ὅλως ἀόριστος τε καί ἄδηλος . μάλιστα μέν γάρ ὁρίζω ὁ ἀναγκαῖος , δύο δέ ὁ ἐγγύς ὁ ἀναγκαῖος · οὗτος δέ εἰμί ὁ ἐπί πλέω . ὅς δέ ἐπί πλεῖστος ἀφίστημι ὁ ὁρίζω , οὗτος εὔλογος ἀόριστος · τοιοῦτος δέ ὁ ἐπί ἴσος καί ἔτι μᾶλλον ὁ ἐπί μικρός . ὥσπερ γάρ γραμμή τείνω ἀπό πᾶς εἰς πᾶς ὁ χρόνος ὁ ἀναγκαῖος ὁ ἐνδέχομαι ἀπό οὗτος ὁ γένεσις τέμνω λαμβάνω · εἰμί μέν γάρ εἰς ἄνισος τέμνω , γίγνομαι ὁ τε κατά φύσις καί ὁ ὡς ἐπί ὁ πολύς ἐνδέχομαι καί ὁ ἐπί μικρός , ἐν ὅς καί ὁ τύχη καί ὁ αὐτόματος , εἰμί δέ εἰς ἴσος , ὅς ὁπότερος τυγχάνω . ὅς ὁ μέν ὡς ἐπί ὁ πολύς ἐνδέχομαι ἀντιστρέφω ὁ οὐ ἀνάγκη ὑπάρχω · διά οὗτος γάρ ἐπί ὁ ὡς ἐπί ὁ πλεῖστος ἐνδέχομαι γίγνομαι ἀληθής καί ὁ ἐνδέχομαι μή ὑπάρχω , ὅτι ἀληθής ὁ οὐ ἀνάγκη ὑπάρχω ἐπί αὐτός · ἀκολουθέω γάρ ὁ ἐνδέχομαι εἰμί καί ὁ οὐ ἀνάγκη εἶμι , ὥσπερ καί ὁ οὐ ἀνάγκη μή εἶμι . ὁ δέ οὕτως ἐνδέχομαι , ὁ ὡς ὁπότερος τυγχάνω , ὁ ἐνδέχομαι μή ὑπάρχω · ἐπί ἴσος γάρ καί οὐδείς μᾶλλον οὗτος ἢ ἕτερος . οὗτος καί αὐτός δηλόω διά ὅς ἐπιφέρω λέγω ἀντιστρέφω μέν οὖν καί κατά ὁ ἀντι - κεῖμαι πρότασις ἑκάτερος ὁ ἐνδέχομαι , οὖον μήv ὁ αὐτός γε τρόπος , ἑκάτερος λέγω ὁ ἐνδέχομαι τότε ὡς ἐπί ὁ πλεῖστος καί ὁ ἀόριστος . ἀλλά ἐπί μέν ὁ ὡς ἐπί ὁ πλεῖστος ἀληθής εἰμί ὁ ἐνδέχομαι μή γίγνομαι φημί , οὐ ὅτι ἐπί ἴσος ὁ ἐνδέχομαι γίγνομαι ἀληθής εἰμί , ἀλλά διότι ἀληθής εἰμί ἐπί ὁ ὡς ἐπί ὁ πλεῖστος ἐνδέχομαι ὁ οὐ ἀνάγκη εἶμι · οὖον γάρ ἀναγκαῖος ὁ ἐνδέχομαι · ὁ οὖν διακόπτω ὁ συνέχεια αὐτός οὗτος ἀληθής καί ὁ λέγω ἐνδέχομαι μή γίγνομαι . ὁ δέ γε ἀόριστος ἐνδέχομαι κατά οὗτος ἀντιστρέφω , κατά ὅσος οὐδείς μᾶλλον οὕτως ἢ οὕτως · ὁ γάρ ἐπί ὁ οὕτως ἐνδέχομαι κατάφασις ὁ ἐνδέχομαι εἶμαι ὁ ἐνδέχομαι μή εἶμαι συναληθεύω τε καί ἀντιστρέφω ὡς μηδείς μᾶλλον οὗτος ἢ ἐκεῖνος ἀληθής εἰμί . ὁ δέ ἀντιστρέφω μέν οὖν καί κτάομαι ὁ ἀντίκειμαι πρότασις ἑκάτερος ὁ ἐνδέχομαι ἴσος εἰμί ὁ ἀντιστρέφω μέν οὖν κατά ὁ ἀντίκειμαι πρότασις καί ἑκάτερος ὁ ἐνδέχομαι . δοκέω δέ ὁ καί σύνδεσμος περισσός κεῖμαι . ἢ καί κατά ὁ ἀντίκειμαι πρότασις εἶπον ὡς καί ἄλλως ἀντιστρέφω αὐτός · καί γάρ καί κτάομαι ὁ ὁ ὁράω ὑπαλλαγή . ἐπιστήμη δέ καί συλλογισμός ἀποδεικτικός ὁ μέν ἀόριστος οὐ εἰμί . εἶπον ὁ ἕτερος ὁ ὁ ἐνδέχομαι σημαίνω ἀόριστος εἰμί φημί , ὅτι μηδείς ἐπιστήμη περί ὁ οὕτως ἐνδέχομαι εἰμί . οὐδέ γάρ ἀπόδειξις τις γίγνομαι ἄν ἐκ ὁ οὕτως ἐνδέχομαι ὁ μηδείς μᾶλλον εἰμί ὁ δείκνυμι διά ὁ συλλογισμός ὁ ἀντίκειμαι αὐτός · ὁ γάρ ὁ μέσος ὁράω ἀοριστία καί ὁ μηδείς μᾶλλον οὕτως , ὡς λαμβάνω ἔχω πρός ὁ ἄκρος , ἔχω αὐτός ἢ ἀντικειμένως πρός αὐτός αἰτία οὗτος . διό καί παραιτέομαι ὁ ἐπί ὁ τοιοῦτος ἐνδέχομαι δεῖξις ὁ κατά ὁ σχῆμα συλλογισμός , οὐ ὡς οὖον δύναμαι γίγνομαι , ἀλλά ὡς ἄχρηστος , ἐνδείκνυμι ἐγώ , ὅτι δεῖ ὁ εὔχρηστος ἐν ὅδε ὁ πραγματεία πρός ὁ δείκνυμι μόνος λαμβάνω τε καί ἐξεργάζομαι , ὁ δέ ἄχρηστος , εἰμί καί ἔχω τις συμπλοκή , παραιτέομαι . ὅθεν δῆλος , ὅτι καί οὗτος , περί ὅς αὐτός μέν οὐ εἴρω , λέγω δέ ὁ νέος ἄχρηστος εἰμί πρός ἀπόδειξις , διά ἀχρηστία οὖον διά ἄγνοια παραλείπω , οἷος εἰμί διφορούμενος <οἱ> λόγος ἢ ἀδιάφορος περαίνω ὁ ὁ ἤπειρος ὕλη λέγω καί καθόλου ὁ θέμα ὁ δύο καλέω παρά ὁ νέος . πᾶς γάρ ὄργανον μέτρον ὁ χρεία πρός ὁ ὑπό αὐτός δείκνυμι τε καί γίγνομαι · ὁ δέ μηκέτι χρήσιμος οὐδέ ἄν ὄργανον εἰμί · ὁ γάρ ἄχρηστος σκέπαρνον ὁ τέκτων οὐκέτι σκέπαρνον ἀλλά ἢ ὁμώνυμος . καί οὗτος μάλιστα ἐνδείκνυμι διά ὁ παραιτέομαι ὁ περί ὁ οὕτως ἐνδέχομαι λόγος εἶπον ἐκείνως δέ ἐγχωρέω γίγνομαι συλλογισμός , οὖον μήv εἴωθα γε ζητέω , ὡς ὁ συλλογισμός ὁ ἀναφορά ὀφείλω ἔχω , περί ὅς δεῖ λόγος ποιέω , πρός ὁ ζητέω καί δεῖξις δήω . περί μέν οὖν ὁ τοιοῦτος ἐνδέχομαι ὡς ἄχρηστος πρός ὁ ζητέω λέγω παραιτέομαι · περί δέ ὁ ἕτερος εἴρω ἐπαγγέλλω , ὅτι πολύς τέχνη στοχαστικός εἰμί ἐκ ὁ οὕτως ἐνδέχομαι ὁ πρόκειμαι συλλογίζομαι , ὡς Ἰατρική , κυβερνητικός , γυμναστικός . ἀλλά καί ὅλως ὁ ἐκ ὁ βουλεύω λαμβάνω διά τοιοῦτος ἐνδέχομαι δείκνυμι · οἷος εἰμί ζητέω τις , εἰμί νῦν δεῖ πλέω , καί λαμβάνω , ὅτι , ὅτε κρίνω ὁ πνεῦμα εἰμί , ὁ πλέω ὡς ἐπί ὁ πολύς σῴζω · νῦν δέ κρίνω ὁ πνεῦμα · ὁ νῦν ἄρα πλέω ὡς ἐπί ὁ πολύς σῴζω . συλλογισμός δέ ἀποδεικτικός εἶπον , ὅς εἰμί τις δείκνυμι βούλομαι χράω .