alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 25a32
εἶδέ ἐξ ἀνάγκης τὸ Α παντὶ ἢ τινὶ τῶν Β ὑπάρχει , 12v καὶ τὸ Β τινὶ τῶν Α ἀνάγκη ὑπάρχειν . Ὅτι καὶ τῇ καθόλου καταφατικῇ ἀναγκαίᾳ καὶ τῇ ἐπὶ μέρους καταφατικῇ ἀναγκαίᾳ ἀντιστρέφει ἡ ἐπὶ μέρους καταφατικὴ ἀναγκαία , ὁμοίως δείκνυσιν , ὡς ἔδειξεν ἐπὶ τῆς στερητικῆς καθόλου . εἰ γὰρ τὸ μὲν Α ἢ παντὶ τῷ Β ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχοι ἢ τινί , τὸ δὲ Β μὴ ὑπάρχοι τινὶ τῷ Α ἐξ ἀνάγκης , ἐνδέχοιτ’ ἄν αὐτῷ ποτε μηδενὶ ὑπάρχειν · ἀπόφασις γὰρ τῆς ‘ἀνάγκη τινί’ τὸ οὐκ ἀνάγκη τινί’ , ὃ ἴσον δύναται τῷ ‘ἐνδέχεται μηδενί’ , ἐπεὶ τὸ ‘οὐκ ἀνάγκη τινί’ καὶ ‘οὐδενὶ ἀνάγκη’ τὰ αὐτά . ὅτε δὲ μηδενὶ ὑπάρχει τὸ Β τῷ Α , οὐδ’ ἂν τὸ Α οὐδενὶ τῷ Β ὑπάρχοι · δέδεικται γάρ · ὥστε οὐδ’ ἄν τὸ Α ἢ παντὶ ἢ τινὶ τῶν Β ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχοι . | παρείασε δὲ αὐτὸς τὸ παντὶ καὶ ἠρκέσθη τῷ λαβεῖν , ὅτι μηδὲ τὸ Α ἔτι ἐξ ἀνάγκης τινὶ τῷ Β · ἀντὶ γὰρ τοῦ εἰπεῖν ἱεῖ γὰρ μηδενὶ ἀνάγκη’ ἁπλῶς εἶπεν εἰ γὰρ μὴ ἀνάγκη . ὅτι δὲ οὐ πεποίηται ἐπὶ τῆς ἐνδεχομένης ἀποφατικῆς τὴν δεῖξιν , δῆλον · οὐδὲ γὰρ ἀντιστρέφειν αὐτῷ δοκεῖ αὕτη · ἀλλ’ ἐπὶ τὴν ὑπάρχουσαν ἀποφατικὴν ἤγαγε , καὶ ταύτης ἀφελὼν τὸ ἀναγκαῖον , ὃ ἐδήλωσε διὰ τοῦ μηκέτι χρήσασθαι τῷ ἐνδεχομένῳ , ἀλλ’ ἀπλῶς τῷ εἰ γὰρ μὴ ἀνάγκη · ἡ γὰρ ὑπάρχουσα αὐτῷ ἀντιστρέφουσα κεῖται . ἐξ οὗ δῆλον , ὅτι καὶ ἐπὶ τῆς πρὸ ταύτης δείξεως τῷ “ τινὶ ἐνδέχεται’’ ἐπὶ τοῦ ὑπάρχοντος κέχρηται · τὸ γὰρ “ εἰ γὰρ τινὶ ἐνδέχεται’’ ἀκουστέον ὡς εἰρημένον ἐκεῖ ἀντὶ τοὐ ἱεῖ γὰρ τινὶ ἐνδεχομένως ὑπάρχει’ . καὶ τῇ ἐπὶ μέρους δὲ ἀποφα - τικῇ ἀναγκαίᾳ οὐδεμίαν φησὶν ἀντιστρέφειν , διότι μηδὲ τῇ ὑπαρχούσῃ ἀντέστρεφε , τοῦτ’ ἐστι διὰ τὸ ἐπὶ ὅρων καὶ ὕλης τινὸς ὁμοίως , ὅτι μὴ ἀντιστρέφει , δείκνυσθαι · ἐπὶ γὰρ τῶν αὐτῶν ὅρων ὁ ἔλεγχος · ὁ γὰρ ἄνθρωπος τινὶ ζῴῳ ἐξ ἀνάγκης οὐχ ὑπάρχει , καὶ τὸ ζῷον παντὶ ἀνθρώπῳ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχει .
Lemmas: εἶδον ἐκ ἀνάγκη ὁ Α πᾶς ἢ τις ὁ Β ὑπάρχω , 12v καί ὁ Β τις ὁ Α ἀνάγκη ὑπάρχω . ὅτι2 καί ὁ καθόλου καταφατικός ἀναγκαῖος καί ὁ ἐπί μέρος καταφατικός ἀναγκαῖος ἀντιστρέφω ὁ ἐπί μέρος καταφατικός ἀναγκαῖος , ὁμοίως δείκνυμι , ὡς δείκνυμι ἐπί ὁ στερητικός καθόλου . εἰμί γάρ ὁ μέν Α ἢ πᾶς ὁ Β ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω ἢ τις , ὁ δέ Β μή ὑπάρχω τις ὁ Α ἐκ ἀνάγκη , ἐνδέχομαι ἄν αὐτός ποτός μηδείς ὑπάρχω · ἀπόφασις γάρ ὁ ἀνάγκη Τίνια ὁ οὐ ἀνάγκη Τίνια , ὅς ἴσος δύναμαι ὁ ἐνδέχομαι μηδενί’ , ἐπεί ὁ οὐ ἀνάγκη Τίνια καί οὐδείς ἀνάγκη ὁ αὐτός . ὅτε δέ μηδείς ὑπάρχω ὁ Β ὁ Α , οὐδέ εἄν ὁ Α οὐδείς ὁ Β ὑπάρχω · δείκνυμι γάρ · ὥστε οὐδέ ἄν ὁ Α ἢ πᾶς ἢ τις ὁ Β ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω . | παρίημι δέ αὐτός ὁ πᾶς καί ἀρκέω ὁ λαμβάνω , ὅτι μηδέ ὁ Α ἔτι ἐκ ἀνάγκη τις ὁ Β · ἀντί γάρ ὁ εἶπον ἵημι γάρ μηδείς ἀνάγκη ἁπλόος εἶπον εἰμί γάρ μή ἀνάγκη . ὅτι δέ οὖον ποιέω ἐπί ὁ ἐνδέχομαι ἀποφατικός ὁ δεῖξις , δῆλος · οὐδέ γάρ ἀντιστρέφω αὐτός δοκέω οὗτος · ἀλλά ἐπί ὁ ὑπάρχω ἀποφατικός ἄγω , καί οὗτος ἀφαιρέω ὁ ἀναγκαῖος , ὅς δηλόω διά ὁ μηκέτι χράω ὁ ἐνδέχομαι , ἀλλά ἀπλόος ὁ εἰμί γάρ μή ἀνάγκη · ὁ γάρ ὑπάρχω αὐτός ἀντιστρέφω κεῖμαι . ἐκ ὅς δῆλος , ὅτι καί ἐπί ὁ πρό οὗτος δεῖξις ὁ “ τις ἐνδέχομαι ἐπί ὁ ὑπάρχω χράομαι · ὁ γάρ “ εἰμί γάρ τις ἐνδέχομαι ἀκούω ὡς εἴρω ἐκεῖ ἀντί ὁ ἵημι γάρ τις ἐνδεχομένως ὑπαρχεία . καί ὁ ἐπί μέρος δέ ἀποφαίνω - Τίκη ἀναγκαῖος οὐδείς φημί ἀντιστρέφω , διότι μηδέ ὁ ὑπάρχω ἀντιστρέφω , οὗτος εἰμί διά ὁ ἐπί ὁράω καί ὕλη τις ὁμοίως , ὅτι μή ἀντιστρέφω , δείκνυμι · ἐπί γάρ ὁ αὐτός ὁράω ὁ ἔλεγχος · ὁ γάρ ἄνθρωπος τις ζῷον ἐκ ἀνάγκη οὐ ὑπάρχω , καί ὁ ζῷον πᾶς ἄνθρωπος ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω .