alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 47a13
Εἶτα σκοπεῖν , ποτέρα ἐν ὅλῳ καὶ ποτέρα ἐν μέρει . Μετὰ τὸ λαβεῖν τὰς προσεχεῖς προτάσεις φησὶ δεῖν ἐπιβλέπειν , ποία καθόλου καὶ μείζων ἐστί , καὶ ποία ἐλάττων καὶ μερικωτέρα · κἂν γὰρ ἀμφότεραι καθόλου ὦσιν , ἀλλ’ ἔστιν αὐτῶν καθ’ ἕκαστον σχῆμα ἡ μὲν μείζων ἡ δὲ ἐλάττων , μείζων μέν , ἐν ᾗ ὁ μείζων καὶ κατηγορούμενος ὅρος ἐν τῷ συμπεράσματι ἐλάττων δέ , ἐν ᾗ ὁ ὑποκείμενος . ἐπεὶ δὲ ἐνίοτε οἱ συλλογίζεσθαι βουλόμενοι οὐ τιθέασιν ἀμφοτέρας τὰς προτάσεις , ἀλλὰ τὴν ἑτέραν παραλείπουσιν , αὐτόν φησι δεῖν λαμβάνειν τὴν παρειμένην , μεθ’ ἧς ἡ κειμένη τὸ προκείμενον συμπέρασμα προσεχῶς συνάγει · ἐνίοτε γὰρ οἱ συλλογιζόμενοι τὴν μὲν καθόλου πρότασιν λαμβάνουσι , τὴν δὲ ὑπ’ αὐτὴν ὡς γνῶ . ριμον παραλείπουσιν , οἷον εἴ τις συνάγοι , ὅτι ἡ ὑγεία ἀγαθόν , λαβὼν καθόλου πρότασιν τὴν ‘πᾶν τὸ οἰκεῖον ἀγαθόν’ , μηκέτι δὲ τὴν ἑτέραν προσλαβὼν ἀλλὰ παραλιπὼν ὡς γνώριμον · ἔστι δ’ αὕτη , ὅτι ἡ ὑγεία οἰκεῖον . ἡμᾶς οὖν τοὺς βουλομένους ἀναγαγεῖν τὸν συλλογισμὸν καὶ ἀναλῦσαι εἴς τι τῶν σχημάτων δεῖ θεῖναι τὴν παραλειπομένην · τεθείσης γὰρ εὑρεθήσεται , ἐν ᾧ σχήματί ἐστιν ὁ συλλογισμός , ὡς ἐπὶ τοῦ προκειμένου . προστεθείσης γάρ , ἧς εἶπον , προτάσεως γνώριμον ἐγένετο , ὅτι πρῶτόν ἐστι σχῆμα · ὁ μέσος γὰρ ὅρος ἐν τῷ συλλογισμῷ , τὸ οἰκεῖον , κατηγορούμενος μὲν τῆς ὑγείας ὑποκείμενος δὲ τῷ ἀγαθῷ . μὴ τεθείσης δὲ ταύτης οὐδὲ τὴν ἀρχὴν εἴη ἄν τὸ εἰρημένον συλλογισμός . ἢ πάλιν εἴ τις λαβὼν πᾶν τὸ αἱρετὸν ἀγαθὸν εἶναι ἐπιφέροι τὸ ‘ἡ ἡδονὴ ἄρα ἀγαθόν’ παραλιπὼν ὡς γνώριμον 2 τὸ τὴν ἡδονὴν αἱρετὸν εἶναι , ἥτις ἐλάττων ἐστὶ πρότασις . ὁμοίως κἄν λαβών τις ‘οὐδεὶς τὰ ἀλλότρια κρύφα ὑφαιρούμενος ἀγαθός’ ἐπενέγκῃ ‘οὐδεὶς ἄρα κλέπτης ἀγαθός’ , ἔσται παρειακὼς ὡς γνώριμον τὴν ἐλάττονα τὴν ‘πᾶς δὲ κλέπτης τὰ ἀλλότρια ὑφαιρεῖται’ . καὶ οὕτως μὲν ἐν τοῖς τοιούτοις ἡ ἐλάττων παραλείπεται . ἔστι δ’μ ὅτε ἔμπαλιν τὴν μὲν καθόλου παραλείπουσιν ὡς γνώριμον , τὴν δὲ ἐλάττω τιθέασιν , ὡς ὁ συλλογιζόμενος , ὅτι οὗτος κολάσεώς ἐστιν ἄξιος , διὰ τοῦ ‘μοιχὸς γάρ ἐστιν ἢ κλέπτης ἢ ἱερόσυλος’ · ἐν πᾶσι γὰρ τούτοις ἡ καθόλου παρείαται ὡς φανερὰ ἡ λέγουσα , ὅτι πᾶς ὁ ] μοιχὸς κολάσεως ἄξιος ἢ πᾶς κλέπτης ἢ πᾶς ἱερόσυλος , ἐφ’ οἷς συμπέρασμα τὸ ‘οὖτος ἄρα κολάσεως ἄξιος’ . ἢ πάλιν εἴ τις λαβὼν τὸ ‘οὖτος καλλωπιστής’ ἐπιφέροι μοιχὸς ἄρα’ παραλιπὼν τὸ καθόλου τὸ ‘πᾶς καλλῳπιστὴς μοιχός’ . χρὴ οὖν τὸν ἀνάγειν καὶ ἀναλύειν πειρώμενον πάλιν ταύτην τὴν πρότασιν αὐτὸν προστιθέναι , λέγω δὲ τὴν καθόλου . εἰπὼν δὲ ἐνίοτε γὰρ τὴν καθόλου προτείναντες τὴν ἐν ταύτῃ οὐ λαμβάνουσι τὸ ἀνάπαλιν βουλόμενος εἰπεῖν ἐπήνεγκε τὸ ἢ ταύτας μὲν προτείνουσι , τοῦτ’ ἔστι τὰς καθ’ ἕκαστα , δι’ ὧν δ’ αὗται περαίνονται , παραλείπουσιν · αὗται δ’ εἰσὶν αἱ καθόλου · διὰ γὰρ τῶν καθόλου αἱ καθ’ ἕκαστα δείκνυνταί τε καὶ πιστοῦνται τῷ ὑπ’ ἐκείνας εἶναι . διὸ καὶ ἕπονται αὐταῖς · καὶ γὰρ προεῖπεν ἐπὶ τῆς παραλειπομένης ἐπὶ μέρους τὴν ἐν ταύτῃ οὐ λαμβάνουσιν · εἰ δὲ ἐν τῇ καθόλου ἡ ἐν μέρει , εἰκότως ἄν λέγοιτο δι’ ἐκείνης καὶ περαίνεσθαι . ἔτι εἰ ἡ καθόλου τεθεῖσα ἀεὶ συγκατασκευάζει αὑτῇ τὰς ἐν μέρει τε καὶ ὑφ’ αὑτὴν πάσας , εὐλόγως λέγοιντο ἄν αἱ ἐν μέρει καὶ διὰ τῶν καθόλου περαίνεσθαι . λέγοι δ’ ἄν διὰ τοῦ δι’ ὧν δ’ αὖται περαίνονται καὶ περὶ τῶν συμπερασμάτων τῶν λαμβανομένων ἐπὶ ταῖς ἐν μέρει προτάσεσιν · ἐν οἷς γὰρ συλλογισμοῖς ἐπὶ μέρους εἴληπται πρότασις , ἐν τούτοις καὶ τὸ συμπέρασμα ἐν μέρει . τοῦτο δὴ τὸ συμπέρασμα διὰ τῆς καθόλου περαίνεται διὰ τὸ ἀδύνατον εἶναι ἄνευ τῆς καθόλου γενέσθαι συλλογισμάν . τὸ δὲ οὔτε γράφοντες οὔτε ἐρωτῶντες προσέθηκεν , ὅτι ταῦτα καὶ διαλεγόμενοί τινες ποιοῦσι καὶ συγγράφοντες . Δύναται τὸ ταύτας μὲν προτείνου|σι , δι’ ὧν δ’ αὖται περαίνονται , παραλείπουσιν οὐκ ἐπὶ τῆς μείζονος εἰρῆσθαι προτάσεως ὡς παραλειπομένης , ὅταν αὕτη παραλειφθῇ , ἀλλὰ τοῦτο μὲν παραλελοιπέναι ὡς ἢ μηδ’ ὅλως συλλογιστικοῦ ἔτι τοῦ λόγου γινομένου , ὅταν ἡ μείζων παραλειφθῇ , τῷ τῆς μείζονος τεθείσης δυνάμει πως καὶ τὴν ἐλάττονα εἰλῆφθαι περιεχομένην γε ὑπ’ αὐτῆς , μηκέτι μέ.ντοι ὑπὸ τῆς ἐλάττονος περιέχεσθαι δύνασθαι τὴν μείζονα , διὸ μηδὲ γίνεσθαι συλλογισμὸν ἔτι δύνασθαι μόνης τῆς ἐλάττονος ληφθείσης , ἡ ὡς ὁμοίως ἡμῶν καὶ ταύτην προσληψομένων ὥσπερ καὶ τὴν ἐλάττονα , ἐπεὶ ἐνδεῖ , ὅταν ἐκείνη παραλείπηται . λέγει δὲ νῦν περὶ τῶν συλλογισμῶν , ἐν οἷς αἱ μὲν προσεχεῖς τῷ συμπεράσματι προτάσεις εἰσὶν εἰλημμέναι ἀμφότεραι , παραλείπονται δὲ αἱ τούτων τῶν προτάσεων δεικτικαί , δῆλον ὅτι δεομένων δείξεως καὶ τούτων . ἢ οὐδὲν ἐκείνων δεῖ πρὸς τὴν ἀνάλυσιν τοῦ κειμένου συλλογισμοῦ · αὐτάρκεις γὰρ αἱ προσεχεῖς πρὸς τὴν ἀναγωγήν · ἄλλαι δέ τινες μάτην εἰσὶ προσκείμεναι καὶ ἐκ περισσοῦ φαντασίαν ἀποστέλλουσαι ὡς τῶν προτάσεων τῶν προσεχῶν οὖσαι δεικτικαί . ὥσπερ δὲ αἱ κατασκευαστικαὶ τῶν προσεχῶν τοῦ προκειμένου προτάσεων παραλείπονται , ἄλλαι δὲ μάτην προστίθενται , οὕτως ἔστιν , ὅτε αἱ μὲν κατασκευαστικαὶ τῶν προτάσεων τῶν προσεχῶν τίθενται , αὗται δὲ παραλείπονται αἱ προσεχεῖς . χρὴ οὖν καὶ ταύτας παραφυλάττειν τὰς ἔξωθεν τῶν προσεχῶν εἰλημμένας , καὶ εἰ μὲν εἶεν τοιαῦται ὡς δι’ αὐτῶν περαίνεσθαί τε καὶ δείκνυσθαι τὰς δύο , ὡς εἶναι ἑκατέραν τῶν προσεχῶν τοῦ δεικνυμένου προτάσεων ἐκείνων συμπεράσματα , κἀκείνας δῆλον ὅτι ὁμοίως ἐκληψόμεθά τε καὶ ἀνάξομεν εἴς τι τῶν σχημάτων . εἰ δὲ μήτε συλλογίζοιντό τι τῶν κειμένων μήτε ἄλλως δεικνύοιέν τι , ὥσπερ δεικνύουσιν αἱ ἐπακτικῶς λαμβανόμεναι εἰς σύστασιν τῆς καθόλου προτάσεως , μήτε ὄγκου ἢ ἄλλου τινὸς χρειώδους χάριν εἶεν οἷον κρύψεως ἢ σαφηνείας , ἀφαιρετέον καὶ ἀποκριτέον αὐτὰς ἐν ταῖς ἀναλύσεσι τῶν συλλογισμῶν ὡς μάτην καὶ κενῶς εἰλημμένας . εἰ δὲ εἶεν ἐκείνων τινὸς χάριν παρακείμεναι , χωριστέον μὲν καὶ τότε τῶν κυρίων τοῦ συμπεράσματος προτάσεων , παραδεικτέον δέ , οὗ χάριν εἰσὶ κείμεναι . δεῖ γὰρ τὸ συμπέρασμα γίνεσθαι , εἰ κατὰ συλλογισμὸν γίνοιτο , “ τῷ ταῦτα εἶναι ” · τὰ δ’ οὕτως τιθέμενα οὐ τοιαῦτα . ἐν γὰρ τῷ λόγῳ τῷ ‘πᾶν τὸ αὐτοκίνητον ἀεικίνητον , πᾶν τὸ ἀεικίνητον ἀθάνατον’ <τὸ> “ τὸ δ’ ἄλλο τι κινοῦν καὶ ὑπ’ ἄλλου κινούμενον παῦλαν κινήσεως παῦλαν ἔχει ζωῆς ” οὐδὲν πρὸς τὸ συμπέρασμα τὸ ‘πᾶν τὸ αὐτοκίνητον ἀθάντον’ συντελεῖ , ἀλλ’ εἰσὶν αἱ πρῶται προτάσεις αὐτοῦ συνακτικαί . καθόλου οὖν φησι δεῖν ἐπισκέπτεσθαι ἐν ταῖς ἀναλύσεσι τῶν συλλογισμῶν ταῖς εἰς τὰ σχήματα , τί ἐστι περιέργως καὶ ἔξωθεν εἰλημμένον , καὶ τί τῶν ἀναγκαίων παραλέλειπται , καὶ τὸ μὲν ἀναγκαῖον προσθετέον , τὸ δὲ περιττὸν ἀφαιρετέον , ἕως ἄν ἔλθωμεν καὶ εὕρωμεν ζητοῦντες , τί τίνος χάριν εἴληπται καὶ τί παρείαται , εἰς τὰς δύο προτάσεις τὰς τοῦ συμπεράσματος κυρίας . ἄνευ γὰρ τοῦ ταύτας μὲν λαβεῖν ἀποκρῖναι δὲ καὶ χωρίσαι τὰς περιττὰς οὐκ ἔστιν ἀναγαγεῖν εἰς σχῆμα τοὺς οὕτως ἠρωτημένους λόγους . οἷον ἄν λαβών τις καθόλου πρότασιν τὴν ‘πᾶν τὸ οἰκεῖον ἀγαθόν’ λάβῃ καὶ τὸ ‘πᾶν τὸ καλὸν ἀγαθόν’ , λάβῃ δὲ καὶ τὸ ‘πᾶν συμφέρον ἀγαθόν’ ὁμοίως , εἶτ’ ἐπενέγκῃ συμπέρασμα τὸ ‘ἡ ὑγεία ἄρα ἀγαθόν’ · ἐν γὰρ τούτῳ τῷ λόγῳ αἱ μὲν ‘πᾶν καλὸν ἀγαθόν’ καὶ ‘πᾶν συμφέρον ἀγαθόν’ περιτταί , παρείαται δὲ ἡ λέγουσα ‘ἡ δὲ ὑγεία οἱκεῖον’ · μετὰ γὰρ ταύτης ἡ ‘πᾶν τὸ οἰκεῖον ἀγαθόν' συνάγει τὸ εἰρημένον συμπέρασμα τὸ ‘ἡ ὑγεία ἀγαθόν’ . κἂν ᾖ δὲ εἰλημμένον τό τε ‘πᾶν τὸ οἰκεῖον κατὰ φύσιν’ καὶ τὸ ‘ πάν τὸ κτὰ φύσιν ἀγαθόν ’ καὶ ἐπὶ ταύταις συμπέρασμα τὸ ‘ἡ ὑγεία ἄρα ἀγαθόν’ , τὸ μὲν ἰὴ ὑγεία οἰκεῖον’ ἔσται πάλιν ὁμοίως παρει|αμένον , αἱ δὲ ‘πᾶν τὸ οἰκεῖον κατὰ φύσιν , πᾶν τὸ κατὰ φύσιν ἀγαθόν’ δεικνύοιεν ἂν τὴν εἰλημμένην πρότασιν τὴν ‘πᾶν τὸ οἰκεῖον ἀγαθόν’ .
Lemmas: εἶτα σκοπέω , πότερος ἐν ὅλος καί πότερος ἐν μέρος . μετά ὁ λαμβάνω ὁ προσεχής πρότασις φημί δήω ἐπιβλέπω , ποῖος καθόλου καί μείζων εἰμί , καί ποῖος μικρός καί μερικός · κἀν γάρ ἀμφότερος καθόλου εἰμί , ἀλλά εἰμί αὐτός κατά ἕκαστος σχῆμα ὁ μέν μείζων ὁ δέ μικρός , μείζων μέν , ἐν ὅς ὁ μείζων καί κατηγορέω ὅρος ἐν ὁ συμπέρασμα μικρός δέ , ἐν ὅς ὁ ὑπόκειμαι . ἐπεί δέ ἐνίοτε ὁ συλλογίζομαι βούλομαι οὖον τίθημι ἀμφότερος ὁ πρότασις , ἀλλά ὁ ἕτερος παραλείπω , αὐτός φημί δήω λαμβάνω ὁ παρίημι , μετά ὅς ὁ κεῖμαι ὁ πρόκειμαι συμπέρασμα προσεχῶς συνάγω · ἐνίοτε γάρ ὁ συλλογίζομαι ὁ μέν καθόλου πρότασις λαμβάνω , ὁ δέ ὑπό αὐτός ὡς γιγνώσκω . ριμον παραλείπω , οἷος εἰμί τις συνάγω , ὅτι ὁ ὑγεία ἀγαθός , λαμβάνω καθόλου πρότασις ὁ πᾶς ὁ οἰκέω ἀγαθός , μηκέτι δέ ὁ ἕτερος προσλαμβάνω ἀλλά παραλείπω ὡς γνώριμος · εἰμί δέ οὗτος , ὅτι ὁ ὑγεία οἰκέω . ἐγώ οὖν ὁ βούλομαι ἀνάγω ὁ συλλογισμός καί ἀναλύω εἰς τίς ὁ σχῆμα δεῖ τίθημι ὁ παραλείπω · τίθημι γάρ εὑρίσκω , ἐν ὅς σχῆμα εἰμί ὁ συλλογισμός , ὡς ἐπί ὁ πρόκειμαι . προστίθημι γάρ , ὅς εἶπον , πρότασις γνώριμος γίγνομαι , ὅτι πρότερος εἰμί σχῆμα · ὁ μέσος γάρ ὅρος ἐν ὁ συλλογισμός , ὁ οἰκέω , κατηγορέω μέν ὁ ὑγεία ὑπόκειμαι δέ ὁ ἀγαθός . μή τίθημι δέ οὗτος οὐδέ ὁ ἀρχή εἰμί ἄν ὁ εἴρω συλλογισμός . ἢ πάλιν εἰμί τις λαμβάνω πᾶς ὁ αἱρετός ἀγαθός εἰμί ἐπιφέρω ὁ ἡʹ ἡδονή ἄρα ἀγαθός παραλείπω ὡς γνώριμος 2 ὁ ὁ ἡδονά αἱρετός εἰμί , ὅστις μικρός εἰμί πρότασις . ὁμοίως ἄν λαμβάνω τις οὐδείς ὁ ἀλλότριος κρύφα ὑφαιρέω ἀγαθός ἐπιφέρω οὐδείς ἄρα κλέπτης ἀγαθός , εἰμί παρίημι ὡς γνώριμος ὁ μικρός ὁ πᾶς δέ κλέπτης ὁ ἀλλότριος ὑφαιρέω . καί οὕτως μέν ἐν ὁ τοιοῦτος ὁ μικρός παραλείπω . εἰμί δ’μ ὅτε ἔμπαλιν ὁ μέν καθόλου παραλείπω ὡς γνώριμος , ὁ δέ μικρός τίθημι , ὡς ὁ συλλογίζομαι , ὅτι οὗτος κόλασις εἰμί ἄξιος , διά ὁ μοιχός γάρ εἰμί ἢ κλέπτης ἢ ἱερόσυλος · ἐν πᾶς γάρ οὗτος ὁ καθόλου παρίημι ὡς φανερός ὁ λέγω , ὅτι πᾶς ὁ ] μοιχός κόλασις ἄξιος ἢ πᾶς κλέπτης ἢ πᾶς ἱερόσυλος , ἐπί ὅς συμπέρασμα ὁ οὖς ἄρα κόλασις ἄξιος . ἢ πάλιν εἰμί τις λαμβάνω ὁ οὖς καλλωπιστής ἐπιφέρω μοιχός ἀείρω παραλείπω ὁ καθόλου ὁ πᾶς καλλωπιστής μοιχός . χρή οὖν ὁ ἀνάγω καί ἀναλύω πειράω πάλιν οὗτος ὁ πρότασις αὐτός προστίθημι , λέγω δέ ὁ καθόλου . εἶπον δέ ἐνίοτε γάρ ὁ καθόλου προτείνω ὁ ἐν οὗτος οὖον λαμβάνω ὁ ἀνάπαλιν βούλομαι εἶπον ἐπιφέρω ὁ ἢ οὗτος μέν προτείνω , οὗτος εἰμί ὁ κατά ἕκαστος , διά ὅς δέ οὗτος περαίνω , παραλείπω · οὗτος δέ εἰμί ὁ καθόλου · διά γάρ ὁ καθόλου ὁ κατά ἕκαστος δείκνυμι τε καί πιστόω ὁ ὑπό ἐκεῖνος εἰμί . διό καί ἕπω αὐτός · καί γάρ προεῖπον ἐπί ὁ παραλείπω ἐπί μέρος ὁ ἐν οὗτος οὖον λαμβάνω · εἰμί δέ ἐν ὁ καθόλου ὁ ἐν μέρος , εἰκότως ἄν λέγω διά ἐκεῖνος καί περαίνω . ἔτι εἰμί ὁ καθόλου τίθημι ἀεί συγκατασκευάζω ἑαυτοῦ ὁ ἐν μέρος τε καί ὑπό ἑαυτοῦ πᾶς , εὔλογος λέγω ἄν ὁ ἐν μέρος καί διά ὁ καθόλου περαίνω . λέγω δέ ἄν διά ὁ διά ὅς δέ αὔτης περαίνω καί περί ὁ συμπέρασμα ὁ λαμβάνω ἐπί ὁ ἐν μέρος πρότασις · ἐν ὅς γάρ συλλογισμός ἐπί μέρος λαμβάνω πρότασις , ἐν οὗτος καί ὁ συμπέρασμα ἐν μέρος . οὗτος δή ὁ συμπέρασμα διά ὁ καθόλου περαίνω διά ὁ ἀδύνατος εἰμί ἄνευ ὁ καθόλου γίγνομαι συλλογισμός . ὁ δέ οὔτε γράφω οὔτε ἐρωτάω προστίθημι , ὅτι οὗτος καί διαλέγω τις ποιέω καί συγγράφω . δύναμαι ὁ οὗτος μέν προτείνω , διά ὅς δέ αὔτης περαίνω , παραλείπω οὐ ἐπί ὁ μείζων εἴρω πρότασις ὡς παραλείπω , ὅταν οὗτος παραλείπω , ἀλλά οὗτος μέν παραλείπω ὡς ἢ μηδέ ὅλως συλλογιστικός ἔτι ὁ λόγος γίγνομαι , ὅταν ὁ μείζων παραλείπω , ὁ ὁ μείζων τίθημι δύναμις πως καί ὁ μικρός λαμβάνω περιέχω γε ὑπό αὐτός , μηκέτι μέντος ὑπό ὁ μικρός περιέχω δύναμαι ὁ μείζων , διό μηδέ γίγνομαι συλλογισμός ἔτι δύναμαι μόνος ὁ μικρός λαμβάνω , ὁ ὡς ὁμοίως ἐγώ καί οὗτος προσλαμβάνω ὥσπερ καί ὁ μικρός , ἐπεί ἐνδέω , ὅταν ἐκεῖνος παραλείπω . λέγω δέ νῦν περί ὁ συλλογισμός , ἐν ὅς ὁ μέν προσεχής ὁ συμπέρασμα πρότασις εἰμί λαμβάνω ἀμφότερος , παραλείπω δέ ὁ οὗτος ὁ πρότασις δεικτικός , δῆλος ὅτι δήω δεῖξις καί οὗτος . ἢ οὐδείς ἐκεῖνος δεῖ πρός ὁ ἀνάλυσις ὁ κεῖμαι συλλογισμός · αὐτάρκης γάρ ὁ προσεχής πρός ὁ ἀναγωγή · ἄλλος δέ τις μάτην εἰμί πρόσκειμαι καί ἐκ περισσός φαντασία ἀποστέλλω ὡς ὁ πρότασις ὁ προσεχής εἰμί δεικτικός . ὥσπερ δέ ὁ κατασκευαστικός ὁ προσεχής ὁ πρόκειμαι πρότασις παραλείπω , ἄλλος δέ μάτην προστίθημι , οὕτως εἰμί , ὅτε ὁ μέν κατασκευαστικός ὁ πρότασις ὁ προσεχής τίθημι , οὗτος δέ παραλείπω ὁ προσεχής . χρή οὖν καί οὗτος παραφυλάσσω ὁ ἔξωθεν ὁ προσεχής λαμβάνω , καί εἰμί μέν ἄγω τοιοῦτος ὡς διά αὐτός περαίνω τε καί δείκνυμι ὁ δύο , ὡς εἰμί ἑκάτερος ὁ προσεχής ὁ δείκνυμι πρότασις ἐκεῖνος συμπέρασμα , ἐκεῖνος δῆλος ὅτι ὁμοίως ἐκλαμβάνω τε καί ἀνάγω εἰς τίς ὁ σχῆμα . εἰμί δέ μήτε συλλογίζομαι τίς ὁ κεῖμαι μήτε ἄλλως δείκνυμι τίς , ὥσπερ δείκνυμι ὁ ἐπακτικός λαμβάνω εἰς σύστασις ὁ καθόλου πρότασις , μήτε ὄγκος ἢ ἄλλος τις χρειώδης χάρις ἄγω οἷος κρύψις ἢ σαφήνεια , ἀφαιρετέος καί ἀποκριτέον αὐτός ἐν ὁ ἀνάλυσις ὁ συλλογισμός ὡς μάτην καί κενός λαμβάνω . εἰμί δέ ἄγω ἐκεῖνος τις χάρις παράκειμαι , χωριστέον μέν καί τότε ὁ κύριος ὁ συμπέρασμα πρότασις , παραδεικτέον δέ , ὅς χάρις εἰμί κεῖμαι . δεῖ γάρ ὁ συμπέρασμα γίγνομαι , εἰμί κατά συλλογισμός γίγνομαι , “ ὁ οὗτος εἰμί ” · ὁ δέ οὕτως τίθημι οὖον τοιοῦτος . ἐν γάρ ὁ λόγος ὁ πᾶς ὁ αὐτοκίνητον ἀεικίνητος , πᾶς ὁ ἀεικίνητος ἀθάνατος ὅς “ ὁ δέ ἄλλος τίς κινέω καί ὑπό ἄλλος κινέω παῦλα κίνησις παῦλα ἔχω ζωή ” οὐδείς πρός ὁ συμπέρασμα ὁ πᾶς ὁ αὐτοκίνητον ἀθάντον’ συντελής , ἀλλά εἰμί ὁ πρῶτος πρότασις αὐτός συνακτικός . καθόλου οὖν φημί δήω ἐπισκέπτομαι ἐν ὁ ἀνάλυσις ὁ συλλογισμός ὁ εἰς ὁ σχῆμα , τίς εἰμί περιέργως καί ἔξωθεν λαμβάνω , καί τίς ὁ ἀναγκαῖος παραλείπω , καί ὁ μέν ἀναγκαῖος προσθετέον , ὁ δέ περισσός ἀφαιρετέος , ἠώς ἄν ἔρχομαι καί εὑρίσκω ζητέω , τίς τίς χάρις λαμβάνω καί τίς παρίημι , εἰς ὁ δύο πρότασις ὁ ὁ συμπέρασμα κύριος . ἄνευ γάρ ὁ οὗτος μέν λαμβάνω ἀποκρίνω δέ καί χωρίζω ὁ περισσός οὐ εἰμί ἀνάγω εἰς σχῆμα ὁ οὕτως ἐρωτάω λόγος . οἷος ἄν λαμβάνω τις καθόλου πρότασις ὁ πᾶς ὁ οἰκέω ἀγαθός λαμβάνω καί ὁ πᾶς ὁ καλός ἀγαθός , λαμβάνω δέ καί ὁ πᾶς συμφέρω ἀγαθός ὁμοίως , εἶτα ἐπιφέρω συμπέρασμα ὁ ἡʹ ὑγεία ἄρα ἀγαθός · ἐν γάρ οὗτος ὁ λόγος ὁ μέν πᾶς καλός ἀγαθός καί πᾶς συμφέρω ἀγαθός περισσός , παρίημι δέ ὁ λέγω ἡʹ δέ ὑγεία οἱκεῖος · μετά γάρ οὗτος ὁ πᾶς ὁ οἰκέω ἀγαθός συνάγω ὁ εἴρω συμπέρασμα ὁ ἡʹ ὑγεία ἀγαθός . κἀν εἰμί δέ λαμβάνω ὁ τε πᾶς ὁ οἰκέω κατά φύσις καί ὁ ‘ πᾶς ὁ κτάομαι φύσις ἀγαθός ’ καί ἐπί οὗτος συμπέρασμα ὁ ἡʹ ὑγεία ἄρα ἀγαθός , ὁ μέν ἰή ὑγεία οἰκεῖος εἰμί πάλιν ὁμοίως παρίημι , ὁ δέ πᾶς ὁ οἰκέω κατά φύσις , πᾶς ὁ κατά φύσις ἀγαθός δείκνυμι εἄν ὁ λαμβάνω πρότασις ὁ πᾶς ὁ οἰκέω ἀγαθός .