ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 45b31
Ληπτέον δὲ ἐπὶ τῶν ἐνδεχομένων καὶ τὰ μὴ ὑπάρχοντα δυνατὰ δὲ ὑπάρχειν . ’Ev τῇ ἐκλογῇ τῇ ἐπὶ τῶν ἐνδεχομένων συλλογισμῶν δεῖν φησι τὰ ἑπόμενα λαμβάνοντα τοῖς κειμένοις ὅροις , ὧν κατὰ τὸ ἐνδεχόμενον τὴν συναγωγὴν βουλόμεθα ποιήσασθαι πρὸς ἀλλήλους , μὴ μόνον λαμβάνειν τὰ ὑπάρχοντα μὲν αὐτοῖς ἐνδεχομένως δὲ ὑπάρχοντα , ἀλλὰ καὶ τὰ μὴ ὑπάρχοντα μὲν αὐτοῖς ἐνδεχόμενα δὲ ὑπάρχειν καὶ ταῦτα θετέον ἐν τοῖς ἐνδεχομένως ὑπάρχουσι καὶ ἑπομένοις . ἐδείχθη γάρ , ὅτι καὶ διὰ τῶν μὴ ὑπαρχόντων ἐνδεχομένων δὲ ὑπάρχειν ὁ τοῦ ἐνδεχομένου συλλογισμός · ἐχρήσατο δὲ τούτῳ , ὅτε ἐν ταῖς μίξεσι τὸ ἐνδεχόμενον μετελάμβανεν εἰς τὸ ὑπάρχον ἐν ταῖς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγαῖς ὡς εἰς ψεῦδος μὲν οὐ μὴν ἀδύνατον . καὶ ὁ τοῦ ἐνδεχομένου δὲ ὁρισμός , ὃν ἐξέθετο , τοιοῦτος ἦν · “ οὗ γὰρ μὴ ὄντος ἀναγκαίου τεθέντος δὲ ὑπάρχειν ” οὐδὲν ἀδύνατον εἵπετο , | τοῦτ’ ἦν ἐνδεχόμενον · καὶ γὰρ καὶ διαφέρειν δοκεῖ τὸ κυρίως ἐνδεχόμενον τοῦ κυρίως ὑπάρχοντος κατὰ τοῦτο .
Lemmas: ληπτέος δέ ἐπί ὁ ἐνδέχομαι καί ὁ μή ὑπάρχω δυνατός δέ ὑπάρχω . ’Ev ὁ ἐκλογή ὁ ἐπί ὁ ἐνδέχομαι συλλογισμός δήω φημί ὁ ἕπομαι λαμβάνω ὁ κεῖμαι ὅρος , ὅς κατά ὁ ἐνδέχομαι ὁ συναγωγή βούλομαι ποιέω πρός ἀλλήλων , μή μόνος λαμβάνω ὁ ὑπάρχω μέν αὐτός ἐνδεχομένως δέ ὑπάρχω , ἀλλά καί ὁ μή ὑπάρχω μέν αὐτός ἐνδέχομαι δέ ὑπάρχω καί οὗτος θετέος ἐν ὁ ἐνδεχομένως ὑπάρχω καί ἕπομαι . δείκνυμι γάρ , ὅτι καί διά ὁ μή ὑπάρχω ἐνδέχομαι δέ ὑπάρχω ὁ ὁ ἐνδέχομαι συλλογισμός · χράω δέ οὗτος , ὅτε ἐν ὁ μίξις ὁ ἐνδέχομαι μεταλαμβάνω εἰς ὁ ὑπάρχω ἐν ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή ὡς εἰς ψεῦδος μέν οὖον μήv ἀδύνατος . καί ὁ ὁ ἐνδέχομαι δέ ὁρισμός , ὅς ἐκτίθημι , τοιοῦτος εἰμί · “ ὅς γάρ μή εἰμί ἀναγκαῖος τίθημι δέ ὑπάρχω ” οὐδείς ἀδύνατος ἕπω , | οὗτος εἰμί ἐνδέχομαι · καί γάρ καί διαφέρω δοκέω ὁ κύριος ἐνδέχομαι ὁ κύριος ὑπάρχω κατά οὗτος .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 45b35
‘Ομοίως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων κατηγοριῶν . Τοὺς τρόπους κατηγορίας εἴρηκεν · αἰεὶ γὰρ κατηγοροῦνται . εἰπὼν δὲ δεῖν καὶ ἐπὶ τοῦ ἀναγκαίου καὶ ἐπὶ τοῦ ἐνδεχομένου τὴν αὐτὴν ἐπίβλεψιν ποιεῖσθαι προσέθηκεν , ὅτι καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων τρόπων ὁμοίως , δεικνύς , ὅτι πάντες οἱ συλλογισμοὶ γίνονται διὰ τῆς ἐκκειμένης μεθόδου . εἶεν δ’ ἂν καὶ αἱ ἄλλαι κατηγορίαι οἱ τρόποι , ὡς εἰρήκαμεν ἤδη , τὸ δυνατόν , τὸ ἀδύνατον , τὸ ἔνδοξον , τὸ ἄδοξον , τὸ δῆλον , τὸ ἄδηλον , τὸ κατὰ φύσιν , τὸ καλῶς , τὸ ὠφελίμως · τὰ τοιαῦτα γὰρ τρόποι . εἴη δ’ ἄν μεταξὺ ἐμβεβλημένον τὸ “ ληπτέον δὲ ἐπὶ τῶν ἐνδεχομένων ” · τὸ γὰρ ὁμο ίως <δὲ καὶ> ἐπὶ τῶν ἄλλων κατηγοριῶν ἀκολουθεῖ τῷ “ ἡ γὰρ αὐτὴ σκέψις , καὶ διὰ τῶν αὐτῶν ὅρων ἔσται τῇ τάξει τοῦ τε ἐνδέχεσθαι καὶ τοῦ ὑπάρχειν ὁ συλλογισμός ” . δύναται τὸ ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων κατηγοριῶν εἰρηκέναι , τοῦ τε ἀναγκαίου καὶ τοῦ ὑπάρχοντος · ὡς γὰρ 15 ἐπὶ τοῦ ἐνδεχομένου ταῦτα ἐκλέγομεν , δι’ ὧν ὁ τοῦ ἐνδέχεσθαι γίνεται συλλογισμός , οὕτως καὶ ἐπὶ τοῦ ὑπάρχοντος χρὴ ἐκλέγειν τά , δι’ ὧν ὁ τοῦ ὑπάρχοντος γίνεται συλλογισμός , καὶ ἐπὶ τοῦ ἀναγκαίου , δι’ ὧν ὁ τοῦ ἀναγκαίου .
Lemmas: Ὀμοίως δέ καί ἐπί ὁ ἄλλος κατηγορία . ὁ τρόπος κατηγορία εἴρω · ἀεί γάρ κατηγορέω . εἶπον δέ δήω καί ἐπί ὁ ἀναγκαῖος καί ἐπί ὁ ἐνδέχομαι ὁ αὐτός ἐπίβλεψις ποιέω προστίθημι , ὅτι καί ἐπί ὁ ἄλλος τρόπος ὁμοίως , δείκνυμι , ὅτι πᾶς ὁ συλλογισμός γίγνομαι διά ὁ ἔκκειμαι μέθοδος . ἄγω δέ εἄν καί ὁ ἄλλος κατηγορία ὁ τρόπος , ὡς εἴρω ἤδη , ὁ δυνατός , ὁ ἀδύνατος , ὁ ἔνδοξος , ὁ ἄδοξος , ὁ δῆλος , ὁ ἄδηλος , ὁ κατά φύσις , ὁ καλῶς , ὁ ὠφέλιμος · ὁ τοιοῦτος γάρ τρόπος . εἰμί δέ ἄν μεταξύ ἐμβάλλω ὁ “ ληπτέος δέ ἐπί ὁ ἐνδέχομαι ” · ὁ γάρ ὁμος ἰός δέ καί ἐπί ὁ ἄλλος κατηγορία ἀκολουθέω ὁ “ ὁ γάρ αὐτός σκέψις , καί διά ὁ αὐτός ὁράω εἰμί ὁ τάξις ὁ τε ἐνδέχομαι καί ὁ ὑπάρχω ὁ συλλογισμός ” . δύναμαι ὁ ὁμοίως δέ καί ἐπί ὁ ἄλλος κατηγορία εἴρω , ὁ τε ἀναγκαῖος καί ὁ ὑπάρχω · ὡς γάρ 15 ἐπί ὁ ἐνδέχομαι οὗτος ἐκλέγω , διά ὅς ὁ ὁ ἐνδέχομαι γίγνομαι συλλογισμός , οὕτως καί ἐπί ὁ ὑπάρχω χρή ἐκλέγω ὁ , διά ὅς ὁ ὁ ὑπάρχω γίγνομαι συλλογισμός , καί ἐπί ὁ ἀναγκαῖος , διά ὅς ὁ ὁ ἀναγκαῖος .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 45b36
Φανερὸν οὖν ἑκτῶν εἰρημένων οὐ μόνον , ὅτι ἐγχωρεῖ διὰ ταύτης τῆς ὁδοῦ γίνεσθαι πάντας τοὺς συλλογισμούς . Οὐ μόνον φησὶν ἐνδέχεσθαι τοὺς συλλογισμοὺς πάντας γίνεσθαι κατὰ τὴν εἰρημένην μέθοδον , ἀλλὰ καὶ ἅλλως ἀδύνατον , καὶ δείκνυσι , διὰ τί ἀδύνατον ἅλλως . πᾶς μὲν γὰρ συλλογισμὸς διά τινος τῶν τριῶν σχημάτων γίνεται · αἱ γὰρ λαμβανόμεναι προτάσεις συλλογιστικῶς κατά τι τούτων τῶν σχημάτων λαμβάνονται · τὰ δὲ σχήματα ταῦτα καὶ τὰς κατ’ αὐτὰ συζυγίας οὐχ οἷόν τε ἐξ ἄλλων συνίστασθαι ἢ ἐκ τῶν ἑπομένων τε αὐτοῖς καὶ τῶν , οἷς ἕπεται αὐτά , καὶ τῶν μὴ ὑπαρχόντων αὐτοῖς . ἐκ τούτων γὰρ καὶ ὁ μέσος λαμβάνεται · τὸ μὲν γὰρ καθόλου καταφατικὸν ἐκ τῶν ἑπομένων καὶ οἷς ἕπεται , τὸ δὲ καθόλου ἀποφατικὸν ἐκ τῶν ὑπαρχόντων καὶ μὴ ὑπαρχόντων , τὰ δὲ ἐπὶ μέρους , τό τε καταφατικὸν καὶ τὸ ἀποφατικόν , ἐκ τῶν , οἷς ἕπεται αὐτά · τούτων δὲ ἀλλήλοις συντιθεμένων ὁ μέσος ὅρος ἐδείχθη γινόμενος . οὐκ ἄν λέγοι δὲ ταῦτα περὶ τῶν δι’ ὅλου ὑποθετικῶν , ὅτι μηδὲ κυρίως ἡγεῖται τοὺς τοιούτους εἶναι συλλογισμοὺς οὐδεμιᾶς ὑπάρξεως ὄντας δεικτικοὺς ἀλλὰ ἀκολουθίας μόνον .
Lemmas: Φανερός οὖν ἕκτος εἴρω οὖον μόνος , ὅτι ἐγχωρέω διά οὗτος ὁ ὁδός γίγνομαι πᾶς ὁ συλλογισμός . οὖον μόνος φημί ἐνδέχομαι ὁ συλλογισμός πᾶς γίγνομαι κατά ὁ εἴρω μέθοδος , ἀλλά καί ἄλλως ἀδύνατος , καί δείκνυμι , διά τίς ἀδύνατος ἄλλως . πᾶς μέν γάρ συλλογισμός διά τις ὁ τρεῖς σχῆμα γίγνομαι · ὁ γάρ λαμβάνω πρότασις συλλογιστικός κατά τίς οὗτος ὁ σχῆμα λαμβάνω · ὁ δέ σχῆμα οὗτος καί ὁ κατά αὐτός συζυγία οὐ οἷος τε ἐκ ἄλλος συνίστημι ἢ ἐκ ὁ ἕπομαι τε αὐτός καί ὁ , ὅς ἕπω αὐτός , καί ὁ μή ὑπάρχω αὐτός . ἐκ οὗτος γάρ καί ὁ μέσος λαμβάνω · ὁ μέν γάρ καθόλου καταφατικός ἐκ ὁ ἕπομαι καί ὅς ἕπω , ὁ δέ καθόλου ἀποφατικός ἐκ ὁ ὑπάρχω καί μή ὑπάρχω , ὁ δέ ἐπί μέρος , ὁ τε καταφατικός καί ὁ ἀποφατικός , ἐκ ὁ , ὅς ἕπω αὐτός · οὗτος δέ ἀλλήλων συντίθημι ὁ μέσος ὅρος δείκνυμι γίγνομαι . οὐ ἄν λέγω δέ οὗτος περί ὁ διά ὅλος ὑποθετικός , ὅτι μηδέ κύριος ἡγέομαι ὁ τοιοῦτος εἰμί συλλογισμός οὐδείς ὕπαρξις εἰμί δεικτικός ἀλλά ἀκολουθία μόνος .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 46a10
Αἱ δ’ ἀρχαὶ τῶν συλλογισμῶν καθόλου μὲν εἴρηνται . Τὰς μὲν ἀρχὰς τῶν συλλογισμῶν τὰς προτάσεις λέγει . καθόλου μὲν οὖν καὶ κοινῶς εἴρηται , πῶς ληπτέον αὐτὰς καὶ τίνα τίσι συγκριτέον τῶν ἐκλελεγμένων βουλομένοις ἢ καθόλου καταφατικὸν ἢ καθόλου ἀποφατικὸν ἢ ἐπὶ μέρους πρότασιν λαβεῖν · οὔτε γὰρ εἰς ταὐτὰ αἰεὶ οὐδὲ ἐν τοῖς αὐτοῖς τὴν ζήτησιν καὶ τὴν σύγκρισιν ποιησόμεθα , ἀλλ’ ὃν εἰσηγήσατο τρόπον .
Lemmas: ὁ δέ ἀρχή ὁ συλλογισμός καθόλου μέν εἴρω . ὁ μέν ἀρχή ὁ συλλογισμός ὁ πρότασις λέγω . καθόλου μέν οὖν καί κοινῶς εἴρω , πῶς ληπτέος αὐτός καί τίς τίσις συγκριτέον ὁ ἐκλέγω βούλομαι ἢ καθόλου καταφατικός ἢ καθόλου ἀποφατικός ἢ ἐπί μέρος πρότασις λαμβάνω · οὔτε γάρ εἰς αὐτός ἀεί οὐδέ ἐν ὁ αὐτός ὁ ζήτησις καί ὁ σύγκρισις ποιέω , ἀλλά ὅς εἰσηγέομαι τρόπος .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 46a34
Πρῶτον δὲ αὐτὸ τοῦτο ἐλελήθει τοὺς χρωμένους αὐτῇ Καὶ τοῦτο αἰτιᾶται τῶν τῇ διαιρετικῇ μεθόδῳ Χρωμένων , ὅτι ᾤοντο οὐσίας τε καὶ ὁρισμοῦ ἀπόδειξιν εἶναι καὶ διὰ τοῦτο ἐπειρῶντο ἀποδεικνύναι τε καὶ συνάγειν τὸν ἑκάστου ὁρισμὸν χρώμενοι τῇ διαιρετικῇ ταύτῃ . ὅτι μὲν οὖν μὴ ἔστιν ὁρισμοῦ ἀπόδειξιν καὶ συλλογισμὸν ποιῆσαι ὡς συμπέρασμα τὸν ὁρισμὸν τῆς ἀποδείξεως γενέσθαι , καθ’ ἃ ἡ διαιρετικὴ ποιεῖν βούλεται , δείξει αὐτὸς διὰ πλειόνων ἐν τῷ τῶν ‘Υστέρων ἀναλυτικῶν δευτέρῳ . ὅτι δὲ μηδὲ ἡ διαίρεσις αὐτοῖς τοιοῦτόν τι ἐδείκνυεν , ὡς ᾤοντο , νῦν ἐρεῖ . δύο οὖν ἠγνόουν οἱ χρώμενοι τῇ διαιρετικῇ , ὅ τι τε οὕτως οἷόν τε ἦν συλλαγίσασθαι διαιρουμένους ( τὸ γὰρ ὄ τι ἀντὶ τοῦ ‘τί’ · οὐ γὰρ τὸν ὁρισμόν , ὡς ᾤοντό τε καὶ ἐβούλοντο ) , ἔτι τε οὔτε ] ὅτι οὕτως ἐνεδέχετο τῇ διαιρετικῇ χρωμένους συλλογίζεσθαί τι , ὡς εἰρήκαμεν · εἴρηκε γάρ , ὅτι αἰεὶ τῶν ἄνωθέν τινος ὁ συλλογισμὸς διὰ τῆς διαιρέσεως γίνεται , ἀλλ’ οὐκ αὐτοῦ τοῦ προκειμένου . καὶ τοῦτο οὖν ἠγνόουν . ἢ τὸ ὅτι οὕτως ἐνεδέχετο , ὡς προειρήκαμεν δηλωτικόν ἐστι τοῦ ἀγνοεῖν αὐτοὺς τὸν τρόπον τοῦ πῶς οἷόν τέ ἐστι συλλογίζεσθαι τὸ προκείμενον μόνως , ὡς ἔδειξεν , ὃν τρόπον αὐτὸς πρὸ ὀλίγου παρέδωκεν , οὗ τρόπου κατ’ ἄγνοιαν οὐ τὸ προκείμενον αὐτοῖς συνελογίζετο .
Lemmas: Πρῶτος δέ αὐτός οὗτος λανθάνω ὁ χράω αὐτός καί οὗτος αἰτιάομαι ὁ ὁ διαιρετικός μέθοδος χράω , ὅτι οἴομαι οὐσία τε καί ὁρισμός ἀπόδειξις εἰμί καί διά οὗτος πειράω ἀποδείκνυμι τε καί συνάγω ὁ ἕκαστος ὁρισμός χράω ὁ διαιρετικός οὗτος . ὅτι μέν οὖν μή εἰμί ὁρισμός ἀπόδειξις καί συλλογισμός ποιέω ὡς συμπέρασμα ὁ ὁρισμός ὁ ἀπόδειξις γίγνομαι , κατά ὁ ὁ διαιρετικός ποιέω βούλομαι , δείκνυμι αὐτός διά πλείων ἐν ὁ ὁ ‘υστερεω ἀναλυτικός δύο . ὅτι δέ μηδέ ὁ διαίρεσις αὐτός τοιοῦτος τίς δείκνυμι , ὡς οἴομαι , νῦν εἴρω . δύο οὖν ἀγνοέω ὁ χράω ὁ διαιρετικός , ὅς τίς τε οὕτως οἷος τε εἰμί συλλαγισαω διαιρέω ( ὁ γάρ ὅς τίς ἀντί ὁ τίς · οὖον γάρ ὁ ὁρισμός , ὡς οἴομαι τε καί βούλομαι ) , ἔτι τε οὔτε ] ὅτι οὕτως ἐνδέχομαι ὁ διαιρετικός χράω συλλογίζομαι τίς , ὡς εἴρω · εἴρω γάρ , ὅτι ἀεί ὁ ἄνωθεν τις ὁ συλλογισμός διά ὁ διαίρεσις γίγνομαι , ἀλλά οὐ αὐτός ὁ πρόκειμαι . καί οὗτος οὖν ἀγνοέω . ἢ ὁ ὅτι οὕτως ἐνδέχομαι , ὡς προαγορεύω δηλωτικός εἰμί ὁ ἀγνοέω αὐτός ὁ τρόπος ὁ πῶς οἷος τε εἰμί συλλογίζομαι ὁ πρόκειμαι μόνος , ὡς δείκνυμι , ὅς τρόπος αὐτός πρό ὀλίγος παραδίδωμι , ὅς τρόπος κατά ἄγνοια οὖον ὁ πρόκειμαι αὐτός συλλογίζομαι .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 46b22
Τέλος δέ , ὅτι τοῦτ’ ἔστιν ἄνθρωπος ἢ ὅτι ποτ’ ἄν ᾖ τὸ ζητούμενον . Καίτοι οὕτως , φησί , λαμβάνοντες , ἃ χρήσιμα οἴονται πρὸς τὸ ὁρίσασθαι σθαι καὶ ταῦ|τα αὐτὰ αἰτούμενοι ἀλλ’ οὐ διὰ συλλογισμοῦ δεικνύντες τὸ εἶναι τοῦτο τὸν ἄνθρωπον ἢ ὅ τι ἄν ᾖ τὸ ὁριζόμενον ὑπ’ αὐτῶν , τὸ ἐκ τῶν οὕτως εἰλημμένων ἠθροισμένον , οὐ δεικνύουσι συλλογιστικῶς οὐδ’ , ὅτι ἀναγκαῖον οὕτως ἔχειν . οὐ γὰρ εἰ κατά τινος τὸ ζῷον ἀληθὲς καὶ τὸ θνητόν , ἤδη καὶ τὸ ὅλον ὡς ἕν · δεῖται γάρ τινος τοῦτο διορισμοῦ , πότε ἓν συντεθέντα τὰ χωρὶς κατηγορούμενα καὶ πότε οὔ . οὔτε γὰρ ἐπὶ πάντων ἀληθὲς οὔτε , ἐφ’ ὧν ἀληθές , ἤδη καὶ ἕν . ὅπερ ὁ μὴ διαστειλάμενος καὶ τοῦτο , εἰ καὶ ἀληθές ἐστι , προχείρως λαμβάνει . ὅτι γὰρ τὰ ληφθέντα οὕτως καὶ συντεθέντα τοῦτον τὸν τρόπον ἢ ὡς ἓν κατηγορεῖται ἢ ὡς ὁρισμός ἐστιν ἀνθρώπου ἢ ἄλλου τινός , ὃ προτίθενται ὁρίσασθαι , οὔτε σαφῶς λέγουσιν οὔθ’ ὡς ἀναγκαῖον ὂν ἐκ τῶν κειμένων τοῦτ’ εἶναι τὸν ὁρισμὸν τοῦ προκειμένου δεικνύουσι τῷ μήτε ἀναγκαῖον εἶναι τὰ ἰδίᾳ ὑπάρχοντά τινι ταῦτα καὶ συντεθέντα ἀληθεύεσθαι κατ’ αὐτοῦ , ὡς ἐπὶ τοῦ σκυτέως τοῦ ἀγαθοῦ ἐν τῷ Περὶ ἑρμηνείας ἐδείχθη , μήτε , εἰ καὶ ὑπάρχοι πάντα ἅμα τῷ ὑποκειμένῳ τὰ κατ’ ἰδίαν ληφθέντα , ἤδη γνώριμον εἶναι , ὅτι ὁρισμός ἐστι τοῦ ὑποκειμένου ταῦτα τὰ συντεθέντα . οὐδὲν γὰρ ἡ μέθοδος εἰς τὴν τούτων δεῖξιν συντελεῖ · καὶ γὰρ εἰ τὸ πάντα ὑπάρχειν ἀκολουθεῖ τῷ εἶναι ἐκ τῆς τοῦ εἰλημμένου διαιρέσεως ἕκαστον τῶν προσλαμβανομένων , ἀλλ’ ὅτι γε ὁρισμὸς ταῦτα , οὐ δεικνύουσιν , ὅπερ ὡς ποιήσοντες ἦλθον ἐπὶ τὸ διαιρεῖν .
Lemmas: Τέλος δέ , ὅτι οὗτος εἰμί ἄνθρωπος ἢ ὅτι πρός ἄν εἰμί ὁ ζητέω . καίτοι οὕτως , φημί , λαμβάνω , ὁ χρήσιμος οἴομαι πρός ὁ ὁρίζω ἕπομαι καί ταῦ|τα αὐτός αἰτέω ἀλλά οὖον διά συλλογισμός δείκνυμι ὁ εἰμί οὗτος ὁ ἄνθρωπος ἢ ὅς τίς ἄν εἰμί ὁ ὁρίζω ὑπό αὐτός , ὁ ἐκ ὁ οὕτως λαμβάνω ἀθροίζω , οὖον δείκνυμι συλλογιστικός οὐδέ , ὅτι ἀναγκαῖος οὕτως ἔχω . οὖον γάρ εἰμί κατά τις ὁ ζῷον ἀληθής καί ὁ θνητός , ἤδη καί ὁ ὅλος ὡς εἷς · δήω γάρ τις οὗτος διορισμός , πότε εἷς συντίθημι ὁ Χωρὶς κατηγορέω καί πότε οὖον . οὔτε γάρ ἐπί πᾶς ἀληθής οὔτε , ἐπί ὅς ἀληθής , ἤδη καί εἷς . ὅσπερ ὁ μή διαστέλλω καί οὗτος , εἰμί καί ἀληθής εἰμί , προχείρως λαμβάνω . ὅτι γάρ ὁ λαμβάνω οὕτως καί συντίθημι οὗτος ὁ τρόπος ἢ ὡς εἷς κατηγορέω ἢ ὡς ὁρισμός εἰμί ἄνθρωπος ἢ ἄλλος τις , ὅς προτίθημι ὁρίζω , οὔτε σαφῶς λέγω οὔτε ὡς ἀναγκαῖος εἰμί ἐκ ὁ κεῖμαι οὗτος εἰμί ὁ ὁρισμός ὁ πρόκειμαι δείκνυμι ὁ μήτε ἀναγκαῖος εἰμί ὁ ἴδιος ὑπάρχω τις οὗτος καί συντίθημι ἀληθεύω κατά αὐτός , ὡς ἐπί ὁ σκυτεύς ὁ ἀγαθός ἐν ὁ περι ἑρμηνεία δείκνυμι , μήτε , εἰμί καί ὑπάρχω πᾶς ἅμα ὁ ὑπόκειμαι ὁ κατά ἴδιος λαμβάνω , ἤδη γνώριμος εἰμί , ὅτι ὁρισμός εἰμί ὁ ὑπόκειμαι οὗτος ὁ συντίθημι . οὐδείς γάρ ὁ μέθοδος εἰς ὁ οὗτος δεῖξις συντελής · καί γάρ εἰμί ὁ πᾶς ὑπάρχω ἀκολουθέω ὁ εἰμί ἐκ ὁ ὁ λαμβάνω διαίρεσις ἕκαστος ὁ προσλαμβάνω , ἀλλά ὅτι γε ὁρισμός οὗτος , οὖον δείκνυμι , ὅσπερ ὡς ποιέω ἔρχομαι ἐπί ὁ διαιρέω .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 46b24
Καὶ γὰρ τὴν ἄλλην ὁδὸν ποιοῦνται πᾶσαν οὐδὲ τὰς ἐνδεχομένας εὐπορίας ὑπολαμβάνοντες ὑπάρχειν . Τοῦτ’ ἔστι · πᾶσα ἡ ὁδὸς αὐτοῖς ἡ διαιρετικὴ αὕτη γίνεται , οὐδὲ τὰς περὶ ἑκάστου τῶν λαμβανομένων ὑπ’ αὐτῶν ἐνδεχομένας εὐπορίας πρὸς τὸ συλλογιστικῶς δειχθῆναι αὐτὰ λαμβάνουσιν . ἔνεστι μὲν γὰρ τὸ τὸν ἄνθρωπον λογικὸν εἶναι συλλογίσασθαι καὶ ἐξ οἰκείων προτάσεων λαβόντας πάντα ἄνθρωπον διανοητικὸν εἶναι φέρ’ εἰπεῖν ἢ βουλευτικὸν ἢ ἀριθμητικόν , ἑκάστου δὲ τούτων τὸ λογικὸν κατηγορήσαντας . οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ ἐκ τοῦ συλλογίσασθαι , ὅτι μή ἐστιν ἄλογος · ἦν γὰρ αὐτοῖς ἡ διαίρεσις ἡ τοῦ ζῴου εἴς τε λογικὸν καὶ ἄλογον . ἄν δὴ διὰ συλλογισμοῦ δειχθῇ ὁ ἄνθρωπος μὴ 30 ὢν ἄλογος , εὐλόγως ἄν λαμβάνοιτο λογικὸς εἶναι , ἐπεὶ δέδεικτο ἢ λογικὸς ἢ ἄλογος ὤν . ὅτι οὖν μὴ ἄλογος , <οὕτως> · πᾶς ἄνθρωπος διανοητικός , οὐδὲν διανοητικὸν ἄλογον , οὐδεὶς ἄρα ἄνθρωπος ἄλογος . τούτων μὲν οὖν οὐδὲν προσπαραλαμβάνουσιν ἐν ταῖς δείξεσι , δι’ ὧν οἷόν τέ ἐστι διὰ συλλογισμοῦ τῶν ἐκ τῆς διαιρέσεως τοῦ κοινοῦ τὸ ἕτερον δεῖξαι τῷ ὑποκειμένῳ ὑπάρχον , διαιρούμενοι δὲ τὸ κοινὸν καὶ τὸ γένος αἰεί , ὃ βούλονται τῶν ἐκ τῆς διαιρέσεως , χωρὶς δείξεως προσλαμβάνουσιν .
Lemmas: καί γάρ ὁ ἄλλος ὁδός ποιέω πᾶς οὐδέ ὁ ἐνδέχομαι εὐπορία ὑπολαμβάνω ὑπάρχω . οὗτος εἰμί · πᾶς ὁ ὁδός αὐτός ὁ διαιρετικός οὗτος γίγνομαι , οὐδέ ὁ περί ἕκαστος ὁ λαμβάνω ὑπό αὐτός ἐνδέχομαι εὐπορία πρός ὁ συλλογιστικός δείκνυμι αὐτός λαμβάνω . ἔνειμι μέν γάρ ὁ ὁ ἄνθρωπος λογικός εἰμί συλλογίζομαι καί ἐκ οἰκέω πρότασις λαμβάνω πᾶς ἄνθρωπος διανοητικός εἰμί φέρω εἶπον ἢ βουλευτικός ἢ ἀριθμητικός , ἕκαστος δέ οὗτος ὁ λογικός κατηγορέω . οὖον μήv ἀλλά καί ἐκ ὁ συλλογίζομαι , ὅτι μή εἰμί ἄλογος · εἰμί γάρ αὐτός ὁ διαίρεσις ὁ ὁ ζῷον εἰς τε λογικός καί ἄλογος . ἄν δή διά συλλογισμός δείκνυμι ὁ ἄνθρωπος μή 30 εἰμί ἄλογος , εὔλογος ἄν λαμβάνω λογικός εἰμί , ἐπεί δείκνυμι ἢ λογικός ἢ ἄλογος εἰμί . ὅτι οὖν μή ἄλογος , οὗτος · πᾶς ἄνθρωπος διανοητικός , οὐδείς διανοητικός ἄλογος , οὐδείς ἄρα ἄνθρωπος ἄλογος . οὗτος μέν οὖν οὐδείς προσπαραλαμβάνω ἐν ὁ δεῖξις , διά ὅς οἷος τε εἰμί διά συλλογισμός ὁ ἐκ ὁ διαίρεσις ὁ κοινός ὁ ἕτερος δείκνυμι ὁ ὑπόκειμαι ὑπάρχω , διαιρέω δέ ὁ κοινός καί ὁ γένος ἀεί , ὅς βούλομαι ὁ ἐκ ὁ διαίρεσις , Χωρὶς δεῖξις προσλαμβάνω .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 46b38
’Ex τίνων μὲν οὖν αἰ ἀποδείξεις γίνονται . Δείξας ὅτι πρὸς ἀπόδειξιν καὶ συλλογισμὸν οὐδὲν χρήσιμος ἡ διαιρετικὴ μέθοδος , ὅτι καὶ τοῦτο πρὸς τὴν τοὐ προκειμένου δεῖξιν χρήσιμον ἦν πρὸς γὰρ τὴν κατασκευὴν τοῦ ὅτι κατὰ τὴν προειρημένην ὑπ’ αὐτοῦ ἐκλογὴν καὶ τὴν ἐπίβλεψιν τῶν ἐκλελεγμένων , καθ’ ὃν εἴρηκε τρόπον , δεῖν ποιεῖν τήν τε τῶν προτάσεων λῆψιν καὶ τῶν συλλογισμῶν πάντων εὕρεσιν , χρήσιμον ἦν αὐτῷ δειχθὲν τὸ κατ’ ἐκείνην τὴν μέθοδον ἄχρηστον ) , ὃ φανερὸν ποιήσας ὑπομιμνήσκει ἡμᾶς τῶν προειρημένων δεικνύς , ὅτι ἐκ τούτων καὶ οὕτως μόνως ἡ γένεσίς τε καὶ εὕρεσις τῶν συλλογισμῶν · κοινότερον γὰρ νῦν τοὺς συλλογισμοὺς ἀποδείξεις λέγει . |
Lemmas: ’Ex τίνω μέν οὖν ὁ ἀποδείκνυμι γίγνομαι . δείκνυμι ὅτι πρός ἀπόδειξις καί συλλογισμός οὐδείς χρήσιμος ὁ διαιρετικός μέθοδος , ὅτι καί οὗτος πρός ὁ ὁ πρόκειμαι δεῖξις χρήσιμος εἰμί πρός γάρ ὁ κατασκευή ὁ ὅτι κατά ὁ προερέω ὑπό αὐτός ἐκλογή καί ὁ ἐπίβλεψις ὁ ἐκλέγω , κατά ὅς εἴρω τρόπος , δήω ποιέω ὁ τε ὁ πρότασις λῆψις καί ὁ συλλογισμός πᾶς εὕρεσις , χρήσιμος εἰμί αὐτός δείκνυμι ὁ κατά ἐκεῖνος ὁ μέθοδος ἄχρηστος ) , ὅς φανερός ποιέω ὑπομιμνῄσκω ἐγώ ὁ προερέω δείκνυμι , ὅτι ἐκ οὗτος καί οὕτως μόνος ὁ γένεσις τε καί εὕρεσις ὁ συλλογισμός · κοινός γάρ νῦν ὁ συλλογισμός ἀποδείκνυμι λέγω . |
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 47a10
Πρῶτον μὲν οὖν δεῖ πειρᾶσθαι τὰς δύο προτάσεις ἐκλαμβάνειν τοῦ συλλογισμοῦ · ῥᾷον γὰρ εἰς τὰ μείζω διελεῖν ἢ εἰς ἐλάττω . Ἐπεὶ πᾶς συλλογισμός , ἄν τε ἀπλοῦς ἄν τε σύνθετος ᾖ , ἐδείχθη ἐκ προσεχῶν δύο προτάσεων γινόμενος καὶ ὅρων τριῶν , φησὶ δεῖν προβληθέντος συλλογισμοῦ πρῶτον τὰς δύο προτάσεις λαμβάνειν , αἵ εἰσι μὲν δῆλον ὅτι ἐκ τριῶν ὅρων , ἀλλὰ ῥᾷον εὑρεῖν τὰ μείζω μόρια τῶν ἐλαττόνων . μείζω δέ ἐστι τὰ συγκείμενα τῶν ἁπλῶν , ἐξ ὧν σύγκειται , ὅπερ αἱ προτάσεις πρὸς τοὺς ὅρους πεπόνθασιν · ἐκ γὰρ τῶν ὅρων σύγκεινται αὗται . |
Lemmas: Πρῶτος μέν οὖν δεῖ πειράω ὁ δύο πρότασις ἐκλαμβάνω ὁ συλλογισμός · ῥᾳδίως γάρ εἰς ὁ μείζων διαιρέω ἢ εἰς μικρός . ἐπεί πᾶς συλλογισμός , ἄν τε Ἀπλοῦς ἄν τε σύνθετος εἰμί , δείκνυμι ἐκ προσεχής δύο πρότασις γίγνομαι καί ὁράω τρεῖς , φημί δήω προβάλλω συλλογισμός πρῶτος ὁ δύο πρότασις λαμβάνω , ὁ εἰμί μέν δῆλος ὅτι ἐκ τρεῖς ὁράω , ἀλλά ῥᾳδίως εὑρίσκω ὁ μείζων μόριον ὁ μικρός . μείζων δέ εἰμί ὁ σύγκειμαι ὁ ἁπλόος , ἐκ ὅς σύγκειμαι , ὅσπερ ὁ πρότασις πρός ὁ ὅρος πάσχω · ἐκ γάρ ὁ ὁράω σύγκειμαι οὗτος . |
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 47a40
ἐὰν μὲν οὖν καὶ κατηγορῇ καὶ κατηγορῆται τὸ μέσον . Μετὰ τὸ λαβεῖν τὰς κυρίας τοῦ συμπεράσματος προτάσεις καὶ τοὺς ὅρους ἐκλαβεῖν ἀπ’ αὐτῶν ῥᾳδία λοιπὸν ἡ ἀναγωγὴ ἡ εἰς τὸ οἰκεῖον σχῆμα τοὐ ἀναγομένου συλλογισμοῦ . ἡ γὰρ τοῦ μέσου πρὸς τοὺς ἄκρους σχέσις τοῦτο φανερὸν ποιεῖ . ἄν μὲν γὰρ ὁ μέσος ἐν ἀμφοτέραις ὢν ταῖς προτάσεσιν οὕτως ἡ ὡς τοῦ μὲν κατηγορεῖσθαι αὐτῶν τῷ δὲ ὑποκεῖσθαι , πρῶτον ἔσται σχῆμα . τοῦτο γὰρ δηλοῖ τὸ κατηγορῇ καὶ κατηγορῆται · τὸ γὰρ κατηγορῆται σημαίνει τὸ ὑποκείμενον , ὅταν ᾖ τι κατηγορούμενον αὐτοῦ καταφατικῶς . ὁμοίως κἄν αὐτὸ μέν τινος κατηγορῆται , ἄλλο δὲ αὐτοῦ ἀποφάσκηται . ἐὰν δὲ ἀμφοτέρων κατηγορῆται τῶν ἄκρων , ἀλλὰ τοῦ μὲν καταφατικῶς τοῦ δὲ ἀποφατικῶς , ἐν δευτέρῳ σχήματι ὁ συλλογισμός · ἄλλως γὰρ ἔχοντος τοῦ μέσου πρὸς τοὺς ἄκρους , ὧν κατηγορεῖται , ἔσται μὲν ἐν δευτέρῳ σχήματι ἡ συζυγία , ἀλλ’ οὐ συλλογιστική . ἐὰν δὲ τὰ ἄκρα ταῦτα γὰρ εἶπε τὰ ἄλλα ) τοῦ μέσου ἀμφότερα κατηγορῆται , ἢ καταφατικῶς ἢ θάτερον μὲν καταφατικῶς θάτερον δὲ ἀποφατικῶς , ὁ συλλογισμὸς ἐν τρίτῳ σχήματι . ὁμοίως δὲ ἀναχθήσονται οἱ συλλογισμοί , κἂν μὴ ἀμφότεραι ὦσιν αἱ προτάσεις καθόλου , ἀλλ’ ἡ ἑτέρα μόνον · καὶ γὰρ καθόλου οὐσῶν τῶν προτάσεων ἀμφοτέρων καὶ τῆς ἑτέρας μόνης τριττὴ τοῦ μέσου πρὸς τοὺς ἄκρους ἡ σχέσις , κατὰ δὲ τὰς τῶν σχέσεων διαφορὰς ἡ τῶν σχημάτων διαφορά . δῆλον δέ φησιν ἐκ τῶν εἰρημένων εἶναι καὶ τοῦτο , ὅτι , ἐν ᾧ λόγῳ ὁ αὐτὸς ὅρος πλεονάκις οὐκ εἴληπται , οὗτος οὐκ ἔστι συλλογισμός · ἀδύνατον γὰρ συλλογισμὸν γενέσθαι χωρὶς μέσου , ὡς δέδεικται · μέσος δέ ἐστιν ἐν πᾶσι τοῖς σχήμασιν ὁ δὶς λαμβανόμενος .
Lemmas: ἐάν μέν οὖν καί κατηγορέω καί κατηγορέω ὁ μέσος . μετά ὁ λαμβάνω ὁ κύριος ὁ συμπέρασμα πρότασις καί ὁ ὅρος ἐκλαμβάνω ἀπό αὐτός ῥᾴδιος λοιπός ὁ ἀναγωγή ὁ εἰς ὁ οἰκέω σχῆμα ὁ ἀνάγω συλλογισμός . ὁ γάρ ὁ μέσος πρός ὁ ἄκρος σχέσις οὗτος φανερός ποιέω . ἄν μέν γάρ ὁ μέσος ἐν ἀμφότερος εἰμί ὁ πρότασις οὕτως ὁ ὡς ὁ μέν κατηγορέω αὐτός ὁ δέ ὑπόκειμαι , πρῶτος εἰμί σχῆμα . οὗτος γάρ δηλόω ὁ κατηγορέω καί κατηγορέω · ὁ γάρ κατηγορέω σημαίνω ὁ ὑπόκειμαι , ὅταν εἰμί τίς κατηγορέω αὐτός καταφατικός . ὁμοίως ἄν αὐτός μέν τις κατηγορέω , ἄλλος δέ αὐτός ἀποφάσκω . ἐάν δέ ἀμφότερος κατηγορέω ὁ ἄκρος , ἀλλά ὁ μέν καταφατικός ὁ δέ ἀποφατικός , ἐν δύο σχῆμα ὁ συλλογισμός · ἄλλως γάρ ἔχω ὁ μέσος πρός ὁ ἄκρος , ὅς κατηγορέω , εἰμί μέν ἐν δύο σχῆμα ὁ συζυγία , ἀλλά οὖον συλλογιστικός . ἐάν δέ ὁ ἄκρος οὗτος γάρ εἶπον ὁ ἄλλος ) ὁ μέσος ἀμφότερος κατηγορέω , ἢ καταφατικός ἢ ἕτερος μέν καταφατικός ἕτερος δέ ἀποφατικός , ὁ συλλογισμός ἐν τρίτος σχῆμα . ὁμοίως δέ ἀνάγω ὁ συλλογισμός , κἀν μή ἀμφότερος εἰμί ὁ πρότασις καθόλου , ἀλλά ὁ ἕτερος μόνος · καί γάρ καθόλου εἰμί ὁ πρότασις ἀμφότερος καί ὁ ἕτερος μόνος τρισσός ὁ μέσος πρός ὁ ἄκρος ὁ σχέσις , κατά δέ ὁ ὁ σχέσις διαφορά ὁ ὁ σχῆμα διαφορά . δῆλος δέ φημί ἐκ ὁ εἴρω εἰμί καί οὗτος , ὅτι , ἐν ὅς λόγος ὁ αὐτός ὅρος πλεονάκις οὐ λαμβάνω , οὗτος οὐ εἰμί συλλογισμός · ἀδύνατος γάρ συλλογισμός γίγνομαι Χωρὶς μέσος , ὡς δείκνυμι · μέσος δέ εἰμί ἐν πᾶς ὁ σχῆμα ὁ δίς λαμβάνω .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 47b9
ἐπεὶ δὲ ἔχομεν , ποῖον ἐν ἑκάστῳ σχήματι περαίνεται τῶν προβλημάτων . Καὶ ταύτην ἡμῖν ὁδὸν τῆς ἀναλύσεως τῶν συλλογισμῶν τῆς εἰς τὰ ὢ σχήματα ὑπογράφει · ἐπεὶ γὰρ τεσσάρων ὄντων τῶν προβλημάτων ἔχομεν , ποῖον ἐν ἑκάστῳ σχήματι δείκνυται , λαβόντας χρὴ τὸ πρόβλημα καὶ τὸ συμπέρασμα , δι’ οὗ σχήματος τοῦτο συνάγεσθαι πέφυκεν , ἐν τούτῳ ζητεῖν καὶ μὴ ἐν πᾶσιν . ἐπὶ μὲν οὖν τοὐ καθόλου καταφατικοῦ ῥᾴδιον τοῦτο · ἐν γὰρ τῷ πρώτῳ σχήματι μόνῳ τοῦτο δείκνυται τὸ πρόβλημα . τῶν δ’ ἄλλων προβλημάτων τὸ μὲν καθόλου ἀποφατικὸν διά τε τοῦ πρώτου δείκνυται σχήματος καὶ διὰ τοῦ δευτέρου , μοναχῶς μὲν διὰ | τοῦ πρώτου 118v διχῶς δὲ διὰ τοῦ δευτέρου , τὸ δὲ ἐπὶ μέρους καταφατικὸν πάλιν διά τε τοῦ πρώτου καὶ διὰ τοῦ τρίτου , μοναχῶς μὲν διὰ τοῦ πρώτου τριχῶς δὲ διὰ τοῦ τρίτου , τὸ δὲ ἐπὶ μέρους ἀποφατικὸν καὶ διὰ τοῦ πρώτου καὶ τοῦ δευτέρου καὶ διὰ τοῦ τρίτου , μοναχῶς μὲν διὰ τοῦ πρώτου , διχῶς δὲ διὰ τοῦ δευτέρου , τριχῶς δὲ διὰ τοῦ τρίτου . ἐπὶ δὲ τῶν διὰ πλειόνων σχημάτων δεικνυμένων προβλημάτων ἐπιβλεπτέον μὲν καὶ ἐκεῖνο , δι’ οὗ μᾶλλον δείκνυται καὶ πλεονάκις . οὐ μὴν ἀλλὰ γνώριμον ποιήσει τὸ σχῆμα ἡ τοῦ μέσου θέσις · εἰ μὲν γὰρ ὁ αὐτὸς ὑποκείμενος καὶ κατηγορούμενος εἴη , τὸ πρῶτον ἔσται σχῆμα , εἰ δὲ μόνον κατηγορούμενος , τὸ δεύτερον , εἰ δὲ μόνον ὑποκείμενος , τὸ τρίτον .
Lemmas: ἐπεί δέ ἔχω , ποῖος ἐν ἕκαστος σχῆμα περαίνω ὁ πρόβλημα . καί οὗτος ἐγώ ὁδός ὁ ἀνάλυσις ὁ συλλογισμός ὁ εἰς ὁ ὦ σχῆμα ὑπογράφω · ἐπεί γάρ τέσσαρες εἰμί ὁ πρόβλημα ἔχω , ποῖος ἐν ἕκαστος σχῆμα δείκνυμι , λαμβάνω χρή ὁ πρόβλημα καί ὁ συμπέρασμα , διά ὅς σχῆμα οὗτος συνάγω φύω , ἐν οὗτος ζητέω καί μή ἐν πᾶς . ἐπί μέν οὖν ὁ καθόλου καταφατικός ῥᾴδιος οὗτος · ἐν γάρ ὁ πρῶτος σχῆμα μόνος οὗτος δείκνυμι ὁ πρόβλημα . ὁ δέ ἄλλος πρόβλημα ὁ μέν καθόλου ἀποφατικός διά τε ὁ πρῶτος δείκνυμι σχῆμα καί διά ὁ δύο , μοναχός μέν διά | ὁ πρῶτος 118v διχῶς δέ διά ὁ δύο , ὁ δέ ἐπί μέρος καταφατικός πάλιν διά τε ὁ πρῶτος καί διά ὁ τρίτος , μοναχός μέν διά ὁ πρῶτος τριχῶς δέ διά ὁ τρίτος , ὁ δέ ἐπί μέρος ἀποφατικός καί διά ὁ πρῶτος καί ὁ δύο καί διά ὁ τρίτος , μοναχός μέν διά ὁ πρῶτος , διχῶς δέ διά ὁ δύο , τριχῶς δέ διά ὁ τρίτος . ἐπί δέ ὁ διά πλείων σχῆμα δείκνυμι πρόβλημα ἐπιβλεπτέον μέν καί ἐκεῖνος , διά ὅς μᾶλλον δείκνυμι καί πλεονάκις . οὖον μήv ἀλλά γνώριμος ποιέω ὁ σχῆμα ὁ ὁ μέσος θέσις · εἰμί μέν γάρ ὁ αὐτός ὑπόκειμαι καί κατηγορέω εἰμί , ὁ πρῶτος εἰμί σχῆμα , εἰμί δέ μόνος κατηγορέω , ὁ δύο , εἰμί δέ μόνος ὑπόκειμαι , ὁ τρίτος .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 48a15
Πάλιν ἐπὶ τοῦ μέσου σχήματος ὁμοίως ἔσται τὸ ψεῦδος . Δείκνυσι καὶ ἐπὶ τοῦ δευτέρου σχήματος παρὰ τὴν τῶν ὅρων ὁμοίαν ἔκθεσιν τὸ δοκοῦν συμπέρασμα ψεῦδος γινόμενον ἐπὶ ταῖς προτάσεσι ταῖς λαμβανομέναις ἀληθέσιν . ἄν γὰρ λάβωμεν ὑγείαν νόσῳ μὲν μηδεμιᾷ ἐξ ἀνάγκης , ἀνθρώπῳ δὲ παντὶ ὑπάρχειν , συνάγεσθαι μὲν δόξει τὸ νόσον ἐξ ἀνάγκης μηδενὶ ἀνθρώπῳ · ψεῦδος δὲ τοῦτο , ἐπειδὴ ἐπιδεκτικὸς ὁ ἄνθρωπος νόσου ὡσπεροῦν καὶ ὑγείας . ἀλλ’ οὐχ ὁμοίως ἀληθὴς ἥ τε λέγουσα ὑγείαν μηδεμιᾷ νόσῳ καὶ ἡ λέγουσα ὑγείαν παντὶ ἀνθρώπῳ · ἡ μὲν γὰρ ὑγεία οὐδεμιᾷ νόσῳ’ οὕτως ἀληθὴς ὡς λέγουσα ‘οὐδεμία νόδος ὑγεία ἐστίν’ τοῦτο γὰρ σημαίνει ) , ἡ δὲ ὑγείαν παντὶ ἀνθρώπῳ οὐκέτι ὡς λέγουσα ‘ πᾶς ἄνθρωπος ὑγεία ἐστίν’ , ἀλλ’ ὡς λέγουσα ‘πᾶς ἄνθρωπος ὑγιαίνει’ . ἄν οὖν μεταλαμβάνωμεν ἀντὶ ἰῆς ὑγείας καὶ τῆς νόσου τὸ ὑγιαίνειν καὶ τὸ νοσεῖν , οὐκ ἔσται ἀναγκαία καθόλου ἀποφατικὴ ἀληθὴς ἡ λέγουσα τὸ ὑγιαίνειν ἐξ ἀνάγκης οὐδενὶ νοσοῦντι . ἔνεστι δὲ καὶ ἐπὶ ταύτης τῆς συζυγίας τὰ αὐτὰ εἰπεῖν , ὅτι οὐδὲ ἡ πρότασις ἀληθὴς ἀπλῶς ἡ λέγουσα ‘ὑγεία κατὰ παντὸς ἀνθρώπου’ , ὅτι μηδὲ ἀληθὲς εἶναι δύναται τὸ ἶπάς ἄνθρωπος ὑγεία ἐστίν’ . ὥστε καὶ διὰ τοῦτο οὐ καλῶς οἱ ὅροι εἰσὶ κείμενοι , ἀλλὰ χρὴ μεταλαμβάνειν τὰς ἕξεις εἰς τὰ κατὰ τὰς ἕξεις . ὁ γὰρ λέγων παντὶ ἀνθρώπῳ ὑγείαν ὑπάρχειν ἴσον λέγει τῷ ‘πᾶς ἄνθρωπος ὑγιαίνει’ · ὅρον οὖν τὸ ὑγιαίνειν θετέον , οὐ τὴν ὑγείαν . εἰ δέ τις ἐκείνην παραδέξαιτο ὡς ἀληθῆ , ἔσται καὶ τὸ συμπέρασμα ἀληθὲς τὸ νόσον μηδενὶ ἀνθρώπῳ , ἀλλ’ οὐκ ἀναγκαῖον ἀλλὰ ὑπάρχον , ὅ τι ἦν ἀντιλεγόμενον αὖ τῷ ἐπὶ τῆς προκειμένης μίξεως ἀναγκαῖον γίνεσθαι τὸ συμπέρασμα .
Lemmas: πάλιν ἐπί ὁ μέσος σχῆμα ὁμοίως εἰμί ὁ ψεῦδος . δείκνυμι καί ἐπί ὁ δύο σχῆμα παρά ὁ ὁ ὁράω ὅμοιος ἔκθεσις ὁ δοκέω συμπέρασμα ψεῦδος γίγνομαι ἐπί ὁ πρότασις ὁ λαμβάνω ἀληθής . ἄν γάρ λαμβάνω ὑγεία νόσος μέν μηδείς ἐκ ἀνάγκη , ἄνθρωπος δέ πᾶς ὑπάρχω , συνάγω μέν δοκέω ὁ νόσος ἐκ ἀνάγκη μηδείς ἄνθρωπος · ψεῦδος δέ οὗτος , ἐπεί ἐπιδεκτικός ὁ ἄνθρωπος νόσος ὥσπεροῦν καί ὑγεία . ἀλλά οὐ ὁμοίως ἀληθής ὅς τε λέγω ὑγεία μηδείς νόσος καί ὁ λέγω ὑγεία πᾶς ἄνθρωπος · ὁ μέν γάρ ὑγεία οὐδείς νόσος οὕτως ἀληθής ὡς λέγω ‘οὐδεμία ὄνος ὑγεία εἰμί οὗτος γάρ σημαίνω ) , ὁ δέ ὑγεία πᾶς ἄνθρωπος οὐκέτι ὡς λέγω ‘ πᾶς ἄνθρωπος ὑγεία εἰμί , ἀλλά ὡς λέγω πᾶς ἄνθρωπος ὑγιαίνω . ἄν οὖν μεταλαμβάνω ἀντί εἷς ὑγεία καί ὁ νόσος ὁ ὑγιαίνω καί ὁ νοσέω , οὐ εἰμί ἀναγκαῖος καθόλου ἀποφατικός ἀληθής ὁ λέγω ὁ ὑγιαίνω ἐκ ἀνάγκη οὐδείς νοσέω . ἔνειμι δέ καί ἐπί οὗτος ὁ συζυγία ὁ αὐτός εἶπον , ὅτι οὐδέ ὁ πρότασις ἀληθής ἀπλόος ὁ λέγω ὑγεία κατά πᾶς ἀνθρωπέω , ὅτι μηδέ ἀληθής εἰμί δύναμαι ὁ ἴψ ἄνθρωπος ὑγεία εἰμί . ὥστε καί διά οὗτος οὖον καλῶς ὁ ὅρος εἰμί κεῖμαι , ἀλλά χρή μεταλαμβάνω ὁ ἔχω εἰς ὁ κατά ὁ ἔχω . ὁ γάρ λέγω πᾶς ἄνθρωπος ὑγεία ὑπάρχω ἴσος λέγω ὁ πᾶς ἄνθρωπος ὑγιαίνω · ὅρος οὖν ὁ ὑγιαίνω θετέος , οὖον ὁ ὑγεία . εἰμί δέ τις ἐκεῖνος παραδείκνυμι ὡς ἀληθής , εἰμί καί ὁ συμπέρασμα ἀληθής ὁ νόσος μηδείς ἄνθρωπος , ἀλλά οὐ ἀναγκαῖος ἀλλά ὑπάρχω , ὅς τίς εἰμί ἀντιλέγω αὖος ὁ ἐπί ὁ πρόκειμαι μίξις ἀναγκαῖος γίγνομαι ὁ συμπέρασμα .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 48a29
Οὐ δεῖ δὲ τοὺς ὅρους ἀεὶ ζητεῖν ὀνόματι ἐκτίθεσθαι · πολλάκις γὰρ ἔσονται λόγοι , οἷς οὐκ ἔσται ὀνομασία . Πολλῶν φησι συλλογισμῶν τοὺς ὅρους ἢ τινὰς ἢ πάντας λόγῳ δηλοῦσθαι καὶ λόγους εἶναι , οὐκ ὀνόματα , ἐφ’ ὧν οὐ δεῖ , φησί , τοὺς ἀναλύειν βουλομένους ζητεῖν πάντως τοὺς ὅρους δι’ ὀνομάτων ἐκτίθεσθαι , ἀλλὰ τοὺς λόγους αὐτοὺς τοὺς κειμένους ἐκθετέον ἐν τῇ τῶν ὅρων λήψει . παρὰ γὰρ τοῦτο πολλάκις χαλεπὴ καὶ δύσκολος ἡ ἀναγωγὴ γίνεται τῷ μὴ εὑρίσκεσθαι τῶν ὅρων ὀνόματα · οἷον εἴ τις συλλογίσαιτο τὸν ἀνδρεῖον τιμῆς ἄξιον εἶναι διὰ μέσου τοῦ καταφρονεῖν τῆς ἑαυτοῦ σωτηρίας ὑπὲρ τοῦ κοινῇ συμφέροντος λέγων ‘ὁ ἀνδρεῖος καταφρονεῖ τῆς ἑαυτοῦ σωτηρίας ὑπὲρ τοῦ κοινῇ συμφέροντος , πᾶς ὁ καταφρονῶν τῆς ἑαυτοῦ σωτηρίας ὑπὲρ τοῦ κοινῇ συμφέροντος τιμῆς ἄξιος , ὁ ἄρα ἀνδρεῖος τιμῆς ἅξιος’ . τὸν γὰρ βουλόμενον ἐκλαμβάνειν τοὺς ὅρους τούτου τοὐ συλλογισμοῦ οὐ δεῖ τὸν μέσον ὅρον ὄνομα ζητεῖν · λόγος γάρ ἐστιν , οὗ φυλαχθέντος ἥ τε διαίρεσις ἡ εἰς τοὺς ὅρους φανερὰ καὶ ἡ τοῦ συλλογισμοῦ ἡ εἰς τὸ πρῶτον σχῆμα ἀνάλυσις . πάλιν εἴ τις λάβοι , ὅτι ἡ τοὐ ὄντος ἐπιστήμη ᾗ ὂν ἐπιστήμη ἐστὶ τοῦ πρώτου αἰτίου κινοῦντος , ἡ δέ γε ἐπιστήμη ἡ τοῦ πρώτου αἰτίου κινοῦντος ἡ πρώτη ἐστὶ φιλοσοφία , καὶ συνάγοι , ἐκ τούτων , ὅτι ἡ τοῦ ὄντος ᾗ ὂν ἐπιστήμη ἡ μάτα ἀλλὰ λόγους εἴληφε πάντας , οὓς εἰ μὴ ὁ βουλόμενος ἀναλύειν τὸν λόγον λάβοι , ὀνόματα δὲ ζητοίη ἀντ’ αὐτῶν , οὐκ ἄν εὕροι τὴν ἀνάλυσιν τοῦ συλλογισμοῦ εἰς τὸ οἰκεῖον σχῆμα ὂν τὸ πρῶτον .
Lemmas: οὖον δεῖ δέ ὁ ὅρος ἀεί ζητέω ὄνομα ἐκτίθημι · πολλάκις γάρ εἰμί λόγος , ὅς οὐ εἰμί ὀνομασία . πολλες φημί συλλογισμός ὁ ὅρος ἢ τις ἢ πᾶς λόγος δηλόω καί λόγος εἰμί , οὐ ὄνομα , ἐπί ὅς οὖον δεῖ , φημί , ὁ ἀναλύω βούλομαι ζητέω πάντως ὁ ὅρος διά ὄνομα ἐκτίθημι , ἀλλά ὁ λόγος αὐτός ὁ κεῖμαι ἐκθετέον ἐν ὁ ὁ ὁράω λαμβάνω . παρά γάρ οὗτος πολλάκις χαλεπός καί δύσκολος ὁ ἀναγωγή γίγνομαι ὁ μή εὑρίσκω ὁ ὁράω ὄνομα · οἷος εἰμί τις συλλογίζομαι ὁ ἀνδρεῖος τιμή ἄξιος εἰμί διά μέσος ὁ καταφρονέω ὁ ἑαυτοῦ σωτηρία ὑπέρ ὁ κοινός συμφέρω λέγω ὅς ἀνδρεῖος καταφρονέω ὁ ἑαυτοῦ σωτηρία ὑπέρ ὁ κοινός συμφέρω , πᾶς ὁ καταφρονέω ὁ ἑαυτοῦ σωτηρία ὑπέρ ὁ κοινός συμφέρω τιμή ἄξιος , ὁ ἄρα ἀνδρεῖος τιμή ἅξιος . ὁ γάρ βούλομαι ἐκλαμβάνω ὁ ὅρος οὗτος ὁ συλλογισμός οὖον δεῖ ὁ μέσος ὅρος ὄνομα ζητέω · λόγος γάρ εἰμί , ὅς φυλάζω ὅς τε διαίρεσις ὁ εἰς ὁ ὅρος φανερός καί ὁ ὁ συλλογισμός ὁ εἰς ὁ πρῶτος σχῆμα ἀνάλυσις . πάλιν εἰμί τις λαμβάνω , ὅτι ὁ ὁ εἰμί ἐπιστήμη ὅς εἰμί ἐπιστήμη εἰμί ὁ πρῶτος αἴτιος κινέω , ὁ δέ γε ἐπιστήμη ὁ ὁ πρῶτος αἴτιος κινέω ὁ πρῶτος εἰμί φιλοσοφία , καί συνάγω , ἐκ οὗτος , ὅτι ὁ ὁ εἰμί ὅς εἰμί ἐπιστήμη ὁ μάτη ἀλλά λόγος λαμβάνω πᾶς , ὅς εἰμί μή ὁ βούλομαι ἀναλύω ὁ λόγος λαμβάνω , ὄνομα δέ ζητέω ἀντί αὐτός , οὐ ἄν εὑρίσκω ὁ ἀνάλυσις ὁ συλλογισμός εἰς ὁ οἰκέω σχῆμα εἰμί ὁ πρῶτος .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 48b27
τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον καὶ ἐπὶ τοῦ μὴ ὑπάρχειν ληπτέον . Δείξας ἐπὶ τῶν καταφατικῶν προτάσεων οὐκ αἰεὶ τὴν κατηγορίαν ὁμοίως κατὰ τὰς πτώσεις γινομένην , φησίν ; ὅτι ὁμοίως δεῖ καὶ ἐπὶ τῶν ἀποφατικῶν προτάσεων τε καὶ συμπερασμάτων κατὰ τὴν ἁρμόζουσαν καὶ ἀληθῆ πτῶσιν τοῦ ἀποφατικοῦ τὴν κατηγορίαν ποιεῖσθαι , ὃ καὶ αὐτὸ προσέθηκέ πως . οὐ γὰρ ἀεὶ ὁ λέγων τόδε τῷδε μὴ ὑπάρχειν λέγει , ὅτι τόδε τόδε οὐκ ἔστιν , ὥσπερ ἐπὶ τοῦ ‘ὁ ἄνθρωπος ἵππος οὐκ ἔστιν᾿ , ἀλλ’ ἐνίοτε , ὅτι μή ἐστι τόδε τοῦδε , ὡς ὅταν τις εἴπῃ τὴν ἐπιστήμην μὴ ὑπάρχειν τῷ μὴ ὄντι ὁ γὰρ τοῦτο λέγων οὐ τοῦτο λέγει , ὅτι τὸ μὴ ὂν οὐκ ἔστιν ἐπιστήμη , ἀλλ’ ὅτι τοῦ μὴ ὄντος οὐκ ἔστιν ἐπιστήμη ) , ἐνίοτε δέ , ὅτι τόδε τῷδε οὐχ ὑπάρχει · ὁ γὰρ τὸ . νοσεῖν ἀποφήσας ἀνθρώπου οὐ τοῦτο λέγει , ὅτι ἄνθρωπος οὐκ ἔστι νόσος , ἀλλ’ ὅτι τῷ ἀνθρώπῳ οὐχ ὑπάρχει τὸ νοσεῖν ἢ τὸ κινεῖσθαι καὶ τὰ τοιαῦτα . δείκνυσι δὲ καὶ αὐτὸς τὸ εἰρημένον ὑπ’ αὐτοῦ πρῶτον ἐπὶ συλλογισμῶν ἀποφατικῶν δύο ἐν δευτέρῳ σχήματι ἠρωτημένων · ἐν γὰρ ἀμφοτέροις τὸ καθόλου ἀποφατικὸν δείκνυται ἐν δευτέρῳ σχήματι . ἔστι δὲ τὸ μὲν πρῶτον παράδειγμα τοιοῦτον · οὐκ ἔστι κινήσεως κίνησις ἢ οὐκ ἔστι γενέσεως γένεσις · ἡδονῆς δέ ἐστι γένεσις ἢ ἡδονῆς ἐστι κίνησις · οὐκ ἄρα ἡ ἡδονὴ γένεσις ἢ κίνησις . τῶν μὲν γὰρ προτάσεων οὐδεμία κατ’ εὐθεῖαν πτῶσιν συντέτακται , τὸ μέντοι συμπέρασμα · τὸ γὰρ ‘οὐκ ἔστιν ἡ ἡδονὴ γένεσις᾿ τοιοῦτον . τὸ δὲ δεύτερον παράδειγμα τοιοῦτον · γέλωτός ἐστι σημεῖον , σημείου δὲ οὐκ ἔστι σημεῖον , ὥστε οὐ σημεῖον ὁ γέλως · καὶ γὰρ ἐπὶ τούτων τῶν μὲν προτάσεων οὐδετέρα , οὔτε ἡ καταφατικὴ οὔτε ἡ ἀποφατική , κατ’ εὐθεῖαν πτῶσιν συντέτακται , τὸ μέντοι συμπέρασμα .
Lemmas: ὁ αὐτός δέ τρόπος καί ἐπί ὁ μή ὑπάρχω ληπτέος . δείκνυμι ἐπί ὁ καταφατικός πρότασις οὐ ἀεί ὁ κατηγορία ὁμοίως κατά ὁ πτῶσις γίγνομαι , φημί ; ὅτι ὁμοίως δεῖ καί ἐπί ὁ ἀποφατικός πρότασις τε καί συμπέρασμα κατά ὁ ἁρμόζω καί ἀληθής πτῶσις ὁ ἀποφατικός ὁ κατηγορία ποιέω , ὅς καί αὐτός προστίθημι πως . οὖον γάρ ἀεί ὁ λέγω ὅδε ὅδε μή ὑπάρχω λέγω , ὅτι ὅδε ὅδε οὐ εἰμί , ὥσπερ ἐπί ὁ ὅς ἄνθρωπος ἵππος οὐ εἰμί , ἀλλά ἐνίοτε , ὅτι μή εἰμί ὅδε ὅδε , ὡς ὅταν τις εἶπον ὁ ἐπιστήμη μή ὑπάρχω ὁ μή εἰμί ὁ γάρ οὗτος λέγω οὖον οὗτος λέγω , ὅτι ὁ μή εἰμί οὐ εἰμί ἐπιστήμη , ἀλλά ὅτι ὁ μή εἰμί οὐ εἰμί ἐπιστήμη ) , ἐνίοτε δέ , ὅτι ὅδε ὅδε οὐ ὑπάρχω · ὁ γάρ ὁ . νοσέω ἀπόφημι ἄνθρωπος οὖον οὗτος λέγω , ὅτι ἄνθρωπος οὐ εἰμί νόσος , ἀλλά ὅτι ὁ ἄνθρωπος οὐ ὑπάρχω ὁ νοσέω ἢ ὁ κινέω καί ὁ τοιοῦτος . δείκνυμι δέ καί αὐτός ὁ εἴρω ὑπό αὐτός πρῶτος ἐπί συλλογισμός ἀποφατικός δύο ἐν δύο σχῆμα ἐρωτάω · ἐν γάρ ἀμφότερος ὁ καθόλου ἀποφατικός δείκνυμι ἐν δύο σχῆμα . εἰμί δέ ὁ μέν πρῶτος παράδειγμα τοιοῦτος · οὐ εἰμί κίνησις κίνησις ἢ οὐ εἰμί γένεσις γένεσις · ἡδονή δέ εἰμί γένεσις ἢ ἡδονή εἰμί κίνησις · οὐ ἄρα ὁ ἡδονή γένεσις ἢ κίνησις . ὁ μέν γάρ πρότασις οὐδείς κατά εὐθύς πτῶσις συντάσσω , ὁ μέντοι συμπέρασμα · ὁ γάρ οὐ εἰμί ὁ ἡδονή γένεσις τοιοῦτος . ὁ δέ δύο παράδειγμα τοιοῦτος · γέλως εἰμί σημεῖον , σημεῖον δέ οὐ εἰμί σημεῖον , ὥστε οὖον σημεῖον ὁ γέλως · καί γάρ ἐπί οὗτος ὁ μέν πρότασις οὐδέτερος , οὔτε ὁ καταφατικός οὔτε ὁ ἀποφατικός , κατά εὐθύς πτῶσις συντάσσω , ὁ μέντοι συμπέρασμα .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 49b1
Φανερὸν οὖν , ὅτι ἐν μέρει συλλογισμοῖς οὕτω ληπτέον τοὺς ὅρους . ’Ev μέρει συλλογισμοὺς εἶπε τοὺς οὐχ ἁπλῶς ἔχοντας τὸ κατηγορούμενον ἀλλὰ μετὰ τῆς προσθήκης τῆς δηλούσης “ τὶ τόδε ἢ τῇ ἢ πῶς ” · ταῦτα γὰρ καὶ τὰ τούτων δηλωτικὰ προσκείμενα τῷ κατηγορουμένῳ μερικώτερον αὐτὸ ποιεῖ . οὐ γὰρ ὁμοίως καθόλου ‘τό τε ἀγαθὸν ἐπιστητόν᾿ καὶ τὸ ‘τὸ ἀγαθὸν ἐπιστητόν < , ᾖ> ὄν᾿ ἢ ‘τὸ τὸ ἀγαθὸν ἐπιστητόν , ᾗ ‘ἡ ἢ ἰὴ δικαιοσύνη ἐπιστητόν , ᾗ ἀγαθόν᾿ · ἐν τοῖς τοιούτοις οὖν συλλογισμοῖς καὶ οὕτως ἐν μέρει φανερόν φησιν εἶναι , ὅτι οὕτως δεῖ λαμβάνειν τοὺς ὅρους . τὸν γὰρ μέσον οὐ κοινὸν ληπτέον ὄντος μερικωτέρου τοῦ συμπεράσματος διὰ τὸ προσκατηγορούμενον ἀλλὰ προσεχῆ καὶ τῆς ἰδίου οὐσίας δηλωτικὸν ἢ καὶ τὸν αὐτὸν τῷ προσκειμένῳ · οὕτως γὰρ αὐτῷ ὑπάρξει ὁ μείζων ἄκρος . προειπὼν δὲ περὶ 20 τοῦ ἐπαναδιπλουμένου , ὅτι δεῖ αὐτὸν προσκεῖσθαι τῷ κατηγορουμένῳ , μετὰ ταῦτα εἶπε , τίνα μέσον ὅρον χρὴ λαμβάνειν , ἐν οἷς ἐπικατηγορούμενόν τι 25 πρόσκειται τῷ κατηγορουμένῳ , καὶ ἐδίδαξεν , ὅτι ἢ τὸ προσκείμενον ἢ οἰκεῖόν γέ τινα ἢ καὶ προσεχῆ τῷ ὑποκειμένῳ .
Lemmas: Φανερός οὖν , ὅτι ἐν μέρος συλλογισμός οὗτος ληπτέος ὁ ὅρος . ’Ev μέρος συλλογισμός εἶπον ὁ οὐ ἁπλόος ἔχω ὁ κατηγορέω ἀλλά μετά ὁ προσθήκη ὁ δηλόω “ τίς ὅδε ἢ ὁ ἢ πῶς ” · οὗτος γάρ καί ὁ οὗτος δηλωτικός πρόσκειμαι ὁ κατηγορέω μερικός αὐτός ποιέω . οὖον γάρ ὁμοίως καθόλου τότος τε ἀγαθός ἐπιστητός καί ὁ τότος ἀγαθός ἐπιστητός < , εἶμι ὄνος ἢ τότος ὁ ἀγαθός ἐπιστητός , ὅς ἡʹ ἢ ἰή δικαιοσύνη ἐπιστητός , ὅς ἀγαθός · ἐν ὁ τοιοῦτος οὖν συλλογισμός καί οὕτως ἐν μέρος φανερός φημί εἰμί , ὅτι οὕτως δεῖ λαμβάνω ὁ ὅρος . ὁ γάρ μέσος οὖον κοινός ληπτέος εἰμί μερικός ὁ συμπέρασμα διά ὁ προσκατηγορέω ἀλλά προσεχής καί ὁ ἴδιος οὐσία δηλωτικός ἢ καί ὁ αὐτός ὁ πρόσκειμαι · οὕτως γάρ αὐτός ὑπάρχω ὁ μείζων ἄκρος . προεῖπον δέ περί 20 ὁ ἐπαναδιπλόω , ὅτι δεῖ αὐτός πρόσκειμαι ὁ κατηγορέω , μετά οὗτος εἶπον , τίς μέσος ὅρος χρή λαμβάνω , ἐν ὅς ἐπικατηγορέω τίς 25 πρόσκειμαι ὁ κατηγορέω , καί διδάσκω , ὅτι ἢ ὁ πρόσκειμαι ἢ οἰκεῖος γε τις ἢ καί προσεχής ὁ ὑπόκειμαι .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 49b20
Εἰ μὲν οὖν τὸ Α τῷ Β ὑπάρχει , μὴ παντὶ δέ , καθ’ οὗ τὸ Β , οὔτ’ εἰ παντὶ τῷ Γ τὸ Β , οὔτ’ εἰ τινὶ μόνον ὑπάρχει , ἀνάγκη τὸ Α οὐχ ὅτι οὐ παντί , ἀλλ’ οὐδὲ ὑπάρχειν τῷ Γ . Τὸ λεγόμενον ὑπ’ αὐτοῦ ἐστιν , ὅτι , εἰ τὸ Α τινὶ τῷ Β ὑπάρχει καὶ μὴ παντί ἦν δ’ ἄν παντί , εἰ καθ’ οὗ τὸ Β παντός , κατὰ τούτου παντὸς τὸ Α κατηγορεῖτο · τὸ γὰρ μὴ παντὶ δέ , καθ’ οὗ τὸ Β ἴσον ἐστὶ τῷ ‘μὴ κατὰ παντὸς δὲ τοῦ Β λέγεται᾿ καὶ ‘καθ᾿ οὗ παντὸς τὸ Β’ ) , οὐ μόνον , φησίν , οὐ παντὶ ὑπάρξει τὸ Α τούτῳ , ᾧ τὸ B , ἀλλὰ ἐνδέξεται τὸ αὐτὸ μηδὲ ὅλως αὐτῷ ὑπάρειν , ἄν τε τὸ Β κατὰ παντός τινος ληφθῇ κατηγορούμενον οἷον τοῦ Γ , ὡς τὸ λευκὸν κατὰ τινὸς μὲν ἀψύχου κατὰ πάσης δὲ χιόνος , ἄν τε κατὰ τινός , ὡς τὸ πτηνὸν κατὰ τινὸς μὲν μέλανος κατὰ παντὸς δὲ κόρακος , καὶ οὐδετέρῳ αὐτῶν τὸ λευκὸν καίτοι τινὶ πτηνῷ ὑπάρχον . οὐ γὰρ περὶ τοῦ μὴ . παντὶ τὸ Α τῷ Γ ὑπάρχειν ἢ παντὶ ὁ λόγος ἔσται ἐν τῇ τοιαύτῃ συζυγίᾳ · δύναται γὰρ καὶ μηδ’ ὅλως αὐτῷ ὑπάρχειν · ἡ γὰρ μείζων πρότασις ἐν πρώτῳ σχήματι ἐπὶ μέρους οὖσα ἀσυλλόγιστον τὴν συμπλοκὴν ποιεῖ , ὅπως ἄν ἡ ἐλάττων ἔχουσα ληφθῇ . τὸ δὲ οὔτ’ εἰ παντὶ τῷ Γ τὸ Β , οὔτ’ εἰ τινὶ μόνον ὑπάρχει ἐν μέσῳ εἴρηται ταὐτὸν ὂν τῷ ‘οὔτ᾿ εἰ ἐπὶ μέρους εἴη ἡ ἐλάττων λαμβανομένη πρότασις , οὔτ’ εἰ καθόλου . τὸ δὲ καθ’ οὗ τὸ Β , ὃ ἔλαβεν , οὐκ ἔστιν ἴσον τῷ ‘καθ᾿ ὅτου᾿ · τὸ μὲν γὰρ ‘καθ᾿ ὅτου᾿ διωρισμένον ἐστὶν δηλωτικὸν ὂν τοῦ ` καθόλου , ὃ ἴσον ἐστὶ τῷ ‘κατὰ παντός᾿ . τὸ δὲ ‘καθ’ οὗ᾿ ἀδιόριστον · τὸ δὲ ἀδιόριστον ἐφαρμόζει τῷ ἐπὶ μέρους .
Lemmas: εἰμί μέν οὖν ὁ Α ὁ Β ὑπάρχω , μή πᾶς δέ , κατά ὅς ὁ Β , οὔτε εἰμί πᾶς ὁ Γ ὁ Β , οὔτε εἰμί τις μόνος ὑπάρχω , ἀνάγκη ὁ Α οὐ ὅτι οὖον πᾶς , ἀλλά οὐδέ ὑπάρχω ὁ Γ . ὁ λέγω ὑπό αὐτός εἰμί , ὅτι , εἰμί ὁ Α τις ὁ Β ὑπάρχω καί μή πᾶς εἰμί δέ ἄν πᾶς , εἰμί κατά ὅς ὁ Β πᾶς , κατά οὗτος πᾶς ὁ Α κατηγορέω · ὁ γάρ μή πᾶς δέ , κατά ὅς ὁ Β ἴσος εἰμί ὁ μή κατά πᾶς δέ ὁ Β λέγω καί ‘καθ᾿ ὅς πᾶς ὁ βέ ) , οὖον μόνος , φημί , οὖον πᾶς ὑπάρχω ὁ Α οὗτος , ὅς ὁ B , ἀλλά ἐνδέχομαι ὁ αὐτός μηδέ ὅλως αὐτός ὑπαίρω , ἄν τε ὁ Β κατά πᾶς τις λαμβάνω κατηγορέω οἷος ὁ Γ , ὡς ὁ λευκός κατά τις μέν ἄψυχος κατά πᾶς δέ χιών , ἄν τε κατά τις , ὡς ὁ πτηνός κατά τις μέν μέλας κατά πᾶς δέ κόραξ , καί οὐδέτερος αὐτός ὁ λευκός καίτοι τις πτηνός ὑπάρχω . οὖον γάρ περί ὁ μή . πᾶς ὁ Α ὁ Γ ὑπάρχω ἢ πᾶς ὁ λόγος εἰμί ἐν ὁ τοιοῦτος συζυγία · δύναμαι γάρ καί μηδέ ὅλως αὐτός ὑπάρχω · ὁ γάρ μείζων πρότασις ἐν πρῶτος σχῆμα ἐπί μέρος εἰμί ἀσυλλόγιστος ὁ συμπλοκή ποιέω , ὅπως ἄν ὁ μικρός ἔχω λαμβάνω . ὁ δέ οὔτε εἰμί πᾶς ὁ Γ ὁ Β , οὔτε εἰμί τις μόνος ὑπάρχω ἐν μέσος εἴρω αὐτός εἰμί ὁ ‘οὔτ᾿ εἰμί ἐπί μέρος εἰμί ὁ μικρός λαμβάνω πρότασις , οὔτε εἰμί καθόλου . ὁ δέ κατά ὅς ὁ Β , ὅς λαμβάνω , οὐ εἰμί ἴσος ὁ ‘καθ᾿ ὅτου᾿ · ὁ μέν γάρ ‘καθ᾿ ὅτου᾿ διορίζω εἰμί δηλωτικός εἰμί ὁ ` καθόλου , ὅς ἴσος εἰμί ὁ κατά πάντος . ὁ δέ κατατίθημι οὖον ἀδιόριστος · ὁ δέ ἀδιόριστος ἐφαρμόζω ὁ ἐπί μέρος .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 49b22
Εἰ δὲ καθ’ οὗ ἄν τὸ Β λέγηται ἀληθῶς , τούτῳ παντὶ ὑπάρχει . Προσυπακουστέον , ὅτι τὸ Α . ἔστι δὲ τὸ καθ’ ὅτου ἄν , ὡς ἔφαμεν , ἴσον τῷ ‘πατὰ παντός , καθ’ οὗ τὸ ᾿ . πρόσκειται δὲ τὸ ἀληθῶς , ἐπεὶ δύναται κατὰ παντὸς μὲν κατηγορεῖσθαι , ψευδῶς δέ . ἔστιν οὖν ἡ τάξις · εἰ δὲ καθ’ οὗ παντὸς τὸ Β λέγεται , κατ’ ἐκείνου παντὸς τὸ Α λέγοιτο , συμβήσεται τὸ Α , καθ’ οὗ παντὸς τὸ Β λέγεται , κατὰ τούτου παντὸς λέγεσθαι . ἐδήλωσε δέ , ὅτι τὸ καθ᾿ ὅτου ἄν τὸ B ἴσον ἐστὶ τῷ ‘καθ᾿ οὗ τὸ Β παντός᾿ , μεταλαβὼν αὐτὸ εἰς τοῦτο αὐτό · γίνεται γὰρ οὕτως ληφθείσης τῆς προτάσεως τὸ Α κατὰ παντὸς τοῦ Β . ἔστω γὰρ ἐπὶ μὲν τοῦ Α ζῷον , ἐπὶ δὲ τοῦ Β γελαστικὸν ἢ λογικόν , ἐπὶ δὲ τοῦ Γ ἄνθρωπος . καθ’ ὅτου δὴ ἢ τὸ γελαστικὸν ἢ τὸ λογικόν , κατὰ τούτου παντὸς τὸ ζῷον · τὸ δὲ γελαστικόν , ἀλλὰ καὶ τὸ λογικὸν ὁμοίως , εἰ τοῦτο ληφθείη , οὕτως κατὰ ἀνθρώπου · κατὰ παντὸς γὰρ αὐτοῦ · καὶ τὸ ζῷον ἄρα · ἴσον γάρ ἐστι τοῦτο τῷ ‘τὸ ζῷον κατὰ παντὸς γελαστικοῦ , τὸ γελαστικὸν κατὰ παντὸς ἀνθρώπου , τὸ ζῷον ἄρα κατὰ παντὸς ἀνθρώπου᾿ . κἄν κατὰ τινὸς δὲ ληφθῇ ἢ τὸ γελαστικὸν ἢ τὸ λογικόν , οὐδὲν ἧττον κἀκείνῳ τῷ τινὶ τὸ ζῷον συλλογιστικῶς ὑπάρξει .
Lemmas: εἰμί δέ κατά ὅς ἄν ὁ Β λέγω ἀληθής , οὗτος πᾶς ὑπάρχω . προσυπακουστέον , ὅτι ὁ Α . εἰμί δέ ὁ κατά ὅστις ἄν , ὡς φημί , ἴσος ὁ άπατος πᾶς , κατά ὅς ὁ ᾿ . πρόσκειμαι δέ ὁ ἀληθής , ἐπεί δύναμαι κατά πᾶς μέν κατηγορέω , ψευδής δέ . εἰμί οὖν ὁ τάξις · εἰμί δέ κατά ὅς πᾶς ὁ Β λέγω , κατά ἐκεῖνος πᾶς ὁ Α λέγω , συμβαίνω ὁ Α , κατά ὅς πᾶς ὁ Β λέγω , κατά οὗτος πᾶς λέγω . δηλόω δέ , ὅτι ὁ κατά ὅστις ἄν ὁ B ἴσος εἰμί ὁ ‘καθ᾿ ὅς ὁ Β πάντος , μεταλαμβάνω αὐτός εἰς οὗτος αὐτός · γίγνομαι γάρ οὕτως λαμβάνω ὁ πρότασις ὁ Α κατά πᾶς ὁ Β . ἵστημι γάρ ἐπί μέν ὁ Α ζῷον , ἐπί δέ ὁ Β γελαστικός ἢ λογικός , ἐπί δέ ὁ Γ ἄνθρωπος . κατά ὅστις δή ἢ ὁ γελαστικός ἢ ὁ λογικός , κατά οὗτος πᾶς ὁ ζῷον · ὁ δέ γελαστικός , ἀλλά καί ὁ λογικός ὁμοίως , εἰμί οὗτος λαμβάνω , οὕτως κατά ἄνθρωπος · κατά πᾶς γάρ αὐτός · καί ὁ ζῷον ἄρα · ἴσος γάρ εἰμί οὗτος ὁ τότος ζῷον κατά πᾶς γελαστικός , ὁ γελαστικός κατά πᾶς ἄνθρωπος , ὁ ζῷον ἄρα κατά πᾶς ἄνθρωπος . ἄν κατά τις δέ λαμβάνω ἢ ὁ γελαστικός ἢ ὁ λογικός , οὐδείς κακός ἐκεῖνος ὁ τις ὁ ζῷον συλλογιστικός ὑπάρχω .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 49b25
Εἰ μέντοι τὸ Α λέγεται , καθ’ οὗ ἄν τὸ Β λέγηται , κατὰ παντός . Ἀδιόριστον πάλιν λαμβάνει τὴν ἐλάττονα · τοιοῦτον γάρ ἐστι τὸ καθ’ οὗ <ἂν> ἄλλο ὂν τοῦ ‘καθ’ ὅτου ἄν’ , ὥσπερ καὶ τὸ ‘καθ’ οὗ᾿ τοῦ ‘καθ᾿ ὅτου᾿ . καὶ ἔστιν αὕτη ἡ αὐτὴ τῇ ἐν ἀρχῇ εἰρημένῃ τῇ “ ᾧ τὸ Β ὑπάρχει , τούτῳ παντὶ τὸ Α ὑπάρχει ” . ἄν δὴ οὕτως ἡ πρότασις ληφθῇ ἀδιορίστως καὶ ᾖ ἀληθὴς τῷ τὴν ἐπὶ μέρους ἀληθῆ εἶναι τὴν ‘ᾧ τὸ Β τινί , τὸ Α παντί᾿ , ὡς τὸ Β τινὶ τῷ Γ ὑπάρχειν , ἀλλὰ μὴ παντί · τοῦτο γὰρ δηλοῖ τὸ οὐδὲν κωλύει < , εἰ> τῷ Γ ὑπάρχει τὸ B μὴ παντὶ δέ , τὸ A ὅλως μὴ ὑπάρχειν · τότε γὰρ ἔσται ἀσυλλόγιστος , ὅταν τὸ ἀδιορίστως εἰλημμένον τῷ ἐπὶ μέρους ἐφαρμόζῃ . τὸ γὰρ ‘ᾧ τὸ Β , τὸ Α παντί᾿ ἀσυλλόγιστον , ὅταν ἴσον ᾖ τῷ ’to τὸ Β τινί , τὸ Α παντί᾿ , ὃ ἴσον ἐστὶ τῷ ‘ᾧ τὸ Β , τὸ Α <παντί’> · τότε γὰρ γίνεται τὸ Α τινὶ τῷ Β . τοῦτο δὲ γίνεται , ὅταν ἴσον ᾖ τὸ ‘ᾧ τὸ Β τινι ] , τὸ Α παντί᾿ ἀδιορίστως εἰρημένον τῷ ‘ᾧ τὸ Β τινί , τὸ Α παντί᾿ , ὡς προείρηται , ὃ ἐδήλωσε διὰ τοῦ εἰ τῷ Γ ὑπάρχει τὸ Β , μή παντὶ δέ · γίνεται γὰρ οὔσης ταύτης τοιαύτης ἡ μείζων ἡ Α Β ἐπὶ μέρους λαμβανομένη , ὡς προείρηται . καὶ ἐπέξεισι δὲ τὰ προειρημένα · οὕτως γὰρ ληφθείσης τῆς ΒΓ οὐκέτ’ ἀληθὲς τὸ τὸ Α τῷ Γ ὑπάρχειν · οὕτως γὰρ ληφθεισῶν γίνεται ἡ μείζων , ὡς ἔφαμεν , ἐπὶ μέρους .
Lemmas: εἰμί μέντοι ὁ Α λέγω , κατά ὅς ἄν ὁ Β λέγω , κατά πᾶς . ἀδιόριστος πάλιν λαμβάνω ὁ μικρός · τοιοῦτος γάρ εἰμί ὁ κατά ὅς ὅς ἄλλος εἰμί ὁ κατατίθημι ὅστις ἄνω , ὥσπερ καί ὁ κατατίθημι οὖον ὁ ‘καθ᾿ ὅτου᾿ . καί εἰμί οὗτος ὁ αὐτός ὁ ἐν ἀρχή εἴρω ὁ “ ὅς ὁ Β ὑπάρχω , οὗτος πᾶς ὁ Α ὑπάρχω ” . ἄν δή οὕτως ὁ πρότασις λαμβάνω ἀδιορίστως καί εἰμί ἀληθής ὁ ὁ ἐπί μέρος ἀληθής εἰμί ὁ Ἴ ὁ Β τις , ὁ Α Παντιάς , ὡς ὁ Β τις ὁ Γ ὑπάρχω , ἀλλά μή πᾶς · οὗτος γάρ δηλόω ὁ οὐδείς κωλύω < , εἰμί ὁ Γ ὑπάρχω ὁ B μή πᾶς δέ , ὁ A ὅλως μή ὑπάρχω · τότε γάρ εἰμί ἀσυλλόγιστος , ὅταν ὁ ἀδιορίστως λαμβάνω ὁ ἐπί μέρος ἐφαρμόζω . ὁ γάρ Ἴ ὁ Β , ὁ Α Παντιάς ἀσυλλόγιστος , ὅταν ἴσος εἰμί ὁ ’to ὁ Β τις , ὁ Α Παντιάς , ὅς ἴσος εἰμί ὁ Ἴ ὁ Β , ὁ Α <παντί’> · τότε γάρ γίγνομαι ὁ Α τις ὁ Β . οὗτος δέ γίγνομαι , ὅταν ἴσος εἰμί ὁ Ἴ ὁ Β τις ] , ὁ Α Παντιάς ἀδιορίστως εἴρω ὁ Ἴ ὁ Β τις , ὁ Α Παντιάς , ὡς προερέω , ὅς δηλόω διά ὁ εἰμί ὁ Γ ὑπάρχω ὁ Β , μή πᾶς δέ · γίγνομαι γάρ εἰμί οὗτος τοιοῦτος ὁ μείζων ὁ Α Β ἐπί μέρος λαμβάνω , ὡς προερέω . καί ἐπέξειμι δέ ὁ προερέω · οὕτως γάρ λαμβάνω ὁ ΒΓ οὐκέτι ἀληθής ὁ ὁ Α ὁ Γ ὑπάρχω · οὕτως γάρ λαμβάνω γίγνομαι ὁ μείζων , ὡς φημί , ἐπί μέρος .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 49b27
Ἐν δὲ τοῖς τρισὶν ὅροις δῆλον ὅτι τὸ καθ’ οὗ τὸ Β , παντὸς <τὸ A> λέγεσθαι , λέγεσθαι , τοῦτ’ ἔστι , καθ’ ὅσων τὸ Β λέγεται , κατὰ πάντων λέγεσθαι καὶ τὸ Α . Ὃ λέγει , τοιοῦτόν ἐστιν . ὅτι ἐν ταῖς τοιαύταις προτάσεσιν , αἳ δυνάμει τοὺς τρεῖς ὅρους ἐν αὑταῖς ἔχουσιν , ὁποῖαί εἰσιν , ἃς ἐξέθετο νῦν , καὶ ὅλως αἱ κατὰ πρόσληψιν ὑπὸ Θεοφράστου λεγόμεναι αὗται γὰρ τοὺς τρεῖς ὅρους ἔχουσί πως · ἐν γὰρ τῇ ‘καθ᾿ οὗ τὸ Β παντός , κατ’ ἐκείνου καὶ τὸ Α παντός᾿ ἐν τοῖς δύο ὅροις , τῷ τε Β καὶ τῷ Α , τοῖς ὡρισμένοις ἤδη πως περιείληπται καὶ ὁ τρίτος , καθ’ οὗ τὸ Β κατηγορεῖται , πλὴν οὐχ ὁμοίως ἐκείνοις ὡρισμένος καὶ φανερός ) , ἐν δὴ ταῖς τοιαύταις προτάσεσιν , αἳ τῇ λέξει μόνον τῶν κατηγορικῶν διαφέρειν δοκοῦσιν , ὡς ἔδειξεν ἐν τῷ Περὶ καταφάσεως ὁ Θεόφραστος , φησίν , ὅτι ἡ οὕτως λαμβανομένη , ὅτι καθ’ οὗ τὸ Β παντός , κατ’ ἐκείνου παντὸς τὸ Α , σημαίνει τὸ καθ’ ὅσων τὸ Β λέγεται , κατὰ πάντων τούτων λέγεσθαι καὶ τὸ Α · τοῦτο γὰρ ἐδείχθη . διὸ εἰ μὲν εἴη τῷ Β τὸ κατὰ παντὸς προσκείμενον , καὶ τὸ Α κατὰ παντὸς ἔσται τοῦ Β · οὕτως δὲ καὶ καθ’ ὧν τὸ Β κατηγορεῖται , καὶ τὸ Α κατηγορηθήσεται . εἰ δὲ μὴ εἴη τῷ Β τὸ κατὰ παντὸς προσκείμενον ἐν τῇ κατὰ πρόσληψιν προτάσει , ἀλλ’ ἀδιορίστως λαμβάνοιτο , οὐκέτι τὸ Α κατὰ παντὸς κατηγορηθήσεται τοῦ B . οὕτως δέ , ὃ ἄν προσληφθῇ , ἀσυλλόγιστος ἡ συμπλοκή .
Lemmas: ἐν δέ ὁ τρεῖς ὅρος δῆλος ὅτι ὁ κατά ὅς ὁ Β , πᾶς ὅς A> λέγω , λέγω , οὗτος εἰμί , κατά ὅσος ὁ Β λέγω , κατά πᾶς λέγω καί ὁ Α . ὅς λέγω , τοιοῦτος εἰμί . ὅτι ἐν ὁ τοιοῦτος πρότασις , ὅς δύναμις ὁ τρεῖς ὅρος ἐν ἑαυτοῦ ἔχω , ὁποῖος εἰμί , ὅς ἐκτίθημι νῦν , καί ὅλως ὁ κατά πρόσληψις ὑπό Θεόφραστος λέγω οὗτος γάρ ὁ τρεῖς ὅρος ἔχω πως · ἐν γάρ ὁ ‘καθ᾿ ὅς ὁ Β πᾶς , κατά ἐκεῖνος καί ὁ Α πάντος ἐν ὁ δύο ὅρος , ὁ τε Β καί ὁ Α , ὁ ὁρίζω ἤδη πως περιλαμβάνω καί ὁ τρίτος , κατά ὅς ὁ Β κατηγορέω , πλήν οὐ ὁμοίως ἐκεῖνος ὁρίζω καί φανερός ) , ἐν δή ὁ τοιοῦτος πρότασις , ὅς ὁ λέγω μόνος ὁ κατηγορικός διαφέρω δοκέω , ὡς δείκνυμι ἐν ὁ περι κατάφασις ὁ Θεόφραστος , φημί , ὅτι ὁ οὕτως λαμβάνω , ὅτι κατά ὅς ὁ Β πᾶς , κατά ἐκεῖνος πᾶς ὁ Α , σημαίνω ὁ κατά ὅσος ὁ Β λέγω , κατά πᾶς οὗτος λέγω καί ὁ Α · οὗτος γάρ δείκνυμι . διό εἰμί μέν εἰμί ὁ Β ὁ κατά πᾶς πρόσκειμαι , καί ὁ Α κατά πᾶς εἰμί ὁ Β · οὕτως δέ καί κατά ὅς ὁ Β κατηγορέω , καί ὁ Α κατηγορέω . εἰμί δέ μή εἰμί ὁ Β ὁ κατά πᾶς πρόσκειμαι ἐν ὁ κατά πρόσληψις πρότασις , ἀλλά ἀδιορίστως λαμβάνω , οὐκέτι ὁ Α κατά πᾶς κατηγορέω ὁ B . οὕτως δέ , ὅς ἄν προσλαμβάνω , ἀσυλλόγιστος ὁ συμπλοκή .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 49b30
Καὶ εἰ μὲν κατὰ παντὸς τὸ Β , καὶ τὸ Α οὕτως . Λαβὼν ἐν τῷ “ καθ᾿ οὗ τὸ Β παντὸς τὸ Α λέγεσθαι ” τὴν μείζονα πρότασιν τὴν AB καθόλου ἴσον γὰρ τῷ “ καθ᾿ οὗ τὸ Β παντὸς τὸ Α’’ τὸ ‘κατὰ παντὸς τοῦ Β τὸ ᾿ ) , ἐπειδὴ τῆς ἐλάττονος προτάσεως καὶ ἐπὶ μέρους οὕσης καταφατικῆς καὶ καθόλου συλλογιστικὴ ἡ συζυγία , ἀλλὰ καθόλου μὲν οὔσης καὶ τὸ συμπέρασμα καθόλου , ἐπὶ μέρους δὲ τοιοῦτον καὶ τὸ συμπέρασμα , διὰ τοῦτο προσέθηκε τούτου ὂν δηλωτικὸν τὸ καὶ εἰ μὲν κατὰ παντὸς τὸ Β , καὶ τὸ Α οὕτως · εἰ δὲ μὴ κατὰ παντός , ὡς εἶναι τὴν τάξιν τοιαύτην ‘καθ᾿ ὅσων ἄν τὸ Β , κατὰ πάντων τὸ Α’ , ἔπειτα ‘τὸ δὲ Β κατὰ τινὸς τοῦ Γ , καὶ τὸ Α ἄρα᾿ ἢ ‘τὸ δὲ Β κατὰ παντὸς τοὐ Γ , ὥστε καὶ τὸ Α’ . τὸ δὲ οὐκ ἀνάγκη τὸ Α κατὰ παντὸς ἴσον ἐστὶ τῷ ‘οὐδὲ τὸ Α κατὰ παντὸς συλλογιστικῶς τοῦ ὑπὸ τὸ B κατγορηθήσεται , εἰ τὸ Β αὐτῷ τινὶ ὑπάρχοι᾿ . ὁ μέντοι Θεόφραστος ἐν τῷ Περὶ καταφάσεως τὴν ‘καθ᾿ οὗ τὸ Β , τὸ Α’ ὡς ἴσον δυναμένην λαμβάνει τῇ ‘καθ᾿ οὗ παντὸς τὸ Β , κατ’ ἐκείνου παντὸς τὸ Α’ .
Lemmas: καί εἰμί μέν κατά πᾶς ὁ Β , καί ὁ Α οὕτως . λαμβάνω ἐν ὁ “ κατά ὅς ὁ Β πᾶς ὁ Α λέγω ” ὁ μείζων πρότασις ὁ AB καθόλου ἴσος γάρ ὁ “ κατά ὅς ὁ Β πᾶς ὁ Αὖος ὁ κατά πᾶς ὁ Β ὁ ᾿ ) , ἐπεί ὁ μικρός πρότασις καί ἐπί μέρος ὗσις καταφατικός καί καθόλου συλλογιστικός ὁ συζυγία , ἀλλά καθόλου μέν εἰμί καί ὁ συμπέρασμα καθόλου , ἐπί μέρος δέ τοιοῦτος καί ὁ συμπέρασμα , διά οὗτος προστίθημι οὗτος εἰμί δηλωτικός ὁ καί εἰμί μέν κατά πᾶς ὁ Β , καί ὁ Α οὕτως · εἰμί δέ μή κατά πᾶς , ὡς εἰμί ὁ τάξις τοιοῦτος ‘καθ᾿ ὅσος ἄν ὁ Β , κατά πᾶς ὁ ὅς , ἔπειτα τότος δέ Β κατά τις ὁ Γ , καί ὁ Α ἀείρω ἢ τότος δέ Β κατά πᾶς ὁ Γ , ὥστε καί ὁ ὅς . ὁ δέ οὐ ἀνάγκη ὁ Α κατά πᾶς ἴσος εἰμί ὁ οὐδός ὁ Α κατά πᾶς συλλογιστικός ὁ ὑπό ὁ B κατγοειρω , εἰμί ὁ Β αὐτός τις ὑπάρχω . ὁ μέντοι Θεόφραστος ἐν ὁ περι κατάφασις ὁ ‘καθ᾿ ὅς ὁ Β , ὁ ὅς ὡς ἴσος δύναμαι λαμβάνω ὁ ‘καθ᾿ ὅς πᾶς ὁ Β , κατά ἐκεῖνος πᾶς ὁ ὅς .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 49b37
Ὅλως γὰρ γὰρ ὃ μή ἐστιν ὡς ὅλον πρὸς μέρος καὶ ἄλλο πρὸς τοῦτο ὡς ὡς μέρος πρὸς ὅλον . Ἣν ἐκτέθειται ἀκολουθίαν καὶ συμπλοκὴν προτάσεων , ἐν πρώτῳ ἐστὶ σχήματι , τρόπον δέ τινα καὶ ἐν τοῖς ἄλλοις σχήμασιν ἡ αὐτὴ τάξις τῷ κἀκεῖνα δείκνυσθαι συλλογιστικὰ διὰ τοῦ πρώτου σχήματος . λέγει δὲ ὡς ὅλον μὲν τὸν κατηγορούμενον ὅρον , ὡς μέρος δὲ τὸν ὑποκείμενον , τὸ ὡς προστιθείς , ὅτι μήτε πάντως ὁ κατηγορούμενος ἐπὶ πλέον μήτε πᾶν τὸ ἐπὶ πλέον τινὸς ὂν ὡς μέρους αὐτοῦ ὑπερέχει · οὐ γὰρ εἰ τὸ λευκὸν ἐπὶ πλέον τοῦ ἀνθρώπου , ἤδη ὁ ἄνθρωπος μέρος ἐστὶ τοῦ λευκοῦ .
Lemmas: ὅλος γάρ γάρ ὅς μή εἰμί ὡς ὅλος πρός μέρος καί ἄλλος πρός οὗτος ὡς ὡς μέρος πρός ὅλος . ἥς ἐκτίθημι ἀκολουθία καί συμπλοκή πρότασις , ἐν πρῶτος εἰμί σχῆμα , τρόπος δέ τις καί ἐν ὁ ἄλλος σχῆμα ὁ αὐτός τάξις ὁ ἐκεῖνος δείκνυμι συλλογιστικός διά ὁ πρῶτος σχῆμα . λέγω δέ ὡς ὅλος μέν ὁ κατηγορέω ὅρος , ὡς μέρος δέ ὁ ὑπόκειμαι , ὁ ὡς προστίθημι , ὅτι μήτε πάντως ὁ κατηγορέω ἐπί πλέω μήτε πᾶς ὁ ἐπί πλέω τις εἰμί ὡς μέρος αὐτός ὑπερέχω · οὖον γάρ εἰμί ὁ λευκός ἐπί πλέω ὁ ἄνθρωπος , ἤδη ὁ ἄνθρωπος μέρος εἰμί ὁ λευκός .