alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 49a11
Τὸ δ’ ἐπαναδιπλούμενον ἐν ταῖς προτάσεσι πρὸς τῷ 124v πρώτῳ ἄκρῳ θετέον , οὐ πρὸς μέσῳ . Τὸ ἐπαναδιπλούμενον , ὅ ἐστι τὸ δὶς λαμβανόμενον , οὐχ ἁπλῶς τὸ προστιθέμενον καὶ προσκατηγορούμενον · τοῦτο γὰρ καὶ αὐτὸ τὸ ὄνομα δηλοῖ τὸ τῆς ἐπαναδιπλώσεως · ἔστι δὲ ὁ ἐπαναδιπλούμενος ἐν ταῖς προτάσεσιν ὁ μέσος ὅρος · οὗτος γὰρ γίνεται προσκατηγορούμενος ἐπαναδιπλωθείς · οὐ φησι δὲ δεῖν ἐν ταῖς ἀναλύσεσι τῶν τοιούτων συλλογισμῶν τῷ μέσῳ ὅρῳ τὸ δεύτερον λαμβανόμενον καὶ ἐπαναδιπλούμενον συντάσσεσθαι , ὡς δὶς εἶναι τὸν μέσον λεγόμενον , ἀλλὰ τῷ πρώτῳ , τοῦτ’ ἔστι τῷ μείζονι καὶ κατηγορουμένῳ . ὃ δὲ λέγει , διὰ τοῦ παραδείγματος σαφὲς πεποίηκεν · εἰ γὰρ γίνοιτο συμπέρασμα διὰ συλλογισμοῦ , ὅτι τῆς δικαιοσύνης ἐστὶν ἐπιστήμη , ὅτι ἀγαθόν , τὸ μὲν ἐπαναδιπλούμενόν ἐστι τὸ ἀγαθόν , ὃ πρόσκειται τῇ ἐπι - στήμῃ , ἐπαναδιπλούμενον δέ , ὅτι καὶ ὁ μέσος ὅρος τὸ ἀγαθόν ἐστιν . ὁ γὰρ συλλογισμὸς οὗτος · ἡ δικαιοσύνη ἀγαθόν , τοῦ ἀγαθοῦ ἐστιν ἐπιστήμη , ὅτι ἀγαθόν , τῆς δικαιοσύνης ἄρα ἐστὶν ἐπιστήμη , ὅτι ἀγαθόν . οὕτως γὰρ κειμένων τῶν ὅρων καὶ ὄντος μείζονος μὲν ἄκρου ἐπιστήμης , ὅτι ἀγαθόν , μέσου δὲ ἀγαθοῦ , ἐλάττονος δὲ ἄκρου δικαιοσύνης ἔσται τὸ εἰρημένον συμπέρασμα τὸ τῆς δικαιοσύνης ἐπιστήμην εἶναι , ὅτι ἀγαθόν , καὶ ἡ ἀνάλυσις εἰς τοὺς εἰρημένους ὅρους ἔσται τοῦ συλλογισμοῦ . ἐὰν δὲ τὸ ἐπαναδιπλούμενον τοῦτο δέ ἐστι τὸ ἀγαθόν ) μὴ τῷ μείζονι ἄκρῳ συναφθῇ ἀλλὰ τῷ μέσῳ καὶ γένηται ὁ μέσος ἀγαθόν , ὅτι ἀγαθόν , οὔτε ἔτι συμπέρασμα ἔστι τὸ τὴν δικαιοσύνην ἐπιστήμην εἶναι , ὅτι ἀγαθόν , τῷ μὴ εἶναι τῷ κατηγο - ρουμένῳ προσκείμενον τὸ ὅτι ἀγαθόν , ὅπερ ἦν τὸ ἀναδιπλούμενον · ἀλλ᾿ οὐδ’ ἡ ἐλάττων πρότασις συνετὴ ἔτι · ἔσται γὰρ ἡ δικαιοσύνη ἀγαθόν , ὅτι ἀγαθόν . ἢ γὰρ περιττῶς ἔσται προσκείμενον τῷ ἀγαθῷ τὸ ὅτι ἀγαθὸν μηδὲν σημαῖνον , καὶ ἀσύνετος ἡ πρότασις ἔσται ἡ λέγουσα ‘ἡ δικαιοσύνη ἀγαθόν , ὅτι ἀγαθόν᾿ , ἢ εἰ σημαντικὸν τοῦ διὰ τοῦτο τὴν δικαιοσύνην ἀγαθὸν εἶναι , ὅτι μόνη ἀγαθόν ἐστι καὶ ταὐτὸν τῷ ἀγαθῷ , ψεῦδος ἂν εἴη τὸ λεγόμενον . σημειωτέον δέ , ὅτι ψεῦδος καὶ τὸ μὴ συνετὸν λέγει . οὐ δὴ τῷ μέσῳ ὅρῳ χρὴ προσκεῖσθαι τὸ ἐπαναδιπλούμενον , ὡς τὸν μέσον ὅρον εἶναι δὶς τὸν αὐτὸν λαμβανόμενον , ἀλλὰ τῷ κατηγορουμένῳ . τὸ δὲ ἡ γὰρ δικαιοσύνη , ὅπερ ἀγαθόν , δεικτικὸν ἅμ ἐστὶ τοῦ πῶς ἀληθής ἐστιν ἡ πρότασις · τὸ γὰρ ὅπερ τοῦ γένους αὐτῷ δηλωτικόν ἐστι . διὰ τοῦτο οὖν ἀληθὴς ἡ ἐλάττων πρότασις ἡ λέγουσα ‘ἡ δικαιοσύνη ἀαθόν᾿ , ὅτι , ὅπερ ἀγαθόν , ἐστί , τοῦτ’ ἔστιν , ὅτι ὡς ἐν γένει τῷ ἀγαθῷ ἐστιν · τοῦτο δέ , ἐπεὶ περιέχεται ὑπ’ αὐτοῦ . ἅμα δὲ σημεῖον τὸ ὅπερ προσκείμενον τοῦ κατ’ εὐθεῖαν κατηγορεῖσθαι τὸ ἀγαθὸν τῆς δικαιοσύνης , οὐχ οὕτως , <ὡς> ἦν τὸ ὑποκείμενον ἐπιστήμῃ · τοῦ γὰρ ἀγαθοῦ ἐπιστήμη , ἀλλ’ οὐ τὸ ἀγαθὸν ἐπιστήμη . οὕτως μὲν οὖν τῆς δικαιοσύνης κατηγορεῖν τὸ ἀγαθὸν ἁπλῶς ὑγιές τε καὶ ἀληθές · τὸ γὰρ γένος τοῦ εἴδους καὶ τὸ περιέχον ὅλως τοῦ περιεχομένου κατηγορεῖται , διὸ καὶ ἁπλῶς . οὐκέτι μέντοι ἀληθὲς τὸ ‘ἡ δικαιοσύνη ταὐτὸν τῷ ἀγαθῷ ἐστιν᾿ , δ δηλοῖ ὁ λέγων ‘ἡ δικαιοσύνη ἀγαθόν ἐστιν , ὅτι ἀγαθόν᾿ · κοινότερον δὲ νῦν τὸ ἀγαθὸν ὡς ἐν τῷ ὅπερ καὶ ὡς γένος ἔλαβε κατηγορεῖσθαι τῆς δικαιοσύνης · ἀντὶ γὰρ τοῦ περιέχειν τῷ ὅπερ ἐχρήσατο . Ὁμοίως δὲ πάλιν , κἀν ᾖ συμπέρασμα , ὅτι τὸ ὑγιεινὸν ἐπιστητόν ἐστιν , ᾗ ἀγαθόν , τὸ μὲν ἀναδιπλούμενόν ἐστι τὸ ἀγαθόν · ἡ δ’ ἀνάλυσις ἔσται καὶ τούτου τοῦ συλλογισμοῦ εἴς τε τοὺς ὅρους καὶ τὰς προτάσεις , ἄν ᾖ τῷ ὢ μείζονί τε καὶ κατηγορουμένῳ ὅρῳ προσκείμενον τὸ ᾗ ἀγαθόν , ἵνα ᾖ μείζων μὲν ἄκρος ἐπιστητόν , ᾗ ἀγαθόν , μέσος δὲ ἀγαθόν , ἔσχατος δὲ τὸ ὑγιεινόν . ἔσονται γὰρ αἱ μὲν προτάσεις ‘τὸ ὑγιεινὸν ἀγαθόν , τὸ ἀγαθὸν ἐπιστητόν , ᾗ ἀγαθόν᾿ , συμπέρασμα δὲ ‘τὸ ὑγιεινὸν ἐπιστητόν , ᾗ ἀγαθόν᾿ . ἄν δὲ μὴ τῷ κατηγορουμένῳ τὸ ἐπαναδιπλούμενον ἐν τῇ ἀναλύσει προστεθῇ ἀλλὰ τῷ μέσῳ , οὔτε τὸ συμπέρασμα ἔτι δειχθήσεται τὸ προκείμενον <τὸ> ‘τὸ ἐπιστητόν , ᾗ ἀγαθόν᾿ , οὔ τε ἡ πρότασις πρότασις ἀληθής ἐστιν ἢ συνετὴ 125r ἡ λέγουσα ‘τὸ ὑγιεινὸν ἀγαθόν , ᾗ ἀγαθόν᾿ . ὅμοιον τούτοις ἐστὶ καὶ τὸ ὁ τραγέλαφος δοξαστόν ] , ᾗ μὴ ὄν . σφόδρα δὲ συντόμως εἰρημένον ἀσάφειαν ἔχει · μόνον γὰρ ἔλαβε τὸ ἐπαναδιπλούμενον τοῦ ὑποκειμένου κατη - γορούμενον παραλιπὼν τῷ κατηγορουμένῳ προσκεῖσθαι αὐτὸ δεῖν . ἔστι γὰρ τὸ συμπέρασμα · τραγέλαφος δοξαστόν , ᾗ μὴ ὄν · ὁ δὲ συλλογισμὸς ‘τραγέλαφος μὴ ὅν , τὸ μὴ ὂν δοξαστόν , ᾗ μὴ ὄν᾿ , ἐφ’ αἷς προτάσεσι συμπέρασμα τὸ τραγέλαφος δοξαστόν , ᾗ μὴ ὄν . τινὲς δὲ ἤκουσαν οὕτως · 5 ὁ τραγέλαφος μὴ ὄν , τὸ μὴ ὂν μὴ ὄν , ᾗ μὴ ὄν , τραγέλαφος ἄρα μὴ ὄν , ᾗ μὴ ὄν . Ὅμοιον παράδειγμα τοῖς προειρημένοις καὶ τὸ ἄνθρωπος φθαρτόν , ᾗ αἰσθητόν · ἔστι γὰρ συμπέρασμα ἔχον ἐπαναδεδιπλωμένον τὸ αἰσθητὸν δῆλον ὡς διὰ μέσου ὅρου τοῦ αἰσθητοῦ γεγονότος καὶ δεδειγμένον . ὁ γὰρ ἄνθρωπος αἰσθητόν , τὸ αἰσθητὸν φθαρτόν , ᾗ αἰσθητόν · ἐφ’ οἷς τὸ κείμενον συμπέρασμα τοῦ αἰσθητοῦ ἐπαναδεδιπλωμένου καὶ δεύτερον εἰλημμένου τῷ κατηγορουμένῳ ἄκρῳ συντεταγμένου τῷ φθαρτῷ ἀλλ’ οὐ τῷ μέσῳ . τὸ δ’ ἐπαναδιπλούμενον ἐπικατηγορούμενον εἶπεν , ἐπεὶ τῷ κατηγορουμένῳ συντάσσεται καὶ ἔστιν ἐν τοῖς συμπεράσμασι προσκατηγορούμενον τε καὶ ἐπικατηγορούμενον . δύναται δὲ καὶ καθολικώτερον εἰρηκέναι νῦν , ὅτι ἐν πᾶσι τοῖς συλλογισμοῖς , ἐν οἷς ἐστι προσκείμενόν τι τῷ κατηγορουμένῳ καὶ ἐπικατηγορούμενον ἐν τῷ συμπεράσματι , ἄν τε δὶς ἡ ταὐτὸν εἰλημμένον καὶ ἐπαναδεδιπλωμένον , ὡς ἐφ’ ὧν εἰρήκαμεν εἶχεν ἦν γὰρ τῷ μέσῳ ταὐτόν · ἐδύνατο δὲ καὶ τῷ κατηγορουμένῳ ταὐτόν , ὡς ἐπὶ τοῦ τραγελάφου , εἰ ἐν τῷ συμπεράσματι λαμβάνοι τις ‘ὁ τραγέλαφος μὴ ὄν , ᾗ μὴ ὄν᾿ ) , ἄν τε καὶ ἄλλως ᾖ προσειλημμένον , δεῖ τὰς ἀναλύσεις ποιουμένους ἐν ταῖς τῶν ὅρων ἐκθέσεσι τὸ τοιοῦτον συντάσσειν τῷ μείζονι ἄκρῳ , ὃς κατηγορεῖται ἐν τῷ συμπεράσματι · οὕτως γὰρ ἐπικατηγορούμενόν τε καὶ προσκατηγορούμενον ἔσται ἐν τῷ συμπεράσματι . ἔοικε μέντοι ταὐτὸν λέγειν ἐπικατηγορούμενόν τε καὶ ἐπαναδιπλούμενον · ἐπήνεγκε γὰρ τὸ πρὸς τῷ ἄκρῳ τὴν ἐπαναδίπλωσιν θετέον .
Lemmas: ὁ δέ ἐπαναδιπλόω ἐν ὁ πρότασις πρός ὁ 124v πρῶτος ἄκρος θετέος , οὖον πρός μέσος . ὁ ἐπαναδιπλόω , ὅς εἰμί ὁ δίς λαμβάνω , οὐ ἁπλόος ὁ προστίθημι καί προσκατηγορέω · οὗτος γάρ καί αὐτός ὁ ὄνομα δηλόω ὁ ὁ ἐπαναδίπλωσις · εἰμί δέ ὁ ἐπαναδιπλόω ἐν ὁ πρότασις ὁ μέσος ὅρος · οὗτος γάρ γίγνομαι προσκατηγορέω ἐπαναδιπλόω · οὖον φημί δέ δήω ἐν ὁ ἀνάλυσις ὁ τοιοῦτος συλλογισμός ὁ μέσος ὅρος ὁ δύο λαμβάνω καί ἐπαναδιπλόω συντάσσω , ὡς δίς εἰμί ὁ μέσος λέγω , ἀλλά ὁ πρῶτος , οὗτος εἰμί ὁ μείζων καί κατηγορέω . ὅς δέ λέγω , διά ὁ παράδειγμα σαφής ποιέω · εἰμί γάρ γίγνομαι συμπέρασμα διά συλλογισμός , ὅτι ὁ δικαιοσύνη εἰμί ἐπιστήμη , ὅτι ἀγαθός , ὁ μέν ἐπαναδιπλόω εἰμί ὁ ἀγαθός , ὅς πρόσκειμαι ὁ ἐπι - στήμη , ἐπαναδιπλόω δέ , ὅτι καί ὁ μέσος ὅρος ὁ ἀγαθός εἰμί . ὁ γάρ συλλογισμός οὗτος · ὁ δικαιοσύνη ἀγαθός , ὁ ἀγαθός εἰμί ἐπιστήμη , ὅτι ἀγαθός , ὁ δικαιοσύνη ἄρα εἰμί ἐπιστήμη , ὅτι ἀγαθός . οὕτως γάρ κεῖμαι ὁ ὁράω καί εἰμί μείζων μέν ἄκρος ἐπιστήμη , ὅτι ἀγαθός , μέσος δέ ἀγαθός , μικρός δέ ἄκρος δικαιοσύνη εἰμί ὁ εἴρω συμπέρασμα ὁ ὁ δικαιοσύνη ἐπιστήμη εἰμί , ὅτι ἀγαθός , καί ὁ ἀνάλυσις εἰς ὁ εἴρω ὅρος εἰμί ὁ συλλογισμός . ἐάν δέ ὁ ἐπαναδιπλόω οὗτος δέ εἰμί ὁ ἀγαθός ) μή ὁ μείζων ἄκρος συνάπτω ἀλλά ὁ μέσος καί γίγνομαι ὁ μέσος ἀγαθός , ὅτι ἀγαθός , οὔτε ἔτι συμπέρασμα εἰμί ὁ ὁ δικαιοσύνη ἐπιστήμη εἰμί , ὅτι ἀγαθός , ὁ μή εἰμί ὁ κατηγο - ῥέω πρόσκειμαι ὁ ὅτι ἀγαθός , ὅσπερ εἰμί ὁ ἀναδιπλόω · ἀλλά οὐδέ ὁ μικρός πρότασις συνετός ἔτι · εἰμί γάρ ὁ δικαιοσύνη ἀγαθός , ὅτι ἀγαθός . ἢ γάρ περισσός εἰμί πρόσκειμαι ὁ ἀγαθός ὁ ὅτι ἀγαθός μηδείς σημαίνω , καί ἀσύνετος ὁ πρότασις εἰμί ὁ λέγω ἡʹ δικαιοσύνη ἀγαθός , ὅτι ἀγαθός , ἢ εἰμί σημαντικός ὁ διά οὗτος ὁ δικαιοσύνη ἀγαθός εἰμί , ὅτι μόνος ἀγαθός εἰμί καί αὐτός ὁ ἀγαθός , ψεῦδος εἄν εἰμί ὁ λέγω . σημειωτέος δέ , ὅτι ψεῦδος καί ὁ μή συνετός λέγω . οὖον δή ὁ μέσος ὅρος χρή πρόσκειμαι ὁ ἐπαναδιπλόω , ὡς ὁ μέσος ὅρος εἰμί δίς ὁ αὐτός λαμβάνω , ἀλλά ὁ κατηγορέω . ὁ δέ ὁ γάρ δικαιοσύνη , ὅσπερ ἀγαθός , δεικτικός ἅμα εἰμί ὁ πῶς ἀληθής εἰμί ὁ πρότασις · ὁ γάρ ὅσπερ ὁ γένος αὐτός δηλωτικός εἰμί . διά οὗτος οὖν ἀληθής ὁ μικρός πρότασις ὁ λέγω ἡʹ δικαιοσύνη ἀαθόν᾿ , ὅτι , ὅσπερ ἀγαθός , εἰμί , οὗτος εἰμί , ὅτι ὡς ἐν γένος ὁ ἀγαθός εἰμί · οὗτος δέ , ἐπεί περιέχω ὑπό αὐτός . ἅμα δέ σημεῖον ὁ ὅσπερ πρόσκειμαι ὁ κατά εὐθύς κατηγορέω ὁ ἀγαθός ὁ δικαιοσύνη , οὐ οὕτως , ὁράω εἰμί ὁ ὑπόκειμαι ἐπιστήμη · ὁ γάρ ἀγαθός ἐπιστήμη , ἀλλά οὖον ὁ ἀγαθός ἐπιστήμη . οὕτως μέν οὖν ὁ δικαιοσύνη κατηγορέω ὁ ἀγαθός ἁπλόος ὑγιής τε καί ἀληθής · ὁ γάρ γένος ὁ εἶδος καί ὁ περιέχω ὅλως ὁ περιέχω κατηγορέω , διό καί ἁπλόος . οὐκέτι μέντοι ἀληθής ὁ ἡʹ δικαιοσύνη αὐτός ὁ ἀγαθός εἰμί , δ δηλόω ὁ λέγω ἡʹ δικαιοσύνη ἀγαθός εἰμί , ὅτι ἀγαθός · κοινός δέ νῦν ὁ ἀγαθός ὡς ἐν ὁ ὅσπερ καί ὡς γένος λαμβάνω κατηγορέω ὁ δικαιοσύνη · ἀντί γάρ ὁ περιέχω ὁ ὅσπερ χράω . ὅμοιος δέ πάλιν , ἐν εἰμί συμπέρασμα , ὅτι ὁ ὑγιεινός ἐπιστητός εἰμί , ὅς ἀγαθός , ὁ μέν ἀναδιπλόω εἰμί ὁ ἀγαθός · ὁ δέ ἀνάλυσις εἰμί καί οὗτος ὁ συλλογισμός εἰς τε ὁ ὅρος καί ὁ πρότασις , ἄν εἰμί ὁ ὦ μέγας τε καί κατηγορέω ὅρος πρόσκειμαι ὁ ὅς ἀγαθός , ἵνα εἰμί μείζων μέν ἄκρος ἐπιστητός , ὅς ἀγαθός , μέσος δέ ἀγαθός , ἔσχατος δέ ὁ ὑγιεινός . εἰμί γάρ ὁ μέν πρότασις τότος ὑγιεινός ἀγαθός , ὁ ἀγαθός ἐπιστητός , ὅς ἀγαθός , συμπέρασμα δέ τότος ὑγιεινός ἐπιστητός , ὅς ἀγαθός . ἄν δέ μή ὁ κατηγορέω ὁ ἐπαναδιπλόω ἐν ὁ ἀνάλυσις προστίθημι ἀλλά ὁ μέσος , οὔτε ὁ συμπέρασμα ἔτι δείκνυμι ὁ πρόκειμαι ὅς τότος ἐπιστητός , ὅς ἀγαθός , οὖον τε ὁ πρότασις πρότασις ἀληθής εἰμί ἢ συνετός 125r ὁ λέγω τότος ὑγιεινός ἀγαθός , ὅς ἀγαθός . ὅμοιος οὗτος εἰμί καί ὁ ὁ τραγέλαφος δοξαστός ] , ὅς μή εἰμί . σφόδρα δέ σύντομος εἴρω ἀσάφεια ἔχω · μόνος γάρ λαμβάνω ὁ ἐπαναδιπλόω ὁ ὑπόκειμαι κάτειμι - γορεω παραλείπω ὁ κατηγορέω πρόσκειμαι αὐτός δήω . εἰμί γάρ ὁ συμπέρασμα · τραγέλαφος δοξαστός , ὅς μή εἰμί · ὁ δέ συλλογισμός τραγέλαφος μή ὅς , ὁ μή εἰμί δοξαστός , ὅς μή ὄνος , ἐπί ὅς πρότασις συμπέρασμα ὁ τραγέλαφος δοξαστός , ὅς μή εἰμί . τις δέ ἀκούω οὕτως · 5 ὁ τραγέλαφος μή εἰμί , ὁ μή εἰμί μή εἰμί , ὅς μή εἰμί , τραγέλαφος ἄρα μή εἰμί , ὅς μή εἰμί . Ὅμοιος παράδειγμα ὁ προερέω καί ὁ ἄνθρωπος φθαρτός , ὅς αἰσθητός · εἰμί γάρ συμπέρασμα ἔχω ἐπαναδιπλόω ὁ αἰσθητός δῆλος ὡς διά μέσος ὁράω ὁ αἰσθητής γίγνομαι καί δείκνυμι . ὁ γάρ ἄνθρωπος αἰσθητός , ὁ αἰσθητός φθαρτός , ὅς αἰσθητός · ἐπί ὅς ὁ κεῖμαι συμπέρασμα ὁ αἰσθητής ἐπαναδιπλόω καί δύο λαμβάνω ὁ κατηγορέω ἄκρος συντάσσω ὁ φθαρτός ἀλλά οὖον ὁ μέσος . ὁ δέ ἐπαναδιπλόω ἐπικατηγορέω εἶπον , ἐπεί ὁ κατηγορέω συντάσσω καί εἰμί ἐν ὁ συμπέρασμα προσκατηγορέω τε καί ἐπικατηγορέω . δύναμαι δέ καί καθολικός εἴρω νῦν , ὅτι ἐν πᾶς ὁ συλλογισμός , ἐν ὅς εἰμί πρόσκειμαι τίς ὁ κατηγορέω καί ἐπικατηγορέω ἐν ὁ συμπέρασμα , ἄν τε δίς ὁ αὐτός λαμβάνω καί ἐπαναδιπλόω , ὡς ἐπί ὅς εἴρω ἔχω εἰμί γάρ ὁ μέσος αὐτός · δύναμαι δέ καί ὁ κατηγορέω αὐτός , ὡς ἐπί ὁ τραγέλαφος , εἰμί ἐν ὁ συμπέρασμα λαμβάνω τις ὅς τραγέλαφος μή εἰμί , ὅς μή ὄνος ) , ἄν τε καί ἄλλως εἰμί προσλαμβάνω , δεῖ ὁ ἀνάλυσις ποιέω ἐν ὁ ὁ ὁράω ἔκθεσις ὁ τοιοῦτος συντάσσω ὁ μείζων ἄκρος , ὅς κατηγορέω ἐν ὁ συμπέρασμα · οὕτως γάρ ἐπικατηγορέω τε καί προσκατηγορέω εἰμί ἐν ὁ συμπέρασμα . ἔοικα μέντοι αὐτός λέγω ἐπικατηγορέω τε καί ἐπαναδιπλόω · ἐπιφέρω γάρ ὁ πρός ὁ ἄκρος ὁ ἐπαναδίπλωσις θετέος .