alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 49b14
οὐκ ἔστι δὲ ταὐτὸν οὔτ᾿ εἶναι οὔτ᾿ εἰπεῖν , ὅτι ᾧ τὸ B ὑπάρχει , τούτῳ παντὶ τὸ Α ὑπάρχει . Ἐπεὶ γίνεται καὶ παρὰ τὸν τρόπον τῆς κατηγορίας τὸ σημαινόμενον διάφορον , φησὶ δεῖν καὶ τοῦτο παραφυλάττειν ἐν ταῖς ἀναλύσεσι τῶν συλλογισμῶν , πῶς ἡ κατηγορία γέγονε . καὶ ὅτι γε παρὰ τὸν τρόπον τῆς κατη - γορίας τὸ σημαινόμενον διάφορον γίνεται , δείκνυσιν . λέγει γάρ , ὅτι οὕτε ἐν τῇ ὑπάρξει τε καὶ τῷ σημαινομένῳ ταὐτόν ἐστιν οὔτε ἐν τῇ φωνῇ τῇ σημαινούσῃ τὸ ὅτι ᾧ τὸ Β ὑπάρχει , τούτῳ παντὶ τὸ A ὑπάρχει χεῖ καὶ ᾧ παντὶ τὸ Β ὑπάρχει , τούτῳ καὶ τὸ Α ὑπάρχει παντί · τοῦτο γάρ ἐστιν , ὃ λέγει . καὶ ὅτι γε μὴ ταὐτὸν σημαίνει ταῦτα ἀλλήλοις , δείκνυσιν . ἂν μὲν γὰρ εἴπωμεν ᾧ τὸ Β ὑπάρχει , μὴ προσθέντες τὸ ‘παντί᾿ , τούτῳ παντὶ τὸ Α ὑπάρχει , ἀδιορίστως εἰλήφαμεν τὸ Β κατηγορεῖσθαι , οὗ κατηγορεῖται , οἷον τοῦ Γ , εἰ τούτου κατηγοροῖτο · τὸ δὲ ἀδιόριστον ἐφαρ - μόζει καὶ τῷ ἐπὶ μέρους . δύναται οὖν τὸ Β τινὶ τῷ Γ κεῖσθαι ὑπάρχον · κἄν γὰρ τινὶ αὐτῷ ὑπάρχῃ , ἀληθὲς τὸ ὑπάρχειν αὐτῷ τὸ Α , καὶ γίνεται τὸ ἀδιορίστως λεγόμενον ἴσον τῷ ‘ᾧ τινὶ τὸ Β ὑπάρχει , τούτῳ παντὶ τὸ Α’ · τούτου δὲ ὄντος καὶ κειμένου γίνεται τὸ Α τινὶ τῷ Β ὑπάρχον . ὅταν γὰρ ᾧ τινὶ τὸ Β ὑπάρχει , τούτῳ ληφθῇ τὸ Α ὑπάρχειν εἴτε ἁπλῶς εἴτε παντί , ἴσον λαμβάνεται τῷ τὸ Α τινὶ τῷ Β , ὥσπερ καὶ ὅταν ληφθῇ , ᾧ παντὶ τὸ Β ὑπάρχει , τούτῳ ὑπάρχειν τὸ Α παντί , κατὰ παντὸς τοῦ Β εἴληπται τὸ A , εἴ γε κατὰ παντός ἐστιν τὸ μηδὲν εἶναι λαβεῖν τοῦ ἑτέρου , “ καθ᾿ οὗ θάτερον οὐ ῥηθήσεται ” · ταὐτὸν γάρ ἐστι τὸ ‘καθ᾿ οὗ παντὸς τὸ B , κατ’ ἐκείνου τὸ A παντός᾿ τῷ κατὰ παντὸς τοῦ Β τὸ Α . ἔστι δὲ καὶ ἡ μείζων πρότασις αὕτη ἐν τῇ ἐκκειμένῃ συζυγίᾳ οὔσῃ ἐν πρώτῳ σχήματι . γίνεται οὖν οὕτως οὕτως ] λαμβανομένης τῆς προτάσεως ἐν πρώτῳ σχήματι ἡ μείζων πρότασις ἐπὶ μέρους . ἀσυλλόγιστος δὲ ἡ τοιαύτη συζυγία , ἄν τε τὸ Β τῷ Γ παντὶ ὑπάρχῃ ἄν τε τινί · ἔσται γὰρ ἡ ἐλάσσων αὕτη πρότασις . ἔσται δὲ ἐπὶ ὅρων σαφέστερον τὸ λεγόμενον . κείσθω ἐπὶ τοῦ Β πτηνόν , ἐπὶ τοῦ Α λευκόν . ἄν δὴ ῥηθῇ , ᾧ πτηνὸν ὑπάρχει , τούτῳ παντὶ λευκόν , κύκνου μὲν δὴ ] ληφθέντος τοῦ πτηνοῦ ἀληθὲς τὸ εἰρημένον · καὶ γὰρ πτηνὸν ὁ κύκνος καὶ λευκόν . ἄν δέ τις φῇ ‘ἀλλὰ κόρακι τὸ μὲν πτηνὸν ὑπάρχει , τὸ δὲ λευκὸν οὐκέτι᾿ , ῥητέον , ὅτι οὐκ ἐρρήθη ‘ᾧ παντὶ τὸ Β’ , ἀλλ’ ἁπλῶς ‘ᾧ ὑπάρχει᾿ , ὃ ἴσον ἐδύνατο εἶναι τῷ ‘τινὶ τῷ Β τὸ Α’ . οὕτω δὲ λαμβανομένου ἀσυλλόγιστος ἡ συζυγία · καὶ γὰρ ὑπάρξει τὸ Α τῶν ὑπὸ τὸ Β τινὶ καὶ οὐχ ὑπάρξει · γίνεται γὰρ ἐπὶ τῇ ἐκκειμένῃ συμπλοκῇ τὸ λευκὸν τινὶ πτηνῷ καὶ τὸ πτηνὸν παντὶ κύκνῳ καὶ παντὶ κόρακι , ὧν τῷ μὲν κύκνῳ παντὶ τὸ λευκὸν τῷ δὲ κόρακι οὐδενί . ἔστω πάλιν ἐπὶ μὲν τοῦ Α λογικόν , ἐπὶ δὲ τοῦ Β ἔμψυχον , καὶ εἰλήφθω , ᾧ τὸ ἔμψυχον ὑπάρχει , ἐκείνῳ παντὶ τὸ λογικόν . ἀνθρώπου μὲν οὖν ληφθέντος ὑπὸ τὸ ἔμψυχον ἀληθές , ἵππου δὲ οὐκέτι · γίνεται γὰρ τὸ μὲν λογικὸν τινὶ ἐμψύχῳ τὸ δὲ ἔμψυχον καὶ ἀνθρώπῳ παντὶ καὶ ἵππῳ παντί . ὅτι δὲ ἀσυλλόγιστοι αὗται αἱ συζυγίαι , δῆλον , ὥστε οὐδὲ ἀναλύειν αὐτὰς ὡς συλλογιστικὰς χρή . τὸ δὲ ὡς ἀδιόριστον τῆς Β Γ προτάσεως δεικνὺς ἐν τῇ τοιαύτῃ λήψει παρέθετο ὅρους ἐπὶ μὲν τοῦ Β καλόν , ἐπὶ δὲ τοῦ Γ λευκόν . ἄν δὴ ὑπάρχῃ τινὶ λευκῷ τὸ καλόν , ἀληθὲς μὲν ἔσται εἰπεῖν ἀδιορίστως , ὅτι λευκῷ ὑπάρχει καλόν , καὶ ‘ᾧ ὑπάρχει τὸ Β’ ἀδιορίστως χωρὶς τοῦ ‘τινί᾿ ἢ ‘παντί᾿ , οὐκέτι δὲ ἀληθὲς τὸ ‘παντὶ λευκῷ ὑπάρχει τὸ καλόν᾿ . τὸ δὲ ἴσως προσέθηκε ἔθηκε λέγων ἀλλ’ οὐ παντὶ ἴσως οὐ διὰ τοὺς ἐκκειμένους ὅρους ἀλλὰ διὰ τὸ τὸ ἀδιόριστον ἀληθεύεσθαι καὶ ἐπὶ τοῦ καθόλου ὥσπερ γε καὶ ἐπὶ τοῦ ἐπὶ μέρους .
Lemmas: οὐ εἰμί δέ αὐτός οὔτε εἰμί οὔτε εἶπον , ὅτι ὅς ὁ B ὑπάρχω , οὗτος πᾶς ὁ Α ὑπάρχω . ἐπεί γίγνομαι καί παρά ὁ τρόπος ὁ κατηγορία ὁ σημαίνω διάφορος , φημί δήω καί οὗτος παραφυλάσσω ἐν ὁ ἀνάλυσις ὁ συλλογισμός , πῶς ὁ κατηγορία γίγνομαι . καί ὅτι γε παρά ὁ τρόπος ὁ κάτειμι - γορίας ὁ σημαίνω διάφορος γίγνομαι , δείκνυμι . λέγω γάρ , ὅτι ἵημι ἐν ὁ ὑπάρχω τε καί ὁ σημαίνω αὐτός εἰμί οὔτε ἐν ὁ φωνή ὁ σημαίνω ὁ ὅτι ὅς ὁ Β ὑπάρχω , οὗτος πᾶς ὁ A ὑπάρχω χέω καί ὅς πᾶς ὁ Β ὑπάρχω , οὗτος καί ὁ Α ὑπάρχω πᾶς · οὗτος γάρ εἰμί , ὅς λέγω . καί ὅτι γε μή αὐτός σημαίνω οὗτος ἀλλήλων , δείκνυμι . εἄν μέν γάρ εἶπον ὅς ὁ Β ὑπάρχω , μή προστίθημι ὁ ‘παντί᾿ , οὗτος πᾶς ὁ Α ὑπάρχω , ἀδιορίστως λαμβάνω ὁ Β κατηγορέω , ὅς κατηγορέω , οἷος ὁ Γ , εἰμί οὗτος κατηγορέω · ὁ δέ ἀδιόριστος φᾶρος - μόζει καί ὁ ἐπί μέρος . δύναμαι οὖν ὁ Β τις ὁ Γ κεῖμαι ὑπάρχω · ἄν γάρ τις αὐτός ὑπάρχω , ἀληθής ὁ ὑπάρχω αὐτός ὁ Α , καί γίγνομαι ὁ ἀδιορίστως λέγω ἴσος ὁ Ἴ τις ὁ Β ὑπάρχω , οὗτος πᾶς ὁ ὅς · οὗτος δέ εἰμί καί κεῖμαι γίγνομαι ὁ Α τις ὁ Β ὑπάρχω . ὅταν γάρ ὅς τις ὁ Β ὑπάρχω , οὗτος λαμβάνω ὁ Α ὑπάρχω εἴτε ἁπλόος εἴτε πᾶς , ἴσος λαμβάνω ὁ ὁ Α τις ὁ Β , ὥσπερ καί ὅταν λαμβάνω , ὅς πᾶς ὁ Β ὑπάρχω , οὗτος ὑπάρχω ὁ Α πᾶς , κατά πᾶς ὁ Β λαμβάνω ὁ A , εἰμί γε κατά πᾶς εἰμί ὁ μηδείς εἰμί λαμβάνω ὁ ἕτερος , “ κατά ὅς ἕτερος οὖον εἴρω ” · αὐτός γάρ εἰμί ὁ ‘καθ᾿ ὅς πᾶς ὁ B , κατά ἐκεῖνος ὁ A πάντος ὁ κατά πᾶς ὁ Β ὁ Α . εἰμί δέ καί ὁ μείζων πρότασις οὗτος ἐν ὁ ἔκκειμαι συζυγία εἰμί ἐν πρῶτος σχῆμα . γίγνομαι οὖν οὕτως οὕτως ] λαμβάνω ὁ πρότασις ἐν πρῶτος σχῆμα ὁ μείζων πρότασις ἐπί μέρος . ἀσυλλόγιστος δέ ὁ τοιοῦτος συζυγία , ἄν τε ὁ Β ὁ Γ πᾶς ὑπάρχω ἄν τε τις · εἰμί γάρ ὁ μικρός οὗτος πρότασις . εἰμί δέ ἐπί ὁράω σαφής ὁ λέγω . κεῖμαι ἐπί ὁ Β πτηνός , ἐπί ὁ Α λευκός . ἄν δή εἴρω , ὅς πτηνός ὑπάρχω , οὗτος πᾶς λευκός , κύκνος μέν δή ] λαμβάνω ὁ πτηνός ἀληθής ὁ εἴρω · καί γάρ πτηνός ὁ κύκνος καί λευκός . ἄν δέ τις φημί ἀλλά κόραξ ὁ μέν πτηνός ὑπάρχω , ὁ δέ λευκός οὐκέτι , ῥητέος , ὅτι οὐ εἴρω Ἴ πᾶς ὁ βέ , ἀλλά ἁπλόος Ἴ ὑπαρχεία , ὅς ἴσος δύναμαι εἰμί ὁ τίς ὁ Β ὁ ὅς . οὗτος δέ λαμβάνω ἀσυλλόγιστος ὁ συζυγία · καί γάρ ὑπάρχω ὁ Α ὁ ὑπό ὁ Β τις καί οὐ ὑπάρχω · γίγνομαι γάρ ἐπί ὁ ἔκκειμαι συμπλοκή ὁ λευκός τις πτηνός καί ὁ πτηνός πᾶς κύκνος καί πᾶς κόραξ , ὅς ὁ μέν κύκνος πᾶς ὁ λευκός ὁ δέ κόραξ οὐδείς . ἵστημι πάλιν ἐπί μέν ὁ Α λογικός , ἐπί δέ ὁ Β ἔμψυχος , καί λαμβάνω , ὅς ὁ ἔμψυχος ὑπάρχω , ἐκεῖνος πᾶς ὁ λογικός . ἄνθρωπος μέν οὖν λαμβάνω ὑπό ὁ ἔμψυχος ἀληθής , ἵππος δέ οὐκέτι · γίγνομαι γάρ ὁ μέν λογικός τις ἔμψυχος ὁ δέ ἔμψυχος καί ἄνθρωπος πᾶς καί ἵππος πᾶς . ὅτι δέ ἀσυλλόγιστος οὗτος ὁ συζυγία , δῆλος , ὥστε οὐδέ ἀναλύω αὐτός ὡς συλλογιστικός χρή . ὁ δέ ὡς ἀδιόριστος ὁ Β Γ πρότασις δείκνυμι ἐν ὁ τοιοῦτος λαμβάνω παρατίθημι ὅρος ἐπί μέν ὁ Β καλός , ἐπί δέ ὁ Γ λευκός . ἄν δή ὑπάρχω τις λευκός ὁ καλός , ἀληθής μέν εἰμί εἶπον ἀδιορίστως , ὅτι λευκός ὑπάρχω καλός , καί Ἴ ὑπάρχω ὁ βέ ἀδιορίστως Χωρὶς ὁ τίς ἢ ‘παντί᾿ , οὐκέτι δέ ἀληθής ὁ παντής λευκός ὑπάρχω ὁ Καλονάς . ὁ δέ ἴσως προστίθημι τίθημι λέγω ἀλλά οὖον πᾶς ἴσως οὖον διά ὁ ἔκκειμαι ὅρος ἀλλά διά ὁ ὁ ἀδιόριστος ἀληθεύω καί ἐπί ὁ καθόλου ὥσπερ γε καί ἐπί ὁ ἐπί μέρος .