alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 26a39
Οὐδ᾿ ὅταν τὸ μὲν πρὸς τῷ μείζονι ἄκρῳ καθόλου γένηται ἤ κατηγορικὸν ἤ στερητικόν , τὸ δὲ πρὸς τῷ ἐλάττονι στερητικὸν καὶ κατὰ μέρος , οὐκ ἔσται συλλογισμὸς ἀδιορίστου τε καὶ ἐν μέρει ληφθέντος , οἷον εἰ τὸ μὲν Α παντὶ τῷ Β ὑπάρχει , τὸ δὲ Β τινὶ τῷ Γ μή , ἢ εἰ μὴ παντὶ ὑπάρχει · Τὸ μὲν τινὶ μὴ ὑπάρχειν ἢ μὴ παντὶ ὑπάρχειν πάλιν ταὐτόν ἐστιν . δείξας δὲ διὰ τῶν πρώτων ἀσυλλογίστους συζυγίας , ἐφ ὧν ἡ μείζων ἦν ἐπὶ μέρους , νῦν δείκνυσιν ἀσυλλογίστους καὶ ἐν αἷς μενούσης τῆς μείζονος καθόλου ἢ καταφατικῆς ἢ ἀποφατικῆς ἡ ἐλάττων ἐπὶ μέρους ἐστὶν ἀποφατική · δι’ οὗ δείκνυσι , πῶς εἶπεν ἐν τοῖς ἐπάνω “ ὅταν δὲ πρὸς τὸ ἕλαττον , ἢ καὶ ἄλλως πως ἔχωσιν οἱ ὅροι’’ . γίνεται δὲ ἐν ταῖς τοιαύταις συμπλοκαῖς τὸ ἀσυλλόγιστον πάλιν παρὰ τὴν ἐλάττονα οὖσαν ἀποφατικήν . ἡ δὲ δεῖξις αὐτῷ τοῦ ταύτας ἀσυλλογίστους εἶναι τὰς συζυγίας γέγονεν ἐπὶ τοῦ μέρους τοῦ Γ , ᾧ κεῖται αὐτῷ μὴ ὑπάρχειν τὸ Β · τοῦτο γὰρ λαβὼν δείκνυσι διὰ τῆς παραθέσεως τῶν ὅρων πάλιν καὶ παντὶ καὶ μηδενὶ αὐτῷ τὸ Α ὑπάρχον . οὕτως γὰρ οἰκείως δείκνυσθαι ἔμελλε τὸ τῆς ἐκκειμένης συζυγίας ἀσυλλόγιστον · εἰ γὰρ ἐπὶ παντὸς τοῦ Γ , οὐ προσεχὴς ἔτι ὁμοίως ἡ δεῖξις . ὡς γὰρ ὅτε τὸ Β μηδενὶ τῷ Γ ὑπῆρχεν , ἀσυλλόγιστος ἐδείκνυτο ἡ συζυγία τῷ , ᾧ μη|δενὶ ὑπῆρχε τὸ Β , τούτῳ τὸ Α καὶ παντὶ δύνασθαι καὶ μηδενὶ ὑπάρχειν , οὕτως καὶ ὅτε τὸ Β κεῖται τινὶ τῷ Γ μὴ ὑπάρχειν , ἀσυλλόγιστος ἄν δεικνύοιτό , εἰ δειχθείη τούτῳ τοῦ Γ τὸ Α καὶ παντὶ καὶ μηδενὶ ὑπάρχειν δυνάμενον , ᾧ αὐτοῦ μέρει τὸ Β οὐχ ὑπῆρχεν . ἔτι δὲ ἐπεὶ οὔσης τῆς ἐλάττονος ἐπὶ μέρους ἀποφατικῆς δύναται κατὰ τὸ αὐτὸ ἡ αὐτὴ καὶ ἐπὶ μέρους εἶναι καταφατική τὸ γὰρ τινὶ μὴ ὑπάρχον οὐδὲν κεκώλυται καὶ τινὶ ἐκείνῳ ὑπάρχειν ) , ὅταν δὲ ὑπάρχουσα ἐπὶ μέρους ᾖ καταφατικὴ ἡ ἐλάττων , συλλογισμὸς γίνεται τῆς μείζονος καθόλου οὔσης καὶ καταφατικῆς καὶ ἀποφατικῆς ἢ ἐπὶ μέρους καταφατικὸς ἢ ἐπὶ μέρους ἀποφατικός , ὡς δέδεικται ἑκατέρα γὰρ τῶν προτάσεων γίνεται τὸ ἴδιον ἔχουσα , καὶ ἡ ἐλάττων τὸ καταφατικὸν καὶ ἡ μείζων τὸ καθόλου ) , οὔσης δὲ συλλογιστικῆς τῆς συζυγίας ταύτης οὐκ ἐνῆν ὅρους λαβεῖν τοῦ παντὶ καὶ τοῦ μηδενὶ τὸ Α τῷ Γ ὑπάρχειν , κειμένου τοῦ Β τινὶ τῷ Γ μὴ ὑπάρχειν , εἰ καὶ τινὶ ὑπάρχοι , οὐκ ἄν εἴη λαβεῖν τοῦ παντὶ καὶ μηδενὶ τὸ Α τῷ Γ ὑπάρχειν . οὕτως γὰρ ἄν διεβάλλοντο καὶ ἀνῃροῦντο καὶ αἱ συλλογιστικαὶ συζυγίαι , ἥ τε ἔχουσα τὸ Β τινὶ τῷ Γ ὑπάρχον τὸ δὲ Α παντὶ τῷ Β ἢ τὸ μὲν Β τινὶ τῷ Γ τὸ δὲ Α μηδενὶ τῷ Β · ἐπὶ μὲν γὰρ τῆς τὸ καταφατικὸν συναγούσης συζυγίας ἀδύνατον ληφθῆναι τοῦ μηδενὶ ὑπάρχειν τὸ Α τῷ Γ , ἐπεὶ συλλογιστικῶς αὐτῷ τινὶ ὑπάρχει , ἐπὶ δὲ τῆς τὸ ἐπὶ μέρους ἀποφατικὸν συλλογιζομένης πάλιν ἀδύνατον τοῦ παντὶ ληφθῆναι συλλογιστικῶς δεικνυμένου τοῦ τινὶ μὴ ὑπάρχειν τὸ Α τῷ Γ · ἀναιροῖτο γὰρ ἄν τούτων ἑκάτερον , εἰ ὅροι εὑρίσκοιντο τοῦ τε παντὶ τὸ Α τῷ Γ καὶ τοῦ μηδενὶ ἐπὶ τῆς τοιαύτης συζυγίας . διὰ τοῦτο οὖν ἐπεὶ μὴ οἷόν τέ ἐστιν , ἐπὶ μὲν τοῦ Γ ἀπλῶς τὴν δεῖξιν οὐ ποιεῖται , λαμβάνει δὲ ἀπ’ αὐτοῦ ταῦτα τὰ μέρη , οἷς τὸ Β οὐχ ὑπάρχει κεῖται γὰρ τινὶ τῷ Γ ἐκεῖνο μὴ ὑπάρχειν ) , καὶ παραθέμενος ὕλην τινὰ δείκνυσι τούτων , οἷς μέρεσιν οὖσι τοῦ Γ τὸ B οὐχ ὑπῆρχε . τῷ μὲν παντὶ ὑπάρχον τὸ Α τῷ δὲ οὐδενί . ἔνεστι δὲ καὶ κατὰ τῶν τοῦ Γ μερῶν τὸ Β καθόλου ἀποφατικῶς κατηγορήσαντας ὡς καθόλου ἀποφατικῇ τῇ ἐλάττονι χρωμένους δεικνύναι τὴν εἰρημένην συμπλοκὴν ἀσυλλόγιστον . εἰ γὰρ τὸ μὲν Α κατὰ παντὸς τοῦ Β , τὸ δὲ Β κατ’ οὐδενὸς τούτων , ἃ μέρη ὄντα τοῦ Γ εἴληπται , δύναται τὸ Α ἐπὶ πλέον ὂν τοῦ Β ἐνδέχεται γὰρ τοιοῦτον αὐτὸ εἶναι ὡς ὑπερέχειν τοῦ Β ) καὶ περιέχειν ταῦτα τὰ τινὰ τοῦ Γ , οἷς οὐχ ὑπῆρχε τὸ Β , καὶ μὴ περιέχειν . ἀδόκιμος δὲ ἡ οὕτως ἔχουσα συζυγία . ὅροι , οὓς παρατίθεται , κατὰ μὲν τοῦ Α ζῷον , κατὰ δὲ τοῦ Β ἄνθρωπος , κατὰ δὲ τοῦ Γ ὅλου ἔστω λευκόν , ᾧ τινὶ ὁ ἄνθρωπος ὑπάρχει καὶ οὐχ ὑπάρχει . εἶτ’ ἐπεὶ ἐπὶ μέρους τέ ἐστιν ἡ Β Γ ἀποφατικὴ καὶ μὴ δύναται καθόλου ἐπὶ τοῦ Γ ἀποφατικὸν δειχθῆναί τε καὶ συναχθῆναι οὕτω ληφθέντων , ἀλλ’ οὐδὲ καθόλου καταφατικόν , ἄν ᾖ πάλιν ἡ Α Β καθόλου ἀποφατικὴ εἰλημμένη , εἰλήφθω τινὰ τοῦ λευκοῦ , καθ’ ὧν οὐδενὸς ἄνθρωπος λέγεται , καὶ ἔστω ταῦτα κύκνος καὶ χιών · οὔτε γὰρ κατὰ κύκνου ὁ ἄνθρωπος λευκοῦ ὄντος οὔτε κατὰ χιόνος . τὸ δὴ ζῷον κατὰ μὲν κύκνου παντὸς κατὰ χιόνος δὲ οὐδαμῶς . καὶ οὕτως ἐπὶ μέρους τοῦ Γ , ᾧ οὐχ ὑπῆρχε τὸ Β , ἐδείχθη ἡ τοιαύτη συζυγία ἀδόκιμός τε καὶ ἀσυλλόγιστος . ἐπὶ δὲ τῶν συμπλοκῶν τῶν ἐκ δύο ἐπὶ μέρους ἡ παράθεσις ἡ τῶν ὅρων αὐτῷ , δι’ ὧν ἀσυλλογίστους ἐλέγχει τὰς τοιαύτας συμπλοκάς , οὐκέτι γίνεται ἐπὶ μέρους τοῦ Γ , ᾧ τινὶ κεῖται <μὴ> ὑπάρχειν τὸ Β , ἀλλ’ ἐφ’ τοῦ Γ , ὅτι ἀσυλλόγιστος ἡ ἐκ δύο ἐπὶ μέρους συμπλοκὴ ὁμοίως , ἄν τε τὸ Β τῷ Γ τινὶ μὴ ὑπάρχῃ ὡς καὶ ὑπάρχειν τινί , ἄν τε καὶ μηδενὶ αὐτῷ ὑπάρχῃ . τῷ οὖν μὴ παρακεῖσθαί τινα συζυγίαν συλλογιστικὴν τῇ τοιαύτῃ τῶν προτάσεων συμπλοκῇ οἷόν τε ἦν ἐφ’ ὅλου τοῦ Γ ὅρων εὐπορῆσαι τοῦ παντὶ καὶ τοῦ μηδενί . εἰ δὲ ὅλῳ τῷ Γ καὶ μηδενί ] , δῆλον , | ὡς καὶ τῶν ν μερῶν αὐτοῦ ἑκάστῳ · ὥστε καὶ ᾧ τὸ Β οὐχ ὑπῆρχεν . ὅμοιος ὁ ἔλεγχος , καὶ εἰ ἡ Α Β καθόλου ληφθείη ἀποφατική . ἔστωσαν γὰρ ὅροι ἐπὶ μὲν τοὐ Α ἄψυχον , ἐπὶ δὲ τοῦ Β ἄνθρωπος , τὸ δὲ Γ λευκόν , καὶ εἰλήφθω πάλιν , ὧν μὴ κατηγορεῖται λευκῶν ὁ ἄνθρωπος , κύκνος καὶ χιών · τὸ γὰρ ἄψυχον ἀνάπαλιν χιόνι μὲν πάσῃ , κύκνῳ δὲ οὐδενί . διὰ τῶν αὐτῶν ὅρων , τοὐ τε κύκνου καὶ τῆς χιόνος , ἐδείχθη , καὶ ὅτε ἦν ἡ μείζων καθόλου καταφατική , ἀσυλλόγιστος ἡ συζυγία . οὔτε δὲ προσχρῆται τῷ καθόλου ἀποφατικῷ ἐν τῇ τῶν ὅρων ἐκθέσει μεταλαμβάνων τὸ ἐπὶ μέρους ἀποφατικὸν τῆς ἐλάττονος προτάσεως εἰς τὸ καθόλου ἀποφατικόν , ὡς οἴονταί τινες , οὔτ’ , εἴ τις προσχρῆται , διὰ τοῦτο ὑποληπτέον αὐτὸν μὴ δεικνύναι τὴν προκειμένην συζυγίαν ἀσυλλόγιστον · μᾶλλον γὰρ τῷ καθόλου προσχρῆται ὁ ἐπὶ παντὸς τοὐ Γ δεικνὺς τὸ παντὶ καὶ μηδενὶ ἢ ὁ ἐπὶ μέρους αὐτοῦ . ἔτι δὲ εἰ μὲν μὴ οἷόν τε ἦν λαβεῖν μέρη τινὰ τοῦ ἐσχάτου ὅρου , οἷς οὐχ ὑπάρξει καθόλου ὁ μέσος , καλῶς ἂν ἐνίσταντο τῇ τοιαύτῃ μεταλήψει οἱ ἐνιστάμενοι . τοῦτο δ’ ἄν ἦν , εἰ ἦν ἄτομος καὶ μὴ εἶχε μέρη . ἀλλὰ μὴν οὐχ οἷόν τε ἀτόμου ὄντος αὐτοῦ ἀληθὲς εἶναι τὸ τινὶ αὐτῷ μὴ ὑπάρχειν τὸ μέσον · εἰ γὰρ οἱ διορισμοί . τὸ παντὶ καὶ μηδενὶ καὶ τὸ τινὶ καὶ τὸ τινὶ μή , τῷ καθόλου προστίθενται , ὡς ἐν τῷ Περὶ ἑρμηνείας δέδεικται , δῆλον , ὡς καθόλου ἐστὶν ὁ ἔσχατος ὅρος ἀλλ’ οὐχὶ ἄτομος , καὶ ἕξει ποτὲ οὐ μόνον τὶ ἀλλὰ καὶ τινά , ὧν κατηγορεῖται , εἰ τινὶ αὐτῷ εἴληπται μὴ ὑπάρχειν ὁ μέσος , ὥσπερ ἐφ’ οὗ αὐτὸς παρέθετο . τοιούτου δ’ ὄντος ἥ τε ἔκθεσις ἀληθὴς καὶ ἡ μετάληψις ἡ εἰς τὸ καθόλου , καὶ ἡ διὰ τούτου δεῖξις τοῦ ἀσυλλόγιστον εἶναι τὴν κειμένην συζυγίαν ὑγιής . ἢ τῇ ἐπὶ τοῦ ἀδιορίστου δείξει ἰδίᾳ ἐπ’ ἀμφοτέρων χρῆται τῶν συμπλοκῶν , τῆς τε , ἐν ᾗ ἡ μὲν μείζων καθόλου καταφατικὴ ἡ δ’ ἐλάττων ἐπὶ μέρους ἀποφατική , καὶ τῆς ἐχούσης τὴν μὲν μείζονα πάλιν καθόλου ἀποφατικὴν τὴν δ’ ἐλάττονα ἐπὶ μέρους ἀποφατικήν . ποιησάμενος οὖν τὸν λόγον πρῶτον ἐπὶ τῆς ἐχούσης τὴν μείζονα καθόλου καταφατικήν , ὁμοίως , φησί , δειχθήσεται , καὶ εἰ ἡ μείζων καθόλου οὖσα εἰς τὸ ἀποφατικὸν μεταληφθείη .
Lemmas: οὐ ὅταν ὁ μέν πρός ὁ μείζων ἄκρος καθόλου γίγνομαι ἤ κατηγορικός ἤ στερητικός , ὁ δέ πρός ὁ μικρός στερητικός καί κατά μέρος , οὐ εἰμί συλλογισμός ἀδιόριστος τε καί ἐν μέρος λαμβάνω , οἷος εἰμί ὁ μέν Α πᾶς ὁ Β ὑπάρχω , ὁ δέ Β τις ὁ Γ μή , ἢ εἰμί μή πᾶς ὑπάρχω · ὁ μέν τις μή ὑπάρχω ἢ μή πᾶς ὑπάρχω πάλιν αὐτός εἰμί . δείκνυμι δέ διά ὁ πρῶτος ἀσυλλόγιστος συζυγία , ἐπί ὅς ὁ μείζων εἰμί ἐπί μέρος , νῦν δείκνυμι ἀσυλλόγιστος καί ἐν ὅς Μένων ὁ μείζων καθόλου ἢ καταφατικός ἢ ἀποφατικός ὁ μικρός ἐπί μέρος εἰμί ἀποφατικός · διά ὅς δείκνυμι , πῶς εἶπον ἐν ὁ ἐπάνω “ ὅταν δέ πρός ὁ μικρός , ἢ καί ἄλλως πως ἔχω ὁ ὅρος . γίγνομαι δέ ἐν ὁ τοιοῦτος συμπλοκή ὁ ἀσυλλόγιστος πάλιν παρά ὁ μικρός εἰμί ἀποφατικός . ὁ δέ δεῖξις αὐτός ὁ οὗτος ἀσυλλόγιστος εἰμί ὁ συζυγία γίγνομαι ἐπί ὁ μέρος ὁ Γ , ὅς κεῖμαι αὐτός μή ὑπάρχω ὁ Β · οὗτος γάρ λαμβάνω δείκνυμι διά ὁ παράθεσις ὁ ὁράω πάλιν καί πᾶς καί μηδείς αὐτός ὁ Α ὑπάρχω . οὕτως γάρ οἰκεῖος δείκνυμι μέλλω ὁ ὁ ἔκκειμαι συζυγία ἀσυλλόγιστος · εἰμί γάρ ἐπί πᾶς ὁ Γ , οὖον προσεχής ἔτι ὁμοίως ὁ δεῖξις . ὡς γάρ ὅτε ὁ Β μηδείς ὁ Γ ὑπάρχω , ἀσυλλόγιστος δείκνυμι ὁ συζυγία ὁ , ὅς μηδείς ὑπάρχω ὁ Β , οὗτος ὁ Α καί πᾶς δύναμαι καί μηδείς ὑπάρχω , οὕτως καί ὅτε ὁ Β κεῖμαι τις ὁ Γ μή ὑπάρχω , ἀσυλλόγιστος ἄν δείκνυμι , εἰμί δείκνυμι οὗτος ὁ Γ ὁ Α καί πᾶς καί μηδείς ὑπάρχω δύναμαι , ὅς αὐτός μέρος ὁ Β οὐ ὑπάρχω . ἔτι δέ ἐπεί εἰμί ὁ μικρός ἐπί μέρος ἀποφατικός δύναμαι κατά ὁ αὐτός ὁ αὐτός καί ἐπί μέρος εἰμί καταφατικός ὁ γάρ τις μή ὑπάρχω οὐδείς κωλύω καί τις ἐκεῖνος ὑπάρχω ) , ὅταν δέ ὑπάρχω ἐπί μέρος εἰμί καταφατικός ὁ μικρός , συλλογισμός γίγνομαι ὁ μείζων καθόλου εἰμί καί καταφατικός καί ἀποφατικός ἢ ἐπί μέρος καταφατικός ἢ ἐπί μέρος ἀποφατικός , ὡς δείκνυμι ἑκάτερος γάρ ὁ πρότασις γίγνομαι ὁ ἴδιος ἔχω , καί ὁ μικρός ὁ καταφατικός καί ὁ μείζων ὁ καθόλου ) , εἰμί δέ συλλογιστικός ὁ συζυγία οὗτος οὐ ἐν-εἰμί ὅρος λαμβάνω ὁ πᾶς καί ὁ μηδείς ὁ Α ὁ Γ ὑπάρχω , κεῖμαι ὁ Β τις ὁ Γ μή ὑπάρχω , εἰμί καί τις ὑπάρχω , οὐ ἄν εἰμί λαμβάνω ὁ πᾶς καί μηδείς ὁ Α ὁ Γ ὑπάρχω . οὕτως γάρ ἄν διαβάλλω καί ἀναιρέω καί ὁ συλλογιστική συζυγία , ὅς τε ἔχω ὁ Β τις ὁ Γ ὑπάρχω ὁ δέ Α πᾶς ὁ Β ἢ ὁ μέν Β τις ὁ Γ ὁ δέ Α μηδείς ὁ Β · ἐπί μέν γάρ ὁ ὁ καταφατικός συνάγω συζυγία ἀδύνατος λαμβάνω ὁ μηδείς ὑπάρχω ὁ Α ὁ Γ , ἐπεί συλλογιστικός αὐτός τις ὑπάρχω , ἐπί δέ ὁ ὁ ἐπί μέρος ἀποφατικός συλλογίζομαι πάλιν ἀδύνατος ὁ πᾶς λαμβάνω συλλογιστικός δείκνυμι ὁ τις μή ὑπάρχω ὁ Α ὁ Γ · ἀναιρέω γάρ ἄν οὗτος ἑκάτερος , εἰμί ὅρος εὑρίσκω ὁ τε πᾶς ὁ Α ὁ Γ καί ὁ μηδείς ἐπί ὁ τοιοῦτος συζυγία . διά οὗτος οὖν ἐπεί μή οἷος τε εἰμί , ἐπί μέν ὁ Γ ἀπλόος ὁ δεῖξις οὖον ποιέω , λαμβάνω δέ ἀπό αὐτός οὗτος ὁ μέρος , ὅς ὁ Β οὐ ὑπάρχω κεῖμαι γάρ τις ὁ Γ ἐκεῖνος μή ὑπάρχω ) , καί παρατίθημι ὕλη τις δείκνυμι οὗτος , ὅς μέρος εἰμί ὁ Γ ὁ B οὐ ὑπάρχω . ὁ μέν πᾶς ὑπάρχω ὁ Α ὁ δέ οὐδείς . ἔνειμι δέ καί κατά ὁ ὁ Γ μέρος ὁ Β καθόλου ἀποφατικός κατηγορέω ὡς καθόλου ἀποφατικός ὁ μικρός χράω δείκνυμι ὁ εἴρω συμπλοκή ἀσυλλόγιστος . εἰμί γάρ ὁ μέν Α κατά πᾶς ὁ Β , ὁ δέ Β κατά οὐδείς οὗτος , ὁ μέρος εἰμί ὁ Γ λαμβάνω , δύναμαι ὁ Α ἐπί πλέω εἰμί ὁ Β ἐνδέχομαι γάρ τοιοῦτος αὐτός εἰμί ὡς ὑπερέχω ὁ Β ) καί περιέχω οὗτος ὁ τις ὁ Γ , ὅς οὐ ὑπάρχω ὁ Β , καί μή περιέχω . ἀδόκιμος δέ ὁ οὕτως ἔχω συζυγία . ὅρος , ὅς παρατίθημι , κατά μέν ὁ Α ζῷον , κατά δέ ὁ Β ἄνθρωπος , κατά δέ ὁ Γ ὅλος ἵστημι λευκός , ὅς τις ὁ ἄνθρωπος ὑπάρχω καί οὐ ὑπάρχω . εἶτα ἐπεί ἐπί μέρος τε εἰμί ὁ Β Γ ἀποφατικός καί μή δύναμαι καθόλου ἐπί ὁ Γ ἀποφατικός δείκνυμι τε καί συνάγω οὗτος λαμβάνω , ἀλλά οὐδέ καθόλου καταφατικός , ἄν εἰμί πάλιν ὁ Α Β καθόλου ἀποφατικός λαμβάνω , λαμβάνω τις ὁ λευκός , κατά ὅς οὐδείς ἄνθρωπος λέγω , καί ἵστημι οὗτος κύκνος καί χιών · οὔτε γάρ κατά κύκνος ὁ ἄνθρωπος λευκός εἰμί οὔτε κατά χιών . ὁ δή ζῷον κατά μέν κύκνος πᾶς κατά χιών δέ οὐδαμῶς . καί οὕτως ἐπί μέρος ὁ Γ , ὅς οὐ ὑπάρχω ὁ Β , δείκνυμι ὁ τοιοῦτος συζυγία ἀδόκιμος τε καί ἀσυλλόγιστος . ἐπί δέ ὁ συμπλοκή ὁ ἐκ δύο ἐπί μέρος ὁ παράθεσις ὁ ὁ ὁράω αὐτός , διά ὅς ἀσυλλόγιστος ἔλεγχος ὁ τοιοῦτος συμπλοκή , οὐκέτι γίγνομαι ἐπί μέρος ὁ Γ , ὅς τις κεῖμαι <μὴ> ὑπάρχω ὁ Β , ἀλλά ἐπί ὁ Γ , ὅτι ἀσυλλόγιστος ὁ ἐκ δύο ἐπί μέρος συμπλοκή ὁμοίως , ἄν τε ὁ Β ὁ Γ τις μή ὑπάρχω ὡς καί ὑπάρχω τις , ἄν τε καί μηδείς αὐτός ὑπάρχω . ὁ οὖν μή παρακειεπομαι τις συζυγία συλλογιστικός ὁ τοιοῦτος ὁ πρότασις συμπλοκή οἷος τε εἰμί ἐπί ὅλος ὁ Γ ὁράω εὐπορέω ὁ πᾶς καί ὁ μηδείς . εἰμί δέ ὅλος ὁ Γ καί μηδείς ] , δῆλος , | ὡς καί ὁ Ν μέρος αὐτός ἕκαστος · ὥστε καί ὅς ὁ Β οὐ ὑπάρχω . ὅμοιος ὁ ἔλεγχος , καί εἰμί ὁ Α Β καθόλου λαμβάνω ἀποφατικός . εἰμί γάρ ὅρος ἐπί μέν ὁ Α ἄψυχος , ἐπί δέ ὁ Β ἄνθρωπος , ὁ δέ Γ λευκός , καί λαμβάνω πάλιν , ὅς μή κατηγορέω λευκός ὁ ἄνθρωπος , κύκνος καί χιών · ὁ γάρ ἄψυχος ἀνάπαλιν χιών μέν πᾶς , κύκνος δέ οὐδείς . διά ὁ αὐτός ὁράω , ὁ τε κύκνος καί ὁ χιών , δείκνυμι , καί ὅτε εἰμί ὁ μείζων καθόλου καταφατικός , ἀσυλλόγιστος ὁ συζυγία . οὔτε δέ προσχράομαι ὁ καθόλου ἀποφατικός ἐν ὁ ὁ ὁράω ἔκθεσις μεταλαμβάνω ὁ ἐπί μέρος ἀποφατικός ὁ μικρός πρότασις εἰς ὁ καθόλου ἀποφατικός , ὡς οἴομαι τις , οὔτε , εἰμί τις προσχράομαι , διά οὗτος ὑποληπτέον αὐτός μή δείκνυμι ὁ πρόκειμαι συζυγία ἀσυλλόγιστος · μᾶλλον γάρ ὁ καθόλου προσχράομαι ὁ ἐπί πᾶς ὁ Γ δείκνυμι ὁ πᾶς καί μηδείς ἢ ὁ ἐπί μέρος αὐτός . ἔτι δέ εἰμί μέν μή οἷος τε εἰμί λαμβάνω μέρος τις ὁ ἔσχατος ὁράω , ὅς οὐ ὑπάρχω καθόλου ὁ μέσος , καλῶς εἄν ἐνίστημι ὁ τοιοῦτος μεταλαμβάνω ὁ ἐνίστημι . οὗτος δέ ἄν εἰμί , εἰμί εἰμί ἄτομος καί μή ἔχω μέρος . ἀλλά μήv οὐ οἷος τε ἄτομος εἰμί αὐτός ἀληθής εἰμί ὁ τις αὐτός μή ὑπάρχω ὁ μέσος · εἰμί γάρ ὁ διορισμός . ὁ πᾶς καί μηδείς καί ὁ τις καί ὁ τις μή , ὁ καθόλου προστίθημι , ὡς ἐν ὁ περι ἑρμηνεία δείκνυμι , δῆλος , ὡς καθόλου εἰμί ὁ ἔσχατος ὅρος ἀλλά οὐ ἄτομος , καί ἔχω ποτέ οὖον μόνος τίς ἀλλά καί τις , ὅς κατηγορέω , εἰμί τις αὐτός λαμβάνω μή ὑπάρχω ὁ μέσος , ὥσπερ ἐπί ὅς αὐτός παρατίθημι . τοιοῦτος δέ εἰμί ὅς τε ἔκθεσις ἀληθής καί ὁ μετάληψις ὁ εἰς ὁ καθόλου , καί ὁ διά οὗτος δεῖξις ὁ ἀσυλλόγιστος εἰμί ὁ κεῖμαι συζυγία ὑγιής . ἢ ὁ ἐπί ὁ ἀδιόριστος δείκνυμι ἴδιος ἐπί ἀμφότερος χράω ὁ συμπλοκή , ὁ τε , ἐν ὅς ὁ μέν μείζων καθόλου καταφατικός ὁ δέ μικρός ἐπί μέρος ἀποφατικός , καί ὁ ἔχω ὁ μέν μείζων πάλιν καθόλου ἀποφατικός ὁ δέ μικρός ἐπί μέρος ἀποφατικός . ποιέω οὖν ὁ λόγος πρῶτος ἐπί ὁ ἔχω ὁ μείζων καθόλου καταφατικός , ὁμοίως , φημί , δείκνυμι , καί εἰμί ὁ μείζων καθόλου εἰμί εἰς ὁ ἀποφατικός μεταλαμβάνω .