ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 24a10
Πρῶτον εἰπεῖν περὶ τί καὶ τίνος ἐστιν ἡ σκέψις , ὅτι περὶ ἀπόδειξιν καὶ ἐπιστήμην ἀποδεικτικήν . ETtts μὲν διὰ βραχέων , τίς ἡ πρόθεσις καὶ τίς ὁ σκοπὸς πάσης τῆς ἀναλυτικῆς ἐπιστήμης . προσθεὶς δὲ τό τε περὶ τί , ὅπερ ἐστὶν αἰτιατικῆς πτώσεως ἀπαιτητικόν , καὶ τὸ τίνος γενικῆς πτώσεως ὄν , τὴν ἀπόδοσιν ἐποιήσατο κατὰ αἰτιατικὴν πτῶσιν , μόνον εἰπὼν περὶ ἀπόδειξιν καὶ ἐπιστήμην , ἡμῖν καταλιπὼν τὸ μετασχηματίσαι καὶ εἰς γενικὴν πτῶσιν τὰ εἰρημένα . γράφεται <δὲ> ἔν τισιν οὐ διὰ τοῦ ν ( ?? ) , ἀλλὰ διὰ σ ( ?? ) ἐπιστήμης ἀποδεικτικῆς · καὶ εἴη ἄν οὕτως ἐχούσης τῆς γραφῆς πρὸς ἑκάτερον τῶν προτεθέντων ἀπηντηκώς , πρὸς μὲν τὸ περὶ τί διὰ τοῦ περὶ ἀπόδειξιν , πρὸς δὲ τὸ τίνος διὰ τοῦ ἐπιστήμης ἀποδεικτικῆς . δύναται δ’ , ἄν ᾖ διὰ τοῦ σ ( ?? ) γεγραμμένον ἐπιστήμης ἀποδεικτικῆς , τὰ προειρημένα , τὸ περὶ τί καὶ τίνος , μὴ εἰρῆσθαι περὶ τοῦ ὑποκειμένου ἀμφότερα , ἀλλὰ τὸ μὲν ἕτερον τὸ περὶ τί περὶ τοῦ ὑποκειμένου πᾶν γὰρ τί ὑποκείμενον ) τὸ δὲ τίνος περὶ τῆς θεωρούσης τὸ ὑποκείμενον ἕξεως , ὡς εἶναι περὶ μὲν ὑποκείμενον τὴν ἀπόδειξιν , θεωρούσης δὲ ταύτην τῆς ἀποδεικτικῆς ἐπιστήμης . καὶ εἴη ἄν πρὸς ἑκάτερον τῶν προτεθέντων οἰκείως οὕτως ἀπηντηκώς . ἔστι δὲ ἡ μὲν ἀπόδειξις συλλογισμὸς ἀποδεικτικός , ἐπιστήμη δὲ ἀποδεικτικὴ ἕξις , ἀφ’ ἧς οἷόν τέ ἐστιν ἀποδεικτικῶς συλλογίζεσθαι · τὸ γὰρ περὶ ἀποδείξεως εἰπεῖν ἐπιστήμης ἐστὶν ἀποδεικτικῆς καὶ τοῦ ταύτην ἔχοντος .
Lemmas: Πρῶτος εἶπον περί τίς καί τίς εἰμί ὁ σκέψις , ὅτι περί ἀπόδειξις καί ἐπιστήμη ἀποδεικτικός . ETtts μέν διά βραχύς , τίς ὁ πρόθεσις καί τίς ὁ σκοπός πᾶς ὁ ἀναλυτικός ἐπιστήμη . προστίθημι δέ ὁ τε περί τίς , ὅσπερ εἰμί αἰτιατικός πτῶσις ἀπαιτητικός , καί ὁ τίς γενικός πτῶσις εἰμί , ὁ ἀπόδοσις ποιέω κατά αἰτιατικός πτῶσις , μόνος εἶπον περί ἀπόδειξις καί ἐπιστήμη , ἐγώ καταλείπω ὁ μετασχηματίζω καί εἰς γενικός πτῶσις ὁ εἴρω . γράφω <δὲ> ἐν τις οὖον διά ὁ Ν ( ?? ) , ἀλλά διά Σ ( ?? ) ἐπιστήμη ἀποδεικτικός · καί εἰμί ἄν οὕτως ἔχω ὁ γραφεύς πρός ἑκάτερος ὁ προτίθημι ἀπαντάω , πρός μέν ὁ περί τίς διά ὁ περί ἀπόδειξις , πρός δέ ὁ τίς διά ὁ ἐπιστήμη ἀποδεικτικός . δύναμαι δέ , ἄν εἰμί διά ὁ Σ ( ?? ) γράφω ἐπιστήμη ἀποδεικτικός , ὁ προερέω , ὁ περί τίς καί τίς , μή εἴρω περί ὁ ὑπόκειμαι ἀμφότερος , ἀλλά ὁ μέν ἕτερος ὁ περί τίς περί ὁ ὑπόκειμαι πᾶς γάρ τίς ὑπόκειμαι ) ὁ δέ τίς περί ὁ θεωρέω ὁ ὑπόκειμαι ἕξις , ὡς εἰμί περί μέν ὑπόκειμαι ὁ ἀπόδειξις , θεωρέω δέ οὗτος ὁ ἀποδεικτικός ἐπιστήμη . καί εἰμί ἄν πρός ἑκάτερος ὁ προτίθημι οἰκεῖος οὕτως ἀπαντάω . εἰμί δέ ὁ μέν ἀπόδειξις συλλογισμός ἀποδεικτικός , ἐπιστήμη δέ ἀποδεικτικός ἕξις , ἀπό ὅς οἷος τε εἰμί ἀποδεικτικός συλλογίζομαι · ὁ γάρ περί ἀπόδειξις εἶπον ἐπιστήμη εἰμί ἀποδεικτικός καί ὁ οὗτος ἔχω .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 24a11
Εἶτα διορίσαι , τί ἐστι πρότασις . Ἐπεὶ ἀναγκαῖος μὲν εἰς τὸν περὶ ἀποδείξεως λόγον ὁ περὶ συλλογισμοῦ , ὡς φθάνομεν εἰρηκότες , ὁ δὲ συλλογισμὸς ἐκ προτάσεων σύγκειται , αἱ δὲ προτάσεις ἐξ ὅρων , εἰκότως περὶ τούτων λέγει πρὸ τοῦ περὶ συλλογισμοῦ λέγειν , ἐξ ὧν τῷ συλλογισμῷ τὸ εἶναι · οὐδὲ γὰρ περὶ ὀνομάτων οἷόν τε εἰδέναι τῷ μὴ εἰδότι περὶ συλλαβῶν καὶ στοιχείων . μεθ’ ἃ περὶ συλλογισμοῦ προτίθεται εἰπεῖν ἐνδεικνύμενος ἡμῖν , ὅτι διὰ τοῦτον καὶ τὸν περὶ ἐκείνων πεποίηται λόγον , ὥσπερ καὶ τὸν περὶ συλλογισμοῦ διὰ τὸν περὶ ἀποδείξεως . τίνες δέ εἰσι τέλειοι συλλογισμοὶ καὶ τίνες ἀτελεῖς , αὐτὸς πρϊὼν ποιήσεται γνώριμον . καὶ τὸ ἐν ὅλῳ δὲ εἶναι καὶ τὸ ἐν μηδενί τοῦτο γάρ ἐστι σημαινόμενον ὑπὸ τοῦ ἢ μὴ εἶναι ) , ὅτι ταὐτά ἐστι τὸ μὲν τῷ κατὰ παντός , τὸ δὲ τῷ κατὰ μηδενός . τὸ δὲ κατὰ παντὸς καὶ κατὰ μηδενὸς σημαίνει τὴν καθόλου κατάφασιν καὶ τὴν καθόλου ἀπόφασιν , ὡς προιὼν γνώριμον ποιήσει . ἐπεὶ δὲ χρήσεται ἐν τῇ τῶν συλλογισμῶν ἀποδόσει καὶ τῶν συζυγιῶν ὅλως τῶν ἐν τοῖς σχήμασι τῷ ἐν ὅλῳ εἶναι ἄλλο τι ἄλλῳ τινὶ καὶ τῷ ἐν μηδενί , διὰ τοῦτο προλέγει περὶ αὐτῶν .
Lemmas: εἶτα διορίζω , τίς εἰμί πρότασις . ἐπεί ἀναγκαῖος μέν εἰς ὁ περί ἀπόδειξις λόγος ὁ περί συλλογισμός , ὡς φθάνω ἐρῶ , ὁ δέ συλλογισμός ἐκ πρότασις σύγκειμαι , ὁ δέ πρότασις ἐκ ὁράω , εἰκότως περί οὗτος λέγω πρό ὁ περί συλλογισμός λέγω , ἐκ ὅς ὁ συλλογισμός ὁ εἰμί · οὐδέ γάρ περί ὄνομα οἷος τε οἶδα ὁ μή οἶδα περί συλλαβή καί στοιχεῖον . μετά ὁ περί συλλογισμός προτίθημι εἶπον ἐνδείκνυμι ἐγώ , ὅτι διά οὗτος καί ὁ περί ἐκεῖνος ποιέω λόγος , ὥσπερ καί ὁ περί συλλογισμός διά ὁ περί ἀπόδειξις . τίς δέ εἰμί τέλειος συλλογισμός καί τίς ἀτελής , αὐτός πρίων ποιέω γνώριμος . καί ὁ ἐν ὅλος δέ εἰμί καί ὁ ἐν μηδείς οὗτος γάρ εἰμί σημαίνω ὑπό ὁ ἢ μή εἰμί ) , ὅτι αὐτός εἰμί ὁ μέν ὁ κατά πᾶς , ὁ δέ ὁ κατά μηδείς . ὁ δέ κατά πᾶς καί κατά μηδείς σημαίνω ὁ καθόλου κατάφασις καί ὁ καθόλου ἀπόφασις , ὡς προέρχομαι γνώριμος ποιέω . ἐπεί δέ χράω ἐν ὁ ὁ συλλογισμός ἀπόδοσις καί ὁ συζυγία ὅλως ὁ ἐν ὁ σχῆμα ὁ ἐν ὅλος εἰμί ἄλλος τίς ἄλλος τις καί ὁ ἐν μηδείς , διά οὗτος προλέγω περί αὐτός .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 24b12
Τί μὲν οὖν ἐστι πρότασις , καὶ τίνι διαφέρει συλλογιστικὴ καὶ ἀποδεικτικὴ καὶ διαλεκτική . Εἴρηκεν , ὅτι ἡ μὲν πρότασίς ἐστι λόγος καταφατικὸς ἢ ἀποφατικός τινος κατά τινος , καὶ οὗτος ὁ λόγος εἴη ἄν τῆς συλλογιστικῆς προτάσεως . ἡ δὲ ἀποδεικτικὴ πρότασίς ἐστιν , ὡς μὲν ἐνθάδε εἴρηκεν , ἀληθὴς καὶ διὰ τῶν ἐξ ἀρχῆς ὑποθέσεων εἰλημμένη , ὡς δὲ ἐν τοῖς Ὑστέροις ἀναλυτικοῖς , ἡ ἀληθὴς καὶ ἄμεσος καὶ πρώτη καὶ γνωριμωτέρα καὶ αἰτία τοῦ συμπεράσματος · ἡ δὲ διαλεκτικὴ πυνθανομένῳ μὲν ἐρώτησις ἀντιφάσεως , συλλογιζομένῳ δὲ λῆψις τοῦ φαινομένου καὶ ἐνδόξου . εἴη δ’ ἄν καὶ σοφιστική , ἧς οὐκ ἐμνημόνευσε νῦν , λῆψις τοῦ φαινομένου καὶ ἐνδόξου · ἡ γὰρ ἐπιπόλαιον τὸ πιθανὸν καὶ εὐφωρατότερον ἔχουσα σοφιστικὴ πρότασίς ἐστι . δι’ ἀκριβείας δὲ περὶ αὐτῶν λέγει , περὶ μὲν τῆς ἀποδεικτικῆς ἐν τοῖς Ὑστέροις ἀναλυτικοῖς , περὶ δὲ τῆς διαλεκτικῆς ἐν τοῖς τοπικοῖς , περὶ δὲ τῆς σοφιστικῆς ἐν τοῖς Σοφιστικοῖς ἐλέγχοις , ἃ πάντα ἕπεται τῇ κοινῇ περὶ συλλογισμῶν πραγματείᾳ . καὶ εἴη ἄν διὰ τοῦ εἰπεῖν ἐν τοῖς ἑπομένοις ῥηθήσεται , ὅτι πρῶτα τῇ τάξει ταῦτα τὰ βιβλία ἐκείνων τῶν πραγματειῶν , δεδηλωκώς .
Lemmas: τις μέν οὖν εἰμί πρότασις , καί τίς διαφέρω συλλογιστικός καί ἀποδεικτικός καί διαλεκτική . εἴρω , ὅτι ὁ μέν πρότασις εἰμί λόγος καταφατικός ἢ ἀποφατικός τις κατά τις , καί οὗτος ὁ λόγος εἰμί ἄν ὁ συλλογιστικός πρότασις . ὁ δέ ἀποδεικτικός πρότασις εἰμί , ὡς μέν ἐνθάδε εἴρω , ἀληθής καί διά ὁ ἐκ ἀρχή ὑπόθεσις λαμβάνω , ὡς δέ ἐν ὁ ὕστερος ἀναλυτικός , ὁ ἀληθής καί ἄμεσος καί πρῶτος καί γνώριμος καί αἰτία ὁ συμπέρασμα · ὁ δέ διαλεκτικός πυνθάνομαι μέν ἐρώτησις ἀντίφασις , συλλογίζομαι δέ λῆψις ὁ φαίνω καί ἔνδοξος . εἰμί δέ ἄν καί σοφιστικός , ὅς οὐ μνημονεύω νῦν , λῆψις ὁ φαίνω καί ἔνδοξος · ὁ γάρ ἐπίπλοον ὁ πιθανός καί εὐφώρατος ἔχω σοφιστικός πρότασις εἰμί . διά ἀκρίβεια δέ περί αὐτός λέγω , περί μέν ὁ ἀποδεικτικός ἐν ὁ ὕστερος ἀναλυτικός , περί δέ ὁ διαλεκτική ἐν ὁ τοπικός , περί δέ ὁ σοφιστικός ἐν ὁ σοφιστικός ἐλέγχω , ὁ πᾶς ἕπω ὁ κοινός περί συλλογισμός πραγματεία . καί εἰμί ἄν διά ὁ εἶπον ἐν ὁ ἕπομαι εἴρω , ὅτι πρῶτος ὁ τάξις οὗτος ὁ βιβλίον ἐκεῖνος ὁ πραγματεία , δηλόω .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 25a2
τούτων δὲ αἱ μὲν καταφατικαὶ αἱ δὲ ἀποφατικαὶ καθ’ ἑκάστην πρόσρησιν . Τρεῖς διαφορὰς προτάσεων εἰπών , ἀναγκαίαν , ὑπάρχουσαν , ἐνδεχομένην , καθ’ ἑκάστην τούτων διαφορὰν τὰς μὲν καταφατικάς φησι γίνεσθαι τῶν προτάσεων τὰς δὲ ἀποφατικάς · καὶ γὰρ ἀναγκαία καταφατικὴ καὶ ἀναγκαία ἀποφατική ἐστιν , ὡς εἰρήκαμεν , ὁμοίως καὶ ὑπάρχουσα καὶ ἐνδεχομένη , ὥσθ’ ἓξ διαφοραὶ προτάσεων αὗται . τὸ δὲ καθ’ ἑκάστην πρόσρησιν τὸ καθ’ ἑκάστην κατηγορίας διαφορὰν καὶ καθ’ ἑκάστην τρόπου προσθήκην δηλοῖ · οὐ γὰρ ἀξιοῖ τὰς προτάσεις ἀπὸ τῶν ὑποκειμένων αὐταῖς καὶ δηλουμένων ὑπ’ αὐτῶν λαμβάνειν τὸ ἀναγκαῖον καὶ τὸ ὑπάρχον καὶ τὸ ἐνδεχόμενον , ἀλλὰ ἀπὸ τῆς προσθήκης τῆς προστιθεμένης καὶ προσκατηγορουμένης τῆς λεγούσης , ὅτι τόδε τῷδε ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχει ἤ <ἢ ὑπάρχει> ἢ ἐνδέχεται ὑπάρχειν · οὕτως γὰρ ἔσονταί τινες καὶ ἀληθεῖς ἀναγκαῖαι καὶ ψευδεῖς , ὁμοίως καὶ ὑπάρχουσαι καὶ ἐνδεχόμεναι · οὐδεὶς γὰρ ἂν λόγος ψευδὴς γίνοιτο , εἰ μόνος οὗτος λέγοιτο ὁ δηλῶν τὴν τῶν πραγμάτων φύσιν καὶ ὢν τοιοῦτος , ὁποῖα τὰ δηλούμενα . ἐπεὶ δὲ λέγομεν τὸν ἀποφαντικὸν λόγον τὸ ἀληθὲς καὶ τὸ ψεῦδος ὁμοίως δέχεσθαι , ὡς λέγομεν κατάφασίν τινα ἀλη|θῆ καὶ ἄλλην τινὰ ψευδῆ τὴν οὐχ ὡς ἔχει τό , περὶ οὗ λέγεται , λέγουσαν , οὕτως ἐροῦμεν καὶ ἀναγκαίαν τινὰ ψευδῆ · ψευδὴς δὲ ἔσται ἀναγκαία ἡ λέγουσα τὸ μὴ ἀναγκαῖον ἀναγκαῖον . δεῖ ἄρα ταῖς προτάσεσι προσκεῖσθαι τὰς τοιαύτας προσρήσεις καὶ τοὺς τοιούτους τρόπους .
Lemmas: οὗτος δέ ὁ μέν καταφατικός ὁ δέ ἀποφατικός κατά ἕκαστος πρόσρησις . τρεῖς διαφορά πρότασις εἶπον , ἀναγκαῖος , ὑπάρχω , ἐνδέχομαι , κατά ἕκαστος οὗτος διαφορά ὁ μέν καταφατικός φημί γίγνομαι ὁ πρότασις ὁ δέ ἀποφατικός · καί γάρ ἀναγκαῖος καταφατικός καί ἀναγκαῖος ἀποφατικός εἰμί , ὡς εἴρω , ὁμοίως καί ὑπάρχω καί ἐνδέχομαι , ὥστε ἓξ διαφορά πρότασις οὗτος . ὁ δέ κατά ἕκαστος πρόσρησις ὁ κατά ἕκαστος κατηγορία διαφορά καί κατά ἕκαστος τρόπος προσθήκη δηλόω · οὖον γάρ ἀξιόω ὁ πρότασις ἀπό ὁ ὑπόκειμαι αὐτός καί δηλέομαι ὑπό αὐτός λαμβάνω ὁ ἀναγκαῖος καί ὁ ὑπάρχω καί ὁ ἐνδέχομαι , ἀλλά ἀπό ὁ προσθήκη ὁ προστίθημι καί προσκατηγορέω ὁ λέγω , ὅτι ὅδε ὅδε ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω ἤ ἤ ὑπάρχω ἢ ἐνδέχομαι ὑπάρχω · οὕτως γάρ εἰμί τις καί ἀληθής ἀναγκαῖος καί ψευδής , ὁμοίως καί ὑπάρχω καί ἐνδέχομαι · οὐδείς γάρ εἄν λόγος ψευδής γίγνομαι , εἰμί μόνος οὗτος λέγω ὁ δηλόω ὁ ὁ πρᾶγμα φύσις καί εἰμί τοιοῦτος , ὁποῖος ὁ δηλόω . ἐπεί δέ λέγω ὁ ἀποφαντικός λόγος ὁ ἀληθής καί ὁ ψεῦδος ὁμοίως δέχομαι , ὡς λέγω κατάφασις τις ἀληθής καί ἄλλος τις ψευδής ὁ οὐ ὡς ἔχω ὁ , περί ὅς λέγω , λέγω , οὕτως εἴρω καί ἀναγκαῖος τις ψευδής · ψευδής δέ εἰμί ἀναγκαῖος ὁ λέγω ὁ μή ἀναγκαῖος ἀναγκαῖος . δεῖ ἄρα ὁ πρότασις πρόσκειμαι ὁ τοιοῦτος πρόσρησις καί ὁ τοιοῦτος τρόπος .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 25a27
τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον ἔξει καὶ ἐπὶ τῶν ἀναγκαίων προτάσεων . ‘Oμοίως φησὶ ταῖς κατὰ τὸ ὑπάρχον καὶ τὰς ἀναγκαίας ἀντιστρέφειν προτάσεις , καὶ δείκνυσι πρῶτον καὶ ἐπὶ τούτων τὴν καθόλου στερητικὴν ἀντιστρέφουσαν αὑτῇ οὕτως ·
Lemmas: ὁ αὐτός δέ τρόπος ἔξειμι καί ἐπί ὁ ἀναγκαῖος πρότασις . ὅμοιος φημί ὁ κατά ὁ ὑπάρχω καί ὁ ἀναγκαῖος ἀντιστρέφω πρότασις , καί δείκνυμι πρῶτος καί ἐπί οὗτος ὁ καθόλου στερητικός ἀντιστρέφω ἑαυτοῦ οὕτως ·
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 25b40
Ὁμοίως δ’ εἰ καὶ τὸ μὲν Α κατὰ μηδενὸς τοῦ Β . ἐκθέμενος τὸν πρῶτον συλλογισμὸν ἐν πρώτῳ σχήματι τὸν ἐκ δύο καθόλου καταφατικῶν καθόλου καταφατικὸν συνάγοντα τοῦ δευτέρου πάλιν μνημονεύει τοῦ ἐκ καθόλου ἀποφατικῆς τῆς μείζονος καὶ καθόλου κατα - φατικῆς τῆς ἐλάττονος καθόλου ἀποφατικὸν συνάγοντος καὶ φησίν , ὅτι ὁμοίως καὶ ἐπὶ τούτου ἐκ τοῦ κατὰ μηδενὸς καὶ ἐκ τοῦ κατὰ παντὸς γνώριμος ἡ συναγωγή . διὸ καὶ ἀναπόδεικτος καὶ τέλειος καὶ οὗτος . εἰ γὰρ κατὰ παντὸς τὸ Β τοῦ Γ , οὐδὲν ἔσται τοῦ Γ , καθ’ οὗ τὸ Β οὐ ῥηθήσεται · τὶ ἄρα ἐστὶ τὸ Γ τοῦ Β . ἄν δὴ τὸ Α κατὰ μηδενὸς λέγηται τοῦ Β , οὐδὲν ἔσται | τοῦ Β , καθ’ οὗ κατηγορηθήσεται τὸ Α · ἦν δέ τι τοῦ Β ν καὶ τὸ Γ · κατ’ οὐδενὸς ἄρα τοῦ Γ τὸ Α .
Lemmas: ὅμοιος δέ εἰμί καί ὁ μέν Α κατά μηδείς ὁ Β . ἐκτίθημι ὁ πρῶτος συλλογισμός ἐν πρῶτος σχῆμα ὁ ἐκ δύο καθόλου καταφατικός καθόλου καταφατικός συνάγω ὁ δύο πάλιν μνημονεύω ὁ ἐκ καθόλου ἀποφατικός ὁ μείζων καί καθόλου κατά - φατικός ὁ μικρός καθόλου ἀποφατικός συνάγω καί φημί , ὅτι ὁμοίως καί ἐπί οὗτος ἐκ ὁ κατά μηδείς καί ἐκ ὁ κατά πᾶς γνώριμος ὁ συναγωγή . διό καί ἀναπόδεικτος καί τέλειος καί οὗτος . εἰμί γάρ κατά πᾶς ὁ Β ὁ Γ , οὐδείς εἰμί ὁ Γ , κατά ὅς ὁ Β οὖον εἴρω · τίς ἄρα εἰμί ὁ Γ ὁ Β . ἄν δή ὁ Α κατά μηδείς λέγω ὁ Β , οὐδείς εἰμί | ὁ Β , κατά ὅς κατηγορέω ὁ Α · εἰμί δέ τίς ὁ Β Ν καί ὁ Γ · κατά οὐδείς ἄρα ὁ Γ ὁ Α .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 26a9
Οὐδ᾿ ὅταν μήτε τὸ πρῶτον τῷ μέσῳ μήτε τὸ μέσον τῷ ἐσχάτῳ μηδενὶ ὑπάρχῃ . Μετελήλυθεν ἐπὶ τὴν ἐκ δύο καθόλου ἀποφατικῶν ἐν πρώτῳ σχήματι συζυγίαν , καὶ δείκνυσι καὶ ταύτην ἀσυλλόγιστον οὖσαν τῇ τῶν ὅρων πάλιν παραθέσει , ὧν παρὰ τὴν διαφορὰν καὶ παντὶ καὶ μηδενὶ ὑπάρχον φαίνεται τὸ Α τῷ Γ . αἰτία δὲ τοῦ μηδὲν συνάγεσθαι ἐν τῇ τοιαύτῃ συζυγίᾳ συλλογιστικῶς , ὅτι ὁ μέσος οὐδεμίαν ἔχει σχέσιν πρὸς οὐδέτερον τῶν ἄκρων , ἀλλ’ οὕτως ἔχει , ὡς εἰ καὶ τὴν ἀρχὴν μηδὲ ἐλήφθη · παρὰ δὲ τοῦτον ὁ συλλογισμός · οὕτως γὰρ ἔχοντος αὐτοῦ δύναται καὶ πίπτειν ὑπὸ τὸ Α τὸ Γ καὶ μὴ πίπτειν . εἰ μὲν γὰρ τὸ Α ἐπιστήμη τὸ δὲ Β γραμμὴ τὸ δὲ Γ ἰατρική , ἀληθῶν οὐσῶν ἀμφοτέρων τῶν προτάσεων καθόλου ἀποφατικῶν ἡ ἐπιστήμη τῇ ἰατρικῇ πάσῃ ὑπάρξει . εἰ δὲ ἀντὶ τῆς ἰατρικῆς μονὰς τεθείη ἢ λίθος , αἱ μὲν προτάσεις ὁμοίως ἀληθεῖς , οὐδεμιᾷ δὲ ἐπιστήμη μονάδι ὑπάρξει οὐδὲ λίθῳ .
Lemmas: οὐ ὅταν μήτε ὁ πρῶτος ὁ μέσος μήτε ὁ μέσος ὁ ἔσχατος μηδείς ὑπάρχω . μετέρχομαι ἐπί ὁ ἐκ δύο καθόλου ἀποφατικός ἐν πρῶτος σχῆμα συζυγία , καί δείκνυμι καί οὗτος ἀσυλλόγιστος εἰμί ὁ ὁ ὁράω πάλιν παράθεσις , ὅς παρά ὁ διαφορά καί πᾶς καί μηδείς ὑπάρχω φαίνω ὁ Α ὁ Γ . αἰτία δέ ὁ μηδείς συνάγω ἐν ὁ τοιοῦτος συζυγία συλλογιστικός , ὅτι ὁ μέσος οὐδείς ἔχω σχέσις πρός οὐδέτερος ὁ ἄκρος , ἀλλά οὕτως ἔχω , ὡς εἰμί καί ὁ ἀρχή μηδέ λαμβάνω · παρά δέ οὗτος ὁ συλλογισμός · οὕτως γάρ ἔχω αὐτός δύναμαι καί πίπτω ὑπό ὁ Α ὁ Γ καί μή πίπτω . εἰμί μέν γάρ ὁ Α ἐπιστήμη ὁ δέ Β γραμμή ὁ δέ Γ Ἰατρική , ἀληθής εἰμί ἀμφότερος ὁ πρότασις καθόλου ἀποφατικός ὁ ἐπιστήμη ὁ ἰατρικός πᾶς ὑπάρχω . εἰμί δέ ἀντί ὁ ἰατρικός μονή τίθημι ἢ λίθος , ὁ μέν πρότασις ὁμοίως ἀληθής , οὐδείς δέ ἐπιστήμη μόνος ὑπάρχω οὐδέ λίθος .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 26a13
Καθόλου μὲν οὖν ὄντων τῶν ὅρων δῆλον ἐν τούτῳ τῳ σχήματι . Εἰρήκαμεν , ὅτι τεσσάρων οὐσῶν συζυγιῶν ἐν πρώτῳ σχήματι καθόλου τῶν προτάσεων λαμβανομένων δύο μὲν γίνονται συλλογιστικαὶ δύο δὲ ἀσυλλόγιστοι .
Lemmas: Κάθολος μέν οὖν εἰμί ὁ ὁράω δῆλος ἐν οὗτος ὁ σχῆμα . εἴρω , ὅτι τέσσαρες εἰμί συζυγία ἐν πρῶτος σχῆμα καθόλου ὁ πρότασις λαμβάνω δύο μέν γίγνομαι συλλογιστική δύο δέ ἀσυλλόγιστος .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 26a20
Ὅταν δὲ πρὸς τὸ ἔλαττον ἢ καὶ ἄλλως πως ἔχωσιν οἱ ὅροι , ἀδύνατον . Προειπὼν περὶ τῆς μείζονος προτάσεως , ὅτι καὶ στερητικῆς οὔσης αὐτῆς ἔσται συλλογισμός , ἐπήνεγκεν ὅταν δὲ πρὸς τὸ ἔλαττον , δῆλον ὅτι τὸ στερητικὸν μετατεθῇ , ὡς εἶναι ταύτην μὲν ἐπὶ μέρους ἀποφατικὴν τὴν δὲ μείζονα καθόλου μὲν ἢ καταφατικὴν δὲ ἢ ἀποφατικήν . τὸ δὲ καὶ ἄλλως πως ἔχωσι δηλωτικόν ἐστι τοῦ ‘ἄν ἡ μὲν μείζων τὸ ἐπὶ μέρους εἶναι μεταλάβῃ , ἡ δὲ ἐλάττων τὸ καθόλου᾿ · οὕτως γὰρ ἐχουσῶν οὐ γίνεται συλλογισμός . δύναται τὸ ὅταν δὲ πρὸς τὸ ἔλαττον καὶ ‘ὄταν πρὸς τὸ ἔλαττον τὸ καθόλου μετενεχθῇ’ . καὶ ὅσον γε ἐπὶ τοῖς ἐπιφερομένοις τοῦτ’ ἔστι τὸ λεγόμενον μᾶλλον . καὶ εἴη ἂν τὸ ἡ καὶ ἄλλως πως ἔχωσιν οἱ ὅροι εἰρημένον ἐπὶ τῆς ἐλάττονος προτάσεως , ἄν μὴ μεταλάβῃ μὲν αὕτη τὸ καθόλου , μένουσα δὲ ἐπὶ μέρους ἀποφατικὴ λήφθη .
Lemmas: ὅταν δέ πρός ὁ μικρός ἢ καί ἄλλως πως ἔχω ὁ ὅρος , ἀδύνατος . προεῖπον περί ὁ μείζων πρότασις , ὅτι καί στερητικός εἰμί αὐτός εἰμί συλλογισμός , ἐπιφέρω ὅταν δέ πρός ὁ μικρός , δῆλος ὅτι ὁ στερητικός μετατίθημι , ὡς εἰμί οὗτος μέν ἐπί μέρος ἀποφατικός ὁ δέ μείζων καθόλου μέν ἢ καταφατικός δέ ἢ ἀποφατικός . ὁ δέ καί ἄλλως πως ἔχω δηλωτικός εἰμί ὁ ἄν ὁ μέν μείζων ὁ ἐπί μέρος εἰμί μεταλαμβάνω , ὁ δέ μικρός ὁ κάθολος · οὕτως γάρ ἔχω οὖον γίγνομαι συλλογισμός . δύναμαι ὁ ὅταν δέ πρός ὁ μικρός καί ‘ὄταν πρός ὁ μικρός ὁ καθόλου μεταφέρω . καί ὅσος γε ἐπί ὁ ἐπιφέρω οὗτος εἰμί ὁ λέγω μᾶλλον . καί εἰμί εἄν ὁ ὁ καί ἄλλως πως ἔχω ὁ ὅρος εἴρω ἐπί ὁ μικρός πρότασις , ἄν μή μεταλαμβάνω μέν οὗτος ὁ καθόλου , μένω δέ ἐπί μέρος ἀποφατικός λαμβάνω .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 26a21
Λέγω δὲ μεῖζον μὲν ἄκρον , ἐν ᾧ τὸ μέσον ἐστίν , ἔλαττον δὲ τὸ ὑπὸ τὸ μέσον . Δεῖ πάντων τῶν λεγομένων ἀκούειν ὡς ἐπὶ τοῦ πρώτου σχήματος λεγομένων · καὶ γὰρ καὶ τὸ νῦν λεγόμενον οὕτως ἔχει · ἐν τῷ πρώτῳ σχήματι μεῖζον μέν , ἐν ᾧ τὸ μέσον ἐστίν , ἔλαττον δὲ τὸ ὑπὸ τὸ μέσον · ἦν γὰρ ἐν τούτῳ τῷ σχήματι ὁ μέσος τῷ μὲν ὑποκείμενος τοῦ δὲ κατηγορούμενος . ἐπεὶ ἔν γε τῷ δευτέρῳ σχήματι καὶ ὁ μείζων καὶ ὁ ἐλάττων ἐν τῷ μέσῳ εἰσίν · ὑπ’ οὐδένα γὰρ ὁ μέσος . ἀνάπαλιν δὲ ἐν τῷ τρίτῳ ὁ μέσος οὐχ ὑπὸ τὸν μείζονα μόνον ἐστὶν ἀλλὰ καὶ ὑπὸ τὸν ἐλάττονα · οὐδεὶς γὰρ ἐν τῷ μέσῳ . σαφῶς δέ , ὅτι ὁ κατηγορούμενος ἐν τῷ συμπεράσματι οὗτος καὶ ἐν ταῖς προτάσεσι μείζων ἐστὶ καὶ παρὰ τοῦτον ἡ μείζων πρότασις , εοειςεν .
Lemmas: λέγω δέ μείζων μέν ἄκρος , ἐν ὅς ὁ μέσος εἰμί , μικρός δέ ὁ ὑπό ὁ μέσος . Δεύς πᾶς ὁ λέγω ἀκούω ὡς ἐπί ὁ πρῶτος σχῆμα λέγω · καί γάρ καί ὁ νῦν λέγω οὕτως ἔχω · ἐν ὁ πρῶτος σχῆμα μείζων μέν , ἐν ὅς ὁ μέσος εἰμί , μικρός δέ ὁ ὑπό ὁ μέσος · εἰμί γάρ ἐν οὗτος ὁ σχῆμα ὁ μέσος ὁ μέν ὑπόκειμαι ὁ δέ κατηγορέω . ἐπεί ἐν γε ὁ δύο σχῆμα καί ὁ μείζων καί ὁ μικρός ἐν ὁ μέσος εἰμί · ὑπό οὐδείς γάρ ὁ μέσος . ἀνάπαλιν δέ ἐν ὁ τρίτος ὁ μέσος οὐ ὑπό ὁ μείζων μόνος εἰμί ἀλλά καί ὑπό ὁ μικρός · οὐδείς γάρ ἐν ὁ μέσος . σαφῶς δέ , ὅτι ὁ κατηγορέω ἐν ὁ συμπέρασμα οὗτος καί ἐν ὁ πρότασις μείζων εἰμί καί παρά οὗτος ὁ μείζων πρότασις , εοειςεν .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 26a23
Ὑπαρχέτω γὰρ τὸ μὲν Α παντὶ τῷ Β , τὸ δὲ Β τινὶ τῷ Γ . Ἡ μὲν συζυγία τοῦ τρίτου ἀναποδείκτου , ὅς ἐστιν ἐπὶ μέρους καταφατικὸν ἔχων τὸ συμπέρασμα . εἰ γὰρ τὸ Β τινὶ τῷ Γ , τὶ τοῦ Γ ἐν ὅλῳ ἐστὶ τῷ Β · κατὰ παντὸς δὲ τοῦ Β τὸ Α · οὐδὲν ἄρα ἐστὶ τοῦ Β , καθ’ οὗ οὐ ῥηθήσεται τὸ Α · τὶ δὲ τοῦ Β ἐστὶ τὸ Γ · κατὰ τούτου ἄρα τὸ Α ῥηθήσεται . ὁμοίως δὲ ἕξει καὶ ὁ τέταρτος ἀναπόδεικτος ὁ ἔχων τὴν μὲν μείζονα καθόλου ἀποφατικὴν τὴν δὲ ἐλάττονα ἐπὶ μέρους καταφατικήν . εἰ γὰρ εἴη τι τοῦ Γ ἐν ὅλῳ τῷ Β , τὸ δὲ Β ἐν μηδενὶ τῷ Α , τὸ Α τινὶ τῷ Γ οὐχ ὑπάρξει . τὶ μὲν γὰρ τοῦ Γ ὑπὸ τὸ Β · οὐδὲν δ’ ἔστι τοῦ Β λαβεῖν , καθ’ οὗ τὸ Α ῥηθήσεται · ὥστε οὐδὲ κατὰ τινὸς τοῦ Γ ἐκείνου , ὃ ἦν τι τοῦ Β . ὅμοιαι ταῖς τοιαύταις συναγωγαῖς γίνονται , καὶ εἰ ἀδιόριστον καταφατικὴν τὴν ἐλάττονα ποιήσαιμεν , τηρήσαιμεν δὲ τὴν μείζονα ποτὲ μὲν καθόλου καταφατικὴν ποτὲ δὲ καθόλου ἀποφατικήν . πάντες δὲ οἱ προειρημένοι τέλειοι · πάντες γὰρ τῷ κατὰ παντὸς μόνῳ ἢ κατὰ μηδενὸς προσ - χρώμενοι , ὅ ἐστι κείμενον , φανερὰν τὴν συναγωγὴν ἔχουσιν .
Lemmas: ὑπάρχω γάρ ὁ μέν Α πᾶς ὁ Β , ὁ δέ Β τις ὁ Γ . ὁ μέν συζυγία ὁ τρίτος ἀναπόδεικτος , ὅς εἰμί ἐπί μέρος καταφατικός ἔχω ὁ συμπέρασμα . εἰμί γάρ ὁ Β τις ὁ Γ , τίς ὁ Γ ἐν ὅλος εἰμί ὁ Β · κατά πᾶς δέ ὁ Β ὁ Α · οὐδείς ἄρα εἰμί ὁ Β , κατά ὅς οὖον εἴρω ὁ Α · τίς δέ ὁ Β εἰμί ὁ Γ · κατά οὗτος ἄρα ὁ Α εἴρω . ὁμοίως δέ ἔχω καί ὁ τέταρτος ἀναπόδεικτος ὁ ἔχω ὁ μέν μείζων καθόλου ἀποφατικός ὁ δέ μικρός ἐπί μέρος καταφατικός . εἰμί γάρ εἰμί τίς ὁ Γ ἐν ὅλος ὁ Β , ὁ δέ Β ἐν μηδείς ὁ Α , ὁ Α τις ὁ Γ οὐ ὑπάρχω . τίς μέν γάρ ὁ Γ ὑπό ὁ Β · οὐδείς δέ εἰμί ὁ Β λαμβάνω , κατά ὅς ὁ Α εἴρω · ὥστε οὐδέ κατά τις ὁ Γ ἐκεῖνος , ὅς εἰμί τίς ὁ Β . ὅμοιος ὁ τοιοῦτος συναγωγή γίγνομαι , καί εἰμί ἀδιόριστος καταφατικός ὁ μικρός ποιέω , τηρέω δέ ὁ μείζων ποτέ μέν καθόλου καταφατικός ποτέ δέ καθόλου ἀποφατικός . πᾶς δέ ὁ προερέω τέλειος · πᾶς γάρ ὁ κατά πᾶς μόνος ἢ κατά μηδείς προς - χράω , ὅς εἰμί κεῖμαι , φανερός ὁ συναγωγή ἔχω .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 26a30
Ἐὰν δὲ πρὸς τὸν ἐλάσσονα ἄκρον τὸ καθόλου τεθῇ ἢ κατηγορικὸν ἢ στερητικόν , οὐκ ἔσται συλλογισμός . Λέγει μὲν περὶ συζυγιῶν τῶν ἐχουσῶν τὴν μὲν ἑτέραν πρότασιν καθόλου τὴν δὲ ἑτέραν ἐπὶ μέρους . εἰπὼν δὲ περὶ τούτων , ἐν αἷς τὸ καθόλου ἦν πρὸς τῇ μείζονι προτάσει τὸ δὲ ἐπὶ μέρους πρὸς τῇ ἐλάττονι ὂν καταφατικόν , καὶ δείξας , ὅτι συλλογιστικαὶ αἱ τοιαῦται συζυγίαι , προσθεὶς δὲ καὶ τάς , ἐν αἷς ἀντὶ τοῦ ἐπὶ μέρους τὸ ἀδιόριστον ἔχει ἡ ἐλάττων πρότασις τῶν ἄλλων τῶν αὐτῶν μενόντων δύο γὰρ καὶ οὕτως λαμβανομένης τῆς ἐλάττονος ἐγίνοντο συλλογισμοί ) , νῦν μετελήλυθεν ἐπὶ τὰς ἐναλλάξ . αὗται δέ εἰσιν αἱ ἔχουσαι τὴν ἐλάττονα πρότασιν καθόλου . γίνεται δὲ ταύτης οὔσης καθόλου ἡ μείζων πρότασις ἢ ἐπὶ μέρους ἢ ἀδιόριστος · οὔσης δὲ ταύτης ἐπὶ μέρους ἢ ἀδιορίστου ἀσυλλόγιστοι πᾶσαι αἱ συμπλοκαί , ὡς προειρήκαμεν . δείκνυσιν οὖν ἐκτιθέμενος τὰς συμπλοκὰς καὶ συζυγίας ταύτας , ὅτι εἰσὶν ἀσυλλόγιστοι , πάλιν χρώμενος τῇ τῆς ὕλης παραθέσει , ἐφ’ ἧς εὑρίσκεται τὰ ἐναντία συναγόμενα . τὸ δὲ κατὰ μέρος ὄντος εἶπεν ἀντὶ τοῦ ‘τῆς μείζονος᾿ · αὕτη γὰρ γίνεται κατὰ μέρος .
Lemmas: ἐάν δέ πρός ὁ μικρός ἄκρος ὁ καθόλου τίθημι ἢ κατηγορικός ἢ στερητικός , οὐ εἰμί συλλογισμός . Λέγος μέν περί συζυγία ὁ ἔχω ὁ μέν ἕτερος πρότασις καθόλου ὁ δέ ἕτερος ἐπί μέρος . εἶπον δέ περί οὗτος , ἐν ὅς ὁ καθόλου εἰμί πρός ὁ μείζων πρότασις ὁ δέ ἐπί μέρος πρός ὁ μικρός εἰμί καταφατικός , καί δείκνυμι , ὅτι συλλογιστική ὁ τοιοῦτος συζυγία , προστίθημι δέ καί ὁ , ἐν ὅς ἀντί ὁ ἐπί μέρος ὁ ἀδιόριστος ἔχω ὁ μικρός πρότασις ὁ ἄλλος ὁ αὐτός μένω δύο γάρ καί οὕτως λαμβάνω ὁ μικρός γίγνομαι συλλογισμός ) , νῦν μετέρχομαι ἐπί ὁ ἐναλλάξ . οὗτος δέ εἰμί ὁ ἔχω ὁ μικρός πρότασις καθόλου . γίγνομαι δέ οὗτος εἰμί καθόλου ὁ μείζων πρότασις ἢ ἐπί μέρος ἢ ἀδιόριστος · εἰμί δέ οὗτος ἐπί μέρος ἢ ἀδιόριστος ἀσυλλόγιστος πᾶς ὁ συμπλοκή , ὡς προαγορεύω . δείκνυμι οὖν ἐκτίθημι ὁ συμπλοκή καί συζυγία οὗτος , ὅτι εἰμί ἀσυλλόγιστος , πάλιν χράω ὁ ὁ ὕλη παράθεσις , ἐπί ὅς εὑρίσκω ὁ ἐναντίος συνάγω . ὁ δέ κατά μέρος εἰμί εἶπον ἀντί ὁ τῆ μείζων · οὗτος γάρ γίγνομαι κατά μέρος .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 26a33
οἷον εἰ τὸ μὲν Α τινὶ τῷ Β ὑπάρχει ἢ μὴ ὑπάρχει . Ὅτι καὶ καταφατικῆς καὶ ἀποφατικῆς οὔσης τῆς μείζονος προτάσεως , εἰ I ἐπὶ μέρους εἴη , ἀσυλλόγιστος ἡ συμπλοκή . εἰ γὰρ τὸ μὲν Α κατὰ τινὸς τοῦ Β λέγοιτο , τὸ δὲ Β κατὰ παντὸς τοὐ Γ , οὐδὲν μὲν ἔσται τοῦ Γ , καθ’ οὗ οὐ ῥηθήσεται τὸ Β , ὥστε τι τοῦ Β τὸ Γ · τὸ δὲ Α κατὰ τινὸς τοῦ Β λεγόμενον δύναται καὶ κατὰ τούτου τοῦ μέρους αὐτοῦ λέγεσθαι , ὅ ἐστι τὸ Γ , δύναται καὶ κατ’ ἄλλου · ἐπὶ πλέον γὰρ τὸ Β τοῦ Γ κατηγορεῖται · οὐκ ἐξ ἀνάγκης ἄρα ἢ ὑπάρξει ἢ οὐχ ὑπάρξει τὸ Α τῷ Γ . οἷον εἰ εἴη τὸ Α ἀγαθὸν τὸ δὲ Β ἕξις τὸ δὲ Γ φρόνησις · τὸ μὲν γὰρ ἀγαθὸν κατὰ τινὸς ἕξεως , ἡ δ’ ἕξις κατὰ πάσης φρονήσεως , τὸ ἀγαθὸν κατὰ πάσης φρονήσεως . εἰ δ’ εἴη τὸ Γ ἀμαθία λαμβάνει δὲ τὴν ἀμαθίαν ὡς ἕξιν ἣ ὡς ἀφροσύνην ἡ κακίαν ) , πάλιν ἔσται τὸ ἀγαθόν , ὁ μείζων ἄκρος , οὐδεμιᾷ οὔτε ἀμαθία οὔτε ἀφροσύνῃ , τῆς ἕξεως , ὃς ἦν μέσος ὅρος , κατ’ αὐτῶν καθόλου κατηγορουμένης . ὥστε ἀδόκιμος ἡ συζυγία . ὁμοία ἡ δεῖξις , εἰ εἴη τὸ Α τινὶ τῷ Β μὴ ὑπάρχον , καὶ ἐπὶ τῶν αὐτῶν ὅρων · ὡς γὰρ τινὶ ὑπάρχει τὸ Α , οὕτω δύναται καὶ τινὶ μὴ ὑπάρχειν · τὸ γὰρ ἀγαθὸν οὕτως τινὶ ἕξει ὑπάρξει , ὅτι καὶ τινὶ οὐχ ὑπάρχει .
Lemmas: οἷος εἰμί ὁ μέν Α τις ὁ Β ὑπάρχω ἢ μή ὑπάρχω . ὅτι2 καί καταφατικός καί ἀποφατικός εἰμί ὁ μείζων πρότασις , εἰμί I ἐπί μέρος εἰμί , ἀσυλλόγιστος ὁ συμπλοκή . εἰμί γάρ ὁ μέν Α κατά τις ὁ Β λέγω , ὁ δέ Β κατά πᾶς ὁ Γ , οὐδείς μέν εἰμί ὁ Γ , κατά ὅς οὖον εἴρω ὁ Β , ὥστε τίς ὁ Β ὁ Γ · ὁ δέ Α κατά τις ὁ Β λέγω δύναμαι καί κατά οὗτος ὁ μέρος αὐτός λέγω , ὅς εἰμί ὁ Γ , δύναμαι καί κατά ἄλλος · ἐπί πλέω γάρ ὁ Β ὁ Γ κατηγορέω · οὐ ἐκ ἀνάγκη ἄρα ἢ ὑπάρχω ἢ οὐ ὑπάρχω ὁ Α ὁ Γ . οἷος εἰμί εἰμί ὁ Α ἀγαθός ὁ δέ Β ἕξις ὁ δέ Γ φρόνησις · ὁ μέν γάρ ἀγαθός κατά τις ἕξις , ὁ δέ ἕξις κατά πᾶς φρόνησις , ὁ ἀγαθός κατά πᾶς φρόνησις . εἰμί δέ εἰμί ὁ Γ ἀμαθία λαμβάνω δέ ὁ ἀμαθία ὡς ἕξις ὅς ὡς ἀφροσύνη ὁ κακία ) , πάλιν εἰμί ὁ ἀγαθός , ὁ μείζων ἄκρος , οὐδείς οὔτε ἀμαθία οὔτε ἀφροσύνη , ὁ ἕξις , ὅς εἰμί μέσος ὅρος , κατά αὐτός καθόλου κατηγορέω . ὥστε ἀδόκιμος ὁ συζυγία . ὅμοιος ὁ δεῖξις , εἰμί εἰμί ὁ Α τις ὁ Β μή ὑπάρχω , καί ἐπί ὁ αὐτός ὁράω · ὡς γάρ τις ὑπάρχω ὁ Α , οὗτος δύναμαι καί τις μή ὑπάρχω · ὁ γάρ ἀγαθός οὕτως τις ἔχω ὑπάρχω , ὅτι καί τις οὐ ὑπάρχω .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 26a36
Πάλιν εἰ τὸ μὲν Β μηδενὶ τῷ Γ , τὸ δὲ Α τινὶ τῷ Β ὑπάρχει ἢ μὴ ὑπάρχει ἤ μὴ παντὶ ὑπάρχει . Τὸ μὲν τινὶ μὴ ὑπάρχειν ἢ μὴ παντὶ ἀμφότερα τῆς ἐπὶ μέρους ἀποφατικῆς ἐστι δηλωτικά , τῇ λέξει διαφέροντα · τῷ γὰρ μὴ ὑπάρχειν προσθετέον τὸ ‘τινί᾿ ὡς ἀπὸ κοινοῦ εἰρημένον . ὅτι δὲ μηδὲ αἱ τοιαῦται συμπλοκαὶ συνακτικαὶ αἱ ἔχουσαι τὴν ἐλάττονα καθόλου ἀποφατικὴν ἐπὶ μέρους δὲ τὴν μείζονα , δείκνυσιν . ὁμοίᾳ γὰρ ὁδῷ χρώμενοι εὑρήσομεν τὸ Α καὶ ὑπάρχον ποτὲ παντὶ τῷ Γ καὶ μηδενὶ ὑπάρχον . ἔστω γὰρ τὸ μὲν Α λευκὸν τὸ δὲ Β ἵππος τὸ δὲ Γ κύκνος · τὸ γὰρ λευκὸν τινὶ ἵππῳ ὑπάρχει , ἀλλὰ καὶ τινὶ ἵππῳ οὐχ ὑπάρχει · ἵππος δὲ οὐδενὶ κύκνῳ · τὸ δὲ λευκὸν παντὶ κύκνῳ . τὸ γὰρ λευκόν , ἐν ᾧ ὑπερβάλλει τὸν ἵππον ὂν ἐπὶ πλέον αὐτοῦ καὶ κατηγορούμενον , τούτῳ νῦν περιείληφε τὸ Γ , ὅ ἐστιν ὁ κύκνος , ᾧ οὐδενὶ ἵππος ὑπῆρχεν . ἐὰν δὲ ποιήσωμεν τὸ Γ ἀντὶ τοῦ κύκνου κόρακα , ἵππος οὐδενὶ κόρακι · ἀλλ’ οὐδὲ τὸ λευκόν . ἐπὶ τῶν αὐτῶν ὅρων δειχθήσεται , καὶ εἰ ἡ μείζων πρότασις ἀδιόριστος ἢ καταφατικὴ ἢ ἀποφατικὴ ληφθείη , ἐπεὶ τὸ ἀδιόριστον ὡς ἴσον τῷ ἐπὶ μέρους λαμβάνεται . σημειωτέον δέ , ὅτι , ἐν ᾗ μὲν συζυγίᾳ ἡ ἐλάττων καθόλου ἐστὶ καταφατικὴ τῆς μείζονος οὔσης ἐπὶ μέρους , τὸ ἀσυλλόγιστον διὰ τὴν μείζονα ἐπὶ μέρους οὖσαν , ἐν ᾗ δὲ τῆς μείζονος ἐπὶ μέρους οὔσης ἢ ἀδιορίστου ἡ ἐλάττων ἐστὶ καθόλου ἀποφατική , τὸ ἀσυλλόγιστον παρ’ ἀμφοτέρων τῶν προτάσεων · καὶ γὰρ παρὰ τῆς μείζονος ἐπὶ μέρους γάρ ) καὶ παρὰ τῆς ἐλάττονος , ὅτι ἀποφατική .
Lemmas: πάλιν εἰμί ὁ μέν Β μηδείς ὁ Γ , ὁ δέ Α τις ὁ Β ὑπάρχω ἢ μή ὑπάρχω ἤ μή πᾶς ὑπάρχω . ὁ μέν τις μή ὑπάρχω ἢ μή πᾶς ἀμφότερος ὁ ἐπί μέρος ἀποφατικός εἰμί δηλωτικός , ὁ λέγω διαφέρω · ὁ γάρ μή ὑπάρχω προσθετέον ὁ τίς ὡς ἀπό κοινός εἴρω . ὅτι δέ μηδέ ὁ τοιοῦτος συμπλοκή συνακτικός ὁ ἔχω ὁ μικρός καθόλου ἀποφατικός ἐπί μέρος δέ ὁ μείζων , δείκνυμι . ὅμοιος γάρ ὁδός χράω εὑρίσκω ὁ Α καί ὑπάρχω ποτέ πᾶς ὁ Γ καί μηδείς ὑπάρχω . ἵστημι γάρ ὁ μέν Α λευκός ὁ δέ Β ἵππος ὁ δέ Γ κύκνος · ὁ γάρ λευκός τις ἵππος ὑπάρχω , ἀλλά καί τις ἵππος οὐ ὑπάρχω · ἵππος δέ οὐδείς κύκνος · ὁ δέ λευκός πᾶς κύκνος . ὁ γάρ λευκός , ἐν ὅς ὑπερβάλλω ὁ ἵππος εἰμί ἐπί πλέω αὐτός καί κατηγορέω , οὗτος νῦν περιλαμβάνω ὁ Γ , ὅς εἰμί ὁ κύκνος , ὅς οὐδείς ἵππος ὑπάρχω . ἐάν δέ ποιέω ὁ Γ ἀντί ὁ κύκνος κόραξ , ἵππος οὐδείς κόραξ · ἀλλά οὐδέ ὁ λευκός . ἐπί ὁ αὐτός ὁράω δείκνυμι , καί εἰμί ὁ μείζων πρότασις ἀδιόριστος ἢ καταφατικός ἢ ἀποφατικός λαμβάνω , ἐπεί ὁ ἀδιόριστος ὡς ἴσος ὁ ἐπί μέρος λαμβάνω . σημειωτέος δέ , ὅτι , ἐν ὅς μέν συζυγία ὁ μικρός καθόλου εἰμί καταφατικός ὁ μείζων εἰμί ἐπί μέρος , ὁ ἀσυλλόγιστος διά ὁ μείζων ἐπί μέρος εἰμί , ἐν ὅς δέ ὁ μείζων ἐπί μέρος εἰμί ἢ ἀδιόριστος ὁ μικρός εἰμί καθόλου ἀποφατικός , ὁ ἀσυλλόγιστος παρά ἀμφότερος ὁ πρότασις · καί γάρ παρά ὁ μείζων ἐπί μέρος γάρ ) καί παρά ὁ μικρός , ὅτι ἀποφατικός .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 26b26a
Φανερὸν οὖν ἐκ τῶν εἰρημένων , ὡς , ἐὰν ᾖ συλλογισμὸς ἐν τούτῳ τῷ σχήματι κατὰ μέρος , ὅτι ἀνάγκη τοὺς ὅρους οὕτως ἔχειν , εἴπομεν . Ἔδειξεν , ὅτι ἐν τοῖς ἐπὶ μέρους συλλογισμοῖς δύο δὲ ἦσαν οὗτοι ) τὴν μὲν μείζονα δεῖ καθόλου εἶναι ἢ καταφατικήν , ἐφ’ οὗ καταφατικὸν ἦν τὸ συμπέρασμα , ἢ ἀποφατικήν , ἐφ’ οὗ ἀποφατικόν τὴν δὲ ἐλάττονα καταφατκὴν ἐπὶ μέρους ἐν ἀμφοτέροις τοῖς συλλογισμοῖς .
Lemmas: φανερός οὖν ἐκ ὁ εἴρω , ὡς , ἐάν εἰμί συλλογισμός ἐν οὗτος ὁ σχῆμα κατά μέρος , ὅτι ἀνάγκη ὁ ὅρος οὕτως ἔχω , εἶπον . δείκνυμι , ὅτι ἐν ὁ ἐπί μέρος συλλογισμός δύο δέ εἰμί οὗτος ) ὁ μέν μείζων δεῖ καθόλου εἰμί ἢ καταφατικός , ἐπί ὅς καταφατικός εἰμί ὁ συμπέρασμα , ἢ ἀποφατικός , ἐπί ὅς ἀποφατικός ὁ δέ μικρός καταφατικός ἐπί μέρος ἐν ἀμφότερος ὁ συλλογισμός .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 26b28a
Δῆλον δὲ καὶ ὅτι πάντες οἱ ἐν αὐτῷ συλλογισμοὶ τέλειοί εἐσιν . Ὡρίσατο τὸν τέλειον συλλογισμὸν “ τὸν μηδενὸς ἄλλου προσδεόμενον παρὰ τὰ εἰλημμένα πρὸς τὸ φανῆναι τὸ ἀναγκαῖον’’ . φησὶ δὲ πάντας τοὺς ἐν τούτῳ τῷ σχήματι δεδειγμένους συλλογισμοὺς τελείους εἶναι , ἐπειδὴ πάντες ἐπιτελοῦνται διὰ τῶν ἐξ ἀρχῆς εἰλημμένων τε καὶ κειμένων καὶ οὐδενὸς ἄλλου προσδέονται . ἔστι δὲ τὰ ἐξ ἀρχῆς λαμβανόμενα , δι’ ὧν τὸ ἐν αὐτοῖς ἀναγκαῖον φανερόν ἐστιν , τό τε κατὰ παντὸς ἴσον ὂν τῷ ἐν ὅλῳ καὶ τὸ κατὰ μηδενὸς καὶ ἐν μηδενί .
Lemmas: Δῆλος δέ καί ὅτι πᾶς ὁ ἐν αὐτός συλλογισμός τέλειος ἀδήν . ὁρίζω ὁ τέλειος συλλογισμός “ ὁ μηδείς ἄλλος προσδέω παρά ὁ λαμβάνω πρός ὁ φαίνω ὁ ἀναγκαῖος . φημί δέ πᾶς ὁ ἐν οὗτος ὁ σχῆμα δείκνυμι συλλογισμός τέλειος εἰμί , ἐπεί πᾶς ἐπιτελέω διά ὁ ἐκ ἀρχή λαμβάνω τε καί κεῖμαι καί οὐδείς ἄλλος προσδέω . εἰμί δέ ὁ ἐκ ἀρχή λαμβάνω , διά ὅς ὁ ἐν αὐτός ἀναγκαῖος φανερός εἰμί , ὁ τε κατά πᾶς ἴσος εἰμί ὁ ἐν ὅλος καί ὁ κατά μηδείς καί ἐν μηδείς .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 26b30a
Καὶ ὅτι πάντα τὰ προβλήματα δείκνυται διὰ τούτου τοῦ σχήματος . Διὰ ταῦτα μάλιστα πρῶτον τοῦτο τὸ σχῆμα . διὸ καὶ αὐτὸς ταῦτα προειπὼν ἐπήνεγκε καλῶ δὲ τὸ τοιοῦτον σχῆμα πρῶτον , ὡς ἀποδεδωκὼς τὰς αἰτίας τοῦ τοῦτο εὐλόγως καλεῖν πρῶτον . Αὐτὸς μὲν οὖν τούτους τοὺς ἐκκειμένους συλλογισμοὺς τέσσαρας ἔδειξε 35 προηγουμένως ἐν τῷ πρώτῳ σχήματι γινομένους . Θεόφραστος δὲ προστίθησιν ἄλλους πέντε τοῖς τέσσαρσι τούτοις οὐκέτι τελείους οὐδ’ ἀναποδείκτους ὄντας , ὧν μνημονεύσει καὶ ὁ Ἀριστοτέλης , τῶν μὲν ἐν τούτῳ τῷ βιβλίῳ ἢ τῇ ἐπὶ τοῦ ἀδιορίστου δείξει ἰδίᾳ ἐπ’ ἀμφοτέρων χρῆται τῶν συμπλοκῶν , τῆς τε , ἐν ᾗ ἡ μὲν μείζων καθόλου καταφατικὴ ἡ δ’ ἐλάττων ἐπὶ μέρους ἀποφατική , καὶ τῆς ἐχούσης τὴν μὲν μείζονα πάλιν καθόλου ἀποφατικὴν τὴν δ’ ἐλάττονα ἐπὶ μέρους ἀποφατικήν . ποιησάμενος οὖν τὸν λόγον πρῶτον ἐπὶ τῆς ἐχούσης τὴν μείζονα καθόλου καταφατικήν , ὁμοίως , φησί , δειχθήσεται , καὶ εἰ ἡ μείζων καθόλου οὖσα εἰς τὸ ἀποφατικὸν μεταληφθείη .
Lemmas: καί ὅτι πᾶς ὁ πρόβλημα δείκνυμι διά οὗτος ὁ σχῆμα . Ζεύς οὗτος μάλιστα πρῶτος οὗτος ὁ σχῆμα . διό καί αὐτός οὗτος προεῖπον ἐπιφέρω καλέω δέ ὁ τοιοῦτος σχῆμα πρῶτος , ὡς ἀποδίδωμι ὁ αἴτιος ὁ οὗτος εὔλογος καλέω πρῶτος . αὐτός μέν οὖν οὗτος ὁ ἔκκειμαι συλλογισμός τέσσαρες δείκνυμι 35 προηγουμένως ἐν ὁ πρῶτος σχῆμα γίγνομαι . Θεόφραστος δέ προστίθημι ἄλλος πέντε ὁ τέσσαρες οὗτος οὐκέτι τέλειος οὐδέ ἀναπόδεικτος εἰμί , ὅς μνημονεύω καί ὁ Ἀριστοτέλης , ὁ μέν ἐν οὗτος ὁ βιβλίον ἢ ὁ ἐπί ὁ ἀδιόριστος δείκνυμι ἴδιος ἐπί ἀμφότερος χράω ὁ συμπλοκή , ὁ τε , ἐν ὅς ὁ μέν μείζων καθόλου καταφατικός ὁ δέ μικρός ἐπί μέρος ἀποφατικός , καί ὁ ἔχω ὁ μέν μείζων πάλιν καθόλου ἀποφατικός ὁ δέ μικρός ἐπί μέρος ἀποφατικός . ποιέω οὖν ὁ λόγος πρῶτος ἐπί ὁ ἔχω ὁ μείζων καθόλου καταφατικός , ὁμοίως , φημί , δείκνυμι , καί εἰμί ὁ μείζων καθόλου εἰμί εἰς ὁ ἀποφατικός μεταλαμβάνω .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 26b26b
Φανερὸν οὖν ἐκ τῶν εἰρημένων , ὡς , ἐὰν ᾖ συλλογισμὸς ἐν τούτῳ τῷ σχήματι κατὰ μέρος , ὅτι ἀνάγκη τοὺς ὅρους οὕτως ἔχειν , εἴπομέν . Ἔδειξεν , ὅτι ἐν τοῖς ἐπὶ μέρους συλλογισμοῖς δύο δὲ ἦσαν οὗτοι ) τὴν μὲν μείζονα δεῖ καθόλου εἶναι ἢ καταφατικήν , ἐφ’ οὗ καταφατικὸν ἦν τὸ συμπέρασμα , ἢ ἀποφατικήν , ἐφ’ οὗ ἀποφατικόν τὴν δὲ ἐλάττονα καταφατικὴν ἐπὶ μέρους ἐν ἀμφοτέροις τοῖς συλλογισμοῖς .
Lemmas: φανερός οὖν ἐκ ὁ εἴρω , ὡς , ἐάν εἰμί συλλογισμός ἐν οὗτος ὁ σχῆμα κατά μέρος , ὅτι ἀνάγκη ὁ ὅρος οὕτως ἔχω , λέγω . δείκνυμι , ὅτι ἐν ὁ ἐπί μέρος συλλογισμός δύο δέ εἰμί οὗτος ) ὁ μέν μείζων δεῖ καθόλου εἰμί ἢ καταφατικός , ἐπί ὅς καταφατικός εἰμί ὁ συμπέρασμα , ἢ ἀποφατικός , ἐπί ὅς ἀποφατικός ὁ δέ μικρός καταφατικός ἐπί μέρος ἐν ἀμφότερος ὁ συλλογισμός .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 26b28b
Δῆλον δὲ καὶ ὅτι πάντες οἱ ἐν αὐτῷ συλλογισμοὶ τέλειοί εἰσιν . Ὡρίσατο τὸν τέλειον συλλογισμὸν “ τὸν μηδενὸς ἄλλου προσδεόμενον παρὰ τὰ εἰλημμένα πρὸς τὸ φανῆναι τὸ ἀναγκαῖον’’ . φησὶ δὲ πάντας τοὺς ἐν τούτῳ τῷ σχήματι δεδειγμένους συλλογισμοὺς τελείους εἶναι , ἐπειδὴ πάντες ἐπιτελοῦνται διὰ τῶν ἐξ ἀρχῆς εἰλημμένων τε καὶ κειμένων καὶ οὐδενὸς ἄλλου προσδέονται . ἔστι δὲ τὰ ἐξ ἀρχῆς λαμβανόμενα , δι’ ὧν τὸ ἐν αὐτοῖς ἀναγκαῖον φανερόν ἐστιν , τό τε κατὰ παντὸς ἴσον ὂν τῷ ἐν ὅλῳ καὶ τὸ κατὰ μηδενὸς καὶ ἐν μηδενί .
Lemmas: Δῆλος δέ καί ὅτι πᾶς ὁ ἐν αὐτός συλλογισμός τέλειος εἰμί . ὁρίζω ὁ τέλειος συλλογισμός “ ὁ μηδείς ἄλλος προσδέω παρά ὁ λαμβάνω πρός ὁ φαίνω ὁ ἀναγκαῖος . φημί δέ πᾶς ὁ ἐν οὗτος ὁ σχῆμα δείκνυμι συλλογισμός τέλειος εἰμί , ἐπεί πᾶς ἐπιτελέω διά ὁ ἐκ ἀρχή λαμβάνω τε καί κεῖμαι καί οὐδείς ἄλλος προσδέω . εἰμί δέ ὁ ἐκ ἀρχή λαμβάνω , διά ὅς ὁ ἐν αὐτός ἀναγκαῖος φανερός εἰμί , ὁ τε κατά πᾶς ἴσος εἰμί ὁ ἐν ὅλος καί ὁ κατά μηδείς καί ἐν μηδείς .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 26b36
Μέσον δὲ ἐν αὐτῷ λέγω τὸ κατηγορούμενον ἀμφοῖν . Οὗτος ἄν εἴη καὶ ὁ λόγος τοὐ δευτέρου σχήματος , ἐν ᾧ ὁ μέσος ἀμφοτέρων τῶν ἄκρων , ὧν δεῖ τὴν συναγωγὴν ποιήσασθαι , κατηγορεῖται .
Lemmas: Μέσον δέ ἐν αὐτός λέγω ὁ κατηγορέω ἄμφω . οὗτος ἄν εἰμί καί ὁ λόγος ὁ δύο σχῆμα , ἐν ὅς ὁ μέσος ἀμφότερος ὁ ἄκρος , ὅς δεῖ ὁ συναγωγή ποιέω , κατηγορέω .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 27a1
τέλειος μὲν οὖν οὐκ ἔσται συλλογισμὸς ἐν τούτῳ τῷ σχήματι , δυνατὸς δὲ ἔσται καὶ καθόλου καὶ μὴ καθόλου τῶν ὅρων ὄντων . Τελείους εἶπε συλλογισμοὺς τοὺς ἐκ τῶν κειμένων φανερὸν τὸ ἀναγκαῖον ἔχοντας , οἷοι ἐδείχθησαν ὄντες οἱ ἐν τῷ πρώτῳ σχήματι , ἀτελεῖς δὲ τοὺς ἔξωθεν προσδεομένους τινὸς ἢ τινῶν , ἃ ἔστι μὲν ἀναγκαῖα διὰ τῶν ὑποκειμένων ὅρων , οὐ μὴν εἴληπται διὰ προτάσεως . τοιοῦτοί εἰσιν οἱ ἔν τε τούτῳ τῷ σχήματι καὶ οἱ ἐν τῷ τρίτῳ · οἱ μὲν γὰρ τρεῖς τῶν ἐν τούτῳ τῷ σχήματι ἀντιστροφῆς προσδέονται πρὸς τὸ φανερὸν τὸ ἐν αὐτοῖς ἀναγκαῖον γενέσθαι , ὁ δὲ τέταρτος διὰ μὲν ἀντιστροφῆς οὐ δείκνυται , διὰ δὲ τῆς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῆς δείκνυται αὐτοῦ ἡ ἀνάγκη τῆς συναγωγῆς . τὸ δὲ δυνατὸς δ’ ἔσται καὶ καθόλου καὶ μὴ καθόλου τῶν ὅρων ὄντων δηλωτικόν ἐστι τοῦ καὶ ἐξ ἀμφοτέρων καθόλου τῶν προτάσεων οὐσῶν δύνασθαι γενέσθαι συλλογισμὸν καὶ ἐν τούτῳ τῷ σχήματι καὶ μὴ οὐσῶν ἀμφοτέρων καθόλου , ἀλλὰ δῆλον ὅτι τῆς ἑτέρας ἐπὶ μέρους , τοῦτ’ ἔστι τῆς ἐλάττονος · ἀμφοτέρων γὰρ ἐπὶ μέρους οὐσῶν οὐδεὶς γίνεται συλλογισμός · ἀλλ’ οὐδ’ ἄν ἡ μείζων ἐπὶ μέρους γένηται , ὡς εἰρήκαμεν .
Lemmas: τέλειος μέν οὖν οὐ εἰμί συλλογισμός ἐν οὗτος ὁ σχῆμα , δυνατός δέ εἰμί καί καθόλου καί μή καθόλου ὁ ὁράω εἰμί . τέλειος εἶπον συλλογισμός ὁ ἐκ ὁ κεῖμαι φανερός ὁ ἀναγκαῖος ἔχω , οἷος δείκνυμι εἰμί ὁ ἐν ὁ πρῶτος σχῆμα , ἀτελής δέ ὁ ἔξωθεν προσδέω τις ἢ τις , ὁ εἰμί μέν ἀναγκαῖος διά ὁ ὑπόκειμαι ὁράω , οὖον μήv λαμβάνω διά πρότασις . τοιοῦτος εἰμί ὁ ἐν τε οὗτος ὁ σχῆμα καί ὁ ἐν ὁ τρίτος · ὁ μέν γάρ τρεῖς ὁ ἐν οὗτος ὁ σχῆμα ἀντιστροφή προσδέω πρός ὁ φανερός ὁ ἐν αὐτός ἀναγκαῖος γίγνομαι , ὁ δέ τέταρτος διά μέν ἀντιστροφή οὖον δείκνυμι , διά δέ ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή δείκνυμι αὐτός ὁ ἀνάγκη ὁ συναγωγή . ὁ δέ δυνατός δέ εἰμί καί καθόλου καί μή καθόλου ὁ ὁράω εἰμί δηλωτικός εἰμί ὁ καί ἐκ ἀμφότερος καθόλου ὁ πρότασις εἰμί δύναμαι γίγνομαι συλλογισμός καί ἐν οὗτος ὁ σχῆμα καί μή εἰμί ἀμφότερος καθόλου , ἀλλά δῆλος ὅτι ὁ ἕτερος ἐπί μέρος , οὗτος εἰμί ὁ μικρός · ἀμφότερος γάρ ἐπί μέρος εἰμί οὐδείς γίγνομαι συλλογισμός · ἀλλά οὐδέ ἄν ὁ μείζων ἐπί μέρος γίγνομαι , ὡς εἴρω .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 27a5
Κατηγ·ορείσθω γὰρ τὸ M τοῦ μὲν N μηδενὸς τοῦ δὲ Ξ παντός . ἐπεὶ οὖν ἀντιστρέφει τὸ στερητικόν . Δέδεικται ἐν τοῖς ἐπάνω , ὅτι ἡ καθόλου στερητικὴ ὑπάρχουσα ἑαυτῇ ἀντιστρέφει . ἐπεὶ οὖν εἴληπται ἡ μείζων πρότασις καθόλου ἀποφατική ( κεῖται γὰρ τὸ Μ τῷ Ν μηδενί ) , ἄν ἀντιστραφῇ , ἔσται καὶ τὸ Ν οὐδενὶ τῷ Μ · κεῖται δὲ καὶ τὸ Μ παντὶ τῷ Ξ · οὕτως δὲ ἐχουσῶν τῶν γίνεται ὁ δεύτερος συλλογισμὸς τῶν ἐν τῷ πρώτῳ σχήματι συνάγων καθόλου ἀποφατικὸν τὸ τὸ Ν μηδενὶ τῷ Ξ . τοῦτο δὴ συναχθήσεται ὑπὸ τῆς ἐκκειμένης συζυγίας . ἔστω τὸ μὲν Μ ζῷον τὸ δὲ | Ν ἄψυχον τὸ δὲ Ξ ἄνθρωπος . εἰ δὴ τὸ ζῷον κατ’ οὐδενὸς ἀψύχου , καὶ τὸ ἄψυχον κατ’ οὐδενὸς ζῴου · τὸ δὲ ζῷον κατὰ παντὸς ἀνθρώπου · τὸ ἄψυχον ἄρα κατ’ οὐδενὸς ἀνθρώπου . καὶ οὗτος μὲν ὁ πρῶτος τοῦ δευτέρου σχήματος συλλογισμὸς καὶ διὰ τοιαύτης βοηθείας τελειούμενος .
Lemmas: Κατηγορέω γάρ ὁ M ὁ μέν N μηδείς ὁ δέ Ξ πᾶς . ἐπεί οὖν ἀντιστρέφω ὁ στερητικός . δείκνυμι ἐν ὁ ἐπάνω , ὅτι ὁ καθόλου στερητικός ὑπάρχω ἑαυτοῦ ἀντιστρέφω . ἐπεί οὖν λαμβάνω ὁ μείζων πρότασις καθόλου ἀποφατικός ( κεῖμαι γάρ ὁ Μ ὁ Ν μηδείς ) , ἄν ἀντιστρέφω , εἰμί καί ὁ Ν οὐδείς ὁ Μ · κεῖμαι δέ καί ὁ Μ πᾶς ὁ Ξ · οὕτως δέ ἔχω ὁ γίγνομαι ὁ δύο συλλογισμός ὁ ἐν ὁ πρῶτος σχῆμα συνάγω καθόλου ἀποφατικός ὁ ὁ Ν μηδείς ὁ Ξ . οὗτος δή συνάγω ὑπό ὁ ἔκκειμαι συζυγία . ἵστημι ὁ μέν Μ ζῷον ὁ δέ | Ν ἄψυχος ὁ δέ Ξ ἄνθρωπος . εἰμί δή ὁ ζῷον κατά οὐδείς ἄψυχος , καί ὁ ἄψυχος κατά οὐδείς ζῷον · ὁ δέ ζῷον κατά πᾶς ἄνθρωπος · ὁ ἄψυχος ἄρα κατά οὐδείς ἄνθρωπος . καί οὗτος μέν ὁ πρῶτος ὁ δύο σχῆμα συλλογισμός καί διά τοιοῦτος βοήθεια τελειόω .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 27a15
Ὅτι μὲν οὖν γίνεται συλλογισμὸς ἐχόντων τῶν ὄρων , φανερὸν · Δείξας τὰς προειρημένας δύο συζυγίας συλλογιστικὰς ἐν δευτέρῳ σχήματι διά τε τῶν ἀντιστροφῶν καὶ διὰ τῆς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῆς ἐπισημαίνεται , ὅτι οὐ τέλειοι οὗτοι οἱ συλλογισμοὶ τῷ προσδεηθῆναι ἀποδείξεως ἔξωθεν πρὸς τὸ τὸ ἐν αὐτοῖς ἀναγκαῖον φανερὸν γενέσθαι .
Lemmas: ὅτι2 μέν οὖν γίγνομαι συλλογισμός ἔχω ὁ σύργαστρος , φανερός · δείκνυμι ὁ προερέω δύο συζυγία συλλογιστικός ἐν δύο σχῆμα διά τε ὁ ἀντιστροφή καί διά ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή ἐπισημαίνω , ὅτι οὖον τέλειος οὗτος ὁ συλλογισμός ὁ προσδέω ἀπόδειξις ἔξωθεν πρός ὁ ὁ ἐν αὐτός ἀναγκαῖος φανερός γίγνομαι .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 27a26
ἐὰν δὲ πρὸς τὸν ἕτερον ᾖ καθόλου τὸ μέσον . εἰρηκὼς περὶ τῶν συζυγιῶν τῶν ἀμφοτέρας τὰς προτάσεις ἐχουσῶν καθόλου καὶ δεδειχὼς τάς τε συλλογιστικὰς αὐτῶν καὶ τὰς ἀσυλλογίστους νῦν λέγει περὶ τῶν ἐκ καθόλου καὶ ἐπὶ μέρους συγκειμένων , δεικνύς , τίνες εἰσί , καὶ ποῖαι μὲν αὐτῶν αἱ συλλογιστικαὶ ποῖαι δὲ ἀσυλλόγιστοι , δεικνὺς δὲ καὶ ἐν ταύταις τὰς ἀνομοιοσχήμονας οὔσας συλλογιστικὰς φυλασσομένου τοῦ καθόλου τῇ μείζονι προτάσει , αἳ καὶ αὐταὶ γίνονται δύο , ποτὲ μὲν ἀποφατικῆς καθόλου τῆς μείζονος συντιθεμένης καταφατικῇ ἐπὶ μέρους τῇ ἐλάττονι , ποτὲ δὲ καταφατικῆς μὲν καθόλου τῆς μείζονος οὔσης ἐπὶ μέρους δὲ ἀποφατικῆς τῆς ἐλάττονος .
Lemmas: ἐάν δέ πρός ὁ ἕτερος εἰμί καθόλου ὁ μέσος . ἐρῶ περί ὁ συζυγία ὁ ἀμφότερος ὁ πρότασις ἔχω καθόλου καί δείκνυμι ὁ τε συλλογιστικός αὐτός καί ὁ ἀσυλλόγιστος νῦν λέγω περί ὁ ἐκ καθόλου καί ἐπί μέρος σύγκειμαι , δείκνυμι , τίς εἰμί , καί ποῖος μέν αὐτός ὁ συλλογιστική ποῖος δέ ἀσυλλόγιστος , δείκνυμι δέ καί ἐν οὗτος ὁ ἀνομοιοσχήμων εἰμί συλλογιστικός φυλάσσω ὁ καθόλου ὁ μείζων πρότασις , ὅς καί αὐτός γίγνομαι δύο , ποτέ μέν ἀποφατικός καθόλου ὁ μείζων συντίθημι καταφατικός ἐπί μέρος ὁ μικρός , ποτέ δέ καταφατικός μέν καθόλου ὁ μείζων εἰμί ἐπί μέρος δέ ἀποφατικός ὁ μικρός .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 27a32
Εἰ γὰρ τὸ Μ τῷ μὲν Ν μηδενὶ τῷ δὲ Ξ τινὶ ἀνάγκη τὸ Ν τινὶ τῷ Ξ μὴ ὑπάρχειν . Δείκνυσι ταύτην συλλογιστικὴν τὴν συζυγίαν προσχρησάμενος τῇ τῆς καθόλου ἀποφατικῆς τῆς Μ Ν ἀντιστροφῇ . εἰ γὰρ τὸ Μ μηδενὶ τῷ Ν , καὶ τὸ Ν οὐδενὶ τῷ Μ · κεῖται δὲ τὸ Μ τινὶ τῷ Ξ · γίνεται συζυγία ἡ τοῦ τετάρτου συλλογισμοῦ ἐν πρώτῳ σχήματι , τὸ Ν τῷ Μ οὐδενί , τὸ M τῷ Ξ τινί , ἐξ ἧς συνήγετο τὸ N τινὶ τῷ Ξ μὴ ὑπάρχον . τοῦτο ἐν τῇ προκειμένῃ συζυγίᾳ ἐν δευτέρῳ σχήματι ἔσται συμπέρασμα . ἔστι δὲ δεῖξαι τοῦτο καὶ διὰ τῆς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῆς . κείσθω γὰρ τὸ Μ τῷ μὲν N μηδενὶ τῷ δὲ Ξ τινί · λέγω , ὅτι καὶ τὸ N τινὶ τῷ Ξ ὑπάρχει . εἰ γὰρ μὴ τοῦτο , τὸ ἀντικείμενον αὐτῷ τὸ Ν τῷ Ξ παντί · κεῖται δὲ καὶ τὸ M τῷ Ν οὐδενί · συναχθήσεται κατὰ τὸν δεύτερον ἐν πρώτῳ σχήματι τὸ Μ τῷ Ξ οὐδενί , ὅπερ ἀδύνατον’ κεῖται γὰρ τὸ Μ τινὶ ὑπάρχειν . ψευδὴς ἄρα ἡ ὑπόθεσις , δι’ ἧς συνήχθη τοῦτο · τὸ ἄρα ἀντικείμενον αὐτῇ ἀληθές · ἀντίκειται δὲ τῇ ‘τὸ N τῷ Ξ παντί’ ἡ λέγουσα τὸ τῷ Ξ τινὶ μὴ
Lemmas: εἰμί γάρ ὁ Μ ὁ μέν Ν μηδείς ὁ δέ Ξ τις ἀνάγκη ὁ Ν τις ὁ Ξ μή ὑπάρχω . δείκνυμι οὗτος συλλογιστικός ὁ συζυγία προσχράομαι ὁ ὁ καθόλου ἀποφατικός ὁ Μ Ν ἀντιστροφή . εἰμί γάρ ὁ Μ μηδείς ὁ Ν , καί ὁ Ν οὐδείς ὁ Μ · κεῖμαι δέ ὁ Μ τις ὁ Ξ · γίγνομαι συζυγία ὁ ὁ τέταρτος συλλογισμός ἐν πρῶτος σχῆμα , ὁ Ν ὁ Μ οὐδείς , ὁ M ὁ Ξ τις , ἐκ ὅς συνάγω ὁ N τις ὁ Ξ μή ὑπάρχω . οὗτος ἐν ὁ πρόκειμαι συζυγία ἐν δύο σχῆμα εἰμί συμπέρασμα . εἰμί δέ δείκνυμι οὗτος καί διά ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή . κεῖμαι γάρ ὁ Μ ὁ μέν N μηδείς ὁ δέ Ξ τις · λέγω , ὅτι καί ὁ N τις ὁ Ξ ὑπάρχω . εἰμί γάρ μή οὗτος , ὁ ἀντίκειμαι αὐτός ὁ Ν ὁ Ξ πᾶς · κεῖμαι δέ καί ὁ M ὁ Ν οὐδείς · συνάγω κατά ὁ δύο ἐν πρῶτος σχῆμα ὁ Μ ὁ Ξ οὐδείς , ὅσπερ ἀδύνατος κεῖμαι γάρ ὁ Μ τις ὑπάρχω . ψευδής ἄρα ὁ ὑπόθεσις , διά ὅς συνάγω οὗτος · ὁ ἄρα ἀντίκειμαι αὐτός ἀληθής · ἀντίκειμαι δέ ὁ τότος N ὁ Ξ Παντιάς ὁ λέγω ὁ ὁ Ξ τις μή
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 27a36
πάλιν εἰ τῷ μὲν Ν παντὶ τὸ Μ τῷ δὲ Ξ τινὶ μὴ ὑπάρχει , ἀνάγκη τὸ Ν τινὶ τῷ Ξ μὴ εἰ γὰρ παντὶ ὑπάρξει . Οὐκέτι τοῦτον τὸν συλλογισμὸν δείκνυσι δι’ ἀντιστροφῆς ἀνάγων εἴς τινα τῶν ἀναποδείκτων , ὡς ἔδειξε τοὺς πρὸ αὐτοῦ τρεῖς ἐν τῷ δευτέρῳ σχήμαται . αἴτιον δέ , ὅτι μὴ ἐγχωρεῖ δεῖξιν τοιαύτην ἐπὶ τῆς ἐκκειμένης συζυγίας ποιήσασθαι · οὔτε γὰρ ἄν τὴν μείζονα καθόλου οὖσαν καταφατικὴν ἀντιστρέψωμεν , ἔτι καθόλου μένει διὰ τὸ τὴν καθόλου καταφατικὴν πρὸς τὴν ἐπὶ μέρους καταφατικὴν ἀντιστρέφειν , οὔτε δὲ ἐν πρώτῳ σχήματι οὔτε ἐν τῷ δευτέρῳ συλλογιστικὴ συζυγία ἐστίν , ἐν ᾗ ἡ μείζων ἐπὶ μέρους . ἀλλ’ οὐδ’ ὅλως συλλογιστικὴ συζυγία , ἐν ᾗ αἱ δύο ἐπὶ μέρους · γίνονται δὲ ἐπὶ μέρους ἡ μὲν μείζων διὰ τὴν ἀντιστροφήν , ἡ δὲ ἐλάττων , ὅτι καὶ ὢ εἴληπται τὴν ἀρχὴν ἐπὶ μέρους . τῇ μὲν οὖν τῆς μείζονος προτάσεως ἀντιστροφῇ διὰ τοῦτο οὐχ οἷόν τε χρήσασθαι · τὴν δὲ ἐλάττονα ἐπὶ μέρους οὖσαν ἀποφατικὴν ἀδύνατον ἀντιστρέψαι · οὐ γὰρ ἀντιστρέφει ἡ ἐπὶ μέρους ἀποφατικὴ ὑπάρχουσα τῇ ἐπὶ μέρους ἀποφατικῇ . τῇ εἰς ἀδύνατον δὴ ἀπαγωγῇ χρώμενος δείκνυσι τὴν προκειμένην συζυγίαν συλλογιστικήν . εἰ γὰρ μή ἐστιν ἀληθὲς ἐπὶ ταῖς κειμέναις προτάσεσι τὸ τὸ N τινὶ τῷ Ξ μὴ ὑπάρχειν , ἀληθὲς ἔσται τὸ ἀντικείμενον αὐτῷ · ἔστι δὲ τοῦτο τὸ τὸ Ν παντὶ τῷ Ε ὑπάρχειν · κεῖται δὲ | καὶ τὸ M παντὶ τῷ Ν ὑπάρχειν · γίνεται ἐν τῷ πρώτῳ σχήματι ἡ συζυγία ἐκ δύο καθόλου καταφατικῶν , ἐξ ὧν συναχθήσεται τὸ Μ παντὶ τῷ Ξ , ὃ ἀδύνατον · κεῖται γὰρ τινὶ αὐτῷ μὴ ὑπάρχειν . ψεῦδος ἄρα τὸ ὑποτεθὲν τὸ τὸ Ν παντὶ τῷ Ξ ὑπάρχειν · ἄρα ἀντικείμενον αὐτῷ ἀληθὲς τὸ τὸ Ν τινὶ τῷ Ξ μὴ
Lemmas: πάλιν εἰμί ὁ μέν Ν πᾶς ὁ Μ ὁ δέ Ξ τις μή ὑπάρχω , ἀνάγκη ὁ Ν τις ὁ Ξ μή εἰμί γάρ πᾶς ὑπάρχω . οὐκέτι οὗτος ὁ συλλογισμός δείκνυμι διά ἀντιστροφή ἀνάγω εἰς τις ὁ ἀναπόδεικτος , ὡς δείκνυμι ὁ πρό αὐτός τρεῖς ἐν ὁ δύο σχῆμα . αἴτιος δέ , ὅτι μή ἐγχωρέω δεῖξις τοιοῦτος ἐπί ὁ ἔκκειμαι συζυγία ποιέω · οὔτε γάρ ἄν ὁ μείζων καθόλου εἰμί καταφατικός ἀντιστρέφω , ἔτι καθόλου μένω διά ὁ ὁ καθόλου καταφατικός πρός ὁ ἐπί μέρος καταφατικός ἀντιστρέφω , οὔτε δέ ἐν πρῶτος σχῆμα οὔτε ἐν ὁ δύο συλλογιστικός συζυγία εἰμί , ἐν ὅς ὁ μείζων ἐπί μέρος . ἀλλά οὐδέ ὅλως συλλογιστικός συζυγία , ἐν ὅς ὁ δύο ἐπί μέρος · γίγνομαι δέ ἐπί μέρος ὁ μέν μείζων διά ὁ ἀντιστροφή , ὁ δέ μικρός , ὅτι καί ὦ λαμβάνω ὁ ἀρχή ἐπί μέρος . ὁ μέν οὖν ὁ μείζων πρότασις ἀντιστροφή διά οὗτος οὐ οἷος τε χράω · ὁ δέ μικρός ἐπί μέρος εἰμί ἀποφατικός ἀδύνατος ἀντιστρέφω · οὖον γάρ ἀντιστρέφω ὁ ἐπί μέρος ἀποφατικός ὑπάρχω ὁ ἐπί μέρος ἀποφατικός . ὁ εἰς ἀδύνατος δή ἀπαγωγή χράω δείκνυμι ὁ πρόκειμαι συζυγία συλλογιστική . εἰμί γάρ μή εἰμί ἀληθής ἐπί ὁ κεῖμαι πρότασις ὁ ὁ N τις ὁ Ξ μή ὑπάρχω , ἀληθής εἰμί ὁ ἀντίκειμαι αὐτός · εἰμί δέ οὗτος ὁ ὁ Ν πᾶς ὁ Ε ὑπάρχω · κεῖμαι δέ | καί ὁ M πᾶς ὁ Ν ὑπάρχω · γίγνομαι ἐν ὁ πρῶτος σχῆμα ὁ συζυγία ἐκ δύο καθόλου καταφατικός , ἐκ ὅς συνάγω ὁ Μ πᾶς ὁ Ξ , ὅς ἀδύνατος · κεῖμαι γάρ τις αὐτός μή ὑπάρχω . ψεῦδος ἄρα ὁ ὑποτίθημι ὁ ὁ Ν πᾶς ὁ Ξ ὑπάρχω · ἄρα ἀντίκειμαι αὐτός ἀληθής ὁ ὁ Ν τις ὁ Ξ μή
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 27b4
Ἐὰν δὲ τοῦ μὲν Ξ παντὸς τοῦ δὲ Ν μὴ παντὸς κατηγορῆται , οὐκ ἔσται συλλογισμός . Δείξας , τίνες εἰσὶ συμπλοκαὶ συλλογιστικαὶ ἀνομοίων οὐσῶν καὶ κατὰ τὸ ποιὸν καὶ κατὰ τὸ ποσὸν τῶν προτάσεων , νῦν πάλιν τὰς ἀσυλλογίστους παρατίθεται καὶ δείκνυσι , τίνες εἰσὶν ἀνομοίων οὐσῶν κατ’ ἄμφω τὰ προειρημένα τῶν προτάσεων . ἔφαμεν δὲ δεῖν , εἰ μέλλοι συλλογισμὸς ἔσεσθαι , ἐν δευτέρῳ σχήματι τὴν μείζονα πρότασιν τὸ καθόλου ἔχειν · πᾶσα δὴ ἡ μὴ οὕτως ἔχουσα συζυγία ἀδόκιμός τε καὶ ἀσυλλόγιστος . ὅροι , δι’ ὧν ἐλέγχει ἀσυλλόγιστον τὴν ἐκκειμένην συζυγίαν , τοῦ μὲν παντὶ ὑπάρχειν τῷ Ξ τὸ Ν ζῷον , οὐσία , κόραξ · τὸ γὰρ ζῷον οὐ πάσῃ μὲν οὐσίᾳ , δὲ παντί , <καὶ> <καὶ ἡ οὐσία κόρακι παντί·> τοῦ δὲ μηδενὶ τὸ γὰρ ζῷον λευκῷ μὲν οὐ παντί , κόρακι δὲ παντί , καὶ τὸ λευκὸν οὐδενὶ κόρακι . ἀσυλλόγιστος δὲ ἡ συζυγία , διότι ὁ μείζων , κατὰ ἃ μόρια αὑτοῦ ἐκπίπτει τῆς πρὸς τὸν μέσον κοινωνίας , τούτοις ἀσυλλογίστως καὶ περιέχειν τὸν ἐλάττονα ὅρον δυνήσεται καὶ μὴ περιέχειν .
Lemmas: ἐάν δέ ὁ μέν Ξ πᾶς ὁ δέ Ν μή πᾶς κατηγορέω , οὐ εἰμί συλλογισμός . δείκνυμι , τίς εἰμί συμπλοκή συλλογιστική ἀνόμοιος εἰμί καί κατά ὁ ποιός καί κατά ὁ ποσός ὁ πρότασις , νῦν πάλιν ὁ ἀσυλλόγιστος παρατίθημι καί δείκνυμι , τίς εἰμί ἀνόμοιος εἰμί κατά ἄμφω ὁ προερέω ὁ πρότασις . φημί δέ δήω , εἰμί μέλλω συλλογισμός εἰμί , ἐν δύο σχῆμα ὁ μείζων πρότασις ὁ καθόλου ἔχω · πᾶς δή ὁ μή οὕτως ἔχω συζυγία ἀδόκιμος τε καί ἀσυλλόγιστος . ὅρος , διά ὅς ἔλεγχος ἀσυλλόγιστος ὁ ἔκκειμαι συζυγία , ὁ μέν πᾶς ὑπάρχω ὁ Ξ ὁ Ν ζῷον , οὐσία , κόραξ · ὁ γάρ ζῷον οὖον πᾶς μέν οὐσία , δέ πᾶς , <καὶ> καί ὁ οὐσία κόραξ παντί·> ὁ δέ μηδείς ὁ γάρ ζῷον λευκός μέν οὖον πᾶς , κόραξ δέ πᾶς , καί ὁ λευκός οὐδείς κόραξ . ἀσυλλόγιστος δέ ὁ συζυγία , διότι ὁ μείζων , κατά ὁ μόριον αὐτός ἐκπίπτω ὁ πρός ὁ μέσος κοινωνία , οὗτος ἀσυλλόγιστος καί περιέχω ὁ μικρός ὅρος δύναμαι καί μή περιέχω .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 27b6
Οὐδ᾿ ὅταν τοῦ μὲν Ξ τοῦ δὲ Ν τινός . Πάλιν γὰρ καὶ ἐν ταύτῃ τῇ συζυγίᾳ ἡ μείζων πρότασις ἐπὶ μέρους γίνεται . ὅροι τοῦ μὲν ὑπάρχειν παντὶ τῷ Ξ τὸ Ν ζῷον , οὐσία , μονάς · μέσον ζῷον · τὸ γὰρ ζῷον τινὶ μὲν οὐσίᾳ , μονάδι δὲ οὐδεμιᾷ καὶ ἡ οὐσία πάσῃ μονάδι . δόξῃ δὲ προσχρῆται τῶν Πυθαγορικῶν , οἷς ἐδόκει ἡ μονὰς οὐσία εἶναι , ὥσπερ καὶ πρὸ ὀλίγου τῷ ἀριθμῷ . ἡ δὲ αὐτὴ δεῖξις , κἄν ἀντὶ τῆς μονάδος ληφθῇ λίθος . τοῦ δὲ μὴ ὑπάρχειν ζῷον , οὐσία , ἐπιστήμη · τὸ γὰρ ζῷον οὐσίᾳ μὲν τινί , ἐπιστήμῃ δὲ οὐδεμιᾷ , καὶ οὐσία οὐδεμιᾷ ἐπιστήμῃ . ἡ αὐτὴ αἰτία καὶ ἐν ταύτῃ τῇ συζυγίᾳ τοῦ αὐτὴν ἀσυλλόγιστον εἷναι .
Lemmas: οὐ ὅταν ὁ μέν Ξ ὁ δέ Ν τις . πάλιν γάρ καί ἐν οὗτος ὁ συζυγία ὁ μείζων πρότασις ἐπί μέρος γίγνομαι . ὅρος ὁ μέν ὑπάρχω πᾶς ὁ Ξ ὁ Ν ζῷον , οὐσία , μόνος · μέσος ζῷον · ὁ γάρ ζῷον τις μέν οὐσία , μόνος δέ οὐδείς καί ὁ οὐσία πᾶς μόνος . δόξα δέ προσχράομαι ὁ Πυθαγορικός , ὅς δοκέω ὁ μονή οὐσία εἰμί , ὥσπερ καί πρό ὀλίγος ὁ ἀριθμός . ὁ δέ αὐτός δεῖξις , ἄν ἀντί ὁ μόνος λαμβάνω λίθος . ὁ δέ μή ὑπάρχω ζῷον , οὐσία , ἐπιστήμη · ὁ γάρ ζῷον οὐσία μέν τις , ἐπιστήμη δέ οὐδείς , καί οὐσία οὐδείς ἐπιστήμη . ὁ αὐτός αἰτία καί ἐν οὗτος ὁ συζυγία ὁ αὐτός ἀσυλλόγιστος ἵημι .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 27b9
Ὅταν μὲν οὖν ἀντικείμενον ᾖ τὸ καθόλου τῷ κατὰ μέρος . Ἐδειξεν ἀνομοιοσχημόνων οὐσῶν τῶν προτάσεων καὶ κατὰ τὸ ποιὸν καὶ κατὰ τὸ ποσόν ( τὴν γὰρ κατὰ τὸ ποιὸν διαφορὰν ἐσήμανεν εἰπὼν ὅταν μὲν οὖν ἀντικείμενον ᾖ τὸ καθόλου τῷ κατὰ μέρος ) , τίνες μὲν συλλογιστικαὶ συζυγίαι , τίνες δὲ ἀσυλλόγιστοι . ἡ μὲν γὰρ ἔχουσα τὴν μείζονα πρότασιν καθόλου ἀποφατικὴν τὴν δὲ ἐλάττονα ἐπὶ μέρους καταφατικὴν καὶ ἡ τὴν μὲν μείζονα ἔχουσα καθόλου καταφατικὴν τὴν ἐπὶ μέρους δὲ τὴν ἐλάττονα ἀποφατικὴν αὗται συλλογιστικαί , αἱ δὲ παρὰ ταύτας ἀσυλλόγιστοι . ἐφεξῆς δὲ δείκνυσιν , ὅτι , ὥσπερ ἐπὶ τῶν καθόλου αἱ ὁμοιοσχήμονες ἦσαν ἀσυλλόγιστοι , οὕτως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν τὴν μὲν ἑτέραν ἐχουσῶν καθόλου τὴν δὲ ἑτέραν ἐπὶ μέρους , αἵτινες οὐκέτι ἀντικείμενον τὸ καθόλου τῷ κτὰ μέρος ἔχουσι . πᾶσαι γὰρ αἱ ἐν δευτέρῳ σχήματι ὁμοιοσχήμονες συζυγίαι , ὅπως ἄν ἔχωσι καὶ κατὰ τὸ ποσόν , ἀσυλλόγιστοι . τίνες δ’ εἰσὶν ὁμοιοσχήμονες , ὅτι αἱ κατὰ τὸ ποιὸν ὅμοιαι , ἐδήλωσε καὶ αὐτὸς εἰπὼν οἷον 25 ἀμφότεραι στερητικαὶ ἢ καταφατικαί . λαμβάνει δὲ πρώτην συζυγίαν ἐξ ὁμοιοσχημόνων τὴν ἔχουσαν τὴν μείζονα καθόλου ἀποφατικὴν τὴν δὲ ἐλάττονα ἐπὶ μέρους ἀποφατικήν .
Lemmas: ὅταν μέν οὖν ἀντίκειμαι εἰμί ὁ καθόλου ὁ κατά μέρος . δείκνυμι ἀνομοιοσχήμων εἰμί ὁ πρότασις καί κατά ὁ ποιός καί κατά ὁ ποσός ( ὁ γάρ κατά ὁ ποιός διαφορά σημαίνω εἶπον ὅταν μέν οὖν ἀντίκειμαι εἰμί ὁ καθόλου ὁ κατά μέρος ) , τίς μέν συλλογιστική συζυγία , τίς δέ ἀσυλλόγιστος . ὁ μέν γάρ ἔχω ὁ μείζων πρότασις καθόλου ἀποφατικός ὁ δέ μικρός ἐπί μέρος καταφατικός καί ὁ ὁ μέν μείζων ἔχω καθόλου καταφατικός ὁ ἐπί μέρος δέ ὁ μικρός ἀποφατικός οὗτος συλλογιστική , ὁ δέ παρά οὗτος ἀσυλλόγιστος . ἐφεξῆς δέ δείκνυμι , ὅτι , ὥσπερ ἐπί ὁ καθόλου ὁ ὁμοιοσχήμων εἰμί ἀσυλλόγιστος , οὕτως δέ καί ἐπί ὁ ὁ μέν ἕτερος ἔχω καθόλου ὁ δέ ἕτερος ἐπί μέρος , ὅστις οὐκέτι ἀντίκειμαι ὁ καθόλου ὁ κτάομαι μέρος ἔχω . πᾶς γάρ ὁ ἐν δύο σχῆμα ὁμοιοσχήμων συζυγία , ὅπως ἄν ἔχω καί κατά ὁ ποσός , ἀσυλλόγιστος . τίς δέ εἰμί ὁμοιοσχήμων , ὅτι ὁ κατά ὁ ποιός ὅμοιος , δηλόω καί αὐτός εἶπον οἷος 25 ἀμφότερος στερητικός ἢ καταφατικός . λαμβάνω δέ πρῶτος συζυγία ἐκ ὁμοιοσχήμων ὁ ἔχω ὁ μείζων καθόλου ἀποφατικός ὁ δέ μικρός ἐπί μέρος ἀποφατικός .