alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 45b19
’Eπισκέψασθαι δὲ δεῖ καὶ διελεῖν , ποσαχῶς οἱ ἐξ ὑποθέσεως . Τοῦτο εἴρηκεν ἤτοι ὡς πάντων τῶν ἐξ ὑποθέσεως ὑποπίπτειν δυναμένων τῇ ἐκκειμένῃ τῶν ὅρων ἐκλογῇ τε καὶ τῇ δι’ αὐτῶν δείξει ( εἰ γὰρ ἐπισκέπτοιτό τις καὶ διέλοι , εὑρήσει τοῦτο οὕτως ἔχον · εἰπὼν γὰρ τούς τε “ κατὰ μετάληψιν ” καὶ τοὺς “ κατὰ ποιότητα ” δεῖν φησιν ἐπισκέψασθαι καὶ τοὺς ἄλλους τοὺς ἐξ ὑποθέσεως · ἐξ ὑποθέσεως γὰρ καὶ οἱ διαιρετικοί , οἳ καὶ αὐτοὶ ἐν τοῖς “ κατὰ μετάληψιν ” , ἐξ ὑποθέσεως καὶ οἱ ἐξ ὁμολογίας · δεῖν οὖν φησι τῶν ἐξ ὑποθέσεως προσεχεστέραν ποιήσασθαι διαίρεσιν ) , ἢ εἰπών , τίνες τῶν ὑποθετικῶν φανερῶς ὑπάγονται τῇ ἐκκειμένῃ μεθόδῳ οἵ τε γὰρ δι’ ἀδυνάτου καὶ οἱ “ κατὰ μετάληψιν ” , ὑφ’ οὗς πάντες οἱ λεγόμενοι ἀναπόδεικτοι , καὶ ἔτι οἱ “ κατὰ ποιότητα ” ) , λέγει δεῖν ἐπισκέψασθαι καὶ διελεῖν , ποσαχῶς οἱ ἐξ ὑποθέσεως λέγονται · ἐκ γὰρ τῆς διαιρέσεως δῆλον ἔσται , εἴτε πάντας οἷόν τε ὑπάγειν τῇ ἐκκειμένῃ μεθόδῳ οὔσῃ δεικτικῇ εἴτε οὔ . δόξουσι γὰρ οἱ δι’ ὅλων ὑποθετικοί , οὓς Θεόφραστος “ κατὰ ἀναλογίαν ” λέγει , οἷοί εἰσιν οἱ διὰ τριῶν λεγόμενοι , μηκέτι ὑποπίπτειν τῇ διὰ τῆς ἐκλογῆς δείξει . λέγει δὲ αὐτοὺς ὁ Θεόφραστος “ κατὰ ἀναλογίαν ” , ἐπειδὴ αἵ τε προτάσεις ἀνάλογον καὶ τὸ συμπέρασμα ταῖς προτάσεσιν · ἐν πᾶσι γὰρ αὐτοῖς ὁμοιότης ἐστίν . ἢ οὐδὲ συλλογισμοὶ κυρίως καὶ ἁπλῶς ἐκεῖνοι , ἀλλὰ τὸ ὅλον τοῦτο ἐξ ὑποθέσεως συλλογισμοί · οὐδὲν γὰρ εἶναι ἢ μὴ εἶναι δεικνύουσιν . οἱ μὲν γὰρ προειρημένοι ἐξ ὑποθέσεως καὶ συλλογισμοί · δεικνύουσι γάρ τι ὑπάρχειν ἢ μὴ ὑπάρχειν · οἱ δὲ τοιοῦτοι μηδὲν τοιοῦτον δεικνύοντες οὐκέτι οὐδὲ ἁπλῶς συλλογισμοί . εἰ δὲ οὗτοι οὐδὲ τὴν ἀρχὴν ἀπλῶς συλλογισμοί , πάντες ἂν οἱ κυρίως καὶ ἁπλῶς ὄντες συλλογισμοὶ διὰ τῆς προκειμένης μεθόδου δεικνύοιντο . Ἀνάγονται μέντοι καὶ οἱ δι’ ὅλων ὑποθετικοὶ εἰς τὰ τρία τὰ προειρημένα σχήματα ἄλλῳ τρόπῳ , ὡς καὶ Θεόφραστος δέδειχεν ἐν τῷ πρώτῳ τῶν Προτέρων ἀναλυτικῶν . ἔστι δὲ δι’ ὅλων ὑποθετικὸς τοιοῦτος · εἰ τὸ Α , τὸ Β , εἰ τὸ Β , τὸ Γ , εἰ ἄρα τὸ Α , τὸ Γ · τούτων γὰρ καὶ τὸ συμπέρασμα ὑποθετικόν · οἷον εἰ ἄνθρωπός ἐστι , ζῷόν ἐστιν , εἰ ζῷόν ἐστιν , οὐσία ἐστίν , εἰ ἄρα ἄνθρωπός ἐστιν , οὐσία ἐστίν . ἐπεὶ τοίνυν δεῖ καὶ ἐν τούτοις μέσον τινὰ ὅρον εἶναι , καθ’ ὃν συνάπτουσιν αἱ προτάσεις ἀλλήλαις ἄλλως γὰρ ἀδύνα|τον καὶ ἐπὶ τούτων συνακτικὴν συζυγίαν γίνεσθαι ) , οὗτος ὁ μέσος τριχῶς καὶ ἐν ταῖς τοιαύταις συζυγίαις τεθήσεται . ὅταν μὲν γὰρ ἐν ᾗ μὲν τῶν προτάσεων λήγῃ , ἐν ᾗ δὲ ἄρχηται , τὸ πρῶτον ἔσται σχῆμα · οὕτως γὰρ ἕ.ξει , ὡς καὶ ὅτε τοῦ μὲν τῶν ἄκρων κατηγορεῖτο , τῷ δὲ ὑπέκειτο . ἀνάλογον γὰρ τὸ μὲν λήγειν καὶ ἕπεσθαι τῷ κατηγορεῖσθαι , τὸ δὲ ἄρχεσθαι τῷ ὑποκεῖσθαι · ὑπόκειται γάρ πως τῷ ἐπιφερομένῳ αὐτῷ . οὕτως γὰρ ληφθέντος τοὐ μέσου συμπέρασμα ἔσται , ὃ ἄρχεται μέν , ἀφ’ οὗ ἤρχετο καὶ ἡ πρώτη πρότασις , λήγει δέ , εἰς ὃ ἔληγεν ἡ δευτέρα , τὴν μὲν τοῦ κατηγορουμένου χώραν ἐν τῷ συμπεράσματι τοῦ ἑπομένου λαμβάνοντος τὴν δὲ τοῦ ὑποκειμένου τοῦ ἠγομένου · οἷον εἰ τὸ Α , τὸ Β , εἰ τὸ Β , τὸ Γ , εἰ ἄρα τὸ Α , τὸ Γ . δύναται ἐπὶ τῇ τοιαύτῃ συζυγίᾳ καὶ ἀνάπαλιν ληφθῆναι τὸ συμπέρασμα ὥστε μὴ ἑπόμενον εἶναι ἀλλ’ ἡγούμενον , οὐ μὴν ἁπλῶς ἀλλὰ σὺν ἀντιθέσει · συναχθέντος γὰρ τοῦ ‘εἰ τὸ Α , τὸ Γ’ συνάγεται καὶ τὸ ἱεῖ μὴ τὸ Γ , οὐ τὸ Α’ . εἰ δὲ ἀπὸ διαφόρων ἀρχόμεναι αἱ ὑποθετικαὶ προτάσεις λήγοιεν εἰς ταὐτό , ἔσται τὸ τοιοῦτον σχῆμα δεύτερον ἀνάλογον ὂν τῷ ἐν τοῖς κατηγορικοῖς δευτέρῳ , ἐν οἷς ὁ μέσος ὅρος ἀμφοτέρων τῶν ἄκρων κατηγορεῖτο · ἐπεὶ γὰρ ἐν τοῖς ὑποθετικοῖς τὸ ἑπόμενον κατηγορουμένου χώραν ἔχει , ὅταν ἐν ταῖς δύο προτάσεσι ταὐτὸν ἑπόμενον λαμβάνηται , τὸ δεύτερον ἔσται σχῆμα . συλλογιστικὴ δὲ ἡ συζυγία . ἄν ἀντικειμένως ἑπόμενον ἑκατέρῳ τῶν ἡγουμένων λαμβάνηται , οἷον εἰ τὸ A , τὸ Γ , εἰ τὸ Β , οὐ τὸ Γ · τὸ γὰρ Γ μέσος ὢν ὅρος ἀντικειμένως εἴληπται ἑπόμενος τοῖς ἡγουμένοις , τῷ τε Α καὶ τῷ Β . διὸ καὶ συναχθήσεται οὕτως ληφθέντων τὸ ἱεῖ θάτερον τῶν ἀρχομένων , οὐ θάτερον’ · εἰ γὰρ τὸ A , τὸ Γ , εἰ τὸ Γ , οὐ τὸ Β , εἰ ἄρα τὸ Α , οὐ τὸ Β , οἷον εἰ ἄνθρωπος , ζῷον , εἰ λίθος , οὐ ζῷον , εἰ ἄρα ἄνθρωπος , οὐ λίθος . εἰ δέ γε ἀπὸ τοῦ αὐτοῦ ἀρχόμεναι αἱ προτάσεις λήγοιεν εἰς ἕτερα , ἔσται ἀνάλογον τοῦτο τὸ σχῆμα τῷ τρίτῳ · τὸ γὰρ ἡγούμενον ὑποκειμένου χώραν ἔχον ἐν ἀμφοτέραις ταῖς προτάσεσι ταὐτόν ἐστιν . ὅταν δὴ ἀντικειμένως τοῦτο ληφθῇ , συνακτικὸν ἔσται , οἷον εἰ τὸ Α , τὸ Β , εἰ οὐ τὸ Α , τὸ Γ · συναχθήσεται γάρ , εἰ μὴ θάτερον τῶν ληγόντων , θάτερον · εἰ γὰρ οὐ τὸ Β , τὸ Γ , ἢ εἰ οὐ τὸ Γ , τὸ Β , οἷον εἰ ἄνθρωπος , λογικόν , εἰ μὴ ἄνθρωπος , ἄλογον , εἰ μὴ λογικὸν ἄρα , ἄλογον . ταύτῃ τε οὖν ὅμοιαι αἱ ἐν τούτοις συμπλοκαὶ ταῖς ἐν τοῖς κατηγορικοῖς σχήμασιν οὖσαι εἰκότως ἄν εἰς ἐκείνας ἀνάγοιντο , καὶ ἔτι ἡ γένεσις ὥσπερ ἐν τοῖς κατηγορικοῖς τῷ δευτέρῳ καὶ τρίτῳ σχήματι ἀπὸ τῶν ἀντιστροφῶν τῶν ἐν τῷ πρώτῳ προτάσεων , οὕτως δὲ καὶ ἐν τούτοις · τῆς μὲν γὰρ μείζονος ἀντιστραφείσης ἐν πρώτῳ σχήματι προτάσεως τὸ δεύτερον ἐγένετο σχῆμα , τῆς δὲ ἐλάττονος τὸ τρίτον . ἔστι δὲ τοῖς ὑποθετικοῖς μείζων μὲν ἡ δευτέρα , ἐν ᾗ ἡγεῖται ὁ μέσος , ἐλάττων δὲ ἡ πρώτη , ἐν ᾗ ἕπεται ὁ μέσος · οἷον ἡ μὲν ‘εἰ τὸ Α , τὸ Β’ πρώτη τε καὶ ἐλάττων , ἡ δὲ ἱεῖ τὸ Β , τὸ Γ’ δευτέρα τε καὶ μείζων . τῆς μὲν οὗν ‘εἰ τὸ Β , τὸ Γ’ ἀντιστραφείσης ἔσται ἐν ἀμφοτέραις τὸ Β ἑπόμενον καὶ τὴν χώραν λαμβάνον τοῦ κατηγορουμένου , ὃ ἰήιον τοῦ δευτέρου σχήματος · τῆς · δὲ πρώτης <τῆς> ‘εἰ τὸ Α , τὸ Β’ ἀντιστραφείσης ἔσται πάλιν ἡγούμενον ἐν ταῖς προτάσεσι τὸ Β , ὃ χώραν ὑποκειμένου ἔχον ποιεῖ τὸ τρίτον σχῆμα . παραπλησίως δὲ καὶ αἱ ἀναλύσεις τῶν ἐν τῷ δευτέρῳ καὶ τρίτῳ σχήματι ἐς τὸ πρῶτον ἔσονται σχῆμα , ἐξ οὗ καὶ αἱ γενέσεις αὐτοῖς , ὥσπερ καὶ ἐπὶ τῶν κατηγορικῶν . οὗτοι μὲν οὖν οἱ ἁπλοῖ τε καὶ πρῶτοι ὑποθετικοὶ δι’ ὅλων λεγόμενοι . ἐκ τούτων δὲ καὶ οἱ σύνθετοι πάντες τὴν σύστασιν ἔχοντες δειχθήσονται . Θεόφραστος μέντοι ἐν τῷ προτέρῳ τῶν Ἀναλυτικῶν δεύτερον σχῆμ λέγει ἐν τοῖς δι’ ὅλων ὑποθετικοῖς εἶναι , ἐν ᾧ ἀρχόμεναι ἀπὸ τοῦ αὐτοῦ αἱ προτάσεις λήγουσιν εἰς ἕτερα , τρίτον δέ , ἐν ᾧ ἀπὸ διαφόρων ἀρχόμεναι λήγουσιν εἰς ταὐτόν . ἀνάπαλιν δ’ ἡμεῖς ἐξεθέμεθα . ἀλλὰ | περὶ μὲν τούτων ἰδίᾳ καιρὸς ἄν εἴη λέγειν . νῦν δ’ ἐπανιτέον ἑπὶ 110v τὴν τῆς λέξεως ἐξήγησιν .
Lemmas: ’eπισκεπτομαι δέ δεῖ καί διαιρέω , ποσαχῶς ὁ ἐκ ὑπόθεσις . οὗτος εἴρω ἤτοι ὡς πᾶς ὁ ἐκ ὑπόθεσις ὑποπίπτω δύναμαι ὁ ἔκκειμαι ὁ ὁράω ἐκλογή τε καί ὁ διά αὐτός δείκνυμι ( εἰμί γάρ ἐπισκέπτομαι τις καί διαιρέω , εὑρίσκω οὗτος οὕτως ἔχω · εἶπον γάρ ὁ τε “ κατά μετάληψις ” καί ὁ “ κατά ποιότης ” δήω φημί ἐπισκοπέω καί ὁ ἄλλος ὁ ἐκ ὑπόθεσις · ἐκ ὑπόθεσις γάρ καί ὁ διαιρετικός , ἕ καί αὐτός ἐν ὁ “ κατά μετάληψις ” , ἐκ ὑπόθεσις καί ὁ ἐκ ὁμολογία · δήω οὖν φημί ὁ ἐκ ὑπόθεσις προσεχής ποιέω διαίρεσις ) , ἢ εἶπον , τίς ὁ ὑποθετικός φανερῶς ὑπάγω ὁ ἔκκειμαι μέθοδος ὁ τε γάρ διά ἀδύνατος καί ὁ “ κατά μετάληψις ” , ὑπό ὗς πᾶς ὁ λέγω ἀναπόδεικτος , καί ἔτι ὁ “ κατά ποιότης ” ) , λέγω δήω ἐπισκοπέω καί διαιρέω , ποσαχῶς ὁ ἐκ ὑπόθεσις λέγω · ἐκ γάρ ὁ διαίρεσις δῆλος εἰμί , εἴτε πᾶς οἷος τε ὑπάγω ὁ ἔκκειμαι μέθοδος εἰμί δεικτικός εἴτε οὖον . δοκέω γάρ ὁ διά ὅλος ὑποθετικός , ὅς Θεόφραστος “ κατά ἀναλογία ” λέγω , οἷος εἰμί ὁ διά τρεῖς λέγω , μηκέτι ὑποπίπτω ὁ διά ὁ ἐκλογή δείκνυμι . λέγω δέ αὐτός ὁ Θεόφραστος “ κατά ἀναλογία ” , ἐπεί ὁ τε πρότασις ἀνάλογος καί ὁ συμπέρασμα ὁ πρότασις · ἐν πᾶς γάρ αὐτός ὁμοιότης εἰμί . ἢ οὐδέ συλλογισμός κύριος καί ἁπλόος ἐκεῖνος , ἀλλά ὁ ὅλος οὗτος ἐκ ὑπόθεσις συλλογισμός · οὐδείς γάρ εἰμί ἢ μή εἰμί δείκνυμι . ὁ μέν γάρ προερέω ἐκ ὑπόθεσις καί συλλογισμός · δείκνυμι γάρ τίς ὑπάρχω ἢ μή ὑπάρχω · ὁ δέ τοιοῦτος μηδείς τοιοῦτος δείκνυμι οὐκέτι οὐδέ ἁπλόος συλλογισμός . εἰμί δέ οὗτος οὐδέ ὁ ἀρχή ἀπλόος συλλογισμός , πᾶς εἄν ὁ κύριος καί ἁπλόος εἰμί συλλογισμός διά ὁ πρόκειμαι μέθοδος δείκνυμι . ἀνάγω μέντοι καί ὁ διά ὅλος ὑποθετικός εἰς ὁ τρεῖς ὁ προερέω σχῆμα ἄλλος τρόπος , ὡς καί Θεόφραστος δείκνυμι ἐν ὁ πρῶτος ὁ πρότερος ἀναλυτικός . εἰμί δέ διά ὅλος ὑποθετικός τοιοῦτος · εἰμί ὁ Α , ὁ Β , εἰμί ὁ Β , ὁ Γ , εἰμί ἄρα ὁ Α , ὁ Γ · οὗτος γάρ καί ὁ συμπέρασμα ὑποθετικός · οἷος εἰμί ἄνθρωπος εἰμί , ζώιον εἰμί , εἰμί ζώιον εἰμί , οὐσία εἰμί , εἰμί ἄρα ἄνθρωπος εἰμί , οὐσία εἰμί . ἐπεί τοίνυν δεῖ καί ἐν οὗτος μέσος τις ὅρος εἰμί , κατά ὅς συνάπτω ὁ πρότασις ἀλλήλων ἄλλως γάρ ἀδύνατος καί ἐπί οὗτος συνακτικός συζυγία γίγνομαι ) , οὗτος ὁ μέσος τριχῶς καί ἐν ὁ τοιοῦτος συζυγία τίθημι . ὅταν μέν γάρ ἐν ὅς μέν ὁ πρότασις λήγω , ἐν ὅς δέ ἄρχω , ὁ πρῶτος εἰμί σχῆμα · οὕτως γάρ ἵκω , ὡς καί ὅτε ὁ μέν ὁ ἄκρος κατηγορέω , ὁ δέ ὑπόκειμαι . ἀνάλογος γάρ ὁ μέν λήγω καί ἕπω ὁ κατηγορέω , ὁ δέ ἄρχω ὁ ὑπόκειμαι · ὑπόκειμαι γάρ πως ὁ ἐπιφέρω αὐτός . οὕτως γάρ λαμβάνω ὁ μέσος συμπέρασμα εἰμί , ὅς ἄρχω μέν , ἀπό ὅς ἄρχω καί ὁ πρῶτος πρότασις , λήγω δέ , εἰς ὅς λήγω ὁ δύο , ὁ μέν ὁ κατηγορέω χώρα ἐν ὁ συμπέρασμα ὁ ἕπομαι λαμβάνω ὁ δέ ὁ ὑπόκειμαι ὁ ἄγω · οἷος εἰμί ὁ Α , ὁ Β , εἰμί ὁ Β , ὁ Γ , εἰμί ἄρα ὁ Α , ὁ Γ . δύναμαι ἐπί ὁ τοιοῦτος συζυγία καί ἀνάπαλιν λαμβάνω ὁ συμπέρασμα ὥστε μή ἕπω εἰμί ἀλλά ἡγέομαι , οὖον μήv ἁπλόος ἀλλά σύν ἀντίθεσις · συνάγω γάρ ὁ ἰάομαι ὁ Α , ὁ Γε συνάγω καί ὁ ἵημι μή ὁ Γ , οὖον ὁ ὅς . εἰμί δέ ἀπό διάφορος ἄρχω ὁ ὑποθετικός πρότασις λήγω εἰς αὐτός , εἰμί ὁ τοιοῦτος σχῆμα δύο ἀνάλογος εἰμί ὁ ἐν ὁ κατηγορικός δύο , ἐν ὅς ὁ μέσος ὅρος ἀμφότερος ὁ ἄκρος κατηγορέω · ἐπεί γάρ ἐν ὁ ὑποθετικός ὁ ἕπω κατηγορέω χώρα ἔχω , ὅταν ἐν ὁ δύο πρότασις αὐτός ἕπω λαμβάνω , ὁ δύο εἰμί σχῆμα . συλλογιστικός δέ ὁ συζυγία . ἄν ἀντικειμένως ἕπω ἑκάτερος ὁ ἡγέομαι λαμβάνω , οἷος εἰμί ὁ A , ὁ Γ , εἰμί ὁ Β , οὖον ὁ Γ · ὁ γάρ Γ μέσος εἰμί ὅρος ἀντικειμένως λαμβάνω ἕπω ὁ ἡγέομαι , ὁ τε Α καί ὁ Β . διό καί συνάγω οὕτως λαμβάνω ὁ ἵημι ἕτερος ὁ ἄρχω , οὖον θάτερον’ · εἰμί γάρ ὁ A , ὁ Γ , εἰμί ὁ Γ , οὖον ὁ Β , εἰμί ἄρα ὁ Α , οὖον ὁ Β , οἷος εἰμί ἄνθρωπος , ζῷον , εἰμί λίθος , οὖον ζῷον , εἰμί ἄρα ἄνθρωπος , οὖον λίθος . εἰμί δέ γε ἀπό ὁ αὐτός ἄρχω ὁ πρότασις λήγω εἰς ἕτερος , εἰμί ἀνάλογος οὗτος ὁ σχῆμα ὁ τρίτος · ὁ γάρ ἡγέομαι ὑπόκειμαι χώρα ἔχω ἐν ἀμφότερος ὁ πρότασις αὐτός εἰμί . ὅταν δή ἀντικειμένως οὗτος λαμβάνω , συνακτικός εἰμί , οἷος εἰμί ὁ Α , ὁ Β , εἰμί οὖον ὁ Α , ὁ Γ · συνάγω γάρ , εἰμί μή ἕτερος ὁ λήγω , ἕτερος · εἰμί γάρ οὖον ὁ Β , ὁ Γ , ἢ εἰμί οὖον ὁ Γ , ὁ Β , οἷος εἰμί ἄνθρωπος , λογικός , εἰμί μή ἄνθρωπος , ἄλογος , εἰμί μή λογικός ἄρα , ἄλογος . οὗτος τε οὖν ὅμοιος ὁ ἐν οὗτος συμπλοκή ὁ ἐν ὁ κατηγορικός σχῆμα εἰμί εἰκότως ἄν εἰς ἐκεῖνος ἀνάγω , καί ἔτι ὁ γένεσις ὥσπερ ἐν ὁ κατηγορικός ὁ δύο καί τρίτος σχῆμα ἀπό ὁ ἀντιστροφή ὁ ἐν ὁ πρῶτος πρότασις , οὕτως δέ καί ἐν οὗτος · ὁ μέν γάρ μείζων ἀντιστρέφω ἐν πρῶτος σχῆμα πρότασις ὁ δύο γίγνομαι σχῆμα , ὁ δέ μικρός ὁ τρίτος . εἰμί δέ ὁ ὑποθετικός μείζων μέν ὁ δύο , ἐν ὅς ἡγέομαι ὁ μέσος , μικρός δέ ὁ πρῶτος , ἐν ὅς ἕπω ὁ μέσος · οἷος ὁ μέν ἰάομαι ὁ Α , ὁ βέ πρῶτος τε καί μικρός , ὁ δέ ἵημι ὁ Β , ὁ Γε δύο τε καί μείζων . ὁ μέν ἐν ἰάομαι ὁ Β , ὁ Γε ἀντιστρέφω εἰμί ἐν ἀμφότερος ὁ Β ἕπω καί ὁ χώρα λαμβάνω ὁ κατηγορέω , ὅς ἰήιος ὁ δύο σχῆμα · ὁ · δέ πρῶτος ὅς ἰάομαι ὁ Α , ὁ βέ ἀντιστρέφω εἰμί πάλιν ἡγέομαι ἐν ὁ πρότασις ὁ Β , ὅς χώρα ὑπόκειμαι ἔχω ποιέω ὁ τρίτος σχῆμα . παραπλήσιος δέ καί ὁ ἀνάλυσις ὁ ἐν ὁ δύο καί τρίτος σχῆμα εἰς ὁ πρῶτος εἰμί σχῆμα , ἐκ ὅς καί ὁ γένεσις αὐτός , ὥσπερ καί ἐπί ὁ κατηγορικός . οὗτος μέν οὖν ὁ ἁπλόος τε καί πρῶτος ὑποθετικός διά ὅλος λέγω . ἐκ οὗτος δέ καί ὁ σύνθετος πᾶς ὁ σύστασις ἔχω δείκνυμι . Θεόφραστος μέντοι ἐν ὁ πρότερος ὁ ἀναλυτικός δύο σχῆμα λέγω ἐν ὁ διά ὅλος ὑποθετικός εἰμί , ἐν ὅς ἄρχω ἀπό ὁ αὐτός ὁ πρότασις λήγω εἰς ἕτερος , τρίτος δέ , ἐν ὅς ἀπό διάφορος ἄρχω λήγω εἰς αὐτός . ἀνάπαλιν δέ ἐγώ ἐκτίθημι . ἀλλά | περί μέν οὗτος ἴδιος καιρός ἄν εἰμί λέγω . νῦν δέ ἐπανιτέον ἐπί 110v ὁ ὁ λέξις ἐξήγησις .