alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 25a37
Ἐπὶ δὲ τῶν ἐνδεχομένων , ἐπεὶ πολλαχῶς λέγεται τὸ ἐνδέχεσθαι . Τὴν τοῦ ἐνδεχομένου ὁμωνυμίαν ἔδειξεν ἡμῖν καὶ ἐν τῷ Περὶ ἑρμηνείας · καὶ γὰρ κατὰ τοῦ ἀναγκαίου τῷ ἐνδέχεσθαι χρώμεθα , ὅταν εἴπωμεν τὸ ζῷον ἐνδέχεσθαι κατὰ παντὸς ἀνθρώπου , καὶ κατὰ τοῦ ὑπάρχοντος , ἄν εἴπωμεν τὸ ὑπάρχον τινὶ ἐνδέχεσθαι ὑπάρχειν . ἐδήλωσε δὲ νῦν τὸ ὑπάρχον διὰ τοῦ μὴ ἀναγκαῖον εἰπεῖν , ἐπεὶ ταύτῃ τοῦ ἀναγκαίου διαφέρει τὴν εἰς τὸν παρόντα χρόνον ὕπαρξιν κοινὴν ἔχον πρὸς αὐτό . καὶ σημειωτέον τὴν λέξιν , ὅτι τὸ ὑπάρχον ἐνδεχομένως τῷ ὑπὸ τῆς ὑπαρχούσης προτάσεως σημαινομένῳ ταὐτόν ἐστιν . λέγεται δὲ καὶ κατὰ τοῦ δυνατοῦ τὸ ἐνδεκόμενον , ὃ μετ’ ὀλίγον , τί ποτε σημαίνει , ἐρεῖ λέγων “ ὅσα δὲ τῷ ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ καὶ τῷ πεφυκέναι λέγεται ἐνδέχεσθαι , καθ’ ὃν τρόπον διορίζομεν τὸ ἐνδεχόμενον’’ . ὁμωνύμου δὴ ὄντος τοῦ ἐνδεχομένου καὶ κατὰ τοσούτων κατηγορουμένου τὰς μὲν καταφατικὰς ἐνδεχομένας προτάσεις , καθ’ οὗ τὸ ἐνδέχεσθαι λαμβάνεται , ἄν τε κατὰ τοῦ ἀναγκαίου ἄν τε κατὰ τοῦ ὑπάρχοντος ἄν τε κατὰ τοῦ δυνατοῦ , ὁμοίως φησὶν ἀντιστρέφειν , τῇ μὲν καθόλου καταφατικῇ τὴν ἐπὶ μέρους καταφατικήν , ὁμοίως δὲ καὶ τῇ ἐπὶ μέρους καταφατικῇ καὶ αὐτῇ τὴν ἐπὶ μέρους καταφατικήν . καὶ δείκνυσι τοῦτο τοῖς προειρημένοις καὶ δεδειγμένοις προσχρώμενος · εἰ γὰρ τὸ Α παντὶ τῷ B ἢ τινὶ ἐνδέχεται , καὶ τὸ Β τινὶ τῷ Α ἐνδέχοιτ’ ἄν · εἰ γὰρ μηδενὶ ἐνδέχοιτο , γίνεται καθόλου ἀποφατική , ἥτις ἐδείχθη ἀντιστρέφουσα ἑαυτῇ . εἰ μὲν οὖν τὸ δυνατὸν σημαίνοι τὸ ἐνδέχεσθαι , γίνεται τὸ ἀποφατικὸν λαμβανόμενον καὶ ὑποτιθέμενον καθόλου ἀναγκαῖον · τοιοῦτον γὰρ τὸ ‘οὐκ ἐνδέχεται τινί’ , ὃ ἐδείχθη ἀντιστρέφον · εἰ δὲ τὸ ὑπάρχον , ὑπάρχουσα πάλιν γίνεται καθόλου ἀποφατικὴ ἡ ὑποτιθεμένη , ἣ καὶ αὐτὴ ἐδείχθη ἀντιστρέφουσα . καὶ εἰ ἀναγκαῖον δὲ εἴη τὸ σημαινόμενον ὑπὸ τοῦ ἐνδέχεσθαι παντὶ ἢ τινὶ τὸ Α τῷ Β , ἐδείχθη καὶ ἐπὶ τούτου , ὅτι τὸ ἀντικείμενον αὐτῷ ἀποφατικὸν καθόλου ἐνδεχόμενον οὕτως ἕξει , ὥς ποτε αὐτῷ μηδενὶ ὑπάρχειν · οὕτως γὰρ ἀληθὲς τὸ ἐνδεχόμενον · κεῖται δὲ ἡ ὑπάρχουσα ἀποφατικὴ ἀντιστρέφουσα · οὕτως γὰρ τὴν δεῖξιν ἐποιήσατο ἐπὶ τῆς ἀναγκαίας τῆς τε καθόλου καταφατικῆς καὶ τῆς ἐπὶ μέρους . ἐπὶ μὲν οὖν τῶν καταφατικῶν πασῶν ὁμοίως φησὶν ἕξειν τὰς ἀντιστροφάς · ἐπὶ δὲ τῶν ἀποφατικῶν οὐκέτι · ἀλλ’ ὅσα μὲν ἀναγκαίως μὴ ὑπάρχοντα ὑπὸ τοῦ ἐνδέχεσθαι σημαίνεται , ἢ ὅσα μὴ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχοντα τὴν γὰρ ὑπάρχουσαν ἀποφατικὴν ἐδήλωσε διὰ τοῦ εἰπεῖν ἢ τῷ μὴ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχειν ) , τὰ μὲν τούτων σημαντικὰ ἐνδεχόμενα ὁμοίως ἀντιστρέφει εἰκότως · οὐδὲν γὰρ ἄλλο ἢ ὀνόματος ὑπαλλαγὴ γέγονεν ὑπ’ αὐτῶν , τὰ δὲ σημαινόμενα ταὐτά ἐστι τοῖς φθάνουσι δεδεῖχθαι . ἐπὶ δὲ τῶν οὕτως λεγομένων ἐνδεχομένων τῇ μὲν καθόλου ἀποφατικῇ ἡ καθό|λου ἀποφατικὴ ἀντιστρέφει , τῇ δὲ ἐπὶ μέρους οὐδεμία . τῶν δὲ παραδειγμάτων τὸ μὲν τὸν ἄνθρωπον ἐνδέχεσθαι μὴ εἶναι ἵππον τῆς ἀναγκαίας ἀποφατικῆς ἐστι σημαντικόν , τὸ δὲ τὸ λευκὸν ἐνδέχεσθαι μηδενὶ ἱματίῳ ὑπάρχειν τῆς ὑπαρχούσης , καὶ αἱ ἀντιστροφαὶ αὐτῶν , ἃς παρέθετο , σαφεῖς . τὸ δὲ εἰ γὰρ τινὶ ἀνάγκη , καὶ τὸ λευκὸν ἱματίῳ τινὶ ἔσται ἐξ ἀνάγκης εἶπεν , ἐπεὶ ἔδει μὲν τῇ ἐνδεχομένῃ καθόλου ἀποφατικῇ τὴν ἐπὶ μέρους καταφατικὴν ἀναγκαίαν ἀντιθεῖναι , ἦν δὲ ἡ ὑπάρχουσα κατὰ τὴν λέξιν ἐνδεχομένη κειμένη · καὶ ἡ ἀντικειμένη δὴ αὐτῇ κατὰ τὴν λέξιν ἀναγκαῖον ἕξει , τὸ μέντοι σημαινόμενον ὑπ’ αὐτῆς ἐπὶ μέρους καταφατικὸν ὑπάρχον ἔσται · τοῦτο γὰρ ἀντίκειται τῷ καθόλου ἀποφατικῷ ὑπάρχοντι . κἂν τὸ κυρίως δὲ ἀναγκαῖον ἐπὶ μέρους καταφατικὸν ληφθῇ , δέδεικται καὶ αὐτὸ ἀντιστρέφον . ὁμοίως δέ , φησί , καὶ ἐπὶ τῆς ἐν μέρει ἀποφατικῆς , δῆλον ὅτι ἕξει · οὐδεμία γὰρ ἀντιστρέφει τῇ ἐπὶ μέρους ἐνδεχομένῃ ἀποφατικῇ , ὅταν ἢ τὸ ἀναγκαῖον ἢ τὸ ὑπάρχον σημαίνῃ .
Lemmas: ἐπί δέ ὁ ἐνδέχομαι , ἐπεί πολλαχῶς λέγω ὁ ἐνδέχομαι . ὁ ὁ ἐνδέχομαι ὁμωνυμία δείκνυμι ἐγώ καί ἐν ὁ περι ἑρμηνεία · καί γάρ κατά ὁ ἀναγκαῖος ὁ ἐνδέχομαι χράω , ὅταν εἶπον ὁ ζῷον ἐνδέχομαι κατά πᾶς ἄνθρωπος , καί κατά ὁ ὑπάρχω , ἄν εἶπον ὁ ὑπάρχω τις ἐνδέχομαι ὑπάρχω . δηλόω δέ νῦν ὁ ὑπάρχω διά ὁ μή ἀναγκαῖος εἶπον , ἐπεί οὗτος ὁ ἀναγκαῖος διαφέρω ὁ εἰς ὁ πάρειμι χρόνος ὕπαρξις κοινός ἔχω πρός αὐτός . καί σημειωτέος ὁ λέξις , ὅτι ὁ ὑπάρχω ἐνδεχομένως ὁ ὑπό ὁ ὑπάρχω πρότασις σημαίνω αὐτός εἰμί . λέγω δέ καί κατά ὁ δυνατός ὁ ἐνδέχομαι , ὅς μετά ὀλίγος , τίς ποτός σημαίνω , εἴρω λέγω “ ὅσος δέ ὁ ὡς ἐπί ὁ πολύς καί ὁ φύω λέγω ἐνδέχομαι , κατά ὅς τρόπος διορίζω ὁ ἐνδέχομαι . ὁμώνυμος δή εἰμί ὁ ἐνδέχομαι καί κατά τοσοῦτος κατηγορέω ὁ μέν καταφατικός ἐνδέχομαι πρότασις , κατά ὅς ὁ ἐνδέχομαι λαμβάνω , ἄν τε κατά ὁ ἀναγκαῖος ἄν τε κατά ὁ ὑπάρχω ἄν τε κατά ὁ δυνατός , ὁμοίως φημί ἀντιστρέφω , ὁ μέν καθόλου καταφατικός ὁ ἐπί μέρος καταφατικός , ὁμοίως δέ καί ὁ ἐπί μέρος καταφατικός καί αὐτός ὁ ἐπί μέρος καταφατικός . καί δείκνυμι οὗτος ὁ προερέω καί δείκνυμι προσχράομαι · εἰμί γάρ ὁ Α πᾶς ὁ B ἢ τις ἐνδέχομαι , καί ὁ Β τις ὁ Α ἐνδέχομαι ἄν · εἰμί γάρ μηδείς ἐνδέχομαι , γίγνομαι καθόλου ἀποφατικός , ὅστις δείκνυμι ἀντιστρέφω ἑαυτοῦ . εἰμί μέν οὖν ὁ δυνατός σημαίνω ὁ ἐνδέχομαι , γίγνομαι ὁ ἀποφατικός λαμβάνω καί ὑποτίθημι καθόλου ἀναγκαῖος · τοιοῦτος γάρ ὁ οὐ ἐνδέχομαι Τίνια , ὅς δείκνυμι ἀντιστρέφω · εἰμί δέ ὁ ὑπάρχω , ὑπάρχω πάλιν γίγνομαι καθόλου ἀποφατικός ὁ ὑποτίθημι , ὅς καί αὐτός δείκνυμι ἀντιστρέφω . καί εἰμί ἀναγκαῖος δέ εἰμί ὁ σημαίνω ὑπό ὁ ἐνδέχομαι πᾶς ἢ τις ὁ Α ὁ Β , δείκνυμι καί ἐπί οὗτος , ὅτι ὁ ἀντίκειμαι αὐτός ἀποφατικός καθόλου ἐνδέχομαι οὕτως ἔχω , ὅς ποτός αὐτός μηδείς ὑπάρχω · οὕτως γάρ ἀληθής ὁ ἐνδέχομαι · κεῖμαι δέ ὁ ὑπάρχω ἀποφατικός ἀντιστρέφω · οὕτως γάρ ὁ δεῖξις ποιέω ἐπί ὁ ἀναγκαῖος ὁ τε καθόλου καταφατικός καί ὁ ἐπί μέρος . ἐπί μέν οὖν ὁ καταφατικός πᾶς ὁμοίως φημί ἔχω ὁ ἀντιστροφή · ἐπί δέ ὁ ἀποφατικός οὐκέτι · ἀλλά ὅσος μέν ἀναγκαῖος μή ὑπάρχω ὑπό ὁ ἐνδέχομαι σημαίνω , ἢ ὅσος μή ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω ὁ γάρ ὑπάρχω ἀποφατικός δηλόω διά ὁ εἶπον ἢ ὁ μή ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω ) , ὁ μέν οὗτος σημαντικός ἐνδέχομαι ὁμοίως ἀντιστρέφω εἰκότως · οὐδείς γάρ ἄλλος ἢ ὄνομα ὑπαλλαγή γίγνομαι ὑπό αὐτός , ὁ δέ σημαίνω αὐτός εἰμί ὁ φθάνω δείκνυμι . ἐπί δέ ὁ οὕτως λέγω ἐνδέχομαι ὁ μέν καθόλου ἀποφατικός ὁ κάθολος ἀποφατικός ἀντιστρέφω , ὁ δέ ἐπί μέρος οὐδείς . ὁ δέ παράδειγμα ὁ μέν ὁ ἄνθρωπος ἐνδέχομαι μή εἰμί ἵππος ὁ ἀναγκαῖος ἀποφατικός εἰμί σημαντικός , ὁ δέ ὁ λευκός ἐνδέχομαι μηδείς ἱμάτιον ὑπάρχω ὁ ὑπάρχω , καί ὁ ἀντιστροφή αὐτός , ὅς παρατίθημι , σαφής . ὁ δέ εἰμί γάρ τις ἀνάγκη , καί ὁ λευκός ἱμάτιον τις εἰμί ἐκ ἀνάγκη εἶπον , ἐπεί ἐσθίω μέν ὁ ενδεχόμενος καθόλου ἀποφατικός ὁ ἐπί μέρος καταφατικός ἀναγκαῖος ἀντιτίθημι , εἰμί δέ ὁ ὑπάρχω κατά ὁ λέξις ἐνδέχομαι κεῖμαι · καί ὁ ἀντίκειμαι δή αὐτός κατά ὁ λέξις ἀναγκαῖος ἔχω , ὁ μέντοι σημαίνω ὑπό αὐτός ἐπί μέρος καταφατικός ὑπάρχω εἰμί · οὗτος γάρ ἀντίκειμαι ὁ καθόλου ἀποφατικός ὑπάρχω . κἀν ὁ κύριος δέ ἀναγκαῖος ἐπί μέρος καταφατικός λαμβάνω , δείκνυμι καί αὐτός ἀντιστρέφω . ὁμοίως δέ , φημί , καί ἐπί ὁ ἐν μέρος ἀποφατικός , δῆλος ὅτι ἔχω · οὐδείς γάρ ἀντιστρέφω ὁ ἐπί μέρος ενδεχόμενος ἀποφατικός , ὅταν ἢ ὁ ἀναγκαῖος ἢ ὁ ὑπάρχω σημαίνω .