alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium introduction
Ἡ λογική τε καὶ συλλογιστικὴ πραγματεία ἡ νῦν ἡμῖν προκειμένη , ὑφ’ ἣν ἥ τε ἀποδεικτικὴ καὶ ἡ διαλεκτική τε καὶ πειραστικὴ ἔτι τε καὶ ἡ σοφιστικὴ μέθοδος , ἔστι μὲν ἔργον φιλοσοφίας , χρῶνται δὲ αὐτῇ καὶ ἄλλαι τινὲς ἐπιστῆμαι καὶ τέχναι , ἀλλὰ παρὰ φιλοσοφίας λαβοῦσαι · ταύτης γὰρ ἥ τε εὕρεσίς ἐστι καὶ ἡ σύστασις καὶ ἡ πρὸς τὰ κυριώτατα χρῆσις . οὖσα δὲ ἔργον αὐτῆς τοῖς μὲν καὶ μέρος φιλοσοφίας εἶναι δοκεῖ , οἱ δὲ οὐ μέρος ἀλλ’ ὄργανον αὐτῆς φασιν εἶναι . οἱ μὲν οὖν μέρος αὐτὴν λέγοντες ἠνέχθησαν ἐπὶ τοῦτο , διότι ὥσπερ περὶ τὰ ἄλλα , ἃ ὁμολογεῖται πρὸς ἀπάντων μέρη φιλοσοφίας εἶναι , ἡ φιλοσοφία καταγίνεται ἔργον ποιουμένη τήν τε εὕρεσιν αὐτῶν καὶ τὴν τάξιν τε καὶ σύστασιν , οὕτω δὴ καὶ περὶ τὴν πραγματείαν τήνδε . οὖσα δὲ ταύτης ἔργον οὐδετέρου τῶν λοιπῶν τῆς φιλοσοφίας μερῶν μόριόν ἐστιν οὔτε τοῦ θεωρητικοῦ οὔτε τοῦ πρακτικοῦ · ἄλλο γὰρ τό τε ὑποκείμενον ταύτῃ κἀκείνων ἑκατέρᾳ καὶ διαφέρουσα ἡ πρόθεσις καθ’ ἑκάστην αὐτῶν , οἷς τε διαφέροντα ἐκεῖνα ἀλλήλων ἀντιδιαιρεῖται ἀλλήλοις , τούτοις καὶ ἡ μέθοδος αὕτη ἑκατέρας ἐκείνων διαφέρουσα εὐλόγως ἄν ἀντιδιαιροῖτο αὐτοῖς . καὶ γὰρ τῷ ὑποκειμένῳ διαφέρει ἐκείνων ἀξιώματα γὰρ καὶ προτάσεις τὰ ὑποκείμενα ταύτῃ ) καὶ τῷ τέλει καὶ τῇ προθέσει · ἡ γὰρ ταύτης πρόθεσις τὸ διὰ τῆς ποιᾶς τῶν προτάσεων συνθέ - σεως ἐκ τῶν τιθεμένων τε καὶ συγχωρουμένων ἐξ ἀνάγκης τι συναγόμενον δεικνύναι , ὃ οὐδετέρας ἐκείνων τέλος . Οἱ δὲ μὴ μέρος αὐτὴν ἀλλ’ ὄργανον φιλοσοφίας εἶναι λέγοντες οὔ φασιν αὔταρκες εἶναι πρὸς τὸ μέρος εἶναί τι τέχνης τινὸς ἢ ἐπιστήμης τὸ τὴν τέχνην ἢ τὴν ἐπιστήμην καὶ περὶ ἐκεῖνο καταγίνεσθαι τὸ μόριον ὁμοίως ὡς καὶ περὶ ἕκαστον τῶν ἄλλων μερῶν αὐτῆς , περὶ ἃ πραγματεύεται · κρίνεται γὰρ τὸ μέρος οὐκ ἀπὸ τῆς περὶ αὐτὸ σπουδῆς τε καὶ πραγματείας μόνης , ἀλλ’ ὅταν προσῇ τούτῳ τὸ καὶ τὸ τέλος αὐτοῦ καὶ τὴν σύστασιν μὴ πρὸς ἄλλο τι τῶν , περὶ ἃ καὶ αὐτὰ ἡ αὐτὴ ἐπιστήμη πραγματεύεται , τὴν ἀναφορὰν ἔχειν μηδὲ ἐκείνου χάριν ζητεῖσθαί τε καὶ συνίστασθαι . τὸ γὰρ ἐπ’ ἄλλων τινῶν χρείαν τῶν ὑπὸ τὴν αὐτὴν ἐπιστήμην ἢ τέχνην ὄντων τὴν ἀναφορὰν ἔχον οὔτ’ ἂν ἀντιδιαιροῖτο δεόντως ἐκείνοις , ὧν χάριν ἐστί τε καὶ γίνεται , οὔτ’ ἄν μέρος ὁμοίως ἐκείνοις εἴη ὄν τούτων χάριν · τὸ γὰρ ἐπί τινα τὴν ἀναφορὰν ἔχον καὶ οὗ τὸ τέλος ὡς πρὸς τὴν ἄλλων εὕρεσίν τε καὶ σύστασιν συντελοῦν διὰ τοῦτο σπουδάζεται ὄργανον ἐκείνων . ὡς γὰρ ἐπὶ τῶν διαφερουσῶν τεχνῶν τὸ τέχνης τινὸς ἔργον ἄλλης τινός ἐστιν τέχνης ὄργανον τῷ τὴν ἀναφορὰν ἔχειν τὸ τέλος αὐτοῦ πρὸς χρείαν τῶν γινομένων ὑπὸ τῆς τέχνης , ἧς ἐστιν ὄργανον , οὕτως εἰ καὶ ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐπιστήμης ἢ τέχνης γινόμενά τινα τήνδε τὴν τάξιν ἔχοι πρὸς ἄλληλα , ἔσται τὸ μὲν ὄργανον αὐτῶν τὸ δὲ προηγούμενον ἔργον τε καὶ μέρος · οὐδὲ γὰρ ἡ σφῦρα καὶ ὁ ἄκμων ὄργανον κωλύεται τῆς χαλκευτικῆς εἶναι , διότι αὐτῆς ἐστιν ἔργα . ἔτι δὲ συμβαίνει τοῖς μέρος αὐτὸ φιλοσοφίας λέγουσι τὸ φιλοσοφίας μέρος ὄργανον λέγειν εἶναι τῶν ἄλλων ἐπιστημῶν τε καὶ τεχνῶν , ὅσαι πρὸς τὴν τῶν οἰκείων κατασκευήν τε καὶ σύστασιν συλλογισμοῖς τε καὶ ἀποδείξεσι χρῶνται · χρῶνται γὰρ αὐτοῖς , οὐ μὴν ὡς μέρεσιν οἰκείοις · οὔτε γὰρ τῶν διαφόρων ἐπιστημῶν οἷόν τε ταὐτὸν εἶναι μέρος , οὔτε τις ἐκείνων περὶ τὴν σύστασιν αὐτῶν καὶ τὴν εὕρεσιν πραγματεύεται , ὥστε εἶεν ἄν αὐτοῖς ὡς ὀργάνοις χρώμεναι . εἰ δὲ τοῦτο , ἀρχιτεκτονικωτέρα δὲ ἀεὶ τέχνη τε καὶ ἐπιστήμη ἡ πρὸς τὸ οἰ|κεῖον ἔργον χρωμένη ἔργῳ καὶ τέλει τινὸς τέχνης τῆς τὸ ἴδιον ἔργον ἐπὶ τὴν ταύτης χρείαν ἀναφερούσης , ὡς ἔχει χαλινοποιητικὴ μὲν πρὸς ἱππικήν , ναυπηγικὴ δὲ πρὸς κυβερνητικήν , εἶεν ἄν καὶ φιλοσοφίας ἕτεραι τελεώτεραι κατ’ αὐτοὺς ἐπιστῆμαί τε καὶ τέχναι , ὧν ὄργανον τὸ ταύτης μέρος . εἰ δὲ μὴ πᾶσαν λέγοιεν τὴν λογικὴν πραγματείαν πρὸς τὴν εὕρεσίν τε καὶ σύστασιν τῶν κατὰ φιλοσοφίαν ζητουμένων τὴν ἀναφορὰν ἔχειν ἢ τῶν κατ’ ἄλλην ἐπιστήμην ἢ τέχνην τινὰ θεωρουμένων τε καὶ ζητουμένων , ἀλλ’ εἶναί τινα ἐν αὐτῇ θεωρούμενά τε καὶ ζητούμενα , ἃ πρὸς οὐδέν ἐστι χρήσιμα , πρῶτον μὲν συγχωρήσουσιν εὐλόγως ὑπὸ τῶν ἀρχαίων , οἳ μέχρι τῆς χρείας προήγαγον τὴν λογικὴν πραγματείαν , ὄργανον αὐτὴν ἀλλὰ μὴ μέρος λέγεσθαι . εἶτα δὲ καὶ κατ’ αὐτοὺς τὸ μὲν χρήσιμον αὐτῆς ἐστιν ὄργανον , τὸ δὲ οὐ χρήσιμον ἔσται μέρος ὅν . εἰ δὲ τὸ χρήσιμον βέλτιόν τε καὶ πλείονος σπουδῆς τε καὶ πραγματείας ἄξιον , καὶ κατ’ αὐτοὺς ἔσται τὸ μὲν βέλτιον τῆς λογικῆς μόριον ὄργανον φιλοσοφίας τε καὶ τῶν ἄλλων ἐπιστημῶν τε καὶ τεχνῶν , τὸ δὲ ἐλάττονος σπουδῆς ἄξιον μέρος . καίτοι τὸ ὄργανον ἐν πᾶσι τοῦ ὡς μέρους ἔργου δευτέραν χώραν ἔχει . ἔτι εἰ σπουδάζοιτο ὡς γυμνάσιον τῆς διανοίας πρὸς τὴν εὕρεσιν τῶν ἐν τοῖς μέρεσι τῆς φιλοσοφίας ζητουμένων , καὶ οὕτως ἄν τὴν τοῦ ὀργάνου χώραν ἔχοι . εἰ δὲ διὰ τὴν τῆς ἐν αὐτοῖς ἀληθείας νῶσιν , μόριον ἄν γίγνοιτο τῆς θεωρητικῆς · ἐκείνης γὰρ ἡ γνῶσις τέλος . τί δὲ τὸ καλὸν ἔχουσα ἡ τῶν ἀχρήστων κατὰ τὴν λογικὴν μέθοδον θεωρία σπουδῆς ἄν ἀξιοῖτο ὡς . οὖσα τῆς φιλοσοφίας μέρος ; τὰ γὰρ σπουδῆς ἀξιούμενα δεόντως ἢ ἐπ’ ἄλλα τινὰ τὴν ἀναφορὰν ἔχει , ἅ ἐστι δι’ αὑτὰ αἱρετά , ἢ ἐν αὑτοῖς ἔχει τὸ τῆς σπουδῆς ἄξιον · οὐ γὰρ ἡ παντὸς καὶ ἡ τοῦ τυχόντος γνῶσις φιλοσοφίας ἀξία ἔνια γοῦν ἄμεινον ἀγνοεῖσθαι ) , ἀλλ’ ἡ τῶν θείων τε καὶ τιμίων , ταῦτα δέ ἐστιν , ὧν ἡ φύσις δημιουργὸς τέχνη τις οὖσα θεία · τὸ γὰρ θεωρεῖν καὶ ἀπ’ αὐτοῦ τοῦ ὀνόματος δῆλον ὡς ἔστι περὶ τὴν τῶν θείων ὄψιν τε καὶ γνῶσιν · σημαίνει γὰρ τὸ ὁρᾶν τὰ θεῖα . διὸ καὶ τὴν θεωρητικὴν φιλοσοφίαν ἐπιστήμην φαμὲν εἶναι θείων τε καὶ τῶν φύσει γινομένων καὶ συνεστώτων · ἡ γὰρ τῶν τοιούτων γνῶσις δι’ αὑτὴν σπουδῆς ἀξία . ἔνθα δὲ τὰ θεωρούμενα μήτε ἐπ’ ἄλλα τὴν ἀναφορὰν ἔχει μήτε ἐν αὑτοῖς τερπνόν τι καὶ τίμιον , ἡ τούτων νῶσις οὖσα παντάπασι περιττὴ οὐδ’ ἄν οἰκεία φιλοσοφίας εἴη οὖσα ματαιοπονία τις · παντὸς γὰρ μᾶλλον οἰκεῖον φιλοσόφου τὸ μηδὲν εἰκῇ ὡσπεροῦν μὴ πράττειν οὕτως δὲ μηδὲ θεωρεῖν , ἀλλ’ ἔχειν ὅρον ὁμοίως τῇ πράξει καὶ τὴν θεωρίαν . οὐ γὰρ ὅμοια τὰ κατὰ γεωμετρίαν , ὡς οἴονταί τε καὶ παραβάλλουσι , τῷ τῆς διαλεκτικῆς ἀχρήστῳ μέρει · πρῶτον μὲν γὰρ οὐδὲ γεωμετρία τῆς κυρίως λεγομένης φιλοσοφίας μέρος , ὥς φασιν αὐτοί · ἔπειτα δὲ ἀστρολογία μόριόν πως οὖσα τῆς γεωμετρίας περὶ θείων τε καὶ φυσικῶν οὐσιῶν ποιεῖται τὴν θεωρίαν , ὧν ἡ γνῶσις ἐν αὑτῇ τὸ καλὸν καὶ τίμιον ἔχει . πρὸς δὲ τούτοις πάμπολλά ἐστ·ι τῶν ἀπὸ γεωμετρίας πρὸς φιλοσοφίαν χρήσιμα , δι’ ἃ εἰκότως σπουδάζεται · τό τε γὰρ μὴ περὶ αἰσθητῶν μόνων τὸν λόγον ποιεῖσθαι ἀλλὰ περὶ τῶν ἐκπεπτωκότων τε τὴν αἴσθησιν καὶ νοητῶν χρησιμώτατον τῇ κατὰ φιλοσοφίαν θεωρίᾳ , εἴ γε αἱ ἀσώματοί τε καὶ νοηταὶ οὐσίαι πρῶταί τε καὶ τιμιώτεραι τῶν αἰσθητῶν , ὧν ὁ φιλόσοφος θεωρητικός . ἔτι ἡ γεωμετρία ἐκ νέων προσεθίζει περὶ γραμμῶν καὶ ἐπιπέδων καὶ στερεῶν ἰδίᾳ περὶ ἑκάστου διδάσκουσα τὸν λόγον ποιεῖσθαι , ὧν οὐδέν ἐστιν αἰσθητόν · τό τε <γὰρ> διαιρεῖν ἀπ’ ἀλλήλων τῷ λόγῳ τὰ διαφέροντα μὲν ἀλλήλων κατ’ οὐσίαν τῇ μέντοι ὑποστάσει τε καὶ ὑπάρξει μὴ δυνάμενα χωρὶς ἀλλήλων εἶναι ἀναγκαιότατον πρὸς τὴν φιλόσοφον θεωρίαν · τάς τε γὰρ ἀρχὰς τῶν φύσει συνι|σταμένων , αὗται δέ εἰσιν ὕλη τε καὶ εἶδος , οὕτως λαμβάνει · ἀχώριστα γὰρ τῇ ὑποστάσει ταῦτα ἀλλήλων καὶ οὐ δυνάμενα θάτερον αὐτῶν εἶναι χωρὶς θατέρου . ἀλλὰ καὶ τὰς τῶν νοητῶν διαφορὰς καὶ τὸν ἀριθμὸν τῶν γενῶν , οἷς πάντα τὰ ὄντα ὑποτάσσεται , διὰ τοῦ τῷ λόγῳ χωρίζειν τὰ συγκεχυμένα ποιεῖται , ἐπεὶ τά τε ἐννέα γένη ἐν ὑποκειμένῃ τῇ οὐσία ἐστὶ καὶ οὐ δύναται χωρὶς αὐτῆς ὑποστῆναι . καὶ πρὸς τούτῳ δὴ οὕτως ἀναγκαία ἦν ἡ γεωμετρία καὶ χρήσιμος , ἐθίζουσα χωρὶς μὲν περὶ γραμμῆς λέγειν ὡς φύσεως τινος οὔσης καθ’ αὑτήν , χωρὶς δὲ περὶ ἐπιπέδου καὶ στερεοῦ , ὧν οὐδὲν ἔξω τοῦ φυσικοῦ σώματος οἷόν τε ὑποστῆναι . ἔτι δὲ συλλογισμοῖς τε καὶ ἀποδείξεσι πρὸς τὰς τῶν προκειμένων αὐτῇ δείξεις χρωμένη προσεθίζει καὶ ἐν τοῖς κατὰ φιλοσοφίαν μὴ ταῖς μυθώδεσι φλυαρίαις ἐπακολουθοῦντας πιστεύειν περὶ τῶν προκειμένων ἀλλ’ ἀποδείξεις αὐτῶν ἀπαιτεῖν καὶ μόνα ἡγεῖσθαι πιστὰ τὰ ἐξ αὑτῶν γνώριμα ἢ δι’ ἀποδείξεως τεθέντα . καὶ ἀναλογίαις δὲ καὶ συμμετρίαις χρῆται πρὸς τὰς τῶν οἰκείων δείξεις , δι’ ὧν πολλὰ καὶ τῶν κατὰ φιλοσοφίαν δείκνυται , ὧν οὐδὲν οἷόν τε παρὰ τῆς ἀχρήστου διαλεκτικῆς συντελοῦν εἰς φιλοσοφίαν λαβεῖν . διὸ καὶ ὡς παντάπασιν ἄχρηστός τε οὖσα καὶ περιττὴ δικαίως ἄν τῆς φιλοσόφου θεωρίας ἐξορίζοιτο . οὐκ ἐπεὶ δὲ ὄργανον καὶ οὐ μέρος φιλοσοφίας ἡ ἀναλυτική , διὰ τοῦτο ἐλάττονός ἐστιν ἡμῖν σπουδῆς ἀξία · ἡ γὰρ σπουδὴ τῶν ὀργάνων τῇ τῶν γινομένων ἢ δεικνυμένων δι’ αὐτῶν ἀξίᾳ κρίνεται . πλείστου δὲ τὰ κατὰ φιλοσοφίαν ὄντα ἄξια δι’ ἀποδείξεως δείκνυται · τά τε γὰρ ἄλλα τὰ ἐν φιλοσοφίᾳ πάσης ἄξια σπουδῆς καὶ πρὸ τῶν ἄλλων ἡ θεωρία τε καὶ ἡ γνῶσις τῆς ἀληθείας · οἰκειοτάτη τε γὰρ τοῖς ἀνθρώποις ἡ ἀλήθεια καὶ μέγιστον ἀγαθόν . καὶ ὅτι μὲν οἰκειοτάτη , δῆλον ἐκ τοῦ ὥσπερ τῶν ἄλλων ζῴων ἑκάστῳ ἐστί τι οἰκεῖόν τε καὶ κατὰ φύσιν , τῷ μὲν τὸ τρέχειν , τῷ δὲ τὸ ἵπτασθαι , τῷ δὲ τὸ θηρᾶν , ἄλλῳ δὲ τὸ φυλάττειν , τῷ δὲ τὸ ἀχθοφορεῖν καὶ ἄλλῳ ἄλλο , οὕτως καὶ τῷ ἀνθρώπῳ οἰκεῖόν τε καὶ κατὰ φύσιν εἶναι ἐπιστήμην τε καὶ θεωρίαν · “ πάντες γὰρ ἄνθρωποι τοῦ εἰδέναι ὀρέγονται φύσει “ , οὗ σημεῖον τό τε τῶν αἰσθήσεων ταύτας προτιμᾶν , αἳ πλείονος αὐτοῖς γνώσεως εἰσιν αἴτιαι , καὶ τὸ εὐθὺς ἐκ νέων φιληκόους τε καὶ · φιλομύθους εἶναι · τὰ γὰρ παιδία σπουδάζει περὶ τὴν τῶν μύθων ἀκρόασιν , καίτοι μηδὲν ἄλλο παρὰ τὴν γνῶσιν αὐτῶν ἐκ τῶν μύθων λαμβάνοντα , καὶ κρίνεταί γε τὰ εὐφυέστερα αὐτῶν τῇ σπουδῇ τῇ περὶ τὴν τῶν μύθων ἀκρόασιν , ὡς οὔσης κατὰ φύσιν τοῖς ἀνθρώποις τῆς ἐπιστήμης τε καὶ γνώσεως . ἔτι δὲ ἐκ τοῦ τῇ τοῦ ἀληθοῦς γνώσει μάλιστά τε καὶ φανερώτατα τῶν ἄλλων ζῴων τὸν ἄνθρωπον διαφέρειν · τῶν μὲν γὰρ ἀρετῶν καὶ τῶν κατ’ αὐτὰς πράξεων ἔστιν ἴχνη τινὰ εὑρεῖν καὶ ἐν τοῖς ἀλόγοις ζῴοις τὰ μὲν γὰρ αὐτῶν ἀνδρείας μετέχειν δοκεῖ , τὰ δὲ σωφροσύνης , τὰ δὲ δικαιοσύνης , ἤδη δέ τινα αὐτῶν καὶ φρόνιμα εἶναι προσυπείληπται , τὰ δέ τινα ἐλευθέρια , ὡς ἔνεστι μαθεῖν ἐκ τῆς Περὶ ζῴων ἱστορίας Ἀριστοτέλει γεγραμμένης ἐν βιβλίοις πλείοσιν ) , ἀληθείας δὲ καὶ τοῦ θεωρητικοῦ νοῦ παντάπασιν ἄγευστα τυγχάνει . ἀλλὰ καὶ μέγιστον τῶν ἀνθρωπίνων ἀγαθῶν ἡ θεωρία · “ ἀλήθεια γὰρ πάντων μὲν ἀγαθῶν θεοῖς ἡγεῖται , πάντων δὲ ἀνθρώποις ” . εἰ γάρ τι δεῖ περὶ τῶν ὑπὲρ ἡμᾶς ἀποφαίνεσθαι , οὐκ ἄλλην τινὰ τοῖς θεοῖς ἐνέργειαν ὑπάρχειν παρὰ ταύτην ὑποληπτέον · τὸ γὰρ κατά τινα τῶν ἄλλων ἀρετῶν αὐτοὺς ἐνεργεῖν λέγειν οὐδαμῶς ὁμολογούμενον , εἴ γε περὶ πάθη μὲν αἱ ἀρεταὶ τούτων οὖσαι μετρητικαὶ καὶ ταῦτα ῥυθμίζουσαι , ἀπαθὲς δὲ τὸ θεῖον . ἔτι δὲ αἱ μὲν ἠθικαὶ ἀρεταὶ μετὰ προαιρέσεως · ἐδείχθησαν γὰρ ἕξεις οὖσαι προαιρετικαί · ἀλλὰ μὴν ἡ προαίρεσις ὄρεξίς ἐστι βουλευ|τική , ἡ δὲ βουλὴ περὶ τῶν βουλευτῶν , βουλευόμεθα δὲ περὶ τῶν ἐφ’ ἡμῖν ἀδήλων δέ , πῶς ἀποβήσεται · περὶ δὲ τῶν κατὰ τὰς ἐπιστήμας οὐδεὶς βουλεύεται . εἰ τοίνυν μηδὲν ἐν τοῖς θεοῖς τῶν ὑπ’ αὐτῶν γινομένων ἄδηλον , πῶς ἀποβήσεται , οὐδ’ ἄν βουλευτόν τι ὲν αὐτοῖς εἴη · εἰ δὲ μὴ τοῦτο , οὐδὲ βουλή , εἰ δὲ μὴ βουλή , οὐδὲ προαίρεσις , εἰ δὲ μὴ προαίρεσις , οὐδ’ ἀρετὴ τοιαύτη . τοῖς μέν οὖν θεοῖς συνεχής τε καὶ ἀδιάλειπτος ἡ τῆς ἀληθείας θεωρία · τοῖς δὲ ἀνθρώποις συνεχῶς μὲν οὐχ οἷόν τε κατ’ αὐτὴν ἐνεργεῖν · πολλαὶ γὰρ αἱ κατὰ τὸν βίον περιστάσεις , αἷς συγκεκλήρωνται , αἱ ἀπάγουσαι αὐτοὺς τῶν τιμιωτέρων · οὐ μὴν ἀλλὰ ἐφ’ ὅσον οἷός τέ ἀνακύψας ἀνακύψας ἀπὸ τῶν παθῶν τε καὶ τῶν ἀνθρωπίνων περιστάσεων κατὰ τὴν θείαν τε καὶ δικαίως καλουμένην θεωρίαν ἐνεργεῖ ὁρῶν τὰ τιμιώτατα . ὅταν δὴ κατὰ ταύτην τὴν δύναμιν τῆς ψυχῆς ἐνεργῇ ὁμοίας ἐνεργείας ἐνεργῶν θεοῖς , ὁμοιοῖτ’ ἂν αὐτοῖς . εἰ δὴ τὸ θεῷ ὁμοιοῦσθαι μέγιστον ἀγαθὸν ἀνθρώπῳ , τοῦτο δ’ αὐτῷ διὰ θεωρίας τε καὶ τῆς τἀληθοῦς γνώσεως περιγίνεται , ἡ δὲ τἀληθοῦς γνῶσις δι’ ἀποδείξεως , δικαίως ἂν πλείστης τιμῆς ἀξιοῖτο καὶ σπουδῆς , διὰ δ’ αὐτὴν καὶ ἡ συλλογιστική , εἴ γε ἡ ἀπόδειξις συλλογισμός τις . τοῦτό τοι καὶ πρῶτον περὶ συλλογισμῶν ὁ Ἀριστοτέλης πρὸ τοῦ περὶ ἀποδείξεως λέγειν πραγματεύεται ἐν τούτοις , οἷς ἡ ἐπιγραφὴ Περὶ προτέρων ἀναλυτικῶν , διδάσκων ἡμᾶς , τί ἐστι συλλογισμός , καὶ ἐκ τίνων σύγκειται , καὶ πόσα σχήματά ἐστι συλλογιστικά , καὶ τίνες αὐτῶν διαφοραί · τύπῳ γάρ τινι κοινῷ τὰ σχήματα ἔοικεν , ἐν οἷς ἔστιν ἐναρμόσαντα ὕλην εἶδός τι ἀναμάξασθαι ταὐτὸν ἐπὶ ταῖς διαφόροις ὕλαις · ὡς γὰρ ἐπὶ τῶν τύπων τῶν αὐτῶν ἡ διαφορὰ οὐ κατὰ τὸ εἶδος γίνεται καὶ τὸ σχῆμα τοῖς ἐναρμοζομένοις ἀλλὰ κατὰ τὴν ὕλην , οὕτω δὴ καὶ ἐπὶ τῶν σχημάτων τῶν συλλογιστικῶν . λέγει δὲ καί , πόσαι καθ’ ἕκαστον σχῆμα συζυγίαι , καὶ τίνες τούτων εἰσὶ συλλογιστικαὶ καὶ τίνες ἀσυλλόγιστοι , καὶ τίνες διαφοραὶ τῶν καθ’ ἕκαστον σχῆμα συλλογισμῶν πρὸς ἀλλήλους , καὶ τίνες μὲν τέλειοι τῶν συλλογισμῶν καὶ αὐτόθεν γνώριμοι καὶ οὐ δεόμενοι ἀποδείξεως , τίνες δὲ ἀτελεῖς καὶ οὐκ ἀναπόδικτοι , καὶ πόθεν τοῖς ἀτελέσιν εἴρηται τὸ εἶναι συλλογισμοῖς . λέγει δὲ ἐν αὐτοῖς καὶ περὶ εὑρέσεως προτάσεων , πῶς ἄν εὑρίσκοιμεν προτάσεις πρὸς τὸ καθ’ ἕκαστον σχῆμα τῶν οἰκείων εὐπορεῖν συλλογισμῶν . λέγει δὲ καὶ περὶ ἀναλύσεως συλλογισμῶν καὶ καθόλου , ὅσα τῆς συλλογιστικῆς ἐστιν διὰ πραγματείας . περὶ τούτων εἰπὼν ἐν τοῖς δύο τοῖς Προτέροις ἀναλυτικοῖς μετὰ ταῦτα τὸν περὶ ἀποδείξεως , περὶ ἧς ἐνταῦθα οὐ προτίθεται , ποιήσεται λόγον ἐν τοῖς ἐπιγραφομένοις ᾿Υστέροις ἀναλυτικοῖς , ἃ καὶ αὐτά ἐστι δύο . διὰ τοῦτο καὶ ἐπιγράφει Πρότερα μὲν ἀναλυτικὰ τὰ περὶ συλλογισμῶν , Ὓστερα δὲ τὰ περὶ ἀποδείξεως , ἐπειδὴ πρότερος ὁ συλλογισμὸς ἀποδείξεως τῇ φύσει · μεμαθήκαμεν γὰρ καὶ ἐν ταῖς Κατηγορίαις , ὅτι ἐστὶ πρότερα τῇ φύσει τὰ μὴ ἀντιστρέφοντα κατὰ τὴν τοῦ εἶναι ἀκολουθίαν ἐκείνοις , οἷς τεθεῖσιν αὐτὰ ἕπεται . τοιαῦτα δέ ἐστι καὶ τὰ γένη · πᾶν γὰρ γένος ἑκάστου τῶν ὑπ’ αὐτὸ εἰδῶν πρότερον τῇ φύσει · τῷ μὲν γὰρ εἴδει τεθέντι πάντως ἀνάγκη τὸ γένος ἕπεσθαι , μηκέτι δὲ τῷ γένει τὸ εἶδος . ὁμοίως δὲ ἔχει καὶ τὰ εἴδη πρὸς τά , ὧν ἐστιν εἴδη · πρότερα γὰρ καὶ αὐτὰ ἐκείνων . οὕτω δὲ ἔχει καὶ ὁ συλλογισμὸς πρὸς ἀπόδειξιν · ἀποδείξεως μὲν γὰρ οὔσης πάντως ἔστι καὶ συλλογισμός · ἡ γὰρ ἀπόδειξις συλλογισμός τις · συλλογισμοῦ δὲ ὄντος οὐ πάντως ἔστιν ἀπόδειξις διὰ τὸ συλλογισμὸν εἶναι καὶ διαλεκτικόν τινα καὶ σοφιστικόν . ἐπεὶ τοίνυν πρότερον μὲν συλλογισμός , ὕστερον δὲ ἀπόδειξις , εἰκότως , ἐν οἷς μὲν βιβλίοις περὶ τοῦ προτέρου τὸν λόγον ποιεῖται , ταῦτα Πρότερα ἐπέγραψεν , ἐν οἷς δὲ περὶ τοῦ ὑστέρου , ταῦτα Ὓστερα . Ἀναλυτικὰ δέ , ὅτι ἡ παντὸς συνθέτου εἰς τά , ἐξ ὧν ἡ σύνθεσις αὐτῶν , ἀναγωγὴ ἀνάλυσις καλεῖται . ἀντεστραμμένως γὰρ ἡ ἀνάλυσις ἔχει τῇ συνθέσει · ἡ μὲν γὰρ σύνθεσις ἀπὸ τῶν ἀρχῶν ὁδός ἐστιν ἐπὶ τὰ ἐκ τῶν ἀρχῶν , ἡ δὲ ἀνάλυσις ἐπάνοδός ἐστιν ἀπὸ τοῦ τέλους ἐπὶ τὰς ἀρχάς · οἵ τε γὰρ γεωμέτραι ἀναλύειν λέγονται , ὅταν ἀπὸ τοῦ συμπεράσματος ἀρξάμενοι κατὰ τὴν τάξιν τῶν εἰς τὴν τοῦ συμπεράσματος δεῖξιν ληφθέντων ἐπὶ τὰς ἀρχὰς καὶ τὸ πρόβλημα ἀνίωσιν . ἀλλὰ καὶ ὁ τὰ σύνθετα σώματα ἀνάγων εἰς τά , ἁπλᾶ σώματα ἀναλύσει χρῆται καὶ ὁ τῶν ἁπλῶν ἕκαστον εἰς τά , ἐξ ὧν αὐτοῖς τὸ εἶναι , ὅπερ ἐστὶν ὕλη καὶ εἶδος , ἀναλύει . ἀλλὰ καὶ ὁ τὸν λόγον εἰς τὰ μέρη τοῦ λόγου διαιρῶν καὶ ὁ τὰ μέρη τοῦ λόγου εἰς τὰς συλλαβὰς καὶ ὁ ταύτας εἰς τὰ στοιχεῖα ἀναλύει . ἀναλύειν δὲ ἰδίως λέγονται καὶ οἱ τοὺς συνθέτους συλλογισμοὺς ἀναλύοντες εἰς τοὺς ἀπλοῦς . ἀλλὰ καὶ οἱ τοὺς ἁπλοῦς εἰς τὰς προτάσεις , ἐξ ὧν αὐτοῖς τὸ εἶναι . ἀλλὰ καὶ τὸ τοὺς ἀτελεῖς συλλογισμοὺς εἰς τοὺς τελείους ἀνάγειν ἀναλύειν καλεῖται . ἀλλὰ καὶ τὴν τῶν τιθεμένων συλλογισμῶν εἰς τὰ οἰκεῖα σχήματα ἀναγωγὴν ἀνάλυσιν λέγουσι . καὶ κατὰ τοῦτο τὸ σημαινόμενον τῆς ἀναλύσεως μάλιστα Ἀναλυτικὰ καὶ ταῦτα ἐπιγέγραπται · ὑπογράφει γάρ τινα ἡμῖν μέθοδον ἐπὶ τέλει τοῦ πρώτου , δι’ ἧς τοῦτο ποιεῖν δυνησόμεθα . ἀλλὰ καὶ πῶς τὴν τῶν ἁπλῶν συλλογισμῶν εἰς τὰς οἰκείας προτάσεις , ἐξ ὧν αὐτοῖς τὸ εἶναι καὶ αὐτῶν , ἀναγωγὴν ποιεῖν δυνησόμεθα . εὑρήσομεν δέ τινα αὐτῶν λέγοντα , καὶ πῶς οἱ σύνθετοι συλλογισμοὶ γίνονται ἐκ τῶν ἁπλῶν , καὶ · πῶς αὐτοὺς εἰς ἐκείνους ἀνάξομεν . ἐν οἷς μὲν οὖν περὶ τῆς τῶν συλλογισμῶν ἀναλύἀκολούθησιν σεως πεπραγμάτευται , ταῦτα Ἀναλυτικὰ Πρότερα , ἐν οἷς δὲ περὶ τῆς τῶν ἀποδείξεων , Ἀναλυτικὰ μὲν καὶ αὐτά , Ὓστερα δὲ ἐπιγράφει . Ὂν δὲ πρὸς διδασκαλίαν χρησιμώτατον τὸ δεῖν τῶν ῥηθησομένων τὸν σκοπὸν καὶ τὴν πρόθεσιν λέγειν οἱ γὰρ εἰδότες , ἐπὶ τί τῶν λεγομένων ἕκαστον τὴν ἀναφορὰν ἔχει , ῥᾷον μανθάνουσι τῶν οὐκ εἰδότων · παραπλησία γὰρ τῶν οὕτως μανθανόντων ἡ διαφορὰ τοῖς ὁδὸν βαδίζουσι τὴν αὐτήν , ὧν οἱ μὲν ἴσασι τὸ πέρας τῆς ὁδοῦ , ἔνθα ἀφικέσθαι δεῖ , οἱ δὲ ἀγνοοῦσιν · καὶ γὰρ ἐκείνων οἱ μὲν εἰδότες ῥᾷόν τε βαδίζουσι καὶ χωρὶς καμάτου ἀνύουσι τὸ προκείμενον , οἱ δ’ ἀγνοοῦντες κάμνουσι μᾶλλον · ἐν πᾶσι γὰρ ἡ ἀγνωσία ἀπειρίᾳ τινὶ ἔοικε ) , τοῦτο δὴ οὕτως ὂν χρήσιμον ἔν τε ταῖς ἄλλαις πραγματείαις ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον εἴωθε ποιεῖν καὶ δὴ καὶ ἐνταῦθα · εὐθὺς γὰρ ἐν ἀρχῇ λέγει , τί ποτέ ἐστι τὸ προκείμενον αὐτῷ , καὶ ταχέως εἰπὼν καὶ διὰ βραχέων ἐφεξῆς ἔχεται τῶν ἀγόντων ἐπὶ τὰ προκείμενα . καὶ γὰρ καὶ ἀρχή ἐστιν ὥσπερ ἐν τοῖς γινομένοις τὸ οὗ ἕνεκεν οὕτως καὶ ἐν τοῖς λεγομένοις · τὸ γὰρ οὗ χάριν τινὰ λέγεται , τοῦτ’ ἔστιν ὁ σκοπός , αἴτιον τῶν ἐκείνου χάριν λεγομένων . εἰ δὲ ἀρχή , ὡς ἀπὸ ἀρχῆς ἐντεῦθεν ἄρχεσθαι χρή . ἔσται δὲ καὶ πρὸς τὴν κρίσιν συντελῶν τοῖς τε λέγουσι τῶν λεγομένων καὶ τοῖς μανθάνουσιν , ὧν ἀκούουσι , γνωριζόμενος ὁ σκοπός . ἅμα δὲ ἡμᾶς διὰ τοῦ τὴν πρόθεσιν ταύτην εἰπεῖν εἶναι τῆς περὶ τῶν συλλογισμῶν πραγματείας τὸ περὶ ἀποδείξεως εἰπεῖν διδάσκει , ὅτι προηγούμενον ἔργον τῆς συλλογιστικῆς πάσης μεθόδου χρὴ τὸν περὶ ἀποδείξεως ἡγεῖσθαι λόγον · καὶ γὰρ ἡ περὶ τὰ ἄλλα εἴδη τοῦ συλλογισμοῦ πραγματεία τῷ φιλοσόφῳ γίνεται , καθ’ ὅσον καὶ τὸ περὶ ἐκείνων διειληφέναι χρήσιμον πρὸς ἀπόδειξιν καὶ τὴν τοῦ ἀληθοῦς εὕρεσιν · ὅ τε γὰρ ἐν τοῖς διαλεκτικοῖς γυμνασάμενος συλλογισμοῖς καὶ τὸ πιθανὸν καὶ τὸ παρακείμενον τἀληθεῖ συνορᾷν δυνάμενος ῥᾷον τὸ ἀληθὲς εὑρίσκει οὐκ ἀπατώμενος ὑπὸ τῆς ὁμοιότητος τοὐ πιθανοῦ τῆς πρὸς τἀληθές , ἀλλ’ εἰδὼς αὐτοῦ τὴν διαφοράν , ὅ τε τοὺς σοφιστικοὺς λόγους εἰδώς , ὅπως γίνονται , δύναιτ’ ἄν τὸ ψεῦδος φυλάττεσθαι · ἡ δὲ τούτου φυγὴ πλεῖστα πρὸς τὴν τἀληθοῦς εὕρεσιν συνεργεῖ . παραπλήσιον δὲ καὶ ἐν τοῖς Ἠθικοῖς πεποίηκε τῷ ἐνταῦθα · καὶ γὰρ ἐκεῖ προειπὼν “ ἡ μὲν οὖν μέθοδος τούτων ἐφίεται | πολιτική τις οὖσα ” καὶ εἰπὼν τὴν πρόθεσιν εἶναι αὑτῷ περὶ πολιτείας καὶ τῆς πολιτικῆς δυνάμεως μετὰ δέκα βιβλία περὶ ἐκείνης ποιεῖται τὸν λόγον , ὡς ὄντος ἀναγκαίου πρῶτον εἰπεῖν περὶ τῶν ἠθῶν τῶν ἀνθρωπίνων , ὁποῖά τινα χρὴ εἶναι ταῦτα τῶν συμπληρωσόντων τὴν πόλιν · ταῦτα γὰρ πρῶτα πόλεως μέρη .
Lemmas: ὁ λογικός τε καί συλλογιστικός πραγματεία ὁ νῦν ἐγώ πρόκειμαι , ὑπό ὅς ὅς τε ἀποδεικτικός καί ὁ διαλεκτική τε καί πειραστικός ἔτι τε καί ὁ σοφιστικός μέθοδος , εἰμί μέν ἔργον φιλοσοφία , χράω δέ αὐτός καί ἄλλος τις ἐπιστήμη καί τέχνη , ἀλλά παρά φιλοσοφία λαμβάνω · οὗτος γάρ ὅς τε εὕρεσις εἰμί καί ὁ σύστασις καί ὁ πρός ὁ κύριος χρῆσις . εἰμί δέ ἔργον αὐτός ὁ μέν καί μέρος φιλοσοφία εἰμί δοκέω , ὁ δέ οὖον μέρος ἀλλά ὄργανον αὐτός φημί εἰμί . ὁ μέν οὖν μέρος αὐτός λέγω φέρω ἐπί οὗτος , διότι ὥσπερ περί ὁ ἄλλος , ὁ ὁμολογέω πρός ἀπαντάω μέρος φιλοσοφία εἰμί , ὁ φιλοσοφία καταγίγνομαι ἔργον ποιέω ὁ τε εὕρεσις αὐτός καί ὁ τάξις τε καί σύστασις , οὗτος δή καί περί ὁ πραγματεία ὅδε . εἰμί δέ οὗτος ἔργον οὐδέτερος ὁ λοιπός ὁ φιλοσοφία μέρος μόριον εἰμί οὔτε ὁ θεωρητικός οὔτε ὁ πρακτικός · ἄλλος γάρ ὁ τε ὑπόκειμαι οὗτος ἐκεῖνος ἑκάτερος καί διαφέρω ὁ πρόθεσις κατά ἕκαστος αὐτός , ὅς τε διαφέρω ἐκεῖνος ἀλλήλων ἀντιδιαιρέω ἀλλήλων , οὗτος καί ὁ μέθοδος οὗτος ἑκάτερος ἐκεῖνος διαφέρω εὔλογος ἄν ἀντιδιαιρέω αὐτός . καί γάρ ὁ ὑπόκειμαι διαφέρω ἐκεῖνος ἀξίωμα γάρ καί πρότασις ὁ ὑπόκειμαι οὗτος ) καί ὁ τέλος καί ὁ πρόθεσις · ὁ γάρ οὗτος πρόθεσις ὁ διά ὁ ποιός ὁ πρότασις συντίθημι - σέως ἐκ ὁ τίθημι τε καί συγχωρέω ἐκ ἀνάγκη τίς συνάγω δείκνυμι , ὅς οὐδέτερος ἐκεῖνος τέλος . ὁ δέ μή μέρος αὐτός ἀλλά ὄργανον φιλοσοφία εἰμί λέγω οὖον φημί αὐτάρκης εἰμί πρός ὁ μέρος εἰμί τίς τέχνη τις ἢ ἐπιστήμη ὁ ὁ τέχνη ἢ ὁ ἐπιστήμη καί περί ἐκεῖνος καταγίγνομαι ὁ μόριον ὁμοίως ὡς καί περί ἕκαστος ὁ ἄλλος μέρος αὐτός , περί ὁ πραγματεύομαι · κρίνω γάρ ὁ μέρος οὐ ἀπό ὁ περί αὐτός σπουδή τε καί πραγματεία μόνος , ἀλλά ὅταν πρόσειμι οὗτος ὁ καί ὁ τέλος αὐτός καί ὁ σύστασις μή πρός ἄλλος τίς ὁ , περί ὁ καί αὐτός ὁ αὐτός ἐπιστήμη πραγματεύομαι , ὁ ἀναφορά ἔχω μηδέ ἐκεῖνος χάρις ζητέω τε καί συνίστημι . ὁ γάρ ἐπί ἄλλος τις χρεία ὁ ὑπό ὁ αὐτός ἐπιστήμη ἢ τέχνη εἰμί ὁ ἀναφορά ἔχω οὔτε εἄν ἀντιδιαιρέω δήω ἐκεῖνος , ὅς χάρις εἰμί τε καί γίγνομαι , οὔτε ἄν μέρος ὁμοίως ἐκεῖνος εἰμί εἰμί οὗτος χάρις · ὁ γάρ ἐπί τις ὁ ἀναφορά ἔχω καί ὅς ὁ τέλος ὡς πρός ὁ ἄλλος εὕρεσις τε καί σύστασις συντελέω διά οὗτος σπουδάζω ὄργανον ἐκεῖνος . ὡς γάρ ἐπί ὁ διαφέρω τέχνη ὁ τέχνη τις ἔργον ἄλλος τις εἰμί τέχνη ὄργανον ὁ ὁ ἀναφορά ἔχω ὁ τέλος αὐτός πρός χρεία ὁ γίγνομαι ὑπό ὁ τέχνη , ὅς εἰμί ὄργανον , οὕτως εἰμί καί ἐπί ὁ αὐτός ἐπιστήμη ἢ τέχνη γίγνομαι τις ὅδε ὁ τάξις ἔχω πρός ἀλλήλων , εἰμί ὁ μέν ὄργανον αὐτός ὁ δέ προηγούμενος ἔργον τε καί μέρος · οὐδέ γάρ ὁ σφῦρα καί ὁ ἄκμων ὄργανον κωλύω ὁ χαλκευτικός εἰμί , διότι αὐτός εἰμί ἔργον . ἔτι δέ συμβαίνω ὁ μέρος αὐτός φιλοσοφία λέγω ὁ φιλοσοφία μέρος ὄργανον λέγω εἰμί ὁ ἄλλος ἐπιστήμη τε καί τέχνη , ὅσος πρός ὁ ὁ οἰκέω κατασκευή τε καί σύστασις συλλογισμός τε καί ἀπόδειξις χράω · χράω γάρ αὐτός , οὖον μήv ὡς μέρος οἰκέω · οὔτε γάρ ὁ διάφορος ἐπιστήμη οἷος τε αὐτός εἰμί μέρος , οὔτε τις ἐκεῖνος περί ὁ σύστασις αὐτός καί ὁ εὕρεσις πραγματεύομαι , ὥστε ἄγω ἄν αὐτός ὡς ὄργανον χράω . εἰμί δέ οὗτος , ἀρχιτεκτονικός δέ ἀεί τέχνη τε καί ἐπιστήμη ὁ πρός ὁ οἰκέω ἔργον χράω ἔργον καί τέλος τις τέχνη ὁ ὁ ἴδιος ἔργον ἐπί ὁ οὗτος χρεία ἀναφέρω , ὡς ἔχω χαλινοποιητικος μέν πρός ἱππικός , ναυπηγικός δέ πρός κυβερνητικός , ἄγω ἄν καί φιλοσοφία ἕτερος τέλεος κατά αὐτός ἐπιστήμη τε καί τέχνη , ὅς ὄργανον ὁ οὗτος μέρος . εἰμί δέ μή πᾶς λέγω ὁ λογικός πραγματεία πρός ὁ εὕρεσις τε καί σύστασις ὁ κατά φιλοσοφία ζητέω ὁ ἀναφορά ἔχω ἢ ὁ κατά ἄλλος ἐπιστήμη ἢ τέχνη τις θεωρέω τε καί ζητέω , ἀλλά εἰμί τις ἐν αὐτός θεωρέω τε καί ζητέω , ὁ πρός οὐδείς εἰμί χρήσιμος , πρῶτος μέν συγχωρέω εὔλογος ὑπό ὁ ἀρχαῖος , ἕ μέχρι ὁ χρεία προάγω ὁ λογικός πραγματεία , ὄργανον αὐτός ἀλλά μή μέρος λέγω . εἶτα δέ καί κατά αὐτός ὁ μέν χρήσιμος αὐτός εἰμί ὄργανον , ὁ δέ οὖον χρήσιμος εἰμί μέρος ὅς . εἰμί δέ ὁ χρήσιμος βελτίων τε καί πλείων σπουδή τε καί πραγματεία ἄξιος , καί κατά αὐτός εἰμί ὁ μέν ἀγαθός ὁ λογικός μόριον ὄργανον φιλοσοφία τε καί ὁ ἄλλος ἐπιστήμη τε καί τέχνη , ὁ δέ μικρός σπουδή ἄξιος μέρος . καίτοι ὁ ὄργανον ἐν πᾶς ὁ ὡς μέρος ἔργον δύο χώρα ἔχω . ἔτι εἰμί σπουδάζω ὡς γυμνάσιον ὁ διάνοια πρός ὁ εὕρεσις ὁ ἐν ὁ μέρος ὁ φιλοσοφία ζητέω , καί οὕτως ἄν ὁ ὁ ὄργανον χώρα ἔχω . εἰμί δέ διά ὁ ὁ ἐν αὐτός ἀλήθεια νάω , μόριον ἄν γίγνομαι ὁ θεωρητικός · ἐκεῖνος γάρ ὁ γνῶσις τέλος . τίς δέ ὁ καλός ἔχω ὁ ὁ ἄχρηστος κατά ὁ λογικός μέθοδος θεωρία σπουδή ἄν ἀξιόω ὡς . εἰμί ὁ φιλοσοφία μέρος ; ὁ γάρ σπουδή ἀξιόω δήω ἢ ἐπί ἄλλος τις ὁ ἀναφορά ἔχω , ὅς εἰμί διά ἑαυτοῦ αἱρετός , ἢ ἐν ἑαυτοῦ ἔχω ὁ ὁ σπουδή ἄξιος · οὖον γάρ ὁ πᾶς καί ὁ ὁ τυγχάνω γνῶσις φιλοσοφία ἄξιος ἔνιοι γοῦν ἀγαθός ἀγνοέω ) , ἀλλά ὁ ὁ θεῖον τε καί τίμιος , οὗτος δέ εἰμί , ὅς ὁ φύσις δημιουργός τέχνη τις εἰμί θεῖος · ὁ γάρ θεωρέω καί ἀπό αὐτός ὁ ὄνομα δῆλος ὡς εἰμί περί ὁ ὁ θεῖον ὄψις τε καί γνῶσις · σημαίνω γάρ ὁ ὁράω ὁ θεῖον . διό καί ὁ θεωρητικός φιλοσοφία ἐπιστήμη φημί εἰμί θεῖον τε καί ὁ φύσις γίγνομαι καί συνίστημι · ὁ γάρ ὁ τοιοῦτος γνῶσις διά ἑαυτοῦ σπουδή ἄξιος . ἔνθα δέ ὁ θεωρέω μήτε ἐπί ἄλλος ὁ ἀναφορά ἔχω μήτε ἐν ἑαυτοῦ τερπνός τίς καί τίμιος , ὁ οὗτος νόησις εἰμί παντάπασι περισσός οὐδέ ἄν οἰκεῖος φιλοσοφία εἰμί εἰμί ματαιοπονία τις · πᾶς γάρ μᾶλλον οἰκέω φιλόσοφος ὁ μηδείς εἰκῇ ὥσπεροῦν μή πράσσω οὕτως δέ μηδέ θεωρέω , ἀλλά ἔχω ὅρος ὁμοίως ὁ πρᾶξις καί ὁ θεωρία . οὖον γάρ ὅμοιος ὁ κατά γεωμετρία , ὡς οἴομαι τε καί παραβάλλω , ὁ ὁ διαλεκτική ἄχρηστος μέρος · πρῶτος μέν γάρ οὐδέ γεωμετρία ὁ κύριος λέγω φιλοσοφία μέρος , ὅς φημί αὐτός · ἔπειτα δέ ἀστρολογία μόριον πως εἰμί ὁ γεωμετρία περί θεῖον τε καί φυσικός οὐσία ποιέω ὁ θεωρία , ὅς ὁ γνῶσις ἐν ἑαυτοῦ ὁ καλός καί τίμιος ἔχω . πρός δέ οὗτος πάμπολυς ἐστ·ι ὁ ἀπό γεωμετρία πρός φιλοσοφία χρήσιμος , διά ὁ εἰκότως σπουδάζω · ὁ τε γάρ μή περί αἰσθητής μόνος ὁ λόγος ποιέω ἀλλά περί ὁ ἐκπίτνω τε ὁ αἴσθησις καί νοητός χρήσιμος ὁ κατά φιλοσοφία θεωρία , εἰμί γε ὁ ἀσώματος τε καί νοητός οὐσία πρῶτος τε καί τίμιος ὁ αἰσθητής , ὅς ὁ φιλόσοφος θεωρητικός . ἔτι ὁ γεωμετρία ἐκ νέος προσεθίζω περί γραμμή καί ἐπίπεδος καί στερεός ἴδιος περί ἕκαστος διδάσκω ὁ λόγος ποιέω , ὅς οὐδείς εἰμί αἰσθητός · ὁ τε ἄγαρ διαιρέω ἀπό ἀλλήλων ὁ λόγος ὁ διαφέρω μέν ἀλλήλων κατά οὐσία ὁ μέντοι ὑπόστασις τε καί ὑπάρχω μή δύναμαι Χωρὶς ἀλλήλων εἰμί ἀναγκαῖος πρός ὁ φιλόσοφος θεωρία · ὁ τε γάρ ἀρχή ὁ φύσις συνίστημι , οὗτος δέ εἰμί ὕλη τε καί εἶδος , οὕτως λαμβάνω · ἀχώριστος γάρ ὁ ὑπόστασις οὗτος ἀλλήλων καί οὖον δύναμαι ἕτερος αὐτός εἰμί Χωρὶς θατέρου . ἀλλά καί ὁ ὁ νοητός διαφορά καί ὁ ἀριθμός ὁ γένος , ὅς πᾶς ὁ εἰμί ὑποτάσσω , διά ὁ ὁ λόγος χωρίζω ὁ συγχέω ποιέω , ἐπεί ὁ τε ἐννέα γένος ἐν ὑπόκειμαι ὁ οὐσία εἰμί καί οὖον δύναμαι Χωρὶς αὐτός ὑφίστημι . καί πρός οὗτος δή οὕτως ἀναγκαῖος εἰμί ὁ γεωμετρία καί χρήσιμος , ἐθίζω Χωρὶς μέν περί γραμμή λέγω ὡς φύσις τις εἰμί κατά ἑαυτοῦ , Χωρὶς δέ περί ἐπίπεδος καί στερεός , ὅς οὐδείς ἔξω ὁ φυσικός σῶμα οἷος τε ὑφίστημι . ἔτι δέ συλλογισμός τε καί ἀπόδειξις πρός ὁ ὁ πρόκειμαι αὐτός δείκνυμι χράω προσεθίζω καί ἐν ὁ κατά φιλοσοφία μή ὁ μυθώδης φλυαρία ἐπακολουθέω πιστεύω περί ὁ πρόκειμαι ἀλλά ἀποδείκνυμι αὐτός ἀπαιτέω καί μόνος ἡγέομαι πιστόν ὁ ἐκ ἑαυτοῦ γνώριμος ἢ διά ἀπόδειξις τίθημι . καί ἀναλογία δέ καί συμμετρία χράω πρός ὁ ὁ οἰκέω δείκνυμι , διά ὅς πολύς καί ὁ κατά φιλοσοφία δείκνυμι , ὅς οὐδείς οἷος τε παρά ὁ ἄχρηστος διαλεκτική συντελέω εἰς φιλοσοφία λαμβάνω . διό καί ὡς παντάπασι ἄχρηστος τε εἰμί καί περισσός δικαίως ἄν ὁ φιλόσοφος θεωρία ἐξορίζω . οὐ ἐπεί δέ ὄργανον καί οὖον μέρος φιλοσοφία ὁ ἀναλυτικός , διά οὗτος ἐλαχύς εἰμί ἐγώ σπουδή ἄξιος · ὁ γάρ σπουδή ὁ ὄργανον ὁ ὁ γίγνομαι ἢ δείκνυμι διά αὐτός ἄξιος κρίνω . πλεῖστος δέ ὁ κατά φιλοσοφία εἰμί ἄξιος διά ἀπόδειξις δείκνυμι · ὁ τε γάρ ἄλλος ὁ ἐν φιλοσοφία πᾶς ἄξιος σπουδή καί πρό ὁ ἄλλος ὁ θεωρία τε καί ὁ γνῶσις ὁ ἀλήθεια · οἰκεῖος τε γάρ ὁ ἄνθρωπος ὁ ἀλήθεια καί μέγας ἀγαθός . καί ὅτι μέν οἰκεῖος , δῆλος ἐκ ὁ ὥσπερ ὁ ἄλλος ζῷον ἕκαστος εἰμί τίς οἰκεῖος τε καί κατά φύσις , ὁ μέν ὁ τρέχω , ὁ δέ ὁ πέτομαι , ὁ δέ ὁ θηράω , ἄλλος δέ ὁ φυλάσσω , ὁ δέ ὁ ἀχθοφορέω καί ἄλλος ἄλλος , οὕτως καί ὁ ἄνθρωπος οἰκεῖος τε καί κατά φύσις εἰμί ἐπιστήμη τε καί θεωρία · “ πᾶς γάρ ἄνθρωπος ὁ οἶδα ὀρέγω φύσις “ , ὅς σημεῖον ὁ τε ὁ αἴσθησις οὗτος προτιμάω , ὅς πλείων αὐτός γνῶσις εἰμί αἴτιος , καί ὁ εὐθύς ἐκ νέος φιλήκοος τε καί · φιλόμυθος εἰμί · ὁ γάρ παιδίον σπουδάζω περί ὁ ὁ μῦθος ἀκρόασις , καίτοι μηδείς ἄλλος παρά ὁ γνῶσις αὐτός ἐκ ὁ μῦθος λαμβάνω , καί κρίνω γε ὁ εὐφυής αὐτός ὁ σπουδή ὁ περί ὁ ὁ μῦθος ἀκρόασις , ὡς εἰμί κατά φύσις ὁ ἄνθρωπος ὁ ἐπιστήμη τε καί γνῶσις . ἔτι δέ ἐκ ὁ ὁ ὁ ἀληθής γνῶσις μάλα τε καί φανερός ὁ ἄλλος ζῷον ὁ ἄνθρωπος διαφέρω · ὁ μέν γάρ ἀρετή καί ὁ κατά αὐτός πρᾶξις εἰμί ἴχνος τις εὑρίσκω καί ἐν ὁ ἄλογος ζῷον ὁ μέν γάρ αὐτός ἀνδρεῖος μετέχω δοκέω , ὁ δέ σωφροσύνη , ὁ δέ δικαιοσύνη , ἤδη δέ τις αὐτός καί φρόνιμος εἰμί προσυπολαμβάνω , ὁ δέ τις Ἐλευθέρια , ὡς ἔνειμι μανθάνω ἐκ ὁ περι ζῷον ἱστορία Ἀριστοτέλης γράφω ἐν βιβλίον πλείων ) , ἀλήθεια δέ καί ὁ θεωρητικός νόος παντάπασι άγευστος τυγχάνω . ἀλλά καί μέγας ὁ ἀνθρώπινος ἀγαθός ὁ θεωρία · “ ἀλήθεια γάρ πᾶς μέν ἀγαθός θεός ἡγέομαι , πᾶς δέ ἄνθρωπος ” . εἰμί γάρ τίς δεῖ περί ὁ ὑπέρ ἐγώ ἀποφαίνω , οὐ ἄλλος τις ὁ θεός ἐνέργεια ὑπάρχω παρά οὗτος ὑποληπτέον · ὁ γάρ κατά τις ὁ ἄλλος ἀρετή αὐτός ἐνεργέω λέγω οὐδαμῶς ὁμολογέω , εἰμί γε περί πάθος μέν ὁ ἀρετή οὗτος εἰμί μετρητικός καί οὗτος ῥυθμίζω , ἀπαθής δέ ὁ θέω . ἔτι δέ ὁ μέν ἠθικός ἀρετή μετά προαίρεσις · δείκνυμι γάρ ἔχω εἰμί προαιρετικός · ἀλλά μήv ὁ προαίρεσις ὄρεξις εἰμί βουλευτικός , ὁ δέ βουλή περί ὁ βουλευτής , βουλεύω δέ περί ὁ ἐπί ἐγώ ἄδηλος δέ , πῶς ἀποβαίνω · περί δέ ὁ κατά ὁ ἐπιστήμη οὐδείς βουλεύω . εἰμί τοίνυν μηδείς ἐν ὁ θεός ὁ ὑπό αὐτός γίγνομαι ἄδηλος , πῶς ἀποβαίνω , οὐδέ ἄν βουλευτός τίς εἰμί αὐτός εἰμί · εἰμί δέ μή οὗτος , οὐδέ βουλή , εἰμί δέ μή βουλή , οὐδέ προαίρεσις , εἰμί δέ μή προαίρεσις , οὐδέ ἀρετή τοιοῦτος . ὁ μέν οὖν θεός συνεχής τε καί ἀδιάλειπτος ὁ ὁ ἀλήθεια θεωρία · ὁ δέ ἄνθρωπος συνεχῶς μέν οὐ οἷος τε κατά αὐτός ἐνεργέω · πολύς γάρ ὁ κατά ὁ βίος περίστασις , ὅς συγκληρόω , ὁ ἀπάγω αὐτός ὁ τίμιος · οὖον μήv ἀλλά ἐπί ὅσος οἷος τε ἀνακύπτω ἀνακύπτω ἀπό ὁ πάθος τε καί ὁ ἀνθρώπινος περίστασις κατά ὁ θεῖος τε καί δικαίως καλέω θεωρία ἐνεργέω ὁράω ὁ τίμιος . ὅταν δή κατά οὗτος ὁ δύναμις ὁ Ψυχή ἐνεργέω ὅμοιος ἐνέργεια ἐνεργός θεός , ὁμοιόω εἄν αὐτός . εἰμί δή ὁ θεός ὁμοιόω μέγας ἀγαθός ἄνθρωπος , οὗτος δέ αὐτός διά θεωρία τε καί ὁ ἀληθής γνῶσις περιγίγνομαι , ὁ δέ ἀληθής γνῶσις διά ἀπόδειξις , δικαίως εἄν πλεῖστος τιμή ἀξιόω καί σπουδή , διά δέ αὐτός καί ὁ συλλογιστικός , εἰμί γε ὁ ἀπόδειξις συλλογισμός τις . οὗτος ὅς καί πρῶτος περί συλλογισμός ὁ Ἀριστοτέλης πρό ὁ περί ἀπόδειξις λέγω πραγματεύομαι ἐν οὗτος , ὅς ὁ ἐπιγραφή περι πρότερος ἀναλυτικός , διδάσκω ἐγώ , τίς εἰμί συλλογισμός , καί ἐκ τίνω σύγκειμαι , καί πόσος σχῆμα εἰμί συλλογιστικός , καί τίς αὐτός διαφορά · τύπος γάρ τις κοινός ὁ σχῆμα ἔοικα , ἐν ὅς εἰμί ἐναρμόζω ὕλη εἶδος τίς ἀναμάσσω αὐτός ἐπί ὁ διάφορος ὕλη · ὡς γάρ ἐπί ὁ τύπος ὁ αὐτός ὁ διαφορά οὖον κατά ὁ εἶδος γίγνομαι καί ὁ σχῆμα ὁ ἐναρμόζω ἀλλά κατά ὁ ὕλη , οὗτος δή καί ἐπί ὁ σχῆμα ὁ συλλογιστικός . λέγω δέ καί , πόσος κατά ἕκαστος σχῆμα συζυγία , καί τίς οὗτος εἰμί συλλογιστική καί τίς ἀσυλλόγιστος , καί τίς διαφορά ὁ κατά ἕκαστος σχῆμα συλλογισμός πρός ἀλλήλων , καί τίς μέν τέλειος ὁ συλλογισμός καί αὐτόθεν γνώριμος καί οὖον δήω ἀπόδειξις , τίς δέ ἀτελής καί οὐ ἀναπόδεικτος , καί πόθεν ὁ ἀτελής εἴρω ὁ εἰμί συλλογισμός . λέγω δέ ἐν αὐτός καί περί εὕρεσις πρότασις , πῶς ἄν εὑρίσκω πρότασις πρός ὁ κατά ἕκαστος σχῆμα ὁ οἰκέω εὐπορέω συλλογισμός . λέγω δέ καί περί ἀνάλυσις συλλογισμός καί καθόλου , ὅσος ὁ συλλογιστικός εἰμί διά πραγματεία . περί οὗτος εἶπον ἐν ὁ δύο ὁ πρότερος ἀναλυτικός μετά οὗτος ὁ περί ἀπόδειξις , περί ὅς ἐνταῦθα οὖον προτίθημι , ποιέω λόγος ἐν ὁ ἐπιγράφω ᾿υστερεω ἀναλυτικός , ὁ καί αὐτός εἰμί δύο . διά οὗτος καί ἐπιγράφω Πρότερος μέν ἀναλυτικός ὁ περί συλλογισμός , ὕστερος δέ ὁ περί ἀπόδειξις , ἐπεί πρότερος ὁ συλλογισμός ἀπόδειξις ὁ φύσις · μανθάνω γάρ καί ἐν ὁ κατηγορία , ὅτι εἰμί πρότερος ὁ φύσις ὁ μή ἀντιστρέφω κατά ὁ ὁ εἰμί ἀκολουθία ἐκεῖνος , ὅς τίθημι αὐτός ἕπω . τοιοῦτος δέ εἰμί καί ὁ γένος · πᾶς γάρ γένος ἕκαστος ὁ ὑπό αὐτός εἶδος πρότερος ὁ φύσις · ὁ μέν γάρ εἶδος τίθημι πάντως ἀνάγκη ὁ γένος ἕπω , μηκέτι δέ ὁ γένος ὁ εἶδος . ὁμοίως δέ ἔχω καί ὁ εἶδος πρός ὁ , ὅς εἰμί εἶδος · πρότερος γάρ καί αὐτός ἐκεῖνος . οὗτος δέ ἔχω καί ὁ συλλογισμός πρός ἀπόδειξις · ἀπόδειξις μέν γάρ εἰμί πάντως εἰμί καί συλλογισμός · ὁ γάρ ἀπόδειξις συλλογισμός τις · συλλογισμός δέ εἰμί οὖον πάντως εἰμί ἀπόδειξις διά ὁ συλλογισμός εἰμί καί διαλεκτικός τις καί σοφιστικός . ἐπεί τοίνυν πρότερος μέν συλλογισμός , ὕστερος δέ ἀπόδειξις , εἰκότως , ἐν ὅς μέν βιβλίον περί ὁ πρότερος ὁ λόγος ποιέω , οὗτος Πρότερος ἐπιγράφω , ἐν ὅς δέ περί ὁ ὕστερος , οὗτος ὕστερος . ἀναλυτικός δέ , ὅτι ὁ πᾶς σύνθετος εἰς ὁ , ἐκ ὅς ὁ σύνθεσις αὐτός , ἀναγωγή ἀνάλυσις καλέω . ἀντεστραμμένως γάρ ὁ ἀνάλυσις ἔχω ὁ σύνθεσις · ὁ μέν γάρ σύνθεσις ἀπό ὁ ἀρχή ὁδός εἰμί ἐπί ὁ ἐκ ὁ ἀρχή , ὁ δέ ἀνάλυσις ἐπάνοδος εἰμί ἀπό ὁ τέλος ἐπί ὁ ἀρχή · ὁ τε γάρ γεωμέτρης ἀναλύω λέγω , ὅταν ἀπό ὁ συμπέρασμα ἄρχω κατά ὁ τάξις ὁ εἰς ὁ ὁ συμπέρασμα δεῖξις λαμβάνω ἐπί ὁ ἀρχή καί ὁ πρόβλημα ἀνέρχομαι . ἀλλά καί ὁ ὁ σύνθετος σῶμα ἀνάγω εἰς ὁ , ἁπλόος σῶμα ἀνάλυσις χράω καί ὁ ὁ ἁπλόος ἕκαστος εἰς ὁ , ἐκ ὅς αὐτός ὁ εἰμί , ὅσπερ εἰμί ὕλη καί εἶδος , ἀναλύω . ἀλλά καί ὁ ὁ λόγος εἰς ὁ μέρος ὁ λόγος διαιρέω καί ὁ ὁ μέρος ὁ λόγος εἰς ὁ συλλαβή καί ὁ οὗτος εἰς ὁ στοιχεῖον ἀναλύω . ἀναλύω δέ ἰδίως λέγω καί ὁ ὁ σύνθετος συλλογισμός ἀναλύω εἰς ὁ Ἀπλοῦς . ἀλλά καί ὁ ὁ ἁπλόος εἰς ὁ πρότασις , ἐκ ὅς αὐτός ὁ εἰμί . ἀλλά καί ὁ ὁ ἀτελής συλλογισμός εἰς ὁ τέλειος ἀνάγω ἀναλύω καλέω . ἀλλά καί ὁ ὁ τίθημι συλλογισμός εἰς ὁ οἰκεῖος σχῆμα ἀναγωγή ἀνάλυσις λέγω . καί κατά οὗτος ὁ σημαίνω ὁ ἀνάλυσις μάλιστα ἀναλυτικός καί οὗτος ἐπιγράφω · ὑπογράφω γάρ τις ἐγώ μέθοδος ἐπί τέλος ὁ πρῶτος , διά ὅς οὗτος ποιέω δύναμαι . ἀλλά καί πῶς ὁ ὁ ἁπλόος συλλογισμός εἰς ὁ οἰκεῖος πρότασις , ἐκ ὅς αὐτός ὁ εἰμί καί αὐτός , ἀναγωγή ποιέω δύναμαι . εὑρίσκω δέ τις αὐτός λέγω , καί πῶς ὁ σύνθετος συλλογισμός γίγνομαι ἐκ ὁ ἁπλόος , καί · πῶς αὐτός εἰς ἐκεῖνος ἀνάγω . ἐν ὅς μέν οὖν περί ὁ ὁ συλλογισμός αναλυακολουθησις σέως πραγματεύομαι , οὗτος ἀναλυτικός Πρότερος , ἐν ὅς δέ περί ὁ ὁ ἀπόδειξις , ἀναλυτικός μέν καί αὐτός , ὕστερος δέ ἐπιγράφω . εἰμί δέ πρός διδασκαλία χρήσιμος ὁ δήω ὁ ἐρῶ ὁ σκοπός καί ὁ πρόθεσις λέγω ὁ γάρ οἶδα , ἐπί τίς ὁ λέγω ἕκαστος ὁ ἀναφορά ἔχω , ῥᾳδίως μανθάνω ὁ οὐ οἶδα · παραπλήσιος γάρ ὁ οὕτως μανθάνω ὁ διαφορά ὁ ὁδός βαδίζω ὁ αὐτός , ὅς ὁ μέν οἶδα ὁ πέρας ὁ ὁδός , ἔνθα ἀφικνέομαι δεῖ , ὁ δέ ἀγνοέω · καί γάρ ἐκεῖνος ὁ μέν οἶδα ῥάιος τε βαδίζω καί Χωρὶς κάματος ἀνύω ὁ πρόκειμαι , ὁ δέ ἀγνοέω κάμνω μᾶλλον · ἐν πᾶς γάρ ὁ ἀγνωσία ἀπειρία τις ἔοικα ) , οὗτος δή οὕτως εἰμί χρήσιμος ἐν τε ὁ ἄλλος πραγματεία ὡς ἐπί ὁ πλεῖστος εἴωθα ποιέω καί δή καί ἐνταῦθα · εὐθύς γάρ ἐν ἀρχή λέγω , τίς ποτός εἰμί ὁ πρόκειμαι αὐτός , καί ταχέως εἶπον καί διά βραχύς ἐφεξῆς ἔχω ὁ ἄγω ἐπί ὁ πρόκειμαι . καί γάρ καί ἀρχή εἰμί ὥσπερ ἐν ὁ γίγνομαι ὁ ὅς ἕνεκα οὕτως καί ἐν ὁ λέγω · ὁ γάρ ὅς χάρις τις λέγω , οὗτος εἰμί ὁ σκοπός , αἴτιος ὁ ἐκεῖνος χάρις λέγω . εἰμί δέ ἀρχή , ὡς ἀπό ἀρχή ἐντεῦθεν ἄρχω χρή . εἰμί δέ καί πρός ὁ κρίσις συντελής ὁ τε λέγω ὁ λέγω καί ὁ μανθάνω , ὅς ἀκούω , γνωρίζω ὁ σκοπός . ἅμα δέ ἐγώ διά ὁ ὁ πρόθεσις οὗτος εἶπον εἰμί ὁ περί ὁ συλλογισμός πραγματεία ὁ περί ἀπόδειξις εἶπον διδάσκω , ὅτι προηγούμενος ἔργον ὁ συλλογιστικός πᾶς μέθοδος χρή ὁ περί ἀπόδειξις ἡγέομαι λόγος · καί γάρ ὁ περί ὁ ἄλλος εἶδος ὁ συλλογισμός πραγματεία ὁ φιλόσοφος γίγνομαι , κατά ὅσος καί ὁ περί ἐκεῖνος διαλαμβάνω χρήσιμος πρός ἀπόδειξις καί ὁ ὁ ἀληθής εὕρεσις · ὅς τε γάρ ἐν ὁ διαλεκτικός γυμνάζω συλλογισμός καί ὁ πιθανός καί ὁ παράκειμαι ἀλάομαι συνοράω δύναμαι ῥᾳδίως ὁ ἀληθής εὑρίσκω οὐ ἀπατάω ὑπό ὁ ὁμοιότης ὁ πιθανός ὁ πρός ἀληθής , ἀλλά εἰδοί αὐτός ὁ διαφορά , ὅς τε ὁ σοφιστικός λόγος οἶδα , ὅπως γίγνομαι , δύο ἄν ὁ ψεῦδος φυλάσσω · ὁ δέ οὗτος φυγή πλεῖστος πρός ὁ ἀληθής εὕρεσις συνεργέω . παραπλήσιος δέ καί ἐν ὁ ἠθικός ποιέω ὁ ἐνταῦθα · καί γάρ ἐκεῖ προεῖπον “ ὁ μέν οὖν μέθοδος οὗτος ἐφίημι | πολιτικός τις εἰμί ” καί εἶπον ὁ πρόθεσις εἰμί ἑαυτοῦ περί πολιτεία καί ὁ πολιτικός δύναμις μετά δέκα βιβλίον περί ἐκεῖνος ποιέω ὁ λόγος , ὡς εἰμί ἀναγκαῖος πρῶτος εἶπον περί ὁ ἠθέω ὁ ἀνθρώπινος , ὁποῖος τις χρή εἰμί οὗτος ὁ συμπληρόω ὁ πόλις · οὗτος γάρ πρῶτος πόλις μέρος .