ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 50a1
Τῷ δ’ ἐκτίθεσθαι προσχρώμεθα ὥσπερ καὶ τῷ αἰσθάνεσθαι τὸν μανθάνοντα λέγοντες . εἰπών , ὅτι οὐ παρὰ τοὺς ἐκτιθεμένους ὅρους δείκνυταί τι οὐδὲν γὰρ τὰ στοιχεῖα πρὸς τὰ δεικνύμενα συντελεῖ παρ’ αὑτῶν ) , νῦν λέγει , διὰ τί ὅλως αὐτοῖς προσ χρώμεθα · διὰ γὰρ τὸ εὐπαρακολουθητότερα τὰ λεγόμενα μένα ἐπὶ τῆς καταγραφῆς εἶναι , ὥσπερ καὶ ἐπὶ τῶν γεωμετρικῶν δείξεων αἰσθητά τινα λαμβάνομεν ἐν ταῖς καταγραφαῖς οὐ περὶ αἰσθητῶν τὰς ἀποδείξεις ποιούμενοι ὑπὲρ τοῦ εὐπαρακολουθητότερα τοῖς μανθάνουσι τὰ δεικνύμενα γίνεσθαι , ἐπεὶ οὐδὲν ἔλαττον καὶ λόγῳ ψιλῷ διεξιόντες ταῦτα δεικνύουσι καὶ χωρὶς καταγραφῆς . τὸ οὖν ὥσπερ καὶ τῷ αἰσθάνεσθαι τὸν μανθάνοντα λέγοντες ἴσον ἂν εἴη τῷ ‘ὥσπερ καὶ αἰσθητοῖς τισι πρὸς τὴν μάθησιν καὶ διδασκαλίαν τινῶν προσχρώμεθα λέγοντες ἐπὶ τούτων , ἃ δείκνυμεν᾿ ταῦτα δ’ ἐστὶ τὰ γεωμετρικά . τὸ γὰρ ὥσπερ καὶ τῷ αἰσθάνεσθαι τὸν μανθάνοντα λέγοντες σημαίνει , ὅτι πολλάκις διδάσκοντές τι οὐκ αἰσθητὸν τὰς δείξεις ποιούμεθα τοῖς μανθάνουσιν ἐπὶ αἰσθητῶν παραδειγμάτων διὰ τούτων ἐφιστῶντες αὐτοὺς ἐπὶ τὴν τῶν οὐκ αἰσθητῶν νόησιν . οὔτε γὰρ τότε χρώμεθα ταῖς τῶν αἰσθητῶν παραβολαῖς ὡς ἐπ’ ἐκείνων καὶ δι’ ἐκείνων γινομένης τῆς δείξεως , οὔτε τῇ τῶν στοιχείων ἐκθέσει ὡς ἄνευ τούτων μὴ δυναμένου γενέσθαι τοὐ συλλογισμοῦ ὥσπερ ἐπὶ τῶν προτάσεων τῶν οἰκείων , ἐξ ὧν ὁ συλλογισμός . ἐκείνων μὲν <γάρ> χωρὶς οὐχ οἷόν τὸν κατ’ αὐτὰς γενέσθαι συλλογισμόν · τὰ δὲ στοιχεῖα οὐδέν ἐστι τῶν δεικνυμένων μέρος . καὶ εἴη ἄν ἴσον τὸ εἰρημένον τῷ ‘ὥσπερ καὶ οἱ ὑπὲρ τοῦ αἰσθάνεσθαι τὸν μανθάνοντα λέγοντες ἐπὶ τοιούτων᾿ .
Lemmas: ὁ δέ ἐκτίθημι προσχράομαι ὥσπερ καί ὁ αἰσθάνομαι ὁ μανθάνω λέγω . εἶπον , ὅτι οὖον παρά ὁ ἐκτίθημι ὅρος δείκνυμι τίς οὐδείς γάρ ὁ στοιχεῖον πρός ὁ δείκνυμι συντελής παρά ἑαυτοῦ ) , νῦν λέγω , διά τίς ὅλως αὐτός προς χράω · διά γάρ ὁ ευπαρακολουθητοτερας ὁ λέγω Μένα ἐπί ὁ καταγραφή εἰμί , ὥσπερ καί ἐπί ὁ γεωμετρικός δεῖξις αἰσθητής τις λαμβάνω ἐν ὁ καταγραφή οὖον περί αἰσθητής ὁ ἀποδείκνυμι ποιέω ὑπέρ ὁ ευπαρακολουθητοτερας ὁ μανθάνω ὁ δείκνυμι γίγνομαι , ἐπεί οὐδείς μικρός καί λόγος ψιλός διέξειμι οὗτος δείκνυμι καί Χωρὶς καταγραφή . ὁ οὖν ὥσπερ καί ὁ αἰσθάνομαι ὁ μανθάνω λέγω ἴσος εἄν εἰμί ὁ ὥσπερ καί αἰσθητός τις πρός ὁ μάθησις καί διδασκαλία τις προσχράομαι λέγω ἐπί οὗτος , ὁ δείκνυμι οὗτος δέ εἰμί ὁ γεωμετρικός . ὁ γάρ ὥσπερ καί ὁ αἰσθάνομαι ὁ μανθάνω λέγω σημαίνω , ὅτι πολλάκις διδάσκω τίς οὐ αἰσθητός ὁ δείκνυμι ποιέω ὁ μανθάνω ἐπί αἰσθητής παράδειγμα διά οὗτος ἐφίστημι αὐτός ἐπί ὁ ὁ οὐ αἰσθητής νόησις . οὔτε γάρ τότε χράω ὁ ὁ αἰσθητής παραβολή ὡς ἐπί ἐκεῖνος καί διά ἐκεῖνος γίγνομαι ὁ δεῖξις , οὔτε ὁ ὁ στοιχεῖον ἔκθεσις ὡς ἄνευ οὗτος μή δύναμαι γίγνομαι ὁ συλλογισμός ὥσπερ ἐπί ὁ πρότασις ὁ οἰκέω , ἐκ ὅς ὁ συλλογισμός . ἐκεῖνος μέν Ἅγαρ Χωρὶς οὐ οἷος ὁ κατά αὐτός γίγνομαι συλλογισμός · ὁ δέ στοιχεῖον οὐδείς εἰμί ὁ δείκνυμι μέρος . καί εἰμί ἄν ἴσος ὁ εἴρω ὁ ὥσπερ καί ὁ ὑπέρ ὁ αἰσθάνομαι ὁ μανθάνω λέγω ἐπί τοιούτος .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 50a8
ἐπεὶ δ’ οὐ πᾶν πρόβλημα ἐν παντὶ σχήματι ἀλλ’ ἐν ἑκάστῳ τεταγμένον . Ὅτι τὰ μὲν τῶν προβλημάτων ἐν πᾶσι δείκνυται τοῖς σχήμασι , ὡς τὰ ἐπὶ μέρους ἀποφατικά , τὰ δὲ ἐν τοῖς δύο , ὡς τό τε ἐπὶ μέρους καταφατικόν ἐν γὰρ τῷ πρώτῳ καὶ τῷ τρίτῳ ) καὶ τὸ καθόλου ἀποφατικόν ἐν γὰρ πρώτῳ καὶ ἐν δευτέρῳ ) , τὰ δὲ ἐν ἑνὶ μόνῳ , ὡς τὸ καθόλου καταφατικόν ἐν γὰρ πρώτῳ μόνῳ ) , δῆλον . φησὶ δὲ δεῖν ἀναλύοντας τὸν προκείμενον συλλογισμόν , ὅστις ἄν ᾖ , ἐπεὶ μὴ πάντα τὰ συμπεράσματα ἐν τῷ αὐτῷ σχήματι γίνεται , ὡς ἐδείχθη , καὶ δεῖ ἕκαστον εἰς τὸ οἰκεῖον ἀνάγειν , τοῦ ληφθέντος συμπεράσματος μὴ ἐν πᾶσι τοῖς σχήμασιν ἔτι ζητεῖν τὴν ἀνά - λυσιν , εἰ μὴ εἴη τῶν ἐν πᾶσι δεικνυμένων , ἀλλ’ ἐκ τοῦ συμπεράσματος γνωρίσαντας , ἐν ᾧ ἢ μόνῳ δείκνυται ἢ μάλιστα . τὸ μὲν γὰρ καθόλου καταφατικὸν ἐν μόνῳ τῷ πρώτῳ , τὸ δὲ καθόλου ἀποφατικὸν μάλιστα ἐν τῷ δευτέρῳ , εἰ καὶ μὴ ἐν μόνῳ διχῶς γὰρ ἐν τούτῳ ) , τὸ δὲ ἐπὶ μέρους ἀποφατικόν τε καὶ καταφατικὸν ἐν τῷ τρίτῳ μάλιστα · ἑκάτερον γὰρ τριχῶς . ἐν ᾧ δ’ αὖ μάλιστα ἢ μόνῳ δείκνυται σχήματι τὸ κείμενον συμπέρασμα , κατὰ τοῦτο ἢ μόνον ἢ μάλιστα χρῆναί φησιν δεῖν ] τοῦ προκειμένου συλλογισμοῦ ζητεῖν ποιεῖσθαι τὴν ἀνάλυσιν τῶν συμπερασμάτων ] . αὐτὸς μὲν οὖν ἀπὸ τῶν συμπερασμάτων ἀξιοῖ λαμβάνειν τὸ σχῆμα , εἰς ὃ δεῖ ποιεῖσθαι τὴν ἀνάλυσιν τοῦ ἐκκειμένου συλλογισμοῦ . δῆλον δέ , ὅτι ῥᾷον ἄν τὸ οἰκεῖον σχῆμα · εὑρεθείη τοῦ μέσου ληφθέντος , ὡς ἐν τοῖς πρώτοις εἴρηκεν · ἐν γὰρ τῇ τούτου ποιᾷ σχέσει πρὸς τοὺς ἄκρους ἡ τοῦ σχήματος εὕρεσις · τὸ γὰρ συμπέρασμα ἐνδέχεται καὶ κοινὸν πλειόνων εἶναι σχημάτων . τοῦτο δὲ φθάνει ἐν τοῖς πρόσθεν εἰρηκέναι .
Lemmas: ἐπεί δέ οὖον πᾶς πρόβλημα ἐν πᾶς σχῆμα ἀλλά ἐν ἕκαστος τάσσω . ὅτι2 ὁ μέν ὁ πρόβλημα ἐν πᾶς δείκνυμι ὁ σχῆμα , ὡς ὁ ἐπί μέρος ἀποφατικός , ὁ δέ ἐν ὁ δύο , ὡς ὁ τε ἐπί μέρος καταφατικός ἐν γάρ ὁ πρῶτος καί ὁ τρίτος ) καί ὁ καθόλου ἀποφατικός ἐν γάρ πρῶτος καί ἐν δύο ) , ὁ δέ ἐν εἷς μόνος , ὡς ὁ καθόλου καταφατικός ἐν γάρ πρῶτος μόνος ) , δῆλος . φημί δέ δήω ἀναλύω ὁ πρόκειμαι συλλογισμός , ὅστις ἄν εἰμί , ἐπεί μή πᾶς ὁ συμπέρασμα ἐν ὁ αὐτός σχῆμα γίγνομαι , ὡς δείκνυμι , καί δεῖ ἕκαστος εἰς ὁ οἰκέω ἀνάγω , ὁ λαμβάνω συμπέρασμα μή ἐν πᾶς ὁ σχῆμα ἔτι ζητέω ὁ ἀνά - λύσις , εἰμί μή εἰμί ὁ ἐν πᾶς δείκνυμι , ἀλλά ἐκ ὁ συμπέρασμα γνωρίζω , ἐν ὅς ἢ μόνος δείκνυμι ἢ μάλιστα . ὁ μέν γάρ καθόλου καταφατικός ἐν μόνος ὁ πρῶτος , ὁ δέ καθόλου ἀποφατικός μάλιστα ἐν ὁ δύο , εἰμί καί μή ἐν μόνος διχῶς γάρ ἐν οὗτος ) , ὁ δέ ἐπί μέρος ἀποφατικός τε καί καταφατικός ἐν ὁ τρίτος μάλιστα · ἑκάτερος γάρ τριχῶς . ἐν ὅς δέ αὖος μάλιστα ἢ μόνος δείκνυμι σχῆμα ὁ κεῖμαι συμπέρασμα , κατά οὗτος ἢ μόνος ἢ μάλιστα χρή φημί δήω ] ὁ πρόκειμαι συλλογισμός ζητέω ποιέω ὁ ἀνάλυσις ὁ συμπέρασμα ] . αὐτός μέν οὖν ἀπό ὁ συμπέρασμα ἀξιόω λαμβάνω ὁ σχῆμα , εἰς ὅς δεῖ ποιέω ὁ ἀνάλυσις ὁ ἔκκειμαι συλλογισμός . δῆλος δέ , ὅτι ῥᾳδίως ἄν ὁ οἰκέω σχῆμα · εὑρίσκω ὁ μέσος λαμβάνω , ὡς ἐν ὁ πρῶτος εἴρω · ἐν γάρ ὁ οὗτος ποιός σχέσις πρός ὁ ἄκρος ὁ ὁ σχῆμα εὕρεσις · ὁ γάρ συμπέρασμα ἐνδέχομαι καί κοινός πλείων εἰμί σχῆμα . οὗτος δέ φθάνω ἐν ὁ πρόσθεν εἴρω .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 50a32
Διαφέρουσι δὲ τῶν προειρημένων . Λέγει τὴν διαφοράν , ᾗ διαφέρουσιν οἱ δι’ ἀδυνάτου τῶν ἐξ ὁμολογίας . ἀμφότεροι μὲν γὰρ ἐξ ὑποθέσεως , ἀλλ’ ἐπ’ ἐκείνων μέν , εἰ μὴ πρῶτον ὁμολογία γένοιτο , ὡς ἐπὶ τοῦ δεικνυμένου ἔχει , οὕτως δὲ καὶ ἐπὶ τοῦ προκειμένου ἔσεσθαι δεδειγμένον , οὐ πάντως δειχθέντος ἐκείνου τοῦτο κατεσκεύασται · οὐ γὰρ x003E ; ὁ δείξας , ὅτι μὴ πάντων τῶν ἐναντίων ἡ αὐτὴ δύναμίς ἐστιν , ἐξ ἀνάγκης ἑπόμενον τὸ ‘οὐδὲ ἐπιστήμη᾿ , εἰ μὴ προσυνέθετο περὶ αὐτοῦ . ἐπὶ δὲ τῆς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῆς μηδεμιᾶς ὁμολογίας γενομένης τῇ δείξει τοῦ ἀδυνάτου τίθεται τὸ ἀντικείμενον αὐτῷ διὰ τὴν τῆς ἀντιφάσεως ἀνάγκην .
Lemmas: διαφέρω δέ ὁ προερέω . Λέγος ὁ διαφορά , ὅς διαφέρω ὁ διά ἀδύνατος ὁ ἐκ ὁμολογία . ἀμφότερος μέν γάρ ἐκ ὑπόθεσις , ἀλλά ἐπί ἐκεῖνος μέν , εἰμί μή πρῶτος ὁμολογία γίγνομαι , ὡς ἐπί ὁ δείκνυμι ἔχω , οὕτως δέ καί ἐπί ὁ πρόκειμαι εἰμί δείκνυμι , οὖον πάντως δείκνυμι ἐκεῖνος οὗτος κατασκευάζω · οὖον γάρ x003E ; ὁ δείκνυμι , ὅτι μή πᾶς ὁ ἐναντίος ὁ αὐτός δύναμις εἰμί , ἐκ ἀνάγκη ἕπω ὁ οὐδός ἐπιστήμη , εἰμί μή προσυντίθημι περί αὐτός . ἐπί δέ ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή μηδείς ὁμολογία γίγνομαι ὁ δείκνυμι ὁ ἀδύνατος τίθημι ὁ ἀντίκειμαι αὐτός διά ὁ ὁ ἀντίφασις ἀνάγκη .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 50a37
Οἷον τεθείσης τῆς διαμέτρου συμμέτρου τὸ τὰ περιττὰ ἴσα εἶναι τοῖς ἀρτίοις . Παραδείγματι πάλιν τούτῳ κέχρηται τῆς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῆς , οὗ τὴν δεῖξιν ἐν τοῖς ἔμπροσθεν , ἥτις ἐστίν , εἰρήκαμεν . εἰπὼν δὲ περὶ τῆς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῆς , ὅτι καὶ μὴ προδιομολογησάμενοι συγχωροῦσι διὰ τὸ φανερὸν εἶναι τὸ ψεῦδος , τοῦ πῶς φανερόν ἐστι τὸ ψεῦδος τὸ ἑπόμενον τῇ ὑποθέσει παρέθετο παράδειγμα τοῦτο τὸ ὑποτεθείσης τῆς διαμέτρου συμμέτρου εἶναι τῇ πλευρᾷ ἕπεσθαι τὸ τὰ περιττὰ τοῖς ἀρτίοις ἴσα εἶναι , οὐχ ὡς φανερῶς καὶ γνωρίμως ἑπομένου τούτου τῇ ὑποθέσει , ἀλλ’ ὡς δεικνυμένου μὲν διὰ συλλογισμοῦ , ὅτι ἕπεται , φανερῶς δ’ ὄντος ἀτόπου καὶ ἀναιροῦντος τὴν ὑπόθεσιν , ᾗ εἵπετο · ἧς ἀναιρεθείσης διὰ τὴν τοῦ ἑπομένου ἀτοπίαν τὸ ἀντικείμενον αὐτῆς τίθεται , ὃ ἦν προκείμενον . πῶς δὲ ἕπεται τῷ ‘ἄν ἡ διάμετρος σύμμετρος ᾖ τῇ πλευρᾷ᾿ τὰ περιττὰ τοῖς ἀρτίοις εἶναι ἴσα , διὰ τῶν πρώτων , ὡς εἶπον , ἐδείξαμεν .
Lemmas: οἷος τίθημι ὁ διάμετρος σύμμετρος ὁ ὁ περισσός ἴσος εἰμί ὁ ἄρτιος . παράδειγμα πάλιν οὗτος χράομαι ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή , ὅς ὁ δεῖξις ἐν ὁ ἔμπροσθεν , ὅστις εἰμί , εἴρω . εἶπον δέ περί ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή , ὅτι καί μή προδιομολογέομαι συγχωρέω διά ὁ φανερός εἰμί ὁ ψεῦδος , ὁ πῶς φανερός εἰμί ὁ ψεῦδος ὁ ἕπω ὁ ὑπόθεσις παρατίθημι παράδειγμα οὗτος ὁ ὑποτίθημι ὁ διάμετρος σύμμετρος εἰμί ὁ πλευρά ἕπω ὁ ὁ περισσός ὁ ἄρτιος ἴσος εἰμί , οὐ ὡς φανερῶς καί γνώριμος ἕπομαι οὗτος ὁ ὑπόθεσις , ἀλλά ὡς δείκνυμι μέν διά συλλογισμός , ὅτι ἕπω , φανερῶς δέ εἰμί ἄτοπος καί ἀναιρέω ὁ ὑπόθεσις , ὅς ἕπω · ὅς ἀναιρέω διά ὁ ὁ ἕπομαι ἀτοπία ὁ ἀντίκειμαι αὐτός τίθημι , ὅς εἰμί πρόκειμαι . πῶς δέ ἕπω ὁ ἄν ὁ διάμετρος σύμμετρος εἰμί ὁ πλευρά ὁ περισσός ὁ ἄρτιος εἰμί ἴσος , διά ὁ πρῶτος , ὡς εἶπον , δείκνυμι .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 50a39
Πολλοὶ δὲ καὶ ἕτεροι περαίνονται ἐξ ὑποθέσεως , οὗς ἐπισκέψασθαι δεῖ καὶ ἐπισημῆναι καθαρῶς . εἰπὼν περὶ τῶν ἐξ ὁμολογίας καὶ τῶν διὰ τῆς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῆς λέγει καὶ ἄλλους πολλοὺς ἐξ ὑποθέσεως περαίνεσθαι , περὶ ὧν ὑπερτίθεται μὲν ὡς ἐρῶν ἐπιελέστερον , οὐ μὴν φέρεται αὐτοῦ σύγγραμμα περὶ αὐτῶν · Θεόφραστος δ’ αὐτῶν ἐν τοῖς ἰδίοις Ἀναλυτικοῖς μνημονεύει , ἀλλὰ καὶ Εὔδημος καί τινες ἄλλοι τῶν ἑταίρων αὐτοῦ . λέγοι δ’ ἂν τούς τε διὰ συνεχοῦς , ὃ καὶ συνημμένον λέγεται , καὶ τῆς προσλήψεως ὑποθετικοὺς καὶ τοὺς διὰ τοῦ διαιρετικοῦ τε καὶ διεζευγμένου ἢ καὶ τοὺς διὰ ἀποφατικῆς συμπλοκῆς . εἰ ἄρα οὗτοι ἕτεροι τῶν προειρημένων , παρὰ τοὺς εἰρημένους εἶεν ἄν καὶ οἱ ἐξ ἀναλογίας καὶ οὓς λέγουσι κατὰ ποιότητα , τοὺς ἀπὸ τοῦ μᾶλλον καὶ ἧττον καὶ ὁμοίως , καὶ εἴ τινες ἄλλαι τῶν ἐξ ὑποθέσεως διαφοραὶ προτάσεων εἰσι , περὶ ὧν ἐν ἄλλοις εἴρηται . ἐκεῖνο δὲ ἄξιον ἐκ τῆς λέξεως ἐπισημήνασθαι , ὅτι συλλογισμοὺς μὲν ἀπλῶς οὐ λέγει τοὺς ὑποθετικοὺς εἶναι , περαίνειν μέντοι αὐτοὺς λέγει , ὥσπερ προειρήκαμεν ἤδη , εἰπὼν πολλοὶ δὲ καὶ ἕτεροι περαίνονται ἐξ ὑποθέσεως , καὶ τὸ ὅλον ἐξ ὑποθέσεως συλλογισμούς · τοῦτο γάρ ἐστι τὸ τοὺς τοιούτους συλλογισμούς . εἶεν δ’ ἂν περαίνοντες μὲν μόνον , ὧν ἡ πρόσληψις οὐ διὰ συλλογισμοῦ τίθεται , ἐξ ὑποθέσεως δὲ συλλογισμοὶ οἱ τὴν πρόσληψιν ἔχοντες εἰλημμένην διὰ συλλογισμοῦ · ὥστε ἀνάπαλιν κατ’ αὐτόν , ἢ ὡς οἱ νεώτεροι ἀξιοῦσιν , ἢ ] οἱ ὑποθετικοὶ λόγοι περαντικοὶ μὲν οὐ συλλογισμοὶ δέ , ὥσπερ φθάνομεν εἰρηκότες , συλλογισμοὶ δ’ οἱ κατηγορικοί . διὸ καὶ ὁ διὰ τριῶν λέγοιτο δ’ ] ἄν κατ’ αὐτὸν λόγος περαντικός , ἀλλ’ οὐ συλλογιστικός .
Lemmas: πολλός δέ καί ἕτερος περαίνω ἐκ ὑπόθεσις , ὗς ἐπισκοπέω δεῖ καί ἐπισημαίνω καθαρός . εἶπον περί ὁ ἐκ ὁμολογία καί ὁ διά ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή λέγω καί ἄλλος πολύς ἐκ ὑπόθεσις περαίνω , περί ὅς ὑπερτίθημι μέν ὡς ἐράω ἐπιελέστερον , οὖον μήv φέρω αὐτός σύγγραμμα περί αὐτός · Θεόφραστος δέ αὐτός ἐν ὁ ἴδιος ἀναλυτικός μνημονεύω , ἀλλά καί Εὔδημος καί τις ἄλλος ὁ ἑταῖρος αὐτός . λέγω δέ εἄν ὁ τε διά συνεχής , ὅς καί συνάπτω λέγω , καί ὁ πρόσληψις ὑποθετικός καί ὁ διά ὁ διαιρετικός τε καί διαζεύγνυμαι ἢ καί ὁ διά ἀποφατικός συμπλοκή . εἰμί ἄρα οὗτος ἕτερος ὁ προερέω , παρά ὁ εἴρω ἄγω ἄν καί ὁ ἐκ ἀναλογία καί ὅς λέγω κατά ποιότης , ὁ ἀπό ὁ μᾶλλον καί κακός καί ὁμοίως , καί εἰμί τις ἄλλος ὁ ἐκ ὑπόθεσις διαφορά πρότασις εἰμί , περί ὅς ἐν ἄλλος εἴρω . ἐκεῖνος δέ ἄξιος ἐκ ὁ λέξις ἐπισημαίνω , ὅτι συλλογισμός μέν ἀπλόος οὖον λέγω ὁ ὑποθετικός εἰμί , περαίνω μέντοι αὐτός λέγω , ὥσπερ προαγορεύω ἤδη , εἶπον πολύς δέ καί ἕτερος περαίνω ἐκ ὑπόθεσις , καί ὁ ὅλος ἐκ ὑπόθεσις συλλογισμός · οὗτος γάρ εἰμί ὁ ὁ τοιοῦτος συλλογισμός . ἄγω δέ εἄν περαίνω μέν μόνος , ὅς ὁ πρόσληψις οὖον διά συλλογισμός τίθημι , ἐκ ὑπόθεσις δέ συλλογισμός ὁ ὁ πρόσληψις ἔχω λαμβάνω διά συλλογισμός · ὥστε ἀνάπαλιν κατά αὐτός , ἢ ὡς ὁ νέος ἀξιόω , ἢ ] ὁ ὑποθετικός λόγος περαντικός μέν οὖον συλλογισμός δέ , ὥσπερ φθάνω ἐρῶ , συλλογισμός δέ ὁ κατηγορικός . διό καί ὁ διά τρεῖς λέγω δέ ] ἄν κατά αὐτός λόγος περαντικός , ἀλλά οὖον συλλογιστικός .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 50b21
ἐὰν δὲ τὸ κατηγορικὸν ᾖ πρὸς τῷ Β , τὸ δὲ στερητικὸν πρὸς τῷ Γ . Ὁ δεύτερος ἐν τῷ δευτέρῳ σχήματι ἦν ὁ τὴν μείζονα ἔχων καθόλου καταφατικὴν τὴν δὲ ἐλάττονα καθόλου ἀποφατικὴν δεικνύμενος διὰ δύο ἀντιστροφῶν τῆς τε ἀποφατικῆς προτάσεως καὶ τοῦ συμπεράσματος . δείκνυσι δέ , πῶς τοῦτον ἀνάξομεν εἰς τὸν ἐν τῷ πρώτῳ σχήματι καθόλου ἀποφατικόν . φησὶ δὲ δεῖν τὸν ἐλάττονα ὅρον πρῶτον τιθέναι ὡς μείζονα καὶ πρὸ τοῦ μείζονος , ὃν ἐν τῷ συμπεράσματι δεῖ κατηγορῆσαι , καὶ τὴν καθόλου ἀποφατικὴν πρότασιν καὶ ] ἀντιστρέψαντας αὐτῇ προσλαμβάνειν τὴν μείζονα πρότασιν τὴν καθόλου καταφατικὴν ὡς ἐλάττονα . οὕτω γὰρ ἔσται τὸ πρῶτον σχῆμα καὶ ἔσται συναγόμενον τὸ τὸν ἐλάττονα μηδενὶ τῷ μείζονι · ὃ συμπέρασμα αντιστρέψαντες ἡ γὰρ καθόλου ἀποφατικὴ ἀντιστρέφει ) ἕξομεν τὸ προκείμενον δεδειγμένον τὸ τὸν μείζονα μηδενὶ τῷ ἐλάττονι . ἦν δὲ μέσος μὲν ὁ Α ἐν τῷ συλλογισμῷ τῷ ἐν δευτέρῳ σχήματι , μείζων δὲ ὁ Β , πρὸς ᾧ ἡ καταφατικὴ ἡ καθόλου ἔκειτο , ἐλάττων δὲ ὁ Γ , πρὸς ὃν ἡ καθόλου ἀποφατική .
Lemmas: ἐάν δέ ὁ κατηγορικός εἰμί πρός ὁ Β , ὁ δέ στερητικός πρός ὁ Γ . ὁ δύο ἐν ὁ δύο σχῆμα εἰμί ὁ ὁ μείζων ἔχω καθόλου καταφατικός ὁ δέ μικρός καθόλου ἀποφατικός δείκνυμι διά δύο ἀντιστροφή ὁ τε ἀποφατικός πρότασις καί ὁ συμπέρασμα . δείκνυμι δέ , πῶς οὗτος ἀνάγω εἰς ὁ ἐν ὁ πρῶτος σχῆμα καθόλου ἀποφατικός . φημί δέ δήω ὁ μικρός ὅρος πρῶτος τίθημι ὡς μείζων καί πρό ὁ μείζων , ὅς ἐν ὁ συμπέρασμα δεῖ κατηγορέω , καί ὁ καθόλου ἀποφατικός πρότασις καί ] ἀντιστρέφω αὐτός προσλαμβάνω ὁ μείζων πρότασις ὁ καθόλου καταφατικός ὡς μικρός . οὗτος γάρ εἰμί ὁ πρῶτος σχῆμα καί εἰμί συνάγω ὁ ὁ μικρός μηδείς ὁ μείζων · ὅς συμπέρασμα αντιστρέφω ὁ γάρ καθόλου ἀποφατικός ἀντιστρέφω ) ἔχω ὁ πρόκειμαι δείκνυμι ὁ ὁ μείζων μηδείς ὁ μικρός . εἰμί δέ μέσος μέν ὁ Α ἐν ὁ συλλογισμός ὁ ἐν δύο σχῆμα , μείζων δέ ὁ Β , πρός ὅς ὁ καταφατικός ὁ καθόλου κεῖμαι , μικρός δέ ὁ Γ , πρός ὅς ὁ καθόλου ἀποφατικός .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 50b33
Πάλιν οἱ ἐν τῷ τρίτῳ σχήματι οὐκ ἀναλυθήσονται πάντες εἰς τὸ πρῶτον , οἱ δὲ ἐν τῷ πρώτῳ πάντες εἰς τὸ τρίτον . Ὀτι τρίτῳ οὐκ ἀναλυθήσονται πάντες εἰς τὸ πρῶτον , αἴτιος ὁ ἕκτος συλλογισμὸς ἐν αὐτῷ ἐκ καθόλου καταφατικῆς τῆς έλάττονος καὶ ἐπὶ μέρους ἀποφατικῆς τῆς μείζονος οὐ δυνάμενος δι’ ἀντιστροφῆς δειχθῆναι ὥσπερ οὐδὲ ὁ τέταρτος ἐν τῷ δευτέρῳ σχήματι · καὶ γὰρ αὐτὸς διὰ τῆς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῆς μόνης ἐδείκνυτο , ὡς προϊὼν δηλώσει . τὸ δὲ εἰρημένον , ὅτι οἱ ἐν τῷ πρώτῳ πάντες εἰς τὸ τρίτον , οὐχ οὕτως εἴρηται , ὅτι ἁπλῶς πάντες οὔτε γὰρ ὁ καθόλου καταφατικὸν ἔχων τὸ συμπέρασμα οὔτε ὁ καθόλου ἀποφατικὸν εἰς τὸ τρίτον ἀνάγονται σχῆμα ) , ἀλλὰ πάντες οὗτοι , ὅσοι δεικνύμενον ἔχουσι πρόβλημα , ὃ καὶ ἐν τῷ τρίτῳ σχήματι δείκνυται · περὶ γὰρ τούτων ὁ λόγος αὐτῷ . εἰσὶ δὲ οὗτοι οἱ δύο οἱ ἔχοντες ἐπὶ μέρους τὸ συμπέρασμα · ὁ μὲν γὰρ καταφατικόν , ὁ δὲ ἀποφατικόν · ταῦτα γὰρ καὶ ἐν τῷ τρίτῳ σχήματι τὰ συμπεράσματα δείκνυται . καὶ πρώτου γε τὴν ἀνάλυσιν ποιεῖται τοῦ ἐκ καθόλου καταφατικῆς τῆς μείζονος καὶ ἐπὶ μέρους καταφατικῆς τῆς ἐλάττονος ἐπὶ μέρους κατα - φατικὸν συνάγοντός · ἀντιστραφείσης γὰρ τῆς ἐλάττονος τῆς ἐπὶ μέρους καταφατικῆς τὸ τρίτον γίνεται σχῆμα καὶ συζυγία ἡ ταὐτὸν συνάγουσα τῷ κειμένῳ ἐν τῷ πρώτῳ σχήματι . καὶ τὸν ἐπὶ μέρους δὲ ἀποφατικὸν συνάγοντα ἐν πρώτῳ σχήματι ἀναλύει εἰς τὸ τρίτον κατὰ τὴν τῆς ἐπὶ μέρους καταφατικῆς πάλιν ἀντιστροφήν , ἥτις ἐστὶν ἐλάττων · ὁ γὰρ συλλογισμὸς οὗτος ἐκ καθόλου ἀποφατικῆς ἐστι τῆς μείζονος καὶ ἐπὶ μέρους καταφατικῆς τῆς ἐλάττονος , ἧς ἀντιστραφείσης πάλιν τὸ τρίτον σχῆμα γίνεται καὶ ἐν αὐτῷ συζυγία ἐπὶ μέρους ἀποφατικὸν δεικνύουσα .
Lemmas: πάλιν ὁ ἐν ὁ τρίτος σχῆμα οὐ ἀναλύω πᾶς εἰς ὁ πρῶτος , ὁ δέ ἐν ὁ πρῶτος πᾶς εἰς ὁ τρίτος . ὅτι τρίτος οὐ ἀναλύω πᾶς εἰς ὁ πρῶτος , αἴτιος ὁ ἕκτος συλλογισμός ἐν αὐτός ἐκ καθόλου καταφατικός ὁ μικρός καί ἐπί μέρος ἀποφατικός ὁ μείζων οὖον δύναμαι διά ἀντιστροφή δείκνυμι ὥσπερ οὐδέ ὁ τέταρτος ἐν ὁ δύο σχῆμα · καί γάρ αὐτός διά ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή μόνος δείκνυμι , ὡς προέρχομαι δήλωσις . ὁ δέ εἴρω , ὅτι ὁ ἐν ὁ πρῶτος πᾶς εἰς ὁ τρίτος , οὐ οὕτως εἴρω , ὅτι ἁπλόος πᾶς οὔτε γάρ ὁ καθόλου καταφατικός ἔχω ὁ συμπέρασμα οὔτε ὁ καθόλου ἀποφατικός εἰς ὁ τρίτος ἀνάγω σχῆμα ) , ἀλλά πᾶς οὗτος , ὅσος δείκνυμι ἔχω πρόβλημα , ὅς καί ἐν ὁ τρίτος σχῆμα δείκνυμι · περί γάρ οὗτος ὁ λόγος αὐτός . εἰμί δέ οὗτος ὁ δύο ὁ ἔχω ἐπί μέρος ὁ συμπέρασμα · ὁ μέν γάρ καταφατικός , ὁ δέ ἀποφατικός · οὗτος γάρ καί ἐν ὁ τρίτος σχῆμα ὁ συμπέρασμα δείκνυμι . καί πρῶτος γε ὁ ἀνάλυσις ποιέω ὁ ἐκ καθόλου καταφατικός ὁ μείζων καί ἐπί μέρος καταφατικός ὁ μικρός ἐπί μέρος κατά - φατικός συνάγω · ἀντιστρέφω γάρ ὁ μικρός ὁ ἐπί μέρος καταφατικός ὁ τρίτος γίγνομαι σχῆμα καί συζυγία ὁ αὐτός συνάγω ὁ κεῖμαι ἐν ὁ πρῶτος σχῆμα . καί ὁ ἐπί μέρος δέ ἀποφατικός συνάγω ἐν πρῶτος σχῆμα ἀναλύω εἰς ὁ τρίτος κατά ὁ ὁ ἐπί μέρος καταφατικός πάλιν ἀντιστροφή , ὅστις εἰμί μικρός · ὁ γάρ συλλογισμός οὗτος ἐκ καθόλου ἀποφατικός εἰμί ὁ μείζων καί ἐπί μέρος καταφατικός ὁ μικρός , ὅς ἀντιστρέφω πάλιν ὁ τρίτος σχῆμα γίγνομαι καί ἐν αὐτός συζυγία ἐπί μέρος ἀποφατικός δείκνυμι .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 51a18
ἐὰν δὲ ἐν μέρει ληφθῇ τὸ στερητικόν . ἐνταῦθα λέγει περὶ τοὐ ἕκτου , ἐν ᾧ τὸ ἀποφατικὸν ἐπὶ μέρου·ς ἐστίν . οὔ φησι δὲ τοῦτον εἰς τὸ πρῶτον ἀναλυθήσεσθαι καὶ ἀναχθήσεσθαι σχῆμα , ὅτι ἡ μὲν ἐπὶ μέρους ἀποφατικὴ οὐκ ἀντιστρέφει , ἐὰν δὲ ἡ καθόλου καταφατικὴ ἀντιστραφῇ , αἱ δύο ἐπὶ μέρους ἔσονται προτάσεις , δι’ ἀντιστροφῆς δὲ ἡ ἀνάλυσις .
Lemmas: ἐάν δέ ἐν μέρος λαμβάνω ὁ στερητικός . ἐνταῦθα λέγω περί ὁ ἕκτος , ἐν ὅς ὁ ἀποφατικός ἐπί μέρος εἰμί . οὖον φημί δέ οὗτος εἰς ὁ πρῶτος ἀναλύω καί ἀνάγω σχῆμα , ὅτι ὁ μέν ἐπί μέρος ἀποφατικός οὐ ἀντιστρέφω , ἐάν δέ ὁ καθόλου καταφατικός ἀντιστρέφω , ὁ δύο ἐπί μέρος εἰμί πρότασις , διά ἀντιστροφή δέ ὁ ἀνάλυσις .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 51a22
Φανερὸν δὲ καὶ ὅτι πρὸς τὸ ἀναλύειν ἄλληλα τὰ σχήματα ἡ πρὸς τῷ ἐλάττονι ἄκρῳ πρότασις ἀντέστραπται . Εἰς ἄλληλα λέγει νῦν ἐπὶ τοῦ πρώτου καὶ τοῦ τρίτου · καὶ γὰρ οἱ ἐν τῷ πρώτῳ εἰς τοὺς ἐν τρίτῳ καὶ οἱ ἐν τῷ τρίτῳ εἰς τοὺς ἐν πρώτῳ διὰ τῆς ἐλάττονος καταφατικῆς οὔσης ἀντιστρεφομένης γίνονται . οὐκ εἶχε δὲ οὕτως ἐπὶ τοῦ πρώτου καὶ δευτέρου · οἱ γὰρ ἐν ἐκείνοις εἰς ἀλλήλους ἀνήγοντο τῆς μείζονος ἀντιστρεφομένης τῆς καθόλου ἀποφατικῆς .
Lemmas: Φανερός δέ καί ὅτι πρός ὁ ἀναλύω ἀλλήλων ὁ σχῆμα ὁ πρός ὁ μικρός ἄκρος πρότασις ἀντιστρέφω . εἰς ἀλλήλων λέγω νῦν ἐπί ὁ πρῶτος καί ὁ τρίτος · καί γάρ ὁ ἐν ὁ πρῶτος εἰς ὁ ἐν τρίτος καί ὁ ἐν ὁ τρίτος εἰς ὁ ἐν πρῶτος διά ὁ μικρός καταφατικός εἰμί ἀντιστρέφω γίγνομαι . οὐ ἔχω δέ οὕτως ἐπί ὁ πρῶτος καί δύο · ὁ γάρ ἐν ἐκεῖνος εἰς ἀλλήλων ἀνάγω ὁ μείζων ἀντιστρέφω ὁ καθόλου ἀποφατικός .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 51b25
Οὐδὲ τὸ εἶναι μὴ καὶ μὴ εἶναι ἴσον · τῷ μὲν γὰρ υποκειται τι . Δείξας καὶ διὰ τῆς ἀναλογίας τῆς πρὸς τὸ ‘δύναται βαδίζειν καὶ δύναται μὴ βαδίζειν’ καὶ ἐπίστασθαι τὸ ἀγαθὸν καὶ ἐπίστασθαι τὸ μὴ ἀγαθὸν μὴ ὂν τὸ αὐτὸ τὸ εἶναι μὴ ἀγαθὸν τῷ μὴ εἶναι ἀγαθὸν , τῇ ἀποφάσει , καὶ καθόλου τὸ εἶναι μὴ τόδε ἕτερον ὂν τοῦ μὴ εἶναι τόδε , νῦν καὶ ἄλλο τι προστίθησι , δι’ οὗ δείκνυσιν , ὅτι μὴ ταὐτά ἐστιν ἀλλήλοις τό τε εἶναι μὴ τόδε καὶ τὸ μὴ εἶναι τόδε . τῷ μὲν γὰρ ‘ἔστιν οὐ τόδε᾿ ὑπόκειταί τι · ὁ γὰρ λέγων ‘ἔστιν οὐκ ἴσον’ εἶναι μέν τι λέγει καὶ κατηγορεῖ τινος τὸ εἶναι , οὐ μὴν ἴσον αὐτό φησιν εἶναι . ὁ γὰρ λέγων ‘ἔστιν οὐκ ἴσον’ τιθείς τι εἶναι τὸ ἴσον αὐτοῦ χωρίζει · κατὰ ὡρισμένου γάρ τινος ἡ τοιαύτη κατηγορία καὶ ὑποκειμένου · οὐ γὰρ ἀληθὲς κατὰ τοῦ μηδ’ ὅλως ὄντος ὄντος κατηγορῆ σαι τὸ ‘ἔστιν οὐκ ἴσον᾿ . τῷ δὲ ‘οὐκ ἔστιν ἴσον’ οὐδὲν ὑπόκειται ὡρισμένον ὅτι καὶ ἐπὶ ὄντος καὶ μὴ ὄντος λέγεσθαι δύναται · τὸ γὰρ ‘ούκ ἔστιν ἴσον᾿ οὐκ ἐπὶ ὄντων μόνον ἀληθεύεται ἢ ποσῶν , οἷον τῶν ἀνίσων , ἀλλὰ καὶ ἐπὶ μὴ ὄντων πάντων · ἐπὶ παντὸς γὰρ μὴ ὄντος ἀληθὲς τὸ μὴ εἶναι αὐτὸ ἴσον . διὸ τὸ μὲν ἴσον ἢ οὐκ ἴσον ἐπὶ παντὸς διαιρεῖ τὸ ἀληθές τε καὶ ψεῦδος ὄντος τε ὁμοίως καὶ μὴ ὄντος · ἀντίφασις γάρ ἐστιν . ἴσον δὲ καὶ ἄνισον , ᾧ ὅμοιον τὸ ‘ἔστιν οὐκ ἴσον’ , οὐκ ἐπὶ παντὸς διαιρεῖ τό τε ἀληθές τε καὶ τὸ ψεῦδος , ἀλλ’ ἐπὶ ὄντων τε καὶ ποσῶν .
Lemmas: οὐδέ ὁ εἰμί μή καί μή εἰμί ἴσος · ὁ μέν γάρ ὑπόκειμαι τίς . δείκνυμι καί διά ὁ ἀναλογία ὁ πρός ὁ δύναμαι βαδίζω καί δύναμαι μή βαδίζω καί ἐφίστημι ὁ ἀγαθός καί ἐφίστημι ὁ μή ἀγαθός μή εἰμί ὁ αὐτός ὁ εἰμί μή ἀγαθός ὁ μή εἰμί ἀγαθός , ὁ ἀπόφασις , καί καθόλου ὁ εἰμί μή ὅδε ἕτερος εἰμί ὁ μή εἰμί ὅδε , νῦν καί ἄλλος τίς προστίθημι , διά ὅς δείκνυμι , ὅτι μή αὐτός εἰμί ἀλλήλων ὁ τε εἰμί μή ὅδε καί ὁ μή εἰμί ὅδε . ὁ μέν γάρ εἰμί οὖον τόδε ὑπόκειμαι τίς · ὁ γάρ λέγω εἰμί οὐ ἴσος εἰμί μέν τίς λέγω καί κατηγορέω τις ὁ εἰμί , οὖον μήv ἴσος αὐτός φημί εἰμί . ὁ γάρ λέγω εἰμί οὐ ἴσος τίθημι τίς εἰμί ὁ ἴσος αὐτός χωρίζω · κατά ὁρίζω γάρ τις ὁ τοιοῦτος κατηγορία καί ὑπόκειμαι · οὖον γάρ ἀληθής κατά ὁ μηδέ ὅλως εἰμί εἰμί κατηγορέω σός ὁ εἰμί οὐ ἴσος . ὁ δέ οὐ εἰμί ἴσος οὐδείς ὑπόκειμαι ὁρίζω ὅτι καί ἐπί εἰμί καί μή εἰμί λέγω δύναμαι · ὁ γάρ ‘ούκ εἰμί ἴσος οὐ ἐπί εἰμί μόνος ἀληθεύω ἢ ποσός , οἷος ὁ ἄνισος , ἀλλά καί ἐπί μή εἰμί πᾶς · ἐπί πᾶς γάρ μή εἰμί ἀληθής ὁ μή εἰμί αὐτός ἴσος . διό ὁ μέν ἴσος ἢ οὐ ἴσος ἐπί πᾶς διαιρέω ὁ ἀληθής τε καί ψεῦδος εἰμί τε ὁμοίως καί μή εἰμί · ἀντίφασις γάρ εἰμί . ἴσος δέ καί ἄνισος , ὅς ὅμοιος ὁ εἰμί οὐ ἴσος , οὐ ἐπί πᾶς διαιρέω ὁ τε ἀληθής τε καί ὁ ψεῦδος , ἀλλά ἐπί εἰμί τε καί ποσός .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 51b28
ἔτι τὸ ἔστιν οὐ λευκὸν ξύλον καὶ οὐκ ἔστι λευκὸν ξύλον οὐχ ἅμα ὑπάρχει . Ὅτι μήτε ταὐτά ἐστι μήτε ταὐτὰ σημαίνει τά τε τὸ ἀποφατικὸν τῷ εἶναι ἔχοντα προσκείμενον καὶ τὰ μὴ τούτῳ ἔχοντα συντεταγμένον αὐτό , δείκνυσι καὶ ἐκ τοῦ μὴ ἅμ αὐτὰ ἀληθῆ εἶναι προχειρισάμενος προτάσεις οὕτως ἐχούσας τήν τε ἔστιν οὐ λευκὸν ξύλον καὶ τὴν οὐκ ἔστι λευκὸν ξύλον . ἡ μὲν γὰρ λέγουσα ἔστιν οὐ λευκὸν ξύλον ἀληθής ἐστιν ἐπὶ ξύλου μὴ λευκοῦ · τίθησι γὰρ εἶναι τὸ ξύλον · ἡ δὲ λέγουσα οὐκ ἔστι ξύλον λευκὸν ἀληθὴς εἶναι δύναται καὶ μὴ ὄντος ξύλου . δείξας δὲ διὰ τούτων , ὅτι μὴ ταὐτόν ἐστι τὸ ‘ἔστιν οὐ τοῦτο’ τῷ ‘οὐκ ἔστι τοῦτο’ , μὴ ὂν δὲ τούτῳ ταὐτὸν ὄντι ἀποφατικῷ τὸ ‘ἔστιν οὐ τοῦτο’ οὐδ’ ἀπόφασις ἄν εἴη , ἀπ’ αὐτοῦ ἐπιφέρει καὶ δείκνυσιν , ὅτι κατάφασίς ἐστιν Λᾶν τὸ οὕτως λεγόμενον , καί φησιν
Lemmas: ἔτι ὁ εἰμί οὖον λευκός ξύλον καί οὐ εἰμί λευκός ξύλον οὐ ἅμα ὑπάρχω . ὅτι2 μήτε αὐτός εἰμί μήτε αὐτός σημαίνω ὁ τε ὁ ἀποφατικός ὁ εἰμί ἔχω πρόσκειμαι καί ὁ μή οὗτος ἔχω συντάσσω αὐτός , δείκνυμι καί ἐκ ὁ μή ἅμα αὐτός ἀληθής εἰμί προχειρίζω πρότασις οὕτως ἔχω ὁ τε εἰμί οὖον λευκός ξύλον καί ὁ οὐ εἰμί λευκός ξύλον . ὁ μέν γάρ λέγω εἰμί οὖον λευκός ξύλον ἀληθής εἰμί ἐπί ξύλον μή λευκός · τίθημι γάρ εἰμί ὁ ξύλον · ὁ δέ λέγω οὐ εἰμί ξύλον λευκός ἀληθής εἰμί δύναμαι καί μή εἰμί ξύλον . δείκνυμι δέ διά οὗτος , ὅτι μή αὐτός εἰμί ὁ εἰμί οὖον οὗτος ὁ οὐ εἰμί οὗτος , μή εἰμί δέ οὗτος αὐτός εἰμί ἀποφατικός ὁ εἰμί οὖον οὗτος οὐδέ ἀπόφασις ἄν εἰμί , ἀπό αὐτός ἐπιφέρω καί δείκνυμι , ὅτι κατάφασις εἰμί λᾶς ὁ οὕτως λέγω , καί φημί
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 52a18
Καὶ ἐπὶ πολλῶν δέ , ὧν τοῖς μὲν ὑπάρχει τοῖς δὲ οὐχ ὑπάρχει τὸ αὐτό , ἡ μὲν ἀπόφασις ὁμοίως ἀληθεύει . Οτι μὴ ταὐτὸν σημαίνει τὸ ‘ἔστιν οὐ τοῦτο᾿ τῷ ‘οὐκ ἔστι τοῦτο᾿ , δείκνυσι καὶ ἐκ τοῦ ἐφ’ ὧν ταὐτὸ τοῖς μὲν ὑπάρχει τοῖς δὲ μὴ ὑπάρχει τῶν ἐν τῷ αὐτῷ εἴδει , μὴ συναληθεύεσθαι τὰ αὐτά . εἰ γὰρ τῶν ἀνθρώπων οἱ μὲν λευκοί εἰσιν οἱ δὲ μή , τὸ μὲν ‘οὔκ εἰσι πάντες ἄνθρωποι λευκοί᾿ καὶ τὸ ‘οὐκ ἔστι λευκὸς ἕκαστος᾿ ἀληθές , οὐκέτι δὲ ἀληθὲς τὸ ἱεῖσίν οὐ λευκοὶ πάντες ἄνθρωποι᾿ ἢ ‘ἔστιν οὐ λευκὸς ἄνθρωπος ἕκαστος᾿ · ταῦτα γὰρ ταὐτὸν σημαίνει τῷ μηδένα ἄνθρωπον εἶναι λευκόν , ὅ ἐστι ψεῦδος . ἔτι εἰ τὰ μὲν εἴη τῶν ζῴων λευκὰ τὰ δὲ μή , ψευδοῦς οὔσης τῆς καθόλου καταφάσεως τῆς ‘πᾶν ζῷόν ἐστι λευκόν᾿ ἀπόφασίς ἐστιν οὐχ ἡ ‘ἔστιν οὐ λευκὸν πᾶν ζῷον᾿ καὶ γὰρ αὕτη ψευδὴς ὁμοίως τῇ ‘πᾶν ζῷον λευκόν ἐστιν᾿ · οὐδὲν γὰρ λευκὸν εἶναι λέγει ) , ἡ δὲ ‘οὐ πᾶν ζῷον λευκόν ἐστιν᾿ ἀπόφασίς τε αὐτῆς ἐστι καὶ ἀληθής . εἰ δὲ τοῦτο , οὐ ταὐτὸν σημαίνει τῇ ἰού πᾶν ζῷον λευκόν᾿ ἡ ‘ἔστι πᾶν ζῷον | οὐ λευκόν᾿ · εἰ δὲ μὴ ταὐτὸν σημαίνει , οὐδὲ ταυτον εστιν .
Lemmas: καί ἐπί πολύς δέ , ὅς ὁ μέν ὑπάρχω ὁ δέ οὐ ὑπάρχω ὁ αὐτός , ὁ μέν ἀπόφασις ὁμοίως ἀληθεύω . ὅτι μή αὐτός σημαίνω ὁ εἰμί οὖον οὗτος ὁ οὐ εἰμί οὗτος , δείκνυμι καί ἐκ ὁ ἐπί ὅς αὐτός ὁ μέν ὑπάρχω ὁ δέ μή ὑπάρχω ὁ ἐν ὁ αὐτός εἶδος , μή συναληθεύω ὁ αὐτός . εἰμί γάρ ὁ ἄνθρωπος ὁ μέν λευκός εἰμί ὁ δέ μή , ὁ μέν ‘οὔκ εἰμί πᾶς ἄνθρωπος λευκόϊον καί ὁ οὐ εἰμί λευκός ἕκαστος ἀληθής , οὐκέτι δέ ἀληθής ὁ ἴς οὖον λευκός πᾶς ἄνθρωπος ἢ εἰμί οὖον λευκός ἄνθρωπος ἕκαστος · οὗτος γάρ αὐτός σημαίνω ὁ μηδείς ἄνθρωπος εἰμί λευκός , ὅς εἰμί ψεῦδος . ἔτι εἰμί ὁ μέν εἰμί ὁ ζῷον λευκόν ὁ δέ μή , ψευδής εἰμί ὁ καθόλου κατάφασις ὁ πᾶς ζώιον εἰμί λευκός ἀπόφασις εἰμί οὐ ὁ εἰμί οὖον λευκός πᾶς ζῷον καί γάρ οὗτος ψευδής ὁμοίως ὁ πᾶς ζῷον λευκός εἰμί · οὐδείς γάρ λευκός εἰμί λέγω ) , ὁ δέ οὐ πᾶς ζῷον λευκός εἰμί ἀπόφασις τε αὐτός εἰμί καί ἀληθής . εἰμί δέ οὗτος , οὖον αὐτός σημαίνω ὁ ἰού πᾶς ζῷον λευκός ὁ εἰμί πᾶς ζῷον | οὖον λευκός · εἰμί δέ μή αὐτός σημαίνω , οὐδέ αὐτός εἰμί .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 52a37
Τὸ δὲ μὴ εἶναι μουσικόν , ὃ ἀνῇ ἄνθρωπος , ἀνασκευαστικῶς δείκνυται . | Δείξας τὸ καταφατικὸν τὸ ‘πᾶς ἄνθρωπός ἐστιν οὐ μουσικός’ διὰ τοῦ πρώτου δεικνύμενον σχήματος μόνον ἐκ δύο καθόλου καταφάσεων νῦν δείκνυσι τὸ ἀποφατικὸν καθόλου πάλιν , πῶς καὶ διὰ τίνων δείκνυται · τὸ γὰρ τὸ δὲ μὴ εἶναι μουσικόν , ὃ ἂν ᾖ ἄνθρωπος , ἴσον ἐστὶ τῷ ‘οὐδεὶς ἄνθρωπος μουσικός᾿ . τοῦτο δέ φησι δείκνυσθαι κατὰ τοὺς προειρημένους τρόπους · τρεῖς εἰσι δὲ οὗτοι . ἐν μὲν γὰρ τῷ πρώτῳ σχήματι εἷς · ὁ γὰρ δεύτερος τρόπος τῶν ἐν πρώτῳ σχήματι τοῦ καθόλου ἀποφατικοῦ συνακτικός ἐστιν , οἷον πᾶς ἄνθρωπος ζῷον , οὐδὲν ζῷον μουσικόν , οὐδεὶς ἄνθρωπος μουσικός , ἢ πᾶς ἄνθρωπος ζῷον , οὐδὲν ζῷον ἄψυχον , οὐδεὶς ἄνθρωπος ἄψυχον , εἰ εἴη προκείμενον δεῖξαι , ὅτι μηδεὶς ἄνθρωπος ἄψυχον . ἐν δὲ τῷ δευτέρῳ σχήματι δύο οἱ πρῶτοι # x003E ; ἐκ καθόλου ἀποφατικῆς καὶ καθόλου καταφατικῆς · ἀμφότεροι γὰρ τοῦ καθόλου ἀποφατικοῦ εἰσι δεικτικοί , οἷον οὐδὲν ἄψυχον ζῷον , πᾶς ἄνθρωπος ζῷον , οὐδεὶς ἄνθρωπος ἄψυχον , ἢ πάλιν οὐδεὶς ἄνθρωπος ἵππος , πᾶς ἵππος χρεμετιστικόν , οὐδεὶς ἄνθρωπος χρεμετιστικόν · πάλιν γὰρ διὰ τούτων καθόλου ἀποφατικὸν ἐν δευτέρῳ δείκνυται σχήματι τὸ ‘οὐδεὶς ἄνθρωπος χρεμετιστικόν᾿ .
Lemmas: ὁ δέ μή εἰμί μουσικός , ὅς ἀνίημι ἄνθρωπος , ἀνασκευαστικός δείκνυμι . | δείκνυμι ὁ καταφατικός ὁ πᾶς ἄνθρωπος εἰμί οὖον μουσικός διά ὁ πρῶτος δείκνυμι σχῆμα μόνος ἐκ δύο καθόλου κατάφασις νῦν δείκνυμι ὁ ἀποφατικός καθόλου πάλιν , πῶς καί διά τίνω δείκνυμι · ὁ γάρ ὁ δέ μή εἰμί μουσικός , ὅς εἄν εἰμί ἄνθρωπος , ἴσος εἰμί ὁ οὐδείς ἄνθρωπος μουσικός . οὗτος δέ φημί δείκνυμι κατά ὁ προερέω τρόπος · τρεῖς εἰμί δέ οὗτος . ἐν μέν γάρ ὁ πρῶτος σχῆμα εἷς · ὁ γάρ δύο τρόπος ὁ ἐν πρῶτος σχῆμα ὁ καθόλου ἀποφατικός συνακτικός εἰμί , οἷος πᾶς ἄνθρωπος ζῷον , οὐδείς ζῷον μουσικός , οὐδείς ἄνθρωπος μουσικός , ἢ πᾶς ἄνθρωπος ζῷον , οὐδείς ζῷον ἄψυχος , οὐδείς ἄνθρωπος ἄψυχος , εἰμί εἰμί πρόκειμαι δείκνυμι , ὅτι μηδείς ἄνθρωπος ἄψυχος . ἐν δέ ὁ δύο σχῆμα δύο ὁ πρῶτος # x003E ; ἐκ καθόλου ἀποφατικός καί καθόλου καταφατικός · ἀμφότερος γάρ ὁ καθόλου ἀποφατικός εἰμί δεικτικός , οἷος οὐδείς ἄψυχος ζῷον , πᾶς ἄνθρωπος ζῷον , οὐδείς ἄνθρωπος ἄψυχος , ἢ πάλιν οὐδείς ἄνθρωπος ἵππος , πᾶς ἵππος χρεμετιστικός , οὐδείς ἄνθρωπος χρεμετιστικός · πάλιν γάρ διά οὗτος καθόλου ἀποφατικός ἐν δύο δείκνυμι σχῆμα ὁ οὐδείς ἄνθρωπος χρεμετιστικός .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 52b4
Πρῶτον μὲν οὖν , τῷ Β τὸ Δ ἕπεται , ἐνθένδε φανερόν . Ἃ προέθετο , δείκνυσι . καὶ ὅτι γε τῷ Β τὸ Δ ἕπεται κειμένου ἕπεσθαι τῷ Γ τοῦ Α , οὕτως δείκνυσιν , ὡς εἴ γε ἔκειτο τῷ Α τὸ Γ ἕπεσθαι καὶ μὴ ἀντιστρέφειν , ἀνάπαλιν ἂν τῷ Δ τὸ Β εἵπετο . ἡ δὲ δεῖξις · ἐπεὶ ἀντίφασίς ἐστι τὸ FA , καὶ παντὶ θάτερον αὐτῶν ἀνάγκη ὑπάρχειν · ἐφ’ οὗ δὲ ἀληθὲς τὸ Β , οὐκ ἐνδέχεται τὸ Γ διὰ τὸ τῷ Γ ἕπεσθαι τὸ Α · ἕποιτο γὰρ ἄν τῷ Β τὸ Α , καὶ κατὰ τοῦ αὐτοῦ ἅμα ἄν εἴη ἀληθῆ τὰ Α Β , ὅπερ ἀδύνατον · λείπεται ἄρα τὸ Δ ἕπεσθαι τῷ Β . πάλιν ἐπεὶ κεῖται τῷ μὲν Γ ἕπεσθαι τὸ Α οὐ μὴν ἀντιστρέφειν οὐ γὰρ καὶ τῷ Α τὸ Γ ) , κατὰ παντὸς δὲ τὸ Γ ἢ τὸ Δ , εἰ τῷ Α μὴ ἕπεται τὸ Γ διὰ τὸ μὴ ἀντιστρέφειν , τότε ἀκολουθήσει αὐτῷ τὸ Δ · ἅμα ἄρα ἀληθὲς ἔσται τό τε Α καὶ τὸ Δ . εἰ δὲ ἦν ἀνάπαλιν τῷ Α τὸ Γ ἑπόμενον καὶ μὴ ἀντιστρέφον , εἵπετο μὲν ἄν καὶ τῷ Δ καὶ τὸ Β καὶ οὐκ ἀντέστρεφεν , ἦν δ’ ἂν τὰ συναληθευόμενα τὰ Γ Β , οὐ τὰ Α Δ . εἰ δὲ εἴη τὰ Α Δ συναληθευόμενα , οὐκέτι τὰ Β Γ ἅμα ἔσται ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ ἀληθῆ τῷ ἕπεσθαι μὲν τῷ Γ τὸ Α τῷ δὲ Β τὸ Δ . ἅμα καί , <εἰ> εἶεν ἂν ] ἀληθῆ τὰ Β Γ , ἕπεσθαι ληφθέντος τοῦ Β τῷ Γ ἅμα ἂν ἀληθῆ γίνοιτο τὰ Γ Δ . ὁμοίως καὶ τὰ Α Β , εἰ ληφθείη ἕπεσθαι τῷ Γ τὸ Β τῷ γὰρ Γ τὸ Α ἕπεται ) , ὃ ἀδύνατον · ἀντίφασις γάρ ἐστιν .
Lemmas: Πρῶτος μέν οὖν , ὁ Β ὁ δ ἕπω , ἐνθένδε φανερός . ἁ προτίθημι , δείκνυμι . καί ὅτι γε ὁ Β ὁ δ ἕπω κεῖμαι ἕπω ὁ Γ ὁ Α , οὕτως δείκνυμι , ὡς εἰμί γε κεῖμαι ὁ Α ὁ Γ ἕπω καί μή ἀντιστρέφω , ἀνάπαλιν εἄν ὁ δ ὁ Β ἕπω . ὁ δέ δεῖξις · ἐπεί ἀντίφασις εἰμί ὁ FA , καί πᾶς ἕτερος αὐτός ἀνάγκη ὑπάρχω · ἐπί ὅς δέ ἀληθής ὁ Β , οὐ ἐνδέχομαι ὁ Γ διά ὁ ὁ Γ ἕπω ὁ Α · ἕπω γάρ ἄν ὁ Β ὁ Α , καί κατά ὁ αὐτός ἅμα ἄν εἰμί ἀληθής ὁ Α Β , ὅσπερ ἀδύνατος · λείπω ἄρα ὁ δ ἕπω ὁ Β . πάλιν ἐπεί κεῖμαι ὁ μέν Γ ἕπω ὁ Α οὖον μήv ἀντιστρέφω οὖον γάρ καί ὁ Α ὁ Γ ) , κατά πᾶς δέ ὁ Γ ἢ ὁ δ , εἰμί ὁ Α μή ἕπω ὁ Γ διά ὁ μή ἀντιστρέφω , τότε ἀκολουθέω αὐτός ὁ δ · ἅμα ἄρα ἀληθής εἰμί ὁ τε Α καί ὁ δ . εἰμί δέ εἰμί ἀνάπαλιν ὁ Α ὁ Γ ἕπω καί μή ἀντιστρέφω , ἕπω μέν ἄν καί ὁ δ καί ὁ Β καί οὐ ἀντιστρέφω , εἰμί δέ εἄν ὁ συναληθεύω ὁ Γ Β , οὖον ὁ Α δ . εἰμί δέ εἰμί ὁ Α δ συναληθεύω , οὐκέτι ὁ Β Γ ἅμα εἰμί ἐπί ὁ αὐτός ἀληθής ὁ ἕπω μέν ὁ Γ ὁ Α ὁ δέ Β ὁ δ . ἅμα καί , εἰμί ἄγω εἄν ] ἀληθής ὁ Β Γ , ἕπω λαμβάνω ὁ Β ὁ Γ ἅμα εἄν ἀληθής γίγνομαι ὁ Γ δ . ὁμοίως καί ὁ Α Β , εἰμί λαμβάνω ἕπω ὁ Γ ὁ Β ὁ γάρ Γ ὁ Α ἕπω ) , ὅς ἀδύνατος · ἀντίφασις γάρ εἰμί .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 52b12
Φανερὸν οὖν , ὅτι οὐδὲ τῷ Δ τὸ Β ἀντιστρέφει . Δείξας , ὅτι τῷ Β τὸ Δ ἕπεται ἑπομένου τῷ Γ τοῦ Α , δείξας δὲ καὶ ὅτι τὰ μὲν Α Δ ἔσται ποτὲ ἅμα ἀληθῆ ὡς ἀποφατικὰ ὄντα , τὰ δὲ Β Γ ἀδύνατον , εἰ εἶεν καταφατικά , νῦν τὸ καταλειπόμενον ἐπὶ τῶν προτεθέντων δείκνυσιν , ὅτι γὰρ μηδὲ τῷ Δ τὸ Β ἀντιστρέφει , ἐπεὶ μηδὲ τὸ Α Γ ἀντέστρεφεν . οὐ γὰρ οἷόν τε τῷ Δ τὸ Β ἀκολουθεῖν . ἐπεὶ γὰρ δέδεικται , ὅτι ἐνδέχεται ἅμα ἀληθῆ ποτε εἶναι τὰ Δ Α , εἰ ἕποιτο τῷ Δ τὸ Β , ὅτε ἅμα ἀληθῆ ἐστι τὰ Δ Α , τότε ἄν ἅμα ἀληθῆ γίγνοιτο καὶ τὰ Α Β · ἐπὶ γὰρ τοῦ Δ ἄμφω ἅμα ἔσται ἀληθῆ , εἰ ἀντιστρέφοι καὶ ἕποιτο τῷ Δ τὸ Β . ὅτε γὰρ καὶ ἐφ’ οὗ ἀληθὲς τὸ Δ , τότε καὶ ἐπὶ τούτου ἀληθὲς γίνεσθαι τὸ Β · ἦν δὲ κείμενον καὶ τὸ Α ποτὲ συναληθεύειν αὐτῷ . εἶεν # x003C ; ἄρα ὁμοίως ἀληθῆ τὰ Α Β · ἀδύνατον δὲ ἅμα ἀληθῆ εἶναι τὰ Α Β · τοῦτο γὰρ ἔκειτο .
Lemmas: φανερός οὖν , ὅτι οὐδέ ὁ δ ὁ Β ἀντιστρέφω . δείκνυμι , ὅτι ὁ Β ὁ δ ἕπω ἕπομαι ὁ Γ ὁ Α , δείκνυμι δέ καί ὅτι ὁ μέν Α δ εἰμί ποτέ ἅμα ἀληθής ὡς ἀποφατικός εἰμί , ὁ δέ Β Γ ἀδύνατος , εἰμί ἄγω καταφατικός , νῦν ὁ καταλείπω ἐπί ὁ προτίθημι δείκνυμι , ὅτι γάρ μηδέ ὁ δ ὁ Β ἀντιστρέφω , ἐπεί μηδέ ὁ Α Γ ἀντιστρέφω . οὖον γάρ οἷος τε ὁ δ ὁ Β ἀκολουθέω . ἐπεί γάρ δείκνυμι , ὅτι ἐνδέχομαι ἅμα ἀληθής ποτός εἰμί ὁ δ Α , εἰμί ἕπω ὁ δ ὁ Β , ὅτε ἅμα ἀληθής εἰμί ὁ δ Α , τότε ἄν ἅμα ἀληθής γίγνομαι καί ὁ Α Β · ἐπί γάρ ὁ δ ἄμφω ἅμα εἰμί ἀληθής , εἰμί ἀντιστρέφω καί ἕπω ὁ δ ὁ Β . ὅτε γάρ καί ἐπί ὅς ἀληθής ὁ δ , τότε καί ἐπί οὗτος ἀληθής γίγνομαι ὁ Β · εἰμί δέ κεῖμαι καί ὁ Α ποτέ συναληθεύω αὐτός . ἄγω # x003C ; ἄρα ὁμοίως ἀληθής ὁ Α Β · ἀδύνατος δέ ἅμα ἀληθής εἰμί ὁ Α Β · οὗτος γάρ κεῖμαι .