alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 45b1
Πάλιν εἰ δεικτικῶς συλλελόγισται τὸ Α τῷ E μηδενὶ ὑπάρχειν . Ἔφθακε μὲν ἤδη τοῦτο εἰρηκέναι , ὅτι τὰ δεικτικῶς δεικνύμενα καὶ δι’ ἀδυνάτου δείκνυται , ὥσπερ καὶ ἀνάπαλιν . ἄν γὰρ ᾖ δεδειγμένον δεικτικῶς , ὅτι τὸ Α τῷ E οὐδενί , διὰ τοῦ τὸ Β τῷ Θ ταὐτὸν εἶναι , καὶ διὰ τῆς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῆς τὸ αὐτὸ δειχθήσεται , ἄν ὑποθώμεθα αὐτὸ τινὶ τῷ E ὑπάρχειν καὶ προσλάβωμεν τὸ Β αὐτῷ , λέγω δὲ τῷ Α , παντὶ ὑπάρχειν · εἵπετο γὰρ αὐτῷ . ἔσται δὴ τὸ Β τινὶ τῷ E ὑπάρχον , ὅ ἐστιν ἀδύνατον · ἦν γὰρ τὸ Β ταὐτὸν τῷ Θ , ὃ οὐδενὶ ὑπῆρχε τῷ E . ὁμοία ἡ δεῖξις καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων προβλημάτων , τοῦ τε καθόλου καταφατικοῦ καὶ τῶν δύο τῶν ἐπὶ μέρους . νῦν δὲ προστίθησι καὶ τὴν αἰτίαν , δι’ ἣν διὰ τῶν αὐτῶν ὅρων ἀμφότεροι γίνονται οἱ συλλογισμοί , καὶ πῶς διὰ τῶν αὐτῶν ὅ τε δεικτικὸς καὶ δι’ ἀδυνάτου γίνεται συλλογισμός , διδάσκει . ἐν ἅπασι γάρ φησι τοῖς δι’ ἀδυνάτου δεικνύουσί τι περὶ τούτων γὰρ λέγει ) , ὅτι ἀνάγκη κοινόν τινα λαβεῖν ὅρον ἔξωθεν ἄλλον τῶν ὑποκειμένων ἐν τῇ ὑποθέσει , ἥτις ἐστὶ τὸ ἀντικείμενον , οὗ βουλόμεθα δεῖξαι , κοινὸν λέγων νῦν οὐ τὸν ὡς μέσον ἀμφοτέροις τοῖς ἐν τῇ ὑποθέσει ὅροις συντιθέμενον , ἀλλὰ πρὸς μὲν τὸν ἕτερον τῶν ἐν τῇ ὑποθέσει ὅρων συντασσόμενον καὶ ποιοῦντα πρότασιν ἀληθῆ συντελοῦσαν εἰς τὴν δεῖξιν τοῦ ἀδυνάτου συμπεράσματος πρὸς δὲ τὸν ἕτερον ἐν τῷ συμπεράσματι τῷ ἀδυνάτῳ τῷ γινομένῳ διὰ τὴν ὑπόθεσιν συντασσόμενον ψευδῶς . ἐν γὰρ τῇ εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῇ παρὰ τοὺς ὅρους τοὺς ἐν τῇ ὑποθέσει εἰλημμένους , ἧς βουλόμεθα τὸ ἀντικείμενον δεῖξαι συναγόμενον , τρίτος τις ὅρος ἔξωθεν προσλαμβάνεται , ὃς πρὸς μὲν τὸν ἕτερον τῶν ὅρων τῶν ἐν τῇ ὑποθέσει ἀληθῶς συντάσσεται καὶ πρότασιν ἀληθῆ ποιεῖ , λαμβάνεται δὲ x003E ; ἐν τῷ συμπεράσματι τῴ ψευδεῖ . τὸ γὰρ δεικνύμενον συμπέρασμα τὸ ἀδύνατον ἐξ αὐτοῦ τέ ἐστι καὶ τοῦ ἑτέρου τῶν ὅρων <τῶν> ἐν τῇ ὑποθέσει · πρὸς γὰρ τὸν ὅρον τὸν προσληφθέντα γίνεται τὸ τοῦ ψεύδους καὶ ἀδυνάτου συμπέρασμα . οὗ συμπεράσματος εἰς τὸ ἀληθὲς μετα - ληφθέντος καὶ ἀληθοῦς τῆς προτάσεως γενομένης , τῆς δὲ ἑτέρας οὐ τῆς ὑποτεθείσης , ἀλλὰ ἐν ᾗ ἦν ὁ προσληφθεὶς ὅρος , τῆς αὐτῆς μενούσης τε καὶ προσληφθείσης ἦν γὰρ ἀληθής ) μέσος μὲν ὅρος γίνεται τότε ὁ προσληφθεὶς ἔξωθεν , ὃν ἴσως καὶ διὰ τοῦτο κοινὸν εἶπεν ὡς γινόμενον κοινόν τε καὶ μέσον ἐν τῷ δεικτικῷ συλλογισμῷ · ἀμφότεραι γὰρ αἱ προτάσεις τότε γίνονται πρὸς τοῦτον συνάγουσαι ἀληθές , ὅταν γένηται δεικτικὸς ὁ συλλογισμός . ἄν γὰρ θέλοντες δεῖξαι τὸ Α τῷ E | παντὶ ὑπάρχον τὸ ἀντικείμενον λάβωμεν τὸ τὸ Α τινὶ τῷ E μὴ ὑπάρχειν , εἶτα ἔξωθεν ὅρον προσλάβωμεν τὸν Z καὶ λάβωμεν ἀληθῆ πρότασιν τὴν ‘τὸ Α παντὶ τῷ Ζ‘ , συναχθήσεται τὸ Z τινὶ τῷ E μὴ ὑπάρχον , ὅ ἐστιν ἀδύνατον · ἦν γὰρ ἑπόμενον αὐτῷ . τοιαύτη μὲν ἡ δι’ ἀδυνάτου δεῖξις . ἄν δὴ μεταλάβωμεν τὸ συναχθὲν ἀδύνατον τὸ Z τινὶ τῷ E μὴ ὑπάρχειν εἰς ἀληθὲς ὂν τὸ τὸ Z παντὶ τῷ E καὶ ποιήσωμεν ἀληθῆ πρότασιν τὸ Ζ παντὶ τῷ E ὑπάρχειν τιθεῖσαν καὶ προσλάβωμεν τὴν ἑτέραν πρότασιν τῶν , δι’ ὧν ἡ εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγὴ ἐγένετο , μὴ τὴν ὑποτεθεῖσαν , ἧς τὸ ἀντικείμενον ἐδείκνυμεν , ἀλλὰ τὴν προτέραν τὴν ἀληθῆ τὴν τὸ Α παντὶ τῷ Ζ λέγουσαν , ἔσται μὲν ὁ Z ὅρος ὁ ἔξωθεν προσληφθεὶς μέσος · δεικτικῶς δὲ συναχθήσεται τὸ τὸ Α παντὶ τῷ E , ὃ καὶ διὰ τῆς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῆς ἐδείχθη . ταῦτα δὲ οὕτως ἔχει διὰ τὸ εἶναι τῷ Γ , ᾧ εἵπετο τὸ Α , τὸ Z ταὐτὸν τὸ τῷ E ἑπόμενον . ἔστω πάλιν διὰ τῆς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῆς δεικνύμενον τὸ Α μηδενὶ τῷ Ε · ἐὰν ὑποθώμεθα τὸ ἀντικείμενον , οὗ βουλόμεθα δεῖξαι , τὸ τὸ Α τινὶ τῷ E , ἀλλὰ καὶ προσλάβωμεν ἔξωθεν ὅρον τὸν Β , ὃς τῷ Α παντὶ ὑπάρχει , συναχθήσεται τὸ Β τῷ E ὑπάρχειν τινί , ὂν ἀδύνατον · οὐδενὶ γὰρ αὐτῷ ὑπάρχει · ταὐτὸν γὰρ τῷ Θ ἦν . ἀδύνατος ἄρα ἡ ὑπόθεσις , ᾗ τοῦτο ἠκολούθησεν · τὸ ἄρα ἀντικείμενον τοῦ τὸ Α τινὶ τῷ E , τοῦτ’ ἔστι τὸ Α οὐδενὶ τῷ E . ἐὰν δὴ τὸ συμπέρασμα τὸ γενόμενον πρὸς τὸν ληφθέντα ἔξωθεν ὅρον ψεῦδος καὶ ἀδύνατον ὂν μεταλάβωμεν εἰς τὸ ἀληθές ἦν δὲ τὸ τὸ Β τινὶ τῷ E ὑπάρχειν , ὃ ἦν ἀδύνατον · οὐδενὶ γὰρ αὐτῷ ὑπῆρχεν · ἦν γὰρ τὸ αὐτὸ τῷ Θ , ὃ οὐχ ὑπῆρχε τῷ E ) , ἔσται τὸ Β οὐδενὶ τῷ Ε · ᾗ προσειλήφθω ἡ ἑτέρα πρότασις x003E ; , δι’ ὧν ἡ τοῦ ἀδυνάτου δεῖξις ἐγένετο , ἡ ἀληθὴς ἡ τὸ Β παντὶ τῷ Α τιθεῖσα · γίνεται μὲν ὁ Β ὅρος <ὁ> προσληφθεὶς ἐν τῇ εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῇ μέσος , δεικτικὸς δὲ ὁ συλλογισμὸς συνάγων τὸ Α τῷ E μηδενί , ὃ καὶ δι’ ἀδυνάτου ἦν δεδειγμένον . ὁμοίως , κἄν ἐπὶ μέρους καταφατικὸν συνάγηται διὰ τῆς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῆς , συναχθήσεται μὲν ὑποθεμένων ἡμῶν τὸ Α μηδενὶ τῷ E τοῦτο γὰρ τὸ ἀντικείμενον τοῦ δεικνυμένου ) , προσληψόμεθα δὲ ἔξωθεν ὅρον τὸν H , ᾧ τὸ E παντὶ ἀληθῶς ὑπάρχει · συναχθήσεται τὸ Α τῷ Η μηδενὶ ὑπάρχειν , ὅ ἐστιν ἀδύνατον · παντὶ γὰρ αὐτῷ ὑπάρχει , εἴ γε καὶ τῷ Γ , ὃ ταὐτόν ἐστι τῷ Η . τὸ ἄρα ἀντικείμενον τοῦ ὑποτεθέντος . ἄν δὴ μεταλάβωμεν πάλιν τὸ συμπέρασμα τὸ δειχθὲν ὂν ψεῦδος καὶ ἀδύνατον εἰς τὸ ἀληθὲς καὶ θῶμεν τὸ Α παντὶ τῷ Η , προσλάβωμεν δὲ καὶ τὴν ἑτέραν πρότασιν τὴν ὁμολογουμένην ἀληθῆ εἶναι τὴν ‘τὸ E παντὶ τῷ Η’ , ὁ μὲν Η πάλιν μέσος ὅρος γίνεται , συνάγεται δὲ δεικτικῶς ἐν τρίτῳ σχήματι τὸ Α τινὶ τῷ E ὑπάρχειν , ὃ ἐδείχθη καὶ διὰ τοῦ ἀδυνάτου . ἀλλὰ κἄν τὸ ἐπὶ μέρους ἀποφατικὸν δι’ ἀδυνάτου δεικνύωμεν , ὑποθησόμεθα μὲν τὸ Α τῷ E παντί τοῦτο γὰρ ἀντίκειται τῷ τινὶ μὴ τῷ δεικνυμένῳ ) , προσληψόμεθα δὲ ὅρον τὸν H , ᾧ τὸ A οὐδενὶ ἀληθῶς . συναχθήσεται δὴ τὸ E μηδενὶ τῷ H , ὅπερ ἀδύνατον · παντὶ γὰρ αὐτῷ ὑπάρχει . ἄν δὴ μεταλάβωμεν τοῦτο εἰς τὸ ἀληθὲς τὸ τὸ E παντὶ τῷ Η ὑπάρχειν , προσλάβωμεν δὲ καὶ τὴν ‘τὸ Α οὐδενὶ τῷ Η’ οὖσαν ἀληθῆ , δεικτικῶς πάλιν δειχθήσεται τὸ Α τινὶ ὢ τῷ E μὴ ὑπάρχον διὰ τοῦ τρίτου σχήματος . μέσου ὅρου γενομένου τοῦ ἔξωθεν προσληφθέντος · οὗτος δ’ ἦν ὁ Η . καθόλου γὰρ τῷ ἀληθεῖς <εἶναι> τὰς προτάσεις , δι’ ὧν τὰ προκείμενα οἷόν τε δεικτικῶς δειχθῆναι , τούτῳ καὶ ἡ εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγὴ πρόεισι . Δείξας ἣ ὅτι διὰ τῶν αὐτῶν ὅρων ὅ τε δεικτικὸς καὶ ὁ δι’ ἀδυνάτου γίνεται συλλογισμός , προσέθηκε
Lemmas: πάλιν εἰμί δεικτικός συλλογίζομαι ὁ Α ὁ E μηδείς ὑπάρχω . φθάνω μέν ἤδη οὗτος εἴρω , ὅτι ὁ δεικτικός δείκνυμι καί διά ἀδύνατος δείκνυμι , ὥσπερ καί ἀνάπαλιν . ἄν γάρ εἰμί δείκνυμι δεικτικός , ὅτι ὁ Α ὁ E οὐδείς , διά ὁ ὁ Β ὁ Θ αὐτός εἰμί , καί διά ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή ὁ αὐτός δείκνυμι , ἄν ὑποτίθημι αὐτός τις ὁ E ὑπάρχω καί προσλαμβάνω ὁ Β αὐτός , λέγω δέ ὁ Α , πᾶς ὑπάρχω · ἕπω γάρ αὐτός . εἰμί δή ὁ Β τις ὁ E ὑπάρχω , ὅς εἰμί ἀδύνατος · εἰμί γάρ ὁ Β αὐτός ὁ Θ , ὅς οὐδείς ὑπάρχω ὁ E . ὅμοιος ὁ δεῖξις καί ἐπί ὁ ἄλλος πρόβλημα , ὁ τε καθόλου καταφατικός καί ὁ δύο ὁ ἐπί μέρος . νῦν δέ προστίθημι καί ὁ αἴτιος , διά ὅς διά ὁ αὐτός ὁράω ἀμφότερος γίγνομαι ὁ συλλογισμός , καί πῶς διά ὁ αὐτός ὅς τε δεικτικός καί διά ἀδύνατος γίγνομαι συλλογισμός , διδάσκω . ἐν ἅπας γάρ φημί ὁ διά ἀδύνατος δείκνυμι τίς περί οὗτος γάρ λέγω ) , ὅτι ἀνάγκη κοινός τις λαμβάνω ὅρος ἔξωθεν ἄλλος ὁ ὑπόκειμαι ἐν ὁ ὑπόθεσις , ὅστις εἰμί ὁ ἀντίκειμαι , ὅς βούλομαι δείκνυμι , κοινός λέγω νῦν οὖον ὁ ὡς μέσος ἀμφότερος ὁ ἐν ὁ ὑπόθεσις ὅρος συντίθημι , ἀλλά πρός μέν ὁ ἕτερος ὁ ἐν ὁ ὑπόθεσις ὁράω συντάσσω καί ποιέω πρότασις ἀληθής συντελέω εἰς ὁ δεῖξις ὁ ἀδύνατος συμπέρασμα πρός δέ ὁ ἕτερος ἐν ὁ συμπέρασμα ὁ ἀδύνατος ὁ γίγνομαι διά ὁ ὑπόθεσις συντάσσω ψευδής . ἐν γάρ ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή παρά ὁ ὅρος ὁ ἐν ὁ ὑπόθεσις λαμβάνω , ὅς βούλομαι ὁ ἀντίκειμαι δείκνυμι συνάγω , τρίτος τις ὅρος ἔξωθεν προσλαμβάνω , ὅς πρός μέν ὁ ἕτερος ὁ ὁράω ὁ ἐν ὁ ὑπόθεσις ἀληθής συντάσσω καί πρότασις ἀληθής ποιέω , λαμβάνω δέ x003E ; ἐν ὁ συμπέρασμα ὁ ψευδής . ὁ γάρ δείκνυμι συμπέρασμα ὁ ἀδύνατος ἐκ αὐτός τε εἰμί καί ὁ ἕτερος ὁ ὁράω ὅς ἐν ὁ ὑπόθεσις · πρός γάρ ὁ ὅρος ὁ προσλαμβάνω γίγνομαι ὁ ὁ ψεῦδος καί ἀδύνατος συμπέρασμα . ὅς συμπέρασμα εἰς ὁ ἀληθής μετά - λαμβάνω καί ἀληθής ὁ πρότασις γίγνομαι , ὁ δέ ἕτερος οὖον ὁ ὑποτίθημι , ἀλλά ἐν ὅς εἰμί ὁ προσλαμβάνω ὅρος , ὁ αὐτός Μένων τε καί προσλαμβάνω εἰμί γάρ ἀληθής ) μέσος μέν ὅρος γίγνομαι τότε ὁ προσλαμβάνω ἔξωθεν , ὅς ἴσως καί διά οὗτος κοινός εἶπον ὡς γίγνομαι κοινός τε καί μέσος ἐν ὁ δεικτικός συλλογισμός · ἀμφότερος γάρ ὁ πρότασις τότε γίγνομαι πρός οὗτος συνάγω ἀληθής , ὅταν γίγνομαι δεικτικός ὁ συλλογισμός . ἄν γάρ ἐθέλω δείκνυμι ὁ Α ὁ E | πᾶς ὑπάρχω ὁ ἀντίκειμαι λαμβάνω ὁ ὁ Α τις ὁ E μή ὑπάρχω , εἶτα ἔξωθεν ὅρος προσλαμβάνω ὁ Z καί λαμβάνω ἀληθής πρότασις ὁ τότος Α πᾶς ὁ Ζ‘ , συνάγω ὁ Z τις ὁ E μή ὑπάρχω , ὅς εἰμί ἀδύνατος · εἰμί γάρ ἕπω αὐτός . τοιοῦτος μέν ὁ διά ἀδύνατος δεῖξις . ἄν δή μεταλαμβάνω ὁ συνάγω ἀδύνατος ὁ Z τις ὁ E μή ὑπάρχω εἰς ἀληθής εἰμί ὁ ὁ Z πᾶς ὁ E καί ποιέω ἀληθής πρότασις ὁ Ζ πᾶς ὁ E ὑπάρχω τίθημι καί προσλαμβάνω ὁ ἕτερος πρότασις ὁ , διά ὅς ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή γίγνομαι , μή ὁ ὑποτίθημι , ὅς ὁ ἀντίκειμαι δείκνυμι , ἀλλά ὁ πρότερος ὁ ἀληθής ὁ ὁ Α πᾶς ὁ Ζ λέγω , εἰμί μέν ὁ Z ὅρος ὁ ἔξωθεν προσλαμβάνω μέσος · δεικτικός δέ συνάγω ὁ ὁ Α πᾶς ὁ E , ὅς καί διά ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή δείκνυμι . οὗτος δέ οὕτως ἔχω διά ὁ εἰμί ὁ Γ , ὅς ἕπω ὁ Α , ὁ Z αὐτός ὁ ὁ E ἕπω . ἵστημι πάλιν διά ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή δείκνυμι ὁ Α μηδείς ὁ Ε · ἐάν ὑποτίθημι ὁ ἀντίκειμαι , ὅς βούλομαι δείκνυμι , ὁ ὁ Α τις ὁ E , ἀλλά καί προσλαμβάνω ἔξωθεν ὅρος ὁ Β , ὅς ὁ Α πᾶς ὑπάρχω , συνάγω ὁ Β ὁ E ὑπάρχω τις , εἰμί ἀδύνατος · οὐδείς γάρ αὐτός ὑπάρχω · αὐτός γάρ ὁ Θ εἰμί . ἀδύνατος ἄρα ὁ ὑπόθεσις , ὅς οὗτος ἀκολουθέω · ὁ ἄρα ἀντίκειμαι ὁ ὁ Α τις ὁ E , οὗτος εἰμί ὁ Α οὐδείς ὁ E . ἐάν δή ὁ συμπέρασμα ὁ γίγνομαι πρός ὁ λαμβάνω ἔξωθεν ὅρος ψεῦδος καί ἀδύνατος εἰμί μεταλαμβάνω εἰς ὁ ἀληθής εἰμί δέ ὁ ὁ Β τις ὁ E ὑπάρχω , ὅς εἰμί ἀδύνατος · οὐδείς γάρ αὐτός ὑπάρχω · εἰμί γάρ ὁ αὐτός ὁ Θ , ὅς οὐ ὑπάρχω ὁ E ) , εἰμί ὁ Β οὐδείς ὁ Ε · ὅς προσλαμβάνω ὁ ἕτερος πρότασις x003E ; , διά ὅς ὁ ὁ ἀδύνατος δεῖξις γίγνομαι , ὁ ἀληθής ὁ ὁ Β πᾶς ὁ Α τίθημι · γίγνομαι μέν ὁ Β ὅρος ὅς προσλαμβάνω ἐν ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή μέσος , δεικτικός δέ ὁ συλλογισμός συνάγω ὁ Α ὁ E μηδείς , ὅς καί διά ἀδύνατος εἰμί δείκνυμι . ὁμοίως , ἄν ἐπί μέρος καταφατικός συνάγω διά ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή , συνάγω μέν ὑποτίθημι ἐγώ ὁ Α μηδείς ὁ E οὗτος γάρ ὁ ἀντίκειμαι ὁ δείκνυμι ) , προσλαμβάνω δέ ἔξωθεν ὅρος ὁ H , ὅς ὁ E πᾶς ἀληθής ὑπάρχω · συνάγω ὁ Α ὁ ὁ μηδείς ὑπάρχω , ὅς εἰμί ἀδύνατος · πᾶς γάρ αὐτός ὑπάρχω , εἰμί γε καί ὁ Γ , ὅς αὐτός εἰμί ὁ ὁ . ὁ ἄρα ἀντίκειμαι ὁ ὑποτίθημι . ἄν δή μεταλαμβάνω πάλιν ὁ συμπέρασμα ὁ δείκνυμι εἰμί ψεῦδος καί ἀδύνατος εἰς ὁ ἀληθής καί τίθημι ὁ Α πᾶς ὁ ὁ , προσλαμβάνω δέ καί ὁ ἕτερος πρότασις ὁ ὁμολογέω ἀληθής εἰμί ὁ τότος E πᾶς ὁ ἤ , ὁ μέν ὁ πάλιν μέσος ὅρος γίγνομαι , συνάγω δέ δεικτικός ἐν τρίτος σχῆμα ὁ Α τις ὁ E ὑπάρχω , ὅς δείκνυμι καί διά ὁ ἀδύνατος . ἀλλά ἄν ὁ ἐπί μέρος ἀποφατικός διά ἀδύνατος δείκνυμι , ὑποτίθημι μέν ὁ Α ὁ E πᾶς οὗτος γάρ ἀντίκειμαι ὁ τις μή ὁ δείκνυμι ) , προσλαμβάνω δέ ὅρος ὁ H , ὅς ὁ A οὐδείς ἀληθής . συνάγω δή ὁ E μηδείς ὁ H , ὅσπερ ἀδύνατος · πᾶς γάρ αὐτός ὑπάρχω . ἄν δή μεταλαμβάνω οὗτος εἰς ὁ ἀληθής ὁ ὁ E πᾶς ὁ ὁ ὑπάρχω , προσλαμβάνω δέ καί ὁ τότος Α οὐδείς ὁ ἤ εἰμί ἀληθής , δεικτικός πάλιν δείκνυμι ὁ Α τις ὦ ὁ E μή ὑπάρχω διά ὁ τρίτος σχῆμα . μέσος ὁράω γίγνομαι ὁ ἔξωθεν προσλαμβάνω · οὗτος δέ εἰμί ὁ ὁ . καθόλου γάρ ὁ ἀληθής εἰμί ὁ πρότασις , διά ὅς ὁ πρόκειμαι οἷος τε δεικτικός δείκνυμι , οὗτος καί ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή πρόειμι . δείκνυμι ὅς ὅτι διά ὁ αὐτός ὁράω ὅς τε δεικτικός καί ὁ διά ἀδύνατος γίγνομαι συλλογισμός , προστίθημι