alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 26b30b
Καὶ ὅτι πάντα τὰ προβλήματα δείκνυται διὰ τούτου του σχήματος · Διὰ ταῦτα μάλιστα πρῶτον τοῦτο τὸ σχῆμα . διὸ καὶ αὐτὸς ταῦτα προειπὼν ἐπήνεγκε καλῶ δὲ τὸ τοιοῦτον σχῆμα πρῶτον , ὡς ἀποδεδωκὼς τὰς αἰτίας τοῦ τοῦτο εὐλόγως καλεῖν πρῶτον . Αὐτὸς μὲν οὗν τούτους τοὺς ἐκκειμένους συλλογισμοὺς τέσσαρας ἔδειξε προηγουμένως ἐν τῷ πρώτῳ σχήματι γινομένους . Θεόφραστος δὲ προστίθησιν ἄλλους πέντε τοῖς τέσσαρσι τούτοις οὐκέτι τελείους οὐδ’ ἀναποδείκτους ὄντας , ὧν μνημονεύσει καὶ ὁ Ἀριστοτέλης , τῶν μὲν ἐν τούτῳ τῷ βιβλίῳ προελθών , τῶν δὲ ἐν τῷ μετὰ τοῦτο τῷ δευτέρῳ κατ’ ἀρχάς , τῶν μὲν τριῶν τῶν κατὰ ἀντιστροφὴν τῶν συμπερασμάτων γινομένων , τοῦ τε πρώτου ἀναποδείκτου καὶ τοῦ δευτέρου καὶ τοῦ τρίτου , ἐν τῷ δευτέρῳ κατ’ ἀρχάς , ὢ ἐν οἷς ζητεῖ , εἰ ἐνδέχεται πλείονα συμπεράσματα γενέσθαι ἐπὶ τοῖς αὐτοῖς κειμένοις , τῶν δὲ καταλειπομένων δύο ἐν τούτοις , ἐν οἷς λέγει , ὅτι τῶν ἀσυλλογίστων συζυγιῶν αἱ μὲν ὁμοιοσχήμονες τέλειοί εἰσιν ἀσυλλόγιστοι , ἐν δὲ ταῖς ἀσυλλογίστοις ταῖς ἐχούσαις τὸ ἀποφατικὸν καθόλου καὶ οὔσαις ἀνομοιοσχήμοσι συνάγεταί τι ἀπὸ τοῦ ἐλάττονος ὅρου πρὸς τὸν μείζονα . αὗται δέ εἰσιν ἐν πρώτῳ σχήματι δύο συμπλοκαί , ἥ τε ἐκ καθόλου | καταφατικῆς τῆς μείζονος καὶ καθόλου ἀποφατικῆς τῆς ἐλάττονος καὶ ἡ ἐξ ἐπὶ μέρους καταφατικῆς τῆς μείζονος καὶ καθόλου ἀποφατικῆς τῆς ἐλάττονός . αἱ γὰρ παρὰ ταύτας συζυγίαι ἢ συλλογιστικαί εἰσιν ἢ ὁμοιοσχήμονες ἢ οὐκ ἔχουσι τὴν ἐλάττονα καθόλου ἀποφατικήν · ὧν τὸν μὲν ὄγδοον τὸν δὲ ἔνναιον Θεόφραστος λέγει . συνάγεται δὲ ἀντιστρεφομένων ἀμφοτέρων τῶν προτάσεων ἐπὶ μέρους ἀποφατικὸν ἀπὸ τοῦ ἐλάττονος ὅρου πρὸς τὸν μείζονα τὸ συμπέρασμα . ὃ εἰ μὲν ἀντέστρεφεν , ἦν ἂν · ἀναγκαίως καὶ προηγουμένως ἑκατέρα τῶν συζυγιῶν συλλογιστική , δι’ ἀντιστροφῆς τοῦ συμπεράσματος δεικνῦσα τὸ προκείμενον . ἐπεὶ δὲ μὴ ἀντιστρέφει , πρὸς μὲν τὴν τοὐ προκειμένου δεῖξιν ἀσυλλόγιστοι αἱ συζυγίαι , ἄλλο μέντοι τι δύναται δι’ αὐτῶν συλλογιστικῶς συνάγεσθαι . ἐπισημανούμεθα δὲ περὶ αὐτῶν , ἐπειδὰν κατ’ ἐκείνους γενώμεθα τοὺς τόπους .
Lemmas: καί ὅτι πᾶς ὁ πρόβλημα δείκνυμι διά οὗτος ὁ σχῆμα · Ζεύς οὗτος μάλιστα πρῶτος οὗτος ὁ σχῆμα . διό καί αὐτός οὗτος προεῖπον ἐπιφέρω καλέω δέ ὁ τοιοῦτος σχῆμα πρῶτος , ὡς ἀποδίδωμι ὁ αἴτιος ὁ οὗτος εὔλογος καλέω πρῶτος . αὐτός μέν ἐν οὗτος ὁ ἔκκειμαι συλλογισμός τέσσαρες δείκνυμι προηγουμένως ἐν ὁ πρῶτος σχῆμα γίγνομαι . Θεόφραστος δέ προστίθημι ἄλλος πέντε ὁ τέσσαρες οὗτος οὐκέτι τέλειος οὐδέ ἀναπόδεικτος εἰμί , ὅς μνημονεύω καί ὁ Ἀριστοτέλης , ὁ μέν ἐν οὗτος ὁ βιβλίον προέρχομαι , ὁ δέ ἐν ὁ μετά οὗτος ὁ δύο κατά ἀρχή , ὁ μέν τρεῖς ὁ κατά ἀντιστροφή ὁ συμπέρασμα γίγνομαι , ὁ τε πρῶτος ἀναπόδεικτος καί ὁ δύο καί ὁ τρίτος , ἐν ὁ δύο κατά ἀρχή , ὦ ἐν ὅς ζητέω , εἰμί ἐνδέχομαι πλείων συμπέρασμα γίγνομαι ἐπί ὁ αὐτός κεῖμαι , ὁ δέ καταλιμπάνω δύο ἐν οὗτος , ἐν ὅς λέγω , ὅτι ὁ ἀσυλλόγιστος συζυγία ὁ μέν ὁμοιοσχήμων τέλειος εἰμί ἀσυλλόγιστος , ἐν δέ ὁ ἀσυλλόγιστος ὁ ἔχω ὁ ἀποφατικός καθόλου καί εἰμί ἀνομοιοσχήμων συνάγω τίς ἀπό ὁ μικρός ὁράω πρός ὁ μείζων . οὗτος δέ εἰμί ἐν πρῶτος σχῆμα δύο συμπλοκή , ὅς τε ἐκ καθόλου | καταφατικός ὁ μείζων καί καθόλου ἀποφατικός ὁ μικρός καί ὁ ἐκ ἐπί μέρος καταφατικός ὁ μείζων καί καθόλου ἀποφατικός ὁ ἐλαχύς . ὁ γάρ παρά οὗτος συζυγία ἢ συλλογιστική εἰμί ἢ ὁμοιοσχήμων ἢ οὐ ἔχω ὁ μικρός καθόλου ἀποφατικός · ὅς ὁ μέν ὄγδοος ὁ δέ ἔνναιον Θεόφραστος λέγω . συνάγω δέ ἀντιστρέφω ἀμφότερος ὁ πρότασις ἐπί μέρος ἀποφατικός ἀπό ὁ μικρός ὁράω πρός ὁ μείζων ὁ συμπέρασμα . ὅς εἰμί μέν ἀντιστρέφω , εἰμί εἄν · ἀναγκαῖος καί προηγουμένως ἑκάτερος ὁ συζυγία συλλογιστικός , διά ἀντιστροφή ὁ συμπέρασμα δείκνυμι ὁ πρόκειμαι . ἐπεί δέ μή ἀντιστρέφω , πρός μέν ὁ ὁ πρόκειμαι δεῖξις ἀσυλλόγιστος ὁ συζυγία , ἄλλος μέντοι τίς δύναμαι διά αὐτός συλλογιστικός συνάγω . ἐπισημαίνω δέ περί αὐτός , ἐπειδάν κατά ἐκεῖνος γίγνομαι ὁ τόπος .