alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 45b15
’Ev δὲ τοῖς ἄλλοις συλλογισμοῖς τοῖς ἐξ ὑποθέσεως , οἷον ὅσοι κατὰ μετάληψιν ἢ κατὰ ποιότητα , ἐν τοῖς ὑποκειμένοις , οὐκ ἐν τοῖς ἐξ ἀρχῆς ἀλλ’ ἐν τοῖς μεταλαμβανομένοις ἔσται ἡ σκέψις . Δείξας ὁμοίως ἐν τοῖς δεικτικοῖς ἐκ τῆς ἐπιβλέψεως τῶν περὶ ἕκαστον ἐκλελεγμένων γινομένους τοὺς συλλογισμοὺς καὶ ἐν τοῖς δι’ ἀδυνάτου , ἐπεὶ δοκοῦσιν αὐτῷ καὶ οἱ δι’ ἀδυνάτου ἐκ τῶν ἐξ ὑποθέσεως εἶναι , φησὶν ὢ ἱέν δὲ τοῖς ἄλλοις συλλογισμοῖς τοῖς ἐξ ὑποθέσεως οὐ περὶ τῶν ὑποκειμένων καὶ ἐξ ἀρχῆς κειμένων ἡ ζήτησις καὶ ἡ ἐκλογὴ ἔσται ἀλλ’ ἐπὶ τῶν μεταλαμβανομένων’ . περὶ γὰρ τούτων ὁ συλλογισμὸς γίνεται ὁ δεικτικός , ὃν καὶ κυρίως συλλογισμὸν λέγει · “ πρὸς γὰρ τὸ μεταλαμβανόμενον ” ὡς εἶπεν ἐν τοῖς ἐπάνω , ὁ συλλογισμός . τούτων οὖν καὶ ἡ ἐκλογὴ τῶν ἐν τῷ μεταλαμβανομένῳ καὶ διὰ συλλογισμοῦ δεικνυμένων ὅρων · τὰ γὰρ τούτοις ἑπόμενα καὶ οἷς ταῦτα ἕπεται καὶ τὰ τούτοις μὴ ἐνδεχόμενα ὑπάρχειν ἐκλεκτέον , ἐπειδὴ καὶ περὶ τούτων ποιούμεθα τοὺς συλλογισμοὺς ἀλλ’ οὐ | τῶν ὑποθετικῶς εἰλημμένων . τὸ δὲ ἐν τοῖς ὑποκειμένοις δύναται μὲν λέγειν καὶ ἀντὶ τοῦ ‘ ἐν τοῖς ὑποθετικοῖς’ , ἵνα ᾖ τὸ λεγόμενον ‘ἐν δὲ τοῖς ἄλλοις τοῖς ἐξ ὑποθέσεως τοῖς παρὰ τοὺς διὰ τοῦ ἀδυνάτου , οἷον ὅσοι κατὰ μετάληψιν ἢ κατὰ ποιότητά εἰσι τῶν ὑποθετικῶν ἦσαν γὰρ καὶ οἱ εἰς ἀδύνατον ἀπάγοντες ἐν τοῖς ἐξ ὑποθέσεως , οὐκ ἐν τοῖς ἐξ ἀρχῆς κειμένοις ) , οὐδὲ ἐπὶ τούτων ἡ ἐκλογή , ὃν προειρήκαμεν τροπον , ἔσται , ἀλλ' ἐπὶ τῶν μεταλαμβανομένων’ . ἢ τὸ ἐν τοῖς ὑποκειμένοις , οὐκ ἐν τοῖς ἐξ ἀρχῆς ἴσον ἐστὶ τῷ ‘οὐκ ἐν τοῖς ἐξ ἀρχῆς ὑποκειμένοις ἀλλ’ ἐν τοῖς μεταλαμβανομένοις καὶ ἐπὶ τούτων ἡ ζήτησις ἔσται’ . ἐν γὰρ τῷ ὑποθετικῷ τῷ ‘εἰ ἡ ψυχὴ ἀεικίνητος , ἀθάνατος , ἀλλὰ μὴν ἀεικίνητος’ οὐκέτι τῶν ἐν τῇ πρώτῃ προτάσει τῇ ὑποθετικῇ τῇ ‘εἰ ἡ ψυχὴ ἀεικίνητος , ἀθάνατός ἐστι’ τὴν προειρημένην ἐκλογὴν ποιήσομεν ζητοῦντες , τίνα ἕπεται τῷ ἀεικίνητον εἶναι τὴν ψυχήν , καὶ τίσι τοῦτο ἕπεται , καὶ τίνα οὐχ οἷά τε ὑπάρχειν αὐτῷ · ὁμοίως οὐδὲ τῷ ἀθάνατον εἶναι τὴν ψυχήν · ἀλλὰ ληψόμεθα τοὺς ἐν τῇ μεταλήψει ἢ προσλήψει ὅρους εἰσὶ δὲ οὗτοι ἥ τε ψυχὴ καὶ τὸ ἀεικίνητον ) , καὶ ἐπὶ τούτων τὴν προειρημένην ἐκλογὴν ποιησόμεθα · τοῦτο γάρ ἐστι τὸ ὀφεῖλον δειχθῆναι διὰ συλλογισμοῦ . ἄν γὰρ ληφθῇ τῷ μὲν αὐτοκινήτῳ καὶ ἐξ αὐτοῦ κινουμένῳ ἕπεσθαι τὸ ἀεικίνητον , τῇ δὲ ψυχῇ τὸ αὐτοκίνητον , εἴη ἄν δεικνύμενον τὸ τὴν ψυχὴν ἀεικίνητον εἶναι . Λέγοι δ’ ἄν κτὰ μετάληψιν μὲν τοὺς κατὰ πρόσληψιν λεγομένους , οἵ εἰσι μικτοί · ὃ γὰρ οἱ νεώτεροι πρόσληψιν λέγουσι , τοῦτο οἱ περὶ Ἀριστοτέλη μετάληψιν εἰώθασι λέγειν , ὥσπερ καὶ ἤδη προειρήκαμεν . κατὰ μετάληψιν μὲν οὑν οἱ τοιοῦτοι , ὡς καὶ πρόσθεν εἰρήκαμεν . κατὰ ποιότητα δὲ λέγονται οἱ ἀπὸ τοῦ μᾶλλον καὶ ἧττον καὶ ὁμοίου δεικνύντες , ἐπειδὴ ταῦτα , τὸ ὅμοιον καὶ τὸ μᾶλλον καὶ τὸ ἧττον , τῷ ποιῷ παρακολουθεῖ , οἳ καὶ αὐτοὶ γίγνονται κατὰ μετάληψιν · καὶ γὰρ ἐπὶ τῶν οὕτως δεικνυμένων ἄλλο μὲν ὑποτίθεται , ἄλλου δὲ ἡ δεῖξις καὶ ὁ συλλογισμὸς γίνεται , ὃ καὶ αὐτὸ μεταλαμβανόμενον λέγει . ὁ γὰρ δεικνύς , ὅτι μή ἐστιν ἐν τῷ πλουτεῖν τὸ εὐδαιμονεῖν , διὰ τοῦ ὅτι μηδ’ ἐν τῷ ὑγιαίνειν , ὑποτίθεται μὲν ‘εἰ ὃ μᾶλλον ἄν δόξαι αὔταρκες εἶναι πρὸς εὐδαιμονίαν , τοῦτο μή ἐστιν αὔταρκες , οὐδὲ τὸ ἧττον ἐκείνου εἴη ἄν αὕταρκες’ · ὑγεία δὲ πλούτου μᾶλλον δοκοῦν εἶναι αὔταρκες πρὸς εὐδαιμονίαν οὐκ ἔστιν αὔταρκες · οὐδ’ ἄρα ὁ πλοῦτος . τὸ μὲν μὴ εἶναι τὸν πλοῦτον αὐτάρκη πρὸς εὐδαιμονίαν , εἴ γε μηδὲ ἡ ὑγεία , ὑπόκειται . δειχθείη δ’ ἄν διὰ συλλογισμοῦ , ὅτι μή ἐστιν ὑγεία πρὸς εὐδαιμονίαν αὐτάρκης , οὕτως · ὑγιαίνουσί τινες κακίαν ἔχοντες , οὐδεὶς κακίαν ἔχων εὐδαιμονεῖ , οὐκ ἄρα οἱ ὑγιαίνοντες εὐδαιμονοῦσιν , οὐκ αὐτάρκης ἄρα ἡ ὑγεία πρὸς εὐδαιμονίαν . ἔστι καὶ οὕτως δεῖξαι · ἡ ὑγεία οὐκ ἔστιν αὐτάρκης πρὸς τὸ ζῆν ἀναμαρτήτως , ἡ εὐδαιμονία αὐτάρκης ἐστὶ πρὸς τὸ ζῆν ἀναμαρτήτως , ἡ ὑγεία ἄρα οὐκ ἔστιν αὐτάρκης πρὸς εὐδαιμονίαν . ἢ οὕτως · ἐν τῷ ὑγιαίνειν οὔκ ἐσμεν ἀναμάρτηται · ἐν δὲ τῷ εὐδαιμονεῖν ἀναμάρτητοί ἐσμεν · οὐκ ὄρα ἐν τῷ ὑγιαίνειν τὸ εὐδαιμονεῖν . δεῖ οὖν τὰς προειρημένας ἐκλογὰς ποιεῖσθαι τῆς τε ὑγείας καὶ τοῦ αὐτάρκους πρὸς εὐδαιμονίαν · ταῦτα γὰρ τὰ δεικνύμενα διὰ συλλογισμοῦ . καὶ ἔστιν ἡ δεῖξις γεγονυῖα διὰ τοῦ τὸ ἑπόμενον τῇ εὐδαιμονίᾳ , ὅ ἐστι τὸ ἀναμάρτητον , μὴ ὑπάρχειν τῇ ὑγείᾳ . καὶ τοιοῦτοι μὲν οἱ ἀπὸ τοῦ μᾶλλον ὄντες ἀνασκευαστικοί . οἱ δὲ ἀπὸ τοῦ ἧττόν εἰσι μὲν ἔμπαλιν ἔχοντες τούτοις ( κατασκευαστικοὶ γάρ εἰσιν ) , ἔχουσι δὲ οὕτως · εἰ τὸ ἧττον ἀγαθὸν ἀγαθόν ἐστι , καὶ τὸ μᾶλλον ἀγαθὸν ἀγαθὸν ἂν εἴη · ἀλλὰ μὴν ἡ ὑγεία ἀρετῆς ἧττον οὖσα ἀγαθὸν ἀγαθόν ἐστι · καὶ ἡ ἀρετὴ ἄρα . πάλιν γὰρ καὶ ἐνταῦθα ὁ συλλογισμὸς τοῦ ὅτι ἡ ὑγεία ἀγαθὸν δεικτικός , ἐξ ὑποθέσεως δὲ τούτου δειχθέντος λαμβάνεται ἡ ἀρετὴ ἀγαθὸν εἶναι . τούτων οὖν δεῖ ποιεῖσθαι τὴν ἐκλογήν , ἥτις ἔσται λαβόντων ἡμῶν τὸ μὲν ἀγαθὸν ἕπεσθαι τῷ κατὰ φύσιν , τὸ δὲ κατὰ φύσιν τῇ| ὑγείᾳ πάλιν . ὁ δὲ ἀπὸ τοῦ ὁμοίου πρὸς ἄμφω χρήσιμος , καὶ πρὸς ἀνασκευὴν καὶ πρὸς κατασκευήν · τῶν γὰρ ὁμοίως ἐχόντων τι εἰ θάτερον ἔχοι αὐτό , καὶ θάτερον ἄν ἔχοι , καὶ εἰ μὴ ἔχοι πάλιν θάτερον , οὐδ’ ἄν τὸ ἕτερον ἔχοι . καὶ ἔστι τὸ μὲν δεικνύμενον διὰ συλλογισμοῦ καὶ ἐπὶ τούτων τὸ ἔτερον · τὸ δὲ ἕτερον ἐξ ὑποθέσεως τὴν δεῖξιν λαμβάνει καὶ διὰ τὴν ὑπόθεσιν . ἐκείνου οὖν δεῖ ποιεῖσθαι τὴν ἐκλογήν , οἷον εἰ ὁμοίως οὖσα ἡ εὐγένεια τῷ πλούτῳ αἱρετὸν ἀγαθόν ἐστι , καὶ ὁ πλοῦτος ἀγαθόν · ἡ δὲ εὐγένεια ὁμοίως οὖσα αἱρετὴ τῷ πλούτῳ ἀγαθόν ἐστι . τοῦ γὰρ τὴν εὐγένειαν ἀγαθὸν εἶναι ὁ συλλογισμός , τὰ δ’ ἄλλα ὑπόκειται . ὅτι δὲ ἡ εὐγένεια ἀγαθόν , δεικνύοιτ’ ἄν διὰ τῆς ἐκλογῆς , εἰ ληφθείη τὸ μὲν ἀγαθὸν ἕπεσθαι τῷ αἱρετῷ πᾶν γὰρ αἱρετὸν ἀγαθόν ) τῇ δὲ εὐγενείᾳ τὸ αἱρετόν · ἡ γὰρ εὐγένεια αἱρετόν . οὐκοῦν καὶ ἐπὶ τῶν τοιούτων συλλογισμῶν , οὓς κτὰ ποιότητα λέγειν αὐτοῖς ἔθος , <ὡς> ἐπὶ τῶν κατὰ μετάληψιν ὁ συλλογισμὸς οὐ τῶν ὑποκειμένων γίνεται ἀλλὰ τῶν μεταλαμβανομένων . τούτων οὖν χρὴ καὶ τὴν ἐκλογὴν ποιεῖσθαι . Τὸ δὲ ἐν τοῖς ὑποκειμένοις εἰρῆσθαι δύναται καὶ ἀντὶ τοῦ ‘περὶ τῶν ὑποκειμένων’ · ἔστι γὰρ τὸ λεγόμενον ‘ὅσοι κατὰ μετάληψιν ἢ κατὰ ποιότητα περὶ τῶν ὑποκειμένων δεικνύουσιν’ . ἐπὶ δὴ τούτων ἔσται ἡ ἐπίσκεψις οὐκ ἐν τοῖς ἐξ ἀρχῆς ἀλλ’ ἐν τοῖς μεταλαμβανομένοις , ἐπεὶ καὶ ὁ συλλογισμὸς τούτων . ἡ δὲ ἐπίβλεψις καὶ ἡ ἐκλογὴ καὶ ἐπὶ τούτων ἡ αὐτὴ ἔσται , ὁποίαν ὑπεγράψαμεν .
Lemmas: ’Ev δέ ὁ ἄλλος συλλογισμός ὁ ἐκ ὑπόθεσις , οἷος ὅσος κατά μετάληψις ἢ κατά ποιότης , ἐν ὁ ὑπόκειμαι , οὐ ἐν ὁ ἐκ ἀρχή ἀλλά ἐν ὁ μεταλαμβάνω εἰμί ὁ σκέψις . δείκνυμι ὁμοίως ἐν ὁ δεικτικός ἐκ ὁ ἐπίβλεψις ὁ περί ἕκαστος ἐκλέγω γίγνομαι ὁ συλλογισμός καί ἐν ὁ διά ἀδύνατος , ἐπεί δοκέω αὐτός καί ὁ διά ἀδύνατος ἐκ ὁ ἐκ ὑπόθεσις εἰμί , φημί ὦ ἵημι δέ ὁ ἄλλος συλλογισμός ὁ ἐκ ὑπόθεσις οὖον περί ὁ ὑπόκειμαι καί ἐκ ἀρχή κεῖμαι ὁ ζήτησις καί ὁ ἐκλογή εἰμί ἀλλά ἐπί ὁ μεταλαμβάνω . περί γάρ οὗτος ὁ συλλογισμός γίγνομαι ὁ δεικτικός , ὅς καί κύριος συλλογισμός λέγω · “ πρός γάρ ὁ μεταλαμβάνω ” ὡς εἶπον ἐν ὁ ἐπάνω , ὁ συλλογισμός . οὗτος οὖν καί ὁ ἐκλογή ὁ ἐν ὁ μεταλαμβάνω καί διά συλλογισμός δείκνυμι ὁράω · ὁ γάρ οὗτος ἕπομαι καί ὅς οὗτος ἕπω καί ὁ οὗτος μή ἐνδέχομαι ὑπάρχω ἐκλεκτέος , ἐπεί καί περί οὗτος ποιέω ὁ συλλογισμός ἀλλά οὖον | ὁ ὑποθετικός λαμβάνω . ὁ δέ ἐν ὁ ὑπόκειμαι δύναμαι μέν λέγω καί ἀντί ὁ ‘ ἐν ὁ ὑποθετικός , ἵνα εἰμί ὁ λέγω ἐν δέ ὁ ἄλλος ὁ ἐκ ὑπόθεσις ὁ παρά ὁ διά ὁ ἀδύνατος , οἷος ὅσος κατά μετάληψις ἢ κατά ποιότης εἰμί ὁ ὑποθετικός εἰμί γάρ καί ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπάγω ἐν ὁ ἐκ ὑπόθεσις , οὐ ἐν ὁ ἐκ ἀρχή κεῖμαι ) , οὐδέ ἐπί οὗτος ὁ ἐκλογή , ὅς προαγορεύω τρόπος , εἰμί , ἀλλά ἐπί ὁ μεταλαμβάνω . ἢ ὁ ἐν ὁ ὑπόκειμαι , οὐ ἐν ὁ ἐκ ἀρχή ἴσος εἰμί ὁ οὐ ἐν ὁ ἐκ ἀρχή ὑπόκειμαι ἀλλά ἐν ὁ μεταλαμβάνω καί ἐπί οὗτος ὁ ζήτησις ἵστημι . ἐν γάρ ὁ ὑποθετικός ὁ ἰάομαι ὁ ψυχή ἀεικίνητος , ἀθάνατος , ἀλλά μήv ἀεικίνητος οὐκέτι ὁ ἐν ὁ πρῶτος πρότασις ὁ ὑποθετικός ὁ ἰάομαι ὁ ψυχή ἀεικίνητος , ἀθάνατος ἑστία ὁ προερέω ἐκλογή ποιέω ζητέω , τίς ἕπω ὁ ἀεικίνητος εἰμί ὁ Ψυχή , καί τίσις οὗτος ἕπω , καί τίς οὐ οἷος τε ὑπάρχω αὐτός · ὁμοίως οὐδέ ὁ ἀθάνατος εἰμί ὁ Ψυχή · ἀλλά λαμβάνω ὁ ἐν ὁ μεταλαμβάνω ἢ πρόσληψις ὅρος εἰμί δέ οὗτος ὅς τε ψυχή καί ὁ ἀεικίνητος ) , καί ἐπί οὗτος ὁ προερέω ἐκλογή ποιέω · οὗτος γάρ εἰμί ὁ ὀφείλω δείκνυμι διά συλλογισμός . ἄν γάρ λαμβάνω ὁ μέν αὐτοκίνητος καί ἐκ αὐτός κινέω ἕπω ὁ ἀεικίνητος , ὁ δέ Ψυχή ὁ αὐτοκίνητον , εἰμί ἄν δείκνυμι ὁ ὁ ψυχή ἀεικίνητος εἰμί . λέγω δέ ἄν κτάομαι μετάληψις μέν ὁ κατά πρόσληψις λέγω , ὁ εἰμί μικτός · ὅς γάρ ὁ νέος πρόσληψις λέγω , οὗτος ὁ περί Ἀριστοτέλης μετάληψις εἴωθα λέγω , ὥσπερ καί ἤδη προαγορεύω . κατά μετάληψις μέν ἐν ὁ τοιοῦτος , ὡς καί πρόσθεν εἴρω . κατά ποιότης δέ λέγω ὁ ἀπό ὁ μᾶλλον καί κακός καί ὁμοιόω δείκνυμι , ἐπεί οὗτος , ὁ ὅμοιος καί ὁ μᾶλλον καί ὁ κακός , ὁ ποιός παρακολουθέω , ἕ καί αὐτός γίγνομαι κατά μετάληψις · καί γάρ ἐπί ὁ οὕτως δείκνυμι ἄλλος μέν ὑποτίθημι , ἄλλος δέ ὁ δεῖξις καί ὁ συλλογισμός γίγνομαι , ὅς καί αὐτός μεταλαμβάνω λέγω . ὁ γάρ δείκνυμι , ὅτι μή εἰμί ἐν ὁ πλουτέω ὁ εὐδαιμονέω , διά ὁ ὅτι μηδέ ἐν ὁ ὑγιαίνω , ὑποτίθημι μέν ἰάομαι ὅς μᾶλλον ἄν δόξα αὐτάρκης εἰμί πρός εὐδαιμονία , οὗτος μή εἰμί αὐτάρκης , οὐδέ ὁ κακός ἐκεῖνος εἰμί ἄν αὐτάρκης · ὑγεία δέ πλοῦτος μᾶλλον δοκέω εἰμί αὐτάρκης πρός εὐδαιμονία οὐ εἰμί αὐτάρκης · οὐδέ ἄρα ὁ πλοῦτος . ὁ μέν μή εἰμί ὁ πλοῦτος αὐτάρκης πρός εὐδαιμονία , εἰμί γε μηδέ ὁ ὑγεία , ὑπόκειμαι . δείκνυμι δέ ἄν διά συλλογισμός , ὅτι μή εἰμί ὑγεία πρός εὐδαιμονία αὐτάρκης , οὕτως · ὑγιαίνω τις κακία ἔχω , οὐδείς κακία ἔχω εὐδαιμονέω , οὐ ἄρα ὁ ὑγιαίνω εὐδαιμονέω , οὐ αὐτάρκης ἄρα ὁ ὑγεία πρός εὐδαιμονία . εἰμί καί οὕτως δείκνυμι · ὁ ὑγεία οὐ εἰμί αὐτάρκης πρός ὁ ζῶ ἀναμάρτητος , ὁ εὐδαιμονία αὐτάρκης εἰμί πρός ὁ ζῶ ἀναμάρτητος , ὁ ὑγεία ἄρα οὐ εἰμί αὐτάρκης πρός εὐδαιμονία . ἢ οὕτως · ἐν ὁ ὑγιαίνω οὐ εἰμί αναμάρτητος · ἐν δέ ὁ εὐδαιμονέω ἀναμάρτητος εἰμί · οὐ σύργαστρος ἐν ὁ ὑγιαίνω ὁ εὐδαιμονέω . δεῖ οὖν ὁ προερέω ἐκλογή ποιέω ὁ τε ὑγεία καί ὁ αὐτάρκης πρός εὐδαιμονία · οὗτος γάρ ὁ δείκνυμι διά συλλογισμός . καί εἰμί ὁ δεῖξις γίγνομαι διά ὁ ὁ ἕπω ὁ εὐδαιμονία , ὅς εἰμί ὁ ἀναμάρτητος , μή ὑπάρχω ὁ ὑγεία . καί τοιοῦτος μέν ὁ ἀπό ὁ μᾶλλον εἰμί ἀνασκευαστικός . ὁ δέ ἀπό ὁ ἥσσων εἰμί μέν ἔμπαλιν ἔχω οὗτος ( κατασκευαστικός γάρ εἰμί ) , ἔχω δέ οὕτως · εἰμί ὁ κακός ἀγαθός ἀγαθός εἰμί , καί ὁ μᾶλλον ἀγαθός ἀγαθός εἄν εἰμί · ἀλλά μήv ὁ ὑγεία ἀρετή κακός εἰμί ἀγαθός ἀγαθός εἰμί · καί ὁ ἀρετή ἄρα . πάλιν γάρ καί ἐνταῦθα ὁ συλλογισμός ὁ ὅτι ὁ ὑγεία ἀγαθός δεικτικός , ἐκ ὑπόθεσις δέ οὗτος δείκνυμι λαμβάνω ὁ ἀρετή ἀγαθός εἰμί . οὗτος οὖν δεῖ ποιέω ὁ ἐκλογή , ὅστις εἰμί λαμβάνω ἐγώ ὁ μέν ἀγαθός ἕπω ὁ κατά φύσις , ὁ δέ κατά φύσις τῆ ὑγεία πάλιν . ὁ δέ ἀπό ὁ ὁμοιόω πρός ἄμφω χρήσιμος , καί πρός ἀνασκευή καί πρός κατασκευή · ὁ γάρ ὁμοίως ἔχω τίς εἰμί ἕτερος ἔχω αὐτός , καί ἕτερος ἄν ἔχω , καί εἰμί μή ἔχω πάλιν ἕτερος , οὐδέ ἄν ὁ ἕτερος ἔχω . καί εἰμί ὁ μέν δείκνυμι διά συλλογισμός καί ἐπί οὗτος ὁ ἕτερος · ὁ δέ ἕτερος ἐκ ὑπόθεσις ὁ δεῖξις λαμβάνω καί διά ὁ ὑπόθεσις . ἐκεῖνος οὖν δεῖ ποιέω ὁ ἐκλογή , οἷος εἰμί ὁμοίως εἰμί ὁ Εὐγένεια ὁ πλοῦτος αἱρετός ἀγαθός εἰμί , καί ὁ πλοῦτος ἀγαθός · ὁ δέ Εὐγένεια ὁμοίως εἰμί αἱρετός ὁ πλοῦτος ἀγαθός εἰμί . ὁ γάρ ὁ εὐγένεια ἀγαθός εἰμί ὁ συλλογισμός , ὁ δέ ἄλλος ὑπόκειμαι . ὅτι δέ ὁ Εὐγένεια ἀγαθός , δείκνυμι ἄν διά ὁ ἐκλογή , εἰμί λαμβάνω ὁ μέν ἀγαθός ἕπω ὁ αἱρετός πᾶς γάρ αἱρετός ἀγαθός ) ὁ δέ εὐγένεια ὁ αἱρετός · ὁ γάρ Εὐγένεια αἱρετός . οὐκοῦν καί ἐπί ὁ τοιοῦτος συλλογισμός , ὅς κτάομαι ποιότης λέγω αὐτός ἔθος , ὁράω ἐπί ὁ κατά μετάληψις ὁ συλλογισμός οὖον ὁ ὑπόκειμαι γίγνομαι ἀλλά ὁ μεταλαμβάνω . οὗτος οὖν χρή καί ὁ ἐκλογή ποιέω . ὁ δέ ἐν ὁ ὑπόκειμαι εἴρω δύναμαι καί ἀντί ὁ περί ὁ ὑπόκειμαι · εἰμί γάρ ὁ λέγω ὅσος κατά μετάληψις ἢ κατά ποιότης περί ὁ ὑπόκειμαι δείκνυμι . ἐπί δή οὗτος εἰμί ὁ ἐπίσκεψις οὐ ἐν ὁ ἐκ ἀρχή ἀλλά ἐν ὁ μεταλαμβάνω , ἐπεί καί ὁ συλλογισμός οὗτος . ὁ δέ ἐπίβλεψις καί ὁ ἐκλογή καί ἐπί οὗτος ὁ αὐτός εἰμί , ὁποῖος ὑπογράφω .