alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 41a37
Ὡσαύτως δὲ καὶ οἱ ἄλλοι πάντες οἱ ἐξ ὑποθέσεως . | Δείξας τοὺς δι’ ἀδυνάτου συλλογισμούς , πῶς ἐξ ὑποθέσεως ὄντες ὑπάγονται τοῖς προειρημένοις τρισὶ σχήμασι , φησὶν ὁμοίως τούτοις καὶ τοὺς ἄλλους πάντας γίνεσθαι τοὺς ἐξ ὑποθέσεως . ὡς γὰρ ἐπὶ τῶν δι’ ἀδυνάτου ὁ συλλογισμὸς πρὸς τὸ ὑποτεθὲν γίνεται , ὃ μεταλαβόντες , ἀνθ’ οὗ βουλόμεθα δεῖξαι , τὸ ἀντικείμενον αὐτῷ ὑποτίθεμεν , καὶ δεικτικὸν ἐξ αὐτοῦ τε καὶ ἐξ ἑνὸς τῶν κειμένων ἐποιήσαμεν συλλογισμόν , οὕτως καὶ ἐπὶ τῶν ἄνων φησὶ τῶν ἐξ ὑποθέσεως γίνεσθαι · ὁ μὲν γὰρ συλλογισμὸς πρὸς τὸ μεταλαμβανόμενον γίνεται δεικτικὸς ὤν · μεταλαμβανόμενον λέγων ἐκεῖνο , οὗ ἡ δεῖξις καὶ ὁ συλλογισμὸς γίνεται , ὅ ἐστι ποτὲ μὲν τὸ ἀντικείμενον τοῦ προκειμένου , ὡς ἐπὶ τῆς δι’ ἀδυνάτου δείξεως , ποτὲ δὲ τὸ ἐξ ὁμολογίας ληφθέν , ποτὲ δέ , ὃ οἱ νεώτεροι προσλαμβανόμενον λέγουσιν . ὁ μὲν οὖν συλλογισμὸς τούτου γίνεται , τὸ δὲ προκείμενον ἐξ ἀρχῆς εἰς δεῖξιν ἤτοι δι’ ὁμολογίας τινὸς τίθεται ἢ διά τινος ἄλλης ὑποθέσεως · ὑπόθεσις γὰρ καὶ ἡ ὁμολογία . οἷον ζητουμένου τοῦ ἱεῖ τὰ ἀντικείμενα συνυπάρχειν δύναται ἢ οὔ᾿ , ἄν συνθώμεθα καὶ ὁμολογήσωμεν ἀλλήλοις ὡς ἐφ’ ἑνὸς τῶν ἀντικειμένων οὕτως ἔχειν καὶ ἐπὶ πάντων , ἔπειτα τὰ ἐναντία προχειρισάμενοι δείξωμεν διὰ συλλογισμοῦ , ὅτι ταῦτα μὴ συνυπάρχει , λαβόντες , ὅτι τὰ ἐναντία ἀλλήλων ἐστὶ φθαρτικά , τὰ δὲ ἀλλήλων φθαρτικὰ οὐχ οἷόν τε συνυπάρχειν ἀλλήλοις , τὰ ἄρα ἐναντία οὐχ οἷόν τε συνυπάρχειν , ὁ μὲν συλλογισμὸς κατηγορικός τε καὶ δεικτικὸς γέγονε πρὸς τὸ μεταληφθὲν ἀντ’ ἐκείνου τοῦ τὴν ἀρχὴν εἰς δεῖξιν προκειμένου . ἦν γὰρ κείμενον ἐκεῖνο μὲν ‘εἰ τὰ ἀντικείμενα δύναται συνυπάρχειν᾿ , μετελήφθη δὲ ἀντ’ ἐκείνου τὰ ἐναντία , καὶ περὶ τούτων ἡ δεῖξις ἐγένετο καὶ ὁ συλλογισμός · τὸ δ’ ἐξ ἀρχῆς προκείμενον τούτου δειχθέντος συλλογιστικῶς ἐξ ὁμολογίας τίθεται , ἐπεὶ συνεθέμεθα καὶ ὡμολογήσαμεν , ὡς ἄν ἐφ’ ἑνὸς τῶν ἀντικειμένων δειχθῇ , οὕτως ἐπὶ πάντων ἕξειν . οὐκ ἐδεήθημεν <δὲ> τοιαύτης ὁμολογίας ἐπὶ τῆς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῆς , ἀλλὰ ψιλῆς τῆς τοῦ ἀντικειμένου ὑποθέσεως · τοῦ δὲ τὸ προκείμενον δειχθῆναι τοῦ συλλογισθέντος εὑρεθέντος ἀδυνάτου ἡ τῆς ἀντιφάσεως φύσις αἰτία . Δι’ ὑποθέσεως δὲ ἄλλης , ὡς εἶπεν , εἶεν ἄν καὶ οὓς οἱ νεώτεροι συλλογισμοὺς μόνους βούλονται λέγειν · οὗτοι δ’ εἰσὶν οἱ διὰ τροπικοῦ , ὥς φασι , καὶ τῆς προσλήψεως γινόμενοι , τοῦ τροπικοῦ ἢ συνημμένου ὄντος ἢ διεζευγμένου ἢ συμπεπλεγμένου , οὓς οἱ ἀρχαῖοι λέγουσι μικτοὺς ἐξ ὑποθετικῆς προτάσεως καὶ δεικτικῆς , τοῦτ’ ἔστι κατηγορικῆς . εἰ γὰρ εἴη ὑποκείμενον συνεχὲς καὶ συνημμένον τὸ ἱεῖ ἐπιστήμη ἐστὶν ἡ ἀρετή , διδακτόν ἐστιν ἀρετή᾿ , εἶτα δεικνύοιτο , ὅτι ἐπιστήμη ἡ ἀρετή ἐστιν , δεδειγμένον <ἂν> εἴη , ὅτι καὶ διδακτή · οὕτως γὰρ ἄν προσληφθείη ὡς οὕτως ἔχον , εἰ δειχθείη , ὅτι ἐπιστήμη . ὁ μὲν οὖν συλλογισμὸς πάλιν ἄν εἴη πρὸς τοῦτο καὶ τούτου κατηγορικός · οἷον πᾶσα ἕξις ἀμετάπτωτος ἀπὸ ἀληθοῦς εἰς ψεῦδος ἐπιστήμη · ἡ δ’ ἀρετὴ ἕξις ἀμετάπτωτος ἀπὸ ἀληθοῦς εἰς ψεῦδος · ἡ ἀρετὴ ἄρα ἐπιστήμη . οὐδὲ γὰρ ἄλλως ἄν τεθείη , ὅτι ἡ ἀρετὴ ἐπιστήμη ἐστί , διὰ συλλογισμοῦ , εἰ μὴ διὰ κατηγορικοῦ συλλογισμοῦ . δειχθέντος δὲ τούτου διὰ συλλογισμοῦ τὸ ἐξ ἀρχῆς γίνεται κατασκευαζόμενον διὰ τὴν ὑπόθεσιν · ὑπετέθη γὰρ ἐν τῷ συνεχεῖ τὸ εἰ ἡ ἀρετὴ ἐπιστήμη ἐστίν , διδακτὴν αὐτὴν εἶναι . εἰ γὰρ εἴη τὸ προσλαμβανόμενον δείξεως μὴ δεόμενον ἀλλὰ φανερὸν καὶ γνώριμον ὡς καὶ τὸ συνημμένον , οὐδ’ ἂν συλλογισμὸς ἔτι ὁ λόγος εἴη ὁ τοιοῦτος . οὐδὲ γὰρ χρείαν συλλογισμοῦ τινα τὴν ἀρχὴν τὸν τοιοῦτον παρέχεσθαι λόγον οἷόν τε · δεῖ γὰρ τὸν συλλογισμὸν δεικνύναι , ὃ ἄνευ τοῦ συλλογίσασθαι οὐκ ἔστι γνώριμον . τὸ μὲν οὖν συνημμένον ὡς γνώριμον ἐν τοῖς ὑποθετικοῖς , ἃ τροπικὰ λέγουσι , λαμβάνεταί τε καὶ τίθεται , ἐν οἷς γε οὕτως ἔχει . λείπεται δὲ τὸ προσλαμβανόμενον ἀμφιδοξούμενον εἶναι , ὥς φησι Θεόφραστος , καὶ δεόμενον δείξεως . ὁ δὴ συλλογισμὸς τοῦ τοῦτο οὕτως ἔχειν ἔσται κατη|γορικός τε καὶ δεικτικός , ὥστε καὶ ἐν 88r τοῖς ὑποθετικοῖς τοῖς ἐκ τροπικοῦ συνημμένου συλλογισμοῖς τὸ μὲν κατασκευαζόμενον καὶ δεόμενον δείξεως διὰ κατηγορικοῦ δείκνυται συλλογισμοῦ , τὸ δ’ ἐξ ἀρχῆς προκείμενον δείκνυται οὐ διὰ συλλογισμοῦ ἀλλὰ διὰ τῆς ὑποθέσεως τῆς ὑποτεθείσης · ἦν δὲ αὕτη τοῦ συνημμένου . οὐδὲ γὰρ οἷόν τε τὸ μὴ γνώριμον δειχθῆναι , ὅτι τόδε τί ἐστιν ἢ τοιόνδε , ἢ ὅλως κατασκευασθῆναί τι καὶ τεθῆναι κυρίως , εἰ μὴ διὰ κατηγορικοῦ συλλογισμοῦ . κἂν τὸ συνεχὲς δείξεως δέηται συλλογιστικῆς , κἀκεῖνο διὰ κατηγορικοῦ δειχθήσεται συλλογισμοῦ · εἰ γὰρ εἴη ζητούμενον , διὰ τί , εἰ ἡ ἀρειὴ ἐπιστήμη , διδακτή , ληφθείσης καθόλου προτάσεως τῆς ‘πᾶσα ἐπιστήμη διδακτόν , ἡ δ’ ἀρετὴ ἐπιστήμη᾿ γίνεται κατηγορικὸς συλλογισμός . Διαφέρειν δὲ δοκεῖ κατὰ τοὺς ἀρχαίους τὸ μεταλαμβανόμενον τοῦ προσλαμβανομένου . ἐφ’ ὧν μὲν γὰρ ἐν τοῖς εἰλημμένοις ἔγκειταί τε καὶ ἔστι τὸ λαμβανόμενον , οὐ μὴν οὕτως οὐδὲ τοιοῦτον , οἷον λαμβάνεται , ἐπὶ τούτων τὸ λαμβανόμενον μεταλαμβανόμενόν ἐστιν · οὐ γὰρ ἔξωθεν προστίθεται , ἀλλὰ κείμενον ἄλλως μεταλαμβάνεται εἰς ἄλλο . ἐν γὰρ τῷ ἱεῖ ἡμέρα ἐστί , φῶς ἐστι᾿ τὸ ‘[εἰ ] ἡμέρα ἐστίν᾿ , ὃ προσλαμβανόμενον οἱ νεώτεροι λέγουσιν , ἔγκειται μέν , οὐ μὴν τοιοῦτον , ὁποῖον λαμβάνεται · τίθεται μὲν γὰρ ἐν τῷ συνημμένῳ ἐν ὑποθέσει τε καὶ ἀκολουθίᾳ , λαμβάνεται δὲ ὡς ὑπάρχον . ἐπὶ δὲ τούτων καὶ τῶν τοιούτων μετάληψιν γίνεσθαι λέγουσιν · τὸ γὰρ κείμενον οὐχ ὡς κεῖται λαμβανόμενον μεταλαμβανόμενον γίνεται · κείμενον γὰρ ἐν σχέσει καὶ ἀκολουθίᾳ καὶ ὑποθέσει μεταλαμβάνεται εἰς ὕπαρξιν . προσλαμβανόμενον δὲ λέγουσιν , ἐφ’ ὧν τοῖς κειμένοις ἔξωθέν τι προστίθεται δυνάμει πως ἐν αὐτοῖς περιεχόμενον οὐ μὴν ἐνεργείᾳ , ὡς ἔχει ἐπὶ τῶν κατὰ πρόσληψιν γινομένων συλλογισμῶν · ἐν γὰρ τῷ ‘καθ᾿ οὗ τὸ Β , κατ’ ἐκείνου τὸ Α , κατὰ δὲ τοῦ Γ τὸ Β᾿ , ἔξωθεν τὸ ‘κατὰ δὲ τοῦ Γ τὸ Β’ προσείληπται · οὐ γὰρ ἔκειτο ἐνεργείᾳ ἐν τῇ προτάσει τῇ ‘καθ’ οὗ τὸ Β , κατ’ ἐκείνου τὸ Α’ τὸ κατὰ τοῦ Γ τὸ Β λέγεσθαι . χρῶνται μέντοι καὶ τῇ προσλήψει ἀντὶ τῆς μεταλήψεως . Ὁ δ’ αὐτὸς λόγος καὶ ἐπὶ τοῦ διαιρετικοῦ ‘ἤτοι τόδε ἢ τόδε᾿ , ὃ καὶ αὐτὸ ἐκ τροπικοῦ καὶ τῆς προσλήψεως λέγουσιν · ὁποῖον γὰρ ἄν αὐτῶν λαμβάνηται δείξεως δεόμενον , δεῖται κατηγορικοῦ πρὸς τὸ δειχθῆναι [ διὰ ] συλλογισμοῦ . οἷον εἰ ληφθείη διαιρετικὸν τὸ ‘ἤτοι σῶμά ἐστιν ἡ ψυχὴ ἢ ἀσώματος᾿ , εἶτα κατασκευάζοιτο , ὅτι οὐ σῶμα ( οὕτως γὰρ ἄν τὸ ‘ἀλλὰ μὴν οὐ σῶμα , ἀσώματος ἄρα᾿ ) , ἀνάγκη καὶ αὐτὸ δειχθῆναι διὰ κατηγορικοῦ συλλογισμοῦ · οἷον πᾶν σῶμα ἢ στοιχεῖον ἢ ἐκ στοιχείων · ἡ δὲ ψυχὴ οὔτε στοιχεῖον οὔτε ἐκ στοιχείων · ἡ ψυχὴ ἄρα οὐ σῶμα . ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τοῦ ἐξ ἀποφατικῆς συμπλοκῆς , εἴ γε καὶ αὐτὸς ἄλλος τῶν προκειμένων τρόπων καὶ μὴ ὁ αὐτὸς τῷ διὰ συνημμένου τοῦ ἀρχομένου ἀπὸ καταφατικοῦ καὶ λήγοντος εἰς ἀποφατικόν , οἷόν ἐστιν τὸ ‘εἰ τὸ Α , οὐ τὸ Β᾿ καὶ γὰρ ἐν τούτοις , εἰ εἴη τὸ μεταλαμβανόμενον δείξεως δεόμενον , διὰ κατηγορικοῦ δειχθήσεται συλλογισμοῦ οἷον οὐχὶ καὶ τὸ ἡδέως ζῆν τέλος καὶ ἡ ἀρετὴ δι’ αὑτὴν αἱρετή · ἀλλὰ μὴν ἡ ἀρετὴ δι’ αὑτὴν αἱρετή · οὐκ ἄρα τὸ ἡδέως ζῆν τέλος . τὸ γὰρ μεταληφθὲν τὸ ‘ἡ ἀρετὴ δι’ αὑτὴν αἱρετή᾿ διὰ κατηγορικοῦ δείκνυται συλλογισμοῦ · οἷον ἀφ’ ἧς ἕξεως αὐτό τε τὸ ἔχον αὐτὴν ἄριστα ἔχει καὶ κάλλιστα τὸ ἴδιον ἔργον ἐπιτελεῖ , αὕτη δι’ αὑτήν ἐστιν αἱρετή · ἀπὸ δὲ τῆς ἀρετῆς ἕξεως οὔσης αὐτό τε τὸ ἔχον αὐτὴν ἄριστα ἔχει καὶ κάλλιστα τὸ ἴδιον ἔργον ἐπιτελεῖ · ἡ ἀρετὴ ἄρα δι’ αὑτήν ἐστιν αἱρετή . εἰ μέντοι εἴη ὑποθετικῶς τὸ αὐτὸ εἰλημμένον τόνδε τὸν τρόπον ‘εἰ ἡδονὴ τέλος , οὐκ ἔστιν ἀρετὴ δι’ αὑτὴν αἱρετή' , δεικνύοιτο ἄν καὶ ἡ ἀκολουθία διὰ συλλογισμοῦ τοιούτου · πᾶν , ὃ ὡς ποιητικόν τινος αἱρετόν ἐστιν , οὐκ ἔστι δι’ αὑτὸ αἱρετόν · ἡ δ’ ἀρετή , εἰ ἡ ἡδονὴ τέλος , ὡς ποιητικὴ τῆς ἡδονῆς αἱρετὴ γίνεται · ἡ ἀρετὴ ἄρα , εἰ ἡ ἡδονὴ τέλος , οὐκ ἔστι δι’ αὑτὴν αἱρετή . Λέγει δὲ καὶ αὐτὸς πρὸς τὸ μεταλαμβανόμενον γίνεσθαι | τὸν συλλογισμόν . οὐκ ἔστι δὲ καὶ τῆς ἀκολουθίας ἢ τῆς μάχης συλλογισμὸν γίνεσθαι , ὅτι ἥ γ’ ἐπ’ ἐκείνων δεῖξις πρὸς τὸ τεθῆναι τὴν ὑπόθεσιν χρήσιμος , ὁ δ’ ἐξ ὑποθέσεως συλλογισμὸς ὑποκειμένου τινὸς γίνεται , ὥστε οὐ γίνεται ἡ δεῖξις τῆς ὑποθέσεως ἐν τοῖς ἐξ ὑποθέσεως συλλογισμοῖς . ἃ μὲν γὰρ λέγουσι τροπικά , ἐν πᾶσι δι’ ὑποθέσεως καὶ ὁμολογίας ὡς φανερὰ παραλαμβάνεται · ἐπὶ τὸ πλεῖστον δὲ δεῖται δείξεως τὰ μεταλαμβανόμενα καὶ προσλαμβανόμενα , εἰ ὅλως εἶεν χρειώδεις οἱ τοιοῦτοι λόγοι , ὡς , ὅπου μὴ δεῖται δείξεως τὸ μεταλαμβανόμενον , οὐδὲ συλλογισμὸς τὸ γινόμενόν ἐστι πάντων γε φανερῶν ὄντων . εἰ μέντοι δέοιτο δείξεως , εἰ μὲν μὴ δειχθὲν λαμβάνοιτο , οὐδὲν ἐδείχθη οὐδὲ ἐγένετό τινος συλλογισμός · εἰ δὲ δεικνύοιτο , κατηγορικοῦ χρεία συλλογισμοῦ . οὐδὲ γὰρ ὄφελός τι τὴν ἀρχὴν τῆς ὑποθέσεως πρὸς κατασκευήν τινος , ἂν μὴ μεταλαβόντες τι τῶν κειμένων τοῦτο κατασκευάσωμεν κατηγορικῶς , οὗ κατασκευασθέντος συγκατασκευάζεται τούτῳ καὶ τὸ ἑπόμενον . ἄχρηστον γὰρ πρὸς δεῖξιν καὶ θέσιν τοῦ εἶναί τι τὸ δι ὅλων ὑποθετικὸν τῶν συλλογισμῶν εἶδος · οὔτε γὰρ ὑπάρχειν τί τινι μὴ ] οὔτε μὴ ὑπάρχειν οὔτε καθόλου οὔτ’ ἐπὶ μέρους δείκνυται δι’ αὐτῶν , ὃ ἴδιον εἶπεν εἶναι συλλογισμοῦ . διὸ καὶ ἡ διὰ τριῶν ἀγωγὴ ὑγιὴς μὲν ἂν εἴη , ὡς δείκνυται , οὐ μὴν καὶ συλλογιστικὴ ἂν ἁπλῶς λέγοιτο . καὶ τοῖς ὑποθετικοῖς οὖν λόγοις τὸ εὔχρηστον καὶ τὸ συλλογιστικὸν ἥκει παρὰ τῶν κατηγορικῶν συλλογισμῶν . διὸ καὶ ἁπλῶς ἐκεῖνοι συλλογισμοί , οἱ δ’ ἐξ ὑποθέσεως οὐχ ἁπλῶς , ἀλλὰ τὸ ὅλον τοῦτο ἐξ ὑποθέσεως συλλογισμοί · οἱ μὲν γὰρ κατηγορικοὶ οὐδὲν προσδέονται πρὸς τὸ δεῖξαι τὸ προκείμενον τῶν ὑποθέσεων διὸ καὶ ἁπλῶς συλλογισμοὶ ἀρκοῦντες αὑτοῖς ) , οἱ δὲ ὑποθετικοὶ χωρὶς τούτων οὐδὲν δεικνύουσιν . ὥστε , εἰ καὶ οἱ ἐξ ὑποθέσεως πάντες διὰ τῶν κατηγορικῶν συλλογισμῶν , γίνονται δὲ κατηγορικοὶ πάντες διὰ τῶν τριῶν σχημάτων , πάντες ἂν εἶεν οἱ συλλογισμοὶ ἀναγόμενοι εἰς <τὰ> τρία σχήματα . εἰ δὲ τοῦτο , ἐδείχθησαν δὲ πάντες οἱ ἐν τούτοις γινόμενοι συλλογισμοὶ ἀναγόμενοι εἰς τοὺς δύο τοὺς ἐν πρώτῳ σχήματι τοὺς πρώτους , εἴη ἄν δεδειγμένον , ὅτι πάντες οἱ συλλογισμοὶ εἰς ἐκείνους ἀνάγονται τοὺς δύο . Εἶεν δ’ ἂν ἐν τοῖς ἐξ ὑποθέσεως καὶ οἱ ἀπὸ τοῦ μᾶλλον καὶ τοῦ ὁμοίου καὶ τοῦ ἧττον · καὶ γὰρ ἐν τούτοις τὸ μὲν ὑποτίθεται , τὸ δὲ μεταλαμβάνεται , πρὸς ὃ καὶ συλλογισμοῦ κατηγορικοῦ χρεία · πάντες γὰρ ἐξ ὑποθέσεως , ἐν οἷς μεταλαμβάνεταί τι . καὶ ἐν τούτοις δὲ μετάληψις γίνεται · οἷον εἰ τὸ μᾶλλον ἀγαθόν τινος . ὂν μή ἐστιν εὐδαιμονίας ποιητικόν , οὐδὲ τὸ ἧττον · ὑγεία δὲ μᾶλλον ἀγαθὸν οὖσα πλούτου οὐκ ἔστιν εὐδαιμονίας ποιητική · τοῦτο γὰρ μεταλαμβάνεταί τε καὶ δεῖται κατηγορικῆς δείξεως . ὁμοίως καὶ ἐπὶ τοὐ ἱεῖ τὸ ἧττον ἀγαθὸν δι’ αὑτὸ αἱρετόν ἐστι , καὶ τὸ μᾶλλον · πλοῦτος δὲ ἧττον ἀγαθὸν ὢν ὑγείας δι’ αὑτὸν αἱρετός ἐστι᾿ · πάλιν γὰρ τὸ μεταλαμβανόμενον καὶ δεόμενον δείξεως κατηγορικῆς τοῦτο . τοιοῦτος καὶ ὁ ἀπὸ τοῦ ὁμοίου . λέγει δὲ ὁ Ἀριστοτέλης ἰδίως τοὺς ἀπὸ τοῦ μᾶλλον καὶ ἧττον καὶ ὁμοίου ‟ κατὰ ποιότητα ” , τοὺς δὲ κατὰ πρόσληψιν λεγομένους , οἷοί εἰσιν οἱ μικτοί , ἰδίως ‟ κατὰ μετάλγψιν ” , ὡς προιόντος τοῦ λόγου μαθησόμεθα .
Lemmas: ὡσαύτως δέ καί ὁ ἄλλος πᾶς ὁ ἐκ ὑπόθεσις . | δείκνυμι ὁ διά ἀδύνατος συλλογισμός , πῶς ἐκ ὑπόθεσις εἰμί ὑπάγω ὁ προερέω τρεῖς σχῆμα , φημί ὁμοίως οὗτος καί ὁ ἄλλος πᾶς γίγνομαι ὁ ἐκ ὑπόθεσις . ὡς γάρ ἐπί ὁ διά ἀδύνατος ὁ συλλογισμός πρός ὁ ὑποτίθημι γίγνομαι , ὅς μεταλαμβάνω , ἀντί ὅς βούλομαι δείκνυμι , ὁ ἀντίκειμαι αὐτός ὑποτίθημι , καί δεικτικός ἐκ αὐτός τε καί ἐκ εἷς ὁ κεῖμαι ποιέω συλλογισμός , οὕτως καί ἐπί ὁ Ἄνων φημί ὁ ἐκ ὑπόθεσις γίγνομαι · ὁ μέν γάρ συλλογισμός πρός ὁ μεταλαμβάνω γίγνομαι δεικτικός εἰμί · μεταλαμβάνω λέγω ἐκεῖνος , ὅς ὁ δεῖξις καί ὁ συλλογισμός γίγνομαι , ὅς εἰμί ποτέ μέν ὁ ἀντίκειμαι ὁ πρόκειμαι , ὡς ἐπί ὁ διά ἀδύνατος δεῖξις , ποτέ δέ ὁ ἐκ ὁμολογία λαμβάνω , ποτέ δέ , ὅς ὁ νέος προσλαμβάνω λέγω . ὁ μέν οὖν συλλογισμός οὗτος γίγνομαι , ὁ δέ πρόκειμαι ἐκ ἀρχή εἰς δεῖξις ἤτοι διά ὁμολογία τις τίθημι ἢ διά τις ἄλλος ὑπόθεσις · ὑπόθεσις γάρ καί ὁ ὁμολογία . οἷος ζητέω ὁ ἵημι ὁ ἀντίκειμαι συνυπάρχω δύναμαι ἢ οὔα , ἄν συντίθημι καί ὁμολογέω ἀλλήλων ὡς ἐπί εἷς ὁ ἀντίκειμαι οὕτως ἔχω καί ἐπί πᾶς , ἔπειτα ὁ ἐναντίος προχειρίζω δείκνυμι διά συλλογισμός , ὅτι οὗτος μή συνυπάρχω , λαμβάνω , ὅτι ὁ ἐναντίος ἀλλήλων εἰμί φθαρτικός , ὁ δέ ἀλλήλων φθαρτικός οὐ οἷος τε συνυπάρχω ἀλλήλων , ὁ ἄρα ἐναντίος οὐ οἷος τε συνυπάρχω , ὁ μέν συλλογισμός κατηγορικός τε καί δεικτικός γίγνομαι πρός ὁ μεταλαμβάνω ἀντί ἐκεῖνος ὁ ὁ ἀρχή εἰς δεῖξις πρόκειμαι . εἰμί γάρ κεῖμαι ἐκεῖνος μέν ἰάομαι ὁ ἀντίκειμαι δύναμαι συνυπάρχω , μεταλαμβάνω δέ ἀντί ἐκεῖνος ὁ ἐναντίος , καί περί οὗτος ὁ δεῖξις γίγνομαι καί ὁ συλλογισμός · ὁ δέ ἐκ ἀρχή πρόκειμαι οὗτος δείκνυμι συλλογιστικός ἐκ ὁμολογία τίθημι , ἐπεί συντίθημι καί ὁμολογέω , ὡς ἄν ἐπί εἷς ὁ ἀντίκειμαι δείκνυμι , οὕτως ἐπί πᾶς ἔχω . οὐ δήω <δὲ> τοιοῦτος ὁμολογία ἐπί ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή , ἀλλά ψιλός ὁ ὁ ἀντίκειμαι ὑπόθεσις · ὁ δέ ὁ πρόκειμαι δείκνυμι ὁ συλλογίζομαι εὑρίσκω ἀδύνατος ὁ ὁ ἀντίφασις φύσις αἰτία . διά ὑπόθεσις δέ ἄλλος , ὡς εἶπον , ἄγω ἄν καί ὅς ὁ νέος συλλογισμός μόνος βούλομαι λέγω · οὗτος δέ εἰμί ὁ διά τροπικός , ὅς φημί , καί ὁ πρόσληψις γίγνομαι , ὁ τροπικός ἢ συνάπτω εἰμί ἢ διαζεύγνυμαι ἢ συμπλέκω , ὅς ὁ ἀρχαῖος λέγω μικτός ἐκ ὑποθετικός πρότασις καί δεικτικός , οὗτος εἰμί κατηγορικός . εἰμί γάρ εἰμί ὑπόκειμαι συνεχής καί συνάπτω ὁ ἵημι ἐπιστήμη εἰμί ὁ ἀρετή , διδακτός εἰμί ἀρετή , εἶτα δείκνυμι , ὅτι ἐπιστήμη ὁ ἀρετή εἰμί , δείκνυμι ὅς εἰμί , ὅτι καί διδακτός · οὕτως γάρ ἄν προσλαμβάνω ὡς οὕτως ἔχω , εἰμί δείκνυμι , ὅτι ἐπιστήμη . ὁ μέν οὖν συλλογισμός πάλιν ἄν εἰμί πρός οὗτος καί οὗτος κατηγορικός · οἷος πᾶς ἕξις ἀμετάπτωτος ἀπό ἀληθής εἰς ψεῦδος ἐπιστήμη · ὁ δέ ἀρετή ἕξις ἀμετάπτωτος ἀπό ἀληθής εἰς ψεῦδος · ὁ ἀρετή ἄρα ἐπιστήμη . οὐδέ γάρ ἄλλως ἄν τίθημι , ὅτι ὁ ἀρετή ἐπιστήμη εἰμί , διά συλλογισμός , εἰμί μή διά κατηγορικός συλλογισμός . δείκνυμι δέ οὗτος διά συλλογισμός ὁ ἐκ ἀρχή γίγνομαι κατασκευάζω διά ὁ ὑπόθεσις · ὑποτίθημι γάρ ἐν ὁ συνεχής ὁ εἰμί ὁ ἀρετή ἐπιστήμη εἰμί , διδακτός αὐτός εἰμί . εἰμί γάρ εἰμί ὁ προσλαμβάνω δεῖξις μή δήω ἀλλά φανερός καί γνώριμος ὡς καί ὁ συνάπτω , οὐδέ εἄν συλλογισμός ἔτι ὁ λόγος εἰμί ὁ τοιοῦτος . οὐδέ γάρ χρεία συλλογισμός τις ὁ ἀρχή ὁ τοιοῦτος παρέχω λόγος οἷος τε · δεῖ γάρ ὁ συλλογισμός δείκνυμι , ὅς ἄνευ ὁ συλλογίζομαι οὐ εἰμί γνώριμος . ὁ μέν οὖν συνάπτω ὡς γνώριμος ἐν ὁ ὑποθετικός , ὁ τροπικός λέγω , λαμβάνω τε καί τίθημι , ἐν ὅς γε οὕτως ἔχω . λείπω δέ ὁ προσλαμβάνω ἀμφιδοξέω εἰμί , ὅς φημί Θεόφραστος , καί δήω δεῖξις . ὁ δή συλλογισμός ὁ οὗτος οὕτως ἔχω εἰμί κατηγορικός τε καί δεικτικός , ὥστε καί ἐν 88r ὁ ὑποθετικός ὁ ἐκ τροπικός συνάπτω συλλογισμός ὁ μέν κατασκευάζω καί δήω δεῖξις διά κατηγορικός δείκνυμι συλλογισμός , ὁ δέ ἐκ ἀρχή πρόκειμαι δείκνυμι οὖον διά συλλογισμός ἀλλά διά ὁ ὑπόθεσις ὁ ὑποτίθημι · εἰμί δέ οὗτος ὁ συνάπτω . οὐδέ γάρ οἷος τε ὁ μή γνώριμος δείκνυμι , ὅτι ὅδε τίς εἰμί ἢ τοιόσδε , ἢ ὅλως κατασκευάζω τίς καί τίθημι κύριος , εἰμί μή διά κατηγορικός συλλογισμός . κἀν ὁ συνεχής δεῖξις δήω συλλογιστικός , ἐκεῖνος διά κατηγορικός δείκνυμι συλλογισμός · εἰμί γάρ εἰμί ζητέω , διά τίς , εἰμί ὁ ἀρειή ἐπιστήμη , διδακτός , λαμβάνω καθόλου πρότασις ὁ πάσσω ἐπιστήμη διδακτός , ὁ δέ ἀρετή ἐπιστήμη γίγνομαι κατηγορικός συλλογισμός . διαφέρω δέ δοκέω κατά ὁ ἀρχαῖος ὁ μεταλαμβάνω ὁ προσλαμβάνω . ἐπί ὅς μέν γάρ ἐν ὁ λαμβάνω ἔγκειμαι τε καί εἰμί ὁ λαμβάνω , οὖον μήv οὕτως οὐδέ τοιοῦτος , οἷος λαμβάνω , ἐπί οὗτος ὁ λαμβάνω μεταλαμβάνω εἰμί · οὖον γάρ ἔξωθεν προστίθημι , ἀλλά κεῖμαι ἄλλως μεταλαμβάνω εἰς ἄλλος . ἐν γάρ ὁ ἵημι ἡμέρα εἰμί , φάος ἑστία ὁ ‘[εἰ ] ἡμέρα εἰμί , ὅς προσλαμβάνω ὁ νέος λέγω , ἔγκειμαι μέν , οὖον μήv τοιοῦτος , ὁποῖος λαμβάνω · τίθημι μέν γάρ ἐν ὁ συνάπτω ἐν ὑπόθεσις τε καί ἀκολουθία , λαμβάνω δέ ὡς ὑπάρχω . ἐπί δέ οὗτος καί ὁ τοιοῦτος μετάληψις γίγνομαι λέγω · ὁ γάρ κεῖμαι οὐ ὡς κεῖμαι λαμβάνω μεταλαμβάνω γίγνομαι · κεῖμαι γάρ ἐν σχέσις καί ἀκολουθία καί ὑπόθεσις μεταλαμβάνω εἰς ὕπαρξις . προσλαμβάνω δέ λέγω , ἐπί ὅς ὁ κεῖμαι ἔξωθεν τίς προστίθημι δύναμις πως ἐν αὐτός περιέχω οὖον μήv ἐνέργεια , ὡς ἔχω ἐπί ὁ κατά πρόσληψις γίγνομαι συλλογισμός · ἐν γάρ ὁ ‘καθ᾿ ὅς ὁ Β , κατά ἐκεῖνος ὁ Α , κατά δέ ὁ Γ ὁ βέ , ἔξωθεν ὁ κατά δέ ὁ Γ ὁ βέ προσλαμβάνω · οὖον γάρ κεῖμαι ἐνέργεια ἐν ὁ πρότασις ὁ κατατίθημι ὅς ὁ Β , κατά ἐκεῖνος ὁ ὅς ὁ κατά ὁ Γ ὁ Β λέγω . χράω μέντοι καί ὁ πρόσληψις ἀντί ὁ μετάληψις . ὁ δέ αὐτός λόγος καί ἐπί ὁ διαιρετικός ἄτος ὅδε ἢ τόδε , ὅς καί αὐτός ἐκ τροπικός καί ὁ πρόσληψις λέγω · ὁποῖος γάρ ἄν αὐτός λαμβάνω δεῖξις δήω , δήω κατηγορικός πρός ὁ δείκνυμι [ διά ] συλλογισμός . οἷος εἰμί λαμβάνω διαιρετικός ὁ ἄτος σῶμα εἰμί ὁ ψυχή ἢ ἀσώματος , εἶτα κατασκευάζω , ὅτι οὖον σῶμα ( οὕτως γάρ ἄν ὁ ἀλλά μήv οὖον σῶμα , ἀσώματος ἀείρω ) , ἀνάγκη καί αὐτός δείκνυμι διά κατηγορικός συλλογισμός · οἷος πᾶς σῶμα ἢ στοιχεῖον ἢ ἐκ στοιχεῖον · ὁ δέ ψυχή οὔτε στοιχεῖον οὔτε ἐκ στοιχεῖον · ὁ ψυχή ἄρα οὖον σῶμα . ἀλλά καί ἐπί ὁ ἐκ ἀποφατικός συμπλοκή , εἰμί γε καί αὐτός ἄλλος ὁ πρόκειμαι τρόπος καί μή ὁ αὐτός ὁ διά συνάπτω ὁ ἄρχω ἀπό καταφατικός καί λήγω εἰς ἀποφατικός , οἷος εἰμί ὁ ἰάομαι ὁ Α , οὖον ὁ βέ καί γάρ ἐν οὗτος , εἰμί εἰμί ὁ μεταλαμβάνω δεῖξις δήω , διά κατηγορικός δείκνυμι συλλογισμός οἷος οὐ καί ὁ ἡδύς ζῶ τέλος καί ὁ ἀρετή διά ἑαυτοῦ αἱρετός · ἀλλά μήv ὁ ἀρετή διά ἑαυτοῦ αἱρετός · οὐ ἄρα ὁ ἡδύς ζῶ τέλος . ὁ γάρ μεταλαμβάνω ὁ ἡʹ ἀρετή διά ἑαυτοῦ αἱρετής διά κατηγορικός δείκνυμι συλλογισμός · οἷος ἀπό ὅς ἕξις αὐτός τε ὁ ἔχω αὐτός ἀγαθός ἔχω καί καλῶς ὁ ἴδιος ἔργον ἐπιτελέω , οὗτος διά ἑαυτοῦ εἰμί αἱρετός · ἀπό δέ ὁ ἀρετή ἕξις εἰμί αὐτός τε ὁ ἔχω αὐτός ἀγαθός ἔχω καί καλῶς ὁ ἴδιος ἔργον ἐπιτελέω · ὁ ἀρετή ἄρα διά ἑαυτοῦ εἰμί αἱρετός . εἰμί μέντοι εἰμί ὑποθετικός ὁ αὐτός λαμβάνω ὅδε ὁ τρόπος ἰάομαι ἡδονή τέλος , οὐ εἰμί ἀρετή διά ἑαυτοῦ αἱρετής , δείκνυμι ἄν καί ὁ ἀκολουθία διά συλλογισμός τοιοῦτος · πᾶς , ὅς ὡς ποιητικός τις αἱρετός εἰμί , οὐ εἰμί διά ἑαυτοῦ αἱρετός · ὁ δέ ἀρετή , εἰμί ὁ ἡδονή τέλος , ὡς ποιητικός ὁ ἡδονή αἱρετός γίγνομαι · ὁ ἀρετή ἄρα , εἰμί ὁ ἡδονή τέλος , οὐ εἰμί διά ἑαυτοῦ αἱρετός . λέγος δέ καί αὐτός πρός ὁ μεταλαμβάνω γίγνομαι | ὁ συλλογισμός . οὐ εἰμί δέ καί ὁ ἀκολουθία ἢ ὁ μάχη συλλογισμός γίγνομαι , ὅτι ὅς γε ἐπί ἐκεῖνος δεῖξις πρός ὁ τίθημι ὁ ὑπόθεσις χρήσιμος , ὁ δέ ἐκ ὑπόθεσις συλλογισμός ὑπόκειμαι τις γίγνομαι , ὥστε οὖον γίγνομαι ὁ δεῖξις ὁ ὑπόθεσις ἐν ὁ ἐκ ὑπόθεσις συλλογισμός . ὁ μέν γάρ λέγω τροπικός , ἐν πᾶς διά ὑπόθεσις καί ὁμολογία ὡς φανερός παραλαμβάνω · ἐπί ὁ πλεῖστος δέ δήω δεῖξις ὁ μεταλαμβάνω καί προσλαμβάνω , εἰμί ὅλως ἄγω χρειώδης ὁ τοιοῦτος λόγος , ὡς , ὅπου μή δήω δεῖξις ὁ μεταλαμβάνω , οὐδέ συλλογισμός ὁ γίγνομαι εἰμί πᾶς γε φανερός εἰμί . εἰμί μέντοι δήω δεῖξις , εἰμί μέν μή δείκνυμι λαμβάνω , οὐδείς δείκνυμι οὐδέ γίγνομαι τις συλλογισμός · εἰμί δέ δείκνυμι , κατηγορικός χρεία συλλογισμός . οὐδέ γάρ ὄφελος τίς ὁ ἀρχή ὁ ὑπόθεσις πρός κατασκευή τις , εἄν μή μεταλαμβάνω τίς ὁ κεῖμαι οὗτος κατασκευάζω κατηγορικός , ὅς κατασκευάζω συγκατασκευάζω οὗτος καί ὁ ἕπω . ἄχρηστος γάρ πρός δεῖξις καί θέσις ὁ εἰμί τίς ὁ Ζεύς ὅλος ὑποθετικός ὁ συλλογισμός εἶδος · οὔτε γάρ ὑπάρχω τίς τις μή ] οὔτε μή ὑπάρχω οὔτε καθόλου οὔτε ἐπί μέρος δείκνυμι διά αὐτός , ὅς ἴδιος εἶπον εἰμί συλλογισμός . διό καί ὁ διά τρεῖς ἀγωγή ὑγιής μέν εἄν εἰμί , ὡς δείκνυμι , οὖον μήv καί συλλογιστικός εἄν ἁπλόος λέγω . καί ὁ ὑποθετικός οὖν λόγος ὁ εὔχρηστος καί ὁ συλλογιστικός ἥκω παρά ὁ κατηγορικός συλλογισμός . διό καί ἁπλόος ἐκεῖνος συλλογισμός , ὁ δέ ἐκ ὑπόθεσις οὐ ἁπλόος , ἀλλά ὁ ὅλος οὗτος ἐκ ὑπόθεσις συλλογισμός · ὁ μέν γάρ κατηγορικός οὐδείς προσδέω πρός ὁ δείκνυμι ὁ πρόκειμαι ὁ ὑπόθεσις διό καί ἁπλόος συλλογισμός ἀρκέω ἑαυτοῦ ) , ὁ δέ ὑποθετικός Χωρὶς οὗτος οὐδείς δείκνυμι . ὥστε , εἰμί καί ὁ ἐκ ὑπόθεσις πᾶς διά ὁ κατηγορικός συλλογισμός , γίγνομαι δέ κατηγορικός πᾶς διά ὁ τρεῖς σχῆμα , πᾶς εἄν ἄγω ὁ συλλογισμός ἀνάγω εἰς <τὰ> τρεῖς σχῆμα . εἰμί δέ οὗτος , δείκνυμι δέ πᾶς ὁ ἐν οὗτος γίγνομαι συλλογισμός ἀνάγω εἰς ὁ δύο ὁ ἐν πρῶτος σχῆμα ὁ πρῶτος , εἰμί ἄν δείκνυμι , ὅτι πᾶς ὁ συλλογισμός εἰς ἐκεῖνος ἀνάγω ὁ δύο . εἰμί δέ εἄν ἐν ὁ ἐκ ὑπόθεσις καί ὁ ἀπό ὁ μᾶλλον καί ὁ ὁμοιόω καί ὁ κακός · καί γάρ ἐν οὗτος ὁ μέν ὑποτίθημι , ὁ δέ μεταλαμβάνω , πρός ὅς καί συλλογισμός κατηγορικός χρεία · πᾶς γάρ ἐκ ὑπόθεσις , ἐν ὅς μεταλαμβάνω τίς . καί ἐν οὗτος δέ μετάληψις γίγνομαι · οἷος εἰμί ὁ μᾶλλον ἀγαθός τις . εἰμί μή εἰμί εὐδαιμονία ποιητικός , οὐδέ ὁ κακός · ὑγεία δέ μᾶλλον ἀγαθός εἰμί πλοῦτος οὐ εἰμί εὐδαιμονία ποιητικός · οὗτος γάρ μεταλαμβάνω τε καί δήω κατηγορικός δεῖξις . ὁμοίως καί ἐπί ὁ ἵημι ὁ κακός ἀγαθός διά ἑαυτοῦ αἱρετός εἰμί , καί ὁ μᾶλλον · πλοῦτος δέ κακός ἀγαθός εἰμί ὑγεία διά ἑαυτοῦ αἱρετός ἑστία · πάλιν γάρ ὁ μεταλαμβάνω καί δήω δεῖξις κατηγορικός οὗτος . τοιοῦτος καί ὁ ἀπό ὁ ὁμοιόω . λέγω δέ ὁ Ἀριστοτέλης ἰδίως ὁ ἀπό ὁ μᾶλλον καί κακός καί ὁμοιόω ‟ κατά ποιότης ” , ὁ δέ κατά πρόσληψις λέγω , οἷος εἰμί ὁ μικτός , ἰδίως ‟ κατά μετάλγψιν ” , ὡς πρόειμι1 ὁ λόγος μανθάνω .