alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 45a23
ὸν αὐτὸν δὲ τρόπον ἔχουσι καὶ οἱ εἰς τὸ ἀδύνατον ἀπάγοντες συλλογισμοὶ τοῖς δεικτικοῖς . Δείξας , πῶς καθ’ ἕκαστον πρόβλημα τῶν οἰκείων τοῦ συμπεράσματος προτάσεων εὐπορήσομεν , ὃ προηγουμένως δείκνυται καὶ συνάγεται διὸ καὶ δεικτικοὶ οἱ τοιοῦτοι συλλογισμοί ) ἐκ τῆς τῶν ἐκλελεγμένων περὶ ἑκάστου τῶν ὅρων τῶν ἐν τῷ προβλήματι ἐπιβλέψεως τε καὶ συνθέσεως , ὁμοίως φησὶ τούτοις καὶ διὰ τῶν αὐτῶν ἔσεσθαι καὶ τοὺς διὰ τῆς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῆς δεικνύντας τι συλλογισμούς , οὓς μέρος εἶπεν εἶναι τῶν ἐξ ὑποθέσεως . τοῦ δὲ ὁμοίως καὶ διὰ τῶν αὐτῶν καὶ τούτους γίνεσθαι ἡ αἰτία , ὅτι ἐστὶν αὐτοῖς ἡ διαφορὰ πρὸς τοὺς δεικτικῶς δεικνύντας οὐ κατὰ τὸν συλλογισμὸν αὐτόν ὅμοιοι γὰρ καὶ ἐξ ὁμοίων δεικνύμενοι · δεικτικοὶ γὰρ ὁμοίως ἐκείνοις καὶ οὗτοι ) , ἀλλ’ ὅτι συμπεραίνονται καὶ συνάγουσιν οὐ τὸ προκείμενον ἀλλὰ ψεῦδός τι , ὃ τῷ ἀδύνατον εἶναι ἀνελόντες , ὃ ὑπέθεντο , τὸ ἀντικείμενον αὐτῷ , ὃ συνελογίσαντο , τιθέασιν . τοῦ οὖν ἀδυνάτου δεικνυμένου ἐστὶν ὁ συλλογισμός , <ὃς> ἐπεὶ ὁμοίως γίνεται δεικτικῶς γάρ ) , διὰ τῶν αὐτῶν ἔσται τοῖς προειρημένοις . τὸ δὲ ἀδύνατον εὑρίσκεταί τε καὶ συλλογίζεται διὰ τοῦ εἰλῆφθαι , τίνα τίσιν ἐστὶ τὰ αὐτὰ τῶν τε ἑπομένων καὶ τῶν , οἷς ἕπονται οἱ ἐν τῷ προβλήματι ὅροι , καὶ τῶν μὴ ὑπαρχόντων αὐτοῖς . διὸ καὶ αὐτὸς δείκνυσιν ὁμοίως γίνεσθαι αὐτοὺς τοῖς δεικτικοῖς . ἔτι ἔστιν , ὃ δεικτικῶς δείκνυται , καὶ διὰ τῆς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῆς δεῖξαι διὰ τῶν αὐτῶν ὅρων καὶ πάλιν , ὃ διὰ τῆς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῆς , καὶ δεικτικῶς . | Ἐπιζητήσαι δ’ ἄν τις , πῶς ἀληθὲς τὸ τοὺς δι’ ἀδυνάτου δεικνυμένους πάντας συλλογισμοὺς καὶ δεικτικῶς δείκνυσθαι · δοκεῖ γὰρ ψεῦδος εἶναι τοῦτο . τοὺς μὲν γὰρ δεικτικῶς οἷόν τε καὶ δι’ ἀδυνάτου ἐπισκεπτέον δ’ , εἰ καὶ τοὺς ἐν ταῖς μίξεσι πάντας ) , οὐ μὴν ἀνάπαλιν · εἷς γὰρ ἐν τῷ δευτέρῳ σχήματι καὶ εἷς ἐν τῷ τρίτῳ , οἱ ἔχοντες τὰς συζυγίας ἐκ καθόλου καταφατικῆς καὶ ἐπὶ μέρους ἀποφατικῆς , διὰ τῆς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῆς δείκνυνται μόνης , οὐκέτι δὲ καὶ δεικτικῶς . ἢ καὶ ἐπὶ τούτων εἴη ἂν μετὰ τὴν πίστιν τὴν διὰ τῆς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῆς τοῦ συλλογιστικὴν εἶναι τὴν συμπλοκὴν καὶ ἐκ τῶν κειμένων προτάσεων δεικτικῶς δεικνύμενον τὸ προκείμενον . εἰ γὰρ τὸ Α παντὶ μὲν τῷ Β , τινὶ δὲ οὐ τῷ Γ , καὶ τὸ Β τινὶ οὐ τῷ Γ δεικτικῶς · πίστις δὲ τοῦ δεικτικῶς τοῦτο συνάγεσθαι ἡ διὰ τῆς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῆς ὡς ἐπὶ τῶν ἄλλων προτάσεων ἡ ἀντιστροφή . φασὶ δέ τινες μὴ τοῦτο εἶναι τὸ λεγόμενον , ἀλλ’ ὅτι ταὐτὰ τὰ ] προβλήματα καὶ δεικτικῶς δείκνυται καὶ διὰ τῆς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῆς καὶ διὰ τῶν αὐτῶν ὅρων καὶ οὐκ ἄλλα τινά ἐστι τὰ δεικνύμενα . ἢ γὰρ καθόλου καταφατικὸν ἢ καθόλου ἀποφατικὸν ἢ ἐπὶ μέρους καταφατικὸν ἢ ἀποφατικὸν καὶ διὰ τῆς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῆς ἐστι τὸ δεικνύμενον · ταῦτα δέ , δι’ ὧν πεποιήμεθα ἐπιβλέψεων τε καὶ συνθέσεων , δείκνυται , ὥστε τὸ διὰ τῶν αὐτῶν ὄρων τοῦτο σημαίνειν .
Lemmas: εἰμί αὐτός δέ τρόπος ἔχω καί ὁ εἰς ὁ ἀδύνατος ἀπάγω συλλογισμός ὁ δεικτικός . δείκνυμι , πῶς κατά ἕκαστος πρόβλημα ὁ οἰκέω ὁ συμπέρασμα πρότασις εὐπορέω , ὅς προηγουμένως δείκνυμι καί συνάγω διό καί δεικτικός ὁ τοιοῦτος συλλογισμός ) ἐκ ὁ ὁ ἐκλέγω περί ἕκαστος ὁ ὁράω ὁ ἐν ὁ πρόβλημα ἐπίβλεψις τε καί σύνθεσις , ὁμοίως φημί οὗτος καί διά ὁ αὐτός εἰμί καί ὁ διά ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή δείκνυμι τίς συλλογισμός , ὅς μέρος εἶπον εἰμί ὁ ἐκ ὑπόθεσις . ὁ δέ ὁμοίως καί διά ὁ αὐτός καί οὗτος γίγνομαι ὁ αἰτία , ὅτι εἰμί αὐτός ὁ διαφορά πρός ὁ δεικτικός δείκνυμι οὖον κατά ὁ συλλογισμός αὐτός ὅμοιος γάρ καί ἐκ ὅμοιος δείκνυμι · δεικτικός γάρ ὁμοίως ἐκεῖνος καί οὗτος ) , ἀλλά ὅτι συμπεραίνω καί συνάγω οὖον ὁ πρόκειμαι ἀλλά ψεῦδος τίς , ὅς ὁ ἀδύνατος εἰμί ἀναιρέω , ὅς ὑποτίθημι , ὁ ἀντίκειμαι αὐτός , ὅς συλλογίζομαι , τίθημι . ὁ οὖν ἀδύνατος δείκνυμι εἰμί ὁ συλλογισμός , ὅς ἐπεί ὁμοίως γίγνομαι δεικτικός γάρ ) , διά ὁ αὐτός εἰμί ὁ προερέω . ὁ δέ ἀδύνατος εὑρίσκω τε καί συλλογίζομαι διά ὁ λαμβάνω , τίς τίσις εἰμί ὁ αὐτός ὁ τε ἕπομαι καί ὁ , ὅς ἕπω ὁ ἐν ὁ πρόβλημα ὅρος , καί ὁ μή ὑπάρχω αὐτός . διό καί αὐτός δείκνυμι ὁμοίως γίγνομαι αὐτός ὁ δεικτικός . ἔτι εἰμί , ὅς δεικτικός δείκνυμι , καί διά ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή δείκνυμι διά ὁ αὐτός ὁράω καί πάλιν , ὅς διά ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή , καί δεικτικός . | ἐπιζητέω δέ ἄν τις , πῶς ἀληθής ὁ ὁ διά ἀδύνατος δείκνυμι πᾶς συλλογισμός καί δεικτικός δείκνυμι · δοκέω γάρ ψεῦδος εἰμί οὗτος . ὁ μέν γάρ δεικτικός οἷος τε καί διά ἀδύνατος ἐπισκεπτέος δέ , εἰμί καί ὁ ἐν ὁ μίξις πᾶς ) , οὖον μήv ἀνάπαλιν · εἷς γάρ ἐν ὁ δύο σχῆμα καί εἷς ἐν ὁ τρίτος , ὁ ἔχω ὁ συζυγία ἐκ καθόλου καταφατικός καί ἐπί μέρος ἀποφατικός , διά ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή δείκνυμι μόνος , οὐκέτι δέ καί δεικτικός . ἢ καί ἐπί οὗτος εἰμί εἄν μετά ὁ πίστις ὁ διά ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή ὁ συλλογιστικός εἰμί ὁ συμπλοκή καί ἐκ ὁ κεῖμαι πρότασις δεικτικός δείκνυμι ὁ πρόκειμαι . εἰμί γάρ ὁ Α πᾶς μέν ὁ Β , τις δέ οὖον ὁ Γ , καί ὁ Β τις οὖον ὁ Γ δεικτικός · πίστις δέ ὁ δεικτικός οὗτος συνάγω ὁ διά ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή ὡς ἐπί ὁ ἄλλος πρότασις ὁ ἀντιστροφή . φημί δέ τις μή οὗτος εἰμί ὁ λέγω , ἀλλά ὅτι αὐτός ὁ ] πρόβλημα καί δεικτικός δείκνυμι καί διά ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή καί διά ὁ αὐτός ὁράω καί οὐ ἄλλος τις εἰμί ὁ δείκνυμι . ἢ γάρ καθόλου καταφατικός ἢ καθόλου ἀποφατικός ἢ ἐπί μέρος καταφατικός ἢ ἀποφατικός καί διά ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή εἰμί ὁ δείκνυμι · οὗτος δέ , διά ὅς ποιέω ἐπίβλεψις τε καί σύνθεσις , δείκνυμι , ὥστε ὁ διά ὁ αὐτός σύργαστρος οὗτος σημαίνω .