ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 27b28
Ἐὰν δὲ τὸ καθόλου πρὸς τὸ ἔλαττον ἄκρον ᾖ , καὶ τὸ M τῷ μὲν Ξ μηδενὶ τῷ δὲ N μὴ Δείξας ἀσυλλογίστους συζυγίας ἐν δευτέρῳ σχήματι τὰς ὁμοιοσχήμονας τὰς ἐχούσας τὸ ἐπὶ μέρους πρὸς τῷ ἐλάττονι τὸ δὲ καθόλου πρὸς τῷ μείζονι νῦν λαμβάνει τὰς ὁμοιοσχήμονας τὰς ἀνάπαλιν ἐχούσας τὸ μὲν ἐπὶ μέρους πρὸς τῷ μείζονι τὸ δὲ καθόλου πρὸς τῷ ἐλάττονι , καὶ τῇ τῶν ὅρων παραθέσει τὸ ἀσυλλόγιστον δείκνυσιν αὐτῶν . αἱ δὲ συζυγίαι αὗται κατ’ ἄμφω ἀσυλλόγιστοι ἐν τῷ σχήματι τούτῳ , διά τε τὸ ὁμοιόσχημον τῶν προτάσεων καὶ διὰ τὸ τὴν μείζονα ἐπὶ μέρους λαμβάνεσθαι . ὅτι δὲ μηδενός εἰσι συλλογιστικαί , ἐλέγχει ἁπλῶς παραθέμενος τοὺς ὅρους οὐκέτι τῷ τῆς ἐπὶ μέρους ἀδιορίστῳ προσχρώμενος · ὡς γὰρ ἂν ᾖ ἡ μείζων οὖσα μέρους ἀληθής , ἄν τε διὰ τὴν καθόλου ἄν τε καὶ δι’ αὐτὴν τῷ τὴν ἐπὶ μέρους καταφατικὴν τὴν ὑπεναντίαν αὐτῇ ἀληθῆ εἶναι , ἀσυλλόγιστος γίνεται ἡ συζυγία τῷ ὁμοιοσχημόνων οὐσῶν τῶν προτάσεων ἐν τῷ σχήματι τούτῳ μηδένα γίνεσθαι συλλογισμόν . τοῦ μὲν οὖν παντὶ ὑπάρχειν ὅρους παρατίθεται λευκόν , ζῷον , κόρακα · τὸ γὰρ ζῷον παντὶ κόρακι · τοῦ δὲ μηδενὶ λευκόν , λίθον , κόρακα · ὁ γὰρ λίθος οὐδενὶ κόρακι . τὸ γὰρ λευκὸν καὶ ζῴῳ τινὶ καὶ λίθῳ τινί , κόρακι δὲ οὐδενί . ὁμοίως δὲ δείκνυσι , καὶ εἰ ἀμφότεραι ληφθεῖεν καταφατικαί , ἡ δὲ μείζων ἐπὶ μέρους . τοῦ μὲν γὰρ μὴ ὑπάρχειν ὅροι λευκόν , ζῷον , χιών · τὸ γὰρ ζῷον οὐδεμιᾷ χιόνι τοῦ λευκοῦ τινὶ μὲν ζῴῳ ὑπάρχοντος πάσῃ δὲ χιόνι · τοῦ δὲ ὑπάρχειν λευκόν , ζῷον , κύκνος · τὸ γὰρ ζῷον παντὶ κύκνῳ , ὁμοίως τοῦ λευκοῦ ζῴῳ μὲν τινὶ ὑπάρχοντος κύκνῳ δὲ παντί .
Lemmas: ἐάν δέ ὁ καθόλου πρός ὁ μικρός ἄκρος εἰμί , καί ὁ M ὁ μέν Ξ μηδείς ὁ δέ N μή δείκνυμι ἀσυλλόγιστος συζυγία ἐν δύο σχῆμα ὁ ὁμοιοσχήμων ὁ ἔχω ὁ ἐπί μέρος πρός ὁ μικρός ὁ δέ καθόλου πρός ὁ μείζων νῦν λαμβάνω ὁ ὁμοιοσχήμων ὁ ἀνάπαλιν ἔχω ὁ μέν ἐπί μέρος πρός ὁ μείζων ὁ δέ καθόλου πρός ὁ μικρός , καί ὁ ὁ ὁράω παράθεσις ὁ ἀσυλλόγιστος δείκνυμι αὐτός . ὁ δέ συζυγία οὗτος κατά ἄμφω ἀσυλλόγιστος ἐν ὁ σχῆμα οὗτος , διά τε ὁ ὁμοιοσχήμων ὁ πρότασις καί διά ὁ ὁ μείζων ἐπί μέρος λαμβάνω . ὅτι δέ μηδείς εἰμί συλλογιστική , ἔλεγχος ἁπλόος παρατίθημι ὁ ὅρος οὐκέτι ὁ ὁ ἐπί μέρος ἀδιόριστος προσχράομαι · ὡς γάρ εἄν εἰμί ὁ μείζων εἰμί μέρος ἀληθής , ἄν τε διά ὁ καθόλου ἄν τε καί διά αὐτός ὁ ὁ ἐπί μέρος καταφατικός ὁ ὑπεναντίος αὐτός ἀληθής εἰμί , ἀσυλλόγιστος γίγνομαι ὁ συζυγία ὁ ὁμοιοσχήμων εἰμί ὁ πρότασις ἐν ὁ σχῆμα οὗτος μηδείς γίγνομαι συλλογισμός . ὁ μέν οὖν πᾶς ὑπάρχω ὅρος παρατίθημι λευκός , ζῷον , κόραξ · ὁ γάρ ζῷον πᾶς κόραξ · ὁ δέ μηδείς λευκός , λίθος , κόραξ · ὁ γάρ λίθος οὐδείς κόραξ . ὁ γάρ λευκός καί ζῷον τις καί λίθος τις , κόραξ δέ οὐδείς . ὁμοίως δέ δείκνυμι , καί εἰμί ἀμφότερος λαμβάνω καταφατικός , ὁ δέ μείζων ἐπί μέρος . ὁ μέν γάρ μή ὑπάρχω ὅρος λευκός , ζῷον , χιών · ὁ γάρ ζῷον οὐδείς χιών ὁ λευκός τις μέν ζῷον ὑπάρχω πᾶς δέ χιών · ὁ δέ ὑπάρχω λευκός , ζῷον , κύκνος · ὁ γάρ ζῷον πᾶς κύκνος , ὁμοίως ὁ λευκός ζῷον μέν τις ὑπάρχω κύκνος δέ πᾶς .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 28a6
Ἢ ἐνυπάρχει τοῖς ὅροις ἐξ ἀνάγκης ἢ τίθενται ὡς ὑποθέσεις . Ἐξ ἀνάγκης μὲν ἐνυπάρχει τοῖς ὅροις καὶ ταῖς προτάσεσι ταῖς κειμέναις τὸ τῶν ἀντιστροφῶν , αἷς πρὸς τὴν τελείωσιν τῶν συλλογισμῶν προσεχρη - σάμεθα , ἐν οἷς ἡ δεῖξις δι’ ἀντιστροφῆς · αἱ γὰρ τῶν προτάσεων ἀντιστροφαὶ ἐνυπάρχουσι ταῖς εἰλημμέναις προτάσεσι . τίθενται δὲ ὡς ὑποθέσεις , αἷς χρώμεθα πρὸς τὴν τῶν ἀτελῶν συλλογισμῶν δεῖξιν ἐν ταῖς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγαῖς , ὡς καὶ αὐτὸς ἐδήλωσε . τὸ γὰρ ἀντικείμενον , οὗ δείκνυμεν , ὑπόθεσιν λαβόντες , οὕτως τοῦ ἀδυνάτου συλλογισμὸν ποιήσαντες καὶ συνα - γωγήν , διὰ τούτου τὴν ὑπόθεσιν ἀνελόντες κατασκευάζομεν αὐτῆς τὸ ἀντικείμενον , ὃ ἦν προκείμενον . δῆλον δὲ καὶ ὅτι πάντα τὰ ἐν τούτῳ τῷ σχήματι συμπεράσματα ἀποφατικά .
Lemmas: ἤ ἐν-ὑπάρχω ὁ ὅρος ἐκ ἀνάγκη ἢ τίθημι ὡς ὑπόθεσις . ἐς ἀνάγκη μέν ἐν-ὑπάρχω ὁ ὅρος καί ὁ πρότασις ὁ κεῖμαι ὁ ὁ ἀντιστροφή , ὅς πρός ὁ τελέω ὁ συλλογισμός προσεχρη - σήμω , ἐν ὅς ὁ δεῖξις διά ἀντιστροφή · ὁ γάρ ὁ πρότασις ἀντιστροφή ἐνυπάρχω ὁ λαμβάνω πρότασις . τίθημι δέ ὡς ὑπόθεσις , ὅς χράω πρός ὁ ὁ ἀτελής συλλογισμός δεῖξις ἐν ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή , ὡς καί αὐτός δηλόω . ὁ γάρ ἀντίκειμαι , ὅς δείκνυμι , ὑπόθεσις λαμβάνω , οὕτως ὁ ἀδύνατος συλλογισμός ποιέω καί Σύνα - γωγή , διά οὗτος ὁ ὑπόθεσις ἀναιρέω κατασκευάζω αὐτός ὁ ἀντίκειμαι , ὅς εἰμί πρόκειμαι . δῆλος δέ καί ὅτι πᾶς ὁ ἐν οὗτος ὁ σχῆμα συμπέρασμα ἀποφατικός .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 28a12
Μέσον δ’ ἐν αὐτῷ λέγω , καθ’ οὗ ἄμφω τὰ κατηγορουμενα . Oὗτος ἄν εἴη λόγος τοῦ τρίτου σχήματος , ἐν ᾧ τὰ ἄκρα ἀμφότερα τοῦ μέσου κατηγορεῖται .
Lemmas: Μέσον δέ ἐν αὐτός λέγω , κατά ὅς ἄμφω ὁ κατηγορούμενος . ὕω ἄν εἰμί λόγος ὁ τρίτος σχῆμα , ἐν ὅς ὁ ἄκρος ἀμφότερος ὁ μέσος κατηγορέω .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 28a13
Μεῖζον δὲ ἄκρον τὸ ποῤῥώτερον τοῦ μέσου . Ὡς τῆς μείζονος προτάσεως ἐν πρώτῳ σχήματι ἀντιστραφείσης ἐγίνετο πρὸ τοῦ μείζονος ἄκρου ὁ μέσος τιθέμενος ἐν τῷ δευτέρῳ σχήματι , οὕτως πάλιν ἐν τῷ τρίτῳ σχήματι κατ’ ἀντιστροφὴν τῆς ἐλάττονος ἐν πρώτῳ σχήματι προτάσεως τοῦ τρίτου σχήματος γεγονότος γίνεται ὁ μέσος μετὰ τὸν ἐλάττονα ἄκρον τὴν θέσιν ἔχων · τῇ γὰρ ἑκατέρας προτάσεως ἀντιστροφῇ ὁ μέσος τὴν θέσιν πλησίον πίπτει τοῦ ἄκρου , ᾧ συνέζευκται ἐν τῇ ἀντιστρεφομένῃ προτάσει . γινόμενος δὲ ἐν τῷ τρίτῳ σχήματι πλησίον τοῦ ἐλάττονος ἄκρου ὁ μέσος ἀμφοτέροις ὑποκείμενος γίνεται , τῷ μὲν ἐλάττονι διὰ τὴν ἀντιστροφὴν τῆς ἐλάττονος προτάσεως τῷ δὲ μείζονι , ὅτι καὶ ἔκειτο τὴν ἀρχὴν ἐν πρώτῳ σχήματι ὑποκείμενος τούτῳ . ὑποκείμενος δὲ ἀμφοτέροις εἰκότως τὴν ἐσχάτην ἔχει θέσιν .
Lemmas: Μέγας δέ ἄκρος ὁ πρόσω ὁ μέσος . ὡς ὁ μείζων πρότασις ἐν πρῶτος σχῆμα ἀντιστρέφω γίγνομαι πρό ὁ μείζων ἄκρος ὁ μέσος τίθημι ἐν ὁ δύο σχῆμα , οὕτως πάλιν ἐν ὁ τρίτος σχῆμα κατά ἀντιστροφή ὁ μικρός ἐν πρῶτος σχῆμα πρότασις ὁ τρίτος σχῆμα γίγνομαι γίγνομαι ὁ μέσος μετά ὁ μικρός ἄκρος ὁ θέσις ἔχω · ὁ γάρ ἑκάτερος πρότασις ἀντιστροφή ὁ μέσος ὁ θέσις πλησίος πίπτω ὁ ἄκρος , ὅς συζεύγνυμι ἐν ὁ ἀντιστρέφω πρότασις . γίγνομαι δέ ἐν ὁ τρίτος σχῆμα πλησίος ὁ μικρός ἄκρος ὁ μέσος ἀμφότερος ὑπόκειμαι γίγνομαι , ὁ μέν μικρός διά ὁ ἀντιστροφή ὁ μικρός πρότασις ὁ δέ μείζων , ὅτι καί κεῖμαι ὁ ἀρχή ἐν πρῶτος σχῆμα ὑπόκειμαι οὗτος . ὑπόκειμαι δέ ἀμφότερος εἰκότως ὁ ἔσχατος ἔχω θέσις .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 28a16
Δυνατὸς δὲ ἔσται καὶ καθόλου καὶ μὴ καθόλου τῶν ὄρων ὄντων πρὸς τὸ μέσον . Τὸ μὴ καθόλου οὐ τοῦ ‘μηδετέρας οὔσης καθόλου’ σημαντικόν ἐστιν ἀδύνατον γάρ , ὡς εἰρήκαμεν ἤδη , ἐκ δύο ἐπὶ μέρους προτάσεων συλλογισμὸν γενέσθαι ) , ἀλλ’ ὅτι ’μὴ ἀμφοτέρων καθόλου’ .
Lemmas: δυνατός δέ εἰμί καί καθόλου καί μή καθόλου ὁ σύργαστρος εἰμί πρός ὁ μέσος . ὁ μή καθόλου οὖον ὁ μηδέτερος εἰμί καθόλος σημαντικός εἰμί ἀδύνατος γάρ , ὡς εἴρω ἤδη , ἐκ δύο ἐπί μέρος πρότασις συλλογισμός γίγνομαι ) , ἀλλά ὅτι ἐμός ἀμφότερος καθόλος .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 28a26
Καὶ ἐὰν τὸ μὲν P παντὶ τῷ Σ , τὸ δὲ Π μηδενί . Ἐπὶ δευτέραν συζυγίαν μετελήλυθε τὴν ἐκ καθόλου ἀποφατικῆς τῆς μείζονος καὶ καθόλου καταφατικῆς τῆς ἐλάττονος , καὶ δείκνυσι καὶ ταύτην συλλογιστικὴν διὰ τοῦ ἀντιστρέψαι τὴν ἐλάττονα τὴν P Σ οὖσαν καθόλου καταφατικὴν καὶ λαβεῖν ἐπὶ μέρους καταφατικὴν τὴν P Σ καὶ ἀναγαγεῖν εἰς τὸν ἐν πρώτῳ σχήματι τέταρτον συλλογισμόν , ὃς ἦν ἐκ καθόλου ἀποφατικῆς τῆς μείζονος καὶ ἐπὶ μέρους καταφατικῆς τῆς ἐλάττονος ἐπὶ μέρους ἀποφατικὸν συνάγων . δῆλον δ‘ , ὅτι ἔνεστι καὶ διὰ τῆς εἰς ἀδύνατον ἀπ - γωγῆς δεῖξαι καὶ τοῦτον , ὡς λέγει , καὶ σαφὲς τὸ συναγόμενον ἀδύνατον · ἄν γὰρ ὑποτεθῇ τὸ Π παντὶ τῷ P , ἐπεὶ τὸ P ἔκειτο παντὶ τῷ Σ , συναχθήσεται τὸ 11 παντὶ τῷ Σ , ᾧ ἔκειτο μηδενὶ ὑπάρχειν . ἀλλὰ καὶ τῷ ἐκθέσθαι ἔνεστι προσχρησαμένους ὁμοίως πάλιν δεῖξαι , | εἰ καὶ μὴ αὐτὸς ἐμνημόνευσεν . ἂν γάρ τι τοῦ Σ αἰσθητὸν λάβωμεν , τῷ τοῦτο ἐναργῶς ἐν μὲν τῷ P εἶναι καὶ μετέχειν αὐτοῦ τοῦ δὲ Π μὴ κοινωνεῖν φανερὸν ἔσται , ὅτι τὸ Π τινὶ τῷ P οὐχ ὑπάρχει · τούτῳ γὰρ τῷ ἐκκειμένῳ καὶ εἰλημμένῳ οὐχ ὑπάρξει ὄντι τινὶ τοῦ P .
Lemmas: καί ἐάν ὁ μέν P πᾶς ὁ Σ , ὁ δέ Π μηδείς . ἐπί δύο συζυγία μετέρχομαι ὁ ἐκ καθόλου ἀποφατικός ὁ μείζων καί καθόλου καταφατικός ὁ μικρός , καί δείκνυμι καί οὗτος συλλογιστικός διά ὁ ἀντιστρέφω ὁ μικρός ὁ P Σ εἰμί καθόλου καταφατικός καί λαμβάνω ἐπί μέρος καταφατικός ὁ P Σ καί ἀνάγω εἰς ὁ ἐν πρῶτος σχῆμα τέταρτος συλλογισμός , ὅς εἰμί ἐκ καθόλου ἀποφατικός ὁ μείζων καί ἐπί μέρος καταφατικός ὁ μικρός ἐπί μέρος ἀποφατικός συνάγω . δῆλος δδʹ , ὅτι ἔνειμι καί διά ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπό - Γωγής δείκνυμι καί οὗτος , ὡς λέγω , καί σαφής ὁ συνάγω ἀδύνατος · ἄν γάρ ὑποτίθημι ὁ Π πᾶς ὁ P , ἐπεί ὁ P κεῖμαι πᾶς ὁ Σ , συνάγω ὁ 11 πᾶς ὁ Σ , ὅς κεῖμαι μηδείς ὑπάρχω . ἀλλά καί ὁ ἐκτίθημι ἔνειμι προσχράομαι ὁμοίως πάλιν δείκνυμι , | εἰμί καί μή αὐτός μνημονεύω . εἄν γάρ τίς ὁ Σ αἰσθητός λαμβάνω , ὁ οὗτος ἐναργής ἐν μέν ὁ P εἰμί καί μετέχω αὐτός ὁ δέ Π μή κοινωνέω φανερός εἰμί , ὅτι ὁ Π τις ὁ P οὐ ὑπάρχω · οὗτος γάρ ὁ ἔκκειμαι καί λαμβάνω οὐ ὑπάρχω εἰμί τις ὁ P .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 28a30
ἐὰν δὲ τὸ μὲν P μηδενὶ τῷ Σ , τὸ δὲ Π παντὶ τῷ Σ ὑπάρχῃ . Ἐκθέμενος τὰς συλλογιστικὰς συζυγίας τὰς ἐκ καθόλου τῶν δύο προτάσεων οὔσας νῦν τῶν ἀσυλλογίστων ἐπ’ αὐταῖς μνημονεύει . καὶ πρῶτον μὲν παρατίθεται τὴν ἔχουσαν τὴν ἐλάττονα καθόλου ἀποφατικὴν τὴν δὲ μείζονα καθόλου καταφατικήν , ἥν , ὅτι ἐστὶν ἀσυλλόγιστος , ἐλέγχει τῇ τῶν ὅρων παραθέσει , δεικνύς , ὅτι καὶ παντὶ καὶ μηδενὶ δύναται τὸ Π τῷ P κειμένης ταύτης τῆς συζυγίας ὑπάρχειν . ζῷον γὰρ παντὶ ἀνθρώπῳ ὂν Π ὄντι τῷ Σ , ἵππος οὐδενὶ ἀνθρώπῳ ὢν P , καὶ ζῷον παντὶ ἵππῳ , τοῦτ’ ἔστι τὸ Π τῷ P . πάλιν καὶ ζῷον παντὶ ἀνθρώπῳ , καὶ τὸ ἄψυχον ὂν P οὐδενὶ ἀν - θρώπῳ , καὶ τὸ ζῷον οὐδενὶ ἀψύχῳ , τοῦτ’ ἔστι τὸ Π τῷ Ρ . αἴτιον δὲ τοῦ ἀσυλλόγιστον εἶναι τὴν συζυγίαν πάλιν τὸ αὐτό , ὃ καὶ ἐν τῷ πρώτῳ σχήματι ἦν τῆς μὲν μείζονος καθόλου καταφατικῆς οὕσης τῆς δ’ ἐλάττονος καθόλου ἀποφατικῆς .
Lemmas: ἐάν δέ ὁ μέν P μηδείς ὁ Σ , ὁ δέ Π πᾶς ὁ Σ ὑπάρχω . ἐκτίθημι ὁ συλλογιστικός συζυγία ὁ ἐκ καθόλου ὁ δύο πρότασις εἰμί νῦν ὁ ἀσυλλόγιστος ἐπί αὐτός μνημονεύω . καί πρῶτος μέν παρατίθημι ὁ ἔχω ὁ μικρός καθόλου ἀποφατικός ὁ δέ μείζων καθόλου καταφατικός , ὅς , ὅτι εἰμί ἀσυλλόγιστος , ἔλεγχος ὁ ὁ ὁράω παράθεσις , δείκνυμι , ὅτι καί πᾶς καί μηδείς δύναμαι ὁ Π ὁ P κεῖμαι οὗτος ὁ συζυγία ὑπάρχω . ζῷον γάρ πᾶς ἄνθρωπος εἰμί Π εἰμί ὁ Σ , ἵππος οὐδείς ἄνθρωπος εἰμί P , καί ζῷον πᾶς ἵππος , οὗτος εἰμί ὁ Π ὁ P . πάλιν καί ζῷον πᾶς ἄνθρωπος , καί ὁ ἄψυχος εἰμί P οὐδείς εἰς - θρώπῳ , καί ὁ ζῷον οὐδείς ἄψυχος , οὗτος εἰμί ὁ Π ὁ Ρ . αἴτιος δέ ὁ ἀσυλλόγιστος εἰμί ὁ συζυγία πάλιν ὁ αὐτός , ὅς καί ἐν ὁ πρῶτος σχῆμα εἰμί ὁ μέν μείζων καθόλου καταφατικός ὗσις ὁ δέ μικρός καθόλου ἀποφατικός .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 28a33
Οὐδ᾿ ὅταν ἄμφω κατὰ μηδενὸς τοῦ Σ λέγηται . Δείκνυσι καὶ ταύτην τὴν συζυγίαν ἀσυλλόγιστον ἔχουσαν ἀμφοτέρας τὰς προτάσεις καθόλου ἀποφατικάς , ἥτις κατελείπετο ἐν ταῖς καθόλου τῶν προτάσεων συζυγίαις . οἱ δὲ ὅροι τοῦ μὲν τὸ Π παντὶ τῷ P ὑπάρχειν ζῷον , ἵππος , ἄψυχον · οὐδενὶ γὰρ ἀψύχῳ ὄντι Σ οὕτε τὸ ζῷον οὔτε ὁ ἵππος , καὶ τὸ ζῷον παντὶ ἵππῳ , τοῦτ’ ἔστι τὸ Π τῷ Ρ . τοῦ δὲ μηδενὶ ἄνθρωπος , ἵππος , ἄψυχον · πάλιν γὰρ τῷ ἀψύχῳ ὄντι Σ οὔτε ὁ ἄνθρωπος οὔτε ὁ ἵππος , ἀλλ’ οὐδὲ ὁ ἄνθρωπος τῷ ἵππῳ .
Lemmas: οὐ ὅταν ἄμφω κατά μηδείς ὁ Σ λέγω . δείκνυμι καί οὗτος ὁ συζυγία ἀσυλλόγιστος ἔχω ἀμφότερος ὁ πρότασις καθόλου ἀποφατικός , ὅστις καταλείπω ἐν ὁ καθόλου ὁ πρότασις συζυγία . ὁ δέ ὅρος ὁ μέν ὁ Π πᾶς ὁ P ὑπάρχω ζῷον , ἵππος , ἄψυχος · οὐδείς γάρ ἄψυχος εἰμί Σ ἵημι ὁ ζῷον οὔτε ὁ ἵππος , καί ὁ ζῷον πᾶς ἵππος , οὗτος εἰμί ὁ Π ὁ Ρ . ὁ δέ μηδείς ἄνθρωπος , ἵππος , ἄψυχος · πάλιν γάρ ὁ ἄψυχος εἰμί Σ οὔτε ὁ ἄνθρωπος οὔτε ὁ ἵππος , ἀλλά οὐδέ ὁ ἄνθρωπος ὁ ἵππος .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 28a36
Φανερὸν οὖν καὶ ἐν τῷ τούτῳ τῷ σχήματι . Ὑπομιμνήσκει ἡμᾶς τῶν εἰρημένων , ὅτι δύο μὲν ἔσονται συλλογιστικαὶ συζυγίαι ἐκ καθόλου προτάσεων ἐν τούτῳ τῷ σχήματι , καὶ τίνες , δύο δὲ
Lemmas: Φανερός οὖν καί ἐν ὁ οὗτος ὁ σχῆμα . ὑπομιμνῄσκω ἐγώ ὁ εἴρω , ὅτι δύο μέν εἰμί συλλογιστική συζυγία ἐκ καθόλου πρότασις ἐν οὗτος ὁ σχῆμα , καί τίς , δύο δέ
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 28b5
ἐὰν δ’ ὁ μενῇ καθόλου πρὸς τὸ μέσον ὁ δ’ ἐν μέρει . Eἰπὼν περὶ τῶν συζυγιῶν τῶν ἐκ καθόλου προτάσεων ἐν τῷ τρίτῳ σχήματι μετελήλυθεν ἐπὶ τὰς τὴν ἑτέραν ἐχούσας καθόλου μόνην , καὶ δείκνυσι πάλιν καὶ ἐν ταῖς οὕτως ἐχούσαις συζυγίαις τίνες μὲν αὐτῶν εἰσι συλλογιστικαί , τίνες ὅ ἀσυλλόγιστοι . καὶ λέγει πρῶτον μέν , ὅτι , ἄν ἀμφότεραι ὦσι καταφατικαί , συλλογισμὸς ἔσται , ἄν ὁποτεραοῦν ᾖ καθόλου , ἄν τε ἡ μείζων ἄν τε ἡ ἐλάττων · ὥστε δύο συζυγίαι πάλιν αὗται συλλογιστικαὶ οὐσῶν ἀμφοτέρων μὲν καταφατικῶν τῆς ἑτέρας δὲ καθόλου . καὶ πρώτην μὲν ἐκτίθεται τὴν ἔχουσαν τὴν μὲν ἐλάττονα τὴν P Σ καθόλου καταφατικὴν τὴν δὲ μείζονα τὴν Π Σ ἐπὶ μέρους καταφατικήν , ἣν ἡμεῖς συζυγίαν ἐτάξαμεν τετάρτην τῷ δεῖσθαι δύο ἀντιστροφῶν . ἀντιστραφείσης γὰρ τῆς ἐπὶ μέρους καταφατικῆς τῆς Π Σ , ἥτις ἦν ἡ μείζων , γίνεται τὸ Σ τῷ Π τινὶ ὑπάρχον · κεῖται δὲ καὶ τὸ Ρ παντὶ τῶ Σ · συνάγεται τὸ P τινὶ τῶ Π κατὰ τὸν τρίτον τὸν ἐν πρώτῳ σχήματι . ἀλλ’ ἐπεὶ κεῖται μείζων ὁ Π καὶ δεῖ αὐτὸν ἐν τῷ συμπεράσματι κατηγορεῖσθαι , ἀντιστραφήσεται καὶ τὸ συμπέρασμα · ἦν δὲ τὸ P τινὶ τῷ Π συνηγμένον · καὶ τὸ Π ἄρα τινὶ τῷ P ὑπάρξει . ἐδέησε δὴ καὶ τῆς τοῦ συμπεράσματος ἀντιστροφῆς , οὐ μόνον τῆς Π Σ προτάσεως , ὃ ἐδήλωσε καὶ αὐτὸς ἐπενεγκὼν μετὰ τὸ δεῖξαι συμπέρασμα γινόμενον διὰ τοῦ συλλογισμοῦ , ὅτι τὸ P τινὶ τῷ Π , τὸ ὥστε καὶ τὸ Π τινὶ τῶ P .
Lemmas: ἐάν δέ ὁ Μενή καθόλου πρός ὁ μέσος ὁ δέ ἐν μέρος . ὁράω περί ὁ συζυγία ὁ ἐκ καθόλου πρότασις ἐν ὁ τρίτος σχῆμα μετέρχομαι ἐπί ὁ ὁ ἕτερος ἔχω καθόλου μόνος , καί δείκνυμι πάλιν καί ἐν ὁ οὕτως ἔχω συζυγία τίς μέν αὐτός εἰμί συλλογιστική , τίς ὅς ἀσυλλόγιστος . καί λέγω πρῶτος μέν , ὅτι , ἄν ἀμφότερος εἰμί καταφατικός , συλλογισμός εἰμί , ἄν ὁποτεροσοῦν εἰμί καθόλου , ἄν τε ὁ μείζων ἄν τε ὁ μικρός · ὥστε δύο συζυγία πάλιν οὗτος συλλογιστική εἰμί ἀμφότερος μέν καταφατικός ὁ ἕτερος δέ καθόλου . καί πρῶτος μέν ἐκτίθημι ὁ ἔχω ὁ μέν μικρός ὁ P Σ καθόλου καταφατικός ὁ δέ μείζων ὁ Π Σ ἐπί μέρος καταφατικός , ὅς ἐγώ συζυγία τάσσω τέταρτος ὁ δήω δύο ἀντιστροφή . ἀντιστρέφω γάρ ὁ ἐπί μέρος καταφατικός ὁ Π Σ , ὅστις εἰμί ὁ μείζων , γίγνομαι ὁ Σ ὁ Π τις ὑπάρχω · κεῖμαι δέ καί ὁ Ρ πᾶς ὁ Σ · συνάγω ὁ P τις ὁ Π κατά ὁ τρίτος ὁ ἐν πρῶτος σχῆμα . ἀλλά ἐπεί κεῖμαι μείζων ὁ Π καί δεῖ αὐτός ἐν ὁ συμπέρασμα κατηγορέω , ἀντιστρέφω καί ὁ συμπέρασμα · εἰμί δέ ὁ P τις ὁ Π σύνειμι · καί ὁ Π ἄρα τις ὁ P ὑπάρχω . δήω δή καί ὁ ὁ συμπέρασμα ἀντιστροφή , οὖον μόνος ὁ Π Σ πρότασις , ὅς δηλόω καί αὐτός ἐπιφέρω μετά ὁ δείκνυμι συμπέρασμα γίγνομαι διά ὁ συλλογισμός , ὅτι ὁ P τις ὁ Π , ὁ ὥστε καί ὁ Π τις ὁ P .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 28b12
Πάλιν εἰ τὸ μὲν P τινὶ τῷ Σ , τὸ δὲ Π παντὶ τῶ Σ . Ἀνάπαλιν νῦν ἔλαβε τὰς προτάσεις · ἀμφοτέρας μὲν γὰρ καταφατικὰς ἐτήρησεν , ἀλλὰ τὴν μείζονα καθόλου ἐποίησε · καὶ δείκνυσι καὶ ταύτην τὴν συζυγίαν συλλογιστικὴν οὖσαν ἀντιστρέψας τὴν ἐλάττονα πρότασιν οὖσαν ἐπὶ μέρους | καταφατικὴν καὶ ἀναγαγὼν τὴν συζυγίαν εἰς τὸν τρίτον ἀναπόδεικτον ἐν πρώτῳ σχήματι τὸν ἐκ καθόλου καταφατικῆς τῆς μείζονος καὶ ἐπὶ μέρους καταφατικῆς τῆς ἐλάττονος . ταύτην ἡμεῖς τρίτην ἐτάξαμεν τὴν συζυγίαν , ὅτι διὰ μιᾶς ἀντιστροφῆς τὸ προκείμενον φανερὸν γίνεταί τε καὶ δείκνυται , οὐ διὰ δύο ὡς ἐπὶ τῆς πρὸ αὐτῆς προκειμένης . ἐπεσημήνατο δὲ καὶ ἐπὶ ταύτης τῆς συζυγίας , ὅτι ἔνεστιν αὐτὴν δεῖξαι καὶ διὰ τῆς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῆς , ἀλλὰ καὶ διὰ τῆς ἐκθέσεως . προσθεὶς δὲ τὸ καθάπερ ἐπὶ τῶν πρότερον ἐδήλωσεν , ὅτι οὐ μόνον ἡ δι’ ἀδυνάτου δεῖξις κοινὴ πᾶσι τοῖς ἐν τούτῳ τῷ σχήματι συλλογισμοῖς ἀλλὰ καὶ ἡ διὰ τῆς ἐκ -
Lemmas: πάλιν εἰμί ὁ μέν P τις ὁ Σ , ὁ δέ Π πᾶς ὁ Σ . ἀνάπαλιν νῦν λαμβάνω ὁ πρότασις · ἀμφότερος μέν γάρ καταφατικός τηρέω , ἀλλά ὁ μείζων καθόλου ποιέω · καί δείκνυμι καί οὗτος ὁ συζυγία συλλογιστικός εἰμί ἀντιστρέφω ὁ μικρός πρότασις εἰμί ἐπί μέρος | καταφατικός καί ἀνάγω ὁ συζυγία εἰς ὁ τρίτος ἀναπόδεικτος ἐν πρῶτος σχῆμα ὁ ἐκ καθόλου καταφατικός ὁ μείζων καί ἐπί μέρος καταφατικός ὁ μικρός . οὗτος ἐγώ τρίτος τάσσω ὁ συζυγία , ὅτι διά εἷς ἀντιστροφή ὁ πρόκειμαι φανερός γίγνομαι τε καί δείκνυμι , οὖον διά δύο ὡς ἐπί ὁ πρό αὐτός πρόκειμαι . ἐπισημαίνω δέ καί ἐπί οὗτος ὁ συζυγία , ὅτι ἔνειμι αὐτός δείκνυμι καί διά ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή , ἀλλά καί διά ὁ ἔκθεσις . προστίθημι δέ ὁ καθάπερ ἐπί ὁ πρότερος δηλόω , ὅτι οὖον μόνος ὁ διά ἀδύνατος δεῖξις κοινός πᾶς ὁ ἐν οὗτος ὁ σχῆμα συλλογισμός ἀλλά καί ὁ διά ὁ ἐκ -
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 28b31
Ἐὰν δ’ ὁ στερητικὸς ᾖ καθόλου τῶν ὅρων . Λέγει μὲν ἔτι περὶ τῶν ἀνομοιοσχημόνων προτάσεων καὶ συζυγιῶν τῶν τὴν ἑτέραν ἐχουσῶν καθόλου μόνην · εἰρηκὼς δὲ περὶ τῶν , ἐν αἷς ἦν καταφατικὸν τὸ καθόλου , νῦν λέγει περὶ τῶν τὸ ἀποφατικὸν ἐχουσῶν καθόλου καὶ δῆλον ὅτι τὸ ἐπὶ μέρους καταφατικόν . ἐν δὴ ταῖς τοιαύτας ἐχούσαις προτάσεις συζυγίαις λέγει , ὅτι , ἂν μὲν ἡ μείζων ᾖ καθόλου ἀποφατική , συλλογισμὸς ἔσται , οὐκέτι δὲ ἀνάπαλιν . ὅτι δὲ τῆς μείζονος οὔσης καθόλου ἀποφατικῆς τῆς δὲ ἐλάττονος ἐπὶ μέρους καταφατικῆς γίνεται συλλογισμός , δείκνυσιν ἐκθέμενος ἐπὶ τῶν στοιχείων τὴν συζυγίαν . εἰ γὰρ εἴη τὸ Π μηδενὶ τῷ Σ , τὸ δὲ P τινὶ τῷ Σ , τὸ Π τινὶ τῷ P οὐχ ὑπάρξει · διὰ γὰρ τῆς ἐλάττονος προτάσεως ἀντιστραφείσης τῆς P Σ γίνεται τὸ πρῶτον σχῆμα καὶ ὁ τέταρτος ἐν αὐτῷ συλλογισμὸς ἐκ καθόλου ἀποφατικῆς τῆς μείζονος καὶ ἐπὶ μέρους καταφατικῆς τῆς ἐλάττονος ἐπὶ μέρους ἀποφατικὸν συνάγων . τοῦτον τὸν συλλογισμὸν ἔφαμεν ἡμεῖς πέμπτον εἶναι τῷ τοῦτον μὲν δείκνυσθαι δι’ ἀντιστροφῆς , ὃν δ’ αὐτὸς πέμπτον τέθεικε , μὴ δύνασθαι δειχθῆναι δι’ ἀντιστροφῆς · κυριωτέρα γὰρ καὶ οἰκειοτέρα ἡ δι’ ἀντιστροφῆς δεῖξις τῆς δι’ ἀδυνάτου , ὡς αὐτὸς ἐρεῖ . ὅτι δὲ ἔνεστι καὶ τῇ εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῇ καὶ τῷ τρόπῳ τῆς ἐκθέσεως καὶ ἐπὶ τούτου χρήσασθαι ὡς γνώριμον καὶ προειρημένον παρέλιπεν .
Lemmas: ἐάν δέ ὁ στερητικός εἰμί καθόλου ὁ ὁράω . Λέγος μέν ἔτι περί ὁ ἀνομοιοσχήμων πρότασις καί συζυγία ὁ ὁ ἕτερος ἔχω καθόλου μόνος · ἐρῶ δέ περί ὁ , ἐν ὅς εἰμί καταφατικός ὁ καθόλου , νῦν λέγω περί ὁ ὁ ἀποφατικός ἔχω καθόλου καί δῆλος ὅτι ὁ ἐπί μέρος καταφατικός . ἐν δή ὁ τοιοῦτος ἔχω πρότασις συζυγία λέγω , ὅτι , εἄν μέν ὁ μείζων εἰμί καθόλου ἀποφατικός , συλλογισμός εἰμί , οὐκέτι δέ ἀνάπαλιν . ὅτι δέ ὁ μείζων εἰμί καθόλου ἀποφατικός ὁ δέ μικρός ἐπί μέρος καταφατικός γίγνομαι συλλογισμός , δείκνυμι ἐκτίθημι ἐπί ὁ στοιχεῖον ὁ συζυγία . εἰμί γάρ εἰμί ὁ Π μηδείς ὁ Σ , ὁ δέ P τις ὁ Σ , ὁ Π τις ὁ P οὐ ὑπάρχω · διά γάρ ὁ μικρός πρότασις ἀντιστρέφω ὁ P Σ γίγνομαι ὁ πρῶτος σχῆμα καί ὁ τέταρτος ἐν αὐτός συλλογισμός ἐκ καθόλου ἀποφατικός ὁ μείζων καί ἐπί μέρος καταφατικός ὁ μικρός ἐπί μέρος ἀποφατικός συνάγω . οὗτος ὁ συλλογισμός φημί ἐγώ πέμπτος εἰμί ὁ οὗτος μέν δείκνυμι διά ἀντιστροφή , ὅς δέ αὐτός πέμπτος τίθημι , μή δύναμαι δείκνυμι διά ἀντιστροφή · κύριος γάρ καί οἰκεῖος ὁ διά ἀντιστροφή δεῖξις ὁ διά ἀδύνατος , ὡς αὐτός εἴρω . ὅτι δέ ἔνειμι καί ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή καί ὁ τρόπος ὁ ἔκθεσις καί ἐπί οὗτος χράω ὡς γνώριμος καί προερέω παραλείπω .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 28b36
Ὅταν δὲ ὁ ἐλάττων ἡ στερητικός . Μετέβη ἐπὶ τὴν συζυγίαν , ἐν ᾗ ἡ ἐλάττων πρότασίς ἐστι καθόλου ἀποφατικὴ ἡ δὲ μείζων ἐπὶ μέρους καταφατική , καὶ δείκνυσιν ἀσυλλόγιστον αὐτὴν τῇ τῶν ὅρων παραθέσει . τοῦ μὲν γὰρ παντὶ ὑπάρχειν ὅρους παρατίθεται ζῷον , ἄνθρωπον , ἄγριον · τὸ μὲν γὰρ ζῷον , ὅ ἐστι τὸ Π , τινὶ ἀγρίῳ ὑπάρχει , ὅ ἐστι τὸ Σ , ὁ δὲ ἄνθρωπος , ὅ ἐστι τὸ P , οὐδενὶ ἀγρίῳ , καὶ τὸ ζῷον παντὶ ἀνθρώπῳ · τοῦ δὲ μηδενὶ ζῷον , ἐπιστήμην , ἄγριον · πάλιν γὰρ τὸ μὲν ζῷον τινὶ ἀγρίῳ , ἡ δ’ ἐπιστήμη κειμένη ἐπὶ τοῦ P οὐδενὶ ἀγρίῳ , καὶ τὸ ζῷον οὐδεμιᾷ ἐπιστήμῃ . αἰτία δὲ ἡ ἐλάττων οὖσα ἀποφατική .
Lemmas: ὅταν δέ ὁ μικρός ὁ στερητικός . μεταβαίνω ἐπί ὁ συζυγία , ἐν ὅς ὁ μικρός πρότασις εἰμί καθόλου ἀποφατικός ὁ δέ μείζων ἐπί μέρος καταφατικός , καί δείκνυμι ἀσυλλόγιστος αὐτός ὁ ὁ ὁράω παράθεσις . ὁ μέν γάρ πᾶς ὑπάρχω ὅρος παρατίθημι ζῷον , ἄνθρωπος , ἄγριος · ὁ μέν γάρ ζῷον , ὅς εἰμί ὁ Π , τις ἄγριος ὑπάρχω , ὅς εἰμί ὁ Σ , ὁ δέ ἄνθρωπος , ὅς εἰμί ὁ P , οὐδείς ἄγριος , καί ὁ ζῷον πᾶς ἄνθρωπος · ὁ δέ μηδείς ζῷον , ἐπιστήμη , ἄγριος · πάλιν γάρ ὁ μέν ζῷον τις ἄγριος , ὁ δέ ἐπιστήμη κεῖμαι ἐπί ὁ P οὐδείς ἄγριος , καί ὁ ζῷον οὐδείς ἐπιστήμη . αἰτία δέ ὁ μικρός εἰμί ἀποφατικός .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 28b38
Οὐδ᾿ ὅταν ἀμφότεροι στερητικοὶ τεθῶσιν . Λαμβάνει ἀμφοτέρας ἀποφατικὰς οὔσης τῆς ἑτέρας καθόλου , καὶ δείκνυσιν ἀσυλλογίστους τὰς ἐκ τοιούτων προτάσεων συζυγίας , πρὸς ὁποτέραν ἄν ᾖ τὸ καθόλου . ἐὰν μὲν οὖν ᾖ ἡ ἐλάττων καθόλου ἀποφατική , ὅρους παρατίθεται τοῦ μὲν παντὶ ζῷον , ἄνθρωπον , ἄγριον · ζῷον γὰρ τινὶ ἀγρίῳ οὐχ ὑπάρχει , ἄνθρωπος οὐδενὶ ἀγρίῳ , ζῷον παντὶ ἀνθρώπῳ · τοῦ δὲ μηδενὶ ζῷον , ἐπιστήμην , ἄγριον · τὸ μὲν γὰρ ζῷον τινὶ οὐχ ὑπάρχει ἀγρίῳ , ἡ δ’ ἐπιστήμη οὐδενὶ ἀγρίῳ , καὶ ζῷον οὐδεμιᾷ ἐπιστήμῃ .
Lemmas: οὐ ὅταν ἀμφότερος στερητικός τίθημι . λαμβάνω ἀμφότερος ἀποφατικός εἰμί ὁ ἕτερος καθόλου , καί δείκνυμι ἀσυλλόγιστος ὁ ἐκ τοιοῦτος πρότασις συζυγία , πρός ὁπότερος ἄν εἰμί ὁ καθόλου . ἐάν μέν οὖν εἰμί ὁ μικρός καθόλου ἀποφατικός , ὅρος παρατίθημι ὁ μέν πᾶς ζῷον , ἄνθρωπος , ἄγριος · ζῷον γάρ τις ἄγριος οὐ ὑπάρχω , ἄνθρωπος οὐδείς ἄγριος , ζῷον πᾶς ἄνθρωπος · ὁ δέ μηδείς ζῷον , ἐπιστήμη , ἄγριος · ὁ μέν γάρ ζῷον τις οὐ ὑπάρχω ἄγριος , ὁ δέ ἐπιστήμη οὐδείς ἄγριος , καί ζῷον οὐδείς ἐπιστήμη .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 29a2
Ὅταν δ’ ὁ μείζων . Πειρᾶται ἐλέγξαι ἀσυλλόγιστον οὖσαν συζυγίαν , καὶ ἐν ᾗ ἡ μὲν μείζων καθόλου ἐστὶν ἀποφατικὴ ἡ δ’ ἐλάττων ἐπὶ μέρους ἀποφατική . τοῦ μὲν οὖν μηδενὶ ὑπάρχειν τὸ Π τῷ P ὅρους παρατίθεται κόρακα , χιόνα , λευκόν · ὁ γὰρ κόραξ οὐδενὶ λευκῷ , χιὼν τινὶ λευκῷ οὐχ ὑπάρχει , κόραξ οὐδεμιᾷ χιόνι . τοῦ δὲ παντὶ ὑπάρχειν τὸ Π τῷ P πάλιν οὕ φησι δύνασθαι ὅρους ληφθῆναι , ὅτε τὸ P τῷ Σ τινὶ οὐχ ὑπάρχει ὡς καὶ τινὶ ὑπάρχειν , ὡς εἶχεν , ἐφ’ ὧν παρέθετο ὅρων , χιόνος καὶ λευκοῦ . τὸ δ’ αἴτιον , ὅτι γίνεται πάλιν συλλογιστικὴ συζυγία ἡ ἔχουσα τὴν μὲν μείζονα καθόλου ἀποφατικὴν τὴν δὲ ἐλάττονα ἐπὶ μέρους καταφατικὴν συνάγουσα ἐπὶ μέρους ἀποφατικόν , ὡς ἐδείξαμεν , οὗ τὸ ἀντικείμενον ἀδύνατον γίνεται . ἄν δὴ τοῦ P τῷ Σ τινὶ μὴ ὑπάρχοντος οὕτως ὡς καὶ τινὶ ὑπάρχειν ὑποθώμεθα τὸ Π παντὶ τῷ P ὑπάρχειν , ἀδύνατος ἡμῶν ἡ ὑπόθεσις ἔσται · ἀναιρεθήσεται γὰρ συλλογιστικῶς | δειχθέντος τοῦ ὅτι τὸ Π τινὶ τῷ P οὐχ ὑπάρχει . ἀλλ’ ἐπεὶ ἀδιόριστον τὸ τῶν ἐπὶ μέρους ἀληθές , ἄν λάβωμεν τὴν ἐπὶ μέρους ἀποφατικὴν ἀληθῆ τῷ εἶναι τὴν καθόλου ἀποφατικὴν ἀληθῆ , εὐπορήσομεν ὅρων τότε καὶ τοῦ παντὶ καὶ ἀσυλλόγιστον δείξομεν τὴν συζυγίαν · γίνεται γὰρ δυνάμει ἡ αὐτὴ ἡ ἐκ δύο καθόλου ἀποφατικῶν . ὅτι δὲ μὴ οἷόν τ’ εὐπορῆσαι τοῦ παντὶ τὸ Π τῷ P ὅρων τῆς Ρ Σ προτάσεως ἐπὶ μέρους ἀποφατικῆς οὕσης ἀληθοῦς καθ’ αὑτήν , διὰ τῆς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῆς ἔδειξεν . εἰ γὰρ εἴη ὐποκείμενον τὸ Π τῷ Ρ παντὶ ὑπάρχειν , εἴη δὲ καὶ τὸ P τινὶ τῷ Σ ὑπάρχον , ἔσται καὶ τὸ Π τινὶ τῶν Σ ὑπάρχον συλλογιστικῶς , ὅ ἐστιν ἀδύνατον · ὑπόκειται γὰρ μηδενὶ ὑπάρχειν τὸ Π τῷ Σ .
Lemmas: ὅταν δέ ὁ μείζων . πειράω ἐλέγχω ἀσυλλόγιστος εἰμί συζυγία , καί ἐν ὅς ὁ μέν μείζων καθόλου εἰμί ἀποφατικός ὁ δέ μικρός ἐπί μέρος ἀποφατικός . ὁ μέν οὖν μηδείς ὑπάρχω ὁ Π ὁ P ὅρος παρατίθημι κόραξ , χιών , λευκός · ὁ γάρ κόραξ οὐδείς λευκός , χιών τις λευκός οὐ ὑπάρχω , κόραξ οὐδείς χιών . ὁ δέ πᾶς ὑπάρχω ὁ Π ὁ P πάλιν ἕ φημί δύναμαι ὅρος λαμβάνω , ὅτε ὁ P ὁ Σ τις οὐ ὑπάρχω ὡς καί τις ὑπάρχω , ὡς ἔχω , ἐπί ὅς παρατίθημι ὁράω , χιών καί λευκός . ὁ δέ αἴτιος , ὅτι γίγνομαι πάλιν συλλογιστικός συζυγία ὁ ἔχω ὁ μέν μείζων καθόλου ἀποφατικός ὁ δέ μικρός ἐπί μέρος καταφατικός συνάγω ἐπί μέρος ἀποφατικός , ὡς δείκνυμι , ὅς ὁ ἀντίκειμαι ἀδύνατος γίγνομαι . ἄν δή ὁ P ὁ Σ τις μή ὑπάρχω οὕτως ὡς καί τις ὑπάρχω ὑποτίθημι ὁ Π πᾶς ὁ P ὑπάρχω , ἀδύνατος ἐγώ ὁ ὑπόθεσις εἰμί · ἀναιρέω γάρ συλλογιστικός | δείκνυμι ὁ ὅτι ὁ Π τις ὁ P οὐ ὑπάρχω . ἀλλά ἐπεί ἀδιόριστος ὁ ὁ ἐπί μέρος ἀληθής , ἄν λαμβάνω ὁ ἐπί μέρος ἀποφατικός ἀληθής ὁ εἰμί ὁ καθόλου ἀποφατικός ἀληθής , εὐπορέω ὁράω τότε καί ὁ πᾶς καί ἀσυλλόγιστος δείκνυμι ὁ συζυγία · γίγνομαι γάρ δύναμις ὁ αὐτός ὁ ἐκ δύο καθόλου ἀποφατικός . ὅτι δέ μή οἷος τε εὐπορέω ὁ πᾶς ὁ Π ὁ P ὁράω ὁ Ρ Σ πρότασις ἐπί μέρος ἀποφατικός ὗσις ἀληθής κατά ἑαυτοῦ , διά ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή δείκνυμι . εἰμί γάρ εἰμί ὑπόκειμαι ὁ Π ὁ Ρ πᾶς ὑπάρχω , εἰμί δέ καί ὁ P τις ὁ Σ ὑπάρχω , εἰμί καί ὁ Π τις ὁ Σ ὑπάρχω συλλογιστικός , ὅς εἰμί ἀδύνατος · ὑπόκειμαι γάρ μηδείς ὑπάρχω ὁ Π ὁ Σ .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 29a6
Οὐδ᾿ ἂν ἑκάτερος τινι τῳ μέσῳ ὑπάρχῃ . Δείκνυσι καὶ τὰς ἐκ δύο ἐπὶ μέρους συζυγίας ἀσυλλογίστους πάσας , ἄν τε ἀμφότεραι καταφατικαὶ ληφθῶσιν , ἄν τε ἀμφότεραι ἀποφατικαί , ἄν τε καὶ ἀνομοιοσχήμονες , ἄν τε καὶ ἀδιόριστοι ἀμφότεραι ἢ ἡ ἑτέρα τῆς ἑτέρας κειμένης ἐπὶ μέρους . πάσας δὲ τὰς τοιαύτας συμπλοκὰς ἀσυλλογίστους οὔσας ἐλέγχει διὰ τῶν αὐτῶν ὅρων παραθέμενος καὶ δείξας , ὅτι μηδενὶ καὶ παντὶ τὸ Π τῷ P ὑπάρξει τοιούτων ληφθεισῶν συζυγιῶν . τοῦ μὲν γὰρ παντὶ ὑπάρχειν ζῷον , ἄνθρωπος , λευκόν · τὸ γὰρ ζῷον καὶ ὁ ἄνθρωπος καὶ τινὶ λευκῷ ἑκάτερον αὐτῶν ὑπάρχειν ληφθῆναι δύναται καὶ τινὶ μὴ ὑπάρχειν , καὶ τὸ μὲν τινὶ ὑπάρχειν τὸ δὲ μὴ ὑπάρχειν τινί , ἀλλὰ καὶ ἀδιορίστως , καὶ τὸ ζῷον παντὶ ἀνθρώπῳ ὑπάρχει , ὅπως ἄν ληφθῶσιν αἱ προτάσεις . τοῦ <δὲ> μηδενὶ ὑπάρχειν ζῷον , ἄψυχον , λευκόν · πάλιν γὰρ τὸ ζῷον καὶ τὸ ἄψυχον καὶ τινὶ λευκῷ ἑκάτερον αὐτῶν ληφθῆναι δύναται καὶ τινὶ μὴ καὶ παραλλὰξ καὶ ἀδιορίστως ; καὶ πασῶν τῶν συμπλοκῶν ἀληθῶν οὐσῶν τὸ ζῷον οὐδενὶ ἀψύχῳ .
Lemmas: οὐ εἄν ἑκάτερος τις ὁ μέσος ὑπάρχω . δείκνυμι καί ὁ ἐκ δύο ἐπί μέρος συζυγία ἀσυλλόγιστος πᾶς , ἄν τε ἀμφότερος καταφατικός λαμβάνω , ἄν τε ἀμφότερος ἀποφατικός , ἄν τε καί ἀνομοιοσχήμων , ἄν τε καί ἀδιόριστος ἀμφότερος ἢ ὁ ἕτερος ὁ ἕτερος κεῖμαι ἐπί μέρος . πᾶς δέ ὁ τοιοῦτος συμπλοκή ἀσυλλόγιστος εἰμί ἔλεγχος διά ὁ αὐτός ὁράω παρατίθημι καί δείκνυμι , ὅτι μηδείς καί πᾶς ὁ Π ὁ P ὑπάρχω τοιοῦτος λαμβάνω συζυγία . ὁ μέν γάρ πᾶς ὑπάρχω ζῷον , ἄνθρωπος , λευκός · ὁ γάρ ζῷον καί ὁ ἄνθρωπος καί τις λευκός ἑκάτερος αὐτός ὑπάρχω λαμβάνω δύναμαι καί τις μή ὑπάρχω , καί ὁ μέν τις ὑπάρχω ὁ δέ μή ὑπάρχω τις , ἀλλά καί ἀδιορίστως , καί ὁ ζῷον πᾶς ἄνθρωπος ὑπάρχω , ὅπως ἄν λαμβάνω ὁ πρότασις . ὁ <δὲ> μηδείς ὑπάρχω ζῷον , ἄψυχος , λευκός · πάλιν γάρ ὁ ζῷον καί ὁ ἄψυχος καί τις λευκός ἑκάτερος αὐτός λαμβάνω δύναμαι καί τις μή καί παραλλάξ καί ἀδιορίστως ; καί πᾶς ὁ συμπλοκή ἀληθής εἰμί ὁ ζῷον οὐδείς ἄψυχος .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 29a11
Φανερὸν οὖν καὶ ἐν τούτῳ τῷ σχήματι , πότε ἔσται καὶ πότε οὐκ ἔσται συλλογισμός . Πόσαι καὶ τίνες αἱ συλλογιστικαὶ συζυγίαι καὶ διὰ τί , ἔδειξε καὶ ἐν τούτῳ τῷ σχήματι , ὡσπεροῦν καὶ ἐν τοῖς πρὸ τούτου · ἀλλὰ καὶ τίνες αἱ ἀσυλλόγιστοι συμπλοκαί , καὶ τοῦτο δέδειχεν .
Lemmas: Φανερός οὖν καί ἐν οὗτος ὁ σχῆμα , πότε εἰμί καί πότε οὐ εἰμί συλλογισμός . πόσος καί τίς ὁ συλλογιστική συζυγία καί διά τίς , δείκνυμι καί ἐν οὗτος ὁ σχῆμα , ὥσπεροῦν καί ἐν ὁ πρό οὗτος · ἀλλά καί τίς ὁ ἀσυλλόγιστος συμπλοκή , καί οὗτος δείκνυμι .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 29a13
Ἄν τε ἡ συλλογισμός , ἀνάγκη τοὺς ὅρους οὕτως ἔχειν . Δεῖ καὶ ἐνταῦθα προσυπακούειν τὸ ‘ἐν τούτῳ τῷ σχήματι’ . τὸ μὲν γὰρ πρῶτον εἰρημένον ἁπλῶς ἀληθὲς τὸ ὅτι ἐχόντων τῶν ὅρων , ὡς ἐλέχθη , γίνεται συλλογισμός . τὸ δὲ ἐάν τε ᾖ συλλογισμός , ἀνάγκη τοὺς ὅρους οὕτως ἔχειν οὐκέθ’ ἁπλῶς ἀληθές , ἀλλὰ ἂν ἐν τούτῳ τῷ σχήματι συλλογισμὸς ᾖ , ἐπεὶ τό γε ἐπὶ μέρους καταφατικὸν καὶ τὸ ἐπὶ μέρους ἀποφατικὸν ἔστι συλλογίσασθαι καὶ μὴ οὕτως ληφθέντων τῶν ὅρων . τὸ μὲν γὰρ ἐπὶ μέρους καταφατικὸν καὶ διὰ πρώτου σχήματος ἔνεστι δεῖξαι , ἐν ᾧ ἄλλως ἔχουσιν οἱ ὅροι , τὸ δὲ ἐπὶ μέρους ἀποφατικὸν καὶ ἐν πρώτῳ καὶ ἐν δευτέρῳ . φανερὰ δὲ καί , ἃ προστίθησι , τό τε ὅτι ἀτελεῖς πάντες καὶ οἱ ἐν τούτῳ τῷ σχήματι συλλογισμοί , ὥσπερ καὶ οἱ ἐν τῷ δευτέρῳ , καὶ ὅτι οὐδὲν καθόλου συνάγεται ἐν τῷ τρίτῳ σχήματι .
Lemmas: ἄν τε ὁ συλλογισμός , ἀνάγκη ὁ ὅρος οὕτως ἔχω . Δεύς καί ἐνταῦθα προσυπακούω ὁ ἐν οὗτος ὁ σχημάτιον . ὁ μέν γάρ πρῶτος εἴρω ἁπλόος ἀληθής ὁ ὅτι ἔχω ὁ ὁράω , ὡς λέγω , γίγνομαι συλλογισμός . ὁ δέ ἐάν τε εἰμί συλλογισμός , ἀνάγκη ὁ ὅρος οὕτως ἔχω οὐκέτι ἁπλόος ἀληθής , ἀλλά εἄν ἐν οὗτος ὁ σχῆμα συλλογισμός εἰμί , ἐπεί ὁ γε ἐπί μέρος καταφατικός καί ὁ ἐπί μέρος ἀποφατικός εἰμί συλλογίζομαι καί μή οὕτως λαμβάνω ὁ ὁράω . ὁ μέν γάρ ἐπί μέρος καταφατικός καί διά πρῶτος σχῆμα ἔνειμι δείκνυμι , ἐν ὅς ἄλλως ἔχω ὁ ὅρος , ὁ δέ ἐπί μέρος ἀποφατικός καί ἐν πρῶτος καί ἐν δύο . φανερός δέ καί , ὁ προστίθημι , ὁ τε ὅτι ἀτελής πᾶς καί ὁ ἐν οὗτος ὁ σχῆμα συλλογισμός , ὥσπερ καί ὁ ἐν ὁ δύο , καί ὅτι οὐδείς καθόλου συνάγω ἐν ὁ τρίτος σχῆμα .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 29a27
Δῆλον δὲ καὶ ὅτι τὸ ἀδιόριστον ἀντὶ τοῦ κατηγορικοῦ τοῦ ἐν μέρει τιθέμενον . Εἴρηται ἡμῖν περὶ τῆς ἀδιορίστου προτάσεως , ὅτι ἴσον τῇ ἐπὶ μέρους δύναται · καὶ γὰρ εἰ ἐφαρμόζει ποτὲ καὶ τῇ καθόλου , ἀλλὰ ταύτῃ μὲν οὐκ ἔστιν ἴση · οὐ γὰρ εἰ ἡ ἀδιόριστος ἀληθής , πάντως καὶ ἡ καθόλου , ἡ δὲ ἐπὶ μέρους πάντως , ὡσπεροῦν καὶ ἐφ’ ὧν πάλιν ἡ ἐπὶ μέρους ἀληθής ,
Lemmas: Δῆλος δέ καί ὅτι ὁ ἀδιόριστος ἀντί ὁ κατηγορικός ὁ ἐν μέρος τίθημι . ἔρομαι ἐγώ περί ὁ ἀδιόριστος πρότασις , ὅτι ἴσος ὁ ἐπί μέρος δύναμαι · καί γάρ εἰμί ἐφαρμόζω ποτέ καί ὁ καθόλου , ἀλλά οὗτος μέν οὐ εἰμί ἴσος · οὖον γάρ εἰμί ὁ ἀδιόριστος ἀληθής , πάντως καί ὁ καθόλου , ὁ δέ ἐπί μέρος πάντως , ὥσπεροῦν καί ἐπί ὅς πάλιν ὁ ἐπί μέρος ἀληθής ,
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 29b26
Οἱ μὲν οὖν τῶν συλλογισμῶν ὑπάρχειν ἢ μὴ ὑπάρχειν δεικνύντες . Τριττῆς οὔσης ἐν ταῖς προτάσεσι κατὰ τοὺς τρόπους διαφορᾶς αἱ μὲν <γάρ> ὑπάρχουσαι ἦσαν αὐτῶν αἱ δὲ ἀναγκαῖαι αἱ δὲ ἐνδεχόμεναι ) τῶν ἐξ ὑπαρχουσῶν προτάσεων γινομένων συζυγιῶν καὶ τῶν ἐκ τῶν κατὰ ταύτας συλλογισμῶν καθ’ ἕκαστον σχῆμα εἰρηκὼς ὑπομιμνήσκει ἡμᾶς μέλλων ἐπὶ τὰς ἐξ ἀναγκαίων πάλιν προτάσεων συγκειμένας συζυγίας μεταβαίνειν καὶ περὶ ἐκείνων ποιεῖσθαι τὸν λόγον , ὅτι ὁ περὶ τῶν ἐξ ὑπαρχουσῶν προτάσεων αὐτῷ πεπλήρωται λόγος . τὸ δὲ καθ’ ἑαυτοὺς οἱ ἐκ τοῦ αὐτοῦ σχήματος καὶ πρὸς ἀλλήλους οἱ ἐκ τῶν ἑτέρων σχημάτων εἴρηται περὶ τῶν διαφορῶν αὐτῶν . φανερὰ γὰρ ἡ διαφορὰ τῶν καθ’ ἕκαστον σχῆμα συλλογισμῶν πρὸς ἀλλήλους · ὁ μὲν γὰρ ἐκ δύο καθόλου καταφατικῶν 20 5 ἔνεστιν ἐν τῷ πρώτῳ σχήματι , ὁ δὲ ἐκ καθόλου ἀποφατικῆς τῆς μείζονος , καὶ ἄλλος ἄλλως καθ’ ἕκαστον σχῆμα . ἀλλὰ καὶ ἡ τῶν ἐν διαφόροις σχήμασι συλλογισμῶν πρὸς ἀλλήλους διαφορὰ γνώριμος · οὐ γὰρ ὁμοία ἡ τοῦ μέσου θέσις ἐν ἅπασιν . |
Lemmas: ὁ μέν οὖν ὁ συλλογισμός ὑπάρχω ἢ μή ὑπάρχω δείκνυμι . τρισσός εἰμί ἐν ὁ πρότασις κατά ὁ τρόπος διαφορά ὁ μέν Ἅγαρ ὑπάρχω εἰμί αὐτός ὁ δέ ἀναγκαῖος ὁ δέ ἐνδέχομαι ) ὁ ἐκ ὑπάρχω πρότασις γίγνομαι συζυγία καί ὁ ἐκ ὁ κατά οὗτος συλλογισμός κατά ἕκαστος σχῆμα ἐρῶ ὑπομιμνῄσκω ἐγώ μέλλω ἐπί ὁ ἐκ ἀναγκαῖος πάλιν πρότασις σύγκειμαι συζυγία μεταβαίνω καί περί ἐκεῖνος ποιέω ὁ λόγος , ὅτι ὁ περί ὁ ἐκ ὑπάρχω πρότασις αὐτός πληρόω λόγος . ὁ δέ κατά ἑαυτοῦ ὁ ἐκ ὁ αὐτός σχῆμα καί πρός ἀλλήλων ὁ ἐκ ὁ ἕτερος σχῆμα εἴρω περί ὁ διαφορά αὐτός . φανερός γάρ ὁ διαφορά ὁ κατά ἕκαστος σχῆμα συλλογισμός πρός ἀλλήλων · ὁ μέν γάρ ἐκ δύο καθόλου καταφατικός 20 5 ἔνειμι ἐν ὁ πρῶτος σχῆμα , ὁ δέ ἐκ καθόλου ἀποφατικός ὁ μείζων , καί ἄλλος ἄλλως κατά ἕκαστος σχῆμα . ἀλλά καί ὁ ὁ ἐν διάφορος σχῆμα συλλογισμός πρός ἀλλήλων διαφορά γνώριμος · οὖον γάρ ὅμοιος ὁ ὁ μέσος θέσις ἐν ἅπας . |
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 29b27
Καὶ καθ᾿ ἑαυτοὺς μὲν οἱ ἐκτοῦ αὐτοῦ σχήματος . Τοῦτο ἀπὸ κοινοῦ τοῦ φανερὸν οὑν εἴρηται . φανερὸν οὖν γέγονεν ἐκ τῶν εἰρημένων τό τε πάντας ἀναχθήσεσθαι εἰς τοὺς δύο τοὺς ἐν πρώτῳ σχήματι πρώτους , καὶ ὅπως ἕκαστος ἐν τῷ ἰδίῳ σχήματι τὸ συλλογιστικὸν ἔχει , καὶ διὰ τί ἐστι συλλογιστικὸς αὐτῶν ἕκαστος · ταῦτα γὰρ δέδεικται .
Lemmas: καί κατά ἑαυτοῦ μέν ὁ κτάομαι αὐτός σχῆμα . οὗτος ἀπό κοινός ὁ φανερός ἐν εἴρω . φανερός οὖν γίγνομαι ἐκ ὁ εἴρω ὁ τε πᾶς ἀνάγω εἰς ὁ δύο ὁ ἐν πρῶτος σχῆμα πρῶτος , καί ὅπως ἕκαστος ἐν ὁ ἴδιος σχῆμα ὁ συλλογιστικός ἔχω , καί διά τίς εἰμί συλλογιστικός αὐτός ἕκαστος · οὗτος γάρ δείκνυμι .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 29b28
Καὶ πρὸς ἀλλήλους οἱ ἐκ τῶν ἑτέρων . Καὶ τοῦτο ἔτι ἀπὸ κοινοῦ τοῦ φανερὸν εἴρηται . καὶ γὰρ τοῦτο φανερὸν ἐκ τῶν εἰρημένων , τίς ἡ τῶν σχημάτων διαφορὰ καὶ τῶν συλλογισμῶν τῶν ἐν διαφόροις σχήμασι πρὸς ἀλλήλους , ὅτι τε παρὰ τὴν τοῦ μέσου ποιὰν θέσιν καὶ παρὰ τὸ διαφόρως ἀνάγεσθαι εἰς τοὺς ἐν πρώτῳ σχήματι δύο πρώτους . οἱ μὲν γὰρ αὐτόθεν ἀνάγονται , οἱ δὲ διὰ τῆς εἰς ἀλλήλους ἀναγωγῆς , ὡς οἱ ἐν τῷ πρώτῳ δύο οἱ τὸ ἐπὶ μέρους ἔχοντες καὶ οἱ ἐν τῷ τρίτῳ τρεῖς , καὶ πάλιν τούτων οἱ μὲν τῷ εἰς τοὺς ἐν τῷ δευτέρῳ πρώτους ἀνάγεσθαι , ὡς οἱ δύο οἱ ἐν τῷ πρώτῳ , οἱ δὲ τῷ εἰς τούτους αὐτοὺς τοὺς ἐν τῷ πρώτῳ τὸ ἐπὶ μέρους δεικνύντας , ὡς οἱ ἐν τῷ τρίτῳ τρεῖς οἱ δι’ ἀντιστροφῆς εἰς τούτους ἀναγόμενοι · ἡ γὰρ διαφορὰ τῆς ἀναγωγῆς αὐτῶν τὴν τῶν συλλογισμῶν δείκνυσι διαφοράν . | Η τῷ ἀνάγεσθαι εἰς τὸ πρῶτον . Εἰπὼν ἢ τῷ μέσῳ προσέθηκεν ἢ τῷ ἀνάγεσθαι εἰς τὸ πρῶτον · ἔστι γὰρ καὶ κατὰ τοῦτο αὐτοῖς ἡ διαφορά · διάφορος γὰρ ἡ ἀναγωγὴ αὐτῶν . ἄλλως μὲν γὰρ οἱ ἐπὶ μέρους ἐν τῷ πρώτῳ σχήματι διὰ γὰρ τῶν ἐν τῷ δευτέρῳ ) καὶ ἄλλως οἱ ἐν τῷ δευτέρῳ , καὶ αὐτῶν τούτων ἄλλοι ἄλλως · οἱ μὲν γὰρ δι’ ἀντιστροφῆς , οἱ δὲ διὰ τῆς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῆς . ὁμοίως δὲ καὶ οἱ ἐν τῷ τρίτῳ · καὶ γὰρ τούτων οἱ μὲν διὰ τῆς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῆς , οἱ δὲ δι’ ἀντιστροφῆς πρῶτον εἰς τοὺς ἐπὶ μέρους τοὺς ἐν τῷ πρώτῳ .
Lemmas: καί πρός ἀλλήλων ὁ ἐκ ὁ ἕτερος . καί οὗτος ἔτι ἀπό κοινός ὁ φανερός εἴρω . καί γάρ οὗτος φανερός ἐκ ὁ εἴρω , τίς ὁ ὁ σχῆμα διαφορά καί ὁ συλλογισμός ὁ ἐν διάφορος σχῆμα πρός ἀλλήλων , ὅτι τε παρά ὁ ὁ μέσος ποιός θέσις καί παρά ὁ διάφορος ἀνάγω εἰς ὁ ἐν πρῶτος σχῆμα δύο πρῶτος . ὁ μέν γάρ αὐτόθεν ἀνάγω , ὁ δέ διά ὁ εἰς ἀλλήλων ἀναγωγή , ὡς ὁ ἐν ὁ πρῶτος δύο ὁ ὁ ἐπί μέρος ἔχω καί ὁ ἐν ὁ τρίτος τρεῖς , καί πάλιν οὗτος ὁ μέν ὁ εἰς ὁ ἐν ὁ δύο πρῶτος ἀνάγω , ὡς ὁ δύο ὁ ἐν ὁ πρῶτος , ὁ δέ ὁ εἰς οὗτος αὐτός ὁ ἐν ὁ πρῶτος ὁ ἐπί μέρος δείκνυμι , ὡς ὁ ἐν ὁ τρίτος τρεῖς ὁ διά ἀντιστροφή εἰς οὗτος ἀνάγω · ὁ γάρ διαφορά ὁ ἀναγωγή αὐτός ὁ ὁ συλλογισμός δείκνυμι διαφορά . | ὁ ὁ ἀνάγω εἰς ὁ πρῶτος . εἶπον ἢ ὁ μέσος προστίθημι ἢ ὁ ἀνάγω εἰς ὁ πρῶτος · εἰμί γάρ καί κατά οὗτος αὐτός ὁ διαφορά · διάφορος γάρ ὁ ἀναγωγή αὐτός . ἄλλως μέν γάρ ὁ ἐπί μέρος ἐν ὁ πρῶτος σχῆμα διά γάρ ὁ ἐν ὁ δύο ) καί ἄλλως ὁ ἐν ὁ δύο , καί αὐτός οὗτος ἄλλος ἄλλως · ὁ μέν γάρ διά ἀντιστροφή , ὁ δέ διά ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή . ὁμοίως δέ καί ὁ ἐν ὁ τρίτος · καί γάρ οὗτος ὁ μέν διά ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή , ὁ δέ διά ἀντιστροφή πρῶτος εἰς ὁ ἐπί μέρος ὁ ἐν ὁ πρῶτος .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 29b29
ἐπεὶ δ’ ἕτερόν ἐστιν ὑπάρχειν τε καὶ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχειν καὶ ἐνδέχεσθαι ὑπάρχειν . Εὐλόγως ἑξῆς τὸν περὶ τῶν ἀναγκαίων συλλογισμῶν ποιεῖται λόγον , οἳ γίνονται ἐξ ἀναγκαίων προτάσεων , καὶ ἐπὶ τούτοις τὸν περὶ τῶν ἐνδεχομένων , διότι ἕτερόν ἐστι τό τε ὑπάρχειν καὶ τὸ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχειν καὶ τὸ ἐνδέχεσθαι ὑπάρχειν . ἑτέρων γὰρ ὄντων τούτων δῆλον , ὡς καὶ αἱ προτάσεις ἀλλήλων διοίσουσι κατὰ τὰς διαφορὰς ταύτας καὶ οἱ συλλογισμοί · ὥστ’ εἰ διαφέρουσιν , ἀναγκαῖον τῷ λέγοντι περὶ συλλογισμῶν καὶ τῆς συστάσεως καὶ γενέσεως αὐτῶ.ν καὶ περὶ τούτων εἰπεῖν . οὕτω γὰρ ἔσται περὶ τῆς πάντων τῶν κατηγορικῶν συλλογισμῶν συστάσεως τε καὶ γενέσεως εἰρηκώς , ἄν πάντας ἐπεξέλθῃ τοὺς τρόπους , καθ’ οὓς αἱ τῶν τοιούτων συλλογισμῶν διαφοραί . σαφέστατα δὲ ἡμῖν τὴν διαφορὰν ἐδήλωσε τῆς ὑπαρχούσης προ - τάσεως πρός τε τὴν ἀναγκαίαν καὶ τὴν ἐνδεχομένην εἰπών ·
Lemmas: ἐπεί δέ ἕτερος εἰμί ὑπάρχω τε καί ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω καί ἐνδέχομαι ὑπάρχω . Εὔλογος ἑξῆς ὁ περί ὁ ἀναγκαῖος συλλογισμός ποιέω λόγος , ἕ γίγνομαι ἐκ ἀναγκαῖος πρότασις , καί ἐπί οὗτος ὁ περί ὁ ἐνδέχομαι , διότι ἕτερος εἰμί ὁ τε ὑπάρχω καί ὁ ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω καί ὁ ἐνδέχομαι ὑπάρχω . ἕτερος γάρ εἰμί οὗτος δῆλος , ὡς καί ὁ πρότασις ἀλλήλων διαφέρω κατά ὁ διαφορά οὗτος καί ὁ συλλογισμός · ὥστε εἰμί διαφέρω , ἀναγκαῖος ὁ λέγω περί συλλογισμός καί ὁ σύστασις καί γένεσις αὐτός καί περί οὗτος εἶπον . οὗτος γάρ εἰμί περί ὁ πᾶς ὁ κατηγορικός συλλογισμός σύστασις τε καί γένεσις εἴρω , ἄν πᾶς ἐπεξέρχομαι ὁ τρόπος , κατά ὅς ὁ ὁ τοιοῦτος συλλογισμός διαφορά . σαφής δέ ἐγώ ὁ διαφορά δηλόω ὁ ὑπάρχω προ - τάσις πρός τε ὁ ἀναγκαῖος καί ὁ ἐνδέχομαι εἶπον ·
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 29b30
Πολλὰ γὰρ ὑπάρχει μέν , οὐ μέντοι ἐξανάγκης · τὰ δὲ οὔτ’ ἐξ ἀνάγκης οὔθ᾿ ὑπάρχει ὅλως , ἐνδέχεται δὲ ὑπάρχειν . οὕτως γὰρ ἔσονται αἱ μὲν ὑπάρχουσαι τὸ ὑπάρχον μὲν οὐκ ἀναγκαίως δὲ ὑπάρχον δηλοῦσαι , αἱ δὲ ἀναγκαῖαι τὸ ἀναγκαίως ὑπάρχον , αἱ δὲ ἐνδεχόμεναι τὸ οὐχ ὑπάρχον μὲν ἤδη οἷόν τε δὲ ὑπάρξαι , ἀληθῶς μέν , εἰ ἀληθεῖς εἶεν , ψευδῶς δέ , εἰ ψεύδοιντο . δῆλον δέ , ὅτι ἡ διαφορὰ τῶν προτάσεων καὶ τῶν συλλογισμῶν ἡ · κατὰ τοὺς τρόπους τῇ τῶν τρόπων προσθήκῃ γνωρισθήσεται · ἑκάστῃ γὰρ προτάσει καὶ ἑκάστῳ συλλογισμῶ ὁ οἰκεῖος τρόπος προσκατηγορηθήσεται .
Lemmas: Πολύς γάρ ὑπάρχω μέν , οὖον μέντοι ἐξανανακέω · ὁ δέ οὔτε ἐκ ἀνάγκη οὔτε ὑπάρχω ὅλως , ἐνδέχομαι δέ ὑπάρχω . οὕτως γάρ εἰμί ὁ μέν ὑπάρχω ὁ ὑπάρχω μέν οὐ ἀναγκαῖος δέ ὑπάρχω δηλόω , ὁ δέ ἀναγκαῖος ὁ ἀναγκαῖος ὑπάρχω , ὁ δέ ἐνδέχομαι ὁ οὐ ὑπάρχω μέν ἤδη οἷος τε δέ ὑπάρχω , ἀληθής μέν , εἰμί ἀληθής ἄγω , ψευδής δέ , εἰμί ψεύδω . δῆλος δέ , ὅτι ὁ διαφορά ὁ πρότασις καί ὁ συλλογισμός ὁ · κατά ὁ τρόπος ὁ ὁ τρόπος προσθήκη γνωρίζω · ἕκαστος γάρ πρότασις καί ἕκαστος συλλογισμός ὁ οἰκεῖος τρόπος προσκατηγορέω .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 29b33
Καὶ οὐχ ὁμοίως ἐχόντων τῶν ὅρων · εἰπών , ὅτι ὁ συλλογισμὸς ἑκάστου τούτων ἕτερος ἔσται , τοῦ τε ἀναγκαίου καὶ τοῦ ὑπάρχοντος καὶ τοῦ ἐνδεχομένου , πῶς ἕτερος , ἐδήλωσεν · οὐ γὰρ ἐξ ὁμοίων προτάσεων τε καὶ ὅρων , ἀλλ’ οἱ μὲν ἐξ ἀναγκαίων , οἱ δὲ ἐξ ὑπαρχουσῶν , οἱ δὲ ἐξ ἐνδεχομένων . ἐπὶ μὲν οὖν τῶν ἀναγκαίων σχεδὸν ὁμοίως ἔχει καὶ ἐπὶ τῶν ὑπαρχόντων . Φησὶν ὁμοίως ἔσεσθαι καθ’ ἕκαστον σχῆμα τοὺς τοῦ ἀναγκαίου συλλογισμούς , ὡς καὶ ἐπὶ τοῦ ὑπάρχοντος ἐδείχθησαν γινόμενοι . ἡ γὰρ ὁμοία τῶν προτάσεων συμπλοκὴ καθ’ ἕκαστον σχῆμα μετὰ τῆς τοῦ ἀναγκαίου προσθήκης καὶ τοὺς ἀναγκαίους ποιήσει συλλογισμούς · καὶ ἔσονται τέσσαρες μὲν συζυγίαι συλλογιστικαὶ ἐν πρώτῳ σχήματι , τέσσαρες δὲ ἐν δευτέρῳ , ἓξ δὲ ἐν τρίτῳ . αἴτιον δὲ τούτου , ὅτι τό τε κτὰ παντὸς καὶ τὸ κατὰ μηδενὸς ὁμοίως καὶ ἐπὶ τοῦ ἀναγκαίου λαμβάνεται , ὡς καὶ ἐπὶ τοῦ ὑπάρχοντος , δι’ οὗ οἱ ἐν τῷ πρώτῳ σχήματι δείκνυνται συλλογισμοί , καὶ αἱ τῶν ἀναγκαίων προτάσεων ἀντιστροφαὶ ὅμοιαι ἐδείχθησαν οὖσαι ἐπί τε τῶν ὑπαρχουσῶν καὶ ἐπὶ τῶν ἀναγκαίων . δι’ ὧν οἵ τε τρεῖς οἱ ἐν τῷ δευτέρῳ σχήματι καὶ οἱ πέντε οἱ ἐν τῷ τρίτῳ συνάγοντες δείκνυνται . |
Lemmas: καί οὐ ὁμοίως ἔχω ὁ ὁράω · εἶπον , ὅτι ὁ συλλογισμός ἕκαστος οὗτος ἕτερος εἰμί , ὁ τε ἀναγκαῖος καί ὁ ὑπάρχω καί ὁ ἐνδέχομαι , πῶς ἕτερος , δηλόω · οὖον γάρ ἐκ ὅμοιος πρότασις τε καί ὁράω , ἀλλά ὁ μέν ἐκ ἀναγκαῖος , ὁ δέ ἐκ ὑπάρχω , ὁ δέ ἐκ ἐνδέχομαι . ἐπί μέν οὖν ὁ ἀναγκαῖος σχεδόν ὁμοίως ἔχω καί ἐπί ὁ ὑπάρχω . Φησίν ὁμοίως εἰμί κατά ἕκαστος σχῆμα ὁ ὁ ἀναγκαῖος συλλογισμός , ὡς καί ἐπί ὁ ὑπάρχω δείκνυμι γίγνομαι . ὁ γάρ ὅμοιος ὁ πρότασις συμπλοκή κατά ἕκαστος σχῆμα μετά ὁ ὁ ἀναγκαῖος προσθήκη καί ὁ ἀναγκαῖος ποιέω συλλογισμός · καί εἰμί τέσσαρες μέν συζυγία συλλογιστική ἐν πρῶτος σχῆμα , τέσσαρες δέ ἐν δύο , ἓξ δέ ἐν τρίτος . αἴτιος δέ οὗτος , ὅτι ὁ τε κτάομαι πᾶς καί ὁ κατά μηδείς ὁμοίως καί ἐπί ὁ ἀναγκαῖος λαμβάνω , ὡς καί ἐπί ὁ ὑπάρχω , διά ὅς ὁ ἐν ὁ πρῶτος σχῆμα δείκνυμι συλλογισμός , καί ὁ ὁ ἀναγκαῖος πρότασις ἀντιστροφή ὅμοιος δείκνυμι εἰμί ἐπί τε ὁ ὑπάρχω καί ἐπί ὁ ἀναγκαῖος . διά ὅς ὁ τε τρεῖς ὁ ἐν ὁ δύο σχῆμα καί ὁ πέντε ὁ ἐν ὁ τρίτος συνάγω δείκνυμι . |
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 30a17
οἷον εἰ τὸ μὲν Α τῷ Β ἐξ ἀνάγκης εἴληπται ὑπάρχον ἢ μὴ ὑπάρχον . Περὶ τῶν δύο συζυγιῶν λέγει τῶν ἐν τῷ πρώτῳ σχήματι πρώτων · καὶ γὰρ καταφατικῆς καὶ καθόλου ἀναγκαίας οὔσης τῆς μείζονος ὑπαρχούσης δὲ καθόλου καταφατικῆς τῆς ἐλάττονος καὶ ἀποφατικῆς ὁμοίως ἀναγκαίας πάλιν τῆς μείζονος ὑπαρχούσης δὲ καθόλου καταφατικῆς τῆς ἐλάττονος ἀναγκαῖόν φησι τὸ συμπέρασμα γίνεσθαι , ἐν ᾗ μὲν καταφατικόν , ἐν ᾗ δὲ ἀποφατικὸν · ἐπεὶ γὰρ παντὶ τῷ Β ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχειν ἢ μὴ ὑπάρχειν τὸ Α κεῖται , τὸ δὲ Γ τὶ τῶν Β ἐστί , φανερόν , ὅτι καὶ τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης ἔσται θάτερον τούτων . Τὸ μὲν θάτερον τούτων εἴρηκεν ἀντὶ τοῦ ‘καταφατικὸν ἢ ἀποφατικόν᾿ . 35 δι’ · ὃ δὲ ἡγεῖται ἀναγκαῖον ἔσεσθαι τὸ συμπέρασμα οὕτως ἐχόντων τῶν ; ] 0 ὅρων , εἴρηκεν , ὅτι τὸ μὲν Γ τὶ τῶν Β ἐστί , τὸ δὲ Α παντὶ τῷ Β ἐξ ἀνάγκης κεῖται ὑπάρχειν ἢ μὴ ὑπάρχειν .
Lemmas: οἷος εἰμί ὁ μέν Α ὁ Β ἐκ ἀνάγκη λαμβάνω ὑπάρχω ἢ μή ὑπάρχω . περι ὁ δύο συζυγία λέγω ὁ ἐν ὁ πρῶτος σχῆμα πρῶτος · καί γάρ καταφατικός καί καθόλου ἀναγκαῖος εἰμί ὁ μείζων ὑπάρχω δέ καθόλου καταφατικός ὁ μικρός καί ἀποφατικός ὁμοίως ἀναγκαῖος πάλιν ὁ μείζων ὑπάρχω δέ καθόλου καταφατικός ὁ μικρός ἀναγκαῖον φημί ὁ συμπέρασμα γίγνομαι , ἐν ὅς μέν καταφατικός , ἐν ὅς δέ ἀποφατικός · ἐπεί γάρ πᾶς ὁ Β ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω ἢ μή ὑπάρχω ὁ Α κεῖμαι , ὁ δέ Γ τίς ὁ Β εἰμί , φανερός , ὅτι καί ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη εἰμί ἕτερος οὗτος . ὁ μέν ἕτερος οὗτος εἴρω ἀντί ὁ καταφατικός ἢ ἀποφατικός . 35 διά · ὅς δέ ἡγέομαι ἀναγκαῖος εἰμί ὁ συμπέρασμα οὕτως ἔχω ὁ ; ] 0 ὁράω , εἴρω , ὅτι ὁ μέν Γ τίς ὁ Β εἰμί , ὁ δέ Α πᾶς ὁ Β ἐκ ἀνάγκη κεῖμαι ὑπάρχω ἢ μή ὑπάρχω .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 30a27
Ἐνδέχεται δὲ τοιοῦτόν τι εἶναι . Ἀντὶ τοῦ ‘ἐνδέχεται γάρ’ · τὸ γὰρ κατάλληλον ἐν τῇ λέξει τοῦτο . οὐκέτι δέ , εἰ τῆς μείζονος ἀναγκαίας οὔσης ὑπαρχούσης δὲ τῆς ἐλάττονος ἀναγκαῖόν τις λέγοι τὸ συμπέρασμα γίνεσθαι , τοιοῦτό τι ψεῦδος ἕπεται . ἄν γὰρ τὸ μὲν Α παντὶ τῷ Β ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχῃ , τὸ δὲ Β παντὶ τῷ Γ ὑπάρχῃ μόνον , καὶ ληφθῇ τὸ Α παντὶ τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης , οὔτε ἐν πρώτῳ σχήματι οὔτε ἐν τρίτῳ ὅμοιον τῷ προειρημένῳ ψεῦδος συνάγεται · συνάγεται γὰρ τὸ Α τινὶ τῷ Β ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχον , ἄν ᾖ συγκεχωρημένον τὸ ἀναγκαίας οὔσης τῆς μείζονος ἀναγκαῖον γίνεσθαι τὸ συμπέρασμα , ἢ τινὶ ὑπάρχειν μόνον , εἰ λέγοι τις ὑπάρχον γίνεσθαι καὶ ἐν τῇ τοιαύτῃ μίξει τὸ συμπέρασμα , ὧν οὐδέτερον ψεῦδος κειμένου τοῦ Α παντὶ τῷ Β ὑπάρχειν ἐξ ἀνάγκης . ὥστε εἰκὸς αὐτὸν καὶ ὑπὸ ταύτης κινηθέντα τῆς διαφορᾶς , ἐν ᾗ μὲν μίξει ἡ μείζων ἀναγκαία , ἀναγκαῖον θέσθαι τὸ συμπέρασμα , ἐν ἡ δὲ ἡ ἐλάττων , ὑπάρχον .
Lemmas: ἐνδέχομαι δέ τοιοῦτος τίς εἰμί . ἀντί ὁ ἐνδέχομαι γάρος · ὁ γάρ κατάλληλος ἐν ὁ λέγω οὗτος . οὐκέτι δέ , εἰμί ὁ μείζων ἀναγκαῖος εἰμί ὑπάρχω δέ ὁ μικρός ἀναγκαῖον τις λέγω ὁ συμπέρασμα γίγνομαι , τοιοῦτος τίς ψεῦδος ἕπω . ἄν γάρ ὁ μέν Α πᾶς ὁ Β ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω , ὁ δέ Β πᾶς ὁ Γ ὑπάρχω μόνος , καί λαμβάνω ὁ Α πᾶς ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη , οὔτε ἐν πρῶτος σχῆμα οὔτε ἐν τρίτος ὅμοιος ὁ προερέω ψεῦδος συνάγω · συνάγω γάρ ὁ Α τις ὁ Β ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω , ἄν εἰμί συγχωρέω ὁ ἀναγκαῖος εἰμί ὁ μείζων ἀναγκαῖος γίγνομαι ὁ συμπέρασμα , ἢ τις ὑπάρχω μόνος , εἰμί λέγω τις ὑπάρχω γίγνομαι καί ἐν ὁ τοιοῦτος μίξις ὁ συμπέρασμα , ὅς οὐδέτερος ψεῦδος κεῖμαι ὁ Α πᾶς ὁ Β ὑπάρχω ἐκ ἀνάγκη . ὥστε εἰκός αὐτός καί ὑπό οὗτος κινέω ὁ διαφορά , ἐν ὅς μέν μίξις ὁ μείζων ἀναγκαῖος , ἀναγκαῖος τίθημι ὁ συμπέρασμα , ἐν ὁ δέ ὁ μικρός , ὑπάρχω .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 30b9
Ἔστω γὰρ πρῶτον ἡ στερητικὴ ἀναγκαία . Σαφὴς ἡ δεῖξις · ἀντιστρέψας γὰρ τὴν καθόλου ἀποφατικὴν οὖσαν ἀναγκαίαν καὶ ποιήσας τὸ πρῶτον σχῆμα , ἐπεὶ ἐν ἐκείνῳ οὔσης τῆς μείζονος ἀναγκαίας τὸ συμπέρασμα ἀναγκαῖον ἦν , ὁμοίως φησὶν ἔσεσθαι καὶ ἐπὶ τούτου τοῦ σχήματος . ὅτι δὲ τὸ μηδενὶ ἐνδέχεσθαι ἐπὶ τῆς Α Β προτάσεως εἰρημένον ἀπόφασις ὂν ἐνδεχομένου τὸ ἀναγκαῖον δηλοῖ , γνώριμον · τὸ γὰρ μηδενὶ ἐνδεχόμενον ἐξ ἀνάγκης οὐδενὶ αὐτῶν ὑπάρχει · οὐ γὰρ ὡς ἐνδεχομένη ἀλλ’ ὡς ἐνδεχομένης ἀπόφασις εἴληπται καὶ ἴσον δυναμένη τῇ ‘ἐξ ἀνάγκης οὐδενί’ . καὶ τὸ ὥστε οὐδενὶ τῷ Γ τὸ Β ἐνδέχεται ὅμοιον ἐκείνῳ · ἔστι γὰρ τὸ λεγόμενον ‘οὐκ ἐνδέχεται τινί’ , ὃ ἴσον ἐστὶ τῷ ‘ἐξ ἀνάγκης οὐδενί᾿ . πάλιν δὲ τῷ αὐτῷ προσεχρήσατο εἰπὼν τὸ γὰρ Γ ὑπὸ τὸ Α ἐστίν · ἐπεὶ γὰρ ἔκειτο τὸ Α παντὶ τῷ Γ ὑπάρχειν , οὐδενὶ δὲ τῷ Α τὸ Β ἐξ ἀνάγκης , οὐδὲ τῷ Γ | οὐδενὶ ὑπάρξει τὸ Β τινὶ 44v ὄντι τοῦ Α , ᾧ ἐξ ἀνάγκης οὐδενὶ ὑπῆρχε τὸ Β .
Lemmas: ἔστω γάρ πρῶτος ὁ στερητικός ἀναγκαῖος . σαφής ὁ δεῖξις · ἀντιστρέφω γάρ ὁ καθόλου ἀποφατικός εἰμί ἀναγκαῖος καί ποιέω ὁ πρῶτος σχῆμα , ἐπεί ἐν ἐκεῖνος εἰμί ὁ μείζων ἀναγκαῖος ὁ συμπέρασμα ἀναγκαῖος εἰμί , ὁμοίως φημί εἰμί καί ἐπί οὗτος ὁ σχῆμα . ὅτι δέ ὁ μηδείς ἐνδέχομαι ἐπί ὁ Α Β πρότασις εἴρω ἀπόφασις εἰμί ἐνδέχομαι ὁ ἀναγκαῖος δηλόω , γνώριμος · ὁ γάρ μηδείς ἐνδέχομαι ἐκ ἀνάγκη οὐδείς αὐτός ὑπάρχω · οὖον γάρ ὡς ἐνδέχομαι ἀλλά ὡς ἐνδέχομαι ἀπόφασις λαμβάνω καί ἴσος δύναμαι ὁ ‘ἐξ ἀνάγκη οὐδενία . καί ὁ ὥστε οὐδείς ὁ Γ ὁ Β ἐνδέχομαι ὅμοιος ἐκεῖνος · εἰμί γάρ ὁ λέγω οὐ ἐνδέχομαι Τίνια , ὅς ἴσος εἰμί ὁ ‘ἐξ ἀνάγκη οὐδενία . πάλιν δέ ὁ αὐτός προσχράω εἶπον ὁ γάρ Γ ὑπό ὁ Α εἰμί · ἐπεί γάρ κεῖμαι ὁ Α πᾶς ὁ Γ ὑπάρχω , οὐδείς δέ ὁ Α ὁ Β ἐκ ἀνάγκη , οὐδέ ὁ Γ | οὐδείς ὑπάρχω ὁ Β τις 44v εἰμί ὁ Α , ὅς ἐκ ἀνάγκη οὐδείς ὑπάρχω ὁ Β .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 30b14
Ὡσαύτως δὲ καὶ εἰ πρὸς τῷ Γ τεθείη τὸ στερητικόν . Δύο ἦσαν ἐν τῷ δευτέρῳ σχήματι ἐκ τῶν καθόλου προτάσεων γινόμενοι συλλογισμοὶ ποτὲ μὲν τῆς μείζονος οὔσης καθόλου ἀποφατικῆς ποτὲ δὲ τῆς ἐλάττονος , οἵτινες ἀμφότεροι εἰς τὸ πρῶτον ἀνήγοντο σχῆμα τῆς καθόλου ἀποφατικῆς ἀντιστρεφομένης καὶ γινομένης ἐν τῷ πρώτῳ σχήματι μείζονος προτάσεως . ἦν δὲ αὐτοῖς πρὸς ἀλλήλους ἡ διαφορά , ὅτι ὁ μὲν τὴν μείζονα ἔχων καθόλου ἀποφατικὴν διὰ μιᾶς ἀντιστροφῆς τὸ προκείμενον συνάγων ἐδείκνυτο , ὁ δὲ τὴν ἐλάττονα διὰ δύο ἀντιστροφῶν · οὐ γὰρ μόνον ἡ πρότασις ἡ ἀποφατικὴ ἀντεστρέφετο ἀλλὰ καὶ τὸ συμπέρασμα ὂν καθόλου ἀποφατικόν . ἐπεὶ τοίνυν καὶ τῆς ἐλάττονος οὕσης καθόλου ἀποφατικῆς ἐν τῷ δευτέρῳ σχήματι κατὰ τὴν ταύτης ἀντιστροφὴν ἐγίνετο τὸ πρῶτον σχῆμα μείζονος γινομένης ταύτης , ἀκολούθως λέγει , ὅτι , κἀν ἡ ἐλάττων πρότασις ἐν δευτέρῳ σχήματι καθόλου ἀποφατικὴ ἀναγκαία ᾖ , ἀναγκαῖον ἔσται τὸ συμπέρασμα · ὅσα γὰρ ἐπὶ τῆς πρὸ ταύτης συζυγίας εἴρηται , καὶ ἐπὶ ταύτης ἁρμόσει . πλὴν δεήσει ἐπὶ ταύτης ἀντιστρέψαι καὶ τὸ συμπέρασμα , ὃ ἐδήλωσεν ἐπενεγκών ·
Lemmas: ὡσαύτως δέ καί εἰμί πρός ὁ Γ τίθημι ὁ στερητικός . δύο εἰμί ἐν ὁ δύο σχῆμα ἐκ ὁ καθόλου πρότασις γίγνομαι συλλογισμός ποτέ μέν ὁ μείζων εἰμί καθόλου ἀποφατικός ποτέ δέ ὁ μικρός , ὅστις ἀμφότερος εἰς ὁ πρῶτος ἀνάγω σχῆμα ὁ καθόλου ἀποφατικός ἀντιστρέφω καί γίγνομαι ἐν ὁ πρῶτος σχῆμα μείζων πρότασις . εἰμί δέ αὐτός πρός ἀλλήλων ὁ διαφορά , ὅτι ὁ μέν ὁ μείζων ἔχω καθόλου ἀποφατικός διά εἷς ἀντιστροφή ὁ πρόκειμαι συνάγω δείκνυμι , ὁ δέ ὁ μικρός διά δύο ἀντιστροφή · οὖον γάρ μόνος ὁ πρότασις ὁ ἀποφατικός ἀντιστρέφω ἀλλά καί ὁ συμπέρασμα εἰμί καθόλου ἀποφατικός . ἐπεί τοίνυν καί ὁ μικρός ὗσις καθόλου ἀποφατικός ἐν ὁ δύο σχῆμα κατά ὁ οὗτος ἀντιστροφή γίγνομαι ὁ πρῶτος σχῆμα μείζων γίγνομαι οὗτος , ἀκόλουθος λέγω , ὅτι , ἐν ὁ μικρός πρότασις ἐν δύο σχῆμα καθόλου ἀποφατικός ἀναγκαῖος εἰμί , ἀναγκαῖος εἰμί ὁ συμπέρασμα · ὅσος γάρ ἐπί ὁ πρό οὗτος συζυγία εἴρω , καί ἐπί οὗτος ἁρμόζω . πλήν δήω ἐπί οὗτος ἀντιστρέφω καί ὁ συμπέρασμα , ὅς δηλόω ἐπιφέρω ·
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 30b17
Οὐκ ἄρα οὐδὲ τὸ Β τῷ Γ · ἀντιστρέφει γὰρ ὁμοίως . Τὸ ὁμοίως προστεθὲν δηλωτικόν ἐστι τοῦ ἄν ᾖ ἀναγκαία ἡ ἀντιστρεφομένη , ἀναγκαίαν καὶ τὴν ἀντιστρέφουσαν αὐτῇ γίνεσθαι , ἂν ὑπάρχουσα , ὑπάρχουσαν . ἢ ὁμοίως ἐπὶ τῶν ἀναγκαίων ὡς καὶ ἐπὶ τῶν ὑπαρχουσῶν .
Lemmas: οὐ ἄρα οὐδέ ὁ Β ὁ Γ · ἀντιστρέφω γάρ ὁμοίως . ὁ ὁμοίως προστίθημι δηλωτικός εἰμί ὁ ἄν εἰμί ἀναγκαῖος ὁ ἀντιστρέφω , ἀναγκαῖος καί ὁ ἀντιστρέφω αὐτός γίγνομαι , εἄν ὑπάρχω , ὑπάρχω . ἢ ὁμοίως ἐπί ὁ ἀναγκαῖος ὡς καί ἐπί ὁ ὑπάρχω .
alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 30b18
Εἰ δ’ ἡ κατηγορικὴ πρότασίς ἐστιν ἀναγκαία , τὸ συμπέρασμα πέρασμα οὐκ ἔσται ἀναγκαῖον . Ὅτι μὴ γίνεται ἀναγκαῖον τὸ συμπέρασμα ἐν δευτέρῳ σχήματι τῆς καταφατικῆς καθόλου τε καὶ ἀναγκαίας οὔσης τῆς δὲ ἑτέρας καθόλου ἀποφατικῆς ὑπαρχούσης δείκνυσιν ἀναγαγὼν διὰ τῆς ἀντιστροφῆς τὴν συμπλοκὴν τὴν ἐκκειμένην εἰς τὸ πρῶτον σχῆμα καὶ δείξας τὴν ἐλάττονα γινομένην ἀναγκαίαν ἐν αὐτῷ . μείζων γὰρ ἐν πρώτῳ σχήματι ἡ ἀποφατικὴ ἐν ταῖς συλλογιστικαῖς συζυγίαις τῷ τὴν ἐλάττονα δεῖν αἰεὶ καταφατικὴν εἶναι · μὴ οὔσης δὲ τῆς ἀποφατικῆς ἀναγκαίας οὐκ ἐγίνετο τὸ συμπέρασμα ἀναγκαῖον .
Lemmas: εἰμί δέ ὁ κατηγορικός πρότασις εἰμί ἀναγκαῖος , ὁ συμπέρασμα πέρασμα οὐ εἰμί ἀναγκαῖος . ὅτι2 μή γίγνομαι ἀναγκαῖος ὁ συμπέρασμα ἐν δύο σχῆμα ὁ καταφατικός καθόλου τε καί ἀναγκαῖος εἰμί ὁ δέ ἕτερος καθόλου ἀποφατικός ὑπάρχω δείκνυμι ἀνάγω διά ὁ ἀντιστροφή ὁ συμπλοκή ὁ ἔκκειμαι εἰς ὁ πρῶτος σχῆμα καί δείκνυμι ὁ μικρός γίγνομαι ἀναγκαῖος ἐν αὐτός . μείζων γάρ ἐν πρῶτος σχῆμα ὁ ἀποφατικός ἐν ὁ συλλογιστική συζυγία ὁ ὁ μικρός δήω ἀεί καταφατικός εἰμί · μή εἰμί δέ ὁ ἀποφατικός ἀναγκαῖος οὐ γίγνομαι ὁ συμπέρασμα ἀναγκαῖος .