alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 30a15
Συμβαίνει δέ ποτε καὶ τῆς ἑτέρας προτάσεως ἀνάγκαίας οὔσης ἀναγκαῖον γίνεσθαι τὸν συλλογισμόν , πλὴν οὐχ ὁποτέρας ἔτυχεν , ἀλλὰ τῆς πρὸς τὸ μεῖζον ἄκρον . Εἰπὼν πρῶτον μὲν περὶ τῶν ἐξ ὑπαρχουσῶν ἀμφοτέρων τῶν προτάσεων γινομένων καθ’ ἕκαστον σχῆμα συλλογισμῶν καὶ μετ’ ἐκείνους περὶ τῶν ἐξ ἀναγκαίων ἑξῆς λέγει περὶ τῶν ἐκ μίξεως ἀναγκαίας τε καὶ ὑπαρχούσης προτάσεως γινομένων καθ’ ἕκαστον σχῆμα συλλογισμῶν , τίνες τέ εἰσι , καὶ ποῖόν τι ἐν ταῖς μίξεσιν αὐτῶν γίνεται τὸ συμπέρασμα , καὶ τίνες αἱ κατὰ τὰς μίξεις τῶν τρόπων τούτων ἐν τοῖς γινομένοις συλλογισμοῖς διαφοραί . περὶ γὰρ τῶν κατὰ τὸ ἐνδέχεσθαι ἐπὶ τούτοις ἐρεῖ . φησὶ δή , ὅτι γίνεταί ποτε ἐκ μίξεως ἀναγκαίας καὶ ὑπαρχούσης προτάσεως ἀναγκαῖον συμπέρασμα , καὶ πότε γίνεται τὸ συμπέρασμα τοιοῦτον , προστίθησιν . ἐν γὰρ πρώτῳ σχήματι ἀμφοτέρων οὐσῶν καθόλου εἰ ἡ μείζων εἴη ἀναγκαία ἄν τε καταφατική , ὡς ἐν τῷ πρώτῳ ἀναποδείκτῳ , ἄν τε ἀποφατική , ὡς ἐν τῷ δευτέρῳ , ἀναγκαῖόν φησι γίνεσθαι τὸ συμπέρασα . οὗτος μὲν οὖν οὕτως λέγει . οἱ δέ γε ἑταῖροι αὐτοῦ οἱ περὶ Εὔδημόν τε καὶ Θεόφραστον οὐχ οὕτως λέγουσι , ἀλλά φασιν ἐν πάσαις ταῖς ἐξ ἀναγκαίας τε καὶ ὑπαρχούσης συζυγίαις , ἐὰν ὧσι συγκείμεναι συλλογιστικῶς , ὑπάρχον γίνεσθαι τὸ συμπέρασμα , τοῦτο λαμβάνοντες ἔκ τε τοῦ ἐν πάσαις ταῖς συμπλοκαῖς τὸ συμπέρασμα αἰεὶ τῷ ἐλάττονι καὶ χείρονι τῶν κειμένων ἐξομοιοῦσθαι · ἄν τε γὰρ ἐκ καταφατικῆς καὶ ἀποφατικῆς προτάσεως , συνάγεται ἀποφατικὸν τὸ συμπέρασμα . ἄν τ’ ἐκ καθόλου καὶ ἐπὶ μέρους , ἐπὶ μέρους καὶ τὸ συμπέρασμα . τὸν αὐτὸν δὴ τρόπον καὶ ἐν ταῖς μίξεσιν ἔχειν · ὑπάρχον γὰρ γίνεσθαι ἐν ταῖς ἐξ ἀναγκαίας καὶ ὑπαρχούσης συμπλοκαῖς τῷ ἔλαττον εἷναι τὸ ὑπάρχον τοῦ ἀναγκαίου . ἀλλὰ καὶ τῷ λόγῳ τοῦτο δεικνύουσιν . εἰ γὰρ τὸ Β τῷ Γ ὑπάρχει μὲν παντί , οὐ μὴν ἐξ ἀνάγκης , ἐνδέχεταί ποτε αὐτὸ καὶ ἀποζευχθῆναι αὐτοῦ · ὅτε δὴ τὸ Β τοῦ Γ ἀπέζευκται , τότε καὶ τὸ Α αὐτοῦ ἀποζευχθήσεται · εἰ δὲ τοῦτο , οὐκ ἐξ ἀνάγκης αὐτῷ ὑπάρξει . ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῆς ὕλης δεικνύουσι τοῦτο ἔχον οὕτως . λαβόντες γὰρ τὴν μείζονα καθόλου ἀναγκαίαν ἀποφατικὴν ἢ καταφατικὴν καὶ τὴν ἐλάττονα καθόλου καταφατικὴν ὑπάρχουσαν δεικνύουσιν ὑπάρχον γινόμενον τὸ συμπέρασμα . τὸ γὰρ ζῷον παντὶ ἀνθρώπῳ ἐξ ἀνάγκης , ὁ ἄνθρωπος παντὶ κινουμένῳ ὑπαρχέτω · οὐκέτι τὸ ζῷον παντὶ κινουμένῳ ἐξ ἀνάγκης . ἔτι εἰ τὸ μὲν ἐπιστήμην ἔχειν κατὰ παντὸς γραμματικοῦ ἐξ ἀνάγκης , τὸ δὲ γραμματικὸν κατὰ παντὸς ἀνθρώπου ὑπαρχόντως , οὐκέτι τὸ ἐπιστήμην ἔχειν κατὰ παντὸς ἀνθρώπου ἐξ ἀνάγκης . καὶ τὸ μὲν κινεῖσθαι διὰ σκελῶν κατὰ παντὸς περιπατοῦντος ἐξ ἀνάγκης , τὸ δὲ περιπατεῖν παντὶ ἀνθρώπῳ ὑπαρχέτω · οὐκέτι γὰρ τὸ κινεῖσθαι παντὶ ἀνθρώπῳ ἐξ ἀνάγκης . καὶ τοῦτο εἰκότως γίνεσθαι δοκεῖ . εἰ γὰρ ὁ μείζων ἄκρος τῷ ἐλάττονι διὰ τοῦ μέσου ὅρου ἐπιφέρεται , ὅπως ἄν ὁ μέσος ἔχῃ πρὸς τὸν ἐλάττονα , οὕτως ἔχει καὶ ὁ μείζων πρὸς τὸν ἔσχατον · διὰ γὰρ τούτου ἐπιφέρεται ὁ μείζων τῷ ἐσχάτῳ · ὥστε ὡς ἄν οὗτος ἔχῃ πρὸς τὸν ἔσχατον , δι’ ὃν ὁ μείζων συνάπτεται τῷ ἐσχάτῳ , οὕτως ἕξει καὶ ὁ μείζων πρὸς τὸν ἔσχατον . Τὸ μὲν οὖν λέγειν μηδὲ Ἀριστοτέλην ἐνταῦθα εἰρηκέναι ἐν ταῖς τοιαύταις αύταις μίξεσιν ἀναγκαῖον γίνεσθαι τὸ συμπέρασμα , ἀλλ’ ἐφ’ ὕλης τινός , καὶ τοῦτο πιστοῦσθαι ἐκ τοῦ οὕτως εἰρηκέναι αὐτὸν συμβαίνει δέ ποτε καὶ ὣ τῆς ἑτέρας προτάσεως ἀναγκαίας οὔσης *** · τῆς μίξεως τῆς τοιαύτης κεῖται ὡς ποτὲ μὲν ἐν τῇ τοιαύτῃ μίξει ἀναγκαίου γινομένου τοῦ συμπεράσματος ποτὲ δὲ οὔ , ἀλλ’ ἐπὶ τῆς μίξεως ὅλως · ποτὲ γὰρ ἐν τῇ μίξει τῇ ἐξ ἀναγκαίας καὶ ὑπαρχούσης ἀναγκαῖον γίνεται τὸ συμπέρασμα · οὐ γὰρ ἀεί , ἐπεὶ μὴ καὶ τῆς ἐλάττονος ἀναγκαίας ληφθείσης ἀναγκαῖον λέγει τι συνάγεσθαι . τὸ οὖν ποτὲ τοῦ τρόπου τῆς μίξεως δηλωτικόν ἐστιν , οὐ τοὐ ἐν τῷ αὐτῷ τρόπῳ καὶ τῇ αὐτῇ συμπλοκῇ ποιὲ μὲν ἀναγκαῖον γίνεσθαι ποτὲ δὲ ὑπάρχον τὸ συμπέρασμα . καὶ τοῦτο · αὐτὸς σαφῶς ἐδήλωσε , δι’ ὧν ἐπιφέρει , λέγων πλὴν οὐχ ὁποτέρας ἔτυχεν , ἀλλὰ τῆς πρὸς τὸ μεῖζον ἄκρον , ὡς τούτου χάριν τὸ ποτὲ προσθείς . καὶ γὰρ γελοῖον τὸ ἡγεῖσθαι αὐτὸν διὰ τοῦτο τὸ ποτὲ λέγειν , ὅτι ἐπὶ ὕλης τινὸς ἐν τῇ τοιαύτῃ συμπλοκῇ ἀναγκαῖον γίνεται τὸ συμπέρασμα . οὕτως μὲν γὰρ οὐδὲν ἄν κωλύοι καὶ τὰς ἀσυλλογίστους συζυγίας συλλογιστικὰς λέγειν ποτέ · εὑρεθήσονται γὰρ ἐπὶ ὕλης τινὸς συνάγουσαι . ἐν γοῦν τῷ δευτέρῳ σχήματι ἡ ἐκ δύο καθόλου καταφατικῶν , εἰ εἶεν οἱ ἄκροι ἐπ’ ἴσης ἀλλήλοις , τοιούτων ὅρων εἰλημμένων καθόλου καταφατικὸν συνάξει · ἄν γὰρ ᾖ πᾶς ἄνθρωπος ζῷον , ἀλλὰ καὶ πᾶν γελαστικὸν ζῷον , καὶ πᾶς ἄνθρωπος γελαστικὸν συνάγεται . ἀλλ’ οὐ διότι ποτὲ συνάγεταί τι ἐπὶ ὕλης τινός , ἤδη συλλογιστικὴ ἡ συμπλοκή . ἔτι δὲ εἰ τοῦτο ἐβούλετο δηλοῦν , ὡς ἔδειξεν , ἔδειξεν ἄν , ἐφ’ ἧς ὕλης τοῦτο οὕτως ἔχει · τοῦτο γὰρ ἦν τοῦ διὰ τοῦτο τὸ ποτὲ προστεθεικότος . ὁ δὲ τοῦτο μὲν οὐ ποιεῖ , ἐπὶ δὲ τῶν στοιχείων προάγει τὸν λόγον , ἐφ’ ὧν τὰς καθολικὰς δείξεις ποιεῖται τῷ μηδὲν μᾶλλον τῇδε ἢ τῇδε τῇ ὕλῃ δύνασθαι ἐφαρμόζειν . διὸ τοῦτο μὲν παραιτητέον ὡς κενὸν παντάπασι . παραιτητέον δὲ καὶ τὴν ἐπὶ πλέον ἐξέτασιν τοῦ λεγομένου · εἴρηται γὰρ ἡμῖν ἐν τοῖς Περὶ τῆς κατὰ τὰς μίξεις διαφορᾶς Ἀριστοτέλους τε καὶ τῶν ἑταίρων αὐτοῦ γεγραμμένοις . οἷς δὲ Ἀριστοτέλης τε ἐχρήσατο πρὸς τὴν τοῦ λεγομένου πίστιν καὶ οἷς χρήσαιτο ἄν τις παριστάμενος τῷ τὸ λεγόμενον ὑπ’ αὐτοῦ ὑγιὲς εἶναι , ταῦτα παραθησόμεθα . αὐτὸς μὲν οὖν ἐχρήσατο τῷ κατὰ παντός . ἐπεὶ γὰρ τὸ Α κατὰ παντὸς τοῦ Β ἐξ ἀνάγκης , τὸ δὲ Γ ὑπὸ τὸ Β ἐστὶ καὶ τὶ τοῦ Β , εἴη ἂν καὶ κατὰ τοῦ Γ ἐξ ἀνάγκης · ὃ γὰρ κατὰ παντὸς τοῦ Β ἐξ ἀνάγκης , κἄν κατὰ τῶν ὑπὸ τὸ Β ἐξ ἀνάγκης κατηγοροῖτο , εἴ γε τὸ κατὰ παντός ἐστιν , “ ὅταν μηδὲν ᾖ λαβεῖν τοῦ ὑποκειμένου , καθ’ οὗ τὸ κατηγορούμενον οὐ ῥηθήσεται ” · τὸ δὲ Γ τὶ τῶν Β ἐστί . καὶ γὰρ τὸ κατὰ παντὸς ἐξ ἀνάγκης ὁμοίως λαμβάνεται , ὡς προεῖπεν ἐπὶ τῶν ἀναγκαίων εἰπὼν “ τό τε γὰρ σ·τερητικὸν ὡσαύτως ἀντιστρέφει , καὶ τὸ ἐν ὅλῳ εἶναι καὶ τὸ κατὰ παντὸς ὁμοίως ἀποδώσομεν ” . Οἱ δὲ παριστάμενοι τῇ δόξῃ αὐτοῦ οἱ μὲν τὴν ὑπάρχουσαν καθόλου καταφατικὴν ἐν τῇ τοιαύτῃ μίξει ἀληθῆ λαμβάνειν ἀξιοῦσι , μὴ πρὸς ὑπόθεσιν ἀλλὰ ἀληθῶς ὑπάρχουσαν · αἴτημα γὰρ ἐκείνως γίνεται καὶ οὐκέτ’ ἀληθὴς ἡ πρότασις . ληφθείσης δὲ ἀληθοῦς ἐν τῷ ὑπάρχειν καὶ καθόλου οὐδ᾿ ἐπὶ ὕλης τινὸς ἐλεγχθήσεται ψεῦδος τὸ λεγόμενον . τὸ γὰρ ἄνθρωπον παντὶ κινουμένῳ ὑπάρχειν οὐκ ἀληθὲς ὡς ὑπάρχον καθόλου · ἀλλ’ οὐδὲ τὸ γραμματικὸν παντὶ ἀνθρώπῳ · ἀλλ’ οὐδὲ τὸ περιπατεῖν παντὶ ἀνθρώπῳ . ἐπὶ δὲ τῶν οὕτως λαμβανομένων ὑπαρχουσῶν τῷ μὴ εἶναι αὐτὰς ὡς καθόλου λαμβανομένας ἀληθεῖς ὑπαρχούσας οὐκ ἀναγκαῖον τὸ συμπέρασμα . καίτοι τί ἐροῦσιν , ὅταν ἡ ἐλάττων μηκέτι καθόλου ᾖ ὑπάρχουσα , ἀλλ’ ἐπὶ μέρους λαμβάνηται ; καὶ γὰρ οὕτως , εἰ ἡ μείζων ἀναγκαία εἴη , ἀναγκαῖόν φησι γίνεσθαι τὸ συμπέρασμα , καὶ οὐκέθ’ οἷόν τε λέγειν μὴ εἶναι ἀληθῆ τὴν ἐπὶ μέρους ὑπάρχουσαν τὸν ἄνθρωπον τινὶ κινουμένῳ ἢ γραμματικὸν τινὶ ἀνθρώπῳ . Oἱ δέ γέ φασιν , ὅτι . εἰ ἡ λέγουσα τὸ Α κατὰ παντὸς τοῦ Β ἡ αὐτὴ ἐστι τῇ λεγούσῃ , | καθ’ οὗ παντὸς τὸ Β , κατ’ ἐκείνου παντὸς τὸ Α , ὡς καὶ αὐτὸς λέγει πολλάκις , ἔσται καὶ ἡ λέγουσα τὸ Α κατὰ παντὸς τοῦ Β ἐξ ἀνάγκης ἡ αὐτὴ τῇ λεγούσῃ , καθ’ οὗ παντὸς τὸ Β , κατὰ τούτου παντὸς ἐξ ἀνάγκης τὸ Α . τοῦτο δὲ σημαινούσης τῆς ἀναγκαίας καθόλου πάντως ἀναγκαῖον γίνεται τὸ συμπέρασμα , κἄν ὑπάρχουσα ληφθῇ ἡ ἐλάττων . Ἀλλὰ καὶ διὰ τῆς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῆς εἰσί τινες οἱ τὸ λεγόμενον ὑπ’ Ἀριστοτέλους , ὅτι καλῶς εἴρηται , δεικνύναι πειρώμενοι . ἔστω γὰρ ἡ μῖξις ἐκκειμένη , καὶ τὸ μὲν Α τῷ Β παντὶ ἐξ ἀνάγκης ὑπαρχέτω , τὸ δὲ Β παντὶ τῷ Γ ὑπαρχέτω μόνον · λέγω , ὅτι τὸ Α τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης παντί . εἰ γὰρ μή , τὸ ἀντικείμενον ἐνδέχεται τὸ Α τῷ Γ τινὶ μὴ ὑπάρχειν · κεῖται δὲ καὶ τὸ Α παντὶ τῷ Β ἐξ ἀνάγκης · γίνεται δὴ ἐν δευτέρῳ σχήματι συζυγία ἐκ καθόλου καταφατικῆς τῆς μείζονος ἀναγκαίας καὶ ἐπὶ μέρους ἀποφατικῆς ἐνδεχομένης τῆς ἐλάττονος ἐπὶ μέρους ἀποφατικὸν ἐνδεχόμενον συνάγουσα , καθ’ ἃ καὶ Θεοφράστῳ τε καὶ Εὐδήμῳ δοκεῖ . τὸ ἄρα Β τῷ Γ ἐνδέχεται τινὶ μὴ ὑπάρχειν · ἀλλ’ ὑπέκειτο παντὶ ὑπάρχειν . ἔστι δὲ πιστώσασθαι , ὅτι τὸ λεγόμενον ὑπὸ Ἀριστοτέλους ὑγιές ἐστι , μάλιστα διὰ τῆς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῆς τῆς γινομένης ἐν τρίτῳ σχήματι . κείσθω γὰρ τὸ μὲν Α παντὶ τῷ Β ἐξ ἀνάγκης , τὸ δὲ Β παντὶ τῷ Γ ὑπάρχειν · λέγω , ὅτι τὸ Α παντὶ τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης . εἰ γὰρ μή , τὸ ἀντικείμενον τὸ Α τῷ Γ ἐνδέχεται τινὶ μὴ ὑπάρχειν · κεῖται δὲ καὶ τὸ Β παντὶ τῷ Γ ὑπάρχειν · γίνεται ἐν τρίτῳ σχήματι συζυγία ἐξ ὑπαρχούσης καθόλου καταφατικῆς τῆς ἐλάττονος καὶ ἐνδεχομένης ἐπὶ μέρους ἀποφατικῆς τῆς μείζονος ἐπὶ μέρους ἀποφατικὸν ἐνδεχόμενον συνάγουσα . τὸ ἄρα Α τῷ Β ἐνδέχεται τινὶ μή , ὅπερ ἀδύνατον · κεῖται γὰρ παντὶ ἐξ ἀνάγκης . Ἐν γὰρ τῇ τοιαύτη συζυγίᾳ τῇ ἐν τρίτῳ σχήματι καὶ Ἀριστοτέλει δοκεῖ κὼ τοῖς ἑταίροις αὐτοῦ ἐπὶ μέρους ἐνδεχόμενον ἀποφατικὸν γίνεσθαι τὸ συμπέρασμα . τοσούτοις καὶ τοιούτοις ἄν τις . χρήσαιτο παριστάμενος τῇ περὶ 25 τούτων Ἀριστοτέλους δόξῃ . τί δὲ τούτων ὑγιῶς ἢ μὴ ὑγιῶς λέγεσθαι δοκεῖ , ἐν ἄλλοις ἡμῖν , ὡς ἔφην , μετὰ ἀκριβείας εἴρηται .
Lemmas: συμβαίνω δέ ποτός καί ὁ ἕτερος πρότασις ἀναγκαῖος εἰμί ἀναγκαῖος γίγνομαι ὁ συλλογισμός , πλήν οὐ ὁπότερος τυγχάνω , ἀλλά ὁ πρός ὁ μείζων ἄκρος . εἶπον πρῶτος μέν περί ὁ ἐκ ὑπάρχω ἀμφότερος ὁ πρότασις γίγνομαι κατά ἕκαστος σχῆμα συλλογισμός καί μετά ἐκεῖνος περί ὁ ἐκ ἀναγκαῖος ἑξῆς λέγω περί ὁ ἐκ μίξις ἀναγκαῖος τε καί ὑπάρχω πρότασις γίγνομαι κατά ἕκαστος σχῆμα συλλογισμός , τίς τε εἰμί , καί ποῖος τίς ἐν ὁ μίξις αὐτός γίγνομαι ὁ συμπέρασμα , καί τίς ὁ κατά ὁ μίξις ὁ τρόπος οὗτος ἐν ὁ γίγνομαι συλλογισμός διαφορά . περί γάρ ὁ κατά ὁ ἐνδέχομαι ἐπί οὗτος εἴρω . φημί δή , ὅτι γίγνομαι ποτός ἐκ μίξις ἀναγκαῖος καί ὑπάρχω πρότασις ἀναγκαῖος συμπέρασμα , καί πότε γίγνομαι ὁ συμπέρασμα τοιοῦτος , προστίθημι . ἐν γάρ πρῶτος σχῆμα ἀμφότερος εἰμί καθόλου εἰμί ὁ μείζων εἰμί ἀναγκαῖος ἄν τε καταφατικός , ὡς ἐν ὁ πρῶτος ἀναπόδεικτος , ἄν τε ἀποφατικός , ὡς ἐν ὁ δύο , ἀναγκαῖον φημί γίγνομαι ὁ συμπεράω . οὗτος μέν οὖν οὕτως λέγω . ὁ δέ γε ἑταῖρος αὐτός ὁ περί Εὔδημος τε καί Θεόφραστος οὐ οὕτως λέγω , ἀλλά φημί ἐν πᾶς ὁ ἐκ ἀναγκαῖος τε καί ὑπάρχω συζυγία , ἐάν ἵημι σύγκειμαι συλλογιστικός , ὑπάρχω γίγνομαι ὁ συμπέρασμα , οὗτος λαμβάνω ἐκ τε ὁ ἐν πᾶς ὁ συμπλοκή ὁ συμπέρασμα ἀεί ὁ μικρός καί χείρων ὁ κεῖμαι ἐξομοιόω · ἄν τε γάρ ἐκ καταφατικός καί ἀποφατικός πρότασις , συνάγω ἀποφατικός ὁ συμπέρασμα . ἄν τε ἐκ καθόλου καί ἐπί μέρος , ἐπί μέρος καί ὁ συμπέρασμα . ὁ αὐτός δή τρόπος καί ἐν ὁ μίξις ἔχω · ὑπάρχω γάρ γίγνομαι ἐν ὁ ἐκ ἀναγκαῖος καί ὑπάρχω συμπλοκή ὁ μικρός ἵημι ὁ ὑπάρχω ὁ ἀναγκαῖος . ἀλλά καί ὁ λόγος οὗτος δείκνυμι . εἰμί γάρ ὁ Β ὁ Γ ὑπάρχω μέν πᾶς , οὖον μήv ἐκ ἀνάγκη , ἐνδέχομαι ποτός αὐτός καί ἀποζεύγνυμαι αὐτός · ὅτε δή ὁ Β ὁ Γ ἀποζεύγνυμαι , τότε καί ὁ Α αὐτός ἀποζεύγνυμι · εἰμί δέ οὗτος , οὐ ἐκ ἀνάγκη αὐτός ὑπάρχω . ἀλλά καί ἐπί ὁ ὕλη δείκνυμι οὗτος ἔχω οὕτως . λαμβάνω γάρ ὁ μείζων καθόλου ἀναγκαῖος ἀποφατικός ἢ καταφατικός καί ὁ μικρός καθόλου καταφατικός ὑπάρχω δείκνυμι ὑπάρχω γίγνομαι ὁ συμπέρασμα . ὁ γάρ ζῷον πᾶς ἄνθρωπος ἐκ ἀνάγκη , ὁ ἄνθρωπος πᾶς κινέω ὑπάρχω · οὐκέτι ὁ ζῷον πᾶς κινέω ἐκ ἀνάγκη . ἔτι εἰμί ὁ μέν ἐπιστήμη ἔχω κατά πᾶς γραμματικός ἐκ ἀνάγκη , ὁ δέ γραμματικός κατά πᾶς ἄνθρωπος ὑπάρχω , οὐκέτι ὁ ἐπιστήμη ἔχω κατά πᾶς ἄνθρωπος ἐκ ἀνάγκη . καί ὁ μέν κινέω διά σκέλος κατά πᾶς περιπατέω ἐκ ἀνάγκη , ὁ δέ περιπατέω πᾶς ἄνθρωπος ὑπάρχω · οὐκέτι γάρ ὁ κινέω πᾶς ἄνθρωπος ἐκ ἀνάγκη . καί οὗτος εἰκότως γίγνομαι δοκέω . εἰμί γάρ ὁ μείζων ἄκρος ὁ μικρός διά ὁ μέσος ὁράω ἐπιφέρω , ὅπως ἄν ὁ μέσος ἔχω πρός ὁ μικρός , οὕτως ἔχω καί ὁ μείζων πρός ὁ ἔσχατος · διά γάρ οὗτος ἐπιφέρω ὁ μείζων ὁ ἔσχατος · ὥστε ὡς ἄν οὗτος ἔχω πρός ὁ ἔσχατος , διά ὅς ὁ μείζων συνάπτω ὁ ἔσχατος , οὕτως ἔχω καί ὁ μείζων πρός ὁ ἔσχατος . ὁ μέν οὖν λέγω μηδέ Ἀριστοτέλης ἐνταῦθα εἴρω ἐν ὁ τοιοῦτος αὐτός μίξις ἀναγκαῖος γίγνομαι ὁ συμπέρασμα , ἀλλά ἐπί ὕλη τις , καί οὗτος πιστόω ἐκ ὁ οὕτως εἴρω αὐτός συμβαίνω δέ ποτός καί ὅς ὁ ἕτερος πρότασις ἀναγκαῖος εἰμί *** · ὁ μίξις ὁ τοιοῦτος κεῖμαι ὡς ποτέ μέν ἐν ὁ τοιοῦτος μίξις ἀναγκαῖος γίγνομαι ὁ συμπέρασμα ποτέ δέ οὖον , ἀλλά ἐπί ὁ μίξις ὅλως · ποτέ γάρ ἐν ὁ μίξις ὁ ἐκ ἀναγκαῖος καί ὑπάρχω ἀναγκαῖος γίγνομαι ὁ συμπέρασμα · οὖον γάρ ἀεί , ἐπεί μή καί ὁ μικρός ἀναγκαῖος λαμβάνω ἀναγκαῖος λέγω τίς συνάγω . ὁ οὖν ποτέ ὁ τρόπος ὁ μίξις δηλωτικός εἰμί , οὖον ὁ ἐν ὁ αὐτός τρόπος καί ὁ αὐτός συμπλοκή ποιός μέν ἀναγκαῖος γίγνομαι ποτέ δέ ὑπάρχω ὁ συμπέρασμα . καί οὗτος · αὐτός σαφῶς δηλόω , διά ὅς ἐπιφέρω , λέγω πλήν οὐ ὁπότερος τυγχάνω , ἀλλά ὁ πρός ὁ μείζων ἄκρος , ὡς οὗτος χάρις ὁ ποτέ προστίθημι . καί γάρ γελοῖος ὁ ἡγέομαι αὐτός διά οὗτος ὁ ποτέ λέγω , ὅτι ἐπί ὕλη τις ἐν ὁ τοιοῦτος συμπλοκή ἀναγκαῖος γίγνομαι ὁ συμπέρασμα . οὕτως μέν γάρ οὐδείς ἄν κωλύω καί ὁ ἀσυλλόγιστος συζυγία συλλογιστικός λέγω ποτός · εὑρίσκω γάρ ἐπί ὕλη τις συνάγω . ἐν γοῦν ὁ δύο σχῆμα ὁ ἐκ δύο καθόλου καταφατικός , εἰμί ἄγω ὁ ἄκρος ἐπί ἴσος ἀλλήλων , τοιοῦτος ὁράω λαμβάνω καθόλου καταφατικός συνάγω · ἄν γάρ εἰμί πᾶς ἄνθρωπος ζῷον , ἀλλά καί πᾶς γελαστικός ζῷον , καί πᾶς ἄνθρωπος γελαστικός συνάγω . ἀλλά οὖον διότι ποτέ συνάγω τίς ἐπί ὕλη τις , ἤδη συλλογιστικός ὁ συμπλοκή . ἔτι δέ εἰμί οὗτος βούλομαι δηλόω , ὡς δείκνυμι , δείκνυμι ἄν , ἐπί ὅς ὕλη οὗτος οὕτως ἔχω · οὗτος γάρ εἰμί ὁ διά οὗτος ὁ ποτέ προστίθημι . ὁ δέ οὗτος μέν οὖον ποιέω , ἐπί δέ ὁ στοιχεῖον προάγω ὁ λόγος , ἐπί ὅς ὁ καθολικός δείκνυμι ποιέω ὁ μηδείς μᾶλλον ὅδε ἢ ὅδε ὁ ὕλη δύναμαι ἐφαρμόζω . διό οὗτος μέν παραιτητέος ὡς κενός παντάπασι . παραιτητέος δέ καί ὁ ἐπί πλέω ἐξέτασις ὁ λέγω · εἴρω γάρ ἐγώ ἐν ὁ περι ὁ κατά ὁ μίξις διαφορά Ἀριστοτέλης τε καί ὁ ἑταῖρος αὐτός γράφω . ὅς δέ Ἀριστοτέλης τε χράω πρός ὁ ὁ λέγω πίστις καί ὅς χράω ἄν τις παρίστημι ὁ ὁ λέγω ὑπό αὐτός ὑγιής εἰμί , οὗτος παρατίθημι . αὐτός μέν οὖν χράω ὁ κατά πᾶς . ἐπεί γάρ ὁ Α κατά πᾶς ὁ Β ἐκ ἀνάγκη , ὁ δέ Γ ὑπό ὁ Β εἰμί καί τίς ὁ Β , εἰμί εἄν καί κατά ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη · ὅς γάρ κατά πᾶς ὁ Β ἐκ ἀνάγκη , ἄν κατά ὁ ὑπό ὁ Β ἐκ ἀνάγκη κατηγορέω , εἰμί γε ὁ κατά πᾶς εἰμί , “ ὅταν μηδείς εἰμί λαμβάνω ὁ ὑπόκειμαι , κατά ὅς ὁ κατηγορέω οὖον εἴρω ” · ὁ δέ Γ τίς ὁ Β εἰμί . καί γάρ ὁ κατά πᾶς ἐκ ἀνάγκη ὁμοίως λαμβάνω , ὡς προεῖπον ἐπί ὁ ἀναγκαῖος εἶπον “ ὁ τε γάρ στερητικός ὡσαύτως ἀντιστρέφω , καί ὁ ἐν ὅλος εἰμί καί ὁ κατά πᾶς ὁμοίως ἀποδίδωμι ” . ὁ δέ παρίστημι ὁ δόξα αὐτός ὁ μέν ὁ ὑπάρχω καθόλου καταφατικός ἐν ὁ τοιοῦτος μίξις ἀληθής λαμβάνω ἀξιόω , μή πρός ὑπόθεσις ἀλλά ἀληθής ὑπάρχω · αἴτημα γάρ ἐκείνως γίγνομαι καί οὐκέτι ἀληθής ὁ πρότασις . λαμβάνω δέ ἀληθής ἐν ὁ ὑπάρχω καί καθόλου οὐδέ ἐπί ὕλη τις ἐλέγχω ψεῦδος ὁ λέγω . ὁ γάρ ἄνθρωπος πᾶς κινέω ὑπάρχω οὐ ἀληθής ὡς ὑπάρχω καθόλου · ἀλλά οὐδέ ὁ γραμματικός πᾶς ἄνθρωπος · ἀλλά οὐδέ ὁ περιπατέω πᾶς ἄνθρωπος . ἐπί δέ ὁ οὕτως λαμβάνω ὑπάρχω ὁ μή εἰμί αὐτός ὡς καθόλου λαμβάνω ἀληθής ὑπάρχω οὐ ἀναγκαῖος ὁ συμπέρασμα . καίτοι τίς εἴρω , ὅταν ὁ μικρός μηκέτι καθόλου εἰμί ὑπάρχω , ἀλλά ἐπί μέρος λαμβάνω ; καί γάρ οὕτως , εἰμί ὁ μείζων ἀναγκαῖος εἰμί , ἀναγκαῖον φημί γίγνομαι ὁ συμπέρασμα , καί οὐκέτι οἷος τε λέγω μή εἰμί ἀληθής ὁ ἐπί μέρος ὑπάρχω ὁ ἄνθρωπος τις κινέω ἢ γραμματικός τις ἄνθρωπος . ο δέ γε φημί , ὅτι . εἰμί ὁ λέγω ὁ Α κατά πᾶς ὁ Β ὁ αὐτός εἰμί ὁ λέγω , | κατά ὅς πᾶς ὁ Β , κατά ἐκεῖνος πᾶς ὁ Α , ὡς καί αὐτός λέγω πολλάκις , εἰμί καί ὁ λέγω ὁ Α κατά πᾶς ὁ Β ἐκ ἀνάγκη ὁ αὐτός ὁ λέγω , κατά ὅς πᾶς ὁ Β , κατά οὗτος πᾶς ἐκ ἀνάγκη ὁ Α . οὗτος δέ σημαίνω ὁ ἀναγκαῖος καθόλου πάντως ἀναγκαῖος γίγνομαι ὁ συμπέρασμα , ἄν ὑπάρχω λαμβάνω ὁ μικρός . ἀλλά καί διά ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή εἰμί τις ὁ ὁ λέγω ὑπό Ἀριστοτέλης , ὅτι καλῶς εἴρω , δείκνυμι πειράω . ἵστημι γάρ ὁ μίξις ἔκκειμαι , καί ὁ μέν Α ὁ Β πᾶς ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω , ὁ δέ Β πᾶς ὁ Γ ὑπάρχω μόνος · λέγω , ὅτι ὁ Α ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη πᾶς . εἰμί γάρ μή , ὁ ἀντίκειμαι ἐνδέχομαι ὁ Α ὁ Γ τις μή ὑπάρχω · κεῖμαι δέ καί ὁ Α πᾶς ὁ Β ἐκ ἀνάγκη · γίγνομαι δή ἐν δύο σχῆμα συζυγία ἐκ καθόλου καταφατικός ὁ μείζων ἀναγκαῖος καί ἐπί μέρος ἀποφατικός ἐνδέχομαι ὁ μικρός ἐπί μέρος ἀποφατικός ἐνδέχομαι συνάγω , κατά ὁ καί Θεόφραστος τε καί Εὔδημος δοκέω . ὁ ἄρα Β ὁ Γ ἐνδέχομαι τις μή ὑπάρχω · ἀλλά ὑπόκειμαι πᾶς ὑπάρχω . εἰμί δέ πιστόω , ὅτι ὁ λέγω ὑπό Ἀριστοτέλης ὑγιής εἰμί , μάλιστα διά ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή ὁ γίγνομαι ἐν τρίτος σχῆμα . κεῖμαι γάρ ὁ μέν Α πᾶς ὁ Β ἐκ ἀνάγκη , ὁ δέ Β πᾶς ὁ Γ ὑπάρχω · λέγω , ὅτι ὁ Α πᾶς ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη . εἰμί γάρ μή , ὁ ἀντίκειμαι ὁ Α ὁ Γ ἐνδέχομαι τις μή ὑπάρχω · κεῖμαι δέ καί ὁ Β πᾶς ὁ Γ ὑπάρχω · γίγνομαι ἐν τρίτος σχῆμα συζυγία ἐκ ὑπάρχω καθόλου καταφατικός ὁ μικρός καί ἐνδέχομαι ἐπί μέρος ἀποφατικός ὁ μείζων ἐπί μέρος ἀποφατικός ἐνδέχομαι συνάγω . ὁ ἄρα Α ὁ Β ἐνδέχομαι τις μή , ὅσπερ ἀδύνατος · κεῖμαι γάρ πᾶς ἐκ ἀνάγκη . ἐν γάρ ὁ τοιοῦτος συζυγία ὁ ἐν τρίτος σχῆμα καί Ἀριστοτέλης δοκέω Κῶς ὁ ἑταῖρος αὐτός ἐπί μέρος ἐνδέχομαι ἀποφατικός γίγνομαι ὁ συμπέρασμα . τοσοῦτος καί τοιοῦτος ἄν τις . χράω παρίστημι ὁ περί 25 οὗτος Ἀριστοτέλης δόξα . τίς δέ οὗτος ὑγιής ἢ μή ὑγιής λέγω δοκέω , ἐν ἄλλος ἐγώ , ὡς φημί , μετά ἀκρίβεια εἴρω .