alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 26b34
Ὅταν δὲ τὸ αὐτὸ τῷ μὲν παντὶ δὲ μηδενὶ ὑπάρχῃ , ἢ ἑκατέρῳ παντὶ μηδενί . Εἰπὼν περὶ τοῦ πρώτου σχήματος καὶ τῶν ἐν αὐτῷ συζυγιῶν καὶ δείξας , τίνες μέν εἰσιν αὐτῶν συλλογιστικαί , τίνες δὲ ἀσυλλόγιστοι , μεταβέβηκεν ἐπὶ τὸ δεύτερον σχῆμα , καὶ περὶ τῶν ἐν τούτῳ συζυγιῶν πάλιν ποιήσεται τὸν λόγον κατὰ ταὐτά . ἔστι δὲ τὸ δεύτερον σχῆμα , ὡς ἔφαμεν , ἐν ᾧ ὁ κοινὸς ὅρος καὶ μέσος ἀμφοτέρων τῶν ἐν τῷ προκειμένῳ προβλήματι κατηγορεῖται . ὃ ἔδειξεν εἰπὼν ὅταν δὲ τὸ αὐτὸ τῷ μὲν παντὶ τῷ δὲ μηδενὶ ὑπάρχῃ , ἢ ἑκατέρῳ παντὶ ἢ μηδενί · τοῦτο γάρ ἐστιν ἴσον τῷ ‘ὅταν δὲ τὸ αὐτό τοῦτο δ’ ἐστὶ τὸ μέσον καὶ δὶς λαμβανόμενον ) τῷ μὲν τῶν ἄκρων παντὶ ὑπάρχῃ καὶ κατὰ παντὸς αὐτοῦ κατηγορῆται , τῷ δὲ μηδενὶ καὶ κατὰ μηδενὸς αὐτοῦ κατηγορῆται , ἢ κατὰ ἑκατέρου τῶν ἄκρων κτὰ παντὸς λέγηται ἢ κατὰ μηδενός’ . πάλιν δὲ καὶ τοῦτο τὸ σχῆμα ὡς καὶ τὸ πρῶτον διὰ τοῦ παραθέσθαι παραδείγματα φανερὸν ἐποίησε , πῶς ἔχει τὸν μέσον ὅρον ἐν αὑτῷ , ὅτι κατηγορούμενον ἀμφοτέρων . τὰ δὲ παραδείγματα , οἷς κέχρηται , τῶν συζυγιῶν ἐστι δηλωτικὰ τῶν ἐκ καθόλου τῶν δύο προτάσεων , περὶ ὧν πρῶτον λέγει , ὥσπερ καὶ ἐπὶ τῶν ἐν τῷ πρώτῳ σχήματι . πασῶν δὲ ἐμνημόνευσε τῶν ἐκ καθόλου προτάσεων εἰπὼν ὅταν δὲ τὸ αὐτὸ τῷ μὲν παντὶ τῷ δὲ μηδενί ὑπάρχῃ , ἢ ἑκατέρῳ παντὶ ἢ μηδενί . Ὅτι μὲν οὖν τὸ τοιοῦτόν ἐστι σχῆμα δεύτερον , καὶ δι’ ἃς εἰρήκαμεν . φανερὸν δέ , ὅτι καὶ κατὰ ἀντιστροφὴν τῆς ἐν πρώτῳ σχήματι μείζονος προτάσεως ὁ μέσος γίνεται ἀμφοτέρων κατηγορούμενος . ἀντι - στραφείσης γὰρ ἐκείνης ὁ μέσος γίνεται κατηγορούμενος ἐκείνου , ᾧ ὑπέκειτο · ὑπέκειτο δὲ τῷ μείζονι ἄκρῳ · κατηγορεῖται δὲ καὶ τοὐ ἐλάττονος · ἀμφοτέρων ἄρα γίνεται κατηγορούμενος τῆς μείζονος ἀντιστραφείσης . ὢν δὲ κατηγορούμενος βελτίονα χώραν ἐπὶ τοῦ δευτέρου σχήματος ἔχει , εἴ γε μεῖζον ἦν τὸ κατηγορεῖσθαι τοῦ ὑποκεῖσθαι . εἰκότως ἄρα καὶ τοῦτο τὸ σχῆμα δεύτερον , ὅτι ὁ μέσος , δι’ ὃν ὁ συλλογισμός , τὴν οἰκείαν θέσιν ἀπολέσας , ἣν εἶχεν ἐν τῷ πρώτῳ σχήματι , τῶν καταλειπομένων δύο τὴν καλλίονα θέσιν τούτων ἔχει . Ἔστι δὲ συλλογιστικὴ συζυγία ἐν τῷ δευτέρῳ σχήματι , ἐν ᾗ ἐστιν ἡ μείζων πρότασις καθόλου . ταύτης γὰρ οὔσης ἐπὶ μέρους οὐδεὶς ἔσται συλλογισμὸς ἐν δευτέρῳ σχήματι , καὶ εὐλόγως · ἀφ’ ἧς γὰρ προτάσεως αντισραφεισης ἐκ του πρώτου σχήματος ἡ γένεσις αὐτῷ , ταύτης τὸ ιοιον φυλάσσεται καὶ ἐν ταῖς ἐν δευτέρῳ σχήματι συλλογιστικαῖς συζυγίαις . τὴν ὢ δὲ δευτέραν πρότασιν δεῖ , τὴν ἐλάττονα , ἢ ἐπὶ μέρους ἢ καθόλου εἶναι · καὶ γὰρ καθόλου οὖσα καὶ ἐπὶ μέρους συλλογιστική . δεῖ δὲ αὐτὴν ἐξ ἀνάγκης κατὰ τὸ ποιὸν ἀντικειμένην εἶναι τῇ μείζονι καὶ ἀνομοιοσχήμονα , εἰ μὲν ἐκείνη εἴη καταφατική , ταύτην ἀποφατικήν , εἰ δ’ ἐκείνη ἀποφατική , ταύτην καταφατικήν · ὁμοιοσχημόνων γὰρ οὐσῶν οὐ γίνεται συλλογισμὸς ἐν δευτέρῳ σχήματι · οὔτε γὰρ ἐκ δύο ἀποφατικῶν , ὅτι ἐν οὐδενὶ σχήματι ἡ τοιαύτη συζυγία συλλογιστική , οὔτε ἐκ δύο καταφατικῶν , ὡς δειχθήσεται . τέσσαρες ἔσονται συμπλοκαὶ συλλογιστικαί , τῇ μείζονι προτάσει , εἰ μὲν καταφατικὴ εἴη , συντασσομένης τῆς ἐλάττονος ἢ καθόλου ἢ ἐπὶ μέρους ἀποφατικῆς , εἰ δὲ ἡ μείζων ἀποφατικὴ ληφθείη , τῆς ἐλάττονος ἢ καθόλου ἢ ἐπὶ μέρους γινομένης καταφατικῆς .
Lemmas: ὅταν δέ ὁ αὐτός ὁ μέν πᾶς δέ μηδείς ὑπάρχω , ἢ ἑκάτερος πᾶς μηδείς . εἶπον περί ὁ πρῶτος σχῆμα καί ὁ ἐν αὐτός συζυγία καί δείκνυμι , τίς μέν εἰμί αὐτός συλλογιστική , τίς δέ ἀσυλλόγιστος , μεταβαίνω ἐπί ὁ δύο σχῆμα , καί περί ὁ ἐν οὗτος συζυγία πάλιν ποιέω ὁ λόγος κατά αὐτός . εἰμί δέ ὁ δύο σχῆμα , ὡς φημί , ἐν ὅς ὁ κοινός ὅρος καί μέσος ἀμφότερος ὁ ἐν ὁ πρόκειμαι πρόβλημα κατηγορέω . ὅς δείκνυμι εἶπον ὅταν δέ ὁ αὐτός ὁ μέν πᾶς ὁ δέ μηδείς ὑπάρχω , ἢ ἑκάτερος πᾶς ἢ μηδείς · οὗτος γάρ εἰμί ἴσος ὁ ‘ὅταν δέ ὁ αὐτός οὗτος δέ εἰμί ὁ μέσος καί δίς λαμβάνω ) ὁ μέν ὁ ἄκρος πᾶς ὑπάρχω καί κατά πᾶς αὐτός κατηγορέω , ὁ δέ μηδείς καί κατά μηδείς αὐτός κατηγορέω , ἢ κατά ἑκάτερος ὁ ἄκρος κτάομαι πᾶς λέγω ἢ κατά μηδενός’ . πάλιν δέ καί οὗτος ὁ σχῆμα ὡς καί ὁ πρῶτος διά ὁ παρατίθημι παράδειγμα φανερός ποιέω , πῶς ἔχω ὁ μέσος ὅρος ἐν ἑαυτοῦ , ὅτι κατηγορέω ἀμφότερος . ὁ δέ παράδειγμα , ὅς χράομαι , ὁ συζυγία εἰμί δηλωτικός ὁ ἐκ καθόλου ὁ δύο πρότασις , περί ὅς πρῶτος λέγω , ὥσπερ καί ἐπί ὁ ἐν ὁ πρῶτος σχῆμα . πᾶς δέ μνημονεύω ὁ ἐκ καθόλου πρότασις εἶπον ὅταν δέ ὁ αὐτός ὁ μέν πᾶς ὁ δέ μηδείς ὑπάρχω , ἢ ἑκάτερος πᾶς ἢ μηδείς . ὅτι2 μέν οὖν ὁ τοιοῦτος εἰμί σχῆμα δύο , καί διά ὅς εἴρω . φανερός δέ , ὅτι καί κατά ἀντιστροφή ὁ ἐν πρῶτος σχῆμα μείζων πρότασις ὁ μέσος γίγνομαι ἀμφότερος κατηγορέω . ἀντι - στρέφω γάρ ἐκεῖνος ὁ μέσος γίγνομαι κατηγορέω ἐκεῖνος , ὅς ὑπόκειμαι · ὑπόκειμαι δέ ὁ μείζων ἄκρος · κατηγορέω δέ καί ὁ μικρός · ἀμφότερος ἄρα γίγνομαι κατηγορέω ὁ μείζων ἀντιστρέφω . εἰμί δέ κατηγορέω ἀγαθός χώρα ἐπί ὁ δύο σχῆμα ἔχω , εἰμί γε μείζων εἰμί ὁ κατηγορέω ὁ ὑπόκειμαι . εἰκότως ἄρα καί οὗτος ὁ σχῆμα δύο , ὅτι ὁ μέσος , διά ὅς ὁ συλλογισμός , ὁ οἰκεῖος θέσις ἀπόλλυμι , ὅς ἔχω ἐν ὁ πρῶτος σχῆμα , ὁ καταλιμπάνω δύο ὁ καλῶς θέσις οὗτος ἔχω . εἰμί δέ συλλογιστικός συζυγία ἐν ὁ δύο σχῆμα , ἐν ὅς εἰμί ὁ μείζων πρότασις καθόλου . οὗτος γάρ εἰμί ἐπί μέρος οὐδείς εἰμί συλλογισμός ἐν δύο σχῆμα , καί εὔλογος · ἀπό ὅς γάρ πρότασις αντισραφεισος ἐκ ὁ πρῶτος σχῆμα ὁ γένεσις αὐτός , οὗτος ὁ ιοιον φυλάσσω καί ἐν ὁ ἐν δύο σχῆμα συλλογιστική συζυγία . ὁ ὦ δέ δύο πρότασις δεῖ , ὁ μικρός , ἢ ἐπί μέρος ἢ καθόλου εἰμί · καί γάρ καθόλου εἰμί καί ἐπί μέρος συλλογιστικός . δεῖ δέ αὐτός ἐκ ἀνάγκη κατά ὁ ποιός ἀντίκειμαι εἰμί ὁ μείζων καί ἀνομοιοσχήμων , εἰμί μέν ἐκεῖνος εἰμί καταφατικός , οὗτος ἀποφατικός , εἰμί δέ ἐκεῖνος ἀποφατικός , οὗτος καταφατικός · ὁμοιοσχήμων γάρ εἰμί οὖον γίγνομαι συλλογισμός ἐν δύο σχῆμα · οὔτε γάρ ἐκ δύο ἀποφατικός , ὅτι ἐν οὐδείς σχῆμα ὁ τοιοῦτος συζυγία συλλογιστικός , οὔτε ἐκ δύο καταφατικός , ὡς δείκνυμι . τέσσαρες εἰμί συμπλοκή συλλογιστική , ὁ μείζων πρότασις , εἰμί μέν καταφατικός εἰμί , συντάσσω ὁ μικρός ἢ καθόλου ἢ ἐπί μέρος ἀποφατικός , εἰμί δέ ὁ μείζων ἀποφατικός λαμβάνω , ὁ μικρός ἢ καθόλου ἢ ἐπί μέρος γίγνομαι καταφατικός .