alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 25a29
Εἰ μὲν γὰρ ἀνάγκη τὸ Α τῷ Β μηδενὶ ὑπάρχειν , ἀνάγκη καὶ τὸ Β τῷ Α μηδενὶ ὑπάρχειν · εἰ γὰρ τινὶ ἐνδέχεται , καὶ τὸ Α τινὶ τῷ Β ἐνδέχοιτο ἄν . Ἡ μὲν καθόλου ἀποφατικὴ ὑπαρχούσα ἐδείχθη ἀντιστρέφουσα · ἐπεὶ δὲ ἡ ἀναγκαία καθόλου ἀποφατικὴ τῆς μὲν ὑπαρχούσης καθόλου ἀποφατικῆς διαφέρει τῷ ἐξ ἀνάγκης , καθ’ ὃ τῆς δειχθείσης ἡ δεικνυμένη νῦν διαφέρει ἔστι δὲ τοῦτο τὸ ἀναγκαῖον ) , κατὰ τοῦτο τὴν δεῖξιν ποιεῖται . εἰ γὰρ μὴ ἐξ ἀνάγκης τὸ Β τῷ Α μηδενὶ ὑπάρχοι , ἀλλὰ ἐνδέχοιτο τινὶ ὑπάρχειν αὕτη γὰρ ἀναίρεσις καὶ ἀντίφασις πρὸς τὴν καθόλου ἀποφατικὴν ἀναγκαίαν , ὡς ἐν τῷ περὶ τῆς ἀντιφάσεως δέδεικται λόγῳ ) , καὶ τὸ Α , φησί , τῷ Β ἐνδέχοιτο <ἄν> τινί · ἀλλ’ ἔκειτο ἐξ ἀνάγκης μηδενὶ ὑπάρχειν . δοκεῖ καὶ ἐνταῦθα πάλιν διὰ τῆς ἐνδεχομένης ἐπὶ μέρους καταφατικῆς ὡς ἀντιστρεφούσης τὴν δεῖξιν περὶ τῆς ἀναγκαίας καθόλου ἀποφατικῆς πεποιῆσθαι , καίτοι μηδέπω περὶ τῶν κατὰ τὰς ἐνδεχομένας ἀντιστροφῶν εἰρηκώς . ἢ τὸ μὲν ἀντικεῖσθαι τῇ καθόλου ἀναγκαίᾳ ἀποφατικῇ τὴν ἐπὶ μέρους καταφατικὴν ἐνδεχομένην εἶχεν ὁμολογούμενον ἀντιφάσεις γάρ ) , διὸ καὶ τοῦτο ἔλαβε . λαβὼν δὲ αὐτό , ἐπεὶ καὶ τὸ ὑπάρχον τινί , εἰ μὴ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχοι , ἐνδέχεσθαι καὶ ἐνδεχομένως ὑπάρχειν λέγεται , ἦν δὲ αὐτῷ δεδειγμένον τὸ τὴν ἐπὶ μέρους ὑπάρχουσαν ἀντιστρέφειν ἑαυτῇ , ταύτῃ προσεχρήσατο · ἀνελὼν γὰρ τὸ ἀναγκαῖον διὰ τοῦ τινὶ ἐνδέχεσθαι ὑπάρχειν τῷ τὸ τινὶ ὑπάρχον , ὅτε ὑπάρχει , ἀντιστρέφειν · τὸ δὲ ἐνδεχόμενον τινὶ ὑπάρχειν ἤτοι ἤδη ὑπάρχει αὐτῷ ἢ οἷόν τέ ἐστιν ὑπάρξαι ποτέ · ὁπόταν δὲ ὑπάρχῃ , ἀντιστρέφει · οὕτως ἔσται τὸ ἐξ ἀνάγκης μηδενὶ ὑπάρχον ὑπάρχον ποτὲ τινὶ ἐκείνῳ , ὃ ἀδύνατον . ὅτι δὲ τὸ ἐνδεχόμενον ἐπὶ τοὐ ὑπάρχοντος μὲν οὐκ ἐξ ἀνάγκης δὲ λέγεται , ὀλίγον προελθὼν διαιρούμενος τὸ ἐνδεχόμενον λέγει · σημαίνειν γάρ φησιν αὐτὸ ὥσπερ καὶ τὸ ἀναγκαῖον οὕτω δὲ καὶ τὸ μὴ ἀναγκαῖον ἀλλὰ ὑπάρχον , ἐφ’ οὗ καὶ νῦν αὐτῷ κέχρηται . καὶ εἴη ἄν τῷ ἐξ ἀνάγκης μηδενὶ τὸ ἐνδεχομένως τινὶ ὑπάρχον ἢ ὑπάρξον ἀντικείμενον . ἐπεὶ δὲ τοῦ ἀναγκαίου τὸ μὲν ἀπλῶς ἐστιν ἀναγκαῖον , τὸ δὲ μετὰ διορισμοῦ λέγεται , ὡς τὸ ‘ἄνθρωπος ἐξ ἀνάγκης παντὶ γραμματικῷ , ἔστ’ ἄν ᾖ γραμματικός’ αὕτη γὰρ οὐχ ἁπλῶς ἐστιν ἡ πρότασις ἀναγκαία · δέδειχε δὲ αὐτῶν τὴν διαφορὰν καὶ Θεόφραστος · οὐ γὰρ αἰεὶ γραμματικός ἐστιν , ἀλλ’ οὐδ’ ὁ ἄνθρωπος γραμματικός ) , ἐπεὶ τοίνυν διαφέρει , δεῖ ἡμᾶς εἰδέναι , ὅτι περὶ τῶν ἁπλῶς καὶ κυρίως λεγομένων 35 ἀναγκαίων τὸν λόγον ποιεῖται νῦν Ἀριστοτέλης · αἱ γὰρ οὕτως ἀναγκαῖαι ἀντιστρέφουσιν .
Lemmas: εἰμί μέν γάρ ἀνάγκη ὁ Α ὁ Β μηδείς ὑπάρχω , ἀνάγκη καί ὁ Β ὁ Α μηδείς ὑπάρχω · εἰμί γάρ τις ἐνδέχομαι , καί ὁ Α τις ὁ Β ἐνδέχομαι ἄν . ὁ μέν καθόλου ἀποφατικός ὑπάρχω δείκνυμι ἀντιστρέφω · ἐπεί δέ ὁ ἀναγκαῖος καθόλου ἀποφατικός ὁ μέν ὑπάρχω καθόλου ἀποφατικός διαφέρω ὁ ἐκ ἀνάγκη , κατά ὅς ὁ δείκνυμι ὁ δείκνυμι νῦν διαφέρω εἰμί δέ οὗτος ὁ ἀναγκαῖος ) , κατά οὗτος ὁ δεῖξις ποιέω . εἰμί γάρ μή ἐκ ἀνάγκη ὁ Β ὁ Α μηδείς ὑπάρχω , ἀλλά ἐνδέχομαι τις ὑπάρχω οὗτος γάρ ἀναίρεσις καί ἀντίφασις πρός ὁ καθόλου ἀποφατικός ἀναγκαῖος , ὡς ἐν ὁ περί ὁ ἀντίφασις δείκνυμι λόγος ) , καί ὁ Α , φημί , ὁ Β ἐνδέχομαι ἄν τις · ἀλλά κεῖμαι ἐκ ἀνάγκη μηδείς ὑπάρχω . δοκέω καί ἐνταῦθα πάλιν διά ὁ ἐνδέχομαι ἐπί μέρος καταφατικός ὡς ἀντιστρέφω ὁ δεῖξις περί ὁ ἀναγκαῖος καθόλου ἀποφατικός ποιέω , καίτοι μηδέπω περί ὁ κατά ὁ ἐνδέχομαι ἀντιστροφή εἴρω . ἢ ὁ μέν ἀντίκειμαι ὁ καθόλου ἀναγκαῖος ἀποφατικός ὁ ἐπί μέρος καταφατικός ἐνδέχομαι ἔχω ὁμολογέω ἀντίφασις γάρ ) , διό καί οὗτος λαμβάνω . λαμβάνω δέ αὐτός , ἐπεί καί ὁ ὑπάρχω τις , εἰμί μή ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω , ἐνδέχομαι καί ἐνδεχομένως ὑπάρχω λέγω , εἰμί δέ αὐτός δείκνυμι ὁ ὁ ἐπί μέρος ὑπάρχω ἀντιστρέφω ἑαυτοῦ , οὗτος προσχράω · ἀναιρέω γάρ ὁ ἀναγκαῖος διά ὁ τις ἐνδέχομαι ὑπάρχω ὁ ὁ τις ὑπάρχω , ὅτε ὑπάρχω , ἀντιστρέφω · ὁ δέ ἐνδέχομαι τις ὑπάρχω ἤτοι ἤδη ὑπάρχω αὐτός ἢ οἷος τε εἰμί ὑπάρχω ποτός · ὁπόταν δέ ὑπάρχω , ἀντιστρέφω · οὕτως εἰμί ὁ ἐκ ἀνάγκη μηδείς ὑπάρχω ὑπάρχω ποτέ τις ἐκεῖνος , ὅς ἀδύνατος . ὅτι δέ ὁ ἐνδέχομαι ἐπί ὁ ὑπάρχω μέν οὐ ἐκ ἀνάγκη δέ λέγω , ὀλίγος προέρχομαι διαιρέω ὁ ἐνδέχομαι λέγω · σημαίνω γάρ φημί αὐτός ὥσπερ καί ὁ ἀναγκαῖος οὗτος δέ καί ὁ μή ἀναγκαῖος ἀλλά ὑπάρχω , ἐπί ὅς καί νῦν αὐτός χράομαι . καί εἰμί ἄν ὁ ἐκ ἀνάγκη μηδείς ὁ ἐνδεχομένως τις ὑπάρχω ἢ ὑπάρχω ἀντίκειμαι . ἐπεί δέ ὁ ἀναγκαῖος ὁ μέν ἀπλόος εἰμί ἀναγκαῖος , ὁ δέ μετά διορισμός λέγω , ὡς ὁ ἄνθρωπος ἐκ ἀνάγκη πᾶς γραμματικός , ἔστω ἄν εἰμί γραμματικός οὗτος γάρ οὐ ἁπλόος εἰμί ὁ πρότασις ἀναγκαῖος · δείκνυμι δέ αὐτός ὁ διαφορά καί Θεόφραστος · οὖον γάρ ἀεί γραμματικός εἰμί , ἀλλά οὐδέ ὁ ἄνθρωπος γραμματικός ) , ἐπεί τοίνυν διαφέρω , δεῖ ἐγώ οἶδα , ὅτι περί ὁ ἁπλόος καί κύριος λέγω 35 ἀναγκαῖος ὁ λόγος ποιέω νῦν Ἀριστοτέλης · ὁ γάρ οὕτως ἀναγκαῖος ἀντιστρέφω .