alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 45a28
Οἶον ὅτι τὸ Α οὐδενὶ τῷ E ὑπάρχει · κείσθω γὰρ τινί . ΄Οτι δὲ ταὐτά ἐστι τὰ προβλήματα ὡς δεικνύμενα δεικτικῶς τε καὶ διὰ τῆς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῆς καὶ “ διὰ τῶν αὐτῶν ὅρων’’ , τοῦτ’ ἔστι διὰ τῆς προειρημένης ἐκλογῆς τῶν ὅρων , ἑξῆς παρατίθεται . καὶ πρῶτόν γε , πῶς τὸ καθόλου ἀποφατικὸν διὰ τῆς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῆς δεικνύμενον , δι’ ἧς πεποιήμεθα ἐπιβλέψεως , δείκνυται καὶ διὰ τῶν αὐτῶν ὅρων , δι’ ὧν καὶ δεικτικῶς , λέγει . ὁ γὰρ βουλόμενος δι’ ἀδυνάτου δεῖξαι μηδενὶ τῷ E ὑπάρχον τὸ Α , ὃ δέδεικται δεικτικῶς διὰ τοῦ τὸ Β ταὐτὸν κεῖσθαι τῷ Θ τὸ γὰρ Β παντὶ μὲν τῷ Α οὐδενὶ δὲ τῷ Ε , ἐξ ὧν συνάγεται τὸ Α οὐδενὶ τῷ E ) , ὐποτίθεται δῆλον ὅτι τινὶ ὑπάρχειν αὐτό . ἀλλὰ καὶ τὸ Β ἔχει παντὶ τῷ Α ὑποτίθεται ἦν γὰρ ἑπόμενον αὐτῷ . γίνεται οὖν ὁ συλλογισμὸς ‘τὸ Β παντὶ τῷ Α , τὸ Α τινὶ τῷ Ε‘ · ὑπόκειται γάρ · ἐξ ὧν συνάγεται τὸ Β τινὶ τῷ E , ὃ ἀδύνατον . ἀδύνατον δ’ ἐστίν , ὅτι ἦν τινὶ τῶν Θ ταὐτὸν τὸ Β κείμενον · ὥστε διὰ τῆς τῶν αὐτῶν ἐκλογῆς τε καὶ συνθέσεως ἡ δεῖξις ἐγένετο τοῦ τὸ Α μηδενὶ τῷ Ε · διὰ γὰρ τοῦ τὸ Β τῷ Θ ταὐτὸν εἰλῆφθαι τὸ ἀδύνατον πέφηνεν . πάλιν ἄν δεικνύῃ τις δι’ ἀδυνάτου τὸ Α τινὶ τῷ E ὑπάρχον , ἦν μὲν δεικτικῶς συναγόμενον ἐκ τοῦ τὸ Γ καὶ τὸ Η ταὐτὰ ἀλλήλοις εἶναι . ὁ δὲ δι’ ἀδυνάτου δεικνὺς ὑποτίθεται αὐτὸ μηδενὶ ὑπάρχειν · ἀλλὰ μὴν τὸ E παντὶ τῷ Η ὑπάρχει · ἕπεται γὰρ αὐτῷ · συναχθήσεται ἄρα τὸ Α μηδενὶ τῷ Η . ἀλλὰ παντὶ ὑπῆρχεν αὐτῷ , εἴ γε καὶ τῷ Γ , ᾧ ταὐτόν ἐστι τὸ Η . πάλιν οὖν ἡ δεῖξις διὰ τῶν αὐτῶν . εἰπὼν δὲ περί τε τοῦ καθόλου ἀποφατικοῦ προβλήματος καὶ περὶ τοῦ ἐπὶ μέρους καταφατικοῦ καὶ δείξας , δι’ ὧν τὰ δεικτικὰ ἐγίνετο συμπεράσματα , διὰ τούτων καὶ διὰ τῆς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῆς δεικνύμενα αὐτά , φησίν , ὅτι ὁμοίως καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων προβλημάτων ἔχει · ἔστι δὲ τό τε καθόλου καταφατικὸν καὶ τὸ ἐπὶ μέρους ἀποφατικόν . τὸ γὰρ καθόλου καταφατικὸν δείκνυται μὲν δεικτικῶς διὰ τοὐ τὸ Γ ταὐτὸν κεῖσθαι τῷ Z . ἄν δὲ τὸ ἀντικείμενον ὑποτεθῇ τὸ Α τινὶ τῷ E μὴ ὑπάρχειν , κεῖται δὲ καὶ τῷ Z τὸ Α παντὶ ὑπάρχειν ταὐτὸν γὰρ ἦν τὸ Z τῷ Γ , ᾧ εἵπετο τὸ Α ) , ἔσται τὸ Z οὐ παντὶ τῷ E , ὃ ἀδύνατον · εἵπετο γὰρ αὐτῷ καὶ παντὶ ὑπῆρχεν . ἀλλὰ καὶ τὸ ἐπὶ μέρους ἀποφατικόν , εἰ δι’ ἀδυνάτου δεικνύοιτο , ὁμοίως δειχθήσεται . σεται . ἐδείχθη μὲν γὰρ δεικτικῶς τὸ Α τινὶ τῷ E μὴ ὑπάρχον διὰ τοῦ τὸ Δ ταὐτὸν εἶναι τῷ Η · τὸ | μὲν γὰρ Α οὐδενὶ ἰῷ H , τὸ δὲ E παντὶ τῷ Η · εἵπετο γὰρ αὐτῷ . ἄν δὴ ὑποθώμεθα δι’ ἀδυνάτου δεικνύντες τὸ Α παντὶ τῷ E , ἔκειτο δὲ καὶ τὸ Α μηδενὶ τῷ Η , τὸ Η συναχθήσεται μηδενὶ τῷ E κατὰ τὸν πρῶτον τρόπον ὑπάρχον . ἀλλ’ ἀδύνατον · κεῖται γὰρ τινὶ αὐτῷ ὑπάρχειν · ἐπεὶ γὰρ τὸ E τῷ Η παντί , δῆλον ὡς καὶ τὸ Η τῷ E τινί . ἢ τὸ μὲν Α παντὶ τῷ E , τὸ δὲ E παντὶ τῷ Η · συνάγεται γὰρ τὸ Α παντὶ τῷ Η ὂν ἀδύνατον · ἔκειτο γὰρ αὐτῷ μηδενί , ἐπεὶ ταὐτὸν ἦν τὸ Η τῷ Δ . συνάγεται δὲ καὶ . τὸ E μηδενὶ τῷ Η διὰ τοῦ τὸ Α παντὶ μὲν τῷ E οὐδενὶ δὲ τῷ Η ὂν ἀδύνατον · ἕπεται γὰρ αὐτῷ . Δείξας δὲ τοὺς δι’ ἀδυνάτου δεικνυμένους συλλογισμοὺς διὰ τῶν αὐτῶν ὅρων δεικνυμένους , δι’ ὧν καὶ οἱ δεικτικοί , πάλιν ἀνάπαλιν δείκνυσι , δι’ ὧν 10 οἱ δι’ ἀδυνάτου , διὰ τούτων καὶ τοὺς δεικτικούς , ἀποδεικνύς , ὅτι διὰ τῶν αὐτῶν ἀμφότεραι αἱ δείξεις . εἰ γὰρ δέδεικται διὰ τῆς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῆς γωγῆςτὸ Α μηδενὶ τῷ E , διότι συνέβαινε τινὶ τῷ E τοῦ Α ὑπάρχειν ὑποτεθέντος καὶ τὸ Β τινὶ τῷ E ὑπάρχειν , ὅτι παντὶ τῷ Α ὑπῆρχε τὸ Β , ἀδύνατον δὲ ἦν τὸ Β τινὶ τῷ E ὑπάρχειν τὸ αὐτὸ ὂν τῷ Θ , τοῦτο δεικτι - κῶς δειχθήσεται , ἐὰν ληφθῇ τὸ Β τῷ μὲν Α παντὶ τῷ δὲ E μηδενὶ ὐπάρχον · ληφθήσεται δὲ οὕτως ἔχειν , ἄν ἡ ταὐτὸν τὸ Β τῷ Θ .
Lemmas: Οἶον ὅτι ὁ Α οὐδείς ὁ E ὑπάρχω · κεῖμαι γάρ τις . Οὗτι δέ αὐτός εἰμί ὁ πρόβλημα ὡς δείκνυμι δεικτικός τε καί διά ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή καί “ διά ὁ αὐτός ὅρος , οὗτος εἰμί διά ὁ προερέω ἐκλογή ὁ ὁράω , ἑξῆς παρατίθημι . καί πρότερος γε , πῶς ὁ καθόλου ἀποφατικός διά ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή δείκνυμι , διά ὅς ποιέω ἐπίβλεψις , δείκνυμι καί διά ὁ αὐτός ὁράω , διά ὅς καί δεικτικός , λέγω . ὁ γάρ βούλομαι διά ἀδύνατος δείκνυμι μηδείς ὁ E ὑπάρχω ὁ Α , ὅς δείκνυμι δεικτικός διά ὁ ὁ Β αὐτός κεῖμαι ὁ Θ ὁ γάρ Β πᾶς μέν ὁ Α οὐδείς δέ ὁ Ε , ἐκ ὅς συνάγω ὁ Α οὐδείς ὁ E ) , ὑποτίθημι δῆλος ὅτι τις ὑπάρχω αὐτός . ἀλλά καί ὁ Β ἔχω πᾶς ὁ Α ὑποτίθημι εἰμί γάρ ἕπω αὐτός . γίγνομαι οὖν ὁ συλλογισμός τότος Β πᾶς ὁ Α , ὁ Α τις ὁ Ε‘ · ὑπόκειμαι γάρ · ἐκ ὅς συνάγω ὁ Β τις ὁ E , ὅς ἀδύνατος . ἀδύνατος δέ εἰμί , ὅτι εἰμί τις ὁ Θ αὐτός ὁ Β κεῖμαι · ὥστε διά ὁ ὁ αὐτός ἐκλογή τε καί σύνθεσις ὁ δεῖξις γίγνομαι ὁ ὁ Α μηδείς ὁ Ε · διά γάρ ὁ ὁ Β ὁ Θ αὐτός λαμβάνω ὁ ἀδύνατος φαίνω . πάλιν ἄν δείκνυμι τις διά ἀδύνατος ὁ Α τις ὁ E ὑπάρχω , εἰμί μέν δεικτικός συνάγω ἐκ ὁ ὁ Γ καί ὁ ὁ αὐτός ἀλλήλων εἰμί . ὁ δέ διά ἀδύνατος δείκνυμι ὑποτίθημι αὐτός μηδείς ὑπάρχω · ἀλλά μήv ὁ E πᾶς ὁ ὁ ὑπάρχω · ἕπω γάρ αὐτός · συνάγω ἄρα ὁ Α μηδείς ὁ ὁ . ἀλλά πᾶς ὑπάρχω αὐτός , εἰμί γε καί ὁ Γ , ὅς αὐτός εἰμί ὁ ὁ . πάλιν οὖν ὁ δεῖξις διά ὁ αὐτός . εἶπον δέ περί τε ὁ καθόλου ἀποφατικός πρόβλημα καί περί ὁ ἐπί μέρος καταφατικός καί δείκνυμι , διά ὅς ὁ δεικτικός γίγνομαι συμπέρασμα , διά οὗτος καί διά ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή δείκνυμι αὐτός , φημί , ὅτι ὁμοίως καί ἐπί ὁ ἄλλος πρόβλημα ἔχω · εἰμί δέ ὁ τε καθόλου καταφατικός καί ὁ ἐπί μέρος ἀποφατικός . ὁ γάρ καθόλου καταφατικός δείκνυμι μέν δεικτικός διά ὁ ὁ Γ αὐτός κεῖμαι ὁ Z . ἄν δέ ὁ ἀντίκειμαι ὑποτίθημι ὁ Α τις ὁ E μή ὑπάρχω , κεῖμαι δέ καί ὁ Z ὁ Α πᾶς ὑπάρχω αὐτός γάρ εἰμί ὁ Z ὁ Γ , ὅς ἕπω ὁ Α ) , εἰμί ὁ Z οὖον πᾶς ὁ E , ὅς ἀδύνατος · ἕπω γάρ αὐτός καί πᾶς ὑπάρχω . ἀλλά καί ὁ ἐπί μέρος ἀποφατικός , εἰμί διά ἀδύνατος δείκνυμι , ὁμοίως δείκνυμι . σέτα . δείκνυμι μέν γάρ δεικτικός ὁ Α τις ὁ E μή ὑπάρχω διά ὁ ὁ δ αὐτός εἰμί ὁ ὁ · ὁ | μέν γάρ Α οὐδείς ἰός H , ὁ δέ E πᾶς ὁ ὁ · ἕπω γάρ αὐτός . ἄν δή ὑποτίθημι διά ἀδύνατος δείκνυμι ὁ Α πᾶς ὁ E , κεῖμαι δέ καί ὁ Α μηδείς ὁ ὁ , ὁ ὁ συνάγω μηδείς ὁ E κατά ὁ πρῶτος τρόπος ὑπάρχω . ἀλλά ἀδύνατος · κεῖμαι γάρ τις αὐτός ὑπάρχω · ἐπεί γάρ ὁ E ὁ ὁ πᾶς , δῆλος ὡς καί ὁ ὁ ὁ E τις . ἢ ὁ μέν Α πᾶς ὁ E , ὁ δέ E πᾶς ὁ ὁ · συνάγω γάρ ὁ Α πᾶς ὁ ὁ εἰμί ἀδύνατος · κεῖμαι γάρ αὐτός μηδείς , ἐπεί αὐτός εἰμί ὁ ὁ ὁ δ . συνάγω δέ καί . ὁ E μηδείς ὁ ὁ διά ὁ ὁ Α πᾶς μέν ὁ E οὐδείς δέ ὁ ὁ εἰμί ἀδύνατος · ἕπω γάρ αὐτός . δείκνυμι δέ ὁ διά ἀδύνατος δείκνυμι συλλογισμός διά ὁ αὐτός ὁράω δείκνυμι , διά ὅς καί ὁ δεικτικός , πάλιν ἀνάπαλιν δείκνυμι , διά ὅς 10 ὁ διά ἀδύνατος , διά οὗτος καί ὁ δεικτικός , ἀποδείκνυμι , ὅτι διά ὁ αὐτός ἀμφότερος ὁ δείκνυμι . εἰμί γάρ δείκνυμι διά ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή γωγή Α μηδείς ὁ E , διότι συμβαίνω τις ὁ E ὁ Α ὑπάρχω ὑποτίθημι καί ὁ Β τις ὁ E ὑπάρχω , ὅτι πᾶς ὁ Α ὑπάρχω ὁ Β , ἀδύνατος δέ εἰμί ὁ Β τις ὁ E ὑπάρχω ὁ αὐτός εἰμί ὁ Θ , οὗτος δείκτης - Κῶς δείκνυμι , ἐάν λαμβάνω ὁ Β ὁ μέν Α πᾶς ὁ δέ E μηδείς ὑπάρχω · λαμβάνω δέ οὕτως ἔχω , ἄν ὁ αὐτός ὁ Β ὁ Θ .