alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 33b8
Φανερὸν οὖν , ὅτι τοῦτον τὸν τρόπον ἐχόντων τῶν ὅρων οὐδεὶς γίνεται συλλογισμός . Δείξας διὰ τῆς παραθέσεως τῶν ὅρων ἐν ταῖς προκειμέναις συμπλοκαῖς τὸ συμπέρασμα καὶ παντὶ ἐξ ἀνάγκης καὶ μηδενί , φησίν , ὅτι οὐ μόνον οὐκ ἐνδεχόμενόν τι συνάγεται , ἀλλ’ οὐδ’ ἄλλο τι , οἷον ὑπάρχον ἢ ἀναγκαῖον . τὸ μὲν γὰρ παντὶ ἐξ ἀνάγκης ἀναιρετικὸν ἡμῖν δέδεικται ὂν τοῦ μηδενὶ ἐξ ἀνάγκης καὶ τοῦ μηδενὶ ὑπάρχειν , τὸ δὲ μηδενὶ ἐξ ἀνάγκης τοῦ τε παντὶ ἐξ ἀνάγκης καὶ τοῦ παντὶ ὑπάρχειν · τούτοις γὰρ χρώμενοι ἐδείξαμεν τὰς ἀσυλλογίστους συμπλοκὰς ἔν τε ταῖς ἀναγκαίαις καὶ ἐν ταῖς ὑπαρχούσαις προτάσεσιν . ἔτι ἔδει μέν , ὥσπερ εἰρήκαμεν , ὅταν ἀναγκαῖον ἢ ὑπάρχον ᾖ συμπέρασμα , ἢ τὴν ἑτέραν τῶν προτάσεων ἢ ἀμφοτέρας τοιαύτας εἷναι · ἀμφότεραι δέ εἰσιν ἐπὶ τῆς προκειμένης συζυγίας ἐνδεχόμεναι . καὶ διὰ τούτου ἂν δεικνύοιτο μήτε ἀναγκαῖον μήτε ὑπάρχον γινόμενον τὸ συμπέρασμα . εἰπὼν δὲ μηδὲν ἐκείνων συνάγεσθαι | δύνασθαι ἑξῆς δείκνυσιν , ὅτι μηδὲ ἐνδεχόμενόν τι οἷόν τε συναχθῆναι συναγομένου γε ἐν τῇ τοιαύτη συμπλοκῇ καὶ τοῦ παντὶ ἐξ ἀνάγκης καὶ τοῦ μηδενὶ ἐξ ἀνάγκης · τοῦτο γὰρ ἐδήλωσε διὰ τοῦ καὶ οὐδενὶ ἐνδέχεται ὑπάρχειν . τό τε γὰρ ἐξ ἀνάγκης παντὶ ὁμοίως τοῦ τε ἐνδεχομένου παντός ἐστιν ἀναιρετικὸν καὶ τοῦ μηδενὶ ὑπάρχειν καὶ τοῦ τινὶ μὴ ὑπάρχειν , ἔτι τοῦ τε ἐξ ἀνάγκης μηδενὶ καὶ ἐξ ἀνάγκης τινὶ μή . πάλιν δ’ αὐτὸ τὸ μηδενὶ ἐξ ἀνάγκης , ὡς τοῦ ἐνδεχομένου παντὸς ἀναιρετικόν ἐστιν , οὕτως καὶ τοῦ παντὶ ἢ τινὶ ὑπάρχειν καὶ τοῦ ἐξ ἀνάγκης παντὶ ἡ τινί . τοῦ δὲ ἀναιρεῖσθαι τὸ ἐνδεχόμενον ὑπόμνησιν φέρει , ὅτι τὸ ἐνδεχόμενον ὡρισάμεθα τὸ μὴ ὂν ἀναγκαῖον · ὃ γὰρ παντὶ ἐξ ἀνάγκης καὶ οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης , τοῦτο οὔτε παντὶ 10 ἢ τινὶ ἐνδέχεται οὔτε οὐδενὶ ἢ οὐ παντί . Εἰπὼν δὲ ταῦτα ὑπομιμνήσκει ἡμᾶς τῶν δεδειγμένων · ἔστι δὲ ταῦτα , ὅτι ἐν τῷ πρώτῳ σχήματι , ἄν ὦσιν ἀμφότεραι αἱ προτάσεις καθόλου , συλλογισμὸς γίνεται , ὁποῖαι ἄν ὦσιν αἱ προτάσεις κατὰ τὸ ποιόν , πλὴν εἰ μὲν εἶεν ἀμφότεραι κατηγορικαί , τέλειος . ὁμοίως δέ , ἄν ἡ μείζων ἀποφατικὴ μόνη <ᾖ> ἀτελεῖς δέ εἰσιν αἱ διὰ τῆς τοῦ ἐνδεχομένου ἀντιστροφῆς , ἥ τε ἐκ δύο ἀποφατικῶν καὶ ἡ ἐκ τῆς ἐλάττονος ἀποφατικῆς , ὡς ἔδειξεν . ὑπομιμνήσκει δὲ ἡμᾶς καὶ τοῦ δεῖν τὸ ἐνδεχόμενον ἐν ταῖς προτάσεσι λαμβάνειν τὸ μὴ ἀναγκαῖον · τὸ γὰρ κατὰ τοῦ ἀναγκαίου κατηγορούμενον ὁμώνυμόν τε καὶ οὐκ ἀντιστρέφει . φησὶ δὲ πολλάκις τὸ τοιοῦτον διαλανθάνειν · τὸ γὰρ μηδενὶ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχον λέγομεν ἐνδέχεσθαι μηδενί , ἐφ’ οὗ οὐκ ἔστι λέγειν , ὅτι καὶ παντὶ ἐνδέχεται . ἀλλὰ καὶ αὐτὸς ἐν τῇ τῶν προειρημένων ὅρων ἐκθέσει τὸ ζῷον ἔλαβεν ἐνδέχεσθαι τινὶ λευκῷ · καίτοι ἐξ ἀνάγκης τινὶ αὐτῷ ὑπάρχει . καὶ ἴσως τούτου χάριν καὶ προσέθηκε τοῦτο , ὥσπερ καὶ ἀλλαχοῦ πάλιν λέγει , “ ληπτέον δὲ βέλτιον τοὺς ὅρους’’ . ἔδειξε δὲ γινομένους ἐν πρώτῳ σχήματι ἐξ ἐνδεχομένων ἀμφοτέρων τῶν προτάσεων τέσσαρας μὲν ἀμφοτέρων οὐσῶν καθόλου τῶν προτάσεων , τελείους μὲν δύο , τόν τε ἐκ τῶν δύο καταφατικῶν καὶ τὸν ἐκ τῆς μείζονος μόνης ἀποφατικῆς , ἀτελεῖς δὲ τὸν ἐκ τῆς ἐλάττονος μόνης ἀποφατικῆς καὶ τὸν ἐξ ἀμφοτέρων ἀποφατικῶν , ὁμοίως πάλιν τέσσαρας τῆς [ τε ] ἑτέρας προτάσεως ἐπὶ μέρους οὔσης , ἄν ἡ ἐπὶ μέρους ᾖ . ἀλλὰ τέλειοι μὲν καὶ τούτων δύο , ἐν οἷς ἢ ἀμφότεραι καταφατικαὶ ἢ ἡ ἐλάττων καταφατικὴ μόνη , ἀτελεῖς δέ , ἂν ἡ ἐλάττων ἀποφατικὴ 35 μόνη <ᾖ> ἢ καὶ ἀμφότεραι .
Lemmas: φανερός οὖν , ὅτι οὗτος ὁ τρόπος ἔχω ὁ ὁράω οὐδείς γίγνομαι συλλογισμός . δείκνυμι διά ὁ παράθεσις ὁ ὁράω ἐν ὁ πρόκειμαι συμπλοκή ὁ συμπέρασμα καί πᾶς ἐκ ἀνάγκη καί μηδείς , φημί , ὅτι οὖον μόνος οὐ ἐνδέχομαι τίς συνάγω , ἀλλά οὐδέ ἄλλος τίς , οἷος ὑπάρχω ἢ ἀναγκαῖος . ὁ μέν γάρ πᾶς ἐκ ἀνάγκη ἀναιρετικός ἐγώ δείκνυμι εἰμί ὁ μηδείς ἐκ ἀνάγκη καί ὁ μηδείς ὑπάρχω , ὁ δέ μηδείς ἐκ ἀνάγκη ὁ τε πᾶς ἐκ ἀνάγκη καί ὁ πᾶς ὑπάρχω · οὗτος γάρ χράω δείκνυμι ὁ ἀσυλλόγιστος συμπλοκή ἐν τε ὁ ἀναγκαῖος καί ἐν ὁ ὑπάρχω πρότασις . ἔτι ἐσθίω μέν , ὥσπερ εἴρω , ὅταν ἀναγκαῖος ἢ ὑπάρχω εἰμί συμπέρασμα , ἢ ὁ ἕτερος ὁ πρότασις ἢ ἀμφότερος τοιοῦτος ἵημι · ἀμφότερος δέ εἰμί ἐπί ὁ πρόκειμαι συζυγία ἐνδέχομαι . καί διά οὗτος εἄν δείκνυμι μήτε ἀναγκαῖος μήτε ὑπάρχω γίγνομαι ὁ συμπέρασμα . εἶπον δέ μηδείς ἐκεῖνος συνάγω | δύναμαι ἑξῆς δείκνυμι , ὅτι μηδέ ἐνδέχομαι τίς οἷος τε συνάγω συνάγω γε ἐν ὁ τοιοῦτος συμπλοκή καί ὁ πᾶς ἐκ ἀνάγκη καί ὁ μηδείς ἐκ ἀνάγκη · οὗτος γάρ δηλόω διά ὁ καί οὐδείς ἐνδέχομαι ὑπάρχω . ὁ τε γάρ ἐκ ἀνάγκη πᾶς ὁμοίως ὁ τε ἐνδέχομαι πᾶς εἰμί ἀναιρετικός καί ὁ μηδείς ὑπάρχω καί ὁ τις μή ὑπάρχω , ἔτι ὁ τε ἐκ ἀνάγκη μηδείς καί ἐκ ἀνάγκη τις μή . πάλιν δέ αὐτός ὁ μηδείς ἐκ ἀνάγκη , ὡς ὁ ἐνδέχομαι πᾶς ἀναιρετικός εἰμί , οὕτως καί ὁ πᾶς ἢ τις ὑπάρχω καί ὁ ἐκ ἀνάγκη πᾶς ὁ τις . ὁ δέ ἀναιρέω ὁ ἐνδέχομαι ὑπόμνησις φέρω , ὅτι ὁ ἐνδέχομαι ὁρίζω ὁ μή εἰμί ἀναγκαῖος · ὅς γάρ πᾶς ἐκ ἀνάγκη καί οὐδείς ἐκ ἀνάγκη , οὗτος οὔτε πᾶς 10 ἢ τις ἐνδέχομαι οὔτε οὐδείς ἢ οὖον πᾶς . εἶπον δέ οὗτος ὑπομιμνῄσκω ἐγώ ὁ δείκνυμι · εἰμί δέ οὗτος , ὅτι ἐν ὁ πρῶτος σχῆμα , ἄν εἰμί ἀμφότερος ὁ πρότασις καθόλου , συλλογισμός γίγνομαι , ὁποῖος ἄν εἰμί ὁ πρότασις κατά ὁ ποιός , πλήν εἰμί μέν ἄγω ἀμφότερος κατηγορικός , τέλειος . ὁμοίως δέ , ἄν ὁ μείζων ἀποφατικός μόνος <ᾖ> ἀτελής δέ εἰμί ὁ διά ὁ ὁ ἐνδέχομαι ἀντιστροφή , ὅς τε ἐκ δύο ἀποφατικός καί ὁ ἐκ ὁ μικρός ἀποφατικός , ὡς δείκνυμι . ὑπομιμνῄσκω δέ ἐγώ καί ὁ δήω ὁ ἐνδέχομαι ἐν ὁ πρότασις λαμβάνω ὁ μή ἀναγκαῖος · ὁ γάρ κατά ὁ ἀναγκαῖος κατηγορέω ὁμώνυμος τε καί οὐ ἀντιστρέφω . φημί δέ πολλάκις ὁ τοιοῦτος διαλανθάνω · ὁ γάρ μηδείς ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω λέγω ἐνδέχομαι μηδείς , ἐπί ὅς οὐ εἰμί λέγω , ὅτι καί πᾶς ἐνδέχομαι . ἀλλά καί αὐτός ἐν ὁ ὁ προερέω ὁράω ἔκθεσις ὁ ζῷον λαμβάνω ἐνδέχομαι τις λευκός · καίτοι ἐκ ἀνάγκη τις αὐτός ὑπάρχω . καί ἴσως οὗτος χάρις καί προστίθημι οὗτος , ὥσπερ καί ἀλλαχοῦ πάλιν λέγω , “ ληπτέος δέ ἀγαθός ὁ ὅρος . δείκνυμι δέ γίγνομαι ἐν πρῶτος σχῆμα ἐκ ἐνδέχομαι ἀμφότερος ὁ πρότασις τέσσαρες μέν ἀμφότερος εἰμί καθόλου ὁ πρότασις , τέλειος μέν δύο , ὁ τε ἐκ ὁ δύο καταφατικός καί ὁ ἐκ ὁ μείζων μόνος ἀποφατικός , ἀτελής δέ ὁ ἐκ ὁ μικρός μόνος ἀποφατικός καί ὁ ἐκ ἀμφότερος ἀποφατικός , ὁμοίως πάλιν τέσσαρες ὁ [ τε ] ἕτερος πρότασις ἐπί μέρος εἰμί , ἄν ὁ ἐπί μέρος εἰμί . ἀλλά τέλειος μέν καί οὗτος δύο , ἐν ὅς ἢ ἀμφότερος καταφατικός ἢ ὁ μικρός καταφατικός μόνος , ἀτελής δέ , εἄν ὁ μικρός ἀποφατικός 35 μόνος <ᾖ> ἢ καί ἀμφότερος .