alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 34a10
Ἅμα δ δ᾿ εἰ τὸ Α δυνατὸν καὶ τὸ Β ἀδύνατον , ἐνδέχοιτ᾿ ἄν γενέσθαι τὸ Α ἄνευ τοῦ Β . Ὑποθέμενος τὸ μὲν Α δυνατὸν εἶναι τὸ δὲ Β ἀδύνατον κειμένου τούτῳ τὸ Α ἕπεσθαι λαβὼν καθόλου , ὅτι τὸ μὲν [ Α ] δυνατόν , δυνατόν , γένοιτ’ ἄν , τὸ δὲ [ Β ] ἀδύνατον , ὅτε ἀδύνατον , οὐκ γένοιτο , προσάγει τῇ τοῦ Α καὶ Β ἀκολουθίᾳ καὶ δείκνυσι τὸ ἄτοπον · εἰ γάρ , ὅτε τὸ Α δυνατόν , τότε τὸ Β ἀδύνατον · τοῦτο γὰρ σημαίνει τὸ ἅμα δὲ ἐνδέχοιτ’ ἄν γενέσθαι τὸ Α ἄνευ τοῦ Β . τὸ γὰρ δυνατὸν γενέσθαι κἂν γένοιτ’ ἄν ποτε , τὸ δὲ ἀδύνατον οὐκ ἄν γένοιτο , ὅπερ ἦν τὸ Β · ὥστε τοῦ Α ὄντος ( εἰ γὰρ γέγονε , καὶ ἔστιν ) οὐκ ἔσται τὸ Β · ἔκειτο δὲ τοῦ Α ὄντος εἶναι τὸ Β . δεικνύοιτο δ’ ἄν , ὅτι μὴ οἷόν τε δυνατῷ ὄντι τῷ Α ἀδύνατον ἕπεσθαι τὸ Β , καὶ ἐκ τοῦ ὁρισμοῦ τοῦ δυνατοῦ . εἰ γὰρ δυνατόν ἐστιν , οὗ ὑποτεθέντος εἶναι οὐδὲν ἀδύνατον συμβαίνει διὰ τοῦτο . ὑποτεθέντος δὲ τοῦ Α εἶναι συμβαίνει διὰ τὴν ὑπόθεσιν ἀδύνατον τὸ τὸ Β εἶναί τε καὶ μὴ εἶναι , εἶναι μέν , ἐπεὶ ἔκειτο ἕπεσθαι αὐτὸ τῷ Α , μὴ εἶναι δὲ τῷ ἀδύνατον αὐτὸ εἶναι , οὐκοῦν , εἰ εἴη δυνατόν τι , ᾧ ἀδύνατον ἕπεται , ἢ οὐ δυνατὸν ἢ οὐ καλῶς ἐλήφθη τῷ Α ἀκολουθεῖν δυνατῷ ὄντι αὐτῷ 30 ἀδύνατον τὸ Β . Ἀριστοτέλης μὲν οὖν , ὅτι μὴ οἷόν τέ ἐστι δυνατῷ ἀδύνατον ἕπεσθαι , δείκνυσι διὰ τοῦ δεῖν μὲν ἐν τῷ ἀληθεῖ συνημμένῳ ἐξ ἀνάγκης ἕπεσθαι τὸ λῆγον τῷ ἡγουμένῳ · τὸ δὲ ἐξ ἀνάγκης τινὶ ἑπόμενον ἀεὶ αὐτῷ ἕπεται · καὶ τὸ ἀδύνατον δὴ ἀεὶ ἀκολουθήσει τῷ ἡγουμένῳ αὐτοῦ , ὥστε , εἰ δυναατόν ἐστι γενέσθαι , καὶ γενομένῳ αὐτῷ ἀκολουθήσει · ἀκολουθοῦν δὲ αὐτῷ τότε καὶ ἔσται · ἔσται ἄρα τὸ ἀδύνατον γενέσθαι · τοῦτο δὲ ἀδύνατον . Χρύσιππος δὲ λέγων μηδὲν κωλύειν καὶ δυνατῷ ἀδύνατον ἕπεσθαι πρὸς μὲν τὴν ὑπ’ Ἀριστοτέλους εἰρημένην δεῖξιν οὐδὲν λέγει , πειρᾶται δὲ διὰ παραδειγμάτων τινῶν οὐχ ὑγιῶς συγκειμένων δεικνύναι τοῦτο μὴ οὕτως ἔχον . φησὶ γὰρ ἐν τῷ συνημμένῳ τῷ ‘εἰ τέθνηκε Δίων , τέθνηκεν οὗτος᾿ δεικνυμένου τοῦ Δίωνος ἀληθεῖ ὄντι τὸ μὲν ἡγούμενον <τὸ> ‘τέθνηκε Δίων’ δυνατὸν εἶναι τῷ δύνασθαί ποτε ἀληθὲς γενέσθαι τὸ τεθνηκέναι Δίωνα , τὸ δὲ τέθνηκεν οὗτος’ ἀδύνατον · ἀποθανόντος γὰρ Δίωνος φθείρεσθαι τὸ ἀξίωμα τὸ ‘οὗτος τέθνηκε’ μηκέτ’ ὄντος τοῦ τὴν δεῖξιν ἀναδεχομένου · ἐπὶ γὰρ ζῶντος καὶ κατὰ ζῶντος ἡ δεῖξις . εἰ οὖν μή〈τε 〉 τεθνεῶτος αὐτοῦ ἔτι τὸ ‘οὗτος’ οἷόν τε , μήτε πάλιν ἢ ] ὑφίσταται ὁ Δίων ὡς δύνασθαι ἐπ’ αὐτοῦ ῥηθῆναι τὸ ‘τέθνηκεν οὗτος’ , ἀδύνατον τὸ ‘τέθνηκεν οὗτος’ . ἦν γὰρ ἄν οὐκ ἀδύνατον , εἰ ὕστερόν ποτε ἐδύνατο μετὰ τὸν θάνατον τὸν Δίωνος , ἐφ’ οὗ τὸ πρότερον ἐν τῷ συν|ημμένῳ , ὅτε ἔζη ὁ Δίων , κατηγορεῖτο τὸ ‘τέθνηκεν οὗτος’ , κατηγορηθῆναι πάλιν τὸ ‘οὗτος᾿ . ἐπεὶ δὲ μὴ οἷόν τε τοῦτο , ἀδύνατον ἄν εἴη τὸ ‘τέθνηκεν οὗτος᾿ [ κατηγορηθῆναι πάλιν τὸ οὗτος . ἐπεὶ ] . τούτῳ παρατίθεται καὶ τὸ ‘εἰ νύξ ἐστιν , οὐκ ἔστιν αὕτη ἡμέρα᾿ δεικνυμένης τῆς ἡμέρας · καὶ γὰρ ἐν τούτῳ τῷ συνημμένῳ ἀληθεῖ ὄντι , ὡς οἴεται , δυνατῷ ὄντι τῷ ἡγουμένῳ ἀδύνατον τὸ ἑπόμενον . ὅτι δὲ μὴ ὑγιὲς τὸ ὑπ’ αὐτοῦ λεγόμενον ἡ τῶν συνημμένων δείκνυσι διαβολή . οὐ γάρ ἐστιν ἀληθὲς συνημμένον τὸ ‘εἰ τέθνηκε Δίων , τέθνηκεν οὗτος’ . εἰ γὰρ ἐπὶ πλέον τὸ ‘τέθνηκε Δίων’ τοῦ ‘τέθνηκεν οὗτος’ λέγεται καὶ ἔστιν , ἐφ’ οὗ τὸ μὲν Δίων λέγεται , τὸ δὲ ‘οὗτος᾿ οὐ λέγεται , οὐκ ἄν ἕποιτο τῷ ἡγουμένῳ τῷ ‘εἰ τέθνηκε Δίων’ τὸ ‘τέθνηκεν οὗτος’ . οὐ γὰρ ὑγιὴς ἀκολουθία , ἐν ᾗ δύναται τὸ ἡγούμενον εἶναί ποτε μὴ ὄντος τοῦ ἑπομένου . ὡς γὰρ εἰ ἦν ὁμώνυμος ὁ Δίων , οὐκ ἂν ἦν ἀληθὲς τὸ ‘εἰ τέθνηκε Δίων , τέθνηκεν οὗτος᾿ τῷ δύνασθαι καὶ ἐπ’ ἄλλου τινὸς τὸ ‘τέθνηκε Δίων’ λέγεσθαι καὶ μὴ ἐπὶ τοῦ δεικνυμένου , οὕτως καὶ εἰ τοῦ δεικνυμένου Δίωνος τὸ ὄνομα ἐπὶ πλεῖον εἴη τῆς δείξεως καὶ μὴ οἷόν τε ἐπὶ πάντων , ἐφ’ ὧν τὸ ὄνομα , καὶ τὴν δεῖξιν , οὐκ ἀληθὲς ἔσται τὸ ‘εἰ τέθνηκεν Δίων , τέθνηκεν οὗτος’ · δυνήσεται γὰρ τὸ ‘τέθνηκε Δίων’ ἐπὶ τούτου λέγεσθαι , ἐφ’ οὗ οὐκέτι καὶ τὸ ‘τέθνηκεν οὗτος’ . ἐπὶ πλέον δέ γε τὸ Δίων , εἴ γε καὶ καὶ κατὰ θανόντος λέγεται , τὸ δὲ ‘οὗτος᾿ ἐπὶ ζῶντος μόνον . οὐ γὰρ ὑγιής , ὡς εἶπον , ἀκολουθία , ἐν ᾗ τὸ ἡγούμενον δύναταί ποτε εἶναι ἄνευ τοῦ ἕπεσθαι αὐτῷ λαμβανομένου . τὸ μὲν γὰρ ἑπόμενον εἶναι μὴ ὄντος τοῦ ἡγουμένου ἐν ἀληθεῖ συνημμένῳ οὐδὲν ἄτοπον · οὐ γὰρ ἕπεσθαι δεῖ τῇ τοῦ ἑπομένου θέσει τὸ ἡγούμενον · διὸ εἶναι δύναται τὸ ἑπόμενον μὴ ὄντος τοῦ ἡγουμένου . τὸ δὲ ἡγούμενον ἀδύνατόν ἐστιν εἶναι μὴ ὄντος τοῦ ἑπομένου ἐν ἀληθεῖ συνημμένῳ . οὐ γὰρ εἰ διὰ τὸ ἐφθάρθαι μὴ ἀκολουθεῖ τῷ ἡγουμένῳ τὸ λῆγον , διὰ τοῦτο ὑγιὲς γίνεται τὸ συνημμένον · διότι γὰρ οὐκ ἀκολουθεῖ , ψεῦδος , ἀλλ’ οὐ διὰ τὸν τοῦ μὴ ἀκολουθεῖν τρόπον . ἔτι δὲ καὶ τοῦ φθείρεσθαι αὐτὸ οὐκ ἄλλο αἴτιον ἢ τὸ ἡγούμενον γενόμενον . ὃ δὲ φθείρεται τῷ τὸ ἡγεῖσθαι αὐτοῦ ὑποτεθὲν γεγονέναι , πῶς ἄν ἕποιτο ἐκείνῳ ; οὐ γὰρ οὕτως ἐπὶ πλέον ἦν ὁ Δίων τοῦ ‘οὗτος᾿ . ὁ μὲν γὰρ τὸ δυσὶν ὀρθαῖς ἴσας ἔχειν τὰς τρεῖς γωνίας πᾶν τρίγωνον λαβὼν εἴληφε καὶ τὸ σκαληνόν · ἀδύνατον γὰρ πᾶν τρίγωνον δυσὶν ὀρθαῖς ἴσας ἔχειν τὰς τρεῖς γωνίας . εἰ μὴ καὶ τὸ σκαληνὸν ἔχοι . ὁ δὲ ἀδύνατον λέγων εἶναι τὸ ‘τέθνηκεν οὗτος᾿ δυνατοῦ ὄντος τοῦ ‘τέθνηκε Δίων’ οὐ καθόλου ποιεῖ τὸν Δίωνα τοῦ ‘οὗτος᾿ · οὐ γὰρ <ἂν> ἦν ἔτι δυνατὸν τὸ ‘τέθνηκε Δίων’ περιλαμβάνον καὶ τὸ ‘τέθνηκεν οὗτος’ ἀδύνατον ὂν καθόλου τοῦ ‘οὗτος᾿ , εἰ ἦν ἀδύνατον τὸ ‘τέθνηκεν οὗτος᾿ . ἔτι δὲ πῶς ἄν εἴη τὸ ἑπόμενον τῷ τὸ ἡγούμενον εἶναι , ᾧ κρίνεται τὸ ἀληθὲς συνημμένον , εἰ τοῦ ἡγουμένου ὄντος φθείροιτο τὸ ἕπεσθαι αὐτῷ λαμβανόμενον ; εἰ μὲν οὖν ἐπὶ πλέον εἴη τὸ ‘τέθνηκε Δίων’ τοῦ ‘τέθνηκεν οὗτος’ καὶ μὴ ἀεὶ αὐτῷ ἕπεται , οὐκ ἀληθὲς τὸ συνημμένον , ὡς δέδεικται . εἰ δ’ ἐφ’ ὧν τὸ Δίων , καὶ τὸ ‘οὗτος᾿ , ἀληθὲς μὲν ἔσται τὸ συνημμένον , οὐ μὴν ἔτι δυνατῷ ἀδύνατον ἀκολουθήσει , ἀλλ’ ἔσται ὁμοίως τῷ ἑπομένῳ καὶ τὸ ἡγούμενον καὶ δυνατὸν καὶ ἀδύνατον . εἰ γὰρ τὸ Δίων ὄνομά ἐστι τοῦ ἰδίως ποιοῦ , ὁ δ’ ἰδίως ποιὸς ζῶν ἐστιν , ὁ Δίωνα λέγων τὸν ζῶντα ἄν λέγοι , εἰ δεῖ περὶ τὰ ὀνόματα ἀκριβολογεῖσθαι · ὡς γὰρ τὸ ‘οὗτος᾿ , οὕτως καὶ τὸ ὄνομα δείκνυσι τὸν ὠνομασμένον . εἰ δὲ τοῦτο , καὶ ἐν τῷ ‘εἰ τέθνηκε Δίων , τέθνηκεν οὗτος’ <τὸ ‘τέθνηκεν οὗτος’> εἴη ἄν περιεχόμενον δυνάμει ‘εἰ τέθνηκε Δίων’ , εἴ γε τὸ Δίων ὄνομα καὶ σημεῖον ζῶντός ἐστιν . οὕτως δὲ ἀληθὲς μὲν ἔσται τὸ συνημμένον , οὐ μὴν ἔτι τὸ ἡγούμενον δυνατόν · τὸ γὰρ τεθνάναι τὸν ζῶντα ὁμοίως τῷ τεθνάναι τοῦτον ἀδύνατον . Εἰ δὲ λέγοιεν τὸ ‘τέθνηκε Δίων’ ἀληθὲς εἶναι δύνασθαι , διότι πρὸς ἀναφορὰν λέγεται τοῦ ζῶντος ( οὐ γὰρ <ὅτι> ἔτι ζῶν Δίων ὁ λέγων δυνατὸν εἶναι | τὸ ‘τέθνηκε Δίων’ , ἀλλ’ ὅτι ὃς ἦν Δίων ) , οὕτως ἔσται καὶ τὸ ‘τέθνηκεν οὗτος’ δυνατόν · οὐ γὰρ ὅτι , ὃς ἔστιν οὗτος , τέθνηκε , σημαίνει , ἀλλ’ ὅτι , ὃς ἦν οὗτος . πλήρης δὲ καὶ ἡ συνήθεια τῆς πρὸς ἀναφορὰν χρήσεως τοῦ ‘οὗτος᾿ · δεικνύντες γὰρ τὸν νεκρὸν λέγομεν ‘τέθνηκεν οὗτος᾿ , καὶ λέγει τις νεκρὸν βλέπων ‘οὗτος ἐστιν ὁ πατὴρ τοῦδε ἢ ἀδελφός᾿ . οὐ μόνον δὲ κατὰ τὴν ἐπὶ παρεληλυθότα ἀναφορὰν τῇ δείξει χρώμεθα , ἀλλὰ καὶ κατὰ τὴν ἐπὶ τὰ μέλλοντα · ἐπὶ γοῦν τῆς οἰκοδομουμένης ἔτι οἰκίας ἢ ὑφαινομένης χλαμύδος λέγομεν ‘αὕτη τούτου ἐστί᾿ κτὰ τὴν ἐπὶ τὴν ἐσομένην οἰκίαν ἢ χλαμύδα ἀναφοράν . ἀλλὰ καὶ ἐπὶ νοσοῦντός τινος ἐπιθανάτως λέγομεν ‘οὗτος ἀποθνήσκει᾿ · εἰ δέ , ὃς ἦν ἀποθνήσκων , οὗτος ἀπέθανεν , οὗτος δὲ ἦν ἀποθνήσκων , οὗτος ἄν καὶ τεθνηκὼς εἴη . καθόλου δὲ εἰ μὲν ἀπλῶς ἀληθὲς ἀξίωμα λέγοιεν καὶ ἀδιορίστως τὸ ‘εἰ τέθνηκε Δίων , τέθνηκεν οὗτος᾿ , οὐκ ἀληθὲς ἔσται · ἀπλῶς γὰρ ἂν ἕποιτο τῷ ἡγουμένῳ τὸ λῆγον , εἰ δὲ ἁπλῶς , ἐξ ἀνάγκης καὶ ἀεί . τοιοῦτον γὰρ τὸ ἁπλῶς ἀναγκαῖον . εἰ δὲ μὴ ἁπλῶς ἀλλὰ μετὰ διορισμοῦ τοῦ ‘ὅτε ζῇ ὁ ζῶν᾿ , ἔσται μὲν ἀληθὲς τὸ ἀξίωμα , ὁμοίως μέντοι τῷ ἑπομένῳ καὶ τὸ ἡγούμενον ἀδύνατον · τὸ γὰρ τεθνάναι Δίωνα , ὅτε ζῇ , ἀδύνατον . καθόλου δὲ εἰ διὰ τοῦτο ὑποτιθεμένῳ τινὶ εἶναι ἕπεταί τι , διότι ὄντι αὐτῷ ἕπεται · τῷ γὰρ ἡμέρας οὔσης φῶς εἶναι καὶ ὑποτιθεμένῳ ἡμέραν εἶναι ἕπεται τὸ φῶς εἶναι · ᾧ δ’ ὄντι μὴ ἕπεταί τι , τούτῳ δῆλον ὅτι οὐδ’ ὑποτιθεμένῳ εἶναι ἀκολουθήσει τοῦτο · τεθνεῶτι δὲ Δίωνι οὐχ ἕπεται τὸ ‘τέθνηκεν οὗτος’ · οὐδ’ ὑποτιθεμένῳ ἄρα τῷ τεθνάναι ἀκολουθήσει . ὁ δ’ αὐτὸς λόγος καὶ ἐπὶ τοῦ ‘εἰ νύξ ἐστιν , οὐκ ἔστιν αὕτη ἡμέρα’ . ἡ δ’ ἐπιχείρησις αὕτη ἐστίν , ᾗ καὶ Ἀριστοτέλης κέχρηται · δείξας γάρ , ὅτι ὑπάρχοντι τῷ Α οὐχ ἕπεται τὸ Β , ἔδειξεν , ὅτι μηδὲ ὑποτιθεμένῳ αὐτῷ ὑπάρχειν ἀκολουθήσει . Λογικώτερον δέ ἐστιν ἐπιχειροῦντα δεῖξαι μηδὲ ἀδύνατον ὂν τὸ ‘οὗτος τέθνηκεν᾿ . εἰ γὰρ τὸ ἀδύνατον ἀξίωμα ἀεὶ ψεῦδος , ὥσπερ καὶ τὸ ἀναγκαῖον ἀεὶ ἀληθές , ὃ μὴ ἀεί ἐστι ψεῦδος , τοῦτο οὐκ ἀδύνατον · οὐκ ἔστι δὲ ἀεὶ ψεῦδος τὸ ‘οὗτος τέθνηκεν᾿᾿ , ἀλλὰ μόνον , ὅτε ζῇ Δίων · ἀποθανόντος γὰρ αὐτοῦ οὐδὲ ἔστιν ἔτι εἰ δὲ μὴ ἔστιν , οὐδ’ ἄν ψεῦδος εἴη · οὐκ ἄν εἴη ἀδύνατον τὸ ‘οὗτος τέθνηκεν᾿ . ἔτι τὸ ‘τέθνηκεν οὗτος’ εἰ μὲν ὡς σημαῖνον λαμβάνουσι τὸ ‘οὐκ ἔστιν οὗτος’ , ὅ ἐστιν ἴσον τῷ ‘οὐκ ἔστιν ὁ ὤν᾿ , ἀδύνατον μὲν ἄν εἴη τὸ ‘τέθνηκεν οὗτος’ , οὐ μὴν ἕποιτ’ ἂν τῷ ἱεῖ τέθνηκε Δίων’ . οὐ γὰρ ἕπεται τῷ τεθνηκέναι Δίωνα τὸ μὴ εἶναι τὸν ὄντα , ὥσπερ οὐδὲ τῷ ‘εἰ νύξ ἐστι’ τὸ μὴ εἶναι ταύτην ἡμέραν · τὸ γὰρ μὴ εἶναι ταύτην ἡμέραν ἴσον ἐστὶ τῷ μὴ εἶναι ἡμέραν τὴν οὖσαν ἡμέραν , ὃ οὐχ ἕπεται τῷ νύκτα εἶναι . ἀλλὰ τῷ μὲν ‘εἰ νύξ ἐστιν᾿ ἕπεται τὸ ‘οὐκ ἔστιν ἡμέρα᾿ , τὸ δὲ ‘οὐκ ἔστιν αὕτη ἡμέρα᾿ ἕποιτο ἄν τῷ ‘εἰ νύξ ἐστιν οὔσης ταύτης τῆς ἡμέρας᾿ , ὃ οὐδὲν ἔλαττον τοῦ ἑπομένου ἐστὶν ἀδύνατον . ὁμοίως δὴ [ εἰ ] καὶ τὸ ‘τέθνηκεν οὗτος’ ἕποιτο ἄν τῷ ‘εἰ τέθνηκεν ὁ ζῶν Δίων’ , ὃ καὶ αὐτὸ ὁμοίως ἐστὶν ἀδύνατον τῷ ‘τέθνηκεν οὗτος’ · ἀδύνατον γὰρ τὸ τεθνάναι Δίωνα τὸν ζῶντα . εἰ δὲ τὸ ‘τέθνηκεν οὗτος᾿ λαμβάνουσιν ἀντὶ τοῦ ‘κεχώρισται τούτου ἡ ψυχὴ καὶ τὸ σῶμα’ , κατ’ αὐτοὺς οὐκ ἀδύνατον ἄν εἴη τὸ ‘τέθνηκεν οὗτος’ · ὃ γὰρ δύναταί ποτε ἀληθὲς γενέσθαι κατηγόρημα , τοῦτο οὐκ ἔστιν ἀδύνατον . ἀληθὲς δὲ δύναταί ποτε γενέσθαι κατ’ αὐτοὺς μετὰ τὸν θάνατον τὸν Δίωνος τὸ ‘τούτου κεχώρισται ἡ ψυχὴ καὶ τὸ σῶμα᾿ δεικνυμένου Δίωνος · ἀρέσκει γὰρ αὐτοῖς τὸ μετὰ τὴν ἐκπύρωσιν πάλιν πάντα ταὐτὰ ἐν τῷ κόσμῳ γίνεσθαι κατ’ ἀριθμόν , ὡς καὶ τὸν ἰδίως ποιὸν πάλιν τὸν αὐτὸν τῷ πρόσθεν εἶναί τε καὶ γίνεσθαι ἐν ἐκείνῳ τῷ κόσμῳ , ὡς ἐν τοῖς Περὶ κόσμου Χρύσιππος λέγει . εἰ δὲ τοῦτο , καὶ ὁ Δίων πάλιν εἴη ἄν ποτε , ὥστε ἀληθὲς ἄν γένοιτο ἐπ’ αὐτοῦ τότε τὸ ‘οὗτος τέθνηκεν᾿ · ἐχωρίσθη γὰρ τούτου ἡ ψυχὴ καὶ τὸ σῶμα καὶ πάλιν συνετέθη . εἰ δὲ τοῦτο , οὐκ ἀδύνατον κατ’ αὐτοὺς τὸ ‘οὗτος τέθνη|κεν᾿ . ὡς γὰρ οὐκ ἀδύνατόν φασιν εἶναι ἀξίωμα ἐπὶ τῶν συγκειμένων δακτύλων καὶ δεικνυμένων τὸ ἐφθάρθαι τοῦτο καίτοι ψευδὲς ὂν τότε , ὅτι διαστάντων τῶν δακτύλων δύναται , ὅπερ ἦν τῆς συνθέσεως φθορά , καὶ πάλιν συντεθέντων τὸ ἐφθάρθαι τοῦτο δεικνυμένων ἀληθὲς εἶναι ( ἐφθάρη γὰρ πρότερον , ὅτε διέστησαν οἱ δάκτυλοι ) , οὕτως ἀληθὲς ἔσται καὶ ἐπὶ τοῦ πάλιν γενομένου Δίωνος τὸ ‘τέθνηκεν οὗτος’ , διότι πρότερον αὐτοῦ ἐχωρίσθη ἡ ψυχὴ καὶ τὸ σῶμα , ὡς ἔχει ἡ τῶν δακτύλων σύνθεσις . ὡς γὰρ ἐπὶ τῶν δακτύλων τὸ κατ’ ἀριθμὸν ἐνήλλακται μόνον καὶ ἄλλο τῷ ἀριθμῷ μόνον τὸ ὕστερον δεικνύμενον τοῦ πρότερον δεικνυμένου , οὕτως καὶ ἐπὶ τοῦ Δίωνος , εἴ γε ὁ αὐτὸς <ὁ> ὕστερος τῷ πρόσθεν . εἰ δὲ λέγοιεν ἐπὶ μὲν τῶν δακτύλων τοὺς αὐτοὺς κατ’ ἀριθμὸν εἶναι τοὺς διισταμένους τε καὶ πάλιν συντιθεμένους , ἐπὶ δὲ τοὐ Δίωνος μηκέτι τὴν αὐτὴν ψυχήν τε καὶ σῶμα κατ’ ἀριθμὸν εἶναι τὰ συντιθέμενα , οὐδὲν τοῦτο πρὸς τὸν λόγον ἐστίν , ἔστ’ ἄν ᾖ κείμενον τὸν ἰδίως ποιὸν τὸν αὐτὸν εἶναι τὸν ὕστερον τῷ πρόσθεν ( τοῖς γὰρ λέγουσι τὸν αὐτὸν γίγνεσθαι τὸν ἰδίως ποιὸν ἴσως ἄπορον τὸ πῶς μὴ τῶν αὐτῶν κατ’ ἀριθμὸν συνιόντων ψυχῆς τε καὶ σώματος τὸν αὐτὸν οἷόν τε γίνεσθαι ) . ὁ γὰρ αὐτὸς καὶ τὴν αὐτὴν ταύτην δεῖξιν ἀναδέχεται · οὐ γὰρ ὁ αὐτὸς μὲν <ὁ> ὕστερος τῷ πρόσθεν Δίωνι , οὐκ ἐπὶ ταὐτοῦ δὲ τὸ ‘οὗτος’ ἀλλ’ εἰ τοῦτο , ἀληθὲς ἔσται ἐπ’ αὐτοῦ τὸ ‘τέθνηκεν οὗτος’ καὶ τὸ ‘τούτου κεχώρισται ἡ ψυχὴ καὶ τὸ σῶμα᾿ . εἰ δὲ δύναταί ποτε ἀληθὲς γενέσθαι τὸ ‘τέθνηκεν οὗτος’ , οὐκ ἀδύνατον · διὰ τοῦτο γὰρ δυνατόν φασιν εἶναι καὶ τὸ ‘τέθνηκε Δίων’ , ὅτι ποτέ ἐστιν ἀληθές . καὶ λέγουσι δὲ καὶ τοῖς ἰδίως ποιοῖς τοῖς ὕστερον γινομένοις πρὸς τοὺς πρόσθεν παραλλαγὰς μόνον γίνεσθαι κατά τινα τῶν ἔξωθεν συμβεβηκότων , οἷαι παραλλαγαὶ καὶ ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ μένοντός τε καὶ ζῶντος Δίωνος οὐκ ἀλλάσσουσιν αὐτόν . οὐ γὰρ ἄλλος γίνεται , εἰ πρότερον ἔχων ἐπὶ τῆς ὄψεως φακοὺς ὕστερον μηκέτ’ ἔχοι · τοιαύτας δέ φασι τὰς ἐν τοῖς ἰδίως ποιοῖς τοῖς ἐν ἄλλῳ κόσμῳ παρὰ τοὺς ἐν ἄλλῳ γίνεσθαι . ἀλλ’ εἰ μὴ ἀδύνατον τὸ ‘οὗτος τέθνηκεν᾿ μηδὲ φθαρτὸν ἀξίωμα , ὁμολογοῖτ’ ἄν καὶ ὑπ’ αὐτῶν τὸ μὴ εἶναι συνημμένον ἀληθὲς τὸ ‘εἰ τέθνηκεν ὁ Δίων , τέθνηκεν οὗτος’ · οὐ γάρ , ὅτε τὸ ‘τέθνηκε Δίων’ ἀληθές , τότε καὶ τὸ ‘τέθνηκεν οὗτος’ καίτοι μὴ ἐφθαρμένον . ὅμοιον τούτῳ καὶ τὸ ‘εἰ νύξ ἐστιν , οὐκ ἔστιν αὕτη ἡμέρα’ · δυνατὸν ἐπὶ τούτων ὥσπερ τὸ νύκτα εἶναι καὶ τὸ μὴ εἶναι ταύτην [ τὴν ] ἡμέραν μεταβάλλουσα γὰρ οὐκ ἔσται . εἰ μὲν γὰρ ὁ λέγων ‘οὐκ ἔστιν αὕτη ἡμέρα᾿ τοῦτο λέγει , ὅτι ἡ οὖσα ἡμέρα , ὅτε ἐστίν , οὐκ ἔστιν , οὐκ ἀληθὲς τὸ συνημμένον · οὐ γὰρ ἕπεται τῷ νύκτα εἶναι τὸ μὴ εἶναι τὴν οὖσαν ἡμέραν , ὅτε ἐστίν , ἀλλὰ τὸ μὴ εἶναι ἡμέραν . εἰ δὲ λέγει , ὅτι ἡ νῦν οὖσα καὶ δεικνυμένη οὐκ ἔστι , τότε τὸ συνημμένον ἀληθές , καὶ ὁμοίως τῷ ἡγουμένῳ τὸ ἑπόμενον δυνατόν . καὶ τἆλλα δέ , ὅσα προείρηται , καὶ ἐπὶ ταύτης ἄν τῆς δείξεως λέγοιτο . Εἰδέναι δὲ δεῖ τὰς ἀκολουθίας , ὅτι δυνατοῦ μὲν ὄντος τοῦ ἡγουμένου ἐν τῇ ἀναγκαίᾳ ἀκολουθίᾳ δεῖ καὶ τὸ ἑπόμενον αὐτῷ δυνατὸν εἶναι , ὡς δέδεικται , ἀδυνάτου δὲ ὄντος πάλιν τοῦ ἑπομένου ἀδύνατον δεῖ καὶ τὸ ἡγούμενον εἶναι . οὐκέτι δὲ οὔτ’ εἰ δυνατὸν τὸ ἑπόμενον , ἀνάγκη καὶ τὸ ἡγούμενον εἶναι δυνατόν ( οὐ γὰρ τῇ θέσει τοῦ ἑπομένου κατασκευάζεται τὸ ἡγούμενον , ἀλλ’ ἀνάπαλιν ) , οὔτ’ εἰ ἀδύνατον τὸ ἡγούμενον , ἀνάγκη καὶ τὸ ἑπόμενον ἀδύνατον εἶναι τῷ μὴ συναναιρεῖσθαι τῇ τοῦ ἡγουμένου ἀναιρέσει τὸ ἑπόμενον , ἀλλὰ τοὐναντίον . διὰ τοῦτο καὶ αὐτὸς εἶπε καὶ δυνατοῦ ὄντος τοῦ Α δυνατὸν ἔσται καὶ τὸ Β · τὸ γὰρ ‘εἰ ὄρνεον εἶ , ζῷον εἶ’ ἀληθὲς συνημμένον τοῦ μὲν ἡγουμένου ἀδυνάτου ὄντος δυνατοῦ δὲ τοῦ ἑπομένου .
Lemmas: ἅμα δ δέ εἰμί ὁ Α δυνατός καί ὁ Β ἀδύνατος , ἐνδέχομαι ἄν γίγνομαι ὁ Α ἄνευ ὁ Β . ὑποτίθημι ὁ μέν Α δυνατός εἰμί ὁ δέ Β ἀδύνατος κεῖμαι οὗτος ὁ Α ἕπω λαμβάνω καθόλου , ὅτι ὁ μέν [ Α ] δυνατός , δυνατός , γίγνομαι ἄν , ὁ δέ [ Β ] ἀδύνατος , ὅτε ἀδύνατος , οὐ γίγνομαι , προσάγω ὁ ὁ Α καί Β ἀκολουθία καί δείκνυμι ὁ ἄτοπος · εἰμί γάρ , ὅτε ὁ Α δυνατός , τότε ὁ Β ἀδύνατος · οὗτος γάρ σημαίνω ὁ ἅμα δέ ἐνδέχομαι ἄν γίγνομαι ὁ Α ἄνευ ὁ Β . ὁ γάρ δυνατός γίγνομαι κἀν γίγνομαι ἄν ποτός , ὁ δέ ἀδύνατος οὐ ἄν γίγνομαι , ὅσπερ εἰμί ὁ Β · ὥστε ὁ Α εἰμί ( εἰμί γάρ γίγνομαι , καί εἰμί ) οὐ εἰμί ὁ Β · κεῖμαι δέ ὁ Α εἰμί εἰμί ὁ Β . δείκνυμι δέ ἄν , ὅτι μή οἷος τε δυνατός εἰμί ὁ Α ἀδύνατος ἕπω ὁ Β , καί ἐκ ὁ ὁρισμός ὁ δυνατός . εἰμί γάρ δυνατός εἰμί , ὅς ὑποτίθημι εἰμί οὐδείς ἀδύνατος συμβαίνω διά οὗτος . ὑποτίθημι δέ ὁ Α εἰμί συμβαίνω διά ὁ ὑπόθεσις ἀδύνατος ὁ ὁ Β εἰμί τε καί μή εἰμί , εἰμί μέν , ἐπεί κεῖμαι ἕπω αὐτός ὁ Α , μή εἰμί δέ ὁ ἀδύνατος αὐτός εἰμί , οὐκοῦν , εἰμί εἰμί δυνατός τίς , ὅς ἀδύνατος ἕπω , ἢ οὖον δυνατός ἢ οὖον καλῶς λαμβάνω ὁ Α ἀκολουθέω δυνατός εἰμί αὐτός 30 ἀδύνατος ὁ Β . Ἀριστοτέλης μέν οὖν , ὅτι μή οἷος τε εἰμί δυνατός ἀδύνατος ἕπω , δείκνυμι διά ὁ δήω μέν ἐν ὁ ἀληθής συνάπτω ἐκ ἀνάγκη ἕπω ὁ λήγω ὁ ἡγέομαι · ὁ δέ ἐκ ἀνάγκη τις ἕπω ἀεί αὐτός ἕπω · καί ὁ ἀδύνατος δή ἀεί ἀκολουθέω ὁ ἡγέομαι αὐτός , ὥστε , εἰμί δυνατός εἰμί γίγνομαι , καί γίγνομαι αὐτός ἀκολουθέω · ἀκολουθέω δέ αὐτός τότε καί εἰμί · εἰμί ἄρα ὁ ἀδύνατος γίγνομαι · οὗτος δέ ἀδύνατος . Χρύσιππος δέ λέγω μηδείς κωλύω καί δυνατός ἀδύνατος ἕπω πρός μέν ὁ ὑπό Ἀριστοτέλης εἴρω δεῖξις οὐδείς λέγω , πειράω δέ διά παράδειγμα τις οὐ ὑγιής σύγκειμαι δείκνυμι οὗτος μή οὕτως ἔχω . φημί γάρ ἐν ὁ συνάπτω ὁ ἰάομαι θνῄσκω Δίων , θνῄσκω οὗτος δείκνυμι ὁ Δίων ἀληθής εἰμί ὁ μέν ἡγέομαι ὅς θνῄσκω Δίων δυνατός εἰμί ὁ δύναμαι ποτός ἀληθής γίγνομαι ὁ θνῄσκω Δίων , ὁ δέ θνῄσκω οὗτος ἀδύνατος · ἀποθνῄσκω γάρ Δίων φθείρω ὁ ἀξίωμα ὁ ὕω θνῄσκω μηκέτι εἰμί ὁ ὁ δεῖξις ἀναδέχομαι · ἐπί γάρ ζῶ καί κατά ζῶ ὁ δεῖξις . εἰμί οὖν μῆτος 〉 θνῄσκω αὐτός ἔτι ὁ ὕω οἷος τε , μήτε πάλιν ἢ ] ὑφίστημι ὁ Δίων ὡς δύναμαι ἐπί αὐτός εἴρω ὁ θνῄσκω οὗτος , ἀδύνατος ὁ θνῄσκω οὗτος . εἰμί γάρ ἄν οὐ ἀδύνατος , εἰμί ὕστερον ποτός δύναμαι μετά ὁ θάνατος ὁ Δίων , ἐπί ὅς ὁ πρότερος ἐν ὁ συνάπτω , ὅτε ζῶ ὁ Δίων , κατηγορέω ὁ θνῄσκω οὗτος , κατηγορέω πάλιν ὁ ὕω . ἐπεί δέ μή οἷος τε οὗτος , ἀδύνατος ἄν εἰμί ὁ θνῄσκω οὗτος [ κατηγορέω πάλιν ὁ οὗτος . ἐπεί ] . οὗτος παρατίθημι καί ὁ ἰάομαι νύξ εἰμί , οὐ εἰμί οὗτος ἡμέρα δείκνυμι ὁ ἡμέρα · καί γάρ ἐν οὗτος ὁ συνάπτω ἀληθής εἰμί , ὡς οἴομαι , δυνατός εἰμί ὁ ἡγέομαι ἀδύνατος ὁ ἕπω . ὅτι δέ μή ὑγιής ὁ ὑπό αὐτός λέγω ὁ ὁ συνάπτω δείκνυμι διαβολή . οὖον γάρ εἰμί ἀληθής συνάπτω ὁ ἰάομαι θνῄσκω Δίων , θνῄσκω οὗτος . εἰμί γάρ ἐπί πλέω ὁ θνῄσκω Δίων ὁ θνῄσκω οὗτος λέγω καί εἰμί , ἐπί ὅς ὁ μέν Δίων λέγω , ὁ δέ ὕω οὖον λέγω , οὐ ἄν ἕπω ὁ ἡγέομαι ὁ ἰάομαι θνῄσκω Δίων ὁ θνῄσκω οὗτος . οὖον γάρ ὑγιής ἀκολουθία , ἐν ὅς δύναμαι ὁ ἡγέομαι εἰμί ποτός μή εἰμί ὁ ἕπομαι . ὡς γάρ εἰμί εἰμί ὁμώνυμος ὁ Δίων , οὐ εἄν εἰμί ἀληθής ὁ ἰάομαι θνῄσκω Δίων , θνῄσκω οὗτος ὁ δύναμαι καί ἐπί ἄλλος τις ὁ θνῄσκω Δίων λέγω καί μή ἐπί ὁ δείκνυμι , οὕτως καί εἰμί ὁ δείκνυμι Δίων ὁ ὄνομα ἐπί πλείων εἰμί ὁ δεῖξις καί μή οἷος τε ἐπί πᾶς , ἐπί ὅς ὁ ὄνομα , καί ὁ δεῖξις , οὐ ἀληθής εἰμί ὁ ἰάομαι θνῄσκω Δίων , θνῄσκω οὗτος · δύναμαι γάρ ὁ θνῄσκω Δίων ἐπί οὗτος λέγω , ἐπί ὅς οὐκέτι καί ὁ θνῄσκω οὗτος . ἐπί πλέω δέ γε ὁ Δίων , εἰμί γε καί καί κατά θνῄσκω λέγω , ὁ δέ ὕω ἐπί ζῶ μόνος . οὖον γάρ ὑγιής , ὡς εἶπον , ἀκολουθία , ἐν ὅς ὁ ἡγέομαι δύναμαι ποτός εἰμί ἄνευ ὁ ἕπω αὐτός λαμβάνω . ὁ μέν γάρ ἕπω εἰμί μή εἰμί ὁ ἡγέομαι ἐν ἀληθής συνάπτω οὐδείς ἄτοπος · οὖον γάρ ἕπω δεῖ ὁ ὁ ἕπομαι θέσις ὁ ἡγέομαι · διό εἰμί δύναμαι ὁ ἕπω μή εἰμί ὁ ἡγέομαι . ὁ δέ ἡγέομαι ἀδύνατος εἰμί εἰμί μή εἰμί ὁ ἕπομαι ἐν ἀληθής συνάπτω . οὖον γάρ εἰμί διά ὁ φθείρω μή ἀκολουθέω ὁ ἡγέομαι ὁ λήγω , διά οὗτος ὑγιής γίγνομαι ὁ συνάπτω · διότι γάρ οὐ ἀκολουθέω , ψεῦδος , ἀλλά οὖον διά ὁ ὁ μή ἀκολουθέω τρόπος . ἔτι δέ καί ὁ φθείρω αὐτός οὐ ἄλλος αἴτιος ἢ ὁ ἡγέομαι γίγνομαι . ὅς δέ φθείρω ὁ ὁ ἡγέομαι αὐτός ὑποτίθημι γίγνομαι , πῶς ἄν ἕπω ἐκεῖνος ; οὖον γάρ οὕτως ἐπί πλέω εἰμί ὁ Δίων ὁ ὕω . ὁ μέν γάρ ὁ δύο ὀρθός ἴσος ἔχω ὁ τρεῖς γωνία πᾶς τρίγωνος λαμβάνω λαμβάνω καί ὁ σκαληνός · ἀδύνατος γάρ πᾶς τρίγωνος δύο ὀρθός ἴσος ἔχω ὁ τρεῖς γωνία . εἰμί μή καί ὁ σκαληνός ἔχω . ὁ δέ ἀδύνατος λέγω εἰμί ὁ θνῄσκω οὗτος δυνατός εἰμί ὁ θνῄσκω Δίων οὖον καθόλου ποιέω ὁ Δίων ὁ ὕω · οὖον γάρ ὅς εἰμί ἔτι δυνατός ὁ θνῄσκω Δίων περιλαμβάνω καί ὁ θνῄσκω οὗτος ἀδύνατος εἰμί καθόλου ὁ ὕω , εἰμί εἰμί ἀδύνατος ὁ θνῄσκω οὗτος . ἔτι δέ πῶς ἄν εἰμί ὁ ἕπω ὁ ὁ ἡγέομαι εἰμί , ὅς κρίνω ὁ ἀληθής συνάπτω , εἰμί ὁ ἡγέομαι εἰμί φθείρω ὁ ἕπω αὐτός λαμβάνω ; εἰμί μέν οὖν ἐπί πλέω εἰμί ὁ θνῄσκω Δίων ὁ θνῄσκω οὗτος καί μή ἀεί αὐτός ἕπω , οὐ ἀληθής ὁ συνάπτω , ὡς δείκνυμι . εἰμί δέ ἐπί ὅς ὁ Δίων , καί ὁ ὕω , ἀληθής μέν εἰμί ὁ συνάπτω , οὖον μήv ἔτι δυνατός ἀδύνατος ἀκολουθέω , ἀλλά εἰμί ὁμοίως ὁ ἕπομαι καί ὁ ἡγέομαι καί δυνατός καί ἀδύνατος . εἰμί γάρ ὁ Δίων ὄνομα εἰμί ὁ ἰδίως ποιέω , ὁ δέ ἰδίως ποιός ζῶ εἰμί , ὁ Δίων λέγω ὁ ζῶ ἄν λέγω , εἰμί δεῖ περί ὁ ὄνομα ἀκριβολογέομαι · ὡς γάρ ὁ ὕω , οὕτως καί ὁ ὄνομα δείκνυμι ὁ ὀνομάζω . εἰμί δέ οὗτος , καί ἐν ὁ ἰάομαι θνῄσκω Δίων , θνῄσκω οὗτος ὅς θνῄσκω οὗτος εἰμί ἄν περιέχω δύναμις ἰάομαι θνῄσκω Δίων , εἰμί γε ὁ Δίων ὄνομα καί σημεῖον ζάω εἰμί . οὕτως δέ ἀληθής μέν εἰμί ὁ συνάπτω , οὖον μήv ἔτι ὁ ἡγέομαι δυνατός · ὁ γάρ θνήσκω ὁ ζῶ ὁμοίως ὁ θνήσκω οὗτος ἀδύνατος . εἰμί δέ λέγω ὁ θνῄσκω Δίων ἀληθής εἰμί δύναμαι , διότι πρός ἀναφορά λέγω ὁ ζῶ ( οὖον γάρ ὅστις ἔτι ζῶ Δίων ὁ λέγω δυνατός εἰμί | ὁ θνῄσκω Δίων , ἀλλά ὅτι ὅς εἰμί Δίων ) , οὕτως εἰμί καί ὁ θνῄσκω οὗτος δυνατός · οὖον γάρ ὅτι , ὅς εἰμί οὗτος , θνῄσκω , σημαίνω , ἀλλά ὅτι , ὅς εἰμί οὗτος . πλήρης δέ καί ὁ συνήθεια ὁ πρός ἀναφορά χρῆσις ὁ ὕω · δείκνυμι γάρ ὁ νεκρός λέγω θνῄσκω οὗτος , καί λέγω τις νεκρός βλέπω ὕω εἰμί ὁ πατήρ ὅδε ἢ ἀδελφός . οὖον μόνος δέ κατά ὁ ἐπί παρέρχομαι ἀναφορά ὁ δείκνυμι χράω , ἀλλά καί κατά ὁ ἐπί ὁ μέλλω · ἐπί γοῦν ὁ οἰκοδομέω ἔτι οἰκίον ἢ ὑφαίνω χλαμύς λέγω ‘αὕτη οὗτος ἐστία κτάομαι ὁ ἐπί ὁ εἰμί οἰκίον ἢ χλαμύς ἀναφορά . ἀλλά καί ἐπί νοσέω τις ἐπιθάνατος λέγω ὕω ἀποθνῄσκω · εἰμί δέ , ὅς εἰμί ἀποθνήσκω , οὗτος ἀποθνῄσκω , οὗτος δέ εἰμί ἀποθνήσκω , οὗτος ἄν καί θνῄσκω εἰμί . καθόλου δέ εἰμί μέν ἀπλόος ἀληθής ἀξίωμα λέγω καί ἀδιορίστως ὁ ἰάομαι θνῄσκω Δίων , θνῄσκω οὗτος , οὐ ἀληθής εἰμί · ἀπλόος γάρ εἄν ἕπω ὁ ἡγέομαι ὁ λήγω , εἰμί δέ ἁπλόος , ἐκ ἀνάγκη καί ἀεί . τοιοῦτος γάρ ὁ ἁπλόος ἀναγκαῖος . εἰμί δέ μή ἁπλόος ἀλλά μετά διορισμός ὁ ὅστε ζῶ ὁ ζώνη , εἰμί μέν ἀληθής ὁ ἀξίωμα , ὁμοίως μέντοι ὁ ἕπομαι καί ὁ ἡγέομαι ἀδύνατος · ὁ γάρ θνήσκω Δίων , ὅτε ζῶ , ἀδύνατος . καθόλου δέ εἰμί διά οὗτος ὑποτίθημι τις εἰμί ἕπομαι τίς , διότι εἰμί αὐτός ἕπω · ὁ γάρ ἡμέρα εἰμί φάος εἰμί καί ὑποτίθημι ἡμέρα εἰμί ἕπω ὁ φάος εἰμί · ὅς δέ εἰμί μή ἕπομαι τίς , οὗτος δῆλος ὅτι οὐδέ ὑποτίθημι εἰμί ἀκολουθέω οὗτος · θνῄσκω δέ Δίων οὐ ἕπω ὁ θνῄσκω οὗτος · οὐδέ ὑποτίθημι ἄρα ὁ θνήσκω ἀκολουθέω . ὁ δέ αὐτός λόγος καί ἐπί ὁ ἰάομαι νύξ εἰμί , οὐ εἰμί οὗτος ἡμέρα . ὁ δέ ἐπιχείρησις οὗτος εἰμί , ὅς καί Ἀριστοτέλης χράομαι · δείκνυμι γάρ , ὅτι ὑπάρχω ὁ Α οὐ ἕπω ὁ Β , δείκνυμι , ὅτι μηδέ ὑποτίθημι αὐτός ὑπάρχω ἀκολουθέω . λογικός δέ εἰμί ἐπιχειρέω δείκνυμι μηδέ ἀδύνατος εἰμί ὁ ὕω θνῄσκω . εἰμί γάρ ὁ ἀδύνατος ἀξίωμα ἀεί ψεῦδος , ὥσπερ καί ὁ ἀναγκαῖος ἀεί ἀληθής , ὅς μή ἀεί εἰμί ψεῦδος , οὗτος οὐ ἀδύνατος · οὐ εἰμί δέ ἀεί ψεῦδος ὁ ὕω θνῄσκω , ἀλλά μόνος , ὅτε ζῶ Δίων · ἀποθνῄσκω γάρ αὐτός οὐδέ εἰμί ἔτι εἰμί δέ μή εἰμί , οὐδέ ἄν ψεῦδος εἰμί · οὐ ἄν εἰμί ἀδύνατος ὁ ὕω θνῄσκω . ἔτι ὁ θνῄσκω οὗτος εἰμί μέν ὡς σημαίνω λαμβάνω ὁ οὐ εἰμί οὗτος , ὅς εἰμί ἴσος ὁ οὐ εἰμί ὁ ἄναξ , ἀδύνατος μέν ἄν εἰμί ὁ θνῄσκω οὗτος , οὖον μήv ἕπομαι εἄν ὁ ἵημι θνῄσκω Δίων . οὖον γάρ ἕπω ὁ θνῄσκω Δίων ὁ μή εἰμί ὁ εἰμί , ὥσπερ οὐδέ ὁ ἰάομαι νύξ ἑστία ὁ μή εἰμί οὗτος ἡμέρα · ὁ γάρ μή εἰμί οὗτος ἡμέρα ἴσος εἰμί ὁ μή εἰμί ἡμέρα ὁ εἰμί ἡμέρα , ὅς οὐ ἕπω ὁ νύξ εἰμί . ἀλλά ὁ μέν ἰάομαι νύξ εἰμί ἕπω ὁ οὐ εἰμί ἡμέρα , ὁ δέ οὐ εἰμί οὗτος ἡμέρα ἕπω ἄν ὁ ἰάομαι νύξ εἰμί εἰμί οὗτος ὁ ἡμέρα , ὅς οὐδείς μικρός ὁ ἕπομαι εἰμί ἀδύνατος . ὁμοίως δή [ εἰμί ] καί ὁ θνῄσκω οὗτος ἕπω ἄν ὁ ἰάομαι θνῄσκω ὁ ζῶ Δίων , ὅς καί αὐτός ὁμοίως εἰμί ἀδύνατος ὁ θνῄσκω οὗτος · ἀδύνατος γάρ ὁ θνήσκω Δίων ὁ ζῶ . εἰμί δέ ὁ θνῄσκω οὗτος λαμβάνω ἀντί ὁ χωρίζω οὗτος ὁ ψυχή καί ὁ σάω , κατά αὐτός οὐ ἀδύνατος ἄν εἰμί ὁ θνῄσκω οὗτος · ὅς γάρ δύναμαι ποτός ἀληθής γίγνομαι κατηγόρημα , οὗτος οὐ εἰμί ἀδύνατος . ἀληθής δέ δύναμαι ποτός γίγνομαι κατά αὐτός μετά ὁ θάνατος ὁ Δίων ὁ τοῦτος χωρίζω ὁ ψυχή καί ὁ σάω δείκνυμι Δίων · ἀρέσκω γάρ αὐτός ὁ μετά ὁ ἐκπύρωσις πάλιν πᾶς αὐτός ἐν ὁ κόσμος γίγνομαι κατά ἀριθμός , ὡς καί ὁ ἰδίως ποιός πάλιν ὁ αὐτός ὁ πρόσθεν εἰμί τε καί γίγνομαι ἐν ἐκεῖνος ὁ κόσμος , ὡς ἐν ὁ περι κόσμος Χρύσιππος λέγω . εἰμί δέ οὗτος , καί ὁ Δίων πάλιν εἰμί ἄν ποτός , ὥστε ἀληθής ἄν γίγνομαι ἐπί αὐτός τότε ὁ ὕω θνῄσκω · χωρίζω γάρ οὗτος ὁ ψυχή καί ὁ σῶμα καί πάλιν συντίθημι . εἰμί δέ οὗτος , οὐ ἀδύνατος κατά αὐτός ὁ ὕω θνῄσκω . ὡς γάρ οὐ ἀδύνατος φημί εἰμί ἀξίωμα ἐπί ὁ σύγκειμαι δάκτυλος καί δείκνυμι ὁ φθείρω οὗτος καίτοι ψευδής εἰμί τότε , ὅτι διΐστημι ὁ δάκτυλος δύναμαι , ὅσπερ εἰμί ὁ σύνθεσις φθορά , καί πάλιν συντίθημι ὁ φθείρω οὗτος δείκνυμι ἀληθής εἰμί ( φθείρω γάρ πρότερος , ὅτε διΐστημι ὁ δάκτυλος ) , οὕτως ἀληθής εἰμί καί ἐπί ὁ πάλιν γίγνομαι Δίων ὁ θνῄσκω οὗτος , διότι πρότερος αὐτός χωρίζω ὁ ψυχή καί ὁ σῶμα , ὡς ἔχω ὁ ὁ δάκτυλος σύνθεσις . ὡς γάρ ἐπί ὁ δάκτυλος ὁ κατά ἀριθμός ἐναλλάσσω μόνος καί ἄλλος ὁ ἀριθμός μόνος ὁ ὕστερος δείκνυμι ὁ πρότερος δείκνυμι , οὕτως καί ἐπί ὁ Δίων , εἰμί γε ὁ αὐτός ὅς ὕστερος ὁ πρόσθεν . εἰμί δέ λέγω ἐπί μέν ὁ δάκτυλος ὁ αὐτός κατά ἀριθμός εἰμί ὁ διίστημι τε καί πάλιν συντίθημι , ἐπί δέ ὁ Δίων μηκέτι ὁ αὐτός Ψυχή τε καί σῶμα κατά ἀριθμός εἰμί ὁ συντίθημι , οὐδείς οὗτος πρός ὁ λόγος εἰμί , ἔστω ἄν εἰμί κεῖμαι ὁ ἰδίως ποιός ὁ αὐτός εἰμί ὁ ὕστερος ὁ πρόσθεν ( ὁ γάρ λέγω ὁ αὐτός γίγνομαι ὁ ἰδίως ποιός ἴσως ἄπορος ὁ πῶς μή ὁ αὐτός κατά ἀριθμός σύνειμι Ψυχή τε καί σῶμα ὁ αὐτός οἷος τε γίγνομαι ) . ὁ γάρ αὐτός καί ὁ αὐτός οὗτος δεῖξις ἀναδέχομαι · οὖον γάρ ὁ αὐτός μέν ὅς ὕστερος ὁ πρόσθεν Δίων , οὐ ἐπί αὐτός δέ ὁ ὕω ἀλλά εἰμί οὗτος , ἀληθής εἰμί ἐπί αὐτός ὁ θνῄσκω οὗτος καί ὁ τοῦτος χωρίζω ὁ ψυχή καί ὁ σάω . εἰμί δέ δύναμαι ποτός ἀληθής γίγνομαι ὁ θνῄσκω οὗτος , οὐ ἀδύνατος · διά οὗτος γάρ δυνατός φημί εἰμί καί ὁ θνῄσκω Δίων , ὅτι ποτός εἰμί ἀληθής . καί λέγω δέ καί ὁ ἰδίως ποιέω ὁ ὕστερος γίγνομαι πρός ὁ πρόσθεν παραλλαγή μόνος γίγνομαι κατά τις ὁ ἔξωθεν συμβεβηκός , οἷος παραλλαγή καί ἐπί ὁ αὐτός μένω τε καί ζῶ Δίων οὐ ἀλλάσσω αὐτός . οὖον γάρ ἄλλος γίγνομαι , εἰμί πρότερος ἔχω ἐπί ὁ ὄψις φακός ὕστερος μηκέτι ἔχω · τοιοῦτος δέ φημί ὁ ἐν ὁ ἰδίως ποιέω ὁ ἐν ἄλλος κόσμος παρά ὁ ἐν ἄλλος γίγνομαι . ἀλλά εἰμί μή ἀδύνατος ὁ ὕω θνῄσκω μηδέ φθαρτός ἀξίωμα , ὁμολογέω ἄν καί ὑπό αὐτός ὁ μή εἰμί συνάπτω ἀληθής ὁ ἰάομαι θνῄσκω ὁ Δίων , θνῄσκω οὗτος · οὖον γάρ , ὅτε ὁ θνῄσκω Δίων ἀληθής , τότε καί ὁ θνῄσκω οὗτος καίτοι μή φθείρω . ὅμοιος οὗτος καί ὁ ἰάομαι νύξ εἰμί , οὐ εἰμί οὗτος ἡμέρα · δυνατός ἐπί οὗτος ὥσπερ ὁ νύξ εἰμί καί ὁ μή εἰμί οὗτος [ ὁ ] ἡμέρα μεταβάλλω γάρ οὐ εἰμί . εἰμί μέν γάρ ὁ λέγω οὐ εἰμί οὗτος ἡμέρα οὗτος λέγω , ὅτι ὁ εἰμί ἡμέρα , ὅτε εἰμί , οὐ εἰμί , οὐ ἀληθής ὁ συνάπτω · οὖον γάρ ἕπω ὁ νύξ εἰμί ὁ μή εἰμί ὁ εἰμί ἡμέρα , ὅτε εἰμί , ἀλλά ὁ μή εἰμί ἡμέρα . εἰμί δέ λέγω , ὅτι ὁ νῦν εἰμί καί δείκνυμι οὐ εἰμί , τότε ὁ συνάπτω ἀληθής , καί ὁμοίως ὁ ἡγέομαι ὁ ἕπω δυνατός . καί ἄλλος δέ , ὅσος προερέω , καί ἐπί οὗτος ἄν ὁ δεῖξις λέγω . οἶδα δέ δεῖ ὁ ἀκολουθία , ὅτι δυνατός μέν εἰμί ὁ ἡγέομαι ἐν ὁ ἀναγκαῖος ἀκολουθία δεῖ καί ὁ ἕπω αὐτός δυνατός εἰμί , ὡς δείκνυμι , ἀδύνατος δέ εἰμί πάλιν ὁ ἕπομαι ἀδύνατος δεῖ καί ὁ ἡγέομαι εἰμί . οὐκέτι δέ οὔτε εἰμί δυνατός ὁ ἕπω , ἀνάγκη καί ὁ ἡγέομαι εἰμί δυνατός ( οὖον γάρ ὁ θέσις ὁ ἕπομαι κατασκευάζω ὁ ἡγέομαι , ἀλλά ἀνάπαλιν ) , οὔτε εἰμί ἀδύνατος ὁ ἡγέομαι , ἀνάγκη καί ὁ ἕπω ἀδύνατος εἰμί ὁ μή συναναιρέω ὁ ὁ ἡγέομαι ἀναίρεσις ὁ ἕπω , ἀλλά ἐναντίος . διά οὗτος καί αὐτός εἶπον καί δυνατός εἰμί ὁ Α δυνατός εἰμί καί ὁ Β · ὁ γάρ ἰάομαι ὄρνεον εἰμί , ζῷον εἰμί ἀληθής συνάπτω ὁ μέν ἡγέομαι ἀδύνατος εἰμί δυνατός δέ ὁ ἕπομαι .