alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 28b22
Ὅταν δ’ ὁ μείζων ᾖ κατηγορικός , οὐκ ἔσται συλλογισμός . Λέγει μὲν ἔτι περὶ συζυγιῶν τῶν ἐξ ἀνομοιοσχημόνων προτάσεων τῆς καταφατικῆς τὸ καθόλου ἐχούσης . δείξας δέ , ὅτι , ἐὰν ᾖ τὸ καταφατικὸν καθόλου ὂν πρὸς τῇ ἐλάττονι προτάσει , γίνεται συλλογισμός , καὶ τοῦτο πιστωσάμενος διὰ | τῆς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῆς , νῦν λαβὼν ἀνάπαλιν τὸ καταφατικὸν καθόλου πρὸς τῇ μείζονι προτάσει τὸ δὲ ἐπὶ μέρους ἀποφατικὸν πρὸς τῇ ἐλάττονι δείκνυσι τὴν συζυγίαν τὴν τοιαύτην ἀσυλλόγιστον τῇ τῶν ὅρων παραθέσει ἐλέγχων αὐτῆς τὸ ἀδόκιμον , ὡς ἔθος αὐτῷ τὰς ἀδοκίμους ἐλέγχειν · τὸν γὰρ μείζονα ¦ἄκρον τῷ ἐλάττονι καὶ παντὶ καὶ μηδενὶ ὑπάρχειν δυνάμενον δείκνυσι . Τοῦ μὲν οὖν παντὶ τὸ Π τῷ P ὑπάρχειν οὔσης τῆς συζυγίας τοιαύτης ὅρους δεικτικοὺς παρέθετο τὸ ἔμψυχον ἐπὶ τοῦ Π , ἄνθρωπον ἐπὶ τοῦ P , ζῷον · ἐπὶ τοῦ Σ · τὸ γὰρ ἔμψυχον παντὶ ζῴῳ , ὁ ἄνθρωπος τινὶ ζῴῳ οὐχ ὑπάρχει , καὶ τὸ ἔμψυχον παντὶ ἀνθρώπῳ . τοῦ δὲ μηδενὶ ὑπάρχειν τὸ Π τῷ P οὔ φησιν οἷόν τε εἶναι ὅρους λαβεῖν , εἰ εἴη <ἡ> ἐπὶ μέρους ἀποφατικὴ ἡ λέγουσα τὸ P τινὶ τῷ Σ μὴ ὑπάρχειν οὕτως εἰλημμένη ἀληθὴς ὡς καὶ τινὶ ὑπάρχοντος τοῦ P τῷ Σ , ὥσπερ γε καὶ ἐφ’ ὧν ἐξέθετο ὅρων ἔχει · ὁ γὰρ ἄνθρωπος τινὶ ζῴῳ οὐχ ὑπάρχων καὶ τινὶ αὐτῷ ὑπάρχει . ὅταν δὴ οὕτως ἀληθὴς ἡ ἐπὶ μέρους ἀποφατικὴ ὡς ἔχειν συναληθευομένην αὑτῇ τὴν ἐπὶ μέρους καταφατικήν , οὐκ ἔσται λαβεῖν ὅρους τοῦ μηδενί . τὸ δ’ αἴτιον πάλιν , ὅτι κειμένης τῆς μείζονος καθόλου καταφατικῆς καὶ τῆς ἐλάττονος ἐπὶ μέρους καταφατικῆς συλλογιστικῶς συνάγεται τὸ Π τινὶ τῷ Ρ ὑπάρχειν . γίνεται δὲ αὕτη ἡ συμπλοκὴ δυνάμει , ὅταν ἡ ἐπὶ μέρους ἀποφατικὴ καθ’ αὑτὴν καί , ὡς προειρήκαμεν , ἀληθὴς ληφθῇ . συλλογιστικῶς δὲ συναγομένου ἐν τῇ τοιαύτῃ θέσει τῶν προτάσεων τοῦ Π τινὶ τῷ P ἀδύνατον ὅρων εὐπορῆσαι , δι’ ὧν δείξομεν , ὅτι μηδενὶ τὸ Π τῷ Ρ · ἀναιροῖτο γὰρ ἄν οὕτως ἡ συλλογιστικὴ συζυγία · ὃ καὶ αὐτὸς δείκνυσι λέγων εἰ γὰρ παντὶ τὸ Π τῷ Σ ὑπάρχει , τὸ δὲ Ρ τινὶ τῷ Σ , καὶ τὸ Π τινὶ τῷ P ὑπάρξει . ὃ δείξας ἐπιφέρει τὸ ὑπέκειτο δὲ μηδενὶ ὑπάρχειν , οὐ τοῦτο λέγων , ὅτι ἔκειτό που ἐν ταῖς προτάσεσι τὸ Π τῷ Ρ μηδενὶ ὑπάρχειν · ὃ γὰρ ἐβούλετο δεῖξαι , τοῦτ’ ἦν , ὅτι μὴ δύνανται ὅροι ληφθῆναι τοῦ μηδενὶ τὸ Π τῷ Ρ · ἀλλ᾿ ἔστιν , ὃ λέγει , τοιοῦτον · εἴ τις ὑπόθοιτο τὸ Π τῷ P μηδενὶ ὑπάρχειν κειμένου τοῦ τὸ μὲν Π παντὶ τῷ Σ τὸ δὲ P τινὶ τῷ Σ μὴ ὑπάρχειν ὡς καὶ τινὶ ὑπάρχειν , ἀδύνατον ὑπόθεσιν ὑποθήσεται · συλλογιστικῶς γὰρ τὸ Π τινὶ τῷ P ὑπάρξει · οὕτως δ’ ἔχοντος ἀδύνατον μηδενὶ ὑπάρχειν . ἔνεστι δὲ λαβόντας ὑπόθεσιν τὸ μηδενὶ τῷ P τὸ Π ὑπάρχειν δεῖξαι αὐτὴν ἀδύνατον ἡ καὶ αὐτὸς εἴωθε δείξει χρῆσθαι . εἰ γὰρ εἴη τὸ Π τῷ P μηδενί , τὸ P τινὶ τῷ Σ ὑπάρχον διὰ τὸ οὕτως κεῖσθαι τὸ P τινὶ τῷ Σ μὴ ὑπάρχειν ὡς καὶ τινὶ ὑπάρχειν , γίνεται τὸ Π τῷ Σ τινὶ μὴ ὑπάρχον συλλογιστικῶς , ὅπερ ἀδύνατον · ἔκειτο γὰρ ἐν τῇ συζυγίᾳ τὸ Π παντὶ τῷ Σ ὑπάρχον . οὕτως μὲν οὖν ληφθείσης τῆς ἐπὶ μέρους ἀποφατικῆς ἀληθοῦς οὔτε ὅρων ἔστιν εὐπορῆσαι τοῦ μηδενὶ τὸ Π τῷ P ὑπάρχειν οὔτε ἐλέγξαι τὴν συζυγίαν ἀσυλλόγιστον οὖσαν . ἐπεὶ δὲ ἡ ἐπὶ μέρους ἀποφατικὴ οὐκ ἔστι τότε μόνον ἀληθής , ὅτε ἐστὶν ἡ ὑπεναντία αὐτῇ ἀληθής , ἀλλ’ ἔστιν ἀληθής , καὶ ὅτε ἡ καθόλου ἀποφατικὴ ἀληθής ἐστιν ( ἀδιόριστον γὰρ τῶν ἐπὶ μέρους προτάσεων τὸ ἀληθές , ὡς εἰρήκαμεν ἐν τοῖς ἔμπροσθεν ) , ὅταν οὕτως ᾖ ἀληθὴς ὡς οὔσης καὶ τῆς ὑπὲρ αὐτὴν τῆς καθόλου ἀληθοῦς , ἀσυλλόγιστος ἡ συζυγία γίνεται · γίνεται γὰρ ἐκ καθόλου καταφατικῆς τῆς μείζονος καὶ δυνάμει καθόλου ἀποφατικῆς τῆς ἐλάττονος , ἣν συζυγίαν ἔδειξεν οὖσαν ἀσυλλόγιστον τῇ τῶν ὅρων παραθέσει . δῆλον οὗν , ὡς καὶ αὕτη ἔσται ἀσυλλόγιστος τῷ ποτὲ συναληθεύεσθαι τὴν ἐπὶ μέρους ἀποφατικὴν τῇ καθόλου ἀποφατικῇ . ἄν γὰρ ὦσιν οἱ ὅροι ζῷον , ἄψυχον , ἄνθρωπος , ζῷον μὲν παντὶ ἀνθρώπῳ , ἄψυχον δὲ τινὶ ἀνθρώπῳ οὐχ ὑπάρξει , ἐπεὶ καὶ μηδενί , καὶ τὸ ζῷον οὐδενὶ ἀψύχῳ · ὥστε οὕτως ἔστιν εὐπορήσαντας ὅρων καὶ τοῦ μηδενί , ὡς εὐπορήσαμεν καἲ τοῦ παντί , τὴν συζυγίαν ἀσυλλόγιστον δεικνύναι .
Lemmas: ὅταν δέ ὁ μείζων εἰμί κατηγορικός , οὐ εἰμί συλλογισμός . Λέγος μέν ἔτι περί συζυγία ὁ ἐκ ἀνομοιοσχήμων πρότασις ὁ καταφατικός ὁ καθόλου ἔχω . δείκνυμι δέ , ὅτι , ἐάν εἰμί ὁ καταφατικός καθόλου εἰμί πρός ὁ μικρός πρότασις , γίγνομαι συλλογισμός , καί οὗτος πιστόω διά | ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή , νῦν λαμβάνω ἀνάπαλιν ὁ καταφατικός καθόλου πρός ὁ μείζων πρότασις ὁ δέ ἐπί μέρος ἀποφατικός πρός ὁ μικρός δείκνυμι ὁ συζυγία ὁ τοιοῦτος ἀσυλλόγιστος ὁ ὁ ὁράω παράθεσις ἐλέγχω αὐτός ὁ ἀδόκιμος , ὡς ἔθος αὐτός ὁ ἀδόκιμος ἐλέγχω · ὁ γάρ μείζων ἄκρος ὁ μικρός καί πᾶς καί μηδείς ὑπάρχω δύναμαι δείκνυμι . ὁ μέν οὖν πᾶς ὁ Π ὁ P ὑπάρχω εἰμί ὁ συζυγία τοιοῦτος ὅρος δεικτικός παρατίθημι ὁ ἔμψυχος ἐπί ὁ Π , ἄνθρωπος ἐπί ὁ P , ζῷον · ἐπί ὁ Σ · ὁ γάρ ἔμψυχος πᾶς ζῷον , ὁ ἄνθρωπος τις ζῷον οὐ ὑπάρχω , καί ὁ ἔμψυχος πᾶς ἄνθρωπος . ὁ δέ μηδείς ὑπάρχω ὁ Π ὁ P οὖον φημί οἷος τε εἰμί ὅρος λαμβάνω , εἰμί εἰμί <ἡ> ἐπί μέρος ἀποφατικός ὁ λέγω ὁ P τις ὁ Σ μή ὑπάρχω οὕτως λαμβάνω ἀληθής ὡς καί τις ὑπάρχω ὁ P ὁ Σ , ὥσπερ γε καί ἐπί ὅς ἐκτίθημι ὁράω ἔχω · ὁ γάρ ἄνθρωπος τις ζῷον οὐ ὑπάρχω καί τις αὐτός ὑπάρχω . ὅταν δή οὕτως ἀληθής ὁ ἐπί μέρος ἀποφατικός ὡς ἔχω συναληθεύω ἑαυτοῦ ὁ ἐπί μέρος καταφατικός , οὐ εἰμί λαμβάνω ὅρος ὁ μηδείς . ὁ δέ αἴτιος πάλιν , ὅτι κεῖμαι ὁ μείζων καθόλου καταφατικός καί ὁ μικρός ἐπί μέρος καταφατικός συλλογιστικός συνάγω ὁ Π τις ὁ Ρ ὑπάρχω . γίγνομαι δέ οὗτος ὁ συμπλοκή δύναμις , ὅταν ὁ ἐπί μέρος ἀποφατικός κατά ἑαυτοῦ καί , ὡς προαγορεύω , ἀληθής λαμβάνω . συλλογιστικός δέ συνάγω ἐν ὁ τοιοῦτος θέσις ὁ πρότασις ὁ Π τις ὁ P ἀδύνατος ὁράω εὐπορέω , διά ὅς δείκνυμι , ὅτι μηδείς ὁ Π ὁ Ρ · ἀναιρέω γάρ ἄν οὕτως ὁ συλλογιστικός συζυγία · ὅς καί αὐτός δείκνυμι λέγω εἰμί γάρ πᾶς ὁ Π ὁ Σ ὑπάρχω , ὁ δέ Ρ τις ὁ Σ , καί ὁ Π τις ὁ P ὑπάρχω . ὅς δείκνυμι ἐπιφέρω ὁ ὑπόκειμαι δέ μηδείς ὑπάρχω , οὖον οὗτος λέγω , ὅτι κεῖμαι ποῦ ἐν ὁ πρότασις ὁ Π ὁ Ρ μηδείς ὑπάρχω · ὅς γάρ βούλομαι δείκνυμι , οὗτος εἰμί , ὅτι μή δύναμαι ὅρος λαμβάνω ὁ μηδείς ὁ Π ὁ Ρ · ἀλλά εἰμί , ὅς λέγω , τοιοῦτος · εἰμί τις ὑποτίθημι ὁ Π ὁ P μηδείς ὑπάρχω κεῖμαι ὁ ὁ μέν Π πᾶς ὁ Σ ὁ δέ P τις ὁ Σ μή ὑπάρχω ὡς καί τις ὑπάρχω , ἀδύνατος ὑπόθεσις ὑποτίθημι · συλλογιστικός γάρ ὁ Π τις ὁ P ὑπάρχω · οὕτως δέ ἔχω ἀδύνατος μηδείς ὑπάρχω . ἔνειμι δέ λαμβάνω ὑπόθεσις ὁ μηδείς ὁ P ὁ Π ὑπάρχω δείκνυμι αὐτός ἀδύνατος ὁ καί αὐτός εἴωθα δείκνυμι χράω . εἰμί γάρ εἰμί ὁ Π ὁ P μηδείς , ὁ P τις ὁ Σ ὑπάρχω διά ὁ οὕτως κεῖμαι ὁ P τις ὁ Σ μή ὑπάρχω ὡς καί τις ὑπάρχω , γίγνομαι ὁ Π ὁ Σ τις μή ὑπάρχω συλλογιστικός , ὅσπερ ἀδύνατος · κεῖμαι γάρ ἐν ὁ συζυγία ὁ Π πᾶς ὁ Σ ὑπάρχω . οὕτως μέν οὖν λαμβάνω ὁ ἐπί μέρος ἀποφατικός ἀληθής οὔτε ὁράω εἰμί εὐπορέω ὁ μηδείς ὁ Π ὁ P ὑπάρχω οὔτε ἐλέγχω ὁ συζυγία ἀσυλλόγιστος εἰμί . ἐπεί δέ ὁ ἐπί μέρος ἀποφατικός οὐ εἰμί τότε μόνος ἀληθής , ὅτε εἰμί ὁ ὑπεναντίος αὐτός ἀληθής , ἀλλά εἰμί ἀληθής , καί ὅτε ὁ καθόλου ἀποφατικός ἀληθής εἰμί ( ἀδιόριστος γάρ ὁ ἐπί μέρος πρότασις ὁ ἀληθής , ὡς εἴρω ἐν ὁ ἔμπροσθεν ) , ὅταν οὕτως εἰμί ἀληθής ὡς εἰμί καί ὁ ὑπέρ αὐτός ὁ καθόλου ἀληθής , ἀσυλλόγιστος ὁ συζυγία γίγνομαι · γίγνομαι γάρ ἐκ καθόλου καταφατικός ὁ μείζων καί δύναμις καθόλου ἀποφατικός ὁ μικρός , ὅς συζυγία δείκνυμι εἰμί ἀσυλλόγιστος ὁ ὁ ὁράω παράθεσις . δῆλος ἐν , ὡς καί οὗτος εἰμί ἀσυλλόγιστος ὁ ποτέ συναληθεύω ὁ ἐπί μέρος ἀποφατικός ὁ καθόλου ἀποφατικός . ἄν γάρ εἰμί ὁ ὅρος ζῷον , ἄψυχος , ἄνθρωπος , ζῷον μέν πᾶς ἄνθρωπος , ἄψυχος δέ τις ἄνθρωπος οὐ ὑπάρχω , ἐπεί καί μηδείς , καί ὁ ζῷον οὐδείς ἄψυχος · ὥστε οὕτως εἰμί εὐπορέω ὁράω καί ὁ μηδείς , ὡς εὐπορέω καίω ὁ πᾶς , ὁ συζυγία ἀσυλλόγιστος δείκνυμι .