alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 46b28
Οὔτ’ ἐν οἶς ἀγνοεῖται , πότερον ὧδε ἢ ὧδε ἔχει . Τὸ λεγόμενον τοιοῦτόν ἐστιν · ἐφ’ ὧν μὲν φανερόν ἐστι τὸ προκείμενον καὶ μὴ δεόμενον δείξεως , οἷον ὅτι ἄνθρωπος λογικός ἐστιν ἀλλ’ οὐκ ἄλογον , ἢ ὅτι ὑπόπουν ἀλλ’ οὐκ ἄπουν , καὶ δίπουν ἀλλ’ οὐ πολύπουν , ἐπὶ τούτων δόξουσιν εὐλόγως προσλαμβάνειν τὸ ἕτερον τῶν ἐκ τῆς διαιρέσεως τῷ γνώριμον εἶναι καὶ μὴ ἀμφισβητούμενον · ἐφ’ ὧν δὲ ἀγνοεῖται 20 τὸ προκείμενον , ἐν ὁποτέρῳ τῶν ἐκ τῆς διαιρέσεως ἐστι , καὶ δείξεως δεῖται , ἄχρηστος ἐπὶ τούτων ἡ μέθοδος αὐτοῖς . ἀπορουμένου γὰρ τοῦ πότερον ἄρτιοι οἱ ἀστέρες ἢ περιττοί , ἄν λαβών τις τὸν ἀριθμὸν πάντα καὶ πᾶν πλῆθος διέλῃ εἴς τε τὸ ἄρτιον καὶ τὸ περιττόν , προσλάβῃ δὲ καὶ τὸ τοὺς ἀστέρας πλῆθος εἶναι καὶ ἀριθμόν , συνάξει μέν , ὅτι ἄρτιοί εἰσιν ἢ περιττοὶ οἱ ἀστέρες , οὔτε δὲ τὸ περιττοὺς αὐτοὺς εἶναι οὔτε τὸ ἀρτίους ἔτι δυνήσεται προσλαβεῖν τῷ μήτε γνώριμόν τι αὐτῶν εἶναι μήτε δείκνυσθαι . πάλιν εἰ ζητουμένου τοῦ πότερον ἡ διάμετρος τῇ πλευρᾷ σύμμετρος ἢ ἀσύμμετρος λαβών τις μῆκος εἶναι τὴν διάμετρον διέλοι τὸ μῆκος εἴς τε τὸ σύμμετρον καὶ ἀσύμμετρον , συνάξει μὲν καὶ τὸ τὴν διάμετρον ἢ σύμμετρον ἢ ἀσύμμετρον εἶναι τῷ λαβεῖν μῆκος αὐτὴν εἶναι , ὃ οὐκ ἦν ζητούμενον , οὐχ ἕξει δὲ δεῖξαι , ἐν ὁποτέρῳ τούτων αὐτὴν θετέον . ὃ γὰρ ἄν προσλάβῃ , δεόμενον δείξεως καὶ ζητούμενον ἀπλῶς καὶ χωρὶς δείξεως λήψεται , ὃ ποιεῖν ἐξῆν αὐτῷ καὶ μὴ διαιρέσει χρησαμένῳ · ὥστε καθόλου , ἐν οἷς ζητεῖται καὶ μή ἐστι γνώριμον , ἐν ὁποτέρῳ τὸ ζητούμενον τῶν ἐκ τῆς διαιρέσεως , ἄχρηστος ἡ μέθοδος . δῆλον οὖν , ὅτι μήτε πρὸς πᾶσαν σκέψιν ἁρμόζει ὁ τοιοῦτος τρόπος τῆς ζητήσεως τοῦτ’ ἔστιν ὁ διαιρετικός οὔτε γὰρ περὶ συμβεβηκότος κότος ἢ ἰδίου , περὶ ὧν αἱ πλεῖσται ζητήσεις , οὔτε ἀποφατικόν τι ἔνεστι δι’ αὐτῆς δεῖξαι , οὐδ’ ὅτι γένος τὸ λαμβανόμενον ) · ἀλλ’ οὐδὲ ἐφ’ ὧν δοκεῖ μάλιστα ἁρμόττειν ταῦτα δέ ἐστιν οἱ ὁρισμοί ) , οὐδὲ ἐπὶ τούτων ἔχει τι χρήσιμον . οὔτε γὰρ ἐφ’ ὧν ἄδηλον , ἐν ὁποτέρᾳ τὸ προκείμενον τῶν διαφορῶν τῶν ἐκ τῆς διαιρέσεως , ἔχει λαβεῖν , οὔτε ἐφ’ ὧν δῆλόν τέ ἐστι καὶ προσλαμβάνει θάτερον καὶ τίθησιν , οὐδὲ ἐπὶ τούτων , ὅτι τὸ ἐκ πάντων τῶν εἰλημμένων συντεθέντων ὁρισμός ἐστι τοὐ ἀνθρώπου , δύναται δειχθῆναι τῇ μεθόδῳ ταύτῃ . οὔτε γὰρ πάντα τὰ κατ’ ἰδίαν ἀληθευόμενα κατά τινος ἤδη καὶ συντεθέντα ἀληθῆ οὐδὲ γὰρ εἰ σκυτεὺς · καὶ ἀγαθός , ἤδη καὶ συντεθέντα σκυτεὺς ἀγαθός , οὐδ’ εἰ καὶ ἀληθῆ , διὰ τοῦτο ἤδη καὶ | τὸ ἐξ αὐτῶν ἕν · 114v οὐ γὰρ εἰ λευκὸν καὶ μουσικὸν καὶ βαδίζον ἦν , ἤδη καὶ ἓν ταῦτα , τὸ λευκὸν μουσικὸν βαδίζον , ὡς ἐν τῷ περὶ Ἑρμηνείας ἐδείχθη ) · ἀλλ’ οὐδ’ εἰ ἀληθῆ τε καὶ ἕν , ἤδη γνώριμον , ὅτι καὶ ὁρισμός · οὔτε γὰρ τὸ ‘ἄνθρωπος λευκός’ , ἐπεὶ ὡς ἓν κατηγορεῖταί τινος , ἤδη καὶ ὁρισμός , οὔτε τὸ ‘ζῷον πεζόν’ .
Lemmas: οὔτε ἐν οἶς ἀγνοέω , πότερος ὧδε ἢ ὧδε ἔχω . ὁ λέγω τοιοῦτος εἰμί · ἐπί ὅς μέν φανερός εἰμί ὁ πρόκειμαι καί μή δήω δεῖξις , οἷος ὅτι ἄνθρωπος λογικός εἰμί ἀλλά οὐ ἄλογος , ἢ ὅτι ὑπόπους ἀλλά οὐ ἄπους , καί δίπους ἀλλά οὖον πολύπους , ἐπί οὗτος δοκέω εὔλογος προσλαμβάνω ὁ ἕτερος ὁ ἐκ ὁ διαίρεσις ὁ γνώριμος εἰμί καί μή ἀμφισβητέω · ἐπί ὅς δέ ἀγνοέω 20 ὁ πρόκειμαι , ἐν ὁπότερος ὁ ἐκ ὁ διαίρεσις εἰμί , καί δεῖξις δήω , ἄχρηστος ἐπί οὗτος ὁ μέθοδος αὐτός . ἀπορέω γάρ ὁ πότερος ἄρτιος ὁ ἀστήρ ἢ περισσός , ἄν λαμβάνω τις ὁ ἀριθμός πᾶς καί πᾶς πλῆθος διαιρέω εἰς τε ὁ ἄρτιος καί ὁ περισσός , προσλαμβάνω δέ καί ὁ ὁ ἀστήρ πλῆθος εἰμί καί ἀριθμός , συνάγω μέν , ὅτι ἄρτιος εἰμί ἢ περισσός ὁ ἀστήρ , οὔτε δέ ὁ περισσός αὐτός εἰμί οὔτε ὁ ἄρτιος ἔτι δύναμαι προσλαμβάνω ὁ μήτε γνώριμος τίς αὐτός εἰμί μήτε δείκνυμι . πάλιν εἰμί ζητέω ὁ πότερος ὁ διάμετρος ὁ πλευρά σύμμετρος ἢ ἀσύμμετρος λαμβάνω τις μῆκος εἰμί ὁ διάμετρος διαιρέω ὁ μῆκος εἰς τε ὁ σύμμετρος καί ἀσύμμετρος , συνάγω μέν καί ὁ ὁ διάμετρος ἢ σύμμετρος ἢ ἀσύμμετρος εἰμί ὁ λαμβάνω μῆκος αὐτός εἰμί , ὅς οὐ εἰμί ζητέω , οὐ ἔχω δέ δείκνυμι , ἐν ὁπότερος οὗτος αὐτός θετέος . ὅς γάρ ἄν προσλαμβάνω , δήω δεῖξις καί ζητέω ἀπλόος καί Χωρὶς δεῖξις λαμβάνω , ὅς ποιέω ἔξεστι αὐτός καί μή διαίρεσις χράω · ὥστε καθόλου , ἐν ὅς ζητέω καί μή εἰμί γνώριμος , ἐν ὁπότερος ὁ ζητέω ὁ ἐκ ὁ διαίρεσις , ἄχρηστος ὁ μέθοδος . δῆλος οὖν , ὅτι μήτε πρός πᾶς σκέψις ἁρμόζω ὁ τοιοῦτος τρόπος ὁ ζήτησις οὗτος εἰμί ὁ διαιρετικός οὔτε γάρ περί συμβεβηκός κότος ἢ ἴδιος , περί ὅς ὁ πλεῖστος ζητέω , οὔτε ἀποφατικός τίς ἔνειμι διά αὐτός δείκνυμι , οὐδέ ὅτι γένος ὁ λαμβάνω ) · ἀλλά οὐδέ ἐπί ὅς δοκέω μάλιστα ἁρμόζω οὗτος δέ εἰμί ὁ ὁρισμός ) , οὐδέ ἐπί οὗτος ἔχω τίς χρήσιμος . οὔτε γάρ ἐπί ὅς ἄδηλος , ἐν ὁπότερος ὁ πρόκειμαι ὁ διαφορά ὁ ἐκ ὁ διαίρεσις , ἔχω λαμβάνω , οὔτε ἐπί ὅς δῆλος τε εἰμί καί προσλαμβάνω ἕτερος καί τίθημι , οὐδέ ἐπί οὗτος , ὅτι ὁ ἐκ πᾶς ὁ λαμβάνω συντίθημι ὁρισμός εἰμί ὁ ἄνθρωπος , δύναμαι δείκνυμι ὁ μέθοδος οὗτος . οὔτε γάρ πᾶς ὁ κατά ἴδιος ἀληθεύω κατά τις ἤδη καί συντίθημι ἀληθής οὐδέ γάρ εἰμί σκυτεύς · καί ἀγαθός , ἤδη καί συντίθημι σκυτεύς ἀγαθός , οὐδέ εἰμί καί ἀληθής , διά οὗτος ἤδη καί | ὁ ἐκ αὐτός εἷς · 114v οὖον γάρ εἰμί λευκός καί μουσικός καί βαδίζω εἰμί , ἤδη καί εἷς οὗτος , ὁ λευκός μουσικός βαδίζω , ὡς ἐν ὁ περί ἑρμηνεία δείκνυμι ) · ἀλλά οὐδέ εἰμί ἀληθής τε καί εἷς , ἤδη γνώριμος , ὅτι καί ὁρισμός · οὔτε γάρ ὁ ἄνθρωπος λευκός , ἐπεί ὡς εἷς κατηγορέω τις , ἤδη καί ὁρισμός , οὔτε ὁ ζῷον πεζόν’ .