alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 34a25
Τούτου δὲ δειχθέντος φανερόν , ὅτι ψεύδους ὑποτεθέντος καὶ μὴ ἀδυνάτου καὶ τὸ συμβαῖνον διὰ τὴν ὑπόθεσιν ψεῦδος ἔσται καὶ οὐκ ἀδύνατον . Ἔτι τὸ οὗ χάριν ἔδειξε τῷ δυνατῷ τὸ δυνατὸν ἀκολουθεῖν , τοῦτο φανερὸν ποιεῖ . ἐπεὶ γὰρ ὁποῖον ἄν ᾖ τὸ ἡγούμενον πρὸς ὕπαρξιν , τοιοῦτον ἐδείχθη καὶ τὸ ἑπόμενον ἐν ταῖς ἀναγκαίαις ἀκολουθίαις , δῆλον ὅτι μὴ ταὐτόν ἐστι τὸ ψεῦδός τε καὶ τὸ ἀδύνατον , ἀλλ’ ἔστιν αὐτῶν διαφορά . οὐ γάρ , εἴ τι ψεῦδός ἐστι , τοῦτο ἤδη καὶ ἀδύνατον · ἔστι γὰρ ψεῦ.δος δυνατόν · ὁ γὰρ τὸ ἐνδεχόμενον εἶναι μηδέπω δὲ ὂν ὑποθέμενος εἶναι ψεῦδος μὲν τίθησιν , οὐ μὴν ἀδύνατον . ψεύδους δ’ ὄντος τοῦ ἡγουμένου δυνατοῦ δὲ ψεῦδος ἔσται ὅλως καὶ τὸ ἑπόμενον , οὐ μὴν ἀδύνατον . ἐγχωρεῖ μὲν γὰρ καὶ ἀληθὲς εἶναι τὸ συμπέρασμα ψευδῶν οὐσῶν τῶν προτάσεων , ὡς τῷ δευτέρῳ δείξει . ἀλλ’ εἰ καὶ ψεῦδος εἴη , οὕτως ἔστι ψεῦδος , ὡς μὴ ἀδύνατον εἶναι · εἰ γὰρ εἴη ἀδύνατον ἐπὶ προτάσεσιν ἢ προτάσει ψευδεῖ μὲν μὴ ἀδυνάτῳ δέ , ἕποιτο ἄν πάλιν δυνατῷ ἀδύνατον . εἰ δὲ ἐν συλλογισμῷ τινι ὑποτεθείσης μιᾶς προτάσεως ψευδοῦς μὲν οὐκ ἀδυνάτου δὲ ἀδύνατον τὸ ἑπόμενον εἴη , οὐ παρὰ τὸ ψεῦδος μὲν οὐ μὴν ἀδύνατον εἴη ἄν τοῦτο τὸ ἀκολουθῆσαν ἀδύνατον , ἀλλὰ παρὰ τὸ θάτερον τῶν , οἷς ἠκολούθησεν , ἀδύνατον εἶναι καὶ αὐτό · οὐ γὰρ ἑνί τινι κειμένω ἐν ταῖς συλλογιστικαῖς ἀκολουθίαις ἕπεταί τι ἐξ ἀνάγκης , ὡς εἶπε . τὸ δὲ εἰ γὰρ ἀδύνατον , ἅμ τὸ αὐτὸ ἔσται δυνατὸν καὶ ἀδύνατον εἶπε διὰ τὸ ἄν ᾖ τοὐ ἡγουμένου δυνατοῦ ὄντος τὸ ἑπόμενον ἀδύνατον , γίνεσθαι αὐτό , καθ’ ὅσον μὲν ἕπεται τῷ ἡγουμένῳ δυνατῷ ὄντι καί , ὅτε ἐκεῖνό ἐστι , καὶ αὐτὸ εἶναι ὀφείλει , δυνατόν , καθ’ ὅσον δὲ ὑπόκειται ἀδύνατον εἶναι , ἀδύνατον · τὸ γὰρ ἁπλῶς ἀδύνατον καὶ τότε ἐστὶν ἀδύνατον , ὅτε αὐτοῦ τὸ ἡγούμενον δυνατόν ἐστιν . |
Lemmas: οὗτος δέ δείκνυμι φανερός , ὅτι ψεῦδος ὑποτίθημι καί μή ἀδύνατος καί ὁ συμβαίνω διά ὁ ὑπόθεσις ψεῦδος εἰμί καί οὐ ἀδύνατος . ἔτι ὁ ὅς χάρις δείκνυμι ὁ δυνατός ὁ δυνατός ἀκολουθέω , οὗτος φανερός ποιέω . ἐπεί γάρ ὁποῖος ἄν εἰμί ὁ ἡγέομαι πρός ὕπαρξις , τοιοῦτος δείκνυμι καί ὁ ἕπω ἐν ὁ ἀναγκαῖος ἀκολουθία , δῆλος ὅτι μή αὐτός εἰμί ὁ ψεῦδος τε καί ὁ ἀδύνατος , ἀλλά εἰμί αὐτός διαφορά . οὖον γάρ , εἰμί τίς ψεῦδος εἰμί , οὗτος ἤδη καί ἀδύνατος · εἰμί γάρ ψεῦδος δυνατός · ὁ γάρ ὁ ἐνδέχομαι εἰμί μηδέπω δέ εἰμί ὑποτίθημι εἰμί ψεῦδος μέν τίθημι , οὖον μήv ἀδύνατος . ψεῦδος δέ εἰμί ὁ ἡγέομαι δυνατός δέ ψεῦδος εἰμί ὅλως καί ὁ ἕπω , οὖον μήv ἀδύνατος . ἐγχωρέω μέν γάρ καί ἀληθής εἰμί ὁ συμπέρασμα ψευδής εἰμί ὁ πρότασις , ὡς ὁ δύο δείκνυμι . ἀλλά εἰμί καί ψεῦδος εἰμί , οὕτως εἰμί ψεῦδος , ὡς μή ἀδύνατος εἰμί · εἰμί γάρ εἰμί ἀδύνατος ἐπί πρότασις ἢ πρότασις ψευδής μέν μή ἀδύνατος δέ , ἕπω ἄν πάλιν δυνατός ἀδύνατος . εἰμί δέ ἐν συλλογισμός τις ὑποτίθημι εἷς πρότασις ψευδής μέν οὐ ἀδύνατος δέ ἀδύνατος ὁ ἕπω εἰμί , οὖον παρά ὁ ψεῦδος μέν οὖον μήv ἀδύνατος εἰμί ἄν οὗτος ὁ ἀκολουθέω ἀδύνατος , ἀλλά παρά ὁ ἕτερος ὁ , ὅς ἀκολουθέω , ἀδύνατος εἰμί καί αὐτός · οὖον γάρ εἷς τις κεῖμαι ἐν ὁ συλλογιστική ἀκολουθία ἕπομαι τίς ἐκ ἀνάγκη , ὡς εἶπον . ὁ δέ εἰμί γάρ ἀδύνατος , ἅμα ὁ αὐτός εἰμί δυνατός καί ἀδύνατος εἶπον διά ὁ ἄν εἰμί ὁ ἡγέομαι δυνατός εἰμί ὁ ἕπω ἀδύνατος , γίγνομαι αὐτός , κατά ὅσος μέν ἕπω ὁ ἡγέομαι δυνατός εἰμί καί , ὅτε ἐκεῖνος εἰμί , καί αὐτός εἰμί ὀφείλω , δυνατός , κατά ὅσος δέ ὑπόκειμαι ἀδύνατος εἰμί , ἀδύνατος · ὁ γάρ ἁπλόος ἀδύνατος καί τότε εἰμί ἀδύνατος , ὅτε αὐτός ὁ ἡγέομαι δυνατός εἰμί . |