alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 24b26
Τὸ ἐν ὅλῳ ὅλῳ εἶναι ἕτερον ἑτέρῳ καὶ τὸ κατὰ κατηγορεῖσθαι θατέρου θάτερον ταὐτόν ἐστιν . οἷς προιόντος τοῦ λόγου μέλλει χρῆσθαι ἔστι δὲ ταῦτα τό τε κατὰ παντὸς καὶ τὸ ἐν ὅλῳ καὶ τὸ κατὰ μηδενὸς καὶ τὸ ἐν μηδενὶ εἶναι τόδε τῷδε ) πρῶτον ταῦτα γνώριμα ποιεῖ , καὶ διδάσκει ἡμᾶς , τί μέν ἐστι τὸ ἐν ὅλῳ εἶναι καὶ τὸ κατὰ παντός , καὶ ὅτι ταὐτά ἐστιν ἀλλήλοις ἀμφότερα ταῦτα ἐπὶ τῆς καθόλου καταφατικῆς προτάσεως λεγόμενα , τί δὲ τὸ κατὰ μηδενὸς καὶ τὸ ἐν μηδενί , καὶ ὅτι καὶ αἰεὶ ταῦτα ἀλλήλοις μέν ἐστι ταὐτά , λέγεται δὲ ἐπὶ τῆς καθόλου ἀποφατικῆς προτάσεως . τὸ οὖν κατὰ παντός , φησίν , ἐστίν , ὅταν μηδὲν ᾖ λαβεῖν , καθ’ οὗ θάτερον οὐ λεχθήσεται , τοῦτ’ ἔστιν , ὅταν μηδὲν ᾖ λαβεῖν τοῦ ὑποκειμένου , καθ’ οὗ τὸ κατηγορούμενον οὐ ῥηθήσεται · ἐπεὶ γὰρ πᾶσα πρότασις κατηγορικὴ ἐξ ὑποκειμένου ὅρου ἐστὶ καὶ κατηγορουμένου , τότε λέγεται ὁ κατηγορούμενος ὢ ) κατὰ παντὸς τοῦ ὑποκειμένου ἀληθῶς , ὅταν μηδὲν ἡ λαβεῖν τοῦ ὑποκειμένου , καθ’ οὗ οὐ ῥηθήσεται τὸ κατηγορούμενον , οἷον τὸ ζῷον κατὰ παντὸς ἀνθρώπου · οὐδένα γὰρ λαβεῖν ἔστιν ἄνθρωπον , καθ’ οὗ τὸ ζῷον οὐ ῥηθήσεται . οὕτως δὲ ἐχόντων ὁ ἄνθρωπος ἐν ὅλῳ γίνεται τῷ ζῴῳ , τοῦτ’ ἔστι περιεχόμενον ὑπ’ αὐτοῦ ὡς ὅλου · μέρος γάρ πως τοῦ καθόλου τὸ ἐν ὅλῳ · τὸ γὰρ ἐν ὅλῳ σημαντικόν ἐστι τοῦ μὴ ἔξω πίπτειν τι τοῦ λεγομένου ἐν ὅλῳ εἶναι ἐκείνου , ἐν ᾧ λέγεται εἶναι ὡς ἐν ὅλῳ . οὐ γὰρ τὸ παρεκτεινόμενόν τινι διὰ παντὸς ἐν ὅλῳ μόνον λέγεται · ἐν ὅλῳ γὰρ καὶ τὸ μέρος ἐστίν · ἐνδέχεται γὰρ καὶ ἐπὶ πλέον εἶναι τὸ κατὰ παντός τινος λεγόμενον , ὡς τὸ ζῷον τοῦ ἀνθρώπου , ἐνδέχεται καὶ ἐπ’ ἴσης , ὡς τὸ γελαστικὸν τοῦ ἀνθρώπου . ἐν δὴ τοῖς οὕτως ἔχουσι κατὰ παντὸς μὲν λέγεται ἀπὸ τοῦ κατηγορουμένου ἀρχομένων · οὗτος γάρ ἐστι τὸ κατὰ παντός · ἐν ὅλῳ δὲ ἀπὸ τοῦ ὑποκειμένου · οὗτος γάρ ἐστιν ἐν ὅλῳ . σημειωτέον δέ , ὅτι οὐχ ὁμοίως ἔν τε τούτοις καὶ ἐν τοῖς ‘Υστέροις ἀναλυτικοῖς ἀποδίδωσι τὸ καθόλου . ἀποδοὺς δέ , τί ποτέ ἐστι τὸ κατὰ παντός , φησίν , ὅτι καὶ τὸ κατὰ μηδενὸς ὡσαύτως , οὐ τοῦτο λέγων , ὅτι ταὐτόν ἐστι τὸ κατὰ παντὸς καὶ τὸ κατὰ μηδενός ἐναντία γάρ ἐστιν ) , ἀλλ’ ὅτι δυνατὸν ὁρίσασθαι αὐτὸ ὁρμωμένους ἀπ’ αὐτοῦ τοῦ περὶ τοῦ κατὰ παντὸς εἰρημένου εἰπεῖν περὶ τοῦ κατὰ μηδενός · ἔσται γὰρ ἀνάπαλιν ἀποδιδόμενον τὸ κατὰ μηδενός · ὅταν γὰρ μηδὲν ᾖ λαβεῖν τοῦ ὑποκειμένου , | καθ’ οὗ τὸ κατηγορούμενον ν ῥηθήσεται , τότε ἐστὶ καὶ τὸ κατὰ μηδενὸς ἀληθῶς , οἷον τὸ χρεμετιστικὸν κατ’ οὐδενὸς ἀνθρώπου · οὐδεὶς γάρ ἐστιν ἄνθρωπος , καθ’ οὗ τὸ χρεμετιστικὸν κατηγορεῖται . κατ’ οὐδενὸς μὲν οὖν τοῦ ἀνθρώπου τὸ χρεμετιστικόν , ἐν οὐδενὶ δὲ ὁ ἄνθρωπος τῷ χρεμετιστικῷ · ἀμφότερα γὰρ ταῦτα λέγεται ἐπὶ τῆς καθόλου ἀποφατικῆς προτάσεως .
Lemmas: ὁ ἐν ὅλος ὅλος εἰμί ἕτερος ἕτερος καί ὁ κατά κατηγορέω θατέρου ἕτερος αὐτός εἰμί . ὅς πρόειμι1 ὁ λόγος μέλλω χράω εἰμί δέ οὗτος ὁ τε κατά πᾶς καί ὁ ἐν ὅλος καί ὁ κατά μηδείς καί ὁ ἐν μηδείς εἰμί ὅδε ὅδε ) πρῶτος οὗτος γνώριμος ποιέω , καί διδάσκω ἐγώ , τίς μέν εἰμί ὁ ἐν ὅλος εἰμί καί ὁ κατά πᾶς , καί ὅτι αὐτός εἰμί ἀλλήλων ἀμφότερος οὗτος ἐπί ὁ καθόλου καταφατικός πρότασις λέγω , τίς δέ ὁ κατά μηδείς καί ὁ ἐν μηδείς , καί ὅτι καί ἀεί οὗτος ἀλλήλων μέν εἰμί αὐτός , λέγω δέ ἐπί ὁ καθόλου ἀποφατικός πρότασις . ὁ οὖν κατά πᾶς , φημί , εἰμί , ὅταν μηδείς εἰμί λαμβάνω , κατά ὅς ἕτερος οὖον λέγω , οὗτος εἰμί , ὅταν μηδείς εἰμί λαμβάνω ὁ ὑπόκειμαι , κατά ὅς ὁ κατηγορέω οὖον εἴρω · ἐπεί γάρ πᾶς πρότασις κατηγορικός ἐκ ὑπόκειμαι ὁράω εἰμί καί κατηγορέω , τότε λέγω ὁ κατηγορέω ὦ ) κατά πᾶς ὁ ὑπόκειμαι ἀληθής , ὅταν μηδείς ὁ λαμβάνω ὁ ὑπόκειμαι , κατά ὅς οὖον εἴρω ὁ κατηγορέω , οἷος ὁ ζῷον κατά πᾶς ἄνθρωπος · οὐδείς γάρ λαμβάνω εἰμί ἄνθρωπος , κατά ὅς ὁ ζῷον οὖον εἴρω . οὕτως δέ ἔχω ὁ ἄνθρωπος ἐν ὅλος γίγνομαι ὁ ζῷον , οὗτος εἰμί περιέχω ὑπό αὐτός ὡς ὅλος · μέρος γάρ πως ὁ καθόλου ὁ ἐν ὅλος · ὁ γάρ ἐν ὅλος σημαντικός εἰμί ὁ μή ἔξω πίπτω τίς ὁ λέγω ἐν ὅλος εἰμί ἐκεῖνος , ἐν ὅς λέγω εἰμί ὡς ἐν ὅλος . οὖον γάρ ὁ παρεκτείνω τις διά πᾶς ἐν ὅλος μόνος λέγω · ἐν ὅλος γάρ καί ὁ μέρος εἰμί · ἐνδέχομαι γάρ καί ἐπί πλέω εἰμί ὁ κατά πᾶς τις λέγω , ὡς ὁ ζῷον ὁ ἄνθρωπος , ἐνδέχομαι καί ἐπί ἴσος , ὡς ὁ γελαστικός ὁ ἄνθρωπος . ἐν δή ὁ οὕτως ἔχω κατά πᾶς μέν λέγω ἀπό ὁ κατηγορέω ἄρχω · οὗτος γάρ εἰμί ὁ κατά πᾶς · ἐν ὅλος δέ ἀπό ὁ ὑπόκειμαι · οὗτος γάρ εἰμί ἐν ὅλος . σημειωτέος δέ , ὅτι οὐ ὁμοίως ἐν τε οὗτος καί ἐν ὁ ‘υστερεω ἀναλυτικός ἀποδίδωμι ὁ καθόλου . ἀποδίδωμι δέ , τίς ποτός εἰμί ὁ κατά πᾶς , φημί , ὅτι καί ὁ κατά μηδείς ὡσαύτως , οὖον οὗτος λέγω , ὅτι αὐτός εἰμί ὁ κατά πᾶς καί ὁ κατά μηδείς ἐναντίος γάρ εἰμί ) , ἀλλά ὅτι δυνατός ὁρίζω αὐτός ὁρμάω ἀπό αὐτός ὁ περί ὁ κατά πᾶς εἴρω εἶπον περί ὁ κατά μηδείς · εἰμί γάρ ἀνάπαλιν ἀποδίδωμι ὁ κατά μηδείς · ὅταν γάρ μηδείς εἰμί λαμβάνω ὁ ὑπόκειμαι , | κατά ὅς ὁ κατηγορέω Ν εἴρω , τότε εἰμί καί ὁ κατά μηδείς ἀληθής , οἷος ὁ χρεμετιστικός κατά οὐδείς ἄνθρωπος · οὐδείς γάρ εἰμί ἄνθρωπος , κατά ὅς ὁ χρεμετιστικός κατηγορέω . κατά οὐδείς μέν οὖν ὁ ἄνθρωπος ὁ χρεμετιστικός , ἐν οὐδείς δέ ὁ ἄνθρωπος ὁ χρεμετιστικός · ἀμφότερος γάρ οὗτος λέγω ἐπί ὁ καθόλου ἀποφατικός πρότασις .