alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 30a9
Ἀλλ’ ἀνάγκη ἐκθεμένους , ᾧ τινὶ ἑκάτερον μὴ ὑπάρχει , κατὰ τούτου ποιεῖν τὸν συλλογισμόν . Λέγει μὲν περὶ τῶν ἐπὶ μέρους ἀποφατικῶν προτάσεων ἅμα τῶν ἐν τοῖς δυσὶ σχήμασιν · οὐ γὰρ καθ’ ἕκαστον αὐτῶν λέγει δεῖν ἐκτίθεσθαι , ᾧ ἑκάτερον μὴ ὑπάρχει · οὕτως γὰρ ἂν δύο ἀποφατικὰς εἴποι προτάσεις καὶ οὐδὲ συνισταμένας ἂν εἴη λέγων ταῖς ἐκκειμέναις συζυγίαις · ἀλλ’ ἀξιοῖ ἐν ἀμφοτέραις ταῖς συζυγίαις , τῇ τε ἐν δευτέρῳ σχήματι καὶ τῇ ἐν τρίτῳ , ἐπεὶ ἐπὶ μέρους ἐστὶν ἀποφατική τις πρότασις , ᾧτινι μὴ ὑπάρχει , λαβόντας καθ’ ἑκατέραν συζυγίαν πρὸς ἐκεῖνο ποιεῖν τὸν συλλογισμὸν εἰς τὸ καθόλου μεταλαβόντας ἀποφατικὸν τὸ ἐπὶ μέρους ἀποφατικὸν καὶ δείξαντας ἐπὶ τῆς καθόλου ἀποφατικῆς δι’ ἀντιστροφῆς , ὥσπερ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων συζυγιῶν , ἐν αἷς ἦν τὸ καθόλου ἀποφατικόν , συλλογιστικὴν οὖσαν τὴν συμπλοκὴν οὕτως ἔχειν τὸ δεδειγμένον ἐξ ἀνάγκης ἐκείνῳ τινὶ μὴ ὑπάρχον , οὗ ἦν τὸ ἕτερον μόριον . οἷον εἰ τὸ A τῷ Β παντὶ ἐξ ἀνάγκης καὶ τὸ Α τῷ Γ τινὶ μὴ ὑπάρχει ἢ ] ἐξ ἀνάγκης αὕτη γάρ ἐστιν ἡ ἐν δευτέρῳ σχήματι συμπλοκή περὶ ἧς ποιεῖται τὸν λόγον ) , χρῆναί φησι λαβεῖν ἀπὸ τοῦ Γ τοῦτο , ᾧ τὸ Α ἐξ ἀνάγκης μὴ ὑπάρχον ἐλέγετο τινὶ τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης μὴ ὑπάρχειν , καὶ λαβόντας πρὸς ἐκεῖνο ποιεῖν καθόλου ἀποφατικὴν τὴν πρότασιν ἀναγκαίαν . ἔστω τι τοῦ Γ , ᾧ ἐξ ἀνάγκης οὐχ ὑπάρχει τὸ A , μόριον τὸ Δ · ἔσται δὴ ἡ ὅλη συζυγία τὸ Α τῷ Β ἐξ ἀνάγκης παντί , τὸ Α τῷ Δ , ὅ ἐστί τι τοῦ Γ , ἐξ ἀνάγκης οὐδενί , ἥτις δείκνυται συζυγία συλλογιστικὴ οὖσα δι ἀντιστροφῆς τῆς καθόλου ἀποφατικῆς προτάσεως . εἰ γὰρ τὸ Α τῷ Δ οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης , καὶ τὸ Δ τῷ Α οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης · ἀλλὰ καὶ τὸ Α τῷ Β παντὶ ἐξ ἀνάγκης · τὸ Δ ἄρα τῷ Β οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης , ὥστε καὶ τὸ Β τῷ Δ οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης · δεῖται γὰρ πρὸς τὸ τὸ προκείμενον δεῖξαι ἡ 39v τοιαύτη ἐν δευτέρῳ σχήματι συζυγία καὶ τῆς τοῦ συμπεράσματος ἀντὶ · στροφῆς . εἰ δὴ τὸ Β οὐδενὶ τῷ Δ ἐξ ἀνάγκης , τὸ δὲ Δ τὶ τοῦ Γ ἐστι καὶ τὸ Β τινὶ τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης οὐχ ὑπάρχει . ὁμοία δὲ ἡ δεῖξις καὶ ἐπὶ τοῦ ἕκτου τοῦ ἐν τῷ τρίτῳ σχήματι . ἔστω γὰρ τὸ μὲν Α τινὶ τῷ Γ μὴ ὑπάρχον ἐξ ἀνάγκης , τὸ δὲ Β παντὶ τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης · εἰλήφθω πάλιν τι τοῦ Γ , ᾧ μέρει αὐτοῦ μὴ ὑπάρχον τὸ Α ἐξ ἀνάγκης ἔκειτο τινὶ τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης μὴ ὑπάρχειν , καὶ ἔστω τὸ Δ · τὸ δὴ Α τῷ Δ ἐξ ἀνάγκης οὐδενί , τὸ δὲ Β παντί · εἰ γὰρ τῷ Γ παντὶ ἐξ ἀνάγκης , καὶ τῷ μέρει αὐτοῦ . ἄν δὴ ἀντιστρέψωμεν τὴν Β Δ καθόλου καταφατικὴν οὖσαν ἀναγκαίαν , ἔστι τὸ Δ τῷ Β τινὶ ἐξ ἀνάγκης · ἀλλὰ καὶ τὸ Α οὐδενὶ τῷ Δ ἐξ ἀνάγκης · τὸ Α ἄρα τινὶ τῷ Β ἐξ ἀνάγκης οὐχ ὑπάρχει . ὥστ’ εἰ ἐπὶ μορίου τοῦ Γ ἡ δεῖξις ὑγιής , καὶ ἐπὶ τινὸς τοῦ Γ ὑγιὴς δεῖξις ἔσται . Σημειωτέον δέ , ὅτι οὐχ ὅμοιος οὗτος ὁ τρόπος τῆς ἐκθέσεως καί , ὃν ἔλεγεν ἐν τῷ τρίτῳ σχήματι . ὅτε περὶ τῶν ὑπαρχόντων ἦν ὁ λόγος αὐτῷ . ἐκεῖ μὲν γὰρ ἁπλῶς τι τῶν αἰσθητῶν καὶ μὴ δεομένων δείξεως τὸ ἐκτιθέμενον καὶ λαμβανόμενον ἦν , διὸ καὶ αὔταρκες ἦν μόνον ληφθὲν πρὸς τὸ φανερὰν τὴν συναγωγὴν ποιῆσαι · ἐνταῦθα δὲ τὸ λαμβανόμενον οὐ τοιοῦτον ἔτι λαμβάνεται οὐδὲ ἀρκεῖται τῇ αἰσθήσει , ἀλλὰ πρὸς αὐτὸ συλλογισμὸν ποιεῖ . διὸ καὶ ἐνταῦθα μὲν προσέθηκε τὸ κτὰ τούτου ποιεῖν τὸν συλλογισμόν , ἐκεῖ δὲ οὐκέτι δείξει τινὶ μετὰ τὸ λαβεῖν τὴν ἔκθεσιν προσεχρήσατο · εἰκότως · ἦν γὰρ ἄν ταὐτὸν ποιῶν ἐπ’ ἄλλου τινὸς ὑποκειμένου , ὃ ἴσον καὶ ταὐτὸν ὂν <τῷ> πρώτῳ οὐδαμῶς ἦν ἐκείνου δεικτικόν . ἐδήλωσε δὲ καὶ διὰ τοῦ εἰπεῖν τὸ γὰρ ἐκτεθέν , ὅπερ ἐκεῖνο , τί ἐστι τὴν φύσιν τοῦ λαμβανομένου δι’ ἐκθέσεως · μέρος γάρ τι ἢ εἶδος αὐτοῦ ἔσται . διὸ εἰ ἐξ ἀνάγκης μηδενὶ τῷ ἐκτεθέντι , ἐξ ἀνάγκης καὶ ἐκείνου , 30 ἀφ’ οὗ τοῦτο ἐλήφθη , τινὶ οὔ · τοιοῦτον γάρ ἐστιν αὐτοῦ ὡς εἶναι , ὅπερ ἐκεῖνο . καὶ εἰ ἡ ἔκθεσις δὲ αἰσθητικὴ γένοιτο , καὶ οὕτως τὸ αὐτὸ δειχθήσεται . οἷον ἐν τῷ δευτέρῳ σχήματι εἰ τὸ Δ τι τοῦ Γ ὃν ἄτομον εἴη , οὐδὲν τοῦ Α κατ’ αὐτοῦ ῥηθήσεται , ὥστε οὐδὲ τὸ Β · τὸ γὰρ Β τὶ τοῦ Α ἐστί · κτὰ παντὸς γὰρ αὐτοῦ τὸ Α . ἡ αὐτὴ δεῖξις καὶ ἐπὶ τοῦ τρίτου σχήματος . εἰ γὰρ τὸ μὲν Α τινὶ τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης · οὐχ ὑπάρχει , τὸ δὲ Β παντὶ τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης , ἄν ληφθῇ τοῦ Γ ἄτομόν τι , ᾧ τὸ Α οὐχ ὑπάρχει , οὐδὲν τοῦ Α κατ’ ἐκείνου ῥηθήσεται · ἔστι δὲ ἐκεῖνο καὶ αὐτό τι τοὐ · πᾶν γὰρ τὸ Γ ὑπὸ τὸ Β · τινὶ ἄρα τοῦ Β τὸ Α οὐχ ὑπάρξει ἐξ ἀνάγκης . εἰκότως δὲ ἐν ἀμφοτέραις ταῖς συζυγίαις , ᾧ τινὶ οὐχ ὑπάρχει , λαμβάνει ἐν τῇ ἐκθέσει . τὸ μὲν γὰρ παντὶ ὑπάρχον τινὶ κἀκείνῳ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχει , ᾧ μορίῳ αὐτοῦ κεῖταί τι μὴ ὑπάρχον · οὐκέτι δὲ τῷ τυχόντι μέρει τοῦ , ᾧ παντὶ ὑπάρχειν τι κεῖται , ληφθέντι ἐξ ἀνάγκης οὐχ ὑπάρξει τὸ τινὶ κείμενον ἐκείνῳ μὴ ὑπάρχειν · δύναται γὰρ τούτω μὲν ὑπάρχειν αὐτοῦ τῷ μέρει , ἄλλῳ δέ τινι μή . ἐχρήσατο τούτῳ τῷ τρόπῳ καὶ πρὸ ὀλίγου τὴν ἔκθεσιν ἐπὶ τοῦ ἐπὶ μέρους ἀποφατικοῦ ποιησάμενος . Εἰπὼν δέ , πῶς χρὴ τὴν δεῖξιν ἐπὶ τῶν συζυγιῶν τούτων ποιεῖσθαι , προσέθηκε τὸ γίνεται δὲ τῶν συλλογισμῶν ἑκάτερος ἐν τῷ οἰκείῳ σχήματι , λέγων , ὅτι οἱ πρὸς τὸ ἐκτεθὲν γινόμενοι συλλογισμοὶ ὁ μὲν ἐπὶ τοῦ δευτέρου σχήματος ἐν τῷ δευτέρῳ σχήματι ἔσται , ὁ δ’ ἐπὶ τοῦ τρίτου ἐν τῷ τρίτῳ . ἡ γὰρ πρὸς τὸ ἐκτεθὲν καθόλου ἀποφατικὴ γινομένη καθ’ ἑκατέραν συζυγίαν οὐκ ἀλλάσσει τὸ σχῆμα , ἀλλ’ ἡ μὲν ἐν δευτέρῳ σχήματι γίνεται , ἡ δὲ ἐν τρίτῳ , ὡς ἐξεθέμεθα · δείκνυται μὲν γὰρ διὰ τῆς εἰς τὸ πρῶτον ἀναγωγῆς τῆς γινομένης διὰ ἀντιστροφῆς , οἱ δὲ δεικνύμενοί εἰσιν ὁ μὲν ἐν δευτέρῳ ὁ δὲ ἐν τρίτῳ σχήματι . ὁ μέντοι Θεόφραστος ἐν τῷ πρώτῳ τῶν αὑτοῦ Προτέρων ἀναλυτικῶν περὶ τούτων λέγων οὐ χρῆται τῷ 20 δι’ ἐκθέσεως τρόπῳ πρὸς τὴν δεῖξιν τοῦ συλλογιστικὰς εἶναι τὰς προκειμένας συμπλοκάς , ἀλλ’ ὑπερέθετο τὸν περὶ αὐ|τῶν λόγον ὡς δεόμενον μὲν τῆς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῆς μηδέπω δὲ ὄντος προδήλου τοὐ συμβαίνοντος διὰ τὸ μῖξιν γίνεσθαι προτάσεων μηδέπω δ’ εἶναι γνώριμον τὸ ἐκ τῶν μίξεων συναγόμενον .
Lemmas: ἀλλά ἀνάγκη ἐκτίθημι , ὅς τις ἑκάτερος μή ὑπάρχω , κατά οὗτος ποιέω ὁ συλλογισμός . Λέγος μέν περί ὁ ἐπί μέρος ἀποφατικός πρότασις ἅμα ὁ ἐν ὁ δύο σχῆμα · οὖον γάρ κατά ἕκαστος αὐτός λέγω δήω ἐκτίθημι , ὅς ἑκάτερος μή ὑπάρχω · οὕτως γάρ εἄν δύο ἀποφατικός εἶπον πρότασις καί οὐδέ συνίστημι εἄν εἰμί λέγω ὁ εκκειμεναι συζυγία · ἀλλά ἀξιόω ἐν ἀμφότερος ὁ συζυγία , ὁ τε ἐν δύο σχῆμα καί ὁ ἐν τρίτος , ἐπεί ἐπί μέρος εἰμί ἀποφατικός τις πρότασις , ὅστις μή ὑπάρχω , λαμβάνω κατά ἑκάτερος συζυγία πρός ἐκεῖνος ποιέω ὁ συλλογισμός εἰς ὁ καθόλου μεταλαμβάνω ἀποφατικός ὁ ἐπί μέρος ἀποφατικός καί δείκνυμι ἐπί ὁ καθόλου ἀποφατικός διά ἀντιστροφή , ὥσπερ καί ἐπί ὁ ἄλλος συζυγία , ἐν ὅς εἰμί ὁ καθόλου ἀποφατικός , συλλογιστικός εἰμί ὁ συμπλοκή οὕτως ἔχω ὁ δείκνυμι ἐκ ἀνάγκη ἐκεῖνος τις μή ὑπάρχω , ὅς εἰμί ὁ ἕτερος μόριον . οἷος εἰμί ὁ A ὁ Β πᾶς ἐκ ἀνάγκη καί ὁ Α ὁ Γ τις μή ὑπάρχω ἢ ] ἐκ ἀνάγκη οὗτος γάρ εἰμί ὁ ἐν δύο σχῆμα συμπλοκή περί ὅς ποιέω ὁ λόγος ) , χρή φημί λαμβάνω ἀπό ὁ Γ οὗτος , ὅς ὁ Α ἐκ ἀνάγκη μή ὑπάρχω λέγω τις ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη μή ὑπάρχω , καί λαμβάνω πρός ἐκεῖνος ποιέω καθόλου ἀποφατικός ὁ πρότασις ἀναγκαῖος . ἵστημι τίς ὁ Γ , ὅς ἐκ ἀνάγκη οὐ ὑπάρχω ὁ A , μόριον ὁ δ · εἰμί δή ὁ ὅλος συζυγία ὁ Α ὁ Β ἐκ ἀνάγκη πᾶς , ὁ Α ὁ δ , ὅς εἰμί τίς ὁ Γ , ἐκ ἀνάγκη οὐδείς , ὅστις δείκνυμι συζυγία συλλογιστικός εἰμί Ζεύς ἀντιστροφή ὁ καθόλου ἀποφατικός πρότασις . εἰμί γάρ ὁ Α ὁ δ οὐδείς ἐκ ἀνάγκη , καί ὁ δ ὁ Α οὐδείς ἐκ ἀνάγκη · ἀλλά καί ὁ Α ὁ Β πᾶς ἐκ ἀνάγκη · ὁ δ ἄρα ὁ Β οὐδείς ἐκ ἀνάγκη , ὥστε καί ὁ Β ὁ δ οὐδείς ἐκ ἀνάγκη · δήω γάρ πρός ὁ ὁ πρόκειμαι δείκνυμι ὁ 39v τοιοῦτος ἐν δύο σχῆμα συζυγία καί ὁ ὁ συμπέρασμα ἀντί · στροφή . εἰμί δή ὁ Β οὐδείς ὁ δ ἐκ ἀνάγκη , ὁ δέ δ τίς ὁ Γ εἰμί καί ὁ Β τις ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη οὐ ὑπάρχω . ὅμοιος δέ ὁ δεῖξις καί ἐπί ὁ ἕκτος ὁ ἐν ὁ τρίτος σχῆμα . ἵστημι γάρ ὁ μέν Α τις ὁ Γ μή ὑπάρχω ἐκ ἀνάγκη , ὁ δέ Β πᾶς ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη · λαμβάνω πάλιν τίς ὁ Γ , ὅς μέρος αὐτός μή ὑπάρχω ὁ Α ἐκ ἀνάγκη κεῖμαι τις ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη μή ὑπάρχω , καί ἵστημι ὁ δ · ὁ δή Α ὁ δ ἐκ ἀνάγκη οὐδείς , ὁ δέ Β πᾶς · εἰμί γάρ ὁ Γ πᾶς ἐκ ἀνάγκη , καί ὁ μέρος αὐτός . ἄν δή ἀντιστρέφω ὁ Β δ καθόλου καταφατικός εἰμί ἀναγκαῖος , εἰμί ὁ δ ὁ Β τις ἐκ ἀνάγκη · ἀλλά καί ὁ Α οὐδείς ὁ δ ἐκ ἀνάγκη · ὁ Α ἄρα τις ὁ Β ἐκ ἀνάγκη οὐ ὑπάρχω . ὥστε εἰμί ἐπί μόριον ὁ Γ ὁ δεῖξις ὑγιής , καί ἐπί τις ὁ Γ ὑγιής δεῖξις εἰμί . σημειωτέος δέ , ὅτι οὐ ὅμοιος οὗτος ὁ τρόπος ὁ ἔκθεσις καί , ὅς λέγω ἐν ὁ τρίτος σχῆμα . ὅτε περί ὁ ὑπάρχω εἰμί ὁ λόγος αὐτός . ἐκεῖ μέν γάρ ἁπλόος τίς ὁ αἰσθητής καί μή δήω δεῖξις ὁ ἐκτίθημι καί λαμβάνω εἰμί , διό καί αὐτάρκης εἰμί μόνος λαμβάνω πρός ὁ φανερός ὁ συναγωγή ποιέω · ἐνταῦθα δέ ὁ λαμβάνω οὖον τοιοῦτος ἔτι λαμβάνω οὐδέ ἀρκέω ὁ αἴσθησις , ἀλλά πρός αὐτός συλλογισμός ποιέω . διό καί ἐνταῦθα μέν προστίθημι ὁ κτάομαι οὗτος ποιέω ὁ συλλογισμός , ἐκεῖ δέ οὐκέτι δείκνυμι τις μετά ὁ λαμβάνω ὁ ἔκθεσις προσχράω · εἰκότως · εἰμί γάρ ἄν αὐτός ποιέω ἐπί ἄλλος τις ὑπόκειμαι , ὅς ἴσος καί αὐτός εἰμί ὅς πρῶτος οὐδαμῶς εἰμί ἐκεῖνος δεικτικός . δηλόω δέ καί διά ὁ εἶπον ὁ γάρ ἐκτίθημι , ὅσπερ ἐκεῖνος , τίς εἰμί ὁ φύσις ὁ λαμβάνω διά ἔκθεσις · μέρος γάρ τίς ἢ εἶδος αὐτός εἰμί . διό εἰμί ἐκ ἀνάγκη μηδείς ὁ ἐκτίθημι , ἐκ ἀνάγκη καί ἐκεῖνος , 30 ἀπό ὅς οὗτος λαμβάνω , τις οὖον · τοιοῦτος γάρ εἰμί αὐτός ὡς εἰμί , ὅσπερ ἐκεῖνος . καί εἰμί ὁ ἔκθεσις δέ αἰσθητικός γίγνομαι , καί οὕτως ὁ αὐτός δείκνυμι . οἷος ἐν ὁ δύο σχῆμα εἰμί ὁ δ τίς ὁ Γ ὅς ἄτομος εἰμί , οὐδείς ὁ Α κατά αὐτός εἴρω , ὥστε οὐδέ ὁ Β · ὁ γάρ Β τίς ὁ Α εἰμί · κτάομαι πᾶς γάρ αὐτός ὁ Α . ὁ αὐτός δεῖξις καί ἐπί ὁ τρίτος σχῆμα . εἰμί γάρ ὁ μέν Α τις ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη · οὐ ὑπάρχω , ὁ δέ Β πᾶς ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη , ἄν λαμβάνω ὁ Γ ἄτομος τίς , ὅς ὁ Α οὐ ὑπάρχω , οὐδείς ὁ Α κατά ἐκεῖνος εἴρω · εἰμί δέ ἐκεῖνος καί αὐτός τίς ὁ · πᾶς γάρ ὁ Γ ὑπό ὁ Β · τις ἄρα ὁ Β ὁ Α οὐ ὑπάρχω ἐκ ἀνάγκη . εἰκότως δέ ἐν ἀμφότερος ὁ συζυγία , ὅς τις οὐ ὑπάρχω , λαμβάνω ἐν ὁ ἔκθεσις . ὁ μέν γάρ πᾶς ὑπάρχω τις ἐκεῖνος ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω , ὅς μόριον αὐτός κεῖμαι τίς μή ὑπάρχω · οὐκέτι δέ ὁ τυγχάνω μέρος ὁ , ὅς πᾶς ὑπάρχω τίς κεῖμαι , λαμβάνω ἐκ ἀνάγκη οὐ ὑπάρχω ὁ τις κεῖμαι ἐκεῖνος μή ὑπάρχω · δύναμαι γάρ οὗτος μέν ὑπάρχω αὐτός ὁ μέρος , ἄλλος δέ τις μή . χράω οὗτος ὁ τρόπος καί πρό ὀλίγος ὁ ἔκθεσις ἐπί ὁ ἐπί μέρος ἀποφατικός ποιέω . εἶπον δέ , πῶς χρή ὁ δεῖξις ἐπί ὁ συζυγία οὗτος ποιέω , προστίθημι ὁ γίγνομαι δέ ὁ συλλογισμός ἑκάτερος ἐν ὁ οἰκεῖος σχῆμα , λέγω , ὅτι ὁ πρός ὁ ἐκτίθημι γίγνομαι συλλογισμός ὁ μέν ἐπί ὁ δύο σχῆμα ἐν ὁ δύο σχῆμα εἰμί , ὁ δέ ἐπί ὁ τρίτος ἐν ὁ τρίτος . ὁ γάρ πρός ὁ ἐκτίθημι καθόλου ἀποφατικός γίγνομαι κατά ἑκάτερος συζυγία οὐ ἀλλάσσω ὁ σχῆμα , ἀλλά ὁ μέν ἐν δύο σχῆμα γίγνομαι , ὁ δέ ἐν τρίτος , ὡς ἐκτίθημι · δείκνυμι μέν γάρ διά ὁ εἰς ὁ πρῶτος ἀναγωγή ὁ γίγνομαι διά ἀντιστροφή , ὁ δέ δείκνυμι εἰμί ὁ μέν ἐν δύο ὁ δέ ἐν τρίτος σχῆμα . ὁ μέντοι Θεόφραστος ἐν ὁ πρῶτος ὁ αὐτός Πρότερος ἀναλυτικός περί οὗτος λέγω οὖον χράω ὁ 20 διά ἔκθεσις τρόπος πρός ὁ δεῖξις ὁ συλλογιστικός εἰμί ὁ πρόκειμαι συμπλοκή , ἀλλά ὑπερτίθημι ὁ περί αὐτός λόγος ὡς δήω μέν ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή μηδέπω δέ εἰμί πρόδηλος ὁ συμβαίνω διά ὁ μῖξις γίγνομαι πρότασις μηδέπω δέ εἰμί γνώριμος ὁ ἐκ ὁ μίξις συνάγω .