alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 38a16
Κείσθω οὖν τὸ Α τῷ μὲν Β ἐξ ἀνάγκης μηδενὶ ὑπάρχειν 15 τῷ δὲ Γ παντὶ ἐνδέχεσθαι . Ἀντιστραφείσης οὖν τῆς ἀποφατικῆς ἀναγκαίας τὸ Β τῷ Α ἐξ ἀνάγκης οὐδενί · τὸ δὲ Α παντὶ τῷ Γ ἐνδέχεται · γίνεται δὴ τὸ πρῶτον σχῆμα συμπέρασμα ἔχον τὸ Β τῷ Γ μηδενὶ ἐνδέχεσθαι , οὐ μέντοι τοῦ κατὰ τὸν διορισμὸν ἐνδεχομένου , <ὃ> ἐδήλωσεν εἰπὼν ἅμα δὲ δῆλον , ὅτι οὐχ ὑπάρχει τὸ Β οὐδενὶ τῷ Γ . καὶ ὅτι γίνεται καθόλου ἀποφατικὸν τὸ συμπέρασμα ὑπάρχον καὶ οὐ κατὰ τὸν διορισμὸν ἐνδεχόμενον διὰ τῆς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῆς δείκνυσιν . εἰ γὰρ μὴ ἀληθὲς τὸ Β τῷ Γ μηδενὶ ὑπάρχειν , τὸ ἀντικείμενον αὐτοῦ εἰλήφθω καὶ κείσθω τὸ Β τῷ Γ τινὶ ὑπάρχειν · ἀλλὰ μὴν ἔκειτο τὸ Α ἐξ ἀνάγκης μηδενὶ τῷ Β τοῦτο γὰρ σημαίνει τὸ μηδενὶ ἐνδέχεται · τὸ δέ γε Β τινὶ τῷ Γ ὑπάρχει · γίνεται οὖν τὸ Α τινὶ τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης μὴ ὑπάρχον . ἔδειξε γάρ , ὅτι ἐν πρώτῳ σχήματι τῆς μείζονος οὔσης ἀναγκαίας ὑπαρχούσης δὲ τῆς ἐλάττονος ἀναγκαῖον τὸ συμπέρασμα . τὸ ἄρα Α τινὶ τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης οὐχ ὑπάρχει , ὡς ἔφην , ὅπερ ἀδύνατον · ὑπέκειτο γὰρ τὸ Α παντὶ τῷ Γ ἐνδέχεσθαι . ἀδύνατος ἄρα ἡ ὑπόθεσις , ᾗ τοῦτο τὸ συμπέρασμα ἠκολούθησε . τὸ ἄρα ἀντικείμενον αὐτῆς · ἦν δὲ τὸ Β μηδενὶ τῷ Γ ὑπάρχειν . δεῖ δὲ εἰδέναι , ὅτι ἡ δεῖξις αὕτη καὶ τὸ ἀπ’ αὐτῆς [ ἂν ] ἀδύνατον ἠκολούθησε , διότι ἀληθὲς εἶναι ἐν πρώτῳ σχήματι ἐξ ἀναγκαίας τῆς μείζονος καὶ ὑπαρχούσης τῆς ἐλάττονος ἀναγκαῖον γίγνεσθαι τὸ συμπέρασμα . ἐπεὶ κατά γε τοὺς ὑπάρχον λέγοντας γίγνεσθαι τὸ συμπέρασμα ἐν ταῖς τοιαύταις μίξεσιν οὐ προχωρεῖ ἡ τοιαύτη δεῖξις · οὐδὲν γὰρ ἀδύνατον ἕπεται . γίνεται γὰρ συναγόμενον ἔκ τε τῆς ὑποθέσεως τῆς τὸ Β τινὶ τῷ Γ ὑπάρχειν λεγούσης καὶ ἐκ τῆς κειμένης τῆς ἀναγκαίας τῆς ‘τὸ Α ἐξ ἀνάγκης οὐδενὶ τῷ Β’ τὸ Α τινὶ τῷ Γ μὴ ὑπάρχον , ὃ οὐδὲν ἀδύνατόν ἐστι κειμένου τοῦ τὸ Α παντὶ τῷ Γ ἐνδέχεσθαι · ἅμα γὰρ ἀληθῆ οὐδὲν κωλύει εἶναι τό τε παντὶ ἐνδέχεσθαι τὸ Α τῷ Γ καὶ τὸ τινὶ αὐτῷ μὴ ὑπάρχειν .
Lemmas: κέω οὖν ὁ Α ὁ μέν Β ἐκ ἀνάγκη μηδείς ὑπάρχω 15 ὁ δέ Γ πᾶς ἐνδέχομαι . ἀντιστρέφω οὖν ὁ ἀποφατικός ἀναγκαῖος ὁ Β ὁ Α ἐκ ἀνάγκη οὐδείς · ὁ δέ Α πᾶς ὁ Γ ἐνδέχομαι · γίγνομαι δή ὁ πρῶτος σχῆμα συμπέρασμα ἔχω ὁ Β ὁ Γ μηδείς ἐνδέχομαι , οὖον μέντοι ὁ κατά ὁ διορισμός ἐνδέχομαι , ὅς δηλόω εἶπον ἅμα δέ δῆλος , ὅτι οὐ ὑπάρχω ὁ Β οὐδείς ὁ Γ . καί ὅτι γίγνομαι καθόλου ἀποφατικός ὁ συμπέρασμα ὑπάρχω καί οὖον κατά ὁ διορισμός ἐνδέχομαι διά ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή δείκνυμι . εἰμί γάρ μή ἀληθής ὁ Β ὁ Γ μηδείς ὑπάρχω , ὁ ἀντίκειμαι αὐτός λαμβάνω καί κεῖμαι ὁ Β ὁ Γ τις ὑπάρχω · ἀλλά μήv κεῖμαι ὁ Α ἐκ ἀνάγκη μηδείς ὁ Β οὗτος γάρ σημαίνω ὁ μηδείς ἐνδέχομαι · ὁ δέ γε Β τις ὁ Γ ὑπάρχω · γίγνομαι οὖν ὁ Α τις ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη μή ὑπάρχω . δείκνυμι γάρ , ὅτι ἐν πρῶτος σχῆμα ὁ μείζων εἰμί ἀναγκαῖος ὑπάρχω δέ ὁ μικρός ἀναγκαῖος ὁ συμπέρασμα . ὁ ἄρα Α τις ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη οὐ ὑπάρχω , ὡς φημί , ὅσπερ ἀδύνατος · ὑπόκειμαι γάρ ὁ Α πᾶς ὁ Γ ἐνδέχομαι . ἀδύνατος ἄρα ὁ ὑπόθεσις , ὅς οὗτος ὁ συμπέρασμα ἀκολουθέω . ὁ ἄρα ἀντίκειμαι αὐτός · εἰμί δέ ὁ Β μηδείς ὁ Γ ὑπάρχω . δεῖ δέ οἶδα , ὅτι ὁ δεῖξις οὗτος καί ὁ ἀπό αὐτός [ εἄν ] ἀδύνατος ἀκολουθέω , διότι ἀληθής εἰμί ἐν πρῶτος σχῆμα ἐκ ἀναγκαῖος ὁ μείζων καί ὑπάρχω ὁ μικρός ἀναγκαῖος γίγνομαι ὁ συμπέρασμα . ἐπεί κατά γε ὁ ὑπάρχω λέγω γίγνομαι ὁ συμπέρασμα ἐν ὁ τοιοῦτος μίξις οὖον προχωρέω ὁ τοιοῦτος δεῖξις · οὐδείς γάρ ἀδύνατος ἕπω . γίγνομαι γάρ συνάγω ἐκ τε ὁ ὑπόθεσις ὁ ὁ Β τις ὁ Γ ὑπάρχω λέγω καί ἐκ ὁ κεῖμαι ὁ ἀναγκαῖος ὁ τότος Α ἐκ ἀνάγκη οὐδείς ὁ βέ ὁ Α τις ὁ Γ μή ὑπάρχω , ὅς οὐδείς ἀδύνατος εἰμί κεῖμαι ὁ ὁ Α πᾶς ὁ Γ ἐνδέχομαι · ἅμα γάρ ἀληθής οὐδείς κωλύω εἰμί ὁ τε πᾶς ἐνδέχομαι ὁ Α ὁ Γ καί ὁ τις αὐτός μή ὑπάρχω .