alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 30a28
Ἔτι καὶ ἐκ τῶν ὅρων φανερόν , ὅτι οὐκ ἔσται τὸ συμπέρασμα ἀναγκαῖον . Καὶ ἐπὶ τῶν ὅρων ἐλέγχει τε καὶ δείκνυσιν · εἰ γὰρ εἴη τὸ μὲν Α κίνησις τὸ δὲ Β ζῷον τὸ δὲ Γ ἄνθρωπος , ἔσται κίνησις μὲν παντὶ ζῴῳ ὢ ὑπαρχόντως , τὸ δὲ ζῷον παντὶ ἀνθρώπῳ ἐξ ἀνάγκης , καὶ κίνησις παντὶ μὲν ὑπάρξει ἀνθρώπῳ , οὐ μὴν ἐξ ἀνάγκης . ἄξιον δὲ ἐνταῦθα ἐπιστῆσαι , πῶς ἐπὶ ταύτης τῆς συμπλοκῆς διὰ τῶν ὅρων ἐλέγξας μὴ συναγόμενον ἀναγκαῖόν τι συμπέρασμα οὐκέτι τὸ αὐτὸ τοῦτο συνεῖδε δυνάμενον δείκνυσθαι καὶ ἐπὶ τῶν τὴν μείζονα καθόλου τε καὶ ἀναγκαίαν ἐχουσῶν συζυγιῶν · καὶ γὰρ ἐπ’ ἐκείνων ὁμοίως ἡ τῶν αὐτῶν ὅρων παράθεσις δείκνυσι μὴ γι - νόμενον ἀναγκαῖον τὸ συμπέρασμα · ἄν γὰρ λάβωμεν ζῷον παντὶ ἀνθρώπῳ καὶ ἄνθρωπον παντὶ κι|νουμένῳ , συναχθήσεται τὸ ζῷον παντὶ κινουμένῳ · ἀλλ’ ἔοικεν ἐπακολουθῆσαι μόνῳ τῷ κατὰ παντὸς ἐξ ἀνάγκης ὡς σημαίνοντι “ ὅταν μηδὲν ᾖ λαβεῖν τοῦ ὑποκειμένου , καθ’ οὗ τὸ κατηγορούμενον οὐ ῥη - θήσεται ” ἐξ ἀνάγκης . εἰ μὲν οὖν οὕτως ἔχοντα λαμβάνει τὰ ὑπὸ τὸ Β ως τοῦ Β τινὰ ὄντα , ἐξ ἀνάγκης αὐτῶν ἔλαβε τὸ Α κατηγορεῖσθαι . τοῦτο δὲ ἦν ἀληθές , εἰ πάντα τὰ ὑπὸ τὸ Β μέρη τοὐ Β ἦν καὶ οὕτως αὐτοῦ τινα ὡς ἐν τῇ οὐσίᾳ αὐτοῦ εἶναι . εἰ δὲ δύναταί τινα τῶν ὑπὸ τὸ Β καὶ χωρίζεσθαι αὐτοῦ , οὐκέτι τοῖς οὕτως οὖσιν ὑπὸ τὸ Β ἐξ ἀνάγκης τὸ Α ὑπάρξει . ἦν δὲ ἐπὶ τῆς καθόλου ὑπαρχούσης τῆς παραγωγῆς ταύτης αἰτία · ἐπεὶ γὰρ ἐν ἐκείνῃ πάντως ὑπάρχειν δεῖ τὸ Α τοῖς ὑπὸ τὸ Β , ἄν παντὶ τῷ Β ὑπάρχῃ , ἀκολουθεῖν δοκεῖ καὶ τὸ Α ἀναγκαίως αὐτοῖς ὑπάρξειν , ἐὰν ἀναγκαίως ὑπάρχῃ παντὶ τῷ Β · τοῦτο δέ , ἐπεὶ τὰ ὑπὸ τὸ Β τινὰ τοῦ Β ἐστίν . ἀλλὰ τὸ τινὰ τοῦ Β εἶναι κοινότερον λεγόμενον φαντασίαν ἀπο - στέλλει ὡς ἐν τῇ οὐσίᾳ αὐτοῦ ὄντων · οὐχ οὕτω <δ’> ἐχόντων αὐτῶν , οὐδ᾿ τὸ Α αὐτοῖς ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχοι · τὸ γὰρ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχον οὐ νῦν μόνον ἀλλὰ καὶ ὕστερον ὑπάρχει . διὸ ὑπάρχουσαν οὐ τίθησιν · ἐν τούτοις γὰρ τὸ κατὰ παντὸς τοῦ Β ἐξ ἀνάγκης κατηγορούμενον ἐξ ἀνάγκης ὑπάρξει καὶ τοῖς ὑπὸ τὸ Β , ἐν οἷς ἐστιν ἐξ ἀνάγκης . ἐπὶ μέντοι τοῦ κατὰ παντὸς τοῦ Β ὑπαρχόντως κατηγορουμένου ἀληθές ἐστι τὸ μηδὲν εἶναι κατηγορούμενον τῶν ὑπὸ τὸ Β , καθ’ ὧν οὐ κατηγορηθήσεται τὸ κατὰ παντὸς τοῦ Β λεγόμενον , ὅτι , καὶ ὧν ἀναγκαίως τὸ Β κατηγορεῖται καὶ ὧν ὑπαρχόντως , τούτοις εἰπεῖν ὑπάρχειν τὸ κατὰ παντὸς αὐτοῦ κατηγορούμενον ἀληθές . οὐκέτι μέντοι ἀληθὲς τὸ ὧν τὸ Β ὑπαρχόντως κατηγορεῖται , τούτων τὸ κατὰ τοῦ Β ἐξ ἀνάγκης παντὸς κατηγορούμενον κατηγορηθήσεσθαι ἐξ ἀνάγκης · τὸ μὲν γὰρ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχον ὑπάρχειν εἰπεῖν ἀληθές , τὸ ὅ ὑπάρχον ἁπλῶς ἐξ ἀνάγκης εἰπεῖν ὑπάρχειν οὐκ ἀληθές . ὅτι δὲ ἡ ὑπάρχουσα καθόλου ὑπόθεσίς ἐστιν , ἐδήλωσε καὶ ἄρτι , δι’ ὧν παρέθετο ὅρων .
Lemmas: ἔτι καί ἐκ ὁ ὁράω φανερός , ὅτι οὐ εἰμί ὁ συμπέρασμα ἀναγκαῖος . καί ἐπί ὁ ὁράω ἔλεγχος τε καί δείκνυμι · εἰμί γάρ εἰμί ὁ μέν Α κίνησις ὁ δέ Β ζῷον ὁ δέ Γ ἄνθρωπος , εἰμί κίνησις μέν πᾶς ζῷον ὦ ὑπάρχω , ὁ δέ ζῷον πᾶς ἄνθρωπος ἐκ ἀνάγκη , καί κίνησις πᾶς μέν ὑπάρχω ἄνθρωπος , οὖον μήv ἐκ ἀνάγκη . ἄξιος δέ ἐνταῦθα ἐφίστημι , πῶς ἐπί οὗτος ὁ συμπλοκή διά ὁ ὁράω ἐλέγχω μή συνάγω ἀναγκαῖον τίς συμπέρασμα οὐκέτι ὁ αὐτός οὗτος σύν-εἶδον δύναμαι δείκνυμι καί ἐπί ὁ ὁ μείζων καθόλου τε καί ἀναγκαῖος ἔχω συζυγία · καί γάρ ἐπί ἐκεῖνος ὁμοίως ὁ ὁ αὐτός ὁράω παράθεσις δείκνυμι μή γι - νόμενος ἀναγκαῖος ὁ συμπέρασμα · ἄν γάρ λαμβάνω ζῷον πᾶς ἄνθρωπος καί ἄνθρωπος πᾶς κινέω , συνάγω ὁ ζῷον πᾶς κινέω · ἀλλά ἔοικα ἐπακολουθέω μόνος ὁ κατά πᾶς ἐκ ἀνάγκη ὡς σημαίνω “ ὅταν μηδείς εἰμί λαμβάνω ὁ ὑπόκειμαι , κατά ὅς ὁ κατηγορέω οὖον ῥέω - τίθημι ” ἐκ ἀνάγκη . εἰμί μέν οὖν οὕτως ἔχω λαμβάνω ὁ ὑπό ὁ Β ως ὁ Β τις εἰμί , ἐκ ἀνάγκη αὐτός λαμβάνω ὁ Α κατηγορέω . οὗτος δέ εἰμί ἀληθής , εἰμί πᾶς ὁ ὑπό ὁ Β μέρος ὁ Β εἰμί καί οὕτως αὐτός τις ὡς ἐν ὁ οὐσία αὐτός εἰμί . εἰμί δέ δύναμαι τις ὁ ὑπό ὁ Β καί χωρίζω αὐτός , οὐκέτι ὁ οὕτως εἰμί ὑπό ὁ Β ἐκ ἀνάγκη ὁ Α ὑπάρχω . εἰμί δέ ἐπί ὁ καθόλου ὑπάρχω ὁ παραγωγή οὗτος αἰτία · ἐπεί γάρ ἐν ἐκεῖνος πάντως ὑπάρχω δεῖ ὁ Α ὁ ὑπό ὁ Β , ἄν πᾶς ὁ Β ὑπάρχω , ἀκολουθέω δοκέω καί ὁ Α ἀναγκαῖος αὐτός ὑπάρχω , ἐάν ἀναγκαῖος ὑπάρχω πᾶς ὁ Β · οὗτος δέ , ἐπεί ὁ ὑπό ὁ Β τις ὁ Β εἰμί . ἀλλά ὁ τις ὁ Β εἰμί κοινός λέγω φαντασία ἀπος - στέλλω ὡς ἐν ὁ οὐσία αὐτός εἰμί · οὐ οὗτος <δ’> ἔχω αὐτός , οὐδέ ὁ Α αὐτός ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω · ὁ γάρ ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω οὖον νῦν μόνος ἀλλά καί ὕστερος ὑπάρχω . διό ὑπάρχω οὖον τίθημι · ἐν οὗτος γάρ ὁ κατά πᾶς ὁ Β ἐκ ἀνάγκη κατηγορέω ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω καί ὁ ὑπό ὁ Β , ἐν ὅς εἰμί ἐκ ἀνάγκη . ἐπί μέντοι ὁ κατά πᾶς ὁ Β ὑπάρχω κατηγορέω ἀληθής εἰμί ὁ μηδείς εἰμί κατηγορέω ὁ ὑπό ὁ Β , κατά ὅς οὖον κατηγορέω ὁ κατά πᾶς ὁ Β λέγω , ὅτι , καί ὅς ἀναγκαῖος ὁ Β κατηγορέω καί ὅς ὑπάρχω , οὗτος εἶπον ὑπάρχω ὁ κατά πᾶς αὐτός κατηγορέω ἀληθής . οὐκέτι μέντοι ἀληθής ὁ ὅς ὁ Β ὑπάρχω κατηγορέω , οὗτος ὁ κατά ὁ Β ἐκ ἀνάγκη πᾶς κατηγορέω κατηγορέω ἐκ ἀνάγκη · ὁ μέν γάρ ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω ὑπάρχω εἶπον ἀληθής , ὁ ὅς ὑπάρχω ἁπλόος ἐκ ἀνάγκη εἶπον ὑπάρχω οὐ ἀληθής . ὅτι δέ ὁ ὑπάρχω καθόλου ὑπόθεσις εἰμί , δηλόω καί ἄρτι , διά ὅς παρατίθημι ὁράω .