alexander-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 48a40
To τε ὑπάρχειν τὸν πρῶτον τῷ μέσῳ καὶ τοῦτον τῷ ἄκρῳ οὐ δεῖ λαμβάνειν ὡς αἰεὶ κατηγορηθησομένων ἀλλήλων ἢ ὁμοίως τό τε πρῶτον τοῦ μέσου καὶ τοῦτο τοῦ ἐσχάτου . Διδάσκει ἡμᾶς διὰ τούτων , ὅτι μὴ δεῖ τοὺς ὅρους , ὥς εἰσιν ἐκκείμενοι , οὕτως αὐτοὺς καὶ ἐν ταῖς προτάσεσι καὶ ἐν ταῖς πρὸς ἀλλήλους συμπλοκαῖς σχηματίζειν κατὰ τὰς πτώσεις . τοὺς μὲν γὰρ ὅρους ἐν ταῖς ἐκλογαῖς ἐκθετέον ἀεὶ κατ’ εὐθεῖαν πτῶσιν , τὰς δὲ συμπλοκὰς αὐτῶν , καθ’ ἣν ἂν ἐνδέχηται γίνεσθαι πτῶσιν , κατὰ ταύτην ποιητέον , ἐπειδὴ κατὰ πάσας τὰς πτώσεις αἱ κατηγορίαι τῶν ὅρων γίνονται . οὐ γὰρ πάντα τὰ κατηγορούμενα ὡς καθ’ ὑποκειμένου κατηγορεῖται · ἐπεὶ πάσας ἂν ἔδει τὰς προτάσεις τοὺς ὅρους ἔχειν κατ’ εὐθεῖαν πτῶσιν συντεταγμένους , ὡς ἐπὶ τῶν ‘ὁ ἄνθρωπος ζῷόν ἐστιν , ἡ γραμματικὴ ἐπιστήμη ἐστίν , τὸ χρῶμα ποιότης ἐπεὶ δ’ οὐ μόνα τὰ καθ’ ὑποκειμένου λεγόμενα κατηγορεῖται ἀλλὰ καὶ τὰ συμβεβηκότα καὶ ἐν ὑποκειμένῳ ὄντα , ὧν οὐκ ἀεὶ κατ’ ὀρθὴν πτῶσιν αἱ κατηγορίαι , ἀλλὰ ποτὲ μὲν κατ’ ὀρθήν , ὡς ὅταν λέγωμεν ‘τὸ σῶμα λευκόν ἐστιν , ἡ ὑγεία ἀγαθόν᾿ , ποτὲ δὲ κατὰ γενικήν , ὡς ὅταν λέγωμεν ‘ὁ ἀδελφὸς ἀδελφὸς ἀδελφοῦ ἐστί᾿ , ποτὲ δὲ κατὰ δοτικήν , ὡς ‘τὸ ὅμοιον ὁμοίῳ ὅμοιον᾿ , ποτὲ δὲ πρὸς αἰτιατικήν , ὡς ὅταν λέγωμεν ‘τὸ μέγα πρὸς μικρὸν λέγεται᾿ καὶ ‘Πλάτων ἐπαινεῖ Σωκράτην᾿ , ἐπεὶ τοίνυν αἰ κατηγορίαι τῶν κατηγορουμένων κτὰ πάσας γίνονται τὰς πτώσεις , αἱ δὲ προτάσεις ἐν ταῖς κατηγορίαις , δεῖν φησι τοὺς μὲν ὅρους ἐκτίθεσθαι τοὺς τῶν προτάσεων καὶ συλλογισμῶν , ὅταν ἐκλέγωμεν αὐτούς , κατ’ εὐθεῖαν πτῶσιν , τὰς δὲ κατηγορίας αὐτῶν καὶ τὰς προτάσεις ἐν τῇ πρὸς ἀλλήλας συντάξει οὕτως ποιεῖσθαι , ὡς ἐγχωρεῖ . κατηγορούμενα δὲ ἀλλήλων τὰ κατ’ εὐθεῖαν πτῶσιν λέγει , ὅτι αὐτὸ τὸ ὑποκείμενον πρᾶγμα ὑπὸ τῆς . εὐθείας δηλοῦται . ὅταν οὖν τὸ κατηγορούμενον κατ’ εὐθεῖαν κατηγορῆται , τότε κυρίως κατὰ τοῦ ὑποκειμένου κατηγορεῖται · καἰ γὰρ τὸ ὑποκείμενον τότε κατ’ εὐθεῖαν λαμβάνεται . ἄν δὲ κατὰ πτῶσιν , οὐκέτι κατ’ αὐτοῦ τῷ τὴν πτῶσιν μὴ τὸ ὑποκείμενον αὐτὸ σημαίνειν , τοῦ δὲ σημαινομένου ὑπὸ τῆς πτώσεως κατηγορεῖται . ἀλλ’ οὐδ’ ὁμοίως ὡς τὸ πρῶτον τοῦ δευτέρου κατηγορούμενον εἴληπται καὶ καθ’ ἣν πτῶσιν , κατὰ τὴν αὐτὴν καὶ τὸ δεύτερον τοὐ τρίτου ληπτέον πάντως κατηγορεῖσθαι . οὔτε γὰρ εἰ τὸ πρῶτον τοῦ δευτέρου κατ’ εὐθεῖαν , δεῖ καὶ τοῦτο τοῦ ἐσχάτου ἄκρου κατ’ εὐθεῖαν πτῶσιν κατηγορεῖν · τὴν γὰρ κατ’ εὐθεῖαν βουλόμενος δηλῶσαι κατηγορίαν εἶπεν ὡς ἀεὶ κατηγορηθησομένων ἀλλήλων . ἄκρον δὲ εἶπεν τὸν ἔσχατον ὅρον πρὸς ἀντιδιαστολὴν τοῦ μέσου · ἄκροι γὰρ οἱ παρὰ τὸν μέσον . εἰπὼν δὲ ἐπὶ τῆς εὐθείας πτώσεως μὴ ὁμοίας ἐν ἀμφοτέραις ταῖς προτάσεσι τὰς κατηγορίας ἔσεσθαι κατὰ τὴν πτῶσιν ἐπήνεγκε καθολικώτερον τὸ μηδὲ ὁμοίως τό τε πρῶτον τοῦ μέσου μηδὲ καθ’ οἵαν τοῦτο πτῶσιν , κατ’ ἐκείνην πάντως καὶ τὸ μέσον καὶ τοῦτο τοῦ ἐσχάτου . τὸ δ’ αὐτὸ οὐ μόνον , φησίν , ἐπὶ τῶν καταφατικῶν , τοῦτ’ ἔστι καταφατικῶς κατηγορουμένων , ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῶν ἀποφατικῶν ποιητέον .
Lemmas: To τε ὑπάρχω ὁ πρῶτος ὁ μέσος καί οὗτος ὁ ἄκρος οὖον δεῖ λαμβάνω ὡς ἀεί κατηγορέω ἀλλήλων ἢ ὁμοίως ὁ τε πρῶτος ὁ μέσος καί οὗτος ὁ ἔσχατος . διδάσκω ἐγώ διά οὗτος , ὅτι μή δεῖ ὁ ὅρος , ὅς εἰμί ἔκκειμαι , οὕτως αὐτός καί ἐν ὁ πρότασις καί ἐν ὁ πρός ἀλλήλων συμπλοκή σχηματίζω κατά ὁ πτῶσις . ὁ μέν γάρ ὅρος ἐν ὁ ἐκλογή ἐκθετέον ἀεί κατά εὐθύς πτῶσις , ὁ δέ συμπλοκή αὐτός , κατά ὅς εἄν ἐνδέχομαι γίγνομαι πτῶσις , κατά οὗτος ποιητέος , ἐπεί κατά πᾶς ὁ πτῶσις ὁ κατηγορία ὁ ὁράω γίγνομαι . οὖον γάρ πᾶς ὁ κατηγορέω ὡς κατά ὑπόκειμαι κατηγορέω · ἐπεί πᾶς εἄν ἐσθίω ὁ πρότασις ὁ ὅρος ἔχω κατά εὐθύς πτῶσις συντάσσω , ὡς ἐπί ὁ ὅς ἄνθρωπος ζώιον εἰμί , ὁ γραμματικός ἐπιστήμη εἰμί , ὁ χρῶμα ποιότης ἐπεί δέ οὖον μόνος ὁ κατά ὑπόκειμαι λέγω κατηγορέω ἀλλά καί ὁ συμβεβηκός καί ἐν ὑπόκειμαι εἰμί , ὅς οὐ ἀεί κατά ὀρθός πτῶσις ὁ κατηγορία , ἀλλά ποτέ μέν κατά ὀρθός , ὡς ὅταν λέγω τότος σῶμα λευκός εἰμί , ὁ ὑγεία ἀγαθός , ποτέ δέ κατά γενικός , ὡς ὅταν λέγω ὅς ἀδελφός ἀδελφός ἀδελφός ἐστία , ποτέ δέ κατά δοτικός , ὡς τότος ὅμοιος ὅμοιος ὅμοιος , ποτέ δέ πρός αἰτιατικός , ὡς ὅταν λέγω τότος μέγας πρός μικρός λέγω καί Πλάτων ἐπαινέω Σωκράτης , ἐπεί τοίνυν ὁ κατηγορία ὁ κατηγορέω κτάομαι πᾶς γίγνομαι ὁ πτῶσις , ὁ δέ πρότασις ἐν ὁ κατηγορία , δήω φημί ὁ μέν ὅρος ἐκτίθημι ὁ ὁ πρότασις καί συλλογισμός , ὅταν ἐκλέγω αὐτός , κατά εὐθύς πτῶσις , ὁ δέ κατηγορία αὐτός καί ὁ πρότασις ἐν ὁ πρός ἀλλήλων συντάσσω οὕτως ποιέω , ὡς ἐγχωρέω . κατηγορέω δέ ἀλλήλων ὁ κατά εὐθύς πτῶσις λέγω , ὅτι αὐτός ὁ ὑπόκειμαι πρᾶγμα ὑπό ὁ . εὐθύς δηλόω . ὅταν οὖν ὁ κατηγορέω κατά εὐθύς κατηγορέω , τότε κύριος κατά ὁ ὑπόκειμαι κατηγορέω · καίω γάρ ὁ ὑπόκειμαι τότε κατά εὐθύς λαμβάνω . ἄν δέ κατά πτῶσις , οὐκέτι κατά αὐτός ὁ ὁ πτῶσις μή ὁ ὑπόκειμαι αὐτός σημαίνω , ὁ δέ σημαίνω ὑπό ὁ πτῶσις κατηγορέω . ἀλλά οὐδέ ὁμοίως ὡς ὁ πρῶτος ὁ δύο κατηγορέω λαμβάνω καί κατά ὅς πτῶσις , κατά ὁ αὐτός καί ὁ δύο ὁ τρίτος ληπτέος πάντως κατηγορέω . οὔτε γάρ εἰμί ὁ πρῶτος ὁ δύο κατά εὐθύς , δεῖ καί οὗτος ὁ ἔσχατος ἄκρος κατά εὐθύς πτῶσις κατηγορέω · ὁ γάρ κατά εὐθύς βούλομαι δηλόω κατηγορία εἶπον ὡς ἀεί κατηγορέω ἀλλήλων . ἄκρος δέ εἶπον ὁ ἔσχατος ὅρος πρός ἀντιδιαστολή ὁ μέσος · ἄκρος γάρ ὁ παρά ὁ μέσος . εἶπον δέ ἐπί ὁ εὐθύς πτῶσις μή ὅμοιος ἐν ἀμφότερος ὁ πρότασις ὁ κατηγορία εἰμί κατά ὁ πτῶσις ἐπιφέρω καθολικός ὁ μηδέ ὁμοίως ὁ τε πρῶτος ὁ μέσος μηδέ κατά οἷος οὗτος πτῶσις , κατά ἐκεῖνος πάντως καί ὁ μέσος καί οὗτος ὁ ἔσχατος . ὁ δέ αὐτός οὖον μόνος , φημί , ἐπί ὁ καταφατικός , οὗτος εἰμί καταφατικός κατηγορέω , ἀλλά καί ἐπί ὁ ἀποφατικός ποιητέος .