alexander-philosophy.hqika-problh-mata-sp 26
Ὁτιοὐ τὸ καλὸν τῆς ἡδονῆς χάριν αρετόν , ἀλλ’ ἡ ἡδονὴ τοῦ καλοῦ , δῆλον ἐκ τοῦ , εἰ ἦν τῆς ἡδονῆς χάριν αἱρετὸν τὸ καλόν , ὡς ἐκείνης μὲν οὔσης τέλους τε καὶ δι’ αὐτὴν αἱρετοῦ , ὡς ποιητικοῦ δὲ τῆς ἡδονῆς τοῦ καλοῦ τὸ αἱρετὸν ἔχοντος , ὁμοίως τῷ καλῷ τὸ αἰσχρὸν αἱρετὸν γίνεσθαι , ἐπεὶ καὶ τοῦτο ποιητικὸν ἡδονῆς . οἷς γὰρ τὸ αἱρετὸν ὡς ποιητικοῖς , τούτοις τὸ γινόμενον ὑπ’ αὐτῶν τῆς αἱρέσεως μέτρον . ἢ γὰρ οὐ χρὴ λέγειν γίνεσθαί τινας καὶ ἐπ’ αἰσχραῖς πράξεσιν ἡδονάς , ἀλλ’ ἐπὶ μόναις ταῖς καλαῖς , ἢ εἰ μὴ τοῦτο ἀληθές , αἱρετὸν ἔσται καὶ τὸ αἰσχρὸν ὁμοίως τῷ καλῷ , εἰ ἡ γινομένη ὑπ’ αὐτῶν ἡδονὴ τῆς αἱρέσεως αὐτῶν αἰτία . εἰ δὲ τοῦτο ἄτοπον , προξενοῦν ἡμῖν πᾶσαν πρᾶξιν αἰσχρὰν ὡς οὐδὲν ἔλαττον τῆς καλῆς αἱρετὸν ἢ καὶ μᾶλλον , εἰ μᾶλλον αὕτη καὶ πλείοσι παρασκευ - 3o ἄζει τὰς ἡδονάς , οὐδ’ ἂν τὸ καλὸν εἴη διὰ τὴν ἡδονὴν αἱρετὸν ὡς ἐκείνης ποιητικόν . εἰ δὲ δεῖ μὲν εἶναι ἢ διὰ τὴν ἡδονὴν τὸ καλὸν αἱρετὸν ἢ διὰ τὸ καλὸν τὴν ἡδονήν , μὴ ἔστι δὲ τὸ καλὸν διὰ τὴν ἡδονήν , εἴη ἂν ἡ ἡδονὴ τὸ αἱρετὸν παρὰ τοῦ καλοῦ λαμβάνουσα . οὐ γὰρ δὴ ταὐτὸν οἷόν τε λέγειν εἶναι τὸ καλόν τε καὶ τὴν ἡδονήν , ἐφ’ ὧν συνυπάρχει τε καὶ ἄμα ἐστὶν ἀλλήλοις . εἰ γὰρ εἴη ταὐτὸν αὐτοῖς τὸ εἶναι , ἀντιστρέφειν αὐτὰ ἀλλήλοις ἀνάγκη , ὡς πᾶν τὸ καλὸν ἐν τῷ καλὸν εἶναι καὶ τὸ ἡδὸ εἶναι ἔχειν , καὶ πᾶν τὸ ἡδὺ ἅμα τε ἡδὺ εἶναι καὶ καλόν . εἰ δὲ ψεῦδος τὸ λέγειν πᾶσαν ἡδονὴν εἶναι καλὸν τῷ μηδὲν ἔλαττον ὁρᾶν τὰς ἡδονὰς γινομένας ἐπ’ αἰσχραῖς ἐνεργείαις , οὐδ’ ἂν αἱ ἐπὶ ταῖς καλαῖς ἐνεργείαις ἡδοναὶ γινόμεναι αἱ αὐταὶ εἶεν ταῖς ἐφ’ αἷς γίνονται ἐνεργείαις . τὸ γὰρ ὁμοῦ μὲν λέγειν τὰς ἡδονὰς εἶναι μόνας δι’ αὐτὰς αἱρετάς , τῶν δ’ ἄλλων αἱρετῶν ἕκαστον ἐφ’ ὅσον εἰς ἡδονήν τι συντελεῖ , ἐπὶ τοσοῦτον καὶ τὸ αἱρετὸν ἔχειν , ὁμοῦ δὲ τὸ μὲν καλὸν αἱρετὸν εἶναι λέγειν ὡς ποιη - τικὸν ἡδονῆς , μηκέτι δὲ καὶ τὸ αἰσχρὸν φάσκειν αἱρετὸν γίνεσθαι διὰ τὴν γινομένην ἡδονὴν ὑπ’ αὐτοῦ , οὐχ ὁμολογούμενα λεγόντων , ἀλλ’ ἀπιθάνως ἀρνουμένων , οἷς συγχωροῦσιν διὰ τῶν αἱρέσεων οὕτως ἔχειν . οὐδεὶς γὰρ μὴ τοῦτον παρεσκευασμένος τὸν τρόπον οὕτως ἀτόπου προίσταται δόξης · τὸ γὰρ λέγειν τὰς μὲν ἐπὶ ταῖς καλαῖς ἐνεργείαις γινομένας ἡδονὰς εἰλικρινεῖς τε εἶναι καὶ ἀμίκτους ταῖς ἐναντίαις λύπαις , καὶ διὰ τοῦτο καὶ τὰς ποιητικὰς αὐτῶν ἐνεργείας ἔχειν τὸ αἱρετόν , τὰς δὲ ἐπὶ ταῖς αἰσχραῖς ὀλίγον ἐχούσας τὸ τέρπον πολλὰ ἔχειν καὶ πλείω τὰ λυποῦντα , διὸ μηδὲ τὰς ἐνεργείας εἶναι τὰς τοιαύτας αἱρετὰς οὔσας ποιητικὰς λύπης μᾶλλον ἢ ἡδονῆς , πῶς οὐ συνδιαιρούντων ἐπὶ ταῖς ἐνεργείαις ἐφ’ αἷς γίνονται τὰς ἡδονὰς καὶ οὐχ ὁμοειδεῖς φυλασσόντων ; εἰ γὰρ αἱ μὲν ἐπὶ τοῖς καλοῖς τοιαῦται , αἱ δὲ ἐπὶ τοῖς αἰσχροῖς τοιαῦται , εἴη ἂν τὰ καλὰ καὶ τὰ αἰσχρὰ τῆς τῶν ἡδονῶν διαφορᾶς αἴτια · οὐ γὰρ ἀπὸ τῶν ἡδονῶν ταῖς ἐνεργείαις ἐστὶ τὸ αἱρετόν , ἀλλὰ ἀπὸ τῶν ἐνεργειῶν ταῖς ἡδοναῖς , αἷς γε διὰ ταύτας καὶ τὸ εἶναι τοιαύταις , καὶ εἶεν ἂν ἄλλαι μὲν τῷ εἴδει αἱ ἀπὸ τῶν καλῶν , ἄλλαι δὲ αἱ ἀπὸ τῶν αἰσχρῶν , εἴ γε πᾶσαι μὲν αἱ ἀπὸ τῶν καλῶν καθαραί τε καὶ ἄμικτοι καὶ μηδεμιᾶς μετανοίας ἢ λύπης αἴτιαι εἰδοποιούμεναι ταῖς τοιαύταις ἐνεργείαις , πᾶσαι δὲ αἱ ἀπὸ τῶν αἰσχρῶν μικταί τε καὶ ἐν μεταμελείᾳ . οὕτως δὲ ἐχουσῶν τῶν ἡδονῶν πρὸς τὰς ἐνεργείας πρόδηλον , ὅτι μὴ παρὰ τῶν ἡδονῶν ταῖς ἐνεργείαις τὸ αἱρετόν , ἀλλὰ παρὰ τῶν ἐνεργειῶν ταῖς ἡδοναῖς ταῖς μὲν τὸ αἱρετόν , ταῖς δὲ τὸ φευκτόν , εἴ γε φευκταὶ αἱ πλέον τοῦ ἥόοντος τὸ λυποῦν ἔχουσαι , τοιαῦται δὲ πᾶσαι αἱ ἐπὶ ταῖς αἰσχραῖς ἐνεργείαις .
Lemmas: Οὐ ὁ καλός ὁ ἡδονή χάρις ἀείρω , ἀλλά ὁ ἡδονή ὁ καλός , δῆλος ἐκ ὁ , εἰμί εἰμί ὁ ἡδονή χάρις αἱρετός ὁ καλός , ὡς ἐκεῖνος μέν εἰμί τέλος τε καί διά αὐτός αἱρετός , ὡς ποιητικός δέ ὁ ἡδονή ὁ καλός ὁ αἱρετός ἔχω , ὁμοίως ὁ καλός ὁ αἰσχρός αἱρετός γίγνομαι , ἐπεί καί οὗτος ποιητικός ἡδονή . ὅς γάρ ὁ αἱρετός ὡς ποιητικός , οὗτος ὁ γίγνομαι ὑπό αὐτός ὁ αἵρεσις μέτρον . ἢ γάρ οὖον χρή λέγω γίγνομαι τις καί ἐπί αἰσχρός πρᾶξις ἡδονή , ἀλλά ἐπί μόνος ὁ καλός , ἢ εἰμί μή οὗτος ἀληθής , αἱρετός εἰμί καί ὁ αἰσχρός ὁμοίως ὁ καλός , εἰμί ὁ γίγνομαι ὑπό αὐτός ἡδονή ὁ αἵρεσις αὐτός αἰτία . εἰμί δέ οὗτος ἄτοπος , προξενώ ἐγώ πᾶς πρᾶξις αἰσχρός ὡς οὐδείς μικρός ὁ καλός αἱρετός ἢ καί μᾶλλον , εἰμί μᾶλλον οὗτος καί πλείων παρασκευή - 3o ἄζω ὁ ἡδονή , οὐδέ εἄν ὁ καλός εἰμί διά ὁ ἡδονά αἱρετός ὡς ἐκεῖνος ποιητικός . εἰμί δέ δεῖ μέν εἰμί ἢ διά ὁ ἡδονά ὁ καλός αἱρετός ἢ διά ὁ καλός ὁ ἡδονή , μή εἰμί δέ ὁ καλός διά ὁ ἡδονή , εἰμί εἄν ὁ ἡδονή ὁ αἱρετός παρά ὁ καλός λαμβάνω . οὖον γάρ δή αὐτός οἷος τε λέγω εἰμί ὁ καλός τε καί ὁ ἡδονή , ἐπί ὅς συνυπάρχω τε καί ἄμη εἰμί ἀλλήλων . εἰμί γάρ εἰμί αὐτός αὐτός ὁ εἰμί , ἀντιστρέφω αὐτός ἀλλήλων ἀνάγκη , ὡς πᾶς ὁ καλός ἐν ὁ καλός εἰμί καί ὁ ἡδύς εἰμί ἔχω , καί πᾶς ὁ ἡδύς ἅμα τε ἡδύς εἰμί καί καλός . εἰμί δέ ψεῦδος ὁ λέγω πᾶς ἡδονά εἰμί καλός ὁ μηδείς μικρός ὁράω ὁ ἡδονά γίγνομαι ἐπί αἰσχρός ἐνέργεια , οὐδέ εἄν ὁ ἐπί ὁ καλός ἐνέργεια ἡδονά γίγνομαι ὁ αὐτός ἄγω ὁ ἐπί ὅς γίγνομαι ἐνέργεια . ὁ γάρ ὁμοῦ μέν λέγω ὁ ἡδονά εἰμί μόνος διά αὐτός αἱρετής , ὁ δέ ἄλλος αἱρετός ἕκαστος ἐπί ὅσος εἰς ἡδονή τίς συντελής , ἐπί τοσοῦτος καί ὁ αἱρετός ἔχω , ὁμοῦ δέ ὁ μέν καλός αἱρετός εἰμί λέγω ὡς ποιέω - τικὸν ἡδονή , μηκέτι δέ καί ὁ αἰσχρός φάσκω αἱρετός γίγνομαι διά ὁ γίγνομαι ἡδονά ὑπό αὐτός , οὐ ὁμολογέω λέγω , ἀλλά ἀπίθανος ἀρνέομαι , ὅς συγχωρέω διά ὁ αἵρεσις οὕτως ἔχω . οὐδείς γάρ μή οὗτος παρασκευάζω ὁ τρόπος οὕτως ἄτοπος προΐστημι δόξα · ὁ γάρ λέγω ὁ μέν ἐπί ὁ καλός ἐνέργεια γίγνομαι ἡδονά εἰλικρινής τε εἰμί καί ἄμικτος ὁ ἐναντίος λύπη , καί διά οὗτος καί ὁ ποιητικός αὐτός ἐνέργεια ἔχω ὁ αἱρετός , ὁ δέ ἐπί ὁ αἰσχρός ὀλίγος ἔχω ὁ τέρπω πολύς ἔχω καί πλείων ὁ λυπέω , διό μηδέ ὁ ἐνέργεια εἰμί ὁ τοιοῦτος αἱρετός εἰμί ποιητικός λύπη μᾶλλον ἢ ἡδονή , πῶς οὖον συνδιαιρέω ἐπί ὁ ἐνέργεια ἐπί ὅς γίγνομαι ὁ ἡδονά καί οὐ ὁμοειδής φυλάσσω ; εἰμί γάρ ὁ μέν ἐπί ὁ καλός τοιοῦτος , ὁ δέ ἐπί ὁ αἰσχρός τοιοῦτος , εἰμί εἄν ὁ καλός καί ὁ αἰσχρός ὁ ὁ ἡδονή διαφορά αἴτιος · οὖον γάρ ἀπό ὁ ἡδονή ὁ ἐνέργεια εἰμί ὁ αἱρετός , ἀλλά ἀπό ὁ ἐνέργεια ὁ ἡδονή , ὅς γε διά οὗτος καί ὁ εἰμί τοιοῦτος , καί ἄγω εἄν ἄλλος μέν ὁ εἶδος ὁ ἀπό ὁ καλός , ἄλλος δέ ὁ ἀπό ὁ αἰσχρός , εἰμί γε πᾶς μέν ὁ ἀπό ὁ καλός καθαρός τε καί ἄμικτος καί μηδείς μετάνοια ἢ λύπη αἴτιος εἰδοποιέω ὁ τοιοῦτος ἐνέργεια , πᾶς δέ ὁ ἀπό ὁ αἰσχρός μικτός τε καί ἐν μεταμέλεια . οὕτως δέ ἔχω ὁ ἡδονή πρός ὁ ἐνέργεια πρόδηλος , ὅτι μή παρά ὁ ἡδονή ὁ ἐνέργεια ὁ αἱρετός , ἀλλά παρά ὁ ἐνέργεια ὁ ἡδονή ὁ μέν ὁ αἱρετός , ὁ δέ ὁ φευκτός , εἰμί γε φευκτός ὁ πλέω ὁ ἥδομαι ὁ λυπέω ἔχω , τοιοῦτος δέ πᾶς ὁ ἐπί ὁ αἰσχρός ἐνέργεια .