alexander-philosophy.hqika-problh-mata-sp 6
Ὁ μὲν γὰρ πόνος σωματικήν τινα θλῖψιν ἐμφαίνει , ἡ δὲ λύπη ψυχικὴν συστολήν . εἰ μὲν οὖ καὶ ἡ ἡδονὴ πᾶσα ἦν ἐν σωματικῇ διαχύσει , ἦν ἂν ὁ πόνος αὐτῇ ἐναντίος , ἐπεὶ δ’ ἐστὶν ἡδονὴ διάχυσίς τις τῆς ψυχῆς οὐ διὰ σώματος οὐδ’ ἐπὶ σώματι γινομένη μόνῳ , οὐκ ἂν εἴη τῇ τοιαύτῃ ἡδονῇ ἐναντίον πόνος , ἀλλὰ λύπη . ἡ μὲν γὰρ λύπη καὶ ἐπὶ ταῖς θλίψεσι τοῦ σώματος καὶ αὐτῆς τῆς ψυχῆς ἐφ’ αὐτῆς , ὥσπερ καὶ ἡ ἡδονή , ὁ δὲ πόνος ἐπὶ σώματι μόνον . διὸ εἴη ἂν ἁπλῶς μὲν ἡδονῇ λύπη ἐναντία , τινὶ δὲ ἡδονῇ ἡ ὡς πόνος . τῇ γὰρ σωματικῇ διαχύσει καὶ τῇ τοῦ σώματος εὐσθενείᾳ καὶ τῇ ἐπὶ τούτοις ἡδονῇ εἴη ἂν ἡ τοῦ σώματος θλῖψίς τε καὶ ὀδύνη ἐναντία . ὁ δὲ ἐπὶ τῆς ψυχῆς λεγόμενος πόνος , ὡς λέγονταί τινες φιλόπονοι , οὐδὲ τὴν ἀρχὴν ἐναντίος ἡδονῇ · μεθ’ ἡδονῆς γοῦν γίνεται . εἰ δέ τις ἐπὶ τῷ πονεῖν λυποῖτο , ἡ λύπη ἄν , οὐχ ὁ πόνος εἴη τὸ ἐναντίον τῇ ἡδονῇ . οὔσης δὲ λύπης τῇ ἡδονῇ ἐναντίας πᾶσα μὲν λύπη κακὸν εὐλόγως ἂν λέγοιτο · τῇ γὰρ αὐτῆς φύσει φευκτή . ἡ δ’ ἡδονὴ οὐ πᾶσα ἀγαθόν , ἀλλ’ ὅσαι μὲν τῶν ἐνεργειῶν τῶν ἐφ’ αἷς ἡ ἡδονὴ ὑπερβολὴν ἔχουσιν , ἕξουσιν ὁμοίως καὶ αἱ ἐπ’ αὐταῖς ὑπερβολὴν ἡδοναί , τοιαῦται δ’ αἱ σωματικαί . διότι τούτων αἱ μὲν σύμμετροι αἱρεταί , ὁποῖαί εἰσιν καὶ αἱ περὶ τὰ ἀναγκαῖα τὰ πρὸς τὸ σῶμα ( αἱρετὰ γὰρ καὶ τὰ ἀναγκαῖα ) , αἱ δ’ ὑπερβάλλουσαι φευκταί , ὁποῖαί εἰσιν αἱ τῶν ἀκολάστων , καὶ εἴη ἂν ἐπ’ αὐτῶν καὶ ἡ λύπη ὡς ἔνδειά τις κακόν , καὶ ἡ ὑπερβάλλουσα ἡδονὴ ὡς ὑπερβολή τις , ἡ δὲ σύμμετρος ἀγαθὸν ἐν μεσότητί πως οὖσα τῶν προειρημένων . ὧν δ’ ἡδονῶν μὴ ἔστιν ὑπερβολή ( τοιαῦται δ’ εἰσίν , ὅσαι ἐπὶ ἐνεργείαις γίνονται , ὅσων τὸ αἱρετὸν ἐκ τῆς ἐπιδόσεως τε καὶ προσθήκης αὔξεται , ὁποῖαί εἰσιν αἱ γινόμεναι κατὰ τὰς ἀρετάς ) , ἐπὶ τούτων οὐδὲ τῶν ἡδονῶν ἔσται τις ὑπερβολή · διὸ αἱ τοιαῦται αἱρεταί τε καὶ ἀγαθαὶ τῇ οἰκείᾳ φύσει πᾶσαι . |
Lemmas: ὁ μέν γάρ πόνος σωματικός τις θλῖψις ἐμφαίνω , ὁ δέ λύπη ψυχικός συστολή . εἰμί μέν οὖον καί ὁ ἡδονή πᾶς εἰμί ἐν σωματικός διαχέω , εἰμί εἄν ὁ πόνος αὐτός ἐναντίος , ἐπεί δέ εἰμί ἡδονή διάχυσις τις ὁ Ψυχή οὖον διά σῶμα οὐδέ ἐπί σῶμα γίγνομαι μόνος , οὐ εἄν εἰμί ὁ τοιοῦτος ἡδονή ἐναντίος πόνος , ἀλλά λύπη . ὁ μέν γάρ λύπη καί ἐπί ὁ θλῖψις ὁ σῶμα καί αὐτός ὁ Ψυχή ἐπί αὐτός , ὥσπερ καί ὁ ἡδονή , ὁ δέ πόνος ἐπί σῶμα μόνος . διό εἰμί εἄν ἁπλόος μέν ἡδονή λύπη ἐναντίος , τις δέ ἡδονή ὁ ὡς πόνος . ὁ γάρ σωματικός διαχέω καί ὁ ὁ σῶμα εὐσθένεια καί ὁ ἐπί οὗτος ἡδονή εἰμί εἄν ὁ ὁ σῶμα θλῖψις τε καί ὀδύνη ἐναντίος . ὁ δέ ἐπί ὁ Ψυχή λέγω πόνος , ὡς λέγω τις φιλόπονος , οὐδέ ὁ ἀρχή ἐναντίος ἡδονή · μετά ἡδονή γοῦν γίγνομαι . εἰμί δέ τις ἐπί ὁ πονέω λυπέω , ὁ λύπη ἄν , οὐ ὁ πόνος εἰμί ὁ ἐναντίος ὁ ἡδονή . εἰμί δέ λύπη ὁ ἡδονή ἐναντίος πᾶς μέν λύπη κακός εὔλογος εἄν λέγω · ὁ γάρ αὐτός φύσις φευκτός . ὁ δέ ἡδονή οὖον πᾶς ἀγαθός , ἀλλά ὅσος μέν ὁ ἐνέργεια ὁ ἐπί ὅς ὁ ἡδονή ὑπερβολή ἔχω , ἔχω ὁμοίως καί ὁ ἐπί αὐτός ὑπερβολή ἡδονή , τοιοῦτος δέ ὁ σωματικός . διότι οὗτος ὁ μέν σύμμετρος αἱρετός , ὁποῖος εἰμί καί ὁ περί ὁ ἀναγκαῖος ὁ πρός ὁ σῶμα ( αἱρετός γάρ καί ὁ ἀναγκαῖος ) , ὁ δέ ὑπερβάλλω φευκτός , ὁποῖος εἰμί ὁ ὁ ἀκόλαστος , καί εἰμί εἄν ἐπί αὐτός καί ὁ λύπη ὡς ἔνδεια τις κακός , καί ὁ ὑπερβάλλω ἡδονή ὡς ὑπερβολή τις , ὁ δέ σύμμετρος ἀγαθός ἐν μεσότης πως εἰμί ὁ προερέω . ὅς δέ ἡδονή μή εἰμί ὑπερβολή ( τοιοῦτος δέ εἰμί , ὅσος ἐπί ἐνέργεια γίγνομαι , ὅσος ὁ αἱρετός ἐκ ὁ ἐπίδοσις τε καί προσθήκη αὐξάνω , ὁποῖος εἰμί ὁ γίγνομαι κατά ὁ ἀρετή ) , ἐπί οὗτος οὐδέ ὁ ἡδονή εἰμί τις ὑπερβολή · διό ὁ τοιοῦτος αἱρετός τε καί ἀγαθός ὁ οἰκεῖος φύσις πᾶς . |