alexander-philosophy.hqika-problh-mata-sp 27
Ἤ ὅτι πᾶσα ἀρετή , οὖ ἂν ἢ ἀρετή , αὐτό τε εὖ ἔχον ἀποτελεῖ καὶ τὸ ἔργον αὐτοῦ εὖ ἀποδίδωσιν . τε γὰρ τοῦ ὀφθαλμοῦ ἀρετὴ τόν τε ὀφθαλμὸν σπουδαῖον ποιεῖ καὶ τὸ ἔργον αὐτοῦ · τῇ γὰρ τοῦ ὀφθαλμοῦ ἀρετῇ εὖ ὁρῶμεν . ὁ δ’ αὐτὸς λόγος καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων μορίων τοῦ σώματος . ἀλλὰ καὶ ἡ τοῦ ἵππου ἀρετὴ ἵππον τε σπουδαῖον ποιεῖ καὶ ἀγαθὸν δραμεῖν καὶ ἐνεγκεῖν ἐπιβάτην καὶ μεῖναι τοὺς πολεμίους · ὁ δ’ αὐτὸς λόγος καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ζύων ἑκάστου . ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῶν τεχνῶν τε καὶ ἐπιστημῶν οὕτως ἔχει · τῇ γὰρ τῆς γυμναστικῆς ἀρετῇ τό τε σῶμα τῶν ἀνθρώπων εὖ ἔχον γίνεται καὶ τὰς οἰκείας ἐνεργείας εὖ ἀποδίδωσιν . ὁ δ’ αὐτὸς λόγος καὶ ἐπὶ ἰατρικῆς · τῇ γὰρ ταύτης ἀρετῇ ὑγιαίνομέν τε τὰ σώματα καὶ τὰς ὑγιεινὰς ἐνεργείας ἐνεργοῦμεν . ὁμοίως ὁ λόγος καὶ ἐπὶ οἰκοδομικῆς καὶ ἐπὶ πλαστικῆς καὶ ἐπὶ τεκτονικῆς καὶ ἐπὶ πασῶν τῶν τεχνῶν . ὄντος δὲ ἀληθοῦς τοῦ πᾶσαν ἀρετήν , οὖ ἂν ἢ ἀρετή , αὐτό τε εὖ ἔχον ἀποτελεῖν καὶ τὸ ἔργον αὐτοῦ εὖ ἀποδιδόναι , δῆλον ὡς καὶ τοῦ ἀνθρώπου ἡ ἀρετὴ εἴη ἄν , ἀφ’ ἦς αὐτός τε ὁ ἄνθρωπος εὖ ζξει καὶ τὸ ἔργον τὸ οἰκεῖον ὡς ὅτι ἄριστον ἀποδίδωσιν . τί ποτ’ οὖν ἐστι τοιοῦτον , ἐφεξῆς ἰδεῖν · τὸ γὰρ εὑρεθὲν εἴη ἂν ἡ ἀρετή . ἐπεὶ τοίνυν ὁρῶμεν ἐν παντὶ ποσῷ καὶ πρόσθεσιν καὶ ἀφαίρεσιν δεχομένῳ τὸ μὲν ὑπερβάλλον καὶ τὸ ἐλλεῖπον ἐν αὐτοῖς φευκτέα ὄντα , τὸ δ’ ἴσον καὶ τὸ σύμμετρον καὶ μέσον αἱρετά τε καὶ ἐν αὐτῷ τὴν οἰκείαν ἀρετὴν ἔχοντα ( ἐπί τε γὰρ τῆς τῶν σωμάτων εὐεξίας τε καὶ ἀρετῆς τοῦ σώματος τὰ μὲν ὑπερβάλλοντα καὶ ἐνδέοντα γυμνάσια καὶ γενέσθαι κωλύει τὴν εὐεξίαν καὶ φθείρει γενομένην , τὰ δὲ σύμμετρά τε καὶ μέσα καὶ σώζει καὶ ποιεῖ · ἀλλὰ καὶ τὴν ὑγείαν τὰ μὲν ὑπερβάλλοντά τε καὶ ἐνδέοντα σιτία διαφθείρει , σώζει δὲ οὖσαν καὶ μὴ οὖσαν ποιεῖ τὰ μέσα τε καὶ σύμμετρα · ἀλλὰ καὶ ἐπὶ πλαστικῆς ἰδεῖν ἔστιν ἐν , τῇ φυλακῇ τῆς ὑπερβολῆς τε καὶ ἐλλείψεως ὂν τὸ γινόμενον κατ’ ἀρετὴν ὑπ’ αὐτῆς · ὡς δὲ ἐπὶ τούτων , οὕτως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων πάντων ἔχει , ἔστιν δὲ καὶ ἡ ήθικὴ ἀρετὴ περὶ πάθη τε καὶ πράξεις , ἃ καὶ πρόσθεσιν καὶ ἀφαίρεσιν δέχεται ) , δῆλον οὖν ὡς εἴη ἂν κατὰ τὰ αὐτὰ καὶ ἡ περὶ αὐτὰ ἀρετὴ ἐν μεσότητι τούτων . ὥσπερ δὲ ἐπὶ τῶν ἄλλων τὸ μέσον ὡρίζετο ὑπὸ τοῦ κατὰ τὴν τέχνην λόγου , οὕτως καὶ ἐπὶ τῶν παθῶν τε καὶ τῶν πράξεων εἴη ἂν ὁριζόμενον τὸ μέσον τε καὶ σύμμετρον ὑπὸ φρονήθεσιν τε καὶ τοῦ ὀρθοῦ λόγου , καθ’ ὃν ὁρισθέντα τε καὶ πραττόμενα τὸ ἐν τῷ εὖ ἄκρον ἔχοι . διὸ καί φαμεν εἶναι λόγον τῆς ἠθικῆς ἀρετῆς ἕξιν προαιρετικὴν τῆς μεσότητος τῆς πρὸς ἡμᾶς . τῆς περὶ τὰ πάθη τε καὶ τὰς πράξεις , τῆς ὡρισμένης τῷ ὀρθῷ λόγῳ , τοῦ ἐν τοῖς ἄκροις εὖ τε καὶ καλοῦ τυγχάνουσαν . ὅτι δὲ οὕτως ἔχει , δῆλον ἑκάστην τῶν ἠθικῶν ἀρετῶν προχειριζομένοις . ἥ τε γὰρ ἀνδρεία τὰς ὑπερβολὰς τοῦ τε θάρρους καὶ τῶν φόβων , ὁμοίως δὲ καὶ τὰς ἐλλείψεις φυλασσομένη τοῦ ἐν τούτοις εὖ τυγχάνει · τῶν δὲ περὶ τὰς ὑπερβολάς τε τούτων καὶ τὰς ἐνδείας ἕξεων ἡ μέν ἐστι θρασύτης , ἡ δὲ δειλία , κακία οὖσα αὐτῶν ἑκατέρα . ἀλλὰ καὶ ἡ σωφροσύνη τοῦ αὐτοῦ περὶ τὰς σωματικάς τε καὶ δι’ ἁφῆς γινομένας ἡδονάς τε καὶ λύπας τυγχάνει . φυλαττομένη μὲν τὰς κατὰ ταῦτα ὑπερβολάς τε καὶ ἐνδείας , αἱρουμένη δέ τι κατὰ τὸν ὀρθὸν λόγον μέσον ἐν αὐταῖς , τῶν δὲ ἐν ταῖς ὑπερβολαῖς τούτων καὶ ἐνδείαις ἕξεων ἡ μὲν κατὰ τὴν ὑπερβολὴν ἀσωτία , ἡ δὲ κατὰ τὴν ἔνδειαν ἀναισθησία . ὁμοίως δὲ καὶ ταῖς ἕξεσιν ταύταις ἔχουσιν καὶ περὶ τὰς ἄλλας πράξεις καὶ τὰ ἐν αὐταῖς πάθη αἴ τε ἀρεταὶ μεσότητες οὖσαι καὶ αἱ κατὰ τὰς ὑπερβολάς τε καὶ τὰς ἐνδείας κακίαι . Τὧν δὲ οὐ φασκόντων τὰς ἀρετὰς εἶναι μεσότητας ἢ δι’ ἄγνοιαν τῶν εἰρημένων ἢ διὰ φιλοτιμίαν τοῦ καὶ πρὸς τοῦτο δοκεῖν τι λέγειν οἱ μὲν οὐ φάσκοντες δύνασθαι μεσότητα τὴν ἀρετὴν εἶναι διὰ τὸ δεῖν μὲν τὸ μέσον ὁρίζεσθαι τοῖς ἄκροις καὶ ἀπὸ τούτων ἴσον ἀφεστάναι , μὴ εἶναι δὲ μήτε ἐν τοῖς πάθεσιν μήτε ἐν ταῖς πράξεσιν μήτε τὰς ὑπερβολὰς μήτε τὰς ἐνδείας ὡρισμένας , οὔτε γὰρ ἡ τοῦ θαρρεῖν ἀμετρία μέχρι τίνος πρόεισιν , ἐστὶν ὡρισμένον , οὔτε ἡ τοῦ φοβεῖσθαι · πρὸς δὴ τούτους λέγοιτο ἂν , ὅτι μὴ ἐνόησαν τὸ ἐν τῷ ὁρισμῷ προσκείμενον τῇ μεσότητι , ἔστι δὲ τοῦτο τὸ πρὸς ἡμᾶς’ , καίτοι σαφῶς αὐτὸ διορίσαντος Ἀριστοτέλους καὶ δείξαντος , ὅτι τὸ μὲν πρὸς τὸ πρᾶγμα μέσον δεῖται τοῦ τῶν ἄκρων ὅρου , εἴ γε τὸ οὕτως μέσον ἴσον ἀπέχει τῶν ἄκρων , τὸ δὲ πρὸς ἡμᾶς μέσον οὔτε ἂν ἦν καὶ τὸ αὐτὸ πᾶσιν οὔτε εὑρίσκεται ἐν τῇ ἴσῃ τῶν ἄκρων ἀποστάσει . τοὐναντίον γὰρ ἡ εὕρεσις τοῦ οὕτω μέσου γνωρίμους ἐποίει καὶ τὰς ἐφ’ ἑκάτερα ἐκβάσεις τοῦ μέσου . ὡς γὰρ ἐπὶ τῶν τεχνῶν ὁρισθὲν τὸ καθ’ ἕκαστον τῶν εἰρημένων μέσον τε καὶ σύμμετρον τῷ τῆς τέχνης λόγῳ τὰς ἐκτροπὰς καὶ παραβάσεις δείκνυσιν τὰς ἐφ’ ἑκάτερα τοῦ μέσου , οὕτως δὲ ἔχει καὶ ἐπὶ τῶν παθῶν τε καὶ πράξεων . ὁρισθὲν γὰρ τὸ κατ’ αὐτὴν σύμμετρον ἑκάστῳ ὑπὸ τῆς φρονήσεως καὶ τοῦ κατ’ αὐτὴν λόγου πάσας τὰς τούτου παραβάσεις ποιεῖ γνωρίμους , οὐδὲν δεομένη τῆς προσόδου τῆς ἐπὶ τὰ πέρατα αὐτῶν , ἀλλ’ αὐτόθεν κωλύουσα αὐτὰς τῷ ταῖς πρώταις αὐτῶν ἐκτροπαῖς ἐνίστασθαι ταῖς γινομέναις παρὰ τὸ μέσον τε καὶ σύμμετρον . Ἀλλὰ καὶ ὁ λέγων μὴ εἶναι τὴν ἀρετὴν μέσην δύο κακιῶν τῶν ἑκατέρωθεν αὐτῆς , μὴ γὰρ ἕπεσθαι αὐτῇ κακίαν ἐναντίαν τῷ τὸ μὲν μέσον μηδετέρου τῶν ἐφ’ ἑκάτερα τῶν ἄκρων πλεῖστον ἀφεστάναι , ἐναντία δὲ εἶναι τὰ ἐν τῷ αὐτῷ γένει πλεῖστον ἀλλήλων διεστῶτα , οὐδὲ οὗτος εἴη ἂν κινῶν τι τῶν κειμένων . εἰ μὲν γὰρ ἦν ἡ ἀρετὴ αὐτὰ τὰ μέσα πάθη καὶ αὐταὶ αἱ μέσαι πράξεις , ἔλεγον ἄν τι . νῦν δ’ οὐ ταῦτα ἡ ἀρετή , ἀλλὰ περὶ ταῦτα . τὸ δὲ εἶναι αὐτῇ ἀρετῇ ἐν τῷ ὡρίσθαι τῷ ὀρθῷ λόγῳ καὶ συμμετρίᾳ τὸ εἶναι ἔχειν , ταῖς δὲ ὑπερβολαῖς καὶ ἐνδείαις τὸ κακίαις εἶναι παρά τε τοῦ ἡμαρτημένου λόγου καὶ τῆς ἀσυμμετρίας , καθ’ ὅσον ἡ μὲν κατὰ τὸν ὀρθὸν λόγον ἃ πράττει πράττει , καὶ ἔστιν ἐν συμμετρίᾳ , ἡ δὲ κατὰ τὸν ἡμαρτημένον λόγον , καὶ ἐν ἀσυμμετρίᾳ ἡ ἐναντίωσις αὐταῖς , ἐπεὶ κατά γε αὐτὰ τὰ πάθη καὶ τὰς πράξεις καὶ τὸ ἐν τούτοις ποσὸν αἱ ἔνδειαι ταῖς ὑπερβολαῖς εἴρηνται ὑπ’ αὐτοῦ εἶναι ἐναντίαι . Καὶ ὁ λέγων δὲ μὴ εἶναι τὴν ἀρετὴν μεσότητα , δεήσειν γὰρ τὸν τὴν ἀρετὴν ἔχοντα τὸ μέσως εὖ μετιέναι , ἀλλ’ οὐ τὸ ἄκρως , οὐδ’ οὗτος δὴ νοήσας τὰ εἰρημένα λέγει . εἴρηται γάρ , ὅτι ἐστὶν ἡ περὶ τὰ πάθη καὶ τὰς πράξεις μεσότης κατὰ τὸν προειρημένον τρόπον ἐν τῷ εὖ ἀκρότης . ἄκρως γὰρ εὖ ἔχει τὸ γινόμενον ἐν ἐκείνοις μέσως τε καὶ συμμέτρως . οὐδὲν γὰρ κωλύει τὸ ἄκρων τινῶν ἐν μεσότητι ἄκρον τινῶν εἶναι . διὸ ἄτοπος καὶ ὁ λέγων , εἰ ἡ ἀρετὴ ἀκρότης ἐστὶ ψυχῆς λογικῆς , μὴ δύνασθαι αὐτὴν εἶναι μεσότητα τῷ μὴ οἷόν τε εἶναι ταὐτὸν ἅμα ἄκρον τε εἶναι καὶ μέσον . εἰ μὲν γὰρ τοῦ αὐτοῦ τις ἠξίου , ἔλεγον ἄν τι , ἐπεὶ δὲ οὐ τοῦτο λέγεται , εἶεν ἂν αἰτιώμενοι τὰ ἀναίτια . Aλλ’ οδδὲ ὁ λέγων , εἰ ἡ ἀρετὴ μέση δύο κακιῶν , εἴη ἂν καὶ συγκειμένη ἐκ τούτων τῷ τὰ μέσα τῶν ἐναντίων ἐκ τῆς μίξεως τῶν ἐναντίων ἔχειν τὴν σύστασιν , ὡς ἐπὶ χρωμάτων καὶ ὀσμῶν καὶ χυμῶν αὐτὸς ἐν τῷ Περὶ αἰσθήσεως εἴρηκεν , οὐδ’ οῦτος δὴ ἅπτεταί τινος τῶν κειμένων . οὐ γὰρ εἰ τὰ προειρημένα τοιαῦτα , ἤδη καὶ πάντα μέσα ἐναντίων τινῶν ἐκ τῆς ἐκείνων μίξεως τὸ εἶναι ἔχει . οὐδὲ γὰρ τὸ κατὰ ποσότητά τινα μέσον ἐκ τῶν ἐναντίων ἔχει τὴν σύστασιν , ἀλλὰ πᾶν τοὐναντίον ἐν τῇ πρὸς τὰ ἄκρα ἀποστάσει τὸ εἶναι αὐτοῖς μέσοις . ἐπί τε γὰρ τῶν κατὰ τὰς τέχνας γινομένων τὸ μέσον τε καὶ σύμμετρον οὐκ ἐκ τῆς συνθέσεως τοῦ τε ὑπερβάλλοντος καὶ τοῦ ἐνδέοντος , ἀλλ’ ἐν τῇ φυγῇ τούτων . οὐ γὰρ ἐκ μίξεως τῶν ὑπερβαλλόντων καὶ ἐνδεόντων γυμνασίων εὐεξία , καίτοι οὔσα ἐν μεσότητι αὐτῶν · ἀλλ’ οὐδὲ ἡ ὑγεία τοῦτον γίνεται τὸν τρόπον · ἀλλ’ οὐδὲ ἡ πλαστικὴ τὰς ὑπερβολὰς καὶ τὰς ἐνδείας συντίθησιν . οὐδὲ τὸ κέντρον δὲ τοῦ κύκλου ἐκ μίξεως τούτων ἐστὶν ὧν ἀφέστηκε πλεῖστον , ἀλλ’ οὐδὲ τὰ μεταξὺ τῶν τε ἀγαθῶν καὶ τῶν κακῶν ἐξ ἐκείνων μέμικται . ἀλλ’ οὐδὲ γτὸ.πχφκόπτοντα συγκεῖσθαι ἐκ κακίας τε καὶ ἀρετῆς φήσαι τις ἄν . 0ὑδὲ ἐκεῖνο ὑγιὲς τὸ λέγειν , εἰ μεσότης ἡ ἀρετή , δεήσει ἀπὸ τῆς ἐνδείας εἰς τὴν ὑπερβολὴν προιόντα πρῶτον ἐν ἀρετῇ γενέσθαι . εἰ μὲν γὰρ ἦν τὰ μέσα πάθη καὶ αἱ μέσαι πράξεις αἱ ἀρεταί , ἴσως ἄν τι ἦν λεγόμενον , εἰ δ’ ἐστὶν ἡ ἀρετὴ ἐν τῷ ὡρίσθαι ταῦτα τῷ ὀρθῷ λόγῳ , οὐ πάντως ὁ ἐν μέσῳ πάθει τινὶ γενόμενος ἤδη γίνεται ἐν αὐτῷ ὡς κατὰ τὸν ὀρθὸν λόγον αὐτὸ πάσχειν ἢ τὴν μέσην πρᾶξιν πράττειν ὁμοίως . οὐδὲ ἄλλως δὲ τοῦτο τοῦτον ἐπὶ πάντων συμβαίνει τὸν τρόπον . οὐ γὰρ ἐκ τοῦ δι’ ὑπερβολήν τινος τῶν μερῶν αἴσχους εἰς τὸ κατ’ ἔνδειάν τε καὶ ἔλλειψιν μεταβάλλον πρῶτον γίνεται κάλλος . Ἄτοπον δὲ καὶ τὸ λέγειν , καθ’ ὓς μεσότητες αἱ ἀρεταί , κατὰ τούτους γίνεσθαι καὶ κακίας μέρος ἀρετήν · τῆς γὰρ θρασύτητος εἰ τὸ ὑπερβάλλον ἀφαιρεθείη , τὸ καταλειπόμενον αὐτῆς μέρος ἀνδρεία ἂν εἴη · ἀλλὰ καὶ τῆς ἀνδρείας εἰ ἀφαιρεθείη μέρος τι , καθ’ ὃ τῆς δειλίας ὑπερέχει , γίνεσθαι τὸ καταλειπόμενον αὐτῆς μέρος δειλίαν . ἱκανῶς γὰρ περὶ τούτων καὶ αὐτὸς εἶπεν , δεικνὺς ὅτι πᾶν τὸ τῆς κακίας μέρος κακία , καὶ πᾶν ἀρετὴ τὸ τῆς ἀρετῆς . ἢ γὰρ οὐ ταῦτα ἦν τὰ λυόμενα διὰ τῆς λέξεως τῆς · οὐ πᾶ κα δὲ ἐπιδέχεται πρᾶξις οὐδὲ πᾶν πάθος τὴν μεσότητα · ἔνια γὰρ εὑ θὺς ὑνόμα σται συνειλημμένα με τὰ τῆς φαυλότητος , οἰον ἐπι χαιρεκακία ἀναισχυντία φθόνος , καὶ ἐπὶ τῶν πράξε ων μοιχεία κλοπὴ ἀνδροφονία . πάντα γὰρ ταῦτα καὶ τὰ τοι οῦτα ψέγεται τῷ φαῦ ῦλα εἶναι , ἀλλ’ οὐχ αἱ ὑ περβολαὶ αὐτῶν οὐδὲ ἐλλείψεις . οὐκ ἔστιν οὖ ν οὐ δέ ποτε πε ρὶ αὐτὰ κατορθοῦν , ἀλλ’ ἀεὶ ἁμαρτάνειν , οὐδέ ἐστι τὸ εὖ ἢ μὴ εὖ περὶ τὰ τοιαῦτα ἐν τῷ ἣν δεῖ καὶ ὅτε καὶ ὡς μοιχεύειν , ἀλλ’ πλῶς ποιεῖν ὁτιοῦν τούτων ἁμαρτάνειν ἐστίν . ὅμοιον καὶ τὸ ἀξιοῦν περὶ τὸ ἀδικεῖν καὶ δειλαίνειν καὶ ἀκολα σταίνειν με σότητα εἶναι καὶ ὑ περβολὴν καὶ ἔλλειψιν · ἔσται γὰρ οὕτως γε ὑπερβολῆς καὶ ἐλλείψεως μεσότης καὶ ὑπερβολῆς ὑπερβολὴ καὶ ἔλλειψις ἐλλείψεως . ὥσπερ δὲ σωφροσύνης καὶ ἀνδρείας οὐκ ἔστιν ὑπερβολὴ καὶ ἔλλειψις διὰ τὸ τὸ μέσον εἶναί πως ἄκρον , οὕτως οὐδὲ ἐκείνων μεσότης οὐδὲ ὑπερβολὴ καὶ ἔλλειψις , ἀλλ᾿ ὡς ἂν πράττηται ἁμαρτάνεται . ὅλως γὰρ οὔτε ὑπερβολῆς καὶ ἐλλείψεως μεσότης ἐστίν , οὔτε μεσότητος ὑπερβολὴ καὶ ἔλλειψις . διὰ γὰρ τούτων οὐ μόνον τὴν προειρημένην λέλυκεν ἀπορίαν , ἀλλὰ καὶ πάντα τὰ πρὸς τὴν δόξαν ἀπορεῖσθαι δυνάμενα .
Lemmas: ἤ ὅτι πᾶς ἀρετή , οὖον εἄν ἢ ἀρετή , αὐτός τε εὕω ἔχω ἀποτελέω καί ὁ ἔργον αὐτός εὕω ἀποδίδωμι . τε γάρ ὁ ὀφθαλμός ἀρετή ὁ τε ὀφθαλμός σπουδαῖος ποιέω καί ὁ ἔργον αὐτός · ὁ γάρ ὁ ὀφθαλμός ἀρετή εὕω ὁράω . ὁ δέ αὐτός λόγος καί ἐπί ὁ ἄλλος μόριον ὁ σῶμα . ἀλλά καί ὁ ὁ ἵππος ἀρετή ἵππος τε σπουδαῖος ποιέω καί ἀγαθός τρέχω καί φέρω ἐπιβάτης καί μένω ὁ πολέμιος · ὁ δέ αὐτός λόγος καί ἐπί ὁ ἄλλος ζεύω ἕκαστος . ἀλλά καί ἐπί ὁ τέχνη τε καί ἐπιστήμη οὕτως ἔχω · ὁ γάρ ὁ γυμναστικός ἀρετή ὁ τε σῶμα ὁ ἄνθρωπος εὕω ἔχω γίγνομαι καί ὁ οἰκεῖος ἐνέργεια εὕω ἀποδίδωμι . ὁ δέ αὐτός λόγος καί ἐπί ἰατρικός · ὁ γάρ οὗτος ἀρετή ὑγιαίνω τε ὁ σῶμα καί ὁ ὑγιεινός ἐνέργεια ἐνεργέω . ὁμοίως ὁ λόγος καί ἐπί οἰκοδομικός καί ἐπί πλαστικός καί ἐπί τεκτονικός καί ἐπί πᾶς ὁ τέχνη . εἰμί δέ ἀληθής ὁ πᾶς ἀρετή , οὖον εἄν ἢ ἀρετή , αὐτός τε εὕω ἔχω ἀποτελέω καί ὁ ἔργον αὐτός εὕω ἀποδίδωμι , δῆλος ὡς καί ὁ ἄνθρωπος ὁ ἀρετή εἰμί ἄν , ἀπό εἰμί αὐτός τε ὁ ἄνθρωπος εὕω ζω καί ὁ ἔργον ὁ οἰκέω ὡς ὅτι ἀγαθός ἀποδίδωμι . τίς πρός οὖν εἰμί τοιοῦτος , ἐφεξῆς ὁράω · ὁ γάρ εὑρίσκω εἰμί εἄν ὁ ἀρετή . ἐπεί τοίνυν ὁράω ἐν πᾶς ποσός καί πρόσθεσις καί ἀφαίρεσις δέχομαι ὁ μέν ὑπερβάλλω καί ὁ ἐλλείπω ἐν αὐτός φευκτέος εἰμί , ὁ δέ ἴσος καί ὁ σύμμετρος καί μέσος αἱρετός τε καί ἐν αὐτός ὁ οἰκεῖος ἀρετή ἔχω ( ἐπί τε γάρ ὁ ὁ σῶμα εὐεξία τε καί ἀρετή ὁ σῶμα ὁ μέν ὑπερβάλλω καί ἐνδέω γυμνάσιον καί γίγνομαι κωλύω ὁ εὐεξία καί φθείρω γίγνομαι , ὁ δέ σύμμετρος τε καί μέσος καί σῴζω καί ποιέω · ἀλλά καί ὁ ὑγεία ὁ μέν υπερβάλλων τε καί ἐνδέω σιτίον διαφθείρω , σῴζω δέ εἰμί καί μή εἰμί ποιέω ὁ μέσος τε καί σύμμετρος · ἀλλά καί ἐπί πλαστικός ὁράω εἰμί ἐν , ὁ φυλακή ὁ ὑπερβολή τε καί ἔλλειψις εἰμί ὁ γίγνομαι κατά ἀρετή ὑπό αὐτός · ὡς δέ ἐπί οὗτος , οὕτως δέ καί ἐπί ὁ ἄλλος πᾶς ἔχω , εἰμί δέ καί ὁ ἠθικός ἀρετή περί πάθος τε καί πρᾶξις , ὁ καί πρόσθεσις καί ἀφαίρεσις δέχομαι ) , δῆλος οὖν ὡς εἰμί εἄν κατά ὁ αὐτός καί ὁ περί αὐτός ἀρετή ἐν μεσότης οὗτος . ὥσπερ δέ ἐπί ὁ ἄλλος ὁ μέσος ὁρίζω ὑπό ὁ κατά ὁ τέχνη λόγος , οὕτως καί ἐπί ὁ πάθος τε καί ὁ πρᾶξις εἰμί εἄν ὁρίζω ὁ μέσος τε καί σύμμετρος ὑπό φρονέω τε καί ὁ ὀρθός λόγος , κατά ὅς ὁρίζω τε καί πράσσω ὁ ἐν ὁ εὕω ἄκρος ἔχω . διό καί φημί εἰμί λόγος ὁ ἠθικός ἀρετή ἕξις προαιρετικός ὁ μεσότης ὁ πρός ἐγώ . ὁ περί ὁ πάθος τε καί ὁ πρᾶξις , ὁ ὁρίζω ὁ ὀρθός λόγος , ὁ ἐν ὁ ἄκρος εὕω τε καί καλός τυγχάνω . ὅτι δέ οὕτως ἔχω , δῆλος ἕκαστος ὁ ἠθικός ἀρετή προχειρίζω . ὅς τε γάρ ἀνδρεία ὁ ὑπερβολή ὁ τε θάρσος καί ὁ φόβος , ὁμοίως δέ καί ὁ ἔλλειψις φυλάσσω ὁ ἐν οὗτος εὕω τυγχάνω · ὁ δέ περί ὁ ὑπερβολή τε οὗτος καί ὁ ἔνδεια ἕξις ὁ μέν εἰμί θρασύτης , ὁ δέ δειλία , κακία εἰμί αὐτός ἑκάτερος . ἀλλά καί ὁ σωφροσύνη ὁ αὐτός περί ὁ σωματικός τε καί διά ἁφή γίγνομαι ἡδονή τε καί λύπη τυγχάνω . φυλάσσω μέν ὁ κατά οὗτος ὑπερβολή τε καί ἔνδεια , αἱρέω δέ τίς κατά ὁ ὀρθός λόγος μέσος ἐν αὐτός , ὁ δέ ἐν ὁ ὑπερβολή οὗτος καί ἔνδεια ἕξις ὁ μέν κατά ὁ ὑπερβολή ἀσωτία , ὁ δέ κατά ὁ ἔνδεια ἀναισθησία . ὁμοίως δέ καί ὁ ἕξις οὗτος ἔχω καί περί ὁ ἄλλος πρᾶξις καί ὁ ἐν αὐτός πάθος ἀεί τε ἀρετή μεσότης εἰμί καί ὁ κατά ὁ ὑπερβολή τε καί ὁ ἔνδεια κακία . ὅς δέ οὖον φάσκω ὁ ἀρετή εἰμί μεσότης ἢ διά ἄγνοια ὁ εἴρω ἢ διά φιλοτιμία ὁ καί πρός οὗτος δοκέω τίς λέγω ὁ μέν οὖον φάσκω δύναμαι μεσότης ὁ ἀρετή εἰμί διά ὁ δήω μέν ὁ μέσος ὁρίζω ὁ ἄκρος καί ἀπό οὗτος ἴσος ἀφίστημι , μή εἰμί δέ μήτε ἐν ὁ πάθος μήτε ἐν ὁ πρᾶξις μήτε ὁ ὑπερβολή μήτε ὁ ἔνδεια ὁρίζω , οὔτε γάρ ὁ ὁ θαρσέω ἀμετρία μέχρι τίς πρόειμι , εἰμί ὁρίζω , οὔτε ὁ ὁ φοβέω · πρός δή οὗτος λέγω εἄν , ὅτι μή νοέω ὁ ἐν ὁ ὁρισμός πρόσκειμαι ὁ μεσότης , εἰμί δέ οὗτος ὁ πρός ἡμεῖς , καίτοι σαφῶς αὐτός διορίζω Ἀριστοτέλης καί δείκνυμι , ὅτι ὁ μέν πρός ὁ πρᾶγμα μέσος δήω ὁ ὁ ἄκρος ὁράω , εἰμί γε ὁ οὕτως μέσος ἴσος ἀπέχω ὁ ἄκρος , ὁ δέ πρός ἐγώ μέσος οὔτε εἄν εἰμί καί ὁ αὐτός πᾶς οὔτε εὑρίσκω ἐν ὁ ἴσος ὁ ἄκρος ἀπόστασις . ἐναντίος γάρ ὁ εὕρεσις ὁ οὗτος μέσος γνώριμος ποιέω καί ὁ ἐπί ἑκάτερος ἔκβασις ὁ μέσος . ὡς γάρ ἐπί ὁ τέχνη ὁρίζω ὁ κατά ἕκαστος ὁ εἴρω μέσος τε καί σύμμετρος ὁ ὁ τέχνη λόγος ὁ ἐκτροπή καί παράβασις δείκνυμι ὁ ἐπί ἑκάτερος ὁ μέσος , οὕτως δέ ἔχω καί ἐπί ὁ πάθος τε καί πρᾶξις . ὁρίζω γάρ ὁ κατά αὐτός σύμμετρος ἕκαστος ὑπό ὁ φρόνησις καί ὁ κατά αὐτός λόγος πᾶς ὁ οὗτος παράβασις ποιέω γνώριμος , οὐδείς δήω ὁ πρόσοδος ὁ ἐπί ὁ πέρας αὐτός , ἀλλά αὐτόθεν κωλύω αὐτός ὁ ὁ πρῶτος αὐτός ἐκτροπή ἐνίστημι ὁ γίγνομαι παρά ὁ μέσος τε καί σύμμετρος . ἀλλά καί ὁ λέγω μή εἰμί ὁ ἀρετή μέσος δύο κακία ὁ ἑκατέρωθεν αὐτός , μή γάρ ἕπω αὐτός κακία ἐναντίος ὁ ὁ μέν μέσος μηδέτερος ὁ ἐπί ἑκάτερος ὁ ἄκρος πλεῖστος ἀφίστημι , ἐναντίος δέ εἰμί ὁ ἐν ὁ αὐτός γένος πλεῖστος ἀλλήλων διίστημι , οὐδέ οὗτος εἰμί εἄν κινέω τίς ὁ κεῖμαι . εἰμί μέν γάρ εἰμί ὁ ἀρετή αὐτός ὁ μέσος πάθος καί αὐτός ὁ μέσος πρᾶξις , λέγω ἄν τίς . νῦν δέ οὖον οὗτος ὁ ἀρετή , ἀλλά περί οὗτος . ὁ δέ εἰμί αὐτός ἀρετή ἐν ὁ ὁρίζω ὁ ὀρθός λόγος καί συμμετρία ὁ εἰμί ἔχω , ὁ δέ ὑπερβολή καί ἔνδεια ὁ κακία εἰμί παρά τε ὁ ἁμαρτάνω λόγος καί ὁ ἀσυμμετρία , κατά ὅσος ὁ μέν κατά ὁ ὀρθός λόγος ὁ πράσσω πράσσω , καί εἰμί ἐν συμμετρία , ὁ δέ κατά ὁ ἁμαρτάνω λόγος , καί ἐν ἀσυμμετρία ὁ ἐναντίωσις αὐτός , ἐπεί κατά γε αὐτός ὁ πάθος καί ὁ πρᾶξις καί ὁ ἐν οὗτος ποσός ὁ ἔνδεια ὁ ὑπερβολή εἴρω ὑπό αὐτός εἰμί ἐναντίος . καί ὁ λέγω δέ μή εἰμί ὁ ἀρετή μεσότης , δήω γάρ ὁ ὁ ἀρετή ἔχω ὁ μέσος εὕω μέτειμι , ἀλλά οὖον ὁ ἄκρως , οὐδέ οὗτος δή νοέω ὁ εἴρω λέγω . εἴρω γάρ , ὅτι εἰμί ὁ περί ὁ πάθος καί ὁ πρᾶξις μεσότης κατά ὁ προερέω τρόπος ἐν ὁ εὕω ἀκρότης . ἄκρως γάρ εὕω ἔχω ὁ γίγνομαι ἐν ἐκεῖνος μέσος τε καί σύμμετρος . οὐδείς γάρ κωλύω ὁ ἄκρος τις ἐν μεσότης ἄκρος τις εἰμί . διό ἄτοπος καί ὁ λέγω , εἰμί ὁ ἀρετή ἀκρότης εἰμί Ψυχή λογικός , μή δύναμαι αὐτός εἰμί μεσότης ὁ μή οἷος τε εἰμί αὐτός ἅμα ἄκρος τε εἰμί καί μέσος . εἰμί μέν γάρ ὁ αὐτός τις ἀξιόω , λέγω ἄν τίς , ἐπεί δέ οὖον οὗτος λέγω , ἄγω εἄν αἰτιάομαι ὁ ἀναίτιος . Aλλ’ οδός ὁ λέγω , εἰμί ὁ ἀρετή μέσος δύο κακία , εἰμί εἄν καί σύγκειμαι ἐκ οὗτος ὁ ὁ μέσος ὁ ἐναντίος ἐκ ὁ μίξις ὁ ἐναντίος ἔχω ὁ σύστασις , ὡς ἐπί χρῶμα καί ὀσμή καί χυμός αὐτός ἐν ὁ περι αἴσθησις εἴρω , οὐδέ οὗτος δή ἅπτω τις ὁ κεῖμαι . οὖον γάρ εἰμί ὁ προερέω τοιοῦτος , ἤδη καί πᾶς μέσος ἐναντίος τις ἐκ ὁ ἐκεῖνος μίξις ὁ εἰμί ἔχω . οὐδέ γάρ ὁ κατά ποσότης τις μέσος ἐκ ὁ ἐναντίος ἔχω ὁ σύστασις , ἀλλά πᾶς ἐναντίος ἐν ὁ πρός ὁ ἄκρος ἀπόστασις ὁ εἰμί αὐτός μέσος . ἐπί τε γάρ ὁ κατά ὁ τέχνη γίγνομαι ὁ μέσος τε καί σύμμετρος οὐ ἐκ ὁ σύνθεσις ὁ τε ὑπερβάλλω καί ὁ ἐνδέω , ἀλλά ἐν ὁ φυγή οὗτος . οὖον γάρ ἐκ μίξις ὁ ὑπερβάλλω καί ἐνδέω γυμνάσιον εὐεξία , καίτοι εἰμί ἐν μεσότης αὐτός · ἀλλά οὐδέ ὁ ὑγεία οὗτος γίγνομαι ὁ τρόπος · ἀλλά οὐδέ ὁ πλαστικός ὁ ὑπερβολή καί ὁ ἔνδεια συντίθημι . οὐδέ ὁ κέντρον δέ ὁ κύκλος ἐκ μίξις οὗτος εἰμί ὅς ἀφίστημι πλεῖστος , ἀλλά οὐδέ ὁ μεταξύ ὁ τε ἀγαθός καί ὁ κακός ἐκ ἐκεῖνος μίγνυμι . ἀλλά οὐδέ γτο.πχφκοπτοειντα σύγκειμαι ἐκ κακία τε καί ἀρετή φημί τις ἄν . 0ὑδὲ ἐκεῖνος ὑγιής ὁ λέγω , εἰμί μεσότης ὁ ἀρετή , δήω ἀπό ὁ ἔνδεια εἰς ὁ ὑπερβολή προέρχομαι πρῶτος ἐν ἀρετή γίγνομαι . εἰμί μέν γάρ εἰμί ὁ μέσος πάθος καί ὁ μέσος πρᾶξις ὁ ἀρετή , ἴσως ἄν τίς εἰμί λέγω , εἰμί δέ εἰμί ὁ ἀρετή ἐν ὁ ὁρίζω οὗτος ὁ ὀρθός λόγος , οὖον πάντως ὁ ἐν μέσος πάθος τις γίγνομαι ἤδη γίγνομαι ἐν αὐτός ὡς κατά ὁ ὀρθός λόγος αὐτός πάσχω ἢ ὁ μέσος πρᾶξις πράσσω ὁμοίως . οὐδέ ἄλλως δέ οὗτος οὗτος ἐπί πᾶς συμβαίνω ὁ τρόπος . οὖον γάρ ἐκ ὁ διά ὑπερβολή τις ὁ μέρος αἶσχος εἰς ὁ κατά ἔνδεια τε καί ἔλλειψις μεταβάλλω πρῶτος γίγνομαι κάλλος . ἄτοπος δέ καί ὁ λέγω , κατά ὕς μεσότης ὁ ἀρετή , κατά οὗτος γίγνομαι καί κακία μέρος ἀρετή · ὁ γάρ θρασύτης εἰμί ὁ ὑπερβάλλω ἀφαιρέω , ὁ καταλείπω αὐτός μέρος ἀνδρεία εἄν εἰμί · ἀλλά καί ὁ ἀνδρεῖος εἰμί ἀφαιρέω μέρος τίς , κατά ὅς ὁ δειλία ὑπερέχω , γίγνομαι ὁ καταλείπω αὐτός μέρος δειλία . ἱκανῶς γάρ περί οὗτος καί αὐτός εἶπον , δείκνυμι ὅτι πᾶς ὁ ὁ κακία μέρος κακία , καί πᾶς ἀρετή ὁ ὁ ἀρετή . ἢ γάρ οὖον οὗτος εἰμί ὁ λύω διά ὁ λέξις ὁ · οὖον πᾶ ἄν δέ ἐπιδέχομαι πρᾶξις οὐδέ πᾶς πάθος ὁ μεσότης · ἔνιοι γάρ ὅς Θῦς ὑνόμα εἰμί συλλαμβάνω ἐγώ ὁ ὁ φαυλότης , οἷος ἐπι χαιρεκακία ἀναισχυντία φθόνος , καί ἐπί ὁ πράττω εἰμί μοιχεία κλοπή ἀνδροφονία . πᾶς γάρ οὗτος καί ὁ ὅς οὐτάω ψέγω ὁ Φάυ ἰάλλω εἰμί , ἀλλά οὐ ὁ ὑ περβολαας αὐτός οὐδέ ἔλλειψις . οὐ εἰμί οὖον Ν οὖον δέ ποτός μετά ριʹ αὐτός κατορθόω , ἀλλά ἀεί ἁμαρτάνω , οὐδέ εἰμί ὁ εὕω ἢ μή εὕω περί ὁ τοιοῦτος ἐν ὁ ὅς δεῖ καί ὅτε καί ὡς μοιχεύω , ἀλλά Πλῶς ποιέω ὁστισοῦν οὗτος ἁμαρτάνω εἰμί . ὅμοιος καί ὁ ἀξιόω περί ὁ ἀδικέω καί δειλαίνω καί ἀκολα σταίνω ἐγώ σοτηταω εἰμί καί ὑ περβολὴν καί ἔλλειψις · εἰμί γάρ οὕτως γε ὑπερβολή καί ἔλλειψις μεσότης καί ὑπερβολή ὑπερβολή καί ἔλλειψις ἔλλειψις . ὥσπερ δέ σωφροσύνη καί ἀνδρεῖος οὐ εἰμί ὑπερβολή καί ἔλλειψις διά ὁ ὁ μέσος εἰμί πως ἄκρος , οὕτως οὐδέ ἐκεῖνος μεσότης οὐδέ ὑπερβολή καί ἔλλειψις , ἀλλά ὡς εἄν πράσσω ἁμαρτάνω . ὅλως γάρ οὔτε ὑπερβολή καί ἔλλειψις μεσότης εἰμί , οὔτε μεσότης ὑπερβολή καί ἔλλειψις . διά γάρ οὗτος οὖον μόνος ὁ προερέω λύω ἀπορία , ἀλλά καί πᾶς ὁ πρός ὁ δόξα ἀπορέω δύναμαι .