alexander-philosophy.hqika-problh-mata-sp 24
Καὶ πῶς τις ἂν τὰς ἀρετὰς καὶ τὰς κατ’ αὐτὰς ἐνεργείας δι’ αὐτὰς αἱρετὰς εἶναι λέγοι , εἴ γέ εἰσιν ἡμῖν αἱρεταὶ διὰ τὴν τῶν ἀμέτρων παθῶν ἀποσκευήν ; ( καὶ γὰρ τὴν μὲν ἀνδρίαν αἱρούμεθα , ὅπως μετρεῖν δυνώμεθα τούς τε φόβους καὶ τὰ θάρρη , τὴν δὲ σωφροσύνην , ὅπως τὰς δι’ ἁφῆς λύπας τε καὶ ἡδονάς · αἱρούμεθα δὲ καὶ τῶν ἄλλων ἀρετῶν ἑκάστην ἢ ἐπὶ παθῶν τινων μέτρον ἢ ἐπὶ πράξεων · τὴν μὲν γὰρ ἐλευθεριότητα καὶ τὴν μεγαλοπρέπειαν ἐπὶ τῷ μετρεῖν δύνασθαι τὰς πράξεις , ὃς διὰ δόσεως τε καὶ λήψεως χρημάτων ἐνεργοῦμεν , τὴν δὲ μεγαλοψυχίαν τε καὶ φιλοτιμίαν ἐπὶ τῇ συμμέτρῳ καὶ κατ’ ἀξίαν τῶν τιμῶν αἱρέσει , τήν τε ἐπὶ τῷ περὶ τὰς ὀργὰς συμμέτρῳ , αἱρούμεθα δὲ καὶ τὴν δικαιοσύνην , διότι ἐστὶ σωστικὴ τῆς κοινωνίας οὔσης ἡμῖν κατὰ φύσιν , εἴ γέ ἐσμεν φύσει κοινωνικοί τε καὶ πολιτικοί ) . ὡς γὰρ οὐ δι’ αὐτὴν αἱρετὴ ἡ οἰκοδομική , ὅτι ἐστὶν αἱρετὰ τὰ γινόμενα ἀπ’ αὐτῆς , οὐδὲ ἡ παλαιστικὴ δι’ αὑτήν ἐστιν αἱρετὴ διὰ τὸ τοῦ καλῶς παλαίειν εἶναι ποιητική , οὐδὲ τῶν ἀρετῶν εἴη τις ἂν δι’ αὐτὴν αἱρετή , εἰ τὸ αἱρετόν ἐστιν αὐταῖς παρὰ τῶν γινομένων δι’ αὐτῶν . ἢ εἰ μὲν ἦν ἄλλο μὲν τὸ δι’ ὅ φαμεν ἑκάστην τῶν ἀρετῶν εἶναι αἱρετήν , ἄλλο δὲ αὐτὴ ἡ ἀρετή , εὐλόγως ἂν ἀνῃρεῖτο τὸ εἶναι αὐτῶν ἑκάστην δι’ αὐτὴν αἱρετήν , εἰ δέ ἐστιν ἑκάστῃ τῶν ἀρετῶν τὸ εἶναι ἐν τούτῳ δι’ ὅ ἐστιν αἱρετή , εἴη ἂν εὐλόγως λεγόμενον τὸ εἶναι τὰς ἀρετὰς δι᾿ αὑτὰς αἱρετάς . ὡς γὰρ εἰ ἦν ἡ οἰκοδομικὴ οἰκία , δι᾿ ἥν ἐστιν αἱρετή , ἦν ἂν δι᾿ αὑτὴν αἱρετή , οὕτως καὶ τῶν ἀρετῶν ἑκάστη , εἰ ἔστιν ἡ αὐτὴ τούτῳ δι᾿ ὅ ἐστιν αἱρετή , εἴη ἂν δι᾿ αὑτὴν αἱρετή , καὶ ἔτι μᾶλλον καὶ φανερώτερον , εἰ ἕκαστον τῶν κατ᾿ αὐτὰς ἔχοι τὸ αἱρετὸν ἐν αὑτῷ καὶ μὴ διὰ τὴν ἐπ᾿ ἄλλο τι ἀναφοράν , ὡς ἡ οἰκία , δι᾿ ἣν ἡ οἰκοδομικὴ ἔχει τὸ αἱρετόν , διὰ γὰρ τὴν γινομένην ἀπ᾿ αὐτῆς σκέπην χειμῶνός τε καὶ θέρους . ὅτι δὲ αἱ ἀρεταὶ αἱ αὐταὶ τούτοις δι᾿ ἃ αἱρετὰς αὐτὰς εἶναί φαμεν , δῆλον ἐκ τοῦ εἶναι μὲν αὐτὰς μεσότητας παθῶν τε καὶ πράξεων , τὴν μὲν ἀνδρίαν φόβου τε καὶ θάρρους , τὴν δὲ σωφροσύνην λύπης τε καὶ ἡδονῆς τῶν δι᾿ ἁφῆς , τὴν δὲ ἐλευθεριότητα δόσεως καὶ λήψεως χρημάτων , ὁ δ᾿ αὐτὸς καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων λόγος , ὥστε εἰ ἐν τούτοις τὸ εἶναι αὐταῖς , δι᾿ ἅ εἰσιν αἱρεταί , εἶεν ἂν δι᾿ αὑτὰς αἱρεταί , καὶ ἔτι μᾶλλον δι᾿ αὑτάς , ὅτι μὴ δι᾿ ἄλλο τι ἡμῖν αἱρεταὶ αἱ μεσότητες αἱ περὶ φόβους τε καὶ θάρρη , ἀλλὰ δι᾿ αὑτὴν ἑκάστη . τὸ γὰρ ἐν αὑτῷ καὶ τῇ αὑτοῦ φύσει τὸ αἱρετὸν ἔχον , τοῦτο δι᾿ αὑτὸ αἱρετόν , τοιαῦται δὲ αἱ μεσότητες αἱ περὶ τὰς κατὰ φύσιν ἡμῖν πράξεις . τούτων δὲ οὕτως ἐχόντων , εἰ μὲν τοῖς ἀνθρώποις ἡ σωτηρία τῆς τε πολιτικῆς κοινωνίας καὶ τῆς οἰκονομικῆς μὴ δι᾿ αὑτὰ αἱρετά , ἀλλὰ δι᾿ ἄλλο τι , οὐδ᾿ ἂν ἡ δικαιοσύνη , οὔσα μεσστης τούτων ἐν οἷς ἐστι ἡ σωτηρία τῶν προειρημένων , εἴη ἂν δι᾿ αὑτὴν αἱρετή , καθ᾿ οὕς τοῦτ᾿ ἐστὶν ἡ δικαιοσύνη . εἰ δέ ἐστιν ἡ κοινωνία καὶ ἡ σωτηρία ταύτης δι᾿ αὑτὴν τοῖς ἀνθρώποις αἱρετή , εἴη ἂν καὶ ἡ δικαιοσύνη δεικνυμένη δι᾿ αὑτὴν αἱρετή , καθό ἐστι μεσότης καὶ ἰσότης τοῦ τε ἐν ταῖς νομαῖς καὶ τοῦ ἐν τοῖς συναλλάγμασιν ἴσου , ἐν οἷς ἡ σωτηρία τῆς πολιτικῆς τε καὶ πρώτης κοινωνίας . ἀλλὰ μὴν ὅτι δι᾿ αὑτὸ τοῖς ἀνθρώποις αἱρετὸν ἡ κοινωνία , γνῶναι πρόχειρον ἀπό τε τοῦ κατὰ φύσιν αὐτοῖς εἶναι τὴν κοινωνίαν , οὗ σημεῖον φανερώτατον τὸ τούτῳ μάλιστα τῶν ἄλλων ζῴων τὸν ἄνθρωπον διαφέρειν , ὃ μόνον ἐστὶν αὐτῷ χρήσιμον ἐν τῇ πρὸς ἀλλήλους κοινωνίᾳ . ἴδιον μὲν γὰρ ὁ λόγος αὐτοῦ , τούτοφ δὲ χρεία πρὸς μήνυσιν τοῖς πλησίον τῶν ἰδίων νοημάτων τε καὶ παθῶν . ἐναργὲς δὲ τοῦτο καὶ ἐκ τοῦ μηδὲ ἐπ᾿ ὀλίγον δύνασθαι ζῆν ἄνθρωπον μόνον γεγονυῖα νόμενον . διότι δὲ ἐν κοινωνίᾳ τῷ ἀνθρώπῳ τὸ εἶναι καὶ ὁ λόγος τούτου χάριν , ἀρίστη δὲ καὶ τελειοτάτη τῶν κατὰ λόγον γινομένων κοινωνιῶν ἡ πολιτική , ἀπὸ δὲ τῶν ἀρίστων ἡ τῶν κατὰ φύσιν ἑκάστῳ κρίσις , εἴη ἐν ὁ ἄνθρωπος λογικόν , οὕτως δὲ καὶ πολιτικόν , καὶ τὸ σώζειν δὲ τὴν τοιαύτην κοινωνίαν εἴη ἂν αὐτῷ μάλιστα κατὰ φύσιν τε καὶ αἱρετὸν δι’ αὐτό , τοιοῦτον δὲ ἡ δικαιοσύνη .
Lemmas: καί πῶς τις εἄν ὁ ἀρετή καί ὁ κατά αὐτός ἐνέργεια διά αὐτός αἱρετός εἰμί λέγω , εἰμί γε εἰμί ἐγώ αἱρετός διά ὁ ὁ ἄμετρος πάθος ἀποσκευή ; ( καί γάρ ὁ μέν ἀνδρεία αἱρέω , ὅπως μετρέω δύναμαι ὁ τε φόβος καί ὁ θάρσος , ὁ δέ σωφροσύνη , ὅπως ὁ διά ἁφή λύπη τε καί ἡδονή · αἱρέω δέ καί ὁ ἄλλος ἀρετή ἕκαστος ἢ ἐπί πάθος τίνω μέτρον ἢ ἐπί πρᾶξις · ὁ μέν γάρ ἐλευθεριότης καί ὁ μεγαλοπρέπεια ἐπί ὁ μετρέω δύναμαι ὁ πρᾶξις , ὅς διά δόσις τε καί λῆψις χρῆμα ἐνεργέω , ὁ δέ μεγαλοψυχία τε καί φιλοτιμία ἐπί ὁ σύμμετρος καί κατά ἄξιος ὁ τιμή αἵρεσις , ὁ τε ἐπί ὁ περί ὁ ὀργή σύμμετρος , αἱρέω δέ καί ὁ δικαιοσύνη , διότι εἰμί σωστικός ὁ κοινωνία εἰμί ἐγώ κατά φύσις , εἰμί γε εἰμί φύσις κοινωνικός τε καί πολιτικός ) . ὡς γάρ οὖον διά αὐτός αἱρετός ὁ οἰκοδομικός , ὅτι εἰμί αἱρετός ὁ γίγνομαι ἀπό αὐτός , οὐδέ ὁ παλαιστικός διά ἑαυτοῦ εἰμί αἱρετός διά ὁ ὁ καλῶς παλαίω εἰμί ποιητικός , οὐδέ ὁ ἀρετή εἰμί τις εἄν διά αὐτός αἱρετός , εἰμί ὁ αἱρετός εἰμί αὐτός παρά ὁ γίγνομαι διά αὐτός . ἢ εἰμί μέν εἰμί ἄλλος μέν ὁ διά ὅς φημί ἕκαστος ὁ ἀρετή εἰμί αἱρετός , ἄλλος δέ αὐτός ὁ ἀρετή , εὔλογος εἄν ἀναιρέω ὁ εἰμί αὐτός ἕκαστος διά αὐτός αἱρετός , εἰμί δέ εἰμί ἕκαστος ὁ ἀρετή ὁ εἰμί ἐν οὗτος διά ὅς εἰμί αἱρετός , εἰμί εἄν εὔλογος λέγω ὁ εἰμί ὁ ἀρετή διά ἑαυτοῦ αἱρετής . ὡς γάρ εἰμί εἰμί ὁ οἰκοδομικός οἰκίον , διά ὅς εἰμί αἱρετός , εἰμί εἄν διά ἑαυτοῦ αἱρετός , οὕτως καί ὁ ἀρετή ἕκαστος , εἰμί εἰμί ὁ αὐτός οὗτος διά ὅς εἰμί αἱρετός , εἰμί εἄν διά ἑαυτοῦ αἱρετός , καί ἔτι μᾶλλον καί φανερός , εἰμί ἕκαστος ὁ κατά αὐτός ἔχω ὁ αἱρετός ἐν ἑαυτοῦ καί μή διά ὁ ἐπί ἄλλος τίς ἀναφορά , ὡς ὁ οἰκίον , διά ὅς ὁ οἰκοδομικός ἔχω ὁ αἱρετός , διά γάρ ὁ γίγνομαι ἀπό αὐτός σκέπη χειμών τε καί θέρος . ὅτι δέ ὁ ἀρετή ὁ αὐτός οὗτος διά ὁ αἱρετός αὐτός εἰμί φημί , δῆλος ἐκ ὁ εἰμί μέν αὐτός μεσότης πάθος τε καί πρᾶξις , ὁ μέν ἀνδρεία φόβος τε καί θάρσος , ὁ δέ σωφροσύνη λύπη τε καί ἡδονή ὁ διά ἁφή , ὁ δέ ἐλευθεριότης δόσις καί λῆψις χρῆμα , ὁ δέ αὐτός καί ἐπί ὁ ἄλλος λόγος , ὥστε εἰμί ἐν οὗτος ὁ εἰμί αὐτός , διά ὅς εἰμί αἱρετός , ἄγω εἄν διά ἑαυτοῦ αἱρετός , καί ἔτι μᾶλλον διά ἑαυτοῦ , ὅτι μή διά ἄλλος τίς ἐγώ αἱρετός ὁ μεσότης ὁ περί φόβος τε καί θάρσος , ἀλλά διά ἑαυτοῦ ἕκαστος . ὁ γάρ ἐν ἑαυτοῦ καί ὁ αὐτός φύσις ὁ αἱρετός ἔχω , οὗτος διά ἑαυτοῦ αἱρετός , τοιοῦτος δέ ὁ μεσότης ὁ περί ὁ κατά φύσις ἐγώ πρᾶξις . οὗτος δέ οὕτως ἔχω , εἰμί μέν ὁ ἄνθρωπος ὁ σωτηρία ὁ τε πολιτικός κοινωνία καί ὁ οἰκονομικός μή διά ἑαυτοῦ αἱρετός , ἀλλά διά ἄλλος τίς , οὐδέ εἄν ὁ δικαιοσύνη , εἰμί μεστός οὗτος ἐν ὅς εἰμί ὁ σωτηρία ὁ προερέω , εἰμί εἄν διά ἑαυτοῦ αἱρετός , κατά ὅς οὗτος εἰμί ὁ δικαιοσύνη . εἰμί δέ εἰμί ὁ κοινωνία καί ὁ σωτηρία οὗτος διά ἑαυτοῦ ὁ ἄνθρωπος αἱρετός , εἰμί εἄν καί ὁ δικαιοσύνη δείκνυμι διά ἑαυτοῦ αἱρετός , καθό εἰμί μεσότης καί Ἰσότης ὁ τε ἐν ὁ νομή καί ὁ ἐν ὁ συνάλλαγμα ἴσος , ἐν ὅς ὁ σωτηρία ὁ πολιτικός τε καί πρῶτος κοινωνία . ἀλλά μήv ὅτι διά ἑαυτοῦ ὁ ἄνθρωπος αἱρετός ὁ κοινωνία , γιγνώσκω πρόχειρον ἀπό τε ὁ κατά φύσις αὐτός εἰμί ὁ κοινωνία , ὅς σημεῖον φανερός ὁ οὗτος μάλιστα ὁ ἄλλος ζῷον ὁ ἄνθρωπος διαφέρω , ὅς μόνος εἰμί αὐτός χρήσιμος ἐν ὁ πρός ἀλλήλων κοινωνία . ἴδιος μέν γάρ ὁ λόγος αὐτός , τοῦτος δέ χρεία πρός μήνυσις ὁ πλησίος ὁ ἴδιος νόημα τε καί πάθος . ἐναργής δέ οὗτος καί ἐκ ὁ μηδέ ἐπί ὀλίγος δύναμαι ζῶ ἄνθρωπος μόνος γίγνομαι νόμενος . διότι δέ ἐν κοινωνία ὁ ἄνθρωπος ὁ εἰμί καί ὁ λόγος οὗτος χάρις , ἀγαθός δέ καί τέλειος ὁ κατά λόγος γίγνομαι κοινωνία ὁ πολιτικός , ἀπό δέ ὁ Ἀρίστων ὁ ὁ κατά φύσις ἕκαστος κρίσις , εἰμί ἐν ὁ ἄνθρωπος λογικός , οὕτως δέ καί πολιτικός , καί ὁ σῴζω δέ ὁ τοιοῦτος κοινωνία εἰμί εἄν αὐτός μάλιστα κατά φύσις τε καί αἱρετός διά αὐτός , τοιοῦτος δέ ὁ δικαιοσύνη .