ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
alexander-philosophy.hqika-problh-mata-sp 8
θὔτε γένος μέν , ὅτι τὸ γένος οὐ συναναιρεῖται ἑνὶ τῶν εἰδῶν ἀναιρουμένῳ , ἡ δὲ ἀρετὴ συναναιρεῖται μιᾷ ( εἴτε γὰρ ἀντακολουθοῦσιν αἱ ἀρεταὶ ἀλλήλαις , ἡστινοσοῦν ἀναιρουμένης ἀναιρεῖται καὶ ἡ ἀρετή , ἔσται γε οὕτως καὶ ἕν τι τῶν εἰδῶν τἄλλα εἴδη συναναιροῦν , ὃ οὐδὲ αὐτὸ ὑγιὲς εἶναι δοκεῖ , εἴτε μὴ ἀντακολουθοῦσι , φρονήσεως ἀναιρουμένης ἀναιροῖτο ἂν ἡ ἀρετὴ τῷ κατὰ τὸν ὀρθὸν λόγον ἐν πάσαις αὐταῖς τὸ εἶναι , ὁ δ’ δρθὸς λόγος ἀπὸ φρονήσεως ) , ὅλον δὲ οὐκ ἂν εἴη ἡ ἀρετή , ὅτι τὸ μέρος οὐκ ἐπιδέχεται τὸν τοῦ ὅλου λόγον ἐν τοῖς ἀνομοιομερέσιν , διαφέρουσι δὲ ἀλλήλων αἱ ἀρεταὶ καὶ τὸν τῆς ἀρετῆς ἐπιδέχονται λόγον . ἢ ἐν οἷς τὸ μὲν πρῶτόν ἐστι , τὸ δὲ δεύτερον , ὡς ἀναιρουμένου τοῦ πρώτου ἀναιρεῖσθαι τό τε κοινὸν καὶ τὰ ἄλλα τὰ μετ’ αὐτό , ταῦτα τῶν πολλαχῶς λεγομένων ἐστὶ τῶν ἀφ’ ἑνὸς ἢ πρὸς ἂν λεγομένων , ὥστ’ εἰ καὶ ἡ ἀρετὴ μιᾶς τινος ἀναιρουμένης ἀναιροῖτο , εἴη ἂν καὶ αὕτη τῶν οὕτως λεγομένων . ἢ μᾶλλον ῥητέον τὸν δοκοῦντα συνωνύμως τῶν ἀρετῶν ὅρον τῆς ἀρετῆς κατηγορεῖσθαι κοινότερον εἶναι καὶ οὐκ ἴδιον τῆς ὅλης ἀρετῆς ἧς αὗται μέρη . εἴη δ’ ἂν ἐκείνῃ λόγος ἡ πάσης λογικῆς ψυχῆς ἕξις ἀρίστη , ὅς λόγος οὐ καθεκάστῃ τῶν ἀρετῶν ἐφαρμόζει . δοκεῖ δὲ καὶ Ἀριστοτέλης ὅλον τι λέγειν τὴν τέλειον ἀρετὴν ἀλλ’ οὐ γένος .
Lemmas: θύω γένος μέν , ὅτι ὁ γένος οὖον συναναιρέω εἷς ὁ εἶδος ἀναιρέω , ὁ δέ ἀρετή συναναιρέω εἷς ( εἴτε γάρ ἀντακολουθέω ὁ ἀρετή ἀλλήλων , ὅστις ἀναιρέω ἀναιρέω καί ὁ ἀρετή , εἰμί γε οὕτως καί εἷς τίς ὁ εἶδος ἄλλος εἶδος συναναιρέω , ὅς οὐδέ αὐτός ὑγιής εἰμί δοκέω , εἴτε μή ἀντακολουθέω , φρόνησις ἀναιρέω ἀναιρέω εἄν ὁ ἀρετή ὁ κατά ὁ ὀρθός λόγος ἐν πᾶς αὐτός ὁ εἰμί , ὁ δέ δρθὸς λόγος ἀπό φρόνησις ) , ὅλος δέ οὐ εἄν εἰμί ὁ ἀρετή , ὅτι ὁ μέρος οὐ ἐπιδέχομαι ὁ ὁ ὅλος λόγος ἐν ὁ ἀνομοιομερής , διαφέρω δέ ἀλλήλων ὁ ἀρετή καί ὁ ὁ ἀρετή ἐπιδέχομαι λόγος . ἢ ἐν ὅς ὁ μέν πρότερος εἰμί , ὁ δέ δύο , ὡς ἀναιρέω ὁ πρῶτος ἀναιρέω ὁ τε κοινός καί ὁ ἄλλος ὁ μετά αὐτός , οὗτος ὁ πολλαχῶς λέγω εἰμί ὁ ἀπό εἷς ἢ πρός εἄν λέγω , ὥστε εἰμί καί ὁ ἀρετή εἷς τις ἀναιρέω ἀναιρέω , εἰμί εἄν καί οὗτος ὁ οὕτως λέγω . ἢ μᾶλλον ῥητέος ὁ δοκέω συνώνυμος ὁ ἀρετή ὅρος ὁ ἀρετή κατηγορέω κοινός εἰμί καί οὐ ἴδιος ὁ ὅλος ἀρετή ὅς οὗτος μέρος . εἰμί δέ εἄν ἐκεῖνος λόγος ὁ πᾶς λογικός Ψυχή ἕξις ἀγαθός , ὅς λόγος οὖον καθίημι ὁ ἀρετή ἐφαρμόζω . δοκέω δέ καί Ἀριστοτέλης ὅλος τίς λέγω ὁ τέλειος ἀρετή ἀλλά οὖον γένος .
alexander-philosophy.hqika-problh-mata-sp 10
Εἰ ἐν τοῖς φύσει γινομένοις ἐστίν τι , οὖ χάριν τὰ οὕτως γινόμενα γίνεται , τὸ δέ , οὗ χάριν γίνεταί τινα , τέλος ἐκείνων , ἐν τοῖς φύσει γινομένοις τέλος τί ἐστιν . ἀλλὰ μὴν τὸ τέλος τῶν τοῦ τέλους χάριν γινομένων ἄμειω ὥστε καὶ τῶν φύσει γινομένων τὰ τέλη τῶν ἐκείνων γινομένων χάριν ἀμείνω . ἔστι δὲ καὶ ὁ ἄνθρωπος τῶν φύσει γινομένων , ὥστε ἐστίν τι καὶ τούτῳ τέλος , καὶ τοῦτο τῶν ἐφ’ οἷς τοῦτο βέλτιον . τέλος δὲ τοῦ ἀνθρώπου τὸ σπουδαῖον ἄνθρωπον γενέσθαι , τούτου χάριν ὁ ἄνθρωπος , τὸ δὲ σπουδαῖον γενέσθαι ἐστὶ τὸ ἔχειν τὰς ἀνθρώπου ἀρετάς . ἀλλὰ μὴν οὐχ οἷόν τε σχεῖν τῷ ἀνθρώπῳ τὰς ἀρετάς , εἰ μὴ πρῶτον ἄνθρωπος γένοιτο . ὁ ἄνθρωπος ἄρα τῆς τῶν ἀρετῶν κτήσεως χάριν , ἀλλ’ οὐχ αἱ ἀρεταὶ τοῦ ἀνθρώπου . διὸ καὶ ἀμείνων ὁ κεκτημένος τὰς ἀρετὰς ἄνθρωπος τοῦ χωρὶς τούτων ἀνθρώπου . οὐ γὰρ αἱ ἀρεταὶ γίνονται . οὐ γὰρ ἡμεῖς αὐτὰς κτώμεθα ὡς χωρίον ἢ ἀνδράποδον ἢ οἰκίαν , ἀλλ’ ἡ τῶν ἑκάστου ἀρετῶν γένεσις ἐν τῇ κτήσει αὐτῶν . εἰ δὲ ἡ γένεσις αὐτῶν ἐν τῇ κτήσει , καὶ τὸ εἶναι αὐταῖς ἐν τούτῳ , ἔστι δὲ τὸ τέλος ἡμῖν ἡ κτῆσις αὐτῶν , εἶεν ἂν καὶ αἱ ἀρεταὶ τέλη ἡμῶν καὶ τούτων χάριν ἡμεῖς . διὸ καὶ ἀμείνους ἡμῶν αἱ ἀρεταί , διότι καὶ τὸ τέλος ἡμῶν ἐν τῇ τῶν ἀρετῶν παρουσίᾳ τε καὶ κτήσει .
Lemmas: εἰμί ἐν ὁ φύσις γίγνομαι εἰμί τίς , οὖον χάρις ὁ οὕτως γίγνομαι γίγνομαι , ὁ δέ , ὅς χάρις γίγνομαι τις , τέλος ἐκεῖνος , ἐν ὁ φύσις γίγνομαι τέλος τίς εἰμί . ἀλλά μήv ὁ τέλος ὁ ὁ τέλος χάρις γίγνομαι ἄμειω ὥστε καί ὁ φύσις γίγνομαι ὁ τέλος ὁ ἐκεῖνος γίγνομαι χάρις ἀγαθός . εἰμί δέ καί ὁ ἄνθρωπος ὁ φύσις γίγνομαι , ὥστε εἰμί τίς καί οὗτος τέλος , καί οὗτος ὁ ἐπί ὅς οὗτος ἀγαθός . τέλος δέ ὁ ἄνθρωπος ὁ σπουδαῖος ἄνθρωπος γίγνομαι , οὗτος χάρις ὁ ἄνθρωπος , ὁ δέ σπουδαῖος γίγνομαι εἰμί ὁ ἔχω ὁ ἄνθρωπος ἀρετή . ἀλλά μήv οὐ οἷος τε ἔχω ὁ ἄνθρωπος ὁ ἀρετή , εἰμί μή πρῶτος ἄνθρωπος γίγνομαι . ὁ ἄνθρωπος ἄρα ὁ ὁ ἀρετή κτῆσις χάρις , ἀλλά οὐ ὁ ἀρετή ὁ ἄνθρωπος . διό καί ἀγαθός ὁ κτάομαι ὁ ἀρετή ἄνθρωπος ὁ Χωρὶς οὗτος ἄνθρωπος . οὖον γάρ ὁ ἀρετή γίγνομαι . οὖον γάρ ἐγώ αὐτός κτείνω ὡς χωρίον ἢ ἀνδράποδον ἢ οἰκίον , ἀλλά ὁ ὁ ἕκαστος ἀρετή γένεσις ἐν ὁ κτάομαι αὐτός . εἰμί δέ ὁ γένεσις αὐτός ἐν ὁ κτάομαι , καί ὁ εἰμί αὐτός ἐν οὗτος , εἰμί δέ ὁ τέλος ἐγώ ὁ κτῆσις αὐτός , ἄγω εἄν καί ὁ ἀρετή τέλος ἐγώ καί οὗτος χάρις ἐγώ . διό καί ἀγαθός ἐγώ ὁ ἀρετή , διότι καί ὁ τέλος ἐγώ ἐν ὁ ὁ ἀρετή παρουσία τε καί κτάομαι .
alexander-philosophy.hqika-problh-mata-sp 15
Εἰ ἡ φρόνησις ἐπιστήμη ἐστὶ ποιητέων τε καὶ οὐ ποιητέων , εἴη ἂν καὶ ἡ ἀφροσύνη ἄγνοια τῶν αὐτῶν , καὶ ἄφρονες οἱ τούτων τι ἀγνοοῦντες καὶ περὶ ταῦτα διεψευσμένοι . εἰ δὲ τοῦτο , οὐ πάντες oἱ ψευδόμενοί τι τῷ ήπατῆσθαι ἄφρονες ἂν εἶεν . οὐ γὰρ πᾶσα γνῶσις ἢ ἀπάτη περὶ τῶν ποιητέων ἢ οὐ ποιητέων ἐστίν . οὔτε γὰρ ἡ περὶ τοῦ τὸν κόσμον εἶναι τοῦδέ τινος σχήματος γνῶσις ἢ ἀπάτη περὶ ποιητέων ἐστίν , οὖτε περὶ τοῦ γενητὸν ἢ ἀγένητον αὐτὸν εἶναι , ἢ πεπερασμένον ἢ ἄπειρον , ἢ ἕνα ἢ ἀπείρους , οὔτε τὸν τῶν ἄστρων ἀριθμὸν ἢ περιττὸν εἶναι ἢ ἄρτιον , οὔτε τὸ εἶναι τοῦ κόσμου τὸ μὲν ἄνω τὸ δὲ κάτω , οὔθ’ ὅλως τι τῶν εἰς γνῶσίν τε καὶ θεωρίαν συντελούντων μόνην . ἀλλ’ εἰ ἔστιν ἡ περὶ ταῦτα ἐπιστήμη ἄλλης ἀρετῆς , ἀλλ οὐ φρονήσεως , ὁμοίως καὶ ἡ ἀπάτη περὶ αὐτὰ οὐκ ἀφροσύνη , ἀλλὰ κακία τις ἄλλη .
Lemmas: εἰμί ὁ φρόνησις ἐπιστήμη εἰμί ποιητής τε καί οὖον ποιητής , εἰμί εἄν καί ὁ ἀφροσύνη ἄγνοια ὁ αὐτός , καί ἄφρων ὁ οὗτος τίς ἀγνοέω καί περί οὗτος διαψεύδω . εἰμί δέ οὗτος , οὖον πᾶς ο ψευδόμενος τίς ὁ ἀπατάω ἄφρων εἄν ἄγω . οὖον γάρ πᾶς γνῶσις ἢ ἀπάτη περί ὁ ποιητής ἢ οὖον ποιητής εἰμί . οὔτε γάρ ὁ περί ὁ ὁ κόσμος εἰμί ὅδε τις σχῆμα γνῶσις ἢ ἀπάτη περί ποιητής εἰμί , οὔτε περί ὁ γενητός ἢ ἀγένητος αὐτός εἰμί , ἢ περαίνω ἢ ἤπειρος , ἢ εἷς ἢ ἤπειρος , οὔτε ὁ ὁ ἄστρον ἀριθμός ἢ περισσός εἰμί ἢ ἄρτιος , οὔτε ὁ εἰμί ὁ κόσμος ὁ μέν ἄνω ὁ δέ κάτω , οὔτε ὅλως τίς ὁ εἰς γνῶσις τε καί θεωρία συντελέω μόνος . ἀλλά εἰμί εἰμί ὁ περί οὗτος ἐπιστήμη ἄλλος ἀρετή , ἀλλ' οὖον φρόνησις , ὁμοίως καί ὁ ἀπάτη περί αὐτός οὐ ἀφροσύνη , ἀλλά κακία τις ἄλλος .
alexander-philosophy.hqika-problh-mata-sp 16
Εἰ ἡ λύπη κακὸν πᾶσα , ἐναντίον δὲ τῇ λύπῃ ἡ ἡδονή , πῶς οὐχὶ καὶ αὐτὴ πᾶσα ἀγαθὸν ἢ πᾶσα κακόν , εἴ γε τῷ κακῷ τὸ ἐναντίον ἀνάγκη ἢ ἀγαθὸν ἢ κακὸν εἶναι ; ἢ εἰ μὲν μονοειδὴς ἦν πᾶσα ἡδονή , πᾶσα ἦν ἂν ἢ ἀγαθὸν ἢ κακόν , εἰ δὲ μὴ οὕτως ἔχει , ἀλλὰ συνδιαιρεῖται ταῖς ἐνεργείαις ἐφ᾿ αἷς γίνεται ( αἱ μὲν γὰρ ἐπὶ ταῖς ἀγαθαῖς ἐνεργείαις γινόμεναι ἀγαθαί , αἱ δὲ ἐπὶ ταῖς μοχθηραῖς κακαί , ὥσπερ καὶ αἱ ἐπιθυμίαι · καὶ γὰρ τῶν ἐπιθυμιῶν αἱ μὲν τῶν ἀγαθῶν ἀγαθαί , κακαὶ δὲ αἱ τῶν φαύλων ) , οὐδὲν κωλύσει τῇ λύπῃ οὔσῃ κακῷ ἐναντίας εἶναι τῶν ἡδονῶν τὰς μὲν ὡς ἀγαθάς , τὰς δὲ ὡς κακάς , τὰς μὲν κατὰ λόγον τε καὶ ἐπὶ τοῖς ἀγαθοῖς γινομένας ὡς ἀγαθάς , τάς δὲ παρὰ τὸν ὀρθὸν γινομένας λόγον καὶ ἐπὶ τοῖς φαύλοις ὡς κακάς . ἦν γὰρ τῷ κακῷ τὸ ἐναντίον ἢ ἀγαθὸν ἢ κα|κόν , ὁ δὲ πόνος οὐ πᾶς κακόν · ὁ γὰρ τῶν καλῶν χάριν γινόμενος αἱρετός . ἢ χρὴ ὁμοίως καὶ τὴν ἡδονὴν ἀγαθὸν λέγειν καὶ τὴν λύπην κακόν . καὶ γὰρ ἡδονὴν εἴποι ἄν τις πᾶσαν ἀγαθόν , ἀλλὰ τὴν μὲν καὶ ἁπλῶς καὶ τῇ οἰκείᾳ φύσει , ἥτις ἐστὶν ἡ τῶν σπουδαίων ( τὰ γὰρ τοῖς σπουδαίοις ἀγαθὰ καὶ κακὰ καὶ τῇ αὑτῶν φύσει τοιαῦτα ) , τὴν δὲ τῷδε ἀγαθὸν τῷ οὕτως ἔχοντι , ἀλλ᾿ οὐχ ἁπλῶς ἀγαθόν · τοιαῦται αἱ τῶν μοχθηρῶν ἡδοναί . ἐκείνοις γὰρ ἀγαθαὶ καὶ αἱρεταί , οὐχ ἁπλῶς . καὶ λῦπαι δὲ αἱ μὲν ἐπὶ τοῖς ὄντως κακοῖς γινόμεναι ἁπλῶς ἂν εἶεν κακαί , αἱ δ᾿ ἐπὶ τοῖς μὴ τοιούτοις ἐκείνοις κακαί , οὐ μὴν καὶ ἁπλῶς ἔτι · ἔσται δέ ποτε καὶ ὁ ἀγαθὸς ἐν τούτῳ τῷ κακῷ , ὡς καὶ ἐν πενίᾳ καὶ νόσῳ · τὰ γὰρ ἐφ᾿ οἷς ὁ σπουδαῖος λυπήσεται κακά .
Lemmas: εἰμί ὁ λύπη κακός πᾶς , ἐναντίος δέ ὁ λύπη ὁ ἡδονή , πῶς οὐ καί αὐτός πᾶς ἀγαθός ἢ πᾶς κακός , εἰμί γε ὁ κακός ὁ ἐναντίος ἀνάγκη ἢ ἀγαθός ἢ κακός εἰμί ; ἢ εἰμί μέν μονοειδής εἰμί πᾶς ἡδονή , πᾶς εἰμί εἄν ἢ ἀγαθός ἢ κακός , εἰμί δέ μή οὕτως ἔχω , ἀλλά συνδιαιρέω ὁ ἐνέργεια ἐπί ὅς γίγνομαι ( ὁ μέν γάρ ἐπί ὁ ἀγαθός ἐνέργεια γίγνομαι ἀγαθός , ὁ δέ ἐπί ὁ μοχθηρός κακός , ὥσπερ καί ὁ ἐπιθυμία · καί γάρ ὁ ἐπιθυμία ὁ μέν ὁ ἀγαθός ἀγαθός , κακός δέ ὁ ὁ φαῦλος ) , οὐδείς κωλύω ὁ λύπη εἰμί κακός ἐναντίος εἰμί ὁ ἡδονή ὁ μέν ὡς ἀγαθός , ὁ δέ ὡς κακός , ὁ μέν κατά λόγος τε καί ἐπί ὁ ἀγαθός γίγνομαι ὡς ἀγαθός , ὁ δέ παρά ὁ ὀρθός γίγνομαι λόγος καί ἐπί ὁ φαῦλος ὡς κακός . εἰμί γάρ ὁ κακός ὁ ἐναντίος ἢ ἀγαθός ἢ κακός , ὁ δέ πόνος οὖον πᾶς κακός · ὁ γάρ ὁ καλός χάρις γίγνομαι αἱρετός . ἢ χρή ὁμοίως καί ὁ ἡδονά ἀγαθός λέγω καί ὁ λύπη κακός . καί γάρ ἡδονά εἶπον ἄν τις πᾶς ἀγαθός , ἀλλά ὁ μέν καί ἁπλόος καί ὁ οἰκεῖος φύσις , ὅστις εἰμί ὁ ὁ σπουδαῖος ( ὁ γάρ ὁ σπουδαῖος ἀγαθός καί κακός καί ὁ ἑαυτοῦ φύσις τοιοῦτος ) , ὁ δέ ὅδε ἀγαθός ὁ οὕτως ἔχω , ἀλλά οὐ ἁπλόος ἀγαθός · τοιοῦτος ὁ ὁ μοχθηρός ἡδονή . ἐκεῖνος γάρ ἀγαθός καί αἱρετός , οὐ ἁπλόος . καί λύπη δέ ὁ μέν ἐπί ὁ εἰμί κακός γίγνομαι ἁπλόος εἄν ἄγω κακός , ὁ δέ ἐπί ὁ μή τοιοῦτος ἐκεῖνος κακός , οὖον μήv καί ἁπλόος ἔτι · εἰμί δέ ποτός καί ὁ ἀγαθός ἐν οὗτος ὁ κακός , ὡς καί ἐν πενία καί νόσος · ὁ γάρ ἐπί ὅς ὁ σπουδαῖος λυπέω κακός .
alexander-philosophy.hqika-problh-mata-sp 17
Ἐπεὶ τῶν ἀγαθῶν τὰ μὲν τίμια , τὰ δὲ ἐπαινετά , τὰ δὲ δυνάμεις , τὰ δὲ ώφέλιμα , ἐζητήθη ὑπὸ τί τούτων χρὴ εἶναι τὴν ἡδονήν . εἰ μὲν πᾶσαι ἀγαθὸν καὶ πᾶσαι ὁμοειδεῖς αἱ ἡδοναί , περὶ πάσης τε χρὴ ζητεῖν καὶ ὑπὸ τί εἶεν τῶν ἀγαθῶν πᾶσαι , εἰ δὲ οὐ πᾶσαι ἀγαθόν , ἀλλ᾿ ἑπόμεναι ταῖς αἱρεταῖς ἐνεργείαις ( οὐ γάρ ἐστιν ἡ ἡδονὴ αὐτὴ καθ᾿ αὑτήν , ἀλλ᾿ ἐπί τινι ἐνεργείᾳ γίνεται , καὶ γίνεται κατ᾿ οἰκειότητα τὴν πρὸς τὴν ἐνέργειαν · οὐ γάρ ἐστιν ἡ ἀπ᾿ ἄλλης ἐνεργείας ἡδονὴ ἡ αὐτὴ τῇ ἀπ᾿ ἄλλης · φθείρουσιν γοῦν πολλάκις αἱ ἀπ᾿ ἄλλων ἐνεργειῶν ἡδοναὶ τὰς ἀπ᾿ ἄλλων · ὁ γὰρ χαίρων τῇ ἀπὸ τοῦ αὐλεῖν ἡδονῇ σφόδρα , κἂν τύχῃ τινὰ ἐνέργειαν ἡδέως ἐνεργῶν , ἀκούσας αὐλῶν καταλιπὼν τήν τε ἐνέργειαν τὴν ἐν ποσὶν καὶ τὴν ἡδονὴν τὴν ἐπ᾿ αὐτῇ τῷ αὐλοῦντι προσέχει , ὡς τῇ ἀπὸ τοῦ αὐλεῖν ἡδονῇ χαίρων ἄλλῃ οὔσῃ τῆς ἐπὶ τῶν πρὸ τοῦ ἐνεργουμένων ) , εἰ δὲ ἄλλαι ἐπ᾿ ἄλλαις καὶ διαφερούσαις ἐνεργείαις γινόμεναι , καί εἰσιν οἰκεῖαι ταῖς ἐνεργείαις , ἐφ᾿ αἷς γίνονται , δῆλον ὡς συνδιαιροῖντο ἂν αὐταῖς , ὡς τῶν μὲν αἱρετῶν αἱρεταὶ εἶναι , φευκταὶ δὲ τῶν φευκτῶν . συνδιαιρούμεναι δὲ ἐκείναις δῆλον ὡς καὶ ὑπὸ τὸ εἶδος τῶν ἀγαῶν εἶεν ἂν ἐκεῖνο , ὑφ’ ὃ καὶ αἱ ἐνέργειαι αἷς εἰσιν οἰκεῖαι . εἰ μὲν γὰρ εἶεν αἱ ἐνέργειαι τῶν ἐπαινετῶν , ὧν εἰσιν αἱ κατ’ ἀρετήν , ἔσονται καὶ αὐταί τοιαῦται , εἰ δὲ τῶν ὡς δυνάμεων εἶεν ἀγαθῶν , ὁποῖαί εἰσιν αἱ περὶ τροφήν τε καὶ τὰ ἀφροδίσια , καὶ αὖται ἐν ταύτῃ τῇ χώρᾳ τῶν ἀγαθῶν ἔσονται .
Lemmas: ἐπεί ὁ ἀγαθός ὁ μέν τίμιος , ὁ δέ ἐπαινετός , ὁ δέ δύναμις , ὁ δέ ὠφέλιμος , ζητέω ὑπό τίς οὗτος χρή εἰμί ὁ ἡδονή . εἰμί μέν πᾶς ἀγαθός καί πᾶς ὁμοειδής ὁ ἡδονή , περί πᾶς τε χρή ζητέω καί ὑπό τίς ἄγω ὁ ἀγαθός πᾶς , εἰμί δέ οὖον πᾶς ἀγαθός , ἀλλά ἕπομαι ὁ αἱρετής ἐνέργεια ( οὖον γάρ εἰμί ὁ ἡδονή αὐτός κατά ἑαυτοῦ , ἀλλά ἐπί τις ἐνέργεια γίγνομαι , καί γίγνομαι κατά οἰκειότης ὁ πρός ὁ ἐνέργεια · οὖον γάρ εἰμί ὁ ἀπό ἄλλος ἐνέργεια ἡδονή ὁ αὐτός ὁ ἀπό ἄλλος · φθείρω γοῦν πολλάκις ὁ ἀπό ἄλλος ἐνέργεια ἡδονά ὁ ἀπό ἄλλος · ὁ γάρ χαίρω ὁ ἀπό ὁ αὐλέω ἡδονή σφόδρα , κἀν τυγχάνω τις ἐνέργεια ἡδύς ἐνεργός , ἀκούω αὐλή καταλείπω ὁ τε ἐνέργεια ὁ ἐν πούς καί ὁ ἡδονά ὁ ἐπί αὐτός ὁ αὐλέω προσέχω , ὡς ὁ ἀπό ὁ αὐλέω ἡδονή χαίρω ἄλλος εἰμί ὁ ἐπί ὁ πρό ὁ ἐνεργέω ) , εἰμί δέ ἄλλος ἐπί ἄλλος καί διαφέρω ἐνέργεια γίγνομαι , καί εἰμί οἰκεῖος ὁ ἐνέργεια , ἐπί ὅς γίγνομαι , δῆλος ὡς συνδιαιρέω εἄν αὐτός , ὡς ὁ μέν αἱρετός αἱρετός εἰμί , φευκτός δέ ὁ φευκτός . συνδιαιρέω δέ ἐκεῖνος δῆλος ὡς καί ὑπό ὁ εἶδος ὁ Ἀγαῶν ἄγω εἄν ἐκεῖνος , ὑπό ὅς καί ὁ ἐνέργεια ὅς εἰμί οἰκεῖος . εἰμί μέν γάρ ἄγω ὁ ἐνέργεια ὁ ἐπαινετός , ὅς εἰμί ὁ κατά ἀρετή , εἰμί καί αὐτός τοιοῦτος , εἰμί δέ ὁ ὡς δύναμις ἄγω ἀγαθός , ὁποῖος εἰμί ὁ περί τροφή τε καί ὁ Ἀφροδίσιος , καί αὔτης ἐν οὗτος ὁ χώρα ὁ ἀγαθός εἰμί .
alexander-philosophy.hqika-problh-mata-sp 19
Τὰ ὁμοειδῆ ἀλλήλοις οὐκ ἔστιν ἀλλήλων φθαρτικά . οὔτε γὰρ λευκὸν ὑπὸ λευκοῦ καθὸ λευκὸν φθείρεται , οὔτε μέλαν ὑπὸ μέλανος , οὔτε θερμὸν ὑπὸ θερμοῦ , ἡδονὴ δὲ ὑπὸ ἡδονῆς ἐστι φθαρτική . αἱ γοῦν ἀπὸ τῶν σφόδρα σπουδαζομένων ἡδοναὶ φθείρουσι τὰς ἀπὸ τῶν σπουδαζομένων ἔλαττον . ἐν γοῦν τοῖς θεάτροις ἡ ἀπὸ τοῦ ἀκούειν τινὸς κωμῳδοῦντος καλῶς φθείρει τὴν ἀπὸ τοῦ τραγηματίζειν . εἰ δέ , ὃ ἡ ἐναντία λύπη ποιεῖ τῇ ἡδονῇ , τοῦτο ποιεῖ ἡ ἀπό τινος ἄλλου ἡδονή , οὐκ ἂν εἴη ὁμοειδὴς αὕτη , ὡς τῷ ἀριθμῷ διαφέρειν μόνον . ἔτι αἱ ἡδοναὶ οἰκεῖαι ταῖς ἐνεργείαις , ἐφ’ αἷς γίνονται , τέλη οὖσαι αὐτῶν τῶν κατ’ εἶδος διαφερουσῶν ἀλλήλων ἐνεργειῶν , εἶεν ἂν καὶ αἱ ἡδοναὶ ἕτεραι τῷ εἴδει ἀλλήλω . ἔτι εἰ τὴν τοῦ ἀκολάστου ἡδονὴν μὴ οἷόν τε ἡσθῆναι τὸν σώφρονα , μηδὲ τὴν τοῦ σώφρονος τὸν ἀκόλαστον , οὐκ ἂν εἶεν ὁμοειδεῖς ἀλλήλαις αἱ ἡδοναὶ πᾶσαι . ἀλλὰ μὴν τὸ πρῶτον , τὸ ἄρα δεύτερον .
Lemmas: ὁ ὁμοειδής ἀλλήλων οὐ εἰμί ἀλλήλων φθαρτικός . οὔτε γάρ λευκός ὑπό λευκός καθό λευκός φθείρω , οὔτε μέλας ὑπό μέλας , οὔτε θερμός ὑπό θερμός , ἡδονή δέ ὑπό ἡδονή εἰμί φθαρτικός . ὁ γοῦν ἀπό ὁ σφόδρα σπουδάζω ἡδονά φθείρω ὁ ἀπό ὁ σπουδάζω μικρός . ἐν γοῦν ὁ θέατρον ὁ ἀπό ὁ ἀκούω τις κωμῳδέω καλῶς φθείρω ὁ ἀπό ὁ τραγηματίζω . εἰμί δέ , ὅς ὁ ἐναντίος λύπη ποιέω ὁ ἡδονή , οὗτος ποιέω ὁ ἀπό τις ἄλλος ἡδονή , οὐ εἄν εἰμί ὁμοειδής οὗτος , ὡς ὁ ἀριθμός διαφέρω μόνος . ἔτι ὁ ἡδονά οἰκεῖος ὁ ἐνέργεια , ἐπί ὅς γίγνομαι , τέλος εἰμί αὐτός ὁ κατά εἶδος διαφέρω ἀλλήλων ἐνέργεια , ἄγω εἄν καί ὁ ἡδονά ἕτερος ὁ εἶδος ἀλλήλων . ἔτι εἰμί ὁ ὁ ἀκόλαστος ἡδονά μή οἷος τε ἥδομαι ὁ σώφρων , μηδέ ὁ ὁ σώφρων ὁ ἀκόλαστος , οὐ εἄν ἄγω ὁμοειδής ἀλλήλων ὁ ἡδονά πᾶς . ἀλλά μήv ὁ πρῶτος , ὁ ἄρα δύο .
alexander-philosophy.hqika-problh-mata-sp 22
Ὅτι ἀντακολουθοῦσιν αἱ θικαὶ ἀρεταί , δεικτέον καὶ ἀπὸ τῆς προαιρέσεως . εἰ γὰρ ἡ ἀρετὴ μάλιστα τῇ προαιρέσει κρίνεται , ἡ δὲ ὀρθὴ προαίρεσις ἔκ τε φρονήσεως εἵπετο βουλεύεσθαι τῆς φρονήσεως καὶ ἠθικῆς ἀρετῆς , εἴ γε δεῖ μὲν τῷ καλῶς βουλευομένῳ τὸν σκοπὸν ὀρθὸν κεῖσθαι , εἰς ὃν περὶ τῶν συντελούντων εἰς αὐτὸν βουλεύεται , ὁρίζεται δὲ ὁ σκοπὸς ὑπὸ τῆς ἠθικῆς ἀρετῆς ( οὖ γὰρ ἐφιέμεθα , περὶ τούτου βουλευόμεθα , ἡ δὲ τῶν προσηκόντων ἔφεσις ἀπὸ τῆς ἠθικῆς ἀρετῆς , ὥσπερ εἶπεν Ἀριστοτέλης ) , οὐκ ἔστιν ἡ προαίρεσις ὀρθὴ ἄνευ φρονήσεως οὐδ’ ἄνευ ἀρετῆς . ἡ μὲν γὰρ τὸ τέλος , ἡ δὲ τὰ πρὸς τὸ τέλος ποιεῖ πράττειν . ἔτι εἰ ἀνάγκη μὲν ἡντινοῦν ἀρετὴν ἠθικὴν ἔχοντα φρόνησιν ἔχειν , εἴ γέ ἐστιν ἡ ἠθικὴ ἀρετὴ πρακτικὴ τῶν ὡρισμένων φρονήσει τε καὶ τῷ ὀρθῷ λόγρ , ἀνάγκη δὲ καὶ τὸν φρόνησιν ἔχοντα ἔχειν ἠθικὴν ἀρετήν , εἴ γε οἰκεῖον τῇ φρονήσει τὸ ζητεῖν , πῶς οἷόν τε τυχεῖν τοῦ δέοντος σκοποῦ , ὃν τῆς ἠθικῆς ἀρετῆς ὁρίσαι · αὕτη γὰρ τῆς ὀρεκτικῆς δυνάμεως ἀρετή · ταύτῃ γὰρ φρόνησίς τε καὶ δεινότης διαφέρουσιν , ἡ μὲν φρόνησις τῶν πρὸς τὸν ὀρθὸν σκοπὸν φερόντων ἐστὶν εὑρετική τε καὶ ζητητική , ἡ δὲ δεινότης τῶν πρὸς τὸν τυχόντα
Lemmas: ὅτι2 ἀντακολουθέω ὁ θικαὶ ἀρετή , δεικτέος καί ἀπό ὁ προαίρεσις . εἰμί γάρ ὁ ἀρετή μάλιστα ὁ προαίρεσις κρίνω , ὁ δέ ὀρθός προαίρεσις ἐκ τε φρόνησις ἕπω βουλεύω ὁ φρόνησις καί ἠθικός ἀρετή , εἰμί γε δεῖ μέν ὁ καλῶς βουλεύω ὁ σκοπός ὀρθός κεῖμαι , εἰς ὅς περί ὁ συντελέω εἰς αὐτός βουλεύω , ὁρίζω δέ ὁ σκοπός ὑπό ὁ ἠθικός ἀρετή ( οὖον γάρ ἐφίημι , περί οὗτος βουλεύω , ὁ δέ ὁ προσήκω ἔφεσις ἀπό ὁ ἠθικός ἀρετή , ὥσπερ εἶπον Ἀριστοτέλης ) , οὐ εἰμί ὁ προαίρεσις ὀρθός ἄνευ φρόνησις οὐδέ ἄνευ ἀρετή . ὁ μέν γάρ ὁ τέλος , ὁ δέ ὁ πρός ὁ τέλος ποιέω πράσσω . ἔτι εἰμί ἀνάγκη μέν ὅστις ἀρετή ἠθικός ἔχω φρόνησις ἔχω , εἰμί γε εἰμί ὁ ἠθικός ἀρετή πρακτικός ὁ ὁρίζω φρόνησις τε καί ὁ ὀρθός λόγρ , ἀνάγκη δέ καί ὁ φρόνησις ἔχω ἔχω ἠθικός ἀρετή , εἰμί γε οἰκέω ὁ φρόνησις ὁ ζητέω , πῶς οἷος τε τυγχάνω ὁ δήω σκοπός , ὅς ὁ ἠθικός ἀρετή ὁρίζω · οὗτος γάρ ὁ ὀρεκτικός δύναμις ἀρετή · οὗτος γάρ φρόνησις τε καί δεινότης διαφέρω , ὁ μέν φρόνησις ὁ πρός ὁ ὀρθός σκοπός φέρω εἰμί εὑρετικός τε καί ζητητικός , ὁ δέ δεινότης ὁ πρός ὁ τυγχάνω