alexander-philosophy.hqika-problh-mata-sp 12
“ Ἔοικεν δὴ τὸ βίαιον εἶναι , οῦ ἔξωθεν ἡ ἀρχή , μηδὲν συμμβαλλομένου τοῦ βια σθέντος’’ . Ὅτι τὸ ἐν ᾗ μηδὲν συμβάλλε ταί ὁ πράττων ἢ ὁ πάσχων εἶπεν ἐν τοῖς ἔμπροσθεν ἀντὶ τοῦ ὁ βιασθείς , διὰ τοῦ νῦν εἰρημένου ἔδειξεν μεταλαβὼν καὶ μηκέτι εἰπών μηδὲν συμβαλλομένου τοῦ πράττοντος ἢ πάσχοντος’ , ἀλλὰ ἀντὶ τούτων εἰπών τοῦ βια σ θέντος . ποτὲ μὲν πράττειν λέγομεν , ποτὲ δὲ πάσχειν · καὶ γὰρ βιασθεὶς ἔπραξεν’ καὶ ‘βίᾳ ἔπαθεν’ λέγομεν . ἀρχὴν δ’ ἂν λέγοι ἔξωθεν εἶναι ἐπὶ τῶν βιαζομένων τὴν ποιητικήν . ἡ μὲν γὰρ τελικὴ καὶ οὖ ἕνεκεν αἰτία οὖσα ἔξωθέν ἐστιν ἐπὶ πάντων τῶν πρασσομένων , εἴ γε πᾶς ὁ πράττων ἕνεκά του πράττει ὃ πράττει , ὅ ἐστιν ἐκτὸς αὐτοῦ . ἔτι τε οὐδ’ ἂν εἴη ἐν τοῖς βίᾳ τι πράττουσιν ἢ πάσχουσιν ἡ ὡς τέλος αἰτία . οὐ γὰρ ὁ βιαζόμενος ὑπό τινος τέλος τι ἔχει προκείμενον αὐτῷ , οὖ χάριν ὑπὸ τοῦ βιαζομένου βιάζεται . τῷ μὲν γὰρ βιαζομένῳ τινὰ καὶ τοῦτο πράττον ἢ τέλος τι πρόκειται , καὶ διὰ τοῦτο τοῦτον , ὃν βιάζεται , βιάζεται , αὐτῷ δὲ οὐδέν . οἱ δὲ πάσχοντες τὰ βίαιά εἰσιν , ὧν ἔξωθέν ἐστιν ἡ ἀρχὴ ἡ ποιητική , μηδὲν εἰς τὸ γινόμενον τοῦ πάσχοντος συμβαλλομένου τε καὶ συμπράττοντος , ὡς ἔδειξεν γινόμενον ἐπὶ τῶν πλεόντων , ὅταν ὑπὸ πνεύματός τινος ἐξωσθῶσιν , καὶ ὑπὸ τῶν κυρίων ὄντων καὶ ἀγόντων τοὺς ἡττημένους , ὅπῃ ἂν αὐτοῖς δοκῇ . οὐκ εἴ τις δὲ βιαζόμενος ὑπό τινος κινήσαι τι τῶν ὀργανικῶν μορίων κίνησίν τινα , ἢ συντελεῖ πρὸς τὸ γινόμενον βίᾳ , οὖτος ἤδη συμβάλλοιτο ἂν πρὸς τὸ γινόμενον βίᾳ ( οὐ γὰρ εἰ ἀπωσθεὶς ὑπό τινος κινήσας τὰ σκέλη ἐμπέσοι τινὶ ἢ καταβάλοι τι , ἤδη ἂν λέγοιτο συντελεῖν πρὸς τὸ γινόμενον ) , ἀλλ’ εἰ μὲν κατὰ τὴν οἰκείαν ὁρμὴν καὶ πρόθεσιν ποιήσαι τοῦτο , εἴη ἂν συντελῶν · εἰ δὲ κατὰ συνήθη τινὰ καὶ φυσικὴν μεταφορὰν τῶν σκελῶν κινηθείη , οὐκέτι , ὅπερ εἶπεν καὶ Ἀριστοτέλης διὰ τοῦ καὶ γὰρ ἡ ἀρχὴ τοῦ κινεῖν τὰ ὀργανικὰ μέρη ἐν ταῖς τοιαύαταις πράξε σιν ἐν αὐτῷ ἐστιν . ὁ γὰρ ἐκ τῆς νεὸς τὰ φορτία ταῖς αὐτοῦ χερσὶν ἐκβάλλων εἰς τὴν θάλασσαν διὰ τὸν κίνδυνον , οὐχ ὅτι κινεῖ τὰς χεῖρας ἑκὸν ποιεῖ , ἀλλ’ ὅτι προελόμενος τοῦτο ποιῆσαι , οὕτως αὐτὸ ποιεῖ , οὐκέτι ( δὲῶ οἱ δι’ ἡδονῆς τι ποιοῦντες βίᾳ , ὅτι αὐτοὶ ποιοῦσιν ἃ ποιοῦσιν διὰ τὴν ἡδονήν , ἀλλ’ οὐκ ἔξωθεν τὸ ποιοῦν ἔχουσιν · τὸ γὰρ ἡδὺ ὡς τέλος καὶ σκοπὸς αἴτιον , ἀλλ’ οὐχ ὡς τὸ ποιοῦν .
Lemmas: “ ἔοικα δή ὁ βίαιος εἰμί , ἀρτύω ἔξωθεν ὁ ἀρχή , μηδείς συμβάλλω ὁ βία εἰμί . ὅτι2 ὁ ἐν ὅς μηδείς συμβάλλω ὅς ὁ πράσσω ἢ ὁ πάσχω εἶπον ἐν ὁ ἔμπροσθεν ἀντί ὁ ὁ βιάζομαι , διά ὁ νῦν εἴρω δείκνυμι μεταλαμβάνω καί μηκέτι εἶπον μηδείς συμβάλλω ὁ πράσσω ἢ πάσχω , ἀλλά ἀντί οὗτος εἶπον ὁ βία Σ θέω . ποτέ μέν πράσσω λέγω , ποτέ δέ πάσχω · καί γάρ βιάζω πράσσω καί βία πάσχω λέγω . ἀρχή δέ εἄν λέγω ἔξωθεν εἰμί ἐπί ὁ βιάζομαι ὁ ποιητικός . ὁ μέν γάρ τελικός καί οὖον ἕνεκα αἰτία εἰμί ἔξωθεν εἰμί ἐπί πᾶς ὁ πράσσω , εἰμί γε πᾶς ὁ πράσσω ἕνεκα ὁ πράσσω ὅς πράσσω , ὅς εἰμί ἐκτός αὐτός . ἔτι τε οὐδέ εἄν εἰμί ἐν ὁ βία τίς πράσσω ἢ πάσχω ὁ ὡς τέλος αἰτία . οὖον γάρ ὁ βιάζομαι ὑπό τις τέλος τίς ἔχω πρόκειμαι αὐτός , οὖον χάρις ὑπό ὁ βιάζομαι βιάζομαι . ὁ μέν γάρ βιάζομαι τις καί οὗτος πράσσω ἢ τέλος τίς πρόκειμαι , καί διά οὗτος οὗτος , ὅς βιάζομαι , βιάζομαι , αὐτός δέ οὐδείς . ὁ δέ πάσχω ὁ βίαιος εἰμί , ὅς ἔξωθεν εἰμί ὁ ἀρχή ὁ ποιητικός , μηδείς εἰς ὁ γίγνομαι ὁ πάσχω συμβάλλω τε καί συμπράσσω , ὡς δείκνυμι γίγνομαι ἐπί ὁ πλέω , ὅταν ὑπό πνεῦμα τις ἐξωθέω , καί ὑπό ὁ κύριος εἰμί καί ἄγω ὁ ἡττάω , ὅπῃ εἄν αὐτός δοκέω . οὐ εἰμί τις δέ βιάζομαι ὑπό τις κινέω τίς ὁ ὀργανικός μόριον κίνησις τις , ἢ συντελής πρός ὁ γίγνομαι βία , οὗτος ἤδη συμβάλλω εἄν πρός ὁ γίγνομαι βία ( οὖον γάρ εἰμί ἀπωθέω ὑπό τις κινέω ὁ σκέλος ἐμπίπτω τις ἢ καταβάλλω τίς , ἤδη εἄν λέγω συντελέω πρός ὁ γίγνομαι ) , ἀλλά εἰμί μέν κατά ὁ οἰκεῖος ὁρμή καί πρόθεσις ποιέω οὗτος , εἰμί εἄν συντελής · εἰμί δέ κατά συνήθης τις καί φυσικός μεταφορά ὁ σκέλος κινέω , οὐκέτι , ὅσπερ εἶπον καί Ἀριστοτέλης διά ὁ καί γάρ ὁ ἀρχή ὁ κινέω ὁ ὀργανικός μέρος ἐν ὁ τοιαυατη πράττω βρόχος ἐν αὐτός εἰμί . ὁ γάρ ἐκ ὁ ναῦς ὁ φορτίον ὁ αὐτός χείρ ἐκβάλλω εἰς ὁ θάλασσα διά ὁ κίνδυνος , οὐ ὅτι κινέω ὁ χείρ ἑκών ποιέω , ἀλλά ὅτι προαιρέω οὗτος ποιέω , οὕτως αὐτός ποιέω , οὐκέτι ( δήω ὁ διά ἡδονή τίς ποιέω βία , ὅτι αὐτός ποιέω ὁ ποιέω διά ὁ ἡδονή , ἀλλά οὐ ἔξωθεν ὁ ποιέω ἔχω · ὁ γάρ ἡδύς ὡς τέλος καί σκοπός αἴτιος , ἀλλά οὐ ὡς ὁ ποιέω .