alexander-philosophy.hqika-problh-mata-sp 29
Ἓἰ δέ τις λέγοι ὅτι πάντες ἐφίενται τοῦ φαινομένου ἀγα θοῦ , τῆς δὲ φαντα σίας οὐ κύριοι , ἀλλ’ οἷός ποθ’ ἕκαστός ἐστι , τοιοῦτον καὶ τὸ τέλος φαίνεται αὐτῷ · εἰ μὲν οὖν ἕκαστος τῆς ἕξεως αὐτῷ ἐστί πως αἴτιος , καὶ τῆς φαντασίας ἔσται πως αὐτὸς αἴτιος , εἰ δὲ μηδεὶς αὑτῷ αἴτιος τοῦ κακὰ ποιῖν , ἀλλ’ ἢ δι’ ἄγνοιαν τοῦ τέλους ταῦ τα πράττει , διὰ τούτων οἰόμενος αὑτῷ τὸ ἄριστον ἔσεσθ αι . ἡ δὲ τοῦ τέλους ἔφεσις οὐ κ αὐθαίρετος , ἀλλὰ φῦναι δεῖ ὥσπερ ὄψιν ἔχοντα , ἢ κρινεῖ καλῶς καὶ τὸ κατ’ ἀλήθειαν ἀγα θὸν αἱρή σεται , κ αὶ ἔστιν εὐ φυὴς ᾧ τοῦτο καλῶς πέφυκεν · τὸ γὰρ μέγιστον καὶ κάλλιστον , καὶ ὃ παρ’ ἑτέρων μὴ σἷόν τε λαβεῖν μη δὲ μαθεῖν , ἀλλ’ οἷον ἔφυ τοιοῦτον ἕξει , καὶ εὖ καὶ καλῶς τοῦτο πε φυκέναι ἡ τελεία καὶ ἀλη θινὴ εἴη ἂν εὐ φυΐα.’’ Ἤ τὸ μὲν πάντας ἐφίεσθαι τοῦ φαινομένου αὐτοῖς ἀγαθοῦ ἀληθές , οὐκ ἀληθὲς δὲ τὸ τῆς φαντασίας μὴ κυρίους ἡμᾶς πως εἶναι . οἷος μὲν γάρ ποτε ἕκαστός ἐστι , τοιοῦτον αὐτῷ καὶ τὸ τέλος φαίνεται , τῆς δὲ ἕξεως , καθ’ ἣν ἕκαστος ἡμῶν ἐστι τοιοῦτος , αὑτοῖς ἐσμεν συναίτιοι , εἴ γε ἐκ μὲν τῶν ἐνεργειῶν αἱ ἕξεις , ἐφ’ ἡμῖν δὲ αἱ ἐνέργειαι . εἰ γὰρ ἀκούσιον μὲν τό τε βίᾳ καὶ τὸ διὰ τὴν τῶν καθ’ ἕκαστα ἄγνοιαν γινόμενον ( δέδεικται γὰρ ὅτι ἃ ἀγνοοῦντες πράττουσίν τε καὶ ἁμαρτάνουσιν ὡς ἀγνοίας αὐτοὶ αἴτιοι , ταῦτα οὔτε ἀκούσια οὔτε τὴν ἀρχὴν δι’ ἄγνοιαν γίνεται · διὰ ταύτην γοῦν τὴν αἰτίαν οὐδὲ τὰ παρὰ τὰς μέθας ἁμαρτανόμενα ἀκούσια , καίτοι ὑπὸ ἀγνοούντων γίνεται , ἀλλ’ ἐπεὶ αὑτοῖς οἱ μεθύοντες αἴτιοι τῆς ἀγνοίας τῆς παρὰ τὴν μέθην , οὐκ ἐν τοῖς ἀκουσίοις ἁμαρτανομένοις ταῦτα τίθεται · Πιττακὸς γοῦν ὁ Μιτυληναῖος διπλᾶ ἐπιτίμια ὥρισεν τῶν παρὰ τὴν μέθην ἁμαρτανομένων ) , ἃ γὰρ αἰτίαν ἔχει τῶν ἁμαρτανομένων , εἴη ἂν ταῦτα καὶ αὐτὰ ἑκούσιά τε καὶ ἐφ’ ἡμῖν . ὡς δὲ τῶν παρὰ τὴν μέθην ἀγνοουμένων οἱ μεθύοντες αἴτιοι , οὕτως καὶ τῶν δι’ ἄγνοιαν τῶν καλῶν τε καὶ αἰσχρῶν ἁμαρτανομένων οἱ ἀγνοοῦντες αἴτιοι , εἴ γε ἐφ’ ἡμῖν ἡ γνῶσις τῶν βελτιόνων τε καὶ χειρόνων . οἱ γὰρ δι’ ἀμέλειαν ἀγνοοῦντες τά τε ὑπὸ τῶν νόμων ὡρισμένα καὶ τὰ ὑπὸ τῶν ἐπαινουμένων ἀνδρῶν γινόμενα τῆς ἀγνοίας αὑτοῖς αἴτιοι , εἴ γε τὸ ἀμελεῖν ἐφ’ ἡμῖν . ἡ γὰρ τῶν καλῶν τε καὶ συμφερόντων ἄγνοια καθόλου οὐ τοῦ ἀκουσίου , ἀλλὰ τῆς μοχθηρίας αἰτία . ἐφ’ οἶς γὰρ οἱ ψόγοι τε καὶ αἱ κολάσεις , ταῦτα ἑκούσια , ἐπὶ δὲ τῇ τῶν τοιούτων ἀγνοίᾳ ἀφίενταί τε καὶ ζημιοῦνται . οὔτ’ οὖν ταῦτα τῶν ἀγνοουμένων ἀκούσια οὔτε τῶν βίᾳ γίνεσθαι λεγομένων , ὧν ἐν ἡμῖν ἡ ἀρχή . ὁ γὰρ ὑφ’ ἡδονῆς βιαζόμενός τε καὶ ἡττώμενος , ἐν αὑτῷ τὴν ἀρχὴν ἔχων τοῦ ἐπὶ ταῦτα κινεῖσθαι , ἃ διὰ τὴν ἡδονὴν ποιεῖ , οὐκ ἔξωθεν ποιεῖ τῆς τοιαύτης βίας τὴν αἰτίαν ζήσας ἀνειμένως καὶ διὰ τῆς τῶν καθ’ ἕκαστα ἐνεργείας ἐθίσας αὑτὸν ἡττᾶσθαι τῆς ἡδονῆς , εἴ γε βίᾳ γίνεται ὧν ἡ ἀρχὴ καὶ ἡ αἰτία ἔξω |θεν , μηδὲν ἡμῶν πρὸς τὰ δι’ αὐτὴν γινόμενα συντελούντων , ὁ δὲ ἐν αὐτῷ γε τὴν ἀρχὴν τοῦ πράττειν ἔχων ἃ πράττει καὶ τοῦ βουλεύεσθαι περὶ αὐτῶν ἐξουσίαν ἔχων , οὗτος οὐκ ἔχει τῶν οὕτως ἁμαρτανομένων βίαιον αἰτίαν . ὄντος δὴ ὡς ἐρρέθη ἀκουσίου τοῦ προειρημένου τὸ ἑκούσιον γίνεται , οὗ ἡ ἀρχὴ ἐν ἡμῖν εἰδόσιν τὰ καθ’ ἕκαστα , περὶ ἃ ἡ πρᾶξις . οὔτε γὰρ ὁ τὴν ἀρχήν τε καὶ αἰτίαν τῶν πραττομένων ἔχων ἐν αὑτῷ βίᾳ ταῦτα πράττει , οὔτε ὁ εἰδὼς τὰ καθ’ ἕκαστα , περὶ ἃ καὶ δι’ ὧν ἡ πρᾶξις , δι’ ἄγνοιαν αὐτὰ ποιεῖ , ὥστε εἰ ἀκούσια τὰ βίᾳ ἢ δι’ ἄγνοιαν , ὧν δὲ πραττομένων ἡ ἀρχή τε ἐν ἡμῖν καὶ γνωρίζεται τὰ καθ’ ἕκαστα , ταῦτα οὔτε βίᾳ οὔτε δι’ ἄγνοιαν , οὐδ’ ἂν ἀκούσια εἴη , εἰ δὲ μὴ τοῦτο , ἑκούσια . διὸ καὶ τὰ διὰ θυμόν τε καὶ ἐπιθυμίαν πραττόμενα ἑκούσια . ἐν ἡμῖν γὰρ ἡ ἀρχὴ τῶν τοῦτον γινομένων τὸν τρόπον . προσέτι τε εἰ τὰ διὰ ταῦτα γινόμενα ἀκούσια , οὐδὲν ἂν οὔτε τῶν ἀλόγων ζῴων οὔτε τῶν παιδίων ἑκουσίως τι ποιοῖ · διὰ γάρ τι τούτων τὰ γινόμενα ὑπ’ αὐτῶν γίνεται πάντα . ἔτι τε πολλὰ καὶ τῶν καλῶν διὰ ταῦτα γίνεται . ἔτι δ’ εἰ ἄτοπον ἀκούσια λέγειν τὰ γινόμενα κατὰ λόγον τε καὶ εὐλόγως , κατὰ λόγον δὲ ὀρεγόμεθά τινων καὶ ὀργιζόμεθά τισιν , οὐκ ἂν εἴη ἀκούσια τὰ γινόμενα διὰ ταῦτα . ὄντων δὴ πάντων τῶν οὕτως γινομένων ἑκουσίων , τῶν ἑκουσίων ταῦτα τὸ ἐφ’ ἡμῖν ἔχει , ὅσα ἐστὶ προαιρετά τε καὶ κατὰ προαίρεσιν γινόμενα , πᾶν τε τὸ κατὰ προαίρεσιν γινόμενον μετὰ λόγου τε καὶ προαιρέσεως γίνεται , διὸ καὶ δοκεῖ ἡ προαίρεσις εἶναι ἑκούσιον προβεβουλευμένον . περὶ γὰρ τὰ βουλευτὰ ἡ προαίρεσις , βουλευτὰ δέ ἐστιν περὶ ὧν ἐστι βουλή τε καὶ τὸ βουλεύεσθαι , βουλεύεται δὲ οὐδὲν ζῷον ἄλλο παρὰ τὸν ἄνθρωπον , βουλευόμεθα δὲ οὔτε περὶ τῶν ἀιδίων καὶ ἀεὶ ὁμοίως ἐχόντων , οὔτε περὶ τῶν γινομένων μέν , ἀεὶ δὲ γινομένων ὁμοίως τε καὶ κατὰ τάξιν ὡρισμένην , ὧν εἰσιν ἀνατολαί τε καὶ δύσεις καὶ τροπαί , ἀλλ’ οὐδὲ περὶ τῶν ἄλλοτε ἄλλως ἐχόντων καὶ γινομένων , οἷον αὐχμῶν τε καὶ ὄμβρων , ἀλλ’ οὐδὲ περὶ τῶν γινομένων ἀπὸ τύχης , ἀλλ’ οὐδὲ περὶ τῶν ὑπ’ ἀνθρώπων γινομένων ἁπάντων · οὐδεὶς γὰρ τῶν Ἀθήνῃσιν ὄντων βουλεύεται , πῶς ἂν Σκύθαι ἄριστα πολιτεύοιντο . περὶ γὰρ τούτων βουλευόμεθα , ἃ οἷά τέ ἐστιν δι’ ἡμῶν γίνεσθαι · ἔστι γὰρ ἡ βουλὴ περὶ τῶν ἡμῖν τοῖς βουλευομένοις πρακτῶν . οἱ γὰρ βουλευόμενοι βουλεύονται περὶ τῶν δ’ αὑτούς πρακτῶν , ἔστι δὲ τοιαῦτα , ἃ ἄλλοτε ἄλλως οἷοί τε ποιεῖν ἐσμεν τῷ μὴ ἔχειν ὡρισμένα τὰ ἐφ’ οἷς γίνεται , τοιαῦτα δὲ περὶ ὧν δοξάζομεν . ἔτι γίνεται ἡ βουλὴ οὐ περὶ τῶν τελῶν , ἀλλὰ περὶ τῶν πρὸς τὰ τέλη . ὧν γὰρ τὰ τέλη βουλητά ἐστιν , ὄντων πρακτῶν τούτων , ἐστὶ βουλευτὰ τὰ ἄγοντα ἐπ’ αὐτά · βουλευόμεθα γάρ , δι’ ὧν δυνησόμεθα αὐτῶν τυχεῖν . ὄντων δὴ τῶν βουλευτῶν τοιούτων τὸ προαιρετόν ἐστι τὸ ἐκ τῶν βουλευτῶν προκριθὲν ὡς μᾶλλον τῶν ἄλλων συντελοῦν τε καὶ ἄγον πρὸς τὸ προκείμενον τέλος , αἵ εἰσιν αἱ κατὰ τὰ προκριθέντα ἐκ τῶν βουλευτῶν γινόμεναι πράξεις προαιρεταί , αἳ γίνονται μετὰ ὀρέξεως τοῦ προκριθέντος . οὐ γὰρ αὐτάρκης ἡ κρίσις πρὸς τὴν πρᾶξιν τῶν κριθέντων , ἀλλὰ δεῖ καὶ ὀρέξεως , διὸ καὶ ἡ προαίρεσις εἶναι λέγεται ὄρεξις βουλευτική . ὄντων δὲ τῶν κατὰ προαίρεσιν γινομένων ἑκουσίων τε καὶ ἐφ᾿ ἡμῖν , κειμένου δὲ καὶ τοῦ τὰς ἕξεις τὰς περὶ τὰ πρακτὰ ἐκ τῶν ἐνεργειῶν τῶν περὶ αὐτὰ γίνεσθαι κατὰ προαίρεσιν ἐνεργουμένων , εἴη ἂν διὰ τούτων κείμενον καὶ τὸ τὰς ἕξεις τὰς περὶ τὰ πρακτὰ ἑκουσίους τε εἶναι καὶ ἐφ᾿ ἡμῖν · ὡς γὰρ τὰς κατὰ τὰς τέχνας ἕξεις ἐκ τῶν κατ᾿ αὐτὰς ἐνεργειῶν κτώμεθα , οὕτως δὲ καὶ τὰς κατὰ τὰς ἀρετὰς ἕξεις κτώμεθα · ἐθιζόμενοι γὰρ τὰ καλὰ πράττειν ἐν ἕξει γινόμεθα τοῦ πράττειν αὐτά , ὡς καὶ τὰ τεκτονικὰ οἱ σπουδάζοντες γενέσθαι τέκτονες . ὥσπερ ἐπὶ τῶν τεχνῶν ἄλλος μὲν ἄλλου ἀμείνων πέφυκεν πρὸς τὸ τὴν ἕξιν κτήσασθαι τῆς προκειμένης τέχνης , οὐ μὴν τῶν κατὰ φύσιν ἐχόντων πεπήρωταί τις πρὸς τὴν ἀνάληψίν τε καὶ κτῆσιν αὐτῆς , οὔτως ἕχει πολὺ μᾶλλον ἐπὶ τῶν ἀρετῶν , ὅσῳ καὶ κατὰ φύσιν τοῖς ἀνθρώποις μᾶλλον ἡ τῶν ἀρετῶν κτῆσις τῆς τῶν τεχνῶν . εἰ δὲ ἡ τῶν ἀρετῶν , δῆλον ὡς καὶ ἡ τῶν κακιῶν , εἴ γε διὰ μὲν τῶν ἀντικειμένων ἐθῶν αἱ κακίαι ταῖς ἀρεταῖς συνι - στανται , οἷς δὲ τὰ ἀντικείμενα τί δεῖν ἐφ᾿ αὑτοῖς , ἐπ’ ἐκείνοις καὶ τὰ οἷς ἐκεῖνα ἀντίκειται , ὥστε ἀληθὲς συνημμένον τὸ λέγον · εἰ ἕκαστος τῆς ἕξεως ἑαυτῷ ἐστί πως αἴτιος , καὶ τῆς φαντασίας ἔσται πως αὐτὸς αἴτιος , ⟨ εἰ ⟩ ἀληθὲς δὲ καὶ τὸ αἴτιον τῆς ἕξεως αἴτιον εἶναί πως ἑαυτῷ , ἀληθὲς ἔσται καὶ τὸ τῆς φαντασίας τῆς γινομένης περί τε τῶν ἀγαθῶν καὶ τῶν κακῶν ἕκαστον εἶναί πως αἴτιον ἑαυτῷ . τούτου δὲ τοῦτον ἔχοντος τὸν τρόπον καὶ τοῖς κακοῖς , τῆς τοιαύτης ἕξεως ἑαυτοῖς πως οὖσιν αἰτίοις , ἕπεται τὸ ἐπ’ αὐτοῖς εἶναί πως καὶ τὰ ἀγαθὰ αὐτοῖς κακὰ φαίνεσθαι . οὐ γὰρ εἰ ἀγνοοῦντες τὸ τέλος οἱ κακοὶ τὰ κακὰ πράττουσιν , ἤδη καὶ δι’ ἄγνοιαν αὐτὰ πράττουσιν . ἐδείχθη γὰρ ἡ τούτων ἄγνοια ἑκούσιος οὖσα , οἳ καὶ τοῦ ἀγνοεῖν αὐτοῖς αἴτιοι . τὸ γὰρ οἴεσθαι τεύξεσθαι καὶ διὰ τοῦ τὰ φαῦλα πράττειν τοῦ τέλους παρ᾿ αὐτοῖς , εἴ γε ἐπ᾿ αὐτοῖς τὸ γνῶναι τὰ ἀγαθὰ καὶ τὸ πράττειν , δι’ ὧν ταῦτα περιγίνεται . φῦναι μὲν γὰρ δεῖ πως τὸν μέλλοντα ἀρετὴν ἢ κακίαν δέχεσθαι , εἴ γε μὴ πᾶν ζῷόν ἐστι τούτων δεκτικόν , ἀλλ’ ἄνθρωπος μόνον · οὐ μὴν εἰ ποιᾶς φύσεως τῷ ταῦτα ἕξοντι ζῴῳ , ἤδη δεῖ καὶ ἔχειν αὐτὸν φύσει τὸ ὄμμα τοῦτο , ᾧ κρινεῖ τὰ κρινόμενα καλῶς καὶ τὸ κατ’ ἀλήθειαν ἀγαθὸν αἱρήσεται , ὅπερ ἐστὶν ἀρετή . οὐ γὰρ ὁμοίως αἵ τε αἰσθήσεις καὶ ἀρεταὶ φύσει , ἀλλ’ αἱ μὲν αἰσθήσεις αὐταὶ φύσει , ἡ δὲ ἀρετὴ οὐκ αὐτὴ φύσει , ἀλλ’ ἡ μὲν τοῦ δέξασθαι δύναμις αὐτὴν φύσει , αὐτὴ δὲ οὐ φύσει . διὸ μᾶλλον ἡ ἀρετὴ ὁμοίως φύσει ταῖς τέχναις , οὐ ταῖς αἰσθήσεσιν . ὡς γὰρ τῶν τεχνῶν τὸ μὲν εἶναι δεκτικοῖς ἡμῖν αὐτῶν ὑπάρχει φύσει , οὐδεὶς δὲ γίνεται τεχνίτης φύσει , τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ ἐπὶ τῶν ἀρετῶν ἔχει . διὸ καὶ τὴν μὲν αἰσθητικὴν ὄψιν , εἰ μὴ φύσει τις ἔχοι , οὐδ’ ἂν κτήσαιτο αὐτήν ποτε , ἐπὶ δὲ τῆς κατὰ τὴν ἀρετὴν ὄψεως οὐ φῦναι ἔχοντα δεῖ τήνδε τὴν ὄψιν , ἀλλὰ φῦναι δεῖ δέξασθαι δύνασθαι αὐτήν , τὸ δὲ ἔχειν αὐτοὺς παρ’ αὐτῶν πειρᾶσθαι λαμβάνειν , καὶ ἔστιν εὐφυὴς οὐχ ὁ ἤδη τὴν ἀρετὴν ἔχων καὶ τὸ ὄμμα τοῦτο , ἀλλ’ ὁ ῥᾷον ἄλλου λαβεῖν αὐτὴν δυνάμενος , ὃν τρόπον καὶ ἐπὶ τῶν τεχνῶν ἔχον ἐδείχθη .
Lemmas: εἰμί δέ τις λέγω ὅτι πᾶς ἐφίημι ὁ φαίνω ἀγα τίθημι , ὁ δέ φημί σία οὖον κύριος , ἀλλά οἷος πρός ἕκαστος εἰμί , τοιοῦτος καί ὁ τέλος φαίνω αὐτός · εἰμί μέν οὖν ἕκαστος ὁ ἕξις αὐτός εἰμί πως αἴτιος , καί ὁ φαντασία εἰμί πως αὐτός αἴτιος , εἰμί δέ μηδείς ἑαυτοῦ αἴτιος ὁ κακός ποιός , ἀλλά ἢ διά ἄγνοια ὁ τέλος ταῦ ὁ πράσσω , διά οὗτος οἴομαι ἑαυτοῦ ὁ ἀγαθός εἰμί ὁ . ὁ δέ ὁ τέλος ἔφεσις οὖον Κ αὐθαίρετος , ἀλλά φύω δεῖ ὥσπερ ὄψις ἔχω , ἢ κρίνω καλῶς καί ὁ κατά ἀλήθεια ἀγα θον αἱρέω σέτα , Κ ὅς εἰμί εὕω φύω ὅς οὗτος καλῶς φύω · ὁ γάρ μέγας καί καλῶς , καί ὅς παρά ἕτερος μή σίον τε λαμβάνω μη δέ μανθάνω , ἀλλά οἷος φύω τοιοῦτος ἔχω , καί εὕω καί καλῶς οὗτος μετά φύω ὁ τέλειος καί ἀλη θινή εἰμί εἄν εὕω φυΐα.’’ ἤ ὁ μέν πᾶς ἐφίημι ὁ φαίνω αὐτός ἀγαθός ἀληθής , οὐ ἀληθής δέ ὁ ὁ φαντασία μή κύριος ἐγώ πως εἰμί . οἷος μέν γάρ ποτός ἕκαστος εἰμί , τοιοῦτος αὐτός καί ὁ τέλος φαίνω , ὁ δέ ἕξις , κατά ὅς ἕκαστος ἐγώ εἰμί τοιοῦτος , ἑαυτοῦ εἰμί συναίτιος , εἰμί γε ἐκ μέν ὁ ἐνέργεια ὁ ἔχω , ἐπί ἐγώ δέ ὁ ἐνέργεια . εἰμί γάρ ἀεκούσιος μέν ὁ τε βία καί ὁ διά ὁ ὁ κατά ἕκαστος ἄγνοια γίγνομαι ( δείκνυμι γάρ ὅτι ὁ ἀγνοέω πράσσω τε καί ἁμαρτάνω ὡς ἄγνοια αὐτός αἴτιος , οὗτος οὔτε ἀεκούσιος οὔτε ὁ ἀρχή διά ἄγνοια γίγνομαι · διά οὗτος γοῦν ὁ αἴτιος οὐδέ ὁ παρά ὁ μέθη ἁμαρτάνω ἀεκούσιος , καίτοι ὑπό ἀγνοέω γίγνομαι , ἀλλά ἐπεί ἑαυτοῦ ὁ μεθύω αἴτιος ὁ ἄγνοια ὁ παρά ὁ μέθη , οὐ ἐν ὁ ἀεκούσιος ἁμαρτάνω οὗτος τίθημι · Πιττακός γοῦν ὁ Μιτυληναῖος διπλόος ἐπιτίμιον ὁρίζω ὁ παρά ὁ μέθη ἁμαρτάνω ) , ὁ γάρ αἴτιος ἔχω ὁ ἁμαρτάνω , εἰμί εἄν οὗτος καί αὐτός ἑκούσιος τε καί ἐπί ἐγώ . ὡς δέ ὁ παρά ὁ μέθη ἀγνοέω ὁ μεθύω αἴτιος , οὕτως καί ὁ διά ἄγνοια ὁ καλός τε καί αἰσχρός ἁμαρτάνω ὁ ἀγνοέω αἴτιος , εἰμί γε ἐπί ἐγώ ὁ γνῶσις ὁ ἀγαθός τε καί χείρων . ὁ γάρ διά ἀμέλεια ἀγνοέω ὁ τε ὑπό ὁ νόμος ὁρίζω καί ὁ ὑπό ὁ ἐπαινέω ἀνήρ γίγνομαι ὁ ἄγνοια ἑαυτοῦ αἴτιος , εἰμί γε ὁ ἀμελέω ἐπί ἐγώ . ὁ γάρ ὁ καλός τε καί συμφέρω ἄγνοια καθόλου οὖον ὁ ἀεκούσιος , ἀλλά ὁ μοχθηρία αἰτία . ἐπί οἶς γάρ ὁ ψόγος τε καί ὁ κολάζω , οὗτος ἑκούσιος , ἐπί δέ ὁ ὁ τοιοῦτος ἄγνοια ἀφίημι τε καί ζημιόω . οὔτε οὖν οὗτος ὁ ἀγνοέω ἀεκούσιος οὔτε ὁ βία γίγνομαι λέγω , ὅς ἐν ἐγώ ὁ ἀρχή . ὁ γάρ ὑπό ἡδονή βιάζω τε καί ἡσσάομαι , ἐν ἑαυτοῦ ὁ ἀρχή ἔχω ὁ ἐπί οὗτος κινέω , ὁ διά ὁ ἡδονά ποιέω , οὐ ἔξωθεν ποιέω ὁ τοιοῦτος Βίας ὁ αἴτιος ζῶ ἀνίημι καί διά ὁ ὁ κατά ἕκαστος ἐνέργεια ἐθίζω ἑαυτοῦ ἡσσάομαι ὁ ἡδονή , εἰμί γε βία γίγνομαι ὅς ὁ ἀρχή καί ὁ αἰτία ἔξω θείνω , μηδείς ἐγώ πρός ὁ διά αὐτός γίγνομαι συντελέω , ὁ δέ ἐν αὐτός γε ὁ ἀρχή ὁ πράσσω ἔχω ὁ πράσσω καί ὁ βουλεύω περί αὐτός ἐξουσία ἔχω , οὗτος οὐ ἔχω ὁ οὕτως ἁμαρτάνω βίαιος αἴτιος . εἰμί δή ὡς εἴρω ἀεκούσιος ὁ προερέω ὁ ἑκούσιος γίγνομαι , ὅς ὁ ἀρχή ἐν ἐγώ οἶδα ὁ κατά ἕκαστος , περί ὁ ὁ πρᾶξις . οὔτε γάρ ὁ ὁ ἀρχή τε καί αἴτιος ὁ πράσσω ἔχω ἐν ἑαυτοῦ βία οὗτος πράσσω , οὔτε ὁ εἰδοί ὁ κατά ἕκαστος , περί ὁ καί διά ὅς ὁ πρᾶξις , διά ἄγνοια αὐτός ποιέω , ὥστε εἰμί ἀεκούσιος ὁ βία ἢ διά ἄγνοια , ὅς δέ πράσσω ὁ ἀρχή τε ἐν ἐγώ καί γνωρίζω ὁ κατά ἕκαστος , οὗτος οὔτε βία οὔτε διά ἄγνοια , οὐδέ εἄν ἀεκούσιος εἰμί , εἰμί δέ μή οὗτος , ἑκούσιος . διό καί ὁ διά θυμός τε καί ἐπιθυμία πράσσω ἑκούσιος . ἐν ἐγώ γάρ ὁ ἀρχή ὁ οὗτος γίγνομαι ὁ τρόπος . προσέτι τε εἰμί ὁ διά οὗτος γίγνομαι ἀεκούσιος , οὐδείς εἄν οὔτε ὁ ἄλογος ζῷον οὔτε ὁ παιδίον ἑκούσιος τίς ποιέω · διά γάρ τίς οὗτος ὁ γίγνομαι ὑπό αὐτός γίγνομαι πᾶς . ἔτι τε πολύς καί ὁ καλός διά οὗτος γίγνομαι . ἔτι δέ εἰμί ἄτοπος ἀεκούσιος λέγω ὁ γίγνομαι κατά λόγος τε καί εὔλογος , κατά λόγος δέ ὀρέγω τίνω καί ὀργίζω τις , οὐ εἄν εἰμί ἀεκούσιος ὁ γίγνομαι διά οὗτος . εἰμί δή πᾶς ὁ οὕτως γίγνομαι ἑκούσιος , ὁ ἑκούσιος οὗτος ὁ ἐπί ἐγώ ἔχω , ὅσος εἰμί προαιρετός τε καί κατά προαίρεσις γίγνομαι , πᾶς τε ὁ κατά προαίρεσις γίγνομαι μετά λόγος τε καί προαίρεσις γίγνομαι , διό καί δοκέω ὁ προαίρεσις εἰμί ἑκούσιος προβουλεύω . περί γάρ ὁ βουλευτής ὁ προαίρεσις , βουλευτής δέ εἰμί περί ὅς εἰμί βουλή τε καί ὁ βουλεύω , βουλεύω δέ οὐδείς ζῷον ἄλλος παρά ὁ ἄνθρωπος , βουλεύω δέ οὔτε περί ὁ ἀίδιος καί ἀεί ὁμοίως ἔχω , οὔτε περί ὁ γίγνομαι μέν , ἀεί δέ γίγνομαι ὁμοίως τε καί κατά τάξις ὁρίζω , ὅς εἰμί ἀνατολή τε καί δύσις καί τροπή , ἀλλά οὐδέ περί ὁ ἄλλοτε ἄλλως ἔχω καί γίγνομαι , οἷος αὐχμός τε καί ὄμβρος , ἀλλά οὐδέ περί ὁ γίγνομαι ἀπό τυγχάνω , ἀλλά οὐδέ περί ὁ ὑπό ἄνθρωπος γίγνομαι ἅπας · οὐδείς γάρ ὁ Ἀθῆναι εἰμί βουλεύω , πῶς εἄν Σκύθης ἀγαθός πολιτεύω . περί γάρ οὗτος βουλεύω , ὁ οἷος τε εἰμί διά ἐγώ γίγνομαι · εἰμί γάρ ὁ βουλή περί ὁ ἐγώ ὁ βουλεύω πράκτης . ὁ γάρ βουλεύω βουλεύω περί ὁ δέ ἑαυτοῦ πράκτης , εἰμί δέ τοιοῦτος , ὁ ἄλλοτε ἄλλως οἷος τε ποιέω εἰμί ὁ μή ἔχω ὁρίζω ὁ ἐπί ὅς γίγνομαι , τοιοῦτος δέ περί ὅς δοξάζω . ἔτι γίγνομαι ὁ βουλή οὖον περί ὁ τέλος , ἀλλά περί ὁ πρός ὁ τέλος . ὅς γάρ ὁ τέλος βουλητός εἰμί , εἰμί πράκτης οὗτος , εἰμί βουλευτής ὁ ἄγω ἐπί αὐτός · βουλεύω γάρ , διά ὅς δύναμαι αὐτός τυγχάνω . εἰμί δή ὁ βουλευτής τοιοῦτος ὁ προαιρετός εἰμί ὁ ἐκ ὁ βουλευτής προκρίνω ὡς μᾶλλον ὁ ἄλλος συντελέω τε καί ἄγω πρός ὁ πρόκειμαι τέλος , ὁ εἰμί ὁ κατά ὁ προκρίνω ἐκ ὁ βουλευτής γίγνομαι πρᾶξις προαιρέτης , ὅς γίγνομαι μετά ὄρεξις ὁ προκρίνω . οὖον γάρ αὐτάρκης ὁ κρίσις πρός ὁ πρᾶξις ὁ κρίνω , ἀλλά δεῖ καί ὄρεξις , διό καί ὁ προαίρεσις εἰμί λέγω ὄρεξις Βουλευτική . εἰμί δέ ὁ κατά προαίρεσις γίγνομαι ἑκούσιος τε καί ἐπί ἐγώ , κεῖμαι δέ καί ὁ ὁ ἔχω ὁ περί ὁ πρακτός ἐκ ὁ ἐνέργεια ὁ περί αὐτός γίγνομαι κατά προαίρεσις ἐνεργέω , εἰμί εἄν διά οὗτος κεῖμαι καί ὁ ὁ ἔχω ὁ περί ὁ πρακτός ἑκούσιος τε εἰμί καί ἐπί ἐγώ · ὡς γάρ ὁ κατά ὁ τέχνη ἔχω ἐκ ὁ κατά αὐτός ἐνέργεια κτείνω , οὕτως δέ καί ὁ κατά ὁ ἀρετή ἔχω κτείνω · ἐθίζω γάρ ὁ καλός πράσσω ἐν ἔχω γίγνομαι ὁ πράσσω αὐτός , ὡς καί ὁ τεκτονικός ὁ σπουδάζω γίγνομαι τέκτων . ὥσπερ ἐπί ὁ τέχνη ἄλλος μέν ἄλλος ἀγαθός φύω πρός ὁ ὁ ἕξις κτάομαι ὁ πρόκειμαι τέχνη , οὖον μήv ὁ κατά φύσις ἔχω πηρόω τις πρός ὁ ἀνάληψις τε καί κτῆσις αὐτός , οὔτως ἕχω πολύς μᾶλλον ἐπί ὁ ἀρετή , ὅσος καί κατά φύσις ὁ ἄνθρωπος μᾶλλον ὁ ὁ ἀρετή κτῆσις ὁ ὁ τέχνη . εἰμί δέ ὁ ὁ ἀρετή , δῆλος ὡς καί ὁ ὁ κακία , εἰμί γε διά μέν ὁ ἀντίκειμαι ἔθος ὁ κακία ὁ ἀρετή συνι - ἵστημι , ὅς δέ ὁ ἀντίκειμαι τίς δήω ἐπί ἑαυτοῦ , ἐπί ἐκεῖνος καί ὁ ὅς ἐκεῖνος ἀντίκειμαι , ὥστε ἀληθής συνάπτω ὁ λέγω · εἰμί ἕκαστος ὁ ἕξις ἑαυτοῦ εἰμί πως αἴτιος , καί ὁ φαντασία εἰμί πως αὐτός αἴτιος , ⟨ εἰμί ⟩ ἀληθής δέ καί ὁ αἴτιος ὁ ἕξις αἴτιος εἰμί πως ἑαυτοῦ , ἀληθής εἰμί καί ὁ ὁ φαντασία ὁ γίγνομαι περί τε ὁ ἀγαθός καί ὁ κακός ἕκαστος εἰμί πως αἴτιος ἑαυτοῦ . οὗτος δέ οὗτος ἔχω ὁ τρόπος καί ὁ κακός , ὁ τοιοῦτος ἕξις ἑαυτοῦ πως εἰμί αἴτιος , ἕπω ὁ ἐπί αὐτός εἰμί πως καί ὁ ἀγαθός αὐτός κακός φαίνω . οὖον γάρ εἰμί ἀγνοέω ὁ τέλος ὁ κακός ὁ κακός πράσσω , ἤδη καί διά ἄγνοια αὐτός πράσσω . δείκνυμι γάρ ὁ οὗτος ἄγνοια ἑκούσιος εἰμί , ἕ καί ὁ ἀγνοέω αὐτός αἴτιος . ὁ γάρ οἴομαι τυγχάνω καί διά ὁ ὁ φαῦλος πράσσω ὁ τέλος παρά αὐτός , εἰμί γε ἐπί αὐτός ὁ γιγνώσκω ὁ ἀγαθός καί ὁ πράσσω , διά ὅς οὗτος περιγίγνομαι . φύω μέν γάρ δεῖ πως ὁ μέλλω ἀρετή ἢ κακία δέχομαι , εἰμί γε μή πᾶς ζώιον εἰμί οὗτος δεκτικός , ἀλλά ἄνθρωπος μόνος · οὖον μήv εἰμί ποιός φύσις ὁ οὗτος ἔχω ζῷον , ἤδη δεῖ καί ἔχω αὐτός φύσις ὁ ὄμμα οὗτος , ὅς κρίνω ὁ κρίνω καλῶς καί ὁ κατά ἀλήθεια ἀγαθός αἱρέω , ὅσπερ εἰμί ἀρετή . οὖον γάρ ὁμοίως ὁ τε αἴσθησις καί ἀρετή φύσις , ἀλλά ὁ μέν αἴσθησις αὐτός φύσις , ὁ δέ ἀρετή οὐ αὐτός φύσις , ἀλλά ὁ μέν ὁ δέχομαι δύναμις αὐτός φύσις , αὐτός δέ οὖον φύσις . διό μᾶλλον ὁ ἀρετή ὁμοίως φύσις ὁ τέχνη , οὖον ὁ αἴσθησις . ὡς γάρ ὁ τέχνη ὁ μέν εἰμί δεκτικός ἐγώ αὐτός ὑπάρχω φύσις , οὐδείς δέ γίγνομαι τεχνίτης φύσις , ὁ αὐτός τρόπος καί ἐπί ὁ ἀρετή ἔχω . διό καί ὁ μέν αἰσθητικός ὄψις , εἰμί μή φύσις τις ἔχω , οὐδέ εἄν κτάομαι αὐτός ποτός , ἐπί δέ ὁ κατά ὁ ἀρετή ὄψις οὖον φύω ἔχω δεῖ ὅδε ὁ ὄψις , ἀλλά φύω δεῖ δέχομαι δύναμαι αὐτός , ὁ δέ ἔχω αὐτός παρά αὐτός πειράω λαμβάνω , καί εἰμί εὐφυής οὐ ὁ ἤδη ὁ ἀρετή ἔχω καί ὁ ὄμμα οὗτος , ἀλλά ὁ ῥᾳδίως ἄλλος λαμβάνω αὐτός δύναμαι , ὅς τρόπος καί ἐπί ὁ τέχνη ἔχω δείκνυμι .