alexander-philosophy.hqika-problh-mata-sp 3
Ὅτι δικαιοσύνης καὶ ἀδικίας καὶ ὅλως ἀρετῆς τε καὶ κακίας ἐστίν τις ἕξις μεταξύ , ἣν μέσην ἕξιν λέγομεν . εἰ ἡ δικαιοσύνη καὶ ἡ ἀδικία διαθέσεις κατ’ αὐτούς , αἱ δὲ διαθέσεις ἀναπόβλητοι , οὔτ’ ἂν ἐξ ἀδίκου γίγνοιτό τις δίκαιος , οὖτε ἐκ δικαίου ἄδικος . γίνονται δέ τινες δίκαιοι καὶ ἄδικοι οὐ πρότερον ὄντες · γίνοιντο ἂν ἔκ τινος ἄλλης καταστάσεως . ἀλλὰ μὴν πᾶν τὸ γινόμενον ἢ ἐξ ἐναντίου γίνεται ἤ τινος μεταξὺ ὄντος τῶν ἐναντίων . καὶ ὁ δίκαιος ἄρα καὶ ὁ ἄδικος ἢ ἐξ ἐναντίου γίνονται ἢ ἐκ τοῦ μεταξύ . οὐ γίνονται δὲ ἐκ τοῦ ἐναντίου , ἐκ τοῦ μεταξὺ ἄρα . ἐξ ἧς δὲ καταστάσεως οἱ δίκαιοι καὶ οἱ ἄδικοι γίνονται , αὕτη ἂν εἴη μεταξὺ δικαιοσύνης καὶ ἀδικίας . ὁ δ’ αὐτὸς λόγος καὶ ἐπὶ πάσης ἀρετῆς καὶ κακίας . εἰ δὲ λέγοιεν τὰς κακίας μὴ εἶναι διαθέσεις μηδ’ ἀναποβλήτους , ἀλλὰ μεταβάλλειν τινὰς μηδὲν κωλύειν ἐξ ἀδικίας εἰς δικαιοσύνην , καὶ ὅλως ἐκ κακίας εἰς ἀρετήν , ἀλλ’ εἴς γε τὴν κακίαν πόθεν μεταβάλλουσιν ; εἰ γὰρ δὴ ἐν τῇ φύσει τοῦ ἀνθρώπου τὴν κακίαν εἶναι καὶ πάντας γεννᾶσθαι κακούς , καὶ εἴη ἂν κατὰ φύσιν ἡ κακία τοῖς ἀνθρώποις . οὖ δὲ τὸ ἐναντίον κατὰ φύσιν τινί , τούτῳ τὸ ἐναντίον παρὰ φύσιν · παρὰ φύσιν ἄρα τοῖς ἀνθρώποις ἡ δικαιοσύνη καὶ ἡ ἀρετή . εἰ δὲ τοῦτο ἄτοπον , δεῖ γίνεσθαι τὸν ἄδικον ἄδικον , ὥσπερ γίνεται καὶ ὁ δίκαιος ⟨ δίκαιος . ⟩ ἐξ ἧς δὲ ἕξεως εἰς τὴν ἀδικίαν ἡ μεταβολή , αὕτη ἂν εἴη ἡ μέση . εἰ δὲ λέγοιεν μηδέπω τοὺς παῖδας λογικοὺς εἶναι , διὸ μηδὲ δικαίους μηδὲ ἀδίκους ( λογικοῦ γὰρ αἱ ἕξεις αὖται , εἰ δ’ αῦται λογικοῦ , καὶ ἡ μέση · διὸ ὁ παῖς ἄλογος ὡν οὕτ’ ἐν ἀρετῇ ἐστιν οὔτ’ ἐν κακίᾳ οὔτ’ ἐν τῷ μεταξὺ τούτων , ὥσπερ οὐδ’ ἄλλο τι τῶν ἀλόγων ) , μεταβάλλοντας δ’ εἰς τὸ λογικὸν εὐθὺς εἶναι κακούς , ἀλλ’ οὐ γίνεσθαι , ὁμολογοῖεν ἂν διὰ τούτων τῷ λογικῷ κατὰ φύσιν εἶναι τήν τε ἀδικίαν καὶ τὴν κακίαν , εἴ γε ἐν τῇ εἰς τὸ λογικὸν μεταβολῇ ἅμα καὶ εἰς ταῦτα γίνεται , καὶ ἴσον ἐστὶ τὸ εἰς λογικὸν μεταβάλλειν τῷ εἰς κακίαν · παρὰ φύσιν οὖν τῷ λογικῷ ἡ ἀρετή . ἔτι τε εἰ ὅλως ἐστὶν ἐκ κακίας εἰς ἀρετὴν μεταβολή , τὴν κακίαν ἤτοι εὐκίνητον καὶ εὐαπόβλητον ἐροῦσιν ἢ μόνιμον καὶ δυσκίνητον . ἀλλ’ εἰ μὲν εὐκίνητον , τί δή ποτε οὐ ῥᾳδία ἡ εἰς τὰς ἀρετὰς ἐκ τῆς κακίας μεταβολή ; εἰ δὲ δυσκίνητον καὶ μόνιμον , δῆλον ὡς ἐν τῇ εἰς ἀρετὴν μεταβολῇ ἐξ αὐτῆς δεῖ πρῶτον ἀποβληθῆναι τῆς κακίας τὸ δυσκίνητον καὶ μόνιμον , ἢ γε διὰ μαθήσεως καὶ ἀσκήσεως εἰς τὴν ἀρετὴν μετέβαλλε καὶ μὴ ἐξαίφνης . ἀλλ’ εἰ πρῶτον εὐκίνητος γίνεται , ἦν δὲ τὸ εἶναι αὐτῇ κακίᾳ ἐν τῷ δυσκινήτῳ , ἐν ῴ ἐστιν εὐκίνητος , οὐκέτ’ ἂν ἐν τούτῳ ὡς κακία εἴη . ἀλλὰ μὴν οὐδ’ ἀρετή . πῶς ἄρα ἔσται ἐν μέσῃ τινὶ ἕξει ὁ οὕτως ἔχων , ἐπεὶ καὶ ἡ μεταβολὴ ἡ εἰς τὴν ἀρετὴν ἐκ ταύτης τῆς διαθέσεως γίνεται ; ἔτι δ’ εἰ καὶ ὅτι μάλιστα οἱ παῖδες οὔπω εἰσὶ λογικοὶ καὶ διὰ τοῦτο οὔτε ἀρετὴν ἔχουσιν οὔτε κακίαν , ἀλλὰ τῷ γίνεσθαι αὐτοὺς ἐκ τῶν οὕτως ἀλόγων λογικούς τε καὶ κακούς , εἶεν ἂν ἐν μέσῃ ἕξει . οὐ γὰρ ὁμοίως οὖτοι ἄλογοι τοῖς ἄλλοις , οὐδὲ γὰρ ἂν οὐδὲ αὐτοὶ δεκτικοὶ κακίας ἧκαν ἢ ἀρετῆς . εἰ δὲ μηδέτερον ἔχοντες δύνανται ἑκάτερον αὐτῶν δέξασθαι , οὔκ εἰσιν οὕτως ἄλογοι . τὸ δὴ ἄλογον τὸ ἐπιδεκτικὸν λόγου , ἄλλο ὃν τοῦ ἀδυνάτου ἐπιδέξασθαι , ἄλλως ἂν ἄλογον εἴη , καὶ οὐχ οὕτως τὸ κυρίως ἄλογον . ἤδη καὶ κατάστασις ἡ τοῦ οὕτως ἀλόγου εἴη ἂν μέση ἕξις , ἐπεὶ ἅπαντα εἰς ἑκάτερον τῶν ἐναντίων ἡ μεταβολή , καὶ οὕτως ἐστὶ δυνάμει ἑκάτερον τῶν ἄκρων ὡς μηδὲν ὃν ἐνεργείᾳ . ἔστι γάρ τις καὶ περὶ τὸν παῖδα ἕξις τε καὶ κατάστασις , ἀφ’ ἧς εἰς τὴν κακίαν καὶ τὴν ἀρετὴν μεταβολή , ἥτις ἐν οὐδενὶ τῶν κυρίως καὶ ἁπλῶς ἀλόγων λεγομένων ἐστίν .
Lemmas: ὅτι2 δικαιοσύνη καί ἀδικία καί ὅλως ἀρετή τε καί κακία εἰμί τις ἕξις μεταξύ , ὅς μέσος ἕξις λέγω . εἰμί ὁ δικαιοσύνη καί ὁ ἀδικία διάθεσις κατά αὐτός , ὁ δέ διάθεσις ἀναπόβλητος , οὔτε εἄν ἐκ ἄδικος γίγνομαι τις δίκαιος , οὔτε ἐκ Δίκαιος ἄδικος . γίγνομαι δέ τις Δίκαιος καί ἄδικος οὖον πρότερος εἰμί · γίγνομαι εἄν ἐκ τις ἄλλος κατάστασις . ἀλλά μήv πᾶς ὁ γίγνομαι ἢ ἐκ ἐναντίος γίγνομαι ἤ τις μεταξύ εἰμί ὁ ἐναντίος . καί ὁ δίκαιος ἄρα καί ὁ ἄδικος ἢ ἐκ ἐναντίος γίγνομαι ἢ ἐκ ὁ μεταξύ . οὖον γίγνομαι δέ ἐκ ὁ ἐναντίος , ἐκ ὁ μεταξύ ἄρα . ἐκ ὅς δέ κατάστασις ὁ Δίκαιος καί ὁ ἄδικος γίγνομαι , οὗτος εἄν εἰμί μεταξύ δικαιοσύνη καί ἀδικία . ὁ δέ αὐτός λόγος καί ἐπί πᾶς ἀρετή καί κακία . εἰμί δέ λέγω ὁ κακία μή εἰμί διάθεσις μηδέ ἀναπόβλητος , ἀλλά μεταβάλλω τις μηδείς κωλύω ἐκ ἀδικία εἰς δικαιοσύνη , καί ὅλως ἐκ κακία εἰς ἀρετή , ἀλλά εἰς γε ὁ κακία πόθεν μεταβάλλω ; εἰμί γάρ δή ἐν ὁ φύσις ὁ ἄνθρωπος ὁ κακία εἰμί καί πᾶς γεννάω κακός , καί εἰμί εἄν κατά φύσις ὁ κακία ὁ ἄνθρωπος . οὖον δέ ὁ ἐναντίος κατά φύσις τις , οὗτος ὁ ἐναντίος παρά φύσις · παρά φύσις ἄρα ὁ ἄνθρωπος ὁ δικαιοσύνη καί ὁ ἀρετή . εἰμί δέ οὗτος ἄτοπος , δεῖ γίγνομαι ὁ ἄδικος ἄδικος , ὥσπερ γίγνομαι καί ὁ δίκαιος ⟨ δίκαιος . ⟩ ἐκ ὅς δέ ἕξις εἰς ὁ ἀδικία ὁ μεταβολή , οὗτος εἄν εἰμί ὁ μέσος . εἰμί δέ λέγω μηδέπω ὁ παῖς λογικός εἰμί , διό μηδέ Δίκαιος μηδέ ἄδικος ( λογικός γάρ ὁ ἔχω αὔτης , εἰμί δέ οὗτος λογικός , καί ὁ μέσος · διό ὁ παῖς ἄλογος ὡς οὔτε ἐν ἀρετή εἰμί οὔτε ἐν κακία οὔτε ἐν ὁ μεταξύ οὗτος , ὥσπερ οὐδέ ἄλλος τίς ὁ ἄλογος ) , μεταβάλλω δέ εἰς ὁ λογικός εὐθύς εἰμί κακός , ἀλλά οὖον γίγνομαι , ὁμολογέω εἄν διά οὗτος ὁ λογικός κατά φύσις εἰμί ὁ τε ἀδικία καί ὁ κακία , εἰμί γε ἐν ὁ εἰς ὁ λογικός μεταβολή ἅμα καί εἰς οὗτος γίγνομαι , καί ἴσος εἰμί ὁ εἰς λογικός μεταβάλλω ὁ εἰς κακία · παρά φύσις οὖν ὁ λογικός ὁ ἀρετή . ἔτι τε εἰμί ὅλως εἰμί ἐκ κακία εἰς ἀρετή μεταβολή , ὁ κακία ἤτοι εὐκίνητος καί εὐαπόβλητος εἴρω ἢ μόνιμος καί δυσκίνητος . ἀλλά εἰμί μέν εὐκίνητος , τίς δή ποτός οὖον ῥᾴδιος ὁ εἰς ὁ ἀρετή ἐκ ὁ κακία μεταβολή ; εἰμί δέ δυσκίνητος καί μόνιμος , δῆλος ὡς ἐν ὁ εἰς ἀρετή μεταβολή ἐκ αὐτός δεῖ πρῶτος ἀποβάλλω ὁ κακία ὁ δυσκίνητος καί μόνιμος , ἢ γε διά μάθησις καί ἄσκησις εἰς ὁ ἀρετή μεταβάλλω καί μή ἐξαπίνης . ἀλλά εἰμί πρῶτος εὐκίνητος γίγνομαι , εἰμί δέ ὁ εἰμί αὐτός κακία ἐν ὁ δυσκίνητος , ἐν ὦ εἰμί εὐκίνητος , οὐκέτι εἄν ἐν οὗτος ὡς κακία εἰμί . ἀλλά μήv οὐδέ ἀρετή . πῶς ἄρα εἰμί ἐν μέσος τις ἔχω ὁ οὕτως ἔχω , ἐπεί καί ὁ μεταβολή ὁ εἰς ὁ ἀρετή ἐκ οὗτος ὁ διάθεσις γίγνομαι ; ἔτι δέ εἰμί καί ὅτι μάλιστα ὁ παῖς οὔπω εἰμί λογικός καί διά οὗτος οὔτε ἀρετή ἔχω οὔτε κακία , ἀλλά ὁ γίγνομαι αὐτός ἐκ ὁ οὕτως ἄλογος λογικός τε καί κακός , ἄγω εἄν ἐν μέσος ἔχω . οὖον γάρ ὁμοίως οὗτος ἄλογος ὁ ἄλλος , οὐδέ γάρ εἄν οὐδέ αὐτός δεκτικός κακία ἵημι ἢ ἀρετή . εἰμί δέ μηδέτερος ἔχω δύναμαι ἑκάτερος αὐτός δέχομαι , οὐ εἰμί οὕτως ἄλογος . ὁ δή ἄλογος ὁ ἐπιδεκτικός λόγος , ἄλλος ὅς ὁ ἀδύνατος ἐπιδείκνυμι , ἄλλως εἄν ἄλογος εἰμί , καί οὐ οὕτως ὁ κύριος ἄλογος . ἤδη καί κατάστασις ὁ ὁ οὕτως ἄλογος εἰμί εἄν μέσος ἕξις , ἐπεί ἅπας εἰς ἑκάτερος ὁ ἐναντίος ὁ μεταβολή , καί οὕτως εἰμί δύναμις ἑκάτερος ὁ ἄκρος ὡς μηδείς ὅς ἐνέργεια . εἰμί γάρ τις καί περί ὁ παῖς ἕξις τε καί κατάστασις , ἀπό ὅς εἰς ὁ κακία καί ὁ ἀρετή μεταβολή , ὅστις ἐν οὐδείς ὁ κύριος καί ἁπλόος ἄλογος λέγω εἰμί .