alexander-philosophy.hqika-problh-mata-sp 25
Ἐπεὶ ἡ εὐδαιμονία τοῖς ἀνθρώποις σκοπός , καὶ δεῖ πάντα πράττειν , ὅπως ταύτην κτησαίμεθα ὡς τέλος τε καὶ μέγιστον τῶν ἡμετέρων ἀγαθῶν , ἀδύνατον δὲ τὸ πράττειν τινὰ ὡς εἴς τι συντελοῦντα ἢ ὅλως γνωρίζειν τὰ δι’ ὧν οἷόν τε τυχεῖν τινος σκοποῦ ἀγνοουμένου τοῦ σκοποῦ ( ἀρχὴ γὰρ τῆς εὑρέσεως τῶν εἰς τὸν σκοπὸν συντελούντων καὶ τῶν ἐκείνου χάριν γινομένων πράξεων γνῶσις ἡ τοῦ σκοποῦ , διὸ καὶ τῆς θικῆς φιλοσοφίας ἀρχὴ τὸ γνῶναι , τί ποτ’ ἐστὶν εὐδαιμονία , ἧς χάριν ἡμᾶς δεῖ πάντα πράττειν ) , ἐζητήσαμεν , τί ποτέ ἐστιν εὐδαιμονία , καὶ εὑρόντες ἑκάστου τῶν ὄντων τὸ ἀγαθὸν ὂν ἐν τῇ οἰκείᾳ ἐνεργείᾳ τῇ καθ’ ὅ ἐστιν αὐτῷ τὸ εἶναι τούτῳ ὅ ἐστιν , εἰ εὖ γίνοιτο · ἐπί τε γὰρ τῶν φύσει συνεστώτων τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον , ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῶν κατὰ τέχνην , μιμεῖται τὴν φύσιν · τοῦ τε γὰρ ἵππου τὸ ἀγαθὸν τοιοῦτον , εἴ γέ ἐστιν μὲν οἰκεῖον ἔργον αὐτῷ καθὸ ἵππος ἐστὶ τὸ τρέχειν , ἀγαθὸν δὲ αὐτῷ τὸ εὖ τρέχειν , ὁ δ’ αὐτὸς λόγος καὶ ἐπὶ κυνός · εἴτε γὰρ τὸ φυλάττειν , εἴτε τὸ θηρᾶν ἔργον κυνός , εἴτε τῶν μὲν τοῦτο , τῶν δὲ ἐκεῖνο , καὶ τὸ ἀγαθὸν αὐτοῖς ἐν τῷ εὖ ταῦτα ποιεῖν · ἀλλὰ καὶ τῷ οἰκοδόμῳ τὸ ἀγαθὸν καὶ τὸ τέλος ἐν τῷ εὖ οἰκοδομεῖν , ἐπεὶ καὶ ἔργον τὸ οἰκοδομεῖν αὐτῷ , καὶ ἐπεὶ ἐφ’ ἑκάστῳ τὸ τέλος τῇ ἐνεργείᾳ καὶ τῷ ἔργῳ παρὰ τῆς οἰκείας ἀρετῆς περιγίνεται , ἑκάστου τὸ τέλος ἐν τῷ τὸ οἰκεῖον ἔργον ποιεῖν κατ’ ἀρετήν . εἰ δὲ τοῦτο , εἴη ἂν καὶ τὸ τοῦ ἀνθρώπου ἀγαθόν τε καὶ τέλος ἐν τῷ κατ’ ἀρετὴν οἰκείαν τὰς καθὸ ἄνθρωπός ἐστιν ἐνεργείας ἐνεργεῖν . ἀλλὰ μὴν οἰκεῖαι ἐνέργειαι ἀνθρώπου αἱ γινόμεναι κατὰ ψυχὴν λογικήν · τὸ γὰρ ἀνθρώπῳ εἶναί ἐστιν ἐν τῷ ζῆν τε καὶ κατὰ λογικὴν ψυχὴν ἐνεργεῖν . εἰ δὲ τοῦτο , εἴη ἂν καὶ τὸ τέλος αὐτῷ ἐν τῷ κατ’ ἀρετὴν ψυχῆς λογικῆς ἐνεργεῖν , ὥστε εἴη ἂν ἡ εὐδαιμονία , ἐπειδὴ αὐτὴ τὸ τοῦ ἀνθρώπου ἀγαθόν τε καὶ τέλος , ἐνέργεια κατ’ ἀρετὴν ψυχῆς λογικῆς , προσκει μένου τοῦ γε ἐν βίῳ τελείῳ ( οὐδὲν γὰρ τέλειον ἐν ἀτελεῖ ) καὶ ἔτι τοῦ ἐν προηγουμένοις διὰ τὸ δεῖσθαι ὀργάνων τὰς προηγουμένας τε καὶ βουλευτὰς ἐνεργείας . ὄντος δὲ τούτου σκοποῦ , δῆλον ἐκ τῆς εὑρέσεως αὐτοῦ καὶ γνώσεως τὸ δεῖσθαι πρὸς τὴν κτῆσιν τῆς εὐδαιμονίας τῶν τῆς λογικῆς ψυχῆς ἀρετῶν , ζητοῦντες τίνες εἰσίν , εὐλόγως πρῶτον ἤλθομεν ἐπὶ τὸ ἰδεῖν , τίς ποτ’ ἐστὶν ἡ λογικὴ ψυχή , ἐπεὶ τὴν ταύτης ζητοῦμεν ἀρετήν . διττὴ δὴ ἡ λογικὴ δύναμις εὑρέθη , ἡ μέν τις ἄλογος μὲν καθ’ αὐτήν , λογικὴ δὲ τῷ πείθεσθαί τε δύνασθαι λόγῳ καὶ ὑπὸ λόγου ὡυθμίζεσθαι ( τοιαύτη γάρ ἐστιν ἡ ἐν ἡμῖν ὀρεκτικὴ ψυχή ) , ἡ δέ τίς ἐστι λογικὴ τῷ αὐτὴν λόγον ἔχειν ἐν αὑτῇ , καὶ ἔστιν ἑκατέρας τῶν προειρημένων δυνάμεων οἰκεία τις ἐνέργεια καὶ ἀρετή , καθ’ ἣν τὸ εὖ ἐν τῇ οἰκείᾳ ἐνεργείᾳ γίγνεται , τῆς μὲν ὀρεκτικῆς αἴ τε πράξεις καὶ αἱ κατὰ πάθη κινήσεις , ἀρεταὶ δὲ ἂς ἠθικὰς καλοῦμεν ἀπὸ τοῦ διὰ ἐθῶν τινων ἐγγίγνεσθαι , τῆς δὲ διανοητικῆς ἐνέργειαι μὲν αἱ γνώσεις τῆς φύσεως τῶν γενητῶν καὶ ὅλως τῶν ἐνδεχομένων ἄλλως ἔχειν , ἀρετὴ δὲ καθ’ ἣν ἡ γνῶσις τῆς ἐν τούτοις ἀληθείας , τῆς δὲ νοητικῆς ἐνέργεια μὲν ἡ γνῶσις τῶν ἀιδίων οὐσιῶν , ἀρετὴ δὲ καθ’ ἣν ἡ τούτων ἀληθὴς γίνεται γνῶσις . οὕτως δὲ τῶν ἀρετῶν διῃρημένων , τίς ἐστιν ἑκάστη καὶ τί ἔργον αὐτῆς καὶ τίς ἡ εἰς εὐδαιμονίαν συντέλεια , ἀπὸ τῶν ἔργων τε καὶ ἐνεργειῶν τῶν ἑκατέρας τῆς λογικῆς δυνάμεως εὑρίσκεται . ἔργον τοίνυν τῆς μὲν ὀρεκτικῆς δυνάμεως αἱ πράξεις αἱ περὶ ἡδονάς τε καὶ λύπας , τὰς μὲν ἀρουμένης τε καὶ διωκούσης , τὰς δὲ ἀποστρεφομένης , καὶ ἐπεὶ πέφυκεν ἐν τοῖς τοιούτοις πᾶσιν , ἐν οἷς ἐστιν ὑπερβολή τε καὶ ἔλλειψις . ἡ μὲν ἀμετρία φθαρτικὴ εἶναι τοῦ ἐν ἑκάστοις αὐτῶν εὖ , τοιοῦτον δὲ ἢ τε ὑπερβολὴ καὶ ἡ ἔλλειψις , ἡ δὲ συμμετρία σωστικόν τε τοῦ εὖ καὶ ποιητικόν ( ὡς δῆλον ἐπί τε τῶν γυμνασίων καὶ τῶν τροφῶν · καὶ γὰρ αἱ τῶν γυμνασίων ὑπερβολαί τε καὶ ἔνδειαι τῆς εὐεξίας , ἢ τίς ἐστιν ἀρετὴ τοῦ σώματος , φθαρτικά , ἡ δὲ συμμετρία αὐτῶν καὶ ἡ μεσότης καὶ ποιητικὰ αὐτῆς καὶ τηρητικά , ὅ ἐστι τὸ ἐν τούτοις εὖ · ἀλλὰ καὶ τῶν σιτίων πάλιν αἱ μὲν ὑπερβολαὶ καὶ ἔνδειαι τῆς ὑγείας εἰσὶ φθαρτικαί , αἱ δὲ συμμετρίαι ποιητικαί τε καὶ τηρητικαί · οὕτως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν παθῶν ἔχει καὶ τῶν περὶ ταῦτα πράξεων ) , αἱ μὲν ὑπερβολαὶ αὐτῶν καὶ αἱ ἔνδειαι τοῦ εὖ τοῦ ἐν τούτοις εἰσὶ φθαρτικαί , αἱ δὲ συμμετρίαι ποιητικαί τε καὶ τηρητικαί , καὶ ἐπεί ἐστι τὸ εὖ ἐν πᾶσιν ἡ οἰκεία ἀρετὴ καὶ πᾶν τὸ γινόμενον κατ’ ἀρετήν , συμβαίνει τὰς περὶ ταῦτα ἀρετὰς συνίστασθαι συμ μετρίᾳ πράξεων τε καὶ παθῶν . ἥ τε γὰρ σωφροσύνη φθείρεται μὲν ὑπό τῆς τῶν ἡδονῶν ὑπερβολῆς τε καὶ ἐνδείας τούτων , περὶ ἃς πέφυκεν ἀρετὴ μὲν γίνεσθαι σωφροσύνη , κακία δὲ ἀκολασία τε καὶ ἀναισθησία , σώζεται δὲ καὶ συνίσταται ὑπὸ τῆς τῶν αὐτῶν τούτων μεσότητός τε καὶ συμμετρίας , ἀλλὰ καὶ ἡ ἀνδρία συνίσταται μὲν ἐκ τῆς περὶ φόβους τε καὶ θάρρη μεσότητός τε καὶ συμμετρίας , ὑπὸ δὲ τῆς ὑπερβολῆς τε καὶ ἐνδείας τῶν αὐτῶν τούτων φθείρεται . ὡς δὲ ἐπὶ τούτων , οὕτως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν λοιπῶν ἔχει , ὥστε εἰ τὸ ἐν τούτοις εὖ ἐν μεσότητί ἐστι παθῶν τε καὶ πράξεων . τὸ δὲ εὖ ἐν ἑκάστῳ κατὰ τὴν οἰκείαν ἀρετήν , εἶεν ἂν καὶ αἱ περὶ ταῦτα ἀρεταὶ ἐν μεσότητι τῶν προειρημένων , οὐχ πλῶς οὐδ’ ὡς ἔτυχεν τοῦ ἐν τούτοις μέσου λαμβανομένου , ἀλλ’ ὡς δέδεικται ὡρισμένου κατὰ τὸν ἐκ φρονήσεως τε καὶ ὀρθὸν λόγον , καὶ εἴη ἂν τὸ κατὰ τὴν ὀρεκτικὴν ψυχὴν εὐδαιμονίας μέρος κείμενον ἐν ταῖς ἀπὸ τῶν ἀρετῶν περὶ τὰ πάθη τε καὶ τὰς πράξεις εὖ γινομέναις ἐνεργείαις . ἔτι δέ , εἰ ἡ τοῦ ἀνθρώπου ἀρετή ἐστιν , ἀφ’ ἧς ἀγαθὸς ἄνθρωπος γίνεται ( καὶ γὰρ ἐπὶ τῶν ἄλλων ἀπάντων ἕκαστον ἀγαθόν ἐστί τε καὶ γίνεται κατὰ τὴν ἀρετὴν ἑαυτοῦ ) , ἀγαθὸς δὲ ἄνθρωπος γίνεταί τε καὶ ἔστιν ὁ μήτε ἐν τοῖς πάθεσιν ἄμετρος μήτε ἐν ταῖς περὶ ταῦτα πράξεσιν , εἴη ἂν καὶ ἐκ τούτου δεικνύμενον τὸ τὴν ἀρετὴν τὴν ἠθικὴν ἐν μεσότητι εἶναι τῶν προειρημένων . αἱ γὰρ ἐνέργειαι αἱ περὶ πάθη τε καὶ τὰς πράξεις , ὅταν διὰ τῶν ἐθῶν παιδαγωγηθῶσιν οὕτως , ὡς τοὺς ἐθιζομένους ἥδεσθαι μὲν ἐπὶ ταῖς ἐνεργείαις ταῖς καλαῖς , ἄχθεσθαι δὲ ἐπὶ ταῖς ἐναντίαις , ὃ γίνεται ἐν τῇ αἱρέσει τε καὶ εὑρέσει τοῦ ἐν αὐτοῖς μέσου , τῆς ἀρετῆς εἰσιν ποιητικαί . διὸ καὶ λέγομεν τὰς ἠθικὰς ἀρετὰς ἕξεις ἐν μεσότητι οὔσας παθῶν τε καὶ πράξεων ὡρισμένας τῷ ὀρθῷ λόγῳ . Καὶ τοιαύτη μὲν περὶ ταῦτα ἡ σύστασις τῶν ἠθικῶν ἀρετῶν . τῆς δὲ διανοητικῆς τε καὶ οὕτως λογικῆς ψυχῆς , ἐπεὶ ἡ μέν ἐστι περὶ τὴν γνῶσιν τῶν ἀιδίων τε καὶ ἀεὶ ὁμοίως ἐχόντων , ἡ δὲ περὶ τὴν τῶν ἐνδεχομένων καὶ ἄλλως ἔχειν , ὧν τὸ μὲν πρῶτον ἐπιστημονικόν , τὸ δὲ δεύτερον λογιστικόν τε καλοῦμεν καὶ βουλευτικόν , ἔσται καὶ περὶ ἑκατέραν ἐνέργειαν τῶν εἰρημένων τό τε εὖ καὶ τὸ κατ’ ἀρετήν . ἔστι δὲ ἀρετὴ γνώσεως ἀλήθεια , ἡ δὲ καθ’ ἑκατέραν δύναμιν τῆς λογικῆς ψυχῆς ἀρετὴ περὶ τὴν τῆς ἀληθείας γνῶσιν ἔσται τῶν θεωρουμένων ὑπ’ αὐτῆς , ἡ μὲν περὶ τὰ βουλευτά τε καὶ ἐνδεχόμενα ἄλλως ἔχειν ἑπομένη τῇ ὀρθῇ ὀρέξει ( ὴ γὰρ εὕρεσίς τε καὶ γνῶσις τῶν συντελούντων πρὸς τὰ ὀρεκτὰ τῇ ὀρθῇ ὀρέξει αἱρετή · τὴν τοιαύτην ἕξιν τε καὶ ἀρετὴν καλοῦμεν φρονῇσιν · ἡ γὰρ φρόνησις εὑρετικὴ τῶν πρὸς τὸν ὀρθὸν σκοπὸν συντελουσῶν πράξεων , διὸ καὶ τὴν φρόνησιν πρακτικὴν ἀρετήν φαμεν , ἐπεὶ ἡ γνῶσις αὐτῇ περὶ τῶν εἰς ὀρθότητα πράξεων συντελούντων ) , ἡ δὲ περὶ τὴν γνῶσιν τῶν ἀιδίων ἐνεργοῦσα ἔχει μὲν τὸ εὖ ἐν τῇ τῶν ἐν τούτοις ἀλητούτων θῶν εὑρέσει τε καὶ γνώσει οὖσα θεωρητική , ἀλλ’ οὐ πρακτική . οὐδὲν γὰρ τῶν ἐν τούτοις ἀληθῶν εἰς πρᾶξίν τινα τὴν ἀναφορὰν ἔχει , διό ἐστιν αὐτοῖς τέλος ἡ γνῶσις τῶν ἐν τοῖς ἀιδίοις ἀληθῶν , καὶ ἔστιν ἐν τούτοις τὸ μὲν εὖ τε καὶ ἀγαθὸν καὶ ἀληθές , ψεῦδος δὲ τὸ ἐν αὐτοῖς κακόν , ἣν ἀρετὴν ἐπιστήμην καλοῦμεν οὖσαν ἕξιν ἀποδεικτικήν . καὶ ἐπεὶ ἡ ἀπόδειξις διά τινων πρώτων τοῦ δεικνυμένου καὶ οἰκείων καὶ ἀληθῶν καὶ οὐκ ἐπ’ ἄπειρον ἐν αὐτοῖς τὸ πρῶτον , ἀλλ’ ἔστιν τι καὶ κυρίως ἐν αὐτοῖς πρῶτον , ἡ τοῦ οὕτως πρώτου γνῶσίς τε καὶ εὕρεσις νοῦς καλεῖται , σοφία δὲ ἡ ἄμφω ἔχουσα τήν τε τῶν ἀρχῶν εὕρεσιν καὶ τὴν διὰ τῶν ἀρχῶν τῶν μετ’ αὐτὰς εὕρεσίν τε καὶ δεῖξιν ( ὥστ’ εἶεν ἂν πάλιν αἱ διανοητικαὶ ἀρεταί , οὖσαι τοῦ εὖ τοῦ ἐν ταῖς προειρημέναις ἐνεργείαις εὑρετικαί τε καὶ ζητητικαί , τὸ κυριώτατον τῆς εἰς εὐδαιμονίαν συντελείας ἔχουσαι τῷ τῶν κυριωτάτων δυνάμεων τῆς λογικῆς ψυχῆς τὰς ἐνεργείας τὸ εὖ παρὰ τούτων ἔχειν ) , τὴν μὲν ἀρχὴν λαμβάνουσα ἀπὸ τῆς εἰς εὐδαιμονίαν συντελείας , τὸ δὲ εἶναι ἔχουσα ἐν ταῖς καθ’ ἑκα τέραν λογικὴν δύναμιν ψυχῆς ἐνεργείαις , τοῦ εὖ τοῦ ἐν ταύταις ούσα εὑρετική τε καὶ ἀποδεικτική .
Lemmas: ἐπεί ὁ εὐδαιμονία ὁ ἄνθρωπος σκοπός , καί δεῖ πᾶς πράσσω , ὅπως οὗτος κτάομαι ὡς τέλος τε καί μέγας ὁ ἡμέτερος ἀγαθός , ἀδύνατος δέ ὁ πράσσω τις ὡς εἰς τίς συντελέω ἢ ὅλως γνωρίζω ὁ διά ὅς οἷος τε τυγχάνω τις σκοπός ἀγνοέω ὁ σκοπός ( ἀρχή γάρ ὁ εὕρεσις ὁ εἰς ὁ σκοπός συντελέω καί ὁ ἐκεῖνος χάρις γίγνομαι πρᾶξις γνῶσις ὁ ὁ σκοπός , διό καί ὁ θικῆς φιλοσοφία ἀρχή ὁ γιγνώσκω , τίς πρός εἰμί εὐδαιμονία , ὅς χάρις ἐγώ δεῖ πᾶς πράσσω ) , ζητέω , τίς ποτός εἰμί εὐδαιμονία , καί εὑρίσκω ἕκαστος ὁ εἰμί ὁ ἀγαθός εἰμί ἐν ὁ οἰκεῖος ἐνέργεια ὁ κατά ὅς εἰμί αὐτός ὁ εἰμί οὗτος ὅς εἰμί , εἰμί εὕω γίγνομαι · ἐπί τε γάρ ὁ φύσις συνίστημι οὗτος ἔχω ὁ τρόπος , ἀλλά καί ἐπί ὁ κατά τέχνη , μιμέομαι ὁ φύσις · ὁ τε γάρ ἵππος ὁ ἀγαθός τοιοῦτος , εἰμί γε εἰμί μέν οἰκέω ἔργον αὐτός καθό ἵππος εἰμί ὁ τρέχω , ἀγαθός δέ αὐτός ὁ εὕω τρέχω , ὁ δέ αὐτός λόγος καί ἐπί κύω · εἴτε γάρ ὁ φυλάσσω , εἴτε ὁ θηράω ἔργον κύω , εἴτε ὁ μέν οὗτος , ὁ δέ ἐκεῖνος , καί ὁ ἀγαθός αὐτός ἐν ὁ εὕω οὗτος ποιέω · ἀλλά καί ὁ οἰκοδόμος ὁ ἀγαθός καί ὁ τέλος ἐν ὁ εὕω οἰκοδομέω , ἐπεί καί ἔργον ὁ οἰκοδομέω αὐτός , καί ἐπεί ἐπί ἕκαστος ὁ τέλος ὁ ἐνέργεια καί ὁ ἔργον παρά ὁ οἰκεῖος ἀρετή περιγίγνομαι , ἕκαστος ὁ τέλος ἐν ὁ ὁ οἰκέω ἔργον ποιέω κατά ἀρετή . εἰμί δέ οὗτος , εἰμί εἄν καί ὁ ὁ ἄνθρωπος ἀγαθός τε καί τέλος ἐν ὁ κατά ἀρετή οἰκεῖος ὁ καθό ἄνθρωπος εἰμί ἐνέργεια ἐνεργέω . ἀλλά μήv οἰκεῖος ἐνέργεια ἄνθρωπος ὁ γίγνομαι κατά ψυχή λογικός · ὁ γάρ ἄνθρωπος εἰμί εἰμί ἐν ὁ ζῶ τε καί κατά λογικός ψυχή ἐνεργέω . εἰμί δέ οὗτος , εἰμί εἄν καί ὁ τέλος αὐτός ἐν ὁ κατά ἀρετή Ψυχή λογικός ἐνεργέω , ὥστε εἰμί εἄν ὁ εὐδαιμονία , ἐπεί αὐτός ὁ ὁ ἄνθρωπος ἀγαθός τε καί τέλος , ἐνέργεια κατά ἀρετή Ψυχή λογικός , προσκω μένω ὁ γε ἐν βίος τέλειος ( οὐδείς γάρ τέλειος ἐν ἀτελής ) καί ἔτι ὁ ἐν προηγούμενος διά ὁ δήω ὄργανον ὁ προηγούμενος τε καί βουλευτής ἐνέργεια . εἰμί δέ οὗτος σκοπός , δῆλος ἐκ ὁ εὕρεσις αὐτός καί γνῶσις ὁ δήω πρός ὁ κτῆσις ὁ εὐδαιμονία ὁ ὁ λογικός Ψυχή ἀρετή , ζητέω τίς εἰμί , εὔλογος πρῶτος ἔρχομαι ἐπί ὁ ὁράω , τίς πρός εἰμί ὁ λογικός ψυχή , ἐπεί ὁ οὗτος ζητέω ἀρετή . δισσός δή ὁ λογικός δύναμις εὑρίσκω , ὁ μέν τις ἄλογος μέν κατά αὐτός , λογικός δέ ὁ πείθω τε δύναμαι λόγος καί ὑπό λόγος ωυθμιζω ( τοιοῦτος γάρ εἰμί ὁ ἐν ἐγώ ὀρεκτικός ψυχή ) , ὁ δέ τίς εἰμί λογικός ὁ αὐτός λόγος ἔχω ἐν ἑαυτοῦ , καί εἰμί ἑκάτερος ὁ προερέω δύναμις οἰκεῖος τις ἐνέργεια καί ἀρετή , κατά ὅς ὁ εὕω ἐν ὁ οἰκεῖος ἐνέργεια γίγνομαι , ὁ μέν ὀρεκτικός ἀεί τε πρᾶξις καί ὁ κατά πάθος κινέω , ἀρετή δέ ὅς ἠθικός καλέω ἀπό ὁ διά ἔθος τίνω ἐγγίγνομαι , ὁ δέ διανοητικός ἐνέργεια μέν ὁ γνῶσις ὁ φύσις ὁ γενητός καί ὅλως ὁ ἐνδέχομαι ἄλλως ἔχω , ἀρετή δέ κατά ὅς ὁ γνῶσις ὁ ἐν οὗτος ἀλήθεια , ὁ δέ νοητικός ἐνέργεια μέν ὁ γνῶσις ὁ ἀίδιος οὐσία , ἀρετή δέ κατά ὅς ὁ οὗτος ἀληθής γίγνομαι γνῶσις . οὕτως δέ ὁ ἀρετή διαιρέω , τίς εἰμί ἕκαστος καί τίς ἔργον αὐτός καί τίς ὁ εἰς εὐδαιμονία συντέλεια , ἀπό ὁ ἔργον τε καί ἐνέργεια ὁ ἑκάτερος ὁ λογικός δύναμις εὑρίσκω . ἔργον τοίνυν ὁ μέν ὀρεκτικός δύναμις ὁ πρᾶξις ὁ περί ἡδονή τε καί λύπη , ὁ μέν ἀρόω τε καί διώκω , ὁ δέ ἀποστρέφω , καί ἐπεί φύω ἐν ὁ τοιοῦτος πᾶς , ἐν ὅς εἰμί ὑπερβολή τε καί ἔλλειψις . ὁ μέν ἀμετρία φθαρτικός εἰμί ὁ ἐν ἕκαστος αὐτός εὕω , τοιοῦτος δέ ἢ τε ὑπερβολή καί ὁ ἔλλειψις , ὁ δέ συμμετρία σωστικός τε ὁ εὕω καί ποιητικός ( ὡς δῆλος ἐπί τε ὁ γυμνάσιον καί ὁ τροφή · καί γάρ ὁ ὁ γυμνάσιον ὑπερβολή τε καί ἔνδεια ὁ εὐεξία , ἢ τίς εἰμί ἀρετή ὁ σῶμα , φθαρτικός , ὁ δέ συμμετρία αὐτός καί ὁ μεσότης καί ποιητικός αὐτός καί τηρητικός , ὅς εἰμί ὁ ἐν οὗτος εὕω · ἀλλά καί ὁ σιτίον πάλιν ὁ μέν ὑπερβολή καί ἔνδεια ὁ ὑγεία εἰμί φθαρτικός , ὁ δέ συμμετρία ποιητικός τε καί τηρητικός · οὕτως δέ καί ἐπί ὁ πάθος ἔχω καί ὁ περί οὗτος πρᾶξις ) , ὁ μέν ὑπερβολή αὐτός καί ὁ ἔνδεια ὁ εὕω ὁ ἐν οὗτος εἰμί φθαρτικός , ὁ δέ συμμετρία ποιητικός τε καί τηρητικός , καί ἐπεί εἰμί ὁ εὕω ἐν πᾶς ὁ οἰκεῖος ἀρετή καί πᾶς ὁ γίγνομαι κατά ἀρετή , συμβαίνω ὁ περί οὗτος ἀρετή συνίστημι συμ μέτριος πρᾶξις τε καί πάθος . ὅς τε γάρ σωφροσύνη φθείρω μέν ὑπό ὁ ὁ ἡδονή ὑπερβολή τε καί ἔνδεια οὗτος , περί ὅς φύω ἀρετή μέν γίγνομαι σωφροσύνη , κακία δέ ἀκολασία τε καί ἀναισθησία , σῴζω δέ καί συνίστημι ὑπό ὁ ὁ αὐτός οὗτος μεσότης τε καί συμμετρία , ἀλλά καί ὁ Ἀνδρία συνίστημι μέν ἐκ ὁ περί φόβος τε καί θάρσος μεσότης τε καί συμμετρία , ὑπό δέ ὁ ὑπερβολή τε καί ἔνδεια ὁ αὐτός οὗτος φθείρω . ὡς δέ ἐπί οὗτος , οὕτως δέ καί ἐπί ὁ λοιπός ἔχω , ὥστε εἰμί ὁ ἐν οὗτος εὕω ἐν μεσότης εἰμί πάθος τε καί πρᾶξις . ὁ δέ εὕω ἐν ἕκαστος κατά ὁ οἰκεῖος ἀρετή , ἄγω εἄν καί ὁ περί οὗτος ἀρετή ἐν μεσότης ὁ προερέω , οὐ Πλῶς οὐδέ ὡς τυγχάνω ὁ ἐν οὗτος μέσος λαμβάνω , ἀλλά ὡς δείκνυμι ὁρίζω κατά ὁ ἐκ φρόνησις τε καί ὀρθός λόγος , καί εἰμί εἄν ὁ κατά ὁ ὀρεκτικός ψυχή εὐδαιμονία μέρος κεῖμαι ἐν ὁ ἀπό ὁ ἀρετή περί ὁ πάθος τε καί ὁ πρᾶξις εὕω γίγνομαι ἐνέργεια . ἔτι δέ , εἰμί ὁ ὁ ἄνθρωπος ἀρετή εἰμί , ἀπό ὅς ἀγαθός ἄνθρωπος γίγνομαι ( καί γάρ ἐπί ὁ ἄλλος ἀπαντάω ἕκαστος ἀγαθός εἰμί τε καί γίγνομαι κατά ὁ ἀρετή ἑαυτοῦ ) , ἀγαθός δέ ἄνθρωπος γίγνομαι τε καί εἰμί ὁ μήτε ἐν ὁ πάθος ἄμετρος μήτε ἐν ὁ περί οὗτος πρᾶξις , εἰμί εἄν καί ἐκ οὗτος δείκνυμι ὁ ὁ ἀρετή ὁ ἠθικός ἐν μεσότης εἰμί ὁ προερέω . ὁ γάρ ἐνέργεια ὁ περί πάθος τε καί ὁ πρᾶξις , ὅταν διά ὁ ἔθος παιδαγωγέω οὕτως , ὡς ὁ ἐθίζω ἥδομαι μέν ἐπί ὁ ἐνέργεια ὁ καλός , ἄχθομαι δέ ἐπί ὁ ἐναντίος , ὅς γίγνομαι ἐν ὁ αἵρεσις τε καί εὕρεσις ὁ ἐν αὐτός μέσος , ὁ ἀρετή εἰμί ποιητικός . διό καί λέγω ὁ ἠθικός ἀρετή ἔχω ἐν μεσότης εἰμί πάθος τε καί πρᾶξις ὁρίζω ὁ ὀρθός λόγος . καί τοιοῦτος μέν περί οὗτος ὁ σύστασις ὁ ἠθικός ἀρετή . ὁ δέ διανοητικός τε καί οὕτως λογικός Ψυχή , ἐπεί ὁ μέν εἰμί περί ὁ γνῶσις ὁ ἀίδιος τε καί ἀεί ὁμοίως ἔχω , ὁ δέ περί ὁ ὁ ἐνδέχομαι καί ἄλλως ἔχω , ὅς ὁ μέν πρῶτος ἐπιστημονικός , ὁ δέ δύο λογιστικός τε καλέω καί βουλευτικός , εἰμί καί περί ἑκάτερος ἐνέργεια ὁ εἴρω ὁ τε εὕω καί ὁ κατά ἀρετή . εἰμί δέ ἀρετή γνῶσις ἀλήθεια , ὁ δέ κατά ἑκάτερος δύναμις ὁ λογικός Ψυχή ἀρετή περί ὁ ὁ ἀλήθεια γνῶσις εἰμί ὁ θεωρέω ὑπό αὐτός , ὁ μέν περί ὁ βουλευτής τε καί ἐνδέχομαι ἄλλως ἔχω ἕπω ὁ ὀρθός ὄρεξις ( ἤ γάρ εὕρεσις τε καί γνῶσις ὁ συντελέω πρός ὁ ὀρεκτός ὁ ὀρθός ὄρεξις αἱρετός · ὁ τοιοῦτος ἕξις τε καί ἀρετή καλέω φρόνησις · ὁ γάρ φρόνησις εὑρετικός ὁ πρός ὁ ὀρθός σκοπός συντελέω πρᾶξις , διό καί ὁ φρόνησις πρακτικός ἀρετή φημί , ἐπεί ὁ γνῶσις αὐτός περί ὁ εἰς ὀρθότης πρᾶξις συντελέω ) , ὁ δέ περί ὁ γνῶσις ὁ ἀίδιος ἐνεργέω ἔχω μέν ὁ εὕω ἐν ὁ ὁ ἐν οὗτος αλητουος Θῶν εὕρεσις τε καί γνῶσις εἰμί θεωρητικός , ἀλλά οὖον πρακτικός . οὐδείς γάρ ὁ ἐν οὗτος ἀληθής εἰς πρᾶξις τις ὁ ἀναφορά ἔχω , διό εἰμί αὐτός τέλος ὁ γνῶσις ὁ ἐν ὁ ἀίδιος ἀληθής , καί εἰμί ἐν οὗτος ὁ μέν εὕω τε καί ἀγαθός καί ἀληθής , ψεῦδος δέ ὁ ἐν αὐτός κακός , ὅς ἀρετή ἐπιστήμη καλέω εἰμί ἕξις ἀποδεικτικός . καί ἐπεί ὁ ἀπόδειξις διά τίνω πρῶτος ὁ δείκνυμι καί οἰκέω καί ἀληθής καί οὐ ἐπί ἤπειρος ἐν αὐτός ὁ πρῶτος , ἀλλά εἰμί τίς καί κύριος ἐν αὐτός πρῶτος , ὁ ὁ οὕτως πρῶτος γνῶσις τε καί εὕρεσις νόος καλέω , σοφία δέ ὁ ἄμφω ἔχω ὁ τε ὁ ἀρχή εὕρεσις καί ὁ διά ὁ ἀρχή ὁ μετά αὐτός εὕρεσις τε καί δεῖξις ( ὥστε ἄγω εἄν πάλιν ὁ διανοητικός ἀρετή , εἰμί ὁ εὕω ὁ ἐν ὁ προερέω ἐνέργεια εὑρετικός τε καί ζητητικός , ὁ κύριος ὁ εἰς εὐδαιμονία συντέλεια ἔχω ὁ ὁ κύριος δύναμις ὁ λογικός Ψυχή ὁ ἐνέργεια ὁ εὕω παρά οὗτος ἔχω ) , ὁ μέν ἀρχή λαμβάνω ἀπό ὁ εἰς εὐδαιμονία συντέλεια , ὁ δέ εἰμί ἔχω ἐν ὁ κατά ἐπίτεξ τέρα λογικός δύναμις Ψυχή ἐνέργεια , ὁ εὕω ὁ ἐν οὗτος εἰμί εὑρετικός τε καί ἀποδεικτικός .