alexander-philosophy.hqika-problh-mata-sp 30
Ἤ καὶ ταῦτα οὕτως γίνεται . ὁ γὰρ δίκαιος γινόμενος ἤτοι ἐξ ἀδικίας μεταβάλλει εἰς δικαιοσύνην , ἥ ἐστιν ἐναντία τῇ δικαιοσύνῃ ἕξις , ἢ ἐκ τῆς μεταξὺ καταστάσεως , καὶ τὰ ἐκ τῶν μεταξὺ δὲ μεταβάλλοντα εἰς τὸ ἕτερον ἄκρον ὡς ἐξ ἐναντίου τοῦ μεταξὺ μεταβάλλει . τῷ γὰρ τὸ μεταξὺ τῷ ἀμφοτέρων πως μετέχειν τῶν ἄκρων καὶ τὰ μηδετέρου ὁλοκλήρως ἔχειν εἶναι αὐτῶν μεταξὺ τούτων , καὶ ὅταν εἰς τὸ ἕτερον αὐτῶν μεταβάλλῃ , ὡς ἐξ ἐναντίου αὐτοῦ μεταβάλλει τῷ ἐκ τούτων μεταβάλλειν , ἃ ὄντα τῶν μεταξὺ ἐκώλυεν αὐτὸ ἤδη εἶναι ἐν τούτῳ εἰς ὃ μεταβάλλει . εἰ δὲ πᾶν τὸ μεταβάλλον εἴς τινα ἕξιν ἐκ τῆς στερήσεως τῆς ἕξεως ἐκείνης μεταβάλλει , ἐναντίον δὲ ἡ τοιαύτη στέρησις τῇ ἕξει , εἰς ἣν ἡ μεταβολή , καὶ ἡ δικαιοσύνη ἂν καὶ ἡ ἀδικία ἐξ ἐναντίων γίγνοιντο . ἐκ γὰρ τῶν στερήσεων · τό τε γὰρ δίκαιον γινόμενον ἐν στερήσει τοῦ δικαίου , καὶ τὸ ἄδικον ὁμοίως τοῦ ἀδίκου . εἰ μὲν οὖν ἡ ὕλη , ἐξ ἧς ἡ κυρίως γένεσις , αὕτη δέ ἐστιν ἡ τῶν καθ’ αὑτὴν ἦν ὑφεστῶσα ἄνευ τοῦ εἶναι σὺν εἴδει τινί , ἁπλῶς ἂν γινόμενα κυρίως ἐκ τῆς ὕλης ἂν ἐγίνετο καὶ τῆς στερήσεως , τῆς μὲν ὕλης ὡς ὑποκειμένου τε καὶ ὑπομένοντος , ἐκ δὲ τῆς στερήσεως ὡς ἐναντίου τε καὶ μὴ ὑπομένοντος · ἐπεὶ δὲ ἀδύνατον εἶναι τὴν ὕλην ἐν ὑποστάσει χωρὶς εἴδους τινός ( οὐ γὰρ οἶόν τε ὕλην τινὰ χωρὶς εἴδους εἶναί τινος · τῷ γὰρ λόγῳ χωριστὴ τῶν εἰδῶν καὶ τῷ παρὰ μέρος δέχεσθαι τὰ ἐναντία , ἐπεὶ ἥ γε ὑπόστασις αὐτῆς ἀεὶ μετά τινος τούτων , εἰς ἃ μεταβάλλει παρὰ μέρος , ὅταν εἴς τι εἶδος μεταβάλλῃ ) , δῆλον μὲν ὅτι ἐν στερήσει οὖσα αὐτοῦ εἰς αὐτὸ μεταβάλλει , ἐπεὶ δὲ ἡ οὖσα ἐν στερήσει τούτου , εἰς ὃ μεταβάλλει , ἀπ’ ἄλλου τινος εἴδους ἐστί , δηλονότι τούτῳ εἰς ὃ μεταβάλλει , ἐναντίον εἶδος ἔχει , καθ’ ὃ καὶ αὐτῷ ἡ μεταβολὴ αὕτη γίνεται . ἐν γὰρ ἀδύνατον μένειν μεταβάλλουσαν , εἰς ὃ μεταβάλλει , κατὰ τοῦτο μεταβάλλει τε καὶ ἀμείβει 25 τὸ εἶδος . τοιαῦτα δὲ τὰ ἐναντία εἴδη , ἐφ’ οἷς ἔστι τε καὶ εἶναι δύναται τὸ ὄν τινων ἐν στερήσει , καὶ διὰ τοῦτο προηγουμένως μὲν ἐκ τῆς στερήσεως καὶ τῆς ὡς στερήσεως ἐναντιώσεως ἡ κυρίως γένεσις , ἤδη δὲ καὶ ἐκ τῶν ἐναντίων εἰδῶν , ἐφ’ οἷς οὖσα πρὸ τῆς εἰς τὰ ἐναντία αὐτοῖς μεταβολῆς οὐ δύναται μὴ μεταβάλλουσα ἐξ αὐτῶν μεταβάλλειν εἰς τὸ εἶδος , εἰς ὃ μεταβάλλει . ὅταν μὲν οὖν ὦσιν αἱ ἕξεις εὐμετάβολοι καὶ αἱ ἐναντιότητες εἰς ἀλλήλας , καὶ ἐκ τῶν ἐναντίων εἰδῶν ἡ μεταβολὴ γίνεται τοῖς εἴς τι μεταβάλλουσιν ὥσπερ καὶ ἐκ τῆς στερήσεως τοῦ εἰς ὃ μεταβάλλει . ὅταν δὲ ᾖ τὰ ἐναντία τοιαῦτα , ὡς μόνιμά τε εἶναι καὶ μὴ ῥᾳδίως μεταβάλλειν , αἱ γενέσεις τοῖς τοιούτοις ἔκ τε τῶν στερήσεων γίνονται καὶ ἐκ τῶν μεταξύ , ἀφ’ ὧν ὡς ἀπ’ ἐναντίων καὶ αὐτῶν τοῖς εἴδεσιν , εἰς ἃ ἡ μεταβολὴ γίνεται , μεταβάλλει τὰ γινόμενα , ἡ μὲν τῶν κατ’ ἀλλοίωσιν καὶ αὔξησιν καὶ μείωσιν καὶ κατὰ τόπον μεταβολῇ γινομένη γένεσις , οὖσά τις γένεσις , ἀλλ’ οὐχ ἁπλῶς γένεσις ἐξ ἐναντίων , ἡ δὲ κατ’ οὐσίαν οὐκέτι ἐξ ἐναντίων , ἀλλ’ ἐκ τῆς κατὰ ἀντίφασιν ἀντιθέσεως , ὅτι μηδέ ἐστι τῇ οὐσίᾳ τι ἐναντίον .
Lemmas: ἤ καί οὗτος οὕτως γίγνομαι . ὁ γάρ δίκαιος γίγνομαι ἤτοι ἐκ ἀδικία μεταβάλλω εἰς δικαιοσύνη , ὅς εἰμί ἐναντίος ὁ δικαιοσύνη ἕξις , ἢ ἐκ ὁ μεταξύ κατάστασις , καί ὁ ἐκ ὁ μεταξύ δέ μεταβάλλω εἰς ὁ ἕτερος ἄκρος ὡς ἐκ ἐναντίος ὁ μεταξύ μεταβάλλω . ὁ γάρ ὁ μεταξύ ὁ ἀμφότερος πως μετέχω ὁ ἄκρος καί ὁ μηδέτερος ὁλόκληρος ἔχω εἰμί αὐτός μεταξύ οὗτος , καί ὅταν εἰς ὁ ἕτερος αὐτός μεταβάλλω , ὡς ἐκ ἐναντίος αὐτός μεταβάλλω ὁ ἐκ οὗτος μεταβάλλω , ὁ εἰμί ὁ μεταξύ κωλύω αὐτός ἤδη εἰμί ἐν οὗτος εἰς ὅς μεταβάλλω . εἰμί δέ πᾶς ὁ μεταβάλλω εἰς τις ἕξις ἐκ ὁ στέρησις ὁ ἕξις ἐκεῖνος μεταβάλλω , ἐναντίος δέ ὁ τοιοῦτος στέρησις ὁ ἔχω , εἰς ὅς ὁ μεταβολή , καί ὁ δικαιοσύνη εἄν καί ὁ ἀδικία ἐκ ἐναντίος γίγνομαι . ἐκ γάρ ὁ στέρησις · ὁ τε γάρ Δίκαιος γίγνομαι ἐν στερέω ὁ Δίκαιος , καί ὁ ἄδικος ὁμοίως ὁ ἄδικος . εἰμί μέν οὖν ὁ ὕλη , ἐκ ὅς ὁ κύριος γένεσις , οὗτος δέ εἰμί ὁ ὁ κατά ἑαυτοῦ εἰμί ὑφίστημι ἄνευ ὁ εἰμί σύν εἶδος τις , ἁπλόος εἄν γίγνομαι κύριος ἐκ ὁ ὕλη εἄν γίγνομαι καί ὁ στέρησις , ὁ μέν ὕλη ὡς ὑπόκειμαι τε καί ὑπομένω , ἐκ δέ ὁ στέρησις ὡς ἐναντίος τε καί μή ὑπομένω · ἐπεί δέ ἀδύνατος εἰμί ὁ ὕλη ἐν ὑπόστασις Χωρὶς εἶδος τις ( οὖον γάρ οἶος τε ὕλη τις Χωρὶς εἶδος εἰμί τις · ὁ γάρ λόγος χωριστός ὁ εἶδος καί ὁ παρά μέρος δέχομαι ὁ ἐναντίος , ἐπεί ὅς γε ὑπόστασις αὐτός ἀεί μετά τις οὗτος , εἰς ὁ μεταβάλλω παρά μέρος , ὅταν εἰς τίς εἶδος μεταβάλλω ) , δῆλος μέν ὅτι ἐν στερέω εἰμί αὐτός εἰς αὐτός μεταβάλλω , ἐπεί δέ ὁ εἰμί ἐν στερέω οὗτος , εἰς ὅς μεταβάλλω , ἀπό ἄλλος τις εἶδος εἰμί , δηλονότι οὗτος εἰς ὅς μεταβάλλω , ἐναντίος εἶδος ἔχω , κατά ὅς καί αὐτός ὁ μεταβολή οὗτος γίγνομαι . ἐν γάρ ἀδύνατος μένω μεταβάλλω , εἰς ὅς μεταβάλλω , κατά οὗτος μεταβάλλω τε καί ἀμείβω 25 ὁ εἶδος . τοιοῦτος δέ ὁ ἐναντίος εἶδος , ἐπί ὅς εἰμί τε καί εἰμί δύναμαι ὁ εἰμί τίνω ἐν στερέω , καί διά οὗτος προηγουμένως μέν ἐκ ὁ στέρησις καί ὁ ὡς στέρησις ἐναντίωσις ὁ κύριος γένεσις , ἤδη δέ καί ἐκ ὁ ἐναντίος εἶδος , ἐπί ὅς εἰμί πρό ὁ εἰς ὁ ἐναντίος αὐτός μεταβολεύς οὖον δύναμαι μή μεταβάλλω ἐκ αὐτός μεταβάλλω εἰς ὁ εἶδος , εἰς ὅς μεταβάλλω . ὅταν μέν οὖν εἰμί ὁ ἔχω εὐμετάβολος καί ὁ ἐναντιότης εἰς ἀλλήλων , καί ἐκ ὁ ἐναντίος εἶδος ὁ μεταβολή γίγνομαι ὁ εἰς τίς μεταβάλλω ὥσπερ καί ἐκ ὁ στέρησις ὁ εἰς ὅς μεταβάλλω . ὅταν δέ εἰμί ὁ ἐναντίος τοιοῦτος , ὡς μόνιμος τε εἰμί καί μή ῥᾳδίως μεταβάλλω , ὁ γένεσις ὁ τοιοῦτος ἐκ τε ὁ στέρησις γίγνομαι καί ἐκ ὁ μεταξύ , ἀπό ὅς ὡς ἀπό ἐναντίος καί αὐτός ὁ εἶδος , εἰς ὁ ὁ μεταβολή γίγνομαι , μεταβάλλω ὁ γίγνομαι , ὁ μέν ὁ κατά ἀλλοίωσις καί αὔξησις καί μείωσις καί κατά τόπος μεταβολή γίγνομαι γένεσις , εἰμί τις γένεσις , ἀλλά οὐ ἁπλόος γένεσις ἐκ ἐναντίος , ὁ δέ κατά οὐσία οὐκέτι ἐκ ἐναντίος , ἀλλά ἐκ ὁ κατά ἀντίφασις ἀντίθεσις , ὅτι μηδέ εἰμί ὁ οὐσία τίς ἐναντίος .