alexander-philosophy.de-mixtione 1
πῶς δ’ ἂν παραδέξαιτό τις τὸ ἐν τῇ τοιαύτῃ κράσει τῶν σωμάτων ἕκαστον τῶν κιρναμένων φυλάττειν δύνασθαι τὴν οἰκείαν ἐπιφάνειαν , ὡς ὁμοῦ μὲν μηδὲ τὸ τυχὸν αὐτοῦ μόριον εἶναί καθ’ αὐτὸ κεχωρισμένον θατέρου , ὁμοῦ δὲ φυλάττειν ἕκαστον αὐτῶν τὴν ἐπιφάνειαν τὴν ἑαυτοῦ , ἣν εἶχε καὶ πρὸ τῆς κράσεως ; τοῦτο γὰρ ὑπεραίρει καὶ τὰς ἐν τοῖς μύθοις παραδοξολογίας , ὃ τίθησι Χρύσιππος ὅσον ἐν τούτῳ τὸ δύνασθαι τὰ κεκραμένα χωρίζεσθαι πάλιν . τοῦ τε γὰρ λέγειν δύνασθαι χωρίζεσθαι τὰ κεκραμένα , ἀλλὰ καὶ τοῦ μηδ’ ὅλως κιρνᾶσθαί τινα δύνασθαι λέγειν μακρῷ παραδοξότερον καὶ παρὰ τὰς ἀπάντων ἐννοίας τὸ λέγειν ὁμοῦ μὲν δι’ ὅλων ἀλλήλων χωρεῖν τινα σώματα , ὡς μηδὲν αὐτῶν μόριον εἶναι καθ’ αὐτό , ὁμοῦ δ’ ἕκαστον αὐτῶν ὑπὸ τῆς οἰκείας ἐπιφανείας περιέχεσθαι , ὑφ’ ἧς περιείχετο καὶ πρὸ τῆς μίξεως . τό τε οὖν σῶμα διὰ σώματος οὐδεμιᾶς ἐλάττω διαφορὰν ἔχειν συμβέβηκε τῶν κατὰ φιλοσοφίαν δογμάτων καὶ τῶν περὶ μίξεως τε καὶ κράσεως λόγων . οὐ γὰρ μόνον διηνέχθησαν πρὸς ἀλλήλους περὶ τοῦδε τοῦ δόγματος οἱ μίαν ὕλην ὑποκεῖσθαι πᾶσι τοῖς ἐν γενέσει σώμασιν λέγοντες πρὸς τοὺς ἐκ διωρισμένων τε καὶ κεχωρισμένων σωμάτων ποιοῦντας αὐτήν ( ὧν οἱ μὲν ἄτομα σώματα ἄπειρα τῷ πλήθει , κατὰ σχῆμα καὶ μέγεθος μόνον τὴν πρὸς ἄλληλα διαφορὰν ἔχοντα , τὰς ἀρχὰς καὶ τὰ στοιχεῖά φασιν εἶναι , καὶ τῇ τούτων συνθέσει τε καὶ ποιᾷ περιπλοκῇ ἔτι τε τάξει καὶ θέσει τἆλλα γίνεσθαι · ἐφ’ ἧς δόξης πρῶτοι μὲν Λεύκιππός τε καὶ Δημόκριτος γενέσθαι δοκοῦσιν , ὕστεροι δὲ Ἐπίκουρός τε καὶ οἱ τὴν αὐτὴν τούτῳ τραπέντες · οἱ δὲ αὐτῶν , οὐκ ἀτόμους , ὁμοιομερῆ δέ τινά φασιν ἄπειρα εἶναι σώματα , ἐξ ὧν ἡ τῶν αἰσθητῶν γένεσις σωμάτων γινομένη κατὰ σύγκρισιν καὶ σύνθεσιν , ἧς δόξης Ἀναξαγόρας τε καὶ Ἀρχέλαος δοκοῦσι γεγονέναι · ἤδη δέ τινες καὶ ἀμερῆ τινα σώματα τὰς ἀρχὰς καὶ στοιχεῖα τῶν πάντων προήχθησαν εἰπεῖν · ἔστι δέ τις δόξα καὶ ἐξ ἐπιπέδων τὴν γένεσιν ποιοῦσα τῶν σωμάτων καὶ ἐξ ἀριθμῶν τις ἄλλη ) , οὐ δὴ πρὸς ἀλλήλους μόνον , ὡς ἔφην , οὐτοι διη - κατὰ τὴν πρὸς τὰς ἀρχὰς διαφόρους οὔσας ἀκολουθίαν καὶ τὰς κράσεις διαφόρως γίνεσθαι λέγοντες , ἀλλὰ καὶ αὐτῶν τῶν ἡνωμένην τὴν ὕλην λεγόντων καὶ πάλιν αὖ τῶν διωρισμένην τε καὶ κεχωρισμένην ἐστί τις πρὸς ἀλλήλους διαφωνία . αἰτία δ’ αὐτοῖς τῆς διαστάσεως τῆς τοσῆσδε ἡ χαλεπότης τοῦ δόγματος . τῷ μὲν γὰρ ἐναργές εἶναι κιρνᾶσθαί τινα τῶν σωμάτων πρὸς ἄλληλα πάντες σχεδὸν οἱ περὶ φύσεως τε καὶ τῶν γινομένων φύσει φιλοσοφοῦντες ἦλθον ἐπὶ τὸ ζητεῖν τὴν αἰτίαν αὐτοῦ , τῷ δ’ εἶναι χαλεπήν τε αὐτοῦ τὴν εὕρεσιν καὶ ἑκάστῃ τῶν ἀποδιδομένων αἰτιῶν οἰκείας τινὰς ἕπεσθαι δυσχερείας ἄλλος ἄλλῃ ἀπετράπετο .
Lemmas: πῶς δέ ἄν παραδείκνυμι τις ὁ ἐν ὁ τοιοῦτος κρᾶσις ὁ σῶμα ἕκαστος ὁ κιρνάω φυλάσσω δύναμαι ὁ οἰκεῖος ἐπιφάνεια , ὡς ὁμοῦ μέν μηδέ ὁ τυγχάνω αὐτός μόριον εἰμί κατά αὐτός χωρίζω ἕτερος , ὁμοῦ δέ φυλάσσω ἕκαστος αὐτός ὁ ἐπιφάνεια ὁ ἑαυτοῦ , ὅς ἔχω καί πρό ὁ κρᾶσις ; οὗτος γάρ ὑπεραίρω καί ὁ ἐν ὁ μῦθος παραδοξολογία , ὅς τίθημι Χρύσιππος ὅσος ἐν οὗτος ὁ δύναμαι ὁ κεράννυμι χωρίζω πάλιν . ὁ τε γάρ λέγω δύναμαι χωρίζω ὁ κεράννυμι , ἀλλά καί ὁ μηδέ ὅλος κιρνάω τις δύναμαι λέγω μακρός παράδοξος καί παρά ὁ ἅπας ἔννοια ὁ λέγω ὁμοῦ μέν διά ὅλος ἀλλήλων χωρέω τις σῶμα , ὡς μηδείς αὐτός μόριον εἰμί κατά αὐτός , ὁμοῦ δέ ἕκαστος αὐτός ὑπό ὁ οἰκεῖος ἐπιφάνεια περιέχω , ὑπό ὅς περιέχω καί πρό ὁ μίξις . ὁ τε οὖν σῶμα διά σῶμα οὐδείς ἐλαχύς διαφορά ἔχω συμβαίνω ὁ κατά φιλοσοφία δόγμα καί ὁ περί μίξις τε καί κρᾶσις λόγος . οὐ γάρ μόνος διαφέρω πρός ἀλλήλων περί ὅδε ὁ δόγμα ὁ εἷς ὕλη ὑπόκειμαι πᾶς ὁ ἐν γένεσις σῶμα λέγω πρός ὁ ἐκ διορίζω τε καί χωρίζω σῶμα ποιέω αὐτός ( ὅς ὁ μέν ἄτομος σῶμα ἄπειρος ὁ πλῆθος , κατά σχῆμα καί μέγεθος μόνος ὁ πρός ἀλλήλων διαφορά ἔχω , ὁ ἀρχή καί ὁ στοιχεῖον φημί εἰμί , καί ὁ οὗτος σύνθεσις τε καί ποιός περιπλοκή ἔτι τε τάξις καί θέσις ἄλλος γίγνομαι · ἐπί ὅς δόξα πρῶτος μέν Λεύκιππος τε καί Δημόκριτος γίγνομαι δοκέω , ὕστερος δέ Ἐπίκουρος τε καί ὁ ὁ αὐτός οὗτος τρέπω · ὁ δέ αὐτός , οὐ ἄτομος , ὁμοιομερής δέ τις φημί ἄπειρος εἰμί σῶμα , ἐκ ὅς ὁ ὁ αἰσθητός γένεσις σῶμα γίγνομαι κατά σύγκρισις καί σύνθεσις , ὅς δόξα Ἀναξαγόρας τε καί Ἀρχέλαος δοκέω γίγνομαι · ἤδη δέ τις καί ἀμερής τις σῶμα ὁ ἀρχή καί στοιχεῖον ὁ πᾶς προεχθέω λέγω · εἰμί δέ τις δόξα καί ἐκ ἐπίπεδος ὁ γένεσις ποιέω ὁ σῶμα καί ἐκ ἀριθμός τις ἄλλος ) , οὐ δή πρός ἀλλήλων μόνος , ὡς φημί , οὗτος δῖος - κατά ὁ πρός ὁ ἀρχή διάφορος εἰμί ἀκολουθία καί ὁ κρᾶσις διάφορος γίγνομαι λέγω , ἀλλά καί αὐτός ὁ ἑνόω ὁ ὕλη λέγω καί πάλιν αὖ ὁ διορίζω τε καί χωρίζω εἰμί τις πρός ἀλλήλων διαφωνία . αἰτία δέ αὐτός ὁ διάστασις ὁ τοσάσδε ὁ χαλεπότης ὁ δόγμα . ὁ μέν γάρ ἐναργής εἰμί κιρνάω τις ὁ σῶμα πρός ἀλλήλων πᾶς σχεδόν ὁ περί φύσις τε καί ὁ γίγνομαι φύσις φιλοσοφέω ἔρχομαι ἐπί ὁ ζητέω ὁ αἰτία αὐτός , ὁ δέ εἰμί χαλεπός τε αὐτός ὁ εὕρεσις καί ἕκαστος ὁ ἀποδίδωμι αἰτία οἰκεῖος τις ἕπομαι δυσχέρεια ἄλλος ἄλλῃ ἀποτρέπω .