alexander-philosophy.de-mixtione 6
Εἰ δ’ οὕτω μὲν οὔ φασι τὰ σώματα ἄλληλα δέχεσθαι , καθὸ δὲ μεστά ἐστι αὐτά , χωρεῖν δι’ ἀλλήλων αὐτά φασιν , πρῶτον μὲν ἐπιζητήσαι τις , τί δήποτε οὐ τὸ τυχὸν σῶμα τὸ τυχὸν πάντῃ συναυξητικὸν τοῦ ὁμοίου . τὰ γὰρ ποσὰ κατὰ τὴν πρὸς ἄλληλα σύνθεσιν τὴν τοιαύτην τὸ ἐξ αὐτῶν μεῖζον ἑκατέρου ποιεῖ τῶν συγκειμένων . γραμμαί τε γὰρ κατὰ σημεῖον ἀλλήλαις συντεθεῖσαι τὸ μῆκος αὔξουσιν ( οὕτως γὰρ συντιθέμεναι ἐξ ἀνάγκης ἕξουσί τι παρὰ τὴν ἁφήν ) , ἐπίπεδά τε τὸ αὐτὸ ποιεῖ , ἂν κατὰ τὴν γραμμὴν συντεθῇ , τὸ σῶμα , τὸ τριχῇ τε καὶ παντῃ διεστάναι , καθ’ ὃ ἐὰν ἄλλῳ ὁμοίως αὐτῷ διεστῶτι συντεθῇ , ἐξ ἀνάγκης συναύξει τοῦτο . εἰ δὴ τοῦτο μὲν οἰκεῖον τοῖς σώμασιν καὶ ἴδιον αὐτῶν , οἱ δὲ λέγοντες σῶμά τι διὰ σώματος χωρεῖν καὶ ἔλαττόν ποτε καὶ ἴσον τὸ ἐξ ἀμφοῖν ποιεῖν ἀναιροῦσι τοῦτο , ἀναιροῖεν ἂν τὴν τοῦ σώματος φύσιν . συναναιρεῖται γὰρ ἀναιρουμένῳ τῷ ἰδίῳ τινὸς τὸ πρᾶγμα , οὗ ἦν ἴδιον τὸ ἀναιρούμενον . συμβήσεται δὲ κατ’ αὐτοὺς καὶ κενὸν γίνεσθαι τὸν κατεχόμενον τέως τόπον ὑπὸ τοῦ οὕτως ἔν τινι γινομένου σώματος , ὡς μηδένα προσεπιλαμβάνειν ἄλλον τόπον τὸ σῶμα , ἐν ᾧ τοῦτο γίνεται , ἀλλ’ ἀρκεῖσθαι τῷ καὶ πρὸ τῆς τούτου μίξεως ὑπ᾿ ἐκείνου πεπληρωμένῳ . ὁ γὰρ ὑπ’ αὐτοῦ κατεχόμενος τόπος ἔσται κενὸς τῶν δύο σωμάτων εἰς τὸν θατέρου χωρησάντων τόπον . τί γὰρ ἔσται τὸ ἐξ ἀνάγκης γινόμενον ἐν τῷ τοῦ εἰς τὸ σῶμα μεταστάντος τόπῳ ; ὅσα δ’ αὖ πάλιν ἐν τῇ πρὸς ἄλληλα μίξει τῶν κιρνᾶσθαι λεγομένων αὔξεται , αὐτόθεν ἤδη προσπίπτει τὸ μὴ τὸ σῶμα εἶναι τὸ σῶμα δεδεγμένον ἐν αὐτῷ , εἴ γε ἄλλην τινὰ χώραν προσείληφε καὶ οὐκ ἠρκέσθη τῇ χώρᾳ τῇ τοῦ λεγομένου αὐτὸ ἐν αὐτῷ δέχεσθαι σώματος . ὅτι δὲ μὴ σῶμά ἐστι τὸ δεύτερον ἐν αὐτῷ τὸ πρῶτον δεχόμενον τὸ σῶμα , δηλοῖ καὶ ἡ γενομένη διαίρεσις ὑπ’ ἀλλήλων τῶν κιρναμένων σωμάτων . τὰ γὰρ διαιροῦντα διΐστανται · διαιρούμενα δὲ χώραν ἑαυτοῖς παρασκευάζει , ὡς μὴ δυνάμενα διὰ συνεχοῦς καὶ ἀδιαιρέτου τοῦ ὑποκειμένου σώματος εἰς τὸ προσελθεῖν . καθόλου δὲ εἰ ἔδει μὲν τὸ δεχόμενον σῶμα ἐν αὑτῷ ἄλλο σῶμα , μηδέν τι μεῖζον γίνεσθαι · τοῦτο γάρ ἐστι τὸ δέξασθαι ἐν αὑτῷ τι . ἐπὶ μηδενός τινος σωμάτος ἡ μῖξις τῶν σωμάτων ἴσον τηρεῖ τὸν ὄγκον ἑνὶ τῶν μιγνυμένων . ἐφ’ ὧν γὰρ ἴσον δοκεῖ μένειν , ἐπ’ ἐκείνων οὐ σωμάτων μῖξίς ἐστι , ἀλλ’ ἢ εἶδός ἐστι καὶ ὕλη τὰ λαμβανόμενα , ὡς ἡ ψυχὴ καὶ τὸ σῶμα , ἢ σῶμα καὶ πάθος , ὡς ὁ σίδηρος καὶ ἡ θερμότης , ἢ μεταβολή τινος γίνεται οἷον ἔς τι ἄλλο , ὡς ἐπὶ τῆς τέφρας . οὔτε δὲ τὰ πάθη οὔτε τὰ εἴδη σώματα , οὐδ’ ἂν ἄλλο σῶμα ἐν αὐτῷ δέχοιτο . καὶ γὰρ εἰ οἷά τε εἴη τὰ σώματα ἄλληλα δέχεσθαι , οὐδ’ ἂν τῆς ἀντιπεριστάσεως ἔτι δέοι πρὸς τὴν κίνησιν αὐτοῖς · οὐ γὰρ δὴ χωρὶς κινήσεως σῶμα δίεισι διὰ σώματος . πρὸς δὲ τούτοις , πῶς οὐκ ἄλογον καὶ τὸ λέγειν ἓν βραχύτατον σῶμα παρισοῦσθαί τε καὶ παρεκτείνεσθαι τῷ μεγίστῳ , ὡς τὸν κύαθον τοῦ οἴνου πολλοῖς ὕδατος μέτροις ἴσον γινόμενον κατὰ μέγεθος αὐτῇ ; πῶς δ’ οὐκ ἄτοπον τὸ πειρᾶσθαι κατασκευάζειν διὰ τοῦ τὸν λιβανωτὸν καὶ τὰ ἄλλα τὰ θυμιώμενα ἐν τῇ θυμιάσει ἐπὶ πλεῖον ὁρᾶσθαι χεόμενα ; ὁ μὲν γὰρ λιβανωτὸς καὶ τὰ ὁμοίως τούτῳ θυμιώμενα καὶ εἰς ἄλλο τι σῶμα μεταβάλλοντα λεπτότερον , οὕτως τὴν ἐπὶ πλέον δέχεται χύσιν , τὰ δὲ κιρνάμενά τε καὶ μιγνύμενα καὶ κατ’ αὐτοὺς σώζοντα τὴν οἰκείαν φύσιν κιρνᾶται , ὡς καὶ χωρισθῆναι δύνασθαι πάλιν . ὥστε οὐδὲν αὐτοῖς εἰς παραμυθίαν τῶν ἑπομένων ἀτόπων τοῖς κενῶς λεγομένοις ἡ τούτων συντελεῖ παράθεσις .
Lemmas: εἰ δέ οὕτως μέν οὐ φημί ὁ σῶμα ἀλλήλων δέχομαι , καθό δέ μεστός εἰμί αὐτός , χωρέω διά ἀλλήλων αὐτός φημί , πρῶτος μέν ἐπιζητέω τις , τίς δήποτε οὐ ὁ τυγχάνω σῶμα ὁ τυγχάνω πάντῃ συναυξητικός ὁ ὅμοιος . ὁ γάρ ποσός κατά ὁ πρός ἀλλήλων σύνθεσις ὁ τοιοῦτος ὁ ἐκ αὐτός μέγας ἑκάτερος ποιέω ὁ σύγκειμαι . γραμμή τε γάρ κατά σημεῖον ἀλλήλων συντίθημι ὁ μῆκος αὐξάνω ( οὕτως γάρ συντίθημι ἐκ ἀνάγκη ἔχω τις παρά ὁ ἁφή ) , ἐπίπεδος τε ὁ αὐτός ποιέω , ἐάν κατά ὁ γραμμή συντίθημι , ὁ σῶμα , ὁ τριχῆ τε καί πάντῃ διίστημι , κατά ὅς ἐάν ἄλλος ὅμοιος αὐτός διίστημι συντίθημι , ἐκ ἀνάγκη συναυξάνω οὗτος . εἰ δή οὗτος μέν οἰκεῖος ὁ σῶμα καί ἴδιος αὐτός , ὁ δέ λέγω σῶμα τις διά σῶμα χωρέω καί ἐλαχύς ποτέ καί ἴσος ὁ ἐκ ἄμφω ποιέω ἀναιρέω οὗτος , ἀναιρέω ἄν ὁ ὁ σῶμα φύσις . συναναιρέω γάρ ἀναιρέω ὁ ἴδιος τις ὁ πρᾶγμα , ὅς εἰμί ἴδιος ὁ ἀναιρέω . συμβαίνω δέ κατά αὐτός καί κενός γίγνομαι ὁ κατέχω τέως τόπος ὑπό ὁ οὕτως ἐν τις γίγνομαι σῶμα , ὡς μηδείς προσεπιλαμβάνομαι ἄλλος τόπος ὁ σῶμα , ἐν ὅς οὗτος γίγνομαι , ἀλλά ἀρκέω ὁ καί πρό ὁ οὗτος μίξις ὑπό ἐκεῖνος πληρόω . ὁ γάρ ὑπό αὐτός κατέχω τόπος εἰμί κενός ὁ δύο σῶμα εἰς ὁ ἕτερος χωρέω τόπος . τίς γάρ εἰμί ὁ ἐκ ἀνάγκη γίγνομαι ἐν ὁ ὁ εἰς ὁ σῶμα μεθίστημι τόπος ; ὅσος δέ αὖ πάλιν ἐν ὁ πρός ἀλλήλων μίξις ὁ κιρνάω λέγω αὐξάνω , αὐτόθεν ἤδη προσπίπτω ὁ μή ὁ σῶμα εἰμί ὁ σῶμα δέχομαι ἐν αὐτός , εἰ γε ἄλλος τις χώρα προσλαμβάνω καί οὐ ἀρκέω ὁ χώρα ὁ ὁ λέγω αὐτός ἐν αὐτός δέχομαι σῶμα . ὅτι δέ μή σῶμα εἰμί ὁ δεύτερος ἐν αὐτός ὁ πρῶτος δέχομαι ὁ σῶμα , δηλόω καί ὁ γίγνομαι διαίρεσις ὑπό ἀλλήλων ὁ κιρνάω σῶμα . ὁ γάρ διαιρέω διίστημι · διαιρέω δέ χώρα ἑαυτοῦ παρασκευάζω , ὡς μή δύναμαι διά συνεχής καί ἀδιαίρετος ὁ ὑπόκειμαι σῶμα εἰς ὁ προσέρχομαι . καθόλου δέ εἰ δέω μέν ὁ δέχομαι σῶμα ἐν ἑαυτοῦ ἄλλος σῶμα , μηδείς τις μέγας γίγνομαι · οὗτος γάρ εἰμί ὁ δέχομαι ἐν ἑαυτοῦ τις . ἐπί μηδείς τις σῶμα ὁ μῖξις ὁ σῶμα ἴσος τηρέω ὁ ὄγκος εἷς ὁ μείγνυμι . ἐπί ὅς γάρ ἴσος δοκέω μένω , ἐπί ἐκεῖνος οὐ σῶμα μῖξις εἰμί , ἀλλά ἤ εἶδος εἰμί καί ὕλη ὁ λαμβάνω , ὡς ὁ ψυχή καί ὁ σῶμα , ἤ σῶμα καί πάθος , ὡς ὁ σίδηρος καί ὁ θερμότης , ἤ μεταβολή τις γίγνομαι οἷος εἰς τις ἄλλος , ὡς ἐπί ὁ τέφρα . οὔτε δέ ὁ πάθος οὔτε ὁ εἶδος σῶμα , οὐδέ ἄν ἄλλος σῶμα ἐν αὐτός δέχομαι . καί γάρ εἰ οἷος τε εἰμί ὁ σῶμα ἀλλήλων δέχομαι , οὐδέ ἄν ὁ ἀντιπερίστασις ἔτι δέω πρός ὁ κίνησις αὐτός · οὐ γάρ δή χωρίς κίνησις σῶμα δίειμι διά σῶμα . πρός δέ οὗτος , πῶς οὐ ἄλογος καί ὁ λέγω εἷς βραχύς σῶμα παρισόω τε καί παρεκτείνω ὁ μέγας , ὡς ὁ κύαθος ὁ οἶνος πολύς ὕδωρ μέτρον ἴσος γίγνομαι κατά μέγεθος αὐτός ; πῶς δέ οὐ ἄτοπος ὁ πειράω κατασκευάζω διά ὁ ὁ λιβανωτός καί ὁ ἄλλος ὁ θυμιάω ἐν ὁ θυμίασις ἐπί πολύς ὁράω χάω ; ὁ μέν γάρ λιβανωτός καί ὁ ὅμοιος οὗτος θυμιάω καί εἰς ἄλλος τις σῶμα μεταβάλλω λεπτός , οὕτως ὁ ἐπί πολύς δέχομαι χύσις , ὁ δέ κιρνάω τε καί μείγνυμι καί κατά αὐτός σῴζω ὁ οἰκεῖος φύσις κιρνάω , ὡς καί χωρίζω δύναμαι πάλιν . ὥστε οὐδείς αὐτός εἰς παραμυθία ὁ ἕπομαι ἄτοπος ὁ κενῶς λέγω ὁ οὗτος συντελέω παράθεσις .