alexander-philosophy.de-mixtione 5
τε καὶ τῶν κατ’ αὐτὸν φιλοσοφούντων . θαυμάσαι δ’ ἄν τις αὐτῶν , πῶς ταῖς κοιναῖς ἐννοίαις δεῖν χρῆσθαι λέγοντες πρὸς τὰς τῶν τιθεμένων ἀπο ὡς οὔσαις φυσικοῖς τῆς ἀληθείας κριτηρίοις , οὐ πάσαις μᾶλλον ἢ ταύταις χρῶνται πρὸς τὰς θέσεις τῶν οἰκείων δογμάτων . τὰ γοῦν περὶ κράσεως ὑπ’ αὐτῶν λεγόμενα οὐ μόνον οὐ προσχρῆται ταῖς φυσικαῖς ἐννοίαις , ἀλλὰ καὶ πλεῖστον ὅσον ἀποδεῖ . τό τε γὰρ σῶμα διὰ σώματος χωρεῖν ὅλον ὅλῳ παρεκτεινόμενον οὐ μόνον 〈 οὐ 〉 προσπίπτει κατὰ τὰς κοινὰς ἐννοίας , ἀλλὰ καὶ ἀδύνατον εἶναι προείληπται . φυσικὴ γὰρ ἔννοια τὸ τὸ πλῆρες μηκέτ’ ἐν αὐτῷ δύνασθαι δέχεσθαί τι . μὴ γὰρ ἔτι πλῆρες εἶναι δύνασθαι τὸ χώραν ἔχον ἐν αὐτῷ δεκτικὴν ὁμοίου τινός , ὤφθησαν ἔχειν δεῖ ἣν φυσικήν τε καὶ κοινὴν πρόληψιν ἤδη δοκεῖ τισιν εὔλογον , εἶναί τι τῶν σωμάτων δεκτικόν , ὃ καλοῦμεν τόπον . πῶς γὰρ ἄν τις μὴ φωνὰς κενὰς βουλόμενος λέγειν ἐπινοήσαι σῶμά τι πλῆρες αὑτοῦ καὶ μηθὲν ἔχον ἐν αὐτῷ κενὸν διάστημα , δεχόμενον ἐν αὐτῷ ἄλλο σῶμα ὁμοίως πλῆρες αὑτοῦ ; εἰ μὲν γὰρ διὰ πόρων τινῶν χωρεῖν αὐτὰ δι’ ἀλλήλων λέγει , οὐ κενοὺς ἐρεῖ τοὺς πόρους τοὺς δεχομένους τὸ σῶμα ; ἀλλ’ οὕτω ἐν τῷ σώματι κενά . εἰ δὲ πλήρεις ἄλλου τινὸς σώματος , εἰ μὲν ὑπεξιόντος τούτου καὶ παραχωροῦντος τῆς χώρας τῷ ἐπεισκρινομένῳ σώματι , οὐδ’ οὕτως ἔσται τὸ σῶμα , καθὸ σῶμα , δεχόμενόν τι σῶμα ἐν αὐτῷ , εἴ γε ὑποχωρεῖ θάτερον θατέρῳ , εἰ δὲ ὑπομένοντος , πῶς οἷόν τε τοὺς πεπληρωμένους πόρους σώματος ἐν αὑτοῖς ἄλλο τι δέχεσθαι σῶμα ; καὶ γὰρ διὰ τῆς αἰσθήσεως γνώριμον , ὅτι μηδὲ τὰ λεπτότατα τοῦ σώματος ἀγγεῖα πεπληρωμένα οἷά τέ ἐστι δέξασθαι σῶμα ἐν αὐτοῖς τῷ κεκωλῦσθαι καὶ ἐπιπεφράχθαι τὰς τῆς μεταστάσεως αὐτῶν ὁδούς . ἔτι δ’ εἰ διὰ πεπληρωμένων τῶν πόρων ἡ πάροδος τοῖς σώμασι , περιττόν ἐστι τὸ πόρους εἰναι λέγειν . δέχοιντο γὰρ ἂν ἄλλα σώματα καὶ χωρὶς τῶν πόρων . καθόλου γὰρ ἡ διὰ τῶν πόρων πάροδος οὐ κρᾶσίς ἐστιν , οἵαν ἀξιοῦσιν , ἀλλὰ παράθεσις , ὡς αὐτοὶ λέγουσι κατὰ ἁρμήν , εἰ μή τις πᾶν τὸ σῶμα πόρους ποιοίη . οὕτως γὰρ μόνως ἔσται τὸ διὰ τῶν πόρων διερχόμενον διὰ παντὸς ἐρχόμενον τοῦ σώματος , εἰ πᾶν εἴη πόρος · ἀλλὰ μὴν ἄτοπον τοῦτο . τινὸς γὰρ ὁ πόρος ( καὶ ἄλλο τὸ ἔχον καὶ τὸ ἐχόμενον ) , εἴ γε ὁ πόρος διάστημά τί ἐστι κενὸν τοῦ ἔχοντος τοὺς πόρους σώματος . ὥστ’ εἰ πᾶν εἴη , οὕτως δ’ ἂν οὐκ ἂν εἴη τι · μὴ ὂν δ’ οὔτ’ ἂν κιρνῷτο ἔτι οὔτ’ ἂν πόρους ἔχοι .
Lemmas: τε καί ὁ κατά αὐτός φιλοσοφέω . θαυμάζω δέ ἄν τις αὐτός , πῶς ὁ κοινός ἔννοια δέω χράω λέγω πρός ὁ ὁ τίθημι ἀπος ὡς εἰμί φυσικός ὁ ἀλήθεια κριτήριον , οὐ πᾶς μάλα ἤ οὗτος χράω πρός ὁ θέσις ὁ οἰκεῖος δόγμα . ὁ γοῦν περί κρᾶσις ὑπό αὐτός λέγω οὐ μόνος οὐ προσχράομαι ὁ φυσικός ἔννοια , ἀλλά καί πολύς ὅσος ἀποδέω . ὁ τε γάρ σῶμα διά σῶμα χωρέω ὅλος ὅλος παρεκτείνω οὐ μόνος 〈 οὐ 〉 προσπίπτω κατά ὁ κοινός ἔννοια , ἀλλά καί ἀδύνατος εἰμί προλαμβάνω . φυσικός γάρ ἔννοια ὁ ὁ πλήρης μηκέτι ἐν αὐτός δύναμαι δέχομαι τις . μή γάρ ἔτι πλήρης εἰμί δύναμαι ὁ χώρα ἔχω ἐν αὐτός δεκτικός ὅμοιος τις , ὁράω ἔχω δέω ὅς φυσικός τε καί κοινός πρόληψις ἤδη δοκέω τις εὔλογος , εἰμί τις ὁ σῶμα δεκτικός , ὅς καλέω τόπος . πῶς γάρ ἄν τις μή φωνή κενός βούλομαι λέγω ἐπινοέω σῶμα τις πλήρης ἑαυτοῦ καί μηδείς ἔχω ἐν αὐτός κενός διάστημα , δέχομαι ἐν αὐτός ἄλλος σῶμα ὅμοιος πλήρης ἑαυτοῦ ; εἰ μέν γάρ διά πόρος τις χωρέω αὐτός διά ἀλλήλων λέγω , οὐ κενός λέγω ὁ πόρος ὁ δέχομαι ὁ σῶμα ; ἀλλά οὕτως ἐν ὁ σῶμα κενός . εἰ δέ πλήρης ἄλλος τις σῶμα , εἰ μέν ὑπεξέρχομαι οὗτος καί παραχωρέω ὁ χώρα ὁ ἐπεισκρίνω σῶμα , οὐδέ οὕτως εἰμί ὁ σῶμα , καθό σῶμα , δέχομαι τις σῶμα ἐν αὐτός , εἰ γε ὑποχωρέω ἕτερος ἕτερος , εἰ δέ ὑπομένω , πῶς οἷος τε ὁ πληρόω πόρος σῶμα ἐν ἑαυτοῦ ἄλλος τις δέχομαι σῶμα ; καί γάρ διά ὁ αἴσθησις γνώριμος , ὅτι μηδέ ὁ λεπτός ὁ σῶμα ἀγγεῖον πληρόω οἷος τε εἰμί δέχομαι σῶμα ἐν αὐτός ὁ κωλύω καί ἐπιφράσσω ὁ ὁ μετάστασις αὐτός ὁδός . ἔτι δέ εἰ διά πληρόω ὁ πόρος ὁ πάροδος ὁ σῶμα , περισσός εἰμί ὁ πόρος εἰμί λέγω . δέχομαι γάρ ἄν ἄλλος σῶμα καί χωρίς ὁ πόρος . καθόλου γάρ ὁ διά ὁ πόρος πάροδος οὐ κρᾶσις εἰμί , οἷος ἀξιόω , ἀλλά παράθεσις , ὡς αὐτός λέγω κατά ἁρμή , εἰ μή τις πᾶς ὁ σῶμα πόρος ποιέω . οὕτως γάρ μόνος εἰμί ὁ διά ὁ πόρος διέρχομαι διά πᾶς ἔρχομαι ὁ σῶμα , εἰ πᾶς εἰμί πόρος · ἀλλά μήν ἄτοπος οὗτος . τις γάρ ὁ πόρος ( καί ἄλλος ὁ ἔχω καί ὁ ἔχω ) , εἰ γε ὁ πόρος διάστημα τις εἰμί κενός ὁ ἔχω ὁ πόρος σῶμα . ὥστε εἰ πᾶς εἰμί , οὕτως δέ ἄν οὐ ἄν εἰμί τις · μή εἰμί δέ οὔτε ἄν κιρνάω ἔτι οὔτε ἄν πόρος ἔχω .