ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
alexander-philosophy.de-mixtione 9
Πῶς δὲ σωζόντων ἐστὶ τὴν περὶ κράσεως κοινὴν πρόληψιν τὸ λέγειν καὶ τὴν ἕξιν τοῖς ἔχουσιν αὐτὴν μεμῖχθαι , καὶ τὴν φύσιν τοῖς φυτοῖς καὶ τὸ φῶς τῷ ἀέρι καὶ τὴν ψυχὴν τῷ σώματι , εἴ γε κιρνᾶσθαι μὲν προείληπται τὰ κατ’ ἰδίαν πρὸ τῆς κράσεως ὑφεστάναι δυνάμενα ; διὰ τοῦτο γοῦν καὶ αὐτοί φασι τὰ κεκραμένα χωρίζεσθαι πάλιν δύνασθαι , καὶ ταύτῃ δια κρᾶσιν συγχύσεώς τε καὶ φθάρσεως . οὔτε ἕξις τις χωριστὴ τοῦ ἔχοντος αὐτήν , ὡς καθ’ αὑτὴν εἶναι δύνασθαι , οὔτε ἡ τῶν φυτῶν φύσις χωρὶς φυτῶν ὑποσταίη ποτ’ ἄν . τό τε φῶς πῶς οἷόν τε ἐπινοῆσαι κεχωρισμένον τῶν διαφανῶν σωμάτων ; ἀλλ’ οὐδ’ ἡ ψυχὴ τοιοῦτον , ὡς οἷόν τε , εἴ γε εἶδος ἔνυλον οὐχ οἷόν τε εἶναι χωρὶς ὕλης τε καὶ σώματος . ἀλλ’ οὐδὲ τὸ πῦρ τῷ σιδήρῳ , καθά φασι , μίγνυται , ὥσπερ οὐδὲ τοῖς χυμοῖς οὐδὲ τοῖς ξύλοις . ὅλως γὰρ ἄτοπον τὴν ὕλην τῷ εἴδει μίγνυσθαι λέγειν . ὕλη δὲ πυρὸς τὰ καιόμενά τε καὶ πεπυρωμένα πάντα , ἀλλ᾿ ἡ μὲν ἄφθαρτος , ἡ δ᾿ οὔ . διὸ καὶ μέχρι πολλοῦ σβεννύμενά τινα ταὐτὸ εἶδος τῷ ἐξ ἀρχῆς δύναται φυλάττειν , οὐ μὴν ἀμείωτα πάντῃ · καὶ γὰρ τούτων ὑπὸ τοῦ πυρὸς ἀναλίσκεταί τι καὶ φθείρεται . διὸ καὶ ταῦτα χρονίζοντα ἐν αὐ τῷ πλέον ἀπόλλυταί τε καὶ τοῦ οἰκείου εἴδους ἐξίσταται .
Lemmas: πῶς δέ σῴζω εἰμί ὁ περί κρᾶσις κοινός πρόληψις ὁ λέγω καί ὁ ἕξις ὁ ἔχω αὐτός μείγνυμι , καί ὁ φύσις ὁ φυτόν καί ὁ φάος ὁ ἀήρ καί ὁ ψυχή ὁ σῶμα , εἰ γε κιρνάω μέν προλαμβάνω ὁ κατά ἴδιος πρό ὁ κρᾶσις ὑφίστημι δύναμαι ; διά οὗτος γοῦν καί αὐτός φημί ὁ κεράννυμι χωρίζω πάλιν δύναμαι , καί οὗτος δα κρᾶσις σύγχυσις τε καί φθάρσις . οὔτε ἕξις τις χωριστός ὁ ἔχω αὐτός , ὡς κατά ἑαυτοῦ εἰμί δύναμαι , οὔτε ὁ ὁ φυτόν φύσις χωρίς φυτόν ὑφίστημι ποτέ ἄν . ὁ τε φάος πῶς οἷος τε ἐπινοέω χωρίζω ὁ διαφανής σῶμα ; ἀλλά οὐδέ ὁ ψυχή τοιοῦτος , ὡς οἷος τε , εἰ γε εἶδος ἔνυλος οὐ οἷος τε εἰμί χωρίς ὕλη τε καί σῶμα . ἀλλά οὐδέ ὁ πῦρ ὁ σίδηρος , καθά φημί , μείγνυμι , ὥσπερ οὐδέ ὁ χυμός οὐδέ ὁ ξύλον . ὅλος γάρ ἄτοπος ὁ ὕλη ὁ εἶδος μείγνυμι λέγω . ὕλη δέ πῦρ ὁ καίω τε καί πυρόω πᾶς , ἀλλά ὁ μέν ἄφθαρτος , ὁ δέ οὐ . διό καί μέχρι πολύς σβέννυμι τις αὐτός εἶδος ὁ ἐκ ἀρχή δύναμαι φυλάσσω , οὐ μήν ἀμείωτος πάντῃ · καί γάρ οὗτος ὑπό ὁ πῦρ ἀναλίσκω τις καί φθείρω . διό καί οὗτος χρονίζω ἐν οὐ ὁ πολύς ἀπόλλυμι τε καί ὁ οἰκεῖος εἶδος ἐξίστημι .