alexander-philosophy.de-fato 10
Τὰ δὲ λέγειν μὴ ἀναιρεῖσθαι πάντων γινομένων καθ’ εἱμαρμένην τὸ δυνατόν τε καὶ ἐνδεχόμενον τῷ δυνατὸν μὲν εἶναι γενέσθαι τοῦτο ὃ ὑπ’ οὐδενὸς κωλύεται γενέσθαι , κἂν μὴ γένηται ( τῶν δὲ καθ’ εἱμαρμένην γινομένων οὐ κεκωλῦσθαι τὰ ἀντικείμενα γενέσθαι · διὸ καίτοι μὴ γινόμενα ὅμως ἐστὶ δυνατά ) , καὶ τοῦ μὴ κεκωλῦσθαι γενέσθαι αὐτὰ ἀπόδειξιν φέρειν τὸ ἡμῖν τὰ κωλύοντα αὐτὰ ἄγνωστα εἶναι πάντως μέν τινα ὄντα ( ἃ γάρ ἐστιν αἴτια τοῦ γίνεσθαι τὰ ἀντικείμενα αὐτοῖς καθ’ εἱμαρμένην , ταῦτα καὶ τοῦ μὴ γίνεσθαι τούτοις αἴτια , εἴ γε ὥς φασιν ἀδύνατον τῶν αὐτῶν περιεστώτων γίνεσθαι τὰ ἀντικείμενα · ἀλλ’ ὅτι μὴ ἡμῖν ἐστι γνώριμά τινα ἅ ἐστι , διὰ τοῦτο ἀκώλυτον αὐτῶν τὸ γίνεσθαι λέγουσιν ) , τὸ δὴ ταῦτα λέγειν πῶς οὐ παιζόντων ἐστὶν ἐν οὐ παιδιᾶς λόγοις δεομένοις ; τὸ γὰρ ἡμᾶς ἀγνοεῖν , οὐδὲν πρὸς τὸ εἶναι ἢ μὴ εἶναι τὰ πράγματα · δῆλοι γάρ εἰσιν οἱ λέγοντες οὕτως ὡς τῇ ἡμετέρᾳ γνωρίσει τὸ δυνατὸν ἔσται κατ’ αὐτούς . τοῖς γὰρ γνωρίζειν αὐτῶν τὰ αἴτια δυναμένοις ( οὗτοι δ’ ἂν εἶεν οἱ μάντεις ) οὐκ ἔσται δυνατὰ ὄντα δυνατοῖς εἰδόσιν μὲν αὐτὰ κεκωλυκέναι ἀγνοοῦσιν δὲ ὑφ’ ἡμῶν κωλύοντες . σώζοντες δὲ τὴν τοῦ δυνατοῦ φύσιν οὕτως ὡς εἰρήκαμεν διὰ τοῦτό φασιν μηδὲ τὰ γιγνόμενα καθ’ εἱμαρμένην καίτοι ἀπαραβάτως γινόμενα ἐξ ἀνάγκης γίνεσθαι , ὅτι ἐστὶν αὐτοῖς δυνατὸν γενέσθαι καὶ τὸ ἀντικείμενον , δυνατὸν οὕτως ὡς προείρηται . ἀλλὰ ταῦτα μὲν παιζόντων ὥσπερ εἶπόν ἐστιν , ἀλλ’ οὐ παρισταμένων δόγματι . ὅμοιον δὲ τούτῳ καὶ τὸ λέγειν , τὸ ἀξίωμα τὸ ἔσται αὔριον ναυμαχία’ ἀληθὲς μὲν εἶναι δύνασθαι , οὐ μέντοι καὶ ἀναγκαῖον . ἀναγκαῖον μὲν γὰρ τὸ ἀεὶ ἀληθές , τοῦτο δὲ οὐκέτ’ ἀληθὲς μένει , ἐπειδὰν ἡ ναυμαχία γένηται . εἰ δὲ μὴ τοῦτο ἀναγκαῖον , οὐδὲ τὸ ὑπ’ αὐτοῦ σημαινόμενον τὸ ἐξ ἀνάγκης ἔσεσθαι ναυμαχίαν . εἰ δὲ ἔσται μὲν οὐκ ἐξ ἀνάγκης ἀληθές , ἀληθοῦς ὄντος τοῦ ἔσεσθαι ναυμαχίαν , οὐκ ἐξ ἀνάγκης δέ , ἐνδεχομένως δηλονότι . εἰ δὲ ἐνδεχομένως , οὐκ ἀναιρεῖται τὸ ἐνδεχομένως τινὰ γενέσθαι ὑπὸ τοῦ πάντα γίνεσθαι καθ᾿ εἱμαρμένην . πάλιν γὰρ καὶ τοῦτο ὅμοιον τῷ προειρημένῳ · ὁμοῦ γὰρ παιζόντων ὁμοῦ δὲ ἀγνοούντων περὶ ὧν λέγουσιν . οὔτε γὰρ πᾶν τὸ ἐξ ἀνάγκης γιγνόμενον ἀναγκαῖον , εἴ γε τὸ μὲν ἀναγκαῖον ἀίδιον , τὸ δὲ ἐξ ἀνάγκης γινόμενον ὑπ’ αὐτοῦ τοῦ γίνεσθαι τοιοῦτον εἶναι κεκώλυται , οὔτε τὸ ἀξίωμα τὸ τοῦτο λέγον ἀναγκαῖον , εἴ γε μὴ τὸ ὑπ’ αὐτοῦ σημαινόμενον τοιοῦτον . οὐ γὰρ πᾶν ἀξίωμα , ἐν τὸ ἀναγκαῖον περιέχεται , ἀναγκαῖον ἤδη εἴ γε μήν · οὐ γὰρ ταύτῃ τὸ ἀναγκαῖον ἀξίωμα κρίνεται , ἀλλὰ τῷ μὴ μεταπίπτειν δύνασθαι εἰς ψεῦδος ἐξ ἀληθοῦς . εἰ τοίνυν μὴ ἀναγκαῖον , οὐδὲν κεκώλυται ἀληθὲς εἶναι τὸ ἔσται αὔριον ναυμαχία’ · εἰ γὰρ ὡς ἀναγκαῖον λεγόμενον διὰ τὴν τοῦ ἀναγκαίου προσθήκην οὐκ ἀληθές , εἰ μὴ λέγοιτο ἀναγκαῖον τῇ τοῦ ἐξ ἀνάγκης προσθέσει , ἀληθὲς ἂν μένοι ὁμοίως τῷ χωρὶς τῆσδε τῆς προσθήκης λεγομένῳ . ἀλλ’ εἰ τότ’ ἀληθές , ἀληθὲς ἔσται , ἐνστάσης τῆς αὔριον , ἀξίωμα τὸ ἐξ ἀνάγκης γεγονέναι ναυμαχίαν . εἰ δὲ ἐξ ἀνάγκης , οὐκ ἐνδεχομένως . καὶ γὰρ εἰ ἀληθές ἐστι τὸ αὔριον ἔσται ναυμαχία’ , ἀεὶ γενέσθαι ναυμαχίαν καθ’ εἱμαρμένην ἔσται , εἴ γε πάντα τὰ γινόμενα καθ’ εἱμαρμένην . ἀλλ’ εἰ καθ’ εἱμαρμένην , ἀπαραβάτως , εἰ δ’ ⟩ ἀπαραβάτως , οὐκ ἐνδέχεται μὴ γενέσθαι , ὃ δὲ οὐκ ἐνδέχεται μὴ γενέσθαι , τοῦτο ἀδύνατον μὴ γενέσθαι , ὃ δὲ ἀδύνατον μὴ γενέσθαι , πῶς οἷόν τε τοῦτο λέγειν ἐνδέχεσθαι καὶ μὴ γενέσθαι ; τὸ γὰρ ἀδύνατον μὴ γενέσθαι ἀναγκαῖον γενέσθαι . πάντα ἄρα τὰ καθ’ εἱμαρμένην γινόμενα ἐξ ἀνάγκης ἔσται κατ’ αὐτούς , ἀλλ’ οὐχὶ καὶ ἐνδεχομένως , ὡς παίζοντες λέγουσιν .
Lemmas: ὁ δέ λέγω μή ἀναιρέω πᾶς γίγνομαι κατά μείρομαι ὁ δυνατός τε καί ἐνδέχομαι ὁ δυνατός μέν εἰμί γίγνομαι οὗτος ὅς ὑπό οὐδείς κωλύω γίγνομαι , κἀν μή γίγνομαι ( ὁ δέ κατά μείρομαι γίγνομαι οὖον κωλύω ὁ ἀντίκειμαι γίγνομαι · διό καίτοι μή γίγνομαι ὅμως εἰμί δυνατός ) , καί ὁ μή κωλύω γίγνομαι αὐτός ἀπόδειξις φέρω ὁ ἐγώ ὁ κωλύω αὐτός ἄγνωστος εἰμί πάντως μέν τις εἰμί ( ὁ γάρ εἰμί αἴτιος ὁ γίγνομαι ὁ ἀντίκειμαι αὐτός κατά μείρομαι , οὗτος καί ὁ μή γίγνομαι οὗτος αἴτιος , εἰμί γε ὅς φημί ἀδύνατος ὁ αὐτός περιίστημι γίγνομαι ὁ ἀντίκειμαι · ἀλλά ὅτι μή ἐγώ εἰμί γνώριμος τις ὅς εἰμί , διά οὗτος ἀκώλυτος αὐτός ὁ γίγνομαι λέγω ) , ὁ δή οὗτος λέγω πῶς οὖον παίζω εἰμί ἐν οὖον παιδιά λόγος δήω ; ὁ γάρ ἐγώ ἀγνοέω , οὐδείς πρός ὁ εἰμί ἢ μή εἰμί ὁ πρᾶγμα · δῆλος γάρ εἰμί ὁ λέγω οὕτως ὡς ὁ ἡμέτερος γνώρισις ὁ δυνατός εἰμί κατά αὐτός . ὁ γάρ γνωρίζω αὐτός ὁ αἴτιος δύναμαι ( οὗτος δέ εἄν ἄγω ὁ μάντις ) οὐ εἰμί δυνατός εἰμί δυνατός οἶδα μέν αὐτός κωλύω ἀγνοέω δέ ὑπό ἐγώ κωλύω . σῴζω δέ ὁ ὁ δυνατός φύσις οὕτως ὡς εἴρω διά οὗτος φημί μηδέ ὁ γίγνομαι κατά μείρομαι καίτοι ἀπαράβατος γίγνομαι ἐκ ἀνάγκη γίγνομαι , ὅτι εἰμί αὐτός δυνατός γίγνομαι καί ὁ ἀντίκειμαι , δυνατός οὕτως ὡς προερέω . ἀλλά οὗτος μέν παίζω ὥσπερ εἶπον εἰμί , ἀλλά οὖον παρίστημι δόγμα . ὅμοιος δέ οὗτος καί ὁ λέγω , ὁ ἀξίωμα ὁ εἰμί αὔριον ναυμαχία ἀληθής μέν εἰμί δύναμαι , οὖον μέντοι καί ἀναγκαῖος . ἀναγκαῖος μέν γάρ ὁ ἀεί ἀληθής , οὗτος δέ οὐκέτι ἀληθής μένω , ἐπειδάν ὁ ναυμαχία γίγνομαι . εἰμί δέ μή οὗτος ἀναγκαῖος , οὐδέ ὁ ὑπό αὐτός σημαίνω ὁ ἐκ ἀνάγκη εἰμί ναυμαχία . εἰμί δέ εἰμί μέν οὐ ἐκ ἀνάγκη ἀληθής , ἀληθής εἰμί ὁ εἰμί ναυμαχία , οὐ ἐκ ἀνάγκη δέ , ἐνδεχομένως δηλονότι . εἰμί δέ ἐνδεχομένως , οὐ ἀναιρέω ὁ ἐνδεχομένως τις γίγνομαι ὑπό ὁ πᾶς γίγνομαι κατά μείρομαι . πάλιν γάρ καί οὗτος ὅμοιος ὁ προερέω · ὁμοῦ γάρ παίζω ὁμοῦ δέ ἀγνοέω περί ὅς λέγω . οὔτε γάρ πᾶς ὁ ἐκ ἀνάγκη γίγνομαι ἀναγκαῖος , εἰμί γε ὁ μέν ἀναγκαῖος ἀίδιος , ὁ δέ ἐκ ἀνάγκη γίγνομαι ὑπό αὐτός ὁ γίγνομαι τοιοῦτος εἰμί κωλύω , οὔτε ὁ ἀξίωμα ὁ οὗτος λέγω ἀναγκαῖος , εἰμί γε μή ὁ ὑπό αὐτός σημαίνω τοιοῦτος . οὖον γάρ πᾶς ἀξίωμα , ἐν ὁ ἀναγκαῖος περιέχω , ἀναγκαῖος ἤδη εἰμί γε μείς · οὖον γάρ οὗτος ὁ ἀναγκαῖος ἀξίωμα κρίνω , ἀλλά ὁ μή μεταπίπτω δύναμαι εἰς ψεῦδος ἐκ ἀληθής . εἰμί τοίνυν μή ἀναγκαῖος , οὐδείς κωλύω ἀληθής εἰμί ὁ εἰμί αὔριον ναυμαχία · εἰμί γάρ ὡς ἀναγκαῖος λέγω διά ὁ ὁ ἀναγκαῖος προσθήκη οὐ ἀληθής , εἰμί μή λέγω ἀναγκαῖος ὁ ὁ ἐκ ἀνάγκη πρόσθεσις , ἀληθής εἄν μένω ὁμοίως ὁ Χωρὶς ὅδε ὁ προσθήκη λέγω . ἀλλά εἰμί τότε ἀληθής , ἀληθής εἰμί , ἐνίστημι ὁ αὔριον , ἀξίωμα ὁ ἐκ ἀνάγκη γίγνομαι ναυμαχία . εἰμί δέ ἐκ ἀνάγκη , οὐ ἐνδεχομένως . καί γάρ εἰμί ἀληθής εἰμί ὁ αὔριον εἰμί ναυμαχία , ἀεί γίγνομαι ναυμαχία κατά μείρομαι εἰμί , εἰμί γε πᾶς ὁ γίγνομαι κατά μείρομαι . ἀλλά εἰμί κατά μείρομαι , ἀπαράβατος , εἰμί δέ ⟩ ἀπαράβατος , οὐ ἐνδέχομαι μή γίγνομαι , ὅς δέ οὐ ἐνδέχομαι μή γίγνομαι , οὗτος ἀδύνατος μή γίγνομαι , ὅς δέ ἀδύνατος μή γίγνομαι , πῶς οἷος τε οὗτος λέγω ἐνδέχομαι καί μή γίγνομαι ; ὁ γάρ ἀδύνατος μή γίγνομαι ἀναγκαῖος γίγνομαι . πᾶς ἄρα ὁ κατά μείρομαι γίγνομαι ἐκ ἀνάγκη εἰμί κατά αὐτός , ἀλλά οὐ καί ἐνδεχομένως , ὡς παίζω λέγω .