alexander-philosophy.de-fato 2
Τὸ μὲν οὖν εἶναί τι τὴν εἱμαρμένην καὶ αἰτίαν εἶναι τοῦ γίνεσθαί τινα κατ’ αὐτὴν ἱκανῶς ἡ τῶν ἀνθρώπων συνίστησιν πρόληψις ( οὐ γὰρ κενὸν οὐδ’ ἄστοχον τἀληθοῦς ἡ κοινὴ τῶν ἀνθρώπων φύσις , καθ’ ἣν περί τινων ὁμοδοξοῦσιν ἀλλήλοις , ὅσοι γε αὐτῶν μὴ διά τινας προκαταβεβλημένας δόξας ὑφ’ αὑτῶν διὰ τὸ σώζειν βούλεσθαι τὴν πρὸς αὐτὰς ἀκολουθίαν ἄλλως ἀναγκάζονται λέγειν · δι’ ἣν αἰτίαν οὐδὲ Ἀναξαγόρας ὁ Kλαζομένιος , καίτοι τἄλλα ὢν ἐν τοῖς τὴν φυσικὴν φιλοσοφίαν φιλοσοφήσασιν οὐκ ἀπερριμμένος , οὐκ ἀξιόπιστος ἀντιμαρτυρῶν τῇ κοινῇ τῶν ἀνθρώπων πίστει περὶ εἱμαρμένης · λέγει γὰρ οὗτός γε μηδὲν τῶν γινομένων γίνεσθαι καθ’ εἱμαρμένην , ἀλλ’ εἶναι κενὸν τοῦτο τοὔνομα ) , τί δέ ποτ’ ἐστὶν ἡ εἱμαρμένη καὶ ἐν τίσιν , οὐκέθ’ ἡ τῶν ἀνθρώπων κοινὴ πρόληψις ἱκανὴ τοῦτο μηνῦσαι . οὔτε γὰρ ἀλλήλοις ἅπαντες , ἀλλ’ οὐδὲ αὐτὸς αὑτῷ τις περὶ αὐτῆς αἰεὶ τὰ αὐτὰ δοξάζει . πρὸς γὰρ τοὺς καιρούς τε καὶ τὰς περιεστώσας τύχας καὶ τὴν περὶ τῆς εἱμαρμένης δόξαν μεταφέρουσιν . ὅσοι μὲν γὰρ αὐτῶν πάντα καθ’ εἱμαρμένην γίνεσθαι λέγουσιν , τὴν εἱμαρμένην ὑπολαμβάνουσιν ἀπαράβατόν τινα αἰτίαν εἶναι καὶ ἀναπόδραστον , εἰσὶ δ’ οἷς οὐ πάντα τὰ γινόμενα γίνεσθαι δοκεῖ καθ’ εἱμαρμένην , ἀλλ’ εἶναί τινας ὑπολαμβάνουσιν τῶν γινομένων καὶ ἄλλας αἰτίας · ἀλλ’ οὐδὲ τὴν εἱμαρμένην αὐτὴν τὸ πάγιόν τε καὶ ἀπαράβατον ἔχειν τίθενται , ἀλλὰ γίνεσθαί τινα καὶ τῶν καθ’ εἱμαρμένην γίνεσθαι πεφυκότων οὐ κατ’ αὐτήν , ἀλλὰ παρὰ μοῖραν , ὡς οἱ ποιηταί φασιν , καὶ παρὰ τὴν εἱμαρμένην . ἔστι δ’ οἷς ποτὲ πάντα γίνεσθαι τὰ γινόμενα δοκεῖ καθ’ εἱμαρμένην καὶ μάλιστ’ ἂν αὐτοῖς τὰ τῆς τύχης ἀντι - πίπτῃ , κατορθοῦντες δὲ ἐν τοῖς προκειμένοις αὑτοὺς αἰτίους εἶναι τῶν κατορθωμάτων ὑπολαμβάνουσιν , ὡς οὐκ ἂν ἀπαντησάντων τῶν ἀπηντηκότων , εἰ μὴ αὐτοὶ τάδε μᾶλλον ἔπραξαν ἀντὶ τῶνδε , ὡς ἔχοντες καὶ τοῦ μὴ πράττειν αὐτὰ τὴν ἐξουσίαν . δι’ ἣν διαφωνίαν ἀναγκαία τοῖς φιλοσοφοῦσιν ἡ ζήτησις ἡ περὶ τῆς εἱμαρμένης , οὐκ εἰ ἔστιν , ἀλλὰ τί ποτ’ ἐστὶν καὶ ἐν τίσιν τῶν γινομένων τε καὶ ὄντων ἐστὶν ἡ τοιαύτη φύσις .
Lemmas: ὁ μέν οὖν εἰμί τίς ὁ μείρομαι καί αἴτιος εἰμί ὁ γίγνομαι τις κατά αὐτός ἱκανῶς ὁ ὁ ἄνθρωπος συνίστημι πρόληψις ( οὖον γάρ κενός οὐδέ ἄστοχος ἀληθής ὁ κοινός ὁ ἄνθρωπος φύσις , κατά ὅς περί τίνω ὁμοδοξέω ἀλλήλων , ὅσος γε αὐτός μή διά τις προκαταβάλλω δόξα ὑπό ἑαυτοῦ διά ὁ σῴζω βούλομαι ὁ πρός αὐτός ἀκολουθία ἄλλως ἀναγκάζω λέγω · διά ὅς αἴτιος οὐδέ Ἀναξαγόρας ὁ Kλαζομένιος , καίτοι ἄλλος εἰμί ἐν ὁ ὁ φυσικός φιλοσοφία φιλοσοφέω οὐ ἀπορρίπτω , οὐ ἀξιόπιστος ἀντιμαρτυρέω ὁ κοινός ὁ ἄνθρωπος πίστις περί μείρομαι · λέγω γάρ οὗτος γε μηδείς ὁ γίγνομαι γίγνομαι κατά μείρομαι , ἀλλά εἰμί κενός οὗτος ὄνομα ) , τίς δέ πρός εἰμί ὁ μείρομαι καί ἐν τίσις , οὐκέτι ὁ ὁ ἄνθρωπος κοινός πρόληψις ἱκανός οὗτος μηνύω . οὔτε γάρ ἀλλήλων ἅπας , ἀλλά οὐδέ αὐτός ἑαυτοῦ τις περί αὐτός ἀεί ὁ αὐτός δοξάζω . πρός γάρ ὁ καιρός τε καί ὁ περιίστημι Τύχη καί ὁ περί ὁ μείρομαι δόξα μεταφέρω . ὅσος μέν γάρ αὐτός πᾶς κατά μείρομαι γίγνομαι λέγω , ὁ μείρομαι ὑπολαμβάνω ἀπαράβατος τις αἴτιος εἰμί καί ἀναπόδραστος , εἰμί δέ ὅς οὖον πᾶς ὁ γίγνομαι γίγνομαι δοκέω κατά μείρομαι , ἀλλά εἰμί τις ὑπολαμβάνω ὁ γίγνομαι καί ἄλλος αἴτιος · ἀλλά οὐδέ ὁ μείρομαι αὐτός ὁ πάγιος τε καί απαράβατος ἔχω τίθημι , ἀλλά γίγνομαι τις καί ὁ κατά μείρομαι γίγνομαι φύζω οὖον κατά αὐτός , ἀλλά παρά μοῖρα , ὡς ὁ ποιητής φημί , καί παρά ὁ μείρομαι . εἰμί δέ ὅς ποτέ πᾶς γίγνομαι ὁ γίγνομαι δοκέω κατά μείρομαι καί μάλιστα εἄν αὐτός ὁ ὁ τυγχάνω ἀντι - πίπτω , κατορθόω δέ ἐν ὁ πρόκειμαι ἑαυτοῦ αἴτιος εἰμί ὁ κατόρθωμα ὑπολαμβάνω , ὡς οὐ εἄν ἀπαντάω ὁ ἀπαντάω , εἰμί μή αὐτός ὅδε μᾶλλον πράσσω ἀντί ὅδε , ὡς ἔχω καί ὁ μή πράσσω αὐτός ὁ ἐξουσία . διά ὅς διαφωνία ἀναγκαῖος ὁ φιλοσοφέω ὁ ζήτησις ὁ περί ὁ μείρομαι , οὐ εἰμί εἰμί , ἀλλά τίς πρός εἰμί καί ἐν τίσις ὁ γίγνομαι τε καί εἰμί εἰμί ὁ τοιοῦτος φύσις .