alexander-philosophy.de-fato 23
ἔτι δὲ τὸ ψεῦδος τῶν λεγομένων οὐ λόγων τινῶν οὐδὲ ἐλέγχων ἔξωθεν δεόμενον , ἀλλ’ αὐτόθεν γνώριμον . τίς γὰρ ἔλεγχος λόγου φανερώτερος τοῦ μὴ ἐφαρμόζειν τούτοις περὶ ὧν λέγεται ; τὸ γοῦν πρῶτον εἰρημένον ὡς πάντων τῶν ὄντων αἰτίων τινῶν γινομένων τῶν μετὰ ταῦτα καὶ τοῦτον τὸν τρόπον ἐχομένων ἀλλήλων τῶν πραγμάτων τῷ δίκην ἁλύσεως τοῖς πρώτοις συνηρτῆσθαι τὰ δεύτερα , ὃ ὥσπερ οὐσίαν τῆς εἱμαρμένης ὑποτίθενται , πῶς οὐ φανερῶς ἀπᾴδει τῶν πραγμάτων ; εἰ γὰρ τῶν τέκνων οἱ πατέρες αἴτιοι καὶ δεῖ κατ’ οἰκειότητα τὰς αἰτίας ἀπαιτεῖν , ὡς ἀνθρώπου μὲν ἄνθρωπον αἴτιον εἶναι , ἵππου δ’ ἵππον , τίνος αἴτιοι τῶν μετ’ αὐτοὺς οἱ τὴν ἀρχὴν μηδὲ γήμαντες , τίνος δὲ οἱ παῖδες οἱ πρὸ τῆς ἡλικίας διαφθαρέντες ; πολλὰ γὰρ τῶν γινομένων , ὑπὸ τῆς κατὰ τὸ ποσὸν ἐκλείψεως ἢ μὴ κινηθέντα ἢ φθαρέντα πρότερον , οὐδενὸς ἔφθη γενόμενα κατὰ τὴν ὑπάρχουσαν δύναμιν αὐτοῖς αἴτια . τίνος δὲ ἐροῦσιν αἴτια τὰ ἔν τισιν μέρεσιν τοῦ σώματος φυόμενα περιττώματα ; τίνος δὲ τὰ τέρατά τε καὶ γινόμενα παρὰ φύσιν , ἃ τὴν ἀρχὴν οὐδὲ διαμένειν οἷά τε ; εἰ δ’ ὁ μὲν φλοιὸς ἐν τοῖς φυτοῖς ἕνεκα τοῦ περικαρπίου , τὸ δὲ περικάρπιον τοῦ καρποῦ χάριν , καὶ ἀρδεύεται μὲν ἴνα τρέφηται , τρέφεται δὲ ἵνα καρποφορῇ , ἀλλ’ ἔστιν γε πολλὰ ἐν αὐτοῖς εὑρεῖν καὶ μὴ τοῦτον γινόμενα τὸν τρόπον . τίνος γὰρ ἄν τις εἴποι τὰ σεσηπότα καὶ τὰ ξηρὰ τῶν καρπῶν αἴτια τῶν μετὰ ταῦτα ; τίνος δὲ τήν τινων φύλλων διδυμότητα ; ἐξ ὧν φανερὸν τοῖς ὁρᾶν τἀληθῆ βουλομένοις τε καὶ δυναμένοις , ὅτι , ὥσπερ οὐ πᾶν τὸ δυνατὸν ἐνεργεῖν ⟨ ἐνεργεῖ ⟩ , οὕτως οὐδὲ πᾶν , ὃ ἂν γένοιτο αἴτιον , καὶ ἔστιν αἴτιον ἤδη ἢ γέγονεν ἢ γενήσεται . ἀλλ’ οὐδὲ πᾶν τὸ γεγονὸς εὐθὺς τῷ εἶναι ἤδη καὶ αἴτιόν ἐστιν ἐσομένου τινός . τὸ δ’ ὁμόσε χωροῦντας μὲν λέγειν καὶ ταῦτα , καταφεύγειν δὲ ἐπὶ τὸ ἄδηλον εἶναί τινος αἴτια ( ὥσπερ ἀμέλει καὶ ἐπὶ τῆς προνοίας τῆς κατ’ αὐτοὺς ἀναγκάζονται ποιεῖν πολλάκις ) εὐπορίαν ἐστὶ τοῖς ἀπόροις υηχανωμένων . τούτῳ γὰρ χρωμένους ἐνέσται περὶ πάντων τῶν ἀτοπωτάτων λέγειν ὡς καὶ ὄντων καὶ εὐλόγους ἐχόντων τινὰς αἰτίας , ἡμῖν δὲ ἀδήλους ἔτι .
Lemmas: ἔτι δέ ὁ ψεῦδος ὁ λέγω οὖον λόγος τις οὐδέ ἐλέγχω ἔξωθεν δήω , ἀλλά αὐτόθεν γνώριμος . τίς γάρ ἔλεγχος λόγος φανερός ὁ μή ἐφαρμόζω οὗτος περί ὅς λέγω ; ὁ γοῦν πρῶτος εἴρω ὡς πᾶς ὁ εἰμί αἴτιος τις γίγνομαι ὁ μετά οὗτος καί οὗτος ὁ τρόπος ἔχω ἀλλήλων ὁ πρᾶγμα ὁ δίκη ἅλυσις ὁ πρῶτος συναρτάω ὁ δύο , ὅς ὥσπερ οὐσία ὁ μείρομαι ὑποτίθημι , πῶς οὖον φανερῶς ἀπᾴδω ὁ πρᾶγμα ; εἰμί γάρ ὁ τέκνον ὁ πατήρ αἴτιος καί δεῖ κατά οἰκειότης ὁ αἴτιος ἀπαιτέω , ὡς ἄνθρωπος μέν ἄνθρωπος αἴτιος εἰμί , ἵππος δέ ἵππος , τίς αἴτιος ὁ μετά αὐτός ὁ ὁ ἀρχή μηδέ γαμέω , τίς δέ ὁ παῖς ὁ πρό ὁ ἡλικία διαφθείρω ; πολύς γάρ ὁ γίγνομαι , ὑπό ὁ κατά ὁ ποσός ἔκλειψις ἢ μή κινέω ἢ φθείρω πρότερος , οὐδείς φθάνω γίγνομαι κατά ὁ ὑπάρχω δύναμις αὐτός αἴτιος . τίς δέ εἴρω αἴτιος ὁ ἐν τις μέρος ὁ σῶμα φύω περίσσωμα ; τίς δέ ὁ τέρας τε καί γίγνομαι παρά φύσις , ὁ ὁ ἀρχή οὐδέ διαμένω οἷος τε ; εἰμί δέ ὁ μέν φλοιός ἐν ὁ φυτός ἕνεκα ὁ περικάρπιον , ὁ δέ περικάρπιον ὁ καρπός χάρις , καί ἀρδεύω μέν ἵνα τρέφω , τρέφω δέ ἵνα καρποφορέω , ἀλλά εἰμί γε πολύς ἐν αὐτός εὑρίσκω καί μή οὗτος γίγνομαι ὁ τρόπος . τίς γάρ ἄν τις εἶπον ὁ σήπω καί ὁ ξηρός ὁ καρπός αἴτιος ὁ μετά οὗτος ; τίς δέ ὁ τίνω φύλλον διδυμότης ; ἐκ ὅς φανερός ὁ ὁράω τἀληθῆ βούλομαι τε καί δύναμαι , ὅτι , ὥσπερ οὖον πᾶς ὁ δυνατός ἐνεργέω ⟨ ἐνεργέω ⟩ , οὕτως οὐδέ πᾶς , ὅς εἄν γίγνομαι αἴτιος , καί εἰμί αἴτιος ἤδη ἢ γίγνομαι ἢ γίγνομαι . ἀλλά οὐδέ πᾶς ὁ γίγνομαι εὐθύς ὁ εἰμί ἤδη καί αἴτιος εἰμί εἰμί τις . ὁ δέ ὁμόσε χωρέω μέν λέγω καί οὗτος , καταφεύγω δέ ἐπί ὁ ἄδηλος εἰμί τις αἴτιος ( ὥσπερ ἀμελέω καί ἐπί ὁ πρόνοια ὁ κατά αὐτός ἀναγκάζω ποιέω πολλάκις ) εὐπορία εἰμί ὁ ἄπορος υηχανωμένων . οὗτος γάρ χράω ἔνειμι περί πᾶς ὁ ἄτοπος λέγω ὡς καί εἰμί καί εὔλογος ἔχω τις αἴτιος , ἐγώ δέ ἄδηλος ἔτι .