alexander-philosophy.de-fato 37
ἴδωμεν δὲ καὶ τὸν ἐπὶ τούτῳ λόγον ἠρωτημένον , εἰ μὴ τὰς ὁμοίας ἀνάγκας ἔχει . λέγει δὲ οὕτως · οὐ πάντα μὲν ἔστι καθ’ εἱμαρμένην , οὐκ ἔστι δὲ ἀκώλυτος καὶ ἀπαρεμπόδιστος ἡ τοῦ κόσμου διοίκησις . οὐδὲ ἔστι μὲν τοῦτο , οὐκ ἔστι δὲ κόσμος , οὐδὲ ἔστι μὲν κόσμος , οὐκ εἰσὶν δὲ θεοί . εἰ δέ εἰσι θεοί , εἰσὶν ἀγαθοὶ οἱ θεοί , ἀλλὰ εἰ τοῦτο , ἔστιν ἀρετή , ἀλλ’ εἰ ἔστιν ἀρετή , ἔστι φρόνησις , ἀλλ’ εἰ τοῦτο , ἔστιν ἡ ἐπιστήμη ποιητέων τε καὶ οὐ ποιητέων . ἀλλὰ ποιητέα μέν ἐστι τὰ κατορθώματα , οὐ ποιητέα δὲ τὰ ἁμαρτήματα . οὐκ ἄρα πᾶν μὲν γίνεται καθ’ εἱμαρμένην , οὐκ ἔστι δὲ ἁμάρτημα καὶ κατόρθωμα . ἀλλὰ τὰ μὲν κατορθώματα καλά , τὰ δὲ ἁμαρτήματα αἰσχρά , καὶ τὰ μὲν καλὰ ἐπαινετά , τὰ δὲ κακὰ ψεκτά . οὐκ ἄρα πάντα μέν ἐστι καθ’ εἱμαρμένην , οὐκ ἔστι δὲ ἐπαινετὰ καὶ ψεκτά . ἀλλ’ εἰ τοῦτο , εἰσὶν ἔπαινοι καὶ ψόγοι · ἀλλ’ ἃ μὲν ἐπαινοῦμεν τιμῶμεν , ἃ δὲ ψέγομεν κολάζομεν , καὶ ὁ μὲν τιμῶν γεραίρει , ὁ δὲ κολάζων ἐπανορθοῖ . οὐκ ἄρα πάντα μὲν γίνεται καθ’ εἱμαρμένην , οὐκ ἔστι δὲ γεραίρειν καὶ ἐπανορθοῦν’ . καὶ οὗτος δὴ ὁ λόγος ἀπὸ τῆς αὐτῆς παλαίστρας ὧν δῆλον ὡς διὰ τῶν αὐτῶν ἂν ψευδὴς ὧν ἐλέγχοιτο . πρῶτον μὲν γὰρ ἄν τις συγχωρήσειε προχείρως τῷ οὐ πάντα μέν ἐστι καθ’ εἱμαρμένην , οὐκ ἔστι δὲ ἀκώλυτος καὶ ἀπαρεμπόδιστος ἡ τοῦ κόσμου διοίκησις’ τῷ γίνεσθαι τὰ μὲν ἐξ ἀνάγκης , τὰ δὲ ἐνδεχομένως , καὶ τούτων τὰ μὲν κατὰ φύσιν , τὰ δὲ κατὰ προαίρεσίν τε καὶ λόγον , τὰ δὲ καθ’ ὁρμήν , τὰ δ’ ἀπὸ τύχης τε καὶ αὐτομάτως . ἀναιρεῖται δὲ πάντα τὰ ἄλλα ὑπὸ τῆς εἱμαρμένης . οὐκ ἄρα οὐκ ἂν ἀπαρεμπόδιστος οὐδὲ ἀκώλυτος ἡ τοῦ κόσμου διοίκησις μένοι . ἀλλ’ εἰ καὶ συγχωρηθείη τοῦτό τε καὶ τὸ κόσμος εἶναι καὶ κόσμου ὄντος θεούς , καίτοι κατ’ Ἐπίκουρον ἐκτὸς ὄντας αὐτούς , καὶ τοὺς θεοὺς ἀγαθοὺς εἶναι , εἴη δὲ καὶ τὸ ἀρετὴν εἶναι τοῖς θεοῖς ἑπόμενον , πῶς τῷ τὴν τῶν θεῶν ἀρετὴν εἶναι ἕποιτ’ ἂν τὸ εἶναι φρόνησιν ; τίς γὰρ ἡ τῆς ἀκολουθίας ταύτης ἀνάγκη , εἰ μὲν γὰρ ἦν εἰλημμένον τὸ τὴν ἀνθρώπων ἀρετὴν εἶναι , ἕποιτ’ ἂν τούτῳ καὶ ἡ φρόνησις , ἐπεὶ δ’ ἐκ τῶν κειμένων εἴληπται τὸ τὴν τῶν θεῶν ἀρετὴν εἶναι , πῶς ἂν ἔτι ἕποιτο τῇ τῶν θεῶν ἀρετῇ φρόνησις , ἀνθρώπων οὖσα ἀρετή ; οὐ γὰρ τὰς αὐτὰς ἀρετὰς οἷόν τε λέγειν εἶναι τῶν τε ἀνθρώπων καὶ τῶν θεῶν . οὔτε γὰρ ἄλλως ἀληθὲς τὸ τὰς τῶν τοσοῦτον ἀλλήλων κατὰ τὴν φύσιν διεστώτων τὰς αὐτὰς τελειότητάς τε καὶ ἀρετὰς λέγειν , οὔθ’ οἱ πρὸς αὐτῶν περὶ αὐτῶν λεγόμενοι λόγοι εὔλογόν τι ἐν αὐτοῖς ἔχουσιν . ἀνθρώπου δὲ ἡ φρόνησις ἀρετή , ἢ ἐστιν , ὥς φασιν , ἐπιστήμη ποιητέων τε καὶ οὐ ποιητέων . ἐν οἷς γὰρ οἷόν τε μὴ πραχθῆναί τι καὶ τῶν ποιητέων , ἐν τούτοις ἡ τῶν ποιητέων τε καὶ οὐ ποιητέων ἐπιστήμη χώραν ἔχει . ἀλλὰ μὴν πάντων γινομένων καθ’ εἱμαρμένην ἄχρηστος ἡ γνῶσις τῶν ποιητέων τε καὶ μή . τί γὰρ ὄφελος τῆς τοιαύτης γνώσεως τοῖς μηδὲν ὧν πράττουσι φυλάξασθαι δυναμένοις ; εἰ δὲ μηδὲν ἡ τούτων ἐπιστήμη χρήσιμον , ἀναιροῖτ’ ἂν ἡ φρόνησις , ὡς εἶναι τὴν ἀκολουθίαν ἀληθεστέραν τὴν εἰ ἔστιν εἱμαρμένη , μὴ εἶναι φρόνησιν . καθ’ ὃν γὰρ λόγον ὁ νόμος ἀνῃρεῖτο κειμένης τῆς εἱμαρμένης , κατὰ τοῦτον ἀναιρεθήσεται καὶ ἡ φρόνησις , ἧς ἀναιρουμένης δῆλον ὡς καὶ τῶν ἄλλων ἓν ἕκαστον ἀναιροῖτ’ ἂν τῶν κατὰ τὴν ἀκολουθίαν τὴν πρὸς τὴν φρόνησιν τιθεμένων .
Lemmas: ὁράω δέ καί ὁ ἐπί οὗτος λόγος ἐρωτάω , εἰμί μή ὁ ὅμοιος ἀνάγκη ἔχω . λέγω δέ οὕτως · οὖον πᾶς μέν εἰμί κατά μείρομαι , οὐ εἰμί δέ ἀκώλυτος καί ἀπαρεμπόδιστος ὁ ὁ κόσμος διοίκησις . οὐδέ εἰμί μέν οὗτος , οὐ εἰμί δέ κόσμος , οὐδέ εἰμί μέν κόσμος , οὐ εἰμί δέ θεός . εἰμί δέ εἰμί θεός , εἰμί ἀγαθός ὁ θεός , ἀλλά εἰμί οὗτος , εἰμί ἀρετή , ἀλλά εἰμί εἰμί ἀρετή , εἰμί φρόνησις , ἀλλά εἰμί οὗτος , εἰμί ὁ ἐπιστήμη ποιητής τε καί οὖον ποιητής . ἀλλά ποιητέος μέν εἰμί ὁ κατόρθωμα , οὖον ποιητέος δέ ὁ ἁμάρτημα . οὐ ἄρα πᾶς μέν γίγνομαι κατά μείρομαι , οὐ εἰμί δέ ἁμάρτημα καί κατόρθωμα . ἀλλά ὁ μέν κατόρθωμα καλός , ὁ δέ ἁμάρτημα αἰσχρός , καί ὁ μέν καλός ἐπαινετός , ὁ δέ κακός ψεκτός . οὐ ἄρα πᾶς μέν εἰμί κατά μείρομαι , οὐ εἰμί δέ ἐπαινετός καί ψεκτός . ἀλλά εἰμί οὗτος , εἰμί ἔπαινος καί ψόγος · ἀλλά ὁ μέν ἐπαινέω τιμάω , ὁ δέ ψέγω κολάζω , καί ὁ μέν τιμή γεραίρω , ὁ δέ κολάζω ἐπανορθόω . οὐ ἄρα πᾶς μέν γίγνομαι κατά μείρομαι , οὐ εἰμί δέ γεραίρω καί ἐπανορθόω . καί οὗτος δή ὁ λόγος ἀπό ὁ αὐτός παλαίστρα ὅς δῆλος ὡς διά ὁ αὐτός εἄν ψευδής ὅς ἐλέγχω . πρῶτος μέν γάρ ἄν τις συγχωρέω προχείρως ὁ οὖον πᾶς μέν εἰμί κατά μείρομαι , οὐ εἰμί δέ ἀκώλυτος καί ἀπαρεμπόδιστος ὁ ὁ κόσμος διοίκησις ὁ γίγνομαι ὁ μέν ἐκ ἀνάγκη , ὁ δέ ἐνδεχομένως , καί οὗτος ὁ μέν κατά φύσις , ὁ δέ κατά προαίρεσις τε καί λόγος , ὁ δέ κατά ὁρμή , ὁ δέ ἀπό τυγχάνω τε καί αὐτόματος . ἀναιρέω δέ πᾶς ὁ ἄλλος ὑπό ὁ μείρομαι . οὐ ἄρα οὐ εἄν ἀπαρεμπόδιστος οὐδέ ἀκώλυτος ὁ ὁ κόσμος διοίκησις μένω . ἀλλά εἰμί καί συγχωρέω οὗτος τε καί ὁ κόσμος εἰμί καί κόσμος εἰμί θεός , καίτοι κατά Ἐπίκουρος ἐκτός εἰμί αὐτός , καί ὁ θεός ἀγαθός εἰμί , εἰμί δέ καί ὁ ἀρετή εἰμί ὁ θεός ἕπω , πῶς ὁ ὁ ὁ θεός ἀρετή εἰμί ἕπομαι εἄν ὁ εἰμί φρόνησις ; τίς γάρ ὁ ὁ ἀκολουθία οὗτος ἀνάγκη , εἰμί μέν γάρ εἰμί λαμβάνω ὁ ὁ ἄνθρωπος ἀρετή εἰμί , ἕπομαι εἄν οὗτος καί ὁ φρόνησις , ἐπεί δέ ἐκ ὁ κεῖμαι λαμβάνω ὁ ὁ ὁ θεός ἀρετή εἰμί , πῶς εἄν ἔτι ἕπω ὁ ὁ θεός ἀρετή φρόνησις , ἄνθρωπος εἰμί ἀρετή ; οὖον γάρ ὁ αὐτός ἀρετή οἷος τε λέγω εἰμί ὁ τε ἄνθρωπος καί ὁ θεός . οὔτε γάρ ἄλλως ἀληθής ὁ ὁ ὁ τοσοῦτος ἀλλήλων κατά ὁ φύσις διίστημι ὁ αὐτός τελειότης τε καί ἀρετή λέγω , οὔτε ὁ πρός αὐτός περί αὐτός λέγω λόγος εὔλογος τίς ἐν αὐτός ἔχω . ἄνθρωπος δέ ὁ φρόνησις ἀρετή , ἢ εἰμί , ὅς φημί , ἐπιστήμη ποιητής τε καί οὖον ποιητής . ἐν ὅς γάρ οἷος τε μή πράσσω τίς καί ὁ ποιητής , ἐν οὗτος ὁ ὁ ποιητής τε καί οὖον ποιητής ἐπιστήμη χώρα ἔχω . ἀλλά μήv πᾶς γίγνομαι κατά μείρομαι ἄχρηστος ὁ γνῶσις ὁ ποιητής τε καί μή . τίς γάρ ὄφελος ὁ τοιοῦτος γνῶσις ὁ μηδείς ὅς πράσσω φυλάσσω δύναμαι ; εἰμί δέ μηδείς ὁ οὗτος ἐπιστήμη χρήσιμος , ἀναιρέω εἄν ὁ φρόνησις , ὡς εἰμί ὁ ἀκολουθία ἀληθής ὁ εἰμί εἰμί μείρομαι , μή εἰμί φρόνησις . κατά ὅς γάρ λόγος ὁ νόμος ἀναιρέω κεῖμαι ὁ μείρομαι , κατά οὗτος ἀναιρέω καί ὁ φρόνησις , ὅς ἀναιρέω δῆλος ὡς καί ὁ ἄλλος εἷς ἕκαστος ἀναιρέω εἄν ὁ κατά ὁ ἀκολουθία ὁ πρός ὁ φρόνησις τίθημι .