alexander-philosophy.de-fato 13
τοιούτου δ’ ὄντος αὐτοῦ , τὸ μὲν δεικνύναι τοῦτο σωζόμενον κατὰ τοὺς πάντα λέγοντας γίνεσθαι καθ’ εἱμαρμένην οὐδὲ ἐπιχειροῦσιν τὴν ἀρχήν ( ἴσασιν γὰρ ἐγχειρήσαντες ἀδυνάτοις ) , ὡς δὲ ἐπὶ τῆς τύχης ἄλλο τι σημαινόμενον ὑποθέντες τῷ τῆς τύχης ὀνόματι παράγειν πειρῶνται τοὺς ἀκούοντας αὐτῶν ὡς σώζοντες καὶ αὐτοὶ τὸ ἀπὸ τύχης γίνεσθαί τινα , οὕτως δὲ καὶ ἐπὶ τοῦ ἐφ’ ἡμῖν ποιοῦσιν . ἀναιροῦντες γὰρ τὸ ἐξουσίαν ἔχειν τὸν ἄνθρωπον τῆς αἱρέσεώς τε καὶ πράξεως τῶν ἀντικειμένων λέγουσιν ἐφ’ ἡμῖν εἶναι τὸ γινόμενον καὶ δι’ ἡμῶν . ἐπεὶ γάρ , φασίν , τῶν ὄντων τε καὶ γινομένων αἱ φύσεις ἕτεραί τε καὶ διάφοροι ( οὐ γὰρ αἱ αὐταὶ τῶν ἐμψύχων τε καὶ τῶν ἀψύχων , ἀλλ’ οὐδὲ τῶν ἐμψύχων ἀπάντων αἱ αὐταὶ πάλιν · αἱ γὰρ κατ’ εἶδος τῶν ὄντων διαφοραὶ τὰς τῶν φύσεων αὐτῶν διαφορὰς δεικνύουσιν ) , γίνεται δὲ τὰ ὑφ’ ἑκάστου γινόμενα κατὰ τὴν οἰκείαν φύσιν , τὰ μὲν ὑπὸ λίθου κατὰ τὴν λίθου , τὰ δ’ ὑπὸ πυρὸς κατὰ τὴν πυρὸς καὶ τὰ ὑπὸ ζῴου κατὰ τὴν ζῴου , οὐδὲν μὲν τῶν κατὰ τὴν οἰκείαν φύσιν ὑφ’ ἑκάστου γινομένων δύνασθαί φασιν ἄλλως ἔχειν , ἀλλ’ ἕκαστον τῶν γινομένων ὑπ’ αὐτῶν γίνεσθαι κατηναγκασμένως , κατ’ ἀνάγκην οὐ τὴν ἐκ βίας , ἀλλ’ ἐκ τοῦ μὴ δύνασθαι τὸ μὴ πεφυκὸς οὕτως ( ὄντων τῶν περιεστώτων τοιούτων ὡς ἀδύνατον αὐτῷ μὴ περιεστάναι ) τότε ἄλλως πως καὶ μὴ οὕτως κινηθῆναι . μήτε γὰρ τὸν λίθον , εἰ ἀπὸ ὕψους ἀφεθείη τινός , δύνασθαι μὴ φέρεσθαι κάτω μηδενὸς ἐμποδίζοντος — τῷ βαρύτητα μὲν ἔχειν αὐτὸν ἐν αὑτῷ , ταύτην δ’ εἶναι ⟨ τὴν ⟩ τῆς τοιαύτης κινήσεως κατὰ φύσιν αἰτίαν , ὅταν καὶ τὰ ἔξωθεν αἴτια τὰ πρὸς τὴν κατὰ φύσιν κίνησιν τῷ λίθῳ συντελοῦντα παρῇ , ἐξ ἀνάγκης τὸν λίθον ὡς πέφυκεν φέρεσθαι · πάντως δ’ αὐτῷ καὶ ἐξ ἀνάγκης παρεῖναι ταῦτα τὰ αἴτια , δι’ ἃ κινεῖται τότε , — οὐ μόνον μὴ δυνάμενον μὴ κινεῖσθαι τούτων παρόντων , ἀλλὰ καὶ ἐξ ἀνάγκης κινεῖσθαι τότε , καὶ γίνεσθαι τὴν τοιαύτην κίνησιν ὑπὸ τῆς εἱμαρμένης διὰ τοῦ λίθου · ὁ δ’ αὐτὸς καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων λόγος . ὡς δὲ ἐπὶ τῶν ἀψύχων ἔχει , οὕτως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ζῴ ων ἔχειν φασίν . εἶναι γάρ τινα καὶ τοῖς ζῴοις κίνησιν κατὰ φύσιν , ταύτην δ’ εἶναι τὴν καθ’ ὁρμήν · πᾶν γὰρ ζῷον ὡς ζῷον κινούμενον κινεῖσθαι τὴν καθ’ ὁρμὴν κίνησιν ὑπὸ τῆς εἱμαρμένης διὰ ζῴου γινομένην . οὕτως δὲ τούτων ἐχόντων , καὶ γινομένων ὑπὸ τῆς εἱμαρμένης κινήσεών τε καὶ ἐνεργειῶν ἐν τῷ κόσμῳ τῶν μὲν διὰ γῆς , ἂν οὕτω τύχῃ , τῶν δὲ δι’ ἀέρος , τῶν δὲ διὰ πυρός , τῶν δὲ δι’ ἄλλου τινός , γινομένων δέ τινων καὶ διὰ ζῴων ( τοιαῦται δὲ αἱ καθ’ ὁρμὴν κινήσεις ) , τὰς διὰ τῶν ζῴων ὑπὸ τῆς εἱμαρμένης γινομένας ἐπὶ τοῖς ζῴοις εἶναι λέγουσιν , ὁμοίως δὲ ὡς πρὸς τὸ ἀναγκαῖον τοῖς ἄλλοιςγινομένας ἅπασιν , τῷ δεῖν καὶ τοῖς ἐξ ἀνάγκης τὰ ἔξωθεν αἴτια παρεῖναι τότε , ὥστε αὐτὰ τὴν ἐξ ἑαυτῶν τε καὶ καθ’ ὁρμὴν κίνησιν ἐξ ἀνάγκης οὕτω πως ἐνεργεῖν . ὅτι δὲ αὗται μὲν δι’ ὁρμῆς τε καὶ συγκαταθέσεως , ἐκείνων δὲ αἱ μὲν διὰ βαρύτητα γίνονται , αἱ δὲ διὰ θερμότητα , αἱ δὲ κατ’ ἄλλην τινά , ταύτην μὲν ἐπὶ τοῖς ζῴοις λέγοντες , οὐκέτι δὲ ἐκείνων ἑκάστην , τὴν μὲν ἐπὶ τῷ λίθῳ , τὴν δὲ ἐπὶ τῷ πυρί . καὶ τοιαύτη μὲν αὐτῶν ἡ περὶ τοῦ ἐφ’ ἡμῖν δόξα ὡς δι’ ὀλίγων εἰπεῖν .
Lemmas: τοιοῦτος δέ εἰμί αὐτός , ὁ μέν δείκνυμι οὗτος σῴζω κατά ὁ πᾶς λέγω γίγνομαι κατά μείρομαι οὐδέ ἐπιχειρέω ὁ ἀρχή ( οἶδα γάρ ἐγχειρέω ἀδύνατος ) , ὡς δέ ἐπί ὁ τυγχάνω ἄλλος τίς σημαίνω ὑποτίθημι ὁ ὁ τυγχάνω ὄνομα παράγω πειράω ὁ ἀκούω αὐτός ὡς σῴζω καί αὐτός ὁ ἀπό τυγχάνω γίγνομαι τις , οὕτως δέ καί ἐπί ὁ ἐπί ἐγώ ποιέω . ἀναιρέω γάρ ὁ ἐξουσία ἔχω ὁ ἄνθρωπος ὁ αἵρεσις τε καί πρᾶξις ὁ ἀντίκειμαι λέγω ἐπί ἐγώ εἰμί ὁ γίγνομαι καί διά ἐγώ . ἐπεί γάρ , φημί , ὁ εἰμί τε καί γίγνομαι ὁ φύσις ἕτερος τε καί διάφορος ( οὖον γάρ ὁ αὐτός ὁ ἔμψυχος τε καί ὁ ἄψυχος , ἀλλά οὐδέ ὁ ἔμψυχος ἀπαντάω ὁ αὐτός πάλιν · ὁ γάρ κατά εἶδος ὁ εἰμί διαφορά ὁ ὁ φύσις αὐτός διαφορά δείκνυμι ) , γίγνομαι δέ ὁ ὑπό ἕκαστος γίγνομαι κατά ὁ οἰκεῖος φύσις , ὁ μέν ὑπό λίθος κατά ὁ λίθος , ὁ δέ ὑπό πυρός κατά ὁ πυρός καί ὁ ὑπό ζῷον κατά ὁ ζῷον , οὐδείς μέν ὁ κατά ὁ οἰκεῖος φύσις ὑπό ἕκαστος γίγνομαι δύναμαι φημί ἄλλως ἔχω , ἀλλά ἕκαστος ὁ γίγνομαι ὑπό αὐτός γίγνομαι κατηναγκασμένως , κατά ἀνάγκη οὖον ὁ ἐκ Βίας , ἀλλά ἐκ ὁ μή δύναμαι ὁ μή φύω οὕτως ( εἰμί ὁ περιίστημι τοιοῦτος ὡς ἀδύνατος αὐτός μή περιίστημι ) τότε ἄλλως πως καί μή οὕτως κινέω . μήτε γάρ ὁ λίθος , εἰμί ἀπό ὕψος ἀφίημι τις , δύναμαι μή φέρω κάτω μηδείς ἐμποδίζω — ὁ βαρύτης μέν ἔχω αὐτός ἐν ἑαυτοῦ , οὗτος δέ εἰμί ⟨ ὁ ⟩ ὁ τοιοῦτος κίνησις κατά φύσις αἴτιος , ὅταν καί ὁ ἔξωθεν αἴτιος ὁ πρός ὁ κατά φύσις κίνησις ὁ λίθος συντελέω πείρω , ἐκ ἀνάγκη ὁ λίθος ὡς φύω φέρω · πάντως δέ αὐτός καί ἐκ ἀνάγκη πάρειμι οὗτος ὁ αἴτιος , διά ὁ κινέω τότε , — οὖον μόνος μή δύναμαι μή κινέω οὗτος πάρειμι , ἀλλά καί ἐκ ἀνάγκη κινέω τότε , καί γίγνομαι ὁ τοιοῦτος κίνησις ὑπό ὁ μείρομαι διά ὁ λίθος · ὁ δέ αὐτός καί ἐπί ὁ ἄλλος λόγος . ὡς δέ ἐπί ὁ ἄψυχος ἔχω , οὕτως δέ καί ἐπί ὁ ζῶ εἰμί ἔχω φημί . εἰμί γάρ τις καί ὁ ζῷον κίνησις κατά φύσις , οὗτος δέ εἰμί ὁ κατά ὁρμή · πᾶς γάρ ζῷον ὡς ζῷον κινέω κινέω ὁ κατά ὁρμή κίνησις ὑπό ὁ μείρομαι διά ζῷον γίγνομαι . οὕτως δέ οὗτος ἔχω , καί γίγνομαι ὑπό ὁ μείρομαι κίνησις τε καί ἐνέργεια ἐν ὁ κόσμος ὁ μέν διά γῆ , εἄν οὗτος τυγχάνω , ὁ δέ διά ἀήρ , ὁ δέ διά πῦρ , ὁ δέ διά ἄλλος τις , γίγνομαι δέ τίνω καί διά ζῷον ( τοιοῦτος δέ ὁ κατά ὁρμή κινέω ) , ὁ διά ὁ ζῷον ὑπό ὁ μείρομαι γίγνομαι ἐπί ὁ ζῷον εἰμί λέγω , ὁμοίως δέ ὡς πρός ὁ ἀναγκαῖος ὁ αλλοιςγινομεναι ἅπας , ὁ δήω καί ὁ ἐκ ἀνάγκη ὁ ἔξωθεν αἴτιος πάρειμι τότε , ὥστε αὐτός ὁ ἐκ ἑαυτοῦ τε καί κατά ὁρμή κίνησις ἐκ ἀνάγκη οὗτος πως ἐνεργέω . ὅτι δέ οὗτος μέν διά ὁρμή τε καί συγκατάθεσις , ἐκεῖνος δέ ὁ μέν διά βαρύτης γίγνομαι , ὁ δέ διά θερμότης , ὁ δέ κατά ἄλλος τις , οὗτος μέν ἐπί ὁ ζῷον λέγω , οὐκέτι δέ ἐκεῖνος ἕκαστος , ὁ μέν ἐπί ὁ λίθος , ὁ δέ ἐπί ὁ πῦρ . καί τοιοῦτος μέν αὐτός ὁ περί ὁ ἐπί ἐγώ δόξα ὡς διά ὀλίγος εἶπον .