alexander-philosophy.de-fato 24
ἆρ’ οὖν τούτων οὕτως ἐχόντων ἀναιτίως τι γενήσεται καἴ τοῦθ’ ἡμῶν ὁ λόγος προξενεῖ ; ἢ δύναται | σώζεσθαι τὸ μηδὲν ἀναιτίως τῶν γινομένων γίνεσθαι καὶ τοῦτον τὸν τρόπον ἐχόντων ὡς ἡμεῖς λέγομεν τῶν πραγμάτων . ἂν γὰρ παυσάμενοι τῆς ἀλύσεως τῶν σἰτίων καὶ τοῦ τοῖς πρώτοις γενομένοις λέγειν ἐξ ἀνάγκης ἕπεσθαι τὸ αἰτίοις φύσει ὀφείλειν γίνεσθαι ὡς ἐν τῇ οὐσίᾳ αὐτῶν τὸ σἴτιον περιέχουσιν , ἀπὸ τῶν γινομένων τε καὶ ὑστέρων τὴν ἀπόδοσιν τῶν αἰτίων ποιώμεθα ἔτι τε τῶν γινομένων κυρίως ζητῶμεν τὰς αἰτίας , οὔτε ἀναιτίως τι τῶν γινομένων γενήσεται οὔτε διὰ τοῦτο ἐξ ἀνάγκης καθ’ εἱμαρμένην τοιαύτην πᾶν τὸ γινόμενον ἔσται . οὐκ ἐξ ἀνάγκης μὲν γὰρ ὁ Σωφρονίσκος τῷ εἶναι ἤδη καὶ πατήρ ἐστι καὶ αἴτιός τινι τῶν μετ’ αὐτόν . εἰ μέντοι Σωκράτης εἴη ἐξ ἀνάγκης , αὐτῷ τῆς γενέσεως Σωφρονίσκος ἐξ ἀνάγκης αἴτιος . ὡς γὰρ θεμελίου μὲν ὄντος οὐκ ἀναγκαῖον οἰκίαν γενέσθαι , οἰκίας δὲ οὔσης προκαταβεβλῆσθαι τὸν θεμέλιον , ἀνάγκη οὕτως ἔχειν ὑποληπτέον καὶ ἐν τοῖς γινομένοις φύσει τὰ αἴτια ἐξ ἀνάγκης , οὐ τοῖς πρώτοις ἐξ ἀνάγκης ἑπόμενον τὸ αἰτίοις εἶναί τινων , ἀλλὰ τοῖς ὑστέροις γινομένοις τὸ ἐξ ἀνάγκης ἔχειν τι τῶν πρὸ αὐτῶν αἴτιον . ἔστι δέ τινα τῶν γινομένων καὶ τοιαῦτα , ὡς ἔχειν μὲν αἴτιόν τι , οὐ μὴν οἰκεῖον οὐδὲ προηγούμενον , ἀλλ’ ὡς ἡμῖν ἔθος λέγειν κατὰ συμβεβηκός . ὁ γὰρ εὑρεθεὶς θησαυρὸς ὑπὸ τοῦ διὰ τὸ φυτεύειν σκάπτοντος ἔχει μὲν τὸ σκάπτειν αἴτιον , ἀλλ’ οὐκ οἰκεῖον οὐδὲ γενόμενον δι᾿ αὐτόν . τὰ μὲν γὰρ κυρίως αἴτια ἢ ἐξ ἀνάγκης μόνον ὡς τούτοις δοκεῖ καὶ ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ ἑπόμενον ἔχει τὸ αἴτιον , τὰ δὲ κατὰ συμβεβηκὸς οὕτως αἴτια σπανίως γίνεται τῶν τοιούτων αἴτια . ὥστε τοῖς τοῦτον τὸν τρόπον λέγουσιν ἅμα μὲν ἕπεται τὸ μηδὲν ἀναιτίως γίνεσθαι λέγειν , ἅμα δὲ τὸ σώζειν τό τε ἀπὸ τύχης καὶ αὐτομάτως γίνεσθαί τινα καὶ εἶναι καὶ τὸ ἐφ’ ἡμῖν καὶ τὸ ἐνδεχόμενον ἐν τοῖς πράγμασιν ἀλλ’ οὐ φωνὴν μόνον .
Lemmas: ἆρα οὖν οὗτος οὕτως ἔχω ἀναίτιος τίς γίγνομαι καίω οὗτος ἐγώ ὁ λόγος προξενέω ; ἢ δύναμαι | σῴζω ὁ μηδείς ἀναίτιος ὁ γίγνομαι γίγνομαι καί οὗτος ὁ τρόπος ἔχω ὡς ἐγώ λέγω ὁ πρᾶγμα . εἄν γάρ παύω ὁ ἄλυσις ὁ σιτίον καί ὁ ὁ πρῶτος γίγνομαι λέγω ἐκ ἀνάγκη ἕπω ὁ αἴτιος φύσις ὀφείλω γίγνομαι ὡς ἐν ὁ οὐσία αὐτός ὁ σιτίον περιέχω , ἀπό ὁ γίγνομαι τε καί ὕστερος ὁ ἀπόδοσις ὁ αἴτιος ποιέω ἔτι τε ὁ γίγνομαι κύριος ζητέω ὁ αἴτιος , οὔτε ἀναίτιος τίς ὁ γίγνομαι γίγνομαι οὔτε διά οὗτος ἐκ ἀνάγκη κατά μείρομαι τοιοῦτος πᾶς ὁ γίγνομαι εἰμί . οὐ ἐκ ἀνάγκη μέν γάρ ὁ Σωφρονίσκος ὁ εἰμί ἤδη καί πατήρ εἰμί καί αἴτιος τις ὁ μετά αὐτός . εἰμί μέντοι Σωκράτης εἰμί ἐκ ἀνάγκη , αὐτός ὁ γένεσις Σωφρονίσκος ἐκ ἀνάγκη αἴτιος . ὡς γάρ θεμέλιος μέν εἰμί οὐ ἀναγκαῖος οἰκίον γίγνομαι , οἰκίον δέ εἰμί προκαταβάλλω ὁ θεμέλιος , ἀνάγκη οὕτως ἔχω ὑποληπτέον καί ἐν ὁ γίγνομαι φύσις ὁ αἴτιος ἐκ ἀνάγκη , οὖον ὁ πρῶτος ἐκ ἀνάγκη ἕπω ὁ αἴτιος εἰμί τίνω , ἀλλά ὁ ὕστερος γίγνομαι ὁ ἐκ ἀνάγκη ἔχω τίς ὁ πρό αὐτός αἴτιος . εἰμί δέ τις ὁ γίγνομαι καί τοιοῦτος , ὡς ἔχω μέν αἴτιος τίς , οὖον μήv οἰκέω οὐδέ προηγούμενος , ἀλλά ὡς ἐγώ ἔθος λέγω κατά συμβεβηκός . ὁ γάρ εὑρίσκω θησαυρός ὑπό ὁ διά ὁ φυτεύω σκάπτω ἔχω μέν ὁ σκάπτω αἴτιος , ἀλλά οὐ οἰκέω οὐδέ γίγνομαι διά αὐτός . ὁ μέν γάρ κύριος αἴτιος ἢ ἐκ ἀνάγκη μόνος ὡς οὗτος δοκέω καί ὡς ἐπί ὁ πολύς ἕπω ἔχω ὁ αἴτιος , ὁ δέ κατά συμβαίνω οὕτως αἴτιος σπανίως γίγνομαι ὁ τοιοῦτος αἴτιος . ὥστε ὁ οὗτος ὁ τρόπος λέγω ἅμα μέν ἕπω ὁ μηδείς ἀναίτιος γίγνομαι λέγω , ἅμα δέ ὁ σῴζω ὁ τε ἀπό τυγχάνω καί αὐτόματος γίγνομαι τις καί εἰμί καί ὁ ἐπί ἐγώ καί ὁ ἐνδέχομαι ἐν ὁ πρᾶγμα ἀλλά οὖον φωνή μόνος .