alexander-philosophy.de-fato 12
Ἀναιρουμένου δὲ ὡς ἐδείχθη τοῦ βουλεύσασθαι κατ’ αὐτοὺς ἀναιρεῖται 40 καὶ τὸ ἐφ’ ἡμῖν προδήλως . τοῦτο γὰρ ἐφ’ ἡμῖν πάντες , ὅσοι μὴ θέσει τινὶ παρίστανται , παρειλήφασιν εἶναι , οὗ ἡμεῖς μὲν καὶ τοῦ πραχθῆναι καὶ τοῦ μὴ πραχθῆναι κύριοι , οὐχ ἑπόμενοί τισιν ἔξωθεν ἡμᾶς περιστᾶσιν αἰτίοις οὐδὲ ἐνδιδόντες αὐτοῖς , ᾗ ἐκεῖνα ἄγει , καὶ ἡ προαίρεσις , τὸ ἴδιον ἔργον τῶν ἀνθρώπων , περὶ ταὐτό · ἡ γὰρ ἐπὶ τὸ προκριθὲν ἐκ τῆς βουλῆς μετὰ ὀρέξεως ὁρμὴ προαίρεσις . διὸ οὐδὲ ἐπὶ τοῖς ἀναγκαίως γινομένοις ἡ προαίρεσις οὔτε ἐπὶ τοῖς μὴ ἀναγκαίως μὲν μὴ δι’ ἡμῶν δέ , ἀλλ’ οὐδὲ ἐν πᾶσιν τοῖς δι’ ἡμῶν , ἀλλ’ ἐν τούτοις τοῖς γινομένοις δι’ ἡμῶν , ὧν ἡμεῖς καὶ τοῦ πρᾶξαι καὶ τοῦ μὴ πρᾶξαι κύριοι . ὁ γὰρ βουλευόμενος περί τινος ἤτοι περὶ τοῦ δεῖν αὐτὸ πράττειν ἢ μὴ πράττειν βουλεύεται , ἢ σπουδάζων ὡς περὶ ἀγαθόν τι ζητεῖ , δι’ ὧν ἂν τούτου τύχοι · κἂν μὲν ἀδυνάτῳ τινὶ ζητῶν ἐντύχῃ , τοῦ μὲν ἀφίσταται , ἀφίσταται δὲ ὁμοίως καὶ τῶν δυνατῶν μέν , οὐκ ὄντων δὲ ἐπ’ αὐτῷ , μένει δὲ ἐν τῇ περὶ τοῦ προκειμένου ζητήσει , ἕως ἂν ἐντύχῃ τινί , οὖ τὴν ἐξουσίαν αὐτὸς ἔχειν πέπεισται , μεθ’ ὃ παυσάμενος τοῦ βουλεύεσθαι ὡς ἀναγαγών τὴν ζήτησιν ἐφ’ αὐτό , ὅ ἐστιν ἀρχὴ τῶν πράξεων , ἄρχεται τῆς πρὸς τὸ προκείμενον πράξεως . γίνεται δὲ καὶ ἡ ζήτησις αὐτῷ ὡς ἐξουσίαν ἔχοντι τοῦ πράττειν καὶ τὰ ἀντικείμενα . καθ’ ἕκαστον γὰρ τῶν ὑπὸ τὴν βουλὴν ἡ ζήτησις βουλευομένῳ γίνεται , πότερον τοῦτο ἢ τὸ ἀντικείμενον αὐτῷ πρακτέον μοι , κἂν πάντα λέγῃ γίνεσθαι καθ’ εἱμαρμένην . ἐλέγχει γὰρ ἡ ἐν τοῖς πρακτοῖς ἀλήθεια τὰς περὶ αὐτῶν ἡμαρτημένας δόξας · ἣν πλάνην κοινῶς πάντας ἀνθρώπους ὑπὸ τῆς φύσεως πεπλανῆσθαι πῶς οὐκ ἄτοπον λέγειν ; ὅτι γὰρ ταύτην ἔχειν τὴν ἐξουσίαν ἐν τοῖς πρακτοῖς προειλήφαμεν , ὡς δύνασθαι διαιρεῖσθαι τὸ ἀντικείμενον , καὶ μὴ πᾶν ὃ αἱρούμεθα ἔχειν προκαταβεβλημένας αἰτίας , δι’ ἃς οὐχ οἷόν τε ἡμᾶς μὴ τοῦτο αἱρεῖσθαι , ἱκανὴ δεῖξαι καὶ ἡ ἐπὶ τοῖς αἱρεθεῖσιν γινομένη πολλάκις μετάνοια . ὡς γὰρ ἐνὸν ἡμῖν καὶ μὴ ᾑρῆσθαι καὶ μὴ πεπραχέναι τοῦτο μετανοοῦμέν τε καὶ μεμφόμεθα αὑτοῖς τῆς περὶ τὴν βουλὴν ὀλιγωρίας . ἀλλὰ κἂν ἄλλους ἴδωμεν μὴ καλῶς περὶ τῶν πρακτέων διαλαμβάνοντας , κἀκείνοις ἐπικαλοῦμεν ὡς ἁμαρτάνουσιν , ἀξιοῦμεν δὲ συμβούλοις τοιοῖσδε χρῆσθαι ὡς ἐφ’ ἡμῖν ὂν τό τε παραλαμβάνειν αὐτοὺς συμβούλους ὄντας ἢ μὴ παραλαμβάνειν τοὺς πρᾶξαι ἂν διὰ τὴν τῶν τοιούτων παρουσίαν ἄλλα τινὰ καὶ μὴ ταῦτα ἃ πράσσομεν . ἀλλ’ ὅτι μὲν τὸ ἐφ’ ἡμῖν ἐπὶ τούτων κατηγορεῖται , ὧν ἐν ἡμῖν ἡ ἐξουσία τοῦ ἑλέσθαι καὶ τὰ ἀντικείμενα , γνώριμον ὂν καὶ ἐξ αὐτοῦ , ἱκανὰ ὑπομνῆσαι καὶ τὰ προειρημένα .
Lemmas: ἀναιρέω δέ ὡς δείκνυμι ὁ βουλεύω κατά αὐτός ἀναιρέω 40 καί ὁ ἐπί ἐγώ πρόδηλος . οὗτος γάρ ἐπί ἐγώ πᾶς , ὅσος μή θέσις τις παρίστημι , παραλαμβάνω εἰμί , ὅς ἐγώ μέν καί ὁ πράσσω καί ὁ μή πράσσω κύριος , οὐ ἕπομαι τις ἔξωθεν ἐγώ περιίστημι αἴτιος οὐδέ ἐνδίδωμι αὐτός , ὅς ἐκεῖνος ἄγω , καί ὁ προαίρεσις , ὁ ἴδιος ἔργον ὁ ἄνθρωπος , περί αὐτός · ὁ γάρ ἐπί ὁ προκρίνω ἐκ ὁ βουλή μετά ὄρεξις ὁρμή προαίρεσις . διό οὐδέ ἐπί ὁ ἀναγκαῖος γίγνομαι ὁ προαίρεσις οὔτε ἐπί ὁ μή ἀναγκαῖος μέν μή διά ἐγώ δέ , ἀλλά οὐδέ ἐν πᾶς ὁ διά ἐγώ , ἀλλά ἐν οὗτος ὁ γίγνομαι διά ἐγώ , ὅς ἐγώ καί ὁ πράσσω καί ὁ μή πράσσω κύριος . ὁ γάρ βουλεύω περί τις ἤτοι περί ὁ δήω αὐτός πράσσω ἢ μή πράσσω βουλεύω , ἢ σπουδάζω ὡς περί ἀγαθός τίς ζητέω , διά ὅς εἄν οὗτος τυγχάνω · κἀν μέν ἀδύνατος τις ζητέω ἐντυγχάνω , ὁ μέν ἀφίστημι , ἀφίστημι δέ ὁμοίως καί ὁ δυνατός μέν , οὐ εἰμί δέ ἐπί αὐτός , μένω δέ ἐν ὁ περί ὁ πρόκειμαι ζητέω , ἠώς εἄν ἐντυγχάνω τις , οὖον ὁ ἐξουσία αὐτός ἔχω πείθω , μετά ὅς παύω ὁ βουλεύω ὡς ἀνάγω ὁ ζήτησις ἐπί αὐτός , ὅς εἰμί ἀρχή ὁ πρᾶξις , ἄρχω ὁ πρός ὁ πρόκειμαι πρᾶξις . γίγνομαι δέ καί ὁ ζήτησις αὐτός ὡς ἐξουσία ἔχω ὁ πράσσω καί ὁ ἀντίκειμαι . κατά ἕκαστος γάρ ὁ ὑπό ὁ βουλή ὁ ζήτησις βουλεύω γίγνομαι , πότερος οὗτος ἢ ὁ ἀντίκειμαι αὐτός πρακτέος ἐγώ , κἀν πᾶς λέγω γίγνομαι κατά μείρομαι . ἔλεγχος γάρ ὁ ἐν ὁ πρακτός ἀλήθεια ὁ περί αὐτός ἁμαρτάνω δόξα · ὅς πλάνη κοινῶς πᾶς ἄνθρωπος ὑπό ὁ φύσις πλανάω πῶς οὐ ἄτοπος λέγω ; ὅτι γάρ οὗτος ἔχω ὁ ἐξουσία ἐν ὁ πρακτός προλαμβάνω , ὡς δύναμαι διαιρέω ὁ ἀντίκειμαι , καί μή πᾶς ὅς αἱρέω ἔχω προκαταβάλλω αἴτιος , διά ὅς οὐ οἷος τε ἐγώ μή οὗτος αἱρέω , ἱκανός δείκνυμι καί ὁ ἐπί ὁ αἱρέω γίγνομαι πολλάκις μετάνοια . ὡς γάρ ἐν-εἰμί ἐγώ καί μή αἱρέω καί μή πράσσω οὗτος μετανοέω τε καί μέμφομαι ἑαυτοῦ ὁ περί ὁ βουλή ὀλιγωρία . ἀλλά κἀν ἄλλος ὁράω μή καλῶς περί ὁ πρακτέος διαλαμβάνω , ἐκεῖνος ἐπικαλέω ὡς ἁμαρτάνω , ἀξιόω δέ σύμβουλος τοιόσδε χράω ὡς ἐπί ἐγώ εἰμί ὁ τε παραλαμβάνω αὐτός σύμβουλος εἰμί ἢ μή παραλαμβάνω ὁ πράσσω εἄν διά ὁ ὁ τοιοῦτος παρουσία ἄλλος τις καί μή οὗτος ὁ πράσσω . ἀλλά ὅτι μέν ὁ ἐπί ἐγώ ἐπί οὗτος κατηγορέω , ὅς ἐν ἐγώ ὁ ἐξουσία ὁ αἱρέω καί ὁ ἀντίκειμαι , γνώριμος εἰμί καί ἐκ αὐτός , ἱκανός ὑπομιμνήσκω καί ὁ προερέω .