alexander-philosophy.de-fato 9
Καὶ τοιαῦτα μὲν τὰ περὶ τῆς τύχης ὑπ’ αὐτῶν λεγόμενα καὶ οὕτως τοῖς κειμένοις συνᾴδοντα · ὅτι δὲ καὶ τὸ ἐνδεχόμενόν τε καὶ τὸ ὁπότερ’ ἔτυχεν γίνεσθαί τινα ὑπὸ τῶν πάντα ἐξ ἀνάγκης γίνεσθαι λεγόντων ἀναιρεῖται , αὐτόθεν πρόδηλον , εἴ γε ταῦτα μὲν κυρίως ἐνδεχομένως γίνεσθαι λέγεται , ἐφ’ ὧν καὶ τὸ ἐνδέχεσθαι μὴ γενέσθαι χώραν ἔχει , ὡς καὶ αὐτὸ τὸ ὁπότερ’ ἔτυχεν λεγόμενον ποιεῖ γνώριμον , τὰ δ’ ἐξ ἀνάγκης γινόμενα οὐκ ἐνδέχεται μὴ γενέσθαι . λέγω δὲ τὸ ἀναγκαῖον οὐκ ἐπὶ τοῦ βίᾳ γινομένου μηδὲ κατὰ τούτου τις εὐθυνέτω τοὔνομα , ἀλλ’ ἐπὶ τῶν φύσει γινομένων ὑπό τινων , ὧν τὰ ἀντικείμενα ἀδύνατον ἂν εἴη γίνεσθαι . καίτοι πῶς οὐκ ἄτοπα καὶ παρὰ τὰ ἐναργῆ καὶ μέχρι τούτων τὴν ἀνάγκην προεληλυθέναι λέγειν , ὡς μήτε κινηθῆναί τινα δύνασθαι κίνησίν τινα μήτε κινῆσαί τι τῶν αὑτοῦ μερῶν , ἣν κίνησιν καὶ μὴ κινεῖσθαι τότε οἷόν τε ἦν , ἀλλὰ τὴν τυχοῦσαν τοῦ τραχήλου περιστροφὴν καὶ τὴν δακτύλου τινὸς ἔκτασιν καὶ τὸ ἐπᾶραι τὰ βλέφαρα ἢ τι τῶν τοιούτων προηγουμέναις τισὶν αἰτίαις ἑπόμενον ἄλλως ὑφ’ ἡμῶν μὴ δύνασθαι γίνεσθαί ποτε , καὶ ταῦτα ὁρῶντας ἐν τοῖς οὖσίν τε καὶ γινομένοις πολλὴν οὖσαν διαφορὰν τῶν πραγμάτων , ἐξ ἧς ῥᾴδιον ἦν μαθεῖν ὅτι μὴ πάντα ἐνδέδεται ταῖς τοιαύταις αἰτίαις ; ὁρῶμεν γοῦν τῶν ὄντων τὰ μέν τινα οὐδεμίαν ἔχοντα δύναμιν τῆς εἰς τὸ ἀντικείμενον τοῦ ἐν ἐστι μεταβολῆς , τὰ δ’ οὐδὲν μᾶλλον αὐτῶν ἐν τῷ ἀντικειμένῳ ἢ ἐν ᾧ ἐστιν εἶναι δυνάμενα . πῦρ μὲν γὰρ οὐχ οἷόν τε δέξασθαι ψυχρότητα , ἥτις ἐστὶν ἐναντία αὐτοῦ τῇ συμφύτῳ θερμότητι , ἀλλ’ οὐδὲ χιὼν δέξαιτ’ ἂν θερμότητα χιών μένουσα , ὕδωρ δὲ κἂν ᾖ ψυχρὸν οὐκ ἀδύνατον ἀποβαλὸν ταύτην δέξασθαι τὴν ἐναντίαν αὐτῇ θερμότητα · ὁμοίως δὲ καὶ τούτῳ δυνατὸν καὶ τὸν καθεζόμενον στῆναι καὶ τὸν κινούμενον ἠρεμῆσαι καὶ τὸν λαλοῦντα σιγῆσαι καὶ ἐπὶ μυρίων εὕροι τις ἂν δύναμίν τινα ἐνυπάρχουσαν τῶν ἐναντίων δεκτικήν , ὧν , εἰ τὰ ἐξ ἀνάγκης ὄντα ἐν θατέρῳ οὐκ ἔχει δύναμιν τοῦ δέξασθαι τοῦ ἐν ᾧ ἐστι τὸ ἐναντίον , οὐκ ἐξ ἀνάγκης ἂν εἴη ἐν οἷς ἐστι τὰ καὶ τοῦ ἐναντίου αὐτοῖς δεκτικά . εἰ δὲ μὴ ἐξ ἀνάγκης , ἐνδεχομένως . τὰ δὲ ἐνδεχομένως ἔν τινι οὕτως ἐστὶν ἐν αὐτῷ ὡς οὐκ ἐξ ἀνάγκης ἀλλ’ ὡς ἐνδεχομένως ἐν αὐτῷ γεγονότα . τὸ δὲ ἐνδεχομένως γεγονὸς ἔν τινι καὶ μὴ γεγονέναι ἐν αὐτῷ οἷόν τε ἦν . ἔστι μὲν γὰρ ἕκαστον καὶ τούτων ἐν ᾧ ἂν τυγχάνει , διότι ἦν ἐν θατέρῳ αὐτῷ ἀντικειμένῳ εἶναι , ἐν ὧ δ’ ἐστὶ νῦν , οὐκ ἐξ ἀνάγκης ἀπλῶς ἐστιν ἐν τούτῳ διὰ τὴν πρὸς τὰ ἀντικείμενα δύναμιν . ἀλλὰ μὴν τὰ οὕτως ὄντα ἔν τισιν οὐ δι’ αἰτίας τινὰς προκαταβεβλημένας ἐξ ἀνάγκης εἰς ταῦτα ἀγούσας ἐστὶν ἐν αὐτοῖς . ὥστ’ εἰ πάντα τὰ ὁμοίως τῶν ἀντικειμένων ὄντα δεκτικὰ ἐνδεχομένως τέ ἐστιν ἐν οἷς ἐστιν καὶ οὐκ ἔστιν ἐν οἷς οὐκ ἔστι , μυρία ἂν εἴη τὰ ἐνδεχομένως ὄντα τε καὶ γινόμενα . ἄτοπον γὰρ ὁμοίως ἐξ ἀνάγκης εἶναι λέγειν ἔν τινι τά τε ἀνεπίδεκτα τῶν ἐναντίων τούτοις ἐν οἷς ἐστι καὶ τὰ μηδὲν μᾶλλον καθ’ ὁντινοῦν χρόνον τούτων ἢ τῶν ἐναντίων αὐτοῖς δεκτικά . εἰ γὰρ τὰ ἐξ ἀνάγκης ὄντα ἔν τινι ἀνεπίδεκτα τοῦ ἐναντίου αὐτῷ , τὰ ἐπιδεκτικὰ τοῦ ἐναντίου οὐκ ἐξ ἀνάγκης ἂν ἐν ᾧ ἐστιν εἴη .
Lemmas: καί τοιοῦτος μέν ὁ περί ὁ τυγχάνω ὑπό αὐτός λέγω καί οὕτως ὁ κεῖμαι συνᾴδω · ὅτι δέ καί ὁ ἐνδέχομαι τε καί ὁ ὁπότερος τυγχάνω γίγνομαι τις ὑπό ὁ πᾶς ἐκ ἀνάγκη γίγνομαι λέγω ἀναιρέω , αὐτόθεν πρόδηλος , εἰμί γε οὗτος μέν κύριος ἐνδεχομένως γίγνομαι λέγω , ἐπί ὅς καί ὁ ἐνδέχομαι μή γίγνομαι χώρα ἔχω , ὡς καί αὐτός ὁ ὁπότερος τυγχάνω λέγω ποιέω γνώριμος , ὁ δέ ἐκ ἀνάγκη γίγνομαι οὐ ἐνδέχομαι μή γίγνομαι . λέγω δέ ὁ ἀναγκαῖος οὐ ἐπί ὁ βία γίγνομαι μηδέ κατά οὗτος τις εὐθύνω ὄνομα , ἀλλά ἐπί ὁ φύσις γίγνομαι ὑπό τίνω , ὅς ὁ ἀντίκειμαι ἀδύνατος εἄν εἰμί γίγνομαι . καίτοι πῶς οὐ ἄτοπος καί παρά ὁ ἐναργής καί μέχρι οὗτος ὁ ἀνάγκη προέρχομαι λέγω , ὡς μήτε κινέω τις δύναμαι κίνησις τις μήτε κινέω τίς ὁ αὐτός μέρος , ὅς κίνησις καί μή κινέω τότε οἷος τε εἰμί , ἀλλά ὁ τυγχάνω ὁ τράχηλος περιστροφή καί ὁ δάκτυλος τις ἔκτασις καί ὁ ἐπαίρω ὁ βλέφαρον ἢ τίς ὁ τοιοῦτος προηγούμενος τις αἴτιος ἕπω ἄλλως ὑπό ἐγώ μή δύναμαι γίγνομαι ποτός , καί οὗτος ὁράω ἐν ὁ εἰμί τε καί γίγνομαι πολύς εἰμί διαφορά ὁ πρᾶγμα , ἐκ ὅς ῥᾴδιος εἰμί μανθάνω ὅτι μή πᾶς ἐνδέω ὁ τοιοῦτος αἴτιος ; ὁράω γοῦν ὁ εἰμί ὁ μέν τις οὐδείς ἔχω δύναμις ὁ εἰς ὁ ἀντίκειμαι ὁ ἐν εἰμί μεταβολεύς , ὁ δέ οὐδείς μᾶλλον αὐτός ἐν ὁ ἀντίκειμαι ἢ ἐν ὅς εἰμί εἰμί δύναμαι . πῦρ μέν γάρ οὐ οἷος τε δέχομαι ψυχρότης , ὅστις εἰμί ἐναντίος αὐτός ὁ συμφύω θερμότης , ἀλλά οὐδέ χιών δέχομαι εἄν θερμότης χιών μένω , ὕδωρ δέ κἀν εἰμί ψυχρός οὐ ἀδύνατος ἀποβάλλω οὗτος δέχομαι ὁ ἐναντίος αὐτός θερμότης · ὁμοίως δέ καί οὗτος δυνατός καί ὁ καθέζομαι ἵστημι καί ὁ κινέω ἠρεμέω καί ὁ λαλέω σιγάω καί ἐπί μυρίος εὑρίσκω τις εἄν δύναμις τις ἐνυπάρχω ὁ ἐναντίος δεκτικός , ὅς , εἰμί ὁ ἐκ ἀνάγκη εἰμί ἐν ἕτερος οὐ ἔχω δύναμις ὁ δέχομαι ὁ ἐν ὅς εἰμί ὁ ἐναντίος , οὐ ἐκ ἀνάγκη εἄν εἰμί ἐν ὅς εἰμί ὁ καί ὁ ἐναντίος αὐτός δεκτικός . εἰμί δέ μή ἐκ ἀνάγκη , ἐνδεχομένως . ὁ δέ ἐνδεχομένως ἐν τις οὕτως εἰμί ἐν αὐτός ὡς οὐ ἐκ ἀνάγκη ἀλλά ὡς ἐνδεχομένως ἐν αὐτός γίγνομαι . ὁ δέ ἐνδεχομένως γίγνομαι ἐν τις καί μή γίγνομαι ἐν αὐτός οἷος τε εἰμί . εἰμί μέν γάρ ἕκαστος καί οὗτος ἐν ὅς εἄν τυγχάνω , διότι εἰμί ἐν ἕτερος αὐτός ἀντίκειμαι εἰμί , ἐν ἵημι δέ εἰμί νῦν , οὐ ἐκ ἀνάγκη ἀπλόος εἰμί ἐν οὗτος διά ὁ πρός ὁ ἀντίκειμαι δύναμις . ἀλλά μήv ὁ οὕτως εἰμί ἐν τις οὖον διά αἴτιος τις προκαταβάλλω ἐκ ἀνάγκη εἰς οὗτος ἄγω εἰμί ἐν αὐτός . ὥστε εἰμί πᾶς ὁ ὁμοίως ὁ ἀντίκειμαι εἰμί δεκτικός ἐνδεχομένως τε εἰμί ἐν ὅς εἰμί καί οὐ εἰμί ἐν ὅς οὐ εἰμί , μυρίος εἄν εἰμί ὁ ἐνδεχομένως εἰμί τε καί γίγνομαι . ἄτοπος γάρ ὁμοίως ἐκ ἀνάγκη εἰμί λέγω ἐν τις ὁ τε ἀνεπίδεκτος ὁ ἐναντίος οὗτος ἐν ὅς εἰμί καί ὁ μηδείς μᾶλλον κατά ὅστις χρόνος οὗτος ἢ ὁ ἐναντίος αὐτός δεκτικός . εἰμί γάρ ὁ ἐκ ἀνάγκη εἰμί ἐν τις ἀνεπίδεκτος ὁ ἐναντίος αὐτός , ὁ ἐπιδεκτικός ὁ ἐναντίος οὐ ἐκ ἀνάγκη εἄν ἐν ὅς εἰμί εἰμί .