alexander-philosophy.de-fato 22
Οὐ χεῖρον δέ , τούτων προτεθεωρημένων καὶ αὐτὰ τὰ περὶ τῆς εἱμαρμένης ὑπ’ αὐτῶν λεγόμενα παραθεμένους ἰδεῖν , εἴ τινα τοιαύτην ἔχει βίαν , ὡς εὔλογον εἶναι διὰ τὴν πρὸς τὸ ἀληθὲς οἰκειότητα καὶ τῶν ἐναργῶν οὕτως ὑπερορᾶν . ἔσται δὲ ἡμῖν καὶ ὁ περὶ τούτων λόγος ἐπὶ τοσοῦτον , ἐφ’ ὅσον ἐστὶ χρήσιμος πρὸς τὰ προκείμενα . φασὶν δὴ τὸν κόσμον τόνδε , ἕνα ὄντα καὶ πάντα τὰ ὄντα ἐν αὑτῷ περιέχοντα , καὶ ὑπὸ φύσεως διοικούμενον ζωτικῆς τε καὶ λογικῆς καὶ νοερᾶς , ἔχειν τὴν τῶν ὄντων διοίκησιν ἀίδιον κατὰ εἱρμόν τινα καὶ τάξιν προιοῦσαν , τῶν πρώτων τοῖς μετὰ ταῦτα γινομένοις αἰτίων γινομένων καὶ τούτῳ τῷ τρόπῳ συνδεομένων ἀλλήλοις ἀπάντων , καὶ μήτε οὕτως τινὸς ἐν αὐτῷ γινομένου , ὡς μὴ πάντως ἐπακολουθεῖν αὐτῷ καὶ συνῆφθαι ὡς αἰτίῳ ἕτερόν τι , μήτ’ αὖ τῶν ἐπιγινομένων τινὸς ἀπολελύσθαι δυναμένου τῶν προγεγονότων , ὡς μή τινι ἐξ αὐτῶν ἀκολουθεῖν ὥσπερ συνδεόμενον , ἀλλὰ παντί τε τῷ γενομένῳ ἕτερόν τι ἐπακολουθεῖν , ἠρτημένον ⟨ ἐξ ⟩ αὐτοῦ ἐξ ἀνάγκης ὡς αἰτίου , καὶ πᾶν τὸ γινόμενον ἔχειν τι πρὸ αὐτοῦ , ᾧ ὡς αἰτίῳ συνήρτηται . μηδὲν γὰρ ἀναιτίως μήτε εἶναι μήτε γίνεσθαι τῶν ἐν τῷ κόσμῳ διὰ τὸ μηδὲν εἶναι τῶν ἐν αὐτῷ ἀπολελυμένον τε καὶ κεχωρισμένον τῶν προγεγονότων ἀπάντων . διασπᾶσθαι γὰρ καὶ διαιρεῖσθαι καὶ μηκέτι τὸν κόσμον ἕνα μένειν αἰεί , κατὰ μίαν τάξιν τε καὶ οἰκονομίαν διοικούμενον , εἰ ἀναίτιός τις εἰσάγοιτο κίνησις · ἣν εἰσάγεσθαι , εἰ μὴ πάντα τὰ ὄντα τε καὶ γινόμενα ἔχοι τινὰ αἴτια προγεγονότα , οἷς ἐξ ἀνάγκης ἕπεται · ὅμοιόν τε εἶναί φασιν καὶ ὁμοίως ἀδύνατον τὸ ἀναιτίως τῷ γίνεσθαί τι ἐκ μὴ ὄντος . τοιαύτην δὲ οὖσαν τὴν τοῦ παντὸς διοίκησιν ἐξ ἀπείρου εἰς ἄπειρον ἐναργῶς τε καὶ ἀκαταστρόφως γίνεσθαι . οὔσης δέ τινος διαφορᾶς ἐν τοῖς αἰτίοις , ἣν ἐκτιθέντες ( σμῆνος γὰρ αἰτίων καταλέγουσιν , τὰ μὲν προκαταρκτικά , τὰ δὲ συναίτια , τὰ δὲ ἑκτικά , τὰ δὲ συνεκτικά , τὰ δὲ ἄλλο τι · οὐδὲν γὰρ δεῖ τὸν λόγον μηκύνειν πάντα τὰ λεγόμενα παρατιθέμενα τὸ βούλημα αὐτῶν δεῖξαι τοῦ περὶ τῆς εἱμαρμένης δόγματος ) , ὄντων δὴ πλειόνων αἰτίων , ἐπ’ ἴσης ἐπὶ πάντων αὐτῶν ἀληθές φασιν εἶναι τὸ ἀδύνατον εἶναι , τῶν αὐτῶν ἀπάντων περιεστηκότων περί τε τὸ αἴτιον καὶ ἐστιν αἴτιον , ὁτὲ μὲν δὴ μὴ οὑτωσί πως συμβαίνειν , ὁτὲ δὲ οὕτως . ἔσεσθαι γάρ , εἰ οὕτως γίνοιτο , ἀναίτιόν τινα κίνησιν . τὴν δὲ εἱμαρμένην αὐτὴν καὶ τὴν φύσιν καὶ τὸν λόγον , καθ’ ὃν διοικεῖται τὸ πᾶν , θεὸν εἶναί φασιν , οὖσαν ἐν τοῖς οὖσίν τε καὶ γινομένοις ἅπασιν καὶ οὕτως χρωμένην ἁπόντων τῶν ὄντων τῇ οἰκείᾳ φύσει πρὸς τὴν τοῦ παντὸς οἰκονομίαν . καὶ τοιαύτη μὲν ὡς διὰ βραχέων εἰπεῖν ἡ περὶ τῆς εἱμαρμένης ὑπ’ αὐτῶν καταβεβλημένη δόξα .
Lemmas: οὖον χείρων δέ , οὗτος προθεωρέω καί αὐτός ὁ περί ὁ μείρομαι ὑπό αὐτός λέγω παρατίθημι ὁράω , εἰμί τις τοιοῦτος ἔχω βία , ὡς εὔλογος εἰμί διά ὁ πρός ὁ ἀληθής οἰκειότης καί ὁ ἐναργής οὕτως ὑπεροράω . εἰμί δέ ἐγώ καί ὁ περί οὗτος λόγος ἐπί τοσοῦτος , ἐπί ὅσος εἰμί χρήσιμος πρός ὁ πρόκειμαι . φημί δή ὁ κόσμος ὅδε , εἷς εἰμί καί πᾶς ὁ εἰμί ἐν ἑαυτοῦ περιέχω , καί ὑπό φύσις διοικέω ζωτικός τε καί λογικός καί νοερός , ἔχω ὁ ὁ εἰμί διοίκησις ἀίδιος κατά εἱρμός τις καί τάξις προέρχομαι , ὁ πρῶτος ὁ μετά οὗτος γίγνομαι αἴτιος γίγνομαι καί οὗτος ὁ τρόπος συνδέω ἀλλήλων ἀπαντάω , καί μήτε οὕτως τις ἐν αὐτός γίγνομαι , ὡς μή πάντως ἐπακολουθέω αὐτός καί συνάπτω ὡς αἴτιος ἕτερος τίς , μήτε αὖος ὁ ἐπιγίγνομαι τις ἀπολύω δύναμαι ὁ προγίγνομαι , ὡς μή τις ἐκ αὐτός ἀκολουθέω ὥσπερ συνδέω , ἀλλά πᾶς τε ὁ γίγνομαι ἕτερος τίς ἐπακολουθέω , ἀρτάω ⟨ ἐκ ⟩ αὐτός ἐκ ἀνάγκη ὡς αἴτιος , καί πᾶς ὁ γίγνομαι ἔχω τίς πρό αὐτός , ὅς ὡς αἴτιος συναρτάω . μηδείς γάρ ἀναίτιος μήτε εἰμί μήτε γίγνομαι ὁ ἐν ὁ κόσμος διά ὁ μηδείς εἰμί ὁ ἐν αὐτός ἀπολύω τε καί χωρίζω ὁ προγίγνομαι ἀπαντάω . διασπάω γάρ καί διαιρέω καί μηκέτι ὁ κόσμος εἷς μένω ἀεί , κατά εἷς τάξις τε καί οἰκονομία διοικέω , εἰμί ἀναίτιος τις εἰσάγω κίνησις · ὅς εἰσάγω , εἰμί μή πᾶς ὁ εἰμί τε καί γίγνομαι ἔχω τις αἴτιος προγίγνομαι , ὅς ἐκ ἀνάγκη ἕπω · ὁμοῖος τε εἰμί φημί καί ὁμοίως ἀδύνατος ὁ ἀναίτιος ὁ γίγνομαι τίς ἐκ μή εἰμί . τοιοῦτος δέ εἰμί ὁ ὁ πᾶς διοίκησις ἐκ ἤπειρος εἰς ἤπειρος ἐναργής τε καί ἀκατάστροφος γίγνομαι . εἰμί δέ τις διαφορά ἐν ὁ αἴτιος , ὅς ἐκτίθημι ( σμῆνος γάρ αἴτιος καταλέγω , ὁ μέν προκαταρκτικός , ὁ δέ συναίτιος , ὁ δέ ἑκτικός , ὁ δέ συνεκτικός , ὁ δέ ἄλλος τίς · οὐδείς γάρ δεῖ ὁ λόγος μηκύνω πᾶς ὁ λέγω παρατίθημι ὁ βούλημα αὐτός δείκνυμι ὁ περί ὁ μείρομαι δόγμα ) , εἰμί δή πλείων αἴτιος , ἐπί ἴσος ἐπί πᾶς αὐτός ἀληθής φημί εἰμί ὁ ἀδύνατος εἰμί , ὁ αὐτός ἀπαντάω περιίστημι περί τε ὁ αἴτιος καί εἰμί αἴτιος , ὁτὲ μέν δή μή οὕτως πως συμβαίνω , ὁτὲ δέ οὕτως . εἰμί γάρ , εἰμί οὕτως γίγνομαι , ἀναίτιος τις κίνησις . ὁ δέ μείρομαι αὐτός καί ὁ φύσις καί ὁ λόγος , κατά ὅς διοικέω ὁ πᾶς , θεός εἰμί φημί , εἰμί ἐν ὁ εἰμί τε καί γίγνομαι ἅπας καί οὕτως χράω ἄπειμι ὁ εἰμί ὁ οἰκεῖος φύσις πρός ὁ ὁ πᾶς οἰκονομία . καί τοιοῦτος μέν ὡς διά βραχύς εἶπον ὁ περί ὁ μείρομαι ὑπό αὐτός καταβάλλω δόξα .