alexander-philosophy.de-anima 1.29
Εἰ δὲ ὅ τε νοῦς καὶ ἡ κατὰ τοῦτον ἐνέργεια λήψει τῶν νοητῶν εἰδῶν χωρὶς ὕλης καὶ ὁμοιώσει τῇ πρὸς αὐτά γίνεται ( γίνεται δὲ καὶ ἡ κατ᾿ ἐνέργειαν αἴσθησις καὶ αὐτὴ κατὰ λῆψιν τῶν αἰσθητῶν εἰδῶν καὶ ὁμοίωσιν τὴν πρὸς αὐτά , ὡς δέδεικται ) , εἴη ἂν ἡ ψυχὴ τὰ ὄντα πως πάντα , εἴ γε πάντα μὲν τὰ ὄντα διῄρηται εἴς τε αἰσθητὰ καὶ νοητά , ἔστι δὲ ἑκάστῳ τῶν ὄντων κατὰ τὸ εἶδος τὸ εἶναι , ὁ δὲ νοῦς καὶ ἡ αἴσθησις πάντων τῶν εἰδῶν εἰσιν δεκτικά , ὁ μὲν τῶν νοητῶν , ἡ δὲ τῶν αἰσθητῶν . εἰ μὲν οὖν μεθ᾿ ὕλης ἐδέχετο ἡ ψυχὴ τὰ εἴδη , ἁπλῶς ἂν ἐγίνετο πάντα τὰ ὄντα , ἐπεὶ δὲ οὐ μεθ᾿ ὕλης , ἀλλὰ ἄνευ ταύτης , τὰ δὲ πράγματα σὺν ταύτῃ τὸ εἶναι ἔχει πως , ἔσται ἡ αὐτὴ πᾶσιν τοῖς οὖσιν οὐχ ἁπλῶς · καθόσον γὰρ τὰ εἴδη δέχεται αὐτῶν , ταῦτα δέ πώς ἐστι τὰ πράγματα τῷ κατὰ ταῦτα αὐτοῖς εἶναι μάλιστα τὸ εἶναι . οὐχ ὡς ἀθρόων δὲ τῶν πραγμάτων τῆς ψυχῆς οὔσης , ἀλλὰ κατὰ μέρος ὁμοιοῦσθαι αὐτῶν ἑκάστῳ δυναμένης , οὕτως ἡ ψυχὴ τὰ ὄντα πως πάντα ἐστί τε καὶ γίνεται · ἑκάστοτε μὲν γάρ , οὗ αἰσθάνεται καὶ ὃ νοεῖ , ἐκεῖνό πως γίνεται , τῷ δὲ ἄλλοτε ἄλλα ταῦτα εἶναι καὶ δύνασθαι πᾶν τὸ ὂν ἢ νοηθῆναι ἢ ὑπὸ αἴσθησιν πεσεῖν , τούτῳ πάντα γίνεται . λέγοιτο δ᾿ ἂν οὐ περὶ πάσης ψυχῆς ταῦτα , ἀλλὰ τῆς τελεῖου λείου , ἥτις πρὸς τῇ αἰσθήσει καὶ τὸν νοῦν ἔχει . οἱ μὲν οὖν ἀρχαῖοι τὴν ψυχὴν πάντα ἔλεγον εἶναι τὰ πράγματα τῷ ποιεῖν αὐτὴν ἐκ τῶν ἀρχῶν , ἐξ ὧν καὶ τὰ ὄντα πάντα αὐτοῖς ἦν , τὰ δὲ νῦν εἰρημένα περὶ ψυχῆς ἔδειξεν οὐχ οὕτως αὐτὴν οὖσαν τὴν αὐτήν , τῷ ἐκ τῶν αὐτῶν αὐτοῖς ἀρχῶν γεγονέναι . οὕτως μὲν γὰρ οὐχ ἡ ψυχὴ μόνη πᾶσιν τοῖς οὖσιν ἡ αὐτή , ἀλλὰ καὶ εἴ τι ἄλλο σύνθετον ὂν ἐκ πασῶν τῶν ἀρχῶν συνέστηκεν . ἔτι τε ἀναγκαῖον οὕτως μέγεθός τι αὐτὴν εἶναι καὶ σῶμα , πρὸς δὲ τούτοις μηδὲ δύνασθαί τινι τῶν ὄντων οὕτως αὐτὴν εἶναι τὴν αὐτήν ( εἴ γε ἐν τῇ ποιᾷ μὲν συνθέσει τε καὶ μίξει τῶν ἀρχῶν ἡ ἑκάστου τῶν πραγμάτων οὐσία ) , ἐπεὶ τῷ γε ἐκ τῶν αὐτῶν ἀρχῶν εἶναι πάντα ἂν ἦν ταὐτὰ ἀλλήλοις , μηδενὸς δὲ τῶν ἑτέρων τῆς ψυχῆς δύνασθαι εἶναι τὴν κρᾶσιν τε καὶ μῖξιν ἐν τῇ ψυχῇ . ἦν γὰρ ἂν ἐκεῖνο , ἀλλ᾿ οὐ ψυχή . ἀλλ᾿ ἔστιν ἡ ψυχὴ τοῖς οὕσιν οὕτως ἡ αὐτή τῷ δύναμις εἶναι τῶν εἰδῶν αὐτῶν ληπτικὴ κατά τε τὸ νοεῖν καὶ τὸ αἰσθάνεσθαι . ἐν τούτῳ γὰρ τῇ τοιαύτῃ ψυχῇ τὸ εἶναι .
Lemmas: εἰμί δέ ὅς τε νόος καί ὁ κατά οὗτος ἐνέργεια λαμβάνω ὁ νοητός εἶδος Χωρὶς ὕλη καί ὁμοιόω ὁ πρός αὐτός γίγνομαι ( γίγνομαι δέ καί ὁ κατά ἐνέργεια αἴσθησις καί αὐτός κατά λῆψις ὁ αἰσθητής εἶδος καί ὁμοίωσις ὁ πρός αὐτός , ὡς δείκνυμι ) , εἰμί εἄν ὁ ψυχή ὁ εἰμί πως πᾶς , εἰμί γε πᾶς μέν ὁ εἰμί διαιρέω εἰς τε αἰσθητός καί νοητός , εἰμί δέ ἕκαστος ὁ εἰμί κατά ὁ εἶδος ὁ εἰμί , ὁ δέ νόος καί ὁ αἴσθησις πᾶς ὁ εἶδος εἰμί δεκτικός , ὁ μέν ὁ νοητός , ὁ δέ ὁ αἰσθητής . εἰμί μέν οὖν μετά ὕλη δέχομαι ὁ ψυχή ὁ εἶδος , ἁπλόος εἄν γίγνομαι πᾶς ὁ εἰμί , ἐπεί δέ οὖον μετά ὕλη , ἀλλά ἄνευ οὗτος , ὁ δέ πρᾶγμα σύν οὗτος ὁ εἰμί ἔχω πως , εἰμί ὁ αὐτός πᾶς ὁ εἰμί οὐ ἁπλόος · καθόσον γάρ ὁ εἶδος δέχομαι αὐτός , οὗτος δέ πως εἰμί ὁ πρᾶγμα ὁ κατά οὗτος αὐτός εἰμί μάλιστα ὁ εἰμί . οὐ ὡς ἀθρόος δέ ὁ πρᾶγμα ὁ Ψυχή εἰμί , ἀλλά κατά μέρος ὁμοιόω αὐτός ἕκαστος δύναμαι , οὕτως ὁ ψυχή ὁ εἰμί πως πᾶς εἰμί τε καί γίγνομαι · ἑκάστοτε μέν γάρ , ὅς αἰσθάνομαι καί ὅς νοέω , ἐκεῖνος πως γίγνομαι , ὁ δέ ἄλλοτε ἄλλος οὗτος εἰμί καί δύναμαι πᾶς ὁ εἰμί ἢ νοέω ἢ ὑπό αἴσθησις πίπτω , οὗτος πᾶς γίγνομαι . λέγω δέ εἄν οὖον περί πᾶς Ψυχή οὗτος , ἀλλά ὁ τέλειος λεῖος , ὅστις πρός ὁ αἴσθησις καί ὁ νόος ἔχω . ὁ μέν οὖν ἀρχαῖος ὁ ψυχή πᾶς λέγω εἰμί ὁ πρᾶγμα ὁ ποιέω αὐτός ἐκ ὁ ἀρχή , ἐκ ὅς καί ὁ εἰμί πᾶς αὐτός εἰμί , ὁ δέ νῦν εἴρω περί Ψυχή δείκνυμι οὐ οὕτως αὐτός εἰμί ὁ αὐτός , ὁ ἐκ ὁ αὐτός αὐτός ἀρχή γίγνομαι . οὕτως μέν γάρ οὐ ὁ ψυχή μόνος πᾶς ὁ εἰμί ὁ αὐτός , ἀλλά καί εἰμί τίς ἄλλος συντίθημι εἰμί ἐκ πᾶς ὁ ἀρχή συνίστημι . ἔτι τε ἀναγκαῖος οὕτως μέγεθος τίς αὐτός εἰμί καί σῶμα , πρός δέ οὗτος μηδέ δύναμαι τις ὁ εἰμί οὕτως αὐτός εἰμί ὁ αὐτός ( εἰμί γε ἐν ὁ ποιός μέν σύνθεσις τε καί μίξις ὁ ἀρχή ὁ ἕκαστος ὁ πρᾶγμα οὐσία ) , ἐπεί ὁ γε ἐκ ὁ αὐτός ἀρχή εἰμί πᾶς εἄν εἰμί αὐτός ἀλλήλων , μηδείς δέ ὁ ἕτερος ὁ Ψυχή δύναμαι εἰμί ὁ κρᾶσις τε καί μῖξις ἐν ὁ Ψυχή . εἰμί γάρ εἄν ἐκεῖνος , ἀλλά οὖον ψυχή . ἀλλά εἰμί ὁ ψυχή ὁ εἰμί οὕτως ὁ αὐτός ὁ δύναμις εἰμί ὁ εἶδος αὐτός ληπτικός κατά τε ὁ νοέω καί ὁ αἰσθάνομαι . ἐν οὗτος γάρ ὁ τοιοῦτος Ψυχή ὁ εἰμί .