alexander-philosophy.de-anima 1.14
Αἰτίαν δὲ ἡγητέον καὶ τοῦ ἀπὸ μὲν τῶν φυτῶν ἀφαιρούμενά τινα μέρη ζῆν τε καὶ τελειοῦσθαι δύνασθαι , μηκέτι δὲ καὶ τῶν ζῴων , ὅτι ταῦτα μὲν τὴν θρεπτικὴν μόνην ψυχὴν ἔχοντα , ἥτις ἐστὶν ἐν παντὶ τῷ σώματι , καὶ διὰ τοῦτο ὄντα ἁπλούστερά τε καὶ οὐ δεόμενα τοσούτων ὀργάνων , ὅτι ἂν μόριον αὐτῶν ἀφαιρεθὲν δυνηθῇ τὴν ἐν αὐτῷ δύναμιν θρεπτικὴν τηρῆσαι δι’ εὐπορίαν τροφῆς , σώζεταί τε καὶ ὅμοιον τῷ ὅλῳ γίνεται . καθ’ ἣν γὰρ δύναμιν ἐνεργεῖ καὶ τὰ ἀπὸ σπέρματος γεννώμενα , κατὰ ταύτην ἐνεργεῖν καὶ ταῦτα οἷά τε , οὔσης αὐτοῖς ἐν ταύτῃ καὶ τῆς τελειότητος · ἐπὶ δὲ τῶν ζῴων οὐχ ὁμοίως ἐν παντὶ αὐτῷ παρεσπαρμέναι , διὸ οὐδὲ ἐν τῷ ἀφαιρουμένῳ μέρει . οὐ γὰρ ὁμοιομερὴς ἡ τῶνδε ψυχή , ὥσπερ ἡ τῶν φυτῶν , οὔτε δύναμίς ἐστιν ἐν αὐτοῖς ἐκείνων τινός , ὥσπερ ἐν τοῖς σπέρμασιν , τῷ τὴν ἀρχὴν τὰ μέρη ταῦτα μηδὲ δεκτικὰ ἐκείνων αὐτῶν εἶναί τινος , ἔπειτα δὲ καὶ τὴν τροφὴν αὐτὰ μηδὲ ὡς ἔτυχεν δύνασθαι λαμβάνειν , ἀλλὰ διά τινων ἀφωρισμένων ὀργάνων , ἃ οὐχ σἶόν τέ ἐστι τοῖς μὴ ἀπὸ σπερματικῆς ἀρχῆς συνισταμένοις προσγενέσθαι , ὡς τὰς ῥίζας τοῖς φυτοῖς . ἐκεῖναι μὲν γὰρ ῥᾳδίως τῇ τῆς τροφῆς παρουσίᾳ συνίστανταί τε καὶ αὔξονται οὐ πολλῆς τῆς οἰκονομίας δεόμεναι . οὐδὲν δὲ τῶν ζῴων οἷόν τε οὔτε χωρὶς τῶν ἀφωρισμένων πρὸς τὴν τροφὴν ὀργάνων τρέφεσθαι , οὔτε οἷά τε ταῦτα συστῆναι μὴ τοῦ σπέρματος τὰς δυνάμεις αὐτῶν ἔχοντος . διὸ καὶ κατὰ γαστρὸς ὄντα ἔτι ὡς μέρη τῆς φερούσης αὐτὰ τὴν τροφὴν λαμβάνει . τρέφεται μὲν γὰρ κατὰ τὴν δύναμιν τὴν ἐν αὐτοῖς , δέχεται δὲ τὴν τροφὴν ὡς μέρη . διὸ οὔτε ζῷον ἤδη οὔτε ἁπλῶς ζῆν καὶ καθ’ αὑτὰ λέγεται τὰ ἔτι κατὰ γαστρὸς ὄντα . ζῇ μέντοι καὶ τὰ τῶν ζῴων μέρη πολλάκις διαιρεθέντων αὐτῶν ἐπὶ χρόνον τινά , εἰς ὅσον ἐπὶ τῶν ψυχικῶν δυνάμεων ἔχειν οἷά τε τὰ μέρη ἐγκαταλείμματά τινα τῶν τε ἐνεργειῶν καὶ τῶν δυνάμεων ὧν εἶχον ὅτε ἦν ἡνωμένα τε καὶ συνεχῆ τῷ ὅλῳ .
Lemmas: αἴτιος δέ ἡγητέον καί ὁ ἀπό μέν ὁ φυτός ἀφαιρέω τις μέρος ζῶ τε καί τελειόω δύναμαι , μηκέτι δέ καί ὁ ζῷον , ὅτι οὗτος μέν ὁ θρεπτικός μόνος ψυχή ἔχω , ὅστις εἰμί ἐν πᾶς ὁ σῶμα , καί διά οὗτος εἰμί απλός τε καί οὖον δήω τοσοῦτος ὄργανον , ὅτι εἄν μόριον αὐτός ἀφαιρέω δύναμαι ὁ ἐν αὐτός δύναμις θρεπτικός τηρέω διά εὐπορία τροφή , σῴζω τε καί ὅμοιος ὁ ὅλος γίγνομαι . κατά ὅς γάρ δύναμις ἐνεργέω καί ὁ ἀπό σπέρμα γεννάω , κατά οὗτος ἐνεργέω καί οὗτος οἷος τε , εἰμί αὐτός ἐν οὗτος καί ὁ τελειότης · ἐπί δέ ὁ ζῷον οὐ ὁμοίως ἐν πᾶς αὐτός παρασπείρω , διό οὐδέ ἐν ὁ ἀφαιρέω μέρος . οὖον γάρ ὁμοιομερής ὁ ὅδε ψυχή , ὥσπερ ὁ ὁ φυτός , οὔτε δύναμις εἰμί ἐν αὐτός ἐκεῖνος τις , ὥσπερ ἐν ὁ σπέρμα , ὁ ὁ ἀρχή ὁ μέρος οὗτος μηδέ δεκτικός ἐκεῖνος αὐτός εἰμί τις , ἔπειτα δέ καί ὁ τροφή αὐτός μηδέ ὡς τυγχάνω δύναμαι λαμβάνω , ἀλλά διά τίνω ἀφορίζω ὄργανον , ὁ οὐ σίον τε εἰμί ὁ μή ἀπό σπερματικός ἀρχή συνίστημι προσγίγνομαι , ὡς ὁ ῥίζα ὁ φυτός . ἐκεῖνος μέν γάρ ῥᾳδίως ὁ ὁ τροφή παρουσία συνίστημι τε καί αὐξάνω οὖον πολύς ὁ οἰκονομία δήω . οὐδείς δέ ὁ ζῷον οἷος τε οὔτε Χωρὶς ὁ ἀφορίζω πρός ὁ τροφή ὄργανον τρέφω , οὔτε οἷος τε οὗτος συνίστημι μή ὁ σπέρμα ὁ δύναμις αὐτός ἔχω . διό καί κατά γαστήρ εἰμί ἔτι ὡς μέρος ὁ φέρω αὐτός ὁ τροφή λαμβάνω . τρέφω μέν γάρ κατά ὁ δύναμις ὁ ἐν αὐτός , δέχομαι δέ ὁ τροφή ὡς μέρος . διό οὔτε ζῷον ἤδη οὔτε ἁπλόος ζῶ καί κατά ἑαυτοῦ λέγω ὁ ἔτι κατά γαστήρ εἰμί . ζῶ μέντοι καί ὁ ὁ ζῷον μέρος πολλάκις διαιρέω αὐτός ἐπί χρόνος τις , εἰς ὅσος ἐπί ὁ ψυχικός δύναμις ἔχω οἷος τε ὁ μέρος ἐγκατάλειμμα τις ὁ τε ἐνέργεια καί ὁ δύναμις ὅς ἔχω ὅτε εἰμί ἑνόω τε καί συνεχής ὁ ὅλος .