alexander-philosophy.de-anima 1.2
Δεῖ δὲ τὸν μέλλοντα παρακολουθήσειν τε τοῖς περὶ ψυχῆς λεγομένοις καὶ συνθήσεσθαι τοῖς περὶ τῆς οὐσίας αὐτῆς λόγοις πρῶτον ἐπ’ ἄλλων τινῶν τὸ τῆς φύσεως ἀμήχανόν τε καὶ περιττὸν ἐγνωκέναι · μαθόντες γὰρ ὁποῖόν τί ἐστιν ἡ φύσις καὶ πεισθέντες ὅτι παντὸς τοῦ κατὰ τέχνην γινομένου θαύματος παραδοξότερα τὰ ἔργα αὐτῆς , ῥᾷον πιστεύσομεν τοῖς μέλλουσι περὶ ψυχῆς λέγεσθαι . τοῦ γὰρ μένειν ἐν ταῖς περὶ τῆς ψυχῆς ἀπορίαις οὐδὲν οὕτως αἴτιον ὡς τὸ μὴ ῥᾴδιον εἶναι τὰς δυνάμεις τε αὐτῆς καὶ τὰ ἔργα ἐφαρμόζειν τοῖς περὶ αὐτῆς λεγομένοις ὡς ὄντα θειότερά τε καὶ μείζω πάσης σωματικῆς δυνάμεως . διὸ χρὴ τοὺς βουλομένους μὴ ἀντιπράσσειν τοῖς εὐλόγως περὶ αὐτῆς λεγομένοις πρῶτον ἰδεῖν τὴν κατασκευὴν αὐτοῦ τοῦ σώματος τοῦ τὴν ψυχὴν ἔχοντος καὶ τήν τε τῶν ἐντὸς μερῶν οἰκονομίαν ἱστορῆσαι καὶ τὴν τῶν ἐκτὸς πάλιν πρὸς ἐκεῖνα μετ’ εὐσχημοσύνης συμφωνίαν . μετὰ γὰρ τὴν τούτων θεωρίαν οὐκέθ’ ὁμοίως παράδοξον φανεῖται τὸ καὶ τὴν ψυχὴν τοσαύτας ἀρχὰς ἐν αὐτῇ κινήσεων ἔχουσαν τούτου τι εἶναι τοῦ σώματος τοῦ οὕτως παραδόξως τε καὶ περιττῶς κατεσκευασμένου . δοκεῖ δὴ παντὸς μᾶλλον ἀληθές τε καὶ ἐναργὲς εἶναι τοῖς περὶ τῶν τοιούτων διαλαμβάνειν ἔργον ποιουμένοις τὸ πᾶσαν οὐσίαν σωματικήν τε καὶ αἰσθητὴν σύνθετον εἶναι ἔκ τε ὑποκειμένου τινός , ὃ ὕλην καλοῦμεν , καὶ ἐκ τῆς ταύτην τὴν ὕλην σχηματιζούσης τε καὶ ὁριζούσης φύσεως , ἣν εἶδος ὀνομάζομεν . ὅτι γὰρ τοῦτο τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον , σαφῶς μάθοι τις ἂν ἀπιδὼν πρὸς τὰ γινόμενα κατὰ τὰς τέχνας . ὃ γὰρ ἄν τις τούτων προχειρίσηται , εὑρήσει τὸ μὲν ὕλην τε καὶ ὑποκείμενον ἐν αὐτῷ , τὸ δὲ εἶδος , ὑποκείμενον μὲν τὸν χαλκὸν ἢ λίθον ἢ ξύλον ἢ κηρὸν ἢ ὅτι ἂν ᾖ τὸ σχηματιζόμενον κατὰ τὴν τέχνην , εἶδος δὲ τὸ ὑπὸ τοῦ τεχνίτου γινόμενον ἐν αὐτῷ . τοῦ γὰρ ἀνδριάντος ὕλη μὲν ὁ χαλκὸς ἢ λίθος , εἰ ἔκ τινος τούτων ὁ ἀνδριὰς εἴη , εἶδος δὲ τὸ τοιόνδε σχῆμα καὶ ἡ τοιάδε μορφή , ὅ ἐστιν τὸ κατὰ τὴν τέχνην γινόμενον καὶ ἡ τέχνη . τέχνη γὰρ πᾶν τὸ κατὰ τὴν τέχνην ἐν τῇ ὑποκειμένῃ ὕλῃ γινόμενον ὑπὸ τοῦ τὴν τέχνην ἔχοντος , ὕλη δὲ τῆς τέχνης τὸ σῶμα τὸ πεφυκὸς αὐτὴν δέχεσθαι οὐκ ἔχον ἐν τῷ οἰκείῳ λόγῳ τὸ γινόμενον ὑπὸ τῆς τέχνης ἐν αὐτῷ . ὡς δὲ τῶν κατὰ τέχνην ὄντων τε καὶ συνεστώτων σωμάτων ἕκαστον ἔχει τὸ διττόν , οὕτως δὲ ἔχει πολὺ πρότερον ἐπὶ τῶν φυσικῶν τε καὶ φύσει συνεστώτων . ἡ γὰρ τέχνη μιμεῖται τὴν φύσιν , ἀλλ’ οὐχ ἡ φύσις τὴν τέχνην · καὶ ἔστιν ἑκάστῳ τῶν φυσικῶν σωμάτων τὸ μὲν ὑποκείμενόν τε καὶ ὕλη , τὸ δ’ ἕδος ἐν αὐτῇ . τοῦ γὰρ χαλκοῦ ὕλη μὲν ὕδωρ ἢ ἡ ἀτμιδώδης ἀναθυμίασις , εἴ γε πάντα τὰ τηκτὰ τῶν μεταλλευτῶν τὸ ὑγρὸν ὕλην ἔχει , εἶδος δὲ ἡ τοιάδε τοῦ ὑγροῦ σύστασίς τε καὶ πῆξις · καὶ ἔστιν , ὥσπερ τὸ κατὰ τέχνην ἔν τινι γινόμενον εἶδος ἡ τέχνη , οὕτως καὶ ἐν τοῖς φύσει συνεστῶσιν τὸ οὕτως γινόμενον εἶδος ἡ φύσις . οὔσης δὲ ἐν τοῖς φυσικοῖς σώμασιν διαφορᾶς ( τὰ μὲν γὰρ αὐτῶν ἐστιν ἀπλᾶ , τὰ δὲ σύνθετα ) , ἡ μὲν τῶν συνθέτων σωμάτων ὕλη καὶ τὸ τούτοις ὑποκείμενον καὶ αὐτὸ φυσικὸν σῶμα ἐξ ὕλης τε καὶ εἴδους ἐστίν ( πᾶν γὰρ φυσικὸν σῶμα ἐκ τούτων σύνθετον ) , τὰ δὲ ἁπλᾶ σώματα οὐκέτ’ ἔχει τὸ ὑποκείμενον αὐτοῖς σύνθετον . ἦν γὰρ ἂν καὶ αὐτὸ σύνθετον . εἰ δὲ μὴ σύνθετον τὸ τούτοις ὑποκείμενον , οὐδὲ σῶμα , εἴ γε πᾶν σῶμα ἔκ τε ὕλης καὶ εἴδους σύνθετον . ἔσται δὴ τὸ τοῖς πλοῖς σώμασιν ὑποκείμενον καὶ ἡ τούτων ὕλη ἁπλῆ τις φύσις καὶ χωρὶς εἴδους , ἄμορφός τε καὶ ἀνείδεος οὔσα καὶ ἀσχημάτιστος κατὰ τὸν αὐτῆς λόγον , δι’ ἣν ἀνείδεον οὖσάν τε καὶ λεγομένην εἶδος ὠνόμασται , ὃ γενόμενον ἐν αὐτῇ παύει τῆς προειρημένης αὐτὴν στερήσεως , καὶ τὴν τοιαύτην φύσιν κυρίως ἄν τις ὕλην λέγοι . τὸ μὲν γὰρ ἐν τοῖς συνθέτοις σώμασιν ὑποκείμενον , ἐκείνων ὕλη οὐχ ἀπλῶς ἐστιν ὕλη , ὅτι τέ ἐστι μετὰ εἴδους τινὸς καὶ ἔστι καὶ τούτου ἄλλη πάλιν ὕλη , ἐν οἷς δὲ τὸ ὑποκείμενον πλοῦν , ἡ τούτων ὕλη κυρίως καὶ πλῶς ἐστιν ὕλη , ἣν αὐτὴν μὲν ὑφεστάναι καθ’ αὐτὴν ἀδύνατον τῷ πᾶν τὸ οὕτως ὃν σῶμά τι εἶναι καὶ σύνθετον , ὡς προείρηται . ὅσα δὲ ἀεὶ σὺν εἴδει τινὶ χωρίζεται αὐτοῦ τῇ νοήσει μόνῃ , οὕτως ἔχουσα πρὸς τὰ τῶν ἁπλῶν σωμάτων εἴδη , ὡς ὁ κηρὸς ἔχει πρὸς τὰ σχήματα . ὡς γὰρ ἀναγκαῖον μὲν πάντα τὸν λαμβανόμενον κηρὸν εἶναι μετὰ σχήματος ( ἀδύνατον γὰρ ἀσχημάτιστόν τινα κηρὸν λαβεῖν · οὐ μὴν τὸ κηρῷ εἶναι τὸ εἶναι μετὰ τοιοῦδέ τινος σχήματος · εἰ γὰρ ἦν ἐν τῇ οὐσίᾳ τοῦ κηροῦ ἀφωρισμένον σχῆμά τι , οὐκέτ’ ἂν ἣν κηρὸς ὁ μὴ μετὰ τούτου , μετ’ ἄλλου δέ τινος ὢν σχήματος ) , οὕτως δὲ καὶ ἡ κυρίως ὕλη πρὸς τὰ εἴδη τῶν φυσικῶν τε καὶ ἁπλῶν ἔχει σωμάτων . οὔτε γὰρ χωρὶς αὐτῶν τινος οἴα τε ὑποστῆναι οὔτε μετά τινος αὐτῶν τὸ εἶναι αὐτῇ . ἦν γὰρ ἂν οὕτως οὔτε πλῆ καὶ ἀσώματος οὔτε ἄλλου τινὸς ἔτι τῶν ἁπλῶν σωμάτων ὕλη τῷ φθείρεσθαι αὐτὴν ἐν τῇ τοῦ οἰκείου εἴδους ἀποβολῇ . οὐ μόνον δὲ τὴν τοιαύτην ὕλην ἀδύνατον αὐτὴν καθ’ αὐτὴν ὑποστῆναι , ἀλλ’ οὐδὲ τὸ ἐν αὐτῇ γινόμενον εἶδος . καὶ μᾶλλόν γε τὸ εἶδος τοῦτο τῆς ὕλης πέπονθεν . ἐπὶ μέν γὰρ τῆς ὕλης , εἰ καὶ μὴ ἡ κυρίως ὕλη οἵα τε καθ’ αὐτὴν εἶναι , ἀλλ’ ἥ γε ἐν τοῖς συνθέτοις σώμασιν ὕλη προσεχὴς λαμβανομένη οὐκ οὖσα μὲν ἁπλῶς ὕλη , τοῦδε δέ τινος ὕλη , καὶ καθ’ αὑτὴν ὑφέστηκεν ( ἡ γοῦν ἐν τοῖς κατὰ τέχνην γινομένοις ὕλη τοιαύτη ) , τῶν δὲ εἰδῶν τῶν ἐν ὕλῃ γινομένων οὐδὲν οἷόν τε καθ’ αὐτὸ ὑποστῆναί ποτε , οὔτ’ ἂν ᾖ σώματος ἁπλοῦ οὔτ’ ἂν συνθέτουι ; τὰ γοῦν εἴδη τὰ γινόμενα κατὰ τὰς τέχνας ἐν ταῖς ὑποκειμέναις ὕλαις ἀχώριστα αὐτῶν , καίτοι δυναμένων ἐκείνων καὶ χωρὶς τούτων ὑφεστάναι . τὸ μὲν οὖν κατὰ τέχνην γινόμενον εἶδος οὐκ οὐσία , ὅτι μηδὲ ἡ τέχνη ( τέχνη γὰρ καὶ τὸ τοιοῦτον ἕδος , ὡς προείρηται ) , τὸ δὲ κατὰ φύσιν οὐσία , ὅτι καὶ ἡ φύσις οὐσία , τὸ δὲ τοιοῦτον εἶδος φύσις . τοῦ γὰρ πυρὸς ὄντος φυσικοῦ τε καὶ πλοῦ σώματος εἶδος μὲν ἡ θερμότης καὶ ἡ ξηρότης καὶ ἡ ἐκ τούτων τε καὶ ἐπὶ τούτοις γεννωμένη κουφότης , ὕλη δὲ τὸ τούτοις ὑποκείμενον , ὃ κατὰ τὴν αὑτοῦ φύσιν οὐδὲν ὂν τούτων ὁμοίως τούτων τε καὶ τῶν ἐναντίων αὐτοῖς ἐστιν ἐπιδεκτικόν ( δι’ ἣν φύσιν αἱ τῶν ἁπλῶν σωμάτων εἰς ἄλληλα γίνονται μεταβολαί ) . ὧν οὐδέτερα μέν ἐστι σῶμα , τὸ δὲ ἐξ αὐτῶν ἤδη σῶμά τε καὶ πῦρ ἀρχὴν παρὰ τῆς φύσεως καὶ τῆς κατὰ τὸ εἶδος οὐσίας ἔχον τῆς εἰς τὸ ἄνω κινήσεως τὴν κουφότητα · ἥτις κουφότης εἶδός τε καὶ φύσις οὔσα τοῦ πυρὸς αὐτὴ μὴ κινουμένη . πῶς γὰρ ἂν κουφότης αὐτὴ καθ’ αὐτὴν κινηθείη ποτ’ ἂν ἄλλου τι οὖσα καὶ οὐ καθ’ αὐτήν ; δύναμις μὲν γάρ τις ἡ κουφότης τοῦ ἔχοντος αὐτὴν σώματος · οὐδεμία δὲ δύναμις χωριστὴ τοῦ δυναμένου . διὸ καὶ οὐ κινουμένη καθ’ αὐτὴν τῷ ἔχοντι αὐτὴν σώματι αἰτία τῆς ἐξ αὐτοῦ γίνεται κινήσεως καὶ κατὰ τοῦτο λέγεται τὸ ἔχον αὐτὴν σῶμα κινεῖν , ὅτι διὰ ταύτης τε καὶ κατὰ ταύτην αὐτῷ τὸ κινεῖσθαι οὖσαν αὐτοῦ δύναμίν τε καὶ φύσιν . σῶμα μὲν οὖν οὐδέτερόν ἐστιν , ἐξ ὧν πρώτων τὸ πλοῦν ἐστι σῶμα . οὔτε γὰρ ἡ ὕλη σῶμα · πᾶν μὲν γὰρ σῶμα ἀπιόν τε καὶ μετ’ ἐναντιώσεως τινος , ἡ δὲ ὕλη πάσης ἁπτῆς ποιότητος καὶ ἐναντιώσεως ἐκτός ἐστιν , καὶ τὸ μὲν σῶμα ὑφεστός , ἡ δὲ ὕλη εἴδους δεῖται πρὸς τὸ εἶναι . διὰ τοῦτο δὲ οὐδὲ τὸ εἶδος σῶμα , ὅτι μηδὲ τοῦτο οἶόν τε καθ’ αὐτὸ εἶναι τῆς ὕλης ἀχώριστον ὄν , ὡς δέδεικται . οὐσία μέντοι ἑκάτερον αὐτῶν . ὡς γὰρ ἡ ὕλη , οὕτως δὲ καὶ τὸ φυσικὸν εἶδος οὐσία . οὐσίαι γὰρ τὰ μέρη τῆς οὐσίας , μᾶλλον δέ , διότι ἑκάτερον ἐκείνων οὐσία , καὶ τὸ ἐξ ἀμφοῖν οὐσία καὶ μία τις φύσις , οὐχ ὡς τὰ κατὰ τέχνην γινόμενα , ἃ κατὰ τὸ ὑποκείμενόν τε καὶ τὴν ὕλην εἰσὶν οὐσίαι , κατὰ δὲ τὰ εἴδη ποιότητες . οἱ δὲ ἀποροῦντες , πῶς οἶόν τε ἐξ ἀσωμάτων σῶμα γίνεσθαι , οὐκ ἂν ἠπόρουν , εἰ ἐπιστήσαντες αὐτοὺς ἔμαθον , ὅτι πᾶν τὸ γινόμενον τόδε τι ἐκ τοῦ μὴ τοῦτο ὄντος γίνεται . θερμόν τε γὰρ ἐξ οὐ θερμοῦ καὶ ψυχρὸν οὐκ ἐκ ψυχροῦ καὶ λευκὸν οὐκ ἐκ τοιούτου . καὶ γὰρ εἰ ἄλλο τι θερμὸν ὃν αἴτιον τῷδε τῷ γινομένῳ θερμῷ τῆσδε τῆς γενέσεως , ἀλλ’ αὐτό τε τὸ γινόμενον θερμὸν ἐξ οὐ θερμοῦ θερμὸν γίνεται . οὐ γὰρ γίνεται τὸ ὃν ἤδη . ὥστε καὶ εἰ σώματος γένεσιν ὑπυθοῖτό τις , ἀνάγκη τούτῳ λέγειν ἐκ μὴ σώματος αὐτὸ γίνεσθαι . ἀλλ’ ἐπεὶ μή φαμεν ἀπλῶς σῶμα γίνεσθαι ( ἀεὶ γάρ ἐστι σῶμα , εἴ γε καὶ ὁ κόσμος ἀίδιος ἀγένητός τε καὶ ἄφθαρτος ὤν ) , ἔστι δε ἡ γένεσις τοῦδε τοῦ σώματος καί τινος σώματος ἐκ μῆ τοῦδε τοῦ σώματος καί τινος καί τινος ἁπλῶς ἐκ μὴ σώματος . ὡς γὰρ τῇ ἐπινοίᾳ καὶ τῷ λόγῳ τὴν ὕλην τοῦ εἴδους χωρίζομεν οὐκ οὖσαν χωριστήν ( τοῦδε μὲν γάρ τινος εἴδους ἐστὶ χωριστή , ἁπλῶς δὲ εἴδους ἀχώριστος ὡς ὁ κηρὸς σχήματος ) , οὕτως δὲ ἐπινοίᾳ τε καὶ λόγῳ μόνοις καὶ ἡ τοῦ σώματος γένεσίς ἐστιν ὡς σώματος . ἔχον δὲ τό τε πῦρ καὶ τῶν ἄλλων σωμάτων ἕκαστον τὸ εἶναι τοῦτο , ὅ ἐστι , παρά τε τῆς ὑποκειμένης ὕλης καὶ τοῦ εἴδους τοῦ ἐν αὐτῇ , κατὰ τὸ εἰδός ἐστι τοῦτο ὅ ἐστι . τό τε γὰρ πῦρ κατὰ τὸ εἶδος καὶ ἡ γῆ κατὰ τὸ αὐτὸ γῆ , ὁ δ’ αὐτὸς λόγος ἐπί τε ὕδατος καὶ ἀέρος . καὶ γὰρ τούτων ἑκάτερον κατὰ τὸ εἶδός ἐστιν , ὃ εἶναι λέγεται . καθ’ ὃ μὲν γὰρ ἡ πρὸς τὰ ἄλλα ἑκάστῳ ἐστὶν αὐτῶν διαφορά , κατὰ τοῦτο ἕκαστον αὐτῶν ἐστι τόδε τι . κατὰ δὲ τὸ οἰκεῖον εἶδος ἡ πρὸς τὰ ἄλλα ἑκάστῳ διαφορά , εἴ γε ἡ ὕλη καὶ τὸ ὑποκείμενον ταὐτὸν ἐν πᾶσιν αὐτοῖς . κατὰ τὸ εἶδος ἄρα ἕκαστον αὐτῶν ἐστι τοῦτο ὅ ἐστιν . εἰ δὲ καθ’ ὅ ἐστιν ἕκαστον τοῦδ’ ἐστιν , τοῦτ’ ἔστιν αὐτοῦ τελειότης ( ἐν ᾦ γὰρ γενόμενον τὸ γινόμενον ὡς γεγονὸς ἤδη καὶ ὡς τετελεσμένον τοῦ γίνεσθαι παύεται , τοῦτο ἡ τελειότης αὐτοῦ · παύεται δὲ τοῦ γίνεσθαι , ὅταν ὁλοκλήρως ἐν τῷ εἴδει γένηται ) , εὐδεικται . λόγως ἑκάστῳ τῶν σωμάτων ἐν τῷ εἴδει ἡ τελειότης ἂν εἶναι λέγοιτο . ἀλλὰ εἰ κατὰ τὸ εἶδος ἑκάστῳ τῶν τε κατὰ τέχνην συνεστώτων καὶ πολὺ πρότερον ἔτι τῶν κατὰ φύσιν τὸ εἶναι τοῦτο ὅ ἐστι , καὶ τοῦτ’ ἔστιν ἡ ἑκάστου τελειότης , καὶ ἀντιστρέψαντι ἀληθὲς τὸ καθ’ ὃ τὸ εἶναί ἐστιν ἑκάστῳ τῶν ἐξ ὕλης τε καὶ εἴδους συνθέτων , τοῦτ’ εἶναι τὸ εἰδος αὐτοῦ καὶ τὴν τελειότητα .
Lemmas: Δεύς δέ ὁ μέλλω παρακολουθέω τε ὁ περί Ψυχή λέγω καί συντίθημι ὁ περί ὁ οὐσία αὐτός λόγος πρῶτος ἐπί ἄλλος τις ὁ ὁ φύσις ἀμήχανος τε καί περισσός γιγνώσκω · μανθάνω γάρ ὁποῖος τίς εἰμί ὁ φύσις καί πείθω ὅτι πᾶς ὁ κατά τέχνη γίγνομαι θαῦμα παράδοξος ὁ ἔργον αὐτός , ῥᾳδίως πιστεύω ὁ μέλλω περί Ψυχή λέγω . ὁ γάρ μένω ἐν ὁ περί ὁ Ψυχή ἀπορία οὐδείς οὕτως αἴτιος ὡς ὁ μή ῥᾴδιος εἰμί ὁ δύναμις τε αὐτός καί ὁ ἔργον ἐφαρμόζω ὁ περί αὐτός λέγω ὡς εἰμί θεῖος τε καί μείζων πᾶς σωματικός δύναμις . διό χρή ὁ βούλομαι μή ἀντιπράσσω ὁ εὔλογος περί αὐτός λέγω πρῶτος ὁράω ὁ κατασκευή αὐτός ὁ σῶμα ὁ ὁ ψυχή ἔχω καί ὁ τε ὁ ἐντός μέρος οἰκονομία ἱστορέω καί ὁ ὁ ἐκτός πάλιν πρός ἐκεῖνος μετά εὐσχημοσύνη συμφωνία . μετά γάρ ὁ οὗτος θεωρία οὐκέτι ὁμοίως παράδοξος φαίνω ὁ καί ὁ ψυχή τοσοῦτος ἀρχή ἐν αὐτός κίνησις ἔχω οὗτος τίς εἰμί ὁ σῶμα ὁ οὕτως παράδοξος τε καί περισσός κατασκευάζω . δοκέω δή πᾶς μᾶλλον ἀληθής τε καί ἐναργής εἰμί ὁ περί ὁ τοιοῦτος διαλαμβάνω ἔργον ποιέω ὁ πᾶς οὐσία σωματικός τε καί αἰσθητός συντίθημι εἰμί ἐκ τε ὑπόκειμαι τις , ὅς ὕλη καλέω , καί ἐκ ὁ οὗτος ὁ ὕλη σχηματίζω τε καί ὁρίζω φύσις , ὅς εἶδος ὀνομάζω . ὅτι γάρ οὗτος οὗτος ἔχω ὁ τρόπος , σαφῶς μανθάνω τις εἄν ἀφοράω πρός ὁ γίγνομαι κατά ὁ τέχνη . ὅς γάρ ἄν τις οὗτος προχειρίζω , εὑρίσκω ὁ μέν ὕλη τε καί ὑπόκειμαι ἐν αὐτός , ὁ δέ εἶδος , ὑπόκειμαι μέν ὁ χαλκός ἢ λίθος ἢ ξύλον ἢ κηρός ἢ ὅτι εἄν εἰμί ὁ σχηματίζω κατά ὁ τέχνη , εἶδος δέ ὁ ὑπό ὁ τεχνίτης γίγνομαι ἐν αὐτός . ὁ γάρ ἀνδριάς ὕλη μέν ὁ χαλκός ἢ λίθος , εἰμί ἐκ τις οὗτος ὁ ἀνδριάς εἰμί , εἶδος δέ ὁ τοιόσδε σχῆμα καί ὁ τοιόσδε μορφή , ὅς εἰμί ὁ κατά ὁ τέχνη γίγνομαι καί ὁ τέχνη . τέχνη γάρ πᾶς ὁ κατά ὁ τέχνη ἐν ὁ ὑπόκειμαι ὕλη γίγνομαι ὑπό ὁ ὁ τέχνη ἔχω , ὕλη δέ ὁ τέχνη ὁ σῶμα ὁ φύω αὐτός δέχομαι οὐ ἔχω ἐν ὁ οἰκεῖος λόγος ὁ γίγνομαι ὑπό ὁ τέχνη ἐν αὐτός . ὡς δέ ὁ κατά τέχνη εἰμί τε καί συνίστημι σῶμα ἕκαστος ἔχω ὁ διττός , οὕτως δέ ἔχω πολύς πρότερος ἐπί ὁ φυσικός τε καί φύσις συνίστημι . ὁ γάρ τέχνη μιμέομαι ὁ φύσις , ἀλλά οὐ ὁ φύσις ὁ τέχνη · καί εἰμί ἕκαστος ὁ φυσικός σῶμα ὁ μέν ὑπόκειμαι τε καί ὕλη , ὁ δέ ἕδος ἐν αὐτός . ὁ γάρ χαλκός ὕλη μέν ὕδωρ ἢ ὁ ἀτμιδώδης ἀναθυμίασις , εἰμί γε πᾶς ὁ τηκτός ὁ μεταλλευτής ὁ ὑγρός ὕλη ἔχω , εἶδος δέ ὁ τοιόσδε ὁ ὑγρός σύστασις τε καί πῆξις · καί εἰμί , ὥσπερ ὁ κατά τέχνη ἐν τις γίγνομαι εἶδος ὁ τέχνη , οὕτως καί ἐν ὁ φύσις συνίστημι ὁ οὕτως γίγνομαι εἶδος ὁ φύσις . εἰμί δέ ἐν ὁ φυσικός σῶμα διαφορά ( ὁ μέν γάρ αὐτός εἰμί ἀπολάω , ὁ δέ σύνθετος ) , ὁ μέν ὁ συντίθημι σῶμα ὕλη καί ὁ οὗτος ὑπόκειμαι καί αὐτός φυσικός σῶμα ἐκ ὕλη τε καί εἶδος εἰμί ( πᾶς γάρ φυσικός σῶμα ἐκ οὗτος συντίθημι ) , ὁ δέ ἁπλόος σῶμα οὐκέτι ἔχω ὁ ὑπόκειμαι αὐτός συντίθημι . εἰμί γάρ εἄν καί αὐτός συντίθημι . εἰμί δέ μή συντίθημι ὁ οὗτος ὑπόκειμαι , οὐδέ σῶμα , εἰμί γε πᾶς σῶμα ἐκ τε ὕλη καί εἶδος συντίθημι . εἰμί δή ὁ ὁ πλόος σῶμα ὑπόκειμαι καί ὁ οὗτος ὕλη ἁπλόος τις φύσις καί Χωρὶς εἶδος , ἄμορφος τε καί ἀνείδεος εἰμί καί ἀσχημάτιστος κατά ὁ αὐτός λόγος , διά ὅς ἀνείδεος εἰμί τε καί λέγω εἶδος ὀνομάζω , ὅς γίγνομαι ἐν αὐτός παύω ὁ προερέω αὐτός στέρησις , καί ὁ τοιοῦτος φύσις κύριος ἄν τις ὕλη λέγω . ὁ μέν γάρ ἐν ὁ σύνθετος σῶμα ὑπόκειμαι , ἐκεῖνος ὕλη οὐ ἀπλόος εἰμί ὕλη , ὅτι τε εἰμί μετά εἶδος τις καί εἰμί καί οὗτος ἄλλος πάλιν ὕλη , ἐν ὅς δέ ὁ ὑπόκειμαι πλόος , ὁ οὗτος ὕλη κύριος καί Πλῶς εἰμί ὕλη , ὅς αὐτός μέν ὑφίστημι κατά αὐτός ἀδύνατος ὁ πᾶς ὁ οὕτως ὅς σῶμα τίς εἰμί καί συντίθημι , ὡς προερέω . ὅσος δέ ἀεί σύν εἶδος τις χωρίζω αὐτός ὁ νοέω μόνος , οὕτως ἔχω πρός ὁ ὁ ἁπλόος σῶμα εἶδος , ὡς ὁ κηρός ἔχω πρός ὁ σχῆμα . ὡς γάρ ἀναγκαῖος μέν πᾶς ὁ λαμβάνω κηρός εἰμί μετά σχῆμα ( ἀδύνατος γάρ ἀσχημάτιστος τις κηρός λαμβάνω · οὖον μήv ὁ κῆρ εἰμί ὁ εἰμί μετά τοιόσδε τις σχῆμα · εἰμί γάρ εἰμί ἐν ὁ οὐσία ὁ κῆρ ἀφορίζω σχῆμα τίς , οὐκέτι εἄν ὅς κηρός ὁ μή μετά οὗτος , μετά ἄλλος δέ τις εἰμί σχῆμα ) , οὕτως δέ καί ὁ κύριος ὕλη πρός ὁ εἶδος ὁ φυσικός τε καί ἁπλόος ἔχω σῶμα . οὔτε γάρ Χωρὶς αὐτός τις οἶος τε ὑφίστημι οὔτε μετά τις αὐτός ὁ εἰμί αὐτός . εἰμί γάρ εἄν οὕτως οὔτε Πλῆ καί ἀσώματος οὔτε ἄλλος τις ἔτι ὁ ἁπλόος σῶμα ὕλη ὁ φθείρω αὐτός ἐν ὁ ὁ οἰκεῖος εἶδος ἀποβολή . οὖον μόνος δέ ὁ τοιοῦτος ὕλη ἀδύνατος αὐτός κατά αὐτός ὑφίστημι , ἀλλά οὐδέ ὁ ἐν αὐτός γίγνομαι εἶδος . καί μάλα γε ὁ εἶδος οὗτος ὁ ὕλη πάσχω . ἐπί μέν γάρ ὁ ὕλη , εἰμί καί μή ὁ κύριος ὕλη οἷος τε κατά αὐτός εἰμί , ἀλλά ὅς γε ἐν ὁ σύνθετος σῶμα ὕλη προσεχής λαμβάνω οὐ εἰμί μέν ἁπλόος ὕλη , ὅδε δέ τις ὕλη , καί κατά ἑαυτοῦ ὑφίστημι ( ὁ γοῦν ἐν ὁ κατά τέχνη γίγνομαι ὕλη τοιοῦτος ) , ὁ δέ εἶδος ὁ ἐν ὕλη γίγνομαι οὐδείς οἷος τε κατά αὐτός ὑφίστημι ποτός , οὔτε εἄν εἰμί σῶμα ἁπλόος οὔτε εἄν συνθέτης ; ὁ γοῦν εἶδος ὁ γίγνομαι κατά ὁ τέχνη ἐν ὁ ὑπόκειμαι ὕλη ἀχώριστος αὐτός , καίτοι δύναμαι ἐκεῖνος καί Χωρὶς οὗτος ὑφίστημι . ὁ μέν οὖν κατά τέχνη γίγνομαι εἶδος οὐ οὐσία , ὅτι μηδέ ὁ τέχνη ( τέχνη γάρ καί ὁ τοιοῦτος ἕδος , ὡς προερέω ) , ὁ δέ κατά φύσις οὐσία , ὅτι καί ὁ φύσις οὐσία , ὁ δέ τοιοῦτος εἶδος φύσις . ὁ γάρ πυρός εἰμί φυσικός τε καί πλόος σῶμα εἶδος μέν ὁ θερμότης καί ὁ ξηρότης καί ὁ ἐκ οὗτος τε καί ἐπί οὗτος γεννάω κουφότης , ὕλη δέ ὁ οὗτος ὑπόκειμαι , ὅς κατά ὁ αὐτός φύσις οὐδείς εἰμί οὗτος ὁμοίως οὗτος τε καί ὁ ἐναντίος αὐτός εἰμί ἐπιδεκτικός ( διά ὅς φύσις ὁ ὁ ἁπλόος σῶμα εἰς ἀλλήλων γίγνομαι μεταβολή ) . ὅς οὐδέτερος μέν εἰμί σῶμα , ὁ δέ ἐκ αὐτός ἤδη σῶμα τε καί πῦρ ἀρχή παρά ὁ φύσις καί ὁ κατά ὁ εἶδος οὐσία ἔχω ὁ εἰς ὁ ἄνω κίνησις ὁ κουφότης · ὅστις κουφότης εἶδος τε καί φύσις εἰμί ὁ πυρός αὐτός μή κινέω . πῶς γάρ εἄν κουφότης αὐτός κατά αὐτός κινέω πρός εἄν ἄλλος τίς εἰμί καί οὖον κατά αὐτός ; δύναμις μέν γάρ τις ὁ κουφότης ὁ ἔχω αὐτός σῶμα · οὐδείς δέ δύναμις χωριστός ὁ δύναμαι . διό καί οὖον κινέω κατά αὐτός ὁ ἔχω αὐτός σῶμα αἰτία ὁ ἐκ αὐτός γίγνομαι κίνησις καί κατά οὗτος λέγω ὁ ἔχω αὐτός σῶμα κινέω , ὅτι διά οὗτος τε καί κατά οὗτος αὐτός ὁ κινέω εἰμί αὐτός δύναμις τε καί φύσις . σῶμα μέν οὖν οὐδέτερος εἰμί , ἐκ ὅς πρῶτος ὁ πλόος εἰμί σῶμα . οὔτε γάρ ὁ ὕλη σῶμα · πᾶς μέν γάρ σῶμα ἄπειμι τε καί μετά ἐναντίωσις τις , ὁ δέ ὕλη πᾶς απτός ποιότης καί ἐναντίωσις ἐκτός εἰμί , καί ὁ μέν σῶμα ὑφίστημι , ὁ δέ ὕλη εἶδος δήω πρός ὁ εἰμί . διά οὗτος δέ οὐδέ ὁ εἶδος σῶμα , ὅτι μηδέ οὗτος οἶος τε κατά αὐτός εἰμί ὁ ὕλη ἀχώριστος εἰμί , ὡς δείκνυμι . οὐσία μέντοι ἑκάτερος αὐτός . ὡς γάρ ὁ ὕλη , οὕτως δέ καί ὁ φυσικός εἶδος οὐσία . οὐσία γάρ ὁ μέρος ὁ οὐσία , μᾶλλον δέ , διότι ἑκάτερος ἐκεῖνος οὐσία , καί ὁ ἐκ ἄμφω οὐσία καί εἷς τις φύσις , οὐ ὡς ὁ κατά τέχνη γίγνομαι , ὁ κατά ὁ ὑπόκειμαι τε καί ὁ ὕλη εἰμί οὐσία , κατά δέ ὁ εἶδος ποιότης . ὁ δέ ἀπορέω , πῶς οἶος τε ἐκ ἀσώματος σῶμα γίγνομαι , οὐ εἄν ἀπορέω , εἰμί ἐφίστημι αὐτός μανθάνω , ὅτι πᾶς ὁ γίγνομαι ὅδε τίς ἐκ ὁ μή οὗτος εἰμί γίγνομαι . θερμός τε γάρ ἐκ οὖον θερμός καί ψυχρός οὐ ἐκ ψυχρός καί λευκός οὐ ἐκ τοιοῦτος . καί γάρ εἰμί ἄλλος τίς θερμός ὅς αἴτιος ὅδε ὁ γίγνομαι θερμός ὅδε ὁ γένεσις , ἀλλά αὐτός τε ὁ γίγνομαι θερμός ἐκ οὖον θερμός θερμός γίγνομαι . οὖον γάρ γίγνομαι ὁ ὅς ἤδη . ὥστε καί εἰμί σῶμα γένεσις ὑποτίθημι τις , ἀνάγκη οὗτος λέγω ἐκ μή σῶμα αὐτός γίγνομαι . ἀλλά ἐπεί μή φημί ἀπλόος σῶμα γίγνομαι ( ἀεί γάρ εἰμί σῶμα , εἰμί γε καί ὁ κόσμος ἀίδιος ἀγένητος τε καί ἄφθαρτος εἰμί ) , εἰμί δέ ὁ γένεσις ὅδε ὁ σῶμα καί τις σῶμα ἐκ μής ὅδε ὁ σῶμα καί τις καί τις ἁπλόος ἐκ μή σῶμα . ὡς γάρ ὁ ἐπίνοια καί ὁ λόγος ὁ ὕλη ὁ εἶδος χωρίζω οὐ εἰμί χωριστής ( ὅδε μέν γάρ τις εἶδος εἰμί χωριστός , ἁπλόος δέ εἶδος ἀχώριστος ὡς ὁ κηρός σχῆμα ) , οὕτως δέ ἐπίνοια τε καί λόγος μόνος καί ὁ ὁ σῶμα γένεσις εἰμί ὡς σῶμα . ἔχω δέ ὁ τε πῦρ καί ὁ ἄλλος σῶμα ἕκαστος ὁ εἰμί οὗτος , ὅς εἰμί , παρά τε ὁ ὑπόκειμαι ὕλη καί ὁ εἶδος ὁ ἐν αὐτός , κατά ὁ οἶδα εἰμί οὗτος ὅς εἰμί . ὁ τε γάρ πῦρ κατά ὁ εἶδος καί ὁ γῆ κατά ὁ αὐτός γῆ , ὁ δέ αὐτός λόγος ἐπί τε ὕδωρ καί ἀήρ . καί γάρ οὗτος ἑκάτερος κατά ὁ εἶδος εἰμί , ὅς εἰμί λέγω . κατά ὅς μέν γάρ ὁ πρός ὁ ἄλλος ἕκαστος εἰμί αὐτός διαφορά , κατά οὗτος ἕκαστος αὐτός εἰμί ὅδε τίς . κατά δέ ὁ οἰκέω εἶδος ὁ πρός ὁ ἄλλος ἕκαστος διαφορά , εἰμί γε ὁ ὕλη καί ὁ ὑπόκειμαι αὐτός ἐν πᾶς αὐτός . κατά ὁ εἶδος ἄρα ἕκαστος αὐτός εἰμί οὗτος ὅς εἰμί . εἰμί δέ κατά ὅς εἰμί ἕκαστος ὅδε εἰμί , οὗτος εἰμί αὐτός τελειότης ( ἐν οἶς γάρ γίγνομαι ὁ γίγνομαι ὡς γίγνομαι ἤδη καί ὡς τελέω ὁ γίγνομαι παύω , οὗτος ὁ τελειότης αὐτός · παύω δέ ὁ γίγνομαι , ὅταν ὁλόκληρος ἐν ὁ εἶδος γίγνομαι ) , ευδεικτης . λόγος ἕκαστος ὁ σῶμα ἐν ὁ εἶδος ὁ τελειότης εἄν εἰμί λέγω . ἀλλά εἰμί κατά ὁ εἶδος ἕκαστος ὁ τε κατά τέχνη συνίστημι καί πολύς πρότερος ἔτι ὁ κατά φύσις ὁ εἰμί οὗτος ὅς εἰμί , καί οὗτος εἰμί ὁ ἕκαστος τελειότης , καί ἀντιστρέφω ἀληθής ὁ κατά ὅς ὁ εἰμί εἰμί ἕκαστος ὁ ἐκ ὕλη τε καί εἶδος συντίθημι , οὗτος εἰμί ὁ εἶδος αὐτός καί ὁ τελειότης .