alexander-philosophy.de-anima 1.5
Δεικνύοιτο δ᾿ ἂν εἶδος οὖσα ἡ ψυχὴ τοῦ σώματος καὶ διὰ τοῦ εἶναι μὲν αὐτὴν ἐν τῷ σώματι τοῦ ζῴου πρὸς πάντων ὁμολογεῖσθαι , πλεοναχῶς δὲ τοῦ εἶναι ἔν τινι λεγομένου κατὰ μηδὲν ἄλλο σημαινόμενον τοῦ ἔν τινι τῷ σώματι τὴν ψυχὴν εἶναι δύνασθαι . ἔν τινι γάρ τι εἶναι λέγεται ἢ ὡς εἶδος ἐν γένει , ὡς ἄνθρωπος ἐν τῷ ζῴῳ , ἢ ὡς γένος ἐν εἴδεσιν , ὡς τὸ ζῷον ἐν πτηνῷ καὶ πεζῷ καὶ ἐνύδρῳ ( ἐν γὰρ τοῖς ἐκ τοῦ γένους ἀντιδιαιρουμένοις ἀλλήλοις εἴδεσιν τὸ εἶναι τῷ εἰς αὐτὰ διαιρουμένῳ γένει ) , ἢ ὡς μέρος ἐν ὅλῳ , ὡς ἡ χεὶρ ἐν τῷ σώματι , ἢ ὡς τὸ ὅλον ἐν τοῖς μέρεσιν · ὅλον γὰρ τὸ τοῦ ἀνθρώπου σῶμα εἶναι λέγεται ἐν κεφαλῇ καὶ τραχήλῳ καὶ θώρακι καὶ τοῖς ἄλλοις , μεθ’ ὧν τὸ ὅλον ἀναπληροῦται σῶμα . ἔστι τι ἔν τινι καὶ ὡς ἐν ἀγγείῳ καὶ ὡς ἐν τόπῳ , ὡς λέγομεν Δίωνα ἐν ἀγορῇ εἶναι καὶ τὸν οἶνον ἐν τῷ κεραμίῳ . καὶ τὰ συμβεβηκότα δέ τισιν ἐν ἐκείνοις εἶναι λέγεται , ὡς τὸ λευκὸν ἐν τῷ λευκῷ σώματι λέγεται , καὶ τὰ κεκραμένα ἐν τῷ ἐξ αὐτῶν εἶναι κράματι , ὡς ἐν τῷ οἰνομέλιτι τό τε μέλι καὶ ὁ οἶνος . παρὰ τοὺς εἰρημένους τρόπους ἔν τινι εἶναι λέγεται καὶ ὡς εἶδος ἐν ὕλῃ . καθ’ ὃ γάρ τι ἔκ τινων ὃν αὐτὸ τὸ εἶναι ἔχει , τοῦτ’ ἔστι ὡς εἶδος ἐν ὕλῃ τῷ λοιπῷ . οὕτως ἔχει τὸ μὲν τοιόνδε σχῆμα ἐν τῷ ἀνδριάντι ὄντι ἐκ χαλκοῦ τε καὶ σχήματος , ἡ δὲ βαρύτης ἐν τῇ γῇ οὔσῃ ἐξ ὕλης τε καὶ ταύτης . κατὰ τούτους δὴ τοὺς τρόπους τοῦ ἔν τινι λεγομένου ( ὁ γὰρ κυβερνήτης ἐν τῇ νηῒ κατά τινα τῶν προειρημένων ἂν εἴη τρόπον ) , ἡ ψυχὴ ἐν τῷ σώματι οὖσα οὔτε ὡς μέρος οὖσα αὐτοῦ ἐστιν ἐν αὐτῷ ( σῶμά τε γὰρ ἂν εἴη , σῶμα γὰρ τὸ τοῦ σώματος μέρος , καὶ εἰς τὸ ποσὸν ἄν , οὐκ εἰς τὸ ποιὸν τῷ ζῴῳ συντελοῖ · ἔτι τε οὐκ ἂν ἦν πᾶν ἔμψυχον τὸ σῶμα , ἀλλὰ ἑκάτερον αὐτῶν τοῦ ἑτέρου κεχώριστο , εἰ μὴ σῶμα διὰ σώματος οἷόν τε χωρεῖν τε καὶ διιέναι , οὖ οὐδὲ ἐπίνοιαν σχεῖν ῥᾴδιον ) , ἀλλ’ οὐδὲ ὅλον μέν τι ἡ ψυχή , μέρη δὲ τῆς ψυχῆς τὰ μέρη τοῦ σώματος , ὡς εἶναι τὴν ψυχὴν ὡς τὸ ὅλον ἐν τοῖς μέρεσιν τοῖς αὐτοῦ . ἀλλ’ οὐδὲ ὡς εἶδος ἐν γένει ἐν τῷ σώματι ἡ ψυχή . οὐ γὰρ γένος τὸ σῶμα τῆς ψυχῆς ἐν ὥ ἐστιν · ἑκάτερον γὰρ αὐτῶν ἕν τι κατ’ ἀριθμόν , τὰ δὲ γένη τε καὶ εἴδη κοινά τε καὶ καθόλου · ἔτι τε σῶμα ἂν ἡ ψυχὴ εἴη . ἀλλ’ οὐδὲ ὡς τὸ γένος ἐν τοῖς εἴδεσιν ἐν τῷ σώματι ἡ ψυχὴ διά τε τὴν προειρημένην αἰτίαν καὶ ὅτι , εἰ ἡ ψυχὴ γένος τοῦ σώματος λέγεται , πᾶν σῶμα ψυχή , ὡς πᾶς ἄνθρωπος ζῷον . ἀλλ’ οὐδὲ τόπος τὸ σῶμα τῆς ψυχῆς · σῶμά τε γὰρ ἂν ἡ ψυχὴ εἴη ( πᾶν γὰρ τὸ καθ’ αὐτὸ ἐν τόπῳ σῶμα ) καὶ ἔτι τὸ σῶμα τόπος ἔσται . οὕτως γὰρ ἔσται τὸ σῶμα ἢ διάστημά τι κενὸν ἢ πέρας τοῦ περιέχοντος · αὖται γὰρ αἱ περὶ τόπου δόξαι . ἔτι τῷ μὲν τόπῳ οὐδὲν τὸ ὂν ἐν αὐτῷ συντελεῖ πρὸς τὸ εἶναι τοιῷδε , τὸ δὲ ἔμψυχον σῶμα παρὰ τῆς ψυχῆς ἔχει τὰς διαφορὰς τὰς πρὸς τὰ ἄλλα σώματα . οὐδ’ ὡς ἐν ἀγγείῳ δ’ ἂν εἴη · καὶ γὰρ τὸ ἀγγεῖον τόπος τοῦ ἐν αὐτῷ , διάφορον τοῦ τόπου μόνῳ τῷ συμμεταφέρεσθαι τοῖς ἐν αὐτῷ . ἀλλ’ οὐδ’ ὡς ἐν ὑποκειμένῳ τε καὶ ὡς συμβεβηκὸς ἐν τῷ σώματι ἡ ψυχή · οὐσία μὲν γὰρ ἡ ψυχὴ καὶ τῶν ἐναντίων ἐπιδεκτική · οὐδὲν δὲ συμβεβηκὸς οὐσία · ἔτι τε τὸ μὲν ἐν ὑποκειμένῳ τινὶ οὐκ ἔστι τῷ ὑποκειμένῳ αὐτῷ αἴτιον τοῦ εἶναι · δύναται γὰρ καὶ χωρὶς τούτου εἶναι τὸ ὑποκείμενον αὐτῷ · τῷ δὲ ὀργανικῷ σώματι , ἐν ἐστιν ἡ ψυχή , τὸ εἶναι ὀργανικῷ παρὰ τῆς ψυχῆς . ἀλλ’ οὐδὲ ὡς ἐν τῷ κεκραμένῳ τὰ ἐξ ὧν κέκραται ἐν τῷ σώματι ἡ ψυχή . οὐδὲν γὰρ τῶν οὕτως ὄντων ἔν τινι ἔτι σώζει τὴν αὐτοῦ φύσιν · οὔτε γὰρ ὁ οἶνος οὔτε τὸ μέλι ἐν τῷ οἰνομέλιτι σώζεται , ἡ δὲ ψυχὴ καὶ τὸ σῶμα ἀμφότερα ἐν τῷ ζῴῳ μένει · ἔτι πᾶσα κρᾶσις σωμάτων , ὥστε εἴη ἂν καὶ ἡ ψυχὴ σῶμά τι . ἀλλ’ οὐδὲ ὡς ὁ κυβερνήτης ἐν τῇ νηἶ οὕτως οἷόν τε εἶναι τὴν ψυχὴν ἐν τῷ σώματι . εἰ μὲν γὰρ τὸν κυβερνήτην οὕτως λαμβάνοι τις ὡς τὴν τέχνην τὴν κυβερνητικήν , εἴη ἂν ὡς ἕξις τις καὶ εἶδος ἐν ὕλῃ ἡ ψυχὴ ἐν τῷ σώματι ( οὕτως γὰρ αἱ ἕξεις εἰσὶν ἐν τοῖς ὧν εἰσιν ἕξεις · ἀσώματοί τε γάρ εἰσι καὶ ἀχώριστοι τῶν ἐν οἷς εἰσιν ) , εἰ δ’ ὡς αὐτὸν τὸν κυβερνήτην τὸν ἔχοντα τὴν ἕξιν , σῶμά τε ἔσται ἡ ψυχή ( καὶ γὰρ ὁ κυβερνήτης μετὰ σώματος ) , καὶ ἔσται ἔν τινι μέρει τοῦ σώματος ἀποκεκριμένῳ ὡς ἐν τόπῳ , οὐκ ἔσται τε πᾶν τὸ σῶμα ψυχὴν ἔχον οὐδὲ συμπαθὲς ἑαυτῷ οὐδὲ ἔχον συναίσθησιν · ἔτι τε βίᾳ ἂν κινῴη τὸ σῶμα , δύναιτό τε ἂν οὖσα ἡ ψυχὴ τοιαύτη καὶ χωριζομένη τοῦ σώματος εἰσιέναι πάλιν εἰς αὐτό , ὡς τὸ αὐτὸ σῶμα ποτὲ μὲν ἔμψυχον εἶναι , ποτὲ δὲ μή . τίς τε ἡ αἰτία , δι’ ἣν τοιοῦτόν τι οὖσα ἡ ψυχὴ εἴσεισιν εἰς τὸ σῶμα , καὶ τίς τῆς εἰσόδου τρόπος ; καὶ τί τοῦ συμμένειν αἴτιον , καὶ πολὺ πρότερον ἔτι τίς ἡ οὐσία αὐτῆς καὶ ἡ φύσις ; εἴ τέ ἐστιν ἡ ψυχὴ ὡς ὁ κυβερνήτης , οὐχ ὡς ἡ κυβερνητική , εἴη ἂν καὶ αὐτὴ ἐξ ὕλης καὶ εἴδους τινός , ὃ εἶδος εἴη ἂν ἡ ψυχή . εἴ γε παρ’ οὗ τὸ εἶναι κυβερνήτῃ αὐτῇ , παρὰ τούτου καὶ τὸ εἶναι ψυχῇ · κατὰ γὰρ τὸ εἶδος ἑκάστῳ τὸ εἶναι τοῦτο ὅ ἐστι · παρὰ δὲ τοῦ εἴδους , οὐ παρὰ τῆς ὕλης τῷ κυβερνήτῃ τὸ κυβερνήτῃ εἶναι . εἰ δὲ κατὰ μηδένα τῶν προειρημένων τρόπων οἷόν τε εἶναι τὴν ψυχὴν ἐν τῷ σώματι , λείποιτ’ ἂν τὸ εἶναι αὐτὴν ἐν αὐτῷ ὡς εἶδος , εἴ γε εἶδος μὲν ἑκάστου , καθ’ ὅ ἐστι τοῦτο ὅ ἐστι , κατὰ δὲ τὴν ψυχὴν τὸ ζῷον ζῷόν ἐστι . ἐπεὶ τοίνυν ἡ ψυχὴ εἶδός τε ἐστιν , ὡς δέδεικται , καὶ εἶδος ἔνυλον ( σώματος γάρ , καὶ σώματος φυσικοῦ · οὐ γὰρ τεχνικοῦ , ὡς τὸ τοῦ ἀνδριάντος · καὶ φυσικοῦ οὐχ πλοῦ ὡς τὸ τοῦ πυρός , ἀλλὰ συνθέτου τε καὶ ὀργανικοῦ ) , τὸ δὲ εἶδος , οὗ ἐστιν εἶδος , ἐδείχθη καὶ τελειότης ὄν , ἔθος δὲ Ἀριστοτέλει τὴν τελειότητα καὶ ἐντελέχειαν λέγειν , ὡς τοῦ ἐν τῷ τέλει εἶναι τὸ πρᾶγμα οὖ ἐστιν οὖσαν αἰτίαν , εἰκότως αὐτῆς ἀπέδωκε τοιοῦτον τὸν λόγον · ἐντελέχεια ἡ πρώτη . διττὴ γὰρ ἦν ἡ τελειότης , ἡ μὲν ἕξις τε καὶ δύναμις , ἡ δὲ ἀπὸ τῆς δυνάμεως ἐνέργεια , ὧν ἡ δύναμις ἦν πρώτη καὶ τὸ εἶδος ἦν ἡ κατὰ τὴν δύναμιν τελειότης . ἐντελέχεια οὖν ἡ πρώτη σώματος φυσικοῦ ὀργανικοῦ . ἔστι γὰρ ὀργανικὸν σῶμα τὸ ἔχον πλείω τε καὶ διαφέροντα μέρη ψυχικαῖς δυνάμεσιν ὑπηρετεῖσθαι δυνάμενα . διὸ τὸ ὀργανικὸν σῶμα καὶ δυνάμει ζωὴν ἔχειν λέγει , τῷ δυνάμει ζωὴν ἔχον ἀντὶ τοῦ δυναμένου κατ’ ἐνέργειαν ζῆν χρώμενος . τὸ γὰρ ἤδη τὴν τέλειον ψυχὴν ἔχον πολλὰ κατ’ αὐτὴν δύναται ποιεῖν τε καὶ πάσχειν , τρέφεσθαι , αὔξεσθαι , γεννᾶν , αἰσθάνεσθαι , ὀρέγεσθαι , διανοεῖσθαι , λέγειν , πράττειν , ὑγιαίνειν , νοσεῖν . ἔμψυχα γὰρ οὐδὲν ἧττον , κἂν μὴ ἐνεργῇ μέν , δύνηται δέ , καὶ ἔστι τὸ δυνάμει , τὸ προσκείμενον , τῆς πρώτης ἐντελεχείας δηλωτικόν . καὶ αὕτη μὲν ἡ τῆς ψυχῆς οὐσία , ὡς ἑνὶ λόγῳ περιλαβεῖν πλείους ψυχὰς οὔτε ὁμοειδεῖς ἀλλήλαις τάξιν τε ἐχούσας πρὸς ἀλλήλας , ὡς εἶναι τὴν μέν τινα αὐτῶν ἀτελεστέραν τε καὶ πρώτην , τὴν δὲ μετὰ ταύτην τελειοτέραν ἐκείνης τῷ πρὸς ἐκείναις καὶ ἄλλην δύναμίν τινα προσειληφέναι , καὶ μετὰ ταύτην τρίτην τινὰ πάλιν πρὸς ἐκείναις ταῖς δυνάμεσιν καὶ ἄλλας τινὰς δυνάμεις ἔχουσαν . οὐ γὰρ οἷόν τε τῶν οὕτως ἐχόντων πρὸς ἄλληλα σαφῆ τὸν κοινὸν εἶναι λόγον τῷ δεῖν μὲν τὸν ὁρισμόν τινων κατὰ πάντων αὐτῶν κατηγορεῖσθαι , μὴ δύνασθαι δὲ ἐν τῷ τοιούτῳ λόγῳ διασημαίνεσθαί τι τῶν τελειοτέρων ἐν αὐτοῖς . οὐκέτι γὰρ ἂν τὰ ἀτελέστερα ἐν τῷ ὁρισμῷ περιλαμβάνοιτο . δι’ ἣν αἰτίαν καὶ ὁ τῆς ψυχῆς κοινὸς λόγος ἁπλούστερός τε καὶ κοινότερος ὢν οὐδεμιᾶς τῶν μάλιστα δοκουσῶν εἶναι ψυχικῶν δυνάμεών ἐστιν ἐνδεικτικός . ἀπὸ γάρ τινος κοινῶς πάσαις αὐταῖς ὑπάρχοντος ὁ τοιοῦτος λόγος . |
Lemmas: δείκνυμι δέ εἄν εἶδος εἰμί ὁ ψυχή ὁ σῶμα καί διά ὁ εἰμί μέν αὐτός ἐν ὁ σῶμα ὁ ζῷον πρός πᾶς ὁμολογέω , πλεοναχός δέ ὁ εἰμί ἐν τις λέγω κατά μηδείς ἄλλος σημαίνω ὁ ἐν τις ὁ σῶμα ὁ ψυχή εἰμί δύναμαι . ἐν τις γάρ τίς εἰμί λέγω ἢ ὡς εἶδος ἐν γένος , ὡς ἄνθρωπος ἐν ὁ ζῷον , ἢ ὡς γένος ἐν εἶδος , ὡς ὁ ζῷον ἐν πτηνός καί πεζός καί ἔνυδρος ( ἐν γάρ ὁ ἐκ ὁ γένος ἀντιδιαιρέω ἀλλήλων εἶδος ὁ εἰμί ὁ εἰς αὐτός διαιρέω γένος ) , ἢ ὡς μέρος ἐν ὅλος , ὡς ὁ χείρ ἐν ὁ σῶμα , ἢ ὡς ὁ ὅλος ἐν ὁ μέρος · ὅλος γάρ ὁ ὁ ἄνθρωπος σῶμα εἰμί λέγω ἐν κεφαλή καί τράχηλος καί θώραξ καί ὁ ἄλλος , μετά ὅς ὁ ὅλος ἀναπληρόω σῶμα . εἰμί τίς ἐν τις καί ὡς ἐν ἀγγεῖον καί ὡς ἐν τόπος , ὡς λέγω Δίων ἐν ἀγορά εἰμί καί ὁ οἶνος ἐν ὁ κεράμιον . καί ὁ συμβεβηκός δέ τις ἐν ἐκεῖνος εἰμί λέγω , ὡς ὁ λευκός ἐν ὁ λευκός σῶμα λέγω , καί ὁ κεράννυμι ἐν ὁ ἐκ αὐτός εἰμί κρᾶμα , ὡς ἐν ὁ οἰνόμελι ὁ τε μέλι καί ὁ οἶνος . παρά ὁ εἴρω τρόπος ἐν τις εἰμί λέγω καί ὡς εἶδος ἐν ὕλη . κατά ὅς γάρ τίς ἐκ τίνω ὅς αὐτός ὁ εἰμί ἔχω , οὗτος εἰμί ὡς εἶδος ἐν ὕλη ὁ λοιπός . οὕτως ἔχω ὁ μέν τοιόσδε σχῆμα ἐν ὁ ἀνδριάς εἰμί ἐκ χαλκός τε καί σχῆμα , ὁ δέ βαρύτης ἐν ὁ γῆ εἰμί ἐκ ὕλη τε καί οὗτος . κατά οὗτος δή ὁ τρόπος ὁ ἐν τις λέγω ( ὁ γάρ κυβερνήτης ἐν ὁ ναῦς κατά τις ὁ προερέω εἄν εἰμί τρόπος ) , ὁ ψυχή ἐν ὁ σῶμα εἰμί οὔτε ὡς μέρος εἰμί αὐτός εἰμί ἐν αὐτός ( σῶμα τε γάρ εἄν εἰμί , σῶμα γάρ ὁ ὁ σῶμα μέρος , καί εἰς ὁ ποσός ἄν , οὐ εἰς ὁ ποιός ὁ ζῷον συντελέω · ἔτι τε οὐ εἄν εἰμί πᾶς ἔμψυχος ὁ σῶμα , ἀλλά ἑκάτερος αὐτός ὁ ἕτερος χωρίζω , εἰμί μή σῶμα διά σῶμα οἷος τε χωρέω τε καί διΐημι , οὖον οὐδέ ἐπίνοια ἔχω ῥᾴδιος ) , ἀλλά οὐδέ ὅλος μέν τίς ὁ ψυχή , μέρος δέ ὁ Ψυχή ὁ μέρος ὁ σῶμα , ὡς εἰμί ὁ ψυχή ὡς ὁ ὅλος ἐν ὁ μέρος ὁ αὐτός . ἀλλά οὐδέ ὡς εἶδος ἐν γένος ἐν ὁ σῶμα ὁ ψυχή . οὖον γάρ γένος ὁ σῶμα ὁ Ψυχή ἐν ὅς εἰμί · ἑκάτερος γάρ αὐτός εἷς τίς κατά ἀριθμός , ὁ δέ γένος τε καί εἶδος κοινός τε καί καθόλου · ἔτι τε σῶμα εἄν ὁ ψυχή εἰμί . ἀλλά οὐδέ ὡς ὁ γένος ἐν ὁ εἶδος ἐν ὁ σῶμα ὁ ψυχή διά τε ὁ προερέω αἴτιος καί ὅτι , εἰμί ὁ ψυχή γένος ὁ σῶμα λέγω , πᾶς σῶμα ψυχή , ὡς πᾶς ἄνθρωπος ζῷον . ἀλλά οὐδέ τόπος ὁ σῶμα ὁ Ψυχή · σῶμα τε γάρ εἄν ὁ ψυχή εἰμί ( πᾶς γάρ ὁ κατά αὐτός ἐν τόπος σῶμα ) καί ἔτι ὁ σῶμα τόπος εἰμί . οὕτως γάρ εἰμί ὁ σῶμα ἢ διάστημα τίς κενός ἢ πέρας ὁ περιέχω · αὔτης γάρ ὁ περί τόπος δόξα . ἔτι ὁ μέν τόπος οὐδείς ὁ εἰμί ἐν αὐτός συντελής πρός ὁ εἰμί τοιόσδε , ὁ δέ ἔμψυχος σῶμα παρά ὁ Ψυχή ἔχω ὁ διαφορά ὁ πρός ὁ ἄλλος σῶμα . οὐδέ ὡς ἐν ἀγγεῖον δέ εἄν εἰμί · καί γάρ ὁ ἀγγεῖον τόπος ὁ ἐν αὐτός , διάφορος ὁ τόπος μόνος ὁ συμμεταφέρομαι ὁ ἐν αὐτός . ἀλλά οὐδέ ὡς ἐν ὑπόκειμαι τε καί ὡς συμβαίνω ἐν ὁ σῶμα ὁ ψυχή · οὐσία μέν γάρ ὁ ψυχή καί ὁ ἐναντίος ἐπιδεκτικός · οὐδείς δέ συμβαίνω οὐσία · ἔτι τε ὁ μέν ἐν ὑπόκειμαι τις οὐ εἰμί ὁ ὑπόκειμαι αὐτός αἴτιος ὁ εἰμί · δύναμαι γάρ καί Χωρὶς οὗτος εἰμί ὁ ὑπόκειμαι αὐτός · ὁ δέ ὀργανικός σῶμα , ἐν εἰμί ὁ ψυχή , ὁ εἰμί ὀργανικός παρά ὁ Ψυχή . ἀλλά οὐδέ ὡς ἐν ὁ κεράννυμι ὁ ἐκ ὅς κεράννυμι ἐν ὁ σῶμα ὁ ψυχή . οὐδείς γάρ ὁ οὕτως εἰμί ἐν τις ἔτι σῴζω ὁ αὐτός φύσις · οὔτε γάρ ὁ οἶνος οὔτε ὁ μέλι ἐν ὁ οἰνόμελι σῴζω , ὁ δέ ψυχή καί ὁ σῶμα ἀμφότερος ἐν ὁ ζῷον μένω · ἔτι πᾶς κρᾶσις σῶμα , ὥστε εἰμί εἄν καί ὁ ψυχή σῶμα τίς . ἀλλά οὐδέ ὡς ὁ κυβερνήτης ἐν ὁ νήϊος οὕτως οἷος τε εἰμί ὁ ψυχή ἐν ὁ σῶμα . εἰμί μέν γάρ ὁ κυβερνήτης οὕτως λαμβάνω τις ὡς ὁ τέχνη ὁ κυβερνητικός , εἰμί εἄν ὡς ἕξις τις καί εἶδος ἐν ὕλη ὁ ψυχή ἐν ὁ σῶμα ( οὕτως γάρ ὁ ἔχω εἰμί ἐν ὁ ὅς εἰμί ἔχω · ἀσώματος τε γάρ εἰμί καί ἀχώριστος ὁ ἐν ὅς εἰμί ) , εἰμί δέ ὡς αὐτός ὁ κυβερνήτης ὁ ἔχω ὁ ἕξις , σῶμα τε εἰμί ὁ ψυχή ( καί γάρ ὁ κυβερνήτης μετά σῶμα ) , καί εἰμί ἐν τις μέρος ὁ σῶμα ἀποκρίνω ὡς ἐν τόπος , οὐ εἰμί τε πᾶς ὁ σῶμα ψυχή ἔχω οὐδέ συμπαθής ἑαυτοῦ οὐδέ ἔχω συναίσθησις · ἔτι τε βία εἄν κινέω ὁ σῶμα , δύναμαι τε εἄν εἰμί ὁ ψυχή τοιοῦτος καί χωρίζω ὁ σῶμα εἴσειμι πάλιν εἰς αὐτός , ὡς ὁ αὐτός σῶμα ποτέ μέν ἔμψυχος εἰμί , ποτέ δέ μή . τίς τε ὁ αἰτία , διά ὅς τοιοῦτος τίς εἰμί ὁ ψυχή εἴσειμι εἰς ὁ σῶμα , καί τίς ὁ εἴσοδος τρόπος ; καί τίς ὁ συμμένω αἴτιος , καί πολύς πρότερος ἔτι τίς ὁ οὐσία αὐτός καί ὁ φύσις ; εἰμί τε εἰμί ὁ ψυχή ὡς ὁ κυβερνήτης , οὐ ὡς ὁ κυβερνητικός , εἰμί εἄν καί αὐτός ἐκ ὕλη καί εἶδος τις , ὅς εἶδος εἰμί εἄν ὁ ψυχή . εἰμί γε παρά ὅς ὁ εἰμί κυβερνήτης αὐτός , παρά οὗτος καί ὁ εἰμί Ψυχή · κατά γάρ ὁ εἶδος ἕκαστος ὁ εἰμί οὗτος ὅς εἰμί · παρά δέ ὁ εἶδος , οὖον παρά ὁ ὕλη ὁ κυβερνήτης ὁ κυβερνήτης εἰμί . εἰμί δέ κατά μηδείς ὁ προερέω τρόπος οἷος τε εἰμί ὁ ψυχή ἐν ὁ σῶμα , λείπω εἄν ὁ εἰμί αὐτός ἐν αὐτός ὡς εἶδος , εἰμί γε εἶδος μέν ἕκαστος , κατά ὅς εἰμί οὗτος ὅς εἰμί , κατά δέ ὁ ψυχή ὁ ζῷον ζώιον εἰμί . ἐπεί τοίνυν ὁ ψυχή εἶδος τε εἰμί , ὡς δείκνυμι , καί εἶδος ἔνυλος ( σῶμα γάρ , καί σῶμα φυσικός · οὖον γάρ τεχνικός , ὡς ὁ ὁ ἀνδριάς · καί φυσικός οὐ πλόος ὡς ὁ ὁ πῦρ , ἀλλά σύνθετος τε καί ὀργανικός ) , ὁ δέ εἶδος , ὅς εἰμί εἶδος , δείκνυμι καί τελειότης εἰμί , ἔθος δέ Ἀριστοτέλης ὁ τελειότης καί ἐντελέχεια λέγω , ὡς ὁ ἐν ὁ τέλος εἰμί ὁ πρᾶγμα οὖον εἰμί εἰμί αἴτιος , εἰκότως αὐτός ἀποδίδωμι τοιοῦτος ὁ λόγος · ἐντελέχεια ὁ πρῶτος . δισσός γάρ εἰμί ὁ τελειότης , ὁ μέν ἕξις τε καί δύναμις , ὁ δέ ἀπό ὁ δύναμις ἐνέργεια , ὅς ὁ δύναμις εἰμί πρῶτος καί ὁ εἶδος εἰμί ὁ κατά ὁ δύναμις τελειότης . ἐντελέχεια οὖν ὁ πρῶτος σῶμα φυσικός ὀργανικός . εἰμί γάρ ὀργανικός σῶμα ὁ ἔχω πλείων τε καί διαφέρω μέρος ψυχικός δύναμις ὑπηρετέω δύναμαι . διό ὁ ὀργανικός σῶμα καί δύναμις ζωή ἔχω λέγω , ὁ δύναμις ζωή ἔχω ἀντί ὁ δύναμαι κατά ἐνέργεια ζῶ χράω . ὁ γάρ ἤδη ὁ τέλειος ψυχή ἔχω πολύς κατά αὐτός δύναμαι ποιέω τε καί πάσχω , τρέφω , αὐξάνω , γεννάω , αἰσθάνομαι , ὀρέγω , διανοέομαι , λέγω , πράσσω , ὑγιαίνω , νοσέω . ἔμψυχος γάρ οὐδείς κακός , κἀν μή ἐνεργέω μέν , δύναμαι δέ , καί εἰμί ὁ δύναμις , ὁ πρόσκειμαι , ὁ πρῶτος ἐντελέχεια δηλωτικός . καί οὗτος μέν ὁ ὁ Ψυχή οὐσία , ὡς εἷς λόγος περιλαμβάνω πλείων ψυχή οὔτε ὁμοειδής ἀλλήλων τάξις τε ἔχω πρός ἀλλήλων , ὡς εἰμί ὁ μέν τις αὐτός ἀτελής τε καί πρῶτος , ὁ δέ μετά οὗτος τέλειος ἐκεῖνος ὁ πρός ἐκεῖνος καί ἄλλος δύναμις τις προσλαμβάνω , καί μετά οὗτος τρίτος τις πάλιν πρός ἐκεῖνος ὁ δύναμις καί ἄλλος τις δύναμις ἔχω . οὖον γάρ οἷος τε ὁ οὕτως ἔχω πρός ἀλλήλων σαφής ὁ κοινός εἰμί λόγος ὁ δήω μέν ὁ ὁρισμός τίνω κατά πᾶς αὐτός κατηγορέω , μή δύναμαι δέ ἐν ὁ τοιοῦτος λόγος διασημαίνω τίς ὁ τέλειος ἐν αὐτός . οὐκέτι γάρ εἄν ὁ ἀτελής ἐν ὁ ὁρισμός περιλαμβάνω . διά ὅς αἴτιος καί ὁ ὁ Ψυχή κοινός λόγος ἁπλόος τε καί κοινός εἰμί οὐδείς ὁ μάλιστα δοκέω εἰμί ψυχικός δύναμις εἰμί ἐνδεικτικός . ἀπό γάρ τις κοινῶς πᾶς αὐτός ὑπάρχω ὁ τοιοῦτος λόγος . |