alexander-philosophy.de-anima 1.9
Οὐ δεῖ δὲ ὑπολαμβάνειν τὴν ψυχὴν ἁρμονίαν λέγειν τοὺς λέγοντας αὐτὴν εἶδος εἶναι γινόμενον ἐπὶ τῇ τοιᾷδε μίξει τε καὶ κράσει τῶν ὑποκειμένων αὐτῇ σωμάτων . οὐ γὰρ εἰ χωρὶς τῆς τοιαύτης κράσεώς τε καὶ μίξεως ἀδύνατον αὐτὴν εἶναι , ἤδη ταὐτὸν αὐτῇ γίνεται . οὐ γὰρ ἡ τοιάδε τῶν σωμάτων κρᾶσις ἡ ψυχή , ὅπερ ἦν ἡ ἁρμονία , ἀλλ’ ἡ ἐπὶ τῇ τοιᾷδε κράσει δύναμις γεννωμένη , ἀνάλογον ἔχουσα ταῖς δυνάμεσιν τῶν ἰατρικῶν φαρμάκων ταῖς ἀθροιζομέναις ἐκ μίξεως πλειόνων . καὶ γὰρ ἐν ἐκείνοις ἡ μὲν τῶν φαρμάκων μῖξίς τε καὶ σύνθεσις καὶ ὁ λόγος , καθ’ ὃν τὸ μὲν αὐτῶν διπλάσιόν ἐστι , τὸ δ’ ἥμισυ , τὸ δ’ ἡμιόλιον , ἂν οὕτω τύχῃ , ἀναλογίαν τινὰ πρὸς ἁρμονίαν ἔχει . οὐ μέντοι ἔτι καὶ ἡ ἐκ τῆς κατὰ τὴν ἁρμονίαν ταύτην καὶ τὸν λόγον τῶν φαρμάκων μίξεως δύναμις γεννωμένη ἁρμονία . ἡ μὲν γὰρ ἁρμονία ὁ λόγος καὶ ἡ σύνθεσις τῶν μεμιγμένων , ἡ δὲ τῆς ἐμπλάστου δύναμις οὐκ ἔστιν ὁ λόγος καθ’ ὃν μέμικται τὰ μεμιγμένα . τοιοῦτον δὲ καὶ ἡ ψυχή . ἡ γὰρ δύναμις καὶ τὸ εἶδος τὸ ἐπιγινόμενον τῇ κατὰ τὸν τοιόνδε λόγον κράσει τῶν σωμάτων ψυχή , ἀλλ᾿ οὐχ ὁ λόγος τῆς κράσεως οὐδὲ ἡ σύνθεσις . μᾶλλον γὰρ ἂν τὴν ὑγίειάν τις εὐλόγως ἁρμονίαν , ἢ τὴν ψυχὴν λέγοι . ἐγγυτέρω γὰρ ἁρμονίας ἥδε τῆς ψυχῆς . ἡ μὲν γὰρ ὑγίεια συμμετρία τῶνδέ τινων , ἥτις συμμετρία σύνθεσίς τινων καὶ μῖξίς ἐστι κατὰ λόγον τινά , ἡ δὲ ψυχὴ οὐχ ἡ συμμετρία , ἀλλ’ ἡ ἐπὶ τῇ συμμετρίᾳ δύναμις οὐκ ἄνευ μὲν ταύτης εἶναι δυναμένη , οὐκ οὖσα δὲ αὕτη . διχῶς δὲ τῆς ἁρμονίας λεγομένης , τῆς μὲν ἐπὶ τῆς τῶν σωμάτων συνθέσεως ( ὅταν γὰρ οὕτως ἦ συγκείμενα , ὡς μηδὲν αὐτῶν συγγενὲς παραγως δέχεσθαι μεταξύ , ἡρμόσθαι λέγεται , καὶ ἁρμονία ἡ τοιάδε σύνθεσις ) , τῆς δὲ ἐπὶ τοῦ λόγου τῶν μιγνυμένων , οἶον εἰ κατὰ διπλάσιον λόγον ⟨ ἢ ⟩ ἐπίτριτον εἴη μεμιγμένον ( τὸ γὰρ οὕτως μεμιγμένον , φτρ’ εἰπεῖν ὡς τὸ μὲν εἶναι διπλάσιον , τὸ δὲ ἥμισυ τῶν ἐν τῇ μίξει , κάθ’ ἑομονίαν τινὰ μεμῖχθαι δοκεῖ καὶ εἶναι καὶ ἡ τοιάδε μῖξις ἁρμονία ) , ἐπὶ τῆς πρώτης ἁρμονίας οὐ ταὐτὸν ἡ ἁρμονία καὶ τὸ γινόμενον ἐκ τῶν ἡρμοσμένων . οὐ γὰρ ἐπεὶ καθ’ ἁρμονίαν παράκειται τὰ ξύλα ἀλλήλοις τὰ ἐν τῷ βάθρῳ , διὰ τοῦτο τὸ βάθρον ἁρμονία . οὐδ’ ἐπεὶ οἱ λίθοι εἰσὶν καθ’ ἁρμονίαν συγκείμενοι , ἤδη καὶ ὁ νεὼς ἁρμονία ὁ ἐκ τῆς τούτων γεγονὼς ἁρμονίας . ὡς δὲ ἐπὶ ταύτης τῆς ἁρμονίας ἄλλο ἡ ἁρμονία καὶ ἄλλο τὸ γεγονὸς ἐκ τῶν καθ’ ἁρμονίαν συγκειμένων , οὕτως ἔχει καὶ ἐπὶ τῆς κατὰ τὸν λόγον ἁρμονίας . οὐ γὰρ εἴ τινα ἐν λόγῳ τινὶ μέμικται καὶ καθ’ ἁρμονίαν , ἤδη καὶ τὸ ἐκ τῆς τοιαύτης γεγονὸς μίξεως ἁρμονία τε καὶ λόγος , οὐδὲ ταὐτὸν τὸ ἡρμόσθαι τὴν κιθάραν τῷ τοιοῦτον ἠχεῖν . ἥρμοσται μὲν γὰρ οὐδὲν ἧττον καὶ μηδὲν ἠχοῦσα · ὁ δὲ ἐκ τῆς τοιαύτης καὶ ἐπὶ τῇ τοιαύτῃ ἁρμονίᾳ γινόμενος ψόφος ἄλλος τῆς ἁρμονίας ἐφ’ γίνεται . λέγοι δ’ ἄν τις μηδὲ πάντων τῶν κατὰ λόγον τινὰ μιγνυμένων ἁρμονίαν εἶναι τὸν λόγον . οὐ γὰρ ἁρμονία ὁ διπλάσιος λόγος , ὅταν ἐν οἴνῳ καὶ μέλιτι ᾖ ἐν γὰρ ποιᾷ συνθέσει μελῶν τε καὶ ῥυθμῶν ἡ ἁρμονία , ἀλλ’ οὐ τῶν τυχόντων οὐδὲ κατὰ τὸν τυχόντα γινομένη λόγον . πᾶσα μὲν γὰρ ἁρμονία ἐν ὡρισμένῳ λόγῳ . οὐκ ἐν ὡρισμένῳ δὲ λόγῳ ἡ τῶν θερμῶν τε καὶ ψυχρῶν καὶ ξηρῶν καὶ ὑγρῶν μῖξις , τουτέστιν ἡ τῶν στοιχείων , ἧς μίξεως εἶδος ἡ ψυχή . ἡ γὰρ αὐτὴ ψυχὴ μένει καὶ ἐπιτεινομένων καὶ ἀνιεμένων ἕως τινὸς τῶν ἐν τῇ μίξει δυνάμεων . ὅλως γὰρ εἰ λέγοι τις ἁρμονίαν τὴν τῶν τυχόντων μῖξιν κατὰ λόγον τινά , συμβήσεται τούτῳ πάντα τὰ συγκείμενα ἡρμόσθαι λέγειν . εὑρεθήσεται γάρ τις λόγος ἐν πᾶσιν τοῖς συγκειμένοις . μᾶλλον δὲ κατὰ τοὺς τὴν ψυχὴν γεννῶντας ἐκ ποιᾶς μίξεως τε καὶ συνθέσεως τινων εἴη ἂν ἡ ψυχὴ ἤτοι ἁρμονία ἢ σύνθεσις καθ’ ἁρμονίαν τινῶν σωμάτων . ὧν εἰσιν οἴ τε ἀπὸ τῆς Στοᾶς , πνεῦμα αὐτὴν λέγοντες εἶναι συγκείμενόν πως ἔκ τε πυρὸς καὶ ἀέρος , καὶ οἱ περὶ 'Επίκουρον · καὶ γὰρ κατ’ ἐκείνους σύνθετος ἡ ψυχὴ ἐκ πλειόνων τινῶν καὶ διαφερόντων σωμάτων . καὶ κατὰ Πλάτωνα δὲ ἐκ συνθέσεώς τινων ἡ τῆς ψυχῆς οὐσία κατὰ λόγον τινὰ συγκειμένων , ὡς ἐν τῷ Τιμαίῳ λέγει . μᾶλλον , ὡς εἶπον , κατὰ τοὺς οὕτω λέγοντας εἴη ἂν ἁρμονία ἡ ψυχή , ἤη κατὰ τὸν λέγοντα αὐτὴν ἕξιν τε καὶ δύναμιν καὶ εἶδος ἐπιγινόμενον ποιᾷ κράσει τε καὶ μίξει τῶν ἁπλῶν σωμάτων . καθ’ οὃς μὲν γὰρ αὐτὰ τὰ συγκείμενά πώς ἐστιν ἡ ψυχή , κατὰ τούτους παρὰ τῆς ποιᾶς συνθέσεως τὸ ψυχῇ εἶναι τῷ συγκειμένῳ . ἥτις σύνθεσις εἰ ἔστιν ἁρμονία , παρὰ τῆς ἁρμονίας ἂν τὸ ψυχῇ εἶναι ἔχοι τὸ συγκείμενον . καθ’ ὃν δέ ἐστιν ἡ ψυχὴ οὐχ πλῶς τὰ συγκείμενα , ἀλλ’ ἐπὶ τῇ ποιῷ τῶν πρώτων σωμάτων κράσει τε καὶ μίξει δύναμις γεννωμένη , ἡ μὲν κρᾶσις ὕλης ἕξει λόγον , τὸ δ’ εἶναι τῇ ψυχῇ οὐ κατὰ τὴν ἁρμονίαν τε καὶ κρᾶσιν ἔσται , ὡς ἐκείνοις ἕπεται λέγειν , ἀλλὰ κατὰ τὴν ἐπ’ αὐτῇ δύναμιν γενρεθήσεται .
Lemmas: οὖον δεῖ δέ ὑπολαμβάνω ὁ ψυχή ἁρμονία λέγω ὁ λέγω αὐτός εἶδος εἰμί γίγνομαι ἐπί ὁ τοιόσδε μίξις τε καί κρᾶσις ὁ ὑπόκειμαι αὐτός σῶμα . οὖον γάρ εἰμί Χωρὶς ὁ τοιοῦτος κρᾶσις τε καί μίξις ἀδύνατος αὐτός εἰμί , ἤδη αὐτός αὐτός γίγνομαι . οὖον γάρ ὁ τοιόσδε ὁ σῶμα κρᾶσις ὁ ψυχή , ὅσπερ εἰμί ὁ ἁρμονία , ἀλλά ὁ ἐπί ὁ τοιόσδε κρᾶσις δύναμις γεννάω , ἀνάλογος ἔχω ὁ δύναμις ὁ ἰατρικός φάρμακον ὁ ἀθροίζω ἐκ μίξις πλείων . καί γάρ ἐν ἐκεῖνος ὁ μέν ὁ φάρμακον μῖξις τε καί σύνθεσις καί ὁ λόγος , κατά ὅς ὁ μέν αὐτός διπλάσιος εἰμί , ὁ δέ ἥμισυς , ὁ δέ ἡμιόλιος , εἄν οὗτος τυγχάνω , ἀναλογία τις πρός ἁρμονία ἔχω . οὖον μέντοι ἔτι καί ὁ ἐκ ὁ κατά ὁ ἁρμονία οὗτος καί ὁ λόγος ὁ φάρμακον μίξις δύναμις γεννάω ἁρμονία . ὁ μέν γάρ ἁρμονία ὁ λόγος καί ὁ σύνθεσις ὁ μίγνυμι , ὁ δέ ὁ ἔμπλαστον δύναμις οὐ εἰμί ὁ λόγος κατά ὅς μίγνυμι ὁ μίγνυμι . τοιοῦτος δέ καί ὁ ψυχή . ὁ γάρ δύναμις καί ὁ εἶδος ὁ ἐπιγίγνομαι ὁ κατά ὁ τοιόσδε λόγος κρᾶσις ὁ σῶμα ψυχή , ἀλλά οὐ ὁ λόγος ὁ κρᾶσις οὐδέ ὁ σύνθεσις . μᾶλλον γάρ εἄν ὁ ὑγίεια τις εὔλογος ἁρμονία , ἢ ὁ ψυχή λέγω . ἐγγυτέρω γάρ ἁρμονία ὅδε ὁ Ψυχή . ὁ μέν γάρ ὑγίεια συμμετρία ὅδε τίνω , ὅστις συμμετρία σύνθεσις τίνω καί μῖξις εἰμί κατά λόγος τις , ὁ δέ ψυχή οὐ ὁ συμμετρία , ἀλλά ὁ ἐπί ὁ συμμετρία δύναμις οὐ ἄνευ μέν οὗτος εἰμί δύναμαι , οὐ εἰμί δέ οὗτος . διχῶς δέ ὁ ἁρμονία λέγω , ὁ μέν ἐπί ὁ ὁ σῶμα σύνθεσις ( ὅταν γάρ οὕτως εἰμί σύγκειμαι , ὡς μηδείς αὐτός συγγενής παραγως δέχομαι μεταξύ , ἁρμόζω λέγω , καί ἁρμονία ὁ τοιόσδε σύνθεσις ) , ὁ δέ ἐπί ὁ λόγος ὁ μείγνυμι , οἶος εἰμί κατά διπλάσιος λόγος ⟨ ἢ ⟩ ἐπίτριτος εἰμί μίγνυμι ( ὁ γάρ οὕτως μίγνυμι , φτρ’ εἶπον ὡς ὁ μέν εἰμί διπλάσιος , ὁ δέ ἥμισυς ὁ ἐν ὁ μίξις , κατά εομονια τις μείγνυμι δοκέω καί εἰμί καί ὁ τοιόσδε μίξις ἁρμονία ) , ἐπί ὁ πρῶτος ἁρμονία οὖον αὐτός ὁ ἁρμονία καί ὁ γίγνομαι ἐκ ὁ ἁρμόζω . οὖον γάρ ἐπεί κατά ἁρμονία παράκειμαι ὁ ξύλον ἀλλήλων ὁ ἐν ὁ βάθρον , διά οὗτος ὁ βάθρον ἁρμονία . οὐδέ ἐπεί ὁ λίθος εἰμί κατά ἁρμονία σύγκειμαι , ἤδη καί ὁ ναός ἁρμονία ὁ ἐκ ὁ οὗτος γίγνομαι ἁρμονία . ὡς δέ ἐπί οὗτος ὁ ἁρμονία ἄλλος ὁ ἁρμονία καί ἄλλος ὁ γίγνομαι ἐκ ὁ κατά ἁρμονία σύγκειμαι , οὕτως ἔχω καί ἐπί ὁ κατά ὁ λόγος ἁρμονία . οὖον γάρ εἰμί τις ἐν λόγος τις μίγνυμι καί κατά ἁρμονία , ἤδη καί ὁ ἐκ ὁ τοιοῦτος γίγνομαι μίξις ἁρμονία τε καί λόγος , οὐδέ αὐτός ὁ ἁρμόζω ὁ κιθάρα ὁ τοιοῦτος ἠχέω . ἁρμόζω μέν γάρ οὐδείς κακός καί μηδείς ἠχέω · ὁ δέ ἐκ ὁ τοιοῦτος καί ἐπί ὁ τοιοῦτος ἁρμονία γίγνομαι ψόφος ἄλλος ὁ ἁρμονία ἐπί γίγνομαι . λέγω δέ ἄν τις μηδέ πᾶς ὁ κατά λόγος τις μείγνυμι ἁρμονία εἰμί ὁ λόγος . οὖον γάρ ἁρμονία ὁ διπλάσιος λόγος , ὅταν ἐν οἶνος καί μέλι εἰμί ἐν γάρ ποιός σύνθεσις μέλος τε καί ῥυθμός ὁ ἁρμονία , ἀλλά οὖον ὁ τυγχάνω οὐδέ κατά ὁ τυγχάνω γίγνομαι λόγος . πᾶς μέν γάρ ἁρμονία ἐν ὁρίζω λόγος . οὐ ἐν ὁρίζω δέ λόγος ὁ ὁ θερμός τε καί ψυχρός καί ξηρός καί ὑγρός μίξις , τουτέστιν ὁ ὁ στοιχεῖον , ὅς μίξις εἶδος ὁ ψυχή . ὁ γάρ αὐτός ψυχή μένω καί ἐπιτείνω καί ἀνίημι ἠώς τις ὁ ἐν ὁ μίξις δύναμις . ὅλως γάρ εἰμί λέγω τις ἁρμονία ὁ ὁ τυγχάνω μῖξις κατά λόγος τις , συμβαίνω οὗτος πᾶς ὁ σύγκειμαι ἁρμόζω λέγω . εὑρίσκω γάρ τις λόγος ἐν πᾶς ὁ σύγκειμαι . μᾶλλον δέ κατά ὁ ὁ ψυχή γεννάω ἐκ ποιός μίξις τε καί σύνθεσις τίνω εἰμί εἄν ὁ ψυχή ἤτοι ἁρμονία ἢ σύνθεσις κατά ἁρμονία τις σῶμα . ὅς εἰμί οἶς τε ἀπό ὁ Στοά , πνεῦμα αὐτός λέγω εἰμί σύγκειμαι πως ἐκ τε πυρός καί ἀήρ , καί ὁ περί Ἐπίκουρος · καί γάρ κατά ἐκεῖνος σύνθετος ὁ ψυχή ἐκ πλείων τις καί διαφέρω σῶμα . καί κατά Πλάτων δέ ἐκ σύνθεσις τίνω ὁ ὁ Ψυχή οὐσία κατά λόγος τις σύγκειμαι , ὡς ἐν ὁ Τίμαιος λέγω . μᾶλλον , ὡς εἶπον , κατά ὁ οὗτος λέγω εἰμί εἄν ἁρμονία ὁ ψυχή , αποδοτέος κατά ὁ λέγω αὐτός ἕξις τε καί δύναμις καί εἶδος ἐπιγίγνομαι ποιός κρᾶσις τε καί μίξις ὁ ἁπλόος σῶμα . κατά οὃς μέν γάρ αὐτός ὁ σύγκειμαι πως εἰμί ὁ ψυχή , κατά οὗτος παρά ὁ ποιός σύνθεσις ὁ Ψυχή εἰμί ὁ σύγκειμαι . ὅστις σύνθεσις εἰμί εἰμί ἁρμονία , παρά ὁ ἁρμονία εἄν ὁ Ψυχή εἰμί ἔχω ὁ σύγκειμαι . κατά ὅς δέ εἰμί ὁ ψυχή οὐ Πλῶς ὁ σύγκειμαι , ἀλλά ἐπί ὁ ποιός ὁ πρῶτος σῶμα κρᾶσις τε καί μίξις δύναμις γεννάω , ὁ μέν κρᾶσις ὕλη ἔχω λόγος , ὁ δέ εἰμί ὁ Ψυχή οὖον κατά ὁ ἁρμονία τε καί κρᾶσις εἰμί , ὡς ἐκεῖνος ἕπω λέγω , ἀλλά κατά ὁ ἐπί αὐτός δύναμις γενρεθήσεται .