ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 20.21
καὶ τὸ θῆλυ δὴ καὶ τὸ ἄρρεν οὐκ ἂν εἶεν ἀνθρώπου τμητικαὶ διαφοραί , ἐπεὶ καὶ ἐν ἄλλοις ζῴοις εἰσίν , καὶ οὐκ ἐν ἀνθρώποις μόνοις .
Lemmas: καί ὁ θῆλυς δή καί ὁ ἄρσην οὐ ἄν εἰμί ἄνθρωπος τμητικός διαφορά , ἐπεί καί ἐν ἄλλος ζῷον εἰμί , καί οὐ ἐν ἄνθρωπος μόνος .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 20.22
διὰ ταῦτα οὖν οὐδὲ τῶν ἄλλων τινὸς εἶεν ἂν διαφοραὶ τῶν εἰδῶν τοῦ ζῴου , ἀλλ᾿ οὐδὲ τοῦ ζῴου οἷόν τε λέγειν αὐτὰς τμητικὰς εἶναι καὶ εἰδῶν ποιητικάς .
Lemmas: διά οὗτος οὖν οὐδέ ὁ ἄλλος τις εἰμί ἄν διαφορά ὁ εἶδος ὁ ζῷον , ἀλλά οὐδέ ὁ ζῷον οἷος τε λέγω αὐτός τμητικός εἰμί καί εἶδος ποιητικός .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 20.23
αἱ γὰρ ἀντιδιαιρούμεναι ἀλλήλαις διαφοραὶ οὐ δύνανται συνυπάρχειν ἐν εἴδει τῷ αὐτῷ .
Lemmas: ὁ γάρ ἀντιδιαιρέω ἀλλήλων διαφορά οὐ δύναμαι συνυπάρχω ἐν εἶδος ὁ αὐτός .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 20.24
οὔτε γὰρ τὸ λογικὸν καὶ ἄλογον ἐν τῷ αὐτῷ εἴδει οἷόν τε εἶναι , οὔτε τὸ πεζὸν καὶ πτηνὸν ἢ ἔνυδρον οὔτε δίπουν καὶ ἄπουν , τὸ δὲ θῆλυ καὶ τὸ ἄρρεν ἐν τοῖς αὐτοῖς ἐστιν εἴδεσιν .
Lemmas: οὔτε γάρ ὁ λογικός καί ἄλογος ἐν ὁ αὐτός εἶδος οἷος τε εἰμί , οὔτε ὁ πεζός καί πτηνός ἤ ἔνυδρος οὔτε δίπους καί ἄπους , ὁ δέ θῆλυς καί ὁ ἄρσην ἐν ὁ αὐτός εἰμί εἶδος .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 20.25
καὶ γὰρ ἐν ἀνθρώπῳ ὄντι ταὐτῷ κατὰ τὸ εἶδος καὶ ἐν ἵππῳ καὶ κυνὶ καὶ τοῖς ἄλλοις ὁμοίως , ὅσα ἐκ συνδυασμοῦ γίνεται , οὐκ ἄρα τμητικαὶ διαφοραὶ τὸ θῆλυ καὶ τὸ ἄρρεν ·
Lemmas: καί γάρ ἐν ἄνθρωπος εἰμί αὐτός κατά ὁ εἶδος καί ἐν ἵππος καί κύων καί ὁ ἄλλος ὅμοιος , ὅσος ἐκ συνδυασμός γίγνομαι , οὐ ἄρα τμητικός διαφορά ὁ θῆλυς καί ὁ ἄρσην ·
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 20.26
οὐδ᾿ ἄρα ἕτερον τῷ εἴδει τὸ ἄρρεν καὶ τὸ θῆλυ , ὥστε οὐδὲ γυνὴ καὶ ἀνήρ . |
Lemmas: οὐδέ ἄρα ἕτερος ὁ εἶδος ὁ ἄρσην καί ὁ θῆλυς , ὥστε οὐδέ γυνή καί ἀνήρ . |
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 21.1
Περὶ τοῦ ἐφ᾿ ἡμῖν ἐλέγετό τις καὶ τοιάδε δόξα .
Lemmas: περί ὁ ἐπί ἐγώ λέγω τις καί τοιόσδε δόξα .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 21.2
εἰ ἡ μὲν φύσις οὐχ ὁμοία πάντων , ἀλλ᾿ ἔχει διαφοράν ( φύσει γὰρ εὐφυεῖς τινες , οἱ δ᾿ ἀφυεῖς ·
Lemmas: εἰ ὁ μέν φύσις οὐ ὅμοιος πᾶς , ἀλλά ἔχω διαφορά ( φύσις γάρ εὐφυής τις , ὁ δέ ἀφυής ·
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 21.3
μεγίστην δὲ ἰσχὺν ἡ φύσις ἔχει πρὸς τὸ τοίους ἢ τοίους γίνεσθαι , μετὰ δὲ τὴν φύσιν τὰ ἔθη , ἐξ ὧν ἀμφοτέρων καὶ ἡ προαίρεσις ποιὰ γίνεται ) , πῶς ἔτι ἔσται ἐφ᾿ ἡμῖν ἡ προαίρεσις , ὅλως ἀπορήσειεν ἄν τις .
Lemmas: μέγας δέ ἰσχύς ὁ φύσις ἔχω πρός ὁ τοῖος ἤ τοῖος γίγνομαι , μετά δέ ὁ φύσις ὁ ἔθος , ἐκ ὅς ἀμφότερος καί ὁ προαίρεσις ποιός γίγνομαι ) , πῶς ἔτι εἰμί ἐπί ἐγώ ὁ προαίρεσις , ὅλος ἀπορέω ἄν τις .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 21.4
καὶ γάρ , εἰ καὶ τὴν διδασκαλίαν αἰτιῷτο , οὐδὲ τὸ μαθεῖν ἐφ᾿ ἡμῖν , λέγω δὲ τὸ τοιοῦτον ἐφ᾿ ἡμῖν , οὗ καὶ τὸ ἀντικείμενον δυνατόν τέ ἐστι καὶ ἐφ᾿ ἡμῖν , .
Lemmas: καί γάρ , εἰ καί ὁ διδασκαλία αἰτιάομαι , οὐδέ ὁ μανθάνω ἐπί ἐγώ , λέγω δέ ὁ τοιοῦτος ἐπί ἐγώ , ὅς καί ὁ ἀντίκειμαι δυνατός τε εἰμί καί ἐπί ἐγώ , .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 21.5
ἔτι δὲ μᾶλλον ἀποροῖτ᾿ ἂν τοῦτο , εἰ μηδὲν ἀναιτίως γίνοιτο ·
Lemmas: ἔτι δέ μάλα ἀπολέγω ἄν οὗτος , εἰ μηδείς ἀναίτιος γίγνομαι ·
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 21.6
καὶ αὐτὸ ἅπασιν ἐδόκει .
Lemmas: καί αὐτός ἅπας δοκέω .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 21.7
δεῖ γὰρ τῶν ἐπὶ τοῦ παρόντος ὑφ᾿ ἡμῶν γιγνομένων προϋπάρχειν τὸ αἴτιον , ἀδύνατον δέ ἐστι τὴν αὐτὴν αἰτίαν εἶναι τῶν ἀντικειμένων , ἀλλ᾿ , εἰ τοῦτο , ἐξ ἀνάγκης πάντα τὰ γιγνόμενα γίγνεται .
Lemmas: δέω γάρ ὁ ἐπί ὁ πάρειμι ὑπό ἐγώ γίγνομαι προυπάρχω ὁ αἴτιος , ἀδύνατος δέ εἰμί ὁ αὐτός αἰτία εἰμί ὁ ἀντίκειμαι , ἀλλά , εἰ οὗτος , ἐκ ἀνάγκη πᾶς ὁ γίγνομαι γίγνομαι .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 21.8
προκαταβέβληται γὰρ αὐτῶν τὰ αἴτια .
Lemmas: προκαταβάλλω γάρ αὐτός ὁ αἴτιος .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 21.9
τοῦτο δὴ οὕτως ἔχειν ἀναγκαῖόν ἐστιν , ἐὰν μή τις ἀναίτιος κίνησις εὑρεθῇ .
Lemmas: οὗτος δή οὕτως ἔχω ἀναγκαῖος εἰμί , ἐάν μή τις ἀναίτιος κίνησις εὑρίσκω .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 21.10
εὑρίσκεται δὲ καὶ ἔστιν .
Lemmas: εὑρίσκω δέ καί εἰμί .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 21.11
οὖ δειχθέντος καὶ τὸ ἐφ᾿ ἡμῖν σωθήσεται καὶ τὸ αὐτόματον καὶ τὰ ἐπὶ τῇ τύχῃ .
Lemmas: ὅς δείκνυμι καί ὁ ἐπί ἐγώ σῴζω καί ὁ αὐτόματος καί ὁ ἐπί ὁ τύχη .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 21.12
δοκεῖ δὲ καὶ Ἀριστοτέλει εἶναί τις ἀναίτιος κίνησις ὡς ἐν τῷ πέμπτῳ λέγεται τῶν Μετὰ τὰ φυσικά . ἡ δὲ κατασκευὴ τοῦ εἶναι ἀναίτιον κίνησίν ἐστιν , εἰ δειχθείη ἐν τοῖς οὖσιν τὸ μὴ ὂν παρεσπαρμένον πως αὐτοῖς καὶ συνοδεῦον .
Lemmas: δοκέω δέ καί Ἀριστοτέλης εἰμί τις ἀναίτιος κίνησις ὡς ἐν ὁ πέμπτος λέγω ὁ Μετά ὁ φυσικός . ὁ δέ κατασκευή ὁ εἰμί ἀναίτιος κίνησις εἰμί , εἰ δείκνυμι ἐν ὁ εἰμί ὁ μή εἰμί παρασπείρω πως αὐτός καί συνοδεύω .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 21.13
εἰ γάρ ἐστίν πως τὸ μὴ ὂν ἐν τοῖς οὖσιν , ἔστι τὸ κατὰ συμβεβηκὸς ὄν .
Lemmas: εἰ γάρ εἰμί πως ὁ μή εἰμί ἐν ὁ εἰμί , εἰμί ὁ κατά συμβαίνω εἰμί .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 21.14
τὸ γὰρ μὴ ὄν , συμβέβηκεν εἶναι λεγόμενον κατὰ συμβεβηκός τι ὄν , εἴη ἄν τις καὶ κίνησις ἀναίτιος , οὗ ὄντος δεδειγμένον ἂν εἴη τὸ προκείμενον .
Lemmas: ὁ γάρ μή εἰμί , συμβαίνω εἰμί λέγω κατά συμβαίνω τις εἰμί , εἰμί ἄν τις καί κίνησις ἀναίτιος , ὅς εἰμί δείκνυμι ἄν εἰμί ὁ πρόκειμαι .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 21.15
ὅτι δέ ἐστί πως τὸ μὴ ὂν ἐν τοῖς οὖσιν ἐνεργείᾳ , εὐκόλως ἄν τις ἐπιστήσας μάθοι .
Lemmas: ὅτι δέ εἰμί πως ὁ μή εἰμί ἐν ὁ εἰμί ἐνέργεια , εὔκολος ἄν τις ἐφίστημι μανθάνω .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 21.16
εἰ γὰρ τῶν ὄντων τὰ μέν ἐστιν ἀίδια , ἄλλα δὲ φθειρόμενα , οὐ παῤ ἄλλην τινὰ ἂν αἰτίαν ἡ διαφορὰ τούτων ἐν αὐτοῖς εἴη ἂν ἢ παρὰ τὴν τοῦ μὴ ὄντος μετουσίαν .
Lemmas: εἰ γάρ ὁ εἰμί ὁ μέν εἰμί ἀίδιος , ἄλλος δέ φθείρω , οὐ παρά ἄλλος τις ἄν αἰτία ὁ διαφορά οὗτος ἐν αὐτός εἰμί ἄν ἤ παρά ὁ ὁ μή εἰμί μετουσία .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 21.17
παρὰ γὰρ τὴν τούτου μῖξίν τε καὶ κρᾶσιν καὶ παρουσίαν ἡ ἀτονία τε καὶ ἀσθένεια τοῖς μὴ ἀιδίοις ἐγγιγνομένη κωλύει αὐτὰ ἀεί τε εἶναι καὶ ὁμοίως ἔχειν ἀεί .
Lemmas: παρά γάρ ὁ οὗτος μίξις τε καί κρᾶσις καί παρουσία ὁ ἀτονία τε καί ἀσθένεια ὁ μή ἀίδιος ἐγγίγνομαι κωλύω αὐτός ἀεί τε εἰμί καί ὅμοιος ἔχω ἀεί .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 21.18
εἰ γὰρ μὴ ἦν τι τοῦ μὴ ὄντος ἐν τοῖς οὖσιν , οὐδ’ ἂν τοῦ εὖ ἐγίγνετο .
Lemmas: εἰ γάρ μή εἰμί τις ὁ μή εἰμί ἐν ὁ εἰμί , οὐδέ ἄν ὁ εὖ γίγνομαι .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 21.19
εἰ δὲ παρὰ μὲν τὴν τοῦ μὴ ὄντος μῖξιν τά τε φθαρτὰ τοιαῦτ’ ἐστι , καὶ πρὸς αὐτοῖς τὰ ψευδῆ , ἔστι δέ τινα ἐν τοῖς οὖσιν φθαρτά τε καὶ φθειρόμενα καὶ ψευδῆ , ἔστιν τι τοῦ μὴ ὄντος ἐν αὐτοῖς .
Lemmas: εἰ δέ παρά μέν ὁ ὁ μή εἰμί μίξις ὁ τε φθαρτός τοιοῦτος εἰμί , καί πρός αὐτός ὁ ψευδής , εἰμί δέ τις ἐν ὁ εἰμί φθαρτός τε καί φθείρω καί ψευδής , εἰμί τις ὁ μή εἰμί ἐν αὐτός .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 21.20
καὶ ἀνάπαλιν δὲ ὑγιές ἐστι ληφθέν ·
Lemmas: καί ἀνάπαλιν δέ ὑγιής εἰμί λαμβάνω ·
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 21.21
εἰ μή ἐστι τὸ μὴ ὂν ἐν τοῖς οὖσιν , οὐκ ἔσται τινὰ τῶν ὄντων φθαρτά .
Lemmas: εἰ μή εἰμί ὁ μή εἰμί ἐν ὁ εἰμί , οὐ εἰμί τις ὁ εἰμί φθαρτός .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 21.22
ἔστιν ἄρα τὸ μὴ ὄν .
Lemmas: εἰμί ἄρα ὁ μή εἰμί .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 21.23
εἰ δή ἐστιν τὸ μὴ ὂν ἐν τοῖς ἐν γενέσει παρεσπαρμένον καὶ μεμιγμένον , τῶν δὲ γιγνομένων αἴτιά τινα προηγεῖται οὐδ’ αὐτὰ ὄντα ἀίδια , ἔστι καὶ ἐν τοῖς αἰτίοις τι τοῦ μὴ ὄντος καὶ τοῦτ’ ἔστιν , ὃ λέγομεν κατὰ συμβεβηκὸς αἴτιον .
Lemmas: εἰ δή εἰμί ὁ μή εἰμί ἐν ὁ ἐν γένεσις παρασπείρω καί μείγνυμι , ὁ δέ γίγνομαι αἴτιος τις προηγέομαι οὐδέ αὐτός εἰμί ἀίδιος , εἰμί καί ἐν ὁ αἴτιος τις ὁ μή εἰμί καί οὗτος εἰμί , ὅς λέγω κατά συμβαίνω αἴτιος .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 21.24
τὸ γὰρ κατὰ συμβεβηκὸς ὂν ἐν τοῖς αὐτοῖς , ὅταν ὡς αἰτίοις ᾖ , κατὰ συμβεβηκὸς αἴτιον ἂν εἴη .
Lemmas: ὁ γάρ κατά συμβαίνω εἰμί ἐν ὁ αὐτός , ὅταν ὡς αἴτιος εἰμί , κατά συμβαίνω αἴτιος ἄν εἰμί .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 21.25
ὅταν γὰρ ἐπί τινι αἰτίᾳ ἐπακολουθήσῃ τι , μὴ τοῦ τοῦτο γενέσθαι χάριν τῆς αἰτίας οὔσης , τότε τούτου τοῦ ἐπηκολουθηκότος κατὰ συμβεβηκὸς αἴτιον λέγεται τὸ προηγούμενον , τουτέστιν οὐκ αἴτιον ἄρα .
Lemmas: ὅταν γάρ ἐπί τις αἰτία ἐπακολουθέω τις , μή ὁ οὗτος γίγνομαι χάριν ὁ αἰτία εἰμί , τότε οὗτος ὁ ἐπακολουθέω κατά συμβαίνω αἴτιος λέγω ὁ προηγέομαι , τουτέστι οὐ αἴτιος ἄρα .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 21.26
ἐπακολουθῆσαν τούτῳ ἀναιτίως ἐγένετο ·
Lemmas: ἐπακολουθέω οὗτος ἀναίτιος γίγνομαι ·
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 21.27
οὐ γὰρ δι᾿ οἰκείαν αἰτίαν .
Lemmas: οὐ γάρ διά οἰκεῖος αἰτία .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 21.28
τοῦτο δὲ ἐν μὲν τοῖς ἐκτὸς αἰτίοις γενόμενον τὴν τύχην ἐποίησεν καὶ τὸ αὐτόματον , ἐν δὲ τοῖς ἐν ἡμῖν τὸ ἐφ’ ἡμῖν .
Lemmas: οὗτος δέ ἐν μέν ὁ ἐκτός αἴτιος γίγνομαι ὁ τύχη ποιέω καί ὁ αὐτόματος , ἐν δέ ὁ ἐν ἐγώ ὁ ἐπί ἐγώ .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 21.29
αἰτία γὰρ ἐν ἡμῖν φύσις δοκεῖ καὶ ἔθος εἶναι τῆς προαιρέσεως , ἀλλά , καθόσον καὶ ἐν τούτοις ἐστὶ τὸ μὴ ὄν , κατὰ τοσοῦτον καὶ ἐν τῇ προαιρέσει .
Lemmas: αἰτία γάρ ἐν ἐγώ φύσις δοκέω καί ἔθος εἰμί ὁ προαίρεσις , ἀλλά , καθόσον καί ἐν οὗτος εἰμί ὁ μή εἰμί , κατά τοσοῦτος καί ἐν ὁ προαίρεσις .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 21.30
διὸ καὶ προαιρούμεθα ἔσθ᾿ ὅτε ταῦτα , ὦν ἡ αἰτία οὐ προκαταβέβληται ἐν ἡμῖν δι’ ἀσθένειαν καὶ ἀτονίαν τῆς θνητῆς φύσεως ·
Lemmas: διό καί προαιρέω εἰμί ὅτε οὗτος , ὅς ὁ αἰτία οὐ προκαταβάλλω ἐν ἐγώ διά ἀσθένεια καί ἀτονία ὁ θνητός φύσις ·
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 21.31
ἀεὶ γὰρ ἂν ὁμοίως ἐπὶ τοῖς αὐτοῖς ἐκινούμεθα .
Lemmas: ἀεί γάρ ἄν ὅμοιος ἐπί ὁ αὐτός κινέω .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 21.32
ἀλλὰ ἡ τοῦ μὴ ὄντος φύσις , ὡς εἶπον , ἐν οἷς ἂν ᾖ ταῦτα , ἀφαιρεῖται τὴν ἀιδιότητα καὶ τὴν κατὰ τὰ αὐτὰ ἀεὶ ἐνέργειαν .
Lemmas: ἀλλά ὁ ὁ μή εἰμί φύσις , ὡς λέγω , ἐν ὅς ἄν εἰμί οὗτος , ἀφαιρέω ὁ ἀιδιότης καί ὁ κατά ὁ αὐτός ἀεί ἐνέργεια .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 21.33
ἃ οὖν ἀναιτίως καὶ μὴ προϋπαρχούσης αἰτίας προαιρούμεθα , ταῦτά ἐστιν τὰ λεγόμενα ἐφ’ ἡμῖν , ὧν καὶ τὰ ἀντικείμενά ἐστι δυνατὰ διὰ τὸ τὴν αἰτίαν μὴ προκαταβεβλῆσθαι , ἥτις προϋπάρχουσα πάντως ἂν τοῦ γενέσθαι τοῦτο τὴν ἀνάγκην παρεῖχεν .
Lemmas: ὅς οὖν ἀναίτιος καί μή προϋπάρχω αἰτία προαιρέω , οὗτος εἰμί ὁ λέγω ἐπί ἐγώ , ὅς καί ὁ ἀντίκειμαι εἰμί δυνατός διά ὁ ὁ αἰτία μή προκαταβάλλω , ὅστις προυπάρχω πάντως ἄν ὁ γίγνομαι οὗτος ὁ ἀνάγκη παρέχω .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 21.34
διὰ ταῦτα πολλάκις τινὲς καὶ πεφυκότες ὁμοίως καὶ ἐν τοῖς αὐτοῖς ἔθεσιν ἠγμένοι διαφέροντες ἀλλήλων γίγνονται παρὰ τὰς ἀναιτίους προαιρέσεις .
Lemmas: διά οὗτος πολλάκις τις καί φύω ὅμοιος καί ἐν ὁ αὐτός ἔθος ἄγω διαφέρω ἀλλήλων γίγνομαι παρά ὁ ἀναίτιος προαίρεσις .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 21.35
ἔστιν δὲ τὸ μὴ ὂν ἐγκεκραμένον τοῖς οὖσιν οὔτε πολλοῖς , οὔτε , ἐν οἷς ἐστι , πολύ τι , ἀλλὰ καὶ ἐν ὀλίγοις τῶν ὄντων καὶ ὀλίγον ·
Lemmas: εἰμί δέ ὁ μή εἰμί ἐγκεράννυμι ὁ εἰμί οὔτε πολύς , οὔτε , ἐν ὅς εἰμί , πολύς τις , ἀλλά καί ἐν ὀλίγος ὁ εἰμί καί ὀλίγος ·
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 21.36
τῶν τε γὰρ ὄντων ἐν τούτοις , ἐν οἷς τὸ μὴ ἀίδιον ( τοῦτο δέ ἐστι τὸ περὶ τὴν γῆν , καὶ ὁ τόπος οὗτος ἐλάχιστός ἐστιν ὡς πρὸς πάντα τὸν κόσμον ·
Lemmas: ὁ τε γάρ εἰμί ἐν οὗτος , ἐν ὅς ὁ μή ἀίδιος ( οὗτος δέ εἰμί ὁ περί ὁ γῆ , καί ὁ τόπος οὗτος ἐλαχύς εἰμί ὡς πρός πᾶς ὁ κόσμος ·
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 21.37
εἰ γὰρ ἡ γῆ σημείου λόγον ἐπέχει κατὰ τοὺς ἀστρολόγους πρὸς τὸν ἅπαντα οὐρανόν , περὶ ταύτην δὲ καὶ τὰ ἐν ταύτῃ τὸ μὴ ὄν , περὶ ὀλίγον πάνυ ἂν εἴη ) ·
Lemmas: εἰ γάρ ὁ γῆ σημεῖον λόγος ἐπέχω κατά ὁ ἀστρονόμος πρός ὁ ἅπας οὐρανός , περί οὗτος δέ καί ὁ ἐν οὗτος ὁ μή εἰμί , περί ὀλίγος πάνυ ἄν εἰμί ) ·
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 21.38
καὶ ἐν τούτοις δὲ ἀμυδρῶς πώς ἐστι καὶ οὐκέτι πολύ .
Lemmas: καί ἐν οὗτος δέ ἀμυδρός πως εἰμί καί οὐκέτι πολύς .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 21.39
ἐν γὰρ τοῖς ἐν γενέσει οὖσιν τὸ μὲν ἐπὶ πολύ ἐστιν , οὗ ἡ φύσις αἰτία , ὅσον δὲ παραλύεται τῆς φύσεως καὶ τῆς δυνάμεως αὐτῆς πρὸς τὸ ἐξ ἀνάγκης τὰ κατ’ αὐτὴν γίγνεσθαι γιγνόμενα ( τοῦτό ἐστι τὸ ἐπ᾿ ἔλαττον , ἐν ᾧ τὸ ἐνδεχόμενον καὶ ἄλλως ἔχειν ) , περὶ τοῦτό ἐστι καὶ ἡ ἀπὸ τοῦ μὴ ὄντος ἀσθένεια .
Lemmas: ἐν γάρ ὁ ἐν γένεσις εἰμί ὁ μέν ἐπί πολύς εἰμί , ὅς ὁ φύσις αἴτιος , ὅσος δέ παραλύω ὁ φύσις καί ὁ δύναμις αὐτός πρός ὁ ἐκ ἀνάγκη ὁ κατά αὐτός γίγνομαι γίγνομαι ( οὗτος εἰμί ὁ ἐπί ἐλαχύς , ἐν ὅς ὁ ἐνδέχομαι καί ἄλλος ἔχω ) , περί οὗτος εἰμί καί ὁ ἀπό ὁ μή εἰμί ἀσθένεια .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 21.40
οὔτε ἄρα ἐν τοῖς ἐξ ἀνάγκης ἐστὶ τὸ μὴ ὄν ( διὸ οὐδὲ τὸ ἐνδεχόμενον ) , οὐδὲ τὸ ἐν τοῖς ἐπὶ πολύ , καθόσον οὕτως ἔχει , ἀλλ’ ἐν τοῖς ἀντικειμένοις αὐτοῖς .
Lemmas: οὔτε ἄρα ἐν ὁ ἐκ ἀνάγκη εἰμί ὁ μή εἰμί ( διό οὐδέ ὁ ἐνδέχομαι ) , οὐδέ ὁ ἐν ὁ ἐπί πολύς , καθόσον οὕτως ἔχω , ἀλλά ἐν ὁ ἀντίκειμαι αὐτός .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 21.41
ταῦτα δέ ἐστι τὰ ἐπ’ ἔλαττον ·
Lemmas: οὗτος δέ εἰμί ὁ ἐπί ἐλαχύς ·
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 21.42
ἐν τούτοις δέ ἐστι καὶ τὰ τυχηρὰ καὶ αὐτόματα καὶ κυρίως λεγόμενα ἐφ’ ἡμῖν .
Lemmas: ἐν οὗτος δέ εἰμί καί ὁ τυχηρός καί αὐτόματος καί κύριος λέγω ἐπί ἐγώ .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 21.43
ὧν γὰρ προαιρέσεων ἡ φύσις ἢ ἀγωγαὶ καὶ ἔθη ἐστὶν αἴτια , αὗται οὕτως ἐφ’ ἡμῖν λέγονται ὡς δι’ ἡμῶν γιγνόμεναι , ἀναίτιοι ἃς κατὰ τὸ μὴ ὂν αὗται δεῖ τὸ κυρίως λεγόμενον ἐφ’ ἡμῖν οὕτως σώζουσιν , γιγνόμεναι διὰ φύσεως ἀσθένειαν καὶ ἔστι τὸ ἐφ’ ἡμῖν τοῦτο , οὗ καὶ τὸ ἀντικείμενον ἐνεδέχετο προελέσθαι τὸν τοῦτο προῃρημένον .
Lemmas: ὅς γάρ προαίρεσις ὁ φύσις ἤ ἀγωγή καί ἔθος εἰμί αἴτιος , οὗτος οὕτως ἐπί ἐγώ λέγω ὡς διά ἐγώ γίγνομαι , ἀναίτιος ὅς κατά ὁ μή εἰμί οὗτος δέω ὁ κύριος λέγω ἐπί ἐγώ οὕτως σῴζω , γίγνομαι διά φύσις ἀσθένεια καί εἰμί ὁ ἐπί ἐγώ οὗτος , ὅς καί ὁ ἀντίκειμαι ἐνδέχομαι προαιρέω ὁ οὗτος προλέγω .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 21.44
τὸ οὖν διὰ τὴν τοῦ μὴ ὄντος ὕπαρξιν ἐξησθενηκὸς τὴν συνέχειαν τῶν αἰτίων τῶν ἐν ἡμῖν τὸ ἐφ’ ἡμῖν κατέχει , καὶ ταύτην τὴν χώραν ἔχει , αἴτιον γιγνόμενον ἐν οἷς τὸ ἀναγκαῖον ἐπιλέλοιπεν αἴτιον διὰ τὴν τοῦ μὴ ὄντος ἐν τῷ ὄντι μῖξίν τε καὶ συμπλοκήν .
Lemmas: ὁ οὖν διά ὁ ὁ μή εἰμί ὕπαρξις ἐξασθενέω ὁ συνέχεια ὁ αἴτιος ὁ ἐν ἐγώ ὁ ἐπί ἐγώ κατέχω , καί οὗτος ὁ χώρα ἔχω , αἴτιος γίγνομαι ἐν ὅς ὁ ἀναγκαῖος ἐπιλείπω αἴτιος διά ὁ ὁ μή εἰμί ἐν ὁ εἰμί μίξις τε καί συμπλοκή .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 22.1
Τῶν γιγνομένων τε καὶ συνισταμένων ὑπὸ τῆς θείας δυνάμεως τῆς ἐν τῷ γενητῷ σώματι ἐγγιγνομένης ἀπὸ τῆς πρὸς τὸ θεῖον γειτνιάσεως , ἣν καὶ φύσιν καλοῦμεν , τιμιώτατον ἄνθρωπός ἐστι ·
Lemmas: ὁ γίγνομαι τε καί συνίστημι ὑπό ὁ θεῖος δύναμις ὁ ἐν ὁ γενητός σῶμα ἐγγίγνομαι ἀπό ὁ πρός ὁ θεῖος γειτνίασις , ὅς καί φύσις καλέω , τίμιος ἄνθρωπος εἰμί ·
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 22.2
μόνον γὰρ κεκοινώνηκεν τοῦτο τῶν τῇδε τῆς τελειοτάτης τῶν ψυχικῶν δυνάμεων , αὕτη δέ ἐστι νοῦς , καὶ μόνον ψυχὴν λογικὴν ἔχει , καθ’ ἣν βουλεύεσθαί τε καὶ ζητεῖν δύναται περὶ τῶν πρακτέων αὐτῷ , καὶ οὐ παραπλήσιόν ἐστι τοῖς ἄλλοις ζῴοις , ἃ τῷ μὴ κοινωνεῖν τῆς τοιᾶσδε δυνάμεως ἄλογα καλοῦμεν , ταῖς προσπιπτούσαις φαντασίαις ἑπόμενά τε καὶ συγκατατιθέμενα καὶ ἀνεξετάστως ἕκαστον , ὧν πράττει , ποιοῦντα .
Lemmas: μόνος γάρ κοινωνέω οὗτος ὁ τῇδε ὁ τέλειος ὁ ψυχικός δύναμις , οὗτος δέ εἰμί νόος , καί μόνος ψυχή λογικός ἔχω , κατά ὅς βουλεύω τε καί ζητέω δύναμαι περί ὁ πράσσω αὐτός , καί οὐ παραπλήσιος εἰμί ὁ ἄλλος ζῷον , ὅς ὁ μή κοινωνέω ὁ τοιόσδε δύναμις ἄλογος καλέω , ὁ προσπίπτω φαντασία ἕπομαι τε καί συγκατατίθημι καί ἀνεξέταστος ἕκαστος , ὅς πράσσω , ποιέω .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 22.3
ὁ γὰρ ἄνθρωπος μόνον τῶν ἄλλων ζῴων μετὰ τὴν προσπεσοῦσαν αὐτῷ φαντασίαν περί τινος ὡς πρακτέου οἷός τε ζητεῖν περὶ αὐτοῦ καὶ βουλεύεσθαι , εἴτε χρὴ συγκατατίθεσθαι τῷ φανέντι , εἴτε καὶ μή .
Lemmas: ὁ γάρ ἄνθρωπος μόνος ὁ ἄλλος ζῷον μετά ὁ προσπίπτω αὐτός φαντασία περί τις ὡς πρακτέος οἷος τε ζητέω περί αὐτός καί βουλεύω , εἴτε χρή συγκατατίθημι ὁ φαίνω , εἴτε καί μή .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 22.4
βουλευσάμενος δὲ καὶ κρίνας οὕτως ὁρμᾶ καὶ ἐπὶ τὸ πράττειν ἢ μὴ πράττειν ὁπότερον ·
Lemmas: βουλεύω δέ καί κρίνω οὕτως ὁρμάω καί ἐπί ὁ πράσσω ἤ μή πράσσω ὁπότερος ·
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 22.5
καὶ ὁπότερον προέκρινεν ἐκ τῆς βουλῆς ἔρχεται .
Lemmas: καί ὁπότερος προκρίνω ἐκ ὁ βουλή ἔρχομαι .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 22.6
διὰ τοῦτο καὶ μόνον τῶν ζῴων ἁπάντων ἐφ’ αὑτῷ τὸ πράττειν ἔχει , ὅτι καὶ τοῦ μὴ πράττειν τὸ αὐτὸ τοῦτο τὴν ἐξουσίαν ἔχει .
Lemmas: διά οὗτος καί μόνος ὁ ζῷον ἅπας ἐπί ἑαυτοῦ ὁ πράσσω ἔχω , ὅτι καί ὁ μή πράσσω ὁ αὐτός οὗτος ὁ ἐξουσία ἔχω .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 22.7
ἐφ’ ἑαυτῷ γὰρ ἡ αἵρεσις τῶν πρακτέων , εἴ γε βουλεύεσθαι καὶ κρίνειν ἐφ’ ἑαυτῷ .
Lemmas: ἐπί ἑαυτοῦ γάρ ὁ αἵρεσις ὁ πράσσω , εἰ γε βουλεύω καί κρίνω ἐπί ἑαυτοῦ .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 22.8
ἔστι γὰρ τὸ ἐφ’ αὑτῷ τὸ αὐτὸ τῷ ἀρχήν τε καὶ αἴτιον ποιητικὸν εἶναι τούτων , ἅ φαμεν εἶναι ἐφ’ αὑτῷ .
Lemmas: εἰμί γάρ ὁ ἐπί ἑαυτοῦ ὁ αὐτός ὁ ἀρχή τε καί αἴτιος ποιητικός εἰμί οὗτος , ὅς φημί εἰμί ἐπί ἑαυτοῦ .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 22.9
ἔστι δὲ τὸ ἐφ’ ἡμῖν ἐν τούτοις , περὶ ἃ καὶ τὸ βουλεύεσθαι .
Lemmas: εἰμί δέ ὁ ἐπί ἐγώ ἐν οὗτος , περί ὅς καί ὁ βουλεύω .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 22.10
βουλευόμεθα δὲ οὔτε περὶ τῶν γεγονότων οὔτε περὶ τῶν ὄντων ἤδη , ἀλλὰ περὶ τῶν μελλόντων καὶ ἐνδεχομένων γενέσθαι καὶ μὴ γενέσθαι , καὶ ὧν αἰτία διάνοια .
Lemmas: βουλεύω δέ οὔτε περί ὁ γίγνομαι οὔτε περί ὁ εἰμί ἤδη , ἀλλά περί ὁ μέλλω καί ἐνδέχομαι γίγνομαι καί μή γίγνομαι , καί ὅς αἴτιος διάνοια .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 22.11
ταῦτα γὰρ οἷά τε ὑφ’ ἡμῶν πραχθῆναί τε καὶ μή .
Lemmas: οὗτος γάρ οἷος τε ὑπό ἐγώ πράσσω τε καί μή .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 22.12
ἐν τούτοις ἄρα καὶ τὸ ἐφ’ ἡμῖν , καὶ ἔστιν ἀρχὴ καὶ αἰτία τῶν δι’ αὐτοῦ πραττομένων ὁ ἄνθρωπος , τοῦτο παρὰ τῆς φύσεως ἐξαίρετον ἔχων παρὰ τὰ ἄλλα πάντα τὰ γιγνόμενα πρὸς αὐτῆς , ὅτι καὶ μόνον λογικόν ἐστι φύσει καὶ βουλευτικόν .
Lemmas: ἐν οὗτος ἄρα καί ὁ ἐπί ἐγώ , καί εἰμί ἀρχή καί αἰτία ὁ διά αὐτός πράσσω ὁ ἄνθρωπος , οὗτος παρά ὁ φύσις ἐξαιρετός ἔχω παρά ὁ ἄλλος πᾶς ὁ γίγνομαι πρός αὐτός , ὅτι καί μόνος λογικός εἰμί φύσις καί βουλευτικός .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 22.13
τὸ γὰρ λογικὸν ἐν τούτῳ τὸ εἶναι ἔχει .
Lemmas: ὁ γάρ λογικός ἐν οὗτος ὁ εἰμί ἔχω .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 22.14
εἰ δὲ ἀρχὴ μὲν ἡ αἰτία τούτων , ὧν ἐστιν αἰτία , ὁ δὲ ἄνθρωπος ἀρχὴ τῶν πραττομένων ὑπ’ αὐτοῦ , καὶ αἴτιος τούτων ἂν εἴη .
Lemmas: εἰ δέ ἀρχή μέν ὁ αἰτία οὗτος , ὅς εἰμί αἰτία , ὁ δέ ἄνθρωπος ἀρχή ὁ πράσσω ὑπό αὐτός , καί αἴτιος οὗτος ἄν εἰμί .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 22.15
εἴπερ οὖν ἀρχὴν ἀρχῆς ζητεῖν τε καὶ λέγειν ἄτοπον ( οὐ γὰρ ἔτι ἁπλῶς ἀρχὴ τοῦτο , οὗ ἐστιν ἀρχή τις ἄλλη ) , οὐδ’ ἂν τῆς προαιρέσεως καὶ τῆς βουλήσεώς τε καὶ τοιᾶσδε κρίσεως τοῦ τε ἀνθρώπου αἴτιον ἄλλο τι ποιητικὸν προκαταβεβλημένον εἴη ( οὐ γὰρ ἂν ἔτι ἀρχὴ μένοι ) , ἀλλὰ τῶν μὲν πραττομένων ὑφ’ αὑτοῦ αὐτὸς αἴτιος καὶ ἡ κρίσις τε καὶ προαί ρεσις καὶ ἡ ποιητικὴ τούτων αἰτία , αὐτῶν δὲ ἐκείνων οὐκέτι ἄλλο τι .
Lemmas: εἴπερ οὖν ἀρχή ἀρχή ζητέω τε καί λέγω ἄτοπος ( οὐ γάρ ἔτι ἁπλῶς ἀρχή οὗτος , ὅς εἰμί ἀρχή τις ἄλλος ) , οὐδέ ἄν ὁ προαίρεσις καί ὁ βούλησις τε καί τοιόσδε κρίσις ὁ τε ἄνθρωπος αἴτιος ἄλλος τις ποιητικός προκαταβάλλω εἰμί ( οὐ γάρ ἄν ἔτι ἀρχή μένω ) , ἀλλά ὁ μέν πράσσω ὑπό ἑαυτοῦ αὐτός αἴτιος καί ὁ κρίσις τε καί προαί ρεσις καί ὁ ποιητικός οὗτος αἴτιος , αὐτός δέ ἐκεῖνος οὐκέτι ἄλλος τις .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 22.16
εἰ γὰρ ἀρχὴ μὲν ταῦτα , οὐκ ἔστιν δὲ τῆς κυρίως λεγομένης ἀρχῆς ἀρχή τε καὶ αἴτιον ( τοῦ μὲν γὰρ εἶναι καὶ γενέσθαι τὸν ἄνθρωπόν ἐστί τις ἀρχή .
Lemmas: εἰ γάρ ἀρχή μέν οὗτος , οὐ εἰμί δέ ὁ κύριος λέγω ἀρχή ἀρχή τε καί αἴτιος ( ὁ μέν γάρ εἰμί καί γίγνομαι ὁ ἄνθρωπος εἰμί τις ἀρχή .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 22.17
τοῦ δὲ τάδε ἢ τάδε προαιρεῖσθαι οὔ , καὶ τοῦτο γὰρ εἶναι τουτέστιν αὐτῷ τὸ τὴν τοιάνδε ἔχειν δύναμιν ἐν αὐτῷ ) .
Lemmas: ὁ δέ ὅδε ἤ ὅδε προαιρέω οὐ , καί οὗτος γάρ εἰμί τουτέστι αὐτός ὁ ὁ τοιόσδε ἔχω δύναμις ἐν αὐτός ) .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 22.18
τί γὰρ ἔτι καὶ χρήσιμον ἂν εἴη τὸ βουλεύεσθαι , εἰ προκαταβεβλημένας ἔχοιμεν τῶν πραττομένων τὰς αἰτίας ;
Lemmas: τίς γάρ ἔτι καί χρήσιμος ἄν εἰμί ὁ βουλεύω , εἰ προκαταβάλλω ἔχω ὁ πράσσω ὁ αἰτία ;
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 22.19
πῶς δ’ ἂν ἔτι τῶν ἄλλων ζῴων τιμιώτερον ἄνθρωπος εἴη ἀχρήστου τοῦ βουλεύεσθαι φανέντος ;
Lemmas: πῶς δέ ἄν ἔτι ὁ ἄλλος ζῷον τίμιος ἄνθρωπος εἰμί ἄχρηστος ὁ βουλεύω φαίνω ;
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 22.20
ἄχρηστον δέ , εἰ μὴ ἐφ’ ἡμῖν εἴη τὸ ἐκ τῆς βουλῆς προκρῖναί τι καὶ τὸ προκριθὲν ἑλέσθαι .
Lemmas: ἄχρηστος δέ , εἰ μή ἐπί ἐγώ εἰμί ὁ ἐκ ὁ βουλή προκρίνω τις καί ὁ προκρίνω αἱρέω .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 22.21
τὸ μὲν γὰρ λέγειν αἰτίαν τὴν φαντασίαν τοῦ βουλεύεσθαι περὶ τοῦ φανέντος οὐδὲν ἄτοπον , τὸ δὲ καὶ τοῦ πράττειν τόδε τι μὴ τὴν βουλήν , ἀλλὰ τὴν φαντασίαν αἰτιᾶσθαι ἀναιρεῖν ἐστι τὴν βουλήν , ἥν τε ἔχομεν ὡς οὔσης τινὸς τὴν φαντασίαν αἰτίαν .
Lemmas: ὁ μέν γάρ λέγω αἰτία ὁ φαντασία ὁ βουλεύω περί ὁ φαίνω οὐδείς ἄτοπος , ὁ δέ καί ὁ πράσσω ὅδε τις μή ὁ βουλή , ἀλλά ὁ φαντασία αἰτιάομαι ἀναιρέω εἰμί ὁ βουλή , ὅς τε ἔχω ὡς εἰμί τις ὁ φαντασία αἴτιος .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 22.22
ὥστ᾿ εἰ τοῦ μὲν βουλεύεσθαι τὸ φανὲν αἴτιον , τῆς δὲ κρίσεως ἡ βουλή , τῆς δὲ ὁρμῆς ἡ κρίσις , ἡ δὲ ὁρμὴ τῶν πραττομένων , οὐδὲν ἐν τούτοις ἐστὶν ἀναίτιον .
Lemmas: ὥστε εἰ ὁ μέν βουλεύω ὁ φαίνω αἴτιος , ὁ δέ κρίσις ὁ βουλή , ὁ δέ ὁρμή ὁ κρίσις , ὁ δέ ὁρμή ὁ πράσσω , οὐδείς ἐν οὗτος εἰμί ἀναίτιος .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 22.23
ὥσπερ δὲ τὸ βουλεύεσθαι τοῦ ἐφ’ ἡμῖν εἶναί τι δεικτικόν , οὕτως καὶ τὸ μεταγινώσκειν ἐπὶ πραχθεῖσίν τισιν καὶ αὑτοὺς καὶ τὴν αὑτῶν αἵρεσιν αἰτιᾶσθαι ·
Lemmas: ὥσπερ δέ ὁ βουλεύω ὁ ἐπί ἐγώ εἰμί τις δεικτικός , οὕτως καί ὁ μεταγιγνώσκω ἐπί πράσσω τις καί ἑαυτοῦ καί ὁ ἑαυτοῦ αἵρεσις αἰτιάομαι ·
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 22.24
μαρτύριον γὰρ ἡ τοιαύτη αἰτία τοῦ καὶ τοῦ πρᾶξαι τότε τὸ πεπραγμένον ἡμᾶς τὴν αἰτίαν ἔχειν , τὸ δὲ ἄλλο τι ζητεῖν αἴτιον τοῦ τόδε τι ἐκ τῆς βουλῆς προκρῖναι ἀνελεῖν ἐστι τὴν βουλήν .
Lemmas: μαρτύριον γάρ ὁ τοιοῦτος αἰτία ὁ καί ὁ πράσσω τότε ὁ πράσσω ἐγώ ὁ αἰτία ἔχω , ὁ δέ ἄλλος τις ζητέω αἴτιος ὁ ὅδε τις ἐκ ὁ βουλή προκρίνω ἀναιρέω εἰμί ὁ βουλή .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 22.25
τὸ γὰρ εἶναι τῷ βουλεύεσθαι ἐν τῷ δύνασθαι κρίνειν τε καὶ αἱρεῖσθαι τὸ φανὲν ἐκ τῆς βουλῆς ἄριστον .
Lemmas: ὁ γάρ εἰμί ὁ βουλεύω ἐν ὁ δύναμαι κρίνω τε καί αἱρέω ὁ φαίνω ἐκ ὁ βουλή ἀγαθός .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 22.26
ὁ δὴ τοῦτο τῆς βουλῆς ἀφαιρῶν ὄνομα βουλῆς καταλείπει μόνον .
Lemmas: ὁ δή οὗτος ὁ βουλή ἀφαιρέω ὄνομα βουλή καταλείπω μόνος .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 22.27
τὸ γὰρ λέγειν πάντων τῶν ἐκτὸς περιεστώτων ὁμοίων ἢ ταὐτὰ αἱρήσεσθαί τινα , ἢ καὶ πράξειν , ἢ δὴ ἀναιτίως ἔσεσθαί τι , τούτων των δὲ τὸ μὲν ἀναιτίως τι γίγνεσθαι ἀδύνατον εἶναι , τὸ δὲ ταὐτὰ αἱρεῖσθαι τῶν αὐτῶν περιεστώτων δεικτικὸν εἶναι τοῦ τὰ ἐκτὸς αἴτια κύρια τῶν ὑφ’ ἡμῶν πραττομένων εἶναι , οὐχ ὑγιές .
Lemmas: ὁ γάρ λέγω πᾶς ὁ ἐκτός περιίστημι ὅμοιος ἤ αὐτός αἱρέω τις , ἤ καί πράσσω , ἤ δή ἀναίτιος εἰμί τις , οὗτος ὁ δέ ὁ μέν ἀναίτιος τις γίγνομαι ἀδύνατος εἰμί , ὁ δέ αὐτός αἱρέω ὁ αὐτός περιίστημι δεικτικός εἰμί ὁ ὁ ἐκτός αἴτιος κύριος ὁ ὑπό ἐγώ πράσσω εἰμί , οὐ ὑγιής .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 22.28
οὔτε γὰρ ἀνάγκη τὰ αὐτὰ αἱρεῖσθαι τὸν ἄνθρωπον ἀεὶ τῶν αὐτῶν περιεστώτων ἁπάντων , οὔτε ἀναίτιος ἡ πρᾶξις , εἰ μὴ κατὰ τὰ αὐτὰ γίγνοιτο .
Lemmas: οὔτε γάρ ἀνάγκη ὁ αὐτός αἱρέω ὁ ἄνθρωπος ἀεί ὁ αὐτός περιίστημι ἅπας , οὔτε ἀναίτιος ὁ πρᾶξις , εἰ μή κατά ὁ αὐτός γίγνομαι .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 22.29
ἡ γὰρ βουλὴ καὶ ἡ προαίρεσις καὶ ἡ κρίσις καὶ ὁ ἄνθρωπος τῆς τοιαύτης πράξεως αἴτιος , ἔχων ἐν αὐτῷ τὴν ἐξουσίαν τοῦ βουλεύεσθαι περὶ τῶν περιεστώτων , ἔχει καὶ τὸ δύνασθαι ἐκ τῶν αὐτῶν μὴ τὰ αὐτὰ αἱρεῖσθαι .
Lemmas: ὁ γάρ βουλή καί ὁ προαίρεσις καί ὁ κρίσις καί ὁ ἄνθρωπος ὁ τοιοῦτος πρᾶξις αἴτιος , ἔχω ἐν αὐτός ὁ ἐξουσία ὁ βουλεύω περί ὁ περιίστημι , ἔχω καί ὁ δύναμαι ἐκ ὁ αὐτός μή ὁ αὐτός αἱρέω .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 22.30
καὶ τοῦτο οὐκ ἀλόγως τίθεται , οὐδέ ἐστιν αἴτημα τὸ λεγόμενον .
Lemmas: καί οὗτος οὐ ἄλογος τίθημι , οὐδέ εἰμί αἴτημα ὁ λέγω .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 22.31
εἰ μὲν γὰρ ἦν εἷς ὁ σκοπὸς αὐτῷ , πρὸς ὃν τὴν ἀναφορὰν τῆς κρίσεως ἐποιεῖτο , εὔλογον ἦν ἀπὸ τῶν αὐτῶν ἀεὶ ταὐτὸν αὐτὸν αἱρεῖσθαι τὴν αὐτήν γε σχέσιν ἔχοντα ἀεὶ καὶ φυλάττοντα πρὸς τὸν προκείμενον αὐτῷ σκοπόν , πρὸς ὃν ὁρῶν ἐποιεῖτο τὴν κρίσιν αὐτῶν .
Lemmas: εἰ μέν γάρ εἰμί εἷς ὁ σκοπός αὐτός , πρός ὅς ὁ ἀναφορά ὁ κρίσις ποιέω , εὔλογος εἰμί ἀπό ὁ αὐτός ἀεί αὐτός αὐτός αἱρέω ὁ αὐτός γε σχέσις ἔχω ἀεί καί φυλάσσω πρός ὁ πρόκειμαι αὐτός σκοπός , πρός ὅς ὁράω ποιέω ὁ κρίσις αὐτός .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 22.32
ἐπεὶ δέ ἐστι πλείω τὰ τέλη , πρὸς ἃ βλέπων τὴν κρίσιν καὶ τὴν αἵρεσιν τῶν πρακτέων ποιεῖται ( καὶ γὰρ τὸ ἡδὺ καὶ τὸ συμφέρον καὶ τὸ καλὸν ἔχει πρὸ ὀφθαλμῶν ) , ταῦτα δὲ ἀλλήλων διαφέρει , οὐ πάντα δὲ τὰ περιεστῶτα ὁμοίαν τὴν σχέσιν ἔχει πρὸς τούτων ἕκαστον , τὴν κρίσιν αὐτῶν καὶ τὴν ἐξ αὐτῶν αἵρεσιν ποιούμενος ποτὲ μὲν πρὸς τὸ ἡδύ , ποτὲ δὲ πρὸς τὸ καλόν , ἄλλοτε δὲ πρὸς τὸ συμφέρον καὶ οὐκ ἀεὶ ταὐτὰ πράξει οὐδὲ ἀεὶ ταὐτὰ αἱρήσεται τῶν αὐτῶν περιεστώτων ἁπάντων , ἀλλ’ ἑκάστοτε ταῦτα τὰ πρὸς τὸν κριθέντα σκοπὸν μάλιστα συντείνειν δοκοῦντα .
Lemmas: ἐπεί δέ εἰμί πολύς ὁ τέλος , πρός ὅς βλέπω ὁ κρίσις καί ὁ αἵρεσις ὁ πράσσω ποιέω ( καί γάρ ὁ ἡδύς καί ὁ συμφέρω καί ὁ καλός ἔχω πρό ὀφθαλμός ) , οὗτος δέ ἀλλήλων διαφέρω , οὐ πᾶς δέ ὁ περιίστημι ὅμοιος ὁ σχέσις ἔχω πρός οὗτος ἕκαστος , ὁ κρίσις αὐτός καί ὁ ἐκ αὐτός αἵρεσις ποιέω ποτέ μέν πρός ὁ ἡδύς , ποτέ δέ πρός ὁ καλός , ἄλλοτε δέ πρός ὁ συμφέρω καί οὐ ἀεί αὐτός πράσσω οὐδέ ἀεί αὐτός αἱρέω ὁ αὐτός περιίστημι ἅπας , ἀλλά ἑκάστοτε οὗτος ὁ πρός ὁ κρίνω σκοπός μάλα συντείνω δοκέω .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 22.33
λύοιτο δ’ ἂν διὰ τούτου καὶ ὁ τῇ φαντασίᾳ τὴν αἰτίαν ἀνατιθεὶς τῶν πραττομένων λόγος , διότι παρὰ τὸ φαινόμενον ἄμεινον αὐτῷ οὐδεὶς ἄν τι πράξαι ποτέ .
Lemmas: λύω δέ ἄν διά οὗτος καί ὁ ὁ φαντασία ὁ αἰτία ἀνατίθημι ὁ πράσσω λόγος , διότι παρά ὁ φαίνω ἀγαθός αὐτός οὐδείς ἄν τις πράσσω ποτέ .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 22.34
πλείους γὰρ οἱ σκοποί , πρὸς οὓς ἡ τῆς φαντασίας κρίσις .
Lemmas: πολύς γάρ ὁ σκοπός , πρός ὅς ὁ ὁ φαντασία κρίσις .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 22.35
ὅτι δὲ οὐδ’ εἰ τὰ αὐτὰ αἱροῖτό τις τῶν αὐτῶν περιεστώτων , ἤδη τούτῳ καὶ τὸ κατηναγκασμένως αἱρεῖσθαι ταῦτα ἕπεται καὶ τὸ εἶναι τῆς κρίσεως τὰ ἐκτὸς αἴτια ·
Lemmas: ὅτι δέ οὐδέ εἰ ὁ αὐτός αἱρέω τις ὁ αὐτός περιίστημι , ἤδη οὗτος καί ὁ κατηναγκασμένως αἱρέω οὗτος ἕπομαι καί ὁ εἰμί ὁ κρίσις ὁ ἐκτός αἴτιος ·
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 22.36
ἐφ’ ἑκάστης γὰρ αἱρέσεως ἔνεστιν αὐτὸν δεικνύναι πρὸ τοῦ πρᾶξαι καὶ προκρῖναί γέ τι καὶ τὸ ἀντικείμενον ἑλέσθαι δυνάμενον ·
Lemmas: ἐπί ἕκαστος γάρ αἵρεσις ἔνειμι αὐτός δείκνυμι πρό ὁ πράσσω καί προκρίνω γε τις καί ὁ ἀντίκειμαι αἱρέω δύναμαι ·
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 22.37
οὐ γὰρ ὡς οὐ δυνάμενος καὶ τὰ ἀντικείμενα τούτοις ἑλέσθαι αἱρεῖται ταῦτα , ἀλλ’ ὡς εὔλογα μᾶλλον αὐτῷ δοκοῦντα .
Lemmas: οὐ γάρ ὡς οὐ δύναμαι καί ὁ ἀντίκειμαι οὗτος αἱρέω αἱρέω οὗτος , ἀλλά ὡς εὔλογος μάλα αὐτός δοκέω .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 22.38
ἔξεστιν γοῦν αὐτῷ αὐτὸ τὸ μὴ κατηναγκασμένην τὴν αἵρεσιν εἶναι βουληθέντι δεῖξαί ποτε καὶ πρὸς τοῦτο φιλονεικήσαντι καὶ τὸ μὴ δοκοῦν εὔλογον ἑλέσθαι .
Lemmas: ἔξεστι γοῦν αὐτός αὐτός ὁ μή καταναγκάζω ὁ αἵρεσις εἰμί βούλομαι δείκνυμι ποτέ καί πρός οὗτος φιλονεικέω καί ὁ μή δοκέω εὔλογος αἱρέω .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 22.39
ἔτι , εἰ μὴ ἀεὶ τὴν ἕξιν ἐσμὲν ὅμοιοι , καθ’ ἣν βουλευόμεθα , οὐκ ἀςὶ τὰ αὐτὰ αἱρησόμεθα ἐκ τῶν περιεστώτων ὄντων ὁμοίων .
Lemmas: ἔτι , εἰ μή ἀεί ὁ ἕξις εἰμί ὅμοιος , κατά ὅς βουλεύω , οὐ ἀείς ὁ αὐτός αἱρέω ἐκ ὁ περιίστημι εἰμί ὅμοιος .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 22.40
εἰ δὲ τῶν αὐτῶν περιεστώτων τοῖς ἀνομοίοις οὐ τῶν αὐτῶν ἡ αἵρεσις , δῆλον ὡς καὶ τῆς τῶν ὁμοίων αἱρέσεως αἴτια οὐ τὰ περιεστῶτα ὅμοια ὄντα , ἀλλ᾿ ᾠ περιέστηκεν ὢν ὅμοιος αὑτῷ .
Lemmas: εἰ δέ ὁ αὐτός περιίστημι ὁ ἀνόμοιος οὐ ὁ αὐτός ὁ αἵρεσις , δῆλος ὡς καί ὁ ὁ ὅμοιος αἵρεσις αἴτιος οὐ ὁ περιίστημι ὅμοιος εἰμί , ἀλλά ὅς περιίστημι εἰμί ὅμοιος ἑαυτοῦ .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 22.41
ὅλως δέ . ὅτι ἐστίν τι ἐφ’ ἡμῖν , πειρᾶσθαι δεικνύναι διὰ λόγων οὕτως ἐναργὲς ὄν , οὐκ εἰδότων κρίνειν ἐστὶ τό τε γνώριμον καὶ τὸ μή ·
Lemmas: ὅλος δέ . ὅτι εἰμί τις ἐπί ἐγώ , πειράω δείκνυμι διά λόγος οὕτως ἐναργής εἰμί , οὐ οἶδα κρίνω εἰμί ὁ τε γνώριμος καί ὁ μή ·
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 22.42
δῆλον γὰρ τοῦτο , ὡς ἔφαμεν , ἐκ πολλῶν , ἐκ τοῦ βουλεύεσθαι , ἐκ τοῦ μετανοεῖν , ἐκ τοῦ συμβουλεύεσθαι , ἐκ τοῦ καταγιγνώσκειν τινῶν , ἐκ τοῦ προτρέπειν , ἐκ τοῦ ἐπαινεῖν , ἐκ τοῦ ψέγειν , ἐκ τοῦ τιμᾶν , ἐκ τοῦ κολάζειν , ἐκ τοῦ διδάσκειν , ἐκ τοῦ κελεύειν , ἐκ τοῦ μαντεύεσθαι , ἐκ τοῦ εὔχεσθαι , ἐκ τοῦ ἐθίζειν , ἐκ τοῦ νομοθετεῖν .
Lemmas: δῆλος γάρ οὗτος , ὡς φημί , ἐκ πολύς , ἐκ ὁ βουλεύω , ἐκ ὁ μετανοέω , ἐκ ὁ συμβουλεύω , ἐκ ὁ καταγιγνώσκω τις , ἐκ ὁ προτρέπω , ἐκ ὁ ἐπαινέω , ἐκ ὁ ψέγω , ἐκ ὁ τιμάω , ἐκ ὁ κολάζω , ἐκ ὁ διδάσκω , ἐκ ὁ κελεύω , ἐκ ὁ μαντεύομαι , ἐκ ὁ εὔχομαι , ἐκ ὁ ἐθίζω , ἐκ ὁ νομοθετέω .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 22.43
ὅλως γὰρ τούτοις καὶ τοῖς τοιούτοις ὁ πᾶς τῶν ἀνθρώπων βίος χρώμενος μαρτυρεῖ μηδὲν οὕτως ἴδιον εἶναι τοῦ ἀνθρώπου παρὰ τὰ ἄλλα ζῷα ὡς τὸ ἐφ’ ἡμῖν .
Lemmas: ὅλος γάρ οὗτος καί ὁ τοιοῦτος ὁ πᾶς ὁ ἄνθρωπος βίος χράω μαρτυρέω μηδείς οὕτως ἴδιος εἰμί ὁ ἄνθρωπος παρά ὁ ἄλλος ζῷον ὡς ὁ ἐπί ἐγώ .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 22.44
ὅτι δὲ καὶ τοῦ ποιοὶ γενέσθαι τὸ ἦθος αὐτοὶ τὴν ἀρχὴν ἔχομεν , δι’ ἃ καὶ τὰς αἱρέσεις διαφόρους ποιούμεθα , δῆλον ἐκ τοῦ διὰ τῶν ἐθῶν ἡμᾶς ποιοὺς γίγνεσθαι , τῶν δὲ ἐθῶν τὰ πλεῖστα ἐφ’ ἡμῖν εἶναι .
Lemmas: ὅτι δέ καί ὁ ποιός γίγνομαι ὁ ἦθος αὐτός ὁ ἀρχή ἔχω , διά ὅς καί ὁ αἵρεσις διάφορος ποιέω , δῆλος ἐκ ὁ διά ὁ ἔθος ἐγώ ποιός γίγνομαι , ὁ δέ ἔθος ὁ πολύς ἐπί ἐγώ εἰμί .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 22.45
καὶ γὰρ εἰ τὰ πρῶτά τις μοχθηρῶς ἐθισθείη παῖς ὢν ἔτι , ἀλλὰ φύσει γε πάντες ἄνθρωποι διορατικοὶ τῶν καλῶν εἰσιν τελειούμενοι .
Lemmas: καί γάρ εἰ ὁ πρῶτος τις μοχθηρός ἐθίζω παῖς εἰμί ἔτι , ἀλλά φύσις γε πᾶς ἄνθρωπος διορατικός ὁ καλός εἰμί τελειόω .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 22.46
οὐδεὶς γοῦν κατὰ φύσιν ἔχων ἀνεννόητός ἐστιν , τίνα μέν ἐστι δίκαια , τίνα δὲ ἄδικα , καὶ τίνα μὲν καλά , τίνα δὲ αἰσχρά .
Lemmas: οὐδείς γοῦν κατά φύσις ἔχω ἀνεννόητος εἰμί , τίς μέν εἰμί δίκαιος , τίς δέ ἄδικος , καί τίς μέν καλός , τίς δέ αἰσχρός .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 22.47
ἀλλ’ οὐδ’ ὅτι ἐκ τοῦ ἐθίζεσθαί πως ἢ τῶν καλῶν ἢ τῶν αἰσχρῶν γίγνονται προαιρετικοί τε καὶ πρακτικοί , οὐδὲ τοῦτο αὐτοὺς λανθάνει .
Lemmas: ἀλλά οὐδέ ὅτι ἐκ ὁ ἐθίζω πως ἤ ὁ καλός ἤ ὁ αἰσχρός γίγνομαι προαιρετικός τε καί πρακτικός , οὐδέ οὗτος αὐτός λανθάνω .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 22.48
οἱ γοῦν ἀσκῆσαί τι καὶ μαθεῖν βουλόμενοι ἐπὶ τὸ διὰ τῶν ἐθῶν αὑτοὺς προάγειν τῷ προκειμένῳ τρέπονται , ὡς οὐκ ἀγνοοῦντες τὴν τῶν ἐθῶν ἰσχὺν πρὸς τὸ τῶν προκειμένων τυγχάνειν .
Lemmas: ὁ γοῦν ἀσκέω τις καί μανθάνω βούλομαι ἐπί ὁ διά ὁ ἔθος ἑαυτοῦ προάγω ὁ πρόκειμαι τρέπω , ὡς οὐ ἀγνοέω ὁ ὁ ἔθος ἰσχύς πρός ὁ ὁ πρόκειμαι τυγχάνω .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 22.49
τίνι γὰρ ἄδηλον , ὅτι διὰ τοῦ τὰ σωφρονικὰ ποιεῖν περιγίνεται τὸ σωφρονεῖν ;
Lemmas: τίς γάρ ἄδηλος , ὅτι διά ὁ ὁ σωφρονικός ποιέω περιγίγνομαι ὁ σωφρονέω ;
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 22.50
εἰ δὲ μήτε τὰ καλὰ τοῖς κατὰ φύσιν ἔχουσιν ἔτι καὶ μηδέπω διὰ κακίαν πεπηρωμένοις οὐκ ἀγνοεῖται ἥ γε ὁδὸς ἡ ἐφ’ αὑτὰ ἐφ’ ἡμῖν τε καὶ γνώριμος , ἐφ’ ἡμῖν ἂν εἴη καὶ τὸ ποιοῖς γίνεσθαι τὰ ἤθη καὶ τὰς ἕξεις κτήσασθαι , ἀφ’ ὧν ἢ τάδε ἢ τάδε αἱρησόμεθά τε καὶ πράξομεν .
Lemmas: εἰ δέ μήτε ὁ καλός ὁ κατά φύσις ἔχω ἔτι καί μηδέπω διά κακία πηρόω οὐ ἀγνοέω ὁ γε ὁδός ὁ ἐπί ἑαυτοῦ ἐπί ἐγώ τε καί γνώριμος , ἐπί ἐγώ ἄν εἰμί καί ὁ ποιός γίγνομαι ὁ ἦθος καί ὁ ἕξις κτάομαι , ἀπό ὅς ἤ ὅδε ἤ ὅδε αἱρέω τε καί πράσσω .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 22.51
αἱ δὲ εὐφυίαι τε πρός τινα καὶ ἀφυΐαι ἔστ’ ἂν ἐν τῇ οἰκείᾳ φύσει τηρῶσιν τὸν ἄνθρωπον , πρὸς εὐκολωτέραν ἀνάληψιν τούτων συντελοῦσιν μόνον ἢ χαλεπωτέραν , πρὸς ἃ πεφύκασιν εὖ τε καὶ κακῶς .
Lemmas: ὁ δέ εὐφυία τε πρός τις καί ἀφυΐα ἔστε ἄν ἐν ὁ οἰκεῖος φύσις τηρέω ὁ ἄνθρωπος , πρός εὔκολος ἀνάληψις οὗτος συντελέω μόνος ἤ χαλεπός , πρός ὅς φύω εὖ τε καί κακός .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 22.52
πᾶσιν γὰρ ἀνθρώποις τοῖς κατὰ φύσιν τε ἔχουσιν καὶ ἀστρόφοις ἐπὶ τὴν κρίσιν τε καὶ τὴν αἵρεσιν δυνατὸν ἀρετὴν κτήσασθαι καὶ δυνατὸν δι’ αὑτοῦ , διὸ πολλῶν καλῶς πρὸς ἀρετὴν πεφυκότων φαυλότερόν τινες πεφυκότες ἀμείνους γίγνονται πολλάκις τὴν ἔνδειαν τῆς φύσεως ἰασάμενοι τῇ παῤ αὐτῶν ἐξουσίᾳ .
Lemmas: πᾶς γάρ ἄνθρωπος ὁ κατά φύσις τε ἔχω καί ἄστροφος ἐπί ὁ κρίσις τε καί ὁ αἵρεσις δυνατός ἀρετή κτάομαι καί δυνατός διά ἑαυτοῦ , διό πολύς καλός πρός ἀρετή φύζω φαῦλος τις φύω ἀγαθός γίγνομαι πολλάκις ὁ ἔνδεια ὁ φύσις ἰάομαι ὁ παρά αὐτός ἐξουσία .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 23.1
Ἠ τύχη καὶ τὸ αὐτόματον , ὅτι μέν ἐστιν ἐν τοῖς οὖσιν , ἱκανὴ περὶ αὐτῶν ἡ κοινὴ τῶν ἀνθρώπων πρόληψις μαρτυροῦσα , τί δέ ποτέ ἐστιν ἑκάτερον αὐτῶν καὶ περὶ τίνα τῶν ὄντων , οὐκέθ’ οἱ πολλοὶ τῆς τῶν δεδογμένων διδασκαλίας κύριοι .
Lemmas: ὁ τύχη καί ὁ αὐτόματος , ὅτι μέν εἰμί ἐν ὁ εἰμί , ἱκανός περί αὐτός ὁ κοινός ὁ ἄνθρωπος πρόληψις μαρτυρέω , τίς δέ ποτέ εἰμί ἑκάτερος αὐτός καί περί τίς ὁ εἰμί , οὐκέτι ὁ πολύς ὁ ὁ δοκέω διδασκαλία κύριος .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 23.2
οὔτε γὰρ ἑαυτοῖς οὔτε ἀλλήλοις συμφωνοῦσιν περὶ τῶνδε , συμφωνοῦντες ἐν τῇ περὶ τοῦ εἶναι ἑκάτερον αὐτῶν δόξῃ , ἄξιον τοίνυν ἐπιστῆσαι , τίς ποθ’ ἡ φύσις αὐτῶν καὶ περὶ τίνα τῶν ὄντων γίγνεται .
Lemmas: οὔτε γάρ ἑαυτοῦ οὔτε ἀλλήλων συμφωνέω περί ὅδε , συμφωνέω ἐν ὁ περί ὁ εἰμί ἑκάτερος αὐτός δόξα , ἄξιος τοίνυν ἐφίστημι , τίς ποτέ ὁ φύσις αὐτός καί περί τίς ὁ εἰμί γίγνομαι .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 23.3
δοκεῖ τοίνυν ἐν τοῖς αἰτίοις καὶ ταῦτα καταριθμεῖσθαι ·
Lemmas: δοκέω τοίνυν ἐν ὁ αἴτιος καί οὗτος καταριθμέω ·
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 23.4
καὶ γὰρ ἡ τύχη αἰτία δοκεῖ τῶν γιγνομένων ἀπὸ τύχης , καὶ τὸ αὐτόματον τῶν τοιούτων .
Lemmas: καί γάρ ὁ τύχη αἴτιος δοκέω ὁ γίγνομαι ἀπό τύχη , καί ὁ αὐτόματος ὁ τοιοῦτος .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 23.5
ὄντων τοίνυν αἰτίων τεττάρων , περὶ ὧν πολλάκις ἡμῖν λέγειν ἔθος , τοῦ τε ὑλικοῦ καὶ τοῦ κατὰ τὸ εἶδος , καὶ τοῦ ποιητικοῦ , καὶ τοῦ τέλους , ἐν τούτοις ἀνάγκη κἀκείνων ἑκάτερον εἶναι , εἴ γέ ἐστιν αἴτια .
Lemmas: εἰμί τοίνυν αἴτιος τέσσαρες , περί ὅς πολλάκις ἐγώ λέγω ἔθος , ὁ τε ὑλικός καί ὁ κατά ὁ εἶδος , καί ὁ ποιητικός , καί ὁ τέλος , ἐν οὗτος ἀνάγκη ἐκεῖνος ἑκάτερος εἰμί , εἰ γε εἰμί αἴτιος .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 23.6
ὡς μὲν οὖν ὕλην τὴν τύχην καὶ τὸ αὐτόματον οὐδεὶς ἂν αἰτιάσαιτο τῶν γιγνομένων δι’ αὐτά .
Lemmas: ὡς μέν οὖν ὕλη ὁ τύχη καί ὁ αὐτόματος οὐδείς ἄν αἰτιάομαι ὁ γίγνομαι διά αὐτός .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 23.7
οὐ γὰρ ὑποκείμενόν τι ἡ τύχη , σχηματιζόμενόν τε καὶ εἰδοποιούμενον ὑπό τινος ὡς ὕλη .
Lemmas: οὐ γάρ ὑπόκειμαι τις ὁ τύχη , σχηματίζω τε καί εἰδοποιέω ὑπό τις ὡς ὕλη .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 23.8
ὑπομένουσα γὰρ αὕτη δέχεται τὸ εἶδος καὶ ἔστιν αἰτία τῶν γιγνομένων ὡς ἐνυπάρχουσα τοῖς ἐξ αὐτῆς γεγονόσιν , ἡ δὲ τύχη καὶ τὸ αὐτόματον ἐν τοῖς δι’ αὐτὰ γιγνομένοις οὐκ ἔστιν ἐνυπάρχον ·
Lemmas: ὑπομένω γάρ οὗτος δέχομαι ὁ εἶδος καί εἰμί αἰτία ὁ γίγνομαι ὡς ἐνυπάρχω ὁ ἐκ αὐτός γίγνομαι , ὁ δέ τύχη καί ὁ αὐτόματος ἐν ὁ διά αὐτός γίγνομαι οὐ εἰμί ἐνυπάρχω ·
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 23.9
τὸ γὰρ αὐτὸ τοῦτο γιγνόμενον κατὰ τύχην ἔχει τὴν τύχην ἐν αὑτῷ ·
Lemmas: ὁ γάρ αὐτός οὗτος γίγνομαι κατά τύχη ἔχω ὁ τύχη ἐν ἑαυτοῦ ·
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 23.10
διὰ ταῦτα δὲ οὐδ’ ὡς εἶδός τε καὶ τὸ τί ἦν εἶναι αἴτια ταῦτα τοῖς δι᾿ αὐτά ·
Lemmas: διά οὗτος δέ οὐδέ ὡς εἶδος τε καί ὁ τίς εἰμί εἰμί αἴτιος οὗτος ὁ διά αὐτός ·
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 23.11
τὸ μὲν γὰρ εἶδος ἐνυπάρχει τῷ οὗ αἴτιόν ἐστι , γιγνόμενον ἐν τῇ ὕλῃ καὶ μένον , τούτων δὲ οὐδέτερον .
Lemmas: ὁ μέν γάρ εἶδος ἐν-ὑπάρχω ὁ ὅς αἴτιος εἰμί , γίγνομαι ἐν ὁ ὕλη καί μένω , οὗτος δέ οὐδέτερος .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 23.12
ἀλλὰ μὴν οὐδ’ ὡς τέλος καὶ τὸ οὗ ἕνεκεν αἴτιον ἡ τύχη τε καὶ τὸ αὐτόματον ·
Lemmas: ἀλλά μήν οὐδέ ὡς τέλος καί ὁ ὅς ἕνεκα αἴτιος ὁ τύχη τε καί ὁ αὐτόματος ·
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 23.13
οὐδενὶ γὰρ τῶν γιγνομένων ἡ τύχη σκοπός ·
Lemmas: οὐδείς γάρ ὁ γίγνομαι ὁ τύχη σκοπός ·
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 23.14
ἑκάστῳ μὲν γὰρ τῶν γιγνομένων ἕνεκέν τινος ὡρισμένος ὁ σκοπός , ἀόριστον δὲ τούτων ἑκάτερον .
Lemmas: ἕκαστος μέν γάρ ὁ γίγνομαι ἕνεκα τις ὁρίζω ὁ σκοπός , ἀόριστος δέ οὗτος ἑκάτερος .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 23.15
ἀλλὰ μὴν εἰ ἐν μηδενὶ τῶν τριῶν αἰτίων τούτων ἐστὶν ἡ τύχη , ἢ οὐδενός ἐστιν αἰτία , ἢ εἴη ἂν ἐν τοῖς ποιητικοῖς .
Lemmas: ἀλλά μήν εἰ ἐν μηδείς ὁ τρεῖς αἴτιος οὗτος εἰμί ὁ τύχη , ἤ οὐδείς εἰμί αἰτία , ἤ εἰμί ἄν ἐν ὁ ποιητικός .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 23.16
καὶ μὴν τὰ ποιητικὰ αἴτιά τινος ἕνεκεν ποιεῖ τὰ γιγνόμενα πρὸς αὐτῶν , καὶ ἔστιν αὐτοῖς ὡρισμένον τι τέλος προκείμενον , ὥσπερ ἢ τε φύσις καὶ ἡ τέχνη καὶ ἡ προαίρεσις , οὐδενὶ δὲ τούτων ταὐτὸν οὔτε τὸ αὐτόματον οὔτε ἡ τύχη .
Lemmas: καί μήν ὁ ποιητικός αἴτιος τις ἕνεκα ποιέω ὁ γίγνομαι πρός αὐτός , καί εἰμί αὐτός ὁρίζω τις τέλος πρόκειμαι , ὥσπερ ὁ τε φύσις καί ὁ τέχνη καί ὁ προαίρεσις , οὐδείς δέ οὗτος αὐτός οὔτε ὁ αὐτόματος οὔτε ὁ τύχη .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 23.17
ἄλλο γάρ τι παρὰ ταῦτα τούτων ἑκάτερον εἶναι δοκεῖ .
Lemmas: ἄλλος γάρ τις παρά οὗτος οὗτος ἑκάτερος εἰμί δοκέω .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 23.18
καὶ τὰ μέν ἐστιν ὡρισμένα , καὶ ἐφ’ ὡρισμένον ἄγει τι , ἄστατον δὲ καὶ ἀόριστον τὸ τῆς τύχης .
Lemmas: καί ὁ μέν εἰμί ὁρίζω , καί ἐπί ὁρίζω ἄγω τις , ἄστατος δέ καί ἀόριστος ὁ ὁ τύχη .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 23.19
εἰ δὴ δοκεῖ μὲν αἴτιά τινων εἶναι , μηδενὶ δέ ἐστι τῶν αἰτίων ταὐτά , κινδυνεύει ἢ μηδ’ ὅλως εἶναι , ἢ ἄλλος τις αἰτίων τρόπος ζητητέος .
Lemmas: εἰ δή δοκέω μέν αἴτιος τις εἰμί , μηδείς δέ εἰμί ὁ αἴτιος αὐτός , κινδυνεύω ἤ μηδέ ὅλος εἰμί , ἤ ἄλλος τις αἴτιος τρόπος ζητητέος .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 23.20
μηδὲ ὅλως μὲν οὖν λέγειν εἶναι αὐτὰ ἄτοπον , πράγματα τοσαύτην ἰσχὺν ἐν τοῖς οὖσιν ἔχειν πεπιστευμένα , ἄλλος δέ τίς ποτ’ ἂν εἴη παρὰ τοὺς προειρημένους τρόπους αἰτίων ;
Lemmas: μηδέ ὅλος μέν οὖν λέγω εἰμί αὐτός ἄτοπος , πρᾶγμα τοσοῦτος ἰσχύς ἐν ὁ εἰμί ἔχω πιστεύω , ἄλλος δέ τίς ποτέ ἄν εἰμί παρά ὁ προλέγω τρόπος αἴτιος ;
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 23.21
μήποτ’ οὖν , ἐπεὶ τῶν αἰτίων τὰ μέν ἐστι καθ’ αὑτά , τὰ δὲ κατὰ συμβεβηκός ( ἔστι γάρ τινα καὶ κατὰ συμβεβηκὸς αἴτια ·
Lemmas: μήποτε οὖν , ἐπεί ὁ αἴτιος ὁ μέν εἰμί κατά ἑαυτοῦ , ὁ δέ κατά συμβαίνω ( εἰμί γάρ τις καί κατά συμβαίνω αἴτιος ·
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 23.22
τὸ γὰρ τῷ καθ’ αὑτὸ καὶ κυρίως αἰτίῳ τινὸς συμβεβηκὸς κατὰ συμβεβηκὸς αἴτιον , καὶ αὐτὸ τοῦτο προηγουμένως ἦν αἴτιον , ᾧ τοῦτο συμβεβήκει .
Lemmas: ὁ γάρ ὁ κατά ἑαυτοῦ καί κύριος αἴτιος τις συμβαίνω κατά συμβαίνω αἴτιος , καί αὐτός οὗτος προηγέομαι εἰμί αἴτιος , ὅς οὗτος συμβαίνω .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 23.23
ὁ μὲν γὰρ ἰατρὸς αἴτιος καθ’ αὑτὸ τῆς ὑγιείας , ὁ δὲ λευκὸς κατὰ συμβεβηκός , εἰ εἴη τῷ ἰατρῷ τοῦτο συμβεβηκός ·
Lemmas: ὁ μέν γάρ ἰατρός αἴτιος κατά ἑαυτοῦ ὁ ὑγίεια , ὁ δέ λευκός κατά συμβαίνω , εἰ εἰμί ὁ ἰατρός οὗτος συμβαίνω ·
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 23.24
τὸ γὰρ συμβεβηκὸς τῷ ποιοῦντι ποιητικὸν αἴτιον κατὰ συμβεβηκός ·
Lemmas: ὁ γάρ συμβαίνω ὁ ποιέω ποιητικός αἴτιος κατά συμβαίνω ·
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 23.25
ἔτι κατὰ συμβεβηκὸς ὁ ἰατρὸς ποιητικὸν αἴτιον , ἰσχνότητος φέρε εἰπεῖν , ἂν τῷ ὑγιαζομένῳ τοῦτο ἢ συμβεβηκός ) , ἐπεὶ τοίνυν ἐστὶ τῶν αἰτίων τὰ μὲν καθ’ αὑτά , τὰ δὲ κατὰ συμβεβηκός , καὶ ἐν τοῖς καθ’ αὑτὰ αἰτίοις οὐχ οἷόν τε τιθέναι τὴν τύχην , ἐν τοῖς κατὰ συμβεβηκὸς ἂν εἴη .
Lemmas: ἔτι κατά συμβαίνω ὁ ἰατρός ποιητικός αἴτιος , ἰσχνότης φέρω λέγω , ἐάν ὁ ὑγιάζω οὗτος ἤ συμβαίνω ) , ἐπεί τοίνυν εἰμί ὁ αἴτιος ὁ μέν κατά ἑαυτοῦ , ὁ δέ κατά συμβαίνω , καί ἐν ὁ κατά ἑαυτοῦ αἴτιος οὐ οἷος τε τίθημι ὁ τύχη , ἐν ὁ κατά συμβαίνω ἄν εἰμί .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 23.26
τὰ μὲν γὰρ ὡρισμένα οὐ κατὰ συμβεβηκὸς ἂν εἴη , τὰ δὲ κατὰ συμβεβηκὸς ἀόριστά τε καὶ ἄστατα , ὁποῖον καὶ τὸ τῆς τύχης εἶναι φιλεῖ ·
Lemmas: ὁ μέν γάρ ὁρίζω οὐ κατά συμβαίνω ἄν εἰμί , ὁ δέ κατά συμβαίνω ἀόριστος τε καί ἄστατος , ὁποῖος καί ὁ ὁ τύχη εἰμί φιλέω ·
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 23.27
ἀόριστα γὰρ τὰ τῷ καθ’ αὑτὸ καὶ κυρίως αἰτίῳ συμβεβηκέναι δυνάμενα , ἃ πάντα καὶ αὐτὰ κατὰ συμβεβηκὸς αἴτια γίγνεται .
Lemmas: ἀόριστος γάρ ὁ ὁ κατά ἑαυτοῦ καί κύριος αἴτιος συμβαίνω δύναμαι , ὅς πᾶς καί αὐτός κατά συμβαίνω αἴτιος γίγνομαι .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 23.28
ἀλλ’ εἰ κατὰ συμβεβηκὸς αἴτιον ἡ τύχη , δεῖ τινι τῶν κυρίως αἰτίων λεγομένων αὐτὴν συμβεβηκέναι .
Lemmas: ἀλλά εἰ κατά συμβαίνω αἴτιος ὁ τύχη , δέω τις ὁ κύριος αἴτιος λέγω αὐτός συμβαίνω .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 23.29
ἐπεὶ οὖν δοκεῖ ποιητικὸν εἶναί τινος ἡ τύχη ( τὰ γὰρ κατὰ τύχην ἀπὸ τύχης φαμὲν γίγνεσθαί τε καὶ γεγονέναι ) , τῶν ποιητικῶν αἰτίων τινὶ ταῦτα ὑπάρχειν ἀνάγκη , εἴ γε φυλάξει τὴν χώραν τῶν αἰτίων .
Lemmas: ἐπεί οὖν δοκέω ποιητικός εἰμί τις ὁ τύχη ( ὁ γάρ κατά τύχη ἀπό τύχη φημί γίγνομαι τε καί γίγνομαι ) , ὁ ποιητικός αἴτιος τις οὗτος ὑπάρχω ἀνάγκη , εἰ γε φυλάσσω ὁ χώρα ὁ αἴτιος .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 23.30
ἀλλὰ μὴν τὰ κυρίως αἴτια ποιητικὰ φύσις τε καὶ τέχνη καὶ προαίρεσις .
Lemmas: ἀλλά μήν ὁ κύριος αἴτιος ποιητικός φύσις τε καί τέχνη καί προαίρεσις .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 23.31
πάντα μὲν γὰρ τὰ κυρίως ὡρισμένως ποιητικὰ ἕνεκά τινος τέλους τὰ πρὸς αὐτῶν γιγνόμενα ποιεῖ , ὁρῶμεν δὲ πάντα τά τινος ἕνεκεν γιγνόμενα ὑπὸ τούτων γιγνόμενά τινος ·
Lemmas: πᾶς μέν γάρ ὁ κύριος ὡρισμένως ποιητικός ἕνεκα τις τέλος ὁ πρός αὐτός γίγνομαι ποιέω , ὁράω δέ πᾶς ὁ τις ἕνεκα γίγνομαι ὑπό οὗτος γίγνομαι τις ·
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 23.32
τούτων ἄρα τινὶ συμβέβηκεν ἡ τύχη .
Lemmas: οὗτος ἄρα τις συμβαίνω ὁ τύχη .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 23.33
ἐπεὶ δὲ δοκεῖ ἐν τοῖς προαιρετικοῖς εἶναι τὰ κατὰ τύχην , ( ταῦτα γὰρ ἀπὸ τύχης γίγνεσθαί φαμεν , ὧν χάριν κἂν προελοίμεθά τι πρᾶξαι πρὸς τὸ τυχεῖν αὐτῶν , ἐφ’ ὧν τὴν εὐτυχίαν λέγομεν , ἢ πρὸς τὸ μὴ τυχεῖν , ὧν τὴν δυστυχίαν κατηγοροῦμεν ) , εἴη ἂν ἡ τύχη τοῖς κατὰ προαίρεσιν γιγνομένοις ἑπόμενον , καὶ ἐν τούτοις αἰτία κατὰ συμβεβηκός .
Lemmas: ἐπεί δέ δοκέω ἐν ὁ προαιρετικός εἰμί ὁ κατά τύχη , ( οὗτος γάρ ἀπό τύχη γίγνομαι φημί , ὅς χάριν ἄν προαιρέω τις πράσσω πρός ὁ τυγχάνω αὐτός , ἐπί ὅς ὁ εὐτυχία λέγω , ἤ πρός ὁ μή τυγχάνω , ὅς ὁ δυστυχία κατηγορέω ) , εἰμί ἄν ὁ τύχη ὁ κατά προαίρεσις γίγνομαι ἕπομαι , καί ἐν οὗτος αἰτία κατά συμβαίνω .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 23.34
ὅταν γὰρ πράττουσίν τι κατὰ προαίρεσιν ἡμῖν ἀπαντήσῃ μὴ τὸ προκείμενον τέλος κατὰ τὴν προαίρεσιν , ἄλλο δέ τι κατὰ συμβεβηκὸς γένηται , ἡ κατὰ προαίρεσιν γενομένη πρᾶξις αἰτία τοῦ ἀπαντήσαντός μέν , οὐ προκειμένου δέ . λέγομεν δὲ τοῦτ’ ἀπὸ τύχης γεγονέναι ·
Lemmas: ὅταν γάρ πράσσω τις κατά προαίρεσις ἐγώ ἀπαντάω μή ὁ πρόκειμαι τέλος κατά ὁ προαίρεσις , ἄλλος δέ τις κατά συμβαίνω γίγνομαι , ὁ κατά προαίρεσις γίγνομαι πρᾶξις αἴτιος ὁ ἀπαντάω μέν , οὐ πρόκειμαι δέ . λέγω δέ οὗτος ἀπό τύχη γίγνομαι ·
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 23.35
τῷ γὰρ σκάπτοντι κατὰ προαίρεσιν τοῦ φυτεῦσαι χάριν ἂν ἀπαντήσῃ ἐκ τοῦ σκάπτειν θησαυροῦ τινος εὕρεσις , ἀπὸ τύχης φαμὲν τὴν εὕρεσιν τοῦ θησαυροῦ γεγονέναι ·
Lemmas: ὁ γάρ σκάπτω κατά προαίρεσις ὁ φυτεύω χάριν ἐάν ἀπαντάω ἐκ ὁ σκάπτω θησαυρός τις εὕρεσις , ἀπό τύχη φημί ὁ εὕρεσις ὁ θησαυρός γίγνομαι ·
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 23.36
οὐκ ἀπὸ τύχης δέ , εἰ τούτου χάριν ἔσκαπτεν .
Lemmas: οὐ ἀπό τύχη δέ , εἰ οὗτος χάριν σκάπτω .
alexander-philosophy.de-anima-libri-mantissa-de-anima-liber-alter-sp 23.37
τότε μὲν γὰρ ἂν ἦν οὐ κατὰ συμβεβηκὸς τὸ σκάπτειν τῆς εὑρέσεως αἴτιον , ὥσπερ οὐδὲ τὸ φυτεῦσαι , νῦν δὲ κατὰ συμβεβηκός , οὐ γὰρ τούτου χάριν ἐγίνετο .
Lemmas: τότε μέν γάρ ἄν εἰμί οὐ κατά συμβαίνω ὁ σκάπτω ὁ εὕρεσις αἴτιος , ὥσπερ οὐδέ ὁ φυτεύω , νῦν δέ κατά συμβαίνω , οὐ γάρ οὗτος χάριν γίγνομαι .