alexander-philosophy.apori-ai-kai-lu-seis-sp 3.12.1
Ὁ λόγος δεικνύναι θέλων ἄπειρον τὸ ὃν | διὰ τοῦ τὸν ὑποτεθέντα εἶναι ἐν τῷ τοῦ κόσμου πέρατι ἤτοι ἐκτενεῖν ἐπέκεινα τοῦ κόσμου τὴν χεῖρα , ἢ δι᾿ ὁτιδὴ κωλυθήσεσθαι , ἀμφοτέρως δὲ ἔσεσθαί τι ἐκτὸς τοῦ κόσμου ( ἢ γὰρ τὸ κωλῦον ἐκτός ἐστιν , ἢ ἐν ᾧ ἔσται τὸ ἐκτεινόμενον ) , τὴν πιθανότητα ἔχει παρὰ τῆς φαντασίας τε καὶ αἰσθήσεως , ὥσπερ καὶ ὁ λέγων πᾶν τὸ πεπερασμένον πέρατι περαίνειν · ἀμφοτέρων γὰρ ἡ πιθανότης ἀπὸ τῆς αἰσθήσεως . τῷ γὰρ ἡμᾶς διὰ τὸ ἀφαντάστους εἶναι τοῦ ἀντικειμένου τοῖς ἐρωτωμένοις μηδὲν αὐτοῖς ἐξ αἰσθήσεως ἔχειν παρασχέσθαι τούτοις ἀντιμαρτυρούμενον ἡ τῷ λόγῳ πιθανότης . οὔτε γάρ τινι περιπεπτώκαμεν τοιούτῳ πεπερασμένῳ , οὗ μηδέν ἐστιν ἐπέκεινα ( τοιαῦτα γὰρ πάντα τὰ ὡς μέρη πεπερασμένα , ὧν ἐσμεν αἰσθανόμενοι μόνων ) , οὔτε προσπίπτει ἡμῖν τοιοῦτον , οὗ μηδὲ ἐκτὸς εἶναι δυνήσεται · ἀπάντων γὰρ ὧν αἰσθανόμεθα ἐκτός τι ὄν . διὸ δεῖ τοὺς ἐνισταμένους τοῖς τοιούτοις τῶν λόγων μὴ παρὰ τῶν αἰσθήσεων πειρᾶσθαι τὴν μαρτυρίαν φέρειν , ὧν ἐκτός ἐστι τὰ ζητούμενα , ἀλλ᾿ ἀπὸ τῆς οὐσίας τῶν πραγμάτων πειρᾶσθαι φέρειν τὰς ἐνστάσεις , προσλαβόντας ἐν αὐτοῖς ἐναργὲς ὂν τὸ μὴ δύνασθαι πάντα τὰ αὐτὰ ὑπάρχειν τῷ τε μορίῳ καὶ τῷ ὅλῳ , καὶ τῷ παντὶ καὶ ἑκάστῳ τῶν μερῶν αὐτοῦ . διὸ μηδὲ δεῖν ζητεῖν τὰς ἀπὸ τῶν αἰσθήσεων μαρτυρίας περὶ τῶν μερῶν , οἷς εἰσι σύντροφοι , μεταφέρειν ἐπὶ τὸ πᾶν , ὃ πάσης ἂν ἐκτὸς αἰσθήσεως πρὸς τῷ ὑπὸ μηδεμιᾶς φαντασίας αἰσθητικῆς βοηθεῖσθαι καὶ πολλαῖς αὐτῶν ἐναντιοῦται . οὐδὲ γὰρ ἂν διέφερέν τι τὸ πᾶν τοῦ μέρους , εἰ ἦν ὁμοίως , ὥσπερ ἑκάστου αὐτῶν ἐκτός τι , οὕτω δὴ κἀκείνου . ὥστε κατὰ μὲν τὸν λόγον εἶναί τι καὶ πᾶν οὗ πάντα τὰ ἄλλα μέρη , ἡ δ᾿ αἴσθησις οὐδενός ἐστιν ἀντιληπτικὴ τοιούτου , οὐ διὰ τὴν αἴσθησιν ἀποστατέον τῶν ὑπὸ τοῦ λόγου τιθεμένων . οὐδὲ γὰρ ἐπὶ τῶν ἄλλων οὕτω ποιοῦμεν , ὅτι μηδὲ τὰ αἰσθητά φαμεν εἶναι μόνα · οὐδ᾿ ἐπεὶ χρώμεθα πρὸς τὰς πίστεις τῶν ζητουμένων ἐπὶ πολλῶν ταῖς ἐκ τῶν αἰσθήσεων μαρτυρίαις διὰ τὴν συντροφίαν τε καὶ τὴν πρὸς αὐτὰ συνήθειαν , ἤδη χρὴ μόναις ταύταις χρῆσθαι μέτρῳ τῆς ἀληθείας · οὐδὲν ἂν τῶν ἀλόγων πρὸς τὴν γνῶσιν τῆς ἀληθείας διαφέροιμεν , ἱκανὸν γὰρ αὐτοῖς τὸ ἐν τοῖς οἰκείοις αἰσθητοῖς ἀληθές . ἃ δ᾿ οὐκ ἔστιν αἰσθήσεων ἴδια , ἄτοπον τὸ τὴν ἐν τούτοις ἀλήθειαν τῆς ἐκ τῶν αἰσθήσεων μαρτυρίας πᾶσαν ἠρτῆσθαι λέγειν . ὅτι μὲν οὖν εὔλογον εἶναί τι καὶ πᾶν , οὗ μέρη τε ὧν αἰσθανόμεθα , καὶ ὅσαι τούτων ἀρχαί τε καὶ αἰτίαι , ἱκανὸν μὲν συστῆσαι τὸ ὅλον τε καὶ τὸ μέρος πρὸς ἄλληλα λεγόμενον . τό τε γὰρ μέρος ὅλου μέρος τινός , καὶ τὸ ὅλον τοῖς μέρεσι τοιοῦτον , εἴ γέ ἐστιν ὅλον , οὗ μηδὲν τῶν μορίων ἄπεστιν , ὥστ᾿ εἰ μέρη τὰ καθ᾿ ἕκαστά τε καὶ αἰσθητά ἐστιν , καὶ τὸ ὅλον οὗ μέρη ταῦτα ( τὰ γὰρ μέρη ὅλου μέρη τινός ) , ἄτοπον τῷ πᾶν τὸ ὡς μέρος λεγόμενον ἐπὶ τὸ ὅλον τε τὴν ἀναφορὰν ἔχειν . διὸ οὐδ᾿ ἂν ὡς μέρους μέρη λέγηται τὰ πρῶτα ληφθέντα , ἀνάγκη κἀκεῖνο , ᾗ μέρος ἐστίν , ἄλλου τινὸς εἶναι † μέρος , εἰ μὴ ὅλον τι εἴη , ἀναιροῖτ᾿ ἂν τὸ καὶ ταῦτα εἶναι μέρη . ἀλλ᾿ εἰ ὅλον τι ἀναγκαῖον εἶναι εἴη , ἐφ᾿ ὃ πᾶν τὸ ὡς μέρος ὄν τε καὶ λεγόμενον ἔχει τὴν ἀναφοράν , ταὐτὸν δὲ ὅλον τε καὶ πᾶν , εἴ γε ἑκάτερον αὐτῶν ὁρίζεται τῷ μηδὲν αὐτοῦ τῶν μερῶν ἀπεῖναι , εἴη ἄν τι τοιοῦτο ὃν πεπερασμένον , εἴ γε πεπερασμένον , οὗ μηδὲν τῶν μερῶν ἄπεστιν . τὸ δὲ πᾶν τοιοῦτον . οὔτε γὰρ ἄλλο τι ὃν ἐκτὸς αὐτοῦ ἔσται περαῖνόν τε καὶ πεπερασμένον , οὔτε ἐκτείνειν τις εἴς τι μετ᾿ αὐτὸ ὃν δυνήσεται τὸ κρατούμενον ὑπ᾿ αὐτοῦ . οὐκέτι γὰρ ἂν εἴη πᾶν τε καὶ ὅλον , οὗ ἔξωθέν τί ἐστιν ὄν . ἔξωθεν δέ ἐστίν τι τοῦ τε περαίνοντος παρ᾿ ἄλλο τι καὶ τοῦ καταλείποντός τι μετ᾿ αὐτό , εἴτε τοξεύειν τις ἢ ἐκτείνειν | τῶν αὐτοῦ μορίων ἢ τῶν ὑφ᾿ αὐτοῦ κρατουμένων τι δυνήσεται . κανὸν δ᾿ ἔτι συστῆσαι ταὐτὸ τοῦτο καὶ τὸ τὰς ἀρχὰς τῶν ὄντων εἶναι πεπερασμένας . ἀπείρων γὰρ οὐσῶν οὐδὲ γνῶσις αὐτῶν ἔσται . εἰ δὲ μὴ τούτων , οὐδε τῶν ἐξ αὐτῶν γινομένων τινός , εἴ γε πᾶσα ἐπιστήμη ἐκ τῆς τῶν ἀρχῶν τοῦ ἐπιστητοῦ γνώσεως πρόεισιν . ἕπεται δὲ τῷ ἀπείρους εἶναι τὰς ἀρχὰς καὶ τὸ μηδὲν γίνεσθαι τῶν γινομένων τεταγμένως . τίς γὰρ ἂν τάξις ἀπείρων γένοιτο ; τί γὰρ ἂν εἴη τῆς ἐν τοῖς ἀπείροις τάξεως αἴτιον ; οὔτε γὰρ φύσις ἐν αὐτοῖς ἔχοι χώραν ἄν τινα , ἧς ἴδιον τὸ ἕνεκά του πάντα τὰ κατ᾿ αὐτὴν γινόμενα γίνεσθαι ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον , οὔθ᾿ οἷόν τε γίνεσθαι ἐν μὴ δεχομένοις τάξιν πράγμασι . τί γὰρ μᾶλλον ἐν τοῖς ἀπείροις τόδε πρὸ τοῦδε , καὶ τὸ μὲν πρῶτον τὸ δ´ ὕστερον , οὗ χωρὶς οὐχ οἶόν τε τὸ ἕνεκά του γινόμενον γενέσθαι ; πῶς γὰρ ἂν ἄνθρωπος ἢ ἵππος ἤ τι τῶν ἄλλων τῶν φύσει γινομένων γένοιτο , ἀναιρεθέντος τοῦ τὸ μέν τι εἶναι πρῶτον τῶν εἰς αὐτὰ συντελούντων , τὸ δὲ δεύτερον καὶ ἄνθρωπον μὲν ἐξ ἀνθρώπου , ἵππον δὲ ἐξ ἵππου γίνεσθαι κατὰ φύσιν , οὐσῶν τῶν ἀρχῶν ἀπείρων τε καὶ τάξιν οὐ δεχομένων , τί γὰρ τὸ τὰ ἄπειρα τάξον ; εἰ δ᾿ ἀνάγκη μὲν τύχῃ τε καὶ τῷ αὐτομάτῳ τὴν ἀπειρίαν διοικεῖσθαι , οὐχ οὕτω δὲ γινόμενα φαίνεται τὰ γινόμενα | ( τὰ γὰρ ἢ ὁμοίως ἀεὶ ἢ ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον γινόμενα πόρρω κεχώρισται τῶν προειρημένων αἰτίων , οὕτω δὲ ὁρᾶται τὰ γινόμενα κατὰ φύσιν ) , ἀναιροῖτ᾿ ἂν καὶ τῶν ἀρχῶν τε καὶ τῶν ὄντων ἀπειρία . τί γάρ ; εἰ ἀδύνατον ἄπειρον ἀπείρου μεῖζον εἶναι , κατὰ δὲ τὰς δόξας τῶν ἀπείρους τὰς ἀρχὰς εἶναι τιθεμένων οὐ τοῦτο μόνον , ἀλλὰ καὶ ἄπειρα πολλά , μᾶλλον δ᾿ ἀπειράκις ἄπειρα ἕπεται εἶναί τε καὶ γίνεσθαι λέγειν , πῶς ἄν τις οὐκ ἀτοπωτάτην ὑπολάβοι τήνδε τὴν δόξαν ; ἄπειρον γὰρ ἀπείρου μεῖζον οὐχ οἷόν τε λέγειν εἶναι , εἴ γε τὸ μὲν ἄπειρον ἀνάγκη πανταχοῦ λέγειν εἶναι , καὶ πάντα κατέχειν τόπον . οὐκέτι γὰρ ἄπειρον τὸ μὴ ὂν πανταχοῦ . τὸ γὰρ ὑπολιπεῖν τινα καὶ ἄλλῳ χώραν πεπερασμένου , τοῦ δὲ τοιούτου οὐδὲν ὑπερέχειν οἷόν τε , οὐδὲ παρ᾿ αὐτὸ ἄλλο εἶναι , μὴ ὅτι ἄπειρον , ἀλλ᾿ οὐδὲ πεπερασμένον . οὐκέτι γὰρ ἂν εἴη πανταχοῦ οὕτως . ὥστε καθ᾿ οὃς πλείω τὰ ἄπειρα , οὐδὲν ἂν εἴη κατὰ τούτους ἀπλῶς ἄπειρον . εἰ γὰρ πλείω τὰ ἄπειρα , οὐκέτι τὸ ἄπειρον ἔσται πανταχοῦ , ἔσται τε ἄπειρον ἀπείρου μεῖζον , εἴ γε τά τε δύο ἄπειρα ἀνάγκη τοῦ ἑνὸς ὑπερέχειν , καὶ ἄπειρον καὶ τὸ ἐκ τῶν δύο ἀπείρων συγκείμενον . πάλιν δ᾿ αὖ τὰ τρία μείζω τῶν δύο , καὶ οὕτω προστιθέντων ἐπ᾿ ἄπειρον ἡ αὔξησις τοῦ ἀπείρου προελεύσεται . ἢ γὰρ οὐκ ἐροῦσιν τὰ δύο ἄπειρα τοῦ ἑνὸς μείζω τε καὶ πλείω , καὶ οὕ | τως αὐτοῖς συμβήσεται ἀμερῆ τὰ ἄπειρα λέγειν ( ἐκ γὰρ τῆς τῶν τοιούτων συνθέσεως μόνων οὐδὲν μεῖζον ἑκάστου τῶν ἐν τῇ συνθέσει τὸ ἐκ πάντων συγκείμενον , ὃ ταῖς στιγμαῖς συμβέβηκε μόναις ) , ἤ , εἰ τοῦτο ἀλογώτατον , καὶ τὰ ἴσα συντιθέμενα ἀνάγκη τὸ λοιπὸν ποιεῖν διπλάσιον , ἔσται τὸ ἐκ τῶν δύο ἀπείρων συντιθέμενον διπλάσιον , καὶ οὕτως ἔσται τι καὶ ἴσον ἄπειρον ἀπείρῳ , καὶ διπλάσιον ἄλλο ἄλλου καὶ ἥμισυ , οὕτω δὲ καὶ τριπλάσιον ⟨ καὶ ⟩ ἐπ᾿ ἄπειρον αὐξόμενον , οὗ τί γένοιτ᾿ ἂν ἀλογώτερον ; ἔτι δ᾿ ἀναγκαῖον καὶ τῶν τυχόντων μέγεθος ἐχόντων , ἀπείρων δὲ κατὰ τὸν ἀριθμὸν τὴν σύνθεσιν ἄπειρόν τι μέγεθος ποιεῖν , οὐδὲν δὲ οἷόν ⟨ τε ⟩ τούτου τοῦ μεγέθους μεῖζον εἶναι , ἀνάγκη τῷ ἀπείρους τὰς ἀρχὰς ὑποτιθεμένῳ εὐθὺς ταύτας ἀλλήλων ἅπτεσθαι λέγειν καὶ μηδὲν αὐτῶν εἶναι μεταξύ · γίνοιτ᾿ ἂν οὕτως τοῦ ἐκ τῶν ἀπείρων συντιθεμένων γινομένου ἀπείρου μεῖζον τὸ ἔκ τε τῶν ἀπείρων ἀρχῶν καὶ ἐκ τῶν μεταξὺ αὐτῶν συγκείμενον . ὅτι δὲ πλείω τὰ ἄπειρα κατὰ τοὺς ἀπείρους τὰς ἀρχὰς λέγοντας , καὶ ἐκ τούτων γνώριμον . λέγουσι μὲν γὰρ τοὺς κόσμους ἀπείρους , τούτων δὲ εἰ μὲν καὶ ἕκαστος αὐτῶν ἐξ ἀπείρων ἀρχῶν ἐστι συγκείμενος , ἀπειράκις ἄπειρα τὰ ἄπειρα ἀναγκαῖον εἶναι , ἑκάστης ἰδίᾳ τῆς ἀρχῆς τῶν ἐν τοῖς ἀπείροις κόσμοις πρὸς ἑκάεἶναι , ἄπειρον μέγεθος ποιούσης ἐν τῇ πρὸς ἀλλήλους τῇ κατὰ μίαν σύνθεσιν , εἴ γε ἄπειρον ἀναγκαῖον εἶναι τὸ ἐξ ἀπείρων μέγεθός τι ἐχόντων σύγκειμενον . εἰ δὲ ἐκ πεπερασμένων ὄν , τοσαυτάκις ἄπειρα τὰ ὄντα , ἐξ ὅσων ἕκαστος κόσμος πεπερασμένων στοιχείων ἐστίν . εἰ δὲ καὶ τὸ μεταξὺ κενὸν συγκαταριθμοῖτο , πολὺ μεῖζον ἂν ἔχοι τὸ γινόμενον γίνοιτο . εἰ δὲ ταῦτα παράλογα καὶ ὑπερβάλλοντα πᾶσαν ἀτοπίαν , δῆλον ὡς ἄτοπος ἡ τῆς ἀπειρίας ὑπόθεσις . ἧς ἑπομένης καὶ τοῖς πᾶν τὸ πεπερασμένον παρὰ τὸ ἐκτὸς περαίνειν λέγουσι καὶ τοῖς ἀξιοῦσιν ἐκτείνειν δύνασθαί τι τὸν ἐπὶ τοῦ πέρατος γενόμενον ἐπέκεινα καὶ ἔξω τοῦ πέρατος , δῆλον ὡς καὶ ταῦτα ἐνέχοιτο ἂν τοῖς ἀτόποις τοῖς προειρημένοις . διὸ λύειν αὐτὰ πειρατέον ἀπὸ τῆς οὐσίας αὐτῶν τὴν ἀρχὴν λαμβάνοντας , οὐκ ἀπὸ τῆς αἰσθήσεως τῆς μηδὲν εἰς τὴν γνῶσιν αὐτῶν συντελούσης . εἰ μὲν οὖν τῷ πεπερασμένῳ τὸ εἶναι πεπερασμένῳ ἐστὶν ἐν τῷ θεωρεῖσθαι παρ᾿ ἄλλο , λέγοιεν ⟨ ἄν τι ⟩ οἱ ἐναντίοι , ἀξιοῦντες παντὸς πεπερασμένου ἐκτὸς ὀφείλειν εἶναί τι παρ᾿ ὃ περαῖνον φαίνεται , εἴ γέ ἐστιν ἐν τούτῳ τῷ πεπερασμένῳ τὸ εἶναι · εἰ δέ ἐστι πεπερασμένον τὸ πέρας ἔχον καὶ τὸ οἷόν τε εἰς ἴσα διαιρεῖσθαι καὶ τὸ ἐκ πεπερασμένων μερῶν συγκείμενον , ὧν οὐδενὶ τὸ εἶναι ἐν τῷ ἐκτὸς ἔχειν αὐτοῦ τι , οἱ λαμβάνοντες πᾶν τὸ πεπερασμένον παρά τι περαίνειν οὐ τῶν ἐν τῇ οὐσίᾳ τοῦ πεπερασμένου περιεχομένων λαμβάνοιεν ἄν τι , ἀλλά τι συμβεβηκὸς τούτοις , οἷς τοῦ παντὸς μέρεσιν ὑπάρχει τὸ πεπεράνθαι . τούτοις γὰρ ὑπάρχοντος τοῦ παρ᾿ ἄλλο ὁρᾶσθαι , οὐ διὰ τὸ πεπεράνθαι , ἀλλὰ διὰ τὸ μέρεσιν τοῦ παντὸς εἶναι , ἀξιοῖ τοῦτο μεταφέρειν καὶ ἐπὶ τὸ ὡς πᾶν πεπερασμένον , μόνοις τοῖς ὡς μέρεσι πεπερασμένοις τούτου παρακολουθεῖν δυναμένου , οὐχ πεπερασμένα , ἀλλ᾿ μέρη . καὶ γὰρ εἰ μὲν τὸ πεπερασμένον τῇ αὐτοῦ φύσει τὸ πεπεράνθαι ἔχει , τὸ δὲ πρός τι περαίνειν τῇ πρὸς ἄλλο σχέσει τοιοῦτον , οὐκ ἂν εἴη τὸ πεπερασμένον ἐν τῷ περαίνειν πρός τι ὂν ἐκτὸς αὐτοῦ . χρὴ γὰρ τὸν εἰσάγοντα διὰ τῶν λόγων φύσιν οὕτως ἄτοπον καὶ τοῖς οὖσί τε καὶ γινομένοις μαχομένην , ὡς ἐδείξαμεν , οὐκ ἐκ βραχείας πιθανότητος ποιεῖσθαι τὴν κατασκευήν τε καὶ τὴν πίστιν αὐτῆς , οὐδὲ ἀπὸ συμβεβηκότος τινός τισι τῶν πεπερασμένων τὴν φύσιν τοῦ πεπερασμένου λαμβάνοντος . οὔτε γὰρ ἕπεται τοῦτο ἐπὶ τῷ λέγοντι τὸ πᾶν εἶναι πεπερασμένον , οὔτε ἐκ τῆς αἰσθήσεως ἔχουσί τι περὶ αὐτοῦ τοιοῦτο | λέγειν , ἢ τε ἀπὸ τῶν ὑπὸ τὴν αἴσθησιν πεπερασμένων παράθεσις οὐχ ὁμοία , εἴ γε ταῦτα μὲν ὁμολογεῖται πρὸς τῷ πεπεράνθαι καὶ μέρη τοῦ παντὸς εἶναι , τὸ δὲ πᾶν αὐδέθ᾿ οἷόν τε μέρος τινός . ὅτι δὲ μὴ ἐπὶ πάντων τῇ αἰσθήσει χρηστέον , αὐτοὶ πρὸς οὓς ὁ λόγος δεικνύασιν , ἄτομά γέ τινα μεγέθη τιθέμενοι ἐκπίπτοντα τὴν αἰσθητὴν φύσιν καὶ κενόν τι εἶναι λέγοντες καὶ ἀμερῆ τινα καὶ ἀσώματα καὶ κινήσεις καὶ χρόνους εἰσαγόμενοι .
Lemmas: ὁ λόγος δείκνυμι ἐθέλω ἄπειρος ὁ εἰμί | διά ὁ ὁ ὑποτίθημι εἰμί ἐν ὁ ὁ κόσμος πέρας ἤτοι ἐκτείνω ἐπέκεινα ὁ κόσμος ὁ χείρ , ἤ διά ὅτι κωλύω , ἀμφοτέρως δέ εἰμί τις ἐκτός ὁ κόσμος ( ἤ γάρ ὁ κωλύω ἐκτός εἰμί , ἤ ἐν ὅς εἰμί ὁ ἐκτείνω ) , ὁ πιθανότης ἔχω παρά ὁ φαντασία τε καί αἴσθησις , ὥσπερ καί ὁ λέγω πᾶς ὁ περαίνω πέρας περαίνω · ἀμφότερος γάρ ὁ πιθανότης ἀπό ὁ αἴσθησις . ὁ γάρ ἐγώ διά ὁ ἀφάνταστος εἰμί ὁ ἀντίκειμαι ὁ ἐρωτάω μηδείς αὐτός ἐκ αἴσθησις ἔχω παρέχω οὗτος ἀντιμαρτυρέω ὁ ὁ λόγος πιθανότης . οὔτε γάρ τις περιπίπτω τοιοῦτος περαίνω , ὅς μηδείς εἰμί ἐπέκεινα ( τοιοῦτος γάρ πᾶς ὁ ὡς μέρος περαίνω , ὅς εἰμί αἰσθάνομαι μόνος ) , οὔτε προσπίπτω ἐγώ τοιοῦτος , ὅς μηδέ ἐκτός εἰμί δύναμαι · ἅπας γάρ ὅς αἰσθάνομαι ἐκτός τις εἰμί . διό δέω ὁ ἐνίστημι ὁ τοιοῦτος ὁ λόγος μή παρά ὁ αἴσθησις πειράω ὁ μαρτυρία φέρω , ὅς ἐκτός εἰμί ὁ ζητέω , ἀλλά ἀπό ὁ οὐσία ὁ πρᾶγμα πειράω φέρω ὁ ἔνστασις , προσλαμβάνω ἐν αὐτός ἐναργής εἰμί ὁ μή δύναμαι πᾶς ὁ αὐτός ὑπάρχω ὁ τε μόριον καί ὁ ὅλος , καί ὁ πᾶς καί ἕκαστος ὁ μέρος αὐτός . διό μηδέ δέω ζητέω ὁ ἀπό ὁ αἴσθησις μαρτυρία περί ὁ μέρος , ὅς εἰμί σύντροφος , μεταφέρω ἐπί ὁ πᾶς , ὅς πᾶς ἄν ἐκτός αἴσθησις πρός ὁ ὑπό μηδείς φαντασία αἰσθητικός βοηθέω καί πολύς αὐτός ἐναντιόομαι . οὐδέ γάρ ἄν διαφέρω τις ὁ πᾶς ὁ μέρος , εἰ εἰμί ὅμοιος , ὥσπερ ἕκαστος αὐτός ἐκτός τις , οὕτως δή ἐκεῖνος . ὥστε κατά μέν ὁ λόγος εἰμί τις καί πᾶς ὅς πᾶς ὁ ἄλλος μέρος , ὁ δέ αἴσθησις οὐδείς εἰμί ἀντιληπτικός τοιοῦτος , οὐ διά ὁ αἴσθησις ἀφίστημι ὁ ὑπό ὁ λόγος τίθημι . οὐδέ γάρ ἐπί ὁ ἄλλος οὕτως ποιέω , ὅτι μηδέ ὁ αἰσθητός φημί εἰμί μόνος · οὐδέ ἐπεί χράω πρός ὁ πίστις ὁ ζητέω ἐπί πολύς ὁ ἐκ ὁ αἴσθησις μαρτυρία διά ὁ συντροφία τε καί ὁ πρός αὐτός συνήθεια , ἤδη χρή μόνος οὗτος χράω μέτρον ὁ ἀλήθεια · οὐδείς ἄν ὁ ἄλογος πρός ὁ γνῶσις ὁ ἀλήθεια διαφέρω , ἱκανός γάρ αὐτός ὁ ἐν ὁ οἰκεῖος αἰσθητός ἀληθής . ὅς δέ οὐ εἰμί αἴσθησις ἴδιος , ἄτοπος ὁ ὁ ἐν οὗτος ἀλήθεια ὁ ἐκ ὁ αἴσθησις μαρτυρία πᾶς ἀρτάω λέγω . ὅτι μέν οὖν εὔλογος εἰμί τις καί πᾶς , ὅς μέρος τε ὅς αἰσθάνομαι , καί ὅσος οὗτος ἀρχή τε καί αἰτία , ἱκανός μέν συνίστημι ὁ ὅλος τε καί ὁ μέρος πρός ἀλλήλων λέγω . ὁ τε γάρ μέρος ὅλος μέρος τις , καί ὁ ὅλος ὁ μέρος τοιοῦτος , εἰ γε εἰμί ὅλος , ὅς μηδείς ὁ μόριον ἄπειμι , ὥστε εἰ μέρος ὁ κατά ἕκαστος τε καί αἰσθητός εἰμί , καί ὁ ὅλος ὅς μέρος οὗτος ( ὁ γάρ μέρος ὅλος μέρος τις ) , ἄτοπος ὁ πᾶς ὁ ὡς μέρος λέγω ἐπί ὁ ὅλος τε ὁ ἀναφορά ἔχω . διό οὐδέ ἄν ὡς μέρος μέρος λέγω ὁ πρῶτος λαμβάνω , ἀνάγκη ἐκεῖνος , ᾗ μέρος εἰμί , ἄλλος τις εἰμί † μέρος , εἰ μή ὅλος τις εἰμί , ἀναιρέω ἄν ὁ καί οὗτος εἰμί μέρος . ἀλλά εἰ ὅλος τις ἀναγκαῖος εἰμί εἰμί , ἐπί ὅς πᾶς ὁ ὡς μέρος εἰμί τε καί λέγω ἔχω ὁ ἀναφορά , αὐτός δέ ὅλος τε καί πᾶς , εἰ γε ἑκάτερος αὐτός ὁρίζω ὁ μηδείς αὐτός ὁ μέρος ἄπειμι , εἰμί ἄν τις τοιοῦτος εἰμί περαίνω , εἰ γε περαίνω , ὅς μηδείς ὁ μέρος ἄπειμι . ὁ δέ πᾶς τοιοῦτος . οὔτε γάρ ἄλλος τις εἰμί ἐκτός αὐτός εἰμί περαίνω τε καί περαίνω , οὔτε ἐκτείνω τις εἰς τις μετά αὐτός εἰμί δύναμαι ὁ κρατέω ὑπό αὐτός . οὐκέτι γάρ ἄν εἰμί πᾶς τε καί ὅλος , ὅς ἔξωθεν τις εἰμί εἰμί . ἔξωθεν δέ εἰμί τις ὁ τε περαίνω παρά ἄλλος τις καί ὁ καταλείπω τις μετά αὐτός , εἴτε τοξεύω τις ἤ ἐκτείνω | ὁ αὐτός μόριον ἤ ὁ ὑπό ἑαυτοῦ κρατέω τις δύναμαι . καίνω δέ ἔτι συνίστημι αὐτός οὗτος καί ὁ ὁ ἀρχή ὁ εἰμί εἰμί περαίνω . ἄπειρος γάρ εἰμί οὐδέ γνῶσις αὐτός εἰμί . εἰ δέ μή οὗτος , οὐ ὁ ἐκ αὐτός γίγνομαι τις , εἰ γε πᾶς ἐπιστήμη ἐκ ὁ ὁ ἀρχή ὁ ἐπιστητός γνῶσις πρόειμι . ἕπομαι δέ ὁ ἄπειρος εἰμί ὁ ἀρχή καί ὁ μηδείς γίγνομαι ὁ γίγνομαι τεταγμένως . τίς γάρ ἄν τάξις ἄπειρος γίγνομαι ; τίς γάρ ἄν εἰμί ὁ ἐν ὁ ἄπειρος τάξις αἴτιος ; οὔτε γάρ φύσις ἐν αὐτός ἔχω χώρα ἄν τις , ὅς ἴδιος ὁ ἕνεκα τις πᾶς ὁ κατά αὐτός γίγνομαι γίγνομαι ὡς ἐπί ὁ πολύς , οὔτε οἷος τε γίγνομαι ἐν μή δέχομαι τάξις πρᾶγμα . τίς γάρ μάλα ἐν ὁ ἄπειρος ὅδε πρό ὅδε , καί ὁ μέν πρῶτος ὁ δ´ ὕστερον , ὅς χωρίς οὐ οἷος τε ὁ ἕνεκα τις γίγνομαι γίγνομαι ; πῶς γάρ ἄν ἄνθρωπος ἤ ἵππος ἤ τις ὁ ἄλλος ὁ φύσις γίγνομαι γίγνομαι , ἀναιρέω ὁ ὁ μέν τις εἰμί πρῶτος ὁ εἰς αὐτός συντελέω , ὁ δέ δεύτερος καί ἄνθρωπος μέν ἐκ ἄνθρωπος , ἵππος δέ ἐκ ἵππος γίγνομαι κατά φύσις , εἰμί ὁ ἀρχή ἄπειρος τε καί τάξις οὐ δέχομαι , τίς γάρ ὁ ὁ ἄπειρος τάσσω ; εἰ δέ ἀνάγκη μέν τύχη τε καί ὁ αὐτόματος ὁ ἀπειρία διοικέω , οὐ οὕτως δέ γίγνομαι φαίνω ὁ γίγνομαι | ( ὁ γάρ ἤ ὅμοιος ἀεί ἤ ὡς ἐπί ὁ πολύς γίγνομαι πρόσω χωρίζω ὁ προλέγω αἴτιος , οὕτως δέ ὁράω ὁ γίγνομαι κατά φύσις ) , ἀναιρέω ἄν καί ὁ ἀρχή τε καί ὁ εἰμί ἀπειρία . τίς γάρ ; εἰ ἀδύνατος ἄπειρος ἄπειρος μέγας εἰμί , κατά δέ ὁ δόξα ὁ ἄπειρος ὁ ἀρχή εἰμί τίθημι οὐ οὗτος μόνος , ἀλλά καί ἄπειρος πολύς , μάλα δέ ἀπειράκις ἄπειρος ἕπομαι εἰμί τε καί γίγνομαι λέγω , πῶς ἄν τις οὐ ἄτοπος ὑπολαμβάνω ὅδε ὁ δόξα ; ἄπειρος γάρ ἄπειρος μέγας οὐ οἷος τε λέγω εἰμί , εἰ γε ὁ μέν ἄπειρος ἀνάγκη πανταχοῦ λέγω εἰμί , καί πᾶς κατέχω τόπος . οὐκέτι γάρ ἄπειρος ὁ μή εἰμί πανταχοῦ . ὁ γάρ ὑπολείπω τις καί ἄλλος χώρα περαίνω , ὁ δέ τοιοῦτος οὐδείς ὑπερέχω οἷος τε , οὐδέ παρά αὐτός ἄλλος εἰμί , μή ὅτι ἄπειρος , ἀλλά οὐδέ περαίνω . οὐκέτι γάρ ἄν εἰμί πανταχοῦ οὕτως . ὥστε κατά οὃς πολύς ὁ ἄπειρος , οὐδείς ἄν εἰμί κατά οὗτος ἁπλῶς ἄπειρος . εἰ γάρ πολύς ὁ ἄπειρος , οὐκέτι ὁ ἄπειρος εἰμί πανταχοῦ , εἰμί τε ἄπειρος ἄπειρος μέγας , εἰ γε ὁ τε δύο ἄπειρος ἀνάγκη ὁ εἷς ὑπερέχω , καί ἄπειρος καί ὁ ἐκ ὁ δύο ἄπειρος σύγκειμαι . πάλιν δέ αὖ ὁ τρεῖς μέγας ὁ δύο , καί οὕτως προστίθημι ἐπί ἄπειρος ὁ αὔξησις ὁ ἄπειρος προέρχομαι . ἤ γάρ οὐ λέγω ὁ δύο ἄπειρος ὁ εἷς μέγας τε καί πολύς , καί ὅς | πως αὐτός συμβαίνω ἀμερής ὁ ἄπειρος λέγω ( ἐκ γάρ ὁ ὁ τοιοῦτος σύνθεσις μόνος οὐδείς μέγας ἕκαστος ὁ ἐν ὁ σύνθεσις ὁ ἐκ πᾶς σύγκειμαι , ὅς ὁ στιγμή συμβαίνω μόνος ) , ἤ , εἰ οὗτος ἄλογος , καί ὁ ἴσος συντίθημι ἀνάγκη ὁ λοιπός ποιέω διπλάσιος , εἰμί ὁ ἐκ ὁ δύο ἄπειρος συντίθημι διπλάσιος , καί οὕτως εἰμί τις καί ἴσος ἄπειρος ἄπειρος , καί διπλάσιος ἄλλος ἄλλος καί ἥμισυς , οὕτως δέ καί τριπλάσιος ⟨ καί ⟩ ἐπί ἄπειρος αὐξάνω , ὅς τίς γίγνομαι ἄν ἄλογος ; ἔτι δέ ἀναγκαῖος καί ὁ τυγχάνω μέγεθος ἔχω , ἄπειρος δέ κατά ὁ ἀριθμός ὁ σύνθεσις ἄπειρος τις μέγεθος ποιέω , οὐδείς δέ οἷος ⟨ τε ⟩ οὗτος ὁ μέγεθος μέγας εἰμί , ἀνάγκη ὁ ἄπειρος ὁ ἀρχή ὑποτίθημι εὐθύς οὗτος ἀλλήλων ἅπτω λέγω καί μηδείς αὐτός εἰμί μεταξύ · γίγνομαι ἄν οὕτως ὁ ἐκ ὁ ἄπειρος συντίθημι γίγνομαι ἄπειρος μέγας ὁ ἐκ τε ὁ ἄπειρος ἀρχή καί ἐκ ὁ μεταξύ αὐτός σύγκειμαι . ὅτι δέ πολύς ὁ ἄπειρος κατά ὁ ἄπειρος ὁ ἀρχή λέγω , καί ἐκ οὗτος γνώριμος . λέγω μέν γάρ ὁ κόσμος ἄπειρος , οὗτος δέ εἰ μέν καί ἕκαστος αὐτός ἐκ ἄπειρος ἀρχή εἰμί σύγκειμαι , ἀπειράκις ἄπειρος ὁ ἄπειρος ἀναγκαῖος εἰμί , ἕκαστος ἴδιος ὁ ἀρχή ὁ ἐν ὁ ἄπειρος κόσμος πρός ἵημι , ἄπειρος μέγεθος ποιέω ἐν ὁ πρός ἀλλήλων ὁ κατά εἷς σύνθεσις , εἰ γε ἄπειρος ἀναγκαῖος εἰμί ὁ ἐκ ἄπειρος μέγεθος τις ἔχω σύγκειμαι . εἰ δέ ἐκ περαίνω εἰμί , τοσαυτάκις ἄπειρος ὁ εἰμί , ἐκ ὅσος ἕκαστος κόσμος περαίνω στοιχεῖον εἰμί . εἰ δέ καί ὁ μεταξύ κενός συγκαταριθμέω , πολύς μέγας ἄν ἔχω ὁ γίγνομαι γίγνομαι . εἰ δέ οὗτος παράλογος καί ὑπερβάλλω πᾶς ἀτοπία , δῆλος ὡς ἄτοπος ὁ ὁ ἀπειρία ὑπόθεσις . ὅς ἕπομαι καί ὁ πᾶς ὁ περαίνω παρά ὁ ἐκτός περαίνω λέγω καί ὁ ἀξιόω ἐκτείνω δύναμαι τις ὁ ἐπί ὁ πέρας γίγνομαι ἐπέκεινα καί ἔξω ὁ πέρας , δῆλος ὡς καί οὗτος ἐνέχω ἄν ὁ ἄτοπος ὁ προλέγω . διό λύω αὐτός πειράω ἀπό ὁ οὐσία αὐτός ὁ ἀρχή λαμβάνω , οὐ ἀπό ὁ αἴσθησις ὁ μηδείς εἰς ὁ γνῶσις αὐτός συντελέω . εἰ μέν οὖν ὁ περαίνω ὁ εἰμί περαίνω εἰμί ἐν ὁ θεωρέω παρά ἄλλος , λέγω ⟨ ἄν τις ⟩ ὁ ἐναντίος , ἀξιόω πᾶς περαίνω ἐκτός ὀφείλω εἰμί τις παρά ὅς περαίνω φαίνω , εἰ γε εἰμί ἐν οὗτος ὁ περαίνω ὁ εἰμί · εἰ δέ εἰμί περαίνω ὁ πέρας ἔχω καί ὁ οἷος τε εἰς ἴσος διαιρέω καί ὁ ἐκ περαίνω μέρος σύγκειμαι , ὅς οὐδείς ὁ εἰμί ἐν ὁ ἐκτός ἔχω αὐτός τις , ὁ λαμβάνω πᾶς ὁ περαίνω παρά τις περαίνω οὐ ὁ ἐν ὁ οὐσία ὁ περαίνω περιέχω λαμβάνω ἄν τις , ἀλλά τις συμβαίνω οὗτος , ὅς ὁ πᾶς μέρος ὑπάρχω ὁ περαίνω . οὗτος γάρ ὑπάρχω ὁ παρά ἄλλος ὁράω , οὐ διά ὁ περαίνω , ἀλλά διά ὁ μέρος ὁ πᾶς εἰμί , ἀξιόω οὗτος μεταφέρω καί ἐπί ὁ ὡς πᾶς περαίνω , μόνος ὁ ὡς μέρος περαίνω οὗτος παρακολουθέω δύναμαι , οὐ περαίνω , ἀλλά μέρος . καί γάρ εἰ μέν ὁ περαίνω ὁ αὐτός φύσις ὁ περαίνω ἔχω , ὁ δέ πρός τις περαίνω ὁ πρός ἄλλος σχέσις τοιοῦτος , οὐ ἄν εἰμί ὁ περαίνω ἐν ὁ περαίνω πρός τις εἰμί ἐκτός αὐτός . χρή γάρ ὁ εἰσάγω διά ὁ λόγος φύσις οὕτως ἄτοπος καί ὁ εἰμί τε καί γίγνομαι μάχομαι , ὡς δείκνυμι , οὐ ἐκ βραχύς πιθανότης ποιέω ὁ κατασκευή τε καί ὁ πίστις αὐτός , οὐδέ ἀπό συμβαίνω τις τις ὁ περαίνω ὁ φύσις ὁ περαίνω λαμβάνω . οὔτε γάρ ἕπομαι οὗτος ἐπί ὁ λέγω ὁ πᾶς εἰμί περαίνω , οὔτε ἐκ ὁ αἴσθησις ἔχω τις περί αὐτός τοιοῦτος | λέγω , ὁ τε ἀπό ὁ ὑπό ὁ αἴσθησις περαίνω παράθεσις οὐ ὅμοιος , εἰ γε οὗτος μέν ὁμολογέω πρός ὁ περαίνω καί μέρος ὁ πᾶς εἰμί , ὁ δέ πᾶς αὐδέθ᾿ οἷος τε μέρος τις . ὅτι δέ μή ἐπί πᾶς ὁ αἴσθησις χράω , αὐτός πρός ὅς ὁ λόγος δείκνυμι , ἄτομος γε τις μέγεθος τίθημι ἐκπίπτω ὁ αἰσθητός φύσις καί κενός τις εἰμί λέγω καί ἀμερής τις καί ἀσώματος καί κίνησις καί χρόνος εἰσάγω .