alexander-philosophy.apori-ai-kai-lu-seis-sp 2.22.1
Εἰ ἐν οἷς τὸ ὕστερον ἐξ ἀνάγκης , ⟨ ἐν ⟩ ἐκείνοις μόνοις ἀληθὲς δειχθείη τὸ εἰ τὸ πρῶτον , ἐξ ἀνάγ|κης τὸ ὕστερον , ἐπὶ δὲ τῆς εἰς ἄπειρον γενέσεως οὐκ ἔστι τὸ ὕστερον ἐξ ἀνάγκης τῷ μηδὲ γίνεσθαι τὸ αὐτό , οὐδ᾿ ἂν πρὸ τοῦ ἐσχάτου γινομένου ἁπλῶς ἄν τι ἐξ ἀνάγκης γίνοιτο τῷ μόνως τὰ μεταξὺ τοῦ τελευταίου τὸ ἀναγκαῖον ἁπλῶς ἔχειν παρὰ τοῦ τέλους , εἰ τοῦτο ἁπλῶς τὸ γινόμενον ἐξ ἀνάγκης . εἰ γὰρ ἐκεῖνο ἐξ ἀνάγκης ἁπλῶς , τότε καὶ τὰ πρὸ αὐτοῦ ἐξ ἀνάγκης ἔσται , τῶν μεταξὺ τοῦ τε ἐπ᾿ ἄπειρον γινομένου ἕκαστον ἐξ ὑποθέσεως τὸ ἀναγκαῖον ἔχον . εἰ γὰρ τὸ μὲν ταὐτὸ ἔσται , δεῖ καὶ τοῦτο ὂν πρὸ αὐτοῦ , καὶ ὁμοίως πάλιν ἐκεῖ τὸ ἀναγκαῖον ἕξει γὰρ ἐκεῖνο ἔσται ἐξ ἀνάγκης , εἰ τὸ μετὰ τοῦτο , καὶ οὕτως προιϊόντων , ἐπεὶ μηδὲν ἔσχατόν ἐστι τοῦ ἀπείρου ἐξ ἀνάγκης μέλλοντος γίνεσθαι . ἁπλῶς ἐξ ἀνάγκης ἐγίνετο καὶ τὰ πρὸ αὐτοῦ , οἷς πάλιν ἐξ ἀνάγκης γινομένοις εἵπετο καὶ τὸ τελευταῖον ἐξ ἀνάγκης γίνεσθαι , εἰ τὰ πρῶτα . οὐκέτ᾿ ἐπὶ τῶν οὕτω γινομένων ἔσται λαβεῖν τὴν τοιαύτην ἀκολουθίαν τὴν εἰ τὸ πρῶτον , ἐξ ἀνάγκης τὸ ὕστερον . τὸ δὲ ὥστε εἰ μὴ ἔστιν ἀρχὴ τοῦ ἀπείρου , οὐδὲ τὸ πρῶτον ἔσται , δἰ ὃ ἀναγκαῖον ἔσται γενέσθαἰ , ἴσον ἐστὶ τῷ ὥστε εἰ μὴ ἔστι τέλος τοῦ ἀπείρου᾿ ἀρχὴν γὰρ νῦν τὸ τέλος εἶπεν , ἐπεὶ ἀπὸ τοιούτου ἀρχή , εἰ ἀναγκαίως γίνοιτο τὸ καὶ τὰ πρὸ αὐτοῦ πάντα ἐξ ἀνάγκης ὀφείλειν γίνεσθαι . εἰ δὲ μὴ ἔστι τοῦτο , οὐδὲ ἡ ἀκολουθία αὕτη ἐπ᾿ αὐτοῦ ἀληθής ἐστιν ἡ λέγουσα , εἰ τὸ πρῶτον τὸ ὕστερον , τῷ τὴν τοιαύτην ἀκολουθίαν ἀληθῆ γίνεσθαι ἐν οἷς ἐστί τι ἔσχατον ἐξ ἀνάγκης γινόμενον τῷ ἕπεσθαι τοῦτο τῷ ἐξ ἀνάγκης γινομένῳ τὰ καὶ πρὸ αὐτοῦ ἐξ ἀνάγκης τε γίγνεσθαι καὶ ἀληθὲς εἶναι ἐφ᾿ ἑκάστου αὐτῶν τὸ εἰ τὸ πρῶτον , καὶ τὸ ὕστερον . ἀνάγκη γάρ , εἰ μέλλοι ἡ τοιαύτη ἀκολουθία ἀληθὴς ἔσεσθαι , εἶναί τι πέρας ἐν τοῖς λαμβανομένοις . ὅτι δ᾿ ἀρχὴν καὶ τὸ πέρας λέγει , ἔδειξεν δἰ ὧν μετ᾿ ὀλίγον εἶπεν οὕτως · ‘τούτων δ’ εἴπερ ἔσται ἀίδιος , οὐκ εἰς εὐθὺ οἷόν τε διὰ τὸ μηδαμῶς εἶναι ἀρχὴν μήτ᾿ ἂν κάτω , ἐπὶ τῶν ἐσομένων λαμβανομένων , μήτ᾿ ἂν ἄνω ἐπὶ τῶν γινομένων᾿ . τὸ γὰρ μήτ᾿ ἂν κάτω ἐπὶ τῶν ἐσομένων᾿ τῆς ὡς πέρατος ἀρχῆς ἐστι δηλωτικόν . τὴν μὲν οὖν κάτω δεῖ εἶναι ἀρχήν , εἰ μέλλοι τὸ ἁπλῶς ἀναγκαῖον ἕξειν τὰ γινόμενα , ὅτι τῷ τοῦτο ὑποκεῖσθαι ἁπλῶς ἀναγκαίως ἔσεσθαι τούτῳ ἀληθὲς ἐγίνετο , εἰ τὸ πρῶτον ἐξ ἀνάγκης , καὶ τὸ ὕστερον , τὴν δὲ ἄνω , ὅτι οὕτω δυνησόμεθα λαβεῖν τὸ εἰ τὸ πρῶτον τὸ ὕστερον . |
Lemmas: εἰ ἐν ὅς ὁ ὕστερον ἐκ ἀνάγκη , ⟨ ἐν ⟩ ἐκεῖνος μόνος ἀληθής δείκνυμι ὁ εἰ ὁ πρῶτος , ἐκ ἀνάγκη ὁ ὕστερον , ἐπί δέ ὁ εἰς ἄπειρος γένεσις οὐ εἰμί ὁ ὕστερον ἐκ ἀνάγκη ὁ μηδέ γίγνομαι ὁ αὐτός , οὐδέ ἄν πρό ὁ ἔσχατος γίγνομαι ἁπλῶς ἄν τις ἐκ ἀνάγκη γίγνομαι ὁ μόνος ὁ μεταξύ ὁ τελευταῖος ὁ ἀναγκαῖος ἁπλῶς ἔχω παρά ὁ τέλος , εἰ οὗτος ἁπλῶς ὁ γίγνομαι ἐκ ἀνάγκη . εἰ γάρ ἐκεῖνος ἐκ ἀνάγκη ἁπλῶς , τότε καί ὁ πρό αὐτός ἐκ ἀνάγκη εἰμί , ὁ μεταξύ ὁ τε ἐπί ἄπειρος γίγνομαι ἕκαστος ἐκ ὑπόθεσις ὁ ἀναγκαῖος ἔχω . εἰ γάρ ὁ μέν αὐτός εἰμί , δέω καί οὗτος εἰμί πρό αὐτός , καί ὅμοιος πάλιν ἐκεῖ ὁ ἀναγκαῖος ἔχω γάρ ἐκεῖνος εἰμί ἐκ ἀνάγκη , εἰ ὁ μετά οὗτος , καί οὕτως προΐημι , ἐπεί μηδείς ἔσχατος εἰμί ὁ ἄπειρος ἐκ ἀνάγκη μέλλω γίγνομαι . ἁπλῶς ἐκ ἀνάγκη γίγνομαι καί ὁ πρό αὐτός , ὅς πάλιν ἐκ ἀνάγκη γίγνομαι ἕπομαι καί ὁ τελευταῖος ἐκ ἀνάγκη γίγνομαι , εἰ ὁ πρῶτος . οὐκέτι ἐπί ὁ οὕτως γίγνομαι εἰμί λαμβάνω ὁ τοιοῦτος ἀκολουθία ὁ εἰ ὁ πρῶτος , ἐκ ἀνάγκη ὁ ὕστερον . ὁ δέ ὥστε εἰ μή εἰμί ἀρχή ὁ ἄπειρος , οὐδέ ὁ πρῶτος εἰμί , διά ὅς ἀναγκαῖος εἰμί γίγνομαι , ἴσος εἰμί ὁ ὥστε εἰ μή εἰμί τέλος ὁ ἄπειρος ἀρχή γάρ νῦν ὁ τέλος λέγω , ἐπεί ἀπό τοιοῦτος ἀρχή , εἰ ἀναγκαῖος γίγνομαι ὁ καί ὁ πρό αὐτός πᾶς ἐκ ἀνάγκη ὀφείλω γίγνομαι . εἰ δέ μή εἰμί οὗτος , οὐδέ ὁ ἀκολουθία οὗτος ἐπί αὐτός ἀληθής εἰμί ὁ λέγω , εἰ ὁ πρῶτος ὁ ὕστερον , ὁ ὁ τοιοῦτος ἀκολουθία ἀληθής γίγνομαι ἐν ὅς εἰμί τις ἔσχατος ἐκ ἀνάγκη γίγνομαι ὁ ἕπομαι οὗτος ὁ ἐκ ἀνάγκη γίγνομαι ὁ καί πρό αὐτός ἐκ ἀνάγκη τε γίγνομαι καί ἀληθής εἰμί ἐπί ἕκαστος αὐτός ὁ εἰ ὁ πρῶτος , καί ὁ ὕστερον . ἀνάγκη γάρ , εἰ μέλλω ὁ τοιοῦτος ἀκολουθία ἀληθής εἰμί , εἰμί τις πέρας ἐν ὁ λαμβάνω . ὅτι δέ ἀρχή καί ὁ πέρας λέγω , δείκνυμι διά ὅς μετά ὀλίγος λέγω οὕτως · τοῦτος δέ εἴπερ εἰμί ἀίδιος , οὐ εἰς εὐθύς οἷος τε διά ὁ μηδαμῶς εἰμί ἀρχή μήτε ἄν κάτω , ἐπί ὁ εἰμί λαμβάνω , μήτε ἄν ἄνω ἐπί ὁ γίγνομαι . ὁ γάρ μήτε ἄν κάτω ἐπί ὁ εἰμί ὁ ὡς πέρας ἀρχή εἰμί δηλωτικός . ὁ μέν οὖν κάτω δέω εἰμί ἀρχή , εἰ μέλλω ὁ ἁπλῶς ἀναγκαῖος ἔχω ὁ γίγνομαι , ὅτι ὁ οὗτος ὑπόκειμαι ἁπλῶς ἀναγκαῖος εἰμί οὗτος ἀληθής γίγνομαι , εἰ ὁ πρῶτος ἐκ ἀνάγκη , καί ὁ ὕστερον , ὁ δέ ἄνω , ὅτι οὕτως δύναμαι λαμβάνω ὁ εἰ ὁ πρῶτος ὁ ὕστερον . |