alexander-philosophy.apori-ai-kai-lu-seis-sp 2.TOC
α . Ὅτι ἕπεται τοῖς καὶ τὸ μέγεθος καὶ τὸν χρόνον ἐξ ἀδιαιρέτων συντιθεῖσι τὸ πάντα τὰ κινούμενα κατὰ τοῦ ἀμεροῦς ἰσοταχῶς κινεῖσθαι . β . Ἐξήγησις λέξεως ἐν τῷ ά περὶ ψυχῆς | τέλους εἰρημένης εἰς ἀναίρεσιν τοῦ τὴν ψυχὴν αὐτοκίνητον εἶναι . γ . Τίς ἡ ἀπὸ τῆς κινήσεως τοῦ θείου σώματος ἐγγινομένη δύναμις τῷ γειτνιῶντι αὐτῷ θνητῷ τε καὶ ἐν γενέσει σώματι . δ . Ὅτι εἰ τοῦ ἐφ᾿ ἡμῖν τὸ ἀντικείμενον μὴ ἐφ᾿ ἡμῖν , οὐδὲ αὐτὸ ἐφ᾿ ἡμῖν , οὐδὲ τὸ ἐφ᾿ ἡμῖν ἐφ᾿ ἡμῖν ἐστι . ε . Περὶ τοῦ ὅτι καὶ τὸ ἐφ᾿ ἡμῖν καθ᾿ εἱμαρμένην . Ϛ . Πῶς καὶ ἀκίνητον εἴη ἂν τὸ πρῶτον κινοῦν , εἴ γε ὥς φησιν ἕκαστόν ἐστιν ὧν ἐστιν ἔργον ἕνεκα τοῦ ἔργου , θεοῦ δ᾿ ἐνέργεια ἀθανασία , τοῦτο δ᾿ ἔστι , ζωὴ ἀίδιος , ὥστ᾿ ἀνάγκη τῷ θεῷ κίνησιν ἀίδιον ὑπάρχειν . ζ . Τίς ἔσται ἡ ὕλη , εἰ παρὰ μὲν τῆς στερήσεως ἔχει τὸ ἄποιος εἶναι καὶ ἀσχημάτιστος , παρὰ δὲ τοῦ εἴδους τὸ πεποιῶσθαι καὶ ἐσχηματίσθαι . η . Πῶς οὐκ αὐτὸ δι᾿ αὑτοῦ ὡρίσατο τὴν ψυχὴν ὁρισάμενος ἐντελέχειαν σώματος φυσικοῦ ὀργανικοῦ δυνάμει ζωὴν ἔχοντος . θ . Πῶς οὐ πρός τι ἡ ψυχή , εἰ ἐντελέχεια σώματος τοιούτου . ι . Ὅτι μὴ αὐτοκίνητος ἡ ψυχή . ια . Διὰ τί τὸ γινόμενον ἐκ τῆς στερήσεως ὡς μεταβάλλον ἅμα καὶ ἐκ τοῦ ἐναντίου αὐτῷ μεταβάλλει , εἴγε μὴ ταὐτὸν ἢ τε στέρησις καὶ τὸ ἐναντίον . ιβ . Ὅτι οὐ δείκνυται διὰ τοῦ συστέλλεσθαι τὰ σώματα εἰς ἑαυτὰ τὸ σῶμα χωρεῖν διὰ σώματος . ιγ . Πρὸς τοὺς ἐκ τῶν τριγώνων τὰ σχήματα καὶ τὰ εἴδη τῶν σωμάτων συγκεῖσθαι λέγοντας , οὐ τὰ σώματα . ιδ . Εἰ τὰ κοινὰ νοήματα οὐ σῶμα , οὐδ᾿ ἂν τὸ κοινὸν σῶμα , σῶμα εἴη ὥστ᾿ οὐδ᾿ ὁρισμὸς αὐτοῦ σώματος ὁρισμὸς ἔσται . ιε . Πῶς λέγομεν τὴν αὐτὴν δύναμιν ἅμα τῶν ἐναντίων εἶναι . ιϚ . Πῶς οὐχ ὁμοίως ταῖς στοχαστικαῖς τέχναις καὶ ἄλλαι τέχναι τέλος ἕξουσι τὸ πάντα τὸ παῤ αὐτὰς ποιεῖν πρὸς τὸ τοῦ προκειμένου τυγχάνειν . ιϚ . Ὅτι οὔκ , εἰ ἔστιν τοῦ ὡς ὑπεκκαύματος πυρὸς ὃ καὶ στοιχεῖόν ἐστιν θερμότερόν τι ἄλλο πῦρ , διὰ ταύτην τὴν αἰτίαν μίξει τοῦ ἐναντίου τοιοῦτον ἐκεῖνο εἶναι . ιη . Περὶ τοῦ τὴν φύσιν ἀρχὴν κινήσεως εἶναι . ιθ . Ὅτι εἰ ὁ κόσμος ἀίδιος , τὸ δὲ κόσμῳ εἶναι αὐτῷ ἡ τάξις ἐστίν , εἴη ἂν ἐν τῇ οἰκείᾳ οὐσίᾳ αὐτοῦ καὶ τοῦτο . κ . Πῶς τὸ μεταβάλλον εἴς τι καθ᾿ ἣν ἔχει δύνα|μιν τηρεῖ τὴν δύναμιν καὶ μετὰ τὸ μεταβάλλειν εἰς ὃ μετέβαλλεν . κα . Ὅτι μὴ κατὰ συμβεβηκὸς ἡ πρόνοια κατὰ Ἀριστοτέλη . κβ . Ἐξήγησις λέξεως ἐκ τοῦ δευτέρου Περὶ γενέσεως καὶ φθορᾶς ἄλλως ἔχουσα παρὰ τὴν ἐν τῷ εἰς αὐτὸ ὑπομνήματι . κγ . Περὶ τῆς ἡρακλείας λίθου . κδ . Λέξεως ἐξήγησις ἐκ τοῦ δευτέρου Περὶ ψυχῆς μετ᾿ ὀλίγον τῆς ἀρχῆς . κε . Ἄλλης λέξεως ἐκ τοῦ αὐτοῦ ἐξήγησις . κϚ . Ἄλλη ἐκ τοῦ αὐτοῦ λέξις . κζ . Ἄλλη ἐκ τοῦ αὐτοῦ λέξις . κη . Ὅτι μὴ ἡ ὕλη γένος .
Lemmas: α . ὅτι ἕπομαι ὁ καί ὁ μέγεθος καί ὁ χρόνος ἐκ ἀδιαίρετος συντίθημι ὁ πᾶς ὁ κινέω κατά ὁ ἀμερής ἰσοταχής κινέω . Β . ἐξήγησις λέξις ἐν ὁ άρθρο περί ψυχή | τέλος λέγω εἰς ἀναίρεσις ὁ ὁ ψυχή αὐτοκίνητος ἔρχομαι . γ . Τῖς ὁ ἀπό ὁ κίνησις ὁ θεῖος σῶμα ἐγγίγνομαι δύναμις ὁ γειτνιάω αὐτός θνητός τε καί ἐν γένεσις σῶμα . δεσποινίδα . Ὅτι εἰ ὁ ἐπί ἐγώ ὁ ἀντίκειμαι μή ἐπί ἐγώ , οὐδέ αὐτός ἐπί ἐγώ , οὐδέ ὁ ἐπί ἐγώ ἐπί ἐγώ εἰμί . ε . περι ὁ ὅτι καί ὁ ἐπί ἐγώ κατά μείρομαι . Ϛ . Πῶς καί ἀκίνητος εἰμί ἄν ὁ πρῶτος κινέω , εἰ γε ὅς φημί ἕκαστος εἰμί ὅς εἰμί ἔργον ἕνεκα ὁ έργο , θεός δέ ἐνέργεια ἀθανασία , οὗτος δέ εἰμί , ζωή ἀίδιος , ὥστε ἀνάγκη ὁ θεός κίνησις ἀίδιος ὑπάρχω . ζ . Τῖς εἰμί ὁ ὕλη , εἰ παρά μέν ὁ στέρησις ἔχω ὁ ἄποιος ἔρχομαι καί ἀσχημάτιστος , παρά δέ ὁ εἶδος ὁ ποιόω καί σχηματίζω . ὁ . Πῶς οὐ αὐτός διά αὐτός ὁρίζω ὁ ψυχή ὁρίζω ἐντελέχεια σῶμα φυσικός ὀργανικός δύναμις ζωή ἔχω . θ . Πῶς οὐ πρός τίς ὁ Ψυχή , εἰ ἐντελέχεια σῶμα τοιοῦτος . ι . ὅτι μή αὐτοκίνητος ὁ Ψυχή . ἰά . Ζεύς τίς ὁ γίγνομαι ἐκ ὁ στέρησις ὡς μεταβάλλω ἅμα καί ἐκ ὁ ἐναντίος αὐτός μεταβάλλω , εἰ μή αὐτός ἤ τε στέρησις καί ὁ ἐναντίος . Ἶβ . Ὅτι οὐ δείκνυμι διά ὁ συστέλλω ὁ σῶμα εἰς ἑαυτοῦ ὁ σῶμα χωρέω διά σῶμα . πνίξ . πρός ὁ ἐκ ὁ τρίγων ὁ σχῆμα καί ὁ εἶδος ὁ σῶμα σύγκειμαι λέγω , οὐ ὁ σῶμα . ὁράω . εἰ ὁ κοινός νόημα οὐ σῶμα , οὐδέ ἄν ὁ κοινός σῶμα , σῶμα εἰμί ὥστε οὐδέ ὁρισμός αὐτός σῶμα ὁρισμός εἰμί . ιε . Πῶς λέγω ὁ αὐτός δύναμις ἅμα ὁ ἐναντίος ἔρχομαι . ιϛʹ . πῶς οὐ ὅμοιος ὁ στοχαστικός τέχνη καί ἄλλος τέχνη τέλος ἔχω ὁ πᾶς ὁ παρά αὐτός ποιέω πρός ὁ ὁ πρόκειμαι τυγχάνω . ιϛʹ . Ὅτι οὐ , εἰ εἰμί ὁ ὡς ὑπέκκαυμα πῦρ ὁ καί στοιχεῖον εἰμί θερμός τίς ἄλλος πῦρ , διά οὗτος ὁ αἰτία μίξις ὁ ἐναντίος τοιοῦτος ἐκεῖνος ἔρχομαι . εἷς . περι ὁ ὁ φύσις ἀρχή κίνησις ἔρχομαι . ἔρχομαι . Ὅτι εἰ ὁ κόσμος ἀίδιος , ὁ δέ κόσμος ἔρχομαι αὐτός ὁ τάξις εἰμί , εἰμί ἄν ἐν ὁ οἰκεῖος οὐσία αὐτός καί οὗτος . κ . Πῶς ὁ μεταβάλλω εἰς τίς κατά ὅς ἔχω δύναμις τηρέω ὁ δύναμις καί μετά ὁ μεταβάλλω εἰς ὁ μεταβάλλω . ἄν . ὅτι μή κατά συμβαίνω ὁ πρόνοια κατά Ἀριστοτέλης . κβ . ἐξήγησις λέξις ἐκ ὁ δεύτερος περι γένεσις καί φθορά ἄλλως ἔχω παρά ὁ ἐν ὁ εἰς αὐτός ὑπόμνημα . κγ . περι ὁ ἡράκλεια λίθος . ΚΔ . Λέξις ἐξήγησις ἐκ ὁ δεύτερος περι ψυχή μετά ὀλίγος ὁ ἀρχή . ἄν . Ἀλλῆς λέξις ἐκ ὁ αὐτός ἐξήγησις . κϚ . ἄλλη ἐκ ὁ αὐτός λέξις . κζ . ἄλλη ἐκ ὁ αὐτός λέξις . καί . ὅτι μή ὁ ὕλη γένος .