alexander-philosophy.apori-ai-kai-lu-seis-sp 3.5.1
Τὸ ἁπλῶς ἐξ ἀνάγκης γίνεσθαί τινα Ἀριστοτέλης ἐδίδαξεν ἐν τῷ Περὶ γενέσεως καὶ φθορᾶς β ἐπὶ μόνων ἀληθὲς ὂν τῶν κύκλῳ γινομένων καὶ ἀκολουθούντων τῇ τῶν θείων σωμάτων περιφορᾷ . ἐπεὶ γὰρ τὸ ἐξ ἀνάγκης ὂν ἀεί ἐστι ( τὸ γὰρ ἐξ ἀνάγκης τοῦ ἀιδίου δηλωτικόν ἐστι ) , καὶ ἐξ ἀνάγκης ἂν εἴη ταῦθ᾿ ἃ γινόμενα ἀναγκαίως τε καὶ ἀεὶ γίνεται . εἰ δὲ γίνεται τὰ γινόμενα πάλιν καὶ πάλιν , ταῦτα δέ ἐστι τὰ ἀνακυκλούμενα , ταῦτ᾿ οὖν ἐστι καὶ γινόμενα ἐξ ἀνάγκης . ὅτι γὰρ μηδὲν τῶν ἐπ᾿ εὐθείας γινομένων ( ταῦτα δ᾿ ἐστὶ τὰ μὴ πάλιν καὶ πάλιν γινόμενα ) , ὅτι δὴ μηδὲν τῶν οὕτω γινομένων ἐξ ἀνάγκης γίνεται , οὕτως ἔδειξεν . τῶν ἐπ᾿ εὐφθορά θείας γινομένων ἤτοι ἐπ᾿ ἄπειρον τι γίνεται , ὡς ἀεὶ μέν τινα αὐτῷ προσθήκην γίνεσθαι , μηδέποτε δ᾿ αὐτὸ παύεσθαι τοῦ γίνεσθαι τελειωθέν , ἢ οὕτως ἐπ᾿ ἄπειρον γίνεται , ὡς ἄλλο ἐξ ἄλλου γίνεσθαι καὶ μηδέποτε ἵστασθαι , ἢ πέρας τε λαμβάνει καὶ παύεταί ποτε γινόμενον . οὔτε δὲ ἐν τοῖς ἐπ᾿ ἄπειρον γινομένοις τῶν ἐπ᾿ εὐθείας οἷόν τε γίνεσθαι ἐξ ἀνάγκης ἀπλῶς , οὔτε ἐν τοῖς πέρας ἔχουσιν , διὸ τὸ ἐξ ἀνάγκης γινόμενον οὕτως γίνεται , ὡς ἢ διὰ τὸ γινόμενον λοιπὸν ἀίδιον μένειν , ἢ διὰ τὸ ἀεὶ γίνεσθαι . οὐδὲν δὲ τῶν γινομένων οὔτε γενόμενον ἀίδιον μένειν οἷόν τε , οὔτ᾿ ἐπ᾿ ἄπειρον γίνεται . πᾶσά τε γὰρ γένεσις πεπερασμένη , καὶ μετὰ τὸ γενόμενον φθαρῆναι οὐκέτ᾿ ἀνακάμπτει οὐδὲ γίνεται πάλιν . τοιοῦτο γὰρ ἦν τὸ ἐπ᾿ εὐθείας , ὥστε οὐδὲν τῶν ἐπ᾿ εὐθείας γινομένων πεπερασμένως ἐξ ἀνάγκης οἷόν τε λέγειν γίνεσθαι . τὰ μὲν γὰρ γινόμενά ἐστι τὰ καθέκαστα , ὁ Σωκράτης , ὁ Πλάτων , ὅδε ἵππος · τούτων οὐχ οἷόν τε πάλιν ἀνακάμπτειν καὶ γίνεσθαι πάλιν . εἰ γὰρ ἦν τι τούτων ἐξ ἀνάγκης γινόμενον , ἀληθὲς ἐπ᾿ αὐτῶν καὶ τὸ εἰ τὸ πρῶτον , τὸ ὕστερον᾿ . νῦν δ᾿ οὐχ οὕτως ἔχει . κατὰ γὰρ τὸ εἶδος τὰ τοιαῦτα διαμένει ἀί|δια , ὃ οὐκ ἔστι γενόμενον , ἦν δὲ τὸ ζητούμενον περὶ τῶν γινομένων . εἰ δὲ καὶ οἱ ἄνθρωποι ἀεὶ γίνονται καὶ οὐ διαλείπουσιν , ἀλλὰ κύκλῳ καὶ ἡ τούτων γένεσις , καθὸ ἄνθρωποι ἂν εἶεν ἐξ ἀνάγκης γινόμενοι , καθὸ ὁ μὲν Πλάτων , ὁ δὲ Σωκράτης . ἢ ἡ τούτων γένεσις ἐπ᾿ ἄπειρον ἐπ᾿ εὐθείας ἐστὶν ἄλλοτε ἄλλου γινομένου καὶ μηδέποτε ἔτι τοῦ αὐτοῦ . διὸ ἐπὶ τούτου μὲν ἡ ἀκολουθία ὑγιὴς ἡ εἰ τὸ ὕστερον , ἐξ ἀνάγκης καὶ τὸ πρῶτον᾿ . ὅτι δὲ μηδ᾿ ἐπ᾿ ἄπειρον οὔσης τῆς ἐπ᾿ εὐθείας γενέσεως οἷόν τέ τι ἐξ ἀνάγκης γίνεσθαι , ἔδειξεν διὰ τοῦ ἐπὶ τῶν ἐξ ἀνάγκης γενομένων ἀληθῆ ἀκολουθίαν εἶναι οὐ μόνον τὴν εἰ τὸ ὕστερον , καὶ τὸ πρῶτον᾿ ( αὕτη μὲν γὰρ καὶ ἐπὶ τῶν ἐνδεχομένως γινομένων ἀληθής ) , ἐφ᾿ ὧν δ᾿ ἐξ ἀνάγκης τι τῶν ὑστέρων ἁπλῶς γίνεται , ἐπὶ τούτων ἀληθὲς καὶ τὸ εἰ τὸ πρῶτον , τὸ ὕστερον᾿ . τῷ μὲν γὰρ ἐξ ἀνάγκης τὸ ὕστερον γενέσθαι , εἶναι δ᾿ ἀληθὲς ἐπὶ πάντων τῶν γινομένων τὸ εἰ τὸ ὕστερον , καὶ τὸ πρῶτον ἀνάγκη γενέσθαἰ . ἀναγκαῖον , ἐφ᾿ ὧν τὸ ὕστερον ἐξ ἀνάγκης γίνεται , ἐπὶ τούτων καὶ τὸ πρῶτον ἐξ ἀνάγκης γενέσθαι . ἐπὶ δὲ τοῦ ἐπ᾿ ἄπειρον γινομένου οὐδέν ἐστιν ὕστερον , ἐφ᾿ οὗ ἔσται ἀληθὲς τὸ ἐξ ἀνάγκης αὐτὸ ἁπλῶς ἐσόμενον · οἷς δὲ τὸ ὕστερον μὴ ἐξ ἀνάγκης ἁπλῶς , ἐπὶ τούτων οὐδὲ τὸ πρὸ τοῦ ὑστέρου οἷόν τε λέγειν ἐξ ἀνάγκης ἔσεσθαι ἁπλῶς . τὸ γὰρ ἀναγκαῖον τοῖς πρὸ τοῦ ὑστέρου παρὰ τοῦ ὑστέρου , ὅταν ἐξ ἀνάγκης ἐκεῖνο γίνηται , μηδενὸς δὲ ὄντος ὑστέρου , ἐπὶ τῶν οὕτω γινομένων οὐδ᾿ ἂν τῶν πρώτων τι γινομένων ἐν αὐτοῖς γίνοιτο ἐξ ἀνάγκης , ἀλλ᾿ ἔσται ἐπ᾿ αὐτῶν ἀληθὲς τὸ ἐξ ὑποθέσεως ἀναγκαῖον , τὸ εἰ τὸ ὕστερον , ἔσται ἐξ ἀνάγκης καὶ τὸ πρῶτον αὐτοῦ . ἀπορήσειε δ᾿ ἄν τις , εἰ ἐπὶ τῶν κύκλῳ γινομένων καὶ ἀνακαμπτόντων πάλιν ἀληθὴς ἀκολουθία ἡ εἰ τὸ πρῶτον , καὶ τὸ ὕστερον᾿ . ἢ ἐπὶ τῶν ὡρισμένως γινομένων ὑπὸ τῶν κύκλῳ κινουμένων ἀληθὴς ἡ τοιαύτη ἀκολουθία . εἰ γὰρ τροπαὶ χειμεριναί . καὶ ἰσημερία , καὶ εἰ ἰσημερία , καὶ τροπαὶ θεριναί , καὶ εἰ τροπαὶ θεριναί , ἰσημερία , καὶ εἰ αὕτη , τροπαὶ χειμεριναί , ἀλλὰ καὶ εἰ χειμών , καὶ ἔαρ , καὶ εἰ ἔαρ , θέρος , καὶ εἰ θέρος , μετόπωρον , καὶ εἰ μετόπωρον , χειμών , πάλιν καὶ εἰ ἐπὶ τῶν πρώτων ῥηθέντων ἡ τάξις ὡρισμένη καὶ ἑστῶσα καὶ οὔτε ὑπολείπουσά λείπουσά ποτε οὔτε προλαμβάνουσα , ὅτι τῆς τούτων οὐσίας τε καὶ τάξεως αἰτία μόνη ἡ τῶν πρώτων κίνησις σωμάτων , οὐδενὸς εἰς αὐτὴν ἄλλου συντελοῦντος ( διὸ καὶ τὸν χρόνον ἔστιν ἐπὶ τούτων ὁρίζοντας λέγειν , πότε ἐξ ἀνάγκης ἔσται ) , θέρη τε καὶ μετόπωρα καὶ χειμῶνες οὐκέθ᾿ ὁμοίως ἔχουσι τὸ ὡρισμένον , καίτοι γινόμενα κύκλῳ καὶ ἑπόμενα τῇ κινήσει καὶ αὐτὰ τῶν ἀιδίων , ὅτι ταῦτα καὶ ὑπὸ τῆς ὕλης πρὸς τὸ γίνεσθαι συνεργεῖται πασχούσης ὑπὸ τῆς ἐκείνων κινήσεως , ἥτις ἐπεὶ μὴ πάντῃ ὁμοίως ἕπεται κατὰ τὰ πάθη ταῖς ἐκείνων κινήσεσί τε καὶ περιφοραῖς , οὐχ ὁμοίως τοῖς καθ᾿ ἕκαστον ὥρισται . ἔτι δὲ μᾶλλον τὸ ἀόριστον ἐν τοῖς πλειόνων δεομένοις συνεργούντων αὐτοῖς πρὸς τὸ εἶναι , ὧν ἐστι καὶ ἡ τῶν ζῴων γένεσις . διὸ ἀληθὲς ἐπ᾿ αὐτῶν καθόλου , ὅτι ἀίδιον ἕκαστον αὐτῶν κατ᾿ εἶδος ( τούτου γὰρ αἰτία ἡ τῶν θείων περιφορά ) , τῆς δὲ τῶν καθ᾿ ἕκαστα γενέσεως , ἐφ᾿ ὧν τὸ πλεῖστον δύναται ἡ τῶν προσεχῶς ποιητικῶν αἰτία , οὐκ ἐπὶ τούτων ἀληθὲς τὸ εἰ τὸ πρῶτον , ἐξ ἀνάγκης τὸ ὕστερον᾿ , ἀληθὲς δὲ τὸ εἰ τὸ ὕστερον , ἐξ ἀνάγκης καὶ τὸ πρὸ αὐτοῦ᾿ .
Lemmas: ὁ ἁπλῶς ἐκ ἀνάγκη γίγνομαι τις Ἀριστοτέλης διδάσκω ἐν ὁ Περι γένεσις καί φθορά Β ἐπί μόνος ἀληθής εἰμί ὁ κύκλος γίγνομαι καί ἀκολουθέω ὁ ὁ θεῖος σῶμα περιφορά . ἐπεί γάρ ὁ ἐκ ἀνάγκη εἰμί ἀεί εἰμί ( ὁ γάρ ἐκ ἀνάγκη ὁ ἀίδιος δηλωτικός εἰμί ) , καί ἐκ ἀνάγκη ἄν εἰμί οὗτος ὅς γίγνομαι ἀναγκαῖος τε καί ἀεί γίγνομαι . εἰ δέ γίγνομαι ὁ γίγνομαι πάλιν καί πάλιν , οὗτος δέ εἰμί ὁ ἀνακυκλέω , οὗτος οὖν εἰμί καί γίγνομαι ἐκ ἀνάγκη . ὅτι γάρ μηδείς ὁ ἐπί εὐθεῖα γίγνομαι ( οὗτος δέ εἰμί ὁ μή πάλιν καί πάλιν γίγνομαι ) , ὅτι δή μηδείς ὁ οὕτως γίγνομαι ἐκ ἀνάγκη γίγνομαι , οὕτως δείκνυμι . ὁ ἐπί εὐφθορά θεῖος γίγνομαι ἤτοι ἐπί ἄπειρος τις γίγνομαι , ὡς ἀεί μέν τις αὐτός προσθήκη γίγνομαι , μηδέποτε δέ αὐτός παύω ὁ γίγνομαι τελειόω , ἤ οὕτως ἐπί ἄπειρος γίγνομαι , ὡς ἄλλος ἐκ ἄλλος γίγνομαι καί μηδέποτε ἵστημι , ἤ πέρας τε λαμβάνω καί παύω ποτέ γίγνομαι . οὔτε δέ ἐν ὁ ἐπί ἄπειρος γίγνομαι ὁ ἐπί εὐθεῖα οἷος τε γίγνομαι ἐκ ἀνάγκη ἁπλῶς , οὔτε ἐν ὁ πέρας ἔχω , διό ὁ ἐκ ἀνάγκη γίγνομαι οὕτως γίγνομαι , ὡς ἤ διά ὁ γίγνομαι λοιπός ἀίδιος μένω , ἤ διά ὁ ἀεί γίγνομαι . οὐδείς δέ ὁ γίγνομαι οὔτε γίγνομαι ἀίδιος μένω οἷος τε , οὔτε ἐπί ἄπειρος γίγνομαι . πᾶς τε γάρ γένεσις περαίνω , καί μετά ὁ γίγνομαι φθείρω οὐκέτι ἀνακάμπτω οὐδέ γίγνομαι πάλιν . τοιοῦτος γάρ εἰμί ὁ ἐπί εὐθεῖα , ὥστε οὐδείς ὁ ἐπί εὐθεῖα γίγνομαι περαίνω ἐκ ἀνάγκη οἷος τε λέγω γίγνομαι . ὁ μέν γάρ γίγνομαι εἰμί ὁ καθέκαστος , ὁ Σωκράτης , ὁ Πλάτων , ὅδε ἵππος · οὗτος οὐ οἷος τε πάλιν ἀνακάμπτω καί γίγνομαι πάλιν . εἰ γάρ εἰμί τις οὗτος ἐκ ἀνάγκη γίγνομαι , ἀληθής ἐπί αὐτός καί ὁ εἰ ὁ πρῶτος , ὁ ὕστερος . νῦν δέ οὐ οὕτως ἔχω . κατά γάρ ὁ εἶδος ὁ τοιοῦτος διαμένω ἀίδιος , ὅς οὐ εἰμί γίγνομαι , εἰμί δέ ὁ ζητέω περί ὁ γίγνομαι . εἰ δέ καί ὁ ἄνθρωπος ἀεί γίγνομαι καί οὐ διαλείπω , ἀλλά κύκλος καί ὁ οὗτος γένεσις , καθό ἄνθρωπος ἄν εἰμί ἐκ ἀνάγκη γίγνομαι , καθό ὁ μέν Πλάτων , ὁ δέ Σωκράτης . ἤ ὁ οὗτος γένεσις ἐπί ἄπειρος ἐπί εὐθεῖα εἰμί ἄλλοτε ἄλλος γίγνομαι καί μηδέποτε ἔτι ὁ αὐτός . διό ἐπί οὗτος μέν ὁ ἀκολουθία ὑγιής ὁ εἰ ὁ ὕστερον , ἐκ ἀνάγκη καί ὁ πρῶτος . ὅτι δέ μηδέ ἐπί ἄπειρος εἰμί ὁ ἐπί εὐθύς γένεσις οἷος τε τις ἐκ ἀνάγκη γίγνομαι , δείκνυμι διά ὁ ἐπί ὁ ἐκ ἀνάγκη γίγνομαι ἀληθής ἀκολουθία εἰμί οὐ μόνος ὁ εἰ ὁ ὕστερον , καί ὁ πρῶτος ( οὗτος μέν γάρ καί ἐπί ὁ ἐνδεχομένως γίγνομαι ἀληθής ) , ἐπί ὅς δέ ἐκ ἀνάγκη τις ὁ ὕστερος ἁπλῶς γίγνομαι , ἐπί οὗτος ἀληθής καί ὁ εἰ ὁ πρῶτος , ὁ ὕστερος . ὁ μέν γάρ ἐκ ἀνάγκη ὁ ὕστερον γίγνομαι , εἰμί δέ ἀληθής ἐπί πᾶς ὁ γίγνομαι ὁ εἰ ὁ ὕστερον , καί ὁ πρῶτος ἀνάγκη γίγνομαι . ἀναγκαῖος , ἐπί ὅς ὁ ὕστερον ἐκ ἀνάγκη γίγνομαι , ἐπί οὗτος καί ὁ πρῶτος ἐκ ἀνάγκη γίγνομαι . ἐπί δέ ὁ ἐπί ἄπειρος γίγνομαι οὐδείς εἰμί ὕστερον , ἐπί ὅς εἰμί ἀληθής ὁ ἐκ ἀνάγκη αὐτός ἁπλῶς εἰμί · ὅς δέ ὁ ὕστερον μή ἐκ ἀνάγκη ἁπλῶς , ἐπί οὗτος οὐδέ ὁ πρό ὁ ὕστερος οἷος τε λέγω ἐκ ἀνάγκη εἰμί ἁπλῶς . ὁ γάρ ἀναγκαῖος ὁ πρό ὁ ὕστερος παρά ὁ ὕστερος , ὅταν ἐκ ἀνάγκη ἐκεῖνος γίγνομαι , μηδείς δέ εἰμί ὕστερος , ἐπί ὁ οὕτως γίγνομαι οὐδέ ἄν ὁ πρῶτος τις γίγνομαι ἐν αὐτός γίγνομαι ἐκ ἀνάγκη , ἀλλά εἰμί ἐπί αὐτός ἀληθής ὁ ἐκ ὑπόθεσις ἀναγκαῖος , ὁ εἰ ὁ ὕστερον , εἰμί ἐκ ἀνάγκη καί ὁ πρῶτος αὐτός . ἀπορέω δέ ἄν τις , εἰ ἐπί ὁ κύκλος γίγνομαι καί ἀνακάμπτω πάλιν ἀληθής ἀκολουθία ὁ εἰ ὁ πρῶτος , καί ὁ ὕστερος . ἤ ἐπί ὁ ὡρισμένως γίγνομαι ὑπό ὁ κύκλος κινέω ἀληθής ὁ τοιοῦτος ἀκολουθία . εἰ γάρ τροπή χειμερινός . καί ἰσημερία , καί εἰ ἰσημερία , καί τροπή θερινός , καί εἰ τροπή θερινός , ἰσημερία , καί εἰ οὗτος , τροπή χειμερινός , ἀλλά καί εἰ χειμών , καί ἔαρ , καί εἰ ἔαρ , θέρος , καί εἰ θέρος , μετόπωρον , καί εἰ μετόπωρον , χειμών , πάλιν καί εἰ ἐπί ὁ πρῶτος λέγω ὁ τάξις ὁρίζω καί ἵστημι καί οὔτε ὑπολείπω λείπω ποτέ οὔτε προλαμβάνω , ὅτι ὁ οὗτος οὐσία τε καί τάξις αἰτία μόνος ὁ ὁ πρῶτος κίνησις σῶμα , οὐδείς εἰς αὐτός ἄλλος συντελέω ( διό καί ὁ χρόνος εἰμί ἐπί οὗτος ὁρίζων λέγω , πότε ἐκ ἀνάγκη εἰμί ) , θέρος τε καί μετόπωρον καί χειμών οὐκέτι ὅμοιος ἔχω ὁ ὁρίζω , καίτοι γίγνομαι κύκλος καί ἕπομαι ὁ κίνησις καί αὐτός ὁ ἀίδιος , ὅτι οὗτος καί ὑπό ὁ ὕλη πρός ὁ γίγνομαι συνεργέω πάσχω ὑπό ὁ ἐκεῖνος κίνησις , ὅστις ἐπεί μή πάντῃ ὅμοιος ἕπομαι κατά ὁ πάθος ὁ ἐκεῖνος κίνησις τε καί περιφορά , οὐ ὅμοιος ὁ κατά ἕκαστος ὁρίζω . ἔτι δέ μάλα ὁ ἀόριστος ἐν ὁ πολύς δέω συνεργέω αὐτός πρός ὁ εἰμί , ὅς εἰμί καί ὁ ὁ ζῷον γένεσις . διό ἀληθής ἐπί αὐτός καθόλου , ὅτι ἀίδιος ἕκαστος αὐτός κατά εἶδος ( οὗτος γάρ αἰτία ὁ ὁ θεῖος περιφορά ) , ὁ δέ ὁ κατά ἕκαστος γένεσις , ἐπί ὅς ὁ πολύς δύναμαι ὁ ὁ προσεχής ποιητικός αἰτία , οὐ ἐπί οὗτος ἀληθής ὁ εἰ ὁ πρῶτος , ἐκ ἀνάγκη ὁ ὕστερος , ἀληθής δέ ὁ εἰ ὁ ὕστερον , ἐκ ἀνάγκη καί ὁ πρό αὐτός .