alexander-philosophy.apori-ai-kai-lu-seis-sp 2.23.1
Ἐμπεδοκλῆς μὲν ταῖς ἀπορροίαις ταῖς ἀπ᾿ ἀμφοτέρων καὶ τοῖς πόροις τοῖς τῆς λίθου συμμέτροις οὖσιν ταῖς ἀπὸ τοῦ σιδήρου τὸν σίδηρον φέρεσθαι λέγει πρὸς τὴν λίθον · αἱ μὲν γὰρ τούτου ἀπόρροιαι τὸν ἀέρα τὸν ἐπὶ τοῖς τοῦ σιδήρου πόροις ἀπωθοῦσί τε καὶ κινοῦσι τὸν ἐπιπωματίζοντα αὐτούς · τούτου δὲ χωρισθέντος ἀθρόᾳ ἀπορροίᾳ ῥεούσῃ τὸν σίδηρον ἕπεσθαι · φερομένων δὲ τῶν ἀπ᾿ αὐτοῦ ἀπορροιῶν ἐπὶ τοὺς τῆς λίθου πόρους , διὰ τὸ συμμέτρους τε αὐτοῖς εἶναι καὶ ἐναρμόζειν καὶ τὸν σίδηρον σὺν ταῖς ἀπορροίαις ἕπεσθαί τε καὶ φέρεσθαι . ἐπιζητήσαι δ᾿ ἄν τις , εἰ καὶ συγχωρηθείη τὸ τῶν ἀπορροιῶν , τί δήποτε ἡ λίθος οὐχ ἕπεται ταῖς ἰδίαις ἀπορροίαις , κινεῖται δὲ πρὸς τὸν σίδηρον . οὐδὲν γὰρ μᾶλλον ἐκ τῶν εἰρημένων ἡ λίθος πρὸς τὸν σίδηρον ἢ ὁ σίδηρος κινηθήσεται πρὸς τὴν λίθον . ἔτι διὰ τί οὐ καὶ χωρὶς τῆς λίθου κινηθήσεταί ποτε σίδηρος ἐπ᾿ ἄλλο τι τῶν ἀπ᾿ αὐτοῦ ἀπορροιῶν ἀθρόων φερομένων . διὰ τί γὰρ μόναι αἱ ἀπὸ τῆς λίθου ἀπόρροιαι κινεῖν δύνανται τὸν ἐπιπωματίζοντα τοὺς τοῦ σιδήρου πόρους ἀέρα καὶ ἐπέχοντα τὰς ἀπορροίας ; ἔτι διὰ τί ἄλλο οὐδὲν πρὸς ἄλλο τι οὕτω φέρεται , καίτοι πολλὰ λέγεται ὑπ᾿ αὐτοῦ συμμέτρους τοὺς πό|ρους πρὸς ἀλλήλας ταῖς ἀπορροίαις ἔχειν ; λέγει γοῦν ὕδωρ οἴνῳ μᾶλλον ἐναρίθμιον , αὐτὰρ ἐλαίῳ οὐκ ἐθέλει᾿ . ἀλλ᾿ οὐ φέρεται τούτων οὐδέτερον πρὸς ἕτερον . ὁ Δημόκριτος δὲ καὶ αὐτὸς ἀπορροίας τε γίνεσθαι τίθεται καὶ τὰ ὅμοια φέρεσθαι πρὸς τὰ ὅμοια , ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ κοινὸν πάντα φέρεσθαι . ταῦθ᾿ ὑποθέμενος λαμβάνει τὸ τὴν λίθον καὶ τὸν σίδηρον ἐξ ὁμοίων ἀτόμων συγκεῖσθαι , λεπτοτέρων δὲ τὴν λίθον καὶ ὅτι εἶναι ἀραιοτέραν τε καὶ πολυκενωτέραν αὐτὴν εἶναι , καὶ διὰ τοῦτ᾿ εὐκινητοτέραν θᾶττον ἐπὶ τὸν σίδηρον φέρεσθαι ( πρὸς γὰρ τὰ ὅμοια ἡ φορά ) , καὶ ἐνδυόμενα εἰς τοὺς πόρους τοῦ σιδήρου κινεῖν τὰ ἐν ἐκείνῳ σώματα διαδυόμενα δἰ αὐτῶν διὰ λεπτότητα , τὰ δὲ κινηθέντα ἔξω τε φέρεσθαι ἀπορρέοντα καὶ πρὸς τὴν λίθον διά τε ὁμοιότητα καὶ διὰ τὸ κενὰ ἔχειν πλείω , οἷς ἑπόμενον τὸν σίδηρον διὰ τὴν ἀθρόαν ἔκκρισίν τε καὶ φορὰν φέρεσθαι καὶ αὐτὸν πρὸς τὴν λίθον . οὐκέτι δὲ ἡ λίθος πρὸς τὸν σίδηρον φέρεται , ὅτι μὴ ἔχει τοσαῦτα ὁ σίδηρος κενὰ ὅσα ἡ λίθος . ἀλλὰ τὸ μὲν τὴν λίθον καὶ τὸν σίδηρον ἐξ ὁμοίων συγκεῖσθαι δέξαιτ᾿ ἄν τις , πῶς δὲ καὶ τὸ ἤλεκτρον καὶ τὸ ἄχυρον ; ὅτι δὲ καὶ ἐπ᾿ ἐκείνων λέγεται ταύτην τὴν αἰτίαν , ἔτι πολλὰ ἑλκόμενα ὑπὸ τοῦ ἠλέκτρου , οἷς πᾶσιν εἰ ἐξ ὁμοίων σύγκειται , κἀκεῖνα ἐξ ὁμοίων ἀλλήλοις συγκείμενα ἕλκοι ἄλληλα . Διογένης δὲ ὁ Ἀπολλωνιάτης πάντα τὰ ἐλατά φησιν καὶ ἀφιέναι τινὰ ἰκμάδα ἀφ᾿ αὑτῶν πεφυκέναι καὶ ἕλκειν ἔξωθεν , τὰ μὲν πλείω , τὰ δὲ ἐλάττω , πλείστην δὲ ἀφιέναι χαλκόν τε καὶ σίδηρον , οὗ σημεῖον τό τε ἀποκαίεσθαί τι καὶ ἀπαναλίσκεσθαι ἀπ᾿ αὐτῶν ἐν τῷ πυρί , καὶ τὸ χριόμενα αὐτὰ ὄξει καὶ ἐλαίῳ ἰοῦσθαι · τοῦτο γὰρ πάσχειν διὰ τὸ ἕλκειν ἐξ αὐτῶν τὴν ἰκμάδα τὸ ὄξος . τὸ γὰρ τὸ πῦρ καίειν ἂν καίειν αὐτῷ · τῷ δὲ εἰσδυόμενον εἰς ἕκαστον ἕλκειν τε καὶ ἀναλίσκειν τὸ ἐν αὐτοῖς ὑγρόν . τοῦ σιδήρου ἕλκοντός τε καὶ πλεῖον ἀφιέντος ὑγρὸν τὴν λίθον οὖσαν ἀραιοτέραν τοῦ σιδήρου καὶ γεωδεστέραν πλεῖον ἕλκειν τὸ ὑγρὸν τὸ ἀπὸ τοῦ παρακειμένου ἀέρος ἢ ἀφιέναι . τὸ μὲν οὖν συγγενὲς ἕλκουσαν ἐν αὑτῇ δέχεσθαι , τὸ δὲ μὴ συγγενὲς ἀπωθεῖν . εἶναι δ᾿ αὐτῇ συγγενῆ τὸν σίδηρον , διὸ τὸ ἀπὸ τούτου ἕλκειν τε καὶ δέχεσθαι ἐν αὑτῇ , καὶ διὰ τῆς τούτου ἕλξεως καὶ τὸν σίδηρον ἐπισπᾶσθαι διὰ τὴν ἀθρόαν ἕλξιν τοῦ ἐν αὐτῷ ὑγροῦ , μηκέτι δὲ τὸν σίδηρον ἕλκειν τὴν λίθον τῷ μηδ᾿ οὕτως εἶναι τὸν σίδηρον ἀραιὸν ὡς δέχεσθαι δύνασθαι ἀθρόαν τὴν ἀπ᾿ αὐτῆς ὑγρότητα . ἀλλ᾿ εἰ τοῦτο , διὰ τί μόνη ἡ λίθος ἕλκει τὸν σίδηρον , τῶν δ᾿ ἄλλων οὐδὲν τὸ συγγενές , οἷον χαλκὸς καὶ μόλιβδος ; ἀφίησι γὰρ καὶ ταῦτα ὑγρὸν καὶ ἕλκει , καὶ συγγενῆ τινα καὶ τούτοις ἐστίν , ὥσπερ καὶ τοῦ σιδήρου ἡ λίθος . ἔτι διὰ τί οὐ καὶ ἄλλα τινὰ ἡ λίθος ἕλκει τῶν στερεῶν , ἃ ἀφίησι πλείονα ἰκμάδα , ὧν καὶ ὁ χαλκός ἐστιν ; οὐ γὰρ διότι ἐμμένει τὰ ἑλκόμενα διὰ τὴν συμμετρίαν ἕπεται τὸ ἀφ᾿ οὗπερ ῥεῖ τὸ ἑλκόμενον , ἀλλὰ διότι ἕλκεται , καὶ εὐλογώτερόν γε , ὧν μηδὲ ἐμμένει ἐν τῷ ἕλκοντι ἰκμὰς ἀλλὰ παραπέμπεται , ταῦτα μᾶλλον κινεῖσθαι . καὶ γὰρ πλεῖον ἀπὸ τούτων εἰκὸς ἕλκεσθαι τῷ τὸ ἑλκόμενον ἐν ἑαυτῷ μηδὲ πληρούμενον ὑπ᾿ αὐτοῦ , ἀλλ᾿ ὅμοιον μένον ἕλκειν . ὁμοίως δὲ καθόλου ἀναγκαῖον τὸν περὶ τούτου λέγοντα πρῶτον ἐζητηκέναι , τίς ὁ τῆς ὁλκῆς τρόπος . ἕλκει γὰρ τὰ μὲν βίᾳ καὶ ἁφῇ · ταῦτα αὐτὰ κινούμενα κινεῖ . οὐχ οὕτως δὲ ἡ λίθος · ἀκίνητος γάρ . καὶ οὔτε τοῦ σιδήρου ἁπτομένη , οὔτε σπῶσα τὸν μεταξὺ ἀέρα ἢ τὸ ὕδωρ ἐπισπᾶται αὐτὸν δι᾿ αὐτῶν . καὶ γὰρ ἂν τὰ ἐπιπολέζοντα ἐν αὐτῷ καὶ κουφότερα ἕλκοι τῷ ἐπισπᾶσθαι τὸν μεταξὺ ἀέρα , ὡς τῷ θερμῷ τῷ ἐν αὐτοῖς τὸ ἤλεκτρον καὶ ἡ σικύα . οὐχ οὕτως ἐκείνη . ἐν ἐκείνοις γὰρ τὸ πῦρ κινούμενον καὶ ἐξιὸν σπᾷ τὸ παρακείμενον ὑγρὸν καὶ ἁπτόμενον ὡς σπώμενῳ τὸ συνεχὲς ἐφέλκεται , ἡ δὲ λίθος τὸν σίδηρον μόνον . εἰ γὰρ ἔσπα τὸν μεταξὺ ἀέρα , ἐφέρετ᾿ ἂν πάντα τὰ ἐν τῷ ἀέρι κουφότερα τοῦ σιδήρου ἐπὶ τὴν λίθον πρῶτα τοῦ σιδήρου . ἕλκειν δοκεῖ καὶ ἡ ὑστέρα τὰ σπέρματα καὶ αἱ φλέβες καὶ τὰ μέλη τὴν τροφήν . οὐχ οὕτως δὲ ἡ λίθος ἕλκει τὸν σίδηρον . καὶ γὰρ τούτων ὅσα ἕλκει τῷ τὸν ἀέρα καὶ τὸ ὑγρὸν σπᾶν πρῶτον τὸ μεταξὺ τοῦτο ποιεῖ κατὰ συμβεβηκός . ἕλκειν δοκεῖ καὶ ὁ ἥλιος τὸ ὕδωρ ( μεταβάλλον γὰρ διὰ τὴν ἀπὸ τοῦ ἡλίου θερμότητα ἀναφέρεται εἰς τὸν κατὰ φύσιν αὐτῶν τόπον , ὅς ἐστιν ἄνω ἔνθα καὶ ὁ ἥλιος ) οὐχ ὡς ἡ λίθος · οὐ γὰρ μεταβάλλει τὸν σίδηρον . ἕλκει καὶ τὴν τροφὴν τὸ ζῷον καὶ πᾶν τὸ ἐπιθυμητὸν καὶ ὀρεκτὸν οὐ τῷ ποιεῖν τὸ μεταξὺ αὐτοῦ καὶ τοῦ ὀρεγομένου ὅμοιον ἑαυτῷ ( οὐ γὰρ τροφὴ γίνεται τὸ μεταξύ , οὐδ᾿ ἕλκεται τοῦτο ) , ἀλλὰ κινηθὲν τὸ μεταξὺ ὑπὸ τοῦ ὀρεκτοῦ διαδίδωσι τὸ εἶδος ἐπὶ τὸ κινούμενον , ὡς ἐπὶ τοῦ ὁρᾶν γίνεται . οὕτως καὶ ὁ σίδηρος ἐπὶ τὴν λίθον φέρεται , οὐχ ἕλκουσαν αὐτὸν βίᾳ πρὸς ἑαυτήν , ἀλλ᾿ ἐφέσει τούτου οὗ ἐνδεὴς μέν ἐστιν αὐτός , ἔχει δ᾿ αὐτὸ ἡ λίθος · δοκεῖ γὰρ καὶ ἡ λίθος σιδηρῖτις εἶναι , ἐξικμασμένη μέντοι ἤδη ἤτοι ὑπὸ χρόνου ἢ ὑπό τινος ἄλλης αἰτίας . οὐ μόνον γὰρ τὰ αἴσθησιν ἔχοντα καὶ τὰ ἔμψυχα ἐφίεται τοῦ κατὰ φύσιν ἑαυτοῖς , ἀλλ᾿ οὕτω πολλὰ καὶ τῶν ἀψύχων ἔχει .
Lemmas: Ἐμπεδοκλῆς μέν ὁ ἀπόρροια ὁ ἀπό ἀμφότερος καί ὁ πόρος ὁ ὁ λίθος σύμμετρος εἰμί ὁ ἀπό ὁ σίδηρος ὁ σίδηρος φέρω λέγω πρός ὁ λίθος · ὁ μέν γάρ οὗτος ἀπόρροια ὁ ἀήρ ὁ ἐπί ὁ ὁ σίδηρος πόρος ἀπωθέω τε καί κινέω ὁ ἐπιπωματίζω αὐτός · οὗτος δέ χωρίζω ἀθρόος ἀπόρροια ῥέω ὁ σίδηρος ἕπομαι · φέρω δέ ὁ ἀπό αὐτός ἀπόρροια ἐπί ὁ ὁ λίθος πόρος , διά ὁ σύμμετρος τε αὐτός εἰμί καί ἐναρμόζω καί ὁ σίδηρος σύν ὁ ἀπόρροια ἕπομαι τε καί φέρω . ἐπιζητέω δέ ἄν τις , εἰ καί συγχωρέω ὁ ὁ ἀπόρροια , τίς δήποτε ὁ λίθος οὐ ἕπομαι ὁ ἴδιος ἀπόρροια , κινέω δέ πρός ὁ σίδηρος . οὐδείς γάρ μάλα ἐκ ὁ λέγω ὁ λίθος πρός ὁ σίδηρος ἤ ὁ σίδηρος κινέω πρός ὁ λίθος . ἔτι διά τίς οὐ καί χωρίς ὁ λίθος κινέω ποτέ σίδηρος ἐπί ἄλλος τις ὁ ἀπό αὐτός ἀπόρροια ἀθρόος φέρω . διά τίς γάρ μόνος ὁ ἀπό ὁ λίθος ἀπόρροια κινέω δύναμαι ὁ ἐπιπωματίζω ὁ ὁ σίδηρος πόρος ἀήρ καί ἐπέχω ὁ ἀπόρροια ; ἔτι διά τίς ἄλλος οὐδείς πρός ἄλλος τις οὕτως φέρω , καίτοι πολύς λέγω ὑπό αὐτός σύμμετρος ὁ πόρος πρός ἀλλήλων ὁ ἀπόρροια ἔχω ; λέγω γοῦν ὕδωρ οἶνος μάλα ἐναρίθμιος , ἀτάρ ἔλαιον οὐ ἐθέλω . ἀλλά οὐ φέρω οὗτος οὐδέτερος πρός ἕτερος . ὁ Δημόκριτος δέ καί αὐτός ἀπόρροια τε γίγνομαι τίθημι καί ὁ ὅμοιος φέρω πρός ὁ ὅμοιος , ἀλλά καί εἰς ὁ κοινός πᾶς φέρω . οὗτος ὑποτίθημι λαμβάνω ὁ ὁ λίθος καί ὁ σίδηρος ἐκ ὅμοιος ἄτομος σύγκειμαι , λεπτός δέ ὁ λίθος καί ὅτι εἰμί ἀραῖος τε καί πολύκενος αὐτός εἰμί , καί διά οὗτος εὐκίνητος ταχύς ἐπί ὁ σίδηρος φέρω ( πρός γάρ ὁ ὅμοιος ὁ φορά ) , καί ἐνδύω εἰς ὁ πόρος ὁ σίδηρος κινέω ὁ ἐν ἐκεῖνος σῶμα διαδύνω διά αὐτός διά λεπτότης , ὁ δέ κινέω ἔξω τε φέρω ἀπορρέω καί πρός ὁ λίθος διά τε ὁμοιότης καί διά ὁ κενός ἔχω πολύς , ὅς ἕπομαι ὁ σίδηρος διά ὁ ἀθρόος ἔκκρισις τε καί φορά φέρω καί αὐτός πρός ὁ λίθος . οὐκέτι δέ ὁ λίθος πρός ὁ σίδηρος φέρω , ὅτι μή ἔχω τοσοῦτος ὁ σίδηρος κενός ὅσος ὁ λίθος . ἀλλά ὁ μέν ὁ λίθος καί ὁ σίδηρος ἐκ ὅμοιος σύγκειμαι δέχομαι ἄν τις , πῶς δέ καί ὁ ἤλεκτρον καί ὁ ἄχυρον ; ὅτι δέ καί ἐπί ἐκεῖνος λέγω οὗτος ὁ αἰτία , ἔτι πολύς ἕλκω ὑπό ὁ ἤλεκτρον , ὅς πᾶς εἰ ἐκ ὅμοιος σύγκειμαι , ἐκεῖνος ἐκ ὅμοιος ἀλλήλων σύγκειμαι ἕλκω ἀλλήλων . Διογένης δέ ὁ Ἀπολλωνιάτας πᾶς ὁ ἐλατός φημί καί ἀφίημι τις ἰκμάς ἀπό ἑαυτοῦ φύω καί ἕλκω ἔξωθεν , ὁ μέν πολύς , ὁ δέ ἐλαχύς , πολύς δέ ἀφίημι χαλκός τε καί σίδηρος , ὅς σημεῖον ὁ τε ἀποκαίω τις καί ἀπαναλίσκω ἀπό αὐτός ἐν ὁ πῦρ , καί ὁ χράω αὐτός ὄξος καί ἔλαιον ἰόομαι · οὗτος γάρ πάσχω διά ὁ ἕλκω ἐκ αὐτός ὁ ἰκμάς ὁ ὄξος . ὁ γάρ ὁ πῦρ καίω ἄν καίω αὐτός · ὁ δέ εἰσδύνω εἰς ἕκαστος ἕλκω τε καί ἀναλίσκω ὁ ἐν αὐτός ὑγρός . ὁ σίδηρος ἕλκω τε καί πολύς ἀφίημι ὑγρός ὁ λίθος εἰμί ἀραῖος ὁ σίδηρος καί γεώδης πολύς ἕλκω ὁ ὑγρός ὁ ἀπό ὁ παράκειμαι ἀήρ ἤ ἀφίημι . ὁ μέν οὖν συγγενής ἕλκω ἐν ἑαυτοῦ δέχομαι , ὁ δέ μή συγγενής ἀπωθέω . εἰμί δέ αὐτός συγγενής ὁ σίδηρος , διό ὁ ἀπό οὗτος ἕλκω τε καί δέχομαι ἐν ἑαυτοῦ , καί διά ὁ οὗτος ἕλξις καί ὁ σίδηρος ἐπισπάω διά ὁ ἀθρόος ἕλξις ὁ ἐν αὐτός ὑγρός , μηκέτι δέ ὁ σίδηρος ἕλκω ὁ λίθος ὁ μηδέ οὕτως εἰμί ὁ σίδηρος ἀραιός ὡς δέχομαι δύναμαι ἀθρόος ὁ ἀπό αὐτός ὑγρότης . ἀλλά εἰ οὗτος , διά τίς μόνος ὁ λίθος ἕλκω ὁ σίδηρος , ὁ δέ ἄλλος οὐδείς ὁ συγγενής , οἷος χαλκός καί μόλυβδος ; ἀφίημι γάρ καί οὗτος ὑγρός καί ἕλκω , καί συγγενής τις καί οὗτος εἰμί , ὥσπερ καί ὁ σίδηρος ὁ λίθος . ἔτι διά τίς οὐ καί ἄλλος τις ὁ λίθος ἕλκω ὁ στερεός , ὅς ἀφίημι πολύς ἰκμάς , ὅς καί ὁ χαλκός εἰμί ; οὐ γάρ διότι ἐμμένω ὁ ἕλκω διά ὁ συμμετρία ἕπομαι ὁ ἀπό ὅς ῥέω ὁ ἕλκω , ἀλλά διότι ἕλκω , καί εὔλογος γε , ὅς μηδέ ἐμμένω ἐν ὁ ἕλκω ἰκμάς ἀλλά παραπέμπω , οὗτος μάλα κινέω . καί γάρ πολύς ἀπό οὗτος ἔοικα ἕλκω ὁ ὁ ἕλκω ἐν ἑαυτοῦ μηδέ πληρόω ὑπό αὐτός , ἀλλά ὅμοιος μένω ἕλκω . ὅμοιος δέ καθόλου ἀναγκαῖος ὁ περί οὗτος λέγω πρῶτος ζητέω , τίς ὁ ὁ ὁλκή τρόπος . ἕλκω γάρ ὁ μέν βία καί ἁφή · οὗτος αὐτός κινέω κινέω . οὐ οὕτως δέ ὁ λίθος · ἀκίνητος γάρ . καί οὔτε ὁ σίδηρος ἅπτω , οὔτε σπάω ὁ μεταξύ ἀήρ ἤ ὁ ὕδωρ ἐπισπάω αὐτός διά αὐτός . καί γάρ ἄν ὁ ἐπιπολεύω ἐν αὐτός καί κοῦφος ἕλκω ὁ ἐπισπάω ὁ μεταξύ ἀήρ , ὡς ὁ θερμός ὁ ἐν αὐτός ὁ ἤλεκτρον καί ὁ σικύα . οὐ οὕτως ἐκεῖνος . ἐν ἐκεῖνος γάρ ὁ πῦρ κινέω καί ἐξέρχομαι σπάω ὁ παράκειμαι ὑγρός καί ἅπτω ὡς σπάω ὁ συνεχής ἐφέλκω , ὁ δέ λίθος ὁ σίδηρος μόνος . εἰ γάρ σπάω ὁ μεταξύ ἀήρ , φέρω ἄν πᾶς ὁ ἐν ὁ ἀήρ κοῦφος ὁ σίδηρος ἐπί ὁ λίθος πρῶτος ὁ σίδηρος . ἕλκω δοκέω καί ὁ ὑστέρα ὁ σπέρμα καί ὁ φλέψ καί ὁ μέλος ὁ τροφή . οὐ οὕτως δέ ὁ λίθος ἕλκω ὁ σίδηρος . καί γάρ οὗτος ὅσος ἕλκω ὁ ὁ ἀήρ καί ὁ ὑγρός σπάω πρῶτος ὁ μεταξύ οὗτος ποιέω κατά συμβαίνω . ἕλκω δοκέω καί ὁ ἥλιος ὁ ὕδωρ ( μεταβάλλω γάρ διά ὁ ἀπό ὁ ἥλιος θερμότης ἀναφέρω εἰς ὁ κατά φύσις αὐτός τόπος , ὅς εἰμί ἄνω ἔνθα καί ὁ ἥλιος ) οὐ ὡς ὁ λίθος · οὐ γάρ μεταβάλλω ὁ σίδηρος . ἕλκω καί ὁ τροφή ὁ ζῷον καί πᾶς ὁ ἐπιθυμητός καί ὀρεκτός οὐ ὁ ποιέω ὁ μεταξύ αὐτός καί ὁ ὀρέγω ὅμοιος ἑαυτοῦ ( οὐ γάρ τροφή γίγνομαι ὁ μεταξύ , οὐδέ ἕλκω οὗτος ) , ἀλλά κινέω ὁ μεταξύ ὑπό ὁ ὀρεκτός διαδίδωμι ὁ εἶδος ἐπί ὁ κινέω , ὡς ἐπί ὁ ὁράω γίγνομαι . οὕτως καί ὁ σίδηρος ἐπί ὁ λίθος φέρω , οὐ ἕλκω αὐτός βία πρός ἑαυτοῦ , ἀλλά ἔφεσις οὗτος ὅς ἐνδεής μέν εἰμί αὐτός , ἔχω δέ αὐτός ὁ λίθος · δοκέω γάρ καί ὁ λίθος σιδηρῖτις εἰμί , ἐξικμάζω μέντοι ἤδη ἤτοι ὑπό χρόνος ἤ ὑπό τις ἄλλος αἰτία . οὐ μόνος γάρ ὁ αἴσθησις ἔχω καί ὁ ἔμψυχος ἐφίημι ὁ κατά φύσις ἑαυτοῦ , ἀλλά οὕτως πολύς καί ὁ ἄψυχος ἔχω .