alexander-philosophy.apori-ai-kai-lu-seis-sp 1.26.1
Εἰ μὲν λέγοι τις ἐν τῇ ὕλῃ γίνεσθαι τὸ εἶδος καθ᾿ αὑτό , ἔσται ἐν τῇ οὐσίᾳ τῆς ὕλης τὸ εἶδος καθ᾿ αὑτό , εἰ τὸ καθ᾿ αὑτὸ ὑπάρχον τινὶ ἐν τῇ οὐσίᾳ αὐτοῦ . ἀλλ᾿ εἰ τοῦτο , συμφθείροιτ᾿ ἂν ἡ ὕλη τῷ εἴδει φθειρομένῳ . ἢ καὶ ἐν τῇ οὐσίᾳ ἐστὶ τῆς ὕλης τὸ εἶδος . οὐ γὰρ σἷόν τε | ὕλην εἶναι ἄνευ τοῦ οἰκείου εἴδους , ἀλλὰ φθαρέντος τοῦ εἴδους ἢ χωρισθέντος οὐκέθ᾿ οἷόν τε ἐκείνην τὴν ὕλην εἶναι , ἧς ἦν εἶδος ἐκεῖνο , ἀλλὰ ἁμα ἐστίν , ὥστ᾿ εἰς τὸ εἶναι ὕλῃ συμβάλλεται αὐτῇ ἡ παρουσία τοῦ εἴδους . καθ᾿ αὑτὸ οὖν ὑπάρχει τὸ εἶδος τῇ ὕλῃ ὡς ἐν τῇ οὐσίᾳ αὐτῆς ὄν , ὥσπερ καὶ τῳ Κῴῳ ὁ ἄνθρωπος καὶ παντὶ τῷ ἐν τῇ οὐσίᾳ αὐτοῦ ὄντι καθ᾿ αὑτὸ ὑπάρχοντι αὐτῷ . ἔτι τε τοὐκ ἔσται ἐν τῇ αὑτῆς φύσει ἔχουσα τὸ τῶν εἰδῶν δεκτικόν , ἀλλ᾿ αὐτὰ τὰ εἴδη . ἔτι ἤτοι ἑκάστη ὕλη ἅμα τὰ εἴδη πάντα ἕξει , ὃ ἀδύνατον ( ἔστι γὰρ καὶ ἐναντίωσις ἐν τοῖς ἐνύλοις εἴδεσιν , ὡς ἐπὶ τῶν στοιχείων ὁρῶμεν , ἐξ οὗ δῆλον ὅτι μὴ πάντα ἐν τῇ αὐτῇ · ἔτι εἰ εἶχε πάντα ἡ αὐτή , οὐκ ἂν ἦν ἡ κατὰ γένεσιν μεταβολή ) , εἰ δ᾿ ἄλλη ἄλλο , ἄφθαρτον ἂν ἕκαστον ἦν τῶν ἐνύλων . εἰ δ᾿ ἦν φθαρτόν , καὶ ἡ ὕλη ἂν συνεφθείρετο , ἐδείχθη δ᾿ ἀίδιος οὖσα . ἀλλ᾿ οὐδ᾿ ὡς τὰ συμβεβηκότα τῇ ὕλῃ τὰ εἴδη ἐστὶν ἐν αὐτῇ . ἔσται γὰρ ἐν ὑποκειμένῳ αὐτῇ , καὶ ἤτοι οὐσία ὄντα συμβεβηκότα ἔσται , ὃ ἄτοπον , ἢ εἰ συμβεβηκότα εἴη καὶ τῆς φύσεως τῶν συμβεβηκότων , ἔσται ἡ οὐσία συναμφότερος ἐξ ὕλης καὶ συμβεβηκότος , οὕτω δ᾿ οὐκ ἔσται ἁπλῶς ἡ συναμφότερος οὐσία οὐσία , ἀλλ᾿ ὥσπερ τῶν κατὰ τέχνην γινομένων ἕκαστον . ἔτι εἰ μὲν ἦν ἡ ὕλη χωρὶς εἴδους εἶναι δυναμένη , ἐδύνατ᾿ ἂν ἐν ὑποκειμένῳ εἶναι αὐτῇ τὸ εἶδος , εἰ δὲ | σὺν εἴδει ἡ ὑπόστασις αὐτῇ , καὶ ἔστιν οὕτως ἐν ὑποκειμένῳ αὐτῇ γινόμενον τὸ εἶδος , ὡς οὔσῃ μετ᾿ εἴδους καὶ ἐν ὑποστάσει καὶ ἤδη σώματι , ἤτοι ἐν ἐκείνῳ ἔσται τῷ σώματι τῷ ἔχοντι τὸ εἶδος , ἐξ οὗ τῇ ὕλῃ ἡ εἰς τοῦτο μεταβολή ( ὃ ἀδύνατον · πῶς γὰρ οἷόν τε ἐν τῷ φθειρομένῳ τῇ εἰς τοῦτο μεταβολῇ λέγειν εἶναι τοῦτο , ⟨ ὅ ⟩ οὐχ οἷόν τε ἐκείνου σωζομένου γίνεσθαι ἐν αὐτῇ ; ) ἢ ἐν τῇ τοῦτο ἐχούσῃ τὸ εἶδος εἰς ὃ μεταβέβληκεν . ἀλλ᾿ οὐδ᾿ ἐν τούτῳ οἷόν τε , εἴ γε τοῦτο μὲν τὸ σῶμα ἐκ τῆς ὕλης καὶ τούτου τοῦ εἴδους τὸ εἶναι ἔχει , οὐδὲν δὲ αὐτὸ αὑτῷ συμβέβηκεν . καὶ ἦν ἐν ὑποκειμένῳ τὸ μὴ ὡς μέρος ὃν ἐν ᾧ ἐστιν , τὸ δ᾿ εἶδος τοῦτο μέρος ἐστὶ τοῦ ὑποκειμένου . μήποτ᾿ οὖν οὕτως συμβεβηκὸς ἐν τῇ ὕλῃ τὸ εἶδος , καὶ ἐν ὑποκειμένῳ καθ᾿ αὑτὸ οὕτως , ὡς λέγεται καθ᾿ αὑτὰ ὑπάρχειν τινὶ τὰ ἐν τῇ οὐσίᾳ αὐτοῦ ὄντα , ἀλλ᾿ ἐπεὶ ἦν καὶ ἄλλος τρόπος τοῦ καθ᾿ αὑτό , οὗ καὶ Ἀριστοτέλης καὶ Θεόφραστος ἐν τοῖς Ὑστέροις ἀναλυτικοῖς μνημονεύουσιν , οὗτος δ᾿ ἐστὶν καθ᾿ ὃν ἐλέγετο καθ᾿ αὑτὸ ὑπάρχειν τινί , οὗ ἐν τῷ ὁρισμῷ τὸ ᾧ ὑπάρχει παραλαμβάνεται , καθ᾿ ὃν τρόπον τοῦ καθ᾿ αὑτὸ ὁ περιττὸς ἀριθμὸς καὶ ἄρτιος ὑπάρχουσιν τῷ ἀριθμῷ ( ἑκάτερον γὰρ αὐτῶν ὁριζόμενοι τῷ ἀριθμῷ ἐν τῷ ὁρισμῷ χρώμεθα αὐτῶν λέγοντες τὸν | μὲν περιττὸν ἀριθμὸν εἰς ἄνισα διαιρούμενον , τὸν δ᾿ ἄρτιον ἀριθμὸν εἰς ἴσα διαιρούμενον ) · δοκεῖ γὰρ καὶ ἐν τῷ τοῦ ἐνύλου εἴδους λόγῳ ἡ ὕλη παραλαμβάνεσθαι , ἐν ᾗ ἐστι . παντὶ μὲν γὰρ ἐνύλῳ κατὰ τὸ εἶδος ὁ λόγος ( κατὰ γὰρ τοῦτ᾿ αὐτῷ τὸ τί ἦν εἶναι ) , οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ τῆς ὕλης ἀναγκαῖον μνημονεύειν αὐτόν · καὶ γὰρ σαρκὸς καὶ ὀστοῦ , ἀλλὰ καὶ χειρὸς καὶ προσώπου οἱ λόγοι τοιοῦτοι . καὶ τὴν ψυχὴν δὲ ὁριζόμενοι εἶδος οὖσαν ἔνυλον ἐν τῷ ὁρισμῷ αὐτῆς καὶ τὸ οὗ ἐστι παραλαμβάνομεν . τοῦτο γὰρ σημαίνεται ὑπὸ σώματος φυσικοῦ ὀργανικοῦ . καὶ ὡς ἐπὶ τῶν ἀριθμῶν οὐ πᾶς μὲν ἀριθμὸς περιττός , οὐδὲ πᾶς ἀριθμὸς ἄρτιος , πᾶς μέντοι ἄρτιος ἀριθμός , καὶ πᾶς περιττὸς ὁμοίως ἀριθμὸς καὶ οὗτος , οὕτως καὶ ἐπὶ τοῦ εἴδους καὶ τῆς ὕλης οὐ πᾶσα μὲν ὕλη μετὰ τοῦδέ τινος τοῦ εἴδους , πᾶν δὲ ἔνυλον εἶδος ἐν ὕλῃ , καὶ ὡς ἐπ᾿ ἐκείνων ὁ μὲν ἀριθμὸς οὐκ ἀπόλλυται ἐν τῇ εἰς τὸ ἄρτιον ἢ περιττὸν μεταβολῇ , τὸ δ᾿ ἄρτιον καὶ περιττὸν ἐν αὐτῷ παρὰ μέρος φθείρεται τῇ εἰς τὰ εἴδη μεταβολῇ , οὕτω καὶ ἡ ὕλη οὐκ ἀπόλλυται ἐν τῇ εἰς τὰ εἴδη μεταβολῇ , τὰ μέντοι εἴδη παρὰ μέρος φθείρεται ἐν τῇ τῆς ὕλης εἰς αὐτὰ μεταβολῆ .
Lemmas: εἰ μέν λέγω τις ἐν ὁ ὕλη γίγνομαι ὁ εἶδος κατά ἑαυτοῦ , εἰμί ἐν ὁ οὐσία ὁ ὕλη ὁ εἶδος κατά ἑαυτοῦ , εἰ ὁ κατά ἑαυτοῦ ὑπάρχω τις ἐν ὁ οὐσία αὐτός . ἀλλά εἰ οὗτος , συμφθείρω ἄν ὁ ὕλη ὁ εἶδος φθείρω . ἤ καί ἐν ὁ οὐσία εἰμί ὁ ὕλη ὁ εἶδος . οὐ γάρ σίον τε | ὕλη εἰμί ἄνευ ὁ οἰκεῖος εἶδος , ἀλλά φθείρω ὁ εἶδος ἤ χωρίζω οὐκέτι οἷος τε ἐκεῖνος ὁ ὕλη εἰμί , ὅς εἰμί εἶδος ἐκεῖνος , ἀλλά ἅμα εἰμί , ὥστε εἰς ὁ εἰμί ὕλη συμβάλλω αὐτός ὁ παρουσία ὁ εἶδος . κατά ἑαυτοῦ οὖν ὑπάρχω ὁ εἶδος ὁ ὕλη ὡς ἐν ὁ οὐσία αὐτός εἰμί , ὥσπερ καί ὁ Κῷος ὁ ἄνθρωπος καί πᾶς ὁ ἐν ὁ οὐσία αὐτός εἰμί κατά ἑαυτοῦ ὑπάρχω αὐτός . ἔτι τε οὐ εἰμί ἐν ὁ ἑαυτοῦ φύσις ἔχω ὁ ὁ εἶδος δεκτικός , ἀλλά αὐτός ὁ εἶδος . ἔτι ἤτοι ἕκαστος ὕλη ἅμα ὁ εἶδος πᾶς ἔχω , ὅς ἀδύνατος ( εἰμί γάρ καί ἐναντίωσις ἐν ὁ ἔνυλος εἶδος , ὡς ἐπί ὁ στοιχεῖον ὁράω , ἐκ ὅς δῆλος ὅτι μή πᾶς ἐν ὁ αὐτός · ἔτι εἰ ἔχω πᾶς ὁ αὐτός , οὐ ἄν εἰμί ὁ κατά γένεσις μεταβολή ) , εἰ δέ ἄλλος ἄλλος , ἄφθαρτος ἄν ἕκαστος εἰμί ὁ ἔνυλος . εἰ δέ εἰμί φθαρτός , καί ὁ ὕλη ἄν συμφθείρω , δείκνυμι δέ ἀίδιος εἰμί . ἀλλά οὐδέ ὡς ὁ συμβαίνω ὁ ὕλη ὁ εἶδος εἰμί ἐν αὐτός . εἰμί γάρ ἐν ὑπόκειμαι αὐτός , καί ἤτοι οὐσία εἰμί συμβαίνω εἰμί , ὅς ἄτοπος , ἤ εἰ συμβαίνω εἰμί καί ὁ φύσις ὁ συμβαίνω , εἰμί ὁ οὐσία συναμφότεροι ἐκ ὕλη καί συμβαίνω , οὕτως δέ οὐ εἰμί ἁπλῶς ὁ συναμφότεροι οὐσία οὐσία , ἀλλά ὥσπερ ὁ κατά τέχνη γίγνομαι ἕκαστος . ἔτι εἰ μέν εἰμί ὁ ὕλη χωρίς εἶδος εἰμί δύναμαι , δύναμαι ἄν ἐν ὑπόκειμαι εἰμί αὐτός ὁ εἶδος , εἰ δέ | σύν εἶδος ὁ ὑπόστασις αὐτός , καί εἰμί οὕτως ἐν ὑπόκειμαι αὐτός γίγνομαι ὁ εἶδος , ὡς εἰμί μετά εἶδος καί ἐν ὑπόστασις καί ἤδη σῶμα , ἤτοι ἐν ἐκεῖνος εἰμί ὁ σῶμα ὁ ἔχω ὁ εἶδος , ἐκ ὅς ὁ ὕλη ὁ εἰς οὗτος μεταβολή ( ὅς ἀδύνατος · πῶς γάρ οἷος τε ἐν ὁ φθείρω ὁ εἰς οὗτος μεταβολή λέγω εἰμί οὗτος , ⟨ ὅς ⟩ οὐ οἷος τε ἐκεῖνος σῴζω γίγνομαι ἐν αὐτός ; ) ἤ ἐν ὁ οὗτος ἔχω ὁ εἶδος εἰς ὅς μεταβάλλω . ἀλλά οὐδέ ἐν οὗτος οἷος τε , εἰ γε οὗτος μέν ὁ σῶμα ἐκ ὁ ὕλη καί οὗτος ὁ εἶδος ὁ εἰμί ἔχω , οὐδείς δέ αὐτός ἑαυτοῦ συμβαίνω . καί εἰμί ἐν ὑπόκειμαι ὁ μή ὡς μέρος εἰμί ἐν ὅς εἰμί , ὁ δέ εἶδος οὗτος μέρος εἰμί ὁ ὑπόκειμαι . μήποτε οὖν οὕτως συμβαίνω ἐν ὁ ὕλη ὁ εἶδος , καί ἐν ὑπόκειμαι κατά ἑαυτοῦ οὕτως , ὡς λέγω κατά ἑαυτοῦ ὑπάρχω τις ὁ ἐν ὁ οὐσία αὐτός εἰμί , ἀλλά ἐπεί εἰμί καί ἄλλος τρόπος ὁ κατά ἑαυτοῦ , ὅς καί Ἀριστοτέλης καί Θεόφραστος ἐν ὁ Ὕστερος ἀναλυτικός μνημονεύω , οὗτος δέ εἰμί κατά ὅς λέγω κατά ἑαυτοῦ ὑπάρχω τις , ὅς ἐν ὁ ὁρισμός ὁ ὅς ὑπάρχω παραλαμβάνω , κατά ὅς τρόπος ὁ κατά ἑαυτοῦ ὁ περισσός ἀριθμός καί ἄρτιος ὑπάρχω ὁ ἀριθμός ( ἑκάτερος γάρ αὐτός ὁρίζω ὁ ἀριθμός ἐν ὁ ὁρισμός χράω αὐτός λέγω ὁ | μέν περισσός ἀριθμός εἰς ἄνισος διαιρέω , ὁ δέ ἄρτιος ἀριθμός εἰς ἴσος διαιρέω ) · δοκέω γάρ καί ἐν ὁ ὁ ἔνυλος εἶδος λόγος ὁ ὕλη παραλαμβάνω , ἐν ὅς εἰμί . πᾶς μέν γάρ ἔνυλος κατά ὁ εἶδος ὁ λόγος ( κατά γάρ οὗτος αὐτός ὁ τίς εἰμί εἰμί ) , οὐ μήν ἀλλά καί ὁ ὕλη ἀναγκαῖος μνημονεύω αὐτός · καί γάρ σάρξ καί ὀστέον , ἀλλά καί χείρ καί πρόσωπον ὁ λόγος τοιοῦτος . καί ὁ ψυχή δέ ὁρίζω εἶδος εἰμί ἔνυλος ἐν ὁ ὁρισμός αὐτός καί ὁ ὅς εἰμί παραλαμβάνω . οὗτος γάρ σημαίνω ὑπό σῶμα φυσικός ὀργανικός . καί ὡς ἐπί ὁ ἀριθμός οὐ πᾶς μέν ἀριθμός περισσός , οὐδέ πᾶς ἀριθμός ἄρτιος , πᾶς μέντοι ἄρτιος ἀριθμός , καί πᾶς περισσός ὅμοιος ἀριθμός καί οὗτος , οὕτως καί ἐπί ὁ εἶδος καί ὁ ὕλη οὐ πᾶς μέν ὕλη μετά ὅδε τις ὁ εἶδος , πᾶς δέ ἔνυλος εἶδος ἐν ὕλη , καί ὡς ἐπί ἐκεῖνος ὁ μέν ἀριθμός οὐ ἀπόλλυμι ἐν ὁ εἰς ὁ ἄρτιος ἤ περισσός μεταβολή , ὁ δέ ἄρτιος καί περισσός ἐν αὐτός παρά μέρος φθείρω ὁ εἰς ὁ εἶδος μεταβολή , οὕτως καί ὁ ὕλη οὐ ἀπόλλυμι ἐν ὁ εἰς ὁ εἶδος μεταβολή , ὁ μέντοι εἶδος παρά μέρος φθείρω ἐν ὁ ὁ ὕλη εἰς αὐτός μεταβολεύς .