alexander-philosophy.apori-ai-kai-lu-seis-sp 3.9.1
“ Ἆρ᾿ οὖν ἅμα μὲν καὶ ἀριθμῷ ἀδιαίρετον καὶ ἀχώριστον τὸ κρῖνον , τῷ εἶναι δὲ κεχωρισμένον ; ἔστι δέ πως ὡς τὸ διαιρετὸν τῶν διῃρημένων αἰσθάνεται , ἔστι δὲ ὡς ἀδιαίρετον · τῷ εἶναι μὲν γὰρ διαιρετόν , τόπῳ δὲ καὶ ἀριθμῷ ἀδιαίρετον · ἢ οὐχ οἷόν τε ; δυνάμει μὲν γὰρ τὸ αὐτὸ καὶ ἀδιαίρετον τἀναντία , τῷ δὲ εἶναι οὔ , ἀλλὰ τῷ ἐνεργεῖσθαι διαιρετόν , καὶ οὐχ οἷόν τε ἅμα λευκὸν καὶ μέλαν εἶναι , ὥ στε οὐδὲ τὰ εἴ ἴδη πάσχειν αὐτῶν , εἰ τοιοῦτον ἡ αἴσθησις καὶ ἡ νόησις , ἀλλ᾿ ὥσπερ ἣν καλοῦ σί τινες στιγμὴν ἢ μίαν ἢ δύο , ταύτῃ καὶ διαιρετή . ᾗ μὲν οὖν ἀδιαίρετος , ἓν τὸ κρῖνόν ἐστι καὶ ἅμα · ᾗ δὲ διαιρετὸν ὑπάρχει , δὶς τῷ αὐτῷ χρῆται σημείῳ ἅμα . ᾗ μὲν οὖν δυσὶ χρῆται , τῷ πέρατι δύο κρίνει καὶ κεχωρισμένα ἐστιν ὡς τῷ κεχωρισμένῳ · δὲ ἕν , ἑνὶ 'αὶ ἅμα . ” Λαβὼν ὅτι ἑκάστη αἴσθησις ἐν τῷ αἰσθητηρίῳ οὖσα , ἐν ᾧ οὖσα αἰσθάνεται , τῶν τε αἰσθητῶν αὐτῇ αἰσθάνεται καὶ κρίνει αὐτῶν τὰς πρὸς ἀλλήλας διαφοράς ( λευκοῦ μὲν γὰρ καὶ μέλανος ὄψις , γλυκέος δὲ καὶ πικροῦ γεῦσις , ὁμοίως δὲ καὶ τῶν ἄλλων ἑκάστη ) , καὶ διὰ τούτου συστήσας , ὅτι ἡ αἰσθανομένη τινῶν καὶ τὰς διαφορὰς αὐτῶν κρίνει ( οὐ γὰρ ἄλλης μὲν τὸ αἰσθάνεσθαί τινων , ἄλλης δὲ τὸ κρίνειν τὰς διαφορὰς αὐτῶν , καθ᾿ ἅς ἐστιν αἰσθητά , ἀλλ᾿ ἥ τε αἰσθανομένη τινῶν καὶ κρίνει αὐτά , καὶ ἡ κρίνουσα τὰς διαφορὰς αὐτῶν καὶ αἰσθάνεται αὐτῶν · ταὐτὸν γὰρ κρίνειν τῷ αἰσθάνεσθαι · διὰ τοῦτο γὰρ καὶ ἡ αἴσθησις κρίσις τις εἶναι δοκεῖ ) , εὑρών τι οὐ μόνον τῶν ἐναντίων ἀλλήλοις αἰσθητῶν τὰς διαφορὰς κρῖνον , ἀλλὰ καὶ πάντων τῶν αἰσθητῶν ( κρίνομεν γὰρ καὶ τὰς τῶν ὁρατῶν διαφορὰς φορὰς πρὸς τὰς τῶν γευστῶν , ὁμοίως δὲ καὶ πρὸς τὰς τῶν ἀκουστῶν , ἀλλὰ καὶ πρὸς τὰς τῶν ὀσφρητῶν καὶ πρὸς τὰς τῶν ἁπτῶν ) , πρῶτον μὲν ἔλαβεν , ὅτι αἰσθήσει ταῦτα κρίνομεν ( αἰσθητά τε γάρ ἐστι καὶ ὡς αἰσθητῶν οὐτῶν ποιούμεθα τὴν κρίσιν ) , μεθ᾿ ὃ ἔδειξεν , ὅτι μὴ οἷόν τε κρίνειν τὰς διαφορὰς τῶν αἰσθητῶν μὴ αἰσθανόμενον αὐτῶν ἕν τε ὃν καὶ ταὐτόν . οὐ γὰρ οἶόν τε τὸ μὴ αἰσθανόμενον πάντων κρίνειν αὐτῶν τὰς πρὸς ἄλληλα διαφοράς · εἰ γὰρ τοῦ μὲν ἄλλο , τοῦ δ᾿ ἄλλο αἰσθάνοιτο , οὐδέτερον αὐτῶν οἷόν τε γνωρίζειν , τίνι τὰ ὧν ᾐσθάνοντο ἀλλήλων διαφέρει . καὶ γὰρ οὐδ᾿ ἐν ἄλλῳ τινὶ ἦν τῇ αἰσθήσει τὸ κρίνειν ἢ ἐν τῷ αἰσθάνεσθαι . λαβών δ᾿ ἐκ τούτων τὸ ἂν εἶναι τὸ πάντων αἰσθητῶν αἰσθανόμενόν τε καὶ κρῖνον αὐτῶν τὰς διαφοράς , ἐφεξῆς ἔδειξεν , ὅτι καί , εἰ ἐν τῷ αὐτῷ χρόνῳ καὶ ἅμα αὐτῶν αἰσθάνεται , ὅτε κρίνει τὰς διαφορὰς αὐτῶν ( εἴ γε , ὅτε κρίνει αὐτάς , τότε αἰσθάνεται , κρίνει δ᾿ ἅμα τὰς πρὸς ἄλληλα αὐτῶν διαφοράς ) , καὶ αἰσθάνοιτ᾿ ἂν ἅμα τῶν κρινομένων · ἐν γὰρ τῷ αἰσθάνεσθαι τῇ αἰσθήσει τὸ κρίνειν . ταῦτα λαβών , τό τε μίαν αἴσθησιν εἶναι , πάντων αἰσθανόμεθα , καὶ τὸ ἅμα αἰσθάνεσθαι τούτων ὧν ἅμα κρίνει τὰς διαφοράς , ἐπὶ τούτοις ἠπόρησεν , ἐπεὶ τὸ κατ᾿ ἐνέργειαν αἰσθάνεσθαί ἐστι τὸ τὸ εἶδος τοῦ αἰσθητοῦ χωρὶς τῆς ὕλης λαμβάνειν , πῶς οἶόν τε ἕν τι ὃν ἅμα πλειόνων καὶ τῶν ἐναντίων αἰσθάνεσθαι . εἰ γὰρ τοῦτο , δεήσει αὐτὸ ἅμα ἐναντία εἴδη τε καὶ πάθη δέχεσθαι , λευκότητα καὶ μελανίαν , ὅταν | τούτων αἰσθάνηται καὶ ταῦτα κρίνῃ , γλυκύτητα καὶ πικρότητα , ὁμοίως τὰ ἄλλα . ἀλλὰ μὴν ἀδύνατον τὸ τὰς ἐναντίας ἅμα κινήσεις κινεῖσθαι τὸ αὐτό , εἰς λευκότητα ἅμα καὶ μελανίαν μεταβάλλον , καὶ τὰ ἐναντία εἶναι δεχόμενον . ταῦτα δείξας καὶ ἀπορήσας , λύων τὴν ἀπορίαν ἔλαβεν τὸ ἅμα μὲν τὸ κρῖνον κρίνειν τε καὶ αἰσθάνεσθαι τῶν πλειόνων , ἓν ὂν καὶ μὴ διῃρημένον , τῷ λόγῳ κεχωρισμένον , ὡς ἓν ὃν κατ᾿ ἄλλην μὲν δύναμιν δεκτικὸν τοῦδέ τινος εἶναι , κατ᾿ ἄλλην δὲ τοῦ ἐναντίου αὐτῷ ἢ διαφέροντος , ἀδιαίρετον ὂν τῷ τε τόπῳ καὶ τῷ ἀριθμῷ , τουτέστιν τῷ ὑποκειμένῳ . τόπῳ γὰρ ἀδιαίρετον τὸ ἓν ἐν τόπῳ ὄν , τοιοῦτο δὲ συνεχὲς καὶ μὴ διηρημένον , ὃ καὶ ἔν ἐστι τῷ ἀριθμῷ . εἰπὸν δὲ τοῦτο ὡς εἰς λύσιν τοῦ ἠπορημένου ἐπήνεγκεν ἢ οὐχ οἷόν τε , δεικνὺς ὅτι μὴ λύεται τούτῳ τὸ ἠπορημένον . δύναταιι μὲν γὰρ ἕν τι ὂν κατ᾿ ἀριθμὸν τῷ λόγῳ διαφέρειν τῷ δυνάμεις ἔχειν διαφερούσας , καθ᾿ ἃς τῶν ἐναντίων ἐστὶ δεκτικόν , οὐ μὴν οὕτω τῶν ἐναντίων τὰς δυνάμεις ἔχειν , ὡς ἅμα αὐτὰ δύνασθαι δέχεσθαι . τὸ γὰρ τῶν ἐναντίων δυνάμεις ἔχον οὐχ οὕτως ἔχειν δύναται αὐτάς , ὡς ἅμα αὐτῶν καὶ τὰς ἐνεργείας δέχεσθαι . ἀναγκαῖον γὰρ κατὰ τὰς ἐνεργείας αὐτὸ διαιρεῖσθαι , ὡς ἐν ἄλλῳ μὲν χρόνῳ τὸ ἕτερον αὐτῶν γίγνεσθαι , ἐν ἄλλῳ δὲ τὸ ἕτερον , ἡ δὲ αἴσθησις ἅμα ἔκρινεν αὐτῶν τὰς διαφοράς , ὡς ἅμα αὐτῶν αἰσθανομένη καὶ τὰ εἴδη λαμβάνουσα , εἴ γε τὸ αἰσθάνεσθαι ἐν τῇ τῶν εἰδῶν τῶν αἰσθητῶν λήψει . ἐπεὶ δὲ καὶ νόησις δοκεῖ τῇ τοῦ εἴδους τοῦ νοουμένου λήψει γίνεσθαι , διὰ τοῦτο εἶπεν τὸ ε ἰ τοιοῦτο αἴσ θη σις καὶ ἡ νοῇ σις . εἰπών δὲ ταῦτα καὶ δείξας , ὅτι μένει ἔτι ἡ ἀπορηθεῖσα ἀπορία ὡς μὴ δυναμένη λύεσθαι , δι’ ὧν ἐπήνεγκεν , ὡς προεῖπεν ἀλλ’ ὥσ περ ἣν καλοῦσί τινες στιγμὴν ἢ μία ἢ δύο , ταῦ τῃ καὶ διαιρετή , καὶ τὰ ἄλλα τὰ ἐπὶ τούτοις , ἥτις λέξις σφόδρα ἀσαφῶς τε καὶ βραχέως εἰρημένη τοιοῦτο σημαίνει . ἀξιοῖ τοιοῦτον εἶναι τὸ ὥ ἡ αἴσθησις τοῖς ζύοις γίνεται τῶν αἰσθητῶν , ὡς δύνασθαι ἅμα μὲν ἂν εἶναι , ἅμα δὲ πολλά , οὕτως ὡς καὶ τὸ σημεῖον , ὅταν ὡς πολλῶν γραμμῶν πέρας ληφθῇ . αἱ γὰρ ἀπὸ τῶν τῆς περιφερείας τοῦ κύκλου ἐπὶ τὸ κέντρον ἀγόμεναι εὐθεῖαι πέρας ἔχουσι πᾶσαι τὸ κέντρον τοῦ κύκλου , ἂν σημεῖον , ὃ σημεῖον ἂν ὃν καὶ πολλά πώς ἐστιν , ὅταν ὡς ἑκάστης τῶν γραμμῶν ἐπ’ αὐτὸ ἀχθεισῶν πέρας λαμβάνηται . εἰ γὰρ τοιοῦτό τι ἡ αἴσθησις εἴη , καθὸ μὲν ἕν τι καὶ ἀδιαίρετόν ἐστιν , ἂν ἔσται τὸ κρῖνον ( ἀλλὰ καὶ ἅμα κρίνει τὰ ἐν τοῖς πέρασι 2o τῶν γραμμῶν τῷ πάντα τὰ πέρατα ἅμα εἶναι καὶ ἕν τι ) , καθόσον δὲ ὡς τῆσδε καὶ τῆσδε πέρας λαμβάνεται καὶ τοσαῦτα λαμβάνεται , ὅσαι καὶ εὐθεῖαι , πολλά . καὶ κατὰ τοῦτο πάλιν καθόσον μὲν οὖν πολλὰ τὰ πέρατα καὶ διαφερουσῶν γραμμῶν , πολλὰ ἔσται τὰ κρινόμενα καὶ κεχωρισμένα καὶ διαφέροντα καὶ τρόπον τινὰ οὔπω κεχωρισμένον , καθόσον τὸ κέντρον πολλά πως ἦν , ὧν ἕκαστον κριτικὸν ὃν τοῦ ἐν τῇ ἰδίᾳ γραμμῇ πάθους ὄντος , καθόσον δὲ ἂν τὸ ἐκ πάντων ἐστὶν ἀδιάφορον καὶ πάντῃ τὸ αὐτό , αὐτὸ ἔν τε ἔσται τὸ κρῖνον καὶ ἅμα κρῖνον . καὶ τὸ μὲν εἰς λύσιν εἰρημένον τῶν ἠπορημένων τοιοῦτον . τί δὲ τοιοῦτον λαμβάνειν ἔστιν ἐπὶ τῆς αἰσθήσεως , ὡς ἅμα ἕν τε εἶναι καὶ πολλά , ὁμοίως τῷ τοῦ κύκλου κέντρῳ τῷ ὡς πέρατι τῶν πολλῶν εὐθειῶν ληφθέντι , οὐ ῥλδιον εὑρεῖν . σῶμά τε γὰρ τὸ ἔσχατον αἰσθητήριον , ἐν ῴ γίνεται τὰ τῶν αἰσθητῶν πάθη , καὶ οὐχ οἷόν τε τὰ ἀπὸ τῶν πέντε αἰσθητηρίων πάθη διαπεμπόμενα ἐπ’ αὐτὸ ὡς διὰ γραμμῶν τῷ αὐτῷ μορίῳ τοῦ σώματος ἐπιβάλλειν . γένοιτο γὰρ ἂν πάλιν ἐν τῷ αὐτῷ τὰ ἐναντία γινόμενα πάθη καὶ ἐναντίαι κινήσεις , εἴ γε διὰ τοιαύτης κινήσεως ἡ κατ’ ἐνέργειαν αἴσθησις . οὐδὲ γὰρ τὰ ἀφ’ ἑνὸς αἰσθητηρίου διαπεμπόμενα ἐπ’ αὐτὸ πάθη οἷά τε κατὰ τὸ αὐτὸ μόριον αὐτοῦ γίνεσθαι , ψ οἷον , εἴ γε τῶν μὲν ἐναντίον τίων τὰ αὐτὰ αἰσθητήρια , ἀδύνα τὸν δ’ ἐν τῷ αὐτῷ αἰσθητηρίῳ κατὰ τὸ αὐτὸ μέρος ἅμα τὰ ἀπὸ τῶν ἐναντίων γίνεσθαι πάθη . ὅταν γὰρ βλέπωμεν ἅμα λευκόν τε καὶ μέλαν , οἷς μέρεσι τῆς κόρης ἑκατέρου αὐτῶν ἡ ἔμφασις γίνεται , ὥσπερ ὁρῶμεν γινόμενον καὶ ἐπὶ τῶν κατόπτρων , οὔτε ἐφ’ ὃ διαδίδοται ταῦτα , τοῦτο δ’ ἔστιν ὡς εἶπον τὸ ἔσχατον αἰσθητήριον , οὕτως οἷόν τε διαδιδόσθαι ὡς μὴ ἐν κεχωρισμένοις αὐτοῦ γίνεσθαι μέρεσιν , ὥστ’ ἐπὶ μὲν τοῦ σώματος ἀδύνατον λαβεῖν τι ὅμοιον τῇ εἰκόνι τῇ τοῦ σημείου τε καὶ τῶν γραμμῶν ὧν πέρας τὸ σημεῖον . ἴσως δ’ ἂν ἐφαρμόζειν δύναιτο μᾶλλον τῇ δυνάμει τῇ τοῦ σώματος ἐκείνου , ὃ λέγομεν ἔσχατον αἰσθητήριον , οὖ ἡ αἰσθητικὴ δύναμις εἶδος , ἥτις δύναμις αἰσθάνεται καὶ κρίνει τὰ ἐν τῷ σώματι , ο δύναμις καὶ εἶδός ἐστιν γενόμενα κατὰ τὴν ἀπὸ τῶν αἰσθητηρίων διάδοσιν . ἡ γὰρ δύναμις αὕτη μία οὖσα καὶ ὥσπερ πέρας τοῦ σώματος τούτου οὖ δύναμίς ἐστιν , ἐπειδὴ ἐπὶ τοῦτο τὸ ἔσχατον αἱ κινήσεις φέρονται , ἀσώματός τε οὖσα καὶ ἀδιαίρετος καὶ ὁμοία πάντ , μία οὖσα , πολλαί πως γίνονται τῷ τῶν καθ’ ἕκαστον μόριον τοῦ σώματος , οὖ δύναμίς ἐστι , κινήσεων αἰσθάνεσθαι ὁμοίως , ἄν τε κατὰ ἕν τι μόριον ἡ κίνησις ἐν αὐτῷ γένηται , ἄν τε κατὰ πλείω . ἐν γὰρ τῇ τῶν πλειόνων κρίσει πολλαί πως δυνάμεις ἡ μία γίνεται ὡς ἑκάστου μορίου πέρας οἴ κεῖον λαμβανομένη . τὸ μὲν γὰρ σῶμα οὐκ ἐδύνατο ἅμα κατὰ τὸ αὐτὸ πλείω δέχεσθαι πάθη , διὰ τὸ ἀδύνατον εἶναι τὰ ἐναντία ἐν τῷ αὐτῷ γίνεσθαι ἅμα τε καὶ κατ’αὐτό · ἐναντία ( δεῦ τὸ εἶδος τὸ τοῦ λευκοῦ καὶ ( τὸ ⟩ τοῦ μέλανος . διὸ οὐδὲν οἷόν τε σῶμα ἅμα δέχεσθαι ταῦτα , ἀλλὰ τοῦ αἰσθητηρίου ἐκείνου κατ’ ἄλλο μὲν μόριον τάδε τινὰ τῶν αἰσθητῶν τῶν ἅμα προσπιπτόντων γίγνεται , κατ’ ἄλλο δὲ τάδε τῶν ἀπὸ τῶν πρώτων αἰσθητηρίων ε ἐπ’ αὐτὸ φερομένων τὸν τρόπον . ἡ δὲ δύναμις ἡ αἰσθητικὴ οὐκέτι κεκώλυται ἅμα τὴν κρίσιν αὐτῶν ποιεῖσθαι , ὅτι μὴ ταὐτόν ἐστι τὸ κρίνειν τῷ παθεῖν . παθεῖν μὲν γάρ τι τὸ αὐτὸ ἄμα τὰ ἐναντία ἀδύνατον , ὅτι ἀδύνατον ἅμα τι δέχεσθαι τὰ ἐναντία ( ἀσυνύπαρκτα δὲ τὰ ἐναντία ) , κρῖναι δὲ ἅμα τὰ ἐναντία οὐδὲν ἀδυνατεῖ , ὅτι μὴ ἔστιν ἐν κρίσει ἐναντία τὸ τὸ λευκὸν λευκὸν κρῖναι καὶ τὸ μέλαν μέλαν . ὡς γὰρ ἐν τῷ πάσχειν ἐναντίον τὸ τὰ ἐναντία παθεῖν τὸ αὐτὸ μέρος καὶ ἐν ταὐτῷ χρόνῳ , καὶ διὰ τοῦτο ἐν τῷ πάσχειν τοῦτο ἀδύνατον , οὕτως ἐν κρίσει πάλιν ἀδύνατον τὸ τὸ λευκὸν ὁμοῦ μὲν λευκόν , ὁμοῦ δὲ μέλαν ὑπολαμβάνειν εἶναι . διὸ πάλιν ἐν κρίσει τὸ οὕτως ἔχον ἀσυνύπαρκτον . τὸ μὲν μέλαν μέλαν , τὸ δὲ λευκὸν λευκὸν εἰπεῖν οὐκ ἀδύνατον , ὅτι μηδ’ ἐναντίον . εἰ μὲν γὰρ ἦν ἀνάγκη καὶ ἐν τῇ δυνάμει τῇ κρινούσῃ τὰ αἰσθητὰ τὰ εἴδη πρῶτον τῶν αἴσθῃ ἐγγενέσθαι , οὐδ᾿ ἂν ἐκείνη κρίνοι ἂν τἀναντία τῷ μὴ δέξασθαι τἀναντία ἅμα οἷόν τε εἶναι · ἐπεὶ δ᾿ ἐν μὲν τῷ αἰσθητηρίῳ τὰ πάθη γίνεται , ἡ δὲ τῶν ἐν τούτῳ γινομένων κρίσις ἐν τῇ δυνάμει ( οὐ γὰρ οἷόν τε ἔτι τοῦτο τὰ πάθη δέχεσθαι τὰ σωματικὰ ὂν ἀσώματον ) , οὐδὲν κεκώλυται τὰ ἐν τῷ αἰσθητηρίῳ γινόμενα κατ᾿ ἄλλο καὶ κατ᾿ ἄλλο μέρος ἅμα κρίνειν ἡ δύναμις ἡ παντὸς αὐτοῦ . ἡ γὰρ αἴσθησις κρίσις ἐστὶ τῆς αἰσθητικῆς δυνάμεως τῶν αἰσθητῶν διὰ τῶν ἐν τῷ αἰσθητηρίῳ γινομένων παθῶν δι᾿ αὐτῶν , γίνεται δὲ οὕτως ἡ αὐτὴ καὶ μία δύναμις πολλαί πως ἅμα γινομένη τῷ τῶν καθ᾿ ἕκαστον μέρος τοῦ αἰσθητηρίου παθῶν γινομένων ἅμα ποιεῖν αἰσθητὴν κρίσιν . ἡ γάρ κρίνουσα δύναμις τὸ κατά τι ἕν μέρος τοῦ αἰσθητηρίου γινόμενον πάθος αὐτὴ κρίνει καὶ τὰ κατὰ πάντα τὰ μόρια ἅμα αὐτοῦ γινόμενα πάθη , ἡ αὐτὴ καὶ μία καὶ πολλαί πως γινομένη κατὰ τὴν τῶν μερῶν τοῦ αἰσθητηρίου καθὸ πάσχει διαίρεσιν , ὡς ἐγίνετο καὶ τὸ σημεῖον ἕν ὂν πολλὰ κατὰ τὸ πλῆθος τῶν γραμμῶν διαιρούμενον ὧν ἑκάστῃ πέρας .
Lemmas: “ ἆρα οὖν ἅμα μέν καί ἀριθμός ἀδιαίρετος καί ἀχώριστος ὁ κρίνω , ὁ εἰμί δέ χωρίζω ; εἰμί δέ πως ὡς ὁ διαιρετός ὁ διαιρέω αἰσθάνομαι , εἰμί δέ ὡς ἀδιαίρετος · ὁ εἰμί μέν γάρ διαιρετός , τόπος δέ καί ἀριθμός ἀδιαίρετος · ἤ οὐ οἷος τε ; δύναμις μέν γάρ ὁ αὐτός καί ἀδιαίρετος ἐναντίος , ὁ δέ εἰμί οὐ , ἀλλά ὁ ἐνεργέω διαιρετός , καί οὐ οἷος τε ἅμα λευκός καί μέλας εἰμί , ὅς ΣΤΕ οὐδέ ὁ εἰ ἴδη πάσχω αὐτός , εἰ τοιοῦτος ὁ αἴσθησις καί ὁ νόησις , ἀλλά ὥσπερ ὅς καλός βρόχος τις στιγμή ἤ εἷς ἤ δύο , ταύτῃ καί διαιρετός . ᾗ μέν οὖν ἀδιαίρετος , εἷς ὁ κρίνω εἰμί καί ἅμα · ᾗ δέ διαιρετός ὑπάρχω , δίς ὁ αὐτός χράω σημεῖον ἅμα . ὅς μέν οὖν δύο χράω , ὁ πέρας δύο κρίνω καί χωρίζω εἰμί ὡς ὁ χωρίζω · δέ εἷς , εἷς ἵημι ἅμα . ” λαμβάνω ὅτι ἕκαστος αἴσθησις ἐν ὁ αἰσθητήριον εἰμί , ἐν ὅς εἰμί αἰσθάνομαι , ὁ τε αἰσθητός αὐτός αἰσθάνομαι καί κρίνω αὐτός ὁ πρός ἀλλήλων διαφορά ( λευκός μέν γάρ καί μέλας ὄψις , γλυκύς δέ καί πικρός γεῦσις , ὅμοιος δέ καί ὁ ἄλλος ἕκαστος ) , καί διά οὗτος συνίστημι , ὅτι ὁ αἰσθάνομαι τις καί ὁ διαφορά αὐτός κρίνω ( οὐ γάρ ἄλλος μέν ὁ αἰσθάνομαι τις , ἄλλος δέ ὁ κρίνω ὁ διαφορά αὐτός , κατά ὅς εἰμί αἰσθητός , ἀλλά ὁ τε αἰσθάνομαι τις καί κρίνω αὐτός , καί ὁ κρίνω ὁ διαφορά αὐτός καί αἰσθάνομαι αὐτός · αὐτός γάρ κρίνω ὁ αἰσθάνομαι · διά οὗτος γάρ καί ὁ αἴσθησις κρίσις τις εἰμί δοκέω ) , εὑρίσκω τις οὐ μόνος ὁ ἐναντίος ἀλλήλων αἰσθητός ὁ διαφορά κρίνω , ἀλλά καί πᾶς ὁ αἰσθητός ( κρίνω γάρ καί ὁ ὁ ὁρατός διαφορά φορά πρός ὁ ὁ γευστός , ὅμοιος δέ καί πρός ὁ ὁ ἀκουστός , ἀλλά καί πρός ὁ ὁ ὀσφρητός καί πρός ὁ ὁ ἁπτός ) , πρῶτος μέν λαμβάνω , ὅτι αἴσθησις οὗτος κρίνω ( αἰσθητός τε γάρ εἰμί καί ὡς αἰσθητός οὐτάω ποιέω ὁ κρίσις ) , μετά ὅς δείκνυμι , ὅτι μή οἷος τε κρίνω ὁ διαφορά ὁ αἰσθητός μή αἰσθάνομαι αὐτός εἷς τε εἰμί καί αὐτός . οὐ γάρ οἷος τε ὁ μή αἰσθάνομαι πᾶς κρίνω αὐτός ὁ πρός ἀλλήλων διαφορά · εἰ γάρ ὁ μέν ἄλλος , ὁ δέ ἄλλος αἰσθάνομαι , οὐδέτερος αὐτός οἷος τε γνωρίζω , τίς ὁ ὅς αἰσθάνομαι ἀλλήλων διαφέρω . καί γάρ οὐδέ ἐν ἄλλος τις εἰμί ὁ αἴσθησις ὁ κρίνω ἤ ἐν ὁ αἰσθάνομαι . λαμβάνω δέ ἐκ οὗτος ὁ ἄν εἰμί ὁ πᾶς αἰσθητός αἰσθάνομαι τε καί κρίνω αὐτός ὁ διαφορά , ἐφεξῆς δείκνυμι , ὅτι καί , εἰ ἐν ὁ αὐτός χρόνος καί ἅμα αὐτός αἰσθάνομαι , ὅτε κρίνω ὁ διαφορά αὐτός ( εἰ γε , ὅτε κρίνω αὐτός , τότε αἰσθάνομαι , κρίνω δέ ἅμα ὁ πρός ἀλλήλων αὐτός διαφορά ) , καί αἰσθάνομαι ἄν ἅμα ὁ κρίνω · ἐν γάρ ὁ αἰσθάνομαι ὁ αἴσθησις ὁ κρίνω . οὗτος λαμβάνω , ὁ τε εἷς αἴσθησις εἰμί , πᾶς αἰσθάνομαι , καί ὁ ἅμα αἰσθάνομαι οὗτος ὅς ἅμα κρίνω ὁ διαφορά , ἐπί οὗτος ἀπορέω , ἐπεί ὁ κατά ἐνέργεια αἰσθάνομαι εἰμί ὁ ὁ εἶδος ὁ αἰσθητός χωρίς ὁ ὕλη λαμβάνω , πῶς οἷος τε εἷς τις εἰμί ἅμα πολύς καί ὁ ἐναντίος αἰσθάνομαι . εἰ γάρ οὗτος , δέω αὐτός ἅμα ἐναντίος εἶδος τε καί πάθος δέχομαι , λευκότης καί μελανία , ὅταν | οὗτος αἰσθάνομαι καί οὗτος κρίνω , γλυκύτης καί πικρότης , ὅμοιος ὁ ἄλλος . ἀλλά μήν ἀδύνατος ὁ ὁ ἐναντίος ἅμα κίνησις κινέω ὁ αὐτός , εἰς λευκότης ἅμα καί μελανία μεταβάλλω , καί ὁ ἐναντίος εἰμί δέχομαι . οὗτος δείκνυμι καί ἀπορέω , λύω ὁ ἀπορία λαμβάνω ὁ ἅμα μέν ὁ κρίνω κρίνω τε καί αἰσθάνομαι ὁ πολύς , εἷς εἰμί καί μή διαιρέω , ὁ λόγος χωρίζω , ὡς εἷς εἰμί κατά ἄλλος μέν δύναμις δεκτικός ὅδε τις εἰμί , κατά ἄλλος δέ ὁ ἐναντίος αὐτός ἤ διαφέρω , ἀδιαίρετος εἰμί ὁ τε τόπος καί ὁ ἀριθμός , τουτέστι ὁ ὑπόκειμαι . τόπος γάρ ἀδιαίρετος ὁ εἷς ἐν τόπος εἰμί , τοιοῦτος δέ συνεχής καί μή διερέω , ὅς καί εἷς εἰμί ὁ ἀριθμός . λέγω δέ οὗτος ὡς εἰς λύσις ὁ ἀπορέω ἐπιφέρω ἤ οὐ οἷος τε , δείκνυμι ὅτι μή λύω οὗτος ὁ ἀπορέω . δύναμαι μέν γάρ εἷς τις εἰμί κατά ἀριθμός ὁ λόγος διαφέρω ὁ δύναμις ἔχω διαφέρω , κατά ὅς ὁ ἐναντίος εἰμί δεκτικός , οὐ μήν οὕτως ὁ ἐναντίος ὁ δύναμις ἔχω , ὡς ἅμα αὐτός δύναμαι δέχομαι . ὁ γάρ ὁ ἐναντίος δύναμις ἔχω οὐ οὕτως ἔχω δύναμαι αὐτός , ὡς ἅμα αὐτός καί ὁ ἐνέργεια δέχομαι . ἀναγκαῖος γάρ κατά ὁ ἐνέργεια αὐτός διαιρέω , ὡς ἐν ἄλλος μέν χρόνος ὁ ἕτερος αὐτός γίγνομαι , ἐν ἄλλος δέ ὁ ἕτερος , ὁ δέ αἴσθησις ἅμα κρίνω αὐτός ὁ διαφορά , ὡς ἅμα αὐτός αἰσθάνομαι καί ὁ εἶδος λαμβάνω , εἰ γε ὁ αἰσθάνομαι ἐν ὁ ὁ εἶδος ὁ αἰσθητός λῆψις . ἐπεί δέ καί νόησις δοκέω ὁ ὁ εἶδος ὁ νοέω λῆψις γίγνομαι , διά οὗτος λέγω ὁ ε ἰός τοιοῦτος ὅς τίθημι τις καί ὁ νοέω τις . λέγω δέ οὗτος καί δείκνυμι , ὅτι μένω ἔτι ὁ ἀπολέγω ἀπορία ὡς μή δύναμαι λύω , διά ὅς ἐπιφέρω , ὡς προλέγω ἀλλά ὅς περ ὅς καλέω τις στιγμή ἤ εἷς ἤ δύο , ταῦ τη καί διαιρετός , καί ὁ ἄλλος ὁ ἐπί οὗτος , ὅστις λέξις σφόδρα ἀσαφής τε καί βραχύς λέγω τοιοῦτος σημαίνω . ἀξιόω τοιοῦτος εἰμί ὁ ὅς ὁ αἴσθησις ὁ ζεύω γίγνομαι ὁ αἰσθητός , ὡς δύναμαι ἅμα μέν ἄν εἰμί , ἅμα δέ πολύς , οὕτως ὡς καί ὁ σημεῖον , ὅταν ὡς πολύς γραμμή πέρας λαμβάνω . ὁ γάρ ἀπό ὁ ὁ περιφέρεια ὁ κύκλος ἐπί ὁ κέντρον ἄγω εὐθεῖα πέρας ἔχω πᾶς ὁ κέντρον ὁ κύκλος , ἄν σημεῖον , ὅς σημεῖον ἄν εἰμί καί πολύς πως εἰμί , ὅταν ὡς ἕκαστος ὁ γραμμή ἐπί αὐτός ἄγω πέρας λαμβάνω . εἰ γάρ τοιοῦτος τις ὁ αἴσθησις εἰμί , καθό μέν εἷς τις καί ἀδιαίρετος εἰμί , ἄναξ εἰμί ὁ κρίνω ( ἀλλά καί ἅμα κρίνω ὁ ἐν ὁ πέρας 2o ὁ γραμμή ὁ πᾶς ὁ πέρας ἅμα εἰμί καί εἷς τις ) , καθόσον δέ ὡς ὅδε καί ὅδε πέρας λαμβάνω καί τοσοῦτος λαμβάνω , ὅσος καί εὐθύς , πολύς . καί κατά οὗτος πάλιν καθόσον μέν οὖν πολύς ὁ πέρας καί διαφέρω γραμμή , πολύς εἰμί ὁ κρίνω καί χωρίζω καί διαφέρω καί τρόπος τις οὔπω χωρίζω , καθόσον ὁ κέντρον πολύς πως εἰμί , ὅς ἕκαστος κριτικός εἰμί ὁ ἐν ὁ ἴδιος γραμμή πάθος εἰμί , καθόσον δέ ἄν ὁ ἐκ πᾶς εἰμί ἀδιάφορος καί πάντῃ ὁ αὐτός , αὐτός εἷς τε εἰμί ὁ κρίνω καί ἅμα κρίνω . καί ὁ μέν εἰς λύσις λέγω ὁ ἀπορέω τοιοῦτος . τίς δέ τοιοῦτος λαμβάνω εἰμί ἐπί ὁ αἴσθησις , ὡς ἅμα εἷς τε εἰμί καί πολύς , ὅμοιος ὁ ὁ κύκλος κέντρον ὁ ὡς πέρας ὁ πολύς εὐθύς λαμβάνω , οὐ ῥλδιον εὑρίσκω . σῶμα τε γάρ ὁ ἔσχατος αἰσθητήριον , ἐν ὅς γίγνομαι ὁ ὁ αἰσθητός πάθος , καί οὐ οἷος τε ὁ ἀπό ὁ πέντε αἰσθητήριον πάθος διαπέμπω ἐπί αὐτός ὡς διά γραμμή ὁ αὐτός μόριον ὁ σῶμα ἐπιβάλλω . γίγνομαι γάρ ἄν πάλιν ἐν ὁ αὐτός ὁ ἐναντίος γίγνομαι πάθος καί ἐναντίος κίνησις , εἰ γε διά τοιοῦτος κίνησις ὁ κατά ἐνέργεια αἴσθησις . οὐδέ γάρ ὁ ἀπό εἷς αἰσθητήριον διαπέμπω ἐπί αὐτός πάθος οἷος τε κατά ὁ αὐτός μόριον αὐτός γίγνομαι , ψ οἷος , εἰ γε ὁ μέν ἐναντίος τίω ὁ αὐτός αἰσθητήριον , ἀδύνα ὁ δέ ἐν ὁ αὐτός αἰσθητήριον κατά ὁ αὐτός μέρος ἅμα ὁ ἀπό ὁ ἐναντίος γίγνομαι πάθος . ὅταν γάρ βλέπω ἅμα λευκός τε καί μέλας , ὅς μέρος ὁ κόρη ἑκάτερος αὐτός ὁ ἔμφασις γίγνομαι , ὥσπερ ὁράω γίγνομαι καί ἐπί ὁ κάτοπτρον , οὔτε ἐπί ὅς διαδίδωμι οὗτος , οὗτος δέ εἰμί ὡς λέγω ὁ ἔσχατος αἰσθητήριον , οὕτως οἷος τε διαδίδωμι ὡς μή ἐν χωρίζω αὐτός γίγνομαι μέρος , ὥστε ἐπί μέν ὁ σῶμα ἀδύνατος λαμβάνω τις ὅμοιος ὁ εἰκών ὁ ὁ σημεῖον τε καί ὁ γραμμή ὅς πέρας ὁ σημεῖον . ἴσως δέ ἄν ἐφαρμόζω δύναμαι μάλα ὁ δύναμις ὁ ὁ σῶμα ἐκεῖνος , ὅς λέγω ἔσχατος αἰσθητήριον , ὅς ὁ αἰσθητικός δύναμις εἶδος , ὅστις δύναμις αἰσθάνομαι καί κρίνω ὁ ἐν ὁ σῶμα , ὁ δύναμις καί εἶδος εἰμί γίγνομαι κατά ὁ ἀπό ὁ αἰσθητήριον διάδοσις . ὁ γάρ δύναμις οὗτος εἷς εἰμί καί ὥσπερ πέρας ὁ σῶμα οὗτος ὅς δύναμις εἰμί , ἐπειδή ἐπί οὗτος ὁ ἔσχατος ὁ κίνησις φέρω , ἀσώματος τε εἰμί καί ἀδιαίρετος καί ὅμοιος πᾶς , εἷς εἰμί , πολύς πως γίγνομαι ὁ ὁ κατά ἕκαστος μόριον ὁ σῶμα , ὅς δύναμις εἰμί , κίνησις αἰσθάνομαι ὅμοιος , ἐάν τε κατά εἷς τις μόριον ὁ κίνησις ἐν αὐτός γίγνομαι , ἐάν τε κατά πολύς . ἐν γάρ ὁ ὁ πολύς κρίσις πολύς πως δύναμις ὁ εἷς γίγνομαι ὡς ἕκαστος μόριον πέρας ὅς κείω λαμβάνω . ὁ μέν γάρ σῶμα οὐ δύναμαι ἅμα κατά ὁ αὐτός πολύς δέχομαι πάθος , διά ὁ ἀδύνατος εἰμί ὁ ἐναντίος ἐν ὁ αὐτός γίγνομαι ἅμα τε καί καταυτός · ἐναντίος ( δήω ὁ εἶδος ὁ ὁ λευκός καί ( ὁ ⟩ ὁ μέλας . διό οὐδείς οἷος τε σῶμα ἅμα δέχομαι οὗτος , ἀλλά ὁ αἰσθητήριον ἐκεῖνος κατά ἄλλος μέν μόριον ὅδε τις ὁ αἰσθητός ὁ ἅμα προσπίπτω γίγνομαι , κατά ἄλλος δέ ὅδε ὁ ἀπό ὁ πρῶτος αἰσθητήριον ε ἐπί αὐτός φέρω ὁ τρόπος . ὁ δέ δύναμις ὁ αἰσθητικός οὐκέτι κωλύω ἅμα ὁ κρίσις αὐτός ποιέω , ὅτι μή αὐτός εἰμί ὁ κρίνω ὁ πάσχω . πάσχω μέν γάρ τις ὁ αὐτός ἅμα ὁ ἐναντίος ἀδύνατος , ὅτι ἀδύνατος ἅμα τις δέχομαι ὁ ἐναντίος ( ἀσυνύπαρκτος δέ ὁ ἐναντίος ) , κρίνω δέ ἅμα ὁ ἐναντίος οὐδείς ἀδυνατέω , ὅτι μή εἰμί ἐν κρίσις ἐναντίος ὁ ὁ λευκός λευκός κρίνω καί ὁ μέλας μέλας . ὡς γάρ ἐν ὁ πάσχω ἐναντίος ὁ ὁ ἐναντίος πάσχω ὁ αὐτός μέρος καί ἐν αὐτός χρόνος , καί διά οὗτος ἐν ὁ πάσχω οὗτος ἀδύνατος , οὕτως ἐν κρίσις πάλιν ἀδύνατος ὁ ὁ λευκός ὁμοῦ μέν λευκός , ὁμοῦ δέ μέλας ὑπολαμβάνω εἰμί . διό πάλιν ἐν κρίσις ὁ οὕτως ἔχω ἀσυνύπαρκτος . ὁ μέν μέλας μέλας , ὁ δέ λευκός λευκός λέγω οὐ ἀδύνατος , ὅτι μηδέ ἐναντίος . εἰ μέν γάρ εἰμί ἀνάγκη καί ἐν ὁ δύναμις ὁ κρίνω ὁ αἰσθητός ὁ εἶδος πρῶτος ὁ αἰσθάνομαι ἐγγίγνομαι , οὐδέ ἄν ἐκεῖνος κρίνω ἄν ἐναντίος ὁ μή δέχομαι ἐναντίος ἅμα οἷος τε εἰμί · ἐπεί δέ ἐν μέν ὁ αἰσθητήριον ὁ πάθος γίγνομαι , ὁ δέ ὁ ἐν οὗτος γίγνομαι κρίσις ἐν ὁ δύναμις ( οὐ γάρ οἷος τε ἔτι οὗτος ὁ πάθος δέχομαι ὁ σωματικός εἰμί ἀσώματος ) , οὐδείς κωλύω ὁ ἐν ὁ αἰσθητήριον γίγνομαι κατά ἄλλος καί κατά ἄλλος μέρος ἅμα κρίνω ὁ δύναμις ὁ πᾶς αὐτός . ὁ γάρ αἴσθησις κρίσις εἰμί ὁ αἰσθητικός δύναμις ὁ αἰσθητός διά ὁ ἐν ὁ αἰσθητήριον γίγνομαι πάθος διά αὐτός , γίγνομαι δέ οὕτως ὁ αὐτός καί εἷς δύναμις πολύς πως ἅμα γίγνομαι ὁ ὁ κατά ἕκαστος μέρος ὁ αἰσθητήριον πάθος γίγνομαι ἅμα ποιέω αἰσθητός κρίσις . ὁ γάρ κρίνω δύναμις ὁ κατά τις εἷς μέρος ὁ αἰσθητήριον γίγνομαι πάθος αὐτός κρίνω καί ὁ κατά πᾶς ὁ μόριον ἅμα αὐτός γίγνομαι πάθος , ὁ αὐτός καί εἷς καί πολύς πως γίγνομαι κατά ὁ ὁ μέρος ὁ αἰσθητήριον καθό πάσχω διαίρεσις , ὡς γίγνομαι καί ὁ σημεῖον εἷς εἰμί πολύς κατά ὁ πλῆθος ὁ γραμμή διαιρέω ὅς ἕκαστος πέρας .