alexander-philosophy.apori-ai-kai-lu-seis-sp 1.11a.1
Ἐζητεῖτο πῶς εἴρηται ἐν τῷ πρώτῳ Περὶ ψυχῆς ὑπ᾿ Ἀριστοτέλους , τὸ γὰρ ζῷον τὸ καθόλου ἤτοι οὐδέν ἐστιν ἢ ὕστερον . ὅτι μὲν οὖν δύναται παραδείγματι τῷ ζῴῳ κεχρῆσθαι τῶν ἐπὶ τῆς ψυχῆς καὶ τῶν οὕτω λεγομένων καθόλου ὡς τὸ πρῶτον ἔχειν καὶ δεύτερον , βουλόμενος ὅπως ἔχει δεῖξαι , εἴρηταί μοι ἐν τῷ εἰς ἐκεῖνο τὸ βιβλίον ὑπομνήματι . ἔνεστι μέντοι τὸ εἰρημένον καὶ ἐπὶ τοῦ ζῴου καὶ ἐπὶ τῶν κυρίως ὄντων γενῶν ἐφαρμόζον δεῖξαι . ἐπεὶ γὰρ τὰ γένη καθόλου , τὸ δὲ καθόλου τινῶν ὄν , ὄν τι καθόλου ἐστίν . οὐ γὰρ δὴ μηδέν τι ὃν καθόλου τέ ἐστι καὶ γένος καὶ συνωνύμως κατηγορεῖται , ἀλλὰ δεῖ τι εἶναι πρᾶγμα , τὸ καθόλου συμβέβηκεν , καὶ ἔστιν ἐκεῖνο μὲν πρᾶγμά τι ᾧ τὸ καθόλου συμβέβηκεν , τὸ δὲ καθόλου οὐ πρᾶγμά τι κυρίως , ἀλλὰ συμβεβηκός τι ἄλλῳ . οἷον τὸ ζῷον πρᾶγμά τί ἐστι καὶ φύσεως τινος δηλωτικόν , σημαίνει γὰρ οὐσίαν ἔμψυχον αἰσθητικήν , ὃ κατὰ μὲν τὴν αὑτοῦ φύσιν οὐκ ἔστι καθόλου . οὐδὲν γὰρ ἧττον ἔσται καὶ εἰ ἓν κατ᾿ ἀριθμὸν ὑποτεθείη ζῷον εἶ|ναι . ὑπάρχει δὲ αὐτῷ ὄντι τοιούτῳ ἐν πλείοσιν εἶναι καὶ κατ᾿ εἶδος ἀλλήλων διαφέρουσιν . συμβέβηκεν οὖν αὐτῷ τοῦτο . ὃ γὰρ μὴ ἐν τῇ οὐσίᾳ τινὸς ὃν ὑπάρχει αὐτῷ συμβεβηκός . ἐπεὶ τοίνυν τὸ γένος τὸ τοιοῦτο οὐ πρᾶγμά τι , ἀλλὰ συμβεβηκὸς πράγματι , εἶπεν αὐτὸ Ἀριστοτέλης ἢ μηδὲν εἶναι’’ , ἐπεὶ μὴ κυρίως ὄν · τὸ γὰρ ὡς γένος ζῷον βουλόμενος δηλῶσαι προσέθηκεν τῷ ζῴῳ τὸ καθόλου , εἰπὼν τὸ γὰρ ζῷον τὸ καθόλου . τοῦτ᾿ οὖν τὸ ὡς γένος ζῷον ἤτοι οὐδέν ἐστιν , ἐπεὶ μὴ φύσιν τινὰ οἰκείαν σημαίνει , ἀλλ᾿ ἔστιν σύμπτωμα ἐπί τινι γινόμενον πράγματι , ἢ εἰ καὶ τὸ οὕτως ὃν ὄν τις λέγοι , ὕστερον ἔσται ἐκείνου ὑπάρχει . δεῖ γὰρ εἶναι πρῶτον τὸ πρᾶγμα τοῦ συμβεβηκότος αὐτῷ . ὅτι δὲ ὕστερον τοῦ πράγματος , δῆλον . ζῴου μὲν γὰρ ὄντος οὐκ ἀνάγκη τὸ ὡς γένος ζῷον εἶναι ( δύναται γὰρ πρὸς ὑπόθεσιν καὶ ἕν τι ζῷον εἶναι , ἐπεὶ μὴ ἐν τῇ οὐσίᾳ αὐτοῦ τὸ καθόλου ) , εἰ δὲ εἴη τὸ ὡς γένος ζῷον , ἀνάγκη καὶ τὸ ζῷον εἶναι . καὶ ἀναιρουμένης μὲν οὐσίας ἐμψύχου αἰσθητικῆς οὐδ᾿ ἂν τὸ ὡς γένος ζῷον εἴη ( οὐ γὰρ οἷόν τε τὸ μὴ ὃν ἐν πλείοσιν εἶναι ) , εἰ μέντοι ἀναιρεθείη τὸ ὡς γένος ζῷον , οὐκ ἀνάγκη καὶ τὴν οὐσίαν ἔμψυχον αἰσθητικὴν ἀνηρῆσθαι · εἴη γὰρ ἂν ὡς εἶπον καὶ ἐν ἑνί , καὶ ἔστι διὰ ταῦτ᾿ εἰρημένον τὸ ἢ οὐδέν ἐστιν ἢ ὕστερον . ὕστερον δ᾿ ὃν τοῦ πράγματος ᾧ συμβέβηκεν , πάλιν αὐτὸ πρῶτον ἑκάστου τῶν ἐν μέρει καὶ ὑπ’ αὐτὸ γίνεται , διότι τὸ μὲν γένει εἶναί ἐστιν ἐν τῷ κατὰ πολλῶν καὶ διαφερόντων κατηγορεῖσθαι , τὸ δ᾿ ἐν μέρει εἶναί ἐστι τὸ μετὰ πολλῶν εἶναι ὑφ᾿ ἕν τι ἢ γένος ἢ εἶδος . διὸ ἀναιρουμένῳ μὲν ἑνὶ τῶν ὑπὸ τὸ κοινὸν οὐ συναναιρεῖται τὸ κοινόν , διότι ἐστὶν ἐν πλείοσιν · εἰ δ᾿ ἀναιρεθείη τὸ κοινόν , οὐδ᾿ ἂν τῶν ὑπὸ τὸ κοινὸν εἴη τι , οἷς τὸ εἶναι ἐν τῷ ἐκεῖνο ἔχειν ἐν αὑτοῖς .
Lemmas: ζητέω πῶς λέγω ἐν ὁ πρῶτος Περι ψυχή ὑπό Ἀριστοτέλης , ὁ γάρ ζῷον ὁ καθόλου ἤτοι οὐδείς εἰμί ἤ ὕστερον . ὅτι μέν οὖν δύναμαι παράδειγμα ὁ ζῷον χράω ὁ ἐπί ὁ ψυχή καί ὁ οὕτως λέγω καθόλου ὡς ὁ πρῶτος ἔχω καί δεύτερος , βούλομαι ὅπως ἔχω δείκνυμι , λέγω ἐγώ ἐν ὁ εἰς ἐκεῖνος ὁ βιβλίον ὑπόμνημα . ἔνειμι μέντοι ὁ λέγω καί ἐπί ὁ ζῷον καί ἐπί ὁ κύριος εἰμί γένος ἐφαρμόζω δείκνυμι . ἐπεί γάρ ὁ γένος καθόλου , ὁ δέ καθόλου τις εἰμί , εἰμί τις καθόλου εἰμί . οὐ γάρ δή μηδείς τις εἰμί καθόλου τε εἰμί καί γένος καί συνώνυμος κατηγορέω , ἀλλά δέω τις εἰμί πρᾶγμα , ὁ καθόλου συμβαίνω , καί εἰμί ἐκεῖνος μέν πρᾶγμα τις ὅς ὁ καθόλου συμβαίνω , ὁ δέ καθόλου οὐ πρᾶγμα τις κύριος , ἀλλά συμβαίνω τις ἄλλος . οἷον ὁ ζῷον πρᾶγμα τις εἰμί καί φύσις τις δηλωτικός , σημαίνω γάρ οὐσία ἔμψυχος αἰσθητικός , ὅς κατά μέν ὁ ἑαυτοῦ φύσις οὐ εἰμί καθόλου . οὐδείς γάρ ἥσσων εἰμί καί εἰ εἷς κατά ἀριθμός ὑποτίθημι ζῷον εἶμι . ὑπάρχω δέ αὐτός εἰμί τοιοῦτος ἐν πολύς εἰμί καί κατά εἶδος ἀλλήλων διαφέρω . συμβαίνω οὖν αὐτός οὗτος . ὅς γάρ μή ἐν ὁ οὐσία τις εἰμί ὑπάρχω αὐτός συμβαίνω . ἐπεί τοίνυν ὁ γένος ὁ τοιοῦτος οὐ πρᾶγμα τις , ἀλλά συμβαίνω πρᾶγμα , λέγω αὐτός Ἀριστοτέλης ἤ μηδείς εἰμί , ἐπεί μή κύριος εἰμί · ὁ γάρ ὡς γένος ζῷον βούλομαι δηλόω προστίθημι ὁ ζῷον ὁ καθόλου , λέγω ὁ γάρ ζῷον ὁ καθόλου . οὗτος οὖν ὁ ὡς γένος ζῷον ἤτοι οὐδείς εἰμί , ἐπεί μή φύσις τις οἰκεῖος σημαίνω , ἀλλά εἰμί σύμπτωμα ἐπί τις γίγνομαι πρᾶγμα , ἤ εἰ καί ὁ οὕτως εἰμί εἰμί τις λέγω , ὕστερον εἰμί ἐκεῖνος ὑπάρχω . δέω γάρ εἰμί πρῶτος ὁ πρᾶγμα ὁ συμβαίνω αὐτός . ὅτι δέ ὕστερον ὁ πρᾶγμα , δῆλος . ζῷον μέν γάρ εἰμί οὐ ἀνάγκη ὁ ὡς γένος ζῷον εἰμί ( δύναμαι γάρ πρός ὑπόθεσις καί εἷς τις ζῷον εἰμί , ἐπεί μή ἐν ὁ οὐσία αὐτός ὁ καθόλου ) , εἰ δέ εἰμί ὁ ὡς γένος ζῷον , ἀνάγκη καί ὁ ζῷον εἰμί . καί ἀναιρέω μέν οὐσία ἔμψυχος αἰσθητικός οὐδέ ἄν ὁ ὡς γένος ζῷον εἰμί ( οὐ γάρ οἷος τε ὁ μή εἰμί ἐν πολύς εἰμί ) , εἰ μέντοι ἀναιρέω ὁ ὡς γένος ζῷον , οὐ ἀνάγκη καί ὁ οὐσία ἔμψυχος αἰσθητικός ἀναράω · εἰμί γάρ ἄν ὡς λέγω καί ἐν εἷς , καί εἰμί διά οὗτος λέγω ὁ ἤ οὐδείς εἰμί ἤ ὕστερον . ὕστερον δέ εἰμί ὁ πρᾶγμα ὅς συμβαίνω , πάλιν αὐτός πρῶτος ἕκαστος ὁ ἐν μέρος καί ὑπό αὐτός γίγνομαι , διότι ὁ μέν γένος εἰμί εἰμί ἐν ὁ κατά πολύς καί διαφέρω κατηγορέω , ὁ δέ ἐν μέρος εἰμί εἰμί ὁ μετά πολύς εἰμί ὑπό εἷς τις ἤ γένος ἤ εἶδος . διό ἀναιρέω μέν εἷς ὁ ὑπό ὁ κοινός οὐ συναναιρέω ὁ κοινός , διότι εἰμί ἐν πολύς · εἰ δέ ἀναιρέω ὁ κοινός , οὐδέ ἄν ὁ ὑπό ὁ κοινός εἰμί τις , ὅς ὁ εἰμί ἐν ὁ ἐκεῖνος ἔχω ἐν ἑαυτοῦ .