alexander-philosophy.apori-ai-kai-lu-seis-sp 3.13.1
Ἐπεὶ τὸ ἐφ᾿ ἡμῖν ἐστι ἐν λογικῇ συγκαταθέσει ( διὰ τοῦτο γὰρ ἐν μόνῳ τῷ ἀνθρώπῳ τὸ ἐφ᾿ ἡμῖν , ὅτι καὶ μόνος τῶν ζῴων ἄνθρωπος λογικός τέ ἐστι καὶ βουλευτικός ) , συγκατατίθεται μὲν γὰρ καὶ τὰ ἄλογα ξῶα , ἀλλὰ ταῦτα μὲν ταῖς φαντασίαις ταῖς ἀπὸ τῶν αἰσθητῶν διὰ τῶν αἰσθήσεων γινομέναις ἐν αὐτοῖς ἑπόμενα καὶ τῷ ἀπὸ τούτων ἐν αὐτοῖς γινο - μένῳ πάθει τὰς συγκαταθέσεις ποιεῖται ἀγόμενα ὑπ᾿ αὐτῶν , ἂν ἐκεῖνα ἄγῃ , ὁ δ᾿ ἄνθρωπος , ὅταν ὡς ἄνθρωπος ποιῆται τὰς συγκαταθέσεις , δεῖται πρὸς ταῖς φαντασίαις καὶ λόγου , ὃν ἔχων παρὰ τῆς φύσεως πρὸς τὴν τῶν τοιούτων κρίσιν ἄνθρωπός ἐστιν , δι᾿ οὗ λόγου κρίνει τὰ φαντάσματα . διὸ κἂν βουλευομένῳ περὶ τῆς προσπεσούσης φαντασίας αὐτῷ μὴ τοιοῦτον δοκῇ , ὁποῖον τήν ἀρχὴν ἐφαίνετο , οὐ συγκατατίθεται αὐτῇ , συγκατατιθέ μενος ἂν τῷ ὅσον ἐπὶ τῷ ἀπὸ τῆς φαντασίας πάθει , καὶ ἔστι προαίρεσις ἡ τοιαύτη συγκατάθεσις ὄρεξις οὖσα βουλευτική . τὸ γὰρ ἐκ τῆς βουλῆς περὶ τοῦ ἐκ τοῦ αἰσθητοῦ καὶ πρὸ αὐτοῦ προκριθὲν ἡ προαίρεσις . εἰ μὲν οὖν καὶ βουλευομένοις ἡμῖν εἵπετο τῇ φαντασίᾳ συγκατατίθεσθαι , οὐκ ἂν ἦν ἐφ᾿ ἡμῖν οὐδ᾿ ἡ μετὰ τῆς βουλῆς συγκατάθεσις , ἐπεὶ δὲ ἀλλοιοτέραν ἡμῖν πολλάκις τὸ βουλεύσασθαι τὴν συγκατάθεσιν ποιεῖ τὴν ἐπὶ φαντασίᾳ τοῦ ἀπ᾿ αὐτῆς πάθους , οὐκέτ᾿ ἂν εὐλόγως ταῖς φαντασίαις λεγοίμεθα συγκατατίθεσθαι . ἐπεὶ μηδὲ ταῖς φαντασίαις συγκατατιθέμεθα , ἦν δὲ τοῦ ἐφ᾿ ἡμῖν ἀναιρετικὸν τοῦτο , οὐδ᾿ ἂν τὸ ἐφ᾿ ἡμῖν εἶναί τι ἀναιροῖτο . καὶ γὰρ εἰ μὲν εἵπετο πάντως ἡμῖν τὸ βουλεύεσθαι ἐπὶ πάσῃ φαντασίᾳ , ἴσως ἂν ἐδόκει καὶ αὐτὸ οὐκ ἐφ᾿ ἡμῖν εἶναι , ἀλλὰ σύμπτωμά τι τῆς φαντασίας γενόμενον ὑπ᾿ αὐτῆς , οὗ παρ᾿ ἐκείνης τὸ εἶναι ἔχοντος ἔδοξεν ἂν καὶ ἡ ἐπ᾿ αὐτῷ συγκατάθεσις κατ᾿ ἐκείνην γίνεσθαι , καθ᾿ ἣν καὶ τὸ βουλεύεσθαι , ἐφ᾿ ἡ συγκατάθεσις . εἰ δὲ μὴ ἡ φαντασία τοῦ βουλεύεσθαι τὸν ἄνθρωπον κυρία , ἀλλ᾿ ἔστιν ἐπ᾿ αὐτῷ καὶ τὸ βουλεύσασθαι καὶ τὸ μή ( πολλαῖς γοῦν φαντασίαις χωρὶς τοῦ βουλεύσασθαι συγκατατιθέμεθα τοῖς ἀλόγοις ζῴοις παραπλησίως ) , οὐδ᾿ ἂν ἡ τοιαύτη συγκατάθεσις τῆς φαντασίας ἔργον εἴη ὑπεναντιουμένη ἐν πολλοῖς τε αὐτῇ καὶ πολλαχῶς . ὅτι δ’ ἡμεῖς τοῦ βουλεύεσθαι περὶ τῶν φαντασιῶν κύριοι , δῆλον ἔκ τε τοῦ προειρημένου τοῦ ἡμᾶς ἔχειν τὴν ἐξουσίαν τοῦ βουλεύσασθαί τε καὶ μή , καὶ μὴ τὴν φαντα|σίαν εἶναι τούτου κυρίαν . εἰ γὰρ μὴ φαντασία , τί ἂν ἄλλο τεθείη παῤ ἡμᾶς τὸ κύριον τοῦδε ; οὐ γὰρ ἐπεὶ κοινότερον λέγομεν φαίνεσθαι ἡμῖν καὶ τὸ κατὰ τὸν λόγον εὑρεθέν τε καὶ δόξαν , ἤδη χρὴ φαντασίαν τε καὶ ἐπὶ φαντασίᾳ λέγειν τὴν τοιαύτην συγκατάθεσιν , εἴ γε ἡ κυρίως φαντασία ἐστὶν κίνησις ὑπὸ τῆς κατ᾿ ἐνέργειαν αἰσθήσεως . ἀλλὰ τὸ ἐπαινεῖσθαι μὲν τοὺς βουλευομένους , ψέγεσθαι δὲ τοὺς μή , σημεῖον τοῦ ἐφ᾿ ἡμῖν εἶναι τὸ βουλεύεσθαι καὶ μὴ τῆς φαντασίας ἔργον . οἱ γὰρ ἔπαινοι καὶ οἱ ψόγοι ἐπὶ τοῖς ἐφ᾿ ἡμῖν , διὸ ἐπὶ ταῖς φαντασίαις οὔτε ἐπαινούμεθα οὔτε ψεγόμεθα , εἰ μή τισιν αὐτῶν ἡμεῖς αἴτιοι , ἐπὶ δὲ ταῖς ἐπ᾿ αὐταῖς συγκαταθέσεσιν ἤδη τούτων θάτερον . ψεγόμεθα γὰρ καὶ τῶν φαντασιῶν ἐπ᾿ ἐκείναις , ὅσαι γίνονταί γε δι᾿ ἀνασκησίαν ἡμῖν τοιαῦται , ἧς ἀσκήσεως ἡμεῖς ἦμεν κύριοι . ἐπεὶ τὸ συμβούλους παραλαμβάνειν ἢ καὶ τοῦδε μᾶλλον ἢ ἀντὶ τῶνδε ἐφ᾿ ἡμῖν , δῆλον ὡς ἐφ᾿ ἡμῖν καὶ τὸ βουλεύεσθαι τὴν ἀρχήν . εἰ γὰρ ἐφ᾿ ἡμῖν τὸ τοῖσδε χρήσασθαι συμβούλοις , δι᾿ υὓς ἡ τοιαύτη συγκατάθεσις , ἐφ᾿ ἡμῖν καὶ τὸ βουλεύεσθαι . ἐπεὶ περὶ τῶν ἐκ προνοίας ἁμαρτανομένων μείζους αἱ κολάσεις ὡς κατὰ προαίρεσιν πεποιηκότων , δῆλον ὡς καὶ πᾶν τὸ ἐκ προνοίας γινόμενον ἐφ’ ἡμῖν . |
Lemmas: ἐπεί ὁ ἐπί ἐγώ εἰμί ἐν λογικός συγκατάθεσις ( διά οὗτος γάρ ἐν μόνος ὁ ἄνθρωπος ὁ ἐπί ἐγώ , ὅτι καί μόνος ὁ ζῷον ἄνθρωπος λογικός τε εἰμί καί βουλευτικός ) , συγκατατίθημι μέν γάρ καί ὁ ἄλογος οἴγω , ἀλλά οὗτος μέν ὁ φαντασία ὁ ἀπό ὁ αἰσθητός διά ὁ αἴσθησις γίγνομαι ἐν αὐτός ἕπομαι καί ὁ ἀπό οὗτος ἐν αὐτός Γίνος - μένος πάθος ὁ συγκατάθεσις ποιέω ἄγω ὑπό αὐτός , ἄν ἐκεῖνος ἄγω , ὁ δέ ἄνθρωπος , ὅταν ὡς ἄνθρωπος ποιέω ὁ συγκατάθεσις , δέω πρός ὁ φαντασία καί λόγος , ὅς ἔχω παρά ὁ φύσις πρός ὁ ὁ τοιοῦτος κρίσις ἄνθρωπος εἰμί , διά ὅς λόγος κρίνω ὁ φάντασμα . διό ἐάν βουλεύω περί ὁ προσπίπτω φαντασία αὐτός μή τοιοῦτος δοκέω , ὁποῖος ὁ ἀρχή φαίνω , οὐ συγκατατίθημι αὐτός , συγκατατιθέ μένος ἄν ὁ ὅσος ἐπί ὁ ἀπό ὁ φαντασία πάθος , καί εἰμί προαίρεσις ὁ τοιοῦτος συγκατάθεσις ὄρεξις εἰμί βουλευτικός . ὁ γάρ ἐκ ὁ βουλή περί ὁ ἐκ ὁ αἰσθητός καί πρό αὐτός προκρίνω ὁ προαίρεσις . εἰ μέν οὖν καί βουλεύω ἐγώ ἕπομαι ὁ φαντασία συγκατατίθημι , οὐ ἄν εἰμί ἐπί ἐγώ οὐδέ ὁ μετά ὁ βουλή συγκατάθεσις , ἐπεί δέ ἀλλοῖος ἐγώ πολλάκις ὁ βουλεύω ὁ συγκατάθεσις ποιέω ὁ ἐπί φαντασία ὁ ἀπό αὐτός πάθος , οὐκέτι ἄν εὔλογος ὁ φαντασία λέγω συγκατατίθημι . ἐπεί μηδέ ὁ φαντασία συγκατατίθημι , εἰμί δέ ὁ ἐπί ἐγώ ἀναιρετικός οὗτος , οὐδέ ἄν ὁ ἐπί ἐγώ εἰμί τις ἀναιρέω . καί γάρ εἰ μέν ἕπομαι πάντως ἐγώ ὁ βουλεύω ἐπί πᾶς φαντασία , ἴσως ἄν δοκέω καί αὐτός οὐ ἐπί ἐγώ εἰμί , ἀλλά σύμπτωμα τις ὁ φαντασία γίγνομαι ὑπό αὐτός , ὅς παρά ἐκεῖνος ὁ εἰμί ἔχω δοκέω ἄν καί ὁ ἐπί αὐτός συγκατάθεσις κατά ἐκεῖνος γίγνομαι , κατά ὅς καί ὁ βουλεύω , ἐπί ὁ συγκατάθεσις . εἰ δέ μή ὁ φαντασία ὁ βουλεύω ὁ ἄνθρωπος κύριος , ἀλλά εἰμί ἐπί αὐτός καί ὁ βουλεύω καί ὁ μή ( πολύς γοῦν φαντασία χωρίς ὁ βουλεύω συγκατατίθημι ὁ ἄλογος ζῷον παραπλήσιος ) , οὐδέ ἄν ὁ τοιοῦτος συγκατάθεσις ὁ φαντασία ἔργον εἰμί ὑπεναντιόομαι ἐν πολύς τε αὐτός καί πολλαχῶς . ὅτι δέ ἐγώ ὁ βουλεύω περί ὁ φαντασία κύριος , δῆλος ἐκ τε ὁ προλέγω ὁ ἐγώ ἔχω ὁ ἐξουσία ὁ βουλεύω τε καί μή , καί μή ὁ φαντασία εἰμί οὗτος κυρία . εἰ γάρ μή φαντασία , τίς ἄν ἄλλος τίθημι παρά ἐγώ ὁ κύριος ὅδε ; οὐ γάρ ἐπεί κοινός λέγω φαίνω ἐγώ καί ὁ κατά ὁ λόγος εὑρίσκω τε καί δόξα , ἤδη χρή φαντασία τε καί ἐπί φαντασία λέγω ὁ τοιοῦτος συγκατάθεσις , εἰ γε ὁ κύριος φαντασία εἰμί κίνησις ὑπό ὁ κατά ἐνέργεια αἴσθησις . ἀλλά ὁ ἐπαινέω μέν ὁ βουλεύω , ψέγω δέ ὁ μή , σημεῖον ὁ ἐπί ἐγώ εἰμί ὁ βουλεύω καί μή ὁ φαντασία ἔργον . ὁ γάρ ἔπαινος καί ὁ ψόγος ἐπί ὁ ἐπί ἐγώ , διό ἐπί ὁ φαντασία οὔτε ἐπαινέω οὔτε ψέγω , εἰ μή τις αὐτός ἐγώ αἴτιος , ἐπί δέ ὁ ἐπί αὐτός συγκατάθεσις ἤδη οὗτος ἕτερος . ψέγω γάρ καί ὁ φαντασία ἐπί ἐκεῖνος , ὅσος γίγνομαι γε διά ἀνασκησία ἐγώ τοιοῦτος , ὅς ἄσκησις ἐγώ εἰμί κύριος . ἐπεί ὁ σύμβουλος παραλαμβάνω ἤ καί ὅδε μάλα ἤ ἀντί ὅδε ἐπί ἐγώ , δῆλος ὡς ἐπί ἐγώ καί ὁ βουλεύω ὁ ἀρχή . εἰ γάρ ἐπί ἐγώ ὁ ὅδε χράω σύμβουλος , διά υἱός ὁ τοιοῦτος συγκατάθεσις , ἐπί ἐγώ καί ὁ βουλεύω . ἐπεί περί ὁ ἐκ πρόνοια ἁμαρτάνω μέγας ὁ κόλασις ὡς κατά προαίρεσις ποιέω , δῆλος ὡς καί πᾶς ὁ ἐκ πρόνοια γίγνομαι ἐπί ἐγώ . |