ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
alexander-philosophy.apori-ai-kai-lu-seis-sp 1.4.3
3 . B . Καὶ γὰρ εἰ τὸ καθ᾿ εἱμαρμένην γινόμενον δυνατόν τις λέγοι , τὸ ἀναγκαίως γινόμενον δυνατὸν ἂν εἴη λέγων . ἀλλ᾿ εἰ τὸ δυνατὸν γενέσθαι δυνατὸν καὶ μὴ γενέσθαι , τὸ ἀναγκαίως γινόμενον εἴη ἂν δυνατὸν μὴ γενέσθαι . εἰ δὲ τὸ παρὰ τὴν εἱμαρμένην δυνατόν τις λέγοι , συμβήσεται πάλιν τούτῳ τὸ ἀδύνατον γενέσθαι δυνατὸν γενέσθαι λέγειν . περὶ οὗ γὰρ ὁ προλέγων ὅτι μὴ ἔσται ἀληθεύει , πῶς σἷόν τε τοῦτο λέγειν ἐνδέχεσθαι γενέσθαι ; δῆλον γὰρ ὅτι , εἰ καὶ δυνατὸν ἄλλως | ἦν τῇ ἑαυτοῦ φύσει , ἀλλὰ τῷ κεκωλῦσθαι αὐτὸ ἀληθὲς ἦν προλεγόμενον ἐπ᾿ αὐτοῦ τὸ μὴ ἔσεσθαι .
Lemmas: 3 . B . καί γάρ εἰ ὁ κατά μείρομαι γίγνομαι δυνατός τις λέγω , ὁ ἀναγκαῖος γίγνομαι δυνατός ἄν εἰμί λέγω . ἀλλά εἰ ὁ δυνατός γίγνομαι δυνατός καί μή γίγνομαι , ὁ ἀναγκαῖος γίγνομαι εἰμί ἄν δυνατός μή γίγνομαι . εἰ δέ ὁ παρά ὁ μείρομαι δυνατός τις λέγω , συμβαίνω πάλιν οὗτος ὁ ἀδύνατος γίγνομαι δυνατός γίγνομαι λέγω . περί ὅς γάρ ὁ προλέγω ὅτι μή εἰμί ἀληθεύω , πῶς ιος τε οὗτος λέγω ἐνδέχομαι γίγνομαι ; δῆλος γάρ ὅτι , εἰ καί δυνατός ἄλλος | εἰμί ὁ ἑαυτοῦ φύσις , ἀλλά ὁ κωλύω αὐτός ἀληθής εἰμί προλέγω ἐπί αὐτός ὁ μή εἰμί .
alexander-philosophy.apori-ai-kai-lu-seis-sp 1.4.4
4 . A . Καὶ γὰρ εἰ ἔστι δυνατὸν τοῦτο , οὗ ὑποτεθέντος εἶναι οὐδὲν ἀδύνατον συμβήσεται , παντὶ δέ , ᾧ τὸ ἀντικείμενον προλεγόμενον ἀληθές ἐστιν , ὑποτεθέντι εἶναι ἀδύνατον ⟨ συμβήσεται ⟩ τὸ ἅμα τὸ αὐτὸ εἶναί τε καὶ μὴ εἶναι , οὐδὲν ἂν τῶν ἐφ᾿ ὧν τῆς ἀντιφάσεως εἰς τὸ μέλλον θάτερον μέρος ἀφωρισμένως ἀληθές ἐστιν , εἴη ἐνδεχόμενως . ἐπὶ πάντων δέ φασι θάτερον μέρος τῆς ἀντιφάσεως ἀφωρισμένως ἀληθὲς εἶναι . B . Φασὶ γάρ . Οὐδὲν οὖν ἐστιν ἐνδεχόμενον · οὔτε γάρ , καθ᾿ ὧν ἀληθὲς τὸ ἔσται , ἐνδεχόμενον , ὅτι μὴ οἷόν τε αὐτὰ μὴ γενέσθαι , οὔτε ἐφ᾿ ὧν ψεῦδος τὸ ἔσται , ὅτι μὴ οἷόν τέ τι τούτων γενέσθαι . εἰ γάρ τις ἐφ᾿ οὗ ψεῦδος ἓν τῶν λεγομένων ⟨ ἢ τὸ γενέσθαι ἢ ⟩ τὸ μὴ γενέσθαι , λέγοι τὸ ἕτερον τούτων ἐνδεχόμενον , ἢ τὸ γενέσθαι ἢ τὸ μὴ γενέσθαι , ἕποιτο ἂν τούτῳ ἀμφότερα λέγειν ἐνδεχόμενα . τό τε γὰρ ἐνδεχόμενον γενέσθαι ἀληθὲς τῷ ἐνδέχεσθαι καὶ μὴ γενέσθαι , καὶ ὃ ἐνδέχεται μὴ γενέσθαι , τοιοῦτον τῷ ἐνδέχεσθαι γενέσθαι . οὕτω δὲ ἔσται ἐφ᾿ οὗ τὸ γενέσθαι ἐνδεχόμενον , ἐπὶ τούτου καὶ | τὸ μὴ γενέσθαι τοιοῦτον , καὶ ἐφ᾿ οὗ τὸ μὴ γενέσθαι , ἐπὶ τούτου καὶ τὸ γενέσθαι ἐνδεχόμενον . ὁμοίως δὲ τοῦ αὐτοῦ ἐνδεχομένου γενέσθαι τε καὶ μὴ γενέσθαι , πῶς οὐκ ἄτοπον ἐπὶ τούτων τὸ ἕτερον μόριον τῆς προλεγομένης ἀντιφάσεως ἀφωρισμένως ἀληθὲς εἶναι λέγειν , θάτερον δὲ ψεῦδος , ὁμοίως τοῦ προκειμένου ἄμφω δυναμένου ; ἀκολουθεῖ γὰρ τοῖς τὰ γινόμενα τοῦτον τὸν τρόπον γίνεσθαι λέγουσιν τὸ ὁμοίως ἀληθῆ τήν τε κατάφασιν καὶ τὴν ἀπόφασιν ἐπὶ τῶν οὕτω γινομένων γίνεσθαι λέγειν ἢ ὁμοίως αὐτῶν ἑκατέραν ψευδῆ .
Lemmas: 4 . A . καί γάρ εἰ εἰμί δυνατός οὗτος , ὅς ὑποτίθημι εἰμί οὐδείς ἀδύνατος συμβαίνω , πᾶς δέ , ὅς ὁ ἀντίκειμαι προλέγω ἀληθής εἰμί , ὑποτίθημι εἰμί ἀδύνατος ⟨ συμβαίνω ⟩ ὁ ἅμα ὁ αὐτός εἰμί τε καί μή εἰμί , οὐδείς ἄν ὁ ἐπί ὅς ὁ ἀντίφασις εἰς ὁ μέλλω ἕτερος μέρος ἀφορίζω ἀληθής εἰμί , εἰμί ἐνδεχομένως . ἐπί πᾶς δέ φημί ἕτερος μέρος ὁ ἀντίφασις ἀφορίζω ἀληθής εἰμί . B . φημί γάρ . οὐδείς οὖν εἰμί ἐνδέχομαι · οὔτε γάρ , κατά ὅς ἀληθής ὁ εἰμί , ἐνδέχομαι , ὅτι μή οἷος τε αὐτός μή γίγνομαι , οὔτε ἐπί ὅς ψεῦδος ὁ εἰμί , ὅτι μή οἷος τε τις οὗτος γίγνομαι . εἰ γάρ τις ἐπί ὅς ψεῦδος εἷς ὁ λέγω ⟨ ἤ ὁ γίγνομαι ἤ ⟩ ὁ μή γίγνομαι , λέγω ὁ ἕτερος οὗτος ἐνδέχομαι , ἤ ὁ γίγνομαι ἤ ὁ μή γίγνομαι , ἕπομαι ἄν οὗτος ἀμφότερος λέγω ἐνδέχομαι . ὁ τε γάρ ἐνδέχομαι γίγνομαι ἀληθής ὁ ἐνδέχομαι καί μή γίγνομαι , καί ὅς ἐνδέχομαι μή γίγνομαι , τοιοῦτος ὁ ἐνδέχομαι γίγνομαι . οὕτως δέ εἰμί ἐπί ὅς ὁ γίγνομαι ἐνδέχομαι , ἐπί οὗτος καί | ὁ μή γίγνομαι τοιοῦτος , καί ἐπί ὅς ὁ μή γίγνομαι , ἐπί οὗτος καί ὁ γίγνομαι ἐνδέχομαι . ὅμοιος δέ ὁ αὐτός ἐνδέχομαι γίγνομαι τε καί μή γίγνομαι , πῶς οὐ ἄτοπος ἐπί οὗτος ὁ ἕτερος μόριον ὁ προλέγω ἀντίφασις ἀφορίζω ἀληθής εἰμί λέγω , ἕτερος δέ ψεῦδος , ὅμοιος ὁ πρόκειμαι ἄμφω δύναμαι ; ἀκολουθέω γάρ ὁ ὁ γίγνομαι οὗτος ὁ τρόπος γίγνομαι λέγω ὁ ὅμοιος ἀληθής ὁ τε κατάφασις καί ὁ ἀπόφασις ἐπί ὁ οὕτως γίγνομαι γίγνομαι λέγω ἤ ὅμοιος αὐτός ἑκάτερος ψευδής .
alexander-philosophy.apori-ai-kai-lu-seis-sp 1.5.1
Εἰ αὔξεται τὸ ὑποκείμενον τῷ αὔξεσθαι λεγομένῳ ( ὑπομένει δὲ καὶ ἡ ὕλη , οὐ μόνον τὸ εἶδος · οὐ γὰρ δὴ πᾶσα ἀλλάσσεται ) , διὰ τί κατὰ τὸ εἶδος μόνον , ἀλλ᾿ οὐχὶ καὶ κατὰ τὴν ὕλην ἡ αὔξησις ; οὐ γὰρ πᾶσα ἡ ὕλη ἡ ἐν τοῖς αὐξομένοις ἀλλάσσεται , ἀλλὰ μένοντός τινος ἐξ αὐτῆς ἄλλη προσγίνεται · οὐδὲ γὰρ ἂν ἐσώζετο τὴν ἀρχήν , οὐδ᾿ ἂν τὸ εἶδος ἔμενεν τῆς προϋπαρχούσης ὕλης . οὐ γὰρ ἐν τῷ τοσῇ δέ τινι εἶναι τῇ ὕλῃ τὸ εἶναι ὕλῃ . ὥσπερ οὐδὲ τῇ σαρκί . ἢ δύο ὄντων περὶ τὸ αὐξόμενον ποιοῦ τε καὶ ποσοῦ ( τόδε γὰρ τὸ αὐξόμενον , τὸ δὲ τόδε συναμφότερος οὐσία ) , καὶ τοῦ μὲν ποσοῦ ὡς ὕλης ὑποκειμένου , τοῦ δὲ εἴδους τὴν τοῦ ποιοῦ χώραν ἔχοντος , τὸ μὲν πο|σὸν οὐ μένει ταὐτόν , τὸ δὲ ποιὸν τὸ ὡς εἶδος τοῦ αὐξομένου μένει . ἐπεὶ τοίνυν τὸ ποιόν , ὃ καὶ εἶδός ἐστι , μένει , τὸ δὲ ποσὸν οὐ μένει , καὶ αἴτιον τοῦ μὴ μένειν αὐτὸ ταὐτὸν ἡ τῆς ὕλης ῥύσις , διὰ τοῦτο κατὰ μὲν τὴν ὕλην οὐκ αὔξεται τὰ αὐξόμενα , κατὰ δὲ τὸ εἶδος . τοῦτο γὰρ ταὐτὸν μένον . τοῦ γὰρ καθ᾿ αὑτὸ ὑφεστῶτος ἡ αὔξησις κατὰ τὸ μένον ἐν αὐτῷ γίνεται , καθ᾿ αὑτὸ δὲ ὑφεστῶτος τὸ συναμφότερον , ὃ κατὰ τὸ εἶδος μένει . ἡ γὰρ ὕλη τὸ ῥέον , ἐπεί , εἰ καὶ ὑπομένει τις ὕλη ἐν τῷ αὐξομένῳ , ἀλλ᾿ οὐκ ἔστι ταύτης κατηγορῆσαι τὸ ηὐξῆσθαι , τῷ κατ’ αὐτὴν ἑκάστοτε , εἰ καὶ ὑπέμεινεν , ἀλλὰ μετὰ ταῦτα ῥεῖν τε καὶ ἀλλάσσεσθαι . οὐ γὰρ ἔστιν ἐν τῷ ηὐξημένῳ λαβεῖν τινα ὕλην , ἥτις διὰ παντὸς ἡ αὐτὴ μένουσα ἐν αὐτῷ κατ’ ἀριθμὸν προσθήκην ἔσχεν τινὰ κατὰ ποσόν . ἣν γὰρ ἂν λάβης , καὶ αὕτη ῥεῖ καὶ μεταβάλλεται , καὶ οὐδὲν αὐτῆς ταὐτὸ κατ’ ἀριθμὸν μένει · τὸ δὲ εἶδος ταὐτὸ μένει , ἔστ’ ἂν σώζηται τὸ πρᾶγμα .
Lemmas: εἰ αὐξάνω ὁ ὑπόκειμαι ὁ αὐξάνω λέγω ( ὑπομένω δέ καί ὁ ὕλη , οὐ μόνος ὁ εἶδος · οὐ γάρ δή πᾶς ἀλλάσσω ) , διά τίς κατά ὁ εἶδος μόνος , ἀλλά οὐ καί κατά ὁ ὕλη ὁ αὔξησις ; οὐ γάρ πᾶς ὁ ὕλη ὁ ἐν ὁ αὐξάνω ἀλλάσσω , ἀλλά μένω τις ἐκ αὐτός ἄλλος προσγίγνομαι · οὐδέ γάρ ἄν σῴζω ὁ ἀρχή , οὐδέ ἄν ὁ εἶδος μένω ὁ προϋπάρχω ὕλη . οὐ γάρ ἐν ὁ τόσος δέ τις εἰμί ὁ ὕλη ὁ εἰμί ὕλη . ὥσπερ οὐδέ ὁ σάρξ . ἤ δύο εἰμί περί ὁ αὐξάνω ποιός τε καί πός ( ὅδε γάρ ὁ αὐξάνω , ὁ δέ ὅδε συναμφότεροι οὐσία ) , καί ὁ μέν πός ὡς ὕλη ὑπόκειμαι , ὁ δέ εἶδος ὁ ὁ ποιός χώρα ἔχω , ὁ μέν ποσός οὐ μένω αὐτός , ὁ δέ ποιός ὁ ὡς εἶδος ὁ αὐξάνω μένω . ἐπεί τοίνυν ὁ ποιός , ὅς καί εἶδος εἰμί , μένω , ὁ δέ ποσός οὐ μένω , καί αἴτιος ὁ μή μένω αὐτός αὐτός ὁ ὁ ὕλη ῥύσις , διά οὗτος κατά μέν ὁ ὕλη οὐ αὐξάνω ὁ αὐξάνω , κατά δέ ὁ εἶδος . οὗτος γάρ αὐτός μένω . ὁ γάρ κατά ἑαυτοῦ ὑφίστημι ὁ αὔξησις κατά ὁ μένω ἐν αὐτός γίγνομαι , κατά ἑαυτοῦ δέ ὑφίστημι ὁ συναμφότεροι , ὅς κατά ὁ εἶδος μένω . ὁ γάρ ὕλη ὁ ῥέω , ἐπεί , εἰ καί ὑπομένω τις ὕλη ἐν ὁ αὐξάνω , ἀλλά οὐ εἰμί οὗτος κατηγορέω ὁ αὐξάνω , ὁ κατά αὐτός ἑκάστοτε , εἰ καί ὑπομένω , ἀλλά μετά οὗτος ῥέω τε καί ἀλλάσσω . οὐ γάρ εἰμί ἐν ὁ αὐξάνω λαμβάνω τις ὕλη , ὅστις διά πᾶς ὁ αὐτός μένω ἐν αὐτός κατά ἀριθμός προσθήκη ἔχω τις κατά ποσός . ὅς γάρ ἄν λαμβάνω , καί οὗτος ῥέω καί μεταβάλλω , καί οὐδείς αὐτός αὐτός κατά ἀριθμός μένω · ὁ δέ εἶδος αὐτός μένω , ἔστε ἄν σῴζω ὁ πρᾶγμα .
alexander-philosophy.apori-ai-kai-lu-seis-sp 1.12.1
Εἰ ἀδύνατον ἅμα τὰ ἐναντία τῷ αὐτῷ ὑπάρχειν , πῶς οἷόν τε ἅμα τὸν αὐτὸν ἥδεσθαι τε καὶ λυπεῖσθαι , ὃ συμβαίνει τοῖς διψῶσίν τε καὶ πίνουσιν , ὁμοίως δὲ καὶ τοῖς πεινῶσιν τε καὶ ἐσθίουσιν , ἔτι δὲ τοῖς ψωριῶσίν τε καὶ κνωμένοις ; ἢ γὰρ οὐκ ἐναντίον ἡδονὴ λύπῃ , ἢ οὐκ ἀληθὲς τὸ μὴ οἷόν τε ἅμα τῷ αὐτῷ τὰ ἐναντία ὑπάρχειν . ἢ οὔτε τὸ ἀδύνατον ἅμα τῷ αὐτῷ τὰ ἐναντία ὑπάρχειν ἀπλῶς ἀληθές , ἀλλὰ κατὰ ταὐτό , οὔθ' ἀπλῶς ἡδονὴ λύπῃ ἐναντία , οὐ γὰρ πᾶσα ἡδονὴ πάσῃ λύπῃ ἐναντία . οὐ γὰρ τῇ ἀπὸ τοῦ θεωρεῖν ἡδονῇ ἡ ἀπὸ τοῦ διψῆν λύπη ἐναντία , ἀλλ’ ἡ ἀπὸ τοῦ αὐτοῦ ἡδονὴ τῇ ἀπὸ τοῦ αὐτοῦ λύπῃ ἐναντία , ἃς καὶ ἀδύνατον ἅμα τῷ αὐτῷ ὑπάρχειν . οὔτε γὰρ ἅμα ἥδεσθαί τε καὶ λυπεῖσθαι ἐπὶ τῷ θεωρεῖν , ὅτι ἡ διάμετρος ἀσύμμετρος τῇ πλευρᾷ , οἷόν τε διὰ τὸ αὐτό , οὔτε τὸν πεινῶντα ἐπὶ τῷ πεινῆν ἅμα σἷόν τε καὶ ἥδεσθαι καὶ λυπεῖσθαι , λυπούμενον μέντοι ἐπὶ τῷ πεινῆν ἅμα ἥδεσθαι ἐπὶ τῷ ἐσθίειν οὐκ ἀδύνατον . οὐ γὰρ ἐναντία τῇ τοιαύτῃ ἡδονῇ ἡ τοιαύτη λύπη . ἡ μὲν γὰρ λύπη ἐπὶ τῇ ἐνδείᾳ , ἡ δὲ ἡδονὴ ἐπὶ τῇ τῆς ἐνδείας θεραπείᾳ , διὸ καὶ ἔστ’ ἂν μὲν ᾖ δεόμενον θεραπείας , θεραπευόμενον ἥδεται , ἄμα δὲ δεῖται θεραπείας καὶ ἐστὶν ἐν λύπῃ . ὅτι γὰρ οὐκ ἀπὸ τοῦ αὐτοῦ ἢ τε λύπη καὶ ἡ ἡδονή , δῆλον ἐκ τοῦ τοὺς πεινῶντας μέν , μὴ τρεφομένους δέ , λυπεῖσθαι μόνον , καὶ ἐκ τοῦ τοὺς τρεφομένους μειοῦν τὴν λύπην . οὕτω τὸ μὲν εἶναι ἐνδεᾶ λύπης μόνης αἴτιον , τὸ δ’ ἀναπληροῦσθαι ἡδονῆς , καὶ οἱ ψωριῶντες καὶ κνώμενοι οὐ διὰ τὸ κνῆσθαι λυποῦνται , ἀλλὰ διὰ τὸ ἔτι δεῖσθαι τοῦ κνῆσθαι , ὥσπερ καὶ οἱ τρεφόμενοι ἐπὶ τῷ ἔτι εἶναι ἐνδεεῖς λυποῦνται , οὐκ ἐπὶ τῷ τρέφεσθαι .
Lemmas: εἰ ἀδύνατος ἅμα ὁ ἐναντίος ὁ αὐτός ὑπάρχω , πῶς οἷος τε ἅμα ὁ αὐτός ἥδομαι τε καί λυπέω , ὅς συμβαίνω ὁ διψάω τε καί πίνω , ὅμοιος δέ καί ὁ πεινάω τε καί ἐσθίω , ἔτι δέ ὁ ψωράω τε καί κνάω ; ἤ γάρ οὐ ἐναντίος ἡδονή λύπη , ἤ οὐ ἀληθής ὁ μή οἷος τε ἅμα ὁ αὐτός ὁ ἐναντίος ὑπάρχω . ἤ οὔτε ὁ ἀδύνατος ἅμα ὁ αὐτός ὁ ἐναντίος ὑπάρχω ἁπλῶς ἀληθής , ἀλλά κατά αὐτός , οὔτε ἁπλῶς ἡδονή λύπη ἐναντίος , οὐ γάρ πᾶς ἡδονή πᾶς λύπη ἐναντίος . οὐ γάρ ὁ ἀπό ὁ θεωρέω ἡδονή ὁ ἀπό ὁ διψάω λύπη ἐναντίος , ἀλλά ὁ ἀπό ὁ αὐτός ἡδονή ὁ ἀπό ὁ αὐτός λύπη ἐναντίος , ὅς καί ἀδύνατος ἅμα ὁ αὐτός ὑπάρχω . οὔτε γάρ ἅμα ἥδομαι τε καί λυπέω ἐπί ὁ θεωρέω , ὅτι ὁ διάμετρος ἀσύμμετρος ὁ πλευρά , οἷος τε διά ὁ αὐτός , οὔτε ὁ πεινάω ἐπί ὁ πεινάω ἅμα σίον τε καί ἥδομαι καί λυπέω , λυπέω μέντοι ἐπί ὁ πεινάω ἅμα ἥδομαι ἐπί ὁ ἐσθίω οὐ ἀδύνατος . οὐ γάρ ἐναντίος ὁ τοιοῦτος ἡδονή ὁ τοιοῦτος λύπη . ὁ μέν γάρ λύπη ἐπί ὁ ἔνδεια , ὁ δέ ἡδονή ἐπί ὁ ὁ ἔνδεια θεραπεία , διό καί ἔστε ἄν μέν εἰμί δέω θεραπεία , θεραπεύω ἥδομαι , ἅμα δέ δέω θεραπεία καί εἰμί ἐν λύπη . ὅτι γάρ οὐ ἀπό ὁ αὐτός ὁ τε λύπη καί ὁ ἡδονή , δῆλος ἐκ ὁ ὁ πεινάω μέν , μή τρέφω δέ , λυπέω μόνος , καί ἐκ ὁ ὁ τρέφω μειόω ὁ λύπη . οὕτως ὁ μέν εἰμί ἐνδεής λύπη μόνος αἴτιος , ὁ δέ ἀναπληρόω ἡδονή , καί ὁ ψωράω καί κνάω οὐ διά ὁ κνάω λυπέω , ἀλλά διά ὁ ἔτι δέω ὁ κνάω , ὥσπερ καί ὁ τρέφω ἐπί ὁ ἔτι εἰμί ἐνδεής λυπέω , οὐ ἐπί ὁ τρέφω .
alexander-philosophy.apori-ai-kai-lu-seis-sp 1.14.1
Εἰ οἱ θεοὶ προνοοῦσι τῶν ἀνθρώπων , ἀγαθόν τι αὐτοῖς παρέχουσιν . πᾶν γὰρ τὸ προνοοῦν τινος ἀγαθόν τι τῷ προνοουμένῳ περιποιεῖ , ὡς τὸ μὴ ἀγαθόν τι περιποιοῦν τινι τοῦτο οὐδ’ ἂν προνοοῖ αὐτοῦ . ἀλλὰ μὴν καθ’ οὕς μόνον τὸ καλὸν ἀγαθόν , οὐδὲν οἱ θεοὶ τοῖς ἀνθρώποις περιποιοῦσιν , ὡς δείξω . τὸ καλὸν ἐφ’ ἡμῖν , ὃ ἐφ’ ἡμῖν ἐστι , τοῦτο δι’ ἑαυτῶν κτώμεθα , ὃ δι’ ἑαυτῶν κτώμεθα , τοῦθ’ ὑπ’ οὐδενὸς ἄλλου περιγίνεται . τὸ καλὸν ὑπ’ οὐδενὸς ἡμῖν ἄλλου περιγίνεται . εἰ ὑπὸ μηδενός , οὐδ’ ὑπὸ τῶν θεῶν . ἀλλὰ μὴν ταὐτὸν ἀγαθόν τε καὶ καλόν . καθ’ σὓς μόνον τὸ καλὸν ἀγαθόν , οὐδὲν ἀγαθὸν τοῖς ἀνθρώποις ὑπὸ τῶν θεῶν περιγίνεται .
Lemmas: εἰ ὁ θεός προνοέω ὁ ἄνθρωπος , ἀγαθός τις αὐτός παρέχω . πᾶς γάρ ὁ προνοέω τις ἀγαθός τις ὁ προνοέω περιποιέω , ὡς ὁ μή ἀγαθός τις περιποιέω τις οὗτος οὐδέ ἄν προνοέω αὐτός . ἀλλά μήν κατά ὅς μόνος ὁ καλός ἀγαθός , οὐδείς ὁ θεός ὁ ἄνθρωπος περιποιέω , ὡς δείκνυμι . ὁ καλός ἐπί ἐγώ , ὅς ἐπί ἐγώ εἰμί , οὗτος διά ἑαυτοῦ κτάομαι , ὅς διά ἑαυτοῦ κτάομαι , οὗτος ὑπό οὐδείς ἄλλος περιγίγνομαι . ὁ καλός ὑπό οὐδείς ἐγώ ἄλλος περιγίγνομαι . εἰ ὑπό μηδείς , οὐδέ ὑπό ὁ θεός . ἀλλά μήν αὐτός ἀγαθός τε καί καλός . κατά σῦς μόνος ὁ καλός ἀγαθός , οὐδείς ἀγαθός ὁ ἄνθρωπος ὑπό ὁ θεός περιγίγνομαι .
alexander-philosophy.apori-ai-kai-lu-seis-sp 1.17.1
Εἴ τι εἶδός τινος ἐν ὑποκειμένῳ ἐστίν , ἤτοι ἐν τῇ ὕλῃ ἐν ὑποκειμένῳ ἐστὶ τῇ πρώτῃ , ἢ ἐν τῷ σώματι οὗ εἶδός ἐστιν , ἢ ἐν τῷ εἰς τοῦτο μεταβάλλοντι σώματι . οὔτε δὲ ἐν τῇ πρώτῃ ὕλῃ οἷόν τέ τι ἐν ὑποκειμένῳ εἶναι , ὅτι μηδὲ τὴν ἀρχὴν ὑπόκειται ἡ τοιαύτη ὕλη ἐνεργείᾳ , ἀλλὰ δεῖται πρὸς τὸ εἶναι ἐν ὑπάρξει τοῦ εἴδους ( οὔτε γὰρ τὴν ὕλην χωρὶς εἴδους οἷόν τε ἐν ὑποστάσει εἶναι οὔτε τὸ εἶδος ἄνευ τῆς ὕλης · ἑκάτερον γὰρ αὐτῶν τοῦ ἑτέρου δεῖται πρὸς τὸ εἶναι ἐνεργείᾳ τε καὶ ἐν ὑπάρξει · δεῖ δὲ τὸ ἐν ᾧ τί ἐστιν ὡς ἐν ὑποκειμένῳ , αὐτὸ εἶναι πρῶτον ἐνεργείᾳ , μηδὲν πρὸς τὸ εἶναι ὃ ὑπόκειται βοηθούμενον ὑπὸ τοῦ ἐν ὑποκειμένῳ ὄντος αὐτῷ ) , ἀλλ᾿ οὐδὲ ἐν ᾧ ἐστι σώματι καὶ οὗ εἶδός ἐστιν , οἷόν τε αὐτὸ ἐν ἐκείνῳ ὡς ἐν ὑποκειμένῳ εἶναι . μέρος γάρ ἐστι τούτου , εἴ γε κατὰ τοῦτ᾿ ἐστιν ἐκείνῳ τὸ εἶναι . ἀλλ᾿ οὐδ᾿ ἐν τῷ εἰς τοῦτο μεταβάλλοντι σώματι εἴη ἄν , ὅτι μηδέ ἐστιν ἐκεῖνο τὴν ἀρχήν , ἀλλ᾿ ἐφθάρη . ἡ γὰρ κατὰ τὰ εἴδη τῶν σωμάτων μεταβολὴ φθορά . οὐδὲν εἶδος ἔνυλόν | τι καί τινος ὂν οἷόν τε εἶναι ἐν ὑποκειμένῳ . εἰ δὲ τοῦτο , εἶδος δὲ καὶ ἡ ψυχὴ τοῦ ἐμψύχου σώματος , οὐδὲ αὐτὴ ἂν εἴη ἐν ὑποκειμένῳ ( οὔτε γὰρ ἐν τῷ ζῴῳ · μέρος γὰρ ἡ ψυχὴ τοῦ ζῴου κυριώτατον ) , οὔτε ἐν τῷ εἰς τὸ ἔμψυχον σῶμα μεταβάλλοντι σώματι . πῶς γὰρ ἂν ἐν τῷ ἐφθαρμένῳ ; φθορὰ γὰρ ἐκείνῳ ἐγένετο ἡ εἰς τὸ ἔμψυχον μεταβολή . ὅλως τε ἀδύνατον εἶναι τὴν ψυχὴν ἔν τινι ὃ μὴ ψυχὴν ἔχει . ὃ δὲ τὴν ἀρχὴν μὴ ἔστιν ἔν τινι , οὐδ᾿ ἂν ἐν ὑποκειμένῳ αὐτῷ εἴη . εἰ δὲ ἐν μὲν ᾧ ἐστι σώματι , εἶδός ἐστιν ἐκείνου καὶ μέρος , ἐν ᾧ δὲ μὴ ἔστι τὴν ἀρχήν , οὐδ᾿ ἂν ἐν ὑποκειμένῳ αὐτῷ εἴη , οὐκ ἂν ἡ ψυχὴ ἐν ὑποκειμένῳ τινὶ εἴη .
Lemmas: εἰ τις εἶδος τις ἐν ὑπόκειμαι εἰμί , ἤτοι ἐν ὁ ὕλη ἐν ὑπόκειμαι εἰμί ὁ πρῶτος , ἤ ἐν ὁ σῶμα ὅς εἶδος εἰμί , ἤ ἐν ὁ εἰς οὗτος μεταβάλλω σῶμα . οὔτε δέ ἐν ὁ πρῶτος ὕλη οἷος τε τις ἐν ὑπόκειμαι εἰμί , ὅτι μηδέ ὁ ἀρχή ὑπόκειμαι ὁ τοιοῦτος ὕλη ἐνέργεια , ἀλλά δέω πρός ὁ εἰμί ἐν ὕπαρξις ὁ εἶδος ( οὔτε γάρ ὁ ὕλη χωρίς εἶδος οἷος τε ἐν ὑπόστασις εἰμί οὔτε ὁ εἶδος ἄνευ ὁ ὕλη · ἑκάτερος γάρ αὐτός ὁ ἕτερος δέω πρός ὁ εἰμί ἐνέργεια τε καί ἐν ὕπαρξις · δέω δέ ὁ ἐν ὅς τις εἰμί ὡς ἐν ὑπόκειμαι , αὐτός εἰμί πρῶτος ἐνέργεια , μηδείς πρός ὁ εἰμί ὅς ὑπόκειμαι βοηθέω ὑπό ὁ ἐν ὑπόκειμαι εἰμί αὐτός ) , ἀλλά οὐδέ ἐν ὅς εἰμί σῶμα καί ὅς εἶδος εἰμί , οἷος τε αὐτός ἐν ἐκεῖνος ὡς ἐν ὑπόκειμαι εἰμί . μέρος γάρ εἰμί οὗτος , εἰ γε κατά οὗτος εἰμί ἐκεῖνος ὁ εἰμί . ἀλλά οὐδέ ἐν ὁ εἰς οὗτος μεταβάλλω σῶμα εἰμί ἄν , ὅτι μηδέ εἰμί ἐκεῖνος ὁ ἀρχή , ἀλλά φθείρω . ὁ γάρ κατά ὁ εἶδος ὁ σῶμα μεταβολή φθορά . οὐδείς εἶδος ἔνυλος | τις καί τις εἰμί οἷος τε εἰμί ἐν ὑπόκειμαι . εἰ δέ οὗτος , εἶδος δέ καί ὁ ψυχή ὁ ἔμψυχος σῶμα , οὐδέ αὐτός ἄν εἰμί ἐν ὑπόκειμαι ( οὔτε γάρ ἐν ὁ ζῷον · μέρος γάρ ὁ ψυχή ὁ ζῷον κύριος ) , οὔτε ἐν ὁ εἰς ὁ ἔμψυχος σῶμα μεταβάλλω σῶμα . πῶς γάρ ἄν ἐν ὁ φθείρω ; φθορά γάρ ἐκεῖνος γίγνομαι ὁ εἰς ὁ ἔμψυχος μεταβολή . ὅλος τε ἀδύνατος εἰμί ὁ ψυχή ἐν τις ὅς μή ψυχή ἔχω . ὅς δέ ὁ ἀρχή μή εἰμί ἐν τις , οὐδέ ἄν ἐν ὑπόκειμαι αὐτός εἰμί . εἰ δέ ἐν μέν ὅς εἰμί σῶμα , εἶδος εἰμί ἐκεῖνος καί μέρος , ἐν ὅς δέ μή εἰμί ὁ ἀρχή , οὐδέ ἄν ἐν ὑπόκειμαι αὐτός εἰμί , οὐ ἄν ὁ ψυχή ἐν ὑπόκειμαι τις εἰμί .
alexander-philosophy.apori-ai-kai-lu-seis-sp 1.21.1
Τὴν κίνησιν εἴ τις μὴ παραδέχοιτο ἐν τοῖς ποσοῖς τῷ ἐν ταῖς Κατηγορίαις αὐτὴν ἐν τοῖς ποσοῖς μὴ κεῖσθαι , λέγοιτ᾿ ἂν εἶναι πρός τι . ᾧ δέ τινι οὔσῃ τῇ κινήσει ὑπάρχει τὸ πρός τι εἶναι , εἴη ἂν πάθος . εἰ γὰρ τὸ κινεῖσθαι πάσχειν τί ἐστι , πάθους δὲ παρουσίᾳ τὸ πάσχον πάσχει , καὶ ἔστι τὸ κινούμενον κινήσεως παρουσίᾳ κινούμενον , ἡ κίνησις ἂν πάθος εἴη . τὸ δὲ πάθος ποιότης · τρίτον γὰρ εἶδος ποιότητος παθητικαὶ ποιότητες καὶ πάθη . ἡ μὲν οὖν ἀτελὴς ἐνέργεια πάθος οὖσα εἴη ἂν ποιότης , ἡ δὲ τέλειος ἐνέργεια τί ἂν εἴη καὶ ὑπὸ κατηγορίαν τίνα ; ἢ εἰ ἡ τοιαύτη ἐνέργειά τε καὶ ἐντελέχεια εἶδος , τῶν δὲ εἰδῶν τὰ μὲν φυσικά , τὰ δὲ τεχνικά , καὶ ἔστι τὰ μὲν φυσικὰ εἴδη οὐσίαι , τὰ δὲ τεχνικὰ ποιότητες , εἴη ἂν καὶ τῶν ἐνεργειῶν αὕτη διαφορά . ἔστι δὲ καὶ τῶν φυσικῶν εἰδῶν ποιότητες , ἃ μὴ εἰς τὴν οὐσίαν τῶν ὑποκειμένων συντελεῖ , ἀλλ᾿ εἰς τὸ τοιῷδε εἶναι . τί οὖν χρὴ λέγειν τὸ φῶς εἶναι , ἐπεὶ καὶ αὐτὸ ἐντελέχεια τοῦ διαφανοῦς διαφανές ; ἢ εἰ μὴ φύσει τοῦ διαφανοῦς εἶδος τὸ φῶς , μηδὲ οὐσία τις γίνεται αὐτοῦ ( οὐ γὰρ σύνεστι τῷ διαφανεῖ οὐδ᾿ ἐν τῇ οὐσίᾳ ἐστὶν αὐτοῦ , ἀλλὰ παρουσίᾳ τινὸς ἐν αὐτῷ γίνεται καὶ κατὰ σχέσιν ἄλλου πρὸς ἄλλο ) , εἴη ἂν πάθος τι καὶ αὐτὸ γινόμενον κατὰ σχέσιν καὶ παρουσίαν τινὸς ἐν τῷ διαφανεῖ , ἀνάλογον ὃν χρώματι , ὡς καὶ Ἀριστοτέλης εἶπεν · οἷον γὰρ τὸ χρῶμα τὸ φῶς εἶπεν τοῦ διαφανοῦς .
Lemmas: ὁ κίνησις εἰ τις μή παραδέχομαι ἐν ὁ ποσός ὁ ἐν ὁ Κατηγορία αὐτός ἐν ὁ ποσός μή κεῖμαι , λέγω ἄν εἰμί πρός τις . ὅς δέ τις εἰμί ὁ κίνησις ὑπάρχω ὁ πρός τις εἰμί , εἰμί ἄν πάθος . εἰ γάρ ὁ κινέω πάσχω τίς εἰμί , πάθος δέ παρουσία ὁ πάσχω πάσχω , καί εἰμί ὁ κινέω κίνησις παρουσία κινέω , ὁ κίνησις ἄν πάθος εἰμί . ὁ δέ πάθος ποιότης · τρίτος γάρ εἶδος ποιότης παθητικός ποιότης καί πάθος . ὁ μέν οὖν ἀτελής ἐνέργεια πάθος εἰμί εἰμί ἄν ποιότης , ὁ δέ τέλειος ἐνέργεια τίς ἄν εἰμί καί ὑπό κατηγορία τίς ; ἤ εἰ ὁ τοιοῦτος ἐνέργεια τε καί ἐντελέχεια εἶδος , ὁ δέ εἶδος ὁ μέν φυσικός , ὁ δέ τεχνικός , καί εἰμί ὁ μέν φυσικός εἶδος οὐσία , ὁ δέ τεχνικός ποιότης , εἰμί ἄν καί ὁ ἐνέργεια οὗτος διαφορά . εἰμί δέ καί ὁ φυσικός εἶδος ποιότης , ὅς μή εἰς ὁ οὐσία ὁ ὑπόκειμαι συντελέω , ἀλλά εἰς ὁ τοιόσδε εἰμί . τίς οὖν χρή λέγω ὁ φάος εἰμί , ἐπεί καί αὐτός ἐντελέχεια ὁ διαφανής διαφανής ; ἤ εἰ μή φύσις ὁ διαφανής εἶδος ὁ φάος , μηδέ οὐσία τις γίγνομαι αὐτός ( οὐ γάρ σύνειμι ὁ διαφανής οὐδέ ἐν ὁ οὐσία εἰμί αὐτός , ἀλλά παρουσία τις ἐν αὐτός γίγνομαι καί κατά σχέσις ἄλλος πρός ἄλλος ) , εἰμί ἄν πάθος τις καί αὐτός γίγνομαι κατά σχέσις καί παρουσία τις ἐν ὁ διαφανής , ἀνάλογος εἰμί χρῶμα , ὡς καί Ἀριστοτέλης λέγω · οἷος γάρ ὁ χρῶμα ὁ φάος λέγω ὁ διαφανής .
alexander-philosophy.apori-ai-kai-lu-seis-sp 1.23.1
Εἰ ἐνδέχεται τήνδε τὴν βῶλον φθαρῆναι κατὰ τόνδε τὸν κολωνόν , καὶ οὕτω διεξιοῦσιν ἐπὶ παν|τὸς μέρους τῆς γῆς ἀληθὲς τὸ ἐνδέχεσθαι αὐτὸ φθαρῆναι , ἐνδέχοιτο ἂν καὶ πᾶσαν τὴν γῆν φθαρῆναι . εἰ δὲ τοῦτο , ἐνδέχοιτο ἂν μὴ εἶναι γῆν , ὅπερ ἀδύνατον . οὐδὲ γὰρ ὁ κόσμος εἴη ἂν ἀναιρουμένου τοῦ περὶ ὃ ἡ φορὰ αὐτῷ . ἢ οὐχ ἕπεται τῷ πᾶσαν ἐνδέχεσθαι φθαρῆναι τὴν γῆν τὸ καὶ ἅμα . τοῦτο γὰρ ἀδύνατον , εἰ ἀπὸ τῆς τῶν οὐρανίων κινήσεως , ὡς ἐκ γῆς εἰς ἄλλο τι γίνεται μεταβολή , οὕτως καὶ ἐξ ἄλλου τινὸς εἰς γῆν . καὶ ἐπ᾿ ἀνθρώπων δὲ ὁ αὐτὸς λόγος . οὐ γάρ , εἰ πάντες φθαρτοί , καὶ ἅμα πάντες . ὁ δὲ τῇ ἐπαγωγῇ δεικνὺς διὰ τοῦ ἕνα ἕκαστον τῶν δεικνυμένων ἐνδέχεσθαι αὔριον φθαρῆναι , καὶ πάντας ἅμα ἐνδέχεσθαι αὔριον φθαρῆναι , οὐχ ὑγιῶς λαμβάνει . καὶ γὰρ εἰ λάβοι πάντας , οὕς ἐπεξῆλθεν , αὔριον ἀθρόους φθαρήσεσθαι , οὐκ ἤδη καὶ πάντας εἴληφεν τῷ μὴ ἐπεξεληλυθέναι πάντας . ἔτι τε οὐδὲ οὓς ἐπεξῆλθεν , οὕτως ἔλαβεν ὡς ἀθρόως ἐνδεχομένους αὔριον φθαρῆναι , ἀλλ᾿ ὡς ἕνα ἕκαστον . διὸ οὐ συνάξει τὸ πάντας ἀθρόους , ἀλλὰ τὸ πάντας ὡς ὁντιναοῦν αὐτῶν , ὡς καὶ ἐπὶ τῆς ἐπ᾿ ἄπειρόν τε καὶ πάντῃ τομῆς . πάντῃ γὰρ τμητὸν τὸ συνεχές , οὐχ ὅτι ἅμα πάντῃ , ἀλλ᾿ ὅτι καθ᾿ ὁτιοῦν . ἴσως δὲ οὐδὲ ὁμοίως γῆν τε ἀναγκαῖον εἶναι καὶ ἄνθρωπον , ἀλλὰ τὴν μὲν γῆν ἁπλῶς ἀνάγκη εἶναι , τὸν δὲ ἄνθρωπον ἐξ ὑποθέσεως . διὰ τοῦτο γὰρ οὐχ ἁπλῶς ἀναγκαία ἡ λέγουσα πρότασις τὸν ἄνθρω|πον ἐξ ἀνάγκης ζῷον εἶναι . ἀλλὰ μετὰ διορισμοῦ τοῦ ἔστ᾿ ἂν ἄνθρωπος ᾖ .
Lemmas: εἰ ἐνδέχομαι ὅδε ὁ βῶλος φθείρω κατά ὅδε ὁ κολωνός , καί οὕτως διεξέρχομαι ἐπί πάντος μέρος ὁ γῆ ἀληθής ὁ ἐνδέχομαι αὐτός φθείρω , ἐνδέχομαι ἄν καί πᾶς ὁ γῆ φθείρω . εἰ δέ οὗτος , ἐνδέχομαι ἄν μή εἰμί γῆ , ὅς ἀδύνατος . οὐδέ γάρ ὁ κόσμος εἰμί ἄν ἀναιρέω ὁ περί ὅς ὁ φορά αὐτός . ἤ οὐ ἕπομαι ὁ πᾶς ἐνδέχομαι φθείρω ὁ γῆ ὁ καί ἅμα . οὗτος γάρ ἀδύνατος , εἰ ἀπό ὁ ὁ οὐράνιος κίνησις , ὡς ἐκ γῆ εἰς ἄλλος τις γίγνομαι μεταβολή , οὕτως καί ἐκ ἄλλος τις εἰς γῆ . καί ἐπί ἄνθρωπος δέ ὁ αὐτός λόγος . οὐ γάρ , εἰ πᾶς φθαρτός , καί ἅμα πᾶς . ὁ δέ ὁ ἐπαγωγή δείκνυμι διά ὁ εἷς ἕκαστος ὁ δείκνυμι ἐνδέχομαι αὔριον φθείρω , καί πᾶς ἅμα ἐνδέχομαι αὔριον φθείρω , οὐ ὑγιής λαμβάνω . καί γάρ εἰ λαμβάνω πᾶς , ὅς ἐπεξέρχομαι , αὔριον ἀθρόος φθείρω , οὐ ἤδη καί πᾶς λαμβάνω ὁ μή ἐπεξέρχομαι πᾶς . ἔτι τε οὐδέ ὅς ἐπεξέρχομαι , οὕτως λαμβάνω ὡς ἀθρόος ἐνδέχομαι αὔριον φθείρω , ἀλλά ὡς εἷς ἕκαστος . διό οὐ συνάγω ὁ πᾶς ἀθρόος , ἀλλά ὁ πᾶς ὡς ὅστις αὐτός , ὡς καί ἐπί ὁ ἐπί ἄπειρος τε καί πάντῃ τομή . πάντῃ γάρ τμητός ὁ συνεχής , οὐ ὅτι ἅμα πάντῃ , ἀλλά ὅτι κατά ὁστισοῦν . ἴσως δέ οὐδέ ὅμοιος γῆ τε ἀναγκαῖος εἰμί καί ἄνθρωπος , ἀλλά ὁ μέν γῆ ἁπλῶς ἀνάγκη εἰμί , ὁ δέ ἄνθρωπος ἐκ ὑπόθεσις . διά οὗτος γάρ οὐ ἁπλῶς ἀναγκαῖος ὁ λέγω πρότασις ὁ ἄνθρωπος ἐκ ἀνάγκη ζῷον εἰμί . ἀλλά μετά διορισμός ὁ ἔστε ἄν ἄνθρωπος εἰμί .
alexander-philosophy.apori-ai-kai-lu-seis-sp 2.1.1
Ἕπεται τῷ καὶ τὸ μέγεθος καὶ τὸν χρόνον ἐξ ἀδιαιρέτων συγκεῖσθαι λέγειν τὸ πάντα τὰ κινούμενα κατὰ τοῦ ἀμεροῦς ἰσοταχῶς κινεῖσθαι · εἰ γὰρ εἴη τὸ μὲν θᾶττον τὸ δὲ βραδύτερον κατὰ τοῦ ἀμεροῦς κινούμενα , εἶτα τὸ κινούμενον ἐν τῷ ἀδιαιρέτῳ χρόνῳ κεκίνηται κατ’ οὐ| τοῦ , τὸ βραδύτερον ἐν πλείονι κινεῖσθαι κατ’ αὐτοῦ καὶ διαιρετῷ · εἰ δ’ ἐν διαιρετῷ χρόνῳ , διαιρετὸν ἔσται καὶ τὸ μέγεθος , ἐφ’ οὖ ἡ κίνησις . εἰ γάρ τις λέγοι τὸ βραδέως κινούμενον μὴ κινεῖσθαι κατὰ τοῦ ἀμεροῦς μηδὲ ἐν τῷ ἀμερεῖ χρόνῳ , οὗτος οὐδ’ ὅλως ἂν λέγοι κινεῖσθαι τὸ βραδύ , εἴ γε τὸ μὲν πᾶν μέγεθος ἐξ ἀμερῶν σύγκειται καὶ ὁ πᾶς χρόνος , οὐχ οἶόν τε δὲ κινηθῆναι τὸ βραδὺ κατ’ οὐδενὸς ἀμεροῦς . διὸ ἰσοταχῶς ἂν κινοῖτο πάντα τὰ κατὰ τοῦ ἀμεροῦς κινούμενα . εἰ δ’ ἐπὶ τοῦ ἀμεροῦς ἰσοταχῶς , καὶ ἐπὶ τοῦ παντὸς ἂν μεγέθους ἰσοταχῶς ἂν κινοῖτο , εἴ γε πᾶσι τοῖς μεγέθεσιν ἐξ ἀμερῶν ἡ σύνθεσις . τὸ γὰρ λεπτὸν ἡμῶν ἀμερὲς πᾶν ὁμοίως καὶ ἰσοταχῶς κινεῖσθαι , βραδύτερον δὲ ἄλλο ἄλλου δοκεῖ κινεῖσθαι διὰ τὰς ἀντικοπὰς τῶν ἐν αὐτῷ ἀτόμων ἐφιστάμενον , πλάσμα τε αὐτό , προσέτι τε πῶς οὐ φαίνεται τὰ οὕτως κινούμενα ἡ κίνησις αὐτοῖς γίνεται βραδεῖα αὐτή , ἀλλ’ ἔνστασις αὐτὰ κωλύει συνεχῶς κινεῖσθαι , ἄλλως τε καὶ εἰ πολυπλασίως τὸ θᾶττον θᾶττον . ἔσται γὰρ οὕτως καὶ βραδέως κινούμενον πλείω χρόνον ἑστὸς ἢ κινούμενον . εἰ γὰρ εἴη ὥρᾳ μὲν μιᾷ τὸ θᾶττον κινούμενον τὸ διάστημα διεληλυθός , αὐτὸ δὲ τοῦτο ὥραις ε τὸ βραδέως , δεήσει αὐτὸ μιᾷ μὲν κινεῖσθαι , ταῖς δὲ τέσσαρσιν ἑστάναι . ἄτοπον δὲ ποσῷ τῷ πλείονι χρόνῳ ἑστὸς ἑστὸς μὲν μὴ φαίνεσθαι , κινούμενον δὲ ταῖς ε ὥραις , καὶ τοῦτο ὁμαλῶς .
Lemmas: ἕπομαι ὁ καί ὁ μέγεθος καί ὁ χρόνος ἐκ ἀδιαίρετος σύγκειμαι λέγω ὁ πᾶς ὁ κινέω κατά ὁ ἀμερής ἰσοταχής κινέω · εἰ γάρ εἰμί ὁ μέν ταχύς ὁ δέ βραδύς κατά ὁ ἀμερής κινέω , εἶτα ὁ κινέω ἐν ὁ ἀδιαίρετος χρόνος κινέω κατά οὐ ὁ , ὁ βραδύς ἐν πολύς κινέω κατά αὐτός καί διαιρετός · εἰ δέ ἐν διαιρετός χρόνος , διαιρετός εἰμί καί ὁ μέγεθος , ἐπί ὅς ὁ κίνησις . εἰ γάρ τις λέγω ὁ βραδύς κινέω μή κινέω κατά ὁ ἀμερής μηδέ ἐν ὁ ἀμερής χρόνος , οὗτος οὐδέ ὅλος ἄν λέγω κινέω ὁ βραδύς , εἰ γε ὁ μέν πᾶς μέγεθος ἐκ ἀμερής σύγκειμαι καί ὁ πᾶς χρόνος , οὐ οἷος τε δέ κινέω ὁ βραδύς κατά οὐδείς ἀμερής . διό ἰσοταχής ἄν κινέω πᾶς ὁ κατά ὁ ἀμερής κινέω . εἰ δέ ἐπί ὁ ἀμερής ἰσοταχής , καί ἐπί ὁ πᾶς ἄν μέγεθος ἰσοταχής ἄν κινέω , εἰ γε πᾶς ὁ μέγεθος ἐκ ἀμερής ὁ σύνθεσις . ὁ γάρ λεπτός ἐγώ ἀμερής πᾶς ὅμοιος καί ἰσοταχής κινέω , βραδύς δέ ἄλλος ἄλλος δοκέω κινέω διά ὁ ἀντικοπή ὁ ἐν αὐτός ἄτομος ἐφίστημι , πλάσμα τε αὐτός , προσέτι τε πῶς οὐ φαίνω ὁ οὕτως κινέω ὁ κίνησις αὐτός γίγνομαι βραδύς αὐτός , ἀλλά ἔνστασις αὐτός κωλύω συνεχής κινέω , ἄλλος τε καί εἰ πολυπλάσιος ὁ ταχύς ταχύς . εἰμί γάρ οὕτως καί βραδύς κινέω πολύς χρόνος ἵστημι ἤ κινέω . εἰ γάρ εἰμί ὥρα μέν εἷς ὁ ταχύς κινέω ὁ διάστημα διέρχομαι , αὐτός δέ οὗτος ὥρα ε ὁ βραδύς , δέω αὐτός εἷς μέν κινέω , ὁ δέ τέσσαρες ἵστημι . ἄτοπος δέ πός ὁ πολύς χρόνος ἵστημι ἵστημι μέν μή φαίνω , κινέω δέ ὁ ε ὥρα , καί οὗτος ὁμαλής .
alexander-philosophy.apori-ai-kai-lu-seis-sp 2.4.1
Εἰ ἐφ’ ἡμῖν ἐστι τοῦτο , οὖ τὸ ἀντικείμενον ἐφ’ ἡμῖν , τὸ οὖ τὸ ἀντικείμενον μὴ ἐφ’ ἡμῖν , ἐκεῖνο οὐκ ἐφ’ ἡμῖν . τοῦ δ’ ἐφ’ ἡμῖν τὸ ἀνἐν τικείμενον οὐκ ἐφ᾿ ἡμῖν , τῷ γὰρ ἐφ᾿ ἡμῖν τὸ οὐκ ἐφ᾿ ἡμῖν ἀντικείμενον . οὐδὲ τὸ ἐφ᾿ ἡμῖν . εἰ δὲ τὸ ἐφ᾿ ἡμῖν μὴ ἐφ᾿ ἡμῖν , οὐδέν ἐστιν ἐφ᾿ ἡμῖν . καθ᾿ ὃ ἐφ᾿ ἡμῖν ἐστιν , οὗ καὶ τὸ ἀντικείμενον ἐφ᾿ ἡμῖν , κατὰ τούτους οὐδέν ἐστιν ἐφ᾿ ἡμῖν . ἢ ψεῦδος τὸ εἰ μὴ ἐφ᾿ ἡμῖν τὸ εἶναι ἐφ᾿ ἡμῖν , οὐδέν ἐστιν ἐφ᾿ ἡμῖν . τὸ μὲν γὰρ ἐφ᾿ ἡμῖν τι εἶναι ἐν τῇ φύσει ἡμῶν καὶ τῇ οὐσίᾳ ἂν οὐκ ἐφ᾿ ἡμῖν ἐστι , ὥσπερ οὐδὲ τὸ λογικοῖς εἶναι , τὰ μέντοι πράγματα οἷς χρώμεθα κατὰ τὸ ἐφ᾿ ἡμῖν , ταῦτα ἐφ᾿ ἡμῖν . ούτων γὰρ καὶ τὰ ἀντικείμενα ἐφ᾿ ἡμῖν . τὸ μὲν γὰρ ἐφ᾿ ἡμῖν τι εἶναι οὐκ ἐφ᾿ ἡμῖν , τὸ δὲ περιπατῆσαι ἐφ᾿ ἡμῖν , ὅτι καὶ τὸ μὴ περιπατῆσαι . καὶ γὰρ ἴδιον τὸ ἀντικείμενον τοῦ ἐφ᾿ ἡμῖν οὐκ ἐφ᾿ ἡμῖν διὰ τούτου , τὸ δὲ ἐφ᾿ ἡμῖν δῆλον . ὡς οὖν τὰ ἀντικείμενα ἐφ᾿ ἡμῖν , ταῦτα καὶ αὐτὰ ἐφ᾿ ἡμῖν , ὅτι μὴ ἐφ᾿ ἡμῖν ἐν τοῖς πρακτοῖς . οὐ πρακτὸν δὲ τὸ εἶναί τι ἐφ᾿ ἡμῖν ἐν τοῖς βουλευτοῖς καὶ τοῖς ἐνδεχομένοις καὶ ἄλλως ἔχειν . οὐκ ὄντος δὲ ἐν τούτοις τοῦ εἶναί τι ἐφ᾿ ἡμῖν εἰκότως ἡ μὲν δύναμις , καθ᾿ ἥν ἐστιν ἐφ᾿ ἡμῖν , οὐκ ἐφ᾿ ἡμῖν , πρὸς ἃ δὲ χρώμεθα τῇ τοῦ ἐφ᾿ ἡμῖν τι εἶναι δυνάμει , ἐφ᾿ ἡμῖν ταῦτα , ὥσπερ καὶ ἡ μὲν χρῆσις τοῦ λόγου ἐφ᾿ ἡμῖν , οὐκ ἐφ᾿ ἡμῖν δὲ ἡ δύναμις τῆς χρήσεως .
Lemmas: εἰ ἐπί ἐγώ εἰμί οὗτος , ὅς ὁ ἀντίκειμαι ἐπί ἐγώ , ὁ ὅς ὁ ἀντίκειμαι μή ἐπί ἐγώ , ἐκεῖνος οὐ ἐπί ἐγώ . ὁ δέ ἐπί ἐγώ ὁ ἀνίημι τίκτω οὐ ἐπί ἐγώ , ὁ γάρ ἐπί ἐγώ ὁ οὐ ἐπί ἐγώ ἀντίκειμαι . οὐδέ ὁ ἐπί ἐγώ . εἰ δέ ὁ ἐπί ἐγώ μή ἐπί ἐγώ , οὐδείς εἰμί ἐπί ἐγώ . κατά ὅς ἐπί ἐγώ εἰμί , ὅς καί ὁ ἀντίκειμαι ἐπί ἐγώ , κατά οὗτος οὐδείς εἰμί ἐπί ἐγώ . ἤ ψεῦδος ὁ εἰ μή ἐπί ἐγώ ὁ εἰμί ἐπί ἐγώ , οὐδείς εἰμί ἐπί ἐγώ . ὁ μέν γάρ ἐπί ἐγώ τις εἰμί ἐν ὁ φύσις ἐγώ καί ὁ οὐσία ἄν οὐ ἐπί ἐγώ εἰμί , ὥσπερ οὐδέ ὁ λογικός εἰμί , ὁ μέντοι πρᾶγμα ὅς χράω κατά ὁ ἐπί ἐγώ , οὗτος ἐπί ἐγώ . οὐτάω γάρ καί ὁ ἀντίκειμαι ἐπί ἐγώ . ὁ μέν γάρ ἐπί ἐγώ τις εἰμί οὐ ἐπί ἐγώ , ὁ δέ περιπατέω ἐπί ἐγώ , ὅτι καί ὁ μή περιπατέω . καί γάρ ἴδιος ὁ ἀντίκειμαι ὁ ἐπί ἐγώ οὐ ἐπί ἐγώ διά οὗτος , ὁ δέ ἐπί ἐγώ δῆλος . ὡς οὖν ὁ ἀντίκειμαι ἐπί ἐγώ , οὗτος καί αὐτός ἐπί ἐγώ , ὅτι μή ἐπί ἐγώ ἐν ὁ πρακτός . οὐ πρακτός δέ ὁ εἰμί τις ἐπί ἐγώ ἐν ὁ βουλευτός καί ὁ ἐνδέχομαι καί ἄλλος ἔχω . οὐ εἰμί δέ ἐν οὗτος ὁ εἰμί τις ἐπί ἐγώ ἔοικα ὁ μέν δύναμις , κατά ὅς εἰμί ἐπί ἐγώ , οὐ ἐπί ἐγώ , πρός ὅς δέ χράω ὁ ὁ ἐπί ἐγώ τις εἰμί δύναμις , ἐπί ἐγώ οὗτος , ὥσπερ καί ὁ μέν χρῆσις ὁ λόγος ἐπί ἐγώ , οὐ ἐπί ἐγώ δέ ὁ δύναμις ὁ χρῆσις .
alexander-philosophy.apori-ai-kai-lu-seis-sp 2.5.1
Τῷ ἐφ᾿ ἡμῖν τι εἶναι ἀντίκειται τὸ μηδὲν εἶναι ἐφ᾿ ἡμῖν . ἀδύνατον τὸ οὖν τῷ ἐφ᾿ ἡμῖν τι εἶναι ἀντικείμενον ἀδύνατον . ἀλλὰ μὴν ᾧ τὸ ἀντικείμενον ἀδύνατον , τοῦτο καθ᾿ εἱμαρμένην , εἴ γε ταῦτα καθ᾿ εἱμαρμένην γίνεται , οἷς τὰ ἀντικείμενα ἀδύνατόν ἐστιν ἢ εἶναι ἢ γενέσθαι . τὸ οὖν ἐφ᾿ ἡμῖν τι εἶναι καθ᾿ εἱμαρμένην . τῷ δὲ ἐφ᾿ ἡμῖν τι εἶναι καθ᾿ εἱμαρμένην σώζοιτο ἂν τὸ ἐφ᾿ ἡμῖν τι εἶναι κατὰ τοὺς ἅπαντα γίνεσθαι καθ᾿ εἱμαρμένην λέγοντας . ἢ οὐκ ἀληθὲς τὸ ᾧ τὸ ἀντικείμενον ἀδύνατον , τοῦτο εἶναι καθ᾿ εἱμαρμένην . εἰ μὲν γὰρ ταὐτὸν ἦν τὸ ἐξ ἀνάγκης τῷ καθ᾿ εἱμαρμένην , ἦν ἂν ὥσπερ τοῦ ἐξ ἀνάγκης ὁρισμὸς τὸ ᾧ τὸ ἀντικείμενον ἀδύνατον , οὕτως καὶ τοῦ καθ᾿ εἱμαρμένην . ἐπὶ πλέον δὲ τὸ ἐζ ἀνάγκης τοῦ καθ᾿ εἱμαρμένην · οὐ γὰρ πᾶν τὸ ἐξ ἀνάγκης καθ᾿ εἱμαροὐδὲ μένην . τέσσαρα γοῦν τὰ δὶς δύο ἐξ ἀνάγκης , οὐ μὴν καθ᾿ εἱμαρμένην , εἴ γε ἐν τοῖς γινομένοις τὸ καθ᾿ εἱμαρμένην , ὥστ᾿ οὐκέτ᾿ ἂν ὁρισμὸς εἴη τοῦ καθ᾿ εἱμαρμένην ὁ λόγος ὁ λέγων , οὗ τὸ ἀντικείμενον ἀδύνατον , ἀλλ᾿ ὑπάρχοι μὲν ἂν καὶ τοῦτο τοῖς καθ᾿ εἱμαρμένην , ἐπεὶ καὶ αὐτὰ ἀναγκαῖα , οὐ μὴν ὡς ἐπ᾿ ἴσης αὐτοῖς εἶναι . εἰ δὲ μὴ ἐπ᾿ ἴσης , οὐκ ἐπιστρέψει . οὐ δεῖται πάντως τὸ ἀντικείμενον ἀδύνατον , τοῦτο καθ᾿ εἱμαρμένην , ἀλλὰ ἀναγκαῖον τοῦτο , οὗ γὰρ ὁρισμὸς ὁ προειρημένος λόγος . τὸ ἐφ᾿ ἡμῖν δή ἐστιν ἀναγκαῖον μέν , ὅτι πᾶν τὸ ἐν τῇ οὐσίᾳ τινὸς ὃν ἀναγκαίως αὐτῷ ὑπάρχει , οὐ μὴν καθ᾿ εἱμαρμένην . οἷς γὰρ καθ᾿ εἱρμὸν αἰτίων γινομένοις τὸ ἀντικείμενον ἀδύνατον , ταῦτα εἴη ἂν καθ᾿ εἱμαρμένην .
Lemmas: ὁ ἐπί ἐγώ τις εἰμί ἀντίκειμαι ὁ μηδείς εἰμί ἐπί ἐγώ . ἀδύνατος ὁ οὖν ὁ ἐπί ἐγώ τις εἰμί ἀντίκειμαι ἀδύνατος . ἀλλά μήν ὅς ὁ ἀντίκειμαι ἀδύνατος , οὗτος κατά μείρομαι , εἰ γε οὗτος κατά μείρομαι γίγνομαι , ὅς ὁ ἀντίκειμαι ἀδύνατος εἰμί ἤ εἰμί ἤ γίγνομαι . ὁ οὖν ἐπί ἐγώ τις εἰμί κατά μείρομαι . ὁ δέ ἐπί ἐγώ τις εἰμί κατά μείρομαι σῴζω ἄν ὁ ἐπί ἐγώ τις εἰμί κατά ὁ ἅπας γίγνομαι κατά μείρομαι λέγω . ἤ οὐ ἀληθής ὁ ὅς ὁ ἀντίκειμαι ἀδύνατος , οὗτος εἰμί κατά μείρομαι . εἰ μέν γάρ αὐτός εἰμί ὁ ἐκ ἀνάγκη ὁ κατά μείρομαι , εἰμί ἄν ὥσπερ ὁ ἐκ ἀνάγκη ὁρισμός ὁ ὅς ὁ ἀντίκειμαι ἀδύνατος , οὕτως καί ὁ κατά μείρομαι . ἐπί πολύς δέ ὁ ἐζ ἀνάγκη ὁ κατά μείρομαι · οὐ γάρ πᾶς ὁ ἐκ ἀνάγκη κατά εἱμαροὐδὲ μένω . τέσσαρες γοῦν ὁ δίς δύο ἐκ ἀνάγκη , οὐ μήν κατά μείρομαι , εἰ γε ἐν ὁ γίγνομαι ὁ κατά μείρομαι , ὥστε οὐκέτι ἄν ὁρισμός εἰμί ὁ κατά μείρομαι ὁ λόγος ὁ λέγω , ὅς ὁ ἀντίκειμαι ἀδύνατος , ἀλλά ὑπάρχω μέν ἄν καί οὗτος ὁ κατά μείρομαι , ἐπεί καί αὐτός ἀναγκαῖος , οὐ μήν ὡς ἐπί ἴσος αὐτός εἰμί . εἰ δέ μή ἐπί ἴσος , οὐ ἐπιστρέφω . οὐ δέω πάντως ὁ ἀντίκειμαι ἀδύνατος , οὗτος κατά μείρομαι , ἀλλά ἀναγκαῖος οὗτος , ὅς γάρ ὁρισμός ὁ προλέγω λόγος . ὁ ἐπί ἐγώ δή εἰμί ἀναγκαῖος μέν , ὅτι πᾶς ὁ ἐν ὁ οὐσία τις εἰμί ἀναγκαῖος αὐτός ὑπάρχω , οὐ μήν κατά μείρομαι . ὅς γάρ κατά εἱρμός αἴτιος γίγνομαι ὁ ἀντίκειμαι ἀδύνατος , οὗτος εἰμί ἄν κατά μείρομαι .
alexander-philosophy.apori-ai-kai-lu-seis-sp 2.6.1
Ἢ οὐκ ἔστιν ἐκεῖνο , ὧν ἐστιν ἔργον τι , εἴ γε ἔργον μὲν τὴν ἐνέργειαν λέγει τὴν ὡς τέλος , τῷ δὲ οὐδὲν τέλος ἐστίν . ἡ γὰρ οὐσία αὐτοῦ ἐνέργειά ἐστιν , ἀλλ᾿ οὐκ ὄν τι ἄλλο , ἔπειτα ἐνέργεια . δῆλον δὲ τοῦτο δἰ ὃ ἐπήνεγκεν ὅ ἐστιν , ἐπεὶ δὲ ὁ οὐρανὸς τοιοῦτος . σῶμα ἄρα θεῖον᾿ , ἐκεῖνο γὰρ οὐ τοιοῦτον .
Lemmas: ἤ οὐ εἰμί ἐκεῖνος , ὅς εἰμί ἔργον τις , εἰ γε ἔργον μέν ὁ ἐνέργεια λέγω ὁ ὡς τέλος , ὁ δέ οὐδείς τέλος εἰμί . ὁ γάρ οὐσία αὐτός ἐνέργεια εἰμί , ἀλλά οὐ εἰμί τις ἄλλος , ἔπειτα ἐνέργεια . δῆλος δέ οὗτος διά ὅς ἐπιφέρω ὅς εἰμί , ἐπεί δέ ὁ οὐρανός τοιοῦτος . σῶμα ἄρα θεῖος , ἐκεῖνος γάρ οὐ τοιοῦτος .
alexander-philosophy.apori-ai-kai-lu-seis-sp 2.8.1
Εἰ τὸ δυνάμει ζωὴν ἔχον σημαίνει τὸ δυνάμενον ζῆν , τὸ δὲ δυνάμενον ζῆν ἐστι τὸ δυνάμενον ψυχὴν ἔχειν , πῶς οὐκ αὐτὸ δἰ αὑτοῦ ὡρίσατο ὁ τὴν ψυχὴν ὁρισάμενος ἐντελέχειαν σώματος φυσικοῦ ὀργανικοῦ δυνάμει ζωὴν ἔχοντος ; ἢ οὐ κέχρηται ἐν τῷ τῆς ψυχῆς ὁρισμῷ τῷ δυνάμει ζωὴν ἔχοντι , ἀλλὰ πρότερον λαβὼν τὸ δυνάμει ζωὴν ἔχοντος ” , ὕστερον ὅτε λοιπὸν τὸν ὅλον λόγον ἀποδίδωσι , μετέλαβε τὸ ὀργανικὸν εἰς τὴν εὕρεσιν καὶ λῆψιν τοῦ ὀργανικοῦ χρησάμενος τῷ δυνάμει ζωὴν ἔχοντι · τὸ δ᾿ ὀργανικόν ἐστιν ὃ ἔχει μόρια διαφερούσαις ἐνεργείαις ὑπηρετεῖσθαι δυνάμενα , ἴσον ἔλαβεν καὶ τὸ δυνάμει ζωὴν ἔχον . ἔτι εἰπών ἐντελέχειαν τὴν ψυχὴν τοῦ σώματος δυναμένου ζωὴν ἔχειν οὐ δἰ αὐτοῦ τὴν ἀπόδοσιν πεποίηται . τὴν γὰρ τοῦ σώματος φύσιν , ἐν ἡ ψυχή , ὁποία ἐστίν , ἐδήλωσεν . οὐκ ἄρα τὴν ψυχὴν ἐδήλωσεν , οὐδὲ τὴν ψυχὴν ὡρίσατο δἰ αὑτῆς . ἔτι οὐκ ἔστι ταὐτὸν ψυχὴ καὶ ζωή , ἀλλὰ τὸ μὲν ἐνεργὲς ἡ ζωή , ὅτι ἡ δἰ αὐτοῦ τροφή τε καὶ αὔξησις᾿ , τὸ δὲ δυνάμει ζωὴν ἔχον λέγοιτ᾿ ἂν τὸ ὀργανικὸν ἔχον δἰ αὑτοῦ τὸ δύνασθαι τρέφεσθαί τε καὶ αὔξεσθαι , ὃ οὐκ ἔστιν ἴσον τῷ τὴν ψυχὴν ἔχειν .
Lemmas: εἰ ὁ δύναμις ζωή ἔχω σημαίνω ὁ δύναμαι ζάω , ὁ δέ δύναμαι ζάω εἰμί ὁ δύναμαι ψυχή ἔχω , πῶς οὐ αὐτός διά ἑαυτοῦ ὁρίζω ὁ ὁ ψυχή ὁρίζω ἐντελέχεια σῶμα φυσικός ὀργανικός δύναμις ζωή ἔχω ; ἤ οὐ χράω ἐν ὁ ὁ ψυχή ὁρισμός ὁ δύναμις ζωή ἔχω , ἀλλά πρότερος λαμβάνω ὁ δύναμις ζωή ἔχω ” , ὕστερον ὅτε λοιπός ὁ ὅλος λόγος ἀποδίδωμι , μεταλαμβάνω ὁ ὀργανικός εἰς ὁ εὕρεσις καί λῆψις ὁ ὀργανικός χράω ὁ δύναμις ζωή ἔχω · ὁ δέ ὀργανικός εἰμί ὅς ἔχω μόριον διαφέρω ἐνέργεια ὑπηρετέω δύναμαι , ἴσος λαμβάνω καί ὁ δύναμις ζωή ἔχω . ἔτι λέγω ἐντελέχεια ὁ ψυχή ὁ σῶμα δύναμαι ζωή ἔχω οὐ διά αὐτός ὁ ἀπόδοσις ποιέω . ὁ γάρ ὁ σῶμα φύσις , ἐν ὁ ψυχή , ὁποῖος εἰμί , δηλόω . οὐ ἄρα ὁ ψυχή δηλόω , οὐδέ ὁ ψυχή ὁρίζω διά ἑαυτοῦ . ἔτι οὐ εἰμί αὐτός ψυχή καί ζωή , ἀλλά ὁ μέν ἐνεργός ὁ ζωή , ὅτι ὁ διά αὐτός τροφή τε καί αὔξησις , ὁ δέ δύναμις ζωή ἔχω λέγω ἄν ὁ ὀργανικός ἔχω διά ἑαυτοῦ ὁ δύναμαι τρέφω τε καί αὐξάνω , ὅς οὐ εἰμί ἴσος ὁ ὁ ψυχή ἔχω .
alexander-philosophy.apori-ai-kai-lu-seis-sp 2.9.1
Ἢ τὸ μὲν ἐντελέχεια ἴσον ἐστὶ τῷ εἶδος , τὸ δὲ εἶδος οὐ πρός τι , εἰ καὶ ὅτι μάλιστά τινός ἐστιν . οὐ γὰρ εἴ τί τινός ἐστιν , εὐθύς ἐστι τοῦτο καὶ πρός τι . καὶ γὰρ ἡ ἐπιφάνειά τινος οὖσα οὐ πρός τί ἐστιν . ἀλλὰ καὶ τὰ μέρη τῶν δευτέρων οὐσιῶν τινὸς μέν ἐστιν , οὐ μήν ἐστι καὶ πρός τι . πρός τι γάρ ἐστιν οἷς τὸ εἶναι ταὐτόν ἐστι τῷ πρός τί πως ἔχειν , ἡ δὲ ψυχὴ σώματος μέν ἐστι τοιοῦδε ἐντελέχεια , οὐ μὴν τὸ εἶναι αὐτῇ ἐν τῷ πρός τί πως ἔχειν ἐστίν . οὖσα γάρ τι τοῦ σώματός ἐστιν , ὡς καὶ ἡ κεφαλὴ οὖσά τί ἐστιν κεφαλωτοῦ κεφαλή . τὸ μὲν γὰρ ὅμοιον καθὸ ὅμοιον , καὶ τὸ ἴσον καθὸ ἴσον ἐν τῇ πρὸς ἃ λέγεται σχέσει τὸ εἶναι ἔχει , καὶ οὐδεν ἄλλο παρὰ τὴν πρὸς ὃ λέγεται σχέσιν δηλοῖ , ἡ δὲ ψυχὴ καὶ ἡ κεφαλὴ οἰκείαν τινὰ φύσιν καὶ οὐσίαν σημαίνουσιν , ᾗ συμβέβηκεν ἄλλου εἶναι , οὐκ εἴ τι δὲ ἄλλου ἐστίν , ἤδη καὶ πρός τί ἐστιν .
Lemmas: ἤ ὁ μέν ἐντελέχεια ἴσος εἰμί ὁ εἶδος , ὁ δέ εἶδος οὐ πρός τις , εἰ καί ὅτι μάλα τις εἰμί . οὐ γάρ εἰ τις τις εἰμί , εὐθύς εἰμί οὗτος καί πρός τις . καί γάρ ὁ ἐπιφάνεια τις εἰμί οὐ πρός τίς εἰμί . ἀλλά καί ὁ μέρος ὁ δεύτερος οὐσία τις μέν εἰμί , οὐ μήν εἰμί καί πρός τις . πρός τις γάρ εἰμί ὅς ὁ εἰμί αὐτός εἰμί ὁ πρός τις πως ἔχω , ὁ δέ ψυχή σῶμα μέν εἰμί τοιόσδε ἐντελέχεια , οὐ μήν ὁ εἰμί αὐτός ἐν ὁ πρός τίς πως ἔχω εἰμί . εἰμί γάρ τις ὁ σῶμα εἰμί , ὡς καί ὁ κεφαλή εἰμί τις εἰμί κεφαλωτός κεφαλή . ὁ μέν γάρ ὅμοιος καθό ὅμοιος , καί ὁ ἴσος καθό ἴσος ἐν ὁ πρός ὅς λέγω σχέσις ὁ εἰμί ἔχω , καί οὐδείς ἄλλος παρά ὁ πρός ὅς λέγω σχέσις δηλόω , ὁ δέ ψυχή καί ὁ κεφαλή οἰκεῖος τις φύσις καί οὐσία σημαίνω , ὅς συμβαίνω ἄλλος εἰμί , οὐ εἰ τις δέ ἄλλος εἰμί , ἤδη καί πρός τις εἰμί .
alexander-philosophy.apori-ai-kai-lu-seis-sp 2.10.1
Ψυχή ἐστι καθ᾿ ὃ τὸ ζῷον ζῷόν ἐστι . καθ᾿ ὃ γὰρ διαφέρει ἐνυπάρχον αὐτῷ τὸ ζῷον τοῦ μὴ ζῴου , κατὰ τοῦτο ζῷον · κατὰ δὲ τὴν ψυχὴν ἐνυπάρχουσαν αὐτῷ διαφέρει τὸ ζῷον τοῦ μὴ ζῴου , κατὰ τὴν ψυχὴν τὸ ζῷον ζῷόν ἐστι . καθ᾿ ὃ δὲ τὸ ζῷον ζῷόν ἐστιν , εἶδος τοῦτο αὐτοῦ . πᾶν γὰρ καθ᾿ ὃ λέγεταί τε καί ἐστιν τόδε τι , εἶδος τοῦτο · καὶ γὰρ τῶν κατὰ τέχνην γινομένων ἕκαστον καὶ τῶν κατὰ φύσιν κατὰ τὸ εἶδός ἐστιν τοῦτο ὅ ἐστι . καὶ τὸ ζῷον δὴ ζῷόν ἐστι κατὰ τὸ εἶδος , ἦν δὲ κατὰ τὴν ψυχὴν ζῷον , εἶδος οὖν ἡ ψυχή . ἀλλὰ μὴν τό τινος εἶδος ἔνυλον εἶδός ἐστιν , ἡ ψυχὴ δέ τινος εἶδός ἐστιν , τοῦ γὰρ ζῴου . ἡ ψυχὴ οὖν ἔνυλον ὂν εἶδος ἀδύνατον αὐτὸ καθ᾿ αὑτὸ εἶναι . ὃ γὰρ ὕλης δεῖται πρὸς τὸ εἶναι ταύτης τι ὄν , ἀδύνατον τοῦτο χωρισθὲν αὐτῆς αὐτὸ καθ᾿ αὑτὸ εἶναι . ἡ δὲ ψυχὴ ἔνυλον εἶδός ἐστιν · ψυχὴν οὖν ἀδύνατον αὐτὴν καθ᾿ αὑτὴν εἶναί ποτε . ὃ δ᾿ ἀδύνατόν ἐστι τὸ καθ᾿ αὑτὸ κινεῖσθαι τὴν ψυχὴν ἀδύνατόν ἐστι καθ᾿ αὑτὴν εἶναι · τὴν ψυχὴν ἄρα ἀδύνατόν ἐστι καθ᾿ αὑτὴν κινεῖσθαι . ὃ δὲ μὴ καθ᾿ αὑτὸ κινητόν , οὐχ οἷόν τε εἶναι αὐτοκίνητον . ἡ δὲ ψυχὴ καθ᾿ αὑτὴν οὐ κινεῖται , ἡ ψυχὴ ἄρα οὐκ ἔστιν αὐτοκίνητος .
Lemmas: ψυχή εἰμί κατά ὅς ὁ ζῷον ζῷον εἰμί . κατά ὅς γάρ διαφέρω ἐνυπάρχω αὐτός ὁ ζῷον ὁ μή ζῷον , κατά οὗτος ζῷον · κατά δέ ὁ ψυχή ἐνυπάρχω αὐτός διαφέρω ὁ ζῷον ὁ μή ζῷον , κατά ὁ ψυχή ὁ ζῷον ζῷον εἰμί . κατά ὅς δέ ὁ ζῷον ζῷον εἰμί , εἶδος οὗτος αὐτός . πᾶς γάρ κατά ὅς λέγω τε καί εἰμί ὅδε τις , εἶδος οὗτος · καί γάρ ὁ κατά τέχνη γίγνομαι ἕκαστος καί ὁ κατά φύσις κατά ὁ εἶδος εἰμί οὗτος ὅς εἰμί . καί ὁ ζῷον δή ζῷον εἰμί κατά ὁ εἶδος , εἰμί δέ κατά ὁ ψυχή ζῷον , εἶδος οὖν ὁ ψυχή . ἀλλά μήν ὁ τις εἶδος ἔνυλος εἶδος εἰμί , ὁ ψυχή δέ τις εἶδος εἰμί , ὁ γάρ ζῷον . ὁ ψυχή οὖν ἔνυλος εἰμί εἶδος ἀδύνατος αὐτός κατά ἑαυτοῦ εἰμί . ὅς γάρ ὕλη δέω πρός ὁ εἰμί οὗτος τις εἰμί , ἀδύνατος οὗτος χωρίζω αὐτός αὐτός κατά ἑαυτοῦ εἰμί . ὁ δέ ψυχή ἔνυλος εἶδος εἰμί · ψυχή οὖν ἀδύνατος αὐτός κατά ἑαυτοῦ εἰμί ποτέ . ὅς δέ ἀδύνατος εἰμί ὁ κατά ἑαυτοῦ κινέω ὁ ψυχή ἀδύνατος εἰμί κατά ἑαυτοῦ εἰμί · ὁ ψυχή ἄρα ἀδύνατος εἰμί κατά ἑαυτοῦ κινέω . ὅς δέ μή κατά ἑαυτοῦ κινητός , οὐ οἷος τε εἰμί αὐτοκίνητος . ὁ δέ ψυχή κατά ἑαυτοῦ οὐ κινέω , ὁ ψυχή ἄρα οὐ εἰμί αὐτοκίνητος .
alexander-philosophy.apori-ai-kai-lu-seis-sp 2.12.1
Οὐ γὰρ τὰ συστελλόμενα ⟨ καὶ ⟩ εἰς ἑαυτὰ ἀναχωροῦντα συστέλλεται σώματος χωροῦντος διὰ σώματος . συστέλλεται γὰρ τοῦτο ὃ ἐνεργείᾳ ἔτι ὂν μένον ἐπὶ τῆς αὐτῆς οὐσίας ⟨ εἰς ⟩ ἐλάττονα ὄγκον συνάγεται ἢ ὑπό τινος ἢ ὑφ᾿ ἑαυτοῦ . πάντα δὲ τὰ τοῦτο πάσχοντα ἀποκρίσει τινὸς τοῦτο ποιεῖ ( ἢ γὰρ τοῦ πνεύματος χωριζομένου τὸ λοιπὸν σῶμα εἰς τὴν τέως ὑπ᾿ ἐκείνου χώραν κατεχομένην συνέρχεται , ἢ τοῦ ὑγροῦ τοῦ ἐν αὐτοῖς παρεσπαρμένου ) , ἡ δὲ ὕλη οὐδὲ τὴν ἀρ|χὴν συστέλλεται τῷ μηδ᾿ ἐνεργείᾳ ὑφεστάναι . γίνεται δὲ τὰ ὑπ᾿ αὐτῆς σώματα ποτὲ μὲν ἐπὶ μείζονος ὄγκου , ποτὲ δ᾿ ἐπ᾿ ἐλάττονος τῷ τῶν σωμάτων τὰ μὲν εἶναι παχύτερά τε καὶ στερεώτερα , τὰ δὲ λεπτότερά τε καὶ ὑγρότερα , ὧν τὰ μὲν παχύτερά τε καὶ στερεώτερα εἰς τὸν ἴσον ὄγκον πλείονος ὄγκου δεῖται , τὰ δὲ ὑγρότερά τε καὶ λεπτότερα ἐλάττονος . διὸ ποτὲ μὲν ἐπὶ τῆς αὐτῆς ὕλης ἐστὶν σῶμα πλείονα κατέχον τόπον , ποτὲ δὲ ἐλάττονα τῷ τὴν αὐτὴν ὕλην τῶν ἑκατέρου τῶν σωμάτων ποιητικῶν ποιοτήτων εἶναι δεκτικήν . εἰ μὲν οὖν ἐν τῇ τῶν σωμάτων χωρήσει δἰ ἀλλήλων ἐγίνετο φθορά τις ἢ μεταβολὴ εἰς παχυμερέστερα σώματα , ἴσωι ἂν ἐδύνατο ὃν τέως τὸ ἕτερον κατεῖχεν τόπον , τοῦτον ὕστερον κατέχειν τὸ ἐκ τῆς ἀμφοτέρων μίξεως γινόμενον , εἰ δὲ τὰ αὐτὰ μένει ( ἑκάτερον γὰρ αὐτῶν δοκεῖ σώζειν τὴν ἑαυτοῦ φύσιν ) , πῶς ἂν ἔτι γίγνοιτο τοῦτο γίνεσθαι ; ἔτι ἔνια μιγνύμενα , οὐ μόνον οὐ παχύτερον ἀλλὰ καὶ λεπτότερον αὐτὸ ἢ πρόσθεν ἦν ποιεῖ , ὥστε ἔδει αὐτὸ ἐπὶ μείζονος γιγνόμενον ὄγαου καὶ τόπον κατέχειν πλείονα .
Lemmas: οὐ γάρ ὁ συστέλλω ⟨ καί ⟩ εἰς ἑαυτοῦ ἀναχωρέω συστέλλω σῶμα χωρέω διά σῶμα . συστέλλω γάρ οὗτος ὅς ἐνέργεια ἔτι εἰμί μένω ἐπί ὁ αὐτός οὐσία ⟨ εἰς ⟩ ἐλαχύς ὄγκος συνάγω ἤ ὑπό τις ἤ ὑπό ἑαυτοῦ . πᾶς δέ ὁ οὗτος πάσχω ἀπόκρισις τις οὗτος ποιέω ( ἤ γάρ ὁ πνεῦμα χωρίζω ὁ λοιπός σῶμα εἰς ὁ τέως ὑπό ἐκεῖνος χώρα κατέχω συνέρχομαι , ἤ ὁ ὑγρός ὁ ἐν αὐτός παρασπείρω ) , ὁ δέ ὕλη οὐδέ ὁ ἀρχή συστέλλω ὁ μηδέ ἐνέργεια ὑφίστημι . γίγνομαι δέ ὁ ὑπό αὐτός σῶμα ποτέ μέν ἐπί μέγας ὄγκος , ποτέ δέ ἐπί ἐλαχύς ὁ ὁ σῶμα ὁ μέν εἰμί παχύς τε καί στερεός , ὁ δέ λεπτός τε καί ὑγρός , ὅς ὁ μέν παχύς τε καί στερεός εἰς ὁ ἴσος ὄγκος πολύς ὄγκος δέω , ὁ δέ ὑγρός τε καί λεπτός ἐλαχύς . διό ποτέ μέν ἐπί ὁ αὐτός ὕλη εἰμί σῶμα πολύς κατέχω τόπος , ποτέ δέ ἐλαχύς ὁ ὁ αὐτός ὕλη ὁ ἑκάτερος ὁ σῶμα ποιητικός ποιότης εἰμί δεκτικός . εἰ μέν οὖν ἐν ὁ ὁ σῶμα χώρησις διά ἀλλήλων γίγνομαι φθορά τις ἤ μεταβολή εἰς παχυμερής σῶμα , ἴσος ἄν δύναμαι ὅς τέως ὁ ἕτερος κατέχω τόπος , οὗτος ὕστερον κατέχω ὁ ἐκ ὁ ἀμφότερος μίξις γίγνομαι , εἰ δέ ὁ αὐτός μένω ( ἑκάτερος γάρ αὐτός δοκέω σῴζω ὁ ἑαυτοῦ φύσις ) , πῶς ἄν ἔτι γίγνομαι οὗτος γίγνομαι ; ἔτι ἔνιοι μείγνυμι , οὐ μόνος οὐ παχύς ἀλλά καί λεπτός αὐτός ἤ πρόσθεν εἰμί ποιέω , ὥστε δέω αὐτός ἐπί μέγας γίγνομαι ὄγαου καί τόπος κατέχω πολύς .
alexander-philosophy.apori-ai-kai-lu-seis-sp 2.14.1
Ἢ τὰ κοινὰ οὐχ ἁπλῶς νοήματα , ἀλλὰ ἀπό τινων καὶ περί τινων , ταῦτα δ᾿ ἐστὶ τὰ καθέκαστα . γίνεται δὲ ἀπὸ τούτων τῶν οὐκ ὄντων κοινῶν τῷ ἀφαιρεῖσθαι αὐτῶν τῇ ἐπινοίᾳ , ταῦτα δὲ καθ᾿ αὑτὰ διαφέροντα ἀλλήλων καθέκαστά ἐστιν , ὧν ἀφαιρεθέντων τὸ καταλειπόμενον νόημα . ῆ ἐν ἅπασι τὸ κοινόν ἐστιν , ὃ τῷ μὴ οὕτως ὑφεστάναι , ὡς νοεῖται , δοκεῖ τὴν ὑπόστασιν ἔχειν ἐφ᾿ ὧν λέγεται , καὶ ἔστιν ὁρισμὸς τοῦ τοιούτου καὶ τοῦτον τὸν τρόπον νοουμένου καὶ διὰ τοῦ νοήματος εἶναι δοκοῦντος , οὐ τοῦ νοήματος , ἀλλὰ τοῦ οὕτω νοουμένου . μηνυτικὸς γὰρ ὁ ὁρισμὸς τοῦ ἀπὸ τοῦ πράγματος τοῦ ὁριζομένου νοήματος γεγονότος . σημεῖα γὰρ τὰ μὲν νοήματα τῶν πραγμάτων , οἱ δὲ λόγοι τῶν ἀπ᾿ ἐκείνων νοημάτων , ὥστε καὶ ὁ τοῦ σώματος ὁρισμὸς εἴη ἂν τοῦ νοήματος μηνυτικός , | ὃ λέγομεν ἀπὸ τοῦ σώματος κατὰ ἀφαίρεσιν τῶν ὑπαρχόντων τοῖς καθέκαστα σώμασιν , ὧν ἀφαιρεθέντων τὸ καταλειπόμενον κοινὸν καὶ ταὐτόν ἐστιν ἐν ἅπασι τοῖς σώμασιν . ὢν δὲ τῆς τοῦ σώματος φύσεώς τε καὶ οὐσίας μηνυτικὸς οὐκ ἂν εἴη ἀσωμάτου , οὐδ᾿ ἐπεὶ ἀσώματος οὗτος , καὶ τὸ νόημα τὸ ἀπὸ τοῦ σώματος διὰ τοῦτο ἄτοπόν τι λέγεται . ὁ μὲν γὰρ ὁρισμὸς λόγος , οὐ λόγος δὲ τὸ σῶμα . καὶ ἐν πᾶσι δὴ οὐ τοῦ σημαινομένου τὸ σημαινόμενον , ἐπεὶ αὐτὸ τοῦτο τίς ἀξιώσει καὶ τὸν τοῦ λευκοῦ λόγον λευκὸν εἶναι καὶ τὸν τοῦ βαρέος βαρύν ; ὅτι μὲν γὰρ οὐ τοῦ νοήματος ὁ ὁρισμός , ὁ μὲν λέγει τὸ τριχῆ διεστὸς ἁπτόν᾿ , οὐ τοιοῦτο δὲ τὸ νόημα · καὶ ὁ μὲν ζῷον λογικὸν θνητόν᾿ , οὐδὲν δὲ τούτων ἐν τῷ νοήματι .
Lemmas: ἤ ὁ κοινός οὐ ἁπλῶς νόημα , ἀλλά ἀπό τις καί περί τις , οὗτος δέ εἰμί ὁ καθέκαστος . γίγνομαι δέ ἀπό οὗτος ὁ οὐ εἰμί κοινός ὁ ἀφαιρέω αὐτός ὁ ἐπίνοια , οὗτος δέ κατά ἑαυτοῦ διαφέρω ἀλλήλων καθέκαστος εἰμί , ὅς ἀφαιρέω ὁ καταλείπω νόημα . ἤ ἐν ἅπας ὁ κοινός εἰμί , ὅς ὁ μή οὕτως ὑφίστημι , ὡς νοέω , δοκέω ὁ ὑπόστασις ἔχω ἐπί ὅς λέγω , καί εἰμί ὁρισμός ὁ τοιοῦτος καί οὗτος ὁ τρόπος νοέω καί διά ὁ νόημα εἰμί δοκέω , οὐ ὁ νόημα , ἀλλά ὁ οὕτως νοέω . μηνυτικός γάρ ὁ ὁρισμός ὁ ἀπό ὁ πρᾶγμα ὁ ὁρίζω νόημα γίγνομαι . σημεῖον γάρ ὁ μέν νόημα ὁ πρᾶγμα , ὁ δέ λόγος ὁ ἀπό ἐκεῖνος νόημα , ὥστε καί ὁ ὁ σῶμα ὁρισμός εἰμί ἄν ὁ νόημα μηνυτικός , | ὅς λέγω ἀπό ὁ σῶμα κατά ἀφαίρεσις ὁ ὑπάρχω ὁ καθέκαστος σῶμα , ὅς ἀφαιρέω ὁ καταλείπω κοινός καί αὐτός εἰμί ἐν ἅπας ὁ σῶμα . εἰμί δέ ὁ ὁ σῶμα φύσις τε καί οὐσία μηνυτικός οὐ ἄν εἰμί ἀσώματος , οὐδέ ἐπεί ἀσώματος οὗτος , καί ὁ νόημα ὁ ἀπό ὁ σῶμα διά οὗτος ἄτοπος τις λέγω . ὁ μέν γάρ ὁρισμός λόγος , οὐ λόγος δέ ὁ σῶμα . καί ἐν πᾶς δή οὐ ὁ σημαίνω ὁ σημαίνω , ἐπεί αὐτός οὗτος τίς ἀξιόω καί ὁ ὁ λευκός λόγος λευκός εἰμί καί ὁ ὁ βαρύς βαρύς ; ὅτι μέν γάρ οὐ ὁ νόημα ὁ ὁρισμός , ὁ μέν λέγω ὁ τριχῆ διίστημι ἁπτός , οὐ τοιοῦτος δέ ὁ νόημα · καί ὁ μέν ζῷον λογικός θνητός , οὐδείς δέ οὗτος ἐν ὁ νόημα .
alexander-philosophy.apori-ai-kai-lu-seis-sp 2.17.1
Οὐκ ἐπεὶ μᾶλλον θερμὸν τοῦ ὡς στοιχείου πυρός , ὃ καὶ ὑπέκκαυμα λέγεται , ἡ ζέσις τοῦ πυρός , ὁποῖόν ἐστι καὶ τὸ παῤ ἡμῖν πῦρ , ἤδη ἐν ἐκείνῳ τὸ ἔλαττον θερμὸν μίξει τοῦ ἐναντίου . ἡ γοῦν φλὸξ ἔλαττον μὲν θερμὸν τοῦ πεπυρωμένου σιδήρου , ἀλλ᾿ οὐ ψυχρότητος μίξει , ἀλλ᾿ ἔστιν ἡ | ἐπίτασις ἐν τῷ σιδήρῳ παρὰ τὴν τῆς ὕλης στερεότητά τε καὶ ἀντιτυπίαν . τῷ γὰρ ἀντιβατικὴ εἶναι καὶ μὴ εἰκτὴ καὶ τὸ ἐν αὐτῇ θερμὸν τοιοῦτον παρέχεται . καὶ τὸ ὡς στοιχεῖον δὴ πῦρ , τὴν φύσιν ὂν μανόν τε καὶ ξηρὸν καὶ ἄμικτον ὕλης χορηγίαν παρέχειν δυναμένης τοιούτῳ πυρί , οὕτω θερμόν ἐστιν . ἀμέλει ταῦτα αὐτοῦ ἐξάπτεται , ὅσα ἐν αὐτῷ πίλησίν τινα ἔχει καὶ πυκνότητα καὶ τῷ τοιούτῳ πυρὶ τροφήν . διὸ καὶ εὐλογώτερον ἄν τις λέγοι τὸ τοιοῦτο πῦρ μεμῖχθαι τῷ ἐναντίῳ . τροφῆς γὰρ τοῦτο δεῖται καὶ σώζεται , ἕως ταύτην ἔχῃ . τροφὴ δὲ τὸ ἐναντίον τῷ ἐναντίῳ . ἔτι οὖν ἐπεὶ ὕλη τὸ τοιοῦτο πῦρ , ἔχοι ἄν τι καὶ τοῦ ἐναντίου αὐτῷ ὃ φέρον εἰς αὐτὸ μεταβάλλει . τὸ δὲ οὐκ ἐπὶ τροφῇ πῦρ , ἀλλ᾿ εἱλικρινές τε καὶ καθαρὸν ἄμικτον τοῦ ἐναντίου , τὸ καθ᾿ αὐτὸ ὑφεστός , ὡς καὶ τῶν ἄλλων στοιχείων ἕκαστον .
Lemmas: οὐ ἐπεί μάλα θερμός ὁ ὡς στοιχεῖον πῦρ , ὅς καί ὑπέκκαυμα λέγω , ὁ ζέσις ὁ πῦρ , ὁποῖος εἰμί καί ὁ παρά ἐγώ πῦρ , ἤδη ἐν ἐκεῖνος ὁ ἐλαχύς θερμός μίξις ὁ ἐναντίος . ὁ γοῦν φλόξ ἐλαχύς μέν θερμός ὁ πυρόω σίδηρος , ἀλλά οὐ ψυχρότης μίξις , ἀλλά εἰμί ὁ | ἐπίτασις ἐν ὁ σίδηρος παρά ὁ ὁ ὕλη στερεότης τε καί ἀντιτυπία . ὁ γάρ ἀντιβατικός εἰμί καί μή εἰκτός καί ὁ ἐν αὐτός θερμός τοιοῦτος παρέχω . καί ὁ ὡς στοιχεῖον δή πῦρ , ὁ φύσις εἰμί μανός τε καί ξηρός καί ἄμικτος ὕλη χορηγία παρέχω δύναμαι τοιοῦτος πῦρ , οὕτως θερμός εἰμί . ἀμέλει οὗτος αὐτοῦ ἐξάπτω , ὅσος ἐν αὐτός πίλησις τις ἔχω καί πυκνότης καί ὁ τοιοῦτος πῦρ τροφή . διό καί εὔλογος ἄν τις λέγω ὁ τοιοῦτος πῦρ μείγνυμι ὁ ἐναντίος . τροφή γάρ οὗτος δέω καί σῴζω , ἕως οὗτος ἔχω . τροφή δέ ὁ ἐναντίος ὁ ἐναντίος . ἔτι οὖν ἐπεί ὕλη ὁ τοιοῦτος πῦρ , ἔχω ἄν τις καί ὁ ἐναντίος αὐτός ὅς φέρω εἰς αὐτός μεταβάλλω . ὁ δέ οὐ ἐπί τροφή πῦρ , ἀλλά εἰλικρινής τε καί καθαρός ἄμικτος ὁ ἐναντίος , ὁ κατά ἑαυτοῦ ὑφίστημι , ὡς καί ὁ ἄλλος στοιχεῖον ἕκαστος .
alexander-philosophy.apori-ai-kai-lu-seis-sp 2.19.1
Εἰ ὁ κόσμος ἀίδιος τῇ ἑαυτοῦ φύσει , τὸ δὲ κόσμῳ εἶναί ἐστι τὸ ἐν τοιᾷδε τάξει εἶναί τινι , εἴη ἂν καὶ τὴν τάξιν παρὰ τῆς ἑαυτοῦ φύσεως ἔχων . εἰ δὲ τοῦτο , οὔτε πρὸς τὸ εἶναι οὔτε πρὸς τὴν τάξιν ἣν ἔχει δέοιτ᾿ ἂν τοῦ προνοήσαντος . ἀλλὰ μὴν πᾶν τὸ προνοοῦν ἢ τοῦ εἶναι ⟨ τὸ ⟩ προνοούμενον προνοεῖ ἢ τοῦ εὖ εἶναι , ὧν πρὸς μηδέτερον δεόμενος τοῦ προνοήσοντος ὁ κόσμος οὐδ᾿ ἂν προνοοῖτο ὅλως . ἢ πᾶς μὲν ὁ κόσμος οὐ δεῖταί τινος προνοήσαντος , οὔτε πρὸς τὸ εἶναι , οὔτε πρὸς τὸ εὖ εἶναι , ἡ δὲ γινομένη πρόνοια ἐν τῷ κόσμῳ γίνεται μέρους μέν τινος ἐν τῷ κόσμῳ προνοοῦντος , μέρους δέ τινος προνοουμένου . ὅσον μὲν γὰρ αὐτοῦ σῶμα ἀγένητόν τε καὶ ἄφθαρτόν ἐστι , καὶ ἀεὶ κατὰ τὴν αὐτοῦ φύσιν τε καὶ ψυχὴν τεταγμένον , καὶ τὴν αὐτοῦ κίνησιν κινούμενον ἐφέσει μιμήσεως τοῦ πρώτου θεοῦ , τοῦτ᾿ οὐδὲν δεῖται τοῦ προνοήσοντος . ἐν τῇ οἰκείᾳ φύσει τήν τε κατὰ τὸ εἶναι καὶ τὴν κατὰ τὸ εὖ εἶναι τελειότητα ἔχον , ὅσον δὲ αὐτοῦ γενητόν τε καὶ φθαρτὸν καὶ τῆς παρ᾿ ἄλλου βοηθείας δεόμενον πρός τε τὸ εἶναι καὶ πρὸς τὴν διὰ τῆς εὐτάκτου μεταβολῆς κατ᾿ εἶδος ἀιδιότητα , τοῦτ᾿ ἐστὶ τὸ προνοούμενον ὑπὸ τῆς τοῦ θείου μέρους τοῦ κόσμου κινήσεως εὐτάκτου καὶ ποιᾶς σχέσεως πρὸς αὐτὸ κυβερνώμενον · ἧς , ἐφ᾿ ὅσον ἐνδέχεται θνητόν τι ὄν , μετέχον τάξεως , παῤ ἐκείνων αὐτῆς τυγχάνον φυλάσσει δἰ αὐτῆς τὴν κατ᾿ εἶδος ἀφθαρσίαν .
Lemmas: εἰ ὁ κόσμος ἀίδιος ὁ ἑαυτοῦ φύσις , ὁ δέ κόσμος εἰμί εἰμί ὁ ἐν τοιόσδε τάξις εἰμί τις , εἰμί ἄν καί ὁ τάξις παρά ὁ ἑαυτοῦ φύσις ἔχω . εἰ δέ οὗτος , οὔτε πρός ὁ εἰμί οὔτε πρός ὁ τάξις ὅς ἔχω δέω ἄν ὁ προνοέω . ἀλλά μήν πᾶς ὁ προνοέω ἤ ὁ εἰμί ⟨ ὁ ⟩ προνοέω προνοέω ἤ ὁ εὖ εἰμί , ὅς πρός μηδέτερος δέω ὁ προνοέω ὁ κόσμος οὐδέ ἄν προνοέω ὅλος . ἤ πᾶς μέν ὁ κόσμος οὐ δέω τις προνοέω , οὔτε πρός ὁ εἰμί , οὔτε πρός ὁ εὖ εἰμί , ὁ δέ γίγνομαι πρόνοια ἐν ὁ κόσμος γίγνομαι μέρος μέν τις ἐν ὁ κόσμος προνοέω , μέρος δέ τις προνοέω . ὅσος μέν γάρ αὐτός σῶμα ἀγένητος τε καί ἄφθαρτος εἰμί , καί ἀεί κατά ὁ αὐτός φύσις τε καί ψυχή τάσσω , καί ὁ αὐτός κίνησις κινέω ἔφεσις μίμησις ὁ πρῶτος θεός , οὗτος οὐδείς δέω ὁ προνοέω . ἐν ὁ οἰκεῖος φύσις ὁ τε κατά ὁ εἰμί καί ὁ κατά ὁ εὖ εἰμί τελειότης ἔχω , ὅσος δέ αὐτός γενητός τε καί φθαρτός καί ὁ παρά ἄλλος βοήθεια δέω πρός τε ὁ εἰμί καί πρός ὁ διά ὁ εὔτακτος μεταβολή κατά εἶδος ἀιδιότης , οὗτος εἰμί ὁ προνοέω ὑπό ὁ ὁ θεῖος μέρος ὁ κόσμος κίνησις εὔτακτος καί ποιός σχέσις πρός αὐτός κυβερνάω · ὅς , ἐπί ὅσος ἐνδέχομαι θνητός τις εἰμί , μετέχω τάξις , παρά ἐκεῖνος αὐτός τυγχάνω φυλάσσω διά αὐτός ὁ κατά εἶδος ἀφθαρσία .
alexander-philosophy.apori-ai-kai-lu-seis-sp 2.25.1
Ὅὐ γὰρ τοιούτου σώματος τὸ τί ἦν εἶναι καὶ ὁ λόγος ἡ ψυχή , ἀλλὰ φυσικοῦ τοῦ ἔχοντος ἀρχὴν κινήσεως καὶ στάσεως ἐν οὑτῷ . ” Πρὸς τί τοῦ ἔχοντος ἀρχὴν κινήσεως καὶ στάσεως ἐν οὑτῷ ; ἀλλ᾿ εἰ τοιοῦτο τὸ φυσικόν , πῶς ἔτι φυσικὸν τὸ θεῖον οὐκ ἔχον στάσεως ἀρχὴν ἐν αὑτῷ ; ἢ ἔχει πως στάσεως ἀρχήν , εἴ γε κατὰ μὲν τὰ μέρη κινεῖται , τὸ δ᾿ ὅλον ὡς ὅλον ἕστηκεν · ἐν τῷ αὐτῷ γάρ ἐστιν ἀεί . ἢ οὐ περὶ παντὸς εἶπεν τοῦ φυσικοῦ σώματος , ἀλλὰ τοῦ ἐν ᾧ ἡ ψυχὴ γίνεται . ἢ τοῦ ἔχοντος ἀρχὴν κινήσεως καὶ στάσεως ἐν αὑτῷ οὐ περὶ φυσικοῦ σώματος λέγει , ἀλλὰ περὶ ψυχὴν ἔχοντος . ἡ γὰρ ψυχὴ ἐν τούτοις ἀρχὴ κινήσεώς τε καὶ στάσεως .
Lemmas: οὐ γάρ τοιοῦτος σῶμα ὁ τίς εἰμί εἰμί καί ὁ λόγος ὁ ψυχή , ἀλλά φυσικός ὁ ἔχω ἀρχή κίνησις καί στάσις ἐν οὐτάω . ” πρός τίς ὁ ἔχω ἀρχή κίνησις καί στάσις ἐν οὐτάω ; ἀλλά εἰ τοιοῦτος ὁ φυσικός , πῶς ἔτι φυσικός ὁ θεῖος οὐ ἔχω στάσις ἀρχή ἐν ἑαυτοῦ ; ἤ ἔχω πως στάσις ἀρχή , εἰ γε κατά μέν ὁ μέρος κινέω , ὁ δέ ὅλος ὡς ὅλος ἵστημι · ἐν ὁ αὐτός γάρ εἰμί ἀεί . ἤ οὐ περί πᾶς λέγω ὁ φυσικός σῶμα , ἀλλά ὁ ἐν ὅς ὁ ψυχή γίγνομαι . ἤ ὁ ἔχω ἀρχή κίνησις καί στάσις ἐν ἑαυτοῦ οὐ περί φυσικός σῶμα λέγω , ἀλλά περί ψυχή ἔχω . ὁ γάρ ψυχή ἐν οὗτος ἀρχή κίνησις τε καί στάσις .
alexander-philosophy.apori-ai-kai-lu-seis-sp 2.26.1
“ Τὸ δὲ σπέρμα καὶ ὁ καρπὸς τὸ δυνάμει τοιόνδε σῶμα . ” Μάλιστ᾿ ἂν δεικνύοιτο ἡ ψυχὴ μὴ οὖσα ἐν ὑποκειμένῳ διὰ ταύτης τῆς λέξεως . εἰ γὰρ τὸ ὀργανικὸν σῶμα , ἐν ᾧ ἐστιν ἡ ψυχή . παρὰ τῆς ψυχῆς ἔχει τὸ ὀργανικὸν εἶναι καὶ οὔτε πρὸ τοῦ ἔχειν τὴν ψυχὴν ὀργανικὸν ἦν , οὔτε ἀπελθούσης τῆς ψυχῆς ἐστιν ὀργανικόν , οὐκ ἂν εἴη ἐν αὐτῷ ὡς ἐν ὑποκειμένῳ . ἀλλὰ μὴν οὐκ ἐν ἄλλῳ τινί ἐστι σώματι ἢ ἐν τούτῳ . τὸ γὰρ σπέρμα δυνάμει ἔμψυχον τῷ δύνασθαι γενέσθαι τοιοῦτο σῶμα , οὗ ἡ ψυχὴ τελειότης ἐστί . καὶ τὸ εἶναι τούτῳ , ὅ ἐστι , παρὰ τῆς ψυχῆς ἐστιν .
Lemmas: “ ὁ δέ σπέρμα καί ὁ καρπός ὁ δύναμις τοιόσδε σῶμα . ” μάλα ἄν δείκνυμι ὁ ψυχή μή εἰμί ἐν ὑπόκειμαι διά οὗτος ὁ λέξις . εἰ γάρ ὁ ὀργανικός σῶμα , ἐν ὅς εἰμί ὁ ψυχή . παρά ὁ ψυχή ἔχω ὁ ὀργανικός εἰμί καί οὔτε πρό ὁ ἔχω ὁ ψυχή ὀργανικός εἰμί , οὔτε ἀπέρχομαι ὁ ψυχή εἰμί ὀργανικός , οὐ ἄν εἰμί ἐν αὐτός ὡς ἐν ὑπόκειμαι . ἀλλά μήν οὐ ἐν ἄλλος τις εἰμί σῶμα ἤ ἐν οὗτος . ὁ γάρ σπέρμα δύναμις ἔμψυχος ὁ δύναμαι γίγνομαι τοιοῦτος σῶμα , ὅς ὁ ψυχή τελειότης εἰμί . καί ὁ εἰμί οὗτος , ὅς εἰμί , παρά ὁ ψυχή εἰμί .