alciphron.epistulae 4.11
Οἴχεται Βακχὶς ἡ καλή , Εὐθύκλεις φίλτατε , οἴχε - ται , πολλά τέ μοι καταλιποῦσα δάκρυα καὶ ἔρωτος ὅσον ἡδίστου τότε , τοσοῦτον πικροῦ νῦν μνήμην . οὐ γὰρ ἐκλήσομαί ποτε Βακχίδος , οὐχ οὗτος ἔσται 〈 ὁ 〉 χρόνος . ὅσην συμπάθειαν ἐνεδείξατο · ἀπολογίαν ἐκεί - νην καλῶν οὐκ ἄν τις ἁμαρτάνοι τοῦ τῶν ἑταιρῶν βίου . καὶ εἰ συνελθοῦσαι ἅπασαι πανταχόθεν εἰκόνα τινὰ αὐτῆς ἐν Ἀφροδίτης ἢ Χαρίτων θεῖεν , δεξιὸν ἄν τί μοι ποιῆσαι δοκοῦσιν . τὸ γὰρ θρυλούμενον ὑπὸ πάντων , ὡς πονηραί , ὡς ἄπιστοι , ὡς πρὸς τὸ λυσι - τελὲς βλέπουσαι μόνον , ὡς ἀεὶ τοῦ διδόντος , ὡς τίνος γὰρ οὐκ αἴτιαι κακοῦ τοῖς ἐντυγχάνουσι , διαβολὴν ἐπέδειξεν ἐφʼ ἑαυτῆς ἄδικον · οὕτω πρὸς τὴν κοινὴν βλασφημίαν τῷ ἤθει παρετάξατο . οἶσθα τὸν Μήδειον ἐκεῖνον τὸν ἀπὸ τῆς Συρίας δευρὶ κατάραντα μεθʼ ὅσης θεραπείας καὶ παρασκευῆς ἐσόβει , εὐνούχους ὑπισχνούμενος καὶ θεραπαίνας καὶ κόσμον τινὰ βαρ - βαρικόν · καὶ ὅμως ἥκοντα αὐτὸν οὐ προσίετο , ἀλλʼ ὑπὸ τοὐμὸν ἠγάπα κοιμωμένη χλανίσκιον τὸ λιτὸν τοῦτο καὶ δημοτικόν , καὶ τοῖς παῥ ἡμῶν γλίσχρως αὐτῇ πεμπο - μένοις ἐπανέχουσα τὰς σατραπικὰς ἐκείνας καὶ πολυ - χρύσους δωρεὰς διωθεῖτο . τί δαί ; τὸν Αίγύπτιον ἄμπορον ὡς ἀπεσκοράκισεν ὅσον ἀργύριον προτείνοντα . οὐδὲν ἐκείνης ἄμεινον εὖ οἶδ᾿ ὅτι γένοιτʼ ἄν . [ ὡς χρηστὸν ἦθος οὐκ εἰς εὐδαίμονος βίου προαίρεσιν δαίμων τις ὑπήνεγκεν . ] εἶτʼ οἴχεται ἡμᾶς ἀπολιποῦσα καὶ κείσεται λοιπὸν μόνη ἡ Βακχίς . ὡς ἄδικον , ὧ φίλαι Μοῖραι · ἔδει γὰρ αὐτῇ συγκατακεῖσθαί με καὶ νῦν ὡς τότε . ἀλλʼ ἐγὼ μὲν περίειμι καὶ τροφῆς ψαύω καὶ διαλέξομαι τοῖς ἑταίρος , ἡ δὲ οὐκέτι με φαιδροῖς τοῖς ὄμμασιν ὄψεται μειδιῶσα , οὐδὲ ἵλεως καὶ εὐμενὴς διανυκτερεύσει τοῖς ἡδίστοις ἐκείνοις ἀπο - λαύσμασιν . ἀρτίως μὲν οἷον ἐφθέγγετο , οἷον ἔβλεπεν , ὅσαι ταῖς ὁμιλίαις αὐτῆς σειρῆνες ἐνίδρυντο , ὡς δὲ ἡδύ τι καὶ ἀκήρατον ἀπὸ τῶν φιλημάτων νέκταρ ἔσταζεν · ἐπʼ ἄκροις μοι δοκεῖ τοῖς χείλεσιν αὐτῆς ἐκάθισεν ἡ Πειθώ . ἅπόντα ἐκείνη γε τὸν κεστὸν ὑπέζωστο , ὅλαις ταῖς Χάρισι τὴν Ἀφροδίτην δεξιωσαμένη . ἔρρει τὰ παρὰ τὰς προπόσεις μινυρίσματα , καὶ ἡ τοῖς ἐλεφαν - τίνοις δακτύλοις κρουομένη λύρα ἔρρει . κεῖται δὲ ἡ πάσαις μέλουσα Χάρισι κωφὴ λίθος καὶ σποδιά . καὶ Μεγάρα μὲν ἡ ἱππόπορνος ζῇ , οὕτω Θεαγένην συλή - σασα ἀνηλεῶς , ὡς ἐκ πάνυ λαμπρᾶς οὐσίας τὸν ἄθλιον χλαμύδιον ἁρπάσαντα καὶ πέλτην οἴχεσθαι στρατευσό - μενον · Βακχὶς δὲ ἡ τὸν ἐραστὴν φιλοῦσα ἀπέθανε . ῥᾴων γέγονα πρὸς σὲ ἀποδυράμενος , Εὐθύκλεις φίλ - τατε · ἡδὺ γάρ μοί τι δοκεῖ περὶ ἐκείνης καὶ λαλεῖν καὶ γράφειν · οὐδὲν γὰρ ἢ τὸ μεμνῆσθαι καταλέλειπται . ἔρρωσο .
Lemmas: οἴχομαι Βακχίς ὁ καλός , Εὐθυκλῆς φίλος , οἴχω - ὁ , πολύς τε ἐγώ καταλιμπάνω δάκρυ καί Ἔρως ὅσος ἡδύς τότε , τοσοῦτος πικρός νῦν μνήμη . οὖον γάρ κλῄσω ποτός Βακχίς , οὐ οὗτος εἰμί 〈 ὁ 〉 χρόνος . ὅσος συμπάθεια ἐνδείκνυμι · ἀπολογία ἐκεῖ - νη καλός οὐ ἄν τις ἁμαρτάνω ὁ ὁ ἑταίρα βίος . καί εἰμί συνέρχομαι ἅπας πανταχόθεν εἰκών τις αὐτός ἐν Ἀφροδίτη ἢ Χαρίτων τίθημι , δεξιός ἄν τίς ἐγώ ποιέω δοκέω . ὁ γάρ θρυλέω ὑπό πᾶς , ὡς πονηρός , ὡς ἄπιστος , ὡς πρός ὁ λύσις - Τέλες βλέπω μόνος , ὡς ἀεί ὁ δίδωμι , ὡς τίς γάρ οὐ αἴτιος κακός ὁ ἐντυγχάνω , διαβολή ἐπιδείκνυμι ἐπί ἑαυτοῦ ἄδικος · οὗτος πρός ὁ κοινός βλασφημία ὁ ἠθέω παρατάσσω . οἶδα ὁ Μήδειος ἐκεῖνος ὁ ἀπό ὁ Συρία δεῦρο καταίρω μετά ὅσος θεραπεία καί παρασκευή σοβέω , εὐνοῦχος ὑπισχνέομαι καί θεράπαινα καί κόσμος τις βοιρ - βαρίκος · καί ὅμως ἥκω αὐτός οὖον προσίημι , ἀλλά ὑπό ἐμός ἀγαπάω κοιμάω χλανίσκιον ὁ λιτός οὗτος καί δημοτικός , καί ὁ παρά ἐγώ γλίσχρος αὐτός Πέμπο - μένω ἐπανέχω ὁ σατραπικός ἐκεῖνος καί πολύς - χρυσός δωρεά διωθέω . τίς δή ; ὁ Αἰγύπτιος ἄμπορον ὡς ἀποσκορακίζω ὅσος ἀργύριον προτείνω . οὐδείς ἐκεῖνος ἀγαθός εὕω οἶδα ὅτι γίγνομαι ἄν . [ ὡς χρηστός ἦθος οὐ εἰς εὐδαίμων βίος προαίρεσις δαίμων τις ὑποφέρω . ] εἶτα οἴχομαι ἐγώ ἀπολείπω καί κεῖμαι λοιπός μόνος ὁ Βακχίς . ὡς ἄδικος , ἵημι Φίλαι Μοῖρα · ἐσθίω γάρ αὐτός συγκατάκειμαι ἐγώ καί νῦν ὡς τότε . ἀλλά ἐγώ μέν περίειμι καί τροφή ψαύω καί διαλέγω ὁ ἑταῖρος , ὁ δέ οὐκέτι ἐγώ φαιδρός ὁ ὄμμα ὁράω μειδάω , οὐδέ ἵλαος καί εὐμενής διανυκτερεύω ὁ ἡδύς ἐκεῖνος ἀπος - λαύσμασιν . ἄρτιος μέν οἷος φθέγγομαι , οἷος βλέπω , ὅσος ὁ ὁμιλία αὐτός Σειρήν ἐνιδρύω , ὡς δέ ἡδύς τίς καί ἀκήρατος ἀπό ὁ φίλημα νέκταρ στάζω · ἐπί ἄκρος ἐγώ δοκέω ὁ χεῖλος αὐτός καθίζω ὁ Πειθώ . ἅπων ἐκεῖνος γε ὁ κεστός ὑποζώννυμι , ὅλος ὁ Χάρις ὁ Ἀφροδίτη δεξιόομαι . ῥέω ὁ παρά ὁ πρόποσις μινύρισμα , καί ὁ ὁ ἐλέφας - τίνω δάκτυλος κρούω λύρα ῥέω . κεῖμαι δέ ὁ πᾶς μέλω Χάρις κωφός λίθος καί σποδιά . καί Μεγάρα μέν ὁ ἱππόπορνος ζῶ , οὗτος Θεαγένης σύλη - ἀκούω ἀνηλεής , ὡς ἐκ πάνυ λαμπρός οὐσία ὁ ἄθλιος χλαμύδιον ἁρπάζω καί πέλτη οἴχομαι στρατεύω - μένω · Βακχίς δέ ὁ ὁ ἐραστής φιλέω ἀποθνῄσκω . ῥᾴδιος γίγνομαι πρός σύ ἀποδύρομαι , Εὐθυκλῆς φίλος - Τάτος · ἡδύς γάρ ἐγώ τίς δοκέω περί ἐκεῖνος καί λαλέω καί γράφω · οὐδείς γάρ ἢ ὁ μιμνήσκω καταλείπω . ῥώννυμι .