alciphron.epistulae 4.18
Ἐγὼ μὰ τὰς Ἐλευσινίας θεάς , μὰ τὰ μυστήρια αὐ - τῶν , ἅ σοι καὶ ἐναντίον ἐκείνων ὥμοσα πολλάκις , Γλυ - κέρα , μόνος μόνη , ὡς οὐδὲν ἐπαίρω τἀμὰ οὐδὲ βού - λομαι σου χωρίζεσθαι , ταῦτα καὶ λέγω καὶ γράφω . τί γὰρ ἐμοὶ χωρὶς σοῦ γένοιτʼ ἂν ἥδιον ; τί〈νιο 〉 δʼ ἐπαρ - θῆναι μεῖζον 〈 ἄνο 〉 δυναίμην τῆς σῆς φιλίας ; ἐπεὶ καὶ τὸ ἔσχατον ἡμῶν γῆρας διὰ τούς σοὺς τρόπους καὶ τὰ 〈 κὰ 〉 ἤθη νεότης ἀεὶ φανεῖταί μοι . καὶ συννεά - σαιμεν ἀλλήλοις καὶ συγγηράσαιμεν , καὶ νὴ τούς θεοὺς συναποθάνοιμεν , ἀλλʼ αἰσθανόμενοι , Γ λυκέρα , ὅτι συν - αποθνήσκομεν , ἵνα μηδετέρῳ ἡμῶν ἐς Ἅίδου συγκατα - βαίη τις ζῆλος , εἴ τινων ἄλλων ὁ σωθεὶς πειράσεται ἀγαθῶν . μὴ δὴ γένοιτό μοι πειραθῆναι σοῦ μηκέτʼ οὕσης · τί γὰρ ἂν ἔτι καταλείποιτο ἀγαθόν ; ἃ δὲ νῦν ἥπειξέ με ἐν Πειραιεῖ μαλακιζόμενον — οἶσθα γάρ μου τὰς συνήθεις ἀσθενείας , ἂς οἱ μὴ φιλοῦντές με τρυφὰς καὶ σαλακωνίας καλεῖν εἰώθασιν — ἐπιστεῖλαί σοι ἐν ἄστει μενούσῃ διὰ τὰ Ἁλῷά τῆς θεοῦ , ταῦτʼ ἐστίν · ἐδεξάμην ἀπὸ τολεμαίου τοῦ βασιλέως γύπτου γράμματα , ἐν οἷς δεῖταί μου πάσας δεήσεις , καὶ προτρέπεται βασιλικῶς ὑπισχνούμενος τὸ δὴ λεγό - μενον τοῦτο τὰ τῆς γῆς ἀγαθὰ καὶ ἐμὲ καὶ Φιλή - μονα · καὶ γὰρ ἐκείνῳ γράμματα κεκομίσθαι φησί · καὶ αὐτὸς δὲ ὁ Φιλήμων ἐπέστειλέ μοι τὰ ἴδια δῆλον ὅτι ἐλαφρότερα καὶ ὡς οὐ Μενάνδρῳ γεγραμμένα ἧττον λαμπρά . ἀλλʼ ὄψεται καὶ βουλεύσεται τὰ ἴδια οὗτος . ἐγὼ δὲ οὐ περιμενῶ βουλάς , ἀλλὰ σύ μοι , λυκέρα , καὶ γνώμη καὶ βρεοπαγῖτις βουλὴ καὶ Ἡλιαία , 〈 καὶ 〉 ἅπαντα νὴ τὴν Ἀθηνᾶν ἀεί 〈 τε 〉 γέγο - νας καὶ νῦν ἔση . τὰς μὲν οὖν ἐπιστολὰς τοῦ βασι - λέως σοι διεπεμψάμην , ἵνα μὴ κόπτω σε δὶς καὶ τοῖς ἐμοῖς καὶ τοῖς ἐκείνου γράμμασιν ἐντυγχάνουσαν · ἃ δὲ ἐπιστέλλειν αὐτῷ ἔγνωκα , βούλομαί σε εἰδέναι . πλεῖν μὲν καὶ εἰς Αἴγυπτον ἀπιέναι μακρὰν οὕτως καὶ ἀπῳ - κισμένην βασιλείαν οὖσαν , μὰ τοὺς δώδεκα θεούς , οὐδὲ ἐνθυμοῦμαι . ἀλλʼ οὐδὲ εἰ ἐν Αἰγίνῃ ταύτη γε τῇ πλησίον ἔκειτο Ἀῖγυπτος , οὐδʼ οὕτως ἐν νῷ ἂν ἔσχον ἀφεὶς τὴν ἐμὴν βασιλείαν τῆς σῆς φιλίας μόνος ἐν τοσούτῳ ὄχλῳ Ἀιγυπτίων χωρὶς λυκέρας ἐρημίαν πολῦάνθρωπον ὁρῶν . ἥδιον γὰρ καὶ ἀκινδυνότερον τὰς σὰς θεραπεύω μᾶλλον αὐλάς , ἢ τὰς ἀπάντων τῶν σατραπῶν καὶ βασιλέων , 〈 ἔνʼ 〉 ἐτικίνδυνον μὲν τὸ ἄγαν ἐλεύθερον , εὐκαταφρόνητον δὲ τὸ κολακεῦον , ἄπιστον δὲ τὸ εὐτυχούκενον . ἐγὼ δὲ καὶ τὰς θηρι - κλείους καὶ τὰ καρχήσια καὶ τὰς χρυσίδας καὶ πάντα τὰ ἐν ταῖς αὐλαῖς ἐπίφθονα παρὰ τούτοις ἀγαθὰ φυ - όμενα , τῶν κατʼ ἔτος Χοῶν καὶ τῶν ἐν τοῖς θεά - τροις Ληναίων καὶ τῆς χθιζῆς ὁμολογίας καὶ τῶν τοῦ Λυκείου γυμνασίων καὶ τῆς ἱερὰς Ἀκαδημ〈ε〉ίας οὐκ ἀλλάττομαι , μὰ τὸν Διόνυσον καὶ τοὺς βακχικοὺς αὐ - τοῦ κισσούς , οἷς στεφανωθῆναι μᾶλλον ἢ τοῖς Πτολε - μαίου βούλομαι διαδήμασιν , ὁρώσης καὶ καθημένης ἐν τῶ θεάτρῳ λυκέρας . ποῦ γὰρ ἐν Ἀίγύπτῳ ὄψομαι ἐκκλησίαν καὶ ψῆφον ἀναδιδομένην ; ποῦ δὲ δημοκρα - τικὸν ὄχλον οὕτως ἐλευθεριάζοντα ; ποῦ δὲ θεσμοθέτας ἐν ταῖς ἱεραῖς κόμαις κεκισσωμένουςς ποῖον περισχοί - νισμα ; ποίαν αἰρεσιν ; ποίους ύτρους ; Κεραμεικόν , ἀγοράν , δικαστήρια , τὴν καλὴν ἀκρόπολιν , τὰς σεμνὰς θεάς , τὰ μυστήρια , τὴν γειτνιῶσαν αλαμῖνα , τὰ στενά , τὴν Ψυττάλ〈ε〉ιοιαν , τὸν Μαραθῶνα , ὅλην ἐν ταῖς Ἀθή - ναις τὴν Ἐλλάδα , τὴν Ἰωνίαν , τὰς Κυκλάδας πάσας ; ἀφεὶς ταῦτα καὶ λυκέραν μετʼ αὐτῶν εἰς Ἀίγυπτον ἀπέλθω χρυσὸν λαβεῖν καὶ ἄργυρον καὶ πλοῦτον ; ᾆ μετὰ τίνος χρήσομαι ; μετὰ λυκέρας τοσοῦτον διατε - θαλασσευμένης ; οὐ πενία δέ μοι ἔσται χωρὶς αὐτῆς ταῦτα ; ἐὰν δὲ ἀκούσω τοὺς σεμνοὺς ἔρωτας εἰς ἄλλον αὐτὴν μετατεθεικέναι , οὐ σποδός μοι πάντες οἱ θησαυ - ροὶ γενήσονται ; καὶ ἀποθνήσκων τὰς μὲν λύπας ἐμαυ - τῷ συναποίσω , τὰ δὲ χρήματα τοῖς ἰσχύουσιν ἀδικεῖν ἐν μέσῳ κείσεται . ἢ μέγα τὸ συμβιοῦν Πτολεμαίῳ καὶ σατράπαις καὶ τοιούτοις ψόφοις , ὧν οὕτε τὸ φιλι - κὸν βέβαιον οὔτε τὸ διεχθρεῦον ἀκίνδυνον ; ἐὰν δὲ διοργισθῇ τί μοι 7 λυκέρα , ἅπαξ αὐτὴν ἁρπάσας κατε - φίλησα · ἂν ἔτι ὀργίζηται , μᾶλλον αὐτὴν ἐβιασάμην · κἂν βαρυθύμως ἔχη , δεδάκρυκα · καὶ πρὸς ταῦτʼ,οὐκέθ ὑπομείνασα τὰς ἐμὰς λύπας , δεῖται λοιπὸν οὔτε στρατιώτας ἔχουσα οὕτε δορυφόρους οὔτε φύλακας · ἐγὼ γὰρ αὐτῇ εἰμι πάντα . ἦ μέγα καὶ θαυμαστὸν δεῖν τὸν καλὸν Νειλον · οὐ μέγα δὲ καὶ τὸν Εὐφρά - την ἰδεῖν ; οὐ μέγα δὲ καὶ τὸν στρον ; οὐ τῶν μεγτά - λων καὶ ὁ θερμώδων , ὁ ιγρις , ὁ Ἅλυς [ ὸ ‘Ρονος ] ; εἰ μέλλω πάντας τούς ποταμούς ὁρᾶν , καταβαπτισθῇ - σεταί μοι τὸ ζῆν μὴ βλέποντι [ μοι ] Γλυκέραν . ὁ δὲ Νειλος οὗτος καίπερ ὤν καλός , ἀλλʼ ἀποτεθηρίωται , καὶ οὐκ ἐστιν οὐδὲ ροσελθεῖν αὐτοῦ ταῖς δίναις ἐλλ – χαμένου τοσούτοις κακοῖς . ἐμοὶ γένοιτο , ὅασιλεῦ τολεμαῖε , χώματος καὶ τάφου πατρῴου τυχεῖν . ἐμοὶ γένοιτο τὸν Ἀττικὸν ἀεὶ στέφεσθαι κισσὸν καὶ τὸν ἐπʼ ἐσχάρας ὑμνῆσαι κατʼ ἔτος Διόνυσον , τὰς μυστηριώτι - δας ἄγειν τελετάς , δραματουργεῖν τι καινὸν ταῖς ἐτη - σίοις θυμέλαις [ δρᾶμα ] , γελῶντα καὶ χαίροντα καὶ ἀγω - νιῶῶντα καὶ φοβούμενον καὶ νικῶντα . Φιλήμων δὲ εὐτυ - χείτω καὶ τἀμὰ 〈 ἐχέτω 〉 ἀγαθὰ γενόμενος ἐν Ἀίγύπτῳ . οὐκ ἔχει Φψιλήμων λυκέραν τινά , οὐδὲ ἄξιος ἦν ἴσως τοιούτου ἀγαθοῦ . σὺ δὲ ἐκ τῶν Ἀλῷων δέομαι , λυ - κέριον , εὐθὺς πετομένη επρὸς ἡμᾶς ἐπὶ τῆς ἀστράβης φέρου . μακροτέραν ἑορτὴν οὐδέποτε ἔγνων οὐδὲ ἀκαι - ροτέραν . Δήμητερ , ἵλεως γενοῦ .
Lemmas: ἐγώ μά ὁ Ἐλευσίνιος θεός , μά ὁ μυστήριον αὖος - ὁ , ὅς σύ καί ἐναντίος ἐκεῖνος ομνύω πολλάκις , Γλυ - κέρας , μόνος μόνος , ὡς οὐδείς ἐπαίρω ἐμός οὐδέ βοῦς - λομαι σύ χωρίζω , οὗτος καί λέγω καί γράφω . τίς γάρ ἐγώ Χωρὶς σύ γίγνομαι εἄν ἡδύς ; τίνιος 〉 δέ παρά - θάω μείζων 〈 Ανό 〉 δύναμαι ὁ σός φίλιος ; ἐπεί καί ὁ ἔσχατος ἐγώ γῆρας διά ὁ σός τρόπος καί ὁ 〈 ἄν 〉 ἦθος νεότης ἀεί φαίνω ἐγώ . καί συννεά - σῴζω ἀλλήλων καί συγγηράσκω , καί νή ὁ θεός συναποθνῄσκω , ἀλλά αἰσθάνομαι , Γ λυκερας , ὅτι σῦς - ἀποθνῄσκω , ἵνα μηδέτερος ἐγώ εἰς αἰδέομαι συγκατα - βαίνω τις ζῆλος , εἰμί τίνω ἄλλος ὁ σώζω πειράζω ἀγαθός . μή δή γίγνομαι ἐγώ πειράω σύ μηκέτι ὗσις · τίς γάρ εἄν ἔτι καταλείπω ἀγαθός ; ὁ δέ νῦν ἐπείγω ἐγώ ἐν Πειραιεύς μαλακίζω — οἶδα γάρ ἐγώ ὁ συνήθης ἀσθένεια , ὅς ὁ μή φιλέω ἐγώ τρυφή καί σαλακωνίας καλέω εἴωθα — ἐπιστέλλω σύ ἐν Ἄστυ Μένων διά ὁ ἅλως ὁ θεός , αὐτός εἰμί · δέχομαι ἀπό τολεμαῖος ὁ βασιλεύς γύπτος γράμμα , ἐν ὅς δέω ἐγώ πᾶς δήω , καί προτρέπω βασιλικός ὑπισχνέομαι ὁ δή λεγό - μένω οὗτος ὁ ὁ γῆ ἀγαθός καί ἐγώ καί Φιλή - μόνος · καί γάρ ἐκεῖνος γράμμα κομίζω φημί · καί αὐτός δέ ὁ Φιλήμων ἐπιστέλλω ἐγώ ὁ ἴδιος δῆλος ὅτι ἐλαφρός καί ὡς οὖον Μένανδρος γράφω κακός λαμπρός . ἀλλά ὁράω καί βουλεύω ὁ ἴδιος οὗτος . ἐγώ δέ οὖον περιμένω βουλή , ἀλλά σῦς ἐγώ , λυκερας , καί γνώμη καί βρεοπαγῖτις βουλή καί ἡλιαία , 〈 καί 〉 ἅπας νή ὁ Ἀθηνᾶ ἀεί 〈 τε 〉 γίγνομαι - νάω καί νῦν σέω . ὁ μέν οὖν ἐπιστολή ὁ βάσις - Λέως σύ διαπέμπω , ἵνα μή κόπτω σύ δίς καί ὁ ἐμέω καί ὁ ἐκεῖνος γράμμα ἐντυγχάνω · ὁ δέ ἐπιστέλλω αὐτός γιγνώσκω , βούλομαι σύ οἶδα . πλέω μέν καί εἰς Αἴγυπτος ἀφίημι μακράν οὕτως καί ἄπειμι - κίω βασίλειος εἰμί , μά ὁ δώδεκα θεός , οὐδέ ἐνθυμέομαι . ἀλλά οὐδέ εἰμί ἐν Αἴγινα οὗτος γε ὁ πλησίος κεῖμαι Αἴγυπτος , οὐδέ οὕτως ἐν νάω εἄν ἔχω ἀφίημι ὁ ἐμός βασίλειος ὁ σός φίλιος μόνος ἐν τοσοῦτος ὄχλος Αἰγύπτιος Χωρὶς λυκέρας ἐρημία πολυάνθρωπος ὁράω . ἡδύς γάρ καί ἀκίνδυνος ὁ σός θεραπεύω μᾶλλον αὐλή , ἢ ὁ ἀπαντάω ὁ σατράπης καί βασιλεύς , 〈 ἐν 〉 ετικινδυνος μέν ὁ ἄγαν ἐλεύθερος , εὐκαταφρόνητος δέ ὁ κολακεύω , ἄπιστος δέ ὁ εὐτυχέω . ἐγώ δέ καί ὁ θήρ - κλέω καί ὁ καρχήσιον καί ὁ χρυσίς καί πᾶς ὁ ἐν ὁ αὐλή ἐπίφθονος παρά οὗτος ἀγαθός φύω - όμενα , ὁ κατά ἔτος Χοῶν καί ὁ ἐν ὁ θεός - τρέω Λήναιον καί ὁ χθιζός ὁμολογία καί ὁ ὁ Λύκειον γυμνάσιον καί ὁ ἱερή Ἀκαδήμεια οὐ ἀλλάσσω , μά ὁ Διόνυσος καί ὁ βακχικός αὖος - ὁ κισσός , ὅς στεφανόω μᾶλλον ἢ ὁ Πτολε - Μαίου βούλομαι διάδημα , ὁράω καί κάθημαι ἐν ὁ θέατρον λυκέρας . ποῦ γάρ ἐν Αἴγυπτος ὁράω ἐκκλησία καί ψῆφος ἀναδίδωμι ; ποῦ δέ δημοκρης - τικὸν ὄχλος οὕτως ελευθεριάζων ; ποῦ δέ θεσμοθέτης ἐν ὁ ἱερός κόμη κισσόω ποῖος περιέχω - νισμα ; ποῖος ἀρις ; ποῖος τύρος ; Κεραμεικός , ἀγορά , δικαστήριον , ὁ καλός ἀκρόπολις , ὁ σεμνός θεός , ὁ μυστήριον , ὁ γειτνιάω αλαμῖνα , ὁ στενός , ὁ ψυτταλ〈ε〉ιοιος , ὁ Μαραθών , ὅλος ἐν ὁ Ἀθή - Ναϊάς ὁ Ἐλλάς , ὁ Ἰωνία , ὁ Κυκλάς πᾶς ; ἀφίημι οὗτος καί λυκεραω μετά αὐτός εἰς Αἴγυπτος ἀπέρχομαι χρυσός λαμβάνω καί ἄργυρος καί πλοῦτος ; ἆ μετά τίς χράω ; μετά λυκέρας τοσοῦτος διάω - θαλασσεύω ; οὖον πενία δέ ἐγώ εἰμί Χωρὶς αὐτός οὗτος ; ἐάν δέ ἀκούω ὁ σεμνός Ἔρως εἰς ἄλλος αὐτός μετατίθημι , οὖον σποδός ἐγώ πᾶς ὁ θησαυ - ῥόος γίγνομαι ; καί ἀποθνήσκω ὁ μέν λύπη μαυ - ὁ συναποισος , ὁ δέ χρῆμα ὁ ἰσχύω ἀδικέω ἐν μέσος κεῖμαι . ἢ μέγας ὁ συμβιόω Πτολεμαῖος καί σατράπης καί τοιοῦτος ψόφος , ὅς ἵημι ὁ φιλί - κόος βέβαιος οὔτε ὁ διεχθρεύω ἀκίνδυνος ; ἐάν δέ διοργίζομαι τίς ἐγώ 7 λυκερας , ἅπαξ αὐτός ἁρπάζω κάτω - φιλέω · εἄν ἔτι ὀργίζω , μᾶλλον αὐτός βιάζομαι · κἀν βαρυθύμως χάω , δάκρυ · καί πρός αὐτοῦθε ὑπομένω ὁ ἐμός λύπη , δήω λοιπός οὔτε στρατιώτης ἔχω ἵημι δορυφόρος οὔτε φύλαξ · ἐγώ γάρ αὐτός εἰμί πᾶς . εἰμί μέγας καί θαυμαστός δήω ὁ καλός Νεῖλος · οὖον μέγας δέ καί ὁ Εὐφρᾶς - ὁ ὁράω ; οὖον μέγας δέ καί ὁ στρον ; οὖον ὁ μεγτά - λάω καί ὁ Θερμώδων , ὁ ιγρις , ὁ Ἅλυς [ ο ‘Ρονος ] ; εἰμί μέλλω πᾶς ὁ ποταμός ὁράω , καταβαπτίζω - σέτα ἐγώ ὁ ζῶ μή βλέπω [ ἐγώ ] Γλυκέρα . ὁ δέ Νεῖλος οὗτος καίπερ εἰμί καλός , ἀλλά ἀποθηριόω , καί οὐ εἰμί οὐδέ ροσελθεῖν αὐτός ὁ δίνη ἐλλός – χαμένος τοσοῦτος κακός . ἐγώ γίγνομαι , ὅασιλεῦ τολεμαῖος , χῶμα καί τάφος πατρῷος τυγχάνω . ἐγώ γίγνομαι ὁ Ἀττικός ἀεί στέφω κισσός καί ὁ ἐπί ἐσχάρα ὑμνέω κατά ἔτος Διόνυσος , ὁ μυστηριῶτις - δαΐς ἄγω τελετή , δραματουργέω τίς καινός ὁ ἔτος - σίον θυμέλη [ δρᾶμα ] , γελάω καί χαίρω καί ἄγω - νιῶῶντα καί φοβέω καί Νίκη . Φιλήμων δέ εὐτυ - χέω καί ἐμός 〈 ἔχω 〉 ἀγαθός γίγνομαι ἐν Αἴγυπτος . οὐ ἔχω φψιλημη λυκεραω τις , οὐδέ ἄξιος εἰμί ἴσως τοιοῦτος ἀγαθός . σύ δέ ἐκ ὁ άλως δήω , Λυ - κείρω , εὐθύς πέτομαι επρὸς ἐγώ ἐπί ὁ ἀστράβη φέρω . μακρός ἑορτή οὐδέποτε γιγνώσκω οὐδέ ἀκή - ροτέραν . Δημήτηρ , ἵλαος γίγνομαι .