alciphron.epistulae 3.19
Ὀλίγα ἢ οὐδὲν διαφέρουσι ἰδιωτῶν οἱ σεμνοὶ καὶ τὸ καλὸν καὶ τὴν ἀρετὴν ἐξυμνοῦντες · τούτους λέγω τοὺς ἐργολαβοῦντας τὰ μειράκια . οἷον γὰρ οἷον ἔλαθέ σε συμπόσιον Σκαμ〈β〉ωνίδου γενέσια τῆς θυγα - τρὸς ἑορτάζοντος . καλέσας γὰρ ἔναγχος οὐκ ὀλίγους τῶν προὔχειν δοκούντων Ἀθήνησι πλούτῳ καὶ γένει , ᾠήθη δεῖν καὶ τοῖς φιλοσοφοῦσι κοσμῆσαι τὴν εὐωχίαν . παρῆν οὖν ἐν πρώτοις Ἐτεοκλῆς ὁ στωικὸς οὗτος , ὁ πρεσβύτης , ὁ κουρ[ε]ιῶν τὸ γένειον , ὁ ῥυπαρός , ὁ τὴν κεφαλὴν αὐχμηρός , ὁ ῥυσ[σ]ότερον τῶν βαλαντίων ἔχων τὸ πρόσωπον . παρῆν δὲ καὶ Θεμισταγόρας ὁ ἐκ τοῦ περιπάτου , ἀνὴρ οὐκ ἄχαρις ὀφθῆναι , οὔλῃ τῇ γένυϊ λαμπρυνόμενος . ἦν δὲ καὶ ὁ Ἐπικούρειος Ζηνοκράτης , οὐκ ἀτημέλητος τούς κικίννους καὶ ἐπὶ βαθεῖ τῷ πώ - γωνι σεμνυνόμενος , ὅ τε ἀοίδιμος — τοῦτο γὰρ πρὸς ἁπάντων ἐκέκλητο — Ἀρχίβιος ὁ Πυθαγορικός , ὦχρον ἐπὶ τοῦ προσώπου πολὺν ἐπιβεβλημένος , πλοκάμους ἀπʼ ἄκρας τῆς κεφαλῆς ἄχρι στέρνων αὐτῶν ἀπαιωρῶν , ὀξὺ καὶ ἐπίμηκες τὸ γένειον καθεικώς , τὴν ῥῖνα ἐπι - παμπής , τὸ στόμα ἐπιχειλής , αὐτῷ τῷ πεπιέσθαι καὶ λίαν μεμυκέναι τὴν ἐχεμυθίαν ὑποσημαίνων . ἐξαίφνης δὲ καὶ Παγκράτης ὁ κύων ῥύμῃ τοὺς πολλοὺς παρω - σάμενος εἰσήρρησε , στελέχῳ πρινίνῳ ἐπερειδόμενος , ἦν γὰρ ἀντὶ τοῦ πυκνώματος τῶν ὄζων χαλκοῖς τισιν ἥλοις ἐμπεπαρμένην ἔχων βακτηρίαν , καὶ τὴν πήραν διάκενον καὶ πρὸς τὰ λείψανα ἐντόνως ἠρτημένην . οἱ μὲν οὖν ἄλλοι ἀπʼ ἀρχῆς εἰς τέλος παραπλησίαν τινὰ καὶ τὴν αὐτὴν εἶχον τῆς ἑστιάσεως ἀκολουθίαν , οἱ φιλόσοφοι δέ , προϊόντος τοῦ συμποσίου καὶ τῆς φιλοτησίας συνεχῶς περισοβουμένης , ἄλλος ἄλλην τε - ρατείαν ἐπεδείξαντο . Ἐτεοκλῆς μὲν γὰρ ὁ στωϊκὸς ὑπὸ γήρως καὶ πλησμονῆς ἐκτάδην κείμενος ἔ〈ρ 〉 ρεγχεν · ὁ Πυθαγόρειος δὲ τὴν σιωπὴν λύσας τῶν χρυσῶν ἐπῶν τινα κατὰ μουσικὴν ἁρμονίαν ἐτερέτιζεν . ὁ βέλτιστος δὲ Θεμισταγόρας , ἅτε τὴν εὐδαιμονίαν κατὰ τὸν τοῦ περιπάτου λόγον οὐ ψυχῇ καὶ σώματι μόνον ἀλλά καὶ τοῖς ἐκτὸς ὁριζόμενος , ἀπῄτει πλείονα πέμματα καὶ ποικιλίαν τῶν ὄψων δαψιλῆ . Ζηνοκράτης δὲ ὁ Ἐπι - κούρειος τὴν ψάλτριαν ὡς αὐτὸν ἐνηγκαλίζετο τακερὸν καὶ ὑγρὸν προσβλέπων ὑπομεμυκόσι τοῖς ὄμμασι , λέγων τοῦτο εἶναι τὸ τῆς σαρκὸς ἀόχλητον καὶ τὴν καταπύκ - νωσιν τοῦ ἡδομένου . ὁ κύων δὲ πρῶτα μὲν οὔρει κατὰ τὴν κυνικὴν ἀδιαφορίαν εἰς σύρμα χαλάσας καὶ καθεὶς τὸ τριβώνιον , ἔπειτα καὶ Δωρίδα τὴν μουσουρ - γὸν οἷος ἦν ἐν ὀφθαλμοῖς ἁπάντων [ ὁρώντων ] ἐνεργεῖν , φάσκων ἀρχὴν γενέσεως εἶναι τὴν φύσιν · ὥστε ἡμῶν τῶν παρασίτων οὐδεὶς ἔτι λόγος · τὸ γὰρ θέαμα καὶ τὴν θυμηδίαν παρεῖχεν οὐδεὶς τῶν εἰς τοῦτο κεκλη - [ ρω]μένων , καίτοι γε καὶ Φοιβυάδης ὁ κιθαρῳδὸς καὶ μῖμοι γελοίων οἱ περὶ Σαννυρίωνα καὶ Φιλιστί[α]δην οὐκ ἀπελείποντο . ἀλλά πάντα φροῦδα καὶ οὐκ ἀξιό - χρεα , εὐδοκίμει δὲ μόνος ὁ τῶν σοφιστῶν λῆρος .
Lemmas: Ὀλίγος ἢ οὐδείς διαφέρω ἰδιώτης ὁ σεμνός καί ὁ καλός καί ὁ ἀρετή ἐξυμνέω · οὗτος λέγω ὁ ἐργολαβέω ὁ μειράκιον . οἷος γάρ οἷος λανθάνω σύ συμπόσιον Σκαμβωνίδης γενέσια ὁ θυγα - τρος ἑορτάζω . καλέω γάρ ἔναγχος οὐ ὀλίγος ὁ προέχω δοκέω Ἀθήνησι πλοῦτος καί γένος , οἴομαι δήω καί ὁ φιλοσοφέω κοσμέω ὁ εὐωχία . πάρειμι οὖν ἐν πρῶτος Ἐτεοκλῆς ὁ στωϊκός οὗτος , ὁ πρεσβύτης , ὁ κουρ[ε]ιῶν ὁ γένειον , ὁ ῥυπαρός , ὁ ὁ κεφαλή αὐχμηρός , ὁ ρυσ[σ]οτερος ὁ βαλλάντιον ἔχω ὁ πρόσωπον . πάρειμι δέ καί Θεμισταγόρας ὁ ἐκ ὁ περίπατος , ἀνήρ οὐ Ἄχαρις ὁράω , ὅλος ὁ γένυς λαμπρύνω . εἰμί δέ καί ὁ Ἐπικούρειος Ζηνοκράτης , οὐ ἀτημέλητος ὁ κίκιννος καί ἐπί βαθύς ὁ πω - γωνι σεμνύνω , ὅς τε ἀοίδιμος — οὗτος γάρ πρός ἅπας καλέω — Ἀρχίβιος ὁ Πυθαγορικός , ὦχρος ἐπί ὁ πρόσωπον πολύς ἐπιβάλλω , πλόκαμος ἀπό ἄκρος ὁ κεφαλή ἄχρι στέρνον αὐτός ἀπαιωρέω , ὀξύς2 καί ἐπιμήκης ὁ γένειον καθίημι , ὁ ῥίς ἐπι - Πάμπης , ὁ στόμα ἐπιχειλής , αὐτός ὁ πιέζω καί λίαν μύω ὁ ἐχεμυθία ὑποσημαίνω . ἐξαπίνης δέ καί Παγκράτης ὁ κύω ῥύμη ὁ πολύς πείρω - σάω εἰσέρρω , στελεχόω πρίνινος ἐπερείδω , εἰμί γάρ ἀντί ὁ πύκνωμα ὁ ὄζω χαλκός τις ἧλος ἐμπείρω ἔχω βακτηρία , καί ὁ πήρα διάκενος καί πρός ὁ λείψανον ἔντονος ἀρτάω . ὁ μέν οὖν ἄλλος ἀπό ἀρχή εἰς τέλος παραπλήσιος τις καί ὁ αὐτός ἔχω ὁ ἑστίασις ἀκολουθία , ὁ φιλόσοφος δέ , πρόειμι ὁ συμπόσιον καί ὁ φιλοτήσιος συνεχῶς περισοβέω , ἄλλος ἄλλος τε - ρατείαν ἐπιδείκνυμι . Ἐτεοκλῆς μέν γάρ ὁ Στωϊκός ὑπό γῆρας καί πλησμονή ἐκτάδην κεῖμαι ἔρρω 〉 ῥέγχω · ὁ Πυθαγόρειος δέ ὁ σιωπή λύω ὁ χρυσός ἔπος τις κατά μουσική ἁρμονία τερετίζω . ὁ ἀγαθός δέ Θεμισταγόρας , ἅτε ὁ εὐδαιμονία κατά ὁ ὁ περίπατος λόγος οὖον Ψυχή καί σῶμα μόνος ἀλλά καί ὁ ἐκτός ὁρίζω , ἀπαιτέω πλείων πέμμα καί ποικιλίας ὁ ὄψον δαψιλής . Ζηνοκράτης δέ ὁ ἐπι - κούρειος ὁ ψάλτρια ὡς αὐτός ἐναγκαλίζομαι τακερός καί ὑγρός προσβλέπω ὑπομύω ὁ ὄμμα , λέγω οὗτος εἰμί ὁ ὁ σάρξ ἀόχλητος καί ὁ καταπύκ - νάω ὁ ἥδομαι . ὁ κύω δέ πρῶτος μέν ὅρος κατά ὁ κυνικός ἀδιαφορία εἰς σύρμα χαλάω καί καθίημι ὁ τρίβω , ἔπειτα καί Δωρίς ὁ Μουσούρ - γος οἷος εἰμί ἐν ὀφθαλμός ἅπας [ ὁράω ] ἐνεργέω , φάσκω ἀρχή γένεσις εἰμί ὁ φύσις · ὥστε ἐγώ ὁ παράσιτος οὐδείς ἔτι λόγος · ὁ γάρ θέαμα καί ὁ θυμηδία παρέχω οὐδείς ὁ εἰς οὗτος κέλομαι - [ αἱρέω , καίτοι γε καί Φοιβυάδης ὁ κιθαρῳδός καί μῖμος γελοῖος ὁ περί Σαννυρίων καί Φιλιστί[α]δην οὐ ἀπολείπω . ἀλλά πᾶς φροῦδος καί οὐ Αξιός - χρεία , εὐδοκιμέω δέ μόνος ὁ ὁ σοφιστής λῆρος .