alciphron.epistulae 4.14
Σοὶ μόνῃ ἐραστὴς γέγονεν , ὃν φιλεῖς οὕτως ὥστε μηδʼἀκαρῆ πως αύτοῦ διαζευχθῆναι δύνασθαι . τῆς ἀηδίας , δέσποινα Ἀφροδίτη . κληθεῖσα ὑπὸ Γλυκέρας ἐπὶ θυ - σίον ἐκ τοσούτου χρόνου — ἀπὸ τῶν Διονυσίων γὰρ ἡμῖν ἐπήγγειλεν — οὐχ ἥκεις , οἶμαι , διʼ ἐκεῖνον , οὐδὲ τὰς φίλας ἰδεῖν γυναῖκας ἀνασχομένη . σώφρων γέγονας σύ καὶ φιλεῖς τὸν ἐραστήν , μακαρία τῆς εὐφη - μίας · ἡμεῖς δὲ πόρναι καὶ ἀκόλαστοι . ὑπῆρξε καὶ Φίλωνι συκίνη βακτηρία · ὀργίζομαι γὰρ νὴ τὴν μεγάλην θεόν . πᾶσαι επαρῆμεν , θεττάλη , Μοσχάριον , Θαΐς , Ἀνθράκιον , Πετάλη , θρυαλλίς , Μυρρίνη , Χρυσίον , Εὐξίππη · ὅπου καὶ Φιλουμένη , καίτοι γεγαμημένη προσφάτως καὶ ζηλοτυπουμένη , τὸ[ν ] καλὸν κατακοιμίσασα τὸν ἄνδρα ὀψὲ μὲν ὅμως δὲ παρῆν . σὺ δʼ ἡμῖν μόνη τὸν Ἄδωνιν περιέψυυχες , μή που καταλειφθέντα αὐτὸν ὑπὸ σοῦ τῆς Ἀφροδίτης ἡ Περσεφόνη πσαραλάβη . οἷον ἡμῶν ἐγέ - νετο τὸ συμπόσιον — τί γὰρ οὐχ ἅψομαί σου τῆς καρδίας ; — ὅσων χαρίτων πλῆρες . ᾠδαὶ σκώμματα πότος εἰς ἀλεκτρυόνων ὠδὰς μύρα στέφανοι τραγήματα . ὑπόσκιός τισι δάφναις ἦν ἡ κατάκλισις · ἓν μόνον ἡμῖν ἔλιπε , σύ , τὰ δʼ ἄλλα οὔ . πολλάκις ἐκραιπαλήσαμεν , οὕτω δὲ ἡδέως ὀλιγάκις . τὸ δʼ οὖν πλείστην ἡμῖν παρασκευάσαν τέρψιν , δεινή τις φιλονεικία κατέσχε Θρυαλλίδα καὶ Μυρρίνην ὑπὲρ τῆς πυγῆς ποτέρα κρείττω καὶ ἁπαλωτέραν ἐπιδείξει . καὶ πρώτη Μυρ - ρίνη τὸ ζώνιον λύσασα — βόμβυξ δʼ ἦν τὸ χιτώνιον ― διʼ αὐτοῦ τρέμουσαν οἷόν τι μελίπηκτον γάλα τὴν ὀσφῦν ἀνεσάλευσεν , ἀποβλέπουσα εἰς τοὐπίσω πρὸς τὰ κινήματα τῆς πυγῆς · ἠρέμα δʼ οἷον ἐνεργοῦσά τι ἐρω - τικὸν ὑπεστέναξεν , ὥστε με νὴ τὴν Ἀφροδίτην κατα - πλαγῆναι . οὐ μὴν ἀπεῖπέ γε ἡ Θρυαλλίς , ἀλλὰ τῇ ἀκολασίᾳ παρευδοκίμησεν αὐτήν · ‘οὐ γὰρ διὰ παρα - πετασμάτων ἐγώʼ φησίν ‘ἀγωνιοῦμαι , οὐδὲ ἀκκιζομένη , ἀλλʼ οἷον ἐν γυμνικῷ · καὶ γὰρ οὐ φιλεῖ προφάσεις ἀγών’ . ἀπεδύσατο τὸ χιτώνιον καὶ μικρὸν ὑποσιμώ - σασα τὴν ὀσφῦν ‘ἰδού , σκόπει τὸ χρῶμαʼ φησίν ‘ὡς ἄκρηβες , Μυρρίνη , ὡς ἀκήρατον , ὡς καθαρόν , τὰ παραπόρφυρα τῶν ἰσχίων ταυτί , [ τὴν ἐπὶ τοὺς μηροὺς ἔγκλισιν , ] τὸ μήτε ὑπέρογκον αὐτῶν μήτε τοὺς γελασίνους ἐπʼ ἄκρων . ἀλλʼ οὐ τρέμει νὴ Δίαʼ 〈 φησὶν 〉 ἅμʼ ὑπομειδιῶσα ‘ὥσπερ ἡ Μυρρίνης’ . καὶ τοσοῦτον παλμὸν ἐξειργάσατο τῆς πυγῆς , καὶ ἅπασαν αὐτὴν ὑπὲρ τὴν ὀσφῦν τῇδε καὶ τῇδε ὥσπερ ῥέουσαν περιεδίνησεν , ὥστε ἀνακροτῆσαι πάσας καὶ νικῶν ἀπο - φήνασθαι τὴν Θρυαλλίδα . ἐγένοντο δὲ καὶ περιάλλων συγκρίσεις καὶ περὶ μασταρίων ἀγῶνες . . . . τῇ μὲν γὰρ Φιλουμένης γαστρὶ ἀντεξετασθῆναι οὐδʼ ἡτισοῦν ἐθάρ - σησεν · ἄτοκος γὰρ ἦν καὶ σφριγῶσα . καταπαννυ - χίσασαι δʼ σῦν καὶ τούς ἐραστὰς κακῶς εἰποῦσαι καὶ ἄλλων ἐπιτυχεῖν εὐξάμεναι — ἀεὶ γὰρ ἡδίων ἡ πρόσ - φατος ἀφροδίτη — ᾠχόμεθα ἔξοινοι , καὶ πολλὰ κατὰ τὴν ὁδὸν κραιπαλήσασαι ἐπεκωμάσαμεν Δεξιμάχῳ κατὰ τὸν χρυσοῦν στενωπόν , ὡς ἐπὶ τὴν Ἄγνον κατῇμεν , πλησίον τῆς Μενέφρονος οἰκίας . ἐρᾷ γὰρ αὐτοῦ Θαῒς κακῶς , καὶ νὴ Δία εἰκότως · ἔναγχος γὰρ πλούσιον κεκληρονόμηκε πατέρα τὸ μειράκιον . νῦν μὲν οὖν συγγνώμην ἔχομέν σοι τῆς ὑπεροψίας , τοῖς Ἀδωνίοις δὲ ἐν Κολλυτῷ ἐστιώμεθα παρὰ τῷ Θεττάλης ἐραστῆ · τὸν γὰρ τῆς Ἀφροδίτης ἐρώμενον ἡ Θεττάλη 〈 περι 〉 - στέλλει . ὅπως δʼ ἥξεις φέρουσα κηπίον καὶ κοράλλιον καὶ τὸν σὸν Ἄδωνιν ὃν νῦν περιψύχεις · μετὰ γὰρ τῶν ἐραστῶν κραιπαλήσομεν . ἔρρωσο .
Lemmas: σοί μόνος ἐραστής γίγνομαι , ὅς φιλέω οὕτως ὥστε μηδʼἀκαρῆ πως αὐτός διαζεύγνυμαι δύναμαι . ὁ ἀηδία , δέσποινα Ἀφροδίτη . καλέω ὑπό Γλυκέρα ἐπί ΘΥ - σίον ἐκ τοσοῦτος χρόνος — ἀπό ὁ Διονύσια γάρ ἐγώ ἐπαγγέλλω — οὐ ἥκω , οἴομαι , διά ἐκεῖνος , οὐδέ ὁ φίλος ὁράω γυνή ἀνέχω . σώφρων γίγνομαι σῦς καί φιλέω ὁ ἐραστής , μακάριος ὁ Εύφη - μίας · ἐγώ δέ πόρνη καί ἀκόλαστος . ὑπάρχω καί Φίλων σύκινος βακτηρία · ὀργίζω γάρ νή ὁ μέγας θεός . πᾶς πείρω , Θεττάλη , Μοσχάριον , Θαΐς , Ἀνθράκιον , Πετάλη , θρυαλλίς , Μυρρίνη , Χρυσίον , Εὐξίππη · ὅπου καί Φιλουμένη , καίτοι γαμέω πρόσφατος καί ζηλοτυπέω , ὅς ] καλός κατακοιμίζω ὁ ἀνήρ ὀψέ μέν ὅμως δέ πάρειμι . σύ δέ ἐγώ μόνος ὁ Ἄδωνις περιψύχω , μή ποῦ καταλείπω αὐτός ὑπό σύ ὁ Ἀφροδίτη ὁ Περσεφόνη πσαραλάβη . οἷος ἐγώ ἐγώ - Νέτο ὁ συμπόσιον — τίς γάρ οὐ ἅπτω σύ ὁ Καρδία ; — ὅσος Χαρίτων πλήρης . ἀοιδή σκῶμμα πότος εἰς ἀλεκτρυών ὠδή Μύρα στέφανος τράγημα . ὑπόσκιος τις δάφνη εἰμί ὁ κατάκλισις · εἷς μόνος ἐγώ λείπω , σῦς , ὁ δέ ἄλλος οὖον . πολλάκις κραιπαλέω , οὗτος δέ ἡδύς ὀλιγάκις . ὁ δέ οὖν πλεῖστος ἐγώ παρασκευάζω τέρψις , δεινός τις φιλονικία κατέχω Θρυαλλίς καί Μυρσίνη ὑπέρ ὁ πυγή πότερος ἀγαθός καί ἁπαλός ἐπίδειξις . καί πρῶτος μυρ - ρίνη ὁ ζώνιον λύω — βόμβυξ δέ εἰμί ὁ χιτώνιον ― διά αὐτός τρέμω οἷος τίς μελίπηκτον γάλα ὁ ὀσφῦς ἀνασαλεύω , ἀποβλέπω εἰς τοὐπίσω πρός ὁ κίνημα ὁ πυγή · ἠρέμα δέ οἷος ἐνεργέω τίς εἴρω - τικὸν ὑποστενάζω , ὥστε ἐγώ νή ὁ Ἀφροδίτη κατά - πλήσσω . οὖον μήv ἀπολέγω γε ὁ Θρυαλλίς , ἀλλά ὁ ἀκολασία παρευδοκιμέω αὐτός · οὐ γάρ διά παρά - πέτασμα ἐγώ φημί ἀγωνίζομαι , οὐδέ ἀκκίζω , ἀλλά οἷος ἐν γυμνικός · καί γάρ οὖον φιλέω πρόφασις ἀγών . ἀποδύω ὁ χιτώνιον καί μικρός ὑποσιμόω - ἀκούω ὁ ὀσφῦς ‘ἰδού , σκοπέω ὁ χράω φημί ὡς ἄκρηβος , Μυρρίνη , ὡς ἀκήρατος , ὡς καθαρός , ὁ παραπόρφυρος ὁ ἰσχίον οὗτος , [ ὁ ἐπί ὁ μηρός ἔγκλισις , ] ὁ μήτε ὑπέρογκος αὐτός μήτε ὁ γελασίνος ἐπί ἄκρος . ἀλλά οὖον τρέμω νή διά 〈 φημί 〉 ἅμα ὑπομειδιάω ὥσπερ ὁ Μυρρίνη . καί τοσοῦτος παλμός ἐξεργάζομαι ὁ πυγή , καί ἅπας αὐτός ὑπέρ ὁ ὀσφῦς ὅδε καί ὅδε ὥσπερ ῥέω περιδινέω , ὥστε ἀνακροτέω πᾶς καί Νίκη ἀπος - φαίνω ὁ Θρυαλλίς . γίγνομαι δέ καί περίαλλος σύγκρισις καί περί Μασταρίων ἀγών . . . . ὁ μέν γάρ Φιλουμένη γαστήρ ἀντεξετάζω οὐδέ ὅστις θαρσέω - σήθω · ἄτοκος γάρ εἰμί καί σφριγάω . καταπαννυ - χίσασαι δέ σῦς καί ὁ ἐραστής κακῶς εἶπον καί ἄλλος ἐπιτυγχάνω εὔχομαι — ἀεί γάρ ἡδύς ὁ πρός - φατός Ἀφροδίτη — οἴχομαι ἔξοινος , καί πολύς κατά ὁ ὁδός κραιπαλέω ἐπικωμάζω Δεξίμαχος κατά ὁ χρύσεος στενωπός , ὡς ἐπί ὁ ἄγνος κατέρχομαι , πλησίος ὁ Μενέφρων οἰκίον . ἐράω γάρ αὐτός Θαίς κακῶς , καί νή Ζεύς εἰκότως · ἔναγχος γάρ πλούσιος κληρονομέω πατήρ ὁ μειράκιον . νῦν μέν οὖν συγγνώμη ἔχω σύ ὁ ὑπεροψία , ὁ Ἀδώνιος δέ ἐν Κολλυτός ἑστιάω παρά ὁ Θεττάλη ἐραστής · ὁ γάρ ὁ Ἀφροδίτη ἐράω ὁ Θεττάλη 〈 περί 〉 - στέλλω . ὅπως δέ ἥκω φέρω κηπίον καί κοράλλιον καί ὁ σός Ἄδωνις ὅς νῦν περιψύχω · μετά γάρ ὁ ἐραστής κραιπαλέω . ῥώννυμι .