alciphron.epistulae 4.19
Ἅς διεπέμψω μοι τοῦ βασιλέως ἐπιστολὰς εὐθὺς ἀνέγνων . μὰ τὴν Χαλλιγένειαν ἐν ἧς νῦν εἰμι κατευ - χαῖς ἔχαιρον , Μένανδρε , ἐκπαθὴς ὑπὸ ἡδονῆς γινομένη , καὶ τὰς παρούσας οὐκ ἐλάνθανον . ἦν δὲ ἢ τε μήτηρ μου καὶ ἡ ἑτέρα ἀδελφὴ Σὐφρόνιον καὶ τῶν φίλων ῆν οἶσθα · καὶ 〈 γὰρ 〉 παρὰ σοὶ ἐδείπνησε πολλάκις , καὶ ἐπῄνεις αὐτῆς τὸν ἐπιχώριον ἀττικισμόν , ἀλλʼὡς φοβού - μενος αὐτὴν ἐπαινεῖν , ὅθεν καὶ μειδιάσασα θερμότερόν σε κατεφίλησα . οὐ μέμνησαι , Μένανδρε ; θεασάμεναι δέ με παρὰ τὸ εἰωθὸς καὶ τῷ προσώπῳ καὶ τοῖς ὀφθαλ - μοῖς χαίρουσαν ‘ὦ λυκέριονʼ ἤροντο , ‘τί σοι τηλι - κοῦτον γέγονεν ἀγαθόν , ὅτι καὶ ψυχῇ καὶ σώματι καὶ πᾶσιν ἀλλοιοτέρα νῦν ἡμῖν πέφηνας ; καὶ τὸ σῶμα γεγάνωσαι καὶ διαλάμπεις ἐπιχάριτόν τι καὶ εὐκταῖον᾿ , κἀγώ Μένανδρονʼ ἔφην ‘τὸν ἐμὸν [ ὃν ] ὁ Αἰγύπτου βασιλεὺς τολεμαῖος ἐπὶ τῷ ἡμίσει τῆς βασιλείας τρό - πον τινὰ μεταπέμπεταιʼ μείζονι τῇ φωνῇ φθεγξαμένη καὶ σφοδροτέρᾳ , ὅπως πᾶσαι ἀκούσωσιν αἱ παροῦσαι . καὶ ταῦτα ἔλεγον ἐγὼ διατινάσσουσα καὶ σοβοῦσα ταῖς χερσὶν ἐμαυτῆς τὰς ἐπιστολὰς σύν τῇ βασιλικῇ σφρα - γῖδι . ‘χαίρεις οὖν ἀπολειπομένη’ ; ἔφ[ρ]ασαν . τὸ δὲ οὐκ ἦν , Μένανδρε . ἀλλὰ τοῦτο μὲν οὐδενὶ τρόπῳ μὰ τὰς θεάς , οὐδʼ εἰ βοῦς μοι τὸ 〈 δὴ 〉 λεγόμενον φθέγ - ξαιτο , πεισθείην ἂν ὅτι βουλήσεταί μέ ποτε ἢ δυνή - σεται Μένανδρος ἀπολιπὼν ἐν Ἀθήναις λυκέραν τὴν ἑαυτοῦ μόνος ἐν Ἀίγύπτῳ βασιλεύειν μετὰ πάντων τῶν ἀγαθῶν . ἀλλὰ καὶ τοῦτό γε εἰδὼς ἐκ τῶν ἐπιστο - λῶν ὧν ἀνέγνων 〈 δῆλος 〉 ἦν ὁ βασιλεύς , τἀμὰ πεπυσ - μένος ὡς ἔοικε περὶ σέ , καὶ ἠρέμα διʼ ὑπονοιῶν Αἰ - γυπτίοις θέλων ἀστεισμοῖς σε διατωθάζειν . χαίρω διὰ τοῦτο , ὅτι πεπλεύκασι καὶ εἰς Αἴγυπτον πρὸς αὐτὸν οἱ ἡμέτεροι ἔρωτες · καὶ πείθεται πάντως ἐξ ὧν ἤκουσεν ἀδύνατα σπουδάζειν ἐπιθυμῶν Ἀθήνας πρὸς αὐτὸν δια - βῆναι . τί γὰρ Ἀθῆναι χάρις Μενάνδρου ; τί δὲ Μέναν - δρος χωρὶς Γλυκέρας ; ἥτις αὐτῷ καὶ τὰ προσωπεῖα δια - σκευάζω καὶ τὰς ἐσθῆτας ἐνδύω , κἀν τοῖς παρασκηνίοις ἕστηκα τοὺς δακτύλους ἐμαυτῆς πιέζουσα καὶ τρέ - μουσα , ἕως ἂν κροταλίσῃ τὸ θέατρον · τότε νὴ τὴν Ἄρ - τεμιν ἀναψψύχω καὶ περιβάλλουσά σε τὴν ἱερὰν [ τῶν δραμάτων ] ἐκείνην κεφαλὴν ἐναγκαλίζομαι . ἀλλʼ ὅ γε ταῖς φίλαις τότε χαίρειν ἔφην , τοῦτʼἦν Μένανδρε , ὅτι οὐκ ἄρα λυκέρα μόνον ἀλλὰ καὶ βασιλεῖς ὑπερ - θαλάσσ(ιροι ἐρῶσί σου , καὶ διαπόντιοι φῆμαι τὰς σὰς ἀρετὰς κατηγγέλκασι . καὶ Ἀῖγυπτος καὶ Vειλος καὶ Πρωτέως ἀκροωτήρια καὶ αἱ Φάριαι σκοπιαὶ επάντα μετέωρα νῦν ἐστι , βουλόμενα ἰδεῖν Μένανδρον καὶ ἀκοῦσαι φιλαργύρων καὶ ἐρώντων καὶ δεισιδαιμόνων καὶ ἀπίστων [ καὶ πατέρων καὶ υἱῶν 〈 καὶ γραῶν 〉 καὶ θεραπόντων ] καὶ παντὸς 〈 τοῦ〉[ἐν]σκηνοβατουμένου · ὧν ἀκούσονται μέν , οὐκ ὄψονται δὲ Μένανδρον , εἰ μὴ ἐν ἄστει παρὰ λυκέρᾳ γένοιντο καὶ τὴν ἐμὴν εὐδαιμο - νίαν ἴδοιεν , τὸν πάντη διὰ τὸ κλέος αὐτοῦ Μένανδρον καὶ νύκτωρ καὶ μεθʼ ἡμέραν ἐμοὶ προσκείμενον . οὐ μὴν ἀλλʼ εἴγε ἄρα πόθος αἱρεῖ σέ τις καὶ τῶν ἐκεῖ ἀγαθῶν καὶ εἰ μηδενὸς ἄλλου τῆς γε Αἰγύπτου , χρή - μάτος μεγάλου , καὶ τῶν αὐτόθι πυραμίδων καὶ τῶν ἠχούντων ἀγαλμάτων καὶ τοῦ περιβοήτου λαβυρίνθου καὶ τῶν ἄλλων ὅσα ὑπὸ χρόνου ἢ τέχνης παρʼ αὐτοῖς τίμια , δέομαί σου Μένανδρε , μὴ ποιήσῃ με πρόφασιν · μηδέ με Ἀθηναῖοι διὰ ταῦτα μισησάτωσαν ἥδη τούς μεδίμνους ἀριθμοῦντες , οθς αὐτοῖς ὁ βασιλεὺς πέμψει διὰ σέ . ἀλλʼ ἄπιθι πᾶσι θεοῖς , ἀγαθῇ τύχς , δεξιοῖς πνεύμασι , Διὶ οὐρίῳ . ἐγὼ γάρ σε οὐκ ἀπολείψω . μὴ τοῦτο δόξης με λέγειν , οὐδʼ αὐτὴ δύναμαι κἂν θέλω · ἀλλὰ παρεῖσα τὴν μητέρα καὶ τὰς ἀδελφὰς ναυτὶς ἔσο - μαι συμπλέουσά σοι · καὶ σφόδρα τῶν εὐθαλάσσων γεγένημαι , εὖ [ δʼ ] οἶδα , κἂν ἐκκλωμένης κώπης ναυ - τιᾷς ἐγὼ [ θεραπεύσω ] θάλψύω σου τὸ ἀσθενοῦν τῶν πελαγισμῶν , ἄξω δέ σε ἄτερ μίτων Ἀριάδνη [ |είς Ἀῖ - γυπτον ] , οὐ Διόνυσον ἀλλά Διονύσου θεράποντα καὶ | προφήτην . οὐδὲ ἐν Vάξῳ καὶ ἐρημίαις ναυτικαῖς ἀπολειφθήσομαι τὰς σὰς ἀπιστίας κλαίουσα καὶ ποτνιω - μένη . χαιρέτωσαν οἱ Θησεῖς ἐκεῖνοι καὶ τὰ ἄπιστα τῶν πρεσβυτέρων ἀμπλακήματα . ἡμῖν δὲ βέβαια πάντα , καὶ τὸ ἄστυ καὶ ὁ Πειραιεύς καὶ ἡ Ἀἴγυπτος . οὐδὲν χαρίον ἡμῶν τοὺς ἔρωτας οὐχὶ δέξεται πλήρεις · κἂν πέτραν οἰκῶμεν , εὖ οἶδα ἀφροδίσιον αὐτὴν τὸ εὔνουν ποιήσει . πέπεισμαι μήτε χρημάτων σε [ μήτε ] περιου - σίας μήτε πλούτου τὸ καθάπαξ ἐπιθυμεῖν , ἐν ἐμοὶ καὶ τοῖς δράμασι τὴν εὐδαιμονίαν κατατιθέμενον · ἀλλʼ οἱ συγγενεῖς , ἀλλʼ οἱ πατέρες , ἀλλʼ οἱ φίλοι , σχεδὸν οἰσθα πάντη ἐπάντες πολλῶν δέονται , πλουτεῖν θέλουσι καὶ χρηματίζεσθαι . σύ μὲν οὐδέποτε περὶ οὐδενὸς αἰτιάσῃ με οὕτε μικροῦ οὔτε μεγάλου , τοῦτο εὖ οἶδα , πάλαι μὲν ἡττημένος μου πάθει καὶ ἔρωτι , νῦν δὲ ῆδη καὶ κρίσιν προστεθεικὸς αὐτοῖς , ἦς μᾶλλον περιέχομραι , Μένανδρε , φοβουμένη τῆς ἐμπαθοῦς φιλίας τὸ ὀλιγο - χρόνιον · ἔστι γὰρ ὡς βίαιος ἡ ἐμπαθὴς φιλία οὕτω καὶ εὐδιάλυτος · οἷς δὲ παραβέβληή[ν]ται καί 〈 τι 〉 βου - λῆς , ἀρραγέστερον ἐν τούτοις ἥδη τὸ ἔργον 〈 ὅν 〉 οὕτε ἀμιγὲς ἡδονῆς ἔσται διὰ τὸ πάθος ] οὔτε περιδεές . θήσει δὲ σὺ τὴν 〈 αὐτὴν 〉 γνώμην , ὅς γε πολλάκις περὶ τούτων αὐτὸς νουθετῶν με διδάσκεις . ἀλλʼ εἰ καὶ σὺ μή μέ τι μέμψῃ μηδὲ αἰτιάσῃ , δέδοικα τοὺς Ἀττικούς σφῆκας , οίτινες ἄρξονται πάντῃ μεπεριβομβεῖν ἐξιοῦσαν ὡς αὐτὸν ἀφρρημένην τῆς Ἀθηναίων πόλεως τὸν πλοῦ - τὸν . ὥστε δέομαί σου Μένανδρε , ἐπίσχες , μηδέ πω τῷ βασιλεῖ μηδὲν ἀντεπιστείλῃς . ἔτι βούλευσαι , περί - μεινον ἕως 〈 ἃν 〉 κοινῇ γενώμεθα [ καὶ ] μετὰ τῶν φίλων [ καὶ ] θεοφράστου καὶ Σπικούρου . τάχαγὰρ ἀλλοιότερα κἀκείνοις καὶ σοὶ φανεῖται ταῦτα . μᾶλλον δὲ [ καὶ ] θυσώμεθα καὶ ἴδωμεν τί λέγει τὰ ἱερά , εἴτε λῶον εἰς Ἀίγυπτον ἡμᾶς ἀπιέναι εἴτε μένειν . καὶ χρηστηριασ - θῶμεν εἰς Δελφοὺς πέμψαντες · πάτριος ἡμῖν ἐστι〈ν 〉 ὁ 〉 θεός . ἀπολογίαν ἕξομεν [ καὶ πορευόμενοι καὶ μέ - νοντες ] πρὸς ἀμφότερα τοὺς θεούς . μᾶλλον δὲ ἐγὼ τοῦτο ποιήσω · καὶ γὰρ ἔχω τινὰ νεωστὶ γυναῖκα ἀπὸ Φρυγίας ἥκουσαν εὖ μάλα τούτων ἔμπειρον , γαστρο - μαντεύεσθαι δεινὴν τῇ τῶν σπαρτῶν διατάσει νύκτωρ καὶ τῇ τῶν θεῶν δείξει · καὶ οὐ δεῖ λεγούσῃ πιστεύειν , ἀλλʼ ἰδεῖν , ὡς ἔφη . διαπέμψομαι πρὸς αὐτήν . καὶ γάρ , ὥς φασε , καὶ κάθαρσίν τινα δεῖ προτελέσαι τὴν γυναῖκα καὶ παρασκευάσαι τινὰ ζῶα [ ίερεῦσαι ] καὶ λιβανωτὸν ἄρρενα καὶ στύρακα μακρὸν καὶ πέμματα σελήνης καὶ ἄγρια φύλλα τῶν ἄγνων . οἶμαι δὲ καὶ σὲ φθήσεσθαι Πειραιόθεν ἐλθεῖν . ἢ δήλωσόν μοι σα - φῶς μέχρι τίνος οὐ δύνασαι λυκέραν ἰδεῖν , ἵνʼ ἐγὸ μὲν καταδράμω πρὸς σέ , τὴν δὲ Φρυγίαν ταύτην ἑτοι - μάσωμαι ἥδη . καὶ εἰ μελετῶν πειράζεις ἀπὸ σαυτοῦ 〈 ἐ〉μὲ καὶ 〉 τὸν ειραιᾶ καὶ τὸ[ν ] ἀγρίδιον καὶ τὴν έουνυχίαν καὶ πάνταγ κατʼ ὀλίγον ὅπως ἐκπέσωσι τῆς ψυχῆς - οὐ δύναμαι ταῦτα ποιεῖν μὰ τούς θεούς , οὐδὲ σύ δύνασαι διαπεπλεγμένος ὅλως ἥδη μοι . κἂν οἱ βασιλεῖς ἐπιστείλωσι πάντες , ἐγὼ πάντων εἰμὶ παρὰ σοὶ βασιλικωτέρα καὶ εὐσεβεῖ σοι κέχρημαι ἐραστῇ καὶ ὅρκων ἐρῶν μνήμονι . ὥστε πειρῶ μᾶλλον , ἐμὴ φιλό - της , θᾶσσον εἰς ἄστυ παραγενέσθαι , ὅπως εἷ γε μετα - βουλεύσαιο περὶᾳ . τῆς πρὸς βασιλέα ἀρίξεως , . ἄχς εὐτρεπισμένα τὰ δράματα ( καὶοο ἐξ αὐτῶν ἃ μάλιστα ὀνῆσαι δύναται τολεμαῖον καὶ τὸν αὐτοῦ Διόνυσον — οὐ δημοκρατικόν , ὡς οἶσθα — εἴτε θαῖδα εἴτε Μισούμενον εἴτε ὑρασυλέοντα ἕτε Ἐπιτρέποντας εἴτε Ῥπιζομένην εἴτε ικυών〈ιον , εἴθ’ ὅτι〉οῦν ἄλλο . τί δέ ; ἐγὼ θρασεῖα καὶ τολμηρά τίς εἰμι τὰ Μενάνδρου διακρίνειν ἰδιῶτις οὖσα ; ἀλλὰ σοφὸν ἔχω σου τὸν ἔρωτα καὶ ταῦτʼείδέναι δόνασθαι . σύ γάρ με ἐδίδαξας εὐφυᾶ γυναῖκα ταχέως παρʼ ἐρώντων μανθάνειν · ἀλλʼ εἰ κοινωνοῦσιν οἱ ἔρωτες σπεύδοντες , αἰδούμεθα 〈 μὰ 〉 τὴν Ἄρτεμιν ἀνάξιοι ὑμῶν εἶναι μὴ θᾶττον μανθά - νουσαι . πάντως 〈 δέο 〉 δέομαι , Μένανδρε , κἀκεῖνο παρα - σκευάσασθαι τὸ δρᾶμα ἐν ᾧ ἐμὲ γέγραφας , ἵνα κἄν μὴ παραγένωμαι σύν σοί , διὰ σοῦ πλεύσω πρὸς Πτολε - μαῖον , καὶ μᾶλλον αἴσθηταί ὁ βασιλεὺς ὅσον ἰσχύει καὶ παρὰ σοὶ γεγραμμένους φέρειν ἑαυτοῦ τοὺς ἔρω - τας ἀφεὶς ἐν ἄστει τοὺς ἀληθινούς . ἀλλ᾿ οὐδὲ τού - τους ἀφήσεις , εὖ ἴσθι · κυβερνᾶν ἢ πρῳρατεύειν , ἕως δεῦρο παραγίνῃ πρὸς ἡμᾶς Πειραιόθεν , μαθήσομαι , ἵνα σε ταῖς ἐμαῖς χερσὶν ἀκύμονα ναυστολήσω πλέουσα , εἰ τοῦτο ἄμεινον εἶναι φαίνοιτο . φανείη δέ , ὦ θεοὶ πάντες , ὃ κοινῇ λυσιτελήσει , καὶ μαντεύσαιτο ἡ Φρυγία τὰ συμφέροντα κρεῖσσον τῆς θεοφορουμένης σου κόρης . ἔρρωσο .
Lemmas: ὅς διαπέμπω ἐγώ ὁ βασιλεύς ἐπιστολή εὐθύς ἀναγιγνώσκω . μά ὁ χαλλιγενειαω ἐν ὅς νῦν εἰμί κατευ - Χάις χαίρω , Μένανδρος , ἐκπαθής ὑπό ἡδονή γίγνομαι , καί ὁ πάρειμι οὐ λανθάνω . εἰμί δέ ἢ τε μήτηρ ἐγώ καί ὁ ἕτερος ἀδελφή Σὐφρόνιον καί ὁ Φίλων ἐάν οἶδα · καί 〈 γάρ 〉 παρά σύ δειπνέω πολλάκις , καί ἐπαινέω αὐτός ὁ ἐπιχώριος ἀττικισμός , ἀλλʼὡς φοβέω - μένος αὐτός ἐπαινέω , ὅθεν καί μειδάω θερμός σύ καταφιλέω . οὖον μιμνήσκω , Μένανδρος ; θεάομαι δέ ἐγώ παρά ὁ εἴωθα καί ὁ πρόσωπον καί ὁ ὀφθαλ - Μοίς χαίρω οὖ λυκέριονʼ ἔρομαι , τίς σύ τῆλις - Κουτόν γίγνομαι ἀγαθός , ὅτι καί Ψυχή καί σῶμα καί πᾶς ἀλλοῖος νῦν ἐγώ φαίνω ; καί ὁ σῶμα γίγνομαι καί διαλάμπω ἐπιχάριτος τίς καί εὐκταῖος , ἐγώ Μένανδρος φημί ‘τὸν ἐμός [ ὅς ] ὁ Αἴγυπτος βασιλεύς Τολεμαῖος ἐπί ὁ ἥμισυς ὁ βασίλεια τρέ - πως τις μεταπέμπω μείζων ὁ φωνή φθέγγομαι καί σφοδρός , ὅπως πᾶς ἀκούω ὁ πάρειμι . καί οὗτος λέγω ἐγώ διατινάσσω καί σοβέω ὁ χείρ ἐμαυτοῦ ὁ ἐπιστολή σῦς ὁ βασιλικός σφρα - γίδι . χαίρω οὖν ἀπολείπω ; φράζω . ὁ δέ οὐ εἰμί , Μένανδρος . ἀλλά οὗτος μέν οὐδείς τρόπος μά ὁ θεός , οὐδέ εἰμί βοῦς ἐγώ ὁ 〈 δή 〉 λέγω φθέγ - ξαιτο , πείθω εἄν ὅτι βούλομαι ἐγώ ποτός ἢ δύναμαι - σέτα Μένανδρος ἀπολείπω ἐν Ἀθῆναι λυκεραω ὁ ἑαυτοῦ μόνος ἐν Αἴγυπτος βασιλεύω μετά πᾶς ὁ ἀγαθός . ἀλλά καί οὗτος γε εἰδοί ἐκ ὁ πιστός - λάω ὅς ἀναγιγνώσκω 〈 δῆλος 〉 εἰμί ὁ βασιλεύς , ἐμός πεπυς - μένος ὡς ἔοικα περί σός , καί ἠρέμα διά ὑπόνοια ὁ - γυπτίοις ἐθέλω ἀστεϊσμός σύ διατωθάζω . χαίρω διά οὗτος , ὅτι πλέω καί εἰς Αἴγυπτος πρός αὐτός ὁ ἡμέτερος Ἔρως · καί πείθω πάντως ἐκ ὅς ἀκούω ἀδύνατος σπουδάζω ἐπιθυμέω Ἀθῆναι πρός αὐτός διά - βαίνω . τίς γάρ Ἀθῆναι χάρις Μένανδρος ; τίς δέ Μένω - δρ Χωρὶς Γλυκέρα ; ὅστις αὐτός καί ὁ προσωπεῖον διά - σκευάζω καί ὁ ἐσθής ἐνδύω , ἐν ὁ παρασκήνιον ἵστημι ὁ δάκτυλος ἐμαυτοῦ πιέζω καί τρέ - Μοῦσα , ἠώς εἄν κροταλίζω ὁ θέατρον · τότε νή ὁ ἄρα - τέμνω ἀναψύχω καί περιβάλλω σύ ὁ ἱερά [ ὁ δρᾶμα ] ἐκεῖνος κεφαλή ἐναγκαλίζομαι . ἀλλά ὅς γε ὁ φίλος τότε χαίρω φημί , τοῦτα Μένανδρος , ὅτι οὐ ἄρα λυκερας μόνος ἀλλά καί βασιλεύς ὑπερ - θαλασσ(ιροος ἐράω σύ , καί διαπόντιος φήμη ὁ σός ἀρετή καταγγέλλω . καί Αἴγυπτος καί Vειλος καί Πρωτεύς ἀκροωτήρια καί ὁ Φαρία σκοπιά πᾶς μετέωρος νῦν εἰμί , βούλομαι ὁράω Μένανδρος καί ἀκούω φιλάργυρος καί ἐράω καί δεισιδαίμων καί ἄπιστος [ καί πατήρ καί υἱός 〈 καί γραῦς 〉 καί θεράπων ] καί πᾶς 〈 του〉[εν]σκηνοβατουμενοω · ὅς ἀκούω μέν , οὐ ὁράω δέ Μένανδρος , εἰμί μή ἐν Ἄστυ παρά λυκερας γίγνομαι καί ὁ ἐμός Εὐδαίμο - νία ὁράω , ὁ πάντῃ διά ὁ κλέος αὐτός Μένανδρος καί νύκτωρ καί μετά ἡμέρα ἐγώ πρόσκειμαι . οὖον μήv ἀλλά εἰ ἄρα πόθος αἱρέω σός τις καί ὁ ἐκεῖ ἀγαθός καί εἰμί μηδείς ἄλλος ὁ γε Αἴγυπτος , χρή - μάτος μέγας , καί ὁ αὐτόθι πυραμίς καί ὁ ἠχέω ἄγαλμα καί ὁ περιβόητος λαβύρινθος καί ὁ ἄλλος ὅσος ὑπό χρόνος ἢ τέχνη παρά αὐτός τίμιος , δέω2 σύ Μένανδρος , μή ποιέω ἐγώ πρόφασις · μηδέ ἐγώ Ἀθηναῖος διά οὗτος μισέω ἥδη ὁ μέδιμνος ἀριθμέω , οθς αὐτός ὁ βασιλεύς πέμπω διά σός . ἀλλά ἄπειμι πᾶς θεός , ἀγαθός τύχη , δεξιός πνεῦμα , Ζεύς οὔριος . ἐγώ γάρ σύ οὐ ἀπολείπω . μή οὗτος δόξα ἐγώ λέγω , οὐδέ αὐτός δύναμαι κἀν ἐθέλω · ἀλλά πείρω ὁ μήτηρ καί ὁ ἀδελφή ναυτίς εἰμί - μής συμπλέω σύ · καί σφόδρα ὁ εὐθάλασσος γίγνομαι , εὕω [ δέ ] οἶδα , κἀν ἐκκλάω κώπη ναῦς - Τίας ἐγώ [ θεραπεύω ] θάλπω σύ ὁ ἀσθενέω ὁ πελαγισμός , ἄγω δέ σύ ἄτερ μίτος Ἀριάδνη [ εἶμι ὅς - γυπτον ] , οὖον Διόνυσος ἀλλά Διόνυσος θεράπων καί | προφήτης . οὐδέ ἐν Ὄξος καί ἐρημία ναυτικός ἀπολείπω ὁ σός ἀπιστία καλέω καί ποτνιάω - μένω . χαιρέτωσαν ὁ τίθημι ἐκεῖνος καί ὁ ἄπιστος ὁ πρέσβυς ἀμπλάκημα . ἐγώ δέ βέβαιος πᾶς , καί ὁ Ἄστυ καί ὁ Πειραιεύς καί ὁ Αἴγυπτος . οὐδείς χαίρω ἐγώ ὁ Ἔρως οὐ δέχομαι πλήρης · κἀν πέτρα οἰκέω , εὕω οἶδα Ἀφροδίσιος αὐτός ὁ εὔνους ποιέω . πείθω μήτε χρῆμα σύ [ μήτε ] περίειμι - σία μήτε πλοῦτος ὁ καθάπαξ ἐπιθυμέω , ἐν ἐγώ καί ὁ δρᾶμα ὁ εὐδαιμονία κατατίθημι · ἀλλά ὁ συγγενής , ἀλλά ὁ πατήρ , ἀλλά ὁ φίλος , σχεδόν οἶδα πάντῃ πᾶς πολύς δήω , πλουτέω ἐθέλω καί χρηματίζω . σῦς μέν οὐδέποτε περί οὐδείς αἰτιάομαι ἐγώ ἵημι μικρός οὔτε μέγας , οὗτος εὕω οἶδα , πάλαι μέν ἡσσάομαι ἐγώ πάθος καί Ἔρως , νῦν δέ ἤδη καί κρίσις προστίθημι αὐτός , εἰμί μᾶλλον περιέχω , Μένανδρος , φοβέω ὁ ἐμπαθής φίλιος ὁ λίγος - χρόνιος · εἰμί γάρ ὡς βίαιος ὁ ἐμπαθής φίλιος οὗτος καί εὐδιάλυτος · ὅς δέ παραβάλλω καί 〈 τίς 〉 βοῦς - Λῆς , ἀρραγής ἐν οὗτος ἥδη ὁ ἔργον 〈 ὅς 〉 ἵημι ἀμιγής ἡδονή εἰμί διά ὁ πάθος ] οὔτε περιδεής . τίθημι δέ σύ ὁ 〈 αὐτός 〉 γνώμη , ὅς γε πολλάκις περί οὗτος αὐτός νουθετέω ἐγώ διδάσκω . ἀλλά εἰμί καί σύ μή ἐγώ τίς μέμφομαι μηδέ αἰτιάομαι , δείδω ὁ Ἀττικός σφήξ , ὅστις ἄρχω πάντῃ μεπεριβομβεω ἔξειμι ὡς αὐτός ἀφραίνω ὁ Ἀθηναῖος πόλις ὁ πλόος - ὁ . ὥστε δέω2 σύ Μένανδρος , ἐπέχω , μηδέ πω ὁ βασιλεύς μηδείς ἀντεπιστέλλω . ἔτι βουλεύω , περί - μένω ἠώς 〈 ἄν 〉 κοινός γίγνομαι [ καί ] μετά ὁ Φίλων [ καί ] Θεόφραστος καί σπικορος . τάχαγὰρ ἀλλοῖος ἐκεῖνος καί σύ φαίνω οὗτος . μᾶλλον δέ [ καί ] θύω καί ὁράω τίς λέγω ὁ ἱερός , εἴτε Λῷος εἰς Αἴγυπτος ἐγώ ἀφίημι εἴτε μένω . καί χρηστήριος - τίθημι εἰς Δελφοί πέμπω · πάτριος ἐγώ εἰμί 〉 ὁ 〉 θεός . ἀπολογία ἔχω [ καί πορεύω καί ἐγώ - νοντες ] πρός ἀμφότερος ὁ θεός . μᾶλλον δέ ἐγώ οὗτος ποιέω · καί γάρ ἔχω τις νεωστί γυνή ἀπό Φρυγία ἥκω εὕω μάλα οὗτος ἔμπειρος , γαστρο - μαντεύομαι δεινός ὁ ὁ σπαρτός διάτασις νύκτωρ καί ὁ ὁ θεός δείκνυμι · καί οὖον δεῖ λέγω πιστεύω , ἀλλά ὁράω , ὡς φημί . διαπέμπω πρός αὐτός . καί γάρ , ὅς φάσω , καί κάθαρσις τις δεῖ προτελέω ὁ γυνή καί παρασκευάζω τις ζῷον [ ἱερεύω ] καί λιβανωτός ἄρσην καί στύραξ μακρός καί πέμμα σελήνη καί ἄγριος φύλλον ὁ ἄγνος . οἴομαι δέ καί σύ φθάνω Πειραιόθεν ἔρχομαι . ἢ δηλόω ἐγώ σός - φάος μέχρι τίς οὖον δύναμαι λυκεραω ὁράω , ἵνα ἐγό μέν κατατρέχω πρός σός , ὁ δέ Φρυγία οὗτος ἐτός - μαίομαι ἥδη . καί εἰμί μελέτη πειράζω ἀπό σεαυτοῦ 〈 ἐγώ καί 〉 ὁ εἶρος καί ὅς ] ἀγρίδιον καί ὁ έουνυχίαν καί πάνταγ κατά ὀλίγος ὅπως ἐκπίπτω ὁ Ψυχή - οὖον δύναμαι οὗτος ποιέω μά ὁ θεός , οὐδέ σῦς δύναμαι διαπλέκω ὅλως ἥδη ἐγώ . κἀν ὁ βασιλεύς ἐπιστέλλω πᾶς , ἐγώ πᾶς εἰμί παρά σύ βασιλικός καί εὐσεβής σύ χράομαι ἐραστής καί Ὅρκος ἐράω μνήμων . ὥστε πειράω μᾶλλον , ἐμός φιλο - ὁ , ταχύς εἰς Ἄστυ παραγίγνομαι , ὅπως ὅς γε μετά - βουλεύω περαία . ὁ πρός βασιλεύς αριξις , . ΑΧΣ ευτρεπισμένος ὁ δρᾶμα ( καίω ἐκ αὐτός ὁ μάλιστα ὀνίνημι δύναμαι τολεμαῖος καί ὁ αὐτός Διόνυσος — οὖον δημοκρατικός , ὡς οἶδα — εἴτε Θαΐς εἴτε Μισούμενος εἴτε υρασυλεων ἵημι ἐπιτρέπω εἴτε Ῥπιζομένην εἴτε ικυών〈ιον , ἔτι ὅστις ἄλλος . τίς δέ ; ἐγώ θρασύς καί τολμηρός τίς εἰμί ὁ Μένανδρος διακρίνω ἰδιῶτις εἰμί ; ἀλλά σοφός ἔχω σύ ὁ Ἔρως καί ταῦτʼείδέναι δίδωμι . σῦς γάρ ἐγώ διδάσκω εὐφυής γυνή ταχέως παρά ἐράω μανθάνω · ἀλλά εἰμί κοινωνέω ὁ Ἔρως σπεύδω , αἰδέομαι 〈 μά 〉 ὁ Ἄρτεμις ἀνάξιος σύ εἰμί μή ταχύς Μάνθα - νοέω . πάντως 〈 δήω 〉 δήω , Μένανδρος , ἐκεῖνος παρά - σκευάζω ὁ δρᾶμα ἐν ὅς ἐγώ γράφω , ἵνα ἄν μή παραγίγνομαι σῦς σύ , διά σύ πλέω πρός Πτολε - Μαίων , καί μᾶλλον αἰσθάνομαι ὁ βασιλεύς ὅσος ἰσχύω καί παρά σύ γράφω φέρω ἑαυτοῦ ὁ Ἔρως - ὅς ἀφίημι ἐν Ἄστυ ὁ ἀληθινός . ἀλλά οὐδέ ὅς - ὁ ἀφίημι , εὕω εἰμί · κυβερνάω ἢ πρῳρατεύω , ἠώς δεῦρο παραγίγνομαι πρός ἐγώ Πειραιόθεν , μανθάνω , ἵνα σύ ὁ ἐμός χείρ ἀκύμων ναυστολέω πλέω , εἰμί οὗτος ἀγαθός εἰμί φαίνω . φαίνω δέ , εἰμί θεός πᾶς , ὅς κοινός λυσιτελέω , καί μαντεύομαι ὁ Φρυγία ὁ συμφέρω κρατύς ὁ θεοφορέω σύ κόρη . ῥώννυμι .