alcimus.fragmenta 4.7
Πολλὰ δὲ καὶ παρ’ Ἐπιχάρμου τοῦ κωμῳδιοποιοῦ προσωφέληται , τὰ πλεῖστα μεταγράψας , καθά φησιν Ἄλκιμος ἐν τοῖς πρὸς Ἀμύνταν , ἅ ἐστι τέτταρα . Ἔνθα καὶ ἐν τῷ πρώτῳ φησὶ ταῦτα · « Φαίνεται δὲ καὶ Πλάτων πολλὰ τῶν Ἐπιχάρμου λέγων · σκεπτέον δέ . Ὁ Πλάτων φησὶν αἰσθητὸν μὲν εἶναι τὸ μηδέποτε ἐν τῷ ποιῷ μηδὲ τῷ ποσῷ διαμένον , ἀλλ’ ἀεὶ ῥέον καὶ μεταβάλλον · ὡς ἐξ ὧν ἄν τις ἀνέλῃ τὸν ἀριθμὸν , τούτων οὔτε ἴσων οὔτε τιῶν οὔτε ποσῶν οὔτε ποῶν ὄντων . Ταῦτα δ’ ἔστιν ὧν ἀεὶ γένεσις , οὐσία δὲ μηδέποτε πέφυκε . Νοητὸν δὲ οὗ μηδὲν ἀπογίνεται μηδὲ προσγίνεται . Τοῦτο δ’ ἔστιν ἡ τῶν ἀϊδίων φύσις , ἣν ὁμοίαν τε καὶ τὴν αὐτὴν ἀεὶ συμβέβηκεν εἶναι . Καὶ μὴν ὅ γε Ἐπίχαρμος περὶ τῶν αἰσθητῶν καὶ νοητῶν ἐναργῶς εἴρηκεν · A . Ἀλλ’ ἀεὶ τοὶ θεοὶ παρῆσαν , ὑπέλιπον δ’ οὐ πώποκα · τάδε δ’ ἀεὶ πάρεσθ ̔ ὅμοια , διά τε τῶν αὐτῶν ἀεί . B . Ἀλλὰ λέγεται μὰν χάος πρᾶτον γενέσθαι τῶν θεῶν . A . Πῶς δ’ ; ἀμάχανόν γ’ ἀπ’ οὗτινος εἶμεν ὅ τι πρᾶτον μόλοι . B . Οὐκ ἄρ’ ἔμολε πρᾶτον οὐδέν ; A . Οὐδὲ μὰ Δία δεύτερον τῶνδέ γ’ ὦν ἄμμες ὧδε λέγομες . Ἀλλὰ τᾷδ’ ἄθρει · αἴ ποτ’ ἀριθμόν τις περισσὸν , αἱ δὲ λῇς , τιν’ ἄρτιον ποτιθέμεν λῇ ψᾶφον ἢ καὶ τῶν ὑπαρχοισᾶν λαβεῖν , ἦ δοκεῖ κά τοι τόχ’ ωὑτὸς εἶμεν ; B . Οὐκ ἐμίνγα κα . A . Οὐδὲ μὰν οὐδ’ αἰ ποτὶ μέτρον παχυαῖον ποτιθέμεν . λῇ τις ἕτερον μᾶκος ἤ τῶ πρόσθ’ ἐόντος ἀποταμεῖν , ἔτι χ’ ὑπάρχοι τῆνο τὸ μέτρον ; B . Οὐ γάρ . A . Ὧδε νῦν ὅρη καὶ τὸς ἀνθρώπως · ὃ μὲν γὰρ αὔξεθ’ , ὃ δέ γα μὰν φθίνει · ἐν μεταλλαγᾷ δὲ πάντες ἐντὶ πάντα τὸν χρόνον . Ὅ δὲ μεταλλάσσει κατὰ φύσιν κοὔποκ’ ἐν ταὐτῷ μένει , ἕτερον εἴη κα τόδ’ ἤδη τῶ παρεξεστακότος . Καὶ τὺ δὴ κἀγὼ χθὲς ἄλλοι καὶ νὺν ἄλλοι τελέθομες , καὖθις ἄλλοι κοὔποχ’ ωὑτοὶ καττὸν αὐτὸν αὖ λόγον . » Ἔτι φησὶν ὁ Ἄλκιμος καὶ ταυτί · « Φασὶν οἱ σοφοὶ τὴν ψυχὴν τὰ μὲν διὰ τοῦ σώματος αἰσθάνεσθαι , οἷον ἀκούουσαν , βλέπουσαν · τὰ δ’ αὐτὴν καθ’ αὑτὴν ἐνθυμεῖσθαι , μηδὲν τῷ σώματι χρωμένην . Διὸ καὶ τῶν ὄντων τὰ μὲν αἰσθητὰ εἶναι , τὰ δὲ νοητά . Ὧν ἕνεκα καὶ Πλάτων ἔλεγεν ὅτι δεῖ τοὺς συνιδεῖν τὰς τοῦ παντὸς ἀρχὰς ἐπιθυμοῦντας πρῶτον μὲν αὐτὰς καθ’ αὑτὰς διελέσθαι τὰς ἰδέας , οἷον ὁμοιότητα καὶ μονάδα καὶ πλῆθος καὶ μέγεθος καὶ στάσιν καὶ κίνησιν · δεύτερον αὐτὸ καθ’ αὑτὸ τὸ καλὸν καὶ ἀγαθὸν καὶ δίκαιον καὶ τὰ τοιαῦτα ὑποθέσθαι · τρίτον τῶν ἰδεῶν συνιδεῖν ὅσαι πρὸς ἀλλήλας εἰσὶν , οἷον ἐπιστήμην ἢ μέγεθος ἢ δεσποτείαν · ἐνθυμουμένους ὅτι τὰ παρ’ ἡμῖν διὰ τὸ μετέχειν ἐκείνων ὁμώνυμα ἐκείνοις ὑπάρχει · λέγω δὲ οἷον δίκαια μὲν ὅσα τοῦ δικαίου , καλὰ δὲ ὅσα τοῦ καλοῦ . Ἔστι δὲ τῶν εἰδῶν ἓν ἕκαστον ἀίδιόν τε καὶ νόημα καὶ πρὸς τούτοις ἀπαθές · διὸ καί φησιν ἐν τῇ φύσει τὰς ἰδέας ἑστάναι καθάπερ παραδείγματα · τὰ δ’ ἄλα ταύταις ἐοικέναι , τούτων ὁμοιώματα καθεστῶτα . Ὁ τοίνυν Ἐπίχαρμος περί τε τοῦ ἀγαθοῦ καὶ περὶ τῶν ἰδεῶν οὕτω λέγει · Α . Ἆρ’ ἔστιν αὔλησίς τι πρᾶγμα ; Β . Πάνυ μὲν ὦν . A . Ἄνθρωπος ὦν αὔλησίς ἐστιν ; B . Οὐδαμῶς . A . Φέρ’ ἴδω , τίς αὐλητάς ; τίς εἶμέν τοι δοκεῖ ; ἄνθρωπος . οὐ γάρ ; B . Πάνυ μὲν ὦν . A . Οὐκ ὦν δόκει οὕτως ἔχειν τοι καὶ περὶ τὠγαθῶ ; τὸ μὲν ἀγαθὸν τὶ πρᾶγμ’ εἶμεν καθ’ αὖθ’ · ὅζτις δέ κα εἰδῇ μαθὼν τῆν’ , ἀγαθὸς ἤδη γίγνεται , ὥσπερ γα τὰν αὔλησιν αὐλητὰς μαθὼν , ἢ ὁρχησιν ὀρχηστάς τις , ἢ πλοκεὺς πλοκὰν , ἢ πᾶν γ’ ὁμοίως τῶν τοιούτων ὅ τε τὺ λῇς , οὐ χ’ αὐτὸς εἴη τᾷ τέχνᾳ · τεχνικός γα μάν . Πλάτων ἐν τῇ περὶ τῶν ἰδεῶν ὑπολήψει φησίν · « Εἴπερ ἐστὶ μνήμη , τὰς ἰδέας ἐν τοῖς οὖσιν ὑπάρχειν διὰ τὸ τὴν μνήμην ἠρεμοῦντός τινος καὶ μένοντος εἶναι · μένειν δὲ οὐδὲν ἕτερον ἢ τὰς ἰδέας . Τίνα γὰρ ἂν τρόπον , φησὶ , διεσώζετο τὰ ζῷα μὴ τῆς ἰδέας ἐφαπτόμενα , καὶ πρὸς τοῦτο τὸν νοῦν φυσικῶς εἰληφότα ; » Νῦν δὲ μνημονεύει τῆς ὁμοιότητός τε καὶ τροφῆς , ὁποία τίς ἐστιν αὐτοῖς , ἐνδεικνύμενα διότι πᾶσι τοῖς ζῴοις ἔμφυτός ἐστιν ἡ τῆς ὁμοιότητος θεωρία · διὸ καὶ τῶν ὁμοφύλων αἰσθάνεται . Πῶς οὖν ὁ Ἐπίχαρμος ; Εὔμαιε , τὸ σοφόν ἐστιν οὐ καθ’ ἓν μόνον , ἀλλ’ ὁπόσα περ ζῇ , πάντα καὶ γνώμαν ἔχει . Καὶ γὰρ τὸ θῆλυ τᾶν ἀλεκτορίδων γένος , αἰ λῇς καταμαθεῖν ἀτενὲς , οὐ τίκτει τέκνα ζῶντ’ , ἀλλ’ ἐπῴζει καὶ ποιεῖ ψυχὰν ἔχειν · τὸ δὲ σοφὸν ἁ φύσις τόδ’ οἶδεν ὡς ἔχει μόνα · πεπαίδευται γὰρ αὐταύτας ὕπο . Καὶ πάλιν · Θαυμαστὸν ὦν οὐδὲν ἐμὲ ταῦθ · οὕτω λέγειν , οὐδ’ ἁνδάνειν αὑτοῖσιν αὐτοὺς καὶ δοκεῖν καλῶς πεφύκει · καὶ γὰρ ἁ κύων κυνὶ κάλλιστον εἶμεν φαίνεται , καὶ βοῦς βοτ , ὄνος δ’ ὄνῳ κάλλιστον , ὗς δὲ θὴν ὑτ . » Καὶ ταῦτα μὲν καὶ τὰ τοιαῦτα διὰ τῶν τεσσάρων βιβλίων παραπήγνυσιν ὁ Ἄλκιμος , παρασημαίνων τὴν ἐξ Ἐπιχάρμου Πλάτωνι περιγινομένην ὠφέλειαν .
Lemmas: πολύς δέ καί παρά Ἐπίχαρμος ὁ κωμῳδιοποιός προσωφελέω , ὁ πλεῖστος μεταγράφω , καθά φημί Ἄλκιμος ἐν ὁ πρός Ἀμύντας , ὅς εἰμί τέσσαρες . ἔνθα καί ἐν ὁ πρῶτος φημί οὗτος · « φαίνω δέ καί Πλάτων πολύς ὁ Ἐπίχαρμος λέγω · σκοπέω δέ . ὁ Πλάτων φημί αἰσθητός μέν ἔρχομαι ὁ μηδέποτε ἐν ὁ ποιός μηδέ ὁ ποσός διαμένω , ἀλλά ἀεί ῥέω καί μεταβάλλω · ὡς ἐκ ὅς ἄν τις ἀναιρέω ὁ ἀριθμός , οὗτος οὔτε ἴσος οὔτε τίω οὔτε ποσός οὔτε πόα εἰμί . Ταΰς δέ εἰμί ὅς ἀεί γένεσις , οὐσία δέ μηδέποτε φύω . νοητός δέ ὅς μηδείς ἀπογίγνομαι μηδέ προσγίγνομαι . Τοῦτης δέ εἰμί ὁ ὁ ἀΐδιος φύσις , ὅς ὅμοιος τε καί ὁ αὐτός ἀεί συμβαίνω ἔρχομαι . καί μήν ὁ γε Ἐπίχαρμος περί ὁ αἰσθητός καί νοητός ἐναργής λέγω · A . ἀλλά ἀεί ὁ θεός πάρειμι , ὑπολείπω δέ οὐ πώποκα · ὅδε δέ ἀεί πάρειμι1 ̔ ὅμοιος , διά τε ὁ αὐτός ἀεί . B . ἀλλά λέγω μήν χάος πρῶτος γίγνομαι ὁ θεός . A . πῶς δέ ; ἀμήχανος γε ἀπό ὅστις εἰμί ὁ τίς πρῶτος βλώσκω . B . οὐ ἄρα βλώσκω πρῶτος οὐδείς ; A . οὐδέ μά Ζεύς δεύτερος ὅδε γε ὅς ἐγώ ὧδε λέγω . ἀλλά ὅδε ἀθρέω · ἀεί πρός ἀριθμός τις περισσός , ὁ δέ λάω , τις ἄρτιος προτίθημι λάω ψῆφος ἢ καί ὁ ὑπάρχω λαμβάνω , ἤ δοκέω ἀλκή σύ τότε αὑτός εἰμί ; B . οὐ μιν́γω ἄν . A . οὐδέ μήν οὐδέ ὁ πρός μέτρον πηχυαῖος προτίθημι . λάω τις ἕτερος μῆκος ἤ ὁ πρόσθεν εἰμί ἀποτέμνω , ἔτι καί ὑπάρχω ἐκεῖνος ὁ μέτρον ; B . οὐ γάρ . A . ὧδε νῦν ὁράω καί τός ἄνθρωπος · ὁ μέν γάρ αὐξάνω , ὁ δέ γῆ μήν φθίω · ἐν μεταλλαγή δέ πᾶς εἰμί πᾶς ὁ χρόνος . ὅς δέ μεταλλάσσω κατά φύσις κοὔποκ’ ἐν αὐτός μένω , ἕτερος εἰμί ἄν ὅδε ἤδη ὁ παρεξίστημι . καί σύ δή ἐγώ χθές ἄλλος καί νῦν ἄλλος τελέθω , αὖθις ἄλλος κοὔποχ’ ωὑτός κάττος αὐτός αὖ λόγος . » ἔτι φημί ὁ Ἄλκιμος καί οὗτος · « Φᾶσις ὁ σοφός ὁ ψυχή ὁ μέν διά ὁ σῶμα αἰσθάνομαι , οἷος ἀκούω , βλέπω · ὁ δέ αὐτός κατά αὐτός ἐνθυμέομαι , μηδείς ὁ σῶμα χράω . Διὸ καί ὁ εἰμί ὁ μέν αἰσθητός ἔρχομαι , ὁ δέ νοητός . ὅς ἕνεκα καί Πλάτων λέγω ὅτι δέω ὁ συνοράω ὁ ὁ πᾶς ἀρχή ἐπιθυμέω πρῶτος μέν αὐτός κατά αὐτός διαιρέω ὁ ἰδέα , οἷος ὁμοιότης καί μόνος καί πλῆθος καί μέγεθος καί στάσις καί κίνησις · δεύτερος αὐτός κατά ἑαυτοῦ ὁ καλός καί ἀγαθός καί δίκαιος καί ὁ τοιοῦτος ὑποτίθημι · τρίτος ὁ ἰδέα συνοράω ὅσος πρός ἀλλήλων εἰμί , οἷος ἐπιστήμη ἢ μέγεθος ἢ δεσποτεία · ἐνθυμέομαι ὅτι ὁ παρά ἐγώ διά ὁ μετέχω ἐκεῖνος ὁμώνυμος ἐκεῖνος ὑπάρχω · λέγω δέ οἷος δίκαιος μέν ὅσος ὁ δίκαιος , καλός δέ ὅσος ὁ καλός . εἰμί δέ ὁ εἶδος εἷς ἕκαστος ἀίδιος τε καί νόημα καί πρός οὗτος ἀπαθής · διό καί φημί ἐν ὁ φύσις ὁ ἰδέα ἵστημι καθά παράδειγμα · ὁ δέ Ἄλας αὐτός ἔοικα , οὗτος ὁμοίωμα καθίστημι . ὁ τοίνυν Ἐπίχαρμος περί τε ὁ ἀγαθός καί περί ὁ ἰδέα οὕτως λέγω · Α . ἆρα εἰμί αὔλησις τίς πρᾶγμα ; Β . πάνυ μέν ὅς . A . Ἄνθρωπος ὅς αὔλησις εἰμί ; B . Οὐδαμῶς . A . φέρω ὁράω , τίς αὐλητής ; τίς εἰμί τοι δοκέω ; ἄνθρωπος . οὐ γάρ ; B . πάνυ μέν οὖν . A . οὐ οὖν δοκέω οὕτως ἔχω σύ καί περί τὠγαθῶ ; ὁ μέν ἀγαθός τίς πρᾶγμα εἰμί κατά αὐτός · ὅστις δέ ἄν οἶδα μανθάνω τηνῶ , ἀγαθός ἤδη γίγνομαι , ὥσπερ γῆ ὁ αὔλησις αὐλητής μανθάνω , ἢ ὄρχησις ὀρχηστής τις , ἢ πλοκεύς πλοκή , ἢ πᾶς γε ὅμοιος ὁ τοιοῦτος ὁ τε σύ λάω , οὐ καί αὐτός εἰμί ὁ τέχνη · τεχνικός γῆ μείς . Πλάτων ἐν ὁ περί ὁ ἰδέα ὑπόληψις φημί · « εἴπερ εἰμί μνήμη , ὁ ἰδέα ἐν ὁ εἰμί ὑπάρχω διά ὁ ὁ μνήμη ἠρεμέω τις καί μένω ἔρχομαι · μένω δέ οὐδείς ἕτερος ἢ ὁ ἰδέα . τίς γάρ ἄν τρόπος , φημί , διασῴζω ὁ ζῷον μή ὁ ἰδέα ἐφάπτω , καί πρός οὗτος ὁ νόος φυσικός λαμβάνω ; » νῦν δέ μνημονεύω ὁ ὁμοιότης τε καί τροφή , ὁποῖος τίς εἰμί αὐτός , ἐνδείκνυμι διότι πᾶς ὁ ζῷον ἔμφυτος εἰμί ὁ ὁ ὁμοιότης θεωρία · διό καί ὁ ὁμόφυλος αἰσθάνομαι . Πῶς οὖν ὁ Ἐπίχαρμος ; Εὔμαιος , ὁ σοφός εἰμί οὐ κατά εἷς μόνος , ἀλλά ὁπόσος περ ζάω , πᾶς καί γνώμη ἔχω . καί γάρ ὁ θῆλυς ὁ ἀλεκτορίς γένος , ὁ λάω καταμανθάνω ἀτενής , οὐ τίκτω τέκνον ζῶ , ἀλλά ἐπῴζω καί ποιέω ψυχή ἔχω · ὁ δέ σοφός ὁ φύσις ὅδε οἶδα ὡς ἔχω μόνος · παιδεύω γάρ αὐταύτας ὑπό . καί πάλιν · θαυμαστός οὖν οὐδείς ἐγώ οὗτος · οὕτως λέγω , οὐδέ ἁνδάνω ἑαυτοῦ αὐτός καί δοκέω καλός φύω · καί γάρ ὁ κύων κύων καλός εἰμί φαίνω , καί βοῦς βοτ , ἀδών δέ ὄνος καλός , ὗς δέ θήν ὑ . » καί οὗτος μέν καί ὁ τοιοῦτος διά ὁ τέσσαρες βιβλίον παραπήγνυμι ὁ Ἄλκιμος , παρασημαίνομαι ὁ ἐκ Ἐπίχαρμος Πλάτων περιγίγνομαι ὠφέλεια .