albinus.epitome-doctrinae-platonicae-sive-didaskaliko-s 9
Ἀρχικὸν δὲ λόγον ἐπεχούσης τῆς ὕλης ἔτι καὶ ἄλλας ἀρχὰς παραλαμβάνει , τήν τε παραδειγματικήν , τουτέστι τὴν τῶν ἰδεῶν , καὶ τὴν τοῦ πατρὸς καὶ αἰτίου πάντων θεοῦ . ἔστι δὲ ἡ ἰδέα ὡς μὲν πρὸς θεὸν νόησις αὐτοῦ , ὡς δὲ πρὸς ἡμᾶς νοητὸν πρῶτον , ὡς δὲ πρὸς τὴν ὕλην μέτρον , ὡς δὲ πρὸς τὸν αἰσθητὸν κόσμον παράδειγμα , ὡς δὲ πρὸς αὑτὴν ἐξεταζομένῃ οὐσία . καθόλου γὰρ πᾶν τὸ γινόμενον κατ᾽ ἐπίνοιαν πρός τι ὀφείλει γίνεσθαι , οὗ ὥσπερ εἰ ἀπό τινός τι γένοιτο , ὡς ἀπ᾽ ἐμοῦ ἡ ἐμὴ εἰκών , δεῖ τὸ παράδειγμα προυποκεῖσθαι · εἴτε καὶ μὴ εἴη ἔξω τὸ παράδειγμα παντί , πάντως ἕκαστος ἐν αὑτῷ τὸ παράδειγμα ἴσχων τῶν τεχνιτῶν τὴν τούτου μορφὴν τῇ ὕλῃ περιτίθησιν . ὁρίζονται δὲ τὴν ἰδέαν παράδειγμα τῶν κατὰ φύσιν αἰώνιον . οὔτε γὰρ τοῖς πλείστοις τῶν ἀπὸ Πλάτωνος ἀρέσκει τῶν τεχνικῶν εἶναι ἰδέας , οἷον ἀσπίδος ἢ λύρας , οὔτε μὴν τῶν παρὰ φύσιν , οἷον πυρετοῦ καὶ χολέρας , οὔτε τῶν κατὰ μέρος , οἷον Σωκράτους καὶ Πλάτωνος , ἀλλ᾽ οὐδὲ τῶν εὐτελῶν τινός , οἷον ῥύπου καὶ κάρφους , οὔτε τῶν πρός τι , οἷον μείζονος καὶ ὑπερέχοντος · εἶναι γὰρ τὰς ἰδέας νοήσεις θεοῦ αἰωνίονς τε καὶ αὐτοτελεῖς . ὅτι δὲ εἰσὶν αἱ ἰδέαι , καὶ οὕτω παραμυθοῦνται . εἴτε γὰρ νοῦς ὁ θεὸς ὑπάρχει εἴτε νοερόν , ἔστιν αὐτῷ νοήματα , καὶ ταῦτα αἰώνιά τε καὶ ἄτρεπτα , εἰ δὲ τοῦτο , εἰσὶν αἱ ἰδέαι · καὶ γὰρ εἰ ἄμετρος ὑπάρχει ἡ ὕλη κατὰ τὸν ἑαυτῆς λόγον , παρ᾽ ἑτέρου τινὸς κρείττονος , τοῦ ἀύλου , τῶν μέτρων ὀφείλει τυγχάνειν · τὸ δὲ ἡγούμενον , τὸ ἄρα λῆγον · εἰ δὲ το͂το , εἰσὶν αἱ ἰδέαι μέτρα τινὰ ἄυλα ὑπάρχουσαι . ἔτι γε μὴν εἰ ὁ κόσμος μὴ ἐκ ταὐτομάτου τοιοῦτός ἐστιν , οὐ μόνον ἔκ τινός ἐστι γεγονώς , ἀλλὰ καὶ ὑπό τινος , καὶ οὐ μόνον τοῦτο , ἀλλὰ καὶ πρός τι · τὸ δὲ πρὸς ὃ γέγονε τί ἂν ἄλλο ἢ ἰδέα ; ὥστε εἶεν ἂν αἱ ἰδέαι . ἀλλὰ μὴν καὶ εἰ νοῦς διαφέρει δόξης ἀληθοῦς , καὶ τὸ νοητὸν ἦν τοῦ δοξαστοῦ διαφέρον · εἰ δὲοῦτο , ἔστι νοητὰ ἕτερα τῶν δοξαστῶν · ὥστε εἴη ἂν καὶ πρῶτα νοητά , ὡς καὶ πρῶτα αἰσθητά · εἰ δὲ τοῦτο , εἰσὶν αἱ ἰδέαι · ἀλλὰ μὴν διαφέρει νοῦς δόξης ἀληθοῦς · ὥστε εἶεν ἂν αἱ ἰδέαι .
Lemmas: ἀρχικός δέ λόγος ἐπέχω ὁ ὕλη ἔτι καί ἄλλος ἀρχή παραλαμβάνω , ὁ τε παραδειγματικός , τουτέστι ὁ ὁ ἰδέα , καί ὁ ὁ πατήρ καί αἴτιος πᾶς θεός . εἰμί δέ ὁ ἰδέα ὡς μέν πρός θεός νόησις αὐτός , ὡς δέ πρός ἐγώ νοητός πρῶτος , ὡς δέ πρός ὁ ὕλη μέτρον , ὡς δέ πρός ὁ αἰσθητός κόσμος παράδειγμα , ὡς δέ πρός ἑαυτοῦ ἐξετάζω οὐσία . καθόλου γάρ πᾶς ὁ γίγνομαι κατά ἐπίνοια πρός τίς ὀφείλω γίγνομαι , ὅς ὥσπερ εἰμί ἀπό τις τίς γίγνομαι , ὡς ἀπό ἐγώ ὁ ἐμός εἰκών , δεῖ ὁ παράδειγμα προυποκέω · εἴτε καί μή εἰμί ἔξω ὁ παράδειγμα πᾶς , πάντως ἕκαστος ἐν ἑαυτοῦ ὁ παράδειγμα ἴσχω ὁ τεχνίτης ὁ οὗτος μορφή ὁ ὕλη περιτίθημι . ὁρίζω δέ ὁ ἰδέα παράδειγμα ὁ κατά φύσις αἰώνιος . οὔτε γάρ ὁ πλεῖστος ὁ ἀπό Πλάτων ἀρέσκω ὁ τεχνικός εἰμί ἰδέα , οἷος ἀσπίς ἢ λύρα , οὔτε μήv ὁ παρά φύσις , οἷος πυρετός καί χολέρα , οὔτε ὁ κατά μέρος , οἷος Σωκράτης καί Πλάτων , ἀλλά οὐδέ ὁ εὐτελής τις , οἷος ῥύπος καί κάρφος , οὔτε ὁ πρός τίς , οἷος μείζων καί ὑπερέχω · εἰμί γάρ ὁ ἰδέα νοέω θεός αἰώνιος τε καί αὐτοτελής . ὅτι δέ εἰμί ὁ ἰδέα , καί οὗτος παραμυθέομαι . εἴτε γάρ νόος ὁ θεός ὑπάρχω εἴτε νοερός , εἰμί αὐτός νόημα , καί οὗτος αἰώνιος τε καί ἄτρεπτος , εἰμί δέ οὗτος , εἰμί ὁ ἰδέα · καί γάρ εἰμί ἄμετρος ὑπάρχω ὁ ὕλη κατά ὁ ἑαυτοῦ λόγος , παρά ἕτερος τις ἀγαθός , ὁ ἄυλος , ὁ μέτρον ὀφείλω τυγχάνω · ὁ δέ ἡγέομαι , ὁ ἄρα λήγω · εἰμί δέ Τότο , εἰμί ὁ ἰδέα μέτρον τις ἄυλος ὑπάρχω . ἔτι γε μήv εἰμί ὁ κόσμος μή ἐκ αὐτόματος τοιοῦτος εἰμί , οὖον μόνος ἐκ τις εἰμί γίγνομαι , ἀλλά καί ὑπό τις , καί οὖον μόνος οὗτος , ἀλλά καί πρός τίς · ὁ δέ πρός ὅς γίγνομαι τίς εἄν ἄλλος ἢ ἰδέα ; ὥστε ἄγω εἄν ὁ ἰδέα . ἀλλά μήv καί εἰμί νόος διαφέρω δόξα ἀληθής , καί ὁ νοητός εἰμί ὁ δοξαστής διαφέρω · εἰμί δίδωμι , εἰμί νοητός ἕτερος ὁ δοξαστής · ὥστε εἰμί εἄν καί πρῶτος νοητός , ὡς καί πρῶτος αἰσθητής · εἰμί δέ οὗτος , εἰμί ὁ ἰδέα · ἀλλά μήv διαφέρω νόος δόξα ἀληθής · ὥστε ἄγω εἄν ὁ ἰδέα .