albinus.epitome-doctrinae-platonicae-sive-didaskaliko-s 12
Ἐπεὶ γὰρ τῶν κατὰ φύσιν αἰσθητῶν καὶ κατὰ μέρος ὡρισμένα τινὰ δεῖ παραδείγματα εἶναι τὰς ἰδέας , ὧν καὶ τὰς ἐπιστήμας γίνεσθαι καὶ τους ὅρους · παρὰ πάντας γὰρ ἀνθρώπους ἄνθρωπόν τινα νοεῖσθαι καὶ παρὰ πάντας ἵππους ἵππον , καὶ κοινῶς παρὰ τὰ ζῶα ζῶον ἀγένητον καὶ ἄφθαρτον , ὅν τρόπον σφραγῖδος μιᾶς ἐκμαγεῖα γίνεται πολλὰ καὶ ἑνὸς ανδρὸς εἰκόνες μυρίαι ἐπὶ μυρίαις , τῆς ἰδέας οὔσης αἰτίας ἀρχὴν τοῦ εἶναι ἕκαστον τοιοῦτον , οἷον αὐτὴ ὑπάρχει · ἀναγκαῖον καὶ τὸ κάλλιστον κατασκεύασμα τὸν κόσμον ὑπὸ τοῦ θεοῦ δεδημιουργῆσθαι πρός τινα ἰδέαν κόσμου ἀποβλέποντος , παράδειγμα ὑπάρχουσαν τοῦδε τοῦ κόσμου ὡς ἂν ἀπεικονισμένου ἀπ᾽ ἐκείνης , πρὸς ἣν ἀφομοιωθέντα ὑπὸ τοῦ δημιουργοῦ αὐτὸν ἀπειργάσθαι κατὰ θαυμασιοτάτην πρόνοιαν καὶ δίαιταν ἐλθόντος ἐπὶ τὸ δημιουργεῖν τὸν κόσμον , διότι ἀγαθὸς ἦν . ἐκ τῆς πάσης οὖν ὕλης αὐτὸν ἐδημιούργει · ἥν ἀτάκτως καὶ πλημμελῶς κινουμένην πρὸ τῆς οὐρανοῦ γενέσεως ἐκ τῆς ἀταξίας παραλαβὼν πρὸς τὴν ἀρίστην ἤγαγε τάξιν , ἀριθμοῖς πρέπουσι τὰ μέρη κοσμήσας αὐτοῦ καὶ σχήμασιν , ὥστε διακρίναι ὅπως νῦν ἔχει πῦρ τε καὶ γῆ πρὸς ἀέρα τε καὶ ὕδωρ , ἴχνη μὲν τέως ἔχοντα καὶ τὸ δεκτικὸν τῆς τῶν στοιχείων δυνάμεως , ἀλόγως δὲ καὶ ἀμέτρως σείοντά τε τὴν ὕλην καὶ πρὸς ταύτης σειόμενα . ἐξ ἑκάστου γὰρ ὅλου τῶν τεττάρων αὐτὸν στοιχείων ἐγέννησε , πυρός τε παντὸς καὶ γῆς ὕδατός τε καὶ ἀέρος , οὐδὲν μέρος οὐδενὸς ἀπολιπὼν οὐδὲ δύναμιν , διανοηθεὶς πρῶτον μὲν ὅτι σωματοειδὲς χρὴ τὸ γενόμενον εἶναι καὶ πάντως ἁπτόν τε καὶ ὁρατόν , χωρὶς δὲ πυρὸς καὶ γῆς οὐχ οἷόν τε οὔτε ὁρατόν τι εἶναι οὔτε ἁπτόν · κατὰ δὴ τὸν εἰκότα λόγον ἐκ γῆς αὐτὸν καὶ πυρὸς ἐποίησεν · ἐπεὶ δὲ καὶ δεσμὸν ἔδει τινὰ συναγωγὸν ἀμφοτέρων ἐν μέσῳ γενέσθαι , θεῖος δὲ δεσμὸς ὁ τῆς ἀναλογίας , ὅς ἑαυτόν τε καὶ τὰ συνδούμενα πέφυκεν ἕν ποιεῖν , ἐπίπεδός τε οὐκ ἦν ὁ κόσμος — ἀπέχρη γὰρ ἂν αὐτῷ μία μεσότης — σφαιροειδὴς δέ , δυοῖν ἐδέησεν αὐτῷ μεσοτήτων εἰς συναρμογήν · διὰ τοῦτο πυρὸς ἐν μέσῳ καὶ γῆς ἀήρ τε καὶ ὕδωρ ἐτάχθη κατὰ τὸν τῆς ἀναλογίας τρόπον · ὥστε ὡς ἔχει πῦρ πρὸς ἀέρα , οὕτως ἔχειν ἀέρα τε πρὸς ὕδωρ καὶ τοῦτο πρὸς γῆν καὶ ἀνάπαλιν . τῷ δὲ μηδὲν ἔξωθεν ὑπολείπεσθαι καὶ μονογενῆ τὸν κόσμον ἐποίησε καὶ κατὰ τὸν ἀριθμὸν τῇ ἰδέᾳ εἰκασμένον μιᾷ οὔσῃ , πρός τε τούτοις ἄνοσον καὶ ἀγήρω , ἅτε αὐτῷ μηδενὸς προσιόντος τοῦ κηραίνειν πεφυκότος , αὐτάρκη τε καὶ οὐδενὸς ἔξωθεν δεόμενον · σχῆμα δ᾽ αὐτῷ περιέθηκε τὸ σφαιροειδές , εὐμορφότατον σχημάτων καὶ πολυχωρότατον καὶ εὐκινητότατον · καὶ ἐπεὶ οὔτε ὁράσεως ἐδεῖτο οὔτε ἀκοῆς οὔτε μὴν ἄλλου τοιούτου τινός , οὐ προσῆψεν αὐτῷ τοιαῦτα ὄργανα πρὸς ὑπηρεσίαν , ἀφελόμενος δὲ τὰς λοιπὰς κινήσεις μόνην αὐτῷ δέδωκε τὴν κυκλοφορικήν , νοῦ καὶ φρονήσεως οἰκείαν ὑπάρχουσαν .
Lemmas: ἐπεί γάρ ὁ κατά φύσις αἰσθητής καί κατά μέρος ὁρίζω τις δεῖ παράδειγμα εἰμί ὁ ἰδέα , ὅς καί ὁ ἐπιστήμη γίγνομαι καί ὁ ὅρος · παρά πᾶς γάρ ἄνθρωπος ἄνθρωπος τις νοέω καί παρά πᾶς ἵππος ἵππος , καί κοινῶς παρά ὁ ζῷον ζῷον ἀγένητος καί ἄφθαρτος , ὅς τρόπος σφραγίς εἷς ἐκμαγεῖον γίγνομαι πολύς καί εἷς ἀνήρ εἰκών μυρίος ἐπί μυρίος , ὁ ἰδέα εἰμί αἴτιος ἀρχή ὁ εἰμί ἕκαστος τοιοῦτος , οἷος αὐτός ὑπάρχω · ἀναγκαῖος καί ὁ καλῶς κατασκεύασμα ὁ κόσμος ὑπό ὁ θεός δημιουργέω πρός τις ἰδέα κόσμος ἀποβλέπω , παράδειγμα ὑπάρχω ὅδε ὁ κόσμος ὡς εἄν απεικονισμένος ἀπό ἐκεῖνος , πρός ὅς ἀφομοιόω ὑπό ὁ δημιουργός αὐτός ἀπεργάζομαι κατά θαυμάζω πρόνοια καί δίαιτα ἔρχομαι ἐπί ὁ δημιουργέω ὁ κόσμος , διότι ἀγαθός εἰμί . ἐκ ὁ πᾶς οὖν ὕλη αὐτός δημιουργέω · ὅς ἄτακτος καί πλημμελής κινέω πρό ὁ οὐρανός γένεσις ἐκ ὁ ἀταξία παραλαμβάνω πρός ὁ ἀγαθός ἄγω τάξις , ἀριθμός πρέπω ὁ μέρος κοσμέω αὐτός καί σχῆμα , ὥστε διακρίνω ὅπως νῦν ἔχω πῦρ τε καί γῆ πρός ἀήρ τε καί ὕδωρ , ἴχνος μέν τέως ἔχω καί ὁ δεκτικός ὁ ὁ στοιχεῖον δύναμις , ἄλογος δέ καί ἄμετρος σείω τε ὁ ὕλη καί πρός οὗτος σείω . ἐκ ἕκαστος γάρ ὅλος ὁ τέσσαρες αὐτός στοιχεῖον γεννάω , πῦρ τε πᾶς καί γῆ ὕδωρ τε καί ἀήρ , οὐδείς μέρος οὐδείς ἀπολείπω οὐδέ δύναμις , διανοέομαι πρῶτος μέν ὅτι σωματοειδής χρή ὁ γίγνομαι εἰμί καί πάντως ἁπτός τε καί ὁρατός , Χωρὶς δέ πυρός καί γῆ οὐ οἷος τε οὔτε ὁρατός τίς εἰμί οὔτε ἁπτός · κατά δή ὁ εἰκός λόγος ἐκ γῆ αὐτός καί πυρός ποιέω · ἐπεί δέ καί δεσμός ἐσθίω τις συναγωγός ἀμφότερος ἐν μέσος γίγνομαι , θεῖος δέ δεσμός ὁ ὁ ἀναλογία , ὅς ἑαυτοῦ τε καί ὁ συνδέω φύω εἷς ποιέω , ἐπίπεδος τε οὐ εἰμί ὁ κόσμος — ἀποχράω γάρ εἄν αὐτός εἷς μεσότης — σφαιροειδής δέ , δύο δήω αὐτός μεσότης εἰς συναρμογή · διά οὗτος πυρός ἐν μέσος καί γῆ ἀήρ τε καί ὕδωρ τάσσω κατά ὁ ὁ ἀναλογία τρόπος · ὥστε ὡς ἔχω πῦρ πρός ἀήρ , οὕτως ἔχω ἀήρ τε πρός ὕδωρ καί οὗτος πρός γῆ καί ἀνάπαλιν . ὁ δέ μηδείς ἔξωθεν ὑπολείπω καί μονογενής ὁ κόσμος ποιέω καί κατά ὁ ἀριθμός ὁ ἰδέα εἰκάζω εἷς εἰμί , πρός τε οὗτος ἄνοσος καί ἀγήραος , ἅτε αὐτός μηδείς πρόσειμι ὁ κηραίνω φύζω , αὐτάρκης τε καί οὐδείς ἔξωθεν δήω · σχῆμα δέ αὐτός περιτίθημι ὁ σφαιροειδής , εὔμορφος σχῆμα καί πολύχωρος καί εὐκίνητος · καί ἐπεί οὔτε ὅρασις δήω οὔτε ἀκοή οὔτε μήv ἄλλος τοιοῦτος τις , οὖον προσάπτω αὐτός τοιοῦτος ὄργανον πρός ὑπηρεσία , ἀφαιρέω δέ ὁ λοιπάς κινέω μόνος αὐτός δίδωμι ὁ κυκλοφορικός , νόος καί φρόνησις οἰκεῖος ὑπάρχω .