albinus.epitome-doctrinae-platonicae-sive-didaskaliko-s 33
Φιλία δὲ ἡ μάλιστα καὶ κυρίως λεγομένη οὐκ ἄλλη τίς ἐστι τῆς συνισταμένης κατ᾽ εὔνοιαν ἀντίστροφον · αὕτη δὲ ὑφίσταται , ὅταν ἐπίσης ἑκάτερος βούληται τὸν πλησίον καὶ εαυτὸν εὖ πράττειν . ἡ δὲ ἰσότης αὕτη οὐκ ἄλλως σώζεται ἢ κατὰ τὴν τοῦ ἤθους ὁμοιότητα · τὸ γὰρ ὅμοιον τῷ ὁμοίῳ μετρίῳ ὄντι φίλον ὑπάρχει , τὰ δὲ ἄμετρα οὔτε ἀλλήλοις οὔτε τοῖς συμμέτροις δύναται ἐφαρμόσαι . εἰσὶ δέ τινες καὶ ἄλλαι νομιζόμεναι φιλίαι , οὐ μὴν καὶ οὖσαι , ὑπὸ τῆς ἀρετῆς οἷον ἐπικεχρωσμέναι · ἥ τε φυσικὴ τῶν γονέων πρὸς τὰ ἔκγονα καὶ ἡ τῶν συγγενῶν πρὸς ἀλλήλονς καὶ ἡ λεγομένη πολιτικὴ καὶ ἡ ἑταιρική , αὗται δὲ οὐκ ἀεὶ ἔχουσι τὸ ἀντίστροφον τῆς εὐνοίας . εἶδος δέ πως φιλίας ἐστὶ καὶ τὸ ἐρωτικόν · ἔστι δὲ ἐρωτικὴ ἡ μὲν ἀστεία , ἡ τῆς σπουδαίας ψυχῆς , ἡ δὲ φαύλη , ἡ τῆς κακῆς , μέση δὲ ἡ τῆς μέσως διακειμένης . ὥσπερ οὖν τρεῖς εἰσὶν ἕξεις ψυχῆς λογικοῦ ζώου , ἡ μὲν ἀγαθή , ἡ δὲ φαύλη , τρίτη δὲ τούτων μέση , οὕτω καὶ τρεῖς ἐρωτικαὶ εἶεν ἂν κατ᾽ εἶδος ἀλλήλων διαφέρουσαι · τὸ δ᾽ εἶναι τρεῖς αὐτὰς δηλοῦσι μάλιστα οἱ σκοποὶ διαφέροντες ἀλλήλων . ἡ μὲν γὰρ φαύλη μόνου τοῦ σώματός ἐστι , τοῦ ἡδέος ἡττωμένη καὶ ταύτῃ βοσκηματώδης ὑπάρχουσα · ἡ δὲ ἀστεία ψιλῆς τῆς ψυχῆς ἕνεκεν , ᾗ ἐνορᾶται ἐπιτηδειότης πρὸς ἀρετήν · ἡ δὲ μέση τοῦ συναμφοτέρου , ὀρεγομένη μὲν τοῦ σώματος , ὀρεγομένη δὲ καὶ τοῦ κάλλους τῆς ψυχῆς . ὁ δὲ ἀξιέραστος καὶ αὐτὸς μέσος τις ὑπάρχει οὔτε φαῦλος ὢν οὔτε ἀστεῖος , ὅθεν καὶ σωματοποιουμενονἼρωτα δαίμονά τινα μᾶλλον φατέον ἤπερ θεὸν μηδέποτε ἐν γηΐνῳ σώματι γεγενημένον , διαπορθμεύοντα τὰ παρὰ θεῶν ἀνθρώποις καὶ ἀνάπαλιν . κοινῶς δὲ τῆς ἐρωτικῆς εἰς τὰς τρεῖς ἰδέας διῃρημένης τὰς προειρημένας , ἡ τοῦ ἀγαθοῦ τοίνυν ἐρωτικὴ ἀπηλλαγμένη πάθους τεχνική τις ὑπάρχει , ὅθεν καὶ ἐν τῷ λογιστικῷ συνίσταται τῆς ψυχῆς · θεωρήματα δ᾽ αὐτῆς τὸ γνῶναί τε τὸν ἀξιέραστον καὶ κτήσασθαι καὶ χρήσασθαι · ἐπικρίνει δὲ αὐτὸν ἐκ τῶν προθέσεων αὐτοῦ καὶ ὁρμῶν , εἰ εὐγενεῖς , εἰ ἐπὶ τὸ καλὸν γινόμεναι , εἰ σφοδραί τε καὶ διάπυροι · κτήσεται δὲ αὐτὴν ὁ κτώμενος οὐ θρύπτων οὐδ᾽ ἐπαινῶν τὰ παιδικά , ἀλλὰ μᾶλλον κωλύων καὶ ἐνδεικνύμενος , ὅτι οὐ βιωτὸν αὐτῷ οὕτως ἔχοντι ὡς νῦν ἔχει · ὅταν δ᾽ ἕλῃ τὸν ἐρώμενον , χρήσεται αὐτῷ παρεγγυῶν ταῦτα , δι᾽ ὧν ἀσκηθεὶς ἔσται τέλειος , τέλος δὲ αὐτοῖς τὸ ἀντὶ ἐραστοῦ καὶ ἐρωμένου γενέσθαι φίλους .
Lemmas: Φιλία δέ ὁ μάλιστα καί κύριος λέγω οὐ ἄλλος τίς εἰμί ὁ συνίστημι κατά εὔνοια ἀντίστροφος · οὗτος δέ ὑφίστημι , ὅταν ἐπίσης ἑκάτερος βούλομαι ὁ πλησίος καί ἑαυτοῦ εὕω πράσσω . ὁ δέ Ἰσότης οὗτος οὐ ἄλλως σῴζω ἢ κατά ὁ ὁ ἦθος ὁμοιότης · ὁ γάρ ὅμοιος ὁ ὅμοιος μέτριος εἰμί φίλος ὑπάρχω , ὁ δέ ἄμετρος οὔτε ἀλλήλων οὔτε ὁ σύμμετρος δύναμαι ἐφαρμόζω . εἰμί δέ τις καί ἄλλος νομίζω φίλιος , οὖον μήv καί εἰμί , ὑπό ὁ ἀρετή οἷος ἐπιχρώννυμι · ὅς τε φυσικός ὁ γονεύς πρός ὁ ἔκγονος καί ὁ ὁ συγγενής πρός ἀλλήλων καί ὁ λέγω πολιτικός καί ὁ ἑταιρικός , οὗτος δέ οὐ ἀεί ἔχω ὁ ἀντίστροφος ὁ εὔνοια . εἶδος δέ πως φίλιος εἰμί καί ὁ ἐρωτικός · εἰμί δέ ἐρωτικός ὁ μέν ἀστεῖος , ὁ ὁ σπουδαῖος Ψυχή , ὁ δέ φαῦλος , ὁ ὁ κακός , μέσος δέ ὁ ὁ μέσος διάκειμαι . ὥσπερ οὖν τρεῖς εἰμί ἔχω Ψυχή λογικός ζῷον , ὁ μέν Ἀγαθή , ὁ δέ φαῦλος , τρίτος δέ οὗτος μέσος , οὗτος καί τρεῖς ἐρωτικός ἄγω εἄν κατά εἶδος ἀλλήλων διαφέρω · ὁ δέ εἰμί τρεῖς αὐτός δηλόω μάλιστα ὁ σκοπός διαφέρω ἀλλήλων . ὁ μέν γάρ φαῦλος μόνος ὁ σῶμα εἰμί , ὁ ἡδύς ἡσσάομαι καί οὗτος βοσκηματώδης ὑπάρχω · ὁ δέ ἀστεῖος ψιλός ὁ Ψυχή ἕνεκα , ὅς ἐνοράω ἐπιτηδειότης πρός ἀρετή · ὁ δέ μέσος ὁ συναμφότεροι , ὀρέγω μέν ὁ σῶμα , ὀρέγω δέ καί ὁ κάλλος ὁ Ψυχή . ὁ δέ ἀξιέραστος καί αὐτός μέσος τις ὑπάρχω οὔτε φαῦλος εἰμί οὔτε ἀστεῖος , ὅθεν καί σωματοποιουμενονἼρωτα δαίμων τις μᾶλλον φατέος ἤ2 θεός μηδέποτε ἐν γήινος σῶμα γίγνομαι , διαπορθμεύω ὁ παρά θεός ἄνθρωπος καί ἀνάπαλιν . κοινῶς δέ ὁ ἐρωτικός εἰς ὁ τρεῖς ἰδέα διαιρέω ὁ προερέω , ὁ ὁ ἀγαθός τοίνυν ἐρωτικός ἀπαλλάσσω πάθος τεχνικός τις ὑπάρχω , ὅθεν καί ἐν ὁ λογιστικός συνίστημι ὁ Ψυχή · θεώρημα δέ αὐτός ὁ γιγνώσκω τε ὁ ἀξιέραστος καί κτάομαι καί χράω · ἐπικρίνω δέ αὐτός ἐκ ὁ πρόθεσις αὐτός καί ὁρμή , εἰμί εὐγενής , εἰμί ἐπί ὁ καλός γίγνομαι , εἰμί σφοδρός τε καί διάπυρος · κτάομαι δέ αὐτός ὁ κτάομαι οὖον θρύπτω οὐδέ ἐπαινέω ὁ παιδικός , ἀλλά μᾶλλον κωλύω καί ἐνδείκνυμι , ὅτι οὖον βιωτός αὐτός οὕτως ἔχω ὡς νῦν ἔχω · ὅταν δέ αἱρέω ὁ ἐράω , χράω αὐτός παρεγγυάω οὗτος , διά ὅς ἀσκέω εἰμί τέλειος , τέλος δέ αὐτός ὁ ἀντί ἐραστής καί ἐράω γίγνομαι φίλος .