ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
albinus.epitome-doctrinae-platonicae-sive-didaskaliko-s 1
Τῶν κυριωτάτων Πλάτωνος δογμάτων τοιαύτη ἄν τις διδασκαλία γένοιτο . φιλοσοφία ἐστὶν ὄρεξις σοφίας , ἢ λύσις καὶ περιαγωγὴ ψυχῆς ἀπὸ σώματος , ἐπὶ τὰ νοητὰ ημῶντρπομένων καὶ τὰ κατ᾽ ἀλήθειαν ὄντα · σοφία δέ ἐστιν ἐπιστήμη θείων καὶ ἀνθρωπίνων πραγμάτων . φιλόσοφος δέ ἐστιν ὁ παρωνύμως ὠνομασμένος ἀπὸ τῆς φιλοσοφίας , ὡς ὁ μουσικὸς ἀπὸ τῆς μουσικῆς · πεφυκέναι δὲ τοῦτον χρὴ πρῶτον μὲν πρὸς τὰ μαθήματα , ὅσα δύναται προσοικειοῦν καὶ προσάγειν αὐτὸν τῇ γνώσει τῆς νοητῆς οὐσίας καὶ μὴ πλανωμένης τε καὶ ῥευστῆς , ἔπειτα δὲ πρὸς τὴν ἀλήθειαν ἔχειν ἐρωτικῶς καὶ μηδαμῆ πρςδέχεσθαι τὸ ψεῦδος , ἐπὶ τούτοις δὲ καὶ φύσει πως σώφρονα εἰναι καὶ κατὰ τὸ παθητικὸν τῆς ψυχῆς φυσικῶς κατεσταλμένον . ὁ γὰρ ἐφιέμενος μαθημάτων περὶ τὰ ὄντα καὶ ἐπὶ ταῦτα τρέπων ἑαυτοῦ τὴν ὄρεξιν οὐ θαυμάζοι ἂν τὰς ἡδονάς . δεῖ δὲ καὶ ἐλευθέριον εἶναι τῇ γνώμῃ τὸν μέλλοντα φιλοσοφεῖν · ἐναντιώτατον γὰρ μικρολογία ψυχῇ μελλούσῃ θεωρεῖν τὰ θεῖα καὶ ἀνθρώπινα . καὶ πρὸς δικαιοσύνην δὲ πεφυκέναι χρὴ αὐτόν , εἴγε καὶ πρὸς ἀλήθειαν καὶ πρὸς ἐλευθερίαν καὶ πρὸς σωφροσύνην , προσεῖναι δὲ αὐτῷ καὶ εὐμάθειαν καὶ μνήμην · εἰδοποιεῖ δὲ καὶ ταῦτα τὸν φιλόσοφον . αὗται δὲ αἱ εὐφυΐαι παιδείας μὲν ὀρθῆς καὶ τροφῆς τῆς προσηκούσης τυχοῦσαι τέλεον ἀποφαίνουσι πρὸς ἀρετήν , ἀμεληθεῖσαι δὲ μεγάλων κακῶν αἴτιαι γίνονται · ταύτας δὲ καὶ ὁμωνύμως ταῖς ἀρεταῖς εἴωθεν ὀνομάζειν ὁ Πλάτων , σωφροσύνῃ τε καὶ ἀνδρείᾳ καὶ δικαιοσύνῃ .
Lemmas: ὁ κύριος Πλάτων δόγμα τοιοῦτος ἄν τις διδασκαλία γίγνομαι . φιλοσοφία εἰμί ὄρεξις σοφία , ἢ λύσις καί περιαγωγή Ψυχή ἀπό σῶμα , ἐπί ὁ νοητός ημῶντρπομένων καί ὁ κατά ἀλήθεια εἰμί · σοφία δέ εἰμί ἐπιστήμη θεῖον καί ἀνθρώπινος πρᾶγμα . φιλόσοφος δέ εἰμί ὁ παρώνυμος ὀνομάζω ἀπό ὁ φιλοσοφία , ὡς ὁ μουσικός ἀπό ὁ μουσικός · φύω δέ οὗτος χρή πρῶτος μέν πρός ὁ μάθημα , ὅσος δύναμαι προσοικειόω καί προσάγω αὐτός ὁ γνῶσις ὁ νοητός οὐσία καί μή πλανάω τε καί ῥευστός , ἔπειτα δέ πρός ὁ ἀλήθεια ἔχω ἐρωτικός καί μηδαμῆ πράσσω ὁ ψεῦδος , ἐπί οὗτος δέ καί φύσις πως σώφρων εἰναι καί κατά ὁ παθητικός ὁ Ψυχή φυσικός καταστέλλω . ὁ γάρ ἐφίημι μάθημα περί ὁ εἰμί καί ἐπί οὗτος τρέπω ἑαυτοῦ ὁ ὄρεξις οὖον θαυμάζω εἄν ὁ ἡδονή . δεῖ δέ καί Ἐλευθέριον εἰμί ὁ γνώμη ὁ μέλλω φιλοσοφέω · ἐναντίος γάρ μικρολογία Ψυχή μέλλω θεωρέω ὁ θεῖον καί ἀνθρώπινος . καί πρός δικαιοσύνη δέ φύω χρή αὐτός , εἰ καί πρός ἀλήθεια καί πρός ἐλευθερία καί πρός σωφροσύνη , πρόσειμι δέ αὐτός καί εὐμάθεια καί μνήμη · εἰδοποιέω δέ καί οὗτος ὁ φιλόσοφος . οὗτος δέ ὁ εὐφυΐα παιδεία μέν ὀρθός καί τροφή ὁ προσήκω τυγχάνω τελέω ἀποφαίνω πρός ἀρετή , ἀμελέω δέ μέγας κακός αἴτιος γίγνομαι · οὗτος δέ καί ὁμώνυμος ὁ ἀρετή εἴωθα ὀνομάζω ὁ Πλάτων , σωφροσύνη τε καί ἀνδρεῖος καί δικαιοσύνη .
albinus.epitome-doctrinae-platonicae-sive-didaskaliko-s 2
Διττοῦ δ᾽ ὄντος τοῦ βίου , τοῦ μὲν θεωρητικοῦ , τοῦ δὲ πρακτικοῦ , τοῦ μὲν θεωρητικοῦ τὸ κεφάλαιον ἐν τῇ γνώσει τῆς ἀληθείας κεῖται , τοῦ πρακτικοῦ δὲ ἐν τῷ πρᾶξαι τὰ ὑπαγορευόμενα ἐκ τοῦ λόγου . τίμιος μὲν δὴ ὁ θεωρητικὸς βίος , ἑπόμενος δὲ καὶ ἀναγκαῖος ὁ πρακτικός · ὅτι δὲ τοῦτο οὕτως ἔχει , ἐντεῦθεν ἂν γένοιτο δῆλον . ἔστι τοίνυν ἡ θεωρία ἐνέργεια τοῦ νοῦ νοοῦντος τὰ νοητά , ἡ δὲ πρᾶξις ψυχῆς λογικῆς ἐνέργεια διὰ σώματος γινομένη . ἡ ψυχὴ δὴ θεωροῦσα μὲν τὸ θεῖον καὶ τὰς νοήσεις τοῦ θείου εὐπαθεῖν τε λέγεται καὶ τοῦτο τὸ πάθημα αὐτῆς φρόνησις ὠνόμασται , ὅσπερ οὐχ ἕτερον εἴποι ἄν τις εἶναι τῆς πρὸς τὸ θεῖον ὁμοιώσεως · ὅθεν καὶ προηγούμενον καὶ τίμιον ἂν εἴη τὸ τοιοῦτο καὶ εὐκταιότατον καὶ οἰκειότατονἀκώλυτόν τε καὶ ἐφ᾽ ἡμῖν κείμενον καὶ τοῦ προκειμένου τέλους ἡμῖν αἴτιον . ἡ μέντοι πρᾶξις καὶ τὸ πρακτικὸν διὰ τοῦ σώματος περαινόμενα κωλυθῆναί τε δύναται καὶ πράττοιτο ἀναπαιτούντων τῶν πραγμάτων , ἃ κατὰ τὸν θεωρητικὸν βίον ὁρᾶται , μελετῆσαι εἰς ἀνθρώπων ἤθη . ἥξει γὰρ ὁ σπουδαῖος ἐπὶ τὰκοινά , ὁπόταν ἴδη κακῶς διοικούμενα πρὸς τινῶν αὐτά , περιστατικὰ μὲν οὕτως ἡγούμενος τὸ στρατηγεῖν , τὸ δικάζειν , τὸ πρεσβεύειν , ἄριστα δ᾽ ἐν πράξει μὲν καὶ ὡς ἐν ταύτῃ προηγούμενα τὸ περὶ νομοθεσίας καὶ πολιτείας κατάστασιν καὶ παιδείαν νέων . πρέπει δὲ ἐκ τῶν εἰρημένων τῷ φιλοσόφῳ μηδαμῶς τῆς θεωρίας ἀπολείπεσθαι , ἀλλ᾽ ἀεὶ ταύτην τρέφειν καὶ αὔξειν , ὡς ἑπόμενον δὲ καὶ ἐπὶ τὸν πρακτικὸν χωρεῖν βίον .
Lemmas: δισσός δέ εἰμί ὁ βίος , ὁ μέν θεωρητικός , ὁ δέ πρακτικός , ὁ μέν θεωρητικός ὁ κεφάλαιος ἐν ὁ γνῶσις ὁ ἀλήθεια κεῖμαι , ὁ πρακτικός δέ ἐν ὁ πράσσω ὁ ὑπαγορεύω ἐκ ὁ λόγος . τίμιος μέν δή ὁ θεωρητικός βίος , ἕπω δέ καί ἀναγκαῖος ὁ πρακτικός · ὅτι δέ οὗτος οὕτως ἔχω , ἐντεῦθεν εἄν γίγνομαι δῆλος . εἰμί τοίνυν ὁ θεωρία ἐνέργεια ὁ νόος νοέω ὁ νοητός , ὁ δέ πρᾶξις Ψυχή λογικός ἐνέργεια διά σῶμα γίγνομαι . ὁ ψυχή δή θεωρέω μέν ὁ θέω καί ὁ νοέω ὁ θεῖον εὐπαθέω τε λέγω καί οὗτος ὁ πάθημα αὐτός φρόνησις ὀνομάζω , ὅσπερ οὐ ἕτερος εἶπον ἄν τις εἰμί ὁ πρός ὁ θέω ὁμοίωσις · ὅθεν καί προηγούμενος καί τίμιος εἄν εἰμί ὁ τοιοῦτος καί εὐκταῖος καί οἰκειός τε καί ἐπί ἐγώ κεῖμαι καί ὁ πρόκειμαι τέλος ἐγώ αἴτιος . ὁ μέντοι πρᾶξις καί ὁ πρακτικός διά ὁ σῶμα περαίνω κωλύω τε δύναμαι καί πράσσω αναπαιτεω ὁ πρᾶγμα , ὁ κατά ὁ θεωρητικός βίος ὁράω , μελετάω εἰς ἄνθρωπος ἦθος . ἥκω γάρ ὁ σπουδαῖος ἐπί τὰκοινά , ὁπόταν ἴδη κακῶς διοικέω πρός τις αὐτός , περιστατικός μέν οὕτως ἡγέομαι ὁ στρατηγέω , ὁ δικάζω , ὁ πρεσβεύω , ἀγαθός δέ ἐν πρᾶξις μέν καί ὡς ἐν οὗτος προηγούμενος ὁ περί νομοθεσία καί πολιτεία κατάστασις καί παιδεία νέος . πρέπω δέ ἐκ ὁ εἴρω ὁ φιλόσοφος μηδαμῶς ὁ θεωρία ἀπολείπω , ἀλλά ἀεί οὗτος τρέφω καί αὐξάνω , ὡς ἕπω δέ καί ἐπί ὁ πρακτικός χωρέω βίος .
albinus.epitome-doctrinae-platonicae-sive-didaskaliko-s 3
Ἡ δὲ τοῦ φιλοσόφου σπουδὴ κατὰ τὸν Πλάτωνα ἐν τρισὶν ἔοικεν εἶναι · ἔν τε τῇ θέᾳ καὶ τῇ τῶν ὄντων γνώσει , καὶ ἐν τῇ πράξει τῶν καλῶν , καὶ ἐν αὐτῇ τῇ τοῦ λόγου θεωρίᾳ · καλεῖται δὲ ἡ μὲν τῶν ὄντων γνῶσις θεωρητική , ἡ δὲ περὶ τὰ πρακτέα πρακτική , ἡ δὲ περὶ τὸν λόγον διαλεκτική . διαιρεῖται δὲ αὕτη εἴς τε τὸ διαιρετικὸν καὶ τὸ ὁριστικὸν καὶ τὸ ἐπαγωγικὸν καὶ τὸ συλλογιστικόν , τοῦτο δὲ εἰς τὸ ἀποδεικτικόν , ὅπερ ἐστὶ περὶ τὸν ἀναγκαῖον συλλογισμόν , καὶ εἰς τὸ ἐπιχειρηματικόν , ὃ θεωρεῖται περὶ τὸν ἔνδοξον συλλογισμόν , καὶ εἰς τρίτον τὸ ῥητορικόν , ὅπερ ἐστὶ περὶ τὸ ἐνθύμημα , ὃ καλεῖται ἀτεὴς συλλογισμός , καὶ προσέτι τὰ σοφίσματα · ὅπερ προηγούμενον μὲν οὐκ ἂν εἴη τῷ φιλοσόφῳ , ἀναγκαῖον δέ . τῆς δὲ πρακτικῆς τὸ μὲν θεωρεῖται περὶ τὴν τῶν ἠθῶν ἐπιμέλειαν , τὸ δὲ περὶ τὴν τοῦ οἴκου προστασίαν , τὸ δὲ περὶ πόλιν καὶ τὴν ταῦτης σωτηρίαν · τούτων τὸ μὲν πρῶτον ἠθικὸν κέκληται , τὸ δὲ δεύτερον οἰκονομικόν , τὸ δὲ λοιπὸν πολιτικόν . τοῦ δὲ θεωρητικοῦ τὸ μὲν περὶ τὰ ἀκίνητα καὶ τὰ πρῶτα αἴτια καὶ ὅσα θεῖα θεολογικὸν καλεῖται , τὸ δὲ περὶ τὴν τῶν ἄστρων φορὰν καὶ τὰς τούτων περιόδους καὶ ἀποκαταστάσεις καὶ τοῦδε τοῦκόσμου τὴν σύστασιν φυσικόν , τὸ δὲ θεωρούμενον διὰ γεωμετρίας καὶ τῶν λοιπῶν μαθημάτων μαθηματικόν . τῆς δὲ διαιρέσεως τοιαύτης οὔσης καὶ τοῦ μερισμοῦ τῶν τῆς φιλοσοφίας εἰδῶν , περὶ τῆς διαλεκτικῆς θεωρίας πρότερον ῥητέον τῆς ἀρεσκούσης τῷ Πλάτωνι , καὶ πρώτιστα περὶ κριτηρίου .
Lemmas: ὁ δέ ὁ φιλόσοφος σπουδή κατά ὁ Πλάτων ἐν τρεῖς ἔοικα εἰμί · ἐν τε ὁ θέα καί ὁ ὁ εἰμί γνῶσις , καί ἐν ὁ πρᾶξις ὁ καλός , καί ἐν αὐτός ὁ ὁ λόγος θεωρία · καλέω δέ ὁ μέν ὁ εἰμί γνῶσις θεωρητικός , ὁ δέ περί ὁ πρακτέος πρακτικός , ὁ δέ περί ὁ λόγος διαλεκτική . διαιρέω δέ οὗτος εἰς τε ὁ διαιρετικός καί ὁ ὁριστικός καί ὁ ἐπαγωγικός καί ὁ συλλογιστικός , οὗτος δέ εἰς ὁ ἀποδεικτικός , ὅσπερ εἰμί περί ὁ ἀναγκαῖος συλλογισμός , καί εἰς ὁ ἐπιχειρηματικός , ὅς θεωρέω περί ὁ ἔνδοξος συλλογισμός , καί εἰς τρίτος ὁ ῥητορικός , ὅσπερ εἰμί περί ὁ ἐνθύμημα , ὅς καλέω ἀτέω συλλογισμός , καί προσέτι ὁ σόφισμα · ὅσπερ προηγούμενος μέν οὐ εἄν εἰμί ὁ φιλόσοφος , ἀναγκαῖος δέ . ὁ δέ πρακτικός ὁ μέν θεωρέω περί ὁ ὁ ἠθέω ἐπιμέλεια , ὁ δέ περί ὁ ὁ οἶκος προστασία , ὁ δέ περί πόλις καί ὁ τᾶτος σωτηρία · οὗτος ὁ μέν πρῶτος ἠθικός καλέω , ὁ δέ δύο οἰκονομικός , ὁ δέ λοιπός πολιτικός . ὁ δέ θεωρητικός ὁ μέν περί ὁ ἀκίνητος καί ὁ πρῶτος αἴτιος καί ὅσος θεῖον θεολογικός καλέω , ὁ δέ περί ὁ ὁ ἄστρον φορά καί ὁ οὗτος περίοδος καί ἀποκατάστασις καί ὅδε τουκοσμος ὁ σύστασις φυσικός , ὁ δέ θεωρέω διά γεωμετρία καί ὁ λοιπός μάθημα μαθηματικός . ὁ δέ διαίρεσις τοιοῦτος εἰμί καί ὁ μερισμός ὁ ὁ φιλοσοφία εἶδος , περί ὁ διαλεκτική θεωρία πρότερος ῥητέος ὁ ἀρέσκω ὁ Πλάτων , καί πρῶτος περί κριτήριον .
albinus.epitome-doctrinae-platonicae-sive-didaskaliko-s 8
Μετὰ δὲ ταῦτα ἑπομένως περὶ τῶν ἀρχῶν τε καὶ τῶν θεολογικῶν λέγωμεν θεωρημάτων , ἄνωθεν ἀπὸ τῶν πρώτων ἀρχόμενοι καὶ ἀπ᾽ αὐτῶν κατιόντες καὶ ἐπισκοποῦντες τὴν τοῦ κόσμου γένεσιν , τελευτῶντες δὲ εἰς ἀνθρώπων γένεσιν καὶ φύσιν . καὶ πρῶτόν γε περὶ ὕλης λέγωμεν . ταύτην τοίνυν ἐκμαγεῖόν τε καὶ πανδεχὲς καὶ τιθήνην καὶ μητέρα καὶ χώραν ὀνομάζει καὶ ὑποκείμενον ἁπτόν τε μετ᾽ ἀναισθησίας καὶ νόθῳ λογισμῷ ληπτόν · ἰδιότητα δὲ ἔχειν τοιαύτην , ὥστε πᾶσαν γένεσιν ὑποδέχεσθαι τιθήνης λόγον ἐπέχουσαν τῷ φέρειν αὐτὰς καὶ ἀναδέχεσθαι μὲν αὐτὴν πάντα τὰ εἴδη , αὐτὴν δὲ καθ᾽ αὑτὴν ἄμορφόν τε ὑπάρχειν καὶ ἄποιον καὶ ἀνείδεον , ἀναματτομένην δὲ τὰ τοιαῦτα καὶ ἐκτυπουμένην καθάπερ ἐκμαγεῖον καὶ σχηματιζομένην ὑπὸ τούτων , μηδὲν ἴδιον σχῆμα ἔχουσαν μηδὲ ποιότητα . οὐ γὰρ γένοιτ᾽ ἄν τι εὖ παρεσκευασμένον πρὸς ποικίλας ἐκτυπώσεις καὶ μορφάς , εἰ μὴ ἄποιον αὐτὸ ὑπάρχοι καὶ ἀμέτοχον ἐκείνων τῶν εἰδῶν , ἅ δεῖ αὐτὸ δέξασθαι · ὁρῶμεν δὲ καὶ τοὺς τὰ ἀλείμματα ἐξ ἐλαίου κατασκευάζοντας τὰ εὐώδη ἀνοσμοτάτῳ τούτῳ χρωμένους , καὶ τοὺς τὰς μορφὰς δημιουργεῖν βουλομένους ἐκ κηροῦ ἤ πηλοῦ προλεαίνοντας ταῦτα καὶ ὡς ἐνδέχεται ἀσχημάτιστα παρέχοντας . προσήκει δὴ καὶ τῇ πανδεχεῖὐλη , εἰ μέλλει κατὰ πᾶν δέχεσθαι τιὰ εἴδη , τῷ μηδεμίαναὐτωἀν φύσιν ἔχειν ὑποκεῖσθαι , ἀλλ᾽ ἄποιόν τε εἶναι καὶ ἀνείδεος πρὸς ὑποδοχὴν τῶν εἰδῶν · τοιαύτη δ᾽ οὖσα οὔτε σῶμα ἂν εἴη οὔτε ἀσώματον , δυνάμει δὲ σῶμα , ὡς καὶ τὸν χαλκὸν ὑπακούομεν δυνάμει ἀνδριάντα , διότι τὸ εἶδος δεξάμενος ἀνδριὰς ἔσται .
Lemmas: μετά δέ οὗτος ἑπομένως περί ὁ ἀρχή τε καί ὁ θεολογικός λέγω θεώρημα , ἄνωθεν ἀπό ὁ πρῶτος ἄρχω καί ἀπό αὐτός κατέρχομαι καί ἐπισκοπέω ὁ ὁ κόσμος γένεσις , τελευτή δέ εἰς ἄνθρωπος γένεσις καί φύσις . καί πρότερος γε περί ὕλη λέγω . οὗτος τοίνυν ἐκμαγεῖον τε καί πανδεχής καί τιθήνη καί μήτηρ καί χώρα ὀνομάζω καί ὑπόκειμαι ἁπτός τε μετά ἀναισθησία καί νόθος λογισμός ληπτός · ἰδιότης δέ ἔχω τοιοῦτος , ὥστε πᾶς γένεσις ὑποδέχομαι τιθήνη λόγος ἐπέχω ὁ φέρω αὐτός καί ἀναδέχομαι μέν αὐτός πᾶς ὁ εἶδος , αὐτός δέ κατά ἑαυτοῦ ἄμορφος τε ὑπάρχω καί ἄποιος καί ἀνείδεος , ἀναμάσσω δέ ὁ τοιοῦτος καί ἐκτυπόω καθάπερ ἐκμαγεῖον καί σχηματίζω ὑπό οὗτος , μηδείς ἴδιος σχῆμα ἔχω μηδέ ποιότης . οὖον γάρ γίγνομαι ἄν τίς εὕω παρασκευάζω πρός ποικίλος ἐκτύπωσις καί μορφή , εἰμί μή ἄποιος αὐτός ὑπάρχω καί ἀμέτοχος ἐκεῖνος ὁ εἶδος , ὅς δεῖ αὐτός δέχομαι · ὁράω δέ καί ὁ ὁ ἄλειμμα ἐκ ἔλαιον κατασκευάζω ὁ εὐώδης ἄνοσμος οὗτος χράω , καί ὁ ὁ μορφή δημιουργέω βούλομαι ἐκ κῆρ ἤ πηλός προλεαίνω οὗτος καί ὡς ἐνδέχομαι ἀσχημάτιστος παρέχω . προσήκω δή καί ὁ πανδεχεῖὐλη , εἰμί μέλλω κατά πᾶς δέχομαι τιά εἶδος , ὁ μηδεμίαναὐτωἀν φύσις ἔχω ὑπόκειμαι , ἀλλά ἄποιος τε εἰμί καί ἀνείδεος πρός ὑποδοχή ὁ εἶδος · τοιοῦτος δέ εἰμί οὔτε σῶμα εἄν εἰμί οὔτε ἀσώματος , δύναμις δέ σῶμα , ὡς καί ὁ χαλκός ὑπακούω δύναμις ἀνδριάς , διότι ὁ εἶδος δέχομαι ἀνδριάς εἰμί .
albinus.epitome-doctrinae-platonicae-sive-didaskaliko-s 11
Καὶ μὴν καὶ αἱ ποιότητες τοῦτον τὸν τρόπον δεικνύοιντ᾽ ἂν ἀσώματοι . πᾶν σῶμα ὑποκείμενόν ἐστιν , η δὲ ποιότης οὐχ ὑποκείμενόν ἐστιν , ἀλλὰ συμβεβηκός · οὐκ ἄρα σῶμα ἡ ποιότης . πᾶσα ποιότης ἐν ὑποκειμένῳ , οὐδὲν δὲ σῶμα ἐν ὑοκειμένῳ , οὐκ ἄρα σῶμα ἡ ποιότης · ἔτι ποιότης ποιότητι ἐναντίον , οὐ μὴν καὶ σῶμα σώματι , σῶμά τε σώματος καθόσον σῶμα οὐδενὶ διαφέρει , ποιότητι δὲ διαφέρει καὶ οὐ μὰ Δία σώμασιν · οὐκ ἄρα σώματα αἱ ποιότητες . εὐλογώτατόν τε , ὡς ἡ ὕλη ἄποιος , τὴν ποιότητα ἄυλον εἶναι · εἰ δὲ ἡ ποιότηςἄυλος,ασωματος ἂν εἴη ἡ ποιότης . εἴ γε μὴν σώματα καὶ αἱ ποιότητες , δύο καὶ τρία σώματα ἔσται ἐν τῷ αὐτῷ τόπω , ἀτοπωτάτουτούτου ὑπάρχοντος · εἰ δὲ αἱ ποιότητες ἀσώματοι , καὶ τὸ δημιουργικὸν τούτων ἀσώματον . ἔτι τὰ ποιοῦντα οὐκ ἂν ἄλλα εἴη ἢ τὰ ἀσώματα · παθητικὰ γὰρ τὰ σώματα καὶ ῥευστὰ καὶ οὐκ ἀεὶ κατὰ τὰ αὐτὰ καὶ ὡσαύτως ἔχοντα , οὐδὲ μόνιμα καὶ ἔμπεδα , ἅ γε καὶ ἐν οἷς δοκεῖ τι ποιεῖν πολὺ πρόσθεν εὑρίσκεται πάσχοντα · ὥσπερ οὖν ἔστι τι παθητικὸν εἱλικρινῶς , οὕτως ἀναγκαῖον τὶ εἶναι καὶ ἀτρεκῶς ποιητικόν · οὐκ ἄλλο δὲ εὕροιμεν ἂν τοῦτο ἢ ἀσώματον . ὁ μὲν δὴ περὶ τῶν ἀρχῶν λόγος τοιοῦτος ἄν τις εἴη θεολογικὸς λεγόμενος · ἐπὶ δὲ τὸν καλούμενον φυσικὸν τόπον ἑξῆς χωρητέον ἐντεῦθέν ποθεν ἀρξαμένους .
Lemmas: καί μήv καί ὁ ποιότης οὗτος ὁ τρόπος δείκνυμι εἄν ἀσώματος . πᾶς σῶμα ὑπόκειμαι εἰμί , ὁ δέ ποιότης οὐ ὑπόκειμαι εἰμί , ἀλλά συμβεβηκός · οὐ ἄρα σῶμα ὁ ποιότης . πᾶς ποιότης ἐν ὑπόκειμαι , οὐδείς δέ σῶμα ἐν υοκειμαι , οὐ ἄρα σῶμα ὁ ποιότης · ἔτι ποιότης ποιότης ἐναντίος , οὖον μήv καί σῶμα σῶμα , σῶμα τε σῶμα καθόσον σῶμα οὐδείς διαφέρω , ποιότης δέ διαφέρω καί οὖον μά Ζεύς σῶμα · οὐ ἄρα σῶμα ὁ ποιότης . εὔλογος τε , ὡς ὁ ὕλη ἄποιος , ὁ ποιότης ἄυλος εἰμί · εἰμί δέ ὁ ποιότηςἄυλος,ασωματος εἄν εἰμί ὁ ποιότης . εἰμί γε μήv σῶμα καί ὁ ποιότης , δύο καί τρεῖς σῶμα εἰμί ἐν ὁ αὐτός τόπος , ατοπωτατουουτος ὑπάρχω · εἰμί δέ ὁ ποιότης ἀσώματος , καί ὁ δημιουργικός οὗτος ἀσώματος . ἔτι ὁ ποιέω οὐ εἄν ἄλλος εἰμί ἢ ὁ ἀσώματος · παθητικός γάρ ὁ σῶμα καί ῥευστός καί οὐ ἀεί κατά ὁ αὐτός καί ὡσαύτως ἔχω , οὐδέ μόνιμος καί ἔμπεδος , ὅς γε καί ἐν ὅς δοκέω τίς ποιέω πολύς πρόσθεν εὑρίσκω πάσχω · ὥσπερ οὖν εἰμί τίς παθητικός εἰλικρινής , οὕτως ἀναγκαῖος τίς εἰμί καί ἀτρεκής ποιητικός · οὐ ἄλλος δέ εὑρίσκω εἄν οὗτος ἢ ἀσώματος . ὁ μέν δή περί ὁ ἀρχή λόγος τοιοῦτος ἄν τις εἰμί θεολογικός λέγω · ἐπί δέ ὁ καλέω φυσικός τόπος ἑξῆς χωρητέον ἐντεῦθεν πόθεν ἄρχω .
albinus.epitome-doctrinae-platonicae-sive-didaskaliko-s 15
Εἰσὶ δὲ καὶ ἄλλοι δαίμονες , οὕς καὶ καλοίη ἄν τις γεννήτους θεούς , καθ᾽ ἕκαστον τῶν στοιχείων , οἱ μὲν ὁρατοί , οἱ δὲ ἀόρατοι , ἔν τε αἰθέρι καὶ πυρὶ ἀέρι τε καὶ ὕδατι , ὡς μηδὲν κόσμου μέρος ψυχῆς ἄμοιρον εἶναι μηδὲ ζώου κρείττονος θνητῆς φύσεως · τούτοις δὲ ὑποτέτακται τὰ ὑπὸ σελήνην πάντα καὶ τὰ ἐπίγεια . ὁ μὲν γὰρ θεὸς τοῦ τε παντὸς ὑπάρχει ποιητὴς αὐτὸς καὶ τῶν θεῶν τε καὶ τῶν δαιμόνων , ὃ δὴ πᾶν λύσιν οὐκ ἔχει κατὰ τὴν ἐκείνου βούλησιν · τῶν δὲ ἄλλων οἱ ἐκείνου παῖδες ἡγοῦνται , κατὰ τὴν ἐκείνου ἐντολὴν καὶ μίμησιν πράττοντες ὅσα πράττουσιν , ἀφ᾽ ὧν κλῃδόνες καὶ ὀττεῖαι καὶ ̓́νείρατα καὶ χρησμοὶ καὶ ὅσα κατὰ μαντείαν ὑπὸ θνητῶν τεχνιτεύεται . κεῖται δὲ ἡ μὲν γῆ τῶν ὅλων μέση , περὶ τὸν διὰ παντὸς τεταμένον σφιγγομένη πόλον , ἡμέρας φύλαξ καὶ νυκτός , πρεσβυτάτη τῶν ἐντὸς οὐρανοῦ θεῶν · μετά γε τὴν ψυχὴν τοῦ κόσμου τροφὴν ἡμῖν παρέχουσα δαψιλῆ · περὶ ἥν ὁ κόσμος πολεῖται , ἄστρον τι καὶ αὕτη ὑπάρχουσα , μένουσα δὲ διὰ τὸ ἰσόρροπόν τι εἶναι χρῆμα ἐν μέσῳ κείμενον , ὅμοιον τῶν περιεχόντων . ὁ δὲ αἰθὴρ ἐξωτάτω διῃρημένος εἴς τε τὴν τῶν ἀπλανῶν σφαῖραν καὶ εἰς τὴν τῶν πλανωμένων · μεθ᾽ ἅς ἡ τοῦ ἀέρος ὑπάρχει , καὶ ἐν μέσῳ ἡ γῆ σὺν τῷ ἑαυτῆς ὑγρῷ .
Lemmas: εἰσί δέ καί ἄλλος δαίμων , ὅς καί καλέω ἄν τις γεννήτης θεός , κατά ἕκαστος ὁ στοιχεῖον , ὁ μέν ὁρατός , ὁ δέ ἀόρατος , ἐν τε αἰθήρ καί πῦρ ἀήρ τε καί ὕδωρ , ὡς μηδείς κόσμος μέρος Ψυχή ἄμοιρος εἰμί μηδέ ζῷον ἀγαθός θνητός φύσις · οὗτος δέ ὑποτάσσω ὁ ὑπό σελήνη πᾶς καί ὁ ἐπίγειος . ὁ μέν γάρ θεός ὁ τε πᾶς ὑπάρχω ποιητής αὐτός καί ὁ θεός τε καί ὁ δαίμων , ὅς δή πᾶς λύσις οὐ ἔχω κατά ὁ ἐκεῖνος βούλησις · ὁ δέ ἄλλος ὁ ἐκεῖνος παῖς ἡγέομαι , κατά ὁ ἐκεῖνος ἐντολή καί μίμησις πράσσω ὅσος πράσσω , ἀπό ὅς κλῃδόνες καί ὀττεία καί ἐνείρω καί χρησμός καί ὅσος κατά μαντεῖος ὑπό θνητός τεχνιτεύω . κεῖμαι δέ ὁ μέν γῆ ὁ ὅλος μέσος , περί ὁ διά πᾶς τείνω σφίγγω πόλος , ἡμέρα φύλαξ καί νύξ , πρέσβυς ὁ ἐντός οὐρανός θεός · μετά γε ὁ ψυχή ὁ κόσμος τροφή ἐγώ παρέχω δαψιλής · περί ὅς ὁ κόσμος πολέω , ἄστρον τίς καί οὗτος ὑπάρχω , μένω δέ διά ὁ ἰσόρροπος τίς εἰμί χρῆμα ἐν μέσος κεῖμαι , ὅμοιος ὁ περιέχω . ὁ δέ αἰθήρ ἔξω διαιρέω εἰς τε ὁ ὁ ἀπλανής σφαῖρα καί εἰς ὁ ὁ πλανάω · μετά ὅς ὁ ὁ ἀήρ ὑπάρχω , καί ἐν μέσος ὁ γῆ σύν ὁ ἑαυτοῦ ὑγρός .
albinus.epitome-doctrinae-platonicae-sive-didaskaliko-s 16
Ἐπεὶ διεκεκόσμητο αὐτῷ τὰ πάντα , τρία δὲ τὰ λοπᾷ γένη ζώων ἔλειπεν , ἅπερ ἔμελλε θνητὰ ἔσεσθαι , τό τε πτηνὸν καὶ τὼ ἔνυδρον καὶ τὸ πεζόν , τοῖς ἐκγόνοις αὐτοῦ θεοῖς ἐπέταξε τὴν τούτων ποίησιν , ὅπως μὴ ὑπ᾽ αὐτοῦ πλασθέντα ἀθάνατα γένοιτο . αὐτοὶ δὴ δανεισάμενοι ἀπὸ τῆς πρώτης ὕλης μόρια ἄττα πρὸς ὡρισμένους χρόνους , ὡς εἰς αὐτὸ πάλιν ἀποδοθησόμενα , ἐδημιούργουν τὰ θνητὰ ζῶα . ἐπεὶ δὲ περὶ τοῦ ἀνθρώπων γένους ὡς συγγενεστάτου θεοῖς πάλιν φροντὶς ἦν τῷ τε πατρὶ πάντων καὶ τοῖς τούτου ἐκγόνοις θεοῖς , κατέπεμψεν ἐπὶ τὴν γῆν τὰς τούτου τοῦ γένους ψυχὰς ὁ τῶν ὅλων δηιουργὸς ἰσαρίθμους τοῖς ἄστροις · ἐμβιβάσας δὲ ὡς εἰς ὄχημα ἄστρον τὸ σύννομον ἁπάσας νόμους τοὺς εἱμαρμένους εἶπεν αὐταῖς νομοθέτου τρόπον , ὅπως αὐτὸς ἀναίτιος ᾖ · ὅτι τὰ πάθη ἀπὸ σώματος προσφύσεται θνητά · πρῶτον μὲν αἰσθήσεις , ἔπειτα δὲ ἡδονὴ καὶ λύπη φόβος τε καὶ θυμός , ὧν κρατήσασαι καὶ μηδαμῶς βιασθεῖσαι αἱ μὲν δίκῃ βιώσονται καὶ εἰς τὸ σύννομον ἄστρον ἀφίξονται , αἱ δὲ κρατηθεῖσαι ὑπὸ ἀδικίας εἰς γυναικὸς ἐν τῇ δευτέρᾳ γενέσει βίον ἐλεύσονται , μὴ παυόμεναι δὲ τὸ τελευταῖον εἰς θηρίων φύσιν · τέλος δὲ αὐταῖς τῶν πόνων ἔσται τὸ νικῆσαι μὲν τὰ προσφύντα , εἰς δὲ τὴν οἰκείαν ἕξιν ἐλθεῖν .
Lemmas: ἐπεί διακοσμέω αὐτός ὁ πᾶς , τρεῖς δέ ὁ λοπάς γένος ζῷον λείπω , ὅσπερ μέλλω θνητός εἰμί , ὁ τε πτηνός καί ὁ ἔνυδρος καί ὁ πεζός , ὁ ἔκγονος αὐτός θεός ἐπιτάσσω ὁ οὗτος ποίησις , ὅπως μή ὑπό αὐτός πλάσσω ἀθάνατος γίγνομαι . αὐτός δή δανείζω ἀπό ὁ πρῶτος ὕλη μόριον τις πρός ὁρίζω χρόνος , ὡς εἰς αὐτός πάλιν ἀποδίδωμι , δημιουργέω ὁ θνητός ζῷον . ἐπεί δέ περί ὁ ἄνθρωπος γένος ὡς συγγενής θεός πάλιν φροντίς εἰμί ὁ τε πατήρ πᾶς καί ὁ οὗτος ἔκγονος θεός , καταπέμπω ἐπί ὁ γῆ ὁ οὗτος ὁ γένος ψυχή ὁ ὁ ὅλος δηιουργὸς ἰσάριθμος ὁ ἄστρον · ἐμβιβάζω δέ ὡς εἰς ὄχημα ἄστρον ὁ σύννομος ἅπας νόμος ὁ μείρομαι εἶπον αὐτός νομοθέτης τρόπος , ὅπως αὐτός ἀναίτιος εἰμί · ὅτι ὁ πάθος ἀπό σῶμα προσφύω θνητός · πρῶτος μέν αἴσθησις , ἔπειτα δέ ἡδονή καί λύπη φόβος τε καί θυμός , ὅς κρατέω καί μηδαμῶς βιάζω ὁ μέν δίκη βιόω καί εἰς ὁ σύννομος ἄστρον ἀφικνέομαι , ὁ δέ κρατέω ὑπό ἀδικία εἰς γυνή ἐν ὁ δύο γένεσις βίος ἔρχομαι , μή παύω δέ ὁ τελευταῖος εἰς θηρίον φύσις · τέλος δέ αὐτός ὁ πόνος εἰμί ὁ νικάω μέν ὁ προσφύω , εἰς δέ ὁ οἰκεῖος ἕξις ἔρχομαι .
albinus.epitome-doctrinae-platonicae-sive-didaskaliko-s 18
Ἱδρύσαντες δὲ περὶ τὸ πρόσωπον τὰ φωσφόρα ὄμματα καθεῖρξαν ἐν αὐτοῖς τοῦ πυρὸς τὸ φωτοειδές , ὅπερ λεῖον ὑπάρχον καὶ πυκνὸν ἀδελφὸν ᾤοντο εἶναι τοῦ μεθημερινοῦ φωτός . τοῦτο δὴ ῥᾷστα δι᾽ ὅλων μὲν τῶν ὀφθαλμῶν , μάλιστα δὲ κατὰ τὸ μέσον αὐτῶν διεκθεῖ , τὸ καθαρώτατόν τε καὶ εἱλικρινέστατον · ὃ γινόμενον συμπαθὲς τῷ ἔξωθεν , ὅμοιον ὁμοίῳ , ὁρατικὴν αἴσθησιν παρέχεται · ὅθεν καὶ τοῦ φωτὸς νύκτωραπιόντος ἢ σκοτωθέντος οὐκέτι προσφύεται τὸ ἀφ᾽ ἡμῶν ῥεῦμα τῷ πλησίον ἀέρι , συνεχόμενον δὲ ἐντὸς ὁμαλύνει τε καὶ διαχεῖ τὰς ἐν ἡμῖν κινήσεις , ἐπαγωγὸν ὕπνου γινόμενον , παρ᾽ ὃ καὶ μύει τὰ βλέφαρα . πολλῆς μὲν δὴ ἡσυχίας γινομένης βραχυόνειροι ὕπνοι ἐμπίπτουσιν , ὑπολειφθεισῶν δέ τινων κινήσεων φαντάσματα συχνὰ γίνεται περὶ ἡμᾶς · καὶ τὰς μὲν ὕπαρ τε καὶ ὄναρ κατ᾽ εὐθυωρίαν γινομένας φαντασίας ὡδὶ συνίστασθαι · ταύταις δὲ ἑπομένως καὶ τὰς κατὰ τῶν κατόπτρων εἰδωλοποιΐας καὶ τῶν ἄλλων ὅσα διαφανῆ καὶ λεῖα οὐκ ἄλλως ἢ κατὰ ἀνάκλασιν συντελεῖσθαι , ὡς ἂν ἔχῃ τὸ κάτοπτρον κυρότητος ἢ κοιλότητος ̀ · διάφοροι γὰρ ἔσονται φαντασίαι , ἀνταπωθουμένων τῶν φώτων πρὸς τὰ μέρη τὰ ἕτερα , ἀπολισθαινόντων μὲν τῆς κυρτότητος , εἰς δὲ τὴν κοιλότητα συνιόντων . οὕτω γὰρ ἐφ᾽ ὧν μὲν ἐξ ἐναντίων τὸ λαιὸν καὶ τὸ δεξιὸν ̔ραται , ἐφ᾽ ὧν δὲ κατὰ ἴσον , ἐφ᾽ ὧν δὲ τὰ κάτω πρὸς τὰ ἄνω καὶ ἔμπαλιν μεταπίπτει .
Lemmas: ἱδρύω δέ περί ὁ πρόσωπον ὁ φωσφόρος ὄμμα κατείργω ἐν αὐτός ὁ πυρός ὁ φωτοειδής , ὅσπερ λεῖος ὑπάρχω καί πυκνός ἀδελφός οἴομαι εἰμί ὁ μεθημερινός φάος . οὗτος δή ῥᾳδίως διά ὅλος μέν ὁ ὀφθαλμός , μάλιστα δέ κατά ὁ μέσος αὐτός διεκθέω , ὁ καθαρός τε καί εἰλικρινής · ὅς γίγνομαι συμπαθής ὁ ἔξωθεν , ὅμοιος ὅμοιος , ὁρατικός αἴσθησις παρέχω · ὅθεν καί ὁ φάος νυκτωραπιειμι ἢ σκοτόω οὐκέτι προσφύω ὁ ἀπό ἐγώ ῥεῦμα ὁ πλησίος ἀήρ , συνέχω δέ ἐντός ὁμαλύνω τε καί διαχέω ὁ ἐν ἐγώ κινέω , ἐπαγωγός ὕπνος γίγνομαι , παρά ὅς καί μύω ὁ βλέφαρον . πολύς μέν δή ἡσυχία γίγνομαι βραχυόνειρος ὕπνος ἐμπίπτω , ὑπολείπω δέ τίνω κίνησις φάντασμα συχνός γίγνομαι περί ἐγώ · καί ὁ μέν ὕπαρ τε καί ὄναρ κατά εὐθυωρία γίγνομαι φαντασία ὡδί συνίστημι · οὗτος δέ ἑπομένως καί ὁ κατά ὁ κάτοπτρον εἰδωλοποιία καί ὁ ἄλλος ὅσος διαφανής καί λεῖος οὐ ἄλλως ἢ κατά ἀνάκλασις συντελέω , ὡς εἄν ἔχω ὁ κάτοπτρον κυροτητη ἢ κοιλότης ̀ · διάφορος γάρ εἰμί φαντασία , ἀνταπωθέω ὁ φάος πρός ὁ μέρος ὁ ἕτερος , ἀπολισθάνω μέν ὁ κυρτότης , εἰς δέ ὁ κοιλότης σύνειμι . οὗτος γάρ ἐπί ὅς μέν ἐκ ἐναντίος ὁ λαιός καί ὁ δεξιός Ράταϊ , ἐπί ὅς δέ κατά ἴσος , ἐπί ὅς δέ ὁ κάτω πρός ὁ ἄνω καί ἔμπαλιν μεταπίπτω .
albinus.epitome-doctrinae-platonicae-sive-didaskaliko-s 20
Βαρὺ δὲ καὶ κοῦφον τῷ μὲν ἄνω καὶ κάτω οὐδαμῶς ὁρίζειν προσήκει · οὐδὲν γὰρ εἶναι τὸ μὲν ἄνω τὸ δὲ κάτω . τοῦ γὰρ παντὸς οὐρανοῦ σφαιροειδοῦς ὄντος καὶ ἀπηκριβωμένου ὁμαλῶς κατὰ τὴν ἐκτὸς ἐπιφάνειαν , οὐκ ἐν δίκῃ τὸ μὲν ἄνω τὸ δὲ κάτω τινὰς ὀνομάζειν · ἀλλὰ γὰρ εἶναι βαρὺ μὲν τὸ χαλεπῶς εἰς τὸν παρὰ φύσιν τόπον ἑλκόμενον , κοῦφον δὲ τὸ ῥᾳδίως · καὶ προσέτι βαρὺ μὲν τὸ ἐκ πλειόνων μερῶν συγκείμενον , ἐλαφρὸν δὲ τὸ ἐξ ὀλιγίστων .
Lemmas: βαρύς δέ καί κοῦφος ὁ μέν ἄνω καί κάτω οὐδαμῶς ὁρίζω προσήκω · οὐδείς γάρ εἰμί ὁ μέν ἄνω ὁ δέ κάτω . ὁ γάρ πᾶς οὐρανός σφαιροειδής εἰμί καί ἀπακριβόω ὁμαλός κατά ὁ ἐκτός ἐπιφάνεια , οὐ ἐν δίκη ὁ μέν ἄνω ὁ δέ κάτω τις ὀνομάζω · ἀλλά γάρ εἰμί βαρύς μέν ὁ χαλεπῶς εἰς ὁ παρά φύσις τόπος ἕλκω , κοῦφος δέ ὁ ῥᾳδίως · καί προσέτι βαρύς μέν ὁ ἐκ πλείων μέρος σύγκειμαι , ἐλαφρός δέ ὁ ἐκ ὀλίγιστος .
albinus.epitome-doctrinae-platonicae-sive-didaskaliko-s 21
Ἀναπνέομεν δὲ τούτῳ τῷ τρόπῳ · περιέστηκε μὲν ἡμῖν ἔξωθεν ἀὴρ πολύς , οὗτος δὲ διὰ τοῦ στόματος καὶ τῶν ῥινῶν καὶ διὰ τῶν ἄλλων τοῦ σώματος πόρων καὶ τῷ λόγῳ θεωρητῶν εἴσω χωρεῖ , θερμανθεὶς δὲ εἰς τὰ ἔξω πρὸς τὸ συγγενὲς σπεύδει · καὶ καθ᾽ ὃ ἂν μέρος ἐξίῃ , ἀντιπεριωθεῖ τὸν ἔξωθεν ἀέρα πάλιν εἰς τὰ ἐντός , οὕτω τε ἀπαύστως τούτου τοῦ κύκλου συντελουμένου ἡ εἰσπνοή τε καὶ ἐκπνοὴ συνίσταται .
Lemmas: ἀναπνέω δέ οὗτος ὁ τρόπος · περιίστημι μέν ἐγώ ἔξωθεν ἀήρ πολύς , οὗτος δέ διά ὁ στόμα καί ὁ ῥίς καί διά ὁ ἄλλος ὁ σῶμα πόρος καί ὁ λόγος θεωρητής εἴδομαι χωρέω , θερμαίνω δέ εἰς ὁ ἔξω πρός ὁ συγγενής σπεύδω · καί κατά ὅς εἄν μέρος ἔξειμι , ἀντιπεριωθέω ὁ ἔξωθεν ἀήρ πάλιν εἰς ὁ ἐντός , οὗτος τε ἄπαυστος οὗτος ὁ κύκλος συντελέω ὁ εἰσπνοή τε καί ἐκπνοή συνίστημι .
albinus.epitome-doctrinae-platonicae-sive-didaskaliko-s 22
Νόσων δὲ αἰτίας εἶναι πολλάς · πρῶτον μὲν τὴν τῶν στοιχείων ἔνδειαν καὶ ὑπερβολὴν μετάστασίν τε εἰς ἄλλους οὐκ οἰκείους τόπους · δεύτερον δὲ τὴν τῶν ὁμογενῶν ἀνάπαλιν γένεσιν , οἷον ἐκ σαρκὸς εἰ γένοιτο αἷμα ἢ χολὴ ἢ φλέγμα · πάντα γὰρ ταῦτα οὐδὲν ἄλλο ἢ σύντηξιν εἶναι . τὸ γὰρ φλέγμα ὑπάρχειν νέας σαρκὸς σύντηξιν · ἱδρῶτα δὲ καὶ τὸ δάκρυον ὥσπερ ὀρόν τινα φλέγματος · τὸ δὲ φλέγμα ἔξω μὲν ἀπολειφθὲν λεύκας καὶ ἀλφοὺς ἀπογεννᾷ , εἴσω δὲ κερασθὲν χολῇ μελαίνῃ τὴν καλουμένην ἱερὰν νόσον ἐπάγει , τὸ δὲ ὀξὺ καὶ ἁλμυρὸν φλέγμα τῶν ἐν ῥύσει παθῶν αἴτιον · πάντα δὲ τὰ φλεγμαίνοντα ὑπὸ χολῆς τοῦτο πέπονθε · τὰ γὰρ μυρία πάθη καὶ πολύτροπα χολή τε καὶ φλέγμα ἀπεργάζεται . τὸν μὲν δὴ συνεχῆ πυρετὸν γίνεσθαι τοῦ πυρὸς πλεονάσαντος , τὸν δὲ ἀμφημερινὸν τοῦ ἀέρος , τριταῖον δὲ ὕδατος , τεταρταῖον δὲ γῆς . ἑξῆς δὲ περὶ ψυχῆς ῥητέον , ἐντεῦθέν ποθεν ἀναλαβόντας τὸν λόγον , εἰ καὶ δόξομεν παλιλογεῖν .
Lemmas: Νόσος δέ αἴτιος εἰμί πολύς · πρῶτος μέν ὁ ὁ στοιχεῖον ἔνδεια καί ὑπερβολή μετάστασις τε εἰς ἄλλος οὐ οἰκεῖος τόπος · δύο δέ ὁ ὁ ὁμογενής ἀνάπαλιν γένεσις , οἷος ἐκ σάρξ εἰμί γίγνομαι αἷμα ἢ χολή ἢ φλέγμα · πᾶς γάρ οὗτος οὐδείς ἄλλος ἢ σύντηξις εἰμί . ὁ γάρ φλέγμα ὑπάρχω νέος σάρξ σύντηξις · ἱδρώς δέ καί ὁ δάκρυ ὥσπερ ὄρνυμι τις φλέγμα · ὁ δέ φλέγμα ἔξω μέν ἀπολείπω λεύκη καί ἀλφός ἀπογεννάω , εἴδομαι δέ κεράννυμι χολή μέλας ὁ καλέω ἱερά νόσος ἐπάγω , ὁ δέ ὀξύς2 καί ἁλμυρός φλέγμα ὁ ἐν ῥύσις πάθος αἴτιος · πᾶς δέ ὁ φλεγμαίνω ὑπό χολή οὗτος πάσχω · ὁ γάρ μυρίος πάθος καί πολύτροπος χολή τε καί φλέγμα ἀπεργάζομαι . ὁ μέν δή συνεχής πυρετός γίγνομαι ὁ πυρός πλεονάζω , ὁ δέ ἀμφημερινός ὁ ἀήρ , τριταῖος δέ ὕδωρ , τεταρταῖος δέ γῆ . ἑξῆς δέ περί Ψυχή ῥητέος , ἐντεῦθεν πόθεν ἀναλαμβάνω ὁ λόγος , εἰμί καί δοκέω παλιλογεω .
albinus.epitome-doctrinae-platonicae-sive-didaskaliko-s 23
Ψυχὴν γὰρ παραλαβόντες ἀνθρωπίνην ἀθάνατον οὖσαν , ὡς δείξομεν , παρὰ τοῦ πρώτου θεοῦ οἱ τὰ θνητὰ γένη δμιουργοῦντες θεοὶ δύο αὐτῇ προσέθεσαν μέρη θνητά · ὡς δὲ μὴ τῆς φλυαρίας τῆς θνητῆς ἀναπιμπλάμενον ᾖ τὸ θεῖον αὐτῆς καὶ ἀθάνατον , κατῴκισαν ἐπὶ τοῦ σώματος ἐπὶ τῆς οἷονἀκροπόλεως , ἄρχον καὶ βασιλεῦον ἀποφήναντες οἴκησίν τε ἀπονείμαντες αὐτῷ τὴν κεφαλήν , σχῆμα ἔχουσαν μιμούμενον τὸ τοῦ παντός , ὑπέθεσαν δὲ τὸ ἄλλο σῶμα πρὸς ὑπηρεσίαν ὡς ὄχημα προσφύσαντες , καὶ αὐτοῖς δὲ τοῖς θνητοῖς αὐτῆς μέρεσιν οἴκησιν ἄλλην ἄλλῳ ἀπένειμαν . τὸ μὲν γὰρ θυμικὸν ἔταξαν ἐν καρδίᾳ , τὸ δὲ ἐπιθυμητικὸν ἐν τῷ μεταξὺ τόπῳ τοῦ τε πρὸς τὸν ὀμφαλὸν ὅρου καὶ τῶν φρενῶν , καταδήσαντες ὥσπερ τι οἰστροῦν καὶ ἄγριον θρέμμα · τὸν πνεύμονα δὲ ἐμηχανήσαντο τῆς καρδίας χάριν μαλακόν τε καὶ ἄναιμον σηραγγώδη τε καὶ σπόγγͅπαραπλήσιον , ὅπως ἔχοι τι μάλαγμα πηδῶσα ἡ καρδία κατὰ τὴν ζέσιν τοῦ θυμοῦ , τὸ δὲ ἧπαρ πρὸς τὸ διεγείρειν τὸ ἐπιθυμητικὸν τῆς ψυχῆς καὶ πρὸς τὸ καταπραΰνειν ἔχον γλυκύτητά τε καὶ πικρότητα · καὶ μὴν πρὸς τὸ δηλοῦν τὴν διὰ τῶν ὀνείρων μαντικήν · ἐμφαίνεσθαι γὰρ ἐν αὐτῷ διὰ τὸ λεῖον καὶ πυκνὸν καὶ λαμπρὸν τὴν ἐκ τοῦ νοῦ φερομένην δύναμιν · τὸν δὲ σπλῆνα τοῦ ἥπατος χάριν , ὅπως καθαίρῃ τε αὐτὸ καὶ παρέχῃ λαμπρόν · τὰς γοῦν ἐπιγινομένας ἔκ τινων νόσων περὶ τὸ ἧπαρ διαφθορὰς εἰς αὐτὸν δέχεσθαι
Lemmas: Ψυχή γάρ παραλαμβάνω ἀνθρώπινος ἀθάνατος εἰμί , ὡς δείκνυμι , παρά ὁ πρῶτος θεός ὁ ὁ θνητός γένος δημιουργέω θεός δύο αὐτός προστίθημι μέρος θνητός · ὡς δέ μή ὁ φλυαρία ὁ θνητός ἀναπίμπλημι εἰμί ὁ θέω αὐτός καί ἀθάνατος , κατοικίζω ἐπί ὁ σῶμα ἐπί ὁ οιονακροπολις , ἄρχω καί βασιλεύω ἀποφαίνω οἴκησις τε ἀπονέμω αὐτός ὁ κεφαλή , σχῆμα ἔχω μιμέομαι ὁ ὁ πᾶς , ὑποτίθημι δέ ὁ ἄλλος σῶμα πρός ὑπηρεσία ὡς ὄχημα προσφύω , καί αὐτός δέ ὁ θνητός αὐτός μέρος οἴκησις ἄλλος ἄλλος ἀπονέμω . ὁ μέν γάρ θυμικός τάσσω ἐν Καρδία , ὁ δέ ἐπιθυμητικός ἐν ὁ μεταξύ τόπος ὁ τε πρός ὁ ὀμφαλός ὁράω καί ὁ φρήν , καταδέω ὥσπερ τίς οἰστρόω καί ἄγριος θρέμμα · ὁ πνεύμων δέ μηχανάομαι ὁ Καρδία χάρις μαλακός τε καί ἀναίμων σηραγγώδης τε καί σπόγγͅπαραπλήσιον , ὅπως ἔχω τίς μάλαγμα πηδάω ὁ καρδία κατά ὁ ζέσις ὁ θυμός , ὁ δέ ἧπαρ πρός ὁ διεγείρω ὁ ἐπιθυμητικός ὁ Ψυχή καί πρός ὁ καταπραύνω ἔχω γλυκύτης τε καί πικρότης · καί μήv πρός ὁ δηλόω ὁ διά ὁ ὄνειρος μαντικός · ἐμφαίνω γάρ ἐν αὐτός διά ὁ λεῖος καί πυκνός καί λαμπρός ὁ ἐκ ὁ νόος φέρω δύναμις · ὁ δέ σπλήν ὁ ἧπαρ χάρις , ὅπως καθαίρω τε αὐτός καί παρέχω λαμπρός · ὁ γοῦν ἐπιγίγνομαι ἐκ τίνω νόσος περί ὁ ἧπαρ διαφθορά εἰς αὐτός δέχομαι
albinus.epitome-doctrinae-platonicae-sive-didaskaliko-s 24
Ὅτι δὲ τριμερής ἐστιν ἡ ψυχὴ κατὰ τὰς δυνάμεις , καὶ κατὰ λόγον τὰ μέρη αὐτῆς τόποις ἰδίοις διανενέμηται , μάθοιμεν ἂν ἐντεῦθεν . πρῶτον μὲν δὴ τὰ φύσει χωριζόμενα ἕτερα ὑπάρχει · φύσει δὲ χωρίζεται τὸ παθητικὸν καὶ λογιστικόν , εἴ γε τὸ μὲν περὶ τὰ νοητά ἐστι , τὸ δὲ περὶ τὰ λυπηρὰ καὶ ἡδέα , προσέτι τοῦ παθητικοῦ καὶ περὶ τὰ ζῶα ὄντος . ἔπειτά γε μὴν ἕτερα ὄντα τῇ φύσει τό τε παθητικὸν καὶ τὸ λογιστικὸν καὶ τόποις ὀφείλει κεχωρίσθαι . εὑρίσκεται γὰρ μαχόμενα ἀλλήλοις , οὔτε αὐτοῦ τινὸς πρὸς αὑτὸ μάχεσθαι δυναμένου οὔτε τῶν ἐναντιουμένων πρὸς ἄλληλα περὶ τὸ αὐτὸ κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον δυναμένων συστῆναι . ὁρᾶται δέ γε ἐπὶ μὲν τῆς Μηδείας ὁ θυμὸς λογισμῷ μαχόμενος · λέγει γοῦν τὸ καὶ μανθάνω μὲν οἷα δρᾷν μέλλω κακά , θυμὸς δὲ κρείσσων τῶν ἐμῶν βουλευμάτων · ἐπὶ δὲ τοῦ Λαΐου τὸν Χρύσιππον ἁρπάζοντος ἐπιθυμία λογισμῷ μαχομένη · λέγει γὰρ οὕτως · αἲ αἲ τόδ᾽ ἤδη θεῖον ἀνθρώποις κακόν , ὅταν τις εἰδῇ τἀγαθόν , χρῆται δὲ μή . ἔτι δὲ τὸ ἕτερον εἶναι τὸ λογιστικὸν τοῦ παθητικοῦ παρίσταται κἀκ τοῦ ἑτέραν μὲν ἐπιμέλειαν εἶναι τοῦ λογιστικοῦ , ἑτέραν δὲ τοῦ παθητικοῦ · τοῦ μὲν διὰ διδασκαλίας , τοῦ δὲ διὰ τῆς τοῦ ἔθους ἀσκήσεως .
Lemmas: ὅτι2 δέ τριμερής εἰμί ὁ ψυχή κατά ὁ δύναμις , καί κατά λόγος ὁ μέρος αὐτός τόπος ἴδιος διανέμω , μανθάνω εἄν ἐντεῦθεν . πρῶτος μέν δή ὁ φύσις χωρίζω ἕτερος ὑπάρχω · φύσις δέ χωρίζω ὁ παθητικός καί λογιστικός , εἰμί γε ὁ μέν περί ὁ νοητός εἰμί , ὁ δέ περί ὁ λυπηρός καί ἡδύς , προσέτι ὁ παθητικός καί περί ὁ ζῷον εἰμί . ἔπειτα γε μήv ἕτερος εἰμί ὁ φύσις ὁ τε παθητικός καί ὁ λογιστικός καί τόπος ὀφείλω χωρίζω . εὑρίσκω γάρ μάχομαι ἀλλήλων , οὔτε αὐτός τις πρός ἑαυτοῦ μάχομαι δύναμαι οὔτε ὁ ἐναντιόομαι πρός ἀλλήλων περί ὁ αὐτός κατά ὁ αὐτός χρόνος δύναμαι συνίστημι . ὁράω δέ γε ἐπί μέν ὁ Μήδεια ὁ θυμός λογισμός μάχομαι · λέγω γοῦν ὁ καί μανθάνω μέν οἷος δράω μέλλω κακός , θυμός δέ κρατύς ὁ ἐμέω βούλευμα · ἐπί δέ ὁ Λάϊος ὁ Χρύσιππος ἁρπάζω ἐπιθυμία λογισμός μάχομαι · λέγω γάρ οὕτως · ἀεί ἀεί ὅδε ἤδη θέω ἄνθρωπος κακός , ὅταν τις οἶδα τἀγαθόν , χράω δέ μή . ἔτι δέ ὁ ἕτερος εἰμί ὁ λογιστικός ὁ παθητικός παρίστημι ἐκ ὁ ἕτερος μέν ἐπιμέλεια εἰμί ὁ λογιστικός , ἕτερος δέ ὁ παθητικός · ὁ μέν διά διδασκαλία , ὁ δέ διά ὁ ὁ ἔθος ἄσκησις .
albinus.epitome-doctrinae-platonicae-sive-didaskaliko-s 26
Περὶ δὲ εἱμαρμένης τοιαῦτά τινα τῷ ἀνδρὶ ἀρέσκει . πάντα μέν φησιν ἐν εἱμαρμένῃ εἶναι , οὐ μὴν πάντα καθειμάρθα . ἡ γὰρ εἱμαρμένη νόμου τάξιν ἐπέχουσα οὐχ οἷον λέγει , διότι ὁ μὲν τάδε ποιήσει , ὁ δὲ τάδε πείσεται · εἰς ἄπειρον γὰρ τοῦτο , ἀπείρων μὲν ὄντων τῶν γεννωμένων , ἀπείρων δὲ τῶν περὶ αὐτοὺς συμβαινόντων · ἐπεὶ καὶ τὸ ἐφ᾽ ἡμῖν οἰχήσεται καὶ ἔπαινοι καὶ ψόγοι καὶ πᾶν τὸ τούτοις παραπλήσιον · ἀλλὰ διότι ἥτις ἂν ἕληται ψυχὴ τοιοῦτον βίον καὶ τάδε τινὰ πράξει , τάδε τινὰ αὐτῇ ἕψεται . ἀδέσποτον οὖν ἡ ψυχὴ καὶ ἐπ᾽ αὐτῇ μὲν τὸ πρᾶξαι ἢ μή , καὶ οὐ κατηνάγκασται τοῦτο , τὸ δὲ ἑπόμενον τῇ πράξει καθ᾽ εἱμαρμένην συντελεσθήσεται · οἷον τῷ · Πάρις ἁρπάσει τὴν Ἑλένην , ἐπ᾽ αὐτῷ ὄντι , ἀκολουθήσει τό · πολεμήσόυσι περὶ τῆς Ἑλένης οἱ Ἕλληνες . οὕτω γὰρ καὶ ὁ Ἀπόλλων τῷ Λαΐῳ προεῖπεν · εἰ γὰρ τεκνώσεις παῖδ᾽ , ἀποκτενεῖ σ᾽ ὁ φύς · ἐν τῷ θεσμῷ δὴ περιέχεται μὲν καὶ ὁ Λάϊος καὶ τὸ φῦσαι αὐτὸν παῖδα , καθείμαρται δὲ τὸ ἑπόμενον . ἡ δὲ τοῦ δυνατοῦ φύσις πέπτωκε μέν πως μεταξὺ τοῦ τε ἀληθοῦς καί τοῦ ψεύδους , ἀορίστῳ δὲ ὄντι αὐτῷ τῇ φύσει ὥσπερ ἐποχεῖται τὸ ἐφ᾽ ἡμῖν · ὃ δ᾽ ἂν ἑλομένων ἡμῶν γένηται , τοῦτο ἔσται ἢ ἀληθὲς ἢ ψεῦδος · τὸ δὲ δυνάμει τοῦ καθ᾽ ἕξιν καὶ κατ᾽ ἐνέργειαν λεγομένου διήνεγκε . τὸ μὲν γὰρ δυνάμει ἐπιτηδειότητά τινα ἀποσημαίνει πρός τινα οὔπω τὴν ἕξιν ἔχοντα · ὡς ὁ παῖς δυνάμει ῥηθήσεται καὶ γραμματικὸς καὶ αὐλητὴς καὶ τέκτων , ἔσται δὲ τὸ τηνικάδε ἐν ἕξει ἑνός τινος ἢ δυοῖν τούτων , ὁπόταν μάθῃ καὶ κτήσηταί τινα τῶν ἕξεων · κατ᾽ ἐνέργειαν δὲ ὁπόταν ἐνεργῇ ἀπὸ τῆς ἕξεως ἐκείνης , ἣν κέκτηται · τὸ δὲ δυνατὸν οὐδὲν ούτων,ἀορισταῖνον δὲ τῷ ἐφ᾽ ἡμῖν κατὰ τὴν ἐφ᾽ ὁπότερον ῥοπὴν λαμβάνει τὸ ἀληθεύειν ἢ μή .
Lemmas: περι δέ μείρομαι τοιοῦτος τις ὁ ἀνήρ ἀρέσκω . πᾶς μέν φημί ἐν μείρομαι εἰμί , οὖον μήv πᾶς καθειμάρθα . ὁ γάρ μείρομαι νόμος τάξις ἐπέχω οὐ οἷος λέγω , διότι ὁ μέν ὅδε ποιέω , ὁ δέ ὅδε πείθω · εἰς ἤπειρος γάρ οὗτος , ἤπειρος μέν εἰμί ὁ γεννάω , ἤπειρος δέ ὁ περί αὐτός συμβαίνω · ἐπεί καί ὁ ἐπί ἐγώ οἴχομαι καί ἔπαινος καί ψόγος καί πᾶς ὁ οὗτος παραπλήσιος · ἀλλά διότι ὅστις εἄν αἱρέω ψυχή τοιοῦτος βίος καί ὅδε τις πρᾶξις , ὅδε τις αὐτός ἕπω . ἀδέσποτος οὖν ὁ ψυχή καί ἐπί αὐτός μέν ὁ πράσσω ἢ μή , καί οὖον καταναγκάζω οὗτος , ὁ δέ ἕπω ὁ πρᾶξις κατά μείρομαι συντελέω · οἷος ὁ · Πάρις ἁρπάζω ὁ Ἑλένη , ἐπί αὐτός εἰμί , ἀκολουθέω ὁ · πολεμέω περί ὁ Ἑλένη ὁ Ἕλλην . οὗτος γάρ καί ὁ Ἀπόλλων ὁ Λάϊος προεῖπον · εἰμί γάρ τέκνωσις παῖς , ἀποκτείνω σός ὁ φύς · ἐν ὁ θεσμός δή περιέχω μέν καί ὁ Λάϊος καί ὁ φύω αὐτός παῖς , καθείμαρται δέ ὁ ἕπω . ὁ δέ ὁ δυνατός φύσις πίπτω μέν πως μεταξύ ὁ τε ἀληθής καί ὁ ψεῦδος , ἀόριστος δέ εἰμί αὐτός ὁ φύσις ὥσπερ ἐποχέομαι ὁ ἐπί ἐγώ · ὅς δέ εἄν αἱρέω ἐγώ γίγνομαι , οὗτος εἰμί ἢ ἀληθής ἢ ψεῦδος · ὁ δέ δύναμις ὁ κατά ἕξις καί κατά ἐνέργεια λέγω διαφέρω . ὁ μέν γάρ δύναμις επιτηδειότητα τις ἀποσημαίνω πρός τις οὔπω ὁ ἕξις ἔχω · ὡς ὁ παῖς δύναμις εἴρω καί γραμματικός καί αὐλητής καί τέκτων , εἰμί δέ ὁ τηνικάδε ἐν ἔχω εἷς τις ἢ δύο οὗτος , ὁπόταν μανθάνω καί κτάομαι τις ὁ ἕξις · κατά ἐνέργεια δέ ὁπόταν ἐνεργέω ἀπό ὁ ἕξις ἐκεῖνος , ὅς κτάομαι · ὁ δέ δυνατός οὐδείς ουτων,αορισταινω δέ ὁ ἐπί ἐγώ κατά ὁ ἐπί ὁπότερος ῥοπή λαμβάνω ὁ ἀληθεύω ἢ μή .
albinus.epitome-doctrinae-platonicae-sive-didaskaliko-s 31
Ἐπεὶ δὲ καί , εἴ τι ἄλλο ἐφ᾽ ἡμῖν ἐστὶ καὶ ἀδεσπτον , καὶ ἡ ἀρετὴ τοιοῦτον ὑπάρχει — οὐδὲ γὰρ ἂν ἐπαινετὸν ἦν τὸ καλόν , εἰ ἐκ φύσεως ἤ τινος θείας μοίρας παρεγένετο — καὶ ἑκούσιον ἂν εἴη ἡ ἀρετή , καθ᾽ ὁρμήν τινα συνισταμένη διάπρον καὶ γενναίαν καὶ ἔμμονον · τῷ δὴ τὴν ἀρετὴν ἑκούσιον εἶναι ἕπεται τὸ τὴν κακίαν ἀκούσιον ὑπάρχειν . τίς γὰρ ἂν ἑκὼν ἐν τῷ καλλίστῳ ἑαυτοῦ μέρει καὶ τιμιωτάτῳ ἕλοιτο ἔχειν τὸ μέγιστον τῶν κακῶν ; εἰ δέ τις ἐπὶ κακίαν ὁρμᾷ , πρῶτον μὲν οὐχ ὡς ἐπὶ κακίαν αὐτὴν ὁρμήσει , ἀλλ᾽ ὡς ἐπ᾽ ἀγαθόν · εἰ δὲ καὶ παραγίνεταί τις ἐπὶ κακίαν ὡς δι᾽ ἐλάττονός τινος κακοῦ ἀποικονομησόμενος μεῖζον ἀγαθόν , καὶ ταύτῃ ἀκουσίως ἐλεύσεται · ἀδύνατον γὰρ ὁρμᾷν τινὰ ἐπὶ κακὰ βουλόμενον ἔχειν αὐτά , οὔτε ἐλπίδι ἀγαθοῦ οὔτε φόβῳ μείζονος κακοῦ . καὶ ὅσα δὴ ἀδικεῖ ὁ φαῦλος , ἀκούσια ὑπάρχει · τῆς γὰρ ἀδικίας ἀκουσίου οὔσης , πολὺ μᾶλλον τὸ ἀδικεῖν ἀκούσιον ἂν εἴη , ὅσῳ καὶ μεῖζον κακὸν ἂν τυγχάνοι τὸ ἐνεργεῖν αὐτὸν κατὰ ἀδικίαν τοῦ ἔχειν αὐτὴν ἠρεμοῦσαν . καίτοι δὲ ἀκουσίων ὄντων τῶν ἀδικημάτων , κολαστέον τοὺς ἀδικοῦντας καὶ διαφόρως · αἵ τε γὰρ βλάβαι διάφοροι , καὶ τὸ ἀκούσιον ἐν ἀγνοίᾳ τινὶ ἢ πάθει κεῖται , ἅπαντα δὲ τὰ τοιαῦτα ἔξεστιν ἀποτρίψασθαι καὶ λόγῳ καὶ ἤθεσιν ἀστείοις καὶ μελέτη . τοσοῦτον δὲ κακὸν ἀδικία , ὥστε φευκτότερον εἶναι τὸ ἀδικεῖν τοῦ ἀδικεῖσθαι · τὸ μὲν γὰρ πονηροῦ ἔργον , τὸ δὲ ἀδικεῖσθαι πάθος ἀσθενοῦς . αἰσχρὸν μὲν δὴ ἑκάτερον , τὸ δὲ ἀδικεῖν τοσούτῳ κάκιον , ὅσῳπερ καὶ αἴσχιον · λυσιτελεῖ δὲ τῷ ἀδικοῦντι ὑποσχεῖν δίκην , ὡς καὶ τῷ νενοσηκότι ὑποσχεῖν ἰατρῷ τὸ σῶμα εἰς θεραπείαν · πᾶσα γὰρ κόλασις ἰατρεία τίς ἐστιν ἡμαρτηκυίας ψυχῆς .
Lemmas: ἐπεί δέ καί , εἰμί τίς ἄλλος ἐπί ἐγώ εἰμί καί ἀδεσπτον , καί ὁ ἀρετή τοιοῦτος ὑπάρχω — οὐδέ γάρ εἄν ἐπαινετός εἰμί ὁ καλός , εἰμί ἐκ φύσις ἤ τις θεῖος μοῖρα παραγίγνομαι — καί ἑκούσιος εἄν εἰμί ὁ ἀρετή , κατά ὁρμή τις συνίστημι διάπρον καί γενναῖος καί ἔμμονος · ὁ δή ὁ ἀρετή ἑκούσιος εἰμί ἕπω ὁ ὁ κακία ἀεκούσιος ὑπάρχω . τίς γάρ εἄν ἑκών ἐν ὁ καλός ἑαυτοῦ μέρος καί τίμιος αἱρέω ἔχω ὁ μέγας ὁ κακός ; εἰμί δέ τις ἐπί κακία ὁρμάω , πρῶτος μέν οὐ ὡς ἐπί κακία αὐτός ὁρμάω , ἀλλά ὡς ἐπί ἀγαθός · εἰμί δέ καί παραγίγνομαι τις ἐπί κακία ὡς διά ἐλαχύς τις κακός ἀποικονομέω μείζων ἀγαθός , καί οὗτος ἀεκούσιος ἔρχομαι · ἀδύνατος γάρ ὁρμάω τις ἐπί κακός βούλομαι ἔχω αὐτός , οὔτε ἐλπίς ἀγαθός οὔτε φόβος μείζων κακός . καί ὅσος δή ἀδικέω ὁ φαῦλος , ἀεκούσιος ὑπάρχω · ὁ γάρ ἀδικία ἀεκούσιος εἰμί , πολύς μᾶλλον ὁ ἀδικέω ἀεκούσιος εἄν εἰμί , ὅσος καί μείζων κακός εἄν τυγχάνω ὁ ἐνεργέω αὐτός κατά ἀδικία ὁ ἔχω αὐτός ἠρεμέω . καίτοι δέ ἀεκούσιος εἰμί ὁ ἀδίκημα , κολαστέος ὁ ἀδικέω καί διάφορος · ὁ τε γάρ βλάβη διάφορος , καί ὁ ἀεκούσιος ἐν ἄγνοια τις ἢ πάθος κεῖμαι , ἅπας δέ ὁ τοιοῦτος ἔξεστι ἀποτρίβω καί λόγος καί ἦθος ἀστεῖος καί μελέτη . τοσοῦτος δέ κακός ἀδικία , ὥστε φευκτός εἰμί ὁ ἀδικέω ὁ ἀδικέω · ὁ μέν γάρ πονηρός ἔργον , ὁ δέ ἀδικέω πάθος ἀσθενής . αἰσχρός μέν δή ἑκάτερος , ὁ δέ ἀδικέω τοσοῦτος κακός , ὅσος καί αἰσχρός · λυσιτελής δέ ὁ ἀδικέω ὑπέχω δίκη , ὡς καί ὁ νοσέω ὑπέχω ἰατρός ὁ σῶμα εἰς θεραπεία · πᾶς γάρ κόλασις ἰατρεία τίς εἰμί ἁμαρτάνω Ψυχή .
albinus.epitome-doctrinae-platonicae-sive-didaskaliko-s 35
Ὁποῖος δέ ἐστιν ὁ φιλόσοφος προειρημένου , τούτου διαφέρει ὁ σοφιστὴς τῷ μὲν τρόπῳ , ὅτι μισθαρνίᾳ τῶν νέων καὶ τῷ μᾶλλον νομίζεσθαι βούλεσθαι ἢ εἶναι καλὸς καὶ ἀγαθός · τῇ δὲ ὕλῃ , ὅτι ὁ μὲν φιλόσοφος περὶ τὰ ἀεὶ κατὰ τὰ αὐτὰ καὶ ὡσαύτως ἔχοντα καταγίνεται , ὁ δὲ σοφιστὴς περὶ τὸ μὴ ὄνπραγματεύεται , ἀναχωρῶν εἰς τόπον διὰ τὸ σκοτεινὸν δυσδιόρατον . τῷ γὰρ ὄντι οὐκ ἀντίκειται τὸ μὴ ὄν · τοῦτο γὰρ ἀνύπαρκτον καὶ ἀνεννόητον καὶ μηδεμίαν ἔχον ὑπόστασιν , ὃ καὶ εἴ τις εἰπεῖν ἢ νοῆσαι βιάζοιτο , περιτραπήσεται διὰ τὸ μάχην αὐτὸ ἐν ἑαυτῷ περιέχειν . ἔστι δὲ τὸ μὴ ὄν , καθ᾽ ὃ ἐξακούεται , οὐ ψιλὴἀπόφασις τοῦ ὄντος , ἀλλὰ μετὰ συνεμφάσεως τῆς πρὸς ἕτερον , ὅπερ καί τῷ τρόπῳ ὄντι παρέπεται · ὡς εἰ μὴ καὶ αὐτὰ μετελάμβανε τοῦ μὴ ὄντος , οὐκ ἂν ἐχωρίζετο τῶν ἄλλων · νῦν δὲ ὅσαπέρ ἐστι τὰ ὄντα , τοσαυταχῶς καὶ τὸ μὴ ὄν · τὸ γὰρ μὴ τὶ ὂν οὐκ ἔστιν ὄν .
Lemmas: ὁποῖος δέ εἰμί ὁ φιλόσοφος προερέω , οὗτος διαφέρω ὁ Σοφιστὴς ὁ μέν τρόπος , ὅτι μισθαρνία ὁ νέος καί ὁ μᾶλλον νομίζω βούλομαι ἢ εἰμί καλός καί ἀγαθός · ὁ δέ ὕλη , ὅτι ὁ μέν φιλόσοφος περί ὁ ἀεί κατά ὁ αὐτός καί ὡσαύτως ἔχω καταγίγνομαι , ὁ δέ Σοφιστὴς περί ὁ μή ονπραγματευετης , ἀναχωρέω εἰς τόπος διά ὁ σκοτεινός δυσδιόρατος . ὁ γάρ εἰμί οὐ ἀντίκειμαι ὁ μή εἰμί · οὗτος γάρ ἀνύπαρκτος καί ἀνεννόητος καί μηδείς ἔχω ὑπόστασις , ὅς καί εἰμί τις εἶπον ἢ νοέω βιάζομαι , περιτρέπω διά ὁ μάχη αὐτός ἐν ἑαυτοῦ περιέχω . εἰμί δέ ὁ μή εἰμί , κατά ὅς ἐξακούω , οὖον ψιλὴἀπόφασις ὁ εἰμί , ἀλλά μετά συνέμφασις ὁ πρός ἕτερος , ὅσπερ καί ὁ τρόπος εἰμί παρέπομαι · ὡς εἰμί μή καί αὐτός μεταλαμβάνω ὁ μή εἰμί , οὐ εἄν χωρίζω ὁ ἄλλος · νῦν δέ ὅσος εἰμί ὁ εἰμί , τοσαυταχῶς καί ὁ μή εἰμί · ὁ γάρ μή τίς εἰμί οὐ εἰμί εἰμί .
albinus.epitome-doctrinae-platonicae-sive-didaskaliko-s 36
Τοσαῦτα ἀπαρκεῖ πρὸς εἰσαγωγὴν εἰς τὴνΠλάτωνος δογματοποιΐαν εἰρῆσθαι · ὧν ἴσως τὰ μὲν τεταγμένως εἴρηται , τὰ δὲ σποράδην καὶ ἀτάκτως · ὥστε μέντοι ἀπὸ τῶν εἰρημένων θεωρητικούς τε καὶ εὑρετικοὺς ἐξ ἀκολουθίας καὶ τῶν λοιπῶν αὐτοῦ δογμάτων γενέσθαι .
Lemmas: τοσοῦτος ἀπαρκέω πρός εἰσαγωγή εἰς τὴνΠλάτωνος δογματοποιΐα εἴρω · ὅς ἴσως ὁ μέν τεταγμένως εἴρω , ὁ δέ σποράδην καί ἄτακτος · ὥστε μέντοι ἀπό ὁ εἴρω θεωρητικός τε καί εὑρετικός ἐκ ἀκολουθία καί ὁ λοιπός αὐτός δόγμα γίγνομαι .