albinus.epitome-doctrinae-platonicae-sive-didaskaliko-s 27
Ἑξῆς δ᾽ ἐπὶ κεφαλαίων περὶ τῶν ἠθικῶς τῷ ἀνδρὶ εἰρημένων ῥητέον . τὸ μὲν δὴ τιμιώτατον καὶ μέγιστον ἀγαθὸν οὔτε εὑρεῖν ᾤετο εἶναι ῥᾴδιον οὔτε εὑρόντας ἀσφαλὲς εἰς πάντας ἐκφέρειν · πάνυ γοῦν ὀλίγοις τῶν γνωρίμων καὶ τοῖς γε προκριθεῖσι τῆς περὶ τοῦ ἀγαθοῦ ἀκροάσεως μετέδωκε · τὸ μέντοι ἡμέεοον ἀγαθόν , εἴ τις ἀκριβῶς τὰ αὐτοῦ συγγράμματα ἀναλάβοι , ἐτίθετο ἐν τῇ ἐπιστήμῃ καὶ θεωρίᾳ τοῦ πρώτου ἀγαθοῦ , ὅπερ θεόν τε καὶ νοῦν τὸν πρῶτον προσαγορεύσαι ἄν τις . πάντα γὰρ τὰ ὁπωσοῦν παρ᾽ ἀνθρώποις ἀγαθὰ νομιζόμενα ταύτης ὑπελάμβανε τυγχάνειν τῆς προσρήσεως τῷ ὁπωσοῦν μετέχειν ἐκείνου τοῦ πρώτου καὶ τιμιωτάτου , ὅνπερ τρόπον καὶ τὰ γλυκέα καὶ τὰ θερμὰ κατὰ μετουσίαν τῶν πρώτων τὴν ἐπωνυμίαν ἔχειν · μόνα δὲ τῶν ἐν ἡμῖν ἐφικνεῖσθαι αὐτοῦ τῆς ὁμοιότητος νοῦν καὶ λόγον , διὸ καὶ τὸ ἡμέτερον ἀγαθὸν καλὸν εἶναι καὶ σεμνὸν καὶ θεῖον καὶ ἐράσμιον καὶ σύμμετρον καὶ δαιμονίως πως καλούμενον · τῶν δὲ λεγομένων ὑπὸ τῶν πολλῶν ἀγαθῶν , οἷον ὑγείας κάλλους τε καὶ ἰσχύος καὶ πλούτου καὶ τῶν παραπλησίων μηδὲν εἶναι καθάπαξ ἀγαθόν , εἰ μὴ τύχοι τῆς ἀπὸ τῆς ἀρετῆς χρήσεως · χωρισθέντα γὰρ ταύτης ὕλης μόνον ἐπέχειν τάξιν , πρὸς κακοῦ γινόμενα τοῖς φαύλως αὐτοῖς χρωμένοις · ἔσθ᾽ ὅτε δὲ αὐτὰ καὶ θνητὰ ὠνόμαζεν ἀγαθά . τὴν δ᾽ εὐδαιμοίαν οὐκ ἐν τοῖς ἀνθρωπίνοις ἡγεῖτο εἶναι ἀγαθοῖς ἀλλ᾽ ἐν τοῖς θείοις τε καὶ μακαρίοις · ὅθεν δὴ καὶ μεγάλων τε καὶ θαυμασίων τὰς τῷ ὄντι φιλοσόφους ψυχὰς ἔφασκεν ἀναμέστους καὶ μετὰ τὴν τοῦ σώματος διάλυσιν συνεστίους θεοῖς γινομένας καὶ συμπεριπολούσας καὶ τὸ τῆς ἀληθείας πεδίον θεωμένας , ἐπείπερ καὶ ἐν τῷ ζῇν ἐφίεντο τῆς ἐπιστήμης αὐτοῦ καὶ τὴν ἐπιτήδευσιν αὐτοῦ προετίμων , ἀφ’ ἧς ὥσπερ τι ὄμμα ψυχῆς ἐκκαθηραμένους καὶ ἀναζωπυρήσαντας ἀπολλύμενόν τε καὶ ἀποτυφλούμενον κρεῖττον ὂν σώζεσθαι μυρίων ὀμμάτων , δυνατοὺς γίνεσθαι ἐπορέξασθαι τῆς τοῦ λογικοῦ παντὸς φύσεως . ὡμοιῶσθαι γὰρ τοὺς ἄφρονας τοῖς ὑπὸ γῆν ἀνθρώποις κατῳκισμένοις καὶ φῶς μὲν μηδέποτε λαμπρὸν ἑωρακόσιν , ἀμυδρὰς δέ τινας σκιὰς ὁρῶσι τῶν παρ᾽ ἡμῖν σωμάτων , οἰομένοις δὲ σαφῶς ἀντιλαμβάνεσθαι τῶν ὄντων . ὡς γὰρ τούτους , τυχόντας τῆς ἐκ τοῦ ζόφου ἀνόδου καὶ εἰς τὸ καθαρὸν φῶς προελθόντας , εὐλόγως καταγνώσεσθαι τῶν τότε φανέντων καὶ πολὺ πρόσθεν αὐτῶν ὡς ἐξηπατημένων · οὕτω δὲ καὶ τοὺς ἀπὸ βιωτικοῦ ζόφου μεταβαίνοντας ἐπὶ τὰ κατ᾽ ἀλήθειαν θεῖα καὶ καλὰ τῶν μὲν πάλαι θαυμασθέντων αὐτοῖς καταφρονήσειν , τῆς δὲ τούτων θεωρίας σφοδροτέραν ἕξειν ὄρεξιν · οἷς συνῳδόν ἐστι τὸ λέγειν , αὐτὸ μόνον εἶναι τὸ καλὸν ἀγαθόν , καὶ τὴν ἀρετὴν αὐτάρκη πρὸς εὐδαιμονίαν , καὶ διότι μὲν τὸ ἀγαθὸν ἐν ἐπιστήμῃ τοῦ πρώτου καὶ καλόν ἐστι , δι᾽ ὅλων συντάξεων δεδήλωται , τὰ δὲ κατὰ μετοχὴν ἐν τῷ πρώτῳ τῶν Νόμων οὕτω πως · διττὰ δὲ ἀγαθά ἐστι , τὰ μὲν ἀνθρώπινα , τὰ δὲ θεῖα , καὶ τὰ ἑξῆς τούτοις · εἰ δέ τι κεχωρισμένον καὶ τοῦ πρώτου τῆς οὐσίας ἀμέτοχον ὑπάρχει , καὶ τοῦτο ὑπὸ τῶν ἀνοήτων ἀγαθὸν ώνόμασται , τοῦτο δέ φησι μεῖζον εἶναι τῷ ἔχοντι κακὸν ἐν Εὐθυδήμῳ . ὅτι δὲ καὶ τὰς ἀρετὰς ἡγεῖτο εἶναι δι᾽ αὑτὰς αἱρετάς , ὡς ἀκόλουθόν γε ληπτέον τῷ μόνον αὐτὸν ἡγεῖσθαι τὸ καλὸν ἀγαθόν · καὶ δὴ ἐν πλείστοις τοῦτο αὐτῷ ἐπιδέδεικται καὶ μάλιστα ἐν ὅλῃ τῇ Πολιτείᾳ . τὸν μὲν γὰρ ἐπιστήμην ἔχοντα τὴν προειρημένην εὐτυχέστατον εἶναι καὶ εὐδαιμονέστατον , οὐχ ἕνεκα τῶν τιμῶν , ὧν τοιοῦτος ὢν λήψεται , οὐδὲ μισθῶν ἕνεκα , ἀλλὰ κἂν πάντας λανθάνῃ ἀνθρώπους κἂν τὰ λεγόμενα κακὰ εἶναι οἷον ἀτιμίαι καὶ φυγαὶ καὶ θάνατοι συμβαίνωσι · τὸν δὲ χωρὶς ταύτης τῆς ἐπιστήμης τὰ νομιζόμενα ἀγαθὰ πάντα κεκτημένον , οἷον πλοῦτον καὶ βασιλείαν μεγάλην καὶ σώματος ὑγείαν καὶ εὐρωστίαν καὶ κάλλος , μηδέν τι μᾶλλον εἶναι εὐδαίμονα .
Lemmas: ἑξῆς δέ ἐπί κεφάλαιος περί ὁ ἠθικός ὁ ἀνήρ εἴρω ῥητέος . ὁ μέν δή τίμιος καί μέγας ἀγαθός οὔτε εὑρίσκω οἴομαι εἰμί ῥᾴδιος οὔτε εὑρίσκω ἀσφαλής εἰς πᾶς ἐκφέρω · πάνυ γοῦν ὀλίγος ὁ γνώριμος καί ὁ γε προκρίνω ὁ περί ὁ ἀγαθός ἀκρόασις μεταδίδωμι · ὁ μέντοι ἡμέεοον ἀγαθός , εἰμί τις ἀκριβῶς ὁ αὐτός σύγγραμμα ἀναλαμβάνω , τίθημι ἐν ὁ ἐπιστήμη καί θεωρία ὁ πρῶτος ἀγαθός , ὅσπερ θεός τε καί νόος ὁ πρῶτος προσαγορεύω ἄν τις . πᾶς γάρ ὁ ὁπωσοῦν παρά ἄνθρωπος ἀγαθός νομίζω οὗτος ὑπολαμβάνω τυγχάνω ὁ πρόσρησις ὁ ὁπωσοῦν μετέχω ἐκεῖνος ὁ πρῶτος καί τίμιος , ὅσπερ τρόπος καί ὁ γλυκύς καί ὁ θερμός κατά μετουσία ὁ πρῶτος ὁ ἐπωνυμία ἔχω · μόνος δέ ὁ ἐν ἐγώ ἐφικνέομαι αὐτός ὁ ὁμοιότης νόος καί λόγος , διό καί ὁ ἡμέτερος ἀγαθός καλός εἰμί καί σεμνός καί θέω καί ἐράσμιος καί σύμμετρος καί δαιμόνιος πως καλέω · ὁ δέ λέγω ὑπό ὁ πολύς ἀγαθός , οἷος ὑγεία κάλλος τε καί ἰσχύς καί πλοῦτος καί ὁ παραπλήσιος μηδείς εἰμί καθάπαξ ἀγαθός , εἰμί μή τυγχάνω ὁ ἀπό ὁ ἀρετή χρῆσις · χωρίζω γάρ οὗτος ὕλη μόνος ἐπέχω τάξις , πρός κακός γίγνομαι ὁ φαῦλος αὐτός χράω · ἔστω ὅτε δέ αὐτός καί θνητός ὀνομάζω ἀγαθός . ὁ δέ ευδαιμοεις οὐ ἐν ὁ ἀνθρώπινος ἡγέομαι εἰμί ἀγαθός ἀλλά ἐν ὁ θεῖον τε καί μακάριος · ὅθεν δή καί μέγας τε καί θαυμάσιος ὁ ὁ εἰμί φιλόσοφος ψυχή φάσκω ἀνάμεστος καί μετά ὁ ὁ σῶμα διάλυσις συνέστιος θεός γίγνομαι καί συμπεριπολέω καί ὁ ὁ ἀλήθεια πεδίον θεάομαι , ἐπεί καί ἐν ὁ ζάω ἐφίημι ὁ ἐπιστήμη αὐτός καί ὁ ἐπιτήδευσις αὐτός προτιμάω , ἀπό ὅς ὥσπερ τίς ὄμμα Ψυχή ἐκκαθαίρω καί ἀναζωπυρέω ἀπόλλυμι τε καί ἀποτυφλόω ἀγαθός εἰμί σῴζω μυρίος ὄμμα , δυνατός γίγνομαι ἐπορέξασθαι ὁ ὁ λογικός πᾶς φύσις . ὁμοιόω γάρ ὁ ἄφρων ὁ ὑπό γῆ ἄνθρωπος κατοικίζω καί φάος μέν μηδέποτε λαμπρός ὁράω , ἀμυδρός δέ τις σκιά ὁράω ὁ παρά ἐγώ σῶμα , οἴομαι δέ σαφῶς ἀντιλαμβάνω ὁ εἰμί . ὡς γάρ οὗτος , τυγχάνω ὁ ἐκ ὁ ζόφος ἄνοδος καί εἰς ὁ καθαρός φάος προέρχομαι , εὔλογος καταγιγνώσκω ὁ τότε φαίνω καί πολύς πρόσθεν αὐτός ὡς ἐξαπατάω · οὗτος δέ καί ὁ ἀπό βιωτικός ζόφος μεταβαίνω ἐπί ὁ κατά ἀλήθεια θεῖον καί καλός ὁ μέν πάλαι θαυμάζω αὐτός καταφρονέω , ὁ δέ οὗτος θεωρία σφοδρός ἔχω ὄρεξις · ὅς συνῳδός εἰμί ὁ λέγω , αὐτός μόνος εἰμί ὁ καλός ἀγαθός , καί ὁ ἀρετή αὐτάρκης πρός εὐδαιμονία , καί διότι μέν ὁ ἀγαθός ἐν ἐπιστήμη ὁ πρῶτος καί καλός εἰμί , διά ὅλος σύνταξις δηλόω , ὁ δέ κατά μετοχή ἐν ὁ πρῶτος ὁ Νόμων οὗτος πως · δισσός δέ ἀγαθός εἰμί , ὁ μέν ἀνθρώπινος , ὁ δέ θεῖον , καί ὁ ἑξῆς οὗτος · εἰμί δέ τίς χωρίζω καί ὁ πρῶτος ὁ οὐσία ἀμέτοχος ὑπάρχω , καί οὗτος ὑπό ὁ ἀνόητος ἀγαθός ὀνομάζω , οὗτος δέ φημί μείζων εἰμί ὁ ἔχω κακός ἐν Εὐθύδημος . ὅτι δέ καί ὁ ἀρετή ἡγέομαι εἰμί διά ἑαυτοῦ αἱρετής , ὡς ἀκόλουθος γε ληπτέος ὁ μόνος αὐτός ἡγέομαι ὁ καλός ἀγαθός · καί δή ἐν πλεῖστος οὗτος αὐτός ἐπιδείκνυμι καί μάλιστα ἐν ὅλος ὁ πολιτεία . ὁ μέν γάρ ἐπιστήμη ἔχω ὁ προερέω εὐτυχής εἰμί καί εὐδαίμων , οὐ ἕνεκα ὁ τιμή , ὅς τοιοῦτος εἰμί λαμβάνω , οὐδέ μισθός ἕνεκα , ἀλλά κἀν πᾶς λανθάνω ἄνθρωπος κἀν ὁ λέγω κακός εἰμί οἷος ἀτιμία καί φυγή καί θάνατος συμβαίνω · ὁ δέ Χωρὶς οὗτος ὁ ἐπιστήμη ὁ νομίζω ἀγαθός πᾶς κτάομαι , οἷος πλοῦτος καί βασίλειος μέγας καί σῶμα ὑγεία καί εὐρωστία καί κάλλος , μηδείς τίς μᾶλλον εἰμί εὐδαίμων .