agathias-scholasticus.historiae 3.3
γ’ . Πόλλα δὴ οὖν κατὰ σφᾶς κοινολογησάμενοι , καὶ πέ - ρας ἐπὶ τῇδε στάντες τῇ γνώμη , ἐπειδὴ αὐτὸν οὐ πρότερον διαχειρίσασθαι ᾤοντο χρῆναι πρὶν ἂν καὶ τοῦ βασιλέως ἀποπειραθεῖεν , στέλλουσιν ἐς τὸ Βυζάντιον Ἰωάννην τὸν Ῥουστίκου ἀδελφόν , ἀγγελοῦντα δῆθεν ὡς μηδίζων ὁ Τουβάζης πεφώραται . καὶ οὖν ἐς λόγους ὁ Ἰωάννης τῷ βασιλεῖ λαθραιότατα ἀφιγμένος , διέβαλλε τὸν Γουβάζην ὡς ἀποστάντα καὶ τοὺς Πέρσας ἐπαγόμενον , καὶ οὐκ ἐς μακρὰν τὴν χώραν ἐπ’ ἐκείνους μεταθήσοντα , εἰ μὴ θᾶττον ὁτῳδηοῦν τρόπῳ διακωλυθείη . ὁ δὲ βασιλεὺς καταπλαγείς μὲν τῷ παραλόγῳ , οὔπω δὲ τελεώτατα πεπιστευκὼς , ἀλλ’ ἐπὶ μέσης τινὸς χωρήσας ἐννοίας , „ ἄγε ” ἔφη „ ὅπως τὸν ἄνδρα παρασκευάσοιτε ὡς ἡμᾶς ἐνθάδε γενέσθαι’’ . δείσας δὲ ὁ Ἰωάννης , μή ποτε , εἴ γε ἐκεῖνος ἀφίκοιτο , τὰ τῆς ἐπιβουλῆς ἀνακαλυφθείη , „ εἶεν ” ἔφη „ ὦ δέσποτα . τί δὲ ἄρα ποιητέον ἡμῖν , εἰ γε ἱκὼν εἶναι παραγενέσθαι ἥκιστα ἕλοιτο ; ” ἀναγκαστέον αὐτὸν’’ ἦ δὲ ὁ „ κατήκοον ἔντα , καὶ πάσῃ μηχανῇ ἐκπεμπτέον.’’ εὐθὺς δὴ οὖν ὑπολαβὼν ὁ Ἰωάννης · ἀναγκαζόμενος δὲ εἰ γε ἀντισταίη , σταίη , τι ἂν γένοιτο ἐπὶ τούτοις ; ” τί δὲ ἄλλο γε’’ ἔφη ὁ βασιλεὺς ἢ πείσεται τὰ τῶν τυράννων , καὶ κάκιστα ἀπολεῖται ; ” „ οὐδὲν οὖν ἔσται δέος’’ ἦ δὲ ὁ Ἰωάννης τῷ τοῦτον ἀποκτενοῦντι ; ” „ οὐμενοῦν ” ἔφη „ εἴ γε , ἀντιταττόμενος καὶ ἀνη - κουστῶν , ὡς πολέμιος διαφθαρείη ” . τοιαῦτα δὲ τοῦ βασιλέως ἀποκριναμένου , καὶ παραπλήσια τούτων ἐν ἐπιστολῇ τοῖς στρατηγοῖς σημήναντος , οὐδὲν ἔτι ὁ Ἰωάννης περαιτέρω ἀνεπυνθάνετο , ἀλλ’ ἐπειλῆφθαι ἤδη καὶ ἔχεσθαι τοῦ ζητουμένου ἀποχρώντως ἡγούμενος , ἐπανῆκεν αὖθις ἐς Κόλχους τὸ γράμμα τοῦτο ἐπιφερόμενος ὃ δὴ Μαρτῖνός τε καὶ Ῥούστικος ἀναλεξάμενοι , καὶ μάλα εὐπρεπῶς ἐσκευωρῆσθαι τὸ δρᾶμα εὑρόντες , εὐθὺς ἐπὶ τὴν πρᾶξιν ἐχώρουν . συγκαλεσάμενοι δὴ οὖν Ἰουστῖνόν τε καὶ Βούζην καἰ τὸ μελετηθὲν ἀποκρύπτοντες , χρῆναι ἔφασαν τὴν ταχίστην ὡς Γουβάζην ἰέναι , αὐτῷ τε βουλεύεσθαι ὅπως τοῖς ἐς Ὀνόγουριν πέρσαις κοινῇ ἐπελευσόμεθα . οἱ δὲ , τούτοις πεπεισμένοι , ξυνεπορεύοντο . εἵπετο δὲ αὐτοῖς βραχεῖα τις ἐκ τῶν ταγμάτων ἀπόμοιρα · γνοὺς δὲ Γουβάζης ὡς αὐτίκα μάλα οἱ στρατηγοὶ ἐπ’ αὐτὸν καὶ οὐδὲν ὁτιοῦν ἀντίξουν ὑποτοπήσας , παραγίνεται ἀμφὶ τὸν Χωβοῦν τὸν ποταμόν . ἐνταῦθά τε αὐτοῖς ὁ δείλαιος ὑπαντιάζει ἀφύλακτος τε καὶ θαρραλέος , καὶ λίαν ὀλίγους τῶν ὀπαδῶν ἐπαγόμενος , καὶ τούτους ἀνόπλους καὶ οὐκ ἐς μάχην παρεσκευασμένους . πῶς δὲ οὐκ ἂν οὕτως ἵκετο παρὰ φίλους τε καὶ ξυνήθεις καὶ φύλακας τῆς χώρας καὶ ἥκιστα πολεμίους , μᾶλλον μὲν οὖν καὶ τῶν ὀθνείων ἐχθρῶν ἀλε·ξητῆρας ;
Lemmas: γε . Πόλλα δή οὖν κατά σφεῖς κοινολογέομαι , καί μετά - Ἥρα ἐπί ὅδε ἵστημι ὁ γνώμη , ἐπεί αὐτός οὖον πρότερος διαχειρίζω οἴομαι χρή πρίν εἄν καί ὁ βασιλεύς ἀποπειράω , στέλλω εἰς ὁ Βυζάντιον Ἰωάννης ὁ Ῥούστικος ἀδελφός , ἀγγέλλω δῆθεν ὡς μηδίζω ὁ τουβαζω φωράω . καί οὖν εἰς λόγος ὁ Ἰωάννης ὁ βασιλεύς λαθραῖος ἀφικνέομαι , διαβάλλω ὁ Γουβάζης ὡς ἀφίστημι καί ὁ Πέρσης ἐπάγω , καί οὐ εἰς μακράν ὁ χώρα ἐπί ἐκεῖνος μετατίθημι , εἰμί μή ταχύς ὁτῳδηοῦν τρόπος διακωλύω . ὁ δέ βασιλεύς καταπλήσσω μέν ὁ παράλογος , οὔπω δέ τέλειος πιστεύω , ἀλλά ἐπί μέσος τις χωρέω ἔννοια , „ ἄγω ” φημί „ ὅπως ὁ ἀνήρ παρασκευάζω ὡς ἐγώ ἐνθάδε γίγνομαι . δείδω δέ ὁ Ἰωάννης , μή ποτός , εἰμί γε ἐκεῖνος ἀφικνέομαι , ὁ ὁ ἐπιβουλή ἀνακαλύπτω , „ ἄγω ” φημί „ εἰμί δεσπότης . τίς δέ ἄρα ποιητέος ἐγώ , εἰμί γε ἴξ εἰμί παραγίγνομαι ἥκιστος αἱρέω ; ” ἀναγκαστέος αὐτός εἰμί δέ ὁ „ κατήκοος Έντα , καί πᾶς μηχανή ἐκπέμπω εὐθύς δή οὖν ὑπολαμβάνω ὁ Ἰωάννης · ἀναγκάζω δέ εἰμί γε ἀνθίστημι , ἵστημι , τίς εἄν γίγνομαι ἐπί οὗτος ; ” τίς δέ ἄλλος γίγνομαι φημί ὁ βασιλεύς ἢ πείθω ὁ ὁ τύραννος , καί κακός ἀπόλλυμι ; ” „ οὐδείς οὖν εἰμί ἐσθίω εἰμί δέ ὁ Ἰωάννης ὁ οὗτος ἀποκτείνω ; ” „ οὐμενοῦν ” φημί „ εἰμί γε , ἀντιτάσσω καί ἀνίημι - κοῦστος , ὡς πολέμιος διαφθείρω ” . τοιοῦτος δέ ὁ βασιλεύς ἀποκρίνω , καί παραπλήσιος οὗτος ἐν ἐπιστολή ὁ στρατηγός σημαίνω , οὐδείς ἔτι ὁ Ἰωάννης περαιτέρω ἀναπυνθάνομαι , ἀλλά ἐπιλαμβάνω ἤδη καί ἔχω ὁ ζητέω ἀποχρώντως ἡγέομαι , ἐπανίημι αὖθις εἰς Κόλχος ὁ γράμμα οὗτος ἐπιφέρω ὅς δή Μαρτῖνος τε καί Ῥούστικος ἀναλέγω , καί μάλα εὐπρεπῶς σκευωρέομαι ὁ δρᾶμα εὑρίσκω , εὐθύς ἐπί ὁ πρᾶξις χωρέω . συγκαλέω δή οὖν Ἰουστῖνος τε καί Βούζης καίω ὁ μελετάω ἀποκρύπτω , χρή φημί ὁ ταχύς ὡς Γουβάζης εἶμι , αὐτός τε βουλεύω ὅπως ὁ εἰς ονογουρις Πέρσης κοινός ἐπέρχομαι . ὁ δέ , οὗτος πείθω , συμπορεύομαι . ἕπω δέ αὐτός βραχύς τις ἐκ ὁ τάγμα ἀπόμοιρα · γιγνώσκω δέ Γουβάζης ὡς αὐτίκα μάλα ὁ στρατηγός ἐπί αὐτός καί οὐδείς ὁστισοῦν ἀντίξοος ὑποτοπέω , παραγίγνομαι ἀμφί ὁ Χωβοῦν ὁ ποταμός . ἐνταῦθα τε αὐτός ὁ δείλαιος ὑπαντιάζω ἀφύλακτος τε καί θαρραλέος , καί λίαν ὀλίγος ὁ ὀπηδός ἐπάγω , καί οὗτος ἄνοπλος καί οὐ εἰς μάχη παρασκευάζω . πῶς δέ οὐ εἄν οὕτως ἱκνέομαι παρά φίλος τε καί συνήθης καί φύλαξ ὁ χώρα καί ἥκιστος πολέμιος , μᾶλλον μέν οὖν καί ὁ ὀθνεῖος ἐχθρός ἀλεξητήρ ;