agathias-scholasticus.historiae 1.12
ιβ΄ . Μόνοι δὲ οἱ ἐν Λούκᾳ τῇ πόλει διαμέλλειν ἐπειρῶντο , καὶ ἥκιστα ἐφιέναι , καίτοι πρότερον ἐτύγχανον οἵδε ξυνθήκας θέμενοι πρὸς Ναρσῆν , ὁμήρους τε παρασχόντες , καὶ ἐπομοσάμενοι , ὡς εἴγε τριάκοντα παραδράμοιεν ἡμέραι , καὶ μή τις αὐτοῖς μεταξὺ παραγένοιτο ξυμμαχία , ὁπόση οἴα τε εἶναι ἀμύνασθαι , καὶ ἐς πόλεμον ἐμφανῆ , οὐκ ἐκ πύργων τε καἰ περιβόλων ἀλλὰ συστάδην παρατάξασθαι · εἰ μὴ ταῦτα οὕτω ξυνενεχθεῖεν , ἠ μὴν αὐτίκα τὴν πόλιν ἐγχειριεῖν καὶ παραδώσειν . ᾤοντο γὰρ οὐκ ἐς μακρὰν παρέσεσθαι τοὺς φράγγους καὶ ἐπαρήξειν . τούτοις δὲ πίσυνοι τὰς τοιάσδε ἐπεποίηντο ξυνθήκας . ἀλλὰ τότε ἡ μὲν κυρία παρῳχήκει , οἱ δὲ οὔπω παρῆσαν , τοῖς δὲ καὶ ὣς βουλομένοις ἦν περιορᾷν ἀμέλει καὶ ἀναί - νεσθαι τὰ ξυγκείμενα . Ναρσῆς μὲν οὖν ἔξαπατηθεὶς , εἰκὸς , ἐχαλέπαινε , καὶ ἐς τειχομαχίαν παρεσκευάζετο . ἐνίοις δὲ τῶν ἀμφ’ αὐτὸν καί χρῆναι ἐδόκει τοὺς ὁμήρους ἅπαντας διαφθαρῆναι , ὡς ἂν οἱ ἐν τῷ ἄστει ἀνιαθεῖεν , καὶ ταύτῃ ποινὰς ὑφέξοιεν τῆς ἀπιστίας . ὁ δὲ στρατηγὸς , γνώμη γὰρ ἅπαν - τὰ ἔπρασσεν , καὶ οὐ λίαν τῇ ὀργῇ ξυνεχώρει , οὐκ ἐς τόδε ὠμότητος ᾔει , ὡς ἀποκτεῖναι τοὺς μηδὲν ὅ , τι ἠδικηκότας , ἀνθ᾿ ὧν ἕτεροι ἐπλημμέλουν , δόλον δὲ ὅμως τοιόνδε τινὰ ἐμηχανήσατο . παρῆγε γὰρ ἐς μέσον αὐτοὺς ἐναλλάγδην μὲν τὼ χεῖρε ὑπὸ τὴν ἰξὺν περιεσφιγμένους , κάτω δὲ τὸ κάρα ἐπινενευκότας , ἐπεδείκνυέν τε τοῖς ὁμοφυλοις , οὕτω πως οἰκτρότατα καὶ καὶ ἠπείλει θᾶττον αὐτοὺς ἀναιρήσειν , εἰ μὴ τάχιστα φθάσαιεν ἐκεῖνοι διαπραξάμενοι τὰ ὁπόσα ἐτύγχανον ὡμολογηκότες . ξύλα δὲ αὐτοῖς βρ·αχέα ἐκ τοῦ μεταφρένου ἰπὶ τοὺς τένοντας ὑπεβέβληντο , ῥάκεσι πως κεκαλυμμένα , ὡς μὴ διορῷεν χαἰ πόρρωθεν οἱ πολέμιοι . ἐπεὶ δὲ οὐκ ἐπείθοντο , αὐτίκα ἐκέλευε Ὀῆθεν στοιχηδὸν ἅπαντας καρατομεῖσθαι , κὼ οἱ δορυφόροι σπασάμενοι τὰ ξίφη βιαιότατα , ἔπαιόν τε καὶ ἐπεφέροντο , ὡς δὴ τοὺς αὐχένας ἀποτεμοῦντες · ἡ δὲ πληγὴ τοῖς ξύλοις ἐγχρίπτουσα , οὐδέν τι αὐτοὺς μᾶλλον ἐσίνετο , κατέπιπτον δὲ ὅμως πρηνεῖς ἐκεῖνοι , προστεταγμένον αὐτοῖς , ἤσπαιρόν τε ἐθελούσιοι , καὶ ἰλυσπῶντο , ὑποκρινόμενοι τὸ διολωλέναι . ἰδόντες δὲ οἱ ἐν τῷ ἄστει , καὶ τῷ διεστάναι ὡς πλεῖστον οὐ τὰ ἀληθῆ διασκοποῦντες ἀλλ’ ἢ τὰ φαινόμενα , ὠλοφύροντό τε ἀθρόον , καὶ ξυμφορὰν ἐποιοῦντο τὰ γεγενημένα . γὰρ οἱ ἄνδρες ὀμηρεύοντες οὐ τῶν πολλῶν τε καὶ ἀγεννῶν , ἀλλ᾿ ἐπίσημοι ἐν τοῖς μάλιστα , καὶ εὐπατρίδαι . ὡς δὴ οὖν τοιούτων αὐτοὺς ἀποστερεῖσθαι οἰομένους , κωκυτὸς ἐπεῖχε μυρίος , οἰμωγαὶ τε ἠκούοντο θαμιναὶ , καὶ φθέγμα θρηνῶδες καὶ διωλύγιον , γύναια δὲ πολλὰ διαπληπιζόμενα καὶ τὰς ἐφεστρίδας περιῤῥηγνύντα , ἀνὰ τοὺς προμαχεῶνας ἐφοίτων , τυχὸν μὲν μητέρες οὖσαι τῶν ἀπολωλέναι δοκούντων , τυχὸν δὲ ἐπίκληροι , τυχὸν δὲ ἄλλῳ ὁτῳοῦν τρόπῳ μέλον αὐταῖς . καὶ τῷ Ναρσῇ ἅπαντες ἀναφανδὸν ἐλοιδοροῦντο , ἀλαζόνα τε ἀποκαλοῦντες καὶ ἀτάσθαλον , καὶ ἔργῳ μὲν αὐτὸν εἶναι λέγοντες βίαιόν τε καὶ μιαιφόνον , τὴν δὲ τοῦ εὐσεβεῖν ἀεὶ καὶ τὸ θεῖον θεραπεύειν δόξαν ἄλλως αὐτῷ κεκομψεῦσθαι .
Lemmas: ἰβʹ . Μόνος δέ ὁ ἐν Λούκα ὁ πόλις διαμέλλω πειράω , καί ἥκιστος ἐφίημι , καίτοι πρότερος τυγχάνω ὅδε συντίθημι τίθημι πρός Ναρσῆς , ὅμηρος τε παρέχω , καί ἐπόμνυμι , ὡς εἰ τριάκοντα παρατρέχω ἡμέρα , καί μή τις αὐτός μεταξύ παραγίγνομαι συμμαχία , ὁπόσος οἶος τε εἰμί ἀμύνω , καί εἰς πόλεμος ἐμφανής , οὐ ἐκ πύργος τε καίω περίβολος ἀλλά συστάδην παρατάσσω · εἰμί μή οὗτος οὗτος συμφέρω , ὁ μήv αὐτίκα ὁ πόλις ἐγχειρίζω καί παραδίδωμι . οἴομαι γάρ οὐ εἰς μακράν πάρειμι ὁ Φράγγος καί παρήκω . οὗτος δέ πίσυνος ὁ τοιόσδε ποιέω συντίθημι . ἀλλά τότε ὁ μέν κύριος παρῳχακίσκω , ὁ δέ οὔπω πάρειμι , ὁ δέ καί ὡς βούλομαι εἰμί περιοράω ἀμελέω καί ἀνά - νω ὁ σύγκειμαι . Ναρσῆς μέν οὖν εξαπατώ , εἰκός , χαλεπαίνω , καί εἰς τειχομαχία παρασκευάζω . ἔνιοι δέ ὁ ἀμφι αὐτός καί χρή δοκέω ὁ ὅμηρος ἅπας διαφθείρω , ὡς εἄν ὁ ἐν ὁ Ἄστυ ἀνιάω , καί οὗτος ποινή ὑπέχω ὁ ἀπιστία . ὁ δέ στρατηγός , γνώμη γάρ ἅπας - ὁ πράσσω , καί οὖον λίαν ὁ ὀργή συγχωρέω , οὐ εἰς ὅδε ὠμότης ἔρχομαι , ὡς ἀποκτείνω ὁ μηδείς ὅς , τίς ἀδικέω , ἀντί ὅς ἕτερος πλημμελέω , δόλος δέ ὅμως τοιόσδε τις μηχανάομαι . παράγω γάρ εἰς μέσος αὐτός ἐναλλάγδην μέν ὁ χείρ ὑπό ὁ ἰξύς περισφίγγω , κάτω δέ ὁ κάρα ἐπινεύω , ἐπιδείκνυμι τε ὁ ὁμόφυλος , οὗτος πως οἰκτρός καί καί ἀπειλέω ταχύς αὐτός ἀναιρέω , εἰμί μή ταχύς φθάνω ἐκεῖνος διαπράσσω ὁ ὁπόσος τυγχάνω ὁμολογέω . ξύλον δέ αὐτός βρ·αχέα ἐκ ὁ μετάφρενον ἶψ ὁ τένων ὑποβάλλω , ῥάκος πως καλύπτω , ὡς μή διοράω χαῖος πόρρωθεν ὁ πολέμιος . ἐπεί δέ οὐ πείθω , αὐτίκα κελεύω Ὀῆθεν στοιχηδόν ἅπας καρατομέω , Κῶς ὁ δορυφόρος σπάω ὁ ξίφος βίαιος , παίω τε καί ἐπιφέρω , ὡς δή ὁ αὐχήν ἀποτέμνω · ὁ δέ πληγή ὁ ξύλον ἐγχρίπτω , οὐδείς τίς αὐτός μᾶλλον σίνομαι , καταπίπτω δέ ὅμως πρανής ἐκεῖνος , προστάσσω αὐτός , ἀσπαίρω τε ἐθελούσιος , καί ἰλυσπάομαι , ὑποκρίνομαι ὁ διόλλυμι . ὁράω δέ ὁ ἐν ὁ Ἄστυ , καί ὁ διίστημι ὡς πλεῖστος οὖον ὁ ἀληθής διασκοπέω ἀλλά ἢ ὁ φαίνω , ὀλοφύρομαι τε ἀθρόος , καί συμφορά ποιέω ὁ γίγνομαι . γάρ ὁ ἀνήρ ὁμηρεύω οὖον ὁ πολύς τε καί ἀγεννής , ἀλλά ἐπίσημος ἐν ὁ μάλιστα , καί εὐπατρίδης . ὡς δή οὖν τοιοῦτος αὐτός ἀποστερέω οἴομαι , κωκυτός ἐπέχω μυρίος , οἰμωγή τε ἀκούω θαμινός , καί φθέγμα θρηνώδης καί διωλύγιος , γύναιον δέ πολύς διαπληπιζόμενα καί ὁ ἐφεστρίς περιρρηγνυειντα , ἀνά ὁ προμαχεών φοιτάω , τυγχάνω μέν μήτηρ εἰμί ὁ ἀπόλλυμι δοκέω , τυγχάνω δέ ἐπίκληρος , τυγχάνω δέ ἄλλος ὅστις τρόπος μέλω αὐτός . καί ὁ Ναρσῆς ἅπας ἀναφανδά λοιδορέω , ἀλαζών τε ἀποκαλέω καί ἀτάσθαλος , καί ἔργον μέν αὐτός εἰμί λέγω βίαιος τε καί μιαιφόνος , ὁ δέ ὁ εὐσεβέω ἀεί καί ὁ θέω θεραπεύω δόξα ἄλλως αὐτός κομψεύω .