agathias-scholasticus.historiae 3.27
κζ’ . Ἀνὴρ δέ τις ἐν αὐτοῖς τῶν Μαρτίνου δορυφόρων , Ογναρις ὄνομα , ἐν στενωτάτῳ χωρίῳ ξυνειλημμένος , ὡς μηδὲ τὸ ἀποδιδράσκειν αὐτῷ ἐλεύθερον εἶναι καὶ ἐφειμένον , αὐτίκα ὅγε ἀπειρηκὼς τοῖς ξυνενεχθεῖσι , καὶ ὥσπερ τῆς τύχης ἀποπειρώμενος , ἐπιόντα οἱ δεινῶς τὸν θρασύτερον τῶν ἐλεφάντων πλήττει βιαίως ἀνὰ τὴν ὀφρὺν τῷ δόρατι , καὶ ἐμπήγνυσι τὴν αἰχμὴν , ὡς ἅπαν τὸ λοιπὸν ἀπῃωρῆσθαι . ὁ δὲ πρός τε τὴν πληγὴν δυσανασχετῶν , καὶ πρός γε τοῦ δορατίου ἀμφὶ τὸν ὀφθαλμὸν κραδαινομένου ἐκταραττόμενος , ὑπεξήγετο ἀθρόον ἐς τοὔμπαλιν ἀνασκιρτῶν καὶ περιδονούμενος , τήν τε προνομίαν νῦν μὲν ὡσπερ ὕσπληγγα περιτινάσσων ἔπληττε πολλοὺς τῶν περσῶν καὶ ἐξηκόντιζε , νῦν δὲ ἐς μῆκος ἐκτείἐπεοσπηδῶντες νῶν τραχύν τινα καὶ ἄγριον ἦχον ἀφίει . αὐτίκα δὲ τοὺς ὕπερθεν ἑστῶτας ἀποσεισάμενος κατέβαλε , καὶ ἐμπατήσας διέφθειρεν . ἔπειτα δὲ καὶ ἅπαντα τὸν Περσικὸν ὅμιλον ἀνεσόβει , τούς τε ἵππους ἀναχαιτίζων οἶς ἂν ἐμπελάσειε , καὶ τοῖς ὀδοῦσι τὸ ἐπιψαῦον διατεμνόμενος καὶ ἀναχαράσσων . καὶ ἦν ἅπαντα ὀλοφυρμοῦ ἀνάπλεα καὶ θορύβων . οἱ μὲν γὰρ ἵπποι τῇ χαλεπότητι τοῦ θηρίου ἐπτοημένοι , οὐ μάλα τοῖς ῥυτῆρσιν ἐπείθοντο , ἀλλὰ τὰς ἐμπροσθίους μετεωρίζοντες ὁπλὰς , ἔξεκύλιον τοὺς ἐλατῆρας , οὕτω τε ἄτακτα διὰ τοῦ πλήθους ἐζήλλοντο , πνευστιῶντες θαμὰ καὶ φριμασσόμενοι . τῶν δὲ ἀνδρῶν ἐς ἑαυτοὺς ἀναχωρούντων , ἁπάντων τε ὠθούντων ἀλλήλους καὶ παραγκωνιζομένων , καὶ ἑκάστου προτερῆσαι τὸν πέλας ἐπειγομένου , πλεῖστοι ὅσοι ἐπείνοντο ὑπὸ σφῶν , τοῖς τῶν φιλτάτων τε καὶ ὁμοφύλων ξίφεσι περιπταίοντες . οὕτω δὲ τῆς ταραχῆς ἐπιμέγα ἰούσης , οἱ Ῥωμαῖοι , ὁπόσοι τε ἤδη ἐτύγχανον ὑπεκβάντες τοῦ περιβόλου καὶ εἴ που τι αὐτῶν ἔνδον ἐλέλειπτο , τότε δὴ ἅπαντες ἐς μίαν τινὰ φάλαγγα συσπειραθέντες , καὶ τὸ μέτωπον ὡς καρτερώτατα ταῖς ἀσπίσι φραξάμενοι , ἐμπίπτουσι ξυγκεχυμένοις ἔτι τοῖς πολεμίοις . οἱ δὲ τῷ ἤδη προπεπονηκέναι τὴν προσβολὴν οὐκ ἐνεγκοιντες , ὠκύτατα ἔφηον · οὐδὲ τοῦτο δρῶντες ἐν τάξει , οὐδὲ ὥστε καὶ ἀμύνεσθαι τοὺς ἐπιόντας , ἀλλ’ ἐσκεδάννυντο ἄλλος ἄλλοθι ὥσπη ἑκάστῳ προύχώρει . ὁ δὲ Ναχοραγὰν , ἀλλὰ γὰρ καὶ αὐτὸς τῷ παραλόγῳ τῶν γιγνομένων καταπεπληγμένος ἐς τὰ ὀπίσω δρομαῖος ἀπήλαυνε , σημαίνων ἅπασι τῇ μάστιγι καὶ ἐγκελευόμενος ὡς ταχιστα φεύγειν , τοῦτο δὴ τὸ πρὸς ἐκείνων ἤδη πρασσόμενον . οὕτως ἄρα αὐτῷ τὰ τῆς ὑψηγορίας ἐς τοὐναντίον ἀπέβη . οἱ δὲ Ῥωμαῖοι οὐ πρότερον ἀνῆκαν διώκοντες τοὺς βαρβάρους καὶ ἀναιροῦντες , πρίν γε δὴ ὁ Μαρτῖνος , ἀποχρῆναι ἡγούμενος , ἀνεκαλεῖτό τε αὐτοὺς ὑπὸ τῇ σάλπιγγι , καὶ τὸν θυμὸν ἔξημέρου . οὕτω τε οἱ πέρσαι μόλις εἰς τὸ οἰκεῖον στρατόπεδον ἀπεσώθησαν , οὐ μεῖον ἢ δέκα χιλιάδας μαχίμων ἀνδρῶν ἐν τῷδε τῷ ἔργῳ ἀποβεβληκότες .
Lemmas: κζ’ . ἀνήρ δέ τις ἐν αὐτός ὁ Μαρτῖνος δορυφόρος , Ογναρις ὄνομα , ἐν στενός χωρίον συλλαμβάνω , ὡς μηδέ ὁ ἀποδιδράσκω αὐτός ἐλεύθερος εἰμί καί ἐφίημι , αὐτίκα ὅσγε ἀπολέγω ὁ συμφέρω , καί ὥσπερ ὁ τυγχάνω ἀποπειράομαι , ἔπειμι ὁ δεινῶς ὁ θρασύς ὁ ἐλέφας πλήσσω βίαιος ἀνά ὁ ὀφρύς ὁ δόρυ , καί ἐμπήγνυμι ὁ αἰχμή , ὡς ἅπας ὁ λοιπός ἀπαιωρέω . ὁ δέ πρός τε ὁ πληγή δυσανασχετέω , καί πρός γε ὁ δοράτιον ἀμφί ὁ ὀφθαλμός κραδαίνω ἐκταράσσω , ὑπεξάγω ἀθρόος εἰς ἔμπαλιν ἀνασκιρτάω καί περιδονέω , ὁ τε προνομία νῦν μέν ὡς ὕσπληγξ περιτινάσσω πλήσσω πολύς ὁ Πέρσης καί ἐξακοντίζω , νῦν δέ εἰς μῆκος ἐκτείἐπεοσπηδῶντες νάω τραχύς τις καί ἄγριος ἦχος ἀφίημι . αὐτίκα δέ ὁ ὕπερθεν ἵστημι ἀποσείω καταβάλλω , καί ἐμπατέω διαφθείρω . ἔπειτα δέ καί ἅπας ὁ Περσικός ὅμιλος ἀνασοβέω , ὁ τε ἵππος ἀναχαιτίζω οἶς εἄν ἐμπελάζω , καί ὁ ὀδούς ὁ ἐπιψαύω διατέμνω καί ἀναχαράσσω . καί εἰμί ἅπας ὀλοφυρμός ἀνάπλεος καί θόρυβος . ὁ μέν γάρ ἵππος ὁ χαλεπότης ὁ θηρίον πτοέω , οὖον μάλα ὁ ῥυτήρ πείθω , ἀλλά ὁ ἐμπρόσθιος μετεωρίζω ὁπλή , ἔξεκύλιον ὁ ἐλατήρ , οὗτος τε ἄτακτος διά ὁ πλῆθος ζηλόω , πνευστιάω θαμά καί φριμάσσω . ὁ δέ ἀνήρ εἰς ἑαυτοῦ ἀναχωρέω , ἅπας τε ὠθέω ἀλλήλων καί παραγκωνίζω , καί ἕκαστος προτερέω ὁ πέλας ἐπείγω , πλεῖστος ὅσος ἐπινοέω ὑπό σφεῖς , ὁ ὁ φίλος τε καί ὁμόφυλος ξίφος περιπταίω . οὗτος δέ ὁ ταραχή ἐπιμείγνυμι εἶμι , ὁ Ῥωμαῖος , ὁπόσος τε ἤδη τυγχάνω ὑπεκβαίνω ὁ περίβολος καί εἰμί ποῦ τίς αὐτός ἔνδον λείπω , τότε δή ἅπας εἰς εἷς τις φάλαγξ συσπειράω , καί ὁ μέτωπον ὡς καρτερός ὁ ἀσπίς φράσσω , ἐμπίπτω συγχέω ἔτι ὁ πολέμιος . ὁ δέ ὁ ἤδη προπονέω ὁ προσβολή οὐ ἐνεγκοιντες , ὠκύς ἔφημαι · οὐδέ οὗτος δράω ἐν τάξις , οὐδέ ὥστε καί ἀμύνω ὁ ἔπειμι , ἀλλά σκεδάννυμι ἄλλος ἄλλοθι ὥσπη ἕκαστος προχωρέω . ὁ δέ Ναχοραγὰν , ἀλλά γάρ καί αὐτός ὁ παράλογος ὁ γίγνομαι καταπλήσσω εἰς ὁ ὀπίσω δρομαῖος ἀπελαύνω , σημαίνω ἅπας ὁ μάστιξ καί ἐγκελεύω ὡς ταχύς φεύγω , οὗτος δή ὁ πρός ἐκεῖνος ἤδη πράσσω . οὕτως ἄρα αὐτός ὁ ὁ ὑψηγορία εἰς ἐναντίος ἀποβαίνω . ὁ δέ Ῥωμαῖος οὖον πρότερος ἀνίημι διώκω ὁ βάρβαρος καί ἀναιρέω , πρίν γε δή ὁ Μαρτῖνος , ἀποχράω ἡγέομαι , ἀνακαλέω τε αὐτός ὑπό ὁ σάλπιγξ , καί ὁ θυμός ἑξήμερος . οὗτος τε ὁ Πέρσης μόλις εἰς ὁ οἰκέω στρατόπεδον ἀποσῴζω , οὖον μείων ἢ δέκα χιλιάς μάχιμος ἀνήρ ἐν ὅδε ὁ ἔργον ἀποβάλλω .