agathias-scholasticus.historiae 4.5
ε' . „ Καίτοι τι δεινὸν εἶναί φασιν , εἶπερ ἑνὸς ἀνδρὸς καὶ τούτου προδότου διαφθαρέντος , ἅπαν ὑμῖν τὸ συμμαχικὸν σωφρονέστερον καθεστήξει ; προδοτῶν μὲν οὖν ὡς ἀληθῶς καὶ πλείστων ὅσων ἀπολλυμένων , εἰ καὶ μηδὲν ἕτερον τῶν ὠφελίμων τοῖς ἀνῃρηκόσι προσγένοιτο , ἀλλ’ αὐτό γε τὸ τοὺς τοιούτους θνήσκειν ἀρκούντως ἔχει πρὸς ὄνησιν . εἰ δὲ προδοσίας μηδαμῶς ἀποδεδειγμένης , ἠφάνισται τις ἀθρόον τῶν σφόδρα λογίμων καὶ τετιμώρηται , καθάπερ διαφανῶς ἐγνωσμένος , πῶς ἂν ὑμῖν ἐνθένδε τὸ συμμαχικὸν σωφρονήσειε ; πῶς δὲ οὐκ ἂν μᾶλλον καὶ διαλύσαιεν τὰ συγκείμενα , εἴ γε κοινωνοὺς ὑμᾶς ὑπάρχειν τοῦ μιάσματος οἰηθεῖεν ; λογιζόμενοι , ὡς εἴ γε πρὸς τοὺς οἰκειοτάτους ὑμῖν καὶ συνήθεις φειδοῦς ἥκιστα μέτεστι καὶ δικαιοσύνης , σχολῇ γε ἂν βέβαιοι διαμενεῖτε πρὸς τοὺς ἀλλογενεῖς καὶ ὀθνείους , καὶ τῆς προσπεσούσης χρείας , οὐ περαιτέρω γνωριζομένους . ἀλλ᾿ οὔτε μετειλήφατε τοῦ βουλεύματος , οὔτε τὸ τούτοις ἰδίᾳ προσκείμενον ἄγος ἐπὶ τὸ ούμπαν τῶν Ῥωμαίων ἔθνος ἀναδραμεῖται · οὔτε τὴν πάλαι πέρὶ ὑμῶν κρατήσασαν δόξαν , ὡς ἄρα πιστοὶ τὰ ἤθη καὶ βέβαιοι καθεστήκατε , καὶ δικαίοις χρῆσθε νόμοις , ἡ τούτων νικήσει κακοδαιμονία . τοὐναντίον γὰρ καὶ ἡγούμεθα τὸ παρὸν δικαστήριον ὑπὲρ τῆς κοινῆς τοῦ γένους εὐκλείας συνεστηκέναι , ὅπως ἂν ἅπαντες ἄνθρωποι γνοῖεν , ὡς οὐδαμῶς ἦν ὑμῖν βουλομένοις τοιαῦτα τοὺς Κόλχους δεινὰ καὶ βίαια πεπονθέναι . νῦν μὲν γὰρ ἔσως ἐφ᾿ ἑκάτερα τῶν πολλῶν φοιτῶσιν αἱ γνῶμαι , καὶ τὰ τῆς δοκήσεως ἐπ᾿ ἀδήλῳ φέρεται τρόπῳ . ἐκ δὲ τῆς σῆς , ὦ δικαστὰ , κρίσεως τούτων ὅσον οὔπω διαφθειρομένων , γενήσεται καὶ νῦν γνωριμώτερον , ὡς οὐ προδόται τῶν οἰκέων , ἀλλὰ σωφρονισταὶ τῶν ἀδικούντων εἶναι πεφύκατε . εἰ γὰρ καὶ τοῖς λόγοις ἀπολογεῖσθαι δοκοῦσιν , ἀλλ᾿ ἔργῳ κατηγοροῦντες σφῶν αὐτῶν ἀποδείκνυνται καὶ τὸ παράλογον τῆς μιαιφονίας ὁμολογοῦντες . τὸ μὲν γὰρ βασίλειον γράμμα παρακελεύεται τοῖς στρατηγοῖς στέλλειν κατὰ τὸ Βυζάντιον τὸν Γουβάζην , πειθοῖ μὲν τὸ πρῶτον , ἀνηκουστοῦντα δὲ καἰ πρὸς ἀνάγκης , ἐναντιούμενον δὲ καὶ βιαζομένοις · ἀποκτεῖναι δὲ Πρίν ἂν ἐκεῖνος , ἐς τελεωτάτην ἀπόστασιν ἀφιγμένος , τὰ πολεμίων δρᾷν προαχθείη . οἱ δὲ καὶ ταῦτα μήτε στρατηγοὶ καθεστῶτες , μήτε ἄλλως ἐφειμένον αὐτοῖς ἀδεῶς ὃ βούλοιντο πράττειν , παραχρῆμα τὸν δείλαιον ἀπεκτόνασιν , οὔτε κατὰ τὸ Βυζάντιον αὐτὸν γενέσθαι προτρέψαντες , οὔτε μὴν ὥσπερ ἀπειθοῦντι μετρίαν γοῦν ἀνάγκην ἐπαγαγόντες , οὔτε τὴν ἀρχὴν ἐς πεῖράν τινα καταστάντες , εἴπερ ὁτῳδηοῦν τρόπῳ τοῦ προστάγματος ὀλιγωρήσει καίτοι μεγαλαυχοῦσι καὶ βρενθύονται , ὡς τὰ βασιλεῖ δοκοῦντα διανύσαντες , οἵγε καὶ τὴν ἐκείνου περιορῶντες πεφήνασι γνώμην , ψευδέσι τε χρῆσθαι πρότερον κατὰ Γουβάζου διαβολαῖς τετολμηκότες , καὶ τἀναντία τῶν εὖ διατεταγμένων αὐτεπαγγέλτως ἒξειργασμένοι , καὶ , τὸ δὴ πόντων παρανομώτερον , οὔτε τὴν ἐπιστολὴν ἐπιδείξαντες , ὥστε τῶν ἐγγεγραμμένων γνωσθέντων τὸ πρακτέον ἑλέσθαι .
Lemmas: εἰ . „ καίτοι τίς δεινός εἰμί φημί , εἰ εἷς ἀνήρ καί οὗτος προδότης διαφθείρω , ἅπας σύ ὁ συμμαχικός σώφρων καθίστημι ; προδότης μέν οὖν ὡς ἀληθής καί πλεῖστος ὅσος ἀπόλλυμι , εἰμί καί μηδείς ἕτερος ὁ ὠφέλιμος ὁ ἀναιρέω προσγίγνομαι , ἀλλά αὐτός γε ὁ ὁ τοιοῦτος θνῄσκω ἀρκούντως ἔχω πρός ὄνησις . εἰμί δέ προδοσία μηδαμῶς ἀποδείκνυμι , ἀφανίζω τις ἀθρόος ὁ σφόδρα λόγιμος καί τιμωρέω , καθάπερ διαφανής γιγνώσκω , πῶς εἄν σύ ἐνθένδε ὁ συμμαχικός σωφρονέω ; πῶς δέ οὐ εἄν μᾶλλον καί διαλύω ὁ σύγκειμαι , εἰμί γε κοινωνός σύ ὑπάρχω ὁ μίασμα οἴομαι ; λογίζομαι , ὡς εἰμί γε πρός ὁ οἰκεῖος σύ καί συνήθης φειδώ ἥκιστος μέτειμι καί δικαιοσύνη , σχολή γε εἄν βέβαιος διαμένω πρός ὁ ἀλλογενής καί ὀθνεῖος , καί ὁ προσπίπτω χρεία , οὖον περαιτέρω γνωρίζω . ἀλλά οὔτε μεταλαμβάνω ὁ βούλευμα , οὔτε ὁ οὗτος ἴδιος πρόσκειμαι ἄγος ἐπί ὁ ούμπαν ὁ Ῥωμαῖος ἔθνος ἀνατρέχω · οὔτε ὁ πάλαι περί σύ κρατέω δόξα , ὡς ἄρα πιστός ὁ ἦθος καί βέβαιος καθίστημι , καί Δίκαιος χράω νόμος , ὁ οὗτος νικάω κακοδαιμονία . ἐναντίος γάρ καί ἡγέομαι ὁ πάρειμι δικαστήριον ὑπέρ ὁ κοινός ὁ γένος εὔκλεια συνίστημι , ὅπως εἄν ἅπας ἄνθρωπος γιγνώσκω , ὡς οὐδαμῶς εἰμί σύ βούλομαι τοιοῦτος ὁ Κόλχος δεινός καί βίαιος πάσχω . νῦν μέν γάρ εἰσωθέω ἐπί ἑκάτερος ὁ πολύς φοιτάω ὁ γνώμη , καί ὁ ὁ δόκησις ἐπί ἄδηλος φέρω τρόπος . ἐκ δέ ὁ σός , εἰμί δικαστής , κρίσις οὗτος ὅσος οὔπω διαφθείρω , γίγνομαι καί νῦν γνώριμος , ὡς οὖον προδότης ὁ οἰκέω , ἀλλά σωφρονιστής ὁ ἀδικέω εἰμί φύω . εἰμί γάρ καί ὁ λόγος ἀπολογέομαι δοκέω , ἀλλά ἔργον κατηγορέω σφεῖς αὐτός ἀποδείκνυμι καί ὁ παράλογος ὁ μιαιφονία ὁμολογέω . ὁ μέν γάρ βασίλειος γράμμα παρακελεύομαι ὁ στρατηγός στέλλω κατά ὁ Βυζάντιον ὁ Γουβάζης , πειθώ μέν ὁ πρῶτος , ἀνηκουστέω δέ καίω πρός ἀνάγκη , ἐναντιόομαι δέ καί βιάζομαι · ἀποκτείνω δέ πρίν εἄν ἐκεῖνος , εἰς τέλειος ἀπόστασις ἀφικνέομαι , ὁ πολέμιος δράω προάγω . ὁ δέ καί οὗτος μήτε στρατηγός καθίστημι , μήτε ἄλλως ἐφίημι αὐτός ἀδεῶς ὅς βούλομαι πράσσω , παραχρῆμα ὁ δείλαιος ἀποκτείνω , οὔτε κατά ὁ Βυζάντιον αὐτός γίγνομαι προσρέπω , οὔτε μήv ὥσπερ ἀπειθέω μέτριος γοῦν ἀνάγκη ἐπάγω , οὔτε ὁ ἀρχή εἰς πείρω τις καθίστημι , εἴπερ ὁτῳδηοῦν τρόπος ὁ πρόσταγμα ὀλιγώρησις καίτοι μεγαλαυχέω καί βρενθύω , ὡς ὁ βασιλεύς δοκέω διανύω , ὅσγε καί ὁ ἐκεῖνος περιοράω φαίνω γνώμη , ψευδής τε χράω πρότερος κατά Γουβάζης διαβολή τολμάω , καί τἀναντία ὁ εὕω διατάσσω αυτεπαγγέλτως ἐξεργάζομαι , καί , ὁ δή πόντος παράνομος , οὔτε ὁ ἐπιστολή ἐπιδείκνυμι , ὥστε ὁ ἐγγράφω γιγνώσκω ὁ πρακτέος αἱρέω .