agathias-scholasticus.historiae 4.14
ιδ' . Τούτων δὴ οὖν τῶν Σαβείρων ἄνδρες ἐς πεντακοσίους ἐν ὑπαίθοω τινὶ περιαυλίσματι πόῤῥω που τῶν ἄλλων στρατευμάτων ἐτύγχανον ἐσκηνημένοι . ὃ δὴ Μαξεντιῴ τε καὶ Θεοδώρῳ σαφέστατα ἐγνωσμένον , καὶ ὅτι ἄνοπλον οὕτω πως καὶ ἀνειμένην τινὰ δίαιταν ἄγοντες διατελοῦσιν , ἤλαυνον εὐθὺς ἐπ᾿ αὐτοὺς τριακοσίους ἐπαγόμενοι ἱππότας . περιστάντες δὲ κύκλῳ τὸ ἕρκος , ( ἦν γὰρ οὐ λίαν ἐς ὕψος ἀνέχον , ἀλλ᾿ ἐς ὅσον ἱππότου ἀνδρὸς ἔκτοσθεν ἐφεστηκότος τὸ πρόσωπον ὑπερφαίνεθαι , ) τούτῳ δὴ οὖν πελάσαντες , ἔβαλλον πάντοθεν τοὺς βαρβάρους ἀκοντίοις τε καὶ λιθοις καὶ τοξεύμασι , καὶ παντὶ τῷ προστυχόντι . οἱ δὲ οὖν πλείους εἶναι τοὺς ἐπελθόντας ἢ κατὰ τὸ ἀτρεκὲς ὑποτοπήσαντες , ἅμα δὲ καὶ τῷ ἀδοκήτῳ καταπε - πληγμένοι , ἀμύνεσθαι μὲν ἥκιστα διενοοῦντο , φεύγειν δὲ αὐτοῖς οὐ μάλα ἐξῆν τῷ θριγκῷ περιεχομένοις . οἱ μὶν οὖν ἄλλοι ἅπαντες χύδην αὐτοῦ διεφθάρησαν , μόνοι δὲ τεσσαράκοντα ἄνδρες παραλόγως διαλαθόντες , καὶ ἐπὶ τοὺς τοίχους ἀναῤῥιχώμενοι , εἶτα ἐπὶ θάτερα διεκπεσόντες , ὑπὸ τὸ λώιον τῆς ἐχομένης ἐκρύπτοντο ὕλης . πλὴν ἀλλὰ καὶ τούτους οἱ Ῥωμαῖοι ἀνιχνεύειν ἐπειρῶντο . τούτων δὲ τοῖς πέρσαις ἀπηγγελμένων , αὐτίκα οἶγε ἴλας ἰππέων στέλλουσιν ἐπ’ αὐτοὺς ἐς δισμυρίους ἄνδρας συντεταγμένους . οἱ δὲ Ῥωμαῖοι , εἴξαντες τῷ πλήθει καὶ ὡσπερ ἀρκούμενοι τῷ γεγενημένῳ , ἀπεχώρουν δρομαῖοι , καἰ αὖθις ἐς τὸ πρότερον φρούριον ἐσδραμόντες , ἐν τῷ ἀσφαλεῖ καθίσταντο , τῷ μὲν πραχθέντι μεγαλαυχοῦντες , ἀνιώμενοι δὲ μόνον ἐπὶ Μαξεντίῳ · ἐτύγχανεν γὰρ τῶν ἀνὰ τὴν ὕλην διαδύντων βαρβάρων ὑπότου βιαιότατα τετρωμένος , ὡς καὶ φοράδην ἀχθεὶς ἐπὶ κλίνης κρεῖττον ἁπάσης ἐλπίδος ἀποσωθῆναι . ἐπειδὴ γὰρ ἐβέβλητο , αὐτίκα οἱ ὀπαδοὶ ἀράμενοι αὐτὸν ᾤχοντο μετὰ τάχους , πρὶν ἅπαντας ἐπελθεῖν τοὺς πολεμίους . ὡς δὲ ἧκον καὶ ἐπεφέροντο , τότε δὴ οἱ ἄλλοι Ῥωμαῖοι ἐφ’ πέραν τινὰ φεύγοντες πορείαν , καὶ κατὰ σφῶν τοὺς διώκοντας ἐπισπώμενοι , χώραν παρέσχον ἐκείνῳ ἐν τῷ ἐρύματι σχολαίτερον ἀποκομισθῆναι .
Lemmas: ἴδη . οὗτος δή οὖν ὁ σάβειρος ἀνήρ εἰς πεντακόσιοι ἐν ὑπαίθω τις περιαύλισμα πόρρω ποῦ ὁ ἄλλος στράτευμα τυγχάνω σκηνέω . ὅς δή Μαξεντιῴ τε καί Θεόδωρος σαφής γιγνώσκω , καί ὅτι ἄνοπλος οὗτος πως καί ἀνίημι τις δίαιτα ἄγω διατελέω , ἐλαύνω εὐθύς ἐπί αὐτός τριακόσιοι ἐπάγω ἱππότης . περιίστημι δέ κύκλος ὁ ἕρκος , ( εἰμί γάρ οὖον λίαν εἰς ὕψος ἀνέχω , ἀλλά εἰς ὅσος ἱππότης ἀνήρ ἔκτοσθεν ἐφίστημι ὁ πρόσωπον ὑπερφαίνω , ) οὗτος δή οὖν πελάζω , βάλλω πάντοθεν ὁ βάρβαρος ἀκόντιον τε καί λίθος καί τόξευμα , καί πᾶς ὁ προστυγχάνω . ὁ δέ οὖν πλείων εἰμί ὁ ἐπέρχομαι ἢ κατά ὁ ἀτρεκής ὑποτοπέω , ἅμα δέ καί ὁ ἀδόκητος καταπίνω - πληγμένος , ἀμύνω μέν ἥκιστος διανοέομαι , φεύγω δέ αὐτός οὖον μάλα ἔξεστι ὁ θριγκός περιέχω . ὁ μιν οὖν ἄλλος ἅπας χύδην αὐτός διαφθείρω , μόνος δέ τεσσαράκοντα ἀνήρ παράλογος διαλανθάνω , καί ἐπί ὁ τοῖχος αναρριχώμαι , εἶτα ἐπί ἕτερος διεκπίτνω , ὑπό ὁ λωίων ὁ ἔχω κρύπτω ὕλη . πλήν ἀλλά καί οὗτος ὁ Ῥωμαῖος ἀνιχνεύω πειράω . οὗτος δέ ὁ Πέρσης ἀπαγγέλλω , αὐτίκα οἴγω ἴλη ἱππεύς στέλλω ἐπί αὐτός εἰς δισμύριοι ἀνήρ συντάσσω . ὁ δέ Ῥωμαῖος , εἴκω ὁ πλῆθος καί ὡς ἀρκέω ὁ γίγνομαι , ἀποχωρέω δρομαῖος , καίω αὖθις εἰς ὁ πρότερος φρούριον εἰστρέχω , ἐν ὁ ἀσφαλής καθίστημι , ὁ μέν πράσσω μεγαλαυχέω , ἀνιάω δέ μόνος ἐπί Μαξέντιος · τυγχάνω γάρ ὁ ἀνά ὁ ὕλη διαδύω βάρβαρος υποος βίαιος τιτρώσκω , ὡς καί φοράδην ἄγω ἐπί κλίνη ἀγαθός ἅπας ἐλπίς ἀποσῴζω . ἐπεί γάρ βάλλω , αὐτίκα ὁ ὀπηδός ἀείρω αὐτός οἴχομαι μετά τάχος , πρίν ἅπας ἐπέρχομαι ὁ πολέμιος . ὡς δέ ἥκω καί ἐπιφέρω , τότε δή ὁ ἄλλος Ῥωμαῖος ἐπί πέραν τις φεύγω πορεία , καί κατά σφεῖς ὁ διώκω ἐπισπάω , χώρα παρέχω ἐκεῖνος ἐν ὁ ἔρυμα σχολαῖος ἀποκομίζω .