agathias-scholasticus.historiae 1.17
ιζ' . Τοιαῦτα ὁ Ναρσῆς εἰπὼν , ἐθάρσυνέ τε αὐτίκα στράτευμα , καὶ μᾶλλον ἀκριβῆ τὴν πολιορκίαν πρὸς τοὺς Λουκανοὺς ἐποιεῖτο . ἐχαλέπαινε δὲ τοῖς ἄλλοις στρατηγοῖς ,, ἀνθ’ ὧν τὰ ἐπίκαιρα χωρία καταλιπόντες , οἱ δὲ ἐς Φαβέντειαν ἐτύγχανον ἀφιγμένοι , καὶ ἐς τοὐναντίον αὐτῷ τὰ τῆς προμηθείας ἐχώρει . ὁ μὲν γὰρ ἀμφὶ Πάρμαν τὴν πόλιν ὥσπερ ἐν προβόλου καὶ ἐρύματος μοίρᾳ τετάχθαι τὰ ξὺν ἐκείνοις στρατεύματα χρῆναι ἡγεῖτο , ὅπως οἱ μὲν κώλυμα εἶεν τοῖς ἐνα - τίοις ἐς τὰ πρόσω ἰέναι , αὐτὸς δὲ κατὰ σχολὴν εὖ μάλα τὰ ἐς Τουσκίαν ἅπαντα καταστησάμενος , εἶτα ἐπ’ αὐτοὺς διαβαίη . νῦν δὲ ἐκείνων πόρρω μεταναστάντων , ξυνέβαινε τοὺς ἀμφὶ τὸν Ναρσῆν προτέρους ἐκκεῖσθαι τοῖς πολεμίοις · οὔκουν ἀνεκτὸν τοῦτο ἡγούμενος , ἔστελλεν αὐτίκα ὡς τοὺς στρατηγοὺς ἄνδρω τῶν οἱ ἐς τὰ μάλιστα ἐπιτηδείων , ᾧ δὴ Στέφανος μὲν ὄνομα ἦν , πατρὶς δὲ πόλισμα Ἰλλυρικὸν ἡ Ἐπίδαμνος , ἐπικερτομήσοντά γε αὐτοὺς τῆς δειλίας , καὶ διελέγξοντα ὡς πεφώραν - τᾶι τὰ κοινὰ καταπροέμενοι , εἰ μὴ αὖθις ἐς τὰ πρότερα ἐπανήφοιεν . Στέφανος μὲν οὖν ἄνδρας ἐς διακοσίους ἱππότας μαχιμωτ άτους καὶ τῇ ὁπλίσει ἄριστα ἐσκευασμένους ἐπαγόμενος , ὡς τάχιστα ᾔει , μόχθῳ δὲ ξὺν πολλῷ καἰ ἀγρυπνίᾳ τὴν πορείαν ἐποιοῦντο . ἀπόμοιρα γὰρ τῶν φαράγγων ἀνὰ τὰ τῇδε πεδία ἐφοίτων , χιλοῦ τε ἕνεκα καὶ τῆς λείας , ἣν ἐκ τῶν ἀγρῶν ἀφῃροῦντο . νύκτωρ τοιγαροῦν οἱ Ῥωμαῖοι τὰ πλεῖστα ἐχώρουν , ξυνεστραμμένοι τε ἐπὶ σφᾶς καὶ ἀλλήλους ὀπισθοφυλακοῦντες , ὡς , εἰ δεήσοι , καὶ διαμάχεσθαι οὐκ ἀπαράσκευοι φανηόμενοι . οἰμωγαὶ δὲ ἠκούοντο τῶν ἀγροίκων , καὶ μυκήματα βοῶν ἀπελαυνομένων , καὶ πάταγοι τῆς ὕλης διατεμνομένης . καὶ τοῖς τοιούτοις δεινοῖς πανταχόθεν παραβομβούμενοι , μόλις ἐς Φαβέντειάν τε καὶ τὸ στρατόπεδον ἵκοντο . τότε δὴ οὖν ἐς ὄψιν ἐλθὼν τοῖς στρατηγοῖς , „ τί δὴ ταῦτα,’’ ἔφη ὁ Στέφανος , „ ὦ γενναῖοι , πεπόνθατε ; ποῦ δὲ τῶν προτέρων ἔργων ἡ εὔκλεια καὶ ἡ τῶν τοσούτων τροπαίων ὁμολογία ; πῶς δὲ ἂν Ναρσῆς Λουκανούς τε ἕλοι , καὶ τὰ ἐντὸς Ἄλπεων ἅπαντα παραστήσοιτο , ὑμῶν γε μονονουχὶ ὡσπερ ἐν ξυνθήκαις διόδον τοῖς πολεμίοις παρασχομένων , καὶ ἐφέντων αὐτοῖς , οἷ βούλοιντο κατ’ ἔξουσίαν ἰέναι ; καὶ ἐγὼ μὲν οὐδέν τι φλαῦρον εἴποιμι ἐς ὑμᾶς , ἄλλος δέ τις ἴσως ἐρεῖ μαλακίαν εἶναι τὸ χρῆμα , καὶ τῶν κοινῇ συνοισόντων ὀλιγωρίαν . εἰ μὴ γὰρ φθάσοιτε θᾶττον ἐς Πάρμαν ἐπανελθόντες , Ναρσῆς μὲν οὔποτε ἀνήσει καλεπαίνων , καὶ καταιτιώμενος ὑμᾶς τῶν ἐσομένων , εἴ γέ τι ἀντίπαλον ξυνενεχθείη . σκοπεῖτε δὲ , ὦ λῷστοι , ὅπως μὴ καὶ βασιλεὺς νεμεσήσῃ . ”
Lemmas: ἵζω . τοιοῦτος ὁ Ναρσῆς εἶπον , θαρσύνω τε αὐτίκα στράτευμα , καί μᾶλλον ἀκριβής ὁ πολιορκία πρός ὁ Λουκανός ποιέω . χαλεπαίνω δέ ὁ ἄλλος στρατηγός ,, ἀντί ὅς ὁ ἐπίκαιρος χωρίον καταλείπω , ὁ δέ εἰς Φαβέντειαν τυγχάνω ἀφίζω , καί εἰς ἐναντίος αὐτός ὁ ὁ προμήθεια χωρέω . ὁ μέν γάρ ἀμφί Πάρμα ὁ πόλις ὥσπερ ἐν πρόβολος καί ἔρυμα μοῖρα τάσσω ὁ ξὺν ἐκεῖνος στράτευμα χρή ἡγέομαι , ὅπως ὁ μέν κώλυμα ἄγω ὁ εἷς - τίω εἰς ὁ πρόσω εἶμι , αὐτός δέ κατά σχολή εὕω μάλα ὁ εἰς Τουσκία ἅπας καθίστημι , εἶτα ἐπί αὐτός διαβαίνω . νῦν δέ ἐκεῖνος πόρρω μετανίστημι , συμβαίνω ὁ ἀμφί ὁ Ναρσῆς πρότερος ἔκκειμαι ὁ πολέμιος · οὔκουν ἀνεκτός οὗτος ἡγέομαι , στέλλω αὐτίκα ὡς ὁ στρατηγός Ἄνδρος ὁ ὁ εἰς ὁ μάλιστα ἐπιτήδειος , ὅς δή Στέφανος μέν ὄνομα εἰμί , πατρίς δέ πόλισμα Ἰλλυρικός ὁ Ἐπίδαμνος , ἐπικερτομέω γε αὐτός ὁ δειλία , καί διελέγχω ὡς φωράω - ὁ ὁ κοινός καταπροίημι , εἰμί μή αὖθις εἰς ὁ πρότερος ἐπανάπτω . Στέφανος μέν οὖν ἀνήρ εἰς διακόσιοι ἱππότης μάχιμος ἄατος καί ὁ ὁπλίζω ἀγαθός σκευάζω ἐπάγω , ὡς ταχύς ἔρχομαι , μόχθος δέ ξὺν πολύς καίω ἀγρυπνία ὁ πορεία ποιέω . ἀπόμοιρα γάρ ὁ φάραγξ ἀνά ὁ ὅδε πεδίον φοιτάω , χιλός τε ἕνεκα καί ὁ λεῖος , ὅς ἐκ ὁ ἀγρός ἀφαιρέω . νύκτωρ τοιγάρ ὁ Ῥωμαῖος ὁ πλεῖστος χωρέω , συστρέφω τε ἐπί σφεῖς καί ἀλλήλων ὀπισθοφυλακέω , ὡς , εἰμί δήω , καί διαμάχομαι οὐ ἀπαράσκευος φαίνω . οἰμωγή δέ ἀκούω ὁ ἄγροικος , καί μύκημα βοῦς ἀπελαύνω , καί πάταγος ὁ ὕλη διατέμνω . καί ὁ τοιοῦτος δεινός πανταχόθεν παραβομβέω , μόλις εἰς Φαβέντειάν τε καί ὁ στρατόπεδον ἱκνέομαι . τότε δή οὖν εἰς ὄψις ἔρχομαι ὁ στρατηγός , „ τίς δή ταῦτα,’’ φημί ὁ Στέφανος , „ εἰμί γενναῖος , πάσχω ; ποῦ δέ ὁ πρότερος ἔργον ὁ Εὔκλεια καί ὁ ὁ τοσοῦτος τρόπαιον ὁμολογία ; πῶς δέ εἄν Ναρσῆς Λουκανός τε αἱρέω , καί ὁ ἐντός Ἄλπεις ἅπας παρίστημι , σύ γε μονονού ὡς ἐν συντίθημι δίοδος ὁ πολέμιος παρέχω , καί ἐφίημι αὐτός , οἷ βούλομαι κατά ἐξουσία εἶμι ; καί ἐγώ μέν οὐδείς τίς φλαῦρος εἶπον εἰς σύ , ἄλλος δέ τις ἴσως εἴρω μαλακία εἰμί ὁ χρῆμα , καί ὁ κοινός συνοίσω ὀλιγωρία . εἰμί μή γάρ φθάνω ταχύς εἰς Πάρμα ἐπανέρχομαι , Ναρσῆς μέν οὔποτε ἀνίημι καλεπαιναω , καί καταιτιάομαι σύ ὁ εἰμί , εἰμί γε τίς ἀντίπαλος συμφέρω . σκοπέω δέ , εἰμί λῷστος , ὅπως μή καί βασιλεύς νεμεσάω . ”