agathias-scholasticus.historiae 2.2
β΄ . Ἐπειδὴ γὰρ ταῦτα ἔδρασαν , καὶ πολύ τι λαφύρων περιεβάλοντο χρῆμα , ἤδη τε τὸ ἔαρ παρῳχήκει , καὶ ἡ τοῦ θέρους ἤκμαζεν ὥρα , Λευθαριῴ μὲν , θατέρῳ τῶν ἡγεμόνων , βουλομένῳ ἦν οἴκαδε ἀπονοστῆσαι , καὶ τοῦ ὄλβου ἐμπιπλᾶσθαι . ἔστελλεν δὲ ὡς τὸν ἀδελφὸν ἀγγελιαφόρους , παρακελευόμενος καὶ τόνδε ὡς τάχιστα ἐπανιέναι , χαίρειν εἰπόντα τῷ πολέμῳ , καὶ τῇ ἀδήλῳ τύχῃ τῶν ἐσομένων . Βουτιλῖνος δὲ καὶ ὅτι ὀμωμόκει τοῖς Γότθοις , ἦ μὴν ξυνάρασθαι αὐτοῖ̣ς τὸν πρὸς 'Ρωμαίους ἀγῶνα , καὶ ὅτι αὐτὸν ἐκεῖνοι ἐθώπευον , βασιλέα σφῶν ἀναδείξειν ἐπιθρυλλοῦντες , ἐδόκει οἱ μενετέα ειναι , καὶ τὰ ξυγκείμενα διανυστέον . καὶ ὁ μὲν τούτων δὴ ἕνεκα ἔμενέ τε αὐτοῦ , καὶ τὰ ἐς τὸν πόλεμον ἐξηρτύετο . Λεύθαρις δὲ ἅμα τῇ ἀμφ’ αὐτὸν δυνάμει εὐθὺς ἀπεχώρει , καὶ ὡς ἂν ἀσφαλέστατα τὴν λείαν διακομίσῃ ἠπείγετο , βεβουλευμένον αὐτῷ , ἐπειδὰν οἴκαδε ἵκηται , τότε δὴ εὐθὺς ὡς τὸν ἀδελφὸν στεῖλαι τὸ στράτευμα ξυλληψόμενον αὐτῷ τοῦ κινδύνου . ἀλλ’ οὔτε ἐκείνῳ ἐς τέλος ἀπέβη τὰ δοκηθέντα , τῷ τε ἀδελφῷ οὐ μάλα ἤρκεσεν ἐπαμῦναι . ἤδη γὰρ αἰτῶ ἀνὰ τὴν αὐτὴν πορείαν ἐπανερ χομένῳ , μέχρι μὲν Πικηνοῦ τῆς χώρας οὐδενότι ἀντίπαλον ξυνηνέχθη . ὡς δὲ ἐνταῦθα ὁδῷ ἰὼν ἐγεγόνει , αὐτὸς μὲν περὶ τὴν Φᾶνον ἐστρατοπεδεύετο τὴν πόλιν . ἔστελλε δὲ εὐθὺς , ὣσπερ εἰώθει , προφύλακας καὶ διοπτῆρας ἄνδρας ἐς τρισχιλίους , οὐ μόνον ἐπισκεψομένους τὰ πρόσω , ἀλλὰ γὰρ καὶ , εἴπου πολέμιοι φανεῖεν ἀμυνουμένους . Ἀρταβάνης δὲ καὶ Οὔλδαχ ὁ Οὖννος , ἐτύγχανον γὰρ ἅμα στρατεύματι Ῥωμαϊκῷ τε καὶ Οὐννικῷ εἰς τὴν πόλιν ξυνειλεγμένοι καὶ ἐφεδρεύοντες τῇ παρόδῳ , οὗτοι δὴ οὖν , ἐπειδὴ ἐκείνους τοὺς προπορευτὰς ἐθεάσαντο έν αὐτῷ δὴ τῷ αἰγιαλῷ τοῦ Ἰονικοῦ κόλπον καὶ τῇ κροκάλῃ ὑπεκβάντες τοῦ ἄστεος , ἐσβάλλουσιν ἀθρόον ἐς αὐτοὺς , εὖ μάλα παρατεταγμένοι , καὶ πολλοὺς μὲν τοῖς ξίφεσι παίοντες διεχρῶντο . ἔνιοι δὲ αὐτῶν ὑπὲρ τὸ κρημνῶδες καὶ ἀπεῤῥωγὸς τῆς ἠιόνος ἀναβά1τες , ἔπειτα κατὰ τοῦ πρανοῦς ὑποφερόμενοι , καὶ ἐς τὴν θάλατταν κατωκάρα ἐκπίπτοντες , ἀπωλἀπώλλυντο , ἐμφορούμενοι τοῦ ῥοθίου . ἐπῆρται γάρ πως ἐνταῦθα ἡ ἀκτὴ , καὶ ὥσπερ γεώλοφόν τι ἀποτελεῖ , οὐ πανταχόθεν βατόν τε καὶ ἐπίδρομον , οὐδὲ οἷον τοῖς ἐπ᾿ ἄκρου γιγνομένοις εὐκόλους παρέχειν τὰς ἀναβάσεις , ἀλλ᾿ ὀλισθηρὸν , ὡς τὰ πολλὰ , καὶ σηραγγῶδες καὶ ἐς τὸ βαθυνόμενον τῆς ῥηγμῖνος ἐπικεκλιμένον . οὕτω δὴ οὖν τῶν πλείστων διαφθειρομένων , καθορῶντες οἱ ἄλλοι ἔφυγον οὐδενὶ κόσμῳ , βοῇ τε ξὺν πολλῇ καὶ οἰμωγῇ ἀνὰ τὸ στρατόπεδον εἰσπεσόντες , θορύβου καὶ ταραχῆς ἅπαντα ἔπλησαν , ὡς αὐτίκα μάλα τῶν 'Ρωμαίων ἐπελευσομένων . αὐτóς τε δὴ οὖν Λεύθαρις διανίστατο ἐς παράταξιν , καὶ ἅπαν τὸ στράτευμα ἐκινεῖτο · καὶ τοίνυν , ἀναλαβόντες τὰ ὅπλα , ἐς φάλαγγα καθίσταντο , βαθεῖάν τε καὶ ἐπιμέγα παρατεταμένην . ἐν τούτοις δὲ αὐτῶν καταστάντων , καὶ οὐδὲν ὁτιοῦν αὐτοῖς ἕτερον ἐν νῷ τίθεσθαι παρέχοντος τοῦ καιροῦ , οἱ πλεῖστοι τῶν αἰχμαλώτων ἀφύλακτοι ἀθρόον γεγενημένοι , ἀπεχρῶντο ἐν δέοντι τῇ τῶν πολεμίων ἀσχολίᾳ · αὐτοὶ τε γὰρ ὡς τάχιστα διεδιιδρασκον , καὶ τῶν λαφύρων ὁπόσα οἶόν τε ἦν ἐς τὰ ἐχόμενα φρούρια διεκόμισαν .
Lemmas: Β΄ . ἐπεί γάρ οὗτος δράω , καί πολύς τίς λάφυρα περιβάλλω χρῆμα , ἤδη τε ὁ ἔαρ παρῳχακίσκω , καί ὁ ὁ θέρος ἀκμάζω ὥρα , Λευθαριῴ μέν , ἕτερος ὁ ἡγεμών , βούλομαι εἰμί οἴκαδε ἀπονοστέω , καί ὁ ὄλβος ἐμπίμπλημι . στέλλω δέ ὡς ὁ ἀδελφός αγγελιοφόρος , παρακελεύομαι καί ὅδε ὡς ταχύς ἐπανίημι , χαίρω εἶπον ὁ πόλεμος , καί ὁ ἄδηλος τυγχάνω ὁ εἰμί . Βουτιλῖνος δέ καί ὅτι ὄμνυμι ὁ Γότθος , εἰμί μήv συναίρω αὐτός ὁ πρός Ῥωμαῖος ἀγών , καί ὅτι αὐτός ἐκεῖνος θωπεύω , βασιλεύς σφεῖς ἀναδείκνυμι ἐπιθρυλέω , δοκέω ὁ Μενετέα εἰμί , καί ὁ σύγκειμαι διανυστέον . καί ὁ μέν οὗτος δή ἕνεκα μένω τε αὐτός , καί ὁ εἰς ὁ πόλεμος ἐξαρτύω . Λεύθαρις δέ ἅμα ὁ ἀμφι αὐτός δύναμις εὐθύς ἀποχωρέω , καί ὡς εἄν ἀσφαλής ὁ λεῖος διακομίζω ἐπείγω , βουλεύω αὐτός , ἐπειδάν οἴκαδε ἱκνέομαι , τότε δή εὐθύς ὡς ὁ ἀδελφός στέλλω ὁ στράτευμα συλλαμβάνω αὐτός ὁ κίνδυνος . ἀλλά οὔτε ἐκεῖνος εἰς τέλος ἀποβαίνω ὁ δοκέω , ὁ τε ἀδελφός οὖον μάλα ἀρκέω ἐπαμύνω . ἤδη γάρ αἰτέω ἀνά ὁ αὐτός πορεία ἐπανερ χόω , μέχρι μέν Πικηνός ὁ χώρα οὐδενότης ἀντίπαλος συμφέρω . ὡς δέ ἐνταῦθα ὁδός εἶμι γίγνομαι , αὐτός μέν περί ὁ φαίνω στρατοπεδεύω ὁ πόλις . στέλλω δέ εὐθύς , ὥσπερ εἴωθα , πρόφυλαξ καί διοπτήρ ἀνήρ εἰς τρισχίλιοι , οὖον μόνος ἐπισκέπτομαι ὁ πρόσω , ἀλλά γάρ καί , εἶπον πολέμιος φαίνω ἀμύνω . Ἀρταβάνης δέ καί Οὔλδαχ ὁ Οὖννος , τυγχάνω γάρ ἅμα στράτευμα Ῥωμαϊκός τε καί Οὐννικός εἰς ὁ πόλις συλλέγω καί ἐφεδρεύω ὁ πάροδος , οὗτος δή οὖν , ἐπεί ἐκεῖνος ὁ προπορευτής θεάομαι ἐν αὐτός δή ὁ αἰγιαλός ὁ ιόνιος κόλπος καί ὁ κρόκη ὑπεκβαίνω ὁ Ἄστυ , εἰσβάλλω ἀθρόος εἰς αὐτός , εὕω μάλα παρατάσσω , καί πολύς μέν ὁ ξίφος παίω διαχράομαι . ἔνιοι δέ αὐτός ὑπέρ ὁ κρημνώδης καί ἀπολέγω ὁ ἠϊών ἀναβάτης , ἔπειτα κατά ὁ πρανής ὑποφέρω , καί εἰς ὁ θάλασσα κατωκάρα ἐκπίπτω , ἀπωλἀπώλλυντο , ἐμφορέω ὁ ῥόθιος . ἐπαίρω γάρ πως ἐνταῦθα ὁ ἀκτή , καί ὥσπερ γεώλοφος τίς ἀποτελέω , οὖον πανταχόθεν βατός τε καί ἐπίδρομος , οὐδέ οἷος ὁ ἐπί ἄκρος γίγνομαι εὔκολος παρέχω ὁ ἀνάβασις , ἀλλά ὀλισθηρός , ὡς ὁ πολύς , καί σηραγγώδης καί εἰς ὁ βαθύνω ὁ ῥηγμίν ἐπικλίνω . οὗτος δή οὖν ὁ πλεῖστος διαφθείρω , καθοράω ὁ ἄλλος φεύγω οὐδείς κόσμος , βοή τε ξὺν πολύς καί οἰμωγή ἀνά ὁ στρατόπεδον εἰσπίπτω , θόρυβος καί ταραχή ἅπας πίμπλημι , ὡς αὐτίκα μάλα ὁ Ῥωμαῖος ἐπελεύθω . αὐτóς τε δή οὖν Λεύθαρις διανίσταμαι εἰς παράταξις , καί ἅπας ὁ στράτευμα κινέω · καί τοίνυν , ἀναλαμβάνω ὁ ὅπλον , εἰς φάλαγξ καθίστημι , βαθύς τε καί ἐπιμείγνυμι παρατείνω . ἐν οὗτος δέ αὐτός καθίστημι , καί οὐδείς ὁστισοῦν αὐτός ἕτερος ἐν νάω τίθημι παρέχω ὁ καιρός , ὁ πλεῖστος ὁ αἰχμάλωτος ἀφύλακτος ἀθρόος γίγνομαι , ἀποχράω ἐν δήω ὁ ὁ πολέμιος ἀσχολία · αὐτός τε γάρ ὡς ταχύς διαδιδράσκω , καί ὁ λάφυρα ὁπόσος οἶος τε εἰμί εἰς ὁ ἔχω φρούριον διακομίζω .