agathias-scholasticus.historiae 5.5
ε' . Τότε γὰρ καὶ ἐφεξῆς ἐπὶ πλείστας ἡμέρας κίνησις τῆς γῆς ἐγίνετο , βραχεῖα μὲν καὶ οὐχ οἵα τὴν ἀρχὴν ἐπῆλθε , ἱκανὴ δὲ ὅμως τὰ λειπόμενα διακυκῆσαι · τερατεῖαί τε εὐθὺς καὶ προαγορεύσεις παράλογοι , ὡς αὐτίκα μάλα καὶ τοῦ παντὸς κόσμου ἀπολουμένου · ἀπατεῶνες γάρ τινες καὶ οἶον θεοπρόποι αὐτόματοι περιφοιτῶντες , ὅπα ἂν ἐδόκει αὐτοῖς , ἐχρησμῴδουν , καὶ μᾶλλον ἔτι τοὺς πολλοὺς ἐξεδειμάτουν , τουν , τῷ ἤδη κατεπτηχέναι ῥᾳδίως ἀναπειθομένους · οὗτοι οἱ μαίνεσθαι εἰκῆ καὶ δαιμονᾷν ὐποκρινόμενοι , δεινότερα ἐπεφήμιξον , ὡς δὴ ὑπὸ τῶν προσπεφυκότων αὐτοῖς φασμάτων τὰ ἐσόμενα δεδιδαγμένοι , καὶ μάλα ἐπὶ τῇ κακοδαιμονίᾳ μεγαλαυ χοῦντες . ἄλλοι δὲ ἀστέρων φορὰς καὶ σχήματα ἐκλογι - ξόμενοι , μείζονας συμφορὰς καὶ κοινὴν μονονουχὶ ἀνατροπὴν τῶν πραγμάτων ἐδήλουν καὶ ὐπῃνίττοντο . εἴωθε γὰρ ἐν τοῖς δεινοῖς ἀεί ὁ τῶν τοιούτων ἀνθρώπων ἐσμὸς ἀναφύεσθαι . ἐψευσατο δὲ ὅμως εὖ ποιοῦσα ἐκατέρα μαντεία . ἐχρῆν γὰρ , οἶμαι , καὶ ἀσεβείας φεύγειν γραφὴν τοὺς τὰ τοιάδε ὁνειροπολοῦντας , καὶ μηδὲν ὁτιοῦν πλέον γνώσεως πέρι τῷ κρείττονι καταλιμπάνοντας . ἀλλὰ γὰρ οὐδεὶς . ὅστις ἦν ἐν τῷ τότε ὃ μὴ λίαν δεδιὼς καὶ ἐκπεπληγμένος . λιταὶ τοιγαροῦν ἐκασταχοῦ καὶ ᾠδαὶ ἱκετἠριοι ἠκούοντο , ἁπάντων εἰς τοῦτο ἀγειρομένων · νων · τά τε λόγῳ μὲν ἀεὶ ἐπαινούμενα , ἔργῳ δὲ σπανιώτερον βεβαιοὐμενα , τότε δὴ προθυμότατα ἐπράττετο · δίκαιοί τε γὰρ ἀθρόον ἀπεδείκνυντο ἂπαντες ἐς τὰ συμβόλαια τὰ πρὸς ἀλλήλους , ὡς καὶ τοὺς ἄρχοντας τὸ κερδαλέον ἀποβεβληκότας μετὰ τῶν νόμων τὰς δίκας ποιεῖσθαι · τούς τε ἄλλως δυνατοὺς ἐφ’ ἑαυτῶν ἠρεμοῦντας , ὠιά τε δρᾷν καὶ ἀπέχεσθαι τῶν αἰσχίστων . ἔνιοι δὲ καὶ παντάπασι τὴν δίαιταν ἒξαλλάξαντες , μονήρη τινὰ καὶ ὄρειον ἠσπάσαντο βίον , καὶ τιμὰς καὶ χρἠματα καὶ ὁπόσα ἥδιστα παρ’ ἀνθρώποις μεθέντες καὶ ἀνηνάμενοι . πολλὰ δὲ καὶ τοῖς ἱεροῖς προσήγετο δῶρα , καὶ νύκτωρ οἱ κράτιστοι τῶν ἀστῶν , περινοστοῦντες τὰς λεωγύρους , ἐδωδῇ τε ἀφθόνῳ καὶ περιβολαίοις ἐφιλοφρονοῦντο τούτους δὴ τοὺς ἀχρείους καὶ οἰκτροτάτους , ὁποῖοι πολλοὶ τὰ πεπηρωμένοι ἐπὶ τοῦ ἐδάφους ἐρρίφαται , τὰ ἀναγκαῖα ἐρανιὅμως ξόμενοι . ταῦτα δὲ ἅπαντα ῥητῷ τινι χρόνῳ ἀνεμετρεῖτο , ἕως ἔναυλον εντι τὸ δέος ὑπῆρχεν ἐπεὶ δὲ λώφησις τις καὶ ἀναχωχἠ τοῦ κινδύνου ὐπεγαίνετο , αὐτίκα οἱ πλεῖστοι ἐπανῄεσαν εἰς τὰ εἰθισμένα . καλοῖτο δὲ ἂν ἡ τοιαύτη ὁρμὴ οὐ δικαιοσύνη ὡς ἀληθῶς , οὐδὲ εὐσέβεια στερρά τε καὶ ἐνεργὸς , ὁποῖά ὑπὸ δόξης ὀρθῆς καὶ προθυμίας ἐμβριθεστάτης τῷ λογισμῷ πέγυκεν ἐντυποῦσθαι , ἀλλὰ μηχανή τις ἂτακτος καὶ οἶον ἐμπορία σφαλερωτάτη , ἐφ’ ᾧ τὸ παρὸν δῆθεν ἐκφυγεῖν καὶ παρακρούσασθαι . τῶν μὲν οὖν ἀγαθῶν ἔργων οὕτω δή τι πρὸς ἀνάγκης ἀπογευόμεθα ἔστ’ ἂν τὸ δεδιέναι παρῆ .
Lemmas: εἰ . τότε γάρ καί ἐφεξῆς ἐπί πλεῖστος ἡμέρα κίνησις ὁ γῆ γίγνομαι , βραχύς μέν καί οὐ οἷος ὁ ἀρχή ἐπέρχομαι , ἱκανός δέ ὅμως ὁ λείπω διακυκάω · τερατεία τε εὐθύς καί προαγόρευσις παράλογος , ὡς αὐτίκα μάλα καί ὁ πᾶς κόσμος ἀπόλλυμι · ἀπατεών γάρ τις καί οἶος θεοπρόπος αὐτόματος περιφοιτάω , δρύοψ εἄν δοκέω αὐτός , χρησμῳδέω , καί μᾶλλον ἔτι ὁ πολύς ἐκδειματόω , ὅς , ὁ ἤδη καταπτήσσω ῥᾳδίως ἀναπείθω · οὗτος ὁ μαίνομαι εἰκῇ καί δαιμονάω υποκρίνομαι , δεινός ἐπιφημίζω , ὡς δή ὑπό ὁ προσφύω αὐτός φάσμα ὁ εἰμί διδάσκω , καί μάλα ἐπί ὁ κακοδαιμονία μέγας χούντα . ἄλλος δέ ἀστήρ φορά καί σχῆμα ἐκλογίζομαι - ξομενω , μείζων συμφορά καί κοινός μονονού ἀνατροπή ὁ πρᾶγμα δηλόω καί ὑπαινέω . εἴωθα γάρ ἐν ὁ δεινός ἀεί ὁ ὁ τοιοῦτος ἄνθρωπος ἑσμός ἀναφύω . ψεύδω δέ ὅμως εὕω ποιέω κατεράω μαντεῖος . χρή γάρ , οἴομαι , καί ἀσέβεια φεύγω γραφή ὁ ὁ τοιόσδε ὀνειροπολέω , καί μηδείς ὁστισοῦν πλέω γνῶσις περί ὁ ἀγαθός καταλείπω . ἀλλά γάρ οὐδείς . ὅστις εἰμί ἐν ὁ τότε ὅς μή λίαν δείδω καί ἐκπλήσσω . λιτή τοιγάρ ἐκασταχοῦ καί ἀοιδή ικετευτικός ἀκούω , ἅπας εἰς οὗτος ἀγείρω · νάω · ὁ τε λόγος μέν ἀεί ἐπαινέω , ἔργον δέ σπάνις βεβαιόω , τότε δή πρόθυμος πράσσω · δίκαιος τε γάρ ἀθρόος ἀποδείκνυμι ἀπάντομαι εἰς ὁ συμβόλαιος ὁ πρός ἀλλήλων , ὡς καί ὁ ἄρχω ὁ κερδαλέος ἀποβάλλω μετά ὁ νόμος ὁ δίκη ποιέω · ὁ τε ἄλλως δυνατός ἐπί ἑαυτοῦ ἠρεμέω , ὠία τε δράω καί ἀπέχω ὁ αἰσχρός . ἔνιοι δέ καί παντάπασι ὁ δίαιτα ἐξαλλάσσω , μονήρης τις καί ὄρειον ἀσπάζομαι βίος , καί τιμή καί χρῆμα καί ὁπόσος ἡδύς παρά ἄνθρωπος μεθίημι καί ἀναίνομαι . πολύς δέ καί ὁ ἱερός προσάγω Δῶρα , καί νύκτωρ ὁ ἀγαθός ὁ ἀστός , περινοστέω ὁ λεωγυροος , ἐδωδή τε ἄφθονος καί περιβόλαιον φιλοφρονέομαι οὗτος δή ὁ ἀχρεῖος καί οἰκτρός , ὁποῖος πολύς ὁ πηρόω ἐπί ὁ ἔδαφος ῥίπτω , ὁ ἀναγκαῖος ερανιομαω ξομενω . οὗτος δέ ἅπας ῥητός τις χρόνος ἀναμετρέω , ἠώς ἔναυλον εἰμί ὁ δέος ὑπάρχω ἐπεί δέ λώφησις τις καί ἀναχώννυμι ὁ κίνδυνος ὑπογίγνομαι , αὐτίκα ὁ πλεῖστος ἐπάνειμι εἰς ὁ ἐθίζω . καλέω δέ εἄν ὁ τοιοῦτος ὁρμή οὖον δικαιοσύνη ὡς ἀληθής , οὐδέ εὐσέβεια στερρός τε καί ἐνεργός , ὁποῖος ὑπό δόξα ὀρθός καί προθυμία ἐμβριθής ὁ λογισμός πέκω ἐντυπόω , ἀλλά μηχανή τις ἄτακτος καί οἶος ἐμπορία σφαλερός , ἐπί ὅς ὁ πάρειμι δῆθεν ἐκφεύγω καί παρακρούω . ὁ μέν οὖν ἀγαθός ἔργον οὗτος δή τίς πρός ἀνάγκη ἀπογεύω ἔστω εἄν ὁ δείδω πάρειμι .