agathias-scholasticus.historiae 4.4
δ΄ . „ Εἰ δέ γε καὶ γυμνὴν τὴν διάνοιαν ἐξεταστέον , φανήσονται καὶ ταύτῃ δύσνοι καὶ κάκιστοι , ὡς δὴ τὰ τοὺς Πέρσας ἀρέσκοντα βεβουλευμένοι · ὥστε οὐδὲ Ῥωμαίους ὀνομάζειν τούσδε τοὺς μιαιφόνους προσήκει , οὐδὲ ὡς ὁμοφύλοις μετ᾿ εὐνοίας διαιτητέον αὐτοῖς , ὅτι μὴ καθάπερ λίαν ἐχθίστοις , ἐπεὶ καὶ ἤδη τῷ κοινῷ τῆς φύσεως νόμῳ μεμερισμένοι τυγχάνουσι , κἂν μήπω τῷ παρ’ ὑμῖν γεγραμμένῳ . τὸ γὰρ ἀντίπαλον καὶ ἀλλότριον τοῖς ἔργοις γνωρίζεσθαι χρὴ , οὐ τῷ πορρωτέρω τετάχθαι . ὁ δὲ , οἶς ἂν ἡσθεῖεν οἱ δυσμενεῖς , προὔργου ποιούμενος , πολέμιος ἂν κριθείη δικαίως , κἂν σνμ - παρῆ , κἂν συστρατεύοιτο , κἀν ὡς ἐγγύτατα τῷ γένει συνῆπται . ἀλλὰ γὰρ οὐ φίλον οὐδὲ βασιλέα φασιν ἀπεκτονέναι , πολέμιον δὲ μᾶλλον καὶ τύραννον καὶ τὰ Περσῶν ἐσπουδακότα . πρὸς τοῦτο γὰρ ἐληλάκασι παρανομίας , ὡς μηδισμοῦ διώκειν τὸν κείμενον · καὶ περιέστηκε τῷ δειλαίῳ μηδὲ τεθνηκότι τῶν δεινῶν ἀπηλλάχθαι , ἀλλὰ νῦν προδοσίας φεύγειν γραφὴν ὅτε μηδὲν πλέον ἕξει νικῶν . ποῖος δὲ νόμος ἢ παρ’ ὑμῖν ἢ παρὰ βαρβάροις ἐπαινέσειεν ἂν κατηγορίαν ἐν ὑστέρῳ τῆς χρίσεως γιγνομένην ; κριταὶ γὰρ αὐτοὶ καὶ δυσμενεῖς καὶ κατήγοροι , καὶ ἅμα πάντα καταστάντες , τιμωρίαν μὲν ταπως τῳ μηδὲν ἡμαρτηκότι προσήγαγον , ὁποίαν εἰκὸς ἢν ὑποσχεῖν τὸν ὡς ἀληθῶς τυραννίδος ἁλόντα . ἥκουσι δὲ νῦν , δέον ἀπολογεῖσθαι , καταιτιώμενοι τὸν ἠδικημένον · καίτοι ἐ - χρῆν αὐτοὺς πρὶν ἀνελεῖν , εἰ γε ταῖς αἰτίαις ἐπεποίθεσαν , ἐμφανῶς τὴν πρὸς αὐτὸν ἐνστήσασθαι δίκην , καὶ πρώτους ἐγκαλεῖν , ἀλλὰ μὴ νῦν κατηγορημένους ἀντεγκαλεῖν . εἰ γὰρ τοῦτο πᾶσιν ἐφεῖται , τί δήποτε ἄρα μὴ καὶ ἡμεῖς τούσδε τοὺς μιαιφόνους αὐτοχειρίᾳ διεχρησάμεθα ; παρὸν ἡμῖν , πρὸς δίκην τυχὸν ἀγομένοις , ἀντεπιφέρειν αὐτοῖς καὶ τεθνηκόσι τὰ παρ’ αὐτῶν πρότερον ἡμαρτημένα , καὶ ταύτῃ πειρᾶσθαι δεικνύειν τὸ εὐλόγως ἀνθημαρτηκέναι , μᾶλλον γὰρ ἡμεῖς , ἔπι σαφέσι τοῖς προϋπηργμένοις χαλεπήναντες , ἐνδίκως ἂν ἠμυνόμεθα τούτους · καὶ τὰ τῆς ἀντιλογίας προσηκόντως ἐχώρει . ἀλλ’ οὐδὲ πρὸς ἡμῶν οὐδὲ πρὸς ἑτέρων τὰ τοιάδε τολμᾶσθαι χρεὼν , εἴ γε κατὰ τοὺς Πατρίους ὑμῖν νόμους πολιτευτέον . φέρε γὰρ τοῖς βουλομένοις ἐξῇ τοὺς οἰκείους δυσμενεῖς οὕτω πως ἀθρόον ἀποκτιννύναι , καὶ τοῦτο πολλάκις γιγνόμενον μέχρι τοῦ ἐπ’ ἄπειρον ἤδη τολμᾶσθαι προσενεχθείη , πῶς ἂν ὑμῖν τὸ γοῦν κρίνειν ἀδεῶς ἐν βεβαίῳ διαμένοι ; ἁπάντων γὰρ ἀναιρούντων τε καὶ ἀναιρουμένων , καὶ ταῖς ἀντεπιβουλαῖς χρῆσθαι κατ᾿ ἀλλήλων θαῤῥούντων , οὐκ ἂν φθάσοιτε τὰς τιμωρίας ἐπάγοντες , ἀλλὰ διαφθαρεῖται μὲν εἰκῆ τὸ ὁμόφυλον , προαφαιρήσει δὲ τὸν τῆς ἒξετάσεως καιρὸν ἡ τῶν ἀντιδρώντων ἑκάστοτε παρανομία .
Lemmas: Δ΄ . „ εἰμί δέ γε καί γυμνός ὁ διάνοια ἐξεταστέον , φαίνω καί οὗτος δύσνους καί κακός , ὡς δή ὁ ὁ Πέρσης ἀρέσκω βουλεύω · ὥστε οὐδέ Ῥωμαῖος ὀνομάζω ὅδε ὁ μιαιφόνος προσήκω , οὐδέ ὡς ὁμόφυλος μετά εὔνοια διαιτητέον αὐτός , ὅτι μή καθάπερ λίαν ἐχθρός , ἐπεί καί ἤδη ὁ κοινός ὁ φύσις νόμος μερίζω τυγχάνω , κἀν μήπω ὁ παρά σύ γράφω . ὁ γάρ ἀντίπαλος καί ἀλλότριος ὁ ἔργον γνωρίζω χρή , οὖον ὁ πρόσω τάσσω . ὁ δέ , οἶς εἄν ἥδομαι ὁ δυσμενής , προὔργου ποιέω , πολέμιος εἄν κρίνω δικαίως , κἀν σνμ - πάρειμι , κἀν συστρατεύω , ἐν ὡς ἐγγύς ὁ γένος συνάπτω . ἀλλά γάρ οὖον φίλος οὐδέ βασιλεύς φημί ἀποκτείνω , πολέμιος δέ μᾶλλον καί τύραννος καί ὁ Πέρσης σπουδάζω . πρός οὗτος γάρ ἐλαύνω παρανομία , ὡς Μηδισμός διώκω ὁ κεῖμαι · καί περιίστημι ὁ δείλαιος μηδέ θνῄσκω ὁ δεινός ἀπαλλάσσω , ἀλλά νῦν προδοσία φεύγω γραφή ὅτε μηδείς πλέω ἔχω Νίκη . ποῖος δέ νόμος ἢ παρά σύ ἢ παρά βάρβαρος ἐπαινέω εἄν κατηγορία ἐν ὕστερος ὁ χρῖσις γίγνομαι ; κριτής γάρ αὐτός καί δυσμενής καί κατήγορος , καί ἅμα πᾶς καθίστημι , τιμωρία μέν Τάπως ὁ μηδείς ἁμαρτάνω προσάγω , ὁποῖος εἰκός εἄν ὑπέχω ὁ ὡς ἀληθής τυραννίς ἁλίσκομαι . ἥκω δέ νῦν , δήω ἀπολογέομαι , καταιτιάομαι ὁ ἀδικέω · καίτοι εἰ - χράω αὐτός πρίν ἀναιρέω , εἰμί γε ὁ αἴτιος πείθω , ἐμφανής ὁ πρός αὐτός ἐνίστημι δίκη , καί πρῶτος ἐγκαλέω , ἀλλά μή νῦν κατηγορώ ἀντεγκαλέω . εἰμί γάρ οὗτος πᾶς ἐφίημι , τίς δήποτε ἄρα μή καί ἐγώ ὅδε ὁ μιαιφόνος αὐτοχειρία διαχράομαι ; πάρειμι ἐγώ , πρός δίκη τυγχάνω ἄγω , ἀντεπιφέρω αὐτός καί θνῄσκω ὁ παρά αὐτός πρότερος ἁμαρτάνω , καί οὗτος πειράω δείκνυμι ὁ εὔλογος ἀνθαμαρτάνω , μᾶλλον γάρ ἐγώ , ἐπί σαφής ὁ προυπάρχω χαλεπαίνω , ἔνδικος εἄν ἀμύνω οὗτος · καί ὁ ὁ ἀντιλογία προσήκω χωρέω . ἀλλά οὐδέ πρός ἐγώ οὐδέ πρός ἕτερος ὁ τοιόσδε τολμάω χρεὼν , εἰμί γε κατά ὁ πάτριος σύ νόμος πολιτευτέον . φέρω γάρ ὁ βούλομαι ἔξεστι ὁ οἰκεῖος δυσμενής οὗτος πως ἀθρόος ἀποκτείνω , καί οὗτος πολλάκις γίγνομαι μέχρι ὁ ἐπί ἤπειρος ἤδη τολμάω προσφέρω , πῶς εἄν σύ ὁ γοῦν κρίνω ἀδεῶς ἐν βέβαιος διαμένω ; ἅπας γάρ ἀναιρέω τε καί ἀναιρέω , καί ὁ ἀντεπιβουλή χράω κατά ἀλλήλων θαρσέω , οὐ εἄν φθάνω ὁ τιμωρία ἐπάγω , ἀλλά διαφθείρω μέν εἰκῇ ὁ ὁμόφυλος , προαφαιρώ δέ ὁ ὁ ἐξέτασις καιρός ὁ ὁ ἀντιδράω ἑκάστοτε παρανομία .