agathias-scholasticus.historiae 4.3
γ΄ . Αὐτίκα δὲ οἱ ἄνδρες τῶν Κόλχων , οἲ δὴ πρὸς τὸ κατηγορεῖν ἐτετάχατο , ἐπειδὴ αὐτοὺς ὁ δικαστὴς ἐψηφίζετο τὰ σφέτερα αὐτῶν δικαιώματα ᾖ βούλοιντο προτιθέναι , οἱ δὲ προθύμως εἴχοντο τοῦ ἐπικλήματος , καὶ ἔλεξαν τοιάδε · „ Ἀπόχρη μὲν , ὠ δικαστὰ , τὸ τετολμημένον , εἰ καὶ μηδὲν ὁτιοῦν φήσαιμεν , ποιναῖς ταῖς μεγίσταις ὑπάγειν τοὺς δεδρακότας · πλὴν ἀλλὰ τοῖς ὑμετέροις νόμοις δοκοῦν τὸ χρῆναι καἰ τῶν ἐμφανῶν πέρι καὶ μεγίστων ἀδικημάτων μὴ πρότερον τὰς κρίσεις ἐκφέρειν , πρὶν ἂν καὶ λόγῳ τὰ πραχθέντα διαγορεύειν , ἥκομεν νῦν ἐροῦντες μόνον ἁμωσγέπως τὰ γεγενημένα . οὕτω γὰρ ἂν καὶ ἧμιν διανυσθήσεται τ·ὸ νενομισμένον , εἰ καὶ τὰ τῶν λόγων εἶεν ἁπλᾶ καὶ ἥκιστα κεκομψευμένα , ναὶ οἶα τοῦ μεγέθους τῶν εἰργασμένων μὴ ἐξικνεῖσθαι . ποία γὰρ αὐτοῖς λελείψεται σκῆψις , ἄνδρα τοσοῦτον , φίλον ὑμῖν καὶ συνήθη καὶ σύμμαχον καί ὁμοδίαιτον καὶ ὁμόσπονδον , καὶ ταὐτὰ περὶ τὸ κρεῖττον φρονοῦντα , καὶ τί δὲ οὔχι τῶν οἰκειοτάτων κεκτημένον , ἀναίδην οὕτω διαχειρισαμένοις , καὶ πολλῇ τῇ δυσ - μενείᾳ χρῆσθαι καθ’ ὑμῶν φωραθεῖσι , τῷ τοὺς ἐχθροὺς τεθεραπευκέναι ; βασιλεὺς γὰρ ὁ ἀνῃρημένος , ὦ δικαστὰ , καὶ ἔθνους οὐκ ἀγεννοῦς , καὶ πρὸς ἀρετὴν ἐνεργότατος , καὶ τὰ Ῥωμαίων στέργων ἀεὶ πολλῷ μᾶλλον τῶν ἀπεκτονότων . ἀνατετράφαται δὲ τὰ Κόλχων πράγματα καὶ διεῤῥύη , δὲ τὰ κοινὰ , εἴ γε μέρος τι καὶ ἡμεῖς οὐκ ἐλάχιστον τῆς ὑπηκόου τυγχάνομεν ὄντες . καὶ διόλωλεν ὑμῖν τὸ ἀκραιφνὲς τῶν καθεστώτων καὶ ἄπταιστον , καὶ κατὰ πολὺ τῆς οἰκείας δυνάμεως μειονεκτεῖσθε · πολιτεία δὲ μὴ διὰ πάντων ἐῤῥωμένη , ἀλλᾷ βραχεῖά γοῦν τινι μοίρᾳ σφαλεῖσα , οὐκέτι συνεστάναι δόξειεν ἂν προσηκόντως , τοὐναντίον μὲν οὖν καὶ αὐτὴν ψεύδεσθαι τὴν ἐπωνυμίαν , τὸ ἐντελῶς ἔχειν ἀφῃρημένη . ταῦτα δὴ οὖν ἄπαντα δράσαντες , οὔ φασι δεῖν ὑμᾶς τὸ πραχθὲν εἰ καὶ δεινὸν εἴη σκοπεῖν , μόνην δὲ τὴν γνώμην καθ’ ἣν εἴργασται διερευνᾷν καὶ προσίεσθαι , καὶ διὰ τινων ἀφανῶν τε – κμηρίων καὶ οἷον εἰκότων χωροῦντας , ἀναπλάττειν ταῖς ἐννοίαις εὐεργεσίαν ὑμῖν αὐτοῖς ἐντεῦθεν προσγεγενημένην , ἢ τῷ σαφεῖ μᾶλλον τῆς βλάβης καὶ τοῖς ἔργοις ἀποδεδειγμένῳ πιστεύειν αἱρεῖσθαι . ταῦτα γὰρ δὴ τὰ σοφίσματα καὶ πρὸ τῆς δίκης πολλάκις διαθρυλλοῦντες , παράγειν τοὺς πλείστους ἡγοῦντο . εἰ τοίνυν καὶ παρὰ τοὺς ἀγῶνας τοιαῦτα προσθεῖεν , γινωσκόν - των , ὧ δικαστὰ , ὡς οὐ Ῥωμαϊκὸν οὐδὲ δίκαιον τὸ μὲν ἐμφανὲς οὕτω καὶ προὖπτον ἀδίκημα παραλιπεῖν , ἀδήλοις δὲ μᾶλλον αἰτίαις ἄλλως αὐτοῖς μεμηχανημέναις ἐξαπατηθῆναι . οὐ γὰρ ἀνεκτέον αὐτῶν , ὡς μὶν ἀπεκτόνασι τὸν ἄνδρα διαῤῥήδην φασκόντων , ὠφέλειαν δὲ μεγίστην ἐνθένδε τοῖς κοινοῖς πεπορίσθαι πράγμασι τερατευομένων . πῶς γὰρ ἂν τἀναντία συσταῖεν σφισιν αὐτοῖς , ἢ πῶς , τὴν πρᾶξιν δεινὴν ἀποκαλοῦντες , ἐπαινεσόμεθα τὴν δράσασαν γνώμην , ὡς τοῦ συνοίσοντος ἐστοχασμένην ; πάλαι γὰρ ἀλλήλοιν ἀποκεκριμένω τνγχάνετον ὠφέλεια καὶ παρανομία , ὠμότης τε καὶ δικαιοσύνη διεστηκότα καὶ ἄμικτα καὶ ὁμόσε χωρεῖν οὐπώποτε πεφυκότα .
Lemmas: Γ΄ . αὐτίκα δέ ὁ ἀνήρ ὁ Κόλχος , οἶς δή πρός ὁ κατηγορέω τάσσω , ἐπεί αὐτός ὁ δικαστής ψηφίζω ὁ σφέτερος αὐτός δικαίωμα εἰμί βούλομαι προτίθημι , ὁ δέ προθύμως ἔχω ὁ ἐπίκλημα , καί λέγω τοιόσδε · „ ἀποχράω μέν , ᾠόν δικαστής , ὁ τολμάω , εἰμί καί μηδείς ὁστισοῦν φημί , ποινή ὁ μέγας ὑπάγω ὁ δράω · πλήν ἀλλά ὁ ὑμέτερος νόμος δοκέω ὁ χρή καίω ὁ ἐμφαίνω περί καί μέγας ἀδίκημα μή πρότερος ὁ κρίσις ἐκφέρω , πρίν εἄν καί λόγος ὁ πράσσω διαγορεύω , ἥκω νῦν ἐρέω μόνος ἀμῶς ὁ γίγνομαι . οὗτος γάρ εἄν καί ἡμεῖς διανύω τ·ὸ νομίζω , εἰμί καί ὁ ὁ λόγος ἄγω ἁπλόος καί ἥκιστος κομψεύω , ναί οἶος ὁ μέγεθος ὁ ἐργάζομαι μή ἐξικνέομαι . ποῖος γάρ αὐτός λείπω σκῆψις , ἀνήρ τοσοῦτος , φίλος σύ καί συνήθης καί σύμμαχος καί ὁμοδίαιτος καί ὁμόσπονδος , καί αὐτός περί ὁ ἀγαθός φρονέω , καί τίς δέ οὐ ὁ οἰκεῖος κτάομαι , ἀναίδην οὗτος διαχειρίζω , καί πολύς ὁ δύο - Μένεια χράω κατά σύ φωράω , ὁ ὁ ἐχθρός θεραπεύω ; βασιλεύς γάρ ὁ ἀναιρέω , εἰμί δικαστής , καί ἔθνος οὐ ἀγεννής , καί πρός ἀρετή ἐνεργός , καί ὁ Ῥωμαῖος στέργω ἀεί πολύς μᾶλλον ὁ ἀποκτείνω . ἀνατρέπω δέ ὁ Κόλχος πρᾶγμα καί διαρρέω , δέ ὁ κοινός , εἰμί γε μέρος τίς καί ἐγώ οὐ μικρός ὁ ὑπήκοος τυγχάνω εἰμί . καί διόλλυμι σύ ὁ ἀκραιφνής ὁ καθίστημι καί ἄπταιστος , καί κατά πολύς ὁ οἰκεῖος δύναμις μειονεκτέω · πολιτεία δέ μή διά πᾶς ῥώννυμι , ἀναλάω βραχύς γοῦν τις μοῖρα σφάλλω , οὐκέτι συνίστημι δοκέω εἄν προσήκω , ἐναντίος μέν οὖν καί αὐτός ψεύδω ὁ ἐπωνυμία , ὁ ἐντελής ἔχω ἀφαιρέω . οὗτος δή οὖν ἅπας δράω , οὖον φημί δήω σύ ὁ πράσσω εἰμί καί δεινός εἰμί σκοπέω , μόνος δέ ὁ γνώμη κατά ὅς ἐργάζομαι διερευνάω καί προσίημι , καί διά τίνω ἀφανής τε – κμηρίων καί οἷος εἰκός χωρέω , ἀναπλάσσω ὁ ἔννοια εὐεργεσία σύ αὐτός ἐντεῦθεν προσγίγνομαι , ἢ ὁ σαφής μᾶλλον ὁ βλάβη καί ὁ ἔργον ἀποδείκνυμι πιστεύω αἱρέω . οὗτος γάρ δή ὁ σόφισμα καί πρό ὁ δίκη πολλάκις διαθρυλέω , παράγω ὁ πλεῖστος ἡγέομαι . εἰμί τοίνυν καί παρά ὁ ἀγών τοιοῦτος προστίθημι , γιγνώσκω - ὁ , ἵημι δικαστής , ὡς οὖον Ῥωμαικός οὐδέ Δίκαιος ὁ μέν ἐμφανής οὗτος καί πρόοπτος ἀδίκημα παραλείπω , ἄδηλος δέ μᾶλλον αἴτιος ἄλλως αὐτός μηχανάομαι ἐξαπατάω . οὖον γάρ ἀνεκτέος αὐτός , ὡς μιν ἀποκτείνω ὁ ἀνήρ διαρρήδην φάσκω , ὠφέλεια δέ μέγας ἐνθένδε ὁ κοινός πορίζω πρᾶγμα τερατεύομαι . πῶς γάρ εἄν τἀναντία συνίστημι σφεῖς αὐτός , ἢ πῶς , ὁ πρᾶξις δεινός ἀποκαλέω , ἐπαινέω ὁ δράω γνώμη , ὡς ὁ συμφέρω στοχάζομαι ; πάλαι γάρ ἀλλήλων ἀποκρίνω τνγχάνετον ὠφέλεια καί παρανομία , ὠμότης τε καί δικαιοσύνη διΐστημι καί ἄμικτος καί ὁμόσε χωρέω οὐπώποτε φύω .