agathias-scholasticus.historiae 5.20
κ΄ . Ἀλλὰ τότε γε ἅπαντα τοῖς Οὔννοις ἐδόκει , καὶ οὐδὲ ἐς πεῖραν ἐλθεῖν τέχνης τινὸς ἠβούλοντο ἀμυντηρἰας . ἐτεθνήκεσαν δὲ αὐτῶν μὲν ἀμφὶ τοὺς Ῥωμαίων δὲ ὅστις οὐδεὶς · μόνον δὲ τραυματίαι ὀλίγοι ἐγεγένηντο . μόλις δὴ οὖν Ζαβεργάν τε ὁ ἡγεμὼν οἱ ἐκφυγόντες ἄσμενοι ἐς τὸ στρατόπεδον ἵκοντο · οἱ γὰρ δὴ τῶν Ῥωμαίων ἵπποι πρὸς τὴν δίωξιν ἀπειρηκότες , αἰτιώτατοι αὐτοῖς τοῦ περιεῖναι γεγένηνται , ἐπεὶ ἂν αὐτοβοεὶ ἅπαντας κατειργάσαντο . νῦν δὲ οἱ μὲν τοῖς χαρακώμασι σὺν πλείστῳ θορύβῳ ἐμβαλόντες , συνεκύκησαν ἅπαν τὸ λοιπὸν στράτευμα , ὑποτοπήσαντας αὐτίκα μάλα διαφθερεῖσθαι . ὁμωγή τε ἠκούετο μακρὰ βαρβαρική · τοῖς γὰρ ξιφιδίοις τὰς παρειὰς καταξαίνοντες , ὠλοφύροντο κατὰ τὸν πάτριον νόμον . Ῥωμαῖοι δὲ σὺν Βελισαρίῳ ἀπεχώρουν ἐς τὰ ὀπίσω , μὲν ἐλπίδος ὡς ἐκ τῶν παρόντων διαπραξάμενοι , δὲ ὅμως τῆς τοῦ στρατηγοῦ προμηθείας . τούτου δὲ τοῦ πάθους τοῖς βαρβάροις ξυνενεχθέντος , αὐτίκα οἵγε ἄραντες ἐκ Μελαντιάδος , ᾤχοντο ἐς τὰ ὀπίσω πεφοβημένοι . δὲ καίτοι κατὰ τὸ εἰκὸς οἶός τε ὢν αὐτοὺς πορευομένους μᾶλλόν τι διαχειρίσασθαι καὶ πημῆναι , ἐπισπόμενος ἀνθρώποις ἤδη κατεπτηχόσι , καὶ οἶον φυγὴν τὴν ἀναχώρησιν ὁ δὲ εὐθὺς ὅμως ἀνὰ τὴν πόλιν ἐπανῄει οὐ μάλα ἑκὼν , ἀλλ’ ἐκ βασιλέως αὐτῷ προστεταγμένον . ἐπειδὴ ἅπας ὁ δῆμος , τοῦ ἔργου σφῶιν ἀπηγγελμένου , ᾖδον τε αὐτὸν καἰ ἀνύμνουν κατὰ ξυλλόγους , ὡς ὑπ’ ἐκείνου περιφανέστατα σεσωσμένοι , τοῦτο δὴ ἔδακε πολλοὺς τῶν ἐν τέλει καἰ ἠνίασε φθόνῳ ληφθέντας καὶ βασκανίᾳ , πάθεσιν οὕτω δεινοῖς καὶ ἀεὶ τὰ κάλλιστα λυμαινομένοις . τοιγάρτοι διέβαλλον τὸν ἄνσρα ὡς μεγαλαυχοῦντα καὶ διαθρυπτόμενον ἐπὶ τῇ τοῦ ὁμίλου εὐνοίᾳ καὶ ἐς ἄλλας ὁρῶντα ἐλπίδας . ὦν δὴ ἕνεκα τάχιστά τε ἀφῖκται , ὡς μὴ τελεώτατον ἄροιτο κλέος . καὶ ἔπι τοῖς ἤδη πεπονημέναις τιμῆς ἀπώνατο τῆς προσηκούσης ἀλλὰ διέρρει αὐτῷ τὰ τῆς νίκης , τόγε ἐπ’ ἐκείνοις , καὶ ἄμισθα καὶ παντάπασι σεσιγημένα . ὡς μὲν οὖν τῶν ἀρίστων ψυχῶν ἀμβλύνεται τὸ δραστήριον , ἡνίκα μὴ ἐπαινοῖντο , μηδὲ τοῦ πρέποντος ἀπολαύοιεν , καὶ ὅπως ἐνθένδε τὰ κοινὰ καταδεέστερα γίγνεται τῷ μὴ ὀρθῶς ἀσκεῖσθαι τὰ ἀτιμαζόμανα , εἴτε πολέμων εἶεν ἀγῶνες εἴτε λόγων παιδεῖαι εἴτε ἄλλο τι τῶν οὕτω καιριωτάτων , εἴρηται μὲν ἤδη τοῖς πάλαι σοφοῖς καὶ ἀποδέδεικται , ῥᾴδιον δὲ , οἶμαι , καὶ παντὶ τῷ προστυχόντι διαγιγνώσκειν ἐκ τῶν ὁσημέραι ξυμφερομένων . οἱ δὲ Οὖννοι τὰ μὲν πρῶτα δίωξίν τινα ὑποτοπήσαντες , καὶ ξὺν θορύβῳ πολλῷ τῶν μακρῶν καλουμένων τειχῶν ὑπεκβάντες , ἐπειδὴ ἔγνωσαν , ὡς Βελισάριος μετάπεμπτος ἐγεγόνει , καὶ ἕτερός τις αὐτοῖς ἐπεφοίτα , πάλιν σχολαίτερον ἐπορεύοντο .
Lemmas: Κ΄ . ἀλλά τότε γε ἅπας ὁ Οὖννοι δοκέω , καί οὐδέ εἰς πείρω ἔρχομαι τέχνη τις βούλομαι ἀμυντηρἰας . θνῄσκω δέ αὐτός μέν ἀμφί ὁ Ῥωμαῖος δέ ὅστις οὐδείς · μόνος δέ τραυματίας ὀλίγος γίγνομαι . μόλις δή οὖν Ζαβρικαν τε ὁ ἡγεμών ὁ ἐκφεύγω ἄσμενος εἰς ὁ στρατόπεδον ἱκνέομαι · ὁ γάρ δή ὁ Ῥωμαῖος ἵππος πρός ὁ δίωξις ἀπολέγω , αἴτιος αὐτός ὁ περίειμι γίγνομαι , ἐπεί εἄν αὐτοβοεί ἅπας κατεργάζομαι . νῦν δέ ὁ μέν ὁ χαράκωμα σύν πλεῖστος θόρυβος ἐμβάλλω , συγκυκάω ἅπας ὁ λοιπός στράτευμα , ὑποτοπέω αὐτίκα μάλα διαφθείρω . ὁμωγή τε ἀκούω μακρός βαρβαρικός · ὁ γάρ ξιφίδιον ὁ παρειάς καταξαίνω , ὀλοφύρομαι κατά ὁ πάτριος νόμος . Ῥωμαῖος δέ σύν Βελισάριος ἀποχωρέω εἰς ὁ ὀπίσω , μέν ἐλπίς ὡς ἐκ ὁ πάρειμι διαπράσσω , δέ ὅμως ὁ ὁ στρατηγός προμήθεια . οὗτος δέ ὁ πάθος ὁ βάρβαρος συμφέρω , αὐτίκα ὅσγε ἀείρω ἐκ Μελαντιάδος , οἴχομαι εἰς ὁ ὀπίσω φοβέω . δέ καίτοι κατά ὁ εἰκός οἷος τε εἰμί αὐτός πορεύω μάλα τίς διαχειρίζω καί πημαίνω , ἐφέπω ἄνθρωπος ἤδη καταπτήσσω , καί οἶος φυγή ὁ ἀναχώρησις ὁ δέ εὐθύς ὅμως ἀνά ὁ πόλις ἐπάνειμι οὖον μάλα ἑκών , ἀλλά ἐκ βασιλεύς αὐτός προστάσσω . ἐπεί ἅπας ὁ δῆμος , ὁ ἔργον σφῶιν απηγγελμένος , ἀείδω τε αὐτός καίω ἀνυμνέω κατά σύλλογος , ὡς ὑπό ἐκεῖνος περιφανής σῴζω , οὗτος δή δάκνω πολύς ὁ ἐν τέλος καίω ἀνιάω φθόνος λαμβάνω καί βασκανία , πάθος οὗτος δεινός καί ἀεί ὁ καλῶς λυμαίνομαι . τοιγάρ διαβάλλω ὁ ἄνσρα ὡς μεγαλαυχέω καί διαθρύπτω ἐπί ὁ ὁ ὅμιλος εὔνοια καί εἰς ἄλλος ὁράω ἐλπίς . οὖν δή ἕνεκα τάχιστος τε ἀφικνέομαι , ὡς μή τέλειος ἄρνυμαι κλέος . καί ἐπί ὁ ἤδη πονέω τιμή ἀπονίναμαι ὁ προσήκω ἀλλά διαρρέω αὐτός ὁ ὁ Νίκη , τόγε ἐπί ἐκεῖνος , καί ἄμισθος καί παντάπασι σιγάω . ὡς μέν οὖν ὁ Ἀρίστων Ψυχή ἀμβλύνω ὁ δραστήριος , ἡνίκα μή ἐπαινέω , μηδέ ὁ πρέπω ἀπολαύω , καί ὅπως ἐνθένδε ὁ κοινός καταδεής γίγνομαι ὁ μή ὀρθῶς ἀσκέω ὁ ἀτιμάζω , εἴτε Πολέμων ἄγω ἀγών εἴτε λόγος παιδεία εἴτε ἄλλος τίς ὁ οὗτος καίριος , εἴρω μέν ἤδη ὁ πάλαι σοφός καί ἀποδείκνυμι , ῥᾴδιος δέ , οἴομαι , καί πᾶς ὁ προστυγχάνω διαγιγνώσκω ἐκ ὁ ὁσημέραι συμφέρω . ὁ δέ Οὖννοι ὁ μέν πρῶτος δίωξις τις ὑποτοπέω , καί ξὺν θόρυβος πολύς ὁ μακρός καλέω τεῖχος ὑπεκβαίνω , ἐπεί γιγνώσκω , ὡς Βελισάριος μετάπεμπτος γίγνομαι , καί ἕτερος τις αὐτός ἐπιφοιτάω , πάλιν σχολαῖος πορεύω .