agathias-scholasticus.historiae 2.19
ιθ΄ . Μερμερόης δὲ , ὁ τῶν Περσῶν στρατηγὸς , ἐπειδὴ πρότερον Ἀρχαιοπόλει τε δὶς προσβαλὼν ἀπεκέκρουστο , καὶ · ἄττα ἐπεπράχει , ὃ δὴ ἔγωγε παρίημι , ἀποχρώντως γάρ που Προκοπίῳ τῷ ῥήτορι τὰ μέχρι τῶνδε ἀναγέγραπται ,, τότε δὴ αὖθις ἐνθένδε γάρ μοι ἀρχομένῳ τὰ ἐφεξῆς ἁρμοστέον , ) ἀφῖκτο μὲν ἐς Μουχείρισίν τε καὶ Κοτάϊσιν τὸ φρούριον , ἐβούλετο δὲ τὴν ἐς Τήλεφιν δυσχωρίαν παραμειψάμενος , εἴσω τοῦ Φάσιδος γενέσθαι ποταμοῦ , καὶ τῷ ἀπροσδοκήτῳ τοὺς Ῥωμαίους ἐκπλήξας , διὰ πείρας ἐλθεῖν , εἴ πως ἂν ἔνια γοῦν τῶν τῇδε πολισμάτων παραστήσασθαι δυνηθείη . ταῦτα δὲ αὐτῷ πράττειν ἐκ τοῦ ἐμφανοῦς πορευομένῳ καὶ ἐπιόντι ἀμήχανα ἦν . Μαρτῖνος γὰρ ὁ στρατηγὸς ἅμα τῇ ἀμφ’ αὐτὸν στρατιᾷ ἐς τὴν Τήλεφιν ἱδρυμένος , φρούριον δὲ τοῦτο καρτερόν τε καὶ ἐχυρώτατον , ) διεφύλαττεν ἐπιμελέστατα τὰς εἰσόδους . ἔστι δὲ καὶ ἄλλως τὸ χώριον δύσβατόν τε καὶ ἀπρόσοδον . φάραγγές τε γὰρ καἰ πέτραι ἀπερρωγυῖαι καὶ ἐς ἀλλήλας ἐπικλινόμεναι στενωτάτην ἀτεχνῶς τὴν ὑποκειμένην ἀτραπὸν ἐκτελοῦσιν . ἄλλοθεν δὲ οὐκ ἔστιν ὁτῳοῦν εἰσιτητέα . τὰ γὰρ ἐχόμενα D πέδια ἰλυώδη γέ εἰσι δεινῶς καὶ τελματώδη , λόχμαι τε δεσεῖαι καὶ δρυμοὶ ἀνέχουσιν , ὡς καὶ εἰνὶ ἀνδρὶ , καὶ τούτῳ εὐζώνῳ , ἄπορον εἶναι τὸ χρῆμα , μή τοί γε πλήθεσιν ὡπλι - σμένοις . πλὴν ἀλλὰ καὶ ὣς οἱ Ῥωμαῖοι οὐδὲν ὁτιοῦν πόνου ἀνιέντες , εἴ πού τι εὗρον τῶν τόπων σφαλερόν τε καὶ βάσιμον , αὐτίκα ξύλοις τε καὶ λίθοις περιέφραττον , καὶ θαμὰ ἐν τοῖσδε ἐμόχθουν . διαπορουμένῳ δὴ οὖν ἐν τοῖς παροῦσι τῷ Μερμερόῃ καὶ πλεῖστα διαλογιζομένῳ , προσῆλθεν διανοεῖσθαι , ὡς εἰ γε ὁτῳδηοῦν τρόπῳ διαλύσοι ἦν φρουρὰν τῶν Ῥωμαίων , καὶ ἠρέμα ἀπώσοιτο , οὐ πάμπαν αὐτῷ τὰ ἐς τὴ,ν διάβασιν ἀνήνυτα ἔσται . πολεμίων μὲν γὰρ τῷ χώρῳ ἐνδελεχέστατα ἐφεδρευόντων , οὐχ οἷόν τε ἦν ἅμα ἀμφοτέρων κρατῆσαι . ἐκείνων δὲ ἀνιέντων , ἀλλὰ μόνην γε τὴν δυσχωρίαν ἀκέσασθαι , καὶ τὸ δυσέμβολον τῆς πορείας ἐς τὸ εὐέφοδον ἁμωσγέπως μετασκευάσαι , οὐ λίαν ἀδύνατα εἶναι ἡγεῖτο . ἤλπιζε γὰρ τὴν ὕλην ἐκτέμνων τῇ πολυχειρίᾳ καὶ ἀνακαθαίρων , καὶ τῶν πετρῶν ὅ , τι ἀντίξουν διακολάπτων καὶ παραιρούμενος , οὐ χαλεπῶς διαβήσεσθαι . ὡς ἂν οὖν ταῦτα διαπράξοιτο , ἐπενόει τοιάδε . ἐσκήπτετο ἀθρόον νόσῳ τινι δεινῇ τε καὶ ἀνηκέστῳ ἑαλωκέναι , καὶ οὖν ἀνεκέκλιτο δυσφορῶν δῆθεν καὶ ἀσχάλλων καἰ τὸ ξυμπεσὸν ὀλοφυρόμενος · ὅ τε λόγος οὗτος ἀνὰ πᾶν αὐτίκα ἐφοίτα τὸ στράτευμα , ὡς ὁ στρατηγὸς πονήρως τε ἔχοι , καὶ ὅσον οὔπω ἀπολεῖται · ὅσους τε αὐτῶν ἤρεσκεν μισθαρνεῖν τοῖς ἐναντίοις ἐπὶ τῇ τῶν οἰκείων προδοσίᾳ , καὶ λάθρα ἐξάγειν τὰ ἀπόῤῥητα , οὗτοι δὲ τὸ μὲν ἀτρεκὲς οὐκ ἐγίγνωσκον · ( ἀσφαλέστατα γὰρ τὸ βούλευμα ἐκρύπτετο , καὶ οὐδὲ ἐς ἅπαντας τοὺς φιλτάτους ἐξέπιπτε · ) μόνοις δὲ τοῖς ἐν τῷ ὁμίλῳ περιαγομένοις ἐξηπατημένοι τοῖς ῾Ρωμαίοις διήγγελλον . οἱ δὲ ῥᾳδίως ἐπείθοντο , οὐ τοσοῦτον , οἶμαι , τῇ ἀγγελίᾳ , ὁπόσον τῷ βουλομένῳ τῆς γνώμης .
Lemmas: ΙΘ΄ . Μερμερόης δέ , ὁ ὁ Πέρσης στρατηγός , ἐπεί πρότερος Ἀρχαιόπολις τε δίς προσβάλλω ἀποκρούω , καί · τις πράσσω , ὅς δή ἔγωγε παρίημι , ἀποχρώντως γάρ ποῦ Προκόπιος ὁ ῥήτωρ ὁ μέχρι ὅδε ἀναγράφω ,, τότε δή αὖθις ἐνθένδε γάρ ἐγώ ἄρχω ὁ ἐφεξῆς ἁρμοστέον , ) ἀφικνέομαι μέν εἰς μουχειρις τε καί κοος ὁ φρούριον , βούλομαι δέ ὁ εἰς Τήλεφιν δυσχωρία παραμείβω , εἴδομαι ὁ φάσις γίγνομαι ποταμός , καί ὁ ἀπροσδόκητος ὁ Ῥωμαῖος ἐκπλήσσω , διά πείρω ἔρχομαι , εἰμί πως εἄν ἔνιοι γοῦν ὁ ὅδε πόλισμα παρίστημι δύναμαι . οὗτος δέ αὐτός πράσσω ἐκ ὁ ἐμφανής πορεύω καί ἔπειμι ἀμήχανος εἰμί . Μαρτῖνος γάρ ὁ στρατηγός ἅμα ὁ ἀμφι αὐτός στρατιά εἰς ὁ Τήλεφιν ἱδρύω , φρούριον δέ οὗτος καρτερός τε καί ὀχυρός , ) διαφυλάσσω ἐπιμελής ὁ εἴσοδος . εἰμί δέ καί ἄλλως ὁ χωρίον δύσβατος τε καί ἀπρόσοδος . φάραγξ τε γάρ καίω πέτρα ἀπορρήγνυμι καί εἰς ἀλλήλων ἐπικλίνω στενός ἄτεχνος ὁ ὑπόκειμαι ἀτραπός ἐκτελέω . ἄλλοθεν δέ οὐ εἰμί ὅστις εἰσιτητέος . ὁ γάρ ἔχω D Πέδια ἰλυώδης γε εἰμί δεινῶς καί τελματώδης , λόχμη τε δείδω καί δρυμός ἀνέχω , ὡς καί ἐν ἀνήρ , καί οὗτος εὔζωνος , ἄπορος εἰμί ὁ χρῆμα , μή ὅς γε πλῆθος ὡπλι - σμένος . πλήν ἀλλά καί ὡς ὁ Ῥωμαῖος οὐδείς ὁστισοῦν πόνος ἀνίημι , εἰμί πού τίς εὑρίσκω ὁ τόπος σφαλερός τε καί βάσιμος , αὐτίκα ξύλον τε καί λίθος περιφράσσω , καί θαμά ἐν ὅδε μοχθέω . διαπορέω δή οὖν ἐν ὁ πάρειμι ὁ Μερμερόης καί πλεῖστος διαλογίζομαι , πρόσειμι διανοέομαι , ὡς εἰμί γε ὁτῳδηοῦν τρόπος διαλύω εἰμί φρουρά ὁ Ῥωμαῖος , καί ἠρέμα ἀπωθέω , οὖον πάμπαν αὐτός ὁ εἰς ὅς διάβασις ἀνήνυτος εἰμί . πολέμιος μέν γάρ ὁ χῶρος ἐνδελεχής ἐφεδρεύω , οὐ οἷος τε εἰμί ἅμα ἀμφότερος κρατέω . ἐκεῖνος δέ ἀνίημι , ἀλλά μόνος γε ὁ δυσχωρία ἀκέομαι , καί ὁ δυσέμβολος ὁ πορεία εἰς ὁ εὐέφοδος ἀμῶς μετασκευάζω , οὖον λίαν ἀδύνατος εἰμί ἡγέομαι . ἐλπίζω γάρ ὁ ὕλη ἐκτέμνω ὁ πολυχειρία καί ἀνακαθαίρω , καί ὁ πέτρα ὅς , τίς ἀντίξοος διακολάπτω καί παραλέγω , οὖον χαλεπῶς διαβαίνω . ὡς εἄν οὖν οὗτος διαπράσσω , ἐπινοέω τοιόσδε . σκήπτω ἀθρόος νόσος τις δεινός τε καί ἀνήκεστος ἁλίσκομαι , καί οὖν ἀνακλίνω δυσφορέω δῆθεν καί ἀσχάλλω καίω ὁ συμπίπτω ὀλοφύρομαι · ὅς τε λόγος οὗτος ἀνά πᾶς αὐτίκα φοιτάω ὁ στράτευμα , ὡς ὁ στρατηγός πονηρός τε ἔχω , καί ὅσος οὔπω ἀπόλλυμι · ὅσος τε αὐτός ἀρέσκω μισθαρνέω ὁ ἐναντίος ἐπί ὁ ὁ οἰκέω προδοσία , καί λάθρῃ ἐξάγω ὁ ἀπόρρητος , οὗτος δέ ὁ μέν ἀτρεκής οὐ γιγνώσκω · ( ἀσφαλής γάρ ὁ βούλευμα κρύπτω , καί οὐδέ εἰς ἅπας ὁ φίλος ἐκπίπτω · ) μόνος δέ ὁ ἐν ὁ ὅμιλος περιάγω ἐξαπατάω ὁ Ῥωμαῖος διαγγέλλω . ὁ δέ ῥᾳδίως πείθω , οὖον τοσοῦτος , οἴομαι , ὁ ἀγγελία , ὁπόσος ὁ βούλομαι ὁ γνώμη .