agathias-scholasticus.historiae 1.13
ιγ΄ . Ταῦτα δὲ αὐτῶν ἐπιβοώντων , ,, ἆρα οὖν οὐχ ὑμεῖς’’ ἔφη ὁ Ναρσῆς ,, τοῖσδέ τε αἴτιοι ὀλέθρου γεγένησθε περιφρονήσαντές γε αὐτοὺς καὶ καταπροέμενοι ; ὑμῖν τε αὐτοῖς οὐ τὰ χρηστὰ βουλευσάμενοι φανεῖσθε ὅρκον ἐπίορκον ὀμωμοκότες , καὶ ἀναίδην παρασπονδήσαντες . ἀλλ’ εἴ γε καὶ νῦν ἐθελήσοιτε μεταμαθεῖν τὸ συνοῖσον , καὶ ἔργῳ τὰ ξυγγειμ́ενα διανύσασθαι οὐδέν τι ἔλαττον ἕξετε . οὗτοί τε γὰρ αὖθις ἀναβιώσονται , καὶ τὴν πόλιν ὑμῶν ἥκιστα πημανοῦμεν . εἰ δὲ μὴ , οὐ τῶνδε πέρι ὑμῖν τολοιπὸν ἀλγητέον , ἀλλ᾿ ἤδη φράζεσθε ὅπως μὴ καὶ αὐτοὶ ἅπαντες ὅμοια πείσησθε . ταῦτα δὲ ἐπεὶ ἤκουον οἱ Λov - κάνοι , ἐξαπατᾷν γε αὐτὸν γ̔οῦντο καὶ φενακίζειν ἐπὶ τῇ τῶν κειμένων ἀναζωγρήσει . καὶ ἦσαν γὰρ ὡς ἀληθῶς ἀπάτη οἱ λόγοι , οὐ μέντοι γε ᾖπερ ἐκεῖνοι ᾤοντο , προθυμότατα δὲ αὖθις ἀνωμολόγουν ὅμως καὶ ἐπώμνυντο , σφᾶς τε αὐτοὺς καὶ τὴν πόλιν αὐτίκα παρέξειν αὐτῷ , ἐς ὅ , τι βούλοιτο χρῆσθαι , εἴγε τοὺς ὁμήρους ἴδοιεν περιόντας · ἅτε δὴ γὰρ αὐτοῖς ἀδυνατον εἶναι δοκοῦν τοὺς τεθνεῶτας ἀναβιῶναι , εὐπρεπέστατα ἡγοῦντο ταύτῃ γοῦν ἀπ6οσείσασθαι τὸ ἐπίκλημά , καὶ ἐπὶ σφᾶς αὐτοὺς τὰ δίκαια μεταθεῖναι . τότε δὴ οὖν ὁ Ναρσῆς ἐγκελενσάμενος , ἀνίστησί τε αὐτοὺς ἀθρόον , καὶ ἐπεδείκνυντο τοἴς ὁμοφύλοις σῶοί τε καὶ ἀδήλητοι . οἱ δὲ ἐπιδόντες αὐτοὺς , κατεπλήττοντο μὲν , ὥσπερ εἰκὸς , τῷ παραλόγῳ τῆς θέας , οὐ μὴν οὐδὲ ὣς ἅπαντες ἐκτελεῖν τὰ ὀμωμοσμένα ᾤοντο χρῆναι , ἀλλ᾿ ἦσαν οἳ καὶ ἀνήνοντο . ἐπειδὴ γὰρ αὐτοῖς περιῆσαν οἱ ἄνδρες , καὶ τὸ ἀλγοῦν τῆς γνώμης καὶ ἀνιώμενον ἐς τὸ εὔελπι μετεβέβλητο , πάλιν , ἅτε δὴ ὅιμιλος , ἐς τὰ πρότερα ἐπανῄεσαν καὶ τὰ τῆς ἀπιοτιας ἐνίκα . ἐς τοῦτο δὲ αὐτῶν ἀβελτερίας ἐληλακότων , Ναρσῆς ὁ στρατηγὸς πολλῇ χρώμενος τῇ μεγαλοφροσύνῃ , ἀφίησι τούτους εὐθὺς , καὶ ἐς τὰ οἰκεῖα ἐκ - Πέμπει , οὔτε λύτρα κομισάμενος , οὔτε ἄλλο τι τὴν πόλιν ὁμολογεῖν ἀναγκάσας . θαυμαζόντων δὲ τῶν Λουκανῶν , καὶ ὅτου δὴ ἕνεκα τοῦτο δράσειεν ἀμφιγνοούντων , ,, οὐ σύνηθες ἐμοί γε’’ ἔφη ,, βωμολοχίαις τε καὶ γλίσχραις ἐλπίσιν ἐγκαλλωπίζεσθαι . οἶμαι γὰρ καὶ τούτων ἄνευ , εἰ μὴ ὡς τάχιστα ἑκόντες εἶναι προσχωρήσοιτε , ἀλλὰ ταῦτά γε ὑμᾶς παραστησονται.’’ καὶ ἅμα λέγων ἐπεδεικνυεν τὰ ξίφη . οἱ μὲν δὴ ἄνδρες ἀφειμένοι , καὶ τοῖς ὁμοφύλοις ἀναμιχθέντες , ἐν εὐφημίᾳ πολλῇ τὸν Ναρσῆν ἐποιοῦντο ἐπὶ τοὺς ξυλλόγους φοιτῶντες · ἐμέμνηντο δὲ τῆς κομιδῆς τε καὶ ἐπιμελείας ὁπόσης ἔτυχον πρòς αὐτοῦ , ὅτι τε μειλίχιος καὶ εὐόμιλος , καἰ τὸ μεγαλουργὸν ἔχοι τῷ δικαίῳ ἀναγεκὸαμένον , ἑκασταχοῦ ἐψιθυρίζετο . καὶ ἔμελλον ἄρα οὐκ ἐς μακρὰν οἵδε οἱ λόγοι μείζονα τῶν ὅιπλω̣ν διαπράττεσθαι , κατακηλοῦντες τοῦ πλήθους ὁπόσον φίλερι καὶ παλιμ́βουλον , καὶ ὡς πλείστους ἀναπείσειν τὰ 'Ρωμαιων λέσθαι .
Lemmas: ἰ . οὗτος δέ αὐτός ἐπιβοάω , ,, ἆρα οὖν οὐ ὑμεῖς φημί ὁ Ναρσῆς ,, ὅδε τε αἴτιος ὄλεθρος γίγνομαι περιφρονέω γε αὐτός καί καταπροίημι ; σύ τε αὐτός οὖον ὁ χρηστός βουλεύω φαίνω Ὅρκος ἐπίορκος ὄμνυμι , καί ἀναίδην παρασπονδέω . ἀλλά εἰμί γε καί νῦν ἐθέλω μεταμανθάνω ὁ συμφέρω , καί ἔργον ὁ ξυγγειμ́ενα διανύω οὐδείς τίς μικρός ἔχω . οὗτος τε γάρ αὖθις ἀναβιόω , καί ὁ πόλις σύ ἥκιστος πημαίνω . εἰμί δέ μή , οὖον ὅδε περί σύ τολοιπος ἀλγητέον , ἀλλά ἤδη φράζω ὅπως μή καί αὐτός ἅπας ὅμοιος πείθω . οὗτος δέ ἐπεί ἀκούω ὁ Λov - καίνω , ἐξαπατάω γε αὐτός προγίγνομαι καί φενακίζω ἐπί ὁ ὁ κεῖμαι ἀναζώγρησις . καί εἰμί γάρ ὡς ἀληθής ἀπάτη ὁ λόγος , οὖον μέντοι γε ὅσπερ ἐκεῖνος οἴομαι , πρόθυμος δέ αὖθις ἀνομολογέω ὅμως καί ἐπόμνυμι , σφεῖς τε αὐτός καί ὁ πόλις αὐτίκα παρέχω αὐτός , εἰς ὅς , τίς βούλομαι χράω , εἰ ὁ ὅμηρος ὁράω περίειμι · ἅτε δή γάρ αὐτός ἀδύνατος εἰμί δοκέω ὁ θνῄσκω ἀναβιόω , εὐπρεπής ἡγέομαι οὗτος γοῦν ἀποσείω ὁ ἐπίκλημα , καί ἐπί σφεῖς αὐτός ὁ Δίκαιος μετατίθημι . τότε δή οὖν ὁ Ναρσῆς ἐγκέλλω , ἀνίστημι τε αὐτός ἀθρόος , καί ἐπιδείκνυμι ὅς ὁμόφυλος σῶς τε καί ἀδήλητος . ὁ δέ ἐπεῖδον αὐτός , καταπλήσσω μέν , ὥσπερ εἰκός , ὁ παράλογος ὁ θέα , οὖον μήv οὐδέ ὡς ἅπας ἐκτελέω ὁ ὄμνυμι οἴομαι χρή , ἀλλά εἰμί ἕ καί ἀναίνομαι . ἐπεί γάρ αὐτός περίειμι ὁ ἀνήρ , καί ὁ ἀλγέω ὁ γνώμη καί ἀνιάω εἰς ὁ εὔελπις μεταβάλλω , πάλιν , ἅτε δή ὅμιλος , εἰς ὁ πρότερος ἐπάνειμι καί ὁ ὁ ἀπιοτιας νικάω . εἰς οὗτος δέ αὐτός ἀβελτερία ἐλαύνω , Ναρσῆς ὁ στρατηγός πολύς χράω ὁ μεγαλοφροσύνη , ἀφίημι οὗτος εὐθύς , καί εἰς ὁ οἰκεῖος ἐκ - πέμπω , οὔτε λύτρον κομίζω , οὔτε ἄλλος τίς ὁ πόλις ὁμολογέω ἀναγκάζω . θαυμάζω δέ ὁ Λουκανοί , καί ὅστις δή ἕνεκα οὗτος δράω ἀμφιγνοέω , ,, οὖον συνήθης ἐγώ γίγνομαι φημί ,, βωμολοχία τε καί γλίσχρος ἐλπίς ἐγκαλλωπίζομαι . οἴομαι γάρ καί οὗτος ἄνευ , εἰμί μή ὡς ταχύς ἑκών εἰμί προσχωρέω , ἀλλά οὗτος γε σύ παρίστημι καί ἅμα λέγω ἐπιδείκνυμι ὁ ξίφος . ὁ μέν δή ἀνήρ ἀφίημι , καί ὁ ὁμόφυλος ἀναμίσγω , ἐν Εὐφημία πολύς ὁ Ναρσῆς ποιέω ἐπί ὁ σύλλογος φοιτάω · μιμνήσκω δέ ὁ κομιδή τε καί ἐπιμέλεια ὁπόσος τυγχάνω πρòς αὐτός , ὅτι τε μειλίχιος καί εὐόμιλος , καίω ὁ μεγαλοεργός ἔχω ὁ Δίκαιος ἀναγίγνομαι , ἑκασταχοῦ ψιθυρίζω . καί μέλλω ἄρα οὐ εἰς μακράν ὅδε ὁ λόγος μείζων ὁ οιπλοος διαπράσσω , κατακηλέω ὁ πλῆθος ὁπόσος φιλέρι καί παλιμβοιαλλω , καί ὡς πλεῖστος ἀναπείθω ὁ 'Ρωμαιων λανθάνω .