agatharchides-geography.de-mari-erythraeo-excerpta 5.58
58 . Ὅτι τῶν εἰρημένων οὐ πολὺ διεστῶτές εἰσιν οἱ Ἀκριδοφάγοι · τὸ δὲ ἔθνος βραχύτεροι μὲν τῶν λοιπῶν , ἰσχνοὶ δὲ τοῖς εἴδεσι , μέλανες δὲ ἐξαισίως . Ὑπὸ δὲ τὴν ἐαρινήν ἰσημερίαν , ὅτε λίβες παῤ αὐτοῖς καὶ ζέ - φυροι πνέουσι παμμεγέθεις , ἀκρίδων πλῆθος ἀμύθητον ἐκ τῆς ἀνιστορήτου μετὰ τῶν ἀνέμων παραγίνεται χώρας , τῇ μὲν δυνάμει τῆς πτήσεως τῶν ὀρνίθων μικρὸν παραλλάττον , μακρὸν δὲ τῷ σώματι . Ἀπὸ τούτου τοῦ ζῷου τρέφονται πάντα τὸν χρόνον , ἄλλως τε τούτοις καὶ τεταριχευμένοις χρώμενοι . Καπνῷ δὲ ταύτας θηρῶσιν , ἐκ τοῦ ἀέρος ἐπὶ γῆν καταφέροντες . Οὗτοι κοῦφοι μὲν εἶναι λέγονται καὶ τοῖς ποσὶν ὀξύτεροι , ζῶσι δὲ οὐ πλεῖον τεσσαράκοντα ἐτῶν , ξηρᾶς κοινωνοῦντες τελείως τροφῆς . Τελευτῶσι δὲ τοῦ ζῆν ἀθλιώτερον · ἅμα γὰρ τῷ πλησιάζειν τὸ γῆρας ἐγγίνεται τοῖς σώμασιν αὐτῶν πτερωτὰ γένη φθειρῶν , ὅμοια μὲν τῷ τύπῳ τοῖς κρότωσι , βραχεῖ δὲ ἐλάττω τῶν ἐν τοῖς κυσὶ φαινομένων , ἀρχόμενα μὲν ἀπὸ τοῦ στήθους καὶ τῆς κοιλίας , ἐπινεμόμενα δὲ συντόμως μετὰ τοῦ παντὸς προσώπου τὴν ἐπιφάνειαν . Οἳ τὰ μὲν πρῶτα τοῖς ὑπὸ ψώρας ἠρεθισμένοις ὁμοίως διάκεινται , ὕστερον δʼ ἐπιπόνως ἑαυτοὺς σπαράττουσιν · εἶτα τοῦ πάθους εἰς ἀκμὴν ἑλκομένου , καὶ μετὰ τῆς τῶν θηρίων ἐκφύσεως καὶ λεπτῶν ἀναχεομένων ἰχώρων , ἀκαρτερήτους ὑφίστασθαι τοὺς ἀθλίους τὰς δριμύτητας συμβαίνει . Οὗτοι μὲν οὖν εἴτε τοὺς χυμοὺς εἴτε τὴν τροφὴν εἴτε τὸν ἀέρα τῆς κακίας ἔχοντες αἴτιον , οὕτως ἀπόλλυνται . 58 . Βραχὺ δὲ τούτων ἀπέχοντες Ἀκριδοφάγοι κατοικοῦσι τὰ συνορίζοντα πρὸς τὴν ἔρημον , ἄνθρωποι μικρότεροι μὲν τῶν ἄλλων , ἰσχνοὶ δὲ τοῖς ὄγκοις , μέλανες δὲ καθʼ ὑπερβολήν . Κατὰ γὰρ τὴν ἐαρινὴν ὥραν παῤ αὐτοῖς ζέφυροι καὶ λίβες παμμεγέθεις ἐκρίπτουΠεχἵνοι , ὧν δυσμικώτεροι Στρουθοφάγοι Αἰθίοπες . Πο - σιν ἐκ τῆς ἐρήμου πλῆθος ἀκρίδων ἀμύθητον , τοῖς τε · μεγέθεσι διαλλάττον καὶ τῇ χρόᾳ τοῦ πτερώματος εἰδεχθὲς καὶ ῥυπαρόν . Ἐκ τούτου δαψιλεῖς τροφὰς ἔχουσιν ἅπαντα τὸν βίον , ἰδιοτρόπως αὐτῶν ποιούμενοι τὴν θήραν . Παρὰ γὰρ τὴν χώραν αὐτῶν ἐπὶ πολλοὺς σταδίους παρήκει χαράδρα βάθος ἔχουσα καὶ πλάτος ἀξιόλογον · ταύτην πληροῦσιν ἀγρίας ὕλης , οὔσης ἀφθόνου κατὰ τὴν χώραν · ἔπειθ᾿ ὅταν τῶν προειρημένων ἀνέμων πνεόντων προσφέρηται τὰ νέφη τῶν ἀκρίδων , καταδιελόμενοι πάντα τὸν τῆς χαράδρας τόπον , πυροῦσι τὸν ἐν αὐτῇ χόρτον . Ἐγειρομένου δὲ καπνοῦ πολλοῦ καὶ δριμέος , αἱ μὲν ἀκρίδες ὑπερπετόμεναι τὴν χαράδραν , καὶ διὰ τὴν τοῦ καπνοῦ δριμύτητα πνιγόμεναι , καταπίπτουσιν ἐπὶ τὴν γῆν , ὀλίγον διαπετασθεῖσαι τόπον · τῆς δὲ τούτων ἀπωλείας ἐπὶ πλείονας ἡμέρας γινομένης , μεγάλοι διανίστανται σωροί · καὶ τῆς χώρας ἐχούσης ἁλμυρίδα πολλὴν , πάντες προσφέρουσι ταύτην ἀθρόοις τοῖς σωροῖς , καὶ διατήξαντες οἰκείως ποιοῦσι τήν τε γεῦσιν πρόσφορον καὶ τὸν ἀποθησαυρισμὸν ἄσηπτον καὶ πολυχρόνιον . Ἡ μὲν οὖν διατροφὴ τούτοις παραχρῆμα καὶ τὸν ὕστερον χρόνον ἀπὸ τούτων τῶν ζῴων ὑπάρχει οὔτε γὰρ κτηνοτροφοῦσιν , οὔτε θαλάττης ἐγγὺς οἰκοῦσιν , οὔτε ἄλλης ἐπικουρίας οὐδεμιᾶς τυγχάνουσι . Τοῖς δὲ σώμασιν ὄντες κοῦφοι καὶ τοῖς ποσὶν ὀξύτατοι , βραχύβιοι παντελῶς εἰσιν , ὡς ἂν τῶν πολυχρονιωτάτων παῤ αὐτοῖς οὐχ ὑπερβαλλόντων ἔτη τετταράκοντα . Τὸ δὲ τοῦ βίου τέλος οὐ μόνον παράδοξον ἔχουσιν , ἀλλὰ καὶ πάντων ἀκληρότατον . Ὅταν γὰρ πλησιάσῃ τὸ γῆρας , ἔμφύονται τοῖς σώμασι πτερωτοὶ φθεῖρες οὐ μόνον διάφοροι τοῖς εἴδεσιν , ἀλλὰ καὶ ταῖς ἰδέαις ἄγριοι καὶ παντελῶς εἰδεχθεῖς . Ἀρξάμενον δὲ τὸ κακὸν ἀπὸ τῆς γαστρὸς καὶ τοῦ θώρακος , ἐπινέμεται πάντα τὸν ὄγκοον ἐν ὀλίγῳ χρόνῳ . Ὁ δὲ πάσχων τὸ μὲν πρῶτον ὡς ὑπὸ ψώρας τινὸς ἐρεθιζόμενος μετρίως ὀδαξᾶσθαι φιλοτιμεῖται , μεμιγμένην ἔχοντες τοῦ πάθους ἀλγηδόσι τὴν χαράν μετὰ δὲ ταῦτα ἀεὶ μᾶλλον τῶν ἐγγενομένων θηρίων εἰς τὴν ἐπιφάνειαν ἐκπιπτόντων , συνεκχεῖται πλῆθος ἰχῶρος λεπτοῦ , τὴν δριμύτητα παντελῶς ἔχοντος ἀνυπομόνητον . Διόπερ ὁ συνεχόμενος τῷ πάθει βιαιότερον ἀμύττει τοῖς ὄνυξι , στεναγμοὺς μεγάλους προϊέμενος . Κατὰ δὲ τὰς τῶν χειρῶν ἐξελκώσεις τοσοῦτο πλῆθος ἐκπίπτει τῶν ἑρπετῶν , ὥστε μηδὲν ἀνύειν τοὺς ἀπολέγοντας , ὡς ἂν ἄλλων ἐπʼ ἄλλοις ἐκφαινομένων καθάπερ ἔκ τινος ἀγγείου πολλαχῶς κατατετρημένου . Οὗτοι μὲν οὖν εἰς τοιαύτην διάλυσιν τοῦ σώματος καταστρέφουσι τὸν βίον δυστυχῶς , εἴτε διὰ τὴν ἰδιότητα τῆς τροφῆς εἴτε διὰ τὸν ἀέρα τοιαύτης τυγχάνοντες περιπετείας .
Lemmas: 58 . ὅτι ὁ λέγω οὐ πολύς διΐστημι εἰμί ὁ Ἀκριδοφάγος · ὁ δέ ἔθνος βραχύς μέν ὁ λοιπός , ἰσχνός δέ ὁ εἶδος , μέλας δέ ἐξαίσιος . ὑπό δέ ὁ ἐαρινός ἰσημερία , ὅτε λίψ παρά αὐτός καί Ζές - φύρω πνέω παμμεγέθης , ἀκρίς πλῆθος ἀμύθητος ἐκ ὁ ἀνιστόρητος μετά ὁ ἄνεμος παραγίγνομαι χώρα , ὁ μέν δύναμις ὁ πτῆσις ὁ ὄρνις μικρός παραλλάσσω , μακρός δέ ὁ σῶμα . ἀπό οὗτος ὁ ζῷον τρέφω πᾶς ὁ χρόνος , ἄλλος τε οὗτος καί ταριχεύω χράω . καπνός δέ οὗτος θηράω , ἐκ ὁ ἀήρ ἐπί γῆ καταφέρω . οὗτος κοῦφος μέν εἰμί λέγω καί ὁ πούς ὀξύς , ζάω δέ οὐ πολύς τεσσαράκοντα ἔτος , ξηρός κοινωνέω τέλειος τροφή . τελευτάω δέ ὁ ζάω ἄθλιος · ἅμα γάρ ὁ πλησιάζω ὁ γῆρας ἐγγίγνομαι ὁ σῶμα αὐτός πτερωτός γένος φθείρ , ὅμοιος μέν ὁ τύπος ὁ κρότωνες , βραχύς δέ ἐλαχύς ὁ ἐν ὁ κύων φαίνω , ἄρχω μέν ἀπό ὁ στῆθος καί ὁ κοιλία , ἐπινέμω δέ σύντομος μετά ὁ πᾶς πρόσωπον ὁ ἐπιφάνεια . ὁ ὁ μέν πρῶτος ὁ ὑπό ψώρα ἐρεθίζω ὅμοιος διάκειμαι , ὕστερον δέ ἐπίπονος ἑαυτοῦ σπαράσσω · εἶτα ὁ πάθος εἰς ἀκμή ἕλκω , καί μετά ὁ ὁ θηρίον ἔκφυσις καί λεπτός ἀνηχέω ἰχώρ , ἀκαρτέρητος ὑφίστημι ὁ ἄθλιος ὁ δριμύτης συμβαίνω . οὗτος μέν οὖν εἴτε ὁ χυμός εἴτε ὁ τροφή εἴτε ὁ ἀήρ ὁ κακία ἔχω αἴτιος , οὕτως ἀπόλλυμι . 58 . βραχύς δέ οὗτος ἀπέχω Ἀκριδοφάγος κατοικέω ὁ συνορίζω πρός ὁ ἐρῆμος , ἄνθρωπος μικρός μέν ὁ ἄλλος , ἰσχνός δέ ὁ ὄγκος , μέλας δέ κατά ὑπερβολή . κατά γάρ ὁ ἐαρινός ὥρα παρά αὐτός Ζέφυρος καί λίψ παμμεγέθης εκριπτουπεχινοος , ὅς δυσμικός Στρουθοφάγοι Αἰθίοψ . Πο - βρόχος ἐκ ὁ ἐρῆμος πλῆθος ἀκρίς ἀμύθητος , ὁ τε · μέγεθος διαλλάσσω καί ὁ χροιά ὁ πτέρωμα εἰδεχθής καί ῥυπαρός . ἐκ οὗτος δαψιλής τροφή ἔχω ἅπας ὁ βίος , ἰδιότροπος αὐτός ποιέω ὁ θήρα . παρά γάρ ὁ χώρα αὐτός ἐπί πολύς στάδιον παρήκω χαράδρα βάθος ἔχω καί πλάτος ἀξιόλογος · οὗτος πληρόω ἄγριος ὕλη , εἰμί ἄφθονος κατά ὁ χώρα · ἔπειτα ὅταν ὁ προλέγω ἄνεμος πνέω προσφέρω ὁ νέφος ὁ ἀκρίς , καταδιαιρέω πᾶς ὁ ὁ χαράδρα τόπος , πυρόω ὁ ἐν αὐτός χόρτος . ἐγείρω δέ καπνός πολύς καί δριμύς , ὁ μέν ἀκρίς ὑπερπέτομαι ὁ χαράδρα , καί διά ὁ ὁ καπνός δριμύτης πνίγω , καταπίπτω ἐπί ὁ γῆ , ὀλίγος διαπετάννυμι τόπος · ὁ δέ οὗτος ἀπώλεια ἐπί πολύς ἡμέρα γίγνομαι , μέγας διανίσταμαι σωρός · καί ὁ χώρα ἔχω ἁλμυρίς πολύς , πᾶς προσφέρω οὗτος ἀθρόος ὁ σωρός , καί διατήκω οἰκεῖος ποιέω ὁ τε γεῦσις πρόσφορος καί ὁ ἀποθησαυρισμός ἄσηπτος καί πολυχρόνιος . ὁ μέν οὖν διατροφή οὗτος παραχρῆμα καί ὁ ὕστερον χρόνος ἀπό οὗτος ὁ ζῷον ὑπάρχω οὔτε γάρ κτηνοτροφέω , οὔτε θάλασσα ἐγγύς οἰκέω , οὔτε ἄλλος ἐπικουρία οὐδείς τυγχάνω . ὁ δέ σῶμα εἰμί κοῦφος καί ὁ πούς ὀξύς , βραχύβιος παντελής εἰμί , ὡς ἄν ὁ πολυχρόνιος παρά αὐτός οὐ ὑπερβάλλω ἔτος τεσσαράκοντα . ὁ δέ ὁ βίος τέλος οὐ μόνος παράδοξος ἔχω , ἀλλά καί πᾶς ἄκληρος . ὅταν γάρ πλησιάζω ὁ γῆρας , εἴμφυομαι ὁ σῶμα πτερωτός φθείρ οὐ μόνος διάφορος ὁ εἶδος , ἀλλά καί ὁ ἰδέα ἄγριος καί παντελής εἰδεχθής . ἄρχω δέ ὁ κακός ἀπό ὁ γαστήρ καί ὁ θώραξ , ἐπινέμω πᾶς ὁ ὄγκοος ἐν ὀλίγος χρόνος . ὁ δέ πάσχω ὁ μέν πρῶτος ὡς ὑπό ψώρα τις ἐρεθίζω μέτριος ὀδαξάω φιλοτιμέομαι , μείγνυμι ἔχω ὁ πάθος ἀλγηδών ὁ χαρά μετά δέ οὗτος ἀεί μάλα ὁ ἐγγίγνομαι θηρίον εἰς ὁ ἐπιφάνεια ἐκπίπτω , συνεκχέω πλῆθος ἰχώρ λεπτός , ὁ δριμύτης παντελής ἔχω ἀνυπομόνητος . διόπερ ὁ συνέχω ὁ πάθος βίαιος ἀμύσσω ὁ ὄνυξ , στεναγμός μέγας προίημι . κατά δέ ὁ ὁ χείρ ἐξέλκωσις τοσοῦτος πλῆθος ἐκπίπτω ὁ ἑρπετόν , ὥστε μηδείς ἀνύω ὁ ἀπολέγω , ὡς ἄν ἄλλος ἐπί ἄλλος ἐκφαίνω καθά ἐκ τις ἀγγεῖον πολλαχῶς κατατετραίνω . οὗτος μέν οὖν εἰς τοιοῦτος διάλυσις ὁ σῶμα καταστρέφω ὁ βίος δυστυχής , εἴτε διά ὁ ἰδιότης ὁ τροφή εἴτε διά ὁ ἀήρ τοιοῦτος τυγχάνω περιπέτεια .