agatharchides-geography.de-mari-erythraeo-excerpta 5.21
21 . Ὅτι πολλοὶ , φησί , καὶ τῶν πολιτικῶν ἀνδρῶν καὶ τῶν ποίημα γεγραφότων διηπορήκασι πῶς τὰς ὑπερβαλλούσας ἐνίοις ἀκληρίας τὸν ἐκτὸς τῶν κινδύνων κείμενον πρεπόντως ἐξαγγελτέον · ὧν ὁ τρόπος οὐ λίαν γένοιτʼ ἂν ἐμφανὴς , εἰ μή τις ὑποτάξαιτʼ ἂν ἀκόλουθον αἰτίαν τοῖς ἐμφανιζομένοις . Ὄλυνθον καὶ Θήβας δύο πόλεις ἐνδόξους Ἀλέξανδρος καὶ Φίλιππος διαρπάσαντες καθεῖλον εἰς ἔδαφος . Τὸ δὲ δεινὸν τοῦ συντελεσθέντος παῤ ἐλπίδα προσπεσὸν καὶ τῶν Ἑλλήνων πολλοῖς ἀγωνίαν περὶ τῶν ὅλων μεγάλην ἐπέστησε , καὶ τῶν ῥητόρων οὐκ ὀλίγοις λόγου παρέσχεν ἀφορμὴν εἰς τὸ δηλῶσαι τὰ πεπραγμένα τοῦ πάθους οἰκείως . Εἰρήκασιν οὖν περὶ τούτου τοῦ πράγματος ἄλλοι μὲν ἀλληγορικῶς τῷ τρόπῳ καὶ ταῖς διαλέκτοις , ὡς δοκοῦσι , περιττῶς , οἱ δʼ ἐμβριθέστερον , τὰ συνήθη καὶ τὰς κυριολογίας ἐν τοῖς δεινοῖς οὐ πεφευγότες . Ἑκατέρου δέ σοι προοισόμεθα παραδείγματα γένους , ἵνα τοὺς χαρακτῆρας ἐκ παραβολῆς ἐπιδών , τοὺς ἄμεινον καὶ τοὐναντίον εἰπόνταςἐκ᾿ αὐταῖς εὕρῃς ταῖς δοκιμασίαις . there is a paragraph break here but it does not have any distinctive number Ἡγησίας μὲν οὖν πολλάκις τῆς ἆπωλείας μεμνημένος τῶν πόλεων εὐτελῆς ἐστιν . Ὁ γὰρ μὴ θέλων τοῖς καιροῖς οἰκείως διαλέγεσθαι , ζητῶν δὲ ἐξ ἀνάγκης ἐν αὐστηρῷ πράγματι κομψότητα διαφαίνειν , τοῦ μὲν ἰδίου ζηλώματος ἐπὶ ποσὸν τυγχάνει , τῆς δὲ τῶν ὑποκειμένων ἀξίας οὐ στοχάζεται · ὥσπερ οὗτος ἐν τοῖς αὑτοῦ φωρᾶται λόγοις · οἷον « Ὄνομα κατελάβομεν , πόλιν καταλιπόντες . » Σκόπει τοίνυν , Τοῦτο πάθος μὲν οὐδαμῶς ποιεῖ , ἀλλὰ συνάγει πρὸς τὴν ἔμφασιν καὶ ποιεῖ ζητεῖν τί λέγει . Οὗ γὰρ ἄν τις τῇ γνώμη δισταγμὸν ἐνεργάσηται , ἐκεῖσε ἀπὸ τοῦ λόγου τὸ δεινὸν ἀφὴκε . Διὰ τί ; ὅτι τὸ ῥηθὲν ἐν τῶ σαφῶς γνῶναι καὶ τήν συμπάθειαν ἔστι λαβεῖν ὁ δʼ ὑστερήσας τοῦ σαφοῦς ἀπολέλειπται καὶ τῆς ἐναργείας . Εἶτα ὅμοιον περὶ Θηβαίων φησι · « Τὸν γὰρ μέγιστα φωνήσαντα τόπον ἄφωνον ἡ συμφορὰ πεποίηκ » Πάλιν ἐπ᾿ Ὀλυνθίων · « Ἐκ μυριάνδρου πόλεως ἐξῆλθον , ἐπιστραφεὶς δ᾿ οὐκέτ᾿ εἶδον . » Ἐζήτεις δὲ τί ; τὸ μὲν γὰρ ῥηθὲν , ὑπὸ τοιαύτην ἔμφασιν πεπτωκὸς , πεπλάνηκεν ἡμῶν ἀπὸ τοῦ προκειμένου τήν γνώμην . Δεῖ δὲ τὸν οἰκτιζόμενον ἀφέντα τοὺς ἀστεϊσμοὺς , τὸ πρᾶγμα σημαίνειν ᾧ οἰκείωται τὸ πάθος , εἰ μέλλοι μὴ τῆ λέξει διακοσμεῖν , ἀλλὰ τῷ τῆς συμφορᾶς αἰτίῳ προσεδρεύειν . Ἀλλʼ ἐφʼ ἕτερον ἰτέον · « Ἀλέξανδρε , καὶ τὸν Ἐπαμινώνδαν νόμισον , ὁρῶντα τὰ λείψανα τῆς πόλεως , παρόντα μοι συνικετεύειν . » Αἴτημα μὲν μειρακιῶδες καὶ μεταφορὰ σκληρὰ , τὸ δὲ σκυθρωπὸν τῆς πράξεως ἄρρητον . Ἄλλο · « Βασιλικῇ μανίᾳ προσπταίσασα πόλις τραγῳδίας ἐλεεινοτέρα γέγονε · » πρὸς πᾶν μᾶλλον ἢ τὸ καθῆκον σοφιστῇ ἡτοιμάσθαι φαίνεται , ὅθεν οὐ λίαν ἅπτεται τοῦ προκειμένου · χαλεπὸν γὰρ οἶμαι χαλεποῖς πράγμασι μωκωμένην διάλεκτον ἐφορᾶσθαι . Ἄλλο « Τί δεῖ λέγειν Ὀλυνθίους καὶ Θηβαίους , οἷα κατὰ πόλεις ἀποθανόντες πεπόνθασιν ; » Ἕτερον παραπλήσιον κολακείας οὐκ εὐσχήμονος καὶ εὐηθείας ἐχόμενον · « Ὅμοιον πεποίηκας , Ἀλέξανδρε , Θήβας κατασκάψας , ὡς ἂν εἰ ὁ Ζεὺς ἐκ τῆς κατ᾿ οὐρανὸν μερίδος ἐκβάλοι τὴν σελήνην · ὑπολείπομαι γὰρ τὸν ἥλιον ταῖς Ἀθήναις . Δύο γὰρ αὗτα πόλεις τῆς Ἑλλάδος ἦσαν ὄψεις . Διὸ καὶ περὶ τῆς ἑτέρας ἀγωνιῶ νῦν · ὁ μὲν γὰρ εἶς αὐτῶν ὀφθαλμὸς ἡ Θηβαίων ἐκκέκοπται πόλις . » Ἐμοὶ μὲν οὖν σκώπτειν ὁ σοφιστὴς δοκεῖ διὰ τούτων , οὐκ ὀλοφύρεσθαι τῶν πόλεων τὴν τύχην , καὶ σκοπεῖν πῶς ἂν τάχιστα συγκόψαιτο τὸν λόγον , οὐ πῶς τὸ πάθος ὑπὸ τὴν ὄψιν ἀγάγοι διὰ τῆς ἐναργείας . Ἕτερον ὅμοιον · « Αἱ δὲ πόλεις αἱ πλησίον ἔκλαιον τὴν πόλιν , ὁρῶσαι τὴν πρότερον οὖσαν οὐκέτ᾿ οὖσαν . » Εἴ τις οὖν τοῖς Θηβαίοις καὶ τοῖς Ὀλυνθίοις παῤ αὐτὴν τὴν ἅλωσιν τὰς περιόδους ταύτας συναχθόμενος ἔλεγε , δοκοῦσιν ἄν μοι γελάσαι τὸν γράψαντα καὶ τρόπον τινὰ αὐτῶν ὑπολαβεῖν ἀθλιώτερον . Ἄλλου γένους ἁψώμεθα τὸν αὐτὸν ἡγούμενοι σοφιστήν · « Δεινὸν τὴν χώραν ἄσπορον εἶναι τὴν τοὺς Σπαρτοὺς τεκοῦσαν . » Ἀλλʼ οὐχ οὕτως ὁ Δημοσθένης , οὗ τὴν γνώμην οὗτος ἐπὶ τὸ χεῖρον μετέθηκε · γράφει δὲ δεινὸν μηλόβοτον γενέσθαι τὴν Ἀττικὴν , ἣ πρώτη τοῖς ἄλλοις ἐξήνεγκε τὸν ἥμερον καρπόν . Ὁ δὲ φήσας δεινὸν εἶναι τὴν γῆν ἄσπορον γενέσθαι τὴν τοὺς Σπαρτοὺς τεκοῦσαν , ἐκ τῶν ὀνομάτων τὴν ἐναντίωσιν εἴληφεν , οὐκ ἐκ τοῦ πράγματος . Διὸ καὶ ψυχρότητα ἐσχάτην ἐμφαίνει , ὥσπερ καὶ Ἑρμησιάναξ ὁ τὴν Ἀθηνᾶν ἐγκωμιάσας οὕτως · « Ἐκ γὰρ τῆς τοῦ Διὸς γεγενημένη κεφαλῆς εἰχότως ἔχει τῆς εὐδαιμονίας τὸ κεφάλαιον . » Τοιοῦτον καὶ τό « Τίς δʼ ἂν δύναιτο ποιῆσαι τὴν Κύρου δόσιν ἄκυρον ; » καὶ τόδε δὲ ὅμοιον · « Τόπος δὲ πῶς γένοιτ᾿ ἂν ἄβατος , βάτου περικειμένου ; » Πάντα , φησὶν ὁ Ἀγαθαρχίδης , τὰ τοιαῦτα ἀδόκιμα · ἀλλʼ εἰ μὲν πρὸς ἐλεεινολογίαν λέγοι , ἐγγὺς τοῦ πρέποντος ἵσταται , εἰ δὲ πρὸς πᾶσαν ἰδέαν λόγου , οὐκ ὀρθῶς τῇ κρίσει ἐπέβαλε . Πλὴν προστίθησι καὶ ἕτερα τῶν εἰρημένων ὅμοια , ὑπὸ τὴν αὐτὴν καὶ ταῦτα φέρων διαβολὴν , οἷον · « Θηβαῖοι ἐν τῇ μάχῃ τῇ πρὸς Μακεδόνας ὑπὲρ τοὺς μυρίους ἀνετράπησαν . » Ὧ καλῆς ἐμφάσεως ! ἄνθρωποι τοσοῦτοι παραλόγως ἀνατετραμμένοι . Καὶ πάλιν · « Τῆς μὲν πόλεως κατασκαφείσης οἱ μὲν ἄνδρες παίδων συμφορὰς ὑπομένουσιν , αἱ δὲ γυναῖκες μετήχθησαν εἰς Μακεδονίαν , τὴν πόλιν θάψασαί τινα τρόπον . » Ἕτερον ὅμοιον · « Ἡ δὲ φάλαγξ τῶν Μακεδόνων εἰσβιασαμένη τοῖς ὅπλοις ἐντὸς τείχους τὴν πόλιν ἀπέκτεινεν . » Ἐκεῖ μὲν ταφὴ πόλεως , ἐνταῦθα δὲ θάνατος · λοιπὸν ἐκφορὰν δεῖ προσθέντας ἐπιγράμματι χρήσασθαι , καὶ παντελὴς ἡ πρᾶξις . Πλὴν τῆς μὲν τούτου κομψότητος , ἵνα μὴ μανίας εἰπὼν πικρότερος φανῶ , διεληλύθαμεν , φησί , τὰ πλεῖστα . Εἰσάγει δὲ μετὰ σαφηνείας καὶ τῆς πρεπούσης λόγῳ κοσμιότητος εἰς τὸν ὅμοιον εἰπόντας τόπον Στρατοκλέα μὲν οὕτως · « Ἀροῦται καὶ σπείρεται τὸ Θηβαίων ἄστυ , τῶν συναγωνισαμένων ὑμῖν τὸν πρὸς Φίλιππον πόλεμον . » Ἅμα , φησί , τὸ πάθος τῆς πόλεως εὐσήμως ἐξέθηκε , καὶ τῆς τῶν ἠτυχηκότων φιλίας ὑπεμνήσθη · τὸ δεινὸν γὰρ εὐνοία παρατεθέν ἐμβριθεστέρους εἴωθε τοὺς οἴκτους ποιεῖν . Μετὰ Στρατοκλέα ὁμοίως Αἰσχίνην εἰσάγει λέγοντα · « Πόλις ἀστυγείτων ἐκ μέσης τῆς Ἑλλάδος ἠφάνισται . » Ἄριστα , φησί , τῆς μὲν ἀπωλείας τὸ τάχος τῇ μεταφορᾷ σημήνας , τοὺς κινδύνους δὲ ἐφιστὰς ἐκ τοῦ τὸν πεπονθότα τοῖς ἀκούουσι δεικνύειν ὅμορον ὑπάρχοντα . Ἀλλὰ γὰρ ὁ Δημοσθένης , φησι , μετενέγκας τοὺς λόγοὺς ἐπὶ τὸν Ἀλέξανδρον οὕτω δεδήλωκε · « Τὴν μὲν πόλιν ἐξώρυξεν ἐκ τῶν θεμελίων , ὥστε μηδὲ ἐπὶ ταῖς ἑστίαις καταλιπεῖν τὴν τέφραν , παῖδας δὲ καὶ γυναῖκας τῶν ἡγησαμένων τῆς Ἑλλάδος ἐπὶ τὰς σκηνὰς τῶν βαρβάρων διέμειμε . » Πικρῶς καὶ σαφῶς καὶ βραχέως ἀφʼ ἑκάστου τῶν εἰδῶν εἰληφώς τὴν ὑπερβολὴν , ὅμως τῆς διδασκούσης τὸ πρᾶγμα ἐναργείας οὐκ ἐπελάθετο . Πάλιν ἐπ᾿ Ὀλυνθίων ὁ αὐτὸς ῥήτωρ · « Ὄλυνθον δὴ καὶ Μεθώνην καὶ Ἀπολλωνίαν καὶ δύο καὶ τριάκοντα πόλεις τῶν ἐπὶ Θρᾴκης ἐῶ , ἃς πάσας οὕτως ὠμῶς ἀνῄρηκεν . ὥστε μηδ᾿ εἰ πώποτε ᾠκίσθησαν ῥᾴδιον εἶναι προσελθόντας εἰπεῖν . » Ἐμφανίσας τὸ πλῆθος τῶν πόλεων τῶν ἀνδρῶν τὴν συμφορὰν ἐπέβαλεν , ὅπως ὁ πλεῖστος οἶκτος τοῦ παραδόξου τεθέντος μᾶλλον τῶν ἀκροωμένων ἐκκαλέσηται τὸ πάθος . Ταῦτα καὶ τοιαῦτα ἕτερα καὶ ἑτέρων εἰπὼν συγγραφέων τὰ μὲν ἀποδέχεται , τοὺς δὲ περὶ Ἡγησίαν καὶ τὰ παῤ ἐκείνων παραγράφεται .
Lemmas: 21 . ὅτι πολύς , φημί , καί ὁ πολιτικός ἀνήρ καί ὁ ποίημα γράφω διαπορέω πῶς ὁ ὑπερβάλλω ἔνιοι ἀκληρία ὁ ἐκτός ὁ κίνδυνος κεῖμαι πρεπόντως ἐξαγγελτέον · ὅς ὁ τρόπος οὐ λίαν γίγνομαι ἄν ἐμφανής , εἰ μή τις ὑποτάσσω ἄν ἀκόλουθος αἰτία ὁ ἐμφανίζω . Ὄλυνθος καί Θῆβαι δύο πόλις ἔνδοξος Ἀλέξανδρος καί Φίλιππος διαρπάζω καθαιρέω εἰς ἔδαφος . ὁ δέ δεινός ὁ συντελέω παρά ἐλπίς προσπίπτω καί ὁ Ἕλλην πολύς ἀγωνία περί ὁ ὅλος μέγας ἐφίστημι , καί ὁ ῥήτωρ οὐ ὀλίγος λόγος παρέχω ἀφορμή εἰς ὁ δηλόω ὁ πράσσω ὁ πάθος οἰκεῖος . λέγω οὖν περί οὗτος ὁ πρᾶγμα ἄλλος μέν ἀλληγορικός ὁ τρόπος καί ὁ διάλεκτος , ὡς δοκέω , περισσός , ὁ δέ ἐμβριθής , ὁ συνήθης καί ὁ κυριολογία ἐν ὁ δεινός οὐ φεύγω . ἑκάτερος δέ σύ προφέρω παράδειγμα γένος , ἵνα ὁ χαρακτήρ ἐκ παραβολή ἐφοράω , ὁ ἀγαθός καί ἐναντίος εἶπον αὐτός εὑρίσκω ὁ δοκιμασία . there is a paragraph break here but it does not have any distinctive number Ἡγησίας μέν οὖν πολλάκις ὁ ἆπωλεια μιμνῄσκω ὁ πόλις εὐτελής εἰμί . ὁ γάρ μή ἐθέλω ὁ καιρός οἰκεῖος διαλέγω , ζητέω δέ ἐκ ἀνάγκη ἐν αὐστηρός πρᾶγμα κομψότης διαφαίνω , ὁ μέν ἴδιος ζήλωμα ἐπί ποσός τυγχάνω , ὁ δέ ὁ ὑπόκειμαι ἀξία οὐ στοχάζομαι · ὥσπερ οὗτος ἐν ὁ ἑαυτοῦ φωράω λόγος · οἷος « ὄνομα καταλαμβάνω , πόλις καταλείπω . » σκοπέω τοίνυν , Τοῦτης πάθος μέν οὐδαμῶς ποιέω , ἀλλά συνάγω πρός ὁ ἔμφασις καί ποιέω ζητέω τίς λέγω . ὅς γάρ ἄν τις ὁ γνώμη δισταγμός ἐνεργάζομαι , ἐκεῖσε ἀπό ὁ λόγος ὁ δεινός ἀφήκω . διά τίς ; ὅτι ὁ λέγω ἐν ὁ σαφής γιγνώσκω καί ὁ συμπάθεια εἰμί λαμβάνω ὁ δέ ὑστερέω ὁ σαφής ἀπολείπω καί ὁ ἐνάργεια . εἶτα ὅμοιος περί Θηβαῖος φημί · « ὁ γάρ μέγας φωνέω τόπος ἄφωνος ὁ συμφορά ποιέω » πάλιν ἐπί Ὀλύνθιος · « ἐκ μυρίανδρος πόλις ἐξέρχομαι , ἐπιστρέφω δέ οὐκέτι ὁράω . » ζητέω δέ τίς ; ὁ μέν γάρ λέγω , ὑπό τοιοῦτος ἔμφασις πίπτω , πλανάω ἐγώ ἀπό ὁ πρόκειμαι ὁ γνώμη . δέω δέ ὁ οἰκτίζω ἀφίημι ὁ ἀστεισμός , ὁ πρᾶγμα σημαίνω ὅς οἰκειόομαι ὁ πάθος , εἰ μέλλω μή ὁ λέξις διακοσμέω , ἀλλά ὁ ὁ συμφορά αἴτιος προσεδρεύω . ἀλλά ἐπί ἕτερος ἔρχομαι · « Ἀλέξανδρος , καί ὁ Ἐπαμινώνδας νομίζω , ὁράω ὁ λείψανον ὁ πόλις , πάρειμι ἐγώ συνικετεύω . » αἴτημα μέν μειρακιώδης καί μεταφορά σκληρός , ὁ δέ σκυθρωπός ὁ πρᾶξις ἄρρητος . ἄλλος · « βασιλικός μανία προσπταίω πόλις τραγῳδία ἐλεεινός γίγνομαι · » πρός πᾶς μάλα ἤ ὁ καθήκω σοφιστής ἑτοιμάζω φαίνω , ὅθεν οὐ λίαν ἅπτω ὁ πρόκειμαι · χαλεπός γάρ οἴομαι χαλεπός πρᾶγμα μωκάομαι διάλεκτος ἐφοράω . ἄλλος « τίς δέω λέγω Ὀλύνθιος καί Θηβαῖος , οἷος κατά πόλις ἀποθνῄσκω πάσχω ; » ἕτερος παραπλήσιος κολακεία οὐ εὐσχήμων καί εὐήθεια ἔχω · « ὅμοιος ποιέω , Ἀλέξανδρος , Θῆβαι κατασκάπτω , ὡς ἄν εἰ ὁ Ζεύς ἐκ ὁ κατά οὐρανός μερίς ἐκβάλλω ὁ σελήνη · ὑπολείπω γάρ ὁ ἥλιος ὁ Ἀθῆναι . δύο γάρ αὗτα πόλις ὁ Ἑλλάς εἰμί ὄψις . διό καί περί ὁ ἕτερος ἀγωνιάω νῦν · ὁ μέν γάρ εἰμί αὐτός ὀφθαλμός ὁ Θηβαῖος ἐκκόπτω πόλις . » ἐγώ μέν οὖν σκώπτω ὁ σοφιστής δοκέω διά οὗτος , οὐ ὀλοφύρομαι ὁ πόλις ὁ τύχη , καί σκοπέω πῶς ἄν ταχύς συγκόπτω ὁ λόγος , οὐ πῶς ὁ πάθος ὑπό ὁ ὄψις ἄγω διά ὁ ἐνάργεια . ἕτερος ὅμοιος · « ὁ δέ πόλις ὁ πλησίον κλαίω ὁ πόλις , ὁράω ὁ πρότερος εἰμί οὐκέτι εἰμί . » εἰ τις οὖν ὁ Θηβαῖος καί ὁ Ὀλύνθιος παρά αὐτός ὁ ἅλωσις ὁ περίοδος οὗτος συνάχθομαι λέγω , δοκέω ἄν ἐγώ γελάω ὁ γράφω καί τρόπος τις αὐτός ὑπολαμβάνω ἄθλιος . ἄλλος γένος ἅπτω ὁ αὐτός ἡγέομαι σοφιστής · « δεινός ὁ χώρα ἄσπορος εἰμί ὁ ὁ Σπαρτός τίκτω . » ἀλλά οὐ οὕτως ὁ Δημοσθένης , ὅς ὁ γνώμη οὗτος ἐπί ὁ κακός μετατίθημι · γράφω δέ δεινός μηλόβοτος γίγνομαι ὁ Ἀττικός , ὅς πρῶτος ὁ ἄλλος ἐκφέρω ὁ ἥμερος καρπός . ὁ δέ φημί δεινός εἰμί ὁ γῆ ἄσπορος γίγνομαι ὁ ὁ Σπαρτός τίκτω , ἐκ ὁ ὄνομα ὁ ἐναντίωσις λαμβάνω , οὐ ἐκ ὁ πρᾶγμα . διό καί ψυχρότης ἔσχατος ἐμφαίνω , ὥσπερ καί Ἑρμησιάναξ ὁ ὁ Ἀθήνη ἐγκωμιάζω οὕτως · « ἐκ γάρ ὁ ὁ Ζεύς γίγνομαι κεφαλή ἔοιχα ἔχω ὁ εὐδαιμονία ὁ κεφάλαιος . » τοιοῦτος καί ὁ « τίς δέ ἄν δύναμαι ποιέω ὁ Κῦρος δόσις ἄκυρος ; » καί ὅδε δέ ὅμοιος · « τόπος δέ πῶς γίγνομαι ἄν ἄβατος , βάτος περίκειμαι ; » πᾶς , φημί ὁ Ἀγαθαρχίδης , ὁ τοιοῦτος ἀδόκιμος · ἀλλά εἰ μέν πρός ἐλεεινολογία λέγω , ἐγγύς ὁ πρέπω ἵστημι , εἰ δέ πρός πᾶς ἰδέα λόγος , οὐ ὀρθός ὁ κρίσις ἐπιβάλλω . πλήν προστίθημι καί ἕτερος ὁ λέγω ὅμοιος , ὑπό ὁ αὐτός καί οὗτος φέρω διαβολή , οἷος · « Θηβαῖος ἐν ὁ μάχη ὁ πρός Μακεδών ὑπέρ ὁ μυρίος ἀνατρέπω . » ὧ καλός ἔμφασις ! ἄνθρωπος τοσοῦτος παράλογος ἀνατρέπω . καί πάλιν · « ὁ μέν πόλις κατασκάπτω ὁ μέν ἀνήρ παῖς συμφορά ὑπομένω , ὁ δέ γυνή μετάγω εἰς Μακεδονία , ὁ πόλις θάπτω τις τρόπος . » ἕτερος ὅμοιος · « ὁ δέ φάλαγξ ὁ Μακεδών εἰσβιάζομαι ὁ ὅπλον ἐντός τεῖχος ὁ πόλις ἀποκτείνω . » ἐκεῖ μέν ταφή πόλις , ἐνταῦθα δέ θάνατος · λοιπός ἐκφορά δέω προστίθημι ἐπίγραμμα χράω , καί παντελής ὁ πρᾶξις . πλήν ὁ μέν οὗτος κομψότης , ἵνα μή μανία λέγω πικρός φαίνω , διέρχομαι , φημί , ὁ πολύς . εἰσάγω δέ μετά σαφήνεια καί ὁ πρέπω λόγος κοσμιότης εἰς ὁ ὅμοιος λέγω τόπος Στρατοκλῆς μέν οὕτως · « ἀρόω καί σπείρω ὁ Θηβαῖος ἄστυ , ὁ συναγωνίζομαι σύ ὁ πρός Φίλιππος πόλεμος . » ἅμα , φημί , ὁ πάθος ὁ πόλις εὔσημος ἐκτίθημι , καί ὁ ὁ ἀτυχέω φιλία ὑπομιμνῄσκω · ὁ δεινός γάρ εὔνοια παρατίθημι ἐμβριθής εἴωθα ὁ οἶκτος ποιέω . μετά Στρατοκλῆς ὅμοιος Αἰσχίνης εἰσάγω λέγω · « πόλις ἀστυγείτων ἐκ μέσος ὁ Ἑλλάς ἀφανίζω . » ἀγαθός , φημί , ὁ μέν ἀπώλεια ὁ τάχος ὁ μεταφορά σημαίνω , ὁ κίνδυνος δέ ἐφίστημι ἐκ ὁ ὁ πάσχω ὁ ἀκούω δείκνυμι ὅμορος ὑπάρχω . ἀλλά γάρ ὁ Δημοσθένης , φημί , μεταφέρω ὁ λόγος ἐπί ὁ Ἀλέξανδρος οὕτως δηλόω · « ὁ μέν πόλις ἐξορύσσω ἐκ ὁ θεμέλιος , ὥστε μηδέ ἐπί ὁ ἑστία καταλείπω ὁ τέφρα , παῖς δέ καί γυνή ὁ ἡγέομαι ὁ Ἑλλάς ἐπί ὁ σκηνή ὁ βάρβαρος διαμέλμω . » πικρός καί σαφής καί βραχύς ἀπό ἕκαστος ὁ εἶδος λαμβάνω ὁ ὑπερβολή , ὅμως ὁ διδάσκω ὁ πρᾶγμα ἐνάργεια οὐ ἐπιλανθάνω . πάλιν ἐπί Ὀλύνθιος ὁ αὐτός ῥήτωρ · « Ὄλυνθος δή καί Μεθώνη καί Ἀπολλωνία καί δύο καί τριάκοντα πόλις ὁ ἐπί Θρᾴκη ἐάω , ὅς πᾶς οὕτως ὠμός ἀναιρέω . ὥστε μηδέ εἰ πώποτε οἰκίζω ῥᾴδιος εἰμί προσέρχομαι λέγω . » ἐμφανίζω ὁ πλῆθος ὁ πόλις ὁ ἀνήρ ὁ συμφορά ἐπιβάλλω , ὅπως ὁ πολύς οἶκτος ὁ παράδοξος τίθημι μάλα ὁ ἀκροάομαι ἐκκαλέω ὁ πάθος . οὗτος καί τοιοῦτος ἕτερος καί ἕτερος λέγω συγγραφεύς ὁ μέν ἀποδέχομαι , ὁ δέ περί Ἡγησίας καί ὁ παρά ἐκεῖνος παραγράφω .