agatharchides-geography.de-mari-erythraeo-excerpta 5.97
97 . Τούτων δὲ τῶν ἀνδρῶν συνεχεῖς Κάρβαι κατέχουσι τὴν ἤπειρον , ἐκδεχομένου λιμένος ἀγχιβαθοῦς , ἐν ᾧ κρῆναι πλείους ἀναβάλλουσιν . Ἐφεξῆς δὲ τὸ τῶν Σαβαίων ἐπισυνάπτει γένος , μέγιστον τῶν κατὰ τὴν Ἀραβίαν καὶ παντοίας κύριον εὐδαιμονίας . Καὶ γὰρ ἡ γῆ πάντα φέρει τὰ παῤ ἡμῖν γινόμενα πρὸς βίον , καὶ τὰ σώματά ἐστι τῶν κατοικούντων ἀξιολογώτερα . Βοσκημάτων κεχορήγηνται πλήθεσιν ἀμυθήτοις . Ὀσμή τε πᾶσαν ἐπέχει τὴν παραλίαν θέας τε καὶ λόγου κρείττω τέρψιντοῖς ἀφικνουμένοις κατασκευάζουσα . Παρὰ μὲν γὰρ αὐτὴν πέφυκε τὴν θάλατταν τό τε βάλσαμον πολὺ καὶ κασσία καὶ τις ἄλλη πρόσφατος μὲν ἡδίστην ἔχουσα τῶν ὀμμάτων τέρψιν , ἐν δὲ τῷ χρονίζειν γινομένη συντόμως ἐξίηλος , ὥστε πρότερον ἀπαμαυροῦσθαι τοῦ φυτοῦ τὴν χρείαν ἢ πρὸς ἡμᾶς παραπέμπεσθαι τοῦ γένους τὴν δύναμιν . Ἐπὶ δὲ τῆς μεσογείου δρυμοὶ συνεχεῖς στείχουσι καὶ μεγάλοι · δένδρα γὰρ ἠλίβατα σμύρνης τε καὶ λιβανωτοῦ , πρὸς δὲ καὶ κινναμώμου φοίνικός τε καὶ καλάμου καὶ τῶν ἄλλων ἀνεῖται τῶν τοιούτων , ὥστε εἶναι μηδενὶ λόγῳ τὸ πρᾶγμα δηλωτὸν , ὃ συμβαίνει τοῖς περὶ τὰς αἰσθήσεις εἰληχόσι τοῦ γένους τὴν δοκιμασίαν . Οὐ γὰρ τὴν τεθησαυρισμένην καὶ παλαιὰν ἔχει τῶν ἀρωμάτων ἀπόλαυσιν , οὐδὲ τὴν ἀπὸ τοῦ γεννῶντος καὶ τρέφοντος ὄγκου διακεχωρισμένην , ἀλλὰ τὴν ἀνθοῦσαν ἀπὸ τῆς θείας ἀκμῆς καὶ τὴν ἀπὸ τῶν οἰκείων καὶ φυσικῶν τὸ θαυμαζόμενον ἀποπέμπουσαν , ὥστε πολλοὺς εἰς λήθην ἀφικομένους τῶν θνητῶν εὐτυχημάτων τῆς ἀμβροσίας ὑπονοεῖν ἀπολαμβάνειν , ὄνομα τοῦ πράγματος ἐπιζητοῦντος οἰκεῖον τῆς ὑπερβολῆς . 97 . Μετὰ δὲ τούτους ὑπάρχουσιν οἱ ὀνομαζόμενοι Κάρβαι , καὶ μετὰ τούτους Σαβαῖοι , πολυανθρωπότατοι τῶν Ἀραβικῶν ἐθνῶν ὄντες . Νέμονται δὲ τὴν εὐδαίμονα λεγομένην Ἀραβίαν , φέρουσαν τὰ πλεῖστα τῶν παῤ ἡμῖν ἀγαθῶν καὶ θρεμμάτων παντοδαπῶν ἐκτρέφουσαν πλῆθος ἀμύθητον . Εὐωδία τε γὰρ αὐτὴν πᾶσαν ἐπέχει φυσικὴ διὰ τὸ πάντα σχεδὸν τὰ ταῖς ὀσμαῖς πρωτεύοντα φύεσθαι κατὰ τὴν χώραν ἀνέκλειπτα . Κατὰ μὲν γὰρ τὴν παράλιον φύεται τὸ καλούμενον βάλσαμον καὶ κασία καὶ πόα τις ἄλλη ἰδιάζουσαν φύσιν ἔχουσα · αὕτη δὲ πρόσφατος μὲν οὖσα τοῖς ὄμμασι προσηνεστάτην παρέχεται τέρψιν , ἐγχρονισθεῖσα δὲ συντόμως γίνεται ἐξίτηλος . Κατὰ δὲ τὴν μεσόγειον ὑπάρχουσι δρυμοὶ συνηρεφεῖς , καθʼ οὕς ἐστι δένδρα μεγάλα λιβανωτοῦ καὶ σμύρνης , πρὸς δὲ τούτοις φοίνικος καὶ καλάμου καὶ κινναμώμου καὶ τῶν ἄλλων τῶν τούτοις ὁμοίαν ἐχόντων τὴν εὐωδίαν · οὐδὲ γὰρ ἐξαριθμήσασθαι δυνατὸν τὰς ἑκάστων ἰδιότητάς τε καὶ φύσεις διὰ τὸ πλῆθος καὶ τὴν ὑπερβολὴν τῆς ἐκ πάντων ἀθροιζομένης ὀσμῆς . Θεία γάρ τις φαίνεται καὶ λό - γου κρείττων ἡ προσπίπτουσα καὶ κινοῦσα τὰς ἑκάστων αἰσθήσεις εὐωδία · καὶ γὰρ τοὺς παραπλέοντας , καίπερ πολὺ τῆς χέρσου κεχωρισμένους , οὐκ ἀμοίρους ποιεῖ τῆς τοιαύτης ἀπολαύσεως . Κατὰ γὰρ τὴν ἐαρινὴν ὥραν , ὅταν ἄνεμος ἀπόγειος γένηται , συμβαίνει τὰς ἀπὸ τῶν σμυρνοφόρων δένδρων καὶ τῶν ἄλλων τῶν τοιούτων ἀποπνεομένας εὐωδίας διικνεῖσθαι πρὸς τὰ πλησίον μέρη τῆς θαλάττης · οὐ γὰρ ὥσπερ παῤ ἡμῖν ἀποκειμένην καὶ παλαιὰν ἔχει τὴν τῶν ἀρωμάτων φύσιν , ἀλλὰ τὴν ἀκμάζουσαν ἐν ἄνθει νεαρὰν δύναμιν καὶ διικνουμένην πρὸς τὰ λεπτομερέστατα τῆς αἰσθήσεως . Κομιζούσης γὰρ τῆς αὔρας τὴν ἀπόρροιαν τῶν εὐωδεστάτων , προσπίπτει τοῖς προσπλέουσι τὴν παράλιον προσηνές καὶ πολὺ , πρὸς δὲ τούτοις ὑγιεινὸν καὶ παρηλλαγμένον ἐκ τῶν ἀρίστων μῖγμα , οὔτε τετμημένου τοῦ καρποῦ καὶ τὴν ἰδίαν ἀκμὴν ἐκπεπνευκότος , οὔτε τὴν ἀπόθεσιν ἔχοντος ἐν ἑτερογενέσιν ἀγγείοις , ἀλλʼ ἀπʼ αὐτῆς τῆς νεαρωτάτης ὥρας , καὶ τὸν βλαστὸν ἀκέραιον παρεχομένης τῆς θείας φύσεως · ὥστε τοὺς μεταλαμβάνοντας τῆς ἰδιότητος δοκεῖν ἀπολαύειν τῆς μυθολογουμένης ἀμβροσίας διὰ τὸ τὴν ὑπερβολὴν τῆς εὐωδίας μηδεμίαν ἑτέραν εὑρίσκειν οἰκείαν προσηγορίαν .
Lemmas: 97 . οὗτος δέ ὁ ἀνήρ συνεχής Κάρβας κατέχω ὁ ἤπειρος , ἐκδέχομαι λιμήν ἀγχιβαθής , ἐν ὅς κρήνη πολύς ἀναβάλλω . ἐφεξῆς δέ ὁ ὁ Σαβαῖος ἐπισυνάπτω γένος , μέγας ὁ κατά ὁ Ἀραβία καί παντοῖος κύριος εὐδαιμονία . καί γάρ ὁ γῆ πᾶς φέρω ὁ παρά ἐγώ γίγνομαι πρός βίος , καί ὁ σῶμα εἰμί ὁ κατοικέω ἀξιόλογος . βόσκημα χορηγέω πλῆθος ἀμύθητος . ὀσμή τε πᾶς ἐπέχω ὁ παράλιος θέα τε καί λόγος κρατύς τέρψιντός ἀφικνέομαι κατασκευάζω . παρά μέν γάρ αὐτός φύω ὁ θάλασσα ὁ τε βάλσαμον πολύς καί κασσία καί τις ἄλλος πρόσφατος μέν ἡδύς ἔχω ὁ ὄμμα τέρψις , ἐν δέ ὁ χρονίζω γίγνομαι σύντομος ἐξίηλος , ὥστε πρότερος ἀπαμαυρόω ὁ φυτόν ὁ χρεία ἤ πρός ἐγώ παραπέμπω ὁ γένος ὁ δύναμις . ἐπί δέ ὁ μεσόγαιος δρυμός συνεχής στείχω καί μέγας · δένδρον γάρ ἠλίβατος σμύρνα τε καί λιβανωτός , πρός δέ καί κιννάμωμον φοῖνιξ τε καί κάλαμος καί ὁ ἄλλος ἀνίημι ὁ τοιοῦτος , ὥστε εἰμί μηδείς λόγος ὁ πρᾶγμα δηλωτός , ὅς συμβαίνω ὁ περί ὁ αἴσθησις λαγχάνω ὁ γένος ὁ δοκιμασία . οὐ γάρ ὁ θησαυρίζω καί παλαιός ἔχω ὁ ἄρωμα ἀπόλαυσις , οὐδέ ὁ ἀπό ὁ γεννάω καί τρέφω ὄγκος διαχωρίζω , ἀλλά ὁ ἀναθέω ἀπό ὁ θεῖος ἀκμή καί ὁ ἀπό ὁ οἰκεῖος καί φυσικός ὁ θαυμάζω ἀποπέμπω , ὥστε πολύς εἰς λήθη ἀφικνέομαι ὁ θνητός εὐτύχημα ὁ ἀμβροσία ὑπονοέω ἀπολαμβάνω , ὄνομα ὁ πρᾶγμα ἐπιζητέω οἰκεῖος ὁ ὑπερβολή . 97 . μετά δέ οὗτος ὑπάρχω ὁ ὀνομάζω Κάρβας , καί μετά οὗτος Σαβαῖος , πολυάνθρωπος ὁ Ἀραβικός ἔθνος εἰμί . νέμω δέ ὁ εὐδαίμων λέγω Ἀραβία , φέρω ὁ πολύς ὁ παρά ἐγώ ἀγαθός καί θρέμμα παντοδαπής ἐκτρέφω πλῆθος ἀμύθητος . εὐωδία τε γάρ αὐτός πᾶς ἐπέχω φυσικός διά ὁ πᾶς σχεδόν ὁ ὁ ὀσμή πρωτεύω φύω κατά ὁ χώρα ἀνέκλειπτος . κατά μέν γάρ ὁ παράλιος φύω ὁ καλέω βάλσαμον καί κασία καί πόα τις ἄλλος ἰδιάζω φύσις ἔχω · οὗτος δέ πρόσφατος μέν εἰμί ὁ ὄμμα προσηνής παρέχω τέρψις , ἐγχρονίζω δέ σύντομος γίγνομαι ἐξίτηλος . κατά δέ ὁ μεσόγαιος ὑπάρχω δρυμός συνηρεφής , κατά ὅς εἰμί δένδρον μέγας λιβανωτός καί σμύρνα , πρός δέ οὗτος φοῖνιξ καί κάλαμος καί κιννάμωμον καί ὁ ἄλλος ὁ οὗτος ὅμοιος ἔχω ὁ εὐωδία · οὐδέ γάρ ἐξαριθμέω δυνατός ὁ ἕκαστος ἰδιότης τε καί φύσις διά ὁ πλῆθος καί ὁ ὑπερβολή ὁ ἐκ πᾶς ἀθροίζω ὀσμή . θεῖος γάρ τις φαίνω καί λό - γου κρατύς ὁ προσπίπτω καί κινέω ὁ ἕκαστος αἴσθησις εὐωδία · καί γάρ ὁ παραπλέω , καίπερ πολύς ὁ χέρσος χωρίζω , οὐ ἄμοιρος ποιέω ὁ τοιοῦτος ἀπόλαυσις . κατά γάρ ὁ ἐαρινός ὥρα , ὅταν ἄνεμος ἀπόγειος γίγνομαι , συμβαίνω ὁ ἀπό ὁ σμυρνοφόρος δένδρον καί ὁ ἄλλος ὁ τοιοῦτος ἀποπνέω εὐωδία διικνέομαι πρός ὁ πλησίον μέρος ὁ θάλασσα · οὐ γάρ ὥσπερ παρά ἐγώ ἀπόκειμαι καί παλαιός ἔχω ὁ ὁ ἄρωμα φύσις , ἀλλά ὁ ἀκμάζω ἐν ἄνθος νεαρός δύναμις καί διικνέομαι πρός ὁ λεπτομερής ὁ αἴσθησις . κομίζω γάρ ὁ αὔρα ὁ ἀπόρροια ὁ εὐώδης , προσπίπτω ὁ προσπλέω ὁ παράλιον προσηνής καί πολύς , πρός δέ οὗτος ὑγιεινός καί παραλλάσσω ἐκ ὁ ἀγαθός μῖγμα , οὔτε τέμνω ὁ καρπός καί ὁ ἴδιος ἀκμή ἐκπνέω , οὔτε ὁ ἀπόθεσις ἔχω ἐν ἑτερογενής ἀγγεῖον , ἀλλά ἀπό αὐτός ὁ νεαρός ὥρα , καί ὁ βλαστός ἀκέραιος παρέχω ὁ θεῖος φύσις · ὥστε ὁ μεταλαμβάνω ὁ ἰδιότης δοκέω ἀπολαύω ὁ μυθολογέω ἀμβροσία διά ὁ ὁ ὑπερβολή ὁ εὐωδία μηδείς ἕτερος εὑρίσκω οἰκεῖος προσηγορία .