agatharchides-geography.de-mari-erythraeo-excerpta 5.51
51 . Ὅτι τοῖς εἰρημέ νοις , φησί , τὸ τῶν Ὑλοφάγων καὶ τῶν τὰ σπέρματα σιτουμένων ἐγγίζει γένος , βραχεῖαν ἔχον τὴν παραλλαγήν . Οἱ μὲν γὰρ τὸν πίπτοντα καρπὸν ἀπὸ τῶν δένδρων σιτοῦνται ὑπὸ τὴν θερείαν , τὸ δὲ λοιπὸν τῆς πόας ἅπτονται τῆς ἐν τοῖς σκιεροῖς ἄγκεσι γινομένης στερεᾶς τε τὴν φύσιν καὶ καυλὸν ἐκτρεφούσης παρόμοιον ταῖς καλουμέναις βουνιάσιν · οἱ δὲ τῆς ὕλης τὴν ἁπαλὴν σιτοῦνται . Οὗτοι τὰς μὲν νύκτας κοιμῶνται τόπον ἀπὸ τῶν ἐκεῖ θηρίων πρὸς ὀχύρωσιν ἐξειλεγμένοι καὶ φυλακήν , ἅμα δὲ ἡλίῳ μετὰ τέκνων καὶ γυναικῶν ἐπὶ τὰ δένδρα πάντες ἀναβαίνουσι , σπουδῇ καταλαβεῖν ζητοῦντες τοὺς ἄκρους κλῶνας κἀκεῖθεν τὴν ἁπαλωτάτην ὕλην ἀμέλγοντες εὐμαρῶς σιτοῦνται . Τοιαύτην δὲ ἐκ τοῦ παντὸς βίου πεποίηνται τὴν ἕξιν , ὥστε καὶ τὰ τῆς ἀναδρομῆς ἄπιστον ἔχειν τὴν θέαν καὶ τὴν συντονίαν οὐ χειρῶν μόνον καὶ δακτύλων καὶ ποδῶν , ἀλλὰ καὶ τῶν μερῶν τῶν ὑπολοίπων ἀπλῶς . Μεταπηδῶσι γὰρ εὐπόρως ἀπ᾿ ἄλλου πρὸς ἕτερον ἀκρέμονα . Καὶ τοὺς κλάδους ἀλλήλων πολλάκις ἐν τοῖς ἐπισφαλεστάτοις τόποις ἀφαιροῦνται , καὶ τοιαῦτα ἐνδείκνυνται ὥστε τὸν ἰδόντα αὐτὸν μὲν ἐκπλήττεσθαι , μὴ μέντοι θαρρεῖν εἰς τοὺς ἀπείρους ἐξαγγέλλειν . Καὶ πάντα δὲ κλάδοντοῖς ὀδοῦσιν ἔγχυλον κατεργάζονται , καὶ ταῖς κοιλίαις εὐπόρως πέττουσι · καὶ τὸ σφαλέν ἄνωθεν σῶμα διὰ τὴν ἰσχνότητα οὐ βαρείας τυγχάνει τῆς πληγῆς . Οὗτοι δὲ γυμνοὶ μέν εἰσι πάντες , χρῶνται δὲ κοινοῖς καὶ τέκνοις καὶ γυναιξὶ , πολεμοῦσι δὲ περὶ τῶν τόπων ἀλλήλοις , μεταλλάττουσι δὲ οἱ πλεῖστοι λιμῷ πιεζόμενοι , γλαυκωμάτων περὶ τὰ πεντήκοντα ἔτη τοῖς ὄμμασιν ἐπιτρεχόντων . 51 . Ἐχόμενοι δὲ τούτοις εἰσὶν οἵ τε Ὑλοφάγοι καὶ Σπερματοφάγοι καλούμενοι . Τούτων δʼ οἱ μὲν ὑπὸ τὴν θερείαν τὸν πίπτοντα καρπὸν ἀπὸ τῶν δένδρων ὄντα πολὺν ἀθροίζοντες ἀπόνως διατρέφονται , κατὰ δὲ τὸν ἄλλον καιρὸν τῆς βοτάνης τῆς ἐν ταῖς σκιαζομέναις συναγκείαις φυομένης προσφέρονται τὴν προσηνεστάτην · στερεὰ γὰρ οὖσα τὴν φύσιν καὶ καυλὸν ἔχουσα παραπλήσιον ταῖς γινομέναις βουνιάσιν ἐκπληροῖ τὴν τῆς ἀναγκαίας τροφῆς ἔνδειαν . Οἱ δὲ ὑλοφάγοι μετὰ τέκνων καὶ γυναικῶν ἐπὶ τὰς νομὰς ἐξιόντες ἀναβαίνουσιν ἐπὶ τὰ δένδρα , καὶ τοὺς ἁπαλοὺς τῶν ἀκρεμόνων προσφέρονται · τοιαύτην δʼ ἐκ τῆς συνεχοῦς μελέτης τὴν ἐπʼ ἄκρους τοὺς κλάδους ἀναδρομὴν ποιοῦνται πάντες , ὥστε ἄπιστον εἶναι τὸ γινόμενον · καὶ γὰρ μεταπηδῶσιν ἀπὸ ἑτέρου ἐφʼ ἕτερον δένδρον ὁμοίως τοῖς ὀρνέοις , καὶ τὰς ἀναβάσεις ἐπὶ τῶν λεπτοτάτων κλάδων ποιοῦνται χωρὶς κινδύνων . Ἰσχνότητι γὰρ σώματος καὶ κουφότητι διαφέροντες , ἐπειδὰν τοῖς ποσὶ σφάλλωνται , ταῖς χερσὶν ἀντιλαμβάνονται · κὰν τύχωσι πεσόντες ἀφʼ ὕψους , οὐδὲν πάσχουσι διὰ τὴν κουφότητα . Καὶ πάντα δὲ κλάδον ἔγχυλον τοῖς ὀδοῦσι κατεργαζόμενοι πέττουσιν εὐκόπως ταῖς κοιλίαις . Οὗτοι δʼ ἀεὶ βιοῦσι γυμνοὶ μὲν ἐσθῆτος , κοιναῖς δὲ χρώμενοι γυναιξίν · ἀκολούθως δὲ καὶ τοὺς γεννηθέντας παῖδας κοινοὺς ἡγοῦνται . Διαπολεμοῦσι δὲ πρὸς ἀλλήλους περὶ τῶν τόπων ῥάβδοις ὡπλισμένοι , καὶ ταύταις ἀμυνόμενοι τοὺς ἐναντίους διασπῶσι τοὺς χειρωθέντας . Τελευτῶσι δʼ αὐτῶν οἱ πλεῖστοι λιμῷ καταπονηθέντες , ὅταν τῶν ὀμμάτων ἀπογλαυκωθέντων τὸ σῶμα στεῥηθῇ τῆς ἀναγκαίας ἐκ ταύτης τῆς αἰσθήσεως χρείας .
Lemmas: 51 . ὅτι ὁ αἰρημή νοις , φημί , ὁ ὁ Ὑλοφάγος καί ὁ ὁ σπέρμα σιτέω ἐγγίζω γένος , βραχύς ἔχω ὁ παραλλαγή . ὁ μέν γάρ ὁ πίπτω καρπός ἀπό ὁ δένδρον σιτέω ὑπό ὁ θέρειος , ὁ δέ λοιπός ὁ πόα ἅπτω ὁ ἐν ὁ σκιερός ἄγκος γίγνομαι στερεός τε ὁ φύσις καί καυλός ἐκτρέφω παρόμοιος ὁ καλέω βουνιάς · ὁ δέ ὁ ὕλη ὁ ἁπαλός σιτέω . οὗτος ὁ μέν νύξ κοιμάω τόπος ἀπό ὁ ἐκεῖ θηρίον πρός ὀχύρωσις ἐκλέγω καί φυλακή , ἅμα δέ ἥλιος μετά τέκνον καί γυνή ἐπί ὁ δένδρον πᾶς ἀναβαίνω , σπουδή καταλαμβάνω ζητέω ὁ ἄκρος κλών ἐκεῖθεν ὁ ἁπαλός ὕλη ἀμέλγω εὐμαρής σιτέω . τοιοῦτος δέ ἐκ ὁ πᾶς βίος ποιέω ὁ ἕξις , ὥστε καί ὁ ὁ ἀναδρομή ἄπιστος ἔχω ὁ θέα καί ὁ συντονία οὐ χείρ μόνος καί δάκτυλος καί πούς , ἀλλά καί ὁ μέρος ὁ ὑπόλοιπος ἀπλόος . μεταπηδάω γάρ εὔπορος ἀπό ἄλλος πρός ἕτερος ἀκρέμων . καί ὁ κλάδος ἀλλήλων πολλάκις ἐν ὁ ἐπισφαλής τόπος ἀφαιρέω , καί τοιοῦτος ἐνδείκνυμι ὥστε ὁ ὁράω αὐτός μέν ἐκπλήσσω , μή μέντοι θαρσέω εἰς ὁ ἄπειρος ἐξαγγέλλω . καί πᾶς δέ κλήδοντός ὀδούς ἔγχυλος κατεργάζομαι , καί ὁ κοιλία εὔπορος πέσσω · καί ὁ σφάλλω ἄνωθεν σῶμα διά ὁ ἰσχνότης οὐ βαρύς τυγχάνω ὁ πληγή . οὗτος δέ γυμνός μέν εἰμί πᾶς , χράω δέ κοινός καί τέκνον καί γυνή , πολεμέω δέ περί ὁ τόπος ἀλλήλων , μεταλλάσσω δέ ὁ πολύς λιμός πιέζω , γλαύκωμα περί ὁ πεντήκοντα ἔτος ὁ ὄμμα ἐπιτρέχω . 51 . ἔχω δέ οὗτος εἰμί ὁ τε Ὑλοφάγος καί Σπερματοφάγος καλέω . οὗτος δέ ὁ μέν ὑπό ὁ θέρειος ὁ πίπτω καρπός ἀπό ὁ δένδρον εἰμί πολύς ἀθροίζω ἄπονος διατρέφω , κατά δέ ὁ ἄλλος καιρός ὁ βοτάνη ὁ ἐν ὁ σκιάζω συνάγκεια φύω προσφέρω ὁ προσηνής · στερεός γάρ εἰμί ὁ φύσις καί καυλός ἔχω παραπλήσιος ὁ γίγνομαι βουνιάς ἐκπληρόω ὁ ὁ ἀναγκαῖος τροφή ἔνδεια . ὁ δέ ὑλοφάγος μετά τέκνον καί γυνή ἐπί ὁ νομή ἐξέρχομαι ἀναβαίνω ἐπί ὁ δένδρον , καί ὁ ἁπαλός ὁ ἀκρέμων προσφέρω · τοιοῦτος δέ ἐκ ὁ συνεχής μελέτη ὁ ἐπί ἄκρος ὁ κλάδος ἀναδρομή ποιέω πᾶς , ὥστε ἄπιστος εἰμί ὁ γίγνομαι · καί γάρ μεταπηδάω ἀπό ἕτερος ἐπί ἕτερος δένδρον ὅμοιος ὁ ὄρνεον , καί ὁ ἀνάβασις ἐπί ὁ λεπτός κλάδος ποιέω χωρίς κίνδυνος . ἰσχνότης γάρ σῶμα καί κουφότης διαφέρω , ἐπειδάν ὁ πούς σφάλλω , ὁ χείρ ἀντιλαμβάνω · κάν τυγχάνω πίπτω ἀπό ὕψος , οὐδείς πάσχω διά ὁ κουφότης . καί πᾶς δέ κλάδος ἔγχυλος ὁ ὀδούς κατεργάζομαι πέσσω εὔκοπος ὁ κοιλία . οὗτος δέ ἀεί βιόω γυμνός μέν ἐσθής , κοινός δέ χράω γυνή · ἀκόλουθος δέ καί ὁ γεννάω παῖς κοινός ἡγέομαι . διαπολεμέω δέ πρός ἀλλήλων περί ὁ τόπος ῥάβδος ὁπλίζω , καί οὗτος ἀμύνω ὁ ἐναντίος διασπάω ὁ χειρόω . τελευτάω δέ αὐτός ὁ πολύς λιμός καταπονέω , ὅταν ὁ ὄμμα ἀπογλαυκόω ὁ σῶμα στερέω ὁ ἀναγκαῖος ἐκ οὗτος ὁ αἴσθησις χρεία .