agatharchides-geography.de-mari-erythraeo-excerpta 5.105
105 . Τοῦ δὲ ἡλίου τὴν ἔκφασιν ἐν τοῖς ἐπέκεινα Πτολεμαΐδος ἰδίαν λέγουσι καὶ παρηλλαγμένην . Πρῶτον μὲν γὰρ οὐ καθάπερ παῤ ἡμῖν φῶς ἀνήλιον ἕωθεν ὁρῶμεν ἐπὶ χρόνον οὐκ ὀλίγον , εἶτα τὴν ἀνατολήν · ἀλλὰ νυκτὸς σκοτίας ὑπαρχούσης , ἐξαίφνης ἀνέλαμψεν ἥλιος , ἡμέρα δὲ οὐδέποτε γίνεται ἐκεῖσε πρὶν τὸν ἥλιον ἰδεῖν . Δεύτερον ὁ ἥλιος ἀναφερόμενος φαίνεται ἐκ μέσου τοῦ πελάγους . ποιεῖ δὲ τοῦτο ἄνθρακι μὲν ὢν τῶν πυρωδεστάτων παρόμοιος , σπινθῆρας δὲ μεγάλους ἀπορρίπτων , τοὺς μὲν εἰς τὸν κύκλῳ τόπον τοῦ φωτίζοντος , τοὺς δὲ εἰς τὸν ἀπωτέρω . καὶ τὸ σχῆμα δὲ οὐ δισκοειδὲς ἔχειν τὸν ἥλιόν φασιν , ἀλλὰ κίονι παχεῖ τά γε πρῶτα ἐμφερῆ , μικρὸν ἐμβριθέστερον ἔχοντι τὴν ἀπὸ τῶν ἄκρων φαντασίαν , οἱονεὶ κεφαλήν . ἔτι τοίνυν οὔτε αὐγήν οὔτε ἀκτῖνα ἀπολάμπειν οὐδεμίαν , οὔτε ἐπὶ τὴν γῆν , οὔτε ἐπὶ τὴν θάλατταν , ἕως πρώτης ὥρας , ἀλλ᾿ ἐπὶ σκότει πῦρ ἀλαμπές · δευτέρας δʼ ἐνισταμένης τὸ ὅλον ἄστρον ἀναβαῖνον , ἀσπιδοειδές καθιστάμενον , τοῦ σχήματος τὸν τύπον καὶ τὸ φῶς ἐπί τε τὴν γῆν καὶ τὸ πέλαγος βάλλει οὕτως ἄτοπον καὶ πυρῶδες , ὥστε ἀμφοῖν νομίζεσθαι παμμεγέθεις τὰς ὑπερβολάς . εἰς δὲ τὴν ἑσπέραν ἐναντίον τὸ περὶ τὸν ἥλιον πάθος φασὶν δρᾶσθαι · ὑποδείξαντα γὰρ ὅτι δέδυκε κατὰ τῆς γῆς , οὐκ ἐλάττω χρόνον ὡρῶν τριῶν μετὰ ταῦτα φωτίζειν , ὃν καὶ νομίζουσι παῤ αὐτοῖς καιρὸν εἶναι τῆς ἡμέρας τὸν ἥδιστον . 105 . Τὸν δʼ ἥλιον οὐχ ὥσπερ παῤ ἡμῖν βραχὺ πρὸ τῆς ἰδίας ἀνατολῆς προαποστέλλειν τὸ φῶς , ἀλλ᾿ ἔτι νυκτὸς οὔσης οσκοταίου παραδόξως ἄφνω φανέντα ἐκλάμπειν . Διὸ καὶ μηδέποθʼ ἡμέραν ἐν ἐκείνοις τοῖς τόποις γίνεσθαι πρὶν ὁραθῆναι τὸν ἥλιον . Ἐκ μέσου δὲ τοῦ πελάγους φασὶν ἀναφαινόμενον αὐτὸν ὁρᾶσθαι μὲν ἄνθρακι παραπλήσιον τῷ πυρωδεστάτῳ , σπινθῆρας δὲ ἀφʼ ἑαυτοῦ μεγάλους ἀπορρίπτειν , καὶ τῷ τύπῳ μὴ κωνοειδῆ φαίνεσθαι , καθάπερ ἡμεῖς δοξάζομεν , ἀλλὰ κίονι τὸν τύπον ἔχειν ἐμφερῆ , μικρὸν · ἐμβριθεστέρν ἔχοντι τὴν ἀπὸ τῆς κεφαλῆς ἐπιφάνειαν , πρὸς δὲ τούτοις μήτ᾿ αὐγὴν ποιεῖν μήτʼ ἀκτῖνας βάλλειν ἄχρι πρώτης ὥρας , φαινομένου πυρὸς ἀλαμποῦς ἐν σκότει · δευτέρας δ᾿ ἀρχομένης ἀσπιδοειδῆ γίνεσθαι καὶ τὸ φῶς βάλλειν ἀπότομον καὶ πυρῶδες καθʼ ὑπερβολήν . Κατὰ δὲ τὴν δύσιν ἐναντία γίνεσθαι συμπτώματα περὶ αὐτάν · δοκεῖν γὰρ τοῖς δρῶσι καιναῖς ἀκτῖσι φωτίζειν τὸν κόσμον οὐκ ἔλαττον ὡρῶν δυοῖν , ὡς δʼ Ἀγαθαρχίδης ὁ Κνίδιος ἀνέγραψε , τριῶν . Τοῦτον δὲ τὸν καιρὸν ἥδιστον τοῖς ἐγχωρίοις φαίνεσθαι , ταπεινουμένου τοῦ καύματος διὰ τὴν δύσιν τοῦ ἡλίου .
Lemmas: 105 . ὁ δέ ἥλιος ὁ ἔκφασις ἐν ὁ ἐπέκεινα Πτολεμαΐς ἴδιος λέγω καί παραλλάσσω . πρῶτος μέν γάρ οὐ καθά παρά ἐγώ φάος ἀνήλιος ἕωθεν ὁράω ἐπί χρόνος οὐ ὀλίγος , εἶτα ὁ ἀνατολή · ἀλλά νύξ σκοτία ὑπάρχω , ἐξαίφνης ἀναλάμπω ἥλιος , ἡμέρα δέ οὐδέποτε γίγνομαι ἐκεῖσε πρίν ὁ ἥλιος ὁράω . δεύτερος ὁ ἥλιος ἀναφέρω φαίνω ἐκ μέσος ὁ πέλαγος . ποιέω δέ οὗτος ἄνθραξ μέν εἰμί ὁ πυρώδης παρόμοιος , σπινθήρ δέ μέγας ἀπορρίπτω , ὁ μέν εἰς ὁ κύκλος τόπος ὁ φωτίζω , ὁ δέ εἰς ὁ ἀπωτέρω . καί ὁ σχῆμα δέ οὐ δισκοειδής ἔχω ὁ ἥλιος φημί , ἀλλά κίων παχύς ὁ γε πρῶτος ἐμφερής , μικρός ἐμβριθής ἔχω ὁ ἀπό ὁ ἄκρον φαντασία , οἷον κεφαλή . ἔτι τοίνυν οὔτε αὐγή οὔτε ἀκτίς ἀπολάμπω οὐδείς , οὔτε ἐπί ὁ γῆ , οὔτε ἐπί ὁ θάλασσα , ἕως πρῶτος ὥρα , ἀλλά ἐπί σκότος πῦρ ἀλαμπής · δεύτερος δέ ἐνίστημι ὁ ὅλος ἄστρον ἀναβαίνω , ἀσπιδοειδής καθίστημι , ὁ σχῆμα ὁ τύπος καί ὁ φάος ἐπί τε ὁ γῆ καί ὁ πέλαγος βάλλω οὕτως ἄτοπος καί πυρώδης , ὥστε ἄμφω νομίζω παμμεγέθης ὁ ὑπερβολή . εἰς δέ ὁ ἑσπέρα ἐναντίος ὁ περί ὁ ἥλιος πάθος φημί δράω · ὑποδείκνυμι γάρ ὅτι δύω κατά ὁ γῆ , οὐ ἐλαχύς χρόνος ὥρα τρεῖς μετά οὗτος φωτίζω , ὅς καί νομίζω παρά αὐτός καιρός εἰμί ὁ ἡμέρα ὁ ἡδύς . 105 . ὁ δέ ἥλιος οὐ ὥσπερ παρά ἐγώ βραχύς πρό ὁ ἴδιος ἀνατολή προαποστέλλω ὁ φάος , ἀλλά ἔτι νύξ εἰμί οσκοταῖος παράδοξος ἄφνω φαίνω ἐκλάμπω . διό καί μηδέποτε ἡμέρα ἐν ἐκεῖνος ὁ τόπος γίγνομαι πρίν ὁράω ὁ ἥλιος . ἐκ μέσος δέ ὁ πέλαγος φημί ἀναφαίνω αὐτός ὁράω μέν ἄνθραξ παραπλήσιος ὁ πυρώδης , σπινθήρ δέ ἀπό ἑαυτοῦ μέγας ἀπορρίπτω , καί ὁ τύπος μή κωνοειδής φαίνω , καθά ἐγώ δοξάζω , ἀλλά κίων ὁ τύπος ἔχω ἐμφερής , μικρός · ἐμβριθέζρμαι ἔχω ὁ ἀπό ὁ κεφαλή ἐπιφάνεια , πρός δέ οὗτος μήτε αὐγή ποιέω μήτε ἀκτίς βάλλω ἄχρι πρῶτος ὥρα , φαίνω πῦρ ἀλαμπής ἐν σκότος · δεύτερος δέ ἄρχω ἀσπιδοειδής γίγνομαι καί ὁ φάος βάλλω ἀπότομος καί πυρώδης κατά ὑπερβολή . κατά δέ ὁ δύσις ἐναντίος γίγνομαι σύμπτωμα περί αὐτός · δοκέω γάρ ὁ δράω καινός ἀκτίς φωτίζω ὁ κόσμος οὐ ἐλαχύς ὥρα δύο , ὡς δέ Ἀγαθαρχίδης ὁ Κνίδιος ἀναγράφω , τρεῖς . οὗτος δέ ὁ καιρός ἡδύς ὁ ἐγχώριος φαίνω , ταπεινόω ὁ καῦμα διά ὁ δύσις ὁ ἥλιος .