agatharchides-geography.de-mari-erythraeo-excerpta 5.55
55 . Τρίτον δέ ἐστι γένος Ἐλεφαντοφάγων , ὃ ἐπειδὰν οἱ ἐλέφαντες τῆς νομῆς ἐμφορηθέντες πρὸς ὕπνον τραπέσθαι ζητῶσιν , οὐκ ἐπὶ γῆς δὲ ἀναπεσόντες ὑπνοῦσιν , ἀλλὰ τοῖς παχυτάτοις καὶ μεγίστοις δένδρεσι προσανακλίνοντες ἑαυτοὺς , ὥστε τοὺς μὲν δύο πόδας τοὺς πλησίον τοῦ στελέχους πρὸς τὴν γῆν ἐλαφρῶς ὑπερείδεσθαι , τὴν δὲ πλευρὰν τὸ πᾶν σῶμα ἐκδεχομένην ὀχεῖσθαι πρὸς τῇ φύσει τοῦ ξύλου , καὶ τοῦτον τὸν τρόπον τῆς καταφορᾶς τνγχάνειν οὐκ εἰλικρινοῦς , ἀλλὰ παρεψευσμένης , διὰ τὸ προσκεῖσθαι τοῖς βαθέσιν ὕπνοις ἀγωνίαν ίσχυρὰν , φθορᾶς ὑποκειμένης παραχρῆμα τῷ σφαλέντι διὰ τὴν ἔκλυσιν τὴν φυσικήν . Οἱ οὖν ἀπὸ τῆς τούτων θῆρας τὸν βίον ποιούμενοι , τοὺς δρυμοὺς περιπλανώμενοι καὶ τὴν τοῦ θηρίου κοίτην ἐπισημηνάμενοι , ἐκ τῶν ὄπισθεν τοῦ δένδρου τόπων πρίουσιν , ἕως ἂν μήτε κλίνῃ τὸ πᾶν μήτε ἰσχύον ἄγαν ἀπολείποιτο , μένῃ δὲ ἑστηκὸς ἐπὶ βραχείας ῥοπῆς . Τὸ δὲ ζῷον ἀπὸ τῆς νομῆς ἐπὶ τὸν συνήθη τῆς κοίτης τόπον ἀνακλινόμενον αἰφνίδιόν τε πίπτει , τοῦ ξύλου κλασθέντος , καὶ πρόκειται τοῖς θηράσασι δεῖπνον ἕτοιμον · τὰς γὰρ ὀπισθίας κόψαντες οὗτοι σάρκας , καὶ ποιήσαντες ἔξαιμον τὸ ζῶον , εἶτα νεκρὸν , πρὸς τὴν ἑαυτοῦ χρείαν ἕκαστος τὰ μέλη διαιροῦσιν . 55 . Ἔνιοι δὲ τῶν πλησίον κατοικούντων χωρὶς κινδύνων θηρεύουσι τοὺς ἐλέφαντας , τέχνῃ τῆς βίας περιγινόμενοι . Εἴωθε γὰρ τοῦτο τὸ φῷον , ἐπειδὰν ἀπὸ τῆς νομῆς πληρωθῇ , πρὸς ὕπνον καταφέρεσθαι , διαφορὰν ἐχούσης τῆς περὶ αὐτὸ διαθέσεως πρὸς τὰ τῶν τετραπόδων . Οὐ γὰρ δύναται τοῖς γόνασι πρὸς τὴν γῆν συγκαθιέναι τὸν ὅλον ὄγκον , ἀλλὰ πρὸς δένδρον ἀνακλιθὲν ποιεῖται τὴν διὰ τῶν ὕπνων ἀνάπαυσιν . Διόπερ τὸ δένδρον διὰ τὴν γινομένην πρὸς αὐτὸ πλεονάκις πρόσκλισιν τοῦ ζῴου τετριμμένον τέ ἐστι καὶ ῥύπου πλῆρες , πρὸς δὲ τούτοις ὁ περὶ αὐτὸ τόπος ἔχην τε ἔχει καὶ σημεῖα πολλὰ , διʼ ὧν οἱ τὰ τοιαῦτα ἐρευνῶντες Αἰθίοπες γνωρίζουσι τὰς τῶν ἐλεφάντων κοίτας . Ὅταν οὖν ἐπιτύχωσι τοιούτῳ δένδρῳ , πρίζουσιν αὐτὸ παρὰ τὴν γῆν , μέχρι ἂν ὀλίγην ἔτι τὴν ῥοκὴν ἔχῃ πρὸς τὴν πτῶσιν · εἶθ᾿ οὗτοι μὲν τὰ σημεῖα τῆς ἰδίας παρουσίας ἀφανίσαντες ταχέως ἀπαλλάττονται , φθάνοντες τὴν ἔφοδον τοῦ ζῴου · ὁ δʼ ἐλέφας πρὸς τὴν ἑσπέραν ἐμπλησθεὶς τῆς τροφῆς , ἐπὶ τὴν συνήθη καταντᾷ κοίτην · κατακλιθεὶς δὲ ἀθρόῳ τῷ βάρει παραχρῆμα μετὰ τῆς τοῦ δένδρου φορᾶς ἐπὶ τὴν γῆν καταφέρεται · πεσὼν δὲ ὕπτιος μένει τὴν νύκτα κείμενος διὰ τὸ τὴν τοῦ σώματος φύσιν ἀδημιούργητον εἶναι πρὸς ἀνάστασιν . Οἰ δὲ πρίσαντες τὸ δένδρον Αἰθίοπες ἄμʼ ἡμέρα καταντῶσι , καὶ χωρὶς κινδύνων ἀποκτείναντες τὸ ζῷον σκηνοποιοῦνται περὶ τὸν τόπον καὶ παραμένουσι μέχρι ἂν τὸ πεπτωκὸς ἀναλώσωσι .
Lemmas: 55 . τρίτος δέ εἰμί γένος Ἐλεφαντοφάγοι , ὅς ἐπειδάν ὁ ἐλέφας ὁ νομή ἐμφορέω πρός ὕπνος τρέπω ζητέω , οὐ ἐπί γῆ δέ ἀναπίπτω ὑπνόω , ἀλλά ὁ παχύς καί μέγας δένδρον προσανακλίνω ἑαυτοῦ , ὥστε ὁ μέν δύο πούς ὁ πλησίον ὁ στέλεχος πρός ὁ γῆ ἐλαφρός ὑπερείδω , ὁ δέ πλευρά ὁ πᾶς σῶμα ἐκδέχομαι ὀχέω πρός ὁ φύσις ὁ ξύλον , καί οὗτος ὁ τρόπος ὁ καταφορά τνγχάνω οὐ εἰλικρινής , ἀλλά παραψεύδω , διά ὁ πρόσκειμαι ὁ βαθύς ὕπνος ἀγωνία ίσχυς , φθορά ὑπόκειμαι παραχρῆμα ὁ σφάλλω διά ὁ ἔκλυσις ὁ φυσικός . ὁ οὖν ἀπό ὁ οὗτος θήρ ὁ βίος ποιέω , ὁ δρυμός περιπλανάομαι καί ὁ ὁ θηρίον κοίτη ἐπισημαίνω , ἐκ ὁ ὄπισθεν ὁ δένδρον τόπος πρίω , ἕως ἄν μήτε κλίνω ὁ πᾶς μήτε ἰσχύω ἄγαν ἀπολείπω , μένω δέ ἵστημι ἐπί βραχύς ῥοπή . ὁ δέ ζῷον ἀπό ὁ νομή ἐπί ὁ συνήθης ὁ κοίτη τόπος ἀνακλίνω αἰφνίδιος τε πίπτω , ὁ ξύλον κλάω , καί πρόκειμαι ὁ θηράω δεῖπνον ἑτοῖμος · ὁ γάρ ὀπίσθιος κόπτω οὗτος σάρξ , καί ποιέω ἔξαιμος ὁ ζῷον , εἶτα νεκρός , πρός ὁ ἑαυτοῦ χρεία ἕκαστος ὁ μέλος διαιρέω . 55 . ἔνιοι δέ ὁ πλησίον κατοικέω χωρίς κίνδυνος θηρεύω ὁ ἐλέφας , τέχνη ὁ βία περιγίγνομαι . εἴωθα γάρ οὗτος ὁ φῷον , ἐπειδάν ἀπό ὁ νομή πληρόω , πρός ὕπνος καταφέρω , διαφορά ἔχω ὁ περί αὐτός διάθεσις πρός ὁ ὁ τετράπους . οὐ γάρ δύναμαι ὁ γόνυ πρός ὁ γῆ συγκαθίημι ὁ ὅλος ὄγκος , ἀλλά πρός δένδρον ἀνακλίνω ποιέω ὁ διά ὁ ὕπνος ἀνάπαυσις . διόπερ ὁ δένδρον διά ὁ γίγνομαι πρός αὐτός πλεονάκις πρόσκλισις ὁ ζῷον τρίβω τε εἰμί καί ῥύπος πλήρης , πρός δέ οὗτος ὁ περί αὐτός τόπος ἔχω τε ἔχω καί σημεῖον πολύς , διά ὅς ὁ ὁ τοιοῦτος ἐρευνάω Αἰθίοψ γνωρίζω ὁ ὁ ἐλέφας κοίτη . ὅταν οὖν ἐπιτυγχάνω τοιοῦτος δένδρον , πρίζω αὐτός παρά ὁ γῆ , μέχρι ἄν ὀλίγος ἔτι ὁ ῥοκός ἔχω πρός ὁ πτῶσις · εἶτα οὗτος μέν ὁ σημεῖον ὁ ἴδιος παρουσία ἀφανίζω ταχύς ἀπαλλάσσω , φθάνω ὁ ἔφοδος ὁ ζῷον · ὁ δέ ἐλέφας πρός ὁ ἑσπέρα ἐμπίμπλημι ὁ τροφή , ἐπί ὁ συνήθης καταντάω κοίτη · κατακλίνω δέ ἀθρόος ὁ βάρος παραχρῆμα μετά ὁ ὁ δένδρον φορά ἐπί ὁ γῆ καταφέρω · πίπτω δέ ὕπτιος μένω ὁ νύξ κεῖμαι διά ὁ ὁ ὁ σῶμα φύσις ἀδημιούργητος εἰμί πρός ἀνάστασις . ὁ δέ πρίω ὁ δένδρον Αἰθίοψ ἅμα ἡμέρα καταντάω , καί χωρίς κίνδυνος ἀποκτείνω ὁ ζῷον σκηνοποιέω περί ὁ τόπος καί παραμένω μέχρι ἄν ὁ πίπτω ἀναλίσκω .