agathange.fragmenta 5.112-113
Ἐφάνη οὖν λίαν θαυμαστὸν καὶ θεϊκὸν καὶ ἀνεκδιήγητον ὅραμα , οὗ ἐκ μέρους ἔλαβον τὴν κατανόησιν . Ἐν τῷ μεσονυκτίῳ οὖν τούτῳ , ὅτε ὑμεῖς κεκμηκότες ἀνεπαύεσθε ἀπὸ τοῦ βάρους τῆς ἀγρυπνίας , ἐγὼ ἐγρηγόρουν ἔτι ἐνθυμούμενος καθ’ ἑαυτὸν ἕνεκεν τῶν ἐξαίφνης θαυμασίων καὶ ἐπισκέψεων καὶ ἐλέους τοῦ Θεοῦ πρὸς ὑμᾶς , διὰ τὸ ἐμβαλεῖν αὐτὸν ὑμᾶς ἐν τῷ χωνευτηρίῳ τῆς θεϊκῆς γνώσεως καὶ τῆς διδασκαλικῆς παιδεύσεως . Ἐλογιζόμην δὲ καὶ τὴν τῶν μαρτύρων ἀγάπην , τὴν πρὸς τὸν αὐτῶν ποιητὴν , καὶ τὰς ἑτοιμασθείσας αὐτοῖς ἀμοιβὰς , ἄρα ὁποῖαι νῦν ὑπάρχουσι . Ὡς δὲ ἐν τούτοις ἤμην , ἄφνω ἐγένετο φωνὴ σφοδροτάτης βροντῆς , καὶ φοβερὸς κτύπος , ὡς φωνὴ θαλάσσης βραζούσης , τῶν κυμάτων οἰδαινόντων καὶ τεταραγμένων , καὶ διηνοίχθη τὸ σκηνοειδὲς στερέωμα τοῦ οὐρανοῦ , καὶ κατελθὼν ἄνθρωπος θρωπος εἷς ἐν σχήματι φωτὸς ἐκάλεσε τὸ ὄνομά μου , καὶ εἶπεν · Γρηγόριε . Ἐγὼ δὲ , ἀτενίσας , εἶδον τὴν μορφὴν αὐτοῦ . Ἔμφοβος δὲ γενόμενος καὶ τρομάσας , εἰς τὴν γῆν ἔπεσον . Καὶ εἶπέν μοι · Πρόσεχε ἄνω , καὶ ἴδε τὰ θαυμάσια , ἃ ἐγώ σοι δείξω . Καὶ ἀναβλέψας ἐθεασάμην τὸ στερέωμα τοῦ οὐρανοῦ , καὶ τὰ ὕδατα τὰ ὑπεράνω τοῦ στερεώματος διασχισθέντα καθ’ ὁμοίωσιν τῶν φαράγγων , ὡς τοὺς λόφους τῶν ὀρέων , ὧδε καὶ ὧδε διαμεμερισμένα , ἑστηκότα καὶ συντεθειμένα , ἀνείκαστα καὶ ἀκατάληπτα τῆς τῶν ὀφθαλμῶν θεωρίας . Καὶ τὸ φῶς εἶδον ῥέον ἄνωθεν , καὶ μέχρι τῆς γῆς κατιὸν , καὶ μετὰ τοῦ φωτὸς στρατιαὶ ἄμετροι , φωτοειδεῖς , δίπτεροι ἐν ὁράσει ἀνθρώπων . Ἦσαν δὲ αἱ πτέρυγες αὐτῶν πῦρ . Κατῄεσαν δὲ καθ’ ὁμοίωσιν λεπτοτάτου κονιορτοῦ , κινουμένου ἀπὸ τῆς θερμοτάτης ἀκτῖνος τοῦ ἡλίου , ὅταν διὰ θυρίδων καὶ φωτοφορων στρογγυλῶν εἰσβάλλῃ . Οὕτως αἱ στρατιαὶ μετὰ τοῦ φωτὸς ἐπλήρωσαν τὰ κάτω μέρη , καὶ προέτρεχε τὸ φῶς σὺν τῇ στρατιᾷ , καὶ εἷς φοβερὸς ἐν ὁράσει ἀνθρώπου , ὑψηλὸς καὶ ἔνδοξος ἐκράτει τὴν ἀρχὴν καὶ τὸ τέλος τῆς στρατιᾶς , καὶ προῆγεν ἕως κάτω , καὶ τὰς ἄμφω ἀρχὰς ἐφύλαττεν , καὶ ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ σφύρα μεγάλη χρυσῆ , καὶ πάντες , ἠκολούθουν αὐτόν . Αὐτὸς δὲ , πετόμενος ὀξέως , κατὰ τὴν ὀξύτητα τοῦ ἀετοῦ , κατελθὼν ἔφθασε τὸ ἔδαφος τῆς γῆς εἰς τὸ μέσον τῆς πόλεως , καὶ ἐπάταξε τὸ πάχος τοῦ πλάτους τῆς γῆς . Μέγας δὲ καὶ ἄμετρος κτύπος ἤχησεν ἐν τοῖς καταχθονίοις τῶν ἀβύσσων , καὶ κᾶσα ἡ γῆ ἐν βλέμματι ὀφθαλμῶν ἱκανῶς ὁμαλισθεϊσα ἐξισώθη , καὶ πεδίον γέγονε .
Lemmas: φαίνω οὖν λίαν θαυμαστός καί θεικός καί ἀνεκδιήγητος ὅραμα , ὅς ἐκ μέρος λαμβάνω ὁ κατανόησις . ἐν ὁ μεσονύκτιον οὖν οὗτος , ὅτε σύ κάμνω ἀναπαύω ἀπό ὁ βάρος ὁ ἀγρυπνία , ἐγώ γρηγορέω ἔτι ἐνθυμέομαι κατά ἑαυτοῦ ἕνεκα ὁ ἐξαπίνης θαυμάσιος καί ἐπίσκεψις καί ἔλεος ὁ Θεός πρός σύ , διά ὁ ἐμβάλλω αὐτός σύ ἐν ὁ χωνευτήριον ὁ θεῖος γνῶσις καί ὁ διδασκαλικός παίδευσις . λογίζομαι δέ καί ὁ ὁ μάρτυς ἀγάπη , ὁ πρός ὁ αὐτός ποιητής , καί ὁ ἑτοιμάζω αὐτός ἀμοιβή , ἄρα ὁποῖος νῦν ὑπάρχω . ὡς δέ ἐν οὗτος εἰμί , ἄφνω γίγνομαι φωνή σφοδρός βροντή , καί φοβερός κτύπος , ὡς φωνή θάλασσα βράζω , ὁ κῦμα οἰδαίνω καί ταράσσω , καί διαφέρω ὁ σκηνοειδής στερέωμα ὁ οὐρανός , καί κατέρχομαι ἄνθρωπος θρωπος εἷς ἐν σχῆμα φάος καλέω ὁ ὄνομα ἐγώ , καί εἶπον · Γρηγόριος . ἐγώ δέ , ἀτενίζω , εἶδον ὁ μορφή αὐτός . ἔμφοβος δέ γίγνομαι καί τρομάσας , εἰς ὁ γῆ πίπτω . καί εἶπον ἐγώ · προσέχω ἄνω , καί ὁράω ὁ θαυμάσιος , ὁ ἐγώ σύ δείκνυμι . καί ἀναβλέπω θεάομαι ὁ στερέωμα ὁ οὐρανός , καί ὁ ὕδωρ ὁ ὑπεράνω ὁ στερέωμα διασχίζω κατά ὁμοίωσις ὁ φάραγξ , ὡς ὁ λόφος ὁ ὄρος , ὧδε καί ὧδε διαμερίζω , ἵστημι καί συντίθημι , ἀνείκαστος καί ἀκατάληπτος ὁ ὁ ὀφθαλμός θεωρία . καί ὁ φάος εἶδον ῥέω ἄνωθεν , καί μέχρι ὁ γῆ κατέρχομαι , καί μετά ὁ φάος στρατιά ἄμετρος , φωτοειδής , δίπτερος ἐν ὅρασις ἄνθρωπος . εἰμί δέ ὁ πτέρυξ αὐτός πῦρ . κατέρχομαι δέ κατά ὁμοίωσις λεπτός κονιορτός , κινέω ἀπό ὁ θερμός ἀκτίς ὁ ἥλιος , ὅταν διά θυρίς καί φωτοφόρος στρογγυλός εἰσβάλλω . οὕτως ὁ στρατιά μετά ὁ φάος πληρόω ὁ κάτω μέρος , καί προτρέχω ὁ φάος σύν ὁ στρατιά , καί εἷς φοβερός ἐν ὅρασις ἄνθρωπος , ὑψηλός καί ἔνδοξος κρατέω ὁ ἀρχή καί ὁ τέλος ὁ στρατιά , καί προάγω ἠώς κάτω , καί ὁ ἄμφω ἀρχή φυλάσσω , καί ἐν ὁ χείρ αὐτός σφῦρα μέγας χρύσεος , καί πᾶς , ἀκολουθέω αὐτός . αὐτός δέ , πέτομαι ὀξύς , κατά ὁ ὀξύτης ὁ ἀετός , κατέρχομαι φθάνω ὁ ἔδαφος ὁ γῆ εἰς ὁ μέσος ὁ πόλις , καί πατάσσω ὁ πάχος ὁ πλάτος ὁ γῆ . Μέγας δέ καί ἄμετρος κτύπος ἠχέω ἐν ὁ καταχθόνιος ὁ ἄβυσσος , καί κάσα ὁ γῆ ἐν βλέμμα ὀφθαλμός ἱκανῶς ὁμαλίζω ἐξισόω , καί πεδίον γίγνομαι .