ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
aesopus-et-aesopica.fabulae 289
Εἰς μελιττουργεῖόν τις εἰσελθὼν τοῦ κεκτημένου ἀπόντος , τὸ κηρίον ἀφείλετο . Ὁ δὲ ἐπανελθὼν , ἐπειδὴ τὰς κυψέλας εἶδεν ἐρήμους , εἰστήκει τὸ κατʼ αὐτὰς διερευνώμενος . Αἱ δὲ μέλισσαι ἀπὸ τῆς νομῆς ἐπανήκουσαι , ὡς κατέλαβον αὐτὸν , τοῖς κέντροις ἔπαιον , καὶ τὰ χείριστα διετίθουν . Ὁ δὲ πρὸς αὐτάς · „ κάκιστα ζῶα , τὸν μὲν κλέψαντα ὑμῶν τὰ κηρία ἀθῶον ἀφήκατε , ἐμὲ δὲ τὸν ἐπιμελούμενον ὑμῶν πλήττετε ; “ Ὁ μῦθος δηλοῖ , ὅτι οὕτω τῶν ἀνθρώπων τινὲς , διʼ ἄγνοιαν τοὺς ἐχθροὺς μὴ φυλαττόμενοι , τοὺς φίλους ὡς ἐπιβούλους ἀπωθοῦνται .
Lemmas: εἰς μελισσουργεῖον τις εἰσέρχομαι ὁ κτάομαι ἄπειμι , ὁ κηρίον ἀφαιρέω . ὁ δέ ἐπανέρχομαι , ἐπεί ὁ κυψέλη ὁράω ἐρῆμος , εἰστήκω ὁ κατά αὐτός διερευνάω . ὁ δέ μέλισσα ἀπό ὁ νομή ἐπανήκω , ὡς καταλαμβάνω αὐτός , ὁ κέντρον παίω , καί ὁ κακός διατίθημι . ὁ δέ πρός αὐτός · „ κακός ζῷον , ὁ μέν κλέπτω σύ ὁ κειρία ἀθῶος ἀφίημι , ἐγώ δέ ὁ ἐπιμελέομαι σύ πλήσσω ; “ ὁ μῦθος δηλόω , ὅτι οὗτος ὁ ἄνθρωπος τις , διά ἄγνοια ὁ ἐχθρός μή φυλάσσω , ὁ φίλος ὡς ἐπίβουλος ἀπωθέω .
aesopus-et-aesopica.fabulae 290
Μηναγύρται , ὄνον ἔχοντες , τούτῳ εἰώθεσαν τὰ σκεύη ἐπιτιθέντες ὁδοιπορεῖν . Καὶ δή ποτε ἀποθανόντος αὐτοῦ ἀπὸ κόπου , ἐκδείραντες αὐτὸν , ἐκ τοῦ δέρματος τύμπανα κατεσκεύασαν , καὶ τούτοις ἐχρῶντο . Ἑτέρων δὲ αὐτοῖς μηναγυρτῶν ἀπαντησάντων καὶ πυνθανομένων αὐτῶν , ποῦ ἂν εἴη ὁ ὄνος , ἔφασαν , τεθνηκέναι μὲν αὐτὸν , πληγὰς δὲ τοσαύτας λαμβάνειν , ὅσας οὐδὲ ζῶν ὑπέμεινεν . Οὕτω καὶ τῶν οἰκετῶν ἔνιοι , εἰ καὶ τῆς δουλείας ἀφεθῶσιν , τῶν δουλικῶν οὐκ ἀπαλλάττονται .
Lemmas: μηναγύρτης , ὄνος ἔχω , οὗτος εἴωθα ὁ σκεῦος ἐπιτίθημι ὁδοιπορέω . καί δή ποτός ἀποθνῄσκω αὐτός ἀπό κόπος , ἐκδέρω αὐτός , ἐκ ὁ δέρμα τύμπανον κατασκευάζω , καί οὗτος χράω . ἕτερος δέ αὐτός μηναγύρτης ἀπαντάω καί πυνθάνομαι αὐτός , ποῦ εἄν εἰμί ὁ ὄνος , φημί , θνῄσκω μέν αὐτός , πληγάς δέ τοσοῦτος λαμβάνω , ὅσος οὐδέ ζῶ ὑπομένω . οὕτως καί ὁ οἰκέτης ἔνιοι , εἰμί καί ὁ δουλεία ἀφίημι , ὁ δουλικός οὐ ἀπαλλάσσω .
aesopus-et-aesopica.fabulae 291
Μυσὶ καὶ γαλαῖς πόλεμος ἦν . Ἀεὶ δὲ οἱ μύες ἡττώμενοι , ἐπειδὴ συνῆλθον εἰς ταὐτὸν , ὑπέλαβον , ὅτι διʼ ἀναρχίαν τοῦτο πάσχουσιν · ὅθεν ἐπιλεξάμενοί τινας ἑαυτῶν στρατηγοὺς ἐχειροτόνησαν · οἱ δὲ βουλόμενοι ἐπισημότεροι τῶν ἄλλων εἶναι , κέρατα κατασκευάσαντες ἑαυτοῖς συνῆψαν . Ἐνστάσης δὲ τῆς μάχης , συνέβη πάντας τοὺς μύας ἡττηθῆναι . Οἱ μὲν οὖν ἄλλοι πάντες ῥᾳδίως εἰσέδυνον · οἱ δὲ στρατηγοὶ , μὴ δυνάμενοι εἰσελθεῖν διὰ τὰ κέρατα αὑτῶν , συλλαμβανόμενοι κατησθίοντο . Οὕτω πολλοῖς ἡ κενοδοξία κακῶν αἰτία [ διὰ φιληδονίαν ] γίνεται .
Lemmas: Μῦς καί γαλέη πόλεμος εἰμί . ἀείς δέ ὁ μῦς ἡσσάομαι , ἐπεί συνέρχομαι εἰς αὐτός , ὑπολαμβάνω , ὅτι διά ἀναρχία οὗτος πάσχω · ὅθεν ἐπιλέγω τις ἑαυτοῦ στρατηγός χειροτονέω · ὁ δέ βούλομαι ἐπίσημος ὁ ἄλλος εἰμί , κέρας κατασκευάζω ἑαυτοῦ συνάπτω . ἐνίστημι δέ ὁ μάχη , συμβαίνω πᾶς ὁ μῦς ἡσσάομαι . ὁ μέν οὖν ἄλλος πᾶς ῥᾳδίως εἰσδύνω · ὁ δέ στρατηγός , μή δύναμαι εἰσέρχομαι διά ὁ κέρας ἑαυτοῦ , συλλαμβάνω κατεσθίω . οὕτως πολύς ὁ κενοδοξία κακός αἰτία [ διά φιληδονία ] γίγνομαι .
aesopus-et-aesopica.fabulae 291b
Ποτὲ γαλέαι ἐμάχοντο τοῖς μυσὶν , αὐτούς κατατροποῦσαι καὶ ἀναιροῦσαι . Εἶπον δὲ οἱ μύες καθʼ ἑαυτοὺς τοιαῦτα · „ οὐ παραλόγως γαλέαι ἡμᾶς ἡττῶσιν · οὐ γὰρ κτώμεθα ἄνακτα , ὥσπερ αὗται , οὐδὲ στρατηγοὺς ἐπὶ τῇ παρατάξει , καὶ διὰ τοῦτο ταλαιπωροῦμεν πάντες , καὶ φυγάδες γινόμεθα τοῦ πολέμου . Καὶ παραυτίκα συμβούλιον λαβόντες , κατεστήσαντο τοὺς παμμεγέθεις μύας ἀρχηγέτας τε καὶ στρατηγοὺς τῶν ἄλλων . Καὶ δὴ ἔνοπλοι ἅπαντες γεγονότες , καὶ παρατάξεις αὖθις πεποιηκότες , ἢρξαντο κρότων τῶν τοῦ πολέμου . Τῶν γὰρ αὐτῶν σαλπίγγων σαλπισασῶν ἐναπήρξαντο πολεμεῖν πρὸς τὰς γαλέας · αἵ κατὰ κράτος τοὺς μύας ἡττήσασαι , ἔτρεψαν τοὺς δυστήνους εἰς φυγήν . Οἱ μὲν οὖν ἄοπλοι πεφευγότες ἐν τοῖς τοίχοις εἰσεληλύθεσαν εἰς ῥαγάδας αὐτίκα · οἱ δʼ ἔνοπλοι καὶ ἀρχηγέται τούτων , οἵ τε ἄρχοντες καὶ στρατηγοὶ τῶν ἄλλων , μὴ δυνάμενοι ἐν ταῖς ὀπαῖς ἐμβῆναι , διεφθάρησαν ἅπαντες ὑπὸ τῶν γαλεῶν . Ὁ μῦθος δηλοῖ , ὅτι πρὸς τὸ ζῆν ἀκινδύνως κρείττων ἐστὶν ἡ εὐτέλεια , ἢ ἡ λαμπρότης καὶ δόξα τοῦ βίου .
Lemmas: ποτέ γαλέη μάχομαι ὁ μῦς , αὐτός κατατροπόω καί ἀναιρέω . εἶπον δέ ὁ μῦς κατά ἑαυτοῦ τοιοῦτος · „ οὖον παράλογος γαλέη ἐγώ ἡττάω · οὖον γάρ κτείνω ἄναξ , ὥσπερ οὗτος , οὐδέ στρατηγός ἐπί ὁ παράταξις , καί διά οὗτος ταλαιπωρέω πᾶς , καί φυγάς γίγνομαι ὁ πόλεμος . καί παραυτίκα συμβούλιον λαμβάνω , καθίστημι ὁ παμμεγέθης μῦς ἀρχηγέτης τε καί στρατηγός ὁ ἄλλος . καί δή ἔνοπλος ἅπας γίγνομαι , καί παράταξις αὖθις ποιέω , ἄρχω Κρότων ὁ ὁ πόλεμος . ὁ γάρ αὐτός σάλπιγξ σαλπίζω ἐναπάρχομαι πολεμέω πρός ὁ γαλέη · ὁ κατά κράτος ὁ μῦς ἡττάω , τρέπω ὁ δύστηνος εἰς φυγή . ὁ μέν οὖν ἄοπλος φεύγω ἐν ὁ τοῖχος εἰσέρχομαι εἰς ῥαγάς αὐτίκα · ὁ δέ ἔνοπλος καί ἀρχηγέτης οὗτος , ὁ τε ἄρχω καί στρατηγός ὁ ἄλλος , μή δύναμαι ἐν ὁ ὀπή ἐμβαίνω , διαφθείρω ἅπας ὑπό ὁ γαλεός . ὁ μῦθος δηλόω , ὅτι πρός ὁ ζῶ ἀκίνδυνος ἀγαθός εἰμί ὁ Εὐτέλεια , ἢ ὁ λαμπρότης καί δόξα ὁ βίος .
aesopus-et-aesopica.fabulae 292
Μυῖα ἐμπεσοῦσα εἰς χύτραν κρέατος , ἐπειδὴ ὑπὸ τοῦ ζωμοῦ ἀποπνίγεσθαι ἤμελλεν , ἔφη πρὸς ἑαυτήν „ ἀλλʼ ἔγωγε καὶ βέβρωκα καὶ πέπωκα καὶ λέλουμαι , καὶ θνησκούσῃ οὐ μέλει μοι . Ὁ λόγος δηλοῖ , ὅτι ῥᾳδίως φέρουσι τὸν θάνατον οἱ ἄνθρωποι , ὅταν ἀβασανίστως παρακολουθῶσι .
Lemmas: Μυῖα ἐμπίπτω εἰς χύτρα κρέας , ἐπεί ὑπό ὁ ζωμός ἀποπνίγω μέλλω , φημί πρός ἑαυτοῦ „ ἀλλά ἔγωγε καί ἐσθίω καί πίνω καί λούω , καί θνῄσκω οὖον μέλος ἐγώ . ὁ λόγος δηλόω , ὅτι ῥᾳδίως φέρω ὁ θάνατος ὁ ἄνθρωπος , ὅταν ἀβασανίστως παρακολουθέω .
aesopus-et-aesopica.fabulae 293
Ἔν τινι ταμιείῳ μέλιτος ἐκχυθέντος μυῖαι προσπιᾶσαι κατήσθιον · διὰ δὲ τὴν γλυκύτητα τοῦ καρποῦ οὐκ ἀφίσταντο . Ἐμπαγέντων δʼ αὐτῶν τῶν ποδῶν , ὡς οὐκ ἡδύναντο ἀναπτῆναι , ἀποπνιγόμεναι ἔφασαν · „ ἄθλιαι ἡμεῖς , αἳ διὰ βραχεῖαν ἡδονὴν ἀπολλύμεθα . “ Οὕτω πολλάκις ἡ λιχνεία πολλῶν κακῶν αἰτία γίνεται .
Lemmas: ἐν τις ταμιεῖον μέλι ἐκχέω μυῖα προσπιέζω κατεσθίω · διά δέ ὁ γλυκύτης ὁ καρπός οὐ ἀφίστημι . ἐμπήγνυμι δέ αὐτός ὁ πούς , ὡς οὐ ἡδύνω ἀναπέτομαι , ἀποπνίγω φημί · „ ἄθλιος ἐγώ , ὅς διά βραχύς ἡδονά ἀπόλλυμι . “ οὕτως πολλάκις ὁ λιχνεία πολύς κακός αἰτία γίγνομαι .
aesopus-et-aesopica.fabulae 294
Μύρμηξ ὁ νῦν τὸ παλαιὸν ἄνθρωπος ἦν · καὶ τῇ γεωργίᾳ προσέχων τοῖς ἰδίοις πόνοις οὐκ ἠρκεῖτο , ἀλλὰ καὶ τοῖς ἀλλοτρίοις ἐποφθαλμιῶν διετέλει , τοὺς τῶν γειτόνων καρποὺς ὑφαιρούμενος . Ὁ δὲ Ζεὺς ἀγανακτήσας κατὰ τῆς πλεονεξίας αὐτοῦ μετεμόρφωσεν αὐτὸν εἰς τοῦτο τὸ ζῶον , ὃ καλεῖται μύρμηξ . Ὁ δὲ καὶ τὴν μορφὴν ἀλλάξας τὴν διάθεσιν οὐ μετέβαλε · μέχρι γὰρ νῦν κατὰ τὰς ἀρούρας περιιὼν τοὺς πόνους τῶν ἄλλων συλλέγει καὶ ἑαυτῷ ἀποθησαυρίζει . Ὁ λόγος δηλοῖ , ὅτι οἱ φύσει πονηροὶ , κἂν τὰ μάλιστα κολάζωνται , τὸν τρόπον οὐκ ἀποτίθενται .
Lemmas: Μύρμηξ ὁ νῦν ὁ παλαιός ἄνθρωπος εἰμί · καί ὁ γεωργία προσέχω ὁ ἴδιος πόνος οὐ ἀρκέω , ἀλλά καί ὁ ἀλλότριος ἐποφθαλμιάω διατελέω , ὁ ὁ γείτων καρπός1 ὑφαιρέω . ὁ δέ Ζεύς ἀγανακτέω κατά ὁ πλεονεξία αὐτός μεταμορφόω αὐτός εἰς οὗτος ὁ ζῷον , ὅς καλέω μύρμηξ . ὁ δέ καί ὁ μορφή ἀλλάσσω ὁ διάθεσις οὖον μεταβάλλω · μέχρι γάρ νῦν κατά ὁ ἄρουρα περίειμι1 ὁ πόνος ὁ ἄλλος συλλέγω καί ἑαυτοῦ ἀποθησαυρίζω . ὁ λόγος δηλόω , ὅτι ὁ φύσις πονηρός , κἀν ὁ μάλιστα κολάζω , ὁ τρόπος οὐ ἀποτίθημι .
aesopus-et-aesopica.fabulae 295
Θέρους ὥρᾳ μύρμηξ περιπατῶν κατὰ τὴν ἄρουραν πυροὺς καὶ κριθὰς συνέλεγεν , ἀποθησαυριζόμενος ἑαυτῷ τροφὴν εἰς τὸν χειμῶνα . Κάνθαρος δὲ τοῦτον θεασάμενος ἐθαύμασεν ὡς ἐπιπονώτατον , εἴγε παρʼ αὐτὸν τὸν καιρὸν μοχθεῖ , παρʼ ὃν τὰ ἄλλα ζῶα πόνων ἀφειμένα ῥᾳστώνην ἄγει . Ὁ δὲ τότε μὲν ἡσύχαζεν · ὕστερον δὲ , ὅτε χειμὼν ἐνέστη , τῆς κόπρου ὑπὸ τοῦ ὄμβρου κλυσθείσης , ὁ κάνθαρος ἧκε πρὸς αὐτὸν λιμώττων καὶ τροφῆς μεταλαβεῖν δεόμενος . Ὁ δὲ ἔφη πρὸς αὐτόν · „ ὦ κάνθαρε , ἀλλʼ εἰ τότε ἐπόνεις , ὅτε ἐμόχθουν καί με ὠνείδιζες , οὐκ ἂν νῦν τροφῆς ἐπεδέου . “ Οὕτως οἱ παρὰ τὰς εὐθηνίας τοῦ μέλλοντος μὴ προνοούμενοι παρὰ τὰς τῶν καιρῶν μεταβολὰς τὰ μέγιστα δυστυχοῦσι .
Lemmas: Θέρος ὥρα μύρμηξ περιπατέω κατά ὁ ἄρουρα πυρός καί κριθή συλλέγω , ἀποθησαυρίζω ἑαυτοῦ τροφή εἰς ὁ χειμών . Κάνθαρος δέ οὗτος θεάομαι θαυμάζω ὡς ἐπίπονος , εἰ παρά αὐτός ὁ καιρός μοχθέω , παρά ὅς ὁ ἄλλος ζῷον πόνος ἀφίημι ῥᾳστώνη ἄγω . ὁ δέ τότε μέν ἡσυχάζω · ὕστερος δέ , ὅτε χειμών ἐνίστημι , ὁ κόπρος ὑπό ὁ ὄμβρος κλύζω , ὁ κάνθαρος ἵημι πρός αὐτός λιμώσσω καί τροφή μεταλαμβάνω δήω . ὁ δέ φημί πρός αὐτός · „ εἰμί κάνθαρος , ἀλλά εἰμί τότε πονέω , ὅτε μοχθέω καί ἐγώ ὀνειδίζω , οὐ εἄν νῦν τροφή ἐπιδέω . “ οὕτως ὁ παρά ὁ εὐθηνία ὁ μέλλω μή προνοέω παρά ὁ ὁ καιρός μεταβολή ὁ μέγας δυστυχέω .
aesopus-et-aesopica.fabulae 296
Μύρμηξ διψήσας , κατελθὼν εἰς πηγὴν , παρασυρεὶς ὑπὸ τοῦ ῥεύματος , ἀπεπνίγετο . Περιστερὰ δὲ τοῦτο θεασαμένη , κλῶνα δένδρου περιελοῦσα , εἰς τὴν πηγὴν ἔδῤῤιψεν , ἐφʼ οὐ καὶ καθίσας ὁ μύρμηξ διεσώθη . Ἰξευτὴς δέ τις μετὰ τοῦτο τοὺς καλάμους συνθεὶς , ἐπὶ τὸ τὴν περιστερὰν συλλαβεῖν ᾔει . Τοῦτο δʼ ὁ μύρμηξ ἐωρακὼς , τὸν τοῦ ἰξευτοῦ πόδα ἔδακεν . Ὁ δὲ ἀλγήσας τούς τε καλάμους ἔῤῤιψε , καὶ τὴν περιστερὰν αὐτίκα φυγεῖν ἐποίησεν . Ὁ μῦθος δηλοῖ , ὅτι δεῖ τοῖς εὐεργέταις χάριν ἀποδιδόναι .
Lemmas: Μύρμηξ διψάω , κατέρχομαι εἰς πηγή , παρασύρω ὑπό ὁ ῥεῦμα , ἀποπνίγω . Περιστερά δέ οὗτος θεάομαι , κλών δένδρον περιαιρέω , εἰς ὁ πηγή διψάω , ἐπί οὖον καί καθίζω ὁ μύρμηξ διασῴζω . ἰξευτής δέ τις μετά οὗτος ὁ κάλαμος συντίθημι , ἐπί ὁ ὁ περιστερά συλλαμβάνω ἔρχομαι . οὗτος δέ ὁ μύρμηξ ὀράω , ὁ ὁ ἰξευτής πούς δάκνω . ὁ δέ ἀλγέω ὁ τε κάλαμος ῥίπτω , καί ὁ περιστερά αὐτίκα φεύγω ποιέω . ὁ μῦθος δηλόω , ὅτι δεῖ ὁ εὐεργέτης χάρις ἀποδίδωμι .
aesopus-et-aesopica.fabulae 296b
Μύρμηξ διψήσας , κατελθὼν εἰς πηγὴν καὶ βουλόμενος πιεῖν , ἀπεπνίγετο · περιστερὰ δὲ καθεζομένη ἐν τῷ παρεστηκότι δένδρῳ , ἐθεάσατο αὐτὸν , καὶ κόψασα φύλλον ἀπὸ τοῦ δένδρου ἔδῤῥιψεν εἰς τὴν πηγὴν , διʼ οὖ ἐπιβὰς ὁ μύρμηξ ἐσώθη . Ἰξευτὴς δέ τις παρασταθεὶς καὶ συνθεὶς τοὺς καλάμους , τὴν περιστερὰν συλλαβεῖν ἐβουλήθη . Ὁ δὲ μύρμηξ θεασάμενος , ἔδακε τὸν πόδα τοῦ ἰξευτοῦ . Ὁ δὲ ἀλγήσας , ῥίψας τοὺς καλάμους , ἐποίησε φυγεῖν τὴν περιστεράν . Ὁ μῦθος δηλοῖ , ὅτι , εἰ καὶ τὰ ἄλογα ζῶα αἴσθησιν ἔχουσι τοῦ καλοῦ , πῶς οὐ δεῖ ἡμᾶς τοὺς εὐεργέτας ἀμείβεσθαι ; [ ἤ · Δύνανται καὶ τὰ μικρὰ τοῖς εὐεργέταις μεγάλας ἀμοιβὰς παρέχειν . ]
Lemmas: Μύρμηξ διψάω , κατέρχομαι εἰς πηγή καί βούλομαι πίνω , ἀποπνίγω · περιστερά δέ καθέζομαι ἐν ὁ παρίστημι δένδρον , θεάομαι αὐτός , καί κόπτω φύλλον ἀπό ὁ δένδρον ῥίπτω εἰς ὁ πηγή , διά οὖον ἐπιβαίνω ὁ μύρμηξ σῴζω . ἰξευτής δέ τις παρίστημι καί συντίθημι ὁ κάλαμος , ὁ περιστερά συλλαμβάνω βούλομαι . ὁ δέ μύρμηξ θεάομαι , δάκνω ὁ πούς ὁ ἰξευτής . ὁ δέ ἀλγέω , ῥίπτω ὁ κάλαμος , ποιέω φεύγω ὁ περιστερά . ὁ μῦθος δηλόω , ὅτι , εἰμί καί ὁ ἄλογος ζῷον αἴσθησις ἔχω ὁ καλός , πῶς οὖον δεῖ ἐγώ ὁ εὐεργέτης ἀμείβω ; [ ἤ · δύναμαι καί ὁ μικρός ὁ εὐεργέτης μέγας ἀμοιβή παρέχω . ]
aesopus-et-aesopica.fabulae 297
Μῦς ἀρουραῖος ἀστικῷ γίνεται φίλος μυῒ , καὶ τὴν φιλίαν πιστούμενος πρῶτος εἰς ἀγρὸν τὸν ἀστικὸν παρελάμιβανε , καὶ ξενίαν αὐτῷ παρετίθει καὶ τράπεζαν , ἃ φέρειν οἶδε τοῖς ἐνοικοῦσιν ἀγρός . Ἀμειβόμενος δὲ τὴν ξενίαν ὁ ἀστικὸς εἰς ἄστυ τὸν ἀρουραῖον ἐκόμιζε , καὶ εἰς ἀνδρὸς εὐπόρου παρελάμβανεν οἶκον . Ὡς δὲ τῶν ὄντων ἤδη προσάπτεσθαι ἤθελον , προσιών τις ἀνέκοπτε · καὶ τοσαυτάκις τῆς ἐν τοῖς ὄψοις ἀπηλαύνοντο πείρας , ὁσάκις ἐπειρῶντο μεταλαμβάνειν . Καὶ τελευταῖον ὁ ἀρουραῖος „ ἄπειμι “ ἔφη , „ τὴν ἐν ἀγροῖς προτιμῶν μετριότητα τῆς ἐν ἄστει τρυφῆς . “ Οὕτως οἱ μέτρια κτώμενοι τῶν πλουτούντων εἰσὶν αἱρετώτεροι .
Lemmas: Μῦς ἀρουραῖος ἀστικός γίγνομαι φίλος μῦς , καί ὁ φίλιος πιστόω πρῶτος εἰς ἀγρός ὁ ἀστικός παραλαμιβάνω , καί ξένιος αὐτός παρατίθημι καί τράπεζα , ὁ φέρω οἶδα ὁ ἐνοικέω ἀγρός . ἀμείβω δέ ὁ ξένιος ὁ ἀστικός εἰς Ἄστυ ὁ ἀρουραῖος κομίζω , καί εἰς ἀνήρ εὔπορος παραλαμβάνω οἶκος . ὡς δέ ὁ εἰμί ἤδη προσάπτω ἐθέλω , πρόσειμι τις ἀνακόπτω · καί τοσαυτάκις ὁ ἐν ὁ ὄψον ἀπελαύνω πείρω , ὁσάκις πειράω μεταλαμβάνω . καί τελευταῖος ὁ ἀρουραῖος „ ἄπειμι “ φημί , „ ὁ ἐν ἀγρός προτιμάω μετριότης ὁ ἐν Ἄστυ τρυφή . “ οὕτως ὁ μέτριος κτάομαι ὁ πλουτέω εἰμί αἱρετός .
aesopus-et-aesopica.fabulae 297b
Μύες δύο , ὁ μὲν ἀρουραῖος , ὁ δὲ οἰκόσιτος , κοινὸν εἶχον τὸν βίον . Ὁ δὲ οἰκόσιτος ἦλθε πρῶτος δειπνήσων ἐπὶ τῆς ἀρούρας ἔτι ἀνθούσης . Τρώγων δὲ σῖτον καὶ ῥίζας σὺν ταῖς βώλοις εἶπε · „ Μύρμηκος ζῇς βίον , ταλαίπωρε . Ἐμοὶ δὲ πολλὰ ἔνεστιν ἀγαθά · τὸ κέρας οἰκῶ τῆς Ἀμαλθείας ὡς πρὸς σέ . Ἐὰν ἔλθῃς μετʼ ἐμοῦ , ὡς θέλεις , ἀσωτεύσῃ . “ Ἀπῆγε πείσας τὸν μῦν ἐν τῷ οἴκῳ . Ἔδειξε δὲ αὐτῷ σῖτον καὶ ἄλευρα καὶ ὄσπρια καὶ σῦκα καὶ μέλι καὶ φοίνικας · οὗτος δὲ ἐτέρφθη καὶ διεχύθη · ὁ δὲ ἤγαγε καὶ τυρὸν ἐκ κανισκίου σύρων . Ἤνοιξέ τις τὴν θύραν · οἱ δʼ ἔφυγον εἰς στενὴν τρώγλην , ἔτριζον δὲ ὑπʼ ἀλλήλων στενούμενοι . Ὡς δὲ πάλιν ἤμελλεν ἐκκύψαι καὶ μικρὰν ἰσχάδα σῦραι , ἕτερος ἦλθεν ἄλλο τι ἆραι · οἱ δʼ ἔνδον ἐκρύπτοντο . Ὁ δὲ ἀρουραῖος μῦς ,, καίπερ τοσαῦτα δειπνῶν , “ εἶπε „ χαῖρε καὶ πλούτει καὶ τρύφα , ἔχων τὰ πάντα μετὰ κινδύνων · ἐγὼ δὲ βοτάνας καὶ ῥίζας τρώγων ἀφόβως καὶ λιτῶς ζήσω . “
Lemmas: Μῦς δύο , ὁ μέν ἀρουραῖος , ὁ δέ οἰκόσιτος , κοινός ἔχω ὁ βίος . ὁ δέ οἰκόσιτος ἔρχομαι πρῶτος δειπνέω ἐπί ὁ ἄρουρα ἔτι ἀναθέω . τρώγω δέ σῖτος καί ῥίζα σύν ὁ βῶλος εἶπον · „ Μύρμηξ ζῶ βίος , ταλαίπωρος . ἐμός δέ πολύς ἔνειμι ἀγαθός · ὁ κέρας οἰκέω ὁ Ἀμαλθεία ὡς πρός σός . ἐάν ἔρχομαι μετά ἐγώ , ὡς ἐθέλω , ἀσωτεύω . “ ἀπάγω πείθω ὁ μῦς ἐν ὁ οἶκος . δείκνυμι δέ αὐτός σῖτος καί ἄλευρον καί ὄσπριον καί σῦκον καί μέλι καί Φοῖνιξ · οὗτος δέ τέρπω καί διαχέω · ὁ δέ ἄγω καί τυρός ἐκ κανίσκιον Σύρος . ἀνοίγνυμι τις ὁ θύρα · ὁ δέ φεύγω εἰς στενός τρώγλη , τρίζω δέ ὑπό ἀλλήλων στενόω . ὡς δέ πάλιν μέλλω ἐκκύπτω καί μικρός ἰσχάς σύρω , ἕτερος ἔρχομαι ἄλλος τίς ἀείρω · ὁ δέ ἔνδον κρύπτω . ὁ δέ ἀρουραῖος μῦς ,, καίπερ τοσοῦτος δειπνέω , “ εἶπον „ χαίρω καί πλοῦτος καί τρυφάω , ἔχω ὁ πᾶς μετά κίνδυνος · ἐγώ δέ βοτάνη καί ῥίζα τρώγω ἄφοβος καί λιτός ζῶ . “
aesopus-et-aesopica.fabulae 298
Χερσαῖος μῦς κακῇ μοίρᾳ βατράχῳ ἐφιλιώθη . Ὁ δὲ βάτραχος , κακῶς βουλευσάμενος , τὸν πόδα τοῦ μυὸς τῷ ἑαυτοῦ ποδὶ συνέδησε . Καὶ πρῶτον μὲν ἐπὶ τῆς χώρας ἦλθον σῖτον δειπνήσοντες · ἔπειτα τὸ χεῖλος τῆς λίμινης πλησιάσαντες , ὁ μὲν βάτραχος τὸν μῦν εἰς τὸν βυθὸν κατήνεγκεν , αὐτὸς βρυάζων τῷ ὕδατι , καὶ τὸ βρεκεκεκὲξ , κοὰξ , κοὰξ ἀνακράζων . Ὁ δὲ ἄθλιος μῦς τῷ ὕδατι φυσηθεὶς ἐτεθνήκει · ἐπέπλει δὲ τῷ ποδὶ τοῦ βατράχου συνδεδεμένος . Ἰκτῖνος δὲ τοῦτον ἰδὼν τοῖς ὄνυξιν ἥρπασε · βάτραχος δὲ δεσμώτης ἐπηκολούθει , δεῖπνον καὶ αὐτὸς ἰκτίνῳ γενησόμενος . Ὅτι , κἂν νεκρὸς ᾖ τις , ἰσχύει πρὸς ἄμυναν · ἡ γὰρ θεία δίκη ἐφορᾷ πάντα , καὶ τὸ ἶσον ἀποδιδοῦσα ζυγοστατεῖ .
Lemmas: Χερσαῖος μῦς κακός μοῖρα βάτραχος φιλιόω . ὁ δέ βάτραχος , κακῶς βουλεύω , ὁ πούς ὁ μῦς ὁ ἑαυτοῦ πούς συνδέω . καί πρῶτος μέν ἐπί ὁ χώρα ἔρχομαι σῖτος δειπνέω · ἔπειτα ὁ χεῖλος ὁ λίμνη πλησιάζω , ὁ μέν βάτραχος ὁ μῦς εἰς ὁ βυθός καταφέρω , αὐτός βρυάζω ὁ ὕδωρ , καί ὁ βρεκεκεκέξ , κοάξ , κοάξ ἀνακράζω . ὁ δέ ἄθλιος μῦς ὁ ὕδωρ φυσάω θνῄσκω · ἐπιπλέω δέ ὁ πούς ὁ βάτραχος συνδέω . Ἰκτῖνος δέ οὗτος εἶδον ὁ ὄνυξ ἁρπάζω · βάτραχος δέ δεσμώτης ἐπακολουθέω , δεῖπνον καί αὐτός ἴκτινος γίγνομαι . ὅτι2 , κἀν νεκρός εἰμί τις , ἰσχύω πρός ἄμυνα · ὁ γάρ θεῖος δίκη ἐφοράω πᾶς , καί ὁ ἴσος ἀποδίδωμι ζυγοστατέω .
aesopus-et-aesopica.fabulae 299
Μῦς ταῦρον ἔδακεν . ὁ δʼ ἐδίωκεν ἀλγήσας τὸν μῦν · φθάσαντος δʼ εἰς μυχὸν φυγεῖν τρώγλης , ὤρυσσεν ἑστὼς τοῖς κέρασι τοὺς τοίχους , ἕως κοπωθεὶς ὀκλάσας ἐκοιμήθη παρὰ τὴν ὀπὴν ὁ ταῦρος . ἔνθεν ἐκκύψας ὁ μῦς ἐφέρπει , καὶ πάλιν δακὼν φεύγει . ὁ δʼ ἐξαναστὰς οὐκ ἔχων ὃ ποιήσει διηπορεῖτο · τῷ δʼ ὁ μῦς ἐπιτρύξας · ,, οὐχ ὁ μέγας αἰεὶ δυνατός · ἔσθʼ ὅπου μᾶλλον τὸ μικρὸν εἶναι καὶ ταπεινὸν ἰσχύει . “
Lemmas: Μῦς ταῦρος δάκνω . ὁ δέ διώκω ἀλγέω ὁ μῦς · φθάνω δέ εἰς μυχός φεύγω τρώγλη , ὀρύσσω ἵστημι ὁ κέρας ὁ τοῖχος , ἠώς κοπόω ὀκλάζω κοιμάω παρά ὁ ὀπή ὁ ταῦρος . ἔνθεν ἐκκύπτω ὁ μῦς ἐφέρπω , καί πάλιν δάκνω φεύγω . ὁ δέ ἐξανίστημι οὐ ἔχω ὅς ποιέω διαπορέω · ὁ δέ ὁ μῦς ἐπιτρύζω · ,, οὐ ὁ μέγας ἀεί δυνατός · ἔστω ὅπου μᾶλλον ὁ μικρός εἰμί καί ταπεινός ἰσχύω . “
aesopus-et-aesopica.fabulae 300
Ἀνὴρ πλούσιος Ἀθηναῖος μεθʼ ἑτέρων τινῶν ἔπλει . Καὶ δὴ χειμῶνος σφοδροῦ γενομένου , καὶ τῆς νεὼς περιτραπείσης , οἱ μὲν λοιποὶ πάντες διενήχοντο , ὁ δὲ Ἀθηναιτς παρʼ ἕκαστα τὴν Ἀθηνᾶν ἐπικαλούμενος μυρία ἐπηγγέλλετο , ἐὰν περισωθῇ . Εἷς δέ τις τῶν συννεναυαγηκότων παρανηχόμενος ἔφη πρὸς αὐτόν · ,, σὺν Ἀθηνᾷ καὶ χεῖρα κίνει . “ Τοὺς εἰς συμφορὰς ἐμπίπτοντας χρὴ καὶ αὐτοὺς ὑπὲρ ἑαυτῶν κοπιᾶν , καὶ εἶθʼ οὕτως τοῦ θεοῦ περὶ βοηθείας δέεσθαι .
Lemmas: ἀνήρ πλούσιος Ἀθηναῖος μετά ἕτερος τις πλέω . καί δή χειμών σφοδρός γίγνομαι , καί ὁ ναός περιτρέπω , ὁ μέν λοιπός πᾶς διανήχομαι , ὁ δέ Ἀθηναιτς παρά ἕκαστος ὁ Ἀθηνᾶ ἐπικαλέω μυρίος ἐπαγγέλλω , ἐάν περισῴζω . εἷς δέ τις ὁ σύν-ναυαγέω παρανήχομαι φημί πρός αὐτός · ,, σύν Ἀθηνᾶ καί χείρ κινέω . “ ὁ εἰς συμφορά ἐμπίτνω χρή καί αὐτός ὑπέρ ἑαυτοῦ κοπιάω , καί εἶτα οὕτως ὁ θεός περί βοήθεια δήω .
aesopus-et-aesopica.fabulae 301
Δύο νεανίσκοι ἐν ταὐτῷ κρέας ὠνοῦντο . Καὶ δὴ τοῦ μαγείρου περισπασθέντος , ὁ ἕτερος ὑφελόμενος τὸ κρέας εἰς τοῦ ἑτέρου τὸν κόλπον καθῆκεν αὐτό . Ἐπι - στραφέντος δὲ τοῦ μαγείρου καὶ ἐπιζητοῦντος ἐκεῖνόν τε αἰτιωμένου , ὁ μὲν εἰληφὼς ὤμνυε μὴ ἔχειν , ὁ δὲ ἔχων μὴ εἰληφέναι · καὶ ὁ μάγειρος αἰσθόμενος αὐτῶν τὴν κακοτεχνίαν , ἔφη · ,, ἀλλὰ κἂν ἐμὲ λάθητε ἐπιορκοῦντες , θεοὺς μέντοι οὐ λήσετε . “ Ὁ λόγος δηλοῖ , ὅτι ἡ αὐτή ἐστιν ἡ ἀσέβεια τῆς ἐπιορκίας , κἂν αὐτήν τις κατασκευάζηται .
Lemmas: δύο νεανίσκος ἐν αὐτός κρέας ὀνέομαι . καί δή ὁ μάγειρος περισπάω , ὁ ἕτερος ὑφαιρέω ὁ κρέας εἰς ὁ ἕτερος ὁ κόλπος καθίημι αὐτός . ἐπι - στράπτω δέ ὁ μάγειρος καί ἐπιζητέω ἐκεῖνος τε αἰτιάομαι , ὁ μέν λαμβάνω ὄμνυμι μή ἔχω , ὁ δέ ἔχω μή λαμβάνω · καί ὁ μάγειρος αἰσθάνομαι αὐτός ὁ κακοτεχνία , φημί · ,, ἀλλά κἀν ἐγώ λανθάνω ἐπιορκέω , θεός μέντοι οὖον λανθάνω . “ ὁ λόγος δηλόω , ὅτι ὁ αὐτός εἰμί ὁ ἀσέβεια ὁ ἐπιορκία , κἀν αὐτός τις κατασκευάζω .
aesopus-et-aesopica.fabulae 301b
Δύο νεανίσκοι μαγείρῳ παρεκάθηντο . Καὶ δὴ τοῦ μαγείρου περί τι τῶν οἰκείων ἔργων ἀσχολουμένου , ἅτερος τούτων , μέρος τι τῶν κρεῶν ὑφελόμενος , εἰς τὸν θατέρου καθῆκε κόλπον . Ἐπιστραφέντος δὲ τοῦ μαγείρου καὶ τὸ κρέας ἐπιζητοῦντος , ὁ μὲν εἰληφὼς ὤμνυε μὴ ἔχειν , ὁ δʼ ἔχων μὴ εἰληφέναι . Ὁ δὲ μάγειρος , αἰσθόμενος τὴν κακουργίαν αὐτῶν , εἶπεν · ,, ἀλλὰ κἂν ἐμὲ λάθητε , τόν γʼ ἐπιορκούμενον θεὸν οὔκουν λήσετε . “
Lemmas: δύο νεανίσκος μάγειρος πάρημαι . καί δή ὁ μάγειρος περί τίς ὁ οἰκέω ἔργον ἀσχολέω , ἕτερος οὗτος , μέρος τίς ὁ κρέας ὑφαιρέω , εἰς ὁ θατέρου καθίημι κόλπος . ἐπιστρέφω δέ ὁ μάγειρος καί ὁ κρέας ἐπιζητέω , ὁ μέν λαμβάνω ὄμνυμι μή ἔχω , ὁ δέ ἔχω μή λαμβάνω . ὁ δέ μάγειρος , αἰσθάνομαι ὁ κακουργία αὐτός , εἶπον · ,, ἀλλά κἀν ἐγώ λανθάνω , ὁ γε ἐπιορκέω θεός οὔκουν λανθάνω . “
aesopus-et-aesopica.fabulae 302
Νεανίσκος τις ἐφʼ ἵππον ἀνέβη μαινόμενον . Αρπάσας δὲ αὐτὸν ἔφερεν ὁ ἵππος · ὁ δʼ οὐκ ἔτι καταβηναι τοῦ ἵππου θέοντος ἐδύνατο . Καί τις ἀπαντήσας ἠρώτησεν αὐτὸν ,, ποίαν ἄπεισιν ; “ Ὁ δʼ εἶπεν · ,, ὅποι ἂν τούτῳ δοκῇ , “ δεικνὺς τὸν ἵππον . Οὕτω πολλοὶ , ἄν τις ἐρωτᾷ ,, ποῖ φέρεσθε ; “ τἀληθῆ ἐθέλοντες λέγειν , ἐροῦσιν , ἀπλῶς μὲν ,, ὅποιπερ ἂν ταῖς ἐπιθυμίαις δοκῇ , “ κατὰ μέρος δὲ ὅποιπερ ἄν τῇ ἡδονῇ δοκῇ , ποτὲ δὲ ὅποι τῇ δόξῃ , ποτὲ δὲ αὖ τῇ φιλοκερδείᾳ · ποτὲ δὲ ὁ θυμὸς , ποτὲ δὲ ὁ φόβος , ποτὲ δὲ ἄλλο τι τοιοῦτον αὐτούς ἐκφέρει .
Lemmas: Νεανίσκος τις ἐπί ἵππος ἀναβαίνω μαίνομαι . ἁρπάζω δέ αὐτός φέρω ὁ ἵππος · ὁ δέ οὐ ἔτι καταβαίνω ὁ ἵππος θέω δύναμαι . καί τις ἀπαντάω ἐρωτάω αὐτός ,, ποῖος ἄπειμι ; “ ὁ δέ εἶπον · ,, ὅποι εἄν οὗτος δοκέω , “ δείκνυμι ὁ ἵππος . οὕτως πολύς , ἄν τις ἐρωτάω ,, ποῖ φέρω ; “ τἀληθῆ ἐθέλω λέγω , εἴρω , ἀπλόος μέν ,, ὅποι εἄν ὁ ἐπιθυμία δοκέω , “ κατά μέρος δέ ὅποι ἄν ὁ ἡδονή δοκέω , ποτέ δέ ὅποι ὁ δόξα , ποτέ δέ αὖος ὁ φιλοκέρδεια · ποτέ δέ ὁ θυμός , ποτέ δέ ὁ φόβος , ποτέ δέ ἄλλος τίς τοιοῦτος αὐτός ἐκφέρω .
aesopus-et-aesopica.fabulae 303
Νεβρὸς δήπστε πρὸς τὴν ἔλαφον εἶπε · ,, σὺ τῷ μεγέθει μείζων κυνὸς τυγχάνεις καὶ ταχυτάτη καὶ ὀξεῖα πρὸς δρόμον , κέρατα δὲ πρὸς ἂμυναν κατέχεις · καὶ τί , ὦ μῆτερ , οὕτω φοβῇ τοὺς κύνας ; “ Ἡ δὲ πρὸς αὐτὸν ἔφη γελῶσα οὕτως · ,, ὅτι μὲν ἐγὼ ταῦτα ἅπαντα ἔχω , εὖ οἶδα σαφῶς καὶ γινώσκω , ὦ τέκνον · ἐπὰν δὲ κυνὸς ὑλακῆς ἀκούσω , σκοτοῦμαι καὶ πρὸς φυγὴν τρέπομαι . “ Ὁ μῦθος δηλοῖ , ὅτι τοὺς ἀνθρώπους τοὺς φύσει δειλοὺς οὐδεμία παραίνεσις ἀνθρώπου ἐπιδῥώννυσι .
Lemmas: νεβρός δήπστος πρός ὁ ἔλαφος εἶπον · ,, σύ ὁ μέγεθος μείζων κύων τυγχάνω καί ταχύς καί ὀξύς πρός δρόμος , κέρας δέ πρός ἄμυνα καταχέω · καί τίς , εἰμί μήτηρ , οὗτος φοβέω ὁ κύω ; “ ὁ δέ πρός αὐτός φημί γελάω οὕτως · ,, ὅτι μέν ἐγώ οὗτος ἅπας ἔχω , εὕω οἶδα σαφῶς καί γιγνώσκω , εἰμί τέκνον · ἐπάν δέ κύων ὑλακή ἀκούω , σκοτόω καί πρός φυγή τρέπω . “ ὁ μῦθος δηλόω , ὅτι ὁ ἄνθρωπος ὁ φύσις δειλός οὐδείς παραίνεσις ἄνθρωπος ἐπιδῥώννυσι .
aesopus-et-aesopica.fabulae 304
Nέος ἄσωτος , καταφαγὼν τὰ πατρῷα , ἱματίου δὲ μόνου αὐτῷ περιλειφθέντος , ὡς ἐθεάσατο χελιδόνα παρὰ καιρὸν ὀφθεῖσαν , οἰόμενος ἤδη θέρος εἶναι , ὡς μηκέτι δεόμενος ἱματίου , καὶ τοῦτο ἐπώλησεν . Ὕστερον δὲ , χειμῶνος ἐπιλαβομένου καὶ σφοδροῦ γενομένου τοῦ ἀέρος , ἐπειδὴ εἶδε τὴν χελιδόνα νεκρὰν κειμένην , ἔφη πρὸς αὐτήν · ,, ὦ αὕτη , σὺ κἀμὲ ἀπώλεσας . “ Ο μῦθος δηλοῖ , ὅτι πᾶν τὸ παρὰ καιρὸν πραττόμενον ἐπικίνδυνόν ἐστιν .
Lemmas: εἶμι ἄσωτος , κατεσθίω ὁ πατρῷος , ἱμάτιον δέ μόνος αὐτός περιλείπομαι , ὡς θεάομαι χελιδών παρά καιρός ὁράω , οἴομαι ἤδη θέρος εἰμί , ὡς μηκέτι δήω ἱμάτιον , καί οὗτος πωλέω . ὕστερος δέ , χειμών ἐπιλαμβάνω καί σφοδρός γίγνομαι ὁ ἀήρ , ἐπεί ὁράω ὁ χελιδών νεκρός κεῖμαι , φημί πρός αὐτός · ,, εἰμί οὗτος , σύ ἐγώ ἀπόλλυμι . “ ὁ μῦθος δηλόω , ὅτι πᾶς ὁ παρά καιρός πράσσω ἐπικίνδυνος εἰμί .
aesopus-et-aesopica.fabulae 305
Νοσῶν τις καὶ ὑπὸ τοῦ ἰατροῦ ἐρωτώμενος , ὅπως διετέθη , πλέον εἶπε τοῦ δέοντος ἱδρωκέναι · ὁ δὲ ἀγαθὸν ἔφη τοῦτʼ εἶναι . Ἐκ δευτέρου δὲ παρʼ αὐτοῦ πάλιν ἐρωτηθεὶς , ὅπως ἔσχε , φρίκῃ συσχεθεὶς εἶπε σφοδρῶς διατετινάχθαι · ὁ δὲ καὶ τοῦτʼ ἀγαθὸν ἔφησεν εἶναι . Ἐκ δὲ τρίτου αὖθις ἐρωτηθεὶς , ὅπως διεγένετο , εἶπεν ὑδέρῳ περιπεπτωκέναι · ὁ δὲ καὶ τοῦτο πάλιν ἀγαθὸν εἶπεν εἶναι . Εἶτα τῶν οἰκείων τινὸς αὐτὸν ἐρωτήσαντος , ὅπως ἔχει · ,, ἐγὼ “ εἶπεν , ,, ὡ οὗτος , ὑπὸ τῶν ἀγαθῶν ἀπόλλυμαι . “ Ὁ μῦθος δηλοῖ , ὅτι μάλιστα τῶν ἀνθρώπων δυσχεραίνομεν τοὺς πρὸς χάριν ἀεὶ βουλομένους λέγειν .
Lemmas: νοσέω τις καί ὑπό ὁ ἰατρός ἐρωτάω , ὅπως διατίθημι , πλέω εἶπον ὁ δήω ἱδρόω · ὁ δέ ἀγαθός φημί οὗτος εἰμί . ἐκ δύο δέ παρά αὐτός πάλιν ἐρωτάω , ὅπως ἔχω , φρίκη συνέχω εἶπον σφοδρός διατινάσσω · ὁ δέ καί οὗτος ἀγαθός φημί εἰμί . ἐκ δέ τρίτος αὖθις ἐρωτάω , ὅπως διαγίγνομαι , εἶπον ὕδερος περιπίπτω · ὁ δέ καί οὗτος πάλιν ἀγαθός εἶπον εἰμί . εἶτα ὁ οἰκέω τις αὐτός ἐρωτάω , ὅπως ἔχω · ,, ἐγώ “ εἶπον , ,, εἰμί οὗτος , ὑπό ὁ ἀγαθός ἀπόλλυμι . “ ὁ μῦθος δηλόω , ὅτι μάλιστα ὁ ἄνθρωπος δυσχεραίνω ὁ πρός χάρις ἀεί βούλομαι λέγω .
aesopus-et-aesopica.fabulae 306
Νυκτερὶς καὶ βάτος καὶ αἴθυια πρὸς ἀλλήλους κοιωνίαν σπεισάμενοι ἐμπορεύεσθαι διέγνωσαν . Καὶ ἡ μὲν νυκτερὶς ἀργύριον δανεισαμένη εἰς μέσον κατέθηκεν , ἡ δὲ βάτος ἐσθῆτα ἐνεβάλετο , ἡ δὲ αἴθυια τὸ πλοῖον . Χειμῶνος δὲ σφοδροῦ γενομένου καὶ τῆς νεὼς περιτραπείσης , πάντα ἀπολέσαντες αὐτοὶ ἐπὶ τὴν γῆν διεσώθησαν . Καὶ ἡ μὲν αἴθυια ἀπʼ ἐκείνου τὸ πλοῖον ζητοῦσα ἐπὶ ( κατὰ ? ) τοῦ βυθοῦ δύνει , οἰομένη ποτὲ εὑρήσειν · ἡ δὲ νυκτερὶς τοὺς δανειστὰς φοβουμένη ἡμέρας μὲν οὐ φαίνεται , νυκτὸς δὲ ἐπὶ νομὴν ἔξεισιν · ἡ δὲ βάτος τὰς ἐσθῆτας ἐπιζητοῦσα τῶν παριόντων ἐπιλαμβάνεται ( τῶν ) ἱματίων , προσδοκῶσα τὰ ἴδια ἐπιγνώσεσθαι . Ὁ λόγος δηλοῖ , ὅτι περὶ ταῦτα μᾶλλον σπουδάζομεν , περὶ ἃ πρότερον πταίσωμεν .
Lemmas: νυκτερίς καί βάτος καί αἴθυια πρός ἀλλήλων κοιωνία σπένδω ἐμπορεύομαι διαγιγνώσκω . καί ὁ μέν νυκτερίς ἀργύριον δανείζω εἰς μέσος κατατίθημι , ὁ δέ βάτος ἐσθής ἐμβάλλω , ὁ δέ αἴθυια ὁ πλοῖον . χειμών δέ σφοδρός γίγνομαι καί ὁ ναός περιτρέπω , πᾶς ἀπόλλυμι αὐτός ἐπί ὁ γῆ διασῴζω . καί ὁ μέν αἴθυια ἀπό ἐκεῖνος ὁ πλοῖον ζητέω ἐπί ( κατά ? ) ὁ βυθός δύο , οἴομαι ποτέ εὑρίσκω · ὁ δέ νυκτερίς ὁ δανειστής φοβέω ἡμέρα μέν οὖον φαίνω , νύξ δέ ἐπί νομή ἔξειμι · ὁ δέ βάτος ὁ ἐσθής ἐπιζητέω ὁ πάρειμι ἐπιλαμβάνω ( ὁ ) ἱμάτιον , προσδοκάω ὁ ἴδιος ἐπιγιγνώσκω . ὁ λόγος δηλόω , ὅτι περί οὗτος μᾶλλον σπουδάζω , περί ὁ πρότερος πταίω .
aesopus-et-aesopica.fabulae 306b
Νυκτερὶς καὶ βάτος καὶ αἴθυια , ἑταιρείαν ποιησάμενοι , ἐμπορικὸν διέγνωσαν βίον ζῆν . Ἡ μὲν οὖν νυκτερὶς ἀργύριον δανεισαμένη καθῆκεν εἰς τὸ μέσον , ἡ δὲ βάτος ἐσθῆτα μεθʼ ἑαυτῆς ἔλαβεν , ἡ δὲ αἴθυια τρίτη χαλκόν · καὶ ἀπέπλευσαν . Χειμῶνος δὲ σφοδροῦ γενομένου καὶ τῆς νεὼς περιτραπείσης , πάντα ἀπολέσαντες αὐτοὶ ἐπὶ τὴν γῆν διεσώθησαν . Ἐξ ἐκείνου τοίνυν ἡ μὲν αἴθυια τοῖς αἰγιαλοῖς ἀεὶ παρεδρεύει , μή που τὸν χαλκὸν ἐκβάλλει ἡ θάλαττα · ἡ δὲ νυκτερὶς , τοὺς δανειστὰς φοβουμένη , τῆς μὲν ἡμέρας οὐ φαίνεται , νύκτωρ δʼ ἐπὶ νομὴν ἔξεισιν · ἡ δὲ βάτος τῆς τῶν παριόντων ἐσθῆτος ἐπιλαμβάνεται , εἴ που τὴν οἰκείαν ἐπιγνοίη ζητοῦσα . Ὁ μῦθος δηλοῖ , ὅτι περὶ ἃ σπουδάζομεν , τούτοις ἐς ὕστερον περιπίπτομεν .
Lemmas: νυκτερίς καί βάτος καί αἴθυια , ἑταιρεία ποιέω , ἐμπορικός διαγιγνώσκω βίος ζῶ . ὁ μέν οὖν νυκτερίς ἀργύριον δανείζω καθίημι εἰς ὁ μέσος , ὁ δέ βάτος ἐσθής μετά ἑαυτοῦ λαμβάνω , ὁ δέ αἴθυια τρίτος χαλκός · καί ἀποπλέω . χειμών δέ σφοδρός γίγνομαι καί ὁ ναός περιτρέπω , πᾶς ἀπόλλυμι αὐτός ἐπί ὁ γῆ διασῴζω . ἐς ἐκεῖνος τοίνυν ὁ μέν αἴθυια ὁ αἰγιαλός ἀεί παρεδρεύω , μή ποῦ ὁ χαλκός ἐκβάλλω ὁ θάλασσα · ὁ δέ νυκτερίς , ὁ δανειστής φοβέω , ὁ μέν ἡμέρα οὖον φαίνω , νύκτωρ δέ ἐπί νομή ἔξειμι · ὁ δέ βάτος ὁ ὁ πάρειμι ἐσθής ἐπιλαμβάνω , εἰμί ποῦ ὁ οἰκεῖος ἐπιγιγνώσκω ζητέω . ὁ μῦθος δηλόω , ὅτι περί ὁ σπουδάζω , οὗτος εἰς ὕστερος περιπίπτω .
aesopus-et-aesopica.fabulae 307
Νυκτερὶς , ἐπὶ γῆς πεσοῦσα , ὑπὸ γαλῆς συνελήφθη · καὶ μέλλουσα ἀναιρεῖσθαι περὶ σωτηρίας ἐδεῖτο . Τῆς δὲ φαμένης , μὴ δύνασθαι αὐτὴν ἀπολῦσαι , φύσει γὰρ πᾶσι τοῖς πτηνοῖς πολεμεῖν , αὐτὴ ἔλεγεν οὐκ ὄρνις , ἀλλὰ μῦς εἶναι , καὶ οὕτως ἀφείθη . Ὕστερον δὲ πάλιν πεσοῦσα , καὶ ὑφʼ ἑτέρας συλληφθεῖσα γαλῆς , μὴ βρωθῆναι ἐδεῖτο . Τῆς δὲ εἰπούσης ἅπασιν ἐχθραίνειν μυσὶν , αὐτὴ μὴ μῦς , ἀλλὰ νυκτερὶς ἔλεγεν εἶναι , καὶ πάλιν ἀπελύθη . Καὶ οὕτω συνέβη , δὶς αὐτὴν ἀλλαξαμένην τὸ ὄνομα , σωτηρίας τυχεῖν . μῦθος δηλοῖ , ὅτι δεῖ καὶ ἡμᾶς μὴ τοῖς αὐτοῖς ἀεὶ ἐπιμένειν , λογιζομένους , ὡς οἱ τοῖς καιροῖς συμμετασχηματιζόμενοι πολλάκις τούς κινδύνους ἐκφεύγουσιν .
Lemmas: νυκτερίς , ἐπί γῆ πίπτω , ὑπό γαλέη συλλαμβάνω · καί μέλλω ἀναιρέω περί σωτηρία δήω . ὁ δέ φημί , μή δύναμαι αὐτός ἀπολύω , φύσις γάρ πᾶς ὁ πτηνός πολεμέω , αὐτός λέγω οὐ ὄρνις , ἀλλά μῦς εἰμί , καί οὕτως ἀφίημι . ὕστερος δέ πάλιν πίπτω , καί ὑπό ἕτερος συλλαμβάνω γαλέη , μή βιβρώσκω δήω . ὁ δέ εἶπον ἅπας ἐχθραίνω μῦς , αὐτός μή μῦς , ἀλλά νυκτερίς λέγω εἰμί , καί πάλιν ἀπολύω . καί οὗτος συμβαίνω , δίς αὐτός ἀναλάζομαι ὁ ὄνομα , σωτηρία τυγχάνω . μῦθος δηλόω , ὅτι δεῖ καί ἐγώ μή ὁ αὐτός ἀεί ἐπιμένω , λογίζομαι , ὡς ὁ ὁ καιρός συμμετασχηματίζω πολλάκις ὁ κίνδυνος ἐκφεύγω .
aesopus-et-aesopica.fabulae 308
Ξυλευόμενός τις παρά τινα ποταμὸν τὸν οἰκεῖον ἀπέβαλε πέλεκυν . Ἀμηχανῶν τοίνυν παρὰ τὴν ὄχθην καθίσας ὠδύρετο . Ἑρμῆς δὲ , μαθὼν τὴν αἰτίαν καὶ οἰκτείρας τὸν ἄνθρωπον , καταδὺς εἰς τὸν ποταμὸν , χρυσοῦν ἀνήνεγκε πέλεκυν , καὶ , εἰ οὗτός ἐστιν , ὃν ἀπώλεσεν , ἢρετο . Τοῦ δὲ μὴ τοῦτον εἶναι φαμένου , αὖθις καταβὰς , ἀργυροῦν ἀνεκόμισε . Τοῦ δὲ μηδὲ τοῦτον εἶναι τὸν οἰκεῖον εἰπόντος , ἐκ τρίτου καταβὰς , ἐκεῖνον τὸν οἰκεῖον ἀνήνεγκε . Τοῦ δὲ τοῦτον ἀληθῶς εἶναι τὸν ἀπολωλότα φαμένου , Ἑρμῆς , ἀποδεξάμενος αὐτοῦ τὴν δικαιοσύνην , ἅπαντας αὐτῷ ἐδωρήσατο . Ὁ δὲ παραγενόμενος πρὸς τοὺς ἑταίρους τὰ συμβάντα αὐτοῖς διεξελήλυθεν · ὧν εἶς τις τὰ ἶσα διαπράξασθαι ἐβουλεύσατο , καὶ παρὰ τὸν ποταμὸν ἐλθὼν , καὶ τὴν οἰκείαν ἀξίνην ἐξεπίτηδες ἀφεὶς εἰς τὸ ῥεῦμα , κλαίων ἐκάθητο . Ἐπιφανεὶς οὖν ὁ Ἑρμῆς κἀκείνῳ καὶ τὴν αἰτίαν μαθὼν τοῦ θρήνου , καταβὰς ὁμοίως χρυσῆν ἀξίνην ἐξήνεγκε , καὶ ἤρετο , εἰ ταύτην ἀπέβαλε . Τοῦ δὲ σὺν ἡδονῇ ,, ναὶ ἀληθῶς ἥδʼ ἐστὶ “ φήσαντος , μισήσας ὁ θεὸς τὴν τοσαύτην ἀναίδειαν , οὐ μόνον ἐκείνην κατέσχεν , ἀλλʼ οὐδὲ τὴν οἰκείαν ἀπέδωκεν . Ὁ μῦθος δηλοῖ , ὅτι , ὅσον τοῖς δικαίοις τὸ θεῖον συναίρεται , τοσοῦτον τοῖς ἀδίκοις ἐναντιοῦται .
Lemmas: ξυλεύω τις παρά τις ποταμός ὁ οἰκέω ἀποβάλλω πέλεκυς . ἀμηχανέω τοίνυν παρά ὁ ὄχθη καθίζω ὀδύρομαι . Ἑρμῆς δέ , μανθάνω ὁ αἴτιος καί οἰκτείρω ὁ ἄνθρωπος , καταδύω εἰς ὁ ποταμός , χρύσεος ἀναφέρω πέλεκυς , καί , εἰμί οὗτος εἰμί , ὅς ἀπόλλυμι , ἔρομαι . ὁ δέ μή οὗτος εἰμί φημί , αὖθις καταβαίνω , ἀργύρεος ἀνακομίζω . ὁ δέ μηδέ οὗτος εἰμί ὁ οἰκέω εἶπον , ἐκ τρίτος καταβαίνω , ἐκεῖνος ὁ οἰκέω ἀναφέρω . ὁ δέ οὗτος ἀληθής εἰμί ὁ ἀπόλλυμι φημί , Ἑρμῆς , ἀποδείκνυμι αὐτός ὁ δικαιοσύνη , ἅπας αὐτός δωρέω . ὁ δέ παραγίγνομαι πρός ὁ ἑταῖρος ὁ συμβαίνω αὐτός διεξέρχομαι · ὅς εἰμί τις ὁ ἴσος διαπράσσω βουλεύω , καί παρά ὁ ποταμός ἔρχομαι , καί ὁ οἰκεῖος ἀξίνη ἐξεπίτηδες ἀφίημι εἰς ὁ ῥεῦμα , καλέω κάθημαι . ἐπιφαίνω οὖν ὁ Ἑρμῆς ἐκεῖνος καί ὁ αἴτιος μανθάνω ὁ θρῆνος , καταβαίνω ὁμοίως χρύσεος ἀξίνη ἐκφέρω , καί ἔρομαι , εἰμί οὗτος ἀποβάλλω . ὁ δέ σύν ἡδονή ,, ναί ἀληθής ἤδη εἰμί “ φημί , μισέω ὁ θεός ὁ τοσοῦτος ἀναίδεια , οὖον μόνος ἐκεῖνος κατέχω , ἀλλά οὐδέ ὁ οἰκεῖος ἀποδίδωμι . ὁ μῦθος δηλόω , ὅτι , ὅσος ὁ Δίκαιος ὁ θέω συναίρω , τοσοῦτος ὁ ἄδικος ἐναντιόομαι .
aesopus-et-aesopica.fabulae 308b
Γεωργόν φασι παρὰ ποταμὸν βαδίζοντα ἀποβαλεῖν ἀξίνην · κατοικτείραντα δὲ τὸν ποταμὸν ἀνεῖναι αὐτῷ ἀργυρᾶν . Τοῦ δὲ φήσαντος , οὐκ εἶναι ταύτην αὑτου , ἀνεῖναι αὖθις χρυσῆν . Ἀρνησαμένου δὲ καὶ ταύτην , τὸν ποταμὸν τὴν ἰδίαν αὐτῷ ἀναδοῦναι , καὶ τὰς ἄλλας δωρήσασθαι , ἀγασθέντα αὐτὸν τῆς δικαιοσύνης . Ἕτερον δὲ γεωργὸν , βουλόμενον τῶν αὐτῶν τυχεῖν , ἑκόντα καταβαλεῖν τὴν ἀξίνην ἐν τῷ αὐῷ ποταμῷ . Τὸν δὲ ποταμὸν οὐδὲ τὴν ἰδίαν αὐτῷ ἀναπέμψαι . Τὸν δὲ πρότερον γεωργὸν παρατυχόντα εἰπεῖν πρὸς αὐτόν · ,, οὐκ ἀεὶ ποταμὸς ἀξίνας φέρει . “
Lemmas: Γεωργός φημί παρά ποταμός βαδίζω ἀποβάλλω ἀξίνη · κατοικτείρω δέ ὁ ποταμός ἀνίημι αὐτός ἀργύρεος . ὁ δέ φημί , οὐ εἰμί οὗτος ἑαυτου , ἀνίημι αὖθις χρύσεος . ἀρνέομαι δέ καί οὗτος , ὁ ποταμός ὁ ἴδιος αὐτός ἀναδίδωμι , καί ὁ ἄλλος δωρέω , ἀγάζω αὐτός ὁ δικαιοσύνη . ἕτερος δέ γεωργός , βούλομαι ὁ αὐτός τυγχάνω , ἑκών καταβάλλω ὁ ἀξίνη ἐν ὁ αὐός ποταμός . ὁ δέ ποταμός οὐδέ ὁ ἴδιος αὐτός ἀναπέμπω . ὁ δέ πρότερος γεωργός παρατυγχάνω εἶπον πρός αὐτός · ,, οὐ ἀεί ποταμός ἀξίνη φέρω . “
aesopus-et-aesopica.fabulae 309
Δύο τινὲς κατὰ ταὐτὸν ὡδοιπόρουν , καὶ θατέρου πέλεκυν εὑρόντος , ἅτερος ὁ μὴ εὑρὼν παρῄνει αὐτῷ μὴ λέγειν ,, εὕρηκα , “ ἀλλʼ ,, εὑρήκαμεν . “ Μετὰ μικρὸν δὲ ἐπελθόντων αὐτοῖς τῶν τὸν πέλεκυν ἀποβεβληκότων , ὁ ἔχων αὐτὸν διωκόμενος πρὸς τὸν μὴ εὑρόντα συνοδοιπόρον ἔλεγεν · ,, ἀπολώλαμεν . “ Ὁ δʼ εἶπεν · ,, ἀπόλωλα λέγε , οὐκ ἀπολώλαμεν · καὶ γὰρ καὶ ὅτε τὸν πέλεκυν εὖρες , εὕρηκα ἔλεγες , οὐχ εὑρήκαμεν . “ Ὁ μῦθος δηλοῖ , ὅτι οἱ μὴ μεταλαμβάνοντες τῶν εὐτυχημάτων οὐδʼ ἐν ταῖς συμφοραῖς βέβαιοί εἰσι φίλοι .
Lemmas: δύο τις κατά αὐτός ὁδοιπορέω , καί θατέρου πέλεκυς εὑρίσκω , ἕτερος ὁ μή εὑρίσκω παραινέω αὐτός μή λέγω ,, εὑρίσκω , “ ἀλλά ,, εὑρίσκω . “ μετά μικρός δέ ἐπέρχομαι αὐτός ὁ ὁ πέλεκυς ἀποβάλλω , ὁ ἔχω αὐτός διώκω πρός ὁ μή εὑρίσκω συνοδοιπόρος λέγω · ,, ἀπόλλυμι . “ ὁ δέ εἶπον · ,, ἀπόλλυμι λέγω , οὐ ἀπόλλυμι · καί γάρ καί ὅτε ὁ πέλεκυς εὖρος , εὑρίσκω λέγω , οὐ εὑρίσκω . “ ὁ μῦθος δηλόω , ὅτι ὁ μή μεταλαμβάνω ὁ εὐτύχημα οὐδέ ἐν ὁ συμφορά βέβαιος εἰμί φίλος .
aesopus-et-aesopica.fabulae 310
Ὁδοιπόροι , κατά τινα αἰγιαλὸν ὁδεύοντες , ἦλθον ἐπί τινα σκοπιάν . Κἀκεῖθεν θεασάμενοι φρύγανα πόῤῥωθεν ἐπιπλέοντα , ναῦν εἶναι μεγάλην ᾠήθησαν · διὸ δὴ προσέμενον , ὡς μελλούσης αὐτῆς προσορμίζεσθαι . Ἐπεὶ δὲ ὑπὸ ἀνέμου φερόμενα τὰ φρύγανα ἐγγυτέρω ἐγένετο , οὐκέτι ναῦν , ἀλλὰ πλοῖον ἐδόκουν βλέπειν . Ἐξενεχθέντα δὲ αὐτὰ φρύγανα ὄντα ἰδόντες , πρὸς ἀλλήλους ἔφασαν · ,, ὡς ἄρα μάτην ἡμεῖς τὸ μηδὲν ὂν προσεδεχόμεθα . “ Ὁ μῦθος δηλοῖ , ὅτι τῶν ἀνθρώπων ἔνιοι , ἐξ ἀπροόπτου δοκοῦντες φοβεροὶ εἶναι , ὅταν εἰς πεῖραν λθωσιν , οὐδενὸς εὑρίσκονται ἄξιοι .
Lemmas: ὁδοιπόρος , κατά τις αἰγιαλός ὁδεύω , ἔρχομαι ἐπί τις σκοπιά . ἐκεῖθεν θεάομαι φρύγανον πόρρωθεν ἐπιπλέω , ναῦς εἰμί μέγας οἴομαι · διό δή προσμένω , ὡς μέλλω αὐτός προσορμίζω . ἐπεί δέ ὑπό ἄνεμος φέρω ὁ φρύγανον ἐγγυτέρω γίγνομαι , οὐκέτι ναῦς , ἀλλά πλοῖον δοκέω βλέπω . ἐκφέρω δέ αὐτός φρύγανον εἰμί ὁράω , πρός ἀλλήλων φημί · ,, ὡς ἄρα μάτην ἐγώ ὁ μηδείς εἰμί προσδέχομαι . “ ὁ μῦθος δηλόω , ὅτι ὁ ἄνθρωπος ἔνιοι , ἐκ ἀπρόοπτος δοκέω φοβερός εἰμί , ὅταν εἰς πείρω λσχω , οὐδείς εὑρίσκω ἄξιος .
aesopus-et-aesopica.fabulae 311
Δύο φίλοι τὴν αὐτὴν ὁδὸν ἐβάδιζον . Ἄρκτου δὲ αὐτοῖς ἐπιφανείσης , ὁ μὲν εἷς φθάσας ἀνέβη ἐπί τι δένδρον καὶ ἐνταῦθα ἐκρύπτετο · ὁ δὲ ἕτερος , μέλλων περικατάληπτος γίνεσθαι , πεσὼν ἐπὶ τοῦ ἐδάφους ἑαυτὸν νεκρὸν προσεποιεῖτο . Τῆς δὲ ἄρκτου προσενεγκούσης αὐτῷ τὸ ῥύγχος καὶ περιοσφραινομένης , τὰς ἀναπνοὰς συνεῖχε · φασὶ γὰρ νεκροῦ μὴ ἅπτεσθαι τὸ ζῶον . Ἀπαλλαγείσης δὲ , ὁ ἀπὸ τοῦ δένδρου καταβὰς ἐπυνθάνετο τοῦ ἑτέρου , τί ἡ ἄρκτος πρὸς τὸ οὖς εἰρήκει . Ὁ δὲ εἶπε , τοῦ λοιποῦ τοιούτοις μὴ συνοδοιπορεῖν φίλοις , οἳ ἐν κινδύνοις οὐ παραμένουσιν . Ὁ λόγος δηλοῖ , ὅτι τοὺς γνησίους τῶν φίλων αἰ συμφοραὶ δοκιμάζουσιν .
Lemmas: δύο φίλος ὁ αὐτός ὁδός βαδίζω . Ἄρκτος δέ αὐτός ἐπιφαίνω , ὁ μέν εἷς φθάνω ἀναβαίνω ἐπί τίς δένδρον καί ἐνταῦθα κρύπτω · ὁ δέ ἕτερος , μέλλω περικατάληπτος γίγνομαι , πίπτω ἐπί ὁ ἔδαφος ἑαυτοῦ νεκρός προσποιέω . ὁ δέ ἄρκτος προσφέρω αὐτός ὁ ῥύγχος καί περιοσφραίνομαι , ὁ ἀναπνοή συνόχωκα · φημί γάρ νεκρός μή ἅπτω ὁ ζῷον . ἀπαλλάσσω δέ , ὁ ἀπό ὁ δένδρον καταβαίνω πυνθάνομαι ὁ ἕτερος , τίς ὁ ἄρκτος πρός ὁ οὖς εἴρω . ὁ δέ εἶπον , ὁ λοιπός τοιοῦτος μή συνοδοιπορέω φίλος , ἕ ἐν κίνδυνος οὖον παραμένω . ὁ λόγος δηλόω , ὅτι ὁ γνήσιος ὁ Φίλων ὁ συμφορά δοκιμάζω .
aesopus-et-aesopica.fabulae 312
Πορευομένοις τισὶν ἐπὶ πρᾶξίν τινα κόραξ ὑπήντησεν τῶν ὀφθαλμῶν τὸν ἕτερον πεπηρωμένος . Ἐπιστραφέντων δὲ αὐτῶν , καί τινος ὑποστρέψαι παραινοῦντος , τοῦτο ( γὰρ ) σημαίνειν τὸν οἰωνὸν , ἕτερος ὑποτυχὼν εἶπεν · ,, καὶ πῶς οὗτος ἡμῖν δύναται τὰ μέλλοντα μαντεύεσθαι , ὃς οὐδὲ τὴν ἰδίαν πήρωσιν προείδετο , ἵνα φυλάξηται ; “ Οὕτω καὶ οἱ ἐν τοῖς οἰκείοις πράγμασι τὸ ἄβουλον κεκτημένοι καὶ εἰς τὰς τῶν πέλας συμβουλίας ἀδόκιμοι .
Lemmas: πορεύω τις ἐπί πρᾶξις τις κόραξ ὑπαντάω ὁ ὀφθαλμός ὁ ἕτερος πηρόω . ἐπιστρέφω δέ αὐτός , καί τις ὑποστρέφω παραινέω , οὗτος ( γάρ ) σημαίνω ὁ οἰωνός , ἕτερος ὑπό-τυγχάνω εἶπον · ,, καί πῶς οὗτος ἐγώ δύναμαι ὁ μέλλω μαντεύομαι , ὅς οὐδέ ὁ ἴδιος πήρωσις προοράω , ἵνα φυλάσσω ; “ οὕτως καί ὁ ἐν ὁ οἰκέω πρᾶγμα ὁ ἄβουλος κτάομαι καί εἰς ὁ ὁ πέλας συμβουλία ἀδόκιμος .
aesopus-et-aesopica.fabulae 313
( S . 170 . C . 251 et p . 387 . F . 129 . ) Ὁδοιπόροι δύο θέρους ὥρᾳ περὶ μεσημβρίαν ὑπὸ καύματος τρυχόμενοι , ὡς ἐθεάσαντο πλάτανον , ὑπὸ ταύτην καταντήσαντες καὶ ἐν τῇ σκιᾷ κατακλιθέντες ἀνεπαύοντο . Ἀναβλέψαντες δὲ εἰς τὴν πλάτανον ἔλεγον πρὸς ἀλλήλους , ὡς ἀνωφελὲς καὶ ἄκαρπον τοῦτο ἀνθρώποις ἐστὶ τὸ δένδρον . δὲ ὑποτυχοῦσα ἔφη · ,, ὦ ἀχάριστοι , ἔτι τῆς ἐξ ἐμοῦ εὐεργεσίας ἀπολαύοντες ἀχρείαν με καὶ ἂκαρπον ἀποκαλεῖτε ; “ Οὕτω καὶ τῶν ἀνθρώπων τινὲς οὕτω ἀτυχεῖς εἰσιν , ὡς καὶ εὐεργετοῦντες τοὺς πέλας ἐπὶ τῇ χρηστότητι ἀπιστεῖσθαι .
Lemmas: ( S . 170 . C . 251 et p . 387 . F . 129 . ) ὁδοιπόρος δύο θέρος ὥρα περί μεσημβρία ὑπό καῦμα τρύχω , ὡς θεάομαι πλάτανος , ὑπό οὗτος καταντάω καί ἐν ὁ σκιά κατακλίνω ἀναπαύω . ἀναβλέπω δέ εἰς ὁ πλάτανος λέγω πρός ἀλλήλων , ὡς ἀνωφελής καί ἄκαρπος οὗτος ἄνθρωπος εἰμί ὁ δένδρον . δέ ὑπό-τυγχάνω φημί · ,, εἰμί ἀχάριστος , ἔτι ὁ ἐκ ἐγώ εὐεργεσία ἀπολαύω ἀχρεῖος ἐγώ καί ἄκαρπος ἀποκαλέω ; “ οὕτως καί ὁ ἄνθρωπος τις οὗτος ἀτυχής εἰμί , ὡς καί εὐεργετέω ὁ πέλας ἐπί ὁ χρηστότης ἀπιστέω .
aesopus-et-aesopica.fabulae 314
( C . 365 e p . 411 . F . 364 . B . 127 . ) Ὁδοιπορῶν τις ἐν ἐρήμῳ εὗρε γυναῖκα μόνην κατηφῆ ἑστῶσαν , καί φησιν αὐτῇ · ,, τίς εἶ ; “ δʼ ἔφη ,, Ἀλήθεια . “ ,, Καὶ διὰ ποίαν αἰτίαν τὴν πόλιν ἀφεῖσα τὴν ἐρημίαν οἰκεῖς ; “ δʼ εἶπεν · ,, ὅτι τοῖς πάλαι καιροῖς παρʼ ὀλίγοις ἦν τὸ ψεῦδος , νῦν δὲ εἰς πάντας ἀνθρώπους ἐστὶν , ἐάν τι ἀκούειν καὶ λέγειν θέλῃς .
Lemmas: ( C . 365 e p . 411 . F . 364 . B . 127 . ) Ὁδοιπορῶν τις ἐν ἐρῆμος εὑρίσκω γυνή μόνος κατηφής ἵστημι , καί φημί αὐτός · ,, τίς εἰμί ; “ δέ φημί ,, Ἀλήθεια . “ ,, καί διά ποῖος αἴτιος ὁ πόλις ἀφίημι ὁ ἐρημία οἰκέω ; “ δέ εἶπον · ,, ὅτι ὁ πάλαι καιρός παρά ὀλίγος εἰμί ὁ ψεῦδος , νῦν δέ εἰς πᾶς ἄνθρωπος εἰμί , ἐάν τίς ἀκούω καί λέγω ἐθέλω .
aesopus-et-aesopica.fabulae 315
Ὁδοιπόρος , πολλὴν ὀδὸν ἀνύων , ηὔξατο , ὧν ἂν εὕρῃ , τούτου τὸ ἥμισυ τῷ Ἑρμῇ ἀναθεῖναι . Περιτυχὼν δὲ πήρᾳ , ἐν ᾖ ἀμύγδαλά τε ἦσαν καὶ φοίνικες , ταύτην ἀνείλετο , οἰόμενος ἀργύριον εἶναι . Ἐκτινάξας δὲ ὡς εὗρε τὰ ἐνόντα , καταφαγών ταῦτα , καὶ λαβὼν τῶν τε ἀμυγδάλων τὰ κελύφη καὶ τῶν φοινίκων τὰ ὀστᾶ , ταῦτα ἐπί τινος βωμοῦ ἔθηκεν , εἰπών · ,, ἀπέχεις , ὡ Ερμῆ , τὴν εὐχήν · καὶ γὰρ τὰ ἐκτὸς ὧν εὗρον , καὶ τὰ ἐντὸς πρὸς σὲ διανενέμηκα . “ Πρὸς ἄνδρα φιλάργυρον , διὰ πλεονεξίαν καὶ θεοὺς κατασοφιζόμενον , ὁ λόγος εὔκαιρος .
Lemmas: ὁδοιπόρος , πολύς ὁδός ἀνύω , εὔχομαι , ὅς εἄν εὑρίσκω , οὗτος ὁ ἥμισυς ὁ Ἑρμῆς ἀνατίθημι . περιτυγχάνω δέ πήρα , ἐν εἰμί ἀμύγδαλον τε εἰμί καί Φοῖνιξ , οὗτος ἀναιρέω , οἴομαι ἀργύριον εἰμί . ἐκτινάσσω δέ ὡς εὑρίσκω ὁ ἔνειμι , κατεσθίω οὗτος , καί λαμβάνω ὁ τε ἀμύγδαλον ὁ κέλυφος καί ὁ Φοῖνιξ ὁ ὀστέον , οὗτος ἐπί τις βωμός τίθημι , εἶπον · ,, ἀπέχω , εἰμί Ερμῆς , ὁ εὐχή · καί γάρ ὁ ἐκτός ὅς εὑρίσκω , καί ὁ ἐντός πρός σύ διανέμω . “ πρός ἀνήρ φιλάργυρος , διά πλεονεξία καί θεός κατασοφίζομαι , ὁ λόγος εὔκαιρος .
aesopus-et-aesopica.fabulae 316
Ὁδοιπόρος , πολλὴν ὀδὸν ἀνύσας , ἐπειδὴ κόπῳ συνείχετο , πεσὼν παρά τι φρέαρ ἐκοιμᾶτο . Μέλλοντος δὲ αὐτοῦ ὅσον οὔπω καταπίπτειν , ἡ Τύχη ἐπιστᾶσα καὶ διεγείρασα αὐτὸν εἶπεν · ,, ὦ οὗτος , εἴγε ἐπεπτώκεις , οὐκ ἂν τὴν σεαυτοῦ ἀβουλίαν , ἀλλʼ ἐμὲ ᾐτιῶ . “
Lemmas: ὁδοιπόρος , πολύς ὁδός ἀνύω , ἐπεί κόπος συνόχωκα , πίπτω παρά τίς φρέαρ κοιμάω . Μέλλω δέ αὐτός ὅσος οὔπω καταπίπτω , ὁ Τύχη ἐφίστημι καί διεγείρω αὐτός εἶπον · ,, εἰμί οὗτος , εἰ πίπτω , οὐ εἄν ὁ σεαυτοῦ ἀβουλία , ἀλλά ἐγώ αἰτιάομαι . “
aesopus-et-aesopica.fabulae 316b
Ἐγγὺς φρέατος παῖς τις ἐκοιμᾶτο . Ἐπιστᾶσα δὲ αὐτῷ ἡ Τύχη ἐβόα · ,, ἀνάστα καὶ ἄπελθε ἐντεῦθεν , μή πως κάτω τοῦ φρέατος πέσῃς , καὶ ἐμὲ τὴν Τύχην κατα - μέμψωνται πάντες . “ Ὁ μῦθος δηλοῖ , ὅτι πολλάκις σφαλλόμενοι [ πράττοντες κακῶς ] περιπίπτομεν κινδύνοις καὶ μεμφόμεθα τὴν τύχην .
Lemmas: ἐγγύς φρέαρ παῖς τις κοιμάω . ἐφίστημι δέ αὐτός ὁ Τύχη βοάω · ,, ἀνίστημι καί ἀπέρχομαι ἐντεῦθεν , μή πως κάτω ὁ φρέαρ πίπτω , καί ἐγώ ὁ Τύχη κατά - μέμφομαι πᾶς . “ ὁ μῦθος δηλόω , ὅτι πολλάκις σφάλλω [ πράσσω κακῶς ] περιπίπτω κίνδυνος καί μέμφομαι ὁ Τύχη .
aesopus-et-aesopica.fabulae 317
Φασὶν , ὅτε φωνήεντα ἦν τὰ ζῶα , τὴν οἶν πρὸς τὸ δεσπότην εἰπεῖν · ,, θαυμαστὸν ποιεῖς , ὃς ἡμῖν μὲν ταῖς , καὶ ἔριά σοι καὶ ἄρνας καὶ τυρὸν παρεχούσαις οὐδὲν δίδως , ὅ,τι ἂν μὴ ἐκ τῆς γῆς λάβωμεν , τῷ δὲ κυνὶ , ὃς οὐδὲν τοιοῦτόν σοι παρέχει , μεταδίδως οὗπερ αὐτὸς ἔχεις σίτου . “ Τὸν κύνα οὖν ἀκούσαντα εἰπεῖν · ,, ναὶ μὰ Δίʼ · ἐγὼ γάρ εἰμι ὁ καὶ ὑμᾶς αὐτὰς σώζων , ὥστε μήτε ὑπʼ ἀνθρώπων κλέπτεσθαι μήτε ὑπὸ λύκων ἁρπάζεσθαι · ἐπεὶ ὑμεῖς γε , εἰ μὴ ἐγὼ προφυλάττοιμι ὑμᾶς , οὐδʼ ἄν νέμεσθαι δύναισθε , φοβούμεναι μὴ ἀπόλησθε . Οὕτω δὴ λέγεται καὶ τὰ πρόβατα σνγχωρῆσαι τὸν κύνα προτιμᾶσθαι .
Lemmas: φημί , ὅτε φωνήεις εἰμί ὁ ζῷον , ὁ οἶς πρός ὁ δεσπότης εἶπον · ,, θαυμαστός ποιέω , ὅς ἐγώ μέν ὁ , καί ἔριον σύ καί ἀμνός καί τυρός παρέχω οὐδείς δίδωμι , ὅστις εἄν μή ἐκ ὁ γῆ λαμβάνω , ὁ δέ κύων , ὅς οὐδείς τοιοῦτος σύ παρέχω , μεταδίδωμι ὅσπερ αὐτός ἔχω σῖτος . “ ὁ κύω οὖν ἀκούω εἶπον · ,, ναί μά διά · ἐγώ γάρ εἰμί ὁ καί σύ αὐτός σῴζω , ὥστε μήτε ὑπό ἄνθρωπος κλέπτω μήτε ὑπό λύκος ἁρπάζω · ἐπεί σύ γε , εἰμί μή ἐγώ προφυλάσσω σύ , οὐδέ ἄν νέμω δύναμαι , φοβέω μή ἀπόλλυμι . οὕτως δή λέγω καί ὁ πρόβατον σνγχωρέω ὁ κύω προτιμάω .
aesopus-et-aesopica.fabulae 318
Ὄναγρος ὄνον ἰδὼν βαρὺν γόμον ἐπαγόμενον , [ καὶ ] τὴν δουλείαν αὐτῷ ἐπονειδίζων ἔλεγεν · ,, εὐτυχὴς ὄντως ἐγὼ , ὅτι ζῶν ἐλευθέρως καὶ διάγων ἀκόπως , αὐτοσχέδιον καὶ τὴν νομὴν ἐν τοῖς ὄρεσι κέκτημαι · σὺ δὲ διʼ ἄλλου τρέφῃ , καὶ δουλείαις καὶ πληγαῖς καθυποβάλλῃ διηνεκῶς . “ Συνέβη δʼ οὖν αὐθωρὸν λέοντά τινα φανῆναι , καὶ τῷ μὲν ὄνῳ μὴ προσπελάσαι , ὡς συνόντος αὐτῷ τοῦ ὀνηλάτου , τῷ δὲ ὀνάγρῳ , μεμονωμένῳ τυγχάνοντι , σφοδρῶς ἐπελθεῖν καὶ αὑτῷ θέσθαι κατάβρωμα . Ὁ μῦθος δηλοῖ , ὡς οἱ ἀνυπότακτοι καὶ σκληροτράχηλοι , τῇ αὐτοβουλίᾳ φερόμενοι καὶ βοηθείας τινὸς μὴ δεόμενοι , αὐθωρὸν πτῶμα γίνονται .
Lemmas: Ὄναγρος ὄνος εἶδον βαρύς γόμος ἐπάγω , [ καί ] ὁ δουλεία αὐτός ἐπονειδίζω λέγω · ,, εὐτυχής εἰμί ἐγώ , ὅτι ζῶ ἐλεύθερος καί Διάγων ἄκοπος , αὐτοσχέδιος καί ὁ νομή ἐν ὁ ὄρος κτάομαι · σύ δέ διά ἄλλος τρέφω , καί δουλεία καί πληγή καθυποβάλλω διηνεκής . “ συμβαίνω δέ οὖν αὐθωρός λέων τις φαίνω , καί ὁ μέν ὄνος μή προσπελάζω , ὡς σύνειμι1 αὐτός ὁ ὀνηλάτης , ὁ δέ ὄναγρος , μονόω τυγχάνω , σφοδρός ἐπέρχομαι καί ἑαυτοῦ τίθημι κατάβρωμα . ὁ μῦθος δηλόω , ὡς ὁ ἀνυπότακτος καί σκληροτράχηλος , ὁ αὐτοβουλία φέρω καί βοήθεια τις μή δήω , αὐθωρός πτῶμα γίγνομαι .
aesopus-et-aesopica.fabulae 319
Ὄνοι ποτὲ ἀχθόμενοι ἐπὶ τῷ συνεχῶς ἀχθοφορεῖν καὶ ταλαιπωρεῖν , πρέσβεις ἔπεμεψαν πρὸς τὸν Δία , λύσιν τινὰ αἰτούμενοι τῶν πόνων . Ὅ δʼ αὐτοῖς ἐπιδεῖξαι βουλόμενος , ὅτι τοῦτο ἀδύνατόν ἐστιν , ἔφη , τότε αὐτοὺς ἀπαλλαγήσεσθαι τῆς κακοπαθείας , ὅταν οὐροῦντες ποταμὸν ποιήσωσι . Κἀκεῖνοι αὐτὸν ἀληθεύειν ὑπολαβόντες , ἀπʼ ἐκείνου καὶ μέχρι νῦν , ἔνθα ἂν ἀλλήλων οὖρον ἴδωσιν , ἐνταῦθα καὶ αὐτοὶ παριστάμενοι οὐροῦσιν . Ὁ λόγος δηλοῖ , ὅτι τὸ ἑκάστῳ πεπρωμένον ἀθεράπευτόν ἐστι .
Lemmas: ὄνος ποτέ ἄχθομαι ἐπί ὁ συνεχῶς ἀχθοφορέω καί ταλαιπωρέω , πρέσβυς πεμέπω πρός ὁ Ζεύς , λύσις τις αἰτέω ὁ πόνος . ὅς δέ αὐτός ἐπιδείκνυμι βούλομαι , ὅτι οὗτος ἀδύνατος εἰμί , φημί , τότε αὐτός ἀπαλλάσσω ὁ κακοπάθεια , ὅταν οὐρέω ποταμός ποιέω . ἐκεῖνος αὐτός ἀληθεύω ὑπολαμβάνω , ἀπό ἐκεῖνος καί μέχρι νῦν , ἔνθα εἄν ἀλλήλων ὅρος ὁράω , ἐνταῦθα καί αὐτός παρίστημι οὐρέω . ὁ λόγος δηλόω , ὅτι ὁ ἕκαστος ἔπορον ἀθεράπευτος εἰμί .
aesopus-et-aesopica.fabulae 320
Ὄνον τις ἀγοράζειν μέλλων , ἐπὶ δοκιμασίᾳ καὶ πείρᾳ αὐτὸν ἔλαβεν · καὶ εἰσαγαγὼν αὐτὸν ἐπὶ τῆς φάτνης μετὰ τῶν ἰδίων αὐτοῦ ὄνων τοῦτον ἔστησεν . Ὁ δὲ καταλιπὼν τοὺς ἄλλους ἐπὶ τῷ ἀργοτάτῳ καὶ ἀδδηφάγῳ ἔστη . [ καὶ ὃς οὐδὲν ἐποίει . ] Δήσας οὖν καὶ ἀπαγαγών , τῷ ἰδίῳ δεσπότῃ τοῦτον παρέδωκε . Τοῦ δὲ ἐρωτῶντος , εἰ οὕτω ταχεῖαν αὐτοῦ τὴν δοκιμασίαν ἐποιήσατο , ὑποτυχν εἶπεν · ,, ἀλλʼ ἔγωγε οὐδὲ ἐπιδέομαι πείρας · οἶδα γὰρ ὅτι τοιοῦτος , ὁποῖον ἐξ ἁπάντων τὸν συνήθη ἐπελέξατο . “ Ὅτι τοιοῦτος ἕκαστος ὑπολαμβάνεται εἶναι , ὁποίοις ἑταίροις συναναστρέφεται .
Lemmas: ὄνος τις ἀγοράζω μέλλω , ἐπί δοκιμασία καί πείρω αὐτός λαμβάνω · καί εἰσάγω αὐτός ἐπί ὁ φάτνη μετά ὁ ἴδιος αὐτός ὄνος οὗτος ἵστημι . ὁ δέ καταλείπω ὁ ἄλλος ἐπί ὁ ἀργός καί ἄδδηφηγος ἵστημι . [ καί ὅς οὐδείς ποιέω . ] Δήσας οὖν καί ἀπάγω , ὁ ἴδιος δεσπότης οὗτος παραδίδωμι . ὁ δέ ἐρωτάω , εἰμί οὗτος ταχύς αὐτός ὁ δοκιμασία ποιέω , ὕ-πτυχͅσκω εἶπον · ,, ἀλλά ἔγωγε οὐδέ ἐπιδέω πείρω · οἶδα γάρ ὅτι τοιοῦτος , ὁποῖος ἐκ ἅπας ὁ συνήθης ἐπιλέγω . “ ὅτι2 τοιοῦτος ἕκαστος ὑπολαμβάνω εἰμί , ὁποῖος ἑταῖρος συναναστρέφω .
aesopus-et-aesopica.fabulae 321
Ὄνος ἄγριος , ὄνον ἥμερον ἰδὼν ἔν τινι εὐηλίῳ τόπῳ , προσελθὼν ἐμακάριζεν αὐτὸν ἐπὶ τῇ εὐεξίᾳ τοῦ σώματος καὶ τῇ τῆς τροφῆς ἀπολαύσει . Ὕστερον δὲ ἰδὼν αὐτὸν ἀχθοφοροῦντα καὶ τὸν ὀνηλάτην ὄπισθεν ἑπόμενον καὶ ῥοπάλοις αὐτὸν παίοντα , ἔφη · ,, ἀλλʼ ἔγωγε οὐκέτι σε εὐδαιμονίζω · ὁρῶ γὰρ , ὅτι οὐκ ἄνευ κακῶν μεγάλων τὴν εὐδαιμονίαν ἔχεις . “ Οὕτω οὐκ ἔστι ζηλωτὰ τὰ μετὰ κινδύνων καὶ ταλαιπωριῶν προσγινόμενα κέρδη .
Lemmas: ὄνος ἄγριος , ὄνος ἥμερος εἶδον ἐν τις εὐήλιος τόπος , προσέρχομαι μακαρίζω αὐτός ἐπί ὁ εὐεξία ὁ σῶμα καί ὁ ὁ τροφή ἀπολαύω . ὕστερος δέ εἶδον αὐτός ἀχθοφορέω καί ὁ ὀνηλάτης ὄπισθεν ἕπω καί ῥόπαλον αὐτός παίω , φημί · ,, ἀλλά ἔγωγε οὐκέτι σύ εὐδαιμονίζω · ὁράω γάρ , ὅτι οὐ ἄνευ κακός μέγας ὁ εὐδαιμονία ἔχω . “ οὕτως οὐ εἰμί ζηλωτός ὁ μετά κίνδυνος καί ταλαιπωρία προσγίγνομαι κέρδος .
aesopus-et-aesopica.fabulae 322
Ὄνος ἅλας βαστάζων ποταμὸν διήρχετο · ὀλισθήσας δὲ ὡς κατέπεσεν εἰς τὸ ὕδωρ , ἐκτακέντος τοῦ ἁλὸς , κουφότερος ἐξανέστη · εὐφρανθεὶς δὲ ἐπὶ τούτῳ , ἐπειδὴ ὕστερόν ποτε σπόγγους ἐμπεφορτισμένος ποταμὸν διέβαινεν , ώήθη [ δεῖν ] ὅτι , ἐὰν πάλιν πέσῃ , ἐλαφρότερος διεγερθήσεται · καὶ δὴ ἑκὼν ὠλίσθησε . Συνέβη δʼ αὐτῷ , τῶν σπόγγων ἀνασπασάντων τὸ ὕδωρ , μὴ δυναμένῳ ἐξανίστασθαι , ἐνταῦθα ἀποπνιγῆναι . Οὕτω καὶ τῶν ἀνθρώπων ἔνιοι τὰς ἰδίας ἐπινοίας ανθάνουσι συμφορῶν αἰτίας ἔχοντες .
Lemmas: ὄνος ἅλς βαστάζω ποταμός διέρχομαι · ὀλισθάνω δέ ὡς καταπίπτω εἰς ὁ ὕδωρ , ἐκτήκω ὁ ἅλς , κοῦφος ἐξανίστημι · εὐφραίνω δέ ἐπί οὗτος , ἐπεί ὕστερον ποτός σπόγγος ἐμφορτίζω ποταμός διαβαίνω , ώηθη [ δήω ] ὅτι , ἐάν πάλιν πίπτω , ἐλαφρός διεγείρω · καί δή ἑκών ὀλισθάνω . συμβαίνω δέ αὐτός , ὁ σπόγγος ἀνασπάω ὁ ὕδωρ , μή δύναμαι ἐξανίστημι , ἐνταῦθα ἀποπνίγω . οὕτως καί ὁ ἄνθρωπος ἔνιοι ὁ ἴδιος ἐπίνοια ανθάνω συμφορά αἴτιος ἔχω .
aesopus-et-aesopica.fabulae 322b
Μικρέμπορός τις ὀνάριον κατέχων , αὐτὸς ὠνεῖτο ἁλάτιον εἰς πλῆθος . Καὶ δὴ φορτώσας σφοδρῶς αὐτοῦ τὸν ὄνον , ὑποζύγιον ἤλαυνε λεωφόρῳ · ὃς ὀλισθήσας εἰς ὕδωρ ἐπεπτώκει · καὶ δὴ λυθέντων τῶν ἁλῶν παραυτίκα , εὐθὺς ἠγέρθη ἀκόπως βηματίζων . Ὁ δʼ ὑποστρέψας καὶ πάλιν λαβὼν ἅλας , κατεπεπτώκει εἰς ποτάμια ῥεῖθρα · καὶ ἐκλυθέντων πάλιν τῶν ἁλατίων , ἐξανέστησεν ἑαυτὸν παραυτίκα . Ὁ δὲ λυπηθεὶς , ὁ κύριος τοῦ ὄνου , ἐπενόησεν αὐτοῦ τὰς ἐπινοίας . Ὅστις ἐπελθὼν [ εἰς ] ἕνα τῶν μυρεψούντων , ἐξωνήσατο σπόγγους πολλοὺς εἰς κόρον , οὕσπερ ἐπιθεὶς πεφόρτωκε τὸν ὄνον . Ὁ δὲ ἀπιὼν κατέπεσεν εἰς ὕδωρ , καὶ παραυτίκα κλυσθέντων τῶν σπόγγων , ἤγετο ὁ ὄνος διπλοῦν βάρος βαστάζων . Ὁ μῦθος δηλοῖ , ὅτι πολλάκις , ἐν ᾦ τις εὐτύχησεν , ἐν αὐτῷ καὶ πίπτει .
Lemmas: μικρέμπορος τις ὀνάριον κατέχω , αὐτός ὠνέομαι ἁλάτιον εἰς πλῆθος . καί δή φορτόω σφοδρός αὐτός ὁ ὄνος , ὑποζύγιον ἐλαύνω λεωφόρος · ὅς ὀλισθάνω εἰς ὕδωρ πίπτω · καί δή λύω ὁ ἅλς παραυτίκα , εὐθύς ἐγείρω ἄκοπος βηματίζω . ὁ δέ ὑποστρέφω καί πάλιν λαμβάνω ἅλς , καταπίπτω εἰς ποτάμιος ῥεῖθρον · καί ἐκλύω πάλιν ὁ ἁλάτιον , ἐξανίστημι ἑαυτοῦ παραυτίκα . ὁ δέ λυπέω , ὁ κύριος ὁ ὄνος , ἐπινοέω αὐτός ὁ ἐπίνοια . ὅστις ἐπέρχομαι [ εἰς ] εἷς ὁ μυρεψέω , ἐξωνέομαι σπόγγος πολύς εἰς κόρος , ὅσπερ ἐπιτίθημι φορτόω ὁ ὄνος . ὁ δέ ἀπέρχομαι καταπίπτω εἰς ὕδωρ , καί παραυτίκα κλύζω ὁ σπόγγος , ἄγω ὁ ὄνος διπλόος βάρος βαστάζω . ὁ μῦθος δηλόω , ὅτι πολλάκις , ἐν οἶς τις εὐτυχέω , ἐν αὐτός καί πίπτω .
aesopus-et-aesopica.fabulae 323
Ἔν τινι ἐπαύλει ὄνος καὶ ἀλεκτρυὼν ἦσαν · λέων δὲ λιμώττων ὡς ἐθεάσατο τὸν ὄνον , οἷός τε ἦν εἰσελθὼν τοῦτον καταθοινήσασθαι . Περὶ δὲ τὸν ψόφον ἀλεκτρυόνος φθεγξαμένου καταπτήξας ( φασὶ γὰρ , τοὺς λέοντας πτύρεσθαι πρὸς τὰς τῶν ἀλεκτρυόνων φωνὰς ) , εἰς φυγὴν ἐτράπη . Καὶ ὁ ὄνος ἀναπτερωθεὶς κατʼ αὐτοῦ , εἴγε ἀλεκτρυόνα ἐφοβήθη , ἐξῆλθεν ὡς ἀποδιώξων αὐτόν · ὁ δὲ , ὡς μακρὰν ἐγένετο , κατέφαγεν αὐτόν . Οὕτω καὶ τῶν ἀνθρώπων ἔνιοι ταπεινουμένους τοὺς ἑαυτῶν ἐχθροὺς ὁρῶντες , καὶ διὰ τοῦτο καταθρασυνόμενοι , λανθάνουσιν ὑπʼ αὐτῶν ἀναλισκόμενοι .
Lemmas: ἐν τις ἔπαυλις ὄνος καί ἀλεκτρυών εἰμί · λέων δέ λιμώσσω ὡς θεάομαι ὁ ὄνος , οἷος τε εἰμί εἰσέρχομαι οὗτος καταθοινάω . περι δέ ὁ ψόφος ἀλεκτρυών φθέγγομαι καταπτήσσω ( φημί γάρ , ὁ λέων πτύρομαι πρός ὁ ὁ ἀλεκτρυών φωνή ) , εἰς φυγή τρέπω . καί ὁ ὄνος ἀναπτερόω κατά αὐτός , εἰ ἀλεκτρυών φοβέω , ἐξέρχομαι ὡς ἀποδιώκω αὐτός · ὁ δέ , ὡς μακράν γίγνομαι , κατεσθίω αὐτός . οὕτως καί ὁ ἄνθρωπος ἔνιοι ταπεινόω ὁ ἑαυτοῦ ἐχθρός ὁράω , καί διά οὗτος καταθρασύνομαι , λανθάνω ὑπό αὐτός ἀναλίσκω .
aesopus-et-aesopica.fabulae 323b
Ὄνῳ ποτὲ ἀλεκτρυὼν συνεβόσκετο . Λέοντος δʼ ἐπελθόντος τῷ ὄνῳ , ὁ ἀλεκτρυὼν ἐφώνησε · καὶ ὁ μὲν λέων ( φασὶ γὰρ τοῦτον τὴν τοῦ ἀλεκτρυόνος φωνὴν φοβεῖσθαι ) ἔφυγεν . Ὁ δʼ ὄνος , νομίσας διʼ αὑτὸν πεφευγέναι , ἐπέδραμεν εὐθὺς τῷ λέοντι . Ὡς δὲ πόῤῥω τοῦτον ἐδίωξεν , ἔνθα μηκέτι ἡ τοῦ ἀλεκτρυόνος ἐφικνεῖτο φωνὴ , στραφεὶς ὁ λέων τοῦτον κατεθοινήσατο . Ὁ δὲ θνήσκων ἐβόα · ,, ἄθλιος ἐγὼ καὶ ἀνόητος · πολεμιστῶν γὰρ μὴ ὢν γονέων , τίνος χάριν εἰς πόλεμον ἐξωρμήθην ; “ Ὁ μῦθος δηλοῖ , ὅτι πολλοὶ τῶν ἀνθρώπων ταπεινουμένοις ἐπίτηδες τοῖς ἐχθροῖς ἐπιτίθενται , καὶ οὕτως ὑπʼ ἐκείνων ἀπόλλυνται .
Lemmas: ὄνος ποτέ ἀλεκτρυών συμβόσκω . Λέων δέ ἐπέρχομαι ὁ ὄνος , ὁ ἀλεκτρυών φωνέω · καί ὁ μέν λέων ( φημί γάρ οὗτος ὁ ὁ ἀλεκτρυών φωνή φοβέω ) φεύγω . ὁ δέ ὄνος , νομίζω διά ἑαυτοῦ φεύγω , ἐπιτρέχω εὐθύς ὁ λέων . ὡς δέ πόρρω οὗτος διώκω , ἔνθα μηκέτι ὁ ὁ ἀλεκτρυών ἐφικνέομαι φωνή , στρέφω ὁ λέων οὗτος κατά-θοινάω . ὁ δέ θνῄσκω βοάω · ,, ἄθλιος ἐγώ καί ἀνόητος · πολεμιστής γάρ μή εἰμί γονεύς , τίς χάρις εἰς πόλεμος ἐξορμάω ; “ ὁ μῦθος δηλόω , ὅτι πολύς ὁ ἄνθρωπος ταπεινόω ἐπίτηδες ὁ ἐχθρός ἐπιτίθημι , καί οὕτως ὑπό ἐκεῖνος ἀπόλλυμι .
aesopus-et-aesopica.fabulae 324
Ὄνῳ τις ἐπιθεὶς ἄγαλμα ἦγεν εἰς ἄστυ . Τῶν δὲ συναντώντων προσκυνούντων τὸ ἄγαλμα , ὁ ὄνος ὑπολαβὼν , ὅτι αὐτὸν προσκυνοῦσιν , ἀναπτερωθεὶς ὠγκᾶτό τε καὶ οὐκέτι περαιτέρω προιέναι ἐβούλετο . Καὶ ὁ ὀνηλάτης αἰσθόμενος τὸ γεγονὸς , τῷ ῥοπάλῳ αὐτὸν παίων ἔφη · ,, ὡ κακὴ κεφαλὴ , ἔτι καὶ τοῦτο λοιπὸν ἦν , ὄνον ὑπʼ ἀνθρώπων προσκυνεῖσθαι . “ Ὁ λόγος δηλοῖ , ὅτι οἱ τοῖς ἀλλοτρίοις ἀγαθοῖς ἐπαλαζονευόμενοι παρὰ τοῖς εἰδόσιν αὐτοὺς γέλωτα ὀφλισκάνουσι .
Lemmas: ὄνος τις ἐπιτίθημι ἄγαλμα ἄγω εἰς Ἄστυ . ὁ δέ συναντάω προσκυνέω ὁ ἄγαλμα , ὁ ὄνος ὑπολαμβάνω , ὅτι αὐτός προσκυνέω , ἀναπτερόω ὀγκάομαι τε καί οὐκέτι περαιτέρω προίημι βούλομαι . καί ὁ ὀνηλάτης αἰσθάνομαι ὁ γίγνομαι , ὁ ῥόπαλον αὐτός Παίων φημί · ,, εἰμί κακός κεφαλή , ἔτι καί οὗτος λοιπός εἰμί , ὄνος ὑπό ἄνθρωπος προσκυνέω . “ ὁ λόγος δηλόω , ὅτι ὁ ὁ ἀλλότριος ἀγαθός ἐπαλαζονεύομαι παρά ὁ οἶδα αὐτός γέλως ὀφλισκάνω .