aesopus-et-aesopica.fabulae 243
Λέων νοσήσας ἔκειτο ἐν φάραγγι · τῇ προσφιλεῖ δὲ ἀλώπεκι , ᾗ προσωμίλει , εἶπεν · „ εἰ θέλεις ὑγιᾶναί με καὶ ζῆν , τὴν ἔλαφον τὴν μεγίστην , τὴν εἰς τὸν δρυμὸν οἰκοῦσαν , τοῖς γλυκέσι σου λόγοις ἐξαπατήσασα , ἄγε εἰς ( τὰς ) ἐμὰς χεῖρας · ἐπιθυμῶ γὰρ αὐτῆς ἐγκάτων καὶ καρδίας . “ Ἡ δὲ ἀλώπηξ ἀπελθοῦσα εὗρε τὴν ἔλαφον σκιρτῶσαν ἐν ταῖς ὕλαις · προσπαίσασα δὲ αὐτῇ καὶ χαίρειν εἰποῦσα ἔφη · ,, Ἀγαθά σοι ἦλθον μηνῦσαι · οἶδας , ὡς ὁ βασιλεὺς ἡμῶν λέων γείτων μοί ἐστι · νοσεῖ δὲ καὶ ἐγγύς ἐστι τοῦ θνήσκειν . Ἐβουλεύετο οὖν , ποῖον τῶν θηρίων μετʼ αὐτὸν βασιλεύσει . Ἔφη δὲ , ὅτι σῦς μέν ἐστιν ἀγνώμων , ἄρκτος δὲ νωθρὰ , πάρδαλις δὲ θυμώδης , τίγρις ἀλαζών · ἡ ἔλαφος ἀξιωτάτη ἐστὶν εἰς βασιλείαν , ὅτι ὑψηλή ἐστι τὸ εἶδος , πολλὰ δὲ ἔτη ζῇ , καὶ τὸ κέρας αὐτῆς ὄφεσι φοβερόν . Καὶ τί σοι τὰ πολλὰ λέγω ; ἐκυρώθης βασιλεύειν . Τί μοι ἔσται , πρώτῃ σοι εἰπούσῃ ; Ἀλλʼ εὖξαί μοι σπευδούσῃ , μὴ πάλαι με ζητήσῃ · χρῄζει γάρ με σύμβουλον ἐν πᾶσιν . Εἰ δὲ ἐμοῦ τῆς γραὸς ἀκούσῃ , συμβουλεύω καὶ σὲ ἐλθεῖν καὶ προσμένειν τελευτῶντι αὐτῷ . Οὕτως εἶπεν ἡ ἀλώπηξ · τῆς δὲ ὁ νοῦς ἐτυφώθη τοῖς λόγοις , καὶ ἦλθεν εἰς τὸ σπήλαιον μὴ γιγνώσκουσα τὸ μέλλον . Ὁ λέων δʼ ἐφορμήσας αὐτῇ ἐν σπουδῇ , τὰ ὦτα μόνον τοῖς ὄνυξιν ἐσπάραξεν . Ἡ δὲ ταχέως ἔσπευδεν ἐν ταῖς ὕλαις . Καὶ ἡ μὲν ἀλώπηξ τὰς χεῖρας ἐκρότησεν , ὅτι εἰς μάτην ἐκοπίασεν · ὁ δὲ λέων μέγα βρυχώμενος ἐστέναξε · λιμὸς γὰρ αὐτὸν εἶχε καὶ λύπη · καὶ ἱκέτευε τὴν ἀλώπεκα ἐκ δευτέρου τι ποιῆσαι , καὶ δόλῳ πάλιν ταύτην ἀγαγεῖν . δὲ εἶπε · „ χαλεπὸν καὶ δύσκολον ἐπιτάττεις ἐμοὶ πρᾶγμα , ἀλλʼ ὅμως ὑπουργήσω σοι . “ Καὶ δὴ ὡς ἰχνευτὴς κύων ἐπηκολούθει , πλέκουσα πανουργίας · ποιμένας δʼ ἐπηρώτα , εἰ εἶδεν ἔλαφον ᾑμαγμένην . Οἱ δʼ ἔδειξαν ἐν τῇ ὕλῃ . Εὗρε δὲ αὐτὴν ἀναψυχομένην , καὶ ἔστη ἀναιδῶς . Ἡ δʼ ἔλαφος χολωθεῖσα καὶ φρίξασα τὴν χαίτην εἶπεν · „ ὦ κάθαρμα , ἀλλὰ οὐκέτι χειρώσῃ με · εἰ δὲ καὶ πλησιάσεις μοι , οὐ ζήσεις ἔτι . Ἄλλους ἀλωπέκιζε τοὺς ἀπείρους , ἄλλους ποίει βασιλεῖς καὶ ἐρέθιζε . “ δὲ εἶπεν · „ οὕτως ἄνανδρος εἶ καὶ δειλή ; οὕτως ἡμᾶς τοὺς φίλους ὑποπτεύεις ; ὁ μὲν λέων , τοῦ ὠτὸς κρατήσας , ἤμελλε συμβουλεύειν καὶ ἐντολάς σοι δοῦναι περὶ τῆς τηλικαύτης βασιλείας , ὡς ἀποθνήσκων · σὺ δὲ οὐδὲ κνίσμα χειρὸς ἄῤῥωστον ὑπέστης . Καὶ νῦν ὑπὲρ σὲ πλεῖον ἐκεῖνος θυμοῦται , καὶ βασιλέα τὸν λύκον θέλει ποιῆσαι · οἴμοι πονηρὸν δεσπότην ! Ἀλλʼ ἐλθὲ καὶ μηδὲν πτοηθῇς , καὶ γενοῦ ὡς πρόβατον . Ὄμνυμι γάρ σοι εἰς τὰ φύλλα πάντα καὶ πηγὰς , μηδὲν κακὸν παθεῖν παρὰ τοῦ λέοντος · ἐγὼ δὲ μόνῃ σοι δουλεύσω . “ Οὕτως ἀπατήσασα τὴν δειλαίαν ἔπεισε δεύτερον ἐλθεῖν . Ἐπεὶ δὲ εἰς τὸ σπήλαιον εἰσῆλθεν , ὁ μὲν λέων δεῖπνον εἶχε , πάντα τὰ ὀστᾶ καὶ μυελοὺς καὶ ἔγκατα καταπίνων · ἡ δὲ ἀλώπηξ εἱστήκει ὁρῶσα · καρδίαν δὲ ἐκπεσοῦσαν ἁρπάζει λαθραίως , τοῦ κόπου κέρδος ταύτην φαγοῦσα . Ὁ δὲ λέων , ἅπαντα ἐρευνήσας , μόνην καρδίαν ἐπεζήτει · ἀλώπηξ δὲ μηκόθεν στᾶσα ἔφη · „ αὕτη ἀληθῶς καρδίαν οὐκ εἶχε · μὴ ἔτι ζήτει · ποίαν γὰρ καρδίαν αὕτη εἶχεν , ἥτις δὶς εἰς οἶκον καὶ χεῖρας λέοντος εἰσῆλθεν ; “ Ὅτι ὁ τῆς φιλοδοξίας ἔρως τὸν ἀνθρώπων νοῦν ἐπιθολοῖ , καὶ τὰς τῶν κινδύνων συμφορὰς οὐ κατανοεῖ .
Lemmas: Λέων νοσέω κεῖμαι ἐν φάραγξ · ὁ προσφιλής δέ ἀλώπηξ , ὅς προσομιλέω , εἶπον · „ εἰμί ἐθέλω ὑγιαίνω ἐγώ καί ζῶ , ὁ ἔλαφος ὁ μέγας , ὁ εἰς ὁ δρυμός οἰκέω , ὁ γλυκύς σύ λόγος ἐξαπατάω , ἄγω εἰς ( ὁ ) ἐμός χείρ · ἐπιθυμέω γάρ αὐτός ἔγκατα καί Καρδία . “ ὁ δέ ἀλώπηξ ἀπέρχομαι εὑρίσκω ὁ ἔλαφος σκιρτάω ἐν ὁ ὕλη · προσπαίω δέ αὐτός καί χαίρω εἶπον φημί · ,, ἀγαθός σύ ἔρχομαι μηνύω · οἶδα , ὡς ὁ βασιλεύς ἐγώ λέων γείτων ἐγώ εἰμί · νοσέω δέ καί ἐγγύς εἰμί ὁ θνῄσκω . βουλεύω οὖν , ποῖος ὁ θηρίον μετά αὐτός βασιλεύω . φημί δέ , ὅτι σῦς μέν εἰμί ἀγνώμων , ἄρκτος δέ νωθρός , πάρδαλις δέ θυμώδης , τίγρις ἀλαζών · ὁ ἔλαφος ἄξιος εἰμί εἰς βασίλειος , ὅτι ὑψηλός εἰμί ὁ εἶδος , πολύς δέ ἔτος ζῶ , καί ὁ κέρας αὐτός ὄφις φοβερός . καί τίς σύ ὁ πολύς λέγω ; κυρόω βασιλεύω . τις ἐγώ εἰμί , πρῶτος σύ εἶπον ; ἀλλά εὔχομαι ἐγώ σπεύδω , μή πάλαι ἐγώ ζητέω · χρῄζω γάρ ἐγώ σύμβουλος ἐν πᾶς . εἰμί δέ ἐγώ ὁ γραῦς ἀκούω , συμβουλεύω καί σύ ἔρχομαι καί προσμένω τελευτή αὐτός . οὕτως εἶπον ὁ ἀλώπηξ · ὁ δέ ὁ νόος τυφόω ὁ λόγος , καί ἔρχομαι εἰς ὁ σπήλαιον μή γιγνώσκω ὁ μέλλω . ὁ λέων δέ ἐφορμέω αὐτός ἐν σπουδή , ὁ οὖς μόνος ὁ ὄνυξ σπαράσσω . ὁ δέ ταχέως σπεύδω ἐν ὁ ὕλη . καί ὁ μέν ἀλώπηξ ὁ χείρ κροτέω , ὅτι εἰς μάτην κοπιάω · ὁ δέ λέων μέγας βρυχάομαι στενάζω · λιμός γάρ αὐτός ἔχω καί λύπη · καί ἱκετεύω ὁ ἀλώπηξ ἐκ δύο τίς ποιέω , καί δόλος πάλιν οὗτος ἄγω . δέ εἶπον · „ χαλεπός καί δύσκολος ἐπιτάσσω ἐγώ πρᾶγμα , ἀλλά ὅμως ὑπουργέω σύ . “ καί δή ὡς ἰχνευτής κύω ἐπακολουθέω , πλέκω πανουργία · ποιμήν δέ ἐπερωτάω , εἰμί ὁράω ἔλαφος αἱμάσσω . ὁ δέ δείκνυμι ἐν ὁ ὕλη . εὑρίσκω δέ αὐτός ἀναψύχω , καί ἵστημι ἀναιδής . ὁ δέ ἔλαφος χολόω καί φρίσσω ὁ χαίτη εἶπον · „ εἰμί κάθαρμα , ἀλλά οὐκέτι χειρόομαι ἐγώ · εἰμί δέ καί πλησιάζω ἐγώ , οὖον ζῶ ἔτι . ἄλλος ἀλωπεκίζω ὁ ἤπειρος , ἄλλος ποιέω βασιλεύς καί ἐρεθίζω . “ δέ εἶπον · „ οὕτως ἄνανδρος εἰμί καί δειλός ; οὕτως ἐγώ ὁ φίλος ὑποπτεύω ; ὁ μέν λέων , ὁ οὖς κρατέω , μέλλω συμβουλεύω καί ἐντολή σύ δίδωμι περί ὁ τηλικόσδε βασίλεια , ὡς ἀποθνήσκω · σύ δέ οὐδέ κνίσμα χείρ ἄρρωστος ὑφίστημι . καί νῦν ὑπέρ σύ πλείων ἐκεῖνος θυμόω , καί βασιλεύς ὁ λύκος ἐθέλω ποιέω · οἴμοι πονηρός δεσπότης ! ἀλλά ἔρχομαι καί μηδείς πτοέω , καί γίγνομαι ὡς πρόβατον . ὄμνυμι γάρ σύ εἰς ὁ φύλλον πᾶς καί πηγή , μηδείς κακός πάσχω παρά ὁ λέων · ἐγώ δέ μόνος σύ δουλεύω . “ οὕτως ἀπατάω ὁ δείλαιος πείθω δύο ἔρχομαι . ἐπεί δέ εἰς ὁ σπήλαιον εἰσέρχομαι , ὁ μέν λέων δεῖπνον ἔχω , πᾶς ὁ ὀστέον καί μυελός καί ἔγκατα καταπίνω · ὁ δέ ἀλώπηξ ἵστημι ὁράω · Καρδία δέ ἐκπίπτω ἁρπάζω λαθραῖος , ὁ κόπος κέρδος οὗτος ἐσθίω . ὁ δέ λέων , ἅπας ἐρευνάω , μόνος Καρδία ἐπιζητέω · ἀλώπηξ δέ μηκόθεν ἵστημι φημί · „ οὗτος ἀληθής Καρδία οὐ ἔχω · μή ἔτι ζητέω · ποῖος γάρ Καρδία οὗτος ἔχω , ὅστις δίς εἰς οἶκος καί χείρ λέων εἰσέρχομαι ; “ ὅτι2 ὁ ὁ φιλοδοξία Ἔρως ὁ ἄνθρωπος νόος ἐπιθολόω , καί ὁ ὁ κίνδυνος συμφορά οὖον κατανοέω .