ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
aesopus-et-aesopica.fabulae 77
Γάμοις ἔχαιρον βάτραχοι τοῖς Ἡλίου . Καί τις πρὸς αὐτούς εἶπεν · ,, ὦ δειλὸν γένος · εἰ γὰρ μόνου τρέμοιμεν αὐγὰς ἡλίου , τίς , εἴγε τεκνώσειε , τοῦτον βαστάσει ; “ Πρὸς τούς ἐπʼ ἰδίᾳ βλάβῃ ἀγνωσίᾳ χαίροντας .
Lemmas: Γάμος χαίρω βάτραχος ὁ Ἡλίας . καί τις πρός αὐτός εἶπον · ,, εἰμί δειλός γένος · εἰμί γάρ μόνος τρέμω αὐγή ἥλιος , τίς , εἰ τεκνόω , οὗτος βαστάζω ; “ πρός ὁ ἐπί ἴδιος βλάβη ἀγνωσία χαίρω .
aesopus-et-aesopica.fabulae 77b
Γάμοι τοῦ Ἡλίου θέρους ἐγίνοντο · πάντα δὲ τὰ ζῶα ἔχαιρον ἐπὶ τούτῳ , ἠγάλλοντο δὲ καὶ βάτραχοι . Εἷς δὲ τούτων εἶπεν · ,, ὦ μῶροι , εἰς τί ἀγάλλεσθε ; εἰ γὰρ μόνος ὤν ὁ Ἥλιος πᾶσαν ὕλην ἀποξηραίνει , ἐὰν γήμας ὅμοιον αὐτῷ γεννήσῃ , τί οὐ πάθωμεν κακῶν ; “
Lemmas: Γάμος ὁ Ἡλίας θέρος γίγνομαι · πᾶς δέ ὁ ζῷον χαίρω ἐπί οὗτος , ἀγάλλομαι δέ καί βάτραχος . εἷς δέ οὗτος εἶπον · ,, εἰμί μωρός , εἰς τίς ἀγάλλομαι ; εἰμί γάρ μόνος εἰμί ὁ Ἥλιος πᾶς ὕλη ἀποξηραίνω , ἐάν γαμέω ὅμοιος αὐτός γεννάω , τίς οὖον πάσχω κακός ; “
aesopus-et-aesopica.fabulae 78
Ὄντος ποτὲ βατράχου ἐν τῇ λίμνῃ , καὶ τοῖς ζώοις πᾶσιν ἀναβοήσαντος , ,, ἔγὼ ἰατρός εἰμι φαρμάκων ἐπιστήμων , “ ἀλώπηξ ἀκούσασα ἔφη · ,, πῶς σὺ ἄλλους σώσεις , σαυτὸν χωλὸν ὄντα μὴ θεραπεύων ; “ Ὁ μῦθος δηλοῖ , ὅτι ὁ παιδείας ἀμύητος ὑπάρχων , πῶς ἄλλους παιδεῦσαι δυνήσεται ;
Lemmas: εἰμί ποτέ βάτραχος ἐν ὁ λίμνη , καί ὁ ζῷον πᾶς ἀναβοάω , ,, ἐγώ ἰατρός εἰμί φάρμακον Ἐπιστήμων , “ ἀλώπηξ ἀκούω φημί · ,, πῶς σύ ἄλλος σῴζω , σαυτοῦ χωλός εἰμί μή θεραπεύω ; “ ὁ μῦθος δηλόω , ὅτι ὁ παιδεία ἀμύητος ὑπάρχω , πῶς ἄλλος παιδεύω δύναμαι ;
aesopus-et-aesopica.fabulae 78b
Ὁ τῷ πηλῷ κρυπτόμενος σκώληξ , εἰς γῆν ἐξελθὼν , ἔλεγε πᾶσι τοῖς ζώοις · ,, ἰατρός εἰμι φαρμάκων ἐπιστήμων , οἷός ἐστιν ὁ τῶν θεῶν ἰατρὸς Παιών . “ Καὶ ,, πῶς “ εἶπεν ἀλώπηξ ,, ἄλλους ἰώμενος σαυτὸν χωλὸν ὄντα οὐκ ἰάσω ; “ Ὁ μῦθος δηλοῖ , ὅτι , ἐὰν μὴ πρόχειρος ᾖ ἡ πεῖρα , πᾶς λόγος ἀργὸς ὑπάρχει .
Lemmas: ὁ ὁ πηλός κρύπτω σκώληξ , εἰς γῆ ἐξέρχομαι , λέγω πᾶς ὁ ζῷον · ,, ἰατρός εἰμί φάρμακον Ἐπιστήμων , οἷος εἰμί ὁ ὁ θεός ἰατρός Παιάν . “ καί ,, πῶς “ εἶπον ἀλώπηξ ,, ἄλλος ἰάομαι σαυτοῦ χωλός εἰμί οὐ ἰάομαι ; “ ὁ μῦθος δηλόω , ὅτι , ἐάν μή πρόχειρος εἰμί ὁ πείρω , πᾶς λόγος ἀργός ὑπάρχω .
aesopus-et-aesopica.fabulae 78c
Ὁ βάτραχος τῆς τῶν ἰατρῶν κατηλαζονεύετο τέχνης , πάντα μὲν εἰδέναι φάρμακα γῆς ὑπισχνούμενος , πᾶσι δὲ μόνος εἰς ὑγίειαν ἀρκέσειν . Καὶ παρεστῶσα τοῖς λόγοις ἀλώπηξ τὸ ψεῦδος ἀπὸ τοῦ χρώματος ἤλεγχεν , ,, τί δῆτα “ λέγουσα ,, νόσου μὲν τούς ἄλλους ἐλευθεροῖς , νόσου δὲ φέρεις ἐπὶ τῆς ὄψεως σύμβολον ; “ Ἀλαζονεία τὸν ἔλεγχον οἴκοθεν εὕρατο .
Lemmas: ὁ βάτραχος ὁ ὁ ἰατρός καταλαζονεύομαι τέχνη , πᾶς μέν οἶδα φάρμακον γῆ ὑπισχνέομαι , πᾶς δέ μόνος εἰς ὑγίεια ἀρκέω . καί παρίστημι ὁ λόγος ἀλώπηξ ὁ ψεῦδος ἀπό ὁ χρῶμα ἐλέγχω , ,, τίς δῆτα “ λέγω ,, νόσος μέν ὁ ἄλλος ἐλευθερόω , νόσος δέ φέρω ἐπί ὁ ὄψις σύμβολον ; “ ἀλαζονεία ὁ ἔλεγχος οἴκοθεν εὑρίσκω .
aesopus-et-aesopica.fabulae 79
Βόες ἅμαξαν εἷλκον · τοῦ δὲ ἄξονος τρίζοντος , ἐπιστραφέντες ἔφασαν οὕτως πρὸς αὐτόν · ,, ὦ οὗτος , ἡμῶν τὸ ὅλον βάρος φερόντων , σὺ τί κράζεις ; “ Οὕτω καὶ ἔνιοι ἑτέρων μοχθούντων αὐτοὶ προσποιοῦνται κάμνειν .
Lemmas: βόες ἅμαξα ἕλκω · ὁ δέ ἄγω τρίζω , ἐπιστρέφω φημί οὕτως πρός αὐτός · ,, εἰμί οὗτος , ἐγώ ὁ ὅλος βάρος φέρω , σύ τίς κράζω ; “ οὕτως καί ἔνιοι ἕτερος μοχθέω αὐτός προσποιέω κάμνω .
aesopus-et-aesopica.fabulae 80
Βόες μαγείρους ἀπολέσαι πότʼ ἐζήτουν , ἔχοντας αὐτοῖς πολεμίαν ἐπιστήμη . καὶ δὴ συνηθροίζοντο , πρὸς μάχην ἤδη κέρατʼ ἀποξύνοντες · εἷς δέ τις λίην γέρων ἐν αὐτοῖς ( πολλὰ δʼ ἦν ἀροτρεύσας ) , ,, οὗτοι μὲν ἡμᾶς “ εἶπε ,, χερσὶν ἐμπείροις σφάζουσι καὶ κτείνουσι χωρὶς αἰκίης · ἢν δʼ εἰς ἀτέχνους ἐμπέσωμεν ἀνθρώπους , διπλοῦς τότʼ ἔσται θάνατος · οὐ γὰρ ἐλλείψει τὸν βοῦν ὁ θύσων , κἂν μάγειρος ἐλλείψῃ . “ [ Ὁ τὴν παροῦσαν πημονὴν φεύγειν σπεύδων ὁρᾶν ὀφείλει , μή τι χεῖρον ἐξεύρῃ . ] Ὁ μῦθος τοῦτο δηλοῖ , ὅτι ἅμεινον δουλεύειν σοφοῖς καὶ ἐπιεικέσιν ἢ δεσπόζεσθαι ὑπὸ σκαιῶν τε καὶ ἀπαιδεύτων .
Lemmas: βόες μάγειρος ἀπόλλυμι πρός ζητέω , ἔχω αὐτός πολέμιος ἐπιστήμη . καί δή συναθροίζω , πρός μάχη ἤδη κέρας ἀποξύνω · εἷς δέ τις λίαν γέρων ἐν αὐτός ( πολύς δέ εἰμί ἀροτρεύω ) , ,, οὗτος μέν ἐγώ “ εἶπον ,, χείρ ἔμπειρος σφάζω καί κτείνω Χωρὶς αἰκία · εἄν δέ εἰς ἄτεχνος ἐμπίπτω ἄνθρωπος , διπλόος τότε εἰμί θάνατος · οὖον γάρ ἔλλειψις ὁ βοῦς ὁ θύω , κἀν μάγειρος ἐλλείπω . “ [ ὁ ὁ πάρειμι πημονή φεύγω σπεύδω ὁράω ὀφείλω , μή τίς χείρων ἐξευρίσκω . ] ὁ μῦθος οὗτος δηλόω , ὅτι ἀγαθός δουλεύω σοφός καί ἐπιεικής ἢ δεσπόζω ὑπό σκαιός τε καί ἀπαίδευτος .
aesopus-et-aesopica.fabulae 81
Βοηλάτης ἐκ κώμης ἅμαξαν ἄγων , καὶ ταύτης ἐμπεσούσης εἰς φάραγγα κοιλώδη , δέον βοηθεῖν , ἀργὸς ἵστατο τῷ Ἡρακλεῖ προσευχόμενος · ἐκεῖνον γὰρ ἐκ πάντων ἀσπαζόμενος ἐτίμα . Ὁ δὲ θεὸς ἐπιστας εἶπε · ,, τῶν τροχῶν ἅπτου , καὶ τοὺς βόας νύττε , καὶ τότε τῷ θεῷ εὔχου , ὅταν καὐτός τι ποιῇς · μὴ μέντοιγε μάτην εὔχου . “
Lemmas: βοηλάτης ἐκ κώμη ἅμαξα ἄγω , καί οὗτος ἐμπίτνω εἰς φάραγξ κοιλώδης , δήω βοηθέω , ἀργός ἵστημι ὁ Ἡρακλῆς προσεύχομαι · ἐκεῖνος γάρ ἐκ πᾶς ἀσπάζομαι τιμάω . ὁ δέ θεός ἐφίστημι εἶπον · ,, ὁ τροχός ἅπτω , καί ὁ βοῦς νύσσω , καί τότε ὁ θεός εὔχομαι , ὅταν αὐτός τίς ποιέω · μή μέντοι μάτην εὔχομαι . “
aesopus-et-aesopica.fabulae 82
Βορέας καὶ Ἥλιος περὶ δυνάμεως ἤριζον · ἔδοξε δὲ αὐτοῖς ἐκείνῳ τὴν νίκην ἀπονεῖμαι , ὃς ἂν αὐτῶν ἄνθρωπον ὁδοιπόρον ἐκδύσῃ . Καὶ ὁ Βορέας ἀρξάμενος σφοδρὸς ἦν · τοῦ δὲ ἀνθρώπου ἀντεχομένου τῆς ἐσθῆτος , μᾶλλον ἐπέκειτο . Ὁ δὲ , ὑπὸ τοῦ ψύχους καταπονούμενος ἔτι μᾶλλον , καὶ περιττοτέραν ἐσθῆτα προσελάμβανεν , ἕως ἀποκαμών ὁ Βορέας τῷ Ἡλίῳ μετὰ τοῦτο παρέδωκε . Κἀκεῖνος τὸ μὲν πρῶτον μετρίως προσέλαμψε · τοῦ δὲ ἀνθρώπου τὰ περισσὰ τῶν ἱματίων ἀποτιθεμένου , σφοδρότερον τὸ καῦμα ἐπέτεινε , μέχρις οὐ πρὸς τὴν ἀλέαν ἀντέχειν μὴ δυνάμενος , ἀποδυσάμενος ποταμοῦ ῥέοντος ἐπὶ λουτρὸν ἀπῄει . Ὁ λόγος δηλοῖ , ὅτι πολλάκις τὸ πείθειν τοῦ βιάζεσθαι ἀνυτικώτερόν ἐστι .
Lemmas: Βορέας καί Ἥλιος περί δύναμις ἐρίζω · δοκέω δέ αὐτός ἐκεῖνος ὁ Νίκη ἀπονέμω , ὅς εἄν αὐτός ἄνθρωπος ὁδοιπόρος ἐκδύω . καί ὁ Βορέας ἄρχω σφοδρός εἰμί · ὁ δέ ἄνθρωπος ἀντέχω ὁ ἐσθής , μᾶλλον ἐπίκειμαι . ὁ δέ , ὑπό ὁ ψῦχος καταπονέω ἔτι μᾶλλον , καί περισσός ἐσθής προσλαμβάνω , ἠώς ἀποκάμνω ὁ Βορέας ὁ Ἥλιος μετά οὗτος παραδίδωμι . ἐκεῖνος ὁ μέν πρῶτος μέτριος προσλάμπω · ὁ δέ ἄνθρωπος ὁ περισσός ὁ ἱμάτιον ἀποτίθημι , σφοδρός ὁ καῦμα ἐπιτείνω , μέχρι οὖον πρός ὁ ἀλέω ἀντέχω μή δύναμαι , ἀποδύω ποταμός ῥέω ἐπί λουτρόν ἄπειμι . ὁ λόγος δηλόω , ὅτι πολλάκις ὁ πείθω ὁ βιάζομαι ἀνυτικός εἰμί .
aesopus-et-aesopica.fabulae 82b
Ὁ ἥλιος τὸν βορέαν ἐνίκησεν . Ὁ γὰρ ἄνθρωπος , τοῦ μὲν ἀνέμου βιαζομένου τὸ ίμάτιον ἀφελέσθαι καὶ λαμπρὸν καταπνέοντος , μᾶλλον ἔσφιγγε καὶ συνεῖχε τὴν περιβολήν . Τοῦ δὲ ἡλίου μετὰ τὸ πνεῦμα θερμοῦ γενομένου θαλπόμενος , εἶτα καυματιζόμενος , καὶ τὸν χιτῶνα τῷ ἱματίῳ προσαπεδύσατο . Τοῦτο ποιοῦσιν αἱ πλεῖσται γυναῖκες . Ἀφαιρουμένοις τοῖς ἀνδράσι βίᾳ τὴν τρυφὴν καὶ πολυτέλειαν διαμάχονται καὶ χαλεπαίνουσιν · ἂν δὲ πείθωνται μετὰ λόγου , πρᾴως ἀποτίθενται καὶ μετριάζουσιν .
Lemmas: ὁ ἥλιος ὁ Βορέας νικάω . ὁ γάρ ἄνθρωπος , ὁ μέν ἄνεμος βιάζομαι ὁ ἱμάτιον ἀφαιρέω καί λαμπρός καταπονέω , μᾶλλον σφίγγω καί συνόχωκα ὁ περιβολή . ὁ δέ ἥλιος μετά ὁ πνεῦμα θερμός γίγνομαι θάλπω , εἶτα καυματίζω , καί ὁ χιτών ὁ ἱμάτιον προσαποδύω . οὗτος ποιέω ὁ πλεῖστος γυνή . ἀφαιρέω ὁ ἀνήρ βία ὁ τρυφή καί πολυτέλεια διαμάχομαι καί χαλεπαίνω · εἄν δέ πείθω μετά λόγος , πρᾶος ἀποτίθημι καί μετριάζω .
aesopus-et-aesopica.fabulae 83
Βουκόλος βόσκων ἀγέλην ταύρων ἀπώλεσε μόσχον · περιελθών δὲ καὶ μὴ εὑρὼν ηὔξατο τῷ Διὶ , ἐὰν τὸν κλέπτην εὕρῃ , ἔριφον αὐτῷ θῦσαι . Ἐλθών δὲ εἴς τινα δρυμῶνα , καὶ θεασάμενος λέοντα κατεσθίοντα τὸν μό - σχον , περίφοβος γενόμενος , ἐπάρας εἰς τὸν οὐρανὸν τὰς χεῖρας εἶπε · δέσποτα λεῦ , πάλαι μέν σοι ηὐξάμην ἔρι - φον θῦσαι , ἐὰν τὸν κλέπτην εὕρω · νῦν δὲ ταῦρον θύσω , ἐὰν τὰς τοῦ κλέπτου χεῖρας ἐκφύγω . “ Οὗτος ὁ λόγος λεχθείη ἂν κατʼ ἀνδρῶν δυστυχούντων , οἵτινες ἀπορούμενοι εὔχονται εὑρεῖν , εὑρόντες δὲ ζητοῦσιν ἀποφυγεῖν .
Lemmas: Βουκόλος βόσκω ἀγέλη ταῦρος ἀπόλλυμι μόσχος · περιέρχομαι δέ καί μή εὑρίσκω εὔχομαι ὁ Ζεύς , ἐάν ὁ κλέπτης εὑρίσκω , ἔριφος αὐτός θύω . ἔρχομαι δέ εἰς τις δρυμών , καί θεάομαι λέων κατεσθίω ὁ μός - ἔχω , περίφοβος γίγνομαι , ἐπαίρω εἰς ὁ οὐρανός ὁ χείρ εἶπον · δεσπότης λόω , πάλαι μέν σύ εὔχομαι Ἔρις - φος θύω , ἐάν ὁ κλέπτης εὑρίσκω · νῦν δέ ταῦρος θύω , ἐάν ὁ ὁ κλέπτης χείρ ἐκφεύγω . “ οὗτος ὁ λόγος λέγω εἄν κατά ἀνήρ δυστυχέω , ὅστις ἀπορέω εὔχομαι εὑρίσκω , εὑρίσκω δέ ζητέω ἀποφεύγω .
aesopus-et-aesopica.fabulae 84
Γέννημα φρύνου συνεπάτησε βοῦς πίνων · ἐλθοῦσα δʼ αὐτόσʼ ( οὐ παρῆν γὰρ ) ἡ μήτηρ παρὰ τῶν ἀδελφῶν , ποῦ ποτʼ ἦν , ἐπεζήτει . ,, τέθνηκε , μῆτερ · ἄρτι γὰρ πρὸ τῆς ὥρης ἦλθεν πάχιστον τετράπουν , ὑφʼ οὐ κεῖται χηλῇ μαλαχθείς . “ ἡ δὲ φρῦνος ἠρώτα , φυσῶσʼ ἑαυτὴν , εἰ τοιοῦτον ἦν ὄγκῳ τὸ ζῶον . οἱ δὲ μητρὶ ,, παῦε , μὴ πρίου · θᾶσσον σεαυτὴν · “ εἶπον ,, ἐκ μέσου ῥήξεις , ἢ τὴν ἐκείνου ποιότητα μιμήσῃ . “ Ὅτι ἐπικίνδυνον τοῖς ἐλάττοσι παρατείνεσθαι τοῖς μείζοσι .
Lemmas: Γέννημας φρῦνος συμπατέω βοῦς πίνω · ἔρχομαι δέ αὐτός ( οὖον πάρειμι γάρ ) ὁ μήτηρ παρά ὁ ἀδελφός , ποῦ πρός εἰμί , ἐπιζητέω . ,, θνῄσκω , μήτηρ · ἄρτι γάρ πρό ὁ ὥρα ἔρχομαι παχύς τετράπους , ὑπό οὖον κεῖμαι χηλή μαλάσσω . “ ὁ δέ φρύνη ἐρωτάω , φύω ἑαυτοῦ , εἰμί τοιοῦτος εἰμί ὄγκος ὁ ζῷον . ὁ δέ μήτηρ ,, παύω , μή ὠνέομαι · ταχύς σαυτοῦ · “ εἶπον ,, ἐκ μέσος ῥήγνυμι , ἢ ὁ ἐκεῖνος ποιότης μιμέομαι . “ ὅτι2 ἐπικίνδυνος ὁ μικρός παρατείνω ὁ μείζων .
aesopus-et-aesopica.fabulae 85
Βωταλὶς ἀπό τινος θυρίδος κρεμαμένη νυκτὸς ᾖδε · νυκτερὶς δὲ προσελθοῦσα ἐπυνθάνετο αὐτῆς τὴν αἰτίαν , διʼ ἣν ἡμέρας μὲν ἡσυχάζει , νύκτωρ δὲ ᾄδει . Τῆς δὲ λεγούσης , ὡς οὐ μάτην τοῦτο πράττει · ,, ἡμέρας γάρ ποτε ᾄδουσα συνελήφθην , διὸ ἀπʼ ἐκείνου ἐσωφρονίσθην · ἡ νυκτερὶς εἶπεν · , ἀλλ’ οὐ νῦν σε δεῖ φυλάττεσθαι , ὅτε οὐδὲν ὄφελός ἐστι , τότε δὲ πρὶν ἢ συλληφθῆναι . “ λόγος δηλοῖ , ὅτι ἐπὶ τοῖς ἀτυχήμασι μετάνοια ἀνωφελὴς καθέστηκε .
Lemmas: βωταλίς ἀπό τις θυρίς κρεμάννυμι νύξ ἀείδω · νυκτερίς δέ προσέρχομαι πυνθάνομαι αὐτός ὁ αἴτιος , διά ὅς ἡμέρα μέν ἡσυχάζω , νύκτωρ δέ ἀείδω . ὁ δέ λέγω , ὡς οὖον μάτην οὗτος πράσσω · ,, ἡμέρα γάρ ποτός ἀείδω συλλαμβάνω , διό ἀπό ἐκεῖνος σωφρονίζω · ὁ νυκτερίς εἶπον · , ἀλλά οὖον νῦν σύ δεῖ φυλάσσω , ὅτε οὐδείς ὄφελος εἰμί , τότε δέ πρίν ἢ συλλαμβάνω . “ λόγος δηλόω , ὅτι ἐπί ὁ ἀτύχημα μετάνοια ἀνωφελής καθίστημι .
aesopus-et-aesopica.fabulae 86
Γαλῆ εἰσελθοῦσα εἰς χαλκέως ἐργαστήριον , τὴν ἐκεῖ κειμένην ῥίνην περιέλειχε . Συνέβη δὲ ἐκτριβομένης τῆς γλώσσης πολὺ αἷμα φέρεσθαι . Ἡ δὲ ἐτέρπετο , ὑπονοοῦσά τι τοῦ σιδήρου ἀφαιρεῖσθαι , μέχρι παντελῶς ἀπέβαλε τὴν γλῶσσαν . Ὁ λόγος εἴρηται πρὸς τούς ἐν φιλονεικίαις ἑαυτούς καταβλάπτοντας .
Lemmas: γαλέη εἰσέρχομαι εἰς χάλκεος ἐργαστήριον , ὁ ἐκεῖ κεῖμαι ῥίνη περιλείχω . συμβαίνω δέ ἐκτρίβω ὁ γλῶσσα πολύς αἷμα φέρω . ὁ δέ τέρπω , ὑπονοέω τίς ὁ σίδηρος ἀφαιρέω , μέχρι παντελῶς ἀποβάλλω ὁ γλῶσσα . ὁ λόγος εἴρω πρός ὁ ἐν φιλονικία ἑαυτοῦ καταβλάπτω .
aesopus-et-aesopica.fabulae 87
Ἦν τις ἀνὴρ τὴν τέχνην σκυτεύς γαλῆν ἔχων τὸ χρῶμα λευκὴν , ἣ τῶν κατʼ οἶκον μυῶν καθʼ ἡμέραν ἐθήρευεν ἕνα . Αὕτη λαθοῦσά ποτε κατὰ μέσην κρημνίζεται τὴν λεκάνην , ἐν ᾗ τὸ τὰ σκύτη μελαῖνον ὁ σκυτεύς ἐκεῖνος εἶχεν ὑγρὸν , καὶ μόλις ἐκεῖθεν ἄνεισι μέλαν ἔχουσα χρῶμα . Ἔδοξεν οὖν τοῖς μυσὶν , ἐκείνην ἴσως μηκέτι κρεωφαγεῖν ἐθελήσειν εἰς μοναδικὸν ἑαυτὴν μεταμείψασαν σχῆμα . Ὅθεν καὶ ἀδεῶς ἑαυτοὺς ἐς τὸ ἕδος ἐφήπλωσαν , ῥινηλατοῦντες ἄνω καὶ κάτω οἷς τραφήσονται . ἀλλʼ ἐκείνη πρὸς τοσοῦτον ἄγρας παρελθοῦσα θέατρον , πάντας μὲν ὁμοῦ σαγηνεύειν οὐκ εἶχε καὶ μάλα ἐθέλουσα · δύο δʼ οὖν ὅμως συλλαβοῦσα κατεθοινήσατο . Οἱ δʼ ἕτεροι πάντες ᾤχοντο φεύγοντές τε ἅμα καὶ θαυμάζοντες , ὅπως ἀπηνεστέρα γέγονεν , ἀφʼ οὐ τὸ μοναδικὸν περιέθετο σχῆμα .
Lemmas: ἦς τις ἀνήρ ὁ τέχνη σκυτοτόμος γαλέη ἔχω ὁ χρῶμα λευκός , ὅς ὁ κατά οἶκος μῦς κατά ἡμέρα θηρεύω εἷς . Ἄτη λανθάνω ποτός κατά μέσος κρημνίζω ὁ λεκάνη , ἐν ὅς ὁ ὁ σκύτη μελαίνω ὁ σκυτοτόμος ἐκεῖνος ἔχω ὑγρός , καί μόλις ἐκεῖθεν ἀνέρχομαι μέλας ἔχω χρῶμα . δοκέω οὖν ὁ μῦς , ἐκεῖνος ἴσως μηκέτι κρεοφαγέω ἐθέλω εἰς μοναδικός ἑαυτοῦ μεταμείβω σχῆμα . ὅθεν καί ἀδεῶς ἑαυτοῦ εἰς ὁ ἕδος ἐφαπλόω , ῥινηλατέω ἄνω καί κάτω ὅς τρέφω . ἀλλά ἐκεῖνος πρός τοσοῦτος ἄγρα παρέρχομαι θέατρον , πᾶς μέν ὁμοῦ σαγηνεύω οὐ ἔχω καί μάλα ἐθέλω · δύο δέ οὖν ὅμως συλλαμβάνω κατά-θοινάω . ὁ δέ ἕτερος πᾶς οἴχομαι φεύγω τε ἅμα καί θαυμάζω , ὅπως ἀπηνής γίγνομαι , ἀπό οὖον ὁ μοναδικός περιτίθημι σχῆμα .
aesopus-et-aesopica.fabulae 88
Γαλῆ ἐρασθεῖσα νεανίσκου εὐπρεποῦς ηὔξατο τῇ Ἀφροδίτῃ , ὅπως αὐτὴν μεταμορφώσῃ εἰς γυναῖκα . Καὶ ἡ θεὸς ἐλεήσασα αὐτῆς τὸ πάθος μετετύπωσεν αὐτὴν εἰς κόρην εὐειδῆ · καὶ οὕτως ὁ νεανίσκος θεασάμενος αὐτὴν καὶ ἐρασθεὶς οἴκαδε ὡς ἑαυτὸν ἀπήγαγε . Καθημένων δὲ αὐτῶν ἐν τῷ θαλάμῳ , ἡ Ἀφροδίτη γνῶναι βουλομένη , εἰ μεταβαλοῦσα τὸ σῶμα ἡ γαλῆ καὶ τὸν τρόπον κατήλλαξε , μῦν εἰς τὸ μέσον καθῆκεν · ἡ δὲ ἐπιλαθομένη τῶν παρόντων , ἐξαναστᾶσα ἀπὸ τῆς κοίτης τὸν μῦν ἐδίωκε , καταφαγεῖν θέλουσα . Καὶ ἡ θεὸς ἀγανακτήσασα κατʼ αὐτῆς , πάλιν αὐτὴν εἰς τὴν ἀρχαίαν φύσιν ἀποκατέστησεν . Οὕτως καὶ τῶν ἀνθρώπων οἱ φύσει πονηροὶ κατὰ πάντα , κἂν τὴν φύσιν ἀλλάξωσι , τὸν γοῦν τρόπον οὐ μεταλλάσσουσι .
Lemmas: γαλέη ἔραμαι νεανίσκος εὐπρεπής εὔχομαι ὁ Ἀφροδίτη , ὅπως αὐτός μεταμορφόω εἰς γυνή . καί ὁ θεός ἐλεέω αὐτός ὁ πάθος μετατυπόω αὐτός εἰς κόρη εὐειδής · καί οὕτως ὁ νεανίσκος θεάομαι αὐτός καί ἔραμαι οἴκαδε ὡς ἑαυτοῦ ἀπάγω . κάθημαι δέ αὐτός ἐν ὁ θάλαμος , ὁ Ἀφροδίτη γιγνώσκω βούλομαι , εἰμί μεταβάλλω ὁ σῶμα ὁ γαλέη καί ὁ τρόπος καταλλάσσω , μῦς εἰς ὁ μέσος καθίημι · ὁ δέ ἐπιλανθάνω ὁ πάρειμι , ἐξανίστημι ἀπό ὁ κοίτη ὁ μῦς διώκω , κατεσθίω ἐθέλω . καί ὁ θεός ἀγανακτέω κατά αὐτός , πάλιν αὐτός εἰς ὁ ἀρχαῖος φύσις ἀποκαθίστημι . οὕτως καί ὁ ἄνθρωπος ὁ φύσις πονηρός κατά πᾶς , κἀν ὁ φύσις ἀλλάσσω , ὁ γοῦν τρόπος οὖον μεταλλάσσω .
aesopus-et-aesopica.fabulae 89
Γάλην δόλῳ τις συλλαβών τε καὶ δήσας ἔπνιγε βάλλων ὑδάτων συναγκείᾳ . τῆς δʼ αὖ λεγούσης ,, ὡς κακὴν χάριν τίνεις ὧν σʼ ὠφέλουν , θηρῶσα μῦς τε καὶ σαύρας , ,, ἐπιμαρτυρῶ σοι “ φησίν · ,, ἀλλὰ καὶ πάσας ἔπνιγες ὄρνεις , πάντα δʼ οἶκον ἠρήμους , κρεῶν ( δʼ ) ἀνέῳγες ἄγγος , ὥστε τεθνήξῃ , βλάπτουσα μᾶλλον ἤπερ ὠφελοῦσ’ ἡμᾶς . “ Πρὸς τοὺς μετρίως μὲν ὠφελοῦντας , βλάπτοντας δὲ τὰ μεγάλα , εὔκαιρός ἐστιν ὁ λόγος .
Lemmas: γαλέη δόλος τις συλλαμβάνω τε καί δήω πνίγω βάλλω ὕδωρ συνάγκεια . ὁ δέ αὖος λέγω ,, ὡς κακός χάρις τίνω ὅς σός ὀνίνημι , θηράω μῦς τε καί σαύρα , ,, ἐπιμαρτυρέω σύ “ φημί · ,, ἀλλά καί πᾶς πνίγω ὄρνις , πᾶς δέ οἶκος ἐρημόω , κρέας ( δέ ) ἀνοίγω ἄγγος , ὥστε θνῄσκω , βλάπτω μᾶλλον ἤ2 ωφελώ ἐγώ . “ πρός ὁ μέτριος μέν ὠφελέω , βλάπτω δέ ὁ μέγας , εὔκαιρος εἰμί ὁ λόγος .
aesopus-et-aesopica.fabulae 90
Γέρων ποτὲ ξύλα κόψας [ καὶ ] ταῦτα φέρων πολλὴν ὀδὸν ἐβάδιζε . Διὰ δὲ τὸν κόπον τῆς ὁδοῦ ἀποθέμενος τὸ φορτίον τὸν Θάνατον ἐπεκαλεῖτο . Τοῦ δὲ Θανάτου φανέντος καὶ πυθομένου , διʼ ἣν αἰτίαν αὐτὸν παρακαλεῖται , ὁ γέρων ἔφη · ,, ἵνα τὸ φορτίον ἄρῃς . “ [ θανεῖν δὲ οὐ θέλω . ] Ὁ λόγος δηλοῖ , ὅτι πᾶς ἄνθρωπος φιλόζωος ἐν τῷ βίῳ , κἂν δυστυχῇ .
Lemmas: Γέρων ποτέ ξύλον κόπτω [ καί ] οὗτος φέρω πολύς ὁδός βαδίζω . Ζεύς δέ ὁ κόπος ὁ ὁδός ἀποτίθημι ὁ φορτίον ὁ Θάνατος ἐπικαλέω . ὁ δέ Θάνατος φαίνω καί πυνθάνομαι , διά ὅς αἴτιος αὐτός παρακαλέω , ὁ γέρων φημί · ,, ἵνα ὁ φορτίον ἀείρω . “ [ θνῄσκω δέ οὖον ἐθέλω . ] ὁ λόγος δηλόω , ὅτι πᾶς ἄνθρωπος φιλόζωος ἐν ὁ βίος , κἀν δυστυχέω .
aesopus-et-aesopica.fabulae 90b
Γέρων ποτὲ ξύλα τεμών ἐξ ὄρους κἀπὶ τῶν ὤμων ἀράμενος , ἐπειδὴ πολλὴν ὁδὸν ἐπηχθισμένος ἐβάδισεν , ἀπειρηκὼς ἀπέθετό τε τὰ ξύλα , καὶ τὸν Θάνατον ἐλ - θεῖν ἐπεκαλεῖτο . Τοῦ δὲ Θανάτου εὐθὺς ἐπιστάντος , καὶ τὴν αἰτίαν πυνθανομένου , διʼ ἥν αὐτὸν καλοίη , ὁ γέρων ἔφη · ,, ἵνα τὸν φόρτον τοῦτον ἄρας ἐπιθῇς μοι . “ Ὁ μῦθος δηλοῖ , ὅτι πᾶς ἄνθρωπος , φιλόζωος ὢν , κἂν μυρίοις κινδύνοις περιπεσὼν δοκῇ θανάτου ἐπιθυμεῖν , ὅμως τὸ ζῆν πολὺ πρὸ τοῦ θανάτου αἱρεῖται .
Lemmas: Γέρων ποτέ ξύλον τέμνω ἐκ ὄρος ἐπί ὁ ὦμος ἀείρω , ἐπεί πολύς ὁδός ἐπαχθίζω βαδίζω , ἀπολέγω ἀποτίθημι τε ὁ ξύλον , καί ὁ Θάνατος Ελ - θέω ἐπικαλέω . ὁ δέ Θάνατος εὐθύς ἐφίστημι , καί ὁ αἴτιος πυνθάνομαι , διά ὅς αὐτός καλέω , ὁ γέρων φημί · ,, ἵνα ὁ φόρτος οὗτος ἀείρω ἐπιτίθημι ἐγώ . “ ὁ μῦθος δηλόω , ὅτι πᾶς ἄνθρωπος , φιλόζωος εἰμί , κἀν μυρίος κίνδυνος περιπίπτω δοκέω θάνατος ἐπιθυμέω , ὅμως ὁ ζῶ πολύς πρό ὁ θάνατος αἱρέω .
aesopus-et-aesopica.fabulae 91
Ἀνὴρ γεωργὸς ἀμπελῶνα ταφρεύων καὶ τὴν δίκελλαν ἀπολέσας ἀνεζήτει , μὴ τῶν παρόντων τήνδʼ ἔκλεψεν ἄγροικος . ἠρνεῖθ’ ἕκαστος · οὐκ ἔχων δʼ ὃ ποιήσει , εἰς τὴν πόλιν κατῆγε πάντας ὁρκώσων · τῶν γὰρ θεῶν δοκοῦσι τοὺς μὲν εὐήθεις ἀγροὺς κατοικεῖν , τοὺς δʼ ἐσωτέρω τείχους εἶναί τʼ ἀληθεῖς καὶ τὰ πάντʼ ἐποπτεύειν . ὡς δʼ εἰσιόντες τὰς πύλας ἐπὶ κρήνης τοὺς πόδας ἔνιζον κἀπέθεντο τὰς πήρας , κῆρυξ ἐφώνει χιλίας ἀριθμήσειν μήνυτρα σύλων , ὧν ὁ θεὸς ἐσυλήθη . ὁ δὲ τοῦτʼ ἀκούσας εἶπεν · ,, ὡς μάτην ἥκω ! κλέπτας γὰρ ἄλλους πῶς θεός γʼ ἂν εἰδείη , ὃς τοὺς ἑαυτοῦ φῶρας οὐχὶ γιγνώσκει , ζητεῖ δὲ μισθοῦ , μή τις οἶδεν ἀνθρώπων ; “ Ὅτι χρὴ ἀπιστεῖν τοῖς ὑπισχνουμένοις ὧν οὐκ εἰσὶ δεσπόται .
Lemmas: ἀνήρ γεωργός ἀμπελών ταφρεύω καί ὁ δίκελλα ἀπόλλυμι ἀναζητέω , μή ὁ πάρειμι ὅδε κλέπτω ἄγροικος . ἀρνέομαι ἕκαστος · οὐ ἔχω δέ ὅς ποιέω , εἰς ὁ πόλις κατάγω πᾶς ὁρκόω · ὁ γάρ θεός δοκέω ὁ μέν εὐήθης ἀγρός κατοικέω , ὁ δέ εἴδομαι τεῖχος εἰμί τε ἀληθής καί ὁ πᾶς ἐποπτεύω . ὡς δέ εἰσέρχομαι ὁ πύλη ἐπί κρήνη ὁ πούς νίζω ἐπιτίθημι ὁ πήρα , κῆρυξ φωνέω χίλιοι ἀριθμέω μήνυτρον σῦλον , ὅς ὁ θεός συλάω . ὁ δέ οὗτος ἀκούω εἶπον · ,, ὡς μάτην ἥκω ! κλέπτης γάρ ἄλλος πῶς θεός γε εἄν οἶδα , ὅς ὁ ἑαυτοῦ φώρ οὐ γιγνώσκω , ζητέω δέ μισθός , μή τις οἶδα ἄνθρωπος ; “ ὅτι2 χρή ἀπιστέω ὁ ὑπισχνέομαι ὅς οὐ εἰμί δεσπότης .
aesopus-et-aesopica.fabulae 92
Γεωργὸς ἀετὸν εὑρὼν ἀγρευόμενον , τὸ κάλλος αὐτοῦ θαυμάσας , ἀπέλυσεν αὐτὸν ἐλεύθερον . Ὁ δὲ οὐκ ἄμοιρος αὐτῷ χάριτος κατεφάνη , ἀλλʼ ὑπὸ τεῖχος σαθρὸν καθήμενον ἰδὼν , προσπετάσας τοῖς ποσὶν ἦρε τὸν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ φάκελον . Ὁ δὲ ἐξαναστὰς ἐδίωκε · τοῦτον δὲ ὁ ἀετὸς ἔῤῥιψε . Καὶ ἀναλαβόμενος αὐτὸν καὶ ὑποστρέψας , εὗρε τὸ τεῖχος συμπεπτωκὸς , ἔνθα ἐκάθητο , καὶ τὴν ἀμοιβὴν ἐθαυμάσατο . Ὅτι τοὺς ἀγαθόν τι πεπονθότας ἀντευεργετεῖν χρή .
Lemmas: Γεωργός ἀετός εὑρίσκω ἀγρεύω , ὁ κάλλος αὐτός θαυμάζω , ἀπολύω αὐτός ἐλεύθερος . ὁ δέ οὐ ἄμοιρος αὐτός χάρις καταφαίνω , ἀλλά ὑπό τεῖχος σαθρός κάθημαι εἶδον , προσπετάζω ὁ πούς ἀείρω ὁ ἐπί ὁ κεφαλή αὐτός φάκελος . ὁ δέ ἐξανίστημι διώκω · οὗτος δέ ὁ ἀετός ῥίπτω . καί ἀναλαμβάνω αὐτός καί ὑποστρέφω , εὑρίσκω ὁ τεῖχος συμπίπτω , ἔνθα κάθημαι , καί ὁ ἀμοιβή θαυμάζω . ὅτι2 ὁ ἀγαθός τίς πάσχω ἀντευεργετέω χρή .
aesopus-et-aesopica.fabulae 93
Γέρανοι γεωργοῦ κατενέμοντο τὴν χώρην , ἐσπαρμένην νεωστὶ πυρίνῳ σίτῳ . ὁ δʼ ἄχρι πολλοῦ σφενδόνην κενὴν σείων , ἐδίωκεν αὐτὰς τῷ φόβῳ καταπλήσσων . αἱ δʼ ὡς ἐπέσχον σφενδονῶντα τὰς αὔρας , κατεφρόνησαν λοιπὸν , ὥστε μὴ φεύγειν , ἕως ἐκεῖνος οὐκέθʼ , ὡς πρὶν εἰώθει , λίθους δὲ βάλλων , ἠλόησε τὰς πλείους . αἱ δʼ ἐκλιποῦσαι τὴν ἄρουραν , ἀλλήλαις ,, φεύγωμεν “ ἐκραύγαζον ,, εἰς τὰς Πυγμαίων · ἅνθρωπος οὗτος οὐκέτʼ ἐκφοβεῖν ἡμᾶς ἔοικεν · ἤδη δʼ ἄρχεταί τι καὶ πράσσειν . “ Παραίνεσιν ὁ λόγος ἔχει , δεῖν ταῖς ἐκ λόγων παραινέσεσι πταίοντας εἴκειν , ἵνα μὴ ταῖς ἐξ ἔργων ὀψέ ποτε πειραθεῖεν ὀδύναις .
Lemmas: Γέρανος γεωργός κατανέμω ὁ χώρα , σπείρω νεωστί πύρινος σῖτος . ὁ δέ ἄχρι πολύς σφενδόνη κενός σείω , διώκω αὐτός ὁ φόβος καταπλήσσω . ὁ δέ ὡς ἐπέχω σφενδονάω ὁ αὔρα , καταφρονέω λοιπός , ὥστε μή φεύγω , ἠώς ἐκεῖνος οὐκέτι , ὡς πρίν εἴωθα , λίθος δέ βάλλω , ἀλοάω ὁ πλείων . ὁ δέ ἐκλείπω ὁ ἄρουρα , ἀλλήλων ,, φεύγω “ κραυγάζω ,, εἰς ὁ πυγμαῖος · ἄνθρωπος οὗτος οὐκέτι ἐκφοβέω ἐγώ ἔοικα · ἤδη δέ ἄρχω τίς καί πράσσω . “ παραίνεσις ὁ λόγος ἔχω , δήω ὁ ἐκ λόγος παραίνεσις πταίω εἴκω , ἵνα μή ὁ ἐκ ἔργον ὀψέ ποτός πειράω ὀδύνη .
aesopus-et-aesopica.fabulae 94
Γεωργός τις ἰδὼν ναῦν ἐν θαλάσσῃ κυμαινομένην καὶ βυθῷ πεμπομένην , κατηρᾶτο τὴν θάλασσαν δακρύων . δὲ πρὸς αὐτὸν ἀνεβόα τοιαῦτα · ,, ἵνα τι , ἄνθρωπε , μέμφῃ με μάτην ; οὐ γὰρ ἔγωγε τῶν κινδύνων αἰτία , ἀλλʼ οἱ ἄνεμοι οἱ ἐκταράττοντές με . Εἰ δὲ βουληθῇς χωρὶς τούτων πλεῦσαι , ἡμερωτέραν δή με τῆς γῆς εὑρήσεις . Ὅτι γαληνοὺς δεσπότας οί χαιρέκακοι παραφυσῶντες ἐπεγείρουσι πρὸς ὀργάς τε καὶ ζάλας .
Lemmas: Γεωργός τις εἶδον ναῦς ἐν θάλασσα κυμαίνω καί βυθός πέμπω , καταράομαι ὁ θάλασσα δάκρυ . δέ πρός αὐτός ἀναβοάω τοιοῦτος · ,, ἵνα τίς , ἄνθρωπος , μέμφομαι ἐγώ μάτην ; οὖον γάρ ἔγωγε ὁ κίνδυνος αἰτία , ἀλλά ὁ ἄνεμος ὁ ἐκταράσσω ἐγώ . εἰμί δέ βούλομαι Χωρὶς οὗτος πλέω , ἥμερος δή ἐγώ ὁ γῆ εὑρίσκω . ὅτι2 γαληνός δεσπότης οἷ χαιρέκακος παραφυσάω ἐπεγείρω πρός ὀργή τε καί ζάλη .
aesopus-et-aesopica.fabulae 94b
Ναυαγὸς ἐκβρασθεὶς εἴς τινα αἰγιαλὸν διὰ τὸν κόπον ἐκοιμᾶτο μετὰ δὲ μικρὸν ἐξαναστὰς , ὡς ἐθεάσατο πρὸς τὴν θάλασσαν , ἐμέμφετο αὐτὴν , ὅτι δελεάζουσα τοὺς ἀνθρώπους τῇ τῆς ὄψεως λαμπρότητι , ἡνίκα ἂν αὐτοὺς προσδέξηται , ἐξαγριουμένη διαφθείρει . Ἡ δὲ γυναικὶ ὁμοιωθεῖσα πρὸς αὐτὸν ἔφη · ,, ἀλλʼ ὦ οὗτος , μὴ μέμφου ἐμὲ , ἀλλὰ τοὺς ἀνέμους · ἐγὼ γὰρ φύσει τοιαύτη εἰμὶ , ὁποία ἡ γῆ · οἱ δὲ αἰφνίδιοι ἐμπίπτοντες κυματοῦσι καὶ ἐξαγριαίνουσιν . “ Ἀτὰρ οὖν καὶ ἡμᾶς ἐπὶ τῶν ἀδικημάτων οὐ δεῖ τοὺς δρῶντας αἰτιᾶσθαι , ὅταν ἑτέροις ὑποτεταγμένοι ὦσι τοὺς δὲ τούτοις ἐπιστατοῦντας .
Lemmas: ναυαγός ἐκβράζω εἰς τις αἰγιαλός διά ὁ κόπος κοιμάω μετά δέ μικρός ἐξανίστημι , ὡς θεάομαι πρός ὁ θάλασσα , μέμφομαι αὐτός , ὅτι δελεάζω ὁ ἄνθρωπος ὁ ὁ ὄψις λαμπρότης , ἡνίκα εἄν αὐτός προσδέχομαι , ἐξαγριόω διαφθείρω . ὁ δέ γυνή ὁμοιόω πρός αὐτός φημί · ,, ἀλλά εἰμί οὗτος , μή μέμφομαι ἐγώ , ἀλλά ὁ ἄνεμος · ἐγώ γάρ φύσις τοιοῦτος εἰμί , ὁποῖος ὁ γῆ · ὁ δέ αἰφνίδιος ἐμπίτνω κυματόω καί ἐξαγριαίνω . “ ἀτάρ οὖν καί ἐγώ ἐπί ὁ ἀδίκημα οὖον δεῖ ὁ δράω αἰτιάομαι , ὅταν ἕτερος ὑποτάσσω εἰμί ὁ δέ οὗτος ἐπιστατέω .
aesopus-et-aesopica.fabulae 95
Γεωργὸς ὑπὸ χειμῶνος ἐναποληφθεὶς ἐν τῇ ἐπαύλει , ἐπειδὴ οὐκ ἠδύνατο προελθὼν τροφὴν ἑαυτῷ πορίσασθαι , τὸ μὲν πρῶτον τὰ πρόβατα κατέφαγεν · ἐπειδὴ δὲ ὁ χειμών ἐπέμενε , καὶ τὰς αἶγας κατεθοινήσατο · ἐκ τρίτου δὲ , ὡς οὐδεμία ἄνεσις ἐγίνετο , καὶ ἐπὶ τούς ἀροτῆρας βοῦς ἐχώρησεν . Οἱ δὲ κύνες θεασάμενοι τὰ πραττόμενα , ἔφασαν πρὸς ἀλλήλους · ,, ἀπιτέον ἡμῖν ἐντεῦθεν · ὁ δεσπότης γὰρ εἰ οὐδὲ τῶν συνεργαζομένων βοῶν ἀπέσχετο , ἡμῶν πῶς φείσεται ; “ Ὁ λόγος δηλοῖ , ὅτι δεῖ τούτους φυλάττεσθαι μάλιστα , οἳ οὐδὲ τῆς τῶν οἰκείων ἀδικίας ἀπέχονται .
Lemmas: Γεωργός ὑπό χειμών ἐναπολαμβάνω ἐν ὁ ἔπαυλις , ἐπεί οὐ δύναμαι προέρχομαι τροφή ἑαυτοῦ πορίζω , ὁ μέν πρῶτος ὁ πρόβατον κατεσθίω · ἐπεί δέ ὁ χειμών ἐπιμένω , καί ὁ αἴξ κατά-θοινάω · ἐκ τρίτος δέ , ὡς οὐδείς ἄνεσις γίγνομαι , καί ἐπί ὁ ἀροτήρ βοῦς χωρέω . ὁ δέ κύω θεάομαι ὁ πράσσω , φημί πρός ἀλλήλων · ,, ἀπιτέος ἐγώ ἐντεῦθεν · ὁ δεσπότης γάρ εἰμί οὐδέ ὁ συνεργάζομαι βοῦς ἀπέχω , ἐγώ πῶς φείδομαι ; “ ὁ λόγος δηλόω , ὅτι δεῖ οὗτος φυλάσσω μάλιστα , ἕ οὐδέ ὁ ὁ οἰκέω ἀδικία ἀπέχω .
aesopus-et-aesopica.fabulae 96
Γεωργοῦ παῖδα ὄφις ἑρπύσας ἀπέκτεινεν . Ὁ δὲ ἐπὶ τούτῳ δεινοπαθήσας πέλεκυν ἀνέλαβε , καὶ παραγενόμενος εἰς τὸν φωλεὸν αὐτοῦ εἱστήκει , παρατηρούμενος , ὅπως , ἄν ἐξίῃ , εὐθέως αὐτὸν πατάξῃ . Παρακύψαντος δὲ τοῦ ὄφεως κατενεγκών τὸν πέλεκυν τοῦ μὲν διήμαρτε , τὴν δὲ παρακειμένην πέτραν διέκοψεν . Εὐλαβηθεὶς δὲ ὕστερον παρεκάλει αὐτὸν , ὅπως αὐτῷ διαλλαγῇ · ὁ δὲ εἶπεν · ,, ἀλλ’ οὕτε ἐγώ δύναμαί σοι εὐνοῆσαι , ὁρῶν τὴν κεχαραγμένην πέτραν , οὔτε σὺ ἐμοὶ , ἀποβλέπων εἰς τὸν τοῦ παιδὸς τάφον . “ Ὁ λόγος δηλοῖ , ὅτι αἱ μεγάλαι ἔχθραι οὐ ῥαδίως τὰς μεταλλαγὰς ἔχουσι .
Lemmas: Γεωργός παῖς ὄφις ἕρπω ἀποκτείνω . ὁ δέ ἐπί οὗτος δεινοπαθέω πέλεκυς ἀναλαμβάνω , καί παραγίγνομαι εἰς ὁ φωλεός αὐτός ἵστημι , παρατηρέω , ὅπως , ἄν ἔξειμι , εὐθύς αὐτός πατάσσω . παρακύπτω δέ ὁ ὄφις καταφέρω ὁ πέλεκυς ὁ μέν διαμαρτάνω , ὁ δέ παράκειμαι πέτρα διακόπτω . εὐλαβέομαι δέ ὕστερος παρακαλέω αὐτός , ὅπως αὐτός διαλλάσσω · ὁ δέ εἶπον · ,, ἀλλά ἵημι ἐγώ δύναμαι σύ εὐνοέω , ὁράω ὁ χαράσσω πέτρα , οὔτε σύ ἐγώ , ἀποβλέπω εἰς ὁ ὁ παῖς τάφος . “ ὁ λόγος δηλόω , ὅτι ὁ μέγας ἔχθρα οὖον ῥᾳδίως ὁ μεταλλαγή ἔχω .
aesopus-et-aesopica.fabulae 96b
Ὄφις , ἐν γεωργοῦ προθύροις φωλεύων , ἀνεῖλεν αὐτοῦ τὸ νήπιον παιδίον . Πένθος δὲ τοῖς γονεῦσιν ἐγένετο μέγα . Καὶ ὁ πατὴρ , ὑπὸ τῆς λύπης πέλεκυν λαβὼν , ἔμελλε τὸν ὄφιν ἐξελθόντα φονεύσειν . Ὡς δὲ ἔκυψε μικρὸν , σπεύσας ὁ γεωργὸς τοῦ πατάξαι αὐτὸν . ἠστόχησε , μόνον κρούσας τὴν τῆς τρώγλης ὀπήν . Ἀπελθόντος δὲ τοῦ ὄφεως , ὁ γεωργὸς , νομίσας τὸν ὄφιν μηκέτι μνησικακεῖν , λαβών ἄρτον καὶ ἅλας , ἔθηκεν ἐν τῇ τρώγλῃ . Ὁ δὲ ὄφις , λεπτὸν συρίξας , εἶπεν · ,, οὐκ ἔσται ἡμῖν ἀπάρτι πίστις ἢ φιλία , ἕως ἂν ἐγὼ τὴν πέτραν ὁρῶ , σύ δὲ τὸν τύμβον τοῦ τέκνου . “ Ὁ μῦθος δηλοῖ , ὅτι οὐδεὶς μίσους ἢ ἀμύνῃς ἐπιλανθάνεται , ἐφʼ ὅσον βλέπει μνημόσυνον , διʼ οὗ ἐλυπήθη .
Lemmas: ὄφις , ἐν γεωργός πρόθυρον φωλεύω , ἀναιρέω αὐτός ὁ νήπιος παιδίον . πένθος δέ ὁ γονεύς γίγνομαι μέγας . καί ὁ πατήρ , ὑπό ὁ λύπη πέλεκυς λαμβάνω , μέλλω ὁ ὄφις ἐξέρχομαι φονεύω . ὡς δέ κύπτω μικρός , σπεύδω ὁ γεωργός ὁ πατάσσω αὐτός . ἀστοχέω , μόνος κρούω ὁ ὁ τρώγλη ὀπή . ἀπέρχομαι δέ ὁ ὄφις , ὁ γεωργός , νομίζω ὁ ὄφις μηκέτι μνησικακέω , λαμβάνω ἄρτος καί ἅλς , τίθημι ἐν ὁ τρώγλη . ὁ δέ ὄφις , λεπτόν συρίζω , εἶπον · ,, οὐ εἰμί ἐγώ ἀπάρτι πίστις ἢ φίλιος , ἠώς εἄν ἐγώ ὁ πέτρα ὁράω , σῦς δέ ὁ τύμβος ὁ τέκνον . “ ὁ μῦθος δηλόω , ὅτι οὐδείς μῖσος ἢ ἀμύνω ἐπιλανθάνομαι , ἐπί ὅσος βλέπω μνημόσυνον , διά ὅς λυπέω .
aesopus-et-aesopica.fabulae 97
Γέρων τις γεωργὸς χειμῶνος ὥρᾳ ὄφιν εὑρὼν ὑπὸ κρύους πεπηγότα , τοῦτον ἐλεήσας καὶ λαβὼν ὑπὸ κόλπον ἔθετο . Θερμανθεὶς δὲ ἐκεῖνος καὶ ἀναλαβών τὴν ἰδίαν φύσιν , ἔπληξε τὸν εὐεργέτην καὶ ἀνεῖλε · θνήσκων δὲ ἔλεγε · ,, δίκαια πάσχω , τὸν πονηρὸν οἰκτείρας . “ Ὁ λόγος δηλοῖ , ὅτι ἀμετάθετοί εἰσιν αἱ πονηρίαι , κἂν τὰ μέγιστα φιλανθρωπεύωνται .
Lemmas: Γέρων τις γεωργός χειμών ὥρα ὄφις εὑρίσκω ὑπό κρύος πήγνυμι , οὗτος ἐλεέω καί λαμβάνω ὑπό κόλπος τίθημι . θερμαίνω δέ ἐκεῖνος καί ἀναλαμβάνω ὁ ἴδιος φύσις , πλήσσω ὁ εὐεργέτης καί ἀναιρέω · θνῄσκω δέ λέγω · ,, Δίκαιος πάσχω , ὁ πονηρός οἰκτείρω . “ ὁ λόγος δηλόω , ὅτι ἀμετάθετος εἰμί ὁ πονηρία , κἀν ὁ μέγας φιλανθρωπεύομαι .
aesopus-et-aesopica.fabulae 97b
Ὁδοιπόρος χειμῶνος ὁδεύων , ὡς ἐθεάσατο ἔχιν ὑπὸ τοῦ κρύους διαφθειρόμενον , τοῦτον ἐλεήσας ἀνείλετο , καὶ βαλὼν εἰς τὸν ἑαυτοῦ κόλπον , θερμαίνειν ἐπειρᾶτο . Ὁ δὲ , μέχρι μὲν ὑπὸ τοῦ ψύχους συνείχετο , ἠρέμει · ἐπειδὴ δὲ ἐθερμάνθη , καὶ ἀνεζωώθη , τὴν αὐτοῦ γαστέρα ἔδακε . Καὶ ὃς ἀποθνήσκειν μέλλων ἔφη · ,, ἀλλʼ ἔγωγε δίκαια πέπονθα · τί γὰρ τοῦτον ἀπολλύμενον ἔσωζον , ὃν ἔδει καὶ ἐρρωμένον ἀναιρεῖν ; “ Ὁ λόγος δηλοῖ , ὅτι πονηρία εὐεργετουμένη πρὸς τῷ ἀμοιβὰς οὐκ ἀποδιδόναι καὶ κατὰ τῶν εὐεργετῶν ἀναπτεροῦται .
Lemmas: ὁδοιπόρος χειμών ὁδεύω , ὡς θεάομαι ἔχις ὑπό ὁ κρύος διαφθείρω , οὗτος ἐλεέω ἀναιρέω , καί βάλλω εἰς ὁ ἑαυτοῦ κόλπος , θερμαίνω πειράω . ὁ δέ , μέχρι μέν ὑπό ὁ ψῦχος συνόχωκα , ἠρεμέω · ἐπεί δέ θερμαίνω , καί ἀναζωόω , ὁ αὐτός γαστήρ δάκνω . καί ὅς ἀποθνήσκω μέλλω φημί · ,, ἀλλά ἔγωγε Δίκαιος πάσχω · τίς γάρ οὗτος ἀπόλλυμι σῴζω , ὅς ἐσθίω καί ῥώννυμι ἀναιρέω ; “ ὁ λόγος δηλόω , ὅτι πονηρία εὐεργετέω πρός ὁ ἀμοιβή οὐ ἀποδίδωμι καί κατά ὁ εὐεργέτης ἀναπτερόω .
aesopus-et-aesopica.fabulae 98
Γεωργός τις , μέλλων καταλύειν τὸν βίον , καὶ βουλόμενος τούς ἑαυτοῦ παῖδας πεῖραν λαβεῖν τῆς γεωργίας , προσκαλεσάμενος αὐτούς ἔφη · ,, παῖδες ἐμοὶ , ἐγὼ μὲν ἤδη τοῦ βίου ὑπέξειμι , ὑμεῖς δʼ , ἅπερ ἐν τῇ ἀμπέλῳ μοι κέκρυπται , ζητήσαντες , εὑρήσετε πάντα . · Οἱ μὲν οὖν οἰηθέντες θησαυρὸν ἐκεῖ που κατορωρύχθαι , πᾶσαν τὴν τῆς ἀμπέλου γῆν μετὰ τὴν ἀποβίωσιν τοῦ πατρὸς κατέσκαψαν · καὶ θησαυρῷ μὲν οὐ περιέτυχον , ἡ δὲ ἄμπελος , καλῶς σκαφεῖσα , πολλαπλασίονα τὸν καρπὸν ἀνέδωκεν . Ὁ μῦθος δηλοῖ , ὅτι ὁ κάματος θησαυρός ἐστι τοῖς ἀνθρώποις .
Lemmas: Γεωργός τις , μέλλω καταλύω ὁ βίος , καί βούλομαι ὁ ἑαυτοῦ παῖς πείρω λαμβάνω ὁ γεωργία , προσκαλέω αὐτός φημί · ,, παῖς ἐγώ , ἐγώ μέν ἤδη ὁ βίος ὑπέξειμι , σύ δέ , ὅσπερ ἐν ὁ ἄμπελος ἐγώ κρύπτω , ζητέω , εὑρίσκω πᾶς . · ὁ μέν οὖν οἴομαι θησαυρός ἐκεῖ ποῦ κατορύσσω , πᾶς ὁ ὁ ἄμπελος γῆ μετά ὁ ἀποβίωσις ὁ πατήρ κατασκάπτω · καί θησαυρός μέν οὖον περιτυγχάνω , ὁ δέ ἄμπελος , καλῶς σκάπτω , πολλαπλασίων ὁ καρπός ἀναδίδωμι . ὁ Μῦθος δηλόω , ὅτι ὁ κάματος θησαυρός εἰμί ὁ ἄνθρωπος .
aesopus-et-aesopica.fabulae 98b
Ἀνὴρ γεωργὸς μέλλων τελευτᾶν καὶ βουλόμενος τοὺς αὐτοῦ παῖδας ἐμπείρους ποιῆσαι τῆς γεωργίας , μετακαλεσάμενος αὐτοὺς ἔφη · ,, τεκνία μου , ἐν ἐνί μου τῶν ἀμπελώνων θησαυρὸς ἀπόκειται . “ Οἱ δὲ μετὰ τὴν αὐτοῦ τελευτὴν ὕννας τε καὶ δικέλλας λαβόντες πᾶσαν αὐτῶν τὴν γεωργίαν ὤρυξαν , καὶ τὸν μὲν θησαυρὸν οὐχ εὗρον , ἡ δʼ ἄμπελος πολλαπλασίονα τὴν φορὰν αὐτοῖς ἀντεδίδου . Ὁ λόγος δηλοῖ , ὅτι ὁ κάματος θησαυρός ἐστι τοῖς ἀνθρώποις
Lemmas: ἀνήρ γεωργός μέλλω τελευτάω καί βούλομαι ὁ αὐτός παῖς ἔμπειρος ποιέω ὁ γεωργία , μετακαλέω αὐτός φημί · ,, τεκνίον ἐγώ , ἐν ἐν ἐγώ ὁ ἀμπελών θησαυρός ἀπόκειμαι . “ ὁ δέ μετά ὁ αὐτός τελευτή ὕννη τε καί δίκελλα λαμβάνω πᾶς αὐτός ὁ γεωργία ὀρύσσω , καί ὁ μέν θησαυρός οὐ εὑρίσκω , ὁ δέ ἄμπελος πολλαπλασίων ὁ φορά αὐτός ἀντιδίδωμι . ὁ λόγος δηλόω , ὅτι ὁ κάματος θησαυρός εἰμί ὁ ἄνθρωπος
aesopus-et-aesopica.fabulae 99
Δυσμαὶ μὲν ἦσαν Πλειάδων , σπόρου δʼ ὥρη · καί τις γεωργὸς πυρὸν εἰς νεὸν ῥίψας ἐφύλασσεν ἑστώς · καὶ γὰρ ἄκριτον πλήθει μέλαν κολοιῶν ἔθνος ἦλθε δυσφώνων , ψᾶρές τʼ ὀρύκται σπερμάτων ἀρουραίων . τῷ δʼ ἠκολούθει σφενδόνην ἔχων κοίλην παιδίσκος . οἱ δὲ ψᾶρες ἐκ συνηθείης ἤκουον , εἰ τὴν σφενδόνην πότʼ ᾐτήκει , καὶ πρὶν λαβεῖν ἔφευγον . εὗρε δὴ τέχνην ὁ γεωργὸς ἄλλην , τόν τε παῖδα φωνήσας ἐδίδασκεν · ,, ὦ παῖ , χρὴ γὰρ ὀρνέων ἡμᾶς σοφὸν δολῶσαι φῦλον · ἡνίκʼ ἂν τοίνυν ἔλθωσ’ , ἐγὼ μὲν “ εἶπεν ,, ἄρτον αἰτήσω , σὺ δʼ οὐ τὸν ἄρτον , σφενδόνην δέ μοι δώσεις . “ οἱ ψᾶρες ἦλθον κἀνέμοντο τὴν χώρην . ὁ δʼ ἄρτον ᾔτει , καθάπερ εἶχε συνθήκην · οἱ δʼ οὐκ ἔφευγον . τῷ δʼ ὁ παῖς λίθων πλήρη τὴν σφενδόνην ἔδωκεν · ὁ δὲ γέρων ῥίψας τοῦ μὲν τὸ βρέγμα , τοῦ δʼ ἔτυψε τὴν κνήμην , ἑτέρου τὸν ὦμον · οἱ δʼ ἔφευγον ἐκ χώρης . γέρανοι συνήντων καὶ τὸ συμβὰν ἠρώτων . καί τις κολοιῶν εἶπε · ,, φεύγετʼ ἀνθρώπων γένος πονηρὸν , ἄλλα μὲν πρὸς ἀλλήλους λαλεῖν μαθόντων , ἄλλα δʼ ἔργα ποιούντων . “ Δεινὸν τὸ φῦλον τῶν δόλῳ τι πραττόντων . ]
Lemmas: δυσμή μέν εἰμί Πλειάς , σπόρος δέ ὥρα · καί τις γεωργός πυρός εἰς νειός ῥίπτω φυλάσσω ἵστημι · καί γάρ ἄκριτος πλῆθος μέλας κολοιός ἔθνος ἔρχομαι δύσφωνος , ψάρ τε ὀρύκτης σπέρμα ἀρουραῖος . ὁ δέ ἀκολουθέω σφενδόνη ἔχω κοῖλος παιδίσκος . ὁ δέ ψάρ ἐκ συνήθεια ἀκούω , εἰμί ὁ σφενδόνη πρός αἰτέω , καί πρίν λαμβάνω φεύγω . εὑρίσκω δή τέχνη ὁ γεωργός ἄλλος , ὁ τε παῖς φωνέω διδάσκω · ,, εἰμί παῖς , χρή γάρ ὄρνις ἐγώ σοφός δολόω φῦλον · ἡνίκα εἄν τοίνυν ἔρχομαι , ἐγώ μέν “ εἶπον ,, ἄρτος αἰτέω , σύ δέ οὖον ὁ ἄρτος , σφενδόνη δέ ἐγώ δίδωμι . “ ὁ ψάρ ἔρχομαι νέμω ὁ χώρα . ὁ δέ ἄρτος αἰτέω , καθάπερ ἔχω συνθήκη · ὁ δέ οὐ φεύγω . ὁ δέ ὁ παῖς λίθος πλήρης ὁ σφενδόνη δίδωμι · ὁ δέ γέρων ῥίπτω ὁ μέν ὁ βρέγμα , ὁ δέ τύπτω ὁ κνήμη , ἕτερος ὁ ὦμος · ὁ δέ φεύγω ἐκ χώρα . γέρανος συναντάω καί ὁ συμβαίνω ἐρωτάω . καί τις κολοιός εἶπον · ,, φεύγω ἄνθρωπος γένος πονηρός , ἄλλος μέν πρός ἀλλήλων λαλέω μανθάνω , ἄλλος δέ ἔργον ποιέω . “ δεινός ὁ φῦλον ὁ δόλος τίς πράσσω . ]
aesopus-et-aesopica.fabulae 100
Ἐν ἀρούρᾳ παγίδας γεωργὸς ἔστησε . Θηρεύσας δὲ γεράνους , τούς τὸν σπόρον φθείροντας , σὺν αὐτοῖς καὶ πελαργὸν εἰλήφει . Ὁ δὲ χωλεύων ἱκέτευεν ἀφεθῆναι λέγων · ,, οὐ γάρ εἰμι γέρανος · πελαργός εἰμι , εὐσεβέστατον ζῶον , ὃς τιμῶ τὸν πατέρα καὶ δουλεύω · ἴδε καὶ τὴν χροιὰν , ὡς οὐχ ὁμοία . “ Ὁ δʼ ἔφη · ,, οὐκ οἶδα τί λέγεις · ἐγὼ σὺν οἷς εἴληφά σε , μετʼ αὐτῶν καὶ ἀπολέσω . “ Ὅτι καλόν ἐστι φεύγειν , καὶ μὴ συγκοινωνεῖν ἀνδράσι κακοῖς , μή πως κινδύνοις σύν αὐτοῖς ἐμπέσῃς .
Lemmas: ἐν ἄρουρα παγίς γεωργός ἵστημι . θηρεύω δέ γέρανος , ὁ ὁ σπόρος φθείρω , σύν αὐτός καί πελαργός λαμβάνω . ὁ δέ χωλεύω ἱκετεύω ἀφίημι λέγω · ,, οὖον γάρ εἰμί γέρανος · πελαργός εἰμί , εὐσεβής ζῷον , ὅς τιμάω ὁ πατήρ καί δουλεύω · ὁράω καί ὁ χροιά , ὡς οὐ ὅμοιος . “ ὁ δέ φημί · ,, οὐ οἶδα τίς λέγω · ἐγώ σύν ὅς λαμβάνω σύ , μετά αὐτός καί ἀπόλλυμι . “ ὅτι2 καλός εἰμί φεύγω , καί μή συγκοινωνέω ἀνήρ κακός , μή πως κίνδυνος σῦς αὐτός ἐμπίπτω .
aesopus-et-aesopica.fabulae 100b
Ὀρνιθοθήρας δίκτυα γεράνοις ἀναπετάσας , πύῥῥωθεν ἐθεώρει τὴν ἄγραν . Πελαργοῦ δὲ σύν τοῖς γεράνοις ἐπικαθίσαντος , ἐπιδραμὼν μετʼ ἐκείνων καὶ αὐτὸν συνέλαβε . Τοῦ δὲ δεομένου μὴ θῦσαι αὐτὸν καὶ λέγοντος , ὡς οὐ μόνον [ αὐτὸς ] ἀβλαβής ἐστι τοῖς ἀνθρώποις , ἀλλὰ καὶ ὠφελιμώτατος · τοὺς γὰρ ὄφεις καὶ τὰ λοιπὰ ἑρπετὰ συλλαμβάνων ἀναιρεῖν , ὁ ὀρνιθοθήρας ἔφη · ,, ἀλλʼ εἰ τὰ μάλιστα οὐ φαῦλος εἶ , διὰ τοῦτο κολάσεως ἄξιος , ὅτι μετὰ πονηρῶν κεκάθικας . “ Ἀτὰρ οὖν καὶ ἡμᾶς δεῖ τὰς τῶν πονηρῶν συνουσίας φεύγειν , ἵνα μὴ καὶ αὐτοὶ ἐκείνων τῆς κακίας κοινωνεῖν δόξωμεν .
Lemmas: ὀρνιθοθήρας δίκτυον γέρανος ἀναπετάννυμι , πυρρόομαι θεωρέω ὁ ἄγρα . Πελαργός δέ σῦς ὁ γέρανος ἐπικαθίζω , ἐπιτρέχω μετά ἐκεῖνος καί αὐτός συλλαμβάνω . ὁ δέ δήω μή θύω αὐτός καί λέγω , ὡς οὖον μόνος [ αὐτός ] ἀβλαβής εἰμί ὁ ἄνθρωπος , ἀλλά καί ὠφέλιμος · ὁ γάρ ὄφις καί ὁ λοιπάς ἑρπετόν συλλαμβάνω ἀναιρέω , ὁ ὀρνιθοθήρας φημί · ,, ἀλλά εἰμί ὁ μάλιστα οὖον φαῦλος εἰμί , διά οὗτος κόλασις ἄξιος , ὅτι μετά πονηρός καθίζω . “ ἀτάρ οὖν καί ἐγώ δεῖ ὁ ὁ πονηρός συνουσία φεύγω , ἵνα μή καί αὐτός ἐκεῖνος ὁ κακία κοινωνέω δοκέω .
aesopus-et-aesopica.fabulae 101
Γεωργός τις σκάπτων χρυσίῳ περιέτυχε . Καθʼ ἑκάστην οὖν τὴν Γῆν , ὡς ὑπʼ αὐτῆς εὐεργετηθεὶς , ἔστεφε . Τῷ δὲ ἡ Τύχη ἐπιστᾶσά φησιν · ,, ὦ οὗτος , τί τῇ Γῇ τὰ ἐμὰ δῶρα προσανατίθης , ἅπερ ἐγώ σοι δέδωκα , πλουτίσαι σε βουλομένη ; Κἰ γὰρ ὁ καιρὸς μεταβάλοι , καὶ πρὸς ἑτέρας χεῖρας τοῦτό σοι τὸ χρυσίον ἔλθοι , οἶδʼ ὅτι τηνικαῦτα ἐμὲ , τὴν Τύχην , μέμψῃ . “ Ὁ μῦθος δηλοῖ , ὅτι χρὴ τὸν εὐεργέτην ἐπιγινωσκειν καὶ τούτῳ χάριτας ἀποδιδόναι .
Lemmas: Γεωργός τις σκάπτω χρυσίον περιτυγχάνω . κατά ἕκαστος οὖν ὁ Γῆ , ὡς ὑπό αὐτός εὐεργετέω , στέφω . ὁ δέ ὁ Τύχη ἐφίστημι φημί · ,, εἰμί οὗτος , τίς ὁ Γῆ ὁ ἐμός Δῶρα προσανατίθεμαι , ὅσπερ ἐγώ σύ δίδωμι , πλουτίζω σύ βούλομαι ; κίω γάρ ὁ καιρός μεταβάλλω , καί πρός ἕτερος χείρ οὗτος σύ ὁ χρυσίον ἔρχομαι , οἶδα ὅτι τηνικαῦτα ἐγώ , ὁ Τύχη , μέμφομαι . “ ὁ μῦθος δηλόω , ὅτι χρή ὁ εὐεργέτης ἐπιγινωσκω καί οὗτος χάρις ἀποδίδωμι .
aesopus-et-aesopica.fabulae 102
Φυτὸν ἦν εἰς γεωργοῦ χώραν , καρπὸν μὴ φέρον , ἀλλὰ μόνον στρουθῶν καὶ τεττίγων κελαδούντων ἠν καταφυγή . Ὁ δὲ γεωργὸς ὡς ἄκαρπον ἐκτέμνειν ἤμελλε · καὶ δὴ τὸν πέλεκυν λαβών ἐπέφερε τὴν πληγήν . Οἱ δὲ τέττιγες καὶ οἱ στρουθοὶ ἱκέτευον τὴν καταφυγὴν αὐτῶν μὴ ἐκκόψαι , ἀλλʼ ἐᾶσαι , ὥστε ᾄδειν ἐν αὐτῷ , καὶ αὐτὸν τὸν γεωργὸν τέρπειν . Ὁ δὲ μηδὲν αὐτῶν φροντίσας , καὶ δευτέραν πληγὴν καὶ τρίτην ἐπέφερε . ῾Ως δὲ ἐκοίλανε τὸ δένδρον , σμῆνος μελισσῶν καὶ μέλι εὗρε . Γευσάμενος δὲ τὸν πέλεκυν ἔῤῥιψε , καὶ τὸ φῦ τὸν ἐτίμα ὡς ἱερὸν , καὶ ἐπεμελεῖτο . Ὅτι οὐ τοσοῦτον οἱ ἄνθρωποι φύσει τὸ δίκαιον ἀγαπῶσι καὶ τιμῶσιν , ὅσον τὸ κερδαλέον ἐπιδιώκουσιν .
Lemmas: φυτόν εἰμί εἰς γεωργός χώρα , καρπός μή φέρω , ἀλλά μόνος στρουθός καί τέττιξ κελαδέω ἐάν καταφυγή . ὁ δέ γεωργός ὡς ἄκαρπος ἐκτέμνω μέλλω · καί δή ὁ πέλεκυς λαμβάνω ἐπιφέρω ὁ πληγή . ὁ δέ τέττιξ καί ὁ στρουθός ἱκετεύω ὁ καταφυγή αὐτός μή ἐκκόπτω , ἀλλά ἐάω , ὥστε ἀείδω ἐν αὐτός , καί αὐτός ὁ γεωργός τέρπω . ὁ δέ μηδείς αὐτός φροντίζω , καί δύο πληγή καί τρίτος ἐπιφέρω . Ως δέ κοιλαίνω ὁ δένδρον , σμῆνος μέλισσα καί μέλι εὑρίσκω . γεύω δέ ὁ πέλεκυς ῥίπτω , καί ὁ φύω ὁ τιμάω ὡς ἱερόν , καί ἐπιμελέομαι . ὅτι2 οὖον τοσοῦτος ὁ ἄνθρωπος φύσις ὁ Δίκαιος ἀγαπάω καί τιμάω , ὅσος ὁ κερδαλέος ἐπιδιώκω .
aesopus-et-aesopica.fabulae 103
Γεωργοῦ παῖδες ἐστασίαζον · ὁ δʼ , ὡς πολλὰ παραινῶν οὐκ ἡδύνατο πεῖσαι αὐτούς λόγοις μεταβάλλεσθαι , ἔγνω δεῖν πρᾶγμα τοῦτο πρᾶξαι . Καὶ παρηῄνεσεν αὐτοῖς ῥάβδων δέσμην κομίσαι . Τῶν δὲ τὸ προσταχθὲν ποιησάντων , τὸ μὲν πρῶτον δοὺς αὐτοῖς ἀθρόας τὰς ῥάβδους ἐκέλευσε κατεάσσειν · ἐπειδὴ δὲ καὶ περιβιαζόμενοι οὐκ ἠδύναντο , ἐκ δευτέρου λύσας τὴν δέσμην ἀνὰ μίαν αὐτοῖς ῥάβδον ἐδίδου · τῶν δὲ ῥᾳδίως κατακλώντων , ἔφη · ,, ἀτὰρ οὖν καὶ ὑμεῖς , ὦ παῖδες , ἐὰν μὲν ὁμοφρονῆτε , ἀχείρωτοι τοῖς ἐχθροῖς ἔσεσθε · ἐὰν δὲ στασιάζητε , εὐάλωτοι . “ Ὁ λόγος δηλοῖ , ὅτι τοσοῦτον ἰσχυρότερόν ἐστιν ἡ ὁμόνοια , ὅσον εὐκαταγώνιστος ἡ στάσις .
Lemmas: Γεωργός παῖς στασιάζω · ὁ δέ , ὡς πολύς παραινέω οὐ ἡδύνω πείθω αὐτός λόγος μεταβάλλω , γιγνώσκω δήω πρᾶγμα οὗτος πράσσω . καί παρηαινέω αὐτός ῥάβδος δέσμη κομίζω . ὁ δέ ὁ προσστάζω ποιέω , ὁ μέν πρῶτος δίδωμι αὐτός ἀθρόος ὁ ῥάβδος κελεύω κατεάσσω · ἐπεί δέ καί περιβιάζομαι οὐ δύναμαι , ἐκ δύο λύω ὁ δέσμη ἀνά εἷς αὐτός ῥάβδος δίδωμι · ὁ δέ ῥᾳδίως κατακλάω , φημί · ,, ἀτάρ οὖν καί σύ , εἰμί παῖς , ἐάν μέν ὁμοφρονέω , ἀχείρωτος ὁ ἐχθρός εἰμί · ἐάν δέ στασιάζω , εὐάλωτος . “ ὁ λόγος δηλόω , ὅτι τοσοῦτος ἰσχυρός εἰμί ὁ Ὁμόνοια , ὅσος εὐκαταγώνιστος ὁ στάσις .
aesopus-et-aesopica.fabulae 104
ὄνον τις ἔχων καὶ τῷ βοῒ συζεύξας ἠροτρία , πτωχῶς μὲν , ἀλλʼ ἀναγκαίως . Ἐπεὶ δὲ τὸ ἔργον ἐπληρώθη , καὶ λύειν ἔμελλεν αὐτοὺς , ἡ ὄνος διηρώτα τὸν βοῦν · ,, τίς ἄξει τῷ γηπόνῳ τὰ σκεύη ; “ Ὁ δὲ πρὸς αὐτὴν εἶπε · ,, πάντως ὅσπερ εἴωθεν . “
Lemmas: ὄνος τις ἔχω καί ὁ βοῦς συζεύγνυμι ἀροτριάω , πτωχῶς μέν , ἀλλά ἀναγκαῖος . ἐπεί δέ ὁ ἔργον πληρόω , καί λύω μέλλω αὐτός , ὁ ὄνος διερωτάω ὁ βοῦς · ,, τίς ἄγω ὁ γήφονος ὁ σκεῦος ; “ ὁ δέ πρός αὐτός εἶπον · ,, πάντως ὅσπερ εἴωθα . “
aesopus-et-aesopica.fabulae 105
Γλαύξ , σοφὴ οὖσα , ξυνεβούλευε τοῖς ὀρνέοις , τῆς δρυὸς ἐν ἀρχῇ φυομένης , μὴ ἐᾶσαι , ἀλλʼ ἀνελεῖν πάντα τρόπον · ἔσεσθαι γὰρ φάρμακον ἀπʼ αὐτῆς ἄφυκτον , ὑφʼ οὗ ἁλώσονται , τὸν ἰξόν . Πάλιν δὲ τὸ λίνον τῶν ἀνθρώπων σπειρόντων , ἐκέλευε καὶ τοῦτο ἐκλέγειν τὸ σπέρμα · μὴ γὰρ ἐπʼ ἀγαθῷ φυήσεσθαι . Τρίτον δὲ , ἰδοῦσα τοξευτήν τινα ἄνδρα , προέλεγεν , ὅτι οὗτος ὁ ἀνὴρ φθάσει ὑμᾶς τοῖς ὑμετέροις πτεροῖς , πεζὸς ὢν αὐτὸς πτηνὰ ἐπιπέμπων βέλη . Τὰ δὲ ἠπίστει τοῖς λόγοις καὶ ἀνόητον αὐτὴν ἡγοῦντο καὶ μαίνεσθαι ἔφασκον · ὕστερον δὲ πειρώμενα ἐθαύμαζε καὶ τῷ ὄντι σοφωτάτην ἐνόμιζεν . Καὶ διὰ τοῦτο , ἐπὰν φανῇ , πρόσεισιν ὡς πρὸς ἅπόντα ἐπισταμένην · ἡ δὲ ξυμβουλεύει μὲν οὐδὲν ἔτι αὐτοῖς , ὀδύρεται δὲ μόνον .
Lemmas: Γλαῦξ , σοφός εἰμί , συμβουλεύω ὁ ὄρνεον , ὁ δρῦς ἐν ἀρχή φύω , μή ἐάω , ἀλλά ἀναιρέω πᾶς τρόπος · εἰμί γάρ φάρμακον ἀπό αὐτός ἄφυκτος , ὑπό ὅς ἁλίσκομαι , ὁ ἰξός . πάλιν δέ ὁ λίνον ὁ ἄνθρωπος σπείρω , κελεύω καί οὗτος ἐκλέγω ὁ σπέρμα · μή γάρ ἐπί ἀγαθός φύω . Τρίτος δέ , ὁράω τοξευτής τις ἀνήρ , προλέγω , ὅτι οὗτος ὁ ἀνήρ φθάνω σύ ὁ ὑμέτερος πτερόν , πεζός εἰμί αὐτός πτηνός ἐπιπέμπω βέλος . ὁ δέ ἀπιστέω ὁ λόγος καί ἀνόητος αὐτός ἡγέομαι καί μαίνομαι φάσκω · ὕστερος δέ πειράω θαυμάζω καί ὁ εἰμί σοφός νομίζω . καί διά οὗτος , ἐπάν φαίνω , πρόσειμι ὡς πρός ἅπων ἐφίστημι · ὁ δέ συμβουλεύω μέν οὐδείς ἔτι αὐτός , ὀδύρομαι δέ μόνος .
aesopus-et-aesopica.fabulae 106
Αἴσωπος ξυνετίθει λόγον τοιοῦτον · ὡς τὰ ὄρνεα ξυνῆλθε πρὸς τὴν γλαῦκα καὶ ἐδεῖτο , τῆς μὲν ἀπὸ τῶν οἰκοδομημάτων σκέπης ἀπανίστασθαι , πρὸς δὲ τὰ δένδρα τὴν καλιὰν , ὥσπερ καὶ αὐτὰ , καὶ τούς τούτων μεταπήγνυσθαι κλῶνας , ἀφʼ ὧν καὶ ᾄδειν ἔστιν εὐσημότερον · καὶ δὴ καὶ πρὸς δρῦν ἄρτι ταυτηνὶ φυομένην , ἐπειδὰν πρὸς ὥραν ἀφίκηται , ἑτοίμως ἔχειν ἱζάνειν καὶ τῆς χλοερὰς κόμης ἀπόνασθαι . Ἀλλʼ οὖν τήν γε γλαῦκα μὴ τοῦτο τοῖς ὀρνέοις ποιεῖν παραινεῖν μηδὲ φυτοῦ βλάστῃ ἐφήδεσθαι ἰξὸν πεφυκότος φέρειν , πτηνοῖς ὄλεθρον . Τὰ δὲ μὴ τῆς ξυμβουλῆς ἀποδέχεσθαι τὴν γλαῦκα · τοὐναντίον δὲ ἔχαιρε τῇ δρυὶ φυομένῃ · ἐπειδὴ δὲ ἱκανὴ ἦν , καθίσαντα ἐπʼ αὐτὴν ᾖδεν . Γενομένου δὲ τοῦ ἰξοῦ ῥᾳδίως ἤδη ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων ἁλισκόμενα μετενόουν καὶ τὴν γλαῦκα ἐθαύμαζον ἐπὶ τῇ ξυμβουλῇ . Καὶ νῦν ἔτι οὕτως ἔχουσιν , ὡς δεινῆς καὶ σοφῆς οὔσῃς αὐτῆς , καὶ διὰ τοῦτο ἐθέλουσι πλησιάζειν , ἡγούμενα ἀγαθόν τι ἀπολαύειν τῆς ξυνουσίας . Προσίασι δὲ μάτην ἐπὶ κακῷ . Ἡ μὲν γὰρ ἀρχαία γλαύξ τῷ ὄντι φρονίμη τε ἦν καὶ ξυμβουλεύειν ἐδύνατο · αἱ δὲ νῦν μόνον τὰ πτερὰ ἔχουσιν ἐκείνης καὶ τούς ὀφθαλμούς καὶ τὸ ῥάμφος , τὰ δὲ ἄλλα ἀφρονέστεραί εἰσι τῶν ἄλλων ὸρνέων .
Lemmas: Αἴσωπος συντίθημι λόγος τοιοῦτος · ὡς ὁ ὄρνεον συνέρχομαι πρός ὁ γλαῦξ καί δήω , ὁ μέν ἀπό ὁ οἰκοδόμημα σκέπη ἀπανίστημι , πρός δέ ὁ δένδρον ὁ καλιά , ὥσπερ καί αὐτός , καί ὁ οὗτος μεταπήγνυμι κλών , ἀπό ὅς καί ἀείδω εἰμί εὔσημος · καί δή καί πρός δρῦς ἄρτι οὗτος φύω , ἐπειδάν πρός ὥρα ἀφικνέομαι , ἑτοίμως ἔχω ἱζάνω καί ὁ χλωρός κόμης ἀπονίναμαι . ἀλλά οὖν ὁ γε γλαῦξ μή οὗτος ὁ ὄρνεον ποιέω παραινέω μηδέ φυτός βλαστάνω ἐφήδομαι ἰξός φύζω φέρω , πτηνός ὄλεθρος . ὁ δέ μή ὁ συμβουλή ἀποδέχομαι ὁ γλαῦξ · ἐναντίος δέ χαίρω ὁ δρῦς φύω · ἐπεί δέ ἱκανός εἰμί , καθίζω ἐπί αὐτός ἀείδω . γίγνομαι δέ ὁ ἰξός ῥᾳδίως ἤδη ὑπό ὁ ἄνθρωπος ἁλίσκομαι μετανοέω καί ὁ γλαῦξ θαυμάζω ἐπί ὁ συμβουλή . καί νῦν ἔτι οὕτως ἔχω , ὡς δεινός καί σοφός εἰμί αὐτός , καί διά οὗτος ἐθέλω πλησιάζω , ἡγέομαι ἀγαθός τίς ἀπολαύω ὁ συνουσία . πρόσειμι δέ μάτην ἐπί κακός . ὁ μέν γάρ ἀρχαῖος γλαῦξ ὁ εἰμί Φρονίμη τε εἰμί καί συμβουλεύω δύναμαι · ὁ δέ νῦν μόνος ὁ πτερόν ἔχω ἐκεῖνος καί ὁ ὀφθαλμός καί ὁ ῥάμφος , ὁ δέ ἄλλος ἄφρων εἰμί ὁ ἄλλος όρνυς .
aesopus-et-aesopica.fabulae 107
Γυνὴ πρεσβῦτις τοὺς ὀφθαλμούς νοσοῦσα ἰατρὸν ἐπὶ μισθῷ παρεκάλεσεν · ὁ δὲ εἰσιὼν , ὁπότε αὐτὴν ἔχριε , διετέλει ἐκείνης συμμυούσης καθʼ ἕν ἕκαστον τῶν σκευῶν ὑφαιρούμενος . Ἐπεὶ δὲ πάντα ἐκφορήσας κὰκείνην ἐθεράπευσεν , ἀπῄτει τὸν συνταχθέντα μισθόν . Μὴ βουλομένης δʼαὐτῆς ἐπιδοῦναι , ἤγαγεν αὐτὴν ἐπὶ τοὺς ἄρχοντας . Ἠ δʼ ἔλεγε , τὸν μὲν μισθὸν ὑπισχνεῖσθαι , ἐὰν θεραπεύσῃ αὐτῆς τὰς ὁράσεις · νῦν δὲ χεῖρον διατεθῆναιναι · ,, τότε μὲν γὰρ ἔβλεπον “ ἔφη ,, πάντα τὰ ἐπὶ τῆς οἰκίας μου σκεύη , νῦν δὲ οὐδὲν ἰδεῖν δύναμαι . “ Οὕτως οἱ πονηροὶ τῶν ἀνθρώπων διὰ πλεονεξίαν λανθάνουσι καθʼ ἑαυτῶν τὸν ἔλεγχον ἐπισπώμενοι .
Lemmas: γυνή πρεσβύτης ὁ ὀφθαλμός νοσέω ἰατρός ἐπί μισθός παρακαλέω · ὁ δέ εἴσειμι , ὁπότε αὐτός χρίω , διατελέω ἐκεῖνος συμμύω κατά εἷς ἕκαστος ὁ σκεῦος ὑφαιρέω . ἐπεί δέ πᾶς ἐκφορέω κάκεινη θεραπεύω , ἀπαιτέω ὁ συντάσσω μισθός . μή βούλομαι δʼαυος ἐπιδίδωμι , ἄγω αὐτός ἐπί ὁ ἄρχω . ὁ δέ λέγω , ὁ μέν μισθός ὑπισχνέομαι , ἐάν θεραπεύω αὐτός ὁ ὅρασις · νῦν δέ χείρων διατεθῆναισκω · ,, τότε μέν γάρ βλέπω “ φημί ,, πᾶς ὁ ἐπί ὁ οἰκίον ἐγώ σκεῦος , νῦν δέ οὐδείς ὁράω δύναμαι . “ οὕτως ὁ πονηρός ὁ ἄνθρωπος διά πλεονεξία λανθάνω κατά ἑαυτοῦ ὁ ἔλεγχος ἐπισπάω .
aesopus-et-aesopica.fabulae 107b
Γυνὴ πρεσβῦτις τοὺς ὀφθαλμούς νοσοῦσα , ἰατρόν τινα ἐπὶ μισθῷ ἰατρεῦσαι αὑτὴν παρεκάλει , στοιχήσασα ἐνώπιον μαρτύρων , ὅτι ἐὰν θεραπεύσῃ αὐτῆς τοὺς ὀφθαλμοὺς , πολὺν λήψεται παρʼ αὐτῆς τὸν μισθόν · ἐὰν δὲ μὴ θεραπευθῇ , ἐπιμείνῃ δὲ ἡ ἀῤῥωστία , μηδὲν αὐτῷ παράσχῃ . Καὶ οὕτω γενομένου , ὅσον ὅσον ὁ ἰατρὸς ἐπετίθει τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτῆς τὴν ἰατρείαν , κατʼ ὀλίγον ὀλίγον τὰ προσόντα αὐτῇ ἔκλεπτε . Μετʼ οὐ πολύ δὲ θεραπεύσας αὐτὴν , ἐζήτει τὸν στοιχηθέντα μισθόν . Ἀναβλέψασα τοίνυν ἡ γραῦς , ὡς οὐδὲν τῶν προσόντων αὐτῇ ἐθεάσατο ἐν τῇ οἰκίᾳ αὐτῆς , οὐδὲν ἐδίδου αὐτῷ . Ὡς οὖν ἐπέμενεν ὁ ἰατρὸς ἐκβιάζων αὐτὴν , ἐκείνη δὲ ἀνεβάλλετο , ἀπήγαγεν αὐτὴν πρὸς τοὺς ἄρχοντας . Στᾶσα οὖν ἐνώπιον αὐτῶν ἔφη · ,, ὁ ἄνθρωπος οὗτος , καθὼς λέγει , ἀλήθειαν λέγει · ἐπηγγειλάμην γὰρ δοῦναι αὐτῷ τὸν μισθὸν , ἐὰν καλῶς ἀναβλέψω · ἐὰν δὲ ἐπιμείνω τῇ ἀῤῥωστίᾳ , ἵνα μηδὲν παρέξω αὐτῷ . Νῦν οὖν φάσκει , ὅτι ἐθεραπεύθην · ἐγὼ δὲ τοὐναντίον λέγω παθεῖν με · ὅτε γὰρ τοὺς ὀφθαλμούς ἐνόσουν , τότε καὶ σκεύη διάφορα καὶ χρήματα ἔβλεπον ἐν τῇ οἰκίᾳ μου · νυνὶ δὲ , ὅτε αὐτὸς φάσκει βλέπειν με , οὐδὲν δύναμαι ἄρτι θεάσασθαι . Ὁ μῦθος δηλοῖ , ὅτι οὕτω καὶ οἱ πονηροὶ τῶν ἀνθρώπων διὰ πλεονεξίαν λανθάνουσι καθʼ ἑαυτῶν τὸν ἔλεγχον ἐπισπώμενοι .
Lemmas: γυνή πρεσβύτης ὁ ὀφθαλμός νοσέω , ἰατρός τις ἐπί μισθός ἰατρεύω ἑαυτοῦ παρακαλέω , στοιχέω ἐνώπιος μάρτυς , ὅτι ἐάν θεραπεύω αὐτός ὁ ὀφθαλμός , πολύς λαμβάνω παρά αὐτός ὁ μισθός · ἐάν δέ μή θεραπεύω , ἐπιμένω δέ ὁ ἀρρωστία , μηδείς αὐτός παρέχω . καί οὗτος γίγνομαι , ὅσος ὅσος ὁ ἰατρός ἐπιτίθημι ὁ ὀφθαλμός αὐτός ὁ ἰατρεία , κατά ὀλίγος ὀλίγος ὁ πρόσειμι αὐτός κλέπτω . μετά οὖον πολύς δέ θεραπεύω αὐτός , ζητέω ὁ στοιχέω μισθός . ἀναβλέπω τοίνυν ὁ γραῦς , ὡς οὐδείς ὁ πρόσειμι αὐτός θεάομαι ἐν ὁ οἰκίον αὐτός , οὐδείς δίδωμι αὐτός . ὡς οὖν ἐπιμένω ὁ ἰατρός ἐκβιάζω αὐτός , ἐκεῖνος δέ ἀναβάλλω , ἀπάγω αὐτός πρός ὁ ἄρχω . ἵστημι οὖν ἐνώπιος αὐτός φημί · ,, ὁ ἄνθρωπος οὗτος , καθώς λέγω , ἀλήθεια λέγω · ἐπαγγέλλω γάρ δίδωμι αὐτός ὁ μισθός , ἐάν καλῶς ἀναβλέπω · ἐάν δέ ἐπιμένω ὁ ἀρρωστία , ἵνα μηδείς παρέχω αὐτός . νῦν οὖν φάσκω , ὅτι θεραπεύω · ἐγώ δέ ἐναντίος λέγω πάσχω ἐγώ · ὅτε γάρ ὁ ὀφθαλμός νοσέω , τότε καί σκεῦος διάφορος καί χρῆμα βλέπω ἐν ὁ οἰκίον ἐγώ · νυνί δέ , ὅτε αὐτός φάσκω βλέπω ἐγώ , οὐδείς δύναμαι ἄρτι θεάομαι . ὁ μῦθος δηλόω , ὅτι οὗτος καί ὁ πονηρός ὁ ἄνθρωπος διά πλεονεξία λανθάνω κατά ἑαυτοῦ ὁ ἔλεγχος ἐπισπάω .
aesopus-et-aesopica.fabulae 108
Γυνή τις ἄνδρα μέθυσον εἶχε · τοῦ δὲ πάθους αὐτὸν ἀπαλλάξαι θέλουσα , τοιόνδε τι σοφίζεται . Κεκαρωμένον γὰρ αὐτὸν ὑπὸ τῆς μέθης παρατηρήσασα καὶ νεκροῦ δίκην ἀναισθητοῦντα , ἐπʼ ὤμων ἄρασα , ἐπὶ τὸ πολυάνδριον ἀπενεγκοῦσα κατέθετο καὶ ἀπῆλθεν . Ἡνίκα δʼ αὐτὸν ἤδη ἀνανήφειν ἐστοχάσατο , προσελθοῦσα τὴν θύραν ἔκοπτε τοῦ πολυανδρίου . Ἐκείνου δὲ φήσαντος ,, τίς ὁ τὴν θύραν κόπτων ; “ ἡ γυνὴ ἀπεκρίνατο · ,, ὁ τοῖς νεκροῖς τὰ σιτία κομίζων ἐγὼ πάρειμι · “ Κἀκεῖνος · ,, μή μοι φαγεῖν , ἀλλὰ πιεῖν , ὦ βέλτιστε , μᾶλλον προσένεγκε · λυπεῖς γάρ με βρώσεως , ἀλλὰ μὴ πόσεως μνημονεύων . “ Ἡ δὲ τὸ στῆθος πατάξασα ,, οἴμοι τῇ δυστήνῳ “ φησίν · ,, οὐδὲν γὰρ οὐδὲ σοφισαμένη ὤνησα · σὺ γὰρ , ἄνερ , οὐ μόνον οὐκ ἐπαιδεύθης , ἀλλὰ καὶ χείρων σαυτοῦ γέγονας , εἰς ἕξιν σοι καταστάντος τοῦ πάθους . “ Ὁ μῦθος δηλοῖ , ὅτι οὐ δεῖ ταῖς κακαῖς πράξεσιν ἐγχρονίζειν . Ἔστι γὰρ ὅτε καὶ μὴ θέλοντι τῷ ἀνθρώπῳ τὸ ἔθος ἐπιτίθεται .
Lemmas: γυνή τις ἀνήρ μεθύσκω ἔχω · ὁ δέ πάθος αὐτός ἀπαλλάσσω ἐθέλω , τοιόσδε τίς σοφίζω . καρόω γάρ αὐτός ὑπό ὁ μέθη παρατηρέω καί νεκρός δίκη ἀναισθητέω , ἐπί ὦμος ἀείρω , ἐπί ὁ πολυάνδριον ἀποφέρω κατατίθημι καί ἀπέρχομαι . ἡνίκα δέ αὐτός ἤδη ἀνανήφω στοχάζομαι , προσέρχομαι ὁ θύρα κόπτω ὁ πολυάνδριος . ἐκεῖνος δέ φημί ,, τίς ὁ ὁ θύρα κόπτω ; “ ὁ γυνή ἀποκρίνω · ,, ὁ ὁ νεκρός ὁ σιτίον κομίζω ἐγώ πάρειμι · “ ἐκεῖνος · ,, μή ἐγώ ἐσθίω , ἀλλά πίνω , εἰμί ἀγαθός , μᾶλλον προσφέρω · λυπέω γάρ ἐγώ βρῶσις , ἀλλά μή πόσις μνημονεύω . “ ὁ δέ ὁ στῆθος πατάσσω ,, οἴμοι ὁ δύστηνος “ φημί · ,, οὐδείς γάρ οὐδέ σοφίζω ὀνίνημι · σύ γάρ , ἀνήρ , οὖον μόνος οὐ παιδεύω , ἀλλά καί χείρων σεαυτοῦ γίγνομαι , εἰς ἕξις σύ καθίστημι ὁ πάθος . “ ὁ μῦθος δηλόω , ὅτι οὖον δεῖ ὁ κακός πρᾶξις ἐγχρονίζω . εἰμί γάρ ὅτε καί μή ἐθέλω ὁ ἄνθρωπος ὁ ἔθος ἐπιτίθημι .
aesopus-et-aesopica.fabulae 109
Γυνή τις , προσφάτως τὸν ἑαυτῆς ἄνδρα θάψασα , καθʼ ἡμέραν ἀπιοῦσα πρὸς τὸ μνημεῖον ἐθρήνει . Ἀροτριῶν δέ τις οὐ πόῤῥω τοῦ μνήματος εἰς ἐπιθυμίαν ἧκε τῆς γυναικὸς , καὶ καταλιπών τοὺς βόας ἦλθε καὶ αὐτὸς πρὸς τὸ μνῆμα , καὶ καθίσας συνεθρήνει τῇ γυναικί . Τῆς δὲ πυθομένης , τί δήποτε καὶ αὐτὸς οὕτως ὀδύρεται ; ,, ὅτι κἀγὼ “ φησὶν ,, εὐπρεπῆ γυναῖκα κατώρυξα , καὶ , ἐπειδὰν κλαύσω , τῆς λύπης κουφίζομαι . “ Ἡ δὲ ,, κἀμοὶ τοῦτʼ αὐτὸ προσγίνεται . “ Κἀκεῖνος · ,, εἰ τοίνυν τοῖς αὐτοῖς περιπεπτώκαμεν πάθεσι , τί δήποτε ἀλλήλοις μὴ σύνέσμεν ; ἐγώ τε γὰρ φιλήσω σε ὡς ἐκείνην , κἀμὲ σὺ πάλιν ὡς τὸν σαυτῆς ἄνδρα . “ Ταῦτα ἔπεισε τὴν γυναῖκα , καὶ δὴ συνῆλθον . Ἐν τούτῳ δὲ κλέπτης ἐλθών καὶ τοὺς βόας λύσας ἀπήλασεν . Ὁ δὲ ἐπανελθών καὶ τοὺς βόας μὴ εὑρηκὡς , κόπτεσθαί τε καὶ οἰμώζειν ἰσχυρῶς ἐνεστήσατο . Ἐλθοῦσα δὲ καὶ ἡ γυνὴ καὶ ὀλοφυρόμενον εὑροῦσα , φησί ,, πάλιν κλαίεις ; “ κἀκεῖνος ,, νῦν · “ εἶπεν ,, ἐπʼ ἀληθείας κλαίω . “
Lemmas: γυνή τις , πρόσφατος ὁ ἑαυτοῦ ἀνήρ θάπτω , κατά ἡμέρα ἄπειμι πρός ὁ μνημεῖον θρηνέω . ἀροτριῶ δέ τις οὖον πόρρω ὁ μνῆμα εἰς ἐπιθυμία ἵημι ὁ γυνή , καί καταλείπω ὁ βοῦς ἔρχομαι καί αὐτός πρός ὁ μνῆμα , καί καθίζω συνθρηνέω ὁ γυνή . ὁ δέ πυνθάνομαι , τίς δήποτε καί αὐτός οὕτως ὀδύρομαι ; ,, ὅτι ἐγώ “ φημί ,, εὐπρεπής γυνή κατορύσσω , καί , ἐπειδάν καλέω , ὁ λύπη κουφίζω . “ ὁ δέ ,, ἐγώ οὗτος αὐτός προσγίγνομαι . “ ἐκεῖνος · ,, εἰμί τοίνυν ὁ αὐτός περιπίπτω πάθος , τίς δήποτε ἀλλήλων μή σύνειμι ; ἐγώ τε γάρ φιλέω σύ ὡς ἐκεῖνος , ἐγώ σύ πάλιν ὡς ὁ σεαυτοῦ ἀνήρ . “ οὗτος πείθω ὁ γυνή , καί δή συνέρχομαι . ἐν οὗτος δέ κλέπτης ἔρχομαι καί ὁ βοῦς λύω ἀπελαύνω . ὁ δέ ἐπανέρχομαι καί ὁ βοῦς μή εὑρίσκω , κόπτω τε καί οἰμώζω ἰσχυρῶς ἐνίστημι . ἔρχομαι δέ καί ὁ γυνή καί ὀλοφύρομαι εὑρίσκω , φημί ,, πάλιν καλέω ; “ ἐκεῖνος ,, νῦν · “ εἶπον ,, ἐπί ἀλήθεια καλέω . “
aesopus-et-aesopica.fabulae 110
Γυνὴ χήρα φιλεργὸς , θεραπαινίδας ἔχουσα , ταύτας εἰώθει νυκτὸς ἐγείρειν ἐπὶ τὰ ἔργα πρὸς τὰς τῶν ἀλεκτρυόνων ᾠδάς . Αἱ δὲ , συνεχῶς τῷ πόνῳ ταλαιπωρούμειναι , ἔγνωσαν δεῖν τὸν ἐπὶ τῆς οἰκίας ἀποκτεῖναι ἀλεκτρυόνα , ὡς ἐκείνου νύκτωρ ἐξανιστάντος τὴν δέσποιναν . Συνέβη δʼ αὐταῖς τοῦτο διαπραξαμέναις χαλεπωτέροις περιπεσεῖν τοῖς δεινοῖς . Ἡ γὰρ δεσπότις , ἀγνοοῦσα τὴν τῶν ἀλεκτρυόνων ὥραν , ἐννυχωτερον ταύτας ἀνίστη . Ὁ μῦθος δηλοῖ , ὅτι πολλοῖς ἀνθρώποις τὰ βουλεύματα κακῶν αἴτια γίνεται .
Lemmas: γυνή χήρα φιλεργός , θεραπαινίς ἔχω , οὗτος εἴωθα νύξ ἐγείρω ἐπί ὁ ἔργον πρός ὁ ὁ ἀλεκτρυών ᾠδή . ὁ δέ , συνεχῶς ὁ πόνος τηλ̈αιπωρούμειναί , γιγνώσκω δήω ὁ ἐπί ὁ οἰκίον ἀποκτείνω ἀλεκτρυών , ὡς ἐκεῖνος νύκτωρ ἐξανίστημι ὁ δέσποινα . συμβαίνω δέ αὐτός οὗτος διαπράσσω χαλεπός περιπίπτω ὁ δεινός . ὁ γάρ δεσπότης , ἀγνοέω ὁ ὁ ἀλεκτρυών ὥρα , ἐννυχωτερον οὗτος ἀνίστημι . ὁ μῦθος δηλόω , ὅτι πολύς ἄνθρωπος ὁ βούλευμα κακός αἴτιος γίγνομαι .