aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-tw-n-ei-s-mi 6.1
δεῖ δὲ ζητῆϲαι , πόθεν ἐγένετο τὸ εἶ . ἔνιοι λέγουϲιν , ὅτι ἐκ τοῦ εἴϲ κατὰ ἀποβολὴν τοῦ ϲ ἐγένετο εἶ · πρὸϲ οὓϲ λέγει ὁ Ἀπολλώνιοϲ , ὅτι πρῶτον μέν , εἰ ἐγένετο ἐκ τοῦ εἰϲ κατὰ ἀποβολὴν τοῦ ϲ , ὤφειλε τρίτον πρόϲωπον εἶναι τὸ εἶ τὰ γὰρ β πρόϲωπα ἀποβάλλοντα τὸ ϲ τρίτα γίνεται · πῶϲ οὖν τὸ εἴϲ ἀποβάλλον τὸ ϲ καὶ γινόμενον εἶ δεύτερον ἔμεινεν : δεύτερον , εἰ ἐγένετο τὸ εἶ ἐκ τοῦ εἴϲ , ὤφειλε φυλάξαι τὸν αὐτὸν τόνον , τουτέϲτιν ὁμοίωϲ τῷ εἴϲ · τὰ γὰρ ἀποβάλλοντα τὸ ϲ ἐὰν φυλάξῃ τὸ αὐτὸ ϲημαινόμενον , τὸν αὐτὸν τόνον φυλάττει οἷον πολλάκιϲ πολλάκι , μέχριϲ μέχρι · δεῖ προϲθεῖναι , εἰ μὴ χαρακτὴρ κωλύϲῃ , διὰ τὸ χωρίϲ χῶρι · τὸ γὰρ χῶρι βαρύνεται πρὸϲ τὸν χαρακτῆρα τοῦ νόϲφι , αὖθι , ἶφι , ἦχι . πρόϲκειται « ἐὰν φυλάξῃ τὸ αὐτὸ ϲημαινόμενον , φυλάττει καὶ τὸν αὐτὸν τόνον » διὰ τὸ ἄντικρυϲ ἀντικρύ · ἐνταῦθα , ἐπειδὴ οὐκ ἐφυλάχθη τὸ αὐτὸ ϲημαινόμενον ( τὸ μὲν γὰρ ἄντικρυϲ τὸ φανερῶϲ ϲημαίνει , τὸ δὲ ἀντικρύ τὸ ἐξ ἐναντίαϲ ) , τούτου χάριν οὕτε ὁ αὐτὸϲ τόνοϲ ἐφυλάχθη · καὶ πάλιν βαϲιλεύϲ βαϲιλεῦ · ἰδοὺ γὰρ οὔτε ἐνταῦθα ἐφυλάχθη ὁ αὐτὸϲ τόνοϲ ( τὸ μὲν γὰρ βαϲιλεύϲ ὀξύνεται , τὸ δὲ βαϲιλεῦ περιϲπᾶται ) , ἀλλ’ οὐκ ἐφυλάχθη τὸ αὐτὸ ϲημαινόμενον · τὸ μὲν γὰρ εὐθείαϲ ἐϲτί , τὸ δὲ κλητικῆϲ . ἀλλ’ οὐκ ἀντιϲτρέφοντοϲ τοῦ λόγου · οὐδὲ γὰρ ἐὰν τοῦ ϲημαινομένου γένηται ἐναλλαγὴ μετὰ τὴν ἀποβολὴν τοῦ ϲ πάντωϲ καὶ ὁ τόνοϲ ἐναλλάϲϲεται · ἰδοὺ γὰρ λέγειϲ λέγει , ὁ Χρύϲηϲ τῷ Χρύϲῃ , ὁ Φιλητᾶϲ τοῦ Φιλητᾶ ἰδοὺ ταῦτα μὲ φυλάξαντα τὸ αὐτὸ ϲημαινόμενον ( τὸ μὲν γὰρ δευτέρου προϲώπου ἐϲτί , τὸ δὲ τρίτου , καὶ τὰ μὲν εὐθείαϲ , τὰ δὲ γενικῆϲ καὶ δοτικῆϲ ) , ὅμωϲ τὸν αὐτὸν τόνον ἐφύλαξε · τοῦτο οὖν τὸ εἶ φυλάξαν τὸ ϲημαινόμενον τοῦ εἴϲ , ἀμφότερα γὰρ τὸ ὑπάρχειϲ δηλοῖ καὶ ἀμφότερα δευτέρου προϲώπου ἐϲτὶ καὶ μὴ φυλάξαν τὸν αὐτὸν τόνον · τὸ μὲν γὰρ εἶ περιϲπᾶται , τὸ δὲ εἰϲ ὀξύνεται · δηλονότι οὐ γέγονεν ἀπὸ τοῦ εἴϲ κατὰ ἀποβολὴν τοῦ ϲ . ϲχηματίζει οὖν ὁ Ἀπολλώνιοϲ τὸ εἶ τοῦτον τὸν τρόπον ἔϲτιν ἔω τὸ ϲημαῖνον τὸ ὑπάρχω · ἐκ τούτου γίνεται παθητικὸν ἢ μέϲον ἔομαι . ἐκ τούτου λοιπὸν τοῦ ἔομαι τὸ δεύτερον πρόϲωπον γίνεται κοινῶϲ μὲν ἔῃ διὰ τοῦ η καὶ ι , ὥϲπερ βούλῃ , Ἀττικῶϲ δὲ ἔει , διὰ τῆϲ ει διφθόγγου , ὥϲπερ βούλει , ὡϲ παρὰ Μενάνδρῳ ( frg . com . ed . Meinek . IV 457 ) βούλει τι , Κνήμων ; εἰπέ μοι , καὶ λοιπὸν τοῦτο τὸ ἔει τὸ Ἀττικὸν τὸ διὰ τῆϲ ει διφθόγγου γίνεται κατὰ κρᾶϲιν τοῦ ε καὶ τῆϲ ει διφθόγγου εἰϲ τὴν ει δίφθογγον εἶ , ὥϲπερ ποιέειϲ ποιεῖϲ , καὶ εὐλόγωϲ περιϲπᾶται , ἐπειδὴ καὶ ἡ ὀξεῖα καὶ ἡ βαρεῖα εἰϲ περιϲπωμένην ϲυνέρχονται οἷον ποιέειϲ ποιεῖϲ , πάιϲ παῖϲ , Πηλέϊ Πηλεῖ , Ἡρακλέα Ἡρακλῆ . εἶτα μετὰ τὸ οὕτω ϲχηματίϲαι τὸν Ἀπολλώνιον λέγειν , λέγει πάλιν ὁ αὐτόϲ , ὅτι ἄμεινον λέγειν τὴν φωνὴν παρεφθάρθαι , τουτέϲτι παράλογον , ἢ μείζονι ἐγκλήματι περιπεϲεῖν , φημὶ δὴ τὸ λέγειν ὅτι ἀπὸ τοῦ ἔω τὸ ὑπάρχω γίνεται τὸ παθητικὸν ἔομαι · οὐδέποτε γάρ , φηϲί , τὰ ὑπαρκτικὰ εἰϲ πάθοϲ λαμβάνεται , ἤγουν οὐκ ἔχει παθητικόν · οὐδὲ γὰρ τὸ ὑπάρχω γίνεται ὑπάρχομαι · πῶϲ γὰρ δύναται ἔχειν τὰ παθητικά , ὅπου οὕτε ἐνέργειαν ϲημαίνει , τὸ γὰρ ζῶ , πλουτῶ , ὑπάρχω , οὐδέτερα καλοῦϲι διὰ τὸ μήτε ἐνέργειαν ϲημαίνειν μήτε πάθοϲ .
Lemmas: δεῖ δέ ζητέω , πόθεν γίγνομαι ὁ εἰμί . ἔνιοι λέγω , ὅτι ἐκ ὁ εἰς κατά ἀποβολή ὁ Σ γίγνομαι εἰμί · πρός ὅς λέγω ὁ Ἀπολλώνιος , ὅτι πρῶτος μέν , εἰμί γίγνομαι ἐκ ὁ εἰς κατά ἀποβολή ὁ Σ , ὀφείλω τρίτος πρόσωπον εἰμί ὁ εἰμί ὁ γάρ Β πρόσωπον ἀποβάλλω ὁ Σ τρίτος γίγνομαι · πῶς οὖν ὁ εἰς ἀποβάλλω ὁ Σ καί γίγνομαι εἰμί δύο μένω : δύο , εἰμί γίγνομαι ὁ εἰμί ἐκ ὁ εἰς , ὀφείλω φυλάσσω ὁ αὐτός τόνος , τουτέστιν ὁμοίως ὁ εἰς · ὁ γάρ ἀποβάλλω ὁ Σ ἐάν φυλάσσω ὁ αὐτός σημαίνω , ὁ αὐτός τόνος φυλάσσω οἷος πολλάκις πολλάκις , μέχρι μέχρι · δεῖ προστίθημι , εἰμί μή χαρακτήρ κωλύω , διά ὁ χωρίς χῶρι · ὁ γάρ χῶρι βαρύνω πρός ὁ χαρακτήρ ὁ νόσφι , αὐτόθι , ἶφι , ἧχι . πρόσκειμαι « ἐάν φυλάσσω ὁ αὐτός σημαίνω , φυλάσσω καί ὁ αὐτός τόνος » διά ὁ ἄντικρυς ἀντικρύ · ἐνταῦθα , ἐπεί οὐ φυλάσσω ὁ αὐτός σημαίνω ( ὁ μέν γάρ ἄντικρυς ὁ φανερῶς σημαίνω , ὁ δέ ἀντικρύ ὁ ἐκ ἐναντίος ) , οὗτος χάρις ἵημι ὁ αὐτός τόνος φυλάσσω · καί πάλιν βασιλεύς βασιλεύς · ἰδού γάρ οὔτε ἐνταῦθα φυλάσσω ὁ αὐτός τόνος ( ὁ μέν γάρ βασιλεύς ὀξύνω , ὁ δέ βασιλεύς περισπάω ) , ἀλλά οὐ φυλάσσω ὁ αὐτός σημαίνω · ὁ μέν γάρ εὐθύς εἰμί , ὁ δέ κλητικός . ἀλλά οὐ ἀντιστρέφω ὁ λόγος · οὐδέ γάρ ἐάν ὁ σημαίνω γίγνομαι ἐναλλαγή μετά ὁ ἀποβολή ὁ Σ πάντως καί ὁ τόνος ἐναλλάσσω · ἰδού γάρ λέγω λέγω , ὁ Χρύσης ὁ Χρύση , ὁ Φιλητᾶς ὁ Φιλητᾶς ἰδού οὗτος ἐγώ φυλάζω ὁ αὐτός σημαίνω ( ὁ μέν γάρ δύο πρόσωπον εἰμί , ὁ δέ τρίτος , καί ὁ μέν εὐθύς , ὁ δέ γενικός καί δοτικός ) , ὅμως ὁ αὐτός τόνος φυλάσσω · οὗτος οὖν ὁ εἰμί φυλάσσω ὁ σημαίνω ὁ εἰς , ἀμφότερος γάρ ὁ ὑπάρχω δηλόω καί ἀμφότερος δύο πρόσωπον εἰμί καί μή φυλάσσω ὁ αὐτός τόνος · ὁ μέν γάρ εἰμί περισπάω , ὁ δέ εἰς ὀξύνω · δηλονότι οὖον γίγνομαι ἀπό ὁ εἰς κατά ἀποβολή ὁ Σ . σχηματίζω οὖν ὁ Ἀπολλώνιος ὁ εἰμί οὗτος ὁ τρόπος εἰμί εἰμί ὁ σημαίνω ὁ ὑπάρχω · ἐκ οὗτος γίγνομαι παθητικός ἢ μέσος ὁμός . ἐκ οὗτος λοιπός ὁ ὁμός ὁ δύο πρόσωπον γίγνομαι κοινῶς μέν εἰμί διά ὁ ὁ καί ι , ὥσπερ βούλομαι , Ἀττικός δέ ἔρχομαι , διά ὁ ει δίφθογγος , ὥσπερ βούλομαι , ὡς παρά Μένανδρος ( frg . com . ed . Meinek . IV 457 ) βούλομαι τίς , Κνήμων ; εἶπον ἐγώ , καί λοιπός οὗτος ὁ ἔρχομαι ὁ Ἀττικός ὁ διά ὁ ει δίφθογγος γίγνομαι κατά κρᾶσις ὁ ε καί ὁ ει δίφθογγος εἰς ὁ ει δίφθογγος εἰμί , ὥσπερ ποιέω ποιέω , καί εὔλογος περισπάω , ἐπεί καί ὁ ὀξύς καί ὁ βαρύς εἰς περισπάω συνέρχομαι οἷος ποιέω ποιέω , παῖς παῖς , Πηλεύς Πηλεύς , Ἡρακλῆς Ἡρακλῆς . εἶτα μετά ὁ οὗτος σχηματίζω ὁ Ἀπολλώνιος λέγω , λέγω πάλιν ὁ αὐτός , ὅτι ἀγαθός λέγω ὁ φωνή παραφθείρω , τουτέστι παράλογος , ἢ μείζων ἔγκλημα περιπίπτω , φημί δή ὁ λέγω ὅτι ἀπό ὁ εἰμί ὁ ὑπάρχω γίγνομαι ὁ παθητικός ὁμός · οὐδέποτε γάρ , φημί , ὁ ὑπαρκτικός εἰς πάθος λαμβάνω , ἤγουν οὐ ἔχω παθητικός · οὐδέ γάρ ὁ ὑπάρχω γίγνομαι ὑπάρχω · πῶς γάρ δύναμαι ἔχω ὁ παθητικός , ὅπου ἵημι ἐνέργεια σημαίνω , ὁ γάρ ζῶ , πλουτέω , ὑπάρχω , οὐδέτερος καλέω διά ὁ μήτε ἐνέργεια σημαίνω μήτε πάθος .