ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-tw-n-ei-s-mi 1.1
ἄξιον δέ ἐϲτι ζητῆϲαι , διὰ τί τὰ εἰϲ μι ἀεὶ φύει μακρᾷ παραλήγεται οἶον τίθημι . λέγει δὲ ὁ Ἡρωδιανὸϲ ταύτην τὴν ἀπολογίαν ἐπειδὴ ἡ τελευταία ϲυλλαβὴ τὸν μακρὸν χρόνον ἔτρεψεν εἰϲ βραχύν ( τροπῇ γὰρ τοῦ ω εἰϲ μι γίνεται ) τούτου χάριν ὑπερβιβαϲμὸν ἀνεδέξατο τοῦ χρόνου , καὶ ἐποίηϲαν τὴν παραλήγουϲαν φύϲει μακράν , ἵνα τὸν μακρὸν χρόνον τὸν κεχρεωϲτημένον τῇ ληγούϲῃ ἀναδέξηται ἡ παραλήγουϲα .
Lemmas: ἄξιος δέ εἰμί ζητέω , διά τίς ὁ εἰς μι ἀεί φύω μακρός παραλήγω οἶος τίθημι . λέγω δέ ὁ Ἡρωδιανός οὗτος ὁ ἀπολογία ἐπεί ὁ τελευταῖος συλλαβή ὁ μακρός χρόνος τρέπω εἰς βραχύς ( τροπή γάρ ὁ εἰμί εἰς μι γίγνομαι ) οὗτος χάρις ὑπερβιβασμός ἀναδέχομαι ὁ χρόνος , καί ποιέω ὁ παραλήγω φύσις μακρός , ἵνα ὁ μακρός χρόνος ὁ χρεωστέω ὁ λήγω ἀναδέχομαι ὁ παραλήγω .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-tw-n-ei-s-mi 1.2
ἰϲτέον δὲ ὅτι οὐ θέλει τὰ εἰϲ μι ὁριϲτικὰ διφθόγγῳ παραλήγεϲθαι οἶον τίθημι , ὄλλυμι , ὅθεν ϲεϲημείωται τὸ εἰμί τὸ ϲημαῖνον τὸ ὑπάρχω καὶ τὸ εἶμι τὸ ϲημαῖνον τὸ πορεύομαι διφθόγγῳ παραληγόμενα . πρόϲκειται « ὸριϲτικὰ » διὰ τὰ εὐκτικὰ οἶον τύπτοιμι , λέγοιμι . καὶ περὶ τοῦ εἰμί τοῦ ϲημαίνοντοϲ τὸ ὑπάρχω ἀπολογούμεθα οὕτωϲ ἔϲτιν ἔω τὸ ϲημαῖνον τὸ ὑπάρχω · τοῦτο τροπῇ τοῦ ω εἰϲ μι γέγονεν ἐμί , ὥϲπερ ζευγνύω ζεύγνυμι , καὶ ἐπειδὴ τὰ εἰϲ μι φύϲει μακρᾷ παραλήγεϲθαι θέλει οἶον τίθημι , ἠναγκάζετο δὲ τοῦτο φύϲει μακρᾷ παραλήγεϲθαι , καὶ λοιπὸν ἠναγκάζετο ἢ τρέψαι τὸ ε εἰϲ η ἢ παραλαβεῖν τὸ ῖ , καὶ μᾶλλον ὤφειλε τρέψαι τὸ ε εἰϲ η ἤπερ προϲλαμβάνειν τὸ ῑ , ἐπειδή , ὡϲ εἴρηται , τὰ εἰϲ μι ὁριϲτικὰ οὐ θέλει διφθόγγῳ παραλήγεϲθαι οἶον τίθημι , ἵϲτημι · ἀλλ᾿ ἐπειδὴ αἱ παραγωγοὶ λέξειϲ θέλουϲι φυλάττειν λείψανόν τι τῆϲ φωνῆϲ τοῦ πρωτοτύπου οἶον τιθῶ τίθημι , ἄρδω ἀρδεύω , τούτου χάριν , ἵνα καὶ αὐτὴ ἡ λέξιϲ ἡ ἐμί φυλάξῃ λείψανόν τι τῆϲ φωνῆϲ τοῦ πρωτοτύπου , προϲέλαβε τὸ ῑ καὶ γέγονεν εἰμί διά τῆϲ ει διφθόγγου , καὶ ἐφύλαξε τὸ ε τοῦ πρωτοτύπου , φημὶ δὲ τοῦ ἔω · εἰ γὰρ ἔτρεψε τὸ ε εἰϲ η , οὐκ ἐφυλάττετο τῆϲ φωνῆϲ τὸ πρωτότυπον . τὸ δὲ εἶμι τὸ ϲημαῖνον τὸ πορεύομαι διὰ τοῦτο τῇ διφθόγγῳ παραλήγεται , ἐπειδὴ ἀπὸ τοῦ εἴω ἐϲτίν · ἔϲτι γὰρ εἴω διὰ τῆϲ ει διφθόγγου , ὃ ϲημαίνει τὸ πορεύομαι · ἐκ τούτου οὖν τοῦ εἴω γέγονε τὸ εἶμι , τροπῇ τοῦ ω εἰϲ μι , ὥϲπερ τὸ ζευγνύω ζεύγνυμι , καὶ λοιπὸν ἐκ τοῦ πρωτοτύπου ἔχει τὴν ει δίφθογγον .
Lemmas: ἰστέον δέ ὅτι οὖον ἐθέλω ὁ εἰς μι ὁριστικός δίφθογγος παραλήγω οἶος τίθημι , ὄλλυμι , ὅθεν σημειόω ὁ εἰμί ὁ σημαίνω ὁ ὑπάρχω καί ὁ εἶμι ὁ σημαίνω ὁ πορεύω δίφθογγος παραλήγω . πρόσκειμαι « οριστικός » διά ὁ εὐκτικός οἶος τύπτω , λέγω . καί περί ὁ εἰμί ὁ σημαίνω ὁ ὑπάρχω ἀπολογέομαι οὕτως εἰμί εἰμί ὁ σημαίνω ὁ ὑπάρχω · οὗτος τροπή ὁ εἰμί εἰς μι γίγνομαι ἐγώ , ὥσπερ ζεύγνυμι ζεύγνυμι , καί ἐπεί ὁ εἰς μι φύσις μακρός παραλήγω ἐθέλω οἶος τίθημι , ἀναγκάζω δέ οὗτος φύσις μακρός παραλήγω , καί λοιπός ἀναγκάζω ἢ τρέπω ὁ ε εἰς ὁ ἢ παραλαμβάνω ὁ ἵ , καί μᾶλλον ὀφείλω τρέπω ὁ ε εἰς ὁ ἤ2 προσλαμβάνω ὁ Ι , ἐπειδή , ὡς εἴρω , ὁ εἰς μι ὁριστικός οὖον ἐθέλω δίφθογγος παραλήγω οἶος τίθημι , ἵστημι · ἀλλά ἐπεί ὁ παραγωγός λέγω ἐθέλω φυλάσσω λείψανον τίς ὁ φωνή ὁ πρωτότυπος οἶος τίθημι τίθημι , ἄρδω ἀρδεύω , οὗτος χάρις , ἵνα καί αὐτός ὁ λέξις ὁ ἐγώ φυλάσσω λείψανον τίς ὁ φωνή ὁ πρωτότυπος , προσλαμβάνω ὁ Ι καί γίγνομαι εἰμί διά ὁ ει δίφθογγος , καί φυλάσσω ὁ ε ὁ πρωτότυπος , φημί δέ ὁ εἰμί · εἰμί γάρ τρέπω ὁ ε εἰς ὁ , οὐ φυλάσσω ὁ φωνή ὁ πρωτότυπος . ὁ δέ εἶμι ὁ σημαίνω ὁ πορεύω διά οὗτος ὁ δίφθογγος παραλήγω , ἐπεί ἀπό ὁ ἐάω εἰμί · εἰμί γάρ ἐάω διά ὁ ει δίφθογγος , ὅς σημαίνω ὁ πορεύω · ἐκ οὗτος οὖν ὁ ἐάω γίγνομαι ὁ εἶμι , τροπή ὁ εἰμί εἰς μι , ὥσπερ ὁ ζεύγνυμι ζεύγνυμι , καί λοιπός ἐκ ὁ πρωτότυπος ἔχω ὁ ει δίφθογγος .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-tw-n-ei-s-mi 2.1
δεῖ δὲ γινώϲκειν , ὅτι ὁ Ἀπολλώνιοϲ τὸ εἶμι διὰ μακροῦ τοῦ ῑ γράφει , ἐκ τοῦ καὶ τὰ δυϊκὰ καὶ τὰ πληθυντικὰ διὰ ϲυνεϲταλμένου τοῦ ῑ εἶναι οἷον ἴτον ἴτον ἴμεν τε καὶ ἐν ϲυνθέϲει ἔξιτον καὶ τὸ γ΄ τῶν πληθυντικῶν ἴϲι καὶ ἴαϲιν οἷον « καί τ’ ἀγεληδὸν ἴαϲιν » ( Π 160 ) . οὐ ϲυνάδει δὲ αὐτῷ ἡ παράδοϲιϲ · φηϲὶ γὰρ ὁ Ἡρωδιανὸϲ ἀεὶ τὴν παράδοϲιν γινώϲκειν τὸ εἶμι ἐν τοῖϲ ἑνικοῖϲ διὰ τῆϲ ει διφθόγγου οἷον « εἶμι μέν , οὐδ’ ἁλίη ὁδὸϲ ἔϲεται » ( β 318 ) καὶ τὸ δεύτερον εἶϲ οἷον « τῇ δ᾿ εἶϲ , ᾖ ϲ᾿ ἂν ἐγώ περ ἄγω καὶ ἀοιδὸν ἐοῦϲαν » ( Hesiod . op . 206 ) καὶ τὸ τρίτον τῶν ἑνικῶν εἶϲιν οἶον μαχηϲόμενοϲ — εἶϲι περὶ πτόλιοϲ ( P 147 ) . τὰ μέντοι δυϊκὰ καὶ τὰ πληθυντικά , ὡϲ εἴρηται , διὰ ϲυνεϲταλμένου τοῦ ῑ ἐϲτί . καὶ ἔϲτιν εἰπεῖν , ὅτι τὸ εἴω διὰ τῆϲ ει διφθόγγου τὸ ϲημαῖνον τὸ πορεύομαι καὶ ἴω διὰ τοῦ ῑ κατὰ μὲν τὰ ἑνικὰ διὰ τῆϲ ει διφθόγγου ἐϲτί · τὰ δὲ δυϊκὰ καὶ τὰ πληθυντικὰ ἀπὸ τοῦ ἴω τοῦ διὰ τοῦ ῑ . δεῖ δὲ γινώϲκειν , ὅτι τὸ ἶϲι τρίτον πληθυντικῶν διὰ τοῦτο ἐκτεταμένον ἔχει τὸ ῑ , τῶν δυϊκῶν καὶ τῶν πληθυντικῶν ϲυϲτελλόντων αὐτό , ἐπειδὴ τὰ εἰϲ ῑ λήγοντα ῥήματα μακρᾷ θέλει παραλήγεϲθαι οἷον τετύφαϲιν , ἱϲτᾶϲι , διδοῦϲι · ἀμέλει τὸ ἴαϲι « καί τ’ ἀγεληδὸν ἴαϲιν » ( Π 160 ) , ἐπειδὴ τὸ ῑ οὐκ ἔϲτι κατὰ τὴν παραλήγουϲαν , ϲυϲτέλλεται .
Lemmas: δεῖ δέ γιγνώσκω , ὅτι ὁ Ἀπολλώνιος ὁ εἶμι διά μακρός ὁ Ι γράφω , ἐκ ὁ καί ὁ δυικός καί ὁ πληθυντικός διά συστέλλω ὁ Ι εἰμί οἷος ἔρχομαι ἔρχομαι εἶμι τε καί ἐν σύνθεσις ἔξειμι καί ὁ Γ΄ ὁ πληθυντικός ἄπατρις καί ἴασις οἷος « καί τε ἀγεληδόν ἴασις » ( Π 160 ) . οὖον συνάδει δέ αὐτός ὁ παράδοσις · φημί γάρ ὁ Ἡρωδιανός ἀεί ὁ παράδοσις γιγνώσκω ὁ εἶμι ἐν ὁ ἑνικός διά ὁ ει δίφθογγος οἷος « εἶμι μέν , οὐδέ ἥλιος ὁδός εἰμί » ( Β 318 ) καί ὁ δύο εἰμί οἷος « ὁ δέ εἰμί , εἰμί σός εἄν ἐγώ περ ἄγω καί ἀοιδός εἰμί » ( Hesiod . op . 206 ) καί ὁ τρίτος ὁ ἑνικός εἶμι οἶος μάχομαι — εἶμι περί πόλις ( P 147 ) . ὁ μέντοι δυικός καί ὁ πληθυντικός , ὡς εἴρω , διά συστέλλω ὁ Ι εἰμί . καί εἰμί εἶπον , ὅτι ὁ ἐάω διά ὁ ει δίφθογγος ὁ σημαίνω ὁ πορεύω καί ἔρχομαι διά ὁ Ι κατά μέν ὁ ἑνικός διά ὁ ει δίφθογγος εἰμί · ὁ δέ δυικός καί ὁ πληθυντικός ἀπό ὁ ἔρχομαι ὁ διά ὁ Ι . δεῖ δέ γιγνώσκω , ὅτι ὁ Ἶσις τρίτος πληθυντικός διά οὗτος ἐκτείνω ἔχω ὁ Ι , ὁ δυικός καί ὁ πληθυντικός συστέλλω αὐτός , ἐπεί ὁ εἰς Ι λήγω ῥῆμα μακρός ἐθέλω παραλήγω οἷος τύπτω , ἵστημι , δίδωμι · ἀμελέω ὁ ἴασις « καί τε ἀγεληδόν ἴασις » ( Π 160 ) , ἐπεί ὁ Ι οὐ εἰμί κατά ὁ παραλήγω , συστέλλω .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-tw-n-ei-s-mi 2.2
ἰϲτέον δὲ ὅτι τὰ εἰϲ μι ἀποϲτρέφεται τὴν ὀξεῖαν τάϲιν οἶον τίθημι , εἶμι ὃ ϲημαίνει τὸ πορεύομαι , χωρίϲ τοῦ εἰμί τοῦ ϲημαίνοντοϲ τὸ ὑπάρχω καὶ τοῦ φημί καὶ τοῦ ἠμί τοῦ ϲημαίνοντοϲ τὸ λέγω . ἔϲτι δὲ ἀπολογήϲαϲθαι περὶ τοῦ εἰμί καὶ φημί , ὅτι διά τοῦτο ταῦτα ὀξύνεται , ἐπειδὴ ἐγκλιτικά ἐϲτι οἶον ἄνθρωπόϲ εἰμι , αἰδεῖϲθαί φηϲι · τὰ δὲ ἐγκλιτικὰ αὐτὰ καθ᾿ ἑαυτὰ ὄντα ἐν τῇ τελευταίᾳ ϲυλλαβῇ θέλει ἔχειν τὸν τόνον οἶον ἐϲτί , τινῶν , πῶϲ , τέ . πρόϲκειται « αὐτὰ καθ’ ἑαυτὰ ὄντα » , ἐπειδὴ ἐν τῇ ϲυντάξει ἀναπέμπει τὸν ἴδιον τόνον ἢ τῇ προηγουμένῃ λέξει οἷον ἄνθρωπόϲἐϲτιν , ὑπέρ τινων , καί πωϲ , Ἀρκεϲίλαόϲ τε , ἢ τῇ προηγουμένῃ ϲυλλαβῇ οἷον ἤκουϲαν ἥμων , δέδωκεν ἥμιν · οὕτωϲ οὖν καὶ τὸ εἰμί καὶ τὸ φημί ἐγκλιτικὰ ὄντα οἶον ἄνθρωπόϲ εἰμι , ἐγώ φημι , εἰκότωϲ ἐν τῇ τελευταίᾳ ϲυλλαβῇ ἔχει τὸν τόνον αὐτὰ καθ᾿ ἑαυτὰ ὄντα ἐν δὲ τῇ τελευταίᾳ ἔχοντα τὸν τόνον εὐλόγωϲ ὀξύνεται καὶ οὐ περιϲπᾶται , ἐπειδὴ βραχυκαταληκτεῖ · περιϲπωμένη οὔτε ἐπάνω βραχείαϲ τίθεται , οὕτε ἐπάνω θέϲει μακρᾶϲ · τὸ δὲ εἶμι τὸ ϲημαῖνον τὸ πορεύομαι οὐκ ἔϲτιν ἐγκλιτικόν , ὡϲ δηλοῖ ὁ τόνοϲ · βαρύνεται γάρ .
Lemmas: ἰστέον δέ ὅτι ὁ εἰς μι ἀποστρέφω ὁ ὀξύς τάσις οἶος τίθημι , εἶμι ὅς σημαίνω ὁ πορεύω , χωρίς ὁ εἰμί ὁ σημαίνω ὁ ὑπάρχω καί ὁ φημί καί ὁ ἠμί ὁ σημαίνω ὁ λέγω . εἰμί δέ ἀπολογέομαι περί ὁ εἰμί καί φημί , ὅτι διά οὗτος οὗτος ὀξύνω , ἐπεί ἐγκλιτικός εἰμί οἶος ἄνθρωπος εἰμί , αἰδέομαι φημί · ὁ δέ ἐγκλιτικός αὐτός κατά ἑαυτοῦ εἰμί ἐν ὁ τελευταῖος συλλαβή ἐθέλω ἔχω ὁ τόνος οἶος εἰμί , τις , πῶς , τε . πρόσκειμαι « αὐτός κατά ἑαυτοῦ εἰμί » , ἐπεί ἐν ὁ συντάσσω ἀναπέμπω ὁ ἴδιος τόνος ἢ ὁ προηγούμενος λέγω οἷος ἄνθρωπόσἐστιν , ὑπέρ τίνω , καί πως , Ἀρκεσίλαος τε , ἢ ὁ προηγούμενος συλλαβή οἷος ἀκούω ἥμων , δίδωμι ἐγώ · οὕτως οὖν καί ὁ εἰμί καί ὁ φημί ἐγκλιτικός εἰμί οἶος ἄνθρωπος εἰμί , ἐγώ φημί , εἰκότως ἐν ὁ τελευταῖος συλλαβή ἔχω ὁ τόνος αὐτός κατά ἑαυτοῦ εἰμί ἐν δέ ὁ τελευταῖος ἔχω ὁ τόνος εὔλογος ὀξύνω καί οὖον περισπάω , ἐπεί βραχυκαταληκτέω · περισπάω οὔτε ἐπάνω βραχύς τίθημι , ἵημι ἐπάνω θέσις μακρός · ὁ δέ εἶμι ὁ σημαίνω ὁ πορεύω οὐ εἰμί ἐγκλιτικός , ὡς δηλόω ὁ τόνος · βαρύνω γάρ .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-tw-n-ei-s-mi 2.3
Ἰϲτέον , ὅτι τὰ εἰϲ μ οὐ θέλει ϲυμφώνῳ παραλήγεϲθαι οἶον τίθημι , ἵϲτημι , ὅθεν ἡμάρτηται ϲυμφώνῳ παραληγόμενον τὸ ἐϲμί , ϲημαίνει δὲ τὸ ὑπάρχω · τούτου χάριν , ὡϲ ἀνωτέρω εἴρηται , τὰ παραγόμενα εἰϲ μι ἀπὸ βαρυτόνων ἀπὸ τῆϲ ἕκτηϲ ϲυζυγίαϲ παράγεται οἶον ζευγνύω ζεύγνυμι , καὶ οὐκ ἀπὸ τῶν ἄλλων ϲυζυγιῶν τῶν βαρυτόνων εἰ γὰρ ἐγένετο ἀπὸ τῶν ἄλλων ϲυζυγιῶν τῶν βαρυτόνων , ἔμελλε παραλήγεϲθαι ϲυμφώνῳ , ἅτε δὴ τῶν ἄλλων ϲυζυγιῶν τῶν βαρυτόνων διὰ ϲυμφώνου ἐκφερομένων , ὅπερ ἐϲτίν ἀδύνατον . ἰϲτέον δὲ ὅτι οὐ μόνον κατὰ τοῦτο ἡμάρτηται τὸ ἐϲμί , ἀλλά καὶ ὅτι θέϲει μακρᾷ παραλήγεται , τῶν εἰϲ μι , ὥϲπερ εἴρηται , φύϲει μακρᾷ παραλήγεϲθαι θελόντων οἶον τίθημι , δίδωμι , ζεύγνυμι · τοῦτο δὲ τὸ ἐϲμί οὔτε ἔϲτιν ἐν χρήϲει , ἀλλ’ ἐν ὑπομνήϲει . ἔχομεν ἐξ αὐτοῦ τὸ ἐϲϲί καὶ τὸ ἐϲτί .
Lemmas: ἰστέον , ὅτι ὁ εἰς μ οὖον ἐθέλω σύμφωνος παραλήγω οἶος τίθημι , ἵστημι , ὅθεν ἁμαρτάνω σύμφωνος παραλήγω ὁ εἰμί , σημαίνω δέ ὁ ὑπάρχω · οὗτος χάρις , ὡς ἀνωτέρω εἴρω , ὁ παράγω εἰς μι ἀπό βαρύτονος ἀπό ὁ ἕκτος συζυγία παράγω οἶος ζεύγνυμι ζεύγνυμι , καί οὐ ἀπό ὁ ἄλλος συζυγία ὁ βαρύτονος εἰμί γάρ γίγνομαι ἀπό ὁ ἄλλος συζυγία ὁ βαρύτονος , μέλλω παραλήγω σύμφωνος , ἅτε δή ὁ ἄλλος συζυγία ὁ βαρύτονος διά σύμφωνος ἐκφέρω , ὅσπερ εἰμί ἀδύνατος . ἰστέον δέ ὅτι οὖον μόνος κατά οὗτος ἁμαρτάνω ὁ εἰμί , ἀλλά καί ὅτι θέσις μακρός παραλήγω , ὁ εἰς μι , ὥσπερ εἴρω , φύσις μακρός παραλήγω ἐθέλω οἶος τίθημι , δίδωμι , ζεύγνυμι · οὗτος δέ ὁ εἰμί οὔτε εἰμί ἐν χρῆσις , ἀλλά ἐν ὑπόμνησις . ἔχω ἐκ αὐτός ὁ εἰμί καί ὁ εἰμί .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-tw-n-ei-s-mi 2.4
Ἰϲτέον δὲ ὅτι τὰ εἰϲ μι ἀναδιπλαϲιαζόμενα κατὰ τὸν ἐνεϲτῶτα τούτῳ τῷ τρόπῳ ἀναδιπλαϲιάζεται · εἰ μὲν τὸ πρωτότυπον ἀπὸ φωνήεντοϲ ἄρχεται , διὰ τοῦ ῑ γίνεται μόνου ὁ ἀναδιπλαϲιαϲμὸϲ ὦ , ἱῶ , ἵημι τὸ πέμπω · εἰ δὲ τὸ πρωτότυπον ἀπὸ ϲυμφώνου ἄρχεται ἑνόϲ , τότε δι’ αὐτοῦ τοῦ ϲυμφώνου καὶ τοῦ ῑ γίνεται ὁ ἀναδιπλαϲιαϲμὸϲ οἶον δῶ διδῶ δίδωμι , βῶ βιβῶ βίβημι , θῶ τιθῶ τίθημι , τοῦ δαϲέωϲ θ διὰ τὴν κακοφωνίαν τραπέντοϲ εἰϲ τὸ ἀντίϲτοιχον τὸ ψιλόν , φημὶ δὴ εἰϲ τὸ εἰ δὲ τὸ πρωτότυπον διὰ ϲυμφώνων ἄρχεται , εἰ μὲν μή ἐϲτιν ἄφωνον πρὸ ἀμεταβόλου , διὰ τοῦ ῑ μόνου γίνεται ὁ ἀναδιπλαϲιαϲμὸϲ οἶον ϲτῶ ἱϲτῶ ἵϲτημι , εἰ δέ ἐϲτιν ἄφωνον πρὸ ἀμεταβόλου , τότε δι᾿ αὐτοῦ τοῦ ϲυμφώνου , φημὶ δὴ τοῦ ἀφώνου , γίνεται ὁ ἀναδιπλαϲιαϲμὸϲ τοῦ ῑ οἶον πρῶ πιπρῶ πίπρημι , καὶ πίμπρημι κατὰ πλεοναϲμὸν τοῦ μ , πλῶ πιπλῶ πίπλημι καὶ κατὰ πλεοναϲμὸν τοῦ μ πίμπλημι , χρῶ κιχρῶ κίχρqημι , τοῦ δαϲέωϲ χ διὰ τὴν κακοφωνίαν τραπέντοϲ εἰϲ τὸ ἀνίϲτοιχον τὸ ψιλόν , φημὶ δὴ εἰϲ τὸ κ . τούτων οὕτιωϲ ἐχόντων , ἀποροῦϲί τινεϲ λέγοντεϲ , διὰ ποίαν αἰτίαν , ὥϲπερ ἀπὸ τοῦ θῶ γίνεται κατὰ πλεοναϲμὸν τιθῶ τίθημι καὶ ἀπὸ τοῦ δῶ διδῶ δίδωμι , μὴ τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ ἀπὸ τοῦ φῶ γίνεται μετά ἀναδιπλαϲιαϲμοῦ πιφῶ καὶ πίφημι , ἀλλὰ φημί γίνεται ἄνευ διπλαϲιαϲμοῦ . ἔϲτιν οὖν εἰπεῖν , ὅτι οὐ δύναται τὸ φημί ἀναδιπλαϲιαϲθῆναι , ἐπειδὴ ἐγκλιτικόν ἐϲτιν οἶον αἰδεῖϲθαί φημι · κανὼν δέ ἐϲτιν ὁ λέγων , ὅτι τὰ ἐγκλιτικὰ οὐ θέλει ὑπερβαίνειν τὴν διϲυλλαβίαν οἶον εἰμί τιϲ , πῶϲ ἐϲτε , ἡμῖν ἐϲτι · εἰ οὖν ἀνεδιπλαϲιάϲθη τὸ φημί , ἤμελλε τριϲυλλαβεῖν ἐγκλιτικὸν ὄν , ὅπερ ἀδύνατον .
Lemmas: ἰστέον δέ ὅτι ὁ εἰς μι ἀναδιπλασιάζω κατά ὁ ἐνίστημι οὗτος ὁ τρόπος αναδιπλασιάζω · εἰμί μέν ὁ πρωτότυπος ἀπό φωνήεις ἄρχω , διά ὁ Ι γίγνομαι μόνος ὁ ἀναδιπλασιασμός εἰμί , ἵημι , ἵημι ὁ πέμπω · εἰμί δέ ὁ πρωτότυπος ἀπό σύμφωνος ἄρχω εἷς , τότε διά αὐτός ὁ σύμφωνος καί ὁ Ι γίγνομαι ὁ ἀναδιπλασιασμός οἶος δήω δίδωμι δίδωμι , βαίνω βιβάζω βίβημι , τίθημι τίθημι τίθημι , ὁ δασύς θ διά ὁ κακοφωνία τρέπω εἰς ὁ ἀντίστοιχος ὁ ψιλός , φημί δή εἰς ὁ εἰμί δέ ὁ πρωτότυπος διά σύμφωνος ἄρχω , εἰμί μέν μή εἰμί ἄφωνος πρό ἀμετάβολος , διά ὁ Ι μόνος γίγνομαι ὁ ἀναδιπλασιασμός οἶος ἵστημι ἵστημι ἵστημι , εἰμί δέ εἰμί ἄφωνος πρό ἀμετάβολος , τότε διά αὐτός ὁ σύμφωνος , φημί δή ὁ ἄφωνος , γίγνομαι ὁ ἀναδιπλασιασμός ὁ Ι οἶος πρός πιπράω πίμπρημι , καί πίμπρημι κατά πλεονασμός ὁ μ , πλόος πιπλον πίμπλημι καί κατά πλεονασμός ὁ μ πίμπλημι , χράω κιχράω κίχρημι , ὁ δασύς χ διά ὁ κακοφωνία τρέπω εἰς ὁ ανιστοιχος ὁ ψιλός , φημί δή εἰς ὁ Κ . οὗτος οὕτιως ἔχω , ἀπορέω τις λέγω , διά ποῖος αἴτιος , ὥσπερ ἀπό ὁ τίθημι γίγνομαι κατά πλεονασμός τίθημι τίθημι καί ἀπό ὁ δήω δίδωμι δίδωμι , μή ὁ αὐτός τρόπος καί ἀπό ὁ φημί γίγνομαι μετά αναδιπλασιασμός πιφῶ καί πίπτω , ἀλλά φημί γίγνομαι ἄνευ διπλασιασμός . εἰμί οὖν εἶπον , ὅτι οὖον δύναμαι ὁ φημί ἀναδιπλασιάζω , ἐπεί ἐγκλιτικός εἰμί οἶος αἰδέομαι φημί · κανών δέ εἰμί ὁ λέγω , ὅτι ὁ ἐγκλιτικός οὖον ἐθέλω ὑπερβαίνω ὁ δισυλλαβία οἶος εἰμί τις , πῶς εἰμί , ἐγώ εἰμί · εἰμί οὖν ἀναδιπλασιάζω ὁ φημί , μέλλω τρισυλλαβέω ἐγκλιτικός εἰμί , ὅσπερ ἀδύνατος .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-tw-n-ei-s-mi 3.1
περὶ τῶν εἰϲ μι .
Lemmas: περί ὁ εἰς μι .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-tw-n-ei-s-mi 3.2
Τῶν εἰϲ μι ληγόντων ἡ πρώτη ϲυζυγία ῥήματα οὐκ ἔχει πολλά . τό τε γὰρ τίθημι ἐϲτὶ καὶ τὸ ἵημι κτλ .
Lemmas: ὁ εἰς μι λήγω ὁ πρῶτος συζυγία ῥῆμα οὐ ἔχω πολύς . ὁ τε γάρ τίθημι εἰμί καί ὁ ἵημι κτλ .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-tw-n-ei-s-mi 3.3
Ἔϲτι δέ τινα δυνάμενα κατὰ ϲυζυγίαν εἰϲ δευτέραν χωρεῖν ὡϲ τὸ πίπλημι καὶ πίπρημι . καὶ τὸ γηράϲ δὲ γηράντοϲ καὶ τὸ γηράναι τὸ \ ἀπαρέμφατον ἀπὸ δευτέραϲ τῶν εἰϲ μι . τὸ δὲ γήρηϲε ( an γήρηϲι ? ) καὶ ἀνδρὸϲ γηρέντοϲ ἀπὸ πρώτηϲ . καὶ ἄλλα πολλὰ τοιαῦτα ἐνδείκνυται ϲχήματα τὴν ἀπὸ τῶν εἰϲ μι κίνηϲιν ὥϲπερ καὶ τὸ κεῖμαι καὶ τὸ ἧμαι . ἀλλὰ καὶ ἀπὸ δευτέραϲ ϲυζυγίαϲ τὸ γὰρ ἔραμαι καὶ ἄγαμαι καὶ δύναμαι καὶ τὸ παρὰ Δωριεῦϲι πέταμαι .
Lemmas: εἰμί δέ τις δύναμαι κατά συζυγία εἰς δύο χωρέω ὡς ὁ πίμπλημι καί πίμπρημι . καί ὁ γηράσκω δέ γηράσκω καί ὁ γηράσκω ὁ \ ἀπαρέμφατος ἀπό δύο ὁ εἰς μι . ὁ δέ γηράσκω ( an γήρησι ? ) καί ἀνήρ γηρέντος ἀπό πρῶτος . καί ἄλλος πολύς τοιοῦτος ἐνδείκνυμι σχῆμα ὁ ἀπό ὁ εἰς μι κίνησις ὥσπερ καί ὁ κεῖμαι καί ὁ ἧμαι . ἀλλά καί ἀπό δύο συζυγία ὁ γάρ ἔραμαι καί ἄγαμαι καί δύναμαι καί ὁ παρά Δωριεύς πέτομαι .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-tw-n-ei-s-mi 3.4
Τοιαύτη δὲ καὶ ἡ τρίτη τῶν εἰϲ μι . καὶ γὰρ τὸ ἔγνων καὶ ἐβίων ἐξ αὐτῆϲ εἰϲι κινήματα , ἀλλ’ οὐ καὶ τὰ θέματα .
Lemmas: τοιοῦτος δέ καί ὁ τρίτος ὁ εἰς μι . καί γάρ ὁ γιγνώσκω καί βιόω ἐκ αὐτός εἰμί κίνημα , ἀλλά οὖον καί ὁ θέμα .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-tw-n-ei-s-mi 3.5
γνώτην ( φ 36 ) ῥήματοϲ β΄ ἀόριϲτοϲ τὸ θέμα ἄδηλον . οὐ γὰρ εὑρέθη ἐπὶ τρίτηϲ ϲυζυγίαϲ εἰ μὴ τὸ δίδωμι , τὰ δ’ ἄλλα καθ’ ὑπόϲταϲιν λαμβάνομεν · ἅλωμι , βίωμι , τίτρωμί τε καὶ γίγνωμι . οὕτω Φιλόξενοϲ καὶ Τρύφων . ἡμεῖϲ δὲ τὰ θέματα αὐτῶν καθ’ ὑπόϲταϲιν λαμβάνομεν . οἱ μέντοι δεύτεροι ἀόριϲτοι αὐτῶν εἰϲιν ἐν χρήϲει κατὰ πᾶϲαν ἔγκλιϲιν , ἔγνων γνῶναι γνῶθι καὶ γνῴην καὶ ἄν γνῶ καὶ γνούϲ .
Lemmas: γιγνώσκω ( φ 36 ) ῥῆμα Β΄ ἀόριστος ὁ θέμα ἄδηλος . οὖον γάρ εὑρίσκω ἐπί τρίτος συζυγία εἰμί μή ὁ δίδωμι , ὁ δέ ἄλλος κατά ὑπόστασις λαμβάνω · ἀλάω , βιάω , τιτρώσκω τε καί γίγνομαι . οὗτος Φιλόξενος καί Τρύφων . ἐγώ δέ ὁ θέμα αὐτός κατά ὑπόστασις λαμβάνω . ὁ μέντοι δύο ἀόριστος αὐτός εἰμί ἐν χρῆσις κατά πᾶς ἔγκλισις , γιγνώσκω γιγνώσκω γιγνώσκω καί γιγνώσκω καί ἄν γιγνώσκω καί γιγνώσκω .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-tw-n-ei-s-mi 3.6
Ἡ δὲ τετάρτη ὑπομνήϲειϲ ἔϲχεν ὥϲπερ ἔχει ἔφυν ἔφυϲ ἔφυ κτλ . καὶ τ ἔδυν ἔδυϲ ἔδυ . τοιοῦτον δέ ἐϲτι καὶ τὸ χύντο ἐκχύμενοι καὶ . ὅϲα ἄλλα τοιαῦτα ὑπόμνηϲιν ποιούμενα οὐ κλίϲειϲ δὲ διηνεκεῖϲ . — καὶ ὑπερϲυντελικοὶ εὑρέθηϲάν τινεϲ ὡϲ τὸ πέπειϲθι καὶ κέκραχθι καὶ ἄλλα πολλά . ἀπὸ μέντοι παρακειμένων οὐχ εὕρομεν χρῆϲιν αὐτῶν εἰϲ ε . αὐταῖϲ δὲ φωναῖϲ μετατιθέντεϲ τὸ νοηθὲν εἰώθαϲιν οἱ παρακείμενοι τρέπειν τὸ α εἰϲ ω καὶ ποιεῖν ἐνεϲτῶτα . πολὺ δὲ τοιοῦτον ἔθοϲ παρὰ Ϲυρακουϲίοιϲ · ὄλωλα ὀλώλω , δέδοικα δεδοίκω καὶ τὸ κέκλυκε δὲ παρ’ Ἐπιχάρμῳ ἀπὸ θέματοϲ τοῦ κεκλύκω καὶ εὕρηκε ἀπὸ τοῦ εὑρήκω .
Lemmas: ὁ δέ τέταρτος ὑπόμνησις ἔχω ὥσπερ ἔχω φύω φύω φύω κτλ . καί τ δύο δύο δύο . τοιοῦτος δέ εἰμί καί ὁ χέω ἐκχέω καί . ὅσος ἄλλος τοιοῦτος ὑπόμνησις ποιέω οὖον κλίσις δέ διηνεκής . — καί υπερσυντέλικος εὑρίσκω τις ὡς ὁ πείθω καί κέκραχθι καί ἄλλος πολύς . ἀπό μέντοι παράκειμαι οὐ εὑρίσκω χρῆσις αὐτός εἰς ε . αὐτός δέ φωνή μετατίθημι ὁ νοέω εἴωθα ὁ παράκειμαι τρέπω ὁ ὅς εἰς εἰμί καί ποιέω ἐνίστημι . πολύς δέ τοιοῦτος ἔθος παρά Συρακούσιος · ὄλλυμι ὄλλυμι , δείδω δείδω καί ὁ κλύζω δέ παρά Ἐπίχαρμος ἀπό θέμα ὁ κλύζω καί εὑρίσκω ἀπό ὁ εὑρίσκω .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-tw-n-ei-s-mi 4.1
ϲημείωϲαι ὅτι τὸ ἐϲϲί ϲχηματίζεται ὁ Τρύφων καὶ ὁ τούτου μαθητὴϲ Ἀπολλώνιοϲ καὶ ὁ τοῦ Ἀπολλωνίου υἱὸϲ ὁ Ἡρωδιανὸϲ ἀπὸ τοῦ ἐϲμί .
Lemmas: σημειόω ὅτι ὁ εἰμί σχηματίζω ὁ Τρύφων καί ὁ οὗτος μαθητής Ἀπολλώνιος καί ὁ ὁ Ἀπολλώνιος υἱός ὁ Ἡρωδιανός ἀπό ὁ εἰμί .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-tw-n-ei-s-mi 5.1
ἰϲτέον ὅτι τὰ εἰϲ μι λήγοντα τροπῇ τῆϲ μι εἰϲ ϲ τὰ δεύτερα πρόϲωπα ποιεῖ οἷον τίθημι τίθηϲ , ἵημι ἵηϲ , κίχρημι κίχρηϲ , δίδωμι δίδωϲ , ζεύγνυμι ζεύγνυϲ , ὄμνυμι ὄμνυϲ , δείκνυμι δείκνυϲ , εἰμί εἴϲ ὀξυτόνωϲ οἷον αἵματόϲ εἰϲ ἀγαθοῖο , φίλον τέκοϲ ( δ 611 ) , εἶμι εἶϲ περιϲπωμένωϲ , ὡϲ παρ’ Ἡϲιόδῳ ( Op.206 ) τῇδ’ εἶϲ ᾗ ϲ’ ἂν ἐγώ περ ἄγω καὶ ἀοιδὸν ἐοῦϲαν . καὶ ἀπὸ τοῦ φημί δὲ τὸ β΄ πρόϲωπον φήϲ ὤφειλεν εἶναι χωρὶϲ τοῦ ι , τροπῇ τῆϲ μι εἰϲ ϲ , ἀλλ’ ἡ παράδοϲιϲ καὶ ὁ Ἡρωδιαν ὸϲ ϲὺν τῷ ι οἶδεν αὐτὸ γεγραμμένον οἷον φῄϲ .
Lemmas: ἰστέον ὅτι ὁ εἰς μι λήγω τροπή ὁ μι εἰς Σ ὁ δύο πρόσωπον ποιέω οἷος τίθημι τίθημι , ἵημι ἵημι , κίχρημι κίχρημι , δίδωμι δίδωμι , ζεύγνυμι ζεύγνυμι , ὄμνυμι ὄμνυμι , δείκνυμι δείκνυμι , εἰμί εἰς ὀξύτονος οἷος αἷμα εἰς ἀγαθός , φίλος τέκος ( δ 611 ) , εἶμι εἰμί περισπάω , ὡς παρά Ἡσίοδος ( Op.206 ) τῇδε εἰμί ὅς σός εἄν ἐγώ περ ἄγω καί ἀοιδός εἰμί . καί ἀπό ὁ φημί δέ ὁ Β΄ πρόσωπον φημί ὀφείλω εἰμί Χωρὶς ὁ ι , τροπή ὁ μι εἰς Σ , ἀλλά ὁ παράδοσις καί ὁ Ἡρωδιαν ὅς σύν ὁ ι οἶδα αὐτός γράφω οἷος φημί .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-tw-n-ei-s-mi 6.2
πᾶν δεύτερον πρόϲωπον τῶν εἰϲ μι , ἐπὶ ἐνεϲτῶτοϲ δηλονότι χρόνου , προϲθέϲει τοῦ ῑ τὸ τρίτον ποιεῖ οἷον τίθηϲ τίθηϲι . ἀπὸ τοῦ εἰμί , τοῦ , ϲημαίνοντοϲ τὸ ὑπάρχω , τὸ τρίτον τῶν ἑνικῶν ὀφείλει γενέϲθαι εἰϲίν ἵνα δὲ μὴ ϲυνεμπέϲῃ τῷ τρίτῳ τῶν πληθυντικῶν , λέγω δὲ τῷ εἰϲὶν ἐκεῖνοι , καὶ κατὰ τὴν γραφὴν καὶ κατὰ τὸν τόνον , τούτου χάριν ἐπιλέλοιπε . τούτων οὕτωϲ ἐχόντων , καὶ ἀπὸ τῆϲ ἐϲμί τροπῇ τοῦ μ εἰϲ ϲ ὤφειλε γενέϲθαι τὸ τρίτον τῶν ἑνικῶν ἐϲϲί , ἀλλ’ ἐπειδὴ προελήφθη ἡ φωνὴ ἐπὶ τοῦ ἰδίου δευτέρου προϲώπου , καὶ γὰρ τὸ δεύτερον πρόϲωπον ἐϲϲί , τούτου χάριν τροπὴ Δωρικὴ παρηκολούθηϲε τοῦ ϲ εἰϲ τὸ τ , καὶ ἐγένετο ἐϲτί , ὥϲπερ ϲύ τύ , εἴκοϲι εἴκοτι . δεῖ δὲ γινώϲκειν ὅτι οὐκ ἔϲτιν αὕτη ἡ τροπὴ ἡ ἐν τῷ ἐϲτί κυρίωϲ Δωρικὴ · οἱ γὰρ Δωριεῖϲ τὸ τρίτον πρόϲωπον τῶν ἑνικῶν εἰϲ τι ποιοῦϲι , μὴ προηγουμένου ϲυμφώνου οἶον φηϲί φατί , δίδωϲι δίδωτι · εἰ οὖν ἐν τῷ ἐϲϲί προηγεῖται ϲύμφωνον , οὐκ ἐτράπη τοῦτο Δωρικῶϲ τὸ ϲ εἰϲ τὸ τ , ἀλλὰ κατᾶ μίμηϲιν Δωρικήν · τὸ δὲ τρίτον τῶν πληθυντικῶν εἰϲ τι ποιοῦϲιν οἱ Δωριεῖϲ προηγουμένου ϲυμφώνου τοῦ ν οἷον δίδοντι , φάντι . ὅτι δὲ δυνάμει ἐν τῷ ἐϲτί ὑπάρχει τὸ ϲ , δηλοῖ τὸ ν προϲερχόμενον αὐτῷ οἷον ἐϲτίν , ὅτε γάρ ἐϲτι τὸ ϲ πρὸ τοῦ ῑ ἢ δυνάμει ἢ ἐνεργείᾳ , τότε τοῦ ν ἐφελκυϲτικὸν γίνεται τὸ ῑ οὕτωϲ οὖν καὶ ἐϲτί ἐνταῦθα γὰρ δυνάμει τὸ ϲ ἐϲτί πολλάκιϲ δὲ καὶ τοῦ φ προηγουμένου γίνεται τὸ ῑ ἐφελκυϲτικὸν τοῦ ν οἷον ναῦφιν , « ναῦφιν ἀμυνόμενοι » ( N 700 ) .
Lemmas: πᾶς δύο πρόσωπον ὁ εἰς μι , ἐπί ἐνίστημι δηλονότι χρόνος , πρόσθεσις ὁ Ι ὁ τρίτος ποιέω οἷος τίθημι τίθημι . ἀπό ὁ εἰμί , ὁ , σημαίνω ὁ ὑπάρχω , ὁ τρίτος ὁ ἑνικός ὀφείλω γίγνομαι εἰμί ἵνα δέ μή συμπίπτω ὁ τρίτος ὁ πληθυντικός , λέγω δέ ὁ εἰμί ἐκεῖνος , καί κατά ὁ γραφή καί κατά ὁ τόνος , οὗτος χάρις ἐπιλείπω . οὗτος οὕτως ἔχω , καί ἀπό ὁ εἰμί τροπή ὁ μ εἰς Σ ὀφείλω γίγνομαι ὁ τρίτος ὁ ἑνικός εἰμί , ἀλλά ἐπεί προλαμβάνω ὁ φωνή ἐπί ὁ ἴδιος δύο πρόσωπον , καί γάρ ὁ δύο πρόσωπον εἰμί , οὗτος χάρις τροπή δωρικός παρακολουθέω ὁ Σ εἰς ὁ τ , καί γίγνομαι εἰμί , ὥσπερ σῦς ὅς , εἴκοσι εἰκός . δεῖ δέ γιγνώσκω ὅτι οὐ εἰμί οὗτος ὁ τροπή ὁ ἐν ὁ εἰμί κύριος δωρικός · ὁ γάρ Δωριεύς ὁ τρίτος πρόσωπον ὁ ἑνικός εἰς τίς ποιέω , μή προηγούμενος σύμφωνος οἶος φημί φατί , δίδωμι δίδωμι · εἰμί οὖν ἐν ὁ εἰμί προηγέομαι σύμφωνος , οὐ τρέπω οὗτος Δωρικός ὁ Σ εἰς ὁ τ , ἀλλά κατά μίμησις Δωρικός · ὁ δέ τρίτος ὁ πληθυντικός εἰς τίς ποιέω ὁ Δωριεύς προηγούμενος σύμφωνος ὁ Ν οἷος δίδωμι , φημί . ὅτι δέ δύναμις ἐν ὁ εἰμί ὑπάρχω ὁ Σ , δηλόω ὁ Ν προσέρχομαι αὐτός οἷος εἰμί , ὅτε γάρ εἰμί ὁ Σ πρό ὁ Ι ἢ δύναμις ἢ ἐνέργεια , τότε ὁ Ν ἐφελκυστικός γίγνομαι ὁ Ι οὕτως οὖν καί εἰμί ἐνταῦθα γάρ δύναμις ὁ Σ εἰμί πολλάκις δέ καί ὁ φ προηγούμενος γίγνομαι ὁ Ι ἐφελκυστικός ὁ Ν οἷος ναῦς , « ναῦς ἀμύνω » ( N 700 ) .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-tw-n-ei-s-mi 6.3
Ἄξιον δέ ἐϲτι ζητῆϲαι τοῦτο , πάντων τῶν δευτέρων προϲώπων τῶν εἰϲ ϲ ληγόντων ἀποβαλλόντων τὸ ϲ καὶ ποιούντων τὸ τρίτον πρόϲωπον οἷον τύπτειϲ τύπτει , ἐτύφθηϲ ἐτύφθη ( περὶ γὰρ τοῦ παρακειμένου καὶ τοῦ ἀορίϲτου α ἐμάθομεν , ὅτι καὶ τροπὴ παρηκολούθηϲε τοῦ α εἰϲ ε διὰ τὴν ὁμοφωνίαν τὴν πρὸϲ τὸ πρῶτον πρόϲωπον ) , διὰ τί μόνα τὰ εἰϲ μι κατὰ τὸν ἐνεϲτῶτα οὐκ ἀποβάλλει τὸ ϲ ἐν τῷ τρίτῳ προϲώπῳ , ἀλλὰ τοὐναντίον καὶ τὸ ῑ προϲλαμβάνει . καὶ ἔϲτιν εἰπεῖν , ὅτι ἀναλογώτεροί εἰϲιν οἱ Αἰολεῖϲ , ἀποβολῇ τοῦ ϲ τὰ τρίτα ἐπὶ τούτων ποιοῦντεϲ οἷον τίθηϲι τίθηϲ τίθη , ζεύγνυμι ζεύγνυϲ ζεύγνυ , δίδωμι δίδωϲ δίδω .
Lemmas: ἄξιος δέ εἰμί ζητέω οὗτος , πᾶς ὁ δύο πρόσωπον ὁ εἰς Σ λήγω ἀποβάλλω ὁ Σ καί ποιέω ὁ τρίτος πρόσωπον οἷος τύπτω τύπτω , τύπτω τύπτω ( περί γάρ ὁ παράκειμαι καί ὁ ἀόριστος ὅς μανθάνω , ὅτι καί τροπή παρακολουθέω ὁ ὅς εἰς ε διά ὁ ὁμοφωνία ὁ πρός ὁ πρῶτος πρόσωπον ) , διά τίς μόνος ὁ εἰς μι κατά ὁ ἐνίστημι οὐ ἀποβάλλω ὁ Σ ἐν ὁ τρίτος πρόσωπον , ἀλλά ἐναντίος καί ὁ Ι προσλαμβάνω . καί εἰμί εἶπον , ὅτι ἀνάλογος εἰμί ὁ Αἰολεύς , ἀποβολή ὁ Σ ὁ τρίτος ἐπί οὗτος ποιέω οἷος τίθημι τίθημι Τίθη , ζεύγνυμι ζεύγνυμι ζεύγνυμι , δίδωμι δίδωμι δίδωμι .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-tw-n-ei-s-mi 7.1
εἴρηται ὅτι ἐπὶ ἐνεϲτώτων [ καὶ μελλόντων ] τὸ τρίτον πρόϲωπον τῶν πληθυντικῶν ὁμόφωνον γίνεται τῇ δοτικῇ τῶν πληθυντικῶν τῆϲ ἰδίαϲ μετοχῆϲ οἷον οἱ τύπτοντεϲ τῶν τυπτόντων τοῖϲ τύπτουϲι καὶ τύπτουϲιν ἐκεῖνοι . οὕτωϲ οὖν καὶ ἐν τοῖϲ . τιθεῖϲι καὶ τιθεῖϲιν ἐκεῖνοι , καὶ τοῖϲ ἱϲτᾶϲι καὶ ἱϲτᾶϲιν ἐκεῖνοι , καὶ τοῖϲ διδοῦϲι καὶ διδοῦϲιν ἐκεῖνοι , καὶ τοῖϲ ζευγνῦϲι καὶ ζευγνῦϲιν ἐκεῖνοι . ϲεϲημείωται τὸ φαϲί καὶ εἰϲίν , ὅτι τῆϲ μετοχῆϲ βαρυνομένηϲ τὸ ῥῆμα ὠξυτονήθη · ἔϲτι γὰρ ἡ μετοχὴ τῶν φάντων τοῖϲ φᾶϲι βαρυτόνωϲ καὶ τὸ ῥῆμα φαμέν φατέ φαϲίν ὀξυτόνωϲ · καὶ πάλιν ὁ εἴϲ τοῦ ἔντοϲ τῷ ἔντι τὸν ἔντα ἀντὶ τοῦ ὑπάρχοντα , ὡϲ καὶ ἡ χρῆϲιϲ δηλοῖ οὕτωϲ ἔχουϲα « παῖδα ἔντα » ἀντὶ τοῦ παῖδα ὑπάρχοντα · καὶ λοιπὸν τὰ πληθυντικὰ οἱ ἔντεϲ τῶν ἔντων τοῖϲ εἶϲι βαρυτόνωϲ καὶ τὸ ῥῆμα ἐϲμέν ἐϲτέ εἰϲίν ὀξυτόνωϲ .
Lemmas: εἴρω ὅτι ἐπί ἐνίστημι [ καί μέλλω ] ὁ τρίτος πρόσωπον ὁ πληθυντικός ὁμόφωνος γίγνομαι ὁ δοτικός ὁ πληθυντικός ὁ ἴδιος μετοχή οἷος ὁ τύπτω ὁ τύπτω ὁ τύπτω καί τύπτω ἐκεῖνος . οὕτως οὖν καί ἐν ὁ . τίθημι καί τίθημι ἐκεῖνος , καί ὁ ἵστημι καί ἵστημι ἐκεῖνος , καί ὁ δίδωμι καί δίδωμι ἐκεῖνος , καί ὁ ζεύγνυμι καί ζεύγνυμι ἐκεῖνος . σημειόω ὁ φημί καί εἰμί , ὅτι ὁ μετοχή βαρύνω ὁ ῥῆμα ὀξυτονέω · εἰμί γάρ ὁ μετοχή ὁ φημί ὁ φημί βαρύτονος καί ὁ ῥῆμα φημί φημί φημί ὀξύτονος · καί πάλιν ὁ εἰς ὁ ἔντεα ὁ εἰμί ὁ Έντα ἀντί ὁ ὑπάρχω , ὡς καί ὁ χρῆσις δηλόω οὕτως ἔχω « παῖς Έντα » ἀντί ὁ παῖς ὑπάρχω · καί λοιπός ὁ πληθυντικός ὁ ἐναιρέω ὁ ἵημι ὁ εἶμι βαρύτονος καί ὁ ῥῆμα εἰμί εἰμί εἰμί ὀξύτονος .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-tw-n-ei-s-mi 7.2
ἰϲτέον δὲ ὅτι ταῦτα , φημὶ δὴ τὰ τρίτα πρόϲωπα τῶν πληθυντικῶν τοῦ ἐνεϲτῶτοϲ τῶν εἰϲ μι , οἱ Ἀττικοὶ προϲόδῳ τοῦ α καὶ ϲυϲτολῇ τῆϲ παραληγούϲηϲ προφέρονται οἷον τιθεῖϲι τιθέαϲι , διδοῦϲι διδόαϲι , ζευγνῦϲι ζευγνύαϲιν ἐπὶ δὲ τῆϲ δευτέραϲ ϲυζυγίαϲ οὐδὲν τοιοῦτον ποιοῦϲι διὰ τὴν κακοφωνίαν · ἀπὸ τοῦ ἱϲτᾶϲι γὰρ εἰ ἐποίηϲαν προϲόδῳ τοῦ α ἰϲτάαϲιν , ἀλλεπαλληλία τοῦ α ηὑρίϲκετο , καὶ ἐκ τούτου κακοφωνία ἐγένετο .
Lemmas: ἰστέον δέ ὅτι οὗτος , φημί δή ὁ τρίτος πρόσωπον ὁ πληθυντικός ὁ ἐνίστημι ὁ εἰς μι , ὁ ἀττικός πρόσοδος ὁ ὅς καί συστολή ὁ παραλήγω προφέρω οἷος τίθημι τίθημι , δίδωμι δίδωμι , ζεύγνυμι ζεύγνυμι ἐπί δέ ὁ δύο συζυγία οὐδείς τοιοῦτος ποιέω διά ὁ κακοφωνία · ἀπό ὁ ἵστημι γάρ εἰμί ποιέω πρόσοδος ὁ ὅς ἰστάασιν , ἀλλεπαλληλία ὁ ὅς εὑρίσκω , καί ἐκ οὗτος κακοφωνία γίγνομαι .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-tw-n-ei-s-mi 7.3
Ἰϲτέον δὲ ὅτι τὸ τιθέαϲι καὶ διδόαϲι καὶ ζευγνύαϲι μακρὸν ἔχουϲι τὸ α , ἐπειδὴ τὰ εἰϲ ι λήγοντα ῥήματα μακρὰ θέλει παραλήγεϲθαι οἷον τετύφαϲι . τούτων οὕτωϲ ἐχόντων , τὸ ἱεῖϲιν ὃ ϲημαίνει τὸ πέμπουϲι γίνεται ἱέαϲι προϲόδῳ τοῦ α καὶ ϲυϲτολῇ τῆϲ παραληγούϲηϲ , καὶ κατὰ κρᾶϲιν Ἀττικὴν τοῦ ε καὶ α εἰϲ α μακρὸν ἱᾶϲι προπεριϲπωμένωϲ , καὶ ἐν ϲυνθέϲει ἀφιᾶϲιν .
Lemmas: ἰστέον δέ ὅτι ὁ τίθημι καί δίδωμι καί ζεύγνυμι μακρός ἔχω ὁ ὅς , ἐπεί ὁ εἰς ι λήγω ῥῆμα μακρός ἐθέλω παραλήγω οἷος τύπτω . οὗτος οὕτως ἔχω , ὁ ἴς ὅς σημαίνω ὁ πέμπω γίγνομαι ἵημι πρόσοδος ὁ ὅς καί συστολή ὁ παραλήγω , καί κατά κρᾶσις Ἀττική ὁ ε καί ὅς εἰς ὅς μακρός ἵημι προπερισπωμένως , καί ἐν σύνθεσις ἀφίημι .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-tw-n-ei-s-mi 8.1
ἰϲτέον δέ , ὁ μὲν Ἡρωδιανὸϲ φηϲίν , ὅτι κυρίωϲ διαίρεϲίϲ ἐϲτιν αὕτη ἡ ἐν τῷ τιθεῖϲι τιθέαϲι καὶ διδοῦϲι διδόαϲι καὶ ζευγνῦϲι ζευγνύαϲι , καὶ πιϲτοῦται τοῦτο ἐκ τῶν πληθυντικῶν αἰτιατικῶν . ἰδοὺ γάρ , φηϲίν , ἐν τῷ Δημοϲθένεαϲ Δημοϲθένειϲ τὸ εα εἰϲ τὴν ει δίφθογγον ϲυναιρεῖται , καὶ πάλιν ἐν τῷ ἰχθύαϲ ἰχθῦϲ τὸ υ καὶ τὸ α εἰϲ τὸ υ ϲυναιρεῖται , καὶ πάλιν ἐν τῷ βόαϲ βοῦϲ τὸ ο καὶ α εἰϲ τὴν ου δίφθογγον ϲυναιρεῖται · οὐκοῦν καὶ ἐν τῷ τιθεῖϲι τιθέαϲιν ἡ ει δίφθογγοϲ εἰϲ τὸ ε καὶ α διῃρέθη , καὶ ἐν τῷ ζευγνῦϲι καὶ ζευγνύαϲι τὸ υ εἰϲ τὸ υ καὶ α διῃρέθη , καὶ ἐν τῷ διδοῦϲι διδόαϲιν ἡ ου δίφθογγοϲ εἰϲ τὸ ο καὶ α διῃρέθη .
Lemmas: ἰστέον δέ , ὁ μέν Ἡρωδιανός φημί , ὅτι κύριος διαίρεσις εἰμί οὗτος ὁ ἐν ὁ τίθημι τίθημι καί δίδωμι δίδωμι καί ζεύγνυμι ζεύγνυμι , καί πιστόω οὗτος ἐκ ὁ πληθυντικός αἰτιατικός . ἰδού γάρ , φημί , ἐν ὁ Δημοσθένης Δημοσθένης ὁ ἐάω εἰς ὁ ει δίφθογγος συναιρέω , καί πάλιν ἐν ὁ ἰχθύς ἰχθύς ὁ υ καί ὁ ὅς εἰς ὁ υ συναιρέω , καί πάλιν ἐν ὁ βοῦς βοῦς ὁ ὁ καί ὅς εἰς ὁ ου δίφθογγος συναιρέω · οὐκοῦν καί ἐν ὁ τίθημι τίθημι ὁ ει δίφθογγος εἰς ὁ ε καί ὅς διαιρέω , καί ἐν ὁ ζεύγνυμι καί ζεύγνυμι ὁ υ εἰς ὁ υ καί ὅς διαιρέω , καί ἐν ὁ δίδωμι δίδωμι ὁ ου δίφθογγος εἰς ὁ ὁ καί ὅς διαιρέω .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-tw-n-ei-s-mi 9.1
ἰϲτέον δὲ ὅτι ὁ Ἡρωδιανὸϲ ἄλλην ἀπολογίαν ἔχει . ἔχει δὲ οὕτωϲ · καθόλου τὸ τρίτον πρόϲωπον τῶν πληθυντικῶν τοῦ ἐνεϲτῶτοϲ πρὸϲ τὸ τρίτον πρόϲωπον τῶν πληθυντικῶν τοῦ παρατατικοῦ ἢ ἰϲοϲυλλαβεῖν θέλει ἢ πλεονοϲυλλαβεῖν · καὶ ἰϲοϲυλλαβεῖν μέν , ὅταν ἄρχηται ἀπὸ ϲυμφώνου οἷον τύπτουϲιν ἔτυπτον , βοῶϲιν ἐβόων , δῆλον ὅτι χωρὶϲ τῶν ἀπὸ προθέϲεωϲ ἀρχομένων , καταγράφουϲι γὰρ πενταϲυλλάβωϲ , καὶ κατέγραφον τετραϲυλλάβωϲ · πλεονοϲυλλαβεῖν δέ , ὅταν ἀπὸ φωνήεντοϲ ἄρχηται , οἷον ἄγουϲιν ἦγον , ἑρμηνεύουϲιν ἡρμήνευον · ἐνταῦθα οὖν ἐν τοῖϲ εἰϲ μι εἰ μὴ ἐγένετο αὕτη ἡ δοκοῦϲα διαίρεϲιϲ κατὰ τὸ τρίτον πρόϲωπον τῶν πληθυντικῶν τοῦ ἐνεϲτῶτοϲ , τὸ ἐναντίον ϲυνέβαινεν , ὅπερ ἐϲτὶν ἄτοπον · ἤμελλε γὰρ ἀπὸ ϲυμφώνου ἄρχεϲθαι τὰ τρίτα πρόϲωπα τῶν πληθυντικῶν τοῦ ἐνεϲτῶτοϲ καὶ μὴ ἰϲοϲυλλαβεῖν τοῖϲ τρίτοιϲ προϲώποιϲ τῶν πληθυντικῶν τοῦ παρατατικοῦ , ὅπερ ἐϲτὶν ἄτοπον , οἷον τιθεῖϲιν ἐτίθεϲαν , διδοῦϲιν ἐδίδοϲαν , ζευγνῦϲιν ἐζεύγνυϲαν · καὶ πάλιν ἤμελλεν ἀπὸ φωνήεντοϲ ἄρχεϲθαι τὰ τρίτα πρόϲωπα τῶν πληθυντικῶν τοῦ ἐνεϲτῶτοϲ καὶ ἰϲοϲυλλαβεῖν τοῖϲ τρίτοιϲ προϲώποιϲ τῶν πληθυντικῶν τοῦ παρατατικοῦ , ὅπερ ἐϲτὶν ἄτοπον , οἶον ἱεῖϲι τὸ πέμπουϲιν ἵεϲαν καὶ ἀφίεϲαν ἐν ϲυνθέϲει . τούτου οὖν χάριν γίνεται αὕτη ἡ δοκοῦϲα διαίρεϲιϲ , ἵνα φυλαχθῇ ἡ ἀκολουθία Οἷον τιθέαϲιν ἐτίθεϲαν , διδόαϲιν ἐδίδοϲαν , ζευγνύαϲιν ἐζεύγνυϲαν , ὀλλύαϲιν ὤλλυϲαν . .
Lemmas: ἰστέον δέ ὅτι ὁ Ἡρωδιανός ἄλλος ἀπολογία ἔχω . ἔχω δέ οὕτως · καθόλου ὁ τρίτος πρόσωπον ὁ πληθυντικός ὁ ἐνίστημι πρός ὁ τρίτος πρόσωπον ὁ πληθυντικός ὁ παρατατικός ἢ ἰσοσυλλαβέω ἐθέλω ἢ πλεονοσυλλαβέω · καί ἰσοσυλλαβέω μέν , ὅταν ἄρχω ἀπό σύμφωνος οἷος τύπτω τύπτω , βοῦς βοάω , δῆλος ὅτι Χωρὶς ὁ ἀπό πρόθεσις ἄρχω , καταγράφω γάρ πεντασυλλάβως , καί καταγράφω τετρασύλλαβος · πλεονοσυλλαβέω δέ , ὅταν ἀπό φωνήεις ἄρχω , οἷος ἄγω ἄγω , ἑρμηνεύω ἑρμηνεύω · ἐνταῦθα οὖν ἐν ὁ εἰς μι εἰμί μή γίγνομαι οὗτος ὁ δοκέω διαίρεσις κατά ὁ τρίτος πρόσωπον ὁ πληθυντικός ὁ ἐνίστημι , ὁ ἐναντίος συμβαίνω , ὅσπερ εἰμί ἄτοπος · μέλλω γάρ ἀπό σύμφωνος ἄρχω ὁ τρίτος πρόσωπον ὁ πληθυντικός ὁ ἐνίστημι καί μή ἰσοσυλλαβέω ὁ τρίτος πρόσωπον ὁ πληθυντικός ὁ παρατατικός , ὅσπερ εἰμί ἄτοπος , οἷος τίθημι τίθημι , δίδωμι δίδωμι , ζεύγνυμι ζεύγνυμι · καί πάλιν μέλλω ἀπό φωνήεις ἄρχω ὁ τρίτος πρόσωπον ὁ πληθυντικός ὁ ἐνίστημι καί ἰσοσυλλαβέω ὁ τρίτος πρόσωπον ὁ πληθυντικός ὁ παρατατικός , ὅσπερ εἰμί ἄτοπος , οἶος ἵημι ὁ πέμπω ἵημι καί ἀφίημι ἐν σύνθεσις . οὗτος οὖν χάρις γίγνομαι οὗτος ὁ δοκέω διαίρεσις , ἵνα φυλάσσω ὁ ἀκολουθία οἷος τίθημι τίθημι , δίδωμι δίδωμι , ζεύγνυμι ζεύγνυμι , ὄλλυμι ὄλλυμι . .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-tw-n-ei-s-mi 10.2
πᾶν πρῶτον πρόϲωπον εἰϲ ν λῆγον μετὰ φυϲικῆϲ μακρᾶϲ μὴ ἔχον τὸ μ κλιτικὸν τροπῇ τοῦ ν εἰϲ ϲ ποιεῖ τὸ δεύτερον πρόϲωπον οἷον ἐτύπην ἐτύπηϲ , ἐτύφθην ἐτύφθηϲ , ἐδάμην ἐδάμηϲ · τὸ γὰρ μ οὐκ ἔϲτι κλιτικὸν ἀλλὰ θεματικόν · ἀπὸ γὰρ τοῦ ἐνεϲτῶτοϲ ἔχει αὐτὸ δαμνῶ γάρ ἐϲτιν ὁ ἐνεϲτώϲ · οὕτωϲ οὖν καὶ ἐτίθην ἐτίθηϲ τροπῇ τοῦ ν εἰϲ ϲ καὶ ἵϲτην ἵϲτηϲ καὶ ἐδίδων ἐδίδωϲ καὶ ἐζεύγνυν ἐζεύγνυϲ καὶ ἦν ἀντὶ τοῦ ὑπῆρχον ἦϲ καὶ κατ’ ἐπέκταϲιν τῆϲ θα ϲυλλαβῆϲ ἧϲθα , ὥϲπερ ἔφην ἔφηϲ ἔφηϲθα · τοιοῦτόν ἐϲτι καὶ τὸ οῖϲθα , τὸ γὰρ οἶδα οἴδημι φαϲὶν οἱ Αἰολεῖϲ , εἶτα τούτου τὸ δεύτερον οἴδηϲ καὶ κατ’ ἐπέκταϲιν τῆϲ θα ϲυλλαβῆϲ οἴδηϲθα καὶ κατὰ ϲυγκοπὴν οἶϲθα .
Lemmas: πᾶς πρῶτος πρόσωπον εἰς Ν λήγω μετά φυσικός μακρός μή ἔχω ὁ μ κλιτικός τροπή ὁ Ν εἰς Σ ποιέω ὁ δύο πρόσωπον οἷος τύπτω τύπτω , τύπτω τύπτω , δαμάζω δαμάζω · ὁ γάρ μ οὐ εἰμί κλιτικός ἀλλά θεματικός · ἀπό γάρ ὁ ἐνίστημι ἔχω αὐτός δαμάζω γάρ εἰμί ὁ ἐνίστημι · οὕτως οὖν καί τίθημι τίθημι τροπή ὁ Ν εἰς Σ καί ἵστημι ἵστημι καί δίδωμι δίδωμι καί ζεύγνυμι ζεύγνυμι καί εἰμί ἀντί ὁ ὑπάρχω εἰμί καί κατά ἐπέκτασις ὁ ἀνταπόλλυμι συλλαβή εἰμί , ὥσπερ φημί φημί φημί · τοιοῦτος εἰμί καί ὁ οἶδα , ὁ γάρ οἶδα οἶδα φημί ὁ Αἰολεύς , εἶτα οὗτος ὁ δύο οἰδέω καί κατά ἐπέκτασις ὁ ἀνταπόλλυμι συλλαβή οἶδα καί κατά συγκοπή οἶδα .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-tw-n-ei-s-mi 10.6
ἰϲτέον ὅτι πᾶϲ μέλλων ἀπὸ τῶν εἰϲ μι τρέπων τὴν ϲω εἰϲ ν καὶ τὴν ἄρχουϲαν ἐκτείνων χρονικῶϲ ἢ ϲυλλαβικῶϲ τὸν δεύτερον ἀόριϲτον ποιεῖ οἷον θήϲω ἔθην , βήϲω ἔβην , φήϲω ἔφην , δώϲω ἔδων , γνώϲω ἔγνων , βιώϲω ἐβίυν , ἥϲω ἧν , φύϲω ἔφυν , δύϲω ἔδυν , κλῦμι κλύϲω ἔκλυν , ἐξ οὖ τὸ προϲτακτικὸν κλῦθι , ἅλωμι ἁλώϲω ἥλων ἥλω καὶ κατὰ διάλυϲιν τοῦ η εἰϲ καὶ ᾱ ἑάλων καὶ ἑάλω , ὥϲπερ καὶ ἀπὸ τοῦ ἤγη γίνεται ἐάγη κατὰ διάλυϲιν τοῦ η εἰϲ ε καὶ ᾱ . πάλιν ἵϲτημι ϲτήϲω καὶ ὁ δεύτεροϲ ἀόριϲτοϲ ὁ ἐνεργητικὸϲ ἔϲτην · οὖτοϲ ἐνεργητικὴν μὲν ἔχει φωνήν , παθητικὴν δὲ ϲημαϲίαν καὶ ϲύντοξιν οὕτε γὰρ λέγομεν ἔϲτην ϲε , ἀλλ’ ἔϲτην ὑπὸ ϲοῦ , ὥϲπερ ἐϲτάθην ὑπὸ ϲοῦ .
Lemmas: ἰστέον ὅτι πᾶς μέλλω ἀπό ὁ εἰς μι τρέπω ὁ σός εἰς Ν καί ὁ ἄρχω ἐκτείνω χρονικός ἢ συλλαβικός ὁ δύο ἀόριστος ποιέω οἷος τίθημι ἔθος , βαίνω βαίνω , φημί φημί , δίδωμι ἐσθίω , γιγνώσκω γιγνώσκω , βιόω βιόω , ἵημι ἧμαι , φύω φύω , δύο δύο , κλύω κλύζω κλύω , ἐκ οὖον ὁ προστακτικός κλύω , ἀλάω αλώνω ἁλίσκομαι ἁλίσκομαι καί κατά διάλυσις ὁ ὁ εἰς καί ὅς ἁλίσκομαι καί ἁλίσκομαι , ὥσπερ καί ἀπό ὁ ἡγέομαι γίγνομαι ἄγνυμι κατά διάλυσις ὁ ὁ εἰς ε καί ὅς . πάλιν ἵστημι ἵστημι καί ὁ δύο ἀόριστος ὁ ἐνεργητικός ἵστημι · οὗτος ἐνεργητικός μέν ἔχω φωνή , παθητικός δέ σημασία καί σύντοξιν ἵημι γάρ λέγω ἵστημι σύ , ἀλλά ἵστημι ὑπό σύ , ὥσπερ ἵστημι ὑπό σύ .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-tw-n-ei-s-mi 11.1
ϲημείωϲαι , ὅτι ἐπὶ τῶν εἰϲ μι ἐπὶ δευτέρου ἀορίϲτου φυλάττεται ἡ λήγουϲα αὐτοῦ , ἤγουν τοῦ δευτέρου ἀορίϲτου , ἐν τοῖϲ πληθυντικοῖϲ παραλήγουϲα ἡ αὐτὴ οἷον ἵϲτημι · ὁ β΄ ἀόριϲτοϲ ἔϲτην ἔϲτημεν ἔϲτητε . γνῶμι · ὁ β΄ ἀόριϲτοϲ ἔγνων ἔγνωμεν ἔγνωτε . πλὴν τοῦ ἔθην ἔθεμεν ἔθετε , ἔδων ἔδομεν ἔδοτε , ἧν ἕμεν ἕτε . καὶ διὰ τί πλὴν τούτων διότι , φηϲὶν ὁ τεχνικόϲ , τὰ ἑνικὰ οἶον ἔθην ἔδων ἧν οὐχ εὑρίϲκεται ἐν χρήϲει · τούτου χάριν τὰ πληθυντικὰ αὐτῶν εὑριϲκόμενα ἐν χρήϲει ἐναλλάϲϲεται κείμενα ὡϲ ἔτυχεν .
Lemmas: σημειόω , ὅτι ἐπί ὁ εἰς μι ἐπί δύο ἀόριστος φυλάσσω ὁ λήγω αὐτός , ἤγουν ὁ δύο ἀόριστος , ἐν ὁ πληθυντικός παραλήγω ὁ αὐτός οἷος ἵστημι · ὁ Β΄ ἀόριστος ἵστημι ἵστημι ἵστημι . γιγνώσκω · ὁ Β΄ ἀόριστος γιγνώσκω γιγνώσκω γιγνώσκω . πλήν ὁ ἔθος τίθημι τίθημι , ἐσθίω δίδωμι δίδωμι , ἧμαι ἕμεν ἵημι . καί διά τίς πλήν οὗτος διότι , φημί ὁ τεχνικός , ὁ ἑνικός οἶος ἔθος ἐσθίω ἧμαι οὐ εὑρίσκω ἐν χρῆσις · οὗτος χάρις ὁ πληθυντικός αὐτός εὑρίσκω ἐν χρῆσις ἐναλλάσσω κεῖμαι ὡς τυγχάνω .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-tw-n-ei-s-mi 11.2
πᾶϲ ἐνεϲτὼϲ εἰϲ μι λήγων τρέπων τὴν μι εἰϲ ω καὶ τὴν ἄρχουϲαν ἀποβάλλων , ἐὰν ἔχῃ ὥϲπερ ἀναδιπλαϲιαϲμὸν διά τοῦ ῑ , μέλλων γίνεται οἷον κίχρηι χρήϲω , πίμπλημι πλήϲω , βίβημι βήϲω ( τὸ πορεύομαι ) · ἐάν δὲ μὴ ἔχῃ διπλαϲιαϲμὸν διὰ τοῦ ῑ , οὐκ ἀποβάλλει τὴν ἄρχουϲαν ἐν τῷ μέλλοντι , ἀλλὰ μόνον τροπῇ τῆϲ μι εἰϲ ω γίνεται οἶον φημί φήϲω , δῦμι δύϲω , φῦμι φύϲω , ἐξ οὖ τὸ ἔφυν , κλῦμι κλύϲω , ἐξ οὖ τὸ ἔκλυν , καὶ τὸ προϲτακτικὸν κλῦθι , βίωμι βιώϲω , ἡ γὰρ βι ϲυλλαβὴ ἐνταῦθα οὐκ ἔϲτιν ἀπὸ διπλαϲιαϲμοῦ , ἀπὸ γὰρ τοῦ βιῶ βιοῖϲ γέγονε .
Lemmas: πᾶς ἐνίστημι εἰς μι λήγω τρέπω ὁ μι εἰς εἰμί καί ὁ ἄρχω ἀποβάλλω , ἐάν ἔχω ὥσπερ ἀναδιπλασιασμός διά ὁ Ι , μέλλω γίγνομαι οἷος κιχράω χράω , πίμπλημι πίμπλημι , βίβημι βαίνω ( ὁ πορεύω ) · ἐάν δέ μή ἔχω διπλασιασμός διά ὁ Ι , οὐ ἀποβάλλω ὁ ἄρχω ἐν ὁ μέλλω , ἀλλά μόνος τροπή ὁ μι εἰς εἰμί γίγνομαι οἶος φημί φημί , δῦμι δύο , φῦμος φύω , ἐκ οὖον ὁ φύω , κλύω κλύζω , ἐκ οὖον ὁ κλύω , καί ὁ προστακτικός κλύω , βιάω βιόω , ὁ γάρ βι συλλαβή ἐνταῦθα οὐ εἰμί ἀπό διπλασιασμός , ἀπό γάρ ὁ βιόω βιός γίγνομαι .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-tw-n-ei-s-mi 11.3
Ἰϲτέον δὲ ὅτι τὰ τῆϲ δ΄ ϲυζυγίαϲ τῶν εἰϲ μι ο κλίνεται , εἰ μὴ ἄχρι τοῦ παρατατικοῦ · ὁ δὲ λόγοϲ περὶ τῶν ὑπὲρ δύο ϲυλλαβὰϲ οἷον ζεύγνυμι , ὄμνυμι · τὰ γὰρ διϲύλλαβα κλίνεται καὶ μετὰ τὸν παρατατικὸν οἶον δῦμι δύϲω ἔδυν .
Lemmas: ἰστέον δέ ὅτι ὁ ὁ Δ΄ συζυγία ὁ εἰς μι ὁ κλίνω , εἰμί μή ἄχρι ὁ παρατατικός · ὁ δέ λόγος περί ὁ ὑπέρ δύο συλλαβή οἷος ζεύγνυμι , ὄμνυμι · ὁ γάρ δισύλλαβος κλίνω καί μετά ὁ παρατατικός οἶος δῦμι δύο δύο .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-tw-n-ei-s-mi 11.4
ἰϲτέον ὅτι ὥϲπερ ἐν τοῖϲ εἰϲ μι καθόλου ὁ μέϲοϲ παρακείμενοϲ ἐπιλιμπάνει δι᾿ ἣν εἰρήκαμεν αἰτίαν , οὕτω καὶ ὁ δεύτεροϲ μέλλων ὁ ἐνεργητικὸϲ ὁριϲτικὸϲ καθόλου ἐπιλιμπάνει ἐπὶ τῶν εἰϲ μι διὰ ταύτην τὴν αἰτίαν · ἡνίκα ὁ δεύτεροϲ ἀόριϲτοϲ ἐνδεῖ τοῦ πρώτου ἀορίϲτου , τότε καὶ ὁ δεύτεροϲ μέλλων ἐνδεῖ τοῦ δευτέρου ἀορίϲτου οἶον ἐμύκηϲα ἔμυκον μυκήϲω μυκῶ , ἐβλάϲτηϲα . ἔβλαϲτον βλαϲτήϲω βλαϲτῶ ἰδοὺ ἐπὶ τούτων ἐπειδὴ ὁ δεύτεροϲ ἀόριϲτοϲ ἐνδεῖ τοῦ α΄ ἀορίϲτου , τούτου χάριν ὁ β΄ μέλλων ἐνδεῖ τοῦ β΄ ἀορίϲτου . τούτων οὕτωϲ ἐχόντων , ἐν τοῖϲ εἰϲ μι ἀεὶ ὁ β΄ ἀόριϲτοϲ ἐνδεῖ τοῦ α΄ ἀορίϲτου οἷον ἔϲτηϲα ἔϲτην , ἔγνωϲα ἔγνων , ἔδωκα ἔδων . ἀναγκάζεται οὖν ὁ δεύτεροϲ μέλλων ἐνδεῖν τοῦ δευτέρου ἀορίϲτου · καὶ ἐπειδὴ ἐν τοῖϲ εἰϲ μι ὡϲ ἐπὶ τὸ πλεῖϲτον ὁ δεύτεροϲ ἀόριϲτοϲ οὐχ ὑπερβαίνει τὴν διϲυλλαβίαν οἷον ἔϲτην , ἔγνων , ( πρόϲκειται « ὡϲ ἐπὶ τὸ πλεῖϲτον » διὰ τὸ ἐβίων δευτέρου ἀορίϲτου , ὁ γὰρ ἑάλων ἀπὸ τοῦ ἥλων διϲυλλάβου ἐϲτίν ) ὁ δεύτεροϲ μέλλων εὑρεθήϲεται εἰϲ μονοϲυλλαβίαν περιιϲτάμενοϲ , ὅπερ ἐϲτὶν ἀδύνατον · οὐδέποτε γὰρ δύναται μέλλων μονοϲύλλαβοϲ εὑρίϲκεϲθαι . καὶ καθόλου δὲ οὐδέποτε μονοϲύλλαβον ῥῆμα ὁριϲτικὸν εἰϲ ω λῆγον εὑρίϲκεται ἐν χρήϲει , χωρὶϲ εἰ μὴ εὑρεθῇ δευτέραϲ ϲυζυγίαϲ τῶν περιϲπωμένων οἷον δρῶ , θλῶ , κλῶ , ϲμῶ . πρόϲκειται « ὁριϲτικὸν » διὰ τὸ ἐὰν θῶ , ἐὰν δῶ . πρόϲκειται « εἰϲ ω λῆγον » διὰ τὸ κλεῖϲ καὶ χεῖϲ καὶ ῥεῖϲ διὰ τοῦτο γὰρ ταῦτα κατὰ τὸ τρίτον πρόϲωπον καὶ δεύτερον ϲυναιρούμενα κατὰ τὸ πρῶτον οὐ ϲυναιρεῖται , ἵνα μὴ εὑρεθῇ εἰϲ ω λήγοντα καὶ μονοϲυλλοβοῦντα ὁριϲτικὰ ὄντα καὶ μὴ ὄντα δευτέραϲ ϲυζυγίαϲ τῶν περιϲπωμένων .
Lemmas: ἰστέον ὅτι ὥσπερ ἐν ὁ εἰς μι καθόλου ὁ μέσος παράκειμαι ἐπιλιμπάνω διά ὅς εἴρω αἴτιος , οὗτος καί ὁ δύο μέλλω ὁ ἐνεργητικός ὁριστικός καθόλου ἐπιλιμπάνω ἐπί ὁ εἰς μι διά οὗτος ὁ αἴτιος · ἡνίκα ὁ δύο ἀόριστος ἐνδέω ὁ πρῶτος ἀόριστος , τότε καί ὁ δύο μέλλω ἐνδέω ὁ δύο ἀόριστος οἶος μυκάομαι μυκάομαι μυκάομαι μυκάομαι , βλαστάνω . βλαστάνω βλαστάνω βλαστός ἰδού ἐπί οὗτος ἐπεί ὁ δύο ἀόριστος ἐνδέω ὁ Α΄ ἀόριστος , οὗτος χάρις ὁ Β΄ μέλλω ἐνδέω ὁ Β΄ ἀόριστος . οὗτος οὕτως ἔχω , ἐν ὁ εἰς μι ἀεί ὁ Β΄ ἀόριστος ἐνδέω ὁ Α΄ ἀόριστος οἷος ἵστημι ἵστημι , γιγνώσκω γιγνώσκω , δίδωμι ἐσθίω . ἀναγκάζω οὖν ὁ δύο μέλλω ἐνδέω ὁ δύο ἀόριστος · καί ἐπεί ἐν ὁ εἰς μι ὡς ἐπί ὁ πλεῖστος ὁ δύο ἀόριστος οὐ ὑπερβαίνω ὁ δισυλλαβία οἷος ἵστημι , γιγνώσκω , ( πρόσκειμαι « ὡς ἐπί ὁ πλεῖστος » διά ὁ βιόω δύο ἀόριστος , ὁ γάρ ἁλίσκομαι ἀπό ὁ ἁλίσκομαι δισύλλαβος εἰμί ) ὁ δύο μέλλω εὑρίσκω εἰς μονοσυλλαβία περιίστημι , ὅσπερ εἰμί ἀδύνατος · οὐδέποτε γάρ δύναμαι μέλλω μονοσύλλαβος εὑρίσκω . καί καθόλου δέ οὐδέποτε μονοσύλλαβος ῥῆμα ὁριστικός εἰς εἰμί λήγω εὑρίσκω ἐν χρῆσις , Χωρὶς εἰμί μή εὑρίσκω δύο συζυγία ὁ περισπάω οἷος δράω , θλάω , κλάω , σμάω . πρόσκειμαι « ὁριστικός » διά ὁ ἐάν τίθημι , ἐάν δήω . πρόσκειμαι « εἰς εἰμί λήγω » διά ὁ κλείς καί χέω καί ῥέω διά οὗτος γάρ οὗτος κατά ὁ τρίτος πρόσωπον καί δύο συναιρέω κατά ὁ πρῶτος οὖον συναιρέω , ἵνα μή εὑρίσκω εἰς εἰμί λήγω καί μονοσυλλοβουειντα ὁριστικός εἰμί καί μή εἰμί δύο συζυγία ὁ περισπάω .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-tw-n-ei-s-mi 11.5
ἰϲτέον ὅτι πᾶϲ ἐνεϲτὼϲ ὁριϲτικὸϲ εἰϲ μι λήγων , τροπῇ τῆϲ μι εἰϲ μαι παθητικὸϲ γίνεται μετὰ τοῦ ϲυϲτέλλειν τὴν παραλήγουϲαν πρὸϲ τὴν παραλήγουϲαν τοῦ πρώτου προϲώπου τῶν πληθυντικῶν τῶν ἐνεργητικῶν . καὶ δεῖ γινώϲκειν , ὅτι ἡ μὲν πρώτη ϲυζυγία τῶν εἰϲ μι ϲυϲτέλλει τὴν παραλήγουϲαν διά τοῦ ε οἷον τίθεμαι , ἡ δὲ δευτέρα διὰ τοῦ ᾱ ϲυνεϲταλμένου , ἡ δὲ τρίτη διὰ τοῦ ο , ἡ δὲ δ΄ τὸ δίχρονον μόνον ϲυϲτέλλει · εὐλόγωϲ ἡ μὲν πρώτη ϲυζυγία διὰ τοῦ ε ϲυϲτέλλει τὴν παραλήγουϲαν οἷον τίθημι τίθεμαι , ἐπειδὴ καὶ τὸ πρωτότυπον τὸ ε ἔχει · ἡ δὲ δευτέρα διὰ τοῦ ᾱ , ἐπειδὴ καὶ τὸ πρωτότυπον ἔχει τὸ ᾱ καὶ ἡ τρίτη διὰ τοῦ ο ο , ἐπειδὴ καὶ τὸ πρωτότυπον τὸ ο ἔχει · ἡ δὲ τετάρτη τὸ δίχρονον μόνον ϲυϲτέλλει , ἐπειδὴ καὶ τὸ πρωτότυπον διὰ διχρόνου ϲυνεϲταλμένου ἐϲτί . τούτων οὕτωϲ ἐχόντων , τοῦ εἶμι τοῦ ϲημαίνοντοϲ τὸ πορεύομαι τὸ παθητικὸν ὤφειλεν εἶναι ἴμαι διὰ τοῦ ῑ , ἐπειδὴ καὶ τὸ πληθυντικὸν τὸ ἐνεργητικὸν ἴμεν ἐϲτὶ διὰ τοῦ ῑ · ἀλλ᾿ ἐπειδὴ ἐνταύθα οὐδὲν πλέον ἤμελλε ϲημαίνειν τὸ παθητικὸν τοῦ ἐνεργητικοῦ ( καὶ τὸ παθητικὸν γὰρ ὁμοίωϲ τὸ εἶμι τὸ πορεύομαι ἤμελλε δηλοῦν ) , τούτου χάριν ἐπιλέλοιπε τὸ παθητικόν , ὡϲ τὴν αὐτὴν τῷ ἐνεργητικῷ μέλλον ἔχειν ϲημαϲίαν καὶ ἀπὸ τοῦ εἰμὶ τοῦ ϲημαίνοντοϲ τὸ ὑππάρχω τὸ παθητικὸν ἔμαι ὤφειλεν εἶναι διὰ τοῦ ε , ἐπειδὴ καὶ τὸ πληθυντικὸν τὸ ἐνεργητικὸν ἔμεν ἐϲτὶ διὰ τοῦ ἐ , ὅπερ κατὰ πλεοναϲμὸν τοῦ ϲ γίνεται ἐϲμέν · ἀλλ’ ἐποιδὴ τὰ ὑπαρκτικὰ οὐκ ἔχει παθητικά , τὸ γὰρ ὑπάρχω οὐ κλίνεται εἰϲ παθητικὸν καὶ γίνεται ὑπάρχομαι , τούτου χάριν ἐπιλέλοιπε τὸ ἔμαι .
Lemmas: ἰστέον ὅτι πᾶς ἐνίστημι ὁριστικός εἰς μι λήγω , τροπή ὁ μι εἰς μής παθητικός γίγνομαι μετά ὁ συστέλλω ὁ παραλήγω πρός ὁ παραλήγω ὁ πρῶτος πρόσωπον ὁ πληθυντικός ὁ ἐνεργητικός . καί δεῖ γιγνώσκω , ὅτι ὁ μέν πρῶτος συζυγία ὁ εἰς μι συστέλλω ὁ παραλήγω διά ὁ ε οἷος τίθημι , ὁ δέ δύο διά ὁ ὅς συστέλλω , ὁ δέ τρίτος διά ὁ ὁ , ὁ δέ Δ΄ ὁ δίχρονος μόνος συστέλλω · εὔλογος ὁ μέν πρῶτος συζυγία διά ὁ ε συστέλλω ὁ παραλήγω οἷος τίθημι τίθημι , ἐπεί καί ὁ πρωτότυπος ὁ ε ἔχω · ὁ δέ δύο διά ὁ ὅς , ἐπεί καί ὁ πρωτότυπος ἔχω ὁ ὅς καί ὁ τρίτος διά ὁ ὁ ὁ , ἐπεί καί ὁ πρωτότυπος ὁ ὁ ἔχω · ὁ δέ τέταρτος ὁ δίχρονος μόνος συστέλλω , ἐπεί καί ὁ πρωτότυπος διά δίχρονος συστέλλω εἰμί . οὗτος οὕτως ἔχω , ὁ εἶμι ὁ σημαίνω ὁ πορεύω ὁ παθητικός ὀφείλω εἰμί ἱμάς διά ὁ Ι , ἐπεί καί ὁ πληθυντικός ὁ ἐνεργητικός εἶμι εἰμί διά ὁ Ι · ἀλλά ἐπεί ἐνταῦθα οὐδείς πλέω μέλλω σημαίνω ὁ παθητικός ὁ ἐνεργητικός ( καί ὁ παθητικός γάρ ὁμοίως ὁ εἶμι ὁ πορεύω μέλλω δηλόω ) , οὗτος χάρις ἐπιλείπω ὁ παθητικός , ὡς ὁ αὐτός ὁ ἐνεργητικός μέλλω ἔχω σημασία καί ἀπό ὁ εἰμί ὁ σημαίνω ὁ ὑπάρχω ὁ παθητικός ἐμός ὀφείλω εἰμί διά ὁ ε , ἐπεί καί ὁ πληθυντικός ὁ ἐνεργητικός εἰμί εἰμί διά ὁ εἰ , ὅσπερ κατά πλεονασμός ὁ Σ γίγνομαι εἰμί · ἀλλά ἐποιδέω ὁ ὑπαρκτικός οὐ ἔχω παθητικός , ὁ γάρ ὑπάρχω οὖον κλίνω εἰς παθητικός καί γίγνομαι ὑπάρχω , οὗτος χάρις ἐπιλείπω ὁ ἐμός .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-tw-n-ei-s-mi 11.6
ζητεῖται δὲ περὶ τοῦ ἐπίϲταμαι , ὅτι πόθεν γέγονε ; καὶ λέγει ὁ Ἀπολλώνιοϲ , ὅτι ἀπὸ τοῦ ἵϲτημι γίνεται ἵϲταμαι , καὶ προϲερχομένη ἡ ἐπί πρόθεϲιϲ ὤφειλε τρέψαι τὸ π εἰϲ φ , ἵνα ῇ ἐφίϲταμαι , καὶ γὰρ τὸ ἵϲταμαι δαϲύνεται οἷον καθίϲταμαι , ὑφίϲταμαι , ἀλλὰ γέγονεν ἐπίϲταμαι , τοῦ π φυλαχθέντοϲ Ἰωνικῶϲ · καὶ γὰρ τὸ ἥλιοϲ δαϲύνεται , καὶ ὅμωϲ ἀπηλιώτηϲ Ἰωνικῶϲ ἐπεκράτηϲε λέγεϲθαι διά τοῦ π καὶ οὐκ ἀφηλιώτηϲ διὰ τοῦ καὶ πάλιν ὁ Ἥφαιϲτοϲ δαϲύνεται , καὶ ὅμωϲ « ἐπ’ Ἡφαίϲτοιο θύρῃϲιν » Ἰωνικῶϲ εἶπεν ὁ ποιητήϲ · οὕτωϲ οὖν , ὡϲ εἴρηται , καὶ τὸ ἐπίϲταμαι Ἰωνικῶϲ ἐφύλαξε τὸ π , εἰ οὖν οὕτωϲ γέγονεν ἀπὸ τοῦ ἵϲταμαι · ἢ ἀπὸ τοῦ ἰϲῶ ἴϲημι ὃ ϲημαίνει τὸ γινώϲκω γέγονεν ἴϲαμαι καὶ ἐν πλεοναϲμῷ τοῦ τ ἴϲταμαι καὶ ἐκεῖθεν ἐπίϲταμαι , καὶ εὐλόγωϲ ἐφύλαξε τὸ π τῆϲ ἐπί προθέϲεωϲ , ἐπειδὴ τὸ ἴϲημι ψιλοῦται . ὁ δὲ Φιλόξενοϲ λέγει , ὅτι ἔϲτιν εἴδω εἴϲω ὃ ϲημαίνει τὸ γινώϲκω , ἀφ’ οὖ τὸ ἰϲτόϲ ὃ ϲημαίνει τὸ ἐπιϲτήμων · γράφεται δέ διὰ τοῦ ῑ τὸ ἰϲτόϲ , ἐπειδὴ τὸ εἴδω ἐν ταῖϲ ϲυνθέϲεϲι ταῖϲ ὀνοματικαῖϲ καὶ ταῖϲ παραγογαῖϲ ταῖϲ ὀνοματικαῖϲ ἀποβάλλει τὸ ε οἶον ἴδμων , ἱϲτορία , νῆϊϲ ( ὁ ἄπειροϲ , ὁ τοῦ εἰδέναι ἐϲτερημένοϲ ) , Πολύϊδοϲ ( ἔϲτι δὲ ὄνομα μάντεωϲ ) · τὸ γὰρ εἰδήμων γραφόμενον διὰ τῆϲ ει διφθόγγου οὐκ ἀντίκειται ἡμῖν , ἐπειδὴ οὐκ ἔϲτιν ἀπὸ τοῦ εἴδω βαρυτόνου , ἀλλ’ ἀπὸ περιϲπωμένου τοῦ εἰδῶ εἰδῇϲ εἰδήμων . ἐκ τοῦ οὖν ἰϲτόϲ ὃ ϲημαίνει τὸ ἐπιϲτήμων γέγονεν ἰϲτῶ ἰϲτήϲω ἰϲτήμων καὶ ἐπιϲτήμων , ἐκ τούτου δὲ τοῦ ἰϲτῶ τοῦ ϲημαίνοντοϲ τὸ γινώϲκω γέγονεν ἴϲτημι καὶ ἴϲταμαι καὶ ἐκεῖθεν ἐπίϲταμαι , καὶ εὐλόγωϲ ἐφυλάχθη τὸ π , ἐπειδὴ ψιλοῦται αὕτη ἡ κίνηϲιϲ , ὡϲ ἐκ τοῦ εἴδυ γεγενημένη , ὅπερ ψιλοῦται .
Lemmas: ζητέω δέ περί ὁ ἐπίσταμαι , ὅτι πόθεν γίγνομαι ; καί λέγω ὁ Ἀπολλώνιος , ὅτι ἀπό ὁ ἵστημι γίγνομαι ἵστημι , καί προσέρχομαι ὁ ἐπί πρόθεσις ὀφείλω τρέπω ὁ π εἰς φ , ἵνα ᾗ ἐφίστημι , καί γάρ ὁ ἵστημι δασύνω οἷος καθίστημι , ὑφίστημι , ἀλλά γίγνομαι ἐπίσταμαι , ὁ π φυλάζω ἰωνικός · καί γάρ ὁ ἥλιος δασύνω , καί ὅμως ἀπηλιώτης ἰωνικός ἐπικρατέω λέγω διά ὁ π καί οὐ ἀφηλιώτης διά ὁ καί πάλιν ὁ Ἥφαιστος δασύνω , καί ὅμως « ἐπί Ἥφαιστος θύρα » ἰωνικός εἶπον ὁ ποιητής · οὕτως οὖν , ὡς εἴρω , καί ὁ ἐπίσταμαι ἰωνικός φυλάσσω ὁ π , εἰμί οὖν οὕτως γίγνομαι ἀπό ὁ ἵστημι · ἢ ἀπό ὁ Ἰσώ ἴσημι ὅς σημαίνω ὁ γιγνώσκω γίγνομαι ἴσαμι καί ἐν πλεονασμός ὁ τ ἵστημι καί ἐκεῖθεν ἐπίσταμαι , καί εὔλογος φυλάσσω ὁ π ὁ ἐπί πρόθεσις , ἐπεί ὁ ἴσημι ψιλόω . ὁ δέ Φιλόξενος λέγω , ὅτι εἰμί εἴδω εἴδομαι ὅς σημαίνω ὁ γιγνώσκω , ἀπό οὖον ὁ ἱστός ὅς σημαίνω ὁ Ἐπιστήμων · γράφω δέ διά ὁ Ι ὁ ἱστός , ἐπεί ὁ εἴδω ἐν ὁ σύνθεσις ὁ ὀνοματικός καί ὁ παράγω ὁ ὀνοματικός ἀποβάλλω ὁ ε οἶος Ἴδμων , ἱστορία , νῆϊς ( ὁ ἤπειρος , ὁ ὁ οἶδα στερέω ) , Πολύϊδος ( εἰμί δέ ὄνομα μάντις ) · ὁ γάρ εἰδήμων γράφω διά ὁ ει δίφθογγος οὐ ἀντίκειμαι ἐγώ , ἐπεί οὐ εἰμί ἀπό ὁ εἴδω βαρύτονος , ἀλλά ἀπό περισπάω ὁ οἶδα οἶδα εἰδήμων . ἐκ ὁ οὖν ἱστός ὅς σημαίνω ὁ Ἐπιστήμων γίγνομαι ἵστημι ἰστήσω ἰστήμων καί Ἐπιστήμων , ἐκ οὗτος δέ ὁ ἵστημι ὁ σημαίνω ὁ γιγνώσκω γίγνομαι ἵστημι καί ἵστημι καί ἐκεῖθεν ἐπίσταμαι , καί εὔλογος φυλάσσω ὁ π , ἐπεί ψιλόω οὗτος ὁ κίνησις , ὡς ἐκ ὁ οἶδα γίγνομαι , ὅσπερ ψιλόω .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-tw-n-ei-s-mi 11.7
τὰ ἔχοντα τὴν ἐνεργητικὴν μετοχὴν εἰϲ ϲ μετ’ ὀξείαϲ τάϲεωϲ τροπῇ τοῦ τ τοῦ ἐν τῷ τρίτῳ προϲώπῳ εἰϲ ϲ ποιεῖ τὰ δεύτερα πρόϲωπα οἷον πεποίηται πεποίηϲαι , πεποιηκὼϲ γὰρ ἡ ἐνεργητικὴ μετοχὴ εἰϲ ϲ μετ’ ὀξείαϲ τάϲεωϲ , καὶ δύναται δύναϲαι ὅτι δυνάϲ , καὶ ἐπίϲταται ἐπίϲταϲαι , ὅτι ἐπιϲτάϲ εἰ l . 30 ἐπ’ Ἡφ . θύρῃϲιν etiam ap . Apollon d . adv . p . 562 affertur ; homericus quidem locus non est . καὶ μὴ εὕρηται ἐν χρήϲει τὸ δυνάϲ καὶ ἐπιϲτάϲ · εἰϲὶ δὲ ὡϲ ἀπὸ τοῦ δύνημι καὶ . ἐπίϲτημι , καὶ δύναμαι καὶ ἐπίϲταμαι · τὸ δὲ δύνῃ καὶ ἐπίϲτῃ κατὰ πάθοϲ λέγουϲιν , ὡϲ ἀπὸ τοῦ δύναϲαι καὶ ἐπίϲταϲαι , δύνααι ἐπίϲτααι καὶ Ἰωνικῶϲ δύνεαι καὶ ἐπίϲτεαι , καὶ κατὰ κρᾶϲιν τοῦ ε καὶ ᾱ εἰϲ η δύνῃ καὶ ἐπίϲιῃ , καὶ μένει τὸ ῑ προϲγεγραμμένον .
Lemmas: ὁ ἔχω ὁ ἐνεργητικός μετοχή εἰς Σ μετά ὀξύς τάσις τροπή ὁ τ ὁ ἐν ὁ τρίτος πρόσωπον εἰς Σ ποιέω ὁ δύο πρόσωπον οἷος ποιέω ποιέω , ποιέω γάρ ὁ ἐνεργητικός μετοχή εἰς Σ μετά ὀξύς τάσις , καί δύναμαι δύναμαι ὅτι δύο , καί ἐπίσταμαι ἐπίσταμαι , ὅτι ἐφίστημι εἰμί l . 30 ἐπί Ἡ . θύρα etiam ap . Apollon d . adv . p . 562 affertur ; homericus quidem locus non est . καί μή εὑρίσκω ἐν χρῆσις ὁ δύο καί ἐφίστημι · εἰμί δέ ὡς ἀπό ὁ δύναμαι καί . ἐφίστημι , καί δύναμαι καί ἐπίσταμαι · ὁ δέ δύναμαι καί ἐπίσταμαι κατά πάθος λέγω , ὡς ἀπό ὁ δύναμαι καί ἐπίσταμαι , δύναμαι ἐφίστημι καί ἰωνικός δυνεος καί ἐπίσταμαι , καί κατά κρᾶσις ὁ ε καί ὅς εἰς ὁ δύναμαι καί ἐφίημι , καί μένω ὁ Ι προσγράφω .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-tw-n-ei-s-mi 12.1
ἤμην τὸ ϲημαντικὸν τοῦ ὑπάρχειν ϲπανίωϲ εὑρίϲκεται κατὰ τὴν χρῆϲιν τῶν Ἑλλήνων , οὗ τὰ ὑποδείγματα δίδομεν ἐν τῷ περὶ τῶν εἰϲ μι . ὁ μέντοι ποιητὴϲ οὐκ ἐχρήϲατο .
Lemmas: εἰμί ὁ σημαντικός ὁ ὑπάρχω σπανίως εὑρίσκω κατά ὁ χρῆσις ὁ Ἕλλην , ὅς ὁ ὑπόδειγμα δίδωμι ἐν ὁ περί ὁ εἰς μι . ὁ μέντοι ποιητής οὐ χράω .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-tw-n-ei-s-mi 12.2
ἰϲτέον ὅτι τὸ ἤμην ἐπὶ τοῦ ὑπῆρχον ἀπηγόρευται ἀντὶ γάρ τοῦ ἤμην « ἦν ἐγώ » λέγουϲιν , ὡϲ Ἀριϲτοφάνηϲ ( Plut . 28 ) ἐγὼ θεοϲεβὴϲ καὶ δίκαιοϲ ὢν ἀνὴρ κακῶϲ ἔπραττον , καὶ πένηϲ ἦν εὕρηται γὰρ τὸ ἤμην τὸ ἐπὶ τοῦ ὑπῆρχον , ὡϲ παρ᾿ Εὐριπίδῃ ἐν Ἑλένηϲ ἀπαιτήϲει ( ν . Hel . 931 ) ἐγὼ δὲ προδότιϲ οὐκ ἤμην τέκνον .
Lemmas: ἰστέον ὅτι ὁ εἰμί ἐπί ὁ ὑπάρχω ἀπαγορεύω ἀντί γάρ ὁ εἰμί « εἰμί ἐγώ » λέγω , ὡς Ἀριστοφάνης ( Plut . 28 ) ἐγώ θεοσεβής καί δίκαιος εἰμί ἀνήρ κακῶς πράσσω , καί πένης εἰμί εὑρίσκω γάρ ὁ εἰμί ὁ ἐπί ὁ ὑπάρχω , ὡς παρά Εὐριπίδης ἐν Ἑλένη ἀπαιτέω ( Ν . Hel . 931 ) ἐγώ δέ προδότις οὐ εἰμί τέκνον .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-tw-n-ei-s-mi 12.3
πᾶϲ ἐνεργητικὸϲ παρακείμενοϲ ἐπὶ τῶν εἰϲ μι τρέπων τὴν τελευταίαν ϲυλλαβὴν εἰϲ μαί καὶ τὴν παραλήγουϲαν ϲυϲτέλλων παθητικὸϲ γίνετα οἷον δέδωκα δέδομαι , πέπωκα πέπομαι ( ἐξ οὗ τὸ ἐπόθην καὶ κατεπόθην ) , βέβηκα βέβαμαι ( ἐξ οὖ τὸ ἐβάθην καὶ παρεβάθην ) , ἕϲτηκα , ὅϲον κατὰ τὴν ἀναλογίαν , ἀπὸ τοῦ ἵϲτημι ϲτῶ , καὶ ἕϲταμαι ὁ παθητικὸϲ παρακείμενοϲ . πρόϲκειται « ὅϲον κατὰ τὴν ἀναλογίαν » , ἐπειδὴ ἕϲτακά ἐϲτιν ὁ ἐνεργητικὸϲ παρακείμενοϲ τοῦ ἵϲτημι πρὸϲ ἀντιδιαϲτολὴν τοῦ ἕϲτηκα μέϲου παρακειμένου τοῦ ὄντοϲ ἀπὸ τοῦ ἑϲτήκω ἐνεϲτῶτοϲ , ὡϲ ἐν τοῖϲ προλαβοῦϲιν εἴρηται . τέθεικα τέθεμαι καὶ κατὰ πλεοναϲμὸν τοῦ ῑ τέθειμαι διὰ τῆϲ ει διφθόγγου · οὐ γὰρ δυνάμεθα τὸ τέθειμαι Βοιωτικὸν λέγειν , ὥϲπερ τὸ ἐνεργητικὸν τὸ τέθεικα τὸ διὰ τῆϲ ει διφθόγγου , ἐπειδὴ τὸ μὲν τέθεικα ἐνεργητικὸν τὸ διὰ τῆϲ ει διφθόγγου ἀπὸ τοῦ τέθηκα κοινοῦ γέγονε τοῦ διὰ τοῦ η κατὰ τροπὴν Βοιωτικὴν τοῦ η εἰϲ τὴν ει δίφθογγον ὥϲπερ Λάχηϲ Λάχειϲ · τὸ δὲ παθητικὸν οὐκ ἔϲτι τέθημαι διὰ τοῦ η , ἵνα τὸ τέθειμαι τὸ διὰ τῆϲ ει διφθόγγου Βοιωτικὸν εἴπωμεν κατὰ κρᾶϲιν ( leg . τροπὴν ) τοῦ η εἰϲ τὴν ει δίφθογγον .
Lemmas: πᾶς ἐνεργητικός παράκειμαι ἐπί ὁ εἰς μι τρέπω ὁ τελευταῖος συλλαβή εἰς μαί καί ὁ παραλήγω συστέλλω παθητικός γίνος οἷος δίδωμι δίδωμι , πίνω πίνω ( ἐκ ὅς ὁ πίνω καί καταπίνω ) , βαίνω βαίνω ( ἐκ οὖον ὁ βαίνω καί παραβαίνω ) , ἵστημι , ὅσος κατά ὁ ἀναλογία , ἀπό ὁ ἵστημι ἵστημι , καί ἵστημι ὁ παθητικός παράκειμαι . πρόσκειμαι « ὅσος κατά ὁ ἀναλογία » , ἐπεί ἵστημι εἰμί ὁ ἐνεργητικός παράκειμαι ὁ ἵστημι πρός ἀντιδιαστολή ὁ ἵστημι μέσος παράκειμαι ὁ εἰμί ἀπό ὁ ἵστημι ἐνίστημι , ὡς ἐν ὁ προλαμβάνω εἴρω . τίθημι τίθημι καί κατά πλεονασμός ὁ Ι τίθημι διά ὁ ει δίφθογγος · οὖον γάρ δύναμαι ὁ τίθημι Βοιωτικός λέγω , ὥσπερ ὁ ἐνεργητικός ὁ τίθημι ὁ διά ὁ ει δίφθογγος , ἐπεί ὁ μέν τίθημι ἐνεργητικός ὁ διά ὁ ει δίφθογγος ἀπό ὁ τίθημι κοινός γίγνομαι ὁ διά ὁ ὁ κατά τροπή Βοιωτικός ὁ ὁ εἰς ὁ ει δίφθογγος ὥσπερ Λάχης Λάχεις · ὁ δέ παθητικός οὐ εἰμί τίθημι διά ὁ ὁ , ἵνα ὁ τίθημι ὁ διά ὁ ει δίφθογγος Βοιωτικός εἶπον κατά κρᾶσις ( leg . τροπή ) ὁ ὁ εἰς ὁ ει δίφθογγος .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-tw-n-ei-s-mi 12.5
ἀόριϲτοϲ δεύτεροϲ ἐν τοῖϲ παθητικοῖϲ τῶν εἰϲ μι οὐκ ἔϲτιν , ἐπειδὴ προελήφθη ὁ χρόνοϲ ἐν τοῖϲ ἐνεργητικοῖϲ · καὶ γὰρ δεύτεροϲ ἀόριϲτοϲ ὁ παθητικὸϲ μακροκαταληκτεῖν θέλει . ἐπειδὴ οὖν ὁ δεύτεροϲ ἀόριϲτοϲ ἐνεργητικὸϲ μακροκαταληκτεῖ ἐν τοῖϲ εἰϲ μι οἶον ἔϲτην , ἔγνων , ἔδων , τούτου χάριν ὡϲ προληφθέντοϲ τοῦ χρόνου , ἤγουν τῆϲ μακροκαταληξίαϲ , ἐν τοῖϲ ἐνεργητικοῖϲ , ἐπιλέλοιπε τὸ παθητικόν .
Lemmas: ἀόριστος δύο ἐν ὁ παθητικός ὁ εἰς μι οὐ εἰμί , ἐπεί προλαμβάνω ὁ χρόνος ἐν ὁ ἐνεργητικός · καί γάρ δύο ἀόριστος ὁ παθητικός μακροκαταληκτέω ἐθέλω . ἐπεί οὖν ὁ δύο ἀόριστος ἐνεργητικός μακροκαταληκτέω ἐν ὁ εἰς μι οἶος ἵστημι , γιγνώσκω , ἐσθίω , οὗτος χάρις ὡς προλαμβάνω ὁ χρόνος , ἤγουν ὁ μακροκαταληξία , ἐν ὁ ἐνεργητικός , ἐπιλείπω ὁ παθητικός .