aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-tw-n-ei-s-mi 10.4
ἐπὶ τῶν εἰϲ μι ἐκ τοῦ μέλλοντοϲ κανονίζεται ἡ ἄρχουϲα τοῦ παρακειμένου . ἔϲτιν οὖν θήϲω ὁ μέλλων καὶ τέθηκα ὁ παρακείμενοϲ διὰ τοῦ η ὥϲπερ ποιήϲω πεποίηκα καὶ κατὰ τροπὴν Βοιωτικὴν τοῦ η εἰϲ τὴν ει δίφθογγον γέγονε τέθεικα διὰ τῆϲ ει διφθόγγου ὥϲπερ ἥρωεϲ , εἴρωεϲ · οὕτωϲ δὲ καὶ ἐπεκράτηϲε γράφεϲθαι · ὁ μέντοι τέθειμαι παρακείμενοϲ παθητικὸϲ οὐ κατὰ Βοιωτοὺϲ ἔχει τὴν ει δίφθογγον , ὥϲπερ ὁ τέθεικα ἐνεργητικὸϲ παρακείμενοϲ · οὐδὲ γὰρ ἔχει ἐν τῇ παραληγούϲῃ τὸ η , ἵνα τραπῇ Βοιωτικῶϲ τὸ η εἰϲ τὴν ει δίφθογγον , ὥϲπερ ἐπὶ τοῦ τέθεικα , ἀλλ’ ἀπὸ τοῦ τέθεμαι ἀναλόγωϲ κατὰ πλεοναϲμὸν τοῦ ι γέγονε τέθειμαι . τούτων οὕτωϲ ἐχόντων , ἀπὸ τοῦ ἵϲτημι ϲτήϲω ὤφειλεν εἶναι ὁ ἐνεργητικὸϲ παρακείμενοϲ ἕϲτηκα διὰ τοῦ η , ἐπειδὴ καὶ ὁ μέλλων τὸ η ἔχει οἷον ϲτήϲω ὥϲπερ ποιήϲω πεποίηκα · οὐ λέγομεν δὲ οὕτωϲ ἀλλὰ ἕϲτακα διὰ τοῦ α . ἔϲτι δὲ εἰπεῖν τὴν ἀπολογίαν ταύτην ἔϲτιν ἑϲτήκω ὁ ἐνεϲτώϲ , ὅϲτιϲ φωνὴν μὲν ἔχει ἐνεργητικὴν , πάθοϲ δὲ ϲημαίνει ( οὐδὲν γὰρ ϲημαίνει τὸ ἑϲτήκω ἄλλο Ι ἀλλά τὸ ἵϲταμαι ἐγώ ) , ἐξ οὗ ὁ μέλλων ἑϲτήξω καὶ τὸ ἀπαρέμφατονἑϲτήξειν , ὡϲ παρὰ Καλλιμάχῳ ( Η . Ap . 15 ) ἑϲτήξειν δὲ τὸ τεῖχοϲ ἐπ’ ἀρχαίοιϲι θεμέθλοιϲ . τούτου τοῦ ἑϲτήκω ὁ μέϲοϲ παρακείμενοϲ ἕϲτηκά ἐϲτι , διὰ μὲν ϲυμφώνου τοῦ ἐνεϲτῶτοϲ ἀναλόγωϲ ἐκφερόμενοϲ ( τοῦτο γὰρ ἴδιον τῶν μέϲων παρακειμένων ) , ἡμαρτημένοϲ δὲ κατὰ τὴν ἄρχουϲαν , καθὸ οὐκ ἐμεγεθύνθη χρονικῶϲ τὸ γὰρ ε διχῶϲ πέφυκε μεγεθύνεϲθαι · ἢ γὰρ διὰ τῆϲ προϲθήκηϲ τοῦ ι οἷον ἔχω εἶχον , ἕλκω ( ἷλκον , διὰ τοῦ τρέπεϲθαι εἰϲ η οἷον ἐλεῶ ἠλέουν . ἵνα οὖν μὴ ϲυνεμπέϲῃ τῷ ἕϲτηκα μέϲῳ παρακειμένῳ , τῷ ὄντι ἀπὸ τοῦ ἑϲτήκω ἐνεϲτῶτοϲ , ὁ ἕϲτηκα ὁ ἐνεργητικὸϲ παρακείμενοϲ ὁ ὢν ἀπὸ τοῦ ἵϲτημι ἐνεϲτῶτοϲ τούτου χάριν πρὸϲ ἀντιδιαϲτολὴν ἐκείνου διὰ τοῦ α ἐξενέχθη κατὰ τὴν παραλήγουϲαν .
Lemmas: ἐπί ὁ εἰς μι ἐκ ὁ μέλλω κανονίζω ὁ ἄρχω ὁ παράκειμαι . εἰμί οὖν τίθημι ὁ μέλλω καί τίθημι ὁ παράκειμαι διά ὁ ὁ ὥσπερ ποιέω ποιέω καί κατά τροπή Βοιωτικός ὁ ὁ εἰς ὁ ει δίφθογγος γίγνομαι τίθημι διά ὁ ει δίφθογγος ὥσπερ ἥρως , εἴρω · οὕτως δέ καί ἐπικρατέω γράφω · ὁ μέντοι τίθημι παράκειμαι παθητικός οὖον κατά Βοιωτός ἔχω ὁ ει δίφθογγος , ὥσπερ ὁ τίθημι ἐνεργητικός παράκειμαι · οὐδέ γάρ ἔχω ἐν ὁ παραλήγω ὁ ὁ , ἵνα τρέπω Βοιωτικός ὁ ὁ εἰς ὁ ει δίφθογγος , ὥσπερ ἐπί ὁ τίθημι , ἀλλά ἀπό ὁ τίθημι ἀνάλογος κατά πλεονασμός ὁ ι γίγνομαι τίθημι . οὗτος οὕτως ἔχω , ἀπό ὁ ἵστημι ἵστημι ὀφείλω εἰμί ὁ ἐνεργητικός παράκειμαι ἵστημι διά ὁ ὁ , ἐπεί καί ὁ μέλλω ὁ ὁ ἔχω οἷος ἵστημι ὥσπερ ποιέω ποιέω · οὖον λέγω δέ οὕτως ἀλλά ἵστημι διά ὁ ὅς . εἰμί δέ εἶπον ὁ ἀπολογία οὗτος εἰμί ἵστημι ὁ ἐνίστημι , ὅστις φωνή μέν ἔχω ἐνεργητικός , πάθος δέ σημαίνω ( οὐδείς γάρ σημαίνω ὁ ἵστημι ἄλλος Ι ἀλλά ὁ ἵστημι ἐγώ ) , ἐκ ὅς ὁ μέλλω ἵστημι καί ὁ ἀπαρέμφατος , ὡς παρά Καλλίμαχος ( ὁ . Ap . 15 ) ἵστημι δέ ὁ τεῖχος ἐπί ἀρχαῖος θέμεθλα . οὗτος ὁ ἵστημι ὁ μέσος παράκειμαι ἵστημι εἰμί , διά μέν σύμφωνος ὁ ἐνίστημι ἀνάλογος ἐκφέρω ( οὗτος γάρ ἴδιος ὁ μέσος παράκειμαι ) , ἁμαρτάνω δέ κατά ὁ ἄρχω , καθό οὐ μεγεθύνω χρονικός ὁ γάρ ε διχῶς φύω μεγεθύνω · ἢ γάρ διά ὁ προσθήκη ὁ ι οἷος ἔχω ἔχω , ἕλκω ( ἕλκω , διά ὁ τρέπω εἰς ὁ οἷος ἐλεέω ἐλεέω . ἵνα οὖν μή συμπίπτω ὁ ἵστημι μέσος παράκειμαι , ὁ εἰμί ἀπό ὁ ἵστημι ἐνίστημι , ὁ ἵστημι ὁ ἐνεργητικός παράκειμαι ὁ εἰμί ἀπό ὁ ἵστημι ἐνίστημι οὗτος χάρις πρός ἀντιδιαστολή ἐκεῖνος διά ὁ ὅς ἐκφέρω κατά ὁ παραλήγω .