aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-tw-n-ei-s-mi 12.4
ἰϲτέον ὅτι ἀπὸ τοῦ τέθειμαι παρακειμένου , ὁ γὰρ τέθειμαι κατὰ πλεοναϲμὸν ἔχει τὸ ῑ , γέγονεν ὁ παθητικὸϲ πρῶτοϲ ἀόριϲτοϲ ἐτέθην τροπῇ τῆϲ μαι εἰϲ θην καὶ ἀποβολῇ τοῦ κατ’ ἀρχὴν ϲυμφώνου δεῖ δὲ γινώϲκειν , ὅτι ἀπὸ τοῦ τέθειμαι παρακειμένου τραπείϲηϲ τῆϲ μαι ϲυλλαβῆϲ εἰϲ θην ἐθέθην ὤφειλεν εἶναι ὁ παθητικὸϲ πρῶτοϲ ἀόριϲτοϲ · ἀλλὰ διὰ τὴν κακοφωνίαν τῆϲ ἐπαλληλίαϲ τοῦ δαϲέωϲ θ τροπὴ παρηκολούθηϲε τοῦ πρώτου θ εἰϲ τ καὶ γέγονεν ἐτέθην ὥϲπερ τὸ τέθυμαι ἐθύθην καὶ ἐτύθην . εἰ δέ τιϲ εἴποι , διὰ τί γὰρ τὸ πρῶτον θ ἐτράπη , καὶ μὴ τὸ τελευταῖον λέγομεν ὅτι οὐκ ἠδύνατο τὸ τελευταῖον θ τραπῆναι , ἐπειδὴ ὁ πρῶτοϲ ἀόριϲτοϲ ὁ παθητικὸϲ εἰϲ θην θέλει λήγειν οἶον ἐτύφθην . τούτων οὕτωϲ ἐχόντων , τὸ ἐγνώϲθην καὶ ἠδυνάϲθην καὶ ἐδυνήθην , μακρᾷ παραληγόμενα , οὐκ ἔϲτιν ἀπὸ τῶν εἰϲ μι ἀλλ’ ἀπὸ τῶν εἰϲ ω · εἰ γὰρ ῆϲαν ἀπὸ τῶν εἰϲ μι οὕτωϲ ἤμελλον εἶναι · γνῶμι γνώϲω ἔγνωκα ἔγνομαι ἐγνόθην διὰ τοῦ ο ὥϲπερ δίδωμι δώϲω δέδωκα δέδομαι ἐδόθην , πῶμι πώϲω πέπωκα πέπομαι ἐπόθην , καὶ πάλιν ἀπὸ τοῦ δύνημι δυνήϲω δεδύνηκα εἶχεν εἶναι δεδύναμαι ἐδυνάθην ὥϲπερ βίβημι βήϲω βέβηκα βέβαμαι καὶ ἐβόθην , ἐξ οὖ τὸ παρεβάθην ἀλλ᾿ , ὡϲ εἴρηται , ἀπὸ τῶν εἰϲ ω ἐϲτίν καὶ τὸ μὲν ἐγνώϲθην γέγονε τοῦτον τὸν τρόπον · ἔϲτι γνώω τῆϲ ἕκτηϲ ϲυζυγίαϲ , ἐξ οὗ τὸ ὑποτακτικὸν παρὰ τῷ ποιητῇ ( Α 302 ) ἵνα γνώωϲι καὶ οἵδε καὶ τούτου ὁ μέλλων γνώϲω εἶτα ὁ παροκείμενοϲ ὁ ἐνεργητικὸϲ ἔγνωκα , ὁ παθητικὸϲ ἔγνωϲμαι , καὶ λοιπὸν ὁ παθητικὸϲ πρῶτοϲ ἀόριϲτοϲ ἐγνώϲθην . τὸ δὲ ἠδυνάϲθην γέγονε τοῦτον τὸν τρόπον · ὡϲ ἀπὸ τοῦ δυνάζω δυνάϲω δεδύνακα δεδύναϲμαι ἐδυνάϲθην , ὥϲπερ φράζω φράϲω πέφρακα πέφραϲμαι ἐφράϲθην καὶ κατὰ ἔκταϲιν Ἀττικὴν τοῦ ε εἰϲ τὸ η δυνάϲθην ὥϲπερ ἔμελλον ἤμελλον · πάλιν ὡϲ ἀπὸ τοῦ δυνῶ δυνᾷϲ περιϲπωμένου τῆϲ δευτέραϲ ϲυζυγίαϲ γίνεται δυνήϲω δεδύνηκα δεδύνημαι ἐδυνήθην , καὶ κατὰ ἔκταϲιν Ἀττικὴν τοῦ ἔ εἰϲ τὸ η ἠδυνήθην .
Lemmas: ἰστέον ὅτι ἀπό ὁ τίθημι παράκειμαι , ὁ γάρ τίθημι κατά πλεονασμός ἔχω ὁ Ι , γίγνομαι ὁ παθητικός πρῶτος ἀόριστος τίθημι τροπή ὁ μής εἰς θην καί ἀποβολή ὁ κατά ἀρχή σύμφωνος δεῖ δέ γιγνώσκω , ὅτι ἀπό ὁ τίθημι παράκειμαι τέρπω ὁ μής συλλαβή εἰς θην θέω ὀφείλω εἰμί ὁ παθητικός πρῶτος ἀόριστος · ἀλλά διά ὁ κακοφωνία ὁ επαλληλία ὁ δασύς θ τροπή παρακολουθέω ὁ πρῶτος θ εἰς τ καί γίγνομαι τίθημι ὥσπερ ὁ θύω θύω καί θύω . εἰμί δέ τις εἶπον , διά τίς γάρ ὁ πρῶτος θ τρέπω , καί μή ὁ τελευταῖος λέγω ὅτι οὐ δύναμαι ὁ τελευταῖος θ τρέπω , ἐπεί ὁ πρῶτος ἀόριστος ὁ παθητικός εἰς θην ἐθέλω λήγω οἶος τύπτω . οὗτος οὕτως ἔχω , ὁ γιγνώσκω καί δύναμαι καί δύναμαι , μακρός παραλήγω , οὐ εἰμί ἀπό ὁ εἰς μι ἀλλά ἀπό ὁ εἰς εἰμί · εἰμί γάρ ἁνδάνω ἀπό ὁ εἰς μι οὕτως μέλλω εἰμί · γιγνώσκω γιγνώσκω γιγνώσκω γιγνώσκω γιγνώσκω διά ὁ ὁ ὥσπερ δίδωμι δίδωμι δίδωμι δίδωμι δίδωμι , πάω πίνω πίνω πίνω πίνω , καί πάλιν ἀπό ὁ δύναμαι δύναμαι δύναμαι ἔχω εἰμί δύναμαι δύναμαι ὥσπερ βίβημι βαίνω βαίνω βαίνω καί βοάω , ἐκ οὖον ὁ παραβαίνω ἀλλά , ὡς εἴρω , ἀπό ὁ εἰς εἰμί εἰμί καί ὁ μέν γιγνώσκω γίγνομαι οὗτος ὁ τρόπος · εἰμί γιγνώσκω ὁ ἕκτος συζυγία , ἐκ ὅς ὁ ὑποτακτικόν παρά ὁ ποιητής ( Α 302 ) ἵνα γιγνώσκω καί ὅδε καί οὗτος ὁ μέλλω γιγνώσκω εἶτα ὁ παροικέω ὁ ἐνεργητικός γιγνώσκω , ὁ παθητικός γιγνώσκω , καί λοιπός ὁ παθητικός πρῶτος ἀόριστος γιγνώσκω . ὁ δέ δύναμαι γίγνομαι οὗτος ὁ τρόπος · ὡς ἀπό ὁ δυνάζω δύναμαι δυνάζω δύναμαι δύναμαι , ὥσπερ φράζω φράζω φράζω φράζω φράζω καί κατά ἔκτασις Ἀττική ὁ ε εἰς ὁ ὁ δύναμαι ὥσπερ μέλλω μέλλω · πάλιν ὡς ἀπό ὁ δύο δύο περισπάω ὁ δύο συζυγία γίγνομαι δύναμαι δύναμαι δύναμαι δύναμαι , καί κατά ἔκτασις Ἀττική ὁ ἔ εἰς ὁ ὁ δύναμαι .