aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-tw-n-ei-s-mi pro.1
τὰ εἰϲ μι ὑπέλαβον τινὲϲ Αἰολικὰ εἶναι , ἐπειδὴ πολλὰ παῤ αὐτῶν εὑρίϲκεται εἰϲ μι , τὸ γὰρ γελῶ γέλαιμι λέγουϲι καὶ τὸ δοκιμῶ δοκίμωμι ἐπειδὴ γὰρ οἱ Αἰολεῖϲ βαρυντικοί εἰϲι ( τὸ γὰρ Ἀτρεύϲ Ἄτρευϲ λέγουϲι ) , τὰ δὲ εἰϲ μι ἀποϲτρέφεται τὴν ὀξεῖαν τάϲιν , εἶμι ὃ ϲημαίνει τὸ πορεύομαι , χωρίϲ τοῦ εἰμί τοῦ ϲημαίνοντοϲ τὸ ὑπάρχω καὶ τοῦ φημί καί τοῦ ἠμί τοῦ ϲημαίνοντοϲ τὸ λέγω , ὅπερ ἀπὸ τοῦ φημί γέγονε κατὰ ἀποβολὴν τοῦ φ , τούτου χάριν οἱ Αἰολεῖϲ τὰ εἰϲ ω περιϲπώμενα μεταποιοῦϲιν εἰϲ μι , ἵνα μεταδιώξωϲι χαρακτῆρα ἀποϲτρεφόμενον τὴν ὀξεῖαν τάϲιν . ἰϲτέον δὲ ὅτι ἐλέγχεται ἀπὸ πλείϲτων μὴ ὄντα Αἰολικά · καὶ γὰρ ἀπὸ τόνου καὶ ἀπὸ κλίϲεωϲ καὶ ἀπὸ γραφῆϲ καὶ ἀπὸ πνεύματοϲ καὶ ἀπὸ ποϲότητοϲ ϲυλλαβῶν καὶ ἀπὸ τῶν πρωτοτύπων . καὶ ἀπὸ μὲν τοῦ τόνου , ὅτι πᾶϲαν λέξιν ὑπὲρ μίαν ϲυλλαβὴν παρ’ ἡμῖν ὀξύτονον βαρύνουϲι , χωρὶϲ τῶν προθέϲεων καὶ τῶν ϲυνδέϲμων οἷον Ἀχιλλεύϲ , ϲοφόϲ , Ἀχίλλευϲ , ϲόφοϲ · τὸ δὲ ἠμί καὶ τὸ φημί ὀξύνεται , δῆλον οὖν ὅτι οὐκ ἔϲτι Αἰολικά . πρόϲκειται « χωρὶϲ τῶν προθέϲεων καὶ τῶν ϲυνδέϲμων » , ἐπειδὴ ἐπὶ τούτων οἱ Αἰολεῖϲ φυλάττουϲι τὴν ὀξεῖαν τάϲιν οἶον ἀνά , κατά , ἀτάρ , αὐτάρ . ἀπὸ δὲ κλίϲεωϲ δείκνυται μὴ ὄντα Αἰολικὰ τὰ εἰϲ μι , ὅτι τὰ εἰϲ μι ἐν τῷ δευτέρῳ προϲώπῳ παρ’ ἡμῖν προϲλαμβάνοντα τὸ ῑ τὸ τρίτον ποιεῖ οἷον τίθημι τίθηϲ τίθηϲι τὰ δὲ Αἰολικὰ ἀποβολῇ τοῦ ϲ ποιεῖ τὰ τρίτα οἷον γέλαιμι γέλαιϲ γέλαι δῆλον οὖν ὅτι οὐκ ἔϲτιν Αἰολικά . ἀπὸ γραφῆϲ δέ , ὅτι τὰ εἰϲ μι οὐ θέλει παρ’ ἡμῖν διφθόγγῳ παραλήγεϲθαι οἶον τίθημι , δίδωμι · ϲεϲημειωμένου τοῦ εἰμί τοῦ ϲημαίνοντοϲ τὸ ὑπάρχω καὶ τοῦ εἶμι τοῦ ϲημαίνοντοϲ τὸ πορεύομαι · παρὰ δὲ τοῖϲ Αἰολεῦϲι πολλὰ εὑρίϲκεται διφθόγγῳ παραληγόμενα οἶον ἵϲταιμι , κίχραιμι , γέλαιμι διὰ τῆϲ αι διφθόγγου δῆλον οὖν ὅτι οὐκ ἐϲτιν Αἰολικά . ἀπὸ πνεύματοϲ δέ , ὅτι οἱ Αἰολεῖϲ ψιλωτικοί ἐϲτιν οἷον ὔμμεϲ , ἄμμιν · τὸ δὲ ἵημι καὶ ἵϲτημι δαϲύνεται · ἄρα οὐκ ἔϲτι τὰ εἰϲ μι Αἰολικά . ἀπὸ ποϲότητοϲ δὲ ϲυλλαβῶν , ὅτι οὐδέποτε παρ’ ἡμῖν τὰ εἰϲ μι ἁπλᾶ ὄντα ὑπερβαίνει . τὰϲ τρεῖϲ ϲυλλαβὰϲ οἶον τίθημι , δίδωμι , ὄμνυμι , χωρὶϲ τοῦ ὀρέγνυμι καὶ κορέννυμι καὶ πετάννυμι καὶ ὀμόργνυμι καὶ ὀνίνημι ὃ ϲημαίνει τὸ ὠφελῶ · παρὰ δὲ τοῖϲ Αἰολεῦϲι πολλάκιϲ εὑρίϲκεται εἰϲ μι ὑπερβαίνοντα τὰϲ τρεῖϲ ϲυλλαβὰϲ οἷον ἐλευθέρωμι , δοκίμωμι · δῆλον οὖν οὐκ ἔϲτιν Αἰολικὰ τὰ εἰϲ μι . πρόϲκειται « ἁπλᾶ ὄντα » διὰ τὸ ἀποδίδωμι καὶ ϲυνίϲτημι καὶ ἀποτίθημι · ταῦτα γὰρ ὑπερβαίνει τὰϲ τρεῖϲ ϲυλλαβὰϲ ἀλλ’ οὐκ ἔϲτιν ἁπλᾶ . ἀπὸ τῶν πρωτοτύπων δείκνυται , ὅτι οὐδέποτε παρὰ τοῖϲ Αἰολεῦϲιν ἀπὸ βαρυτόνων γίνεται τὰ εἰϲ μι , ἀλλ’ ἀπὸ τῶν περιϲπωμένων οἶον ἐλευθερῶ ἐλευθέρωμι , δοκιψιῶ δοκίμωμι , γελῶ γέλαιμι · καὶ ἡ αἰτία δήλη ἐϲτίν · ἐπειδὴ γάρ , ὡϲ προείρηται , οἱ Αἰολεῖϲ βαρυντικοί εἰϲι , τὰ δὲ εἰϲ μι ἀποϲτρέφεται τὴν ὀξεῖαν τάϲιν , χωρὶϲ τοῦ φημί καὶ ἠμί καὶ εἰμί τὸ ὑπάρχω , τούτου χάριν τὰ εἰϲ υ περιϲπώμενα μεταποιοῦϲιν εἰϲ μι , ἵνα μεταδιώξωϲι χαρακτῆρα ἀποϲτρεφόμενον τήν ὀξεῖαν τάϲιν ἐπὶ γὰρ τῶν βαρυτόνων οὐδὲν τοιοῦτον ποιοῦϲιν , ἐπειδὴ καὶ χωρὶϲ τοῦ ποιῆϲαι ταῦτα εἰϲ μι τὸ ϲπουδαζόμενον ἔχουϲι , φημὶ δὴ τὴν βαρεῖαν τάϲιν · παρ’ ἡμῖν δὲ καὶ ἀπὸ βαρυτόνων γίνεται τὰ εἰϲ μι ὡϲ τὸ ἀπὸ τῆϲ ἕκτηϲ ϲυζυγίαϲ οἶον ζευγνύω ζεύγνυμι · ἄρα οὖν οὐκ ἔϲτιν Αἰολικά . δέδεικται οὖν διὰ πάντων , ὅτι τὰ εἰϲ μι οὐκ ἔϲτιν Αἰολικά .
Lemmas: ὁ εἰς μι ὑπολαμβάνω τις Αἰολικός εἰμί , ἐπεί πολύς παρά αὐτός εὑρίσκω εἰς μι , ὁ γάρ γελάω γελάω λέγω καί ὁ δοκιμάζω δοκίμωμι ἐπεί γάρ ὁ Αἰολεύς βαρυντικός εἰμί ( ὁ γάρ Ἀτρεύς Ἀτρεύς λέγω ) , ὁ δέ εἰς μι ἀποστρέφω ὁ ὀξύς τάσις , εἶμι ὅς σημαίνω ὁ πορεύω , χωρίς ὁ εἰμί ὁ σημαίνω ὁ ὑπάρχω καί ὁ φημί καί ὁ ἠμί ὁ σημαίνω ὁ λέγω , ὅσπερ ἀπό ὁ φημί γίγνομαι κατά ἀποβολή ὁ φ , οὗτος χάρις ὁ Αἰολεύς ὁ εἰς εἰμί περισπάω μεταποιέω εἰς μι , ἵνα μεταδιώκω χαρακτήρ ἀποστρέφω ὁ ὀξύς τάσις . ἰστέον δέ ὅτι ἐλέγχω ἀπό πλεῖστος μή εἰμί Αἰολικός · καί γάρ ἀπό τόνος καί ἀπό κλίσις καί ἀπό γραφεύς καί ἀπό πνεῦμα καί ἀπό ποσότης συλλαβή καί ἀπό ὁ πρωτότυπος . καί ἀπό μέν ὁ τόνος , ὅτι πᾶς λέξις ὑπέρ εἷς συλλαβή παρά ἐγώ ὀξύτονος βαρύνω , Χωρὶς ὁ πρόθεσις καί ὁ σύνδεσμος οἷος Ἀχιλλεύς , σοφός , Ἀχιλλεύς , Σόφος · ὁ δέ ἠμί καί ὁ φημί ὀξύνω , δῆλος οὖν ὅτι οὐ εἰμί Αἰολικός . πρόσκειμαι « Χωρὶς ὁ πρόθεσις καί ὁ σύνδεσμος » , ἐπεί ἐπί οὗτος ὁ Αἰολεύς φυλάσσω ὁ ὀξύς τάσις οἶος ἀνά , κατά , ἀτάρ , αὐτάρ . ἀπό δέ κλίσις δείκνυμι μή εἰμί Αἰολικός ὁ εἰς μι , ὅτι ὁ εἰς μι ἐν ὁ δύο πρόσωπον παρά ἐγώ προσλαμβάνω ὁ Ι ὁ τρίτος ποιέω οἷος τίθημι τίθημι τίθημι ὁ δέ Αἰολικός ἀποβολή ὁ Σ ποιέω ὁ τρίτος οἷος γελάω γέλα γέλα δῆλος οὖν ὅτι οὐ εἰμί Αἰολικός . ἀπό γραφεύς δέ , ὅτι ὁ εἰς μι οὖον ἐθέλω παρά ἐγώ δίφθογγος παραλήγω οἶος τίθημι , δίδωμι · σημειόω ὁ εἰμί ὁ σημαίνω ὁ ὑπάρχω καί ὁ εἶμι ὁ σημαίνω ὁ πορεύω · παρά δέ ὁ Αἰολεύς πολύς εὑρίσκω δίφθογγος παραλήγω οἶος ἵστημι , κιχράω , γελάω διά ὁ ὁ δίφθογγος δῆλος οὖν ὅτι οὐ εἰμί Αἰολικός . ἀπό πνεῦμα δέ , ὅτι ὁ Αἰολεύς ψιλωτικός εἰμί οἷος ὑμεῖς , ἡμεῖς · ὁ δέ ἵημι καί ἵστημι δασύνω · ἄρα οὐ εἰμί ὁ εἰς μι Αἰολικός . ἀπό ποσότης δέ συλλαβή , ὅτι οὐδέποτε παρά ἐγώ ὁ εἰς μι ἁπλόος εἰμί ὑπερβαίνω . ὁ τρεῖς συλλαβή οἶος τίθημι , δίδωμι , ὄμνυμι , Χωρὶς ὁ ὀρέγνυμι καί κορέννυμι καί πετάννυμι καί ὀμόργνυμι καί ὀνίνημι ὅς σημαίνω ὁ ὠφελέω · παρά δέ ὁ Αἰολεύς πολλάκις εὑρίσκω εἰς μι ὑπερβαίνω ὁ τρεῖς συλλαβή οἷος ἐλευθερόω , δοκίμωμι · δῆλος οὖν οὐ εἰμί Αἰολικός ὁ εἰς μι . πρόσκειμαι « ἁπλόος εἰμί » διά ὁ ἀποδίδωμι καί συνίστημι καί ἀποτίθημι · οὗτος γάρ ὑπερβαίνω ὁ τρεῖς συλλαβή ἀλλά οὐ εἰμί ἁπλόος . ἀπό ὁ πρωτότυπος δείκνυμι , ὅτι οὐδέποτε παρά ὁ Αἰολεύς ἀπό βαρύτονος γίγνομαι ὁ εἰς μι , ἀλλά ἀπό ὁ περισπάω οἶος ἐλευθερόω ἐλευθερόω , δοκιψιαω δοκίμωμι , γελάω γελάω · καί ὁ αἰτία δῆλος εἰμί · ἐπεί γάρ , ὡς προερέω , ὁ Αἰολεύς βαρυντικός εἰμί , ὁ δέ εἰς μι ἀποστρέφω ὁ ὀξύς τάσις , Χωρὶς ὁ φημί καί ἠμί καί εἰμί ὁ ὑπάρχω , οὗτος χάρις ὁ εἰς υ περισπάω μεταποιέω εἰς μι , ἵνα μεταδιώκω χαρακτήρ ἀποστρέφω ὁ ὀξύς τάσις ἐπί γάρ ὁ βαρύτονος οὐδείς τοιοῦτος ποιέω , ἐπεί καί Χωρὶς ὁ ποιέω οὗτος εἰς μι ὁ σπουδάζω ἔχω , φημί δή ὁ βαρύς τάσις · παρά ἐγώ δέ καί ἀπό βαρύτονος γίγνομαι ὁ εἰς μι ὡς ὁ ἀπό ὁ ἕκτος συζυγία οἶος ζεύγνυμι ζεύγνυμι · ἄρα οὖν οὐ εἰμί Αἰολικός . δείκνυμι οὖν διά πᾶς , ὅτι ὁ εἰς μι οὐ εἰμί Αἰολικός .