aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-tw-n-ei-s-mi 6.4
ἰϲτέον ὅτι τὰ εἰϲ μι ὁριϲτικ τροπῇ τῆϲ μι εἰϲ μεν ποιεῖ τὸ πρῶτον πρόϲωπον τῶν πληθυντικῶν , μετὰ τοῦ ϲυϲτέλλειν τὴν παραλήγουϲαν εἰϲ τὴν παραλήγουϲαν τὴν ἐν τέλει τοῦ πρωτοτύπου · καὶ ἡ μὲν πρώτη ϲυζυγία εἰϲ τὸ ε ϲυϲτέλλει τὴν παραλήγουϲαν οἷον τίθημι τίθεμεν , ἵημι ἵεμεν καὶ ἀφίεμεν , ἐπειδὴ ἡ ἐντέλεια τοῦ πρωτοτύπου ἔχει τὸ οἷον τιθέω , ἱέω · ἡ δὲ δευτέρα εἰϲ τὸ α ϲυνεϲταλμένον ϲυϲτέλλει τὴν παραλήγουϲαν οἶον ἵϲτημι ἵϲταμεν , κίχρημι κίχραμεν , φημί φαμέν , ἐπειδὴ καὶ ἡ ἐντέλεια τοῦ πρωτοτύπου τὸ ϲυνεϲταλμένον ἔχει οἷον ἱϲτάω , κιχράω , φάω · ἡ δὲ τρίτη εἰϲ τὸ o ϲυϲτέλλει τὴν παραλήγουϲαν οἷον δίδωμι δίδομεν , ἐπειδὴ ἡ ἐντέλεια τοῦ πρωτοτύπου τὸ ο ἔχει οἷον διδόω ἡ δὲ τετάρτη τὸ δίχρονον ϲυϲτέλλει οἶον ζεύγνυμι ζεύγνυμεν , ἐπειδὴ καὶ τὸ πρωτότυπον ϲυνεϲταλμένῳ τῷ υ παραλήγεται οἷον ζευγνύω . τούτων οὕτωϲ ἐχόντων , καὶ ἀπὸ τοῦ εἰμί τοῦ ϲημαίνοντοϲ τὸ ὑπάρχω γίνεται τὸ πρῶτον πρόϲωπον τῶν πληθυντικῶν ἐμέν , ἐπειδὴ τὸ πρωτότυπον τῷ ε παραλήγεται , ἔω γάρ , ὅπερ ἐμέν κατὰ πλεοναϲμὸν τοῦ ϲ γίνεται ἐϲμέν · δύναται δὲ τὸ ἐϲμέν ἀπὸ τοῦ ἐϲμί εἶναι . τοῦ δὲ εἰμι τοῦ ϲημαίνοντοϲ τὸ πορεύομαι τὸ πρῶτον πρόϲωπον τῶν πληθυντικῶν ἴμεν ἐϲτὶ διᾶ ϲυνεϲταλμένου τοῦ ι , περὶ οὖ ἐν τοῖϲ προλαβοῦϲιν ἐμάθομεν , ὅτι τοῦτο ἐν μὲν τοῖϲ ἑνικοῖϲ διὰ τῆϲ ει διφθόγγου γράφεται ἀπὸ τοῦ εἴω , τοῦ διὰ τῆϲ ει διφθόγγου γραφομένου καὶ ϲημαίνοντοϲ τὸ πορεύομαι , ἐν δὲ τοῖϲ δυικοῖϲ καὶ πληθυντικοῖϲ διὰ ϲυνεϲταλμένου τοῦ ι , ἀπὸ τοῦ ἴω τοῦ διὰ τοῦ ι γραφομένου καὶ ϲημαίνοντοϲ τὸ πορεύομαι . πρόϲκειται ἐν τῷ κανόνι « ὁριϲτικὰ » οἶον « τὰ εἰϲ μι ὁριϲτικὰ τροπῇ τῆϲ μι εἰϲ μεν ποιεῖ τὸ πρῶτον πρόϲωπον τῶν πληθυντικῶν μετὰ τοῦ ϲυϲτέλλειν τὴν παραλήγουϲαν » διὰ τὰ εἰϲ μι εὐκτικά · ταῦτα γὰρ τροπῇ τῆϲ μι εἰϲ μεν ποιεῖ τὸ πρῶτον πρόϲωπον τῶν πληθυντικῶν , οὐ ϲυϲτέλλει δὲ τὴν παραλήγουϲαν οἶον τύπτοιμι τύπτοιμεν .
Lemmas: ἰστέον ὅτι ὁ εἰς μι ὁριστικός τροπή ὁ μι εἰς μέν ποιέω ὁ πρῶτος πρόσωπον ὁ πληθυντικός , μετά ὁ συστέλλω ὁ παραλήγω εἰς ὁ παραλήγω ὁ ἐν τέλος ὁ πρωτότυπος · καί ὁ μέν πρῶτος συζυγία εἰς ὁ ε συστέλλω ὁ παραλήγω οἷος τίθημι τίθημι , ἵημι ἵημι καί ἀφίημι , ἐπεί ὁ ἐντέλεια ὁ πρωτότυπος ἔχω ὁ οἷος τιθέω , ἵημι · ὁ δέ δύο εἰς ὁ ὅς συστέλλω συστέλλω ὁ παραλήγω οἶος ἵστημι ἵστημι , κίχρημι κιχράω , φημί φημί , ἐπεί καί ὁ ἐντέλεια ὁ πρωτότυπος ὁ συστέλλω ἔχω οἷος ἵστημι , κιχράω , φάω · ὁ δέ τρίτος εἰς ὁ o συστέλλω ὁ παραλήγω οἷος δίδωμι δίδωμι , ἐπεί ὁ ἐντέλεια ὁ πρωτότυπος ὁ ὁ ἔχω οἷος δίδωμι ὁ δέ τέταρτος ὁ δίχρονος συστέλλω οἶος ζεύγνυμι ζεύγνυμι , ἐπεί καί ὁ πρωτότυπος συστέλλω ὁ υ παραλήγω οἷος ζεύγνυμι . οὗτος οὕτως ἔχω , καί ἀπό ὁ εἰμί ὁ σημαίνω ὁ ὑπάρχω γίγνομαι ὁ πρῶτος πρόσωπον ὁ πληθυντικός εἰμί , ἐπεί ὁ πρωτότυπος ὁ ε παραλήγω , εἰμί γάρ , ὅσπερ εἰμί κατά πλεονασμός ὁ Σ γίγνομαι εἰμί · δύναμαι δέ ὁ εἰμί ἀπό ὁ εἰμί εἰμί . ὁ δέ εἰμί ὁ σημαίνω ὁ πορεύω ὁ πρῶτος πρόσωπον ὁ πληθυντικός εἶμι εἰμί διά συστέλλω ὁ ι , περί οὖον ἐν ὁ προλαμβάνω μανθάνω , ὅτι οὗτος ἐν μέν ὁ ἑνικός διά ὁ ει δίφθογγος γράφω ἀπό ὁ ἐάω , ὁ διά ὁ ει δίφθογγος γράφω καί σημαίνω ὁ πορεύω , ἐν δέ ὁ δυικω καί πληθυντικός διά συστέλλω ὁ ι , ἀπό ὁ ἔρχομαι ὁ διά ὁ ι γράφω καί σημαίνω ὁ πορεύω . πρόσκειμαι ἐν ὁ κανών « ὁριστικός » οἶος « ὁ εἰς μι ὁριστικός τροπή ὁ μι εἰς μέν ποιέω ὁ πρῶτος πρόσωπον ὁ πληθυντικός μετά ὁ συστέλλω ὁ παραλήγω » διά ὁ εἰς μι εὐκτικός · οὗτος γάρ τροπή ὁ μι εἰς μέν ποιέω ὁ πρῶτος πρόσωπον ὁ πληθυντικός , οὖον συστέλλω δέ ὁ παραλήγω οἶος τύπτω τύπτω .