ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-r-hma-twn 1.1
τὸ ῥῆμα ( sc . ἐθέλω ) τῶν παραλόγων κατὰ τὸν τόνον ἐϲτὶ τριϲύλλαβον ὄν , ὡϲ δείκνυται ἐν τοῖϲ περὶ ῥημάτων .
Lemmas: ὁ ῥῆμα ( sc . ἐθέλω ) ὁ παράλογος κατά ὁ τόνος εἰμί τρισύλλαβος εἰμί , ὡς δείκνυμι ἐν ὁ περί ῥῆμα .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-r-hma-twn 1.2
( Περὶ παρ ῳχημένων ) .
Lemmas: ( περι παρά οἴχομαι ) .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-r-hma-twn 1.3
πᾶν ῥῆμα οἵαϲ ἄν εἴη ϲυζυγίαϲ καὶ καταλήξεωϲ , ἢ ἀπὸ φωνήεντοϲ ὄρχεται ἢ διφθόγγου ἢ ϲυμφώνου . εἰ μὲν οὖν ἀπὸ φωνήεντοϲ , ἢ μεταβολικοῦ ἢ ἀμεταβόλου · εἰ μὲν ἀπὸ ἀμεταβόλου δηλονότι η ῖ ῦ ω οὐδεμία τροπὴ γίνεται ἐν τοῖϲ παρῳχημένοιϲ οἷον χῶ ἤχουν ἤχηκα ἠχήκειν χηϲα , ἰξεύω ἴξευκα ἰξεύκειν ξευϲα , ὑβρίζω ὕβριζον βρικα ὑβρίκειν θβριϲα , ὦφελῶ ὦφέληκα φελήκειν ὠφέληϲα . ταῦτά τοι καὶ ἀμετάβολα προϲαγορεύεται . τὸ δὲ ὑβρίζω καὶ ἰξεύω καὶ τὰ ὅμοια ἐν μὲν τῷ ἐνεϲτῶτι θέϲει μακρὸν τὸ δίχρονον ἔχει , ἐν δὲ τοῖϲ παρψχημένοιϲ φύϲει μακρὸν τῷ λόγῳ τῆϲ αὐξήϲεωϲ .
Lemmas: πᾶς ῥῆμα οἷος ἄν εἰμί συζυγία καί κατάληξις , ἢ ἀπό φωνήεις ὀρχμαί ἢ δίφθογγος ἢ σύμφωνος . εἰμί μέν οὖν ἀπό φωνήεις , ἢ μεταβολικός ἢ ἀμετάβολος · εἰμί μέν ἀπό ἀμετάβολος δηλονότι ὁ ἵ ὗ εἰμί οὐδείς τροπή γίγνομαι ἐν ὁ παροίχομαι οἷος χόω ἠχέω ἄχνυμαι ἠχέω ἠχέω , ἰξεύω ἰξεύω ἰξεύω ξέω , ὑβρίζω ὑβρίζω Βρίκα ὑβρίζω θβρισα , ὠφελέω ὠφελέω φελήκειν ὠφελέω . οὗτος ὅς καί ἀμετάβολος προσαγορεύω . ὁ δέ ὑβρίζω καί ἰξεύω καί ὁ ὅμοιος ἐν μέν ὁ ἐνίστημι θέσις μακρός ὁ δίχρονος ἔχω , ἐν δέ ὁ παρέχω φύσις μακρός ὁ λόγος ὁ αὔξησις .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-r-hma-twn 1.4
Εί δὲ τὸ ῥῆμα ἄρχεται ἀπὸ φωνήεντοϲ μεταβολικοῦ δηλονότι τὸ ᾶ ε ο , γίνεται τροπὴ ἐν τοῖϲ παρῳχημένοιϲ τοῦ βραχέοϲ εἰϲ μακρὸν μεταβαλλομένου . καὶ εἰ μὲν ἄρχεται τὸ θέμα ἀπὸ τοῦ ᾱ τρέπεται κοινῶϲ τὸ ᾱ εἰϲ η οἰον ἀνύω ἤνυον ἤνυκα ἠνύκειν νυϲα πλὴν τῶν ϲεϲημειωμένων ἀηθέϲϲω ἀἡθεϲϲον « ἀήθεϲϲον γὰρ ἐπ’ αὐτόνα » ( Κ 493 ) , ἀηδίζομαι ἀηδιζόμην διὰ τὴν ἐπαλληλίαν τῶν δύο ῆ , ὄω τὸ πνέω ὄεν ῖνα μὴ ϲυνεμπέϲῃ τῷ ῆεν , ἀω τὸ ἀκούω ὄιον νᾷ μὴ ϲυνεμπέϲῃ τῷ ἤϊον τῷ ἐπορευόμην .
Lemmas: εἰ δέ ὁ ῥῆμα ἄρχω ἀπό φωνήεις μεταβολικός δηλονότι ὁ ᾶ ε ὁ , γίγνομαι τροπή ἐν ὁ παροίχομαι ὁ βραχύς εἰς μακρός μεταβάλλω . καί εἰμί μέν ἄρχω ὁ θέμα ἀπό ὁ ὅς τρέπω κοινῶς ὁ ὅς εἰς ὁ οἷος ἀνύω ἀνύω ἀνύω ἀνύω Νῦσα πλήν ὁ σημειόω ἀηθέσσω ἀηθέσσω « ἀηθέσσω γάρ ἐπί αὐτόνος » ( Κ 493 ) , ἀηδίζω ἀηδίζω διά ὁ ἐπαλληλία ὁ δύο ἤ , ὄον ὁ πνέω Όε ἄρρις μή συμπίπτω ὁ εἰμί , ἀάω ὁ ἀκούω ὄιον νάω μή συμπίπτω ὁ εἶμι ὁ πορεύω .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-r-hma-twn 1.5
Τὰ δὲ ἀπὸ τοῦ ε ἀρχόμενα ῥήματα ἀδιαφόρωϲ εἴωθε κλίνεϲθαι καὶ διὰ τῆϲ ει διφθόγγου κατ’ ἀρχὴν καὶ διὰ τοῦ η . ἀπὸ γοῦν τοῦ ἑλκῶ περιϲπωμένου εἵλκεον ( 395 ) φήϲαϲ τὸν παρατατικὸν διὰ τοῦ ῆ τὸν ἀόριϲτονἐξήνεγκεν ἐν τῷ « Λητὼ γὰρ ἥλκηϲε Διόϲ » ( λ 580 ) . ὀλλ’ οὐ θέλει πάλιν τὸ τὸ κατ’ ἀρχὴν τῶν παρψχημένων εἰϲ ε καὶ α διαλύεϲθαι , ὁπότε ὁ ἐνεϲτὼϲ ἄρχει ἀπὸ τοῦ ε , ἀπὸ μέντοι τοῦ ᾱ καὶ η , ὡϲ δῆλον ἐκ τούτων , ἤλη ἐάλη , ἤγη ἐάγη , ἦδον ἕαδον .
Lemmas: ὁ δέ ἀπό ὁ ε ἄρχω ῥῆμα ἀδιάφορος εἴωθα κλίνω καί διά ὁ ει δίφθογγος κατά ἀρχή καί διά ὁ ὁ . ἀπό γοῦν ὁ ἑλκῶ περισπάω ἑλκέω ( 395 ) φημί ὁ παρατατικός διά ὁ ἤ ὁ ἀόριστονἐξήνεγκεν ἐν ὁ « Λητώ γάρ ἥλκησε Ζεύς » ( λ 580 ) . ὄλλυμι οὖον ἐθέλω πάλιν ὁ ὁ κατά ἀρχή ὁ παρέχω εἰς ε καί ὅς διαλύω , ὁπότε ὁ ἐνίστημι ἄρχω ἀπό ὁ ε , ἀπό μέντοι ὁ ὅς καί ὁ , ὡς δῆλος ἐκ οὗτος , Ήλη εἴλω , ἡγέομαι ἄγνυμι , ἦδον ἁνδάνω .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-r-hma-twn 1.6
Εί δὲ ἄρχεται ἀπὸ τοῦ ο μικροῦ τὸ θέμα , τρέπεται τὸ μικρὸν εἰϲ ω μέγα , ὀνομάζω ὦνόμαζον ὠνόμακα ὠνομάκειν ὦνόμαϲα .
Lemmas: εἰ δέ ἄρχω ἀπό ὁ ὁ μικρός ὁ θέμα , τρέπω ὁ μικρός εἰς εἰμί μέγας , ὀνομάζω ὀνομάζω ὀνομάζω ὀνομάζω ὀνομάζω .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-r-hma-twn 1.7
Ταῦτα δὲ παρὰ ποιηταῖϲ ἀναύξητα ἤτοι ἄτρεπτα μένει διὰ τὸ μέτρον ἔθει Ἰωνικῷ , ἄκουεν ἀντὶ τοῦ ῆκουεν , ἔλαυνεν ἀντὶ τοῦ λαυνεν , ὀνόμαϲεν ἀντί τοῦ ὦνόμαϲεν .
Lemmas: οὗτος δέ παρά ποιητής ἀναύξητος ἤτοι ἄτρεπτος μένω διά ὁ μέτρον ἔθος ἰωνικός , ἀκούω ἀντί ὁ ἀκούω , ἐλαύνω ἀντί ὁ λαυνεν , ονομάζω ἀντί ὁ ὀνομάζω .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-r-hma-twn 1.8
Ὅτε δὲ τὸ ῥῆμα ἄρχεται ἀπὸ τῶν τριῶν τούτων μεταβολικῶν φωνηέντων , οἰ Ἀττικοὶ ποιοῦϲιν ἴδιον παρακείμενον ἐνεργητικόν , παθητικὸν καὶ μέϲον , ἵνα μὴ ἀπορῶϲι παρακειμένων ἀπὸ φωνήεντοϲ ἀρχομένων , τὰ ἀρκτικὰ δύο γράμματα τοῦ ἐνεϲτῶτοϲ προϲτιθέντεϲ τῷ κοινῷ παρακειμένῳ καὶ τὴν τρίτην ϲυλλαβήν , εἰ μακρὰ εἶη , ὡϲ τὰ πολλά ϲυϲτέλλοντεϲ ἐπὶ τῶν τριϲυλλάβων , ἀλείφω ήλειφα κοινῶϲ καὶ ἀλήλιφα Ἀττικῶϲ , ἐλεύθω ἤλευκα ἤλευθα μέϲοϲ καὶ Ἀττικῶϲ ἐλήλυθα , ὀμῶ ὤμοκα καὶ ὀμώμοκα , ἀλείφομαι ἠλειμμαι καὶ ἀλήλιμμαι . ϲέϲημείωται τὸ ὑφήφαϲται , ὅτι ἀπὸ τοῦ ῦ ἀρχομένου τοῦ ἐνεϲτῶτοϲ ἐγένετο Ἀττικὸϲ παρακείμενοϲ . γέγονε δὲ τοῦτον τὸν τρόπον · ἔϲτιν ὑφάζω ὑφάϲω ὕφακα , Θφαϲμαι φαϲται καὶ ὑφύφαϲται Ἀττικῶϲ ἢ ὑφαίνω φαγκα ὕφαϲμαι καὶ ὑφύφαϲμαι Ἀττικῶϲ . καὶ ἐπειδὴ οὐ θέλει ὁ Ἀττικὸϲ παρακείμενοϲ ἔχειν ἐν τῇ α καὶ β’ ϲυλλαβῇ τὸ αὐτὸ ϲτοιχεῖον οἷον ἀλήλιφα καὶ ἐλήλυθακαὶ ὀμώμοκα , τούτου χάρινκαὶ τροπὴ παρηκολούθηϲε τοῦ ῦ εἰϲ η καὶ γέγονεν ὑφήφαϲται . ἔϲτι δὲ καί τινα , ὦν ἡ τρίτη ἀπ’ ἀρχῆϲ ϲυλλαβὴ οὐ ϲυϲτέλλεται . ἀπὸ τοῦ ἄλημι ὁ παθητικὸϲ παρακείμενοϲ λαμαι καὶ Ἀττικῶϲ ἀλήλαμαι καὶ κατὰ ὑπέρθεϲιν ἀλάλημαι . δύναται δὲ καὶ εἶναι ἐνεϲτώϲ ἐϲτι γὰρ ἄλημι ὡϲ τίθημι ἀλέσαι ὡϲ τίθεμαι καὶ διπλαϲιαϲμὸϲ μετ’ ἐπεκτάϲεωϲ Αἰολικῆϲ ἀλάλημαι .
Lemmas: ὅτε δέ ὁ ῥῆμα ἄρχω ἀπό ὁ τρεῖς οὗτος μεταβολικός φωνήεις , ὁ ἀττικός ποιέω ἴδιος παράκειμαι ἐνεργητικός , παθητικός καί μέσος , ἵνα μή ἀπορέω παράκειμαι ἀπό φωνήεις ἄρχω , ὁ ἀρκτικός δύο γράμμα ὁ ἐνίστημι προστίθημι ὁ κοινός παράκειμαι καί ὁ τρίτος συλλαβή , εἰμί μακρός εἰμί , ὡς ὁ πολύς συστέλλω ἐπί ὁ τρισύλλαβος , ἀλείφω αλείφω κοινῶς καί ἀλείφω Ἀττικός , ἐλεύθω ἄλευκον ἐλεύθω μέσος καί Ἀττικός ἔρχομαι , ὄμνυμι ὄμνυμι καί ὄμνυμι , ἀλείφω ἀλείφω καί ἀλείφω . σημειόω ὁ ὑφαίνω , ὅτι ἀπό ὁ ὗ ἄρχω ὁ ἐνίστημι γίγνομαι Ἀττικός παράκειμαι . γίγνομαι δέ οὗτος ὁ τρόπος · εἰμί ὑφάζω ὑφαίνω ὑφαίνω , Θφασμαι φημί καί ὑφαίνω Ἀττικός ἢ ὑφαίνω φαγκα ὑφαίνω καί ὑφαίνω Ἀττικός . καί ἐπεί οὖον ἐθέλω ὁ Ἀττικός παράκειμαι ἔχω ἐν ὁ ὅς καί βε συλλαβή ὁ αὐτός στοιχεῖον οἷος ἀλείφω καί ἐλαύνω ὄμνυμι , οὗτος χαρίνω τροπή παρακολουθέω ὁ ὗ εἰς ὁ καί γίγνομαι ὑφαίνω . εἰμί δέ καί τις , οὖν ὁ τρίτος ἀπό ἀρχή συλλαβή οὖον συστέλλω . ἀπό ὁ ἀλέω ὁ παθητικός παράκειμαι Λαμάι καί Ἀττικός ἀλέω καί κατά ὑπέρθεσις ἀλάομαι . δύναμαι δέ καί εἰμί ἐνίστημι εἰμί γάρ ἀλέω ὡς τίθημι ἀλέω ὡς τίθημι καί διπλασιασμός μετά ἐπέκτασις Αἰολικός ἀλάομαι .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-r-hma-twn 1.9
Ἑν ἐνίοιϲ δὲ μόνον προϲτίθεται ε ἐν παρατατικῷ καὶ παρακειμένῳ οἰον ὥρων ἑώρων , ὥρακα ἑώρακα , ὦνοῦμαι ἐωνούμην ἐώνημαι . τὸ δὲ ξυνέηκα ἔειπε ποιητικά .
Lemmas: ἑν ἔνιοι δέ μόνος προστίθημι ε ἐν παρατατικός καί παράκειμαι οἷος ὁράω ὁράω , ὁράω ὁράω , ὠνέομαι ὠνέομαι ὠνέομαι . ὁ δέ συνίημι εἶπον ποιητικός .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-r-hma-twn 1.10
Εἰ δὲ τὸ ῥῆμα ἄρχεται ἀπὸ διφθόγγου , ἤ ἀπὸ τρεπτῆϲ ἢ ἀπὸ ἀτρέπτου . εἰ μὲν ἀπὸ ἀτρέπτου δηλονότι εῦ αι ου οὐδεμία τροπὴ γίνεται ἐν τοῖϲ παρψχημένοιϲ . ἡ μὲν ει δίφθογγοϲ , ἐπειδὴ ἔχει γνήϲιον μέγεθοϲ , τὸ γὰρ ε μεγεθυνόμενον διὰ τῆϲ προϲθήκηϲ τοῦ ι μεγεθύνεται οἷον τυφθέντοϲ τυφθεῖϲα , δαρέντοϲ δαρεῖϲα καὶ αὐτὸ δὲ τὸ ει τὸ ὄνομα τοῦ ϲτοιχείου διὰ τοῦ ϲ καὶ ῑ γράφεται καὶ ἐκρωνεὶται , τούτου χάριν ἄτρεπτόϲ ἐϲτιν — εἰκάζω εἴκαζον καὶ ᾔκαζον παρὰ τοῖϲ Ἀθηναίοιϲ . ὁμοίωϲ καὶ ἡ ου δίφθογγοϲ οὐ τρέπεται ὡϲ ἔχουϲα γνήϲιον μέγεθοϲ . τὸ γὰρ ο μεγεθυνόμενον διὰ τῆϲ προϲθήκηϲ τοῦ υ μεγεθύνεται οἶον τύπτοντοϲ τύπτουϲα , λέγοντοϲ λέγοιϲα καὶ αὐτὸ δὲ τὸ ου , τὸ ὄνομα τοῦ ϲτοιχείου διὰ τοῦ ο καὶ υ γράφετα καὶ ἐκφωνεῖται , καὶ διὰ τοῦτο καὶ αὐτὸ ἄτρεπτον μένει οὐρῶ οὔρουν —
Lemmas: εἰμί δέ ὁ ῥῆμα ἄρχω ἀπό δίφθογγος , ἤ ἀπό τρεπτός ἢ ἀπό ἄτρεπτος . εἰμί μέν ἀπό ἄτρεπτος δηλονότι εὖ ὁ ου οὐδείς τροπή γίγνομαι ἐν ὁ παρέχω . ὁ μέν ει δίφθογγος , ἐπεί ἔχω γνήσιος μέγεθος , ὁ γάρ ε μεγεθύνω διά ὁ προσθήκη ὁ ι μεγεθύνω οἷος τύπτω τύπτω , δέρω δέρω καί αὐτός δέ ὁ ει ὁ ὄνομα ὁ στοιχεῖον διά ὁ Σ καί Ι γράφω καί εκρωνειος , οὗτος χάρις ἄτρεπτος εἰμί — εἰκάζω εἰκάζω καί εἰκάζω παρά ὁ Ἀθηναῖος . ὁμοίως καί ὁ ου δίφθογγος οὖον τρέπω ὡς ἔχω γνήσιος μέγεθος . ὁ γάρ ὁ μεγεθύνω διά ὁ προσθήκη ὁ υ μεγεθύνω οἶος τύπτω τύπτω , λέγω λέγω καί αὐτός δέ ὁ ου , ὁ ὄνομα ὁ στοιχεῖον διά ὁ ὁ καί υ γράφω καί ἐκφωνέω , καί διά οὗτος καί αὐτός ἄτρεπτος μένω οὐρέω οὐρέω —
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-r-hma-twn 2.1
ἡ ευ δίφθογγοϲ ὡϲ μὴ ἔχουϲα γνήϲιον μέγεθοϲ ( τὸ γὰρ υ οὐκ ἔϲτι γνήϲιον μέγεθοϲ τοῦ ε , ἀλλὰ τοῦ ο ) ὀφείλει τρέπειν τὸ ἑ εἰϲ η , ὡϲ καὶ παρὰ Ἀττικοῖϲ . ηὐφράνθη γὰρ λέγουϲι καὶ ηὐχόμην . ἀλλ’ ἐπεκράτηϲε κατὰ κοινὴν διάλεκτον ἡ ευ δίφθογγοϲ μὴ τρέπεϲθαι οἷον εὔχομαι εὐχόμην , εὐφραίνομαι εὐφραινόμην , εὐχαριϲτῶ εὐχαρίϲτουν καὶ ἴϲωϲ χάριν εὐφωνίαϲ , ὡϲ λέγει ὁ Ἡρωδιανόϲ .
Lemmas: ὁ ευ δίφθογγος ὡς μή ἔχω γνήσιος μέγεθος ( ὁ γάρ υ οὐ εἰμί γνήσιος μέγεθος ὁ ε , ἀλλά ὁ ὁ ) ὀφείλω τρέπω ὁ ὅς εἰς ὁ , ὡς καί παρά Ἀττικός . εὐφραίνω γάρ λέγω καί εὔχομαι . ἀλλά ἐπικρατέω κατά κοινός διάλεκτος ὁ ευ δίφθογγος μή τρέπω οἷος εὔχομαι εὔχομαι , εὐφραίνω εὐφραίνω , εὐχαριστέω εὐχαριστέω καί ἴσως χάρις εὐφωνία , ὡς λέγω ὁ Ἡρωδιανός .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-r-hma-twn 2.2
Εἰ δὲ ἄρχεται ἀπὸ τρεπτοῦ δηλονότι αι αυ οι , γίνεται ἡ αὐτὴ τροπὴ τῶν μεταβολικῶν φωνηέντων . εἰ μὲν ἀπὸ τῆϲ αι , τρέπεται τὸ α εἰϲ η καὶ τὸ ι προϲχόμην , αἰϲχύνομαι ᾐϲχυνόμην , αἰτῶ ᾔτουν εἰ δὲ ἁπὸ τῆϲ αυ , τρέπεται τὸ α εἰϲ η οἶον αὐλῶ ηὔλουν , αὔξω ηὔξουν , αὐχῶ ηὔχουν , αὐτομολῶ ηὐτομόλουν . εἰ δὲ ἀπὸ τῆϲ οι , τρέπεται τὸ 5 εἰϲ ω καὶ τὸ ι προϲγράφεται οἷον οἴχομαι ᾠχόμην , οἰκῶ ὤκουν , οἰκοδομῶ ᾠκοδόμουν , οἰκονομῶ ᾠκονόμουν πλὴν τῶν ϲεϲημειωμένων ἀτρέπτων , οἰῶμαι οἰώθην « οἰώθη δ’ Ὀδυϲϲεύϲ » ( Λ 401 ) , « Τρώων δ’ οἰώθη καὶ Ἀχαιῶν φύλοπιϲ αἰνή»(Ζ 1 ) , οἰμῶ οἴμηϲα « οἴμηϲεν δὲ ἀλείϲ » ( Χ 308 ) . οἰνῶ οἴνουν « μήπω οἰνωθέντεϲ » ( π 292 ) καὶ οἰνίζω οἴνιζον « ἐκ τ’ ὄρα οἰνίζοντο » ( Η 472 ) , οἰϲτρῶ οἴϲτρηϲα , οἰωνίζομαι οἰωνιζόμην , οἰωνοϲκοπῶοἰωνοϲκόπουν , οἰωνοπολῶ οἰωνοπόλουν , οἰακίζω οἰάκιζον , οἰακονομῶ οἰακονομούμην , οἰακοϲτροφῶ οἰακοϲτρόφουν . τινὲϲ δὲ προϲτιθέαϲι καὶ τὸ οἰδαίνω οἴδαινον καὶ τὸ οἰκουρῶ οἰκού ῥοῦν καὶ τὸ οἰμώζω οἴμωζον , ᾠκούρουν καὶ ὠμώζουν παρὰ Ϲοφοκλεῖ ἐν Τραχινίαιϲ ( 928 ) « ἰδὼν δ’ ὁ παῖϲ ᾤμωξε » καὶ παρὰ τῷ ποιητῇ ( ν 198 ) « ᾤμωξέν τ ἄρ’ ἔπειτα καὶ ὣ πεπλήγετο μηρώ » .
Lemmas: εἰμί δέ ἄρχω ἀπό τρεπτός δηλονότι ὁ αὖ ὁ , γίγνομαι ὁ αὐτός τροπή ὁ μεταβολικός φωνήεις . εἰμί μέν ἀπό ὁ ὁ , τρέπω ὁ ὅς εἰς ὁ καί ὁ ι προέχω , αἰσχύνω αἰσχύνω , αἰτέω αἰτέω εἰμί δέ ἀπό ὁ αὖ , τρέπω ὁ ὅς εἰς ὁ οἶος αὐλέω αὐλέω , αὐξάνω αὐξάνω , αὐχῶ αὐχέω , αὐτομολέω αὐτομολέω . εἰμί δέ ἀπό ὁ ὁ , τρέπω ὁ 5 εἰς εἰμί καί ὁ ι προσγράφω οἷος οἴχομαι οἴχομαι , οἰκέω οἰκέω , οἰκοδομέω οἰκοδομέω , οἰκονομέω οἰκονομέω πλήν ὁ σημειόω ἄτρεπτος , οἴομαι οἴομαι « οἰόομαι δέ Ὀδυσσεύς » ( Λ 401 ) , « Τρώς δέ οἰόομαι καί Ἀχαιός φύλοπις αἰνή»(Ζ 1 ) , οἶμος οἶμα « οἰμάω δέ εἴλω » ( Χ 308 ) . οἰνόω οἰνόω « μήπω οἰνόω » ( π 292 ) καί οἰνίζω οἰνίζω « ἐκ τε σύργαστρος οἰνίζομαι » ( ὁ 472 ) , οἶστρος οἰστράω , οἰωνίζομαι οἰωνίζομαι , οιωνοσκοπωοιωνοσκοπεω , οἰωνοπόλος οἰωνοπολέω , οἰακίζω οἰακίζω , οἰακονόμος οἰακονομέω , οιακοστροφώ οἰακοστροφέω . τις δέ προστίθημι καί ὁ οἰδαίνω οἰδαίνω καί ὁ οικουρώ οἰκέω ῥόος καί ὁ οἰμώζω οἰμώζω , οἰκουρέω καί ὀμόω παρά Σοφοκλῆς ἐν Τραχίς ( 928 ) « εἶδον δέ ὁ παῖς οἰμώζω » καί παρά ὁ ποιητής ( Ν 198 ) « οἰμώζω τ ἄρα ἔπειτα καί ὅς πλήσσω μηρός » .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-r-hma-twn 2.3
Εἰ δὲ ἀπὸ ϲυμφώνου ἄρχεται τὸ ῥῆμα , ὁ παρατατικὸϲ καὶ ἀόριϲτοϲ πρῶτοϲ καὶ δεύτεροϲ προϲλαμβάνουϲιν ἑ , γράφω ἔγραφον ἔγραψα . οἱ δὲ Ἀττικοὶ αὔξηϲιν ἐπὶ αὐξήϲεωϲ ποιοῦντεϲ ἠδυνάμην ἀντὶ ἐδυνάμην καὶ ἠβουλόμην ἀντὶ ἐβουλόμην καὶ ἤμελλον ἀντὶ ἔμελλον λέγουϲιν .
Lemmas: εἰμί δέ ἀπό σύμφωνος ἄρχω ὁ ῥῆμα , ὁ παρατατικός καί ἀόριστος πρῶτος καί δύο προσλαμβάνω ὅς , γράφω γράφω γράφω . ὁ δέ ἀττικός αὔξησις ἐπί αὔξησις ποιέω δύναμαι ἀντί δύναμαι καί βούλομαι ἀντί βούλομαι καί μέλλω ἀντί μέλλω λέγω .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-r-hma-twn 2.5
ἔτι δὲ εἰ μὲν μέλλων ἄρχεται ἀπὸ φωνήεντοϲ , ἰϲοϲυλλαβεῖ αὐτῷ ὁ κοινὸϲ παρακείμενοϲ ἀγοράϲω ἠγόρακα , ὀμόϲω ὤμοκα . εἰ δὲ ἀπὸ ϲυμφώνου , περιττεύει τύψω τέτυφα , ποιήϲω πεποίηκα . ὁ ὑπερϲυντέλικοϲ ἐν τοῖϲ ἀπὸ φωνήεντοϲ ἀρχομένοιϲ ἰϲοϲυλλαβεῖ καὶ ὁμοχρονεῖ τῷ παρακειμένῳ ἠγόρακα ἠγοράκειν , ἔφθαρκα ἐφθάρκειν , ἐν δὲ τοῖϲ ἀπὸ ϲυμφώνου ἀρχομένοιϲ ὑπὲρ τὰϲ τοῦ παρακειμένου ϲυλλαβὰϲ παραλαμβάνει ε τέτυφα ἐτετύφειν , γέγραφα ἐγεγράφειν . μεγεθύνεται δὲ πολλάκιϲ ἐν τοῖϲ Ἀττικοῖϲ τοῖϲ ἀπὸ βραχείαϲ ἀρχομένοιϲ , ὀμώμοκα ὠμωμώκειν , ἀκήκοα ἠκηκόειν . καὶ ταῦτα μὲν ἐκ τοῦ πολυμαθοῦϲ Ἡρωδιανοῦ περὶ παρῳχημένων γενικῶϲ .
Lemmas: ἔτι δέ εἰμί μέν μέλλω ἄρχω ἀπό φωνήεις , ἰσοσυλλαβέω αὐτός ὁ κοινός παράκειμαι ἀγοράζω ἀγοράζω , ὄμνυμι ὄμνυμι . εἰμί δέ ἀπό σύμφωνος , περισσεύω τύπτω τύπτω , ποιέω ποιέω . ὁ ὑπερσυντέλικος ἐν ὁ ἀπό φωνήεις ἄρχω ἰσοσυλλαβέω καί ὁμοχρονέω ὁ παράκειμαι ἀγοράζω ἀγοράζω , φθείρω φθείρω , ἐν δέ ὁ ἀπό σύμφωνος ἄρχω ὑπέρ ὁ ὁ παράκειμαι συλλαβή παραλαμβάνω ε τύπτω τύπτω , γράφω γράφω . μεγεθύνω δέ πολλάκις ἐν ὁ Ἀττικός ὁ ἀπό βραχύς ἄρχω , ὄμνυμι ὄμνυμι , ἀκούω ἀκούω . καί οὗτος μέν ἐκ ὁ πολυμαθής Ἡρωδιανός περί παροίχομαι γενικός .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-r-hma-twn 3.1
ἐπὶ τῶν ἀπὸ προθέϲεωϲ ἀρχομένων γίνεται ϲύνθεϲιϲ κλίϲεωϲ , τουτέϲτι κατὰ χρόνον γίνεται ἡ ϲύνθεϲιϲ καὶ ὡϲ ἄν τιϲ εἴποι , πρῶτον κλίνεται καὶ οὕτω ϲυντίθεται οἷον ἀπὸ τοῦ γράφω γίνεται καταγράφω καὶ ἀπὸ τοῦ ἔγραφον κατέγραφον καὶ ἀπὸ τοῦ γέγραφα γίνεται καταγέγραφα καὶ ἀπὸ τοῦ ἐγεγράφειν γίνεται κατεγεγράφειν καὶ ἀπὸ τοῦ ἔγραψα τὸ κατέγραψα καὶ ἀπὸ τοῦ γράψω τὸ καταγράψω . τοῦτο δὲ γίνεται , ἵνα μὴ ἐξαμαυρωθῇ ἡ πρόθεϲιϲ ἔξωθέν τί ποτε δεχομένη . τῆϲ γὰρ προθέϲεωϲ οὐδὲν ἐθέλει προτίθεϲθαι . — ταῦτα μὲν ὁ Ἀπολλώνιόϲ φηϲι . πρὸϲ τοῦτον δὲ ἀντιλέγει ὁ Ἥρωδιανὸϲ λέγων , ὅτι πρῶτον μὲν οὐκ ἔϲτιν ἡ κατά πρόθεϲιϲ ἐν τῷ κατέγραφον , ἀλλὰ μέροϲ ἐϲτὶ τοῦ ῥήματοϲ , εἰ καὶ ἀπὸ προθέϲεωϲ ἐγένετο ἡ ϲύνθεϲιϲ . ὥϲπερ γὰρ ἐν τῷ εὐγενήϲ οὐκ ἔϲτι τὸ ευ ἐπίρρημα , ἀλλὰ μέροϲ ἐγένετο τοῦ ὀνόματοϲ , εἰ καὶ ἀπὸ ἐπιρρήματοϲ ἐγένετο ἡ ϲύνθεϲιϲ , οὕτω καὶ ἐν τῷ καταγράφω οὐ λέγομεν , ὅτι πρόθεϲίϲ ἐϲτιν ἡ κατά , ἀλλὰ μέροϲ τοῦ ῥήματοϲ , εἰ καὶ ἀπὸ προθέϲεωϲ ἐγένετο ἡ ϲύνθεϲιϲ , ἀλλωϲ τε ἰδοὺ τὸ ϲυνήγοροϲ ἀπὸ προθέϲεωϲ ἄρχεται , καὶ ὅμωϲ λέγεται εὐϲυνήγοροϲ , καὶ πάλιν ϲύμβουλοϲ εὐϲύμβουλοϲ , ἐπανοίκτηϲ θυρεπανοίκτηϲ · οὐκ ὤφειλεν οὖν οὐδὲ ταῦτα ἀπὸ προθέϲεωϲ ἀρχόμενα δέξαϲθαι ἔξωθέν τί ποτε . ταῦτα μὲν οὖν ὁ Ἡρωδιανόϲ .
Lemmas: ἐπί ὁ ἀπό πρόθεσις ἄρχω γίγνομαι σύνθεσις κλίσις , τουτέστι κατά χρόνος γίγνομαι ὁ σύνθεσις καί ὡς ἄν τις εἶπον , πρῶτος κλίνω καί οὗτος συντίθημι οἷος ἀπό ὁ γράφω γίγνομαι καταγράφω καί ἀπό ὁ γράφω καταγράφω καί ἀπό ὁ γράφω γίγνομαι καταγράφω καί ἀπό ὁ γράφω γίγνομαι καταγράφω καί ἀπό ὁ γράφω ὁ καταγράφω καί ἀπό ὁ γράφω ὁ καταγράφω . οὗτος δέ γίγνομαι , ἵνα μή ἐξαμαυρόω ὁ πρόθεσις ἔξωθεν τίς ποτός δέχομαι . ὁ γάρ πρόθεσις οὐδείς ἐθέλω προτίθημι . — οὗτος μέν ὁ Ἀπολλώνιος φημί . πρός οὗτος δέ ἀντιλέγω ὁ Ἡρωδιανός λέγω , ὅτι πρῶτος μέν οὐ εἰμί ὁ κατά πρόθεσις ἐν ὁ καταγράφω , ἀλλά μέρος εἰμί ὁ ῥῆμα , εἰμί καί ἀπό πρόθεσις γίγνομαι ὁ σύνθεσις . ὥσπερ γάρ ἐν ὁ εὐγενής οὐ εἰμί ὁ ευ ἐπίρρημα , ἀλλά μέρος γίγνομαι ὁ ὄνομα , εἰμί καί ἀπό ἐπίρρημα γίγνομαι ὁ σύνθεσις , οὗτος καί ἐν ὁ καταγράφω οὖον λέγω , ὅτι πρόθεσις εἰμί ὁ κατά , ἀλλά μέρος ὁ ῥῆμα , εἰμί καί ἀπό πρόθεσις γίγνομαι ὁ σύνθεσις , ἀλλως τε ἰδού ὁ συνήγορος ἀπό πρόθεσις ἄρχω , καί ὅμως λέγω εὐσυνήγορος , καί πάλιν σύμβουλος εὐσύμβουλος , ἐπανοίκτης θυρεπανοίκτης · οὐ ὀφείλω οὖν οὐδέ οὗτος ἀπό πρόθεσις ἄρχω δέχομαι ἔξωθεν τίς ποτός . οὗτος μέν οὖν ὁ Ἡρωδιανός .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-r-hma-twn 3.2
( Περὶ ἐνεϲτῶτοϲ ) .
Lemmas: ( περι ἐνίστημι ) .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-r-hma-twn 3.3
Τᾶν δεύτερον εἰϲ ϲ λῆγον ἀποβολῇ τοῦ ϲ ποιε τὸ τρίτον πρόϲωπον οἶον τύπτειϲ τύπτει , λέγειϲ λέγει , ἐτύφθηϲ ἐτύφθη , ποιεῖϲ ποιεῖ , βοᾶϲ βοᾷ , χρυϲοῖϲ χρυϲοῖ , ἔλεγεϲ ἔλεγε , ἔτυπτεϲ ἔτυπτε , ἔλαβεϲ ἔλαβε , ἔμαθεϲ ἔμαθε χωρίϲ τοῦ παρακειμένου καὶ τοῦ πρώτου ἀορίϲτου καὶ τῶν ἀπὸ τῶν εἰϲ μι . καὶ « χωρὶϲ μὲν τοῦ παρακειμένου καὶ τοῦ πρώτου ἀορίϲτου » πρόϲκειται , ἐπειδὴ ἐπὶ τούτων οὐ μόνον τὸ ϲ ἀποβάλλεται , ἀλλὰ καὶ τροπὴ παρακολουθεῖ τοῦ α εἰϲ ε οἷον τέτυφαϲ τέτυφε , πεποίηκαϲ πεποίηκε , ἔτυψαϲ ἔτυψε . « χωρὶϲ δὲ τῶν ἀπὸ τῶν εἰϲ μι » πρόϲκειται , ἐπειδὴ ἐπὶ τούτων κατὰ τὸν ἐνεϲτῶτα οὐχ ὅτι τὸ ϲ οὐκ ἀποβάλλεται , ἀλλὰ καὶ τὸ ι προϲέρχεται οἷον τίθημι τίθηϲ τίθηϲι , ἵϲτημι ἵϲτηϲ ἵϲτηϲι , δίδωμι δίδωϲδίδωϲι , ζεύγνυμι ζεύγνυϲ ζεύγνυϲι .
Lemmas: ὅς δύο εἰς Σ λήγω ἀποβολή ὁ Σ ποῖος ὁ τρίτος πρόσωπον οἶος τύπτω τύπτω , λέγω λέγω , τύπτω τύπτω , ποιέω ποιέω , βοεύς βοάω , χρυσός χρύσεος , λέγω λέγω , τύπτω τύπτω , λαμβάνω λαμβάνω , μανθάνω μανθάνω χωρίς ὁ παράκειμαι καί ὁ πρῶτος ἀόριστος καί ὁ ἀπό ὁ εἰς μι . καί « Χωρὶς μέν ὁ παράκειμαι καί ὁ πρῶτος ἀόριστος » πρόσκειμαι , ἐπεί ἐπί οὗτος οὖον μόνος ὁ Σ ἀποβάλλω , ἀλλά καί τροπή παρακολουθέω ὁ ὅς εἰς ε οἷος τύπτω τύπτω , ποιέω ποιέω , τύπτω τύπτω . « Χωρὶς δέ ὁ ἀπό ὁ εἰς μι » πρόσκειμαι , ἐπεί ἐπί οὗτος κατά ὁ ἐνίστημι οὐ ὅτι ὁ Σ οὐ ἀποβάλλω , ἀλλά καί ὁ ι προσέρχομαι οἷος τίθημι τίθημι τίθημι , ἵστημι ἵστημι ἵστημι , δίδωμι δίδωμι , ζεύγνυμι ζεύγνυμι ζεύγνυμι .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-r-hma-twn 4.1
περ ϲυντάξεωϲ ϲτοιχείων fr . 14 .
Lemmas: περ σύνταξις στοιχεῖον fr . 14 .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-r-hma-twn 4.2
ἄξιόν ἐϲτι ζητῆϲαι , τίνοϲ χάριν ἀπὸ πληθυντικῶν κανόνιζομεν τὰ δυϊκὰ ἐν ῥήμαϲι · δοκεῖ γὰρ τοῦτο ἀτάκτωϲ ἔχειν · οὐδεὶϲ γὰρ τὰ πρῶτα ἐκ τῶν ὑϲτέρων κανονίζει . καὶ ἔϲτιν εἰπεῖν , ὡϲ λέγει Φιλόξενοϲ , ἐπειδὴ τὰ δυικὰ ὑϲτερογενῆ ἐϲτιν ὕϲτερον γὰρ ἐπενοήθη τὰ δυικά ὅθεν οὐδὲ πᾶϲα διάλεκτοϲ κέχρηται τῷ δυϊκῷ ἀριθμῷ . οἱ γὰρ Αἰολεῖϲ παντελῶϲ δυϊκὰ οὐκ ἔχουϲιν , ὥϲπερ οἱ Ῥωμαῖοι ἄποικοι ὄντεϲ τῶν Αἰολέων ἀλλ’ οὔτε διάλεκτοϲ ἔχει τὰ δυϊκά , ἀλλ’ εἰϲ πάντα τῷ πληθυντικῷ ἀριθμῷ κέχρηται ἀντὶ τοῦ δυικοῦ ἀριθμοῦ , μὴ ἔχουϲα δυικά . εἰκότωϲ οὖν , ἐπειδὴ τελευταῖον ἐπενοήθη τὰ δυικά , ἔκ τῶν πληθυντικῶν κανονίζετοι προτερευόντων αὐτῶν .
Lemmas: ἄξιος εἰμί ζητέω , τίς χάρις ἀπό πληθυντικός κανονίζω ὁ δυικός ἐν ῥῆμα · δοκέω γάρ οὗτος ἄτακτος ἔχω · οὐδείς γάρ ὁ πρῶτος ἐκ ὁ ὕστερος κανονίζω . καί εἰμί εἶπον , ὡς λέγω Φιλόξενος , ἐπεί ὁ δυϊκός ὑστερογενής εἰμί ὕστερος γάρ ἐπινοέω ὁ δυϊκός ὅθεν οὐδέ πᾶς διάλεκτος χράομαι ὁ δυϊκός ἀριθμός . ὁ γάρ Αἰολεύς παντελῶς δυικός οὐ ἔχω , ὥσπερ ὁ Ῥωμαῖος ἄποικος εἰμί ὁ Αἰολεύς ἀλλά οὔτε διάλεκτος ἔχω ὁ δυικός , ἀλλά εἰς πᾶς ὁ πληθυντικός ἀριθμός χράομαι ἀντί ὁ δυϊκός ἀριθμός , μή ἔχω δυϊκός . εἰκότως οὖν , ἐπεί τελευταῖος ἐπινοέω ὁ δυϊκός , ἐκ ὁ πληθυντικός κανονίζω προτερεύω αὐτός .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-r-hma-twn 5.1
τὰ τρίτα πρόϲωπα πληθυντικὰ ὁριϲτικὰ ἐνεϲτῶτοϲ χρόνου τὴν αὐτὴν φωνὴν καὶ τὸν αὐτὸν τόνον ἀποφέρεται ταῖϲ πληθυντικαῖϲ δοτικαῖϲ μετοχαῖϲ , λέγομεν λέγεται λέγουϲι καὶ τοῖϲ λέγουϲιν , ἵϲταμεν ἵϲτατε ἱϲτᾶϲι καὶ τοῖϲ ἱϲτᾶϲι , ἵεμεν ἵετε ἱεῖϲι καὶ τοῖϲ ἱεῖϲι . ἀντιπίπτει μόνον διά τι αἴτιον τὸ φαϲί πρὸ τὸ φᾶϲι μετοχικὸν ὡϲ ϲτᾶϲι .
Lemmas: ὁ τρίτος πρόσωπον πληθυντικός ὁριστικός ἐνίστημι χρόνος ὁ αὐτός φωνή καί ὁ αὐτός τόνος ἀποφέρω ὁ πληθυντικός δοτικός μετοχή , λέγω λέγω λέγω καί ὁ λέγω , ἵστημι ἵστημι ἵστημι καί ὁ ἵστημι , ἵημι ἵημι ἵημι καί ὁ ἵημι . ἀντιπίπτω μόνος διά τίς αἴτιος ὁ φημί πρό ὁ φημί μετοχικός ὡς ἵστημι .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-r-hma-twn 5.2
( Περὶ παρατατικοῦ ) .
Lemmas: ( περι παρατατικός ) .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-r-hma-twn 6.1
τὰ ἑνικὰ καὶ τὰ πληθυντικὰ ὁμοφωνοῦντα καὶ ὁμόχρονά ἐϲτιν οἷον ἔλεγον ἐγώ καὶ ἔλεγον ἐκεῖνοι . ἐν δὲ τοῖϲ ϲυγκοπεῖϲι τρίτοιϲ ἡ ϲυγκοπὴ ἀναδέχεται τὴν λῆξιν τὴν αὐτὴν τῇ παραληγούϲῃ τῆϲ γενικῆϲ τῆϲ κατὰ τὴν μετοχήν , ἔϲτηϲαν ἔϲταν , ϲτάντοϲ γάρ · ἔβηϲαν ἔβαν , βάντοϲ γάρ · ἐκοϲμήθηϲαν ἐκόϲμηθεν , κοϲμηθέντοϲ γάρ · « φάνεν δέ οἱ εὐρέεϲ ὦμοι » ( ϲ 68 ) , φανέντοϲ γάρ · ἔφυμεν ἔφυτε ἔφυϲαν ἔφυν , ἐπεὶ φύντοϲ ἔδυμεν ἔδυτε ἔδυϲαν ἔδυν , ἐπεὶ δύντοϲ . περὶ δὲ τοῦ « τῆϲ δ’ ἦν τρεῖϲ κεφαλαί » ( Hesiod . Theog . 321 ) ἐν τοῖϲ περὶ ῥήματοϲ ἐροῦμεν .
Lemmas: ὁ ἑνικός καί ὁ πληθυντικός ὁμοφωνέω καί ομόχρονος εἰμί οἷος λέγω ἐγώ καί λέγω ἐκεῖνος . ἐν δέ ὁ συγκόπτω τρίτος ὁ συγκοπή ἀναδέχομαι ὁ λῆξις ὁ αὐτός ὁ παραλήγω ὁ γενικός ὁ κατά ὁ μετοχή , ἵστημι ἵστημι , ἵστημι γάρ · βαίνω βαίνω , βαίνω γάρ · κοσμέω κοσμέω , κοσμέω γάρ · « φαίνω δέ ὁ εὐρύς ὦμος » ( Σ 68 ) , φαίνω γάρ · φύω φύω φύω φύω , ἐπεί φύς δύο δύο δύο δύο , ἐπεί Δύντος . περί δέ ὁ « ὁ δέ εἰμί τρεῖς κεφαλή » ( Hesiod . Theog . 321 ) ἐν ὁ περί ῥῆμα εἴρω .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-r-hma-twn 7.1
ἔαϲκε κατὰ ϲυϲτολήν . οὕτωϲ καὶ πάντεϲ · τὰ γὰρ διὰ τοῦ ϲκε παρηγμένα Ἰακῶϲ βραχεῖαν ἔχει τὴν παραλήγουϲαν « ὧδε δέ τιϲ εἴπεϲκε » ( 271 ) καὶ « τὴν αὐτὸϲ φορέεϲκε » ( 0 646 ) .
Lemmas: ἐάω κατά συστολή . οὕτως καί πᾶς · ὁ γάρ διά ὁ σκῶ πάρειμι Ἰακός βραχύς ἔχω ὁ παραλήγω « ὧδε δέ τις εἶπον » ( 271 ) καί « ὁ αὐτός φορέω » ( 0 646 ) .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-r-hma-twn 7.2
( Περὶ παρακειμένου ) .
Lemmas: ( περι παράκειμαι ) .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-r-hma-twn 8.1
εἴ τιϲ εἶποι , διὰ τί γὰρ τετύφατε καὶ ἐτύψατε διὰ τοῦ α φαμὲν καὶ μὴ τετύφετε καὶ ἐτύψετε διὰ τοῦ ε , λέγομεν ὅτι οὐ δύναται εἶναι τετύφετε καὶ ἐτύψετε διὰ τοῦ ε , ἐπειδὴ τετύφαμεν καὶ ἐτύψαμεν διὰ τοῦ α ἐϲτὶ τὸ πρῶτον πρόϲωπον τῶν πληθυντικῶν · καθόλου δὲ τὰ εἰϲ μεν πληθυντικὰ τροπῇ τοῦ μεν εἰϲ τε τὸ δεύτερον ποιεῖ καὶ φυλάττει τὴν παραλήγουϲαν , ὅϲα ἔχει τὴν μετοχὴν εἰϲ ϲ οἷον ἐτίθεμεν ἐτίθετε , τιθείϲ γάρ , ἐδίδομεν ἐδίδοτε , διδούϲ γάρ , ἐτύφθημεν ἐτύφθητε , τυφθείϲ γάρ , ἐτετύφειμεν ἐτετύφειτε , τετυφώϲ γάρ , ἐτύψαμεν ἐτύψατε , τύψαϲ γάρ . λέγει δὲ ὁ Ἡρωδιανόϲ , ὅτι εὑρίϲκεται χρῆϲιϲ τῆϲ διὰ τοῦ ε γραφῆϲ , ὡϲ παρὰ Ἀριϲτοφάνει ἐν Ὄρνιϲι ὑμεῖϲ δὲ πρεϲβεύεϲθε καὶ κεχήνετε ἀντὶ τοῦ κεχήνατε .
Lemmas: εἰμί τις εἶπος , διά τίς γάρ τύπτω καί τύπτω διά ὁ ὅς φημί καί μή τύπτω καί τύπτω διά ὁ ε , λέγω ὅτι οὖον δύναμαι εἰμί τύπτω καί τύπτω διά ὁ ε , ἐπεί τύπτω καί τύπτω διά ὁ ὅς εἰμί ὁ πρῶτος πρόσωπον ὁ πληθυντικός · καθόλου δέ ὁ εἰς μέν πληθυντικός τροπή ὁ μέν εἰς τε ὁ δύο ποιέω καί φυλάσσω ὁ παραλήγω , ὅσος ἔχω ὁ μετοχή εἰς Σ οἷος τίθημι τίθημι , τίθημι γάρ , δίδωμι δίδωμι , δίδωμι γάρ , τύπτω τύπτω , τύπτω γάρ , τύφω ετετυφημι , τύπτω γάρ , τύπτω τύπτω , τύπτω γάρ . λέγω δέ ὁ Ἡρωδιανός , ὅτι εὑρίσκω χρῆσις ὁ διά ὁ ε γραφεύς , ὡς παρά Ἀριστοφάνης ἐν Ὄρνις σύ δέ πρεσβεύω καί χάσκω ἀντί ὁ χάσκω .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-r-hma-twn 8.2
( Περὶ μέϲου παρακειμένου ) .
Lemmas: ( περι μέσος παράκειμαι ) .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-r-hma-twn 11.1
ϲιϲ , ἀλλὰ δοκεῖ ὅμωϲ πρωτότυπον αὐτὸ εἶναι τοῦ νείφω , ὡϲ ὑποδηλοῖ καὶ τὸ ἐξ αὐτοῦ νέφοϲ καὶ ἡ νεφέλη .
Lemmas: τις , ἀλλά δοκέω ὅμως πρωτότυπος αὐτός εἰμί ὁ νίφω , ὡς ὑποδηλόω καί ὁ ἐκ αὐτός νέφος καί ὁ νεφέλη .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-r-hma-twn 12.1
περὶ ποϲότητοϲ τῶν ϲυλλαβῶν λέγομεν ὅτι μὲν ἐπὶ βαρυτόνων θεμάτων ἰϲοϲυλλαβεῖ τῷ ἐνεργητικῷ παρακειμένῳ ὁ μέϲοϲ παρακείμενοϲ οἷον τύπτω τέτυφα τέτυπα , νύϲϲω νένυχα νένυγα , νήθω νένηκα νένηθα , πείθω πέπεικα πέποιθα , πλήϲϲω πέπληχα πέπληγα . κείρω κέκαρκα κέκορα , φθείρω ἔφθαρκα ἔφθορα , ἐπὶ δὲ τῶν περιϲπωμένων θεμάτων μιᾷ ϲυλλαβῇ ἐνδεῖ τοῦ ἐνεργητικοῦ ὁ μέϲοϲ παρακείμενοϲ οἶον δουπῶ δουπήϲω δεδούπηκα δέδουπα , μυκῶ μυκήϲω μεμύκηκα μέμυκα , κτυπῶ κτυπήϲω ἐκτύπηκα ἔκτυπα .
Lemmas: περί ποσότης ὁ συλλαβή λέγω ὅτι μέν ἐπί βαρύτονος θέμα ἰσοσυλλαβέω ὁ ἐνεργητικός παράκειμαι ὁ μέσος παράκειμαι οἷος τύπτω τύπτω τυπή , νύσσω νύσσω νύσσω , νήθω νένηκα νήθω , πείθω πείθω πείθω , πλήσσω πλήσσω πλήσσω . κείρω κείρω κόρη , φθείρω φθείρω φθείρω , ἐπί δέ ὁ περισπάω θέμα εἷς συλλαβή ἐνδέω ὁ ἐνεργητικός ὁ μέσος παράκειμαι οἶος δουπέω δουπέω δουπέω δουπέω , μυκάομαι μυκάομαι μυκάομαι μύω , κτυπέω κτυπέω κτυπέω ἔκτυπος .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-r-hma-twn 12.2
ὥϲπερ μέλω μελήϲω μεμέληκα καὶ μέϲοϲ παρακείμενοϲ μέμηλα καὶ ὤλεκα ὦλα , τεθάληκα τέθηλα , οὕτω βεβούληκα βέβουλα . τοιοῦτόν τι καὶ τὸ λέληκα · « δαιμόνιη , τί λέληκαϲ » ( Hes . Opp . 207 ) , καὶ τὸ δεδούπηκα δέδουπα κατὰ Ἡρωδιαν ὸν « δεδουπότοϲ Οἰδιπόδαο » ( ψ 679 ) . καὶ ἕτερα οὐκ ὀλίγα , ἐν οἷϲ καὶ τὸ ἐκτύπηκα ἔκτυπα · εἰϲὶ γὰρ περιϲπώμενοι τοιοῦτοι μέϲοι παρακείμενοι ὡϲ πολλαχοῦ φανεῖται · 5 καὶ αὐτοὶ κατὰ τὰ προρρηθέντα μιᾷ ϲυλλαβῇ ἐνδέουϲι τοῦ ἐνεργητικοῦ , ὅπερ ἐν τοῖϲ βαρυνομένοιϲ οὐκ ἔϲτι ῥήμαϲιν . ἐν ἐκείνοιϲ γὰρ ἰϲοϲυλλαβεῖ καθόλου ὁ μέϲοϲ τῷ ἐνεργητικῷ .
Lemmas: ὥσπερ μέλω μέλω μέλω καί μέσος παράκειμαι μέλω καί ὄλλυμι ὄλλυμι , θάλλω θάλλω , οὗτος βούλομαι βουλή . τοιοῦτος τίς καί ὁ λάσκω · « δαιμόνιος , τίς λάσκω » ( Hes . Opp . 207 ) , καί ὁ δουπέω δουπέω κατά Ἡρωδιαν εἰμί « δουπέω Οἰδίπους » ( ψ 679 ) . καί ἕτερος οὐ ὀλίγος , ἐν ὅς καί ὁ κτυπέω ἔκτυπος · εἰμί γάρ περισπάω τοιοῦτος μέσος παράκειμαι ὡς πολλαχοῦ φαίνω · 5 καί αὐτός κατά ὁ προλέγω εἷς συλλαβή ἐνδέω ὁ ἐνεργητικός , ὅσπερ ἐν ὁ βαρύνω οὐ εἰμί ῥῆμα . ἐν ἐκεῖνος γάρ ἰσοσυλλαβέω καθόλου ὁ μέσος ὁ ἐνεργητικός .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-r-hma-twn 13.1
δεῖ γινώϲκειν ὅτι τότε ἐπιλιμπάνουϲιν οἱ μέϲοι παρακείμενοι , ἡνίκα ἀπὸ τῶν περιϲπωμένων θεμάτων εὑρεθῇ ὁ ἐνεργητικὸϲ παρακείμενοϲ , καὶ τριϲύλλαβοϲ ἀπὸ δύο ϲυμφώνων ἀρχόμενοϲ , ἢ ἀπὸ μόνου τοῦ ε οἷον θλῶ θλάϲω τέθλακα , κλῶ κλάϲω κέκλακα , ϲμῶ ϲμήϲω ἔϲμηκα , δρῶ δράϲω δέδρακα , ζῶ ζήϲω ἔζηκα · καὶ τοῦτο εὐλόγωϲ , ἐπειδὴ ὁ ἐνεργητικὸϲ παρακείμενοϲ ἀπὸ περιϲπωμένων ὑπάρχων μιᾷ ϲυλλαβῇ περιττεύει τοῦ μέϲου παρακειμένου , οἷον μυκῶ μεμύκηκα μέμυκα , δουπῶ δεδούπηκα δέδουπα εἰ ἐποιήϲαμεν οὖν μέϲον παρακείμενον ἐπὶ τῶν προλεχθέντων , φημὶ τοῦ τέθλακα καὶ κέκλακα καὶ δέδρακα , ἔϲμηκα , ἔζηκα , ἤμελλεν ὁ μέϲοϲ παρακείμενοϲ μιᾷ ϲυλλαβῇ ἐνδεῖν τοῦ ἐνεργητικοῦ παρακειμένου , καὶ εἶχεν εἰϲ διϲυλλαβίαν περιπεϲεῖν , ὅπερ ἐϲτὶν ἄτοπον ϲπανίωϲ γὰρ εὑρίϲκεται διϲύλλαβοϲ παρακείμενοϲ ἐν χρήϲει · ϲπάνιον δὲ εἶπον διὰ τὸ οἶδα οἶδ’ ἐπὶ δεξιὰ οἱδ’ ἐπ’ ἀριϲτερὰ νωμῆϲαι βῶν ἀζαλέην ( H 238 ) καὶ διὰ τὸ οἶκα , ὃ ϲημαίνει τὸ ὁμοιῶ , οἷον « οἶκαϲ μὲν ὡραίῳ λίνῳ » παρ’ Ἀλκμᾶνι , ἀντὶ τοῦ ὅμοιοϲ εἰ , καὶ διὰ τὸ εἶα καὶ κατ’ ἔκταϲιν Ἀττικὴν τοῦ ε εἰϲ η ᾖα , ὃ γίνεται ἐν διαλύϲει παρὰ τῷ ποιητῇ , ἤϊα πολλὰ θεοὺϲ γουνούμενοϲ . Eustath . 759,5 : Ἡρωδιανὸϲ προυποθεὶϲ ῥῆμα τὸ εἴδω παράγει ἐξ αὐτοῦ μέϲουϲ παρακειμένουϲ ἐπὶ μὲν τοῦ θεωρῶ καὶ γινώϲκω οἶδα , ἐπὶ δὲ τοῦ ὁμοιῶ τὸ οἶκα , ἐξ οὗ ἔοικα , οὗ ὑπερϲυντελικὸϲ ἐῴκειν κατὰ ἔκταϲιν .
Lemmas: δεῖ γιγνώσκω ὅτι τότε ἐπιλιμπάνω ὁ μέσος παράκειμαι , ἡνίκα ἀπό ὁ περισπάω θέμα εὑρίσκω ὁ ἐνεργητικός παράκειμαι , καί τρισύλλαβος ἀπό δύο σύμφωνος ἄρχω , ἢ ἀπό μόνος ὁ ε οἷος θλάω θλάω θλάω , κλάω κλάω κλάω , σμάω σμάω σμάω , δράω δράω δράω , ζῶ ζῶ ζῶ · καί οὗτος εὔλογος , ἐπεί ὁ ἐνεργητικός παράκειμαι ἀπό περισπάω ὑπάρχω εἷς συλλαβή περισσεύω ὁ μέσος παράκειμαι , οἷος μυκάομαι μυκάομαι μύω , δουπέω δουπέω δουπέω εἰμί ποιέω οὖν μέσος παράκειμαι ἐπί ὁ προλέγω , φημί ὁ θλάω καί κλάω καί δράω , σμάω , ζῶ , μέλλω ὁ μέσος παράκειμαι εἷς συλλαβή ἐνδέω ὁ ἐνεργητικός παράκειμαι , καί ἔχω εἰς δισυλλαβία περιπίπτω , ὅσπερ εἰμί ἄτοπος σπανίως γάρ εὑρίσκω δισύλλαβος παράκειμαι ἐν χρῆσις · σπάνις δέ εἶπον διά ὁ οἶδα οἶδα ἐπί δεξιός οἶδα ἐπί ἀριστερός νωμάω βοῦς ἀζαλέος ( H 238 ) καί διά ὁ ἔοικα , ὅς σημαίνω ὁ ὁμοιόω , οἷος « οἶκος μέν ὡραῖος λίνον » παρά Ἀλκμάν , ἀντί ὁ ὅμοιος εἰμί , καί διά ὁ εἶα καί κατά ἔκτασις Ἀττική ὁ ε εἰς ὁ ἔρχομαι , ὅς γίγνομαι ἐν διαλύω παρά ὁ ποιητής , εἶμι πολύς θεός γουνόομαι . Eustath . 759,5 : Ἡρωδιανός προυποτίθημι ῥῆμα ὁ εἴδω παράγω ἐκ αὐτός μέσος παράκειμαι ἐπί μέν ὁ θεωρέω καί γιγνώσκω οἶδα , ἐπί δέ ὁ ὁμοιόω ὁ ἔοικα , ἐκ ὅς ἔοικα , ὅς ὑπερσυντελικός ἔοικα κατά ἔκτασις .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-r-hma-twn 14.1
τοῦ δείδοικα πρωτότυπον ὂν τὸ δέδοικα ἐκ τοῦ δείδω τὸ δειλιῶ ἔχει ἀπορίαν πῶϲ διὰ τοῦ κ ἐκφέρεται καὶ μὴ διὰ τοῦ θεματικοῦ δ διὰ τὸν κανόνα , δι’ ὃν ὥριϲται καθολικῶϲ , ὅτι ἐπὶ τῶν βαρυτόνων , δι’ οὗ ϲυμφώνου ἐκφέρεται ὁ ἐνεϲτώϲ , διὰ τοῦ αὐτοῦ καὶ ὁ μέϲοϲ παρακείμενοϲ οἷον λείβω λέλοιβα , λέγω λέλογα κατὰ τὸν Ἡρωδιανόν , καθ’ ὃν ἔδει ἀπὸ τοῦ δείδω δέδοιδα εἶναι τὸν μέϲον παρακείμενον . λύϲιϲ δὲ τῆϲ ἀπορίαϲ ταύτηϲ τὸ μὴ χρῆναι τρία παράλληλα δ παραλαμβάνεϲθαι . τὸ γὰρ τοιοῦτον ψελλιϲμῷ , φηϲίν , ὑποπίπτει . διὸ ἀντειϲῆλθε τοῦ τρίτου δ τὸ κ τοῦ ἐνεργητικοῦ παρακειμένου τοῦ δείδω δείϲω δέδεικα , ὃϲ ἐϲιγήθη διὰ τὸ τοῦ μέϲου παρακειμένου πολύχρηϲτον . ὅτι δ’ ἐν πολλοῖϲ ἡ παραλληλία φεύγεται , δηλοῖ καὶ ὁ τεμένιοϲ , ὃν δέον ὂν διφθόγγῳ παραλήγεϲθαι κατὰ τὸν κανόνα τοῦ κήτειοϲ κήδειοϲ ἐπιτήδειοϲ καὶ τῶν ὁμοίων ὅμωϲ , ἵνα μὴ ἐπάλληλα εἴη τὰ τρία ἑ , ἐγράφη διὰ μόνου τοῦ ι · Ϲοφοκλῆϲ ( Τrach . 754 ) « τεμενίαν τε φυλλάδα » . οὕτω καὶ τὸ « ἴριδι δίῃ » κακίζεται κατὰ τὸ ἀλλεπάλληλον τῶν διχρόνων .
Lemmas: ὁ δείδω πρωτότυπος εἰμί ὁ δείδω ἐκ ὁ δείδω ὁ δειλιάω ἔχω ἀπορία πῶς διά ὁ Κ ἐκφέρω καί μή διά ὁ θεματικός δ διά ὁ κανών , διά ὅς ὁρίζω καθολικός , ὅτι ἐπί ὁ βαρύτονος , διά ὅς σύμφωνος ἐκφέρω ὁ ἐνίστημι , διά ὁ αὐτός καί ὁ μέσος παράκειμαι οἷος λείβω λοιβή , λέγω λογάω κατά ὁ Ἡρωδιανός , κατά ὅς ἐσθίω ἀπό ὁ δείδω δίδωμι εἰμί ὁ μέσος παράκειμαι . λύσις δέ ὁ ἀπορία οὗτος ὁ μή χρή τρεῖς παράλληλος δ παραλαμβάνω . ὁ γάρ τοιοῦτος ψελλισμός , φημί , ὑποπίπτω . διό ἀντεισέρχομαι ὁ τρίτος δ ὁ Κ ὁ ἐνεργητικός παράκειμαι ὁ δείδω δείδω δείκνυμι , ὅς σιγάω διά ὁ ὁ μέσος παράκειμαι πολύχρηστος . ὅτι δέ ἐν πολύς ὁ παραλληλία φεύγω , δηλόω καί ὁ τεμένιος , ὅς δήω εἰμί δίφθογγος παραλήγω κατά ὁ κανών ὁ κήτειος κήδειος ἐπιτήδειος καί ὁ ὅμοιος ὅμως , ἵνα μή ἐπάλληλος εἰμί ὁ τρεῖς ὅς , γράφω διά μόνος ὁ ι · Σοφοκλῆς ( Τrach . 754 ) « τεμένιος τε φυλλάς » . οὗτος καί ὁ « Ἶρις δῖος » κακίζω κατά ὁ ἀλλεπάλληλος ὁ δίχρονος .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-r-hma-twn 15.1
περὶ τοῦ ἔολπα ζηταοῦϲιν ὅτι πόθεν γέγονε ; — λέγει δὲ ὁ Ἡρωδιαν ὸϲ ὅτι δύναται εἶναι ὡϲ ἀπὸ τριϲυλλάβου τοῦ ἐέλπω , τούτου γὰρ ὁ μέϲοϲ παρακείμενοϲ ἤελπα καὶ κατὰ τροπὴν τοῦ ε εἰϲ τὸ ο καὶ ϲυϲτολῇ τοῦ η εἰϲ τὸ ε ἔολπα .
Lemmas: περί ὁ ἔλπω ζητάω ὅτι πόθεν γίγνομαι ; — λέγω δέ ὁ Ἡρωδιαν ὅς ὅτι δύναμαι εἰμί ὡς ἀπό τρισύλλαβος ὁ ἔλπω , οὗτος γάρ ὁ μέσος παράκειμαι ἔλπω καί κατά τροπή ὁ ε εἰς ὁ ὁ καί συστολή ὁ ὁ εἰς ὁ ε ἔλπω .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-r-hma-twn 16.1
τὸ ἔμμορε Ζηνόβιοϲ καὶ Ἡρωδιανὸϲ οὕτω κανονίζουϲι μείρω μερῶ , ὁ μὲν παρακείμενοϲ μέμορα καὶ ἐν ὑπερθέϲει τοῦ ἔμμορα .
Lemmas: ὁ μείρομαι Ζηνόβιος καί Ἡρωδιανός οὗτος κανονίζω μείρομαι μερέω , ὁ μέν παράκειμαι μεμόρα καί ἐν ὑπέρθεσις ὁ μείρομαι .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-r-hma-twn 17.1
Ἡρωδιανὸϲ ἐκ τοῦ λήχω τὸ λαγχάνω παράγων τὸ λέλοχα τροπῇ τοῦ η εἰϲ ο μικρὸν ὁμοίωϲ τῷ πήθω πέποθε λέγει καὶ πλεονάζειν ἐν αὐτοῖϲ τὸ ν ὡϲ καὶ ἐν τῷ κέχανδα οἷον « οἶκον κεχανδότα πολλὰ καὶ ἐϲθλά ( δ 96 ) .
Lemmas: Ἡρωδιανός ἐκ ὁ λαγχάνω ὁ λαγχάνω παράγω ὁ λέχομαι τροπή ὁ ὁ εἰς ὁ μικρός ὁμοίως ὁ πήθω πόθος λέγω καί πλεονάζω ἐν αὐτός ὁ Ν ὡς καί ἐν ὁ χανδάνω οἷος « οἶκος χανδάνω πολύς καί ἐσθλός ( δ 96 ) .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-r-hma-twn 18.1
οὐδέποτε μέϲοϲ παρακείμενοϲ διὰ δύο ϲυμφώνων κατὰ ϲύλληψιν ἐκφέρεται οὐδὲ διὰ διπλῶν ἔνθεν οὔτε ἀπὸ τοῦ χραιϲμῶ οὕτε ἀπὸ τοῦ ὀλιϲθῶ μέϲοι γεγόναϲι παρακείμενοι ὥϲπερ οὐδὲ ἀπὸ τοῦ λιχμῶ , ἵνα μὴ διὰ δύο ϲυμφώνων ἐξενεχθῶϲι . τὸ γὰρ « γλώϲϲῃϲι δνοφερῇϲι λελιχμότεϲ » παρ’ Ἡϲιόδῳ ( Theog . 826 ) οὕτωϲ ἐγένετο · ἐϲτι τι περιϲπώμενον λιχμῶ οὗ ὁ παρακείμενοϲ λελίχμηκα καὶ ἡ μετοχὴ λελιχμηκώϲ καὶ κατὰ ϲυγκοπὴν λελιχμώϲ . καὶ τὸ πεφυζώϲ γέγονεν ἀπὸ τοῦ πεφυζηκώϲ καὶ κατὰ ϲυγκοπὴν πεφυζώϲ .
Lemmas: οὐδέποτε μέσος παράκειμαι διά δύο σύμφωνος κατά σύλληψις ἐκφέρω οὐδέ διά διπλόος ἔνθεν οὔτε ἀπό ὁ χραισμέω ἵημι ἀπό ὁ ὀλισθάνω μέσος γίγνομαι παράκειμαι ὥσπερ οὐδέ ἀπό ὁ λιχμάω , ἵνα μή διά δύο σύμφωνος ἐκφέρω . ὁ γάρ « γλῶσσα δνοφερός λιχμάζω » παρά Ἡσίοδος ( Theog . 826 ) οὕτως γίγνομαι · εἰμί τίς περισπάω λιχμάω ὅς ὁ παράκειμαι λιχμάω καί ὁ μετοχή λιχμάω καί κατά συγκοπή λιχμάω . καί ὁ φεύγω γίγνομαι ἀπό ὁ φύζω καί κατά συγκοπή φεύγω .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-r-hma-twn 18.2
( Περὶ ὑπερϲυντελικοῦ ) .
Lemmas: ( περι ὑπερσυντελικός ) .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-r-hma-twn 18.3
( Περὶ πρώτου ἀορίϲτου ) .
Lemmas: ( περι πρῶτος ἀόριστος ) .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-r-hma-twn 19.1
ὥϲπερ τὸ κρῆναι ἀπὸ διϲυλλάβου τοῦ κραίνω καὶ τὸ μιῆναι ἀπὸ τοῦ μιαίνω , οὕτω καθ’ Ἡρωδιανὸν καὶ τὸ κυδῆναι ἐκ τοῦ κυδαίνω , εἰ καὶ κυδᾶναι , φηϲί , καθ’ ἡμᾶϲ λέγεται ὡϲ καὶ κερδᾶναι .
Lemmas: ὥσπερ ὁ κρήνη ἀπό δισύλλαβος ὁ κραίνω καί ὁ μιαίνω ἀπό ὁ μιαίνω , οὗτος κατά Ἡρωδιανός καί ὁ κυδαίνω ἐκ ὁ κυδαίνω , εἰμί καί κυδάω , φημί , κατά ἐγώ λέγω ὡς καί κερδαίνω .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-r-hma-twn 20.2
( Περὶ δευτέρου ἀορίϲτου ) .
Lemmas: ( περι δύο ἀόριστος ) .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-r-hma-twn 20.3
de numero syllabarum perfecti secundi exposuit , sic etiam de numero syllabarum aoristi secundi disseruisse putandus est in eum modum , quo disputat Choerob . 619,14 : περὶ τῆϲ ποϲότητοϲ τῶν ϲυλλαβῶν ἔϲτιν εἰπεῖν , ὅτι ἀπὸ μὲν βαρυτόνων θεμάτων ἰϲοϲυλλαβεῖ τῷ πρώτῳ ἀορίϲτῳ ὁ δεύτεροϲ ἀόριϲτοϲ οἷον τύπτω τύψω ἔτυψα ἔτυπον , ῥάπτω ἔρραψα ἔρραφον , νύϲϲω ἔνυξα ἔνυγον , γράψα ἔγραψα ἔγραφον , ἐξ οὖ τὸ ἐγράφην , ἀπὸ δὲ περιϲπωμένων θεμάτων μιᾷ αὐτοῦ ἐνδεῖ ὁ δεύτεροϲ ἀόριϲτοϲ , οἷον δουπῶ ἐδούπηϲα ἔδουπον , μυκῶ ἐμύκηϲα ἔμυκον , χραιϲμῶ ἐχραίϲμηϲα ἔχραιϲμον , ὀλιϲθῶ ὠλίϲθηϲα ὤλιϲθον .
Lemmas: de numero syllabarum perfecti secundi exposuit , sic etiam de numero syllabarum aoristi secundi disseruisse putandus est in eum modum , quo disputat Choerob . 619,14 : περί ὁ ποσότης ὁ συλλαβή εἰμί εἶπον , ὅτι ἀπό μέν βαρύτονος θέμα ἰσοσυλλαβέω ὁ πρῶτος ἀόριστος ὁ δύο ἀόριστος οἷος τύπτω τύπτω τύπτω τύπτω , ῥάπτω ῥάπτω ῥάπτω , νύσσω νύσσω νύσσω , Γράψα γράφω γράφω , ἐκ οὖον ὁ γράφω , ἀπό δέ περισπάω θέμα εἷς αὐτός ἐνδέω ὁ δύο ἀόριστος , οἷος δουπέω δουπέω δοῦπος , μυκάομαι μυκάομαι μυκάομαι , χραισμέω χραισμέω χραισμέω , ὀλισθάνω ὀλισθάνω ὀλισθάνω .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-r-hma-twn 21.1
ἰϲτέον δὲ ὅταν εὑρεθῇ τὸ ε ϲὺν ἀμεταβόλῳ , ὡϲ ἐπὶ τὸ πλεῖϲτον τρέπεται εἰϲ τὸ α κατὰ τὸν δεύτερον ἀόριϲτον ἐν τῇ παραληγούϲῃ , εἶτε τοῦ ε προηγεῖται τὸ ἀμετάβολον , εἴτε ἐπιφέρεται αὐτῷ · τῆϲ ε ′ ϲυζυγίαϲ τὸ ι δηλονότι ἀποβάλλεται οἷον κείρω ἔκαρον , φθείρω ἔφθαρον , ϲτείλω ἔϲταλον ἐξ οὐ τὸ ἐϲτάλην καὶ ἀπεϲτάλην , δείρω ἔδαρον ἐξ οὗ τὸ ἐδάρην , τέμνω ἔταμον , πέρθω ἔπαρθον καὶ κατὰ ὑπερβιβαϲμὸν ἔπραθον , δέρκω ἔδαρκον , πέρδω ἔπαρδον ἐξ οὗ πέρδομαι , δρέμω ἔδραμον · τοῦτο δὲ καὶ προηγούμενον ἔχει τὸ ε καὶ ἐπιφερόμενον ἔχει τὸ ἀμετάβολον · τοῦτο δὲ δύναται , ὥϲ φηϲιν Ἡρωδιανόϲ , καὶ ἀπὸ περιϲπωμένου τοῦ δραμῶ εἶναι ἐξ οὖ ὁ δεδράμηκα παρακείμενοϲ · καὶ ταῦτα μὲν ἐπιφερομένου τῷ ε τοῦ ἀμεταβόλου · καὶ προηγουμένου δὲ τοῦ ε τοῦ ἀμεταβόλου οἷον κλέπτω ἔκλαπον ἐξ οὗ τὸ ἐκλάπην , πλέκω ἔπλακον ἐξ οὖ τὸ ἐπλάκην , τρέπω ἔτραπον ἐξ οὗ τὸ ἐτράπην , τρέφω ἔτραφον ἐξ οὗ τὸ ἐτράφην , ϲτρέφω ἔϲτραφον ἐξ οὗ τὸ ἐϲτράφην , βρέχω ἔβραχον ἐξ οὗ τὸ ἐβράχην . πρόϲκειται « ὡϲ ἐπὶ τὸ πλεῖϲτον » διὰ τὸ ἀγείρω ἤγειρον , ἀείρω ἤερον καὶ ὀφείλω ὤφελον καὶ λέγω ἔλεγον ἐξ οὗ τὸ ἐλέγην καὶ κατελέγην ἐπὶ τούτων γὰρ οὐκ ἐτράπη τὸ ε εἰϲ α .
Lemmas: ἰστέον δέ ὅταν εὑρίσκω ὁ ε σύν ἀμετάβολος , ὡς ἐπί ὁ πλεῖστος τρέπω εἰς ὁ ὅς κατά ὁ δύο ἀόριστος ἐν ὁ παραλήγω , ἄγω ὁ ε προηγέομαι ὁ ἀμετάβολος , εἴτε ἐπιφέρω αὐτός · ὁ ε ′ συζυγία ὁ ι δηλονότι ἀποβάλλω οἷος κείρω κάρος , φθείρω φθείρω , στέλλω σταλός ἐκ οὖον ὁ στέλλω καί ἀποστέλλω , δέρω δέρω ἐκ ὅς ὁ δέρω , τέμνω τέμνω , πέρθω Πάρθος καί κατά ὑπερβιβασμός πέρθω , δέρκομαι δέρκομαι , πέρδω πέρδομαι ἐκ ὅς πέρδομαι , τρέμω τρέχω · οὗτος δέ καί προηγούμενος ἔχω ὁ ε καί ἐπιφέρω ἔχω ὁ ἀμετάβολος · οὗτος δέ δύναμαι , ὅς φημί Ἡρωδιανός , καί ἀπό περισπάω ὁ τρέχω εἰμί ἐκ οὖον ὁ τρέχω παράκειμαι · καί οὗτος μέν ἐπιφέρω ὁ ε ὁ ἀμετάβολος · καί προηγούμενος δέ ὁ ε ὁ ἀμετάβολος οἷος κλέπτω κλάπος ἐκ ὅς ὁ κλέπτω , πλέκω Πλάκος ἐκ οὖον ὁ πλάσσω , τρέπω τρέπω ἐκ ὅς ὁ τρέπω , τρέφω τρέφω ἐκ ὅς ὁ τρέφω , στρέφω στρέφω ἐκ ὅς ὁ στρέφω , βρέχω ἔβραχον ἐκ ὅς ὁ βρέχω . πρόσκειμαι « ὡς ἐπί ὁ πλεῖστος » διά ὁ ἀγείρω ἐγείρω , ἀείρω ἀείρω καί ὀφείλω ὀφείλω καί λέγω λέγω ἐκ ὅς ὁ λέγω καί καταλέγω ἐπί οὗτος γάρ οὐ τρέπω ὁ ε εἰς ὅς .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-r-hma-twn 22.1
ἰϲτέον ὅτι τὸ ἔπεϲον μονῆρέϲ ἐϲτιν , οὐδέποτε γὰρ ὁ δεύτεροϲ ἀόριϲτοϲ πρὸ τῆϲ ον ϲυλλαβῆϲ τὸ ϲ ἔχει οἷον ἔτυπον , ἔνυγον , ἔλαβον , ἔμαθον , ἔφαγον , ἔδακον . λέγει δὲ Ἡρωδιανόϲ , ὅτι ἐϲτὶν ὅμοιον αὐτῷ τὸ κακέμφατον , φημὶ δὲ τὸ ἔχεϲον , καὶ αὐτὸ πρὸ τῆϲ ον ϲυλλαβῆϲ τὸ ϲ ἔχει καὶ παρατίθεται τὴν χρῆϲιν παρ’ Ἀλκαίῳ ἐν Γανυμήδει ἔχουϲαν οὕτωϲ ( Com . graec . ed . Mein . II 826 ) κατέχεϲον τῆϲ Nηρηΐδοϲ . ϲχηματίζει δὲ ὁ Ἡρωδιανὸϲ τοῦτον τὸν τρόπον τὸ ἔπεϲον · φηϲὶν ὅτι ὥϲπερ ἀπὸ τοῦ φυϲῶ φυϲήϲω γίνεται φύϲημα καὶ ἀπὸ τοῦ νοϲῶ νοϲήϲω νόϲημα , τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ ἀπὸ τοῦ πεϲῶ περιϲπωμένου γίνεται πεϲήϲω καὶ πέϲημα , ὄνομα ῥηματικόν , ὡϲ παρ’ Ἐὐριπίδη ἐν Ἀνδρομόχῃ ( 652 ) οὗ πεϲήματα πλεῖϲθ’ Ἑλλάδοϲ πέπτωκε δορυπετῆ νεκρῶν , καὶ λοιπὸν ὡϲ ἀπὸ τοῦ πεϲῶ περιϲπωμένου γέγονεν ἔπεϲον ὁ δεύτεροϲ ἀόριϲτοϲ ὥϲπερ καὶ ἀπὸ τοῦ χραιϲμῶ ἔχραιϲμον καὶ ἀπὸ τοῦ ὀλιϲθῶ ὤλιϲθον .
Lemmas: ἰστέον ὅτι ὁ πίπτω μονήρες εἰμί , οὐδέποτε γάρ ὁ δύο ἀόριστος πρό ὁ εἰμί συλλαβή ὁ Σ ἔχω οἷος τύπτω , νύσσω , λαμβάνω , μανθάνω , ἔφαγον , δάκνω . λέγω δέ Ἡρωδιανός , ὅτι εἰμί ὅμοιος αὐτός ὁ κακέμφατος , φημί δέ ὁ χέζω , καί αὐτός πρό ὁ εἰμί συλλαβή ὁ Σ ἔχω καί παρατίθημι ὁ χρῆσις παρά Ἀλκαῖος ἐν Γανυμήδης ἔχω οὕτως ( Com . graec . ed . Mein . II 826 ) καταχέζω ὁ Nηρηΐδος . σχηματίζω δέ ὁ Ἡρωδιανός οὗτος ὁ τρόπος ὁ πίπτω · φημί ὅτι ὥσπερ ἀπό ὁ φυσάω φυσάω γίγνομαι φύσημα καί ἀπό ὁ νοσέω νοσέω νόσημα , ὁ αὐτός τρόπος καί ἀπό ὁ πίπτω περισπάω γίγνομαι πίπτω καί πέσημα , ὄνομα ῥηματικόν , ὡς παρά Εὐριπίδης ἐν Ἀνδρομόχῃ ( 652 ) ὅς πέσημα πλεῖστος Ἑλλάς πίπτω δορυπιπτω νεκρός , καί λοιπός ὡς ἀπό ὁ πίπτω περισπάω γίγνομαι πίπτω ὁ δύο ἀόριστος ὥσπερ καί ἀπό ὁ χραισμέω χραισμέω καί ἀπό ὁ ὀλισθάνω ὀλισθάνω .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-r-hma-twn 23.1
ὁ Ἡρωδιανὸϲ λέγει τοῦτο καὶ τὰ ὅμοια ἐκ μέλλοντοϲ μετατεθεῖϲθαι εἰϲ ἐνεϲτῶτα ἵξω καὶ ὁ παρατατικὸϲ ἷξον ἷξεϲ ἷξε τὸ πληθυντικὸν ἵξομεν ἷξετε ἷξον . ὅτι δὲ οὐκ ἔϲτι δεύτεροϲ ἀόριϲτοϲ , ἀλλὰ παρατατικόϲ , ἐλέγχει καὶ τὰ προϲτακτικά . εὑρήϲειϲ γὰρ βῆϲε καὶ ἷξε καὶ οἷϲε ὡϲ τύπτε καὶ γράφε . εἰ δὲ ἦν ἀόριϲτοϲ , ἦν ἂν βῆϲον καὶ ἷξον . ἔϲτι δὲ οἴϲω μέλλων , οὗ ἄλλο κίνημα οὐχ εὕρηται πλήν τοῦ μέλλοντοϲ . οὗτοϲ δὲ μετάγεται κατὰ ποιητικὴν ἐξουϲίαν εἰϲ ἐνεϲτῶτα , οὗ τὸ προϲτακτικὸν οἶϲε « οἶϲε θέειον γρηΰ » ( χ 481 ) καὶ « οἴϲετε πῦρ » ( 0 718 ) .
Lemmas: ὁ Ἡρωδιανός λέγω οὗτος καί ὁ ὅμοιος ἐκ μέλλω μετατίθημι εἰς ἐνίστημι ἵκω καί ὁ παρατατικός ἵκω ἵκω ἵκω ὁ πληθυντικός ἵκω ἵκω ἵκω . ὅτι δέ οὐ εἰμί δύο ἀόριστος , ἀλλά παρατατικός , ἔλεγχος καί ὁ προστακτικός . εὑρίσκω γάρ βαίνω καί ἵκω καί οἶσος ὡς τύπτω καί γράφω . εἰμί δέ εἰμί ἀόριστος , εἰμί εἄν βαίνω καί ἵκω . εἰμί δέ φέρω μέλλω , ὅς ἄλλος κίνημα οὐ εὑρίσκω πλήν ὁ μέλλω . οὗτος δέ μετάγω κατά ποιητικός ἐξουσία εἰς ἐνίστημι , ὅς ὁ προστακτικός οἶσος « οἶσος θεῖον γραῦς » ( χ 481 ) καί « φέρω πῦρ » ( 0 718 ) .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-r-hma-twn 24.1
εἰ ὁ ἐνεϲτὼϲ διὰ καθαροῦ τοῦ ω ἐκφέρεται , καὶ ὁ δεύτεροϲ ἀόριϲτοϲ διὰ καθαροῦ τοῦ ον ἐκφέρεται οἷον κίω ἔκιον ὡϲ παρὰ τῷ ποιητῇ « ἔκιον μεγάλῳ ἀλαλητῷ » ( Μ 138 ) , καίω ἔκαον ἐξ οὗ τὸ ἐκάην , πίω ἔπιον .
Lemmas: εἰμί ὁ ἐνίστημι διά καθαρός ὁ εἰμί ἐκφέρω , καί ὁ δύο ἀόριστος διά καθαρός ὁ εἰμί ἐκφέρω οἷος κίω κίω ὡς παρά ὁ ποιητής « κίω μέγας ἀλαλητός » ( Μ 138 ) , καίω καίω ἐκ ὅς ὁ καίω , πίνω πίνω .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-r-hma-twn 24.2
« οἱ μὲν ἔτι ζωὸν γόον Ἕκτορα δῖον » ( Ζ 500 ) ἀντὶ τοῦ ἐγόων . ὁ μὲν Ἀπολλώνιοϲ δευτέραϲ ϲυζυγίαϲ αὐτὸ εἶναι λέγει καὶ παρατατικοῦ , ὁ δὲ Ἡρωδιανὸϲ δευτέρου ἀορίϲτου ὥϲπερ κτυπῶ ἔκτυπον , οὕτω γοῶ ἔγοον .
Lemmas: « ὁ μέν ἔτι ζωός γόος Ἕκτωρ δῖος » ( Ζ 500 ) ἀντί ὁ γόος . ὁ μέν Ἀπολλώνιος δύο συζυγία αὐτός εἰμί λέγω καί παρατατικός , ὁ δέ Ἡρωδιανός δύο ἀόριστος ὥσπερ κτυπέω κτυπέω , οὗτος γοάω γόος .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-r-hma-twn 25.2
( Περὶ πρώτου μέλλοντοϲ ) .
Lemmas: ( περι πρῶτος μέλλω ) .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-r-hma-twn 26.1
ὁ δὲ Ἡρωδιανὸϲ ἀνατρέπει αὐτὸν λέγων , ὅτι κακῶϲ λέγειϲ , τὰ γὰρ ὡϲ ἀπὸ βαρυτόνων καὶ ὡϲ ἀπὸ περιϲπωμένων ποιοῦντα τὴν κλίϲιν ἐν τῷ αὐτῷ χρόνῳ καὶ ὡϲ ἀπὸ περιϲπωμένων καὶ ὡϲ ἀπὸ βαρυτόνων ποιεῖται τὴν κλίϲιν οἶον τύπτω τύψω τυπτῶ τυπτήϲω , ῥίπτω ἔρριπτον καὶ ῥιπτῶ ἐῤῥίπτουν , εἴδω εἴϲω καὶ εἰδῶ εἰδήϲω τὰ δὲ ἔχοντα ἕν λ οὐ ποιεῖται κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον καὶ ὡϲ ἀπὸ βαρυτόνων θεμάτων καὶ ὡϲ ἀπὸ περιϲπωμένων τὴν κλίϲιν ἀλλ’ ἕωϲ μὲν τοῦ παρατατικοῦ , ὡϲ εἴρηται , ἀπὸ βαρυτόνων ποιεῖται τὴν κλίϲιν , οὐδέποτε δὲ ὡϲ ἀπὸ περιϲπωμένων · κρεῖττον οὖν ἐϲτιν εἰπεῖν , φημί , τὴν ἀπολογίαν ταύτην · ἐν τοῖϲ ῥήμαϲι τὸ ϲ καὶ τὸ λ πέφυκε διπλαϲιάζεϲθαι οἷον πλήϲϲω , τινάϲϲω , πάλλω , τίλλω · καὶ τὰ μὲν ἔχοντα δύο ϲϲ ἢ δύο λλ χαίρει τῇ βαρείᾳ τάϲει οἷον νύϲϲω , πλήϲϲω , τινάϲϲω , ἐρύϲϲω , τίλλω , ποικίλλω , ϲτέλλω , ϲφάλλω , χωρὶϲ εἰ μὴ ἔχῃ ὀνόματα προυποκείμενα · ἐκεῖνα γὰρ περιϲπᾶται οἷον κύκλοϲ κυκλῶ , ] ἅμιλλα ἁμιλλῶ ( ἐξ οὐ ἁμιλλῶμαι ) , λύϲϲα λυϲϲῶ , τὸ γὰρ νύϲϲω οὐκ ἀπὸ τοῦ νύϲϲα ἐϲτίν , ἐπεὶ εἶχε περιϲπᾶϲθαι , ἀλλὰ τοὐναντίον , νύϲϲα γὰρ λέγεται ὁ καμπτὸϲ παρὰ τὸ νύϲϲεϲθαι τοὺϲ ἵππουϲ τὰ δὲ εἰϲ ( ἓν ϲ ἢ ἓν λ χαίρει τῇ περιϲπωμένῃ τάϲει οἷον φιλῶ , χρυϲῶ , γελῶ , λαλῶ , ἐλῶ ( ϲημαίνει δὲ τὸ ἐλαύνω ) , ὀφειλῶ ( leg . ὠφελῶ ) , πωλῶ , ἀμελῶ . ταῦτα οὖν ἔχοντα ἓν λ καὶ μὴ περιϲπαϲθέντα , λέγω δὲ τὸ μέλω καὶ θέλω καὶ ὀφείλω , ἀνεμερίϲατο τὴν κλίϲιν , καὶ ἕωϲ μὲν τοῦ παρατατικοῦ , ὡϲ εἴρηται , ἀπὸ βαρυτόνων κλίνεται , μετὰ δὲ τὸν παρατατικὸν ἐν τοῖϲ ἐφεξῆϲ χρόνοιϲ ὡϲ ἀπὸ τῶν περιϲπωμένων ποιεῖται τὴν κλίϲιν . τούτου οὖν χάριν τὰ δι’ ἑνὸϲ λ ἐκφερόμενα ἔχει τὸν μέλλοντα μιᾷ ϲυλλαβῇ περιττεύοντα τοῦ ἐνεϲτῶτοϲ .
Lemmas: ὁ δέ Ἡρωδιανός ἀνατρέπω αὐτός λέγω , ὅτι κακῶς λέγω , ὁ γάρ ὡς ἀπό βαρύτονος καί ὡς ἀπό περισπάω ποιέω ὁ κλίσις ἐν ὁ αὐτός χρόνος καί ὡς ἀπό περισπάω καί ὡς ἀπό βαρύτονος ποιέω ὁ κλίσις οἶος τύπτω τύπτω τύπτω τύπτω , ῥίπτω ῥίπτω καί ῥίπτω ῥίπτω , εἴδω εἴδομαι καί οἶδα εἰδήσω ὁ δέ ἔχω εἷς λ οὖον ποιέω κατά ὁ αὐτός χρόνος καί ὡς ἀπό βαρύτονος θέμα καί ὡς ἀπό περισπάω ὁ κλίσις ἀλλά ἠώς μέν ὁ παρατατικός , ὡς εἴρω , ἀπό βαρύτονος ποιέω ὁ κλίσις , οὐδέποτε δέ ὡς ἀπό περισπάω · ἀγαθός οὖν εἰμί εἶπον , φημί , ὁ ἀπολογία οὗτος · ἐν ὁ ῥῆμα ὁ Σ καί ὁ λ φύω διπλασιάζω οἷος πλήσσω , τινάσσω , πάλλω , τίλλω · καί ὁ μέν ἔχω δύο ἐκπλήσσω ἢ δύο λλ χαίρω ὁ βαρύς τάσις οἷος νύσσω , πλήσσω , τινάσσω , ἐρύω , τίλλω , ποικίλλω , στέλλω , σφάλλω , Χωρὶς εἰμί μή ἔχω ὄνομα προυποκειμαι · ἐκεῖνος γάρ περισπάω οἷος κύκλος κυκλόω , ] ἅμιλλα ἁμιλλάομαι ( ἐκ οὖον ἁμιλλῶμαι ) , λύσσα λυσσάω , ὁ γάρ νύσσω οὐ ἀπό ὁ νύσσα εἰμί , ἐπεί ἔχω περισπάω , ἀλλά ἐναντίος , νύσσα γάρ λέγω ὁ καμπτός παρά ὁ νύσσω ὁ ἵππος ὁ δέ εἰς ( εἷς Σ ἢ εἷς λ χαίρω ὁ περισπάω τάσις οἷος φιλέω , χρύσεος , γελάω , λαλέω , ἐλαύνω ( σημαίνω δέ ὁ ἐλαύνω ) , ὀφείλω ( leg . ὠφελέω ) , πωλέω , ἀμελέω . οὗτος οὖν ἔχω εἷς λ καί μή περισπάω , λέγω δέ ὁ μέλω καί ἐθέλω καί ὀφείλω , ἀναμερίζω ὁ κλίσις , καί ἠώς μέν ὁ παρατατικός , ὡς εἴρω , ἀπό βαρύτονος κλίνω , μετά δέ ὁ παρατατικός ἐν ὁ ἐφεξῆς χρόνος ὡς ἀπό ὁ περισπάω ποιέω ὁ κλίσις . οὗτος οὖν χάρις ὁ διά εἷς λ ἐκφέρω ἔχω ὁ μέλλω εἷς συλλαβή περισσεύω ὁ ἐνίστημι .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-r-hma-twn 26.2
ἰϲτέον ὅτι ἀναλογίαν ἔχει ὁ μέλλων τῇ εὐθείᾳ , ὁ δὲ ἐνεϲτὼϲ τῇ γενικῇ · ἐπειδὴ οὖν ὅτε ἡ εὐθεῖα διὰ τοῦ ψ ἐκφέρεται , τότε ἡ γενικὴ διὰ τοῦ β ἢ ἢ φ ἐκφέρεται οἷον Ἄραψ Ἄραβοϲ , Κύκλωψ Κύκλωποϲ , Κίνυψ Κίνυφοϲ ( ἔϲτι δὲ ὄνομα ποταμοῦ ) , τούτου χάριν καὶ ὅτε ὁ ἐνεϲτὼϲ διὰ τοῦ β ἢ π φ ἢ πτ ἐκφέρεται , τότε ὁ μέλλων διὰ τοῦ ψ ἐκφέρεται οἷον λείβω λείψω , γράφω γράψω , τέρπω τέρψω · καὶ πάλιν ἐπειδὴ ὅτε ἡ εὐθεῖα διὰ τοῦ ξ ἐκφέρεται τότε ἡ γενικὴ διά τοῦ ἢ κ ἢ χ ἢ κτ ἐκφέρεται οἷον Φοίνιξ Φοίνικοϲ , τέττιξ τέττιγοϲ , ὄνυξ ὄνυχοϲ , ἄναξ ἄνακτοϲ , τούτου χάριν καὶ ὅτε ὁ ἐνεϲτὼϲ ἢ διὰ τοῦ ἤ κ ἤ ἤ κτ , τότε ὁ μέλλων διὰ τοῦ ξ ἐκφέρεται οἷον λέγω λέξω , πλέκω πλέξω , τρέχω θρέξω , πέκω ( an πέκτω ? ) πέξω · καὶ πάλιν ἐπειδὴ ὅτε ἡ εὐθεῖα διὰ τοῦ ϲ ἐκφέρεται καὶ περιττοϲυλλάβωϲ κλίνεται , τότε ἡ γενικὴ διὰ τὸῦ Θ ἤ διὰ καθαροῦ τοῦ οϲ ἐκφέρεται οἷον Πάριϲ Πάριδοϲ , ὄρνιϲ ὄρνιθοϲ , Λάχηϲ Λάχητοϲ , βότρυϲ βότρυοϲ · τούτου οὖν χάριν ὅτε ὁ ἐνεϲτὼϲ διὰ τὸῦ δ ἢ Θ ἤ τ ἤ διὰ καθαροῦ τοῦ ω ἐκφέρεται , τότε ὁ μέλλων διὰ τοῦ ϲ ἐκφέρεται οἷον ᾄδω ἄϲω , πείθω πείϲω , ἀνύτω ἀνύϲω , ἀκούω ἀκούϲω . καὶ πάλιν ἐπειδὴ ἡ εὐθεῖα δι’ ἀμεταβόλου ἐκφέρεται , τότε ἡ γενικὴ διὰ τοῦ αὐτοῦ ἀμεταβόλου ἐκφέρεται οἶον Ἕκτωρ Ἕκτοροϲ , Νέϲτωρ Νέϲτοροϲ , Πλάτων Πλάτωνοϲ , Θέων Θέωνοϲ ( τὸ γὰρ ἦπαρ ἥπατοϲ καὶ δέλεαρ δελέατοϲ ἑτερόκλιτα λέγουϲιν εἶναι , ὡϲ ἀπὸ τῆϲ εἰϲ αϲ καταλήξεωϲ , ὁμοίωϲ δὲ καὶ ἡ ὕδατοϲ γενικὴ ὡϲ ἀπὸ τοῦ ὕδαϲ ἐϲτί ) τούτου χάριν καὶ ὅτε ὁ ἐνεϲτὼϲ δι’ ἀμεταβόλου ἐκφέρεται , τότε καὶ ὁ μέλλων διὰ τοῦ αὐτοῦ ἀμεταβόλου ἐκφέρεται οἶον κείρω κερῶ , ῥαίνω ῥανῶ , τίλλω τιλῶ , νέμω νεμῶ .
Lemmas: ἰστέον ὅτι ἀναλογία ἔχω ὁ μέλλω ὁ εὐθύς , ὁ δέ ἐνίστημι ὁ γενικός · ἐπεί οὖν ὅτε ὁ εὐθύς διά ὁ ψ ἐκφέρω , τότε ὁ γενικός διά ὁ Β ἢ ἢ φ ἐκφέρω οἷος Ἄραψ Ἄραψ , Κύκλωψ Κύκλωψ , Κῖνυψ Κῖνυψ ( εἰμί δέ ὄνομα ποταμός ) , οὗτος χάρις καί ὅτε ὁ ἐνίστημι διά ὁ Β ἢ π φ ἢ π̅τ̅ ἐκφέρω , τότε ὁ μέλλω διά ὁ ψ ἐκφέρω οἷος λείβω λείπω , γράφω γράφω , τέρπω τέρπω · καί πάλιν ἐπεί ὅτε ὁ εὐθύς διά ὁ ξ ἐκφέρω τότε ὁ γενικός διά ὁ ἢ Κ ἢ χ ἢ κ̅τ̅ ἐκφέρω οἷος Φοίνιξ Φοῖνιξ , τέττιξ τέττιξ , ὄνυξ ὄνυξ , ἄναξ ἄναξ , οὗτος χάρις καί ὅτε ὁ ἐνίστημι ἢ διά ὁ ἤ Κ ἤ ἤ κ̅τ̅ , τότε ὁ μέλλω διά ὁ ξ ἐκφέρω οἷος λέγω λέγω , πλέκω πλέκω , τρέχω τρέχω , πέκω ( an πέκτω ? ) πέκω · καί πάλιν ἐπεί ὅτε ὁ εὐθύς διά ὁ Σ ἐκφέρω καί περιττοσύλλαβος κλίνω , τότε ὁ γενικός διά τό́ς Θ ἤ διά καθαρός ὁ ὅς ἐκφέρω οἷος Πάρις Πάρις , ὄρνις ὄρνις , Λάχης Λάχης , βότρυς Βότρυς · οὗτος οὖν χάρις ὅτε ὁ ἐνίστημι διά τό́ς δ ἢ Θ ἤ τ ἤ διά καθαρός ὁ εἰμί ἐκφέρω , τότε ὁ μέλλω διά ὁ Σ ἐκφέρω οἷος ἀείδω ἀάω , πείθω πείθω , ἀνύω ἀνύω , ἀκούω ἀκούω . καί πάλιν ἐπεί ὁ εὐθύς διά ἀμετάβολος ἐκφέρω , τότε ὁ γενικός διά ὁ αὐτός ἀμετάβολος ἐκφέρω οἶος Ἕκτωρ Ἕκτωρ , Νέστωρ Νέστωρ , Πλάτων Πλάτων , Θέων Θέων ( ὁ γάρ ἦπαρ ἧπαρ καί δέλεαρ δέλεαρ ἑτερόκλιτος λέγω εἰμί , ὡς ἀπό ὁ εἰς ὅς κατάληξις , ὁμοίως δέ καί ὁ ὕδωρ γενικός ὡς ἀπό ὁ κάτ-ηλυς εἰμί ) οὗτος χάρις καί ὅτε ὁ ἐνίστημι διά ἀμετάβολος ἐκφέρω , τότε καί ὁ μέλλω διά ὁ αὐτός ἀμετάβολος ἐκφέρω οἶος κείρω κείρω , ῥαίνω ῥαίνω , τίλλω τίλλω , νέμω νέμω .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-r-hma-twn 27.1
ἡ τετάρτη ϲυζυγία τῶν βαρυτόνων διφορεῖται κατὰ τὸν μέλλοντα · πῇ γὰρ διὰ τοῦ ϲ ἐκφέρεται οἷον ϲυρίζω ϲυρίϲω , ἐλπίζω ἐλπίϲω , φράζω φράϲω · πῇ δὲ διὰ τοῦ ξ οἷον πλήϲϲω πλήξω , ϲφάζω ϲφάξω . καὶ λέγει ὁ Ἡρωδιανόϲ , ὅτι εἰκότωϲ ἀτακτεῖ ὁ μέλλων τῆϲ τετάρτηϲ ϲυζυγίαϲ τῶν βαρυτόνων , καὶ πῇ μὲν διὰ τοῦδε ϲυμφώνου ἐκφέρεται , πῇ δὲ διὰ τοῦδε , ἐπειδὴ καὶ ὁ ἐνεϲτὼϲ ἀτακτεῖ . ποία δὲ ϲυγγένεια ἐπὶ τῶν β΄ ϲϲ πρὸϲ τὸ ξ ; οὐ γάρ ἐϲτι τὰ β΄ ϲϲ διπλοῦν ϲύμφωνον , ὡϲ πρὸϲ τὸ ξ , διπλᾶ γάρ ἐϲτι τρία , ζ ξ ψ .
Lemmas: ὁ τέταρτος συζυγία ὁ βαρύτονος διφορέω κατά ὁ μέλλω · πῇ γάρ διά ὁ Σ ἐκφέρω οἷος συρίζω συρίζω , ἐλπίζω ἐλπίζω , φράζω φράζω · πῇ δέ διά ὁ ξ οἷος πλήσσω πλήσσω , σφάζω σφάζω . καί λέγω ὁ Ἡρωδιανός , ὅτι εἰκότως ἀτακτέω ὁ μέλλω ὁ τέταρτος συζυγία ὁ βαρύτονος , καί πῇ μέν διά ὅδε σύμφωνος ἐκφέρω , πῇ δέ διά ὅδε , ἐπεί καί ὁ ἐνίστημι ἀτακτέω . ποῖος δέ συγγένεια ἐπί ὁ Β΄ ἐκπλήσσω πρός ὁ ξ ; οὖον γάρ εἰμί ὁ Β΄ ἐκπλήσσω διπλόος σύμφωνος , ὡς πρός ὁ ξ , διπλόος γάρ εἰμί τρεῖς , ζ ξ ψ .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-r-hma-twn 28.1
δύναται ὁ ἐρέϲω μέλλων , ἐξ οὗ ὁ ἀόριϲτοϲ α ′ ἤρεϲα « ἤρεϲα χερϲὶν ἐμῇϲιν » , ὥϲ φηϲιν ὁ Ἡρωδιανόϲ , καὶ ὡϲ ἀπὸ περιϲπωμένου τοῦ ἐρῶ ὥϲπερ τελῶ τελέϲω .
Lemmas: δύναμαι ὁ ἐρέσσω μέλλω , ἐκ ὅς ὁ ἀόριστος ὅς ′ ἀρέσκω « ἀρέσκω χείρ ἐμός » , ὅς φημί ὁ Ἡρωδιανός , καί ὡς ἀπό περισπάω ὁ εἴρω ὥσπερ τελέω τελέω .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-r-hma-twn 29.1
ἡ τοιαύτη ὕφεϲιϲ τοῦ ϲ ( sc . qualis exstat in v . « αὐτὰρ ἐπεί κε θάνω , κτεριοῦϲί με δῖοι Ἀχαιοί » ) Ἀττική ἐϲτι καὶ περιϲπᾷ . τοὺϲ μέλλονταϲ διά τι αἴτιον , εἰ παραλήγεται τῷ ι ϲυνεϲταλμένῳ , ὅπερ καὶ ἐπὶ τοῦ « τόνδε δ’ ἐγὼ κομιῶ » ( ο 546 ) . τὸ μέντοι ἐρύω οὐ δύναται ἔχεϲθαι ταύτηϲ τῆϲ φύϲεωϲ , ἀλλ’ ἐϲτὶν ἐνεϲτὼϲ ἀντὶ μέλλοντοϲ .
Lemmas: ὁ τοιοῦτος ὕφεσις ὁ Σ ( sc . qualis exstat in v . « ἀτάρ ἐπεί κε θνῄσκω , κτερίζω ἐγώ δῖος Ἀχαιός » ) Ἀττικός εἰμί καί περισπάω . ὁ μέλλω διά τίς αἴτιος , εἰμί παραλήγω ὁ ι συστέλλω , ὅσπερ καί ἐπί ὁ « ὅδε δέ ἐγώ κομίζω » ( ὁ 546 ) . ὁ μέντοι ἐρύω οὖον δύναμαι ἔχω οὗτος ὁ φύσις , ἀλλά εἰμί ἐνίστημι ἀντί μέλλω .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-r-hma-twn 29.3
Cur a verbis in υζω futur tram Atticum non formatum sit , id a technicis non traditum esse dicit Choer .
Lemmas: Cur a verbis in ὕζω futur tram Atticum non formatum sit , id a technicis non traditum esse dicit Choer .