aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-r-hma-twn 25.1
λίγξε ( Δ 125 ) τοῦτο δηλοῖ μίμηϲιν ἤχου , ὃν ἀφιεμένου τοῦ βέλουϲ ἀποτελεῖ ἡ νευρά . τὰ δὲ κατὰ μίμηϲιν φωνῆϲ λεγόμενα εἰϲ ἰδιότητα γέγονε · καὶ τοίνυν τὸ λίγξε , εἰ καὶ ἀορίϲτου α΄ χαρακτῆρα ἔχει , ἀλλ’ οὖν τὸ θέμα αὐτοῦ μὴ ζητήϲειϲ , ὅθεν τὸν Νίκανδρόν τινεϲ ἐμέμψαντο ἐν τῷ λέγειν « ἐπιλίζονταϲ ὀϊϲτούϲ » . τοῦ γὰρ λίγξε τὸ θέμα θελήϲαϲ εἰπεῖν ἔφθειρε τὴν τοῦ ἤχου μίμηϲιν · οὐ γὰρ ἀπὸ θέματοϲ τὰ τοιαῦτα κέκλιται , ἀλλ’ ἀπὸ τῶν φωνῶν μόνων αὐτῶν ἡ ὀνοματοποιΐα γέγονε καὶ τὸ « ϲίζ’ ὀφθαλμόϲ » ( ι 394 ) καιόμενοϲ γὰρ ὁ τοῦ Κύκλωποϲ ὀφθαλμὸϲ ποιὰν ἀπετέλεϲε φωνήν . τοῦ οὖν ϲίζω χαρακτῆρα ἔχοντοϲ ἐνεϲτῶτοϲ χρόνου μὴ ζήτει μηδένα χρόνον ἕτερον μηδὲ ἔγκλιϲιν ἑτέραν μηδὲ ὡϲ τὸ ἵζω κλίνῃϲ τὸ ϲίζω , ἵνα μὴ καὶ τὸ ϲημαινόμενον διαφθείρῃϲ . πάλιν ἔϲτι τὸ « κύματα παφλάζοντα ( Ν 798 ) . μὴ οὖν ὥϲπερ τὸ θαυμάζω κλίνῃϲ παφλάϲω ἢ πεπάφλακα , ἀφαιρήϲειϲ γὰρ τὴν λέξιν τῆϲ ἐμφάϲεωϲ , τῆϲ τοῦ ἤχου μιμήϲεωϲ . πάλιν ἔϲτι παρὰ τῷ ποιητῇ « κρίκε δὲ ζυγόν » ( Π 4 70 ) μιμητικῶϲ εἰρημένον , ἐφ’ οὗ τινεϲ οὐ προϲεϲχηκότεϲ τῇ μιμήϲει τῆϲ φωνῆϲ ἠπόρηϲαν , ὡϲ Ἡρωδιανόϲ φηϲι , πῶϲ ἀπὸ θέματοϲ τοῦ κρίζω ὢν ὁ δεύτεροϲ ἀόριϲτοϲ οὕτε διὰ τοῦ γ ἐϲτὶν οὕτε διὰ τοῦ δ ὡϲ τὸ φράζω ἔφραδον καὶ ϲτίζω ἔϲτιγον , ἀλλὰ διὰ τοῦ ὅτι δέ ἐϲτι τὸ κρίζω θέμα , δῆλον ἐκ τῶν κινημάτων · ὁ γὰρ ποιητήϲ φηϲιν « αἱ κεκριγυῖαι » ( ω 9 ) καὶ ῥηματικὸν ὄνομα κριγή ὡϲ παρ’ Ἱππώνακτι « κριγὴ δὲ νεκρῶν ἄγγελόϲ τε καὶ κῆρυξ » . ϲχηματίζει δὲ τὸ κρίζω Ἡρωδιανὸϲ οὕτωϲ ἔϲτι μονοϲύλλαβον κρῶ , ἀφ’ οὖ τὸ κράζω ἕτερον ῥῆμα καὶ κρώζω ἀπὸ δὲ τοῦ κράζω γίνεται κρίζω ὡϲ ϲτάζω ϲτίζω , ϲεβάζω ϲεβίζω . τούτου δὲ τοῦ κρίζω ἡμαρτημένον ἀόριϲτον παραλαμβάνει τὸ κρίκε . ἡμεῖϲ δὲ οὐ φαμὲν ἡμαρτῆϲθαι , ἀλλὰ πεποιῆϲθαι .
Lemmas: λίγγω ( δ 125 ) οὗτος δηλόω μίμησις ἦχος , ὅς ἀφίημι ὁ βέλος ἀποτελέω ὁ νευρά . ὁ δέ κατά μίμησις φωνή λέγω εἰς ἰδιότης γίγνομαι · καί τοίνυν ὁ λίγγω , εἰμί καί ἀόριστος Α΄ χαρακτήρ ἔχω , ἀλλά οὖν ὁ θέμα αὐτός μή ζητέω , ὅθεν ὁ Νίκανδρος τις μέμφομαι ἐν ὁ λέγω « ἐπιλίζω ὀϊστός » . ὁ γάρ λίγγω ὁ θέμα ἐθέλω εἶπον φθείρω ὁ ὁ ἦχος μίμησις · οὖον γάρ ἀπό θέμα ὁ τοιοῦτος κλίνω , ἀλλά ἀπό ὁ φωνή μόνος αὐτός ὁ ὀνοματοποιΐα γίγνομαι καί ὁ « σίζω ὀφθαλμός » ( ι 394 ) καίω γάρ ὁ ὁ Κύκλωψ ὀφθαλμός ποιός ἀποτελέω φωνή . ὁ οὖν σίζω χαρακτήρ ἔχω ἐνίστημι χρόνος μή ζητέω μηδείς χρόνος ἕτερος μηδέ ἔγκλισις ἕτερος μηδέ ὡς ὁ ἵζω κλίνω ὁ σίζω , ἵνα μή καί ὁ σημαίνω διαφθείρω . πάλιν εἰμί ὁ « κῦμα παφλάζω ( Ν 798 ) . μή οὖν ὥσπερ ὁ θαυμάζω κλίνω παφλάζω ἢ πεπάφλακα , ἀφαιρέω γάρ ὁ λέξις ὁ ἔμφασις , ὁ ὁ ἦχος μίμησις . πάλιν εἰμί παρά ὁ ποιητής « κίρκος δέ ζυγόν » ( Π 4 70 ) μιμητικός εἴρω , ἐπί ὅς τις οὖον προσέχω ὁ μιμέομαι ὁ φωνή ἀπορέω , ὡς Ἡρωδιανός φημί , πῶς ἀπό θέμα ὁ κρίζω εἰμί ὁ δύο ἀόριστος ἵημι διά ὁ γ εἰμί ἵημι διά ὁ δ ὡς ὁ φράζω φράζω καί στίζω στίγος , ἀλλά διά ὁ ὅτι δέ εἰμί ὁ κρίζω θέμα , δῆλος ἐκ ὁ κίνημα · ὁ γάρ ποιητής φημί « ὁ κρίνω » ( εἰμί 9 ) καί ῥηματικόν ὄνομα κριγή ὡς παρά Ἱππῶναξ « κριγή δέ νεκρός ἄγγελος τε καί κῆρυξ » . σχηματίζω δέ ὁ κρίζω Ἡρωδιανός οὕτως εἰμί μονοσύλλαβος Κρῶ , ἀπό οὖον ὁ κράζω ἕτερος ῥῆμα καί κρώζω ἀπό δέ ὁ κράζω γίγνομαι κρίζω ὡς στάζω στίζω , σεβάζω σεβίζω . οὗτος δέ ὁ κρίζω ἁμαρτάνω ἀόριστος παραλαμβάνω ὁ κίρκος . ἐγώ δέ οὖον φημί ἁμαρτάνω , ἀλλά ποιέω .