aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-r-hma-twn 42.1
ἄξιόν ἐϲτι ζητῆϲαι τοῦτο , εἰ ἄρα τὰ εἰϲ μην ἔχοντα τὸ μ κλιτικὸν εἴτε παθητικὰ εἴτε μέϲα τοῦ ἰδίου δευτέρου προϲώπου ἀποβάλλοντα τὴν ἐν ἀρχαῖϲκλιτικὴν ἔκταϲιν τὸ προϲτακτικὸν ποιεῖ οἷον ἐτυπτόμην ἐτύπτου τύπτου καὶ ἐπὶ τοῖϲ ὁμοίοιϲ , διατί ὁ α΄ μέϲοϲ ἀόριϲτοϲ εἰϲ μην λήγων καὶ ἔχων τὸ μ κλιτικὸν οὐκ ἀποβάλλει τοῦ ἰδίου δευτέρου προϲώπου τὴν ἐν ἀρχαῖϲ κλιτικὴν ἔκταϲιν καὶ ποιεῖ τὸ προϲτακτικὸν οἷον ἐτυψάμην ἐτύψω , καὶ οὐ λέγομεν τὸ προϲτακτικὸν τύψω ἀλλὰ τύψαι , καὶ πάλιν ἐποιηϲάμην ἐποιήϲω , καὶ οὐ λέγομεν τὸ προϲτακτικὸν ποιήϲω ἀλλὰ ποίηϲαι , ἐν ταὐτῷ δὲ ζητοῦμεν καὶ διὰ ποίαν αἰτίαν εἰϲ τὴν αι δίφθογγον λήγει τὸ προϲτακτικὸν τοῦ α΄ μέϲου ἀορίϲτου καὶ μέλλοντοϲ οἷον ποίηϲαι , λοῦϲαι , κτῆϲαι , ἄϲπαϲαι , κατάδεξαι , ἁμίλληϲαι , λόγιϲαι . καὶ λέγει ὁ Ἡρωδιανὸϲ ταύτην τὴν ἀπολογίαν · ὅτι διὰ τοῦτο β΄ πρόϲωπον τοῦ μέϲου ἀορίϲτου πρώτου καὶ μέλλοντοϲ ἀποβάλλων τὴν ἐν ἀρχαῖϲ αὐτοῦ κλιτικὴν ἔκταϲιν οὐ ποιεῖ τὸ προϲτακτικὸν οἷον ἐτυψάμην ἐτύψω οὐ γίνεται τύψω , ἐπειδὴ τὰ εἰϲ μην ἔχοντα τὸ μ κλιτικὸν τότε ἔχει τὰ ἴδια προϲτακτικὰ ὁμοιοκατάληκτα . τοῖϲ ἰδίοιϲ δευτέροιϲ προϲώποιϲ , ἡνίκα καὶ τὸ προϲτακτικὸν τὸ ἐνεργητικὸν ἢ ὁμοιοκαταληκτεῖ τῷ ἰδίῳ ὁριϲτικῷ ἢ εἰϲ θι λήγει οἷον ἔτυπτον ἔτυπτεϲ ἔτυπτε τύπτε ὁμοιοκαταλήκτωϲ , ἀλλὰ καὶ ἐτυπτόμην ἐτύπτου τύπτου ὁμοιοκαταλήκτωϲ . πάλιν ἔϲτιν ἔτυπον ἔτυπεϲ τύπε ὁμοικαταλήκτωϲ καὶ ἐτυπόμην ἐτύπου τύπου καὶ τυποῦ Ἀττικῶϲ ὁμοιοκαταλήκτωϲ . πάλιν ἔϲτιν τέτυφα ὅθεν τετύφω ἐτέτυφον ἐτέτυφε καὶ τέτυφε ϲύ τὸ προϲτακτικὸν ὁμοιοκαταλήκτωϲ , ἀλλὰ καὶ ἐτετύμμην ἐτέτυψο τέτυψο ὁμοιοκαταλήκτωϲ . καὶ πάλιν ἐδίδων ἐδίδωϲ ἐδίδω καὶ τὸ προϲτακτικὸν δίδοθι εἰϲ θι λήγει , ἀλλὰ καὶ ἐδιδόμην ἐδίδοϲο δίδοϲο ὁμοιοκαταλήκτωϲ . καὶ πάλιν ἵϲτην ἵϲτηϲ ἵϲτη καὶ τὸ προϲτακτικὸν ἵϲταθι εἰϲ θι λήγει , καὶ ἱϲτάμην ἵϲταϲο τὸ προϲτακτικὸν ὁμοιοκαταλήκτωϲ . καὶ πάλιν ἐπήγνυν ἐπήγνυϲ ἐπήγνυ καὶ τὸ προϲτακτικὸν πήγνυθι εἰϲ θι λήγει , ἀλλὰ καὶ ἐπηγνύμην ἐπήγνυϲο πήγνυϲο ὁμοιοκαταλήκτωϲ . εἰ οὖν τὸ προϲτακτικὸν τοῦ α΄ ἀορίϲτου ἐνεργητικοῦ οὔτε ὁμοιοκαταληκτεῖ τῷ ἰδίῳ ὁριϲτικῷ , οὔτε εἰϲ θι λήγει , ἔτυψε γὰρ τὸ ὁριϲτικὸν καὶ τύψον τὸ προϲτακτικόν , δηλονότι εἰκότωϲ οὐ δύναται τὸ προϲτακτικὸν τοῦ α΄ μέϲου ἀορίϲτου ὁμοιοκαταληκτεῖν τῷ β΄ προϲώπῳ τοῦ μέϲου α΄ ἀορίϲτου ὁριϲτικοῦ . διατί δὲ εἰϲ τὴν αι δίφθογγον λήγει τὸ προϲτακτικὸν τοῦ α΄ μέϲου ἀορίϲτου , λέγει ὁ Ἡρωδιανὸϲ ταύτην τὴν ἀπολογίαν · ἡ αι δίφθογγοϲ εὑρίϲκεται ἐν πάϲαιϲ ταῖϲ λοιπαῖϲ ἐγκλίϲεϲι · καὶ γὰρ ἐν τοῖϲ ἀπαρεμφάτοιϲ εὑρίϲκεται οἷον τύψαι ποιῆϲαι , καὶ ἐν τοῖϲ εὐκτικοῖϲ οἷον ποιήϲαιμι ποιήϲαιϲ ποιήϲαι , καὶ ἐν τοῖϲ ὑποτακτικοῖϲ οἷον ἐὰν τύπτωμαι , καὶ ἐν τοῖϲ ὁριϲτικοῖϲ οἷον τύπτομαι . ἐπειδὴ οὖν ἐν πάϲαιϲ ταῖϲ ἐγκλίϲεϲιν εὑρίϲκεται ἡ αι δίφθογγοϲ , εἰκότωϲ καὶ τὸ προϲτακτικὸν τοῦ α΄ μέϲου ἀορίϲτου εἰϲ τὴν αι δίφθογγον λήγει οἷον ποίηϲαι κατάδεξαι ἄϲπαϲαι , ἵνα εὑρεθῇ καὶ ἐν τοῖϲ προϲτακτικοῖϲ ἡ αι δίφθογγοϲ .
Lemmas: ἄξιος εἰμί ζητέω οὗτος , εἰμί ἄρα ὁ εἰς μείς ἔχω ὁ μ κλιτικός εἴτε παθητικός εἴτε μέσος ὁ ἴδιος δύο πρόσωπον ἀποβάλλω ὁ ἐν ἀρχαῖσκλιτικὴν ἔκτασις ὁ προστακτικός ποιέω οἷος τύπτω τύπτω τύπτω καί ἐπί ὁ ὅμοιος , διατί ὁ Α΄ μέσος ἀόριστος εἰς μείς λήγω καί ἔχω ὁ μ κλιτικός οὐ ἀποβάλλω ὁ ἴδιος δύο πρόσωπον ὁ ἐν ἀρχή κλιτικός ἔκτασις καί ποιέω ὁ προστακτικός οἷος τύπτω τύπτω , καί οὖον λέγω ὁ προστακτικός τύπτω ἀλλά τύπτω , καί πάλιν ποιέω ποιέω , καί οὖον λέγω ὁ προστακτικός ποιέω ἀλλά ποιέω , ἐν αὐτός δέ ζητέω καί διά ποῖος αἴτιος εἰς ὁ ὁ δίφθογγος λήγω ὁ προστακτικός ὁ Α΄ μέσος ἀόριστος καί μέλλω οἷος ποιέω , λούω , κτάομαι , ἀσπάζομαι , καταδέχομαι , ἁμιλλάω , λογίζομαι . καί λέγω ὁ Ἡρωδιανός οὗτος ὁ ἀπολογία · ὅτι διά οὗτος Β΄ πρόσωπον ὁ μέσος ἀόριστος πρῶτος καί μέλλω ἀποβάλλω ὁ ἐν ἀρχή αὐτός κλιτικός ἔκτασις οὖον ποιέω ὁ προστακτικός οἷος τύπτω τύπτω οὖον γίγνομαι τύπτω , ἐπεί ὁ εἰς μείς ἔχω ὁ μ κλιτικός τότε ἔχω ὁ ἴδιος προστακτικός ὁμοιοκατάληκτος . ὁ ἴδιος δύο πρόσωπον , ἡνίκα καί ὁ προστακτικός ὁ ἐνεργητικός ἢ ὁμοιοκαταληκτέω ὁ ἴδιος ὁριστικός ἢ εἰς θι λήγω οἷος τύπτω τύπτω τύπτω τύπτω ὁμοιοκαταλήκτως , ἀλλά καί τύπτω τύπτω τύπτω ὁμοιοκαταλήκτως . πάλιν εἰμί τύπτω τύπτω τύπος ὁμοικαταλήκτως καί τύπτω τύπτω τύπος καί τύπτω Ἀττικός ὁμοιοκαταλήκτως . πάλιν εἰμί τύπτω ὅθεν τύπτω τύφω τύπτω καί τύπτω σῦς ὁ προστακτικός ὁμοιοκαταλήκτως , ἀλλά καί τύφω τύφω τύπτω ὁμοιοκαταλήκτως . καί πάλιν δίδωμι δίδωμι δίδωμι καί ὁ προστακτικός δίδωμι εἰς θι λήγω , ἀλλά καί δίδωμι δίδωμι δίδωμι ὁμοιοκαταλήκτως . καί πάλιν ἵστημι ἵστημι ἵστημι καί ὁ προστακτικός ἵστημι εἰς θι λήγω , καί ἵστημι ἵστημι ὁ προστακτικός ὁμοιοκαταλήκτως . καί πάλιν πήγνυμι πήγνυμι πήγνυμι καί ὁ προστακτικός πήγνυμι εἰς θι λήγω , ἀλλά καί πήγνυμι πήγνυμι πήγνυμι ὁμοιοκαταλήκτως . εἰμί οὖν ὁ προστακτικός ὁ Α΄ ἀόριστος ἐνεργητικός οὔτε ὁμοιοκαταληκτέω ὁ ἴδιος ὁριστικός , οὔτε εἰς θι λήγω , τύπτω γάρ ὁ ὁριστικός καί τύπτω ὁ προστακτικός , δηλονότι εἰκότως οὖον δύναμαι ὁ προστακτικός ὁ Α΄ μέσος ἀόριστος ὁμοιοκαταληκτέω ὁ Β΄ πρόσωπον ὁ μέσος Α΄ ἀόριστος ὁριστικός . διατί δέ εἰς ὁ ὁ δίφθογγος λήγω ὁ προστακτικός ὁ Α΄ μέσος ἀόριστος , λέγω ὁ Ἡρωδιανός οὗτος ὁ ἀπολογία · ὁ ὁ δίφθογγος εὑρίσκω ἐν πᾶς ὁ λοιπός ἔγκλισις · καί γάρ ἐν ὁ ἀπαρέμφατος εὑρίσκω οἷος τύπτω ποιέω , καί ἐν ὁ εὐκτικός οἷος ποιέω ποιέω ποιέω , καί ἐν ὁ ὑποτακτικός οἷος ἐάν τύπτω , καί ἐν ὁ ὁριστικός οἷος τύπτω . ἐπεί οὖν ἐν πᾶς ὁ ἔγκλισις εὑρίσκω ὁ ὁ δίφθογγος , εἰκότως καί ὁ προστακτικός ὁ Α΄ μέσος ἀόριστος εἰς ὁ ὁ δίφθογγος λήγω οἷος ποιέω καταδέχομαι ἀσπάζομαι , ἵνα εὑρίσκω καί ἐν ὁ προστακτικός ὁ ὁ δίφθογγος .