aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-paqw-n 74
74 . E . M . 748 , 3 : τὸ ταυτόν οὐ πλεοναϲμόϲ , ἀλλ’ ἀναλογία · αἱ ἀντωνυμίαι εἰϲ ο περατοῦνται κατὰ τὸ τρίτον πρόϲωπον κατὰ γένοϲ οὐδέτερον αὐτό , ἐκεῖνο , τοῦτο . Ἀθηναῖοι οὖν μετὰ τοῦ ἄρθρου λέγοντεϲ τὸ οὐδέτερον τῆϲ αὐτόϲ φαϲὶ ταὐτόν ἀναλόγωϲ . διδάξω τί ἐϲτι τὸ αἴτιον · ἡ ἐκεῖνοϲ καὶ ἡ οὗτοϲ ἀντωνυμίαι ϲτεροῦνται ἄρθρου . ἵν’ οὖν διαϲτῇ γένοϲ ἀρϲενικὸν καὶ οὐδέτερον , εἰϲ τὸ ο περατοῦνται κατὰ τὸ οὐδέτερον ἐκεῖνο τοῦτο , ἵνα τὸ μὲν εἰϲ ο ϲημαίνῃ τὸ οὐδέτερον , τὸ δὲ εἰϲ ν τὸ ἀρϲενικὸν ἐκεῖνον τοῦτον · ἡ δὲ αὐτόϲ ἄρθρον λαμβάνει . οὐκέτι ἄρα ὀφείλει ἔχειν τὸ οὐδέτερον εἰϲ ο ὁμοίωϲ τῇ χωρὶϲ ἄρθρου · ἔχει γὰρ διὰ τοῦ ἄρθρου ϲημαίνειν τὸ γένοϲ . Ἀθηναῖοι τοίνυν τὸ ἄρθρον προϲνέμοντεϲ καὶ τὸ ν διδοῦϲι « ταυτὸν θυμὸν φαγόντεϲ » ( Arist . Plut . 253 ) · ταὐτό γὰρ ὤφειλεν εἶναι . ὅταν οὖν Ἀττικοὶ λέγουϲι ταὐτόν , τὸ ὀφειλόμενον ἀποδιδόαϲιν , οὐ πλεονάζουϲιν · οὐδὲ ἐνθάδε πλεονάζουϲι τοϲοῦτον τηλικοῦτον · οὐ γὰρ ἔγκειται ἡ οὗτοϲ ἀντωνυμία . περὶ παθῶν . γὰρ τ ἐνταῦθα δυνάμει ϲ ἐϲτίν , ἀπὸ γὰρ τοῦ ἔϲϲι γέγονε κατὰ τροπὴν τοῦ ϲ εἰϲ πολλάκιϲ δὲ καὶ τοῦ φ προηγουμένου γίνεται τὸ ι ἐφελκυϲτικὸν τοῦ ν οἷον ναῦφι ναῦφιν « ναῦφιν ἀμυνόμενοι μετὰ Βοιωτῶν ἐμάχοντο » ( Ν 700 ) . Choer . 560 , 4 : Γέγονε τὸ ἐτετύφειν τοῦτον τὸν τρόπον ἔϲτιν ἐτετύφει τρίτον πρόϲωπον · τοῦτο κατὰ τὴν διάλυϲιν τῆϲ ει διφθόγγου εἰϲ δύο ἑὲ λέγουϲιν οἱ Ἴωνεϲ ἐτετύφεε , ἐπειδὴ τὸ ε ἐφελκυϲτικόν ἐϲτι τοῦ ν οἷον ἔτυπτε ἔτυπτεν , ἔλεγε ἔλεγεν , ἐτετύφεε ἐτετύφεεν καὶ κατὰ κρᾶϲιν τῶν δύο εε εἰϲ τὴν ει δίφθογγον ἐτετύφειν ἐκεῖνοϲ · τοιοῦτόν ἐϲτι καὶ τὸ « ἥ οἱ Λακεδαίμονι ναιεταούϲῃ — ἤϲκειν εἴρια καλά » ( Γ 387 ) ἀντὶ τοῦ ἤϲκει . καὶ τὸ « οὐδ’ ἄρα δὴν εἱϲτήκειν , αὐτοῦ γὰρ ὑπήριπε φαίδιμα γυῖα ( Ψ 690 ) ἀντὶ γὰρ τοῦ εἱϲτήκει . Choer . 560 , 33 : τὸ ἦν ἐκεῖνοϲ δευτέρου ἀορίϲτου ἐϲτὶν ἀπὸ τῶν εἰϲ ω . ἀπὸ γὰρ τοῦ ἔω τοῦ ϲημαίνοντοϲ τὸ ὑπάρχω γέγονεν ὁ δεύτεροϲ ἀόριϲτοϲ ἦον ἦεϲ ἦε καὶ κατὰ προϲθήκην τοῦ ν ἦεν ( τὸ γὰρ ε ἐφελκυϲτικόν ἐϲτι τοῦ ν οἶον ἔτυπτε ἔτυπτεν , ἔλεγε ἔλεγεν ) καὶ κατὰ κρᾶϲιν τοῦ η καὶ ἑ εἰϲ η γέγονεν ἦν ὅτι γὰρ δεύτεροϲ ἀόριϲτόϲ ἐϲτι , δηλοῖ ἡ μετοχὴ ἐών οὖϲα ὀξύτονοϲ · αἱ γὰρ εἰϲ ων ὀξύτονοι μετοχαὶ δευτέρου ἀορίϲτου εἰϲὶν οἷον τυπών δραμών λαθών δακών πιών .
Lemmas: 74 . E . M . 748 , 3 : ὁ αὐτός οὖον πλεονασμός , ἀλλά ἀναλογία · ὁ ἀντωνυμία εἰς ὁ περατόω κατά ὁ τρίτος πρόσωπον κατά γένος οὐδέτερος αὐτός , ἐκεῖνος , οὗτος . Ἀθηναῖος οὖν μετά ὁ ἄρθρον λέγω ὁ οὐδέτερος ὁ αὐτός φημί αὐτός ἀνάλογος . διδάσκω τίς εἰμί ὁ αἴτιος · ὁ ἐκεῖνος καί ὁ οὗτος ἀντωνυμία στερέω ἄρθρον . ἵνα οὖν διΐστημι γένος ἀρσενικός καί οὐδέτερος , εἰς ὁ ὁ περατόω κατά ὁ οὐδέτερος ἐκεῖνος οὗτος , ἵνα ὁ μέν εἰς ὁ σημαίνω ὁ οὐδέτερος , ὁ δέ εἰς Ν ὁ ἀρσενικός ἐκεῖνος οὗτος · ὁ δέ αὐτός ἄρθρον λαμβάνω . οὐκέτι ἄρα ὀφείλω ἔχω ὁ οὐδέτερος εἰς ὁ ὁμοίως ὁ Χωρὶς ἄρθρον · ἔχω γάρ διά ὁ ἄρθρον σημαίνω ὁ γένος . Ἀθηναῖος τοίνυν ὁ ἄρθρον προσνέμω καί ὁ Ν δίδωμι « τατός θυμός ἐσθίω » ( Arist . Plut . 253 ) · αὐτός γάρ ὀφείλω εἰμί . ὅταν οὖν ἀττικός λέγω αὐτός , ὁ ὀφείλω ἀποδίδωμι , οὖον πλεονάζω · οὐδέ ἐνθάδε πλεονάζω τοσοῦτος τηλικόσδε · οὖον γάρ ἔγκειμαι ὁ οὗτος ἀντωνυμία . περί πάθος . γάρ τ ἐνταῦθα δύναμις Σ εἰμί , ἀπό γάρ ὁ εἰμί γίγνομαι κατά τροπή ὁ Σ εἰς πολλάκις δέ καί ὁ φ προηγούμενος γίγνομαι ὁ ι ἐφελκυστικός ὁ Ν οἷος ναῦς ναῦς « ναῦς ἀμύνω μετά Βοιωτός μάχομαι » ( Ν 700 ) . Choer . 560 , 4 : γίγνομαι ὁ τύπτω οὗτος ὁ τρόπος εἰμί τυφόω τρίτος πρόσωπον · οὗτος κατά ὁ διάλυσις ὁ ει δίφθογγος εἰς δύο ἕ λέγω ὁ Ἴων τυφόω , ἐπεί ὁ ε ἐφελκυστικός εἰμί ὁ Ν οἷος τύπτω τύπτω , λέγω λέγω , τυφόω τύφω καί κατά κρᾶσις ὁ δύο ἐγώ εἰς ὁ ει δίφθογγος τύπτω ἐκεῖνος · τοιοῦτος εἰμί καί ὁ « ὅς ὁ Λακεδαίμων ναιετάω — ἀσκέω ἔριον καλός » ( Γ 387 ) ἀντί ὁ ἀσκέω . καί ὁ « οὐδέ ἄρα δήν ἵστημι , αὐτός γάρ ὑπερείπω φαίδιμος γυῖον ( Ψ 690 ) ἀντί γάρ ὁ ἵστημι . Choer . 560 , 33 : ὁ εἰμί ἐκεῖνος δύο ἀόριστος εἰμί ἀπό ὁ εἰς εἰμί . ἀπό γάρ ὁ εἰμί ὁ σημαίνω ὁ ὑπάρχω γίγνομαι ὁ δύο ἀόριστος εἶμι εἶμι εἰμί καί κατά προσθήκη ὁ Ν εἰμί ( ὁ γάρ ε ἐφελκυστικός εἰμί ὁ Ν οἶος τύπτω τύπτω , λέγω λέγω ) καί κατά κρᾶσις ὁ ὁ καί ὅς εἰς ὁ γίγνομαι εἰμί ὅτι γάρ δύο ἀόριστος εἰμί , δηλόω ὁ μετοχή εἰμί εἰμί ὀξύτονος · ὁ γάρ εἰς εἰμί ὀξύτονος μετοχή δύο ἀόριστος εἰμί οἷος τύπτω τρέχω λανθάνω Δάκης πίνω .