aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-paqw-n 437.495
495 . Choer . Dict . 164 , 12 : Δεῖ γινώϲκειν ὅτι ἐν μὲν τοῖϲ δυϊκοῖϲ τὰ δύο εε εἰϲ η κίρνανται οἶον Δημοϲθένεε Δημοϲθένη , Διομήδεε Διομήδη , ἐν δὲ τοῖϲ πληθυντικοῖϲ εἰϲ τὴν ει δίφθογγον οἷον Δημοϲθένεεϲ Δημοϲθένειϲ , Διομήδεεϲ Διομήδειϲ , ϲπανίωϲ δὲ καὶ ἐν τοῖϲ δυϊκοῖϲ , ἀλλ’ εὑρίϲκονται τὰ δύο εε εἰϲ τὴν ει δίφθογγον κιρνάμενα οἷον ταρίχεε ταρίχει , πόλεε πόλει , ὡϲ παρ’Αἰϲχίνῃ τῷ Ϲωκρατικῷ « τούτω τὼ πόλει » ( λέγει δὲ περὶ Ἀθηνῶν καὶ Λακεδαιμονίων ) καὶ ἐν τοῖϲ πληθυντικοῖϲ εἰϲ η οἷον ἱππέεϲ ἱππῆϲ , καὶ βαϲιλέεϲ βαϲιλῆϲ . ταῦτα δὲ Ἀττικά εἰϲι καὶ ἐπὶ μόνων τῶν εἰϲ ευϲ τοῦτο ποιοῦϲιν οἱ Ἀττικοί , φημὶ δὴ τὸ κιρνᾶν τὰ δύο εε εἰϲ η ἐν τῇ εὐθείᾳ τῶν πληθυντικῶν . Καὶ ἄξιόν ἐϲτι ζητῆϲαι διὰ ποίαν αἰτίαν ἐν μὲν τοῖϲ δυϊκοῖϲ τὰ δύο εε εἰϲ η κιρνῶνται , ἐν δὲ τοῖϲ πληθυντικοῖϲ εἰϲ τὴν ει δίφθογγον . ἀπολογούμεθα οὖν ἡμεῖϲ περὶ τούτων οὕτωϲ · τὸ ι χαρακτηριϲτικόν ἐϲτι τῆϲ εὐθείαϲ τῶν πληθυντικῶν , ο μὴν τῆϲ εὐθείαϲ τῶν δυικῶν οἷον φίλοι , Ὅμηροι , κοχλίαι , Αἰνεῖαι . ἐπειδὴ οὖν τὸ ι χαρακτηριϲτικόν ἐϲτι τῆϲ εὐθείαϲ τῶν πληθυντικῶν , εὐλόγωϲ οὖν ἐν τοῖϲ πληθυντικοῖϲ τὰ δύο εε εἰϲ τὴν ει δίφθογγον κίρνανται , ἐν δὲ τοῖϲ δυϊκοῖϲ εἰϲ τὸ η , ἐπειδή , εἰ ἐγένετο τῶν δύο εε κρᾶϲιϲ εἰϲ τὴν ει δίφθογγον ἐν τοῖϲ δυϊκοῖϲ , εὑρίϲκεται τὸ ι ἐν τῇ τελευταίᾳ ϲυλλαβῇ , ὅπερ ἐϲτὶ γνήϲιον , ὡϲ εἴρηται , τῆϲ εὐθείαϲ τῶν πληθυντικῶν . τούτου χάριν ἵνα μὴ εὑρεθῇ τὸ ι τελικὸν ἐπὶ τῆϲ εὐθείαϲ τῶν δυϊκῶν , οὐκ ἐγένετο ἡ κρᾶϲιϲ τῶν δύο εε εἰϲ τὴν ει δίφθογγον , ἀλλ’ εἰϲ τὸ η . ἔϲτιν οὖν εἰπεῖν καὶ ἑτέραν τοιαύτην ἀπολογίαν · οὐδέποτε εὑρίϲκεται ἐν ἀρϲενικοῖϲ ὀνόμαϲι εὐθεῖα δυικῶν εἰϲ οἱανδήποτε δίφθογγον λήγουϲα οἶον τὼ Αἴαντε , τὼ λέβητε , τὼ Ἀτρείδα , τὼ Ὀρέϲτα . ὅθεν καὶ ἐπὶ τῆϲ εἰϲ α καὶ εἰϲ ω ληγούϲηϲ δοτικῆϲ τῶν ἑνικῶν , δηλονότι μετὰ τοῦ ι οὔϲηϲ , ἡ εὐθεῖα τῶν δυικῶν οὐκ ἔχει τὸ ι προϲγεγραμμένον οἷον τῷ κοχλίᾳ τ κοχλία , τῷ ὁμήρῳ τ ὁμήρω . τούτων οὖν χάριν ἐν τοῖϲ δυϊκοῖϲ οὐ κίρνανται τὰ δύο εε εἰϲ τὴν ει δίφθογγον . πρόϲκειται ἀνωτέρω « έν ἀρϲενικοῖϲ ὀνόμαϲιν » διὰ τὸ ταρίχεε ταρίχει , πόλεε πόλει · ταῦτα γὰρ διὰ τῆϲ ει διφθόγγου γράφεται . ἀλλ’ οὐκ ἀντίκεινται ἡμῖν , ἐπειδὴ οὐκ ἔϲτιν ἀρϲενικά , ἀλλὰ τὸ μὲν οὐδέτερον , τὸ δὲ θηλυκόν , ἄλλωϲ τε δὲ καὶ ϲπάνιά εἰϲιν , ἅτινα οὐκ ἔρρωνται εἰϲ κανόνα . ἔϲτι δὲ εἰπεῖν καὶ ἄλλην ἀπολογίαν τοιαύτην · ἡ εὐθεῖα τῶν πληθυντικῶν πλείοϲι φωνήεϲι κέχρηται πολλάκιϲ ὡϲ πρὸϲ τὴν εὐθεῖαν τῶν δυικῶν οἷον τὼ ὁμήρω οἱ ὅμηται τῶ κοχλία οἱ κοχλίαι . ἰδοὺ ἡ εὐθεῖα τῶν πληθυντικῶν δύο ἔχει φωνήεντα , τῆϲ εὐθείαϲ τῶν δυικῶν ἕν φωνῆεν ἐχούϲηϲ . εἰκότωϲ οὖν ἐν μὲν τοῖϲ πληθυντικοῖϲ τὰ δύο εε εἰϲ τὴν ει δίφθογγον κίρνανται , ἐν δὲ τοῖϲ δυϊκοῖϲ εἰϲ τὸ η , ἵνα πλείονα ϲχῇ φωνήεντα ἡ εὐθεῖα τῶν πληθυντικῶν τῆϲ εὐθείαϲ τῶν δυικῶν . ἡ γὰρ ει δίφθογγοϲ δύο φωνήεντά εἰϲι , τὸ δὲ η ἕν ἐϲτιν . ἔϲτι δὲ εἰπεῖν καὶ ἄλλην ἀπολογίαν ταύτην · ἡ εὐθεῖα τῶν δυικῶν μείζονι χρόνῳ κέχρηται πολλάκιϲ ὡϲ πρὸϲ τὴν εὐθεῖαν τῶν πληθυντικῶν οἷον τὼ ὁμήρω οἱ ὅμηροι · τὸ ω μεῖζόν ἐϲτι τῆϲ οι διφθόγγου . τὰ Μηδεία αἱ Μήδειαι , τὸ α τὸ φύϲει μακρὸν μεῖζόν ἐϲτι τῆϲ αι διφθόγγου . ἐπεὶ οὖν καὶ τὸ η μεῖζόν ἐϲτι τῆϲ ει διφθόγγου , εἰκότωϲ ἐν μὲν τοῖϲ δυικοῖϲ τὰ δύο εε εἰϲ η κίρνανται , ἐν δὲ τοῖϲ πληθυντικοῖϲ εἰϲ τὴν ει δίφθογγον , ἵνα εὑρεθῇ μείζονα χρόνον ἔχουϲα ἡ εὐθεῖα τῶν δυικῶν ὡϲ πρὸϲ τὴν εὐθεῖαν τῶν πληθυντικῶν . ὅτι δὲ τὸ η μεῖζόν ἐϲτι τῆϲ ει διφθόγγου , δῆλον ἐντεῦθεν · ὤϲπερ ὁ εἰϲ ϲτρατιώτηϲ ὁ δυνάμενοϲ ἔργον δύο ϲτρατιωτῶν ποιῆϲαι ἰϲχυρότεροϲ ἐκείνων ἐϲτί , καὶ τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ τὸ ἓν φωνῆεν ποιοῦν ἔργον , δ δύναται δύο φωνήεντα ποιῆϲαι , ίϲχυρότερον ἐκείνων ἐϲτίν · ὅπερ γὰρ ἡ ει δίφθογγοϲ ποιεῖ , τοῦτο καὶ τὸ η μόνον ποιεῖ . καὶ γὰρ ἡ ει δίφθογγοϲ φύϲει μακρὰν ἀποτελεῖ τὴν ϲυλλαβὴν καὶ τὸ η δὲ ὡϲαύτωϲ .
Lemmas: 495 . Choer . Dict . 164 , 12 : Δεύς γιγνώσκω ὅτι ἐν μέν ὁ δυικός ὁ δύο ἐγώ εἰς ὁ κιρνάω οἶος Δημοσθένος Δημοσθένης , Διομήδης Διομήδης , ἐν δέ ὁ πληθυντικός εἰς ὁ ει δίφθογγος οἷος Δημοσθένης Δημοσθένης , Διομήδης Διομήδης , σπανίως δέ καί ἐν ὁ δυικός , ἀλλά εὑρίσκω ὁ δύο ἐγώ εἰς ὁ ει δίφθογγος κιρνάω οἷος ταριχεω τάριχος , πόλεε πόλις , ὡς παρ’Αἰσχίνῃ ὁ Σωκρατικός « οὗτος ὁ πόλις » ( λέγω δέ περί Ἀθῆναι καί Λακεδαιμόνιος ) καί ἐν ὁ πληθυντικός εἰς ὁ οἷος ἱππεύς ἱππεύς , καί βασιλεύς βασιλεύς . οὗτος δέ Ἀττικός εἰμί καί ἐπί μόνος ὁ εἰς ἐΰς οὗτος ποιέω ὁ Ἀττικός , φημί δή ὁ κιρνάω ὁ δύο ἐγώ εἰς ὁ ἐν ὁ εὐθύς ὁ πληθυντικός . καί ἄξιος εἰμί ζητέω διά ποῖος αἴτιος ἐν μέν ὁ δυικός ὁ δύο ἐγώ εἰς ὁ κιρνάω , ἐν δέ ὁ πληθυντικός εἰς ὁ ει δίφθογγος . ἀπολογέομαι οὖν ἐγώ περί οὗτος οὕτως · ὁ ι χαρακτηριστικός εἰμί ὁ εὐθύς ὁ πληθυντικός , ὁ μήv ὁ εὐθύς ὁ δυϊκός οἷος φίλος , Ὅμηρος , κοχλίας , Αἰνείας . ἐπεί οὖν ὁ ι χαρακτηριστικός εἰμί ὁ εὐθύς ὁ πληθυντικός , εὔλογος οὖν ἐν ὁ πληθυντικός ὁ δύο ἐγώ εἰς ὁ ει δίφθογγος κιρνάω , ἐν δέ ὁ δυικός εἰς ὁ ὁ , ἐπειδή , εἰμί γίγνομαι ὁ δύο ἐγώ κρᾶσις εἰς ὁ ει δίφθογγος ἐν ὁ δυικός , εὑρίσκω ὁ ι ἐν ὁ τελευταῖος συλλαβή , ὅσπερ εἰμί γνήσιος , ὡς εἴρω , ὁ εὐθύς ὁ πληθυντικός . οὗτος χάρις ἵνα μή εὑρίσκω ὁ ι τελικός ἐπί ὁ εὐθύς ὁ δυικός , οὐ γίγνομαι ὁ κρᾶσις ὁ δύο ἐγώ εἰς ὁ ει δίφθογγος , ἀλλά εἰς ὁ ὁ . εἰμί οὖν εἶπον καί ἕτερος τοιοῦτος ἀπολογία · οὐδέποτε εὑρίσκω ἐν ἀρσενικός ὄνομα εὐθύς δυϊκός εἰς οἱανδήποτε δίφθογγος λήγω οἶος ὁ Αἴας , ὁ λέβης , ὁ Ἀτρείδης , ὁ Ὀρέστης . ὅθεν καί ἐπί ὁ εἰς ὅς καί εἰς εἰμί λήγω δοτικός ὁ ἑνικός , δηλονότι μετά ὁ ι εἰμί , ὁ εὐθύς ὁ δυϊκός οὐ ἔχω ὁ ι προσγράφω οἷος ὁ κοχλίας τ κοχλίας , ὁ ὅμηρος τ ὅμηρος . οὗτος οὖν χάρις ἐν ὁ δυικός οὖον κιρνάω ὁ δύο ἐγώ εἰς ὁ ει δίφθογγος . πρόσκειμαι ἀνωτέρω « ἐν ἀρσενικός ὄνομα » διά ὁ ταριχεω τάριχος , πόλεε πόλις · οὗτος γάρ διά ὁ ει δίφθογγος γράφω . ἀλλά οὐ ἀντίκειμαι ἐγώ , ἐπεί οὐ εἰμί ἀρσενικός , ἀλλά ὁ μέν οὐδέτερος , ὁ δέ θηλυκός , ἄλλως τε δέ καί σπάνιος εἰμί , ὅστις οὐ ῥώννυμι εἰς κανών . εἰμί δέ εἶπον καί ἄλλος ἀπολογία τοιοῦτος · ὁ εὐθύς ὁ πληθυντικός πλείων φωνή χράομαι πολλάκις ὡς πρός ὁ εὐθύς ὁ δυϊκός οἷος ὁ ὅμηρος ὁ ὄμνυμι ὁ κοχλίας ὁ κοχλίας . ἰδού ὁ εὐθύς ὁ πληθυντικός δύο ἔχω φωνήεις , ὁ εὐθύς ὁ δυϊκός εἷς φωνήεις ἔχω . εἰκότως οὖν ἐν μέν ὁ πληθυντικός ὁ δύο ἐγώ εἰς ὁ ει δίφθογγος κιρνάω , ἐν δέ ὁ δυικός εἰς ὁ ὁ , ἵνα πλείων ἔχω φωνήεις ὁ εὐθύς ὁ πληθυντικός ὁ εὐθύς ὁ δυϊκός . ὁ γάρ ει δίφθογγος δύο φωνήεις εἰμί , ὁ δέ ὁ εἷς εἰμί . εἰμί δέ εἶπον καί ἄλλος ἀπολογία οὗτος · ὁ εὐθύς ὁ δυϊκός μείζων χρόνος χράομαι πολλάκις ὡς πρός ὁ εὐθύς ὁ πληθυντικός οἷος ὁ ὅμηρος ὁ ὅμηρος · ὁ εἰμί μέγας εἰμί ὁ ὁ δίφθογγος . ὁ Μήδεια ὁ μήδεια , ὁ ὅς ὁ φύσις μακρός μέγας εἰμί ὁ ὁ δίφθογγος . ἐπεί οὖν καί ὁ ὁ μέγας εἰμί ὁ ει δίφθογγος , εἰκότως ἐν μέν ὁ δυικω ὁ δύο ἐγώ εἰς ὁ κιρνάω , ἐν δέ ὁ πληθυντικός εἰς ὁ ει δίφθογγος , ἵνα εὑρίσκω μείζων χρόνος ἔχω ὁ εὐθύς ὁ δυϊκός ὡς πρός ὁ εὐθύς ὁ πληθυντικός . ὅτι δέ ὁ ὁ μέγας εἰμί ὁ ει δίφθογγος , δῆλος ἐντεῦθεν · ὤσπερ ὁ εἰς στρατιώτης ὁ δύναμαι ἔργον δύο στρατιώτης ποιέω ἰσχυρός ἐκεῖνος εἰμί , καί ὁ αὐτός τρόπος καί ὁ εἷς φωνήεις ποιέω ἔργον , δ δύναμαι δύο φωνήεις ποιέω , ἰσχυρός ἐκεῖνος εἰμί · ὅσπερ γάρ ὁ ει δίφθογγος ποιέω , οὗτος καί ὁ ὁ μόνος ποιέω . καί γάρ ὁ ει δίφθογγος φύσις μακράν ἀποτελέω ὁ συλλαβή καί ὁ ὁ δέ ὡσαύτως .