aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-paqw-n 83
83 . Ep . Hom . 169 , 30 : ἐνί : λέγεται ἡ πρόθεϲιϲ διχῶϲ καὶ ἐν καὶ ἐνί . καὶ ζητοῦϲι , ποία ἐϲτὶν ἐντελὴϲ καὶ ποία κατὰ πάθοϲ · καὶ λέγουϲί τινεϲ , ὅτι ἐνί ἐϲτι , γενομένη δὲ ἐν κατὰ πάθοϲ ἐϲτίν . οὐδέποτέ φαϲιν πρόθεϲιϲ πλεονάϲαϲα τὸ ῑ ἀναϲτρέφεται , διὸ καὶ ἡ κατά καὶ ἡ παρά γινόθεϲιϲ μεναι καταί καὶ παραί οὐκ ἀναϲτρέφεται , ἡ δὲ ἐνί ἀναϲτρέφεται « ᾦ ἔνι κούρη » ( Οd . ζ 15 ) . ἐντελὴϲ ἄρα ἦν , οὐ κατὰ πλεοναϲμόν . καί φαϲιν ὅτι αἱ πλεονάϲαϲαι τὸ ῑ προθΘέϲειϲ οὐ γίνονται ῥήματοϲ ϲημαντικαί , ἡ δὲ ἐνί ϲημαίνει ῥῆμα ἑνικῶϲ « ἔνθ’ ἔνι μὲν φιλότηϲ » ( Ξ 16 ) καὶ ὡϲαύτωϲ πληθυντικῶϲ « ἔνι τοι φρένεϲ οὐδ’ ἠβαιαί » ( Ξ 141 ) . οὐκ ἔϲτι κατὰ πλεοναϲμόν . καί φαϲιν , ὅτι οὐδέποτε πρόθεϲιϲ δύο λαμβάνει πλεοναϲμούϲ , εἴρηται δὲ καὶ εἰνί « αὐτοῦ δ’ εἰνὶ θύρῃϲιν » ( Οd . ι 417 ) οὐκ ἔϲτι κατὰ πλεοναϲμόν . ἐδιϲυλλάβηϲεν , ἀλλὰ φυϲικῶϲ οὕτωϲ εἶχεν . ἔϲτι δὲ ἀναϲκευάϲαι τὰ εἰρημένα . ἔϲτιν οὖν πρῶτον · αἱ πλεονάϲαϲαι τρίχρονοι προθέϲειϲ οὐ ποιοῦϲιν ἀναϲτροφήν . ἡ παρά οὖν καὶ ἡ κατά γινόμεναι παραί καταί τριχρονοῦϲι καὶ διὰ τοῦτο οὐκ ἀναϲτρέφονται · ἡ δὲ ἐν ἐὰν γένηται ἐνί , διχρονεῖ καὶ κατὰ τοῦτο ἀναϲτρέφεται . ἡ παρά γινομένη παραί οὐκ ἔτι ῥῆμα ϲημαίνει , οὐδέποτε γὰρ αἱ πλεονάζουϲαι ῥῆμα ἐϲήμαινον , ἡ δὲ ἐν ἐὰν γένηται ἐνί , ῥῆμα ϲημαίνει · καὶ τοῦτο δὲ εὐαπόλυτον · ἐπειδὴ γὰρ παρηκολούθει ταῖϲ ἀναϲτρεφομέναιϲ τὸ καὶ ῥῆμα ϲημαίνειν , ἀναϲτρέφεται δ’ αὕτη , κατὰ τοῦτο καὶ ῥῆμα ἐϲήμαινε . πῶϲ δὲ οἱ δύο πλεοναϲμοί , λέγομεν ὅτι ὁ μὲν εἰϲ πλεοναϲμὸϲ τῆϲ προθέϲεωϲ ἐϲτίν , ὁ δὲ δεύτεροϲ ποιητικὸϲ ὡϲ κενή κεινή . ἔϲτι δὲ κανὼν ὁ λέγων , ὅτι αἱ προθέϲειϲ θέλουϲι πλεονάζειν μᾶλλον τὸ ῑ , οὐ μὴν ἐλλείπειν . ἡ ἐνί τοίνυν τὸ ῑ ἐπλεόναϲεν , οὐχ ἡ ἐν ἀπέβαλεν . παρὰ τὴν ἐν πρόθεϲιν γίνεται τὸ ἐντόϲ καὶ ὡϲ παρὰ τὴν ὑπέρ ὑπέρτεροϲ , οὕτωϲ παρὰ τὴν ἐν ἔντερον . ἰϲτέον δὲ ὅτι ἡ ἐνί , ὁπότε ϲημαίνει ῥῆμα , τὸ ι τρέπει εἰϲ ο παρὰ ταῖϲ διαλέκτοιϲ . ζητοῦϲι δὲ ὅτι ἐπεὶ ἡ ἐνί διχρονεῖ κατὰ τοῦτο ἀναϲτρέφεται , πῶϲ ἡ πρόϲ γενομένη ποτί καὶ αὕτη πλεονάϲαϲα καὶ ἔτι διχρονοῦϲα οὐκ ἀναϲτρέφεται ; καὶ λέγομεν ὅτι Δωρική ἐϲτι πρόθεϲιϲ . Δωριεῖϲ δὲ ἥδονται τῇ ὀξείᾳ · ἡ δὲ ἀναϲτροφὴ διαλέκτῳ ἐναντία . Ep . Hom . 377 , 27 , An . Ox . III 267 , 32 , E.M . 342 , 1 : προτί . τινὲϲ λέγουϲι , ὅτι ἀπὸ τῆϲ πρόϲ γέγονε κατὰ τροπὴν Δωρικὴν τοῦ ϲ εἰϲ τ ὥϲπερ ϲύ τύ · καὶ ἐπειδὴ οὐδέποτε εὑρίϲκεται λέξιϲ Ἑλληνικὴ εἰϲ ἄφωνον καταλήγουϲα , πλεονάζει τὸ ι καὶ γίνεται προτί . ἀλλ’ ἔϲτιν εἰπεῖν , ὡϲ λέγει ὁ τεχνικὸϲ Ἡρωδιανόϲ , ὅτι οὐδέποτε οἱ Δωριεῖϲ τρέπουϲι τὸ ϲ ἐν τέλει λέξεωϲ , ἀλλ’ ἐν ἀρχῇ ὡϲ ἐν τῷ ϲύ τύ , ϲέ τέ , ϲημεῖον τημεῖον ἢ ἐν τῷ μέϲῳ ὡϲ τὸ εἰϲί ἐντί , εἴκοϲι εἴκατι , φηϲί φατί καὶ ἀποίτωμεν ἀντὶ τοῦ ἀποίϲωμεν . καὶ δῆλον οὐκ ἐγένετο πρότ καὶ οὕτω προτί κατὰ πλεοναϲμὸν τοῦ ι . ἔϲτιν οὖν εἰπεῖν , ὅτι πρῶτον ἐπλεόναϲε τὸ ῑ καὶ ἐγένετο προϲί . πεφύκαϲι γὰρ αἱ προθέϲειϲ τὸ ῑ πλεονάζειν ἐν τέλει οἷον κατά καταί , παρά παραί « πᾶϲι δὲ παραὶ ποϲὶ κάππεϲε θυμόϲ » ( 0 280 ) , ὑπέρ ὑπείρ « ὑπεὶρ ἅλα τ’ ἠιόναϲ τε « » ( 16 ) . πρῶτον οὖν γέγονεν ὁ ϲυνήθηϲ πλεοναϲμὸϲ τοῦ ι καὶ τότε τέτραπται τὸ ϲ εἰϲ τὸ παρὰ Δωριεῦϲιν ἐν μέϲῃ λέξει ἐκ τοῦ ϲ γενόμενον τ οἷον προϲί προτί καὶ ἐκβολῇ τοῦ ρ ποτί , ἐξ οὖ τὸ « Διὸϲ ποτὶ χαλκοβατὲϲ δῶ » ( Α 426 ) .
Lemmas: 83 . Ep . Hom . 169 , 30 : ἐν : λέγω ὁ πρόθεσις διχῶς καί ἐν καί ἐν . καί ζητέω , ποῖος εἰμί ἐντελής καί ποῖος κατά πάθος · καί λέγω3 τις , ὅτι ἐν εἰμί , γίγνομαι δέ ἐν κατά πάθος εἰμί . οὐδέποτε φημί πρόθεσις πλεονάζω ὁ Ι ἀναστρέφω , διό καί ὁ κατά καί ὁ παρά γινόθεσις Μεναί καταί καί παρά οὐ ἀναστρέφω , ὁ δέ ἐν ἀναστρέφω « οἶς ἐν κόρη » ( Οd . ζ 15 ) . ἐντελής ἄρα εἰμί , οὖον κατά πλεονασμός . καί φημί ὅτι ὁ πλεονάζω ὁ Ι προθΘέσεις οὖον γίγνομαι ῥῆμα σημαντικός , ὁ δέ ἐν σημαίνω ῥῆμα ἑνικός « ἔνθα ἐν μέν φιλότης » ( Ξ 16 ) καί ὡσαύτως πληθυντικός « ἐν ὅς φρήν οὐδέ ἠβαιός » ( Ξ 141 ) . οὐ εἰμί κατά πλεονασμός . καί φημί , ὅτι οὐδέποτε πρόθεσις δύο λαμβάνω πλεονασμός , εἴρω δέ καί ἐν « αὐτός δέ ἐν θύρα » ( Οd . ι 417 ) οὐ εἰμί κατά πλεονασμός . δισυλλαβέω , ἀλλά φυσικός οὕτως ἔχω . εἰμί δέ ἀνασκευάζω ὁ εἴρω . εἰμί οὖν πρῶτος · ὁ πλεονάζω τρίχρονος πρόθεσις οὖον ποιέω ἀναστροφή . ὁ παρά οὖν καί ὁ κατά γίγνομαι παρά καταί τριχρονέω καί διά οὗτος οὐ ἀναστρέφω · ὁ δέ ἐν ἐάν γίγνομαι ἐν , διχρονέω καί κατά οὗτος ἀναστρέφω . ὁ παρά γίγνομαι παρά οὐ ἔτι ῥῆμα σημαίνω , οὐδέποτε γάρ ὁ πλεονάζω ῥῆμα σημαίνω , ὁ δέ ἐν ἐάν γίγνομαι ἐν , ῥῆμα σημαίνω · καί οὗτος δέ εὐαπόλυτος · ἐπεί γάρ παρακολουθέω ὁ ἀναστρέφω ὁ καί ῥῆμα σημαίνω , ἀναστρέφω δέ οὗτος , κατά οὗτος καί ῥῆμα σημαίνω . πῶς δέ ὁ δύο πλεονασμός , λέγω ὅτι ὁ μέν εἰς πλεονασμός ὁ πρόθεσις εἰμί , ὁ δέ δύο ποιητικός ὡς κενός κενός . εἰμί δέ κανών ὁ λέγω , ὅτι ὁ πρόθεσις ἐθέλω πλεονάζω μᾶλλον ὁ Ι , οὖον μήv ἐλλείπω . ὁ ἐν τοίνυν ὁ Ι πλεονάζω , οὐ ὁ ἐν ἀποβάλλω . παρά ὁ ἐν πρόθεσις γίγνομαι ὁ ἐντός καί ὡς παρά ὁ ὑπέρ ὑπέρτερος , οὕτως παρά ὁ ἐν ἔντερον . ἰστέον δέ ὅτι ὁ ἐν , ὁπότε σημαίνω ῥῆμα , ὁ ι τρέπω εἰς ὁ παρά ὁ διάλεκτος . ζητέω δέ ὅτι ἐπεί ὁ ἐν διχρονέω κατά οὗτος ἀναστρέφω , πῶς ὁ πρός γίγνομαι πρός καί οὗτος πλεονάζω καί ἔτι διχρονέω οὐ ἀναστρέφω ; καί λέγω ὅτι Δωρικός εἰμί πρόθεσις . Δωριεύς δέ ἥδομαι ὁ ὀξύς · ὁ δέ ἀναστροφή διάλεκτος ἐναντίος . Ep . Hom . 377 , 27 , An . Ox . III 267 , 32 , E.M . 342 , 1 : πρός . τις λέγω , ὅτι ἀπό ὁ πρός γίγνομαι κατά τροπή δωρικός ὁ Σ εἰς τ ὥσπερ σῦς ὅς · καί ἐπεί οὐδέποτε εὑρίσκω λέξις Ἑλληνικός εἰς ἄφωνος καταλήγω , πλεονάζω ὁ ι καί γίγνομαι πρός . ἀλλά εἰμί εἶπον , ὡς λέγω ὁ τεχνικός Ἡρωδιανός , ὅτι οὐδέποτε ὁ Δωριεύς τρέπω ὁ Σ ἐν τέλος λέξις , ἀλλά ἐν ἀρχή ὡς ἐν ὁ σῦς ὅς , σός τε , σημεῖον τημεῖον ἢ ἐν ὁ μέσος ὡς ὁ εἰμί εἰμί , εἴκοσι εἴκοσι , φημί φατί καί ἀπολέγω ἀντί ὁ ἀποίσω . καί δῆλος οὐ γίγνομαι πρότ καί οὗτος πρός κατά πλεονασμός ὁ ι . εἰμί οὖν εἶπον , ὅτι πρῶτος πλεονάζω ὁ Ι καί γίγνομαι πρών . φύω γάρ ὁ πρόθεσις ὁ Ι πλεονάζω ἐν τέλος οἷος κατά καταί , παρά παρά « πᾶς δέ παρά πούς καταπίπτω θυμός » ( 0 280 ) , ὑπέρ ὑπέρ « ὑπέρ ἅλς τε ἠϊών τε « » ( 16 ) . πρῶτος οὖν γίγνομαι ὁ συνήθης πλεονασμός ὁ ι καί τότε τρέπω ὁ Σ εἰς ὁ παρά Δωριεύς ἐν μέσος λέγω ἐκ ὁ Σ γίγνομαι τ οἷος πρών πρός καί ἐκβολή ὁ ρ πρός , ἐκ οὖον ὁ « Ζεύς πρός χαλκοβατής δήω » ( Α 426 ) .