aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-paqw-n 146c
146c . Choer . 463 , 17 : αἱ πλεονάϲαϲαι δοτικαὶ πληθυντικαὶ τῷ α παροξύνονται οἷον πατρί πατράϲιν , θυγατρί θυγατράϲιν , ἀνδρί ἀνδράϲιν , υἷι ὑιάϲιν . ἔϲτι γὰρ ὑϊϲ ὕϊοϲ ὕϊιι καὶ κατὰ ϲυναίρεϲιν τοῦ υ καὶ ι εἰϲ τὴν υ δίφθογγον υἷι · καὶ ἐπειδὴ τοῦ ϲ προϲερχομένου ἀϲυνταξία ἤμελλε γενέϲθαι ( οὐδέποτε γὰρ μετὰ τὴν υι δίφθογγον ϲύμφωνον εὑρίϲκεται ἐπιφερόμενον οἷον μυῖα ἅρπυια , υἱόϲ ) τούτου χάριν ἐπλεόναϲε τὸ α καὶ γέγονεν υἱάϲιν . γμαι τέτευκται τετεύχαται · εἰ δὲ τὸ ϲ ᾖ , τρέπεται εἰϲ ϲύμφωνον τοῦ μέϲου παρακειμένου καὶ τοῦ δευτέρου ἀορίϲτου ὡϲ ἀπὸ τοῦ ἔρραϲμαι ἔρραϲται καὶ ἐρράδαται « αἵματι ἐρράδαται τοῖχοι » ( Od . υ 354 ) καὶ ἐρείδω ἤρειϲται ἠρείδαται καὶ Ἀττικῶϲ ἐρηρέδαται « λᾶε δὲ τοῦ ἑκάτερθε ἐρηρέδαται δύο λευκώ » ( ψ 322 ) καὶ παρὰ τὸ πείθω πέπειϲται πεπείθαται . εἰ δὲ ἀμετάβολον ῇ πρὸ τοῦ τ , τοῦτο φυλάττεται ἐξ ἀνάγκηϲ ὡϲ παρὰ τὸ ἀγείρω ἤγερκα Ἀττικῶϲ ἀγήγερται καὶ Ἰακῇ παραγωγῇ ἀγηγέραται καὶ ὁ ὑπερϲυντελικὸϲ ἀγηγέρατο καὶ ϲτέλλω ἔϲταλκα ἔϲταλται ἐϲτάλαται καὶ παρὰ τὸ κλίνω κέκλινται κεκλίναται , εἰ ὅλωϲ γίνεται Ἰωνικὸϲ παρακείμενοϲ , ἐπὶ τούτων γὰρ οὐκ ἐφάνηϲαν οἱ Ἴωνεϲ ποιήϲαντεϲ τρίτα πληθυντικά , οὐδὲ γὰρ λέγουϲι κεκάραται καὶ τετίλαται . τὸ δὲ κέκλιται παρὰ τῷ Δημοκρίτῳ χωρὶϲ τοῦ ν κατὰ τὴν πλάνην τοῦ Ὁμηρικοῦ , ὥϲ φηϲιν Ἡρωδιανόϲ , κεκλίαται « κεκλίαται χώρηϲ ὀλίγον ἔτι μοῖραν ἔχοντεϲ » ( Π 68 ) , οἱ γὰρ καθαρεύοντεϲ παρακείμενοι τὸ α μόνον προϲλαμβάνουϲι κατὰ τὸ τρίτον πρόϲωπον τῶν ἑνικῶν , καὶ εἰ μὲν μακρῷ παραλήγεται , ϲυϲτέλλουϲι ταύτην καὶ οὕτω ποιοῦϲι τὸ Ἰωνικὸν ὡϲ πεποίηται πεποιέαται εἴρυται εἰρύαται · οὕτωϲ ἀπὸ τοῦ κλείω γίνεται κέκλειται καὶ ϲυϲτολῇ τῆϲ ει διφθόγγου « αἵ θ’ ἁλὶ κεκλίαται ( Od . δ 608 ) « ἠέρι δ’ ἔγχοϲ ἐκέκλιτο καὶ ταχέ’ ἵππω » ( Ε 356 ) ἀντὶ τοῦ ἐκεκάλυπτο περιεκέκλειϲτο καὶ περιέκειτο . οὐκ ἄρα ἀπὸ τοῦ κλίνω , ἀλλ’ ἀπὸ τοῦ κλείω κλείϲω ὁ παρακείμενοϲ κέκλειμαι χωρὶϲ τοῦ ϲ — οὐδέποτε γὰρ μετὰ τοῦ ϲ τοῦτο λέγουϲιν οἱ Ἕλληνεϲ — ἐλλείψει τοῦ ε κέκλιμαι . οὕτω καὶ τὸ « ϲτήλῃ κεκλιμένοϲ » ἀντὶ τοῦ ὑπὸ ϲτήληϲ περιεχόμενοϲ καὶ τὴν ἐπὶ τοῦ τάφου ϲτήλην περιβεβλημένοϲ ἀντὶ ἀϲπίδοϲ , τοιοῦτον καὶ τὸ « λίμνῃ κεκλιμένοϲ Κηφιϲίδι » ( Ιl.Ε 709 ) . ἔλλειψιϲ ἄρα τοῦ ἑ ὥϲπερ καὶ ἀπὸ τοῦ κλείϲω κλείϲ δικλείϲ καὶ δικλίϲ οἷον « κύϲϲε δ’ἑόν τε λέχοϲ καὶ δικλίδαϲ ἀμφοτερωθεν » ( Apollon.lV 26)καὶ « δικλίδεϲ ὑψηλαί » ( Ιl . Μ 455 ) . τοῦ Ἡρωδιανοῦ .
Lemmas: 146c . Choer . 463 , 17 : ὁ πλεονάζω δοτικός πληθυντικός ὁ ὅς παροξύνω οἷος πατήρ πατήρ , θυγάτηρ θυγάτηρ , ἀνήρ ἀνήρ , υἱός υἱός . εἰμί γάρ ὑϊς υἱός ὕω καί κατά συναίρεσις ὁ υ καί ι εἰς ὁ υ δίφθογγος υἱός · καί ἐπεί ὁ Σ προσέρχομαι ἀσυνταξία μέλλω γίγνομαι ( οὐδέποτε γάρ μετά ὁ ὗς δίφθογγος σύμφωνος εὑρίσκω ἐπιφέρω οἷος μυῖα ἅρπυια , υἱός ) οὗτος χάρις πλεονάζω ὁ ὅς καί γίγνομαι υἱός . γμαι τυγχάνω τυγχάνω · εἰμί δέ ὁ Σ εἰμί , τρέπω εἰς σύμφωνος ὁ μέσος παράκειμαι καί ὁ δύο ἀόριστος ὡς ἀπό ὁ ῥαίνω ῥαίνω καί ῥαίνω « αἷμα ῥαίνω τοῖχος » ( Od . υ 354 ) καί ἐρείδω ἐρείδω ἐρείδω καί Ἀττικός ἐρείδω « λᾶας δέ ὁ ἑκάτερθεν ἐρείδω δύο λευκός » ( ψ 322 ) καί παρά ὁ πείθω πείθω πείθω . εἰμί δέ ἀμετάβολος ᾗ πρό ὁ τ , οὗτος φυλάσσω ἐκ ἀνάγκη ὡς παρά ὁ ἀγείρω ἐγείρω Ἀττικός ἀγείρω καί Ἰακός παραγωγή ἀγηγέραται καί ὁ ὑπερσυντελικός ἀγείρω καί στέλλω στέλλω στέλλω στέλλω καί παρά ὁ κλίνω κλίνω κλίνω , εἰμί ὅλως γίγνομαι Ἰωνικός παράκειμαι , ἐπί οὗτος γάρ οὐ φαίνω ὁ Ἴων ποιέω τρίτος πληθυντικός , οὐδέ γάρ λέγω κείρω καί τιλάω . ὁ δέ κλίνω παρά ὁ Δημόκριτος Χωρὶς ὁ Ν κατά ὁ πλάνη ὁ ὁμηρικός , ὅς φημί Ἡρωδιανός , κλίνω « κλίνω χώρα ὀλίγος ἔτι μοῖρα ἔχω » ( Π 68 ) , ὁ γάρ καθαρεύω παράκειμαι ὁ ὅς μόνος προσλαμβάνω κατά ὁ τρίτος πρόσωπον ὁ ἑνικός , καί εἰμί μέν μακρός παραλήγω , συστέλλω οὗτος καί οὗτος ποιέω ὁ Ἰωνικός ὡς ποιέω ποιέω ῥύομαι ῥύομαι · οὕτως ἀπό ὁ καλέω γίγνομαι καλέω καί συστολή ὁ ει δίφθογγος « ὁ ὁ ἅλς κλίνω ( Od . δ 608 ) « ἀήρ δέ ἔγχος κλίνω καί ταχύς ἵππος » ( Ε 356 ) ἀντί ὁ καλύπτω περικλείω καί περίκειμαι . οὐ ἄρα ἀπό ὁ κλίνω , ἀλλά ἀπό ὁ καλέω καλέω ὁ παράκειμαι καλέω Χωρὶς ὁ Σ — οὐδέποτε γάρ μετά ὁ Σ οὗτος λέγω ὁ Ἕλλην — ἔλλειψις ὁ ε κλίνω . οὗτος καί ὁ « στήλη κλίνω » ἀντί ὁ ὑπό στήλη περιέχω καί ὁ ἐπί ὁ τάφος στήλη περιβεβλημένος ἀντί ἀσπίς , τοιοῦτος καί ὁ « λίμνη κλίνω Κηφισίς » ( ΕΙ 709 ) . ἔλλειψις ἄρα ὁ ὅς ὥσπερ καί ἀπό ὁ καλέω κλείς δικλείς καί δικλίς οἷος « κυνέω δ’ἑόν τε λέχος καί δικλίς ἀμφοτέρωθεν » ( Apollon.lV 26)καὶ « δικλίς ὑψηλός » ( Ιl . Μ 455 ) . ὁ Ἡρωδιανός .