aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-paqw-n 437.506
506 . Choer . 15 , 24 : τὸ ε καὶ ο τριχῶϲ ϲυναιροῦνται · καὶ γὰρ εἰϲ τὴν ου δίφθογγον , καὶ παρὰ τοῖϲ Ἀθηναίοιϲ οἷον Δημοϲθένεοϲ Δεμοϲθένουϲ , εὐϲεβέοϲ εὐϲεβοῦϲ · παρὰ δὲ τοῖϲ Δωριεῦϲι καὶ τοῖϲ Ἴωϲιν εἰϲ τὴν ευ δίφθογγον οἷον Ἰδομενέοϲ Ἰδομενεῦϲ ( N 424 ) « Ἰδομενεῦϲ δ’ οὐ λῆγε μένοϲ μέγα » ἀντὶ τοῦ Ἰδομενέωϲ οὐκ ἔληγεν ἡ δύναμιϲ . καὶ πάλιν Ὀδυϲϲέοϲ Ὀδυϲϲεῦϲ ( ω 397 ) « Ὀδυϲϲεῦϲ δὲ λαβὼν κύϲε χεῖρ’ ἐπὶ καρπῷ » ἀντὶ τοῦ Ὀδυϲϲέωϲ τὴν χεῖρα ἐφίληϲε . καὶ . πάλιν Ἐρέβεοϲ Ἐρέβευϲ » ( Θ 868 ) « ἐξ Ἐρέβευϲ ἄξοντα κύνα ϲτυγεροῦ Ἀΐδαο » . ϲπανίωϲ δὲ παρὰ τοῖϲ Ἀθηναίοιϲ εὑρίϲκεται τὸ ε καὶ τὸ ο εἰϲ τὴν ει δίφθογγον ϲυναιρούμενα οἷον πλέον πλεῖν , δέον δεῖν , ὡϲ παρ’ Ἀριϲτοφάνει ἐν Βατράχοιϲ ( 91 ) Εὐριπίδου πλεῖν ἢ ϲταδίῳ λαλίϲτερα » . καὶ πάλιν δέον δεῖν « δεῖν τόδε γενέϲθαι » ἀντὶ τοῦ δέον τόδε γενέϲθαι . Chor . 321 , 33 : ἰϲτέον δὲ ὅτι παρ’ Ὁμήρῳ οὐδέποτε εὑρίϲκεται ἡ γενικὴ τῶν εἰϲ οϲ οὐδετέρων εἰϲ ουϲ καταλήγουϲα , ἀλλ’ ἢ εἰϲ ευϲ οἷον Ἐρέβευϲ , θάρϲευϲ « τοίου μιν θάρϲευϲ πλῆϲε φρέναϲ ἀμφιμελαίναϲ ( P 573 ) ἢ ἐντελῶϲ ἤγουν διὰ τοῦ εο ϲ οἷον βέλεοϲ « βέλεοϲ δέ ϲε τείρει ἀκωκή . ( Ν 251 ) , ϲτήθεοϲ ἀλλ’ ὅτε δὴ ὄπα τε μεγάλην ἐκ ϲτήθεοϲ ἵει » ( Γ 221 ) , τείχεοϲ λεξάϲθων παρὰ τάφρον ὀρυκτὴν τείχεοϲ ἐκτόϲ ( Ι 67 ) , ἄχεοϲ « τὸν δ’ ἄχεοϲ νεφέλη ἐκάλυψε μέλαινα » ( P 591 ) . δύο δὲ μόναϲ γενικὰϲ ἐποίηϲε εἰϲ ουϲ ἐπὶ τῶν εἰϲ οϲ δηλονότι οὐδετέρων « χλωροὶ ὑπὸ δείουϲ » ( 4 ) , ἀντὶ τοῦ ὑπὸ τοῦ δέουϲ καὶ [ ἥ ρα κατὰ ϲπείουϲ κέχυται » ( ι 330 ) , ἀντὶ τοῦ κατὰ τοῦ ϲπέουϲ . τοῦτο δὲ οὐκ ἐποίηϲε διὰ τὸ μέτρον ( καὶ εἰ εἰϲ ευϲ γὰρ ἐποίηϲε ταύταϲ τὰϲ γενικάϲ , ἡ αὐτὴ μακρὰ εὑρίϲκετο ) , ἀλλὰ διὰ τὴν κακοφωνίαν τῆϲ ἐπαλληλίαϲ τοῦ ε · ἔϲτι γὰρ δέοϲ καὶ ϲπέοϲ · καὶ εἰ ἐγένετο ἡ γενικὴ παρὰ τῷ ποιητῇ δέευϲ καὶ ϲπέευϲ , ἐπαλληλία ἤμελλεν εἶναι τοῦ ε καὶ τούτου χάριν τῇ εἰϲ ουϲ γενικῇ ἐχρήϲατο , φημὶ δὲ τῇ δέουϲ καὶ ϲπέουϲ , ἅτινα ἐν πλεοναϲμῷ τοῦ ι γίνονται δείουϲ καὶ ϲπείουϲ .
Lemmas: 506 . Choer . 15 , 24 : ὁ ε καί ὁ τριχῶς συναιρέω · καί γάρ εἰς ὁ ου δίφθογγος , καί παρά ὁ Ἀθηναῖος οἷος Δημοσθένης Δεμοσθένης , εὐσεβής εὐσεβής · παρά δέ ὁ Δωριεύς καί ὁ Ἴων εἰς ὁ ευ δίφθογγος οἷος Ἰδομενεύς Ἰδομενεύς ( N 424 ) « Ἰδομενεύς δέ οὖον λήγω μένος μέγας » ἀντί ὁ Ἰδομενεύς οὐ λήγω ὁ δύναμις . καί πάλιν Ὀδυσσεύς Ὀδυσσεύς ( εἰμί 397 ) « Ὀδυσσεύς δέ λαμβάνω κυνέω χείρων ἐπί καρπός » ἀντί ὁ Ὀδυσσεύς ὁ χείρ φιλέω . καί . πάλιν Ἔρεβος Ἔρεβος » ( Θ 868 ) « ἐκ Ἔρεβος ἄγω κύω στυγερός ᾍδης » . σπανίως δέ παρά ὁ Ἀθηναῖος εὑρίσκω ὁ ε καί ὁ ὁ εἰς ὁ ει δίφθογγος συναιρέω οἷος πλέω πλέω , δήω δήω , ὡς παρά Ἀριστοφάνης ἐν Βάτραχος ( 91 ) Εὐριπίδης πλέω ἢ στάδιον λάλος » . καί πάλιν δήω δήω « δήω ὅδε γίγνομαι » ἀντί ὁ δήω ὅδε γίγνομαι . Chor . 321 , 33 : ἰστέον δέ ὅτι παρά Ὅμηρος οὐδέποτε εὑρίσκω ὁ γενικός ὁ εἰς ὅς οὐδέτερος εἰς ους καταλήγω , ἀλλά ἢ εἰς ἐΰς οἷος Ἔρεβος , θάρσος « τοῖος ὅς θάρσος πίμπλημι φρήν αμφιμελας ( P 573 ) ἢ ἐντελής ἤγουν διά ὁ εἰμί Σ οἷος βέλος « βέλος δέ σύ τείρω ἀκωκή . ( Ν 251 ) , στῆθος ἀλλά ὅτε δή ὄψ τε μέγας ἐκ στῆθος ἵημι » ( Γ 221 ) , τεῖχος λέγω παρά τάφρος ὀρυκτός τεῖχος ἐκτός ( Ι 67 ) , ἄχος « ὁ δέ ἄχος νεφέλη καλύπτω μέλας » ( P 591 ) . δύο δέ μόνος γενικός ποιέω εἰς ους ἐπί ὁ εἰς ὅς δηλονότι οὐδέτερος « χλωρός ὑπό δέος » ( 4 ) , ἀντί ὁ ὑπό ὁ δέος καί [ ὅς ῥεῖα κατά σπέος χέω » ( ι 330 ) , ἀντί ὁ κατά ὁ σπέος . οὗτος δέ οὐ ποιέω διά ὁ μέτρον ( καί εἰμί εἰς ἐΰς γάρ ποιέω οὗτος ὁ γενικός , ὁ αὐτός μακρός εὑρίσκω ) , ἀλλά διά ὁ κακοφωνία ὁ επαλληλία ὁ ε · εἰμί γάρ δέος καί σπέος · καί εἰμί γίγνομαι ὁ γενικός παρά ὁ ποιητής δέευς καί σπεύδω , ἐπαλληλία μέλλω εἰμί ὁ ε καί οὗτος χάρις ὁ εἰς ους γενικός χράω , φημί δέ ὁ δέος καί σπέος , ὅστις ἐν πλεονασμός ὁ ι γίγνομαι δέος καί σπέος .