aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-o-noma-twn 26
Choer . 270 , 11 : τὰ εἰϲ ν λήγοντα εἴτε ἀρϲενικὰ εἴτε θηλυκὰ οὐ θέλει ἔχειν πρὸ τοῦ ν οὕτε δίφθογγον οὔτε βραχὺ φωνῆεν , ἀλλ’ ἢ ἓν ἐκ τῶν τριῶν διχρόνων , ὅπερ δὲ ( leg . δὴ ) καὶ ἐκτείνεται , ἢ ἓν ἐκ τῶν μακρῶν φωνηέντων , ὡϲ εἶναι πέντε φωνήεντα τὰ εὑριϲκόμενα πρὸ τοῦ ν κατὰ τὴν εὐθεῖαν , α , ι , υ , η , ω , οἷον Ἀλκμάν , παιάν , δελφίν , Ϲαλαμίν , μόϲυν , Φόρκυν , ϲωλήν , ποιμήν , Πλάτων , τρήρων . Choer . 270 , 23 : τὰ εἰϲ ν λήγοντα ἀρϲενικὰ ἢ θηλυκὰ ἢ ὀξύνεται ἢ βαρύνεται , οἷον δελφίν , Ϲαλαμίν , ποιμήν , Τροιζήν , ἄρϲην , Ἕλλην · οὐδέποτε δὲ περιϲπᾶται , χωρὶϲ εἰ μὴ ᾖ εἰϲ ων , ἐν γὰρ τῇ εἰϲ ων καταλήξει ἔϲτιν ὅτε ἐπιδέχεται καὶ τὴν περιϲπωμένην τάϲιν , οἷον Ξενοφῶν , Ποϲειδῶν . πρόϲκειται ἀρϲενικὰ ἢ θηλυκά » διὰ τὰ οὐδέτερα , διὰ τὸ χαλκοῦν , χρυϲοῦν , ὀϲτοῦν , περιϲπώμενα . Dichr . 283 , 9 ( Choer . 271 ) : πᾶν εἰϲ αν λῆγον ἀρϲενικὸν ἐπ’ εὐθείαϲ ἐκτείνεϲθαι θέλει , Παιάν , Τιτάν , Ἀλκμάν καὶ ὅϲα τοιαῦτα . Choer . 278 , 18 ( coll.69 , 31 ) : τὰ εἰϲ ιν μακρὸν ἔχει τὸ ι καὶ εἰ μέν ἐϲτιν ἁπλᾶ ὀξύνεται εἴτε ἀρϲενικά ἐϲτιν εἴτε θηλυκά οἷον Ϲαλαμίν Ἐλευϲίν ἀκτίν δελφίν Τελχίν ( Τελχῖνεϲ δέ εἰϲι φθονεροὶ δαίμονεϲ οἱ οἰκήϲαντεϲ τὴν Ῥόδον ) , ῥίν , θίν , ἴν ( ὃ ϲημαίνει τὴν δύναμιν ) · ἡ ἴκτινα αἰτιατικὴ προπαροξυνομένη , οἷον ὡϲ παρὰ Ἀριϲτοφάνει ( fr . 525 ) ἴκτινα παντόφθαλμον ἅρπαγαϲ τρέφων , οὐκ ἔϲτιν ὡϲ ἀπὸ τῆϲ ἴκτιν εὐθείαϲ , οὐδαμοῦ γὰρ ἡ εὐθεῖα αὕτη εὕ - ρηται ἐν χρήϲει , ἀλλ’ ἔϲτιν ἴκτινοϲ ἡ εὐθεῖα , ὡϲ παρὰ Ϲοφοκλεῖ ( fr . 890 ) ἴκτινοϲ ὡϲ ἔκλαγξεν παραϲύραϲ κρέαϲ , τούτου ἡ γενικὴ ἰκτίνου , ὡϲ παρὰ Ϲιμωνίδῃ · ϲπλάγχν’ ἀμπέχοντεϲ αὐτίκ’ ἰκτίνου δίκην , εἶτα ἡ δοτικὴ ἰκτίνῳ , καὶ ἡ αἰτιατικὴ ἴκτινον , ὡϲ παρὰ Μενάνδρῳ · ἀλλὰ προϲέδωκαϲ τάλαντον εἶναι παρ’ ἡμῖν τὸν ἴκτινον . εἶτα αὕτη ἡ αἰτιατική , κατὰ μεταπλαϲμὸν γέγονεν ἴκτινα , ὡϲ παρὰ Ἀριϲτοφάνει · ἴκτινα παντόφθαλμον ἅρπαγαϲ τρέφων , ὥϲπερ ἁλίτροχον ἁλίτροχα παρ’ Ἰβύκῳ , καὶ διθύραμβον διθύραμβα παρὰ Πινδάρῳ εἰ δέ ἐϲτι ϲύνθετα εἰϲ ιν βαρύνεται οἷον δελφάκτιν , τριγλώχιν . πάντα δὲ προϲθέϲει τοῦ οϲ ποιεῖ τὴν γενικήν , καὶ πάντα φυλάττει τὸ ι μακρόν , οἷον δελφῖνοϲ , ἀκτῖνοϲ , Ϲαλαμῖνοϲ , Ἐλευϲῖνοϲ , ῥινόϲ , θινόϲ . δικατάληκτα δὲ καλεῖται , ὅτι παρὰ μὲν τοῖϲ ἀρχαίοιϲ εἰϲ ϲ λήγει οἷον δελφίϲ , Τελχίϲ , Ϲαλαμίϲ · παρὰ δὲ νεωτέροιϲ εἰϲ ν οἷον δελφίν , Τελχίν , Ϲαλαμίν . πλατυτέρα δέ ἐϲτιν ἡ εἰϲ ϲ λήγουϲα κατάληξιϲ , ϲπανιωτέρα δὲ ἡ εἰϲ ν ϲπανίωϲ γὰρ εὕρηται ἐν χρήϲει ἡ εἰϲ ν κατάληξιϲ , ὡϲ παρὰ Ϲιμωνίδῃ · τριγλώχιν ὀϊϲτόϲ , καὶ παρὰ Καλλιμάχῳ τριγλώχιν ὀλοῷ νῆϲοϲ ἐπ’ Ἐγκελάδῳ . καὶ ἄξιόν ἐϲτι ζητῆϲαι , ποῖά ἐϲτιν ἀναλογώτερα τὰ εἰϲ ν λήγοντα , ἢ τὰ εἰϲ c . καὶ ἔϲτιν εἰπεῖν , ὅτι τὰ εἰϲ ν λήγοντα ἀναλογώτερά ἐϲτιν · · πᾶϲα γὰρ γενικὴ εἰϲ οϲ λήγουϲα μετὰ ἀμεταβόλου ἔχουϲα μακρὰν φύϲει τὴν παραλήγουϲαν ἀποβολῇ τοῦ οϲ τὴν εὐθεῖαν ἀποτελεῖ οἷον Ἀλκμᾶνοϲ Ἀλκμάν , Θέωνοϲ Θέων , Πλάτωνοϲ Πλάτων , ἰχῶροϲ ἰχώρ , Δίωνοϲ Δίων . πρόϲκειται « ἔχουϲα φύϲει μακρὰν τὴν παραλήγουϲαν » διὰ τὸ κτενόϲ τοῦτο γὰρ οὐκ ἀποβολῇ τοῦ οϲ ποιεῖ τὴν εὐθεῖαν , κτείϲ γάρ ἐϲτι καὶ οὐ κτέν ἀλλ’ οὐκ ἀντίκειται ἡμῖν τοῦτο , ἐπειδὴ βραχεῖαν ἔχει τὴν παραλήγουϲαν · καὶ πάλιν ἔϲτιν Μέμνονοϲ καὶ Νέϲτοροϲ . καὶ ἐπειδὴ ταῦτα βραχεῖαν ἔχει τὴν παραλήγουϲαν , οὐκ ἀποβολῇ τοῦ οϲ ποιεῖ , τὴν εὐθεῖαν , Μέμνων γὰρ καὶ Νέϲτωρ διὰ τοῦ ω καὶ οὐ διὰ τοῦ ο . καὶ πάλιν ἔϲτι θεράποντοϲ καὶ γέροντοϲ , καὶ ἐπειδὴ ταῦτα οὐκ ἔχει μακρὰν φύϲει τὴν παραλήγουϲαν , οὐκ ἀποβολῇ τοῦ οϲ ποιεῖ τὴν εὐθεῖαν , οὐδὲ γὰρ λέγομεν θεράπον καὶ γέρον , ἀλλὰ θεράπων καὶ γέρων διὰ τοῦ ω ἄλλωϲ τε δὲ οὐκ ἔχει τὴν γενικὴν ταῦτα εἰϲ οϲ λήγουϲαν μετὰ ἀμεταβόλου , πρὸ γὰρ τοῦ ο οὐκ ἔϲτιν ἀμετάβολον ἀλλὰ τ . εἰ οὖν ἡ δελφῖνοϲ καὶ Τελχῖνοϲ καὶ Ϲαλαμῖνοϲ γενικὴ εἰϲ οϲ λήγει ϲὺν ἀμεταβόλῳ καὶ φύϲει μακρᾷ παραλήγεται , δηλονότι ἀποβολῇ τοῦ οϲ ἀποτελεῖ τὴν εὐθεῖαν . δείκνυται δὲ ὅτι ἀναλογώτερά ἐϲτιν ἡ εἰϲ ν κατάληξιϲ καὶ ἐξ ἄλλων κανόνων τὰ εἰϲ ϲ λήγοντα περιττοϲυλλάβωϲ κλινόμενα ἢ διὰ καθαροῦ τοῦ οϲ κλίνεται οἷον ἡδύϲ ἡδέοϲ , βότρυϲ βότρυοϲ , ἢ διὰ τοῦ δ οἷον Πάριϲ Πάριδοϲ , Θέτιϲ Θέτιδοϲ , ἢ διὰ τοῦ θ οἷον ὄρνιϲ ὄρνιθοϲ , δέλλιϲ δέλλιθοϲ , ἢ διὰ τοῦ τ οἷον Λάχηϲ Λάχητοϲ , ἔρωϲ ἔρωτοϲ . πρόϲκειται « περιττοϲυλλάβωϲ κλινόμενα » διὰ τὸ καλόϲ καλοῦ , Χρύϲηϲ Χρύϲου εἰ ἄρα οὖν τὸ δελφίϲ καὶ Τελχίϲ καὶ τὰ ὅμοια οὐ κλίνεται δι’ ἑνὸϲ τούτων , δηλονότι οὐ καταλήγει φύϲει εἰϲ ϲ ἡ εὐθεῖα , ἀλλ’ εἰϲ ν . περὶ γὰρ τῶν δοκούντων ἐναντιοῦϲθαι οἷον περὶ τοῦ ἅλϲ ἁλόϲ , εἷϲ ἑνόϲ , ἔϲτιν εἰπεῖν ὅτι ἐλλείπει ταῦτα τὸ τ , καὶ τὸ τάλαϲ δὲ τάλανοϲ καὶ μέλαϲ μέλανοϲ ἐλλείπει τὸ τ μέλαντοϲ γὰρ καὶ τάλαντοϲ ἦν καὶ κατὰ ἀποβολὴν τοῦ τ γέγονε μέλανοϲ καὶ τάλανοϲ . ὅτι γὰρ τοῦ μέλαϲ μέλοντοϲ ἦν ἡ γενικὴ δηλοῖ τὸ μελαντείουϲ δ’ ἐπὶ πέτραϲ διὰ τοῦ ντ τὸ ἐξενεχθὲν καὶ τὸ [ Ιl . Δ 277 ] μελάντερον ἠΰτε πίϲϲα . ὅτι δὲ καὶ τοῦ τάλαϲ τάλαντοϲ ἦν ἡ γενική , δηλοῖ ὁ Ἰππῶναξ εἰπών τί τῷ τάλαντι Βουπάλῳ ϲυνῴκηϲαϲ , καὶ ὁ Ἀντίμαχοϲ δὲ γινώϲκει τὴν διὰ τοῦ ντ κλίϲιν , ἐν οἷϲ φηϲιν οἱ δὲ τὸν αἰνοτάλαντα κατέϲτυγον . περὶ δὲ τῆϲ κτενόϲ γενικῆϲ ἔϲτιν εἰπεῖν ὅτι κτείν ἦν ἡ εὐθεῖα , καὶ λοιπὸν ἀκολούθωϲ κτεινόϲ ἡ γενικὴ δι’ ἀμεταβόλου καὶ ἐπεὶ οὐδέποτε τὰ εἰϲ ν λήγοντα εἴτε ἀρϲενικὰ εἴτε θηλυκά θέλει ἔχειν πρὸ τοῦ ν δίφθογγον , οἷον δελφίν , ἀκτίν , Ϲαλαμίν , Τιτάν , μόϲυν ( ϲημαίνει δὲ τὸν ξύλινον πύργον ) , Ἕλλην , Τροιζήν , Πλάτων , τρήγων ( leg . τρήρων ) , τούτου χάριν ἔτρεψε τὸ ν εἰϲ τὸ ϲ καὶ γέγονε κτείϲ καὶ ἐφύλαξε τὴν αὐτὴν κλίϲιν , τουτέϲτι τὴν διὰ τοῦ ν . πρόϲκειται « εἴτε ἀρϲενικὰ εἴτε θηλυκὰ » διὰ τὸ δίπουν , τοῦτο γὰρ ἔχει πρὸ τοῦ ν δίφθογγον , ἀλλ’ οὐδέτερόν ἐϲτι . τὸ δὲ τίϲ τινόϲ μὴ δυνάμενον κλιθῆναι δι’ ἄλλου ϲυμφώνου ἐξ ἀνάγκηϲ ἐκλίθη διὰ τοῦ ν . τρίτοϲ δὲ κανών ἐϲτιν οὗτοϲ ὁ δεικνύϲ , ὅτι τὰ εἰϲ ν λήγοντα ἀναλογώτερά ἐϲτι τῶν εἰϲ ϲ ληγόντων . τὰ εἰϲ ιϲ λήγοντα ἀποβολῇ τοῦ ϲ ποιεῖ τὴν κλητικήν οἷον ὁ Πάριϲ ὦ Πάρι , ὁ μάντιϲ ὦ μάντι , ὁ λάτριϲ ὦ λάτρι , ἡ πόλιϲ ὦ πόλι , ἡ Θέτιϲ ὦ Θέτι τὸ γὰρ ὁμόφωνον Ἀττικόν ἐϲτιν , ὦ μάντιϲ , ὦ πόλιϲ . εἰ ἄρα οὖν τὸ δελφίϲ καὶ Τελχίϲ καὶ τὰ ὅμοια οὐκ ἀποβάλλει τὸ ϲ ἐν τῇ κλητικῇ , ἀλλὰ τὴν αὐτὴν ἔχει ὀρθὴν καὶ κλητικὴν οἷον ὁ δελφίϲ ὦ δελφίϲ , ὁ Τελχίϲ ὦ Τελχίϲ , δηλονότι οὐ καταλήγει φύϲει εἰε ϲ ἀλλ’ εἰϲ ν , τροπὴ δὲ ἐγένετο τοῦ ν εἰϲ ϲ κατὰ Δωρικὴν διάλεκτον , ὥϲπερ ἦν ἦϲ , ἥρπομεν ἥρπομεϲ , ὡϲ παρὰ Θεοκρίτῳ ( 7 , l ) ἦϲ χρόνοϲ , ἀντὶ τοῦ ἦν χρόνοϲ , καὶ παρὰ τῷ αὐτῷ ( 7 , 2 ) ἥρπομεϲ ἐκ πόλιοϲ , ἀντὶ τοῦ ἥρπομεν ἐκ πόλεωϲ . Choer . 283 , 5 ( 70 , 11 ) : πάντα τὰ εἰϲ υν βαρύνεται , οἷον μόϲυν , Φόρκυν , Γόρτυν , ἐπειδὴ τὰ πολλὰ παρὰ τοῖϲ Αἰολεῦϲιν εὑρίϲκεται , καὶ λοιπὸν ὡϲ δοκοῦντα εἶναι Αἰολικὰ εὐλόγωϲ βαρύνεται · οἱ γὰρ Αἰολεῖϲ βαρυντικοί εἰϲιν , οἷον Πηλεύϲ Πήλευϲ , Ἀτρεύϲ Ἄτρευϲ , Ἀχιλλεύϲ Ἀχίλλευϲ . Dichr . 287,6 : αἱ εὐθεῖαι τῶν εἰϲ υν ϲυϲτέλλουϲι τὸ υ Φόρκυν , Πόλτυν , αἱ δὲ διὰ τοῦ νοϲ γενικαὶ τῷ υ ἐκτεταμένῳ παραλήγονται . Choer . 297 , 24 : τὰ εἰϲ ων περιϲπώμενα διὰ τοῦ ντ κλίνεται καὶ φυλάττει τὸ ω ἐν τῇ γενικῇ καί ἐϲτι μόνου ἀρϲενικοῦ γένουϲ , οἷον ὁ θῶν τοῦ Θῶντοϲ ( ἔϲτι δὲ ὄνομακύριον ) , ὁ Ξενοφῶν τοῦ Ξενοφῶντοϲ , ὁ Ἀγλαοφῶν τοῦ Ἀγλαοφῶντοϲ , ὁ Ἱπποκῶν τοῦ Ἱπποκῶντοϲ , χωρὶϲ ἑνὸϲ ἐν τῇ ϲυνηθείᾳ λεγομένου ( ἔϲτι δὲ ὄνομα πόλεωϲ Περϲικῆϲ ) , τοῦτο γὰρ θηλυκοῦ γένουϲ ἐϲτίν , οἷον ἡ Κτηϲιφῶν , περιϲπᾶται δὲ καὶ διὰ τοῦ ντ κλίνεται καὶ φυλάττει τὸ ω ἐν τῇ γενικῇ οἷον τῆϲ Κτηϲιφῶντοϲ τοῦτο δὲ ἀπὸ ἀρϲενικοῦ γένουϲ γέγονε θηλυκόν , καὶ τὴν αὐτὴν κλίϲιν ἐφύλαξεν , οἷον ἀπὸ τοῦ Κτηϲιφῶν . οὐ μόνον δέ ἐϲτι τοῦτο τὸ ὄνομα ἐν τῇ ϲυνηθείᾳ , ἀλλὰ καὶ παρὰ τοῖϲ ἀρχαίοιϲ τὸ ὄνομα τοῦτο τῆϲ πόλεωϲ εὕρηται . Choer . 300 , 5 : τὰ εἰϲ ων περιϲπώμενα οὐ γίνεται εἰϲ ωϲ , οἷον Κτηϲιφῶν Ἀγλαοφῶν Ξενοφῶν . τὸ δὲ τυφῶν καὶ ταῶν καὶ εἰϲ ωϲ λήγει . μηδεὶϲ δὲ οἰέϲθω τὸ τυφῶν καὶ τυφῶϲ καὶ ταῶν καὶ ταῶϲ δικατάληκτα εἶναι . τὰ γὰρ δικατάληκτα τὴν αὐτὴν ἔχει κλίϲιν , οἷον δελφίν δελφῖνοϲ καὶ δελφίϲ δελφῖνοϲ , Τελχίν Τελχῖνοϲ καὶ Τελχίϲ Τελχῖνοϲ , Ϲαλαμίν Ϲαλαμῖνοϲ καὶ Ϲαλαμίϲ Ϲαλαμῖνοϲ . ταῦτα δὲ οὐκ ἔχει τὴν αὐτὴν κλίϲιν , τυφῶν μὲν γὰρ τυφῶνοϲ , καὶ ταῶν ταῶνοϲ , ὥϲπερ καὶ Ποϲειδῶν Ποϲειδῶνοϲ · τυφῶϲ δὲ τυφῶ , καὶ ταῶϲ ταῶ , ἀποβολῇ τοῦ ϲ Ἀττικῶϲ , ὥϲπερ ὁ ὀρφῶϲ τοῦ ὀρφῶ , καὶ ὁ λαγῶϲ τοῦ λαγῶ . κρεῖττον οὖν ἕτερα θέματα λέγειν τοῦ τυφῶν καὶ ταῶν , καὶ ἕτερα τοῦ τυφῶϲ καὶ ταῶϲ . ἰϲτέον δὲ ὅτι τινὲϲ βούλονται τὸ ταῶϲ ἀπὸ τοῦ ταόϲ τοῦ διὰ τοῦ ο λέγειν κατ’ ἔκταϲιν τοῦ ο εἰϲ τὸ ω καὶ ἐναλλαγῇ τοῦ τόνου εἰϲ περιϲπωμένην τάϲιν ἀλλ’ ἔϲτι λέγειν , ὅτι τὸ ταῶϲ οὐκ ἠδύνατο ἀπὸ τοῦ ταόϲ τοῦ διὰ τοῦ ο εἶναι , ἐπειδή τὸ ταόϲ τὸ διὰ τοῦ οϲ οὐκ ἔϲτι ϲύνηθεϲ τοῖϲ Ἕλληϲι . Choer . 300 , 30 : Ἄξιον δέ ἐϲτι ζητῆϲαι , εἰ ἄρα τὰ εἰϲ ων περιϲπώμενα οὐδέποτε φύϲει μακρᾷ παραλήγεται οἷον Δημοφῶν , Ἀγλαοφῶν , Κτηϲιφῶν , Ἀντιφῶν ( τὸ γὰρ Δεξικρῶν οὐ παραλήγεται φύϲει μακρᾷ ἀλλὰ θέϲει ) , πῶϲ τὸ Ποϲειδῶν φύϲει μακρᾷ παραλήγεται . ἔϲτιν οὖν εἰπεῖν , ὅτι ἀπὸ τοῦ Ποϲειδέηϲ γέγονε Ποϲειδέων καὶ κατὰ κρᾶϲιν Ποϲειδῶν , ὥϲτε δυνάμει μὴ εἶναι φύϲει μακράν , φημὶ τὴν δίφθογγον , ἐν τῇ παραληγούϲῃ , ἀλλ’ ἐν τῇ προπαραληγούϲῃ .
Lemmas: Choer . 270 , 11 : ὁ εἰς Ν λήγω εἴτε ἀρσενικός εἴτε θηλυκός οὖον ἐθέλω ἔχω πρό ὁ Ν ἵημι δίφθογγος οὔτε βραχύς φωνήεις , ἀλλά ἢ εἷς ἐκ ὁ τρεῖς δίχρονος , ὅσπερ δέ ( leg . δή ) καί ἐκτείνω , ἢ εἷς ἐκ ὁ μακρός φωνήεις , ὡς εἰμί πέντε φωνήεις ὁ εὑρίσκω πρό ὁ Ν κατά ὁ εὐθύς , ὅς , ι , υ , ὁ , εἰμί , οἷος Ἀλκμάν , παιάν , δελφίς , Σαλαμίς , μόσυν , Φόρκυς , σωλήν , ποιμήν , Πλάτων , τρήρων . Choer . 270 , 23 : ὁ εἰς Ν λήγω ἀρσενικός ἢ θηλυκός ἢ ὀξύνω ἢ βαρύνω , οἷος δελφίς , Σαλαμίς , ποιμήν , Τροιζήν , ἄρσην , Ἕλλην · οὐδέποτε δέ περισπάω , Χωρὶς εἰμί μή εἰμί εἰς εἰμί , ἐν γάρ ὁ εἰς εἰμί κατάληξις εἰμί ὅτε ἐπιδέχομαι καί ὁ περισπάω τάσις , οἷος Ξενοφῶν , Ποσειδῶν . πρόσκειμαι ἀρσενικός ἢ θηλυκός » διά ὁ οὐδέτερος , διά ὁ χάλκεος , χρύσεος , ὀστέον , περισπάω . Dichr . 283 , 9 ( Choer . 271 ) : πᾶς εἰς αν λήγω ἀρσενικός ἐπί εὐθύς ἐκτείνω ἐθέλω , Παιάν , Τιτάν , Ἀλκμάν καί ὅσος τοιοῦτος . Choer . 278 , 18 ( coll.69 , 31 ) : ὁ εἰς ἐν μακρός ἔχω ὁ ι καί εἰμί μέν εἰμί ἁπλόος ὀξύνω εἴτε ἀρσενικός εἰμί εἴτε θηλυκός οἷος Σαλαμίς Ἐλευσίς ἀκτίς δελφίς Τελχίν ( Τελχίν δέ εἰμί φθονερός δαίμων ὁ οἰκέω ὁ Ῥόδος ) , ῥίς , θίς , εἶμι ( ὅς σημαίνω ὁ δύναμις ) · ὁ ἴκτινος αἰτιατικός προπαροξύνω , οἷος ὡς παρά Ἀριστοφάνης ( fr . 525 ) ἴκτινος παντόφθαλμος ἅρπαξ τρέφω , οὐ εἰμί ὡς ἀπό ὁ ἴκτις εὐθύς , οὐδαμοῦ γάρ ὁ εὐθύς οὗτος ἕ - ῥητός ἐν χρῆσις , ἀλλά εἰμί ἴκτινος ὁ εὐθύς , ὡς παρά Σοφοκλῆς ( fr . 890 ) ἴκτινος ὡς κλάζω παρασύρα κρέας , οὗτος ὁ γενικός ἴκτινος , ὡς παρά Σιμωνίδης · σπλάγχνον ἀμπέχω αὐτίκα ἴκτινος δίκη , εἶτα ὁ δοτικός ἴκτινος , καί ὁ αἰτιατικός ἴκτινος , ὡς παρά Μένανδρος · ἀλλά προσδίδωμι τάλαντον εἰμί παρά ἐγώ ὁ ἴκτινος . εἶτα οὗτος ὁ αἰτιατικός , κατά μεταπλασμός γίγνομαι ἴκτινος , ὡς παρά Ἀριστοφάνης · ἴκτινος παντόφθαλμος ἅρπαξ τρέφω , ὥσπερ ἁλίτροχος ἁλίτροχος παρά Ἴβυκος , καί διθύραμβος διθύραμβος παρά Πίνδαρος εἰμί δέ εἰμί σύνθετος εἰς ἐν βαρύνω οἷος δέλφαξ , τριγλώχιν . πᾶς δέ πρόσθεσις ὁ ὅς ποιέω ὁ γενικός , καί πᾶς φυλάσσω ὁ ι μακρός , οἷος δελφίς , ἀκτίς , Σαλαμίς , Ἐλευσίς , ῥίς , θίς . δικατάληκτος δέ καλέω , ὅτι παρά μέν ὁ ἀρχαῖος εἰς Σ λήγω οἷος δελφίς , Τελχίς , Σαλαμίς · παρά δέ νέος εἰς Ν οἷος δελφίς , Τελχίν , Σαλαμίς . πλατυτέρα δέ εἰμί ὁ εἰς Σ λήγω κατάληξις , σπάνις δέ ὁ εἰς Ν σπανίως γάρ εὑρίσκω ἐν χρῆσις ὁ εἰς Ν κατάληξις , ὡς παρά Σιμωνίδης · τριγλώχιν ὀϊστός , καί παρά Καλλίμαχος τριγλώχιν ὀλοός νῆσος ἐπί Ἐγκέλαδος . καί ἄξιος εἰμί ζητέω , ποῖος εἰμί ἀνάλογος ὁ εἰς Ν λήγω , ἢ ὁ εἰς c . καί εἰμί εἶπον , ὅτι ὁ εἰς Ν λήγω ἀνάλογος εἰμί · · πᾶς γάρ γενικός εἰς ὅς λήγω μετά ἀμετάβολος ἔχω μακράν φύσις ὁ παραλήγω ἀποβολή ὁ ὅς ὁ εὐθύς ἀποτελέω οἷος Ἀλκμάν Ἀλκμάν , Θέων Θέων , Πλάτων Πλάτων , ἰχώρ ἰχώρ , Δίων Δίων . πρόσκειμαι « ἔχω φύσις μακράν ὁ παραλήγω » διά ὁ κτείς οὗτος γάρ οὐ ἀποβολή ὁ ὅς ποιέω ὁ εὐθύς , κτείς γάρ εἰμί καί οὖον κτῶ ἀλλά οὐ ἀντίκειμαι ἐγώ οὗτος , ἐπεί βραχύς ἔχω ὁ παραλήγω · καί πάλιν εἰμί Μέμνων καί Νέστωρ . καί ἐπεί οὗτος βραχύς ἔχω ὁ παραλήγω , οὐ ἀποβολή ὁ ὅς ποιέω , ὁ εὐθύς , Μέμνων γάρ καί Νέστωρ διά ὁ εἰμί καί οὖον διά ὁ ὁ . καί πάλιν εἰμί θεράπων καί γέρων , καί ἐπεί οὗτος οὐ ἔχω μακράν φύσις ὁ παραλήγω , οὐ ἀποβολή ὁ ὅς ποιέω ὁ εὐθύς , οὐδέ γάρ λέγω θεράπων καί γέρων , ἀλλά θεράπων καί γέρων διά ὁ εἰμί ἄλλως τε δέ οὐ ἔχω ὁ γενικός οὗτος εἰς ὅς λήγω μετά ἀμετάβολος , πρό γάρ ὁ ὁ οὐ εἰμί ἀμετάβολος ἀλλά τ . εἰμί οὖν ὁ δελφίς καί Τελχίν καί Σαλαμίς γενικός εἰς ὅς λήγω σύν ἀμετάβολος καί φύσις μακρός παραλήγω , δηλονότι ἀποβολή ὁ ὅς ἀποτελέω ὁ εὐθύς . δείκνυμι δέ ὅτι ἀνάλογος εἰμί ὁ εἰς Ν κατάληξις καί ἐκ ἄλλος κανών ὁ εἰς Σ λήγω περιττοσύλλαβος κλίνω ἢ διά καθαρός ὁ ὅς κλίνω οἷος ἡδύς ἡδύς , βότρυς Βότρυς , ἢ διά ὁ δ οἷος Πάρις Πάρις , Θέτις Θέτις , ἢ διά ὁ θ οἷος ὄρνις ὄρνις , δέλλις δέλλις , ἢ διά ὁ τ οἷος Λάχης Λάχης , Ἔρως Ἔρως . πρόσκειμαι « περιττοσύλλαβος κλίνω » διά ὁ καλός καλός , Χρύσης Χρύσης εἰμί ἄρα οὖν ὁ δελφίς καί Τελχίς καί ὁ ὅμοιος οὖον κλίνω διά εἷς οὗτος , δηλονότι οὖον καταλήγω φύσις εἰς Σ ὁ εὐθύς , ἀλλά εἰς Ν . περί γάρ ὁ δοκέω ἐναντιόομαι οἷος περί ὁ ἅλς ἅλς , εἷς εἷς , εἰμί εἶπον ὅτι ἐλλείπω οὗτος ὁ τ , καί ὁ τάλας δέ τάλας καί μέλας μέλας ἐλλείπω ὁ τ Μέλαντος γάρ καί Ταλάντος εἰμί καί κατά ἀποβολή ὁ τ γίγνομαι μέλας καί τάλας . ὅτι γάρ ὁ μέλας μέλω εἰμί ὁ γενικός δηλόω ὁ μελαντείους δέ ἐπί πέτρα διά ὁ ντ ὁ ἐκφέρω καί ὁ [ Ιl . δ 277 ] μέλας ἠΰτε πίσσα . ὅτι δέ καί ὁ τάλας Ταλάντος εἰμί ὁ γενικός , δηλόω ὁ Ἱππῶναξ εἶπον τίς ὁ τάλας Βούπαλος συνοικέω , καί ὁ Ἀντίμαχος δέ γιγνώσκω ὁ διά ὁ ντ κλίσις , ἐν ὅς φημί ὁ δέ ὁ αἰνοτάλας καταστυγέω . περί δέ ὁ κτείς γενικός εἰμί εἶπον ὅτι κτέω εἰμί ὁ εὐθύς , καί λοιπός ἀκόλουθος κτείνω ὁ γενικός διά ἀμετάβολος καί ἐπεί οὐδέποτε ὁ εἰς Ν λήγω εἴτε ἀρσενικός εἴτε θηλυκός ἐθέλω ἔχω πρό ὁ Ν δίφθογγος , οἷος δελφίς , ἀκτίς , Σαλαμίς , Τιτάν , μόσυν ( σημαίνω δέ ὁ ξύλινος πύργος ) , Ἕλλην , Τροιζήν , Πλάτων , τρήγων ( leg . τρήρων ) , οὗτος χάρις τρέπω ὁ Ν εἰς ὁ Σ καί γίγνομαι κτείς καί φυλάσσω ὁ αὐτός κλίσις , τουτέστι ὁ διά ὁ Ν . πρόσκειμαι « εἴτε ἀρσενικός εἴτε θηλυκός » διά ὁ δίπους , οὗτος γάρ ἔχω πρό ὁ Ν δίφθογγος , ἀλλά οὐδέτερος εἰμί . ὁ δέ τίς τις μή δύναμαι κλίνω διά ἄλλος σύμφωνος ἐκ ἀνάγκη κλίνω διά ὁ Ν . τρίτος δέ κανών εἰμί οὗτος ὁ δείκνυμι , ὅτι ὁ εἰς Ν λήγω ἀνάλογος εἰμί ὁ εἰς Σ λήγω . ὁ εἰς ἴς λήγω ἀποβολή ὁ Σ ποιέω ὁ κλητικός οἷος ὁ Πάρις εἰμί Πάρις , ὁ μάντις εἰμί μάντις , ὁ λάτρις εἰμί λάτρις , ὁ πόλις εἰμί πόλις , ὁ Θέτις εἰμί Θέτις ὁ γάρ ὁμόφωνος Ἀττικός εἰμί , εἰμί μάντις , εἰμί πόλις . εἰμί ἄρα οὖν ὁ δελφίς καί Τελχίς καί ὁ ὅμοιος οὐ ἀποβάλλω ὁ Σ ἐν ὁ κλητικός , ἀλλά ὁ αὐτός ἔχω ὀρθός καί κλητικός οἷος ὁ δελφίς εἰμί δελφίς , ὁ Τελχίς εἰμί Τελχίς , δηλονότι οὖον καταλήγω φύσις οἰδάνω Σ ἀλλά εἰς Ν , τροπή δέ γίγνομαι ὁ Ν εἰς Σ κατά δωρικός διάλεκτος , ὥσπερ εἰμί εἰμί , ἕρπω ἁρπάζω , ὡς παρά Θεόκριτος ( 7 , l ) εἰμί χρόνος , ἀντί ὁ εἰμί χρόνος , καί παρά ὁ αὐτός ( 7 , 2 ) ἁρπάζω ἐκ πόλις , ἀντί ὁ ἕρπω ἐκ πόλις . Choer . 283 , 5 ( 70 , 11 ) : πᾶς ὁ εἰς ἀνά βαρύνω , οἷος μόσυν , Φόρκυς , Γόρτυς , ἐπεί ὁ πολύς παρά ὁ Αἰολεύς εὑρίσκω , καί λοιπός ὡς δοκέω εἰμί Αἰολικός εὔλογος βαρύνω · ὁ γάρ Αἰολεύς βαρυντικός εἰμί , οἷος Πηλεύς Πηλεύς , Ἀτρεύς Ἀτρεύς , Ἀχιλλεύς Ἀχιλλεύς . Dichr . 287,6 : ὁ εὐθύς ὁ εἰς ἀνά συστέλλω ὁ υ Φόρκυς , Πόλτυς , ὁ δέ διά ὁ Μύκονος γενικός ὁ υ ἐκτείνω παραλήγω . Choer . 297 , 24 : ὁ εἰς εἰμί περισπάω διά ὁ ντ κλίνω καί φυλάσσω ὁ εἰμί ἐν ὁ γενικός καί εἰμί μόνος ἀρσενικός γένος , οἷος ὁ Θῶν ὁ Θῶν ( εἰμί δέ ὄνομακύριον ) , ὁ Ξενοφῶν ὁ Ξενοφῶν , ὁ Ἀγλαοφῶν ὁ Ἀγλαοφῶν , ὁ ιπποκως ὁ Ἱπποκῶντος , Χωρὶς εἷς ἐν ὁ συνήθεια λέγω ( εἰμί δέ ὄνομα πόλις Περσική ) , οὗτος γάρ θηλυκός γένος εἰμί , οἷος ὁ Κτησιφῶν , περισπάω δέ καί διά ὁ ντ κλίνω καί φυλάσσω ὁ εἰμί ἐν ὁ γενικός οἷος ὁ Κτησιφῶν οὗτος δέ ἀπό ἀρσενικός γένος γίγνομαι θηλυκός , καί ὁ αὐτός κλίσις φυλάσσω , οἷος ἀπό ὁ Κτησιφῶν . οὖον μόνος δέ εἰμί οὗτος ὁ ὄνομα ἐν ὁ συνήθεια , ἀλλά καί παρά ὁ ἀρχαῖος ὁ ὄνομα οὗτος ὁ πόλις εὑρίσκω . Choer . 300 , 5 : ὁ εἰς εἰμί περισπάω οὖον γίγνομαι εἰς ως , οἷος Κτησιφῶν Ἀγλαοφῶν Ξενοφῶν . ὁ δέ Τυφῶν καί Ταῶν καί εἰς ως λήγω . μηδείς δέ οἴομαι ὁ Τυφῶν καί Τυφῶν καί Ταῶν καί ταώς δικατάληκτος εἰμί . ὁ γάρ δικατάληκτος ὁ αὐτός ἔχω κλίσις , οἷος δελφίς δελφίς καί δελφίς δελφίς , Τελχίν Τελχίν καί Τελχίς Τελχίν , Σαλαμίς Σαλαμίς καί Σαλαμίς Σαλαμίς . οὗτος δέ οὐ ἔχω ὁ αὐτός κλίσις , Τυφῶν μέν γάρ Τυφῶν , καί Ταῶν ταώς , ὥσπερ καί Ποσειδῶν Ποσειδῶν · Τυφῶν δέ τύφω , καί ταώς ταώς , ἀποβολή ὁ Σ Ἀττικός , ὥσπερ ὁ ὀρφώς ὁ ὀρφώς , καί ὁ λαγώς ὁ λαγώς . ἀγαθός οὖν ἕτερος θέμα λέγω ὁ Τυφῶν καί Ταῶν , καί ἕτερος ὁ Τυφῶν καί ταώς . ἰστέον δέ ὅτι τις βούλομαι ὁ ταώς ἀπό ὁ Τάος ὁ διά ὁ ὁ λέγω κατά ἔκτασις ὁ ὁ εἰς ὁ εἰμί καί ἐναλλαγή ὁ τόνος εἰς περισπάω τάσις ἀλλά εἰμί λέγω , ὅτι ὁ ταώς οὐ δύναμαι ἀπό ὁ Τάος ὁ διά ὁ ὁ εἰμί , ἐπειδή ὁ Τάος ὁ διά ὁ ὅς οὐ εἰμί συνήθης ὁ Ἕλλην . Choer . 300 , 30 : Ἄξιος δέ εἰμί ζητέω , εἰμί ἄρα ὁ εἰς εἰμί περισπάω οὐδέποτε φύσις μακρός παραλήγω οἷος Δημοφῶν , Ἀγλαοφῶν , Κτησιφῶν , Ἀντιφῶν ( ὁ γάρ Δεξικρῶν οὖον παραλήγω φύσις μακρός ἀλλά θέσις ) , πῶς ὁ Ποσειδῶν φύσις μακρός παραλήγω . εἰμί οὖν εἶπον , ὅτι ἀπό ὁ Ποσειδέας γίγνομαι Ποσειδῶν καί κατά κρᾶσις Ποσειδῶν , ὥστε δύναμις μή εἰμί φύσις μακρός , φημί ὁ δίφθογγος , ἐν ὁ παραλήγω , ἀλλά ἐν ὁ προπαραλήγω .