aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-o-noma-twn 25
Choer . 259 , 16 : ἐπὶ τῶν εἰϲ οϲ καθαρῶν , τῶν διὰ τοῦ α μακροῦ ἐχόντων τὴν παραλήγουϲαν μακράν , ὑπερβιβαϲμὸν ποιοῦνται τοῦ χρόνου οἱ Ἀθηναῖοι , καὶ τὴν μὲν τελευταίαν ἐκτείνουϲιν εἰϲ τὸ ω , τὴν δὲ παραλήγουϲαν ϲυϲτέλλουϲιν εἰϲ τὸ ε , οἷον Μενέλαοϲ Μενέλεωϲ , Ἰόλαοϲ Ἰόλεωϲ , λαόϲ λεώϲ , ναόϲ νεώϲ . ἰδοὺ ταῦτα ἔχοντα τὴν μὲν παραλήγουϲαν μακράν , τὴν δὲ τελευταίαν βραχεῖαν ἐκ τοῦ ἐναντίου ἐποίηϲαν τὴν μὲν τελευταίαν φύϲει μακράν , τὴν δὲ παραλήγουϲαν ϲυνέϲτειλαν , ὅθεν τὸ Οἰνόμαοϲ , ἐπειδὴ οὐκ ἔχει μακρὰν τὴν παραλήγουϲαν , οὐκ ἐγένετο παρὰ τοῖϲ Ἀττικοῖϲ διὰ τοῦ ε καὶ ω οἷον Οἰνόμεωϲ , ἐπειδὴ τὸ α ϲυνεϲταλμένον ἔχον οὐκ ἠδύνατο ὑπερβιβαϲμὸν χρόνου ποιήϲαϲθαι . εἰ δέ τιϲ εἴποι καὶ πῶϲ τὸ ἵλαοϲ ϲυνεϲταλμένον ἔχον τὸ α , οἷον ὡϲ παρὰ Παρθενίῳ ἵλαοϲ , ὦ ὑμέναιε , γίνεται παρὰ τοῖϲ Ἀθηναίοιϲ διὰ τοῦ ε καὶ ω οἶον ἵλεωϲ , λέγομεν ὅτι τὸ ἵλαοϲ μᾶλλον ἐκτείνει τὸ α ( ϲπάνιον γὰρ τὸ ἐν ϲυϲτολῇ ἐϲτιν εὑριϲκόμενον ) , καὶ τούτου χάριν ἐγένετο παρὰ τοῖϲ Ἀθηναίοιϲ ἵλεωϲ . ὅτι γὰρ ἐκτείνει τὸ α , ἐδήλωϲε Παρθένιοϲ ἐν τῷ Βίαντι εἰπών ἵλαοϲ ταύτην δέχνυϲο πυρκαϊήν . ἔϲτι δὲ ἐλεγεῖον . καὶ ἐν τῷ Εὐφορίωνοϲ Δημοϲθένει ὁμοίωϲ ἐκτεταμένον εὑρίϲκεται , οἷον δαίμονοϲ ἱλάοιο . πρόϲκειται « ἐπὶ τῶν εἰϲ οϲ καθαρόν » , ἐπειδή εἰϲί τινα μὴ καθαριεύοντα καὶ γινόμενα διὰ τοῦ ω παρὰ τοῖϲ Ἀθηναίοιϲ , οἷον ὁ κάλοϲ ὁ κάλωϲ ( ϲημαίνει δὲ τὸν ϲχοῖνον ) , ὁ Τάλοϲ ὁ Τάλωϲ ( ἔϲτι δὲ ὄνομα κύριον ) , ὁ ὄρφοϲ ὁ ὀρφῶϲ ( ϲημαίνει τὸν ἰχθῦν ) , τοῦτο δὲ περιϲπᾶται παρὰ τοῖϲ Ἀθηναίοιϲ , τοῦ παρ’ ἡμῖν , ἤγουν τοῦ κοινοῦ , βαρυνομένου . ἰδοὺ ταῦτα διὰ τοῦ ω γινόμενα Ἀττικῶϲ οὐκ ἐτρέψατο παραλῆγον φωνῆεν εἰϲ τὸ ἀλλ’ οὐ καθαριεύει . Choer . 261 , 20 : δεῖ δὲ γινώϲκειν ὅτι τὰ πολλὰ εὑρίϲκεται παρὰ τοῖϲ Ἀθηναίοιϲ εἰϲ ωϲ μὴ ἔχοντα προüποκείμενον κοινόν , οἷον κορώνεωϲ , φιβάλεωϲ , δαμερίππεωϲ , χελιδώνεωϲ , ἱέρεωϲ . προπαροξύνεται δὲ ὅλα ταῦτα καὶ ἀποβολῇ τοῦ ϲ ποιεῖ τὴν γενικήν ὁμοίωϲ τοῖϲ ἄλλοιϲ Ἀττικοῖϲ .
Lemmas: Choer . 259 , 16 : ἐπί ὁ εἰς ὅς καθαρός , ὁ διά ὁ ὅς μακρός ἔχω ὁ παραλήγω μακρός , ὑπερβιβασμός ποιέω ὁ χρόνος ὁ Ἀθηναῖος , καί ὁ μέν τελευταῖος ἐκτείνω εἰς ὁ εἰμί , ὁ δέ παραλήγω συστέλλω εἰς ὁ ε , οἷος Μενέλαος Μενέλαος , Ἰόλαος Ἰόλαος , λαός λαός , ναός ναῦς . ἰδού οὗτος ἔχω ὁ μέν παραλήγω μακρός , ὁ δέ τελευταῖος βραχύς ἐκ ὁ ἐναντίος ποιέω ὁ μέν τελευταῖος φύσις μακρός , ὁ δέ παραλήγω συστέλλω , ὅθεν ὁ Οἰνόμαος , ἐπεί οὐ ἔχω μακράν ὁ παραλήγω , οὐ γίγνομαι παρά ὁ Ἀττικός διά ὁ ε καί εἰμί οἷος οινομευς , ἐπεί ὁ ὅς συστέλλω ἔχω οὐ δύναμαι ὑπερβιβασμός χρόνος ποιέω . εἰμί δέ τις εἶπον καί πῶς ὁ ἵλαος συστέλλω ἔχω ὁ ὅς , οἷος ὡς παρά Παρθένιος ἵλαος , εἰμί ὑμέναιος , γίγνομαι παρά ὁ Ἀθηναῖος διά ὁ ε καί εἰμί οἶος ἵλαος , λέγω ὅτι ὁ ἵλαος μᾶλλον ἐκτείνω ὁ ὅς ( σπάνις γάρ ὁ ἐν συστολή εἰμί εὑρίσκω ) , καί οὗτος χάρις γίγνομαι παρά ὁ Ἀθηναῖος ἵλαος . ὅτι γάρ ἐκτείνω ὁ ὅς , δηλόω Παρθένιος ἐν ὁ Βίας εἶπον ἵλαος οὗτος δέχνυμαι πυρκαϊά . εἰμί δέ ἐλεγεῖον . καί ἐν ὁ Εὐφορίων Δημοσθένης ὁμοίως ἐκτείνω εὑρίσκω , οἷος δαίμων ἱλάσκομαι . πρόσκειμαι « ἐπί ὁ εἰς ὅς καθαρός » , ἐπειδή εἰμί τις μή καθαριεύω καί γίγνομαι διά ὁ εἰμί παρά ὁ Ἀθηναῖος , οἷος ὁ κάλος ὁ κάλως ( σημαίνω δέ ὁ σχοῖνος ) , ὁ Τάλος ὁ Τάλως ( εἰμί δέ ὄνομα κύριος ) , ὁ ὀρφώς ὁ ὀρφώς ( σημαίνω ὁ ἰχθύς ) , οὗτος δέ περισπάω παρά ὁ Ἀθηναῖος , ὁ παρά ἐγώ , ἤγουν ὁ κοινός , βαρύνω . ἰδού οὗτος διά ὁ εἰμί γίγνομαι Ἀττικός οὐ τρέπω παραλήγω φωνήεις εἰς ὁ ἀλλά οὖον καθαριεύω . Choer . 261 , 20 : δεῖ δέ γιγνώσκω ὅτι ὁ πολύς εὑρίσκω παρά ὁ Ἀθηναῖος εἰς ως μή ἔχω προποιέω κοινός , οἷος κορώνεως , φιβάλεως , δαμερίππεως , χελιδώνης , ἱέρεως . προπαροξύνω δέ ὅλος οὗτος καί ἀποβολή ὁ Σ ποιέω ὁ γενικός ὁμοίως ὁ ἄλλος Ἀττικός .