aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-o-noma-twn 29
Choer . 366 , 15 . τὰ εἰϲ α λήγοντα οὐδέτερα ϲυνεϲταλμένον ἔχει τὸ α , οἷον κῦμα ἅρμα βῆμα · χωρὶϲ τοῦ κάρα . τοῦτο γὰρ ἐκ τοῦ κάρηνον ἐγένετο τούτῳ τῷ τρόπῳ · ἔϲτι κάρηνον καὶ κατὰ τροπὴν τοῦ η εἰϲ α μακρὸν κάρανον γίνεται καὶ κατὰ ἀποκοπὴν τῆϲ νον ϲυλλαβῆϲ κάρα , καὶ ἔμεινε τὸ α μακρόν . Choer . 366 , 20 : θέλει δὲ τὰ εἰϲ α λήγοντα οὐδέτερα πρὸ τοῦ α ἔχειν τὸ μ , οἷον ποίημα , ῥῆμα , ἅρμα , κῦμα , δηλονότι μονογενῆ ὄντα . τοῦτο εἴρηται διὰ τὸ μέγα · τοῦτο γὰρ οὐκ ἔχει πρὸ τοῦ α αὸ μ , ἀλλ’ οὐκ ἔϲτι μονογενέϲ , ἀπὸ γὰρ τοῦ ὁ μέγαϲ γέγονε . τὰ μὴ ἔχοντα πρὸ τοῦ α τὸ μ ἐϲτὶ πεπονθότα , οἷον τὸ κάρα ἀπὸ τοῦ κάρηνον κατὰ ἀποκοπήν , καὶ τὸ λίπα ἀπὸ τοῦ λίπαϲ ἀλείψατο δὲ λίπ᾿ ἐλαίῳ ( Ιl.Ξ 171 ) , καὶ τὸ ἄλειφα ( ϲημαίνει δὲ τὸ ἄλειμμα ) ἀπὸ τοῦ ἄλειφαρ ἢ ἄλειφαϲ κατὰ ἀποβολὴν τοῦ τελευταίου ϲυμφώνου ἐγένετο . καὶ τὸ ὕφα δὲ ἀπὸ τοῦ ὕφαϲμά ἐϲτι κατὰ ἀποκοπήν . καὶ τὸ γάλα ἀπὸ τοῦ γάλαξ κατ’ ἔνδειαν τοῦ ξ ἡ γὰρ κλίϲιϲ αὐτοῦ ἀπὸ εὐθείαϲ τῆϲ εἰϲ ξ καταληγούϲηϲ ἐγένετο , γάλακοϲ γὰρ ἡ γενική , καὶ κατὰ πλεοναϲμὸν τοῦ τ γάλακτοϲ , ὥϲπερ ἄναξ ἄνακοϲ καὶ ἄνακτοϲ . πᾶϲα γὰρ γενικὴ διὰ τοῦ κοϲ κλινομένη ἢ διὰ τοῦ κτοϲ τὴν εὐθεῖαν ἔχει εἰϲ ξ καταλήγουϲαν , οἷον Φοίνικοϲ Φοῖνιξ , θώρακοϲ θώραξ , νυκτόϲ νύξ , ἄνακτοϲ ἄναξ . εἰ οὖν γάλακτοϲ , δηλονότι εἰϲ ξ γάλαξ . ἄλλωϲ τε δὲ πᾶϲα δοτικὴ πληθυντικῶν εἰϲ ι λήγουϲα μετὰ διπλοῦ ἀποβολῇ τοῦ ι τὴν εὐθεῖαν τῶν ἑνικῶν ἀποτελεῖ , οἷον Φοίνιξι Φοῖνιξ , κήρυξι κῆρυξ , Πέλοψι Πέλοψ , Κύκλωψι Κύκλωψ . εἰ οὖν ἐϲτιν ἡ δοτικὴ τῶν πληθυντικῶν γάλαξι , δηλονότι ἀποβολῇ τοῦ ι γίνεται ἡ εὐθεῖα τῶν ἑνικῶν γάλαξ ἀλλ’ ἐπειδὴ τὸ ξ οὐκ ἔϲτι τελικὸν τῶν οὐδετέρων , τούτου χάριν ἀπεβλήθη καὶ ἐγένετο γάλα . Choer . 367 , 21 : περὶ δὲ τοῦ κρᾶτα , οἷον ἐϲ τὸ κείνου κρᾶτ’ ἐνήλαθ’ ἡ τύχη παρὰ Ϲοφοκλεῖ ( Oed . Tyr . 263 ) , μήποτε ἔϲτιν εἰπεῖν ὅτι τοῦτο ἀπὸ ἀρϲενικοῦ ἢ θηλυκοῦ γέγονεν . ἀπὸ ἀρϲενικοῦ μὲν ἀπὸ τοῦ ὁ κράϲ τοῦ κρατόϲ τῷ κρατί τὸν κρᾶτα , ἀπὸ θηλυκοῦ δὲ ἀπὸ τοῦ ἡ κράϲ τῆϲ κρατόϲ τῇ κρατί τὸν κρᾶτα καὶ τὸ κρᾶτα · τὸ γὰρ κράϲ ἀρϲενικῶϲ καὶ θηλυκῶϲ λέγεται . Choer.378 , 7 : πᾶν οὐδέτερον εἰϲ ν λῆγον ἀπαθὲϲ βραχυκαταληκτεῖν θέλει , οἷον ξύλον μέτρον πλέθρον , χωρὶϲ τοῦ πᾶν , τοῦτο γὰρ μακροκατάληκτόν ἐϲτι , καὶ τῶν παρὰ τὸ πούϲ ϲυγκειμένων , καὶ ταῦτα γὰρ μακροκαταληκτεῖ εἰϲ ν λήγοντα , οἷον τὸ δίπουν τὸ τρίπουν τὸ τετράπουν καὶ τὸ ἄπουν . πρόϲκειται « ἀπαθέϲ » , διὰ τὸ βοῶν τὸ ποιοῦν τὸ χρυϲοῦν τὸ χαλκοῦν , ταῦτα γὰρ ἀπὸ κράϲεωϲ ἔχει τὴν μακράν , καὶ . τὸ διπλοῦν ἀπὸ τοῦ διπλόον καὶ τὸ εὐγήρων ἀπὸ τοῦ εὐγήραον · τὸ καρχαρόδουν καὶ τὸ τιμήειν ἀπὸ τοῦ καρχαρόδον καὶ τιμῆεν γέγονε κατὰ πλεοναϲμὸν τὸ μὲν τοῦ υ τὸ δὲ τοῦ ι τὸ ἀξιόχρεων καὶ ἀνάπλεων Ἀττικὴν ἔκταϲιν ἔπαθε τοῦ ο εἰϲ τὸ ω , ἀπὸ τοῦ ἀξιόχρεον καὶ ἀνάπλεον διὰ τοῦ ο . Choer . 378 , 21 : ὄξιόν ἐϲτι ζητῆϲαι διὰ ποίαν αἰτίαν τὸ πᾶν μακρο καταληκτεῖ . καὶ ἔϲτιν εἰπεῖν τὴν αἰτίαν ταύτην · κανών ἐϲτιν ὁ λέγων , ὅτι πᾶν οὐδέτερον παρεϲχηματιϲμένον ἀρϲενικῷ θέλει φυλάττειν ἐν τῇ τελευταίᾳ ϲυλλαβῇ τὸν τόνον τῆϲ τελευταίαϲ ϲυλλαβῆϲ τοῦ ἀρϲενικοῦ , οἷον καλόϲ καλόν , ϲοφόϲ ϲοφόν , ὀξύϲ ὀξύ , ταχύϲ ταχύ , αὐτάρκὴϲ ἐν τῇ τελευταίᾳ ϲυλλαβῇ βαρεῖαν ἀλλὰ καὶ αὔταρκὲϲ ἐν τῇ τελευταίᾳ ϲυλλαβῇ βαρεῖαν , κακοήθὴϲ ἐν τῇ τελευταίᾳ ϲυλλαβῇ βαρεῖαν , ἀλλὰ καὶ ἐν τῷ κακόηθὲϲ ἐν τῇ τελευταίᾳ ϲυλλαβῇ βαρεῖαν . ϲεϲημείωται τὸ εἰϲ ἕν ἐνταῦθα γὰρ οὐκ ἐφυλάχθη ὁ τόνοϲ τοῦ ἀρϲενικοῦ ἐν τῷ οὐδετέρῳ · τὸ μὲν γὰρ εἰϲ περιϲπᾶται , τὸ δὲ ἕν ὀξύνεται , ἐπειδὴ βραχυκαταληκτεῖ · ἐπειδὴ οὖν τὸ πᾶϲ περιϲπᾶται , ἀναγκάζεται καὶ τὸ οὐδέτερον περιϲπαϲθῆναι , ἵνα φυλάξῃ τὸν τόνον τοῦ ἀρϲενικοῦ , περιϲπώμενον δὲ εὐλόγωϲ ἐκτείνει τὸ α , ἐπειδὴ οὐδέποτε περιϲπωμένη οὔτε ἐπάνω βραχείαϲ τίθεται οὕτε ἐπάνω θέϲει μακρᾶϲ , ἀλλ’ ἐπάνω φύϲει μακρᾶϲ , οἷον Ἑρμῆϲ , Ἡρακλῆϲ , παῖϲ . εἰ δέ τιϲ εἴπῃ ὀξυνέϲθω τὰ ἀρϲενικά , ἵνα μὴ ἀναγκαϲθῇ τὸ οὐδέτερον ἐκτεῖναι τὸ α , λέγομεν ὅτι οὐ δύναται τὸ πᾶϲ ὀξύνεϲθαι , ἐπειδὴ ποιεῖ οὐδέτερον παρεϲχηματιϲμένον , οἷον τὸ πᾶν . τὰ γὰρ εἰϲ αϲ ὀξύτονα ἐπ’ ὀνομάτων οὐ ποιεῖ οὐδετέρου παραϲχηματιϲμὸν οἷον Ἀρκάϲ , φυγάϲ , χαλκοκράϲ , γαλακτοκράϲ . « ἐπ’ ὀνομάτων » πρόϲκειται διὰ τὰϲ μετοχὰϲ οἷον ὁ ἱϲτάϲ ἡ ἱϲτᾶϲα τὸ ἱϲτάν , ὁ κιχράϲ ἡ κιχρᾶϲα τὸ κιχράν , ὁ φθάϲ ἡ φθᾶϲα τὸ φθάν , ὁ βάϲ ἡ βᾶϲα τὸ βάν . καὶ ἀποροῦϲι δέ τινεϲ λέγοντεϲ , ποία γὰρ ἀνάγκη ἐϲτὶ ποιεῖν τὸ πᾶϲ τριγένειαν , οἷον ὁ πᾶϲ καὶ ἡ πᾶϲα καὶ τὸ πᾶν , ὅπου τὰ εἰϲ αϲ μονοϲύλλαβα ἔ’ ὀνομάτων οὐ ποιεῖ τριγένειαν , οἷον Πράϲ , Ζάϲ , κράϲ , Χνᾶϲ , Γρᾶϲ . ἔϲτιν οὖν εἰπεῖν τὴν αἰτίαν ταύτην · τὰ εἰϲ αϲ μονοϲύλλαβα ἐπ’ ὀνομάτων διὰ τοῦτο οὐ ποιεῖ τριγένειαν , ἐπειδὴ πᾶν ὄνομα μονοϲύλλαβον εἰϲ αϲ λῆγον ἢ κύριόν ἐϲτιν ἢ προϲηγορικὸν οἷον Πράϲ Πραντόϲ ( ἔϲτι δὲ ὄνομα πόλεωϲ ) , Ζάϲ Ζαντόϲ ( ἔϲτι δὲ ὄνομα κύριον ὁ Ζάϲ ) , ὁ Γρᾶϲ τοῦ Γρᾶ ( ἔϲτι δὲ ὄνομα κύριον ) , ὁ Xνᾶϲ τοῦ Xνᾶ ( οὕτω δὲ ἐλέγετο ὁ Ἀγήνωρ , ὅθεν καὶ ἡ Φοινίκη Χνᾶ λέγεται ) , προϲηγορικὸν δὲ τὸ κράϲ κρατόϲ ( ϲημαίνει δὲ τὴν κεφαλήν ) , οὐδέποτε δὲ οὕτε ἀπὸ κυρίων οὔτε ἀπὸ προϲηγορικῶν γίνεται οὐδετέρου παραϲχηματιϲμόϲ , ἤγουν τριγένεια , οἷον Αἴαϲ , Θόαϲ , κοχλίαϲ , λᾶαϲ τὸ δὲ πᾶϲ ἐπίθετόν ἐϲτι καὶ οὐ κωλύεται ποιεῖν τριγένειαν , ἀπὸ γὰρ ἐπιθέτων γίνεται τριγένεια , οἷον ὁ μέγαϲ ἡ μεγάλη τὸ μέγα , ὁ τάλαϲ ἡ τάλαινα τὸ τάλαν , ὁ ϲοφόϲ ἡ ϲοφή τὸ ϲοφόν , ὁ καλόϲ ἡ καλή τὸ καλόν .
Lemmas: Choer . 366 , 15 . ὁ εἰς ὅς λήγω οὐδέτερος συστέλλω ἔχω ὁ ὅς , οἷος κῦμα ἅρμα βῆμα · Χωρὶς ὁ κάρα . οὗτος γάρ ἐκ ὁ κάρηνον γίγνομαι οὗτος ὁ τρόπος · εἰμί κάρηνον καί κατά τροπή ὁ ὁ εἰς ὅς μακρός κάρηνον γίγνομαι καί κατά ἀποκοπή ὁ νοῦς συλλαβή κάρα , καί μένω ὁ ὅς μακρός . Choer . 366 , 20 : ἐθέλω δέ ὁ εἰς ὅς λήγω οὐδέτερος πρό ὁ ὅς ἔχω ὁ μ , οἷος ποίημα , ῥῆμα , ἅρμα , κῦμα , δηλονότι μονογενής εἰμί . οὗτος εἴρω διά ὁ μέγας · οὗτος γάρ οὐ ἔχω πρό ὁ ὅς ΑΟ μ , ἀλλά οὐ εἰμί μονογενής , ἀπό γάρ ὁ ὁ μέγας γίγνομαι . ὁ μή ἔχω πρό ὁ ὅς ὁ μ εἰμί πάσχω , οἷος ὁ κάρα ἀπό ὁ κάρηνον κατά ἀποκοπή , καί ὁ λίπα ἀπό ὁ λίπος ἀλείφω δέ λίπος ἔλαιον ( ΞΙ 171 ) , καί ὁ ἄλειφα ( σημαίνω δέ ὁ ἄλειμμα ) ἀπό ὁ ἄλειφαρ ἢ ἀλείφω κατά ἀποβολή ὁ τελευταῖος σύμφωνος γίγνομαι . καί ὁ ὕφα δέ ἀπό ὁ ὕφασμα εἰμί κατά ἀποκοπή . καί ὁ γάλα ἀπό ὁ γάλαξ κατά ἔνδεια ὁ ξ ὁ γάρ κλίσις αὐτός ἀπό εὐθύς ὁ εἰς ξ καταλήγω γίγνομαι , γάλα γάρ ὁ γενικός , καί κατά πλεονασμός ὁ τ γάλα , ὥσπερ ἄναξ Ἄνακος καί ἄναξ . πᾶς γάρ γενικός διά ὁ κος κλίνω ἢ διά ὁ κτος ὁ εὐθύς ἔχω εἰς ξ καταλήγω , οἷος Φοῖνιξ Φοῖνιξ , θώραξ θώραξ , νύξ νύξ , ἄναξ ἄναξ . εἰμί οὖν γάλα , δηλονότι εἰς ξ γάλαξ . ἄλλως τε δέ πᾶς δοτικός πληθυντικός εἰς ι λήγω μετά διπλόος ἀποβολή ὁ ι ὁ εὐθύς ὁ ἑνικός ἀποτελέω , οἷος Φοῖνιξ Φοῖνιξ , κῆρυξ κῆρυξ , Πέλοψ Πέλοψ , Κύκλωψ Κύκλωψ . εἰμί οὖν εἰμί ὁ δοτικός ὁ πληθυντικός γάλα , δηλονότι ἀποβολή ὁ ι γίγνομαι ὁ εὐθύς ὁ ἑνικός γάλαξ ἀλλά ἐπεί ὁ ξ οὐ εἰμί τελικός ὁ οὐδέτερος , οὗτος χάρις ἀποβάλλω καί γίγνομαι γάλα . Choer . 367 , 21 : περί δέ ὁ κάρη , οἷος εἰς ὁ ἐκεῖνος κράτος ἐνήλατον ὁ τύχη παρά Σοφοκλῆς ( Oed . Tyr . 263 ) , μήποτε εἰμί εἶπον ὅτι οὗτος ἀπό ἀρσενικός ἢ θηλυκός γίγνομαι . ἀπό ἀρσενικός μέν ἀπό ὁ ὁ κάρα ὁ κάρη ὁ κάρη ὁ κάρη , ἀπό θηλυκός δέ ἀπό ὁ ὁ κάρα ὁ κάρη ὁ κάρη ὁ κάρη καί ὁ κάρη · ὁ γάρ κάρα ἀρσενικός καί θηλυκός λέγω . Choer.378 , 7 : πᾶς οὐδέτερος εἰς Ν λήγω ἀπαθής βραχυκαταληκτέω ἐθέλω , οἷος ξύλον μέτρον πλέθρον , Χωρὶς ὁ πᾶς , οὗτος γάρ μακροκατάληκτος εἰμί , καί ὁ παρά ὁ πούς σύγκειμαι , καί οὗτος γάρ μακροκαταληκτέω εἰς Ν λήγω , οἷος ὁ δίπους ὁ τρίπους ὁ τετράπους καί ὁ ἄπους . πρόσκειμαι « ἀπαθής » , διά ὁ βοῦς ὁ ποιέω ὁ χρύσεος ὁ χάλκεος , οὗτος γάρ ἀπό κρᾶσις ἔχω ὁ μακρός , καί . ὁ διπλόος ἀπό ὁ διπλόος καί ὁ εὔγηρος ἀπό ὁ εὐγήραον · ὁ καρχαρόδους καί ὁ τιμάω ἀπό ὁ καρχαρόδων καί τιμήεις γίγνομαι κατά πλεονασμός ὁ μέν ὁ υ ὁ δέ ὁ ι ὁ ἀξιόχρεως καί ἀνάπλεος Ἀττική ἔκτασις πάσχω ὁ ὁ εἰς ὁ εἰμί , ἀπό ὁ ἀξιόχρεως καί ἀνάπλεος διά ὁ ὁ . Choer . 378 , 21 : ὄξις εἰμί ζητέω διά ποῖος αἴτιος ὁ πᾶς μακρός καταληκτεῖ . καί εἰμί εἶπον ὁ αἴτιος οὗτος · κανών εἰμί ὁ λέγω , ὅτι πᾶς οὐδέτερος παρασχηματίζω ἀρσενικός ἐθέλω φυλάσσω ἐν ὁ τελευταῖος συλλαβή ὁ τόνος ὁ τελευταῖος συλλαβή ὁ ἀρσενικός , οἷος καλός καλός , σοφός σοφός , ὀξύς ὀξύς , ταχύς ταχύς , αὐτάρκης ἐν ὁ τελευταῖος συλλαβή βαρύς ἀλλά καί αὐτάρκης ἐν ὁ τελευταῖος συλλαβή βαρύς , κακοήθης ἐν ὁ τελευταῖος συλλαβή βαρύς , ἀλλά καί ἐν ὁ κακοήθης ἐν ὁ τελευταῖος συλλαβή βαρύς . σημειόω ὁ εἰς εἷς ἐνταῦθα γάρ οὐ φυλάσσω ὁ τόνος ὁ ἀρσενικός ἐν ὁ οὐδέτερος · ὁ μέν γάρ εἰς περισπάω , ὁ δέ εἷς ὀξύνω , ἐπεί βραχυκαταληκτέω · ἐπεί οὖν ὁ πᾶς περισπάω , ἀναγκάζω καί ὁ οὐδέτερος περισπάω , ἵνα φυλάσσω ὁ τόνος ὁ ἀρσενικός , περισπάω δέ εὔλογος ἐκτείνω ὁ ὅς , ἐπεί οὐδέποτε περισπάω οὔτε ἐπάνω βραχύς τίθημι ἵημι ἐπάνω θέσις μακρός , ἀλλά ἐπάνω φύσις μακρός , οἷος Ἑρμῆς , Ἡρακλῆς , παῖς . εἰμί δέ τις εἶπον ὀξύνω ὁ ἀρσενικός , ἵνα μή ἀναγκάζω ὁ οὐδέτερος ἐκτείνω ὁ ὅς , λέγω ὅτι οὖον δύναμαι ὁ πᾶς ὀξύνω , ἐπεί ποιέω οὐδέτερος παρασχηματίζω , οἷος ὁ πᾶς . ὁ γάρ εἰς ὅς ὀξύτονος ἐπί ὄνομα οὖον ποιέω οὐδέτερος παρασχηματισμός οἷος Ἀρκάς , φυγάς , χαλκοκράς , γαλακτοκράς . « ἐπί ὄνομα » πρόσκειμαι διά ὁ μετοχή οἷος ὁ ἵστημι ὁ ἵστημι ὁ ἵστημι , ὁ κίχρημι ὁ κιχράω ὁ κιχράω , ὁ φθάνω ὁ φθάνω ὁ φθάνω , ὁ βαίνω ὁ βαίνω ὁ βαίνω . καί ἀπορέω δέ τις λέγω , ποῖος γάρ ἀνάγκη εἰμί ποιέω ὁ πᾶς τριγένεια , οἷος ὁ πᾶς καί ὁ πᾶς καί ὁ πᾶς , ὅπου ὁ εἰς ὅς μονοσύλλαβος έι ὄνομα οὖον ποιέω τριγένεια , οἷος Πράς , Ζεύς , κάρα , χνάω , Γρᾶς . εἰμί οὖν εἶπον ὁ αἴτιος οὗτος · ὁ εἰς ὅς μονοσύλλαβος ἐπί ὄνομα διά οὗτος οὖον ποιέω τριγένεια , ἐπεί πᾶς ὄνομα μονοσύλλαβος εἰς ὅς λήγω ἢ κύριος εἰμί ἢ προσηγορικός οἷος Πράς Πρᾶς ( εἰμί δέ ὄνομα πόλις ) , Ζεύς Ζαντός ( εἰμί δέ ὄνομα κύριος ὁ Ζεύς ) , ὁ Γρᾶς ὁ Γρής ( εἰμί δέ ὄνομα κύριος ) , ὁ νᾶς ὁ νάω ( οὗτος δέ λέγω ὁ Ἀγήνωρ , ὅθεν καί ὁ Φοινίκη Χαναάν λέγω ) , προσηγορικός δέ ὁ κάρα κάρη ( σημαίνω δέ ὁ κεφαλή ) , οὐδέποτε δέ ἵημι ἀπό κύριος οὔτε ἀπό προσηγορικός γίγνομαι οὐδέτερος παρασχηματισμός , ἤγουν τριγένεια , οἷος Αἴας , Θόας , κοχλίας , λᾶας ὁ δέ πᾶς ἐπίθετος εἰμί καί οὖον κωλύω ποιέω τριγένεια , ἀπό γάρ ἐπιτίθημι γίγνομαι τριγένεια , οἷος ὁ μέγας ὁ μέγας ὁ μέγας , ὁ τάλας ὁ τάλας ὁ τάλας , ὁ σοφός ὁ σοφός ὁ σοφός , ὁ καλός ὁ καλός ὁ καλός .