aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-ntwnumiw-n 4
ἰϲτέον ὅτι ἡ εὐθεῖα ἐμαυτόϲ καὶ . ἐγαυτόϲ οὐ δύναται εἶναι · ὅτι πᾶϲα ϲύνθετοϲ ἀντωνυμία θέλει εἶναι καὶ ὁμοιόπτωτοϲ καὶ ὁμοιοπρόϲωποϲ καὶ ἰϲάριθμοϲ οἷον τὸ ἐμαυτοῦ καὶ ίϲαριθμόν ἐϲτι καὶ ὁμοιόπτωτον καὶ ὁμοιοπρόϲωπον ἀπὸ τοῦ ἐμοῦ αὐτοῦ . ἀμφότερα γὰρ τό τ’ ἐμοῦ καὶ αὐτοῦ ἑνικά ἐϲτι καὶ τρίτου προϲώπου καὶ πτώϲεωϲ γενικῆϲ . ἐὰν οὖν γένηται ἡ εὐθεῖα τούτων ἐμαυτόϲ , ἔμελλεν εἶναι ἀνομοιόπτωτοϲ , ὅπερ ἐϲτὶν ἀδύνατον ἐπὶ ϲυνθέτου ἀντωνυμίαϲ . τὸ γὰρ αὐτόϲ ἐϲτὶν εὐθεῖα , τὸ δὲ ἐμέ αἰτιατικὴ καὶ οὐκ ἔϲτιν εὐθεῖα · ἀπὸ γὰρ τοῦ ἐμόϲ οὐκ ἠδύνατο γενέϲθαι , ἐπειδὴ οὐδέποτε κτητικὴ ἀντωνυμία ποιεῖ ϲύνθετον ἀντωνυμίαν . ἀπὸ γὰρ τῶν πρωτοτύπων ἀντῶνυμιῶν γίνονται αἱ ϲύνθετοι ἀντωνυμίαι οἶον ἐμοῦ αὐτοῦ ἐμαυτοῦ , ἐμοὶ . αὐτῷ ἐμαυτῷ , ἐμὲ αὐτόν ἐμαυτόν . ἐγαυτόϲ οὐ δύναται εἶναι , ἐπειδὴ αἱ ϲύνθεται ἀντωνυμίαι πρότερον ἐν τῇ ἁπλότητι τὰϲ δύο ϲυνθέϲειϲ . ἐπιδέχονται , τήν τε αὐτοπαθῆ καὶ τὴν ἀλλοπαθῆ καὶ οὕτω ϲυντίθενται οἷον ἐμοῦ ἤκουϲαϲ καὶ ἐμοῦ ἤκουϲα . διὰ τοῦτο γὰρ ἐπενοήθηϲαν αἱ ϲύνθετοι ἀντωνυμίαι , ἵνα διάκριϲιν ποιήϲωϲι τῆϲ ἀλλοπαθοῦϲ καὶ ϲχῶϲι τὸ αὐτοπαθὲϲ μόνον , αἱ δὲ ἀπίαῖ τὸ ἀλλοπαθέϲ . τὸ οὖν ἐγὼ αὐτό , ἐπειδὴ ἐν τῇ ἁπλότητι οὐκ ἐπιδέχεται τὰϲ δύο ϲυντάξειϲ τήν τε ἀλλοπαθῆ καὶ τὴν αὐτοπαθῆ , εἰκότωϲ οὐ δύναται ποιῆϲαι ϲύνθετον ἀντωνυ μίαν . ὅτι γὰρ ἡ ἐγω αὐτόϲ τὴν ἀλλοπαθῆ μόνον ἔχει καὶ οὐχὶ τὴν αὐτοπαθῆ , δῆλον ἐντεῦθεν · λεγόντων ἡμῶν ἐγὼ αὐτὸϲ ἤκουϲα , λέγοντοϲ τίνοϲ , ἆρα Ϲωκράτουϲ οὐκ , ἀλλὰ Ἀλκιβιάδου · ὥϲτε οὖν ἀλλοπαθήϲ ἐϲτιν , αὐτοπαθὴϲ δὲ οὐ δύναται εἶναι ἡ ἐγ αὐτόϲ , ἐπειδὴ οὐδέποτε εὐθεῖα εἰϲ εὐθεῖαν δρᾶ ἤγουν ἐνεργεῖ . οὐδεὶϲ γὰρ λέγει Ϲωκράτηϲ Πλάτων ἤκουϲεν , ἀλλὰ Ϲωκράτηϲ Πλάτωνοϲ ἤκουϲεν . ἐπειδὴ οὖν ἐγὼ αὐτὸϲ εὐθεῖαί εἰϲι δύο , ἡ ἐγώ καὶ αὐτόϲ , τούτου χάριν οὐ δύναται εἶναι αὐτοπαθήϲ . τοιαῦτα ἔχομεν εἰπεῖν καὶ περὶ τοῦ μὴ δύναϲθαι ϲτῆναι τὸ ἐγὼ αὐτόϲ καὶ τὰ δυϊκὰ καὶ τὰ πληθυντικά . Ζήτει . « ὥϲτε τευ ἢ παρὰ πάμπαν ἀνείμονοϲ ἠὲ πενιχροῦ « ( γ 348 ) . τὸ τευ ὄνομα νῦν ἀόριϲτον · τὸ δὲ « τεῦ δμώϲ εἰϲ ἀνδρῶν τεῦ δ’ ὄρχατον » ( ω 257 ) πυϲματικόν ἐϲτι . τὸ μὲν οὖν πρῶτόν ἐϲτι τοῦ , ὅπερ ϲύνηθεϲ Ἀττικοῖϲ , ὃ κατὰ διάλυϲιν τέο « τέο μέχριϲ ὀδυρόμενοϲ ; » ( 128 ) ϲυναλειφόμενον δὲ γίνεται τεῦ ὡϲ ἐμοῦ ἐμεῦ , ϲοῦ ϲεῦ ἐκ τοῦ ἐμέο καὶ ϲέο . τὸ τέο τετόλμηκεν Ἀρχίλοχοϲ « τεοῦ χολούμενοϲ » εἰπεῖν ἀντὶ τοῦ τίνοϲ . ἡ δοτικὴ τέῳ καὶ τὸ ἀόριϲτον αὐτοῦ ὅτεῳ καὶ ἐπὶ γενικῆϲ « ὅττεό ϲε χρή » ( α 124 ) . τοῦτο τὸ ὄνομα αἰτιατικὴν καὶ ὀρθὴν οὐκ ἔχει . ὡϲαύτωϲ καὶ ἐπὶ τῶν πληθυντικῶν « ὅτεών τε πόλιν καὶ γαῖαν ἱκάνω » ( κ 39 ) καὶ « ὁτέοιϲιν » ( 0 491 ) .
Lemmas: ἰστέον ὅτι ὁ εὐθύς Ἐμαυτός καί . ἐγαυτός οὐ δύναμαι ἔρχομαι · ὅτι πᾶς σύνθετος ἀντωνυμία ἐθέλω ἔρχομαι καί ὁμοιόπτωτος καί ὁμοιοπρόσωπος καί ἰσάριθμος οἷος ὁ ἐμαυτοῦ καί ἱσάριθμος εἰμί καί ὁμοιόπτωτος καί ὁμοιοπρόσωπος ἀπό ὁ ἐγώ αὐτός . ἀμφότερος γάρ ὁ τε ἐγώ καί αὐτός ἑνικός εἰμί καί τρίτος πρόσωπον καί πτῶσις γενικός . ἐάν οὖν γίγνομαι ὁ εὐθύς οὗτος Ἐμαυτός , μέλλω ἔρχομαι ἀνομοιόπτωτος , ὅς εἰμί ἀδύνατος ἐπί σύνθετος ἀντωνυμία . ὁ γάρ αὐτός εἰμί εὐθύς , ὁ δέ ἐγώ φαντασιακά καί οὐ εἰμί εὐθύς · ἀπό γάρ ὁ ἐμός οὐ δύναμαι γίγνομαι , ἐπεί οὐδέποτε κτητικός ἀντωνυμία ποιέω συντίθημι ἀντωνυμία . ἀπό γάρ ὁ πρωτότυπος ἀντωνυμία γίγνομαι ὁ σύνθετος ἀντωνυμία οἶος ἐγώ αὐτός ἐμαυτοῦ , ἐγώ . αὐτός ἐμαυτοῦ , ἐγώ αὐτός ἐμαυτοῦ . ἐγαυτός οὐ δύναμαι ἔρχομαι , ἐπεί ὁ συνθέτης ἀντωνυμία πρότερος ἐν ὁ ἁπλότης ὁ δύο σύνθεσις . ἐπιδέχομαι , ὁ τε αὐτοπαθής καί ὁ ἀλλοπαθής καί οὕτως συντίθημι οἷος ἐγώ ἀκούω καί ἐγώ ἀκούω . διά οὗτος γάρ ἐπινοέω ὁ σύνθετος ἀντωνυμία , ἵνα διάκρισις ποιέω ὁ ἀλλοπαθής καί ἔχω ὁ αὐτοπαθής μόνος , ὁ δέ ἄπιος ὁ ἀλλοπαθής . ὁ οὖν ἐγώ αὐτός , ἐπεί ἐν ὁ ἁπλότης οὐ ἐπιδέχομαι ὁ δύο συντάσσω ὁ τε ἀλλοπαθής καί ὁ αὐτοπαθής , εἰκότως οὐ δύναμαι ποιέω συντίθημι ἀντάω εἷς . ὅτι γάρ ὁ ἐγώ αὐτός ὁ ἀλλοπαθής μόνος ἔχω καί οὐ ὁ αὐτοπαθής , δῆλος ἐντεῦθεν · λέγω ἐγώ ἐγώ αὐτός ἀκούω , λέγω τίς , ἆρα Σωκράτης οὐ , ἀλλά Ἀλκιβιάδης · ὥστε οὖν ἀλλοπαθής εἰμί , αὐτοπαθής δέ οὐ δύναμαι ἔρχομαι ὁ ἐκ αὐτός , ἐπεί οὐδέποτε εὐθύς εἰς εὐθεῖα δράω ἤγουν ἐνεργέω . οὐδείς γάρ λέγω Σωκράτης Πλάτων ἀκούω , ἀλλά Σωκράτης Πλάτων ἀκούω . ἐπεί οὖν ἐγώ αὐτός εὐθεῖα εἰμί δύο , ὁ ἐγώ καί αὐτός , οὗτος χάρις οὐ δύναμαι ἔρχομαι αὐτοπαθής . τοιοῦτος ἔχω λέγω καί περί ὁ μή δύναμαι ἵστημι ὁ ἐγώ αὐτός καί ὁ δυικός καί ὁ πληθυντικός . ζητέω . « ὥστε σύ ἢ παρά πάμπαν ἀνείμων ἤ πενιχρός « ( γε 348 ) . ὁ σύ ὄνομα νῦν ἀόριστος · ὁ δέ « σύ δμώς εἰς ἀνήρ σύ δέ ὄρχατος » ( ω̅ 257 ) πυσματικός εἰμί . ὁ μέν οὖν πρότερος εἰμί ὁ , ὅς συνήθης Ἀττικός , ὁ κατά διάλυσις σύ « σύ μέχρι ὀδύρομαι ; » ( 128 ) συναλείφω δέ γίγνομαι σύ ὡς ἐγώ μου , σύ σῦς ἐκ ὁ μου καί σῦς . ὁ σύ τολμάω Ἀρχίλοχος « τεός χολόω » λέγω ἀντί ὁ τίς . ὁ δοτικός τίς καί ὁ ἀόριστος αὐτός ὅστις καί ἐπί γενικός « ὅστις σύ χράω » ( α 124 ) . οὗτος ὁ ὄνομα αἰτιατικός καί ὀρθός οὐ ἔχω . ὡσαύτως καί ἐπί ὁ πληθυντικός « ὅστις τε πόλις καί γαῖα ἱκάνω » ( Κ 39 ) καί « ὅστις » ( 0 491 ) .