aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-monh-rous-le-cews 1.31
Φρήν . οὐδὲν εἰϲ ην λῆγον ὄνομα μονοϲύλλαβον μόνωϲ θηλυκόν . ἀλλ’ εἰ ἐπιδέχκτο καὶ τὸ θηλυκὸν γένοϲ , ἐν κοινότητι ἐπιδέχεται . Ὁποῖόν ἐϲτι τὸ χήν . θηλυκὸν γὰρ αὐτὸ οἶδεν ὁ ποιητήϲ , ὡϲ ὅδε χῆν’ ἥρπαξ’ ἀτιταλλομένην ἐνὶ οἴκῳ ( ο 174 ) , καὶ αἰετὸϲ ἀργὴν χῆνα φέρων ( o 161 ) , ἀρϲενικὸν δὲ οὕτωϲ , χῆνέϲ μοι κατὰ οἶκον ἐείκοϲι πυρὸν ἔδουϲι ἐε ὕδατοϲ ( τ 535 ) , εἶτα ἐπιφέρει ἐλθὼν δ’ ἐξ ὄρεοϲ μέγαϲ αἰετὸϲ ἀγκυλοχείληϲ πᾶϲι κατ’ αὐχέναϲ ἦξε καὶ ἔκτανεν , οἱ δὲ κέχυντο . καὶ τοῦτο μὲν ἐν κοινότητι . ᾧ ὅμοιον δύναιτο ἄν εἰναι καὶ τὸ ῥήν , εἴ τιϲ βούλοιτο . ἐπὶ δὲ τῆϲ αἰτιατικῆϲ Νίκανδροϲ ( Ther . 453 ) ατὰρ ὁ τοῦ καὶ ῥῆνα καὶ ἠνεμόεντα λαγωόν . ἐν ϲυνθέϲει πολύρρην παρὰ τῷ τὰ Ναυπακτικὰ ποιήϲαντι · ἀλλ’ ὃ μὲν οὖν ἀπάνευθε θαλάϲϲηϲ εὐρυπόροιο οἰκία ναιετάαϲκε πολύρρην , πουλυβοώτηϲ . τούτου καὶ πληθυντικὸν παρὰ τῷ ποιητῇ ( Ι 154 ) ἐν δ’ ἄνδρεϲ ναίουϲι πολύρρηνεϲ , πολυβοῦται . ὁπότε δὲ λέγει ὁ ποιητήϲ ( Κ 216 ) θῆλυν , ὑπόρρηνον , ἀπ’ εὐθείαϲ τῆϲ ὑπόρρηνοϲ κλίνει , τιϲ ἀπὸ γενικῆϲ ἀπεδέξατο τὴν ϲύνθεϲιν . ὡϲ παρὰ τὴν μηνόϲ τὸ δίμηνοϲ ἢ τρίμηνοϲ , οὕτωϲ ῥηνόϲ ὑπόρρηνοϲ . ἀναδράμωμεν ἐπὶ τὰ παραδείγματα , Ζήν , μήν , ϲπλήν , ϲφήν , ψήν . Ἀριϲτοφάνηϲ ( Av . 593 ) εἶθ’ οἱ κνῖπεϲ καὶ ψῆνεϲ ἀεὶ τὰϲ ϲυκᾶϲ οὐ κατέδονται’ εἶπερ οὖν ἀληθέϲ ἐϲτι τὸ μηδὲν εἰϲ ην λῆγον μονοϲύλλαβον θηλυκὸν γένοϲ ϲημαίνειν , δῆλον ὅτι πεπλάνηται τὸ φρήν περὶ τὸ γένοϲ . διὸ καὶ ἐξηλλάγη αὐτοῦ ἡ κλίϲιϲ ὡϲ πρὸϲ τὰ ἄλλα μονοϲύλλαβα . φρενὸϲ γάρ , τῶν ἄλλων φυλαϲϲόντων τὸ η . οὐκ ἀντιθήϲει τιϲ ἡμῖν τὸ παρὰ τῷ Ἑρμηϲιάνακτι ἐν Λεοντίου α’ δερκόμενοϲ πρὸϲ κῦμα , μόνη δὲ οἱ ἐφλέγετο γλήν . οὐ γὰρ ἐντελέϲ , ἀποκεκομμένον δὲ ἐκ τοῦ γλήνη .
Lemmas: φρήν . οὐδείς εἰς ἐάν λήγω ὄνομα μονοσύλλαβος μόνος θηλυκός . ἀλλά εἰμί ἐπιδέχομαι καί ὁ θηλυκός γένος , ἐν κοινότης ἐπιδέχομαι . ὁποῖος εἰμί ὁ χήν . θηλυκός γάρ αὐτός οἶδα ὁ ποιητής , ὡς ὅδε χήνος ἁρπάζω ἀτιτάλλω ἐν οἶκος ( ὁ 174 ) , καί ἀετός ἀργός χήν φέρω ( o 161 ) , ἀρσενικός δέ οὕτως , χήν ἐγώ κατά οἶκος εἴκοσι πυρός ἐσθίω ἐγώ ὕδωρ ( τ 535 ) , εἶτα ἐπιφέρω ἔρχομαι δέ ἐκ ὄρος μέγας ἀετός ἀγκυλοχείλης πᾶς κατά αὐχήν ἄγω καί κτείνω , ὁ δέ χέω . καί οὗτος μέν ἐν κοινότης . ὅς ὅμοιος δύναμαι ἄν εἰναι καί ὁ ῥήν , εἰμί τις βούλομαι . ἐπί δέ ὁ αἰτιατικός Νίκανδρος ( Ther . 453 ) ἀτάρ ὁ ὁ καί Ρήνα καί ἠνεμόεις λαγῶς . ἐν σύνθεσις πολύρρην παρά ὁ ὁ Ναυπακτικά ποιέω · ἀλλά ὅς μέν οὖν ἀπάνευθε θάλασσα εὐρύπορος οἰκίον ναιετάω πολύρρην , πουλυβοώτης . οὗτος καί πληθυντικός παρά ὁ ποιητής ( Ι 154 ) ἐν δέ ἀνήρ νάω πολύρρηνος , πολυβούτης . ὁπότε δέ λέγω ὁ ποιητής ( Κ 216 ) θῆλυς , ὑπόρρηνος , ἀπό εὐθύς ὁ ὑπόρρηνος κλίνω , τις ἀπό γενικός ἀποδείκνυμι ὁ σύνθεσις . ὡς παρά ὁ μείς ὁ δίμηνος ἢ τρίμηνος , οὕτως ῥήν ὑπόρρηνος . ἀνατρέχω ἐπί ὁ παράδειγμα , Ζεύς , μείς , σπλήν , σφήν , ψάω . Ἀριστοφάνης ( Av . 593 ) εἶτα ὁ κνίψ καί ψάω ἀεί ὁ συκέα οὖον καταδίδωμι εἰ οὖν ἀληθής εἰμί ὁ μηδείς εἰς ἐάν λήγω μονοσύλλαβος θηλυκός γένος σημαίνω , δῆλος ὅτι πλανάω ὁ φρήν περί ὁ γένος . διό καί ἐξαλλάσσω αὐτός ὁ κλίσις ὡς πρός ὁ ἄλλος μονοσύλλαβος . φρήν γάρ , ὁ ἄλλος φυλάσσω ὁ ὁ . οὐ ἀντιτίθημι τις ἐγώ ὁ παρά ὁ Ἑρμησιάναξ ἐν Λεόντιος ὅς δέρκομαι πρός κῦμα , μόνος δέ ὁ φλέγω γλήνη . οὖον γάρ ἐντελής , ἀποκόπτω δέ ἐκ ὁ γλήνη .