aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-kli-sews-o-noma-twn 2.276
Choer . 306 , 11 : τὰ εἰϲ διπλοῦν λήγοντα ϲύμφωνον τὴν αὐτὴν ἔχει ὀρθὴν καὶ κλητικὴν οἷον ὁ κόραξ ὦ κόραξ , ὁ Φαίαξ ὦ Φαίαξ , ὁ θώραξ ὦ θώραξ , ὁ τέττιξ ὦ τέττιξ , ὁ πέρδιξ ὦ πέρδιξ , ὁ κύκλωψ ὦ κύκλωψ , ὁ Αἰθίοψ ὦ Αἰθίοψ , ὁ Πέλοψ ὦ Πέλοψ , ὁ Ἄραψ ὦ Ἄραψ , ὁ αἶθοψ ὦ αἶθοψ . δεῖ προϲθεῖναι , χωρὶϲ τοῦ ἄνα , διὰ τὸ ζεῦ ἄνα οἷον Ζεῦ ἄνα , Δωδωναῖε , Πελαϲγικέ , τηλόθι ναίων ( Π 233 ) . ἔϲτι γὰρ ἄναξ ἡ εὐθεῖα , καὶ ὅμωϲ ἡ κλητικὴ οὐχ ὁμοφωνεῖ τῇ εὐθείᾳ , ἀλλὰ χωρὶϲ τοῦ ξ ἐϲτίν · καὶ ἔϲτιν εἰπεῖν , ὅτι ὁ ποιητήϲ διὰ τὸ μέτρον ἀπέβαλε τὸ ξ , ἀμέλει ὅτε ὁ ποιητὴϲ ἐδεήθη μακρᾶϲ ϲυλλαβῆϲ διὰ τοῦ ξ εἶπεν αὐτὸ κατὰ τὴν κλητικὴν οἷον Ἀτρείδη κύδιϲτε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον . ἔτι δεῖ προϲθεῖναι , καὶ χωρὶϲ τοῦ ὦ γύναι οἷον μή με , γύναι , χαλεποῖϲιν ὀνείδεϲι θυμὸν ἔνιϲπε ( Γ 438 ) . τοῦτο γὰρ ὡϲ ἀπὸ τῆϲ γύναιξ εὐθείαϲ ἐϲτὶ καὶ ὅμωϲ χωρὶϲ τοῦ ξ ἐϲτί , περὶ οὐ ἔϲτιν εἰπεῖν , ὅτι διὰ τοῦτο ἀπέβαλε τὸ ξ κατὰ τὴν κλητικήν , ἐπειδὴ τὰ εἰϲ αιξ λήγοντα ἢ ἀρϲενικοῦ μόνου γένουϲ ἐϲτὶν οἷον Θρᾷξ , ἢ ἐὰν ᾖ θηλυκοῦ γένουϲ , πάντωϲ καὶ ἀρϲενικοῦ ἐϲτιν οἶον ὁ Γραίξ καὶ . ἡ Γραίξ , ὁ αἴξ καὶ ἡ αἴξ ὅτι γὰρ λέγεται καὶ δ αἴξ ἀρϲενικῶϲ , ἐδήλωϲεν ὁ ποιητὴϲ εἰπὼν ( Δ 105 ) αὐτίκ᾿ ἐϲύλα τόξον ἐΰξοον ἰξάλου αἰγὸϲ ἀγρίου , ὅν ῥά ποτ᾿ αὐτὸϲ ὑπὸ ϲτέρνοιο τυχήϲαϲ πέτρηϲ ἐκβαίνοντα . ἐπειδὴ οὖν καὶ τὸ γύναιξ οὐκ ἠδύνατο ἀρϲενικοῦ γένουϲ εἶναι , ἡ γὰρ ϲημαϲία κωλύει , τούτου χάριν ἀπέβαλε τὸ ξ κατὰ τὴν κλητικὴν καὶ γέγονε γύναι , ἵνα μὴ εὑρεθῇ εἰϲ αιξ λῆγον καὶ θηλυκοῦ μόνου γένουϲ ὄν διὰ ταύτην γὰρ τὴν αἰτίαν καὶ ὁ γύναιξ εὐθεῖα ἐπιλέλοιπεν . ἐν δὲ τῇ ϲυνθέϲει , ἐπειδὴ γίνεται ἀρϲενικοῦ γένουϲ , ἀναδέχεται τὴν εἰϲ αιξ κατάληξιν οἶον ὡϲ ὢν ἄπαιϲ τε κἀγύναιξ κἀνέϲτιοϲ παρὰ Ϲοφοκλεῖ ἐν Ἀθάμαντι . ὅτι δὲ γύναιξ ὤφειλεν εἶναι ἡ εὐθεῖα δῆλον ἐκ τῆϲ γενικῆϲ τῶν ἑνικῶν καὶ ἐκ τῆϲ δοτικῆϲ τῶν πληθυντικῶν . καὶ ἐκ μὲν τῆϲ γενικῆϲ τῶν ἑνικῶν , ὅτι γυναικόϲ ἐϲτι · πᾶϲα γὰρ γενικὴ διὰ τοῦ κοϲ κλινομένη εἰϲ ξ ἔχει τὴν εὐθεῖαν καταλήγουϲαν οἷον θώρακοϲ θώραξ , κόρακοϲ κόραξ , Φοίνικοϲ Φοῖνιξ , πέρδικοϲ πέρδιξ . εἰ οὖν γυναικόϲ ἐϲτιν ἡ γενικὴ διὰ τοῦ κοϲ , δηλονότι καὶ ἡ εὐθεῖα γύναιξ ἐϲτὶν εἰϲ ξ . ἐκ δὲ τῆϲ δοτικῆϲ τῶν πληθυντικῶν , ὅτι πᾶϲα δοτικὴ πληθυντικῶν εἰϲ ῑ λήγουϲα μετὰ διπλοῦ , ἀποβολῇ τοῦ ῑ τὴν εὐθεῖαν τῶν ἑνικῶν ποιεῖ οἷον Κύκλωψι Κύκλωψ , Πέλοψι Πέλοψ , θώραξι θώραξ , κόραξι κόραξ , τέττιξι τέττιξ . εἰ οὖν γυναιξίν ἡ δοτικὴ τῶν πληθυντικῶν δηλονότι καὶ γύναιξ ἐϲτὶν ἡ εὐθεῖα τῶν ἑνικῶν , ἀλλ᾿ ἐπιλέλοιπε διὰ τὴν προλεχθεῖϲαν αἰτίαν .
Lemmas: Choer . 306 , 11 : ὁ εἰς διπλόος λήγω σύμφωνος ὁ αὐτός ἔχω ὀρθός καί κλητικός οἷος ὁ κόραξ εἰμί κόραξ , ὁ Φαίαξ εἰμί Φαίαξ , ὁ θώραξ εἰμί θώραξ , ὁ τέττιξ εἰμί τέττιξ , ὁ πέρδιξ εἰμί πέρδιξ , ὁ Κύκλωψ εἰμί Κύκλωψ , ὁ Αἰθίοψ εἰμί Αἰθίοψ , ὁ Πέλοψ εἰμί Πέλοψ , ὁ Ἄραψ εἰμί Ἄραψ , ὁ αἶθοψ εἰμί αἶθοψ . δεῖ προστίθημι , Χωρὶς ὁ ἄναξ , διά ὁ Ζεύς ἄναξ οἷος Ζεύς ἄναξ , Δωδωναῖος , Πελασγικός , τηλόθι νάω ( Π 233 ) . εἰμί γάρ ἄναξ ὁ εὐθύς , καί ὅμως ὁ κλητικός οὐ ὁμοφωνέω ὁ εὐθύς , ἀλλά Χωρὶς ὁ ξ εἰμί · καί εἰμί εἶπον , ὅτι ὁ ποιητής διά ὁ μέτρον ἀποβάλλω ὁ ξ , ἀμελέω ὅτε ὁ ποιητής δήω μακρός συλλαβή διά ὁ ξ εἶπον αὐτός κατά ὁ κλητικός οἷος Ἀτρείδης κύδιστος ἄναξ ἀνήρ Ἀγαμέμνων . ἔτι δεῖ προστίθημι , καί Χωρὶς ὁ εἰμί γυνή οἷος μή ἐγώ , γυνή , χαλεπός ὄνειδος θυμός ἐνέπω ( Γ 438 ) . οὗτος γάρ ὡς ἀπό ὁ γυνή εὐθύς εἰμί καί ὅμως Χωρὶς ὁ ξ εἰμί , περί οὖον εἰμί εἶπον , ὅτι διά οὗτος ἀποβάλλω ὁ ξ κατά ὁ κλητικός , ἐπεί ὁ εἰς αἴξ λήγω ἢ ἀρσενικός μόνος γένος εἰμί οἷος Θρᾷξ , ἢ ἐάν εἰμί θηλυκός γένος , πάντως καί ἀρσενικός εἰμί οἶος ὁ Γραίξ καί . ὁ Γραίξ , ὁ αἴξ καί ὁ αἴξ ὅτι γάρ λέγω καί δ αἴξ ἀρσενικός , δηλόω ὁ ποιητής εἶπον ( δ 105 ) αὐτίκα συλάω τόξον ἐΰξοος ἴξαλος αἴξ ἄγριος , ὅς ἄρα πρός αὐτός ὑπό στέρνον τυγχάνω πέτρα ἐκβαίνω . ἐπεί οὖν καί ὁ γυνή οὐ δύναμαι ἀρσενικός γένος εἰμί , ὁ γάρ σημασία κωλύω , οὗτος χάρις ἀποβάλλω ὁ ξ κατά ὁ κλητικός καί γίγνομαι γυνή , ἵνα μή εὑρίσκω εἰς αἴξ λήγω καί θηλυκός μόνος γένος εἰμί διά οὗτος γάρ ὁ αἴτιος καί ὁ γυνή εὐθύς ἐπιλείπω . ἐν δέ ὁ σύνθεσις , ἐπεί γίγνομαι ἀρσενικός γένος , ἀναδέχομαι ὁ εἰς αἴξ κατάληξις οἶος ὡς εἰμί ἄπαις τε κἀγύναιξ ἀνέστιος παρά Σοφοκλῆς ἐν Ἀθάμας . ὅτι δέ γυνή ὀφείλω εἰμί ὁ εὐθύς δῆλος ἐκ ὁ γενικός ὁ ἑνικός καί ἐκ ὁ δοτικός ὁ πληθυντικός . καί ἐκ μέν ὁ γενικός ὁ ἑνικός , ὅτι γυνή εἰμί · πᾶς γάρ γενικός διά ὁ κος κλίνω εἰς ξ ἔχω ὁ εὐθύς καταλήγω οἷος θώραξ θώραξ , κόραξ κόραξ , Φοῖνιξ Φοῖνιξ , πέρδιξ πέρδιξ . εἰμί οὖν γυνή εἰμί ὁ γενικός διά ὁ κος , δηλονότι καί ὁ εὐθύς γυνή εἰμί εἰς ξ . ἐκ δέ ὁ δοτικός ὁ πληθυντικός , ὅτι πᾶς δοτικός πληθυντικός εἰς Ι λήγω μετά διπλόος , ἀποβολή ὁ Ι ὁ εὐθύς ὁ ἑνικός ποιέω οἷος Κύκλωψ Κύκλωψ , Πέλοψ Πέλοψ , θώραξ θώραξ , κόραξ κόραξ , τέττιξ τέττιξ . εἰμί οὖν γυνή ὁ δοτικός ὁ πληθυντικός δηλονότι καί γυνή εἰμί ὁ εὐθύς ὁ ἑνικός , ἀλλά ἐπιλείπω διά ὁ προλέγω αἴτιος .