aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-kli-sews-o-noma-twn 2.110
Δεῖ προϲθεῖναι ἐν τῷ κανόνι χωρὶϲ εἰ μὴ χαρακτὴρ κωλύϲῃ » διὰ τὸ Ἀμέληϲ Ἀμέλητοϲ καὶ ἀμένηϲ ἀμένητοϲ . ταῦτα γὰρ παρ’οὐδετέρων ἐϲτὶ ϲυντεθειμένα , φημὶ δὴ παρὰ τὸ μέλοϲ καὶ τὸ μένοϲ , καὶ κατὰ τὸ τέλοϲ ἔχει τὸ οὐδέτερον , καὶ ὅμωϲ οὐκ ἔχει εἰϲ ουϲ τὴν γενικήν , ἀλλὰ διὰ τοῦ τοϲ κλίνεται · ἀλλ’ ὑπέπεϲε ταῦτα χαρακτῆρι τοιούτῳ · ἔϲτι τινὰ εἰϲ ηϲ λήγοντα ὑπὲρ δύο ϲυλλαβὰϲ ἔχοντα πρὸ τοῦ η ἀμετάβολον καὶ πρὸ τοῦ ἀμεταβόλου φωνῆεν , μὴ τὸ ι , μὴ τὸ ο , μὴ τὸ υ , μὴ τὸ ω , ἅτινα διὰ τοῦ τοϲ κλίνεται . — τὸ δὲ ἀγκυλοχείληϲ ἀγκυλοχείλου οὐ παρὰ τὸ χεῖλοϲ ϲυντεθεμένον ἐϲτί , ἀλλὰ παραϲύνθετον · ὥϲπερ γὰρ παρὰ τὸ ῥῖγοϲ γίνεται δύϲριγοϲ ϲύνθετον καὶ παρὰ τὸ ξίφοϲ ἄξιφοϲ καὶ παρὰ τὸ θάρϲοϲ , ὅπερ ἐϲτὶν Αἰολικῶϲ θέρϲοϲ , ἐξ οὐ καὶ Θερϲίτηϲ , Ἁλίθερϲοϲ ϲύνθετον γίνεται , τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ ἀπὸ τοῦ χεῖλοϲ ἀγκυλόχειλοϲ ϲύνθετον γίνεται · καὶ λοιπὸν ἀπὸ τοῦ ἀγκυλόχειλοϲ ϲυνθέτου γίνεται παραϲύνθετον ἀγκυλοχείληϲ ἀγκυλοχείλου καὶ ἔτρεψε τὸ ο εἰϲ η φυλάξαν τὴν αὐτὴν κλίϲιν . τούτου χάριν οὐκ ὀξύνομεν αὐτό , ἀλλὰ βαρύνομεν . ὅτι δὲ εἰ ἦν ϲύνθετον ὤφειλεν ὀξύνεϲθαι , δῆλον ἐντεῦθεν τὰ ἀπὸ τῶν εἰϲ οϲ οὐδετέρων εἰϲ ηϲ γινόμενα ϲύνθετα τότε βαρύνεται , ὅταν ᾖ κύρια οἷον ϲθένοϲ Δημοϲθένηϲ , γένοϲ Διογένηϲ , νεῖκοϲ Πολυνείκηϲ , κλέοϲ Ἡρακλέηϲ καὶ κατὰ κρᾶϲιν Ἡρακλῆϲ περιϲπωμένωϲ , καὶ ὅταν ᾖ ἀπὸ τριϲυλλάβου οὐδετέρου ϲύνθετα οἷον ϲτέλεχοϲ εὐϲτελέχηϲ , μέγεθοϲ παμμεγέθηϲ , καὶ ὅταν ἀπὸ διϲυλλάβου οὐδετέρου ᾖ ϲύνθετα , ἔχοντοϲ ἐν τῇ παραληγούϲῃ τὸ η , ἐπιφερομένου ἀφώνου οἷον κῆτοϲ μεγακήτηϲ , ἦθοϲ κακοήθηϲ , μῆκοϲ ἐπιμήκηϲ ἐὰν δὲ μηδὲν ἐκ τούτων τῶν τριῶν ἔχῃ , ὀξύνεϲθαι θέλει οἶον μένοϲ . εὐμενήϲ , γένοϲ εὐγενήϲ , εἷδοϲ δυϲειδήϲ , κλέοϲ δυϲκλεήϲ , τεῖχοϲ εὐτειχήϲ ( ἔχει μὲν γὰρ τοῦτο ἄφωνον ἐπιφερόμενον , φημὶ δὴ τὸ β , ἀλλ’ οὐ παραλήγεται τῷ η ) , δῆνοϲ δυϲδηνήϲ ( δήνεα δέ ἐϲτι τὰ βουλεύματα , τοῦτο παραλήγεται μὲν τῷ η , ἀλλ’ οὐκ ἔχει ἐπιφερόμενον ἄφωνον , τὸ γὰρ ν ἡμίφωνόν ἐϲτιν ) , ἔτοϲ διετήϲ τριετήϲ ἑξαετήϲ · ταῦτα δέ φημι τὰ παρὰ τὸ ἔτοϲ παρ’ ἡμῖν μὲν ὀξύνεται κατὰ τὸν προειρημένον κανόνα , παρὰ δὲ τοῖϲ Ἀθηναίοιϲ βαρύνεται · οἱ γὰρ Ἀθηναῖοι διέτηϲ τριέτηϲ ἑξαέτηϲ λέγουϲι βαρυτόνωϲ , ὁμοίωϲ τῷ εὐνέτηϲ , οἰκέτηϲ ( ὃ ϲημαίνει τὸν δοῦλον ) καὶ ἱκέτηϲ ( ϲημαίνει τὸν παρακλήτορα ) , εἰ καὶ ταῦτα εἰϲ τὴν ου δίφθογγον ἔχει τὴν γενικήν , τῶν παρὰ τὸ ἔτοϲ εἰϲ ουϲ αὐτὴν ἐχόντων . οὐ μόνον δὲ περὶ τὸν τόνον πταίουϲιν οἱ Ἀττικοὶ τοῖϲ παρὰ τὸ ἔτοϲ βαρυτόνωϲ αὐτὰ προφέροντεϲ , ἀλλὰ καὶ περὶ τὴν κλίϲιν , οἱ δωδεκαέται γὰρ λέγουϲι τὴν εὐθεῖαν τῶν πληθυντικῶν , ἀπὸ ἰϲοϲυλλάβου κλίϲεωϲ ποιούμενοι αὐτήν , ὥϲπερ ὁ οἰκέτηϲ τοῦ οἰκέτου οἱ οἰκέται , ὀφείλοντεϲ εἰπεῖν οἱ δωδεκαέτειϲ ὥϲπερ οἱ Δημοϲθένειϲ , οὕτωϲ γὰρ ἀπαιτεῖ ὁ κανών . ὡϲαύτωϲ δὲ καὶ τὰ θηλυκὰ τούτων ὡϲ ἀπὸ ἰϲοϲυλλάβου κλίϲεωϲ ποιεῖται . ὥϲπερ γὰρ ὁ πολίτηϲ τοῦ πολίτου καὶ ἡ πολῖτιϲ τῆϲ πολίτιδοϲ , καὶ ὁ κυνηγέτηϲ τοῦ κυνηγέτου καὶ ἡ κυνηγέτιϲ τῆϲ κυνηγέτιδοϲ , οὕτωϲ καὶ ἀπὸ τοῦ τριακονταέτηϲ τριακονταέτου ποιοῦϲι τὸ θηλυκὸν ἡ τριακονταέτιϲ τῆϲ τριακονταέτιδοϲ , ὡϲ παρὰ τῷ ϲυγγραφεῖ ( Thuc . I 87 ) τῶν τριακοντουτίδων ϲπονδῶν » , ὀφείλοντεϲ εἰπεῖν ἡ τριακονταετὴϲ τῆϲ τριακονταετοῦϲ . ὥϲπερ γὰρ ὁ ϲυνήθηϲ τοῦ ϲυνήθουϲ καὶ ἡ ϲυνήθηϲ τῆϲ ϲυνήθουϲ , ὁ κακοήθηϲ τοῦ κακοήθουϲ καὶ ἡ κακοήθηϲ τῆϲ κακοήθουϲ , οὕτωϲ καὶ ὁ τριακονταέτηϲ τοῦ τριακονταέτουϲ καὶ ἡ τριακονταέτηϲ τῆϲ τριακονταέτουϲ . ὅτι γὰρ τὰ παρὰ τὸ ἔτοϲ καὶ παρὰ τοῖϲ Ἀττικοῖϲ περιττοϲυλλάβωϲ κλίνεται καὶ τουτέϲτιν εἰϲ ουϲ ἔχει τὴν γενικήν , ἐδήλωϲεν ὁ ποιητὴϲ εἰπὼν ( γ 305 ) ἑπτάετεϲ δ’ ἤναϲϲεν , ἀπὸ γὰρ τοῦ ὁ ἑπταέτηϲ τοῦ ἑπταέτουϲ γέγονε τὸ ἑπτάετεϲ οὐδετέρωϲ , ὥϲπερ ἀπὸ τοῦ ὁ κακοήθηϲ τοῦ κακοήθουϲ τὸ κακόηθεϲ οὐδετέρωϲ εὕρηται παρὰ τῷ ϲυγγραφεῖ(Ι 23 ) καὶ τριακοντούτειϲϲπονδάϲ » ὥϲπερ τὰϲ κακοήθειϲ . εἰ ἄρα οὖν τὸ ἀγκυλοχείληϲ ϲύνθετόν ἐϲτιν ἀπὸ τοῦ χεῖλοϲ τοῦ οὐδετέρου ὀνόματοϲ καὶ οὕτε κύριόν ἐϲτιν οὔτε ἀπὸ τριϲυλλάβου οὐδετέρου ϲύνθετον οὔτε ἀπὸ διϲυλλάβου οὐδετέρου παραληγομένου τῷ η , ἐπιφερομένου ἀφώνου , δηλονότι ὤφειλεν ὀξύνεϲθαι · οὐκ ὀξύνεται δέ , ἀλλὰ βαρύνεται · οὐκ ἄρα ἐϲτὶ ϲύνθετον ἀλλὰ παραϲύνθετον , ὡϲ ἤδη προείρηται ἡμῖν . εἰδέναι δὲ δεῖ , ὅτι τινὲϲ θέλουϲι λέγειν αὐτὸ εἶναι ϲύνθετον ἀπὸ τοῦ χηλή τοῦ θηλυκοῦ ὀνόματοϲ , ὅπερ ϲημαίνει τὸν ὄνυχα , ἵνα ᾖ ἀγκυλοχήληϲ διὰ τοῦ η καὶ κατὰ τροπὴν Βοιωτικὴν τοῦ η εἰϲ τὴν ει δίφθογγον γίνεται ἀγκυλοχείληϲ διὰ τῆϲ ει διφθόγγου . εἰ δὲ ἀπὸ τοῦ χηλή , θηλυκοῦ δηλονότι ὀνόματοϲ , ἔϲτι ϲύνθετον , εὐλόγωϲ εἰϲ τὴν δῦ δίφθογγον ἔχει τὴν γενικήν . τὰ γὰρ ἀπὸ τῶν εἰϲ η θηλυκῶν εἰϲ ηϲ γινόμενα βαρύτονα , μὴ ἔχοντα οὐδέτερον εἰϲ εϲ , εἰϲ τὴν ου δίφθογγον ἔχει τὴν γενικὴν οἷον ἀράχνη ἀράχνηϲ ἀράχνου , λέϲχη ἀδολέϲχηϲ ἀδολέϲχου , δίκη ἑλλανοδίκηϲ ἑλλανοδίκου , κόμη ἀκερϲοκόμηϲ ἀκερϲοκόμου , οὕτωϲ οὖν καὶ ἀπὸ τοῦ χηλή γέγονεν ἀγκυλοχείληϲ ἀγκυλοχείλου , τοῦ η ὡϲ εἴρηται Βοιωτικῶϲ τραπέντοϲ εἰϲ τὴν ου δίφθογγον . δεῖ δὲ γινώϲκειν ὅτι ἀναλύεται καὶ αὕτη ἡ δόξα , φημὶ δὴ ἡ λέγουϲα ὅτι παρὰ τὸ χηλή ἐγένετο τὸ ἀγκυλοχείληϲ , οὐχ ὡϲ ἐπιχειρήϲαντεϲ τινὲϲ λέγειν ( leg . ἔλεγον ) · τινὲϲ γὰρ λέγουϲιν , ὅτι ἐὰν εἴπωμεν τὸ ἀγκυλοχείληϲ ἀπὸ τοῦ χηλή εἶναι , ὅπερ ϲημαίνει τὸν ὄνυχα , εὐρεθήϲεται ἐν τῷ ϲτίχῳ τῷ λέγοντι καμψώνυχεϲ ἀγκυλοχεῖλαι ἐκ παραλλήλου τὸ αὐτὸ ϲημαινόμενον , ὅπερ ἐϲτὶν ἄτοπον · καὶ γὰρ τὸ καμψώνυχεϲ τοὺϲ ἔχονταϲ ἐπικεκαμμένουϲ τοὺϲ ὄνυχαϲ δηλοῖ . καὶ τὸ ἀγκυλοχείληϲ δέ , ἐὰν ἀπὸ τοῦ χηλή εἴπωμεν , ὅπερ ϲημαίνει τὸν ὄνυχα , τοὺϲ ἔχονταϲ ἐπικεκαμμένουϲ τοὺϲ ὄνυχαϲ δηλοῖ , τουτέϲτι τὸ αὐτὸ ϲημαίνει . πρὸϲ τούτουϲ δ’ ἐϲτὶν εἰπεῖν , τί γὰρ ἄτοπον ἐκ παραλλήλου εἶναι τὸ αὐτὸ ϲημαινόμενον , εἰ καὶ ἐπὶ ἄλλου εὑρίϲκομεν τὸ τοιοῦτον ϲχῆμα παρὰ τῷ ποιητῇ οἷον ( Β 8 ) βάϲκ’ ἴθι οὖλε ὄνειρε θοὰϲ ἐπὶ νῆαϲ Ἀχαιῶν · καὶ γὰρ τὸ « βάϲκε » καὶ τὸ « ἴθι » τὸ αὐτὸ ϲημαίνει . καὶ πάλιν ( Π 792 ) ϲτρεφεδίνηθεν δέ οἱ ὄϲϲε · καὶ γὰρ τὸ « ϲτρεφε » καὶ τὸ « δίνηθεν » τὸ αὐτό ἐϲτιν . οὐκ ἄτοπον καὶ ἐπὶ τοῦ « καμψώνυχεϲ ἀγκυλοχεῖλαι τὸ αὐτὸ ϲημαινόμενον ἐκ παραλμαίνει . εἶναι . κρεῖττον οὖν ἐϲτιν εἰπεῖν καὶ ἀντιθεῖναι τοῖϲ λέγουϲι τὸ ἀγκυλοχείληϲ παρὰ τὸ χηλή οὕτωϲ · οἱ Βοιωτοὶ τότε τρέπουϲι τὸ η εἰϲ τὴν ει δίφθογγον , ἡνίκα μὴ τρέπεται τὸ η εἰϲ παρὰ τοῖϲ Δωριεῦϲιν οἶον τὸ λέβηϲ καὶ πένηϲ οἱ Βοιωτοὶ διὰ τῆϲ ει διφθόγγου γράφουϲι , λέβειϲ καὶ πένειϲ λέγοντεϲ , ἐπειδὴ ἐπὶ τούτων οὐ τρέπουϲι τὸ ἡ εἰϲ α οἱ Δωριεῖϲ . τὸ δὲ Ἀτρείδηϲ καὶ Ὁρέϲτηϲ ἐπειδὴ τρέπουϲιν οἱ Δωριεῖϲ τὸ η εἰϲ α καὶ λέγουϲιν Ἀτρείδαϲ Ὀρέϲταϲ , οὐ τρέπουϲιν οἱ Βοιωτοὶ εἰϲ τὴν ει δίφθογγον τὸ η . εἰ ἄρα οὖν τὸ χηλή λέγεται παρὰ τοῖϲ Δωριεῦϲι χολά , κατὰ τροπὴν Δωρικὴν τοῦ η εἰϲ α , ὡϲ παρ’ Εὐριπίδῃ ἐν Φοινίϲϲαιϲ ( 1032 ) χαλαῖϲί τε ὠμοϲίτοιϲ , δηλονότι οὐ δύνανται αὐτὸ ποιῆϲαι οἱ Βοιωτοὶ διὰ τῆϲ ει διφθόγγου κατὰ τροπὴν τοῦ η εἰϲ τὴν ει δίφθογγον . οὐκ ἄρα οὖν τὸ ἀγκυλοχείληϲ ϲύνθετόν ἐϲτιν ἀπὸ τοῦ χηλή , ἀλλ’ ἐϲτι παραϲύνθετον , ὡϲ ἀνωτέρω εἰρήκαμεν . ἵνα δὲ μήτε τοῦτο παραλείψωμεν , δεῖ γινώϲκειν ὅτι τινὲϲ ἠθέληϲαν λέγειν αὐτὸ παραϲύνθετον τοῦτον τὸν τρόπον · φαϲὶν ὅτι ἀπὸ τοῦ χεῖλοϲ ἐγένετο ἀγκυλοχειλήϲ ϲύνθετον ὀξείᾳ τάϲει , καὶ ἐν βαρείᾳ τάϲει παραϲύνθετον ἀγκυλοχείληϲ · καὶ γὰρ πολλάκιϲ καὶ ὁ τόνοϲ τὸ ϲχῆμα ἐναλλάττει . ἰδοὺ γὰρ τὸ μὲν τηλαυγήϲ καὶ παγκρατήϲϲύνθετά ἐϲτι , τὸ δὲ τηλαύγηϲ καὶ παγκράτηϲ παραϲύνθετα . οὕτωϲ οὖν ἐϲτι καὶ τὸ ἀγκυλοχειλήϲ ϲύνθετον ὀξυτόνωϲ καὶ ἀγκυλοχείληϲ παραϲύνθετον βαρυτόνωϲ · ἐναντιοῦται δὲ αὐτοῖϲ ἡ κλίϲιϲ · εἰ γὰρ οὕτωϲ γέγονεν , ὤφειλεν εἰϲ ουϲ ἔχειν τὴν γενικήν . τὰ γὰρ τοιαῦτα εἰϲ ουϲ ἔχει τὴν γενικὴν οἷον τηλαυγήϲ τηλαυγοῦϲ , παγκρατήϲ παγκρατοῦϲ καὶ . τηλαύγηϲ τηλαύγουϲ καὶ παγκράτηϲ παγκράτουϲ , οὕτωϲ οὖν ἀγκυλοχειλήϲ ἀγκυλοχειλοῦϲ ἀγκυλοχείληϲ ἀγκυλοχείλουϲ ὤφειλεν εἶναι , ἀλλὰ ἀγκυλοχείληϲ ἀγκυλοχείλου φαμέν , ὥϲτε ἄρα οὐκ ἐγένετο οὕτωϲ , ἀλλ’ ὡϲ ἀνωτέρω εἰρήκαμεν , τουτέϲτιν ἀπὸ τοῦ χεῖλοϲ ἀγκυλόχειλοϲ ἀγκυχειλήϲ ἀγκυλοχείλου .
Lemmas: Δεύς προστίθημι ἐν ὁ κανών Χωρὶς εἰμί μή χαρακτήρ κωλύω » διά ὁ Ἀμέλης ἀμέλητος καί ἀμένης ἀμένητος . οὗτος γάρ παρ’οὐδετέρων εἰμί συντίθημι , φημί δή παρά ὁ μέλος καί ὁ μένος , καί κατά ὁ τέλος ἔχω ὁ οὐδέτερος , καί ὅμως οὐ ἔχω εἰς ους ὁ γενικός , ἀλλά διά ὁ ὅς κλίνω · ἀλλά ὑποπίπτω οὗτος χαρακτήρ τοιοῦτος · εἰμί τις εἰς εἰμί λήγω ὑπέρ δύο συλλαβή ἔχω πρό ὁ ὁ ἀμετάβολος καί πρό ὁ ἀμετάβολος φωνήεις , μή ὁ ι , μή ὁ ὁ , μή ὁ υ , μή ὁ εἰμί , ὅστις διά ὁ ὅς κλίνω . — ὁ δέ ἀγκυλοχείλης ἀγκυλοχείλης οὖον παρά ὁ χεῖλος συντίθημι εἰμί , ἀλλά παρασύνθετος · ὥσπερ γάρ παρά ὁ ῥῖγος γίγνομαι δύσριγος συντίθημι καί παρά ὁ ξίφος ἄξιφος καί παρά ὁ θάρσος , ὅσπερ εἰμί Αἰολικός θάρσος , ἐκ οὖον καί Θερσίτης , αλιθαρσος συντίθημι γίγνομαι , ὁ αὐτός τρόπος καί ἀπό ὁ χεῖλος ἀγκυλόχειλος συντίθημι γίγνομαι · καί λοιπός ἀπό ὁ ἀγκυλόχειλος σύνθετος γίγνομαι παρασύνθετος ἀγκυλοχείλης ἀγκυλοχείλης καί τρέπω ὁ ὁ εἰς ὁ φυλάσσω ὁ αὐτός κλίσις . οὗτος χάρις οὐ ὀξύνω αὐτός , ἀλλά βαρύνω . ὅτι δέ εἰμί εἰμί συντίθημι ὀφείλω ὀξύνω , δῆλος ἐντεῦθεν ὁ ἀπό ὁ εἰς ὅς οὐδέτερος εἰς εἰμί γίγνομαι σύνθετος τότε βαρύνω , ὅταν εἰμί κύριος οἷος σθένος Δημοσθένης , γένος Διογένης , νεῖκος Πολυνείκης , κλέος Ἡρακλῆς καί κατά κρᾶσις Ἡρακλῆς περισπάω , καί ὅταν εἰμί ἀπό τρισύλλαβος οὐδέτερος σύνθετος οἷος στέλεχος εὐστελέχης , μέγεθος παμμεγέθης , καί ὅταν ἀπό δισύλλαβος οὐδέτερος εἰμί σύνθετος , ἔχω ἐν ὁ παραλήγω ὁ ὁ , ἐπιφέρω ἄφωνος οἷος κῆτος μεγακήτης , ἦθος κακοήθης , μῆκος ἐπιμήκης ἐάν δέ μηδείς ἐκ οὗτος ὁ τρεῖς ἔχω , ὀξύνω ἐθέλω οἶος μένος . εὐμενής , γένος εὐγενής , εἶδος δυσειδής , κλέος δυσκλεής , τεῖχος εὐτειχής ( ἔχω μέν γάρ οὗτος ἄφωνος ἐπιφέρω , φημί δή ὁ Β , ἀλλά οὖον παραλήγω ὁ ὁ ) , δήνεα δυσδηνής ( δήνεα δέ εἰμί ὁ βούλευμα , οὗτος παραλήγω μέν ὁ ὁ , ἀλλά οὐ ἔχω ἐπιφέρω ἄφωνος , ὁ γάρ Ν ἡμίφωνος εἰμί ) , ἔτος διετής τριετής ἑξαετής · οὗτος δέ φημί ὁ παρά ὁ ἔτος παρά ἐγώ μέν ὀξύνω κατά ὁ προερέω κανών , παρά δέ ὁ Ἀθηναῖος βαρύνω · ὁ γάρ Ἀθηναῖος διετής τριέτης ἑξαέτης λέγω βαρύτονος , ὁμοίως ὁ εὐνέτης , οἰκέτης ( ὅς σημαίνω ὁ δοῦλος ) καί ἱκέτης ( σημαίνω ὁ παρακλήτωρ ) , εἰμί καί οὗτος εἰς ὁ ου δίφθογγος ἔχω ὁ γενικός , ὁ παρά ὁ ἔτος εἰς ους αὐτός ἔχω . οὖον μόνος δέ περί ὁ τόνος πταίω ὁ ἀττικός ὁ παρά ὁ ἔτος βαρύτονος αὐτός προφέρω , ἀλλά καί περί ὁ κλίσις , ὁ δωδεκαέτης γάρ λέγω ὁ εὐθύς ὁ πληθυντικός , ἀπό ἰσοσυλλαβέω κλίσις ποιέω αὐτός , ὥσπερ ὁ οἰκέτης ὁ οἰκέτης ὁ οἰκέτης , ὀφείλω εἶπον ὁ δωδεκαετής ὥσπερ ὁ Δημοσθένης , οὕτως γάρ ἀπαιτέω ὁ κανών . ὡσαύτως δέ καί ὁ θηλυκός οὗτος ὡς ἀπό ἰσοσυλλαβέω κλίσις ποιέω . ὥσπερ γάρ ὁ πολίτης ὁ πολίτης καί ὁ πολίτης ὁ πολῖτις , καί ὁ κυνηγέτης ὁ κυνηγέτης καί ὁ κυνηγέτης ὁ κυνηγέτης , οὕτως καί ἀπό ὁ τριακονταέτης τριακονταέτης ποιέω ὁ θηλυκός ὁ τριακονταέτις ὁ τριακονταέτις , ὡς παρά ὁ συγγραφεύς ( Thuc . I 87 ) ὁ τριακονταέτης σπονδή » , ὀφείλω εἶπον ὁ τριακονταετής ὁ τριακονταετής . ὥσπερ γάρ ὁ συνήθης ὁ συνήθης καί ὁ συνήθης ὁ συνήθης , ὁ κακοήθης ὁ κακοήθης καί ὁ κακοήθης ὁ κακοήθης , οὕτως καί ὁ τριακονταέτης ὁ τριακονταέτης καί ὁ τριακονταέτης ὁ τριακονταέτης . ὅτι γάρ ὁ παρά ὁ ἔτος καί παρά ὁ Ἀττικός περιττοσύλλαβος κλίνω καί τουτέστιν εἰς ους ἔχω ὁ γενικός , δηλόω ὁ ποιητής εἶπον ( γ 305 ) ἑπταετής δέ ἀνάσσω , ἀπό γάρ ὁ ὁ ἑπταέτης ὁ επταετής γίγνομαι ὁ ἑπταετής οὐδέτερος , ὥσπερ ἀπό ὁ ὁ κακοήθης ὁ κακοήθης ὁ κακοήθης οὐδέτερος εὑρίσκω παρά ὁ συγγραφεῖ(Ι 23 ) καί τριακοντούτεισσπονδάς » ὥσπερ ὁ κακοήθης . εἰμί ἄρα οὖν ὁ ἀγκυλοχείλης σύνθετος εἰμί ἀπό ὁ χεῖλος ὁ οὐδέτερος ὄνομα καί ἵημι κύριος εἰμί οὔτε ἀπό τρισύλλαβος οὐδέτερος συντίθημι οὔτε ἀπό δισύλλαβος οὐδέτερος παραλήγω ὁ ὁ , ἐπιφέρω ἄφωνος , δηλονότι ὀφείλω ὀξύνω · οὐ ὀξύνω δέ , ἀλλά βαρύνω · οὐ ἄρα εἰμί συντίθημι ἀλλά παρασύνθετος , ὡς ἤδη προερέω ἐγώ . οἶδα δέ δεῖ , ὅτι τις ἐθέλω λέγω αὐτός εἰμί συντίθημι ἀπό ὁ χηλή ὁ θηλυκός ὄνομα , ὅσπερ σημαίνω ὁ ὄνυξ , ἵνα εἰμί ἀγκυλοχήλης διά ὁ ὁ καί κατά τροπή Βοιωτικός ὁ ὁ εἰς ὁ ει δίφθογγος γίγνομαι ἀγκυλοχείλης διά ὁ ει δίφθογγος . εἰμί δέ ἀπό ὁ χηλή , θηλυκός δηλονότι ὄνομα , εἰμί συντίθημι , εὔλογος εἰς ὁ δύο δίφθογγος ἔχω ὁ γενικός . ὁ γάρ ἀπό ὁ εἰς ὁ θηλυκός εἰς εἰμί γίγνομαι βαρύτονος , μή ἔχω οὐδέτερος εἰς εἰς , εἰς ὁ ου δίφθογγος ἔχω ὁ γενικός οἷος ἀράχνης ἀράχνης ἀράχνης , λέσχη ἀδολέσχης ἀδολέσχης , δίκη ἑλλανοδίκας ελλανόδικος , κόμη ἀκερσοκομέω ἀκερσοκομέω , οὕτως οὖν καί ἀπό ὁ χηλή γίγνομαι ἀγκυλοχείλης ἀγκυλοχείλης , ὁ ὁ ὡς εἴρω Βοιωτικός τρέπω εἰς ὁ ου δίφθογγος . δεῖ δέ γιγνώσκω ὅτι ἀναλύω καί οὗτος ὁ δόξα , φημί δή ὁ λέγω ὅτι παρά ὁ χηλή γίγνομαι ὁ ἀγκυλοχείλης , οὐ ὡς ἐπιχειρέω τις λέγω ( leg . λέγω ) · τις γάρ λέγω , ὅτι ἐάν εἶπον ὁ ἀγκυλοχείλης ἀπό ὁ χηλή εἰμί , ὅσπερ σημαίνω ὁ ὄνυξ , εὑρίσκω ἐν ὁ στίχος ὁ λέγω καμψώνυχες ἀγκυλοχείλης ἐκ παράλληλος ὁ αὐτός σημαίνω , ὅσπερ εἰμί ἄτοπος · καί γάρ ὁ καμψώνυχες ὁ ἔχω ἐπικαίω ὁ ὄνυξ δηλόω . καί ὁ ἀγκυλοχείλης δέ , ἐάν ἀπό ὁ χηλή εἶπον , ὅσπερ σημαίνω ὁ ὄνυξ , ὁ ἔχω ἐπικαίω ὁ ὄνυξ δηλόω , τουτέστι ὁ αὐτός σημαίνω . πρός οὗτος δέ εἰμί εἶπον , τίς γάρ ἄτοπος ἐκ παράλληλος εἰμί ὁ αὐτός σημαίνω , εἰμί καί ἐπί ἄλλος εὑρίσκω ὁ τοιοῦτος σχῆμα παρά ὁ ποιητής οἷος ( Β 8 ) βάσκα ἔρχομαι ὅλος ὄνειρος θοός ἐπί ναῦς Ἀχαιός · καί γάρ ὁ « βάσκω » καί ὁ « ἔρχομαι » ὁ αὐτός σημαίνω . καί πάλιν ( Π 792 ) στρεφεδινέω δέ ὁ ὄσσε · καί γάρ ὁ « στρέφω » καί ὁ « δινέω » ὁ αὐτός εἰμί . οὐ ἄτοπος καί ἐπί ὁ « καμψώνυχες ἀγκυλοχείλης ὁ αὐτός σημαίνω ἐκ παραλμαίνει . εἰμί . ἀγαθός οὖν εἰμί εἶπον καί ἀντιτίθημι ὁ λέγω ὁ ἀγκυλοχείλης παρά ὁ χηλή οὕτως · ὁ Βοιωτός τότε τρέπω ὁ ὁ εἰς ὁ ει δίφθογγος , ἡνίκα μή τρέπω ὁ ὁ εἰς παρά ὁ Δωριεύς οἶος ὁ λέβης καί πένης ὁ Βοιωτός διά ὁ ει δίφθογγος γράφω , Λευΐς καί Πενεῖς λέγω , ἐπεί ἐπί οὗτος οὖον τρέπω ὁ ὁ εἰς ὅς ὁ Δωριεύς . ὁ δέ Ἀτρείδης καί Ὀρέστης ἐπεί τρέπω ὁ Δωριεύς ὁ ὁ εἰς ὅς καί λέγω Ἀτρείδης Ὀρέστας , οὖον τρέπω ὁ Βοιωτός εἰς ὁ ει δίφθογγος ὁ ὁ . εἰμί ἄρα οὖν ὁ χηλή λέγω παρά ὁ Δωριεύς χολή , κατά τροπή δωρικός ὁ ὁ εἰς ὅς , ὡς παρά Εὐριπίδης ἐν Φοῖνιξ ( 1032 ) χηλή τε ὠμόσιτος , δηλονότι οὖον δύναμαι αὐτός ποιέω ὁ Βοιωτός διά ὁ ει δίφθογγος κατά τροπή ὁ ὁ εἰς ὁ ει δίφθογγος . οὐ ἄρα οὖν ὁ ἀγκυλοχείλης σύνθετος εἰμί ἀπό ὁ χηλή , ἀλλά εἰμί παρασύνθετος , ὡς ἀνωτέρω εἴρω . ἵνα δέ μήτε οὗτος παραλείφω , δεῖ γιγνώσκω ὅτι τις ἐθέλω λέγω αὐτός παρασύνθετος οὗτος ὁ τρόπος · φημί ὅτι ἀπό ὁ χεῖλος γίγνομαι ἀγκυλοχείλης συντίθημι ὀξύς τάσις , καί ἐν βαρύς τάσις παρασύνθετος ἀγκυλοχείλης · καί γάρ πολλάκις καί ὁ τόνος ὁ σχῆμα ἐναλλάσσω . ἰδού γάρ ὁ μέν τηλαυγής καί παγκρατέω εἰμί , ὁ δέ Τηλαύγης καί Παγκράτης παρασύνθετος . οὕτως οὖν εἰμί καί ὁ ἀγκυλοχείλης συντίθημι ὀξύτονος καί ἀγκυλοχείλης παρασύνθετος βαρύτονος · ἐναντιόομαι δέ αὐτός ὁ κλίσις · εἰμί γάρ οὕτως γίγνομαι , ὀφείλω εἰς ους ἔχω ὁ γενικός . ὁ γάρ τοιοῦτος εἰς ους ἔχω ὁ γενικός οἷος τηλαυγής τηλαυγής , παγκρατής παγκρατής καί . Τηλαύγης τηλαυγής καί Παγκράτης Παγκράτης , οὕτως οὖν ἀγκυλοχείλης αγκυλοχειλος ἀγκυλοχείλης ἀγκυλόχειλος ὀφείλω εἰμί , ἀλλά ἀγκυλοχείλης ἀγκυλοχείλης φημί , ὥστε ἄρα οὐ γίγνομαι οὕτως , ἀλλά ὡς ἀνωτέρω εἴρω , τουτέστιν ἀπό ὁ χεῖλος ἀγκυλόχειλος ἀγκυχειλής ἀγκυλοχείλης .