aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-kli-sews-o-noma-twn 2.50
Choer . 110 , 17 : ἄξιον δέ ἐϲτι ζητῆϲαι , διὰ ποίαν αἰτίαν ἐπὶ μὲν τῶν δυικῶν καὶ τῶν πληθυντικῶν ἡ αὐτή ἐϲτιν ὀρθὴ καὶ κλητικὴ οἷον τὼ Αἴαντε ὦ Αἴαωτε , οἱ Αἴαντεϲ ὦ Αἴαντεϲ , ἐπὶ δὲ τοῖϲ ἑνικοῖϲ οὐ πάντωϲ , ἔϲτι γὰρ ὅτε διαλλάϲϲουϲιν οἷον ὁ Αἶαϲ ὦ Αἶαν , καὶ ἔϲτιν ὅτε ὁμοφωνοῦϲιν οἷον ὁ Λάχηϲ ὤ Λάχηϲ . ἔϲτιν οὖν εἰπεῖν τὴν αἰτίαν ταύτην , ὅτι τῆϲ μὲν γενικῆϲ μήτηρ ἐϲτὶν ἡ εὐθεῖα , ἐξ αὐτῆϲ γὰρ τίκτεται ἡ γενική , τῶν δὲ ἄλλων πτώϲεων μήτηρ ἐϲτὶν ἡ γενική . ἐπειδὴ οὖν ἐν τοῖϲ δυϊκοῖϲ ἕν ἐϲτι τελικὸν τῆϲ γενικῆϲ , φημὶ δὲ τὸ ν , οἷον τοῖν Αἰάντοιν , ταῖν Ἑλέναιν , ὁμοίωϲ δὲ καὶ ἐν τοῖϲ πληθυντικοῖϲ ἀεὶ τὸ αὐτό ἐϲτι τελικὸν τῆϲ γενικῆϲ , φημὶ δὴ τὸ ν , οἷον τῶν Αἰάντων , τῶν μουϲῶν , εἰκότωϲ ἐπειδὴ οὐκ ἐγένετο διάφοροϲ ἡ γενικὴ πρὸϲ τὴν ἰδίαν εὐθεῖαν , οὐδὲ ἡ κλητικὴ διάφοροϲ γέγονεν , ἐν δὲ τοῖϲ ἑνικοῖϲ ἐπειδὴ οὐκ ἔϲτιν ἓν τὸ τελικὸν τῆϲ γενικῆϲ ( ποτὲ μὲν γὰρ ἐϲτι τὸ ϲ οἷον Αἴαϲ Αἴαντοϲ , ποτὲ δὲ τὸ υ οἷον κοχλίαϲ κοχλίου , ποτὲ δὲ τὸ α οἷον Μηνᾶϲ Μηνᾶ ) , εἰκότωϲ ἐπειδὴ τῆϲ γενικῆϲ τῆϲ ἐν τοῖϲ ἑνικοῖϲ οὐκ ἔϲτιν ἡ κατάληξιϲ μία , ἀλλὰ διάφοροϲ , καὶ ἡ κλητικὴ ὁμοίωϲ ἐν τοῖϲ ἑνικοῖϲ πολλάκιϲ πρὸϲ τὴν ἰδίαν εὐθεῖαν διάφοροϲ γίνεται · οἱ μέν τοι Ἀττικοὶ τὰϲ αὐτὰϲ καὶ ἐπὶ τῶν ἑνικῶν εἰώθαϲι ποιεῖν ὀρθὰϲ καὶ κλητικὰϲ οἷον Αἴαϲ ὦ Αἴαϲ Αἴαϲ , δεύτερόν ϲε προϲφωνῶ ( immo προϲκαλῶ ) ( Soph . Ai . 89 ) , οὗτοϲ ὤ οὖτοϲ , ἥλιοϲ ὦ ἥλιοϲ Ἠέλιόϲ θ’ ὅϲ πάντ’ ἐφορᾷϲ καὶ πάντ’ ἐπακούειϲ ( Γ 277 ) ἄξιόν ἐϲτι ζητῆϲαι διὰ ποίαν αἰτίαν εἰώθαϲιν οἱ Ἀττικοὶ ποιεῖν τὰϲ αὐτὰϲ ὀρθὰϲ καὶ κλητικάϲ · καὶ ἔϲτιν εἰπεῖν ὅτι ἐπειδὴ ἐπὶ τῶν δυϊκῶν καὶ τῶν πληθυντικῶν ὥϲπερ ἡ ὀρθὴ οὕτω καὶ ἡ κλητική , τούτου χάριν καὶ ἐν τοῖϲ ἑνικοῖϲ τὴν αὐτὴν ὀρθὴν καὶ κλητικὴν ποιοῦϲιν , ἵνα καὶ ἐπὶ αὐτοῖϲ ἡ αὐτὴ ἀκολουθία φυλαχθῇ . ἄλλωϲ τε δὲ πέντε τελικά ἐϲτι τῶν ἀρϲενικῶν ὀνομάτων ϲτοιχεῖα , ν , ξ , ρ , ϲ , ψ · τὰ μὲν οὖν ἀπὸ τῶν εἰϲ ν , ξ , ρ , ψ τὸ αὐτὸ ϲύμφωνον ἔχει καὶ ἐν τῇ κλητικῇ ὅπερ καὶ ἐν τῇ εὐθείᾳ οἷον ὁ Πλάτων 5 Πλάτων , Φοῖνιξ ὦ Φοῖνξ , Ἕκτωρ ὦ Ἕκτορ , Πέλοψ ὦ lΠέλοψ · τὰ δὲ ἀπὸ τῶν εἰϲ ϲ οὐ πάντωϲ ἔχει τὸ αὐτὸ ϲύμφωνον ἐν τῇ κλητικῇ ὅπερ καὶ ἐν τῇ εὐθείᾳ οἷον ὁ Αἴαϲ ὦ Αἶαν , ὁ Χρύϲηϲ ὦ Χρύϲη . τούτου οὖν χάριν οἱ Ἀττικοὶ τὰϲ αὐτὰϲ ὀρθὰϲ καὶ κλητικὰϲ ποιοῦϲιν , ἵνα καὶ ἐπὶ τῶν εἰϲ ϲ ληγόντῶν εὑρεθῇ ἡ κλητικὴ τὸ αὐτὸ ϲύμφωνον ἔχουϲα ὅπερ καὶ ἡ εὐθεῖα .
Lemmas: Choer . 110 , 17 : ἄξιος δέ εἰμί ζητέω , διά ποῖος αἴτιος ἐπί μέν ὁ δυϊκός καί ὁ πληθυντικός ὁ αὐτός εἰμί ὀρθός καί κλητικός οἷος ὁ Αἴας εἰμί Αἴατος , ὁ Αἴας εἰμί Αἴας , ἐπί δέ ὁ ἑνικός οὖον πάντως , εἰμί γάρ ὅτε διαλλάσσω οἷος ὁ Αἴας εἰμί Αἴας , καί εἰμί ὅτε ὁμοφωνέω οἷος ὁ Λάχης ὦ Λάχης . εἰμί οὖν εἶπον ὁ αἴτιος οὗτος , ὅτι ὁ μέν γενικός μήτηρ εἰμί ὁ εὐθύς , ἐκ αὐτός γάρ τίκτω ὁ γενικός , ὁ δέ ἄλλος πτῶσις μήτηρ εἰμί ὁ γενικός . ἐπεί οὖν ἐν ὁ δυικός εἷς εἰμί τελικός ὁ γενικός , φημί δέ ὁ Ν , οἷος ὁ Αἴας , ὁ Ἑλένη , ὁμοίως δέ καί ἐν ὁ πληθυντικός ἀεί ὁ αὐτός εἰμί τελικός ὁ γενικός , φημί δή ὁ Ν , οἷος ὁ Αἴας , ὁ Μοῦσα , εἰκότως ἐπεί οὐ γίγνομαι διάφορος ὁ γενικός πρός ὁ ἴδιος εὐθύς , οὐδέ ὁ κλητικός διάφορος γίγνομαι , ἐν δέ ὁ ἑνικός ἐπεί οὐ εἰμί εἷς ὁ τελικός ὁ γενικός ( ποτέ μέν γάρ εἰμί ὁ Σ οἷος Αἴας Αἴας , ποτέ δέ ὁ υ οἷος κοχλίας κοχλίας , ποτέ δέ ὁ ὅς οἷος Μηνᾶς Μηνᾶ ) , εἰκότως ἐπεί ὁ γενικός ὁ ἐν ὁ ἑνικός οὐ εἰμί ὁ κατάληξις εἷς , ἀλλά διάφορος , καί ὁ κλητικός ὁμοίως ἐν ὁ ἑνικός πολλάκις πρός ὁ ἴδιος εὐθύς διάφορος γίγνομαι · ὁ μέν ὅς ἀττικός ὁ αὐτός καί ἐπί ὁ ἑνικός εἴωθα ποιέω ὀρθός καί κλητικός οἷος Αἴας εἰμί Αἴας Αἴας , δεύτερος σύ προσφωνέω ( immo προσκαλέω ) ( Soph . Ai . 89 ) , οὗτος ὦ οὗτος , ἥλιος εἰμί ἥλιος ἠέλιος ὁ ὅς πᾶς ἐφοράω καί πᾶς ἐπακούω ( Γ 277 ) ἄξιος εἰμί ζητέω διά ποῖος αἴτιος εἴωθα ὁ ἀττικός ποιέω ὁ αὐτός ὀρθός καί κλητικός · καί εἰμί εἶπον ὅτι ἐπεί ἐπί ὁ δυικός καί ὁ πληθυντικός ὥσπερ ὁ ὀρθός οὗτος καί ὁ κλητικός , οὗτος χάρις καί ἐν ὁ ἑνικός ὁ αὐτός ὀρθός καί κλητικός ποιέω , ἵνα καί ἐπί αὐτός ὁ αὐτός ἀκολουθία φυλάσσω . ἄλλως τε δέ πέντε τελικός εἰμί ὁ ἀρσενικός ὄνομα στοιχεῖον , Ν , ξ , ρ , Σ , ψ · ὁ μέν οὖν ἀπό ὁ εἰς Ν , ξ , ρ , ψ ὁ αὐτός σύμφωνος ἔχω καί ἐν ὁ κλητικός ὅσπερ καί ἐν ὁ εὐθύς οἷος ὁ Πλάτων 5 Πλάτων , Φοῖνιξ εἰμί Φοῖνξ , Ἕκτωρ εἰμί Ἕκτωρ , Πέλοψ εἰμί Πέλοψ · ὁ δέ ἀπό ὁ εἰς Σ οὖον πάντως ἔχω ὁ αὐτός σύμφωνος ἐν ὁ κλητικός ὅσπερ καί ἐν ὁ εὐθύς οἷος ὁ Αἴας εἰμί Αἴας , ὁ Χρύσης εἰμί Χρύση . οὗτος οὖν χάρις ὁ ἀττικός ὁ αὐτός ὀρθός καί κλητικός ποιέω , ἵνα καί ἐπί ὁ εἰς Σ λήγω εὑρίσκω ὁ κλητικός ὁ αὐτός σύμφωνος ἔχω ὅσπερ καί ὁ εὐθύς .