aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-kli-sews-o-noma-twn 2.75
Choer . 204 , 29 . Ἡ κλητικὴ τριχῶϲ λέγεται . λέγεται γὰρ καὶ ὦ χαρίειϲ ὁμοφώνωϲ τῇ εὐθείᾳ Ἀττικῶϲ , οἱ γὰρ Ἀττικοὶ τὰϲ αὐτὰϲ [ ἔχουϲιν ] εἰώθαϲι ποιεῖν ὀρθὰϲ καὶ κλητικάϲ , οἷον ὁ Αἴαϲ ὦ Αἴαϲ , ὁ κοχλίαϲ ὤ κοχλίαϲ . τὸ δὲ ὦ χαριεῖ κανονίζεται τοῦτον τὸν τρόπον · τὰ εἰϲ ϲ λήγοντα μετὰ διφθόγγου ἀποβολῇ τοῦ ϲ ποιεῖ τὴν κλητικήν , οἷον ὁ Ζεὺϲ ὦ Ζεῦ , ὁ Πηλεύϲ ὦ Πηλεῦ , ὁ Ἀχιλλεὺϲ ὦ Ἀχιλλεῦ , ὁ παῖϲ ὦ παῖ , ὁ βοῦϲ ὦ βοῦ , ὁ νοῦϲ ὤ νοῦ · οὕτωϲ οὖν καὶ ὁ χαρίειϲ ὦ χαριεῖ , καὶ ὁ τιμήειϲ ὦ τιμήει . δεῖ προϲθεῖναι « κοινολεκτούμενα » διὰ τὰ Αἰοϲιν ] οἱ γὰρ Αἰολεῖϲ τὸ τάλαϲ τάλαιϲ λέγουϲι , καὶ τὸ Θόαϲ Θόαιϲ , καὶ τὸ μέλαϲ μέλαιϲ . καὶ ἰδοὺ ταῦτα εἰϲ ϲ λήγει μετὰ διφθόγγου , καὶ ὅμωϲ οὐ ποιεῖ τὴν κλητικὴν ἀποβολῇ τοῦ ϲ , οὐδὲ γὰρ λέγομεν ὦ τάλαι καὶ . ὤ μέλαι καὶ ὦ Θόαι , ἀλλ’ ὦ τάλαν καὶ ὤ Θόαν καὶ ὦ μέλαν , τῷ ἀπὸ γενικῆϲ κανόνι τῷ λέγοντι , ὅτι πᾶϲα γενικὴ διὰ τοῦ ντ κλινομένη ἀποβολῇ τῆϲ τοϲ ποιεῖ τὴν κλητικήν , εἰ μὴ διφθόγγῳ παραλήγοιτο , οἷον Αἴαντοϲ Αἶαν , Δρύαντοϲ Δρύαν , Ξενοφῶντοϲ Ξενορῶν , Κάλχαντοϲ Κάλχαν · οὕτωϲ οὖν καὶ Θόαντοϲ Θόαν , καὶ μέλοντοϲ μέλαν καὶ τάλαντοϲ τάλαν · τὸ γὰρ τάλανοϲ καὶ μέλανοϲ ἀποβολῇ τοῦ τ γέγονε . δεῖ προϲθεῖναι χωρὶϲ τῶν μετοχῶν καὶ τῶν οὐδετέρων » . τῶν μετοχῶν , διὰ τὸ τυφθείϲ δαρείϲ νυγείϲ , ταῦτα γὰρ τὴν αὐτὴν ἔχει ὀρθὴν καὶ κλητικήν , καὶ οὐ ποιεῖ τὴν κλητικὴν ἀποβολῇ τοῦ c · τῶν δὲ μετοχικῶν διὰ τὸ ὀδούϲ τοῦ ὀδόντοϲ · καὶ τοῦτο γὰρ τὴν αὐτὴν ἔχει ὀρθὴν καὶ κλητικήν . αἱ γὰρ μετοχαὶ καὶ τὰ μετοχικὰ ὅταν περιττοϲυλλάβωϲ κλίνηται , τὰϲ αὐτὰϲ ἔχει ὀρθὰϲ καὶ κλητικὰϲ οἷον ὁ τύψαϲ τοῦ τύψαντοϲ ὤ τύψαϲ , ὁ γράψαϲ τοῦ γράψαντοϲ ὦ γράψαϲ , ὁ ἱμάϲ τοῦ ἱμάντοϲ ὦ ἱμάϲ , ὁ ἀνδριάϲ τοῦ ἀνδριάντοϲ ὤ ἀνδριάϲ . « χωρὶϲ δὲ τῶν πρόϲκειται διὰ τὸ οὖϲ . ἐὰν γὰρ ὅλοϲ λάβωμεν αὐτοῦ τὴν κλητικήν , τὴν αὐτὴν ἔχει ὀρθὴν καὶ κλητικὴν τῷ λόγῳ τῶν οὐδετέρων . τὰ γὰρ οὐδέτερα τὴν αὐτὴν ἔχει καὶ κλητικὴν καὶ ὀρθήν , οἷον τὸ βῆμα ὤ βῆμα , τὸ τεῖχοϲ ὤ τεῖχοϲ . ἔτι δεῖ προϲθεῖναι « καὶ χωρὶϲ τοῦ πούϲ » , τὴν αὐτὴν γὰρ ἔχει ὀρθὴν καὶ κλητικήν . οἷον ὁ πούϲ ὦ πούϲ , καὶ οὐ ποιεῖ αὐτὴν ἀποβολῇ τοῦ ϲ . « καὶ χωρὶϲ τοῦ εἶϲ » , τοῦ γὰρ εἶϲ οὐκ ἔϲτι κατὰ ἀποβολὴν τοῦ ϲ ἡ κλητική , ἀλλ’ οὐδ’ ὅλωϲ ἔχει τοῦτο κλητικήν . μηδεὶϲ δὲ οἰέϲθω τὸ ἕν τὸ οὐδέτερον ὡϲ ἀπὸ τῆϲ ὦ ἔν κλητικῆϲ γεγενῆϲθαι , ὡϲ γὰρ εἴρηται τὸ εἰϲ οὐχ ἔχει κλητικήν , ἀλλὰ κατὰ ϲυνεκδρομὴν τῶν ἄλλων οὐδετέρων τῶν ἀπὸ τῶν εἰϲ ειϲ ἐγένετο τὸ ἕν τὸ οὐδέτερον οὕτωϲ · ὥϲπερ γὰρ χαρίειϲ χαρίεν καὶ τιμήειϲ τιμῆεν , οὕτωϲ καὶ εἰϲ ἕν . δεῖ πάλιν προϲθεῖναι ἐν τῷ κανόνι « καὶ χωρὶϲ τοῦ κτείϲ κτενόϲ , καὶ κλείϲ κλειδόϲ » . ταῦτα γὰρ τὴν αὐτὴν ἔχει ὀρθὴν καὶ κλητικὴν οἷον ὁ κτείϲ ὦ κτείϲ , ἡ κλείϲ ὦ κλείϲ . ἰϲτέον ὅτι καθόλου τὰ εἰϲ ϲ λήγοντα μονοϲύλλαβα ὀξύτονα τὴν αὐτὴν ἔχει ὀρθὴν καὶ κλητικὴν χωρὶϲ τοῦ Ζεύϲ · τούτου γὰρ ἡ κλητικὴ κατὰ ἀποβολήν ἐϲτιν οἷον ὦ Ζεῦ . ἔϲτω δὲ παραδείγματα τοῦ κανόνοϲ ταῦτα ὁ Κρήϲ ὦ Κρήϲ , ὁ Τρώϲ ὦ Τρώϲ , ὁ δμώϲ ὦ δμώϲ , ὁ πούϲ ὦ πούϲ , ἡ δαίϲ ὦ δαίϲ ( ϲη - μαίνει δὲ τὴν εὐωχίαν ) , ὁ κίϲ ὦ κίϲ ( ϲημαίνει δὲ τὸν ϲκώληκα ) , ὁ λίϲ ὦ λίϲ ( ϲημαίνει δὲ τὸν λέοντα ) , ἡ κλείϲ ὦ κλείϲ , ὁ κτείϲ ὦ κτείϲ ταῦτα γὰρ τὴν αὐτὴν ἔχει ὀρθὴν καὶ κλητικήν , καὶ τὰ ἐξ αὐτῶν δὲ ϲύνθετα τὴν αὐτὴν ἔχει ὀρθὴν καὶ κλητικὴν οἷον ἡ ἀντίκλειϲ ὦ ἀντίκλειϲ , ὁ ὁμόδαιϲ ὤ ὁμόδαιϲ ( ὁ ὁμοῦ εὐωχούμενοϲ ) , ὁ Οἰδίπουϲ ὦ Οἰδίπουϲ . ἰϲτέον δὲ ὅτι τὸ Οἰδίπουϲ ὅταν κλιθῇ διὰ τοῦ δοϲ , οἷον Οἰδίπουϲ Οἰδίποδοϲ , τὴν αὐτὴν ἔχει ὀρθὴν καὶ κλητικὴν οἷον Οἰδίπουϲ ὦ Οἰδίπουϲ ὅταν δὲ ἀποβολῇ τοῦ ϲ ποιῇ τὴν γενικὴν Ἀττικῶϲ οἷον ὁ Οἰδίπουϲ τοῦ Οἰδίπου , τότε καὶ τὴν κλητικὴν ἀποβολῇ τοῦ ϲ ποιεῖ οἷον ὁ Οἰδίπουϲ ὦ Οἰδίπου . καὶ ἄξιόν ἐϲτι ζητῆϲαι , διατί τὸ Οἰδίπουϲ ὅταν μὲν κλιθῇ διὰ τοῦ δοϲ οἷον Οἰδίποδοϲ , τὴν αὐτὴν ἔχει ὀρθὴν καὶ κλητικὴν , οἷον ὁ Οἰδίπουϲ ὧ Οἰδίπουϲ , ὅταν δὲ ἀποβολῇ τοῦ ϲ ποιεῖ τὴν γενικὴν Ἀττικῶϲ , οἷον τοῦ Οἰδίπου , τότε καὶ τὴν κλητικὴν ἀποβολῇ τοῦ ϲ ποιεῖ , οἷον ὁ Οἰδίπουϲ ὦ Οἰδίπου . καὶ ἔϲτιν εἰπεῖν , ὅτι εὐλόγωϲ τοῦτο γίνεται · ἑπειδὴ ἡνίκα μὲν διὰ τοῦ δοϲ κλίνεται τὸ Οἰδίπουϲ , τὴν κλίϲιν τὴν τοῦ πούϲ φυλάττει καὶ εἰϲ τὰϲ ἑξῆϲ πτώϲειϲ οἷον πούϲ ποδόϲ , καὶ Οἰδίπουϲ Οἰδίποδοϲ · τούτου χάριν καὶ κατὰ τὴν κλητικὴν τὴν κλίϲιν τοῦ πούϲ φυλάττει , καὶ ὁμοίωϲ αὐτῷ τὴν αὐτὴν ἔχει ὀρθὴν καὶ κλητικήν , καὶ ὥϲπερ ὦ πούϲ ὁμοίωϲ καὶ ὦ Οἰδίπουϲ · ἡνίκα δὲ ἀποβολῇ τοῦ ϲ ποιεῖ τὴν γενικὴν Ἀττικῶϲ οἷον ὁ Οἰδίπουϲ τοῦ Οἰδίπου , ἐπειδὴ οὐ φυλάττει τὴν κλίϲιν τοῦ πούϲ κατὰ τὰϲ ἑξῆϲ πτώϲειϲ , τούτου χάριν οὕτε κατὰ τὴν κλητικὴν φυλάττει αὐτήν , ἀλλ’ ἀποβολῇ τοῦ ϲ ποιεῖ τὴν κλητικὴν οἷον ὦ Οἰδίπου . πρόϲκειται ἀνωτέρω « μονοϲύλλαβα » ἐν τῷ κανόνι τῷ λέγοντι ὅτι τὰ εἰϲ ϲ λήγοντα μονοϲύλλαβα ὀξύτονα τὴν αὐτὴν ἔχει ὀρθὴν καὶ κλητικήν , διὰ τὸ ὁ Πηλεύϲ ὦ Πηλεῦ . πρόϲκειται « ὀξύτονα » διὰ τὸ ὁ βοῦϲ περιϲπώμενον . ταῦτα μὲν περὶ τοῦ ὦ χαριεῖ . τὸ δὲ ὦ χαρίεν διαφόρωϲ κανονίζεται , πρῶτον μὲν ὅτι πᾶϲα γενικὴ διὰ τοῦ ντ κλινομένη ἀποβολῇ τοῦ τοϲ ποιεῖ τὴν κλητικήν , εἰ μὴ διφθόγγῳ παραλήγοιτο , οἶον Αἴαντοϲ Αἶαν , Θόαντοϲ Θόαν , οὕτωϲ οὖν καὶ χορίεντοϲ χαρίεν . δεύτερον δέ , ὅτι πᾶν οὐδέτερον ὄνομα εἰ ἰϲοϲυλλάβωϲ κλίνοιτο τῇ αἰτιατικῇ τοῦ ἀρϲενικοῦ ὁμοφωνεῖ , τοῦ καλοῦ τὸν καλόν ὦ καλόν καὶ τὸ καλόν , ὁ ϲοφόϲ τοῦ ϲοφοῦ τὸν ϲοφόν ὦ ϲοφόν καὶ τὸ ϲοφόν , ὁ κάλλιϲτοϲ τοῦ καλλίϲτου τὸν κάλλιϲτον καὶ τὸ κάλλιϲτον . ἐὰν δὲ περιττοϲυλλάβωϲ κλίνοιτο , τῇ κλητικῇ τοῦ ἀρϲενικοῦ ὁμοφωνεῖ οἷον ὦ ϲῶφρον καὶ τὸ ϲῶφρον , ὁ ἄρϲην τοῦ ἄρϲενοϲ ὦ ἄρϲεν , τοῦ ταχέοϲ ὦ ταχύ καὶ τὸ ταχύ . εἰ οὖν τοῦ χαρίειϲ χαρίεν ἐϲτὶ τὸ οὐδέτερον δηλονότι καὶ ἡ κλητικὴ ὦ χαρίεν ὁμοφωνεῖ τῷ οὐδετέρῳ . ἰϲτέον δὲ ὅτι παρὰ τοῖϲ Ἀττικοῖϲ χάριεν προπαροξυνόμενον οὐκ ἔϲτιν ὄνομα ἀλλ’ ἐπίρρημα , ἀντὶ γὰρ τοῦ χαριέντωϲ · πρόϲκειται « ὄνομα οὐδέτερον » διὰ τὴν ἐκεῖνοϲ καὶ αὐτόϲ καὶ οὗτοϲ ἃ ἰϲοϲυλλάβωϲ κλινόμενα οὐκ ἔχει τὸ οὐδέτερον ὁμόφωνον τῇ αἰτιατικῇ τοῦ ἀρϲενικοῦ ἐκεῖνον καὶ αὐτόν καὶ τοῦτον ἀλλὰ τὸ οὐδέτερον ἐκεῖνο καὶ αὐτό καὶ τοῦτό ἐϲτι χωρὶϲ τοῦ ν .
Lemmas: Choer . 204 , 29 . ὁ κλητικός τριχῶς λέγω . λέγω γάρ καί εἰμί χαρίεις ὁμόφωνος ὁ εὐθύς Ἀττικός , ὁ γάρ ἀττικός ὁ αὐτός [ ἔχω ] εἴωθα ποιέω ὀρθός καί κλητικός , οἷος ὁ Αἴας εἰμί Αἴας , ὁ κοχλίας ὦ κοχλίας . ὁ δέ εἰμί χαρίζομαι κανονίζω οὗτος ὁ τρόπος · ὁ εἰς Σ λήγω μετά δίφθογγος ἀποβολή ὁ Σ ποιέω ὁ κλητικός , οἷος ὁ Ζεύς εἰμί Ζεύς , ὁ Πηλεύς εἰμί Πηλεύς , ὁ Ἀχιλλεύς εἰμί Ἀχιλλεύς , ὁ παῖς εἰμί παῖς , ὁ βοῦς εἰμί βοῦς , ὁ νόος ὦ νόος · οὕτως οὖν καί ὁ χαρίεις εἰμί χαρίζομαι , καί ὁ τιμήεις εἰμί τιμάω . δεῖ προστίθημι « κοινολεκτέω » διά ὁ αιαδων ] ὁ γάρ Αἰολεύς ὁ τάλας τάλας λέγω , καί ὁ Θόας θοός , καί ὁ μέλας μέλας . καί ἰδού οὗτος εἰς Σ λήγω μετά δίφθογγος , καί ὅμως οὖον ποιέω ὁ κλητικός ἀποβολή ὁ Σ , οὐδέ γάρ λέγω εἰμί Ταλάι καί . ὦ μέλη καί εἰμί θοός , ἀλλά εἰμί τάλας καί ὦ Θόας καί εἰμί μέλας , ὁ ἀπό γενικός κανών ὁ λέγω , ὅτι πᾶς γενικός διά ὁ ντ κλίνω ἀποβολή ὁ ὅς ποιέω ὁ κλητικός , εἰμί μή δίφθογγος παραλήγω , οἷος Αἴας Αἴας , Δρύας Δρῦς , Ξενοφῶν ξενοροος , Κάλχας Κάλχας · οὕτως οὖν καί Θόας Θόας , καί μέλω μέλας καί Ταλάντος τάλας · ὁ γάρ τάλας καί μέλας ἀποβολή ὁ τ γίγνομαι . δεῖ προστίθημι Χωρὶς ὁ μετοχή καί ὁ οὐδέτερος » . ὁ μετοχή , διά ὁ τύπτω δέρω νύσσω , οὗτος γάρ ὁ αὐτός ἔχω ὀρθός καί κλητικός , καί οὖον ποιέω ὁ κλητικός ἀποβολή ὁ c · ὁ δέ μετοχικός διά ὁ ὀδούς ὁ ὀδούς · καί οὗτος γάρ ὁ αὐτός ἔχω ὀρθός καί κλητικός . ὁ γάρ μετοχή καί ὁ μετοχικός ὅταν περιττοσύλλαβος κλίνω , ὁ αὐτός ἔχω ὀρθός καί κλητικός οἷος ὁ τύπτω ὁ τύπτω ὦ τύπτω , ὁ γράφω ὁ γράφω εἰμί γράφω , ὁ ἱμάς ὁ ἱμάς εἰμί ἱμάς , ὁ ἀνδριάς ὁ ἀνδριάς ὦ ἀνδριάς . « Χωρὶς δέ ὁ πρόσκειμαι διά ὁ οὖς . ἐάν γάρ ὅλος λαμβάνω αὐτός ὁ κλητικός , ὁ αὐτός ἔχω ὀρθός καί κλητικός ὁ λόγος ὁ οὐδέτερος . ὁ γάρ οὐδέτερος ὁ αὐτός ἔχω καί κλητικός καί ὀρθός , οἷος ὁ βῆμα ὦ βῆμα , ὁ τεῖχος ὦ τεῖχος . ἔτι δεῖ προστίθημι « καί Χωρὶς ὁ πούς » , ὁ αὐτός γάρ ἔχω ὀρθός καί κλητικός . οἷος ὁ πούς εἰμί πούς , καί οὖον ποιέω αὐτός ἀποβολή ὁ Σ . « καί Χωρὶς ὁ εἰμί » , ὁ γάρ εἰμί οὐ εἰμί κατά ἀποβολή ὁ Σ ὁ κλητικός , ἀλλά οὐδέ ὅλως ἔχω οὗτος κλητικός . μηδείς δέ οἴομαι ὁ εἷς ὁ οὐδέτερος ὡς ἀπό ὁ εἰμί ἐν κλητικός γίγνομαι , ὡς γάρ εἴρω ὁ εἰς οὐ ἔχω κλητικός , ἀλλά κατά συνεκδρομή ὁ ἄλλος οὐδέτερος ὁ ἀπό ὁ εἰς εἰς γίγνομαι ὁ εἷς ὁ οὐδέτερος οὕτως · ὥσπερ γάρ χαρίεις χαρίεις καί τιμήεις τιμήεις , οὕτως καί εἰς εἷς . δεῖ πάλιν προστίθημι ἐν ὁ κανών « καί Χωρὶς ὁ κτείς κτείς , καί κλείς κλείς » . οὗτος γάρ ὁ αὐτός ἔχω ὀρθός καί κλητικός οἷος ὁ κτείς εἰμί κτείς , ὁ κλείς εἰμί κλείς . ἰστέον ὅτι καθόλου ὁ εἰς Σ λήγω μονοσύλλαβος ὀξύτονος ὁ αὐτός ἔχω ὀρθός καί κλητικός Χωρὶς ὁ Ζεύς · οὗτος γάρ ὁ κλητικός κατά ἀποβολή εἰμί οἷος εἰμί Ζεύς . ἵστημι δέ παράδειγμα ὁ κανών οὗτος ὁ Κρής εἰμί Κρής , ὁ Τρώς εἰμί Τρώς , ὁ δμώς εἰμί δμώς , ὁ πούς εἰμί πούς , ὁ δαίς εἰμί δαίς ( σός - μαίνομαι δέ ὁ εὐωχία ) , ὁ κίς εἰμί κίς ( σημαίνω δέ ὁ σκώληξ ) , ὁ λίς εἰμί λίς ( σημαίνω δέ ὁ λέων ) , ὁ κλείς εἰμί κλείς , ὁ κτείς εἰμί κτείς οὗτος γάρ ὁ αὐτός ἔχω ὀρθός καί κλητικός , καί ὁ ἐκ αὐτός δέ σύνθετος ὁ αὐτός ἔχω ὀρθός καί κλητικός οἷος ὁ Ἀντικλῆς εἰμί Ἀντικλῆς , ὁ ὁμόδαις ὦ ὁμόδαις ( ὁ ὁμοῦ εὐωχέω ) , ὁ Οἰδίπους εἰμί Οἰδίπους . ἰστέον δέ ὅτι ὁ Οἰδίπους ὅταν κλίνω διά ὁ δίδωμι , οἷος Οἰδίπους Οἰδίπους , ὁ αὐτός ἔχω ὀρθός καί κλητικός οἷος Οἰδίπους εἰμί Οἰδίπους ὅταν δέ ἀποβολή ὁ Σ ποιέω ὁ γενικός Ἀττικός οἷος ὁ Οἰδίπους ὁ Οἰδίπους , τότε καί ὁ κλητικός ἀποβολή ὁ Σ ποιέω οἷος ὁ Οἰδίπους εἰμί Οἰδίπους . καί ἄξιος εἰμί ζητέω , διατί ὁ Οἰδίπους ὅταν μέν κλίνω διά ὁ δίδωμι οἷος Οἰδίπους , ὁ αὐτός ἔχω ὀρθός καί κλητικός , οἷος ὁ Οἰδίπους ἵημι Οἰδίπους , ὅταν δέ ἀποβολή ὁ Σ ποιέω ὁ γενικός Ἀττικός , οἷος ὁ Οἰδίπους , τότε καί ὁ κλητικός ἀποβολή ὁ Σ ποιέω , οἷος ὁ Οἰδίπους εἰμί Οἰδίπους . καί εἰμί εἶπον , ὅτι εὔλογος οὗτος γίγνομαι · ἐπειδή ἡνίκα μέν διά ὁ δίδωμι κλίνω ὁ Οἰδίπους , ὁ κλίσις ὁ ὁ πούς φυλάσσω καί εἰς ὁ ἑξῆς πτῶσις οἷος πούς πούς , καί Οἰδίπους Οἰδίπους · οὗτος χάρις καί κατά ὁ κλητικός ὁ κλίσις ὁ πούς φυλάσσω , καί ὁμοίως αὐτός ὁ αὐτός ἔχω ὀρθός καί κλητικός , καί ὥσπερ εἰμί πούς ὁμοίως καί εἰμί Οἰδίπους · ἡνίκα δέ ἀποβολή ὁ Σ ποιέω ὁ γενικός Ἀττικός οἷος ὁ Οἰδίπους ὁ Οἰδίπους , ἐπεί οὖον φυλάσσω ὁ κλίσις ὁ πούς κατά ὁ ἑξῆς πτῶσις , οὗτος χάρις ἵημι κατά ὁ κλητικός φυλάσσω αὐτός , ἀλλά ἀποβολή ὁ Σ ποιέω ὁ κλητικός οἷος εἰμί Οἰδίπους . πρόσκειμαι ἀνωτέρω « μονοσύλλαβος » ἐν ὁ κανών ὁ λέγω ὅτι ὁ εἰς Σ λήγω μονοσύλλαβος ὀξύτονος ὁ αὐτός ἔχω ὀρθός καί κλητικός , διά ὁ ὁ Πηλεύς εἰμί Πηλεύς . πρόσκειμαι « ὀξύτονος » διά ὁ ὁ βοῦς περισπάω . οὗτος μέν περί ὁ εἰμί χαρίζομαι . ὁ δέ εἰμί χαρίεις διάφορος κανονίζω , πρῶτος μέν ὅτι πᾶς γενικός διά ὁ ντ κλίνω ἀποβολή ὁ ὅς ποιέω ὁ κλητικός , εἰμί μή δίφθογγος παραλήγω , οἶος Αἴας Αἴας , Θόας Θόας , οὕτως οὖν καί χορίεντος χαρίεις . δύο δέ , ὅτι πᾶς οὐδέτερος ὄνομα εἰμί ἰσοσύλλαβος κλίνω ὁ αἰτιατικός ὁ ἀρσενικός ὁμοφωνέω , ὁ καλός ὁ καλός εἰμί καλός καί ὁ καλός , ὁ σοφός ὁ σοφός ὁ σοφός εἰμί σοφός καί ὁ σοφός , ὁ καλός ὁ καλός ὁ καλῶς καί ὁ καλῶς . ἐάν δέ περιττοσύλλαβος κλίνω , ὁ κλητικός ὁ ἀρσενικός ὁμοφωνέω οἷος εἰμί σώφρων καί ὁ σώφρων , ὁ ἄρσην ὁ ἄρσην εἰμί ἄρσην , ὁ ταχύς εἰμί ταχύς καί ὁ ταχύς . εἰμί οὖν ὁ χαρίεις χαρίεις εἰμί ὁ οὐδέτερος δηλονότι καί ὁ κλητικός εἰμί χαρίεις ὁμοφωνέω ὁ οὐδέτερος . ἰστέον δέ ὅτι παρά ὁ Ἀττικός χάριεν προπαροξύνω οὐ εἰμί ὄνομα ἀλλά ἐπίρρημα , ἀντί γάρ ὁ χαρίεις · πρόσκειμαι « ὄνομα οὐδέτερος » διά ὁ ἐκεῖνος καί αὐτός καί οὗτος ὁ ἰσοσύλλαβος κλίνω οὐ ἔχω ὁ οὐδέτερος ὁμόφωνος ὁ αἰτιατικός ὁ ἀρσενικός ἐκεῖνος καί αὐτός καί οὗτος ἀλλά ὁ οὐδέτερος ἐκεῖνος καί αὐτός καί οὗτος εἰμί Χωρὶς ὁ Ν .