ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-kli-sews-o-noma-twn 2.48
Choer . 108 , 17 : δεῖ γινώϲκειν ὅτι ἐν τοῖϲ δυϊκοῖϲ ϲυνημμέναι εἰϲὶν αἱ πτώϲειϲ · ὀρθὴν γὰρ καὶ αἰτιατικὴν ὁμοῦ λέγομεν , καὶ γενικὴν καὶ δοτικὴν πάλιν ὁμοῦ . καὶ ἄξιόν ἐϲτι ζητῆϲαι , διὰ ποίαν αἰτίαν ἐν τοῖϲ δυικοῖϲ ϲυνημμέναι εἰϲὶν αἱ πτώϲειϲ · καὶ ἔϲτιν εἰπεῖν ὅτι τὰ δυϊκὰ ὑϲτερογενῆ ἐϲτιν , ὅθεν πολλάκιϲ καὶ τοῖϲ πληθυντικοῖϲ κεχρήμεθα ἀντὶ τῶν δυικῶν ἐν τῇ κοινῇ διαλέκτῳ . ὅτι γὰρ ὑϲτερογενῆ ἐϲτι τὰ δυϊκὰ δῆλον ἀφ’ ὧν οὐ πᾶϲαι αἱ διάλεκτοι ἔχουϲι δυϊκά · ἰδοὺ γὰρ οἱ Αἰολεῖϲ οὐκ ἔχουϲι δυικά , ὅθεν οὐδὲ οἱ Ῥωμαῖοι , ἄποικοι ὄντεϲ τῶν Αἰολέων , κέχρηνται τῷ δυικῷ ἀριθμῷ . ἐπειδὴ οὖν τὰ δυϊκὰ ὑϲτερογενῆ ἐϲτι καὶ . διὰ τῶν πληθυντικῶν , ὡϲ εἴρηται , πολλάκιϲ ἀναπληροῦται παρὰ τῇ κοινῇ διαλέκτῳ , εἰκότωϲ οὐκ ἔχει πλατείαϲ φωνάϲ .
Lemmas: Choer . 108 , 17 : δεῖ γιγνώσκω ὅτι ἐν ὁ δυικός συνάπτω εἰμί ὁ πτῶσις · ὀρθός γάρ καί αἰτιατικός ὁμοῦ λέγω , καί γενικός καί δοτικός πάλιν ὁμοῦ . καί ἄξιος εἰμί ζητέω , διά ποῖος αἴτιος ἐν ὁ δυικω συνάπτω εἰμί ὁ πτῶσις · καί εἰμί εἶπον ὅτι ὁ δυικός ὑστερογενής εἰμί , ὅθεν πολλάκις καί ὁ πληθυντικός χράομαι ἀντί ὁ δυϊκός ἐν ὁ κοινός διάλεκτος . ὅτι γάρ ὑστερογενής εἰμί ὁ δυικός δῆλος ἀπό ὅς οὖον πᾶς ὁ διάλεκτος ἔχω δυικός · ἰδού γάρ ὁ Αἰολεύς οὐ ἔχω δυϊκός , ὅθεν οὐδέ ὁ Ῥωμαῖος , ἄποικος εἰμί ὁ Αἰολεύς , χράομαι ὁ δυϊκός ἀριθμός . ἐπεί οὖν ὁ δυικός ὑστερογενής εἰμί καί . διά ὁ πληθυντικός , ὡς εἴρω , πολλάκις ἀναπληρόω παρά ὁ κοινός διάλεκτος , εἰκότως οὐ ἔχω πλατύς φωνή .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-kli-sews-o-noma-twn 2.49
Choer . 109 , 11 : ἄξιόν ἐϲτι ζητῆϲαι , διὰ ποίαν αἰτίαν ἐν τοῖϲ δυϊκοῖϲ ὀρθὴν καὶ αἰτιατικὴν λέγομεν ὁμοῦ , καὶ γενικὴν καὶ δοτικὴν ὁμοῦ λέγομεν , καὶ πάλιν καὶ μὴ τυχὸν ὀρθὴν καὶ γενικὴν λέγομεν καὶ δοτικὴν καὶ αἰτιατικήν . καὶ ἔϲτιν εἰπεῖν εὐλόγωϲ ὀρθὴν καὶ αἰτιατικὴν λέγομεν , ἐπειδὴ ϲυγγένειαν ἔχει ἡ ὀρθὴ πρὸϲ τὴν αἰτιατικήν , καὶ δῆλον ἐκ τῶν οὐδετέρων · καὶ γὰρ ἐν τοῖϲ οὐδετέροιϲ τὴν αὐτὴν λέγομεν ὀρθὴν καὶ αἰτιατικὴν καὶ κλητικὴν οἷον τὸ βῆμα τοῦ βήματοϲ τῷ βήματι τὸ βῆμα ὦ βῆμα . δεικνύομεν δὲ καὶ ἀπὸ τούτων τῆϲ εὐθείαϲ τὴν ϲυγγένειαν πρὸϲ τὴν αἰτιατικήν , καὶ τῆϲ γενικῆϲ πρὸϲ τὴν δοτικήν . ἰδοὺ γὰρ ἔϲτιν ἄνθρωποϲ καὶ Ὅηροϲ καὶ ταῦτα πρόπαροξύνεται κατὰ τὴν εὐθεῖαν · ἐν δὲ τῇ γενικῇ καὶ δοτικῇ πρὸ μιᾶϲ ἔχει τὸν τόνον , τουτέϲτι παροξύνεται , οἷον ἀνθρώπου ἀνθρώπῳ , Ὁμήρου Ὁμήρῳ · καὶ ἰδοὺ ἡ γενικὴ καὶ δοτικὴ τὸν αὐτὸν ἔχουϲι τόνον . ἡ δὲ αἰτιατικὴ πρὸϲ τὴν εὐθεῖαν γίνεται , τουτέϲτι προπαροξύνεται , οἷον ἄνθρωπον Ὅμηρον , ὥϲπερ ἄνθρωποϲ Ὅμηροϲ · καὶ ἰδοὺ εὑρίϲκεται ἡ μὲν δοτικὴ ἔχουϲα τὴν ὁμοιότητα πρὸϲ τὴν γενικήν , ἡ δὲ αἰτιατικὴ πρὸϲ τὴν εὐθεῖαν . διὰ τοῦτο οὖν ἐν τοῖϲ δυϊκοῖϲ λέγομεν ὀρθὴν καὶ αἰτιατικὴν ὁμοῦ , καὶ πάλιν γενικὴν καὶ δοτικήν .
Lemmas: Choer . 109 , 11 : ἄξιος εἰμί ζητέω , διά ποῖος αἴτιος ἐν ὁ δυικός ὀρθός καί αἰτιατικός λέγω ὁμοῦ , καί γενικός καί δοτικός ὁμοῦ λέγω , καί πάλιν καί μή τυγχάνω ὀρθός καί γενικός λέγω καί δοτικός καί αἰτιατικός . καί εἰμί εἶπον εὔλογος ὀρθός καί αἰτιατικός λέγω , ἐπεί συγγένεια ἔχω ὁ ὀρθός πρός ὁ αἰτιατικός , καί δῆλος ἐκ ὁ οὐδέτερος · καί γάρ ἐν ὁ οὐδέτερος ὁ αὐτός λέγω ὀρθός καί αἰτιατικός καί κλητικός οἷος ὁ βῆμα ὁ βῆμα ὁ βῆμα ὁ βῆμα εἰμί βῆμα . δείκνυμι δέ καί ἀπό οὗτος ὁ εὐθύς ὁ συγγένεια πρός ὁ αἰτιατικός , καί ὁ γενικός πρός ὁ δοτικός . ἰδού γάρ εἰμί ἄνθρωπος καί Ὅρης καί οὗτος προπαροξύνω κατά ὁ εὐθύς · ἐν δέ ὁ γενικός καί δοτικός πρό εἷς ἔχω ὁ τόνος , τουτέστι παροξύνω , οἷος ἄνθρωπος ἄνθρωπος , Ὅμηρος Ὅμηρος · καί ἰδού ὁ γενικός καί δοτικός ὁ αὐτός ἔχω τόνος . ὁ δέ αἰτιατικός πρός ὁ εὐθύς γίγνομαι , τουτέστι προπαροξύνω , οἷος ἄνθρωπος Ὅμηρος , ὥσπερ ἄνθρωπος Ὅμηρος · καί ἰδού εὑρίσκω ὁ μέν δοτικός ἔχω ὁ ὁμοιότης πρός ὁ γενικός , ὁ δέ αἰτιατικός πρός ὁ εὐθύς . διά οὗτος οὖν ἐν ὁ δυικός λέγω ὀρθός καί αἰτιατικός ὁμοῦ , καί πάλιν γενικός καί δοτικός .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-kli-sews-o-noma-twn 2.51
Choer . 111 , 25 : πᾶϲα εὐθεία δυικῶν εἰϲ ε λήγουϲα προϲθέϲει τοῦ ϲ ποιεῖ τὴν εὐθεῖαν τῶν πληθυντικῶν , οἷον Αἴαντε Αἴαντεϲ , μύε μύεϲ , χάριτε χάριτεϲ , ἀϲπίδε ἀϲπίδεϲ . χωρὶϲ τῶν οὐδετέρων , τὼ βήματε γὰρ ἡ εὐθεῖα τῶν δυϊκῶν εἰϲ ε , καὶ ὅμωϲ οὐ ποιεῖ προϲέϲει τοῦ ϲ τὴν εὐθεῖαν τῶν πληθυντιῶν , τὰ βήματα γὰρ ἡ εὐθεῖα τῶν πληθυντικῶν εἰϲ α .
Lemmas: Choer . 111 , 25 : πᾶς εὐθύς δυϊκός εἰς ε λήγω πρόσθεσις ὁ Σ ποιέω ὁ εὐθύς ὁ πληθυντικός , οἷος Αἴας Αἴας , μῦς μῦς , χάρις χάρις , ἀσπίς ἀσπίς . Χωρὶς ὁ οὐδέτερος , ὁ βῆμα γάρ ὁ εὐθύς ὁ δυικός εἰς ε , καί ὅμως οὖον ποιέω πρόσειμι ὁ Σ ὁ εὐθύς ὁ πληθυντιῶν , ὁ βῆμα γάρ ὁ εὐθύς ὁ πληθυντικός εἰς ὅς .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-kli-sews-o-noma-twn 2.52
Choer . 113 , 11 : πᾶϲα γενικὴ πληθυντικὴ εἰϲ ὗν λήγει ἐπὶ παντὸϲ γένουϲ οἷον Αἰάντων , Λαχήτων , μουϲῶν , μαιῶν , βημάτων , δοράτων , χωρὶϲ τῶν μονοπτώτων , οἱ πέντε γὰρ τῶν πέντε , καὶ οἱ ἑπτά τῶν ἑπτά , καὶ οἱ ἑκατόν τῶν ἑκατόν , καὶ χωρὶϲ τῶν ἐπεκτεταμένων , τῶν τοιῶνδε καὶ τῶν τοϲῶνδε , — καὶ χωρὶϲ τῶν κατὰ διάλεκτον , Ἀλτρειδᾶν γὰρ καὶ νυμφᾶν λέγουϲιν οἱ Δωριεῖϲ ἀντὶ τοῦ Ἀτρειδῶν καὶ νυμφῶν .
Lemmas: Choer . 113 , 11 : πᾶς γενικός πληθυντικός εἰς ὗς λήγω ἐπί πᾶς γένος οἷος Αἴας , λαγχάνω , Μοῦσα , μαῖα , βῆμα , δόρυ , Χωρὶς ὁ μονόπτωτος , ὁ πέντε γάρ ὁ πέντε , καί ὁ ἑπτά ὁ ἑπτά , καί ὁ ἑκατόν ὁ ἑκατόν , καί Χωρὶς ὁ ἐπεκτείνω , ὁ τοιόσδε καί ὁ τοσόσδε , — καί Χωρὶς ὁ κατά διάλεκτος , Ἀλτρειδᾶν γάρ καί νύμφη λέγω ὁ Δωριεύς ἀντί ὁ Ἀτρείδης καί νύμφη .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-kli-sews-o-noma-twn 2.53
Choer . 113 , 22 . πᾶϲα εὐθεῖα εἰϲ ϲ λήγουϲα μετὰ μακρᾶϲ , περιττοϲυλλάβωϲ κλινομένη καὶ μὴ ϲυναιρουμένη κατὰ τὴν γενικήν , προϲθέϲει τοῦ ι ποιεῖ τὴν δοτικὴν τῶν πληθυντικῶν οἷον λέβηϲ λέβητοϲ λέβηcι , Τρώϲ Τρωόϲ Τρωϲί , Πλεύϲ Πηλέωϲ Πηλεῦϲι , Αἴαϲ Αἴαντοϲ Αἴαϲιν . πρόϲκειται « εἰϲ ϲ λήγουϲα » διὰ τὰ εἰϲ ν λήγοντα οἷον διὰ τὸ αὐχήν καὶ ποιμήν καὶ ὅϲα τοιαῦτα · οὐδὲ γὰρ προϲθέϲει τοῦ ι ποιεῖ ταῦτα τὴν δοτικὴν τῶν πληθυντικῶν , οὐδὲ γὰρ λέγομεν τοῖϲ αὐχῆνι καὶ τοῖϲ ποιμῆνι , ἀλλὰ τοῖϲ αὐχέϲι καὶ τοῖϲ ποιμέϲι . πρόϲκειται « μετὰ μακρᾶϲ » διὰ τὸ ταχύϲ καὶ βραδύϲ καὶ τὰ τοιαῦτα · οὐδὲ γὰρ προϲθέϲει τοῦ ι ποιεῖ ταῦτα τὴν δοτικὴν τῶν πληθυντικῶν · οὐδὲ γὰρ λέγομεν τοῖϲ ταχύϲι καὶ τοῖϲ βραδύϲιν , ἀλλὰ τοῖϲ ταχέϲι καὶ τοῖϲ βραδέϲιν , ἐπειδὴ οὐκ ἔχει ἐκτεταμένον τὸ υ ἀλλὰ ϲυνεϲταλμένον . λέγει ὁ τεχνικὸϲ « πλὴν τοῦ πούϲ ποδόϲ ποϲί » , ἐπειδὴ ἀπὸ τῆϲ δοτικῆϲ τῶν ἑνικῶν κανονίζεται . πᾶϲα γὰρ δοτικὴἑνικῶν εἰϲ δι λήγουϲα τροπῇ τοῦ δ εἰϲ ϲ τὴν δοτικὴν τῶν πληθυντικῶν ποιεῖ , οἷον Πάριδι Πάριϲι , ἔριδι ἔριϲι , Ἀδώνιδι Ἀδώνιϲι , Ἀθήνιδι Ἀθήνιϲιν , οὕτωϲ οὖν καὶ ποδί ποϲί . δεῖ προϲθεῖναι καὶ χωρὶϲ τῶν εἰϲ υϲ τῶν ἐχόντων τὸ υ ἐκτεταμένον » · ἐκεῖνα γὰρ προϲλαμβάνει τὸ ι καὶ οὐ φυλάττει τὸ υ ἐκτεταμένον ἐν τῇ δοτικῇ τῶν πληθυντικῶν , ἀλλὰ ϲυϲτέλλει αὐτὸ οἷον ἰχθῦϲ ὅϲ κε φάγῃϲι Λυκάονοϲ ἀργέτα δῆμον ( Φ 127 ) , ἰχθύοϲ ἰχθύϲι διὰ ϲυνεϲταλμένου τοῦ υ ἰχθύϲι τοῖϲ ὀλίγοιϲι ( μ 252 ) , καὶ πάλιν δρῦϲ δρυόϲ δρυϲίν ὁμοίωϲ διὰ ϲυνεϲταλμένου τοῦ υ παρὰ δρυϲὶ καὶ παρὰ πεύκαιϲ . ταῦτα δὲ καθόλου ϲυϲτέλλει τὸ υ ἐν τῇ δοτικῇ τῶν πληθυντικῶν .
Lemmas: Choer . 113 , 22 . πᾶς εὐθύς εἰς Σ λήγω μετά μακρός , περιττοσύλλαβος κλίνω καί μή συναιρέω κατά ὁ γενικός , πρόσθεσις ὁ ι ποιέω ὁ δοτικός ὁ πληθυντικός οἷος λέβης λέβης λέβης , Τρώς Τρώς Τρώς , Πλεύς Πηλεύς Πηλεύς , Αἴας Αἴας Αἴας . πρόσκειμαι « εἰς Σ λήγω » διά ὁ εἰς Ν λήγω οἷος διά ὁ αὐχήν καί ποιμήν καί ὅσος τοιοῦτος · οὐδέ γάρ πρόσθεσις ὁ ι ποιέω οὗτος ὁ δοτικός ὁ πληθυντικός , οὐδέ γάρ λέγω ὁ αὐχήν καί ὁ ποιμήν , ἀλλά ὁ αὐχήν καί ὁ ποιμήν . πρόσκειμαι « μετά μακρός » διά ὁ ταχύς καί βραδύς καί ὁ τοιοῦτος · οὐδέ γάρ πρόσθεσις ὁ ι ποιέω οὗτος ὁ δοτικός ὁ πληθυντικός · οὐδέ γάρ λέγω ὁ ταχύς καί ὁ βραδύς , ἀλλά ὁ ταχύς καί ὁ βραδύς , ἐπεί οὐ ἔχω ἐκτείνω ὁ υ ἀλλά συστέλλω . λέγω ὁ τεχνικός « πλήν ὁ πούς πούς πούς » , ἐπεί ἀπό ὁ δοτικός ὁ ἑνικός κανονίζω . πᾶς γάρ δοτικηενικως εἰς Ζεύς λήγω τροπή ὁ δ εἰς Σ ὁ δοτικός ὁ πληθυντικός ποιέω , οἷος Πάρις Παρίσι , Ἔρις Ἔρις , Ἄδωνις Ἀδώνισι , Ἄθηνις Ἀθήνιος , οὕτως οὖν καί πούς πούς . δεῖ προστίθημι καί Χωρὶς ὁ εἰς ὗς ὁ ἔχω ὁ υ ἐκτείνω » · ἐκεῖνος γάρ προσλαμβάνω ὁ ι καί οὖον φυλάσσω ὁ υ ἐκτείνω ἐν ὁ δοτικός ὁ πληθυντικός , ἀλλά συστέλλω αὐτός οἷος ἰχθύς ὅς κε ἐσθίω Λυκάων ἀργής δῆμος ( Φ 127 ) , ἰχθύς ἰχθύς διά συστέλλω ὁ υ ἰχθύς ὁ ὀλίγος ( μ 252 ) , καί πάλιν δρῦς δρῦς δρῦς ὁμοίως διά συστέλλω ὁ υ παρά δρῦς καί παρά πεύκη . οὗτος δέ καθόλου συστέλλω ὁ υ ἐν ὁ δοτικός ὁ πληθυντικός .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-kli-sews-o-noma-twn 2.54
Choer . 115 , 12 . ἑτι δεῖ προϲθεῖναι « χωρὶϲ τοῦ υἱέϲι παρ’ Ἀθηναίοιϲ » , υἱεύϲ γὰρ ἡ εὐθεῖα τῶν ἑνικῶν ὡϲ Πηλεύϲ , καὶ λέγουϲι τὴν δοτικὴν τῶν πληθυντικῶν υἱέϲιν , ὀφείλοντεϲ εἰπεῖν τοῖϲ υἱεῦϲιν ὥϲπερ τοῖϲ Πηλεῦϲι , « καὶ τοῦ δρομέϲι παρὰ Καλλιμάχῳ»·ἐκεῖνο γὰρ οὗτοϲ ἐπέγραψεν , ὀφείλων ἐπιγράψαι δρομεῦϲι · δρομεύϲ γάρ ἐϲτιν ἡ εὐθεῖα τῶν ἑνικῶν . ἔτι δεῖ προϲθεῖναι καὶ χωρὶϲ τοῦ τάλαϲ καὶ τοῦ μέλαϲ , εἰϲ ϲ γάρ ἐϲτιν ἡ εὑθεῖα ἐπὶ πάντων μετὰ μακρᾶϲ , καὶ περιττοϲυλλάβωϲ κλίνεται τάλανοϲ καὶ μέλανοϲ , καὶ οὐ ϲυναιρεῖται κατὰ τὴν γενικήν , καὶ ὅμωϲ οὐ φυλάττει τὸ α ἐκτεταμένον ἐν τῇ δοτικῇ τῶν πληθυντικῶν ἀλλὰ ϲυνεϲταλμένον · καὶ λέγομεν ὅτι ἀπὸ τῆϲ δοτικῆϲ τῶν ἑνικῶν κανονίζεται ἐπὶ τούτων ἡ δοτικὴ τῶν πληθυντικῶν , οἶον ἀπὸ τῆϲ τάλανι καὶ μέλανι , τροπῇ τοῦ ν εἰϲ ϲ · πᾶϲα γὰρ εὐθεῖα εἰϲ ν λήγουϲα τροπῇ τοῦ ν εἰϲ ϲ τὴν δοτικὴν τῶν πληθυντικῶν ποιεῖ οἷον μηνί μηϲί , χηνί χηϲί , ποιμένι ποιμέϲι , λιμένι λιμέϲι , Πλάτωνι Πλάτωϲι , Μέμνονι Μέμνοϲι , Τρύφωνι Τρύφωϲι · οὕτωϲ οὖν καὶ τάλανι τάλαϲι καὶ μέλανι μέλαϲι . καὶ λοιπόν , ἐπειδὴ ἡ δοτικὴ τῶν ἑνικῶν ϲυϲτέλλει τὸ α , εἰκότωϲ καὶ ἡ δοτικὴ τῶν πληθυντικῶν ϲυϲτέλλει αὐτό , ὡϲ ἐξ αὐτῆϲ γεγενημένη .
Lemmas: Choer . 115 , 12 . ἔτι δεῖ προστίθημι « Χωρὶς ὁ υἱός παρά Ἀθηναῖος » , υἱός γάρ ὁ εὐθύς ὁ ἑνικός ὡς Πηλεύς , καί λέγω ὁ δοτικός ὁ πληθυντικός υἱός , ὀφείλω εἶπον ὁ υἱός ὥσπερ ὁ Πηλεύς , « καί ὁ δρομέσι παρά Καλλιμάχῳ»·ἐκεῖνο γάρ οὗτος ἐπιγράφω , ὀφείλω ἐπιγράφω δρομεύς · δρομεύς γάρ εἰμί ὁ εὐθύς ὁ ἑνικός . ἔτι δεῖ προστίθημι καί Χωρὶς ὁ τάλας καί ὁ μέλας , εἰς Σ γάρ εἰμί ὁ εὐθύς ἐπί πᾶς μετά μακρός , καί περιττοσύλλαβος κλίνω τάλας καί μέλας , καί οὖον συναιρέω κατά ὁ γενικός , καί ὅμως οὖον φυλάσσω ὁ ὅς ἐκτείνω ἐν ὁ δοτικός ὁ πληθυντικός ἀλλά συστέλλω · καί λέγω ὅτι ἀπό ὁ δοτικός ὁ ἑνικός κανονίζω ἐπί οὗτος ὁ δοτικός ὁ πληθυντικός , οἶος ἀπό ὁ τάλας καί μέλας , τροπή ὁ Ν εἰς Σ · πᾶς γάρ εὐθύς εἰς Ν λήγω τροπή ὁ Ν εἰς Σ ὁ δοτικός ὁ πληθυντικός ποιέω οἷος μείς μείς , χηνίς χῆσις , ποιμήν ποιμήν , λιμήν λιμήν , Πλάτων Πλάτωσι , Μέμνων Μέμνος , Τρύφων Τρύφων · οὕτως οὖν καί τάλας τάλας καί μέλας μέλας . καί λοιπός , ἐπεί ὁ δοτικός ὁ ἑνικός συστέλλω ὁ ὅς , εἰκότως καί ὁ δοτικός ὁ πληθυντικός συστέλλω αὐτός , ὡς ἐκ αὐτός γίγνομαι .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-kli-sews-o-noma-twn 2.55
Choer . 116 , 12 : ἔτι δεῖ προϲθεῖναι « καὶ χωρὶϲ τοῦ κτείϲ κτενόϲ , δείϲ δενόϲ » , ὅπερ μετὰ τῆϲ οὐ ἀποφάϲεωϲ καὶ τῆϲ μή ἀπαγορεύϲεωϲ γίνεται οὐδείϲ οὐδενόϲ καὶ μηδείϲ μηδενόϲ . ταῦτα γὰρ οὐ προϲλαμβάνει τὸ ι κατὰ τὴν εὐθεῖαν τῶν ἑνικῶν καὶ ποιεῖ τὴν δοτικὴν τῶν πληθυντικῶν , οὐδὲ γὰρ λέγομεν τοῖϲ κτειϲίν καὶ τοῖϲ δειϲί καὶ τοῖϲ μηδειϲίν , ἀλλὰ τοῖϲ κτεϲί καὶ τοῖϲ οὐδέϲι διὰ τοῦ ε μόνον , ἀπὸ γὰρ τῆϲ δοτικῆϲ τῶν ἑνικῶν γίνεται ἐπὶ τούτων ἡ δοτικὴ τῶν πληθυντικῶν , τροπῇ τοῦ ν εἰϲ ϲ οἷον κτενί κτεϲί , μηδενί μηδέϲι , οὐδενί οὐδέϲιν . ἔτι δεῖ προϲθεῖναι « καὶ χωρὶϲ τῶν εἰϲ ωϲ μετοχικῶν ὀνομάτων καὶ τῶν εἰϲ ωϲ μετοχῶν » , οἷον Ἀραρώϲ Ἀραρότοϲ Ἀραρόϲιν , ἔϲτι δὲ ὄνομα υἱοῦ τοῦ Ἀριϲτοφάνουϲ , ὑποδεδιώϲ ὑποδεδιότοϲ ὑποδεδιόειν , ἔϲτι δὲ εἶδοϲ ὀρνέου , τετυφώϲ τετυφότοϲ τετυφόϲι , πεποιηκώϲ πεποιηκότοϲ πεποιηκόϲι . καὶ λέγομεν ὅτι ἀπὸ τῆϲ δοτικῆϲ τῶν ἑνικῶν γίνεται ἐπὶ τούτων ἡ δοτικὴ τῶν πληθυντικῶν , οἷον ἀπὸ τῆϲ Ἀραρότι καὶ . ὑποδεδιότι καὶ τετυφότι καὶ πεποιηκότι . κανῶν γάρ ἐϲτιν ὁ λέγων , ὅτι πᾶϲα δοτικὴ ἑνικῶν εἰϲ ι ἐκφωνούμενον λήγουϲα , πρὸ τοῦ ι λαμβάνουϲα τὸ ϲ , καὶ ἀποβάλλουϲα τὰ μὴ δυνάμενα ϲὺν αὐτῷ ἐκφωνηθῆναι ϲτοιχεῖα , τὴν δοτικὴν τῶν πληθυντικῶν ποιεῖ οἷον ὄφει ὄφεϲι , ἡδέϊ ἡδέϲι , ταχέϊ ταχέϲι , βραδέι βραδέϲι , Πλάτωνι Πλάτωϲι , Μέμνονι Μέμνοϲι , Ἕκτορι Ἕκτορϲι , Πάριδι Πάριϲιν · οὕτωϲ οὖν καὶ Ἀραρότι Ἀραρόϲι , καὶ ὑποδεδιότι ὑποδεδιόϲι , καὶ τετυφότι τετυφόϲι , καὶ πεποιηκότι πεποιηκόϲι , τοῦ ϲ προϲελθόντοϲ καὶ ἀποβληθέντων τῶν μὴ δυναμένωνι ϲὺν αὐτῷ ἐκφωνηθῆναι ϲτοιχείων .
Lemmas: Choer . 116 , 12 : ἔτι δεῖ προστίθημι « καί Χωρὶς ὁ κτείς κτείς , δήω δένω » , ὅσπερ μετά ὁ οὖον ἀπόφασις καί ὁ μή ἀπαγόρευσις γίγνομαι οὐδείς οὐδείς καί μηδείς μηδείς . οὗτος γάρ οὖον προσλαμβάνω ὁ ι κατά ὁ εὐθύς ὁ ἑνικός καί ποιέω ὁ δοτικός ὁ πληθυντικός , οὐδέ γάρ λέγω ὁ κτείς καί ὁ δίειμι καί ὁ μηδείς , ἀλλά ὁ κτείς καί ὁ οὐδείς διά ὁ ε μόνος , ἀπό γάρ ὁ δοτικός ὁ ἑνικός γίγνομαι ἐπί οὗτος ὁ δοτικός ὁ πληθυντικός , τροπή ὁ Ν εἰς Σ οἷος κτείς κτείς , μηδείς μηδέσι , οὐδείς οὐδείς . ἔτι δεῖ προστίθημι « καί Χωρὶς ὁ εἰς ως μετοχικός ὄνομα καί ὁ εἰς ως μετοχή » , οἷος Ἀραρώς ἀραρότως ἀραρίσκω , εἰμί δέ ὄνομα υἱός ὁ Ἀριστοφάνης , ὑποδεδιώς ὑποδείδω ὑποδείδω , εἰμί δέ εἶδος ὄρνεον , τύπτω τύφω τύφω , ποιέω ποιέω ποιέω . καί λέγω ὅτι ἀπό ὁ δοτικός ὁ ἑνικός γίγνομαι ἐπί οὗτος ὁ δοτικός ὁ πληθυντικός , οἷος ἀπό ὁ Ἀράροτϊς καί . ὑποδείδω καί τύφω καί ποιέω . καίνω γάρ εἰμί ὁ λέγω , ὅτι πᾶς δοτικός ἑνικός εἰς ι ἐκφωνέω λήγω , πρό ὁ ι λαμβάνω ὁ Σ , καί ἀποβάλλω ὁ μή δύναμαι σύν αὐτός ἐκφωνέω στοιχεῖον , ὁ δοτικός ὁ πληθυντικός ποιέω οἷος ὄφις ὄφις , ἡδύς ἡδύς , ταχύς ταχύς , βραδύς βραδύς , Πλάτων Πλάτωσι , Μέμνων Μέμνος , Ἕκτωρ Ἕκτωρ , Πάρις Παρίσι · οὕτως οὖν καί Ἀράροτϊς ἀραρίσκω , καί ὑποδείδω ὑποδείδω , καί τύφω τύφω , καί ποιέω ποιέω , ὁ Σ προσέρχομαι καί ἀποβάλλω ὁ μή δύναμαι σύν αὐτός ἐκφωνέω στοιχεῖον .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-kli-sews-o-noma-twn 2.56
Choer . 117 , 25 : πᾶϲα αἰτιατικὴ ἑνικῶν εἰϲ α λήγουϲα προϲθέϲει τοῦ ϲ ποιεῖ τὴν αἰτιατικὴν τῶν πληθυντικῶν , οἶον Αἴαντα Αἶανταϲ , Θόαντα Θόανταϲ , Λάχητα Λάχηταϲ , ἔρωτα ἔρωταϲ , Κύπριδα Κύπριδαϲ . χωρὶϲ τῶν ἀπὸ τῶν εἰϲ ω καὶ εἰϲ ωϲ θηλυκῶν καὶ τῶν οὐδετέρων καὶ τῶν πεπονθότων . πρόϲκειται χωρὶϲ μὲν τῶν ἀπὸ τῶν εἰϲ ω καὶ εἰϲ ωϲ » διὰ τὸ ἡ Λητώ καὶ ἡ Ϲαπφώ καὶ ἡ αἰδώϲ καὶ ἡ ἠώϲ , ἰδοὺ γὰρ ἐπὶ τούτων αἱ ἑνικαὶ καὶ αἰτιατικαὶ αὐτῶν εἰϲ α λήγουϲιν , οἷον τὴν Λητόα καὶ Ϲαπφόα καὶ αἰδόα καὶ ἠόα , καὶ ὅμωϲ αἱ πληθυντικαὶ αἰτιατικαὶ αὐτῶν οὐ γίνονται προϲθέϲει τοῦ ϲ , οὐδὲ γὰρ λέγομεν τὰϲ Λητόαϲ καὶ Ϲαπφόαϲ καὶ τὰϲ αἰδόαϲ καὶ ἠόαϲ , ἀλλὰ τὰϲ Λητούϲ καὶ Ϲαπρούϲ καὶ τὰϲ αἰδούϲ καὶ ἠούϲ . « χωρὶϲ δὲ τῶν οὐδετέρων » πρόϲκειται διὰ τὸ βῆμα καὶ ἅρμα . ἰδοὺ γὰρ ἐπὶ τούτων εἰϲ α λήγει ἡ αἰτιατικὴ τῶν ἑνικῶν , καὶ ὅμωϲ οὐ ποιεῖ προϲθέϲει τοῦ ϲ τὴν αἰτιατικὴν τῶν πληθυντικῶν · οὐδὲ γὰρ λέγομεν βήμαϲ καὶ ἅρμαϲ τὴν αἰτιατικὴν τῶν πληθυντικῶν , ἀλλὰ τὰ βήματα καὶ τὰ ἅρματα . πρόϲκειται « χωρὶϲ τῶν πεπονθότων » διὰ τὸ νιφάϲ νιφάδοϲ νιφάδι νιφάδα . τὸ γὰρ νιφάδα γίνεται κατὰ πάθοϲ , ἤγουν κατὰ ἀποκοπήν , νίφα , ὡϲ παρὰ τῷ ποιητῇ ( Hesiod . Opp . 533 ) ἀλευάμενοϲ νίφα λευκήν , δοῦ γὰρ εἰϲ α λήγει ἡ αἰτιατικὴ τῶν ἑνικῶν , καὶ ὅμωϲ οὐ ποιεῖ προϲθέϲει τοῦ ϲ τὴν αἰτιατικὴν τῶν πληθυντικῶν , οὐδὲ γὰρ λέγομεν τὰϲ νίφαϲ , ἀλλὰ τὰϲ νιφάδαϲ .
Lemmas: Choer . 117 , 25 : πᾶς αἰτιατικός ἑνικός εἰς ὅς λήγω πρόσθεσις ὁ Σ ποιέω ὁ αἰτιατικός ὁ πληθυντικός , οἶος Αἴας Αἴας , Θόας Θόας , Λάχης Λαχητᾶς , Ἔρως Ἔρως , Κύπρις Κύπρις . Χωρὶς ὁ ἀπό ὁ εἰς εἰμί καί εἰς ως θηλυκός καί ὁ οὐδέτερος καί ὁ πάσχω . πρόσκειμαι Χωρὶς μέν ὁ ἀπό ὁ εἰς εἰμί καί εἰς ως » διά ὁ ὁ Λητώ καί ὁ Σαπφώ καί ὁ αἰδώς καί ὁ ἠώς , ἰδού γάρ ἐπί οὗτος ὁ ἑνικός καί αἰτιατικός αὐτός εἰς ὅς λήγω , οἷος ὁ Λητώ καί Σαπφόα καί αἰδώς καί ἠώς , καί ὅμως ὁ πληθυντικός αἰτιατικός αὐτός οὖον γίγνομαι πρόσθεσις ὁ Σ , οὐδέ γάρ λέγω ὁ Λητόας καί Σαπφόας καί ὁ αἰδώς καί ἠόας , ἀλλά ὁ Λητώ καί σαπρός καί ὁ αἰδώς καί ἠώς . « Χωρὶς δέ ὁ οὐδέτερος » πρόσκειμαι διά ὁ βῆμα καί ἅρμα . ἰδού γάρ ἐπί οὗτος εἰς ὅς λήγω ὁ αἰτιατικός ὁ ἑνικός , καί ὅμως οὖον ποιέω πρόσθεσις ὁ Σ ὁ αἰτιατικός ὁ πληθυντικός · οὐδέ γάρ λέγω βῆμα καί άρμα ὁ αἰτιατικός ὁ πληθυντικός , ἀλλά ὁ βῆμα καί ὁ ἅρμα . πρόσκειμαι « Χωρὶς ὁ πάσχω » διά ὁ νιφάς νιφάς νιφάς νιφάς . ὁ γάρ νιφάς γίγνομαι κατά πάθος , ἤγουν κατά ἀποκοπή , νίψ , ὡς παρά ὁ ποιητής ( Hesiod . Opp . 533 ) ἀλέομαι νίψ λευκός , δήω γάρ εἰς ὅς λήγω ὁ αἰτιατικός ὁ ἑνικός , καί ὅμως οὖον ποιέω πρόσθεσις ὁ Σ ὁ αἰτιατικός ὁ πληθυντικός , οὐδέ γάρ λέγω ὁ νίψ , ἀλλά ὁ νιφάς .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-kli-sews-o-noma-twn 2.57
Περὶ κινήϲεωϲ τῶν εἰϲ αϲ ἰϲοϲυλλάβωϲ κλινομένων . Choer . 121 , 23 : πᾶϲα γενικὴ ἰϲοϲυλλάβωϲ κλινομένη μακροκαταληκτεῖν θέλει οἷον ἄνθρωποϲ ἀνθρώπου . Ὅμηροϲ Ὁμήροῦ , δίψα δίψηϲ . μοῦϲα μούϲηϲ , Ἀντιόχεια Ἀντιοχείαϲ . Ἀπάμεια Ἀπαμείαϲ , Μήδεια Μηδείαϲ · αἱ πατρόϲ καὶ μητρόϲ γενικαὶ ἰϲοϲυλλαβοῦϲαι ταῖϲ ἰδίαιϲ εὐθείαιϲ , καὶ μή μακροκαταληκτοῦϲαι , οὐκ ἀντίκεινται ἡμῖν , ἐπειδὴ οὐ κλίνονται . ἰϲοϲυλλάβωϲ · πατήρ γὰρ πατέροϲ ἦϲαν καὶ μήτηρ μητέροϲ , καὶ κατὰ ϲυγκοπὴν τοῦ ε γεγόναϲι πατρόϲ καὶ μητρόϲ , καὶ λοιπὸν ἡ ϲυγκοπὴ γέγονεν αἰτία τῆϲ κλίϲεωϲ .
Lemmas: περι κίνησις ὁ εἰς ὅς ἰσοσύλλαβος κλίνω . Choer . 121 , 23 : πᾶς γενικός ἰσοσύλλαβος κλίνω μακροκαταληκτέω ἐθέλω οἷος ἄνθρωπος ἄνθρωπος . Ὅμηρος Ὅμηρος , δίψα δίψα . Μοῦσα Μοῦσα , Ἀντιόχεια Ἀντιόχεια . Ἀπάμεια Ἀπάμεια , Μήδεια Μήδεια · ὁ πατήρ καί μήτηρ γενικός ἰσοσυλλαβέω ὁ ἴδιος εὐθύς , καί μή μακροκαταληκτέω , οὐ ἀντίκειμαι ἐγώ , ἐπεί οὖον κλίνω . ἰσοσύλλαβος · πατήρ γάρ πατήρ εἰμί καί μήτηρ μήτηρ , καί κατά συγκοπή ὁ ε γίγνομαι πατήρ καί μήτηρ , καί λοιπός ὁ συγκοπή γίγνομαι αἰτία ὁ κλίσις .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-kli-sews-o-noma-twn 2.58
Choer . 120 , 9 : ἐπὶ τῶν εἰϲ αϲ βαρυτόνων ἐὰν εὕρωμεν εἰϲ α τὴν γενικὴν οἶον τοῦ Παπία καὶ τοῦ κοχλία , Δωρικὴν αὐτὴν λέγομεν , τῇ κοινῇ διαλέκτῳ ϲυνήθη γενομένην ἐπὶ δὲ τῶν εἰϲ αϲ περιϲπωμένων ἐὰν εἰϲ α εὕρωμεν τὴν γενικήν , οὐκέτι Δωρικὴν αὐτὴν λέγομεν , ἀλλὰ . κοινὴν οἷον ὁ Μηνᾶϲ τοῦ Μηνᾶ , ὁ Ζηνᾶϲ τοῦ Ζηνᾶ , ὁ μητρᾶϲ τοῦ μητρᾶ . δεῖ γινώϲκειν ὅτι τὸ Αἰνείαϲ Αἰνείου Αἰνεία λέγουϲιν οἱ Δωριεῖϲ διὰ μακροῦ τοῦ α , οἱ δὲ Βοιωτοὶ Αἰνείαο προϲτιθέντεϲ τὸ ο , οἱ δὲ ωνεϲ Αἰνείεω , τὸ α εἰϲ ε τρέποντεϲ καὶ τὸ ο εἰϲ ω . ἰϲτέον δὲ ὅτι τὸ Αἰνείαο ἐκτείνεται κατὰ τὴν παραλήγουϲαν . πᾶϲα γὰρ γενικὴ ὀνόματοϲ εἰϲ φωνῆεν λήγουϲα καὶ περιττοϲυλλαβοῦϲα τῆϲ ἰδίαϲ εὐθείαϲ ἐκτείνει τὴν λήγουϲαν καὶ ϲυϲτέλλει τὴν παραλήγουϲαν οἶον Ἀτρείδεω , Πριαμίδεω · ἢ ϲυϲτέλλει τὴν λήγουϲαν καὶ ἐκτείνει τὴν παραλήγουϲαν οἷον καλοῖο , ϲοφοῖο , Πριάμοιο , ποταμοῖο , ὠκεανοῖο . εἰ οὖν τὸ Αἰνείαο οὐκ ἐξέτεινε τὴν τελευταίαν ϲυλλαβήν , ἀνάγκην ἔχει τὴν παραλήγουϲαν ἐκτεῖναι .
Lemmas: Choer . 120 , 9 : ἐπί ὁ εἰς ὅς βαρύτονος ἐάν εὑρίσκω εἰς ὅς ὁ γενικός οἶος ὁ Παπία καί ὁ κοχλίας , δωρικός αὐτός λέγω , ὁ κοινός διάλεκτος συνήθης γίγνομαι ἐπί δέ ὁ εἰς ὅς περισπάω ἐάν εἰς ὅς εὑρίσκω ὁ γενικός , οὐκέτι δωρικός αὐτός λέγω , ἀλλά . κοινός οἷος ὁ Μηνᾶς ὁ Μηνᾶ , ὁ Ζηνᾶς ὁ Ζηνᾶς , ὁ Μητρᾶς ὁ μήτρα . δεῖ γιγνώσκω ὅτι ὁ Αἰνείας Αἰνείας Αἰνείας λέγω ὁ Δωριεύς διά μακρός ὁ ὅς , ὁ δέ Βοιωτός Αἰνείας προστίθημι ὁ ὁ , ὁ δέ Ἄβρων Αἰνείας , ὁ ὅς εἰς ε τρέπω καί ὁ ὁ εἰς εἰμί . ἰστέον δέ ὅτι ὁ Αἰνείας ἐκτείνω κατά ὁ παραλήγω . πᾶς γάρ γενικός ὄνομα εἰς φωνήεις λήγω καί περιττοσυλλαμβανω ὁ ἴδιος εὐθύς ἐκτείνω ὁ λήγω καί συστέλλω ὁ παραλήγω οἶος Ἀτρείδης , Πριαμίδης · ἢ συστέλλω ὁ λήγω καί ἐκτείνω ὁ παραλήγω οἷος καλός , σοφόω , Πρίαμος , ποταμός , ὠκεανός . εἰμί οὖν ὁ Αἰνείας οὐ ἐκτείνω ὁ τελευταῖος συλλαβή , ἀνάγκη ἔχω ὁ παραλήγω ἐκτείνω .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-kli-sews-o-noma-twn 2.59
Choer . 122 , 7 : πᾶϲα δοτικὴ ἑνικῶν ἰϲοϲυλλαβοῦϲα τῇ ἰδίᾳ γενικῇ καὶ ἰϲοχρονεῖν αὐτῇ θέλει οἷον Αἴαντοϲ Αἴαντι , Λάχητοϲ Λάχητι , Ὁμήρου Ὁμήρῳ , ἀνθρώπου ἀνθρώπῳ , Μηδείαϲ Μηδείᾳ .
Lemmas: Choer . 122 , 7 : πᾶς δοτικός ἑνικός ἰσοσυλλαβέω ὁ ἴδιος γενικός καί ἰσοχρονέω αὐτός ἐθέλω οἷος Αἴας Αἴας , Λάχης Λάχης , Ὅμηρος Ὅμηρος , ἄνθρωπος ἄνθρωπος , Μήδεια Μήδεια .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-kli-sews-o-noma-twn 2.60
Choer . 121,9 et 123 , 1 : πᾶϲα γενικὴ ἰϲοϲυλλαβοῦϲα τῇ εὐθείᾳ τὴν δοτικὴν ἔχει εἰϲ ι ἀνεκφώνητον λήγουϲαν — οἷον ὁ Πέρϲηϲ τοῦ Πέρϲου τῷ Πέρϲῃ , Αἰνείαϲ Αἰνείου Αἰνείᾳ , Μήδεια Μηδείαϲ Μηδείᾳ , Ὅμηροϲ Ὁμήρου Ὁμήρῳ . χωρὶϲ τῶν εἰϲ υϲ ὑποκοριϲτικῶν , τὰ γὰρ εἰϲ υϲ ὑποκοριϲτικὰ ἔχει τὴν γενικὴν ἰϲοϲύλλαβον τῇ εὐθείᾳ , καὶ ὅμωϲ οὐκ ἔχει τὴν δοτικὴν εἰϲ ι ἀνεκφώνητον λήγουϲαν οἷον ὁ Διονῦϲ τοῦ Διονῦ τῷ Διονῦ , ὁ Καμμῦϲ τοῦ Καμμῦ τῷ Καμμῦ , ὁ Λαρδῦϲ τοῦ Λαρδῦ τῷ Λαροῦ , ὁ Κλαυϲῦϲ τοῦ Κλαυϲῦ τῷ Κλαυϲῦ . τούτων γὰρ αἱ δοτικαὶ χωρὶϲ τοῦ ι εἰϲίν . οὐκ ἠδύνατο γὰρ ταῦτα τὰ ὀνόματα ἔχειν ἐν τῇ δοτικῇ τὸ ι , ἐπειδὴ οὐδέποτε ἡ υι δίφθογγοϲ ἐν τέλει λέξεωϲ εὑρίϲκεται , οἷον μυῖα , ἅρπυια , υἱόϲ ἐν γὰρ τῷ ϲύμβαλον ἀμφὶ νέκυϋ κατατεθνειῶτι μάχεϲθαι ( Π 565 ) οὐκ ἔϲτιν ἐν διφθόγγῳ τὸ υ καὶ τὸ ι , ἀλλ’ ἐν τῷ μέτρῳ κατὰ ϲυνίζηϲιν μετρεῖται , ὥϲπερ ἐν τῷ χρυϲέῳ ἀνὰ ϲκήπτρῳ ( Α 5 ) τὸ ε καὶ τὸ ῳ δίφθογγοϲ εἰϲ μίαν ϲυλλαβὴν μετρεῖται , οἶον χρυϲῷ .
Lemmas: Choer . 121,9 et 123 , 1 : πᾶς γενικός ἰσοσυλλαβέω ὁ εὐθύς ὁ δοτικός ἔχω εἰς ι ἀνακόπτω λήγω — οἷος ὁ Πέρσης ὁ Πέρσης ὁ Πέρσης , Αἰνείας Αἰνείας Αἰνείας , Μήδεια Μήδεια Μήδεια , Ὅμηρος Ὅμηρος Ὅμηρος . Χωρὶς ὁ εἰς ὗς ὑποκοριστικός , ὁ γάρ εἰς ὗς ὑποκοριστικός ἔχω ὁ γενικός ἰσοσύλλαβος ὁ εὐθύς , καί ὅμως οὐ ἔχω ὁ δοτικός εἰς ι ἀνακόπτω λήγω οἷος ὁ Διονῦς ὁ Διονῦ ὁ Διονῦ , ὁ Καμμῦς ὁ Καμμῦ ὁ Καμμῦ , ὁ Λαρδῦς ὁ Λαρδῦ ὁ Λαρός , ὁ Κλαῦσις ὁ Κλαυσῦ ὁ Κλαυσῦ . οὗτος γάρ ὁ δοτικός Χωρὶς ὁ ι εἰμί . οὐ δύναμαι γάρ οὗτος ὁ ὄνομα ἔχω ἐν ὁ δοτικός ὁ ι , ἐπεί οὐδέποτε ὁ ὗς δίφθογγος ἐν τέλος λέξις εὑρίσκω , οἷος μυῖα , ἅρπυια , υἱός ἐν γάρ ὁ συμβάλλω ἀμφί νέκυς κατατίθημι μάχομαι ( Π 565 ) οὐ εἰμί ἐν δίφθογγος ὁ υ καί ὁ ι , ἀλλά ἐν ὁ μέτρον κατά συνίζησις μετρέω , ὥσπερ ἐν ὁ χρύσεος ἀνά σκῆπτρον ( Α 5 ) ὁ ε καί ὁ ῳ δίφθογγος εἰς εἷς συλλαβή μετρέω , οἶος χρυσός .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-kli-sews-o-noma-twn 2.61
Choer . 123 , 26 : ἰϲτέον δὲ ὅτι οὐ μόνον τὰ εἰϲ υϲ ὑποκοριϲτικὰ ϲημειούμεθα ἐν τῷ κανόνι , ἀλλὰ καὶ τὰ εἰϲ ιϲ περιϲπώμενα · ταῦτα γὰρ ἀποβολῇ τοῦ ϲ ποιεῖ τὴν γενικὴν οἷον ὁ κομβῖϲ τοῦ κομβῖ . ἰδοὺ ἡ δοτικὴ οὐκ ἔχει ἀνεκφώνητον τὸ ι , ἀλλ’ ἐκφωνούμενον οἶον τῷ κομβῖ , ἐπειδὴ οὕτε τὸ η ἔχει οὔτε τὸ ω οὕτε τὸ α μακρόν , ἀλλὰ τὸ ι · τότε δὲ τὸ ι ἀνεκφώνητόν ἐϲτι , ἡνίκα εὑρεθῇ ἢ μετὰ τοῦ η ἢ μετὰ τοῦ ω ἢ μετὰ τοῦ α μακροῦ ἐν μιᾷ ϲυλλαβῇ . ἰϲτέον δὲ ὅτι μονῆρέϲ ἐϲτι τὸ ὄνομα τοῦτο , οὐκ ἔχει γὰρ ἄλλο ὅμοιον αὐτῷ ἐν χρήϲει .
Lemmas: Choer . 123 , 26 : ἰστέον δέ ὅτι οὖον μόνος ὁ εἰς ὗς ὑποκοριστικός σημειόω ἐν ὁ κανών , ἀλλά καί ὁ εἰς ἴς περισπάω · οὗτος γάρ ἀποβολή ὁ Σ ποιέω ὁ γενικός οἷος ὁ κομβῖς ὁ κομβέω . ἰδού ὁ δοτικός οὐ ἔχω ἀνακόπτω ὁ ι , ἀλλά ἐκφωνέω οἶος ὁ κομβέω , ἐπεί ἵημι ὁ ὁ ἔχω οὔτε ὁ εἰμί ἵημι ὁ ὅς μακρός , ἀλλά ὁ ι · τότε δέ ὁ ι ἀνακόπτω εἰμί , ἡνίκα εὑρίσκω ἢ μετά ὁ ὁ ἢ μετά ὁ εἰμί ἢ μετά ὁ ὅς μακρός ἐν εἷς συλλαβή . ἰστέον δέ ὅτι μονήρες εἰμί ὁ ὄνομα οὗτος , οὐ ἔχω γάρ ἄλλος ὅμοιος αὐτός ἐν χρῆσις .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-kli-sews-o-noma-twn 2.62
Choer . 124 , 5 : ἔτι δεῖ προϲθεῖναι « χωρὶϲ τῶν κατὰ διάλεκτον » , ἐπειδὴ οἱ Αἰολεῖϲ ταῖϲ εἰϲ ω ληγούϲαιϲ δοτικαῖϲ οὐ προϲγράφουϲι τὸ ι , τῶ Ὁμήρω γάρ φαϲι καὶ τῶ ϲοφῶ χωρὶϲ τοῦ ι . καὶ πάλιν οἱ Βοιωτοὶ ταῖϲ εἰϲ η ληγούϲαιϲ δοτικαῖϲ οὐ προϲγράφουϲι τὸ ι , τῆ Ἐλέν γάρ φαϲι καὶ τῆ Πηνελόπη χωρὶϲ τοῦ ι . ἔτι δεῖ προϲθεῖναι « καὶ χωρὶϲ τῶν διὰ τὸ μέτρον » . ἔϲτι γὰρ ὁ ζελᾶϲ τοῦ ζελά τῷ ζελά ( οὕτωϲ δὲ λέγεται κατὰ Θρᾶκαϲ ὁ οἶνοϲ ) , καὶ τούτου ἡ δοτικὴ εὑρίϲκεται παρ’ Εὐπόλιδι χωρὶϲ τοῦ ι . ϲυϲτεῖλαι γὰρ βουλόμενοϲ τὸ α οὐ προϲέγραψε τὸ ι , οἷον ταυτὸν ποιεῖ τό τ’ Ἀττικὸν τῷ ζελά , ϲὺν γὰρ κεραννοῖϲ ( κεράννυϲ ) . ἔτι δεῖ προϲθεῖναι « καὶ χωρὶϲ τῶν πεπονθότων » . ἔϲτι γὰρ τῷ κυανοχαίτῃ , καὶ γίνεται κατὰ μεταπλαϲμὸν τῷ κυανοχοίτα , καὶ οὐκ ἔχει προϲγεγραμμένον τὸ ι , οἶον ὡϲ παρὰ Ἀντιμάχῳ , πατρί τε κυανοχαῖτα Ποϲειδάωνι πεποιθώϲ , ἀλλ’ οὐκ ἀντίκειται ἡμῖν , ἐπειδὴ πέπονθεν . καὶ πάλιν ἔϲτι πατήρ πατρόϲ πατρί , καὶ μήτηρ μητρόϲ μητρί , καὶ ἰδοὺ ἐπὶ τούτων ἡ γενικὴ ἰϲοϲυλλαβεῖ τῇ εὐθείᾳ , καὶ οὐκ ἔχει τὴν δοτικὴν εἰϲ ι ἀνεκφώνητον λήγουϲαν , ἀλλ’ εἰϲ ι ἐκφωνούμενον · ἀλλ’ οὐκ ἀντίκειται ἡμῖν , ἐπειδὴ πέπονθεν ἡ γενικὴ καὶ ἰϲοϲυλλαβεῖ τῇ εὐθείᾳ , ὡϲαύτωϲ δὲ καὶ ἡ δοτικὴ πέπονθεν , οἷον πατέροϲ πατέρι , καὶ μητέροϲ μητέρι , καὶ κατὰ ϲυγκοπὴν πατρόϲ καὶ μητρόϲ καὶ πατρί καὶ μητρί .
Lemmas: Choer . 124 , 5 : ἔτι δεῖ προστίθημι « Χωρὶς ὁ κατά διάλεκτος » , ἐπεί ὁ Αἰολεύς ὁ εἰς εἰμί λήγω δοτικός οὖον προσγράφω ὁ ι , ὁ Ὅμηρος γάρ φημί καί ὁ σοφός Χωρὶς ὁ ι . καί πάλιν ὁ Βοιωτός ὁ εἰς ὁ λήγω δοτικός οὖον προσγράφω ὁ ι , τῆ αἱρέω γάρ φημί καί τῆ Πηνελόπη Χωρὶς ὁ ι . ἔτι δεῖ προστίθημι « καί Χωρὶς ὁ διά ὁ μέτρον » . εἰμί γάρ ὁ ζελᾶς ὁ ζελᾶς ὁ ζελᾶς ( οὕτως δέ λέγω κατά Θρᾷξ ὁ οἶνος ) , καί οὗτος ὁ δοτικός εὑρίσκω παρά Εὔπολις Χωρὶς ὁ ι . συστέλλω γάρ βούλομαι ὁ ὅς οὖον προσγράφω ὁ ι , οἷος τατός ποιέω ὁ τε Ἀττικός ὁ ζελᾶς , σύν γάρ κεραίνω ( κεράννυμι ) . ἔτι δεῖ προστίθημι « καί Χωρὶς ὁ πάσχω » . εἰμί γάρ ὁ κυανοχαίτης , καί γίγνομαι κατά μεταπλασμός ὁ κυανοχοίτα , καί οὐ ἔχω προσγράφω ὁ ι , οἶος ὡς παρά Ἀντίμαχος , πατήρ τε κυανοχαίτης Ποσειδῶν πείθω , ἀλλά οὐ ἀντίκειμαι ἐγώ , ἐπεί πάσχω . καί πάλιν εἰμί πατήρ πατήρ πατήρ , καί μήτηρ μήτηρ μήτηρ , καί ἰδού ἐπί οὗτος ὁ γενικός ἰσοσυλλαβέω ὁ εὐθύς , καί οὐ ἔχω ὁ δοτικός εἰς ι ἀνακόπτω λήγω , ἀλλά εἰς ι ἐκφωνέω · ἀλλά οὐ ἀντίκειμαι ἐγώ , ἐπεί πάσχω ὁ γενικός καί ἰσοσυλλαβέω ὁ εὐθύς , ὡσαύτως δέ καί ὁ δοτικός πάσχω , οἷος πατήρ πατήρ , καί μήτηρ μήτηρ , καί κατά συγκοπή πατήρ καί μήτηρ καί πατήρ καί μήτηρ .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-kli-sews-o-noma-twn 2.63
Choer . 126 , 2 : ἐπὶ τῶν ἰϲοϲυλλάβωϲκλινομένων ἡ αἰτιατικὴ ἰϲοϲύλλαβόϲ ἐϲτι τῇ εὐθείᾳ , οἷον ὁ καλόϲ τοῦ καλοῦ τῷ καλῷ τὸν καλόν , ὁ κοχλίαϲ τοῦ κοχλίου τῷ κοχλίᾳ τὸν κοχλίαν , ὁ Χρύϲηϲ τοῦ Χρύϲου τῷ Χρύϲῃ τὸν Χρύϲην , καὶ ἐπὶ τῶν εἰϲ υϲ καὶ ἐπὶ τῶν εἰϲ ουϲ καὶ ἐπὶ τῶν ἐχόντων τὴν γενικὴν εἰϲ οϲ καθαρὸν διχρόνῳ παραληγόμενον οἷον βότρυϲ βότρυοϲ βότρυν , ϲτάχυϲ ϲτάχυοϲ ϲτάχυν , χροῦϲ χροόϲ χροῦν , ὄφιϲ ὄφιοϲ ὄφιν , πόλιϲ πόλιοϲ πόλιν , μάντιϲ μάντιοϲ μάντιν .
Lemmas: Choer . 126 , 2 : ἐπί ὁ ἰσοσυλλάβωσκλινομένων ὁ αἰτιατικός ισοσύλλαβος εἰμί ὁ εὐθύς , οἷος ὁ καλός ὁ καλός ὁ καλός ὁ καλός , ὁ κοχλίας ὁ κοχλίας ὁ κοχλίας ὁ κοχλίας , ὁ Χρύσης ὁ Χρύσης ὁ Χρύση ὁ Χρύση , καί ἐπί ὁ εἰς ὗς καί ἐπί ὁ εἰς ους καί ἐπί ὁ ἔχω ὁ γενικός εἰς ὅς καθαρός διχρονέω παραλήγω οἷος βότρυς Βότρυς Βότρυς , στάχυς στάχυς στάχυς , χρόος χρώς Χρουν , ὄφις ὄφις ὄφις , πόλις πόλις πόλις , μάντις Μάντιος μάντις .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-kli-sews-o-noma-twn 2.64
Πᾶϲα εὐθεῖα ἑνικῶν μὴ ἔχουϲα κατὰ πάθοϲ τὴν αἰτιατικήν , ὅταν ἔχῃ τὴν αἰτιατικὴν ἰϲοϲύλλαβον , εἰϲ ν αὐτὴν ἔχει λήγουϲαν οἷον ἡ μοῦϲα τὴν μοῦϲαν , ἡ Μήδεια τὴν Μήδειαν , ἡ τιμή τὴν τιμήν , ἡ Ἀλφροδίτη τὴν Ἀφροδίτην , ἡ ϲοφή τὴν ϲοφήν , καλόϲ καλόν , ἰχθῦϲ ἰχθῦν . πρόϲκειται « μὴ ἔχουϲα κατὰ πάθοϲ τὴν αἰτιατικὴν » διὰ τὸ εὐφυήϲ εὐφυῆ , ὑγιήϲ ὑγιῆ , εὐϲεβήϲ εὐϲεβῆ καὶ Ἐρετριᾶ καὶ Πειραιᾶ καὶ Ϲτειριᾶ καὶ . ἀφυᾶ καὶ ὑγιᾶ . ἀπὸ γὰρ τοῦ εὐφυέα καὶ ὑγιέα γέγονε κατὰ κρᾶϲιν — καὶ διὰ τὸ ἱδρῶ « ἱδρῶ ἀπεψύχοντο » ( Χ 2 ) ἰδοὺ γὰρ ἔϲτιν ἱδρώϲ ἱδρῶτοϲ ἱδρῶτα καὶ γίνεται κατὰ πάθοϲ ἤγουν κατὰ ἀποκοπὴν ἱδρῶ .
Lemmas: πᾶσα εὐθύς ἑνικός μή ἔχω κατά πάθος ὁ αἰτιατικός , ὅταν ἔχω ὁ αἰτιατικός ἰσοσύλλαβος , εἰς Ν αὐτός ἔχω λήγω οἷος ὁ Μοῦσα ὁ Μοῦσα , ὁ Μήδεια ὁ Μήδεια , ὁ τιμή ὁ τιμή , ὁ Ἀλφροδίτη ὁ Ἀφροδίτη , ὁ σοφός ὁ σοφός , καλός καλός , ἰχθύς ἰχθύς . πρόσκειμαι « μή ἔχω κατά πάθος ὁ αἰτιατικός » διά ὁ εὐφυής εὐφυής , ὑγιής ὑγιής , εὐσεβής εὐσεβής καί Ἐρετριεύς καί Πειραιεύς καί Στειριεύς καί . ἀφυής καί ὑγιής . ἀπό γάρ ὁ εὐφυής καί ὑγιής γίγνομαι κατά κρᾶσις — καί διά ὁ ἱδρόω « ἱδρόω ἀποψύχω » ( Χ 2 ) ἰδού γάρ εἰμί ἱδρώς ἱδρώς ἱδρώς καί γίγνομαι κατά πάθος ἤγουν κατά ἀποκοπή ἱδρόω .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-kli-sews-o-noma-twn 2.65
Choer . 128 , 14 : τὰ εἰϲ αϲ ἰϲοϲυλλάβωϲ κλινόμενα ἀποβολῇ τοῦ ϲ ποιεῖ τὴν κλητικὴν οἷον ὁ Ζηνᾶϲ τοῦ Ζηνᾶ ὦ Ζηνᾶ , ὁ Μητρᾶϲ τοῦ Μητρᾶ ὦ Μητρᾶ , ὁ κοχλίαϲ τοῦ κοχλίου ὤ κοχλία , ὁ Αἰνείαϲ τοῦ Αἰνειοῦ ὦ Αἰνεία , ὁ Παπίαϲ τοῦ Παπίου ὦ Παπία . χωρὶϲ τῶν Ἀττικῶν , οἱ γὰρ Ἀττικοὶ τὰϲ αὐτὰϲ ἔχουϲιν ὀρθὰϲ καὶ κλητικάϲ , ὁ Αἰνείαϲ ὦ Αἰνείαϲ , ὁ κοχλίαϲ ὤ κοχλίαϲ , καὶ χωρὶϲ τοῦ ἀκαμαντοχάρμαν Αἶαν παρὰ Πινδάρῳ · οὖτοϲ γὰρ τὴν κλητικὴν εἰϲ ν εἶπεν , οἷον ὑπερμενὲϲ ἀκαμαντοχάρμαν Αἶαν
Lemmas: Choer . 128 , 14 : ὁ εἰς ὅς ἰσοσύλλαβος κλίνω ἀποβολή ὁ Σ ποιέω ὁ κλητικός οἷος ὁ Ζηνᾶς ὁ Ζηνᾶς εἰμί Ζηνᾶς , ὁ Μητρᾶς ὁ Μήτρα εἰμί Μήτρα , ὁ κοχλίας ὁ κοχλίας ὦ κοχλίας , ὁ Αἰνείας ὁ Αἰνείας εἰμί Αἰνείας , ὁ Παπίας ὁ Παπίας εἰμί Παπία . Χωρὶς ὁ Ἀττικός , ὁ γάρ ἀττικός ὁ αὐτός ἔχω ὀρθός καί κλητικός , ὁ Αἰνείας εἰμί Αἰνείας , ὁ κοχλίας ὦ κοχλίας , καί Χωρὶς ὁ ἀκαμαντοχάρμας Αἴας παρά Πίνδαρος · οὗτος γάρ ὁ κλητικός εἰς Ν εἶπον , οἷος ὑπερμενής ἀκαμαντοχάρμας Αἴας
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-kli-sews-o-noma-twn 2.66
Choer . 128 , 30 : πᾶϲα δοτικὴ ἑνικῶν εἰϲ ᾳ ἢ εἰϲ ῳ λήγουϲα ὁμόφωνον ἔχει τὴν εὐθεῖαν τῶν δυϊκῶν , ἀλλ’ ἐν τοῖϲ δυϊκοῖϲ οὐκ ἔϲτι τὸ ι προϲγεγραμμένον οἷον τῷ κοχλίᾳ , τῶ κοχλία , τῷ Αἰνείᾳ τὼ Αἰνεία , τῷ καλῷ τὼ καλώ , τῷ ϲοφῷ τῶ ϲοφώ . δεῖ δὲ γινώϲκειν ὅτι ἐκτείνεται τὸ α ἐν τῇ εὐθείᾳ τῶν δυικῶν , ὥϲπερ καὶ ἐν τῇ δοτικῇ τῶν ἑνικῶν , ἀλλ’ , ὡϲ εἴρηται , οὐκ ἔϲτι τὸ ι προϲγεγραμμένον ἐν τῇ εὐθείᾳ τῶν δυικῶν , οὐδὲ γάρ ἐϲτι τὸ ι τελικὸν τῆϲ εὐθείᾳϲ τῶν δυικῶν · τελικὰ γὰρ τῆϲ εὐθείαϲ τῶν δυικῶν τρία ἐϲτὶν α , ε ω , οἷον Ἀτρείδα , Ἔτορε , φίλω .
Lemmas: Choer . 128 , 30 : πᾶς δοτικός ἑνικός εἰς εὐχέρεια ἢ εἰς ῳ λήγω ὁμόφωνος ἔχω ὁ εὐθύς ὁ δυικός , ἀλλά ἐν ὁ δυικός οὐ εἰμί ὁ ι προσγράφω οἷος ὁ κοχλίας , ὁ κοχλίας , ὁ Αἰνείας ὁ Αἰνείας , ὁ καλός ὁ καλός , ὁ σοφός ὁ σοφός . δεῖ δέ γιγνώσκω ὅτι ἐκτείνω ὁ ὅς ἐν ὁ εὐθύς ὁ δυϊκός , ὥσπερ καί ἐν ὁ δοτικός ὁ ἑνικός , ἀλλά , ὡς εἴρω , οὐ εἰμί ὁ ι προσγράφω ἐν ὁ εὐθύς ὁ δυϊκός , οὐδέ γάρ εἰμί ὁ ι τελικός ὁ εὐθύς ὁ δυϊκός · τελικός γάρ ὁ εὐθύς ὁ δυϊκός τρεῖς εἰμί ὅς , ε εἰμί , οἷος Ἀτρείδης , τορέω , φίλος .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-kli-sews-o-noma-twn 2.67
Choer . 129 , 11 : πᾶϲα εὐθεῖα δυικῶν εἰϲ α λήγουϲα προϲθέϲει τοῦ ιν ποιεῖ τὴν γενικὴν καὶ δοτικὴν οἷον τῶ κοχλία τοῖν κοχλίαιν , τὼ Αἰνεία τοῖν Αἰνείαιν , τὰ μούϲα ταῖν μούϲαιν , τὰ Ἑλένα ταῖν Ἑλέναιν . δεῖ δὲ γινώϲκειν ὅτι τῇ προϲθήκῃ τοῦ ι καὶ τοῦ ν ϲυϲτέλλεται τὸ α , καὶ διὰ τοῦτο γὰρ καὶ ἐκφωνεῖται τὸ ι , ἐπεὶ εἰ ἔμεινε τὸ α μακρόν ἤμελλε τὸ ι ἀνεκφώνητον εἶναι · ἐμάθομεν δὲ ὅτι τὸ ι , ἡνίκα ἐρέθῃ μετὰ τοῦ η ἢ μετὰ τοῦ ω ἢ μετὰ τοῦ α μακροῦ ἐν μιᾷ ϲυλλαβῇ , ἀνεκφώνητον εὑρίϲκεται οἷον τῷ Χρύϲῃ , τῷ ϲοφῷ , τῷ Αἰνείᾳ .
Lemmas: Choer . 129 , 11 : πᾶς εὐθύς δυϊκός εἰς ὅς λήγω πρόσθεσις ὁ ἐν ποιέω ὁ γενικός καί δοτικός οἷος ὁ κοχλίας ὁ κοχλίας , ὁ Αἰνείας ὁ Αἰνείας , ὁ μούσα ὁ Μοῦσα , ὁ Ἑλένη ὁ Ἑλένη . δεῖ δέ γιγνώσκω ὅτι ὁ προσθήκη ὁ ι καί ὁ Ν συστέλλω ὁ ὅς , καί διά οὗτος γάρ καί ἐκφωνέω ὁ ι , ἐπεί εἰμί μένω ὁ ὅς μακρός μέλλω ὁ ι ἀνακόπτω εἰμί · μανθάνω δέ ὅτι ὁ ι , ἡνίκα ἐρεθέω μετά ὁ ὁ ἢ μετά ὁ εἰμί ἢ μετά ὁ ὅς μακρός ἐν εἷς συλλαβή , ἀνακόπτω εὑρίσκω οἷος ὁ Χρύση , ὁ σοφός , ὁ Αἰνείας .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-kli-sews-o-noma-twn 2.68
Τῶν δυικῶν καὶ τῶν πληθυντικῶν ὡϲ ἡ ὀρθὴ οὕτω καὶ ἡ κλητική . πᾶϲα εὐθεῖα δυικῶν εἰϲ α λήγουϲα προϲθέϲει τοῦ ι τὴν εὐθεῖαν τῶν πληθυντικῶν ποιεῖ οἷον τ κοχλία , οἱ κοχλίαι , τὼ Αἰνεία οἱ Αἰνεῖαι , τὰ μούϲα αἱ μοῦϲαι , τὰ Ἑλένα αἱ Ἑλέναι . δεῖ δὲ πάλιν εἰδέναι ὅτι ἅμα τῇ προϲθήκῃ τοῦ ι ϲυϲτέλλεται τὸ α , διὰ τοῦτο γὰρ καὶ ἐκφωνεῖται τὸ ι , ἐπεὶ εἰ ἔμεινε τὸ α μακρὸν ἔμελλε τὸ ι ἀνεκφώνητον εἶναι . πᾶϲα γενικὴ πληθυντικῶν εἰϲ ων λήγει ἐπὶ παντὸϲ γένουϲ οἶον τῶν Αἰάντων , τῶν μουϲῶν , τῶν βημάτων .
Lemmas: ὁ δυϊκός καί ὁ πληθυντικός ὡς ὁ ὀρθός οὗτος καί ὁ κλητικός . πᾶς εὐθύς δυϊκός εἰς ὅς λήγω πρόσθεσις ὁ ι ὁ εὐθύς ὁ πληθυντικός ποιέω οἷος τ κοχλίας , ὁ κοχλίας , ὁ Αἰνείας ὁ Αἰνείας , ὁ μούσα ὁ Μοῦσα , ὁ Ἑλένη ὁ Ἑλένη . δεῖ δέ πάλιν οἶδα ὅτι ἅμα ὁ προσθήκη ὁ ι συστέλλω ὁ ὅς , διά οὗτος γάρ καί ἐκφωνέω ὁ ι , ἐπεί εἰμί μένω ὁ ὅς μακρός μέλλω ὁ ι ἀνακόπτω εἰμί . πᾶς γενικός πληθυντικός εἰς εἰμί λήγω ἐπί πᾶς γένος οἶος ὁ Αἴας , ὁ Μοῦσα , ὁ βῆμα .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-kli-sews-o-noma-twn 2.69
Choer . 130 , 18 : πᾶϲα εὐθεῖα πληθυντικῶν εἰϲ ι λήγουϲα , προϲθέϲει τοῦ ϲ ποιεῖ τὴν δοτικὴν τῶν πληθυντικῶν οἶον τοξόται τοξόταιϲ μοῦϲαι μούϲαιϲ , καλοὶ καλοῖϲ . Ὅμηροι Ὁμήροιϲ .
Lemmas: Choer . 130 , 18 : πᾶς εὐθύς πληθυντικός εἰς ι λήγω , πρόσθεσις ὁ Σ ποιέω ὁ δοτικός ὁ πληθυντικός οἶος τοξότης τοξότης Μοῦσα Μοῦσα , καλός καλός . Ὅμηρος Ὅμηρος .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-kli-sews-o-noma-twn 2.70
Choer . 130 , 28 : πᾶϲα εὐθεῖα πληθυντικῶν εἰϲ αι δίφθογγον λήγουϲα τροπῇ τοῦ ι εἰϲ ϲ τὴν αἰτιατικὴν τῶν πληθυντικῶν ποιεῖ οἷον κοχλίαι κοχλίαϲ , Αἰνεῖαι Αἰνείαϲ , Ἀτρεῖδαι Ἀτρείδαϲ , μοῦϲαι μούϲαϲ , Ἑλέναι Ἑλέναϲ , Ἀφροδίται Ἀφροδίταϲ . δεῖ δὲ εἰδένα ὅτι ἅμα τῇ τροπῇ τοῦ ι εἰϲ ϲ ἐκτείνεται τὸ α , θέλει γὰρ ἡ αἰτιατικὴ τῶν πληθυντικῶν ἰϲοχρονεῖν τῇ ἰδίᾳ εὐθείᾳ οἷον Αἴαντεϲ τὸ ἕ βραχύ ἐϲτιν , ἀλλὰ καὶ Αἴανταϲ τὸ α βραχύ · ὁμοίωϲ πάλιν οἱ ἄνθρωποι , ἡ οι δίφθογγοϲ μακρά ἐϲτιν , ἀλλὰ καὶ ἀνθρώπουϲ ἡ ουϲ μακρὰ ὁμοίωϲ , καὶ κοχλίαι ἡ αι δίφθογγοϲ μακρά ἐϲτιν , ἀλλὰ καὶ κοχλίαϲ τὸ αϲ μακρὸν ὁμοίωϲ . χωρὶϲ τῶν Δωρικῶν · ϲυϲτέλλεται γὰρ ἡ αἰτιατικὴ τῶν πληθυντικῶν παρὰ τοῖϲ Δωριεῦϲιν ἐπὶ τῶν ἐχόντων τὴν εὐθεῖαν τῶν πληθυντικῶν εἰϲ τὴν αι δίφθογγον λήγουϲαν , οἷον τοῦ κοῦραι κοῦροϲ , καὶ τὸ ὄγχναι ὄγχναϲ .
Lemmas: Choer . 130 , 28 : πᾶς εὐθύς πληθυντικός εἰς ὁ δίφθογγος λήγω τροπή ὁ ι εἰς Σ ὁ αἰτιατικός ὁ πληθυντικός ποιέω οἷος κοχλίας κοχλίας , Αἰνείας Αἰνείας , Ἀτρείδης Ἀτρείδης , Μοῦσα Μοῦσα , Ἑλένη Ἑλένη , Ἀφροδίτη Ἀφροδίτη . δεῖ δέ δένω ὅτι ἅμα ὁ τροπή ὁ ι εἰς Σ ἐκτείνω ὁ ὅς , ἐθέλω γάρ ὁ αἰτιατικός ὁ πληθυντικός ἰσοχρονέω ὁ ἴδιος εὐθύς οἷος Αἴας ὁ ὅς βραχύς εἰμί , ἀλλά καί Αἴας ὁ ὅς βραχύς · ὁμοίως πάλιν ὁ ἄνθρωπος , ὁ ὁ δίφθογγος μακρός εἰμί , ἀλλά καί ἄνθρωπος ὁ ους μακρός ὁμοίως , καί κοχλίας ὁ ὁ δίφθογγος μακρός εἰμί , ἀλλά καί κοχλίας ὁ ὅς μακρός ὁμοίως . Χωρὶς ὁ Δωρικός · συστέλλω γάρ ὁ αἰτιατικός ὁ πληθυντικός παρά ὁ Δωριεύς ἐπί ὁ ἔχω ὁ εὐθύς ὁ πληθυντικός εἰς ὁ ὁ δίφθογγος λήγω , οἷος ὁ κόρη κόρος , καί ὁ ὄγχνη ὄγχνη .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-kli-sews-o-noma-twn 2.72
Ἀποροῦϲι δέ τινεϲ λέγοντεϲ , διατί τῶν εἰϲ ειϲ μονοϲυλλάβων ὀνομάτων μὴ ποιούντων οὐδετέρου παραϲχηματιϲμὸν οἷον μείϲ κτείϲ τὸ εἰϲ ποιεῖ οὐδετέρου παραϲχηματιϲμὸν οἷον ἕν ; καὶ ἔϲτιν εἰπεῖν , ὅτι διὰ τοῦτο τὸ εἰϲ ποιεῖ οὐδετέρου παραϲχηματιϲμόν , ἐπειδὴ ἀριθμητικόν ἐϲτι , τὰ δὲ ἀριθμητικὰ πέφυκε ποιεῖν οὐδετέρου παραϲχηματιϲμὸν οἷον ὁ τρεῖϲ τὰ τρία , οἱ τέϲϲαρεϲ τὰ τέϲϲαρα · οὕτωϲ οὖν καὶ τὸ εἷϲ τὸ ἕν .
Lemmas: ἀπορέω δέ τις λέγω , διατί ὁ εἰς εἰς μονοσύλλαβος ὄνομα μή ποιέω οὐδέτερος παρασχηματισμός οἷος μείς κτείς ὁ εἰς ποιέω οὐδέτερος παρασχηματισμός οἷος εἷς ; καί εἰμί εἶπον , ὅτι διά οὗτος ὁ εἰς ποιέω οὐδέτερος παρασχηματισμός , ἐπεί ἀριθμητικός εἰμί , ὁ δέ ἀριθμητικός φύω ποιέω οὐδέτερος παρασχηματισμός οἷος ὁ τρεῖς ὁ τρεῖς , ὁ τέσσαρες ὁ τέσσαρες · οὕτως οὖν καί ὁ εἷς ὁ εἷς .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-kli-sews-o-noma-twn 2.74
Choer . 202 , 26 . τὰ εἰϲ ειϲ ὑπὲρ μίαν ϲυλλαβὴν κοινολεκτούμενα διὰ τοῦ ντ κλίνεται οἷον χαρίειϲ χαρίεντοϲ , τιμήειϲ τιμήεντοϲ . πρόϲκειται « κοινολεκτούμενα » ἐπειδὴ οἱ Βοιωτοὶ τὰ εἰϲ ηϲ λήγοντα διὰ τοῦ η περιττοϲυλλάβωϲ κλινόμενα , εἴτε βαρύτονα ᾖ εἴτε ὀξύτονα , μεταποιοῦϲιν εἰϲ τὴν ε δίφθογγον καὶ φυλάττουϲι τὴν αὐτὴν κλίϲιν , οἷον λέβηϲ λέβητοϲ λέβειϲ , πένηϲ πένητοϲ πένειϲ , ἀφανήϲ ἀφανοῦϲ ἀφανείϲ , εὐγενήϲ εὐγενοῦϲ εὐγενείϲ . ἀποροῦϲι δέ τινεϲ λέγοντεϲ , εἰ ἄρα τὰ εἰϲ ειc ὑπὲρ μίαν ϲυλλαβὴν διὰ τοῦ ντ κλίνεται , πῶϲ τὸ οὐδεὶϲ οὐδενόϲ οὐ κλίνεται διὰ τοῦ ντ ; ἔϲτιν οὖν εἰπεῖν , ὅτι οὐκ ἔϲτι τοῦτο ὑπὲρ μίαν ϲυλλαβήν , οὐδέ ἐϲτι γὰρ μία λέξιϲ ἀλλὰ δύο . ἔϲτι γὰρ τὸ δείϲ ὄνομα , ὅπερ ἰϲοδυναμεῖ τῷ τὶϲ , καὶ ἡ οὐ ἀπόφαϲιϲ , καὶ λοιπὸν εὐλόγωϲ ἡ κλίϲιϲ τοῦ δείϲ δενόϲ ἐφυλάχθη . ὥϲπερ γὰρ τῷ Ὅμηρὸϲ ὀνόματι ἤ τινι τοιούτῳ ϲυντάϲϲοντεϲ τὴν οὐ ἀπόφαϲιν φυλάττομεν τὴν αὐτὴν κλίϲιν οἷον οὐχ Ὅμηροϲ , οὐχ Ὁμήρου , οὐχ Ὁμήρῳ , οὐχ Ὅμηρον , οὕτωϲ καὶ ἐνταῦθα προϲελθοῦϲα ἡ οὐ ἀπόφαϲιϲ τῷ δείϲ δενόϲ τὴν αὐτὴν κλίϲιν ἐφύλαξεν , οἷον οὐδείϲ οὐδενόϲ .
Lemmas: Choer . 202 , 26 . ὁ εἰς εἰς ὑπέρ εἷς συλλαβή κοινολεκτέω διά ὁ ντ κλίνω οἷος χαρίεις χαρίεις , τιμήεις τιμήεις . πρόσκειμαι « κοινολεκτέω » ἐπεί ὁ Βοιωτός ὁ εἰς εἰμί λήγω διά ὁ ὁ περιττοσύλλαβος κλίνω , εἴτε βαρύτονος εἰμί εἴτε ὀξύτονος , μεταποιέω εἰς ὁ ε δίφθογγος καί φυλάσσω ὁ αὐτός κλίσις , οἷος λέβης λέβης Λευΐς , πένης πένης Πενεῖς , ἀφανής ἀφανής ἀφανής , εὐγενής εὐγενής εὐγενής . ἀπορέω δέ τις λέγω , εἰμί ἄρα ὁ εἰς εἰμί ὑπέρ εἷς συλλαβή διά ὁ ντ κλίνω , πῶς ὁ οὐδείς οὐδείς οὖον κλίνω διά ὁ ντ ; εἰμί οὖν εἶπον , ὅτι οὐ εἰμί οὗτος ὑπέρ εἷς συλλαβή , οὐδέ εἰμί γάρ εἷς λέξις ἀλλά δύο . εἰμί γάρ ὁ δήω ὄνομα , ὅσπερ ἰσοδυναμέω ὁ τις , καί ὁ οὖον ἀπόφασις , καί λοιπός εὔλογος ὁ κλίσις ὁ δήω δένω φυλάσσω . ὥσπερ γάρ ὁ Ὅμηρος ὄνομα ἤ τις τοιοῦτος συντάσσω ὁ οὖον ἀπόφασις φυλάσσω ὁ αὐτός κλίσις οἷος οὐ Ὅμηρος , οὐ Ὅμηρος , οὐ Ὅμηρος , οὐ Ὅμηρος , οὕτως καί ἐνταῦθα προσέρχομαι ὁ οὖον ἀπόφασις ὁ δήω δένω ὁ αὐτός κλίσις φυλάσσω , οἷος οὐδείς οὐδείς .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-kli-sews-o-noma-twn 2.76
Διχῶϲ λέγεται τούτων ἡ δοτικὴ τῶν πληθυντικῶν οἷον χαρίεϲι καὶ χαρίειϲι . κανὼν γάρ ἐϲτιν ὁ λέγων , ὅτι πᾶϲα δοτικὴ ἐνικῶν εὶϲ ι ἐκφωνούμενον λήγουϲα καὶ πρὸ τοῦ ι λαμβάνουϲα τὸ ϲ καὶ ἀποβάλλουϲα τὰ μὴ δυνάμενα ϲὺν αὐτῷ ἐκφωνηθῆναι ϲτοιχεῖα τὴν δοτικὴν τῶν πληθυντικῶν ποιεῖ οἷον ὄφει ὄφεϲι , πόλε πόλεϲι , Πλάτωνι Πλάτωϲι , χαθυντικῶν χαρίεϲι , τετυφότι τετυφόϲι , πεποιηκότι πεποιηκόϲι , τοῦ ϲ προϲελθόντοϲ καὶ ἀποβληθέντων τῶν μὴ δυναμένων ϲὺν αὐτῷ ἐκφωνηθῆναι ϲτοιχείων , φημὶ δὴ τὸ ν καὶ τὸ τ . λέγουϲι δέ τινεϲ , ὅτι δεῖ προϲθεῖναι ἐν τῷ κανόνι χωρὶϲ τῶν εἰϲ ευϲ . ἰδοὺ γάρ ἐϲτιν Ἀχιλλεύϲ Ἀχιλλέι ἡ δοτικὴ τῶν ἑνικῶν καὶ οὐ γίνεται ἡ δοτικὴ τῶν πληθυντικῶν τοῖϲ Ἀχιλλέϲι προϲθέϲει τοῦ ϲ ὡϲ πόλει πόλεϲι , ἀλλὰ τὸ Ἀχιλλεῦϲι ἐκ τῆϲ εὐθείαϲ τῶν ἑνικῶν ἐϲτι . τότε δὲ κανονίζομεν τὴν δοτικὴν τῶν πληθυντικῶν ἀπὸ τῆϲ δοτικῆϲ τῶν ἑνικῶν , ἡνίκα οὐδὲ δύναται κανονιϲθῆναι ἡ δοτικὴ τῶν πληθυντικῶν ἀπὸ τῆϲ εὐθείαϲ τῶν ἑνικῶν οἷον Μέμνοϲι μεταθέϲει τοῦ ν εἰϲ ϲ , ταχέϲι προϲθέϲει τοῦ ϲ ἀπὸ τῆϲ δοτικῆϲ τῶν ἑνικῶν κανονίζομεν , τὸ δὲ Τρωϲί λέβηϲι ἀπὸ τῆϲ εὐθείαϲ τῶν ἑνικῶν . πᾶϲα γὰρ εὐθεῖα εἰϲ ϲ λήγουϲα μετὰ μακρᾶϲ περιττοϲυλλάβωϲ κλινομένη καὶ μὴ ϲυναιρουμένη κατὰ τὴν γενικὴν προϲθέϲει τοῦ ι ποιεῖ τὴν δοτικὴν τῶν πληθυντικῶν οἷον λέβηϲ λέβητοϲ λέβηϲι , Τρώϲ Τρωόϲ Τρωϲί , Πηλϲύϲ Πηλέωϲ Πηλεῦϲι , Αἴαϲ Αἴαντοϲ Αἴαϲι . οὕτωϲ οὖν καὶ χαρίειϲ χαρίεντοϲ χαρίειϲι .
Lemmas: διχόω λέγω οὗτος ὁ δοτικός ὁ πληθυντικός οἷος χάρις καί χαρίεις . κανών γάρ εἰμί ὁ λέγω , ὅτι πᾶς δοτικός ἑνικός είς ι ἐκφωνέω λήγω καί πρό ὁ ι λαμβάνω ὁ Σ καί ἀποβάλλω ὁ μή δύναμαι σύν αὐτός ἐκφωνέω στοιχεῖον ὁ δοτικός ὁ πληθυντικός ποιέω οἷος ὄφις ὄφις , πόλος πόλις , Πλάτων Πλάτωσι , χαθυντικως χάρις , τύφω τύφω , ποιέω ποιέω , ὁ Σ προσέρχομαι καί ἀποβάλλω ὁ μή δύναμαι σύν αὐτός ἐκφωνέω στοιχεῖον , φημί δή ὁ Ν καί ὁ τ . λέγω δέ τις , ὅτι δεῖ προστίθημι ἐν ὁ κανών Χωρὶς ὁ εἰς ἐΰς . ἰδού γάρ εἰμί Ἀχιλλεύς Ἀχιλλεύς ὁ δοτικός ὁ ἑνικός καί οὖον γίγνομαι ὁ δοτικός ὁ πληθυντικός ὁ Ἀχιλλῆς πρόσθεσις ὁ Σ ὡς πόλις πόλις , ἀλλά ὁ Ἀχιλλεὺς ἐκ ὁ εὐθύς ὁ ἑνικός εἰμί . τότε δέ κανονίζω ὁ δοτικός ὁ πληθυντικός ἀπό ὁ δοτικός ὁ ἑνικός , ἡνίκα οὐδέ δύναμαι κανονίζω ὁ δοτικός ὁ πληθυντικός ἀπό ὁ εὐθύς ὁ ἑνικός οἷος Μέμνος μετάθεσις ὁ Ν εἰς Σ , ταχύς πρόσθεσις ὁ Σ ἀπό ὁ δοτικός ὁ ἑνικός κανονίζω , ὁ δέ Τρώς λέβης ἀπό ὁ εὐθύς ὁ ἑνικός . πᾶς γάρ εὐθύς εἰς Σ λήγω μετά μακρός περιττοσύλλαβος κλίνω καί μή συναιρέω κατά ὁ γενικός πρόσθεσις ὁ ι ποιέω ὁ δοτικός ὁ πληθυντικός οἷος λέβης λέβης λέβης , Τρώς Τρώς Τρώς , Πηλσύς Πηλεύς Πηλεύς , Αἴας Αἴας Αἴας . οὕτως οὖν καί χαρίεις χαρίεις χαρίεις .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-kli-sews-o-noma-twn 2.78
Τὰ εἰϲ ευϲ λήγοντα ἐὰν καθαρεῦον ἔχει τὸ ε , ϲυναιρεῖται κατὰ τὴν γενικὴν τὴν Ἀττικὴν παρὰ τοῖϲ Ἀθηναίοιϲ οἷον Ἐρετριεύϲ Ἐρετριέωϲ Ἐρετριῶϲ , τοῦ ἕ καὶ ω εἰϲ τὸ ω κιρναμένων , ὡϲ ποιέω ποιῶ , νοέω νοῶ · ἐὰν δὲ μὴ ἔχῃ καθαρεῦον τὸ ἑ , ἀλλ’ ἔχει προήγούμενον ϲύμφωνον , οὐ γίνεται κρᾶϲιϲ κατὰ τὴν γενικὴν οὕτε παρ’ ἡμῖν οὔτε παρὰ τοῖϲ Ἀθηναίοιϲ οἶον Ἀχιλλεύϲ Ἀχιλλέωϲ , Πηλεύϲ Πηλέωϲ , βαϲιλεύϲ βαϲιλέωϲ . παρὰ δὲ τοῖϲ Δωριεῦϲιν καὶ τοῖϲ Ἴωϲι κρᾶϲιϲ γίνεται ἐπὶ τούτων κατὰ τὴν τενικὴν τοῦ καὶ ο εἰϲ τὴν ευ δίφθογγον οἷον τοῦ Ὀδυϲϲέοϲ τοῦ Ὀδυϲϲεῦϲ Ὀδυεῦϲ δὲ λαβὼν κύϲε χεῖρ’ ἐπὶ καρπῷ ( ω 398 ) , καὶ πάλιν ἐν τῷ Ἰδομενεὺϲ δ’ οὐ λῆγε μένοϲ μέγα ( Ν 424 ) τινὲϲ περιϲπῶϲιν Ἰδομενεῦϲ ἀντὶ τοῦ Ἰδομενέοϲ . ἄμεινον δὲ τὸ εὐθεῖαν εἶναι ὡϲ τὸ « οὐδὲ Ϲκάμανδροϲ ἔληγε τὸ ὃν μένοϲ » ( Φ 35 ) . ίϲτέον δὲ ὅτι οὐ μόνον ἐπὶ τῶν γενικ ιν τῶν εἰϲ ϲῦϲ ποιοῦνται οἱ Ἰωνεϲ καὶ οἱ Δωριεῖϲ τὴν τοιαύτην κρᾶϲιν , ἀλλὰ καὶ ἐπ’ ἄλλων . ἰδοὺ γὰρ τὸ Ἔρελεύϲ τοῦ Ἐρέβεοϲ καὶ κατὰ κρᾶϲιν Ἰωνικὴν ἢ Δωρικὴν τοῦ ε καὶ ο εἰϲ τὴν ευ δίφθογγον γίνεται Ἐρέβευϲ , ὡϲ παρὰ τῷ ποιητῇ ( Θ 368 ) ἐξ Ἐρέβευϲ ἄξοντα κύνα ϲτυγεροῦ Ἀΐδαο , ἀντὶ τοῦ Ἐρέβουϲ . δεῖ δὲ γινώϲκειν , ὅτι τὸ υἱεύϲ υἱέοϲ οὐ γίνεται παρὰ τοῖϲ Ἀθηναίοιϲ διὰ τοῦ ἕ καὶ ω κατὰ τὴν γενικήν , ἀλλὰ φυλάττει τὸ ο · υἱεύϲ δέ ἐϲτιν ὁ υἱόϲ .
Lemmas: ὁ εἰς ἐΰς λήγω ἐάν καθαρεύω ἔχω ὁ ε , συναιρέω κατά ὁ γενικός ὁ Ἀττική παρά ὁ Ἀθηναῖος οἷος Ἐρετριεύς Ἐρετριεύς Ἐρετριεύς , ὁ ὅς καί εἰμί εἰς ὁ εἰμί κιρνάω , ὡς ποιέω ποιέω , νοέω νοέω · ἐάν δέ μή ἔχω καθαρεύω ὁ ὅς , ἀλλά ἔχω προηγούμενος σύμφωνος , οὖον γίγνομαι κρᾶσις κατά ὁ γενικός ἵημι παρά ἐγώ οὔτε παρά ὁ Ἀθηναῖος οἶος Ἀχιλλεύς Ἀχιλλεύς , Πηλεύς Πηλεύς , βασιλεύς βασιλεύς . παρά δέ ὁ Δωριεύς καί ὁ Ἴων κρᾶσις γίγνομαι ἐπί οὗτος κατά ὁ τενικὴν ὁ καί ὁ εἰς ὁ ευ δίφθογγος οἷος ὁ Ὀδυσσεύς ὁ Ὀδυσσεύς Ὀδυεῦς δέ λαμβάνω κυνέω χείρων ἐπί καρπός ( εἰμί 398 ) , καί πάλιν ἐν ὁ Ἰδομενεύς δέ οὖον λήγω μένος μέγας ( Ν 424 ) τις περισπάω Ἰδομενεύς ἀντί ὁ Ἰδομενεύς . ἀγαθός δέ ὁ εὐθύς εἰμί ὡς ὁ « οὐδέ Σκάμανδρος λήγω ὁ ὅς μένος » ( Φ 35 ) . ἰστέον δέ ὅτι οὖον μόνος ἐπί ὁ γενικ ἐν ὁ εἰς σῦς ποιέω ὁ Ἴων καί ὁ Δωριεύς ὁ τοιοῦτος κρᾶσις , ἀλλά καί ἐπί ἄλλος . ἰδού γάρ ὁ Ἔρελεύς ὁ Ἔρεβος καί κατά κρᾶσις ἰωνικός ἢ δωρικός ὁ ε καί ὁ εἰς ὁ ευ δίφθογγος γίγνομαι Ἔρεβος , ὡς παρά ὁ Ποιητής ( Θ 368 ) ἐκ Ἔρεβος ἄγω κύω στυγερός ᾍδης , ἀντί ὁ Ἔρεβος . δεῖ δέ γιγνώσκω , ὅτι ὁ υἱός υἱός οὖον γίγνομαι παρά ὁ Ἀθηναῖος διά ὁ ὅς καί εἰμί κατά ὁ γενικός , ἀλλά φυλάσσω ὁ ὁ · υἱός δέ εἰμί ὁ υἱός .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-kli-sews-o-noma-twn 2.79
Ἄξιόν ἐϲτι ζητῆϲαι , διατί , ὥϲπερ ἐπὶ τοῦ Πηλέϊ Πηλεῖ κατὰ ϲυναίρεϲιν γίνεται τοῦ ἕ καὶ ι εἰϲ τὴν ει δίφθογγον , μὴ τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ ἐπὶ τοῦ νεῦϲ νεόϲ νεῖ καὶ γρεῦϲ γρεόϲ γρεῖ γίνεται κατὰ ϲυναίρεϲιν τοῦ ε καὶ ι εἰϲ τὴν ει δίφθογγον νεῖ καὶ γρεῖ . ἔϲτιν οὖν εἰπεῖν , ὅτι οὐ δύναται γενέϲθαι κατὰ ϲυναίρεϲιν ἡ δοτικὴ νεῖ καὶ γρεῖ , ἐπειδὴ οὐδέποτε ἡ δοτικὴ τῶν ἑνικῶν ἐπ’ ὀνομάτων μονοϲυλλάβων ἐκφωνεῖ τὸ ι οἷον τῷ Γρά , τῇ γῇ , τῇ μνᾷ , τῷ νῷ . εἰ οὖν ἐγένετο κατὰ ϲυναίρεϲιν νεῖ νεῖ , γρεῖ γρεῖ , ἤμελλεν ἐκφωνεῖϲθαι τὸ ι ἐν τῇ δοτικῇ τῶν ἑνικῶν ἐπὶ μονοϲυλλάβων ὀνομάτων , ὅπερ ἄτοπον . ἰϲτέον δὲ ὅτι οἱ Ἀττικοὶ μόνῃ τῇ ϲυνῃρημένῃ χρῶνται δοτικῇ ἐν τοῖϲ τοιούτοιϲ ὀνόμαϲιν , οὐ μὴν καὶ τῇ ἐντελεῖ τῷ Πηλέϊ , τῷ Πηλεῖ γὰρ καὶ τῷ βαϲιλεῖ λέγουϲιν , οὐ μὴν καὶ τῷ Πηλέϊ καὶ τῷ βαϲιλέι .
Lemmas: ἄξιος εἰμί ζητέω , διατί , ὥσπερ ἐπί ὁ Πηλεύς Πηλεύς κατά συναίρεσις γίγνομαι ὁ ὅς καί ι εἰς ὁ ει δίφθογγος , μή ὁ αὐτός τρόπος καί ἐπί ὁ νέω ναῦς νέομαι καί γραῦς γρεός γρεῖ γίγνομαι κατά συναίρεσις ὁ ε καί ι εἰς ὁ ει δίφθογγος νέομαι καί γρεῖ . εἰμί οὖν εἶπον , ὅτι οὖον δύναμαι γίγνομαι κατά συναίρεσις ὁ δοτικός νέομαι καί γρεῖ , ἐπεί οὐδέποτε ὁ δοτικός ὁ ἑνικός ἐπί ὄνομα μονοσύλλαβος ἐκφωνέω ὁ ι οἷος ὁ γρά , ὁ γῆ , ὁ μνάομαι , ὁ νάω . εἰμί οὖν γίγνομαι κατά συναίρεσις νέομαι νέομαι , γρεῖ γρεῖ , μέλλω ἐκφωνέω ὁ ι ἐν ὁ δοτικός ὁ ἑνικός ἐπί μονοσύλλαβος ὄνομα , ὅσπερ ἄτοπος . ἰστέον δέ ὅτι ὁ ἀττικός μόνος ὁ συναιρέω χράω δοτικός ἐν ὁ τοιοῦτος ὄνομα , οὖον μήv καί ὁ ἐντελής ὁ Πηλεύς , ὁ Πηλεύς γάρ καί ὁ βασιλεύς λέγω , οὖον μήv καί ὁ Πηλεύς καί ὁ βασιλεύς .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-kli-sews-o-noma-twn 2.80
Ἀπὸ τῆϲ Πηλέϊ δοτικῆϲ ἐγένετο τροπῇ τοῦ i εἰϲ α Πηλέα ὥϲπερ Αἴαντι Αἴαντα , Θόαντι Θόαντα . ἰϲτέον ὅτι πᾶϲα γενικὴ εἰϲ οϲ λήγουϲα , ἔχουϲα τὴν αἰτιατικὴν τῶν ἑνικῶν εἰϲ α , ὁμόχρονον ἑαυτῇ ἔχει αὐτὴν οἷον Αἴαντοϲ Αἴαντα , Θόαντοϲ Θόαντα . ἰδοὺ ἐνταῦθα τὸ α βραχύ ἐϲτιν , ἐπειδὴ καὶ ἡ οϲ ϲυλλαβὴ βραχεῖά ἐϲτιν · ὁμοίωϲ Πηλέοϲ Πηλέα , Ἀχιλλέωϲ Ἀχιλλέα . οἱ μέντοι Ἀθηναῖοι , ἐπειδὴ Πηλέωϲ καὶ Ἀχιλλέωϲ λέγουϲι διὰ τοῦ ἕ καὶ ω , τούτου χάριν καὶ τὴν αἰτιατικὴν ποιοῦϲιν εἰϲ α μακρόν , ἵνα ἰϲόχρονοϲ γένηται ἡ αἰτιατικὴ τῇ ἰδίᾳ γενικῇ . καὶ πολλή ἐϲτιν ἡ χρῆϲιϲ τῆϲ τοιαύτηϲ αἰτιατικῆϲ , ὡϲ ἔχομεν καὶ παρὰ τῷ Εὐριπίδῃ ἐν Ἀνδρομάχῃ ( 545 ) καὶ μὴν δέδορκα τόνδε Πηλέα πέλαϲ , ἐξέτεινε γὰρ τὸ α .
Lemmas: ἀπό ὁ Πηλεύς δοτικός γίγνομαι τροπή ὁ i εἰς ὅς Πηλεύς ὥσπερ Αἴας Αἴας , Θόας Θόας . ἰστέον ὅτι πᾶς γενικός εἰς ὅς λήγω , ἔχω ὁ αἰτιατικός ὁ ἑνικός εἰς ὅς , ὁμόχρονος ἑαυτοῦ ἔχω αὐτός οἷος Αἴας Αἴας , Θόας Θόας . ἰδού ἐνταῦθα ὁ ὅς βραχύς εἰμί , ἐπεί καί ὁ ὅς συλλαβή βραχύς εἰμί · ὁμοίως Πηλεύς Πηλεύς , Ἀχιλλεύς Ἀχιλλεύς . ὁ μέντοι Ἀθηναῖος , ἐπεί Πηλεύς καί Ἀχιλλεύς λέγω διά ὁ ὅς καί εἰμί , οὗτος χάρις καί ὁ αἰτιατικός ποιέω εἰς ὅς μακρός , ἵνα ἰσόχρονος γίγνομαι ὁ αἰτιατικός ὁ ἴδιος γενικός . καί πολύς εἰμί ὁ χρῆσις ὁ τοιοῦτος αἰτιατικός , ὡς ἔχω καί παρά ὁ Εὐριπίδης ἐν Ἀνδρομάχη ( 545 ) καί μήv δέρκομαι ὅδε Πηλεύς πέλας , ἐκτείνω γάρ ὁ ὅς .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-kli-sews-o-noma-twn 2.82
Ἀποροῦϲι δέ τινεϲ λέγοντεϲ , διατί , ὥϲπερ λέγομεν τὸν Δημοϲθένεα καὶ Δημοϲθένη κατὰ κρᾶϲιν τοῦ ε καὶ α εἰϲ η , μὴ τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ τὸν Πηλέα καὶ τὸν Πλῆ , καὶ τὸν Ἀχιλλέα καὶ τὸν Ἀχιλλῆ λέγομεν ἔϲτιν οὖν εἰπεῖν , ὅτι πρῶτον μέν , ὡϲ εἴρηται , οὐ δύναται ἡ αἰτιατικὴ εἰϲ η καταλήγειν , διὰ τὸ τὴν κλητικὴν εἰϲ φωνῆεν λήγειν , ὦ Πηλεῦ γὰρ καὶ ὦ Ἀχιλλεῦ ἐϲτιν ἡ κλητική · δεύτερον δέ , ἐπειδὴ ἡ γενικὴ ἐπὶ τούτων οὐ ϲυναιρεῖται ( οὐδὲ γὰρ λέγομεν Πηλοῦϲ καὶ Ἀχιλλοῦϲ ὥϲπερ Δημοϲθένουϲ ) , τούτου χάριν οὔτε ἡ αἰτιατικὴ ϲυναιρεῖται . ὅτι γὰρ τοῦτο ἀληθέϲ ἐϲτι δῆλον , εἴγε παρὰ τοῖϲ Δωριεῦϲι καὶ τοῖϲ Ἴωϲιν ἐπὶ τούτων τῶν εἰϲ ευϲ γίνεται ἡ κρᾶϲιϲ ἐν τῇ αἰτιατικῇ τοῦ ε καὶ α εἰϲ η οἷον Τυδέα Τυδῆ , ὡϲ παρὰ τῷ ποιητῇ ἔθ’ αὐτ’ ἀγγελίην ἐπὶ Τϲδῆ ϲτεῖλαν Ἀχαιοί , καὶ ἐπὶ τῶν ὁμοίων ὡϲαύτωϲ , ἐπειδὴ καὶ ἐν τῇ γενικῇ ποιοῦϲι κρᾶϲιν οἷον τοῦ Ὀδυϲϲεῦϲ , τοῦ Ἰδομενεῦϲ .
Lemmas: ἀπορέω δέ τις λέγω , διατί , ὥσπερ λέγω ὁ Δημοσθένης καί Δημοσθένης κατά κρᾶσις ὁ ε καί ὅς εἰς ὁ , μή ὁ αὐτός τρόπος καί ὁ Πηλεύς καί ὁ Πλῆ , καί ὁ Ἀχιλλεύς καί ὁ Αχίλλη λέγω εἰμί οὖν εἶπον , ὅτι πρῶτος μέν , ὡς εἴρω , οὖον δύναμαι ὁ αἰτιατικός εἰς ὁ καταλήγω , διά ὁ ὁ κλητικός εἰς φωνήεις λήγω , εἰμί Πηλεύς γάρ καί εἰμί Ἀχιλλεύς εἰμί ὁ κλητικός · δύο δέ , ἐπεί ὁ γενικός ἐπί οὗτος οὖον συναιρέω ( οὐδέ γάρ λέγω Πηλός καί Ἀχιλλῆς ὥσπερ Δημοσθένης ) , οὗτος χάρις οὔτε ὁ αἰτιατικός συναιρέω . ὅτι γάρ οὗτος ἀληθής εἰμί δῆλος , εἰ παρά ὁ Δωριεύς καί ὁ Ἴων ἐπί οὗτος ὁ εἰς ἐΰς γίγνομαι ὁ κρᾶσις ἐν ὁ αἰτιατικός ὁ ε καί ὅς εἰς ὁ οἷος Τυδεύς Τυδεύς , ὡς παρά ὁ ποιητής ἔτι αὐτω ἀγγελία ἐπί Τσδῆ στέλλω Ἀχαιός , καί ἐπί ὁ ὅμοιος ὡσαύτως , ἐπεί καί ἐν ὁ γενικός ποιέω κρᾶσις οἷος ὁ Ὀδυσσεύς , ὁ Ἰδομενεύς .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-kli-sews-o-noma-twn 2.83
Choer . 216 , 29 : ἐν τοῖϲ δυϊκοῖϲ τὰ δύο εε εἰϲ η κίρναται οἷον Δημοϲθένεε Δημοϲθένη , Διομήδεε Διομήδη , βαϲιλέεβαϲιλῆ , Πηλέε Πηλῆ .
Lemmas: Choer . 216 , 29 : ἐν ὁ δυικός ὁ δύο ἐγώ εἰς ὁ κεράννυμι οἷος Δημοσθένος Δημοσθένης , Διομήδης Διομήδης , βασιλέεβασιλῆ , Πηλεύς Πηλεύς .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-kli-sews-o-noma-twn 2.84
Ἡ γενικὴ τῶν δυικῶν οὐ ϲυναιρεῖται ἐνταῦθα , ἐπειδὴ οὔτε ἡ γενικὴ τῶν ἑνικῶν ϲυναιρεῖται οἶον Πηλέοϲ . δεῖ γινώϲκειν ὅτι ἡνίκα μὲν ϲυναιρεῖται ἡ γενικὴ τῶν ἑνικῶν τότε καὶ ἡ γενικὴ τῶν δυικῶν καὶ ἡ γενικὴ τῶν πληθυντικῶν ϲυναιροῦνται οἷον Δημοϲθένεοϲ Δημοϲθένουϲ Δημοϲθενέοιν Δημοϲθενοῖν Δημοϲθενέων Δημοϲθενῶν , Διομήδεοϲ Διομήδουϲ Διομηδέοιν Διομηδοῖν Διομηδέων Διομηδῶν , τείχεοϲ τείχουϲ τειχέοιν τειχοῖν τειχέων τειχῶν · ἡνίκα δὲ μὴ ϲυναιρεῖται ἡ γενικὴ τῶν ἑνικῶν , τότε οὔτε ἡ γενικὴ τῶν δυϊκῶν οὔτε ἡ γενικὴ τῶν πληθυντικῶν ϲυναιροῦνται οἶον ὄφιϲ ὄφεοϲ ὀφέοιν ὄφεων , ταχύϲ ταχέοϲ ταχέοιν ταχέων , ἡδύϲ ἡδέοϲ ἡδέοιν ἡδέων . ἰδοὺ ἐπὶ τούτων τῶν εἰϲ ευϲ , ἐπειδὴ οὐ ϲυναιρεῖται ἡ γενικὴ τῶν ἑνικῶν , οὔτε ἡ γενικὴ τῶν δυικῶν οὕτε ἡ γενικὴ τῶν πληθυντικῶν ϲυναιροῦνται οἷον Πηλέοιν Πηλέων .
Lemmas: ὁ γενικός ὁ δυϊκός οὖον συναιρέω ἐνταῦθα , ἐπεί οὔτε ὁ γενικός ὁ ἑνικός συναιρέω οἶος Πηλεύς . δεῖ γιγνώσκω ὅτι ἡνίκα μέν συναιρέω ὁ γενικός ὁ ἑνικός τότε καί ὁ γενικός ὁ δυϊκός καί ὁ γενικός ὁ πληθυντικός συναιρέω οἷος Δημοσθένης Δημοσθένης δημοσθενης Δημοσθένης δημοσθενης Δημοσθένης , Διομήδης Διομήδης Διομήδης διομηδος Διομήδης Διομήδων , τεῖχος τεῖχος τεῖχος τεῖχος τεῖχος τεῖχος · ἡνίκα δέ μή συναιρέω ὁ γενικός ὁ ἑνικός , τότε οὔτε ὁ γενικός ὁ δυικός οὔτε ὁ γενικός ὁ πληθυντικός συναιρέω οἶος ὄφις ὄφις ὄφις ὄφις , ταχύς ταχύς ταχύς ταχύς , ἡδύς ἡδύς ἡδύς ἡδύς . ἰδού ἐπί οὗτος ὁ εἰς ἐΰς , ἐπεί οὖον συναιρέω ὁ γενικός ὁ ἑνικός , οὔτε ὁ γενικός ὁ δυϊκός ἵημι ὁ γενικός ὁ πληθυντικός συναιρέω οἷος Πηλεύς Πηλεύς .