aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-kli-sews-o-noma-twn 2.122
Δεῖ δὲ γινώϲκειν ὅτι ἐν μὲν τοῖϲ δυικοῖϲ τὰ δύο εε εἰϲ η κίρναται οἷον Δημοϲθένεε Δημοϲθένη , Διομήδεε Διομήδη ἐν δὲ τοῖϲ πληθυντικοῖϲ εἰϲ τὴν ει δίφθογγον οἷον Δημοϲθένεεϲ Δημοϲθένειϲ , Διομήδεεϲ Διομήδειϲ , ϲπανίωϲ δὲ καὶ ἐν τοῖϲ δυϊκοῖϲ , ἀλλ’ εὑρίϲκεται τὰ δύο εὲ εἰϲ τὴν ει δίφθογγον κιρνάμενα οἷον ταρίχεε ταρίχει , πόλεε πόλει , ὡϲ παρ’ Αἰϲχίνῃ τῷ Ϲωκρατικῷ « τούτω τὼ πόλει » ( λέγει δὲ περὶ Ἀθηνῶν καὶ ακεδαιμονίων ) , καὶ ἐν τοῖϲ πληθυντικοῖϲ εἰϲ η οἷον ἱππέεϲ ἱππῆϲ καὶ βαϲιλέεϲ βαϲιλῆϲ . ταῦτα δὲ Ἀττικά ἐϲτι καὶ ἐπὶ μόνων τῶν εἰϲ ϲῦϲ τοῦτο ποιοῦϲιν οἱ Ἀττικοί , φημὶ δὴ τὸ κιρνᾶν τὰ δύο εε εἰϲ η ἐν τῇ εὐθείᾳ τῶν πληθυντικῶν . καὶ ἄξιόν ἐϲτι ζητῆϲαι διὰ ποίαν αἰτίαν ἐν μὲν τοῖϲ δυκοῖϲ τὰ δύο εε εἰϲ η κιρνᾶται , ἐν δὲ τοῖϲ πληθυντικοῖϲ εἰϲ τὴν ειδίφθογγον.καὶἔϲτιν ἀπολογήϲαϲθαι περὶ τούτων οὕτωϲ · τὸι χαρακτηριϲτικόν ἐϲτι τῆϲεὐθείαϲ τῶν πληθυντικῶν , οὐ μὴν τῆϲ εὐθείαϲ τῶνδυϊκῶν οἷον φίλοι , ὅμηροι , κοχλίαι , Αἰνεῖαι . ἐπειδὴ οὖν τὸ ῑ χαρακτηριϲτικόν ἐϲτι τῆϲ εὐθείαϲ τῶν πληθυντικῶν , εὐλόγωϲ οὖν ἐν τοῖϲ πληθυντικοῖϲ τὰ δύο εε εἰϲ τὴν ει δίφθογγον κίρναται , ἐν δὲ τοῖϲ δυϊκοῖϲ εἰϲ τὸ η , ἐπειδὴ εἰ ἐγένετο τῶν δύο εε κρᾶϲιϲ εἰϲ τὴν ει δίφθογγον ἐν τοῖϲ δυϊκοῖϲ , εὑρίϲκεται τὸ ι ἐν τῇ τελευταίᾳ ϲυλλαβῇ , ὅπερ ἐϲτὶ γνήϲιον , ὡϲ εἴρηται , τῆϲ εὐθείαϲ τῶν πληθυντικῶν . τούτου χάριν , ἱνα μὴ εὑρεθῇ τὸ ῑ τελικὸν ἐπὶ τῆϲ εὐθείαϲ τῶν δυικῶν , οὐκ ἐγένετο ἡ κρᾶϲιϲ τῶν δύο εε εἰϲ τὴν ει δίφθογγον ἀλλ’ εἰϲ τὸ η . ἔϲτιν οὖν εἰπεῖν καὶ ἑτέραν τοιαύτην ἀπολογίαν οὐδέποτε εὑρίϲκεται ἐν ἀρϲενικοῖϲ ὀνόμαϲιν εὐθεῖα δυικῶν εἰϲ οἱανδήποτε δίφθογγον λήγουϲα οἱον τὼ Ααντε , τῶ λέβητε , τὼ Ἀτρείδα , τὼ Ὀρέϲτα . ὅθεν καὶ ἐπὶ τῆϲ εἰϲ α καὶ εἰϲ ω ληγούϲηϲ δοτικῆϲ τῶν ἑνικῶν , δηλονότι μετὰ τοῦ ῑ οὕϲηϲ , ἡ εὐθεῖα τῶν δυϊκῶν οὐκ ἔχει τὸ ῑ προϲγεγραμμένον οἷον τῷ κοχλίᾳ τὼ κοχλία , τῷ ὁμήρῳ τῶ ὁμήρω . τούτων οὖν χάριν ἐν τοῖϲ δυϊκοῖϲ οὐ κίρναται . τὰ δύο εὲ εἰϲ τὴν ει δίφθογγον . πρόϲκειται « ἐν ἀρϲενικοῖϲ ὀνόμαϲιν » διὰ τὸ ταρίχεε ταρίχει , πόλεε πόλει · ταῦτα γὰρ διὰ τῆϲ ει διφθόγγου γράφεται . ἀλλ’ οὐκ ἀντίκειται ἡμῖν , ἐπειδὴ οὐκ ἔϲτιν ἀρϲενικὰ ἀλλὰ τὸ μὲν οὐδέτερον τὸ δὲ θηλυκόν , ἄλλωϲ τε δὲ καὶ ϲπάνιά ἐϲτιν ἅτινα οὐκ ἔρρηται εἰϲ κανόνα . ἔϲτι δὲ εἰπεῖν καὶ ἄλλην ἀπολογίαν τοιαύτην · ἡ εὐθεῖα τῶν πληθυντικῶν πλείοϲι φωνήεϲι κέχρηται πολλάκιϲ ὡϲ πρὸϲ τὴν εὐθεῖαν τῶν δυικῶν οἷον τὼ ὁμήρω οἱ ὅμηροι , τῶ κοχλία οἱ κοχλίαι . ἰδοὺ ἡ εὐθεῖα τῶν πληθυντικῶν δύο ἔχει φωνήεντα , τῆϲ εὐθείαϲ τῶν δυϊκῶν ἓν φωνῆεν ἐχούϲηϲ . εἰκότωϲ οὖν ἐν μὲν τοῖϲ πληθυντικοῖϲ τὰ δύο ὲὲ εἰϲ τὴν ει δίφθογγον κίρναται , ἐν δὲ τοῖϲ δυϊκοῖϲ εἰϲ τὸ η , ἵνα πλείονα ϲχῇ φωνήεντα ἡ εὐθεῖα τῶν πληθυντικῶν τῆϲ εὐθείαϲ τῶν δυικῶν . ἔϲτι δὲ εἰπεῖν καὶ ἄλλην ἀπολογίαν τοιαύτην ἡ εὐθεῖα τῶν δυικῶν μείζονι χρόνῳ κέχρηται πολλάκιϲ ὡϲ πρὸϲ τὴν εὐθεῖαν τῶν πληθυντικῶν οἷον τὼ ὁμήρω οἱ ὅμηροι · τὸ ω μεῖζόν ἐϲτι τῆϲ ο διφθόγγου . τὰ Μηδεία αἱ λήδειαι . τὸ α τὸ φύϲει μακρὸν μεῖζόν ἐϲτι τῆϲ αῖ διφθόγγου . ἐπεὶ οὖν καὶ τὸ η μεῖζόν ἐϲτι τῆϲ ε διφθόγγου , εἰκότωϲ ἐν μὲν τοῖϲ δυϊκοῖϲ τὰ δύο εε εἰϲ η κίρναται , ἐν δὲ τοῖϲ πληθυντικοῖϲ εἰϲ τὴν ει δίφθογγον , ινα εὑρεθῇ μείζονα χρόνον ἔχουϲα ἡ εὐθεῖα τῶν δυικῶν , ὡϲ πρὸϲ τὴν εὐθεῖαν τῶν πληθυντικῶν .
Lemmas: Δεύς δέ γιγνώσκω ὅτι ἐν μέν ὁ δυικω ὁ δύο ἐγώ εἰς ὁ κεράννυμι οἷος Δημοσθένος Δημοσθένης , Διομήδης Διομήδης ἐν δέ ὁ πληθυντικός εἰς ὁ ει δίφθογγος οἷος Δημοσθένης Δημοσθένης , Διομήδης Διομήδης , σπανίως δέ καί ἐν ὁ δυικός , ἀλλά εὑρίσκω ὁ δύο ἐγώ εἰς ὁ ει δίφθογγος κιρνάω οἷος ταριχεω τάριχος , πόλεε πόλις , ὡς παρά Αἰσχίνης ὁ Σωκρατικός « οὗτος ὁ πόλις » ( λέγω δέ περί Ἀθῆναι καί ακεδαιμονια ) , καί ἐν ὁ πληθυντικός εἰς ὁ οἷος ἱππεύς ἱππεύς καί βασιλεύς βασιλεύς . οὗτος δέ Ἀττικός εἰμί καί ἐπί μόνος ὁ εἰς σῦς οὗτος ποιέω ὁ Ἀττικός , φημί δή ὁ κιρνάω ὁ δύο ἐγώ εἰς ὁ ἐν ὁ εὐθύς ὁ πληθυντικός . καί ἄξιος εἰμί ζητέω διά ποῖος αἴτιος ἐν μέν ὁ δυκοιξ ὁ δύο ἐγώ εἰς ὁ κιρνάω , ἐν δέ ὁ πληθυντικός εἰς ὁ ειδιφθογγον.καιειμι ἀπολογέομαι περί οὗτος οὕτως · τοι χαρακτηριστικός εἰμί τησευθειος ὁ πληθυντικός , οὖον μήv ὁ εὐθύς τωνδυικω οἷος φίλος , ὅμηρος , κοχλίας , Αἰνείας . ἐπεί οὖν ὁ Ι χαρακτηριστικός εἰμί ὁ εὐθύς ὁ πληθυντικός , εὔλογος οὖν ἐν ὁ πληθυντικός ὁ δύο ἐγώ εἰς ὁ ει δίφθογγος κεράννυμι , ἐν δέ ὁ δυικός εἰς ὁ ὁ , ἐπεί εἰμί γίγνομαι ὁ δύο ἐγώ κρᾶσις εἰς ὁ ει δίφθογγος ἐν ὁ δυικός , εὑρίσκω ὁ ι ἐν ὁ τελευταῖος συλλαβή , ὅσπερ εἰμί γνήσιος , ὡς εἴρω , ὁ εὐθύς ὁ πληθυντικός . οὗτος χάρις , ἵνα μή εὑρίσκω ὁ Ι τελικός ἐπί ὁ εὐθύς ὁ δυϊκός , οὐ γίγνομαι ὁ κρᾶσις ὁ δύο ἐγώ εἰς ὁ ει δίφθογγος ἀλλά εἰς ὁ ὁ . εἰμί οὖν εἶπον καί ἕτερος τοιοῦτος ἀπολογία οὐδέποτε εὑρίσκω ἐν ἀρσενικός ὄνομα εὐθύς δυϊκός εἰς οἱανδήποτε δίφθογγος λήγω οἱος ὁ Ααντε , ὁ λέβης , ὁ Ἀτρείδης , ὁ Ὀρέστης . ὅθεν καί ἐπί ὁ εἰς ὅς καί εἰς εἰμί λήγω δοτικός ὁ ἑνικός , δηλονότι μετά ὁ Ι ὗσις , ὁ εὐθύς ὁ δυικός οὐ ἔχω ὁ Ι προσγράφω οἷος ὁ κοχλίας ὁ κοχλίας , ὁ ὅμηρος ὁ ὅμηρος . οὗτος οὖν χάρις ἐν ὁ δυικός οὖον κεράννυμι . ὁ δύο ἐγώ εἰς ὁ ει δίφθογγος . πρόσκειμαι « ἐν ἀρσενικός ὄνομα » διά ὁ ταριχεω τάριχος , πόλεε πόλις · οὗτος γάρ διά ὁ ει δίφθογγος γράφω . ἀλλά οὐ ἀντίκειμαι ἐγώ , ἐπεί οὐ εἰμί ἀρσενικός ἀλλά ὁ μέν οὐδέτερος ὁ δέ θηλυκός , ἄλλως τε δέ καί σπάνιος εἰμί ὅστις οὐ ἔρρω εἰς κανών . εἰμί δέ εἶπον καί ἄλλος ἀπολογία τοιοῦτος · ὁ εὐθύς ὁ πληθυντικός πλείων φωνή χράομαι πολλάκις ὡς πρός ὁ εὐθύς ὁ δυϊκός οἷος ὁ ὅμηρος ὁ ὅμηρος , ὁ κοχλίας ὁ κοχλίας . ἰδού ὁ εὐθύς ὁ πληθυντικός δύο ἔχω φωνήεις , ὁ εὐθύς ὁ δυικός εἷς φωνήεις ἔχω . εἰκότως οὖν ἐν μέν ὁ πληθυντικός ὁ δύο ἐγώ εἰς ὁ ει δίφθογγος κεράννυμι , ἐν δέ ὁ δυικός εἰς ὁ ὁ , ἵνα πλείων ἔχω φωνήεις ὁ εὐθύς ὁ πληθυντικός ὁ εὐθύς ὁ δυϊκός . εἰμί δέ εἶπον καί ἄλλος ἀπολογία τοιοῦτος ὁ εὐθύς ὁ δυϊκός μείζων χρόνος χράομαι πολλάκις ὡς πρός ὁ εὐθύς ὁ πληθυντικός οἷος ὁ ὅμηρος ὁ ὅμηρος · ὁ εἰμί μέγας εἰμί ὁ ὁ δίφθογγος . ὁ Μήδεια ὁ λήδειαι . ὁ ὅς ὁ φύσις μακρός μέγας εἰμί ὁ αῖ δίφθογγος . ἐπεί οὖν καί ὁ ὁ μέγας εἰμί ὁ ε δίφθογγος , εἰκότως ἐν μέν ὁ δυικός ὁ δύο ἐγώ εἰς ὁ κεράννυμι , ἐν δέ ὁ πληθυντικός εἰς ὁ ει δίφθογγος , ἵνα εὑρίσκω μείζων χρόνος ἔχω ὁ εὐθύς ὁ δυϊκός , ὡς πρός ὁ εὐθύς ὁ πληθυντικός .