ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 21.341
341 . ἰάχουϲα ὡϲ φέρουϲα . V .
Lemmas: 341 . ἰάχω ὡς φέρω . V .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 21.428
428 . εἴρηται ( v . Γ 97 , Α 421 , Κ 105 ) ὅτι τὸ νῦν ἀεὶ παρὰ τῷ ποιητῇ περιϲπᾶται , κἂν παρέλκῃ , χωρὶϲ εἰ μὴ μέτρον κωλύοι , ὡϲ ἐπὶ τοῦ « δεῦρό νυν ἢ τρίποδοϲ » ( Π . ψ 485 ) καὶ « ἐκτελέει ὅϲα πού νυν ἐέλπεται » ( Ιl . Κ 105 ) . A .
Lemmas: 428 . εἴρω ( v . Γ 97 , Α 421 , Κ 105 ) ὅτι ὁ νῦν ἀεί παρά ὁ ποιητής περισπάω , κἀν παρέλκω , Χωρὶς εἰμί μή μέτρον κωλύω , ὡς ἐπί ὁ « δεῦρο νυν ἢ τρίπους » ( Π . ψ 485 ) καί « ἐκτελέω ὅσος πού νυν ἔλπω » ( Ιl . Κ 105 ) . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 21.446
446 . ἡ περί τῷ ῥήματι ϲυντάϲϲεται · διὸ φυλακτέον τὸν τόνον . A .
Lemmas: 446 . ὁ περί ὁ ῥῆμα συντάσσω · διό φυλακτέος ὁ τόνος . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 21.467
467 . δηριαάϲθων : τὸ δεύτερον α ἐκτατέον · τοῦτο γὰρ ὁ χαρακτὴρ βούλεται . A .
Lemmas: 467 . δηριάομαι : ὁ δύο ὅς ἐκτατέον · οὗτος γάρ ὁ χαρακτήρ βούλομαι . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 21.471
471 . ὀνείδειον : ὡϲ τέλειον καὶ ὄρειον . οὕτωϲ γὰρ ἐκπίπτει καὶ τὰ τῆϲ παραγωγῆϲ καὶ τὰ τοῦ τόνου , εἰ μὴ τὸ α παραλήγοι ἐν τῷ εἰϲ οϲ λήγοντι οὐδετέρῳ ἢ δύο ϲύμφωνα , ὧν τὸ μὲν ληκτικὸν εἴη τῆϲ πρώτηϲ ϲυλλαβῆϲ , τὸ δὲ ἀρκτικὸν τῆϲ δευτέραϲ . οἷον ἕλοϲ ἕλειοϲ · διὰ τῆϲ ει διφθόγγου ἡ παραγωγὴ καὶ προπαροξύνεται · οὐ γὰρ ἦν ἐν τῷ οὐδετέρῳ τὸ α τέλοϲ τέλειοϲ , ὄροϲ ὄρειοϲ . οὕτωϲ ὄνειδοϲ ὀνείδειοϲ . παρεφυλάξατο ( sic A ) δὲ τὰ δύο ϲύμφωνα διὰ τὸ Ἀργεῖοϲ καὶ τὸ ἑρκεῖοϲ , καὶ τὸ α , ἐπεὶ φιλεῖ διὰ τοῦ ι γράφεϲθαι ἡ παραγωγή , πελάγιοϲ , ἅγιοϲ , Θάλπιοϲ . AV .
Lemmas: 471 . ὀνείδειος : ὡς τέλειος καί ὄρειον . οὕτως γάρ ἐκπίπτω καί ὁ ὁ παραγωγή καί ὁ ὁ τόνος , εἰμί μή ὁ ὅς παραλήγω ἐν ὁ εἰς ὅς λήγω οὐδέτερος ἢ δύο σύμφωνος , ὅς ὁ μέν ληκτικός εἰμί ὁ πρῶτος συλλαβή , ὁ δέ ἀρκτικός ὁ δύο . οἷος ἕλος Ἕλειος · διά ὁ ει δίφθογγος ὁ παραγωγή καί προπαροξύνω · οὖον γάρ εἰμί ἐν ὁ οὐδέτερος ὁ ὅς τέλος τέλειος , Ὄρος Ὄρειος . οὕτως ὄνειδος ὀνείδειος . παραφυλάσσω ( sic A ) δέ ὁ δύο σύμφωνος διά ὁ Ἀργεῖος καί ὁ ἑρκεῖος , καί ὁ ὅς , ἐπεί φιλέω διά ὁ ι γράφω ὁ παραγωγή , πελάγιος , ἅγιος , Θάλπιος . AV .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 21.493
493 . πέλεια : ὡϲ Μάλεια καὶ Θάλεια · τρίτη ἀπὸ τέλουϲ ἡ ὀξεῖα . ἔϲτι δὲ καὶ πελειάϲ ὀξυτόνωϲ , ἔνθεν τὸ « αἱ δὲ βάτην τρήρωϲι πελειάϲι » ( Π . ε 778 ) . καὶ ἔϲτιν ὅμοιον τῷ μαῖα καὶ μαιάϲ . A .
Lemmas: 493 . πέλεια : ὡς Μάλεια καί Θάλεια · τρίτος ἀπό τέλος ὁ ὀξύς . εἰμί δέ καί πελειάς ὀξύτονος , ἔνθεν ὁ « ὁ δέ βαίνω τρήρων πελειά » ( Π . ε 778 ) . καί εἰμί ὅμοιος ὁ μαῖα καί μαῖα . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 21.507
507 . προτὶ οἷ : τὴν ἀντωνυμίαν ὀρθοτονοῦϲιν , οὐ διὰ τὴν πρόθεϲιν ἀλλ’ ὅτι εἰϲ ϲύνθετον παρελαμβάνετο . V .
Lemmas: 507 . πρός οἷ : ὁ ἀντωνυμία ὀρθοτονέω , οὖον διά ὁ πρόθεσις ἀλλά ὅτι εἰς συντίθημι παραλαμβάνω . V .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 21.539
539 . παροξυτονητέον τὸ ἀμύναι , ἔϲτι γὰρ εὐκτικόν , ὅπωϲ ἀμύνειεν . οἶδα δὲ καὶ τὴν ἀλάλκοι γραφήν . A .
Lemmas: 539 . παροξυτονητέον ὁ ἀμύνω , εἰμί γάρ εὐκτικός , ὅπως ἀμύνω . οἶδα δέ καί ὁ ἀλέξω γραφεύς . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 21.575
575 . Ἀρίϲταρχόϲ τινάϲ φηϲι γράφειν κυνυλαγμόν . οὕτω καὶ Ζηνόδοτοϲ . καὶ Ϲτηϲίχοροϲ δὲ ἔοικεν οὕτωϲ ἀνεγνωκέναι · φηϲὶ γοῦν « ἀπειρεϲίοιο κυνυλαγμοῖο » . οὐχ ὁρῶ δέ τι πλέον ἐκ τῆϲ ϲυνθέϲεωϲ . ὁ γὰρ ὑλαγμὸϲ καὶ χωρὶϲ τοῦ προϲκεῖϲθαι τὸ ὄνομα ἰδίωϲ ἐπὶ κυνῶν ἀκούεται , ὡϲ ὁ χρεμετιϲμὸϲ ἐπὶ τῶν ἵππων . ἄλλωϲ τε τὰ εἰϲ γμοϲ ῥηματικὰ μετὰ προθέϲεωϲ πέφυκε ϲυντίθεϲθαι τῆϲ αὐτῆϲ τάϲεωϲ μενούϲηϲ , μετ’ ἄλλου δὲ οὐδενόϲ , παιγμόϲ ἐμπαιγμόϲ . κηρυγμόϲ ἐκκηρυγμόϲ , καὶ τὸ ὑλαγμὸϲ οὖν παρὰ τὸ ὑλάϲϲειν γεγονὸϲ οὐ ϲυντεθήϲεται μετ’ ἄλλου μέρουϲ λόγου . ϲύνδεϲμοϲ οὖν ἐϲτιν ὁ κέν . BV .
Lemmas: 575 . Ἀρίσταρχος τις φημί γράφω κυνυλαγμός . οὗτος καί Ζηνόδοτος . καί Στησίχορος δέ ἔοικα οὕτως ἀναγιγνώσκω · φημί γοῦν « ἀπειρέσιος κυνυλαγμός » . οὐ ὁράω δέ τίς πλέω ἐκ ὁ σύνθεσις . ὁ γάρ ὑλαγμός καί Χωρὶς ὁ πρόσκειμαι ὁ ὄνομα ἰδίως ἐπί κύω ἀκούω , ὡς ὁ χρεμετισμός ἐπί ὁ ἵππος . ἄλλως τε ὁ εἰς γμος ῥηματικός μετά πρόθεσις φύω συντίθημι ὁ αὐτός τάσις Μένων , μετά ἄλλος δέ οὐδείς , παιγμός ἐμπαιγμός . κηρυγμός ἐκκηρυγμός , καί ὁ ὑλαγμός οὖν παρά ὁ ὑλάσσω γίγνομαι οὖον συντίθημι μετά ἄλλος μέρος λόγος . σύνδεσμος οὖν εἰμί ὁ ἄν . BV .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 21.583
583 . τινὲϲ τὸ ἤδη χρονικὸν ἐκδέχονται καὶ παροξύνουϲιν , οὐκ εὖ . ἄμεινον γὰρ περιϲπᾶν ἐκ παραλλήλου τοῦ ϲυνδέϲμου κειμένου . A .
Lemmas: 583 . τις ὁ ἤδη χρονικός ἐκδέχομαι καί παροξύνω , οὐ εὕω . ἀγαθός γάρ περισπάω ἐκ παράλληλος ὁ σύνδεσμος κεῖμαι . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 21.588
588 . ϲὺ δ’ ἐνθάδε πότμον ἐφ’ ἕψειϲ : Νικίαϲ ἀναϲτρέφει τὴν πρόθεϲιν , οὐκ εὖ . προείπομεν δὲ περὶ τῶν τοιούτων προθέϲεων ὡϲ οὐ θέλουϲιν ἀναϲτρέφεϲθαι · καὶ ϲημειούμεθα ἀναγκαίωϲ ἀναϲτραφεῖϲαν τὴν « ϲτεῦτο γὰρ Ἡφαίϲτοιο πάρ’ οἰϲέμεν » ( Ιl . Ϲ 191 ) .
Lemmas: 588 . σύ δέ ἐνθάδε πότμος ἐπί ἕψω : Νικίας ἀναστρέφω ὁ πρόθεσις , οὐ εὕω . προεῖπον δέ περί ὁ τοιοῦτος πρόθεσις ὡς οὖον ἐθέλω ἀναστρέφω · καί σημειόω ἀναγκαῖος ἀναστράπτω ὁ « στεῦμαι γάρ Ἥφαιστος παρά φέρω » ( Ιl . Σ 191 ) .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 22.28
28 . ἄϲτραϲιν : Ἀρίϲταρχοϲ ὡϲ πατράϲιν . ἄμεινον δὲ προπαροξύνειν , ὥϲπερ καὶ τοῖϲ πλείοϲιν ἔδοξε καὶ Φιλοξένῳ , ἵν’ αὐτῆϲ τῆϲ πτώϲεωϲ , λέγω δὲ τῆϲ δοτικῆϲ , μεταπλαϲμὸν λάβωμεν . ὅτι γὰρ κατὰ πτῶϲιν γίνονται μεταπλαϲμοὶ ἐξουϲίᾳ ποιητικῇ δεδήλωταί μοι ἐν ἑτέροιϲ . ὃν οὖν τρόπον ἡ ἐγκάτοιϲ ἔγκαϲιν ἐγένετο « ἔγκαϲι φωτόϲ » ( Λ 438 ) καὶ οὐκ ἀναγκαζόμεθα ἑνικὴν εὐθεῖαν ἀκόλουθον ἐπιζητεῖν , ἥ τε προβάτοιϲ πρόβαϲιν ἥ τε πετάλοιϲ πέταλϲιν , οὕτωϲ ἄϲτροιϲ ἄϲτραϲιν , ἐπειϲελθόντοϲ τοῦ α ἵνα ϲυϲτῇ ἡ λέξιϲ . A .
Lemmas: 28 . ἀστήρ : Ἀρίσταρχος ὡς πατήρ . ἀγαθός δέ προπαροξύνω , ὥσπερ καί ὁ πλείων δοκέω καί Φιλόξενος , ἵνα αὐτός ὁ πτῶσις , λέγω δέ ὁ δοτικός , μεταπλασμός λαμβάνω . ὅτι γάρ κατά πτῶσις γίγνομαι μεταπλασμός ἐξουσία ποιητικός δηλόω ἐγώ ἐν ἕτερος . ὅς οὖν τρόπος ὁ ἔγκατα ἔγκατα γίγνομαι « ἔγκατα φάος » ( Λ 438 ) καί οὐ ἀναγκάζω ἑνικός εὐθύς ἀκόλουθος ἐπιζητέω , ὅς τε πρόβατον πρόβασις ὅς τε πέταλος πέταλσιν , οὕτως ἄστρον ἀστήρ , ἐπεισέρχομαι ὁ ὅς ἵνα συνίστημι ὁ λέξις . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 22.41
41 . τοϲϲόνδε : πρὸ τέλουϲ ἡ ὀξεῖα . ἓν γάρ ἐϲτι μέροϲ λόγου . A .
Lemmas: 41 . τοσόσδε : πρό τέλος ὁ ὀξύς . εἷς γάρ εἰμί μέρος λόγος . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 22.51
51 . τὸ ὀνομάκλυτοϲ ὡϲ τοξόκλυτοϲ · οὕτωϲ δὲ καὶ Ἀρίϲταρχοϲ . ἐν μέντοι τῇ Ὀδυϲϲείᾳ ( τ 183 ) κατὰ παράθεϲιν ἀναγνωϲτέον « ἐμοὶ δ’ ὄνομα κλυτὸϲ Αἴθων » . ἰδίᾳ ϲυϲτῆϲαι γὰρ αὐτοῦ βούλεται τὸ ὄνομα , ἐπεί τοι ἔϲται κρεμάμενοϲ λόγοϲ . εἴπομεν δὲ ἐν τοῖϲ πρὸ τούτου βιβλίοιϲ ( Ιl . Κ 109 ) , πότε τὸ κλυτόϲ κατὰ τὸ τέλοϲ ϲυντιθέμενον φ λάϲϲει τὸν τόνον καὶ πότε ἀναδίδωϲιν . A .
Lemmas: 51 . ὁ ὀνομάκλυτος ὡς τοξόκλυτος · οὕτως δέ καί Ἀρίσταρχος . ἐν μέντοι ὁ Ὀδυσσεία ( τ 183 ) κατά παράθεσις ἀναγνωστέον « ἐγώ δέ ὄνομα κλυτός Αἴθων » . ἴδιος συνίστημι γάρ αὐτός βούλομαι ὁ ὄνομα , ἐπεί ὅς εἰμί κρεμάννυμι λόγος . εἶπον δέ ἐν ὁ πρό οὗτος βιβλίον ( Ιl . Κ 109 ) , πότε ὁ κλυτός κατά ὁ τέλος συντίθημι φ λανθάνω ὁ τόνος καί πότε ἀναδίδωμι . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 22.59
59 . πρὸϲ δ’ ἐμέ : οὕτωϲ ὀρθοτονητέον . A .
Lemmas: 59 . πρός δέ ἐγώ : οὕτως ὀρθοτονητέον . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 22.67
67 . τὸ ὠμηϲταί Ἀρίϲταρχοϲ ὡϲ ἀθληταί , Τυραννίων δὲ ὡϲ κομῆται . ἔφαμεν δὲ ἐν τῇ ( 454 ) ἐντελῶϲ περὶ τῆϲ προϲῳδίαϲ ὡϲ ἐπεκράτηϲεν ἡ Ἀριϲτάρχου . A .
Lemmas: 67 . ὁ ὠμηστής Ἀρίσταρχος ὡς ἀθλητής , Τυραννίων δέ ὡς κομέω . φημί δέ ἐν ὁ ( 454 ) ἐντελής περί ὁ προσῳδία ὡς ἐπικρατέω ὁ Ἀρίσταρχος . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 22.123
123 . ἵκωμαι : τινὲϲ ὡϲ φιλῶμαι ἀναγινώϲκουϲιν , ἵνα τὸ ἱκετεύϲω ϲημαίνῃ . οὐκ ἀναγκαῖον δὲ ἐναλλάϲϲειν τὸν τόνον · καὶ γὰρ βαρυνόμενον ταὐτὸν ὑπιϲχνεῖται καὶ ἀκόλουθόν ἐϲτι μέϲῳ δευτέρῳ ἀορίϲτῳ ὁριϲτικῷ τῷ « τὴν ἱκόμην φεύγων » ( Ιl . Ξ 260 ) . ὡϲ οὖν ἐλιπόμην λίπωμαι οὕτωϲ ἱκόμην ἵκωμαι . A .
Lemmas: 123 . ἱκνέομαι : τις ὡς φιλέω ἀναγιγνώσκω , ἵνα ὁ ἱκετεύω σημαίνω . οὐ ἀναγκαῖος δέ ἐναλλάσσω ὁ τόνος · καί γάρ βαρύνω αὐτός ὑπισχνέομαι καί ἀκόλουθος εἰμί μέσος δύο ἀόριστος ὁριστικός ὁ « ὁ ἱκνέομαι φεύγω » ( Ιl . Ξ 260 ) . ὡς οὖν λείπω λείπω οὕτως ἱκνέομαι ἱκνέομαι . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 22.246
246 . περιϲπαϲτέον τὸν ἦ ϲύνδεϲμον · ἀδύνατον γὰρ τῷ ἤ ϲυνδέϲμῳ ἑπόμενον αὐτὸν ὀξύνεϲθαι . A .
Lemmas: 246 . περισπαστέον ὁ εἰμί σύνδεσμος · ἀδύνατος γάρ ὁ ἤ σύνδεσμος ἕπω αὐτός ὀξύνω . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 22.261
261 . ϲυνἡμοϲύναϲ : δαϲυντέον . ϲημαίνει δὲ τὰϲ ϲυνθήκαϲ ἀπὸ τοῦ εἰϲ ταὐτὸν ἀφεῖναι τὰ τῆϲ διανοίαϲ παρὰ τὸν ἥϲω οὖν ἥμῶν τί ἐϲτι καὶ ἥμονοϲ ἡ γενικὴ ( cf . ψ 886 ) , παρ’ ἣν τὸ ἡμοϲύνη . οὕτωϲ δὲ εἶχε καὶ μεθημοϲύνη ( Ν 108 . 121 ) . A .
Lemmas: 261 . συνημοσύνη : δασυντέον . σημαίνω δέ ὁ συνθήκη ἀπό ὁ εἰς αὐτός ἀφίημι ὁ ὁ διάνοια παρά ὁ ἵημι οὖν ἥμων τίς εἰμί καί ἥμων ὁ γενικός ( cf . ψ 886 ) , παρά ὅς ὁ ἡμοσύνη . οὕτως δέ ἔχω καί μεθημοσύνη ( Ν 108 . 121 ) . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 22.285
285 . ἄλευαι : προϲτακτικῶϲ ἀναγινώϲκειν δεῖ · διὸ τρίτη ἀπὸ τέλουϲ ἡ ὀξεῖα . εἰρωνείᾳ δὲ τοῦτό φηϲιν . A .
Lemmas: 285 . ἀλέομαι : προστακτικός ἀναγιγνώσκω δεῖ · διό τρίτος ἀπό τέλος ὁ ὀξύς . εἰρωνεία δέ οὗτος φημί . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 22.347
347 . κατὰ ϲυϲτολὴν τὸ κρέα ἀνεγνώϲθη ὥϲπερ καὶ ἐν τῇ ϲυνηθείᾳ . ἐκτείνει δὲ ὁ Τυραννίων . ἀλλ’οὐδέποτε ὁ ποιητὴϲ κρέα εἶπεν . V .
Lemmas: 347 . κατά συστολή ὁ κρέας ἀναγιγνώσκω ὥσπερ καί ἐν ὁ συνήθεια . ἐκτείνω δέ ὁ Τυραννίων . ἀλλ’οὐδέποτε ὁ ποιητής κρέας εἶπον . V .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 22.356
356 . τὸν ἦ ϲύνδεϲμον περιϲπαϲτέον . ἔϲτι γὰρ βεβαιωτικόϲ . A .
Lemmas: 356 . ὁ εἰμί σύνδεσμος περισπαστέον . εἰμί γάρ βεβαιωτικός . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 22.410
410 . τῷ δὲ μάλιϲτ’ ἄρ’ ἔην ἐναλίγκιοϲ ὡϲ εἰ ἅπαϲα Ἴλιοϲ ὀφρυόεϲϲα πυρὶ ϲμύχοιτο κατ’ ἄκρηϲ : τινὲϲ περιέργωϲ διὰ μόνου τοῦ ι γράφοντεϲ ἀποδιδόαϲιν ὡϲ αὐτὴ ἅπαϲα ( cf . Apollon . pron . 70 ) . οὐκ οἶδε δὲ ὁ ποιητὴϲ οὔτε τὴν ι ( ἵ ) οὔτε τὴν ϲφεῖϲ . ἔϲτιν οὖν ὅμοιον τῷ ἐν Ὀδυϲϲείᾳ ( κ 419 ) « ϲοὶ μὲν νοϲτήϲαντι , διοτρεφέϲ , ὣϲ ἐχάρημεν ὡϲ εἴ τ’ εἰϲ Ἰθάκην ἀφικοίμεθα » . A .
Lemmas: 410 . ὁ δέ μάλιστα ἄρα εἰμί ἐναλίγκιος ὡς εἰμί ἅπας Ἴλιος ὀφρυόεις πῦρ σμύχω κατά ἄκρος : τις περιέργως διά μόνος ὁ ι γράφω ἀποδίδωμι ὡς αὐτός ἅπας ( cf . Apollon . pron . 70 ) . οὐ οἶδα δέ ὁ ποιητής οὔτε ὁ ι ( ἵ ) οὔτε ὁ σφεῖς . εἰμί οὖν ὅμοιος ὁ ἐν Ὀδυσσεία ( Κ 419 ) « σύ μέν νοστέω , διοτρεφής , ὡς χαίρω ὡς εἰμί τε εἰς Ἰθάκη ἀφικνέομαι » . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 22.473
473 . γαλό ῳ τε καὶ εἰνατέρεϲ : πρὸ τέλουϲ ἡ ὀξεῖα ὁμοίωϲ τῷ « εἰδομένη γαλόῳ Ἀντηνορίδαο δάμαρτι » ( Γ 122 : ubi vid . ) . αἱ γὰρ εἰϲ ω λήγουϲαι δοτικαὶ βαρύτονοι ϲυνεμπίπτουϲαι πληθυντικαῖϲ εὐθείαιϲ ϲυνεμπίπτουϲι καὶ κατὰ τὸν τόνον , τῷ λιπόνεῳ οἱ λιπόνεῳ . A . εἰνατέρεϲ ὡϲ Δημητέρεϲ · οὕτωϲ πάντεϲ καὶ τὰ τῆϲ ἀναλογίαϲ ἐπικρατεῖ οὕτωϲ ἔχοντα . ὡϲ ἐδείχθη . A .
Lemmas: 473 . γάλος ῳ τε καί εἰνάτερες : πρό τέλος ὁ ὀξύς ὁμοίως ὁ « εἴδομαι γάλοως Ἀντηνορίδης δάμαρ » ( Γ 122 : ubi vid . ) . ὁ γάρ εἰς εἰμί λήγω δοτικός βαρύτονος συνεμπίπτω πληθυντικός εὐθύς συνεμπίπτω καί κατά ὁ τόνος , ὁ λιπόνεως ὁ λιπόνεως . A . εἰνάτερες ὡς Δημητέρες · οὕτως πᾶς καί ὁ ὁ ἀναλογία ἐπικρατέω οὕτως ἔχω . ὡς δείκνυμι . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 22.474
474 . ὀρθοτονητέον τὴν ϲφίϲιν · εἰϲ γὰρ ϲύνθετον ἡ μετάληψιϲ . ἔφαμεν δὲ ὡϲ οὐκ ἀναϲτρέφει τὰ τοῦ λόγου . A .
Lemmas: 474 . ὀρθοτονητέον ὁ σφεῖς · εἰς γάρ συντίθημι ὁ μετάληψις . φημί δέ ὡς οὐ ἀναστρέφω ὁ ὁ λόγος . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 23.37
37 . τὸ παρπεπιθόντεϲ ὡϲ καταλαβόντεϲ . A .
Lemmas: 37 . ὁ παραπείθω ὡς καταλαμβάνω . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 23.70
70 . ἀκήδειϲ : ἄμεινον βαρύνειν ὡϲ ἐνόειϲ τῆϲ ἀρχούϲηϲ ϲυϲταλείϲηϲ ποιητικῶϲ . ὡϲ γὰρ τὸ ἤκουϲα ἄκουϲα οὕτωϲ καὶ τὸ ἠκήδειϲ ἀκήδειϲ . A .
Lemmas: 70 . ἀκηδέω : ἀγαθός βαρύνω ὡς νοέω ὁ ἄρχω συστέλλω ποιητικός . ὡς γάρ ὁ ἀκούω ἀκούω οὕτως καί ὁ ἀκηδής ἀκηδέω . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 23.73
73 . οὐδέ με : ἀπόλυτοϲ ἡ ἀντωνυμία , διὸ ἐγκλιτικῶϲ ἀναγνωϲτέον . A .
Lemmas: 73 . οὐδέ ἐγώ : ἀπόλυτος ὁ ἀντωνυμία , διό ἐγκλιτικός ἀναγνωστέον . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 23.135
135 . δαϲέωϲ τὸ εἵνυον ( in καταεἵνυον ) · ἀπὸ γὰρ τοῦ εἱνύω ἐϲτὶ θέματοϲ , ὃ παρῆκται παρὰ τὸ ἕω δαϲυνόμενον . ( ἔν τιϲι δὲ καταείλυον τουτέϲτιν εἵουν . Ἀρίϲταρχοϲ δὲ καταείνυϲαν.cf.schol . ξ 522 ) . A . ?
Lemmas: 135 . δασύς ὁ ἕννυμι ( in καταέννυμι ) · ἀπό γάρ ὁ ἕννυμι εἰμί θέμα , ὅς παράγω παρά ὁ ἠώς δασύνω . ( ἐν τις δέ καταλύω τουτέστιν εἴεω . Ἀρίσταρχος δέ καταείνυσαν.cf.schol . ξ 522 ) . A . ?
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 23.137
137 . οὕτωϲ Ἄϊδοϲ δέ , οὐκ Ἄϊδοϲ δῶ , ὁ Ἡρωδιανόϲ φηϲιν ἐν τῷ ιθ΄ τῆϲ καθόλου . A .
Lemmas: 137 . οὕτως Ἄϊδος δέ , οὐ Ἄϊδος δήω , ὁ Ἡρωδιανός φημί ἐν ὁ ΙΘ΄ ὁ καθόλου . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 23.160
160 . οἷϲι μάλιϲτα κήδεόϲ ἐϲτι νέκυϲ . τινὲϲ ἐβάρυναν ὥϲτε εἶναι γενικήν . ἄμεινον δὲ ὀξύνειν , ἵνα ᾖ ῥηματικὸν ἀπὸ τοῦ κηδεύω . τὰ γὰρ εἰϲ οϲ λήγοντα ὀνόματα , παρὰ ῥῆμα γινόμενα , καθαρεύοντα καὶ τῷ ε παραληγόμενα ὀξύνεϲθαι θέλει , φωλεύω φωλεόϲ , ὀχεύω ὀχεόϲ καὶ ἐν πλεοναϲμῷ τοῦ ϲ ὀϲχεόϲ . καὶ παρὰ τὸ ϲωρεύω δὲ ὁ ϲωρεόϲ . τὸ δὲ ϲωρόϲ κατὰ ϲυγκοπὴν ἀπετελεῖτο . καὶ παρὰ τὸ λοχεύω δὲ ὁ λοχεόϲ ἔϲται κατ’ ὀξεῖαν τάϲιν , « ὁ δ’ ἐκ λοχεοῖο πάϊϲ » ( Hes . Theogn . 178 ) . ἀλλ’ οὖν γε βαρυτόνωϲ οἱ πλείουϲ ἀνέγνωϲαν , πλεοναϲμὸν ἐκδεξάμενοι τοῦ ε , ὥϲτε παρὰ τὴν λόχου γενικὴν « ἐκ λόχου ἀμπήδηϲε » ( Ιl . Λ 379 ) λόχοιο γενέϲθαι καὶ λοχέοιο . οὕτωϲ δὲ κατὰ τὸν προειρημένον κανόνα ῥήματοϲ ὄντοϲ τοῦ κηδεύω τὸ παρ’ αὐτὸ ὄνομα , λέγω δὲ τὸ κηδεόϲ , ὀξυτονηθήϲεται . A . παρὰ δ’ οἱ ταγοὶ ἄμμι μενόν των : τὸ ἑξῆϲ παραμενέτωϲαν · διὸ φυλακτέον τὸν τόνον τῆϲ προθέϲεωϲ . Διονύϲιοϲ δ’ ἡγεῖτο πλεονάζειν τὸν τέ ϲύνδεϲμον καὶ ἀγούϲ ἡγεῖτο τοὺϲ ἡγεμόναϲ . ὁ μέντοι Ἀρίϲταρχοϲ ταγοὺϲ ἐξεδέξατο καὶ ϲχεδὸν ἅπαντεϲ , παρὰ τὸ τάϲϲω ῥῆμα τοῦ ϲχηματιϲμοῦ γενομένου . διὸ καὶ ἐγὼ ϲυγκατατίθεμαι . A .
Lemmas: 160 . ὅς μάλιστα κήδεος εἰμί νέκυς . τις βαρύνω ὥστε εἰμί γενικός . ἀγαθός δέ ὀξύνω , ἵνα εἰμί ῥηματικόν ἀπό ὁ κηδεύω . ὁ γάρ εἰς ὅς λήγω ὄνομα , παρά ῥῆμα γίγνομαι , καθαρεύω καί ὁ ε παραλήγω ὀξύνω ἐθέλω , φωλεύω φωλεός , ὀχεύω ὀχεύς καί ἐν πλεονασμός ὁ Σ ὄσχη . καί παρά ὁ σωρεύω δέ ὁ σωρεός . ὁ δέ σωρός κατά συγκοπή ἀποτελέω . καί παρά ὁ λοχεύω δέ ὁ λοχεός εἰμί κατά ὀξύς τάσις , « ὁ δέ ἐκ λοχέω παῖς » ( Hes . Theogn . 178 ) . ἀλλά οὖν γε βαρύτονος ὁ πλείων ἀναγιγνώσκω , πλεονασμός ἐκδέχομαι ὁ ε , ὥστε παρά ὁ λόχος γενικός « ἐκ λόχος ἀναπηδάω » ( Ιl . Λ 379 ) λόχος γίγνομαι καί λοχέος . οὕτως δέ κατά ὁ προερέω κανών ῥῆμα εἰμί ὁ κηδεύω ὁ παρά αὐτός ὄνομα , λέγω δέ ὁ κῆδος , ὀξυτονέω . A . παρά δέ ὁ ταγός ἡμεῖς Μενόν ὁ : ὁ ἑξῆς παραμένω · διό φυλακτέος ὁ τόνος ὁ πρόθεσις . Διονύσιος δέ ἡγέομαι πλεονάζω ὁ τε σύνδεσμος καί ἀγός ἡγέομαι ὁ ἡγεμών . ὁ μέντοι Ἀρίσταρχος ταγός ἐκδέχομαι καί σχεδόν ἅπας , παρά ὁ τάσσω ῥῆμα ὁ σχηματισμός γίγνομαι . διό καί ἐγώ συγκατατίθεμαι . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 23.254
254 . ἑανῷ λιτί : ὡϲ φωτί . οὕτωϲ καὶ Ἀρίϲταρχοϲ . πᾶϲα γὰρ δοτικὴ διϲύλλαβοϲ ἐπ’ ὀνομάτων εἰϲ τι λήγουϲα ὀξύνεται , χρωτί , δαιτί , Κρητί . οὕτωϲ οὖν καὶ λιτί . τούτῳ γὰρ τῷ λόγῳ καὶ βλητί ὀφείλομεν κατ’ ὀξεῖαν τάϲιν ἀναγινώϲκειν , « νύμφα φίλη , καὶ βλητὶ λίθῳ ἐνὶ δάκρυον ἧκαϲ » . οὕτωϲ οὖν καὶ λιτί , ἵνα ᾖ μεταπλαϲμὸϲ τῆϲ λιτῷ δοτικῆϲ , ὡϲ ἡ κλαδί τῆϲ κλάδῳ . ὁμοίωϲ δὲ καὶ ἡ αἰτιατικὴ ἡ λῖτα μεταπέπλαϲται ἐκ τῆϲ λιτόν , ὡϲ καὶ ἡ κρόκα ἐκ τῆϲ κρόκην . τὸ δὲ παρὰ τῷ ποιητῇ « καθήραντεϲ ῥύπα πάντα » ( Od . 93 ) , εἰ μή ἐϲτι πληθυντικὸν οὐδέτερον , τοῦ προκειμένου μεταπλαϲμοῦ ἔχεται . οὐχ ὁμότονοϲ δὲ ἐγένετο τῇ λιτόν αἰτιατικῇ ἡ λῖτα , ἐπεὶ πᾶϲα αἰτιατικὴ εἰϲ α λήγουϲα ἐβαρύνετο ὑπεϲταλμένηϲ τῆϲ τινά κατ’ ἀόριϲτον προφοράν . A .
Lemmas: 254 . ἑανός λιτί : ὡς φάος . οὕτως καί Ἀρίσταρχος . πᾶς γάρ δοτικός δισύλλαβος ἐπί ὄνομα εἰς τίς λήγω ὀξύνω , χρώς , δαίς , Κρής . οὕτως οὖν καί λιτί . οὗτος γάρ ὁ λόγος καί βλητός ὀφείλω κατά ὀξύς τάσις ἀναγιγνώσκω , « νύμφη φίλος , καί βλητός λίθος ἐν δάκρυ ἵημι » . οὕτως οὖν καί λιτί , ἵνα εἰμί μεταπλασμός ὁ λιτός δοτικός , ὡς ὁ κλάδος ὁ κλάδος . ὁμοίως δέ καί ὁ αἰτιατικός ὁ λίς μεταπλάσσω ἐκ ὁ λιτός , ὡς καί ὁ κρόκη ἐκ ὁ κρόκη . ὁ δέ παρά ὁ ποιητής « καθαίρω ῥύπος πᾶς » ( Od . 93 ) , εἰμί μή εἰμί πληθυντικός οὐδέτερος , ὁ πρόκειμαι μεταπλασμός ἔχω . οὐ ὁμότονος δέ γίγνομαι ὁ λιτός αἰτιατικός ὁ λίς , ἐπεί πᾶς αἰτιατικός εἰς ὅς λήγω βαρύνω ὑποστέλλω ὁ τις κατά ἀόριστος προφορά . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 23.262
262 . ποδώκεϲιν : βαρύνειν δεῖ τὸ ποδώκηϲ · καὶ εἴρηται περὶ αὐτοῦ ( Β 764 ) . A .
Lemmas: 262 . ποδώκης : βαρύνω δεῖ ὁ ποδώκης · καί εἴρω περί αὐτός ( Β 764 ) . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 23.266
266 . ἑξετέ ᾿ : ὁ Ἀϲκαλωνίτηϲ ἐνθάδε προπαροξύνει ὁμοίωϲ τῷ « ὄτριχαϲ οἰέτεαϲ » ( Β 765 ) . εἰϲὶ δὲ o ἳ παροξύνουϲιν ὁμοίωϲ τῷ εὐγενέα , καὶ οὕτωϲ ἐπείϲθη ἡ παράδοϲιϲ . προείρηται δὲ περὶ τῆϲ προϲψδίαϲ ( Β 765 ) . A .
Lemmas: 266 . ἔχω ᾿ : ὁ Ἀσκαλωνίτης ἐνθάδε προπαροξύνω ὁμοίως ὁ « ὄθριξ οἰέτης » ( Β 765 ) . εἰμί δέ o ἕ παροξύνω ὁμοίως ὁ εὐγενής , καί οὕτως πείθω ὁ παράδοσις . προερέω δέ περί ὁ προσψδίας ( Β 765 ) . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 23.281
281 . ἐγκλιτικῶϲ τὴν ϲφωΐν ἀντωνυμίαν ἀναγνωϲτέον . ἔϲτι γὰρ τρίτου προϲώπου . A .
Lemmas: 281 . ἐγκλιτικός ὁ ἐγώ ἀντωνυμία ἀναγνωστέον . εἰμί γάρ τρίτος πρόσωπον . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 23.291
291 . Τρῳούϲ ὡϲ πολλούϲ ἀνεγνώϲθη · προείπομεν δὲ περὶ τῆϲ προϲῳδίαϲ . A .
Lemmas: 291 . Τρώϊος ὡς πολύς ἀναγιγνώσκω · προεῖπον δέ περί ὁ προσῳδία . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 23.319
319 . ἀλλ’ ὅϲ : δαϲυντέον τὸ ὅϲ . ἔϲτι γὰρ ἄρθρον . οὕτωϲ ὁ Ἀϲκαλωνίτηϲ . Ἀντίγονοϲ μέντοι ἄλλοϲ ἀνεγίνωϲκεν , οὐ παραδεχόμενοϲ τὸ ἄρθρον . A .
Lemmas: 319 . ἀλλά ὅς : δασυντέον ὁ ὅς . εἰμί γάρ ἄρθρον . οὕτως ὁ Ἀσκαλωνίτης . Ἀντίγονος μέντοι ἄλλος ἀναγιγνώσκω , οὖον παραδέχομαι ὁ ἄρθρον . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 23.327
327 . δαϲυντέον καὶ προπεριϲπαϲτέον τὸ αὗον · προείπομεν δὲ καὶ περὶ τούτου ( N 441 . cl . 461 ) . A .
Lemmas: 327 . δασυντέον καί προπερισπαστέον ὁ αὕω · προεῖπον δέ καί περί οὗτος ( N 441 . cl . 461 ) . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 23.361
361 . προπαροξυτονητέον τὸ μεμνέῳτο · γράφεται δὲ καὶ ϲὺν τῷ ῑ τὸ ω . οὕτω δὲ καὶ ὁ Ἀϲκαλωνίτηϲ , ἐκ τοῦ μεμνέοιτο ἡγούμενοϲ αὐτὸ εἶναι . παρὰ μέντοι Ξενοφῶντι ἄνευ τοῦ ε ἐϲτὶν ὁ ϲχηματιϲμὸϲ καὶ προπεριϲπᾶται , ἐν Κύρου παιδείαϲ πρώτῳ ( 6 , 3 ) « ἄλλ’ ὅτε τὰ ἄριϲτα πράττοι , τότε μάλιϲτα τὸν θεὸν μεμνῷτο » . τὸ δὲ ἀνάλογον διὰ τοῦ η προϲκειμένου τοῦ ῑ παρ’ Ἀριϲτοφάνει ἐν Πλούτῳ δευτέρῳ ( 992 ) « ἵνα τοὐμὸν ἱμάτιον φορῶν μεμνῇτό μου » . καὶ πάλιν προπεριϲπαϲτέον . ἐν ἑτέροιϲ μέντοι ἐντελῶϲ περὶ τοῦ ϲχηματιϲμοῦ διέλαβον καὶ περὶ γραφῆϲ τῆϲ κατὰ γενικήν , λέγω δὲ τῆϲ δρόμου ἢ αἰτιατικῆϲ πληθυντικῆϲ τῆϲ δρόμουϲ . A .
Lemmas: 361 . προπαροξυτονητέον ὁ μιμνήσκω · γράφω δέ καί σύν ὁ Ι ὁ εἰμί . οὗτος δέ καί ὁ Ἀσκαλωνίτης , ἐκ ὁ μιμνῄσκω ἡγέομαι αὐτός εἰμί . παρά μέντοι Ξενοφῶν ἄνευ ὁ ε εἰμί ὁ σχηματισμός καί προπερισπάω , ἐν Κῦρος παιδεία πρῶτος ( 6 , 3 ) « ἄλλος ὅτε ὁ ἀγαθός πράσσω , τότε μάλιστα ὁ θεός μιμνῄσκω » . ὁ δέ ἀνάλογος διά ὁ ὁ πρόσκειμαι ὁ Ι παρά Ἀριστοφάνης ἐν Πλοῦτος δύο ( 992 ) « ἵνα ἐμός ἱμάτιον φορός μιμνῄσκω ἐγώ » . καί πάλιν προπερισπαστέον . ἐν ἕτερος μέντοι ἐντελής περί ὁ σχηματισμός διαλαμβάνω καί περί γραφεύς ὁ κατά γενικός , λέγω δέ ὁ δρόμος ἢ αἰτιατικός πληθυντικός ὁ δρόμος . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 23.377
377 . τὰϲ δὲ μετ’ οὐκ ἀναϲτρεπτέον τὴν μετά · πέπτωκε γὰρ μέϲοϲ ὁ δέ . A .
Lemmas: 377 . ὁ δέ μετά οὐ ἀναστρεπτέον ὁ μετά · πίπτω γάρ μέσος ὁ δέ . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 23.387
387 . οἱ δέ οἱ ἐβλάφθηϲαν : ὁ Ἀϲκαλωνίτηϲ ἐκδέχεται τὸ πλῆρεϲ εἶναι ἑοί καὶ μεταλαμβάνει εἰϲ τὸ ἴδιοι , καὶ μήποτε ὑγιῶϲ . ὡϲ γάρ φαμεν οἱ ἐμοὶ ἐβλάφθηϲαν ἵπποι , οἱ ϲοὶ ἐβλάφθηϲαν , οὕτωϲ οἱ οἳ ἐβλάφθηϲαν τουτέϲτιν οἱ αὐτοῦ . τινὲϲ μέντοι εὐλαβηθέντεϲ , ὧν ἐϲτι καὶ Ἀρίϲταρχοϲ , τῷ τὴν ὅϲ ἀντωνυμίαν πολλάκιϲ εἰϲ ϲύνθετον μεταλαμβάνεϲθαι ἐγκλιτικῶϲ ἀνέγνωϲαν , οὐκ ἔτι ἐκδεχόμενοι πληθυντικὴν κτητικὴν εὐθεῖαν , ἀλλ’ ἑνικὴν δοτικὴν μονοϲύλλαβον ὁμοίωϲ τῷ « οἱ δέ οἱ ἵπποι ὑψόϲ’ ἀειρέϲθην » ( 500 ) , καὶ δῆλον ὅτι δοτικὴν ἀντὶ γενικῆϲ . καὶ οὕτωϲ τὰ τῆϲ ἀναγνώϲεωϲ . A .
Lemmas: 387 . ὁ δέ ὁ βλάπτω : ὁ Ἀσκαλωνίτης ἐκδέχομαι ὁ πλήρης εἰμί ἑός καί μεταλαμβάνω εἰς ὁ ἴδιος , καί μήποτε ὑγιής . ὡς γάρ φημί ὁ ἐγώ βλάπτω ἵππος , ὁ σύ βλάπτω , οὕτως ὁ ἕ βλάπτω τουτέστιν ὁ αὐτός . τις μέντοι εὐλαβέομαι , ὅς εἰμί καί Ἀρίσταρχος , ὁ ὁ ὅς ἀντωνυμία πολλάκις εἰς συντίθημι μεταλαμβάνω ἐγκλιτικός ἀναγιγνώσκω , οὐ ἔτι ἐκδέχομαι πληθυντικός κτητικός εὐθύς , ἀλλά ἑνικός δοτικός μονοσύλλαβος ὁμοίως ὁ « ὁ δέ ὁ ἵππος ὑψόσε ἀείρω » ( 500 ) , καί δῆλος ὅτι δοτικός ἀντί γενικός . καί οὕτως ὁ ὁ ἀνάγνωσις . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 23.419
419 . βαρυτονητέον τὸ ϲτεῖνοϲ , ἐπεὶ οὐδὲν οὐδέτερον ὄνομα εἰϲ οϲ λῆγον ὀξύνεται · οὕτωϲ εἶχε καὶ τὸ μάκροϲ παρ’ Ἀριϲτοφάνει ( Av . 1131 ) « ὦ Πόϲειδον τοῦ μάκρουϲ » βαρυνόμενον καὶ μὴ ὁμοτονοῦν τῷ ὀξυνομένῳ ἀρϲενικῷ . ἐπίϲταται δὲ ὁ ποιητὴϲ καὶ τὴν δοτικήν · « ϲτείνει ἐν αἰνοτάτῳ » ( Ιl . Θ 476 ) . A .
Lemmas: 419 . βαρυτονητέος ὁ στεῖνος , ἐπεί οὐδείς οὐδέτερος ὄνομα εἰς ὅς λήγω ὀξύνω · οὕτως ἔχω καί ὁ μάκρος παρά Ἀριστοφάνης ( Av . 1131 ) « εἰμί Ποσειδῶν ὁ μάκρος » βαρύνω καί μή ὁμοτονέω ὁ ὀξύνω ἀρσενικός . ἐπίσταμαι δέ ὁ ποιητής καί ὁ δοτικός · « στείνω ἐν αἰνός » ( Ιl . Θ 476 ) . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 23.420
420 . ὁ Ἡρωδιανὸϲ ἐν τῇ ἀρχῇ τοῦ ζ΄ ( sc . catholicae ) διὰ τοῦ γ φηϲὶ ῥωγμόϲ . A .
Lemmas: 420 . ὁ Ἡρωδιανός ἐν ὁ ἀρχή ὁ Ζ΄ ( sc . catholicae ) διά ὁ γ φημί ῥέγκος . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 23.422
422 . ἁματροχιάϲ : δαϲέωϲ τὴν ἄρχουϲαν ὀξύνεται δὲ ὁμοίωϲ τῷ φυταλιάϲ . A .
Lemmas: 422 . ἁματροχιά : δασύς ὁ ἄρχω ὀξύνω δέ ὁμοίως ὁ φυταλιά . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 23.440
440 . φάμεν παρατατικόϲ ἐϲτιν ἀντὶ τοῦ ἔφαμεν . Ἰωνικῶϲ οὖν ἀναγνωϲτέον τὴν φα ϲυλλαβὴν ὀξύνονταϲ . A .
Lemmas: 440 . φημί παρατατικός εἰμί ἀντί ὁ φημί . ἰωνικός οὖν ἀναγνωστέον ὁ φάω συλλαβή ὀξύνω . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 23.475
475 . πολέοϲ πεδίοιο δίενται : εἴπομεν δὲ δὴ ( ἤδή ? ) ὥϲ ἐϲτι καὶ δίω βαρυνόμενον , ὃ ϲημαίνοι ἂν τὸ διώκω , ἔνθεν τὸ « τρὶϲ περὶ ἄϲτυ μέγα Πριάμου δίον » ( Ιl . X 251 ) καὶ τὸ « κνώδαλον ὅττι δίοιτο » ( 0d . ρ 317 ) , καὶ περιϲπώμενον , ἔνθεν τὸ δίημι ἐγένετο , παρ’ ὃ τὸ « ἵπποι ἀερϲίποδεϲ πολέοϲ πεδίοιο δίενται » καὶ τὸ « αὕτωϲ ἐνδίεϲαν ( Π . 584 ) . Cf . P 110 et locos ibi citatos . A .
Lemmas: 475 . πολύς πεδίον δῖος : εἶπον δέ δή ( ἤδη ? ) ὅς εἰμί καί δῖος βαρύνω , ὅς σημαίνω εἄν ὁ διώκω , ἔνθεν ὁ « τρίς περί Ἄστυ μέγας Πρίαμος δῖος » ( Ιl . X 251 ) καί ὁ « κνώδαλον ὅτι δῖος » ( 0d . ρ 317 ) , καί περισπάω , ἔνθεν ὁ δίημι γίγνομαι , παρά ὅς ὁ « ἵππος ἀερσίπους πολύς πεδίον δῖος » καί ὁ « αὔτως ἐνδίημι ( Π . 584 ) . Cf . P 110 et locos ibi citatos . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 23.479
479 . πάρα γὰρ καὶ ἀμείνονεϲ ἄλλοι . τὸ πάρα ἀντὶ τοῦ πάρειϲι . διὸ τὴν πρώτην ὀξυτονητέον ὁμοίωϲ τῷ « πάρα δ’ ἀνὴρ ὃϲ καταθήϲει » ( Οd . π 45 ) . A .
Lemmas: 479 . πάρα γάρ καί ἀγαθός ἄλλος . ὁ πάρα ἀντί ὁ πάρειμι . διό ὁ πρῶτος ὀξυτονητέον ὁμοίως ὁ « πάρα δέ ἀνήρ ὅς κατατίθημι » ( Οd . π 45 ) . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 23.485
485 . ἐνθάδε τὸ νυν ϲυϲταλτέον διὰ τὸ μέτρον · τὸ δὲ περιδώμεθον ἐϲτὶν ἕν , ἐπεὶ δηλοῖ τὸ ϲυνθήκαϲ ποιηϲώμεθα . A .
Lemmas: 485 . ἐνθάδε ὁ νυν συσταλτέον διά ὁ μέτρον · ὁ δέ περιδίδομαι εἰμί εἷς , ἐπεί δηλόω ὁ συνθήκη ποιέω . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 23.523
523 . Πτολεμαῖοϲ καὶ οἱ πλείουϲ δίϲκουρα ὡϲ λίπουρα . καὶ Ἀρίϲταρχοϲ δέ φηϲιν · « ὅπερ ἄνω κατὰ διάλυϲιν εἶπεν ὅϲϲα δὲ δίϲκου οὖρα ( 431 ) , τοῦτο νῦν κατὰ ϲύνθεϲιν ἐξήνεγκεν » . κἀγὼ δὲ ϲυγκατατίθεμαι . A .
Lemmas: 523 . Πτολεμαῖος καί ὁ πλείων δίσκουρα ὡς λίπουρος . καί Ἀρίσταρχος δέ φημί · « ὅσπερ ἄνω κατά διάλυσις εἶπον ὅσος δέ δίσκος ὅρος ( 431 ) , οὗτος νῦν κατά σύνθεσις ἐκφέρω » . ἐγώ δέ συγκατατίθεμαι . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 23.561
561 . ᾧ περι χεῦμα φαεινοῦ καϲϲιτέροιο ἀμφιδεδίνηται : εἰϲὶν οἳ ἀνέϲτρεψαν τὴν περί · ὁ μέντοι Ἀϲκαλωνίτηϲ καὶ οἱ πλείουϲ κατὰ παρολκὴν ἐξεδέξαντο κεῖϲθαι , διὰ τὸ ἀμφιδεδίνηται · διὸ οὐκ ἀναϲτρέφουϲιν . A .
Lemmas: 561 . ὅς περί χεῦμα φανός κασσίτερος ἀμφιδινέομαι : εἰμί ἕ ἀναστρέφω ὁ περί · ὁ μέντοι Ἀσκαλωνίτης καί ὁ πλείων κατά παρολκή ἐκδέχομαι κεῖμαι , διά ὁ ἀμφιδινέομαι · διό οὐ ἀναστρέφω . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 23.604
604 . νεοίη . ὡϲ ὁμοίη . οἱ μέντοι μετ’ αὐτὸν ὡϲ ἐπὶ πλεῖϲτον νεοείαν λέγουϲι . περὶ δὲ τῆϲ λέξεωϲ εἰ ὑγιῶϲ ἐϲχημάτιϲται ἐν τῷ προτατικῷ ἐζήτηϲα . ἅπαξ δὲ ἐχρήϲατο τῇ λέξει . A .
Lemmas: 604 . νεοίη . ὡς ὅμοιος . ὁ μέντοι μετά αὐτός ὡς ἐπί πλεῖστος νεοεία λέγω . περί δέ ὁ λέξις εἰμί ὑγιής σχηματίζω ἐν ὁ προτατικός ζητέω . ἅπαξ δέ χράω ὁ λέγω . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 23.698
698 . ἀλλοφρονέοντα : ὡϲ ϲωφρονέοντα · τὴν δὲ ϲφίϲιν ὀρθοτονητέον · εἰϲ γὰρ ϲύνθετον ἡ μετάληψιϲ . A .
Lemmas: 698 . ἀλλοφρονέω : ὡς σωφρονέω · ὁ δέ σφεῖς ὀρθοτονητέον · εἰς γάρ συντίθημι ὁ μετάληψις . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 23.703
703 . ϲφίϲι : καὶ ταύτην τὴν ἀντωνυμίαν ὀρθοτονητέον ὁμοίωϲ τῇ προκειμένῃ . A .
Lemmas: 703 . ὅς : καί οὗτος ὁ ἀντωνυμία ὀρθοτονητέον ὁμοίως ὁ πρόκειμαι . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 23.718
718 . τρίποδοϲ πέρι ποιητοῖο . ἔφαμεν περὶ τῶν τοιούτων ( e . g . Β 839 ) , πότερον δεῖ ἀναϲτρέφειν τὰϲ προθέϲειϲ μεταξὺ κειμέναϲ δύο ὀνομάτων ἢ οὔ , ὡϲ ἐπὶ τοῦ « μάχῃ ἔνι κυδιανείρῃ » ( Ιl . Ζ 124 ) , καὶ ὡϲ οἱ πλείουϲ θέλουϲι τοῖϲ ἐπιθετικοῖϲ ϲυντάϲϲειν αὐτάϲ · διὸ καὶ ὁ Ἀϲκαλωνίτηϲ ἐνθάδε οὐκ ἀναϲτρέφει . A .
Lemmas: 718 . τρίπους περί ποιητός . φημί περί ὁ τοιοῦτος ( e . g . Β 839 ) , πότερος δεῖ ἀναστρέφω ὁ πρόθεσις μεταξύ κεῖμαι δύο ὄνομα ἢ οὖον , ὡς ἐπί ὁ « μάχομαι ἐν κυδιάνειρα » ( Ιl . Ζ 124 ) , καί ὡς ὁ πλείων ἐθέλω ὁ ἐπιθετικός συντάσσω αὐτός · διό καί ὁ Ἀσκαλωνίτης ἐνθάδε οὐ ἀναστρέφω . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 23.731
731 . ἐν δὲ γόνυ γνάμψεν : Λεπτίνηϲ δαϲύνει ὡϲ ἐπ’ ἀριθμοῦ τὸ ἓν γόνυ ἔκαμψεν , ὡϲ ἐπὶ τοῦ « ἓν δέπαϲ ἐμπλήϲαϲ » ( Od . ι 209 ) . οἱ δὲ ἄλλοι πάντεϲ πρόθεϲιν ἐξεδέξαντο διὰ τὸ ἀεὶ ἕτερον λέγειν τὸν ποιητὴν ἐπὶ δύο , ἓν δὲ οὐδέποτε · « χωλὸϲ δ’ ἕτερον πόδα » ( Π.Β 217 ) , « τὸν δ’ ἕτερον ϲκόπελον » ( Οd . μ 101 ) . A .
Lemmas: 731 . ἐν δέ γόνυ γνάμπτω : Λεπτίνης δασύνω ὡς ἐπί ἀριθμός ὁ εἷς γόνυ κάμπτω , ὡς ἐπί ὁ « εἷς δέπας ἐμπίμπλημι » ( Od . ι 209 ) . ὁ δέ ἄλλος πᾶς πρόθεσις ἐκδέχομαι διά ὁ ἀεί ἕτερος λέγω ὁ ποιητής ἐπί δύο , εἷς δέ οὐδέποτε · « χωλός δέ ἕτερος πούς » ( Π.Β 217 ) , « ὁ δέ ἕτερος σκόπελος » ( Οd . μ 101 ) . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 23.765
765 . τὸ ἀυτμένα ὡϲ ποιμένα τῷ τόνῳ · καὶ καθόλου τὰ εἰϲ μην λήγοντα ἁπλᾶ ὀξύνεϲθαι θέλει . A .
Lemmas: 765 . ὁ ἀυτμή ὡς ποιμήν ὁ τόνος · καί καθόλου ὁ εἰς μείς λήγω ἁπλόος ὀξύνω ἐθέλω . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 23.806
806 . ἐνδίνων : ὡϲ ϲελίνων · παρῆκται δὲ παρὰ τὸ ἔνδον τὸ ἔνδινον · καὶ γὰρ παρὰ τὸ ἔντοϲθεν ἐντοϲθίδια λέγεται . οὕτωϲ δὲ ἔχει καὶ τὰ ἔντερα καὶ τὰ ἔγκατα παρὰ τὴν αὐτὴν ἔννοιαν . A .
Lemmas: 806 . ἔνδινα : ὡς σέλινον · παράγω δέ παρά ὁ ἔνδον ὁ ἐνδινέω · καί γάρ παρά ὁ ἔντοσθεν ἐντοσθίδια λέγω . οὕτως δέ ἔχω καί ὁ ἔντερον καί ὁ ἔγκατα παρά ὁ αὐτός ἔννοια . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 23.886
886 . τὸ ἥμονεϲ δαϲυντέον · παρὰ γὰρ τὸν ἥϲω μέλλοντα ἐϲχημάτιϲται ἡ λέξιϲ · « ἥϲω γὰρ καὶ ἐγώ ( ΙΙ . P515 ) . ( Cf . X 261 ) . παρὰ δὲ τοῦτο καὶ τὸ ἧμα ἐγεγόνει πάλιν δαϲυνόμενον · « καὶ ἥμαϲιν ἔπλευ ἄριϲτοϲ ( 891 ) . A .
Lemmas: 886 . ὁ ἥμων δασυντέον · παρά γάρ ὁ ἵημι μέλλω σχηματίζω ὁ λέξις · « ἵημι γάρ καί ἐγώ ( ΙΙ . P515 ) . ( Cf . X 261 ) . παρά δέ οὗτος καί ὁ ἧμα γίγνομαι πάλιν δασύνω · « καί ἧμα πέλω ἀγαθός ( 891 ) . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 23.891
891 . ἥμαϲιν : δαϲυντέον πάλιν . A .
Lemmas: 891 . ἧμα : δασυντέον πάλιν . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 24.1
1 . λυτο : εἰ μὲν μέϲοϲ δεύτεροϲ ἀόρϲτόϲ ἐϲτιν ἀπὸ τῶν εἰϲ μι , ὥϲπερ ἤδη ἐπίϲταται λέγων « νῦν δὲ λύμην τρὶϲ τόϲϲα πορών » ( Ιl . Φ 80 ) καὶ « τῆϲ δ’ ἄρα κλαιούϲηϲ λύτο γούνατα » , ἔκταϲιϲ ἐγένετο διὰ τὸ μέτρον εἰ δὲ παρατατικόν τινεϲ ἐκδέχονται , δύναται κρᾶϲιϲ τοῦ ἐλύετο γεγενῆϲθαι ὥϲπερ ἐπὶ τοῦ ἰχθύεϲ ἰχθῦϲ , μύεϲ μῦϲ , ῥύεϲθαι ῥῦϲθαι « πάντων ἀνθρώπων ῥῦϲθαι γενεήν τε τόκον τε » ( Ο 141 ) . ἢ ἀπὸ τοῦ λέλυτο λύτο ὡϲ βέβλητο βλῆτο . A .
Lemmas: 1 . λύω : εἰμί μέν μέσος δύο ἀόρστός εἰμί ἀπό ὁ εἰς μι , ὥσπερ ἤδη ἐπίσταμαι λέγω « νῦν δέ λύω τρίς τόσος ἔπορον » ( Ιl . Φ 80 ) καί « ὁ δέ ἄρα καλέω λύω γόνυ » , ἔκτασις γίγνομαι διά ὁ μέτρον εἰμί δέ παρατατικός τις ἐκδέχομαι , δύναμαι κρᾶσις ὁ λύω γίγνομαι ὥσπερ ἐπί ὁ ἰχθύς ἰχθύς , μῦς μῦς , ῥύομαι ῥύομαι « πᾶς ἄνθρωπος ῥύομαι γενεά τε τόκος τε » ( ὁ 141 ) . ἢ ἀπό ὁ λύω λύω ὡς βάλλω βάλλω . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 24.8
8 . πείρων : Πάμφιλοϲ περιϲπᾷ , λέγων τὴν πρόϲθεϲιν τοῦ ι μὴ ἐξαλλάϲϲειν τὸν τόνον · εἰ δὲ περῶ οἶδεν ὁ ποιητὴϲ τὸ ῥῆμα καὶ περόωϲι . ( 0d.ζ 272 ) καὶ « περάαν μέγα λαῖτμα » ( Οd . ε 174 ) δῆλον ὅτι καὶ πειρῶν . ὁ μέντοι Ἀρίϲταρχοϲ βαρύνων ἀναγινώϲκει ὡϲ κείρων . φηϲὶ γοῦν οὕτω γενόμενοϲ ἐπὶ τοῦ « παννυχίη μὲν ( Cod . μὴν ) ῥ’ ἥ γε καὶ ἠῶ πεῖρε κέλευθον » ( Od.β 434 ) « τὸ πεῖρε διδάϲκει ἡμᾶϲ καὶ τὴν πείρων μετοχὴν βαρύνειν · ὡϲ γὰρ ἔκειρε κείρων οὕτωϲ ἔπειρε πείρων . εἰ γὰρ περιεϲπᾶτο ἦν ἂν ὁ παρατατικὸϲ ἐπείρα » . ἔϲτιν οὖν διττὸν τὸ ῥῆμα , καὶ τὸ μὲν ϲὺν τῷ ι οὐ περιϲπαϲθήϲεται . A .
Lemmas: 8 . πείρω : Πάμφιλος περισπάω , λέγω ὁ πρόσθεσις ὁ ι μή ἐξαλλάσσω ὁ τόνος · εἰμί δέ περάω οἶδα ὁ ποιητής ὁ ῥῆμα καί περάω . ( 0d.ζ 272 ) καί « πέρνημι μέγας λαῖτμα » ( Οd . ε 174 ) δῆλος ὅτι καί πείρω . ὁ μέντοι Ἀρίσταρχος βαρύνω ἀναγιγνώσκω ὡς κείρω . φημί γοῦν οὗτος γίγνομαι ἐπί ὁ « παννύχιος μέν ( Cod . μήv ) ἄρα ὅς γε καί ἠώς πείρω κέλευθος » ( Od.β 434 ) « ὁ πείρω διδάσκω ἐγώ καί ὁ πείρω μετοχή βαρύνω · ὡς γάρ κείρω κείρω οὕτως πείρω πείρω . εἰμί γάρ περισπάω εἰμί εἄν ὁ παρατατικός πειράω » . εἰμί οὖν δισσός ὁ ῥῆμα , καί ὁ μέν σύν ὁ ι οὖον περισπάω . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 24.12
12 . δινεύεϲκ’ ἀλύων : ψιλῶϲ τὸ ἀλύων δῆλον κἀκ τῆϲ ϲυναλοιφῆϲ . A .
Lemmas: 12 . δινέω ἄλυς : ψιλός ὁ ἄλυς δῆλος ἐκ ὁ συναλιφή . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 24.17
17 . τόνδε δ’ ἔαϲκεν : ὁμοίωϲ ἀναγνωϲτέον τὸ τόνδε τῷ « τόνδε δ’ ἐγὼν ἐπιόντα ( Ιl . Ε 238 ) καὶ « τόνδε δ’ ἐγὼ κομιῶ » ( Od . o 546 ) , λέγω δὲ ὀξύνοντα τὴν πρώτην , ἵν’ ᾖ ἐπέκταϲιϲ ἡ διὰ τοῦ δε . A .
Lemmas: 17 . ὅδε δέ ἐάω : ὁμοίως ἀναγνωστέον ὁ ὅδε ὁ « ὅδε δέ ἐγώ ἔπειμι ( Ιl . Ε 238 ) καί « ὅδε δέ ἐγώ κομίζω » ( Od . o 546 ) , λέγω δέ ὀξύνω ὁ πρῶτος , ἵνα εἰμί ἐπέκτασις ὁ διά ὁ δέ . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 24.33
33 . ἐγκλιτικῶϲ τὴν ὕμιν ἀναγνωϲτέον · ἔϲτι γὰρ ἀπόλυτοϲ . A .
Lemmas: 33 . ἐγκλιτικός ὁ σύ ἀναγνωστέον · εἰμί γάρ ἀπόλυτος . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 24.45
45 . οὐδέ οἱ αἰδὼϲ γίγνεται , ἥτ’ ἄνδραϲ μέγα ϲίνεται ἠδ’ ὀδύνηϲεν : τινὲϲ ἐδάϲυναν τὸ ἡ δέ , ἵνα ἡ αἰδὼϲ διττὴ ὑπάρχῃ ἡ μὲν βλάπτουϲα ἡ δὲ ὠφελοῦϲα . οὕτωϲ δὲ καὶ Εὐριπίδηϲ ( Hippol . 385 ) ἐξεδέξατο εἰπὼν διττὰϲ εἶναι αἰδούϲ δύναιτο δ’ ἂν ἡ αὐτὴ οὖϲα πῇ μὲν ὠφέλιμοϲ εἶναι πῇ δὲ βλαβερά . A .
Lemmas: 45 . οὐδέ ὁ αἰδώς γίγνομαι , εἰμί ἀνήρ μέγας σίνομαι ἤδη ὀδύνησις : τις δασύνω ὁ ὁ δέ , ἵνα ὁ αἰδώς δισσός ὑπάρχω ὁ μέν βλάπτω ὁ δέ ὠφελέω . οὕτως δέ καί Εὐριπίδης ( Hippol . 385 ) ἐκδέχομαι εἶπον δισσός εἰμί αἰδώς δύναμαι δέ εἄν ὁ αὐτός εἰμί πῇ μέν ὠφέλιμος εἰμί πῇ δέ βλαβερός . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 24.72
72 . ἦ γάρ οἱ αἰεὶ μήτηρ παρμέμβλωκεν : οὐκ ἀναγκαῖον τὸ η ἄρθρον ἐκδέχεϲθαι καὶ δαϲύνειν . ἔθοϲ γὰρ αὐτῷ ἔϲθ’ ὅτε παραλείπειν πειν τὰ ἄρθρα · « ἀλλὰ φίλη μήτηρ » ( Π . Φ 276 ) , « μήτὴρ μέν τέ μέ φηϲι » ( Οd . α 215 ) . ϲύνδεϲμοϲ οὖν ἐϲτι βεβαιωτικόϲ · διὸ περιϲπαϲτέον . A .
Lemmas: 72 . εἰμί γάρ ὁ ἀεί μήτηρ παραβλώσκω : οὐ ἀναγκαῖος ὁ ὁ ἄρθρον ἐκδέχομαι καί δασύνω . ἔθος γάρ αὐτός ἔστω ὅτε παραλείπω Πέιν ὁ ἄρθρον · « ἀλλά φίλος μήτηρ » ( Π . Φ 276 ) , « μήτηρ μέν τε ἐγώ φημί » ( Οd . ὅς 215 ) . σύνδεσμος οὖν εἰμί βεβαιωτικός · διό περισπαστέον . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 24.74
74 . ἀλλ’ εἴ τιϲ καλέϲειε θεῶν Θέτιν ἄϲϲον ἐμεῖο : τινὲϲ τὸ θέων ἐπὶ τοῦ τρέχων ἐξεδέξαντο , μετοχὴν παραλαμβάνοντεϲ , καὶ ἐβάρυναν . ἀπίθανον δέ · διὸ περιϲπαϲτέον · γενικὴ γάρ ἐϲτι πληθυντικὴ ὀνόματοϲ τοῦ θεόϲ . A .
Lemmas: 74 . ἀλλά εἰμί τις καλέω θεός Θέτις Ἄσσος μου : τις ὁ θέω ἐπί ὁ τρέχω ἐκδέχομαι , μετοχή παραλαμβάνω , καί βαρύνω . ἀπίθανος δέ · διό περισπαστέον · γενικός γάρ εἰμί πληθυντικός ὄνομα ὁ θεός . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 24.80
80 . βυϲϲόν : ἐπεκράτηϲε τὸ ὀξύνεϲθαι τῷ τὰ εἰϲ οϲ λήγοντα ὀνόματα διϲύλλαβα , ἀρχόμενα ἀπὸ ϲυμφώνου ἢ ϲυμφώνων , δεδιπλαϲιαϲμένον ἔχοντα τὸ ϲ , ὀξύνεϲθαι θέλειν , κιϲϲόϲ , πεϲϲόϲ . ἀντιπίπτει τὸ μέϲϲοϲ . A .
Lemmas: 80 . βυθός : ἐπικρατέω ὁ ὀξύνω ὁ ὁ εἰς ὅς λήγω ὄνομα δισύλλαβος , ἄρχω ἀπό σύμφωνος ἢ σύμφωνος , διπλασιάζω ἔχω ὁ Σ , ὀξύνω ἐθέλω , κισσός , πεσσός . ἀντιπίπτω ὁ μέσος . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 24.82
82 . τὸ ὠμηϲτῇϲιν ὡϲ ὀρχηϲτῇϲιν . προείρηται δέ ( 454 ) . A .
Lemmas: 82 . ὁ ὠμηστής ὡς ὀρχηστής . προερέω δέ ( 454 ) . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 24.84
84 . Ἀριϲτοφάνηϲ τὸ εἵατο δαϲέωϲ , Ἀρίϲταρχοϲ δὲ ψιλοῖ . προείπομεν δὲ περὶ τῆϲ λέξεωϲ ( 0 10 ) . A .
Lemmas: 84 . Ἀριστοφάνης ὁ ἧμαι δασύς , Ἀρίσταρχος δέ ψιλόω . προεῖπον δέ περί ὁ λέξις ( 0 10 ) . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 24.94
94 . ψιλῶϲ τὸ ἔϲθοϲ καὶ ἐϲθήϲ οὐ μόνον διὰ τὴν ϲυναλοιφήν e . g . ἔν τ’ ἐϲθῆτι ω 67 ) , ἀλλὰ καὶ καθ’ ὃν λόγον ἡμεῖϲ προείπομεν ἀναϲκευάϲαντεϲ τοὺϲ ὑπὸ τῶν πρὸ ἐμοῦ εἰρημένουϲ . τὰ γὰρ φωνήεντα ψιλοῦϲθαι θέλει ἐπιφερομένου τοῦ ϲ ἔχοντοϲ ἓν τῶν δαϲέων , ὀϲφῦϲ , ὀϲφραίνεϲθαι , ἀϲφόδελοϲ , ἀϲφάραγοϲ , ἀϲχάλλω , ὀϲχεόϲ , ἴϲχω , ἰϲχύϲ , ἀϲθενήϲ , ἐϲθλόϲ , ἄϲθμα , ἔϲθω · οὕτωϲ ἄρα καὶ ἔϲθοϲ καὶ ἐϲθήϲ . A .
Lemmas: 94 . ψιλός ὁ ἔσθος καί ἐσθής οὖον μόνος διά ὁ συναλοιφή e . g . ἐν τε ἐσθής εἰμί 67 ) , ἀλλά καί κατά ὅς λόγος ἐγώ προεῖπον ἀνασκευάζω ὁ ὑπό ὁ πρό ἐγώ εἴρω . ὁ γάρ φωνήεις ψιλόω ἐθέλω ἐπιφέρω ὁ Σ ἔχω εἷς ὁ δάσος , ὀσφῦς , ὀσφραίνομαι , ἀσφόδελος , ἀσφάραγος , ἀσχαλάω , ὄσχη , ἴσχω , ἰσχύς , ἀσθενής , ἐσθλός , ἆσθμα , ἐσθίω · οὕτως ἄρα καί ἔσθος καί ἐσθής . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 24.134
134 . ἑέ : Καλλίϲτρατοϲ ( cf . v . 213 ) καὶ Ἀρίϲταρχοϲ δαϲύνουϲι τὸ πρῶτον ε τῆϲ ἀντωνυμίαϲ . τῷ δὲ τόνῳ ὡϲ ἐμέ . A .
Lemmas: 134 . ἐγώ : Καλλίστρατος ( cf . v . 213 ) καί Ἀρίσταρχος δασύνω ὁ πρῶτος ε ὁ ἀντωνυμία . ὁ δέ τόνος ὡς ἐγώ . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 24.202
202 . ἔκλε᾿ : τὴν κλε ϲυλλαβὴν ὀξυτονεῖ ὁ Ἀϲκαλωνίτηϲ , ἡγούμενοϲ τὸ πλῆρεϲ εἶναι ἐκλέου . οὐκ ἔϲτι δέ , ἀλλ’ ἐκλέεο τετραϲυλλάβωϲ . καὶ δῆλον ὅτι εἴτε ϲυγκέκοπται ἡ ὀξεῖα εἴτε ἡ βαρεῖα ἡ μετὰ τὴν ὀξεῖαν , ὀφείλει πάλιν τρίτη ἀπὸ τέλουϲ ἡ ὀξεῖα φυλάττεϲθαι οὐδὲ γὰρ χαρακτὴρ κωλύει . τὸ μέντοι « ϲὺ δ’ αἴδεο καὶ μ’ ἐλέηϲον » ( Ιl . φ 74 ) καὶ τὰ τοιαῦτα , πρώτηϲ ὄντα ϲυζυγίαϲ τῶν περιϲπωμένων , ἄλληϲ ἀναλογίαϲ ἔχεται , ὡϲ ἐν ἑτέροιϲ εἴρηται . A .
Lemmas: 202 . καλέω : ὁ κλος συλλαβή οξυτονώ ὁ Ἀσκαλωνίτης , ἡγέομαι ὁ πλήρης εἰμί καλέω . οὐ εἰμί δέ , ἀλλά κλέω τετρασύλλαβος . καί δῆλος ὅτι εἴτε συγκόπτω ὁ ὀξύς εἴτε ὁ βαρύς ὁ μετά ὁ ὀξύς , ὀφείλω πάλιν τρίτος ἀπό τέλος ὁ ὀξύς φυλάσσω οὐδέ γάρ χαρακτήρ κωλύω . ὁ μέντοι « σύ δέ αἰδέομαι καί εἷς ἐλεέω » ( Ιl . φ 74 ) καί ὁ τοιοῦτος , πρῶτος εἰμί συζυγία ὁ περισπάω , ἄλλος ἀναλογία ἔχω , ὡς ἐν ἕτερος εἴρω . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 24.213
213 . τότ’ ἄντιτα ἔργα γένοιτο : Ἀπολλόδωροϲ καὶ Καλλίϲτρατοϲ τιτά , ὥϲτε τρία εἶναι , ἐπίρρημα τὸ τότε καὶ ϲύνδεϲμον τὸν ἄν καὶ ὄνομα τὸ τιτά . ὁ δὲ Ἀϲκαλωνίτηϲ ἄντιτα παραλαμβάνει , μεταλαμβάνων εἰϲ τὸ ἀντέκτιτα · οὕτω καὶ οἱ πλείουϲ , ὁμοίωϲ τῷ ἄτιτα ( Π . Ξ 484 ) . ἔχεται μὲν οὖν ἡ κατὰ ϲύνθεϲιν ἀνάγνωϲιϲ ἐμφάϲεωϲ καὶ μᾶλλον τοῦ νοητοῦ . μελλήϲει δὲ λείπειν τὸ ἄν ἐν τῇ ϲυντάξει ἐπιζητοῦντοϲ τοῦ γένοιτο εὐκτικοῦ τὸ τοιοῦτο · παραφυλακτέον δὲ ὅτι καὶ ϲυλλαβὴ λείπει ἡ τι , τοῦ ἐντελοῦϲ ὄντοϲ ἀντίτιτα . A .
Lemmas: 213 . τότε ἄντιτος ἔργον γίγνομαι : Ἀπολλόδωρος καί Καλλίστρατος τίτας , ὥστε τρεῖς εἰμί , ἐπίρρημα ὁ τότε καί σύνδεσμος ὁ ἄν καί ὄνομα ὁ τίτας . ὁ δέ Ἀσκαλωνίτης ἄντιτος παραλαμβάνω , μεταλαμβάνω εἰς ὁ ἀντέκτιτα · οὗτος καί ὁ πλείων , ὁμοίως ὁ Ἀτίτα ( Π . Ξ 484 ) . ἔχω μέν οὖν ὁ κατά σύνθεσις ἀνάγνωσις ἔμφασις καί μᾶλλον ὁ νοητός . μέλλω δέ λείπω ὁ ἄν ἐν ὁ συντάσσω ἐπιζητέω ὁ γίγνομαι εὐκτικός ὁ τοιοῦτος · παραφυλακτέον δέ ὅτι καί συλλαβή λείπω ὁ τίς , ὁ ἐντελής εἰμί ἀντίτιτος . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 24.228
228 . φωριαμῶν . Ἀρίϲταρχοϲ ὡϲ κιβωτῶν . καὶ ἔχομεν τῶν διὰ τοῦ αμοϲ παρηγμένων ὀνομάτων κανόναϲ τοιοῦϲδε , πρῶτον μὲν ὡϲ τὰ τριβράχεα μὴ ὄντα ἐπιθετικὰ βαρύνεϲθαι θέλει , κάλαμοϲ , Πρίαμοϲ . τὸ ποταμόϲ ἐγένετο παρὰ τὸ ποταϲμόϲ καθ’ ὑφαίρεϲιν τοῦ ϲ , τὸ δὲ ἰταμόϲ ἐπιθετικόν ἐϲτι . δεύτερον δὲ ὡϲ τὰ ἔχοντα τὴν ἄρχουϲαν μακράν , εἰ μὲν θέϲει ᾖ βαρύνεται , ὄρχαμοϲ , Τύρταμοϲ , Πέργαμοϲ · εἰ δὲ φύϲει , κύρια μὲν ὄντα βαρύνεται πάλιν , ὡϲ ἔχει τὸ Πύραμοϲ , Τεύταμοϲ , οὐχ οὕτωϲ δὲ ἔχοντα ὀξύνεται , ὡϲ ἔχει τὸ οὐλαμόϲ , χηραμόϲ . τούτῳ οὖν τῷ λόγῳ , εἴτε παρὰ τὸ τοὺϲ φῶραϲ ἀπείργειν ἢ ἀπὸ τοῦ τὰ φάρη φυλάϲϲειν ἡ προκειμένη λέξιϲ παρῆκται , ἔϲται κατ’ ὀξεῖαν τάϲιν φωραμόϲ καὶ πλεοναϲμῷ τοῦ ι φωριαμόϲ . A .
Lemmas: 228 . φωριαμός . Ἀρίσταρχος ὡς κιβωτός . καί ἔχω ὁ διά ὁ ἡμέτερος πάρειμι ὄνομα κανών τοιόσδε , πρῶτος μέν ὡς ὁ τριβράχεα μή εἰμί ἐπιθετικός βαρύνω ἐθέλω , κάλαμος , Πρίαμος . ὁ ποταμός γίγνομαι παρά ὁ ποτασμός κατά ὑφαίρεσις ὁ Σ , ὁ δέ ἰταμός ἐπιθετικός εἰμί . δύο δέ ὡς ὁ ἔχω ὁ ἄρχω μακρός , εἰμί μέν θέσις εἰμί βαρύνω , ὄρχαμος , Τύρταμος , Πέργαμος · εἰμί δέ φύσις , κύριος μέν εἰμί βαρύνω πάλιν , ὡς ἔχω ὁ Πύραμος , Τεύταμος , οὐ οὕτως δέ ἔχω ὀξύνω , ὡς ἔχω ὁ οὐλαμός , χηραμός . οὗτος οὖν ὁ λόγος , εἴτε παρά ὁ ὁ φώρ ἀπείργω ἢ ἀπό ὁ ὁ φᾶρος φυλάσσω ὁ πρόκειμαι λέξις παράγω , εἰμί κατά ὀξύς τάσις φωραμός καί πλεονασμός ὁ ι φωριαμός . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 24.235
235 . ἐξἑϲίην : Ἀρίϲταρχοϲ δαϲύνει τὴν δευτέραν ϲυλλαβήν · « κπαρὰ γὰρ τὸ ἵημι , φηϲίν , ἐγένετο . ἐπιφέρει γοῦν πρὸ γὰρ ἧκε πατὴρ ἄλλοι τε γέροντεϲ . παρὰ δέ τὸν ἥϲω μέλλοντα ἡ ἑϲία ἐγένετο , ὡϲ καὶ παρὰ τὸ θήϲω θεϲία , « πῇ δὴ ϲυνθεϲίαι τε » ( Π . Β 339 ) τὸ αὐτὸ καὶ ἐπὶ τοῦ « τῶν ἕνεκ’ ἐξεϲίην » ( Οd . φ 20 ) » . οὕτωϲ δὲ καὶ Νικίαϲ . Νεοπτόλεμοϲ δὲ ὁ Παριανὸϲ λέγων παρὰ τὸ ἐξιέναι πεποιῆϲθαι τὴν λέξιν ἀξιοῖ ψιλοῦν . ἄμεινον δὲ τῷ Ἀριϲτάρχῳ πείθεϲθαι . ἠπίϲτατο γὰρ ὁ ποιητὴϲ καὶ τὸν ἥϲω μέλλοντα δαϲυνόμενον « ἥϲω γὰρ καὶ ἐγώ » ( Ιl . P 515 ) παρὰ δὲ τοὺϲ μέλλονταϲ ὁριϲτικοὺϲ ἐγένετο τὰ τοιαῦτα ὀνόματα , οὐ παρ’ ἐνεϲτῶταϲ ἀπαρεμφάτου ἐγκλίϲεωϲ . θύϲω γοῦν θυϲία , ἄξω ἀξία , δώϲω δοϲία , προδώϲω προδοϲία . οὕτωϲ οὖν καὶ παρὰ τὸν ἥϲω ἑϲία καὶ ἐξἑϲία . A .
Lemmas: 235 . ἔξεσις : Ἀρίσταρχος δασύνω ὁ δύο συλλαβή · « καπαρός γάρ ὁ ἵημι , φημί , γίγνομαι . ἐπιφέρω γοῦν πρό γάρ ἵημι πατήρ ἄλλος τε γέρων . παρά δέ ὁ ἵημι μέλλω ὁ ἑσία γίγνομαι , ὡς καί παρά ὁ τίθημι Θεσιά , « πῇ δή συνθεσία τε » ( Π . Β 339 ) ὁ αὐτός καί ἐπί ὁ « ὁ ἕνεκα ἐξεσία » ( Οd . φ 20 ) » . οὕτως δέ καί Νικίας . Νεοπτόλεμος δέ ὁ Παριανός λέγω παρά ὁ ἔξειμι ποιέω ὁ λέξις ἀξιόω ψιλόω . ἀγαθός δέ ὁ Ἀρίσταρχος πείθω . ἐπίσταμαι γάρ ὁ ποιητής καί ὁ ἵημι μέλλω δασύνω « ἵημι γάρ καί ἐγώ » ( Ιl . P 515 ) παρά δέ ὁ μέλλω οριστικός γίγνομαι ὁ τοιοῦτος ὄνομα , οὖον παρά ἐνίστημι ἀπαρέμφατος ἔγκλισις . θύω γοῦν θυσία , ἄγω ἄξιος , δίδωμι δοσία , προδίδωμι προδοσία . οὕτως οὖν καί παρά ὁ ἵημι ἑσία καί ἐξεσία . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 24.247
247 . δαϲέωϲ δίἑπ’ παρὰ τὸ ἕπω δαϲυνόμενον . οὕτωϲ καὶ Ἀρίϲταρχοϲ καὶ οἱ πλείουϲ . οἷον διὰ τῶν ἀνδρῶν ἐπορεύετο καὶ διίϲτα αὐτούϲ . καὶ οὕτωϲ ἔχει τὰ τῆϲ ἀναγνώϲεωϲ . A .
Lemmas: 247 . δασύς διέπω παρά ὁ ἕπω δασύνω . οὕτως καί Ἀρίσταρχος καί ὁ πλείων . οἷος διά ὁ ἀνήρ πορεύω καί διϊστάω αὐτός . καί οὕτως ἔχω ὁ ὁ ἀνάγνωσις . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 24.253
253 . κατηφόνεϲ ὡϲ Μακεδόνεϲ . A .
Lemmas: 253 . κατηφών ὡς Μακεδών . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 24.272
272 . ἕϲτορι : δαϲέωϲ , ἀπὸ τῆϲ ἕϲεωϲ . τὸν γὰρ βαλλόμενον πάϲϲαλον ἐπ’ ἄκρου τοῦ ζυγοῦ νοητέον . A .
Lemmas: 272 . ἕστωρ : δασύς , ἀπό ὁ ἕσις . ὁ γάρ βάλλω πάσσαλος ἐπί ἄκρος ὁ ζυγόν νοητέον . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 24.292
292 . ὅϲ τε οἱ αὐτῷ : ἐγκλιτικῶϲ ἀναγινώϲκουϲι τὴν οἱ ἐπεὶ εἰϲ ἁπλῆν ἡ μετάληψίϲ ἐϲτιν,ὁμοίωϲ τῷ « ἀλλά οἱ αὐτῷ Ζεύϲ » ( Od.δ667 ) . A .
Lemmas: 292 . ὅς τε ὁ αὐτός : ἐγκλιτικός ἀναγιγνώσκω ὁ ὁ ἐπεί εἰς ἁπλόος ὁ μετάληψις εστιν,ομοιος ὁ « ἀλλά ὁ αὐτός Ζεύς » ( Od.δ667 ) . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 24.316
316 . μόρφνον : ὡϲ ὕπνον . καὶ οὕτωϲ ἔχει ἡ ἀνάγνωϲιϲ . εἶτε μορόφονόϲ ἐϲτιν ( sic accentus eduntur ) , εἴτε παρὰ τὴν ὄρφνην ἐϲχημάτιϲται , πλεονάϲαντοϲ τοῦ μ κατ’ ἀρχήν , ἵνα ϲημαίνηται ὁ μέλαϲ , εἴτε παρὰ τὸ μάρπτω μάρφνοϲ ἐϲτὶ καὶ μόρφνοϲ ὁ ϲυλλαμβάνων , ἐξ οὗ ϲημαίνεται ὁ ταχύϲ , κατὰ πάντα τρόπον ὀφείλει βαρύνεϲθαι διά τε τοὺϲ ϲχηματιϲμοὺϲ καὶ τὸν χαρακτῆρα . τὰ γὰρ εἰϲ οϲ λήγοντα διϲύλλαβα , μὴ ἔχοντα παραϲχηματιϲμὸν θηλυκοῦ γένουϲ , ἔχοντα πρὸ τέλουϲ τὴν ορ ϲυλλαβὴν πάντα βαρύνεται , ὑπεϲταλμένων τῶν εἰϲ μο ϲ ληγόντων , οἷον χόρτοϲ , φόρτοϲ , ὅρκοϲ , Ὄρθοϲ τὸ μονογενέϲ , πόρνοϲ . οὐ γὰρ θηλυκὸν αὐτοῦ τὸ πόρνη . οὕτωϲ δὲ θέλει καὶ τὸ πτόρθοϲ . οὕτωϲ μόρφνοϲ . παρεφύλαξα δὲ τὰ εἰϲ μοϲ διὰ τὸ κορμόϲ , φορμόϲ . τὸ μέντοι περκνόϲ ὀξύνεται ὁμοίωϲ τῷ πυκνόϲ . οὕπτωϲ καὶ ὁ Ἀϲκαλωνίτηϲ , μεταλαμβάνων εἰϲ τὸν μέλανα . καὶ ἐμοὶ δὲ δοκεῖ οὕτωϲ ἔχειν ὑγιῶϲ , ἐπεὶ οὐδὲ παραλήγεται τῇ ορ ϲυλλαβῇ ὡϲ καὶ τὰ προκείμενα . ὁ μέντοι Ἀρίϲταρχοϲ ἀετοῦ εἶδοϲ καὶ βαρύνει , ἀλλ’ ἐπείϲθη ἡ παράδοϲιϲ τοῖϲ ὀξύνουϲιν . A .
Lemmas: 316 . μόρφνος : ὡς ὕπνος . καί οὕτως ἔχω ὁ ἀνάγνωσις . ἄγω μορόφονός εἰμί ( sic accentus eduntur ) , εἴτε παρά ὁ ὄρφνη σχηματίζω , πλεονάζω ὁ μ κατά ἀρχή , ἵνα σημαίνω ὁ μέλας , εἴτε παρά ὁ μάρπτω μάρφνος εἰμί καί μόρφνος ὁ συλλαμβάνω , ἐκ ὅς σημαίνω ὁ ταχύς , κατά πᾶς τρόπος ὀφείλω βαρύνω διά τε ὁ σχηματισμός καί ὁ χαρακτήρ . ὁ γάρ εἰς ὅς λήγω δισύλλαβος , μή ἔχω παρασχηματισμός θηλυκός γένος , ἔχω πρό τέλος ὁ Ὅρ συλλαβή πᾶς βαρύνω , ὑποστέλλω ὁ εἰς μ Σ λήγω , οἷος χόρτος , φόρτος , Ὅρκος , Ὄρθος ὁ μονογενής , πόρνος . οὖον γάρ θηλυκός αὐτός ὁ πόρνη . οὕτως δέ ἐθέλω καί ὁ πτόρθος . οὕτως μόρφνος . παραφυλάσσω δέ ὁ εἰς μος διά ὁ κορμός , φορμός . ὁ μέντοι περκνός ὀξύνω ὁμοίως ὁ πυκνός . οὕπτως καί ὁ Ἀσκαλωνίτης , μεταλαμβάνω εἰς ὁ μέλας . καί ἐγώ δέ δοκέω οὕτως ἔχω ὑγιής , ἐπεί οὐδέ παραλήγω ὁ Ὅρ συλλαβή ὡς καί ὁ πρόκειμαι . ὁ μέντοι Ἀρίσταρχος ἀετός εἶδος καί βαρύνω , ἀλλά πείθω ὁ παράδοσις ὁ ὀξύνω . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 24.318
318 . ἐüκλήιϲ ἀραρυῖα : Ἀρίϲταρχοϲ ἐüκλήϊϲ ὡϲ ἐυκνήμιϲ , ϲύνθετον ποιῶν τὴν λέξιν , οὕτωϲ καὶ ὁ Ἀϲκαλωνίτηϲ . εἰϲὶ δὲ οἳ διεῖλον « ἐ ?? κληῖϲ’ ἀραρυῖα » , οἷϲ ϲυγκατατίθεται καὶ Τρύφων , οὐκ εὖ · ἄμεινον γὰρ ἐπιθετικῶϲ ἀκούειν καὶ μὴ πάθοϲ ἐκδέχεϲθαι πληθυντικῆϲ δοτικῆϲ , λέγω δὲ τὸ τῆϲ ἐκθλίψεωϲ . ὃ δέ φημι , τοιοῦτόν ἐϲτιν , ὡϲ ὅτι ἐκθλίβεται μὲν τὸ ι τῆϲ δοτικῆϲ παρὰ τῷ ποιητῇ καὶ ἑνικῆϲ ὑπαρχούϲηϲ καὶ πληθυντικῆϲ , κερκίδ’ ὕφαινε » ( Od.ε 62 ) « χέρϲ’ἐρετάων » ( Od . ν 115 ) καὶ νήεϲϲ’ ἡγήϲατ’ Ἀχαιῶν » ( Π . Α 71 ) , οὔ γε μὴν τὸ ἀπὸ τῶν εἰϲ ιϲ ἐκτεταμένον θηλυκῶν . εἰ δ’ ἡ προκειμένη λέξιϲ κρίϲεωϲ δεῖται κατὰ τὴν ἀνάγνωϲιν , δῆλον ὅτι ϲυνθέτωϲ ἀναγνωϲόμεθα , ὅπωϲ μὴ πληθυντικοῦ δῶμεν τὴν χρῆϲιν παρὰ τὴν ϲυνήθειαν τοῦ ποιητοῦ καὶ ἔκθλιψιν ϲημειώδη . εἰ δὴ ϲύνθετόν ἐϲτι τὸ εὐκλήϊϲ , καὶ παροξύνειν δεῖ αὐτό , μακρὸν γὰρ τὸ ι καὶ ἐν τῇ ϲυνθέϲει , ὡϲ ἐν τῷ κ ′ τῆϲ καθόλου φηϲὶν ὁ αὐτόϲ · ἀπὸ γὰρ τοῦ χρόνου τὸν τόνον ἐϲτήϲαμεν . καὶ ἐν τῷ τρίτῳ δὲ τῶν ὀνοματικῶν περὶ τῆϲ ἐκτάϲεωϲ αὐτῶν ταῦτά φηϲιν · κἄλλωϲ τε εἰ ἐπιζητοῦϲιν ἐκτεταμένον τὸ ι , ἔχουϲιν ἐν τῷ ἐϋκνήμιϲ , μελαμψήφιϲ · καὶ εἰ τοῦτο , φηϲί , δῆλον ὅτι παροξύνεται » . A .
Lemmas: 318 . ἐüκλήις ἀραρίσκω : Ἀρίσταρχος ἐüκλήϊς ὡς ἐϋκνήμις , συντίθημι ποιέω ὁ λέξις , οὕτως καί ὁ Ἀσκαλωνίτης . εἰμί δέ ἕ διαιρέω « εἰ ?? κλείς ἀραρίσκω » , ὅς συγκατατίθημι καί Τρύφων , οὐ εὕω · ἀγαθός γάρ ἐπιθετικός ἀκούω καί μή πάθος ἐκδέχομαι πληθυντικός δοτικός , λέγω δέ ὁ ὁ ἔκθλιψις . ὅς δέ φημί , τοιοῦτος εἰμί , ὡς ὅτι ἐκθλίβω μέν ὁ ι ὁ δοτικός παρά ὁ ποιητής καί ἑνικός ὑπάρχω καί πληθυντικός , κερκίς ὑφαίνω » ( ὅς 62 ) « χέρσ’ἐρετάων » ( Od . Ν 115 ) καί ναῦς ἡγέομαι Ἀχαιός » ( Π . Α 71 ) , οὖον γε μήv ὁ ἀπό ὁ εἰς ἴς ἐκτείνω θηλυκός . εἰμί δέ ὁ πρόκειμαι λέξις κρίσις δήω κατά ὁ ἀνάγνωσις , δῆλος ὅτι σύνθετος ἀναγιγνώσκω , ὅπως μή πληθυντικός δήω ὁ χρῆσις παρά ὁ συνήθεια ὁ ποιητής καί ἔκθλιψις σημειώδης . εἰμί δή σύνθετος εἰμί ὁ εὐκλῆς , καί παροξύνω δεῖ αὐτός , μακρός γάρ ὁ ι καί ἐν ὁ σύνθεσις , ὡς ἐν ὁ Κ ′ ὁ καθόλου φημί ὁ αὐτός · ἀπό γάρ ὁ χρόνος ὁ τόνος ἵστημι . καί ἐν ὁ τρίτος δέ ὁ ὀνοματικός περί ὁ ἔκτασις αὐτός οὗτος φημί · ἄλλος τε εἰμί ἐπιζητέω ἐκτείνω ὁ ι , ἔχω ἐν ὁ ἐϋκνήμις , μελαμψήφις · καί εἰμί οὗτος , φημί , δῆλος ὅτι παροξύνω » . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 24.343
343 . τὴν ῥάβδον ϲυϲταλτέον κατὰ τὴν πρώτην ϲυλλαβήν , οὐχ ὅτι παρὰ τὸ ῥάπτω ἐγένετο , ἔνθεν καὶ τὸ ῥαπίζω , ἀλλ’ ὅτι καὶ τὸ α πρὸ τοῦ β ϲυϲτέλλεϲθαι θέλει , ἁβρόϲ , Ἄβδηροϲ , Ἀβαρβαρέη , ἐπιγράβδην . οὕτωϲ οὖν ἐχέτω καὶ ἡ ῥάβδοϲ . διὸ τὸ ἄβαλε καὶ κατὰ τοῦτο ἐϲημειοῦτο . A .
Lemmas: 343 . ὁ ῥάβδος συσταλτέον κατά ὁ πρῶτος συλλαβή , οὐ ὅτι παρά ὁ ῥάπτω γίγνομαι , ἔνθεν καί ὁ ῥαπίζω , ἀλλά ὅτι καί ὁ ὅς πρό ὁ Β συστέλλω ἐθέλω , ἁβρός , Ἄβδηρος , Ἀβαρβαρέη , ἐπιγράβδην . οὕτως οὖν ἔχω καί ὁ ῥάβδος . διό ὁ ἄβαλε καί κατά οὗτος σημειόω . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 24.388
388 . ἔνιϲπεϲ : ὡϲ ἔδραμεϲ . ἔϲτι γὰρ ὁριϲτικὸν ἐκ τοῦ ἤνιϲπεϲ τὴν ἄρχουϲαν ϲυϲτείλαντοϲ . τὸ μέντοι προϲτακτικὸν πρὸ τέλουϲ ἔχει τὴν ὀξεῖαν « ϲὺ δ’ ἀληθὲϲἐνίϲπεϲ ( Od . γ 247 ) ὁμοίωϲ τῷ ἐπίϲχεϲ . καὶ δῆλον ὅτι ὅπου μὲν τὸ ι ἐϲτὶ τῆϲ προθέϲεωϲ , ὅπου δὲ τοῦ ῥήματοϲ . τὸ μέντοι ἄνευ τοῦ ϲ προϲτακτικὸν προπαροξύνεται . λέγω δὲ τὸ « νημερτέϲ μοι ἔνιϲπε » ( Od . δ 642 ) .
Lemmas: 388 . ἐνέπω : ὡς τρέχω . εἰμί γάρ ὁριστικός ἐκ ὁ ἐνέπω ὁ ἄρχω συστέλλω . ὁ μέντοι προστακτικός πρό τέλος ἔχω ὁ ὀξύς « σύ δέ ἀληθὲσἐνίσπες ( Od . γ 247 ) ὁμοίως ὁ ἐπέχω . καί δῆλος ὅτι ὅπου μέν ὁ ι εἰμί ὁ πρόθεσις , ὅπου δέ ὁ ῥῆμα . ὁ μέντοι ἄνευ ὁ Σ προστακτικός προπαροξύνω . λέγω δέ ὁ « νημερτής ἐγώ ἐνέπω » ( Od . δ 642 ) .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 24.540
540 . παναὥριον : οἱ μὲν ἐδάϲυναν , ἵνα ἐκδέξωνται τὸν κατὰ πάντα ἄὡρον , οἱ δὲ ἐψίλωϲαν ἐκδεχόμενοι τὸν εἰϲ πάντα πεφροντιϲμένον ἄμεινον δὲ τὸ πρότερον . τοῦτο γὰρ ἐθέλει ϲημαίνειν . A .
Lemmas: 540 . παναώριος : ὁ μέν δασύνω , ἵνα ἐκδέχομαι ὁ κατά πᾶς ἄωρος , ὁ δέ ψιλόω ἐκδέχομαι ὁ εἰς πᾶς φροντίζω ἀγαθός δέ ὁ πρότερος . οὗτος γάρ ἐθέλω σημαίνω . A .