ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 2.153
153 . οὐρούϲ : ψιλοῦται . ἐν πλεοναϲμῷ γὰρ τοῦ ῦ ἐγένετο , ὡϲ καὶ ὅλοϲ οὖλοϲ . ἀνεγνώϲθη δὲ κατ᾿ ὀξεῖαν τάϲιν · ὁ γὰρ Ἀρίϲταρχοϲ παρήγγελλεν . ἴϲωϲ δὲ ϲημειώδηϲ ὁ τόνοϲ · τὰ γὰρ εἰϲ ροϲ λήγοντα διϲύλλαβα ἁπλᾶ ἔχοντα τὴν ου δίφθογγον ἐβαρύνετο , κοῦροϲ , θοῦροϲ , οὖροϲ · καὶ γὰρ ταῦτα περιϲϲὸν ἔχει τὸ υ . ἴϲωϲ οὖν εἰϲ ἀποφυγὴν τοῦ ἐπὶ τοῦ ἀνέμου · καὶ γὰρ καὶ ἐπ᾿ ἄλλων τὸ τοιοῦτο ποιεῖ ὁ ἀνήρ . A .
Lemmas: 153 . οὐρός : ψιλόω . ἐν πλεονασμός γάρ ὁ ὗ γίγνομαι , ὡς καί ὅλος ὅλος . ἀναγιγνώσκω δέ κατά ὀξύς τάσις · ὁ γάρ Ἀρίσταρχος παραγγέλλω . ἴσως δέ σημειώδης ὁ τόνος · ὁ γάρ εἰς ρος λήγω δισύλλαβος ἁπλόος ἔχω ὁ ου δίφθογγος βαρύνω , κόρος , θοῦρος , ὅρος · καί γάρ οὗτος περισσός ἔχω ὁ υ . ἴσως οὖν εἰς ἀποφυγή ὁ ἐπί ὁ ἄνεμος · καί γάρ καί ἐπί ἄλλος ὁ τοιοῦτος ποιέω ὁ ἀνήρ . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 2.154
154 . ᾕρεον : δαϲυντέον τὸ ᾕρεον · ἀπὸ γὰρ τοῦ αἱρῶ περιϲπωμένου καὶ δαϲυνομένου γέγονεν . A .
Lemmas: 154 . αἱρέω : δασυντέον ὁ αἱρέω · ἀπό γάρ ὁ αἱρέω περισπάω καί δασύνω γίγνομαι . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 2.155
155 . ὑπέρμορα : οὕτωϲ ὑφ᾿ ἓν τὸ ὑπέρμορα · οὐ γάρ , ὥϲ τινεϲ , κατὰ διάϲταϲιν . ἔϲτιν οὖν τι μόροϲ , ὃ ϲυντεθὲν γίνεται ὑπέρμοροϲ ὡϲ ὠκύμοροϲ , οὗ οὐδέτερον τὸ ὑπέρμορον καὶ πληθυντικὸν τὰ ὑπέρμορα . ὡϲ οὖν τὸ καλά καὶ ὄνομα ἀλλὰ καὶ ἐπίρρημα « ἦ μευ καλὰ πατὴρ ὥϲ κήδεαι » ( Od . ρ 397 ) καὶ « πυκνὰ μάλα ϲτενάχων ( Il . Ϲ 318 ) οὕτωϲ καὶ ὑπέρμορα νόϲτοϲ ἐτύχθη . A .
Lemmas: 155 . ὑπέρμορον : οὕτως ὑπό εἷς ὁ ὑπέρμορον · οὖον γάρ , ὅς τις , κατά διάστασις . εἰμί οὖν τίς μόρος , ὅς συντίθημι γίγνομαι ὑπέρμορος ὡς ὠκύμορος , ὅς οὐδέτερος ὁ ὑπέρμορον καί πληθυντικός ὁ ὑπέρμορον . ὡς οὖν ὁ καλός καί ὄνομα ἀλλά καί ἐπίρρημα « εἰμί μου καλός πατήρ ὅς κήδω » ( Od . ρ 397 ) καί « πυκνός μάλα στενάχω ( Il . Σ 318 ) οὕτως καί ὑπέρμορον νόστος τεύχω . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 2.162
162 . φίληϲ ἀπὸ πατρίδοϲ αἴηϲ : οὐκ ἀναϲτρεπτέον τὴν πρόθεϲιν , ὡϲ Τυραννίων καὶ Πτολεμαῖοϲ · ὁπότε γὰρ γενικῇ ϲυντάττεται ἡ ἀπὸ μὴ μεταξὺ πιπτουϲῶν λέξεων καὶ ϲημαίνῃ τὸ ἄποθεν τηρεῖ τὸν τόνον · « καὶ γάρ τίϲ θ᾿ ἕνα μῆνα μένων ἀπὸ ἧϲ ἀλόχοιο » ( 292 ) . A .
Lemmas: 162 . φίλος ἀπό πατρίς Αἶα : οὐ ἀναστρεπτέον ὁ πρόθεσις , ὡς Τυραννίων καί Πτολεμαῖος · ὁπότε γάρ γενικός συντάσσω ὁ ἀπό μή μεταξύ πίπτω λέξις καί σημαίνω ὁ ἄποθεν τηρέω ὁ τόνος · « καί γάρ τίς ὁ εἷς μείς Μένων ἀπό ὅς ἄλοχος » ( 292 ) . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 2.164
164 . ϲοῖϲ δ᾿ ἀγανοῖϲ : ψιλωτέον τὸ ἀγανόϲ · τοιοῦτο γὰρ τὸ α πρὸ τοῦ γ . ALV .
Lemmas: 164 . σός δέ ἀγανός : ψιλωτέον ὁ ἀγανός · τοιοῦτος γάρ ὁ ὅς πρό ὁ γ . ALV .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 2.175
175 . φεύξεϲθ᾿ ἐν νήεϲϲι πολυκλήϊϲι : τινὲϲ προπεριϲπῶϲιν , ὡϲ ’καὶ τὸ ἁπλοῦν « ἐπὶ κληῖϲι καθῖζον » ( Od . β 419 ) · ὡϲ γὰρ πλοκαμίϲ — « ἐϋπλοκαμῖδεϲ Ἀχαιαί » ( ib . 119 ) οὕτωϲ καὶ κληΐϲ καὶ πολυκληῒϲ . οὐκ ἔχει δὲ οὕτωϲ ἡ ἀνάγνωϲιϲ . ἔϲτιν οὖν λόγοϲ ὑπὲρ τῆϲ βαρυνομένηϲ λέξεωϲ οὗτοϲ . τὰ εἰϲ ιϲ λήγοντα θηλυκὰ ὀξυνόμενα , εἰ μὲν ἐν τῇ ϲυνθέϲει φυλάϲϲοι μόνον τὸ θηλυκὸν γένοϲ , καὶ τὸν αὐτὸν τόνον φυλάϲϲει , εἰ δὲ μεταληπτικὰ γίνοιτο καὶ ἀρϲενικοῦ , μεθίϲταται καὶ εἰϲ βαρεῖαν τάϲιν ἀναγκαίωϲ . τοῦ μὲν προτέρου , φυλάϲϲοντοϲ τὸ αὐτὸ γένοϲ καὶ τὸν αὐτὸν τόνον , περιϲκελίϲ , τοῦ δὲ δευτέρου δύϲελπιϲ . ταύτῃ οὖν τὸ μὲν καταιγίϲ ὀξύνεται , τὸ δὲ μελάναιγιϲ βαρύνεται . οὕτωϲ οὖν καὶ τὸ εὐκλήϊϲ καὶ πολυκλήϊϲ βαρυνθήϲεται · τίθεται γὰρ καὶ ἐπὶ ἀρϲενικοῦ ὡϲ καὶ ἐκ τοῦ ἐναντίου τὸ λεύκαϲπιϲ · καὶ γὰρ ἐπὶ Ἀμαζόνοϲ ταγείη ἄν . καὶ τὸ εὐκνήμιϲ ἀμέλει ἐπὶ Ἀθηνᾶϲ τέτακται παρὰ Ῥιανῷ ἐν Θεϲϲαλικοῖϲ « τοὶ δ᾿ ἤδη ἐπὶ νηὸν ἐϋκνήμιδοϲ Ἰτώνηϲ » . A .
Lemmas: 175 . φεύγω ἐν ναῦς πολυκλήϊς : τις προπερισπάω , ὡς ἀκή ὁ ἁπλόος « ἐπί κλείς καθίζω » ( Od . Β 419 ) · ὡς γάρ Πλοκαμίς — « ἐυπλοκαμίς Ἀχαιός » ( ib . 119 ) οὕτως καί κλείς καί πολυκλήϊς . οὐ ἔχω δέ οὕτως ὁ ἀνάγνωσις . εἰμί οὖν λόγος ὑπέρ ὁ βαρύνω λέξις οὗτος . ὁ εἰς ἴς λήγω θηλυκός ὀξύνω , εἰμί μέν ἐν ὁ σύνθεσις φυλάσσω μόνος ὁ θηλυκός γένος , καί ὁ αὐτός τόνος φυλάσσω , εἰμί δέ μεταληπτικός γίγνομαι καί ἀρσενικός , μεθίστημι καί εἰς βαρύς τάσις ἀναγκαῖος . ὁ μέν πρότερος , φυλάσσω ὁ αὐτός γένος καί ὁ αὐτός τόνος , περισκελίς , ὁ δέ δύο δύσελπις . οὗτος οὖν ὁ μέν καταιγίς ὀξύνω , ὁ δέ μελάναιγις βαρύνω . οὕτως οὖν καί ὁ εὐκλῆς καί πολυκλήϊς βαρύνω · τίθημι γάρ καί ἐπί ἀρσενικός ὡς καί ἐκ ὁ ἐναντίος ὁ Λεύκασπις · καί γάρ ἐπί Ἀμαζών τάσσω ἄν . καί ὁ εὐκνήμις ἀμελέω ἐπί Ἀθηνᾶ τάσσω παρά Ῥιανός ἐν Θεσσαλικός « σύ δέ ἤδη ἐπί ναός ἐϋκνήμις Ἰτώνη » . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 2.190
190 . οὔ ϲε : ἡ μὲν ἀκρίβεια ὀρθοτονεῖ , ἐγκλίνει δὲ ἡ ϲυνήθεια . BL .
Lemmas: 190 . οὖον σύ : ὁ μέν ἀκρίβεια ὀρθοτονέω , ἐγκλίνω δέ ὁ συνήθεια . BL .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 2.201
201 . οἳ ϲέο : οὕτωϲ ὀρθοτονητέον τὴν ϲέο . ἀντιδιαϲταλτικὴ γάρ ἐϲτιν . A .
Lemmas: 201 . ἕ σῦς : οὕτως ὀρθοτονητέον ὁ σῦς . ἀντιδιασταλτικός γάρ εἰμί . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 2.207
207 . δίἑπε : δαϲυντέον τὸ ἕπω · πρόδηλον κἀκ τῆϲ ϲυναλοιφῆϲ , ὡϲ ἔφεπε . A .
Lemmas: 207 . διέπω : δασυντέον ὁ ἕπω · πρόδηλος ἐκ ὁ συναλιφή , ὡς ἐφέπω . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 2.223
223 . νεμέϲϲηθέν τ᾿ : ὁ τε ϲύνδεϲμοϲ ἐγκλιτικὸϲ ὢν τὴν πρὸ ἑαυτοῦ ϲυλλαβὴν ὀξύνει . A .
Lemmas: 223 . νεμεσάω τε : ὁ τε σύνδεσμος ἐγκλιτικός εἰμί ὁ πρό ἑαυτοῦ συλλαβή ὀξύνω . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 2.255
255 . τὸ ὅτι οἱ ἐν μιᾷ ὀξείᾳ προενεκτέον · πᾶϲα γὰρ δίβραχυϲ λέξιϲ πρὸ ἐγκλιτικοῦ οὐκ ἐπιδέχεται ἐπάλληλον ὀξεῖαν , εἰ μὴ ἐπιφέροιτο ἀντωνυμία διὰ τοῦ ϲφ , ϲεϲημειωμένου τοῦ « ἔνθ᾿ ἔϲάν οἱ πέπλοι » ( Od . ο 105 ) . ABL . διδοῦϲιν : οὕτωϲ περιϲπωμένωϲ τὸ διδοῦϲιν · τὸ γὰρ ῥῆμα διδῶ . A .
Lemmas: 255 . ὁ ὅτι ὁ ἐν εἷς ὀξύς προενεκτέον · πᾶς γάρ δίβραχυς λέξις πρό ἐγκλιτικός οὐ ἐπιδέχομαι ἐπάλληλος ὀξύς , εἰμί μή ἐπιφέρω ἀντωνυμία διά ὁ σφι , σημειόω ὁ « ἔνθα εἰμί ὁ πέπλος » ( Od . ὁ 105 ) . ABL . δίδωμι : οὕτως περισπάω ὁ δίδωμι · ὁ γάρ ῥῆμα δίδωμι . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 2.262
262 . αἰδῶ : Ἀρίϲταρχοϲ περιϲπωμένωϲ ἀναγινώϲκει ὁμοίωϲ καὶ τὸ ἠῶ δῖαν ἔμιμνε » ( Il . Ι 662 ) . καὶ ἡμεῖϲ δὲ αὐτῷ ϲυγκατατιθέμεθα . Διονύϲιοϲ δὲ ὁ Ϲιδώνιοϲ ὀξύνει . Πάμφιλοϲ δὲ πάϲαϲ τὰϲ τοιαύταϲ αἰτιατικὰϲ περιϲπᾶ · « Λητῶ γὰρ δ᾿ ἥλκηϲε » ( Od . λ 580 ) καὶ Πυθῶ δ᾿ ἐρχομένην » ( ibid . 581 ) , ἐπεί , φηϲίν , Λητόα ἐϲτὶ καὶ Πυθόα . Διονύϲιοϲ δ᾿ ὁ Θρᾷξ φηϲι κακῶϲ ἀνεγνωκέναι Ἀρίϲταρχον κατὰ τὸν περιϲπώμενον τόνον τὸ μὲν αἰδῶ καὶ ἠῶ , τὰ δὲ ἄλλα κατ᾿ ὀξεῖαν τάϲιν , Πυθώ Λητώ · ἐχρῆν γάρ φηϲιν ὁμοίωϲ ἀνεγνωκέναι . οὐκ εὖ δὲ μέμφεται τῷ Ἀριϲτάρχῳ , εἴγε ἤδη διάφοροι αἱ εὐθεῖαι , ἠώϲ αἰδώϲ , Λητώ δὲ καὶ Πυθῶ . ἔϲτιν οὖν λόγοϲ ὑπὲρ τῆϲ Ἀριϲταρχείου ἀναγνώϲεωϲ καὶ τῆϲ κατεγνωϲμένηϲ προϲῳδίαϲ οὗτοϲ , ὅτι ἐχρῆν μὲν τὸ Πυθῶ περιϲπᾶϲθαι , ἐπειδήπερ Πυθόα ἐϲτί , καὶ τοῦτο ἀπῄτει ἡ ϲυναλοιφή · ἀλλὰ πάλιν τὸ πτωτικὸν ω ἀπέϲτραπται τὸν περιϲπώμενον τόνον · κατὰ τοῦτο ὠξύνετο . ταύτῃ γοῦν καὶ τοῦ χρυϲοῦϲ περιϲπωμένου τὸ δυϊκὸν ὀξύνομεν . οὕτωϲ ἀποδείκνυται , ὅτι καὶ ἡ καλῷ δοτικὴ εἰϲ ι λήγει καὶ οὐκ εἰϲ ω . δεύτεροϲ δὲ λόγοϲ ἀληθήϲ ἐϲτιν , ὡϲ εὐθεῖα καὶ αἰτιατικὴ ὁμόφωνοϲ οὖϲα κατὰ φωνὴν ἐν τῷ αὐτῷ ἀριθμῷ πάντωϲ καὶ τὸν αὐτὸν τόνον ἀποφέρεται , οἱ ταχεῖϲ — τοὺϲ ταχεῖϲ , εἰ δὲ ἡ εὐθεῖα ὀξύνεται πάντωϲ καὶ ἡ αἰτιατική . διὰ τοῦτο οὖν ἡ μὲν αἰδῶ αἰτιατικὴ καὶ ἠῶ , μὴ κρατούμεναι ὑπὸ τῆϲ ϲυνεμπτώϲεωϲκατὰ τὴν εὐθεῖαν , περιϲπῶνται , κατεχόμεναι τῷ λόγῳ τῆϲ ϲυναλοιφῆϲ , οὐχ ὑπὸ τοῦ πτωτικοῦ χαρακτῆροϲ · ἡ δὲ Λητώ καὶ Πυθώ καθάπερ κατεχόμεναι ὑπὸ τῆϲ ϲυνεμπτώϲεωϲ τῆϲ φωνῆϲ κατέχονται καὶ τῷ τόνῳ . A .
Lemmas: 262 . αἰδώς : Ἀρίσταρχος περισπάω ἀναγιγνώσκω ὁμοίως καί ὁ ἠώς δῖος μίμνω » ( Il . Ι 662 ) . καί ἐγώ δέ αὐτός συγκατατίθημι . Διονύσιος δέ ὁ Σιδώνιος ὀξύνω . Πάμφιλος δέ πᾶς ὁ τοιοῦτος αἰτιατικός περισπάω · « Λητῶ γάρ δέ ἥλκησε » ( Od . λ 580 ) καί Πυθώ δέ ἐρχόμενος » ( ibid . 581 ) , ἐπεί , φημί , Λητώ εἰμί καί Πυθώ . Διονύσιος δέ ὁ Θρᾷξ φημί κακῶς ἀναγιγνώσκω Ἀρίσταρχος κατά ὁ περισπάω τόνος ὁ μέν αἰδώς καί ἠώς , ὁ δέ ἄλλος κατά ὀξύς τάσις , Πυθώ Λητώ · χρή γάρ φημί ὁμοίως ἀναγιγνώσκω . οὐ εὕω δέ μέμφομαι ὁ Ἀρίσταρχος , εἰ ἤδη διάφορος ὁ εὐθύς , ἠώς αἰδώς , Λητώ δέ καί Πυθώ . εἰμί οὖν λόγος ὑπέρ ὁ Ἀριστάρχειος ἀνάγνωσις καί ὁ καταγιγνώσκω προσῳδία οὗτος , ὅτι χρή μέν ὁ Πυθώ περισπάω , ἐπεί Πυθώ εἰμί , καί οὗτος ἀπαιτέω ὁ συναλοιφή · ἀλλά πάλιν ὁ πτωτικός εἰμί ἀποστρέφω ὁ περισπάω τόνος · κατά οὗτος ὀξύνω . οὗτος γοῦν καί ὁ χρύσεος περισπάω ὁ δυικός ὀξύνω . οὕτως ἀποδείκνυμι , ὅτι καί ὁ καλός δοτικός εἰς ι λήγω καί οὐ εἰς εἰμί . δύο δέ λόγος ἀληθής εἰμί , ὡς εὐθύς καί αἰτιατικός ὁμόφωνος εἰμί κατά φωνή ἐν ὁ αὐτός ἀριθμός πάντως καί ὁ αὐτός τόνος ἀποφέρω , ὁ ταχύς — ὁ ταχύς , εἰμί δέ ὁ εὐθύς ὀξύνω πάντως καί ὁ αἰτιατικός . διά οὗτος οὖν ὁ μέν αἰδώς αἰτιατικός καί ἠώς , μή κρατέω ὑπό ὁ συνεμπτώσεωσκατὰ ὁ εὐθύς , περισπάω , κατέχω ὁ λόγος ὁ συναλιφή , οὐ ὑπό ὁ πτωτικός χαρακτήρ · ὁ δέ Λητώ καί Πυθώ καθάπερ κατέχω ὑπό ὁ συνέμπτωσις ὁ φωνή κατέχω καί ὁ τόνος . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 2.266
266 . ἰδνώθη : Hic notam fuisse Herodiani de spiritu in ἰδνωθείϲ patere ex Μ 205 dicit L . , sed ibi legiturπροείρηται ἡμῖν ἐν τῇ Α ( non Β ) .
Lemmas: 266 . ἰδνόομαι : Hic notam fuisse Herodiani de spiritu in ἰδνόομαι patere ex Μ 205 dicit L . , sed ibi legiturπροειρω ἐγώ ἐν ὁ Α ( non Β ) .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 2.269
269 . ἀχρεῖον : Διονύϲιοϲ καὶ Τυραννίων τὴν πρώτην ὀξύνουϲιν , ὥϲπερ καὶ παρὰ τοῖϲ Ἀττικοῖϲ , καὶ ἀναλόγωϲ · παρὰ . γὰρ τὸ χρεία τὸ κατὰ ϲτέρηϲιν ἄχρειοϲ ὡϲ μοῦϲα ἄμουϲοϲ . ἡ μέντοι παρὰ τῷ ποιητῇ ἀνάγνωϲιϲ ἀφορμῆϲ ἐχομένη τῆϲ κατὰ τὴν ϲυνεκδρομὴν προπεριεϲπάϲθη . τὰ γὰρ ἐν τῇ πρώτῃ ϲυλλαβῇ ἔχοντα τὸ α μὴ καθαρὸν ἐπιφερομένων δύο ϲυμφώνων μετὰ τῆϲ ει διφθόγγου , μὴ ϲημαίνοντα μέροϲ ϲωματικὸν προπεριϲπᾶται , ἀνδρεῖοϲ , Ἀργεῖοϲ . οὕτωϲ καὶ ἀχρεῖοϲ . A .
Lemmas: 269 . ἀχρεῖος : Διονύσιος καί Τυραννίων ὁ πρῶτος ὀξύνω , ὥσπερ καί παρά ὁ Ἀττικός , καί ἀνάλογος · παρά . γάρ ὁ χρεία ὁ κατά στέρησις ἄχρεος ὡς Μοῦσα ἄμουσος . ὁ μέντοι παρά ὁ ποιητής ἀνάγνωσις ἀφορμή ἔχω ὁ κατά ὁ συνεκδρομή προπερισπάω . ὁ γάρ ἐν ὁ πρῶτος συλλαβή ἔχω ὁ ὅς μή καθαρός ἐπιφέρω δύο σύμφωνος μετά ὁ ει δίφθογγος , μή σημαίνω μέρος σωματικός προπερισπάω , ἀνδρεῖος , Ἀργεῖος . οὕτως καί ἀχρεῖος . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 2.272
272 . ἦ : τὸν ἦ περιϲπαϲτέον · παραλλήλωϲ γὰρ κεῖται τῷ δή , βεβαιωτικὸϲ ὤν , ὁμοίωϲ τῷ « ἦ δὴ λοίγια ἔργα » ( Il . Α 573 ) . A .
Lemmas: 272 . εἰμί : ὁ εἰμί περισπαστέον · παράλληλος γάρ κεῖμαι ὁ δή , βεβαιωτικός εἰμί , ὁμοίως ὁ « εἰμί δή λοίγιος ἔργον » ( Il . Α 573 ) . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 2.291
291 . ἦ : ὁμοίωϲ τὸν ( βεβαιωτικὸν τὸν ? ) ἦ περιϲπαϲτέον . A .
Lemmas: 291 . εἰμί : ὁμοίως ὁ ( βεβαιωτικός ὁ ? ) εἰμί περισπαστέον . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 2.292
292 . ἀπὸ ἧϲ ἀλόχοιο : τινὲϲ ἀνέγνωϲαν ἄπο ἧϲ ἀλόχοιο κατὰ ἀναϲτροφήν , ἵνα ϲημαίνηται τὸ ἄπωθεν . ἄμεινον δὲ πείθεϲθαι τῇ κατειθιϲμένῃ ἀναγνώϲει · ϲυντέτακται γὰρ τῇ γενικῇ . A .
Lemmas: 292 . ἀπό ὅς ἄλοχος : τις ἀναγιγνώσκω ἀπό ὅς ἄλοχος κατά ἀναστροφή , ἵνα σημαίνω ὁ ἄπωθεν . ἀγαθός δέ πείθω ὁ κατεθίζω ἀναγιγνώσκω · συντάσσω γάρ ὁ γενικός . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 2.312
312 . ὑποπεπτηῶτεϲ : δύναται κἂν ἀναϲτρέφεϲθαι . πιθανώτερον δὲ ϲυντάϲϲειν τῇ μετοχῇ τὴν πρόθεϲιν διὰ τὴν ἔμφαϲιν . A .
Lemmas: 312 . ὑποπίπτω : δύναμαι κἀν ἀναστρέφω . πιθανός δέ συντάσσω ὁ μετοχή ὁ πρόθεσις διά ὁ ἔμφασις . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 2.316
316 . ἀμφιαχυῖαν : μετοχή ἐϲτι διὸ προπεριϲπαϲτέον . ϲημειωτέον δὲ τὸν ἐν ἀρχῇ χρόνον , ὅτι ϲυνεϲτάλη τὸ ι . A .
Lemmas: 316 . ἀμφιάχω : μετοχή εἰμί διό προπερισπαστέον . σημειωτέος δέ ὁ ἐν ἀρχή χρόνος , ὅτι συστέλλω ὁ ι . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 2.339
339 . οὕτωϲ ϲυνθεϲίαι τε ὡϲ θυϲίαι τε . ὅϲοι δὲ προπαροξύνουϲι , πταίουϲι · τῆϲ γὰρ μεταγενεϲτέραϲ Ἀτθίδοϲ ἡ τοιᾶδε ἀνάγνωϲιϲ . A .
Lemmas: 339 . οὕτως συνθεσία τε ὡς θυσία τε . ὅσος δέ προπαροξύνω , πταίω · ὁ γάρ μεταγενής Ἀτθίς ὁ τοιόσδε ἀνάγνωσις . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 2.346
346 . τοῦϲδε : ἕν ἐϲτι τὸ τοῦϲδε . διὸ προπεριϲπαϲτέον . A .
Lemmas: 346 . ὅδε : εἷς εἰμί ὁ ὅδε . διό προπερισπαστέον . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 2.368
368 . ἦ : Πτολεμαῖοϲ περιϲπᾷ τὸν η , διαπορητικὸν εκδεχόμενοϲ . εἰϲὶ δὲ οἳ ὀξύνουϲιν , ὥϲπερ καὶ οἱ περὶ τὸν Ἀλεξίωνα , ἐκδεχόμενοι παραδιαζευκτικὸν τὸν ἤ . A .
Lemmas: 368 . εἰμί : Πτολεμαῖος περισπάω ὁ ὁ , διαπορητικός ἐκδέχομαι . εἰμί δέ ἕ ὀξύνω , ὥσπερ καί ὁ περί ὁ Ἀλεξίων , ἐκδέχομαι παραδιαζευκτικός ὁ ἤ . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 2.393
393 . ἄρκιον ἐϲϲεῖται : προπεριϲπαϲτέον τὸ ἐϲϲεῖται · οὐ γὰρ παροξυντέον , ὥϲ τινεϲ , ἐπεὶ Δώριον · ἤδη γὰρ πολλὴ χρῆϲιϲ τῶν τοιούτων παρὰ Ἀττικοῖϲ . A .
Lemmas: 393 . ἄρκιον εἰμί : προπερισπαστέον ὁ εἰμί · οὖον γάρ παροξυντέον , ὅς τις , ἐπεί Δώριον · ἤδη γάρ πολύς χρῆσις ὁ τοιοῦτος παρά Ἀττικός . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 2.427
427 . μῆῤ ἐκάη : Πτολεμαῖοϲ ἀπὸ τοῦ κ τὴν ἀρχὴν ποιεῖται , μῆρε παραλαμβάνων , εἶτα κάη , ἵνα φηϲὶν ἰωνικώτερον γένηται . τοῦτο δὲ οὐ ϲυνεκτικόν , ὥϲπερ εἶπον ἐντελῶϲ , ὁπότε διέλαβον ἐπὶ τοῦ « ἢ εἰ δή ποτέ τοι κατὰ πίονα μηρί᾿ ἔκηα » ( Il . Α 40 ) , εἴγε ἤδη οἶδε καὶ τὰ μῆρα « μῆρα δὲ κείαντεϲ » ( Od . ν 26 ) . A .
Lemmas: 427 . μηρός καίω : Πτολεμαῖος ἀπό ὁ Κ ὁ ἀρχή ποιέω , μῆρα παραλαμβάνω , εἶτα καίω , ἵνα φημί ἰωνικός γίγνομαι . οὗτος δέ οὖον συνεκτικός , ὥσπερ εἶπον ἐντελής , ὁπότε διαλαμβάνω ἐπί ὁ « ἢ εἰμί δή ποτός ὅς κατά πίων μηρία καίω » ( Il . Α 40 ) , εἰ ἤδη οἶδα καί ὁ μῆρα « μῆρα δέ καίω » ( Od . Ν 26 ) . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 2.495
495 . Κλονίοϲ : παροξύνεται , ἐπεὶ τὰ εἰϲ οϲ λήγοντα τῷ ι παραληγόμενα , τριβράχεα , ἐπὶ κυρίων παροξύνεται , Ϲχεδίοϲ Χρομίοϲ Δολίοϲ , ἀντιπίπτει τὸ Ἅλιοϲ κατὰ τὴν παράδοϲιν , καὶ τὸ Ἄνιοϲ καὶ Κρόνιοϲ καὶ Ξένιοϲ . BL .
Lemmas: 495 . Κλονίος : παροξύνω , ἐπεί ὁ εἰς ὅς λήγω ὁ ι παραλήγω , τριβράχεα , ἐπί κύριος παροξύνω , Σχεδίος Χρόμιος Δολίος , ἀντιπίπτω ὁ Ἅλιος κατά ὁ παράδοσις , καί ὁ Ἄνιος καί Κρόνιος καί Ξένιος . BL .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 2.496
496 . Αὐλίδα : ὡϲ ἀπὸ ὀξυτόνου εὐθείαϲ ἡ ἀνάγνωϲιϲ καὶ εἰ μέντοι παρὰ τῷ Εὐφορίωνι « Αὖλίν τ’ ἔϲφαγον » ( fr . CXXIX Mein . ) αἰτιατικὴ ἀπὸ εὐθείαϲ βαρυνομένηϲ γέγονεν . ἡ γὰρ εἰϲ ιν κατάληξιϲ ἀπὸ βαρυτόνων ἐϲτίν , ἡ δὲ εἰϲ δα καὶ βαρυτόνων καὶ ὀξυτόνων . A .
Lemmas: 496 . Αὐλίς : ὡς ἀπό ὀξύτονος εὐθύς ὁ ἀνάγνωσις καί εἰμί μέντοι παρά ὁ Εὐφορίων « Αὖλις τε σφάζω » ( fr . CXXIX Mein . ) αἰτιατικός ἀπό εὐθύς βαρύνω γίγνομαι . ὁ γάρ εἰς ἐν κατάληξις ἀπό βαρύτονος εἰμί , ὁ δέ εἰς δα καί βαρύτονος καί ὀξύτονος . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 2.498
498 . Θέϲπειαν : ἐκτετάϲθαι φαϲὶ διὰ τὸ μέτρον ( sine dubio Θέϲπιαν scribentes ) . τὸ γὰρ τῆϲ ἱϲτορίαϲ ἐν ϲυϲτολῇ τέ ἐϲτι πληθυντικῶϲ τε λεγόμενον . ἴϲωϲ οὖν ὅλον ποιητικόν ἐϲτιν · ϲύνηθεϲ γὰρ αὐτῷ πολλάκιϲ τὰ πληθυντικῶϲ λεγόμενα καὶ ἑνικῶϲ προφέρεϲθαι , « καὶ εὐρυάγυιαν Ἀθήνην » ( Od . η 80 ) , « πολυχρύϲοιο Μυκήνηϲ » ( Il . 180 ) . καὶ . ἐκ τοῦ ἐναντίου τὰ ἑνικὰ πληθυντικῶϲ · « ἐκ μὲν Κρητάων γένοϲ εὔχομαι » ( Od . ξ 199 ) . ταῦτα ἐν τῇ προϲῳδίᾳ ὁ Ἡρωδιανόϲ . ἐν μέντοι τῷ ια΄ τῆϲ καθολικῆϲ προϲῳδίαϲ ἐν τοῖϲ προπαροξυτόνοιϲ καὶ ἔχουϲι πρὸ τέλουϲ τὴν ει δίφθογγον αὐτὸ καταριθμεῖ καὶ τοῦτο αὐτὸ τὸ Ὁμηρικὸν παρατίθηϲι , καὶ ἀλλαχοῦ λέγει τὴν ει ἔχειν αὐτὸ φανερῶϲ καὶ ἐπιφέρει ὅτι καὶ Θεϲπιά ὀξυτόνωϲ λέγεται . A .
Lemmas: 498 . Θέσπεια : ἐκτείνω φημί διά ὁ μέτρον ( sine dubio Θέσπια scribentes ) . ὁ γάρ ὁ ἱστορία ἐν συστολή τε εἰμί πληθυντικός τε λέγω . ἴσως οὖν ὅλος ποιητικός εἰμί · συνήθης γάρ αὐτός πολλάκις ὁ πληθυντικός λέγω καί ἑνικός προφέρω , « καί εὐρυάγυια Ἀθήνη » ( Od . ὁ 80 ) , « πολύχρυσος Μυκῆναι » ( Il . 180 ) . καί . ἐκ ὁ ἐναντίος ὁ ἑνικός πληθυντικός · « ἐκ μέν Κρήτη γένος εὔχομαι » ( Od . ξ 199 ) . οὗτος ἐν ὁ προσῳδία ὁ Ἡρωδιανός . ἐν μέντοι ὁ ΙΑ΄ ὁ καθολικός προσῳδία ἐν ὁ προπαροξύτονος καί ἔχω πρό τέλος ὁ ει δίφθογγος αὐτός καταριθμέω καί οὗτος αὐτός ὁ ὁμηρικός παρατίθημι , καί ἀλλαχοῦ λέγω ὁ ει ἔχω αὐτός φανερῶς καί ἐπιφέρω ὅτι καί Θεσπιεύς ὀξύτονος λέγω . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 2.504
504 . Γλιϲᾶντα : ἡ ϲυνήθεια προπεριϲπᾶ τὸ ὄνομα , ἡ δὲ ἱϲτορία προπαροξύνει . BL .
Lemmas: 504 . Γλίσας : ὁ συνήθεια προπερισπάω ὁ ὄνομα , ὁ δέ ἱστορία προπαροξύνω . BL .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 2.518
518 . Ἰφίτου : τὴν μέϲην ϲυλλαβὴν ἐκτείνομεν τοῦ Ἰφίτου διὰ τὸ μέτρον . ἐν ἑτέροιϲ γοῦν φυλάϲϲομεν τὸν χρόνον « Ἴφιτοϲ Εὐρυτίδηϲ » ( Od . φ 14 ) . A .
Lemmas: 518 . Ἴφιτος : ὁ μέσος συλλαβή ἐκτείνω ὁ Ἴφιτος διά ὁ μέτρον . ἐν ἕτερος γοῦν φυλάσσω ὁ χρόνος « Ἴφιτος Εὐρυτίδης » ( Od . φ 14 ) . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 2.521
521 . Ὑάμπολιϲ : οὕτωϲ ἀνεγνώϲθη ὡϲ φιλόπολιϲ . ἓν γάρ ἐϲτιν · ἱϲτοροῦϲι δὲ τοὺϲ ἐγχωρίουϲ καὶ ϲὺν τῷ ϲ λέγοιν Ὑϲάμπολιν . A .
Lemmas: 521 . Ὑάμπολις : οὕτως ἀναγιγνώσκω ὡς Φιλόπολις . εἷς γάρ εἰμί · ἱστορέω δέ ὁ ἐγχώριος καί σύν ὁ Σ λέγω υσαμπολις . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 2.523
523 . πηγῇϲ ἔπι Κηφιϲοῖο : Πτολεμαῖοϲ ἀναϲτρέφει καὶ Πάμφιλοϲ . Ἀλεξίων ϲυντάϲϲει τῇ γενικῇ τὴν πρόθεϲιν καὶ οὐκ ἀναϲτρέφει . Ἀρίϲταρχοϲ δὲ τοῖϲ κυριωτέροιϲ ϲυνέταϲϲε τὰϲ προθέϲειϲ . A .
Lemmas: 523 . πηγή ἐπί Κηφισός : Πτολεμαῖος ἀναστρέφω καί Πάμφιλος . Ἀλεξίων συντάσσω ὁ γενικός ὁ πρόθεσις καί οὐ ἀναστρέφω . Ἀρίσταρχος δέ ὁ κύριος συντάσσω ὁ πρόθεσις . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 2.533
533 . Excidit Herodiani nota de accentu vocis Θρόνιον v . B 648 .
Lemmas: 533 . Excidit Herodiani nota de accentu vocis Θρόνιον v . B 648 .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 2.557
557 . δυοκαίδεκα : Πάμφιλοϲ τρία ποιεῖ καὶ κατὰ παράθεϲιν ἀναγινώϲκει . ἀφορμὴν δὲ ἔχει ἡ κατὰ ϲύνθεϲιν ἀνάγνωϲιϲ τὴν ποιητικὴν χρῆϲιν , ἥτιϲ τὰ κατὰ παράθεϲιν πολλάκιϲ ἑνοῖ , ὡϲ τὸ παϲιμέλουϲα ( Od . μ 70 ) καὶ τὰ τοιαῦτα . A .
Lemmas: 557 . δώδεκα : Πάμφιλος τρεῖς ποιέω καί κατά παράθεσις ἀναγιγνώσκω . ἀφορμή δέ ἔχω ὁ κατά σύνθεσις ἀνάγνωσις ὁ ποιητικός χρῆσις , ὅστις ὁ κατά παράθεσις πολλάκις ἑνόω , ὡς ὁ πασιμέλουσα ( Od . μ 70 ) καί ὁ τοιοῦτος . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 2.585
585 . Οἴτυλον : ὡϲ δάκτυλον . ἄρχεται γὰρ τὸ ὄνομα ἀπὸ τῆϲ οι διφθόγγου . κακῶϲ δὲ Τυραννίων οἰόμενοϲ ἄρθρον εἶναι τὸ οι ’καὶ παρὰ τὴν ϲυνήθειαν τοῦ ποιητοῦ ἁμαρτάνων καὶ παρὰ τὴν ἱϲτορίαν , εἴ γε οὕτωϲ φηϲὶ καὶ Φερεκύδηϲ · « τοῦ δὲ γίνεται Ἀμφάναξ , τοῦ δ᾿ Οἴτυλο ?? ἀφ᾿ οὗ ἡ πόλιϲ ἡ ἐν Ϲπάρτῃ καλεῖται » . τὸ δὲ κεφάλαιον ἐκτέταται ἐν τῇ προϲῳδίᾳ τῷ Ἡρωδιανῷ περὶ τῆϲ ἀναγνώϲεωϲ τῆϲ Τυραννίωνοϲ . A .
Lemmas: 585 . Οἴτυλος : ὡς δάκτυλος . ἄρχω γάρ ὁ ὄνομα ἀπό ὁ ὁ δίφθογγος . κακῶς δέ Τυραννίων οἴομαι ἄρθρον εἰμί ὁ ὁ ἀκή παρά ὁ συνήθεια ὁ ποιητής ἁμαρτάνω καί παρά ὁ ἱστορία , εἰμί γε οὕτως φημί καί Φερεκύδης · « ὁ δέ γίγνομαι Ἀμφάναξ , ὁ δέ Οἴτυλος ?? ἀπό ὅς ὁ πόλις ὁ ἐν Σπάρτη καλέω » . ὁ δέ κεφάλαιος ἐκτείνω ἐν ὁ προσῳδία ὁ Ἡρωδιανός περί ὁ ἀνάγνωσις ὁ Τυραννίων . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 2.592
592 . ἐΰκτιτον Αἰπύ : Ἀρίϲταρχοϲ ὡϲ ὀξύ ϲυγκατατίθεται δὲ αὐτῷ καὶ Ἀπολλόδωροϲ . Φερεκύδηϲ δὲ ὁ Ἀθηναῖοϲ τὸ μὲν ἐΰκτιτον κύριον ὄνομα παρέλαβε , τὸ δὲ αἰπύ ἐπίθετον . ἐκ δὲ τοῦ ἐναντίου τινὲϲ τὸ μὲν ἐΰκτιτον ἐπίθετον , τὸ δὲ αἰπύ κύριον , ἐπεὶ καὶ ἐν ἄλλοιϲ ( Il . Λ 711 ) εἴρηκεν « ἔϲτι δέ τιϲ Θρυόεϲϲα πόλιϲ , αἰπεῖα κολώνη » ὃ νῦν εἴρηκεν Αἰπύ , καὶ ὡϲ ἴδιον γενόμενον βούλονται βαρυτονεῖν . Πτολεμαῖοϲ δέ φηϲι μὲν κύριον εἶνι τὸ Αἰπύ , οὐ μὴν ϲυγκατατίθεται τῷ τόνῳ , φάϲκων ὡϲ ὅτι πολλαὶ πόλειϲ ὁμοφωνοῦϲι προϲηγορικοῖϲ , Ἕλοϲ , Αἰγιαλόϲ . χρὴ μέντοι γινώϲκειν , ὅτι ἀναλογωτέρα ἀνάγνωϲιϲ ἦν ἡ βαρεῖα · τὰ γὰρ εἰϲ υ μονογενῆ οὐδέτερα βαρύνεται , πῶϋ , μέθυ . ταῦτα ἐν τῇ προϲῳδίᾳ . καὶ ἐν τῇ καθόλου δὲ ὁμοίωϲ ἀμφίβολον αὐτὸ ἐᾶ . ἐν μέντοι τῇ Ζ ( 422 ) τῆϲ Ἰλιάδοϲ διαλαμβάνων περὶ τοῦ ἰῷ « οἳ μὲν πάντεϲ ἰῷ κίον ἤματι φανερῶϲ λέγει , ὅτι Ἀρίϲταρχοϲ ὀξύνει τὸ Αἰπύ καὶ ἐπείϲθη αὐτῷ ἡ πλείων χρῆϲιϲ . A .
Lemmas: 592 . ἐύκτιτος Αἰπύ : Ἀρίσταρχος ὡς ὀξύς συγκατατίθημι δέ αὐτός καί Ἀπολλόδωρος . Φερεκύδης δέ ὁ Ἀθηναῖος ὁ μέν ἐύκτιτος κύριος ὄνομα παραλαμβάνω , ὁ δέ Αἰπύ ἐπίθετος . ἐκ δέ ὁ ἐναντίος τις ὁ μέν ἐύκτιτος ἐπίθετος , ὁ δέ Αἰπύ κύριος , ἐπεί καί ἐν ἄλλος ( Il . Λ 711 ) εἴρω « εἰμί δέ τις Θρύον πόλις , αἰπύς κολώνη » ὅς νῦν εἴρω Αἰπύ , καί ὡς ἴδιος γίγνομαι βούλομαι βαρυτονέω . Πτολεμαῖος δέ φημί μέν κύριος εἶν ὁ Αἰπύ , οὖον μήv συγκατατίθημι ὁ τόνος , φάσκω ὡς ὅτι πολύς πόλις ὁμοφωνέω προσηγορικός , Ἕλος , Αἰγιαλός . χρή μέντοι γιγνώσκω , ὅτι ἀνάλογος ἀνάγνωσις εἰμί ὁ βαρύς · ὁ γάρ εἰς υ μονογενής οὐδέτερος βαρύνω , πῶϋ , μέθυ . οὗτος ἐν ὁ προσῳδία . καί ἐν ὁ καθόλου δέ ὁμοίως ἀμφίβολος αὐτός ἐάω . ἐν μέντοι ὁ Ζ ( 422 ) ὁ Ἰλιάς διαλαμβάνω περί ὁ ἰός « ἕ μέν πᾶς ἰός κίων ἦμαρ φανερῶς λέγω , ὅτι Ἀρίσταρχος ὀξύνω ὁ Αἰπύ καί πείθω αὐτός ὁ πλείων χρῆσις . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 2.599
599 . πηρόν ὡϲ χρηϲτόν κατ᾿ ὀξεῖαν τάϲιν παρὰ τῷ ποιητῇ · παρὰ δὲ τοῖϲ Ἀττικοῖϲ πῆρον ὡϲ λῆρον . ὑγιεϲτέρα δὲ ἡ παρὰ τῷ ποιητῇ ἀνάγνωϲιϲ , ἐπεὶ τὰ εἰϲ οϲ λήγοντα διϲύλλαβα , εἰ ἔχοι τὴν πρώτην ϲυλλαβὴν ἔχουϲαν τὸ π καὶ τὸ η ὀξύνονται , οἷον πηόϲ , πηλόϲ . οὕτωϲ καὶ πηρόϲ . A .
Lemmas: 599 . πηρός ὡς χρηστός κατά ὀξύς τάσις παρά ὁ ποιητής · παρά δέ ὁ Ἀττικός ἐπαίρω ὡς λῆρος . ὑγιής δέ ὁ παρά ὁ ποιητής ἀνάγνωσις , ἐπεί ὁ εἰς ὅς λήγω δισύλλαβος , εἰμί ἔχω ὁ πρῶτος συλλαβή ἔχω ὁ π καί ὁ ὁ ὀξύνω , οἷος πηός , πηλός . οὕτως καί πηρός . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 2.606
606 . Excidit nota de accentu in Ῥίπην τε Ϲτρατίην τε . v . 150 .
Lemmas: 606 . Excidit nota de accentu in Ῥίπη τε Στρατίη τε . v . 150 .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 2.648
648 . Φαιϲτόν : ὡϲ πιϲτόν ὀξυτόνωϲ · βαρυνόμενον γὰρ ἐπὶ τοῦ ἥρωοϲ τίθεται « Ἰδομενεὺϲ δ᾿ ἄρα Φαῖϲτον ( Il . Ε 43 ) . A . Ῥύγιον : προπαροξυτόνωϲ ὡϲ ϲτάδιον . οὐκ εὖ δὲ Τυραννίων παροξύνει αὐτὸ ὡϲ πεδίον · οὔτε γὰρ ὑποκοριϲτικόν , οὔτε , εἰ ἦν ὑποκοριϲτικόν , παρωξύνετο , καθότι τρίβραχυ . τοῦτο δὲ εἴπομεν καὶ ἐπὶ τοῦ Θρόνιον . A .
Lemmas: 648 . Φαιστός : ὡς πιστός ὀξύτονος · βαρύνω γάρ ἐπί ὁ ἥρως τίθημι « Ἰδομενεύς δέ ἄρα Φαῖστος ( Il . Ε 43 ) . A . Ῥύγιον : προπαροξύτονος ὡς στάδιον . οὐ εὕω δέ Τυραννίων παροξύνω αὐτός ὡς πεδίον · οὔτε γάρ ὑποκοριστικός , οὔτε , εἰμί εἰμί ὑποκοριστικός , παροξύνω , καθότι τρίβραχυς . οὗτος δέ εἶπον καί ἐπί ὁ Θρόνιον . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 2.655
655 . τρίχα : τὸ τρίχα βαρύνεται , ὅτι τὰ εἰϲ ωϲ λήγοντα ἐπιρρήματα , εἰ ἔχοι παρακείμενα εἰϲ α λήγοντα , μὴ ϲυνεμπίπτοντα ὀνόμαϲι , πάντωϲ βαρυνόμενα ἔχει , οἷον ϲαφῶϲ ϲάφα · ὅθεν εἰ τριχῶϲ τρίχα . A .
Lemmas: 655 . θρίξ : ὁ θρίξ βαρύνω , ὅτι ὁ εἰς ως λήγω ἐπίρρημα , εἰμί ἔχω παράκειμαι εἰς ὅς λήγω , μή συνεμπίπτω ὄνομα , πάντως βαρύνω ἔχω , οἷος σαφῶς σάφα · ὅθεν εἰμί τριχῶς θρίξ . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 2.662
662 . κατέκτα : Πτολεμαῖόϲ φηϲιν ὁ Ἀϲκαλωνίτηϲ Ἀρίϲταρχον ἀνεγνωκέναι ὁμοίωϲ τῷ « ἔκτα ϲὺν οὐλομένῃ ἀλόχῳ » ( Od . λ 410 ) κατὰ ϲυϲτολήν . Τυραννίων δὲ κατ᾿ ἔκταϲιν . οἶμαι δὲ ἀκόλουθον εἶναι ἐκείνῃ τῇ γραφῇ τῇ κομιζομένῃ ὑπ᾿ Ἀριϲτάρχου « ὣϲ ἔμεν ὡϲ ὅτε δῖον Ἐρευθαλίωνα κατέκταν » ( Il . Δ 319 ) . ἡ μέντοι κοινὴ ἀνάγνωϲιϲ ἡ κατὰ ϲυϲτολὴν ἀφορμὴν ἔϲχε τὴν τῆϲ ἀποκοπῆϲ , ὁμοίωϲ τῷ « οὖτα κατὰ λαπάρην » ( Il . Ζ 64 ) . A .
Lemmas: 662 . κατακτείνω : Πτολεμαῖος φημί ὁ Ἀσκαλωνίτης Ἀρίσταρχος ἀναγιγνώσκω ὁμοίως ὁ « κτείνω σύν οὐλόμενος ἄλοχος » ( Od . λ 410 ) κατά συστολή . Τυραννίων δέ κατά ἔκτασις . οἴομαι δέ ἀκόλουθος εἰμί ἐκεῖνος ὁ γράφω ὁ κομίζω ὑπό Ἀρίσταρχος « ὡς εἰμί ὡς ὅτε δῖος Ἐρευθαλίων κατακτείνω » ( Il . δ 319 ) . ὁ μέντοι κοινός ἀνάγνωσις ὁ κατά συστολή ἀφορμή ἔχω ὁ ὁ ἀποκοπή , ὁμοίως ὁ « οὐτάω κατά λαπάρα » ( Il . Ζ 64 ) . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 2.665
665 . γάρ οἱ : ὁ γάρ ὀξύνεται , ἵνα ἀντωνυμία γένηται ἐγκλιτικὴ δοτικῆϲ πτώϲεωϲ τὸ οἱ καὶ μὴ ἄρθρον · καὶ γὰρ ἔθοϲ μᾶλλον τῷ ποιητῇ παραλείπειν τὰ ἄρθρα . A .
Lemmas: 665 . γάρ ὁ : ὁ γάρ ὀξύνω , ἵνα ἀντωνυμία γίγνομαι ἐγκλιτικός δοτικός πτῶσις ὁ ὁ καί μή ἄρθρον · καί γάρ ἔθος μᾶλλον ὁ ποιητής παραλείπω ὁ ἄρθρον . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 2.672
672 . Χαρόποιο : ὡϲ Μενάνδροιο · καὶ γὰρ ἀπὸ γενικῆϲ εὐθεῖά ἐϲτι παρειλημμένη , ὡϲ τὸ « υἱὸϲ Τροιζήνοιο » ( 847 ) . καὶ εἰϲ ἰδιότητα ὀφείλει ἡ βαρεῖα τάϲιϲ παραλαμβάνεϲθαι . A .
Lemmas: 672 . χαροποιός : ὡς Μενάνδροιο · καί γάρ ἀπό γενικός εὐθύς εἰμί παραλαμβάνω , ὡς ὁ « υἱός Τροίζηνος » ( 847 ) . καί εἰς ἰδιότης ὀφείλω ὁ βαρύς τάσις παραλαμβάνω . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 2.676
676 . Κράπαθον : ὡϲ λάπαθον , οὕτωϲ Κράπαθον · καὶ γὰρ ὁ τυιοῦτοϲ χαρακτὴρ ὀφείλει βαρύνεϲθαι ἐπὶ θηλυκῶν , λέγω δὲ ὁ εἰϲ θοϲ λήγων ὑπὲρ δύο ϲυλλαβάϲ , τῷ α παραληγόμενοϲ , ἄμαθοϲ , ψάμαθοϲ . A .
Lemmas: 676 . Κάρπαθος : ὡς λάπαθον , οὕτως Κάρπαθος · καί γάρ ὁ τυιουος χαρακτήρ ὀφείλω βαρύνω ἐπί θηλυκός , λέγω δέ ὁ εἰς ἄνθος λήγω ὑπέρ δύο συλλαβή , ὁ ὅς παραλήγω , ἄμαθος , ψάμαθος . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 2.677
677 . Καλύδναϲ : ὡϲ καλύβαϲ ἀναγνωϲτέον . A .
Lemmas: 677 . Καλύδναι : ὡς καλύβη ἀναγνωστέον . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 2.681
681 . νῦν αὖ τούϲ , ὅϲϲοι : τὸ τούϲ ἀντωνυμία ἐϲτί διὸ περιϲπαϲτέον τὸ νῦν καὶ τὸ αὖ . A .
Lemmas: 681 . νῦν αὖος ὁ , ὅσος : ὁ ὁ ἀντωνυμία εἰμί διό περισπαστέον ὁ νῦν καί ὁ αὖος . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 2.695
695 . Φυλάκην : βαρυτονητέον τὸ Φυλάκην πρὸϲ ἀντιδιαϲτολὴν τοῦ ὀξυνομένου . A .
Lemmas: 695 . Φυλάκη : βαρυτονητέος ὁ Φυλάκη πρός ἀντιδιαστολή ὁ ὀξύνω . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 2.699
699 . τότε δ᾿ ἤδη ἔχεν κάτα γαῖα μέλαινα : κάτα : εἰ ϲυντάϲϲεται τῷ ἔχεν , δῆλον ὅτι καὶ ἀναϲτρέφεται · πρόδηλον δὲ ὅτι ϲυντάϲϲεται , ἐν οἷϲ φηϲιν ἐν ἄλλοιϲ « τοὺϲ δ᾿ ἤδη κάτεχεν φυϲίζοοϲ αἶα » ( Il . Γ 243 ) . A .
Lemmas: 699 . τότε δέ ἤδη ἔχω καὶ γαῖα μέλας : καὶ : εἰμί συντάσσω ὁ ἔχω , δῆλος ὅτι καί ἀναστρέφω · πρόδηλος δέ ὅτι συντάσσω , ἐν ὅς φημί ἐν ἄλλος « ὁ δέ ἤδη κατέχω φυσίζοος Αἶα » ( Il . Γ 243 ) . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 2.717
717 . Ὀλιζῶνα : προπεριϲπωμένωϲ ὡϲ Μεδεῶνα . Νικίαϲ δὲ οὐκ εὖ γράφει Ὀλίζωνα ὡϲ περίζωμα . A .
Lemmas: 717 . Ὀλιζών : προπερισπωμένως ὡς Μεδεών . Νικίας δέ οὐ εὕω γράφω Ὀλιζών ὡς περίζωμα . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 2.731
731 . Ἀϲκληπιοῦ : οὕτωϲ ἐκτατέον διὰ τὸ μέτρον τὸ Ἀϲκληπιοῦ . A .
Lemmas: 731 . Ἀσκληπιός : οὕτως ἐκτατέον διά ὁ μέτρον ὁ Ἀσκληπιός . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 2.739
739 . Ὀρθήν : Ὁρθήν , οὕτωϲ ὀξυτόνωϲ · ἐπιθετικῶϲ γὰρ τέτακται . A .
Lemmas: 739 . ὀρθός : ὀρθός , οὕτως ὀξύτονος · ἐπιθετικός γάρ τάσσω . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 2.755
755 . ἀπορρώξ : Ἀρίϲταρχοϲ ὀξυτόνωϲ , ὡϲ θυλακοτρώξ . καὶ ἡ ϲύνθεϲιϲ δὲ τοῦτο ἀπαιτεῖ , ὅτι ἂν ϲημαίνῃ , εἶτε πάθοϲ εἶτε ἐνέργειαν . A .
Lemmas: 755 . ἀπορρώξ : Ἀρίσταρχος ὀξύτονος , ὡς θυλακοτρώξ . καί ὁ σύνθεσις δέ οὗτος ἀπαιτέω , ὅτι εἄν σημαίνω , ἄγω πάθος ἄγω ἐνέργεια . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 2.764
764 . ποδώκεαϲ : τινὲϲ ὡϲ εὐϲεβέαϲ καὶ οὕτωϲ αἱρεῖ ὁ λόγοϲ , εἴγε καὶ τὸ ποδώκηϲ ὀφείλει ὀξύνεϲθαι , καθὸ τὰ εἰϲ υϲ ὀξύτονα , φυλάϲϲοντα ἐν τῇ ϲυνθέϲει τὴν κατάληξιν , ἀναδίδωϲι τὸν τόνον , δριμύϲ ἄδριμυϲ , οὐχ οὕτωϲ δὲ ἔχοντα , ἀλλὰ τρέποντα τὸ τέλοϲ ἵϲταται ἐπὶ τῆϲ ὀξείαϲ , ἡδύϲ ἀηδήϲ , βαρύϲ ἀβαρήϲ , ἠΰϲ ἐνηήϲ . οὕτωϲ οὖν ὤφειλε καὶ τὸ ποδώκηϲ ὀξυτονεῖϲθαι , γενόμενον ἀπὸ τοῦ ὠκύϲ . ἀλλά φαϲιν εἰϲ ἰδιότητα τοῦ Ἀχιλλέωϲ βεβαρυτονῆϲθαι τὸ ποδώκηϲ . παρὰ γοῦν τῷ Ἡϲόδῳ ἀνεγνώκαϲι « ποδωκὴϲ δῖ᾿ Ἀταλάντη » ( catal . XXVI Marksch . ) . τί οὖν ἐπὶ τοῦ Δόλωνοϲ κατὰ βαρεῖαν τάϲιν ἀνεγνώκαϲι καὶ ἐπὶ τούτου ; « ὃϲ δή τοι εἶδοϲ μὲν ἔην κακόϲ , ἀλλὰ ποδώκηϲ » ( Il . Κ 316 ) . A .
Lemmas: 764 . ποδώκης : τις ὡς εὐσεβής καί οὕτως αἱρέω ὁ λόγος , εἰ καί ὁ ποδώκης ὀφείλω ὀξύνω , καθό ὁ εἰς ὗς ὀξύτονος , φυλάσσω ἐν ὁ σύνθεσις ὁ κατάληξις , ἀναδίδωμι ὁ τόνος , δριμύς ἄδριμυς , οὐ οὕτως δέ ἔχω , ἀλλά τρέπω ὁ τέλος ἵστημι ἐπί ὁ ὀξύς , ἡδύς ἀηδής , βαρύς ἀβαρής , ἐΰς ἐνηής . οὕτως οὖν ὀφείλω καί ὁ ποδώκης ὀξυτονέω , γίγνομαι ἀπό ὁ ὠκύς . ἀλλά φημί εἰς ἰδιότης ὁ Ἀχιλλεύς βαρυτονέω ὁ ποδώκης . παρά γοῦν ὁ Ἡσόδῳ ἀναγιγνώσκω « ποδώκης διό Ἀταλάντη » ( catal . XXVI Marksch . ) . τίς οὖν ἐπί ὁ Δόλων κατά βαρύς τάσις ἀναγιγνώσκω καί ἐπί οὗτος ; « ὅς δή ὅς εἶδος μέν εἰμί κακός , ἀλλά ποδώκης » ( Il . Κ 316 ) . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 2.765
765 . οἰέτεαϲ : ὡϲ Διομήδεαϲ . ἔϲτι δὲ καὶ ἐπὶ τούτου τοῦ ϲχηματιϲμοῦ παράλογοϲ ὁ τόνοϲ · τὰ γὰρ παρὰ τὰ εἰϲ οϲ λήγοντα οὐδέτερα διϲύλλαβα ϲυντιθέμενα εἰϲ ηϲ λήγοντα ἐπιθετικά , μὴ ἔχοντα τὸ η πρὸ τέλουϲ , πάντα ὀξύνεται , εὐγενήϲ εὐκλεήϲ εὐειδήϲ · οὕτωϲ δὲ καὶ εὐτειχήϲ . ἐχρῆν μὲν οὖν καὶ τὰ παρὰ τὸ ἔτοϲ τὸ αὐτὸ ἀναδέχεϲθαι · νυνὶ δὲ κατὰ βαρεῖαν τάϲιν ἀναγινώϲκουϲιν , ἀλλ᾿ οὐδὲ τοῦτο πάλιν καθολικῶϲ ϲώζοντεϲ · ἑξετέα γὰρ ἀδμήτην ( Il . Ψ 266 ) ἀναγινώϲκουϲιν ὡϲ εὐϲεβέα . A .
Lemmas: 765 . οἰέτης : ὡς Διομήδης . εἰμί δέ καί ἐπί οὗτος ὁ σχηματισμός παράλογος ὁ τόνος · ὁ γάρ παρά ὁ εἰς ὅς λήγω οὐδέτερος δισύλλαβος συντίθημι εἰς εἰμί λήγω ἐπιθετικός , μή ἔχω ὁ ὁ πρό τέλος , πᾶς ὀξύνω , εὐγενής εὐκλεής εὐειδής · οὕτως δέ καί εὐτειχής . χρή μέν οὖν καί ὁ παρά ὁ ἔτος ὁ αὐτός ἀναδέχομαι · νυνί δέ κατά βαρύς τάσις ἀναγιγνώσκω , ἀλλά οὐδέ οὗτος πάλιν καθολικός σῴζω · ἑξετέα γάρ ἄδμητος ( Il . Ψ 266 ) ἀναγιγνώσκω ὡς εὐσεβής . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 2.777
777 . ἕϲταϲαν : δαϲυντέον τὸ ἕϲταϲαν · ὑπερϲυντέλικοϲ γάρ ἐϲτι ϲυγκεκομμένοϲ , ὁ δὲ παρακείμενοϲ δαϲὺ ἔχει τὸ ε καὶ ὁ ὑπερϲυντέλικοϲ · οἱ δὲ ἀόριϲτοι ψιλόν , ἐπεὶ καὶ κατὰ ἀποβολὴν τοῦ ε λέγονται · « ϲτὰν δὲ μεταϲτοιχεί » ( Il . Ψ 358 ) . καὶ ὁ πρότεροϲ « ϲτῆϲαν ἀείραντεϲ » ( Od . β 425 ) . οὐκέτι δὲ ὁ ἕϲταϲαν ϲτάϲαν . A .
Lemmas: 777 . ἵστημι : δασυντέον ὁ ἵστημι · ὑπερσυντέλικος γάρ εἰμί συγκόπτω , ὁ δέ παράκειμαι δασύς ἔχω ὁ ε καί ὁ ὑπερσυντέλικος · ὁ δέ ἀόριστος ψιλός , ἐπεί καί κατά ἀποβολή ὁ ε λέγω · « ἵστημι δέ μεταστοιχεί » ( Il . Ψ 358 ) . καί ὁ πρότερος « ἵστημι ἀείρω » ( Od . Β 425 ) . οὐκέτι δέ ὁ ἵστημι ἵστημι . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 2.783
783 . Τυφωέοϲ : οὕτωϲ Τυφωέοϲ , ὡϲ Ἀχιλλέωϲ · καὶ γὰρ « Τυφωέι γαῖαν ἱμάϲϲῃ » ( versu antecedente ) ἀπ᾿ εὐθείαϲ τῆϲ Τυφωεύϲ . ϲυνήθηϲ δὲ αὐτῷ ὁ τοιοῦτοϲ τύποϲ παρώνυμοϲ . A .
Lemmas: 783 . Τυφωεύς : οὕτως Τυφωεύς , ὡς Ἀχιλλεύς · καί γάρ « Τυφωεύς γαῖα ἱμάσσω » ( versu antecedente ) ἀπό εὐθύς ὁ Τυφωεύς . συνήθης δέ αὐτός ὁ τοιοῦτος τύπος παρώνυμος . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 2.798
798 . τὸν ἦ περιϲπαϲτέον · ἔϲτι γὰρ βεβαιωτικόϲ . A .
Lemmas: 798 . ὁ εἰμί περισπαστέον · εἰμί γάρ βεβαιωτικός . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 2.808
808 . δ᾿ ἔλυϲ᾿ : τινὲϲ ἀπὸ τοῦ λ ἀρχὴν ποιοῦνται καὶ προπεριϲπῶϲιν , ἵνα ποιητικώτερον γένηται , αἶψα δὲ λῦϲ᾿ ἀντὶ τοῦ αἶψα δ᾿ ἔλυϲ.᾿ ἔφαμεν δὲ τὸ τοιοῦτο παρὰ τῷ ποιητῇ διαφόρωϲ ὁρᾶϲθαι · « ἂν δ᾿ ἄῤ ἔβη Πρίαμοϲ » ( Il . 261 ) . « αὐτὰρ ὁ βῆ ῥ᾿ ἰέναι » ( Il . Κ 73 ) . « οὔδ᾿ ἔλαθ᾿ Ἀτρέοϲ υἱόν ( Il . Ρ 1 ) . « ἐυὲ δ᾿ οὐ λάθεν » ( Od . ι 281 ) . A .
Lemmas: 808 . δέ λύω : τις ἀπό ὁ λ ἀρχή ποιέω καί προπερισπάω , ἵνα ποιητικός γίγνομαι , αἶψα δέ λύσις ἀντί ὁ αἶψα δέ ἐλύω φημί δέ ὁ τοιοῦτος παρά ὁ ποιητής διάφορος ὁράω · « εἄν δέ ἄρα βαίνω Πρίαμος » ( Il . 261 ) . « ἀτάρ ὁ βαίνω ἄρα εἶμι » ( Il . Κ 73 ) . « οὐδέ ἐλάτη Ἀτρεύς υἱός ( Il . Ρ 1 ) . « εὕω δέ οὖον λανθάνω » ( Od . ι 281 ) . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 2.813
813 . οὕτωϲ προπαροξυτόνωϲ Βατίειαν , ὡϲ Ἀλεξάνδρειαν . A .
Lemmas: 813 . οὕτως προπαροξύτονος Βατίεια , ὡς Ἀλεξάνδρεια . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 2.824
824 . ὑπαὶ πόδα : οὕτωϲ ὑπαί ὡϲ καταί καὶ παραί · αἱ γὰρ προθέϲειϲ ἐπαυξανόμεναι διὰ τοῦ ι φυλάϲϲουϲι τὸν αὐτὸν τόνον . A .
Lemmas: 824 . ὑπό πούς : οὕτως ὑπό ὡς καταί καί παρά · ὁ γάρ πρόθεσις ἐπαυξάνω διά ὁ ι φυλάσσω ὁ αὐτός τόνος . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 2.828
828 . Ἀπαιϲοῦ : οὕτωϲ Ἀπαιϲοῦ ὡϲ ἀγανοῦ . καὶ ἴϲωϲ ἀκολούθωϲ τῷ « ὅϲ ῤ᾿ ἐνι Παιϲῷ » ( Il . E 612 ) . A .
Lemmas: 828 . Ἀπαισός : οὕτως Ἀπαισός ὡς ἀγανός . καί ἴσως ἀκόλουθος ὁ « ὅς ῥεῖα ἐνι Παισός » ( Il . E 612 ) . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 2.831
831 . περὶ πάντων : οὕτωϲ φυλακτέον τὸν τόνον τῆϲ προθέϲεωϲ . εἴτε γὰρ πρόθεϲίϲ ἐϲτιν ἀντὶ προθέϲεωϲ παρειλημμένη , ἀντὶ τοῦ ὑπὲρ πάντων , φυλάϲϲεται ὁ τόνοϲ , καθότι πᾶϲα πρόθεϲιϲ ἀντὶ ἑτέραϲ προθέϲεωϲ λαμβανομένη φυλάϲϲει τὸν αὐτὸν τόνον · εἴτε ἀντὶ τοῦ περιϲϲῶϲ , φυλάϲϲει τὸν τόνον , ὡϲ τὸ « ὃϲ περὶ μὲν νόον ἐϲτὶ βροτῶν , περὶ δ᾿ ἱρὰ θεοῖϲιν » ( Od . α 66 ) . « οὗ περὶ μὲν πρόφρων κραδίη » ( Il . Κ 244 ) . καὶ τὸ αἴιτιον ἐν ἑτέροιϲ εἴπομεν , ὡϲ ὅτι πρὸϲ αὐτοὺϲ τοὺϲ τόνουϲ τῶν ἐπιρρημάτων καὶ αὐταὶ ὀρθοτονοῦνται . A .
Lemmas: 831 . περί πᾶς : οὕτως φυλακτέος ὁ τόνος ὁ πρόθεσις . εἴτε γάρ πρόθεσις εἰμί ἀντί πρόθεσις παραλαμβάνω , ἀντί ὁ ὑπέρ πᾶς , φυλάσσω ὁ τόνος , καθότι πᾶς πρόθεσις ἀντί ἕτερος πρόθεσις λαμβάνω φυλάσσω ὁ αὐτός τόνος · εἴτε ἀντί ὁ περισσός , φυλάσσω ὁ τόνος , ὡς ὁ « ὅς περί μέν νόος εἰμί βροτός , περί δέ ἱερόv θεός » ( Od . ὅς 66 ) . « ὅς περί μέν πρόφρων Καρδία » ( Il . Κ 244 ) . καί ὁ αἴτιος ἐν ἕτερος εἶπον , ὡς ὅτι πρός αὐτός ὁ τόνος ὁ ἐπίρρημα καί αὐτός ὀρθοτονέω . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 2.832
832 . οὕτωϲ τὸ α τοῦ ἔαϲκε κατὰ ϲυϲτολήν · οὕτωϲ καὶ πάντεϲ · τὰ γὰρ διὰ τοῦ ϲκε παρηγμένα Ἰακῶϲ βραχεῖαν ἔχει τὴν παραλήγουϲαν « ὧδε δέ τιϲ εἴπεϲκε » ( 271 ) καὶ « τὴν αὐτὸϲ φορέεϲκε » ( Il . Ο 646 ) . A .
Lemmas: 832 . οὕτως ὁ ὅς ὁ ἐάω κατά συστολή · οὕτως καί πᾶς · ὁ γάρ διά ὁ σκῶ πάρειμι Ἰακός βραχύς ἔχω ὁ παραλήγω « ὧδε δέ τις εἶπον » ( 271 ) καί « ὁ αὐτός φορέω » ( Il . ὁ 646 ) . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 2.839
839 . ποταμοῦ ἀπὸ Ϲελλήεντοϲ : Πτολεμαῖοϲ ὁ Ἀϲκαλωνίτηϲ ἀναϲτρέφει πρὸϲ τὰ προϲηγορικώτερα ποιούμενοϲ τὰϲ ϲυντάξειϲ . ὁμοίωϲ καὶ Νικίαϲ . οὐκέτι μέντοι ἐπὶ τοῦ « Ξάνθῳ ἐπὶ δινήεντι » ( Il . Ε 479 ) « μάχῃ ἐνὶ κυδιανείρῃ ( Il . Ζ 124 ) . ἐπεφέρετο γὰρ τὰ προϲηγορικώτερα . ὁ μέντοι Ἀρίϲταρχοϲ τοῖϲ κυριωτέροιϲ ϲυνέταττε τὰϲ προθέϲειϲ · διὸ ἀναϲτρέφων ἀνεγίνωϲκε « Ξάνθου ἄπο δινήεντοϲ » ( 877 ) , φυλάϲϲων δὲ τὸν τόνον ἐπὶ τοῦ « ποταμοῦ ἀπὸ Ϲελλήεντοϲ » . εἶτα πολλὰ εἰπὼν ὁ Ἡρωδιανόϲ φηϲι ὅτι ἐμοὶ μέντοι δοκεῖ τὸ τοιοῦτον ὅλον εἶδοϲ ἀναγινώϲκειν κατὰ ἀναϲτροφήν . εἰ γὰρ δύο ὀνόματά ἐϲτι καθ᾿ ἑνὸϲ ὑποκειμένου λαμβανόμενα καὶ ϲχεδὸν ἕν ἐϲτι τὸ ὅλον , καὶ θέλει ἡ πρόθεϲιϲ προηγεῖϲθαι , μέϲη δὲ παρείληπται καθ᾿ ὑποταγήν , ὡϲ ὑποτεταγμένη ἀναϲτραφήϲεται . A .
Lemmas: 839 . ποταμός ἀπό Σελλήεις : Πτολεμαῖος ὁ Ἀσκαλωνίτης ἀναστρέφω πρός ὁ προσηγορικός ποιέω ὁ συντάσσω . ὁμοίως καί Νικίας . οὐκέτι μέντοι ἐπί ὁ « Ξάνθος ἐπί δινήεις » ( Il . Ε 479 ) « μάχομαι ἐν κυδιάνειρα ( Il . Ζ 124 ) . ἐπιφέρω γάρ ὁ προσηγορικός . ὁ μέντοι Ἀρίσταρχος ὁ κύριος συντάσσω ὁ πρόθεσις · διό ἀναστρέφω ἀναγιγνώσκω « Ξάνθος ἀπό δινήεις » ( 877 ) , φυλάσσω δέ ὁ τόνος ἐπί ὁ « ποταμός ἀπό Σελλήεις » . εἶτα πολύς εἶπον ὁ Ἡρωδιανός φημί ὅτι ἐγώ μέντοι δοκέω ὁ τοιοῦτος ὅλος εἶδος ἀναγιγνώσκω κατά ἀναστροφή . εἰμί γάρ δύο ὄνομα εἰμί κατά εἷς ὑπόκειμαι λαμβάνω καί σχεδόν εἷς εἰμί ὁ ὅλος , καί ἐθέλω ὁ πρόθεσις προηγέομαι , μέσος δέ παραλαμβάνω κατά ὑποταγή , ὡς ὑποτάσσω ἀναστρέφω . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 2.842
842 . Πύλαιοϲ : τοῦ Πύλαιοϲ τὴν πρώτην ὀξυτονητέον πρὸϲ ἀντιδιαϲτολὴν τοῦ τοπικοῦ καὶ τὸν Ἑρμῆν τὸν Πύλαιον . A .
Lemmas: 842 . Πύλαιος : ὁ Πύλαιος ὁ πρῶτος ὀξυτονητέον πρός ἀντιδιαστολή ὁ τοπικός καί ὁ Ἑρμῆς ὁ Πύλαιος . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 2.847
847 . Τροιζήνοιο : οὕτωϲ Τροιζήνοιο ὡϲ Εὐμήλοιο . ἀπὸ γὰρ γενικῆϲ τῆϲ Τροιζῆνοϲ ἐγένετο εὐθεῖα ἔθει ποιητικῷ . A .
Lemmas: 847 . Τροίζηνος : οὕτως Τροίζηνος ὡς Εὔμηλος . ἀπό γάρ γενικός ὁ Τροιζήν γίγνομαι εὐθύς ἔθος ποιητικός . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 2.855
855 . Ἐρυθίνουϲ : ὡϲ Ἀκραγαντίνουϲ . BL .
Lemmas: 855 . Ἐρυθῖνοι : ὡς Ἀκραγαντῖνος . BL .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 3.20
20 . οὕτωϲ ὁ Ἀρίϲταρχοϲ προπεριϲπᾶ δηϊοτῆτι , ὡϲ ἀπὸ ὀξυτόνου εὐθείαϲ . τὸ δὲ κεφάλαιον ἐκτέταται ἐν τῇ Ἰλιακῇ προϲῳδίᾳ . A .
Lemmas: 20 . οὕτως ὁ Ἀρίσταρχος προπερισπάω δηϊοτής , ὡς ἀπό ὀξύτονος εὐθύς . ὁ δέ κεφάλαιος ἐκτείνω ἐν ὁ Ἰλιακός προσῳδία . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 3.29
29 . χαμᾶζε : προπεριϲπᾶται · ἐχρῆν δὲ πρὸϲ τὸν χαρακτῆρα τρίτην ἀπὸ τέλουϲ εἶναι τὴν ὀξεῖαν ϲυϲτελλομένου τοῦ α , ὥϲπερ τὸ Ἀφίδναζε , Θήβαζε , ἔραζε , χωρὶϲ εἰ μή ἐϲτιν ἀφορμὴ ὅτι ταῦτα ἀπὸ ὀνομάτων , τοῦτο δὲ ἀπὸ ἐπιρρήματοϲ τοῦ χαμαί . τὸ | δὲ μέταζε χρονικὸν παρὰ πρόθεϲιν παρῆκται . A .
Lemmas: 29 . χαμᾶζε : προπερισπάω · χρή δέ πρός ὁ χαρακτήρ τρίτος ἀπό τέλος εἰμί ὁ ὀξύς συστέλλω ὁ ὅς , ὥσπερ ὁ Ἀφίδναζε , Θήβαζε , ἔραζε , Χωρὶς εἰμί μή εἰμί ἀφορμή ὅτι οὗτος ἀπό ὄνομα , οὗτος δέ ἀπό ἐπίρρημα ὁ χαμαί . ὁ | δέ μέταζε χρονικός παρά πρόθεσις παράγω . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 3.35
35 . ὦχροϲ : οὕτωϲ ὦχροϲ ὡϲ ὦμοϲ , εἰϲ ἀποφυγὴν τοῦ ἐπιθετικοῦ . τάχα δὲ καὶ ἄχροόϲ ἐϲτιν , ὃ ἐν ὑπερθέϲει γίνεται ἄοχροϲ καὶ κατὰ ϲυναλοιφὴν ποιεῖ τὸ ὦχροϲ βαρυνόμενον . ἄλλωϲ τε τὰ εἰϲ οϲ λήγοντα διϲύλλαβα μονογενῆ ἀρχόμενα ἀπὸ τοῦ ω , μὴ προϲκειμένου τοῦ ι , βαρύνεται , ὦμοϲ . πρόϲκειται μὴ ἔχοντα τὸ ι διὰ τὸ ᾠδόϲ . BL . παρειά : οὕτωϲ ὀξυτόνωϲ καὶ χωρὶϲ τοῦ ϲ γραπτέον , ἵνα ᾖ οὐδέτερον . τὰ γὰρ ἀπὸ τῶν τοιούτων θηλυκῶν μεταποιούμενα εἰϲ οὐδέτερον γένοϲ τοῦ αὐτοῦ ϲημαινομένου μένοντοϲ τὸν αὐτὸν φυλάϲϲει τόνον , πλευραί πλευρά , πυραί πυρά . οὐκ ἀντίκειται τὸ νευραί καὶ νεῦρα . διάφορον γὰρ τὸ ϲημαινόμενον . οὕτωϲ παρειαί παρειά . φαϲὶ μέντοι Ἀρίϲταρχον καὶ Ἀριϲτοφάνην γράφειν παρειὰϲ ϲὺν τῷ ϲ , ἐπειδὴ καὶ « παρειάων ἁπαλάων » λέγει ( Il . Ϲ 123 ) . A .
Lemmas: 35 . ὦχρος : οὕτως ὦχρος ὡς ὦμος , εἰς ἀποφυγή ὁ ἐπιθετικός . τάχα δέ καί ἄχροος εἰμί , ὅς ἐν ὑπέρθεσις γίγνομαι ἄχωρ καί κατά συναλοιφή ποιέω ὁ ὦχρος βαρύνω . ἄλλως τε ὁ εἰς ὅς λήγω δισύλλαβος μονογενής ἄρχω ἀπό ὁ εἰμί , μή πρόσκειμαι ὁ ι , βαρύνω , ὦμος . πρόσκειμαι μή ἔχω ὁ ι διά ὁ ἀοιδός . BL . παρειά : οὕτως ὀξύτονος καί Χωρὶς ὁ Σ γραπτέος , ἵνα εἰμί οὐδέτερος . ὁ γάρ ἀπό ὁ τοιοῦτος θηλυκός μεταποιέω εἰς οὐδέτερος γένος ὁ αὐτός σημαίνω Μένων ὁ αὐτός φυλάσσω τόνος , πλευρά πλευρά , πυρά πυρά . οὐ ἀντίκειμαι ὁ νευρά καί νεῦρον . διάφορος γάρ ὁ σημαίνω . οὕτως παρειά παρειά . φημί μέντοι Ἀρίσταρχος καί Ἀριστοφάνης γράφω παρειάς σύν ὁ Σ , ἐπεί καί « παρειά ἁπαλός » λέγω ( Il . Σ 123 ) . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 3.43
43 . ἦ : περιϲπαϲτέον τὸν ἦ · βεβαιωτικὸϲ γάρ ἐϲτι καὶ ἰϲοδυναμεῖ τῷ δή . A .
Lemmas: 43 . εἰμί : περισπαστέον ὁ εἰμί · βεβαιωτικός γάρ εἰμί καί ἰσοδυναμέω ὁ δή . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 3.63
63 . ὡϲ ϲοί : ἡ ϲοί ἀντωνυμία ὀρθοτονεῖται νῦν διὰ τὴν ἀντιδιαϲτολήν . A .
Lemmas: 63 . ὡς σύ : ὁ σύ ἀντωνυμία ὀρθοτονέω νῦν διά ὁ ἀντιδιαστολή . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 3.97
97 . νῦν : τὸ νυν περιϲπαϲτέον , κἂν παρέλκῃ παρὰ τῷ ποιητῇ . A .
Lemmas: 97 . νῦν : ὁ νυν περισπαστέον , κἀν παρέλκω παρά ὁ ποιητής . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 3.102
102 . διακρινθεῖτε : οὕτωϲ προπεριϲπᾶται διακρινθεῖτε · ἔϲτι γὰρ εὐκτικόν , κατὰ πάθοϲ γεγονὸϲ ἐκ τοῦ διακρινθείητε , ὁμοίωϲ τῷ « καὶ εἴ ποθεν ἀλλ᾿ ἐπιθεῖτε » ( Od . χ 62 ) . ὧν πάλιν πρῶτα διακρινθείημεν καὶ διακρινθεῖμεν , ὥϲπερ καὶ τὸ « ἡμεῖϲ δ᾿ ἐϲ δεκάδαϲ διακοϲμηθεῖμεν Ἀχαιοί » ( Il . Β 126 ) . A .
Lemmas: 102 . διακρίνω : οὕτως προπερισπάω διακρίνω · εἰμί γάρ εὐκτικός , κατά πάθος γίγνομαι ἐκ ὁ διακρίνω , ὁμοίως ὁ « καί εἰμί πόθεν ἀλλά ἐπιτίθημι » ( Od . χ 62 ) . ὅς πάλιν πρῶτος διακρίνω καί διακρίνω , ὥσπερ καί ὁ « ἐγώ δέ εἰς δεκάς διακοσμέω Ἀχαιός » ( Il . Β 126 ) . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 3.122
122 . γαλόῳ : βαρύνειν δεῖ τὸ γαλόῳ · τὰ γὰρ εἰϲ ωϲ θηλυκά , ὑπὲρ μίαν ϲυλλαβήν , βραχείᾳ παραληγόμενα , βαρύνεται , ἅλωϲ , Κέωϲ , ἕωϲ · οὕτω γάλωϲ . τοῦτο δὲ ἀξιοῖ Τρύφων ἐν τῷ α΄ περὶ ἀρχαίαϲ ἀναγνώϲεωϲ . A .
Lemmas: 122 . γάλοως : βαρύνω δεῖ ὁ γάλοως · ὁ γάρ εἰς ως θηλυκός , ὑπέρ εἷς συλλαβή , βραχύς παραλήγω , βαρύνω , ἅλως , Κέως , ἠώς · οὗτος γάλως . οὗτος δέ ἀξιόω Τρύφων ἐν ὁ Α΄ περί ἀρχαῖος ἀνάγνωσις . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 3.128
128 . οὕϲ ἑθεν : ἐγκλιτικῶϲ ἀνεγνώϲθη διὰ τὸ μεταλαμ βνόμενον , ἐπεὶ εἰϲ ἁπλῆν ἡ μετάληψιϲ , οὓϲ αὐτῆϲ . τοῦτο δὲ ἐπὶ τῆϲ ἕθεν φαϲίν , ὅτι εἰ μὲν εἰϲ ἁπλῆν μεταλαμβάνοιτο , ἐγκλιτικῶϲ ἀναγινώϲκειν δεῖ , εἰ δὲ εἰϲ ϲύνθετον , ὀρθοτονητέον . διὸ κἀκεῖνα οὕτωϲ ἀνεγνώϲθη « ἐπεὶ οὔ ἑθέν ἐϲτι χερείων » ( Il . Α 114 ) οἳ ἑθεν ὀτρύνοντοϲ » ( Il . Ο 199 ) · ἐκεῖνο δὲ κατ᾿ ὀρθὴν τάϲιν « ἀπὸ ἕθεν ὤϲατο χειρὶ » ( Il . Ζ 62 ) . ὅθεν Ϲιδώνιοϲ μέμφεται Ἀριϲτάρχῳ μὴ ἐγκλιτικῶϲ ἀναγνόντι τὸ « πρόϲθεν ἕθεν φεύγοντα » ( Il . Ε 80 ) ἡ γὰρ διάνοια ἁπλῆν αἰτεῖ τὴν μετάληψιν . A .
Lemmas: 128 . ὅς ὅς : ἐγκλιτικός ἀναγιγνώσκω διά ὁ μεταλαμ βινέω , ἐπεί εἰς ἁπλόος ὁ μετάληψις , ὅς αὐτός . οὗτος δέ ἐπί ὁ ὅς φημί , ὅτι εἰμί μέν εἰς ἁπλόος μεταλαμβάνω , ἐγκλιτικός ἀναγιγνώσκω δεῖ , εἰμί δέ εἰς συντίθημι , ὀρθοτονητέον . διό ἐκεῖνος οὕτως ἀναγιγνώσκω « ἐπεί οὖον ἕ εἰμί χείρων » ( Il . Α 114 ) ἕ ὅς ὀτρύνω » ( Il . ὁ 199 ) · ἐκεῖνος δέ κατά ὀρθός τάσις « ἀπό ὅς ὠθέω χείρ » ( Il . Ζ 62 ) . ὅθεν Σιδώνιος μέμφομαι Ἀρίσταρχος μή ἐγκλιτικός ἀναγιγνώσκω ὁ « πρόσθεν ὅς φεύγω » ( Il . Ε 80 ) ὁ γάρ διάνοια ἁπλόος αἰτέω ὁ μετάληψις . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 3.152
152 . ἱεῖϲιν : προπεριϲπαϲτέον ὡϲ τιθεῖϲιν τὰ γὰρ τρίτα πληθυντικὰ ὁριϲτικὰ ἐνεϲτῶτοϲ χρόνου τὴν αὐτὴν φωνὴν καὶ τὸν αὐτὸν τόνον ἀποφέρεται ταῖϲ πληθυντικαῖϲ δοτικαῖϲ μετοχαῖϲ , λέγομεν λέγετε λέγουϲι καὶ τοῖϲ λέγουϲιν , ἵϲταμεν ἵϲτατε ἱϲτᾶϲι καὶ τοῖϲ ἱϲτᾶϲιν . οὕτωϲ ἵεμεν ἵετε ἱεῖϲι · καὶ γὰρ ἱέντεϲ ἱέντων ἱεῖϲιν . ἀντιπίπτει μόνον διά τι αἴτιον τὸ φαϲί πρὸϲ τὸ φᾶϲι μετοχικόν , ὡϲ ϲτᾶϲι . A .
Lemmas: 152 . ἴς : προπερισπαστέον ὡς τίθημι ὁ γάρ τρίτος πληθυντικός ὁριστικός ἐνίστημι χρόνος ὁ αὐτός φωνή καί ὁ αὐτός τόνος ἀποφέρω ὁ πληθυντικός δοτικός μετοχή , λέγω λέγω λέγω καί ὁ λέγω , ἵστημι ἵστημι ἵστημι καί ὁ ἵστημι . οὕτως ἵημι ἵημι ἵημι · καί γάρ ἵημι ἵημι ἴς . ἀντιπίπτω μόνος διά τίς αἴτιος ὁ φημί πρός ὁ φημί μετοχικός , ὡς ἵστημι . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 3.157
157 . τοιῇδ᾿ : ἕν ἐϲτι · διὸ προπεριϲπαϲτέον τὸ τοιῇδε . A .
Lemmas: 157 . τοιόσδε : εἷς εἰμί · διό προπερισπαστέον ὁ τοιόσδε . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 3.159
159 . ὧϲ : περιϲπαϲτέον τὸ ὧϲ ἀντὶ γὰρ τοῦ ὅμωϲ . A .
Lemmas: 159 . ὅς : περισπαστέον ὁ ὅς ἀντί γάρ ὁ ὅμως . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 3.160
160 . ἡμῖν : ὀρθοτονητέον τὴν ἡμῖν · ἔϲτι γὰρ ἐν ϲυμπλοκῇ διαϲταλτικῶϲ εἰλημμένη , ἡμῖν καὶ τοῖϲ τέκνοιϲ . ABL .
Lemmas: 160 . ἐγώ : ὀρθοτονητέον ὁ ἐγώ · εἰμί γάρ ἐν συμπλοκή διασταλτικός λαμβάνω , ἐγώ καί ὁ τέκνον . ABL .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 3.182
182 . ὀλβιόδαιμον : προπαροξυτόνωϲ · ἔϲτι γὰρ ϲύνθετον · τὰ δὲ μακρᾷ παραληγόμενα βαρύτονα , ἔχοντα κλητικὴν εἰϲ ον περατουμένην , προπεριϲπᾶται ἁπλᾶ ὄντα , Μαχᾶον , Ἀρετᾶον . ϲύνθετα μέντοι ἀναδίδωϲι τὸν τόνον , κυλλοπόδιον , Ποϲείδαον , ὀλβιόδαιμον . καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων τῶν ϲυνθέτων τὸ αὐτό , λέγω δὲ τὸ Αὐτόμεδον καὶ Ἀγάμεμνον · ταῦτα γὰρ πάλιν τὸν τόνον ἀνεβίβαϲε κατὰ κλητικήν , ἐπεὶ ϲύνθετα ἦν . τὰ μέντοι παρὰ τὸ φρήν ϲυντιθέμενα ἐφύλαξε τὸν τόνον , Λυκόφρον , δαΐφρον . ὅθεν ϲημειῶδεϲ ἐκεῖνο κατὰ κλητικήν « ἰὼ Λακεδαῖμον » Ἀριϲτοφάνηϲ Ὁλκάϲιν · καὶ ϲύνθετον τὸ « ψευδόμενοί ϲε Παλαῖμον » . A .
Lemmas: 182 . ὀλβιοδαίμων : προπαροξύτονος · εἰμί γάρ συντίθημι · ὁ δέ μακρός παραλήγω βαρύτονος , ἔχω κλητικός εἰς εἰμί περατόω , προπερισπάω ἁπλόος εἰμί , Μαχάων , ἀρετάω . σύνθετος μέντοι ἀναδίδωμι ὁ τόνος , Κυλλοποδίων , Ποσειδῶν , ὀλβιοδαίμων . καί ἐπί ὁ ἄλλος ὁ συντίθημι ὁ αὐτός , λέγω δέ ὁ Αὐτομέδων καί Ἀγαμέμνων · οὗτος γάρ πάλιν ὁ τόνος ἀναβιβάζω κατά κλητικός , ἐπεί σύνθετος εἰμί . ὁ μέντοι παρά ὁ φρήν συντίθημι φυλάσσω ὁ τόνος , Λυκόφρων , δαίφρων . ὅθεν σημειώδης ἐκεῖνος κατά κλητικός « ἰώ Λακεδαίμων » Ἀριστοφάνης ὁλκάς · καί συντίθημι ὁ « ψευδόμενος σύ Παλαίμων » . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 3.198
198 . ὀΐων : Ἀρίϲταρχοϲ διϲυλλάβωϲ ὡϲ αἰγῶν καὶ Πτολεμαῖοϲ ὁ Ἀϲκαλωνίτηϲ · Ἀριϲτόνικοϲ δὲ τριϲυλλάβωϲ , ὡϲ τὸ ( Ι . ὅϲ τ᾿ ) ὀΐων μέγα πῶϋ . ὁ μέντοι Πτολεμαῖοϲ οὐχ ὑγιὲϲ αἴτιον ἐπιφέρει τῆϲ διϲυλλάβου ἀναγνώϲεωϲ · φηϲὶ γὰρ ὅτι ἡ εὐθεῖα μονοϲύλλαβόϲ ἐϲτιν , οἶϲ ὡϲ αἶξ . διαμαρτάνει δέ · οὐδέποτε γὰρ ὁ ποιητὴϲ μονοϲυλλάβωϲ εἶπε τὴν εὐθεῖαν , διϲυλλάβωϲ δὲ « τοῖϲι δ᾿ ὄϊϲ λάϲιοϲ » ( Ιl . 125 ) καὶ « μῆλ᾿ ὄϊέϲ τε καὶ αἶγεϲ » ( Od . ι 184 ) καὶ « Πειρεϲίῃ δ᾿ ἀπάνευθεν ὄϊν » ( Od . κ 524 ) ἕνεκα δὲ μέτρου « οἰὸϲ ἀωτῷ » ( Od . α 443 ) καὶ « οἰῶν τε βληχήν » ( Od . μ 266 ) . ὥϲτε εἰ καὶ ἐνθάδε μέτρον οὐ κωλύει , οὐδὲν ἦν ἐμποδὼν παραδέξαϲθαι τὴν τοῦ Ἀριϲτονίκου ἀνάγνωϲιν . καὶ γὰρ ἄλλωϲ τὸ ὄϊϲ ἀναλογώτερον ἔϲται διϲύλλαβον ὂν τοῦ μονοϲυλλάβου · πολλὰ γὰρ τὰ εἰϲ ιϲ λήγοντα ἐπ᾿ εὐθείαϲ , οὐδὲν δὲ εἰϲ οιϲ , ὅτι μὴ μόνον τὸ οἶϲ καὶ παρὰ Ἀττικοῖϲ τὸ φθοῖϲ . A .
Lemmas: 198 . οἶς : Ἀρίσταρχος δισυλλάβως ὡς αἴξ καί Πτολεμαῖος ὁ Ἀσκαλωνίτης · Ἀριστόνικος δέ τρισύλλαβος , ὡς ὁ ( Ι . ὅς τε ) οἶς μέγας πῶϋ . ὁ μέντοι Πτολεμαῖος οὐ ὑγιής αἴτιος ἐπιφέρω ὁ δισύλλαβος ἀνάγνωσις · φημί γάρ ὅτι ὁ εὐθύς μονοσύλλαβος εἰμί , οἶς ὡς αἴξ . διαμαρτάνω δέ · οὐδέποτε γάρ ὁ ποιητής μονοσύλλαβος εἶπον ὁ εὐθύς , δισυλλάβως δέ « ὅς δέ οἶς λάσιος » ( Ιl . 125 ) καί « μῆλον ὄις τε καί αἴξ » ( Od . ι 184 ) καί « Πειρεσία δέ ἀπάνευθε οἶς » ( Od . Κ 524 ) ἕνεκα δέ μέτρον « ὄις ἀωτῶ » ( Od . ὅς 443 ) καί « οἶς τε βληχή » ( Od . μ 266 ) . ὥστε εἰμί καί ἐνθάδε μέτρον οὖον κωλύω , οὐδείς εἰμί ἐμποδών παραδέχομαι ὁ ὁ Ἀριστόνικος ἀνάγνωσις . καί γάρ ἄλλως ὁ οἶς ἀνάλογος εἰμί δισύλλαβος εἰμί ὁ μονοσύλλαβος · πολύς γάρ ὁ εἰς ἴς λήγω ἐπί εὐθύς , οὐδείς δέ εἰς οἶς , ὅτι μή μόνος ὁ οἶς καί παρά Ἀττικός ὁ φθόϊς . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 3.217
217 . ὑπαί . ὡϲ εἰ καὶ ἐντελὴϲ ἦν , οὕτωϲ ἀναγνωϲτέον , φυλάττονταϲ τῆϲ προθέϲεωϲ τὸν τόνον . A .
Lemmas: 217 . ὑπό . ὡς εἰμί καί ἐντελής εἰμί , οὕτως ἀναγνωστέον , φυλάσσω ὁ πρόθεσις ὁ τόνος . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 3.219
219 . ἀΐδρεϊ φωτὶ ἐοικώϲ : ἀΐδρεϊ προπαροξυτόνωϲ ὡϲ ἀπ᾿ εὐθείαϲ τῆϲ ἄϊδριϲ · « χώρου ἄϊδριϲ ἐών » ( Od . κ 282 ) . ταύτηϲ δὲ τῆϲ εὐθείαϲ ὀφείλει γενικὴ ἐκπίπτειν ἀΐδρεοϲ , καὶ ἀΐδρεϊ . οὐ γὰρ δή γε διὰ τοῦ δ οὐ γάρ ἐϲτι παρώνυμον μακρᾷ παραληγόμενον · ἀλλ᾿ ὡϲ τὸ ἔχιϲ πόϲιϲ ὄφιϲ , οὕτωϲ ὀφείλει κλίνεϲθαι . ὥϲτε ἐκ τοῦ ἐναντίου ἁμάρτημα τὸ παρὰ τῇ Ϲαπφοῖ , τὸ πολυΐδριδι , εἰ μὴ ἄρα ὁμοίωϲ τοῖϲ Ἀττικοῖϲ ἐκλίθη . ὁ γὰρ Ϲοφοκλῆϲ ἴδριδα ἔφη τὴν αἰτιατικήν , ὅ τε Φρύνιχοϲ τὴν εὐθεῖαν ἴδριδεϲ . γένοιτο οὖν ἡ δοτικὴ ἀΐδρεϊ φωτὶ ἐοικώϲ κατὰ τὸν προκείμενον λόγον . οὐδὲν δὲ θαυμαϲτόν , εἰ διὰ τοῦ ῑ πολλάκιϲ τῶν τοιούτων γενικῶν τὴν παραλήγουϲαν προφέρονται Ἴωνεϲ , τὴν δὲ δοτικὴν διὰ τοῦ ε , οὐχὶ δὲ διὰ τοῦ ῑ · τάχα γὰρ διὰ τὸ κακόφωνον . ὁ γοῦν ποιητήϲ φηϲιν « εὐνήν τ᾿ αἰδομένη πόϲιοϲ » ( Od . π 75 ) , τῇ δὲ δοτικῇ « χαριζομένη πόϲεϊ ᾧ » ( Il . E 71 ) . A .
Lemmas: 219 . ἄιδρις φάος ἔοικα : ἄιδρις προπαροξύτονος ὡς ἀπό εὐθύς ὁ ἄιδρις · « χῶρος ἄιδρις εἰμί » ( Od . Κ 282 ) . οὗτος δέ ὁ εὐθύς ὀφείλω γενικός ἐκπίπτω ἀΐδρεος , καί ἄιδρις . οὖον γάρ δή γε διά ὁ δ οὖον γάρ εἰμί παρώνυμος μακρός παραλήγω · ἀλλά ὡς ὁ ἔχις πόσις ὄφις , οὕτως ὀφείλω κλίνω . ὥστε ἐκ ὁ ἐναντίος ἁμάρτημα ὁ παρά ὁ Σαπφώ , ὁ πολυΐδριδι , εἰμί μή ἄρα ὁμοίως ὁ Ἀττικός κλίνω . ὁ γάρ Σοφοκλῆς ἴδρις φημί ὁ αἰτιατικός , ὅς τε Φρύνιχος ὁ εὐθύς ἴδρις . γίγνομαι οὖν ὁ δοτικός ἄιδρις φάος ἔοικα κατά ὁ πρόκειμαι λόγος . οὐδείς δέ θαυμαστός , εἰμί διά ὁ Ι πολλάκις ὁ τοιοῦτος γενικός ὁ παραλήγω προφέρω Ἴων , ὁ δέ δοτικός διά ὁ ε , οὐ δέ διά ὁ Ι · τάχα γάρ διά ὁ κακόφωνος . ὁ γοῦν ποιητής φημί « εὐνή τε αἰδέομαι πόσις » ( Od . π 75 ) , ὁ δέ δοτικός « χαρίζομαι πόσις ὅς » ( Il . E 71 ) . A .