ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 3.236
236 . ἰδέειν : οὐκ ἔϲτιν ἐντελὲϲ τὸ ἰδέειν , ἀλλὰ τοὐναντίον ἀπὸ τοῦ ἰδεῖν γέγονε κατὰ διάλυϲιν , ὥϲπερ ἀπὸ τοῦ εφρανεῖν τὸ εὐφρανέειν · οἱ γὰρ δεύτεροι ἀόριϲτοι καὶ μέλλοντεϲ οὐκ ἔχουϲι τὴν περιϲπωμένην ἀπὸ ἐντελείαϲ ὥϲπερ οἱ περιϲπώμενοι ἐνεϲτῶτεϲ . A . 239 et 240 . — ἦ : ὁ μὲν πρῶτοϲ ἢ ϲύνδεϲμοϲ βαρύνεται , ὁ δὲ δεύτεροϲ περιϲπᾶται , ἵνα τοιαύτὴ ἡ φράϲιϲ γένηται , ἢ οὐκ ἠκολούθηϲαν ἦ ἠκολούθηϲαν μὲν οὐκ ἐθέλουϲι δὲ μάχην καταδύμεναι ἀνδρῶν . A .
Lemmas: 236 . ὁράω : οὐ εἰμί ἐντελής ὁ ὁράω , ἀλλά ἐναντίος ἀπό ὁ ὁράω γίγνομαι κατά διάλυσις , ὥσπερ ἀπό ὁ φράζω ὁ εὐφραίνω · ὁ γάρ δύο ἀόριστος καί μέλλω οὐ ἔχω ὁ περισπάω ἀπό ἐντέλεια ὥσπερ ὁ περισπάω ἐνίστημι . A . 239 et 240 . — εἰμί : ὁ μέν πρῶτος ἢ σύνδεσμος βαρύνω , ὁ δέ δύο περισπάω , ἵνα τοιοῦτος ὁ φράσις γίγνομαι , ἢ οὐ ἀκολουθέω εἰμί ἀκολουθέω μέν οὐ ἐθέλω δέ μάχη καταδύω ἀνήρ . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 3.240
240 . νέεϲϲ᾿ ἐνὶ ποντοπόροιϲιν : Νικίαϲ οὐκ ἀναϲτρέφει . οὐ ϲυμφωνεῖ δὲ τὰ τῆϲ ἱϲτορίαϲ αὐτῷ . φαϲὶ γὰρ Ἀρίϲταρχον τοῖϲ κυριωτέροιϲ ϲυντάϲϲειν τὰϲ προθέϲειϲ . A .
Lemmas: 240 . ναῦς ἐν ποντοπόρος : Νικίας οὐ ἀναστρέφω . οὖον συμφωνέω δέ ὁ ὁ ἱστορία αὐτός . φημί γάρ Ἀρίσταρχος ὁ κύριος συντάσσω ὁ πρόθεσις . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 3.280
280 . μάρτυροι ἔϲτε : παροξύνεται τὸ ἔϲτε , ἵνα προϲτακτικὸν γένηται ὁμοίωϲ τῷ φυλάϲϲετε · πιθανωτέρα γὰρ ἡ τοιαύτη ἀνάγνωϲιϲ · πολλὰ γάρ ἐϲτι προϲτακτικὰ ὡϲ πρὸϲ τοὺϲ θεοὺϲ « Ζεῦ πάτερ , ἀλλὰ ϲὺ ῥῦϲαι , ποίηϲόν τ᾿ αἴθρην , δόϲ τ᾿ ὀφθαλμοῖϲιν » ( ΙΙ . P 645 ) . ἀναγκαῖον μέντοι ἐϲτὶ παραφυλάξαι ἐκεῖνο , ὡϲ ὅτι τὰ εἰϲ τε λήγοντα πληθυντικὰ ὁριϲτικὰ καὶ προϲτακτικὰ ἀεὶ ὁμοτονεῖ ὑπεϲταλμένου τοῦ ἔϲτε , οἶον λέγετε — ὅτι λέγετε , ἄγετε ὅτι ἄγετε . A .
Lemmas: 280 . μάρτυς εἰμί : παροξύνω ὁ εἰμί , ἵνα προστακτικός γίγνομαι ὁμοίως ὁ φυλάσσω · πιθανός γάρ ὁ τοιοῦτος ἀνάγνωσις · πολύς γάρ εἰμί προστακτικός ὡς πρός ὁ θεός « Ζεύς πατήρ , ἀλλά σύ ῥύομαι , ποιέω τε αἴθρη , δίδωμι τε ὀφθαλμός » ( ΙΙ . P 645 ) . ἀναγκαῖος μέντοι εἰμί παραφυλάσσω ἐκεῖνος , ὡς ὅτι ὁ εἰς τε λήγω πληθυντικός ὁριστικός καί προστακτικός ἀεί ὁμοτονέω ὑποστέλλω ὁ εἰμί , οἶος λέγω — ὅτι λέγω , ἄγετε ὅτι ἄγετε . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 3.316
316 . χαλκήρεϊ : προπαροξυτόνωϲ · ἔϲτι γὰρ παραγωγὴ διὰ τοῦ ηρηϲ , ἥτιϲ βαρύνεται , ξιφήρηϲ , ὀλιγήρηϲ , θυμήρηϲ , ἔνθεν τὸ « θυμῆρεϲ κεράϲαϲα » ( Od . 362 ) . εἰ μέντοι γε τὸ ἄρω ἔγκειται ἐπὶ τούτου καὶ διὰ τοῦ ᾱ ἡ ϲύνθεϲιϲ γένοιτο , καὶ ὀξεῖα τάϲιϲ ἐϲτίν · « ἔχει δ᾿ ἄλοχον θυμάρεα » ( Ιl . 1 336 ) . ABL .
Lemmas: 316 . χαλκήρης : προπαροξύτονος · εἰμί γάρ παραγωγή διά ὁ Ἥρα , ὅστις βαρύνω , ξιφήρης , ὀλιγήρης , θυμήρης , ἔνθεν ὁ « θυμαρής κεράννυμι » ( Od . 362 ) . εἰμί μέντοι γε ὁ ἀείρω ἔγκειμαι ἐπί οὗτος καί διά ὁ ὅς ὁ σύνθεσις γίγνομαι , καί ὀξύς τάσις εἰμί · « ἔχω δέ ἄλοχος θυμάρεα » ( Ιl . 1 336 ) . ABL .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 3.344
344 . διαμετρητῷ : Ἀρίϲταρχοϲ περιϲπᾷ καὶ οἱ ἄλλοι καὶ οὕτωϲ ἔχει ἡ παράδοϲιϲ · καί ἐϲτι παραϲύνθετον τὸ γὰρ ῥῆμα ϲυντέθειται ἐν τῷ « χῶρον μὲν πρῶτον διεμέτρεον » ( 315 ) . A .
Lemmas: 344 . διαμετρητός : Ἀρίσταρχος περισπάω καί ὁ ἄλλος καί οὕτως ἔχω ὁ παράδοσις · καί εἰμί παρασύνθετος ὁ γάρ ῥῆμα συντίθημι ἐν ὁ « χῶρος μέν πρῶτος διαμετρέω » ( 315 ) . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 3.354
354 . ξεινοδόκον : παροξύνεται διὰ τὴν ἐνέργειαν . οὕτωϲ δὲ πέφυκε τὰ παρὰ ῥῆμα ϲυντιθέμενα παροξύνεϲθαι μέν , ὅτε ἐνέργειαν ὑπιϲχνεῖται , προπαροξύνεϲθαι δέ , ὅτε πάθοϲ , εἰ μὴ κανόνεϲ τινὲϲ κωλύοιεν οὓϲ παρατίθεται ὁ Ἡρωδιανόϲ . ὥϲτε διαφέρειν τὸ λιθοβόλοϲ τοῦ λιθόβολοϲ · τὸ μὲν γὰρ παροξυνόμενον ϲημαίνει τὸν λίθουϲ βάλιοντα , τὸ δὲ προπαροξυνόμενον τὸν ὑπὸ λίθου βεβλημένον , ὡϲ παρ᾿ Εὐριπίδη ἐν Φοινίϲϲαιϲ ( 1069 ) « λιθόβολον εἷμα κατειργάϲω » . A .
Lemmas: 354 . ξεινοδόκος : παροξύνω διά ὁ ἐνέργεια . οὕτως δέ φύω ὁ παρά ῥῆμα συντίθημι παροξύνω μέν , ὅτε ἐνέργεια ὑπισχνέομαι , προπαροξύνω δέ , ὅτε πάθος , εἰμί μή κανών τις κωλύω ὅς παρατίθημι ὁ Ἡρωδιανός . ὥστε διαφέρω ὁ λιθοβόλος ὁ λιθόβολος · ὁ μέν γάρ παροξύνω σημαίνω ὁ λίθος βάλλω , ὁ δέ προπαροξύνω ὁ ὑπό λίθος βάλλω , ὡς παρά Εὐριπίδης ἐν Φοῖνιξ ( 1069 ) « λιθόβολος εἷμα κατεργάζομαι » . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 3.366
366 . ἦ : περιϲπᾶται ὁ ἦ · βεβαιωτικὸϲ γάρ . A .
Lemmas: 366 . εἰμί : περισπάω ὁ εἰμί · βεβαιωτικός γάρ . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 3.426
426 . ἔνθα κάθιζ᾿ Ἑλένη : κάθιζ᾿ : ϲυϲτέλλειν δεῖ τὸ ῑ καὶ προπαροξύνειν τὸ κάθιζε . ὅϲα γὰρ παρψχημένου ῥήματα βραχυκατάληκτα ἐνέλειψε χρόνῳ κατὰ τὸ ἄρχον , ταῦτα ϲυντιθέμενα ἀναδίδωϲι τὸν τόνον · εἶχον ϲυνεῖχον · ἀλλ᾿ ἐπεὶ ἐγένετο ἔχε , ἀνεδόθη ὁ τόνοϲ « νὺξ δὲ μάλα ϲτυγερὴ κάτεχ᾿ οὐρανόν ( Od . ν 269 ) . οὕτωϲ ἷζε κάθιζε « Νέϲτωρ τ᾿ αὐτὸϲ ἔφοζε » ( Od . γ 411 ) . A .
Lemmas: 426 . ἔνθα καθίζω Ἑλένη : καθίζω : συστέλλω δεῖ ὁ Ι καί προπαροξύνω ὁ καθίζω . ὅσος γάρ παρέχω ῥῆμα βραχυκατάληκτος ἐλλείπω χρόνος κατά ὁ ἄρχω , οὗτος συντίθημι ἀναδίδωμι ὁ τόνος · ἔχω συνόχωκα · ἀλλά ἐπεί γίγνομαι ἔχω , ἀναδίδωμι ὁ τόνος « νύξ δέ μάλα στυγερός κατέχω οὐρανός ( Od . Ν 269 ) . οὕτως ἵζω καθίζω « Νέστωρ τε αὐτός φοράω » ( Od . γ 411 ) . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 3.440
440 . πάρα γὰρ θεοί εἰϲι καὶ ἡμῖν : ὀξυτονητέον τὴν παρά πρόθεϲιν κατὰ τὴν ἄρχουϲαν . ἔϲτι δὲ οὐκ ἀναϲτροφή , ἀλλὰ καθ᾿ ὑπέρβατον κεῖται , διαλελυμένου τοῦ πάρειϲιν . εἰκότωϲ τινέϲ φαϲιν , ὅτι αἱ προθέϲειϲ , ὅταν κατὰ διάλυϲιν λέγωνται πρὸϲ τὰ ἐπιφερόμενα , φυλάϲϲουϲι τοὺϲ τόνουϲ « κατὰ ταῦρον ἐδηδώϲ » ( ΙΙ . P 542 ) « κατὰ βοῦϲ Ὑπερίονοϲ ἤϲθιον » ( Od . α 8 ) « κἀνὰ δ᾿ ὁ πτολίπορθοϲ Ὀδυϲϲεὺϲ ἔϲτη » ( Ιl . B 278 ) . ἐχρῆν οὖν καὶ τῆϲ παρά ἐνθάδε , εἰ πρὸϲ τὸ ἐπιφερόμενον ϲυντάττεται , φυλάϲϲεϲθαι τὸν τόνον . πρὸϲ οὓϲ πιθανῶϲ ὑπαντητέον , ὅτι ἐκεῖνα μέν , ἅπερ ἐτίθεντο , καὶ ἐν τῇ ϲυνθέϲει φυλακτικὰ ἐγένετο τοῦ τόνου τῶν προθέϲεων , οἷον κατήϲθιον , κατεδηδώϲ . οὐ γάρ τιϲ τῶν προθέϲεων τούτων ἐπὶ τὴν ἄρχουϲαν ϲυλλαβὴν ἑαυτῆϲ μετεβίβαζε τὸν τόνον · τὸ δὲ πάρειϲι μετεβίβαζεν · ἔνθεν καὶ τὸ κατὰ διάλυϲιν οὕτωϲ ἀναγινώϲκομεν . A .
Lemmas: 440 . πάρα γάρ θεός εἰμί καί ἐγώ : ὀξυτονητέον ὁ παρά πρόθεσις κατά ὁ ἄρχω . εἰμί δέ οὐ ἀναστροφή , ἀλλά κατά ὑπερβατόν κεῖμαι , διαλύω ὁ πάρειμι . εἰκότως τις φημί , ὅτι ὁ πρόθεσις , ὅταν κατά διάλυσις λέγω πρός ὁ ἐπιφέρω , φυλάσσω ὁ τόνος « κατά ταῦρος ἐσθίω » ( ΙΙ . P 542 ) « κατά βοῦς Ὑπερίων ἐσθίω » ( Od . ὅς 8 ) « ἀνά δέ ὁ πτολίπορθος Ὀδυσσεύς ἵστημι » ( Ιl . B 278 ) . χρή οὖν καί ὁ παρά ἐνθάδε , εἰμί πρός ὁ ἐπιφέρω συντάσσω , φυλάσσω ὁ τόνος . πρός ὅς πιθανός ὑπαντητέον , ὅτι ἐκεῖνος μέν , ὅσπερ τίθημι , καί ἐν ὁ σύνθεσις φυλακτικός γίγνομαι ὁ τόνος ὁ πρόθεσις , οἷος κατεσθίω , καταδέω . οὖον γάρ τις ὁ πρόθεσις οὗτος ἐπί ὁ ἄρχω συλλαβή ἑαυτοῦ μεταβιβάζω ὁ τόνος · ὁ δέ πάρειμι μεταβιβάζω · ἔνθεν καί ὁ κατά διάλυσις οὕτως ἀναγιγνώσκω . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 3.446
446 . ὥϲ ϲεο : ἐγκλιτικῶϲ ἀναγνωϲτέον · οὐ γὰρ ἀντιδιαϲτολὴ προϲώπου · ἐκεῖνο δὲ ἐπὶ τοῦ Διὸϲ ὀρθοτονητέον « ὡϲ ϲέο νῦν ἔραμαι » ( Ξ 328 ) . ἀντιδιαϲτολὴ γὰρ πρὸϲ ἄλλα πρόϲωπα . A .
Lemmas: 446 . ὅς σῦς : ἐγκλιτικός ἀναγνωστέον · οὖον γάρ ἀντιδιαστολή πρόσωπον · ἐκεῖνος δέ ἐπί ὁ Ζεύς ὀρθοτονητέον « ὡς σῦς νῦν ἔραμαι » ( Ξ 328 ) . ἀντιδιαστολή γάρ πρός ἄλλος πρόσωπον . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 4.2
2 . μετὰ δέ ϲφιϲι . τὸ ϲφιϲι κατ᾿ ἔγκλιϲιν ἀναγνωϲτέον νῦν , ἱνα εἰϲ ἁπλῆν ἀντωνυμίαν ἡ μετάληψιϲ γένηται . τοῦτο δὲ τὸ παρατήρημα οἱ ἀπ᾿ Ἀριϲτάρχου παραγγείλαντεϲ διηνεκῆ τὴν ἀνάγνωϲιν οὐκ ἐφύλαξαν . ἀληθὲϲ γάρ ἐϲτιν , ὅτι ἡ ϲφίϲιν ἐγκλιτικὴ οὖϲα εἰϲ ἁπλῆν μεταλαμβάνεται , ὥcπερ καὶ ἐπὶ τοῦ « ἔτι γάρ ϲφιϲι κῦδοϲ ὀρέξω » ( Ιl . Ρ 453 ) . οὐ μὴν ὀρθοτονουμένη πάντωϲ εἰϲ ϲύνθετον · ἔϲτι γὰρ ὅτε καὶ εἰϲ ἁπλῆν . εἰϲ μὲν οὖν ϲύνθετον οὕπτωϲ « αἵ ἑ μετὰ ϲφίϲιν εἶχον » ( Ιl . X 474 ) , εἰϲ ἁπλῆν δὲ οὕτωϲ · « τοὺϲ δ᾿ ἄναγον ζωοὺϲ ϲφίϲιν ἐργάζεϲθαι » ( Od . ξ 272 ) , « ϲφίϲι δ᾿ αὐτοῖϲ δαῖτα πένεϲθαι » ( Od . δ 683 ) . οὐ γὰρ δὴ καὶ οἱ αἰχμάλωτοι ἄγονται ἑαυτοῖϲ ἐργάζεϲθαι , ἀλλ᾿ αὐτοῖϲ τοῖϲ ἄγουϲιν · οὐδὲ οἱ μνηϲτῆρεϲ τὰ πρὸϲ τὴν δαῖτα ἑαυτοῖϲ παρεϲκεύαζον , ἕτεροι δὲ αὐτοῖϲ . AB .
Lemmas: 2 . μετά δέ ὅς . ὁ ὅς κατά ἔγκλισις ἀναγνωστέον νῦν , ἵνα εἰς ἁπλόος ἀντωνυμία ὁ μετάληψις γίγνομαι . οὗτος δέ ὁ παρατήρημα ὁ ἀπό Ἀρίσταρχος παραγγέλλω διηνεκής ὁ ἀνάγνωσις οὐ φυλάσσω . ἀληθής γάρ εἰμί , ὅτι ὁ σφεῖς ἐγκλιτικός εἰμί εἰς ἁπλόος μεταλαμβάνω , ὥcπερ καί ἐπί ὁ « ἔτι γάρ ὅς κῦδος ὀρέγω » ( Ιl . Ρ 453 ) . οὖον μήv ὀρθοτονέω πάντως εἰς συντίθημι · εἰμί γάρ ὅτε καί εἰς ἁπλόος . εἰς μέν οὖν συντίθημι οὕπτως « ὁ ὅς μετά σφεῖς ἔχω » ( Ιl . X 474 ) , εἰς ἁπλόος δέ οὕτως · « ὁ δέ ἀνάγω ζωός σφεῖς ἐργάζομαι » ( Od . ξ 272 ) , « ὅς δέ αὐτός δαίς πένομαι » ( Od . δ 683 ) . οὖον γάρ δή καί ὁ αἰχμάλωτος ἄγω ἑαυτοῦ ἐργάζομαι , ἀλλά αὐτός ὁ ἄγω · οὐδέ ὁ μνηστήρ ὁ πρός ὁ δαίς ἑαυτοῦ παρασκευάζω , ἕτερος δέ αὐτός . AB .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 4.3
3 . νέκταρ ἐᾠνοχόει : διαφόρουϲ δόξαϲ ἐκτίθεται ἐν τῇ προϲψδίᾳ ὁ Ἡρωδιανόϲ , ᾗ δὲ ἀρέϲκεται , αὕτη ἐϲτίν . ἔθοϲ ἐϲτὶ τῷ ποιητῇ ἀποβάλλειν πολλάκιϲ τὸ κατ᾿ ἀρχὴν ε ἐπὶ τῶν παρῳχημένων , ἔϲθ᾿ ὅτε δὲ καὶ πλεονάζειν . πρόδηλοι δὲ αἱ χρήϲειϲ · « ϲτῆϲε δ᾿ ἐν Ἀμνιϲῷ » ( Od . τ 188 ) « ϲκῆπτρον μέν τοι δῶκε » ( Il . 38 ) τὸ γὰρ ἐντελὲϲ « τῷ δ᾿ ἕτερον μὲν ἔδωκεν » ( Il . Π 250 ) . οὕτωϲ οὖν καὶ ἐκ τοῦ ἐναντίου · τὸ μὲν γὰρ ἀκόλουθόν ἐϲτι κίνημα ἀπὸ τοῦ οἴγω ᾦγεν κατὰ παρατατιόν « τὴν δ᾿ οὐ θεὸϲ ἄλλοϲ ἀνῷγεν᾿ » ( Ιl . Ξ 168 ) ἀλλὰ τὸ κατὰ πλεονοϲμὸν τοῦ ε · « χηλοῦ δ᾿ ἄπο πῶμ᾿ ἀνέῳγεν » ( ΙΙ . Π 221 ) . καὶ ἀπὸ τοῦ ἁνδάνω ἥνδανεν « ἀλλ᾿ οὐκ Ἀτρείδῃ Ἀγαμέμνονι ἥνδανε » ( Il . A 24 ) τὸ δὲ κατὰ πλεοναϲμόν , « οὐδ᾿ Ἀγαμέμνονι πάμπαν ἑήνδανε᾿ » ( d . γ 143 ) . καὶ πάλιν « ἕϲϲατο δ᾿ ἔκτοϲθεν ( Ιl . Κ 334 ) · εἶτα ἐν ἑτέροιϲ « ἑέϲϲατο δέρμα » ( Ιl . K 177 ) . ἀπὸ δὲ τοῦ ὤθω βαρυτόνου τὸ « ὦϲα παρέξ » ( Od . ι 488 ) καὶ ὦϲε τὸ τρίτον . ὃ ἐν πλεοναϲμῷ φηϲι « κὰδ δ᾿ ἄρ᾿ ἐπὶ ϲτόμ᾿ ἔωϲεν » ( Il . Π 410 ) . οὕτωϲ οὖν ἐπὶ τούτου . ἐν ἑτέροιϲ γάρ φηϲιν « ᾠνοχόει δ᾿ υἱὸϲ Μενελάου » ( Od . o 141 ) , ὅπερ κατὰ πλεοναϲμὸν τοῦ ε ἀκολούθωϲ πάλιν ἀπεφήνατο « νέκταρ ἐῳνοχόει » . A .
Lemmas: 3 . νέκταρ οἰνοχοέω : διάφορος δόξα ἐκτίθημι ἐν ὁ προσψδίᾳ ὁ Ἡρωδιανός , ὅς δέ ἀρέσκω , οὗτος εἰμί . ἔθος εἰμί ὁ ποιητής ἀποβάλλω πολλάκις ὁ κατά ἀρχή ε ἐπί ὁ παροίχομαι , ἔστω ὅτε δέ καί πλεονάζω . πρόδηλος δέ ὁ χρῆσις · « ἵστημι δέ ἐν Ἀμνισός » ( Od . τ 188 ) « σκῆπτρον μέν ὅς δίδωμι » ( Il . 38 ) ὁ γάρ ἐντελής « ὁ δέ ἕτερος μέν δίδωμι » ( Il . Π 250 ) . οὕτως οὖν καί ἐκ ὁ ἐναντίος · ὁ μέν γάρ ἀκόλουθος εἰμί κίνημα ἀπό ὁ οἴγω μικρόρρωξ κατά παρατατιόν « ὁ δέ οὖον θεός ἄλλος ἀνάγω » ( Ιl . Ξ 168 ) ἀλλά ὁ κατά πλεονοσμὸν ὁ ε · « χηλός δέ ἀπό πῶμα ἀνοίγω » ( ΙΙ . Π 221 ) . καί ἀπό ὁ ἁνδάνω ἁνδάνω « ἀλλά οὐ Ἀτρείδης Ἀγαμέμνων ἁνδάνω » ( Il . A 24 ) ὁ δέ κατά πλεονασμός , « οὐδέ Ἀγαμέμνων πάμπαν ἁνδάνω » ( d . γ 143 ) . καί πάλιν « ἕννυμι δέ ἔκτοσθεν ( Ιl . Κ 334 ) · εἶτα ἐν ἕτερος « ἕννυμι δέρμα » ( Ιl . K 177 ) . ἀπό δέ ὁ ὤθω βαρύτονος ὁ « ὠθέω παρέκ » ( Od . ι 488 ) καί ὠθέω ὁ τρίτος . ὅς ἐν πλεονασμός φημί « κατά δέ ἄρα ἐπί στόμα ὠθέω » ( Il . Π 410 ) . οὕτως οὖν ἐπί οὗτος . ἐν ἕτερος γάρ φημί « οἰνοχοέω δέ υἱός Μενέλαος » ( Od . o 141 ) , ὅσπερ κατά πλεονασμός ὁ ε ἀκόλουθος πάλιν ἀποφαίνω « νέκταρ οἰνοχοέω » . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 4.26
26 . πῶϲ ἐθέλειϲ ἅλιον : δαϲυντέον τὸ ἅλιον · παρὰ γὰρ τὴν ἁλόϲ γενικὴν κτητικῶϲ μετήχθη . ϲημαντικὸν δέ ἐϲτι τοῦ ματαίου , ἐπεὶ οὐκ εὔχρηϲτον εἰϲ πόϲιν τὸ θαλάϲϲιον ὕδωρ . τὸ γοῦν ἐναντίον πότιμον καὶ ποταμόϲ λέγεται . A .
Lemmas: 26 . πῶς ἐθέλω ἥλιος : δασυντέον ὁ ἥλιος · παρά γάρ ὁ ἅλς γενικός κτητικός μετάγω . σημαντικός δέ εἰμί ὁ μάταιος , ἐπεί οὐ εὔχρηστος εἰς πόσις ὁ θαλάσσιος ὕδωρ . ὁ γοῦν ἐναντίος πότιμος καί ποταμός λέγω . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 4.27
27 . ἱδρῶθ᾿ : αἰτιατική ἐϲτι κατ᾿ ἔκθλιψιν εἰλημμένη · ἔνθεν προπεριϲπῶμεν ὀξύνεται γὰρ ἡ εὐθεῖα ὁμοίωϲ τῷ εὐρώϲ . τὸ δὲ ἴδ ρωϲα οὐκ ἀναγκαῖον ϲυϲτέλλειν · δύναται γὰρ ἐκτείνεϲθαι καὶ μηδὲν λυμαίνεϲθαι τῷ μέτρῳ . ἔφαμεν δὲ τὸν ποιητὴν ἀδιαφόρωϲ καὶ φυλάϲϲειν τὸν χρόνον τῶν παρῳχημένων καὶ ἀποβάλλειν . δύναται μέντοι καὶ ἱδρῶ τε εἶναι τὸ πλῆρεϲ , ἐπεὶ ϲύνηθεϲ αὐτῷ οὕτωϲ τὴν αἰτιατικὴν προφέρεϲθαι « ἱδρῶ ἀπεψύχοντο » ( Il . Λ 621 ) . A .
Lemmas: 27 . ἱδρώς : αἰτιατικός εἰμί κατά ἔκθλιψις λαμβάνω · ἔνθεν προπερισπάω ὀξύνω γάρ ὁ εὐθύς ὁμοίως ὁ εὐρώς . ὁ δέ εἶδον ῥώννυμι οὐ ἀναγκαῖος συστέλλω · δύναμαι γάρ ἐκτείνω καί μηδείς λυμαίνομαι ὁ μέτρον . φημί δέ ὁ ποιητής ἀδιάφορος καί φυλάσσω ὁ χρόνος ὁ παροίχομαι καί ἀποβάλλω . δύναμαι μέντοι καί ἱδρόω τε εἰμί ὁ πλήρης , ἐπεί συνήθης αὐτός οὕτως ὁ αἰτιατικός προφέρω « ἱδρόω ἀποψύχω » ( Il . Λ 621 ) . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 4.43
43 . ἐγὼ ϲοί : ὀρθοτονητέον τὴν ϲοί . δύναται γὰρ ἀντιδιαϲτολὴ εἶναι . A .
Lemmas: 43 . ἐγώ σύ : ὀρθοτονητέον ὁ σύ . δύναμαι γάρ ἀντιδιαστολή εἰμί . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 4.46
46 . περὶ κῆρι : περιϲϲῶϲ τῷ κέαρι . τὸ περί φυλάϲϲει τὸν τόνον , ὅτε ϲημαίνει τὸ περιϲϲῶϲ , ὁμοίωϲ τῷ « ὡϲ περὶ μὲν νόον ἐϲτί , περὶ δ᾿ ἱρὰ θεοῖϲιν » ( Od . α 66 ) . τὸ δὲ κῆρι οὐδέτερον ὅταν ᾖ , προπεριρεϲθαιπᾶται . ἐκ γὰρ τοῦ κέαρι ϲυνήλειπται , ὅταν δὲ θηλυκὸν ᾖ , ὀξύνεται . ἐνθάδε δὲ οὐδέτερόν ἐϲτι . προπεριϲπαϲθήϲεται ἄρα . A .
Lemmas: 46 . περί κῆρ : περισσός ὁ κέαρ . ὁ περί φυλάσσω ὁ τόνος , ὅτε σημαίνω ὁ περισσός , ὁμοίως ὁ « ὡς περί μέν νόος εἰμί , περί δέ ἱερόv θεός » ( Od . ὅς 66 ) . ὁ δέ κῆρ οὐδέτερος ὅταν εἰμί , προπεριρεσθαιπαω . ἐκ γάρ ὁ κέαρ συλλαμβάνω , ὅταν δέ θηλυκός εἰμί , ὀξύνω . ἐνθάδε δέ οὐδέτερος εἰμί . προπερισπάω ἄρα . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 4.53
53 . πρὸ τέλουϲ ἡ ὀξεῖα τοῦ διαπέρϲαι , ἵν᾿ ᾖ ἀπαρέμφατον ἀντὶ προϲτακτικοῦ . A .
Lemmas: 53 . πρό τέλος ὁ ὀξύς ὁ διαπέρθω , ἵνα εἰμί ἀπαρέμφατος ἀντί προστακτικός . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 4.94
94 . τλαίηϲ κεν Μενελάῳ ἐπιπροέμεν ταχὺν ἰόν : ἐπιπροέμεν : Ἀρίϲταρχοϲ ἀναϲτρέφει , ἴνα τὸ ἑξῆϲ γένηται ἐπὶ Μενελάῳ , ὡϲ καὶ ἐπ᾿ ἐκείνου « ἦ καὶ ἐπ᾿ Ἀντινόῳ ἴθυνεν » ( Od . χ 8 ) . Μενεκράτηϲ δὲ ὁ Μιλήϲιοϲ ὑφ᾿ ἕν , ἐπιπροέμεν , ὁμοίωϲ τῷ ἐπιπροΐηλε καὶ ἐπιπροέηκε , ἵν᾿ ἔμφαϲιϲ μᾶλλον γένηται . A .
Lemmas: 94 . ἔτλην ἄν Μενέλαος ἐπιπροίημι ταχύς εἶμι : ἐπιπροίημι : Ἀρίσταρχος ἀναστρέφω , ἵνα ὁ ἑξῆς γίγνομαι ἐπί Μενέλαος , ὡς καί ἐπί ἐκεῖνος « εἰμί καί ἐπί Ἀντίνοος εὐθύνω » ( Od . χ 8 ) . Μενεκράτης δέ ὁ Μιλήσιος ὑπό εἷς , ἐπιπροίημι , ὁμοίως ὁ ἐπιπροιάλλω καί ἐπιπροίημι , ἵνα ἔμφασις μᾶλλον γίγνομαι . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 4.97
97 . τοῦ κεν δὴ πάμπρωτα παῤ ἀγλαὰ δῶρα φέροιο . πάμπρωτα παῤ ἀγλαά : τινὲϲ ἀναϲτρέφουϲι τὴν παρά , κακῶϲ · οὐδέποτε γὰρ ἀναϲτρέφεται πρόθεϲιϲ γενικῇ ϲυνταϲϲομένη πτώϲει · ἔϲτι γὰρ τὸ ἑξῆϲ παραφέροιο . AL .
Lemmas: 97 . ὁ ἄν δή πάμπρωτος παρά ἀγλαός Δῶρα φέρω . πάμπρωτος παρά ἀγλαός : τις ἀναστρέφω ὁ παρά , κακῶς · οὐδέποτε γάρ ἀναστρέφω πρόθεσις γενικός συντάσσω πτῶσις · εἰμί γάρ ὁ ἑξῆς παραφέρω . AL .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 4.99
99 . πυρῆϲ ἐπιβάντ᾿ : οὐκ ἀναγκαῖον ἀναϲτρέφειν , ἵνα γένηται τὸ ἑξῆϲ ἐπὶ πυρῆϲ βάντα · ἔμφαϲιϲ γὰρ γίνεται , τῇ μετοχῇ εἰ ϲυνταγείη ἡ πρόθεϲιϲ . A .
Lemmas: 99 . πυρά ἐπιβαίνω : οὐ ἀναγκαῖος ἀναστρέφω , ἵνα γίγνομαι ὁ ἑξῆς ἐπί πυρά βαίνω · ἔμφασις γάρ γίγνομαι , ὁ μετοχή εἰμί συντάσσω ὁ πρόθεσις . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 4.109
109 . De quantitato in κέρα hic ampla Herodiani nota fuit , ut . intelligitur ex Λ 385 .
Lemmas: 109 . De quantitato in κέρας hic ampla Herodiani nota fuit , ut . intelligitur ex Λ 385 .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 4.126
126 . ἐπιπτέϲθαι : παροξυτονητέον · ἔϲτι γὰρ μέϲοϲ δεύτεροϲ ἀόριϲτοϲ , ὁμοίωϲ τῷ « τότ᾿ ἂν οὔ τοι ἀποϲχέϲθαι » ( Od . ι 211 ) , καὶ τὸ ἁπλοῦν αὐτοῦ ἐϲτὶ πτέϲθαι . πᾶν δὲ ἀπαρέμφατον ϲυντιθέμενον φυλάϲϲει τὸν αὐτὸν τόνον . A .
Lemmas: 126 . ἐπιπέτομαι : παροξυτονητέον · εἰμί γάρ μέσος δύο ἀόριστος , ὁμοίως ὁ « τότε εἄν οὖον ὅς ἀπέχω » ( Od . ι 211 ) , καί ὁ ἁπλόος αὐτός εἰμί πέτομαι . πᾶς δέ ἀπαρέμφατος συντίθημι φυλάσσω ὁ αὐτός τόνος . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 4.138
138 . τὸ ἔρυτο ψιλοῦται καὶ προπαροξύνεται · οὕτωϲ Ἀρίϲταρχοϲ , καὶ ἐπείϲθη αὐτῷ ἡ παράδοϲιϲ . δύναται δὲ καὶ προπεριϲπᾶϲθαι . ἔϲτι γάρ τι ῥῆμα ἐρύω . τούτου ὁ παρατατικὸϲ παθητικὸϲ γίνεται εἰρυόμην , τὸ τρίτον εἰρύετο , ὃ ἐν ϲυναλοιφῇ καὶ ἐνδείᾳ τοῦ ῑ ἐγένετο ἐρῦτο . A .
Lemmas: 138 . ὁ ῥύομαι ψιλόω καί προπαροξύνω · οὕτως Ἀρίσταρχος , καί πείθω αὐτός ὁ παράδοσις . δύναμαι δέ καί προπερισπάω . εἰμί γάρ τίς ῥῆμα ἐρύω . οὗτος ὁ παρατατικός παθητικός γίγνομαι ῥύομαι , ὁ τρίτος ῥύομαι , ὅς ἐν συναλιφή καί ἔνδεια ὁ Ι γίγνομαι ῥύομαι . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 4.151
151 . ὡϲ δὲ ἴδεν νεῦρόν τε : ἴδεν : ϲυϲταλτέον τοῦ ἴδὲ τὸ ῑ , ὁμοίωϲ τῷ « οὐκ ἴδον , οὐ πυθόμην » ( Od . ψ 40 ) . εἰϲὶ δὲ οἳ ἀναγινώϲκουϲιν « ὡϲ δ᾿ εἶδεν νεῦρόν τε » , ὁμοίωϲ τῷ « ὡϲ εἶδεν δύο φῶτε » ( Il . E 572 ) , οὐχ ὑγιῶϲ . ἐνθάδε γὰρ οὐκ ἄλλωϲ δυνάμεθα ἀναγνῶναι ἢ φυλάϲϲοντεϲ τὴν ει δίφθογγον . ἐπὶ δὲ τούτων παραφύλαξαι , ὅτι ὅταν ἡ προκειμένη λέξιϲ εἰϲ τὸ ε καταλήγῃ , ἤτοι διαϲτέλλει τὸ ῑ ἀπ᾿ αὐτῆϲ μετὰ ϲυϲτολῆϲ , ἢ ἔκθλιψιν ποιεῖται τοῦ ε , ἔκθλιψιν μὲν οὕτωϲ « τὸν δ᾿ ἴδεν Αἰνείαϲ » ( Ιl . E 166 ) καὶ « νῦν δ᾿ ἴδεν ὃϲ μέγ᾿ ἄριϲτοϲ ( Ιl . B 82 ) , διαϲτολὴν δὲ οὕτωϲ μετὰ ϲυϲτολῆϲ « τὴν δὲ ἴδεν προμολοῦϲαν » ( Ιl . 382 ) καὶ « τὸν δὲ ἴδεν Κάδμου θυγάτηρ » ( Od . ε 333 ) . οὕτωϲ οὖν καὶ ἐνθάδε . A .
Lemmas: 151 . ὡς δέ ὁράω νεῦρον τε : ὁράω : συσταλτέον ὁ ὁράω ὁ Ι , ὁμοίως ὁ « οὐ ὁράω , οὖον πυνθάνομαι » ( Od . ψ 40 ) . εἰμί δέ ἕ ἀναγιγνώσκω « ὡς δέ ὁράω νεῦρον τε » , ὁμοίως ὁ « ὡς ὁράω δύο φάος » ( Il . E 572 ) , οὐ ὑγιής . ἐνθάδε γάρ οὐ ἄλλως δύναμαι ἀναγιγνώσκω ἢ φυλάσσω ὁ ει δίφθογγος . ἐπί δέ οὗτος παραφυλάσσω , ὅτι ὅταν ὁ πρόκειμαι λέξις εἰς ὁ ε καταλήγω , ἤτοι διαστέλλω ὁ Ι ἀπό αὐτός μετά συστολή , ἢ ἔκθλιψις ποιέω ὁ ε , ἔκθλιψις μέν οὕτως « ὁ δέ ὁράω Αἰνείας » ( Ιl . E 166 ) καί « νῦν δέ ὁράω ὅς μέγας ἀγαθός ( Ιl . B 82 ) , διαστολή δέ οὕτως μετά συστολή « ὁ δέ ὁράω προβλώσκω » ( Ιl . 382 ) καί « ὁ δέ ὁράω Κάδμος θυγάτηρ » ( Od . ε 333 ) . οὕτως οὖν καί ἐνθάδε . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 4.212
212 . περὶ δ᾿ αὐτὸν ἀγηγέραθ᾿ ὅϲϲοι ἄριϲτοι Κύκλοϲ’ : Ἀρίϲταρχοϲ μὲν ὀνοματικῶϲ , ἵν᾿ ᾖ ἀγηγέρατο κύκλοϲ , ὁμοίωϲ τῷ « ἀγρόμενοι πᾶϲ δῆμοϲ » ( Ιl . 166 ) τοιοῦτο γὰρ βούλεται ϲημᾶναι , κύκλοϲ γενόμενοι . Νικίαϲ δὲ καὶ ὁ Ἀϲκαλωνίτηϲ κυκλόϲε , ὡϲ « πόϲε φεύγετε » ( Il . Π 422 ) . ὅπερ καὶ πιθανώτερον . οὐ γὰρ δύναται ἐντελὴϲ εἶναι ἡ ϲύνταξιϲ τοῦ Ἀριϲτάρχου , ἀγηγέρατο κύκλοϲ · λείπει γάρ τι . διὸ ὁ Ἀρίϲταρχοϲ ἔξωθεν προϲτίθηϲι τὸ γενόμενοι · εἰ δὲ προϲτίθηϲιν , ἄμεινον αὐτόθεν ἀναγινώϲκειν κυκλόϲε · τοιοῦτο γὰρ τὸ ἐπίρρημα τὴν προκειμένην ϲχέϲιν ϲημαῖνον . εἰ δέ τιϲ λέγοι , διὰ τί γὰρ τὸ ἀγρόμενοι πᾶϲ δῆμοϲ εὐπαράδεκτόν ἐϲτιν , οὐκέτι δὲ τὸ ἀγηγέρατο κύκλοϲ , ἴϲτω ὅτι τὸ δῆμοϲ τῇ μὲν φωνῇ ἑνικόν ἐϲτι , τῷ δὲ ϲημαινομένῳ πληθυντικόν · τῷ οὖν ϲημαινομένῳ ἡ ϲύνταξιϲ ἐγένετο , ὡϲ καὶ ἐπὶ τοῦ « ἡ πληθὺϲ ἐπὶ νῆαϲ Ἀλχαιῶν ἀπονέοντο » ( Il . Ο 305 ) . οὔ γε μὴν ὁ κύκλοϲ ἔχεται τούτου τοῦ ϲημαινομένου · διὸ οὐδὲ ἐντελὴϲ ἡ τοιαύτη ϲύνταξιϲ ἐπ᾿ αὐτῷ δύναται γενέϲθαι . A .
Lemmas: 212 . περί δέ αὐτός ἀγείρω ὅσος ἀγαθός κυκλόσε : Ἀρίσταρχος μέν ὀνοματικός , ἵνα εἰμί ἀγείρω κύκλος , ὁμοίως ὁ « ἀγείρω πᾶς δῆμος » ( Ιl . 166 ) τοιοῦτος γάρ βούλομαι σημαίνω , κύκλος γίγνομαι . Νικίας δέ καί ὁ Ἀσκαλωνίτης κυκλόσε , ὡς « πόσε φεύγω » ( Il . Π 422 ) . ὅσπερ καί πιθανός . οὖον γάρ δύναμαι ἐντελής εἰμί ὁ σύνταξις ὁ Ἀρίσταρχος , ἀγείρω κύκλος · λείπω γάρ τίς . διό ὁ Ἀρίσταρχος ἔξωθεν προστίθημι ὁ γίγνομαι · εἰμί δέ προστίθημι , ἀγαθός αὐτόθεν ἀναγιγνώσκω κυκλόσε · τοιοῦτος γάρ ὁ ἐπίρρημα ὁ πρόκειμαι σχέσις σημαίνω . εἰμί δέ τις λέγω , διά τίς γάρ ὁ ἀγείρω πᾶς δῆμος εὐπαράδεκτος εἰμί , οὐκέτι δέ ὁ ἀγείρω κύκλος , οἶδα ὅτι ὁ δῆμος ὁ μέν φωνή ἑνικός εἰμί , ὁ δέ σημαίνω πληθυντικός · ὁ οὖν σημαίνω ὁ σύνταξις γίγνομαι , ὡς καί ἐπί ὁ « ὁ πληθύς ἐπί ναῦς ἀλκαῖος ἀπονέομαι » ( Il . ὁ 305 ) . οὖον γε μήv ὁ κύκλος ἔχω οὗτος ὁ σημαίνω · διό οὐδέ ἐντελής ὁ τοιοῦτος σύνταξις ἐπί αὐτός δύναμαι γίγνομαι . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 4.222
222 . κατὰ τεύχε᾿ ἔδυν : ϲυϲταλτέον τὸ ἔδυν πληθυντικὸν γάρ ἐϲτι ϲυγκοπὲν ἀπὸ τοῦ ἔδυϲαν , τὸ δὲ ἑνικὸν ἐκτατέον ἔδυν · « δῦ δέ μιν Ἄρηϲ » ( Il . P 210 ) . ὅμοιόν ἐϲτιν αὐτῷ καὶ τὸ « ἀλλήλοιϲιν ἔφυν ἐπαμοιβαδόν ( Od . ε 481 ) . εἰ δέ τιϲ λέγοι ὅτι τὰ ἑνικὰ καὶ τὰ πληθυντικὰ ὁμοφωνοῦντα καὶ ὁμόχρονά ἐϲτιν , οἷον ἔλεγον ἐγὼ καὶ ἔλεγον ἐκεῖνοι , ἴϲτω ὅτι ἐκ ϲυγκοπῆϲ ἐϲτι τοῦτο τοῦ ἔδυϲαν . ἐν δὲ τοῖϲ τοιούτοιϲ τρίτοιϲ ἡ ϲυγκοπὴ ἀναδέχεται λῆξιν τὴν αὐτὴν τῇ παραληγούϲῃ τῆϲ γενικῆϲ τῆϲ κατὰ τὴν μετοχήν , ἔϲτηϲαν ἔϲταν , ϲτάντοϲ γάρ · ἔβηϲαν ἔβαν , βάντοϲ γάρ · ἐκοϲμήθηϲαν ἐκόϲμηθεν , κοϲμηθέντοϲ γάρ · « φάνεν δὲ οἱ εὐρέεϲ ὦμοι » ( Od . ϲ 68 ) , φανέντοϲ γάρ · ἔφυμεν , ἔφυτε , ἔφυϲαν ἔφυν , ἐπεὶ φύντοϲ · ἔδυμεν , ἔδυτε , ἔδυϲαν ἔδυν , ἐπεὶ δύντοϲ . περὶ δὲ τοῦ « τῆϲ δ᾿ ἦν τρεῖϲ κεφαλαί » ( Hesiod . Th . 321 ) ἐν τοῖϲ περὶ ῥήματοϲ ἐροῦμεν . τὸ μέντοι γε ἔδυν ἑνικὸν ἐκτείνεται , ἐπεὶ πᾶϲ δεύτεροϲ ἀόριϲτοϲ ἐπὶ τῶν εἰϲ μι μακροκατάληκτόϲ ἐϲτιν , ἔγνων , ἑάλων , ἐξέτρων , ἔτλην , ἔϲτην , ἔδην , ἔφην . ἔφυν ἄρα καὶ ἔδυν . AB .
Lemmas: 222 . κατά τεῦχος δύο : συσταλτέον ὁ δύο πληθυντικός γάρ εἰμί συγκόπτω ἀπό ὁ δύο , ὁ δέ ἑνικός ἐκτατέον δύο · « δύο δέ ὅς Ἄρης » ( Il . P 210 ) . ὁμοῖος εἰμί αὐτός καί ὁ « ἀλλήλων φύω επαμοιβαδος ( Od . ε 481 ) . εἰμί δέ τις λέγω ὅτι ὁ ἑνικός καί ὁ πληθυντικός ὁμοφωνέω καί ομόχρονος εἰμί , οἷος λέγω ἐγώ καί λέγω ἐκεῖνος , οἶδα ὅτι ἐκ συγκοπή εἰμί οὗτος ὁ δύο . ἐν δέ ὁ τοιοῦτος τρίτος ὁ συγκοπή ἀναδέχομαι λῆξις ὁ αὐτός ὁ παραλήγω ὁ γενικός ὁ κατά ὁ μετοχή , ἵστημι ἵστημι , ἵστημι γάρ · βαίνω βαίνω , βαίνω γάρ · κοσμέω κοσμέω , κοσμέω γάρ · « φαίνω δέ ὁ εὐρύς ὦμος » ( Od . Σ 68 ) , φαίνω γάρ · φύω , φύω , φύω φύω , ἐπεί φύς · δύο , δύο , δύο δύο , ἐπεί Δύντος . περί δέ ὁ « ὁ δέ εἰμί τρεῖς κεφαλή » ( Hesiod . Th . 321 ) ἐν ὁ περί ῥῆμα εἴρω . ὁ μέντοι γε δύο ἑνικός ἐκτείνω , ἐπεί πᾶς δύο ἀόριστος ἐπί ὁ εἰς μι μακροκατάληκτος εἰμί , γιγνώσκω , ἁλίσκομαι , ἐξέτρων , ἔτλην , ἵστημι , ἐσθίω , φημί . φύω ἄρα καί δύο . AB .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 4.228
228 . Πειραΐδαο : ἐν τέϲϲαρϲι ϲυλλαβαῖϲ προφέρεται τὴν εὐθεῖαν τοῦ πατρωνυμικοῦ , καὶ οἱ ἄλλοι . Τυραννίων δὲ τριϲυλλάβωϲ , λέγων ὡϲ ὅτι οὐδὲν πατρωνυμικὸν παρὰ τῷ ποιητῇ ἔχει πρὸ τέλουϲ διεϲταλμένον τὸ ῑ ἀπὸ ἑτέρου φωνήεντοϲ , οἷον Πανθοίδηϲ , Βοηθοίδηϲ Πηλείδηϲ · οὐδ᾿ ἄρα τοῦτο . ὑπὲρ δὲ τοῦ τετραϲυλλάβωϲ ἀναγινώϲκειν ἔχομεν ἐκεῖνο λέγειν , ὡϲ ὅτι ἐντελέϲ ἐϲτι τὸ κατὰ διάλυϲιν τοῦ ῑ , καὶ ὅτι οὐκ ἔχομεν τοιοῦτό τι πατρωνυμικόν , ὃ κατὰ ϲύλληψιν ἐξηνέχθη τοῦ ᾱ καὶ τοῦ ῑ πρὸ τέλουϲ . παρὰ τὸ Πείραιοϲ οὖν Πειραΐδηϲ ἐγένετο . A .
Lemmas: 228 . Πειραίδης : ἐν τέσσαρες συλλαβή προφέρω ὁ εὐθύς ὁ πατρωνυμικός , καί ὁ ἄλλος . Τυραννίων δέ τρισύλλαβος , λέγω ὡς ὅτι οὐδείς πατρωνυμικός παρά ὁ ποιητής ἔχω πρό τέλος διαστέλλω ὁ Ι ἀπό ἕτερος φωνήεις , οἷος Πανθοίδης , Βοηθοΐδης Πηλείδης · οὐδέ ἄρα οὗτος . ὑπέρ δέ ὁ τετρασύλλαβος ἀναγιγνώσκω ἔχω ἐκεῖνος λέγω , ὡς ὅτι ἐντελής εἰμί ὁ κατά διάλυσις ὁ Ι , καί ὅτι οὐ ἔχω τοιοῦτος τίς πατρωνυμικός , ὅς κατά σύλληψις ἐκφέρω ὁ ὅς καί ὁ Ι πρό τέλος . παρά ὁ Πείραιος οὖν Πειραΐδης γίγνομαι . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 4.235
235 . οὐ γὰρ ψεύδεϲϲι πατὴρ Ζεὺϲ ἔϲϲετ᾿ ἀρωγόϲ : Ἀρίϲταρχοϲ ἐπιθετικῶϲ ἀναγινώϲκει ψευδέϲι ὡϲ ϲαφέϲι · τοῦτο γάρ φηϲι θέλει δηλοῦν , οὐ γὰρ τοῖϲ ψεύϲταιϲ Τρωϲὶ βοηθεῖ ὁ Ζεύϲ . εἰ δὲ τὸ πρᾶγμα ἠβουλόμεθα παραλαβεῖν , ψεύδεϲιν ἀνέγνωμεν ὡϲ βέλεϲιν , ἵν᾿ ἀπ᾿ εὐθείαϲ ᾖ ἡ κλίϲιϲ » « ψεῦδοϲ δ᾿ οὐκ ἐρέει » ( Od . γ 20 ) . οὕτωϲ δὲ καὶ Πτολεμαῖοϲ ὁ Ἀϲκαλωνίτηϲ ϲυγκατατιθέμενοϲ Ἀριϲτάρχῳ . ὁ μέντοι Ἑρμαππίαϲ προϲηγορικὸν ἀναγινώϲκει ψεύδεϲιν ὡϲ τείχεϲιν , ἐπεὶ οὐδέποτε , φηϲίν , οἶδεν ὁ ποιητὴϲ ἁπλοῦν τὸ ψευδήϲ , ἐν δὲ ϲυνθέτῳ φιλοψευδήϲ ( Il . Μ 164 ) ἀψευδήϲ ( Ιl . 46 ) , ἢ οἶδεν ἑτέρωϲ λετόμενον τὸ « ψεῦϲταί τ᾿ ὀρχηϲταί τε » ( Ιl . 261 ) . ϲυνεχῶϲ δὲ τὸ ψεῦδοϲ « ὦ γέρον οὔ τι ψεῦδοϲ » ( Ιl . I 115 ) , « ψεῦδοϲ δ᾿ οὐκ ἐρέει » ( Od . γ 20 ) , « ἴϲκε ψεύδεα πολλά » ( Od . τ 203 ) . AV .
Lemmas: 235 . οὖον γάρ ψεῦδις πατήρ Ζεύς ἔσω ἀρωγός : Ἀρίσταρχος ἐπιθετικός ἀναγιγνώσκω ψευδής ὡς σαφής · οὗτος γάρ φημί ἐθέλω δηλόω , οὖον γάρ ὁ ψεύστης Τρώς βοηθέω ὁ Ζεύς . εἰμί δέ ὁ πρᾶγμα βούλομαι παραλαμβάνω , ψεῦδος ἀναγιγνώσκω ὡς βέλος , ἵνα ἀπό εὐθύς εἰμί ὁ κλίσις » « ψεῦδος δέ οὐ εἴρω » ( Od . γ 20 ) . οὕτως δέ καί Πτολεμαῖος ὁ Ἀσκαλωνίτης συγκατατίθημι Ἀρίσταρχος . ὁ μέντοι Ἑρμαπίας προσηγορικός ἀναγιγνώσκω ψεῦδος ὡς τεῖχος , ἐπεί οὐδέποτε , φημί , οἶδα ὁ ποιητής ἁπλόος ὁ ψευδής , ἐν δέ σύνθετος φιλοψευδής ( Il . Μ 164 ) ἀψευδής ( Ιl . 46 ) , ἢ οἶδα ἑτέρως λετομενω ὁ « ψεύστης τε ὀρχηστής τε » ( Ιl . 261 ) . συνεχῶς δέ ὁ ψεῦδος « εἰμί γέρων οὖον τίς ψεῦδος » ( Ιl . I 115 ) , « ψεῦδος δέ οὐ εἴρω » ( Od . γ 20 ) , « ἴσκε ψεῦδος πολύς » ( Od . τ 203 ) . AV .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 4.243
243 . ἕϲτητε : Πτολεμαῖοϲ ψιλοῖ , ἐπεὶ γίνεται ϲτῆτε , τὸ δὲ ἀποπῖπτον ε ψιλοῦται . καὶ ἀληθεύει . ἐνθάδε μέντοι γε οὐκ ἔϲτιν , ἀλλ᾿ ἐκ τοῦ ἕϲτατε ἔκταϲιϲ ἐγένετο τοῦ ᾱ εἰϲ η · ϲτάτε δὲ οὐ γίνεται . ἔνθεν δύναται δαϲύνεϲθαι · τὸ γὰρ αὐτό ἐϲτι τῷ ἑϲτήκαμεν τὸ ἕϲτατε . A .
Lemmas: 243 . ἵστημι : Πτολεμαῖος ψιλόω , ἐπεί γίγνομαι ἵστημι , ὁ δέ ἀποπίπτω ε ψιλόω . καί ἀληθεύω . ἐνθάδε μέντοι γε οὐ εἰμί , ἀλλά ἐκ ὁ ἵστημι ἔκτασις γίγνομαι ὁ ὅς εἰς ὁ · Στάτος δέ οὖον γίγνομαι . ἔνθεν δύναμαι δασύνω · ὁ γάρ αὐτός εἰμί ὁ ἵστημι ὁ ἵστημι . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 4.308
308 . πόλεαϲ : οὕτωϲ Ἀρίϲταρχοϲ προπαροξύνει , καὶ ἐπὶ τῶν πόλεων τὸ ϲημαινόμενον ἐκδέχεται , ᾧ ϲυγκατατίθεται καὶ ὁ Ἀϲκαλωνίτηϲ , λέγων ὅτι καὶ διὰ τοῦ ε οἶδεν ὁ ποιητὴϲ τὴν χρῆϲιν καὶ διὰ τοῦ ῑ , διὰ μὲν τοῦ ῑ · « ἐκ πόλιοϲ δ᾿ ἀλόχουϲ » ( ι 41 ) , « πολλέων ἔκ πολίων » ( 1 544 ) · διὰ δὲ τοῦ ε πόλεωϲ « χρυϲείην ἑκατὸν πόλεων » ( Ε 744 ) . πιθανὸν οὖν ἐϲτιν ἐκδέξαϲθαι ἐνθάδε ἐπὶ τῶν πόλεων τὸ ϲημαινόμενον , ἐπεὶ καὶ τείχεα ἐπιφέρει . A .
Lemmas: 308 . πόλις : οὕτως Ἀρίσταρχος προπαροξύνω , καί ἐπί ὁ πόλις ὁ σημαίνω ἐκδέχομαι , ὅς συγκατατίθημι καί ὁ Ἀσκαλωνίτης , λέγω ὅτι καί διά ὁ ε οἶδα ὁ ποιητής ὁ χρῆσις καί διά ὁ Ι , διά μέν ὁ Ι · « ἐκ πόλις δέ ἄλοχος » ( ι 41 ) , « πολύς ἐκ πόλις » ( 1 544 ) · διά δέ ὁ ε πόλις « χρύσεος ἑκατόν πόλις » ( Ε 744 ) . πιθανός οὖν εἰμί ἐκδέχομαι ἐνθάδε ἐπί ὁ πόλις ὁ σημαίνω , ἐπεί καί τεῖχος ἐπιφέρω . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 4.319
319 . κατέκταν μετὰ τοῦ ν αἱ Ἀριϲτάρχου , καὶ ἐν ἐκτάμϲει τοῦ ᾱ Δωρικῇ οὔϲῃ ὡϲ ἔβαν ἐγώ . ἡ γὰρ χρῆϲιϲ τοιαύτη ἦν παρὰ Ἀττικοῖϲ · παρὰ γὰρ τὸ κτῶ καὶ κτῆμι κινήματα ἱκανὰ ἐξέπιπτεν · δεύτεροϲ μὲν αὐτὸϲ ἀόριϲτοϲ , ὀφείλων εἶναι κοινῶϲ ἕκτην , γινόμενοϲ δὲ κατὰ Δωρίδα ἔκταν , ὃϲ ἐν χρήϲει ὁρᾶται Ἀττικοῖϲ . Εὐριπίδηϲ Πλειϲθένει « οὐ τὸν ϲὸν ἔκταν πατέρα πολέμιόν γε μήν᾿ » . Αἰϲχύλοϲ δὲ Παλαμήδει · « τίνοϲ κατέκταϲ ἕνεκα παῖδ᾿ ἐμὸν βλάβηϲ » καὶ ἐν Ϲεμέλῃ ἢ ὑδροφόροιϲ « Ζεὺϲ ὃϲ κατέκτα τοῦτον » . ἐπίϲταται ὁ ποιητὴϲ καὶ τὸ πληθυντκὸν πρώτου ἀορίϲτου παθητικοῦ κατὰ ϲυγκοπὴν « οὐδέ τιϲ Αἰγίϲθου , ἀλλ᾿ ἔκταθεν ἐν μεγάροιϲι » ( Od . δ 537 ) , καὶ μέϲον δεύτερον ἀόριϲτον « Τεῦκρε πέπον δὴ νῶϊν ἀπέκτατο πιϲτὸϲ ἑταῖροϲ » ( Ιl . Ο 437 ) , ᾧ ἀκόλουθον ἀπαρέμφατον τὸ « κτάϲθαι τε πολίταϲ » ( ib . 558 ) · μετοχαί τε ϲημαίνουϲαι τὸ κτῆμι , ἥτε κτάϲ καὶ κτάμενοϲ , ἀπαρέμφατόν τε ἐνεργητικὸν τὸ κτάμεναι . ὑγιῶϲ ἄρα Ἀρίϲταρχοϲ ἔκταν γράφει ὡϲ ἔκταν ( imo ἔβαν ut supra , Aiax 868 ) ἐγώ . A .
Lemmas: 319 . κατακτείνω μετά ὁ Ν ὁ Ἀρίσταρχος , καί ἐν ἐκτέμνω ὁ ὅς Δωρικός εἰμί ὡς βαίνω ἐγώ . ὁ γάρ χρῆσις τοιοῦτος εἰμί παρά Ἀττικός · παρά γάρ ὁ κτείνω καί κτείνω κίνημα ἱκανός ἐκπίπτω · δύο μέν αὐτός ἀόριστος , ὀφείλω εἰμί κοινῶς ἕκτος , γίγνομαι δέ κατά Δωρίς κτείνω , ὅς ἐν χρῆσις ὁράω Ἀττικός . Εὐριπίδης Πλεισθένης « οὖον ὁ σός κτείνω πατήρ πολέμιος γε μήνη » . Αἰσχύλος δέ Παλαμήδης · « τίς κατακτ́ω ἕνεκα παῖς ἐμός βλάβη » καί ἐν Σεμέλη ἢ ὑδροφόρος « Ζεύς ὅς κατακτείνω οὗτος » . ἐπίσταμαι ὁ ποιητής καί ὁ πληθυντικός πρῶτος ἀόριστος παθητικός κατά συγκοπή « οὐδέ τις Αἴγισθος , ἀλλά κτείνω ἐν μέγαρον » ( Od . δ 537 ) , καί μέσος δύο ἀόριστος « Τεῦκρος πέπων δή νάω ἀποκτείνω πιστός ἑταῖρος » ( Ιl . ὁ 437 ) , ὅς ἀκόλουθος ἀπαρέμφατος ὁ « κτείνω τε πολίτης » ( ib . 558 ) · μετοχή τε σημαίνω ὁ κτείνω , ὅστε κτείνω καί κτείνω , ἀπαρέμφατος τε ἐνεργητικός ὁ κτείνω . ὑγιής ἄρα Ἀρίσταρχος κτείνω γράφω ὡς κτείνω ( imo βαίνω ut supra , Aiax 868 ) ἐγώ . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 4.346
346 . δαϲυντέον τὸ μελιἡδέοϲ . A .
Lemmas: 346 . δασυντέον ὁ μελιηδής . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 4.404
404 . μὴ ψεύδε᾿ : τὸ πλῆρέϲ ἐϲτι μὴ ψεύδεο · ἀρκεῖ οὖν ἡ ὀξεῖα . A .
Lemmas: 404 . μή ψεῦδος : ὁ πλήρης εἰμί μή ψεύδω · ἀρκέω οὖν ὁ ὀξύς . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 4.412
412 . τέττα ϲιωπῇ ἧϲο ( cf . Ζ 336 , 0 10 . 245 , 84 ) : δαϲυν τέον τὸ ἧϲο . A .
Lemmas: 412 . τέττα σιωπή ἧμαι ( cf . Ζ 336 , 0 10 . 245 , 84 ) : δασύς τέος ὁ ἧμαι . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 4.423
423 . ζεφύρου ὕπο κινήϲαντοϲ : Πτολεμαῖοϲ ὁ τοῦ Ἀριϲτονίκου καὶ Νικίαϲ καὶ Τυραννίων ἀναϲτρέφουϲιν · οἱ δὲ ἄλλοι παρέλκειν φαϲὶ τὴν πρόθεϲιν , ἔνθεν καὶ φυλάϲϲεται ὁ τόνοϲ ὁμοίωϲ τῷ « ἔϲκεν ὑφηνίοχοϲ » ( ΙΙ . Ζ 19 ) καὶ « Ποειδάωνοϲ ὑποδμώϲ » ( Od . δ 386 ) . A .
Lemmas: 423 . Ζέφυρος ὑπό κινέω : Πτολεμαῖος ὁ ὁ Ἀριστόνικος καί Νικίας καί Τυραννίων ἀναστρέφω · ὁ δέ ἄλλος παρέλκω φημί ὁ πρόθεσις , ἔνθεν καί φυλάσσω ὁ τόνος ὁμοίως ὁ « εἰμί ὑφηνίοχος » ( ΙΙ . Ζ 19 ) καί « Ποειδάωνος ὑποδμώς » ( Od . δ 386 ) . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 4.452
452 . χείμαρροι : Πτολεμαῖοϲ ὁ Ἀϲκαλωνίτηϲ παροξύνει , ἐπεὶ τὸ ἑνικόν ἐϲτι χειμάρρουϲ , Νικίαϲ δὲ ὡϲ εὔζωνοι , καὶ μήποτε πιθανώτερον , ἵνα ἐκ τοῦ χειμάρροοϲ ᾖ γεγονόϲ , εἴγε μᾶλλον ἐντελέϲτερον οἶδε τὸ ἑνικὸν ἐν τῇ ϲυνθέϲει ἤπερ τὸ ϲυνηλιμμένον · « ὅϲϲουϲ Ἑλλήϲποντοϲ ἀγάρροοϲ » ( Ιl . B 845 ) , « ϲτήῃ ἐπ᾿ ὠκυρόῳ ποταμῷ » ( Ιl . ε 598 ) , « ἐϲ ποταμὸν εἰλεῦντο βαθύρροον » ( Ιl . Φ 8 ) , « ἀψορρόου Ὠκεανοῖο » ( Ιl . 399 ) . ϲπανίωϲ δὲ τὸ ἕτερον · χειμάρρουϲ κατ᾿ ὄρεϲφιν ὄπϲεν » ( Il . Λ 493 ) , « ποταμῷ πλήθοντι ἐοικὼϲ χειμάρρῳ » ( Il . Ε 87 ) . τὸ μέντοι γε ἁπλοῦν ἀεὶ ἐντελῶϲ ἀποφαίνεται ῥόοϲ « ὤθει δ᾿ ἐν ϲάκεϊ πίπτων ῥόοϲ » ( ΙΙ . Φ 241 ) . A .
Lemmas: 452 . χειμάρρους : Πτολεμαῖος ὁ Ἀσκαλωνίτης παροξύνω , ἐπεί ὁ ἑνικός εἰμί χειμάρρους , Νικίας δέ ὡς εὔζωνος , καί μήποτε πιθανός , ἵνα ἐκ ὁ χειμάρρους εἰμί γίγνομαι , εἰ μᾶλλον ἐντελής οἶδα ὁ ἑνικός ἐν ὁ σύνθεσις ἤ2 ὁ συνείφω · « ὅσος Ἑλλήσποντος ἀγάρροος » ( Ιl . B 845 ) , « ἵστημι ἐπί ὠκύροος ποταμός » ( Ιl . ε 598 ) , « εἰς ποταμός εἴλω βαθύρροος » ( Ιl . Φ 8 ) , « ἀψόρροος Ὠκεανός » ( Ιl . 399 ) . σπανίως δέ ὁ ἕτερος · χειμάρρους κατά ὄρος ὄπτω » ( Il . Λ 493 ) , « ποταμός πλήθω ἔοικα χειμάρρους » ( Il . Ε 87 ) . ὁ μέντοι γε ἁπλόος ἀεί ἐντελής ἀποφαίνω ῥόος « ὠθέω δέ ἐν σάκος πίπτω ῥόος » ( ΙΙ . Φ 241 ) . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 4.483
483 . ἐν εἱαμενῆ : δαϲυντέον ἀπὸ τῆϲ ἕϲεωϲ . A . cf . Ο 631 .
Lemmas: 483 . ἐν εἱαμενή : δασυντέον ἀπό ὁ ἕσις . A . cf . ὁ 631 .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 4.497
497 . ἀμφὶ ἕ : δαϲυντέον τὸ ε καὶ ὀρθοτονητέον · μεταλαμβάνεται γὰρ εἰϲ ϲύνθετον . A .
Lemmas: 497 . ἀμφί ὅς : δασυντέον ὁ ε καί ὀρθοτονητέον · μεταλαμβάνω γάρ εἰς συντίθημι . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 4.534
534 . οἵ ἑ : ἐγκλιτικῶϲ ἀναγνωϲτέον , ἵνα εἰϲ ἁπλῆν ἀντωνυμίαν ἡ μετάληψιϲ γένηται . A .
Lemmas: 534 . ὁ ὅς : ἐγκλιτικός ἀναγνωστέον , ἵνα εἰς ἁπλόος ἀντωνυμία ὁ μετάληψις γίγνομαι . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 5.9
9 . Δ Δάρηϲ : ὡϲ Χάρηϲ . ὁμολογεῖ καὶ ἡ γενική · Δάρητοϲ γὰρ ὡϲ Χάρητοϲ . εἰ γὰρ ὠξύνετο , ἡ γενικὴ ἐγίνετο Δαροῦϲ ὡϲ ϲαφοῦϲ , ὅτι τὰ εἰϲ ηϲ διϲύλλαβα ὀξύτονα , ἕν ἔχοντα ϲύμφωνον , εἰϲ ϲυϲ περατοῦται κατὰ τὴν γενικήν , ϲαφοῦϲ , πρηνοῦϲ , πρυλοῦϲ , φραδοῦϲ « φραδέοϲ νόου ἔργα » ( Ιl . Ω 354 ) . τοιαύτη ἄρα ἐγίνετο καὶ ἡ τοῦ προκειμένου ὀνόματοϲ κλίϲιϲ . περὶ δὲ τοῦ ψιλῆτοϲ παῤ Αἰϲχύλῳ καὶ τοῦ « Κουρῆτέϲ τ᾿ ἐμάχοντο » ( Ιl . 1 529 ) καὶ τοῦ κριτήϲ ἐν τοῖϲ περὶ ὀνομάτων ἀποδώϲομεν τὸν λόγον . γέγονε δὲ τὸ Δάρηϲ ἤτοι παρὰ τὸ δείρω καὶ ἐκδείρω ( ἐοικὸϲ γὰρ ἱερεῖ ) , καὶ ἐχρῆν γε αὐτὸ εἶναι Δέρηϲ ὡϲ Φέρηϲ · ἐτράπη οὖν τὸ ἕ εἰϲ ᾱ ἢ παρὰ τὸ δαίω τὸ καίω ἐν πλεοναϲμῷ τοῦ ρ . A .
Lemmas: 9 . δ Δάρης : ὡς Χάρης . ὁμολογέω καί ὁ γενικός · Δάρης γάρ ὡς Χάρης . εἰμί γάρ ὀξύνω , ὁ γενικός γίγνομαι Δαροῦς ὡς σαφής , ὅτι ὁ εἰς εἰμί δισύλλαβος ὀξύτονος , εἷς ἔχω σύμφωνος , εἰς συς περατόω κατά ὁ γενικός , σαφής , πρηνής , πρυλοῦς , φραδής « φραδής νόος ἔργον » ( Ιl . Ω 354 ) . τοιοῦτος ἄρα γίγνομαι καί ὁ ὁ πρόκειμαι ὄνομα κλίσις . περί δέ ὁ ψιλός παρά Αἰσχύλος καί ὁ « Κουρῆτες τε μάχομαι » ( Ιl . 1 529 ) καί ὁ κριτής ἐν ὁ περί ὄνομα ἀποδίδωμι ὁ λόγος . γίγνομαι δέ ὁ Δάρης ἤτοι παρά ὁ δέρω καί ἐκδείρω ( ἔοικα γάρ ἱερεύς ) , καί χρή γε αὐτός εἰμί Δέρης ὡς Φέρης · τρέπω οὖν ὁ ὅς εἰς ὅς ἢ παρά ὁ δαίω ὁ καίω ἐν πλεονασμός ὁ ρ . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 5.19
19 . μεταμάζιον : οὕτωϲ μεταμάζιον ἓν ποιητέον ὡϲ τὸ μετάφρενον καὶ ἐνώπιον . παρῆκται δὲ παρὰ τὸ μαζόϲ καὶ τὴν μετά , ὡϲ παρὰ τὸ χθονόϲ καὶ τὴν ἐπί ἐπιχθόνιοϲ , παρὰ ποταμόν παραποτάμιοϲ . γίνεται γὰρ καὶ ἀπὸ δύο λέξεων κατὰ παράθεϲιν ἕν τι παραγωγόν , ὡϲ τὸ Νεαπολίτηϲ καὶ ἄλλα μυρία . A .
Lemmas: 19 . μεταμάζιος : οὕτως μεταμάζιος εἷς ποιητέος ὡς ὁ μετάφρενον καί ἐνώπιος . παράγω δέ παρά ὁ μαστός καί ὁ μετά , ὡς παρά ὁ Χθών καί ὁ ἐπί ἐπιχθόνιος , παρά ποταμός παραποτάμιος . γίγνομαι γάρ καί ἀπό δύο λέξις κατά παράθεσις εἷς τίς παραγωγός , ὡς ὁ Νεαπολίτης καί ἄλλος μυρίος . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 5.31
31 . Ἆρεϲ Ἄρεϲ : Ἰξίων τὸ δεύτερον ὀξύνει , ἵν᾿ ᾖ ἀντὶ τοῦ βλαπτικέ · οὐδέποτε γὰρ κλητικὴ ἀναδιπλαϲιάζεται παρὰ τῷ ποιητῇ . οὐχ οὕτωϲ δὲ ἔχει ἡ παράδοϲιϲ . AB .
Lemmas: 31 . Ἄρης Ἄρης : Ἰξίων ὁ δύο ὀξύνω , ἵνα εἰμί ἀντί ὁ βλαπτικός · οὐδέποτε γάρ κλητικός αναδιπλασιάζω παρά ὁ ποιητής . οὐ οὕτως δέ ἔχω ὁ παράδοσις . AB .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 5.39a
39 . δαϲυντέον τὸ Ἁλιζώνων · οὔ ( οὕτω corrigit Βekker ) γὰρ ἱϲτοροῦνται λεγόμενοι . A .
Lemmas: 39 . δασυντέον ὁ Ἁλιζῶνες · οὖον ( οὗτος corrigit Βekker ) γάρ ἱστορέω λέγω . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 5.39b
39 . Ὁδίον : πρὸ τέλουϲ ἡ ὀξεῖα ἐπεὶ κύριόν ἐϲτιν · τὸ δὲ προϲηγορικὸν ὅδιοϲ ὡϲ ϲκότιοϲ . βούλονται γὰρ τὰ τοιαῦτα τριβράχεα ἐπὶ κυρίων μὲν παροξύνειν , ἐπὶ δὲ προϲηγορικῶν προπαροξύνειν , Τυχίοϲ Δολίοϲ , κἂν μὴ ϲχῇ διαϲτολήν , ὡϲ τὸ Χρομίοϲ . Πτολεμαῖοϲ μέντοι γε κἀν τῇ Ὀδυϲϲείᾳ ( θ 370 ) ἀνεγίνωϲκεν « Ἀλκίνοοϲ δ᾿ Ἁλίον » πρὸ τέλουϲ ποιῶν τὴν ὀξεῖαν . ἔϲτι μέντοι γε διαπεφευγότα τινά , ὡϲ τὸ Ἄνιοϲ καὶ Εὐφορίωνοϲ Ξένιοϲ ( v . Mein . Anal . Alex . 23 ) καὶ ἐν τῇ ϲυνηθείᾳ τὸ Κρόνιοϲ . A .
Lemmas: 39 . Ὅδιος : πρό τέλος ὁ ὀξύς ἐπεί κύριος εἰμί · ὁ δέ προσηγορικός ὅδιος ὡς σκότιος . βούλομαι γάρ ὁ τοιοῦτος τριβράχεα ἐπί κύριος μέν παροξύνω , ἐπί δέ προσηγορικός προπαροξύνω , Τυχίος Δολίος , κἀν μή ἔχω διαστολή , ὡς ὁ Χρόμιος . Πτολεμαῖος μέντοι γε ἐν ὁ Ὀδυσσεία ( θ 370 ) ἀναγιγνώσκω « Ἀλκίνοος δέ Ἥλιος » πρό τέλος ποιέω ὁ ὀξύς . εἰμί μέντοι γε διαφεύγω τις , ὡς ὁ Ἄνιος καί Εὐφορίων Ξένιος ( v . Mein . Anal . Alex . 23 ) καί ἐν ὁ συνήθεια ὁ Κρόνιος . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 5.43
43 . Φαῖϲτον : προπεριϲπᾶται τὸ Φαῖϲτον ἐπὶ τοῦ ἥρωοϲ , ἐπὶ δὲ τῆϲ πόλεωϲ ὀξύνεται « ἐϲ Φαιϲτόν , μικρὸϲ δὲ λίθοϲ ( Od . γ 296 ) . B .
Lemmas: 43 . Φαῖστος : προπερισπάω ὁ Φαῖστος ἐπί ὁ ἥρως , ἐπί δέ ὁ πόλις ὀξύνω « εἰς Φαιστός , μικρός δέ λίθος ( Od . γ 296 ) . B .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 5.54
54 . οὕτωϲ ἑκηβολίαι ὡϲ εὐϲτοχίαι . ἔφαμεν γὰρ ὅτι τὸ ἀναδιδόναι τὸν τόνον τῶν μεταγενεϲτέρων ἐϲτὶν Ἀττικῶν , ὅτε περὶ τοῦ « πῇ δὴ ϲυνθεϲίαι » ( Il . Β 339 ) διελαμβάνομεν . A .
Lemmas: 54 . οὕτως ἑκηβολία ὡς εὐστοχία . φημί γάρ ὅτι ὁ ἀναδίδωμι ὁ τόνος ὁ μεταγενής εἰμί Ἀττικός , ὅτε περί ὁ « πῇ δή συνθεσία » ( Il . Β 339 ) διαλαμβάνω . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 5.64
64 . οἷ τ᾿ αὐτῷ : ἡ οἷ ὀρθοτονεῖται νῦν διὰ τὴν ἀρχήν , οὐ πάντωϲ δὲ εἰϲ ϲύνθετον μεταληφθήϲεται . ἔτι δὲ ϲυνεπέπλεκτο . ὅμοιον δέ ἐϲτι τὸ « ἀλλὰ τόδ᾿ ἠμὲν ἐμοὶ πολὺ κάλλιον ἠδὲ οἷ αὐτῷ ( Ιl . Ο 226 ) . A .
Lemmas: 64 . οἷ τε αὐτός : ὁ οἷ ὀρθοτονέω νῦν διά ὁ ἀρχή , οὖον πάντως δέ εἰς συντίθημι μεταλαμβάνω . ἔτι δέ συμπλέκω . ὅμοιος δέ εἰμί ὁ « ἀλλά ὅδε ἠμὲν ἐγώ πολύς καλός ἠδέ οἷ αὐτός ( Ιl . ὁ 226 ) . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 5.69
69 . Πήδαιον : Ἀρίϲταρχοϲ ὡϲ Πήδαϲον , καὶ ἐπεκράτηϲεν . καὶ ἴϲωϲ ἔχει ἀφορμὴν τοιαύτην , ὡϲ πολλάκιϲ τὰ τοιαῦτα τρίτην ἀπὸ τέλουϲ ἔχει τὴν ὀξεῖαν , εἰ ῥῆμα αὐτῶν προκατάρχοι , ὥϲπερ ἔχουϲι τὸ βέβαιοϲ ( παρὰ γὰρ τὸ βέβηκα ) , ὡϲ τὸ Φίλαιοϲ , τὸ Νίκαιοϲ , τὸ Τίμαιοϲ . τοιοῦτον οὖν καὶ Πήδαιοϲ . οὐ γάρ , ὡϲ οἴεται ὁ Ἅβρων , παρὰ τὴν πῆδον ( sic ) · ἐοικὸϲ γὰρ μᾶλλον ἥρωϊ παρὰ τὸ πηδᾶν ἐϲχηματίϲθαι . A .
Lemmas: 69 . Πήδαιος : Ἀρίσταρχος ὡς Πήδασος , καί ἐπικρατέω . καί ἴσως ἔχω ἀφορμή τοιοῦτος , ὡς πολλάκις ὁ τοιοῦτος τρίτος ἀπό τέλος ἔχω ὁ ὀξύς , εἰμί ῥῆμα αὐτός προκατάρχω , ὥσπερ ἔχω ὁ βέβαιος ( παρά γάρ ὁ βαίνω ) , ὡς ὁ Φίλαιος , ὁ Νίκαιος , ὁ Τίμαιος . τοιοῦτος οὖν καί Πήδαιος . οὖον γάρ , ὡς οἴομαι ὁ Ἅβρων , παρά ὁ πηδόν ( sic ) · ἔοικα γάρ μᾶλλον ἥρως παρά ὁ πηδάω σχηματίζω . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 5.76
76 . Εὐαιμονίδηϲ : ψιλοῖ ὁ Ἀϲκαλωνίτηϲ , ἵνα κύριον γένηται ὥϲπερ καὶ τὸ Φίλιπποϲ καὶ Μελάνιπποϲ . ἔϲτι μὲν οὖν 5 λέγει πιθανὸν ( διὰ τοῦτο γοῦν καὶ τὸ πολύμνια πῇ μὲν ψιλοῦμεν πῇ δὲ δαϲύνομεν , καὶ τὸ Εὐρύαλοϲ , Ἀγχίαλοϲ ) · οὔ γε μὴν ἀληθέϲ · εὑρέθη γὰρ τὸ Πάνὁρμοϲ δαϲυνόμενον , καὶ Ἔφιπποϲ ὁ κωμικόϲ . A .
Lemmas: 76 . Εὐαιμονίδης : ψιλόω ὁ Ἀσκαλωνίτης , ἵνα κύριος γίγνομαι ὥσπερ καί ὁ Φίλιππος καί Μελάνιππος . εἰμί μέν οὖν 5 λέγω πιθανός ( διά οὗτος γοῦν καί ὁ Πολύμνια πῇ μέν ψιλόω πῇ δέ δασύνω , καί ὁ Εὐρύαλος , Ἀγχίαλος ) · οὖον γε μήv ἀληθής · εὑρίσκω γάρ ὁ Πάνορμος δασύνω , καί Ἔφιππος ὁ κωμικός . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 5.99
99 . τὸ γυαλον ὅταν ἐπίθετον ᾖ ὀξύνεται « εὖτ᾿ ἂν ὁ παῖϲ ἀπὸ μὲν γυαλὸν λίθον ἀγκάϲαϲθαι » . A .
Lemmas: 99 . ὁ γύαλον ὅταν ἐπίθετος εἰμί ὀξύνω « εὖτε εἄν ὁ παῖς ἀπό μέν γύαλον λίθος ἀγκάσασθαι » . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 5.100
100 . ἀντικρύ : ὀξύνεται καὶ ἐκτείνεται · ὅταν δὲ ἔχῃ τὸ ϲ , ϲυϲτέλλεται καὶ βαρύνεται . τὸ δὲ αἴτιον ἐν τῷ περὶ ἐπιρρήματοϲ ἐροῦμεν . A .
Lemmas: 100 . ἀντικρύ : ὀξύνω καί ἐκτείνω · ὅταν δέ ἔχω ὁ Σ , συστέλλω καί βαρύνω . ὁ δέ αἴτιος ἐν ὁ περί ἐπίρρημα εἴρω . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 5.130
130 . ἐνθάδε βούλονται τοῦ ἀντικρύ τὴν τελευταίαν ϲυϲτέλλειν διὰ τὸ μέτρον . A .
Lemmas: 130 . ἐνθάδε βούλομαι ὁ ἀντικρύ ὁ τελευταῖος συστέλλω διά ὁ μέτρον . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 5.138
138 . αὐλῆϲ ὑπεράλμενον Διονύϲιοϲ ἀναϲτρέφει τὴν ὑπέρ . ὁ δὲ Ἀϲκαλωνίτηϲ ἓν ἐποίει , ὃ καὶ πυθανώτερον . A .
Lemmas: 138 . αὐλή ὑπεράλλομαι Διονύσιος ἀναστρέφω ὁ ὑπέρ . ὁ δέ Ἀσκαλωνίτης εἷς ποιέω , ὅς καί πυθήν . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 5.158
158 . χηρωϲταί : ὡϲ ἀθληταί . οὕτωϲ καὶ ὁ Ἀϲκαλωνίτηϲ · τὰ γὰρ εἰϲ τηϲ λήγοντα ῥηματικὰ ὑπὲρ δύο ϲυλλαβάϲ , φύϲει μακρᾷ παραληγόμενα , ὀξύνεται , τορευτήϲ , βραβευτήϲ , ἀθλητήϲ , ποιητήϲ , ὀρχηϲτήϲ , χρυϲωτήϲ . οὕτωϲ οὖν καὶ παρὰ τὸ « ἑεδνώϲαιτο θύγατρα » ( Od . β 53 ) τὸ ἑεδνωτήϲ , καὶ παρὰ τὸ « χήρωϲαϲ δὲ γυναῖκα ( Ιl . P 36 ) τὸ χηρωϲτήϲ . μάχεται τὸ κυβερνήτηϲ · τὸ γὰρ ἀήτηϲ ἄλλωϲ γέγονε . ( An ab ἀήτη ? ) τὸ δὲ παρὰ Ϲοφοκλεῖ ἐν Ἀλεξάνδρῳ « ϲτείχων δ᾿ ἀγρώϲτην ὄχλον » παρώνυμον . A .
Lemmas: 158 . χηρωσταί : ὡς ἀθλητής . οὕτως καί ὁ Ἀσκαλωνίτης · ὁ γάρ εἰς ὁ λήγω ῥηματικός ὑπέρ δύο συλλαβή , φύσις μακρός παραλήγω , ὀξύνω , τορευτής , βραβευτής , ἀθλητής , ποιητής , ὀρχηστής , χρυσωτής . οὕτως οὖν καί παρά ὁ « ἑδνόω θυγάτηρ » ( Od . Β 53 ) ὁ ἐεδνωτής , καί παρά ὁ « χηρόω δέ γυνή ( Ιl . P 36 ) ὁ χηρωστής . μάχομαι ὁ κυβερνήτης · ὁ γάρ ἀήτης ἄλλως γίγνομαι . ( An ab ἀήτης ? ) ὁ δέ παρά Σοφοκλῆς ἐν Ἀλέξανδρος « στείχω δέ ἀγρώστης ὄχλος » παρώνυμος . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 5.164
164 . ἀἕκονταϲ : ϲτέρηϲίϲ ἐϲτι τοῦ ἑκόντα τὸ ἀέκοντα . διὸ δαϲυντέον τὸ ε . πταίει οὖν Νικίαϲ ψιλῶν τὸ ε · οἴεται γὰρ τῷ ἄκοντα ἐπεντίθεϲθαι τὸ ε . ὅπερ οὐκ ἔϲτι · τὸ γὰρ ἄκοντα ϲυναλοιφή ἐϲτι τοῦ ἀέκοντοϲ . διὰ τί δὲ τὸ ᾱ ἐψιλώθη , ἐν ἑτέροιϲ ἔφαμεν . ( e . g . A 301 ) . A .
Lemmas: 164 . ἄκων : στέρησις εἰμί ὁ ἑκών ὁ ἄκων . διό δασυντέον ὁ ε . πταίω οὖν Νικίας ψιλός ὁ ε · οἴομαι γάρ ὁ ἄκων ἐπεντίθημι ὁ ε . ὅσπερ οὐ εἰμί · ὁ γάρ ἄκων συναλοιφή εἰμί ὁ ἄκων . διά τίς δέ ὁ ὅς ψιλόω , ἐν ἕτερος φημί . ( e . g . A 301 ) . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 5.178
178 . χαλεπὴ δὲ θεοῦ ἐπι μῆνιϲ : Ἀρίϲταρχοϲ παρολκὴν οἴεται τῆϲ ἐπί , ὁμοίωϲ τῷ ἐπιϲμυγερῶϲ ( Od . γ 195 ) καὶ « βοῶν ἐπιβουκόλοϲ ἀνήρ » ( ib . 422 ) . ὅταν δὲ παρέλκῃ ἡ πρόθεϲιϲ , οὐ ποιεῖται ἐξαλλαγὴν τόνου . εἰϲὶ δὲ οἳ ἀνεγνώκαϲιν ὁμοίωϲ τῷ « ἐπεὶ οὔτοι ἔπι δέοϲ » ( ll . A , 515 ) , ἵνα τὸ ἔπεϲτι ϲημαίνηται . ἄλλοι δὲ ἐπίμηνιϲ , ἕν μέροϲ λόγου ποιοῦντεϲ . ἄμεινον δὲ τῷ Ἀριϲτάρχῳ ϲυγκατατίθεϲθαι . A .
Lemmas: 178 . χαλεπός δέ θεός ἐπι μῆνις : Ἀρίσταρχος παρολκή οἴομαι ὁ ἐπί , ὁμοίως ὁ ἐπισμυγερῶς ( Od . γ 195 ) καί « βοῦς ἐπιβουκόλος ἀνήρ » ( ib . 422 ) . ὅταν δέ παρέλκω ὁ πρόθεσις , οὖον ποιέω ἐξαλλαγή τόνος . εἰμί δέ ἕ ἀναγιγνώσκω ὁμοίως ὁ « ἐπεί οὔτοι ἐπί δέος » ( ll . A , 515 ) , ἵνα ὁ ἔπειμι σημαίνω . ἄλλος δέ Ἑπίμηνις , εἷς μέρος λόγος ποιέω . ἀγαθός δέ ὁ Ἀρίσταρχος συγκατατίθημι . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 5.202
202 . φορβῆϲ : ὡϲ τροφῆϲ · τὰ γὰρ εἰϲ η λήγοντα θηλυκὰ μετὰ ϲυμφώνου διϲύλλαβα ὀξύνεται , τῷ ο παραληγόμενα , εἰ γένοιτο ἀπὸ ῥημάτων τῷ παραληγομένων μόνῳ · , οἷον ϲτρέφω ϲτροφή , τροπή , ῥοπή , ϲπονδή , νομή , ὁλκή , πλοκή . οὕτωϲ καὶ φορβή . προϲέθηκα τῷ ἕ παραληγομένων μόνῳ , ἵνα νῦν ἐκφύγω τὸ πόρπη · τοῦτο γὰρ παρὰ τὸ πείρω . A .
Lemmas: 202 . φορβή : ὡς τροφή · ὁ γάρ εἰς ὁ λήγω θηλυκός μετά σύμφωνος δισύλλαβος ὀξύνω , ὁ ὁ παραλήγω , εἰμί γίγνομαι ἀπό ῥῆμα ὁ παραλήγω μόνος · , οἷος στρέφω στροφή , τροπή , ῥοπή , σπονδή , νομή , ὁλκός , πλοκή . οὕτως καί φορβή . προστίθημι ὁ ὅς παραλήγω μόνος , ἵνα νῦν ἐκφεύγω ὁ πόρπη · οὗτος γάρ παρά ὁ πείρω . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 5.203
203 . ἄδδην : Νικίαϲ διὰ δύο δ γράφει διὰ τὸ μέτρον , ὁμοίωϲ τῷ « κύον ἀδδεέϲ ( Ιl . Φ 481 ) , καὶ ψιλοῖ . Ἀρίϲταρχοϲ δὲ δι᾿ ἑνὸϲ δ καὶ βραχέωϲ καὶ δαϲέωϲ · τὸ γὰρ ᾱ πρὸ τοῦ δ δεκτικὸν μὲν ψιλοῦται , ὡϲ τὸ ἀδολέϲχηϲ ἀδρανήϲ , μὴ οὕτωϲ δὲ ἔχον δαϲύνεται « ἅδε δ᾿ Ἕκτορι » ( Ιl . Μ 80 ) , « ἅδοϲ τέ μιν ἵκετο θυμόν » ( Il . 88 ) . καὶ τὸ Αδωνιϲ δέ τινεϲ δαϲύνουϲι παρὰ τὸ ἥδω . AΒ . μάχεται τὸ ἀδράφαξυϲ δεκτικὸν ἔχον τὸ ᾱ καὶ δαϲυνόμενον . A .
Lemmas: 203 . ἄδδην : Νικίας διά δύο δ γράφω διά ὁ μέτρον , ὁμοίως ὁ « κύω ἀδεής ( Ιl . Φ 481 ) , καί ψιλόω . Ἀρίσταρχος δέ διά εἷς δ καί βραχύς καί δασύς · ὁ γάρ ὅς πρό ὁ δ δεκτικός μέν ψιλόω , ὡς ὁ ἀδολέσχης ἀδρανής , μή οὕτως δέ ἔχω δασύνω « ὅδε δέ Ἕκτωρ » ( Ιl . Μ 80 ) , « ἅδος τε ὅς ἱκνέομαι θυμός » ( Il . 88 ) . καί ὁ Ἄδωνις δέ τις δασύνω παρά ὁ ἥδω . AΒ . μάχομαι ὁ ἀτράφαξυς δεκτικός ἔχω ὁ ὅς καί δασύνω . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 5.219
219 . νώ : τὸ νώ βαρυτονητέον . ἅπαξ δὲ ἐν Ἰλιάδι καὶ ἅπαξ ἐν Ὀδυϲϲείᾳ τῷ νώ ἐχρήϲατο κατ᾿ αἰτιατικὴν πτῶϲιν , ὥϲπερ καὶ ἐνθάδε . « νὼ ἀναβηϲάμενοι » ( Od . o 475 ) . ὁπότε μέντοι γε ϲὺν τῷ ῑ λέγεται , καὶ ἐπ᾿ εὐθείαϲ αὐτὸ τάϲϲει καὶ ἐπ᾿ αἰτιατικῆϲ καὶ προπεριϲπᾶται · « νῶϊ δ᾿ ἐγὼ Ϲθένελοϲ » ( Ιl . 1 48 ) καὶ « οὐδ᾿ ἂν νῶϊ διαδράκοι ἠέλιόϲ περ » ( Ιl . Ξ 344 ) . περὶ δὲ τῆϲ τάϲεωϲ τοῦ μονοϲυλλάβου , διὰ τί οὐ περιεϲπάϲθη , ἐν τῷ περὶ ἀντωνυμιῶν δηλοῦται . καὶ τάχα ἐπεὶ οὐδὲν δυικὸν εἰϲ ω λῆγον περιϲπᾶται · οὕτωϲ γὰρ ἔχει καὶ τὸ ϲφώ , ταϲϲόμενον καὶ ἐπ᾿ εὐθείαϲ καὶ ἐπ᾿ αἰτιατικῆϲ · καὶ παῤ αὐτῷ « ϲφὼ δὲ μάλ᾿ ἠθέλετον » ( Il . Λ 782 ) , « Ζεὺϲ ϲφὼ ἐϲ Ἴδην ( ΙΙ . 0 146 ) . AB .
Lemmas: 219 . νάω : ὁ νάω βαρυτονητέος . ἅπαξ δέ ἐν Ἰλιάς καί ἅπαξ ἐν Ὀδυσσεία ὁ νάω χράω κατά αἰτιατικός πτῶσις , ὥσπερ καί ἐνθάδε . « ἐγώ ἀναβαίνω » ( Od . o 475 ) . ὁπότε μέντοι γε σύν ὁ Ι λέγω , καί ἐπί εὐθύς αὐτός τάσσω καί ἐπί αἰτιατικός καί προπερισπάω · « νάω δέ ἐγώ Σθένελος » ( Ιl . 1 48 ) καί « οὐδέ εἄν νάω διαδέρκομαι ἥλιος περ » ( Ιl . Ξ 344 ) . περί δέ ὁ τάσις ὁ μονοσύλλαβος , διά τίς οὖον περισπάω , ἐν ὁ περί ἀντωνυμία δηλόω . καί τάχα ἐπεί οὐδείς δυϊκός εἰς εἰμί λήγω περισπάω · οὕτως γάρ ἔχω καί ὁ σφώ , τάσσω καί ἐπί εὐθύς καί ἐπί αἰτιατικός · καί παρά αὐτός « σφεῖς δέ μάλα ἐθέλω » ( Il . Λ 782 ) , « Ζεύς σφεῖς εἰς Ἴδη ( ΙΙ . 0 146 ) . AB .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 5.237
237 . τέ᾿ ἅρματα : τὸ πλῆρέϲ ἐϲτι τεά · διὸ βαρυτονητέον · ἐπιφέρει γοῦν « καὶ τεὼ ἵππω » . A .
Lemmas: 237 . τις ἅρμα : ὁ πλήρης εἰμί τις · διό βαρυτονητέος · ἐπιφέρω γοῦν « καί τεός ἵππος » . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 5.252
252 . οὐ δὲϲέ : ὁ Ἀϲκαλωνίτηϲ τὸν δέ ὀξύνει , ἵνα ἐγκλιτικῶϲ ἀναγνῷ . οὐκ ἀναγκαῖον δέ , ἀλλ᾿ ὀρθοτονεῖν · καὶ γὰρ δύναται ϲυνδεδέϲθαι . A .
Lemmas: 252 . οὖον δένω : ὁ Ἀσκαλωνίτης ὁ δέ ὀξύνω , ἵνα ἐγκλιτικός ἀναγιγνώσκω . οὐ ἀναγκαῖος δέ , ἀλλά ὀρθοτονέω · καί γάρ δύναμαι συνδέω . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 5.256
256 . ἔα : ϲυϲτέλλεται τὸ ᾱ καὶ βαρύνεται . τὸ μὲν οὖν ἐντελὲϲ τοῦ ἐνεϲτῶτόϲ ἐϲτιν ἐῶ ἐᾷϲ ἐᾷ , ϲὺν τῷ ῑ γραφόμενον ὡϲ τιμῶ τιμᾷϲ τιμᾷ . τοῦ δὲ παρατατικοῦ εἴων εἴαϲ εἴα οὐ προϲγραφομένου τοῦ ῑ « οὔ μ᾿ εἴαϲ μακάρεϲϲι » ( 819 ) . καὶ τὸ τρίτον ἐν Ἰωνικῇ παραγωγῇ « τὸν δ᾿ οὔτι πατὴρ εἴαϲκε μάχεϲθαι » ( Il . Υ 408 ) καὶ τόνδε δ᾿ ἔαϲκεν » ( ll . 17 ) καὶ προϲτακτικὸν « ἀλλ᾿ ἔα ὥϲ οἱ πρῶτα » ( ll . A 26 ) . εἰ τοίνυν ἐϲτὶ τοιοῦτο τρεῖν μ᾿ οὐκ ἔα » , μόνον ϲυνεϲτάλη τὸ ἄλφα , καὶ ὁ παρατατικόϲ ἐϲτιν ἰϲοδυναμῶν ἐνεϲτῶτι . εἰ δὲ ὁ ἐνεϲτὼϲ αἰεί ἐϲτι περιϲπώμενοϲ καὶ ϲὺν τῷ ῑ γραφόμενοϲ , δῆλον ὅτι πολλὰ πάθη · ϲυϲτολὴ γὰρ τοῦ ᾱ , καὶ ἐκβολὴ τοῦ ῑ καὶ μεταβολὴ τοῦ τόνου , εἰ μὴ ἄλλωϲ ἐκδεξαίμεθα , ὅτι ἔθοϲ αὐτῷ ταῦτα τὰ τῆϲ δευτέραϲ ϲυζυγίαϲ κατὰ τὸ δεύτερον καὶ τρίτον πρόϲωπον πολλάκιϲ διαλύειν εἰϲ δύο αα , ὧν τὸ μὲν πρότερον ϲυνεϲταλμένον ἐϲτί , τὸ δὲ δεύτερον ἐκτεταμένον καὶ ϲὺν τῷ ῑ γραφόμενον , ὁρᾷϲ « οὐχ ὁράᾳϲ οἱοϲ κἀγὼ » ( Ιl . Φ 108 ) καὶ ἐπὶ τοῦ τρίτου « ἰϲχανάᾳ δακέειν ( ll . P 572 ) καὶ ἐκπεράᾳ μέγα λαῖτμα » ( Od . ι 323 ) « οὐκ ἐάᾳ Κρονίδηϲ ( ll . Θ 414 ) . τοῦτο τοίνυν τὸ ἐάᾳ δύναται κατὰ ἀποκοπὴν εἰρῆϲθαι « τρεῖν μ᾿ οὐκ ἔα » . ἔνθεν καὶ ϲυνέϲταλται τὸ ᾱ καὶ βεβάρυνται . οὐκ ἄηθεϲ δὲ καὶ ἐνεϲτῶταϲ ἀποκόπτεϲθαι καὶ ἄλλουϲ χρόνουϲ , ὡϲ ἔχει τὸ « οὖτα καταὶ λαπάρην ( ll . Ζ 64 ) . εἰ δέ τιϲ ἐπιζητήϲειεν ὁμοιότητα ἀπὸ τῶν εἰϲ ω περιϲπωμένων ἢ βαρυτόνων ἐπὶ τρίτου ἀποκοπήν , καὶ μὴ εὑρὼν μηδὲ τοῦτο παραδέξαιτο , ἑαυτὸν λήϲει · περὶ γὰρ πάθουϲ διαλαμβάνομεν . ABLV .
Lemmas: 256 . ἐάω : συστέλλω ὁ ὅς καί βαρύνω . ὁ μέν οὖν ἐντελής ὁ ἐνίστημι εἰμί ἐάω ἐάω ἐάω , σύν ὁ Ι γράφω ὡς τιμάω τιμάω τιμάω . ὁ δέ παρατατικός ἐάω ἐάω ἐάω οὖον προσγράφω ὁ Ι « οὖον εἷς ἐάω μάκαρ » ( 819 ) . καί ὁ τρίτος ἐν ἰωνικός παραγωγή « ὁ δέ οὔτις πατήρ ἐάω μάχομαι » ( Il . Υ 408 ) καί ὅδε δέ ἐάω » ( ll . 17 ) καί προστακτικός « ἀλλά ἐάω ὅς ὁ πρῶτος » ( ll . A 26 ) . εἰμί τοίνυν εἰμί τοιοῦτος τρέω εἷς οὐ ἐάω » , μόνος συστέλλω ὁ ἄλφα , καί ὁ παρατατικός εἰμί ἰσοδυναμέω ἐνίστημι . εἰμί δέ ὁ ἐνίστημι ἀεί εἰμί περισπάω καί σύν ὁ Ι γράφω , δῆλος ὅτι πολύς πάθος · συστολή γάρ ὁ ὅς , καί ἐκβολή ὁ Ι καί μεταβολή ὁ τόνος , εἰμί μή ἄλλως ἐκδείκνυμι , ὅτι ἔθος αὐτός οὗτος ὁ ὁ δύο συζυγία κατά ὁ δύο καί τρίτος πρόσωπον πολλάκις διαλύω εἰς δύο ἀάω , ὅς ὁ μέν πρότερος συστέλλω εἰμί , ὁ δέ δύο ἐκτείνω καί σύν ὁ Ι γράφω , ὁράω « οὐ ὁράω ὁοςς ἐγώ » ( Ιl . Φ 108 ) καί ἐπί ὁ τρίτος « ἰσχανάω δάκνω ( ll . P 572 ) καί ἐκπεράω μέγας λαῖτμα » ( Od . ι 323 ) « οὐ ἐάω Κρονίδης ( ll . Θ 414 ) . οὗτος τοίνυν ὁ ἐάω δύναμαι κατά ἀποκοπή εἴρω « τρέω εἷς οὐ ἐάω » . ἔνθεν καί συστέλλω ὁ ὅς καί βαρύνω . οὐ ἀήθης δέ καί ἐνίστημι ἀποκόπτω καί ἄλλος χρόνος , ὡς ἔχω ὁ « οὐτάω καταί λαπάρα ( ll . Ζ 64 ) . εἰμί δέ τις ἐπιζητέω ὁμοιότης ἀπό ὁ εἰς εἰμί περισπάω ἢ βαρύτονος ἐπί τρίτος ἀποκοπή , καί μή εὑρίσκω μηδέ οὗτος παραδείκνυμι , ἑαυτοῦ λανθάνω · περί γάρ πάθος διαλαμβάνω . ABLV .