ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 10.38
38 . Ἀρίϲταρχοϲ ἐπίϲκοπον ὡϲ κατάϲκοπον . Νικίαϲ δὲ ἀναϲτρέφεῖ τὴν ἐπί , ἵν᾿ ᾖ ἐπὶ Τρώεϲϲιν . εἰϲὶ δὲ οἳ ἀνεγνώκαϲιν ἐπίϲκοπόν ὡϲ ἀγακλυτόν , ἵνα παρέλκῃ ἡ ἐπί . ἄμεινον δὲ τῷ Ἀριϲτάρχῳ ϲυγκατατίθεϲθαι · καὶ γὰρ ἤδη ἡ ϲυνήθεια ἐπίϲταται τὴν τοιαύτην ϲύνθεϲιν . χρὴ δὲ νοεῖν ὅτι πολλὴ ἡ χρῆϲιϲ τοῦ ὀνόματοϲ παρὰ τῷ ποιητῇ ἐν ἁπλότητι καὶ ἐν ϲυνθέϲει · « δμωάων ϲκοπόϲ ἐϲϲι » ( Od . Χ 396 ) « καὶ ἐπίϲκοποϲ ᾖϲιν ἑταίρων » ( Od . θ 163 ) . A .
Lemmas: 38 . Ἀρίσταρχος ἐπίσκοπος ὡς κατάσκοπος . Νικίας δέ ἀναστρέφω ὁ ἐπί , ἵνα εἰμί ἐπί Τρώς . εἰμί δέ ἕ ἀναγιγνώσκω ἐπίσκοπος ὡς ἀγακλειτός , ἵνα παρέλκω ὁ ἐπί . ἀγαθός δέ ὁ Ἀρίσταρχος συγκατατίθημι · καί γάρ ἤδη ὁ συνήθεια ἐπίσταμαι ὁ τοιοῦτος σύνθεσις . χρή δέ νοέω ὅτι πολύς ὁ χρῆσις ὁ ὄνομα παρά ὁ ποιητής ἐν ἁπλότης καί ἐν σύνθεσις · « δμῳή σκοπός εἰμί » ( Od . Χ 396 ) « καί ἐπίσκοπος εἰμί ἑταῖρος » ( Od . θ 163 ) . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 10.56
56 . φυλάκων : ὡϲ ϲκυλάκων · ἐπὶ γὰρ τῶν ἀνδρῶν τέτακται , οὐκ ἐπὶ τῶν τόπων . A .
Lemmas: 56 . φύλαξ : ὡς σκύλαξ · ἐπί γάρ ὁ ἀνήρ τάσσω , οὐ ἐπί ὁ τόπος . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 10.65
65 . τὸ ἀβροτάξομεν ψιλωτέον ὁμοίωϲ τῷ ἤμβροτεϲ . τινὲϲ γοῦν κυρίωϲ ἡγοῦνται τὸ βροτοῦ μὴ ἐπιτυχεῖν ἀλλ᾿ ἁμαρτεῖν , ὥϲτε καὶ ϲτέρηϲιν ἐγκεῖϲθαι . A .
Lemmas: 65 . ὁ ἀβροτάζω ψιλωτέον ὁμοίως ὁ ἁμαρτάνω . τις γοῦν κύριος ἡγέομαι ὁ βροτός μή ἐπιτυγχάνω ἀλλά ἁμαρτάνω , ὥστε καί στέρησις ἔγκειμαι . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 10.67
67 . ἐγρήγορθαι : τὸ ἐγρήγορθαι ἀνέγνωμεν προπαροξύνοντεϲ , οὐκ ἐχρῆν δέ . εἴτε γὰρ ϲυγκοπή ἐϲτι τοῦ ἐγρηγορέναι , εἴτε παθητικόϲ , ὀφείλει παροξύνεϲθαι , καθότι τὰ εἰϲ θαι λήγοντα ἀπαρέμφατα , ἔχοντα πρὸ τοῦ θ ἀμετάβολον , παροξύνεται , κεκάρθαι , τετίλθαι , ἐϲπάρθαι · μίαν μέντοι ἀφορμὴν ὁρῶ τοῦ δύναϲθαι προπαροξύνεϲθαι τὸ ἐγρήγορθαι τὸ τὰ εἰϲ θαι λήγοντα , τῇ ο ϲυλλαβῇ παραληγόμενα , μὴ παῤ ἄλλῃ τινὶ διαλέκτῳ ὁρᾶϲθαι , ἢ τῇ Αἰολίδι , τέτορθαι , μέμορθαι , ἔφθορθαι · ὅθεν ἐπεὶ ἡ παράληξιϲ Αἰολικωτέρα ἐγένετο , καὶ ὁ τόνοϲ ὁμοίωϲ τοῖϲ προκειμένοιϲ . A .
Lemmas: 67 . ἐγείρω : ὁ ἐγείρω ἀναγιγνώσκω προπαροξύνω , οὐ χρή δέ . εἴτε γάρ συγκοπή εἰμί ὁ ἐγείρω , εἴτε παθητικός , ὀφείλω παροξύνω , καθότι ὁ εἰς Θαΐς λήγω ἀπαρέμφατος , ἔχω πρό ὁ θ ἀμετάβολος , παροξύνω , κείρω , τίλλω , σπείρω · εἷς μέντοι ἀφορμή ὁράω ὁ δύναμαι προπαροξύνω ὁ ἐγείρω ὁ ὁ εἰς Θαΐς λήγω , ὁ ὁ συλλαβή παραλήγω , μή παρά ἄλλος τις διάλεκτος ὁράω , ἢ ὁ Αἰολίς , τέτορθαι , μείρομαι , φθείρω · ὅθεν ἐπεί ὁ παράληξις Αἰολικός γίγνομαι , καί ὁ τόνος ὁμοίως ὁ πρόκειμαι . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 10.93
93 . αἰνῶϲ γὰρ Δαναῶν περιδείδια : πιθανώτερόν πωϲ ἐϲτιν ναϲτρέφειν · δύναται δὲ καὶ τὸ ἕτερον . A .
Lemmas: 93 . αἰνῶς γάρ Δαναοί περιδείδια : πιθανός πως εἰμί ἀναστρέφω · δύναμαι δέ καί ὁ ἕτερος . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 10.95
95 . ἐκθρώϲκει : Νικίαϲ κατ᾿ ἰδίαν τὴν πρόθεϲιν ποιεῖ , ἵνα τὸ ἑξῆϲ γίνηται ἐκ ϲτηθέων θρώϲκει . ἄμεινον δὲ ἕν ποιεῖν , ἐκθρώϲκει ὡϲ ἐκτρέχει . A . ὑπό : κακῶϲ Νικίαϲ ἀναϲτρέφει · μεταξὺ γὰρ πέπτωκεν ὁ δέ . A .
Lemmas: 95 . ἐκθρῴσκω : Νικίας κατά ἴδιος ὁ πρόθεσις ποιέω , ἵνα ὁ ἑξῆς γίγνομαι ἐκ στῆθος θρῴσκω . ἀγαθός δέ εἷς ποιέω , ἐκθρῴσκω ὡς ἐκτρέχω . A . ὑπό : κακῶς Νικίας ἀναστρέφω · μεταξύ γάρ πίπτω ὁ δέ . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 10.105
105 . ὅϲα πού νυν ἐέλπεται : τὸ νῦν ἐνθάδε ϲυϲταλτέον διὰ τὸ μέτρον , ὥϲπερ καὶ ἐπὶ τοῦ « δεῦρό νυν ἢ τριπόδοϲ » ( Il . ψ 485 ) . A .
Lemmas: 105 . ὅσος πού νυν ἔλπω : ὁ νῦν ἐνθάδε συσταλτέον διά ὁ μέτρον , ὥσπερ καί ἐπί ὁ « δεῦρο νυν ἢ τρίπους » ( Il . ψ 485 ) . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 10.109
109 . δουρὶ κλυτόν : τὸ κλυτόϲ , εἰ πτωτικὸν κατάρχοι ἐν ϲυνθέϲει , βαρύτονόν ἐϲτι , τοξόκλυτοϲ , ὀνομάκλυτοϲ , εἰ δὲ ἄπτωτον φυλάϲϲει τὸν αὐτὸν τόνον , περικλυτόϲ ἀγακλυτόϲ , διὸ ϲημειωτέον τὸ ναυϲικλυτόϲ ὀξυνόμενον . ὅτι γὰρ ϲύνθετόν ἐϲτι , δῆλον ἐκ τοῦ μένειν τὸ ᾱ τῆϲ ναυϲί δοτικῆϲ · κατ᾿ ἰδίαν γὰρ παρὰ τῷ ποιητῇ ἢ διὰ τοῦ η λέγεται ἢ διὰ τοῦ ε , ἐν δὲ ϲυνθέϲει διὰ τοῦ ᾱ , Ναυϲικάα , αυϲίθοοϲ . τὸ μὲν οὖν δουρὶ κλυτόϲ ἐν παραθέϲει ἐϲτίν . A .
Lemmas: 109 . δόρυ κλυτός : ὁ κλυτός , εἰμί πτωτικός κατάρχω ἐν σύνθεσις , βαρύτονος εἰμί , τοξόκλυτος , ὀνομάκλυτος , εἰμί δέ ἄπτωτος φυλάσσω ὁ αὐτός τόνος , περικλυτός ἀγακλειτός , διό σημειωτέος ὁ ναυσικλειτός ὀξύνω . ὅτι γάρ σύνθετος εἰμί , δῆλος ἐκ ὁ μένω ὁ ὅς ὁ ναῦς δοτικός · κατά ἴδιος γάρ παρά ὁ ποιητής ἢ διά ὁ ὁ λέγω ἢ διά ὁ ε , ἐν δέ σύνθεσις διά ὁ ὅς , Ναυσικάα , αυσίθοος . ὁ μέν οὖν δόρυ κλυτός ἐν παράθεσις εἰμί . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 10.134
134 . οὔλη δ᾿ : ὡϲ κούρη · οὕτωϲ γὰρ καὶ τὸ ἀρϲενικὸν αὐτοῦ ἐβαρύνετο « οὔλων τε ταπήτων » ( Ιl . Π 224 ) . τούτῳ ϲυγκατατίθεται καὶ ὁ Ἀϲκαλωνίτηϲ καὶ Ἀλεξίων καὶ Ἀρίϲταρχοϲ . καὶ μήποτε ἀνάλογοϲ ἡ παρὰ τῷ ποιητῇ ἀνάγνωϲιϲ πρὸϲ τὴν κοινὴν ϲυνήθειαν , εἴ γε ὀξυτονοῦϲι τὸ ὄνομα , λέγοντεϲ οὐλὸϲ ἄνθρωποϲ καὶ οὐλὴ κόμη . οὐ δέον δέ τὰ γὰρ εἰϲ λοϲ λήγοντα διϲύλλαβα μὴ ἔχοντα πρὸ τοῦ λ ἄλλo ϲύμφωνον , παραληγόμενα δὲ τῷ ο ἤτοι μόνῳ ἢ μεθ᾿ ἑτέρου φωνήεντοϲ , βαρύνεται , πόλοϲ , ϲτόλοϲ , θόλοϲ , κοῖλοϲ , δοῦλοϲ . οὕτωϲ καὶ . οὖλοϲ . προϲέθηκα δὲ μὴ ἔχοντα πρὸ τοῦ λ ἄλλο ϲύμφωνον διὰ τὸ μοχλόϲ , πολλόϲ . τὸ μέντοι θολόϲ ὀξυνόμενον πρὸϲ ἀντιδιαϲτολήν ἐϲτι . A .
Lemmas: 134 . ὅλος δέ : ὡς κόρη · οὕτως γάρ καί ὁ ἀρσενικός αὐτός βαρύνω « ὅλος τε τάπης » ( Ιl . Π 224 ) . οὗτος συγκατατίθημι καί ὁ Ἀσκαλωνίτης καί Ἀλεξίων καί Ἀρίσταρχος . καί μήποτε ἀνάλογος ὁ παρά ὁ ποιητής ἀνάγνωσις πρός ὁ κοινός συνήθεια , εἰμί γε ὀξυτονέω ὁ ὄνομα , λέγω οὐλός ἄνθρωπος καί οὐλή κόμη . οὖον δήω δέ ὁ γάρ εἰς Λός λήγω δισύλλαβος μή ἔχω πρό ὁ λ ἄλος σύμφωνος , παραλήγω δέ ὁ ὁ ἤτοι μόνος ἢ μετά ἕτερος φωνήεις , βαρύνω , πόλος , στόλος , θόλος , κοῖλος , δοῦλος . οὕτως καί . ὅλος . προστίθημι δέ μή ἔχω πρό ὁ λ ἄλλος σύμφωνος διά ὁ μοχλός , πολύς . ὁ μέντοι θολός ὀξύνω πρός ἀντιδιαστολή εἰμί . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 10.174
174 . ἤ : ἄμφω τοὺϲ ϲυνδέϲμουϲ ἐγκλιτέον . διαζευκτικοὶ γάρ εἰϲιν .
Lemmas: 174 . ἤ : ἄμφω ὁ σύνδεσμος ἐγκλιτέον . διαζευκτικός γάρ εἰμί .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 10.210
210 . τὴν ϲφίϲι νῦν ὀρθοτονητέον , καὶ διὰ τὴν ϲύνταξιν καὶ διὰ τὴν μετάληψιν . εἰϲ γὰρ ϲύνθετον . A .
Lemmas: 210 . ὁ ὅς νῦν ὀρθοτονητέον , καί διά ὁ σύνταξις καί διά ὁ μετάληψις . εἰς γάρ συντίθημι . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 10.242
242 . κελεύετέ μ᾿ αὐτόν : Ἀλεξίων τὸ ε τῇ ἀντωνυμίᾳ δίδωϲιν , οὐ τῷ ῥήματι τελικόν , καὶ δοκεῖ ὀρθοτονεῖν , ὡϲ εἰ καὶ ϲυνθέτωϲ ἐλέγετο ἐμαυτόν . καὶ τοῦτό γε ἐχρῆν εἶναι · ἀεὶ γὰρ αἱ τοῦ πρώτου προϲώπου ἀντωνυμίαι προταϲϲόμεναι τῆϲ αὐτόϲ ὀρθοτονοῦνται . ὁ μέντοι Ἀϲκαλωνίτηϲ καὶ Ἀρίϲταρχοϲ ἐγκλιτικῶϲ ἀνεγνώκαϲιν , ἐπὶ τὴν τε ϲυλλαβὴν ποιοῦντεϲ τὴν ὀξεῖαν , ἵνα μὴ ὡϲ κατάλληλον φανῇ τὸ ἐμαυτὸν ἑλέϲθαι . A .
Lemmas: 242 . κελεύω εἷς αὐτός : Ἀλεξίων ὁ ε ὁ ἀντωνυμία δίδωμι , οὖον ὁ ῥῆμα τελικός , καί δοκέω ὀρθοτονέω , ὡς εἰμί καί σύνθετος λέγω ἐμαυτοῦ . καί οὗτος γε χρή εἰμί · ἀεί γάρ ὁ ὁ πρῶτος πρόσωπον ἀντωνυμία προτάσσω ὁ αὐτός ὀρθοτονέω . ὁ μέντοι Ἀσκαλωνίτης καί Ἀρίσταρχος ἐγκλιτικός ἀναγιγνώσκω , ἐπί ὁ τε συλλαβή ποιέω ὁ ὀξύς , ἵνα μή ὡς κατάλληλος φαίνω ὁ ἐμαυτοῦ αἱρέω . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 10.246
246 . ἑϲπομένοιο : δύναται καὶ ϲπομένοιο , ὥϲ φηϲιν ὁ Ἀϲκαλωνίτηϲ · καὶ ὅμοιόν ἐϲτι τοῦ ὁ δ᾿ ἑϲπόμενοϲ περὶ δουρί ( Ιl . 570 ) . εἰ δὲ Ἀρίϲταρχοϲ δαϲύνει τὸ « εἰ δέ ϲυ ( est nunc ἀλλὰ ϲοί ) ὦ μέγ᾿ ἀναιδέϲ ἅμ᾿ ἑϲπόμεθ᾿ ( ΙΙ . A 158 ) , ἀνάγκη πᾶϲα κατ᾿ αὐτὸν δαϲύνειν καὶ τὴν μετοχὴν καὶ ἀπὸ τοῦ ε ἄρχεϲθαι . A .
Lemmas: 246 . ἕπομαι : δύναμαι καί σπάω , ὅς φημί ὁ Ἀσκαλωνίτης · καί ὁμοῖος εἰμί ὁ ὁ δέ ἕπω περί δόρυ ( Ιl . 570 ) . εἰμί δέ Ἀρίσταρχος δασύνω ὁ « εἰμί δέ σῦς ( est nunc ἀλλά σύ ) εἰμί μέγας ἀναιδής ἅμα ἕπω ( ΙΙ . A 158 ) , ἀνάγκη πᾶς κατά αὐτός δασύνω καί ὁ μετοχή καί ἀπό ὁ ε ἄρχω . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 10.247
247 . περίοιδε : οἱ μὲν ὡϲ ϲύνοιδε ἀνέγνωϲαν , ἕν ποιοῦντεϲ καὶ τρίτην ἀπὸ τέλουϲ τὴν ὀξεῖαν · οἱ δὲ κατὰ παράθεϲιν ἵνα γένηται περιϲϲῶϲ οἶδε . δύναται δὲ καὶ ἐν τῇ ϲυνθέϲει τὸ αὐτὸ νοεῖϲθαι , ὡϲ καὶ Ἀρίϲταρχοϲ βούλεται . A .
Lemmas: 247 . περίοιδα : ὁ μέν ὡς σύνοιδα ἀναγιγνώσκω , εἷς ποιέω καί τρίτος ἀπό τέλος ὁ ὀξύς · ὁ δέ κατά παράθεσις ἵνα γίγνομαι περισσός οἶδα . δύναμαι δέ καί ἐν ὁ σύνθεσις ὁ αὐτός νοέω , ὡς καί Ἀρίσταρχος βούλομαι . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 10.258
258 . καταῖτυξ : ἡ καταῖτυξ προπεριϲπᾶται . πάντα τὰ εἰϲ ϲυϲτέλλει τὸ υ , τὰ μέντοι διὰ τοῦ κ κλινόμενα ἐνίοτε ἐκτείνει τὸ ῡ ἐπὶ τῶν ἄλλων πτώϲεων , οἷον βόμβυκοϲ , κήρυκοϲ · τὸ γὰρ « κήρυκι . Ἠπυτίδῃ » ( Il . P 324 ) ϲυνέϲταλται διὰ τὸ μέτρον . A .
Lemmas: 258 . καταῖτυξ : ὁ καταῖτυξ προπερισπάω . πᾶς ὁ εἰς συστέλλω ὁ υ , ὁ μέντοι διά ὁ Κ κλίνω ἐνίοτε ἐκτείνω ὁ υʹ ἐπί ὁ ἄλλος πτῶσις , οἷος βόμβυξ , κῆρυξ · ὁ γάρ « κῆρυξ . Ἠπυτίδης » ( Il . P 324 ) συστέλλω διά ὁ μέτρον . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 10.266
266 . Ἐλεῶνοϲ . εἰϲὶν οἳ ψιλοῦϲιν . ὁ δὲ Ἀϲκαλωνίτηϲ φηϲὶ δαϲύνεϲθαι . ἔϲτι δέ τινα ἃ ἱϲτορίᾳ τοπικῇ κατέχεται . οὕτωϲ οὖν καὶ ἐπὶ τούτου . ἱϲτοροῦϲι γὰρ οὕτωϲ δαϲέωϲ τὴν πόλιν λέγεϲθαι πῶϲ οὖν ἐν τῷ καταλόγῳ ψιλῶϲ ἀνέγνωμεν « οἵ τ᾿ Ἐλεῶν᾿ εἶχον » ( Il . B 500 ) ; φαϲὶ γὰρ κἀνταῦθα τὴν Βοιωτιακὴν εἶναι πόλιν . εἰ μὴ λέγομεν ὅτι οὐ πάντωϲ ἐπικρατεῖ ἡ ἀπὸ τῶν ἐθνῶν χρῆϲιϲ καὶ ἐπὶ τὴν Ὁμηρικὴν ἀνάγνωϲιν . A .
Lemmas: 266 . Ἐλεών . εἰμί ἕ ψιλόω . ὁ δέ Ἀσκαλωνίτης φημί δασύνω . εἰμί δέ τις ὁ ἱστορία τοπικός κατέχω . οὕτως οὖν καί ἐπί οὗτος . ἱστορέω γάρ οὕτως δασύς ὁ πόλις λέγω πῶς οὖν ἐν ὁ κατάλογος ψιλός ἀναγιγνώσκω « ὁ τε ἐλεών ἔχω » ( Il . B 500 ) ; φημί γάρ ἐνταῦθα ὁ Βοιωτιακός εἰμί πόλις . εἰμί μή λέγω ὅτι οὖον πάντως ἐπικρατέω ὁ ἀπό ὁ ἔθνος χρῆσις καί ἐπί ὁ ὁμηρικός ἀνάγνωσις . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 10.273
273 . κατ᾿ αὐτόθι : φαϲὶ παρέλκειν τὴν κατά διὸ φυλάϲϲειν τὸν αὐτὸν τόνον . κἂν μὴ παρέλκῃ δέ , ϲυντάϲϲηται δὲ τῷ λιπέτην , οὐ δύναται ἀναϲτρέφεϲθαι κατὰ δύο τρόπουϲ , καὶ ἐπεὶ ϲυνήλειπται καὶ ἐπεὶ μεταξὺ πέπτωκεν ὁ δέ ϲύνδεϲμοϲ . A .
Lemmas: 273 . κατά αὐτόθι : φημί παρέλκω ὁ κατά διό φυλάσσω ὁ αὐτός τόνος . κἀν μή παρέλκω δέ , συντάσσω δέ ὁ λείπω , οὖον δύναμαι ἀναστρέφω κατά δύο τρόπος , καί ἐπεί συλλαμβάνω καί ἐπεί μεταξύ πίπτω ὁ δέ σύνδεσμος . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 10.281
281 . εὐκλεῖαϲ . προπεριϲπαϲτέον · ἐκ γὰρ τοῦ εὐκλέαϲ ἐγένετο κατ᾿ ἐπένθεϲιν τοῦ ῑ λέγει γάρ , δὸϲ ἡμᾶϲ εὐκλεεῖϲ καὶ ἐνδόξουϲ . οἱ δὲ ἐκτείνοντεϲ ἄνευ λόγου ἐκτείνουϲιν . A .
Lemmas: 281 . εὔκλεια . προπερισπαστέον · ἐκ γάρ ὁ Εὐκλέας γίγνομαι κατά ἐπένθεσις ὁ Ι λέγω γάρ , δίδωμι ἐγώ εὐκλεής καί ἔνδοξος . ὁ δέ ἐκτείνω ἄνευ λόγος ἐκτείνω . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 10.292
292 . Πτολεμαῖοϲ ὁ τοῦ Ὀροάνδου ἀνέγνω ἦνιν ὡϲ μῆνιν καὶ τοῦτο ὀφείλει εἶναι τὸ ἀνάλογον Τυραννίων δὲ ὀξύνει τὴν πρώτην · καὶ δῆλον ὅτι δώϲει καὶ τὴν ἐπὶ τέλουϲ ἐκτείνεϲθαι ὀξεῖα γὰρ κατὰ μακρᾶϲ βραχείαϲ ἐπιφερομένηϲ οὐ πίπτει κατὰ τὸ κοινὸν ἔθοϲ , ὑπεϲταλμένων τῶν ϲεϲημειωμένων , λέγω δὲ τοῦ εἴθε , αἴθε ναίχι , περὶ ὧν καὶ λόγον δεδώκαμεν . τάχα οὖν καὶ τὸ ηνιν ἐκτείνει ὁ Τυραννίων διὰ τὸ μέτρον , οὐχὶ διὰ τὸ πληθυντικὸν « ἤνιϲ ἠκέϲταϲ » ( Il . Z 94 ) καὶ γὰρ πόλῖϲ λέγουϲι καὶ πόλῐν καὶ μάντῑϲ καὶ μάντῐν . A .
Lemmas: 292 . Πτολεμαῖος ὁ ὁ Ὀροάνδης ἀναγιγνώσκω ἦνις ὡς μῆνις καί οὗτος ὀφείλω εἰμί ὁ ἀνάλογος Τυραννίων δέ ὀξύνω ὁ πρῶτος · καί δῆλος ὅτι δίδωμι καί ὁ ἐπί τέλος ἐκτείνω ὀξύς γάρ κατά μακρός βραχύς ἐπιφέρω οὖον πίπτω κατά ὁ κοινός ἔθος , ὑποστέλλω ὁ σημειόω , λέγω δέ ὁ εἴθε , εἴθε ναίχι , περί ὅς καί λόγος δίδωμι . τάχα οὖν καί ὁ εἶμαι ἐκτείνω ὁ Τυραννίων διά ὁ μέτρον , οὐ διά ὁ πληθυντικός « ἦνις ἤκεστος » ( Il . Z 94 ) καί γάρ πόλις λέγω καί πόλις καί μάντις καί μάντις . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 10.307
307 . οἷ : ὀρθοτονεῖται καὶ περιϲπᾶται καὶ εἰϲ ϲύνθετον μεταλαμβάνεται . A .
Lemmas: 307 . οἷ : ὀρθοτονέω καί περισπάω καί εἰς συντίθημι μεταλαμβάνω . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 10.335
335 . κρατὶ δ᾿ ἐπὶ κτιδέην κυνέην : ὁ Ἀϲκαλωνίτηϲ ἀναϲτρέφεῖ ἵνα γένηται ἐπὶ κρατί , οὐχ ὑγιῶϲ · μέϲοϲ γὰρ πέπτωκεν ὁ δέ . τὸ δὲ ἑξῆϲ δεῖ διαϲτέλλειν κατὰ τὸν ποιητὴν κτιδέην ἀπὸ τοῦ κ ποιουμένουϲ τὴν ἀρχήν , ἐπεὶ ἐν ἑτέροιϲ φηϲὶ « τοῦ δ᾿ ἀπὸ μὲν κτιδέην » ( 458 ) . A .
Lemmas: 335 . κράς δέ ἐπί κτίδεος κυνέη : ὁ Ἀσκαλωνίτης ἀναστρέφω ἵνα γίγνομαι ἐπί κάρη , οὐ ὑγιής · μέσος γάρ πίπτω ὁ δέ . ὁ δέ ἑξῆς δεῖ διαστέλλω κατά ὁ ποιητής κτίδεος ἀπό ὁ Κ ποιέω ὁ ἀρχή , ἐπεί ἐν ἕτερος φημί « ὁ δέ ἀπό μέν κτίδεος » ( 458 ) . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 10.351
351 . ἐπί : οὐδὲ ἐνθάδε ἀναϲτρεπτέον · μεταξὺ γὰρ πάλιν ϲύνδεϲμοϲ , ἐφ᾿ ὅϲον ὅρια . A .
Lemmas: 351 . ἐπί : οὐδέ ἐνθάδε ἀναστρεπτέον · μεταξύ γάρ πάλιν σύνδεσμος , ἐπί ὅσος ὅριον . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 10.373
373 . ἐΰξου : Πτολεμαῖοϲ περιϲπᾷ : λέγων ἐκ τοῦ ἐϋξόου ϲυνηλεῖφθαι . οὐκ ἀναγκαῖον δέ εἰ γὰρ |ἤδη τέτριπται εὔξου ὡϲ ἡϲύχου , δῆλον ὅτι τὸ ἐΰξοοϲ πολὺ πρότερον ἐΰξουϲ ἐγένετο ὡϲ εὔνουϲ · καὶ . οὕτωϲ τὸ εὔξου ὡϲ εὔνου . A .
Lemmas: 373 . εὔξοος : Πτολεμαῖος περισπάω : λέγω ἐκ ὁ ἐΰξοος συνηίπω . οὐ ἀναγκαῖος δέ εἰμί γάρ ἀείδω τρίβω εὔχομαι ὡς ἥσυχος , δῆλος ὅτι ὁ ἐΰξοος πολύς πρότερος εὔχομαι γίγνομαι ὡς Εὔνους · καί . οὕτως ὁ εὔχομαι ὡς εὔνους . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 10.466
466 . δέελον . ταὐτόν ἐϲτι τῷ δῆλον · διὸ καὶ τρίτη ἀπὸ τέλουϲ ἡ ὀξεῖα καὶ ψιλοῦται τὸ δεύτερον ε . A .
Lemmas: 466 . δῆλος . αὐτός εἰμί ὁ δῆλος · διό καί τρίτος ἀπό τέλος ὁ ὀξύς καί ψιλόω ὁ δύο ε . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 10.475
475 . παῤ αὐτῷ δ᾿ ὠκέεϲ ἵπποι Ἐξ ἐπιδιφριάδοϲ πυμάτηϲ ἱμᾶϲι δέδεντο : ψιλωτέον τὸ ἐξ τὸ γὰρ ἑξῆϲ ἐϲτιν , ἐκ πυμάτηϲ , ἐκ τῆϲ ἄντυγοϲ ἐδέδεντο τοῦ δίφρου , ἐξ ἄκραϲ τῆϲ ἐπιδιφριάδοϲ . ἔνιοι δὲ κακῶϲ δαϲύνουϲιν ὥϲτε κατὰ τὸν ἀριθμὸν ἓξ ἵππουϲ δεδέϲθαι . A .
Lemmas: 475 . παρά αὐτός δέ ὠκύς ἵππος ἐς ἐπιδιφριάς πύματος ἱμάς δήω : ψιλωτέον ὁ ἐκ ὁ γάρ ἑξῆς εἰμί , ἐκ πύματος , ἐκ ὁ ἄντυξ δήω ὁ δίφρος , ἐκ ἄκρος ὁ ἐπιδιφριάς . ἔνιοι δέ κακῶς δασύνω ὥστε κατά ὁ ἀριθμός ἓξ ἵππος δήω . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 10.505
505 . 6 . 7 . ἠ : διαπορητικὸϲ ὁ ὕϲτεροϲ , διὸ περιϲπαϲτέοϲ · τὸν δὲ πρῶτον καὶ δεύτερον ἐγκλιτέον . A .
Lemmas: 505 . 6 . 7 . ὁ : διαπορητικός ὁ ὕστερος , διό περισπαστέος · ὁ δέ πρῶτος καί δύο ἐγκλιτέον . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 10.546
546 . τίϲ ϲφωε πόρεν : τὸ ῥῆμα ἀπὸ τοῦ π ἄρχεται καὶ ἡ ϲφωέ τρίτου προϲώπου ἐγκλιτική ἐϲτι , ϲημαίνουϲα τὸ αὐτούϲ · « τίϲ τ᾿ ἄῤ ϲφωε θεῶν » ( Il . A 8 ) « ἀλλά ϲφωε δόλοϲ καὶ δεϲμόϲ » ( Od . θ 317 ) . ὥϲτε οὐκ οἶδεν ὁ ποιητὴϲ οὐδὲ μονοϲύλλαβον τὴν ϲφώ , εἰ μή ποτε ὀρθοτονεῖται καὶ δευτέρου προϲώπου ἐϲτὶ καὶ ϲημαίνει τὸ ὑμεῖϲ ἢ ὑμᾶϲ · « ϲφὼ δὲ μάλ᾿ ἠθέλετον » ( Il . Λ 782 ) . ἴνθὲν οὖν οἱ ἀκριβέϲτερον αὐτὰ παραφυλάξαντεϲ ἔκθλιψιν δεδώκαϲι τοῦ ε ἐν τῷ « εἰ μή ϲφω᾿ Αἴαντε διέκρινον » ( Il . P 531 ) ἵνα τὸ διηνεκὲϲ φυλαχθῇ . A .
Lemmas: 546 . τίς σφωέ ἔπορον : ὁ ῥῆμα ἀπό ὁ π ἄρχω καί ὁ σφωέ τρίτος πρόσωπον ἐγκλιτικός εἰμί , σημαίνω ὁ αὐτός · « τίς τε ἄρα σφωέ θεός » ( Il . A 8 ) « ἀλλά σφωέ δόλος καί δεσμός » ( Od . θ 317 ) . ὥστε οὐ οἶδα ὁ ποιητής οὐδέ μονοσύλλαβος ὁ σφώ , εἰμί μή ποτός ὀρθοτονέω καί δύο πρόσωπον εἰμί καί σημαίνω ὁ σύ ἢ σύ · « σφεῖς δέ μάλα ἐθέλω » ( Il . Λ 782 ) . ἕλμινς οὖν ὁ ἀκριβής αὐτός παραφυλάσσω ἔκθλιψις δίδωμι ὁ ε ἐν ὁ « εἰμί μή σφώ Αἴας διακρίνω » ( Il . P 531 ) ἵνα ὁ διηνεκής φυλάσσω . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 10.574
574 . τοῦ ἐπεί τὴν τελευταίαν ὀξυτονητέον · ἐγκλιτικὴ γὰρ ἡ ϲφίν .
Lemmas: 574 . ὁ ἐπεί ὁ τελευταῖος ὀξυτονητέον · ἐγκλιτικός γάρ ὁ σφεῖς .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 11.24
24 . βαρύνεται τὸ οἶμοϲ ὡϲ οἶκοϲ · δοκεῖ δέ μοι κατά τινα ἀφορμήν · φιλεῖ γάρ πωϲ τὰ εἰϲ οϲ λήγοντα διϲύλλαβα μονογενῆ ἀπὸ τῆϲ οι διφθόγγου ἀρχόμενα βαρύνεϲθαι , ὁπότε πρὸ τῆϲ οϲ ϲυλλαβῆϲ ϲύμφωνον ἢ ϲύμφωνα ὑπάρχει — φημὶ δὲ διὰ τὸ Οἰόϲ οὕτωϲ γὰρ λέγεται δῆμοϲ παῤ Ἀθηναίοιϲ κατ᾿ ὀξεῖαν τάϲιν — οἷον οἶκοϲ , οἶτοϲ , οἶκτοϲ , οἶνοϲ . οὕτωϲ καὶ οἶμοϲ . A .
Lemmas: 24 . βαρύνω ὁ οἶμος ὡς οἶκος · δοκέω δέ ἐγώ κατά τις ἀφορμή · φιλέω γάρ πως ὁ εἰς ὅς λήγω δισύλλαβος μονογενής ἀπό ὁ ὁ δίφθογγος ἄρχω βαρύνω , ὁπότε πρό ὁ ὅς συλλαβή σύμφωνος ἢ σύμφωνος ὑπάρχω — φημί δέ διά ὁ οἶς οὕτως γάρ λέγω δῆμος παρά Ἀθηναῖος κατά ὀξύς τάσις — οἷος οἶκος , οἶτος , οἶκτος , οἶνος . οὕτως καί οἶμος . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 11.35
35 . λευκοί : ὀξυτονητέον , ἵνα ἐπὶ τῶν ὀφθαλμῶν κέηται . εἰϲὶ δὲ οἳ περιϲπῶϲιν , ἵνα γενικὴ γένηται , ἐπίθετον τοῦ καϲϲιτέρου , κακῶϲ · ἔθοϲ γάρ ἐϲτι παρὰ τῷ ποιητῇ τὴν Θεϲϲαλικὴν ταύτην καλουμένην γενικὴν εὑρίϲκεϲθαι , εἰ μὴ μέτρον κωλύοι · εἰ γὰρ κωλύοι , ἡ κοινὴ παραλαμβάνεται . παρεκτέταται τὸ κεφάλαιον Ἡρωδιανῷ . A .
Lemmas: 35 . λευκός : ὀξυτονητέον , ἵνα ἐπί ὁ ὀφθαλμός κεῖμαι . εἰμί δέ ἕ περισπάω , ἵνα γενικός γίγνομαι , ἐπίθετος ὁ κασσίτερος , κακῶς · ἔθος γάρ εἰμί παρά ὁ ποιητής ὁ θεσσαλικός οὗτος καλέω γενικός εὑρίσκω , εἰμί μή μέτρον κωλύω · εἰμί γάρ κωλύω , ὁ κοινός παραλαμβάνω . παρεκτείνω ὁ κεφάλαιος Ἡρωδιανός . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 11.36
36 . ἡ ἐπί πρὸϲ τὸ ἐϲτεφάνωτο ϲυντάϲϲεται · διὸ τὸν τόνον φυλακτέον . A .
Lemmas: 36 . ὁ ἐπί πρός ὁ στεφανόω συντάσσω · διό ὁ τόνος φυλακτέος . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 11.51
51 . φθάν : ὁ Ἀρίϲταρχοϲ βαρύνει · καὶ δῆλον ὅτι ὑγιῶϲ · κοιμίζεται γὰρ ἡ ὀξεῖα ἐν τῇ ϲυνεπείᾳ · « Ζεὺϲ δ᾿ ἐπεὶ οὖν Τρῶάϲ τε » ( Il . N 1 ) . ἔϲτι δὲ ὁ νοῦϲ τοιοῦτοϲ , ἔφθαϲαν δὲ κατὰ τὸ πολὺ οἱ πεζοὶ τοὺϲ ἱππεῖϲ προδιαταγέντεϲ ἐπὶ τῆϲ τάφρου . A .
Lemmas: 51 . φθάνω : ὁ Ἀρίσταρχος βαρύνω · καί δῆλος ὅτι ὑγιής · κοιμίζω γάρ ὁ ὀξύς ἐν ὁ συνέπεια · « Ζεύς δέ ἐπεί οὖν Τρώς τε » ( Il . N 1 ) . εἰμί δέ ὁ νόος τοιοῦτος , φθάνω δέ κατά ὁ πολύς ὁ πεζός ὁ ἱππεύς προδιαταγέντες ἐπί ὁ τάφρος . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 11.68
68 . ὄγμον : ὡϲ ὄλβον . τὰ γὰρ εἰϲ οϲ λήγοντα διϲύλλαβα μονογενῆ ἀρχόμενα ἀπὸ τοῦ ο καὶ ἔχοντα δύο ϲύμφωνα ἢ πλείονα βαρύνεϲθαι θέλει , οἷον ὄκνοϲ , ὄμβροϲ , ὄρροϲ , ὄϲϲοϲ , Ὄρθοϲ ( sc . Ὄρθοϲ τὸ μονογενέϲ ut loquitur 316 . obi vid . ) ὄρφοϲ . οὕτωϲ καὶ ὄγμοϲ . A .
Lemmas: 68 . ὄγμος : ὡς ὄλβος . ὁ γάρ εἰς ὅς λήγω δισύλλαβος μονογενής ἄρχω ἀπό ὁ ὁ καί ἔχω δύο σύμφωνος ἢ πλείων βαρύνω ἐθέλω , οἷος ὄκνος , ὄμβρος , ὄρρος , ὄσσος , Ὄρθος ( sc . Ὄρθος ὁ μονογενής ut loquitur 316 . obi vid . ) ὀρφώς . οὕτως καί ὄγμος . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 11.75
75 . τὸ πάρεϲαν τρίτη ἀπὸ τέλουϲ ἡ ὀξεῖα · ἐκ δὲ τοῦ παρῆϲαν ἐγένετο . A . ἕκηλοι : δαϲύνεται . τὸ γὰρ ε πρὸ τοῦ κ δαϲύνεϲθαι θέλει , ὁπότε μὴ ἐκ κλίϲεωϲ τυγχάνοι ῥήματοϲ ἢ ἀπὸ προθέϲεωϲ . A .
Lemmas: 75 . ὁ πάρειμι τρίτος ἀπό τέλος ὁ ὀξύς · ἐκ δέ ὁ πάρειμι γίγνομαι . A . ἕκηλος : δασύνω . ὁ γάρ ε πρό ὁ Κ δασύνω ἐθέλω , ὁπότε μή ἐκ κλίσις τυγχάνω ῥῆμα ἢ ἀπό πρόθεσις . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 11.88
88 . ἅδοϲ : δαϲυντέον · τὸ γὰρ ᾱ πρὸ τοῦ δ ὂν καὶ μὴ ἔχον ϲτερητικὴν ἔννοιαν ἢ κρᾶϲίν τινα δαϲύνεϲθαι θέλει , ϲτερητικὴν μὲν οὕτωϲ ἀδαήϲ , ἀδρανήϲ , ἀδευκήϲ , κατὰ κρᾶϲιν ᾅδηϲ . μὴ οὕτωϲ δὲ ἔχον ἁδρόϲ , ἁδινόϲ , Ἁδρίαϲ . διὸ καὶ τὸ Ἅδωνιϲ κρεῖττόν ἐϲτι δαϲύνειν , ἵνα καὶ . παρὰ τὸ ἁδεῖν τῇ δαίμονι ἐτυμολογηθῇ . A .
Lemmas: 88 . ἅδος : δασυντέον · ὁ γάρ ὅς πρό ὁ δ εἰμί καί μή ἔχω στερητικός ἔννοια ἢ κρᾶσις τις δασύνω ἐθέλω , στερητικός μέν οὕτως ἀδαής , ἀδρανής , ἀδευκής , κατά κρᾶσις ᾍδης . μή οὕτως δέ ἔχω ἁδρός , ἁδινός , Ἀδρίας . διό καί ὁ Ἄδωνις κρατύς εἰμί δασύνω , ἵνα καί . παρά ὁ ἁνδάνω ὁ δαίμων ἐτυμολογέω . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 11.101
101 . βῆ ῥ᾿ Ἶϲον : κατὰ διάϲταϲίν ἐϲτι , βῆ ῥα , εἶτα Ἶϲόν τε καὶ Ἄντιφον . A .
Lemmas: 101 . βαίνω ἄρα Ἶσος : κατά διάστασις εἰμί , βαίνω ἄρα , εἶτα Ἶσος τε καί Ἄντιφος . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 11.141
141 . ἕμεν : δαϲυντέον · τὸ γὰρ εἷναι καὶ ἀφεῖναι παραγωγῶϲ γέγονεν ἕμεναι , ὡϲ τὸ θεῖναι θέμεναι . A .
Lemmas: 141 . ἕμεν : δασυντέον · ὁ γάρ ἵημι καί ἀφίημι παραγωγή γίγνομαι εἰμί , ὡς ὁ τίθημι θέω . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 11.160
160 . κείν᾿ : λέγει ὁ τεχνικὸϲ ἐν τῷ ὑπομνήματι τοῦ περὶ παθῶν Διδύμου · τὰ ὀξύτονα ἡνίκα ἐκθλίβηται τὴν ὀξυνομένην ϲυλλαβήν , ἀναπέμπει τὴν ὀξεῖαν ἐπὶ τὴν ὀπίϲω ϲυλλαβήν , καὶ ἐὰν ᾖ ἡ ἐκθλιβεῖϲα ϲυλλαβὴ ἡ ἔχουϲα τὴν ὀξεῖαν βραχεῖα , ἡ δὲ ὀπίϲω ϲυλλαβὴ φύϲει μακρά , τῷ τονικῷ παραγγέλματι γίνεται περιϲπώμενον . περιϲπᾷ γοῦν τὸ δῆλον ( δεῖλ᾿ Heyn . ) . ἐν δὲ τῇ Ὁμηρικῇ προϲῳδίᾳ ἐναντιοῦται τούτῳ . A .
Lemmas: 160 . ἐκεῖνος : λέγω ὁ τεχνικός ἐν ὁ ὑπόμνημα ὁ περί πάθος Δίδυμος · ὁ ὀξύτονος ἡνίκα ἐκθλίβω ὁ ὀξύνω συλλαβή , ἀναπέμπω ὁ ὀξύς ἐπί ὁ ὀπίσω συλλαβή , καί ἐάν εἰμί ὁ ἐκθλιίβω συλλαβή ὁ ἔχω ὁ ὀξύς βραχύς , ὁ δέ ὀπίσω συλλαβή φύσις μακρός , ὁ τονικός παράγγελμα γίγνομαι περισπάω . περισπάω γοῦν ὁ δῆλος ( δειλός Heyn . ) . ἐν δέ ὁ ὁμηρικός προσῳδία ἐναντιόομαι οὗτος . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 11.192
192 . ἄλεται : ψιλοῦται εἴτε ἐπὶ τοῦ ἐκκλίνειν τάϲϲηται , ὥϲ φηϲιν ὁ Ἀϲκαλωνίτηϲ , εἴτε ἐπὶ τοῦ ϲυϲτραφῆναι , ὡϲ καὶ Τυραννίων , ᾧ καὶ μᾶλλον ϲυγκατατίθεμαι . πολλὴ δὲ ἡ κίνηϲιϲ αὐτοῦ παρὰ τῷ ποιητῇ · ὁριϲτικὸϲ μὲν γὰρ δεύτεροϲ ἀόριϲτοϲ « τῇ ὕπο πᾶϲ ἐάλη » ( Il . N 408 ) καὶ πληθυντικὸν τρίτον κατὰ ϲυγκοπὴν « οἱ δή τοι εἰϲ ἄϲτυ ἄλεν » ( Il . 12 ) , ἀπαρέμφατόν τε « ἢ λαοὺϲ εἰϲ τεῖχοϲ ὁμοκλήϲειεν ἀλῆναι » ( Il . Π 714 ) . καὶ ὥϲπερ ἡ φανείϲ μετοχὴ οὕτωϲ καὶ ἡ ἀλείϲ · « οἴμηϲεν δὲ ἀλείϲ » ( ΙΙ . X 308 ) καὶ οὐδέτερον « ᾗ χειμέριον ἀλὲν ὕδωρ » ( Il . 420 ) , καὶ πληθυντικὸν ἀρϲενικὸν « αὐτὰρ ἐπεί κ᾿ ἐϲ τεῖχοϲ ἀναπνεύϲωϲιν ἀλέντεϲ » ( Il . φ 534 ) , καὶ γενικὴ « πόλιϲ δ᾿ ἔμπλητο ἀλέντων » ( Il . φ 607 ) . τούτου τοίνυν ὑποτακτικὸν ἄληται ὡϲ λάβηται . ϲυϲτολὴ οὖν ἐγένετο ἢ μεταβολὴ ἐγκλίϲεωϲ ὁμοίωϲ τῷ « κἐπεὶ ἄρ κεν ἀμείψεται ἕρκοϲ ὀδόντων » ( Il . 409 ) « ὄφρα καὶ ἄλλοϲ πτωχὸϲ ἀλεύεται ἠπεροπευτήϲ » ( Od . ξ 400 ) καὶ τὸ « ἢ αὐτὸϲ φθίεται πρώτῳ ἐν ὁμίλῳ » ( Il . 173 ) . A .
Lemmas: 192 . ἅλλομαι : ψιλόω εἴτε ἐπί ὁ ἐκκλίνω τάσσω , ὅς φημί ὁ Ἀσκαλωνίτης , εἴτε ἐπί ὁ συστρέφω , ὡς καί Τυραννίων , ὅς καί μᾶλλον συγκατατίθεμαι . πολύς δέ ὁ κίνησις αὐτός παρά ὁ ποιητής · ὁριστικός μέν γάρ δύο ἀόριστος « ὁ ὑπό πᾶς εἴλω » ( Il . N 408 ) καί πληθυντικός τρίτος κατά συγκοπή « ὁ δή ὅς εἰς Ἄστυ εἴλω » ( Il . 12 ) , ἀπαρέμφατος τε « ἢ λαός εἰς τεῖχος ὁμοκλέω εἴλω » ( Il . Π 714 ) . καί ὥσπερ ὁ φαίνω μετοχή οὕτως καί ὁ εἴλω · « οἰμάω δέ εἴλω » ( ΙΙ . X 308 ) καί οὐδέτερος « ὅς Χειμέριον εἴλω ὕδωρ » ( Il . 420 ) , καί πληθυντικός ἀρσενικός « ἀτάρ ἐπεί καί εἰς τεῖχος ἀναπνέω εἴλω » ( Il . φ 534 ) , καί γενικός « πόλις δέ ἐμπίπλημι εἴλω » ( Il . φ 607 ) . οὗτος τοίνυν ὑποτακτικόν ἅλλομαι ὡς λαμβάνω . συστολή οὖν γίγνομαι ἢ μεταβολή ἔγκλισις ὁμοίως ὁ « ἐκπίνω ἄρα ἄν ἀμείβω ἕρκος ὀδούς » ( Il . 409 ) « ὄφρα καί ἄλλος πτωχός ἀλέομαι ἠπεροπευτής » ( Od . ξ 400 ) καί ὁ « ἢ αὐτός φθίω πρῶτος ἐν ὅμιλος » ( Il . 173 ) . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 11.223
223 . Κιϲϲῆϲ : ὡϲ Ἑρμῆϲ · καὶ μήποτε παρὰ τὸ Κίϲϲοϲ παρώνυμόν τι ἐγένετο Κιϲϲέαϲ καὶ κατὰ ϲυναλοιφὴν Κιϲϲῆϲ . A .
Lemmas: 223 . Κισσῆς : ὡς Ἑρμῆς · καί μήποτε παρά ὁ Κίσσος παρώνυμος τίς γίγνομαι Κισσεύς καί κατά συναλοιφή Κισσῆς . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 11.239
239 . οἷ : ὀρθοτονητέον · εἰϲ γὰρ ϲύνθετον ἡ μετάληψιϲ . A . λίϲ : ὁ μὲν Ἀρίϲταρχοϲ ὀξύνει ὁ δὲ Αἰϲχρίων περιϲπᾷ . ὡϲ γὰρ παρὰ τὸ μῦϲ μῦν φηϲι καὶ νοῦϲ νοῦν οὕτωϲ καὶ λῖϲ λῖν « ἐπί τε λῖν ἤγαγε δαίμων » ( 480 ) . καὶ ἔϲτι ϲυγκατατίθεϲθαι τῷ Αἰϲχρίωνι , ὅτι μᾶλλον ὀφείλει περιϲπᾶϲθαι , εἰ καὶ μηδὲν τῶν εἰϲ ιϲ ληγόντων καὶ ἀρϲενικὸν γένοϲ ὑπιϲχνουμένων περιεϲπάϲθη . καὶ τάχα καθ᾿ ἕτερον λόγον , ἵνα τὸ ἐπιθετικὸν καὶ ϲημαῖνον γένοϲ θηλυκὸν καὶ ὀξυνόμενον ἀποφύγῃ . λέγω δὲ τὸ « λὶϲ πέτρη » ( Od . μ 64 ) . τῷ μέντοι χαρακτῆρι τοῦ κίϲ καὶ θίϲ καὶ ῥίϲ , καίτοιγε διαφόρωϲ κλιθεῖϲι πρὸϲ τὸ λίϲ , ϲυνεξωμοίωϲεν αὐτὸ κατὰ τόνον ὁ Ἀρίϲταρχοϲ · καὶ οὕτωϲ ἐπείϲθη ἡ παράδοϲιϲ . A .
Lemmas: 239 . οἷ : ὀρθοτονητέον · εἰς γάρ συντίθημι ὁ μετάληψις . A . λίς : ὁ μέν Ἀρίσταρχος ὀξύνω ὁ δέ Αἰσχρίων περισπάω . ὡς γάρ παρά ὁ μῦς μῦς φημί καί νόος νόος οὕτως καί λίς λίς « ἐπί τε λίς ἄγω δαίμων » ( 480 ) . καί εἰμί συγκατατίθημι ὁ Αἰσχρίων , ὅτι μᾶλλον ὀφείλω περισπάω , εἰμί καί μηδείς ὁ εἰς ἴς λήγω καί ἀρσενικός γένος ὑπισχνέομαι περισπάω . καί τάχα κατά ἕτερος λόγος , ἵνα ὁ ἐπιθετικός καί σημαίνω γένος θηλυκός καί ὀξύνω ἀποφεύγω . λέγω δέ ὁ « λίς πέτρα » ( Od . μ 64 ) . ὁ μέντοι χαρακτήρ ὁ κίς καί θίς καί ῥίς , καίτοι διάφορος κλίνω πρός ὁ λίς , συνεξωμοιωθεω αὐτός κατά τόνος ὁ Ἀρίσταρχος · καί οὕτως πείθω ὁ παράδοσις . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 11.249
249 . κρατερὸν ῥά ἑ πένθοϲ : ὁ ῥά ϲύνδεϲμοϲ ἐγκλιτικὸϲ ὢν φυλάξει τὴν ἰδίαν ὀξεῖαν διὰ τὴν ἕ ἀντωνυμίαν νῦν ἐγλιτικὴν οὖϲαν . A .
Lemmas: 249 . κρατερός ἄρα ὅς πένθος : ὁ ἄρα σύνδεσμος ἐγκλιτικός εἰμί φυλάσσω ὁ ἴδιος ὀξύς διά ὁ ὅς ἀντωνυμία νῦν ἐγλιτικὴν εἰμί . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 11.251
251 . τὸ εὐράξ ὀξύνεται , καθότι τὰ εἰϲ αξ λήγοντα ἐπιρρήματα ὀξύνεται , ὑπεϲταλμένου τοῦ ἅπαξ · ϲημαίνει δὲ τὸ ἐκ πλαγίου . A .
Lemmas: 251 . ὁ εὐράξ ὀξύνω , καθότι ὁ εἰς αξʹ λήγω ἐπίρρημα ὀξύνω , ὑποστέλλω ὁ ἅπαξ · σημαίνω δέ ὁ ἐκ πλάγιος . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 11.257
257 . ὄπατρον : ψιλωτέον , οὐχ ὡϲ οἴονται διὰ τὴν ϲυγκοπήν · πολλὰ γάρ φαϲι διὰ τὴν ϲυγκοπὴν ψιλοῦϲθαι . ἀπεδείξαμεν δὲ ἡμεῖϲ ἐν ἑτέροιϲ , ὡϲ καὶ δαϲύνεται · ἑϲτήκαμεν γοῦν καὶ ἕϲταμεν , Ἡράκλεεϲ Ἥρακλεϲ . τί οὖν ἐκώλυεν εἰ καὶ ἀπὸ τοῦ ὁμόπατροϲ ἦν , τὸ κατὰ ϲυγκοπὴν πάλιν δαϲύνεϲθαι ; ἄμεινον οὖν λέγειν ὅτι φιλεῖ τὸ ο πρὸ τοῦ π κείμενον μὴ κατὰ ἀναφορικὴν ἔννοιαν ψιλοῦϲθαι , ὀπιπεύω , ὀπή , ὀπώρα . παρὰ τὸ ἕπω δαϲυνόμενον ψιλούμενον ἐγένετο ὀπάων . οὕτωϲ οὖν ἔχει καὶ τὸ ὄπατροϲ . προϲέθηκα δὲ « εἰ μὴ ἀναφορικὴ ϲημαϲία » διὰ τὸ ὁποῖοϲ , ὅπωϲ καὶ τὰ τοιαῦτα . ἀντιπίπτει δὲ τῷ προκειμένῳ κανόνι τὸ ὁπλή καὶ τὸ ὅπλον καὶ τὰ ἀπὸ τούτων παρηγμένα . A .
Lemmas: 257 . ὄπατρος : ψιλωτέον , οὐ ὡς οἴομαι διά ὁ συγκοπή · πολύς γάρ φημί διά ὁ συγκοπή ψιλόω . ἀποδείκνυμι δέ ἐγώ ἐν ἕτερος , ὡς καί δασύνω · ἵστημι γοῦν καί ἵστημι , Ἡρακλῆς Ἥρακλες . τίς οὖν κωλύω εἰμί καί ἀπό ὁ ὁμόπατρος εἰμί , ὁ κατά συγκοπή πάλιν δασύνω ; ἀγαθός οὖν λέγω ὅτι φιλέω ὁ ὁ πρό ὁ π κεῖμαι μή κατά ἀναφορικός ἔννοια ψιλόω , ὀπιπεύω , ὀπή , ὀπώρα . παρά ὁ ἕπω δασύνω ψιλόω γίγνομαι ὀπάων . οὕτως οὖν ἔχω καί ὁ ὄπατρος . προστίθημι δέ « εἰμί μή ἀναφορικός σημασία » διά ὁ ὁποῖος , ὅπως καί ὁ τοιοῦτος . ἀντιπίπτω δέ ὁ πρόκειμαι κανών ὁ ὁπλή καί ὁ ὅπλον καί ὁ ἀπό οὗτος πάρειμι . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 11.263
263 . τὸ ἔδυν ϲυϲταλτέον : ἔϲτι γὰρ πληθυντικὸν κατὰ ϲυγκοπὴν γενόμενον ἐκ τοῦ ἔδυϲαν . A .
Lemmas: 263 . ὁ δύο συσταλτέον : εἰμί γάρ πληθυντικός κατά συγκοπή γίγνομαι ἐκ ὁ δύο . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 11.270
270 . προιεῖϲι : ὡϲ τιθεῖϲι · καὶ γὰρ ἐν ἑτέροιϲ « ὄπα λειριόεϲϲαν ἱεῖϲιν » ( Il . Γ 152 ) . ὁμοτονεῖν δὲ θέλει τὰ εἰϲ ῑ λήγοντα τοῦ ἐνεϲτῶτοϲ ταῖϲ πληθυντικαῖϲ δοτικαῖϲ τῶν μετοχῶν , ὁπότε καὶ ὁμοφωνοῦϲιν . ἱέντεϲ ἱέντων ἱεῖϲι · οὕτωϲ οὖν καὶ τὸ ῥῆμα . μάχεται τὸ φαϲί · ῥῆμα γὰρ ὀξύνεται , μετοχὴ δὲ ἂν βαρύνεται . A . μογοϲτόκοι : Ἀρίϲταρχοϲ παροξύνει · δραϲτικὴ γάρ φηϲιν ἔννοιά ἐϲτιν . οὐ γὰρ αἱ Εἰλείθυιαι πάϲχουϲιν , ἵνα προπαροξύνωμεν , ἀλλ᾿ ἐνεργοῦϲι κατὰ τῶν τικτουϲῶν . ἔφαμεν δὲ τὰ τοιαῦτα τῶν ϲυνθέτων ἐνέργειαν ὑπιϲχνούμενα παροξύνεϲθαι , εἰ μὴ κανών τιϲ κωλύοι ( Γ 354 ) . εἰϲὶ γάρ τινεϲ κανόνεϲ καθ᾿ οὓϲ κἂν ἐνέργεια ϲημαίνηται πάντωϲ προπαροξύνεϲθαι δεῖ . μάχεται μέντοι ἄντικρυϲ τὸ « ὄρνυϲθ᾿ ἱππόδαμοι Τρῶεϲ » ( Il . Δ 509 ) ἐνεργητικὸν γὰρ ὂν καὶ μὴ ὑποπῖπτον κανόνι τῷ προπαροξυτονοῦντι προπαρωξυτονήθη . A .
Lemmas: 270 . προΐημι : ὡς τίθημι · καί γάρ ἐν ἕτερος « ὄψ λειριόεις ἴς » ( Il . Γ 152 ) . ὁμοτονέω δέ ἐθέλω ὁ εἰς Ι λήγω ὁ ἐνίστημι ὁ πληθυντικός δοτικός ὁ μετοχή , ὁπότε καί ὁμοφωνέω . ἵημι ἵημι ἵημι · οὕτως οὖν καί ὁ ῥῆμα . μάχομαι ὁ φημί · ῥῆμα γάρ ὀξύνω , μετοχή δέ εἄν βαρύνω . A . μογοστόκος : Ἀρίσταρχος παροξύνω · δραστικός γάρ φημί ἔννοια εἰμί . οὖον γάρ ὁ Εἰλείθυια πάσχω , ἵνα προπαροξύνω , ἀλλά ἐνεργέω κατά ὁ τίκτω . φημί δέ ὁ τοιοῦτος ὁ συντίθημι ἐνέργεια ὑπισχνέομαι παροξύνω , εἰμί μή κανών τις κωλύω ( Γ 354 ) . εἰμί γάρ τις κανών κατά ὅς κἀν ἐνέργεια σημαίνω πάντως προπαροξύνω δεῖ . μάχομαι μέντοι ἄντικρυς ὁ « ὄρνυμι ἱππόδαμος Τρώς » ( Il . δ 509 ) ἐνεργητικός γάρ εἰμί καί μή ὑποπίπτω κανών ὁ προπαροξυτονέω προπαρωξυτονηθω . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 11.297
297 . ὑπεραέϊ : ὡϲ εὐϲεβέι , κατὰ διάϲταϲιν . ἔφαμεν γὰρ τὰ παρὰ τὸ ἄω ϲυντιθέμενα καὶ εἰϲ ηϲ λήγοντα ὀξύνεϲθαι , ἀκραήϲ , δυϲαήϲ · οὕτωϲ ὑπεραήϲ . A .
Lemmas: 297 . ὑπεραής : ὡς εὐσεβής , κατά διάστασις . φημί γάρ ὁ παρά ὁ ἀάω συντίθημι καί εἰς εἰμί λήγω ὀξύνω , ἀκραής , δυσαής · οὕτως ὑπεραής . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 11.301
301 . Ἀϲαῖον : προπεριϲπαϲτέον · παρὰ γὰρ τὸ αἶϲα γέγονεν , καὶ ἐξέϲτη πρότερον τὸ ῑ τὰ δὲ ἀπὸ τῶν εἰϲ ᾱ ληγόντων μακρῷ παραληγομένων παραγόμενα διὰ τοῦ αιοϲ προπεριϲπᾶϲθαι θέλει , μοῦϲα λουϲαῖοϲ , γενναῖοϲ , Πιϲαῖοϲ , ἑρϲαῖοϲ . οὕτωϲ καὶ Ἀϲαῖοϲ . οὐ μάχεται τὸ Ἥραιοϲ προπαροξυνόμενον · πρὸϲ γὰρ ἀντιδιαϲτολὴν τοῦ προπεριϲπωμένου ἐπιθετικοῦ ἐγένετο . τὸ μέντοι Πείραιοϲ προπαροξυνόμενον παρὰ ῥῆμα τὸ πειρῶ ὡϲ παρὰ τὸ φιλῶ Φίλαιοϲ . οὕτωϲ καὶ παρὰ τὸ βέβηκα ὁ βέβαιοϲ . A .
Lemmas: 301 . Ἀσαῖος : προπερισπαστέον · παρά γάρ ὁ αἶσα γίγνομαι , καί ἐξίστημι πρότερος ὁ Ι ὁ δέ ἀπό ὁ εἰς ὅς λήγω μακρός παραλήγω παράγω διά ὁ αιος προπερισπάω ἐθέλω , Μοῦσα λούω , γενναῖος , Πισαῖος , ἐρσαῖος . οὕτως καί Ἀσαῖος . οὖον μάχομαι ὁ Ἥραιος προπαροξύνω · πρός γάρ ἀντιδιαστολή ὁ προπερισπάω ἐπιθετικός γίγνομαι . ὁ μέντοι Πείραιος προπαροξύνω παρά ῥῆμα ὁ πειράω ὡς παρά ὁ φιλέω Φίλαιος . οὕτως καί παρά ὁ βαίνω ὁ βέβαιος . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 11.306
306 . ἀπὸ τοῦ ἀργεϲτήϲ ὀξυτόνου Βοιωτιακὴ γενικὴ ἡ ἀργεϲτᾶο προπεριϲπωμένωϲ . A .
Lemmas: 306 . ἀπό ὁ ἀργεστής ὀξύτονος Βοιωτιακός γενικός ὁ ἀργεστής προπερισπωμένως . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 11.326
326 . παλινορμένω : Τυραννίων δύο ποιεῖ , ὁ δὲ Ἑρμαπίαϲ ϲύνθετον ἐκδέχεται καὶ Ἀρίϲταρχοϲ . εἴρηται δὲ περὶ τῆϲ ϲυνθέϲεωϲ τοῦ πάλιν ὡϲ πρὸϲ τὰϲ μετοχὰϲ ἐν τῇ A , ὅτε περὶ τοῦ πλαγχθένταϲ διελαμβάνομεν ( Α 59 ) . A .
Lemmas: 326 . παλινορμένω : Τυραννίων δύο ποιέω , ὁ δέ Ἑρμαπίας συντίθημι ἐκδέχομαι καί Ἀρίσταρχος . εἴρω δέ περί ὁ σύνθεσις ὁ πάλιν ὡς πρός ὁ μετοχή ἐν ὁ A , ὅτε περί ὁ πλάζω διαλαμβάνω ( Α 59 ) . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 11.358
358 . καταείϲατο : ψιλωτέον · ἀπὸ γὰρ τοῦ εἴδῶ βαρυτόνου ὁ ϲχηματιϲμόϲ . A .
Lemmas: 358 . καθίζω : ψιλωτέον · ἀπό γάρ ὁ οἶδα βαρύτονος ὁ σχηματισμός . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 11.365
365 . ἦ θήν ϲ᾿ ἐξανύω : τὸ ἀνύω φυλακτέον ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ τόνου , λέγω δὲ τοῦ βαρέοϲ · ἐνεϲτὼϲ γάρ ἐϲτιν ἀντὶ μέλλοντοϲ . A .
Lemmas: 365 . εἰμί θην σός ἐξανύω : ὁ ἀνύω φυλακτέος ἐπί ὁ αὐτός τόνος , λέγω δέ ὁ βαρύς · ἐνίστημι γάρ εἰμί ἀντί μέλλω . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 11.370
370 . Τυδείδῃ ἔπι τόξα τιταίνετο : οἱ ἀκριβῶϲ ἀναγινώϲκοντεϲ ἀναϲτρέφουϲι τὴν πρόθεϲιν · τὸ γὰρ ἑξῆϲ ἐϲτιν ἐπὶ Τυδείδῃ . A .
Lemmas: 370 . Τυδεΐδης ἐπί τόξον τείνω : ὁ ἀκριβῶς ἀναγιγνώσκω ἀναστρέφω ὁ πρόθεσις · ὁ γάρ ἑξῆς εἰμί ἐπί Τυδεΐδης . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 11.383
383 . οἵ τέ ϲε πεφρίκαϲιν : οὐκ ἀναγκαῖον ἀντιδιαϲτέλλειν , ὡϲ οἴεται Ἀλεξίων · δύναται γὰρ καὶ ἀπόλυτοϲ εἶναι . A .
Lemmas: 383 . ὁ τε σύ φρίσσω : οὐ ἀναγκαῖος ἀντιδιαστέλλω , ὡς οἴομαι Ἀλεξίων · δύναμαι γάρ καί ἀπόλυτος εἰμί . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 11.385
385 . κέρα ἀγλαέ · ϲὺν τῷ ῑ ἔγραψάν τινεϲ τὸ κέρᾳ ἵνα ᾖ δοτική , ὁμοίωϲ τῷ « δέπᾳ μελιηδέοϲ οἴνου » ( γ 46 , nunc δέπαϲ ) καὶ « γήρᾳ ὕπο λιπαρῷ » ( Od . λ 136 ) . οὕτωϲ δὲ καὶ δοκεῖ ἐπικρατεῖν ἡ παράδοϲιϲ , ὡϲ καὶ Ἀλεξίων ἀξιοῖ . οἱ δὲ ϲυνέϲτειλαν , πληθυντικὸν ἐκδεχόμενοι οὐδέτερον , ὁμοίωϲ τῷ « κρέα ἔδμεναι » ( Ιl . Δ 345 ) , ἐξεδέξαντά τε ἐκ τῆϲ λέξεωϲ τὴν τρίχωϲιν καὶ ἐμπλοκῆϲ εἶδοϲ . οἱ δὲ ἐξέτειναν τὸ ᾱ πάλιν πληθυντικὸν ἐκδεχόμενοι , τιθέντεϲ δὲ τὴν λέξιν ἐπὶ τοῦ τόξου , ὥϲτε εἶναι κατὰ κέραϲ , ϲυναλοιφὴν ἐκδεχόμενοι τοῦ κέραα . περὶ δὲ τῆϲ τοιαύτηϲ ἀναγνώϲεωϲ δεδήλωται ἡμῖν , ὁπότε διελάβομεν περὶ τοῦ « κέρα ἐκ κεφαλῆϲ ( Il . Δ 109 ) . τοϲοῦτον δὲ ἔχω νῦν παραφυλάξαι ἐπὶ τοῦ νοητοῦ , ὡϲ ὅτι ϲπάνιόν ἐϲτιν ἐπὶ ἀνθρωπίνηϲ φύϲεωϲ παρὰ τῷ ποιητῇ τὸ κέραϲ ἐπὶ τριχὸϲ τάϲϲεϲθαι · κόμην δὲ λέγει καὶ τρίχαϲ καὶ πλοκάμουϲ καὶ ἐθείραϲ . A .
Lemmas: 385 . κέρας ἀγλαός · σύν ὁ Ι γράφω τις ὁ κέρας ἵνα εἰμί δοτικός , ὁμοίως ὁ « δέπας μελιηδής οἶνος » ( γ 46 , nunc δέπας ) καί « γῆρας ὑπό λιπαρός » ( Od . λ 136 ) . οὕτως δέ καί δοκέω ἐπικρατέω ὁ παράδοσις , ὡς καί Ἀλεξίων ἀξιόω . ὁ δέ συστέλλω , πληθυντικός ἐκδέχομαι οὐδέτερος , ὁμοίως ὁ « κρέας ἐσθίω » ( Ιl . δ 345 ) , ἐκδέχομαι τε ἐκ ὁ λέξις ὁ τρίχωσις καί ἐμπλοκή εἶδος . ὁ δέ ἐκτείνω ὁ ὅς πάλιν πληθυντικός ἐκδέχομαι , τίθημι δέ ὁ λέξις ἐπί ὁ τόξον , ὥστε εἰμί κατά κέρας , συναλοιφή ἐκδέχομαι ὁ κέρας . περί δέ ὁ τοιοῦτος ἀνάγνωσις δηλόω ἐγώ , ὁπότε διαλαμβάνω περί ὁ « κέρας ἐκ κεφαλή ( Il . δ 109 ) . τοσοῦτος δέ ἔχω νῦν παραφυλάσσω ἐπί ὁ νοητός , ὡς ὅτι σπάνιος εἰμί ἐπί ἀνθρώπινος φύσις παρά ὁ ποιητής ὁ κέρας ἐπί θρίξ τάσσω · κόμη δέ λέγω καί θρίξ καί πλόκαμος καί ἔθειρα . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 11.395
395 . οἰωνοὶ δὲ περὶ πλέεϲ ἠὲ γυναῖκεϲ . περὶ πλέεϲ : Τυραννίων περίπλεεϲ ϲυνθέτωϲ ἀνέγνω , τὴν ρι ϲυλλαβὴν ὀξύνων · ὁ δὲ Ἀϲκαλωνίτηϲ κατὰ παράθεϲιν , λέγων λείπειν τὴν αὐτόν , ἵνα ᾖ περὶ αὐτὸν πλέεϲ . οὕτωϲ δὲ καὶ Ἀλεξίων , λόγῳ τούτῳ ὅτι καὶ κατ᾿ ἰδίαν ἄνευ προθέϲεωϲ εὑρέθη τὸ πλέεϲ καὶ τὰ ἀπ᾿ αὐτοῦ κινήματα · « κτόϲϲον ἐγώ φημι πλέαϲ ἔμμεναι » ( Il . B 129 ) οὐ γὰρ πολλούϲ , ἀλλὰ πλέοναϲ . ὡμολογημένου τοίνυν ὅτι τοῦ « πλέονέϲ κεν μνηϲτῆρεϲ » ( Od . ϲ 247 ) ϲυγκοπή ἐϲτιν ἡ πλέεϲ φωνή , μὴ ὄντοϲ δὲ ἄρα τοῦ ϲυνθέτου , περιπλέονεϲ , δοθήϲεται μηδὲ τὸ ἀπ’ αὐτοῦ ϲυγκεκομμένον . ἔνθεν ἐπείϲθηϲαν κατὰ παράθεϲιν ἀναγινώϲκειν , λειπούϲηϲ τῆϲ αὐτόν . A .
Lemmas: 395 . οἰωνός δέ περί πλέω ἤ γυνή . περί πλέω : Τυραννίων περιπλέω σύνθετος ἀναγιγνώσκω , ὁ ριʹ συλλαβή ὀξύνω · ὁ δέ Ἀσκαλωνίτης κατά παράθεσις , λέγω λείπω ὁ αὐτός , ἵνα εἰμί περί αὐτός πλέω . οὕτως δέ καί Ἀλεξίων , λόγος οὗτος ὅτι καί κατά ἴδιος ἄνευ πρόθεσις εὑρίσκω ὁ πλέω καί ὁ ἀπό αὐτός κίνημα · « κτοεννυω ἐγώ φημί πλεῖος εἰμί » ( Il . B 129 ) οὖον γάρ πολύς , ἀλλά πλέω . ὁμολογέω τοίνυν ὅτι ὁ « πλείων ἄν μνηστήρ » ( Od . Σ 247 ) συγκοπή εἰμί ὁ πλέω φωνή , μή εἰμί δέ ἄρα ὁ σύνθετος , περιπλέω , δίδωμι μηδέ ὁ ἀπό αὐτός συγκόπτω . ἔνθεν πείθω κατά παράθεσις ἀναγιγνώσκω , λείπω ὁ αὐτός . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 11.409
409 . Ἀλεξίων τὸ τόνδε ἕν μέροϲ λόγου ἐκδέχεται , καὶ παροξύνει ἵνα ἰϲοδυναμῇ ἀναφορικῇ τῇ τοῦτον . Τυραννίων δὲ δύο μέρη λόγου ποιεῖ , ἵνα ᾖ τοῦτον δέ , κατὰ ἀναφορὰν ὁμοίωϲ . ἔφαμεν δὲ ὅτι παρὰ τῷ ποιητῇ ἡ διὰ τοῦ δε ἐπὶ ταύτηϲ τῆϲ ἀντωνυμίαϲ ἐπέκταϲιϲ ϲπανίωϲ μὲν εὑρέθη ἐπ᾿ ἀναφορᾶϲ ὁπότε διελαμβάνομεν περὶ τοῦ « κτοῦϲδε δ᾿ ἔα φθινύθειν » ( Il . B 346 ) , ὥϲτε οὐδὲν κεκώλυκε καὶ ἐνθάδε τὸ τοιοῦτο παραδέξαϲθαι διὰ τὸ ἤδη πεπεῖϲθαι τὴν παράδοϲιν · βεβαιοτέρα μέντοι . ἐϲτὶν ἡ τοῦ Τυραννίωνοϲ ἀνάγνωϲιϲ · οὐδὲν γὰρ ἐναντιοῦται . A .
Lemmas: 409 . Ἀλεξίων ὁ ὅδε εἷς μέρος λόγος ἐκδέχομαι , καί παροξύνω ἵνα ἰσοδυναμέω αναφορικός ὁ οὗτος . Τυραννίων δέ δύο μέρος λόγος ποιέω , ἵνα εἰμί οὗτος δέ , κατά ἀναφορά ὁμοίως . φημί δέ ὅτι παρά ὁ ποιητής ὁ διά ὁ δέ ἐπί οὗτος ὁ ἀντωνυμία ἐπέκτασις σπανίως μέν εὑρίσκω ἐπί ἀναφορά ὁπότε διαλαμβάνω περί ὁ « κτοῦσδε δέ ἐάω φθίω » ( Il . B 346 ) , ὥστε οὐδείς κωλύω καί ἐνθάδε ὁ τοιοῦτος παραδέχομαι διά ὁ ἤδη πείθω ὁ παράδοσις · βέβαιος μέντοι . εἰμί ὁ ὁ Τυραννίων ἀνάγνωσις · οὐδείς γάρ ἐναντιόομαι . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 11.413
413 . ψιλωτέον τὸ ἔλϲαν , ὅτι Αἰολικωτέρα ἡ κλίϲιϲ . A . ϲφίϲι . ὀρθοτονητέον · εἰϲ ϲύνθετον γὰρ ἡ μετάληψιϲ καὶ κατέχεται ὑπὸ τῆϲ προθέϲεωϲ . A .
Lemmas: 413 . ψιλωτέον ὁ εἴλω , ὅτι Αἰολικός ὁ κλίσις . A . ὅς . ὀρθοτονητέον · εἰς συντίθημι γάρ ὁ μετάληψις καί κατέχω ὑπό ὁ πρόθεσις . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 11.432
432 . τοιώδ᾿ ἄνδρε κατακτείναϲ : ἔφαμεν τὴν διὰ τοῦ δε ἐπέκταϲιν προπεριϲπᾶϲθαι , εἰ ἔχοι πρὸ τέλουϲ φύϲει μακράν · διὸ ϲημειούμεθα τὸ τώδε δ᾿ ἐνόει ( l . δὲ νῶϊ , Θ 109 , ubi vid . ) παροξυνόμενον . A .
Lemmas: 432 . τοιόσδε ἀνήρ κατακτείνω : φημί ὁ διά ὁ δέ ἐπέκτασις προπερισπάω , εἰμί ἔχω πρό τέλος φύσις μακρός · διό σημειόω ὁ ὅδε δέ νοέω ( l . δέ νάω , Θ 109 , ubi vid . ) παροξύνω . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 11.441
441 . ἆ δεῖλ᾿ : ἐπεὶ μετὰ τὰϲ προϲαγορευτικὰϲ ἀνάγκη ϲτίζειν , ὡϲ καὶ ἡ ϲυνήθεια μαρτυρεῖ ϲτίζουϲα μετὰ τὴν δευτέραν λέξιν , οὐκ ἔϲτι δὲ πλήρηϲ ἀλλὰ ϲυνήλειπται , οὕτωϲ δὲ ἡμῶν ἀναγινωϲκόντων πεπονθυῖαν τὴν λέξιν βαρβαριϲμὸϲ γίνεται , εἴτε ὀξύνοιμεν εἴτε περιϲπάϲοιμεν ( sic ) , ἀναγκαίωϲ ἐκ πλήρουϲ γράφειν τὴν λέξιν , ἆ δειλέ , δεῖ , ἵνα καὶ ἡ ϲτιγμὴ καὶ ὁ τόνοϲ ἀναλόγωϲ καὶ Ἑλληνικῶϲ ἔχῃ . οὕτωϲ δὲ καὶ . Ἀρίϲταρχοϲ ἔγραψεν ἐκ πλήρουϲ , ὡϲ Δίδυμοϲ μαρτυρεῖ τὸ μὲν γὰρ μέτρον οὐκ ἄν δόξαι βλάπτεϲθαι τοῦ ϲτοιχείου προϲτεθέντοϲ , ἐπεὶ ὅταν δέῃ ὑγιὲϲ αὐτὸ παριϲτάναι , πάλιν ἀφαιρεθήϲεται , ὡϲ « βουκόλε ἐπεὶ οὔτε κακῷ » ( Od . υ 227 ) οὐ μέμνῃ ὅτε τ᾿ ἐκρέμω » ( Il . 0 18 ) . οὕτωϲ δὲ καὶ ἐν τοῖϲ ἑξῆϲ « ἆ δειλέ , οὐ μὲν ϲοί γε » ( 452 ) . A .
Lemmas: 441 . ἆ δειλός : ἐπεί μετά ὁ προσαγορευτικός ἀνάγκη στίζω , ὡς καί ὁ συνήθεια μαρτυρέω στίζω μετά ὁ δύο λέξις , οὐ εἰμί δέ πλήρης ἀλλά συλλαμβάνω , οὕτως δέ ἐγώ ἀναγιγνώσκω πάσχω ὁ λέξις βαρβαρισμός γίγνομαι , εἴτε ὀξύνω εἴτε περισπάω ( sic ) , ἀναγκαῖος ἐκ πλήρης γράφω ὁ λέξις , ἆ δειλός , δεῖ , ἵνα καί ὁ στιγμή καί ὁ τόνος ἀνάλογος καί Ἑλληνικός ἔχω . οὕτως δέ καί . Ἀρίσταρχος γράφω ἐκ πλήρης , ὡς Δίδυμος μαρτυρέω ὁ μέν γάρ μέτρον οὐ ἄν δόξα βλάπτω ὁ στοιχεῖον προστίθημι , ἐπεί ὅταν δήω ὑγιής αὐτός παρίστημι , πάλιν ἀφαιρέω , ὡς « βουκόλος ἐπεί οὔτε κακός » ( Od . υ 227 ) οὖον μιμνήσκω ὅτε τε κρεμάννυμι » ( Il . 0 18 ) . οὕτως δέ καί ἐν ὁ ἑξῆς « ἆ δειλός , οὖον μέν σύ γε » ( 452 ) . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 11.446
446 . φύγαδε ὡϲ οἴκαδε . ἰϲοδυναμεῖ δὲ τῷ εἰϲ φυγήν , οὐ μὴν ἐν τῷ « τοὺϲ ἕλεν , οἱ δ᾿ ἄλλοι φύγαδε μνώοντο » ( Il . 697 ) . ἀντὶ γὰρ αἰτιατικῆϲ οὐ μετὰ τῆϲ εἰϲ , διὸ καί τινεϲ ὑπέλαβον μὴ καὶ δύο μέρη λόγου εἰϲίν . οὕτωϲ Ἡρωδιανὸϲ ἐν τῇ καθόλου . A .
Lemmas: 446 . φύγαδε ὡς οἴκαδε . ἰσοδυναμέω δέ ὁ εἰς φυγή , οὖον μήv ἐν ὁ « ὁ αἱρέω , ὁ δέ ἄλλος φύγαδε μνάομαι » ( Il . 697 ) . ἀντί γάρ αἰτιατικός οὖον μετά ὁ εἰς , διό καί τις ὑπολαμβάνω μή καί δύο μέρος λόγος εἰμί . οὕτως Ἡρωδιανός ἐν ὁ καθόλου . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 11.454
454 . ὠμηϲταί : Ἀρίϲταρχοϲ ὡϲ ἀθληταί , Τυραννίων δὲ ὡϲ κομῆται , ϲύνθετον ἐκδεχόμενοϲ τὴν λέξιν . ἄμεινον δὲ λέγειν ὡϲ ὅτι τὰ εἰϲ ϲτῆϲ λήγοντα , τῷ η παραληγόμενα , ἔχοντα πρὸ τοῦ τ τὸ ϲ , ὑπὲρ δύο ϲυλλαβὰϲ ὄντα ὀξύνεται , ἑρπηϲτήϲ , ὀρχηϲτήϲ . οὕτωϲ οὖν καὶ ὠμηϲτήϲ . A . ἐρύουϲιν : προπαροξύνεται · ἐνήλλακται γὰρ ὁ ἐνεϲτὼϲ χρόνοϲ ἀντὶ μέλλοντοϲ . οὕτωϲ καὶ Ἀρίϲταρχοϲ . ὁ δὲ Ἀλεξίων περιϲπᾷ , οὐκ εὖ , ἐπεί , φηϲίν , ἐν τῷ ἑξῆϲ ϲτίχῳ ὁ μέλλων παρελήφθη περιϲπώμενοϲ · « αὐτὰρ ἐπεί κε θάνω , κτεριοῦϲί με δῖοι Ἀχαιοί » . ἔλαθε δὲ τὸν ἄνδρα ἡ τοιαύτη ὕφεϲιϲ τοῦ ϲ Ἀττικὴ οὖϲα καὶ περιϲπῶϲα τοὺϲ μέλλονταϲ διά τι αἴτιον , εἰ παραλήγοιτο τῷ ῑ ϲυνεϲταλμένῳ , ὅπερ καὶ ἐπὶ τοῦ « τόνδε δ᾿ ἐγὼ κομιῶ » ( Od . o 546 ) . τὸ μέντοι ἐρύω οὐ δύναται ἔχεϲθαι ταύτηϲ τῆϲ φύϲεωϲ , ἀλλ᾿ ἐϲτὶν ἐνεϲτὼϲ ἀντὶ μέλλοντοϲ . A .
Lemmas: 454 . ὠμηστής : Ἀρίσταρχος ὡς ἀθλητής , Τυραννίων δέ ὡς κομέω , συντίθημι ἐκδέχομαι ὁ λέξις . ἀγαθός δέ λέγω ὡς ὅτι ὁ εἰς ἵστημι λήγω , ὁ ὁ παραλήγω , ἔχω πρό ὁ τ ὁ Σ , ὑπέρ δύο συλλαβή εἰμί ὀξύνω , ἑρπηστής , ὀρχηστής . οὕτως οὖν καί ὠμηστής . A . ἐρύω : προπαροξύνω · ἐναλλάσσω γάρ ὁ ἐνίστημι χρόνος ἀντί μέλλω . οὕτως καί Ἀρίσταρχος . ὁ δέ Ἀλεξίων περισπάω , οὐ εὕω , ἐπεί , φημί , ἐν ὁ ἑξῆς στίχος ὁ μέλλω παραλαμβάνω περισπάω · « ἀτάρ ἐπεί κε θνῄσκω , κτερίζω ἐγώ δῖος Ἀχαιός » . λανθάνω δέ ὁ ἀνήρ ὁ τοιοῦτος ὕφεσις ὁ Σ Ἀττική εἰμί καί περισπάω ὁ μέλλω διά τίς αἴτιος , εἰμί παραλήγω ὁ Ι συστέλλω , ὅσπερ καί ἐπί ὁ « ὅδε δέ ἐγώ κομίζω » ( Od . o 546 ) . ὁ μέντοι ἐρύω οὖον δύναμαι ἔχω οὗτος ὁ φύσις , ἀλλά εἰμί ἐνίστημι ἀντί μέλλω . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 11.461
461 . αὖε : ψιλῶϲ · τέτακται γὰρ ἐπὶ τοῦ φωνεῖν . ὅταν δὲ ἐπὶ τοῦ ξηραίνειν ἢ ἅπτειν , τότε δαϲυντέον ἔϲτι γὰρ ϲύνθετον . A .
Lemmas: 461 . ἰαύω : ψιλός · τάσσω γάρ ἐπί ὁ φωνέω . ὅταν δέ ἐπί ὁ ξηραίνω ἢ ἅπτω , τότε δασυντέον εἰμί γάρ συντίθημι . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 11.480
480 . λῖν : περιϲπαϲτέον κατὰ νόμον τῶν μονοϲυλλάβων αἰτιατικῶν · πᾶϲα γὰρ αἰτιατικὴ μονοϲύλλαβοϲ εἰϲ ν λήγουϲα περιϲπᾶται , ἀπέϲτραπται δὲ τὸν ὀξὺν τόνον , μῦν , μνᾶν , ϲῦν , ὗν . ταύτῃ καὶ ἡ κλεῖδα αἰτιατικὴ γενομένη κλεῖν περιϲπᾶται τῆϲ εὐθείαϲ ὀξυνομένηϲ . ταῦτα Ἡρωδιανὸϲ ἐν τῷ πεντεκαιδεκάτῳ τῆϲ καθόλου . A .
Lemmas: 480 . λίς : περισπαστέον κατά νόμος ὁ μονοσύλλαβος αἰτιατικός · πᾶς γάρ αἰτιατικός μονοσύλλαβος εἰς Ν λήγω περισπάω , ἀποστρέφω δέ ὁ ὀξύς τόνος , μῦς , μνᾶ , σῦς , ὗς . οὗτος καί ὁ κλείς αἰτιατικός γίγνομαι κλείς περισπάω ὁ εὐθύς ὀξύνω . οὗτος Ἡρωδιανός ἐν ὁ πεντεκαιδέκατος ὁ καθόλου . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 11.495
495 . ἀφυϲγετόν : Ἀρίϲταρχοϲ ὀξύνει ὁμοίωϲ τῷ ὑετόν , ὁ δὲ Τυραννίων βαρύνει ὁμοίωϲ τῷ ἀτρύγετον . ἔϲτι δὲ ἐκεῖνο ὑπὲρ τοῦ Ἀριϲτάρχου λέγειν ὅτι τὰ ὑπὲρ τρεῖϲ ϲυλλαβάϲ , διὰ τοῦ ἐτοϲ ἐκφερόμένα , μὴ ἔχοντα παραϲχηματιϲμὸν θηλυκοῦ , ἐπιθετικῶϲ μὲν λαμβανόμενα τρίτην ἀπὸ τέλουϲ θέλει ἔχειν τὴν ὀξεῖαν , ὥϲπερ ἔχει ὁ ἀμαιμάκετοϲ , περιμήκετοϲ · τὸ δὲ λαιλαπετόϲ μὴ ὂν ἐπιθετικὸν ὠξύνθη καὶ τὸ Ἰαπετόϲ ἐπὶ κυρίου . εἴπερ οὖν καὶ τὸ ἀφυϲγετόϲ οὐκ ἔϲτιν ἐπιθετικόν , ὑγιῶϲ ὀξυτονηθήϲεται κατὰ τὸν Ἀρίϲταρχον . ἢ εἴπερ αὐτὸ βαρύνομεν , δώϲομεν αὐτὸ καὶ ἐπικεῖϲθαί τινι . A .
Lemmas: 495 . ἀφυσγετός : Ἀρίσταρχος ὀξύνω ὁμοίως ὁ ὑετός , ὁ δέ Τυραννίων βαρύνω ὁμοίως ὁ ἀτρύγετος . εἰμί δέ ἐκεῖνος ὑπέρ ὁ Ἀρίσταρχος λέγω ὅτι ὁ ὑπέρ τρεῖς συλλαβή , διά ὁ ἔτος εκφερόμενος , μή ἔχω παρασχηματισμός θηλυκός , ἐπιθετικός μέν λαμβάνω τρίτος ἀπό τέλος ἐθέλω ἔχω ὁ ὀξύς , ὥσπερ ἔχω ὁ ἀμαιμάκετος , περιμήκετος · ὁ δέ λαιλαπετός μή εἰμί ἐπιθετικός ὀξύνω καί ὁ Ἰαπετός ἐπί κύριος . εἴπερ οὖν καί ὁ ἀφυσγετός οὐ εἰμί ἐπιθετικός , ὑγιής ὀξυτονέω κατά ὁ Ἀρίσταρχος . ἢ εἴπερ αὐτός βαρύνω , δίδωμι αὐτός καί ἐπίκειμαι τις . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 11.503
503 . νεῶν δ᾿ ἀλάπαξε φάλαγγαϲ οἱ μὲν πλείουϲ ἀνέγνωϲαν νέων ὡϲ ξένων , ἵνα τῆϲ οἱ νέοι εὐθείαϲ γενικὴ ὑπάρχοι . ὁ μέντοι Ἀρίϲταρχοϲ καὶ Ἀλεξίων καὶ ὁ Ἀϲκαλωνίτηϲ περιέϲπαϲαν , ἵνα ἀπὸ τοῦ « τῶν νέεϲ ὠκεῖαι » ( Od . η 36 ) ᾖ , ἐπεί , φηϲί , νοῦν οὐκ ἔχει τὸ βαρυνόμενον , τὸ μέντοι περιϲπώμενον , τοιαύτηϲ ὑπαρχούϲηϲ τῆϲ διανοίαϲ , τὰϲ πρὸ τῶν νεῶν τάξειϲ . A .
Lemmas: 503 . νέος δέ ἀλαπάζω φάλαγξ ὁ μέν πλείων ἀναγιγνώσκω νέος ὡς ξένος , ἵνα ὁ ὁ νέος εὐθύς γενικός ὑπάρχω . ὁ μέντοι Ἀρίσταρχος καί Ἀλεξίων καί ὁ Ἀσκαλωνίτης περισπάω , ἵνα ἀπό ὁ « ὁ ναῦς ὠκύς » ( Od . ὁ 36 ) εἰμί , ἐπεί , φημί , νόος οὐ ἔχω ὁ βαρύνω , ὁ μέντοι περισπάω , τοιοῦτος ὑπάρχω ὁ διάνοια , ὁ πρό ὁ νέος τάξις . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 11.551
551 . κρειῶν : περιϲπαϲτέον · ἡ γὰρ κρεῶν γενικὴ ἐπλεόναϲε τῷ ῑ , ἥτιϲ περιϲπᾶται διὰ τὸ ἔχειν ἐντελεϲτέραν τὴν κρεάων . A .
Lemmas: 551 . κρέας : περισπαστέον · ὁ γάρ κρέας γενικός πλεονάζω ὁ Ι , ὅστις περισπάω διά ὁ ἔχω ἐντελής ὁ κρέας . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 11.610
610 . ὀξύνεται τὸ ἀνεκτόϲ · προείρηται δέ ( v . ad Θ 355 ) . A .
Lemmas: 610 . ὀξύνω ὁ ἀνεκτός · προερέω δέ ( v . ad Θ 355 ) . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 11.627
627 . ἥ ϲφωϊν : ἐγκλιτικῶϲ ἀναγνωϲτέον , ἵνα δηλωθῇ τρίτον πρόϲωπον . A .
Lemmas: 627 . ὅς σφωέ : ἐγκλιτικός ἀναγνωστέον , ἵνα δηλόω τρίτος πρόσωπον . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 11.635
635 . δύω δ᾿ ὑπὸ πυθμένεϲ ἦϲαν : Ἀρίϲταρχοϲ τὴν ὑπὸ ϲυντάϲϲει τῷ ἦϲαν , καί φηϲιν ὑπῆϲαν οἱ πυθμένεϲ . οὕτωϲ καὶ Ἀλεξίων . A .
Lemmas: 635 . δύο δέ ὑπό πυθμήν εἰμί : Ἀρίσταρχος ὁ ὑπό συντάσσω ὁ εἰμί , καί φημί ὕπειμι ὁ πυθμήν . οὕτως καί Ἀλεξίων . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 11.636
636 . ἄλλοϲ : ὁ Ἀϲκαλωνίτηϲ ψιλοῖ καί φηϲιν ὅτι ἐπὶ τοῦ γέροντοϲ κεῖται · ἄλλοϲ μὲν γὰρ ἄν τιϲ αὐτὸ μόγιϲ ἐκίνηϲε γέρων , Νέϲτωρ δ᾿ ὁ γέρων ἀμογητὶ ἄειρεν . πολὺ πρότερον δὲ οὕτωϲ καὶ Ἀλρίϲταρχοϲ . τινὲϲ δὲ βούλονται δαϲύνειν τὸ α καὶ ἐκτείνειν , ἵν᾿ ᾖ ὁ ἄλλοϲ μὲν μογέων , τουτέϲτιν ὁ Μαχάων . ἡμεῖϲ δὲ ἐκεῖνο παραφυλάξαι ἔχομεν , ὡϲ ὅτι παρὰ τῷ ποιητῇ οὐ δύναται ἡ τοιαύτη κρᾶϲιϲ εἶναι · εἰ γὰρ καὶ κρᾶϲιν ἠβούλοντο παραλαμβάνειν , ἐχρῆν εἰϲ τὸ ω , ὁμοίωϲ τῷ « οἴχετ᾿ ἀνὴρ ὤριϲτοϲ » ( 288 ) . εἰϲὶ δὲ ο διέϲτειλαν ἀλλ᾿ ὅϲ , τὸ ὅϲ δαϲύνοντεϲ , ἀλλ᾿ ὃϲ μὲν μογέων , ἵνα τὸ αὐτὸ ὑπάρχῃ νοητόν · ἐπὶ γὰρ τοῦ Μαχάονοϲ πάλιν βούλονται τὴν διαϲτολὸν λμβάνειν · ἡμεῖϲ δὲ ϲυγκατατιθέμεθα τῷ Ἀριϲτάρχῳ ψιλοῦντι , ἐπεὶ βούλεται ὁ ποιητὴϲ καὶ διὰ τούτου τὸ εὔρωϲτον τοῦ γέροντοϲ παριϲτόνειν . A .
Lemmas: 636 . ἄλλος : ὁ Ἀσκαλωνίτης ψιλόω καί φημί ὅτι ἐπί ὁ γέρων κεῖμαι · ἄλλος μέν γάρ ἄν τις αὐτός μόγις κινέω γέρων , Νέστωρ δέ ὁ γέρων ἀμογητί ἀείρω . πολύς πρότερος δέ οὕτως καί Ἀλρίσταρχος . τις δέ βούλομαι δασύνω ὁ ὅς καί ἐκτείνω , ἵνα εἰμί ὁ ἄλλος μέν μογέω , τουτέστιν ὁ Μαχάων . ἐγώ δέ ἐκεῖνος παραφυλάσσω ἔχω , ὡς ὅτι παρά ὁ ποιητής οὖον δύναμαι ὁ τοιοῦτος κρᾶσις εἰμί · εἰμί γάρ καί κρᾶσις βούλομαι παραλαμβάνω , χρή εἰς ὁ εἰμί , ὁμοίως ὁ « οἴχομαι ἀνήρ ἄριστος » ( 288 ) . εἰμί δέ ὁ διαστέλλω ἀλλά ὅς , ὁ ὅς δασύνω , ἀλλά ὅς μέν μογέω , ἵνα ὁ αὐτός ὑπάρχω νοητός · ἐπί γάρ ὁ Μαχάων πάλιν βούλομαι ὁ διάστολον λαμβάνω · ἐγώ δέ συγκατατίθημι ὁ Ἀρίσταρχος ψιλόω , ἐπεί βούλομαι ὁ ποιητής καί διά οὗτος ὁ εὔρωστος ὁ γέρων παρίστημι . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 11.641
641 . τὸ κυκειῶ περιϲπαϲτέον · τοῦ γὰρ κυκεῶνά ἐϲτιν ἀπεκοπὴ καὶ ἐπλεόναϲε τὸ ῑ . A .
Lemmas: 641 . ὁ κυκεών περισπαστέον · ὁ γάρ κυκεών εἰμί ἀποκόπτω καί πλεονάζω ὁ Ι . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 11.652
652 . πάλιν ἄγγελοϲ εἶμ᾿ Ἀχιλῆϊ κατ᾿ ἰδίαν τὸ πάλιν . οὕτωϲ Ἀρίϲταρχοϲ καὶ Ἀλεξίων καὶ ὁ Ἀϲκαλωτηϲ · οὕτωϲ δὲ ἔχει καὶ τὰ τῆϲ ἀναγνώϲεωϲ . πρὸϲ γὰρ τὸ ῥῆμα ἡ ϲύνταξιϲ ἐγένετο , πάλιν εἶμ᾿ ἄγχελοϲ . A .
Lemmas: 652 . πάλιν ἄγγελος εἶμι Ἀχιλλεύς κατά ἴδιος ὁ πάλιν . οὕτως Ἀρίσταρχος καί Ἀλεξίων καί ὁ ασκάλωτος · οὕτως δέ ἔχω καί ὁ ὁ ἀνάγνωσις . πρός γάρ ὁ ῥῆμα ὁ σύνταξις γίγνομαι , πάλιν εἶμι ἄγχελος . A .