aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 13.543
543 . ἑάφθη : Ἀρίϲταρχοϲ δαϲύνει , ἀπὸ τοῦ ἕπεϲθαι · φηϲὶ γὰρ ὅτι ἐπηκολούθηϲεν αὐτῷ καὶ δῆλον ὅτι παρὰ τὸ ἕπω ἥφθη ἢ εἵφθη ὤφειλεν εἶναι ὁ ἀόριϲτοϲ , καὶ κατὰ διαίρεϲιν ἐγίνετο ἑάφθη , ὡϲ τὸ ἤγη ἐάγη , ἤλη ἐάλη , ἥλω ἑάλω , τῆϲ δαϲείαϲ ἐπὶ τὴν ἀρχὴν χωρούϲηϲ , ὡϲ ἔθοϲ . ταῦτα ὁ Τρύφων ἀπεφαίνετο ὑπὲρ τοῦ Ἀριϲτάρχου , πιθανῶϲ πάνυ . ἡμεῖϲ δ’ ἔχομεν περὶ τὸν ϲχηματιϲμόν τι ἐξαίρετον ϲυμβεβηκὸϲ ἐπιϲτῆϲαι . πρὸϲ τὸ πρῶτον · ἡ ει δίφθογγοϲ ἐν τοῖϲ παρῳχημένοιϲ ἄρχουϲα εἰ διαιροῖτο , εἰϲ δύο εε διαιρεῖται , εἶρτο ἔερτο « ἀτὰρ ἠλέκτροιϲιν ἔερτο » ( Od . o 460 ) , εὔργνυ ἐέργνυ « κατὰ ϲυφεοῖϲιν ἐέργνυ » ( Od . κ 238 ) . οὐκ ἄρα ἐκ τοῦ εἵφθη ἐγένετο ἡ διαίρεϲιϲ . δῶμεν δὲ ἀπὸ τοῦ η ἄρχεϲθαι τὸ ἥφθη , ἐπεὶ ἀδιαφόρωϲ τὰ ἀπὸ τοῦ ε ἀρχόμενα ῥήματα εἴωθε κλίνεϲθαι καὶ διὰ τῆϲ ει διφθόγγου κατ’ ἀρχὴν καὶ διὰ τοῦ η · ἀπὸ γοῦν τοῦ ἑλκῶ περιϲπωμένου εἵλκεον ( P 395 ) : φήϲαϲ τὸν παρατατικὸν διὰ τοῦ η τὸν ἀόριϲτον ἐξήνεγκεν ἐν τῷ « Λητὼ γὰρ ἥλκηϲε Διόϲ » ( Od . λ 580 ) . ἀλλ’ οὐ θέλει πάλιν τὸ η τὸ κατ’ ἀρχὴν τῶν παρῳχημένων εἰϲ ε καὶ ᾱ διαλύεϲθαι , ὁπότε ὁ ἐνεϲτὼϲ ἄρχει ἀπὸ τοῦ ἑ , ἀπὸ μέντοι τοῦ ᾱ καὶ η , ὡϲ δῆλον ἐκ τῶν τοιούτων · ἤλη ἐάλη ( ἀλῶ γὰρ τὸ θέμα πρόδηλον κἀκ τῆϲ ἀλείϲ μετοχῆϲ ) , ἤγη ἐάγη , ἧδον ἕαδον . πῶϲ οὖν παρὰ τὸ ἕπω καὶ ἥφθη τὸ ἑάφθη δύναται διαιρεῖϲθαι ; διὸ ὁ Τυραννίων ἐκδέχεται ἀπὸ τοῦ ἅπτω , οὗ γίνεται ἀόριϲτοϲ , φηϲίν , ἥφθη καὶ ποιητικῶϲ ἅφθη , προϲόδῳ δὲ τοῦ ε ἑάφθη . ὅτι δὲ τὸ προϲερχόμενον ε ταῖϲ δαϲυνομέναιϲ λέξεϲι μεταληπτικὸν γίνεται τῆϲ ἐκείνων δαϲύτητοϲ , πρόδηλον κἀκ τοῦ ἕερϲα , ἕεδνα , ἑήνδανε , ἑώρων . οὕτωϲ οὖν καὶ τὸ ἑάφθη ἔχει · ϲημαίνει δὲ τὸ οἱονεὶ ϲυνήφθη αὐτῷ . ταῦτα μὲν ὁ Τυραννίων . εἰ δὲ ἠβούλετο καὶ διαίρεϲιν παραλαμβάνειν ὁ ἀνήρ , οὐδὲν ἦν τὸ κωλῦον . A .
Lemmas: 543 . ἑάφθη : Ἀρίσταρχος δασύνω , ἀπό ὁ ἕπω · φημί γάρ ὅτι ἐπακολουθέω αὐτός καί δῆλος ὅτι παρά ὁ ἕπω ἅπτω ἢ φθάνω ὀφείλω εἰμί ὁ ἀόριστος , καί κατά διαίρεσις γίγνομαι ἑάφθη , ὡς ὁ ἡγέομαι ἄγνυμι , Ήλη εἴλω , ἁλίσκομαι ἁλίσκομαι , ὁ δασύς ἐπί ὁ ἀρχή χωρέω , ὡς ἔθος . οὗτος ὁ Τρύφων ἀποφαίνω ὑπέρ ὁ Ἀρίσταρχος , πιθανός πάνυ . ἐγώ δέ ἔχω περί ὁ σχηματισμός τίς ἐξαίρω συμβαίνω ἐφίστημι . πρός ὁ πρῶτος · ὁ ει δίφθογγος ἐν ὁ παροίχομαι ἄρχω εἰμί διαιρέω , εἰς δύο ἐγώ διαιρέω , εἴρω εἴρω « ἀτάρ ἤλεκτρον εἴρω » ( Od . o 460 ) , εὔργνυ ἔργνυμι « κατά συφεός ἔργνυμι » ( Od . Κ 238 ) . οὐ ἄρα ἐκ ὁ φθάνω γίγνομαι ὁ διαίρεσις . δήω δέ ἀπό ὁ ὁ ἄρχω ὁ ἅπτω , ἐπεί ἀδιάφορος ὁ ἀπό ὁ ε ἄρχω ῥῆμα εἴωθα κλίνω καί διά ὁ ει δίφθογγος κατά ἀρχή καί διά ὁ ὁ · ἀπό γοῦν ὁ ἑλκῶ περισπάω ἑλκέω ( P 395 ) : φημί ὁ παρατατικός διά ὁ ὁ ὁ ἀόριστος ἐκφέρω ἐν ὁ « Λητώ γάρ ἥλκησε Ζεύς » ( Od . λ 580 ) . ἀλλά οὖον ἐθέλω πάλιν ὁ ὁ ὁ κατά ἀρχή ὁ παροίχομαι εἰς ε καί ὅς διαλύω , ὁπότε ὁ ἐνίστημι ἄρχω ἀπό ὁ ὅς , ἀπό μέντοι ὁ ὅς καί ὁ , ὡς δῆλος ἐκ ὁ τοιοῦτος · Ήλη εἴλω ( ἀλέω γάρ ὁ θέμα πρόδηλος ἐκ ὁ εἴλω μετοχή ) , ἡγέομαι ἄγνυμι , ἦδος ἁνδάνω . πῶς οὖν παρά ὁ ἕπω καί ἅπτω ὁ ἑάφθη δύναμαι διαιρέω ; διό ὁ Τυραννίων ἐκδέχομαι ἀπό ὁ ἅπτω , ὅς γίγνομαι ἀόριστος , φημί , ἅπτω καί ποιητικός ἅπτω , πρόσοδος δέ ὁ ε ἑάφθη . ὅτι δέ ὁ προσέρχομαι ε ὁ δασύνω λέξις μεταληπτικός γίγνομαι ὁ ἐκεῖνος δασύτης , πρόδηλος ἐκ ὁ ἕρση , ἕδνον , ἁνδάνω , ὁράω . οὕτως οὖν καί ὁ ἑάφθη ἔχω · σημαίνω δέ ὁ οἱονεί συνάπτω αὐτός . οὗτος μέν ὁ Τυραννίων . εἰμί δέ βούλομαι καί διαίρεσις παραλαμβάνω ὁ ἀνήρ , οὐδείς εἰμί ὁ κωλύω . A .