ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 5.266
266 . υἷοϲ : προπεριϲπαϲτέον · ἀπὸ γὰρ εὐθείαϲ ἐϲτὶ μὴ εἰρημένηϲ τῆϲ υἷιϲ , ἧϲ γενικὴ ὤφειλεν εἶναι τριϲύλλαβοϲ ὡϲ μάντιοϲ . αὕτη τοίνυν ϲυναλοιφὴν παθοῦϲα καὶ διϲύλλαβοϲ γενομένη βαρύνεται , ἧϲ ἀκόλουθοϲ δοτική « Νηληΐῳ υἷι ἐοικώϲ » ( Il . B 20 ) , καὶ αἰτιατικὴ « ἀλλ᾿ υἷα Κλυτίοιο ϲαώϲομεν » ( Ιl . 0 427 ) καὶ πληθυντικὴ εὐθεία « υἷεϲ ὁ μὲν Κτεάτου » ( ll . B 621 ) καὶ αἰτιατικὴ « υἷάϲ τ᾿ ὀλλυμένουϲ » ( Il . Χ 62 ) . ἀποδείξομεν δὲ καὶ τὸ « υἱάϲι δὲ Πριάμοιο » ( 463 ) παρὰ τοῦτο κεκλίϲθαι ἐν τοῖϲ περὶ ὀνομάτων , ὅταν καὶ περὶ τῆϲ καθολικῆϲ κινήϲεωϲ τοῦ ὀνόματοϲ διαλαμβάνωμεν . A .
Lemmas: 266 . υἱός : προπερισπαστέον · ἀπό γάρ εὐθύς εἰμί μή εἴρω ὁ υἷις , ὅς γενικός ὀφείλω εἰμί τρισύλλαβος ὡς Μάντιος . οὗτος τοίνυν συναλοιφή πάσχω καί δισύλλαβος γίγνομαι βαρύνω , ὅς ἀκόλουθος δοτικός « Νηλήιος υἱός ἔοικα » ( Il . B 20 ) , καί αἰτιατικός « ἀλλά υἱός Κλυτίος σῴζω » ( Ιl . 0 427 ) καί πληθυντικός εὐθύς « υἱός ὁ μέν Κτέατος » ( ll . B 621 ) καί αἰτιατικός « υἱός τε ὄλλυμι » ( Il . Χ 62 ) . ἀποδείκνυμι δέ καί ὁ « υἱός δέ Πρίαμος » ( 463 ) παρά οὗτος κλίνω ἐν ὁ περί ὄνομα , ὅταν καί περί ὁ καθολικός κίνησις ὁ ὄνομα διαλαμβάνω . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 5.269
269 . θήλεαϲ ἵππουϲ : τρίτη ἀπὸ τέλουϲ ἡ ὀξεῖα , ἵν᾿ ἀπ᾿ εὐθείαϲ τῆϲ θῆλυϲ ᾖ κεκλιμένον · « θῆλυϲ ἑέρϲη ( Od . ε 467 ) « Ἥρη θῆλυϲ ἐοῦϲα » ( Ιl . Τ 97 ) « θῆλυν ὑπόρρηνον » ( ll . K 216 ) . οὕτωϲ Ἀρίϲταρχοϲ καὶ ὁ Ἀϲκαλωνίτηϲ . A .
Lemmas: 269 . θῆλυς ἵππος : τρίτος ἀπό τέλος ὁ ὀξύς , ἵνα ἀπό εὐθύς ὁ θῆλυς εἰμί κλίνω · « θῆλυς ἕρση ( Od . ε 467 ) « Ἥρα θῆλυς εἰμί » ( Ιl . Τ 97 ) « θῆλυς ὑπόρρηνος » ( ll . K 216 ) . οὕτως Ἀρίσταρχος καί ὁ Ἀσκαλωνίτης . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 5.278
278 . ἦ μάλα : περιϲπαϲτέον τὸν ἦ · ἔϲτι γὰρ μᾶλλον βεβαιωτικόϲ . A .
Lemmas: 278 . εἰμί μάλα : περισπαστέον ὁ εἰμί · εἰμί γάρ μᾶλλον βεβαιωτικός . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 5.283
283 . τῷ δ᾿ ἐπὶ μακρὸν ἄϋϲε : ἐπί : οὐκ ἀναϲτρεπτέον τὴν πρόθεϲιν · πρὸϲ γὰρ τὸ ἄϋϲε φέρεται . ἀλλ᾿ οὐδ᾿ εἰ πρὸϲ τὸ ἄρθρον δὲ ϲυνετάττετο , ἀνεϲτρέφετο , δι᾿ ὃν προείπομεν πολλάκιϲ λόγον , ὡϲ ὅτι ἐὰν μεταξὺ πέϲῃ μέροϲ λόγου , οὐ γίνεται ἀναϲτροφὴ τῆϲ προθέϲεωϲ , ἐὰν μὴ τελευταία ϲτίχου τεθῇ , ὡϲ τὸ ἔπτυϲε πουλὺ κάτα » . ALV .
Lemmas: 283 . ὁ δέ ἐπί μακρός ἰαύω : ἐπί : οὐ ἀναστρεπτέον ὁ πρόθεσις · πρός γάρ ὁ ἰαύω φέρω . ἀλλά οὐδέ εἰμί πρός ὁ ἄρθρον δέ συντάσσω , ἀναστρέφω , διά ὅς προεῖπον πολλάκις λόγος , ὡς ὅτι ἐάν μεταξύ πίπτω μέρος λόγος , οὖον γίγνομαι ἀναστροφή ὁ πρόθεσις , ἐάν μή τελευταῖος στίχος τίθημι , ὡς ὁ πτύω πολύς καὶ » . ALV .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 5.289
289 . ταλαύρινον : Ἀρίϲταρχοϲ ψιλοῖ τὸ ρ · οὐ γάρ φηϲι ϲύνθετον δεῖ νοεῖν τὸν ϲχηματιϲμόν , ἀλλὰ κατὰ ἁπλῆν ἔννοιαν , τὸν εὔτολμον καὶ ἰϲχυρόν . ὁμοίωϲ δὲ καὶ Ἀριϲτοφάνηϲ . Τρύφων δὲ ϲύνθετον αὐτὸ ἐκδέχεται , παρὰ τὸ ταλαόν καὶ τὴν ῥινόν , ὁμοίωϲ τῷ ταναόποδα ταναύποδα . εἴτε δὲ λεκτὸν ἔχει τὸ ἐπὶ τέλουϲ , εἴτε παρέλκει , ὀφείλει φυλάττεϲθαι τὸ πνεῦμα · οὕτωϲ γὰρ διελάβομεν καὶ περὶ τοῦ μελιηδέοϲ οἴνου , ᾧ καὶ αὐτὸϲ ϲυγκατατίθεται . ἡ μέντοι παράδοϲιϲ ἐπείϲθη Ἀριϲτόρχῳ . AVL .
Lemmas: 289 . ταλαύρινος : Ἀρίσταρχος ψιλόω ὁ ρ · οὖον γάρ φημί συντίθημι δεῖ νοέω ὁ σχηματισμός , ἀλλά κατά ἁπλόος ἔννοια , ὁ εὔτολμος καί ἰσχυρός . ὁμοίως δέ καί Ἀριστοφάνης . Τρύφων δέ συντίθημι αὐτός ἐκδέχομαι , παρά ὁ Ταλαός καί ὁ ῥίς , ὁμοίως ὁ ταναόπους ταναύπους . εἴτε δέ λεκτός ἔχω ὁ ἐπί τέλος , εἴτε παρέλκω , ὀφείλω φυλάσσω ὁ πνεῦμα · οὕτως γάρ διαλαμβάνω καί περί ὁ μελιηδής οἶνος , ὅς καί αὐτός συγκατατίθημι . ὁ μέντοι παράδοσις πείθω Ἀριστόρχῳ . AVL .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 5.292
292 . πρυμνήν : πρυμνήν ὡϲ πυκνήν . ἐπίθετον γάρ . ὅταν δὲ ἰδίωϲ ἐπὶ τοῦ πλοίου , βαρύνομεν , ὡϲ λευκή καὶ λεύκη . ὀξύνεται δὲ ὁ πρυμνόϲ , ἐπεὶ τὰ εἰϲ νοϲ λήγοντα μετ᾿ ἐπιπλοκῆϲ ϲυμφώνου τριγενῆ ἁπλᾶ ὀξύνεται , ϲυχνόϲ πυκνόϲ · οὕτωϲ πρυμνόϲ . A .
Lemmas: 292 . πρυμνός : πρυμνός ὡς πυκνός . ἐπίθετος γάρ . ὅταν δέ ἰδίως ἐπί ὁ πλοῖον , βαρύνω , ὡς λευκός καί λεύκη . ὀξύνω δέ ὁ πρυμνός , ἐπεί ὁ εἰς Μύκονος λήγω μετά ἐπιπλοκή σύμφωνος τριγενής ἁπλόος ὀξύνω , συχνός πυκνός · οὕτως πρυμνός . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 5.297
297 . Ἡλιόδωροϲ ϲτίζει εἰϲ τὸ ἀπόρουϲεν , εἶτα ἄρχεται ἀπὸ τοῦ ϲὺν ἀϲπίδι δουρί τε μακρῷ . ἃ γὰρ εἶχε , φηϲί , πρότερον , ταῦτα τῷ Πανδάρῳ παρέδωκε . αἴρει γοῦν ( οὖν ) , φηϲί , τὴν ἀϲπίδα ἀπὸ τοῦ νεκροῦ καὶ καθοπλίζεται , καὶ τὸ ἐλθὲν ὑπὸ τοῦ Διομήδουϲ δόρυ . ( Voluit igitur : Αἰνείαϲ δ᾿ ἀπόρουϲε . ϲὺν ἀϲπίδι δουρί τε μακρῷ , δείϲαϲ — Ἀχαιοί , ἀμφὶ δ᾿ ἄρ᾿ αὐτῷ βαῖνε . ) τοῦτο δὲ οὐκ ἔϲτιν ἀληθὲϲ ὡϲ ὅτι ἀπὸ τοῦ Πανδάρου ὁ Αἰνείαϲ αἴρει τὰ ὅπλα · οὐ γὰρ ἐδήλωϲεν ὁ ποιητήϲ . ἀπίθανόν τε αὐτὸν ἑαυτὸν τὸν Αἰνείαν γυμνὸν παραδεδωκέναι τοῖϲ πολεμίοιϲ . ὑπόψυχρόν τε τὸ ἐκδέχεϲθαι τὸν Διομήδη ἕωϲ οὗ καθοπλίϲηται ὁ Αἰνείαϲ , καὶ μὴ εὐθέωϲ αὐτὸν ἀνελεῖν . διὸ καὶ ὁ Ἀϲκαλωνίτηϲ ϲυνάπτει , ὥϲτε ἐπὶ τοῦ Αἰνείου κεῖϲθαι τὸ ϲὺν ἀϲπίδι δουρί τε μακρῷ · καὶ δῆλον ὅτι ὁ Πάνδαροϲ ὑπ᾿ ἄλλου κατὰ τὸ ϲιωπώμενον καθώπλιϲτο , ὁ δὲ Αἰνείαϲ εἰϲ τὸ μετάφρενον μετενηνόχει τὴν ἀϲπίδα , εἶχε δὲ τὸ δόρυ παρακείμενον , ᾗ ἔκειτο ἐν τῷ δίφρῳ , ὥϲπερ καὶ Νέϲτωρ ἡνιοχῶν Διομήδει , ὡϲ ϲαφὲϲ ἐκ τοῦ Ἕκτοροϲ προϲώπου « αἴ κε λάβωμεν ἀϲπίδα Νεϲτορέην » ( Il . Θ 191 ) . οὕτωϲ δὲ καὶ Αὐτομέδων ἡνιοχεῖ τῷ Πατρόκλῳ · παραδοὺϲ οὖν τὰϲ ἡνίαϲ Ἀλκιμέδοντι πολεμεῖ τοῖϲ ἰδίοιϲ ὅπλοιϲ . ἦν οὖν τόποϲ τῶν ὅπλων τοῦ ἡνιόχου ἐν τῷ ἅρματι , ἵνα εἰ χρεία γένοιτο μαχέϲωνται . ταῦτα Ἡρωδιανὸϲ ἐν τῇ προϲῳδίᾳ . AL . ( paulo brevius et sine testimonio auctoris ) V .
Lemmas: 297 . Ἡλιόδωρος στίζω εἰς ὁ ἀπορούω , εἶτα ἄρχω ἀπό ὁ σύν ἀσπίς δόρυ τε μακρός . ὁ γάρ ἔχω , φημί , πρότερος , οὗτος ὁ Πάνδαρος παραδίδωμι . ἀείρω γοῦν ( οὖν ) , φημί , ὁ ἀσπίς ἀπό ὁ νεκρός καί καθοπλίζω , καί ὁ ἔρχομαι ὑπό ὁ Διομήδης δόρυ . ( Voluit igitur : Αἰνείας δέ ἀπορούω . σύν ἀσπίς δόρυ τε μακρός , δείδω — Ἀχαιός , ἀμφί δέ ἄρα αὐτός βαίνω . ) οὗτος δέ οὐ εἰμί ἀληθής ὡς ὅτι ἀπό ὁ Πάνδαρος ὁ Αἰνείας ἀείρω ὁ ὅπλον · οὖον γάρ δηλόω ὁ ποιητής . ἀπίθανος τε αὐτός ἑαυτοῦ ὁ Αἰνείας γυμνός παραδίδωμι ὁ πολέμιος . ὑπόψυχρος τε ὁ ἐκδέχομαι ὁ Διομήδης ἠώς ὅς καθοπλίζω ὁ Αἰνείας , καί μή εὐθύς αὐτός ἀναιρέω . διό καί ὁ Ἀσκαλωνίτης συνάπτω , ὥστε ἐπί ὁ Αἰνείας κεῖμαι ὁ σύν ἀσπίς δόρυ τε μακρός · καί δῆλος ὅτι ὁ Πάνδαρος ὑπό ἄλλος κατά ὁ σιωπάω καθοπλίζω , ὁ δέ Αἰνείας εἰς ὁ μετάφρενον μεταφέρω ὁ ἀσπίς , ἔχω δέ ὁ δόρυ παράκειμαι , ὅς κεῖμαι ἐν ὁ δίφρος , ὥσπερ καί Νέστωρ ἡνιοχέω Διομήδης , ὡς σαφής ἐκ ὁ Ἕκτωρ πρόσωπον « ἀεί κε λαμβάνω ἀσπίς Νεστόρεος » ( Il . Θ 191 ) . οὕτως δέ καί Αὐτομέδων ἡνιοχέω ὁ Πάτροκλος · παραδίδωμι οὖν ὁ ἡνία Ἀλκιμέδων πολεμέω ὁ ἴδιος ὅπλον . εἰμί οὖν τόπος ὁ ὅπλον ὁ ἡνίοχος ἐν ὁ ἅρμα , ἵνα εἰμί χρεία γίγνομαι μάχομαι . οὗτος Ἡρωδιανός ἐν ὁ προσῳδία . AL . ( paulo brevius et sine testimonio auctoris ) V .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 5.299
299 . τὸ ἀλκί μεταπλαϲμὸν ἔπαθεν ἀπὸ τῆϲ ἀλκῇ δοτικῆϲ . ὁ Ἀϲκαλωνίτηϲ δὲ οἴεται ἀπὸ τῆϲ ἄλξ εὐθείαϲ κλιθῆναι τὸ ἀλκί . Τρύφων δὲ ἐν τῷ πρώτῳ περὶ τῆϲ ἀρχαίαϲ ἀναγνώϲεώϲ φηϲιν ὅτι Ἀρίϲταρχοϲ . λέγει ὅτι ἔθοϲ τοῖϲ Αἰολεῦϲίν ἐϲτι λέγειν τὴν ἰωκήν ἰῶκα καὶ τὴν κρόκην κρόκα καὶ τὴν ἀλκήν ἄλκα ὡϲ ϲάρκα . εἰ δὲ ϲάρκα ὡϲ ἄλκα , καὶ ἀλκί ὡϲ ϲαρκί . AL .
Lemmas: 299 . ὁ ἀλκή μεταπλασμός πάσχω ἀπό ὁ ἀλκή δοτικός . ὁ Ἀσκαλωνίτης δέ οἴομαι ἀπό ὁ ἀλκή εὐθύς κλίνω ὁ ἀλκή . Τρύφων δέ ἐν ὁ πρῶτος περί ὁ ἀρχαῖος ἀνάγνωσις φημί ὅτι Ἀρίσταρχος . λέγω ὅτι ἔθος ὁ Αἰολεύς εἰμί λέγω ὁ ἰωκή ἰῶκα καί ὁ κρόκη κρόκη καί ὁ ἀλκή ἄλκη ὡς σάρξ . εἰμί δέ σάρξ ὡς ἄλκη , καί ἀλκή ὡς σάρξ . AL .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 5.302
302 . ϲμερδαλέα ἰάχων : βαρύνειν δεῖ τὴν ἰάχων · ἐνϲτῶτοϲ γάρ ἐϲτι καὶ παρατατικοῦ . οὐ μέντοι περιϲπαϲθήϲεται , ὡϲ οἴεται Τυραννίων . διδάϲκει τὰ κινήματα · « ἡμεῖϲ δὲ ἰάχοντεϲ ( Od . δ 454 ) εἰ γὰρ περιεϲπᾶτο , ὡϲ νοοῦντεϲ ἐγίνετο . ἐπὶ δ᾿ ἴαχε λαὸϲ ὄπιϲθε » ( 11 . N . 834 ) . τρὶϲ δ᾿ ἀΐεν ἰάχοντοϲ » ( ll . Λ 463 ) οὕτωϲ οὖν καὶ τὸ « φθέγξομ᾿ ἐγὼν ἰάχουϲα » ( ll . Φ 341 ) ὀφείλομεν προπαροξύνειν . A .
Lemmas: 302 . σμερδαλέος ἰάχω : βαρύνω δεῖ ὁ ἰάχω · ἐνίστημι γάρ εἰμί καί παρατατικός . οὖον μέντοι περισπάω , ὡς οἴομαι Τυραννίων . διδάσκω ὁ κίνημα · « ἐγώ δέ ἰάχω ( Od . δ 454 ) εἰμί γάρ περισπάω , ὡς νοέω γίγνομαι . ἐπί δέ ἰάχω λαός ὄπισθεν » ( 11 . N . 834 ) . τρίς δέ ἀεί ἰάχω » ( ll . Λ 463 ) οὕτως οὖν καί ὁ « φθέγγομαι ἐγώ ἰάχω » ( ll . Φ 341 ) ὀφείλω προπαροξύνω . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 5.308
308 . ὦϲε δ᾿ ἀπό : οὐχ ὡϲ οἴεται ὁ Ἀϲκαλωνίτηϲ ἀναϲτραφήϲεται ἡ πρόθεϲιϲ , ἐπεὶ τὸ ἑξῆϲ ἐϲτιν ἀπῶϲε · μεταξὺ γὰρ πέπτωκεν ὁ δέ . A .
Lemmas: 308 . ὠθέω δέ ἀπό : οὐ ὡς οἴομαι ὁ Ἀσκαλωνίτης ἀναστρέφω ὁ πρόθεσις , ἐπεί ὁ ἑξῆς εἰμί ἀπωθέω · μεταξύ γάρ πίπτω ὁ δέ . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 5.322
322 . ἀπό : οὐκ ἀναϲτρεπτέον · δύναται γὰρ καὶ τῇ γενικῇ ϲυντάττεϲθαι καὶ ϲημαίνειν τὸ ἄποθεν , ἵνα ὅμοιον ᾖ τῷ « οὐκ ἐθέλεϲκε μάχην ἀπὸ τείχεοϲ ( ll . Ι 353 ) . ἢ καὶ παρέλκεται . A .
Lemmas: 322 . ἀπό : οὐ ἀναστρεπτέον · δύναμαι γάρ καί ὁ γενικός συντάσσω καί σημαίνω ὁ ἄποθεν , ἵνα ὅμοιος εἰμί ὁ « οὐ ἐθέλω μάχη ἀπό τεῖχος ( ll . Ι 353 ) . ἢ καί παρέλκω . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 5.325
325 . περί : οὐκ ἀναϲτρεπτέον · κεῖται γὰρ ἀντὶ τῆϲ ὑπέρ . δεδήλωται δὲ ἡμῖν ἐν τῇ A ἐντελῶϲ , ὁπότε διελαμβάνομεν περὶ τοῦ « ἄλλ᾿ ὅδ᾿ ἀνὴρ ἐθέλει περὶ πάντων ( Il . A 287 ) . A .
Lemmas: 325 . περί : οὐ ἀναστρεπτέον · κεῖμαι γάρ ἀντί ὁ ὑπέρ . δηλόω δέ ἐγώ ἐν ὁ A ἐντελής , ὁπότε διαλαμβάνω περί ὁ « ἄλλος οδός ἀνήρ ἐθέλω περί πᾶς ( Il . A 287 ) . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 5.332
332 . πόλεμον κατακοιρανέουϲιν : ὁ Ἀϲκαλωνίτηϲ ἀναϲτρέφει , ἵνα γένηται κατὰ πόλεμον . δύναται δὲ ἔμφαϲιϲ γενέϲθαι , εἰ ϲυνάπτοιτο τῷ κοιρανέουϲιν , καί ἐϲτιν ὅμοιον τῷ « Ἴθάκην κατακοιρανέουϲιν » ( Od . α 247 ) . A .
Lemmas: 332 . πόλεμος κατακοιρανέω : ὁ Ἀσκαλωνίτης ἀναστρέφω , ἵνα γίγνομαι κατά πόλεμος . δύναμαι δέ ἔμφασις γίγνομαι , εἰμί συνάπτω ὁ κοιρανέω , καί εἰμί ὅμοιος ὁ « Ἰθάκη κατακοιρανέω » ( Od . ὅς 247 ) . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 5.343
343 . ἰάχουϲα : Τυραννίων προπεριϲπᾷ τὸ ἰάχουϲα , κακῶϲ . LV .
Lemmas: 343 . ἰάχω : Τυραννίων προπερισπάω ὁ ἰάχω , κακῶς . LV .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 5.638
638 . ἀλλ᾿ οἷόν τινα : Νικίαϲ ψιλοῖ , ἐκδεχόμενοϲ τὸ μόνον ἄλλοι δὲ δαϲύνουϲι θαυμαϲτικῶϲ ἐκδεχόμενοι , ὡϲ καὶ Ἡρακλέων , ἵνα ὅμοιον ᾖ τῷ « ἀλλ᾿ οἷον τὸν Τηλεφίδην » ( Od . λ 512 ) . κέχρηται μὲν οὖν αὐτῷ καὶ ὁμοιωματικῶϲ « οἷόν τε κρομύοιο λοπόν » ( Od . τ 233 ) . καὶ ἀντὶ τοῦ ὡϲ « οἷον ἀναΐξαϲ » ( Od . α 410 ) . Τυραννίων δὲ ἀλλοῖον ἀναγινώϲκει ὡϲ ἑτεροῖον , ὁμοίωϲ τῷ « ἀλλοῖόϲ μοι ξεῖνε » ( Od . π 181 ) . ἡμῖν δὲ δοκεῖ θαυμαϲτικώτερον ἀναγινώϲκειν , ὥϲπερ καὶ τοῖϲ περὶ Ἡρακλέωνα , ἵνα ὅμοιον ᾖ τῷ « ὁϲϲάτιόν τε καὶ οἷον » ( 758 ) καὶ « ἀλλ᾿ οἷον τόδ᾿ ἔρεξεν » ( Od . δ 242 ) « οἷον τὸν Τηλεφίδην ( Od . λ 519 ) . οὕτωϲ ἀρέϲκει καὶ Φιλοξένῳ . A .
Lemmas: 638 . ἀλλά οἷος τις : Νικίας ψιλόω , ἐκδέχομαι ὁ μόνος ἄλλος δέ δασύνω θαυμαστικός ἐκδέχομαι , ὡς καί Ἡρακλέων , ἵνα ὅμοιος εἰμί ὁ « ἀλλά οἷος ὁ Τηλεφίδης » ( Od . λ 512 ) . χράομαι μέν οὖν αὐτός καί ὁμοιωματικῶς « οἷος τε κρόμυον λοπός » ( Od . τ 233 ) . καί ἀντί ὁ ὡς « οἷος ἀναΐσσω » ( Od . ὅς 410 ) . Τυραννίων δέ ἀλλοῖος ἀναγιγνώσκω ὡς ἑτεροῖος , ὁμοίως ὁ « ἀλλοῖος ἐγώ ξένος » ( Od . π 181 ) . ἐγώ δέ δοκέω θαυμαστικός ἀναγιγνώσκω , ὥσπερ καί ὁ περί Ἡρακλέων , ἵνα ὅμοιος εἰμί ὁ « ὁσσάτιος τε καί οἷος » ( 758 ) καί « ἀλλά οἷος ὅδε ῥέζω » ( Od . δ 242 ) « οἷος ὁ Τηλεφίδης ( Od . λ 519 ) . οὕτως ἀρέσκω καί Φιλόξενος . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 5.656
656 . τὸ ἁμαρτῇ δαϲέωϲ . περιϲπᾷ δὲ καὶ ὁ Ἀϲκαλωνίτηϲ καὶ οἱ πλείουϲ ὀξύνει δὲ ὁ Ἀλρίϲταρχοϲ βουλόμενοϲ αὐτὸ τοῦ ἁμαρτήδην ἀποκεκόφθαι · διὸ καὶ κατ᾿ αὐτὸν χωρὶϲ τοῦ ῑ γεγράψεται . ἐπικρατεῖ μέντοι τὸ περιϲπώμενον , γενόμενον παρὰ τὸ ἅμα καὶ τὸ ἀρτῶ . A .
Lemmas: 656 . ὁ ἁμαρτή δασύς . περισπάω δέ καί ὁ Ἀσκαλωνίτης καί ὁ πλείων ὀξύνω δέ ὁ Ἀλρίσταρχος βούλομαι αὐτός ὁ ἁμαρτήδην ἀποκόπτω · διό καί κατά αὐτός Χωρὶς ὁ Ι γράφω . ἐπικρατέω μέντοι ὁ περισπάω , γίγνομαι παρά ὁ ἅμα καί ὁ ἀρτάω . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 5.672
672 . 673 . ἢ : ὁ μὲν πρότεροϲ κεῖται ἀντὶ τοῦ πότερον , διὸ ἐγκλιτέον · τὸν δὲ δεύτερον περιϲπαϲτέον . A .
Lemmas: 672 . 673 . ἢ : ὁ μέν πρότερος κεῖμαι ἀντί ὁ πότερος , διό ἐγκλιτέον · ὁ δέ δύο περισπαστέον . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 5.683
683 . Χρομίον παροξυτόνωϲ , Ἅλιον προπαροξυτόνωϲ εἴπομεν ( ὁ Δίων — immo Ἡρωδιανὸϲ — φηϲί V ) τὰ τοιαῦτα τριβράχεα ἐπὶ κυρίων παροξύνεϲθαι καὶ ἐϲημειούμεθα τὸ Ἅλιοϲ , Ξένιοϲ , Κρόνιοϲ ( B 495 ) . ἐπεκράτηϲε δὲ καὶ κατὰ τὴν Ὁμηρικὴν ἀνάγνωϲιν τὸ Ἅλιοϲ προπαροξυνόμενον . ABV .
Lemmas: 683 . Χρόμιος παροξύτονος , Ἥλιος προπαροξύτονος εἶπον ( ὁ Δίων — immo Ἡρωδιανός — φημί V ) ὁ τοιοῦτος τριβράχεα ἐπί κύριος παροξύνω καί σημειόω ὁ Ἅλιος , Ξένιος , Κρόνιος ( B 495 ) . ἐπικρατέω δέ καί κατά ὁ ὁμηρικός ἀνάγνωσις ὁ Ἅλιος προπαροξύνω . ABV .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 5.736
736 . ἡ : δαϲυντέον τὸ η · ἄρθρον γάρ ἐϲτιν ἀντωνυμικόν . τινὲϲ δὲ ψιλοῦϲι ϲύνδεϲμον ἐκδεχόμενοι τὸν ἠδέ , κακῶϲ . A .
Lemmas: 736 . ὁ : δασυντέον ὁ ὁ · ἄρθρον γάρ εἰμί ἀντωνυμικός . τις δέ ψιλόω σύνδεσμος ἐκδέχομαι ὁ ἠδέ , κακῶς . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 5.739
739 . ἣν πέρι μὲν πάντῃ φόβοϲ ἐϲτεφάνωται : ἀναϲτρεπτέον τὴν πρόθεϲιν , ἵνα πρὸϲ τὸ ἥν ϲυντάττηται . A .
Lemmas: 739 . ὅς περί μέν πάντῃ φόβος στεφανόω : ἀναστρεπτέον ὁ πρόθεσις , ἵνα πρός ὁ ὅς συντάσσω . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 5.759
759 . ἕκηλοι : δαϲυντέον · παρὰ γὰρ τὸ ἑκών ἐγένετο . ὅπερ ἐϲτὶ ϲημαντικὸν τοῦ ὑποχωρῶν καὶ ἡϲυχάζων ἄλλωϲ τε τὸ πρὸ τοῦ κ δαϲύνεται μὴ ὂν ἐκ κλίϲεωϲ ἢ προθέϲεωϲ ἢ μεμελετηκὸϲ ἀφαιρεῖϲθαι ( ut ἐκεῖνοϲ ) οἷον ἑκάϲ Ἑκάτη . οὕτωϲ ἄρα καὶ ἕκηλοϲ . μάχεται τὸ ἐκεχειρία , ὅπερ οὐκ ἔχει γνήϲιον τὸ κ , ἀπὸ τοῦ ἔχειν γενόμενον . AB .
Lemmas: 759 . ἕκηλος : δασυντέον · παρά γάρ ὁ ἑκών γίγνομαι . ὅσπερ εἰμί σημαντικός ὁ ὑποχωρέω καί ἡσυχάζω ἄλλως τε ὁ πρό ὁ Κ δασύνω μή εἰμί ἐκ κλίσις ἢ πρόθεσις ἢ μελετάω ἀφαιρέω ( ut ἐκεῖνος ) οἷος ἑκάς Ἑκάτη . οὕτως ἄρα καί ἕκηλος . μάχομαι ὁ ἐκεχειρία , ὅσπερ οὐ ἔχω γνήσιος ὁ Κ , ἀπό ὁ ἔχω γίγνομαι . AB .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 5.784
784 . ϲτᾶϲ᾿ : περιϲπαϲτέον · ἔϲτι γὰρ τὸ πλῆρεϲ ϲτᾶϲα . A .
Lemmas: 784 . στάσις : περισπαστέον · εἰμί γάρ ὁ πλήρης ἵστημι . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 5.787
787 . ἐλέγχεα : ὡϲ τείχεα · οὐ γὰρ νῦν ἐπιθετικόν . A .
Lemmas: 787 . ἔλεγχος : ὡς τεῖχος · οὖον γάρ νῦν ἐπιθετικός . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 5.798
798 . ἴϲχων : ὡϲ λέγων ἔχων · οὐδὲ γὰρ δύναται ὀξύνεϲθαι ὡϲ δευτέρου ἀορίϲτου · ἄνευ γὰρ τοῦ ῑ ἐλέγετο ἂν ϲχών . A .
Lemmas: 798 . ἴσχω : ὡς λέγω ἔχω · οὐδέ γάρ δύναμαι ὀξύνω ὡς δύο ἀόριστος · ἄνευ γάρ ὁ Ι λέγω εἄν ἔχω . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 5.800
800 . ἦ ὀλίγον ο παῖδα ἐοικότα γείνατο Τυδεύϲ . τὸν περιϲπαϲτέον · βούλονται γὰρ αὐτὸν ἰϲοδυναμεῖν τῷ δή καὶ βεβαιωτικὸν εἶναι · τοιοῦτοϲ γὰρ ὁ κατ᾿ ἀρχὴν η . τὴν δὲ ἀντωνυμίαν ὀρθοτονοῦϲιν , ἐπεὶ εἰϲ ϲύνθετον μεταλαμβάνεται . A .
Lemmas: 800 . εἰμί ὀλίγος ὁ παῖς ἔοικα γείνομαι Τυδεύς . ὁ περισπαστέον · βούλομαι γάρ αὐτός ἰσοδυναμέω ὁ δή καί βεβαιωτικός εἰμί · τοιοῦτος γάρ ὁ κατά ἀρχή ὁ . ὁ δέ ἀντωνυμία ὀρθοτονέω , ἐπεί εἰς συντίθημι μεταλαμβάνω . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 5.812
812 . νύ ϲε : ὁ ἤ ὀξύνεται · διαζευκτικὸϲ γάρ . φυλάϲϲεται δὲ ἡ ὀξεῖα διὰ τὸ ἐπιφερόμενον νύ ἐγκλιτικόν , ὃ καὶ αὐτὸ ἔϲχεν ὀξεῖαν διὰ τὴν ϲέ ἐγκλιτικὴν οὖϲαν . A .
Lemmas: 812 . νῦ σύ : ὁ ἤ ὀξύνω · διαζευκτικός γάρ . φυλάσσω δέ ὁ ὀξύς διά ὁ ἐπιφέρω νῦ ἐγκλιτικός , ὅς καί αὐτός ἔχω ὀξύς διά ὁ σός ἐγκλιτικός εἰμί . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 5.824
824 . μάχην ἀνὰ κοιρανέοντα : ἀνά : οἱ μὲν ἀνέϲτρεψαν , ἵνα γένηται ἀνὰ τὴν μάχην . Ἀρίϲταρχοϲ δὲ παρῃτήϲατο τὴν ἀνά ἀναϲτρέψαι , ὁπότε μὴ ϲημαντικὴ εἴη τοῦ ἀνάϲτηθι , ἵνα μὴ ϲυνεμπέϲῃ τῷ « Ζεῦ ἄνα Δωδωναῖε » ( Il . Π 233 ) . ἔϲτι δὲ καὶ νῦν ἐκεῖνον προϲθεῖναι τὸν λόγον , ὡϲ ὅτι ὅταν πρόθεϲιϲ ἀντὶ ἑτέραϲ προθέϲεωϲ παραλαμβάνηται οὐκ ἀναϲτρέφεται . « ἀλλ᾿ ὅδ᾿ ἀνὴρ ἐθέλει περὶ πάντων ἔμμεναι ( ll . A , 287 ) « θεῖναι Ἀθηναίηϲ ἐπὶ γούναϲι ( Il . Z 92 ) . οὕτωϲ οὖν κἀνθάδε ἡ ἀνά ἀντὶ τῆϲ κατά . A .
Lemmas: 824 . μάχη ἀνά κοιρανέω : ἀνά : ὁ μέν ἀναστρέφω , ἵνα γίγνομαι ἀνά ὁ μάχη . Ἀρίσταρχος δέ παραιτέομαι ὁ ἀνά ἀναστρέφω , ὁπότε μή σημαντικός εἰμί ὁ ἀνίστημι , ἵνα μή συμπίπτω ὁ « Ζεύς ἄναξ Δωδωναῖος » ( Il . Π 233 ) . εἰμί δέ καί νῦν ἐκεῖνος προστίθημι ὁ λόγος , ὡς ὅτι ὅταν πρόθεσις ἀντί ἕτερος πρόθεσις παραλαμβάνω οὐ ἀναστρέφω . « ἀλλά οδός ἀνήρ ἐθέλω περί πᾶς εἰμί ( ll . A , 287 ) « τίθημι Ἀθηναῖος ἐπί γόνυ ( Il . Z 92 ) . οὕτως οὖν ἐνθάδε ὁ ἀνά ἀντί ὁ κατά . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 5.856
856 . ἔγχεϊ : εἴρηται περὶ τῶν τοιούτων δοτικῶν πότε κατὰ διάϲταϲιν , ὡϲ νῦν , καὶ πότε κατὰ ϲυναλοιφήν , καὶ ὅτι τὸ μέτρον πολλάκιϲ αἴτίον · καὶ τὰ ἀντικείμενα , καίτοιγε μέτρου μὴ ἐμποδίζοντοϲ , ὡϲ τὸ « πλήθει πρόϲθε βαλόντε ( Il . ψ 639 ) . A .
Lemmas: 856 . ἔγχος : εἴρω περί ὁ τοιοῦτος δοτικός πότε κατά διάστασις , ὡς νῦν , καί πότε κατά συναλοιφή , καί ὅτι ὁ μέτρον πολλάκις αἴτιος · καί ὁ ἀντίκειμαι , καίτοι μέτρον μή ἐμποδίζω , ὡς ὁ « πλῆθος πρόσθεν βάλλω ( Il . ψ 639 ) . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 5.862
862 . βαρυτονητέον τὴν ὑπό · παρέλκεται γάρ . A .
Lemmas: 862 . βαρυτονητέος ὁ ὑπό · παρέλκω γάρ . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 5.885
885 . 887 . — ἤ : διαζευκτικοὶ ἀμφότεροι · διὸ ὀξύνονται διὰ τὰ ἐπιφερόμενα ἐγκλιτικά , χωρὶϲ εἰ μὴ ὁ δεύτεροϲ βεβαιωτικόϲ · καὶ γὰρ τοῦτο μᾶλλον αἰτεῖ ἡ διάνοια . A .
Lemmas: 885 . 887 . — ἤ : διαζευκτικός ἀμφότερος · διό ὀξύνω διά ὁ ἐπιφέρω ἐγκλιτικός , Χωρὶς εἰμί μή ὁ δύο βεβαιωτικός · καί γάρ οὗτος μᾶλλον αἰτέω ὁ διάνοια . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 5.887
887 . ζώϲ : τὸ ζώϲ ὁ Ἀϲκαλωνίτηϲ ἀξιοῖ περιϲπᾶν , οὐχ ὑγιῶϲ · μόνον γὰρ τὸ ϲῶϲ ἐϲτι περιϲπώμενον μονοϲύλλαβον εἰϲ ωϲ λῆγον ἀρϲενικόν ( sc . exclusis propriis ) , γεγονὸϲ ἢ ἐκ τοῦ ϲόοϲ , ὡϲ οἴεται Φιλόξενοϲ , ἢ ἐκ τοῦ ϲάοϲ , ὅπερ κρεῖττον . εἰ δὲ ὁ Ἀϲκαλωνίτηϲ ἀξιοῖ αὐτὸ ἐκ τοῦ ζωόϲ , ἴϲτω ὅτι τὸ μὲν προκείμενον βαρύτονον ἦν , ἔνθεν περιεϲπᾶτο τὸ ϲῶϲ τὸ δὲ ζώϲ ἐξ ὀξυνομένου , ὥϲ φηϲι . τοῦ ζωόϲ γενόμενον δεῖ ὀξύνειν , ἐγκλίνειν δὲ ἐν ταύτῃ τῇ ἀναγνώϲει , ἡ μέντοι κλίϲιϲ αὐτοῦ ἰϲοϲύλλαβοϲ εὑρέθη . A . τὸ ἔα Ἰωνικόν ἐϲτιν ἐκ τοῦ ἦν γεγονόϲ · διὸ ϲυϲταλτέον τὸ α ὁμοίωϲ τῷ « τοῖοϲ ἔα ἐν πολέμῳ » ( Od . ξ 222 ) , ὃ καὶ διὰ τοῦ η λέγεται « τοίη τοι ἐγὼν ἐπιτάρροθοϲ ἦα ( Ε 808 ) , οὐκ ἀποφώλιοϲ ἦα οὐδὲ φυγοπτόλεμοϲ ( ξ 212 ) . τὸ δὲ μέτρον οὐ κωλύεται ἀπήρτιϲε γὰρ είϲ μέροϲ λόγου καὶ ἐπέχει τόπον μακρᾶϲ ὁμοίωϲ τῷ « ἀμφηρεφέα τε φαρέτρην ( ll . A 45 ) . A . τυπῇϲιν : ὡϲ πληγῇϲιν . δοκεῖ δὲ ὡϲ πρὸϲ τὴν ἀναλογίαν ϲημειοῦλεμοϲθαι · τὰ γὰρ εἰϲ πη καθαρὰ μονογενῆ διϲύλλαβα φιλεῖ βαρύνεϲθαιεἰ δὲ ὀξύνεται ἔχει πρὸ τέλουϲ ἢ ῑ ἢ ο . πωϲ οὖν τὸ τυπή μόνον ὀξυνόμενον τῷ υ παρελήχθη . A .
Lemmas: 887 . ζῶ : ὁ ζῶ ὁ Ἀσκαλωνίτης ἀξιόω περισπάω , οὐ ὑγιής · μόνος γάρ ὁ σῶς εἰμί περισπάω μονοσύλλαβος εἰς ως λήγω ἀρσενικός ( sc . exclusis propriis ) , γίγνομαι ἢ ἐκ ὁ σῶς , ὡς οἴομαι Φιλόξενος , ἢ ἐκ ὁ Σάος , ὅσπερ ἀγαθός . εἰμί δέ ὁ Ἀσκαλωνίτης ἀξιόω αὐτός ἐκ ὁ ζωός , οἶδα ὅτι ὁ μέν πρόκειμαι βαρύτονος εἰμί , ἔνθεν περισπάω ὁ σῶς ὁ δέ ζῶ ἐκ ὀξύνω , ὅς φημί . ὁ ζωός γίγνομαι δεῖ ὀξύνω , ἐγκλίνω δέ ἐν οὗτος ὁ ἀναγιγνώσκω , ὁ μέντοι κλίσις αὐτός ἰσοσύλλαβος εὑρίσκω . A . ὁ ἐάω Ἰωνικόν εἰμί ἐκ ὁ εἰμί γίγνομαι · διό συσταλτέον ὁ ὅς ὁμοίως ὁ « τοῖος ἐάω ἐν πόλεμος » ( Od . ξ 222 ) , ὅς καί διά ὁ ὁ λέγω « τοῖος ὅς ἐγώ ἐπιτάρροθος εἰμί ( Ε 808 ) , οὐ ἀποφώλιος εἰμί οὐδέ φυγοπτόλεμος ( ξ 212 ) . ὁ δέ μέτρον οὖον κωλύω ἀπαρτίζω γάρ εἷς μέρος λόγος καί ἐπέχω τόπος μακρός ὁμοίως ὁ « ἀμφηρεφής τε φαρέτρα ( ll . A 45 ) . A . τυπή : ὡς πληγή . δοκέω δέ ὡς πρός ὁ ἀναλογία σημειουλεμοεπομαι · ὁ γάρ εἰς πῇ καθαρός μονογενής δισύλλαβος φιλέω βαρύνω δέ ὀξύνω ἔχω πρό τέλος ἢ Ι ἢ ὁ . πως οὖν ὁ τύπτω μόνος ὀξύνω ὁ υ παραλαγχάνω . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 6.24
24 . ϲκότιον : ὡϲ λόγιον · τὸ γὰρ χόριον πρὸ τέλουϲ ἔχει τὴν ὀξεῖαν . A .
Lemmas: 24 . σκότιος : ὡς λόγιος · ὁ γάρ χόριον πρό τέλος ἔχω ὁ ὀξύς . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 6.56
56 . ἦ : περιϲπαϲτέον τὸν ἦ · διαπορητικὸϲ γάρ ἐϲτι . BL .
Lemmas: 56 . εἰμί : περισπαστέον ὁ εἰμί · διαπορητικός γάρ εἰμί . BL .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 6.90
90 . τὴν ὅϲ ὀξυτονητέον διὰ τὴν οἱ ἀντωνιμίαν , ἥτιϲ νῦν ἐγκλιτική ἐϲτιν . ABL .
Lemmas: 90 . ὁ ὅς ὀξυτονητέον διά ὁ ὁ αντωνιεις , ὅστις νῦν ἐγκλιτικός εἰμί . ABL .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 6.92
92 . ἐπί : οὐκ ἀναϲτρεπτέον τὴν πρόθεϲιν . A .
Lemmas: 92 . ἐπί : οὐ ἀναστρεπτέον ὁ πρόθεσις . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 6.135
135 . βουπλῆγι : προπεριϲπωμένωϲ · ἡ γὰρ εὐθεῖα ὀξύνεται , βουπλήξ · τὰ γὰρ παρὰ παρακείμενον ϲυντιθέμενα ἐπιθετικὰ φιλεῖ ὀξύνεϲθαι . ὁπότε καὶ μίαν ϲυλλαβὴν ἀποφέρεται τοῦ ῥήματοϲ , ἀδμήϲ ἡμιθνήϲ κυαμοτρώξ . οὕτωϲ καὶ μεθυπλήξ . ὕϲπληξ δὲ καὶ ἀντίπηξ . A .
Lemmas: 135 . βουπλήξ : προπερισπωμένως · ὁ γάρ εὐθύς ὀξύνω , βουπλήξ · ὁ γάρ παρά παράκειμαι συντίθημι ἐπιθετικός φιλέω ὀξύνω . ὁπότε καί εἷς συλλαβή ἀποφέρω ὁ ῥῆμα , ἀδμής ἡμιθνής κυαμοτρώξ . οὕτως καί μεθυπλήξ . ὕσπληξ δέ καί ἀντίπηξ . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 6.146
146 . τοίη δέ : δύο μέρη λόγου τὸ τοίη δέ , τοίη καὶ δέ · διὸ οὐ περιϲπαϲτέον τὸ τοιηδε . A .
Lemmas: 146 . τοῖος δέ : δύο μέρος λόγος ὁ τοῖος δέ , τοῖος καί δέ · διό οὖον περισπαστέον ὁ τοῖος . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 6.149
149 . ἠμὲν — ἠδ᾿ : ἀντὶ τοῦ καί . δύναται δὲ καὶ ἄρθρα εἶναι βέλτιον δὲ τὸ ϲύνδεϲμον παραλαβεῖν . A .
Lemmas: 149 . ἠμὲν — ἤδη : ἀντί ὁ καί . δύναμαι δέ καί ἄρθρον εἰμί ἀγαθός δέ ὁ σύνδεσμος παραλαμβάνω . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 6.150
150 . Ἀρίϲταρχοϲ περιϲπᾶ εἰδῇϲ καὶ οὕτωϲ ἐπεκράτηϲεν ἡ προϲῳδίᾳ ἦν γὰρ καὶ λόγον ἔχουϲα . A .
Lemmas: 150 . Ἀρίσταρχος περισπάω οἶδα καί οὕτως ἐπικρατέω ὁ προσῳδία εἰμί γάρ καί λόγος ἔχω . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 6.152
152 . ἔϲτι πόλιϲ Ἐφύρη : τὸ ἔϲτι ἐπὶ τῆϲ πρώτηϲ ϲυλλαβῆϲ ἔχει τὴν ὀξεῖαν , ὅταν ἄρχηται « ἔϲτι δέ τιϲ προπάροιθε πόλιοϲ ( ll . B 811 ) , καὶ ὅταν ὑποτάϲϲηται τῇ οὐ ἀποφάϲει « ὡϲ οὐκ ἔϲθ᾿ ὅδε μῦθοϲ ( Od . ψ 62 ) εἰ μέντοι γε μὴ εἴη τὸ τοιοῦτο . οὐκέτι ἐπὶ τῆϲ πρώτηϲ ϲυλλαβῆϲ ἔχει τὴν ὀξεῖαν , οἷον « ὃ δῂ τετελεϲμένον ἐϲτίν » . A .
Lemmas: 152 . εἰμί πόλις Ἐφύρα : ὁ εἰμί ἐπί ὁ πρῶτος συλλαβή ἔχω ὁ ὀξύς , ὅταν ἄρχω « εἰμί δέ τις προπάροιθε πόλις ( ll . B 811 ) , καί ὅταν ὑποτάσσω ὁ οὖον ἀπόφασις « ὡς οὐ ἔστω ὅδε μῦθος ( Od . ψ 62 ) εἰμί μέντοι γε μή εἰμί ὁ τοιοῦτος . οὐκέτι ἐπί ὁ πρῶτος συλλαβή ἔχω ὁ ὀξύς , οἷος « ὅς δή τελέω εἰμί » . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 6.160
160 . προπεριϲπαϲτέον τὸ δῖα , καὶ τὸ Ἄντεια προενεκτέον ὡϲ Κράτεια . ἔνιοι δὲ ὑπονοήϲαντεϲ ἀτόπωϲ ἔχειν τὸ δῖα Διάντειαν ὑφ᾿ ἓν ἀνεγίγνωϲκον , κακῶϲ . τὸ δῖα κατὰ κόϲμον ποιητικὸν προϲέρριπται , ὡϲ καὶ ἐπὶ τοῦ δῖα Κλυταιμνήϲτρη » ( Od . γ 266 ) . A .
Lemmas: 160 . προπερισπαστέον ὁ δῖος , καί ὁ Ἄντεια προενεκτέον ὡς Κράτεια . ἔνιοι δέ ὑπονοέω ἄτοπος ἔχω ὁ δῖος Διάντειαν ὑπό εἷς ἀναγιγνώσκω , κακῶς . ὁ δῖος κατά κόσμος ποιητικός προσρίπτω , ὡς καί ἐπί ὁ δῖος Κλυταιμνήστρη » ( Od . γ 266 ) . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 6.201
201 . τὸ Ἀλήϊον οἱ μὲν ἐψίλωϲαν ἀπὸ τῆϲ ἄληϲ τοῦ Βελλεροφόντου , οἱ δὲ ἐδάϲυναν ἀπὸ τοῦ τοὺϲ ἅλαϲ ἐκεῖ πήγνυϲθαι βέλτιον δὲ τὸ πρότερον . A .
Lemmas: 201 . ὁ Ἀλήιον ὁ μέν ψιλόω ἀπό ὁ ἄλη ὁ Βελλεροφόντης , ὁ δέ δασύνω ἀπό ὁ ὁ ἅλς ἐκεῖ πήγνυμι ἀγαθός δέ ὁ πρότερος . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 6.202
202 . πάτον : ὡϲ λόγον τὰ γὰρ εἰϲ τοϲ λήγοντα διϲύλλαβα , βραχείᾳ παραληγόμενα . μονογενῆ βαρύνεται , κρότοϲ , κότοϲ , μίτοϲ , νότοϲ , πότοϲ . οὕτωϲ ἄρα καὶ πάτοϲ . δοκεῖ ἀντικεῖϲθαι τὸ ϲτρατόϲ · τὸ γὰρ βροτόϲ κατὰ δύο τρόπουϲ ἀποφεύγει ὅτι καὶ κοινὸν καὶ ἔχει ἀντέμφαϲιν . A .
Lemmas: 202 . πάτος : ὡς λόγος ὁ γάρ εἰς ὅς λήγω δισύλλαβος , βραχύς παραλήγω . μονογενής βαρύνω , κρότος , κότος , μίτος , νότος , πότος . οὕτως ἄρα καί πάτος . δοκέω ἀντίκειμαι ὁ στρατός · ὁ γάρ βροτός κατά δύο τρόπος ἀποφεύγω ὅτι καί κοινός καί ἔχω ἀντέμφασις . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 6.205
205 . ἔκτα · ἀποκοπὴ τοῦ « ἔκταν᾿ ἐπὶ προμάχων » ( ll . Ϲ 456 ) . A .
Lemmas: 205 . κτείνω · ἀποκοπή ὁ « κτείνω ἐπί πρόμαχος » ( ll . Σ 456 ) . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 6.229
229 . δύνηαι : ὡϲ λέγηαι καὶ φέρηαι · « ϲὺ δέ κεν κακὸν οἶτον ὄληαι ( ll . Γ 417 ) . Τυραννίων δὲ προπεριϲπᾶ · καὶ δῆλον ὅτι καὶ τὸ πρῶτον αὐτοῦ πρόϲωπον δώϲει δυνῶμαι ὡϲ νικῶμαι · ἀλλ᾿ εἰ ἅπαξ ἐϲτὶ τὸ ὁριϲτικὸν κατὰ χρῆϲιν , δύναμαι δύναϲαι , καὶ ὁμολογεῖται ἀπὸ τῶν εἰϲ μι , ὁμοτονήϲει τούτοιϲ καὶ τὰ ὑποτακτικά · οὕτωϲ καὶ Ἀρίϲταρχοϲ καὶ οἱ ἄλλοι . A .
Lemmas: 229 . δύναμαι : ὡς λέγω καί φέρω · « σύ δέ ἄν κακός οἶτος ὄλλυμι ( ll . Γ 417 ) . Τυραννίων δέ προπερισπάω · καί δῆλος ὅτι καί ὁ πρῶτος αὐτός πρόσωπον δίδωμι δύναμαι ὡς νικάω · ἀλλά εἰμί ἅπαξ εἰμί ὁ ὁριστικός κατά χρῆσις , δύναμαι δύναμαι , καί ὁμολογέω ἀπό ὁ εἰς μι , ὁμοτονέω οὗτος καί ὁ ὑποτακτικός · οὕτως καί Ἀρίσταρχος καί ὁ ἄλλος . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 6.239
239 . ἔταϲ : ὁ Ἀϲκαλωνίτηϲ ψιλοῖ ἐφ᾿ οὗ ἂν τάϲϲηται , φηϲί , ϲημαινομένυ · νομένου · πολλὰ γὰρ ἡ λέξιϲ ϲημαίνει . εἰ δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἑταίρων , φηϲί , πάλιν ψιλωτέον , ἐπεὶ ϲυγκοπὴ ἐγένετο ὡϲ ἀπὸ τοῦ ἥλατο ἆλτο . πιθανώτερον δέ ἐϲτι , φηϲίν , ἐνθάδε ἀκούειν ἐπὶ τῶν ϲυγγενῶν . Ἀλεξίων δὲ δαϲύνει . ὁ δὲ Ἀρίϲταρχοϲ οὐδὲν ἄντικρυϲ περὶ τοῦ πνεύματοϲ ἀπεφήνατο . ἡμῖν δὲ δοκεῖ ἀφορμῇ ἐκείνῃ χρήϲαϲθαι . εἰ ἄδηλόν ἐϲτι τὸ πνεῦμα , τὰ δὲ τοιαῦτα πολλάκιϲ ἐκ ϲυναλοιφῶν κρίνεται , εὑρέθη δὲ διὰ ψιλοῦ ἡ ϲυναλοιφή , οὐδέποτε δὲ διὰ δαϲέοϲ , δῆλον ὅτι διὰ τοῦτο ϲυγκαταθετέον τῷ Ἀϲκαλωνίτῃ ψιλοῦντι . παρὰ γοῦν Αἰϲχύλῳ οὕτωϲ εὕρομεν « οὕτε δἣμοϲ οὔτ᾿ ἔτηϲ ἀνήρ ( fr . 262 ) καὶ παῤ Εὐριπίδῃ τὸ πόλει μὲν ἄρχων φωτὶ δ᾿ οὐκ ἔτῃ πρέπων » . A .
Lemmas: 239 . ἔτης : ὁ Ἀσκαλωνίτης ψιλόω ἐπί ὅς εἄν τάσσω , φημί , σημαίνω · νέμω · πολύς γάρ ὁ λέξις σημαίνω . εἰμί δέ καί ἐπί ὁ ἑταῖρος , φημί , πάλιν ψιλωτέον , ἐπεί συγκοπή γίγνομαι ὡς ἀπό ὁ ἅλλομαι ἅλλομαι . πιθανός δέ εἰμί , φημί , ἐνθάδε ἀκούω ἐπί ὁ συγγενής . Ἀλεξίων δέ δασύνω . ὁ δέ Ἀρίσταρχος οὐδείς ἄντικρυς περί ὁ πνεῦμα ἀποφαίνω . ἐγώ δέ δοκέω ἀφορμή ἐκεῖνος χράω . εἰμί ἄδηλος εἰμί ὁ πνεῦμα , ὁ δέ τοιοῦτος πολλάκις ἐκ συναλιφή κρίνω , εὑρίσκω δέ διά ψιλός ὁ συναλοιφή , οὐδέποτε δέ διά δασύς , δῆλος ὅτι διά οὗτος συγκαταθετέον ὁ Ἀσκαλωνίτης ψιλόω . παρά γοῦν Αἰσχύλος οὕτως εὑρίσκω « ἵημι δῆμος οὔτε ἔτης ἀνήρ ( fr . 262 ) καί παρά Εὐριπίδης ὁ πόλις μέν ἄρχω φάος δέ οὐ ἔτος πρέπω » . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 6.244
244 . ἔνεϲαν : ὡϲ ἔλεξαν . οὕτωϲ καὶ Ἀρίϲταρχοϲ · ἀληθὲϲ γάρ ἐϲτιν ὡϲ πᾶϲ παρῳχημένοϲ διϲύλλαβοϲ παθὼν κατὰ τὴν ἀρχὴν καὶ βραχειαν ἀναδεξάμενοϲ ἀναδίδωϲι τὸν τόνον , κατεῖχε κάτεχε . οὕτωϲ οὖν ἀνέγνωμεν « ἥμενον εἰϲεῖδε ll . Ξ 158 ) προπεριϲπωμένωϲ , τὸ δὲ ἕτερον « τὰ φρονέων μνηϲτῆρϲι μεθήμενοϲ , εἴϲιδ᾿ Ἀθήνην » ( Od . α 118 ) προπαροξυτόνωϲ . A .
Lemmas: 244 . ἐνέζομαι : ὡς λέγω . οὕτως καί Ἀρίσταρχος · ἀληθής γάρ εἰμί ὡς πᾶς παρωχημένος δισύλλαβος πάσχω κατά ὁ ἀρχή καί βραχύς ἀναδέχομαι ἀναδίδωμι ὁ τόνος , κατέχω κατέχω . οὕτως οὖν ἀναγιγνώσκω « ἧμαι εἰσοράω ll . Ξ 158 ) προπερισπωμένως , ὁ δέ ἕτερος « ὁ φρονέω μνηστήρ μέθημαι , εἰσοράω Ἀθήνη » ( Od . ὅς 118 ) προπαροξύτονος . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 6.248
248 . τέγεοι : ὡϲ τέλεοι · τέγοϲ γὰρ ὡϲ τέλοϲ καὶ τέγειοϲ ὡϲ τέλειοϲ . A .
Lemmas: 248 . τέγεος : ὡς τέλειος · τέγος γάρ ὡς τέλος καί τέγειος ὡς τέλειος . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 6.260
260 . δέ κ᾿ αὐτόϲ : τοῦτο διχῶϲ ἀναγινώϲκεται . ὅϲοι γὰρ ἡγουνται ἐγκεῖϲθαι τὸν κέ ἐγκλιτικόν , ῥωννύουϲι τοῦ δέ τὴν ὀξεῖαν , ὡϲ καὶ . ὁ Ἀϲκαλωνίτηϲ . οὕτω γὰρ καὶ τὸ ἐν τῇ Ὀδυϲϲείᾳ ( γ 255 ) ἀναγινώϲκει ἤτοι μὲν τόδε κ᾿ αὐτὸϲ ὀΐεαι » . ὅϲοι δὲ τὸν καί κατὰ κρᾶϲιν καὶ ἔκθλιψιν , καὶ αὐτόϲ — καὐτόϲ , ἐγκλίνουϲι τὸν δέ . A .
Lemmas: 260 . δέ καί αὐτός : οὗτος διχῶς ἀναγιγνώσκω . ὅσος γάρ ἡγέομαι ἔγκειμαι ὁ κε ἐγκλιτικός , ῥώννυμι ὁ δέ ὁ ὀξύς , ὡς καί . ὁ Ἀσκαλωνίτης . οὗτος γάρ καί ὁ ἐν ὁ Ὀδυσσεία ( γ 255 ) ἀναγιγνώσκω ἤτοι μέν ὅδε καί αὐτός οἴομαι » . ὅσος δέ ὁ καί κατά κρᾶσις καί ἔκθλιψις , καί αὐτός — αὐτός , ἐγκλίνω ὁ δέ . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 6.268
268 . εὐχετάαϲθαι : Ἀρίϲταρχοϲ τὸ δεύτερον ᾱ ϲυϲτέλλει , καὶ ὁ Ἀϲκαλωνίτηϲ . ἄλλοι δὲ ἐκτείνουϲιν , οὐχ ὑγιῶϲ . ὅϲα γὰρ εἰϲ θαι λήγει ἀπαρέμφατα μὴ κατ᾿ Αἰολίδα διάλεκτον , τρίτην ἀπὸ τέλουϲ ἔχοντα τὴν ὸξεῖαν , φιλεῖ πρὸ τέλουϲ βραχύνεϲθαι , λέγεϲθαι , τίθεϲθαι , ἵϲταϲθαι , κίχραϲθαι , πίμπραϲθαι . ὅϲα δὲ πρὸ τέλουϲ ἔχει φύϲει μακρὰν προπεριϲπᾶϲθαι θέλει , νικᾶϲθαι , φιλεῖϲθαι τὰ γὰρ τοιαῦτα , δίζηϲθαι , φίληϲθαι , ὑποφαίνει Αἰολικὸν χαρακτῆρα . ὅθεν οἱ ἀξιοῦντεϲ ἐκτείνειν τὸ δεύτερον ᾱ ἐν τῷ εὐχετάαϲθαι , πάντωϲ καὶ προπεριϲπῶϲιν · εἰ δὲ δεδώκαϲι τρίτην ἀπὸ τέλουϲ τὴν ὀξεῖαν , δώϲουϲι καὶ τὴν παραλήγουϲαν βραχυνομένην . οὕτωϲ οὖν πάντα τὰ τοιαῦτα ἀναγνωϲτέον · « ἀλλ᾿ ἤτοι ϲε γυναῖκαϲ ἐγὼ δεδάαϲθαι ἄνωγα » ( Od . π 316 ) « ἐν μέγαροιϲ ἀέκητι ϲέθεν κακὰ μηχανάαϲθαι » ( Od . γ 213 ) « ἄλλοτε μέν ϲε καὶ αἰτιάαϲθαι ἄνωγα » ( ll . K 120 ) « καὶ ἑδράαϲθαι ἄνωγον ( Od . γ 35 ) « μήτε μνάαϲθαι ἄκοιτιν » ( Od . α 39 ) . A .
Lemmas: 268 . εὐχετάομαι : Ἀρίσταρχος ὁ δύο ὅς συστέλλω , καί ὁ Ἀσκαλωνίτης . ἄλλος δέ ἐκτείνω , οὐ ὑγιής . ὅσος γάρ εἰς Θαΐς λήγω ἀπαρέμφατος μή κατά Αἰολίς διάλεκτος , τρίτος ἀπό τέλος ἔχω ὁ ὀξύς , φιλέω πρό τέλος βραχύνω , λέγω , τίθημι , ἵστημι , κιχράω , πίμπρημι . ὅσος δέ πρό τέλος ἔχω φύσις μακράν προπερισπάω ἐθέλω , νικάω , φιλέω ὁ γάρ τοιοῦτος , δίζημαι , φιλέω , ὑποφαίνω Αἰολικός χαρακτήρ . ὅθεν ὁ ἄξιος ἐκτείνω ὁ δύο ὅς ἐν ὁ εὐχετάομαι , πάντως καί προπερισπάω · εἰμί δέ δίδωμι τρίτος ἀπό τέλος ὁ ὀξύς , δίδωμι καί ὁ παραλήγω βραχύνω . οὕτως οὖν πᾶς ὁ τοιοῦτος ἀναγνωστέον · « ἀλλά ἤτοι σύ γυνή ἐγώ ἐδάην ἄνωγα » ( Od . π 316 ) « ἐν μέγαρον ἀέκητι σῦς κακός μηχανάομαι » ( Od . γ 213 ) « ἄλλοτε μέν σύ καί αἰτιάομαι ἄνωγα » ( ll . K 120 ) « καί ἑδράζω ἄνωγα ( Od . γ 35 ) « μήτε μνάομαι ἄκοιτις » ( Od . ὅς 39 ) . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 6.289
289 . ἔϲάν οἱ : ἐγκεκλιμένωϲ ἀναγνωϲτέον οὕτωϲ δύο τόνοιϲ , καίτοι πυρριχιακῆϲ οὔϲηϲ τῆϲ λέξεωϲ , ἵνα μὴ ἄρθρον νοηθῇ τὸ οι ἄλλ᾿ ἀντωνυμία . A .
Lemmas: 289 . εἰμί ὁ : ἐγκεκλιμένως ἀναγνωστέον οὕτως δύο τόνος , καίτοι πυρριχιακός εἰμί ὁ λέξις , ἵνα μή ἄρθρον νοέω ὁ ὁ ἄλλος ἀντωνυμία . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 6.319
319 . οἱ μὲν διαιροῦϲιν , ἔχεν , εἶτα δεκάπηχυ · οἱ δὲ ἑνδεκάπηχυ . ὁ μὲν οὖν Ἀϲκαλωνίτηϲ οὐδεμίαν προκρίνει οἱ δὲ περὶ Ἡρακλέωνα καὶ Ἀλεξίωνα πιθανωτέραν ἡγοῦνται τὴν τοῦ ἕνδεκα ἀριθμοῦ διαϲτολήν , ἐπειδήπερ τὰ ναύμαχα , τὰ ἐκ δύο ϲυμβληθέντα καὶ κολληθέντα , λέγεται δυωκαιεικοϲίπηχυ . A .
Lemmas: 319 . ὁ μέν διαιρέω , ἔχω , εἶτα δεκάπηχυς · ὁ δέ ἑνδεκάπηχυς . ὁ μέν οὖν Ἀσκαλωνίτης οὐδείς προκρίνω ὁ δέ περί Ἡρακλέων καί Ἀλεξίων πιθανός ἡγέομαι ὁ ὁ ἕνδεκα ἀριθμός διαστολή , ἐπεί ὁ ναύμαχος , ὁ ἐκ δύο συμβάλλω καί κολλάω , λέγω δυωκαιεικοσίπηχυς . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 6.336
336 . ἥμην : προϲπνευϲτέον τὸ ἐνδιατρίβειν γὰρ ϲημαίνει καὶ τὸ καθῆϲθαι . ὅϲοι δὲ ἠθέληϲαν ϲημαντικὸν εἶναι τοῦ ὑπάρχειν , ἐψίλωϲαν · ὃ ϲπανίωϲ εὑρίϲκεται κατὰ τὴν χρῆϲιν τῶν Ἑλλήνων , οὗ τὰ ὑποδείγματα δίδομεν ἐν τῷ περὶ τῶν εἰϲ μι . ὁ μέντοι ποιητὴϲ οὐκ ἐχρήϲαταο . A .
Lemmas: 336 . ἧμαι : προσπνευστέον ὁ ἐνδιατρίβω γάρ σημαίνω καί ὁ κάθημαι . ὅσος δέ ἐθέλω σημαντικός εἰμί ὁ ὑπάρχω , ψιλόω · ὅς σπανίως εὑρίσκω κατά ὁ χρῆσις ὁ Ἕλλην , ὅς ὁ ὑπόδειγμα δίδωμι ἐν ὁ περί ὁ εἰς μι . ὁ μέντοι ποιητής οὐ χράω . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 6.348
348 . ἀπόερϲε · ψιλωτέον τὰ γὰρ φωνήεντα καταλήγοντα εἰϲ τὸ ρ ἐπιφερομένου τοῦ ϲ ψιλοῦϲθαι φιλεῖ , ἄρϲαντεϲ — οὕτωϲ γὰρ ἐλέγομεν περὶ τούτου καὶ ἐν τῇ A ῥαψῳδίᾳ ( 136 ) — , Ἀρϲινόη , « ἐν δὲ ϲταθμοὺϲ ἄρϲε » ( Od . φ 45 ) . ὄρϲαϲ , « ὄρϲεο κυλλοπόδιον » ( Il . φ 331 ) . ταύτῃ ἀναλογώτερον τὸ ἕερϲα τριϲυλλάβωϲ . AB .
Lemmas: 348 . ἀπόερσε · ψιλωτέον ὁ γάρ φωνήεις καταλήγοντα εἰς ὁ ρ ἐπιφέρω ὁ Σ ψιλόω φιλέω , ἀραρίσκω — οὕτως γάρ λέγω περί οὗτος καί ἐν ὁ A ῥαψῳδία ( 136 ) — , Ἀρσινόη , « ἐν δέ σταθμός ἀραρίσκω » ( Od . φ 45 ) . ὄρνυμι , « ὄρνυμι Κυλλοποδίων » ( Il . φ 331 ) . οὗτος ἀνάλογος ὁ ἕρση τρισύλλαβος . AB .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 6.355
355 . τὸ δᾶερ ὡϲ ἆνερ · τοιαῦται γὰρ αἱ εἰϲ ερ κλητικαί . τὴν δὲ ϲέ ἀντωνυμίαν ὀξυτονοῦϲι , τουτέϲτιν ὀρθοτονοῦϲιν , ἐπεὶ πρόϲ τί ἐϲτιν . ἔϲτι μὲν οὖν ἀληθέϲ , ὅτι ἀντιδιαϲταλτική ἐϲτι νῦν ἡ ἀντωνυμία · ἡ μέντοι κοινὴ ἀνάγνωϲιϲ ἀνέγνω ἐγκλιτικῶϲ ἀεὶ τὴν τοιαύτην ϲύνταξιν . ὃ δὲ λέγω , τοιοῦτόν ἐϲτιν . τὸ ἐπεί ϲε εὑρέθη ϲυνεχῶϲ οὕτωϲ ἀνεγνωϲμένον , ἐγκλιτικῶϲ ἀεί , μὴ ἐπιφερομένου ϲυνδέϲμου « επεί ϲ᾿ εἴαϲεν Ἀχιλλεύϲ » ( Il . 684 ) . ἐπεί ϲε πρῶτα κιχάνω » ( Od . ν 228 ) , « ἐπεί ϲε φυγὼν ἱκέτευϲα ( Od . o 277 ) , ἐπεί ϲε λέοντα » ( Il . Φ 483 ) . οὕτωϲ δὲ καὶ « ἐπεί ϲε μάλιϲτα πόνοϲ φρέναϲ » . καί μοι δοκοῦϲι τῷ πρώτῳ προϲώπῳ ἀκολουθεῖν οἱ οὕτωϲ ἀνεγνωκότεϲ , πιθανῶϲ πάνυ . διὰ γὰρ τῆϲ φωνῆϲ τὸ πρῶτον πρόϲωπον ἐπιδείκνυται , τό τε ὀρθοτονούμενον καὶ τὸ ἐγκλιτικόν , εἴ γε ἡ ἐμέ αἰτιατική , ὅτε φυλάϲϲει τὸ , ε , ὀρθοτονεῖται , εἰ δὲ ἀποβάλοι , ἐγκλιτική ἐϲτιν . εὑρέθη τοίνυν μετὰ τοῦ ἐπεί ϲυνδέϲμου παρὰ τῷ ποιητῇ κατὰ ταύτην τὴν ϲύνταξιν ἀποβάλλουϲα τὸ ε « Ἕκτορ ἐπεί με κατ᾿ αἶϲαν ( Il . Γ 59 ) , « ἐπεί μ᾿ ἀφέλεϲθέ γε δόντεϲ » ( Il . A 299 ) . τούτῳ τοίνυν τῷ λόγῳ πιθανὸν ἂν εἴη κατακολουθήϲαωταϲ ἡμᾶϲ ἀναγινώϲκειν ἐγκλιτικῶϲ ἐπεί ϲε μάλιϲτα » . AB .
Lemmas: 355 . ὁ δαήρ ὡς ἀνήρ · τοιοῦτος γάρ ὁ εἰς ἄρα κλητικός . ὁ δέ σός ἀντωνυμία ὀξυτονέω , τουτέστιν ὀρθοτονέω , ἐπεί πρός τίς εἰμί . εἰμί μέν οὖν ἀληθής , ὅτι ἀντιδιασταλτικός εἰμί νῦν ὁ ἀντωνυμία · ὁ μέντοι κοινός ἀνάγνωσις ἀναγιγνώσκω ἐγκλιτικός ἀεί ὁ τοιοῦτος σύνταξις . ὅς δέ λέγω , τοιοῦτος εἰμί . ὁ ἐπεί σύ εὑρίσκω συνεχῶς οὕτως ἀναγιγνώσκω , ἐγκλιτικός ἀεί , μή ἐπιφέρω σύνδεσμος « ἐπεί σός ἐάω Ἀχιλλεύς » ( Il . 684 ) . ἐπεί σύ πρῶτος κιχάνω » ( Od . Ν 228 ) , « ἐπεί σύ φεύγω ἱκετεύω ( Od . o 277 ) , ἐπεί σύ λέων » ( Il . Φ 483 ) . οὕτως δέ καί « ἐπεί σύ μάλιστα πόνος φρήν » . καί ἐγώ δοκέω ὁ πρῶτος πρόσωπον ἀκολουθέω ὁ οὕτως ἀναγιγνώσκω , πιθανός πάνυ . διά γάρ ὁ φωνή ὁ πρῶτος πρόσωπον ἐπιδείκνυμι , ὁ τε ὀρθοτονέω καί ὁ ἐγκλιτικός , εἰμί γε ὁ ἐγώ αἰτιατικός , ὅτε φυλάσσω ὁ , ε , ὀρθοτονέω , εἰμί δέ ἀποβάλλω , ἐγκλιτικός εἰμί . εὑρίσκω τοίνυν μετά ὁ ἐπεί σύνδεσμος παρά ὁ ποιητής κατά οὗτος ὁ σύνταξις ἀποβάλλω ὁ ε « Ἕκτωρ ἐπεί ἐγώ κατά αἶσα ( Il . Γ 59 ) , « ἐπεί εἷς ἀφαιρέω γε δίδωμι » ( Il . A 299 ) . οὗτος τοίνυν ὁ λόγος πιθανός εἄν εἰμί κατακολουθέω ἐγώ ἀναγιγνώσκω ἐγκλιτικός ἐπεί σύ μάλιστα » . AB .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 6.357
357 . οἶϲιν ἐπὶ Ζεὺϲ θῆκε κακὸν μόρον : ὁ Ἀϲκαλωνίτηϲ ἀναϲτρέφει , ἵν᾿ ᾖ ἐφ᾿ οἷϲ . δύναται δὲ τὸ ἑξῆϲ εἶναι ἐπέθηκεν · οὕτωϲ γὰρ βούλονται καὶ οἱ περὶ Ἡρακλέωνα · ἢ περιϲϲὴν λαμβάνειν τὴν ἐπί , ἥτιϲ πάλιν οὐκ ἀναϲτραφήϲεται , δι᾿ ὃν εἴπομεν λόγον · τοῦτο γὰρ βούλεται καὶ ὁ Ἀλεξίων . οὐδὲν μέντοι κεκώλυκε καὶ τὸ τοῦ Ἀϲκαλωνίτου , ἐπεὶ οὐχ ὁρῶ τινα λόγον ἀναγκαϲτικόν . A .
Lemmas: 357 . οἶσις ἐπί Ζεύς τίθημι κακός μόρον : ὁ Ἀσκαλωνίτης ἀναστρέφω , ἵνα εἰμί ἐπί ὅς . δύναμαι δέ ὁ ἑξῆς εἰμί ἐπιτίθημι · οὕτως γάρ βούλομαι καί ὁ περί Ἡρακλέων · ἢ περισσός λαμβάνω ὁ ἐπί , ὅστις πάλιν οὐ ἀναστρέφω , διά ὅς εἶπον λόγος · οὗτος γάρ βούλομαι καί ὁ Ἀλεξίων . οὐδείς μέντοι κωλύω καί ὁ ὁ Ἀσκαλωνίτης , ἐπεί οὐ ὁράω τις λόγος ἀναγκαστικός . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 6.362
362 . Τρώεϲϲ᾿ : τὸ τέλειον Τρώεϲϲι · διὸ προπαροξύνεται . A . ποθήν : ὡϲ κριτήν . A .
Lemmas: 362 . Τρώς : ὁ τέλειος Τρώς · διό προπαροξύνω . A . ποθή : ὡς κριτής . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 6.367
367 . ἔτι ϲφιν : οὕτωϲ ἔτι ϲφιν . εἷϲ τόνοϲ , καίτοι ἐχρῆν δύο διὰ τὸ ἐπιφέρεϲθαι ἀντωνυμίαν ἀπὸ τοῦ ϲφ ἀρχομένην , ὁμοίωϲ τῷ « ὅθί ϲφιϲι πέφραδ᾿ Ἀχιλλεύϲ ( Il . ψ 138 ) , « ἦρχε δ᾿ ἄρά ϲφιν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων » ( Il . Ξ 134 ) . ϲεϲημείωται οὖν αὕτη ἡ ἀνάγνωϲιϲ μόνη , ὡϲ ἐν ἄλλοιϲ ὁ Ἡρωδιανὸϲ λέγει . A .
Lemmas: 367 . ἔτι σφεῖς : οὕτως ἔτι σφεῖς . εἷς τόνος , καίτοι χρή δύο διά ὁ ἐπιφέρω ἀντωνυμία ἀπό ὁ σφι ἄρχω , ὁμοίως ὁ « ὅθι ὅς φράζω Ἀχιλλεύς ( Il . ψ 138 ) , « ἄρχω δέ ἄρα σφεῖς ἄναξ ἀνήρ Ἀγαμέμνων » ( Il . Ξ 134 ) . σημειόω οὖν οὗτος ὁ ἀνάγνωσις μόνος , ὡς ἐν ἄλλος ὁ Ἡρωδιανός λέγω . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 6.414
414 . ἀμόν : Δημήτριόϲ φηϲιν ἀντὶ τοῦ ἐμόν . διὸ καὶ ἄντικρυϲ ψιλοῖ . πιθανώτερον δέ ἐϲτι Δωρικώτερον εἶναι , ἀντὶ τοῦ ἡμέτερον ἁμόν . οὕτωϲ Ἀπολλώνιοϲ . ( V . pron . 142 . 144 . ) Α .
Lemmas: 414 . ἡμέτερος : Δημήτριος φημί ἀντί ὁ ἐμός . διό καί ἄντικρυς ψιλόω . πιθανός δέ εἰμί δωρικός εἰμί , ἀντί ὁ ἡμέτερος ἁμός . οὕτως Ἀπολλώνιος . ( V . pron . 142 . 144 . ) Α .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 6.422
422 . ἰῷ : ὡϲ ϲοφῷ Ἀρίϲταρχοϲ · καὶ ἐπεκράτηϲεν αὐτοῦ ἡ ἀνάγνωϲιϲ . ἐκεῖνο μέντοι ἀναγκαῖον προϲθεῖναι , ὅτι τὸ ἴα βαρυτόνωϲ ἀνέγνω ὁ ἀνήρ καὶ τὸ μία · « οὐδ᾿ ἴα γῆρυϲ » ( ll . Δ 437 ) καὶ « μία δ᾿ οἴη ( Ιl . ( 565 ) τὰϲ μέντοι δοτικὰϲ περιέϲπαϲεν « ἰῇ ἄρα γινόμεθ᾿ αἴϲῃ » ( Ιl . x 477 ) καὶ « ἰῇ δ᾿ ἐν νυκτὶ γένοιτο ( ll . Ϲ 251 ) . καί φαϲί γε τὸ τοιοῦτο Ἰώνων εἶναι . τινὲϲ δὲ ἐτόλμηϲαν λέγειν αὐτὸ Ἀττικόν , λέγω δὲ τὸ ἐπὶ τῶν τοιούτων θηλυκῶν καταβιβαϲμὸν γίνεϲθαι τόνου . οὕτωϲ οὖν καὶ « μέϲην ἐϲ ἄγυιαν » ( ΙΙ . Υ 254 ) ἀνέγνω · « ἐϋκτιμέναϲ » δὲ « κατ᾿ ἀγυιάϲ » ( 381 ) . μήποτ᾿ οὖν , ἐπεὶ καὶ τὸ ἰῇ ἐπὶ τῆϲ δοτικῆϲ περιέϲπαϲε , ϲυνεξομοιῶν τῷ τοῦ θηλυκοῦ τόνῳ κατὰ τὴν αὐτὴν πτῶϲιν καὶ τὸ οὐδέτερον οὕτωϲ ἀνέγνω ὁμοτόνωϲ . A .
Lemmas: 422 . ἰός : ὡς σοφός Ἀρίσταρχος · καί ἐπικρατέω αὐτός ὁ ἀνάγνωσις . ἐκεῖνος μέντοι ἀναγκαῖος προστίθημι , ὅτι ὁ εἷς βαρύτονος ἀναγιγνώσκω ὁ ἀνήρ καί ὁ εἷς · « οὐδέ εἷς γῆρυς » ( ll . δ 437 ) καί « εἷς δέ οἶος ( Ιl . ( 565 ) ὁ μέντοι δοτικός περισπάω « εἷς ἄρα γίγνομαι αἶσα » ( Ιl . x 477 ) καί « εἷς δέ ἐν νύξ γίγνομαι ( ll . Σ 251 ) . καί φημί γε ὁ τοιοῦτος Ἴων εἰμί . τις δέ τολμάω λέγω αὐτός Ἀττικός , λέγω δέ ὁ ἐπί ὁ τοιοῦτος θηλυκός καταβιβασμός γίγνομαι τόνος . οὕτως οὖν καί « μέσος εἰς ἄγυια » ( ΙΙ . Υ 254 ) ἀναγιγνώσκω · « ἐϋκτίμενος » δέ « κατά ἄγυια » ( 381 ) . μήποτε οὖν , ἐπεί καί ὁ εἷς ἐπί ὁ δοτικός περισπάω , συνεξομοιόω ὁ ὁ θηλυκός τόνος κατά ὁ αὐτός πτῶσις καί ὁ οὐδέτερος οὕτως ἀναγιγνώσκω ὁμότονος . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 6.439
439 . ἢ — ἢ : διὰ τὸ πού καὶ νύ τὸν ἤ ὀξυτονητέον , ὃϲ δύναται εἶναι διαζευκτικὸϲ ἢ καὶ παραδιαζευκτικόϲ . A .
Lemmas: 439 . ἢ — ἢ : διά ὁ πού καί νῦ ὁ ἤ ὀξυτονητέον , ὅς δύναμαι εἰμί διαζευκτικός ἢ καί παραδιαζευκτικός . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 6.465
465 . πρίν γ᾿ ἔτι : Διονύϲιοϲ ὁ Ϲιδώνιοϲ τόν γέ ἐκ πλήρουϲ ποιεῖ · οὕτωϲ καὶ Ἀλεξίων καὶ οἱ περὶ Ἡρακλέωνα · οὐ γὰρ πιθανὸν ἐγκεῖϲθαι τὸ ἔτι · οὐ γὰρ δή γε καὶ πρότερον ϲυνέβη ταῦτα τῇ Ἀνδρομάχῃ . ἔϲτιν οὖν τὸ τί κοθ᾿ ὕπαρξίν τινα λεγόμενον , ἢ καὶ παρελκόμενον , ὁμοίωϲ τῷ « ἤ νύ τοι οὔτι μέλει Τρώων πόνοϲ » ( Ιl . X 11 ) καὶ « μήτι φόβον δ᾿ ἀγόρευε » ( Il . 252 ) κοὶ « μή τί μευ ἠΰτε παιδὸϲ » ( Il . 235 ) . οὐχ ὑγιῶϲ οὖν ὁ Πτολεμαῖοϲ οἴεται ϲυναλοιφὴν εἶναι . A .
Lemmas: 465 . πρίν γε ἔτι : Διονύσιος ὁ Σιδώνιος ὁ γε ἐκ πλήρης ποιέω · οὕτως καί Ἀλεξίων καί ὁ περί Ἡρακλέων · οὖον γάρ πιθανός ἔγκειμαι ὁ ἔτι · οὖον γάρ δή γε καί πρότερος συμβαίνω οὗτος ὁ Ἀνδρομάχη . εἰμί οὖν ὁ τίς ποτός ὕπαρξις τις λέγω , ἢ καί παρέλκω , ὁμοίως ὁ « ἤ νῦ ὅς οὔτις μέλος Τρώς πόνος » ( Ιl . X 11 ) καί « μῆτις φόβος δέ ἀγορεύω » ( Il . 252 ) κοί « μή τίς μου ἠΰτε παῖς » ( Il . 235 ) . οὐ ὑγιής οὖν ὁ Πτολεμαῖος οἴομαι συναλοιφή εἰμί . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 6.489
489 . τὰ πρῶτα : τινεϲ πρωτά , ὡϲ γνωτά , ἵν᾿ ᾖ τὰ πεπρωμένα , οὐχ ὑγιῶϲ . A .
Lemmas: 489 . ὁ πρῶτος : τις πρωτός , ὡς γνωτός , ἵνα εἰμί ὁ ἔπορον , οὐ ὑγιής . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 6.518
518 . ἠθεῖε : Ἀρίϲταρχοϲ προπεριϲπᾷ ὡϲ οἰκεῖε . καὶ ἴϲωϲ παρὰ τὸ θεῖοϲ , λέγω δὲ τὸ ϲημαντικὸν τοῦ ἐπαίνου , κατὰ πλεοναϲμὸν τοῦ η ἐγένετο , εἰ καὶ νεωτέρου ἐϲτὶ πρὸϲ πρεϲβύτερον ἀδελφὸν ἔχουϲα ϲεβαϲμὸν προϲφώνηϲιϲ . οὐκ ἀγνοῶ δὲ ὅτι ϲυγχεῖται ἐν τοῖϲ μεθ᾿ Ὅμηρον . A .
Lemmas: 518 . ἠθεῖος : Ἀρίσταρχος προπερισπάω ὡς οἰκεῖος . καί ἴσως παρά ὁ θεῖος , λέγω δέ ὁ σημαντικός ὁ ἔπαινος , κατά πλεονασμός ὁ ὁ γίγνομαι , εἰμί καί νέος εἰμί πρός πρέσβυς ἀδελφός ἔχω σεβασμός προσφώνησις . οὐ ἀγνοέω δέ ὅτι συγχέω ἐν ὁ μετά Ὅμηρος . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 7.6
6 . καμάτῳ δ᾿ ὑπὸ γυῖα λέλυνται : ὑπό : οὐκ ἀναϲτρεπτέον διὰ τὸν ϲύνδεϲμον . ἄλλωϲ τε καὶ τὸ ἑξῆϲ ἐϲτιν ὑπολέλυνται . A .
Lemmas: 6 . κάματος δέ ὑπό γυῖον λύω : ὑπό : οὐ ἀναστρεπτέον διά ὁ σύνδεσμος . ἄλλως τε καί ὁ ἑξῆς εἰμί ὑπολύω . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 7.31
31 . ἐπεὶ ὥϲ φίλον ἔπλετο θυμῷ : βαρυτονητέον τὸ ὥϲ · δηλοῖ γὰρ τὸ οὕτωϲ . A .
Lemmas: 31 . ἐπεί ὅς φίλος πέλω θυμός : βαρυτονητέος ὁ ὅς · δηλόω γάρ ὁ οὕτως . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 7.63
63 . πόντον ἐπὶ φρίξ · ὁ Ἀϲκαλωνίτηϲ ἀναϲτρέφει πόντον ἔπι · οὕτωϲ καὶ οἱ ἄλλοι . καὶ ἄμεινον · οὐδὲν γάρ ἐϲτι τὸ ἐπιφρίξ , χωρὶϲ εἰ μὴ παρέλκῃ ἡ πρόθεϲιϲ . ὅπερ οὐ πιθανόν . οὐ γὰρ κατεπείγει . A .
Lemmas: 63 . πόντος ἐπί φρίξ · ὁ Ἀσκαλωνίτης ἀναστρέφω πόντος ἐπί · οὕτως καί ὁ ἄλλος . καί ἀγαθός · οὐδείς γάρ εἰμί ὁ ἐπιφρίξ , Χωρὶς εἰμί μή παρέλκω ὁ πρόθεσις . ὅσπερ οὖον πιθανός . οὖον γάρ κατεπείγω . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 7.64
64 . μελάνει : ὡϲ οἰδάνει ὁ Ἀϲκαλωνίτηϲ · ἐκ γὰρ τοῦ μελαίνει , φηϲίν , ἐνδείᾳ τοῦ ῑ ἐγένετο . A .
Lemmas: 64 . μελάνω : ὡς οἰδάνω ὁ Ἀσκαλωνίτης · ἐκ γάρ ὁ μελαίνω , φημί , ἔνδεια ὁ Ι γίγνομαι . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 7.11
11 . τὸ ϲχέο τὴν ὀξεῖαν ἴϲχει ἐφ᾿ ἑαυτοῦ νῦν . ὅταν μέντοι ἀπολάβῃ τὴν πρόθεϲιν , τὸ τηνικαῦτα ἀναπέμπει τὸν τόνον , ἀνάϲχεο . A .
Lemmas: 11 . ὁ ἔχω ὁ ὀξύς ἴσχω ἐπί ἑαυτοῦ νῦν . ὅταν μέντοι ἀπολαμβάνω ὁ πρόθεσις , ὁ τηνικαῦτα ἀναπέμπω ὁ τόνος , ἀνέχω . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 7.129
129 . 130 . ἀκούϲαι — ἀείραι : παροξυτονητέον ἀμφότερα · ἔφαμεν γὰρ τὴν αι δίφθογγον ἐν εὐκτικοῖϲ μακρὰν εἶναι ( Α 255 ) . A .
Lemmas: 129 . 130 . ἀκούω — ἀείρω : παροξυτονητέον ἀμφότερος · φημί γάρ ὁ ὁ δίφθογγος ἐν εὐκτικός μακράν εἰμί ( Α 255 ) . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 7.135
135 . Φειᾶϲ : περιϲπαϲτέον · ἑνικὴ γάρ ἐϲτι γενική · πρόδηλον κἀκ τῆϲ ϲυντάξεωϲ τοῦ τείχεϲϲι , παρὰ τοῖϲ τῆϲ Φειᾶϲ τείχεϲι . A .
Lemmas: 135 . Φειά : περισπαστέον · ἑνικός γάρ εἰμί γενικός · πρόδηλος ἐκ ὁ σύνταξις ὁ τεῖχος , παρά ὁ ὁ Φειά τεῖχος . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 7.163
163 . ἐπί : οὐκ ἀναϲτρεπτέον τὴν πρόθεϲιν · μεταξὺ γὰρ πέπτωκεν ὁ δέ ϲύνδεϲμοϲ . A .
Lemmas: 163 . ἐπί : οὐ ἀναστρεπτέον ὁ πρόθεσις · μεταξύ γάρ πίπτω ὁ δέ σύνδεσμος . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 7.167
167 . ἐπ᾿ . οὐδὲ ἐνθάδε ἀναϲτρεπτέον , καὶ ὅτι ϲυνήλειπται . A . ψιλωτέον τὸ Εὐαίμονοϲ εἰϲ ἰδιότητα . προείρηται δέ . A .
Lemmas: 167 . ἐπί . οὐδέ ἐνθάδε ἀναστρεπτέον , καί ὅτι συλλαμβάνω . A . ψιλωτέον ὁ Εὐαίμων εἰς ἰδιότης . προερέω δέ . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 7.177
177 . ὁ Ἀϲκαλωνίτηϲ διαϲτέλλει ἰδὲ χεῖραϲ ἀνέϲχον , ὡϲ « ἰδὲ κλέοϲ ἐϲθλὸν ἄροιτο » ( Ιl . Ε 3 ) ἵνα γένηται καὶ χεῖραϲ ἀνέϲχον . Ἀλεξίων δὲ τὴν κατειθιϲμένην παραλαμβάνει , λαοὶ δ᾿ ἠρήϲαντο , θεοῖϲι δὲ χεῖραϲ ἀνέϲχον . οὕτωϲ καὶ οἱ περὶ Ἡρακλέωνα . οὐκ ἀποδοκιμάζει μέντοι τὴν ἑτέραν ὁ Ἀλεξίων · καὶ ἡμῖν οὕτωϲ δοκεῖ . A .
Lemmas: 177 . ὁ Ἀσκαλωνίτης διαστέλλω ἰδέ χείρ ἀνέχω , ὡς « ἰδέ κλέος ἐσθλός ἄρνυμαι » ( Ιl . Ε 3 ) ἵνα γίγνομαι καί χείρ ἀνέχω . Ἀλεξίων δέ ὁ κατεθίζω παραλαμβάνω , λαός δέ ἀράομαι , θεός δέ χείρ ἀνέχω . οὕτως καί ὁ περί Ἡρακλέων . οὐ ἀποδοκιμάζω μέντοι ὁ ἕτερος ὁ Ἀλεξίων · καί ἐγώ οὕτως δοκέω . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 7.184
184 . ἐνδέξια . ὅταν ἀντὶ ἐπιρρήματοϲ ᾖ τοῦ ἐπιδεξίωϲ τὸ ἐνδέξια , τρίτη ἀπὸ τέλουϲ ἡ ὀξεῖα . A .
Lemmas: 184 . ἐνδέξιος . ὅταν ἀντί ἐπίρρημα εἰμί ὁ ἐπιδέξιος ὁ ἐνδέξιος , τρίτος ἀπό τέλος ὁ ὀξύς . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 7.198
198 . ἐμέ : ἐν ὀρθῇ τάϲει ἀναγνωϲτέον , ἵνα ᾖ ἀντιδιαϲτολὴ πρὸϲ ἄπειρα πολέμου τινὰ πρόϲωπα . A .
Lemmas: 198 . ἐγώ : ἐν ὀρθός τάσις ἀναγνωστέον , ἵνα εἰμί ἀντιδιαστολή πρός ἤπειρος πόλεμος τις πρόσωπον . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 7.199
199 . γενέϲθαί τε : ἀλλεπάλληλοι ὀξεῖαι , καίτοι ϲπονδειακόν ἐϲτιν ἀλλ᾿ ἴϲωϲ ἵνα ἐκφύγωμεν τὸν διπλαϲιαϲμὸν τοῦ ῥήματοϲ , λέγω δὲ τοῦ τετραφέμεν τε , ὡϲ καὶ ἐν τῇ Τ τῆϲ Ὀδυϲϲείαϲ ( 320 ) παραλόγωϲ ἐνεκλίναμεν ἐν τῷ « ἠῶθεν δὲ μάλ᾿ ἦρι λοέϲϲαί τε χρῖϲαί τε » ἵνα μὴ πληθυντικὸν ῥῆμα ὑπολάβωμεν . A .
Lemmas: 199 . γίγνομαι τε : αλλεπάλληλος ὀξύς , καίτοι σπονδειακός εἰμί ἀλλά ἴσως ἵνα ἐκφεύγω ὁ διπλασιασμός ὁ ῥῆμα , λέγω δέ ὁ τρέφω τε , ὡς καί ἐν ὁ Τ ὁ Ὀδυσσεία ( 320 ) παράλογος ἐγκλίνω ἐν ὁ « ἕωθεν δέ μάλα ἦρι λούω τε χρίω τε » ἵνα μή πληθυντικός ῥῆμα ὑπολαμβάνω . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 7.273
273 . ὀξυντέον τὸ αὐτοϲχεδόν · τὰ γὰρ εἰϲ δον ἐπιρρήματα ἐπὶ ( l . ἐν ) τῇ ϲυνθέϲει φυλάϲϲουϲι τὸν τόνον . BLV .
Lemmas: 273 . ὀξυντέον ὁ αὐτοσχεδόν · ὁ γάρ εἰς δίδωμι ἐπίρρημα ἐπί ( l . ἐν ) ὁ σύνθεσις φυλάσσω ὁ τόνος . BLV .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 7.282
282 . πιθέϲθαι : παροξυντέον · μέϲοϲ γάρ ἐϲτι δεύτεροϲ ἀόριϲτοϲ . BLV .
Lemmas: 282 . πείθω : παροξυντέον · μέσος γάρ εἰμί δύο ἀόριστος . BLV .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 7.289
289 . πινυτήν . Ἀρίϲταρχοϲ ὡϲ καλήν , καὶ ἐπεκράτηϲεν οὕτωϲ ἡ παράδοϲιϲ . A .
Lemmas: 289 . πινυτός . Ἀρίσταρχος ὡς καλός , καί ἐπικρατέω οὕτως ὁ παράδοσις . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 7.334
334 . ἀπὸ πρὸ νεῶν . τὰϲ δύο προθέϲειϲ ἐγκλίνειν δεῖ , ἵνα ἡ μὲν ἀπό ϲυντάϲϲηται τῇ νεῶν γενικῇ , ἡ δὲ πρό παρέλκηται . A .
Lemmas: 334 . ἀπό πρό νέος . ὁ δύο πρόθεσις ἐγκλίνω δεῖ , ἵνα ὁ μέν ἀπό συντάσσω ὁ νέος γενικός , ὁ δέ πρό παρέλκω . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 7.362
362 . ἀπόφημι . ὡϲ ἄπειμι · τὰ γὰρ ὀξυνόμενα τῶν ῥημάτων ἐν τῇ ϲυνθέϲει ἀναδίδωϲι τὸν τόνον . A .
Lemmas: 362 . ἀπόφημι . ὡς ἄπειμι · ὁ γάρ ὀξύνω ὁ ῥῆμα ἐν ὁ σύνθεσις ἀναδίδωμι ὁ τόνος . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 7.393
393 . ἦ μήν . περιϲπᾶται ὁ ἦ ἰϲοδυναμεῖ γὰρ τῷ βεβαιωτικῷ . ὅμοιον δέ ἐϲτι τὸ « ἦ μὴν καὶ πόνοϲ ἐϲτίν » ( Ιl . B 291 ) . A .
Lemmas: 393 . εἰμί μείς . περισπάω ὁ εἰμί ἰσοδυναμέω γάρ ὁ βεβαιωτικός . ὅμοιος δέ εἰμί ὁ « εἰμί μήv καί πόνος εἰμί » ( Ιl . B 291 ) . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 7.425
425 . νίζοντεϲ ἄπο . τὸ ἑξῆϲ ἀπονίζοντεϲ διὸ ἀναϲτρεπτέον . A .
Lemmas: 425 . νίζω ἀπό . ὁ ἑξῆς ἀπονίζω διό ἀναστρεπτέον . A .