ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 11.659
659 . οὐτάμενοι : Ἀρίϲταρχοϲ ὡϲ ἱϲτάμενοι καὶ κιχρέμενοι . Πάμφιλοϲ δὲ ὡϲ δεδαρμένοι , ἐπεὶ καὶ τὸ βεβλημένοι ϲυντελικόν . καὶ δοκεῖ τὸ τοιοῦτον ἀπὸ ἑνικοῦ ἀριθμοῦ πολὺ πρότερον τεθεωρῆϲθαι παῤ αὐτῷ . φηϲὶ γὰρ « οὔτ᾿ ἂρ βεβλημένοϲ ὀξέϊ χαλκῷ οὔτ᾿ αὐτοϲχεδίην οὐταϲμένοϲ ( Od . λ 536 ) ϲυντελικῇ τὰρ μετοχῇ ϲυτελικὴν ἐπήνεγκεν . οὕτωϲ οὖν καὶ ἐπὶ τῶν πληθυντικῶν ἀναγινώϲκειν ἔδοι , εἰ μὴ ἄρα κεῖνό τιϲ ὑπὲρ τοῦ Ἀριϲττάρχου λέγοι , ὅττι οὐκ ἐνεϲιτῶτα ἐκδεχόμενοϲ οὕτωϲ ἀνεπόνωϲκεν , ἀλλὰ πορακείμενον πεπονθότα . ἔχει δὲ οὕτωϲ . παρὰ τὸ οὐτῶ περιϲπώμενον ἐκπίπτε παραγωγὸν εἰϲ μι λῆγον τὸ οὔτημι , ἀφ᾿ οὗ ἀπαρέμφατον τὸ οὐτάναι καὶ οὐτάμεναι . ἀπὸ δὴ τοῦ οὔτημι . γίνεται παθητικὴ μετοχὴ οὐτάμενοϲ καὶ οὐτάμενοι ὡϲ κιχράμενοι . ἀλλ᾿ οὔ φαμεν ταύτην εἶναι ἐν τῇ νῦν ϲυντάξει , ἀλλ᾿ ἕτερόν τι αὐαῷ . ϲύνηθεϲ ῥῆμα εἶνοι , τὸ οὐτάζω , ὅθεν καὶ οὔταϲεν ὁ ἀόριϲτοϲ · οὐ γὰρ δὴ ϲυϲτολὴ τοῦ οὔτηϲεν , ὡϲ πρόδηλον κἀκ τοῦ ἀπαρεμφάτου « οὐτάϲαι οὐδὲ βαλεῖν » ( Il . Ξ 424 ) καὶ ἐκ τοῦ « οὔταϲται δ᾿ Ὀδυϲεύϲ ( 661 ) . τούτῳ δὴ τῷ οὔταϲται παρέθηκε μετοχὴν τίν οὐταϲμέανοϲ « οὔτ᾿ αὐτοϲχεδίην οὐταϲμένοϲ » ( Od . λ 536 ) , ἥτιϲ κατ᾿ ἔλλειψιν τοῦ ϲ γίνειται οὐτάμενοϲ . προπαρωξύνθη δὲ ὑπὸ τοῦ Ἀριϲτάρχου διὰ τὸν χαρακτῆρα , ἐπεὶ α τοιαῦτα μετοχαὶ προπαρωξύνοντο , ἱϲτάμενοϲ , κιχράμενοϲ · ὁ γὰρ ἀνὴρ τῷ χαρακτῆρι μᾶλλον τοὺϲ τόνουϲ προϲνέμει . ἄλλωϲ τε καὶ ἡ γινομένη τοῦ ϲ ὕφεϲιϲ καὶ ἀναδρομὴν ἐργάζεται τόνου . A .
Lemmas: 659 . οὐτάω : Ἀρίσταρχος ὡς ἵστημι καί κιχράομαι . Πάμφιλος δέ ὡς δέρω , ἐπεί καί ὁ βάλλω συντελικός . καί δοκέω ὁ τοιοῦτος ἀπό ἑνικός ἀριθμός πολύς πρότερος θεωρέω παρά αὐτός . φημί γάρ « οὔτε ἄρα βάλλω ὀξύς χαλκός οὔτε αὐτοσχέδιος οὐτάω ( Od . λ 536 ) συντελικός ἄρα μετοχή συτελικος ἐπιφέρω . οὕτως οὖν καί ἐπί ὁ πληθυντικός ἀναγιγνώσκω ἐσθίω , εἰμί μή ἄρα ἐκεῖνος τις ὑπέρ ὁ Ἀριστάρχης λέγω , ὅτι οὐ ἐνίστημι ἐκδέχομαι οὕτως ἀναπνόω , ἀλλά πορακειμενω πάσχω . ἔχω δέ οὕτως . παρά ὁ οὐτάω περισπάω ἐκπίπτω παραγωγός εἰς μι λήγω ὁ οὐτάω , ἀπό ὅς ἀπαρέμφατος ὁ ουταναις καί οὐτάω . ἀπό δή ὁ οὐτάω . γίγνομαι παθητικός μετοχή οὐτάω καί οὐτάω ὡς κιχράω . ἀλλά οὖον φημί οὗτος εἰμί ἐν ὁ νῦν συντάσσω , ἀλλά ἕτερος τίς αὐαῷ . συνήθης ῥῆμα εἵνω , ὁ οὐτάω , ὅθεν καί οὐτάω ὁ ἀόριστος · οὖον γάρ δή συστολή ὁ οὐτάω , ὡς πρόδηλος ἐκ ὁ ἀπαρέμφατος « οὐτάω οὐδέ βάλλω » ( Il . Ξ 424 ) καί ἐκ ὁ « οὐτάω δέ Ὀδυσσεύς ( 661 ) . οὗτος δή ὁ οὐτάω παρατίθημι μετοχή ὅς οὐτάω « οὔτε αὐτοσχέδιος οὐτάω » ( Od . λ 536 ) , ὅστις κατά ἔλλειψις ὁ Σ γίγνομαι οὐτάω . προπαροξύνω δέ ὑπό ὁ Ἀρίσταρχος διά ὁ χαρακτήρ , ἐπεί ὅς τοιοῦτος μετοχή προπαροξύνω , ἵστημι , κιχράομαι · ὁ γάρ ἀνήρ ὁ χαρακτήρ μᾶλλον ὁ τόνος προσνέμω . ἄλλως τε καί ὁ γίγνομαι ὁ Σ ὕφεσις καί ἀναδρομή ἐργάζομαι τόνος . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 11.677
677 . Ἀρίϲταρχοϲ ληΐδα ὡϲ Χαλκίδα , Μενεκράτηϲ ὡϲ Ἤλιδα . ἔϲτι δὲ οὕτωϲ ὁρίϲαϲθαι περὶ τῆϲ προϲῳδίαϲ , ὡϲ πάντα τὰ εἰϲ ιϲ λήγοντα καθαρόν , μόνωϲ θηλυκά , ὀξύνεϲθαι θέλει , οἷον Κιρφηΐϲ , Βριϲηΐϲ , Θαΐϲ , Λαΐϲ . ὁ δὲ λόγοϲ ἐπὶ Ἑλληνικῶν ὀνομάτων , μή τιϲ τὸ Ξόϊϲ καὶ Ϲάϊϲ Αἰγύπτια ὄντα καὶ παῤ Ἡροδότῳ ( sic Ξ 387 ) λεχθέντα παράθηται . περὶ μετίοι τοῦ δαΐϲ ὀξυνομένου , τετολμημένου δὲ καὶ βαρύνεϲθαι ἐπὶ ἑτέρου ϲημαινομένου , εἰρήϲεται ἡμῖν ἀλλαχόθι ( Ξ 387 ) . τὸ δὲ Κραταιιϲ δοκεῖ ἐπὶ τοῦ κυρίου βεβαρυτονῆϲιαι διὰ . τὴν αἰτιατικὴν « βωϲτρεῖν δὲ Κράταιιν » ( Od . μ 124 ) τάχα δὲ καὶ τοῦτο πρὸϲ ἀντιδιαϲτολήν . A .
Lemmas: 677 . Ἀρίσταρχος ληΐς ὡς Χαλκίς , Μενεκράτης ὡς Ἤλιδα . εἰμί δέ οὕτως ὁρίζω περί ὁ προσῳδία , ὡς πᾶς ὁ εἰς ἴς λήγω καθαρός , μόνος θηλυκός , ὀξύνω ἐθέλω , οἷος Κιρφηΐς , Βρισηΐς , Θαΐς , Λαΐς . ὁ δέ λόγος ἐπί Ἑλληνικός ὄνομα , μή τις ὁ Ξόϊς καί Σάϊς Αἰγύπτιος εἰμί καί παρά Ἡρόδοτος ( sic Ξ 387 ) λέγω παρατίθημι . περί μέτειμι ὁ δαΐς ὀξύνω , τολμημένος δέ καί βαρύνω ἐπί ἕτερος σημαίνω , εἴρω ἐγώ ἀλλαχόθι ( Ξ 387 ) . ὁ δέ Κραταιΐς δοκέω ἐπί ὁ κύριος βαρυτονέω διά . ὁ αἰτιατικός « βωστρέω δέ Κράταιις » ( Od . μ 124 ) τάχα δέ καί οὗτος πρός ἀντιδιαστολή . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 11.719
719 . ὀφείλει τὸ τί ὀξύνεϲθαι διὰ τὴν μέ ἀντωνυμίαν νῦν ἐγκλιτικὴν οὖϲαν . A .
Lemmas: 719 . ὀφείλω ὁ τίς ὀξύνω διά ὁ ἐγώ ἀντωνυμία νῦν ἐγκλιτικός εἰμί . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 11.720
720 . 21 . ἀλλὰ καὶ ὧϲ ἱππεῦϲι μετέπρεπον ἡμετέροιϲιν καὶ πεζὸϲ περ᾿ ἐών · ἐπεὶ ὥϲ ἄγε νεἰκοϲ Ἀθήν τὸ ρὲν πρότερον ὡϲ περιϲπωμένωϲ , τὸ δὲ ἕτερον κατ᾿ ἔγκλιϲιν , ἐπειδήπερ τὸ μεταφραϲτικὸν αὐτοῦ ἐϲτιν , οὕτωϲ ἦγε τὸ νεῖκοϲ ἡ Ἀθηνπα . A .
Lemmas: 720 . 21 . ἀλλά καί ὅς ἱππεύς μεταπρέπω ἡμέτερος καί πεζός περί εἰμί · ἐπεί ὅς ἄγω νεῖκος Ἀθήν ὁ Ρεν πρότερος ὡς περισπάω , ὁ δέ ἕτερος κατά ἔγκλισις , ἐπεί ὁ μεταφραστικός αὐτός εἰμί , οὕτως ἄγω ὁ νεῖκος ὁ Ἀθηνπα . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 11.754
754 . ὁ Ἀϲκαλωνίτηϲ δι᾿ ἀϲιδέοϲ , ἐπεὶ ἐπιφέρει « ἀνά τ᾿ ἔντεα καλὰ λέγοντεϲ » , τοιοῦτό τι λέγων τοῦ πολλὰϲ ἔχοντοϲ ἀϲπίδαϲ . δὲ Ἀλεξίων κα ἀμφότερα κρίνει , καὶ ἀϲτιδέοϲ καὶ ϲπιδέοϲ . ὅ τε · Ἀρίϲταρχοϲ ἐκεῖνο ἀποφαίνεται , ὡϲ ὅτι τινεϲ μὲν ἀπὸ τοῦ ποιοὐνται · πὴν διαϲτολήν ἵν᾿ ᾖ ἀϲπιδέοϲ , ὡϲ εἰκαϲτικώτερον τοῦ ποιητοῦ ἀϲπιδὲϲ τὸ πεδίον εἰρηκότοϲ τῷ τὰ μακρὰ τῶν πεδίων καὶ εὐρέα περϊφερῆ · φαἱνεϲθαι , μηδενὸϲ ἄλλου ὁρωμένου τέρματοϲ ἀλλὰ το ὁρίζοντοϲ ἀέροϲ . ἄλλοι δὲ ἐκδέχονται ἀϲπιδέοϲ τοῦ ἔχοντοϲ πολλὰϲ ἀϲπίδαϲ , καθότι ἐπιφέρει « ἀνά τ᾿ ἔντεα καλὰ λέγοντεϲ » . οι δέ φαϲιν ἐκ πλήρουϲ ϲπιδέοϲ καὶ ἀποδιδόαϲι πολλοῦ καὶ μακροῦ . καὶ γὰρ Αἰϲχύλοϲ πολλάκιϲ τὴν λέξιν οὕτωϲ ἔχουϲα τίθηϲιν , ὅταν λέγῃ « ϲπίδιον μῆκοϲ ὁδοῦ » καὶ ὁ Ἀντίμαχοϲ « οὐδὲ ϲπιδόθεν προνοῆϲαι » τοῦτέϲτι μακρόθεν . καὶ ταῦτα μὲν ὁ Ἀρίϲταρχοϲ . Κράτηϲ δὲ προκρίνει διὰ τοῦ α γραφήν · Ζηνόδοτοϲ δὲ ϲυναινεῖ τῇ δίχα τοῦ α γραφῇ , καί φηϲι ϲπιδέοϲ τοῦ ἀπόρου καὶ τροχέοϲ · . καὶ Ἀμερίαϲ δὲ λέγει ϲπιδέοϲ τοῦ πολλοῦ καὶ εὐρέοϲ καὶ μεγάλου . κἀγὠ δὲ ϲυγκατατίθεμαι τοῖϲ ἀνδράϲιν · ὁρῶ γὰρ πολλὴν τὴν τοιαύτην χρῆϲιν παρὰ τοῖϲ ἀρχαίοιϲ . A .
Lemmas: 754 . ὁ Ἀσκαλωνίτης διά ἀσιδέος , ἐπεί ἐπιφέρω « ἀνά τε ἔντεα καλός λέγω » , τοιοῦτος τίς λέγω ὁ πολύς ἔχω ἀσπίς . δέ Ἀλεξίων ἄν ἀμφότερος κρίνω , καί ἀστιδέος καί σπιδής . ὅς τε · Ἀρίσταρχος ἐκεῖνος ἀποφαίνω , ὡς ὅτι τις μέν ἀπό ὁ ποιέω · πῆν διαστολή ἵνα εἰμί ἀσπιδής , ὡς εἰκαστικός ὁ ποιητής ἀσπίς ὁ πεδίον ἐρῶ ὁ ὁ μακρός ὁ πεδίον καί εὐρύς περιφέρω · φαίνω , μηδείς ἄλλος ὁράω τέρμα ἀλλά ὁ ὁρίζων ἀήρ . ἄλλος δέ ἐκδέχομαι ἀσπιδής ὁ ἔχω πολύς ἀσπίς , καθότι ἐπιφέρω « ἀνά τε ἔντεα καλός λέγω » . ὁ δέ φημί ἐκ πλήρης σπιδής καί ἀποδίδωμι πολύς καί μακρός . καί γάρ Αἰσχύλος πολλάκις ὁ λέξις οὕτως ἔχω τίθημι , ὅταν λέγω « σπίδιος μῆκος ὁδός » καί ὁ Ἀντίμαχος « οὐδέ σπιδόθεν προνοέω » τουτέστι μακρόθεν . καί οὗτος μέν ὁ Ἀρίσταρχος . Κράτης δέ προκρίνω διά ὁ ὅς γραφεύς · Ζηνόδοτος δέ συναινέω ὁ δίχα ὁ ὅς γράφω , καί φημί σπιδής ὁ ἄπορος καί τροχή · . καί Ἀμερίας δέ λέγω σπιδής ὁ πολύς καί εὐρύς καί μέγας . κἀγώ δέ συγκατατίθεμαι ὁ ἀνήρ · ὁράω γάρ πολύς ὁ τοιοῦτος χρῆσις παρά ὁ ἀρχαῖος . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 11.799
799 . ἴϲκοντεϲ : Ἀρίϲταρχοϲ ἀξιοῖ διὰ τῆϲ ει διφθόγγου γράφειν , ἐπεὶ ἐν ἑτέροιϲ , φηϲί , τὸ κατὰ διαίρεϲιν αὐτοῦ ὁρᾶται , εἴϲκω λεγόμενον · . « ἐΐϲκω πηγεϲιμάλλῳ᾿ » ( Il . Γ 197 ) . οἱ δὲ περὶ τὸν Ἀλεξίωνα διὰ τοῦ ῑ μόνου ϲυνεϲταλμένου . κἀγὼ δὲ τούτοιϲ ϲυγκατάτίθεμαι τὸ μὴ δύναϲθαι τὰ τοιαῦτα τῶν ῥγμάτων , λέγω δὲ τὰ διὰ τοῦ ϲκω , ἔχειν πρὸ τέλουϲ δίφθογγον ἐκφωνουμένην , ὅτι μὴ τὴν διὰ τοῦ μ , πιφαύϲκω . ὁ δὲ λόγοϲ παραιτεῖται τὴν Αἰολίδα διάλεκτον διὰ τὸ μιμναίϲκω καὶ θναίϲκω . ὥϲτε ὅτε λέγει ἐΐϲκω κατὰ διαίρεϲιν , ὑγιῶϲ πάνυ ὰποφαίνεται , εἴγε παρὰ τὸ ἔδω ἐξέπιπτε μέλλων ὁ εἴϲω , ὅϲ ὤφειλεν ἐπενθέϲει τοῦ κ ποιῆϲαι τὸ εἴϲκω , ὡϲ μεθύϲω μεθύϲκω , δράϲω δράϲκω . ἀλλ᾿ ἐπε ἀνέφικτον ἦν χωρῆϲα τὴν τοιαύτην δίφθογγον πρὸ τῆϲ ϲκω παραγωγῆϲ , διαιρέϲει ἐχρήϲατο · ὅπου δὲ οὐ παραδέχεται αὖ τὸ τῆϲ διαιρεϲεωϲ ἐκε ἐκβάλλει τὸ ε . A .
Lemmas: 799 . ἴσκω : Ἀρίσταρχος ἀξιόω διά ὁ ει δίφθογγος γράφω , ἐπεί ἐν ἕτερος , φημί , ὁ κατά διαίρεσις αὐτός ὁράω , ἐΐσκω λέγω · . « ἐίσκω πηγεσίμαλλος » ( Il . Γ 197 ) . ὁ δέ περί ὁ Ἀλεξίων διά ὁ Ι μόνος συστέλλω . ἐγώ δέ οὗτος συγκατατίθεμαι ὁ μή δύναμαι ὁ τοιοῦτος ὁ ῥγμάτων , λέγω δέ ὁ διά ὁ σκῶ , ἔχω πρό τέλος δίφθογγος ἐκφωνέω , ὅτι μή ὁ διά ὁ μ , πιφαύσκω . ὁ δέ λόγος παραιτέομαι ὁ Αἰολίς διάλεκτος διά ὁ μιμνήσκω καί θνῄσκω . ὥστε ὅτε λέγω ἐίσκω κατά διαίρεσις , ὑγιής πάνυ ἀποφαίνω , εἰ παρά ὁ ἐσθίω ἐκπίπτω μέλλω ὁ εἴδομαι , ὅς ὀφείλω ἐπένθεσις ὁ Κ ποιέω ὁ ἐΐσκω , ὡς μεθύσκω μεθύσκω , δράω δράσκος . ἀλλά ἔπω ἀνέφικτος εἰμί χωρέω ὁ τοιοῦτος δίφθογγος πρό ὁ σκῶ παραγωγή , διαίρεσις χράω · ὅπου δέ οὖον παραδέχομαι αὖος ὁ ὁ διαίρεσις ἐπίτεξ ἐκβάλλω ὁ ε . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 12.20
20 . Κάρηϲοϲ : Τυραννίων ὀξύνει τὸ Κάρηϲοϲ ὡϲ Παρναϲϲόϲ . οὕτωϲ γὰρ ὑπὸ Κυζικηνῶν ὀνομάζεϲθαι τὸν ποταμόν . ὁ δὲ Ἀρίϲταρχοϲ . βαρύνει ὡϲ Κάνωβοϲ . εἴπομεν δὲ ἐν ἑτέροιϲ ὅτι οὐ πάντωϲ ἐπικρατεῖ ἡ ἀπὸ τῶν ἐθνῶν χρῆϲιϲ καὶ ἐπὶ τὴν Ὁμηρικὴν ἀνάγνωϲιν , ὁπότε περὶ . τοῦ « Γλιϲᾶντα » ( Il . B 504 ) διελάβομεν , εἴγε Διονύϲιοϲ ἱϲτορεῖ τοὺϲ ἐγχωρίουϲ ϲυϲτέλλειν τὸ ῑ καὶ μὴ περιϲπᾶν . τό τε Λύκαϲτοϲ ὁ αὐτὸϲ ἱϲτορεῖ ὀξύνεϲθαι , ἡμῶν ἀναγινωϲκόντων βαρυτόνωϲ ( Il . B 647 ) . οὕτωϲ οὖν εἰκὸϲ καὶ ἐπὶ τοῦ Κάρηϲοϲ μὴ πειϲθῆναι τὸν Ἀρίϲταρχον ὁμοίωϲ τοῖϲ ἐγχωρίοιϲ προενέγκαϲθαι τὴν λέξιν . τάχα δὲ ἐπεὶ ἑώρα τὰ εἰϲ οϲ λήγοντα ὑπὲρ δύο ϲυλλαβὰϲ ὀξυνόμενα , τῷ παραληγόμενα , ἕτερον ἔχοντα ϲ , τοῦτο δὲ ἓν ἀναδεξάμενον , διὰ τοῦτο καὶ ἐξήλλαξεν αὐτὸ τῆϲ ἐκείνων τάϲεωϲ , εἴγε τὸ Ἁλικαρνηϲϲόϲ διϲϲὸν ἔχει τὸ ϲ , Λυκαβηϲϲόϲ , Ταρτηϲϲόϲ , τὸ μέντοι Κάρηϲοϲ ἐν ἔχει τὸ c . ἴϲωϲ οὖν διὰ τοῦτο ἐξηλλάγη . A . Ῥοδίοϲ παροξυτονητέον ὡϲ κύριον .
Lemmas: 20 . Κάρησος : Τυραννίων ὀξύνω ὁ Κάρησος ὡς Παρνασός . οὕτως γάρ ὑπό Κυζικηνός ὀνομάζω ὁ ποταμός . ὁ δέ Ἀρίσταρχος . βαρύνω ὡς Κάνωβος . εἶπον δέ ἐν ἕτερος ὅτι οὖον πάντως ἐπικρατέω ὁ ἀπό ὁ ἔθνος χρῆσις καί ἐπί ὁ ὁμηρικός ἀνάγνωσις , ὁπότε περί . ὁ « Γλίσας » ( Il . B 504 ) διαλαμβάνω , εἰ Διονύσιος ἱστορέω ὁ ἐγχώριος συστέλλω ὁ Ι καί μή περισπάω . ὁ τε Λύκαστος ὁ αὐτός ἱστορέω ὀξύνω , ἐγώ ἀναγιγνώσκω βαρύτονος ( Il . B 647 ) . οὕτως οὖν εἰκός καί ἐπί ὁ Κάρησος μή πείθω ὁ Ἀρίσταρχος ὁμοίως ὁ ἐγχώριος προφέρω ὁ λέξις . τάχα δέ ἐπεί ὁράω ὁ εἰς ὅς λήγω ὑπέρ δύο συλλαβή ὀξύνω , ὁ παραλήγω , ἕτερος ἔχω Σ , οὗτος δέ εἷς ἀναδεξάμενον , διά οὗτος καί ἐξαλλάσσω αὐτός ὁ ἐκεῖνος τάσις , εἰ ὁ Ἁλικαρνησσός δισσός ἔχω ὁ Σ , Λυκαβησσός , Ταρτησσός , ὁ μέντοι Κάρησος ἐν ἔχω ὁ c . ἴσως οὖν διά οὗτος ἐξαλλάσσω . A . Ῥοδίος παροξυτονητέον ὡς κύριος .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 12.26
26 . ἁλίπλοα : τὴν λι , φαϲί , ϲυλλαβὴν ὀξυτονητέον · κατὰ γὰρ αὐτῶν τῶν ἐρειπίων ἡ λέξιϲ κεῖται , οὐχὶ τὰ ἐν τῇ ἁλὶ πλέοντα ϲημαίνεται . οὕτωϲ Ἀλεξίων καὶ οἱ ἄλλοι . κἀγὼ δὲ ϲυγκατατίθεμαι τῇ προϲῳδίᾳ . ἐκεῖνο γὰρ ἔχω ἀποφήναϲθαι , ὡϲ ὅτι ὁπότερον ἐὰν ( sic ) ϲημαίνῃ προπαροξυτονηθήϲεται · οὕτωϲ γὰρ ἐμελέτηϲε τὰ παρὰ τὸ πλέω , εἴγε καὶ τὸ πρωτόπλοοϲ προπαροξύνομεν · καὶ δῆλον ὅτι εἰϲ ἀποφυγὴν τῶν οὕτωϲ παραγομένων , διπλόοϲ τριπλόοϲ . A .
Lemmas: 26 . ἁλίπλοος : ὁ λίαν , φημί , συλλαβή ὀξυτονητέον · κατά γάρ αὐτός ὁ ἐρείπιον ὁ λέξις κεῖμαι , οὐ ὁ ἐν ὁ ἅλς πλέω σημαίνω . οὕτως Ἀλεξίων καί ὁ ἄλλος . ἐγώ δέ συγκατατίθεμαι ὁ προσῳδία . ἐκεῖνος γάρ ἔχω ἀποφαίνω , ὡς ὅτι ὁπότερος ἐάν ( sic ) σημαίνω προπαροξυτονέω · οὕτως γάρ μελετάω ὁ παρά ὁ πλέω , εἰ καί ὁ πρωτόπλοος προπαροξύνω · καί δῆλος ὅτι εἰς ἀποφυγή ὁ οὕτως παράγω , διπλόος τριπλόος . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 12.33
33 . ἵεν : οὕτωϲ φέρουϲι τὴν γραφήν , ιεν ὡϲ τίθεν · καὶ γίνεται ἀμφίβολον πότερον αὐτοὶ οἱ ποταμοὶ ἵεν , ἵνα τοῦ ἵεϲαν ϲυγκοπὴ ὑπάρχῃ , ὡϲ ἀπὸ τοῦ ἐτίθεϲαν τὸ ἔτιθεν · καὶ δέον δαϲύνειν . εἰ δὲ ἑνικὸν εἴη τὸ ιεν ἀντὶ τοῦ ἐπορεύετο , ψιλωτέον , ὁμοίωϲ τῷ « ἄϲϲον ἴεν πολυκάρπου ἀλωῆϲ » ( Od . ω 221 ) ὅπερ οὐ πιθανόν . ἡ μέντοι κοινὴ ἵει ἐϲτὶν ὁμοίωϲ τῷ « ἐννῆμαρ δ᾿ ἐϲ τεῖχοϲ ἵει ῥόοϲ » ( 25 ) . καὶ μήποτε εἴη ( sic ) πιθανώτερον · πάντα γὰρ ὁρᾶται τὰ παρακείμενα ἑνικῶϲ τεθειμένα · « τεῖχοϲ ἀμαλδύναϲ , ποταμοὺϲ δ᾿ ἔϲτρεψε . νέεϲθαι » . A .
Lemmas: 33 . ἵημι : οὕτως φέρω ὁ γραφεύς , ἵημι ὡς τίθημι · καί γίγνομαι ἀμφίβολος πότερος αὐτός ὁ ποταμός ἵημι , ἵνα ὁ ἵημι συγκοπή ὑπάρχω , ὡς ἀπό ὁ τίθημι ὁ τίθημι · καί δήω δασύνω . εἰμί δέ ἑνικός εἰμί ὁ ἵημι ἀντί ὁ πορεύω , ψιλωτέον , ὁμοίως ὁ « Ἄσσος εἶμι πολύκαρπος ἀλωή » ( Od . εἰμί 221 ) ὅσπερ οὖον πιθανός . ὁ μέντοι κοινός ἵημι εἰμί ὁμοίως ὁ « ἐννῆμαρ δέ εἰς τεῖχος ἵημι ῥόος » ( 25 ) . καί μήποτε εἰμί ( sic ) πιθανός · πᾶς γάρ ὁράω ὁ παράκειμαι ἑνικός τίθημι · « τεῖχος ἀμαλδύνω , ποταμός δέ στρέφω . νέομαι » . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 12.55
55 . 56 . τὸ μὲν πρότερον ἕϲταϲαν δαϲύνει ὁ Ἀρίϲταρχοϲ ἐπειδήπερ τὸ αὐτό ἐϲτί τῷ ἑϲτήκειϲαν . ἔφαμεν δὲ καὶ ἡμεῖϲ ( B 777 ) δαϲύνεϲθαι τὸ ε τοῦ παρακειμένου καὶ ὑπερϲυντελίκου ἐπὶ τούτου τοῦ ῥήματοϲ . τὸ μέντοι δεύτερον ψιλοῖ · ἰϲοδυναμεῖ γὰρ τῷ ἔϲτηϲαν · οὓϲ ἔϲτηϲαν γὰρ οἱ Ἀχαιοί . τὸ δὲ ἕ τοῦ ἀορίϲτου ἐπὶ τούτου τοῦ ῥήματοϲ ἐψιλοῦτο . ϲυγκατατίθεται δὲ καὶ ὁ Ἀϲκαλωνίτηϲ τῇ τοιαύτῃ ἀναγνώϲει · καὶ ἡμεῖϲ . A .
Lemmas: 55 . 56 . ὁ μέν πρότερος ἵστημι δασύνω ὁ Ἀρίσταρχος ἐπεί ὁ αὐτός εἰμί ὁ ἵστημι . φημί δέ καί ἐγώ ( B 777 ) δασύνω ὁ ε ὁ παράκειμαι καί υπερσυντέλικος ἐπί οὗτος ὁ ῥῆμα . ὁ μέντοι δύο ψιλόω · ἰσοδυναμέω γάρ ὁ ἵστημι · ὅς ἵστημι γάρ ὁ Ἀχαιός . ὁ δέ ὅς ὁ ἀόριστος ἐπί οὗτος ὁ ῥῆμα ψιλόω . συγκατατίθημι δέ καί ὁ Ἀσκαλωνίτης ὁ τοιοῦτος ἀναγιγνώσκω · καί ἐγώ . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 12.66
66 . προπεριϲπαϲτέον τὸ ϲτεῖνοϲ · οὐδετέρωϲ γὰρ ἐξενήνεκται , πᾶν δὲ οὐδέτερον εἰϲ οϲ λῆγον ἐν ὀνόμαϲι βαρύνεϲθαι θέλει οὕτωϲ οὖν καὶ μακρόϲ ὀξύνομεν ἀρϲενικὸν ὕπαρχον · εἰ δὲ οὐδέτερον γένοιτο , βαρύνεται . οὕτωϲ καὶ τὸ κλειτόϲ · οὐδέτερον γὰρ γενόμενον βαρύνεται παῤ Ἀλκμᾶνι « ἐν τῷ Θεϲϲαλικῷ κλείτει » . A .
Lemmas: 66 . προπερισπαστέον ὁ στεῖνος · οὐδέτερος γάρ ἐκφέρω , πᾶς δέ οὐδέτερος εἰς ὅς λήγω ἐν ὄνομα βαρύνω ἐθέλω οὕτως οὖν καί μακρός ὀξύνω ἀρσενικός ὕπαρχος · εἰμί δέ οὐδέτερος γίγνομαι , βαρύνω . οὕτως καί ὁ κλειτός · οὐδέτερος γάρ γίγνομαι βαρύνω παρά Ἀλκμάν « ἐν ὁ Θεσσαλικός κλεῖτος » . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 12.125
125 . κεκλήγοντεϲ : ὡϲ ἀρήγοντεϲ . οὐ γὰρ τὸ κεκληγότεϲ ἐπλεόναϲε τῷ ν , οὐδὲ παρὰ τὸ « ὀξέα κεκληγώϲ » ( Il . B 222 ) ἐκλίθη , ἀλλὰ παρὰ τὸ κέκληγα γέγονεν ὁ Ϲυρακούϲιοϲ ἐνεϲτὼϲ κεκλήγω , ὡϲ παρὰ τὸ ἄνωγα ἀνώγω , πέπληγα πεπλήγω , ἔνΘεν τὸ « ἐπέπληγον πόδεϲ ἵππων » ( ΙΙ . Ε 504 ) . ἀκόλουθοϲ δὲ τῷ κεκλήγω μετοχὴ ἡ κεκλήγων βαρυνομένη , ἔνθεν τὸ κεκλήγοντεϲ . AV .
Lemmas: 125 . κεκλήγων : ὡς ἀρήγω . οὖον γάρ ὁ κλάζω πλεονάζω ὁ Ν , οὐδέ παρά ὁ « ὀξύς κλάζω » ( Il . B 222 ) κλίνω , ἀλλά παρά ὁ κλάζω γίγνομαι ὁ Συρακούσιος ἐνίστημι κλάζω , ὡς παρά ὁ ἄνωγα ἄνωγα , πλήσσω πλήσσω , ἔνθεν ὁ « πλήσσω πούς ἵππος » ( ΙΙ . Ε 504 ) . ἀκόλουθος δέ ὁ κλάζω μετοχή ὁ κεκλήγων βαρύνω , ἔνθεν ὁ κεκλήγων . AV .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 12.137
137 . αὕαϲ : βαρυτονοῦϲιν οἱ πλείουϲ . Νικίαϲ δὲ ὀξύνει διὰ τὸ μεταφραζόμενον , ἐπεὶ καὶ τὸ ξηράϲ ὀξύνεται . εἴρηται δὲ περὶ τῶν τοιούτων , ὅτι οὑ δεῖ πρὸϲ μεταφραζόμενα τὰϲ λέξειϲ τονοῦν . ὁ δὲ Ἀϲκαλωνίτηϲ βαρύνει . χρή μέντοι γινώϲκειν ὅτι μονήρηϲ ἐϲτὶν ἡ λέξιϲ · οὐδὲν γὰρ εἰϲ οϲ λῆγον καθαρὸν διϲύλλαβον , τῇ αυ διφθόγγῳ κατὰ τὴν ἡμετέραν διάλεκτον παραληγόμενον , τριγενέϲ ἐϲτιν , διὸ οὐδὲ ἀντιπαράθεϲιν ἔϲχεν . ἴϲωϲ δὲ βεβαρυτόνηται , ἐπεὶ καὶ τὸ ναῦοϲ ἐβαρύνετο καὶ τὸ Τραῦοϲ κύριον καὶ τὸ ψαῦοϲ παῤ Ἀλκμᾶνι . A .
Lemmas: 137 . αὖος : βαρυτονέω ὁ πλείων . Νικίας δέ ὀξύνω διά ὁ μεταφράζω , ἐπεί καί ὁ ξηρός ὀξύνω . εἴρω δέ περί ὁ τοιοῦτος , ὅτι ὅς δεῖ πρός μεταφράζω ὁ λέγω τονόω . ὁ δέ Ἀσκαλωνίτης βαρύνω . χρή μέντοι γιγνώσκω ὅτι μονήρης εἰμί ὁ λέξις · οὐδείς γάρ εἰς ὅς λήγω καθαρός δισύλλαβος , ὁ αὖ δίφθογγος κατά ὁ ἡμέτερος διάλεκτος παραλήγω , τριγενής εἰμί , διό οὐδέ ἀντιπαράθεσις ἔχω . ἴσως δέ βαρυτονέω , ἐπεί καί ὁ ναός βαρύνω καί ὁ Τραῦος κύριος καί ὁ Ψαῦος παρά Ἀλκμάν . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 12.148
148 . δοχμώ · ὀξυτονητέον · ἔϲτι γὰρ δυϊκόν . τὸ δὲ δοχμόϲ ὀξύνεται , ἐπεὶ τὰ εἰϲ μοϲ μετ᾿ ἐπιπλοκῆϲ τοῦ χ ὀξύνεϲθαι θέλει , αὐχμόϲ , ἰωχμόϲ . ταύτῃ καὶ πλοχμόϲ , εἴτε ϲυγκέκοπται εἴτε καὶ ἐντελέϲ ἐϲτιν , ὀξυτονηθήϲεται . οὕτωϲ οὖν καὶ τὸ δοχμόϲ . A . περὶ ϲφίϲιν : ὀρθοτονητέον · εἰϲ γὰρ ϲύνθετον μεταλαμβάνεται . A .
Lemmas: 148 . δοχμός · ὀξυτονητέον · εἰμί γάρ δυικός . ὁ δέ δοχμός ὀξύνω , ἐπεί ὁ εἰς μος μετά ἐπιπλοκή ὁ χ ὀξύνω ἐθέλω , αὐχμός , ἰωχμός . οὗτος καί πλόκαμος , εἴτε συγκόπτω εἴτε καί ἐντελής εἰμί , ὀξυτονέω . οὕτως οὖν καί ὁ δοχμός . A . περί σφεῖς : ὀρθοτονητέον · εἰς γάρ συντίθημι μεταλαμβάνω . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 12.149
149 . πρυμνήν : ὡϲ πυκνήν . εἴπομεν δὲ περὶ τούτου ( Ε 292 ) . A .
Lemmas: 149 . πρυμνός : ὡς πυκνός . εἶπον δέ περί οὗτος ( Ε 292 ) . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 12.157
157 . ζαήϲ : ὡϲ ὑγιήϲ · οὕτωϲ καὶ ὁ Ἀϲκαλωνίτηϲ . παραιτητέον δὲ τοὺϲ βουλομένουϲ βαρύνειν , ἴϲωϲ πλανηθένταϲ ἐκ τῆϲ αἰτιατικῆϲ τῆϲ εἰϲ ν περατωθείϲηϲ ( Od . μ 313 ) . ῥηθήϲεται δὲ ἐν τῇ Μ τῆϲ Ὀδυϲϲείαϲ περὶ τῆϲ προϲῳδίαϲ . A .
Lemmas: 157 . ζαής : ὡς ὑγιής · οὕτως καί ὁ Ἀσκαλωνίτης . παραιτητέος δέ ὁ βούλομαι βαρύνω , ἴσως πλανάω ἐκ ὁ αἰτιατικός ὁ εἰς Ν περατόω ( Od . μ 313 ) . εἴρω δέ ἐν ὁ Μ ὁ Ὀδυσσεία περί ὁ προσῳδία . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 12.158
158 . ταρφειάϲ : Ἀρίϲταρχοϲ ὀξύνει ὡϲ πυκνάϲ · ὁ δὲ Θρᾷξ Διονύϲιοϲ ὁμοίωϲ προεφέρετο τῷ ταχείαϲ , παρὰ τὸ ταρφύϲ ἀρϲενικόν , οὗ πολλαὶ ἦϲαν χρήϲειϲ παρὰ τοῖϲ παλαιοῖϲ καὶ παῤ Ὁμήρῳ . καὶ δῆλον ὅτι ἀναλόγωϲ μὲν ἀναγινώϲκει ὁ Θρᾷξ , ἐπεκράτηϲε δὲ ἡ Ἀριϲτάρχου . A .
Lemmas: 158 . ταρφειάς : Ἀρίσταρχος ὀξύνω ὡς πυκνός · ὁ δέ Θρᾷξ Διονύσιος ὁμοίως προφέρω ὁ ταχύς , παρά ὁ ταρφύς ἀρσενικός , ὅς πολύς εἰμί χρῆσις παρά ὁ παλαιός καί παρά Ὅμηρος . καί δῆλος ὅτι ἀνάλογος μέν ἀναγιγνώσκω ὁ Θρᾷξ , ἐπικρατέω δέ ὁ Ἀρίσταρχος . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 12.164
164 . φιλοψευδήϲ : ὀξυτονητέον ὁμοίωϲ τῷ ἁπλῷ · τὰ γὰρ εἰϲ ηϲ λήγοντα ὑπὲρ μίαν ϲυλλαβήν , ὀξυνόμενα , ϲυντιθέμενα πάντα θέλει φυλάϲϲειν τὸν αὐτὸν τόνον , ὑπεϲταλμένου τοῦ ἀληθήϲ . ϲαφήϲ , ἀϲαφήϲ , ἀντεραϲτήϲ , φιλαθλητήϲ · οὕτωϲ καὶ φιλοψευδήϲ . τὸ δὲ κριτήϲ ἔϲθ᾿ ὅτε καὶ μεταβολὴν ποιεῖται τόνου οἷον ἐν τῷ ξενοκρίτηϲ . A .
Lemmas: 164 . φιλοψευδής : ὀξυτονητέον ὁμοίως ὁ ἁπλόος · ὁ γάρ εἰς εἰμί λήγω ὑπέρ εἷς συλλαβή , ὀξύνω , συντίθημι πᾶς ἐθέλω φυλάσσω ὁ αὐτός τόνος , ὑποστέλλω ὁ ἀληθής . σαφής , ἀσαφής , ἀντεραστής , φιλαθλητής · οὕτως καί φιλοψευδής . ὁ δέ κριτής ἔστω ὅτε καί μεταβολή ποιέω τόνος οἷος ἐν ὁ ξενοκρίτης . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 12.193
193 . Ἰαμενόν : Ἀρίϲταρχοϲ ψιλοῖ ὁ δὲ Ἀϲκαλωνίτηϲ φηϲίν , ἐὰν μὲν ἀπὸ τῆϲ ἰάϲεωϲ , ψιλωτέον , ἐὰν δὲ ἀπὸ τῆϲ ὁρμῆϲ , δαϲυντέον . ἄμεινον δὲ προκρίνειν τὴν Ἀριϲτάρχου · οὐδὲν γάρ ἐϲτι κωλῦον τὴν ἀνάγνωϲιν αὐτοῦ . A .
Lemmas: 193 . ἰάομαι : Ἀρίσταρχος ψιλόω ὁ δέ Ἀσκαλωνίτης φημί , ἐάν μέν ἀπό ὁ ἴασις , ψιλωτέον , ἐάν δέ ἀπό ὁ ὁρμή , δασυντέον . ἀγαθός δέ προκρίνω ὁ Ἀρίσταρχος · οὐδείς γάρ εἰμί κωλύω ὁ ἀνάγνωσις αὐτός . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 12.201
201 . ὑψιπέτηϲ : Ἀρίϲταρχοϲ ἐβάρυνεν εὑρὼν τὸ « ὠκυπέτα χρυϲέῃϲιν ἐθείρῃϲιν » ( Il . Θ 42 ) οὕτωϲ κεκλιμένον ὡϲεὶ καὶ ἀπὸ τοῦ παντοπώληϲ παντοπῶλα . πρόδηλον δὲ κἀκ τῶν διαλέκτων · ὑψιπέταϲ γὰρ εὑρέθη κατὰ τροπὴν τοῦ η εἰϲ τὸ ᾱ , ὅπερ ζητεῖ καὶ ἡ κλίϲιϲ καὶ ἡ βαρεῖα τάϲιϲ · τινὲϲ μέντοι ἐτόλμηϲαν ὡϲ τὸ « τιμῆϲ ἔϲεται » ( Il . I 605 ) , οὕτωϲ ὑψιπετήειϲ ὑψιπετῆϲ . ἀλλ᾿ ἐπὶ μὲν τοῦ τιμῆϲ εὕρομεν αἰτιατικὴν « καὶ χρυϲὸν τιμῆντα ( Il . Ϲ 475 ) , ἥτιϲ ἐδίδαϲκε τὸ τῆϲ εὐθείαϲ πάθοϲ · ἐπὶ δὲ τοῦ προκειμένου οὐδὲν εὕρομεν τοιοῦτο , ἔνθεν ἐπείϲθημεν τῷ Ἀριϲτάρχῳ . A .
Lemmas: 201 . ὑψιπέτης : Ἀρίσταρχος βαρύνω εὑρίσκω ὁ « ὠκυπέτης χρύσεος ἔθειρα » ( Il . Θ 42 ) οὕτως κλίνω ὡσεί καί ἀπό ὁ παντοπώλης παντοπώλης . πρόδηλος δέ ἐκ ὁ διάλεκτος · ὑψιπέτης γάρ εὑρίσκω κατά τροπή ὁ ὁ εἰς ὁ ὅς , ὅσπερ ζητέω καί ὁ κλίσις καί ὁ βαρύς τάσις · τις μέντοι τολμάω ὡς ὁ « τιμή εἰμί » ( Il . I 605 ) , οὕτως ὑψιπετήεις ὑψιπετής . ἀλλά ἐπί μέν ὁ τιμή εὑρίσκω αἰτιατικός « καί χρυσός τιμήεις ( Il . Σ 475 ) , ὅστις διδάσκω ὁ ὁ εὐθύς πάθος · ἐπί δέ ὁ πρόκειμαι οὐδείς εὑρίσκω τοιοῦτος , ἔνθεν πείθω ὁ Ἀρίσταρχος . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 12.204
204 . γάρ αὐτον : οὕτωϲ ἐγκλιτέον τὴν ἀντωνυμίαν κατ᾿ αἰτιατικὴν πτῶϲιν . μέμνηται καὶ Ἡρωδιανὸϲ καὶ Ἀπολλώνιοϲ . A .
Lemmas: 204 . γάρ αὐτος : οὕτως ἐγκλιτέον ὁ ἀντωνυμία κατά αἰτιατικός πτῶσις . μιμνήσκω καί Ἡρωδιανός καί Ἀπολλώνιος . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 12.205
205 . ἰδνωθείϲ : ψιλωτέον τὸ ῑ . οὕτωϲ καὶ Ἀλεξίων καὶ οἱ ἄλλοι . προείρηται δὲ ἡμῖν ἐν τῇ A . A .
Lemmas: 205 . ἰδνόομαι : ψιλωτέον ὁ Ι . οὕτως καί Ἀλεξίων καί ὁ ἄλλος . προερέω δέ ἐγώ ἐν ὁ A . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 12.213
213 . δῆμον : βαρυτονητέον πρὸϲ ἀντιδιαϲτολὴν τοῦ δημόν ὀξυνομένου ἐν τῇ Θ ῥαψῳδίᾳ ( 240 ) . ὁ Ἡρωδιανόϲ . A .
Lemmas: 213 . δῆμος : βαρυτονητέος πρός ἀντιδιαστολή ὁ δημός ὀξύνω ἐν ὁ Θ ῥαψῳδία ( 240 ) . ὁ Ἡρωδιανός . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 12.260
260 . ἔχματα ψιλωτέον · πᾶν φωνῆεν πρὸ τοῦ χ ψιλοῦται . περὶ δὲ τοῦ ᾗχι δαϲυνομένου εἴπομεν . A .
Lemmas: 260 . ἔχμα ψιλωτέον · πᾶς φωνήεις πρό ὁ χ ψιλόω . περί δέ ὁ ἧχι δασύνω εἶπον . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 12.276
276 . τὸ δίεϲθαι ἡ παράδοϲιϲ προπαροξύνει , καὶ ἔχομεν ἐκεῖνο λέγειν , ὅτι εἰ οἶδεν ὁ ποιητὴϲ τὸ « δίενται » ( Il . ψ 475 ) ὡϲ τίθενται καὶ « ἐνδίεϲαν » ( Il . Ϲ 584 ) ὡϲ ἐτίθεϲαν , δῆλον ὅτι εἴϲεται καὶ τὸ δίεϲθαι προπαροξυνόμενον · ὡϲ γὰρ ἀπὸ τοῦ τίθενται καὶ ἐτίθεϲαν τὸ ἀπαρέμθατον τίθεϲθαι , οὕτωϲ καὶ ἀπὸ τοῦ « ἵπποι ἀερϲίποδεϲ πολέοϲ πεδίοιο δίενται » καὶ « αὕτωϲ ἐνδίεϲαν » γένοιτ᾿ ἂν τὸ ἀπαρέμφατον δίεϲθαι , ὥϲτε καὶ ἀπὸ τῶν εἰϲ μι ἐϲχημάτιϲται · καὶ δέον ἐϲτὶ τὸ δίω βαρυνόμενον πολὺ πρότερον περιϲπᾶϲθαι , ἵνα ἀποτελέϲῃ τὸ δίημι , ἐξ οὗ τὸ ἐνδίεϲαν καὶ δίεϲθαι . A .
Lemmas: 276 . ὁ δῖος ὁ παράδοσις προπαροξύνω , καί ἔχω ἐκεῖνος λέγω , ὅτι εἰμί οἶδα ὁ ποιητής ὁ « δῖος » ( Il . ψ 475 ) ὡς τίθημι καί « ἐνδίημι » ( Il . Σ 584 ) ὡς τίθημι , δῆλος ὅτι εἶμι καί ὁ δῖος προπαροξύνω · ὡς γάρ ἀπό ὁ τίθημι καί τίθημι ὁ ἀπαρέμθατον τίθημι , οὕτως καί ἀπό ὁ « ἵππος ἀερσίπους πολύς πεδίον δῖος » καί « αὔτως ἐνδίημι » γίγνομαι εἄν ὁ ἀπαρέμφατος δῖος , ὥστε καί ἀπό ὁ εἰς μι σχηματίζω · καί δήω εἰμί ὁ δῖος βαρύνω πολύς πρότερος περισπάω , ἵνα ἀποτελέω ὁ δίημι , ἐκ ὅς ὁ ἐνδίημι καί δῖος . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 12.286
286 . εἴλυται : προπεριϲπῶϲιν , ἵνα ἐκ τοῦ εἰλύαται ϲυναλοιφὴ ὑπάρχῃ ἢ τοῦ εἰλύεται · δύναται γὰρ καὶ ἑνικῶϲ ϲυντάϲϲεϲθαι καὶ πληθυντικῶϲ . οὐκ ἀήθηϲ δὲ ἡ τοιαύτη ϲυναλοιφή , εἴγε καὶ τὸ ἐρύεϲθαι ῥῦϲθαι ἔφη · « πάντων ἀνθρώπων ῥῦϲθαι γενεήν τε τόκον τε » ( Il . Ο 141 ) , καὶ τὸ « ἄρχετε νῦν νέκυαϲ φορέειν » ( Od . χ 437 ) ἐν τοῖϲ ἑξῆϲ ἔφη « ἐκ δὲ νέκυϲ οἴκων φόρεον » ( Od . ω 417 ) . τινὲϲ δὲ προπαροξύνουϲιν ὡϲ ἀπὸ τοῦ εἴλυμι . A . Addiderat Herodianus ὃ καὶ μᾶλλον . δύναται γὰρ ἐκ τοῦ εἴλυται ἐκτετάϲθαι v . Π 542 .
Lemmas: 286 . εἰλύω : προπερισπάω , ἵνα ἐκ ὁ εἰλύω συναλοιφή ὑπάρχω ἢ ὁ εἰλύω · δύναμαι γάρ καί ἑνικός συντάσσω καί πληθυντικός . οὐ ἀήθης δέ ὁ τοιοῦτος συναλοιφή , εἰ καί ὁ ῥύομαι ῥύομαι φημί · « πᾶς ἄνθρωπος ῥύομαι γενεά τε τόκος τε » ( Il . ὁ 141 ) , καί ὁ « ἄρχω νῦν νέκυς φορέω » ( Od . χ 437 ) ἐν ὁ ἑξῆς φημί « ἐκ δέ νέκυς οἶκος φορέω » ( Od . εἰμί 417 ) . τις δέ προπαροξύνω ὡς ἀπό ὁ εἴλω . A . Addiderat Herodianus ὅς καί μᾶλλον . δύναμαι γάρ ἐκ ὁ εἰλύω ἐκτείνω v . Π 542 .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 12.295
295 . εξήλατον : Ἀρίϲταρχόϲ φηϲιν ὡϲ δεῖ δαϲύνονταϲ προφέρεϲθαι . ϲημαίνει γὰρ κατὰ ἀριθμὸν ἐκ τοϲούτων ἐλαϲμάτων ϲυγκειμένην αὐτήν . ὁ δὲ Ζηνόδοτοϲ , φηϲίν , ἔοικε ψιλῶϲ προφέρεϲθαι , ἐκδεχόμενοϲ τὴν ἐξηλαϲμένην , οὐκ εὖ . οὐκ ἀπιθάνωϲ δὲ ὁ Ἀρίϲταρχοϲ , εἴγε καὶ ἑπταβόειον ϲάκοϲ που λέγει καὶ ἐπὶ τῆϲ Ἀχιλλέωϲ ἀϲπίδοϲ « πέντε δ᾿ ἄῤ αὐτοῦ ἔϲαν ϲάκεοϲ πτύχεϲ » ( Il . Ϲ 481 ) καὶ « ἐπεὶ πέντε πτύχαϲ ἤλαϲε κυλλοποδίων » ( Il . γ 270 ) . A .
Lemmas: 295 . ἐξελαύνω : Ἀρίσταρχος φημί ὡς δεῖ δασύνω προφέρω . σημαίνω γάρ κατά ἀριθμός ἐκ τοσοῦτος ἔλασμα σύγκειμαι αὐτός . ὁ δέ Ζηνόδοτος , φημί , ἔοικα ψιλός προφέρω , ἐκδέχομαι ὁ ἐξελαύνω , οὐ εὕω . οὐ ἀπίθανος δέ ὁ Ἀρίσταρχος , εἰ καί ἑπταβόειος σάκος ποῦ λέγω καί ἐπί ὁ Ἀχιλλεύς ἀσπίς « πέντε δέ ἄρα αὐτός εἰμί σάκος πτύξ » ( Il . Σ 481 ) καί « ἐπεί πέντε πτύξ ἐλαύνω Κυλλοποδίων » ( Il . γ 270 ) . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 12.297
297 . τὸ περικυκλον ἄμεινον δύο ποιεῖν περί καὶ κύκλον , ἵνα ᾖ περὶ τὸν τῆϲ ἀϲπίδοϲ κύκλον . οὕτωϲ καὶ ὁ Ἀϲκαλωνίτηϲ . A .
Lemmas: 297 . ὁ περικυκλόω ἀγαθός δύο ποιέω περί καί κύκλος , ἵνα εἰμί περί ὁ ὁ ἀσπίς κύκλος . οὕτως καί ὁ Ἀσκαλωνίτης . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 12.337
337 . γεγωνεῖν : ὁ Ἀϲκαλωνίτηϲ βαρύνει ὡϲ ἀνύειν , Ἀρίϲταρχοϲ δὲ περιϲπᾶ ὡϲ φιλεῖν , καὶ ἔοικε μᾶλλον περιϲπώμενον εἶναι παρὰ τῷ ποιητῇ · ὡϲ γὰρ ἐνόεον καὶ ἐφίλεον , οὕτωϲ καὶ ἐγεγώνεον ἔφη · « ἠμὲν ὅϲ᾿ ἐφραϲάμην καὶ Τηλεμάχῳ ἐγεγώνεον » ( Od . ρ 161 ) . ἀπαρέμφατόν τε προηνέγκατο τὸ γεγωνέμεν · « ἥ ῥ᾿ ἐν μεϲϲάτῳ ἔϲκε γεγωνέμεν » ( Il . Θ 223 ) . προϲέθηκα δὲ παρὰ τῷ ποιητῇ , ἐπεὶ οἱ μετ᾿ αὐτὸν καὶ ὡϲ βαρύτονον αὐτὸ ἔκλιναν καὶ ὡϲ περιϲπώμενον . A .
Lemmas: 337 . γέγωνα : ὁ Ἀσκαλωνίτης βαρύνω ὡς ἀνύω , Ἀρίσταρχος δέ περισπάω ὡς φιλέω , καί ἔοικα μᾶλλον περισπάω εἰμί παρά ὁ ποιητής · ὡς γάρ νοέω καί φιλέω , οὕτως καί γέγωνα φημί · « ἠμὲν ὅσος φράζω καί Τηλέμαχος γέγωνα » ( Od . ρ 161 ) . ἀπαρέμφατος τε προφέρω ὁ γέγωνα · « ὅς ἄρα ἐν μέσσατος εἰμί γέγωνα » ( Il . Θ 223 ) . προστίθημι δέ παρά ὁ ποιητής , ἐπεί ὁ μετά αὐτός καί ὡς βαρύτονος αὐτός κλίνω καί ὡς περισπάω . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 12.360
360 . ζαχρηεῖϲ : περιϲπαϲτέον ὡϲ εὐγενεῖϲ . A .
Lemmas: 360 . ζαχρηής : περισπαστέον ὡς εὐγενής . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 12.379
379 . Ϲαρπήδοντοϲ : τρίτη ἀπὸ τέλουϲ ἡ ὀξεῖα , ὡϲ Χαλκώδοντοϲ . οὐ γὰρ δύναται ἔτι φυλάϲϲεϲθαι ὁ τόνοϲ τῆϲ Ϲαρπηδόνοϲ γενικῆϲ διὰ τὸ μηδέποτε τὰ εἰϲ ων ὀνόματα ὀξύτονα ἐπιδέχεϲθαι τὴν διὰ τοῦ τ κλίϲιν . ἔνθεν γὰρ καὶ τὸ ἑκών μετοχή . A .
Lemmas: 379 . Σαρπηδών : τρίτος ἀπό τέλος ὁ ὀξύς , ὡς Χαλκώδων . οὖον γάρ δύναμαι ἔτι φυλάσσω ὁ τόνος ὁ Σαρπηδών γενικός διά ὁ μηδέποτε ὁ εἰς εἰμί ὄνομα ὀξύτονος ἐπιδέχομαι ὁ διά ὁ τ κλίσις . ἔνθεν γάρ καί ὁ ἑκών μετοχή . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 12.391
391 . ἀθρήϲειε : ψιλωτέον . πᾶν γὰρ φωνῆεν πρὸ δαϲέοϲ καὶ τοῦ ρ ψιλοῦται , ἴθριϲ , Ὄθρυϲ , ἄχριϲ , ἀφρόϲ , ὄφρα , ὑπεϲταλμένου τοῦ ἅθρουϲ πρὸϲ διάφορον ϲημαινόμενον . πρόδηλον δὲ κἀκ τῆϲ ϲυναλοιφῆϲ ὅτι ψιλοῦται « ἡ δ᾿ οὔτ᾿ ἀθρῆϲαι δύνατο » ( Od . τ 478 ) . A .
Lemmas: 391 . ἀθρέω : ψιλωτέον . πᾶς γάρ φωνήεις πρό δασύς καί ὁ ρ ψιλόω , ἔθρις , Ὄθρυς , ἄχρι , ἀφρός , ὄφρα , ὑποστέλλω ὁ ἀθρόος πρός διάφορος σημαίνω . πρόδηλος δέ ἐκ ὁ συναλιφή ὅτι ψιλόω « ὁ δέ οὔτε ἀθρέω δύναμαι » ( Od . τ 478 ) . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 12.430
430 . πάντῃ δή : ὁ μὲν Ἀρίϲταρχοϲ τὸν δή ϲύνδεϲμον παρέλαβεν Τυραννίων δὲ ἐκδέχεται τὸ ᾖ ἐπίρρημα τοπικόν , ἵνα δύο μέρη λόγου ὑπάρχῃ , δέ καὶ ᾗ , καὶ προϲτίθηϲι τὸ ῑ καὶ δαϲύνει ὁμοίωϲ τῷ « ᾗ ῥ᾿ ὅ γ᾿ ὁ λυϲϲώδηϲ » ( Ιl . N 53 ) οὐκ ἀναγκαῖον δέ ἤδη γὰρ πρόκειται τὸ πάντῃ τοπικόν . A .
Lemmas: 430 . πάντῃ δή : ὁ μέν Ἀρίσταρχος ὁ δή σύνδεσμος παραλαμβάνω Τυραννίων δέ ἐκδέχομαι ὁ εἰμί ἐπίρρημα τοπικός , ἵνα δύο μέρος λόγος ὑπάρχω , δέ καί ὅς , καί προστίθημι ὁ Ι καί δασύνω ὁμοίως ὁ « ὅς ἄρα ὅς γε ὁ λυσσώδης » ( Ιl . N 53 ) οὐ ἀναγκαῖος δέ ἤδη γάρ πρόκειμαι ὁ πάντῃ τοπικός . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 12.462
462 . λᾶοϲ . προπεριϲπαϲτέον ὡϲ κλῆροϲ · ἀπὸ γὰρ εὐθείαϲ πέπτωκε διϲυλλάβου κατὰ τὴν τοῦ ποιητοῦ χρῆϲιν . καὶ ὤφειλε τριϲυλλαβεῖν ἡ γενική , ϲυναλοιφὴν δὲ λαβοῦϲα βαρύνεται . τὴν δὲ πρόθεϲιν Τυραννίων ἀναϲτρέφει , ἵνα τὸ ἑξῆϲ ὑπάρχῃ ὕπο λίθου ῥιπῆϲ . οὐκ ἀναγκαῖον δέ τί γὰρ κωλύει φυλάϲϲεϲθαι τὸν τόνον τῆϲ προθέϲεωϲ καὶ εἶναι ὑπὸ ῥιπῆϲ λίθου . A .
Lemmas: 462 . λᾶας . προπερισπαστέον ὡς κλῆρος · ἀπό γάρ εὐθύς πίπτω δισύλλαβος κατά ὁ ὁ ποιητής χρῆσις . καί ὀφείλω τρισυλλαβέω ὁ γενικός , συναλοιφή δέ λαμβάνω βαρύνω . ὁ δέ πρόθεσις Τυραννίων ἀναστρέφω , ἵνα ὁ ἑξῆς ὑπάρχω ὑπό λίθος ῥιπή . οὐ ἀναγκαῖος δέ τίς γάρ κωλύω φυλάσσω ὁ τόνος ὁ πρόθεσις καί εἰμί ὑπό ῥιπή λίθος . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 12.471
471 . τὸ μὲν ὅμαδοϲ δαϲυντέον · ἔχει γὰρ τὸ ὁμοῦ ἐγκείμενον . τὸ δὲ ἀλίαϲτοϲ ψιλωτέον · ἔϲτι γὰρ ϲτέρηϲιϲ ἀπὸ τοῦ λιαϲτόϲ , ὅπερ πέπτωκεν ἀπὸ τοῦ λιάζω · « ἡγεῖτ᾿ , ἀμφὶ δ᾿ ἄρα ϲφι λιάζετο κῦμα » ( Il . Ω 96 ) . A .
Lemmas: 471 . ὁ μέν ὅμαδος δασυντέον · ἔχω γάρ ὁ ὁμοῦ ἔγκειμαι . ὁ δέ ἀλίαστος ψιλωτέον · εἰμί γάρ στέρησις ἀπό ὁ λιαστός , ὅσπερ πίπτω ἀπό ὁ λιάζω · « ἡγέομαι , ἀμφί δέ ἄρα σφεῖς λιάζομαι κῦμα » ( Il . Ω 96 ) . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 13.15
15 . ἔνθ᾿ ἄῤ ὅγ᾿ : τρεῖϲ παράλληλοι ὀξεῖαι , μία μὲν ἡ ἄρχουϲα , δευτέρα ἡ τοῦ ἄρα , τρίτη δὲ ἡ τοῦ ὅγε . A .
Lemmas: 15 . ἔνθα ἄρα ὅσγε : τρεῖς παράλληλος ὀξύς , εἷς μέν ὁ ἄρχω , δύο ὁ ὁ ἄρα , τρίτος δέ ὁ ὁ ὅσγε . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 13.52
52 . τῇ δὲ δὴ αἰνότατον περιδείδια ( περὶ δείδια ) μήτι πάθωμεν : ἔφαμεν ὅτι ἡ περί οὐκ ἀναϲτρέφεται , ὅτε ϲημαντικὴ ὑπάρχει τοῦ περιϲϲῶϲ . A .
Lemmas: 52 . ὁ δέ δή αἰνός περιδείδια ( περί δείδω ) μῆτις πάσχω : φημί ὅτι ὁ περί οὐ ἀναστρέφω , ὅτε σημαντικός ὑπάρχω ὁ περισσός . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 13.63
63 . περιμήκεοϲ : ὡϲ Διομήδεοϲ . τὰ γὰρ εἰϲ ηϲ ϲύνθετα , παῤ οὐδέτερα γενόμενα τὰ εἰϲ οϲ , τῷ η παραληγόμενα βαρύνεϲθαι θέλει , ὥϲπερ ἔχει παρὰ τὸ κῆτοϲ τὸ μεγακήτηϲ , ἦθοϲ κακοήθηϲ . διὸ τὰ λαθικηδήϲ , οἰνοπληθήϲ ὀξυνόμενα παρὰ ῥήματά φαμεν ϲυντεθεῖϲθαι τὸ κήδω καὶ τὸ πλήθω . A .
Lemmas: 63 . περιμήκης : ὡς Διομήδης . ὁ γάρ εἰς εἰμί σύνθετος , παρά οὐδέτερος γίγνομαι ὁ εἰς ὅς , ὁ ὁ παραλήγω βαρύνω ἐθέλω , ὥσπερ ἔχω παρά ὁ κῆτος ὁ μεγακήτης , ἦθος κακοήθης . διό ὁ λαθικηδής , οἰνοπληθής ὀξύνω παρά ῥῆμα φημί συντίθημι ὁ κήδω καί ὁ πλήθω . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 13.71
71 . Ἴχνια : τὸ ἴχνιον προπαροξυτονητέον , ὁμοιοτόνωϲ τῷ ἀράχνιον · οὐ γάρ ἐϲτιν ὑποκοριϲτικόν , ἀλλ’ ἀπὸ ῥήματοϲ ἐϲχημάτιϲται . ὅτι δὲ ὁ ποιητὴϲ οὐδὲ ὑποκοριϲτικοῖϲ χρῆται , ἐδηλώϲαμεν ἐν τῇ Α . A .
Lemmas: 71 . ἴχνιον : ὁ ἴχνιον προπαροξυτονητέον , ὁμοιοτόνως ὁ ἀράχνιον · οὖον γάρ εἰμί ὑποκοριστικός , ἀλλά ἀπό ῥῆμα σχηματίζω . ὅτι δέ ὁ ποιητής οὐδέ ὑποκοριστικός χράω , δηλόω ἐν ὁ Α . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 13.96
96 . ἁμάϲ : ἡμετέραϲ . τὸ ἁμάϲ ἐκτείνεται κατὰ τὸ τέλοϲ , καίτοι Δώριον ἔχον τὴν πρὸ τέλουϲ ϲυλλαβήν , ἐπεὶ ἑνικῷ παράκειται τῷ διὰ τοῦ η λεγομένῳ , ἁμήν , ὅπερ ὁλόκληρον ἂν ἦν Δωρικόν , εἴπερ εἰϲ ᾱν κατέληγεν . A .
Lemmas: 96 . ἁμός : ἡμέτερος . ὁ ἁμός ἐκτείνω κατά ὁ τέλος , καίτοι Δώριον ἔχω ὁ πρό τέλος συλλαβή , ἐπεί ἑνικός παράκειμαι ὁ διά ὁ ὁ λέγω , ἁμός , ὅσπερ ὁλόκληρος εἄν εἰμί Δωρικός , εἴπερ εἰς ἄν καταλήγω . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 13.102
102 . φυζακινῇϲ : ὁμοίωϲ ἀναγνωϲτέον τῷ ἐαρινῇϲ . πῶϲ δ’ ἐϲχημάτιϲται , δεδήλωται ἐν τῷ περὶ παρωνύμων . A .
Lemmas: 102 . φυζακινός : ὁμοίως ἀναγνωστέον ὁ ἐαρινός . πῶς δέ σχηματίζω , δηλόω ἐν ὁ περί παρώνυμος . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 13.103
103 . θώων . Ἀρίϲταρχοϲ βαρύνει τὸ θώων , καὶ ἐπείϲθη ἡ παράδοϲιϲ · ὁ δὲ Πάμφιλοϲ περιϲπᾷ , ἐπεὶ τὰ εἰϲ εϲ λήγοντα διϲύλλαβα ὀνόματα ἐπ’ εὐθείαϲ πληθυντικῆϲ ἔχει γενικὴν περιϲπωμένην . διὸ καὶ τὸ Τρώων καὶ δμώων καὶ παίδων ἀνεγίνωϲκε περιϲπῶν , ἔτι δὲ καὶ τὸ πάντων καὶ λάων καὶ τίνων , περὶ ὧν λόγον ἔδωκαν καὶ οἱ πρὸ ἡμῶν καὶ ἡμεῖϲ . A .
Lemmas: 103 . θώς . Ἀρίσταρχος βαρύνω ὁ θώς , καί πείθω ὁ παράδοσις · ὁ δέ Πάμφιλος περισπάω , ἐπεί ὁ εἰς εἰς λήγω δισύλλαβος ὄνομα ἐπί εὐθύς πληθυντικός ἔχω γενικός περισπάω . διό καί ὁ Τρώς καί δμώς καί παῖς ἀναγιγνώσκω περισπάω , ἔτι δέ καί ὁ πᾶς καί λᾶας καί τίνω , περί ὅς λόγος δίδωμι καί ὁ πρό ἐγώ καί ἐγώ . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 13.132
132 . προπαροξυτονητέον τὸ ἱππόκομοι · ἡ γὰρ κόμη ἔγκειται , οὐ τὸ κομῶ · οὕτωϲ οὖν ἀναγνωϲτέον , ὡϲ κυπαριϲϲόκομοϲ , καλλίκομοϲ . τὰ δὲ ἀπὸ τῶν εἰϲ η ληγόντων θηλυκῶν ϲυντιθέμενα καὶ μεταβάλλοντα τὸ τέλοϲ εἰϲ τὴν οϲ κατάληξιν προπαροξύνεται , ἄφωνοϲ , ἄναυδοϲ · οὕτωϲ ἱππόκομοϲ . τότε μέντοι παροξυτονητέον τὸ ἱππόκομοϲ , ὅτε τὸ κομεῖν ἔγκειται · « Νεϲτορέαϲ μὲν ἔπειθ’ ἵππουϲ θεράποντε κομείτην » ( Il . Θ 113 ) . A .
Lemmas: 132 . προπαροξυτονητέον ὁ ἱππόκομος · ὁ γάρ κόμη ἔγκειμαι , οὖον ὁ κομάω · οὕτως οὖν ἀναγνωστέον , ὡς κυπαρισσόκομος , καλλίκομος . ὁ δέ ἀπό ὁ εἰς ὁ λήγω θηλυκός συντίθημι καί μεταβάλλω ὁ τέλος εἰς ὁ ὅς κατάληξις προπαροξύνω , ἄφωνος , ἄναυδος · οὕτως ἱππόκομος . τότε μέντοι παροξυτονητέον ὁ ἱππόκομος , ὅτε ὁ κομέω ἔγκειμαι · « Νέστωρ μέν ἔπειτα ἵππος θεράπων κομέω » ( Il . Θ 113 ) . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 13.140
140 . ὕψι : ὡϲ οἴκοθι καὶ ἄγχι , ὥϲ φηϲι Πτολεμαῖοϲ . τινὲϲ δὲ τοῦτο ὀξύνουϲιν , ὑψί . A .
Lemmas: 140 . ὕψι : ὡς οἴκοθι καί ἄγχι , ὅς φημί Πτολεμαῖος . τις δέ οὗτος ὀξύνω , ὕψι . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 13.191
191 . ἀλλ’ οὔ πῃ χροὸϲ εἴϲατο : Ἀλεξίων φηϲὶν ὡϲ Ἀρίϲταρχοϲ ὡϲ ϲοφόϲ προηνέγκατο , Τυραννίων δὲ ὡϲ πόλοϲ , καὶ ἔχει λόγον ἑκατέρα ἡ ἀνάγνωϲιϲ . ἐὰν μὲν χρόοϲ ὡϲ πόλοϲ κατ’ εὐθεῖαν πτῶϲιν ἀναγνῶμεν , ἔϲται τὸ λεγόμενον , ἀλλ’ οὐδαμῶϲ ὁ χρὼϲ ἐφάνη . ἐὰν δὲ χροόϲ ὡϲ ϲοφόϲ κατὰ γενικὴν πτῶϲιν , ἔϲται , ἀλλ’ οὐδαμῶϲ τοῦ χρωτὸϲ διῆλθε · τὸ γὰρ εἴϲομαι καὶ τὸ φανῆναι ϲημαίνει καὶ τὸ διελθεῖν . ἐπικρίνομεν δὲ ἡμεῖϲ περὶ τῆϲ ἀναγνώϲεωϲ ἐκεῖνο , ὡϲ ὅτι πιθανόν ἐϲτι μᾶλλον τὴν γενικὴν ἐκδέχεϲθαι ἤπερ τὴν εὐθεῖαν · ἦν γὰρ αὐτῷ ἔθοϲ εὐθεῖαν μὲν ἐπίϲταϲθαι εἰϲ ωϲ περατουμένην « ἐπεὶ οὐ ϲφι λίθοϲ χρὼϲ οὐδὲ ϲίδηροϲ » ( Il . Δ 510 ) καὶ ἀκόλουθοϲ αἰτιατικὴ « χρῶτ᾿ ἀπονιψαμένη » ( Od . ϲ 172 ) τὰϲ δὲ ἄλλαϲ πλαγίουϲ οἶδεν ἀπὸ τῆϲ ουϲ εὐθείαϲ · « χροῒ δ’ ἔντε᾿ ἐδύϲετο παμφανόωντα » ( Il . Ι 596 ) · καὶ τὴν αἰτιατικὴν « μηκέτι νῦν χρόα καλόν » ( τ 263 ) . ὥϲτε εἰ οὐ κεκώλυται τῆϲ γενικῆϲ ἡ ϲύνταξιϲ , τί ἐϲτι τὸ κατεπεῖγον μὴ τῇ ϲυνήθει κλίϲει τὴν ἀνάγνωϲιν ποιεῖϲθαι ; A .
Lemmas: 191 . ἀλλά οὖον πῃ χρώς εἶμι : Ἀλεξίων φημί ὡς Ἀρίσταρχος ὡς σοφός προφέρω , Τυραννίων δέ ὡς πόλος , καί ἔχω λόγος ἑκάτερος ὁ ἀνάγνωσις . ἐάν μέν χρόος ὡς πόλος κατά εὐθύς πτῶσις ἀναγιγνώσκω , εἰμί ὁ λέγω , ἀλλά οὐδαμῶς ὁ χρώς φαίνω . ἐάν δέ χρώς ὡς σοφός κατά γενικός πτῶσις , εἰμί , ἀλλά οὐδαμῶς ὁ χρώς διέρχομαι · ὁ γάρ οἶδα καί ὁ φαίνω σημαίνω καί ὁ διέρχομαι . ἐπικρίνω δέ ἐγώ περί ὁ ἀνάγνωσις ἐκεῖνος , ὡς ὅτι πιθανός εἰμί μᾶλλον ὁ γενικός ἐκδέχομαι ἤ2 ὁ εὐθύς · εἰμί γάρ αὐτός ἔθος εὐθύς μέν ἐφίστημι εἰς ως περατόω « ἐπεί οὖον σφεῖς λίθος χρώς οὐδέ σίδηρος » ( Il . δ 510 ) καί ἀκόλουθος αἰτιατικός « χρώς ἀπονίζω » ( Od . Σ 172 ) ὁ δέ ἄλλος πλάγιος οἶδα ἀπό ὁ ους εὐθύς · « χρώς δέ ἔντεα δύο παμφανόων » ( Il . Ι 596 ) · καί ὁ αἰτιατικός « μηκέτι νῦν χρώς καλός » ( τ 263 ) . ὥστε εἰμί οὖον κωλύω ὁ γενικός ὁ σύνταξις , τίς εἰμί ὁ κατεπείγω μή ὁ συνήθης κλίσις ὁ ἀνάγνωσις ποιέω ; A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 13.246
246 . θεράπων ἐΰϲ : ὁ Ἀϲκαλωνίτηϲ φηϲὶν ὅτι ὁ Ἀρίϲταρχοϲ δύο ποιεῖ θεράπων καὶ ἐΰϲ · τινὲϲ δὲ ὑφ’ ἓν ἀνέγνωϲαν ὡϲ Ἐτεωνεύϲ . ὅτι δὲ δεῖ κατὰ διάλυϲιν ἀναγινώϲκειν καὶ οὐ παρωνύμῳ τύπῳ , διδαχθηϲόμεθα ἐξ αὐτῆϲ τῆϲ φωνῆϲ . ἐγίνετο γὰρ ἂν θεραποντεύϲ · ἀπὸ γὰρ γενικῶν φιλεῖ ὁ τοιοῦτοϲ τύποϲ παράγεϲθαι , εἴγε καὶ παρὰ τὴν λέοντοϲ ὁ λεοντεύϲ , οὐχὶ λεωνεύϲ , παρά τε τὴν Αἰθίοποϲ Αἰθιοπεύϲ . A .
Lemmas: 246 . θεράπων ἐΰς : ὁ Ἀσκαλωνίτης φημί ὅτι ὁ Ἀρίσταρχος δύο ποιέω θεράπων καί ἐΰς · τις δέ ὑπό εἷς ἀναγιγνώσκω ὡς Ἐτεωνεύς . ὅτι δέ δεῖ κατά διάλυσις ἀναγιγνώσκω καί οὖον παρώνυμος τύπος , διδάσκω ἐκ αὐτός ὁ φωνή . γίγνομαι γάρ εἄν θεραποντεύς · ἀπό γάρ γενικός φιλέω ὁ τοιοῦτος τύπος παράγω , εἰ καί παρά ὁ λέων ὁ Λεοντεύς , οὐ λεών , παρά τε ὁ Αἰθίοψ Αἰθιοπεύς . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 13.308
308 . ἢ ἐπὶ δεξιόφιν παντὸϲ ϲτρατοῦ , ἦ ἀνὰ μέϲϲουϲ , ἦ ἐπ᾿ ἀριϲτερόφιν : τινὲϲ τὸν ἤ δεύτερον καὶ τρίτον περιέϲπαϲαν · διαπορητικὸϲ γάρ ἐϲτιν . A .
Lemmas: 308 . ἢ ἐπί δεξιός πᾶς στρατός , εἰμί ἀνά μέσος , εἰμί ἐπί ἀριστερός : τις ὁ ἤ δύο καί τρίτος περισπάω · διαπορητικός γάρ εἰμί . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 13.377
377 . τὸ ταῦτα περιϲπαϲτέον κατὰ τὴν πρὸ τέλουϲ ϲυλλαβήν , ἵνα ᾖ ἡ φράϲιϲ δεικτική . τινὲϲ μὲν ὤξυναν , ἵνα τοῦ τὰ αὐτὰ ὑπάρχῃ ϲυναλοιφή · ὅπερ οὐ πιθανόν . AV .
Lemmas: 377 . ὁ οὗτος περισπαστέον κατά ὁ πρό τέλος συλλαβή , ἵνα εἰμί ὁ φράσις δεικτικός . τις μέν ὀξύνω , ἵνα ὁ ὁ αὐτός ὑπάρχω συναλοιφή · ὅσπερ οὖον πιθανός . AV .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 13.381
381 . ϲυνὥμεθα : τοῦτο Ἀρίϲταρχοϲ δαϲύνει , ὑγιῶϲ · ταὐτὸν γὰρ τῷ ϲυνθώμεθα . ἐϲχημάτιϲται οὖν ἀπὸ τοῦ ἵημι . δηλοῖ οὖν τὸ κατὰ τὸ αὐτὸ ἀφῶμεν τὰ τῆϲ διανοίαϲ ( v . Χ 261 ) . εἰϲὶ μέντοι οἳ ἐψίλωϲαν , οὐκ εὖ . A .
Lemmas: 381 . συνίημι : οὗτος Ἀρίσταρχος δασύνω , ὑγιής · αὐτός γάρ ὁ συντίθημι . σχηματίζω οὖν ἀπό ὁ ἵημι . δηλόω οὖν ὁ κατά ὁ αὐτός ἀφίημι ὁ ὁ διάνοια ( v . Χ 261 ) . εἰμί μέντοι ἕ ψιλόω , οὐ εὕω . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 13.382
382 . ἑεδνωταί : ὡϲ χρυϲωταί καὶ ποιηταί . οὕτωϲ πάντεϲ . Τυραννίων δὲ προπεριϲπᾷ , οὐχ ὑγιῶϲ · προείρηται δὲ ἡμῖν ( Ε 158 ) τὰ τῆϲ προϲῳδίαϲ ὡϲ τὰ εἰϲ τηϲ ῥηματικὰ ὑπὲρ δύο ϲυλλαβὰϲ φύϲει μακρῷ παραληγόμενα ὀξύνεϲθαι θέλει , αὐλητήϲ , πειρατήϲ , χηρωϲτήϲ , βραβευτήϲ . οὕτωϲ οὖν καὶ τὸ ἑεδνωτήϲ , ϲχηματιϲθὲν παρὰ τὸ « ἑεδνώϲαιτο θύγατρα » ( Od . β 53 ) . περὶ δὲ τῶν ἀήτηϲ καὶ κυβερνήτηϲ βαρυνομένων λόγον δίδομεν ( v . l . l . ) . A .
Lemmas: 382 . ἐεδνωτής : ὡς χρυσωτής καί ποιητής . οὕτως πᾶς . Τυραννίων δέ προπερισπάω , οὐ ὑγιής · προερέω δέ ἐγώ ( Ε 158 ) ὁ ὁ προσῳδία ὡς ὁ εἰς ὁ ῥηματικός ὑπέρ δύο συλλαβή φύσις μακρός παραλήγω ὀξύνω ἐθέλω , αὐλητής , πειρατής , χηρωστής , βραβευτής . οὕτως οὖν καί ὁ ἐεδνωτής , σχηματίζω παρά ὁ « ἑδνόω θυγάτηρ » ( Od . Β 53 ) . περί δέ ὁ ἀήτης καί κυβερνήτης βαρύνω λόγος δίδωμι ( v . l . l . ) . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 13.388
388 . διὰ πρὸ δὲ χαλκὸν ἔλαϲϲεν : τινὲϲ περιϲϲεύειν φαϲὶ τὴν πρό , ἵν᾿ ᾖ διήλαϲεν , ὁ δὲ Ἡρωδιανόϲ φηϲιν ὅτι εἰϲ τὸ πρόϲθεν διήλαϲεν . BL .
Lemmas: 388 . διά πρό δέ χαλκός ἐλαύνω : τις περισσεύω φημί ὁ πρό , ἵνα εἰμί διελαύνω , ὁ δέ Ἡρωδιανός φημί ὅτι εἰς ὁ πρόσθεν διελαύνω . BL .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 13.390
390 . οὔρεϲι τέκτονεϲ : Νικίαϲ ὑφ’ ἕν , κακῶϲ · ἔδει γὰρ καὶ τὸ οὔρεϲι βουκόλοι ( 571 ) ϲυνάπτειν . ἄλλωϲ τε ἔϲονται οἱ ὄρη καταϲκευάζοντεϲ . δύο οὖν μέρη λόγου ἐϲτὶ καὶ λείπει τὸ οὖϲαν . BL .
Lemmas: 390 . ὅρος τέκτων : Νικίας ὑπό εἷς , κακῶς · ἐσθίω γάρ καί ὁ ὅρος βουκόλος ( 571 ) συνάπτω . ἄλλως τε εἰμί ὁ ὄρος κατασκευάζω . δύο οὖν μέρος λόγος εἰμί καί λείπω ὁ εἰμί . BL .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 13.391
391 . νεήκεϲι : ὡϲ εὐμήκεϲιν ἀνεγνώϲθη . οὕτωϲ δὲ καὶ Ἀλεξίων . ὁ δὲ Ἀϲκαλωνίτηϲ ὡϲ εὐγενέϲιν , ὅπερ καὶ ἐχρῆν · παρὰ γὰρ τὴν ἀκὴν ἡ ϲύνθεϲιϲ . τὰ δὲ παρὰ τὰ εἰϲ η λήγοντα θηλυκὰ ϲυντιθέμενα καὶ εἰϲ ηϲ περατούμενα ἐπιθετικὰ τότε ὀξύνεϲθαι θέλει , ὅταν ἔχῃ οὐδετέρου παραϲχηματιϲμὸν καὶ τὴν γενικὴν εἰϲ ουϲ περατουμένην . εὐτυχοῦϲ , εὐτυχέϲ , εὐτυχεῖϲ , εὐρυπυλοῦϲ , εὐρυπυλέϲ , εὐρυπυλεῖϲ . οὕτωϲ οὖν ἐχρῆν καὶ τὸ προκείμενον . ὅμωϲ μέντοι ἡ παράδοϲιϲ τὸ νεήκηϲ καὶ ταναήκηϲ ( v . Π 768 ) βαρύνει κατὰ ϲυνεκδρομὴν τοῦ εὐμήκηϲ , μεγακήτηϲ . AB .
Lemmas: 391 . νεηκής : ὡς εὐμήκης ἀναγιγνώσκω . οὕτως δέ καί Ἀλεξίων . ὁ δέ Ἀσκαλωνίτης ὡς εὐγενής , ὅσπερ καί χρή · παρά γάρ ὁ ἀκήν ὁ σύνθεσις . ὁ δέ παρά ὁ εἰς ὁ λήγω θηλυκός συντίθημι καί εἰς εἰμί περατόω ἐπιθετικός τότε ὀξύνω ἐθέλω , ὅταν ἔχω οὐδέτερος παρασχηματισμός καί ὁ γενικός εἰς ους περατόω . εὐτυχής , εὐτυχής , εὐτυχέω , εὐρυπυλής , εὐρυπυλής , εὐρυπυλής . οὕτως οὖν χρή καί ὁ πρόκειμαι . ὅμως μέντοι ὁ παράδοσις ὁ νεήκης καί τανυήκης ( v . Π 768 ) βαρύνω κατά συνεκδρομή ὁ εὐμήκης , μεγακήτης . AB .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 13.424
424 . Ἰδομενεύϲ : τινὲϲ περιϲπῶϲιν Ἰδομενεῦϲ ἀντὶ τοῦ Ἰδομένουϲ , οἱ δὲ ὡϲ « μέθυ χίλια μέτρα » ( Il . Η 471 ) . οἱ δὲ μέγα ἴετο μεγάλωϲ ἐπεθύμει . ἄμεινον δὲ τὸ εὐθεῖαν εἶναι ὡϲ τὸ « οὐδὲ Ϲκάμανδροϲ ἔληγε τὸ ὃν μένοϲ » ( Il . Φ 305 ) . V .
Lemmas: 424 . Ἰδομενεύς : τις περισπάω Ἰδομενεύς ἀντί ὁ ὁράω , ὁ δέ ὡς « μέθυ χίλιοι μέτρον » ( Il . ὁ 471 ) . ὁ δέ μέγας ἴω μέγας ἐπιθυμέω . ἀγαθός δέ ὁ εὐθύς εἰμί ὡς ὁ « οὐδέ Σκάμανδρος λήγω ὁ ὅς μένος » ( Il . Φ 305 ) . V .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 13.441
441 . τὸ αὗον δαϲυντέον · ϲημαίνει δὲ τὸ ξηρόν . A .
Lemmas: 441 . ὁ αὕω δασυντέον · σημαίνω δέ ὁ ξηρός . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 13.450
450 . Κρήτῃ ἐπιουρον : τοῦτο τριχῶϲ ἀνεγνώϲθη . Ζηνόδοτοϲ γὰρ ὡϲ ἐπίκουρον , ἐκδεχόμενοϲ βαϲιλέα καὶ φύλακα . καὶ Ἀρίϲταρχοϲ δὲ οὕτωϲ , ἐκδεχόμενοϲ τὸν φύλακα , μέμνηται δὲ καὶ ὁ Δίδυμοϲ τῆϲ ἀποδόϲεωϲ καὶ Τρύφων . ἐκεῖνο δὲ προϲτίθηϲιν ὁ Τρύφων , ὅτι ὁ ἐπίουροϲ ὡϲ ἐπίϲκοποϲ οὐ πάντωϲ ἔχει ἐγκείμενον τὸν οὖρον τὸν φύλακα κατὰ ταύτην τὴν ἀπόδοϲιν · τί γὰρ κεκώλυκε παρὰ τὸ ὁρῶ εἶναι ἐπίορον καὶ ἐπίουρον τὸν ἐπιορῶντα , ἐψιλῶϲθαι δὲ διὰ τὴν ἐπένθεϲιν τοῦ υ ; καὶ ἡμεῖϲ δὲ ϲυγκατατιθέμεθα τούτοιϲ . εἰϲὶ δὲ οἳ ἀνέϲτρεψαν τὴν πρόθεϲιν , Κρήτῃ ἔπι . ὁ δὲ Ἀϲκαλωνίτηϲ παρέλκειν ἡγεῖται τὴν ἐπί · διὸ καὶ τὸν τόνον φυλάϲϲει τῆϲ προθέϲεωϲ , ὁμοίωϲ τῷ « βοῶν ἐπιβουκόλοϲ ἀνήρ » ( Od . γ 422 ) . A .
Lemmas: 450 . Κρήτη ἐπίουρος : οὗτος τριχῶς ἀναγιγνώσκω . Ζηνόδοτος γάρ ὡς ἐπίκουρος , ἐκδέχομαι βασιλεύς καί φύλαξ . καί Ἀρίσταρχος δέ οὕτως , ἐκδέχομαι ὁ φύλαξ , μιμνήσκω δέ καί ὁ Δίδυμος ὁ ἀπόδοσις καί Τρύφων . ἐκεῖνος δέ προστίθημι ὁ Τρύφων , ὅτι ὁ Ἐπίουρος ὡς ἐπίσκοπος οὖον πάντως ἔχω ἔγκειμαι ὁ ὅρος ὁ φύλαξ κατά οὗτος ὁ ἀπόδοσις · τίς γάρ κωλύω παρά ὁ ὁράω εἰμί ἐπίορος καί ἐπίουρος ὁ ἐφοράω , ψιλόω δέ διά ὁ ἐπένθεσις ὁ υ ; καί ἐγώ δέ συγκατατίθημι οὗτος . εἰμί δέ ἕ ἀναστρέφω ὁ πρόθεσις , Κρήτη ἐπί . ὁ δέ Ἀσκαλωνίτης παρέλκω ἡγέομαι ὁ ἐπί · διό καί ὁ τόνος φυλάσσω ὁ πρόθεσις , ὁμοίως ὁ « βοῦς ἐπιβουκόλος ἀνήρ » ( Od . γ 422 ) . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 13.510
510 . ἔτ᾿ ἄλλα : οἱ μὲν τὸ πλῆρεϲ ἐκδέχονται τὰ ἄλλα , ἐν ϲυναλοιφῇ δὲ γενέϲθαι τἆλλα , ὡϲ τὰ ἆθλα τἆθλα . προείρηται δὲ περὶ τῆϲ τοιαύτηϲ πάῤ αὐτῷ ϲυναλοιφῆϲ τε καὶ ϲυντάξεωϲ τῶν ἄρθρων ( Λ 636 ) . ἄμεινον οὖν ἐκδέχεϲθαι ἔτι καὶ ἄλλα . A .
Lemmas: 510 . ἔτι ἄλλος : ὁ μέν ὁ πλήρης ἐκδέχομαι ὁ ἄλλος , ἐν συναλιφή δέ γίγνομαι ἄλλος , ὡς ὁ ἆθλος ἆθλον . προερέω δέ περί ὁ τοιοῦτος παρά αὐτός συναλιφή τε καί σύνταξις ὁ ἄρθρον ( Λ 636 ) . ἀγαθός οὖν ἐκδέχομαι ἔτι καί ἄλλος . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 13.542
542 . τὴν οἷ ὀρθοτονητέον · μεταλαμβάνεται γὰρ εἰϲ ϲύνθετον . A .
Lemmas: 542 . ὁ οἷ ὀρθοτονητέον · μεταλαμβάνω γάρ εἰς συντίθημι . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 13.693
693 . Φθίων ὡϲ Χίων βαρυτόνωϲ · καὶ γὰρ Φθῖοι ὡϲ Χῖοι : « Λοκροὶ καὶ Φθῖοι » ( 686 ) . A .
Lemmas: 693 . Φθῖος ὡς Χῖος βαρύτονος · καί γάρ Φθῖος ὡς Χῖος : « Λοκροί καί Φθῖος » ( 686 ) . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 13.707
707 . τέλϲοϲ ὡϲ χέρϲοϲ · γέγονε δὲ κατὰ μεταβολήν , παρὰ τὸ τέλοϲ πλεονάϲαντοϲ τοῦ ϲ . A .
Lemmas: 707 . τέλος ὡς χέρσος · γίγνομαι δέ κατά μεταβολή , παρά ὁ τέλος πλεονάζω ὁ Σ . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 13.727
727 . οὕνεκά τοι περὶ δῶκε θεὸϲ πολεμήια ἔργα : τὸ περίἀντὶ τοῦ περιϲϲῶϲ · τὸ δὲ δῶκε προπεριϲπαϲτέον . A .
Lemmas: 727 . οὕνεκα ὅς περί δίδωμι θεός πολεμήιος ἔργον : ὁ περίἀντὶ ὁ περισσός · ὁ δέ δίδωμι προπερισπαστέον . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 13.734
734 . περιϲπαϲτέον τὸ πολεῖϲ ὡϲ ταχεῖϲ , ὁμοίωϲ τῷ « πολεῖϲ ὀλέϲαντ’ αἰζηούϲ » ( Il . Ο 66 ) . τοῦτο δέ φημι , ἐπεί τινεϲ βούλονται ἕνεκα ἐμφάϲεωϲ μείζονοϲ βαρυτόνωϲ ἀναγινώϲκειν , οἷϲ μάχεται καὶ ἡ ὀρθογραφία ἡ κατ’ Ἴωναϲ . A .
Lemmas: 734 . περισπαστέον ὁ πολύς ὡς ταχύς , ὁμοίως ὁ « πολύς ὄλλυμι αἰζηός » ( Il . ὁ 66 ) . οὗτος δέ φημί , ἐπεί τις βούλομαι ἕνεκα ἔμφασις μείζων βαρύτονος ἀναγιγνώσκω , ὅς μάχομαι καί ὁ ὀρθογραφία ὁ κατά Ἴων . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 13.759
759 . Ὑρτάκου ὡϲ θυλάκου . τὰ γὰρ εἰϲ κοϲ λήγοντα τριϲύλλαβα , τὴν πρώτην ϲυλλαβὴν εἰϲ ἀμετάβολον καταλήγουϲαν ἔχοντα , προπαροξύνεται , Λάμψακοϲ , Ῥύνδακοϲ « Ῥύνδακον ἀμφὶ βαθύϲχοινον « . οὕτωϲ οὖν καὶ Ὕρτακοϲ . A .
Lemmas: 759 . Ὕρτακος ὡς θύλακος . ὁ γάρ εἰς κος λήγω τρισύλλαβος , ὁ πρῶτος συλλαβή εἰς ἀμετάβολος καταλήγω ἔχω , προπαροξύνω , Λάμψακος , Ῥύνδακος « Ῥύνδακος ἀμφί βαθύσχοινος « . οὕτως οὖν καί Ὕρτακος . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 13.791
791 . Ὀρθαῖοϲ : ὡϲ Ἀλκαῖοϲ . ἐπεί , φηϲί , τὰ διὰ τοῦ αιοϲ τριϲύλλαβα , ἔχοντα τὴν πρώτην ϲυλλαβὴν εἰϲ ϲύμφωνον καταλήγουϲαν , προπεριϲπᾶϲθαι θέλει , χερϲαῖοϲ , ὀρφναῖοϲ , ἑρϲαῖοϲ , ἀρχαῖοϲ , Ἀρναῖοϲ , Τρικκαῖοϲ , Ἑρμαῖοϲ ὅθεν τὸ Ἑρμαῖον κάρα παρὰ Ϲοφοκλεῖ . τὸ δὲ « ὅθι θ᾿ Ἕρμαιοϲ λόφοϲ ἐϲτίν ( Od . π 471 ) ὡϲ εἰϲ ἰδιότητα καὶ τὸ ἐπὶ τοῦ κυρίου πρὸϲ ἀντιδιαϲτολὴν διάφορον τόνον ἀνεδέξατο , ὡϲ Ἀθηναῖοϲ καὶ Ἀθήναιοϲ , ἀγοραῖοϲ καὶ ἀγόραιοϲ ( cf . 301 ) . οὕτωϲ οὖν καὶ . Ὀρθαῖοϲ προπεριϲπωμένωϲ ἀναγνωϲτέον · οὐδεμία γὰρ ἀντιδιαϲτολὴ ἐπὶ τοῦ ὀνόματοϲ κεχώρηκεν . A .
Lemmas: 791 . Ὀρθαῖος : ὡς Ἀλκαῖος . ἐπεί , φημί , ὁ διά ὁ αιος τρισύλλαβος , ἔχω ὁ πρῶτος συλλαβή εἰς σύμφωνος καταλήγω , προπερισπάω ἐθέλω , χερσαῖος , ὀρφναῖος , ἐρσαῖος , ἀρχαῖος , Ἀρναῖος , Τρικκαῖος , Ἑρμαῖος ὅθεν ὁ Ἑρμαῖος κάρα παρά Σοφοκλῆς . ὁ δέ « ὅθι ὁ Ἕρμαιος λόφος εἰμί ( Od . π 471 ) ὡς εἰς ἰδιότης καί ὁ ἐπί ὁ κύριος πρός ἀντιδιαστολή διάφορος τόνος ἀναδέχομαι , ὡς Ἀθηναῖος καί Ἀθήναιος , ἀγοραῖος καί ἀγόραιος ( cf . 301 ) . οὕτως οὖν καί . Ὀρθαῖος προπερισπωμένως ἀναγνωστέον · οὐδείς γάρ ἀντιδιαστολή ἐπί ὁ ὄνομα χωρέω . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 13.803
803 . πρὸ ἕθεν : ὁμοίωϲ τῷ ἀπὸ ἕθεν ( Il . Ζ 62 ) ἀναγνωϲτέον κατ’ ὀρθὴν τάϲιν . προείρηται δὲ περὶ τῆϲ ἀντωνυμίαϲ ( Γ 128 ) . A .
Lemmas: 803 . πρό ὅς : ὁμοίως ὁ ἀπό ὅς ( Il . Ζ 62 ) ἀναγνωστέον κατά ὀρθός τάσις . προερέω δέ περί ὁ ἀντωνυμία ( Γ 128 ) . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 13.809
809 . βιβάϲθων : Τυραννίων περιϲπᾶ , οὐχ ὑγιῶϲ · ὁ γὰρ χαρακτὴρ βαρεῖαν τάϲιν ἀπαιτεῖ , εἴτε ἀπὸ τοῦ βιβῶ βιβάθω γενομένου τοῦ ῥήματοϲ , περιπλεονάϲαντοϲ τοῦ ϲ , ὥϲ φηϲι Φιλόξενοϲ , εἴτε ἀπὸ ὀνόματοϲ τοῦ βιβαϲτόϲ βιβάϲθων ὡϲ ἀϊϲτόϲ ἀΐϲτων · γίνεται γάρ τινα ἀπὸ τῶν εἰϲ τοϲ κατὰ μεταβολὴν τοῦ τέλουϲ εἰϲ θω βαρύτονα ῥήματα , ἐγερτόϲ ἐγέρθω , ἐρεκτόϲ ἐρέχθω , ἀϊϲτόϲ ἀΐϲθων · οὕτωϲ καὶ παρὰ τὸ βιβαϲτόϲ βιβάϲθων . παραιτητέον δὲ καὶ τοὺϲ ὀξύνονταϲ ὡϲ δεύτερον ἀόριϲτον . A .
Lemmas: 809 . βιβάσθω : Τυραννίων περισπάω , οὐ ὑγιής · ὁ γάρ χαρακτήρ βαρύς τάσις ἀπαιτέω , εἴτε ἀπό ὁ βιβάζω βιβαινω γίγνομαι ὁ ῥῆμα , περιπλέω ὁ Σ , ὅς φημί Φιλόξενος , εἴτε ἀπό ὄνομα ὁ βιβάζω βιβάσθω ὡς ἀϊστός ἀϊστόω · γίγνομαι γάρ τις ἀπό ὁ εἰς ὅς κατά μεταβολή ὁ τέλος εἰς τίθημι βαρύτονος ῥῆμα , ἐγερτός ἐγείρω , ἔργω ἐρέχθω , ἀϊστός ἀίσθω · οὕτως καί παρά ὁ βιβάζω βιβάσθω . παραιτητέος δέ καί ὁ ὀξύνω ὡς δύο ἀόριστος . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 14.7
7 . θερμήνῃ καὶ λούϲῃ ἄπο βρότον αἱματόεντα : τὴν πρόθεϲιν ἀναϲτρεπτέον · τὸ γὰρ ἑξῆϲ ἐϲτὶν ἀπολούϲῃ . A .
Lemmas: 7 . θερμαίνω καί λούω ἀπό βρότος αἱματόεις : ὁ πρόθεσις ἀναστρεπτέον · ὁ γάρ ἑξῆς εἰμί ἀπόλλυμι . A .
aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.peri-iliakh-s-prosw-di-as 14.21
21 . διχθάδι᾿ : τὸ πλῆρέϲ ἐϲτι διχθάδια , ὥϲπερ καὶ Ἀρίϲταρχοϲ βούλεται . διὸ τὴν χθᾱ ϲυλλαβὴν ὀξυτονητέον . παραιτητέον δὲ τοὺϲ βουλομένουϲ εἶναι διχθαδίῃ μεθ’ ὅμιλον » καὶ τὴν δι ϲυλλαβὴν ὀξύνονταϲ . A .
Lemmas: 21 . διχθάς : ὁ πλήρης εἰμί διχθάδιος , ὥσπερ καί Ἀρίσταρχος βούλομαι . διό ὁ θʹ συλλαβή ὀξυτονητέον . παραιτητέος δέ ὁ βούλομαι εἰμί διχθάδιος μετά ὅμιλος » καί ὁ Ζεύς συλλαβή ὀξύνω . A .