aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.de-prosodia-catholica 10
Τὰ εἰϲ υ̅ϲ διϲύλλαβα κύρια ἢ προϲηγορικὰ ἢ ἐθνικὰ βαρύνεται , Λίβυϲ κύριον , τὸ δὲ ἐθνικὸν ὁμοφωνεῖ , ἔϲτι δὲ τριγενὲϲ Λίβυϲ Λίβυϲϲα Λίβυ , Πόλτυϲ , ἀφ’ οὗ Πολτυμβρία ἡ Πόλτυοϲ πόλιϲ , Ϲῆλυϲ , ἀφ’ οὐ Ϲηλυμβρία , Ζῆλυϲ ὁ ποταμόϲ . Βίθυϲ ὁ Ἄρεοϲ καὶ Ϲίντηϲ , ἀφ’ οὗ Βιθύαι ἔθνοϲ Θρᾴκηϲ , Βλέμυϲ ἔθνοϲ βαρβαρικὸν Λιβύηϲ ἀπὸ Βλέμυοϲ . Φλέγυϲ ἔθνοϲ , ὃ καὶ ὀλεγύαϲ ἢ Φλεγύηϲ , Γόρδυϲ Τριπτολέμου παῖϲ , ἀφ’ οὗ Γορδυαῖα χώρα Περϲική , Γόρτυϲ ἥρωϲ , ἀφ’ οὗ Γόρτυν πόλιϲ Κρήτηϲ , Δίρφυϲ ὄροϲ Εὐβοίαϲ , ὡϲ Εὐφορίων , Κάπυϲ ὁ πατὴρ Ἀγχίϲου . Λίγυϲ ἔθνοϲ Ἰβηρικόν , Μάζυϲ ἔθνοϲ Λιβύηϲ νομαδικόν . Ἑκαταῖοϲ περιηγήϲει . εἰϲὶ δὲ καὶ ἕτεροι Μάξυεϲ καὶ ἕτεροι Μάχλυεϲ . Μάκρυϲ ἔθνοϲ Λιβύηϲ . Ῥιανὸϲ δὲ Μάκριοϲ διὰ τοῦ ῑ τούτουϲ φηϲί . Μίλυϲ ἔθνοϲ Μίλυεϲ γὰρ καὶ Μιλύαι καλοῦνται οἱ πρότερον Ϲόλυμοι , ὡϲ Τιμαγένηϲ ἐν πρώτῳ βαϲιλέων . Ϲάλλυϲ ἔθνοϲ Λιγυϲτικὸν πολεμῆϲαν Ῥωμαίοιϲ , ὡϲ Χάραξ ἐν δεκάτῳ χρονικῶν . βότρυϲ · ἔϲτι δὲ καὶ πόλιϲ Φοινίκηϲ . Ἕρπυϲ , Ἄλυϲ , Φόρκυϲ , μάρτυϲ , ὃ ἡ τῶν Αἰολέων διάλεκτοϲ διὰ τοῦ ρ̄ προφέρει . τὸ ἰχθῦϲ προϲηγορικὸν περιεϲπάϲθη ἀλόγωϲ . οὐδὲν γὰρ εἰϲ υ͞ϲ λῆγον ἀρϲενικὸν ὑπὲρ μίαν ϲυλλαβήν , μὴ ἔχον ὑποκοριϲτικὴν ἔννοιαν , περιϲπᾶϲθαι θέλει . προϲέθηκα δὲ μὴ ὑποκοριϲτικὴν ἔννοιαν διὰ τὸ ἀπφῦϲ . δοκεῖ γὰρ παρὰ τὸ ἀπφάϲ παρωνομάϲθαι . ἔϲτι δὲ καὶ Διονῦϲ παρὰ τοῖϲ κωμικοῖϲ ἐπὶ τοῦ ἐκλύτου ταϲϲόμενον , παρηγμένον ἀπὸ τοῦ Διονύϲου · ὧν οὐδὲ αἱ γενικαὶ παρόμοιοι τῷ προκειμένῳ · ἰχθύοϲ γὰρ λέγεται · οὐ μεμελέτηκε δὲ ἀπφύοϲ λέγεϲθαι . μόνον δὲ διὰ δύο δαϲέων ἐκφέρεται ὁ ἰχθῦϲ , τῶν ἄλλων εἰϲ υ͞ϲ ληγόντων οὐχ οὕτωϲ ἐχόντων , πρόϲκειται τῷ κανόνι ἀρϲενικὸν διὰ τὸ ὀφρῦϲ περιϲπώμενον θηλυκόν , ἔτι δὲ καὶ τὸ ὀϲφῦϲ . ὥϲτε εἰ περιϲπᾶται τὸ ἰχθῦϲ , ἔϲτω θηλυκόν · εἰ δὲ ἀρϲενικόν ἐϲτιν , ὀφείλει ὅμοιον εἶναι τῷ ϲτάχυϲ , βότρυϲ . ἀλλ’ ἐξωμοιώθη τοῖϲ μονοϲυλλάβοιϲ εἰϲ υ͞ϲ τῷ μῦϲ καὶ ϲῦϲ . τὸ δὲ Γηλύϲ ἔθνοϲ Παρθίαϲ ὀξυνόμενον ϲημειῶδεϲ . τὰ γὰρ εἰϲ λ̄ῡϲ̄ λήγοντα καθαρὸν ἔχοντα τὸ ῡ ϲυνεϲταλμένον βαρύνεϲθαι θέλει , θῆλυϲ , φόλυϲ « φόλυεϲ κύνεϲ » παρὰ τῷ Ἀντιμάχῳ , ἔπηλυϲ , νέηλυϲ , ὄλολυϲ τὸ προϲηγορικὸν εἴτε τὸ κύριον , Ζῆλυϲ ὁ ποταμόϲ , ἔγχελυϲ , μόλυϲ . ϲημειώδη ἄρα τὸ πολύϲ κοινὸν καὶ τὸ Γηλύϲ ἀπεξενωμένον . πρόϲκειται δὲ καθαρὸν διὰ τὸ ἀμβλύϲ , ϲυνεϲταλμένον δὲ τὸ ῡ διὰ τὸ ἰλύϲ . Τὰ εἰϲ υ͞ϲ ἁπλᾶ ἐπιθετικὰ διὰ τοῦ ε̄ κλινόμενα τριγενῆ διϲύλλαβα ὄντα ὀξύνεται , ἠΰϲ , ἡδύϲ , ταχύϲ , βραδύϲ , ὠκύϲ , πολύϲ « πολέων κεκορήμεθ’ ἀέθλων » ( ψ 350 ) . τὸ δὲ ἥμιϲυϲ προπαροξύνεται . οὐ γὰρ διϲύλλαβον . καὶ τὸ θῆλυϲ προπεριϲπᾶται « θῆλυϲ ἐέρϲη » ( Od . ε 467 ) . « Ἥρη θῆλυϲ ἐοῦϲα » ( II . Τ 97 ) · οὐ γὰρ τριγενέϲ · οὐ δύναται γὰρ εἶναι ἀρϲενικὸν τὸ τῆϲ τῶν γυναικῶν φύϲεωϲ κατηγοροῦν . καὶ τὸ πρέϲβυϲ βαρύτονον . μονογενὲϲ ὄν . καὶ τὸ Λίβυϲ . διὰ γὰρ τοῦ ῡ κλίνεται . Πᾶν εἰϲ υ͞ϲ λῆγον ϲύνθετον ἐπιθετικὸν βαρύνεται , ἔπηλυϲ , νέηλυς , πολύδακρυϲ , μελάνοφρυϲ . Τὰ εἰϲ υ͞ϲ ἀρϲενικὰ ὑπερδιϲύλλαβα βαρύνεται , ἥμιϲυϲ , πέλεκυϲ , Ῥαδάμανθυϲ , Πάλαμυϲ . ἔϲτι δὲ ὄνομα βαϲιλέωϲ , ὄλολυϲ , ἄϲταχυϲ . ϲεϲημείωται τὸ ἐλαχύϲ ὁ ἐλάχιϲτοϲ ὀξυνόμενον . ὀξύνεται δέ , ἐπεὶ τὰ εἰϲ υ͞ϲ ἔχοντα οὐδετέρου παραϲχηματιϲμὸν παραληγόμενα τῷ ᾱ ὀξύνονται οἷον βραδύϲ , ταχύϲ , πραΰϲ . τὴν οὖν ὀφειλομένην προπαροξύτονον τάϲιν ἐν τῷ θηλυκῷ ἀνεδέξατο « νῆϲοϲ ἔπειτ’ ἐλάχεια » ( 0d . ι 116 ) . Τὰ εἰϲ υ͞ϲ θηλυκὰ ϲυνεϲταλμένον ἔχοντα τὸ ῡ καὶ διὰ τοῦ δ̄ο̄ϲ̄ κλινόμενα ὀξύνεται , χλαμύϲ , πηλαμύϲ , κροκύϲ , Καινύϲ νῆϲοϲ πληϲίον Πελωριάδοϲ τῆϲ κατὰ Ϲικελίαν ἄκραϲ , πρὸϲ δύϲιν νεύουϲα . τὰ μέντοι μὴ διὰ τοῦ δ̄ο̄ϲ̄ κλινόμενα βαρύνεται , γένυϲ , πίτυϲ , χέλυϲ , γῆρυϲ , ἀτράφαξυϲ εἶδοϲ λαχάνου , ἄμαξυϲ , κόρυϲ , κώμυϲ , ἔγχελυϲ · οἱ δὲ Ἐγχελεῖϲ ἔθνοϲ Ἰλλυρικὸν ἢ ἀπὸ τοῦ Ἐγχελήϲ ἢ ἀπὸ τοῦ Ἐγχελεύϲ . λέγεται καὶ Ἐγχελέαι ἀπὸ τοῦ Ἐγχελέηϲ ἢ Ἐγχελέαϲ . Μῶλυϲ Λίβυϲϲα πόλιϲ . Ἑκαταῖοϲ περιηγήϲει Λιβύηϲ . Κῶβρυϲ πόλιϲ Θράκηϲ . Θεόπομποϲ Φιλιππικῶν ἐνάτῳ . Αἶγυϲ πόλιϲ Λιγυϲτική , ὡϲ Εὐφορίων . Πάτραϲυϲ πόλιϲ Ποντικὴ ὡϲ Ἑκαταῖοϲ Ἀϲίᾳ . Πίναμυϲ πόλιϲ Αἰγύπτου . Τὰ εἰϲ υ͞ϲ πάντα ϲύνθετα ϲυνεϲταλμένον ἔχοντα τὸ ῡ προπαροξύνεται , ϲύνοφρυϲ , λεύκοφρυϲ καὶ Λεύκοφρυϲ · οὕτω γὰρ ἐκαλεῖτο ἡ Τένεδοϲ , κάλλιχθυϲ , δίβραχυϲ , ἀρϲενόθηλυϲ , δίπηχυϲ , ἔπηλυϲ , νέηλυϲ . Τὰ εἰϲ υ͞ϲ θηλυκὰ ἐκτείνοντα τὸ ῡ ὀξύνεται , πληθύϲ , ἐδητύϲ , ὀϊζύϲ , ἐρινύϲ , ἰξύϲ ἡ ῥάχιϲ , ἰϲχύϲ , ἰλύϲ , κλιτύϲ , ἀλητύϲ , ῥυϲτακύϲ , ἀγλύϲ ϲημειῶδεϲ κατὰ κλίϲιν · διὰ γὰρ τοῦ θοϲ ἐκλίθη , οὐ διὰ καθαροῦ τοῦ ο͞ϲ . τὸ δὲ νηδύϲ ποιητικῇ ἀδείᾳ ϲυϲτέλλεται ὡϲ παρὰ Καλλιμάχῳ ( h . Dian . 160 ) « ἔτι οἱ πάρα νηδὺϲ ἐκείνη » καὶ παρ’ Εὐριπίδῃ ἐν Ἀνδρομάχῃ ( 356 ) « καὶ νηδὺν ἐξαμβλοῦμεν ὡϲ αὐτὸϲ λέγει » . ϲεϲημείωται ἐν τοῖϲ θηλυκοῖϲ τὸ ὀφρῦϲ καὶ ὀϲφῦϲ ἡ ῥάχιϲ περιϲπώμενα . Τὰ εἰϲ υ͞ϲ ὑποκοριϲτικὰ περιϲπῶνται , καμμῦϲ , κλαυϲῦϲ , λαρδῦϲ , Διονῦϲ , ἀπφῦϲ . Εὑρίϲκεται οὖν τὰ εἰϲ υ͞ϲ ὑπὲρ μίαν ϲυλλαβὴν περιϲπώμενα ὑποκοριϲτικὰ πάντα πλὴν τοῦ ὀϲφῦϲ καὶ ὀφρῦϲ καὶ ἰχθῦϲ . τὸ δὲ ἰξύϲ , εἰ καὶ ἐν τῷ ὀνοματικῷ παρεθέμεθα ὡϲ περιϲπώμενον ἀλόγωϲ ὥϲπερ τὸ δρῦϲ καὶ μῦϲ καὶ ϲῦϲ , ἀλλ’ οὖν ὀξύνεται . Τὰ εἰϲ α͞ι͞ϲ πολυϲύλλαβα Αἰολικῶϲ λεγόμενα βαρύνεται , Ἀτρείδαιϲ ἀντὶ τοῦ Ἀτρείδηϲ , Ὀρέϲταιϲ , μέλαιϲ ἀντὶ τοῦ μέλαϲ , Θόαιϲ , τάλαιϲ καὶ τὰ ϲύνθετα ἄπαιϲ , εὔπαιϲ , ἀνδρόπαιϲ , ὁμόδαιϲ . καθόλου γὰρ ἡ ͞α͞ι͞ϲ κατάληξιϲ ἀποϲτρέφεται τὴν ὀξεῖαν τάϲιν , παῖϲ , ϲταῖϲ , καλαῖϲ ϲοφαῖϲ , μεγάλαιϲ ἀρίϲταιϲ χωρὶϲ τοῦ δαίϲ . τοῦτο γὰρ ὀξύνεται . Τὰ εἰϲ ε͞ι͞ϲ πολυϲύλλαβα ὀνόματα κοινολεκτούμενα παροξύνεται . ταῦτα δὲ παραλήγεται ἢ τῷ ᾱ , ὡϲ ἔχει τὸ ἀντάειϲ , αὐλάειϲ , ϲκιάειϲ ἢ τῷ ἢ ὡϲ φωνήειϲ , αὐδήειϲ , παχνήειϲ , τιμήειϲ , δαφνήειϲ , Κυπαριϲϲήειϲ πόλιϲ Μαγνηϲίαϲ . Ὅμηροϲ « Κυπαριϲϲήεντα καὶ Ἀμφιγένειαν ἔναιον » ( B 593 ) , φθογγήειϲ , τελήειϲ , ἀμφιγυήειϲ , θυήειϲ « βωμόϲ τε θυήειϲ ( Θ 48 ) ἢ κατὰ ϲυϲτολὴν ποιητικὴν τὸ ε̄ ἠχέειϲ , βρωμέειϲ , ἢ τὸ ο̄ , ὥϲπερ ἀϲτερόειϲ , ἁρματόειϲ , ἀνεμόειϲ , αἱματόειϲ , δροϲόειϲ , ὑδατόειϲ , πυρόειϲ , Ϲιμόειϲ , ἐρόειϲ , κερόειϲ , τειχιόειϲ · ἔϲτι δὲ καὶ ἐθνικὸν τῆϲ Τειχιοέϲϲηϲ καὶ φρούριον πληϲίον τῆϲ Τραχῖνοϲ . Ταυρόειϲ πόλιϲ Κελτική , Μαϲϲαλιητῶν ἄποικοϲ . Ἀρτεμίδωροϲ ἐν πρώτῳ γεωγραφουμένων φηϲὶν ὅτι ταυροφόροϲ ἦν ἡ ναῦϲ ἡ διακομίϲαϲα τοὺϲ τὴν πόλιν κτίϲανταϲ , οἱ ἀπορριφέντεϲ ἀπὸ τοῦ ϲτόλου τῶν Φωκαέων καὶ προϲενεχθέντεϲ αὐτόθι ἀπὸ τοῦ ἐπιϲήμου τῆϲ νεὼϲ τὴν πόλιν ὠνόμαϲαν . Οπόειϲ πόλιϲ Λοκρῶν τῶν Ἐπικνημιδίων . Μαλόειϲ Ἀπόλλων ἐν Λέϲβῳ καὶ ὁ τόποϲ τοῦ ἱεροῦ Μαλόειϲ ἀπὸ Μήλου τῆϲ Μαντοῦϲ , ὡϲ Ἑλλάνικοϲ ἐν Λιβυκῶν πρώτῳ . ϲκιόειϲ , τερμιόειϲ . ἢ τὸ ω̄ ὡϲ εὐρώειϲ , κητώειϲ , ὠτώειϲ , κηώειϲ . ὅθεν τὸ χαριτόειϲ παρὰ Ἀνακρέοντι ἀναλογώτερόν ἐϲτι τοῦ χαρίειϲ παραληγομένου τῷ ῑ . τὸ δὲ « ὑγίεντα δ’ εἴ τιϲ ὄλβον » ( Pind . Ol . V 54 ) ὁ μὲν Ἀρίϲταρχοϲ ἀναγινώϲκει ὀξύτονον τὴν παραλήγουϲαν ἀντὶ τοῦ ὑγιαίνοντα , τινὲϲ δὲ ὡϲ χαρίεντα . τὸ δὲ ἀντήρειϲ , ὃ λέγεται πᾶν , εἰϲ ὃ ἐρείδεταί τιϲ , ἐϲτὶ θηλυκόν . γράφεται δὲ κατὰ τὴν παράδοϲιν διὰ τῆϲ ε̄ῑ διφθόγγου καὶ βαρύνεται , τῶν ἄλλων θηλυκῶν ὑπὲρ μίαν ϲυλλαβὴν κοινῶν τὴν ε̄ῑ δίφθογγον ἀποϲτρεφομένων καὶ ὀξυνομένων ὡϲ ῥανίϲ βολίϲ θυρίϲ . αἱ δὲ μετοχαὶ ὀξύνονται τυφθείϲ , τυπείϲ , δαρείϲ . τὸ δὲ κτείϲ ὀξύτονον ὡϲ μονοϲύλλαβον καὶ τὸ κλείϲ . τοῦτο δὲ ἐν τῇ ϲυνθέϲει βαρύνεται οἷον κατάκλειϲ . καὶ οἱ Βοιωτοὶ τὸ η̄ τῶν εἰϲ η͞ϲ εἰϲ ε̄ῑ τρέποντεϲ · ὀξύνουϲι τὰ ὀξύτονα , εὐγενείϲ ἀντὶ εὐγενήϲ , ἀγενείϲ ἀντὶ ἀγενήϲ . τὸ δὲ οὐδείϲ δύο μέρη λόγου εἰϲὶ τό τε οὐ καὶ τὸ δείϲ . οὐδὲ γὰρ ἔϲτι ϲύνθετον . εἰ γὰρ ἦν ϲύνθετον , ἤμελλε πρὸ μιᾶϲ ἔχειν τὸν τόνον . πᾶν γὰρ ὄνομα μονοϲύλλαβον ϲυντιθέμενον ἀναβιβάζει τὸν τόνον παῖϲ εὔπαιϲ , χθών αὐτόχθων , Θρᾷξ Ϲαμόθρᾳξ χωρὶϲ τοῦ πτώξ πολυπτώξ . δηλοῖ δὲ καὶ ἡ γενικὴ ὀξυνομένη . εἰ γὰρ ἦν ἐν ϲυνθέϲει , ἤμελλεν ἡ γενικὴ βαρύνεϲθαι . πᾶϲα γὰρ γενικὴ ὑπὲρ δύο ϲυλλαβὰϲ εἰϲ ο͞ϲ λήγουϲα ἀπέϲτραπται τὴν ὀξεῖαν τάϲιν χωρὶϲ τοῦ γυναικόϲ καὶ θυγατρόϲ . Τὰ εἰϲ α͞υ͞ϲ πολυϲύλλαβα βαρύνονται , χιλιόναυϲ , ὠμόγραυϲ . τὰ δὲ ἁπλᾶ περιϲπῶνται γραῦϲ , ναῦϲ . Τὰ εἰϲ ε͞υ͞ϲ κοινῶϲ μὲν ὀξύνεται , βαϲιλεύϲ , Πηλεύϲ , Τυδεύϲ , ἀριϲτεύϲ , Περϲεύϲ , Πορθεύϲ , Πρωτεύϲ , ἁλιεύϲ , οἰνεύϲ , Λυγκεύϲ , Ἀχιλλεύϲ , Τηρεύϲ , Θηϲεύϲ , Ὁδυϲϲεύϲ . ἔϲτι καὶ πόλιϲ Ἰβηρίαϲ Ὀδυϲϲεῖϲ ἀρϲενικῶϲ . Βριϲεύϲ , Ἀτρεύϲ . Λεοντεύϲ , Αἰθιοπεύϲ , ἐξ οὗ τὸ Αἰθιοπῆαϲ παρ’ Ὁμήρῳ ( Il . Α 423 ) , ἀγυιεύϲ ὁ τοπίτηϲ . λέγονται καὶ ὀβελίϲκοι θεοῖϲ ἀνειμένοι , ὡϲ Εὔπολιϲ . λέγεται καὶ κίων ἀγυιεύϲ εἰϲ ὀξὺ ἀπολήγων , ὁ πρὸ τῶν θυρῶν ἱϲτάμενοϲ . Ἀριϲτοφάνηϲ Θεϲμοφοριαζούϲαιϲ ( v . 489 ) καὶ ὁ Ἀπόλλων ἀγυιεύϲ τουτέϲτιν ὁ ἐφόδιοϲ . Μοψοπιεύϲ , Ἐρετριεύϲ , Φωκαιεύϲ , Θεϲπιεύϲ , Ἀλεξανδρεύϲ , Ἀντιοχεύϲ , Ϲελευκεύϲ , Αἰγιαλεύϲ . εὑρίϲκεται δὲ καὶ αἰγιαλεύϲ ἐπὶ ἰχθύοϲ . Αἰγικορεῖϲ , Ἀργαδεῖϲ φυλαὶ παλαιαί . Αἰθυϲϲεῖϲ ἔθνοϲ Λιβυκὸν Μαρμαρίδαιϲ πάροικον , ὡϲ Ῥιανόϲ . Αἰολεύϲ . οὕτωϲ λέγονται οἱ τὴν Λέϲβον οἰκοῦντεϲ ἀπὸ τῶν Αἰόλου παίδων ὡϲ Δωριεῖϲ ἀπὸ τῶν Δώρου . Ἁλιεῖϲ πόλιϲ Ἀργολικῆϲ παραθαλαϲϲία καὶ τὸ ἐθνικὸν ὁμοίωϲ . Ἔφοροϲ ἐν τῷ ἕκτῳ « Τιρύνθιοί εἰϲιν οὗτοι καὶ ἐξαναϲτάντεϲ ἐβουλεύοντο οἰκεῖν τινα τόπον καὶ ἠρώτων τὸν θεόν . ἔχρηϲε δ’ οὕτωϲ « ποῖ τυ λαβῶν καὶ ποῖ τυ καθίξω καὶ οἴκηϲιν ἔχων ἁλιέα τε κεκλῆϲθαι » . ἐλέγοντο δ’ οὕτωϲ διὰ τὸ πολλοὺϲ τῶν Ἑρμιονέων ἁλιευομένουϲ κατὰ τοῦτο τὸ μέροϲ οἰκεῖν τῆϲ χώραϲ . Ἀντικονδυλεῖϲ οἱ ἐν Βοιωτίᾳ Κολοίφρυγεϲ , ὡϲ Ἀριϲτοφάνηϲ ὁ τοὺϲ Θηβαίων ὥρουϲ γεγραφώϲ . Αὺϲεῖϲ ἔθνοϲ Λιβύηϲ . Ἀπολλόδωροϲ δευτέρᾳ περὶ γῆϲ καὶ Ἡρόδοτοϲ ἐν τετάρτῃ ( c . 180 ) . Γαργαρεῖϲ ἔθνοϲ , ὃ μίγνυται ταῖϲ Ἀμαζόϲιν , ὡϲ Ϲτράβων ια ′ ( p . 504 ) . Γονεῖϲ πόλιϲ Θρᾴκηϲ καὶ οἱ κατοικοῦντεϲ ὁμοίωϲ . Γουνεύϲ ὁ ἀπόγονοϲ Κύφου , ἀφ’ οὗ Γόννοι πόλιϲ Περραιβίαϲ . Διανεῖϲ ἔθνοϲ Γαλατικόν , Ἐρατοϲθένηϲ ἐν δ’ Γαλατικῶν . Δωριεῖϲ — καὶ οἱ Κρῆτεϲ Δωριεῖϲ ἐκαλοῦντο « Δωριέεϲ τε τριχάϊκεϲ δῖοί τε Πελαϲγοί ( Οd . τ 177 ) , περὶ ὧν ἱϲτορεῖ Ἄνδρων , Κρητὸϲ ἐν τῇ νήϲῳ βαϲιλεύοντοϲ Τέ-κταφον τὸν Δώρου τοῦ Ἐλληνοϲ , ὁρμήϲαντα ἐκ τῆϲ ἐν Θετταλίᾳ τότε μὲν Δωρίδοϲ νῦν δὲ Ἱϲτιαιώτιδοϲ καλουμένηϲ , ἀφικέϲθαι εἰϲ Κρήτην μετὰ Δωριέων τε καὶ Ἀχαιῶν καὶ Πελαϲγῶν τῶν οὐκ ἀπαράντων εἰϲ Τυρρηνίαν . Ἐλαιεύϲ δῆμοϲ τῆϲ Ἱπποθοωντίδοϲ φυλῆϲ , ὡϲ Διόνυϲοϲ . Διόδωροϲ δ’ Ἐλαιοῦϲ . Ἑρμοτυμβιεῖϲ μοῖρα τῶν μαχίμων ἐν Αἰγύπτῳ , ὡϲ Ἀριϲταγόραϲ ἐν Αἰγυπτιακῶν πρώτῃ . Ἐταιεῖϲ διὰ διφθόγγου ὡϲ Διπαιεῖϲ . ἔϲτι δὲ πόλιϲ Λακωνική . Ἰμφεῖϲ ἔθνοϲ προϲεχὲϲ τοῖϲ Περραιβοῖϲ . Ἑκαταῖοϲ Εὐρώπῃ « Ἰμφέεϲ , Περραιβοί » . Ἰουλεῖϲ οἱ Ῥωμαῖοι ἀπὸ βαϲιλέωϲ , ἀφ’ οὗ καὶ ὁ μήν , ἢ ἀπὸ Ἰουλίδοϲ . Καφαρεύϲ ἐπίνειον Εὐβοίαϲ , ὅϲτιϲ Καθηρεύϲ ἐκαλεῖτο , ὅτι τοὺϲ πλέονταϲ ἐκεῖ καθῄρουν οἱ Εὐβοιεῖϲ . Λητωεύϲ δῆμοϲ ἐν Ἀλεξανδρείᾳ , ὡϲ Τρύφων ἐν τῷ περὶ παρωνύμων , ὅτι παρὰ τὸ Λητῷοϲ κτητικὸν ϲχηματίζεται . Μαλιεύϲ πόλιϲ ἐπώνυμοϲ τῶν Μαλιέων ἀπὸ Μάλου τοῦ Ἀμφικτύονοϲ υἱοῦ ἢ Ἀμύρου τοῦ Βοιωτοῦ . Μωριεῖϲ ἔθνοϲ Ἰνδικὸν ἐν ξυλίνοιϲ οἰκοῦντεϲ οἴκοιϲ , ὡϲ Εὐφορίων . Ῥοπεῖϲ ἔθνοϲ , οὗ μέμνηται Φαβωρῖοϲ ἐν ἐπιτομῇ δ ′ τῆϲ Παμφίληϲ . Ϲαλγανεύϲ « μετὰ τὴν Χαλκίδα ἐϲτὶν ὁ Ϲαλγανεὺϲ ϲυνάπτων τῷ Εὐρίπῳ » . Ϲχοινεύϲ ποταμὸϲ Ἀρκαδίαϲ ἀπὸ Ϲχοινέωϲ τοῦ Ἀθάμαντοϲ . Τομεύϲ πόλιϲ πρὸϲ τῇ Ὀδηϲϲῷ . Ϲτράβων ἑβδόμῃ ( p . 318 ) . ὠνομάϲθη δὲ οὕτωϲ διὰ τὸ Ἄψυρτον τὸν Αἰήτου υἱὸν ὑπὸ Μηδείαϲ καὶ Ἰάϲονοϲ ἐν τῇ φυγῇ ἐκεῖ κατατμηθῆναι . Ὑλλεῖϲ ἔθνοϲ Λιβυρνικόν , ἀπὸ Ὕλλου τοῦ Ἡρακλέουϲ καὶ Δηϊανείραϲ . ἔϲτι δὲ ὡϲ Φῶκοϲ Φωκεύϲ , Αἴολοϲ Αἰολεύϲ , οὕτωϲ Ὕλλοϲ Ὑλλεύϲ . καὶ Ὑλλεύϲ ὁ φυλέτηϲ φυλῆϲ Ἄργουϲ καὶ Δωριέων καὶ Τροιζηνίων Ὑλλίδος . Χάραξ θ’ « καὶ Παμφύλιοι καὶ Ὑλλεῖϲ » . Φελλεύϲ ὄροϲ τῆϲ Ἀττικῆϲ . τάχα δ’ οὐ μόνηϲ τῆϲ Ἀττικῆϲ , ἀλλὰ παντόϲ του τόπου ἔχοντοϲ ἐπιπολῆϲ μὲν πέτραν ὑπὸ ταύτηϲ δὲ γῆν λιπαρὰν πρὸϲ ἐλαιοφυτίαν . Φηγαιεῖϲ δῆμοϲ τῆϲ Πανδιονίδοϲ φυλῆϲ . Φηγεύϲ ὁ ἀδελφὸϲ τοῦ Φορωνέωϲ , ὃϲ ἔκτιϲε πόλιν Φήγειαν . Φλυεῖϲ δῆμοϲ τῆϲ Κεκροπίδοϲ φυλῆϲ . Ὠτιεῖϲ μοῖρα Κυπρίων . Ἔφοροϲ ιη’ « Ἀμαθούϲιοι δὲ καὶ Ϲόλιοι καὶ Ὠτιεῖϲ ἀντέχοντεϲ ἔτι τῷ πολέμῳ » . αἰολικῶϲ δὲ βαρύνεται · Αἰολέων γὰρ ἴδιον τὸ βαρυτονεῖν , Ἄτρευϲ , Πήλευϲ , Ἄρευϲ παρ’ Ἀλκαίῳ . Τὰ εἰϲ ͞ο͞υ͞ϲ πολυϲύλλαβα ἁπλᾶ μὲν ὄντα περιϲπᾶται , ἁπλοῦϲ , διπλοῦϲ , τριπλοῦϲ , πλακοῦϲ . Ϲχοινοῦϲ Ἀρκαδίαϲ χωρίον . ἑλώδηϲ ὢν ὁ τόποϲ ἀπὸ τῶν ἐν αὐτῷ ϲχοίνων τὴν προϲηγορίαν εἴληφεν · ἐπιπολάζει γὰρ τοῦτο τὸ εἶδοϲ παρ’ Ἕλληϲιν ἀπὸ τῶν ἐν τόποιϲ πλεοναζόντων φυτῶν οἷον Ϲκιλλοῦϲ , πόλιϲ Τριφυλική , Τρεμιθοῦϲ κώμη Κύπρου ἀπὸ τῶν περὶ τὸν τόπον πεφυκυιῶν τερεβίνθων , ἃϲ Κύπριοι τρεμίθουϲ καλοῦϲιν . ἄλλοι δὲ φαϲὶν ὅτι ἀποβάϲηϲ Ἀφροδίτηϲ εἰϲ τὸν τόπον διὰ τὴν παρουϲίαν τῆϲ δαίμονοϲ ὑπὸ τρόμου διαϲαλευθῆναι , διὸ καὶ Τρεμιθοῦντα κληθῆναι . — Δαφνοῦϲ Φωκικὴ πόλιϲ — ἔϲτι καὶ δῆμοϲ πληϲίον τῆϲ Κῶ ὁ Δαφνοῦϲ λεγόμενοϲ — Ϲελινοῦϲ πόλιϲ Ϲικελίαϲ ἀρϲενικῶϲ καὶ θηλυκῶϲ λεγομένη — Φοινικοῦϲ πόλιϲ Κρήτηϲ · ἔϲτι καὶ νῆϲοϲ πρὸϲ τῇ Λυκίᾳ · ἔϲτι καὶ Φοινικοῦϲ λιμήν . Θουκυδίδηϲ ὀγδόῃ ( c . 34 ) . Φυκοῦϲ πόλιϲ Λιβύηϲ · κεῖται δὲ ὁ Φυκοῦϲ κατὰ τὸ Ταίναρον τῆϲ Πελοποννήϲου . Θριοῦϲ πόλιϲ πάλαι τῆϲ Ἀχαΐαϲ , νῦν δὲ τῆϲ Ἡλείαϲ ὅμοροϲ Πάτραιϲ . ἄλλοι δὲ ἀπὸ Θριοῦντοϲ Ἀθηναίου , ὃν Θηϲεὺϲ ἔπεμψε μετὰ ϲτρατιᾶϲ ϲυμμαχήϲειν Ἡρακλεῖ . Μυρικοῦϲ πόλιϲ καταντικρὺ Τενέδου καὶ Λέϲβου τῆϲ Τροίαϲ . Ἑκαταῖοϲ « εἰϲ Μυρικόεντα τῆϲ Τρωϊκῆϲ » . Οἰνοῦϲ πολίχνιον Λακωνικῆϲ , ὡϲ Ἀνδροτίων καὶ Δίδυμοϲ , Πυξοῦϲ πόλιϲ Ϲικελίαϲ , Ῥιζοῦϲ πόλιϲ θεϲϲαλίαϲ , Ἀνθεμοῦϲ πόλιϲ Μακεδονίαϲ καὶ Ϲυρίαϲ · ἄλλοι δὲ ἀπὸ Ἀνθέμου . ὁμοίωϲ καὶ Πιτυώδηϲ , Ἐρικμώδηϲ , Κυπάριϲϲοϲ πόλιϲ ἐν Παρναϲϲῷ , ἣν τινεϲ καὶ Κυπαριϲϲοῦντά φαϲι , Θρύον , Ἐλαία . καὶ τῶν Ἀθηναίων δήμων τινὲϲ ἀπὸ τῶν ἐν αὐτοῖϲ φυομένων , Ῥαμνοῦϲ δῆμοϲ τῆϲ \ Αἰαντίδοϲ φυλῆϲ , Φηγοῦϲ δῆμοϲ τῆϲ Ἐρεχθηΐδοϲ φυλῆϲ , Μυρρινοῦϲ δῆμοϲ τῆϲ Πανδιονίδοϲ φυλῆϲ . Διονύϲιοϲ δ’ ὁ Τρύφωνοϲ Μυρινοῦττά φηϲιν . Μαραθοῦϲ καὶ Μαραθών , Ἁγνοῦϲ δῆμοϲ τῆϲ Δημητριάδοϲ φυλῆϲ , τινὲϲ δὲ τῆϲ Ἀκαμαντίδοϲ ἀπὸ τῆϲ ἐν αὐτῷ φυομένηϲ ἄγνου . Ἀναγυροῦϲ δῆμοϲ Ἐρεχθηΐδοϲ φυλῆϲ , Ἀχερδοῦϲ δῆμοϲ τῆϲ Ἱπποθοωντίδοϲ φυλῆϲ καὶ Ἀχραδοῦϲ παρ’ Ἀριϲτοφάνει . Ἐλαιοῦϲ δῆμοϲ τῆϲ Ἱποθοωντίδοϲ φυλῆϲ , ὡϲ Διόδωροϲ . Διονύϲιοϲ δὲ Ἐλαιεύϲ . ἔϲτι καὶ Ἐλαιοῦϲ πόλιϲ ἐν Ἑλληϲπόντῳ · ἔϲτι καὶ Ἄργουϲ Ἐλαιοῦϲ . Ἔτι καὶ Ἁλιμοῦϲ δῆμοϲ τῆϲ Λεοντίδοϲ φυλῆϲ . Καλλίμαχοϲ δὲ πόλιν ἡγεῖται . Ἀμαθοῦϲ πόλιϲ Κύπρου ἀρχαιοτάτη · ἀπὸ Ἀμαθοῦντοϲ δὲ τοῦ Ἡρακλέουϲ ἐκλήθη ἢ ἀπὸ τῆϲ Κινύρου μητρὸϲ Ἀμαθούϲηϲ . Ψαμαθοῦϲ πόλιϲ Λακωνική , Ἀρτεμίδωροϲ δευτέρῳ γεωγραφουμένων « μετὰ γὰρ τὸ Ταίναρον πόλιϲ ἐκδέχεται Ψαμαθοῦϲ » . Ὀποῦϲ πόλιϲ Λοκρῶν τῶν Ἐπικνημιδίων , λέγεται καὶ Ὀπόειϲ . ἔϲτι καὶ Ὀποῦϲ πόλιϲ Ἀχαΐαϲ καὶ τῆϲ Ἠλείαϲ ἄλλη . Ϲιδαροῦϲ πόλιϲ Λυκίαϲ καὶ λιμήν . Μαχαιροῦϲ φρούριον τῆϲ Ἰουδαίαϲ , ὡϲ Ἰώϲηποϲ . Τραπεζοῦϲ πόλιϲ πρὸϲ τῷ Εὐξείνῳ πόντῳ · ἔϲτι καὶ Ἀρκαδίαϲ πόλιϲ Τραπεζοῦϲ ἀπὸ Τραπεζοῦντοϲ παιδὸϲ Λυκάονοϲ , ὡϲ Παυϲανίαϲ ὀγδόῳ ( 3 , 3 ) . ἔϲτι καὶ ἄλλη πληϲίον τοῦ Ἀραβικοῦ κόλπου . Ϲολοῦϲ πόλιϲ Ϲικελίαϲ , ὡϲ Ἑκαταῖοϲ Εὐρώπῃ . ἐκλήθη δὲ ἀπὸ Ϲολοῦντοϲ κακοξένου , ὃν ἀνεῖλεν Ἡρακλῆϲ . Πηλοῦϲ νῆϲοϲ περὶ Χίον . Ὀλοῦϲ πόλιϲ Κρήτηϲ . Ξενίων ἐν τοῖϲ Κρητικοῖϲ . Μυοῦϲ πόλιϲ Ἰωνίαϲ , ὡϲ Φίλων καὶ Ἀρτεμίδωροϲ ἐν α ′ χρονικῶν . Ϲτράβων ιβ ′ ( p . 579 ) « τὸ περὶ Μαγνηϲίαν καὶ Μυοῦντα » . Ἰπνοὺϲ χωρίον ἐν Ϲάμῳ . Οἰκοῦϲ Καρίαϲ πόλιϲ . Πεϲϲινοῦϲ πόλιϲ Γαλατίαϲ ἀπό τινοϲ Γάλλου Πεϲϲινοῦντοϲ · τινὲϲ δὲ ἀπὸ πηγῆϲ ῥεούϲηϲ τοῦ λόφου τοῦ ἐν ᾧ ἐτάφη ὁ Μαρϲύαϲ . Ϲιδοῦϲ κώμη Κορίνθου ἢ Μεγαρίδοϲ ἐπίνειον · ἔϲτι καὶ περὶ Κλαζομενὰϲ κώμη καὶ ἄλλη τῆϲ Ἐρυθραίαϲ . Ϲιμοῦϲ καὶ Ϲιμόειϲ , Ϲιποῦϲ πόλιϲ Δαυνίων , Ϲαρνοῦϲ πόλιϲ Ἰλλυρική , Φλιοῦϲ ὁ υἱὸϲ Διονύϲου καὶ Χθονοφύληϲ . Παυϲανίαϲ δὲ Φλίαντα αὐτὸν καλεῖ . ἀπ’ αὐτοῦ ἐκλήθη Φλιοῦϲ πόλιϲ Πελοποννήϲου · Φιλητᾶϲ φηϲι Φλιοῦϲ γὰρ πόλιϲ ἐϲτί , Διωνύϲου φίλοϲ υἱόϲ Φλιοῦϲ , ἣν αὐτὸϲ δείματο λευκολόφοϲ . ὠνόμαϲται δὲ παρὰ τὸ φλεῖν , ὅ ἐϲτιν εὐκαρπεῖν . Ὑδροῦϲ φρούριον . . ἀρϲενικῶϲ . Θεόπομποϲ τριακοϲτῷ ἐνάτῳ Φιλιππικῶν . Ὑψοῦϲ παῖϲ Λυκάονοϲ καὶ πόλιϲ Ἀρκαδίαϲ , ὡϲ Παυϲανίαϲ ὀγδόῳ ( 3 , 3 ) . Καοῦϲ κώμη τῆϲ ἐν Ἀρκαδίᾳ Τελφουϲίαϲ γῆϲ , Βαιταρροῦϲ κώμη μεγάλη τῆϲ τρίτηϲ Παλαιϲτίνηϲ . Ἱεριχοῦϲ πόλιϲ μεταξὺ Ἱεροϲολύμων καὶ Ἰορδάνου ποταμοῦ . εὕρηται δὲ καὶ δοτικὴ Ἱεριχοῖ ἀπὸ τῆϲ Ἱεριχώ . Κατὰ τὸν εἰρημένον κανόνα , ὡϲ τὰ εἰϲ ο̄ῡϲ ἁπλᾶ περιϲπᾶϲθαι θέλει , καὶ τὸ χρύϲὲὸϲ καὶ ἀργύρὲὸϲ μετὰ τὴν ϲυναίρεϲιν περιεϲπάϲθη χρυϲοῦϲ ἀργυροῦϲ καίπερ ἐπὶ τῷ λόγῳ τῆϲ ϲυναιρέϲεωϲ ἔδει βαρύνεϲθαι · αἱ γὰρ δύο βαρεῖαι εἰϲ βαρεῖαν ϲυναιροῦνται ὡϲ τὸ Δημοϲθένὲὸϲ Δημοϲθένουϲ . ὡϲαύτωϲ καὶ τὸ ἀδελφιδὲόϲ ἀδελφιδοῦϲ , θυγατριδὲόϲ θυγατριδοῦϲ , υἱιδοῦϲ , τηθαλλαδοῦϲ διὰ τὸν αὐτὸν κανόνα περιεϲπάϲθηϲαν , καίτοι ἡ βαρεῖα καὶ ὀξεῖα εἰϲ ὀξεῖαν ϲυναιρεῖϲθαι θέλει οἷον ζωόϲ ζώϲ . Ϲημειῶδεϲ ἄρα τὸ ὀδούϲ παραλόγωϲ ὀξυνθέν . ἀλλ’ ἠκολούθηϲε καὶ κατὰ τὸν τόνον καὶ κατὰ τὴν κλίϲιν ταῖϲ μετοχαῖϲ . ὀδούϲ γὰρ ὀδόντοϲ ὡϲ διδούϲ διδόντοϲ . λέγεται δὲ καὶ ὀδών πρὸϲ Ἰώνων . Τὰ δὲ ϲύνθετα βαρύνεται , Πειρίθουϲ , Ἀλκίνουϲ , εὔπλουϲ , πολύνουϲ , Οἰδίπουϲ , Μελάμπουϲ , ἐΰξουϲ , εὔνουϲ , ϲύννουϲ , εὔχρουϲ , Ϲκιάπουϲ ἔθνοϲ Αἰθιοπικόν , ὡϲ Ἑκαταῖοϲ ἐν περιηγήϲει Αἰγύπτου , Ἰάπουϲ ἔθνοϲ Κελτικὸν πρὸϲ τῇ Ἰλλυρίᾳ . Διονύϲιοϲ ἑκκαιδεκάτῳ . τριόδουϲ , κυνόδουϲ . Τὰ εἰϲ ͞ω͞ϲ ἀρϲενικὰ περιττοϲυλλάβωϲ κλινόμενα καὶ διὰ καθαροῦ τοῦ ο̄ϲ βαρύνονται , ἥρωϲ , Μίνωϲ , πάτρωϲ , μήτρωϲ . Ἄθωϲ , οὗ ἡ κλίϲιϲ διττὴ καὶ Ἄθωοϲ καὶ Ἄθω . ἔϲτι δὲ ὄροϲ Θρᾴκηϲ ἀπὸ Ἄθω γίγαντοϲ , ὡϲ Νίκανδροϲ πέμπτῳ τῆϲ Εὐρωπείαϲ καί τιϲ Ἄθω τόϲον ὕψοϲ ἰδὼν Θρήϊκοϲ ὑπ’ ἄϲτροιϲ ἔκλυεν οὐ δηθέντοϲ ἀμετρήτῳ ὑπὸ λίμνῃ , ὃϲ ἀναποῦν χείρεϲϲι δύο ῥίπτεϲκε βέλεμνα ἠλιβάτου προθέλυμνα Καναϲτραίηϲ πάροϲ ἄκρηϲ . >εἴρηται δὲ καὶ Ἄθοοϲ ὡϲ τὸ Κῶϲ Κόοϲ . λέγεται καὶ κατὰ ϲυναίρεϲιν Ἄθουϲ . ἔϲτι δὲ καὶ Ἄθωϲ πόλιϲ ἐπὶ τῷ Ἄθῳ . Τὰ εἰϲ ͞ω͞ϲ ἁπλᾶ διὰ τοῦ ͞τ͞ο͞ϲ κλινόμενα , εἰ μακρᾷ παραλήγοι , ἢ μετοχικὰ ὄντα ὀξύνεται , εὐρώϲ , ἱδρώϲ , Ἀραρώϲ . ἔϲτι δὲ ὄνομα τοῦ υἱοῦ τοῦ Ἀριϲτοφάνουϲ , ὑποδεδιώϲ · ἔϲτι δὲ εἶδοϲ ὀρνέου . εἰ δὲ ἰαμβικὰ ὑπάρχοι διὰ τοῦ ͞τ͞ο͞ϲ κλινόμενα , βαρύνεται , γέλωϲ , ἔρωϲ , Νέπωϲ · ἔϲτι δὲ ὄνομα ὄρουϲ . τὸ δὲ Εἵλωϲ ἀπὸ τοῦ Ἕλωϲ προϲθέϲει τοῦ ῑ . Εἵλωτεϲ δ’ εἰϲὶν οἱ κατοικοῦντεϲ τὴν Μεϲϲηνιακὴν πόλιν Ἕλοϲ . λέγονται καὶ Εἱλῶται καὶ Ἕλειοι καὶ Ἑλεῖται . οἱ δὲ Λακεδαιμόνιοι πάνταϲ τοὺϲ δούλουϲ Εἵλωταϲ καλοῦϲιν . λέγονται δὲ Εἵλωτεϲ καὶ οἱ ἐπὶ Ταινάρῳ Ϲάτυροι . Τὰ ἀπὸ παρακειμένου ϲυντεθέντα διὰ τοῦ ͞τ͞ο͞ϲ κλινόμενα ὀξύνεται ἀπτώϲ , ἀγνώϲ . ἔϲτι δὲ καὶ Ἀγνῶτεϲ ἔθνοϲ Κελτικῆϲ παρὰ τὸν ὠκεανόν , ὡϲ Ἀρτεμίδωροϲ . Τὰ εἰϲ ͞ω͞ϲ ϲύνθετα ἀπὸ τῶν εἰϲ ͞ω͞ϲ μονοϲυλλάβων παροξύνεται , ζώϲ ἀείζωϲ , χρώϲ λευκόχρωϲ . τὸ μέντοι ὑποδμώϲ « Ποϲειδάωνοϲ ὑποδμώϲ » ( δ 386 ) ὀξύνεται ὡϲ παρέλκουϲαν ἔχον τὴν ὑπό . Τὰ εἰϲ ͞ω͞ϲ ϲύνθετα ἀπὸ τῶν εἰϲ ͞ω͞ϲ πολυϲυλλάβων παροξύνεται , ἔρωϲ χρυϲέρωϲ , ἱδρώϲ λυϲίδρωϲ . τὸ δὲ δύϲερωϲ καὶ φιλόγελωϲ καὶ τὰ τοιαῦτα Ἀττικὰ ὄντα προπαροξύνονται . Τὰ εἰϲ ͞ω͞ϲ Ἀττικὰ ὁμοτονοῦϲι ἐκείνοιϲ , ἀφ’ ὧν ἐϲχηματίϲθηϲαν , ναόϲ νεώϲ , λαόϲ λεώϲ , κάλοϲ κάλωϲ , Τάλοϲ Τάλωϲ · ἔϲτι δὲ ὄνομα κύριον , Μενέλαοϲ Μενέλεωϲ , Ἰόλαοϲ Ἰόλεωϲ , Τυνδάρεοϲ Τυνδάρεωϲ , ἀξιόχρεοϲ ἀξιόχρεωϲ , ἵλαοϲ ἵλεωϲ , ἀνάπλεωϲ , εὔγηρωϲ , χρυϲόκερωϲ . ϲεϲημείωται τὸ ὀρφῶϲ καὶ λαγῶϲ . ταῦτα γὰρ οὐκ ἐφύλαξε τὸν τόνον τῶν κοινῶν · τοῦ μὲν γὰρ ὀρφῶϲ τὸ κοινὸν ὄρφοϲ ἐϲτὶ βαρυτόνωϲ , τοῦ δὲ λαγῶϲ ὀξυτόνωϲ λαγόϲ . καὶ ἐν τοῖϲ εἰϲ ͞ω͞ϲ ὑπὲρ μίαν ϲυλλαβὴν οὐδὲν περιϲπᾶται πλὴν τοῦ ὀρφῶϲ καὶ λαγῶϲ . τὸ γὰρ τυφῶϲ καὶ ταῶϲ καὶ Μανεθώϲ ἐϲτι δικατάληκτα . καὶ γὰρ εἰϲ λήγουϲι τυφῶν καὶ ταῶν καὶ Μανεθῶν . τὸ δὲ ταῶϲ ἀπὸ τοῦ ταόϲ , ὥϲ τινεϲ βούλονται , οὐκ ἠδύνατο εἶναι , ἐπειδὴ τὸ ταόϲ διὰ τοῦ ͞ο͞ϲ οὐκ ἔϲτι ϲύνηθεϲ παρὰ τοῖϲ Ἕλληϲιν . Πάντα δὲ τὰ εἰϲ ͞ω͞ϲ περιϲπαϲθέντα ἄνευ λόγου περιεϲπάϲθη . τὸ δὲ Τηλεβῶϲ ἐκ τοῦ Τελεβόαϲ ϲυνῃρέθη . * Τὰ εἰϲ ͞ω͞ϲ παρὰ τοῖϲ Ἀθηναίοιϲ εὑρεθέντα μὴ ἔχοντα προϋποκείμενον κοινὸν οἷον κορώνεωϲ , φιβάλεωϲ , δαμαρίππεωϲ , χελιδώνεωϲ ( ἔϲτι δὲ εἴδη φυτῶν ) , ἱέρεωϲ ὁ ἱερεύϲ πάντα προπαροξύνονται . Τὰ εἰϲ ͞ω͞ϲ Περϲικὰ ἢ Αἰγύπτια παροξύνεται , Φάργωϲ , Ἰνάρωϲ ὄνομα βαϲιλέωϲ , Παραμίζωϲ ὄνομα εὐνούχου , Ϲαβάκωϲ . τὸ δὲ Μάννεωϲ χώρα ϲυνεξωμοιώθη τοῖϲ Ἀττικοῖϲ οἷον Μενέλεωϲ . Τὰ εἰϲ ͞ω͞ϲ θηλυκὰ πολυϲύλλαβα βαρύνεται μέν , ὅϲα βραχείᾳ παραλήγει , Κέωϲ , Τέωϲ πόλιϲ μέϲη Ἰωνίαϲ , ὡϲ Ἡρόδοτοϲ πρώτῃ ( c . 142 ) . ἐκλήθη δὲ ἀπὸ τῆϲ Ἀθάμαντοϲ θυγατρὸϲ Ἀρᾶϲ . ϲκοπουμένου γὰρ τοῦ Ἀθάμαντοϲ ἔνθα ἱδρύϲει τὸν λαόν , ἀθύρουϲα οἷα δὴ παῖϲ ἐκ λίθων οἰκίαν δειμαμένη ἔλεγεν « ἕωϲ ϲὺ χῶρον ἐϲκόπειϲ , τέωϲ ἐγὼ πόλιν ϲοι ἐδειμάμην » . καὶ διὰ τοῦτο ἡ πόλιϲ οὕτωϲ ὠνομάϲθη . ἔϲτι καὶ ἑτέρα πόλιϲ ἐν Δυρβαίοιϲ τῆϲ Ϲκυθίαϲ , ἐν ᾗ λέγουϲι λίμνην ἰχθύων ἔχουϲαν πλῆθοϲ , ἀφ’ ὧν εὐδίαϲ γινομένηϲ ἔλαιον ἐπιπολάζει τοϲοῦτον , ὅϲον ἀρύεϲθαι αὐτὸ ταῖϲ χερϲὶν εἰϲ ϲκάφοϲ καὶ χρῆϲθαι αὐτῷ . ἅλωϲ , ἕωϲ . τὰ δὲ μὴ οὕτωϲ ἔχοντα ὀξύνεται , αἰδώϲ , ἠώϲ . * Τὰ εἰϲ δύο ϲύμφωνα λήγοντα πολυϲύλλαβα βαρύνεται , Τῖρυνϲ πόλιϲ τῆϲ Πελοποννήϲου « οἱ δ’ Ἄργοϲ τ’ εἶχον Τίρυνθά τε τειχιόεϲϲϲαν » ( B 559 ) . καλεῖται δὲ ἀπὸ Τίρυνθοϲ ἀδελφοῦ Ἀμφιτρύωνοϲ . γέγονε δὲ ἐκ τοῦ Τῖρυϲ προϲθέϲει τοῦ ν̄ . ἕλμινϲ , μάκαρϲ , δάμαρϲ , Ϲάλαρϲ νῆϲοϲ Λιβύηϲ , Περίηρϲ παρ’ Ἀλκμᾶνι ἐκ τοῦ περιήρηϲ . ἔϲτι δὲ ἄκλιτον . τὸ δὲ μονοϲύλλαβον ἅλϲ ὀξύνεται . Τὰ εἰϲ ᾱψ̄ πολυϲύλλαβα βαρύνεται , Ἄραψ , λαῖλαψ , θέραψ , Ϲκίραψ · ἔϲτι δὲ ὄνομα κύριον παρὰ τοῖϲ κωμικοῖϲ εὑριϲκόμενον . τὸ δὲ πλινθοβάψ καὶ πελεθοβάψ ὀξύνεται . Τὰ εἰϲ ψ̄ πολυϲύλλαβα ἔχοντα πρὸ τοῦ ψ̄ ο̄ ἢ ε̄ βαρύνεται , Πέλοψ , Δρύοψ ἔθνοϲ περὶ τὴν Οἴτην , μέροψ . ἔϲτι δὲ καὶ κύριον . Μέροψ γάρ ἐϲτι παῖϲ μὲν Τριόπα , πατὴρ δὲ τῆϲ Κῶ , ἀφ’ οὗ Μέροπεϲ οἱ Κῷοι . Δόλοψ ἥρωϲ καὶ ἔθνοϲ Θεϲϲαλῶν ἔγγιϲτα , Ἔλλοψ ὁ Ἴωνοϲ , ἀφ’ οὗ Ἐλλοπία χωρίον Εὐβοίαϲ . Κέκροψ , Ὕοψ πόλιϲ ἐν Ἰβηρίᾳ χερρονήϲου . Ἑκαταῖοϲ Εὐρώπῃ « μετὰ δὲ Ὕοψ πόλιϲ , μετὰ δὲ Λεϲυρὸϲ ποταμόϲ » . Τρίοψ · Τρίοπα γάρ φηϲιν Ἑλλάνικοϲ Τρίοπον τὸν πατέρα Ἐρυϲίχθονοϲ . ἡ δὲ Μόψοψ εὐθεῖα ἄρρητόϲ ἐϲτιν . Αἰθίοψ « Αἰθίοπαϲ , τοὶ διχθὰ δεδαίαται ἔϲχατοι ἀνδρῶν · ( Od . α 23 ) . οὐ γὰρ ἀληθὴϲ ὁ Ὑψικράτουϲ λόγοϲ ὡϲ οὐδὲν εἰϲ ο̄ψ̄ παρ’ Ὁμήρῳ εἰ μὴ τὸ καλαῦροψ . εἰϲὶ δὲ καὶ τὸ ὄψ καὶ τὸ μέροψ . ευρύοψ . βοῦκλεψ παρ’ Ἀριϲτοφάνει , τυρόκλεψ , ἀλευρόκλεψ , νακόκλεψ , κατῶβλεψ εἶδοϲ θηρίου . Τὰ εἰϲ ψ̄ ἔχοντα ῑ πρὸ τοῦ ψ̄ βαρύνεται , ϲκευότριψ , παιδότριψ , χέρνιψ , χοιρότριψ , οἰκότριψ , πεδότριψ , ἀμφίτριψ , Κεντόριψ , κατῆλιψ , αἰγίλιψ καὶ Αἰγίλιψ πληϲίον Κροκυλείων τῆϲ Ἠπείρου . Ὅμηροϲ « καὶ Κροκύλει ἐνέμοντο καὶ Αἰγίλιπα τρηχεῖαν » ( B 633 ) . εἴληφε δὲ τὴν προϲηγορίαν διὰ τὸ πετρώδηϲ εἶναι καὶ ὑψηλὴ καὶ ἀπρόϲβατοϲ . Τὰ εἰϲ ῡψ̄ βαρύνεται , Κίνυψ ὁ λιμήν · ἔϲτι δὲ καὶ ποταμόϲ . Χάλλυψ , περὶ τὸν Πόντον ἔθνοϲ ἐπὶ τῷ ποταμῷ Θερμώδοντι , περὶ οὖ Εὔδοξοϲ ἐν πρώτῳ « ἐκ δὲ τῆϲ Χαλύβων χώραϲ ὁ ϲίδηροϲ ὁ περὶ τὰ ϲτομώματα ἐπαινούμενοϲ ἐξάγεται » . « τούτουϲ Ὅμηροϲ Ἁλίζωνάϲ φηϲιν ἐν τῷ μετὰ τοὺϲ Παφλαγόναϲ καταλόγῳ ( Il . Β 856 ) αυτὰρ Ἁλιζώνων Ὁδίοϲ καὶ Ἐπίϲτροφοϲ ἡρχον τηλόθεν ἐξ Ἀλύβων , ὅθεν ἀργύρου ἐϲτὶ γενέθλη . ἤτοι τῆϲ γραφῆϲ μετατεθείϲηϲ ἀπὸ τοῦ ‘τηλόθεν ἐκ Χαλύβηϲ ἢ τῶν ἀνθρώπων πρῶτον Ἀλύβων λεγομένων ἀντὶ τοῦ Χαλύβων » . καὶ Χάλυβοι παρ’ Ἑκαταίῳ « Χαλυβοιϲι πρὸϲ νότον Ἀρμένιοι ὁμορέουϲι » . Ἄρυψ οἱ ἀπὸ δύϲεωϲ μέχρι Ἰϲθμοῦ Ἀχαιοί . τοῦτο δὲ καὶ μονοϲυλλάβωϲ Ῥύψ λέγεται . Εἰς η̄ψ̄ οὐκ ἔϲτιν εὑρεῖν ὅτι μὴ μόνον τὸ κώληψ βαρύτονον . Τὰ εἰϲ ω̄ψ̄ πολυϲύλλαβα κύρια ὄντα ἢ προϲηγορικὰ βαρύνονται , Κύκλωψ , Ἄλμωψ ὁ Ποϲειδῶνοϲ καὶ Ἕλληϲ τοῦ Ἀθάμαντοϲ , ἀφ’ οὑ Ἀλμωπία χώρα τῆϲ Μακεδονίαϲ , καὶ τὸ ἐθνικὸν ὁμοφώνωϲ . ἴωψ , μώλωψ . ϲεϲημείωται , ὥϲ τινέϲ φαϲι , τὸ εὐρώψ ὀξυνόμενον . τὰ μέντοι ἐπιθετικὰ ὀξύνεται ὑπεϲταλμένων τῶν ὑποπεπτωκότων κυρίοιϲ τῶν ἰδιαζόντων μονώψ ὁ μονόφθαλμοϲ , κελαινώψ , τυφλώψ , γλαυκώψ « γλαυκῶπεϲ δράκοντεϲ » , εὐώψ « εὐῶπα παρειάν » παρὰ Ϲοφοκλεῖ ( Antig . 530 ) « εὐῶπεϲ » παρὰ Λυκόφρονι ( v . 23 ) , παραβλώψ « παραβλῶπέϲ τ’ ὀφθαλμώ » ( Il . Ι 503 ) . τὸ δὲ ἑλίκωψ καὶ ὁ μύω ὁ μυὸϲ οφθαλμοὺϲ ἔχων καὶ νυκτάλωψ βαρύνεται , ὥϲπερ τὸ Κύκλωψ καὶ κέρκωψ ὁ δόλιοϲ καὶ ἴωψ ὁ ἰχθῦϲ .
Lemmas: ὁ εἰς ὗς δισύλλαβος κύριος ἢ προσηγορικός ἢ ἐθνικός βαρύνω , Λίβυς κύριος , ὁ δέ ἐθνικός ὁμοφωνέω , εἰμί δέ τριγενής Λίβυς Λίβυσσα Λίβυς , Πόλτυς , ἀπό ὅς Πολτυμβρία ὁ Πόλτυς πόλις , Σῆλυς , ἀπό οὖον Σηλυμβρία , Ζῆλυς ὁ ποταμός . Βίθυς ὁ Ἄρης καί Σίντης , ἀπό ὅς Βιθύαι ἔθνος Θρᾴκη , Βλέμυς ἔθνος βαρβαρικός Λιβύη ἀπό Βλέμυς . Φλέγυς ἔθνος , ὅς καί ὀλεγύας ἢ Φλεγύας , Γόρδυς Τριπτόλεμος παῖς , ἀπό ὅς Γορδυαῖος χώρα Περσική , Γόρτυς ἥρως , ἀπό ὅς Γόρτυς πόλις Κρήτη , Δίρφυς ὄρος Εὔβοια , ὡς Εὐφορίων , Κάπυς ὁ πατήρ Ἀγχίσης . Λίγυς ἔθνος Ἰβηρικός , Μάζυς ἔθνος Λιβύη νομαδικός . Ἑκαταῖος περιήγησις . εἰμί δέ καί ἕτερος Μάξυες καί ἕτερος Μάχλυες . Μακρύς ἔθνος Λιβύη . Ῥιανός δέ Μακρύς διά ὁ Ι οὗτος φημί . Μίλυ ἔθνος μιλυω γάρ καί Μιλύαι καλέω ὁ πρότερος Σόλυμοι , ὡς Τιμαγένης ἐν πρῶτος βασιλεύς . Σάλλυ ἔθνος Λίγυς πολεμέω Ῥωμαῖος , ὡς Χάραξ ἐν δέκατος χρονικός . βότρυς · εἰμί δέ καί πόλις Φοινίκη . Ἕρπυς , ἄλυς , Φόρκυς , μάρτυς , ὅς ὁ ὁ Αἰολεύς διάλεκτος διά ὁ ρ̄ προφέρω . ὁ ἰχθύς προσηγορικός περισπάω ἄλογος . οὐδείς γάρ εἰς ὗς λήγω ἀρσενικός ὑπέρ εἷς συλλαβή , μή ἔχω ὑποκοριστικός ἔννοια , περισπάω ἐθέλω . προστίθημι δέ μή ὑποκοριστικός ἔννοια διά ὁ Ἀπφῦς . δοκέω γάρ παρά ὁ Ἀπφᾶς παρονομάζω . εἰμί δέ καί Διονῦς παρά ὁ κωμικός ἐπί ὁ ἔκλυτος τάσσω , παράγω ἀπό ὁ Διόνυσος · ὅς οὐδέ ὁ γενικός παρόμοιος ὁ πρόκειμαι · ἰχθύς γάρ λέγω · οὖον μελετάω δέ ἀπφύος λέγω . μόνος δέ διά δύο δάσος ἐκφέρω ὁ ἰχθύς , ὁ ἄλλος εἰς ὗς λήγω οὐ οὕτως ἔχω , πρόσκειμαι ὁ κανών ἀρσενικός διά ὁ ὀφρύς περισπάω θηλυκός , ἔτι δέ καί ὁ ὀσφῦς . ὥστε εἰμί περισπάω ὁ ἰχθύς , ἵστημι θηλυκός · εἰμί δέ ἀρσενικός εἰμί , ὀφείλω ὅμοιος εἰμί ὁ στάχυς , βότρυς . ἀλλά ἐξομοιόω ὁ μονοσύλλαβος εἰς ὗς ὁ μῦς καί σῦς . ὁ δέ Γηλύς ἔθνος Παρθία ὀξύνω σημειώδης . ὁ γάρ εἰς λω λήγω καθαρός ἔχω ὁ υʹ συστέλλω βαρύνω ἐθέλω , θῆλυς , φόλυς « φόλυες κύω » παρά ὁ Ἀντίμαχος , ἔπηλυς , νέηλυς , ὄλολυς ὁ προσηγορικός εἴτε ὁ κύριος , Ζῆλυς ὁ ποταμός , ἔγχελυς , μόλυς . σημειώδης ἄρα ὁ πολύς κοινός καί ὁ Γηλύς ἀποξενόω . πρόσκειμαι δέ καθαρός διά ὁ ἀμβλύς , συστέλλω δέ ὁ υʹ διά ὁ ἰλύς . ὁ εἰς ὗς ἁπλόος ἐπιθετικός διά ὁ ἔ κλίνω τριγενής δισύλλαβος εἰμί ὀξύνω , ἐΰς , ἡδύς , ταχύς , βραδύς , ὠκύς , πολύς « πολύς κορέννυμι ἆθλος » ( ψ 350 ) . ὁ δέ ἥμισυς προπαροξύνω . οὖον γάρ δισύλλαβος . καί ὁ θῆλυς προπερισπάω « θῆλυς ἕρση » ( Od . ε 467 ) . « Ἥρα θῆλυς εἰμί » ( II . Τ 97 ) · οὖον γάρ τριγενής · οὖον δύναμαι γάρ εἰμί ἀρσενικός ὁ ὁ ὁ γυνή φύσις κατηγορέω . καί ὁ πρέσβυς βαρύτονος . μονογενής εἰμί . καί ὁ Λίβυς . διά γάρ ὁ υʹ κλίνω . Πᾶν εἰς ὗς λήγω συντίθημι ἐπιθετικός βαρύνω , ἔπηλυς , νέηλυς , πολύδακρυς , μελάνοφρυς . ὁ εἰς ὗς ἀρσενικός υπερδισύλλαβος βαρύνω , ἥμισυς , πέλεκυς , Ῥαδάμανθυς , Πάλαμυς . εἰμί δέ ὄνομα βασιλεύς , ὄλολυς , ἄσταχυς . σημειόω ὁ ἐλαχύς ὁ μικρός ὀξύνω . ὀξύνω δέ , ἐπεί ὁ εἰς ὗς ἔχω οὐδέτερος παρασχηματισμός παραλήγω ὁ ὅς ὀξύνω οἷος βραδύς , ταχύς , πρᾶος . ὁ οὖν ὀφείλω προπαροξύτονος τάσις ἐν ὁ θηλυκός ἀναδέχομαι « Νῆσος ἔπειτα ἐλαχύς » ( 0d . ι 116 ) . ὁ εἰς ὗς θηλυκός συστέλλω ἔχω ὁ υʹ καί διά ὁ δ̄ο̄σ̄ κλίνω ὀξύνω , χλαμύς , πηλαμύς , κροκύς , καίνυμι νῆσος πλησίος πελωριάς ὁ κατά Σικελία ἄκρος , πρός δύσις νεύω . ὁ μέντοι μή διά ὁ δ̄ο̄σ̄ κλίνω βαρύνω , γένυς , πίτυς , χέλυς , γῆρυς , ἀτράφαξυς εἶδος λάχανον , ἄμαξυς , κόρυς , κώμυς , ἔγχελυς · ὁ δέ Ἐγχελεῖς ἔθνος Ἰλλυρικός ἢ ἀπό ὁ Ἐγχελής ἢ ἀπό ὁ Ἐγχελεύς . λέγω καί Ἐγχελέαι ἀπό ὁ Ἐγχελέης ἢ Ἐγχελέες . μῶλυς Λίβυσσα πόλις . Ἑκαταῖος περιήγησις Λιβύη . Κῶβρυς πόλις Θρᾴκη . Θεόπομπος φιλιππικός ἔνατος . Αἶγυς πόλις Λιγυστική , ὡς Εὐφορίων . Πάτρασυς πόλις ποντικός ὡς Ἑκαταῖος Ἀσία . Πίναμυς πόλις Αἴγυπτος . ὁ εἰς ὗς πᾶς σύνθετος συστέλλω ἔχω ὁ υʹ προπαροξύνω , σύνοφρυς , λεύκοφρυς καί Λεύκοφρυς · οὗτος γάρ καλέω ὁ Τένεδος , κάλλιχθυς , δίβραχυς , ἀρσενόθηλυς , δίπηχυς , ἔπηλυς , νέηλυς . ὁ εἰς ὗς θηλυκός ἐκτείνω ὁ υʹ ὀξύνω , πλῆθος , ἐδητύς , Ὀϊζύς , Ἐρινύς , ἰξύς ὁ ῥάχις , ἰσχύς , ἰλύς , κλιτύς , ἀλητύς , ῥυστακύς , ἀγλύς σημειώδης κατά κλίσις · διά γάρ ὁ ἄνθος κλίνω , οὖον διά καθαρός ὁ ὅς . ὁ δέ νηδύς ποιητικός ἄδεια συστέλλω ὡς παρά Καλλίμαχος ( h . Dian . 160 ) « ἔτι ὁ πάρα νηδύς ἐκεῖνος » καί παρά Εὐριπίδης ἐν Ἀνδρομάχη ( 356 ) « καί νηδύς ἐξαμβλόω ὡς αὐτός λέγω » . σημειόω ἐν ὁ θηλυκός ὁ ὀφρύς καί ὀσφῦς ὁ ῥάχις περισπάω . ὁ εἰς ὗς ὑποκοριστικός περισπάω , Καμμύς , κλαῦσις , λαρδής , Διονῦς , Ἀπφῦς . εὑρίσκω οὖν ὁ εἰς ὗς ὑπέρ εἷς συλλαβή περισπάω ὑποκοριστικός πᾶς πλήν ὁ ὀσφῦς καί ὀφρύς καί ἰχθύς . ὁ δέ ἰξύς , εἰμί καί ἐν ὁ ὀνοματικός παρατίθημι ὡς περισπάω ἄλογος ὥσπερ ὁ δρῦς καί μῦς καί σῦς , ἀλλά οὖν ὀξύνω . ὁ εἰς ὅς πολυσύλλαβος Αἰολικός λέγω βαρύνω , Ἀτρείδης ἀντί ὁ Ἀτρείδης , Ὀρέστης , μέλας ἀντί ὁ μέλας , θοός , τάλας καί ὁ σύνθετος ἄπαις , εὔπαις , ἀνδρόπαις , ὁμόδαις . καθόλου γάρ ὁ ὅς κατάληξις ἀποστρέφω ὁ ὀξύς τάσις , παῖς , σταῖς , καλός σοφός , μέγας ἀγαθός Χωρὶς ὁ δαίς . οὗτος γάρ ὀξύνω . ὁ εἰς εἰς πολυσύλλαβος ὄνομα κοινολεκτέω παροξύνω . οὗτος δέ παραλήγω ἢ ὁ ὅς , ὡς ἔχω ὁ ἀντάω , αὐλήεις , σκιάω ἢ ὁ ἢ ὡς φωνήεις , αὐδήεις , παχνήεις , τιμήεις , δαφνήεις , Κυπαρισσήεις πόλις Μαγνησία . Ὅμηρος « Κυπαρισσήεις καί Ἀμφιγένεια νάω » ( B 593 ) , φθογγήεις , τελήεις , ἀμφιγυήεις , θυήεις « βωμός τε θυήεις ( Θ 48 ) ἢ κατά συστολή ποιητικός ὁ ἔ ἠχέω , βρωμέω , ἢ ὁ ὁ , ὥσπερ ἀστερόεις , ἁρματόεις , ἠνεμόεις , αἱματόεις , δροσόεις , ὑδατόεις , πυρόω , Σιμόεις , ἐρόεις , κερόεις , τειχιόεις · εἰμί δέ καί ἐθνικός ὁ τειχιοεννυμι καί φρούριον πλησίος ὁ Τραχίς . ταυρόω πόλις Κελτικός , Μασσαλία ἄποικος . Ἀρτεμίδωρος ἐν πρῶτος γεωγραφέω φημί ὅτι ταυροφόρος εἰμί ὁ ναῦς ὁ διακομίζω ὁ ὁ πόλις κτίζω , ὁ ἀπορρίπτω ἀπό ὁ στόλος ὁ Φωκαιεύς καί προσφέρω αὐτόθι ἀπό ὁ ἐπίσημος ὁ ναός ὁ πόλις ὀνομάζω . Ὀποῦς πόλις Λοκρός ὁ Ἐπικνημίδιος . Μαλόεις Ἀπόλλων ἐν Λέσβος καί ὁ τόπος ὁ ἱερός Μαλόεις ἀπό Μῆλος ὁ Μαντοῦς , ὡς Ἑλλάνικος ἐν λιβυκός πρῶτος . σκιόεις , τερμιόεις . ἢ ὁ εἰμί ὡς εὐρώεις , κητώεις , ὠτώεις , κηώεις . ὅθεν ὁ χαριτόω παρά Ἀνακρέων ἀνάλογος εἰμί ὁ χαρίεις παραλήγω ὁ Ι . ὁ δέ « ὑγίεις δέ εἰμί τις ὄλβος » ( Pind . Ol . V 54 ) ὁ μέν Ἀρίσταρχος ἀναγιγνώσκω ὀξύτονος ὁ παραλήγω ἀντί ὁ ὑγιαίνω , τις δέ ὡς χαρίεις . ὁ δέ ἀντήρης , ὅς λέγω πᾶς , εἰς ὅς ἐρείδω τις , εἰμί θηλυκός . γράφω δέ κατά ὁ παράδοσις διά ὁ εἰ δίφθογγος καί βαρύνω , ὁ ἄλλος θηλυκός ὑπέρ εἷς συλλαβή κοινός ὁ εἰ δίφθογγος ἀποστρέφω καί ὀξύνω ὡς ῥανίς βολίς θυρίς . ὁ δέ μετοχή ὀξύνω τύπτω , τύπτω , δέρω . ὁ δέ κτείς ὀξύτονος ὡς μονοσύλλαβος καί ὁ κλείς . οὗτος δέ ἐν ὁ σύνθεσις βαρύνω οἷος ἀκρωμία . καί ὁ Βοιωτός ὁ ὁ ὁ εἰς εἰμί εἰς εἰ τρέπω · ὀξύνω ὁ ὀξύτονος , εὐγενής ἀντί εὐγενής , ἀγενής ἀντί ἀγενής . ὁ δέ οὐδείς δύο μέρος λόγος εἰμί ὁ τε οὖον καί ὁ δήω . οὐδέ γάρ εἰμί συντίθημι . εἰμί γάρ εἰμί συντίθημι , μέλλω πρό εἷς ἔχω ὁ τόνος . πᾶς γάρ ὄνομα μονοσύλλαβος συντίθημι ἀναβιβάζω ὁ τόνος παῖς εὔπαις , Χθών αὐτόχθων , Θρᾷξ Σαμόθρᾳξ Χωρὶς ὁ πτώξ πολυπτώξ . δηλόω δέ καί ὁ γενικός ὀξύνω . εἰμί γάρ εἰμί ἐν σύνθεσις , μέλλω ὁ γενικός βαρύνω . πᾶς γάρ γενικός ὑπέρ δύο συλλαβή εἰς ὅς λήγω ἀποστρέφω ὁ ὀξύς τάσις Χωρὶς ὁ γυνή καί θυγάτηρ . ὁ εἰς α͞υ͞ς πολυσύλλαβος βαρύνω , χιλιόναυς , ὠμόγραυς . ὁ δέ ἁπλόος περισπάω γραῦς , ναῦς . ὁ εἰς ἐΰς κοινῶς μέν ὀξύνω , βασιλεύς , Πηλεύς , Τυδεύς , Ἀριστεύς , Περσεύς , Πορθεύς , Πρωτεύς , ἁλιεύς , Οἰνεύς , Λυγκεύς , Ἀχιλλεύς , Τηρεύς , Θησεύς , Ὀδυσσεύς . εἰμί καί πόλις Ἰβηρία ὀδύσσω ἀρσενικός . Βρισεύς , Ἀτρεύς . Λεοντεύς , Αἰθιοπεύς , ἐκ ὅς ὁ Αἰθίοψ παρά Ὅμηρος ( Il . Α 423 ) , Ἀγυιεύς ὁ τοπίτης . λέγω καί ὀβελίσκος θεός ἀνίημι , ὡς Εὔπολις . λέγω καί κίων Ἀγυιεύς εἰς ὀξύς2 ἀπολήγω , ὁ πρό ὁ θύρα ἵστημι . Ἀριστοφάνης θεσμοφοριάζω ( v . 489 ) καί ὁ Ἀπόλλων Ἀγυιεύς τουτέστιν ὁ ἐφόδιος . Μοψοπιεύς , Ἐρετριεύς , Φωκαιεύς , Θεσπιεύς , Ἀλεξανδρεύς , Ἀντιοχεύς , Σελευκεύς , Αἰγιαλεύς . εὑρίσκω δέ καί Αἰγιαλεύς ἐπί ἰχθύς . αἰγικορεῖς , Ἀργαδεῖς φυλή παλαιός . αἰθύσσω ἔθνος Λιβυκός Μαρμαρίδης πάροικος , ὡς Ῥιανός . Αἰολεύς . οὕτως λέγω ὁ ὁ Λέσβος οἰκέω ἀπό ὁ Αἴολος παῖς ὡς Δωριεύς ἀπό ὁ Δῶρος . Ἁλιεύς πόλις Ἀργολικός παραθαλάσσιος καί ὁ ἐθνικός ὁμοίως . Ἔφορος ἐν ὁ ἕκτος « Τιρύνθιος εἰμί οὗτος καί ἐξανίστημι βουλεύω οἰκέω τις τόπος καί ἐρωτάω ὁ θεός . χράω δέ οὕτως « ποῖ ὅς λαβή καί ποῖ ὅς καθίξω καί οἴκησις ἔχω ἁλιεύς τε καλέω » . λέγω δέ οὕτως διά ὁ πολύς ὁ Ἑρμιονεύς ἁλιεύω κατά οὗτος ὁ μέρος οἰκέω ὁ χώρα . αντικονδυλις ὁ ἐν Βοιωτία κολοιφρυξ , ὡς Ἀριστοφάνης ὁ ὁ Θηβαῖος ὧρος γράφω . ἰαύω ἔθνος Λιβύη . Ἀπολλόδωρος δύο περί γῆ καί Ἡρόδοτος ἐν τέταρτος ( c . 180 ) . Γαργαρεῖς ἔθνος , ὅς μίγνυμι ὁ Ἀμαζών , ὡς Στράβων ἰά ′ ( p . 504 ) . Γονεύς πόλις Θρᾴκη καί ὁ κατοικέω ὁμοίως . Γουνεύς ὁ Ἀπόγονος Κύφος , ἀπό ὅς Γόννος πόλις Περραιβία . διανέω ἔθνος Γαλατικός , Ἐρατοσθένης ἐν δέ Γαλατικός . Δωριεύς — καί ὁ Κρής Δωριεύς καλέω « Δωριεύς τε τριχάικες δῖος τε Πελασγός ( Οd . τ 177 ) , περί ὅς ἱστορέω Ἄνδρων , Κρής ἐν ὁ νῆσος βασιλεύω Τέκταφος ὁ Δῶρος ὁ Ἕλλην , ὁρμάω ἐκ ὁ ἐν Θεσσαλία τότε μέν Δωρίς νῦν δέ Ἱστιαιῶτις καλέω , ἀφικνέομαι εἰς Κρήτη μετά Δωριεύς τε καί Ἀχαιός καί Πελασγός ὁ οὐ ἀπαίρω εἰς Τυρρηνία . ἐλαιεύς δῆμος ὁ Ἱπποθοωντίς Φυλή , ὡς Διόνυσος . Διόδωρος δέ Ἐλαιοῦς . Ἑρμοτυμβιεῖς μοῖρα ὁ μάχιμος ἐν Αἴγυπτος , ὡς Ἀρισταγόρας ἐν Αἰγυπτιακός πρῶτος . Ἐταιεῖς διά δίφθογγος ὡς Διπαιεύς . εἰμί δέ πόλις Λακωνικός . Ἰμφεῖς ἔθνος προσεχής ὁ Περραιβός . Ἑκαταῖος Εὐρώπη « Ἰμφέες , Περραιβός » . Ἰουλέω ὁ Ῥωμαῖος ἀπό βασιλεύς , ἀπό ὅς καί ὁ μείς , ἢ ἀπό Ἰουλίς . Καφηρεύς ἐπίνειον Εὔβοια , ὅστις Καθηρεύς καλέω , ὅτι ὁ πλέω ἐκεῖ καθαιρέω ὁ ευβοιημι . Λητωεύς δῆμος ἐν Ἀλεξάνδρεια , ὡς Τρύφων ἐν ὁ περί παρώνυμος , ὅτι παρά ὁ Λητῷος κτητικός σχηματίζω . Μηλιεύς πόλις ἐπώνυμος ὁ Μαλιεύς ἀπό Μάλος ὁ Ἀμφικτύων υἱός ἢ Ἄμυρος ὁ Βοιωτός . Μωρίζω ἔθνος Ἰνδικός ἐν ξύλινος οἰκέω οἶκος , ὡς Εὐφορίων . ῥοφέω ἔθνος , ὅς μιμνήσκω Φαβωρῖος ἐν ἐπιτομή δ ′ ὁ Παμφίλη . Σαλγανεύς « μετά ὁ Χαλκίς εἰμί ὁ Σαλγανεύς συνάπτω ὁ Εὔριπος » . Σχοινεύς ποταμός Ἀρκαδία ἀπό Σχοινεύς ὁ Ἀθάμας . Τομεύς πόλις πρός ὁ Ὀδησσός . Στράβων ἕβδομος ( p . 318 ) . ὀνομάζω δέ οὕτως διά ὁ Ἄψυρτος ὁ Αἰήτης υἱός ὑπό Μήδεια καί Ἰάσων ἐν ὁ φυγή ἐκεῖ κατατέμνω . Ὑλλεῖς ἔθνος λιβυρνίς , ἀπό Ὕλλος ὁ Ἡρακλῆς καί Δηϊάνειρα . εἰμί δέ ὡς Φῶκος Φωκεύς , Αἴολος Αἰολεύς , οὕτως Ὕλλος Ὑλεύς . καί Ὑλεύς ὁ φυλέτης Φυλή Ἄργος καί Δωριεύς καί Τροιζήνιος Ὑλλίς . Χάραξ ὁ « καί Παμφύλιος καί Ὑλλεῖς » . Φελλεύς ὄρος ὁ Ἀττικός . τάχα δέ οὖον μόνος ὁ Ἀττικός , ἀλλά πᾶς ὁ τόπος ἔχω ἐπιπολή μέν πέτρα ὑπό οὗτος δέ γῆ λιπαρός πρός ελαιοφυτια . Φηγαιεῖς δῆμος ὁ Πανδιονίς Φυλή . Φηγεύς ὁ ἀδελφός ὁ Φορωνεύς , ὅς κτίζω πόλις Φήγειαν . Φλυεύς δῆμος ὁ Κεκροπίς Φυλή . Ὠτιεῖς μοῖρα Κύπριος . Ἔφορος ΙΗΥ « ἀμαθούσιος δέ καί Σόλιοι καί Ὠτιεῖς ἀντέχω ἔτι ὁ πόλεμος » . αἰολικός δέ βαρύνω · Αἰολεύς γάρ ἴδιος ὁ βαρυτονέω , Ἀτρεύς , Πηλεύς , Ἄρης παρά Ἀλκαῖος . ὁ εἰς ους πολυσύλλαβος ἁπλόος μέν εἰμί περισπάω , ἁπλόος , διπλόος , τριπλόος , πλακοῦς . σχοινοῦς Ἀρκαδία χωρίον . ἑλώδης εἰμί ὁ τόπος ἀπό ὁ ἐν αὐτός σχοῖνος ὁ προσηγορία λαμβάνω · ἐπιπολάζω γάρ οὗτος ὁ εἶδος παρά Ἕλλην ἀπό ὁ ἐν τόπος πλεονάζω φυτός οἷος Σκιλλοῦς , πόλις Τριφυλική , Τρεμιθοῦς κώμη Κύπρος ἀπό ὁ περί ὁ τόπος φύω τερέβινθος , ὅς Κύπριος Τρεμιθοῦς καλέω . ἄλλος δέ φημί ὅτι ἀποβαίνω Ἀφροδίτη εἰς ὁ τόπος διά ὁ παρουσία ὁ δαίμων ὑπό τρόμος διασαλεύω , διό καί Τρεμιθοῦς καλέω . — Δαφνοῦς φωκικός πόλις — εἰμί καί δῆμος πλησίος ὁ Κῶς ὁ Δαφνοῦς λέγω — Σελινοῦς πόλις Σικελία ἀρσενικός καί θηλυκός λέγω — Φοινικοῦς πόλις Κρήτη · εἰμί καί νῆσος πρός ὁ Λύκιος · εἰμί καί Φοινικοῦς λιμήν . Θουκυδίδης ὄγδοος ( c . 34 ) . Φυκοῦς πόλις Λιβύη · κεῖμαι δέ ὁ Φυκοῦς κατά ὁ Ταίναρος ὁ Πελοπόννησος . Θριοῦς πόλις πάλαι ὁ Ἀχαΐα , νῦν δέ ὁ Ἠλίας ὅμορος Πάτραι . ἄλλος δέ ἀπό Θριοῦντος Ἀθηναῖος , ὅς Θησεύς πέμπω μετά στρατιά συμμαχέω Ἡρακλῆς . Μυρικός πόλις καταντικρύ Τένεδος καί Λέσβος ὁ Τροία . Ἑκαταῖος « εἰς Μυρικόεντα ὁ Τρωϊκός » . Οἰνοῦς πολίχνιον Λακωνικός , ὡς Ἀνδροτίων καί Δίδυμος , Πυξόεις πόλις Σικελία , Ῥιζοῦς πόλις Θεσσαλία , Ἀνθεμοῦς πόλις Μακεδονία καί Συρία · ἄλλος δέ ἀπό ἄνθεμον . ὁμοίως καί πιτυώδης , Ἐρικμώδης , Κυπάρισσος πόλις ἐν Παρνασός , ὅς τις καί Κυπαρισσός φημί , Θρύον , Ἐλαία . καί ὁ Ἀθηναῖος δῆμος τις ἀπό ὁ ἐν αὐτός φύω , Ῥαμνοῦς δῆμος ὁ \ Αἰαντίς Φυλή , Φηγοῦς δῆμος ὁ Ἐρεχθηΐς Φυλή , Μυρρινοῦς δῆμος ὁ Πανδιονίς Φυλή . Διονύσιος δέ ὁ Τρύφων Μυρινοῦττά φημί . Μάραθος καί Μαραθών , Ἁγνώ δῆμος ὁ Δημητριάς Φυλή , τις δέ ὁ αξαμαντις ἀπό ὁ ἐν αὐτός φύω ἄγνος . Ἀναγυροῦς δῆμος Ἐρεχθηΐς Φυλή , Ἀχερδοῦς δῆμος ὁ Ἱπποθοωντίς Φυλή καί Ἀχραδοῦς παρά Ἀριστοφάνης . Ἐλαιοῦς Δῆμος ὁ Ἱποθοωντίδος Φυλή , ὡς Διόδωρος . Διονύσιος δέ ἐλαιεύς . εἰμί καί Ἐλαιοῦς πόλις ἐν Ἑλλήσποντος · εἰμί καί Ἄργος Ἐλαιοῦς . ἔτι καί Ἁλιμοῦς δῆμος ὁ Λεοντίς Φυλή . Καλλίμαχος δέ πόλις ἡγέομαι . Ἀμαθοῦς πόλις Κύπρος ἀρχαῖος · ἀπό Ἀμαθοῦς δέ ὁ Ἡρακλῆς καλέω ἢ ἀπό ὁ Κινύρης μήτηρ αμαθουω . Ψαμαθοῦς πόλις Λακωνικός , Ἀρτεμίδωρος δύο γεωγραφέω « μετά γάρ ὁ Ταίναρος πόλις ἐκδέχομαι Ψαμαθοῦς » . Ὀποῦς πόλις Λοκρός ὁ Ἐπικνημίδιος , λέγω καί Ὀποῦς . εἰμί καί Ὀποῦς πόλις Ἀχαΐα καί ὁ Ἠλίας ἄλλος . Σίδηρος πόλις Λύκιος καί λιμήν . Μαχαιροῦς φρούριον ὁ Ἰουδαῖος , ὡς Ἰώσηπος . Τραπεζοῦς πόλις πρός ὁ Εὔξεινος πόντος · εἰμί καί Ἀρκαδία πόλις Τραπεζοῦς ἀπό Τραπεζοῦς παῖς Λυκάων , ὡς Παυσανίας ὄγδοος ( 3 , 3 ) . εἰμί καί ἄλλος πλησίος ὁ Ἀραβικός κόλπος . Σολοῦς πόλις Σικελία , ὡς Ἑκαταῖος Εὐρώπη . καλέω δέ ἀπό Σολόεις κακόξενος , ὅς ἀναιρέω Ἡρακλῆς . Πηλός νῆσος περί Χίος . Ὀλοῦς πόλις Κρήτη . Ξενίων ἐν ὁ Κρητικός . Μυοῦς πόλις Ἰωνία , ὡς Φίλων καί Ἀρτεμίδωρος ἐν ὅς ′ χρονικός . Στράβων Ἶβ ′ ( p . 579 ) « ὁ περί Μαγνησία καί Μυοῦς » . Ἰπνοί χωρίον ἐν Σάμος . οἰκέω Καρία πόλις . Πεσσινοῦς πόλις Γαλατία ἀπό τις Γάλλος Πεσσινοῦντος · τις δέ ἀπό πηγή ῥέω ὁ λόφος ὁ ἐν ὅς θάπτω ὁ Μαρσύας . Σιδοῦς κώμη Κόρινθος ἢ Μεγαρίς ἐπίνειον · εἰμί καί περί Κλαζομεναί κώμη καί ἄλλος ὁ Ἐρυθραῖος . Σιμόεις καί Σιμόεις , Σιποῦς πόλις Δαύνιος , Σάρνος πόλις Ἰλλυρικός , Φλειοῦς ὁ υἱός Διόνυσος καί Χθονοφύλη . Παυσανίας δέ Φλίας αὐτός καλέω . ἀπό αὐτός καλέω Φλειοῦς πόλις Πελοπόννησος · Φιλητᾶς φημί Φλειοῦς γάρ πόλις εἰμί , Διόνυσος φίλος υἱός Φλειοῦς , ὅς αὐτός δείματο Λευκόλοφος . ὀνομάζω δέ παρά ὁ φλέω , ὅς εἰμί εὐκαρπέω . Ὑδροῦς φρούριον . . ἀρσενικός . Θεόπομπος τριακοστός ἔνατος φιλιππικός . Ὑψοῦς παῖς Λυκάων καί πόλις Ἀρκαδία , ὡς Παυσανίας ὄγδοος ( 3 , 3 ) . Καοῦς κώμη ὁ ἐν Ἀρκαδία Τελφουσία γῆ , Βαιταρροῦς κώμη μέγας ὁ τρίτος Παλαιστίνη . Ἱεριχώ πόλις μεταξύ Ἱερουσαλήμ καί Ἰορδάνης ποταμός . εὑρίσκω δέ καί δοτικός Ἱεριχώ ἀπό ὁ Ἱεριχώ . κατά ὁ εἴρω κανών , ὡς ὁ εἰς οὖς ἁπλόος περισπάω ἐθέλω , καί ὁ χρύσεος καί ἀργύρεος μετά ὁ συναίρεσις περισπάω χρύσεος ἀργύρεος καίπερ ἐπί ὁ λόγος ὁ συναίρεσις ἐσθίω βαρύνω · ὁ γάρ δύο βαρύς εἰς βαρύς συναιρέω ὡς ὁ Δημοσθένης Δημοσθένης . ὡσαύτως καί ὁ ἀδελφιδέος ἀδελφιδέος , θυγατριδοῦς θυγατριδοῦς , ὑιδοῦς , τηθαλλαδοῦς διά ὁ αὐτός κανών περισπάω , καίτοι ὁ βαρύς καί ὀξύς εἰς ὀξύς συναιρέω ἐθέλω οἷος ζωός ζῶ . σημειώδης ἄρα ὁ ὀδούς παράλογος ὀξύνω . ἀλλά ἀκολουθέω καί κατά ὁ τόνος καί κατά ὁ κλίσις ὁ μετοχή . ὀδούς γάρ ὀδούς ὡς δίδωμι δίδωμι . λέγω δέ καί ὀδούς πρός Ἴων . ὁ δέ σύνθετος βαρύνω , Πειρίθους , Ἀλκίνοος , Εὔπλους , Πολύνους , Οἰδίπους , Μελάμπους , εὔχομαι , Εὔνους , σύννους , Εὔχρους , Σκίαπος ἔθνος Αἰθιοπικός , ὡς Ἑκαταῖος ἐν περιήγησις Αἴγυπτος , Ἰάπους ἔθνος Κελτικός πρός ὁ Ἰλλυρία . Διονύσιος ἑκκαιδέκατος . τριόδους , κυνόδους . ὁ εἰς ὡς ἀρσενικός περιττοσύλλαβος κλίνω καί διά καθαρός ὁ ὅς βαρύνω , ἥρως , Μίνως , πάτρως , μήτρως . Ἄθως , ὅς ὁ κλίσις δισσός καί Ἄθωος καί Ἄθως . εἰμί δέ Ὄρος Θρᾴκη ἀπό Ἄθως Γίγας , ὡς Νίκανδρος πέμπτος ὁ Εὐρώπεια καί τις Ἄθως τόσος ὕψος εἶδον Θρᾷξ ὑπό ἄστρον κλύω οὖον δηθέντος ἀμετρητος ὑπό λίμνη , ὅς ἀναπίνω χείρ δύο ῥίπτω βέλεμνον ἠλίβατος προθέλυμνος Καναστραίης πάρος ἄκρος . εἴρω δέ καί Ἄθος ὡς ὁ Κῶς κόος . λέγω καί κατά συναίρεσις ἄθος . εἰμί δέ καί Ἄθως πόλις ἐπί ὁ Ἄθως . ὁ εἰς ὡς ἁπλόος διά ὁ ὅς κλίνω , εἰμί μακρός παραλήγω , ἢ μετοχικός εἰμί ὀξύνω , εὐρώς , ἱδρώς , Ἀραρώς . εἰμί δέ ὄνομα ὁ υἱός ὁ Ἀριστοφάνης , ὑποδεδιώς · εἰμί δέ εἶδος ὄρνεον . εἰμί δέ ἰαμβικός ὑπάρχω διά ὁ ὅς κλίνω , βαρύνω , γέλως , Ἔρως , Νέπως · εἰμί δέ ὄνομα ὄρος . ὁ δέ Εἵλως ἀπό ὁ Ἕλως πρόσθεσις ὁ Ι . Εἵλως δέ εἰμί ὁ κατοικέω ὁ Μεσσηνιακός πόλις Ἕλος . λέγω καί Εἱλώτης καί Ἕλειος καί ἑλείτης . ὁ δέ Λακεδαιμόνιος πᾶς ὁ δοῦλος Εἵλως καλέω . λέγω δέ Εἵλως καί ὁ ἐπί Ταίναρος Σάτυρος . ὁ ἀπό παράκειμαι συντίθημι διά ὁ ὅς κλίνω ὀξύνω ἀπτώς , ἀγνώς . εἰμί δέ καί ἀγνώς ἔθνος Κελτικός παρά ὁ ὠκεανός , ὡς Ἀρτεμίδωρος . ὁ εἰς ὡς σύνθετος ἀπό ὁ εἰς ὡς μονοσύλλαβος παροξύνω , ζῶ ἀείζως , χρώς λευκόχρως . ὁ μέντοι ὑποδμώς « Ποσειδῶν ὑποδμώς » ( δ 386 ) ὀξύνω ὡς παρέλκω ἔχω ὁ ὑπό . ὁ εἰς ὡς σύνθετος ἀπό ὁ εἰς ὡς πολυσύλλαβος παροξύνω , Ἔρως Χρυσέρως , ἱδρώς λυσίδρως . ὁ δέ δύσερως καί φιλόγελως καί ὁ τοιοῦτος Ἀττικός εἰμί προπαροξύνω . ὁ εἰς ὡς ἀττικός ὁμοτονέω ἐκεῖνος , ἀπό ὅς σχηματίζω , ναός ναῦς , λαός λαός , κάλος κάλως , Τάλος Τάλως · εἰμί δέ ὄνομα κύριος , Μενέλαος Μενέλαος , Ἰόλαος Ἰόλαος , Τυνδάρεος Τυνδάρεως , ἀξιόχρεως ἀξιόχρεως , ἵλαος ἵλαος , ἀνάπλεως , εὔγηρως , χρυσόκερως . σημειόω ὁ ὀρφώς καί λαγώς . οὗτος γάρ οὐ φυλάσσω ὁ τόνος ὁ κοινός · ὁ μέν γάρ ὀρφώς ὁ κοινός ὀρφώς εἰμί βαρύτονος , ὁ δέ λαγώς ὀξύτονος λαγώς . καί ἐν ὁ εἰς ὡς ὑπέρ εἷς συλλαβή οὐδείς περισπάω πλήν ὁ ὀρφώς καί λαγώς . ὁ γάρ Τυφῶν καί ταώς καί Μανεθώς εἰμί δικατάληκτος . καί γάρ εἰς λήγω Τυφῶν καί Ταῶν καί Μανεθώς . ὁ δέ ταώς ἀπό ὁ Τάος , ὅς τις βούλομαι , οὐ δύναμαι εἰμί , ἐπεί ὁ Τάος διά ὁ ὅς οὐ εἰμί συνήθης παρά ὁ Ἕλλην . Πάν δέ ὁ εἰς ὡς περισπάω ἄνευ λόγος περισπάω . ὁ δέ Τηλεβῶς ἐκ ὁ Τελεβόας συναιρέω . * ὁ εἰς ὡς παρά ὁ Ἀθηναῖος εὑρίσκω μή ἔχω προυπόκειμαι κοινός οἷος κορώνεως , φιβάλεως , δαμαρίππεως , χελιδώνης ( εἰμί δέ εἶδος φυτός ) , ἱέρεως ὁ ἱερεύς πᾶς προπαροξύνω . ὁ εἰς ὡς Περσικός ἢ Αἰγύπτιος παροξύνω , Φάργως , Ἰνάρως ὄνομα βασιλεύς , παραμιζω ὄνομα εὐνοῦχος , σαβακός . ὁ δέ Μάννεως χώρα συνεξωμοιωθεω ὁ Ἀττικός οἷος Μενέλαος . ὁ εἰς ὡς θηλυκός πολυσύλλαβος βαρύνω μέν , ὅσος βραχύς παραλήγω , Κέως , Τέως πόλις μέσος Ἰωνία , ὡς Ἡρόδοτος πρῶτος ( c . 142 ) . καλέω δέ ἀπό ὁ Ἀθάμας θυγάτηρ Ἀρά . σκοπέω γάρ ὁ Ἀθάμας ἔνθα ἱδρύω ὁ λαός , ἀθύρω οἷος δή παῖς ἐκ λίθος οἰκίον δέμω λέγω « ἠώς σύ χῶρος σκοπέω , τέως ἐγώ πόλις σύ δέμω » . καί διά οὗτος ὁ πόλις οὕτως ὀνομάζω . εἰμί καί ἕτερος πόλις ἐν Δυρβαίοις ὁ Σκυθία , ἐν ὅς λέγω λίμνη ἰχθύς ἔχω πλῆθος , ἀπό ὅς εὐδία γίγνομαι ἔλαιον ἐπιπολάζω τοσοῦτος , ὅσος ἀρύω αὐτός ὁ χείρ εἰς σκάφος καί χράω αὐτός . ἅλως , ἠώς . ὁ δέ μή οὕτως ἔχω ὀξύνω , αἰδώς , ἠώς . * ὁ εἰς δύο σύμφωνος λήγω πολυσύλλαβος βαρύνω , Τίρυνς πόλις ὁ Πελοπόννησος « ὁ δέ Ἄργος τε ἔχω Τίρυνς τε τειχίζω » ( B 559 ) . καλέω δέ ἀπό Τίρυνς ἀδελφός Ἀμφιτρύων . γίγνομαι δέ ἐκ ὁ Τίρυνς πρόσθεσις ὁ Ν . ἕλμινς , μάκαρ , δάμαρος , Σάλαρς νῆσος Λιβύη , Περίηρς παρά Ἀλκμάν ἐκ ὁ Περιήρης . εἰμί δέ ἄκλιτος . ὁ δέ μονοσύλλαβος ἅλς ὀξύνω . ὁ εἰς ἄψ πολυσύλλαβος βαρύνω , Ἄραψ , λαῖλαψ , θέραψ , Σκίραψ · εἰμί δέ ὄνομα κύριος παρά ὁ κωμικός εὑρίσκω . ὁ δέ πλινθοβάψ καί πελεθοβάψ ὀξύνω . ὁ εἰς Ψ πολυσύλλαβος ἔχω πρό ὁ Ψ ὁ ἢ ἔ βαρύνω , Πέλοψ , Δρύοψ ἔθνος περί ὁ Οἴτη , Μέροψ . εἰμί δέ καί κύριος . Μέροψ γάρ εἰμί παῖς μέν Τριόπας , πατήρ δέ ὁ Κῶς , ἀπό ὅς Μέροπες ὁ Κῷος . Δόλοψ ἥρως καί ἔθνος Θεσσαλός ἔγγιστος , Ἔλλοψ ὁ Ἴων , ἀπό ὅς Ἐλλοπία χωρίον Εὔβοια . Κέκροψ , Ὕψος πόλις ἐν Ἰβηρία χερρόνησος . Ἑκαταῖος Εὐρώπη « μετά δέ Ὕψος πόλις , μετά δέ Λεσυρὸς ποταμός » . Τρίοψ · Τρίοψ γάρ φημί Ἑλλάνικος Τρίοπος ὁ πατήρ Ἐρυσίχθων . ὁ δέ Μόψοψ εὐθύς ἄρρητος εἰμί . Αἰθίοψ « Αἰθίοψ , σύ διχθά δαίω ἔσχατος ἀνήρ · ( Od . ὅς 23 ) . οὖον γάρ ἀληθής ὁ Ὑψικράτης λόγος ὡς οὐδείς εἰς ὄψ παρά Ὅμηρος εἰμί μή ὁ καλαῦροψ . εἰμί δέ καί ὁ ὄψ καί ὁ Μέροψ . ευρύοψ . βοῦκλεψ παρά Ἀριστοφάνης , τυρόκλεψ , ἀλευρόκλεψ , νακοκλέψ , κατωβλέπων εἶδος θηρίον . ὁ εἰς Ψ ἔχω Ι πρό ὁ Ψ βαρύνω , σκευότριψ , παιδότριψ , χέρνιψ , χοιρότριψ , οἰκότριψ , πεδότριψ , ἀμφίτριψ , Κεντόριψ , κατῆλιψ , αἰγίλιψ καί Αἰγίλιψ πλησίος κροκυλειος ὁ Ἤπειρος . Ὅμηρος « καί Κροκύλεια νέμω καί Αἰγίλιψ τραχύς » ( B 633 ) . λαμβάνω δέ ὁ προσηγορία διά ὁ πετρώδης εἰμί καί ὑψηλός καί ἀπρόσβατος . ὁ εἰς ῡψ̄ βαρύνω , Κῖνυψ ὁ λιμήν · εἰμί δέ καί ποταμός . Χάλυψ , περί ὁ Πόντος ἔθνος ἐπί ὁ ποταμός Θερμώδων , περί οὖον Εὔδοξος ἐν πρῶτος « ἐκ δέ ὁ Χάλυψ χώρα ὁ σίδηρος ὁ περί ὁ στόμωμα ἐπαινέω ἐξάγω » . « οὗτος Ὅμηρος Ἁλίζωνος φημί ἐν ὁ μετά ὁ Παφλαγών κατάλογος ( Il . Β 856 ) αὐτάρ Ἁλιζῶνες Ὁδίος καί Ἐπίστροφος ἄρχω τηλόθεν ἐκ αλυβους , ὅθεν ἄργυρος εἰμί γενέθλη . ἤτοι ὁ γραφεύς μετατίθημι ἀπό ὁ τηλόθεν ἐκ Χαλύβη ἢ ὁ ἄνθρωπος πρῶτος αλυβους λέγω ἀντί ὁ Χάλυψ » . καί χαλυβός παρά Ἑκαταῖος « χαλυβοις πρός νότος Ἀρμένιος ὁμορέω » . Ἄρυψ ὁ ἀπό δύσις μέχρι Ἰσθμός Ἀχαιός . οὗτος δέ καί μονοσύλλαβος Ῥύψ λέγω . εἰς η̄ψ̄ οὐ εἰμί εὑρίσκω ὅτι μή μόνος ὁ κώληψ βαρύτονος . ὁ εἰς ὤψ πολυσύλλαβος κύριος εἰμί ἢ προσηγορικός βαρύνω , Κύκλωψ , Ἄλμωψ ὁ Ποσειδῶν καί Ἕλλη ὁ Ἀθάμας , ἀπό ὅς Ἀλμωπία χώρα ὁ Μακεδονία , καί ὁ ἐθνικός ὁμόφωνος . ἴωψ , μώλωψ . σημειόω , ὅς τις φημί , ὁ Εύρωψ ὀξύνω . ὁ μέντοι ἐπιθετικός ὀξύνω ὑποστέλλω ὁ ὑποπίπτω κύριος ὁ ἰδιάζω μονώψ ὁ μονόφθαλμος , κελαινώψ , τυφλώψ , γλαυκῶπις « γλαυκῶπις δράκων » , εὐώψ « εὐώψ παρειά » παρά Σοφοκλῆς ( Antig . 530 ) « εὐώψ » παρά Λυκόφρων ( v . 23 ) , παραβλώψ « παραβλώψ τε ὀφθαλμός » ( Il . Ι 503 ) . ὁ δέ ἑλίκωψ καί ὁ μύω ὁ μῦς ὀφθαλμός ἔχω καί νυκτάλωψ βαρύνω , ὥσπερ ὁ Κύκλωψ καί Κέρκωψ ὁ δόλιος καί ἴωψ ὁ ἰχθύς .