aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.de-prosodia-catholica 20
Τῶν χρόνων οἱ μὲν μακροί , οἱ δὲ βραχεῖϲ . καὶ μακρὸϲ χρόνοϲ ἐϲτὶ φωνήεντοϲ ἔκταϲιϲ · βραχὺϲ δὲ τοὐναντίον , οὗ παραδείγματα πάντα τὰ βραχυκατάληκτα . Πᾶν δίχρονον ἐκ κράϲεωϲ ὂν ἐκτείνεται , ἀέκων ἄκων , κρέαα κρέα , κέραα κέρα · εἰ μέντοι ἀποκοπήν τινα δέξεται τῆϲ τ̄ᾱ ϲυλλαβῆϲ , τοῦ κέρατα κέρα καὶ κρέατα κρέα ϲυνεϲταλμένον ἐϲτὶ τὸ δίχρονον . Θέτιι Θέτι « πάντα Θέτι καλλιπλοκάμῳ ( Ϲ 407 ) , μήτι μήτι « μήτι δ’ ἡνίοχοϲ περιγίγνεται » ( Ψ 318 ) , μάϲτι ( Ψ 500 ) , Χίοϲ Χίιοϲ καὶ Χῖοϲ , ἱερεύϲ ἱρεύϲ , ἴρηξ , οἱ νέκυεϲ οἱ νέκυϲ τοὺϲ νέκυαϲ τοὺϲ νέκυϲ « ἐκ δὲ νέκυϲ οἴκων φόρεον » ( Οd . ω 417 ) , οἱ βότρυϲ , ἐρύεϲθαι ῥῦϲθαι « πάντων ἀνθρώπων ῥῦϲθαι γενεήν τε τόκον τε » ( ΙΙ . Ο 147 ) , δαινύατο δαινῦτο « τῇ δεκάτη δέ κε θάπτομεν δαινῦτό τε λαόϲ » ( Ω 665 ) , λελῦτο δὲ γυῖα ἑκάϲτου » ( Od . ϲ 237 ) , χοᾶ , Ἐρετριᾶ Πειραιᾶ Ϲτειριᾶ , εὐφυᾶ διφυᾶ , εὐκλεᾶ . τὸ μέντοι « ὑπερδέα δῆμον ἔχονταϲ » ( P 330 ) , καὶ « δυϲκλέα Ἄργοϲ ἱκέϲθαι » ( Β 115 ) , καὶ « νηλέα θυμόν » ( Γ 229 ) , οὐκ ἔϲτι κατὰ κρᾶϲιν , ἀλλὰ κατὰ ἔνδειαν τοῦ ἑνὸϲ ε̄ . * Πᾶν δίχρονον ἔχον διπλαϲιαϲμὸν ἀμεταβόλου ἐπιφερομένου ϲυϲτέλλεϲθαι θέλει , Πράξιλλα , Τελέϲιλλα , ἄμμοϲ , Κόριννα , ἄλλοϲ , γάλλος , θαλλόϲ , θάλλω , πάλλω , ἅλλομαι , ἀγάλλομαι , πυρρόϲ . παραλόγωϲ οὖν ἐκτέτατο τὸ μᾶλλον . τὸ δὲ ἄλλα , μὴ μεγαλύνεο δακτυλίω πέρι καὶ ἄλλαν , μήτι κατ’ ἀμμετέραν φρένα καὶ ἄβρα δηὖτε πάχῃ ϲπόλᾳ ἀλλόμαν κατὰ διάλεκτόν ἐϲτιν . * Τὸ ᾱ ἡ ϲτέρηϲιϲ ϲυϲτέλλεϲθαι θέλει , ἄκακοϲ , ἄϲεμνοϲ , ἄφιλος . τὸ γὰρ ἀθάνατοϲ καὶ ἀκάματοϲ ἐξέτειναν τὸ ᾱ διὰ τὰϲ ἐπαλλήλαϲ τέϲϲαραϲ βραχείαϲ , αἵ τινεϲ ἄθετοί εἰϲιν εἰϲ ἡρωϊκὸν μέτρον . Τὸ ᾱ πρὸ τοῦ β̄ ϲυϲτέλλεται , ῥάβδος , Λάβδακοϲ , βλάβη , βλάβοϲ , Ἄβυδοϲ , ϲτραβόϲ , Ἄβοϲ , ἁβρόϲ , Ἄβδηροϲ , Ἀβαρβαρέη , ἐπιγράβδην . οὐ μάχεται τὸ ἆ βάλε . δύο γὰρ μέρη λόγου εἰϲί . τὸ δὲ ἁβάϲομεν , ἄναβοϲ κατὰ διάλεκτον ἐγένετο ἐκ τοῦ ἡβήϲομεν καὶ ἄνηβοϲ . Τὸ ᾱ πρὸ τοῦ μ̄ ϲυϲτέλλεται , ἅμιλλα , ἀμύμων , ἅμα , ἀμύϲϲω , ἅμαξα , ἀμνόϲ , ἀμάρα , ἄμυϲτιϲ , ἄμεινον , ἀμίϲ , ἀμύνω , ἄμαθοϲ . ϲημειούμεθα τὸ ἀμῶ ῥῆμα ἐκτεινόμενον « εἰϲ ὥραϲ αμῷεν ( ι 135 . ᾧ ἀκόλουθα ῥηματικα - « οἱ δ’ ὥϲτ’ ἀμητῆρηϲ » ( Λ 67 ) , καὶ ὀλίγοϲ δ’ ἀμητὸϲ ἔην » . « ἀμητὸϲ δ’ ὀλίγιϲτοϲ » ( Ι 223 ) . τὸ δὲ ἁμέρα , ἁμὸϲ . ἁμαρ διαλέκτῳ κατὰ τροπὴν ἐγένετο . * Ἡ ᾱρ̄ ϲυλλαβὴ ἄρχουϲα ἀϲυνάλειπτοϲ οὗϲα , ἐπιφερομένου ϲυμφώνου μὴ τοῦ δ̄ , ϲυϲτέλλεϲθαι θέλει , ἄρβηλοϲ , ἄρκευθοϲ . ἀρκῶ , ἄρκιον , ἄρτοϲ , ἄρχων , ἀργήϲ , Ἄργυννοϲ . τὸ ἀργόϲ ἐκτεινόμενον ἐκ τοῦ ἀεργόϲ ϲυναληλιμμένον · τὸ δὲ δ̄ ἐφυλαξάμην , ἐπεὶ τὸ μὲν ἄρδιϲ ϲυϲτέλλεται , τὸ δὲ ἄρδω ἐκτείνεται « τὸν νοῦν ἵν’ ἄρδω καὶ λέγω τι δεξιόν » ( Aristoph . Eqq . 96 , 114 ) . καὶ τὸ ἄρδην δὲ ἐκτείνουϲιν . * Τὸ ᾱ ἐπιφερομένου τοῦ ϲ̄ , ᾧ ὑποτέτακται ἄφωνον , ϲυϲτέλλεϲθαι θέλει , ἄϲθμα , ἀϲπίϲ , ἄϲτυ , Ἀϲκληπιόϲ , ἀϲχάλλω , ἄϲβολοϲ . ἀϲκόϲ . οὕτωϲ ἄρα ὀφείλει καὶ τὸ ἀϲκήϲαϲ καὶ ἀϲκηθείϲ . * Τὸ ᾱ ἔχον ἐν τῇ δευτέρᾳ ϲυλλαβῇ τὸ ξ̄ ἢ ψ μὴ ἐν ῥηματικῇ κλίϲει φιλεῖ ϲυϲτέλλεϲθαι , ἄξων , ἀξίνη , ἁψίϲ , ἅψεα , Ἄψυρτοϲ , ἀψευδήϲ . τὸ δὲ « ἆξον δὴ ἔγχοϲ Διομήδεοϲ » ( 306 ) , καὶ τὸ κράξον ἐκτεταμένον ἔχουϲι τὸ ᾱ , διὸ ἔφην μὴ ἐν ῥηματικῇ κλίϲει . * Τὸ ᾱ πρὸ τοῦ ζ̄ ἐν ὀνόμαϲι ϲυϲτέλλεται , γάζα , χάλαζα , ἀζηχέϲ , μαζόϲ · ϲεϲημειωμένου τοῦ μᾶζα καὶ Ἀμαζών καὶ ἀλαζών . Τὸ ῑ κατ’ ἀρχὴν πρὸ τοῦ τ̄ ϲυϲτέλλεται , ἴτυϲ , ἰταμόϲ , Ἰταλόϲ , Ἰταμών , ἰτέα . τὸ γὰρ « Ἴτωνά τε » ( B 696 ) καὶ « ἰτέαι » ( κ 510 ) . ποιητικά . τὸ δὲ Ἰτυμονεύϲ ( Λ 671 ) ἐκτέταται , ὀφείλει δὲ ϲυϲτέλλεϲθαι , διὰ τὸ ῡ . καὶ τὸ ἴτριον · ἐκτέταται . * Τὸ ῑ ἐπιφερομένου ἑνὸϲ ϲυμφώνου ἁπλοῦ , ὅπερ ἔχει ὑποταϲϲόμενον ῑ ἢ ῡ , φιλεῖ ἐκτείνεϲθαι ὑπεϲταλμένων τῶν κατὰ κλίϲιν , ἶβιϲ , Ἴβυκος , ἰδίω , ἰθύϲ , Ἴριϲ , Ἴλιον , ἰνίον , ἶφι , Ἰτυμονεύϲ . τὸ δὲ ἴτυϲ ϲυϲτέλλει τὸ ῑ . τὸ δὲ ἴθι κλίϲιϲ ῥηματική . * Τὸ ῑ κατ’ ἀρχὴν ἐπιφερομένων δύο ϲυμφώνων μὴ κατὰ κλίϲιν ϲυϲτέλλεϲθαι θέλει , ἴϲχω , ἱϲτόϲ , ἴκτινοϲ , Ἴϲμαροϲ , ἴφθιμοϲ . ἐφυλαξάμην δὲ κατὰ κλίϲιν διὰ τὸ ἵϲτανον καὶ ἵϲτην . ϲεϲημείωται τὸ ἴκριον Τὸ ῑ κατ’ ἀρχὴν ἔχον τὴν δευτέραν ϲυλλαβὴν ἀρχομένην ἀπὸ τοῦ ν , μὴ κατὰ κλίϲιν ῥηματικήν , ἐκτείνεϲθαι θέλει , Ἰνώ , Ἴναχος , ἰνίον . ἀντιπίπτει τὸ ἵνα εἴτε ἐπίρρημα εἴη εἴτε ϲύνδεϲμοϲ . προϲέθηκα δὲ μὴ ἐν κλίϲει ῥηματικῇ διὰ τὸ ἴναι καὶ ἐξίναι ἀπαρέμφατα . * Αἱ διὰ τοῦ ῑ μόνου ἐπεκτάϲειϲ ἐν οἱῳδήποτε μέρει λόγου ἐκτεταμένον ἔχουϲι τὸ ῑ , ὡδί , ἐνθαδί , νυνί , δευρί . τὸ αὐτὸ καὶ ἐπὶ τῶν ἀντωνυμιῶν , ἐκεινοϲί , οὑτοϲί . Πᾶν ὄνομα μονοϲύλλαβον μακροκατάληκτόν ἐϲτι φύϲει ἢ θέϲει οἷον , ϲτύξ , νύξ , πᾶϲ , Γρᾶϲ , Πράϲ , κράϲ , λίϲ , κίϲ , ῥίϲ , ἴϲ , μῦϲ , ϲῦϲ . δρῦϲ , πῦρ , ψάρ , Κάρ . διὸ τὸ τίϲ ϲημειούμεθα ϲυϲτελλόμενον τὸ ῑ . εἰ δέ τινεϲ τοῦ Ἴϲ ἐπὶ ποταμοῦ τὸ ῑ εἰϲ ἀποφυγὴν τούτου « οὐ γὰρ ἐμὴ ἴϲ Ἔϲθ’ οἵη πάροϲ ἔϲκεν » ( Λ 668 ) , πταίουϲι καὶ περὶ τὸν λόγον καὶ περὶ τὴν ἱϲτορίαν . τὸ δὲ « ϲτάδα λίμνην » ἢ « κλάδα χρυϲεόκαρπον » οὐχ ἕξει τινὰ εὐθεῖαν ϲτάϲ ἢ κλάϲ . μεταπλαϲμοὶ γάρ εἰϲι . τὸ δὲ « ἐξ ὀρέων ἐπὶ κὰρ » ( Π 392 ) κατὰ πάθοϲ . ἀπὸ γὰρ τοῦ κάρη κατὰ ἀποκοπὴν τοῦ η̄ γέγονεν . Πᾶν ἀρϲενικὸν ἢ θηλυκὸν εἰϲ ἀμετάβολον λῆγον μακροκαταληκτεῖ , Ἀλκμάν , παιάν , Τιτάν , δελφίν , ἀκτίν , ῥίν , Ϲαλαμίν , κάρ , ψάρ , μάρτυρ . καὶ τοῦ Φόρκυν , Πόλτυν τινὲϲ μὲν ἀξιοῦϲι καὶ ἐν τῇ εὐθείᾳ ἐκτείνεϲθαι τὸ ῡ , ἐμοὶ δὲ δοκεῖ , ὅτι ἐν μὲν τῇ εὐθείᾳ ϲυϲτέλλεται τὸ ῡ , ἐν δὲ ταῖϲ πλαγίαιϲ ἐκτείνεται . ϲεϲημείωται τὸ μάκαρ , δάμαρ . * Τὰ εἰϲ ᾱρ̄ λήγοντα ὑπὲρ μίαν ϲυλλαβὴν ἐπὶ παντὸϲ γένουϲ ϲυϲτέλλει τὸ ᾱ , μάκαρ , ὄαρ , θέναρ , φρέαρ , ϲτέαρ . Ἀττικοὺϲ δέ φαϲιν ἐκτείνειν τὸ ϲτέαρ καὶ φρέαρ . * Τὰ εἰϲ ω̄ν̄ λήγοντα καθαρὰ ϲυγκριτικά , ὁπότε παραλήγοιτο τῷ ῑ , ἐκτεταμένῳ αὐτῶ παραλήγονται , καλλίων , ἡδίων , βελτίων , γλυκίων , κακίων . Ἀριϲτοφάνηϲ δὲ ἐν Ἀττικαῖϲ λέξεϲιν Ἀττικοὺϲ ἱϲτορεῖ προφέρεϲθαι ἐκτεταμένωϲ . Τὰ εἰϲ ϲϲων ϲυγκριτικὰ οὐδέποτε ἐκτεταμένῳ διχρόνῳ παραλήγεται , βράϲϲων ( Κ 226 ) , πάϲϲων ( ζ 229 ) , μάϲϲων , γλύϲϲων , βάϲϲων , ἔνθεν παρ’ Ἐπιχάρμῳ βάϲϲον . τὸ ἐλάϲϲων , θάϲϲων « θάϲϲοναϲ ἰρήκων ἔμεναι καλλίτριχαϲ ἵππουϲ » ( Ν 819 ) ϲεϲημείωται , ὅτι φύϲει μακρᾷ παραλήγεται . * Τὰ εἰϲ ω̄ν̄ διϲύλλαβα τῷ ῑ παραληγόμενα μὴ ὄντα κύρια ἐκτείνει αὐτό , κίων , πρίων , πίων . τὸ δὲ Δίων , Ἴων κύριά εἰϲιν . * Τὰ εἰϲ ᾱξ̄ λήγοντα καὶ ἐκτείνει τὸ ᾱ καὶ ϲυϲτέλλει · ὅϲα μὲν οὖν διϲύλλαβα ὄντα ἔχει πρὸ τέλουϲ μὴ φύϲει μακράν , ἀλλ’ ἢ βραχεῖαν ἢ θέϲει μακράν , ἀδιάφορον ἔχει τὸν χρόνον τοῦ ᾱ , κόραξ , κόλαξ , φύλαξ , ἄναξ , βόαξ , νέαξ , ὄμφαξ , φόρταξ . εἰ μέντοι ἡ πρὸ τέλουϲ φύϲει μακρὰ εἴη , ἡ δὲ τελευταία ϲυϲτέλλοιτο , γένοϲ θηλυκὸν ὁρᾶται , πῖδαξ , κλῖμαξ , λεῖμαξ , βῶλαξ . διὸ καὶ τὸ μεῖραξ ἐπὶ θηλυκῷ τιθέμενον εὖ ἂν ἔχοι . οὐκ ἀγνοῶ δὲ ὡϲ ἔϲθ’ ὅτε οἱ κωμικοὶ καὶ ἀρϲενικῷ γένει τὴν ϲύνταξιν ποιοῦνται ἀλλ’ εἰκὸϲ αὐτοὺϲ θηλυκῇ προϲηγορίᾳ ϲκώπτειν τοὺϲ παϲχητιῶνταϲ . ὅϲα μέντοι ἔχει τὴν πρὸ τέλουϲ φύϲει μακρὰν ἀρϲενικὰ ὄντα καὶ τὸ ᾱ θέλει ἔχειν ἐκτεταμένον , ὡϲ ἔχει τὸ Φαίαξ , θώραξ , οἴαξ , πλούταξ , βώμαξ , κνώδαξ · ϲημειούμεθα τὸ Γῦναξ καὶ Γῦλαξ , ἔχοντα φύϲει μακρὰν τὴν παραλήγουϲαν καὶ ϲυϲτέλλοντα τὸ ᾱ . εἰϲὶ δὲ ταῦτα κύρια ὀνόματα , καὶ τὸ ϲαῦϲαξ , φαϲὶ δὲ εἶναι τοῦτο ὄϲπρεον , καὶ τὸ καύαξ διφορούμενον . τοῦτο γάρ ποτε μὲν ϲυϲτέλλει τὸ ᾱ , ποτὲ δὲ ἐκτείνει αὐτό . ἔϲτι δὲ ὄρνεον . Τὰ μέντοι ὑπὲρ δύο ϲυλλαβὰϲ ἐκτείνει τὸ ᾱ μὴ ὄντα ϲύνθετα , ἱέραξ , Ἐπιδαύραξ , ὀρθίαξ , θυμέλαξ . τὰ δὲ ϲύνθετα βαρύτονα καὶ τὸν τῶν ἁπλῶν χρόνον φυλάττει , Ἀχαρνοφαίαξ , Ἱππῶναξ , Ἀρχεάναξ , ἐριβῶλαξ , πολυπῖδαξ . τὰ δὲ ὀξύτονα ϲύνθετα ϲυϲτέλλει τὸ ᾱ , διαϲφάξ , βλεφαροϲπάξ . τὰ μέντοι μονοϲύλλαβα θηλυκὰ μὲν ὄντα , θέλει ϲυϲτέλλειν τὸ ᾱ , ϲπάξ , οὕτωϲ ὁ κύων παρὰ Πέρϲαιϲ , [ κλάξ ] , πλάξ , γλάξ , δράξ , ἡ δὲ ῥάξ ἐκτέταται . τὰ δὲ ἐκτείνοντα τὸ ᾱ ἀρϲενικά ἐϲτι , βλάξ , κράξ , πτάξ · τὸ δὲ Πράξ ἱϲτορεῖται μὲν ἐκτείνεϲθαι · ἐγένετο δὲ Ἀχιλλέωϲ ἀπόγονοϲ , ἔνθεν οἱ Πρᾶκεϲ · ϲυϲτέλλεται δὲ ἐϲθ’ ὅτε τὸ ᾱ . * Τὰ μέντοι εἰϲ ῑξ̄ μονοϲύλλαβα ϲυϲτέλλει τὸ ῑ ἔχοντα δύο ϲύμφωνα πρὸ τοῦ ῑ , ϲτίξ , φρίξ , θρίξ . τὸ μέντοι ἴξ καὶ Φίξ ἐκτείνεται . τὰ μέντοι εἰϲ ῑξ̄ λήγοντα ὑπὲρ μίαν ϲυλλαβὴν πάντα ϲυϲτέλλει τὸ ῑ . ἐπὶ μέντοι γενικῇ πῇ μὲν φυλάττει τὸ ῑ ϲυνεϲταλμένον , πῇ δὲ ἐκτείνει . καί φαϲι τήρηϲίν τινα εἶναι τοιαύτην , ὡϲ τὰ ἔχοντα πρὸ τέλουϲ μακρὸν ἔχει ἐν τῇ γενικῇ ἐκτεινόμενον τὸ ῑ , φοῖνιξ , βέμβιξ , Τέμμιξ , πέμφιξ , τέττιξ , ϲκάνδιξ , πέρδιξ , χοῖνιξ . Πτολεμαῖοϲ δὲ ὁ Ἀϲκαλωνίτηϲ φηϲὶν ὡϲ τῆϲ πέρδικοϲ καὶ χοίνικοϲ γενικῆϲ ἡ μέϲη ϲυϲτέλλεται , πειϲθεὶϲ Ἀριϲτοφάνει τῷ γραμματικῷ καὶ τοῖϲ οὕτω χρηϲαμένοιϲ ποιηταῖϲ διὰ μέτρον · ἀλλὰ ταῦτα διὰ μέτρον ἐγένετο . ἔϲτι γὰρ αὐτὰ εὑρεῖν ἐκτεταμένα πολλάκιϲ · τὸ μέντοι Θρήϊκοϲ ϲυϲτέλλει τὸ ῑ , ἔχον διαλλαγήν . λέγεται γὰρ καὶ κατὰ ϲυναλοιφὴν Θρῃκόϲ . τὸ δὲ ἧλιξ ϲυνεξῆλθε τοῖϲ ἔχουϲι τὸ λ̄ πρὸ τοῦ ῑ , χόλικος , ἕλικος , χάλικος , κύλικος . τὸ ϲύμμιγοϲ ϲύνθετόν ἐϲτι . Τὰ εἰϲ ῡξ̄ μονοϲύλλαβα ϲυϲτέλλει τὸ ῡ , τρύξ , Φρύξ , πτύξ , Ϲτύξ . χρόνοϲ ὁ αὐτὸϲ καὶ ἐπὶ γενικῆϲ . τὰ εἰϲ ῡξ̄ διϲύλλαβα καὶ αὐτὰ ϲυϲτέλλει τὸ ῡ , φυλάττει μέντοι τὸ ῡ ϲυνεϲταλμένον , ὁπότε τὸ χ̄ ἢ τὸ ἐπὶ γενικῆϲ ἔχει , ϲτόνυχοϲ , ὄνυχοϲ , ὄρτυγοϲ , ἥλυγοϲ , δίζυγος , φάρυγος , τὸ δὲ κόκκυγοϲ ϲυϲτέλλουϲι καὶ ἐκτείνουϲιν . εἰ μέντοι διὰ τοῦ κ̄ ἡ κλίϲιϲ ὑπάρχοι , πῇ μὲν φυλάττει τὸ ῡ ϲυνεϲταλμένον , πῇ δὲ ἐκτείνει . Ἔρυκοϲ γὰρ ϲυνεϲταλμένωϲ καὶ ἄμβυκοϲ , Βέβρυκος , κάλυκος , Γάνυκοϲ , ἴβυκοϲ , ἐκτεταμένωϲ δὲ βόμβυκοϲ , αἴθυκοϲ , κήρυκοϲ . τὸ « κήρυκι Ἠπυτίδῃ » ( P 324 ) διὰ μέτρον φαϲὶν ἔχειν ϲυϲτολήν . τὰ μέντοι εἰϲ ῡξ̄ ὑπὲρ δύο ϲυλλαβὰϲ ἤτοι ϲύνθετα ἢ καὶ ἀπλᾶ πρόδηλον ἔχει τὸν χρόνον . * Τὰ εἰϲ ᾱψ̄ ὑπὲρ μίαν ϲυλλαβήν φαμεν ϲυϲτέλλειν τὸ ᾱ , λαῖλαψ . ἐν δὲ μονοϲυλλάβοιϲ τὸ δράψ ἐκτείνεται κείμενον παρὰ Ἀριϲτοφάνει · καὶ τὸ λάψ παρὰ Ταραντίνοιϲ . ἡ δὲ γράψ καὶ φάψ θηλυκῷ γένει κατακλειόμενα ϲυϲτέλλεται . * Τὰ εἰϲ ῑψ̄ μονοϲύλλαβα ἐκτείνεται , ὁμοίωϲ καὶ ἐπὶ γενικῆϲ . διὸ ἡ λιβόϲ γενικὴ ϲημειώδηϲ . τὰ δὲ ὑπὲρ μίαν ϲυλλαβὴν ϲυϲτέλλεται . θέλουϲι δὲ πεδότριψ ἐκτείνειν , πλανώμενοι ἐκ τοῦ παρ’ Ἀρχιλόχῳ ἄνδραϲ ἀμφιτρίβαϲ » . * Τὰ εἰϲ ᾱϲ̄ περιϲπώμενα ἀναγκαίωϲ ἔχει τὸ ᾱ μακρόν , ἀλλᾶϲ , Ἡρᾶϲ , Βορρᾶϲ , πελεκᾶϲ . Τὰ εἰϲ ᾱϲ̄ ἀρϲενικὰ βαρύτονα εἴτε ὀνόματα εἴτε μετοχαὶ ἐκτείνονται , Αἴαϲ , Θόαϲ , Δρύαϲ , Αἰνείαϲ , λέξαϲ , γράψαϲ , ποιήϲαϲ . ϲεϲημείωται τὸ μέγαϲ ἐπίθετον καὶ τὸ « λᾶαϲ ἀναιδήϲ » ( λ 598 ) . τὸ « δουρὶ δὲ ξυϲτῷ μέμηνεν Αἶαϲ » ( Alemanis ) καὶ ὅϲα τοιαῦτα κατὰ διάλεκτον , « δῆϲαϲ ἀλυκτοπέδῃϲι » ( Τheogn . 521 ) . Τὰ εἰϲ ᾱϲ̄ ὀξύτονα , εἰ μὲν εἴη ὀνόματα , ϲυϲτέλλονται , εἰ δὲ μετοχαί , ἐκτείνονται , Ἀρκάϲ , φυγάϲ , ἐθάϲ , πολυδειράϲ , κιχράϲ , ἱϲτάϲ , πιμπράϲ , βιβάϲ . ϲεϲημείωται τὸ ἱμάϲ καὶ ἀνδριάϲ καὶ ὅϲα παρὰ τὸ κέκραμαι , ἰϲοκράϲ , ἁλικράϲ . Τὰ εἰϲ ιϲ εἴτε καθαρὸν εἴτε μὴ βαρύτονα εἴτε ἀρϲενικὰ εἴτε θηλυκὰ ϲυϲτέλλει τὸ ῑ , ὄϊϲ . πάϊϲ , ἔριϲ , Θέτιϲ , μῆνιϲ , Πάριϲ , ἔχιϲ , ὄφιϲ , κόνιϲ , δῆριϲ , μάντιϲ , ὄρχιϲ , λάτριϲ , ὄρνιϲ , Ἀριϲτοκλῆϲ δὲ ἐν τῷ περὶ διαλέκτων φηϲὶν Ἀττικοὺϲ ἐκτείνειν . εἰ δὲ ϲύνθετα ὑπάρχοι ἐξ ἁπλῶν ἐκτεινόντων τὸ ῑ , ἐκτείνονται , κνημίϲ εὐκνἡμιϲ , ψηφίϲ μελαμψήφιϲ καὶ ὅϲα τοιαῦτα . οὕτωϲ καὶ ἐν τῷ « ἐϋκλήιϲ ἀραρυῖα » ( Ω 318 ) Ἀρίϲταρχοϲ ἀναγινώϲκει ἐϋκλήϊϲ ὡϲ ἐϋκνήμιϲ ϲύνθετον ποιῶν τὴν λέξιν , οὕτωϲ καὶ Ἀϲκαλωνίτηϲ . εἰϲὶ δὲ οἳ διεῖλον « ἐΰ κληῖϲ’ ἀραρυῖα » , θἷϲ ϲυγκατατίθεται καὶ Τρύφων , οὐκ εὖ . ἄμεινον γὰρ ἐπιθετικῶϲ ἀκούειν καὶ μὴ πάθοϲ ἐκδέχεϲθαι πληθυντικῆϲ δοτικῆϲ , λέγω δὲ τὸ τῆϲ ἐκθλίψεωϲ . ὃ δέ φημι , τοιοῦτόν ἐϲτι , ὡϲ ὅτι ἐκθλίβεται μὲν τὸ ῑ τῆϲ δοτικῆϲ παρὰ τῷ ποιητῇ καὶ ἑνικῆϲ ὑπαρχούϲηϲ καὶ πληθυντικῆϲ « κέρκίδ’ ὕφαινε » ( Οd . ε 62 ) , « χέρϲ’ ἐρετάων » ( Οd . ν 115 ) , « καὶ νήεϲϲ’ ἡγήϲατ’ Ἀχαιῶν » ( ΙΙ . A 71 ) , οὔ γε μὴν τὸ ἀπὸ τῶν εἰϲ ῑϲ̄ ἐκτεταμένον θηλυκῶν εἰ δ’ ἡ προκειμένη λέξιϲ κρίϲεωϲ δεῖται κατὰ τὴν ἀνάγνωϲίν , δῆλον ὅτι ϲυνθέτωϲ ἀναγνωϲόμεθα , ὅπωϲ μὴ πληθυντικοῦ δῶμεν τὴν χρῆϲιν παρὰ τὴν ϲυνήθειαν τοῦ ποιητοῦ καὶ ἔκθλιψιν ϲημειώδη . εἰ δὴ ϲύνθετόν ἐϲτι τὸ εὐκλήιϲ , καὶ παροξύνειν δεῖ αὐτό , μακρὸν γὰρ τὸ ι καὶ ἐν τῇ ϲυνθέϲει · ἀπὸ γὰρ τοῦ χρόνου τὸν τόνον ἐϲτήϲαμεν . Τὰ ὀξύτονα θηλυκὰ εἰϲ ῑϲ̄ λήγοντα μὴ καθαρεύοντα μεμελέτηκε καὶ ἐκτείνεϲθαι καὶ ϲυϲτέλλεϲθαι . τοῖϲ μὲν οὖν ϲυϲτέλλουϲι τὸ ῑ ἀδιάφοροϲ ἡ πρὸ τέλουϲ εἴτε μακρὰ εἴη εἴτε βραχεῖα , βολίϲ , ῥανίϲ , αἰγίϲ , μηλίϲ , Δωρίϲ · τοῖϲ δὲ ἐκτείνουϲι τὸ ῑ , καὶ μάλιϲτα ἐπὶ διϲυλλάβων , ἡ πρὸ τέλουϲ μακρὰ ὑπῆρχεν ἤτοι φύϲει ἢ θέϲει , κρηνίϲ , ψηφίϲ , κηκίϲ , κηλίϲ , νηϲίϲ , ϲφραγίϲ , βαλβίϲ , φαρκίϲ , ἁρπίϲ , ἁψίϲ . δικαίωϲ οὖν οἱ Ἀττικοὶ τὸ ῥιπίϲ καὶ καρίϲ , ἃ ἡ κοινὴ ϲυνήθεια ἐκτείνει , ϲυϲτέλλουϲι . διϲύλλαβα δὲ παρεθέμην , ἐπεὶ ὁρᾶται τριϲύλλαβα βραχείᾳ παραληγόμενα καὶ κατὰ τὴν ϲυνήθη χρῆϲιν καὶ κατὰ τὴν τῶν Ἰώνων ἐκτείνοντα τὸ ῑ · κατὰ δὲ τοὺϲ Ἀττικοὺϲ ϲυϲτέλλονται . πλοκαμίϲ , κεραμίϲ , καλαμίϲ , βλεφαρίϲ , ῥαφανίϲ . τὸ δὲ ἀγαθίϲ ἀεὶ ϲυϲτελλομένωϲ · οὕτω δὲ καὶ ἡ τρυφαλίϲ ϲυϲτέλλεται . καὶ ἐπίϲταϲιν ἔχει τὸ κληΐϲ ἐκτεινόμενον καὶ καθαρεῦον . τὰ δὲ λοιπὰ πάντα ϲυϲτέλλονται , Λαΐϲ , Ναΐϲ , Θηϲηΐϲ , δμωΐϲ , ἡρωΐϲ , Μινωΐϲ . * Τὰ εἰϲ ῡϲ̄ θηλυκὰ ὀξύτονα διὰ τοῦ δ̄ κλινόμενα ϲυϲτέλλονται , κροκύϲ κροκύδος , χλαμύϲ χλαμύδοϲ , πηλαμύϲ πηλαμύδοϲ . τὰ δὲ εἰϲ ῡϲ̄ θηλυκὰ ὀξύτονα διὰ καθαροῦ τοῦ ο̄ϲ̄ κλινόμενα ἐκτεταμένον ἔχουϲι τὸ ῡ , πληθύϲ , ἐδητύϲ , ὀϊζύϲ , ἐρινύϲ , ἰξύϲ ἡ ῥάχιϲ , ἰϲχύϲ , ἰλύϲ , τὸ δὲ νηδύϲ ποιητικῇ ἀδείᾳ ϲυϲτέλλεται . φιλεῖ δὲ τὸ ῡ ἐπ’ εὐθείαϲ ἐκτεινόμενον ϲυϲτέλλειν τὰϲ ἄλλαϲ πτώϲειϲ οὐ μόνον ἐν τῷ πῦρ πυρόϲ , ἀλλὰ καὶ ἐν τῷ ἰχθύοϲ , δρυόϲ , ἰϲχύοϲ , ἰλύοϲ . ἐν δὲ τῷ « ἰλύοϲ » ( Φ 318 ) τὸ ῡ ἐκτέταται διὰ τὸ μέτρον . * Τὰ εἰϲ ῡϲ̄ βαρύτονα εἴτε θηλυκὰ εἴτε ἀρϲενικὰ ϲυϲτέλλονται , γένυϲ , πίτυϲ , χέλυϲ , γῆρυϲ , ἀτράφαξυϲ , Πόλτυϲ , βότρυϲ , Ἕρπυϲ , Ἄλυϲ , ἥμιϲυϲ , πέλεκυϲ , Ῥαδάμανθυϲ . * Τὰ εἰϲ ῡϲ̄ ὀξύτονα ἐπιθετικὰ ϲυϲτέλλεται , πολύϲ , ἠΰϲ , ἡδύϲ , βραδύϲ . * Τὰ εἰϲ ῡϲ̄ ϲύνθετα πάντα ϲυνεϲταλμένον ἔχει τὸ ῡ καὶ προπαροξύνεται , ϲύνοφρυϲ , λεύκοφρυϲ , κάλλιχθυϲ , δίβραχυϲ . * Τὰ εἰϲ ο̄ϲ̄ ὀξύτονα ἀρϲενικὰ διϲύλλαβα καθαρὰ διχρόνῳ παραληγόμενα ἐκτείνει αὐτὸ οἷον ναόϲ , λαόϲ , κριόϲ , ἰόϲ πλὴν τοῦ βιόϲ . * Τὰ εἰϲ ο̄ϲ̄ καθαρὸν ἀρϲενικὰ διϲύλλαβα εἰ παραλήγοι τῷ ᾱ , ἐκτείνει αὐτό ναόϲ , λαόϲ . δάοϲ οὐδέτερον . ϲεϲημείωται τὸ ϲάοϲ . * Τὰ εἰϲ λ̄ο̄ϲ̄ λήγοντα διϲύλλαβα ὀξύτονα , ὁπότε ἔχει πρὸ τέλουϲ δίχρονον , τοῦτο ἔχει ϲυνεϲταλμένον ἢ ἐκτεινόμενον δι’ ἑαυτοῦ ἢ διὰ ϲυμφώνου μεγεθυνόμενον . καὶ τὰ μὲν διὰ ϲυμφώνων μεγεθυνόμενα τὰ τοιαῦτά ἐϲτι , κυλλόϲ , μαλλόϲ , θαλλόϲ , τὰ δὲ δι’ ἑαυτῶν τὰ τοιαῦτα , ψιλόϲ , χυλόϲ , δαλόϲ , βαλόϲ , οὕτωϲ ὁ βαθμόϲ καὶ ἐν τῇ τραγῳδίᾳ καὶ ἐν τῇ κωμῳδίᾳ . ἐχρῆν οὖν καὶ τὸ καλόϲ ἢ βοηθεῖϲθαι ϲυμφώνῳ ἢ αὐτόθεν ἐκτείνεϲθαι . ὑγιῆϲ οὖν ἡ ἔκταϲιϲ παρὰ τῷ ποιητῇ . * Τὰ διὰ τοῦ ῑμ̄ο̄ϲ̄ παραγωγὰ ὑπὲρ δύο ϲυλλαβὰϲ ϲυνεϲταλμένον ἔχει τὸ ῑ , κύδιμοϲ , ὠφέλιμοϲ , ὤκιμοϲ . τὸ μέντοι ἄτιμοϲ ἐκτεῖνον τὸ ῑ ϲύνθετόν ἐϲτιν . οὕτωϲ δὲ ἀξιοῦται καὶ τὸ βούλιμοϲ ἐκτείνεϲθαι κατὰ τὴν δευτέραν ϲυλλαβὴν ϲυνθέτου ὑπάρχοντοϲ τοῦ ὀνόματοϲ · ἀντὶ γὰρ τοῦ ὁ μέγαϲ λιμόϲ . καὶ τὸ ἴφθιμοϲ δὲ ἐκτείνει τὸ πρὸ τέλουϲ ῑ . Τὰ εἰϲ μ̄ο̄ϲ̄ καθαρὸν διϲύλλαβα ἔχοντα τὸ ῡ ἐκτείνουϲιν αὐτὸ καὶ ὀξύνονται , χυμόϲ , θυμόϲ , δρυμόϲ , ῥυμόϲ . εἰ δὲ ὑπὲρ δύο ϲυλλαβὰϲ ὑπάρχει , καὶ προπαροξύνεϲθαι θέλουϲι καὶ ϲυϲτέλλουϲι τὸ ῡ , εἰ μὴ ἐκ ϲυνθέϲεωϲ ὑπάρχει , οἷον ἔρυμοϲ , ἔλυμοϲ , δίδυμοϲ , ἔτυμοϲ ὁ ἀληθήϲ . τὸ δὲ πρόθυμοϲ καὶ τὸ μεγάθυμοϲ καὶ τὰ τοιαῦτα ἐκ ϲυνθέϲεωϲ ἔϲχον τὸ ῡ . * Τὰ εἰϲ ν̄ο̄ϲ̄ λήγοντα διϲύλλαβα μετ’ ἐπιπλοκῆϲ ϲυμφώνου εἰ ἔχοι πρὸ τέλουϲ ἔν τι τῶν διχρόνων ϲυνεϲταλμένον αὐτὸ ἔχει , καπνόϲ , θαλπνόϲ , ἁγνόϲ , ἀμνόϲ , γυμνόϲ , πρυμνόϲ , ϲυχνόϲ , πυκνόϲ , ϲτυγνόϲ . τὸ αὐτὸ καὶ ἐπὶ τῶν ὑπὲρ δύο ϲυλλαβάϲ , ἀλαπαδνόϲ , ἀκιδνόϲ , ὀλοφυδνόϲ . τὸ μέντοι ϲτρυφνόϲ οἱ Ἀττικοὶ ἐκτείνουϲι τὸ ῡ . οὕτω γὰρ ἀνέγνωμεν παρ’ Ἀριϲτοφάνει ἐν Ϲφηξί ( 877 ) παῦϲόν τ’ αὐτοῦ τοῦτο τὸ λίαν ϲτρυφνόν . * Τὰ εἰϲ ν̄ο̄ϲ̄ λήγοντα διϲύλλαβα ὀξύτονα καθαρεύοντοϲ τοῦ ν̄ , εἰ ἔχοιεν ἐν τῇ πρὸ τέλουϲ τὸ ᾱ , ἐκτεταμένον αὐτὸ ἔχουϲι , δανόϲ ὁ ξηρόϲ , τρανόϲ , μανόϲ . τοῦτο δὲ παρὰ τοῖϲ Ἀττικοῖϲ ϲυϲτέλλεται . * Τὰ εἰϲ ν̄ο̄ϲ̄ λήγοντα ὀνόματα τριϲύλλαβα ὀξυνόμενα καὶ ἔχοντα τὸ α ϲυνεϲταλμένον πρὸ τέλουϲ μὴ καθαρεῦον οὐδέποτε τὴν ἄρχουϲαν ἔχει φύϲει μακράν , οἷον ἱκανόϲ , καίτοιγε τὸ ῥῆμα ἐξέτεινε τὸ ῑ , πείθω πιθανός , εἴδω ἰδανόϲ « ϲὰϲ ἰδανὰϲ χάριταϲ » ὁ Καλλίμαχοϲ , τρώγω τραγανόϲ , ἥδω ἑδανόϲ , ἄγω ἀγανόϲ , ϲτέγω ϲτεγανόϲ , ϲφεδανόϲ , ὀρφανόϲ , πεδανόϲ , ῥοδανόϲ . ϲημειῶδεϲ ἄρα τὸ οὐρανόϲ , ὅτι ἤρξατο ἀπὸ φύϲει μακρᾶϲ . Ἀλκαῖοϲ δὲ καὶ εἰϲ ω ἀποφαίνεται τὸ ὄνομα , ὠρανόϲ λέγων κατὰ τροπὴν τῆϲ ο̄ῡ διφθόγγου εἰϲ τὸ ω καὶ ἄνευ τοῦ ῡ ὀρανόϲ , ὥϲτε τὸ ἐπιζητούμενον παρ’ αὐτῷ λελύϲθαι . καὶ Ϲαπφώ · « ψαύην δ’ οὐ δοκίμωμ’ ὀράνω δυϲαπάχεα » . προϲέθηκα μὴ καθαρεῦον , ἵνα μὴ ἐπιζητῶμεν περὶ τοῦ « εἱανοῦ ἁπτομένη » ( Π 9 ) καὶ « ἑανοῦ καϲϲιτέροιο » ( Ϲ ( 613 ) . Τὰ διὰ τοῦ ῑν̄ο̄ϲ̄ ὑπὲρ δύο ϲυλλαβὰϲ ὀξύτονα κατὰ καροῦ ἢ χρόνου παραλαμβανόμενα ϲυϲτέλλει τὸ ῑ , ἐαρινόϲ , θερινόϲ , νυκτερινόϲ , χεῖμαρινόϲ , ἑωθινόϲ , πρωϊνόϲ , ἡμερινόϲ , ὀπωρινόϲ . παρὰ μέντοι τῷ ποιητῇ κατ’ ἔκταϲιν ἀναγινώϲκομεν τοῦτο ἐπιζητοῦντοϲ τοῦ μέτρου « ὡϲ δ’ ὅτ’ ὀπωρινὸϲ βορέηϲ » ( φ 346 ) καὶ πάλιν « ἀϲτέρ’ ὀπωρινῷ ἐναλίγκιοϲ ( Ε 5 ) . * Τὰ διὰ τοῦ ῑν̄ο̄ϲ̄ ἀπὸ ἐπιρρήματοϲ ὀξύτονα τὸ ῑ βραχὺ ἔχουϲι , ταχινόϲ , ἀληθινός , πυκινόϲ , ἀδινόϲ . * Τὰ διὰ τοῦ ινοϲ ϲημαίνοντα μετουϲίαν προπαροξύτονα τὸ ῑ βραχὺ ἔχουϲι , κρίθινοϲ , δάφνινοϲ , πύρινοϲ , ξύλινοϲ , λίθινοϲ . τὰ δὲ μὴ οὕτωϲ ἔχοντα ἐκτείνουϲι τὸ ῑ , κάμινοϲ , κύμινοϲ , κυκλάμινοϲ . * Τὰ διὰ τοῦ ῑν̄ο̄ϲ̄ πρὸ μιᾶϲ τὸν τόνον ἔχοντα ἐκτείνουϲι τὸ ῑ , ἐχῖνοϲ , κορακῖνοϲ , φοξῖνοϲ πλὴν τοῦ καρκίνοϲ . * Τὰ διὰ τοῦ ινοϲ ὀνόματα ὀξύτονα μὴ ὄντα παρώνυμα διὰ βραχέοϲ τοῦ ῑ ἐκφέρεται οἷον ἀδινόϲ , πεδινόϲ , ταχινόϲ , πυκινόϲ , ἀληθινόϲ . ϲεϲημείωται τὸ χαλινόϲ καὶ λαρινόϲ . τὸ μὲν χαλινόϲ , ὅτι ἐϲτὶ καὶ οὐδέτερον . λέγεται γὰρ τὰ χαλινά καὶ ὡϲ διαλλάξαν κατὰ τὰ ἄλλα , διήλλαξε καὶ κατὰ τὸν χρόνον . τὸ δὲ λαρινόϲ ἐκτοῦ ῥινόϲ βύρϲηϲ καὶ μετὰ τοῦ λ̄ᾱ ἐπιτατικοῦ ϲύνθετον . Τὰ διὰ τοῦ ῡν̄ο̄ϲ̄ διϲύλλαβα ἐκτείνει τὸ ῡ , φρυνόϲ , γρυνόϲ , θυνόϲ , Κῦνος . ϲεϲημείωται τὸ πλυνόϲ κατὰ χρόνον , καίτοιγε τὸ πλύνω ἐκτεινόμενον τὸ ῡ . Τὰ διὰ τοῦ υνοϲ ὑπὲρ δύο ϲυλλαβάϲ , εἰ μὲν παραλήγει τὸ ϲ̄ , ϲυϲτέλλει τὸ ῡ , δεϲπόϲυνοϲ , πίϲυνοϲ , θάρϲυνοϲ . τὸ δὲ μόϲυνοϲ ἐκτεταμένον ἀπὸ γενικῆϲ ἐϲτι γενόμενον , αἱ δὲ γενικαὶ αἱ διὰ τοῦ υνοϲ ὑπὲρ δύο ϲυλλαβὰϲ ὑπάρχουϲαι Φόρκυνοϲ , Πόλτυνοϲ τῶν εὐθειῶν ϲυϲτελλομένων ἐξέτειναν τὸ ῡ . εἰ δὲ μὴ παραλήγει τὸ ϲ̄ , ἐκτείνει τὸ ῡ , κίνδυνοϲ , εὔθυνος , Πάχυνος , Λάμυνος , διὸ καὶ τὸ βόθυνοϲ ἀναλόγωϲ ἐκτείνουϲιν Ἀττικοί . κἄν ὀξύνηται δὲ τοιαῦτά ἐϲτι , Μαρυανδυνόϲ , Βιθυνόϲ . τὸ ἀνδρόγυνοϲ , ἄγυνοϲ καὶ τὰ ὅμοια τοῦ γυνή ἐτήρηϲαν τὸ ῡ . Τὰ εἰϲ ρ̄ο̄ϲ̄ καθαρὸν διϲύλλαβα τῷ ᾱ παραληγόμενα ὀξυνόμενα μὲν ἔχει ἐκτεινόμενον τὸ ᾱ ψαρόϲ , ναρόϲ , ἔνθεν θηλυκὸν παρὰ Ϲοφοκλεῖ ἐν Ἰνάχῳ ϲατυρικῷ « ναράϲ τε πατρὸϲ κυμάτων ἐπιρροὰϲ — ἐπώμοϲα » . Λαρόϲ « λαρὸϲ ἄμηϲ » , ἔνθεν τὸ οὐδέτερον « λαρὸν τετυκοίμεθα δόρπον » ( μ 283 ) . βαρυνόμενα δέ , εἰ καὶ ἀρϲενικὰ ὑπάρχοι ἢ θηλυκά , 25 ) ϲυϲτέλλειν θέλει τὸ ᾱ , λάροϲ « λάρῳ ὄρνιθι ἐοικώϲ » ( ε 51 ) , γάροϲ . Αἰϲχύλοϲ Πρωτεῖ ϲατυρικῷ « καὶ τὸν ἰχθύων γάρον » , ϲκάροϲ , φάροϲ . λέγω δὲ τὸ ἀρϲενικὸν ἢ καὶ τὸ θηλυκόν , Κλάροϲ , Νίκανδροϲ ( Ther . 958 ) « μνῆϲτιν ἔχοιϲ , τὸν ἔθρεψε Κλάροϲ νιφόεϲϲα πολίχνη » , Πάροϲ νῆϲοϲ , ϲπάρος , Ϲάροϲ ὁ ποταμόϲ . τὸ τοίνυν βᾶροϲ καὶ ’Ρᾶροϲ παρ’ Ἀττικοῖϲ ϲημειώδη . τὸ δὲ κλᾶροϲ κατὰ Δωρίδα διάλεκτον ἐκ τοῦ κλῆροϲ . τά τε ὑπὲρ δύο ϲυλλαβὰϲ βαρυνόμενα πάμπολλα ὄντα ϲυνεϲταλμένον ἔχουϲι τὸ α . μὴ ὄντα Δώρια μήτε ϲύνθετα , μάρμαροϲ , βάρβαροϲ , τάλαροϲ , κύλλαροϲ · ἐπίϲταϲιν οὖν ἔχει τὸ ἄγγαροϲ καὶ Αἴϲαροϲ . τὸ δὲ φλύαροϲ ὀφείλει ϲυϲτέλλεϲθαι . τούτου δέ τινεϲ ἐκτείνουϲι τὸ ᾱ , καὶ μάλιϲτα παρ’ Ἀττικοῖϲ . * Τὰ διὰ τοῦ ᾱρ̄ο̄ϲ̄ ὀξύτονα ϲυϲτέλλει τὸ ᾱ , μαδαρόϲ , χαλαρόϲ , ῥυπαρόϲ , καὶ ὅϲα ἄλλα ἐϲτὶ τοιαῦτα . χρὴ οὖν καὶ τὸ ἀνιαρόϲ ϲυϲτέλλειν τὸ ᾱ . δηλονότι τὸ νομιζόμενον Ἴωϲιν ἀνιηρόϲ πρότερόν ἐϲτι καὶ λοιπὸν τὸ ἀνιαρόϲ ὡϲ ἐδέξατο τροπὴν Ἰωνικὴν ( ? ) ἔμεινεν ἐκτεινόμενον . * Τὰ εἰϲ ρ̄ο̄ϲ̄ λήγοντα ὀξύτονα , ὅτε ἔχει τὴν τρίτην ἀπὸ τέλουϲ ἤτοι θέϲει μακρὰν ἢ φύϲει , πάντωϲ ἔχει τὴν πρὸ τέλουϲ μηκυνομένην . εἰ δὲ ἡ πρὸ τέλουϲ εἴη βραχεῖα , καὶ ἡ τρίτη ἀπὸ τέλουϲ , βλαβερόϲ , φανερόϲ , ῥυπαρόϲ , ὀχυρόϲ , καπυρόϲ , ἱερόϲ . τὸ γὰρ ἐκτεῖνον τὸ ῑ ποιητικόν ἐϲτι · κρατερόϲ , τὸ γὰρ καρτερόϲ ὑπέρθεϲιν ἔχει . τὰ μέντοι ἔχοντα τὴν πρὸ τέλουϲ τρίτην μακράν , ὡϲ ἔφην , ἔχει καὶ τὴν πρὸ τέλουϲ μακράν , ποιηρόϲ , ἀτηρόϲ , ἀλγηρόϲ , πνιγηρόϲ , ἀνθηρόϲ , τολμηρόϲ , ἰϲχυρόϲ . ὅθεν ἐπεὶ τὸ ἁλμυρόϲ ἔχει τὴν τρίτην ἀπὸ τέλουϲ μακρὰν ὑγιῶϲ ἕξει καὶ τὴν πρὸ τέλουϲ μακράν . ἀναλογώτεροι οὖν οἱ Ἀττικοὶ ἐκτείνοντεϲ αὐτό . παρὰ μέντοι τῷ ποιητῇ ἀνέγνωμεν « ἁλμυρὸν ὕδωρ » ( δ 511 ) . ἀντιπίπτει τὸ πενθερόϲ μακρὰν ἔχον τὴν τρίτην ἀπὸ τέλουϲ , βραχεῖαν τὴν πρὸ τέλουϲ . ἀλλ’ οὖν γε εἴρηται πενθηρόϲ τὸ ἐπίθετον διὰ τοῦ η̄ ὥϲπερ ἐπὶ ἱματίου μέλανοϲ « A . φέρ’ αὔτ’ ἀνύϲαϲ . Β . ἀλλ’ ἐϲτὶ πενθηρὸν πάνυ » . οὕτωϲ γὰρ ἔφη Ἀναξίλαϲ . οὐκ ἀναϲτρέφει ὁ κανών . οὐ γὰρ πάντωϲ τὰ ἔχοντα πρὸ τέλουϲ μακρὰν ἔχουϲι καὶ τὴν τρίτην μακράν . ἰδοὺ γὰρ πονηρόϲ , τυχηρόϲ . * Τὰ εἰϲ ϲ̄ο̄ϲ̄ λήγοντα ὑπὲρ δύο ϲυλλαβὰϲ προπαροξυνόμενα καὶ ἔχοντα πρὸ τέλουϲ ᾱ ϲυνεϲταλμένον αὐτὸ ἔχουϲι · ταύτῃ μοι δοκεῖ καὶ τὸ Ἴαϲοϲ τὸ ᾱ ϲυϲτέλλειν τῷ χαρακτῆρι πειϲθέν . ἐπὶ δὲ τῶν ὀξυτόνων τῶν ἐχόντων τὸ ᾱ ὁρᾶται καὶ ἡ ϲυϲτολὴ καὶ ἡ ἔκταϲιϲ , ( ? ) ὡϲ ἐν τῷ Τάμαϲοϲ καὶ Ἐγγύαϲοϲ , ἀλλὰ καὶ κέραϲοϲ καὶ Ἔραϲοϲ ( ? ) . Πᾶν θηλυκὸν εἰϲ ᾱ λῆγον ὀξυνόμενον ἢ περιϲπώμενον ἐκτείνει αὐτό , φοβερά , Ἀθηνᾶ , πυρκαϊά , μνᾶ . διὸ καὶ τὸ ἀγυιά καὶ ὀργυιά ὁτὲ μὲν ἐκτείνεται ὀξυνόμενον παρ’ Ἴωϲι , ὁτὲ δὲ βαρύνεται καὶ ϲυϲτέλλεται . Τὰ εἰϲ ᾱ λήγοντα θηλυκὰ παρεϲχηματιϲμένα ἀρϲενικῷ ὁμόχρονον ἔχει τῷ τέλει τῆϲ γενικῆϲ τοῦ ἀρϲενικοῦ τὸ ᾱ , ὀξέοϲ ὀξεῖα , τάλανοϲ τάλαινα , χαρίεντοϲ χαρίεϲϲα . Ῥόδιοϲ δὲ Ῥοδίου Ῥοδία καὶ Ϲάμιοϲ Ϲαμίου Ϲαμία . διὸ Ἀττικοὶ ἱερέωϲ λέγοντεϲ ἱερεία ἐκτεταμένωϲ λέγουϲιν , ἀλλ’ οὐκέτι πανδόκεια , βαϲίλεια . ϲεϲημείωται τὸ ἴα ἀπὸ τοῦ ἴοϲ ἴου « οὐ γὰρ πάντων ἦεν ὁμὸϲ θρόοϲ οὐδ’ ἴα γῆρυϲ » ( Δ 437 ) , ὅπερ λέγεται καὶ μία , καὶ « δῖα γυναικῶν » ( B 714 ) καὶ τὸ πέπειρα . * Πᾶν εἰϲ ᾱ λῆγον θηλυκὸν προπαροξυνόμενον ἢ προπεριϲπώμενον ϲυνεϲταλμένον ἔχει τὸ ᾱ Ἀντιόχεια , ταχεῖα , ὀξεῖα . Τὰ διὰ τοῦ ᾱῑᾱ παρώνυμα παραγόμενα ἐκ θηλυκῶν εἰϲ ᾱ ἢ εἰϲ η̄ ἐκτεταμένον ἔχει τὸ ᾱ , ϲελήνη ϲεληναία , ἅμαξα ἁμαξαία , οὐρά οὐραία , ἀρχαία , ἀναγκαία . ὅθεν ἐχρῆν καὶ τὸ γαῖα ἐκτείνεϲθαι , χωρὶϲ εἰ μὴ ἡ ποϲότηϲ τῶν ϲυλλαβῶν ποιεῖ ϲυνεϲταλμένον τὸ ᾱ . τοιαῦτα γὰρ τὰ διϲύλλαβα , γραῖα , μαῖα . * Τὰ εἰϲ ᾱ λήγοντα καθαρὸν ϲυνεϲταλμένον , ὁπότε ἐϲτὶ ὑπὲρ δύο ϲυλλαβάϲ , τὴν πρὸ τέλουϲ ἔχει φύϲει μακράν , Μήδεια , Θάλεια , Πηνελόπεια , εὔνοια , εὔχροια , ὑπεϲταλμένων τῶν πρὸ τέλουϲ ἐχόντων τὴν τ̄ρ̄ῑ ϲυλλαβήν , οἷον ποιήτρια , μεϲήτρια , ὁδηγήτρια , ὀρχήϲτρια , αὐλήτρια , μαθήτρια . παράλογοϲ οὖν ὁ πρὸ τέλουϲ χρόνοϲ τοῦ πότνια , ὄμπνια , Πολύμνια , Ἰάμνια , Λάμια . ὅϲα γὰρ ἔχει πρὸ τοῦ τέλουϲ τὸ ῑ ὑπὲρ δύο ϲυλλαβὰϲ ὄντα μὴ διὰ τοῦ τ̄ρ̄ῑᾱ οὐκ ἐν ϲυϲτολῇ ἔχει τὸ ᾱ , ἀλλ’ ἐκτάϲει , κακία , φιλία , κοπία , ἐϲχατιά . τοῦ οὖν πότνια καὶ ὄμπνια καὶ τῶν τοιούτων ἢ ἡ πρὸ τέλουϲ ἠλάττωται ἢ ἡ ἐπὶ τέλουϲ . Τὰ ἀπὸ τῶν εἰϲ η̄ϲ̄ ὀξυτόνων διὰ τοῦ ε̄ῑᾱ προπαροξύτονα ϲυϲτέλλει τὸ ᾱ , παροξύτονα δὲ ἐκτείνει , εὐϲέβεια καὶ εὐϲεβία , ἀμέλεια καὶ ἀμελία , ϲυνήθεια καὶ ϲυνηθία . τὸ μέντοι ἀμαθία μόνον παροξύνεται καὶ διὰ βραχέοϲ ῑ γράφεται . * Τὰ διὰ τοῦ ν̄ῑᾱ θηλυκὰ τῷ ῑ παραληγόμενα ϲυϲτέλλουϲιν αὐτὸ ἔχοντα μακρὸν τὸ ᾱ οἷον γωνία , πενία , ξενία . ϲεϲημείωται τὸ ἀνία , ἐπειδὴ ἀπὸ τοῦ ἰῶ γίνεται , ὅπερ ἔχει μακρὸν τὸ ι . τὸ δὲ κονία διφορεῖται . * Πᾶν εἰϲ ᾱ λῆγον θηλυκὸν ὄνομα ἔχον πρὸ τοῦ ᾱ ἕν τι τῶν διπλῶν ἢ τὸ ϲ̄ ἢ τὸ ν̄ , μὴ κατὰ πάθοϲ ἢ διάλεκτον , ἔχει τὸ ᾱ ϲυνεϲταλμένον , χάλαζα , ἅμαξα , ἀμφίϲβαινα , Λάκαινα , χαρίεϲϲα , μοῦϲα . τὸ δὲ Ἀθηνᾶ καὶ μνᾶ καὶ Δανᾶ καὶ ὅϲα τοιαῦτα , ἐϲτὶ κατὰ πάθοϲ , τὸ δὲ Ἑλένα καὶ ὅϲα τοιαῦτα , ἐϲτὶ κατὰ διάλεκτον . * Τὰ εἰϲ ᾱ λήγοντα , ὁπότε ἔχει πρὸ τοῦ ͞α διπλοῦν , δίχρονον δὲ πρὸ τοῦ διπλοῦ , πάντωϲ ϲυνεϲταλμένον αὐτὸ ἔχει , ὡϲ τὸ ῥίζα , ϲχίζα , ϲπίζα , δίψα , Δούριζα λίμνη , Βόρυζα πόλιϲ Περϲική , Ἀράβυζα τῆϲ Καυκωνίδοϲ πόλιϲ , ὄρυζα , φύζα , ἄζα , γάζα , χάλαζα . ϲημειῶδεϲ ἄρα ἡ μᾶζα ἐκτείνουϲα τὸ πρὸ τέλουϲ ᾱ . * Τὰ εἰϲ ϲ̄ᾱ λήγοντα θηλυκὰ εἴτε ἐπ’ ὀνομάτων εἴτε καὶ ἐπὶ μετοχῶν , εἰ ἔχοι τὴν πρὸ τέλουϲ ϲυλλαβὴν εἰϲ δίχρονον καταλήγουϲαν , πάντωϲ ἐκτεταμένον αὐτὸ ἔχει , πᾶϲα , πτᾶϲα , φῦϲα , δῦϲα , Τῖϲα , Κρῖϲα , κνῖϲα · οὐκ ἀγνοῶ δὲ ὅτι Πίϲαν εἶπεν κατὰ ϲυϲτολὴν Πίνδαροϲ ( OΙ . 1 28 ) . εἰ μέντοι εἰϲ ϲύμφωνον λήγει ἡ πρὸ τέλουϲ ϲυλλαβή , τὸ δίχρονον ϲυϲτέλλεται , θάλαϲϲα , ἄναϲϲα , πίϲϲα , νύϲϲα , λύϲϲα . Τὰ διὰ τοῦ ῡρ̄ᾱ θηλυκὰ ἀμοιβὴν ποιοῦνται τοῦ χρόνου · ἢ γὰρ ἐκτείνουϲι τὸ υ καὶ ϲυϲτέλλουϲι τὸ ᾱ καὶ προπαροξύνονται , ἄγκυρα , Κέρκυρα , ὄλυρα , γόργυρα . ἢ ἐκτείνοντα τὸ ᾱ ϲυϲτέλλει τὸ ῡ καὶ παροξύνεται , Ἐφύρα , πορφύρα , Ζεφύρα . ϲεϲημείωται τὸ κολλύρα τὰϲ δύο ἐκτεῖνον . τὸ δὲ αὐτὸ καὶ ἐπὶ τῶν διϲυλλάβων . πυρά ἐκτείνει τὸ ᾱ , ϲυϲτέλλει δὲ τὸ ῡ , τό τε λύρα καὶ θύρα βαρυνόμενα , τὸ δὲ ϲφῦρα ἐκτεῖνον τὸ ῡ καὶ ϲυϲτέλλον τὸ ᾱ . * Τὰ εἰϲ ρ̄ᾱ λήγοντα διϲύλλαβα μὴ ἐπὶ τέλουϲ ἔχοντα τὸν τόνον , εἰ μὲν διφθόγγῳ παραλήγεται , ϲυϲτέλλει τὸ ᾱ , πεῖρα , ϲτεῖρα , ϲπεῖρα , ϲφαῖρα , πρῷρα , εἰ δὲ ἑνὶ φωνήεντι μακρῷ , ἐκτείνει αὐτὸ χώρα , ψώρα , χήρα , πήρα , ὥρα , ὥρα . Τὰ εἰϲ ῥα μετ’ ἐπιπλοκῆϲ ϲυμφώνου ἐκτείνει τὸ α , Ἡλέκτρα , ποτίϲτρα , καλύπτρα , ἐνέδρα , κολυμβήθρα . ϲεϲημείωται τὸ Τάναγρα καὶ ϲκολόπενδρα . * Τὰ εἰϲ κ̄η̄ λήγοντα θηλυκὰ διϲύλλαβα μονογενῆ βαρύτονα , ὅτε ἔχει πρὸ τέλουϲ τὸ ῑ , ἤτοι ϲυνεϲταλμένον ἔχει αὐτὸ ἢ ἐκτεταμένον . καὶ τότε μὲν ϲυνεϲταλμένον ὁπότε ϲύμφωνον ὁρᾶται πρὸ τοῦ κ̄ καταλῆγον , τότε δὲ ἐκτεταμένον ὁπότε οὐχ οὕτωϲ ἔχει . οἷον Κίρκη , Δίρκη , Τρίκκη . ϲυνέϲταλται δὲ τούτων τὸ ῑ ἐπεὶ ϲύμφωνον ἧν πρὸ τοῦ κ̄ . τοῦ δὲ ἑτέρου νίκη , φρίκη . ἡ τοίνυν δίκη ϲημειῶδεϲ · λείπει γὰρ ἢ χρόνῳ ἢ ϲυμφώνῳ . Τὰ διὰ τοῦ ῑν̄η̄ ὑπὲρ τρεῖϲ ϲυλλαβὰϲ ἐκτείνει τὸ ῑ , Αἰητίνη , θριδακίνη , ἡρωΐνη , ἰατρίνη , Ὠκεανίνη . τὸ εἰλαπίνη , Μολυβδίνη ὄνομα πόλεωϲ ϲυνέϲταλται . ὑπὲρ τρεῖϲ ευλλαβὰϲ ἔφην διὰ τὸ ϲατίνη , ἔϲτι δὲ εἶδοϲ ἅρματοϲ , καὶ τὸ Ἀϲίνη , ἔϲτι δὲ ὄνομα πόλεωϲ , καὶ μυρϲίνη , οὐκ ἐκείνου ἀποφαινομένου ὡϲ τὸ τριϲύλλαβον ϲυϲτέλλει τὸ ῑ . πολλάκιϲ γάρ ἐϲτι τὰ ἐκτείνοντα τὸ ι , ὡϲ ἔχει τὸ δωτίνη , ὑϲμίνη , πυτίνη . Τὰ εἰϲ ῡν̄η̄ θηλυκὰ διϲύλλαβα ἐκτείνει τὸ ῡ , μύνη , Φρύνη , Βύνη πλὴν τοῦ γυνή . τὰ δὲ ὑπὲρ δύο ϲυλλαβὰϲ ϲυϲτέλλει τὸ ῡ διὰ τοῦ ϲ̄ῡν̄η̄ ὄντα , κερδοϲύνη , βριθοϲύνη , ὑποθημοϲύνη , καλλοϲύνη . εἰ δὲ μὴ ἔχοι τὸ ϲ̄ πρὸ τοῦ ῡ , ἀδιάφορον ἔχει τὸν χρόνον . Δελφύνη γὰρ καὶ χελύνη ἐκτεταμένωϲ , κορύνη δὲ καὶ Ταμύνη ϲυνεϲταλμένωϲ ὡϲ τορύνη . ἐκτείνουϲι δὲ Ἀττικοὶ τὸ τορύνη . * Τὰ εἰϲ τ̄η̄ λήγοντα διϲύλλαβα μονογενῆ καθαρά , εἰ ἔχοι πρὸ τέλουϲ τὸ ᾱ , ϲυνεϲταλμένον αὐτὸ ἔχει , πλάτη , μάτη , ἔνθεν καὶ γενικὴ παρὰ Ϲοφοκλεῖ « οὔτι τοι μέτρον μάταϲ » , Βατή δῆμοϲ Ἀττικοῖϲ . ἀδιάφορα γὰρ τὰ τοῦ τόνου . ϲημειῶδεϲ ἄρα τὸ ἄτη ἐκτεῖνον τὸ ᾱ . λέγεται δὲ καὶ τριϲυλλάβωϲ ἐν ϲυϲτολῇ τοῦ ᾱ , ὡϲ παρὰ τῷ Κυρηναίῳ « εἴτε μιν Ἀργείων χρὴ καλέειν Ἀάτην » . * Πᾶν εἰϲ ᾱ λῆγον οὐδέτερον ἑνικὸν ϲυνεϲταλμένον ἔχει τὸ ᾱ , βῆμα , αἷμα , ποίημα , νόημα . τὸ τοίνυν κάρα ἐκτεινόμενον ἐξ ἀποκοπῆϲ ἐϲτι τοῦ κάρανον . * Τὰ εἰϲ μ̄ᾱ διϲύλλαβα τῷ ῡ παραληγόμενα ϲυϲτέλλειν αὐτὸ θέλει , πλύμα , χύμα , ῥύμα , φύμα , θύμα , λύμα . διὸ ϲημειούμεθα τὸ κῦμα μόνωϲ ἐκτεινόμενον . ἱϲτοροῦϲι μέντοι Ἀττικοὺϲ τὸ λῦμα ἐκτείνειν καὶ τὸ φῦμα . * Πᾶν εἰϲ ᾱν̄ λῆγον οὐδέτερον τὸν χρόνον ἔχει τοῦ ᾱ τοῦ κατὰ τὴν γενικὴν τοῦ ἀρϲενικοῦ , τάλανοϲ τάλαν , μέλανοϲ μέλαν , ϲτάντοϲ ϲτάν , βάντοϲ βάν . ποιητικῶϲ γὰρ ἐκτέτατο « ἵνα μὴ τὸ γῆραϲ ἐπαναβὰν αὐτὸν λάθῃ » . ἐπεὶ οὖν παντόϲ φαμεν κατὰ ϲυϲτολὴν καὶ πάν ὀφείλομεν λέγειν κατὰ ϲυϲτολήν , ὥϲπερ Αἰολεῖϲ καὶ Δωριεῖϲ ἀποφμίνονται . ἡ μέντοι παρ’ ἡμῖν ἔκταϲιϲ τοῦ ᾱ καὶ παρὰ τοῖϲ Ἀττικοῖϲ καὶ παρὰ τοῖϲ Ἴωϲιν ἀφορμὴν ἔχει τὸν τόνον . διὰ γὰρ τὸ δέξαϲθαι τὴν περιϲπωμένην τοῦ πᾶϲ ἀρϲενικοῦ ἐκτείνει τὸ ᾱ . ὅταν μέντοι τὸ πᾶν διϲυλλάβωϲ λέγηται , τότε ἕξει τὸ ᾱ ϲυνεϲταλμένον , ϲύμπαν , ἅπαν . εὕρηται παρ’ Ἀθηναίοιϲ ἐκτεῖνον τὸ ᾱ . Τὰ διὰ τοῦ ᾱρ̄ῑο̄ν̄ ὑποκοριϲτικὰ παρὰ τοῖϲ παλαιοῖϲ Ἕλληϲι ϲυϲτέλλει τὸ ᾱ , ἱππάριον , πλοιάριον , φυτάριον . ἡ μέντοι νῦν ϲυνήθεια ἀπὸ τῆϲ τῶν Ῥωμαίων διαλέκτου πολλὰ ἐπίϲταται διὰ τοῦ αριον ἐκτεταμένα , ϲουδάριον λέγουϲα καὶ κελλάριον . Τὰ διὰ τοῦ ῡλ̄ο̄ν̄ οὐδέτερα διϲύλλαβα καθαρὰ μονογενῆ ἐκτείνει τὸ ῡ οἷον ϲκῦλον , φῦλον , κῦλον . ϲεϲημείωται τὸ ξύλον . * Τὰ εἰϲ αϲ λήγοντα οὐδέτερα καὶ βαρύνεται καὶ ϲυϲτέλλονται , κρέαϲ , τέραϲ , δέπαϲ , κέραϲ . Τὰ εἰϲ ο̄ϲ̄ οὐδέτερα διϲύλλαβα ἔχοντα πρὸ τοῦ τέλουϲ τὸ ᾱ , ϲυνεϲταλμένον αὐτὸ ἔχει , δάοϲ , φάοϲ , χάοϲ , ἄχοϲ , ϲάκος , βάροϲ , πάθος , κράτοϲ , θράϲοϲ . πλὴν τοῦ φᾶροϲ « φᾶροϲ μέν οἱ πρῶτον ἐϋπλυνὲϲ ἠδὲ χιτῶνα » ( π 173 ) · οἱ μέντοι τραγικοὶ ἐπίϲηϲ ἐκτείνουϲι τοῦ προκειμένου ὀνόματοϲ τὸ ᾱ καὶ ϲυϲτέλλουϲι . καὶ τοῦ πρᾶγοϲ · τοῦτο δὲ παρὰ τὸ πρήϲϲω καὶ πράϲϲω γενόμενον ϲυνεκτεινόμενον ἔϲχε τῷ ῥήματι τὸ ᾱ . τὸ δὲ μᾶκοϲ ἐϲτὶ κατὰ διάλεκτον ἐκ τοῦ μῆκοϲ . * Πᾶϲα αἰτιατικὴ ἀπαθήϲ εἰϲ ᾱ λήγουϲα ϲυϲτέλλεϲθαι θέλει , Ἀλκμᾶνα , ποιμένα , Ἕκτορα , θώρακα , Αἴαντα , Ἀχιλλέα βαϲιλέα . Ἀττικοὶ μέντοι ἐκτείνουϲι τὰϲ ἀπὸ τῶν εἰϲ ε̄ῡϲ̄ , Ἀτρέα λέγοντεϲ καὶ ἱερέα . πρόϲκειται ἀπαθήϲ διὰ τὸ χοᾶ καὶ Ἐρετριᾶ καὶ Πειραιᾶ καὶ Ϲτειριᾶ . * Τὰ εἰϲ ἱν λήγοντα ἐν τῇ αἰτιατικῇ πάντα βραχέα ἐϲτίν , οἷον Εὔπολιν , Ἄλεξιν , ἔχιν , Θέτιν . οὕτω γοῦν καὶ μῆνιν , διὸ τὴν · κνημῖδα καὶ ϲφραγῖδα οἱ Αἰολεῖϲ κνᾶμιν καὶ ϲφρᾶγιν λέγοντεϲ μετὰ ὀλιγότητοϲ ϲυλλαβῶν ϲυϲτέλλουϲιν . Αἱ εἰϲ αἱ λήγουϲαι εὐθεῖαι πληθυντικαὶ ἐκτείνουϲαι τυγχάνουϲι τὸ α τῶν αἰτιατικῶν , Ϲκύθαι Ϲκύθαϲ , καλαί καλάϲ , οἱ δὲ Δωριεῖϲ ϲυϲτέλλουϲι Ϲκύθαϲ , ναῦταϲ . Τὰ εἰϲ ω λήγοντα καθαρὰ βαρύτονα ῥήματα , ὑπὲρ δύο ϲυλλαβὰϲ ὑπάρχοντα , εἰ παραλήγοιτο τῷ ῑ , μόνῳ ἐκτεταμένῳ αὐτῷ παραλήγεται , χωρὶϲ εἰ μὴ ϲύνθετα εἴη ἢ κατ’ ἔλλειψιν τοῦ ζ̄ , κυλίω , ἀλίω , μηνίω , δηριῶ , κονίω , ἰδίω . τὸ δὲ ἐϲθίω ϲυϲτέλλει τὸ ῑ . 35 ) ἐφυλαξάμην δὲ ϲύνθετα διὰ τὸ ἀτίω τήν τε ἔλλειψιν τοῦ ζ̄ διὰ τὸ μαϲτίω . τὸ δὲ δειδίω οὐ ῥητόν . τὸ δὲ κηκίω ἐκ διπλαϲιαϲμοῦ πολλὴ δ’ ἀνεκήκιεν ἅλμη » . * Τὰ εἰϲ πτω λήγοντα ῥήματα , εἰ ἔχοι τὸ ῑ πρὸ τοῦ τέλουϲ , ϲυνεϲταλμένον αὐτὸ ἔχει , λίπτω , ἴπτω , χρίπτω · διὸ ϲημειούμεύα τὸ πίπτω καὶ ῥίπτω . * Τὰ διὰ δύο ϲϲ παραγωγὰ ῥήματα ὑπὲρ δύο ϲυλλαβὰϲ βαρύτονα ὅτε ἔχει δίχρονον πρὸ τέλουϲ ϲυϲτελλόμενον αὐτὸ ἔχει , ἀράϲϲω , πατάϲϲω , χαράϲϲω , ἀλλάϲϲω , ἀφύϲϲω . δῆλον οὖν ὅτι καὶ τὸ θαάϲϲω ὀφείλει τὸ α ϲυϲτελλόμενον ἔχειν . τὸ δὲ ἐλαϲϲῶ περιϲπᾶται παρὰ τὸ ἔλαϲϲον γενόμενον . διὸ βαρύτονα πρόϲκειται . * Τὰ διὰ τοῦ ᾱζ̄ω̄ διϲύλλαβα ϲυϲτέλλει τὸ α , ὑπεϲταλμένων τῶν Αἰολικῶν , διὰ τὸ πτάζω καὶ πλάζω , ὅθεν ἐπιπλάζω ἀντὶ τοῦ ἐπιπλήϲϲω . ἔϲτωϲαν δὲ παραδείγματα τοῦ κανόνοϲ ταῦτα · ϲτάζω , φράζω , βάζω , ϲφάζω . παραλόγωϲ ἄρα τὸ κράζω ἐκτέταται . καὶ τὰ ὑπὲρ δύο ϲυλλαβὰϲ ἔχει ϲυνεϲταλμένον τὸ ᾱ , χωρὶϲ εἰ μὴ ἔχοι πρὸϲ τῷ α τὸ ῑ , διὰ τὸ ματᾴζω , ϲφαδᾴζω . ἔϲτωϲαν δὲ παραδείγματα τοῦ κακόνοϲ ταῦτα · ϲκιάζω , ἐνθουϲιάζω , ἀγοράζω . τινὲϲ δὲ ἐκτείνουϲι τὸ « ὅδ’ ἀγοράζει κλεῖδ’ , ἔχων » . τουτέϲτιν ἐν ἀγορᾶ διατρίβει , πρὸϲ διαϲτολὴν τοῦ ἑτέρου , λέγω δὲ τοῦ ὠνεῖϲθαι . Πᾶν ῥῆμα εἰϲ ζ̄ω̄̄ λῆγον ἔχον πρὸ τέλουϲ τὸ ῑ ϲυνεϲταλμένον αὐτὸ ἔχει , οἰκίζω , κιθαρίζω , πολεμίζω , ἐλπίζω , ϲκελίζω . τὸ μέντοι δανείζω διὰ τῆϲ ε̄ῑ διφθόγγου γράφεται , οὐ μέντοι διὰ ἐκτεταμένου τοῦ ῑ . Τὰ διὰ τοῦ ᾱν̄ω̄ ὑπὲρ δύο ϲυλλαβὰϲ ϲυϲτέλλει τὸ α , λιμπάνω , ἁνδάνω , λαμβάνω , μανθάνω , λανθάνω , τὸ μέντοι ἱκάνω καὶ κιχάνω ἄλογον ἔχοντα τὸν πρῶτον χρόνον τοῦ ἀορίϲτου ἐκτείνει τὸν δεύτερον . Τὰ διὰ τοῦ ῡν̄ω̄ ῥήματα ὑπερδιϲύλλαβα βαρύτονα ἐκτείνει τὸ υ . ὀτρύνω , μολύνω . Τὰ εἰϲ ϲι λήγοντα ῥήματα μακρᾷ παραλήγει , ἱϲτᾶϲι , κιχρᾶϲι . ἑϲτήκαϲι , βεβαϲιλεύκαϲι , τετύφαϲι , γεγράφαϲι , νενοήκαϲι . ποιηταὶ δὲ ἐνίοτε ϲυϲτέλλουϲι , ὡϲ παρὰ Ξενοφάνει « ἐξ ἀρχῆϲ καθ’ Ὅμηρον ἐπεὶ με μαθήκαϲι πάντεϲ » καὶ πάλιν « ὁππόϲα δὴ θνητοῖϲι πεφήναϲιν εἰϲοράαϲθαι » , καὶ παρ’ Ἀντιμάχῳ « οἱ δὲ πάροιθε πόνοιο νενεύκαϲιν ἄλλοϲ ἐπ’ ἄλλῳ » καὶ παρὰ Ὁμήρῳ ( λ 304 ) « τιμὴν δὲ λελόγχαϲι » . τοιοῦτον δὲ καὶ τὸ « ἀμφὶ δὲ δένδρεα μακρὰ πεφύκαϲι » ( n 114 ) καὶ ἕτερα πλεῖϲτα . Τὰ διὰ τοῦ ϲκε παρηγμένα Ἰακῶϲ βραχεῖαν ἔχει τὴν παραλήγουϲαν « ὡδε δέ τιϲ εἴπεϲκε » ( B 271 ) καὶ « τὴν αὐτὸϲ φορέεϲκε ( 1l . Ο 646 ) . οὕτωϲ καὶ ἔαϲκε . * Πᾶϲ δεύτεροϲ ἀόριϲτοϲ ἐπὶ τῶν εἰϲ ͞͞μ͞ι μακροκατάληκτόϲ ἐϲτιν , ἔγνων , ἑάλων , ἐξέτρων , ἔτλην , ἔϲτην , ἔδην , ἔφην . ἔφυν ἄρα καὶ ἔδυν . * Τὰ εἰϲ ͞͞θ͞͞α͞ι λήγοντα ἀπαρέμφατα μὴ κατὰ Αἰολίδα διάλεκτον τρίτην ἀπὸ τέλουϲ ἔχοντα τὴν ὀξεῖαν φιλεῖ πρὸ τέλουϲ βραχύνεϲθαι , λέγεϲθαι , τίθεϲθαι , ἵϲταϲθαι , πίμπραϲθαι . τὰ γὰρ τοιαῦτα δίζηϲθαι , φίληϲθαι ὑποφαίνει Αἰολικὸν χαρακτῆρα . οὕτωϲ οὖν καὶ ταῦτα ἀναγνωϲτέον τῆϲ παραληγούϲηϲ βραχυνομένηϲ , δεδάαϲθαι , μηχανάαϲθαι , αἰτιάαϲθαι , ἑδριάαϲθαι , μνάαϲθαι . τὸ δὲ δηριαάϲθων ( Φ 467 ) τὸ δεύτερον ᾱ ἐκτατέον . τοῦτο γὰρ ὁ χαρακτὴρ βούλεται . * Αἱ εἰϲ ϲ̄ λήγουϲαι μετοχαὶ ἀρϲενικαὶ ἤτοι βραχυκατάληκτοί εἰϲιν , ὡϲ αἱ εἰϲ ̄ο̄ϲ λήγουϲαι , τυπτόμενος , λεγόμενοϲ ἢ μακροκατάληκτοι ὡϲ αἱ μὴ οὕτωϲ ἔχουϲαι , πεποιθώϲ , διδούϲ , βιούϲ · εἰ δὲ εἰϲ δίχρονον λήγουϲιν , ἐκτεταμένον αὐτὸ ἔχουϲιν , ἱϲτάϲ , βιβάϲ , ζευγνύϲ , δύϲ , φύϲ . * Τὰ εἰϲ ζε̄ λήγοντα ἐπιρρήματα , ὁπότε ἔχει πρὸ τέλουϲ τὸ ᾱ , ϲυνεϲταλμένον αὐτὸ ἔχει , Ἀθήναζε , θύραζε , Θήβαζε , ἔραζε . τὸ μέντοι χαμᾶζε ἐκτείνει τὸ ᾱ καὶ προπεριϲπᾶται . * Τὰ εἰϲ τῑ λήγοντα ἐπιρρήματα , εἰ γένοιτο ἀπὸ τῶν εἰϲ ͞ζ͞ω ληγόντων ῥημάτων ἢ ἀπὸ τῶν εἰϲ ͞ω͞ϲ ἐπιρρημάτων , ϲυϲτέλλειν θέλει τὸ ῑ , Ἰαϲτί , Λυδιϲτί , Φρυγιϲτί , Δωριϲτί , μεγαλωϲτί , δημιωϲτί , ἱερωϲτί , νεωϲτί . τὸ μέντοι ἀπνευϲτί καὶ ἀνωιϲτί παρὰ τὸ ἄπνευϲτοϲ καὶ ἀνώϊϲτοϲ . τὰ δὲ ἀπὸ τῶν πτωτικῶν οὕτω μηκύνεται , ὡϲ ἔχει τὸ ἀκονιτί , ἀναιμωτί , ἀκλαυτί , πανθοινί , ἀκριτί , ἀμογητί . τὸ ῑ δὲ ἔϲθ’ ὅτε καὶ ϲυνεϲταλμένον προφέρεται ἀδείᾳ ποιητικῇ « Νέϲτωρ δ’ ὁ γέρων ἀμογητί » καὶ τὰ ἑξῆϲ ( Λ 636 ) . οὕτω δὲ καὶ ἀμιϲθί « ἀμιϲθὶ γάρ ϲε πάμπαν » . * Τὰ εἰϲ ᾱν̄ λήγοντα ἐπιρρήματα ἐκτείνουϲι τὸ ᾱ , ἄγαν , λίαν , πέραν , εὔάν , ὑπεϲταλμένου τοῦ πάμπαν . τὸ γὰρ ὅταν δύο μέρη λόγου ἐϲτί , ὅτε καὶ ἄν . τὸ δὲ τάλαν ὀνοματικόν ἐϲτι . * Τὰ εἰϲ ̄ῡ̄ϲ ἐπιρρήματα εἰ λέγοιτο ἄνευ τοῦ ϲ̄ ἰϲόχρονα λέγεται , μεϲϲηγύϲ μεϲϲηγύ . τὸ μέντοι ἄντικρυϲ μεταβαλὸν τὸν τόνον μετέβαλε καὶ τὸν χρόνον . Περὶ πνευμάτων . Πᾶν ἄρθρον ἀπὸ φωνήεντοϲ ἀρχόμενον δαϲύνεται , ὅ , οὗ , ᾧ . τὸ δὲ ὦ ψιλοῦται , οὐ γὰρ ἄρθρον , ἀλλ’ ἐπίρρημα κλητικόν . Πᾶϲα ἀντωνυμία ἀποβαλλομένη τὸ ϲ̄ δαϲύνεται , ϲόϲ ὅϲ , ϲοῦ οὗ , ϲέθεν ἕθεν . Πᾶϲα πρόθεϲιϲ ἀπὸ φωνήεντοϲ ἀρχομένη ψιλοῦται , πλὴν τῆϲ ὑπό καὶ ὑπέρ οἷον ἀντί , ἐπί , ἀμφί , ἀπό , ἐν , ἐξ . * Τὰ πλεονάζοντα φωνήεντα ἐν λέξεϲι ταῖϲ ἀπὸ φωνήεντοϲ δαϲυνομένου ἀρχομέναιϲ μεταληπτικὰ γίνονται τοῦ δαϲέοϲ πνεύματοϲ οἷον ἥνδανεν ἑήνδανεν , ἕερϲα , ἕεδνα , ἑώρων . Τὸ ῡ πλεονάζον ψιλοῖ τὰ πρὸ αὐτοῦ φωνήεντα , ὅροϲ οὖρος , ἕκηλοϲ εὔκηλοϲ , ὁδόϲ οὐδόϲ , ἕαδε εὔαδε , ὅλοϲ οὖλος . * Τὰ εἰϲ ͞ο͞ϲ λήγοντα οὐδέτερα διϲύλλαβα ἀρχόμενα ἀπὸ φύϲει μακρᾶϲ ψιλοῦται , αἶϲχος , ἦθοϲ , εὔροϲ , εἶδος . οὕτωϲ οὖν καὶ ἦδοϲ ἀπὸ τοῦ ἡδονή μεταϲχηματιζόμενον . Πᾶν φωνῆεν πρὸ τοῦ ͞χ ψιλοῦται , ἔχω , ἄχοϲ , ἠχώ . τὸ γὰρ ᾗχι δαϲύνεται , ὅτι κατ’ ἐπέκταϲίν ἐϲτι τῆϲ χί . τὸ δὲ ῡ καθαρὸν ἐν ἀρχῇ λέξεωϲ παρὰ πᾶϲιν Ἕλληϲι πρὸ τοῦ ͞χ εἶναι ἀπείρηται . καὶ τὸ αἴτιον ἐχυρόν . πᾶν γὰρ φωνῆεν πρὸ τοῦ ͞χ ψιλοῦται καὶ τὸ ῡ ἐν ἀρχῇ λέξεωϲ δαϲύνεται , δύο οὖν κανόνων ἀλλήλοιϲ ἀνθιϲταμένων ἐξέφυγεν τὸ ῡ πρὸ τοῦ ͞χ καθαρὸν εὑρίϲκεϲθαι . Τὸ ε̄ καὶ ο̄ πρὸ δαϲέοϲ ψιλοῦται , ὄφιϲ , ἔθνοϲ , Ἔφεϲοϲ . Πᾶν φωνῆεν , πλὴν τοῦ ῡ , ἐπαγομένων δύο δαϲέων , ἢ δαϲέοϲ ϲὺν ἀμεταβόλῳ ψιλοῦται , ἴφθιμος , ἄφνω , ἰχθῦϲ . ϲεϲημείωται τὸ ἑφθόϲ . Πᾶν φωνῆεν πρὸ δαϲέοϲ καὶ τοῦ ͞ρ ψιλοῦται , ὀφρῦϲ , ἀφρόϲ , ὄφρα , ἀθρῶ « ἡ δ’ οὔτ’ ἀθρῆϲαι δύνατο » ( Οd . τ 478 ) . τὸ ἁθρόος , ὅτε ἐπιτατικὸν ἔχει τὸ ᾱ , δαϲύνεται παρ’ Ἀττικοῖϲ . Πᾶν φωνῆεν εἰϲ ρ̄ λῆγον ἐπιφερομένου δαϲέοϲ ψιλοῦται , ἄρχω , ἔρχομαι , ὄρχοϲ , ὀρφανόϲ , ὔρχα τὸ ταριχηρὸν ἀγγεῖον . Ἀττικοὶ δὲ δαϲύνουϲι τὸ εἰρκτή εἰρχθῆναι . * Τὰ φωνήεντα καταλήγοντα εἰϲ τὸ ρ̄ ἐπιφερομένου τοῦ ϲ̄ ψιλοῦϲθαι φιλεῖ , ἄρϲαντεϲ , Ἀρϲινόη « ἐϲ δὲ ϲταθμοὺϲ ἄρϲε » ( Od . φ 45 ) , ὄρϲαϲ « ὄρϲεο κυλλοπόδιον » ( Il . Φ 331 ) . ταύτῃ ἀναλογώτερον τὸ ἕερϲα τριϲυλλάβωϲ . * Τὰ βραχυνόμενα φωνήεντα καταλήγοντα εἰϲ ρ̄ ἐπιφερομένου τοῦ ͞μ δαϲύνεται , ὅρμος , ἅρμα , Ἑρμῆϲ , ὅρμαθος . ἔνθεν ἡ πλείων χρῆϲιϲ τὸ ἁρμοῖ δαϲύνει . τὸ μέντοι ἄρμενον καὶ ὄρμενον ψιλὸν πνεῦμα ἀνεδέξατο . καὶ τὸ ἕρματα ( Α 486 ) εἰ καὶ ἐκ τοῦ ἐρείϲματα , οὐ ψιλοῦται , ὥϲ τινεϲ . * Τὰ ͞α καὶ τὸ ͞ε καταλήγοντα εἰϲ τὸ ͞ρ ἑπομένου τοῦ ͞π δαϲύνεϲθαι ἤθελεν , ὡϲ ἔχει τὸ ἅρπη , ἁρπάζω , ἁρπαλέοϲ , ἑρπετόν , ἑρπύζω , Ἅρπυια καὶ τὸ ὄρπηξ τούτοιϲ ἐξομοιοῦντέϲ τινεϲ ἠθέληϲαν δαϲύνειν , οἷϲ οὐκ ἐπείϲθη ἡ παράδοϲιϲ , ἀλλὰ τῇ ἐτυμολογίᾳ · παρὰ γὰρ τὸ ὄρω πλεοναϲμῷ τοῦ ͞π γεγένηται τὸ ὄνομα . * Τὸ ε̄ καὶ ᾱ πρὸ τοῦ ͞ρ φωνήεντοϲ ἐπιφερομένου ψιλοῦται , ἔροϲ , ἄρω . Πᾶν φωνῆεν πρὸ τοῦ ͞γ ψιλοῦται , πλὴν τοῦ ͞η καὶ ϋ , ἀγορά , ἄγαν , ὠγύγιοϲ , ἐγγύϲ . τὸ μέντοι ἁγνόϲ καὶ ἅγιοϲ τοῦ ἅζω ῥήματοϲ τὴν δαϲεῖαν ἐφύλαξαν . * Πᾶν φωνῆεν καταλῆγον ἢ εἰϲ ν ἢ εἰϲ γ̄ , τῆϲ ἑξῆϲ ϲυλλαβῆϲ ἀρχομένηϲ ἀπὸ ϲυμφώνου , ψιλοῦται , ἀντίος , ἐννέα , ἔγχος , τοῦ ἁνδάνω ὑπεξαιρουμένου . * Τὰ φωνήεντα ψιλοῦϲθαι θέλει ἐπιφερομένου τοῦ ϲ̄ ἔχοντοϲ ἓν τῶν δαϲέων , ὀϲφῦϲ , ὀϲφραίνεϲθαι , ἀϲφόδελος , ἀϲφάραγοϲ , ἀϲχάλλω , ὀϲχεόϲ , ἴϲχω , ἰϲχύϲ , ἀϲθενήϲ , ἐϲθλόϲ , ἄϲθμα , ἔϲθω , ἔϲθοϲ , ἐϲθήϲ . Τὸ ͞α ῑ ͞ο ἐπαγομένου τοῦ ψ̄ ψιλοῦται , ἄψορρον , ἴψαϲ , ὀψέ . τὰ δὲ παρὰ τὸ ἅψω δαϲύνεται , ἅψεα , ἁψίϲ . Τὸ ᾱ ῑ ͞η ο̄ πρὸ φωνήεντοϲ ὄντα κατὰ διάϲταϲιν ψιλοῦται , ἀάπτουϲ , ἀήϲυλα , ἀΐϲϲω , ἰάπτω , ἰατρόϲ , ἠΐθεοϲ , Ἠετίων , ἠέλιος , ὀΐω , ὀϊϲτόϲ . ϲεϲημείωται τὸ ἵημι καὶ ὅϲα γέγονε παρ’ αὐτό , ἱερεύϲ , ἱέραξ , ἱόμωρος . καὶ τὸ ἰάλλω Ἀττικοὶ δαϲύνουϲι . Τὸ ϲτερητικὸν ͞α ψιλοῦται , ἄφιλος , ἄοικοϲ , ἀλίαϲτοϲ πλὴν τοῦ ἅλυϲιϲ καὶ Ἅιδηϲ . Τὸ ͞α πρὸ τοῦ ͞γ ψιλοῦται , οἷον ἀγανόϲ . * Τὸ ᾱ πρὸ τοῦ δ̄ ὂν καὶ μὴ ἔχον ϲτερητικὴν ἔννοιαν ἢ κρᾶϲίν τινα δαϲύνεϲθαι θέλει , ϲτερητικὴν μὲν οὕτωϲ , ἀδαήϲ , ἀδρανήϲ , ἀδευκήϲ , ἀδολέϲχηϲ , κατὰ κρᾶϲιν Ἅιδηϲ . μὴ οὕτωϲ δὲ ἔχον « ἅδὲ Ἕκτορι μῦθοϲ ἀπήμων » ( ll . Μ 80 ) , ἅδοϲ δέ μιν ἵκετο θυμὸν ( Il . Λ ) 88 ) , ἅδην , ἁδινός , ἁδρόϲ , ἁδήν ἡ νόϲοϲ . διὸ καὶ τὸ Ἅδωνιϲ κρεῖττόν ἐϲτι δαϲύνειν , ἵνα καὶ παρὰ τὸ ἁδεῖν τῇ δαίμονι ἐτυμολογηθῇ . μάχεται τὸ ἀδράφαξυϲ δεκτικὸν ἔχον τὸ ᾱ καὶ δαϲυνόμενον καὶ τὸ Ἁδρίαϲ ψιλούμενον . Τὸ ᾱ πρὸ τοῦ ζ̄ ψιλοῦται , τὸ ἄζω ἐπὶ τοῦ ξηραίνω ψιλοῦται , ἐπὶ δὲ τοῦ ϲέβομαι δαϲύνεται , ἅζω . Τὸ ͞α πρὸ τοῦ ͞κ ψιλοῦται , ἀκοή , ἄκμων , ἀκόνη . Τὸ ͞α πρὸ τοῦ ͞λ ἑνὸϲ ἢ διϲϲοῦ ψιλοῦται οἷον ἄλλοϲ , ἀλλότριος , ἀλύω « δινεύεϲκ’ ἀλύων » ( Ω 12 ) , « ἄεται » ( Λ 192 ) , ἀλήμεναι . ἠλόγητο τὸ ἅλλομαι δαϲυνόμενον καὶ τάχα μὲν τὸ ἆλτο ἀπέλαβε τὸ προοφειλόμενον πνεῦμα · τάχα δ’ ὅπερ καὶ μᾶλλον , ἐπεὶ τὸ ᾱ καταλῆγον εἰϲ ͞λ ἐπιφερομένου ϲτοιχείου ἑνὸϲ τῶν τῆϲ τρίτηϲ ϲυζυγίαϲ ψιλοῦται » Ἄλτεω ὃϲ Λελέγεϲϲι » ( 1l . Φ 86 ) , « ληΐου ἀλδήϲκοντοϲ » ( ll . Ψ 599 ) , « ἄλθετο χείρ » ( 1l . Ε 417 ) ἔνθεν τινὲϲ καὶ τὸ « ὃϲ τοῦτον τὸν ἄναλτον » ( Οd . ϲ 114 ) ψιλῶϲ προφέρονται . δαϲύνεται τὸ ἅλϲ καὶ τὰ παρ’ αὐτό , ἅλιοϲ παρὰ τὴν ἁλόϲ γενικὴν ποιητικῶϲ μετενεχθέν . ϲημαντικὸν δέ ἐϲτι τοῦ ματαίου , ἐπεὶ οὐκ εὔχρηϲτον εἰϲ πόϲιν τὸ θαλᾶϲϲιον ὕδωρ , τὸ γοῦν ἐναντίον πότιμον καὶ ποταμόϲ λέγεται . Ἁλίζωνεϲ . Ἁλαί , ὡϲ καὶ ἐν δράματι Μενάνδρου ἀπὸ τοῦ Ἀραφηνίϲιν Ἁλαῖϲ διακεῖϲθαι τὰ πράγματα , ὅ ἐϲτι τόποϲ Ἀττικῆϲ . τὸ Ἀλήϊον ( Ζ 201 ) οἱ μὲν ἐψίλωϲαν ἀπὸ τῆϲ ἄληϲ τοῦ Βελλεροφόντου , οἱ δὲ ἐδάϲυναν ἀπὸ τοῦ ἅλαϲ ἐκεῖ πήγνυϲθαι · βέλτιον δὲ τὸ πρότερον . τὸ ἀλωή , εἰ μὲν ϲημαίνει τὴν ἅλωνα , δαϲύνεται , εἰ δὲ τὴν ἀμπελόφυτον γῆν , ψιλοῦται . Ὁμοίωϲ καὶ τὸ ῑ πρὸ τοῦ ͞λ ἑνὸϲ ἢ διϲϲοῦ ψιλοῦται , ἴλλειν καὶ τὸ ͞ω , ὦλλοϲ καὶ τὸ ε̄ . ϲεϲημείωται τὸ Ἕλλην , Ἑλλάϲ . * Τὸ ͞α πρὸ τοῦ ͞μ ἢ ἑνὸϲ ἢ διϲϲοῦ ψιλοῦται , ἀμνόϲ , ἄμαχοϲ πλὴν τοῦ ἅμα καὶ τῶν ἐξ αὐτοῦ , ἁμαρτῇ , ἁματροχιά . τὸ δὲ ἄμαξα εἰϲ ἰδιότητα ἐψίλωϲαν οἱ πρὸ ἡμῶν , ἐπεὶ ἡ ϲυναλοιφὴ οὕτωϲ εὑρέθη « τιλλέϲθην ἐπ’ ἄμαξαν » ( Ω 711 ) καὶ « οἱ δ’ ὑπ’ ἀμάξῃϲιν » ( Ω 782 ) ὥϲπερ καὶ τὸ ἅλυϲιϲ ἐκ τοῦ ἐναντίου ἐδαϲύνθη εἰϲ ἰδιότητα . Ἀττικοὶ μέντοι οἱ νεώτεροι τὴν ἅμαξαν δαϲύνουϲιν , ἴϲωϲ διὰ τὸν ϲχηματιϲμὸν καὶ διὰ τὸ φιληδεῖν τῇ δαϲείᾳ · ἔνθεν παρ’ αὐτοῖϲ καὶ ἡ ϲυναλοιφὴ διὰ δαϲέοϲ « καθημαξευμένα » . τὸ ἄμυδιϲ ψιλωτέον καίτοι παρὰ τὸ ἅμα γενόμενον , ἐπεὶ Αἰολικὸν χαρακτῆρα ἀνεδέξατο . Νικίαϲ μὲν καὶ Πάμφιλοϲ δαϲύνουϲιν , ἐπεὶ παρὰ τὸ ἅμα ἐγένετο . ὁ δὲ Ἀϲκαλωνίτηϲ καὶ οἱ περὶ Ἀλεξίωνα ψιλοῦϲιν , πολὺ δὲ πρότερον καὶ οἱ περὶ Ἀρίϲταρχον , καθότι , φαϲί , φιλεῖ πωϲ τὰ ἀπὸ δαϲέων πολλάκιϲ μεταϲχηματιζόμενα ψιλοῦτϲθαι , ἡμέρα ἧμαρ , ἡδονή ἦδοϲ . πρόδηλον δὲ κὰκ τῆϲ ϲυναλοιφῆϲ « πάντ’ ἄμυδιϲ κεφαλῆϲ » ( Il . Μ 385 ) . ἐχρῆν δὲ αὐτοὺϲ προϲθεῖναι ἐκεῖνο , ὡϲ ὅτι τὸ ἄλλυδιϲ καὶ ἄμυδιϲ καὶ ἐξαιρέτωϲ τρίτην ἀπὸ τέλουϲ ἔχει τὴν ὀξεῖαν , καὶ τῇ παραληγούϲῃ ἐξαιρέτῳ ἐχρήϲαντο , ᾗ διὰ τοῦ ῡ ἐξηνέχθηϲαν . ἐχρῆν οὖν ἁμάδιϲ τι εἰναι ὡϲ χαμάδιϲ . τροπὴ δὲ ἐγένετο τοῦ ᾱ εἰϲ τὸ ῡ , ὡϲ τὸ ϲάρκεϲ ϲύρκεϲ . καὶ ἐπεὶ Αἰολικὴ ἡ τροπή , καὶ ὁ τόνοϲ Αἰολικὸϲ καὶ τὸ πνεῦμα . — τὸ ἁμαρτάνω δείκνυται καὶ ἐκ τῆϲ ϲυναλοιφῆϲ δαϲυνόμενον , ἐφαμαρτάνω γάρ . τὸ δὲ ἀμόν ( Z 414 ) Δημήτριόϲ φηϲι ἀντὶ τοῦ ἐμόν . διὸ καὶ ἄντικρυϲ ψιλοῖ . πιθανώτερον δέ ἐϲτι Δωρικώτερον εἶναι ἀντὶ τοῦ ἡμέτερον ἁμόν . οὕτωϲ Ἀπολλώνιοϲ . Τὸ ᾱ ἐπιφερομένου τοῦ ν̄ ψιλοῦται , ἄνεμοϲ , ἀντίος , ἄνυϲιϲ πλὴν τοῦ ἁνδάνω . τὸ ἁνύω Ἀττικοὶ δαϲύνουϲι . Τὸ ᾱ ἐπαγομένου τοῦ ρ̄ μετὰ φωνήεντοϲ ψιλοῦται , ἄραβοϲ , ἀρετή , ἀριθμόϲ . τὸ δὲ « χεῖρα ἁραιήν » ( E 425 ) δαϲὐνεται . ἀπὸ γὰρ τοῦ ῥαίω ῥήματοϲ , ὃ δηλοῖ φθείρω , γέγονε ῥαιόϲ καὶ ἐν πλεοναϲμῷ τοῦ ᾱ ἁραιόϲ μετελθούϲηϲ τῆϲ δαϲείαϲ τοῦ ρ̄ εἰϲ τὸ ᾱ , καθὼϲ καὶ ἐπὶ τοῦ ῥέζω ἕρδω . Τὸ ᾱ ἐν ταῖϲ ὑπὲρ μίαν ϲυλλαβὴν λέξεϲιν , ἐπαγομένου τοῦ ϲ̄ ἢ ἑνὸϲ ἢ διϲϲοῦ , ψιλοῦται , Ἀϲία , ἄϲτυ , ἀϲτράγαλοϲ , ἀϲάμινθοϲ . τὸ ἅϲϲα , ὃ δηλοῖ τὸ ἅτινα , παραλόγωϲ δαϲύνεται « ἃϲϲ’ ἐθέληϲθα » ( Α554 ) Ἀρίϲταρχοϲ μέν φηϲι τρία ϲημαίνειν τὴν λέξιν , τινά , ἅτινα , ὅϲϲα καὶ ἀεὶ ψιλοῦϲθαι . δαϲύνεται δὲ ὅτε δηλοῖ τὸ ἅτινα καὶ ἔϲτι δύο μέρη λόγου , τὸ ᾱ ἄρθρον καὶ τὸ ϲ̄ᾱ , ὅ ἐϲτι Μεγαρικόν , δηλοῦν τὸ τινά . Τὸ ᾱ πρὸ τοῦ τ̄ ἑνὸϲ ἢ διττοῦ ψιλοῦται πλὴν τοῦ ἅτε καὶ ἅτεροϲ . Τὸ ᾱ πρὸ δαϲέοϲ ψιλοῦται . ϲεϲημείωται τὸ ἁφή καὶ τὰ παρ’ αὐτοῦ . Τὸ ε̄ κατὰ τοὺϲ παρῳχημένουϲ προερχόμενον καὶ ἀποπῖπτον ψιλοῦται , ἔλεγον λέγον , ἔϲτην ϲτῆν « ἔϲταν ἅπαντεϲ » ( Α 535 ) , ἐπεὶ γίνεται « ϲτὰν δὲ μεταϲτοιχεί » ( Il . Ψ 328 ) , ἔϲτηϲα , ἐπεὶ « ϲτῆϲε δ’ ἐν Ἀμνιϲῷ ποταμῷ » ( Οd . τ 188 ) , τὸ δὲ « ἕϲταϲαν » ( B 777 ) , δαϲύνεται , ἐπειδήπερ τὸ αὐτὸ ἐϲτὶ τῷ ἑϲτήκεϲαν , τὸ δὲ ε̄ τοῦ παρακειμένου καὶ ὑπερϲυντελίκου ἐπὶ τούτου τοῦ ῥήματοϲ δαϲύνεται . τὸ δὲ ἑήνδανε καὶ ἑώρων , ἑέϲϲατο ( Il . Κ 177 ) οὐκ ἐκ κλίϲεωϲ , ἀλλ’ ἐκ πλεοναϲμοῦ . Τὸ ἐν ἀντωνυμίαιϲ ε̄ πρὸ ϲυμφώνου ψιλοῦται , ἐμοί , ἐκεῖνοϲ , πλὴν τοῦ ἕθεν . Τὸ ε̄ τῶν ἀριθμῶν δαϲύνεται , ἕν , ἕξ , ἑπτά καὶ τὰ λοιπὰ πλὴν τοῦ ἐννέα καὶ ἐννενήκοντα . καὶ καθόλου εἰπεῖν , πᾶϲ ἀριθμὸϲ ἀπὸ φωνήεντοϲ ἀρχόμενοϲ δαϲύνεται . * Τὸ ε̄ πρὸ τοῦ θ̄ οὐ δαϲύνεται , ἔθων ( | 540 ) , καθότι ἐδιδαϲκόμεθα καὶ ἐκ τῆϲ ϲυναλοιφῆϲ « ἥ ἐ μάλιϲτ’ εἴωθε » ( Ε 766 ) , εἰ μὴ εἴη ἀντωνυμικὸν ἐξ ἀποβολῆϲ τοῦ ϲ̄ , ϲέθεν ἕθεν . * Τὸ ε̄ πρὸ τοῦ κ̄ δαϲύνεται μὴ ὂν ἐκ κλίϲεωϲ ὡϲ ἐκάλουν , ἔκρινον , ἢ προθέϲεωϲ ὡϲ ἔκπωμα , ἐκτόϲ ἢ μεμελετηκὸϲ ἀφαιρεῖϲθαι , ὡϲ ἐκεῖνος , οἷον , ἑκάϲ , Ἑκάβη , ἕκηλοϲ , ἑκυρόϲ , ἕκαϲτοϲ . μάχεται τὸ ἐκεχειρία , ὅπερ οὐκ ἔχει γνήϲιον τὸ κ̄ , ἀπὸ τοῦ ἔχειν γενόμενον . Τὸ ε̄ ἐπιφερομένου τοῦ μ̄ ἢ κατὰ ϲύλληψιν ἢ κατὰ διάϲταϲιν ψιλοῦϲθαι θέλει , ἔμπλην , Ἔμπουϲϲα . * Τὸ ε̄ πρὸ τοῦ ἑνὸϲ ν̄ ψιλοῦϲθαι θέλει οἷον Ἐνυώ , ἔνδιοι , ἔνατοϲ ὁμοίωϲ δὲ καὶ τὸ η̅ , χωρὶϲ τῶν ϲυνδέϲμων καὶ εἰ μὴ ἐκ κλίϲεωϲ εἴη οἶον « ἤνιϲ ἠκέϲταϲ » ( II . Z 94 ) . τὸ ἡνία , ἐπειδὴ παρὰ τὸν ἥϲω μέλλοντα γίνεται , ὁμοίωϲ τῷ ποιήϲαντι ἐδαϲύνθη . πρόϲκειται χωρὶϲ τῶν ϲυνδέϲμων διὰ τὸ ἕνεκα καὶ εἵνεκα , ταῦτα γὰρ δαϲύνονται , καὶ χωρὶϲ εἰ μὴ ἐκ κλίϲεωϲ εἴη διὰ τὴν ἕντοϲ μετοχήν . αὕτη γὰρ δαϲύνεται . * Τὸ ε̅ πρὸ τοῦ ξ , ὑποϲτελλομένων τῶν παρὰ τὴν ἐξ πρόθεσιν , θέλει δαϲύνεϲθαι , ἕξιϲ , ἑξῆϲ , ἕξω . οὕτως καὶ τὸ Ἐξάδιοϲ ( Α 264 ) πρὸϲ τὸν χαρακτῆρα ἐχρῆν δαϲύνεϲθαι , χωρὶϲ εἰ μὴ λέγοι τιϲ διὰ τὴν ἰδιότητα τὸ πνεῦμα μεταπεπτωκέναι . Tὸ η̅ ἐν τροχαϊκῇ λέξει , ἀμεταβόλου ἐπαγομένου , ψιλοῦται , πλὴν τῶν παρὰ τοῦ ἥϲω μέλλοντοϲ , ἧμαρ Cοφοκλῆϲ ( Ai . 475 ) Τί γὰρ παρ’ ἧμαρ ἡμέρα τέρπειν ἔχει , προϲθεῖϲα κἀναθεῖϲα τοῦγε κατθανεῖν ; ἦμοϲ , ἦνιϲ , ἦρα . τὸ ἧλοϲ παρὰ τὸ ἵημι καὶ ἥϲω . * Ἀεὶ τὸ η̄ πρὸ φωνήεντοϲ ψιλοῦται , ἠώϲ , ἤϊα . ταύτῃ καὶ τὸ « ἥ τε ξείνων Θέμιϲ ἐϲτί » ( Οd . ι 268 ) δαϲύνεται , τὸ δὲ ἠΰτε ψιλοῦται , καὶ τὸ ἕωϲ δαϲύνεται , τὸ δὲ ἠώϲ ψιλοῦται , καὶ τὸ ἥλιοϲ δαϲύνεται , τὸ δὲ ἠέλιοϲ ἐψιλώθη · ὥϲτε τὸ « ἤϊε Φοῖβε » ( Ο 365 ) εἴτε ἐκ τοῦ ἥϊοϲ δαϲυνομένου ἐϲτίν — ἀπὸ τῆϲ ἕϲεωϲ τῶν βελῶν , ὡϲ Ἀρίϲταρχοϲ — εἴτε ἐκ τοῦ ψιλουμένου — ἀπὸ τῆϲ ἰάϲεωϲ , ὡϲ οἱ περὶ τὸν Κράτητα πρὸϲ τὸν χαρακτῆρα μόνωϲ ψιλωτέον . * Τὸ η̄ πρὸ δαϲέοϲ ψιλοῦται , ἦθοϲ . τὸ δὲ ἡθμόϲ δαϲύνεται τῇ ἐννοίᾳ τοῦ ἥϲω μέλλοντοϲ δαϲυνομένου . καὶ τὸ Ἥφαιϲτοϲ δαϲύνεται διὰ τὴν ἐτυμολογίαν . παρὰ γὰρ τὸ ἅπτω ἐγένετο . * Τὸ η̄ πρὸ τοῦ κ̄ δαϲύνεται . τὸ δὲ ἤκιϲτα ( Ψ 531 ) ψιλοῦται παραλόγωϲ , δαϲύνεται δὲ Ἀττικῶϲ , ἐπειδὴ ἐκ τοῦ ἡϲϲῶ τοῦ δαϲυνομένου γίνεται . δείκνυται δὲ ἐκ τῆϲ ϲυναλοιφῆϲ δαϲυνόμενον . « οὐχ ἥκιϲτα » γάρ . Τὸ η̄ πρὸ τοῦ λ̄ ψιλοῦται , ἠλίβατοϲ ἀπὸ τοῦ ἀλιτεῖν ἐϲχηματιϲμένον · οἱ μέντοι δαϲύνοντεϲ ἐτυμολογοῦϲι παρὰ τὸν ἥλιον , τὴν ἡλίῳ βατὴν οὖϲαν μόνῳ · οὐκ ἐπείϲθη δὲ ἡ παράδοϲιϲ , ὡϲ πρόδηλον ἐκ τῆϲ ϲυναλοιφῆϲ « τὸν μέν τ’ ἠλίβατοϲ πέτρη » ( Ο 273 ) , ἠλιτόμηνοϲ , πλὴν τοῦ ἥλιοϲ · τὸ δὲ Ἦλιϲ , ἀφ’ ἧϲ οἱ Ἠλεῖοι , διφορεῖται κατὰ τὸ πνεῦμα . καὶ δαϲύνεται γάρ . ἀπὸ τοῦ ἁλίζω τὸ ἀθροίζω διὰ τὸ πολλοὺϲ ἐκεῖ ἐν τῷ ἀγῶνι τῶν Ὀλυμπίων ἀθροίζεϲθαι . καὶ ψιλοῦται μάλιϲτα διὰ τὸν χαρακτῆρα . ὡϲαύτωϲ καὶ Ἠλιαία δικαϲτήριον Ἀθηναίων παρὰ τὸ « ἁλέεϲ δεῦτε » παραγωγὸν ἁλία καὶ ἡλιαία . * Τὸ η̄ πρὸ τοῦ μ̄ δαϲύνεται καὶ ψιλοῦται , ἡμέρα δαϲύνεται , τὸ δὲ μεταϲχηματιζόμενον ἦμαρ ψιλοῦται , ἥμην ἐπὶ τοῦ καθῆϲθαι δαϲύνεται , τὸ δὲ ϲημαντικὸν τοῦ ὑπάρχειν , ὃ ϲπανίωϲ εὑρίϲκεται κατὰ τὴν χρῆϲιν τῶν Ἑλλήνων , ὁ μέντοι ποιητὴϲ οὐκ ἐχρήϲατο , ψιλοῦται . τὸ ἥμονεϲ ἀκοντιϲταὶ καὶ ῥήτορεϲ καὶ ὀρχηϲταὶ δαϲυντέον . τὸ θέμα ἵημι . παρὰ τὸν ἥϲω μέλλοντα « ἥϲω γὰρ καὶ ἐγώ » ( ΙΙ . P 515 ) , παρὰ δὲ τοῦτο καὶ τὸ ἧμα ἐγεγόνει πάλιν δαϲυνόμενον « καὶ ἥμαϲιν ἔπλευ ἄριϲτοϲ » ( 891 ) καὶ ἡμοϲύνη καὶ μεθημοϲύνη . Τὸ ῑ πρὸ δαϲέοϲ ψιλοῦται , ἰφιϲ , ἰχθῦϲ , ἰχανόων . * Τὸ ῑ πρὸ τοῦ ϲ̄τ̄ μόνου δαϲύνεται , ἱϲτῶ , ἱϲτίον , ἵϲτημι , ἵϲτωρ . πρόϲκειται τὸ μόνου , ἐπεὶ τὸ Ἴϲτροϲ ψιλοῦται . Τὸ ο πρὸ τῶν διπλῶν ψιλοῦται , ὄξοϲ , ὀψέ , ὄζαινα . Τὸ ο̄ πρὸ τοῦ ν̄ ἐν ταῖϲ ὑπὲρ μίαν ϲυλλαβὴν λέξεϲι ψιλοῦται , ὄνυξ , ὄναρ , ὄνομα . Τὸ ο̄ πρὸ τοῦ π̄ ψιλοῦται , εἰ μὴ τὸ λ̄ ἐπάγοιτο , ὀπίϲω , ὀπιπεύω , ὀπή , ὀπώρα · παρὰ τὸ ἕπω δαϲυνόμενον ψιλούμενον ἐγένετο ὀπάων . οὕτωϲ ἔχει καὶ τὸ ὄπατροϲ · οὐκ ἔϲτι δὲ ψιλωτέον ὡϲ οἴονται διὰ τὴν ϲυγκοπήν . πολλὰ γάρ φαϲι διὰ τὴν ϲυγκοπὴν ψιλοῦϲθαι . ἀλλὰ καὶ δαϲύνεται , ἑϲτήκαμεν ἕϲταμεν , Ἡράκλεεϲ Ἥρακλεϲ . πρόϲκειται « εἰ μὴ τὸ λ̄ ἐπάγοιτο » διὰ τὸ ὁπλῆ καὶ ὅπλον καὶ τὰ ἀπὸ τούτων παρηγμένα . τὸ δὲ ὁπόϲοϲ , ὁποῖοϲ , ὅπωϲ καὶ τὰ ὅμοια ὡϲ ἀναφορικὰ δαϲύνεται . Τὸ ο̄ ἐπιφερομένου τοῦ ρ̄ ψιλοῦται , ὄροϲ τὸ οὐδέτερον , ὄρυζα , ὀρεύϲ , ὀρέγω , Ὀρέϲτηϲ , πλὴν τοῦ ὁρῶ ὁρᾷϲ καὶ ὅροϲ ἀρϲενικὸν ὅπερ ἀπὸ τοῦ ὁρῶ τὸ βλέπω γέγονεν . καὶ γὰρ ὁ ὅροϲ εὐόρατα καὶ εὔοπτα ποιεῖ ἡμῖν τὰ ὁριζόμενα . καὶ ὁρίζω καὶ ὅρκοϲ ἐκ τοῦ ὅροϲ . καὶ γὰρ οἱ ὀμνύοντεϲ ὁρίζονται καὶ ὀμνύουϲιν . Τὸ ο̄ πρὸ τοῦ τ̄ ψιλοῦται , ὀτρηρόϲ , ὀτοτύζειν , ὄτλοϲ . οὐ μάχεται τὸ ὅτε καὶ ὅτι δαϲυνόμενα . Τὸ υ πάϲηϲ λέξεωϲ ἄρχον δαϲύνεται πλὴν τῶν Αἰολικῶν . τὸ ὐββάλλειν ψιλωτέον . ἔϲτι γὰρ Αἰολικόν . καὶ ὔμμεϲ ψιλωτέον · ἡ γὰρ λέξιϲ Αἰολική . τὸ υ καθαρὸν ἐν ἀρχῇ λέξεωϲ παρὰ τοῖϲ Ἕλληϲιν πρὸ τοῦ χ̄ ἀπείρηται . καθαρὸν δὲ εἶπον , ἐπεὶ τὸ ὔρχα οὐ καθαρὸν ἔχον τὸ ῡ εὕρηται . πρὸ τοῦ ζ̄ ἢ ξ̄ ἢ ψ̄ τὸ υ οὐχ εὕρηται , εἰ μὴ ἐν τῷ ὕψοϲ . γεγονέναι δὲ καὶ αὐτό φαϲι παρὰ τὸ ὄπτω τὸ βλέπω , ὄψω ὄψοϲ καὶ τροπῇ Αἰολικῇ ὕψοϲ . Ἡ ᾱῡ δίφθογγοϲ ψιλοῦται , αὔξω , αὐδῶ , αὐτόϲ , αὔριον , πλὴν τοῦ αὕτη βαρύτονον ἀπὸ τοῦ οὗτοϲ καὶ αὑτόν ἀντὶ τοῦ ἑαυτόν . τὸ αὔω ἐπὶ τοῦ φωνεῖν ψιλοῦται , ὅταν δὲ ἐπὶ τοῦ ξηραίνειν ἢ ἅπτειν τάϲϲηται , τότε δαϲυντέον ἐϲτί . Ἡ ε̄ῑ δίφθογγοϲ ψιλοῦται οἷον εἶδοϲ , εἰκάζω , εἴρων καὶ τὰ λοιπὰ πλὴν τοῦ εἱρκτή , Εἵλωϲ ὁ δοῦλοϲ καὶ εἱώϲ ὁ πέμψαϲ , καὶ εἰλίζω τὸ ϲυϲτρέφω , καὶ εἱλόμην καὶ εἷμα τὸ ἱμάτιον , καὶ εἱμένοϲ ὁ ἐνδεδυμένοϲ καὶ εἷνα τὸ ἕνα καὶ εἵποντο ἀντὶ τοῦ ἠκολούθουν καὶ εἷϲεν ἀντὶ τοῦ ἐκάθιϲεν , εἱϲτήκει καὶ εἵωϲ ἀντὶ τοῦ ἕωϲ καὶ εἵατο καὶ εἵλη ἡ θερμαϲία καὶ εἱαμενή ἀπὸ τῆϲ ἕϲεωϲ τῶν ὑδάτων . ϲεϲημείωται καὶ τὸ εἰϲ ἀριθμητικόν . Ἡ ε̄ῡ δίφθογγοϲ ψιλοῦται , οἷον εὐλή εὐλαί οἱ ϲκώληκεϲ , εὐδία , εὐθεῖα , εὐνή , εὐχή , εὖροϲ , εὔκηλοϲ καὶ τὰ λοιπὰ πλὴν τοῦ εὕδω τὸ καθεύδω καὶ εὕω τὸ φλογίζω καὶ εὕρω , ἀφ’ οὗ καὶ εὑρίϲκω . καὶ εὗ ἀντὶ τοῦ ἑαυτοῦ κατὰ κρᾶϲιν τοῦ ε̄ καὶ ο̄ εἰϲ τὴν ε̄ῡ δίφθογγον Δωρικῶϲ . Ἡ ο̄ῑ ἐν ταῖϲ ὑπὲρ μίαν ϲυλλαβὴν λέξεϲι ψιλοῦται , εἰ μὴ τὸ ἐπάγοιτο , οἷον οἰϲτροϲ , οἶκοϲ · τὸ οἷοϲ ἀναφορικὸν δαϲύνεται . τὸ οἷμοϲ οἱμῶ δαϲύνεται . τὸ δὲ οἴμοι ἐπηύξηται ἀπὸ τοῦ οἴ ψιλουμένου . Ἡ ο̄ῡ ἐν ταῖϲ ὑπὲρ μίαν ϲυλλαβὴν λέξεϲι ψιλοῦται , οὐρανόϲ , οὐλή , οὐρῶ , οὖλοϲ , οὐρόϲ . οὕτω δὲ ἢ οὕτωϲ δαϲύνεται . Τὸ ρ̄ ἀρχόμενον λέξεωϲ δαϲύνεϲθαι θέλει , ῥά , ῥανίϲ , ῥάξ χωρὶϲ τοῦ ’Ρᾶροϲ ( ἔϲτι δὲ ὄνομα κύριον ) καὶ χωρὶϲ τῶν ἐξ αὐτοῦ οἷον « ’Ραρίδος Δηοῦϲ » καὶ ’Ραρία γῆ καὶ ’Ραριάϲ , ϲημαίνει δὲ τὴν Δήμητρα , καὶ ’Ράριον πεδίον ἐν Ἐλευϲῖνι , ἐπὶ τούτων γάρ φαϲι τὸ μὲν πρῶτον ρ̄ ψιλοῦϲθαι , τὸ δὲ δεύτερον δαϲύνεϲθαι . ἀλλὰ τὰ δύο ρ̄ρ̄ ψιλωτέον ἐπὶ τούτων καὶ κατὰ τὴν πρώτην ϲυλλαβὴν καὶ κατὰ τὴν δευτέραν . Τὸ ρ̄ , ἐὰν διϲϲὸν γένηται ἐν μέϲῃ λέξει , τὸ μὲν πρῶτον ψιλοῦται , τὸ δὲ δεύτερον δαϲύνεται οἷον ϲυῤῥάπτω . * Τὸ πνεῦμα κατὰ τὴν ἀρχὴν ἀεὶ φαίνεται , καὶ μέϲον ὀλιγάκιϲ . * Ἐπὶ τῶν ϲχετλιαϲτικῶν ἔϲθ’ ὅτε τὸ δαϲὺ πνεῦμα ἀλόγωϲ ἐν τῇ ληγούϲῃ ϲυλλαβῇ ὁρᾶται , ὡϲ ἔχει τὸ εὐοἵ , εὔἁν , εὐαἵ . * Δαϲυνομένου φωνήεντοϲ ἐπιφερομένου τὸ προηγούμενον ψιλὸν τρέπεται εἰϲ τὸ ἀντίϲτοιχον δαϲύ , κατὰ ἡμῶν καθ’ ἡμῶν . τὸ δὲ ἀνάπαλιν οὔ , εἰ μὴ κατὰ διάλεκτον τραπῇ . τὸ γὰρ ἀμπέχεϲθαι Αἰολικόν ἐϲτιν .
Lemmas: ὁ χρόνος ὁ μέν μακρός , ὁ δέ βραχύς . καί μακρός χρόνος εἰμί φωνήεις ἔκτασις · βραχύς δέ ἐναντίος , ὅς παράδειγμα πᾶς ὁ βραχυκατάληκτος . Πᾶν δίχρονος ἐκ κρᾶσις εἰμί ἐκτείνω , ἄκων ἄκων , κρέας κρέας , κέρας κέρας · εἰμί μέντοι ἀποκοπή τις δέχομαι ὁ ὁ συλλαβή , ὁ κέρας κέρας καί κρέας κρέας συστέλλω εἰμί ὁ δίχρονος . Θέτις Θέτις « πᾶς Θέτις καλλιπλόκαμος ( Σ 407 ) , μῆτις μῆτις « μῆτις δέ ἡνίοχος περιγίγνομαι » ( Ψ 318 ) , μάστις ( Ψ 500 ) , Χίος Χῖος καί Χῖος , ἱερεύς ἱερεύς , ἱέραξ , ὁ νέκυς ὁ νέκυς ὁ νέκυς ὁ νέκυς « ἐκ δέ νέκυς οἶκος φορέω » ( Οd . εἰμί 417 ) , ὁ βότρυς , ῥύομαι ῥύομαι « πᾶς ἄνθρωπος ῥύομαι γενεά τε τόκος τε » ( ΙΙ . ὁ 147 ) , δαίνυμι δαίνυμι « ὁ δέκατος δέ κε θάπτω δαίνυμι τε λαός » ( Ω 665 ) , λύω δέ γυῖον ἕκαστος » ( Od . Σ 237 ) , χοῦς , Ἐρετριεύς Πειραιεύς Στειριεύς , εὐφυής διφυής , εὐκλεής . ὁ μέντοι « ὑπερδεής δῆμος ἔχω » ( P 330 ) , καί « δυσκλεής Ἄργος ἱκνέομαι » ( Β 115 ) , καί « νηλεής θυμός » ( Γ 229 ) , οὐ εἰμί κατά κρᾶσις , ἀλλά κατά ἔνδεια ὁ εἷς ἔ . * Πᾶν δίχρονος ἔχω διπλασιασμός ἀμετάβολος ἐπιφέρω συστέλλω ἐθέλω , Πράξιλλα , Τελέσιλλα , ἄμμος , Κόριννα , ἄλλος , γάλλος , θαλλός , θάλλω , πάλλω , ἅλλομαι , ἀγάλλομαι , πυρρός . παράλογος οὖν ἐκτείνω ὁ μᾶλλον . ὁ δέ ἄλλος , μή μεγαλύνω δακτύλιος περί καί ἄλλος , μῆτις κατά ἀμμετέραν φρήν καί ἅβρα δηὖτε πάχος σπόλα αλλομεις κατά διάλεκτος εἰμί . * ὁ ὅς ὁ στέρησις συστέλλω ἐθέλω , Ἄκακος , ἄσεμνος , ἄφιλος . ὁ γάρ ἀθάνατος καί ἀκάματος ἐκτείνω ὁ ὅς διά ὁ ἐπάλληλος τέσσαρες βραχύς , ὁ τις ἄθετος εἰμί εἰς ἡρωϊκός μέτρον . ὁ ὅς πρό ὁ Β συστέλλω , ῥάβδος , Λάβδακος , βλάβη , βλάβη , Ἄβυδος , στραβός , Ἄβος , ἁβρός , Ἄβδηρος , Ἀβαρβαρέη , ἐπιγράβδην . οὖον μάχομαι ὁ ἆ βάλλω . δύο γάρ μέρος λόγος εἰμί . ὁ δέ ἀβάω , ἄναβος κατά διάλεκτος γίγνομαι ἐκ ὁ ἡβάω καί ἄνηβος . ὁ ὅς πρό ὁ μ̊ συστέλλω , ἅμιλλα , ἀμύμων , ἅμα , ἀμύσσω , ἅμαξα , ἀμνός , ἀμάρα , ἄμυστις , ἀγαθός , ἀμίς , ἀμύνω , ἄμαθος . σημειόω ὁ ἀμάω ῥῆμα ἐκτείνω « εἰς ὥρα ἀμάω ( ι 135 . ὅς ἀκόλουθος ρηματικός - « ὁ δέ ὥστε ἀμητήρ » ( Λ 67 ) , καί ὀλίγος δέ ἄμητος εἰμί » . « ἄμητος δέ ὀλίγιστος » ( Ι 223 ) . ὁ δέ ἡμέρα , ἁμός . ἦμαρ διάλεκτος κατά τροπή γίγνομαι . * ὁ ἄρα συλλαβή ἄρχω ἀσυνάλειπτος ὕω , ἐπιφέρω σύμφωνος μή ὁ δ̄ , συστέλλω ἐθέλω , ἄρβηλος , ἄρκευθος . ἀρκέω , ἄρκιον , ἄρτος , ἄρχω , ἀργής , Ἄργυννος . ὁ ἀργός ἐκτείνω ἐκ ὁ ἀργός συναλείφω · ὁ δέ δ̄ φυλάσσω , ἐπεί ὁ μέν ἄρδις συστέλλω , ὁ δέ ἄρδω ἐκτείνω « ὁ νόος ἵνα ἄρδω καί λέγω τίς δεξιός » ( Aristoph . Eqq . 96 , 114 ) . καί ὁ ἄρδην δέ ἐκτείνω . * ὁ ὅς ἐπιφέρω ὁ σ̄ , ὅς ὑποτάσσω ἄφωνος , συστέλλω ἐθέλω , ἆσθμα , ἀσπίς , Ἄστυ , Ἀσκληπιός , ἀσχαλάω , ἄσβολος . ἀσκός . οὕτως ἄρα ὀφείλω καί ὁ ἀσκέω καί ἀσκέω . * ὁ ὅς ἔχω ἐν ὁ δύο συλλαβή ὁ Ξ ἢ ψ μή ἐν ῥηματικός κλίσις φιλέω συστέλλω , ἄγω , ἀξίνη , ἁψίς , ἅψος , Ἄψυρτος , ἀψευδής . ὁ δέ « ἄγνυμι δή ἔγχος Διομήδης » ( 306 ) , καί ὁ κράζω ἐκτείνω ἔχω ὁ ὅς , διό φημί μή ἐν ῥηματικός κλίσις . * ὁ ὅς πρό ὁ ζ̄ ἐν ὄνομα συστέλλω , γάζα , χάλαζα , ἀζηχής , μαστός · σημειόω ὁ μᾶζα καί Ἀμαζών καί ἀλαζών . ὁ Ι κατά ἀρχή πρό ὁ τ̄ συστέλλω , Ἴτυς , ἰταμός , Ἰταλός , Ἰταμών , ἰτέα . ὁ γάρ « Ἴτων τε » ( B 696 ) καί « ἰτέα » ( Κ 510 ) . ποιητικός . ὁ δέ Ἰτυμονεύς ( Λ 671 ) ἐκτείνω , ὀφείλω δέ συστέλλω , διά ὁ υʹ . καί ὁ ἴτριον · ἐκτείνω . * ὁ Ι ἐπιφέρω εἷς σύμφωνος ἁπλόος , ὅσπερ ἔχω ὑποτάσσω Ι ἢ υʹ , φιλέω ἐκτείνω ὑποστέλλω ὁ κατά κλίσις , ἶβις , Ἴβυκος , ἴδιος , εὐθύς , Ἴρις , Ἴλιον , ἰνίον , ἶφι , Ἰτυμονεύς . ὁ δέ Ἴτυς συστέλλω ὁ Ι . ὁ δέ ἔρχομαι κλίσις ῥηματικός . * ὁ Ι κατά ἀρχή ἐπιφέρω δύο σύμφωνος μή κατά κλίσις συστέλλω ἐθέλω , ἴσχω , ἱστός , ἴκτινος , Ἴσμαρος , ἴφθιμος . φυλάσσω δέ κατά κλίσις διά ὁ ἱστάνω καί ἵστημι . σημειόω ὁ ἴκριον ὁ Ι κατά ἀρχή ἔχω ὁ δύο συλλαβή ἄρχω ἀπό ὁ Ν , μή κατά κλίσις ῥηματικός , ἐκτείνω ἐθέλω , Ἰνώ , Ἴναχος , ἰνίον . ἀντιπίπτω ὁ ἵνα εἴτε ἐπίρρημα εἰμί εἴτε σύνδεσμος . προστίθημι δέ μή ἐν κλίσις ῥηματικός διά ὁ εἶμι καί ἔξειμι2 ἀπαρέμφατος . * ὁ διά ὁ Ι μόνος ἐπέκτασις ἐν οἱῳδήποτε μέρος λόγος ἐκτείνω ἔχω ὁ Ι , ὧδε , ἐνθαδί , νυνί , δεῦρο . ὁ αὐτός καί ἐπί ὁ ἀντωνυμία , ἐκεῖνος , οὗτος . Πᾶν ὄνομα μονοσύλλαβος μακροκατάληκτος εἰμί φύσις ἢ θέσις οἷος , Στύξ , νύξ , πᾶς , Γρᾶς , Πράς , κάρα , λίς , κίς , ῥίς , ἴς , μῦς , σῦς . δρῦς , πῦρ , ψάρ , Κάρ . διό ὁ τίς σημειόω συστέλλω ὁ Ι . εἰμί δέ τις ὁ Ἴς ἐπί ποταμός ὁ Ι εἰς ἀποφυγή οὗτος « οὖον γάρ ἐμός ἴς ἔστω οἷος πάρος εἰμί » ( Λ 668 ) , πταίω καί περί ὁ λόγος καί περί ὁ ἱστορία . ὁ δέ « στάδα λίμνη » ἢ « κλάδος χρυσόκαρπος » οὐ ἔχω τις εὐθύς ἵστημι ἢ κλάω . μεταπλασμός γάρ εἰμί . ὁ δέ « ἐκ ὄρος ἐπί κατά » ( Π 392 ) κατά πάθος . ἀπό γάρ ὁ κάρη κατά ἀποκοπή ὁ ὁ γίγνομαι . Πᾶν ἀρσενικός ἢ θηλυκός εἰς ἀμετάβολος λήγω μακροκαταληκτέω , Ἀλκμάν , παιάν , Τιτάν , δελφίς , ἀκτίς , ῥίς , Σαλαμίς , Κάρ , ψάρ , μάρτυς . καί ὁ Φόρκυς , Πόλτυς τις μέν ἀξιόω καί ἐν ὁ εὐθύς ἐκτείνω ὁ υʹ , ἐγώ δέ δοκέω , ὅτι ἐν μέν ὁ εὐθύς συστέλλω ὁ υʹ , ἐν δέ ὁ πλάγιος ἐκτείνω . σημειόω ὁ μάκαρ , δάμαρ . * ὁ εἰς ἄρα λήγω ὑπέρ εἷς συλλαβή ἐπί πᾶς γένος συστέλλω ὁ ὅς , μάκαρ , ὄαρ , θέναρ , φρέαρ , στέαρ . ἀττικός δέ φημί ἐκτείνω ὁ στέαρ καί φρέαρ . * ὁ εἰς εἰμί λήγω καθαρός συγκριτικά , ὁπότε παραλήγω ὁ Ι , ἐκτείνω αὐτός παραλήγω , καλός , ἡδύς , ἀγαθός , γλυκύς , κακός . Ἀριστοφάνης δέ ἐν Ἀττικός λέξις ἀττικός ἱστορέω προφέρω ἐκτεταμένως . ὁ εἰς σω συγκριτικός οὐδέποτε ἐκτείνω διχρονέω παραλήγω , βράσσω ( Κ 226 ) , παχύς ( ζ 229 ) , μακρός , γλύσσων , βάσσων , ἔνθεν παρά Ἐπίχαρμος βαίνω . ὁ μικρός , ταχύς « ταχύς ἱέραξ εἰμί καλλίθριξ ἵππος » ( Ν 819 ) σημειόω , ὅτι φύσις μακρός παραλήγω . * ὁ εἰς εἰμί δισύλλαβος ὁ Ι παραλήγω μή εἰμί κύριος ἐκτείνω αὐτός , κίων , πρίων , πίων . ὁ δέ Δίων , Ἴων κύριος εἰμί . * ὁ εἰς αξʹ λήγω καί ἐκτείνω ὁ ὅς καί συστέλλω · ὅσος μέν οὖν δισύλλαβος εἰμί ἔχω πρό τέλος μή φύσις μακρός , ἀλλά ἢ βραχύς ἢ θέσις μακρός , ἀδιάφορος ἔχω ὁ χρόνος ὁ ὅς , κόραξ , κόλαξ , φύλαξ , ἄναξ , βόαξ , νέαξ , ὄμφαξ , φόρταξ . εἰμί μέντοι ὁ πρό τέλος φύσις μακρός εἰμί , ὁ δέ τελευταῖος συστέλλω , γένος θηλυκός ὁράω , πῖδαξ , κλῖμαξ , λειμών , Βῶλαξ . διό καί ὁ μεῖραξ ἐπί θηλυκός τίθημι εὕω εἄν ἔχω . οὐ ἀγνοέω δέ ὡς ἔστω ὅτε ὁ κωμικός καί ἀρσενικός γένος ὁ σύνταξις ποιέω ἀλλά εἰκός αὐτός θηλυκός προσηγορία σκώπτω ὁ πασχητιάω . ὅσος μέντοι ἔχω ὁ πρό τέλος φύσις μακράν ἀρσενικός εἰμί καί ὁ ὅς ἐθέλω ἔχω ἐκτείνω , ὡς ἔχω ὁ Φαίαξ , θώραξ , Οἴαξ , πλούταξ , βώμαξ , κνώδαξ · σημειόω ὁ Γῦναξ καί Γῦλαξ , ἔχω φύσις μακράν ὁ παραλήγω καί συστέλλω ὁ ὅς . εἰμί δέ οὗτος κύριος ὄνομα , καί ὁ σαῦσαξ , φημί δέ εἰμί οὗτος ὄσπριον , καί ὁ κήξ διφορέω . οὗτος γάρ ποτός μέν συστέλλω ὁ ὅς , ποτέ δέ ἐκτείνω αὐτός . εἰμί δέ ὄρνεον . ὁ μέντοι ὑπέρ δύο συλλαβή ἐκτείνω ὁ ὅς μή εἰμί σύνθετος , ἱέραξ , Ἐπιδαύραξ , ὀρθίαξ , θυμέλαξ . ὁ δέ σύνθετος βαρύτονος καί ὁ ὁ ἁπλόος χρόνος φυλάσσω , Ἀχαρνοφαίαξ , Ἱππῶναξ , Ἀρχεάναξ , ἐριβῶλαξ , πολυπῖδαξ . ὁ δέ ὀξύτονος σύνθετος συστέλλω ὁ ὅς , διασφάξ , βλεφαροσπάξ . ὁ μέντοι μονοσύλλαβος θηλυκός μέν εἰμί , ἐθέλω συστέλλω ὁ ὅς , σπάξ , οὕτως ὁ κύω παρά Πέρσης , [ κλείς ] , πλάξ , γλάξ , δράξ , ὁ δέ ῥάξ ἐκτείνω . ὁ δέ ἐκτείνω ὁ ὅς ἀρσενικός εἰμί , βλάξ , κρὰξ , πτάξ · ὁ δέ Πράξ ἱστορέω μέν ἐκτείνω · γίγνομαι δέ Ἀχιλλεύς Ἀπόγονος , ἔνθεν ὁ πράκες · συστέλλω δέ ἐστώ ὅτε ὁ ὅς . * ὁ μέντοι εἰς ἴξ μονοσύλλαβος συστέλλω ὁ Ι ἔχω δύο σύμφωνος πρό ὁ Ι , στίξ , φρίξ , θρίξ . ὁ μέντοι ἴξ καί Σφίγξ ἐκτείνω . ὁ μέντοι εἰς ἴξ λήγω ὑπέρ εἷς συλλαβή πᾶς συστέλλω ὁ Ι . ἐπί μέντοι γενικός πῇ μέν φυλάσσω ὁ Ι συστέλλω , πῇ δέ ἐκτείνω . καί φημί τήρησις τις εἰμί τοιοῦτος , ὡς ὁ ἔχω πρό τέλος μακρός ἔχω ἐν ὁ γενικός ἐκτείνω ὁ Ι , Φοῖνιξ , βέμβιξ , Τέμμιξ , πέμφιξ , τέττιξ , σκάνδιξ , πέρδιξ , χοῖνιξ . Πτολεμαῖος δέ ὁ Ἀσκαλωνίτης φημί ὡς ὁ πέρδιξ καί χοῖνιξ γενικός ὁ μέσος συστέλλω , πείθω Ἀριστοφάνης ὁ γραμματικός καί ὁ οὗτος χράω ποιητής διά μέτρον · ἀλλά οὗτος διά μέτρον γίγνομαι . εἰμί γάρ αὐτός εὑρίσκω ἐκτείνω πολλάκις · ὁ μέντοι Θρᾷξ συστέλλω ὁ Ι , ἔχω διαλλαγή . λέγω γάρ καί κατά συναλοιφή Θρᾷξ . ὁ δέ ἧλιξ συνεξέρχομαι ὁ ἔχω ὁ Λ πρό ὁ Ι , χόλιξ , ἕλιξ , χάλιξ , κύλιξ . ὁ σύμμιξ σύνθετος εἰμί . ὁ εἰς υξʹ μονοσύλλαβος συστέλλω ὁ υʹ , τρύξ , Φρύξ , πτύξ , Στύξ . χρόνος ὁ αὐτός καί ἐπί γενικός . ὁ εἰς υξʹ δισύλλαβος καί αὐτός συστέλλω ὁ υʹ , φυλάσσω μέντοι ὁ υʹ συστέλλω , ὁπότε ὁ χ̄ ἢ ὁ ἐπί γενικός ἔχω , στόνυξ , ὄνυξ , ὄρτυξ , ἥλυγος , δίζυγος , φάρυγξ , ὁ δέ κόκκυξ συστέλλω καί ἐκτείνω . εἰμί μέντοι διά ὁ Κ ὁ κλίσις ὑπάρχω , πῇ μέν φυλάσσω ὁ υʹ συστέλλω , πῇ δέ ἐκτείνω . Ἔρυξ γάρ συνεσταλμένως καί ἄμβιξ , Βέβρυξ , κάλυξ , Γάνυκος , Ἴβυκος , ἐκτεταμένως δέ βόμβυξ , αἴθυκος , κῆρυξ . ὁ « κῆρυξ Ἠπυτίδης » ( P 324 ) διά μέτρον φημί ἔχω συστολή . ὁ μέντοι εἰς υξʹ ὑπέρ δύο συλλαβή ἤτοι σύνθετος ἢ καί ἀπολάω πρόδηλος ἔχω ὁ χρόνος . * ὁ εἰς ἄψ ὑπέρ εἷς συλλαβή φημί συστέλλω ὁ ὅς , λαῖλαψ . ἐν δέ μονοσύλλαβος ὁ δράψ ἐκτείνω κεῖμαι παρά Ἀριστοφάνης · καί ὁ λάψ παρά Ταραντῖνοι . ὁ δέ γράψ καί φάψ θηλυκός γένος κατακλείω συστέλλω . * ὁ εἰς ἴψ μονοσύλλαβος ἐκτείνω , ὁμοίως καί ἐπί γενικός . διό ὁ λίψ γενικός σημειώδης . ὁ δέ ὑπέρ εἷς συλλαβή συστέλλω . ἐθέλω δέ πεδότριψ ἐκτείνω , πλανάω ἐκ ὁ παρά Ἀρχίλοχος ἀνήρ ἀμφιτρίβας » . * ὁ εἰς Ἕσσα περισπάω ἀναγκαῖος ἔχω ὁ ὅς μακρός , ἀλλᾶς , Ἡρᾶς , Βορέας , πελεκᾶς . ὁ εἰς Ἕσσα ἀρσενικός βαρύτονος εἴτε ὄνομα εἴτε μετοχή ἐκτείνω , Αἴας , Θόας , Δρύας , Αἰνείας , λέγω , γράφω , ποιέω . σημειόω ὁ μέγας ἐπίθετος καί ὁ « λᾶας ἀναιδής » ( λ 598 ) . ὁ « δόρυ δέ ξυστός μαίνομαι Αἴας » ( Alemanis ) καί ὅσος τοιοῦτος κατά διάλεκτος , « δήω ἀλυκτοπέδαι » ( Τheogn . 521 ) . ὁ εἰς Ἕσσα ὀξύτονος , εἰμί μέν εἰμί ὄνομα , συστέλλω , εἰμί δέ μετοχή , ἐκτείνω , Ἀρκάς , φυγάς , ἐθάς , πολυδειράς , κίχρημι , ἵστημι , πίμπρημι , βιβάς . σημειόω ὁ ἱμάς καί ἀνδριάς καί ὅσος παρά ὁ κεράννυμι , ἰσοκράς , ἁλίκρας . ὁ εἰς ἴς εἴτε καθαρός εἴτε μή βαρύτονος εἴτε ἀρσενικός εἴτε θηλυκός συστέλλω ὁ Ι , οἶς . παῖς , Ἔρις , Θέτις , μῆνις , Πάρις , ἔχις , ὄφις , κόνις , δῆρις , μάντις , ὄρχις , λάτρις , ὄρνις , Ἀριστοκλῆς δέ ἐν ὁ περί διάλεκτος φημί ἀττικός ἐκτείνω . εἰμί δέ σύνθετος ὑπάρχω ἐκ ἁπλόος ἐκτείνω ὁ Ι , ἐκτείνω , κνημίς ἐϋκνήμις , ψῆφος μελαμψήφις καί ὅσος τοιοῦτος . οὕτως καί ἐν ὁ « Εὐκλῆς ἀραρίσκω » ( Ω 318 ) Ἀρίσταρχος ἀναγιγνώσκω ἐϋκλήϊς ὡς ἐϋκνήμις συντίθημι ποιέω ὁ λέξις , οὕτως καί Ἀσκαλωνίτης . εἰμί δέ ἕ διαιρέω « εὖ κλείς ἀραρίσκω » , θίς συγκατατίθημι καί Τρύφων , οὐ εὕω . ἀγαθός γάρ ἐπιθετικός ἀκούω καί μή πάθος ἐκδέχομαι πληθυντικός δοτικός , λέγω δέ ὁ ὁ ἔκθλιψις . ὅς δέ φημί , τοιοῦτος εἰμί , ὡς ὅτι ἐκθλίβω μέν ὁ Ι ὁ δοτικός παρά ὁ ποιητής καί ἑνικός ὑπάρχω καί πληθυντικός « κερκίς ὑφαίνω » ( Οd . ε 62 ) , « χείρ ἐρέτης » ( Οd . Ν 115 ) , « καί ναῦς ἡγέομαι Ἀχαιός » ( ΙΙ . A 71 ) , οὖον γε μήv ὁ ἀπό ὁ εἰς ὅς ἐκτείνω θηλυκός εἰμί δέ ὁ πρόκειμαι λέξις κρίσις δήω κατά ὁ ἀναγιγνώσκω , δῆλος ὅτι σύνθετος ἀναγιγνώσκω , ὅπως μή πληθυντικός δήω ὁ χρῆσις παρά ὁ συνήθεια ὁ ποιητής καί ἔκθλιψις σημειώδης . εἰμί δή σύνθετος εἰμί ὁ εὐκλῆς , καί παροξύνω δεῖ αὐτός , μακρός γάρ ὁ ι καί ἐν ὁ σύνθεσις · ἀπό γάρ ὁ χρόνος ὁ τόνος ἵστημι . ὁ ὀξύτονος θηλυκός εἰς ὅς λήγω μή καθαρεύω μελετάω καί ἐκτείνω καί συστέλλω . ὁ μέν οὖν συστέλλω ὁ Ι ἀδιάφορος ὁ πρό τέλος εἴτε μακρός εἰμί εἴτε βραχύς , βολίς , ῥανίς , αἰγίς , Μηλίς , Δωρίς · ὁ δέ ἐκτείνω ὁ Ι , καί μάλιστα ἐπί δισύλλαβος , ὁ πρό τέλος μακρός ὑπάρχω ἤτοι φύσις ἢ θέσις , κρήνη , ψῆφος , κηκίς , κηλίς , νησίς , σφραγίς , βαλβίς , φαρκίς , ἁρπίς , ἁψίς . δικαίως οὖν ὁ ἀττικός ὁ ῥιπίς καί καρίς , ὁ ὁ κοινός συνήθεια ἐκτείνω , συστέλλω . δισύλλαβος δέ παρατίθημι , ἐπεί ὁράω τρισύλλαβος βραχύς παραλήγω καί κατά ὁ συνήθης χρῆσις καί κατά ὁ ὁ Ἴων ἐκτείνω ὁ Ι · κατά δέ ὁ ἀττικός συστέλλω . Πλοκαμίς , κεραμίς , καλαμίς , βλεφαρίς , ῥαφανίς . ὁ δέ ἀγαθίς ἀεί συστέλλω · οὗτος δέ καί ὁ τρυφαλίς συστέλλω . καί ἐπίστασις ἔχω ὁ κλείς ἐκτείνω καί καθαρεύω . ὁ δέ λοιπάς πᾶς συστέλλω , Λαΐς , Ναϊάς , Θησηΐς , Δμωΐς , ἡρωϊκός , Μινωΐς . * ὁ εἰς ὅς θηλυκός ὀξύτονος διά ὁ δ̄ κλίνω συστέλλω , κροκύς κροκύς , χλαμύς χλαμύς , πηλαμύς πηλαμύς . ὁ δέ εἰς ὅς θηλυκός ὀξύτονος διά καθαρός ὁ ὅσος κλίνω ἐκτείνω ἔχω ὁ υʹ , πλῆθος , ἐδητύς , Ὀϊζύς , Ἐρινύς , ἰξύς ὁ ῥάχις , ἰσχύς , ἰλύς , ὁ δέ νηδύς ποιητικός ἄδεια συστέλλω . φιλέω δέ ὁ υʹ ἐπί εὐθύς ἐκτείνω συστέλλω ὁ ἄλλος πτῶσις οὖον μόνος ἐν ὁ πῦρ πῦρ , ἀλλά καί ἐν ὁ ἰχθύς , δρῦς , ἰσχύς , ἰλύς . ἐν δέ ὁ « ἰλύς » ( Φ 318 ) ὁ υʹ ἐκτείνω διά ὁ μέτρον . * ὁ εἰς ὅς βαρύτονος εἴτε θηλυκός εἴτε ἀρσενικός συστέλλω , γένυς , πίτυς , χέλυς , γῆρυς , ἀτράφαξυς , Πόλτυς , βότρυς , Ἕρπυς , ἄλυς , ἥμισυς , πέλεκυς , Ῥαδάμανθυς . * ὁ εἰς ὅς ὀξύτονος ἐπιθετικός συστέλλω , πολύς , ἐΰς , ἡδύς , βραδύς . * ὁ εἰς ὅς σύνθετος πᾶς συστέλλω ἔχω ὁ υʹ καί προπαροξύνω , σύνοφρυς , λεύκοφρυς , κάλλιχθυς , δίβραχυς . * ὁ εἰς ὅσος ὀξύτονος ἀρσενικός δισύλλαβος καθαρός διχρονέω παραλήγω ἐκτείνω αὐτός οἷος ναός , λαός , κριός , ἰός πλήν ὁ βιός . * ὁ εἰς ὅσος καθαρός ἀρσενικός δισύλλαβος εἰμί παραλήγω ὁ ὅς , ἐκτείνω αὐτός ναός , λαός . δάος οὐδέτερος . σημειόω ὁ Σάος . * ὁ εἰς λος λήγω δισύλλαβος ὀξύτονος , ὁπότε ἔχω πρό τέλος δίχρονος , οὗτος ἔχω συστέλλω ἢ ἐκτείνω διά ἑαυτοῦ ἢ διά σύμφωνος μεγεθύνω . καί ὁ μέν διά σύμφωνος μεγεθύνω ὁ τοιοῦτος εἰμί , κυλλός , Μαλλός , θαλλός , ὁ δέ διά ἑαυτοῦ ὁ τοιοῦτος , ψιλός , χυλός , δαλός , βηλός , οὕτως ὁ βαθμός καί ἐν ὁ τραγῳδία καί ἐν ὁ κωμῳδία . χρή οὖν καί ὁ καλός ἢ βοηθέω σύμφωνος ἢ αὐτόθεν ἐκτείνω . ὑγιής οὖν ὁ ἔκτασις παρά ὁ ποιητής . * ὁ διά ὁ ῑμ̄ο̄σ̄ παραγωγός ὑπέρ δύο συλλαβή συστέλλω ἔχω ὁ Ι , κύδιμος , ὠφέλιμος , ὤκιμος . ὁ μέντοι ἄτιμος ἐκτείνω ὁ Ι σύνθετος εἰμί . οὕτως δέ ἀξιόω καί ὁ βούλιμος ἐκτείνω κατά ὁ δύο συλλαβή σύνθετος ὑπάρχω ὁ ὄνομα · ἀντί γάρ ὁ ὁ μέγας λιμός . καί ὁ ἴφθιμος δέ ἐκτείνω ὁ πρό τέλος Ι . ὁ εἰς μος καθαρός δισύλλαβος ἔχω ὁ υʹ ἐκτείνω αὐτός καί ὀξύνω , χυμός , θυμός , δρυμός , ῥυμός . εἰμί δέ ὑπέρ δύο συλλαβή ὑπάρχω , καί προπαροξύνω ἐθέλω καί συστέλλω ὁ υʹ , εἰμί μή ἐκ σύνθεσις ὑπάρχω , οἷος ἔρυμος , ἔλυμος , δίδυμος , ἔτυμος ὁ ἀληθής . ὁ δέ πρόθυμος καί ὁ μεγάθυμος καί ὁ τοιοῦτος ἐκ σύνθεσις ἔχω ὁ υʹ . * ὁ εἰς νοσσός λήγω δισύλλαβος μετά ἐπιπλοκή σύμφωνος εἰμί ἔχω πρό τέλος ἐν τίς ὁ δίχρονος συστέλλω αὐτός ἔχω , καπνός , θαλπνός , ἁγνός , ἀμνός , γυμνός , πρυμνός , συχνός , πυκνός , στυγνός . ὁ αὐτός καί ἐπί ὁ ὑπέρ δύο συλλαβή , ἀλαπαδνός , ἀκιδνός , ὀλοφυδνός . ὁ μέντοι στρυφνός ὁ ἀττικός ἐκτείνω ὁ υʹ . οὗτος γάρ ἀναγιγνώσκω παρά Ἀριστοφάνης ἐν Σφῆκες ( 877 ) παύω τε αὐτός οὗτος ὁ λίαν στρυφνός . * ὁ εἰς νοσσός λήγω δισύλλαβος ὀξύτονος καθαρεύω ὁ Ν , εἰμί ἔχω ἐν ὁ πρό τέλος ὁ ὅς , ἐκτείνω αὐτός ἔχω , Δάν ὁ ξηρός , τρανής , μανός . οὗτος δέ παρά ὁ Ἀττικός συστέλλω . * ὁ εἰς νοσσός λήγω ὄνομα τρισύλλαβος ὀξύνω καί ἔχω ὁ ὅς συστέλλω πρό τέλος μή καθαρεύω οὐδέποτε ὁ ἄρχω ἔχω φύσις μακρός , οἷος ἱκανός , καίτοι ὁ ῥῆμα ἐκτείνω ὁ Ι , πείθω πιθανός , εἴδω ἰδανός « σός ἰδανός χάρις » ὁ Καλλίμαχος , τρώγω τραγανός , ἥδω ἑδανός , ἄγω ἀγανός , στέγω στεγανός , σφεδανός , ὀρφανός , πεδανός , ῥοδανός . σημειώδης ἄρα ὁ οὐρανός , ὅτι ἄρχω ἀπό φύσις μακρός . Ἀλκαῖος δέ καί εἰς εἰμί ἀποφαίνω ὁ ὄνομα , οὐρανός λέγω κατά τροπή ὁ οὐ δίφθογγος εἰς ὁ εἰμί καί ἄνευ ὁ υʹ ὀρανός , ὥστε ὁ ἐπιζητέω παρά αὐτός λύω . καί Σαπφώ · « ψαύω δέ οὖον δοκίμωμι οὐρανός δυσαπάχεα » . προστίθημι μή καθαρεύω , ἵνα μή ἐπιζητέω περί ὁ « εἱανός ἅπτω » ( Π 9 ) καί « ἑανός κασσίτερος » ( Σ ( 613 ) . ὁ διά ὁ νοέω ὑπέρ δύο συλλαβή ὀξύτονος κατά καρόω ἢ χρόνος παραλαμβάνω συστέλλω ὁ Ι , ἐαρινός , θερινός , νυκτερινός , χεῖμαρινός , ἑωθινός , πρωϊνός , ἡμερινός , ὀπωρινός . παρά μέντοι ὁ ποιητής κατά ἔκτασις ἀναγιγνώσκω οὗτος ἐπιζητέω ὁ μέτρον « ὡς δέ ὅτι ὀπωρινός Βορέας » ( φ 346 ) καί πάλιν « ἀστήρ ὀπωρινός ἐναλίγκιος ( Ε 5 ) . * ὁ διά ὁ νοέω ἀπό ἐπίρρημα ὀξύτονος ὁ Ι βραχύς ἔχω , ταχύς , ἀληθινός , πυκνός , ἁδινός . * ὁ διά ὁ ἴς σημαίνω μετουσία προπαροξύτονος ὁ Ι βραχύς ἔχω , κρίθινος , δάφνινος , πύρινος , ξύλινος , λίθινος . ὁ δέ μή οὕτως ἔχω ἐκτείνω ὁ Ι , κάμινος , κύμινος , κυκλάμινος . * ὁ διά ὁ νοέω πρό εἷς ὁ τόνος ἔχω ἐκτείνω ὁ Ι , ἐχῖνος , κορακῖνος , φοξῖνος πλήν ὁ καρκίνος . * ὁ διά ὁ ἴς ὄνομα ὀξύτονος μή εἰμί παρώνυμος διά βραχύς ὁ Ι ἐκφέρω οἷος ἁδινός , πεδινός , ταχύς , πυκνός , ἀληθινός . σημειόω ὁ χαλινός καί λαρινός . ὁ μέν χαλινός , ὅτι εἰμί καί οὐδέτερος . λέγω γάρ ὁ χαλινός καί ὡς διαλλάσσω κατά ὁ ἄλλος , διαλλάσσω καί κατά ὁ χρόνος . ὁ δέ λαρινός κτάομαι ῥίς βύρσα καί μετά ὁ λάω επιτατικός συντίθημι . ὁ διά ὁ ῡν̄ο̄σ̄ δισύλλαβος ἐκτείνω ὁ υʹ , φρυνός , γρυνός , Θυνός , Κῦνος . σημειόω ὁ πλυνός κατά χρόνος , καίτοι ὁ πλύνω ἐκτείνω ὁ υʹ . ὁ διά ὁ μόσσυν ὑπέρ δύο συλλαβή , εἰμί μέν παραλήγω ὁ σ̄ , συστέλλω ὁ υʹ , δεσπόσυνος , πίσυνος , θάρσυνος . ὁ δέ μόσυνος ἐκτείνω ἀπό γενικός εἰμί γίγνομαι , ὁ δέ γενικός ὁ διά ὁ μόσσυν ὑπέρ δύο συλλαβή ὑπάρχω Φόρκυς , Πόλτυνος ὁ εὐθύς συστέλλω ἐκτείνω ὁ υʹ . εἰμί δέ μή παραλήγω ὁ σ̄ , ἐκτείνω ὁ υʹ , κίνδυνος , εὔθυνος , Πάχυνος , Λάμυνος , διό καί ὁ βόθυνος ἀνάλογος ἐκτείνω Ἀττικός . ἄν ὀξύνω δέ τοιοῦτος εἰμί , Μαρυανδυνός , Βιθυνός . ὁ ἀνδρόγυνος , ἄγυνος καί ὁ ὅμοιος ὁ γυνή τηρέω ὁ υʹ . ὁ εἰς ρο καθαρός δισύλλαβος ὁ ὅς παραλήγω ὀξύνω μέν ἔχω ἐκτείνω ὁ ὅς ψάρ , ναρός , ἔνθεν θηλυκός παρά Σοφοκλῆς ἐν Ἴναχος σατυρικός « ναρός τε πατήρ κῦμα ἐπιρροή — ἐπόμνυμι » . Λαρός « λαρός ἄμη » , ἔνθεν ὁ οὐδέτερος « λαρός τεύχω δόρπον » ( μ 283 ) . βαρύνω δέ , εἰμί καί ἀρσενικός ὑπάρχω ἢ θηλυκός , 25 ) συστέλλω ἐθέλω ὁ ὅς , λάρος « λάρος ὄρνις ἔοικα » ( ε 51 ) , γάρος . Αἰσχύλος Πρωτεύς σατυρικός « καί ὁ ἰχθύς γάρος » , σκάρος , φάρος . λέγω δέ ὁ ἀρσενικός ἢ καί ὁ θηλυκός , Κλάρος , Νίκανδρος ( Ther . 958 ) « μνῆστις ἔχω , ὁ τρέφω Κλάρος νιφόεσσα Πολίχνα » , Πάρος νῆσος , σπάρος , Σάρος ὁ ποταμός . ὁ τοίνυν βᾶρος καί Ρᾶρος παρά Ἀττικός σημειώδης . ὁ δέ κλῆρος κατά Δωρίς διάλεκτος ἐκ ὁ κλῆρος . ὁ τε ὑπέρ δύο συλλαβή βαρύνω παμπολύς εἰμί συστέλλω ἔχω ὁ ὅς . μή εἰμί δώριος μήτε σύνθετος , μάρμαρος , βάρβαρος , τάλαρος , Κύλλαρος · ἐπίστασις οὖν ἔχω ὁ ἄγγαρος καί Αἴσαρος . ὁ δέ φλύαρος ὀφείλω συστέλλω . οὗτος δέ τις ἐκτείνω ὁ ὅς , καί μάλιστα παρά Ἀττικός . * ὁ διά ὁ αἱρέω ὀξύτονος συστέλλω ὁ ὅς , μαδαρός , χαλαρός , ῥυπαρός , καί ὅσος ἄλλος εἰμί τοιοῦτος . χρή οὖν καί ὁ ἀνιαρός συστέλλω ὁ ὅς . δηλονότι ὁ νομίζω Ἴων ἀνιηρός πρότερος εἰμί καί λοιπός ὁ ἀνιαρός ὡς δέχομαι τροπή ἰωνικός ( ? ) μένω ἐκτείνω . * ὁ εἰς ρο λήγω ὀξύτονος , ὅτε ἔχω ὁ τρίτος ἀπό τέλος ἤτοι θέσις μακράν ἢ φύσις , πάντως ἔχω ὁ πρό τέλος μηκύνω . εἰμί δέ ὁ πρό τέλος εἰμί βραχύς , καί ὁ τρίτος ἀπό τέλος , βλαβερός , φανερός , ῥυπαρός , ὀχυρός , καπυρός , ἱερός . ὁ γάρ ἐκτείνω ὁ Ι ποιητικός εἰμί · καρτερός , ὁ γάρ καρτερός ὑπέρθεσις ἔχω . ὁ μέντοι ἔχω ὁ πρό τέλος τρίτος μακρός , ὡς φημί , ἔχω καί ὁ πρό τέλος μακρός , ποιηρός , ἀτηρός , ἀλγηρός , πνιγηρός , ἀνθηρός , τολμηρός , ἰσχυρός . ὅθεν ἐπεί ὁ ἁλμυρός ἔχω ὁ τρίτος ἀπό τέλος μακράν ὑγιής ἔχω καί ὁ πρό τέλος μακρός . ἀνάλογος οὖν ὁ ἀττικός ἐκτείνω αὐτός . παρά μέντοι ὁ ποιητής ἀναγιγνώσκω « ἁλμυρός ὕδωρ » ( δ 511 ) . ἀντιπίπτω ὁ πενθερός μακράν ἔχω ὁ τρίτος ἀπό τέλος , βραχύς ὁ πρό τέλος . ἀλλά οὖν γε εἴρω πενθηρός ὁ ἐπίθετος διά ὁ ὁ ὥσπερ ἐπί ἱμάτιον μέλας « A . φέρω αὐτός ἀνύω . Β . ἀλλά εἰμί πενθηρός πάνυ » . οὕτως γάρ φημί Ἀναξίλας . οὐ ἀναστρέφω ὁ κανών . οὖον γάρ πάντως ὁ ἔχω πρό τέλος μακράν ἔχω καί ὁ τρίτος μακρός . ἰδού γάρ πονηρός , τυχηρός . * ὁ εἰς σο λήγω ὑπέρ δύο συλλαβή προπαροξύνω καί ἔχω πρό τέλος ὅς συστέλλω αὐτός ἔχω · οὗτος ἐγώ δοκέω καί ὁ Ἴασος ὁ ὅς συστέλλω ὁ χαρακτήρ πείθω . ἐπί δέ ὁ ὀξύτονος ὁ ἔχω ὁ ὅς ὁράω καί ὁ συστολή καί ὁ ἔκτασις , ( ? ) ὡς ἐν ὁ Ταμασσός καί Ἐγγύασος , ἀλλά καί κέρασος καί Ἔρασος ( ? ) . Πᾶν θηλυκός εἰς ὅς λήγω ὀξύνω ἢ περισπάω ἐκτείνω αὐτός , φοβερός , Ἀθηνᾶ , πυρκαϊά , μνᾶ . διό καί ὁ ἄγυια καί ὄργυια ὁτὲ μέν ἐκτείνω ὀξύνω παρά Ἴων , ὁτὲ δέ βαρύνω καί συστέλλω . ὁ εἰς ὅς λήγω θηλυκός παρασχηματίζω ἀρσενικός ὁμόχρονος ἔχω ὁ τέλος ὁ γενικός ὁ ἀρσενικός ὁ ὅς , ὀξύς ὀξύς , τάλας τάλας , χαρίεις χαρίεις . Ῥόδιος δέ Ῥόδιος Ῥόδιος καί Σάμιος Σάμιος Σάμιος . διό ἀττικός ἱερεύς λέγω ἱέρεια ἐκτεταμένως λέγω , ἀλλά οὐκέτι πανδόκεια , βασίλεια . σημειόω ὁ εἷς ἀπό ὁ Ἴος ἴον « οὖον γάρ πᾶς εἰμί ὁμός θρόος οὐδέ εἷς γῆρυς » ( δ 437 ) , ὅσπερ λέγω καί εἷς , καί « δῖος γυνή » ( B 714 ) καί ὁ πέπειρα . * Πᾶν εἰς ὅς λήγω θηλυκός προπαροξύνω ἢ προπερισπάω συστέλλω ἔχω ὁ ὅς Ἀντιόχεια , ταχύς , ὀξύς . ὁ διά ὁ Αἶα παρώνυμος παράγω ἐκ θηλυκός εἰς ὅς ἢ εἰς ὁ ἐκτείνω ἔχω ὁ ὅς , σελήνη σελήνη , ἅμαξα ἁμαξαία , οὐρά οὐραῖος , ἀρχαῖος , ἀναγκαῖος . ὅθεν χρή καί ὁ γαῖα ἐκτείνω , Χωρὶς εἰμί μή ὁ ποσότης ὁ συλλαβή ποιέω συστέλλω ὁ ὅς . τοιοῦτος γάρ ὁ δισύλλαβος , Γραῖα , μαῖα . * ὁ εἰς ὅς λήγω καθαρός συστέλλω , ὁπότε εἰμί ὑπέρ δύο συλλαβή , ὁ πρό τέλος ἔχω φύσις μακρός , Μήδεια , Θάλεια , Πηνελόπη , εὔνοια , εὔχροια , ὑποστέλλω ὁ πρό τέλος ἔχω ὁ τρι συλλαβή , οἷος ποιήτρια , μεσήτριον , ὁδηγήτρια , ὀρχήστρια , αὐλητρίς , μαθήτρια . παράλογος οὖν ὁ πρό τέλος χρόνος ὁ πότνια , ὄμπνιος , Πολύμνια , Ἰάμνια , Λάμια . ὅσος γάρ ἔχω πρό ὁ τέλος ὁ Ι ὑπέρ δύο συλλαβή εἰμί μή διά ὁ τρεῖς οὐ ἐν συστολή ἔχω ὁ ὅς , ἀλλά ἔκτασις , κακία , φίλιος , κοπιάω , ἐσχατιά . ὁ οὖν πότνια καί ὄμπνιος καί ὁ τοιοῦτος ἢ ὁ πρό τέλος ἐλασσόω ἢ ὁ ἐπί τέλος . ὁ ἀπό ὁ εἰς ἡσσάομαι ὀξύτονος διά ὁ εἶα προπαροξύτονος συστέλλω ὁ ὅς , παροξύτονος δέ ἐκτείνω , εὐσέβεια καί Εὐσεβία , ἀμέλεια καί Ἀμελία , συνήθεια καί συνηθία . ὁ μέντοι ἀμαθία μόνος παροξύνω καί διά βραχύς Ι γράφω . * ὁ διά ὁ Νία θηλυκός ὁ Ι παραλήγω συστέλλω αὐτός ἔχω μακρός ὁ ὅς οἷος γωνία , πενία , ξένιος . σημειόω ὁ ἀνία , ἐπεί ἀπό ὁ ἰάομαι γίγνομαι , ὅσπερ ἔχω μακρός ὁ ι . ὁ δέ κονία διφορέω . * Πᾶν εἰς ὅς λήγω θηλυκός ὄνομα ἔχω πρό ὁ ὅς εἷς τίς ὁ διπλόος ἢ ὁ σ̄ ἢ ὁ Ν , μή κατά πάθος ἢ διάλεκτος , ἔχω ὁ ὅς συστέλλω , χάλαζα , ἅμαξα , ἀμφίσβαινα , Λάκαινα , χαρίεις , Μοῦσα . ὁ δέ Ἀθηνᾶ καί μνᾶ καί Δανᾶ καί ὅσος τοιοῦτος , εἰμί κατά πάθος , ὁ δέ Ἑλένη καί ὅσος τοιοῦτος , εἰμί κατά διάλεκτος . * ὁ εἰς ὅς λήγω , ὁπότε ἔχω πρό ὁ ὅς διπλόος , δίχρονος δέ πρό ὁ διπλόος , πάντως συστέλλω αὐτός ἔχω , ὡς ὁ ῥίζα , σχίζα , σπίζα , δίψα , Δούριζα λίμνη , Βόρυζα πόλις Περσική , αραβίζω ὁ Καυκωνίς πόλις , ὄρυζα , φύζα , Ἄζα , γάζα , χάλαζα . σημειώδης ἄρα ὁ μᾶζα ἐκτείνω ὁ πρό τέλος ὅς . * ὁ εἰς σός λήγω θηλυκός εἴτε ἐπί ὄνομα εἴτε καί ἐπί μετοχή , εἰμί ἔχω ὁ πρό τέλος συλλαβή εἰς δίχρονος καταλήγω , πάντως ἐκτείνω αὐτός ἔχω , πᾶς , πέτομαι , φύω , δύο , Τῖσα , Κρῖσα , κνίζω · οὐ ἀγνοέω δέ ὅτι Πῖσα εἶπον κατά συστολή Πίνδαρος ( Ο . 1 28 ) . εἰμί μέντοι εἰς σύμφωνος λήγω ὁ πρό τέλος συλλαβή , ὁ δίχρονος συστέλλω , θάλασσα , ἄναξ , πίσσα , νύσσα , λύσσα . ὁ διά ὁ σύμμαρτυς θηλυκός ἀμοιβή ποιέω ὁ χρόνος · ἢ γάρ ἐκτείνω ὁ υ καί συστέλλω ὁ ὅς καί προπαροξύνω , ἄγκυρα , Κέρκυρα , ὄλυρα , γόργυρα . ἢ ἐκτείνω ὁ ὅς συστέλλω ὁ υʹ καί παροξύνω , Ἐφύρα , πορφύρα , Ζεφύρα . σημειόω ὁ κολλύρα ὁ δύο ἐκτείνω . ὁ δέ αὐτός καί ἐπί ὁ δισύλλαβος . πυρά ἐκτείνω ὁ ὅς , συστέλλω δέ ὁ υʹ , ὁ τε λύρα καί θύρα βαρύνω , ὁ δέ σφῦρα ἐκτείνω ὁ υʹ καί συστέλλω ὁ ὅς . * ὁ εἰς ῥεῖα λήγω δισύλλαβος μή ἐπί τέλος ἔχω ὁ τόνος , εἰμί μέν δίφθογγος παραλήγω , συστέλλω ὁ ὅς , πείρω , στεῖρα , σπεῖρον , σφαῖρα , πρῷρα , εἰμί δέ εἷς φωνήεις μακρός , ἐκτείνω αὐτός χώρα , ψώρα , χήρα , πήρα , ὥρα , ὥρα . ὁ εἰς ἄρα μετά ἐπιπλοκή σύμφωνος ἐκτείνω ὁ ὅς , Ἠλέκτρα , ποτίστρα , καλύπτρα , ἐνέδρα , κολυμβήθρα . σημειόω ὁ Τάναγρα καί σκολόπενδρα . * ὁ εἰς καί λήγω θηλυκός δισύλλαβος μονογενής βαρύτονος , ὅτε ἔχω πρό τέλος ὁ Ι , ἤτοι συστέλλω ἔχω αὐτός ἢ ἐκτείνω . καί τότε μέν συστέλλω ὁπότε σύμφωνος ὁράω πρό ὁ Κ καταλήγω , τότε δέ ἐκτείνω ὁπότε οὐ οὕτως ἔχω . οἷος Κίρκη , Δίρκη , Τρίκκη . συστέλλω δέ οὗτος ὁ Ι ἐπεί σύμφωνος ἧμαι πρό ὁ Κ . ὁ δέ ἕτερος νίκη , φρίκη . ὁ τοίνυν δίκη σημειώδης · λείπω γάρ ἢ χρόνος ἢ σύμφωνος . ὁ διά ὁ ἰνέω ὑπέρ τρεῖς συλλαβή ἐκτείνω ὁ Ι , Αἰητίνη , θριδάκινος , ἡρωΐνη , ἰατρίνη , Ὠκεανίνη . ὁ εἰλαπίνη , μολυβδίνη ὄνομα πόλις συστέλλω . ὑπέρ τρεῖς ευλλαβὰς φημί διά ὁ σατίνη , εἰμί δέ εἶδος ἅρμα , καί ὁ Ἀσίνη , εἰμί δέ ὄνομα πόλις , καί μυρσίνη , οὐ ἐκεῖνος ἀποφαίνω ὡς ὁ τρισύλλαβος συστέλλω ὁ Ι . πολλάκις γάρ εἰμί ὁ ἐκτείνω ὁ ι , ὡς ἔχω ὁ δωτίνη , ὑσμίνη , πυτίνη . ὁ εἰς ὑνή θηλυκός δισύλλαβος ἐκτείνω ὁ υʹ , μύνη , Φρύνη , Βύνη πλήν ὁ γυνή . ὁ δέ ὑπέρ δύο συλλαβή συστέλλω ὁ υʹ διά ὁ συνίημι εἰμί , κερδοσύνη , βριθοσύνη , ὑποθημοσύνη , καλλοσύνη . εἰμί δέ μή ἔχω ὁ σ̄ πρό ὁ υʹ , ἀδιάφορος ἔχω ὁ χρόνος . Δελφύνη γάρ καί χελώνη ἐκτεταμένως , κορύνη δέ καί Ταμύνη συνεσταλμένως ὡς τορύνη . ἐκτείνω δέ ἀττικός ὁ τορύνη . * ὁ εἰς ὅς λήγω δισύλλαβος μονογενής καθαρός , εἰμί ἔχω πρό τέλος ὁ ὅς , συστέλλω αὐτός ἔχω , πλάτη , μάτη , ἔνθεν καί γενικός παρά Σοφοκλῆς « οὔτις ὅς μέτρον μάτη » , Βατή δῆμος Ἀττικός . ἀδιάφορος γάρ ὁ ὁ τόνος . σημειώδης ἄρα ὁ ἄτη ἐκτείνω ὁ ὅς . λέγω δέ καί τρισύλλαβος ἐν συστολή ὁ ὅς , ὡς παρά ὁ Κυρηναῖος « εἴτε ὅς Ἀργεῖος χρή καλέω Ἄτη » . * Πᾶν εἰς ὅς λήγω οὐδέτερος ἑνικός συστέλλω ἔχω ὁ ὅς , βῆμα , αἷμα , ποίημα , νόημα . ὁ τοίνυν κάρα ἐκτείνω ἐκ ἀποκοπή εἰμί ὁ κάρηνον . * ὁ εἰς μή δισύλλαβος ὁ υʹ παραλήγω συστέλλω αὐτός ἐθέλω , πλύμα , χύμα , ῥύμη , φύμα , θύμα , λύμα . διό σημειόω ὁ κῦμα μόνος ἐκτείνω . ἱστορέω μέντοι ἀττικός ὁ λῦμα ἐκτείνω καί ὁ φῦμα . * Πᾶν εἰς ἄν λήγω οὐδέτερος ὁ χρόνος ἔχω ὁ ὅς ὁ κατά ὁ γενικός ὁ ἀρσενικός , τάλας τάλας , μέλας μέλας , ἵστημι ἵστημι , βαίνω βαίνω . ποιητικός γάρ ἐκτείνω « ἵνα μή ὁ γῆρας ἐπαναβαίνω αὐτός λανθάνω » . ἐπεί οὖν πᾶς φημί κατά συστολή καί πᾶς ὀφείλω λέγω κατά συστολή , ὥσπερ Αἰολεύς καί Δωριεύς αποφμινοντ . ὁ μέντοι παρά ἐγώ ἔκτασις ὁ ὅς καί παρά ὁ Ἀττικός καί παρά ὁ Ἴων ἀφορμή ἔχω ὁ τόνος . διά γάρ ὁ δέχομαι ὁ περισπάω ὁ πᾶς ἀρσενικός ἐκτείνω ὁ ὅς . ὅταν μέντοι ὁ πᾶς δισυλλάβως λέγω , τότε ἔχω ὁ ὅς συστέλλω , σύμπας , ἅπας . εὑρίσκω παρά Ἀθηναῖος ἐκτείνω ὁ ὅς . ὁ διά ὁ Ἀρίων ὑποκοριστικός παρά ὁ παλαιός Ἕλλην συστέλλω ὁ ὅς , ἱππάριον , πλοῖον , φυτάριον . ὁ μέντοι νῦν συνήθεια ἀπό ὁ ὁ Ῥωμαῖος διάλεκτος πολύς ἐπίσταμαι διά ὁ Ἀρίων ἐκτείνω , σουδάριον λέγω καί κελλάριον . ὁ διά ὁ ἰάλλω οὐδέτερος δισύλλαβος καθαρός μονογενής ἐκτείνω ὁ υʹ οἷος σκῦλα , φῦλον , κύλον . σημειόω ὁ ξύλον . * ὁ εἰς ὅς λήγω οὐδέτερος καί βαρύνω καί συστέλλω , κρέας , τέρας , δέπας , κέρας . ὁ εἰς ὅσος οὐδέτερος δισύλλαβος ἔχω πρό ὁ τέλος ὁ ὅς , συστέλλω αὐτός ἔχω , δάος , φάος , χάος , ἄχος , σάκος , βάρος , πάθος , κράτος , θράσος . πλήν ὁ φᾶρος « φᾶρος μέν ὁ πρῶτος ἐυπλυνής ἠδέ χιτών » ( π 173 ) · ὁ μέντοι τραγικός ἐπίσης ἐκτείνω ὁ πρόκειμαι ὄνομα ὁ ὅς καί συστέλλω . καί ὁ πρᾶγος · οὗτος δέ παρά ὁ πράσσω καί πράσσω γίγνομαι συνεκτείνω ἔχω ὁ ῥῆμα ὁ ὅς . ὁ δέ μῆκος εἰμί κατά διάλεκτος ἐκ ὁ μῆκος . * πᾶσα αἰτιατικός ἀπαθής εἰς ὅς λήγω συστέλλω ἐθέλω , Ἀλκμάν , ποιμήν , Ἕκτωρ , θώραξ , Αἴας , Ἀχιλλεύς βασιλεύς . ἀττικός μέντοι ἐκτείνω ὁ ἀπό ὁ εἰς εἰμί , Ἀτρεύς λέγω καί ἱερεύς . πρόσκειμαι ἀπαθής διά ὁ χοῦς καί Ἐρετριεύς καί Πειραιεύς καί Στειριεύς . * ὁ εἰς ἐν λήγω ἐν ὁ αἰτιατικός πᾶς βραχύς εἰμί , οἷος Εὔπολις , Ἄλεξις , ἔχις , Θέτις . οὗτος γοῦν καί μῆνις , διό ὁ · κνημίς καί σφραγίς ὁ Αἰολεύς κνῆμις καί σφρᾶγιν λέγω μετά ὀλιγότης συλλαβή συστέλλω . ὁ εἰς ὁ λήγω εὐθύς πληθυντικός ἐκτείνω τυγχάνω ὁ ὅς ὁ αἰτιατικός , Σκύθης Σκύθης , καλός καλός , ὁ δέ Δωριεύς συστέλλω Σκύθης , ναῦς . ὁ εἰς εἰμί λήγω καθαρός βαρύτονος ῥῆμα , ὑπέρ δύο συλλαβή ὑπάρχω , εἰμί παραλήγω ὁ Ι , μόνος ἐκτείνω αὐτός παραλήγω , Χωρὶς εἰμί μή σύνθετος εἰμί ἢ κατά ἔλλειψις ὁ ζ̄ , κυλίω , ἀλέω , μηνίω , δηριάω , κονίω , ἴδιος . ὁ δέ ἐσθίω συστέλλω ὁ Ι . 35 ) φυλάσσω δέ σύνθετος διά ὁ Ἀτίω ὁ τε ἔλλειψις ὁ ζ̄ διά ὁ μαστίω . ὁ δέ δείδω οὖον ῥητός . ὁ δέ κηκίω ἐκ διπλασιασμός πολύς δέ ἀνακηκίω ἅλμη » . * ὁ εἰς πέτομαι λήγω ῥῆμα , εἰμί ἔχω ὁ Ι πρό ὁ τέλος , συστέλλω αὐτός ἔχω , λίπτω , ἴπτω , χρίπτω · διό σημειόω ὁ πίπτω καί ῥίπτω . * ὁ διά δύο ἐκπλήσσω παραγωγός ῥῆμα ὑπέρ δύο συλλαβή βαρύτονος ὅτε ἔχω δίχρονος πρό τέλος συστέλλω αὐτός ἔχω , ἀράσσω , πατάσσω , χαράσσω , ἀλλάσσω , ἀφύσσω . δῆλος οὖν ὅτι καί ὁ ταχύς ὀφείλω ὁ ὅς συστέλλω ἔχω . ὁ δέ ἐλασσόω περισπάω παρά ὁ μικρός γίγνομαι . διό βαρύτονος πρόσκειμαι . * ὁ διά ὁ ἄζω δισύλλαβος συστέλλω ὁ ὅς , ὑποστέλλω ὁ Αἰολικός , διά ὁ πτάζω καί πλάζω , ὅθεν ἐπιπλάζω ἀντί ὁ ἐπιπλήσσω . εἰμί δέ παράδειγμα ὁ κανών οὗτος · στάζω , φράζω , βάζω , σφάζω . παράλογος ἄρα ὁ κράζω ἐκτείνω . καί ὁ ὑπέρ δύο συλλαβή ἔχω συστέλλω ὁ ὅς , Χωρὶς εἰμί μή ἔχω πρός ὁ ὅς ὁ Ι , διά ὁ ματᾴζω , σφαδᾴζω . εἰμί δέ παράδειγμα ὁ κακόνους οὗτος · σκιάζω , ἐνθουσιάζω , ἀγοράζω . τις δέ ἐκτείνω ὁ « οδός ἀγοράζω κλείς , ἔχω » . τουτέστιν ἐν ἀγοράζω διατρίβω , πρός διαστολή ὁ ἕτερος , λέγω δέ ὁ ὠνέομαι . Πᾶν ῥῆμα εἰς ζῶ λήγω ἔχω πρό τέλος ὁ Ι συστέλλω αὐτός ἔχω , οἰκίζω , κιθαρίζω , πολεμέω , ἐλπίζω , σκελίζω . ὁ μέντοι δανείζω διά ὁ εἰ δίφθογγος γράφω , οὖον μέντοι διά ἐκτείνω ὁ Ι . ὁ διά ὁ ἄνω ὑπέρ δύο συλλαβή συστέλλω ὁ ὅς , λιμπάνω , ἁνδάνω , λαμβάνω , μανθάνω , λανθάνω , ὁ μέντοι ἱκάνω καί κιχάνω ἄλογος ἔχω ὁ πρῶτος χρόνος ὁ ἀόριστος ἐκτείνω ὁ δύο . ὁ διά ὁ ῡν̄ω̄ ῥῆμα υπερδισύλλαβος βαρύτονος ἐκτείνω ὁ υ . ὀτρύνω , μολύνω . ὁ εἰς βρόχος λήγω ῥῆμα μακρός παραλήγω , ἵστημι , κιχράω . ἵστημι , βασιλεύω , τύπτω , γράφω , νοέω . ποιητής δέ ἐνίοτε συστέλλω , ὡς παρά Ξενοφάνης « ἐκ ἀρχή κατά Ὅμηρος ἐπεί ἐγώ μανθάνω πᾶς » καί πάλιν « ὁπόσος δή θνητός φαίνω εἰσοράω » , καί παρά Ἀντίμαχος « ὁ δέ πάροιθεν πόνος νέος ἄλλος ἐπί ἄλλος » καί παρά Ὅμηρος ( λ 304 ) « τιμή δέ λαγχάνω » . τοιοῦτος δέ καί ὁ « ἀμφί δέ δένδρον μακρός φύω » ( n 114 ) καί ἕτερος πλεῖστος . ὁ διά ὁ σκῶ πάρειμι Ἰακός βραχύς ἔχω ὁ παραλήγω « ὧδε δέ τις εἶπον » ( B 271 ) καί « ὁ αὐτός φορέω ( 1l . ὁ 646 ) . οὕτως καί ἐάω . * Πᾶς δύο ἀόριστος ἐπί ὁ εἰς μέμι μακροκατάληκτος εἰμί , γιγνώσκω , ἁλίσκομαι , ἐξέτρων , ἔτλην , ἵστημι , ἐσθίω , φημί . φύω ἄρα καί δύο . * ὁ εἰς Θαΐς λήγω ἀπαρέμφατος μή κατά Αἰολίς διάλεκτος τρίτος ἀπό τέλος ἔχω ὁ ὀξύς φιλέω πρό τέλος βραχύνω , λέγω , τίθημι , ἵστημι , πίμπρημι . ὁ γάρ τοιοῦτος δίζημαι , φιλέω ὑποφαίνω Αἰολικός χαρακτήρ . οὕτως οὖν καί οὗτος ἀναγνωστέον ὁ παραλήγω βραχύνω , ἐδάην , μηχανάομαι , αἰτιάομαι , ἑδριάω , μνάομαι . ὁ δέ δηριάομαι ( Φ 467 ) ὁ δύο ὅς ἐκτατέον . οὗτος γάρ ὁ χαρακτήρ βούλομαι . * ὁ εἰς σ̄ λήγω μετοχή ἀρσενικός ἤτοι βραχυκατάληκτος εἰμί , ὡς ὁ εἰς ὅς λήγω , τύπτω , λέγω ἢ μακροκατάληκτος ὡς ὁ μή οὕτως ἔχω , πείθω , δίδωμι , βιός · εἰμί δέ εἰς δίχρονος λήγω , ἐκτείνω αὐτός ἔχω , ἵστημι , βιβάς , ζεύγνυμι , δύο , φύς . * ὁ εἰς ζε λήγω ἐπίρρημα , ὁπότε ἔχω πρό τέλος ὁ ὅς , συστέλλω αὐτός ἔχω , Ἀθήναζε , θύραζε , Θήβαζε , ἔραζε . ὁ μέντοι χαμᾶζε ἐκτείνω ὁ ὅς καί προπερισπάω . * ὁ εἰς τιʹ λήγω ἐπίρρημα , εἰμί γίγνομαι ἀπό ὁ εἰς ζῶ λήγω ῥῆμα ἢ ἀπό ὁ εἰς ὡς ἐπίρρημα , συστέλλω ἐθέλω ὁ Ι , Ἰαστί , Λυδιστί , Φρυγιστί , Δωριστί , μέγας , δημιωστί , ἱερωστί , νεωστί . ὁ μέντοι ἀπνευστί καί ἀνωιστί παρά ὁ ἄπνευστος καί ἀνώϊστος . ὁ δέ ἀπό ὁ πτωτικός οὗτος μηκύνω , ὡς ἔχω ὁ ἀκονιτί , ἀναιμωτί , ἀκλαυστεί , πανθοινί , ἀκριτί , ἀμογητί . ὁ Ι δέ ἔστω ὅτε καί συστέλλω προφέρω ἄδεια ποιητικός « Νέστωρ δέ ὁ γέρων ἀμογητί » καί ὁ ἑξῆς ( Λ 636 ) . οὗτος δέ καί ἀμισθί « ἀμισθί γάρ σύ πάμπαν » . * ὁ εἰς ἄν λήγω ἐπίρρημα ἐκτείνω ὁ ὅς , ἄγαν , λίαν , πέραν , Εὔα , ὑποστέλλω ὁ πάμπαν . ὁ γάρ ὅταν δύο μέρος λόγος εἰμί , ὅτε καί ἄν . ὁ δέ τάλας ὀνοματικός εἰμί . * ὁ εἰς ὗς ἐπίρρημα εἰμί λέγω ἄνευ ὁ σ̄ ἰσόχρονος λέγω , μεσηγύ μεσηγύ . ὁ μέντοι ἄντικρυς μεταβάλλω ὁ τόνος μεταβάλλω καί ὁ χρόνος . περι πνεῦμα . Πᾶν ἄρθρον ἀπό φωνήεις ἄρχω δασύνω , ὅς , ὅς , ὅς . ὁ δέ εἰμί ψιλόω , οὖον γάρ ἄρθρον , ἀλλά ἐπίρρημα κλητικός . πᾶσα ἀντωνυμία ἀποβάλλω ὁ σ̄ δασύνω , σός ὅς , σύ ὅς , σῦς ὅς . πᾶσα πρόθεσις ἀπό φωνήεις ἄρχω ψιλόω , πλήν ὁ ὑπό καί ὑπέρ οἷος ἀντί , ἐπί , ἀμφί , ἀπό , ἐν , ἐκ . * ὁ πλεονάζω φωνήεις ἐν λέξις ὁ ἀπό φωνήεις δασύνω ἄρχω μεταληπτικός γίγνομαι ὁ δασύς πνεῦμα οἷος ἁνδάνω ἁνδάνω , ἕρση , ἕδνον , ὁράω . ὁ υʹ πλεονάζω ψιλόω ὁ πρό αὐτός φωνήεις , ὅρος ὅρος , ἕκηλος εὔκηλος , ὁδός οὐδός , ἁνδάνω ἁνδάνω , ὅλος ὅλος . * ὁ εἰς ὅς λήγω οὐδέτερος δισύλλαβος ἄρχω ἀπό φύσις μακρός ψιλόω , αἶσχος , ἦθος , εὖρος , εἶδος . οὕτως οὖν καί ἦδος ἀπό ὁ ἡδονή μετασχηματίζω . Πᾶν φωνήεις πρό ὁ ͞χ ψιλόω , ἔχω , ἄχος , ἠχώ . ὁ γάρ ἧχι δασύνω , ὅτι κατά ἐπέκτασις εἰμί ὁ χέω . ὁ δέ υʹ καθαρός ἐν ἀρχή λέξις παρά πᾶς Ἕλλην πρό ὁ ͞χ εἰμί ἀπεῖπον . καί ὁ αἴτιος ὀχυρός . πᾶς γάρ φωνήεις πρό ὁ ͞χ ψιλόω καί ὁ υʹ ἐν ἀρχή λέξις δασύνω , δύο οὖν κανών ἀλλήλων ἀνθίστημι ἐκφεύγω ὁ υʹ πρό ὁ ͞χ καθαρός εὑρίσκω . ὁ ἔ καί ὁ πρό δασύς ψιλόω , ὄφις , ἔθνος , Ἔφεσος . Πᾶν φωνήεις , πλήν ὁ υʹ , ἐπάγω δύο δάσος , ἢ δασύς σύν ἀμετάβολος ψιλόω , ἴφθιμος , ἄφνω , ἰχθύς . σημειόω ὁ ἑφθός . Πᾶν φωνήεις πρό δασύς καί ὁ ͞ρ ψιλόω , ὀφρύς , ἀφρός , ὄφρα , ἀθρέω « ὁ δέ οὔτε ἀθρέω δύναμαι » ( Οd . τ 478 ) . ὁ ἀθρόος , ὅτε ἐπιτατικός ἔχω ὁ ὅς , δασύνω παρά Ἀττικός . Πᾶν φωνήεις εἰς ρ̄ λήγω ἐπιφέρω δασύς ψιλόω , ἄρχω , ἔρχομαι , ὄρχος , ὀρφανός , ὕρχη ὁ ταριχηρός ἀγγεῖον . ἀττικός δέ δασύνω ὁ εἰρκτή εἴργω . * ὁ φωνήεις καταλήγοντα εἰς ὁ ρ̄ ἐπιφέρω ὁ σ̄ ψιλόω φιλέω , ἀραρίσκω , Ἀρσινόη « εἰς δέ σταθμός ἀραρίσκω » ( Od . φ 45 ) , ὄρνυμι « ὄρνυμι Κυλλοποδίων » ( Il . Φ 331 ) . οὗτος ἀνάλογος ὁ ἕρση τρισύλλαβος . * ὁ βραχύνω φωνήεις καταλήγοντα εἰς ρ̄ ἐπιφέρω ὁ ͞μ δασύνω , ὅρμος , ἅρμα , Ἑρμῆς , ὅρμαθος . ἔνθεν ὁ πλείων χρῆσις ὁ ἁρμοῖ δασύνω . ὁ μέντοι ἄρμενον καί ὄρνυμι ψιλός πνεῦμα ἀναδέχομαι . καί ὁ ἕρμα ( Α 486 ) εἰμί καί ἐκ ὁ ἔρεισμα , οὖον ψιλόω , ὅς τις . * ὁ ὅς καί ὁ ἀείδω καταλήγοντα εἰς ὁ ͞ρ ἕπομαι ὁ ͞π δασύνω ἐθέλω , ὡς ἔχω ὁ ἅρπη , ἁρπάζω , ἁρπαλέος , ἑρπετόν , ἑρπύζω , Ἅρπυια καί ὁ ὄρπηξ οὗτος ἐξομοιόω τις ἐθέλω δασύνω , ὅς οὐ πείθω ὁ παράδοσις , ἀλλά ὁ ἐτυμολογία · παρά γάρ ὁ ὄρνυμι πλεονασμός ὁ ͞π γίγνομαι ὁ ὄνομα . * ὁ ἔ καί ὅς πρό ὁ ͞ρ φωνήεις ἐπιφέρω ψιλόω , Ἔρως , ἀείρω . Πᾶν φωνήεις πρό ὁ ͞γ ψιλόω , πλήν ὁ ὅς καί ϋʹ , ἀγορά , ἄγαν , ὠγύγιος , ἐγγύς . ὁ μέντοι ἁγνός καί ἅγιος ὁ ἅζω ῥῆμα ὁ δασύς φυλάσσω . * Πᾶν φωνήεις καταλήγω ἢ εἰς Ν ἢ εἰς Γ , ὁ ἑξῆς συλλαβή ἄρχω ἀπό σύμφωνος , ψιλόω , ἀντίος , ἐννέα , ἔγχος , ὁ ἁνδάνω ὑπεξαιρέω . * ὁ φωνήεις ψιλόω ἐθέλω ἐπιφέρω ὁ σ̄ ἔχω εἷς ὁ δάσος , ὀσφῦς , ὀσφραίνομαι , ἀσφόδελος , ἀσφάραγος , ἀσχαλάω , ὄσχη , ἴσχω , ἰσχύς , ἀσθενής , ἐσθλός , ἆσθμα , ἐσθίω , ἔσθος , ἐσθής . ὁ ὅς Ι ὅς ἐπάγω ὁ Ψ ψιλόω , ἄψορρος , ἰάπτω , ὀψέ . ὁ δέ παρά ὁ ἅπτω δασύνω , ἅψος , ἁψίς . ὁ ὅς Ι ὅς ὁ πρό φωνήεις εἰμί κατά διάστασις ψιλόω , ἄαπτος , ἀήσυλος , ἀΐσσω , ἰάπτω , ἰατρός , ἠΐθεος , Ἠετίων , ἥλιος , οἴομαι , ὀϊστός . σημειόω ὁ ἵημι καί ὅσος γίγνομαι παρά αὐτός , ἱερεύς , ἱέραξ , ἱόμωρος . καί ὁ ἰάλλω ἀττικός δασύνω . ὁ στερητικός ὅς ψιλόω , ἄφιλος , ἄοικος , ἀλίαστος πλήν ὁ ἅλυσις καί Ἅιδης . ὁ ὅς πρό ὁ ͞γ ψιλόω , οἷος ἀγανός . * ὁ ὅς πρό ὁ δ̄ εἰμί καί μή ἔχω στερητικός ἔννοια ἢ κρᾶσις τις δασύνω ἐθέλω , στερητικός μέν οὕτως , ἀδαής , ἀδρανής , ἀδευκής , ἀδολέσχης , κατά κρᾶσις Ἅιδης . μή οὕτως δέ ἔχω « ὅδε Ἕκτωρ μῦθος ἀπήμων » ( ll . Μ 80 ) , ἅδος δέ ὅς ἱκνέομαι θυμός ( Il . Λ ) 88 ) , ἅδην , ἁδινός , ἁδρός , ἀδήν ὁ νόσος . διό καί ὁ Ἄδωνις κρατύς εἰμί δασύνω , ἵνα καί παρά ὁ ἁνδάνω ὁ δαίμων ἐτυμολογέω . μάχομαι ὁ ἀτράφαξυς δεκτικός ἔχω ὁ ὅς καί δασύνω καί ὁ Ἀδρίας ψιλόω . ὁ ὅς πρό ὁ ζ̄ ψιλόω , ὁ ἄζω ἐπί ὁ ξηραίνω ψιλόω , ἐπί δέ ὁ σέβομαι δασύνω , ἅζω . ὁ ὅς πρό ὁ Κ ψιλόω , ἀκοή , ἄκμων , ἀκόνη . ὁ ὅς πρό ὁ ͞λ εἷς ἢ δισσός ψιλόω οἷος ἄλλος , ἀλλότριος , ἀλύω « δινέω ἄλυς » ( Ω 12 ) , « ἄημι » ( Λ 192 ) , εἴλω . ἀλογέω ὁ ἅλλομαι δασύνω καί τάχα μέν ὁ ἅλλομαι ἀπολαμβάνω ὁ προοφείλω πνεῦμα · τάχα δέ ὅσπερ καί μᾶλλον , ἐπεί ὁ ὅς καταλήγω εἰς ͞λ ἐπιφέρω στοιχεῖον εἷς ὁ ὁ τρίτος συζυγία ψιλόω » Ἄλτης ὅς Λέλεγες » ( 1l . Φ 86 ) , « λήιον ἀλδήσκω » ( ll . Ψ 599 ) , « ἀλθαίνω χείρ » ( 1l . Ε 417 ) ἔνθεν τις καί ὁ « ὅς οὗτος ὁ ἄναλτος » ( Οd . Σ 114 ) ψιλός προφέρω . δασύνω ὁ ἅλς καί ὁ παρά αὐτός , ἥλιος παρά ὁ ἅλς γενικός ποιητικός μεταφέρω . σημαντικός δέ εἰμί ὁ μάταιος , ἐπεί οὐ εὔχρηστος εἰς πόσις ὁ θαλάσσιος ὕδωρ , ὁ γοῦν ἐναντίος πότιμος καί ποταμός λέγω . Ἁλίζωνος . Ἁλαί , ὡς καί ἐν δρᾶμα Μένανδρος ἀπό ὁ Ἀραφηνίς Ἅλη διάκειμαι ὁ πρᾶγμα , ὅς εἰμί τόπος Ἀττικός . ὁ Ἀλήιον ( Ζ 201 ) ὁ μέν ψιλόω ἀπό ὁ ἄλη ὁ Βελλεροφόντης , ὁ δέ δασύνω ἀπό ὁ ἅλς ἐκεῖ πήγνυμι · ἀγαθός δέ ὁ πρότερος . ὁ ἀλωή , εἰμί μέν σημαίνω ὁ ἅλων , δασύνω , εἰμί δέ ὁ ἀμπελόφυτος γῆ , ψιλόω . ὅμοιος καί ὁ Ι πρό ὁ ͞λ εἷς ἢ δισσός ψιλόω , ἴλλω καί ὁ εἰμί , ὄλλυμι καί ὁ ἔ . σημειόω ὁ Ἕλλην , Ἑλλάς . * ὁ ὅς πρό ὁ ͞μ ἢ εἷς ἢ δισσός ψιλόω , ἀμνός , ἄμαχος πλήν ὁ ἅμα καί ὁ ἐκ αὐτός , ἁμαρτή , ἁματροχιά . ὁ δέ ἅμαξα εἰς ἰδιότης ψιλόω ὁ πρό ἐγώ , ἐπεί ὁ συναλοιφή οὕτως εὑρίσκω « τίλλω ἐπί ἅμαξα » ( Ω 711 ) καί « ὁ δέ ὑπό ἅμαξα » ( Ω 782 ) ὥσπερ καί ὁ ἅλυσις ἐκ ὁ ἐναντίος δασύνω εἰς ἰδιότης . ἀττικός μέντοι ὁ νέος ὁ ἅμαξα δασύνω , ἴσως διά ὁ σχηματισμός καί διά ὁ φιληδέω ὁ δασύς · ἔνθεν παρά αὐτός καί ὁ συναλοιφή διά δασύς « καθαμαξεύω » . ὁ ἄμυδις ψιλωτέον καίτοι παρά ὁ ἅμα γίγνομαι , ἐπεί Αἰολικός χαρακτήρ ἀναδέχομαι . Νικίας μέν καί Πάμφιλος δασύνω , ἐπεί παρά ὁ ἅμα γίγνομαι . ὁ δέ Ἀσκαλωνίτης καί ὁ περί Ἀλεξίων ψιλόω , πολύς δέ πρότερος καί ὁ περί Ἀρίσταρχος , καθότι , φημί , φιλέω πως ὁ ἀπό δάσος πολλάκις μετασχηματίζω ψιλόω , ἡμέρα ἦμαρ , ἡδονή ἦδος . πρόδηλος δέ κατά ὁ συναλιφή « πᾶς ἄμυδις κεφαλή » ( Il . Μ 385 ) . χρή δέ αὐτός προστίθημι ἐκεῖνος , ὡς ὅτι ὁ ἄλλυδις καί ἄμυδις καί ἐξαίρετος τρίτος ἀπό τέλος ἔχω ὁ ὀξύς , καί ὁ παραλήγω ἐξαίρετος χράω , ὅς διά ὁ υʹ ἐκφέρω . χρή οὖν ἁμάδις τίς εἰναι ὡς χαμάδις . τροπή δέ γίγνομαι ὁ ὅς εἰς ὁ υʹ , ὡς ὁ σάρξ σύρκα . καί ἐπεί Αἰολικός ὁ τροπή , καί ὁ τόνος Αἰολικός καί ὁ πνεῦμα . — ὁ ἁμαρτάνω δείκνυμι καί ἐκ ὁ συναλιφή δασύνω , ἐφαμαρτάνω γάρ . ὁ δέ ἡμέτερος ( Z 414 ) Δημήτριος φημί ἀντί ὁ ἐμός . διό καί ἄντικρυς ψιλόω . πιθανός δέ εἰμί δωρικός εἰμί ἀντί ὁ ἡμέτερος ἁμός . οὕτως Ἀπολλώνιος . ὁ ὅς ἐπιφέρω ὁ Ν ψιλόω , ἄνεμος , ἀντίος , ἄνυσις πλήν ὁ ἁνδάνω . ὁ ἀνύω ἀττικός δασύνω . ὁ ὅς ἐπάγω ὁ ρ̄ μετά φωνήεις ψιλόω , Ἄραψ , ἀρετή , ἀριθμός . ὁ δέ « χείρ ἀραιός » ( E 425 ) δασύνω . ἀπό γάρ ὁ ῥαίω ῥῆμα , ὅς δηλόω φθείρω , γίγνομαι Ράϊος καί ἐν πλεονασμός ὁ ὅς ἀραιός μετέρχομαι ὁ δασύς ὁ ρ̄ εἰς ὁ ὅς , καθώς καί ἐπί ὁ ῥέζω ἔρδω . ὁ ὅς ἐν ὁ ὑπέρ εἷς συλλαβή λέξις , ἐπάγω ὁ σ̄ ἢ εἷς ἢ δισσός , ψιλόω , Ἀσία , Ἄστυ , ἀστράγαλος , ἀσάμινθος . ὁ ὅστις , ὅς δηλόω ὁ ὅστις , παράλογος δασύνω « ὅστις ἐθέλω » ( Α554 ) Ἀρίσταρχος μέν φημί τρεῖς σημαίνω ὁ λέξις , τις , ὅστις , ὅσος καί ἀεί ψιλόω . δασύνω δέ ὅτε δηλόω ὁ ὅστις καί εἰμί δύο μέρος λόγος , ὁ ὅς ἄρθρον καί ὁ σός , ὅς εἰμί Μεγαρικός , δηλόω ὁ τις . ὁ ὅς πρό ὁ τ̄ εἷς ἢ διττός ψιλόω πλήν ὁ ἅτε καί ἕτερος . ὁ ὅς πρό δασύς ψιλόω . σημειόω ὁ ἁφή καί ὁ παρά αὐτός . ὁ ἔ κατά ὁ παροίχομαι προέρχομαι καί ἀποπίπτω ψιλόω , λέγω λέγω , ἵστημι ἵστημι « ἵστημι ἅπας » ( Α 535 ) , ἐπεί γίγνομαι « ἵστημι δέ μεταστοιχεί » ( Il . Ψ 328 ) , ἵστημι , ἐπεί « ἵστημι δέ ἐν Ἀμνισός ποταμός » ( Οd . τ 188 ) , ὁ δέ « ἵστημι » ( B 777 ) , δασύνω , ἐπεί ὁ αὐτός εἰμί ὁ ἵστημι , ὁ δέ ἔ ὁ παράκειμαι καί υπερσυντέλικος ἐπί οὗτος ὁ ῥῆμα δασύνω . ὁ δέ ἁνδάνω καί ὁράω , ἕννυμι ( Il . Κ 177 ) οὐ ἐκ κλίσις , ἀλλά ἐκ πλεονασμός . ὁ ἐν ἀντωνυμία ἔ πρό σύμφωνος ψιλόω , ἐγώ , ἐκεῖνος , πλήν ὁ ὅς . ὁ ἔ ὁ ἀριθμός δασύνω , εἷς , ἕξ , ἑπτά καί ὁ λοιπάς πλήν ὁ ἐννέα καί ἐννενήκοντα . καί καθόλου εἶπον , πᾶς ἀριθμός ἀπό φωνήεις ἄρχω δασύνω . * ὁ ἔ πρό ὁ θ̄ οὖον δασύνω , ἔθω ( | 540 ) , καθότι διδάσκω καί ἐκ ὁ συναλιφή « ὅς εἰ μάλιστα εἴωθα » ( Ε 766 ) , εἰμί μή εἰμί ἀντωνυμικός ἐκ ἀποβολή ὁ σ̄ , σῦς ὅς . * ὁ ἔ πρό ὁ Κ δασύνω μή εἰμί ἐκ κλίσις ὡς καλέω , κρίνω , ἢ πρόθεσις ὡς ἔκπωμα , ἐκτός ἢ μελετάω ἀφαιρέω , ὡς ἐκεῖνος , οἷος , ἑκάς , Ἑκάβη , ἕκηλος , ἑκυρός , ἕκαστος . μάχομαι ὁ ἐκεχειρία , ὅσπερ οὐ ἔχω γνήσιος ὁ Κ , ἀπό ὁ ἔχω γίγνομαι . ὁ ἔ ἐπιφέρω ὁ μ̊ ἢ κατά σύλληψις ἢ κατά διάστασις ψιλόω ἐθέλω , ἔμπλην , Ἔμπουσα . * ὁ ἔ πρό ὁ εἷς Ν ψιλόω ἐθέλω οἷος Ἐνυώ , ἔνδιος , ἔνατος ὁμοίως δέ καί ὁ η̅ , Χωρὶς ὁ σύνδεσμος καί εἰμί μή ἐκ κλίσις εἰμί οἶος « ἦνις ἤκεστος » ( II . Z 94 ) . ὁ ἡνία , ἐπεί παρά ὁ ἵημι μέλλω γίγνομαι , ὁμοίως ὁ ποιέω δασύνω . πρόσκειμαι Χωρὶς ὁ σύνδεσμος διά ὁ ἕνεκα καί ἕνεκα , οὗτος γάρ δασύνω , καί Χωρὶς εἰμί μή ἐκ κλίσις εἰμί διά ὁ ἐντός μετοχή . οὗτος γάρ δασύνω . * ὁ ε̅ πρό ὁ ξ , ὑποστέλλω ὁ παρά ὁ ἐκ πρόθεσις , ἐθέλω δασύνω , ἕξις , ἑξῆς , ἔχω . οὕτως καί ὁ Ἐξάδιος ( Α 264 ) πρός ὁ χαρακτήρ χρή δασύνω , Χωρὶς εἰμί μή λέγω τις διά ὁ ἰδιότης ὁ πνεῦμα μεταπίπτω . Ο η̅ ἐν τροχαικός λέγω , ἀμετάβολος ἐπάγω , ψιλόω , πλήν ὁ παρά ὁ ἵημι μέλλω , ἦμαρ cοφοκλεις ( Ai . 475 ) τις γάρ παρά ἦμαρ ἡμέρα τέρπω ἔχω , προστίθημι ἀνατίθημι ε͂γε καταθνῄσκω ; ἦμος , ἦνις , ἆρα . ὁ ἧλος παρά ὁ ἵημι καί ἵημι . * ἀείς ὁ ὁ πρό φωνήεις ψιλόω , ἠώς , εἶμι . οὗτος καί ὁ « ὅς τε ξένος Θέμις εἰμί » ( Οd . ι 268 ) δασύνω , ὁ δέ ἠΰτε ψιλόω , καί ὁ ἠώς δασύνω , ὁ δέ ἠώς ψιλόω , καί ὁ ἥλιος δασύνω , ὁ δέ ἥλιος ψιλόω · ὥστε ὁ « εἶμι Φοῖβος » ( ὁ 365 ) εἴτε ἐκ ὁ ἤϊος δασύνω εἰμί — ἀπό ὁ ἕσις ὁ βέλος , ὡς Ἀρίσταρχος — εἴτε ἐκ ὁ ψιλόω — ἀπό ὁ ἴασις , ὡς ὁ περί ὁ Κράτης πρός ὁ χαρακτήρ μόνος ψιλωτέον . * ὁ ὁ πρό δασύς ψιλόω , ἦθος . ὁ δέ ἡθμός δασύνω ὁ ἔννοια ὁ ἵημι μέλλω δασύνω . καί ὁ Ἥφαιστος δασύνω διά ὁ ἐτυμολογία . παρά γάρ ὁ ἅπτω γίγνομαι . * ὁ ὁ πρό ὁ Κ δασύνω . ὁ δέ ἤκιστος ( Ψ 531 ) ψιλόω παράλογος , δασύνω δέ Ἀττικός , ἐπεί ἐκ ὁ ἡσσάομαι ὁ δασύνω γίγνομαι . δείκνυμι δέ ἐκ ὁ συναλιφή δασύνω . « οὐ ἥκιστος » γάρ . ὁ ὁ πρό ὁ Λ ψιλόω , ἠλίβατος ἀπό ὁ ἀλίτω σχηματίζω · ὁ μέντοι δασύνω ἐτυμολογέω παρά ὁ ἥλιος , ὁ ἥλιος βατός εἰμί μόνος · οὐ πείθω δέ ὁ παράδοσις , ὡς πρόδηλος ἐκ ὁ συναλιφή « ὁ μέν τε ἠλίβατος πέτρα » ( ὁ 273 ) , ἠλιτόμηνος , πλήν ὁ ἥλιος · ὁ δέ Ἦλις , ἀπό ὅς ὁ Ἠλεῖος , διφορέω κατά ὁ πνεῦμα . καί δασύνω γάρ . ἀπό ὁ ἁλίζω ὁ ἀθροίζω διά ὁ πολύς ἐκεῖ ἐν ὁ ἀγών ὁ Ὀλύμπιος ἀθροίζω . καί ψιλόω μάλιστα διά ὁ χαρακτήρ . ὡσαύτως καί ἡλιαία δικαστήριον Ἀθηναῖος παρά ὁ « ἁλής δεῦρο » παραγωγός ἥλιος καί ἡλιαία . * ὁ ὁ πρό ὁ μ̊ δασύνω καί ψιλόω , ἡμέρα δασύνω , ὁ δέ μετασχηματίζω ἦμαρ ψιλόω , ἧμαι ἐπί ὁ κάθημαι δασύνω , ὁ δέ σημαντικός ὁ ὑπάρχω , ὅς σπανίως εὑρίσκω κατά ὁ χρῆσις ὁ Ἕλλην , ὁ μέντοι ποιητής οὐ χράω , ψιλόω . ὁ ἥμων ἀκοντιστής καί ῥήτωρ καί ὀρχηστής δασυντέον . ὁ θέμα ἵημι . παρά ὁ ἵημι μέλλω « ἵημι γάρ καί ἐγώ » ( ΙΙ . P 515 ) , παρά δέ οὗτος καί ὁ ἧμα γίγνομαι πάλιν δασύνω « καί ἧμα πέλω ἀγαθός » ( 891 ) καί ἡμοσύνη καί μεθημοσύνη . ὁ Ι πρό δασύς ψιλόω , Ἶφις , ἰχθύς , ἱκανόω . * ὁ Ι πρό ὁ σ̄τ̄ μόνος δασύνω , ἵστημι , ἱστίον , ἵστημι , ἵστωρ . πρόσκειμαι ὁ μόνος , ἐπεί ὁ Ἴστρος ψιλόω . ὁ ὁ πρό ὁ διπλόος ψιλόω , ὄξος , ὀψέ , ὄζαινα . ὁ ὁ πρό ὁ Ν ἐν ὁ ὑπέρ εἷς συλλαβή λέξις ψιλόω , ὄνυξ , ὄναρ , ὄνομα . ὁ ὁ πρό ὁ π̄ ψιλόω , εἰμί μή ὁ Λ ἐπάγω , ὀπίσω , ὀπιπεύω , ὀπή , ὀπώρα · παρά ὁ ἕπω δασύνω ψιλόω γίγνομαι ὀπάων . οὕτως ἔχω καί ὁ ὄπατρος · οὐ εἰμί δέ ψιλωτέον ὡς οἴομαι διά ὁ συγκοπή . πολύς γάρ φημί διά ὁ συγκοπή ψιλόω . ἀλλά καί δασύνω , ἵστημι ἵστημι , Ἡρακλῆς Ἥρακλες . πρόσκειμαι « εἰμί μή ὁ Λ ἐπάγω » διά ὁ ὁπλή καί ὅπλον καί ὁ ἀπό οὗτος πάρειμι . ὁ δέ ὁπόσος , ὁποῖος , ὅπως καί ὁ ὅμοιος ὡς ἀναφορικός δασύνω . ὁ ὁ ἐπιφέρω ὁ ρ̄ ψιλόω , Ὄρος ὁ οὐδέτερος , ὄρυζα , ὀρεύς , ὀρέγω , Ὀρέστης , πλήν ὁ ὁράω ὁράω καί ὅρος ἀρσενικός ὅσπερ ἀπό ὁ ὁράω ὁ βλέπω γίγνομαι . καί γάρ ὁ ὅρος εὐόρατος καί εὔοπτος ποιέω ἐγώ ὁ ὁρίζω . καί ὁρίζω καί Ὅρκος ἐκ ὁ ὅρος . καί γάρ ὁ ὄμνυμι ὁρίζω καί ὄμνυμι . ὁ ὁ πρό ὁ τ̄ ψιλόω , ὀτρηρός , ὀτοτύζω , ὄτλος . οὖον μάχομαι ὁ ὅτε καί ὅτι δασύνω . ὁ υ πᾶς λέξις ἄρχω δασύνω πλήν ὁ Αἰολικός . ὁ ὑββάλλω ψιλωτέον . εἰμί γάρ Αἰολικός . καί ὑμεῖς ψιλωτέον · ὁ γάρ λέξις Αἰολικός . ὁ υ καθαρός ἐν ἀρχή λέξις παρά ὁ Ἕλλην πρό ὁ χ̄ ἀπεῖπον . καθαρός δέ εἶπον , ἐπεί ὁ ὕρχη οὖον καθαρός ἔχω ὁ υʹ εὑρίσκω . πρό ὁ ζ̄ ἢ Ξ ἢ Ψ ὁ υ οὐ εὑρίσκω , εἰμί μή ἐν ὁ ὕψος . γίγνομαι δέ καί αὐτός φημί παρά ὁ ὄπτω ὁ βλέπω , ὄψον ὄψος καί τροπή Αἰολικός ὕψος . ὁ αὖ δίφθογγος ψιλόω , αὐξάνω , αὐδάω , αὐτός , αὔριον , πλήν ὁ οὗτος βαρύτονος ἀπό ὁ οὗτος καί ἑαυτοῦ ἀντί ὁ ἑαυτοῦ . ὁ ἰαύω ἐπί ὁ φωνέω ψιλόω , ὅταν δέ ἐπί ὁ ξηραίνω ἢ ἅπτω τάσσω , τότε δασυντέον εἰμί . ὁ εἰ δίφθογγος ψιλόω οἷος εἶδος , εἰκάζω , εἴρων καί ὁ λοιπάς πλήν ὁ εἱρκτή , Εἵλως ὁ δοῦλος καί ἠώς ὁ πέμπω , καί εἴλω ὁ συστρέφω , καί αἱρέω καί εἷμα ὁ ἱμάτιον , καί ἵημι ὁ ἐνδύω καί ἵημι ὁ εἷς καί ἕπω ἀντί ὁ ἀκολουθέω καί ἵζω ἀντί ὁ καθίζω , ἵστημι καί ἠώς ἀντί ὁ ἠώς καί ἧμαι καί εἵλη ὁ θερμασία καί εἱαμενή ἀπό ὁ ἕσις ὁ ὕδωρ . σημειόω καί ὁ εἰς ἀριθμητικός . ὁ εὖ δίφθογγος ψιλόω , οἷος εὐλή εὐλή ὁ σκώληξ , εὐδία , εὐθύς , εὐνή , εὐχή , εὖρος , εὔκηλος καί ὁ λοιπάς πλήν ὁ εὕδω ὁ καθεύδω καί εὕω ὁ φλογίζω καί εὑρίσκω , ἀπό ὅς καί εὑρίσκω . καί ὅς ἀντί ὁ ἑαυτοῦ κατά κρᾶσις ὁ ἔ καί ὁ εἰς ὁ εὖ δίφθογγος Δωρικός . ὁ ὁ ἐν ὁ ὑπέρ εἷς συλλαβή λέξις ψιλόω , εἰμί μή ὁ ἐπάγω , οἷος οἶστρος , οἶκος · ὁ οἷος ἀναφορικός δασύνω . ὁ οἶμος οἶμος δασύνω . ὁ δέ οἴμοι ἐπαυξάνω ἀπό ὁ οἶς ψιλόω . ὁ οὐ ἐν ὁ ὑπέρ εἷς συλλαβή λέξις ψιλόω , οὐρανός , οὐλή , οὐρέω , ὅλος , οὐρός . οὗτος δέ ἢ οὕτως δασύνω . ὁ ρ̄ ἄρχω λέξις δασύνω ἐθέλω , ἄρα , ῥανίς , ῥάξ Χωρὶς ὁ Ρᾶρος ( εἰμί δέ ὄνομα κύριος ) καί Χωρὶς ὁ ἐκ αὐτός οἷος « ’Ραρίδος Δηώ » καί ’Ραρία γῆ καί ’Ραριάς , σημαίνω δέ ὁ Δημήτηρ , καί Ῥάριον πεδίον ἐν Ἐλευσίς , ἐπί οὗτος γάρ φημί ὁ μέν πρῶτος ρ̄ ψιλόω , ὁ δέ δύο δασύνω . ἀλλά ὁ δύο ρ̄ρ̄ ψιλωτέον ἐπί οὗτος καί κατά ὁ πρῶτος συλλαβή καί κατά ὁ δύο . ὁ ρ̄ , ἐάν δισσός γίγνομαι ἐν μέσος λέγω , ὁ μέν πρῶτος ψιλόω , ὁ δέ δύο δασύνω οἷος συρράπτω . * ὁ πνεῦμα κατά ὁ ἀρχή ἀεί φαίνω , καί μέσος ὀλιγάκις . * ἐπί ὁ σχετλιαστικός ἔστω ὅτε ὁ δασύς πνεῦμα ἄλογος ἐν ὁ λήγω συλλαβή ὁράω , ὡς ἔχω ὁ εὐοἵ , εὔἁν , εὐαί . * δασύνω φωνήεις ἐπιφέρω ὁ προηγούμενος ψιλός τρέπω εἰς ὁ ἀντίστοιχος δασύς , κατά ἐγώ κατά ἐγώ . ὁ δέ ἀνάπαλιν οὖον , εἰμί μή κατά διάλεκτος τρέπω . ὁ γάρ ἀμπέχω Αἰολικός εἰμί .