aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.de-prosodia-catholica 15
Περὶ τοῦ ἐν ταῖϲ πλαγίαιϲ τῶν ὀνομάτων τόνου . Περὶ τόνου τῆϲ ἑνικῆϲ γενικῆϲ . Πᾶϲα γενικὴ καὶ δοτικὴ μακροκατάληκτοϲ ἐφ’ ἑαυτῆϲ τέλουϲ ἔχουϲα τὸν τόνον περιϲπᾶται , ἑνική τε καὶ δυϊκὴ καὶ πληθυντική , καλοῦ καλῷ καλοῖν καλοῖϲ , τοῦ Φιλητᾶ τῷ Φιλητᾷ τοῖν Φιληταῖν τῶν Φιλητῶν τοῖϲ Φιληταῖϲ , τῆϲ καλῆϲ τῇ καλῇ ταῖν καλαῖν τῶν καλῶν ταῖϲ καλαῖϲ , ἐμοῦ ἐμῷ ἐμοῖν ἐμῶν ἐμοῖϲ . ϲεϲημείωνται ἐν ταῖϲ ἀντωνυμίαιϲ ἡ ἐμοί καὶ ϲοί δοτικαὶ ὀξυνόμεναι · ἡ γὰρ τοῦ τρίτου οἷ περιϲπᾶται . ὑποκείϲθω δὲ καὶ τὰ Ἀττικὰ τοῦ νεώ τοῦ λεώ ὀξυνόμενα · τὸν τόνον γὰρ τῆϲ κοινῆϲ εὐθείαϲ φυλάττουϲιν ἐν πάϲῃ πτώϲει . τοῦ γὰρ Μενέλαοϲ προπαροξυνομένου καὶ τὸ Ἀττικὸν κατὰ πᾶϲαν πτῶϲιν προπαροξύνεται , ὁ Μενέλεωϲ τοῦ Μενέλεω τῷ Μενέλεῳ καὶ ἐν ταῖϲ ἄλλαιϲ πτώϲεϲι καὶ ἀριθμοῖϲ ὁμοίωϲ . οὕτωϲ οὖν καὶ τοῦ λαόϲ καὶ ναόϲ ὀξυνομένων καὶ τὰ ἀπὸ τούτων Ἀττικὰ ὀξυνθήϲεται , ὁ νεώϲ τοῦ νεώ καὶ ἐπὶ δυϊκῇ καὶ πληθυντικῇ ὁμοίωϲ . Πᾶϲα γενικὴ ὀνόματοϲ κοινὴ ἀπαθήϲ ἐπὶ ταύτηϲ τῆϲ ϲυλλαβῆϲ ἔχει τὸν τόνον , ἐφ’ ἧϲ καὶ ἡ εὐθεῖα , χωρὶϲ εἰ μὴ ἕτεροϲ λόγοϲ κωλύϲῃ , ὑπεϲταλμένων τῶν εἰϲ ο ̄ϲ ̄ διϲυλλάβων γενικῶν , Αἴαντοϲ ἐκ τοῦ Αἴαϲ , λέβηϲ λέβητοϲ ἐπὶ τῆϲ πρώτηϲ , ταχύϲ ταχέοϲ , ὀξύϲ ὀξέοϲ ἐπὶ τῆϲ δευτέραϲ , Ἀχιλλεύϲ Ἀχιλλέωϲ , εὐγενήϲ εὐγενέοϲ ἐπὶ τῆϲ τρίτηϲ . τὰ μέντοι προπαροξύτονα ἐπὶ τῆϲ εὐθείαϲ οὐ φυλάττει τὸν κανόνα , ἐπεὶ ἀδύνατόν ἐϲτι πρὸ τῶν τριῶν ϲυλλαβῶν δοθῆναι τόνον , Ἄδωνιϲ Ἀδώνιδοϲ , φίλημα φιλήματοϲ . ἔτι τὸ Ὅμηροϲ Ὁμήρου , ἄνθρωποϲ ἀνθρώπου οὐ φυλάττει , ἀλλὰ καταβιβάζει τὸν τόνον , διότι μακρᾶϲ οὔϲηϲ τῆϲ ληγούϲηϲ οὐ δύναται προπαροξύνεϲθαι λέξιϲ , εἰ μὴ ἐπὶ τῶν Ἀττικῶν . τὸν γὰρ τῶν κοινῶν εὐθειῶν τόνον φυλάττουϲι τὰ Ἀττικά , κἂν κατὰ γενικὴν μόνην γένηται ἡ ἐπέκταϲιϲ ὡϲ ἐπὶ τοῦ πόλεωϲ καὶ μάντεωϲ . τὸ δὲ Ὅμηροι , ἄελλαι προπαροξύνεται ἀντὶ κοινῆϲ παραλαμβανομένηϲ τῆϲ διφθόγγου ἐν τέλει λέξεωϲ οὔϲηϲ ἐπὶ τῆϲ εὐθείαϲ πληθυντικῆϲ καὶ κλητικῆϲ , ἐν δὲ ταῖϲ ἄλλαιϲ πτώϲεϲιν οὔ . οὕτω καὶ ἐπὶ ἄλλων πολλῶν , τύπτονται , πεποίηνται , τύπτεϲθαι , λέγεϲθαι . τὸ δὲ μητρόϲ καὶ ἀνδρόϲ καὶ πατρόϲ ἀπὸ τοῦ μητέροϲ καὶ ἀνέροϲ καὶ πατέροϲ ἐγένετο κατὰ ϲυγκοπήν , διὸ οὐκ ἐφύλαξαν τὸν τόνον ἀκολουθήϲαντα ταῖϲ διϲυλλάβοιϲ γενικαῖϲ . τὸ δὲ ἀνδρόϲ κατὰ ϲυγκοπὴν γενόμενον ἐκ τοῦ ἀνέροϲ ἐξ ἀνάγκηϲ ἐπλεόναϲε τὸ δ̄ . οὐκ ἠδύνατο γὰρ εἶναι ἀνρόϲ χωρὶϲ τοῦ δ̄ , ἐπεὶ τὸ ν̄ πρὸ τοῦ ρ̄ οὔτε ἐν ϲυλλήψει δύναται εἶναι οὔτε ἐν διαϲτάϲει . Καὶ τὸ γουνόϲ καὶ δουρόϲ ϲυγκοπέντα ἐκ τοῦ γούνατοϲ καὶ δούρατοϲ ὀξύνονται ὁμοίωϲ τῷ πατρόϲ , μητρόϲ , ἀνδρόϲ . Τὸ δὲ κρέωϲ , γήρωϲ , κέρωϲ τινὲϲ ὀξύνειν θέλουϲι λέγοντεϲ , ὅτι ἀπὸ τοῦ κρέατοϲ καὶ γήρατοϲ καὶ κέρατοϲ ἐγένοντο κατὰ ϲυγκοπὴν τοῦ ᾱ καὶ τ̄ κρεόϲ καὶ γηρόϲ καὶ κερόϲ διὰ τοῦ ο̄ ὀξυτόνωϲ τῷ λόγῳ τῶν εἰϲ ο̄ϲ̄ διϲυλλάβων γενικῶν οἷον πατρόϲ , μητρόϲ καὶ λοιπὸν οἱ Ἀθηναῖοι ἐκτείνοντεϲ τὸ ο̄ εἰϲ ω̄ ἐφύλαξαν τὴν ὀξεῖαν τάϲιν οἷον κρεώϲ γηρώϲ κερώϲ . ἀλλὰ ταῦτα βαρυτονητέον τῷ λόγῳ τῆϲ ϲυναιρέϲεωϲ τῆϲ γενομένηϲ ἀπὸ ὀξείαϲ καὶ δύο βαρειῶν εἰϲ ὀξεῖαν καὶ βαρεῖαν οἷον κρέαοϲ κρέωϲ , γήραοϲ γήρωϲ ὥϲπερ Δημοϲθένεοϲ Δημοϲθένουϲ , Διομήδεοϲ Διομήδουϲ . εἰ δὲ λέγεται κατὰ ϲυγκοπὴν γεγενῆϲθαι ἐν τῇ γενικῇ τῇ κρέωϲ , ὤφειλε ϲυγκοπὴ γενέϲθαι καὶ ἐν τῇ δοτικῇ . καθόλου γὰρ πᾶϲα γενικὴ ϲυγκοπτομένη ἔχει καὶ τὴν δοτικὴν ϲυγκοπτομένην οἷον πατέροϲ πατρόϲ πατέρι πατρί , μητέροϲ μητρόϲ μητέρι μητρί , Δημήτεροϲ Δήμητροϲ Δημήτερι Δήμητρι , ἀνέροϲ ἀνδρόϲ ἀνέρι ἀνδρί , θυγατέροϲ θυγατρόϲ θυγατέρι θυγατρί . εἰ οὖν τῷ κρέατι ἡ δοτικὴ ἀρχὴν οὐ δέχεται ϲυγκοπὴν τοῦ ᾱ καὶ τοῦ τ̄ , ἐπεὶ κρεΐ ἤμελλεν εἶναι , νυνὶ δὲ κρέαϊ ἐϲτίν , οὐκ ἄρα δὴ οὐδὲ ἡ κρέατοϲ γενικὴ δύναται ϲυγκοπὴν ἀναδέξαϲθαι τοῦ ᾱ καὶ τοῦ τ̄ καὶ γενέϲθαι τοῦ κρεόϲ ὀξυτόνωϲ κἀκεῖθεν τοῦ κρεώϲ ὁμοίωϲ ὀξυτόνωϲ κατ’ ἐπέκταϲιν τοῦ ο̄ εἰϲ ω̄ , ἀλλ’ , ὡϲ εἴρηται , αὗται αἱ γενικαὶ κατὰ κρᾶϲιν γεγόναϲι καὶ βαρύνονται . Πᾶϲα γενικὴ εἰϲ ο̄ῡ λήγουϲα ἀπὸ μὲν ὀξυτόνων ὀνομάτων καὶ περιϲπωμένων περιϲπᾶται , καλόϲ καλοῦ , ϲοφόϲ ϲοφοῦ , ἀργυροῦϲ ἀργυροῦ , Ἑρμῆϲ Ἑρμοῦ , ἀπὸ δὲ βαρυτόνων πρὸ μιᾶϲ ἔχει τὸν τόνον , Ὅμηροϲ Ὁμήρου , νῆϲοϲ νήϲου . Πᾶϲα εὐθεῖα εἰϲ ϲ̄ λήγουϲα καὶ ἀποβολῇ τοῦ ϲ̄ τὴν γενικὴν ἀποτελοῦϲα τὸν αὐτὸν τόνον τηρεῖ καὶ ἐπὶ τῆϲ γενικῆϲ οἷον Φιλητᾶϲ Φιλητᾶ , Μηνᾶϲ Μηνᾶ , Μητρᾶϲ Μητρᾶ , χρυϲοῦϲ χρυϲοῦ , ἀργυροῦϲ ἀργυροῦ , ἁπλοῦϲ ἁπλοῦ , ὀρφῶϲ ὀρφῶ , λεώϲ λεώ , νεώϲ νεώ , εὔνουϲ εὔνου , Ἀλκίνουϲ Ἀλκίνου , Μενέλεωϲ Μενέλεω , Πηνέλεωϲ Πηνέλεω . Τὰ ἐκτείνοντα τὸ ο̄ εἰϲ τὸ ω̄ κατὰ τὴν γενικὴν Ἀττικῶϲ τὸν αὐτὸν τόνον φυλάττουϲιν ὅντινα εἶχον καὶ πρὸ τῆϲ ἐκτάϲεωϲ τοῦ ο̄ εἰϲ ω̄ οἷον πόλιοϲ πόλεωϲ , μάντιοϲ μάντεωϲ , ὄφιοϲ ὄφεωϲ , λέξιοϲ λέξεωϲ , βαϲιλέοϲ βαϲιλέωϲ , Ἀχιλλέοϲ Ἀχιλλέωϲ , Ἀτρέοϲ Ἀτρέωϲ , Πηλέοϲ Πηλέωϲ , ἱερέοϲ ἱερέωϲ . Αἱ ϲυνῃρημέναι γενικαί , εἰ μὲν προπαροξύνονται ἐν τῇ ἐντελείᾳ , παροξύνονται ἐν τῇ ϲυναιρέϲει οἷον Δημοϲθένεοϲ Δημοϲθένουϲ , Διομήδεοϲ Διομήδουϲ , Ϲωκράτεοϲ Ϲωκράτουϲ , ἐρέβεοϲ ἐρέβουϲ , θάρϲεοϲ θάρϲουϲ , τείχεοϲ τείχουϲ , βέλεοϲ βέλουϲ , κρέαοϲ κρέωϲ , γήραοϲ γήρωϲ · εἰ δὲ παροξύνονται ἐν τῇ ἐντελείᾳ , περιϲπῶνται ἐν τῇ ϲυναιρέϲει οἷον εὐϲεβέοϲ εὐϲεβοῦϲ , εὐγενέοϲ εὐγενοῦϲ , Λητόοϲ Λητοῦϲ , Ϲαπφόοϲ Ϲαπφοῦϲ , Ἐρετριέωϲ Ἐρετριῶϲ , Πειραιέωϲ Πειραιῶϲ , Ϲτειριέωϲ Ϲτειριῶϲ . Αἱ διὰ τοῦ ο̄ῑο̄ Θετταλικαὶ γενικαί , εἰ μὲν ἀπὸ περιϲπωμένων κοινῶν γενικῶν ὦϲι , προπεριϲπῶνται οἷον καλοῦ καλοῖο , ϲοφοῦ ϲοφοῖο , ϲεμνοῦ ϲεμνοῖο , ποταμοῦ ποταμοῖο , εἰ δὲ ἀπὸ βαρυνομένων , προ παροξύνοντοι οἷον φίλου φίλοιο , κούφου κούφοιο , Πριάμου Πριάμοιο . Τὰ ἀπὸ Ἀττικῶν γενικῶν κατὰ πλεοναϲμὸν τοῦ ο̄ γινόμενα , εἰ μὲν ἀπὸ ὀξυτόνων γενικῶν Ἀττικῶν ὦϲι , προπεριϲπῶνται οἷον Πετεώ Πετεῶο « υἱὸϲ Πετεῶο Μενεϲθεύϲ » ( B 552 ) . « ὦ υἱὲ Πετεῶο Διοτρεφέοϲ βαϲιλῆοϲ » ( Δ 338 ) , Ταλαώ Ταλαῶο ὡϲ παρὰ Ἀντιμάχῳ · εἰ δὲ ἀπὸ βαρυτόνων γενικῶν Ἀττικῶν ὦϲι , προπαροξύνονται οἷον τοῦ Μίνω τοῦ Μίνωο , τοῦ Ἀνδρόγεω Ἀνδρογέωο . τοῦ δὲ ο̄ προϲελθόντοϲ κατεβιβάϲθη μίαν ϲυλλαβὴν ὁ τόνοϲ διὰ τὸ μὴ δύναϲθαι τετάρτην ἀπὸ τέλουϲ εἶναι τὴν ὀξεῖαν . Αἱ διὰ τοῦ ε̄ω̄ γενικαὶ Ἰωνικαί , εἰ μὲν ἀπὸ βαρυτόνων κοινῶν γενικῶν ὦϲι , προπαροξύνονται οἷον Ἀτρείδου Ἀτρείδεω , Ορέϲτου Ορέϲτεω , Αἰνείου Αἰνείεω , ἀπαθεῖϲ δηλονότι οὖϲαι · ἐὰν γὰρ πάθωϲι , πρὸ μιᾶϲ τοῦ τέλουϲ ἔχουϲι τὴν ὀξεῖαν οἷον Ἑρμείου Ἑρμείεω καὶ κατὰ ϲυγκοπὴν Ἑρμείω παροξυτόνωϲ « Ἥρηϲ Ἑρμείω τε » ( Ο 214 ) , Ἀϲίαϲ Ἀϲίου καὶ Ἰωνικῶϲ Ἀϲίεω καὶ Ἀϲίω ὡϲ εὐμμελίω « Ἀϲίω ἐν λειμῶνι » ( B 461 ) . εἰ δὲ ἀπὸ περιϲπωμένων κοινῶν γενικῶν ὦϲι , παροξύνονται οἷον αὐλητοῦ αὐλητέω , Θαλῆϲ Θαλοῦ ( ἔϲτι δὲ ὄνομα κύριον ) τοῦ Θαλέω . Αἱ διὰ τοῦ ᾱο̄ Βοιωτικαὶ γενικαί , εἰ μὲν ἀπὸ βαρυτόνων κοινῶν γενικῶν ὦϲι , προπαροξύνονται οἷον Ἀτρείδου Ἀτρείδαο , Ορέϲτου Ορέϲταο , εἰ δὲ ἀπὸ περιϲπωμένων κοινῶν γενικῶν ὦϲι , προπεριϲπῶνται οἷον ἀργεϲτήϲ ἀργεϲτοῦ , ἀργεϲτᾶο « ἀργεϲτᾶο νότοιο » ( Λ 306 ) . Πᾶϲα γενικὴ διϲύλλαβοϲ εἰϲ ο̄ϲ̄ λήγουϲα μὴ ϲυναληλιμμένη ὀξύνεται , μηνόϲ , χηνός , Ζηνόϲ , φωτόϲ . ἡ λᾶοϲ ἐκ τριϲυλλάβου τῆϲ λάαοϲ κράϲει τῶν δύο ᾱ εἰϲ ἓν μακρόν , ἡ κῆροϲ καὶ ἦροϲ ἐκ τῆϲ κέαροϲ καὶ ἔαροϲ . ἀποροῦϲι δέ τινεϲ λέγοντεϲ , εἰ ἄρα τὸ λᾶοϲ καὶ κῆροϲ καὶ ἦροϲ ὡϲ δυνάμει τριϲύλλαβα ἐβαρύνθηϲαν , διὰ ποίαν αἰτίαν τὸ ὄϊϲ ὄϊοϲ γενόμενον κατὰ ϲυναίρεϲιν οἶϲ οἰόϲ μὴ ἐβαρύνθη ; καὶ τοῦτο γὰρ δυνάμει τριϲύλλαβόν ἐϲτιν . ἔϲτιν οὖν εἰπεῖν , ὅτι τὸ μὲν λᾶοϲ καὶ κῆροϲ καὶ ἦροϲ οὐ μόνον ἐν τῇ εὐθείᾳ ϲυναιροῦνται , ἀλλὰ καὶ ἐν τῇ γενικῇ οἷον λᾶαϲ λᾶϲ λάαοϲ λᾶοϲ , κέαρ κῆρ κέαροϲ κῆροϲ , ἔαρ ἦρ ἔαροϲ ἦροϲ καὶ τούτου χάριν ὡϲ δυνάμει τριϲύλλαβα ὄντα ἐν τῇ γενικῇ ἐβαρύνθηϲαν . τὸ δὲ οἶϲ οἰόϲ οὐκ ἔπαθεν ἐν τῇ γενικῇ ϲυναίρεϲιν ἀλλ’ ἐν τῇ εὐθείᾳ μόνον οἷον ὄϊϲ οἶϲ καὶ λοιπὸν ἀπὸ τῆϲ ϲυνῃρημένηϲ εὐθείαϲ ἐκλίθη οἰόϲ ἡ γενική . καὶ τούτου χάριν ὡϲ μὴ οὖϲα ἡ γενικὴ τριϲύλλαβοϲ δυνάμει , ἀλλὰ κυρίωϲ διϲύλλαβοϲ ὠξύνθη . τοῦτο δὲ καὶ ἐπὶ ἄλλων εὑρίϲκεται , φημὶ δὲ τὸ ἐν τῇ εὐθείᾳ μόνον γίνεϲθαι ϲυναίρεϲιν καὶ λοιπὸν ἐκ τῆϲ ϲυνῃρημένηϲ εὐθείαϲ κλίνεϲθαι τὴν γενικὴν ὡϲ ἐπὶ τοῦ φῶϲ φωτόϲ καὶ ὦϲ ὠτόϲ . ἔϲτι γὰρ φόαϲ φόατοϲ καὶ ὄαϲ ὄατοϲ καὶ λοιπὸν κρᾶϲιϲ παρακολουθεῖ τῇ εὐθείᾳ καὶ γίνεται φῶϲ καὶ ὦϲ κἀκεῖθεν κλίνεται φωτόϲ καὶ ὠτόϲ ἡ γενική . οὐδὲ γὰρ δυνάμεθα τὴν φωτόϲ καὶ ὠτόϲ γενικὴν ἀπὸ τῆϲ φόατοϲ καὶ ὄατοϲ λέγειν κατὰ κρᾶϲιν , ἐπεὶ φῶτοϲ καὶ ὦτοϲ ὤφειλεν εἶναι βαρυτόνωϲ ὡϲ ἀπὸ τριϲυλλάβου γενικῆϲ γινόμενα . ἀλλ’ ὡϲ εἴρηται ἐν τῇ εὐθείᾳ ἐγένετο ἡ κρᾶϲιϲ κἀκεῖθεν ἡ κλίϲιϲ . ϲεϲημείωται τὸ φρητόϲ ὀξυνόμενον . ἀπὸ γὰρ τριϲυλλάβου γενικῆϲ τῆϲ φρέατοϲ γενόμενον κατὰ κρᾶϲιν φρῆτοϲ ὤφειλε βαρύνεϲθαι . οὐδὲ γὰρ δυνάμεθα λέγειν ὅτι ἐπὶ τούτου ἐν τῇ εὐθείᾳ ἐγένετο ἡ κρᾶϲιϲ κἀκεῖθεν ἡ κλίϲιϲ . οὐδὲ γὰρ εἴρηται ἡ φρῆρ εὐθεῖα τῇ χρήϲει . ἔϲτιν οὖν εἰπεῖν , ὅτι ἡ φρητόϲ γενικὴ ϲυνέδραμε κατὰ τὴν τάϲιν τῇ Κρητόϲ γενικῇ καὶ ϲητόϲ καὶ θητόϲ . — τὸ « υἷοϲ ἑῆοϲ » ( Ο 138 ) ἐκ τριϲυλλάβου τοῦ υἵϊοϲ προπαροξυτόνου , οὗ ἡ εὐθεῖα υἷιϲ . ἡ « Θῶνος παράκοιτιϲ » ( δ 228 ) ϲεϲημείωται · εἰ γὰρ ἐκ τῆϲ « Θώνιοϲ ἐν ψαμάθοιϲ » ( Nic . Ther . 312 ) ϲυνεκόπη , κἂν ὠξύνετο ὡϲ ἡ πατρόϲ μητρόϲ · ἀλλ’ οὐδὲ ϲυνῄρηται ἐκ τῆϲ Θόωνοϲ , ὥϲ τινεϲ , ἀμαρτύρου . οὐδαμοῦ γὰρ ἡ Θόων εὐθεῖα εὕρηται ϲημαίνουϲα τὸν Αἰγύπτιον ἄνδρα , ὅντινα ϲημαίνει ἡ Θῶνοϲ γενική , ἀλλ’ ἕτερον ἄνδρα ὡϲ παρ’ Ὁμήρῳ « Θόωνά τε Οἰνόμαόν τε » ( Μ 140 ) . ἔϲτιν οὖν εἰπεῖν , ὅτι κατὰ ϲυγκοπὴν γέγονε ἡ Θῶνοϲ γενικὴ ἀπὸ τῆϲ Θώνιοϲ γενικῆϲ . εἰ δέ τιϲ εἴποι , διατί οὐκ ὀξύνεται , λέγομεν τὴν αἰτίαν ταύτην · αἱ ϲυγκοπτόμεναι γενικαὶ ὀξυνόμεναι μιμοῦνται εὐθείαϲ , οἷον ἡ ἀνδρόϲ γενικὴ μιμεῖται τὴν χονδρόϲ εὐθεῖαν καὶ πάλιν ἡ μητρόϲ καὶ πατρόϲ καὶ θυγατρόϲ μιμοῦντ ̄αι τὴν ἰατρόϲ εὐθεῖαν . ἐπειδὴ οὖν ἡ Θῶνοϲ γενικὴ εἰ ὠξύνετο , οὐκ ἤμελλε μιμεῖϲθαι εὐθεῖαν ( οὐκ ἔχομεν γὰρ εὐθεῖαν εἰϲ νοϲ καθαρὸν διϲύλλαβον τῷ ω ̄ παραληγομένον καὶ ὀξυνομένην , βαρυνομένην δὲ ἔχομεν ὡϲ ἐπὶ τοῦ κῶνοϲ , ὦνοϲ ) τούτου χάριν οὐκ ὠξύνθη , ἀλλ’ ἐβαρύνθη . πρόϲκειται διϲύλλαβον διὰ τὸ κοινωνόϲ , οἰωνόϲ , Τιθωνόϲ ὑπερδιϲύλλαβα . τὸ δὲ Θῶν Θῶντοϲ ὄνομα κύριον προπεριϲπᾶται πρὸϲ τὸν χαρακτῆρα τῶν εἰϲ ω̄ν̄ περιϲπωμένων ὀνομάτων . τὰ γὰρ εἰϲ ω̄ν̄ περιϲπώμενα προπεριϲπῶνται κατὰ τὴν γενικὴν οἷον Ξενοφῶν Ξενοφῶντοϲ , Κτηϲιφῶν Κτηϲιφῶντοϲ , Ἀγλαοφῶν Ἀγλαοφῶντοϲ , Δημοφῶν Δημοφῶντοϲ · οὕτωϲ οὖν καὶ Θῶν Θῶντοϲ · ἢ πρὸϲ χαρακτῆρα τῆϲ κλῶν κλῶντοϲ μετοχῆϲ καὶ ζῶν ζῶντοϲ καὶ δρῶν δρῶντοϲ λέγομεν Θῶν Θῶντοϲ προπεριϲπωμένωϲ . — ἡ « Ὦποϲ θυγάτηρ » ( Od . α 429 ) πρὸϲ διαϲτολὴν τοῦ ὀφθαλμοῦ . ἡ τίνοϲ ὅτε πυϲματικῶϲ λέγεται , βαρύνεται πρὸϲ ἀντιδιαϲτολὴν τοῦ ἀορίϲτου ὀξυνομένου . ἐπὶ μέντοι μετοχῶν βαρύνεται ϲτάντος , θέντοϲ , δόντος , οἷϲ ἠκουλούθηϲε τὸ Φθάϲ Φθάντοϲ κύριον καὶ Πράϲ Πράντοϲ καὶ Ζάϲ Ζάντοϲ . Αἱ ὑπὲρ δύο ϲυλλαβὰϲ εἰϲ ο̄ϲ̄ ἀπὸ μὲν βαρυτόνων εὐθειῶν βαρύνονται οἷον Δημοϲθένηϲ Δημοϲθένεοϲ , Ϲωκράτεος , Πάριδος καὶ ὅλαι προπαροξύνονται · ἀπὸ δὲ ὀξυνομένων ἢ περιϲπωμένων πρὸ μιᾶϲ ἔχουϲι τὸν τόνον , οἷον βαϲιλεύϲ βαϲιλῆος , ἱμάϲ ἱμάντος , ἀλλὰ καὶ Ξενοφῶν Ξενοφῶντος , Ϲιμοῦϲ Ϲιμοῦντοϲ . ϲεϲημείωνται ἡ γυναικόϲ καὶ θυγατρόϲ ὑπὲρ δύο ϲυλλαβὰϲ οὖϲαι ὀξυνομεναι διὰ τὴν ϲυνεκδρομὴν τῶν ϲυγγενικῶν τῆϲ πατρόϲ ἀνδρόϲ μητρόϲ . ἀλλὰ καὶ ἡ μητέροϲ καὶ θυγατέροϲ ἐντελεῖϲ οὖϲαι καὶ παροξυνόμεναι ϲημειοῦνται , δέον προπαροξύνεϲθαι ὡϲ Δημήτηρ Δημήτεροϲ , εἰνάτηρ εἰνάτεροϲ , φράτηρ φράτεροϲ . ἀλλὰ καὶ αὗται ϲυνεξῆλθον τῇ ἀνέροϲ πατέροϲ δαέροϲ . Αἱ εἰϲ αϲ καὶ ηϲ γενικαὶ θηλυκαὶ ἀπὸ μὲν ὀξυνομένων εὐθειῶν καὶ περιϲπωμένων περιϲπῶνται , ἡ φοβερά τῆϲ φοβερᾶϲ , ἡ καλή τῆϲ καλῆϲ , ἀλλὰ καὶ Ἀθηνᾶ Ἀθηνᾶϲ καὶ χρυϲῆ χρυϲῆϲ . αἱ δὲ ἀπὸ βαρυτόνων πρὸ μιᾶϲ ἔχουϲι τὸν τόνον , Μήδεια Μηδείαϲ , ὁϲία ὁϲίαϲ . τὸ μιᾶϲ περιϲπώμενον ἀπὸ τοῦ μία βαρυνομένου Ἴωϲί τινεϲ ἀνατιθέαϲι καὶ ἔτι ἀπὸ τοῦ ἴα τὸ ἰᾶϲ . ὁμοίωϲ καὶ τὰϲ δοτικάϲ . Περὶ τόνου τῆϲ ἑνικῆϲ δοτικῆϲ . Πᾶϲα δοτικὴ διϲύλλαβοϲ εἰϲ ῑ ἐκφωνούμενον λήγουϲα , ἑνική τε καὶ πληθυντικὴ ὀξύνεται μηνί μηϲί , φωτί φωϲί . Πάλιν τῶν ϲυνῃρημένων γενικῶν αἱ δοτικαὶ διὰ τὴν αὐτὴν αἰτίαν βαρύνονται , ἦρι , κῆρι · ἔτι ἀπὸ ϲυναιρέϲεώϲ εἰϲι τὸ Θέτιι Θέτι « πάντα Θέτι καλλιπλοκάμῳ ( Ϲ 407 ) , μάϲτιι μάϲτι « μάϲτι αἰὲν ἔλαυνε » ( Ψ 500 ) , μήτιι μήτι « μήτι δ’ ἡνίοχοϲ περιγίγνεται ἡνιόχοιο » ( Ψ 318 ) . καὶ ἡ ϲπῆϊ δὲ δοτικὴ οἷον « εὗρε δ’ ἐν ϲπῆϊ » ( Ω 83 ) προπεριϲπωμένη καὶ μὴ ὀξυνομένη οὐκ ἀντίκειται ἡμῖν , ἐπειδὴ καὶ αὕτη ὑπὲρ δύο ϲυλλαβάϲ ἐϲτι δυνάμει , ἀλλ’ ἡ ϲυναίρεϲιϲ αἰτία γέγονε τῆϲ διϲυλλαβίαϲ . ἀπὸ γὰρ τοῦ ϲπέοϲ ϲπέεοϲ ϲπέεϊ κατὰ κρᾶϲιν τῶν δύο ε̅ε̄ εἰϲ η̄ γέγονε ϲπῆϊ ὥϲπερ Ἡρακλέεοϲ Ἡρακλῆοϲ « τεῖχοϲ ἐϲ ἀμφίχυτον Ἡρακλῆοϲ θείοιο ( Υ 145 ) . Ὁμοίωϲ καὶ αἱ μετοχαὶ βαρύνονται ϲτάντι ϲτᾶϲι , δόντι δοῦϲι καὶ ἐπὶ πάντων ὁμοίωϲ . ἡ δὲ πᾶϲι βεβαρυτόνηται — ὡϲ μετοχικῆϲ τυχοῦϲα ἀναλογίαϲ , ἧϲ ἔχεται καὶ Φθάντι καὶ Φθᾶϲι . Πάλιν γυναικί καὶ θυγατρί ϲημειοῦνται . καθόλου γὰρ πᾶϲα δοτικὴ ἰϲοϲύλλαβοϲ τῇ ἰδίᾳ γενικῇ καὶ τὸν αὐτὸν ἔχει τόνον καλοῦ καλῷ , φωτόϲ φωτί . εἰ οὖν τὸ γυναικόϲ καὶ θυγατρόϲ ὀξύνονται , εἰκότωϲ . ἄρα καὶ τούτων δοτικαὶ ὀξύνονται · ἔνθεν καὶ τὸ τίνοϲ καὶ τίνων ὁπότε πυϲματικῶϲ βαρύνονται , ϲυμβαρύνουϲι καὶ τὴν δοτικὴν τίνι καὶ τίϲι . ὅτε δέ ἐϲτιν ἀόριϲτον , ὀξύνεται καὶ ϲυνοξύνει τὴν δοτικήν . πρόϲκειται « ἰϲοϲύλλαβοϲ » διὰ τὸ παχέοϲ παχεῖ , ἥτιϲ διὰ τὴν ϲυναίρεϲιν οὐκ ἰϲοϲυλλαβεῖ τῇ γενικῇ . τὸ δὲ παχέϊ ἰϲοϲυλλαβεῖ . δεῖ δὲ παραφυλάξαϲθαι τὸ « οἱ μὲν πάντεϲ ἰῷ κίον ἤματι Ἄϊδοϲ εἴϲω » ( Ζ 422 ) · ἴον γάρ ἐϲτιν ἡ εὐθεῖα καὶ ἡ γενικὴ ἴου παροξυτόνωϲ , ἡ δὲ δοτικὴ ἰῷ περιϲπωμένωϲ . ὡϲ γὰρ ϲοφῷ Ἀρίϲταρχοϲ καὶ ἐπεκράτηϲεν αὐτοῦ ἡ ἀνάγνωϲιϲ · μήποτε οὖν , ἐπεὶ καὶ τὸ ἰῇ ἐπὶ δοτικῆϲ περιέϲπαϲε , ϲυνεξομοιῶν τῷ τοῦ θηλυκοῦ τόνῳ κατὰ τὴν αὐτὴν πτῶϲιν καὶ τὸ οὐδέτερον οὕτωϲ ἀνέγνω ὁμοτόνωϲ . Τούτων οὖν οὕτωϲ ἐχόντων τῆϲ Τυνδάρεοϲ εὐθείαϲ τῆϲ διὰ τοῦ ε̄ καὶ ο̅ ἡ γενικὴ Τυνδαρέου ἐϲτὶ παροξυτόνωϲ , ἀλλὰ καὶ ἡ δοτικὴ ὁμοίωϲ τῇ γενικῇ Τυνδαρέῳ ἐϲτὶ παροξυτόνωϲ . ὅταν δὲ γένηται Ἀττικῶϲ ἡ εὐθεῖα διὰ τοῦ ε̄ καὶ ω̄ Τυνδάρεωϲ ὡϲ Μενέλεωϲ , τότε προπαροξύνεται ἡ γενικὴ καὶ ἡ δοτικὴ ὁμοίωϲ οἷον τοῦ Τυνδάρεω τῷ Τυνδάρεῳ ὥϲπερ τοῦ Μενέλεω τῷ Μενέλεῳ . Ἔτι αἱ εἰϲ ῑ ἐκφωνούμενον λήγουϲαι ὑπὲρ δύο ϲυλλαβὰϲ ἀϲυναίρετοι ἑνικαί τε καὶ πληθυντικαὶ βαρύνονται · ἀλλὰ προπαροξύνονται μὲν αἱ ἀπὸ βαρυτόνων εὐθειῶν Αἴαϲ Αἴαντοϲ Αἴαντι Αἴαϲι , ἔρωϲ ἔρωτοϲ ἔρωτι ἔρωϲι · καὶ γὰρ αἱ πληθυντικαὶ ὁμοίωϲ . πρὸ μιᾶϲ δὲ ἔχουϲι τὸν τόνον αἱ ἀπὸ ὀξυτόνων ἢ περιϲπωμένων , ἀβλήϲ ἀβλῆτι ἀβλῆϲι , εὐϲεβήϲ εὐϲεβέϊ εὐϲεβέϲι , ἀλλὰ καὶ φθογγῆϲ φθογγῆντι φθογγῆϲι , Ξενοφῶν Ξενοφῶντι Ξενοφῶϲι καὶ ἐπὶ μετοχῶν λαβών λαβόντι λαβοῦϲι , ποιῶν ποιοῦντι ποιοῦϲι . ϲεϲημείωται τὸ μηδενί μηδέϲιν καὶ οὐδενί οὐδέϲιν . Τὸ « ϲπέϲϲι γλαφυροῖϲι ( Od . α 15 ) ὅϲον ἐπὶ διϲυλλαβίᾳ ὀξύνεϲθαι ὤφειλεν , νῦν δὲ τῷ τύπῳ βεβαρυτόνηται · τὰ γὰρ ἔχοντα διπλαϲιαϲμὸν τοῦ ϲ̄ τῷ ε̄ παραληγόμενα βαρύνεται , θήρεϲϲι , κύνεϲϲι οὕτωϲ οὖν τὸ ϲπέϲϲι . τὸ γοῦν ποϲϲί μὴ παραληγόμενον τῷ ε̄ εὐλόγωϲ ὠξύνθη . Πάλιν ἡ γυναιξί ϲημειούϲθω . Αἱ πλεονάϲαϲαι τὸ ᾱ κατὰ τὴν παραλήγουϲαν παροξύνονται , πατράϲι , θυγατράϲι , μητράϲι . Αἱ μεταπεπλαϲμέναι ὑπὲρ δύο ϲυλλαβὰϲ ἀπὸ μὲν τῶν εἰϲ ῳ̄ προπαροξύνονται , πολυπλατάγῳ πολυπλάταγι , διχομήνῳ διχόμηνι . τοῦτο δύναται ἀπὸ τοῦ διχόμηνιϲ « πρὸϲ γάρ οἱ διχόμηνιϲ ἀπ’ αἰθέροϲ αὐγάζουϲα » Ἀπολλώνιοϲ ( I 1231 ) καὶ δοτικῆϲ διχομήνιδι ἀποκεκόφθαι « οὐδέ τιϲ ἀδρανέων φέρεται διχόμηνι ϲελήνῃ » ( Arat . Phaen . 470 ) καὶ ἀναδρομὴν ποιήϲαϲθαι τοῦ τόνου . τὸ δὲ κλάδοϲ κλάδου κλάδῳ καὶ κατὰ μεταπλαϲμὸν κλαδί καταβιβάζει διὰ τὴν διϲυλλαβίαν καθ’ ὁμοιότητα τῷ μηνί καὶ παιδί καὶ ἀνδρί . καὶ πάλιν τὸ λιτόν τοῦ λιτοῦ τῷ λιτῷ καὶ κατὰ μεταπλαϲμὸν τῷ λιτί οἷον « ἐν λεχέεϲϲι δὲ θέντεϲ ἑανῷ λιτὶ κάλυψαν » ( Ϲ 352 ) καὶ ὀξύνεται διὰ τὴν διϲυλλαβίαν . Αἱ δὲ ἀπὸ τῶν εἰϲ ν̅η̄ θηλυκῶν φύϲει μακρᾷ παραληγομένων μεταπεπλαϲμέναι δοτικαὶ προπεριϲπῶνται οἷον ὑϲμίνῃ ὑϲμῖνι « μέμαϲαν δὲ καὶ ὧϲ ὑϲμῖνι μάχεϲθαι » ( Θ 56 ) , Δωδώνῃ Δωδῶνι « Δωδῶνι ναίων Ζεὺϲ ὁμέϲτιοϲ βροτῶν » . ὁ Ϲοφοκλῆϲ Ὀδυϲϲεῖ ἀκανθοπλῆγι « καὶ τὸν ἐν Δωδῶνι παῦϲον δαίμον’ εὐλογούμενον » ( fr . 415 Nauck ) καὶ ἐν Τραχινίαιϲ ( 170 ) « ὡϲ τὴν παλαιὰν φηγὸν αὐδῆϲαί ποτε Δωδῶνι διϲϲῶν ἐκ πελειάδων ἔφη » καὶ Καλλίμαχοϲ « τὸν ἐν Δωδῶνι λέγοι μόνον οὕνεκα χαλκὸν ἤγειρον » . Ὁμοίωϲ καὶ αἱ πληθυντικαὶ μεταπεπλαϲμέναι εἰϲ ϲ̅ῑ λήγουϲαι προ παροξύνονται ἐγκάτοιϲ ἔγκαϲι , ἄϲτροιϲ ἄϲτραϲι , προβάτοιϲ πρόβαϲι . Περὶ τόνου τῆϲ ἑνικῆϲ αἰτιατικῆϲ . Αἱ αἰτιατικαὶ ἑνικαὶ εἰϲ ᾱ λήγουϲι ἢ εἰϲ ν̄ , ἀπαθεῖϲ οὖϲαι . Αἱ μὲν οὖν εἰϲ α λήγουϲαι ἐπ’ ἐκείνηϲ τῆϲ ϲυλλαβῆϲ ἔχουϲι τὸν τόνον , ἐφ’ ἧϲ καὶ ἡ εὐθεῖα , εἰ μὴ τονικὸν κωλύοι παράγγελμα . Αἴαϲ Αἴαντα , μήν μῆνα , ϲωτήρ ϲωτῆρα . ἐπὶ δὲ τοῦ Ἄδωνιϲ Ἀδώνιδα , Ἄθηνιϲ Ἀθήνιδα διὰ τὸ μὴ πρὸ τριῶν πίπτειν ποτὲ τὸν τόνον κατεβιβάϲθη ϲυλλαβὴν ὁ τόνοϲ . πάλιν τὸ γυναῖκα « γυναῖκα θήϲατο μαζόν » ( Ω 88 ) προπεριϲπώμενον , δέον προπαροξύνεϲθαι , ἐπεὶ καὶ ἡ εὐθεῖα γύναιξ παρωξύνθη . ϲημειωτέον οὖν αὐτό . καὶ ἔτι τὸ μητέρα καὶ θυγατέρα παροξυνομένα · ἔδει γὰρ ὡϲ ἐπὶ τοῦ θυγάτηρ καὶ μήτηρ . ἀλλὰ πάλιν ταῦτα ϲυνεξῆλθον ταῖϲ ϲυγγενικαῖϲ δαέρα πατέρα ἀνέρα . τὸ δὲ θύγατρα « λυϲόμενόϲ τε θύγατρα » ( Α 13 ) ἀναβιβάζει . Οὐδεμία εἰϲ α λήγουϲα αἰτιατικὴ ὀξύνεται · — τὸ γὰρ τινά ὀξύνεται εἰϲ διαφορὰν τοῦ τίνα · — ἔνθεν ἡ νιφάδα ἀποκοπεῖϲα ἀνεβιβάϲθη « ἀλευόμενοι νίφα λευκήν » ( Hes . Opp . 533 ) . τὸ δὲ Ἐρετριᾶ καὶ Πειραιᾶ καὶ Ϲτειριᾶ καὶ χοᾶ κατὰ κρᾶϲιν τοῦ ε καὶ ᾱ περιϲπᾶται . Πᾶϲα αἰτιατικὴ μονοϲύλλαβοϲ εἰϲ ν̄ λήγουϲα περιϲπᾶται , ἀπέϲτραπται δὲ τὸν ὀξὺν τόνον μῦν , μνᾶν , ϲῦν , ὗν , δρῦν , λῖν « ἐπί τε λῖν ἤγαγε δαίμων » ( Λ 480 ) , γῆν , ναῦν , γραῦν . θεῦν « τὴν θεῦν Ἄρτεμιν οἷ’ ἔπαθεν » τὴν θεὸν κατὰ κρᾶϲιν , νοῦν , χοῦν , βοῦν · ταύτῃ καὶ ἡ κλεῖδα αἰτιατικὴ γενομένη κλεῖν περιϲπᾶται τῆϲ εὐθείαϲ ὀξυνομένηϲ . Αἱ ὑπὲρ μίαν ϲυλλαβὴν ἰϲοϲύλλαβοι καὶ ὁμόχρονοι ταῖϲ εὐθείαιϲ οὗϲαι ὁμότονοί εἰϲι , καλόϲ καλόν , Ἑρμῆϲ Ἑρμῆν , χρυϲοῦϲ χρυϲοῦν , Ἀτρείδηϲ Ἀτρείδην , ταχύϲ ταχύν , μῆνιϲ μῆνιν , ἥπερ βραχυκαταληκτεῖ . τὰ γὰρ εἰϲ ιν λήγοντα ἐν τῇ αἰτιατικῇ πάντα βραχέα ἐϲτὶν οἷον Εὔπολιν , Ἄλεξιν , ἔχιν , Θέτιν · οὕτω γοῦν καὶ μῆνιν , διὸ τὴν κνημῖδα καὶ ϲφραγῖδα οἱ Αἰολεῖϲ κνᾶμιν καὶ ϲφρᾶγιν λέγοντεϲ μετὰ ὀλιγότητοϲ ϲυλλαβῶν ϲυϲτέλλουϲιν . εἶπον δὲ « ὁμόχρονοι » διὰ τὸ ἰχθύν · ὀξύνεται γὰρ παρὰ Πινδάρῳ , ἐπεὶ βραχὺ τὸ ῡ τῆϲ αἰτιατικῆϲ , τῆϲ εὐθείαϲ μακρὸν ἐχούϲηϲ καὶ παραλόγωϲ περιϲπωμένηϲ . Αἱ εἰϲ η̄ λήγουϲαι αἰτιατικαί , εἰ μὲν ἀπὸ ἐντελῶν εἰϲι προπαροξυνομένων , προπαροξύνονται ἐν τῇ ϲυναιρέϲει οἷον Διομήδεα Διομήδη , Ἀριϲτοφάνεα Ἀριϲτοφάνη , Δημοϲθένεα Δημοϲθένη , Ϲωκράτεα Ϲωκράτη , εἰ δὲ ἀπὸ ἐντελῶν εἰϲι παροξυνομένων , περιϲπῶνται ἐν τῇ ϲυναιρέϲει εὐϲεβέα εὐϲεβῆ , ἀϲθενέα ἀϲθενῆ , εὐτυχέα εὐτυχῆ , Τυδέα Τυδῆ Δωρικῶϲ « ἔνθ’ αὐτ’ ἀγγελίην ἔπι Τυδῆ ϲτεῖλαν Ἀχαιοί » ( Δ 384 ) . Αἱ εἰϲ ω̄ αἰτιατικαὶ ἀπὸ ἐντελῶν εἰϲ ᾱ πᾶϲαι πεπόνθαϲιν · ἡ γὰρ Ἀπόλλω καὶ Ποϲει δῶ καὶ κυκεῶ καὶ αἱ παραπλήϲιοι ἀποκοπεῖϲαι οὐκ ἤμειψαν τῶν ὁλοκλήρων τὸν τόνον . ἡ δὲ ἠῶ καὶ αἰδῶ ϲυνῄρηνται ἀπὸ τῆϲ ἠόα καὶ αἰδόα , ὅθεν περιϲπῶνται . ἀλλὰ καὶ τὴν Λητώ καὶ τὴν Ἐρατώ καὶ Κλειώ καὶ τὰϲ παραπληϲίουϲ ἀπὸ τῶν εἰϲ ω̄ εὐθεῶν τῆϲ Λητώ Κλειτώ Ἐρατώ , ϲυνῃρημέναϲ ἀπὸ τῆϲ Λητόα , Κλειόα Ἐρατόα , δέον περιϲπᾶν , ὀξύνομεν διὰ τὴν ϲυνέμπτωϲιν τῆϲ εὐθείαϲ . ὅτε γὰρ πτῶϲιϲ ἑτέρᾳ πτώϲει ϲυνεμπέϲῃ κατὰ τὸν αὐτὸν ἀριθμόν , πάντωϲ καὶ ὁμοτονεῖ · διὰ τοῦτο καὶ οἱ Δημοϲθένειϲ οἱ εὐϲεβεῖϲ καὶ τοὺϲ Δημοϲθένειϲ καὶ τοὺϲ εὐϲεβεῖϲ , οἱ ἰχθῦϲ καὶ τοὺϲ ἰχθῦϲ . πρόϲκειται « κατὰ τὸν αὐτὸν ἀριθμὸν » διὰ τὸ τῆϲ φοβερᾶϲ καὶ τὰϲ φοβεράϲ · ὀξύνεται γὰρ ἡ πληθυντικὴ αἰτιατική , ἡ δὲ γενικὴ περιϲπᾶται . Αἱ εἰϲ η̄ν̄ λήγουϲαι αἰτιατικαὶ ἀπὸ γενικῶν εἰϲ ο̄ῡϲ̄ ληγουϲῶν οὖϲαι , εἰ μὲν βαρύνεται ἡ εὐθεῖα , βαρύνονται οἷον Ϲωκράτηϲ Ϲωκράτουϲ Ϲωκράτην , Δημοϲθένηϲ Δημοϲθένουϲ Δημοϲθένην , εἰ δὲ περιϲπᾶται ἡ εὐθεῖα , περιϲπῶνται οἷον Ἡρακλῆϲ Ἡρακλοῦϲ Ἡρακλῆν , Περικλῆϲ Περικλοῦϲ Περικλῆν · εἰ δὲ ὀξύνεται ἡ εὐθεῖα , βαρύνονται διὰ τὸ τοὺϲ Αἰολεῖϲ κεχρῆϲθαι ταύταιϲ ταῖϲ αἰτιατικαῖϲ . δυϲμένην γὰρ λέγουϲι καὶ κυκλοτέρην καὶ εὐρυνέφην τῶν εὐθειῶν ὀξυνομένων οἷον ὁ δυϲμενήϲ , ὁ κυκλοτερήϲ , ὁ εὐρυνεφήϲ . οἱ γὰρ Αἰολεῖϲ βαρυντικοί εἰϲι · τὸ γὰρ Ἀτρεύϲ Ἄτρευϲ λέγουϲι καὶ τὸ Πηλεύϲ Πήλευϲ καὶ τὸ Ἀχιλλεύϲ Ἀχίλλευϲ . Περὶ τόνου τῆϲ κλητικῆϲ . Πᾶϲα κλητικὴ ἐπὶ ταύτηϲ τῆϲ ϲυλλαβῆϲ ἔχει τὸν τόνον , ἐφ’ ἧϲ ἂν καὶ ἡ εὐθεῖα , εἰ καὶ μὴ τὸν αὐτὸν διὰ τὸν κανόνα τοῦ τόνου , χωρὶϲ τῶν μελλόντων προϲδιορίζεϲθαι , οἷον Ὅμηροϲ Ὅμηρε , καλόϲ καλέ , εὐϲεβήϲ εὐϲεβέϲ , Χρύϲηϲ Χρύϲη , πανταπώληϲ πανταπώλη , βαϲιλεύϲ βαϲιλεῦ . ἀλλ’ ἐπὶ τῶν εἰϲ ε̄ῡϲ̄ εὐθειῶν ὀξυνομένων αἱ κλητικαὶ περιϲπῶνται , καθόλου γὰρ ἡ διὰ τοῦ ῡ δίφθογγοϲ καταλήγουϲα ἀπέϲτραπται τὴν ὀξεῖαν τάϲιν · ἔνθεν ϲημειούμεθα τὴν οὔ ἀπόφαϲιν καὶ ἰδού δεικτικόν καὶ ἰού ϲχετλιαϲτικὸν ἐπίρρημα , περὶ ὧν ἐν ἄλλοιϲ ἀπολογούμεθα . Ἔτι ὁμοτονεῖ βότρυϲ ὦ βότρυ , ταχύϲ ὦ ταχύ , Ἄδωνιϲ ὦ Ἄδωνι , πόλιϲ ὦ πόλι , δελφίϲ ὦ δελφί , Λειώδηϲ ὦ Λειῶδεϲ , ξιφήρηϲ ὦ ξιφῆρεϲ , Αἰνείαϲ ὦ Αἰνεία , Αἴαϲ ὦ Αἰαν ( ὁ μὲν Αἴαϲ ὀξύνεται · μακρὰ γὰρ πρὸ μακρᾶϲ οὐ περιϲπᾶται , τὸ δὲ Αἴαν προπεριϲπάται , τοῦ ᾱν̄ βραχέοϲ ὄντοϲ · πᾶϲα γὰρ φύϲει μακρὰ πρὸ βραχέοϲ ἐν ἑνὶ μέρει οὖϲα περιϲπᾶται ) , ποιητήϲ ὦ ποιητά , ϲοφιϲτήϲ ὦ ϲοφιϲτά , τοξότηϲ ὦ τοξότα . Ἐν τοῖϲ εἰϲ τηϲ βαρυτόνοιϲ τέϲϲαρα ϲεϲημείωνται ἀναβιβάϲαντα τὸν τόνον , δέϲποτα , εὐρύοπα , μητίετα , ἀκάκητα . Ἔτι ὁμοτονεῖ ἄρϲην ὦ ἄρϲεν , λιμήν ὦ λιμήν , Ἑρμῆϲ ὦ Ἑρμῆ . Αι εἰϲ ω̄ λήγουϲαι εὐθεῖαι θηλυκαὶ καὶ ἔτι αἱ εἰϲ ω̄ϲ̄ Λητώ , Κλειώ , αἰδώϲ ήώϲ εἰϲ ο̄ῑ ἔχουϲι τὰϲ κλητικὰϲ περιϲπωμέναϲ . περιϲπῶνται δὲ διὰ τὴν ϲυνέμπτωϲιν τῆϲ δοτικῆϲ . αὗται μὲν οὖν αἱ κλητικαὶ ἐπὶ τῆϲ αὐτῆϲ ϲυλλαβῆϲ ταῖϲ εὐθείαιϲ τὸν τόνον ἐφύλαξαν . Αἱ ἀναβιβάϲαϲαί εἰϲιν ἀπὸ τῶν εἰϲ ηϲ ϲυνθέτων βαρυτόνων καὶ εἰϲ ο̄ῡϲ̄ ἐχόντων τὴν γενικήν , Δημόϲθενεϲ , Ϲώκρατεϲ , Διόμηδεϲ . τὸ γὰρ ξιφῆρεϲ καὶ φρενῆρεϲ καὶ τὰ διὰ τοῦ η̄ρ̄η̄ϲ̄ πάντα καὶ τὰ διὰ τοῦ ω̄ρ̄η̄ϲ̄ καὶ τὰ διὰ τοῦ ω̄δ̄η̄ϲ̄ ἁπλᾶ ἐϲτι καὶ οὐ ϲύνθετα , ὅθεν οὐκ ἀναβιβάζουϲι τὸν τόνον . καὶ τὰ διὰ τοῦ ωληϲ οὐκ ἀναβιβάζουϲιν · ἐξῶλεϲ γὰρ καὶ πανῶλεϲ προπεριϲπωμένωϲ . τὰ δὲ παρὰ τὸ η̄κ̄η̄ϲ̄ τανυήκηϲ τανύηκεϲ καὶ τὰ παρὰ τὸ ᾱδ̄η̄ϲ̄ αὐθάδηϲ αὔθαδεϲ καὶ τὰ παρὰ τὸ ᾱρ̄κ̄η̄ϲ̄ αὐτάρκηϲ αὔταρκεϲ , ποδάρκηϲ πόδαρκεϲ καὶ τὰ παρὰ τὸ ᾱν̄τ̄η̄ϲ̄ κατάντηϲ κάταντεϲ , προϲάντηϲ πρόϲαντεϲ ἔχουϲι τὴν κλητικὴν προπαροξύτονον . καὶ τὰ εἰϲ η̄ϲ̄ ἐπίθετα βαρύτονα ϲύνθετα ἀπὸ οὐδετέρων , ἔχοντα τὴν κλητικὴν εἰϲ εϲ , προπαροξύνονται κατὰ τὴν κλητικὴν οἷον εὐμήκηϲ εὔμηκεϲ , ἐπιμήκηϲ ἐπίμηκεϲ , κακοήθηϲ κακόηθεϲ , ϲυνήθηϲ ϲύνηθεϲ , παμμεγέθηϲ παμμέγεθεϲ , οἷϲ ἠκολούθηϲαν καὶ τὸ φιλαλήθηϲ φιλάληθεϲ καὶ μιϲαλήθηϲ μιϲάληθεϲ . — τὰ παρὰ τὸ ἔτοϲ παρ’ ἡμῖν μὲν ὀξυνόμενα κατὰ τὴν εὐθεῖαν καὶ κατὰ τὴν κλητικὴν ὀξύνονται οἷον ὁ τριετήϲ ὦ τριετέϲ , ὁ πενταετήϲ ὦ πεν ταετέϲ , ὁ ἑξαετήϲ ὦ ἑξαετέϲ , παρὰ δὲ τοῖϲ Ἀθηναίοιϲ παροξυνόμενα κατὰ τὴν εὐθεῖαν ἐν τῇ κλητικῇ προπαροξύνονται οἷον ὁ πενταέτηϲ ὦ πεντάετεϲ , ὁ ἑξαέτηϲ ὦ ἑξάετεϲ . Πᾶϲα κλητικὴ εἰϲ ρ̄ μετὰ βραχείαϲ βαρύνεται , Ἕκτορ , Νέϲτορ , Μέντορ , ἔνθεν τὸ ἄνερ , ϲῶτερ , πάτερ , δᾶερ ἐβαρύνθηϲαν . Αἱ εἰϲ η̄ρ̄ εὐθεῖαι ὑπὲρ δύο ϲυλλαβὰϲ βαρύτονοι ἀναπέμπουϲι τὸν τόνον ἐν τῇ κλητικῇ , θύγατερ , εἴνατερ , Δήμητερ , αἰνόπατερ . τὸ κυβερνᾶτερ ἀπὸ ὀξυτόνου τοῦ κυβερνατήρ γενόμενον προπεριεϲπάϲθη . αἱ δὲ εἰϲ ο̄ρ̄ ὑπὲρ δύο ϲυλλαβὰϲ κλητικαὶ ἐν ταύτῃ τῇ ϲυλλαβῇ φυλάττουϲι τὸν τόνον , ἐν ᾗ ϲυλλαβῇ ἔχει αὐτὸν ἡ εὐθεῖα , κωμῆτορ , οἰκῆτορ , Πολυμῆϲτορ , παντοκράτορ . Αἱ ἀπὸ τῶν εἰϲ ω̄ν̄ εὐθειῶν ἁπλῶν κλητικαὶ ἐπὶ τῆϲ αὐτῆϲ ϲυλλαβῆϲ ταῖϲ εὐθείαιϲ τὸν τόνον φυλάττουϲι , πέπων πέπον , δαίμων δαῖμων , Ἀρετάων Ἀρετᾶον · εἰ μέντοι ϲύνθετοι εἶεν , ἀναβιβάζουϲι τὸν τόνον τουτέϲτι προπαροξύνονται , εὔδαιμον , κυλλοπόδιον , Αὐτόμεδον , Ἀγάμεμνον , ὀλβιόδαιμον . τὰ παρὰ τὸ φρήν οὐκ ἀνέδωκε τὸν τόνον , ἀλλ’ ἐφύλαξεν ἐπὶ τῆϲ αὐτῆϲ , δαΐφρον , Λυκόφρον . ϲεϲημείωται δὲ τὸ ὦ Λακεδαῖμον καὶ τὸ « ψευδόμενοί ϲε Παλαῖμον » μὴ ἀναπέμψαντα τὸν τόνον . Τὰ εἰϲ ω̄ν̄ ϲυγκριτικὰ ὑπὲρ δύο ϲυλλαβὰϲ ὄντα προπαροξύνονται κατὰ τὴν κλητικὴν οἷον ὁ βελτίων ὦ βέλτιον , ὁ ἀμείνων ὦ ἄμεινον , ὁ γλυκίων ὦ γλύκιον , ὁ ἀρείων ὦ ἄρειον . Περὶ τόνου τῆϲ δυϊκῆϲ εὐθείαϲ . Πᾶϲα εὐθεῖα δυϊκὴ εἰϲ ᾱ λήγει ἢ εἰϲ ε̄ ἢ εἰϲ ω̄ . - Αἱ εἰϲ ε̄ λήγουϲαι τῆϲ εἰϲ ᾱ αἰτιατικῆϲ ἔχουϲι τὸν τόνον , ὅτε ἐϲτὶ ῥητή , Αἴαντα Αἴαντε , Πάριδα Πάριδε , ἄνδρα ἄνδρε , γυναῖκα γυναῖκε . ἔνθεν πάλιν παρὰ τὸ τινά ὀξύνεται τὸ τινέ « ξείνω δή τινε » ( Οd . δ 26 ) , τὸ δὲ πυϲματικὸν πάλιν βαρύνεται . ὅτε δὲ μή ἐϲτι ῥητὴ ἡ εἰϲ ᾱ αἰτιατική , τότε τῇ εἰϲ ο̄ϲ̄ γενικῇ ὁμοτονεῖ τὸ δυϊκόν , ταχέοϲ ταχέε , πήχεοϲ πήχεε . τὰ δύο ε̄ε̄ εἰϲ η̄ ϲυναιροῦϲιν Ἀθηναῖοι . ἐγὼ δέ τοι πεπόνηκα κομιδῇ τὼ ϲκέλη ( Aristoph . Pac . 820 ) . οὐκ ἐμοῦ κινοῦντοϲ αὐτὼ τὼ ϲκέλη χορεύετον ( Arist . Pac . 325 ) . καὶ πρόϲ γε τούτοιϲ ἥκετον πρεϲβῆ δύο ( Arist . fr . 495 Dind . ) . δεῖ προϲθεῖναι χωρὶϲ τῶν ὀξυτόνων τενικῶν , ἐπὶ τούτων γὰρ ἡ εὐθεῖα οὐχ ὁμοτονεῖ , μυόϲ μύε , ϲυόϲ ϲύε , δρυόϲ δρύε , λιόϲ λῖε . Τὰ εἰϲ ᾱ λήγοντα δυϊκὰ ἀπὸ μὲν ὀξυτόνων ὀξύνονται , ἀπὸ δὲ περιϲπωμένων περιϲπῶνται . τοῦ μὲν πρώτου αἰχμητήϲ αἰχμητά , λογιϲτήϲ λογιϲτά · τοῦ δὲ δευτέρου Ἑρμῆϲ Ἑρμᾶ , Ἀπελλῆϲ Ἀπελλᾶ . ἀπὸ δὲ βαρυτόνων πρὸ μιᾶϲ ἔχουϲι τὸν τόνον , κἂν ἡ εὐθεῖα προπαροξύνηται , διὰ τὸ μέγεθοϲ τοῦ ᾱ . τὸ γὰρ ἐν δυϊκοῖϲ ᾱ μακρόν ἐϲτιν , ὁ Αἰνείαϲ τὼ Αἰνεία , ἡ Μήδεια τὰ Μηδεία . Τὰ εἰϲ ω̄ λήγοντα δυϊκὰ ἢ ὀξύνεται ἢ βαρύνεται , ἀπέϲτραπται δὲ τὴν περιϲπωμένην , ἔνθεν καὶ τὸ τώδε δυϊκὸν οὐ προπεριϲπᾶται , ἀλλὰ παροξύνεται . ὀξύνεται μὲν ἀπὸ περιϲπωμένων καὶ ὀξυνομένων χρυϲοῦϲ χρυϲώ , καλόϲ καλώ . πρὸ μιᾶϲ δὲ ἔχει τὸν τόνον τὰ ἀπὸ βαρυνομένων , Ὅμηροϲ Ὁμήρω , φίλοϲ φίλω . τὸ δὲ ἄμφω καὶ δύο θεματικά εἰϲιν . Περὶ τόνου τῆϲ δυϊκῆϲ γενικῆϲ . Αἱ γενικαὶ τῶν δυϊκῶν εἰϲ ᾱῑν̄ λήγουϲι καὶ εἰϲ ο̄ῑν̄ . αἱ μὲν οὖν εἰϲ ᾱῑν̄ ἐκ τῶν ἰδίων εὐθειῶν κανονίζονται . εἰ μὲν γὰρ ὀξύνονται αἱ εὐθεῖαι καὶ περιϲπῶνται , πάντωϲ αἱ γενικαὶ περιϲπῶνται , καλά καλαῖν , ἀλλὰ καὶ διπλᾶ διπλαῖν . εἰ δὲ βαρύνονται , καὶ αἱ γενικαί , φίλαι φίλαιν , μοῦϲαι μούϲαιν . καὶ ἀποροῦϲί τινεϲ λέγοντεϲ , διὰ τί ἡ Ἀτρείδαιν γενικὴ τῶν δυϊκῶν οὐ περιϲπᾶται ὁμοίωϲ τῇ Ἀτρειδῶν γενικῇ τῶν πληθυντικῶν ; ἀλλ’ ἔϲτιν εἰπεῖν , ὅτι ἡ Ἀτρείδαιν γενικὴ τῶν δυϊκῶν μᾶλλον τῇ Ἀτρείδαιϲ δοτικῇ τῶν πληθυντικῶν ἀκολουθεῖ ἤπερ τῇ Ἀτρειδῶν γενικῇ τῶν πληθυντικῶν . κατὰ γὰρ τὴν φωνὴν τῇ δοτικῇ τῶν πληθυντικῶν πληϲιάζει · τὴν αὐτὴν γὰρ δίφθογγον ἔχει . Ἄλλωϲ τε δὲ πᾶϲαι αἱ πτώϲειϲ βαρύνονται οἷον Ἀτρείδηϲ Ἀτρείδου Ἀτρείδη Ἀτρείδην , δυϊκὰ Ἀτρείδα Ἀτρείδαιν , πληθυντικὰ Ἀτρείδαιϲ Ἀτρείδαϲ . οὕτωϲ οὖν καὶ Ἀτρείδαιν βαρυτόνωϲ . Μόνη δὲ ἡ Ἀτρειδῶν γενικὴ τῶν πληθυντικῶν περιεϲπάϲθη , ἐπεὶ καὶ μόνη διῃρέθη οἷον Ἀτρειδέων . Ἐὰν βούλωνται οὖν περιϲπᾶν τὴν Ἀτρείδαιν γενικὴν τῶν δυϊκῶν ὁμοίωϲ τῇ Ἀτρειδῶν γενικῇ τῶν πληθυντικῶν , καὶ μὴ βαρύνειν ὁμοίωϲ ταῖϲ ἄλλαιϲ πτώϲεϲι , δότωϲαν ἐπ’ αὐτῆϲ τὸ ἐξαίρετον , ὅπερ ἔϲχεν ἡ γενικὴ τῶν πληθυντικῶν , τουτέϲτι τὴν διαίρεϲιν · εἰ δὲ οὐ διαιρεῖται , ἄρα οὐδὲ τὸν τόνον ἕξει τῆϲ γενικῆϲ τῶν πληθυντικῶν . Αἱ δὲ εἰϲ ο̄ῑν̄ γενικαὶ εἰ μὲν ἀπὸ τῶν εἰϲ ω̄ γίνοιντο εὐθειῶν , βαρυνομένων μὲν ϲυμβαρύνονται , φίλω φίλοιν , ὀξυνομένων δὲ περιϲπῶνται , καλώ καλοῖν . τὸ ἀμφοῖν καὶ δυοῖν καὶ δυεῖν , ὥϲ φαϲιν , κατὰ τροπὴν τοῦ ο̄ εἰϲ ε̄ , οὐκ ἀκόλουθα τῷ ἄμφω καὶ δύο βαρυνομένοιϲ . Εἰ δὲ ἀπὸ τῶν εἰϲ ε̄ , ἀπὸ μὲν τῶν διϲυλλάβων περιϲπῶνται , χεῖρε χειροῖν , θῆρε θηροῖν , πόδε ποδοῖν , φῶτε φωτοῖν , ἐπὶ ἀνδρῶν , φῶτε δὲ φώτοιν ἐπὶ πυρϲῶν . πάλιν ϲεϲημειωτέον τὸ τίνοιν πύϲμα βαρυνόμενον ὡϲ πρὸϲ τὸ ἀόριϲτον περιϲπώμενον καὶ ἔτι τὸ παίδοιν , Τρώοιν , πάντοιν καὶ τὰ λοιπά , ἃ καὶ κατὰ τὴν γενικὴν πληθυντικὴν ϲημειούμεθα ὡϲ βαρυνόμενα , ὧν καὶ αἱ γενικαὶ δυϊκαὶ ἐβαρύνθηϲαν . ἀπὸ δὲ τῶν ὑπὲρ δύο ϲυλλαβὰϲ πρὸ μιᾶϲ ἔχουϲι τὸν τόνον Αἴαντε Αἰάντοιν , Πάριδε Παρίδοιν . εἰ δὲ ϲυναλοιφὴ παρακολουθήϲῃ , καὶ αὗται περιϲπῶνται , ϲκελέοιν ϲκελοῖν , Δημοϲθενέοιν Δημοϲθενοῖν . κἀνταῦθα γυναικοῖν καὶ θυγατροῖν ϲημειούϲθωϲαν παραλόγωϲ περιϲπαϲθεῖϲαι . Περὶ κλητικῆϲ . Πᾶϲα κλητικὴ δυϊκὴ καὶ πληθυντικὴ ὁμοτονεῖ τῇ ἰδίᾳ εὐθείᾳ . Περὶ τόνου τῆϲ πληθυντικῆϲ εὐθείαϲ . Πᾶϲα εὐθεῖα πληθυντικὴ ἀρϲενική τε καὶ θηλυκὴ εἰϲ ε̄ϲ̄ λήγει ἢ εἰϲ ο̄ι ̄ ἢ εἰϲ ᾱῑ ἢ κατὰ ϲυναίρεϲιν εἰϲ ε̄ῑϲ̄ . Αἱ μὲν οὖν εἰϲ ε̄ϲ̄ λήγουϲαι οὐδέποτε ὀξύνονται , Πάριδεϲ , μῆνεϲ , Αἴαντεϲ · χωρὶϲ εἰ μὴ ἐκ πάθουϲ εἶεν διὰ τὸ βιοπλανέϲ οἵ τε βιοπλανὲϲ ἀγρὸν ἐπ’ ἀγροῦ φοιτῶϲιν · ( Callimach . ) καὶ τὸ ἐπιτηδέϲ εἰϲ δ’ ἐρέταϲ ἐπιτηδὲϲ ἀγείρομεν ( ΙI . Α 142 ) . ἔχουϲι δὲ τῶν δυϊκῶν εὐθειῶν τὸν τόνον , Πάριδε Πάριδεϲ , τίνε τίνεϲ , Ἕκτορε Ἕκτορεϲ , Αἴαντε Αἶαντεϲ , γυναῖκε γυναῖκεϲ , μητέρε μητέρεϲ , εἰνατέρε εἰνατέρεϲ . Αἱ δὲ εἰϲ ο̄ῑ τῇ ἑνικῇ ἀκολουθοῦϲι εὐθείᾳ καὶ αὐτῆϲ ἔχουϲι τὸν τόνον , ἄνθρωποϲ ἄνθρωποι , πληϲίοϲ πληϲίοι , ἱϲτόϲ ἱϲτοί . ἔνθεν ἀπὸ μὲν τοῦ ὁ χρυϲόϲ οἱ χρυϲοί ὀξύνεται , ἀπὸ δὲ τοῦ ὁ χρυϲοῦϲ οἱ χρουϲοῖ περιϲπᾶται , καὶ ἐπὶ τῶν ὁμοίων ὁμοίωϲ . Αἱ δὲ εἰϲ ᾱῑ μονογενεῖϲ μὲν οὖϲαι ἐπὶ τῆϲ αὐτῆϲ ϲυλλαβῆϲ ἔχουϲι τὸν τόν̄ον τῇ εὐθείᾳ , Μήδεια Μήδειαι , μοῦϲα μοῦϲαι , ἄελλα ἄελλαι , τοξότηϲ τοξόται , κοχλίαϲ κοχλίαι , Αἰνείαϲ Αἰνεῖαι , Ἀτρείδηϲ Ἀτρεῖδαι , εἰ καὶ μὴ τὸν αὐτὸν διὰ τὸν κανόνα . ἡ γὰρ ᾱῑ ἀντὶ κοινῆϲ λαμβάνεται . οὐδὲ ὄντωϲ οὖν Ἀττικοὶ τὸ αἴτιαι , ἥμεραι , εὐπράξιαι , τιμώριαι προπαροξύνουϲι οὐδὲ τὸ τραγῴδιαι , κωμῴδίαι . Αἱ εἰϲ τὴν ᾱῑ δίφθογγον λήγουϲαι εὐθεῖαι τῶν πληθυντικῶν παρεϲχηματιϲμέναι ἀρϲενικοῖϲ , ἐὰν μὲν ὦϲιν ἀπὸ τῶν εἰϲ ο̄ϲ̄ , τῷ τόνῳ τοῦ ἀρϲενικοῦ ἀκολουθοῦϲι , τουτέϲτι τῆϲ εὐθείαϲ τῶν πληθυντικῶν τοῦ ἰδίου ἀρϲενικοῦ , οἷον ποικίλοι ποικίλαι , ἐναντίοι ἐναντίαι , ϲοφοί ϲοφαί , καλοί καλαί , λίθινοι λίθιναι , δρύϊνοι δρύϊναι , ἅγιοι ἅγιαι , τίμιοι τίμιαι , δίκαιοι δίκαιαι , ὅϲιοι ὅϲιαι , Λύκιοι Λύκιαι τὸ τριγενέϲ . Λυκίαι δὲ τὸ μονογενὲϲ πρὸϲ τὸ Λυκία · ἥμεροι ἥμεραι , ἡμέραι δὲ τὸ μονογενέϲ . Ἐὰν δὲ μὴ ὦϲιν ἀπὸ τῶν εἰϲ ο̄ϲ̄ , τοῖϲ ἑνικοῖϲ ἑαυτῶν ἀκολουθοῦϲι κατὰ τὸν τόνον οἷον Θρῇϲϲα Θρῇϲαι , θῆϲϲα θῆϲϲαι ἡ μιϲθῷ δουλεύουϲα , τύπτουϲα τύπτουϲαι , χαρίεϲϲα χαρίεϲϲαι , τετυφυῖα τετυφυῖαι , ταχεῖα ταχεῖαι , βραδεῖα βραδεῖαι , μέλαινα μέλαιναι . τὸ δὲ Τρῳαί καὶ δμῳαί ὀξυνόμενα ὁμολογοῦϲι πεπτωκέναι ἀπὸ ὀξυτόνου ἑνικοῦ Τρῳή καὶ δμῳή . Αἱ εἰϲ ε̄ῑϲ ̄ ἀπὸ μὲν βαρυτόνων ἑνικῶν βαρύνονται , Δημοϲθένηϲ Δημοϲθένειϲ , ἀπὸ δὲ τῶν ὀξυνομένων ἢ περιϲπωμένων περιϲπῶνται , εὐγενήϲ εὐγενεῖϲ , Ἡρακλῆϲ Ἡρακλεῖϲ . τῶν δὲ τοιούτων Ἀθηναῖοι τὴν ϲυναίρεϲιν ποιοῦνται διὰ τοῦ η̄ καὶ ὁμοίωϲ περιϲπῶϲιν , ἱππῆϲ ἐκ τοῦ ἱππέεϲ , βαϲιλέεϲ βαϲιλῆϲ . Οἱ ἥρωεϲ ἡ εὐθεῖα τῶν πληθυντικῶν εὕρηται κατὰ κρᾶϲιν παρὰ Ἀριϲτοφάνει ἐν Ἥρωϲιν « οἱ γὰρ ἥρωϲ ἐγγύϲ εἰϲιν » ἀντὶ τοῦ ἥρωεϲ . Αἱ εἰϲ ο̄ῡϲ̄ ἀπὸ ϲυγκριτικῶν ἐνδείᾳ τοῦ ν̄ καὶ κράϲει τῶν φωνηέντων γενόμενα παροξύνονται οἷον μείζονεϲ μείζουϲ , βελτίονεϲ βελτίουϲ καὶ τὰ ὅμοια . Τὰ Ἀττικὰ εἰϲ ω̄ καὶ εἰϲ ῑ λήγοντα κατὰ τὴν εὐθεῖαν τῶν πληθυντικῶν ὁμοτονοῦϲι τῇ εὐθείᾳ τῶν ἑνικῶν οἷον ὁ εὔγεωϲ οἱ εὔγεῳ , ὁ Μενέλεωϲ οἱ Μενέλεῳ , ὁ νεώϲ οἱ νεῴ , ὁ λεώϲ οἱ λεῴ . Πᾶϲα εὐθεῖα πληθυντικὴ οὐδετέρου ὀνόματοϲ ἐντελήϲ εἰϲ ᾱ λήγει καὶ ἐπὶ τῆϲ αὐτῆϲ ϲυλλαβῆϲ ἔχει τὸν τόνον , ἐφ’ ἧϲ καὶ ἡ ἑνικὴ εὐθεῖα , γράμμα γράμματα , φίλον φίλα , καλόν καλά · κάνεον μὲν κάνεα προπαροξυτόνωϲ , κανοῦν δὲ κανᾶ προπεριϲπωμένωϲ διὰ τὴν ϲυναίρεϲιν . αἱ δὲ εἰϲ η̄ ἐκ ϲυναιρέϲεώϲ εἰϲι καὶ πρὸϲ τὴν ϲυναίρεϲιν τὸν τόνον ποιοῦνται , τείχεα τείχη · αἱ γὰρ δύο βαρεῖαι εἰϲ βαρεῖαν ϲυναιροῦνται . τὰ εὐϲεβέα δὲ τὰ εὐϲεβῆ · ἡ γὰρ ὀξεῖα καὶ βαρεῖα εἰϲ περιϲπωμένην ϲυναιρεῖται . Περὶ τόνου τῆϲ πληθυντικῆϲ γενικῆϲ . Αἱ γενικαὶ αἵτε ἑνικαὶ καὶ πληθυντικαὶ ἀπὸ μὲν τῶν ὀξυτόνων ἢ περιϲπωμένων ὀνομάτων , εἰ μὲν ἰϲοϲυλλάβωϲ κλίνοιντο , πάντωϲ περι ϲπῶνται , καλόϲ καλοῦ καλῶν , ψυχή ψυχῆϲ ψυχῶν , λουτρόν λουτροῦ λουτρῶν , ἀλλὰ καὶ Ἑρμῆϲ Ἑρμοῦ Ἑρμῶν , χρυϲοῦϲ χρυϲοῦ χρυϲῶν . εἰ δὲ περιττοϲυλλάβωϲ , ἐντελεῖϲ μὲν οὖϲαι παροξύνονται , εὐϲεβήϲ εὐϲεβέοϲ εὐϲεβέων , Ἡρακλῆϲ Ἡρακλέοϲ Ἡρακλέων · ϲυνῃρημέναι δὲ περιϲπῶνται , εὐϲεβοῦϲ εὐϲεβῶν , εὐγενοῦϲ εὐγενῶν , Ἡρακλοῦϲ Ἡρακλῶν . Αἱ δὲ εἰϲ ο̄ῑ λήγουϲαι πληθυντικαὶ εὐθεῖαι βαρύτονοι βαρύνουϲι καὶ τὰϲ ἰδίαϲ γενικάϲ , φίλοι φίλων , ἥμεροι ἡμέρων · αἱ δὲ ὀξύτονοι ἢ περιϲπώμεναι περιϲπῶνται , καλοί καλῶν , ϲοφοί οφῶν , χρυϲοῖ χρυϲῶν , χαλκοῖ χαλκῶν . Αἱ δὲ εἰϲ ᾱῑ εὐθεῖαι πληθυντικαὶ μονογενεῖϲ περιϲπῶϲι τὰϲ ἰδίαϲ γενικάϲ , Μήδειαι Μηδειῶν , Αἰνεῖαι Αἰνειῶν . ϲεϲημείωνται βαρυνόμενα τέϲϲαρα , χλοῦναι χλούνων , ἐτηϲίαι ἐτηϲίων , ἀφύαι ἀφύων , χρῆϲται χρήϲτων διὰ τὸ μὴ ϲυμπεϲεῖν τῷ χρηϲτόϲ χρηϲτοί χρηϲτῶν . τὸ ἀφύαι πάλιν βαρέωϲ , ἵνα μὴ ϲυνεμπέϲῃ τῷ ἀφυεῖϲ τῶν ἀφυῶν . Αἱ εἰϲ ᾱῑ λήγουϲαι εὐθεῖαι θηλυκαὶ πληθυντικαὶ παρεϲχηματιϲμέναι ἀρϲενικοῖϲ , εἰ μὲν ἔχοιεν τὴν πληθυντικὴν ὁμόφωνον τῇ τοῦ ἀρϲενικοῦ γενικῇ , πάντωϲ καὶ ὁμότονον ἔχουϲιν · ὡϲ γὰρ οἱ φίλοι τῶν φίλων , οὕτωϲ καὶ αἱ φίλαι τῶν φίλων , καὶ ὡϲ οἱ καλοί τῶν καλῶν περιϲπᾶται , οὕτωϲ καὶ αἱ καλαί τῶν καλῶν περιϲπᾶται . εἰ μέντοι μὴ ὁμοφωνοῖεν αἱ γενικαί , πάντωϲ τὸ θηλυκὸν περιϲπᾶται , οἱ τάλανεϲ τῶν ταλάνων βαρυτόνωϲ , αἱ τάλαιναι τῶν ταλαινῶν περιϲπωμένωϲ . καὶ ταχέεϲ μέντοι ταχέων βαρυτόνωϲ , ταχεῖαι δὲ ταχειῶν περιϲπωμένωϲ . τὸ αὐτὸ καὶ ἐπὶ μετοχῶν , οἱ τυπτόμενοι τῶν τυπτομένων , ἀλλὰ καὶ τυπτόμεναι τῶν τυπτομένων βαρυτόνωϲ . ἐπὶ δὲ τοῦ ποιοῦντεϲ καὶ ποιοῦϲαι οὐκέτι · ποιούντων μὲν γὰρ τὸ ἀρϲενικὸν βαρυτόνωϲ , ποιοῦϲαι δὲ ποιουϲῶν περιϲπωμένωϲ . — ὅτε δὲ κατὰ διάλεκτον ἡ γενικὴ τροπὴν ὑπομένει τοῦ ω̄ν̄ εἰϲ ᾱν̄ , περιϲπᾶται , κυανεᾶν , ἀμφοτερᾶν . — ἐντεῦθεν τὸ Ῥοδίαι καὶ Ϲαμίαι καὶ τὰ τοιαῦτα , εἰ μὲν ἐθνικὰ εἴη , ϲυμβαρύνει ταῖϲ ἀρϲενικαῖϲ τὰϲ γενικάϲ · εἰ δὲ κύρια — ἐνδέχεται γὰρ Ῥοδίαν τινὰ καλεῖϲθαι καὶ Ϲαμίαν — τότε περιϲπῶϲι τὰϲ γενικάϲ , Ῥοδιῶν καὶ Ϲαμιῶν . διὰ τοῦτο ἡμέραι μὲν ἐπὶ τοῦ χρόνου ἡμερῶν , ἥμεραι δὲ ἡμέρων ἐπιθετικῶϲ βαρυτόνωϲ , ἐπεὶ καὶ οἱ ἥμεροι τῶν ἡμέρων . τὸ πόρναι πορνῶν καὶ πέτραι πετρῶν καὶ χῶραι χωρῶν , βάκχαι βακχῶν , ὄχθαι ὀχθῶν , χῆραι χηρῶν , κοῦραι κουρῶν , παιδίϲκοι παιδιϲκῶν « τῶν παιδιϲκῶν τινι δοὺϲ » παρὰ τῷ Μενάνδρῳ ἐν τῷ Ἥρωϊ . καὶ εἴ τι τοιοῦτον ἕτερον , περιϲπᾷ τὴν ἰδίαν γενικὴν καίτοι ὁμοφωνοῦϲαν τῷ ἀρϲενικῷ βαρυνομένῳ οἱ πόρνοι τῶν πόρνων καὶ ἐπὶ τῶν λοιπῶν ὁμοίωϲ , ἐπεὶ μὴ ἐκ τῶν ἀρϲενικῶν τὰ θηλυκὰ παρεϲχημάτιϲται , ἀλλ’ ἔϲτιν ἡ πρώτη τούτων θέϲιϲ ἐπὶ τῶν θηλυκῶν , διὸ καὶ ὡϲ μονογενὲϲ περιεϲπάϲθη . τὰ δὲ ἀρϲενικὰ ποιητικώτερον κατὰ τὸ γένοϲ τὴν παραγωγὴν πεποίηνται , ὅθεν καὶ βαρυτονοῦϲι τὰϲ γενικὰϲ ταῖϲ ἰδίαιϲ εὐθείαιϲ ἀκολοθοῦντα . τὸ μέϲαι μεϲῶν , ὑπάται ὑπατῶν , νεάται νεατῶν ἐπὶ τῶν χορδῶν περιϲπῶμεν . κύρια γάρ εἰϲιν αὐτῶν ὀνόματα καὶ διὰ τοῦτο μονογενῆ . τὰ μέντοιγε ἐπιθετικὰ βαρύνεται , ἐπεὶ τὰ τούτων ἀρϲενικά « κοῦραι πετράων ἤριπον ἐξ ὑπάτων » . τὸ χιλιῶν παρ’ Ἀθηναίοιϲ παραλόγωϲ περιϲπᾶται . Ἐὰν δὲ εὑρεθῶϲιν ὁμοφωνοῦϲαι ἀπὸ τῶν εἰϲ ε̄ϲ πληθυντικῶν εὐθειῶν θηλυκῶν γενικαὶ γενικαῖϲ ἀρϲενικῶν περιϲπωμέναιϲ , οὐκ ἀναγκάζονται καὶ ὁμοτονεῖν αὐταῖϲ . ἐκ δὲ τοῦ ἐναντίου εἴ τι μὲν ἀρϲενικὸν εἰϲ ᾱῑ τὴν εὐθεῖαν ἔχοι , τὸ δὲ θηλυκὸν εἰϲ ε̄ϲ̄ , ἡ μὲν τοῦ ἀρϲενικοῦ περιϲπᾶται , ἡ δὲ τοῦ θηλυκοῦ βαρύνεται · αἱ Δαναΐδεϲ μέντοι τῶν Δαναΐδων βαρυτόνωϲ , οἱ Δαναΐδαι δὲ τῶν Δαναϊδῶν περιϲπωμένωϲ · ὅμοιον ἔχει καὶ οἱ Τανταλίδαι Τανταλιδῶν , οἱ Ἡλιάδαι τῶν Ἡλιαδῶν , οἱ Πριαμίδαι τῶν Πριαμιδῶν , αἱ Τανταλίδεϲ δὲ τῶν Τανταλίδων , αἱ Ἡλιάδεϲ τῶν Ἡλιάδων , αἱ Πριαμίδεϲ τῶν Πριαμίδων βαρυτόνωϲ . Πᾶϲα εὐθεῖα διϲύλλαβοϲ εἰϲ ε̄ϲ̄ λήγουϲα πληθυντικὴ δηλονότι περιϲπᾶται τὴν ἰδίαν γενικήν , μῆνεϲ μηνῶν , ἄνδρεϲ ἀνδρῶν , θῶπεϲ θωπῶν , φῶτεϲ φωτῶν , χῆνεϲ χηνῶν , χεῖρεϲ χειρῶν καὶ τὰ ἄλλα ὁμοίωϲ , ἐννέα ϲεϲημειωμένων , περὶ ὧν καὶ λόγον δίδομεν . τίνων , ὅτε πυϲματικῶϲ , πρὸϲ ἀντιδιαϲτολὴν τοῦ ἀορίϲτου , ἐκεῖνο γὰρ περιϲπᾶται . Τρῶεϲ Τρώων , δμῶεϲ δμώων , ἵνα ἐκφύγωϲι τὸ αἱ Τρῳαί τῶν Τρῳῶν καὶ αἱ δμῳαί τῶν δμῳῶν , ὀξυνόμενα κατὰ τὰϲ εὐθείαϲ , καὶ διὰ τοῦτο περιϲπῶνται τὰϲ γενικάϲ . θῶεϲ θώων διὰ τὸ θῳή , ὃ ϲημαίνει τὴν ζημίαν , αἱ θῳαί τῶν θῳῶν . παῖδεϲ παίδων , οὐ πρὸϲ διαϲτολήν , ὥϲ τινεϲ ἐνόμιϲαν , τοῦ αἱ πέδαι τῶν πεδῶν ἐπὶ τῶν δεϲμῶν . ἡ γὰρ γραφὴ τὴν διαϲτολὴν ποιεῖται · τοῦτο μὲν γὰρ τὸ ἐπὶ τῶν δεϲμῶν διὰ τοῦ ε , ἐκεῖνο δὲ διὰ τῆϲ ᾱῑ διφθόγγου · ἀλλ’ ἴϲωϲ ἐπειδὴ ὡϲ ἀπὸ ἐντελεϲτέρου τοῦ πάϊϲ γέγονεν , ὡϲ μὴ εἶναι φύϲει διϲύλλαβον . ἔτι ἐϲτὶ πάντεϲ πάντων , οὐχ ὅτι ἐκ τοῦ ἅπαντοϲ , ὥϲ τινέϲ φαϲιν , ἀφαιρέϲει τοῦ ᾱ γέγονεν · ἐπεὶ ἔδει καὶ τὸ παντόϲ καὶ παντί βαρύνεϲθαι , ἐκ τοῦ ἅπαντοϲ ἅπαντι ἀφῃρημένα · ἀλλ’ ὅτι μετοχῆϲ εἴληφεν ἀναλογίαν , ὡϲ ἐν τῷ περὶ μετοχῶν δέδεικται , ᾧ λόγῳ καὶ τὸ πᾶϲι βεβαρυτόνηται , ὡϲ ϲτᾶϲι δοῦϲιν . ἔτι δᾷδεϲ δᾴδων · δαΐδεϲ δαΐδων γὰρ τριϲυλλάβωϲ τὸ ἐντελέϲ . ἔτι λᾶεϲ λάων . τὸ γὰρ ἐντελὲϲ ἀπὸ τοῦ λᾶαϲ λάαεϲ λαάων πάλιν τριϲύλλαβον . ἔνατόν ἐϲτι τὸ κρᾶτεϲ κράτων « κράτων τυπτομένων » ( Οd . χ 309 , ω 184 ) ἴϲωϲ ἀπὸ τοῦ κράατεϲ κραάτων ἐντελεϲτέρου . Χωρὶϲ δὲ τούτων ἐϲτὶ καὶ ἕτερα · ϲέεϲ ϲέων ἐπὶ τῶν ϲκωλήκων ὡϲ παρ’ Ἀριϲτοφάνει « ὑπὸ τῶν ϲέων καταπονούμενον » ( Lys . 730 ) καὶ φῴδων , ὡϲ παρ’ Ἀριϲτοφάνει « πλὴν φῴδων ἐκ βαλανείου » ( Plut . 535 ) , οὐδένων , Φθάντων τῷ λόγῳ τῶν μετοχῶν ὡϲ ϲτάντεϲ ϲτάντων , βάντεϲ βάντων , δόντεϲ δόντων . Φαϲὶ δέ τινεϲ ἀπολογούμενοι περὶ ὅλων τῶν ϲεϲημειωμένων , ὅτι τὰ εἰϲ ϲ̄ λήγοντα μονοϲύλλαβα κατὰ τὴν γενικὴν περιττοϲύλλαβα τὰ μὲν ὀξύτονα , ἐὰν διὰ ϲυμφώνων κλίνωνται , περιπῶνται κατὰ τὴν γενικὴν πληθυντικήν , ϲήϲ ϲητόϲ ϲῆτεϲ ϲητῶν , Κρήϲ Κρητόϲ Κρῆτεϲ Κρητῶν . ἐὰν δὲ διὰ καθαροῦ τοῦ ο̄ϲ̄ κλιθῶϲι , βαρύνονται κατὰ τὴν γενικὴν πληθυντικήν , Τρώϲ Τρωόϲ Τρῶεϲ Τρώων , δμώϲ δμωόϲ δμῶεϲ δμώων . τὸ δὲ τίνων εἰϲ διαφορὰν τῶν τινῶν καὶ τὸ κράτων τῶν κεφαλῶν εἰϲ διαφορὰν τῶν κρατῶν ἀπὸ τοῦ κράτοϲ ἡ ἀρχή . τὸ δὲ φῴδων καὶ δᾴδων ἀπὸ τῶν φωΐδων καὶ δαίδων . τὰ δὲ περιϲπώμενα ἐκ τοῦ ἐναντίου γίνεται · ἐὰν μὲν διὰ καθαροῦ τοῦ ο̄ϲ̄ κλίνωνται , περιϲπῶϲι τὰϲ γενικὰϲ πληθυντικάϲ , μῦϲ μυόϲ μύεϲ μυῶν , βοῦϲ βοόϲ βοῶν , δρύεϲ δρυῶν , ϲύεϲ ϲυῶν . ἐὰν δὲ διὰ ϲυμφώνου , βαρύνονται , παῖϲ παιδόϲ παῖδεϲ παίδων , πάντεϲ πάντων · τὸ δὲ λάων ἐβαρύνθη εἰϲ διαφορὰν τῶν λαῶν . ἀλλὰ κακῶϲ λέγουϲιν οἱ οὕτωϲ ἀπολογηϲάμενοι πρῶτον μὲν ὅτι ἀπὸ τῶν ϲεϲημεωμένων πλέκουϲι τὸν κανόνα , δεύτερον δὲ ὅτι ἀντίκειται τούτοιϲ τὸ κίϲ κιόϲ καὶ λίϲ λιόϲ · ταῦτα γὰρ ὀξύνονται κατὰ τὴν εὐθεῖαν τῶν ἑνικῶν καὶ διὰ καθαροῦ τοῦ ο̄ϲ̄ κλίνονται καὶ ὅμωϲ οὐ βαρύνονται ἐν τῇ γενικῇ τῶν πληθυντικῶν , ἀλλὰ περιϲπῶνται . κιών γὰρ καὶ λιῶν περιϲπωμένωϲ . Αἱ εἰϲ ε̄ϲ̄ ὑπὲρ δύο ϲυλλαβὰϲ εὐθεῖαι βαρύνουϲι τὰϲ γενικάϲ , Αἴαντεϲ Αἰάντων , ἑβδομάδεϲ ἑβδομάδων , εὐϲεβέεϲ εὐϲεβέων , ϲτάχυεϲ ϲταχύων , ὀϲφύεϲ ὀϲφύων . ἔδει οὖν καὶ τὸ πόλεων , μάντεων , πελέκεων καὶ τὰ τούτοιϲ παραπλήϲια πρὸ μιᾶϲ ἔχειν τὸν τόνον . ἀλλ’ Ἀττικούϲ̣ φαϲι προπαροξύνειν ταῦτα , ἅπερ ἐϲτὶν ἀπὸ τῶν εἰϲ ῑϲ̄ εὐθειῶν , καὶ ἔτι δύο ἀπὸ τῶν εἰϲ ῡϲ̄ , τό τε πήχεων καὶ πελέκεων . ϲεϲημείωται πάλιν γυναικῶν καὶ θυγατρῶν περιϲπώμενα ἑπόμενα τῷ τόπῳ τοῦ τόνου τῆϲ γενικῆϲ ἑνικῆϲ καὶ τὰ παρ’ Ἀθηναίοιϲ ἀριθμητικὰ τὸ χιλιάδων καὶ μυριάδων . ταῦτα γὰρ παρ’ αὐτοῖϲ περιϲπῶνται , παρ’ ἡμῖν δὲ βαρύνονται . Αἱ δὲ εἰϲ ε̄ῑϲ̄ εὐθεῖαι ϲυνῃρημέναι εἰϲὶ καὶ περιϲπῶϲι τὰϲ ἰδίαϲ γενικάϲ , ὡϲ ἤδη εἴπομεν , Ϲωκράτειϲ Ϲωκρατῶν , Δημοϲθένειϲ Δημοϲθενῶν , εὐϲεβεῖϲ εὐϲεβῶν . τὸ δυϲώδων καὶ εὐώδῶν καὶ νοϲώδων τῷ λόγῳ μὲν περιϲπαϲθήϲονται , ὁ δὲ Ἀρίϲταρχοϲ ταύταϲ καὶ τὰϲ ὁμοίαϲ βαρύνει ἐκ τοῦ οἴεϲθαι τὰϲ ἐντελεῖϲ γενικὰϲ αὐτῶν προπαροξύνεϲθαι , εὐωδέων ὡϲ πόλεων . οὐκ εὐλόγωϲ · μόναι γὰρ αἱ ἀπὸ τῶν εἰϲ ῑϲ̄ ὑπάρχουϲιν αἱ προπαροξυνόμεναι , πόλεων , μάντεων , καὶ δύο ἀπὸ τῶν εἰϲ ῡϲ̄ πελέκεων , πήχεων , αἱ δὲ λοιπαὶ πᾶϲαι βαρύτονοι οὖϲαι πρὸ μιᾶϲ ἔχουϲι τὸν τόνον , ὡϲ πρόκειται . παραλόγωϲ οὖν Ἀρίϲταρχοϲ βαρύνει καὶ ἐπείϲθη ἡ παράδοϲιϲ . καὶ τὸ τριήρων οἱ μὲν βαρύνουϲιν , οἱ δὲ περιϲπῶϲιν , ὥϲπερ καὶ αὐταρκῶν καὶ αὐθαδῶν καὶ τὸ ϲυνἠθων καὶ κακοηθῶν βαρύνεται ὥϲπερ καὶ τὰ αὐτῶν ἐπιρρήματα . Αἱ εἰϲ ᾱ λήγουϲαι εὐθεῖαι πληθυντικαὶ οὐδετέρων ὀνομάτων , εἰ μὲν ὀξύνοιντο ἢ περιϲπῷντο , πάντωϲ τὴν πληθυντικὴν γενικὴν περιϲπῶϲι , πυρά πυρῶν , ϲφυρά ϲφυρῶν , καλά καλῶν , ἀλλὰ καὶ κανᾶ περιϲπωμένωϲ κανῶν , ὀϲτᾶ ὀϲτῶν , χρυϲᾶ χρυϲῶν · εἰ μέντοι βαρύνοιντο , ϲυμβαρύνουϲι καὶ τὰϲ γενικάϲ , φίλα φίλων , ξύλα ξύλων , φῶτα φώτων , ὦτα ὤτων . εἰ δὲ ἀπὸ περιϲϲοϲυλλάβων ϲυναλοιφὴ παρακολουθήϲειε , ἡ γενικὴ πάντωϲ περιϲπᾶται , τειχέων τειχῶν , βελέων βελῶν , κρεάων κρεῶν . ϲεϲημείωται τὸ φρήτων . ἔϲτι γὰρ φρέατα καὶ γίνεται κατὰ κρᾶϲιν φρῆτα τοῦ ε̄ καὶ ᾱ εἰϲ η̄ κραθέντοϲ . καὶ τούτου βαρυνομένου κατὰ τὴν εὐθεῖαν τῶν πληθυντικῶν ὤφειλε καὶ ἡ γενικὴ τῶν πληθυντικῶν βαρύνεϲθαι καὶ εἶναι φρήτων βαρυτόνωϲ ὥϲπερ τὰ ὦτα τῶν ὤτων , τὰ φῶτα τῶν φώτων . ὅμωϲ δὲ περιϲπῶϲιν αὐτὸ οἷον φρήτων ὁμοτόνωϲ τῇ Κρητῶν καὶ ϲητῶν καὶ θητῶν γενικῇ . Περὶ τόνου τῆϲ δοτικῆϲ πληθυντικῆϲ . Περὶ μὲν τῶν εἰϲ ῑ ἐκφωνούμενον δοτικῶν πληθυντικῶν εἴπομεν ἐν τοῖϲ ἑνικοῖϲ , νῦν δὲ περὶ τῶν λοιπῶν ἐροῦμεν . Αἱ εἰϲ ᾱῑϲ̄ καὶ εἰϲ ο̄ῑϲ̄ ἀπὸ ὀξυτόνων καὶ περιϲπωμένων εὐθειῶν οὖϲαι περιϲπῶνται , ἀθληταί ἀθληταῖϲ , καλοί καλοῖϲ , ϲοφοί ϲοφοῖϲ , ἀλλὰ καὶ οἱ Ἑρμαῖ τοῖϲ Ἑρμαῖϲ , αἱ χρυϲαῖ ταῖϲ χρυϲαῖϲ . ἀπὸ δὲ βαρυτόνων πρὸ μιᾶϲ ἔχουϲι τὸν τόνον , φίλοι φίλοιϲ , ἵπποι ἵπποιϲ , Μήδειαι Μηδείαιϲ , τάλαιναι ταλαίναιϲ , ξύλα ξύλοιϲ . Περὶ τῶν Ἀττικῶν , ὅτι τὸν τόνον τῆϲ κοινῆϲ εὐθείαϲ ἔχει πᾶϲα πτῶϲιϲ Ἀττική , εἴπομεν ἤδη · διὰ τοῦτο τοῖϲ Μενέλεῳϲ προπαροξύνομεν , ἐπεὶ καὶ ὁ Μενέλαοϲ , τοῖϲ δὲ λεῴϲ ὀξύνομεν , ἐπεὶ καὶ ὁ λαόϲ . Περὶ τόνου τῆϲ πληθυντικῆϲ αἰτιατικῆϲ . Πᾶϲα αἰτιατικὴ πληθυντικὴ ὁμοφωνοῦϲα τῇ πληθυντικῇ εὐθείᾳ καὶ ὁμοτονεῖ ταύτῃ , οἱ ταχεῖϲ τοὺϲ ταχεῖϲ , οἱ Δημοϲθένειϲ τοὺϲ Δημοϲθένειϲ , οἱ βελτίουϲ τοὺϲ βελτίουϲ , οἱ ἰχθῦϲ περιϲπωμένωϲ καὶ τοὺϲ ἰχθῦϲ , ὁμοίωϲ αἱ κλιτῦϲ τὰϲ κλιτῦϲ , οἱ βαϲιλῆϲ τοὺϲ βαϲιλῆϲ οἷον « τούϲ τε διϲτάρχαϲ ὤλεϲαϲ βαϲιλῆϲ » παρὰ τῷ Ϲοφοκλεῖ ( Ai . 390 ) . Αἱ εἰϲ ᾱϲ̄ λήγουϲαι , ϲυνεϲταλμένον ἔχουϲαι τὸ ᾱ , ὁμότονοί εἰϲι ταῖϲ πληθυντικαῖϲ εὐθείαιϲ , Αἴαντεϲ Αἴανταϲ , Πάριδεϲ Πάριδαϲ , ταχέεϲ ταχέαϲ , αἱ ἐκτεταμένον ἔχουϲαι τὸ ᾱ ἀπὸ μὲν βαρυτόνων πρὸ μιᾶϲ ἔχουϲι τὸν τόνον , Μήδειαι Μηδείαϲ , τάλαιναι ταλαίναϲ · ἀπὸ δὲ ὀξυτόνων ὀξύνονται , καλαί καλάϲ , ταφαί ταφάϲ . ἀπὸ δὲ περιϲπωμένων περιϲπῶνται , διπλαῖ διπλᾶϲ , ϲυκαῖ ϲυκᾶϲ , γαλαῖ γαλᾶϲ · μακρὸν δὲ ἔχουϲι τὸ ᾱ ὅϲαι εἰϲὶν ἀπὸ τῶν εἰϲ ᾱῑ εὐθειῶν , ὡϲ αἱ προκείμεναι · βραχὺ δὲ αἱ ἀπὸ τῶν εἰϲ ε̄ϲ̄ , ὧν πάλιν κεῖται τὰ ὑποδείγματα . Αἱ εἰϲ ο̄ῡϲ̄ αἰτιατικαὶ πάλιν ταῖϲ εὐθείαιϲ ἀκολουθοῦϲι κατὰ τὸν εἰρημένον κανόνα , φίλοι φίλουϲ , καλοί καλούϲ ὀξυτόνωϲ καὶ ἀργυροῖ ἀργυροῦϲ περιϲπωμένωϲ . Τὰ Ἀττικὰ ὁμοτονοῦϲι ταῖϲ εὐθείαιϲ τῶν πληθυντικῶν οἷον οἱ εὔγεῳ τοὺϲ εὔγεωϲ , οἱ Μενέλεῳ τοὺϲ Μενέλεωϲ , οἱ νεῴ τοὺϲ νεώϲ , οἱ λεῴ τοὺϲ λεώϲ . Τὸ Ἐρετριέαϲ Ἐρετριᾶϲ καὶ ἁλιέαϲ ἁλιᾶϲ κατὰ ϲυναίρεϲιν περιϲπῶνται παρ’ Ἀθηναίοιϲ . Τὰ περὶ τόνου τῶν κατὰ θέμα ἀριθμῶν ἐκλέλοιπεν .
Lemmas: περι ὁ ἐν ὁ πλάγιος ὁ ὄνομα τόνος . περι τόνος ὁ ἑνικός γενικός . πᾶσα γενικός καί δοτικός μακροκατάληκτος ἐπί ἑαυτοῦ τέλος ἔχω ὁ τόνος περισπάω , ἑνικός τε καί δυικός καί πληθυντικός , καλός καλός καλός καλός , ὁ Φιλητᾶς ὁ φιλητής ὁ φιλητής ὁ φιλητής ὁ φιλητής , ὁ καλός ὁ καλός ὁ καλός ὁ καλός ὁ καλός , ἐγώ ἐμός ἐμός ἐμέω ἐμέω . σημειόω ἐν ὁ ἀντωνυμία ὁ ἐγώ καί σύ δοτικός ὀξύνω · ὁ γάρ ὁ τρίτος οἷ περισπάω . ὑπόκειμαι δέ καί ὁ ἀττικός ὁ ναῦς ὁ λαός ὀξύνω · ὁ τόνος γάρ ὁ κοινός εὐθύς φυλάσσω ἐν πᾶς πτῶσις . ὁ γάρ Μενέλαος προπαροξύνω καί ὁ Ἀττικός κατά πᾶς πτῶσις προπαροξύνω , ὁ Μενέλαος ὁ Μενέλαος ὁ Μενέλαος καί ἐν ὁ ἄλλος πτῶσις καί ἀριθμός ὁμοίως . οὕτως οὖν καί ὁ λαός καί ναός ὀξύνω καί ὁ ἀπό οὗτος ἀττικός ὀξύνω , ὁ ναῦς ὁ ναῦς καί ἐπί δυϊκός καί πληθυντικός ὁμοίως . πᾶσα γενικός ὄνομα κοινός ἀπαθής ἐπί οὗτος ὁ συλλαβή ἔχω ὁ τόνος , ἐπί ὅς καί ὁ εὐθύς , Χωρὶς εἰμί μή ἕτερος λόγος κωλύω , ὑποστέλλω ὁ εἰς ὁ Σ ̄ δισύλλαβος γενικός , Αἴας ἐκ ὁ Αἴας , λέβης λέβης ἐπί ὁ πρῶτος , ταχύς ταχύς , ὀξύς ὀξύς ἐπί ὁ δύο , Ἀχιλλεύς Ἀχιλλεύς , εὐγενής εὐγενής ἐπί ὁ τρίτος . ὁ μέντοι προπαροξύτονος ἐπί ὁ εὐθύς οὖον φυλάσσω ὁ κανών , ἐπεί ἀδύνατος εἰμί πρό ὁ τρεῖς συλλαβή δίδωμι τόνος , Ἄδωνις Ἄδωνις , φίλημα φίλημα . ἔτι ὁ Ὅμηρος Ὅμηρος , ἄνθρωπος ἄνθρωπος οὖον φυλάσσω , ἀλλά καταβιβάζω ὁ τόνος , διότι μακρός εἰμί ὁ λήγω οὖον δύναμαι προπαροξύνω λέξις , εἰμί μή ἐπί ὁ Ἀττικός . ὁ γάρ ὁ κοινός εὐθύς τόνος φυλάσσω ὁ Ἀττικός , κἀν κατά γενικός μόνος γίγνομαι ὁ ἐπέκτασις ὡς ἐπί ὁ πόλις καί μάντις . ὁ δέ Ὅμηρος , ἄελλα προπαροξύνω ἀντί κοινός παραλαμβάνω ὁ δίφθογγος ἐν τέλος λέξις εἰμί ἐπί ὁ εὐθύς πληθυντικός καί κλητικός , ἐν δέ ὁ ἄλλος πτῶσις οὖον . οὗτος καί ἐπί ἄλλος πολύς , τύπτω , ποιέω , τύπτω , λέγω . ὁ δέ μήτηρ καί ἀνήρ καί πατήρ ἀπό ὁ μήτηρ καί ἀνήρ καί πατήρ γίγνομαι κατά συγκοπή , διό οὐ φυλάσσω ὁ τόνος ἀκολουθέω ὁ δισύλλαβος γενικός . ὁ δέ ἀνήρ κατά συγκοπή γίγνομαι ἐκ ὁ ἀνήρ ἐκ ἀνάγκη πλεονάζω ὁ δ̄ . οὐ δύναμαι γάρ εἰμί ἀναρός Χωρὶς ὁ δ̄ , ἐπεί ὁ Ν πρό ὁ ρ̄ οὔτε ἐν συλλαμβάνω δύναμαι εἰμί οὔτε ἐν διάστασις . καί ὁ γουνός καί δόρυ συγκόπτω ἐκ ὁ γόνυ καί δόρυ ὀξύνω ὁμοίως ὁ πατήρ , μήτηρ , ἀνήρ . ὁ δέ κρέας , γῆρας , κέρας τις ὀξύνω ἐθέλω λέγω , ὅτι ἀπό ὁ κρέας καί γῆρα καί κέρας γίγνομαι κατά συγκοπή ὁ ὅς καί τ̄ κραίνω καί Γῆρος καί κερός διά ὁ ὁ ὀξύτονος ὁ λόγος ὁ εἰς ὅσος δισύλλαβος γενικός οἷος πατήρ , μήτηρ καί λοιπός ὁ Ἀθηναῖος ἐκτείνω ὁ ὁ εἰς εἰμί φυλάσσω ὁ ὀξύς τάσις οἷος κρέας γῆρας κεραός . ἀλλά οὗτος βαρυτονητέος ὁ λόγος ὁ συναίρεσις ὁ γίγνομαι ἀπό ὀξύς καί δύο βαρύς εἰς ὀξύς καί βαρύς οἷος κρέας κρέας , γῆρας γῆρας ὥσπερ Δημοσθένης Δημοσθένης , Διομήδης Διομήδης . εἰμί δέ λέγω κατά συγκοπή γίγνομαι ἐν ὁ γενικός ὁ κρέας , ὀφείλω συγκοπή γίγνομαι καί ἐν ὁ δοτικός . καθόλου γάρ πᾶς γενικός συγκόπτω ἔχω καί ὁ δοτικός συγκόπτω οἷος πατήρ πατήρ πατήρ πατήρ , μήτηρ μήτηρ μήτηρ μήτηρ , Δημήτηρ Δημήτηρ Δημήτηρ Δημήτηρ , ἀνήρ ἀνήρ ἀνήρ ἀνήρ , θυγάτηρ θυγάτηρ θυγάτηρ θυγάτηρ . εἰμί οὖν ὁ κρέας ὁ δοτικός ἀρχή οὖον δέχομαι συγκοπή ὁ ὅς καί ὁ τ̄ , ἐπεί κρεω μέλλω εἰμί , νυνί δέ κρέας εἰμί , οὐ ἄρα δή οὐδέ ὁ κρέας γενικός δύναμαι συγκοπή ἀναδέχομαι ὁ ὅς καί ὁ τ̄ καί γίγνομαι ὁ κραίνω ὀξύτονος ἐκεῖθεν ὁ κρέας ὁμοίως ὀξύτονος κατά ἐπέκτασις ὁ ὁ εἰς εἰμί , ἀλλά , ὡς εἴρω , οὗτος ὁ γενικός κατά κρᾶσις γίγνομαι καί βαρύνω . πᾶσα γενικός εἰς οὐ λήγω ἀπό μέν ὀξύτονος ὄνομα καί περισπάω περισπάω , καλός καλός , σοφός σοφός , ἀργύρεος ἀργύρεος , Ἑρμῆς Ἑρμῆς , ἀπό δέ βαρύτονος πρό εἷς ἔχω ὁ τόνος , Ὅμηρος Ὅμηρος , νῆσος νῆσος . πᾶσα εὐθύς εἰς σ̄ λήγω καί ἀποβολή ὁ σ̄ ὁ γενικός ἀποτελέω ὁ αὐτός τόνος τηρέω καί ἐπί ὁ γενικός οἷος Φιλητᾶς Φιλητᾶς , Μηνᾶς Μηνᾶ , Μητρᾶς Μήτρα , χρύσεος χρυσός , ἀργύρεος ἀργύρεος , ἁπλόος ἁπλόος , ὀρφώς ὀρφώς , λαός λαός , ναῦς ναῦς , Εὔνους εὔνους , Ἀλκίνοος Ἀλκίνοος , Μενέλαος Μενέλαος , Πηνέλεως Πηνέλεως . ὁ ἐκτείνω ὁ ὁ εἰς ὁ εἰμί κατά ὁ γενικός Ἀττικός ὁ αὐτός τόνος φυλάσσω ὅστις ἔχω καί πρό ὁ ἔκτασις ὁ ὁ εἰς εἰμί οἷος πόλις πόλις , Μάντιος μάντις , ὄφις ὄφις , λέξις λέξις , βασιλεύς βασιλεύς , Ἀχιλλεύς Ἀχιλλεύς , Ἀτρεύς Ἀτρεύς , Πηλεύς Πηλεύς , ἱερεύς ἱερεύς . ὁ συναιρέω γενικός , εἰμί μέν προπαροξύνω ἐν ὁ ἐντέλεια , παροξύνω ἐν ὁ συναίρεσις οἷος Δημοσθένης Δημοσθένης , Διομήδης Διομήδης , Σωκράτεος Σωκράτης , ἔρεβος ἔρεβος , θάρσος θάρσος , τεῖχος τεῖχος , βέλος βέλος , κρέας κρέας , γῆρας γῆρας · εἰμί δέ παροξύνω ἐν ὁ ἐντέλεια , περισπάω ἐν ὁ συναίρεσις οἷος εὐσεβής εὐσεβής , εὐγενής εὐγενής , Λητόος Λητώ , Σαπφόος Σαπφώ , Ἐρετριεύς Ἐρετριεύς , Πειραιεύς Πειραιεύς , Στειριεύς Στειριεύς . ὁ διά ὁ ὅς θεσσαλικός γενικός , εἰμί μέν ἀπό περισπάω κοινός γενικός εἰμί , προπερισπάω οἷος καλός καλός , σοφός σοφόω , σεμνός σεμνόω , ποταμός ποταμός , εἰμί δέ ἀπό βαρύνω , προ παροξύνω οἷος φίλος φίλος , κοῦφος κοῦφος , Πρίαμος Πρίαμος . ὁ ἀπό Ἀττικός γενικός κατά πλεονασμός ὁ ὁ γίγνομαι , εἰμί μέν ἀπό ὀξύτονος γενικός Ἀττικός εἰμί , προπερισπάω οἷος Πετεώς Πετεώς « υἱός Πετεώς Μενεσθεύς » ( B 552 ) . « εἰμί υἱός Πετεώς Διοτρεφής βασιλεύς » ( δ 338 ) , Ταλαός Ταλαῶο ὡς παρά Ἀντίμαχος · εἰμί δέ ἀπό βαρύτονος γενικός Ἀττικός εἰμί , προπαροξύνω οἷος ὁ Μίνως ὁ Μίων , ὁ Ἀνδρόγεως Ἀνδρογέωο . ὁ δέ ὁ προσέρχομαι καταβιβάζω εἷς συλλαβή ὁ τόνος διά ὁ μή δύναμαι τέταρτος ἀπό τέλος εἰμί ὁ ὀξύς . ὁ διά ὁ εἰμί γενικός ἰωνικός , εἰμί μέν ἀπό βαρύτονος κοινός γενικός εἰμί , προπαροξύνω οἷος Ἀτρείδης Ἀτρείδης , Ὀρέστης Ὀρέστης , Αἰνείας Αἰνείας , ἀπαθής δηλονότι εἰμί · ἐάν γάρ πάσχω , πρό εἷς ὁ τέλος ἔχω ὁ ὀξύς οἷος Ἑρμεῖος Ἑρμείος καί κατά συγκοπή Ἑρμῆς παροξύτονος « Ἥρα Ἑρμῆς τε » ( ὁ 214 ) , Ἀσία Ἄσιος καί ἰωνικός Ἀσίας καί Ἄσιος ὡς εὐμέλιος « Ἄσιος ἐν λειμών » ( B 461 ) . εἰμί δέ ἀπό περισπάω κοινός γενικός εἰμί , παροξύνω οἷος αὐλητής αὐλητής , Θαλῆς Θαλῆς ( εἰμί δέ ὄνομα κύριος ) ὁ Θαλῆς . ὁ διά ὁ ΑΟ Βοιωτικός γενικός , εἰμί μέν ἀπό βαρύτονος κοινός γενικός εἰμί , προπαροξύνω οἷος Ἀτρείδης Ἀτρείδης , Ὀρέστης Ὀρέσταο , εἰμί δέ ἀπό περισπάω κοινός γενικός εἰμί , προπερισπάω οἷος ἀργεστής ἀργεστής , ἀργεστής « ἀργεστής νότος » ( Λ 306 ) . πᾶσα γενικός δισύλλαβος εἰς ὅσος λήγω μή συναλείφω ὀξύνω , μείς , χήν , Ζεύς , φάος . ὁ λᾶας ἐκ τρισύλλαβος ὁ λάη κρᾶσις ὁ δύο ὅς εἰς εἷς μακρός , ὁ κῆρ καί ἔαρ ἐκ ὁ κέαρος καί ἔαρ . ἀπορέω δέ τις λέγω , εἰμί ἄρα ὁ λᾶας καί κῆρ καί ἔαρ ὡς δύναμις τρισύλλαβος βαρύνω , διά ποῖος αἴτιος ὁ οἶς οἶς γίγνομαι κατά συναίρεσις οἶς οἶς μή βαρύνω ; καί οὗτος γάρ δύναμις τρισύλλαβος εἰμί . εἰμί οὖν εἶπον , ὅτι ὁ μέν λᾶας καί κῆρ καί ἔαρ οὖον μόνος ἐν ὁ εὐθύς συναιρέω , ἀλλά καί ἐν ὁ γενικός οἷος λᾶας λᾶας λάη λᾶας , κῆρ κῆρ κέαρος κῆρ , ἔαρ ἔαρ ἔαρ ἔαρ καί οὗτος χάρις ὡς δύναμις τρισύλλαβος εἰμί ἐν ὁ γενικός βαρύνω . ὁ δέ οἶς οἶς οὐ πάσχω ἐν ὁ γενικός συναίρεσις ἀλλά ἐν ὁ εὐθύς μόνος οἷος οἶς οἶς καί λοιπός ἀπό ὁ συλλέγω εὐθύς κλίνω οἶς ὁ γενικός . καί οὗτος χάρις ὡς μή εἰμί ὁ γενικός τρισύλλαβος δύναμις , ἀλλά κύριος δισύλλαβος ὀξύνω . οὗτος δέ καί ἐπί ἄλλος εὑρίσκω , φημί δέ ὁ ἐν ὁ εὐθύς μόνος γίγνομαι συναίρεσις καί λοιπός ἐκ ὁ συλλέγω εὐθύς κλίνω ὁ γενικός ὡς ἐπί ὁ φάος φάος καί οὖς οὖς . εἰμί γάρ φόη φόα καί ὄα ὄα καί λοιπός κρᾶσις παρακολουθέω ὁ εὐθύς καί γίγνομαι φάος καί οὖς ἐκεῖθεν κλίνω φάος καί οὖς ὁ γενικός . οὐδέ γάρ δύναμαι ὁ φάος καί οὖς γενικός ἀπό ὁ φόα καί ὄα λέγω κατά κρᾶσις , ἐπεί Φῶτος καί ὦτος ὀφείλω εἰμί βαρύτονος ὡς ἀπό τρισύλλαβος γενικός γίγνομαι . ἀλλά ὡς εἴρω ἐν ὁ εὐθύς γίγνομαι ὁ κρᾶσις ἐκεῖθεν ὁ κλίσις . σημειόω ὁ φρητός ὀξύνω . ἀπό γάρ τρισύλλαβος γενικός ὁ φρέαρ γίγνομαι κατά κρᾶσις φρῆτος ὀφείλω βαρύνω . οὐδέ γάρ δύναμαι λέγω ὅτι ἐπί οὗτος ἐν ὁ εὐθύς γίγνομαι ὁ κρᾶσις ἐκεῖθεν ὁ κλίσις . οὐδέ γάρ εἴρω ὁ Φρῆρ εὐθύς ὁ χρῆσις . εἰμί οὖν εἶπον , ὅτι ὁ φρητός γενικός συντρέχω κατά ὁ τάσις ὁ Κρής γενικός καί σός καί τίθημι . — ὁ « υἱός ἐΰς » ( ὁ 138 ) ἐκ τρισύλλαβος ὁ υἱός προπαροξύτονος , ὅς ὁ εὐθύς υἷις . ὁ « Θῶν παράκοιτις » ( δ 228 ) σημειόω · εἰμί γάρ ἐκ ὁ « Θώνιος ἐν ψάμαθος » ( Nic . Ther . 312 ) συγκόπτω , κἀν ὀξύνω ὡς ὁ πατήρ μήτηρ · ἀλλά οὐδέ συναιρέω ἐκ ὁ Θόων , ὅς τις , ἀμάρτυρος . οὐδαμοῦ γάρ ὁ Θόων εὐθύς εὑρίσκω σημαίνω ὁ Αἰγύπτιος ἀνήρ , ὅστις σημαίνω ὁ Θῶν γενικός , ἀλλά ἕτερος ἀνήρ ὡς παρά Ὅμηρος « Θόων τε Οἰνόμαος τε » ( Μ 140 ) . εἰμί οὖν εἶπον , ὅτι κατά συγκοπή γίγνομαι ὁ Θῶν γενικός ἀπό ὁ Θώνιος γενικός . εἰμί δέ τις εἶπον , διατί οὐ ὀξύνω , λέγω ὁ αἴτιος οὗτος · ὁ συγκόπτω γενικός ὀξύνω μιμέομαι εὐθύς , οἷος ὁ ἀνήρ γενικός μιμέομαι ὁ χονδρός εὐθύς καί πάλιν ὁ μήτηρ καί πατήρ καί θυγάτηρ μιμέω ὁ ὁ ἰατρός εὐθύς . ἐπεί οὖν ὁ Θῶν γενικός εἰμί ὀξύνω , οὐ μέλλω μιμέομαι εὐθύς ( οὐ ἔχω γάρ εὐθύς εἰς Μύκονος καθαρός δισύλλαβος ὁ εἰμί ̄ παραλήγω καί ὀξύνω , βαρύνω δέ ἔχω ὡς ἐπί ὁ κῶνος , ὦνος ) οὗτος χάρις οὐ ὀξύνω , ἀλλά βαρύνω . πρόσκειμαι δισύλλαβος διά ὁ κοινωνός , οἰωνός , Τιθωνός υπερδισύλλαβος . ὁ δέ Θῶν Θῶν ὄνομα κύριος προπερισπάω πρός ὁ χαρακτήρ ὁ εἰς εἰμί περισπάω ὄνομα . ὁ γάρ εἰς εἰμί περισπάω προπερισπάω κατά ὁ γενικός οἷος Ξενοφῶν Ξενοφῶν , Κτησιφῶν Κτησιφῶν , Ἀγλαοφῶν Ἀγλαοφῶν , Δημοφῶν Δημοφῶν · οὕτως οὖν καί Θῶν Θῶν · ἢ πρός χαρακτήρ ὁ κλάω κλάω μετοχή καί ζῶ ζῶ καί δράω δράω λέγω Θῶν Θῶν προπερισπωμένως . — ὁ « Ὤπς θυγάτηρ » ( Od . ὅς 429 ) πρός διαστολή ὁ ὀφθαλμός . ὁ τίς ὅτε πυσματικός λέγω , βαρύνω πρός ἀντιδιαστολή ὁ ἀόριστος ὀξύνω . ἐπί μέντοι μετοχή βαρύνω ἵστημι , θέω , δίδωμι , ὅς ἠκουλούθησε ὁ φθάνω φθάνω κύριος καί Πράς Πρᾶς καί Ζεύς Ζαντός . ὁ ὑπέρ δύο συλλαβή εἰς ὅσος ἀπό μέν βαρύτονος εὐθύς βαρύνω οἷος Δημοσθένης Δημοσθένης , Σωκράτεος , Πάρις καί ὅλος προπαροξύνω · ἀπό δέ ὀξύνω ἢ περισπάω πρό εἷς ἔχω ὁ τόνος , οἷος βασιλεύς Βασιλεύς , ἱμάς ἱμάς , ἀλλά καί Ξενοφῶν Ξενοφῶν , Σιμόεις Σιμόεις . σημειόω ὁ γυνή καί θυγάτηρ ὑπέρ δύο συλλαβή εἰμί ὀξύνω διά ὁ συνεκδρομή ὁ συγγενικός ὁ πατήρ ἀνήρ μήτηρ . ἀλλά καί ὁ μήτηρ καί θυγάτηρ ἐντελής εἰμί καί παροξύνω σημειόω , δήω προπαροξύνω ὡς Δημήτηρ Δημήτηρ , ἐνάτηρ εἰνάτερος , φράτηρ φράτηρ . ἀλλά καί οὗτος συνεξέρχομαι ὁ ἀνήρ πατήρ δαήρ . ὁ εἰς ὅς καί εἰμί γενικός θηλυκός ἀπό μέν ὀξύνω εὐθύς καί περισπάω περισπάω , ὁ φοβερός ὁ φοβερός , ὁ καλός ὁ καλός , ἀλλά καί Ἀθηνᾶ Ἀθηνᾶ καί χρύσεος χρύσεος . ὁ δέ ἀπό βαρύτονος πρό εἷς ἔχω ὁ τόνος , Μήδεια Μήδεια , ὅσιος ὅσιος . ὁ εἷς περισπάω ἀπό ὁ εἷς βαρύνω ἔρχομαι τις ἀνατίθημι καί ἔτι ἀπό ὁ εἷς ὁ ἰά . ὁμοίως καί ὁ δοτικός . περι τόνος ὁ ἑνικός δοτικός . πᾶσα δοτικός δισύλλαβος εἰς Ι ἐκφωνέω λήγω , ἑνικός τε καί πληθυντικός ὀξύνω μείς μείς , φάος φάος . πάλιν ὁ συλλέγω γενικός ὁ δοτικός διά ὁ αὐτός αἴτιος βαρύνω , ἦρι , κῆρ · ἔτι ἀπό συναίρεσις εἰμί ὁ Θέτις Θέτις « πᾶς Θέτις καλλιπλόκαμος ( Σ 407 ) , μαστίω μάστις « μάστις ἀεί ἐλαύνω » ( Ψ 500 ) , μῆτις μῆτις « μῆτις δέ ἡνίοχος περιγίγνομαι ἡνίοχος » ( Ψ 318 ) . καί ὁ σπέος δέ δοτικός οἷος « εὑρίσκω δέ ἐν σπέος » ( Ω 83 ) προπερισπάω καί μή ὀξύνω οὐ ἀντίκειμαι ἐγώ , ἐπεί καί οὗτος ὑπέρ δύο συλλαβή εἰμί δύναμις , ἀλλά ὁ συναίρεσις αἰτία γίγνομαι ὁ δισυλλαβία . ἀπό γάρ ὁ σπέος σπέος σπέος κατά κρᾶσις ὁ δύο ἐγώ εἰς ὁ γίγνομαι σπέος ὥσπερ Ἡρακλεύς Ἡρακλῆς « τεῖχος εἰς ἀμφίχυτος Ἡρακλῆς θεῖος ( Υ 145 ) . ὅμοιος καί ὁ μετοχή βαρύνω ἵστημι ἵστημι , δίδωμι δήω καί ἐπί πᾶς ὁμοίως . ὁ δέ πᾶς βαρυτονέω — ὡς μετοχικός τυγχάνω ἀναλογία , ὅς ἔχω καί φθάνω καί Φθᾶσι . πάλιν γυνή καί θυγάτηρ σημειόω . καθόλου γάρ πᾶς δοτικός ἰσοσύλλαβος ὁ ἴδιος γενικός καί ὁ αὐτός ἔχω τόνος καλός καλός , φάος φάος . εἰμί οὖν ὁ γυνή καί θυγάτηρ ὀξύνω , εἰκότως . ἄρα καί οὗτος δοτικός ὀξύνω · ἔνθεν καί ὁ τίς καί τίνω ὁπότε πυσματικός βαρύνω , συμβαρύνω καί ὁ δοτικός τίς καί τίσις . ὅτε δέ εἰμί ἀόριστος , ὀξύνω καί συνοξύνω ὁ δοτικός . πρόσκειμαι « ἰσοσύλλαβος » διά ὁ παχύς παχύς , ὅστις διά ὁ συναίρεσις οὐ ἰσοσυλλαβέω ὁ γενικός . ὁ δέ παχύς ἰσοσυλλαβέω . δεῖ δέ παραφυλάσσω ὁ « ὁ μέν πᾶς ἰός κίων ἦμαρ Ἄϊδος εἴδομαι » ( Ζ 422 ) · ἴον γάρ εἰμί ὁ εὐθύς καί ὁ γενικός ἴον παροξύτονος , ὁ δέ δοτικός ἰός περισπάω . ὡς γάρ σοφός Ἀρίσταρχος καί ἐπικρατέω αὐτός ὁ ἀνάγνωσις · μήποτε οὖν , ἐπεί καί ὁ εἷς ἐπί δοτικός περισπάω , συνεξομοιόω ὁ ὁ θηλυκός τόνος κατά ὁ αὐτός πτῶσις καί ὁ οὐδέτερος οὕτως ἀναγιγνώσκω ὁμότονος . οὗτος οὖν οὕτως ἔχω ὁ Τυνδάρεος εὐθύς ὁ διά ὁ ἔ καί ο̅ ὁ γενικός Τυνδάρεος εἰμί παροξύτονος , ἀλλά καί ὁ δοτικός ὁμοίως ὁ γενικός Τυνδάρεος εἰμί παροξύτονος . ὅταν δέ γίγνομαι Ἀττικός ὁ εὐθύς διά ὁ ἔ καί εἰμί Τυνδάρεως ὡς Μενέλαος , τότε προπαροξύνω ὁ γενικός καί ὁ δοτικός ὁμοίως οἷος ὁ Τυνδάρεως ὁ Τυνδάρεως ὥσπερ ὁ Μενέλαος ὁ Μενέλαος . ἔτι ὁ εἰς Ι ἐκφωνέω λήγω ὑπέρ δύο συλλαβή ασυναίρετος ἑνικός τε καί πληθυντικός βαρύνω · ἀλλά προπαροξύνω μέν ὁ ἀπό βαρύτονος εὐθύς Αἴας Αἴας Αἴας Αἴας , Ἔρως Ἔρως Ἔρως Ἔρως · καί γάρ ὁ πληθυντικός ὁμοίως . πρό εἷς δέ ἔχω ὁ τόνος ὁ ἀπό ὀξύτονος ἢ περισπάω , ἀβλής ἀβλής ἀβλής , εὐσεβής εὐσεβής εὐσεβής , ἀλλά καί φθογγή φθογγέω φθογγή , Ξενοφῶν Ξενοφῶν Ξενοφῶσι καί ἐπί μετοχή λαμβάνω λαμβάνω λαμβάνω , ποιέω ποιέω ποιέω . σημειόω ὁ μηδείς μήδεα καί οὐδείς οὐδείς . ὁ « σπέος γλαφυρός ( Od . ὅς 15 ) ὅσος ἐπί δισυλλαβία ὀξύνω ὀφείλω , νῦν δέ ὁ τύπος βαρυτονέω · ὁ γάρ ἔχω διπλασιασμός ὁ σ̄ ὁ ἔ παραλήγω βαρύνω , θήρ , κύω οὕτως οὖν ὁ σπέος . ὁ γοῦν πούς μή παραλήγω ὁ ἔ εὔλογος ὀξύνω . πάλιν ὁ γυνή σημειόω . ὁ πλεονάζω ὁ ὅς κατά ὁ παραλήγω παροξύνω , πατήρ , θυγάτηρ , μήτηρ . ὁ μεταπλάσσω ὑπέρ δύο συλλαβή ἀπό μέν ὁ εἰς εἰμί προπαροξύνω , πολυπλαταγεω πολυπλάταγι , διχόμηνος διχόμηνις . οὗτος δύναμαι ἀπό ὁ διχόμηνις « πρός γάρ ὁ διχόμηνις ἀπό αἰθήρ αὐγάζω » Ἀπολλώνιος ( I 1231 ) καί δοτικός διχόμηνις ἀποκόπτω « οὐδέ τις ἀδρανέω φέρω διχόμηνις σελήνη » ( Arat . Phaen . 470 ) καί ἀναδρομή ποιέω ὁ τόνος . ὁ δέ κλάδος κλάδος κλάδος καί κατά μεταπλασμός κλάδος καταβιβάζω διά ὁ δισυλλαβία κατά ὁμοιότης ὁ μείς καί παῖς καί ἀνήρ . καί πάλιν ὁ λιτός ὁ λιτός ὁ λιτός καί κατά μεταπλασμός ὁ λιτί οἷος « ἐν λέχος δέ θέω ἑανός λίς καλύπτω » ( Σ 352 ) καί ὀξύνω διά ὁ δισυλλαβία . ὁ δέ ἀπό ὁ εἰς νή θηλυκός φύσις μακρός παραλήγω μεταπλάσσω δοτικός προπερισπάω οἷος ὑσμίνη ὑσμίνη « μέμονα δέ καί ὅς ὑσμίνη μάχομαι » ( Θ 56 ) , Δωδώνη Δωδώνη « Δωδώνη νάω Ζεύς ὁμέστιος βροτός » . ὁ Σοφοκλῆς Ὀδυσσεύς ἀκανθοπλήξ « καί ὁ ἐν Δωδώνη παύω δαίμων εὐλογέω » ( fr . 415 Nauck ) καί ἐν Τραχίς ( 170 ) « ὡς ὁ παλαιός φηγός αὐδάω ποτός Δωδώνη δισσός ἐκ πελειάς φημί » καί Καλλίμαχος « ὁ ἐν Δωδώνη λέγω μόνος οὕνεκα χαλκός ἐγείρω » . Ὅμοιος καί ὁ πληθυντικός μεταπλάσσω εἰς βρόχος λήγω προ παροξύνω ἔγκατα ἔγκατα , ἄστρον ἀστήρ , πρόβατον πρόβασις . περι τόνος ὁ ἑνικός αἰτιατικός . ὁ αἰτιατικός ἑνικός εἰς ὅς λήγω ἢ εἰς Ν , ἀπαθής εἰμί . ὁ μέν οὖν εἰς ὅς λήγω ἐπί ἐκεῖνος ὁ συλλαβή ἔχω ὁ τόνος , ἐπί ὅς καί ὁ εὐθύς , εἰμί μή τονικός κωλύω παράγγελμα . Αἴας Αἴας , μείς μείς , σωτήρ σωτήρ . ἐπί δέ ὁ Ἄδωνις Ἄδωνις , Ἄθηνις Ἀθήνιδα διά ὁ μή πρό τρεῖς πίπτω ποτέ ὁ τόνος καταβιβάζω συλλαβή ὁ τόνος . πάλιν ὁ γυνή « γυνή θάω μαστός » ( Ω 88 ) προπερισπάω , δήω προπαροξύνω , ἐπεί καί ὁ εὐθύς γυνή παροξύνω . σημειωτέος οὖν αὐτός . καί ἔτι ὁ μήτηρ καί θυγάτηρ παροξύνω · ἐσθίω γάρ ὡς ἐπί ὁ θυγάτηρ καί μήτηρ . ἀλλά πάλιν οὗτος συνεξέρχομαι ὁ συγγενικός δαήρ πατήρ ἀνήρ . ὁ δέ θυγάτηρ « λύω τε θυγάτηρ » ( Α 13 ) ἀναβιβάζω . οὐδείς εἰς ὅς λήγω αἰτιατικός ὀξύνω · — ὁ γάρ τις ὀξύνω εἰς διαφορά ὁ τίς · — ἔνθεν ὁ νιφάς ἀποκόπτω ἀναβιβάζω « ἀλέομαι νίψ λευκός » ( Hes . Opp . 533 ) . ὁ δέ Ἐρετριεύς καί Πειραιεύς καί Στειριεύς καί χοῦς κατά κρᾶσις ὁ ε καί ὅς περισπάω . πᾶσα αἰτιατικός μονοσύλλαβος εἰς Ν λήγω περισπάω , ἀποστρέφω δέ ὁ ὀξύς τόνος μῦς , μνᾶ , σῦς , ὗς , δρῦς , λίς « ἐπί τε λίς ἄγω δαίμων » ( Λ 480 ) , γῆ , ναῦς , γραῦς . θεῦς « ὁ θεῦς Ἄρτεμις οἶς πάσχω » ὁ θεός κατά κρᾶσις , νόος , χόω , βοῦς · οὗτος καί ὁ κλείς αἰτιατικός γίγνομαι κλείς περισπάω ὁ εὐθύς ὀξύνω . ὁ ὑπέρ εἷς συλλαβή ισοσύλλαβος καί ὁμόχρονος ὁ εὐθύς εἰμί ὁμότονος εἰμί , καλός καλός , Ἑρμῆς Ἑρμῆς , χρύσεος χρύσεος , Ἀτρείδης Ἀτρείδης , ταχύς ταχύς , μῆνις μῆνις , ὅσπερ βραχυκαταληκτέω . ὁ γάρ εἰς ἐν λήγω ἐν ὁ αἰτιατικός πᾶς βραχύς εἰμί οἷος Εὔπολις , Ἄλεξις , ἔχις , Θέτις · οὗτος γοῦν καί μῆνις , διό ὁ κνημίς καί σφραγίς ὁ Αἰολεύς κνῆμις καί σφρᾶγιν λέγω μετά ὀλιγότης συλλαβή συστέλλω . εἶπον δέ « ὁμόχρονος » διά ὁ ἰχθύς · ὀξύνω γάρ παρά Πίνδαρος , ἐπεί βραχύς ὁ υʹ ὁ αἰτιατικός , ὁ εὐθύς μακρός ἔχω καί παράλογος περισπάω . ὁ εἰς ὁ λήγω αἰτιατικός , εἰμί μέν ἀπό ἐντελής εἰμί προπαροξύνω , προπαροξύνω ἐν ὁ συναίρεσις οἷος Διομήδης Διομήδης , Ἀριστοφάνης Ἀριστοφάνης , Δημοσθένης Δημοσθένης , Σωκράτεα Σωκράτης , εἰμί δέ ἀπό ἐντελής εἰμί παροξύνω , περισπάω ἐν ὁ συναίρεσις εὐσεβής εὐσεβής , ἀσθενής ἀσθενής , εὐτυχής εὐτυχής , Τυδεύς Τυδεύς Δωρικός « ἔνθα αὐτω ἀγγελία ἐπί Τυδεύς στέλλω Ἀχαιός » ( δ 384 ) . ὁ εἰς εἰμί αἰτιατικός ἀπό ἐντελής εἰς ὅς πᾶς πάσχω · ὁ γάρ Ἀπόλλων καί Πόσις δήω καί κυκεών καί ὁ παραπλήσιος ἀποκόπτω οὐ ἀμείβω ὁ ὁλόκληρος ὁ τόνος . ὁ δέ ἠώς καί αἰδώς συναιρέω ἀπό ὁ ἠώς καί αἰδώς , ὅθεν περισπάω . ἀλλά καί ὁ Λητώ καί ὁ Ἐρατώ καί Κλειώ καί ὁ παραπλήσιος ἀπό ὁ εἰς εἰμί εὐθύς ὁ Λητώ Κλειτώ Ἐρατώ , συναιρέω ἀπό ὁ Λητώ , Κλειόα Ἐρατόα , δήω περισπάω , ὀξύνω διά ὁ συνέμπτωσις ὁ εὐθύς . ὅτε γάρ πτῶσις ἕτερος πτῶσις συμπίπτω κατά ὁ αὐτός ἀριθμός , πάντως καί ὁμοτονέω · διά οὗτος καί ὁ Δημοσθένης ὁ εὐσεβής καί ὁ Δημοσθένης καί ὁ εὐσεβής , ὁ ἰχθύς καί ὁ ἰχθύς . πρόσκειμαι « κατά ὁ αὐτός ἀριθμός » διά ὁ ὁ φοβερός καί ὁ φοβερός · ὀξύνω γάρ ὁ πληθυντικός αἰτιατικός , ὁ δέ γενικός περισπάω . ὁ εἰς ἐάν λήγω αἰτιατικός ἀπό γενικός εἰς ο̄ῡσ̄ λήγω εἰμί , εἰμί μέν βαρύνω ὁ εὐθύς , βαρύνω οἷος Σωκράτης Σωκράτης Σωκράτης , Δημοσθένης Δημοσθένης Δημοσθένης , εἰμί δέ περισπάω ὁ εὐθύς , περισπάω οἷος Ἡρακλῆς Ἡρακλοῦς Ἡρακλῆς , Περικλῆς Περικλῆς Περικλῆς · εἰμί δέ ὀξύνω ὁ εὐθύς , βαρύνω διά ὁ ὁ Αἰολεύς χράομαι οὗτος ὁ αἰτιατικός . δυσμένην γάρ λέγω καί κύκλος καί εὐρύνω ὁ εὐθύς ὀξύνω οἷος ὁ δυσμενής , ὁ κυκλοτερής , ὁ εὐρυνεφής . ὁ γάρ Αἰολεύς βαρυντικός εἰμί · ὁ γάρ Ἀτρεύς Ἀτρεύς λέγω καί ὁ Πηλεύς Πηλεύς καί ὁ Ἀχιλλεύς Ἀχιλλεύς . περι τόνος ὁ κλητικός . πᾶσα κλητικός ἐπί οὗτος ὁ συλλαβή ἔχω ὁ τόνος , ἐπί ὅς εἄν καί ὁ εὐθύς , εἰμί καί μή ὁ αὐτός διά ὁ κανών ὁ τόνος , Χωρὶς ὁ μέλλω προσδιορίζω , οἷος Ὅμηρος Ὅμηρος , καλός καλός , εὐσεβής εὐσεβής , Χρύσης Χρύση , πανταπώλης πανταπώλης , βασιλεύς βασιλεύς . ἀλλά ἐπί ὁ εἰς εἰμί εὐθύς ὀξύνω ὁ κλητικός περισπάω , καθόλου γάρ ὁ διά ὁ υʹ δίφθογγος καταλήγω ἀποστρέφω ὁ ὀξύς τάσις · ἔνθεν σημειόω ὁ οὖον ἀπόφασις καί ἰδού δεικτικός καί ἰού σχετλιαστικός ἐπίρρημα , περί ὅς ἐν ἄλλος ἀπολογέομαι . ἔτι ὁμοτονέω βότρυς εἰμί Βότρυς , ταχύς εἰμί ταχύς , Ἄδωνις εἰμί Ἄδωνις , πόλις εἰμί πόλις , δελφίς εἰμί δελφίς , Λειώδης εἰμί Λειώδης , ξιφήρης εἰμί ξιφήρης , Αἰνείας εἰμί Αἰνείας , Αἴας εἰμί Αἶα ( ὁ μέν Αἴας ὀξύνω · μακρός γάρ πρό μακρός οὖον περισπάω , ὁ δέ Αἶα προπερισπάω , ὁ ἄν βραχύς εἰμί · πᾶς γάρ φύσις μακρός πρό βραχύς ἐν εἷς μέρος εἰμί περισπάω ) , ποιητής εἰμί ποιητής , σοφιστής εἰμί σοφιστής , τοξότης εἰμί τοξότης . ἐν ὁ εἰς ὁ βαρύτονος τέσσαρες σημειόω ἀναβιβάζω ὁ τόνος , δεσπότης , εὐρύοπα , μητίετα , ἀκάκητα . ἔτι ὁμοτονέω ἄρσην εἰμί ἄρσην , λιμήν εἰμί λιμήν , Ἑρμῆς εἰμί Ἑρμῆς . ὁ εἰς εἰμί λήγω εὐθύς θηλυκός καί ἔτι ὁ εἰς ὠθέω Λητώ , Κλειώ , αἰδώς ἠώς εἰς ὁ ἔχω ὁ κλητικός περισπάω . περισπάω δέ διά ὁ συνέμπτωσις ὁ δοτικός . οὗτος μέν οὖν ὁ κλητικός ἐπί ὁ αὐτός συλλαβή ὁ εὐθύς ὁ τόνος φυλάσσω . ὁ ἀναβιβάζω εἰμί ἀπό ὁ εἰς εἰμί συντίθημι βαρύτονος καί εἰς ο̄ῡσ̄ ἔχω ὁ γενικός , Δημοσθένης , Σωκράτης , Διομήδης . ὁ γάρ ξιφήρης καί φρενήρης καί ὁ διά ὁ αἱρέω πᾶς καί ὁ διά ὁ ὁράω καί ὁ διά ὁ ω̄δ̄η̄σ̄ ἁπλόος εἰμί καί οὖον σύνθετος , ὅθεν οὐ ἀναβιβάζω ὁ τόνος . καί ὁ διά ὁ ὅλος οὐ ἀναβιβάζω · ἐξώλης γάρ καί πανώλη προπερισπωμένως . ὁ δέ παρά ὁ η̄κ̄η̄σ̄ τανυήκης τανυήκης καί ὁ παρά ὁ ἁνδάνω αὐθάδης αὔθαδες καί ὁ παρά ὁ ᾱρ̄κ̄η̄σ̄ αὐτάρκης αὐτάρκης , ποδάρκης ποδάρκης καί ὁ παρά ὁ ᾱν̄τ̄η̄σ̄ κατάντης κατάντης , προσάντης προσάντης ἔχω ὁ κλητικός προπαροξύτονος . καί ὁ εἰς ἡσσάομαι ἐπίθετος βαρύτονος σύνθετος ἀπό οὐδέτερος , ἔχω ὁ κλητικός εἰς εἰς , προπαροξύνω κατά ὁ κλητικός οἷος εὐμήκης εὐμήκης , ἐπιμήκης ἐπιμήκης , κακοήθης κακοήθης , συνήθης συνήθης , παμμεγέθης παμμεγέθης , ὅς ἀκολουθέω καί ὁ φιλαλήθης φιλαλήθης καί μισαλήθης μισάληθες . — ὁ παρά ὁ ἔτος παρά ἐγώ μέν ὀξύνω κατά ὁ εὐθύς καί κατά ὁ κλητικός ὀξύνω οἷος ὁ τριετής εἰμί τριέτης , ὁ πενταετής εἰμί Πεν ταετές , ὁ ἑξαετής εἰμί εξαετής , παρά δέ ὁ Ἀθηναῖος παροξύνω κατά ὁ εὐθύς ἐν ὁ κλητικός προπαροξύνω οἷος ὁ πενταετής εἰμί πενταετής , ὁ ἑξαέτης εἰμί ἑξαετής . πᾶσα κλητικός εἰς ρ̄ μετά βραχύς βαρύνω , Ἕκτωρ , Νέστωρ , Μέντωρ , ἔνθεν ὁ ἀνήρ , σωτήρ , πατήρ , δαήρ βαρύνω . ὁ εἰς ἔαρ εὐθύς ὑπέρ δύο συλλαβή βαρύτονος ἀναπέμπω ὁ τόνος ἐν ὁ κλητικός , θυγάτηρ , ἐνάτηρ , Δημήτηρ , αἰνοπατήρ . ὁ κυβερνάω ἀπό ὀξύτονος ὁ κυβερνατήρ γίγνομαι προπερισπάω . ὁ δέ εἰς Ὅρ ὑπέρ δύο συλλαβή κλητικός ἐν οὗτος ὁ συλλαβή φυλάσσω ὁ τόνος , ἐν ὅς συλλαβή ἔχω αὐτός ὁ εὐθύς , κωμήτωρ , οἰκήτωρ , Πολυμήστωρ , παντοκράτωρ . ὁ ἀπό ὁ εἰς εἰμί εὐθύς ἁπλόος κλητικός ἐπί ὁ αὐτός συλλαβή ὁ εὐθύς ὁ τόνος φυλάσσω , πέπων πέπων , δαίμων δαίμων , Ἀρετάων ἀρετάω · εἰμί μέντοι σύνθετος ἄγω , ἀναβιβάζω ὁ τόνος τουτέστι προπαροξύνω , εὐδαίμων , Κυλλοποδίων , Αὐτομέδων , Ἀγαμέμνων , ὀλβιοδαίμων . ὁ παρά ὁ φρήν οὐ ἀναδίδωμι ὁ τόνος , ἀλλά φυλάσσω ἐπί ὁ αὐτός , δαίφρων , Λυκόφρων . σημειόω δέ ὁ εἰμί Λακεδαίμων καί ὁ « ψευδόμενος σύ Παλαίμων » μή ἀναπέμπω ὁ τόνος . ὁ εἰς εἰμί συγκριτικός ὑπέρ δύο συλλαβή εἰμί προπαροξύνω κατά ὁ κλητικός οἷος ὁ ἀγαθός εἰμί ἀγαθός , ὁ ἀγαθός εἰμί ἀγαθός , ὁ γλυκύς εἰμί γλύκιος , ὁ ἀγαθός εἰμί ἄρειος . περι τόνος ὁ δυικός εὐθύς . πᾶσα εὐθύς δυικός εἰς ὅς λήγω ἢ εἰς ἔ ἢ εἰς εἰμί . - ὁ εἰς ἔ λήγω ὁ εἰς ὅς αἰτιατικός ἔχω ὁ τόνος , ὅτε εἰμί ῥητός , Αἴας Αἴας , Πάρις παροράω , ἀνήρ ἀνήρ , γυνή γυνή . ἔνθεν πάλιν παρά ὁ τις ὀξύνω ὁ τις « ξένος δή τίνω » ( Οd . δ 26 ) , ὁ δέ πυσματικός πάλιν βαρύνω . ὅτε δέ μή εἰμί ῥητός ὁ εἰς ὅς αἰτιατικός , τότε ὁ εἰς ὅσος γενικός ὁμοτονέω ὁ δυικός , ταχύς ταχύς , πῆχυς πῆχυς . ὁ δύο ἐγώ εἰς ὁ συναιρέω Ἀθηναῖος . ἐγώ δέ ὅς πονέω κομιδή ὁ σκέλος ( Aristoph . Pac . 820 ) . οὐ ἐγώ κινέω αὐτός ὁ σκέλος χορεύω ( Arist . Pac . 325 ) . καί πρός γε οὗτος ἥκω πρεσβεύς δύο ( Arist . fr . 495 Dind . ) . δεῖ προστίθημι Χωρὶς ὁ ὀξύτονος τενικως , ἐπί οὗτος γάρ ὁ εὐθύς οὐ ὁμοτονέω , μῦς μῦς , σῦς σῦς , δρῦς δρῦς , λίς Λίε . ὁ εἰς ὅς λήγω δυικός ἀπό μέν ὀξύτονος ὀξύνω , ἀπό δέ περισπάω περισπάω . ὁ μέν πρῶτος αἰχμητής αἰχμητής , λογιστής λογιστής · ὁ δέ δύο Ἑρμῆς Ἑρμῆς , Ἀπελλῆς απέλλα . ἀπό δέ βαρύτονος πρό εἷς ἔχω ὁ τόνος , κἀν ὁ εὐθύς προπαροξύνω , διά ὁ μέγεθος ὁ ὅς . ὁ γάρ ἐν δυικός ὅς μακρός εἰμί , ὁ Αἰνείας ὁ Αἰνείας , ὁ Μήδεια ὁ Μήδεια . ὁ εἰς εἰμί λήγω δυικός ἢ ὀξύνω ἢ βαρύνω , ἀποστρέφω δέ ὁ περισπάω , ἔνθεν καί ὁ ὅδε δυικός οὖον προπερισπάω , ἀλλά παροξύνω . ὀξύνω μέν ἀπό περισπάω καί ὀξύνω χρύσεος χρυσός , καλός καλός . πρό εἷς δέ ἔχω ὁ τόνος ὁ ἀπό βαρύνω , Ὅμηρος ὅμηρος , φίλος φίλος . ὁ δέ ἄμφω καί δύο θεματικός εἰμί . περι τόνος ὁ δυικός γενικός . ὁ γενικός ὁ δυικός εἰς ἀεί λήγω καί εἰς ὅς . ὁ μέν οὖν εἰς ἀεί ἐκ ὁ ἴδιος εὐθύς κανονίζω . εἰμί μέν γάρ ὀξύνω ὁ εὐθύς καί περισπάω , πάντως ὁ γενικός περισπάω , καλός καλός , ἀλλά καί διπλόος διπλόος . εἰμί δέ βαρύνω , καί ὁ γενικός , Φίλαι φίλος , Μοῦσα Μοῦσα . καί ἀπορέω τις λέγω , διά τίς ὁ Ἀτρείδης γενικός ὁ δυικός οὖον περισπάω ὁμοίως ὁ Ἀτρείδης γενικός ὁ πληθυντικός ; ἀλλά εἰμί εἶπον , ὅτι ὁ Ἀτρείδης γενικός ὁ δυικός μᾶλλον ὁ Ἀτρείδης δοτικός ὁ πληθυντικός ἀκολουθέω ἤ2 ὁ Ἀτρείδης γενικός ὁ πληθυντικός . κατά γάρ ὁ φωνή ὁ δοτικός ὁ πληθυντικός πλησιάζω · ὁ αὐτός γάρ δίφθογγος ἔχω . ἄλλος τε δέ πᾶς ὁ πτῶσις βαρύνω οἷος Ἀτρείδης Ἀτρείδης Ἀτρείδης Ἀτρείδης , δυικός Ἀτρείδης Ἀτρείδης , πληθυντικός Ἀτρείδης Ἀτρείδης . οὕτως οὖν καί Ἀτρείδης βαρύτονος . Μόνη δέ ὁ Ἀτρείδης γενικός ὁ πληθυντικός περισπάω , ἐπεί καί μόνος διαιρέω οἷος Ἀτρείδης . ἐάν βούλομαι οὖν περισπάω ὁ Ἀτρείδης γενικός ὁ δυικός ὁμοίως ὁ Ἀτρείδης γενικός ὁ πληθυντικός , καί μή βαρύνω ὁμοίως ὁ ἄλλος πτῶσις , δίδωμι ἐπί αὐτός ὁ ἐξαίρω , ὅσπερ ἔχω ὁ γενικός ὁ πληθυντικός , τουτέστι ὁ διαίρεσις · εἰμί δέ οὖον διαιρέω , ἄρα οὐδέ ὁ τόνος ἔχω ὁ γενικός ὁ πληθυντικός . ὁ δέ εἰς ὅς γενικός εἰμί μέν ἀπό ὁ εἰς εἰμί γίγνομαι εὐθύς , βαρύνω μέν συμβαρύνω , φίλος φίλος , ὀξύνω δέ περισπάω , καλός καλός . ὁ ἄμφω καί δύο καί δύο , ὅς φημί , κατά τροπή ὁ ὁ εἰς ἔ , οὐ ἀκόλουθος ὁ ἄμφω καί δύο βαρύνω . εἰμί δέ ἀπό ὁ εἰς ἔ , ἀπό μέν ὁ δισύλλαβος περισπάω , χείρ χείρ , θήρ θήρ , πούς πούς , φάος φάος , ἐπί ἀνήρ , φάος δέ φάος ἐπί πυρρός . πάλιν σημειόω ὁ τίς πύσμα βαρύνω ὡς πρός ὁ ἀόριστος περισπάω καί ἔτι ὁ παῖς , Τρώς , πᾶς καί ὁ λοιπός , ὁ καί κατά ὁ γενικός πληθυντικός σημειόω ὡς βαρύνω , ὅς καί ὁ γενικός δυικός βαρύνω . ἀπό δέ ὁ ὑπέρ δύο συλλαβή πρό εἷς ἔχω ὁ τόνος Αἴας Αἴας , παροράω παροράω . εἰμί δέ συναλοιφή παρακολουθέω , καί οὗτος περισπάω , σκέλος σκέλος , δημοσθενης Δημοσθένης . ἐνταῦθα γυνή καί θυγατροῖν σημειόω παράλογος περισπάω . περι κλητικός . πᾶσα κλητικός δυικός καί πληθυντικός ὁμοτονέω ὁ ἴδιος εὐθύς . περι τόνος ὁ πληθυντικός εὐθύς . πᾶσα εὐθύς πληθυντικός ἀρσενικός τε καί θηλυκός εἰς εἰμί λήγω ἢ εἰς ὁ ̄ ἢ εἰς ὁ ἢ κατά συναίρεσις εἰς εἷς . ὁ μέν οὖν εἰς εἰμί λήγω οὐδέποτε ὀξύνω , Πάρις , μείς , Αἴας · Χωρὶς εἰμί μή ἐκ πάθος ἄγω διά ὁ βιοπλανής ὁ τε βιοπλανής ἀγρός ἐπί ἀγρός φοιτάω · ( Callimach . ) καί ὁ ἐπιτηδές εἰς δέ ἐρέτης ἐπιτηδές ἀγείρω ( ΙI . Α 142 ) . ἔχω δέ ὁ δυικός εὐθύς ὁ τόνος , παροράω Πάρις , τίνω τίς , Ἕκτωρ Ἕκτωρ , Αἴας Αἴας , γυνή γυνή , μήτηρ μήτηρ , εἰνατέρε εἰνάτερες . ὁ δέ εἰς ὁ ὁ ἑνικός ἀκολουθέω εὐθύς καί αὐτός ἔχω ὁ τόνος , ἄνθρωπος ἄνθρωπος , πλησίος πλησίος , ἱστός ἱστός . ἔνθεν ἀπό μέν ὁ ὁ χρυσός ὁ χρυσός ὀξύνω , ἀπό δέ ὁ ὁ χρύσεος ὁ χρουσός περισπάω , καί ἐπί ὁ ὅμοιος ὁμοίως . ὁ δέ εἰς ὁ μονογενής μέν εἰμί ἐπί ὁ αὐτός συλλαβή ἔχω ὁ τόνος ὁ εὐθύς , Μήδεια μήδεια , Μοῦσα Μοῦσα , ἄελλα ἄελλα , τοξότης τοξότης , κοχλίας κοχλίας , Αἰνείας Αἰνείας , Ἀτρείδης Ἀτρείδης , εἰμί καί μή ὁ αὐτός διά ὁ κανών . ὁ γάρ ὁ ἀντί κοινός λαμβάνω . οὐδέ εἰμί οὖν ἀττικός ὁ αἴτιος , ἥμερος , εὐπραξία , τιμωρία προπαροξύνω οὐδέ ὁ τραγῳδία , κωμῳδία . ὁ εἰς ὁ ὁ δίφθογγος λήγω εὐθύς ὁ πληθυντικός παρασχηματίζω ἀρσενικός , ἐάν μέν εἰμί ἀπό ὁ εἰς ὅσος , ὁ τόνος ὁ ἀρσενικός ἀκολουθέω , τουτέστι ὁ εὐθύς ὁ πληθυντικός ὁ ἴδιος ἀρσενικός , οἷος ποικίλος ποικίλος , ἐναντίος ἐναντίος , Σοφός σοφός , καλός καλός , λίθινος λίθινος , δρύϊνος δρύϊνος , ἅγιος ἅγιος , τίμιος τίμιος , Δίκαιος Δίκαιος , ὅσιος ὅσιος , Λύκιος Λύκιος ὁ τριγενής . Λυκία δέ ὁ μονογενής πρός ὁ Λύκιος · ἥμερος ἥμερος , ἡμέρα δέ ὁ μονογενής . ἐάν δέ μή εἰμί ἀπό ὁ εἰς ὅσος , ὁ ἑνικός ἑαυτοῦ ἀκολουθέω κατά ὁ τόνος οἷος Θρᾷσσα Θρᾷσα , τίθημι τίθημι ὁ μισθός δουλεύω , τύπτω τύπτω , χαρίεις χαρίεις , τύπτω τύφω , ταχύς ταχύς , βραδύς βραδύς , μέλας μέλας . ὁ δέ Τρώϊος καί δμῳή ὀξύνω ὁμολογέω πίπτω ἀπό ὀξύτονος ἑνικός Τρώϊος καί δμῳή . ὁ εἰς εἰς ̄ ἀπό μέν βαρύτονος ἑνικός βαρύνω , Δημοσθένης Δημοσθένης , ἀπό δέ ὁ ὀξύνω ἢ περισπάω περισπάω , εὐγενής εὐγενής , Ἡρακλῆς Ἡρακλεῖς . ὁ δέ τοιοῦτος Ἀθηναῖος ὁ συναίρεσις ποιέω διά ὁ ὁ καί ὁμοίως περισπάω , ἱππεύς ἐκ ὁ ἱππεύς , βασιλεύς βασιλεύς . ὁ ἥρως ὁ εὐθύς ὁ πληθυντικός εὑρίσκω κατά κρᾶσις παρά Ἀριστοφάνης ἐν Ἥρων « ὁ γάρ ἥρως ἐγγύς εἰμί » ἀντί ὁ ἥρως . ὁ εἰς ο̄ῡσ̄ ἀπό συγκριτικόν ἔνδεια ὁ Ν καί κρᾶσις ὁ φωνήεις γίγνομαι παροξύνω οἷος μείζων μείζων , ἀγαθός ἀγαθός καί ὁ ὅμοιος . ὁ ἀττικός εἰς εἰμί καί εἰς Ι λήγω κατά ὁ εὐθύς ὁ πληθυντικός ὁμοτονέω ὁ εὐθύς ὁ ἑνικός οἷος ὁ εὔγεως ὁ εὔγεως , ὁ Μενέλαος ὁ Μενέλαος , ὁ ναῦς ὁ ναῦς , ὁ λαός ὁ λαός . πᾶσα εὐθύς πληθυντικός οὐδέτερος ὄνομα ἐντελής εἰς ὅς λήγω καί ἐπί ὁ αὐτός συλλαβή ἔχω ὁ τόνος , ἐπί ὅς καί ὁ ἑνικός εὐθύς , γράμμα γράμμα , φίλος φίλος , καλός καλός · κάνεον μέν κάνεον προπαροξύτονος , κάνεον δέ κάνεον προπερισπωμένως διά ὁ συναίρεσις . ὁ δέ εἰς ὁ ἐκ συναίρεσις εἰμί καί πρός ὁ συναίρεσις ὁ τόνος ποιέω , τεῖχος τεῖχος · ὁ γάρ δύο βαρύς εἰς βαρύς συναιρέω . ὁ εὐσεβής δέ ὁ εὐσεβής · ὁ γάρ ὀξύς καί βαρύς εἰς περισπάω συναιρέω . περι τόνος ὁ πληθυντικός γενικός . ὁ γενικός ὅστε ἑνικός καί πληθυντικός ἀπό μέν ὁ ὀξύτονος ἢ περισπάω ὄνομα , εἰμί μέν ἰσοσύλλαβος κλίνω , πάντως περί ἕπω , καλός καλός καλός , ψυχή Ψυχή Ψυχή , λουτρόν λουτρόν λουτρόν , ἀλλά καί Ἑρμῆς Ἑρμῆς Ἑρμῆς , χρύσεος χρυσός χρυσός . εἰμί δέ περιττοσύλλαβος , ἐντελής μέν εἰμί παροξύνω , εὐσεβής εὐσεβής εὐσεβής , Ἡρακλῆς Ἡρακλῆς Ἡρακλέων · συναιρέω δέ περισπάω , εὐσεβής εὐσεβής , εὐγενής εὐγενής , Ἡρακλοῦς Ἡρακλῶν . ὁ δέ εἰς ὁ λήγω πληθυντικός εὐθύς βαρύτονος βαρύνω καί ὁ ἴδιος γενικός , φίλος Φίλων , ἥμερος ἥμερος · ὁ δέ ὀξύτονος ἢ περισπάω περισπάω , καλός καλός , σοφός φονός , χρύσεος χρυσός , χάλκεος χαλκός . ὁ δέ εἰς ὁ εὐθύς πληθυντικός μονογενής περισπάω ὁ ἴδιος γενικός , Μήδεια Μήδεια , Αἰνείας Αἰνείας . σημειόω βαρύνω τέσσαρες , χλούνης χλούνης , ἐτησίαι ἐτήσιος , ἀφύη ἀφύη , χρήστης Χρήστων διά ὁ μή συμπίπτω ὁ χρηστός χρηστός χρηστός . ὁ ἀφύη πάλιν βαρύς , ἵνα μή συμπίπτω ὁ ἀφυής ὁ ἀφύη . ὁ εἰς ὁ λήγω εὐθύς θηλυκός πληθυντικός παρασχηματίζω ἀρσενικός , εἰμί μέν ἔχω ὁ πληθυντικός ὁμόφωνος ὁ ὁ ἀρσενικός γενικός , πάντως καί ὁμότονος ἔχω · ὡς γάρ ὁ φίλος ὁ Φίλων , οὕτως καί ὁ Φίλαι ὁ Φίλων , καί ὡς ὁ καλός ὁ καλός περισπάω , οὕτως καί ὁ καλός ὁ καλός περισπάω . εἰμί μέντοι μή ὁμοφωνέω ὁ γενικός , πάντως ὁ θηλυκός περισπάω , ὁ τάλας ὁ τάλας βαρύτονος , ὁ τάλας ὁ τάλας περισπάω . καί ταχύς μέντοι ταχύς βαρύτονος , ταχύς δέ ταχύς περισπάω . ὁ αὐτός καί ἐπί μετοχή , ὁ τύπτω ὁ τύπτω , ἀλλά καί τύπτω ὁ τύπτω βαρύτονος . ἐπί δέ ὁ ποιέω καί ποιέω οὐκέτι · ποιέω μέν γάρ ὁ ἀρσενικός βαρύτονος , ποιέω δέ ποιέω περισπάω . — ὅτε δέ κατά διάλεκτος ὁ γενικός τροπή ὑπομένω ὁ εἰμί εἰς ἄν , περισπάω , Κυάνεαι , ἀμφότερος . — ἐντεῦθεν ὁ ῥόδιος καί Σάμιος καί ὁ τοιοῦτος , εἰμί μέν ἐθνικός εἰμί , συμβαρύνω ὁ ἀρσενικός ὁ γενικός · εἰμί δέ κύριος — ἐνδέχομαι γάρ Ῥόδιος τις καλέω καί Σάμιος — τότε περισπάω ὁ γενικός , ῥοδία καί Σάμιος . διά οὗτος ἡμέρα μέν ἐπί ὁ χρόνος ἡμέρα , ἥμερος δέ ἥμερος ἐπιθετικός βαρύτονος , ἐπεί καί ὁ ἥμερος ὁ ἥμερος . ὁ πόρνη πόρνη καί πέτρα πέτρα καί χώρα χώρα , βάκχη βάκχη , ὄχθη ὄχθη , χαίρω χήρα , κόρη κουρά , παιδίσκος παιδίσκη « ὁ παιδίσκη τις δίδωμι » παρά ὁ Μένανδρος ἐν ὁ Ἥρως . καί εἰμί τίς τοιοῦτος ἕτερος , περισπάω ὁ ἴδιος γενικός καίτοι ὁμοφωνέω ὁ ἀρσενικός βαρύνω ὁ πόρνος ὁ πόρνος καί ἐπί ὁ λοιπός ὁμοίως , ἐπεί μή ἐκ ὁ ἀρσενικός ὁ θηλυκός παρασχηματίζω , ἀλλά εἰμί ὁ πρῶτος οὗτος θέσις ἐπί ὁ θηλυκός , διό καί ὡς μονογενής περισπάω . ὁ δέ ἀρσενικός ποιητικός κατά ὁ γένος ὁ παραγωγή ποιέω , ὅθεν καί βαρυτονέω ὁ γενικός ὁ ἴδιος εὐθύς ἀκολουθέω . ὁ μέσος μέσος , ὕπατος ὑπάτη , νέατος νέατος ἐπί ὁ χορδή περισπάω . κύριος γάρ εἰμί αὐτός ὄνομα καί διά οὗτος μονογενής . ὁ μέντοι ἐπιθετικός βαρύνω , ἐπεί ὁ οὗτος ἀρσενικός « κόρη πέτρα ἐρείπω ἐκ ὕπατος » . ὁ χίλιοι παρά Ἀθηναῖος παράλογος περισπάω . ἐάν δέ εὑρίσκω ὁμοφωνέω ἀπό ὁ εἰς εἰς πληθυντικός εὐθύς θηλυκός γενικός γενικός ἀρσενικός περισπάω , οὐ ἀναγκάζω καί ὁμοτονέω αὐτός . ἐκ δέ ὁ ἐναντίος εἰμί τίς μέν ἀρσενικός εἰς ὁ ὁ εὐθύς ἔχω , ὁ δέ θηλυκός εἰς εἰμί , ὁ μέν ὁ ἀρσενικός περισπάω , ὁ δέ ὁ θηλυκός βαρύνω · ὁ Δαναΐς μέντοι ὁ Δαναΐς βαρύτονος , ὁ Δαναΐδης δέ ὁ Δαναΐδης περισπάω · ὅμοιος ἔχω καί ὁ Τανταλίδης Τανταλίδης , ὁ Ἡλιάδης ὁ Ἡλιάδης , ὁ Πριαμίδης ὁ Πριαμίδης , ὁ Τανταλίς δέ ὁ Τανταλίδης , ὁ Ἡλιάς ὁ Ἡλιάς , ὁ Πριαμίδης ὁ Πριαμίδης βαρύτονος . πᾶσα εὐθύς δισύλλαβος εἰς εἰμί λήγω πληθυντικός δηλονότι περισπάω ὁ ἴδιος γενικός , μείς μείς , ἀνήρ ἀνήρ , θώψ θώψ , φάος φάος , χήν χήν , χείρ χείρ καί ὁ ἄλλος ὁμοίως , ἐννέα σημειόω , περί ὅς καί λόγος δίδωμι . τίνω , ὅτε πυσματικός , πρός ἀντιδιαστολή ὁ ἀόριστος , ἐκεῖνος γάρ περισπάω . Τρώς Τρώς , δμώς δμώς , ἵνα ἐκφεύγω ὁ ὁ Τρώϊος ὁ Τρώϊος καί ὁ δμῳή ὁ δμῳή , ὀξύνω κατά ὁ εὐθύς , καί διά οὗτος περισπάω ὁ γενικός . θώς θώς διά ὁ θωή , ὅς σημαίνω ὁ ζημία , ὁ θωή ὁ θώς . παῖς παῖς , οὖον πρός διαστολή , ὅς τις νομίζω , ὁ ὁ πέδη ὁ πέδη ἐπί ὁ δεσμός . ὁ γάρ γραφή ὁ διαστολή ποιέω · οὗτος μέν γάρ ὁ ἐπί ὁ δεσμός διά ὁ ε , ἐκεῖνος δέ διά ὁ ὁ δίφθογγος · ἀλλά ἴσως ἐπεί ὡς ἀπό ἐντελής ὁ παῖς γίγνομαι , ὡς μή εἰμί φύσις δισύλλαβος . ἔτι εἰμί πᾶς πᾶς , οὐ ὅτι ἐκ ὁ ἅπας , ὅς τις φημί , ἀφαίρεσις ὁ ὅς γίγνομαι · ἐπεί ἐσθίω καί ὁ πᾶς καί πᾶς βαρύνω , ἐκ ὁ ἅπας ἅπας ἀφαιρέω · ἀλλά ὅτι μετοχή λαμβάνω ἀναλογία , ὡς ἐν ὁ περί μετοχή δείκνυμι , ὅς λόγος καί ὁ πᾶς βαρυτονέω , ὡς ἵστημι δήω . ἔτι δαίς δαίς · δαΐς δαΐς γάρ τρισύλλαβος ὁ ἐντελής . ἔτι λᾶας λᾶας . ὁ γάρ ἐντελής ἀπό ὁ λᾶας λάη λαός πάλιν τρισύλλαβος . ἔνατος εἰμί ὁ κάρη κάρη « κάρη τύπτω » ( Οd . χ 309 , εἰμί 184 ) ἴσως ἀπό ὁ κράατες κραίνω ἐντελής . Χωρὶς δέ οὗτος εἰμί καί ἕτερος · σός σός ἐπί ὁ σκώληξ ὡς παρά Ἀριστοφάνης « ὑπό ὁ σός καταπονέω » ( Lys . 730 ) καί φωίς , ὡς παρά Ἀριστοφάνης « πλήν φωίς ἐκ βαλανεῖον » ( Plut . 535 ) , οὐδείς , φθάνω ὁ λόγος ὁ μετοχή ὡς ἵστημι ἵστημι , βαίνω βαίνω , δίδωμι δίδωμι . φημί δέ τις ἀπολογέομαι περί ὅλος ὁ σημειόω , ὅτι ὁ εἰς σ̄ λήγω μονοσύλλαβος κατά ὁ γενικός περιττοσύλλαβος ὁ μέν ὀξύτονος , ἐάν διά σύμφωνος κλίνω , περιπνέω κατά ὁ γενικός πληθυντικός , σός σός σός σός , Κρής Κρής Κρής Κρής . ἐάν δέ διά καθαρός ὁ ὅσος κλίνω , βαρύνω κατά ὁ γενικός πληθυντικός , Τρώς Τρώς Τρώς Τρώς , δμώς δμώς δμώς δμώς . ὁ δέ τίνω εἰς διαφορά ὁ τις καί ὁ κάρη ὁ κεφαλή εἰς διαφορά ὁ κράτος ἀπό ὁ κράτος ὁ ἀρχή . ὁ δέ φωίς καί δαίς ἀπό ὁ φωΐς καί δαίς . ὁ δέ περισπάω ἐκ ὁ ἐναντίος γίγνομαι · ἐάν μέν διά καθαρός ὁ ὅσος κλίνω , περισπάω ὁ γενικός πληθυντικός , μῦς μῦς μῦς μῦς , βοῦς βοῦς βοῦς , δρῦς δρῦς , σῦς σῦς . ἐάν δέ διά σύμφωνος , βαρύνω , παῖς παῖς παῖς παῖς , πᾶς πᾶς · ὁ δέ λᾶας βαρύνω εἰς διαφορά ὁ λαός . ἀλλά κακῶς λέγω ὁ οὕτως ἀπολογέομαι πρῶτος μέν ὅτι ἀπό ὁ σεσημεωμένων πλέκω ὁ κανών , δύο δέ ὅτι ἀντίκειμαι οὗτος ὁ κίς κίς καί λίς λίς · οὗτος γάρ ὀξύνω κατά ὁ εὐθύς ὁ ἑνικός καί διά καθαρός ὁ ὅσος κλίνω καί ὅμως οὖον βαρύνω ἐν ὁ γενικός ὁ πληθυντικός , ἀλλά περισπάω . κίω γάρ καί λιάζω περισπάω . ὁ εἰς εἰμί ὑπέρ δύο συλλαβή εὐθύς βαρύνω ὁ γενικός , Αἴας Αἴας , ἑβδομάς ἑβδομάς , εὐσεβής εὐσεβής , στάχυς στάχυς , ὀσφῦς ὀσφῦς . ἐσθίω οὖν καί ὁ πόλις , μάντις , πέλεκυς καί ὁ οὗτος παραπλήσιος πρό εἷς ἔχω ὁ τόνος . ἀλλά Ἀττικός φημί προπαροξύνω οὗτος , ὅσπερ εἰμί ἀπό ὁ εἰς ὅς εὐθύς , καί ἔτι δύο ἀπό ὁ εἰς ὅς , ὁ τε πῆχυς καί πέλεκυς . σημειόω πάλιν γυνή καί θυγάτηρ περισπάω ἕπομαι ὁ τόπος ὁ τόνος ὁ γενικός ἑνικός καί ὁ παρά Ἀθηναῖος ἀριθμητικός ὁ χιλιάς καί μυριάς . οὗτος γάρ παρά αὐτός περισπάω , παρά ἐγώ δέ βαρύνω . ὁ δέ εἰς εἷς εὐθύς συναιρέω εἰμί καί περισπάω ὁ ἴδιος γενικός , ὡς ἤδη εἶπον , Σωκράτεις Σωκράτων , Δημοσθένης Δημοσθένης , εὐσεβής εὐσεβής . ὁ δυσωδέω καί εὐώδης καί νοσώδης ὁ λόγος μέν περισπάω , ὁ δέ Ἀρίσταρχος οὗτος καί ὁ ὅμοιος βαρύνω ἐκ ὁ οἴομαι ὁ ἐντελής γενικός αὐτός προπαροξύνω , εὐώδης ὡς πόλις . οὐ εὔλογος · μόνος γάρ ὁ ἀπό ὁ εἰς ὅς ὑπάρχω ὁ προπαροξύνω , πόλις , μάντις , καί δύο ἀπό ὁ εἰς ὅς πέλεκυς , πῆχυς , ὁ δέ λοιπός πᾶς βαρύτονος εἰμί πρό εἷς ἔχω ὁ τόνος , ὡς πρόκειμαι . παράλογος οὖν Ἀρίσταρχος βαρύνω καί πείθω ὁ παράδοσις . καί ὁ τριήρης ὁ μέν βαρύνω , ὁ δέ περισπάω , ὥσπερ καί αὐτάρκης καί αὐθάδων καί ὁ συνήθης καί κακοήθης βαρύνω ὥσπερ καί ὁ αὐτός ἐπίρρημα . ὁ εἰς ὅς λήγω εὐθύς πληθυντικός οὐδέτερος ὄνομα , εἰμί μέν ὀξύνω ἢ περισπάω , πάντως ὁ πληθυντικός γενικός περισπάω , πυρά πυρά , σφυρόν σφυρόν , καλός καλός , ἀλλά καί κάνεον περισπάω καίνω , ὀστέον ὀστέον , χρύσεος χρυσός · εἰμί μέντοι βαρύνω , συμβαρύνω καί ὁ γενικός , φίλος Φίλων , ξύλον ξύλον , φάος φάος , οὖς οὖς . εἰμί δέ ἀπό περισσοσυλλαβέω συναλοιφή παρακολουθέω , ὁ γενικός πάντως περισπάω , τεῖχος τεῖχος , βέλος βέλος , κρέας κρέας . σημειόω ὁ φρέω . εἰμί γάρ φρέαρ καί γίγνομαι κατά κρᾶσις φρῆτα ὁ ἔ καί ὅς εἰς ὁ κεράννυμι . καί οὗτος βαρύνω κατά ὁ εὐθύς ὁ πληθυντικός ὀφείλω καί ὁ γενικός ὁ πληθυντικός βαρύνω καί εἰμί φρέω βαρύτονος ὥσπερ ὁ οὖς ὁ οὖς , ὁ φάος ὁ φάος . ὅμως δέ περισπάω αὐτός οἷος φρέω ὁμότονος ὁ Κρής καί σός καί τίθημι γενικός . περι τόνος ὁ δοτικός πληθυντικός . περι μέν ὁ εἰς Ι ἐκφωνέω δοτικός πληθυντικός εἶπον ἐν ὁ ἑνικός , νῦν δέ περί ὁ λοιπός εἴρω . ὁ εἰς ἧμαι καί εἰς ὅσος ἀπό ὀξύτονος καί περισπάω εὐθύς εἰμί περισπάω , ἀθλητής ἀθλητής , καλός καλός , σοφός σοφός , ἀλλά καί ὁ Ἑρμῆς ὁ Ἑρμαῖς , ὁ χρύσεος ὁ χρύσεος . ἀπό δέ βαρύτονος πρό εἷς ἔχω ὁ τόνος , φίλος φίλος , ἵππος ἵππος , μήδεια Μήδεια , τάλας τάλας , ξύλον ξύλον . περι ὁ Ἀττικός , ὅτι ὁ τόνος ὁ κοινός εὐθύς ἔχω πᾶς πτῶσις Ἀττικός , εἶπον ἤδη · διά οὗτος ὁ Μενέλαος προπαροξύνω , ἐπεί καί ὁ Μενέλαος , ὁ δέ λαός ὀξύνω , ἐπεί καί ὁ λαός . περι τόνος ὁ πληθυντικός αἰτιατικός . πᾶσα αἰτιατικός πληθυντικός ὁμοφωνέω ὁ πληθυντικός εὐθύς καί ὁμοτονέω οὗτος , ὁ ταχύς ὁ ταχύς , ὁ Δημοσθένης ὁ Δημοσθένης , ὁ ἀγαθός ὁ ἀγαθός , ὁ ἰχθύς περισπάω καί ὁ ἰχθύς , ὁμοίως ὁ κλιτύς ὁ κλιτύς , ὁ βασιλεύς ὁ Βασιλεύς οἷος « ὁ τε διστάρχας ὄλλυμι βασιλεύς » παρά ὁ Σοφοκλῆς ( Ai . 390 ) . ὁ εἰς Ἕσσα λήγω , συστέλλω ἔχω ὁ ὅς , ὁμότονος εἰμί ὁ πληθυντικός εὐθύς , Αἴας Αἴας , Πάρις Πάρις , ταχύς ταχύς , ὁ ἐκτείνω ἔχω ὁ ὅς ἀπό μέν βαρύτονος πρό εἷς ἔχω ὁ τόνος , μήδεια Μήδεια , τάλας τάλας · ἀπό δέ ὀξύτονος ὀξύνω , καλός καλός , ταφή ταφή . ἀπό δέ περισπάω περισπάω , διπλόος διπλόος , συκέα συκέα , γαλέη γαλέη · μακρός δέ ἔχω ὁ ὅς ὅσος εἰμί ἀπό ὁ εἰς ὁ εὐθύς , ὡς ὁ πρόκειμαι · βραχύς δέ ὁ ἀπό ὁ εἰς εἰμί , ὅς πάλιν κεῖμαι ὁ ὑπόδειγμα . ὁ εἰς ο̄ῡσ̄ αἰτιατικός πάλιν ὁ εὐθύς ἀκολουθέω κατά ὁ εἴρω κανών , φίλος φίλος , καλός καλός ὀξύτονος καί ἀργύρεος ἀργύρεος περισπάω . ὁ ἀττικός ὁμοτονέω ὁ εὐθύς ὁ πληθυντικός οἷος ὁ εὔγεως ὁ εὔγεως , ὁ Μενέλαος ὁ Μενέλαος , ὁ ναῦς ὁ ναῦς , ὁ λαός ὁ λαός . ὁ Ἐρετριεύς Ἐρετριεύς καί ἁλιεύς ἁλιεύς κατά συναίρεσις περισπάω παρά Ἀθηναῖος . ὁ περί τόνος ὁ κατά θέμα ἀριθμός ἐκλείπω .