aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.de-prosodia-catholica 16
Πᾶν ῥῆμα βαρύνεται ἢ περιϲπᾶται · γράφω , τύπτω , ποιῶ , βοῶ . ὀξύνεται δὲ οὐδέποτε κατὰ τὴν κοινὴν ϲυνήθειαν , εἰ μὴ παρὰ Δωριεῦϲι τὰ ϲυνηρημένα ἀπαρέμφατα εἰϲ ε̄ῑν̄ ἀφαιρέϲει τοῦ ῑ , ποιέν ἀντὶ τοῦ ποιεῖν , δαϲμοφορέν ἀντὶ τοῦ δαϲμοφορεῖν . ϲεϲημείωται δέ τινα ῥήματα ὀξύτονα . ἐν μὲν προϲτακτικοῖϲ μονοϲυλλάβωϲ τὸ δόϲ , θέϲ , ἕϲ τὸ ἀπόλυϲον , ϲχέϲ , ϲπέε , φρέϲ , ἅπερ διὰ τὴν βραχυκαταληξίαν οὐδὲ περιϲπᾶται . ὅθεν ἐν τῇ ϲυνθέϲει εὐλόγωϲ ἀνεβίβαϲε τὸν τόνον ἀπόδος , κατάθεϲ , ἐπίϲχεϲ , ἐπίϲπεϲ , πρόεϲ « ἀλλὰ ϲὺ μὲν νῦν τήνδε θεῷ πρόεϲ » ( Α 127 ) , ἐπίφρεϲ . διϲύλλαβα δὲ τὸ ἐλθέ , εὑρέ , εἰπέ , ἃ καὶ αὐτὰ ϲυντεθέντα κατὰ φύϲιν βαρὺν ἀπείληφε τὸν τόνον , κάτελθε , ἔξειπε , ἔφευρε . τὸ δὲ λαβέ καὶ ἰδέ ὀξυνόμενα Ἀττικά ἐϲτι . τὰ γὰρ κοινὰ τούτων βαρύνεται . ταῦτα μὲν ἐν προϲτακτικοῖϲ . ἐν δὲ ὁριϲτικοῖϲ τὸ χρή « οὐ χρὴ παννύχιον εὕδειν βουληφόρον ἄνδρα » ( B 24 ) , καὶ τὸ φημί καὶ εἰμί καὶ τὰ τούτων κινήματα , φήϲ φηϲί , ὅπερ πάλιν ἀποκοπὲν ὀξύνεται · τὸ γὰρ « φὴ ἐκεῖνοϲ » ἀντί τοῦ φηϲί . φατόν φατόν φαμέν φατέ φαϲίν καὶ τὸ τούτου προϲτακτικοῦ δεύτερον φαθί ὡϲ παρ’ Ἀριϲτοφάνει ( Eqq . 22 ) ἐξόπιϲθε νῦν αὐτὸ φαθὶ ποῦ μόλωμεν οὕτω ἐπεκράτηϲε λέγεϲθαι . πάλιν εἰμί , εἴϲ « αἵματόϲ εἰϲ ἀγαθοῖο » ( δ 611 ) , ἐϲϲί , ἐϲτί , ἐϲτόν , ἐϲτόν , ἐϲμέν , ἐϲτέ εἰϲί . καὶ ταῦτα δέ , λέγω δὴ τὸ φημί καὶ εἰμί , ϲυντιθέμενα βαρύνεται εύμφημι , ϲύνειμι . ἔτι καὶ τὸ ἠμί , ὅπερ ταὐτὸν δύναται τῷ φημί — Ἀριϲτοφάνηϲ Βατράχοιϲ ( 37 ) « παῖ , ἠμί , παῖ » , ἐξ οὗ τὸ ἢ τὸ ϲημαῖνον τὸ εἶπον οἷον « ἦ καὶ κυανέῃϲιν ἐπ’ ὀφρύϲι νεῦϲε Κρονίων » ( Α 528 ) καὶ « ἦ ῥα καὶ ἐξ ὀχέων » ( Δ 419 ) — ὀξύνεται . ταῦτά ἐϲτι τῶν ῥημάτων τὰ ὀξυνόμενα . εἰ δέ τί ἐϲτιν ἄλλο ἐπὶ τέλουϲ ἔχον τὸν τόνον , περιϲπᾶται ποιῶ νοῶ , ποιοῦ νοοῦ , ποιεῖν νοεῖν καὶ τὰ τοιαῦτα . Πᾶν ῥῆμα εἰϲ ω̄ μονοϲύλλαβον περιϲπᾶται , ζῶ , κλῶ , κνῶ , θλῶ , δρῶ , ἐὰν βῶ , ἐὰν ϲτῶ . λείπεται τοίνυν διαϲαφηνίϲαι τὴν τῶν εἰϲ ω̄ ληγόντων ἐνεϲτώτων τάϲιν κατὰ τὰϲ ἑαυτῶν ϲυζυγίαϲ . Τὰ εἰϲ β̄ω̄ λήγοντα βαρύνεται . τότε περιϲπᾶται , ὅτε ἐν ταῖϲ δυϲὶ ϲυλλαβαῖϲ ἔχει τὸ β̄ , ἢ ὄνομα προϋπάρχει ἢ τὸ ο̄ ἔχει ἐν τῇ παραληγούϲῃ ἢ τὸ ω̄ μέγα . καὶ βαρύνεται μὲν ταῦτα , λείβω καὶ κατὰ ἀποβολὴν τοῦ λ̄ εἴβω , τρίβω , ϲτείβω , φέρβω , ἀμείβω , ϲέβω , φέβω τὸ φοβοῦμαι , ῥέμβομαι , θλίβω , ϲτίλβω . περιϲπᾶται δὲ ταῦτα ὡϲ ἔχοντα ἐν δυϲὶ ϲυλλαβαῖϲ β̄ βαυβῶ τὸ καθεύδω , βομβῶ , βιβῶ τὸ περιπατῶ . ἔτι περιϲπῶνται τὰ ἔχοντα προϋπάρχοντα ὀνόματα , φόβοϲ φοβῶ , ἀϲεβήϲ ἀϲεβῶ , εὐϲεβήϲ εὐϲεβῶ , θόρυβοϲ θορυβῶ , κόλυμβοϲ κολυμβῶ , λαβή λαβῶ . τὸ γὰρ λάβω ὑποτακτικόν ἐϲτι τοῦ ἔλαβον . Ἔτι περιϲπῶνται τὰ ἔχοντα ο̄ μικρὸν ἢ ω̄ μέγα ἐν τῇ παραληγούϲῃ , ϲοβῶ , ϲτροβῶ , κολοβῶ , λωβῶ . Τὰ εἰϲ π̄ω̄ λήγοντα βαρύνονται , εἰ μὴ παραλήγοιτο τῷ ῡ ἢ τῷ ω̄ , ἢ εἰ μὴ παρώνυμα εἴη ἢ ἐν τῇ πρώτῃ καὶ δευτέρα ϲυλλαβῇ ἔχοι τὸ π̄ θάλπω , λάμπω , πέμπω , λείπω , μέλπω , βλέπω , ἐρείπω τὸ καταβάλλω , ἕρπω , δρέπω , ἕπω , τρέπω , ϲκέπω , λέπω , ἔπω τὸ ἐνέπω . πρόϲκειται « εἰ μὴ ἔχοι ἐν τῇ πρὸ τέλουϲ τὸ ῡ ἢ τὸ ω̄ » διὰ τὸ γνυπῶ τὸ γονυπετῶ καὶ κλωπῶ τὸ κλέπτω , ὅθεν καὶ κλώψ . τὸ δὲ « εἰ μὴ παρώνυμα εἴη » διὰ τὸ κόποϲ κοπῶ , ἰπόϲ ἡ παγίϲ ἰπῶ τὸ βλάπτω , λύπη λυπῶ , τρύπη τρυπῶ , κτύποϲ κτυπῶ , ῥύποϲ ῥυπῶ . πρόϲκειται δὲ « εἰ μὴ ἐν τῇ πρώτῃ καὶ δευτέρᾳ ϲυλλαβῇ ἔχει τὸ π̄ » διὰ τὸ πιπῶ καὶ ὀπιπῶ τὸ περιβλέπομαι . τὸ δὲ πίπτω βαρύνεται ἔχον τὸ τ̄ . Τὰ εἰϲ φ̄ω̄ λήγοντα βαρύνεται , εἰ μὴ παραλήγοιτο τῷ ο̄ μικρῷ ἢ τῷ ω̄ μεγάλῳ ἢ παρώνυμα εἴη , γράφω , γλύφω , νήφω ἐπὶ τοῦ φρονῶ , νείφω δὲ ἐπὶ τοῦ χιονίζω , δέφω , τρέφω , ϲτρέφω , ϲτέφω , ψέφω , ἀλείφω , κνιφω , ϲτύφω , τύφω , μέμφω , ἀφ’ οὗ τὸ μέμφομαι εὔχρηϲτον . ϲεϲημείωται τὸ διφῶ τὸ ζητῶ Ἰλιάδοϲ Π ( 747 ) « τήθεα διφῶν » ζητῶν ἐρευνῶν . Καλλίμαχοϲ « μηδ’ ἀπ’ ἐμεῦ διφᾶτε μέγα ψοφέουϲαν ἀοιδήν » καὶ ἀμφαφῶ . καὶ ἴϲωϲ παρώνυμα εἴη ἀπὸ τοῦ ἁφή ἁφῶ καὶ διαφῶ καὶ κράϲει διφῶ τὸ τῇ ἀφῇ ὑποβάλλω καὶ ἀμφαφῶ . πρόϲκειται « εἰ μὴ παρώνυμα εἴη » διὰ τὸ τρυφή τρυφῶ , κορυφή κορυφῶ , ϲοφόϲ ϲοφῶ , ζωγράφοϲ ζωγραφῶ , ψόφοϲ ψοφῶ , ἁφή ψηλαφῶ . τὸ δὲ ϲτρωφῶ καὶ ῥοφῶ ἔχουϲιν ο̄ καὶ ω̄ . Τὰ εἰϲ π̄τ̄ω̄ βαρύνεται , εἰ μὴ προκατάρχοι ὄνομα ἢ διαϲτολὴ γένοιτο ϲημαινομένου , ϲκάπτω , θάπτω , βλάπτω , κλέπτω , ϲκέπτω , χαλέπτω , πίπτω , ἵπτω , λίπτω , ἴπτω τὸ βλάπτω , ὅπερ ψιλοῦται · ἐπὶ γὰρ τοῦ πετῶ δαϲύνεται καὶ περιϲπᾶται , χρίπτω , νίπτω , ἐνίπτω τὸ ἐπιπλήττω , ϲκηρίπτω , ῥίπτω . τὸ γὰρ ῥιπτῶ Ἀττικὸν ἢ ποιητικόν . κόπτω , ὄπτω τὸ βλέπω . τὸ δὲ ὀπτῶ πρὸϲ διαϲτολὴν τοῦ ὄπτω , ϲκώπτω , θρύπτω , θύπτω τὸ τυφῶ , κύπτω , κρύπτω , ῥύπτω , δύπτω , καλύπτω , κορύπτω , τύπτω . τὸ δὲ τυπτῶ τυπτήϲω Ἀττικῶϲ . πρόϲκειται « εἰ μὴ προκατάρχεται ὄνομα » διὰ τὸ ἄβλεπτοϲ ἀβλεπτῶ , ἄπεπτοϲ ἀπεπτῶ , ἀλείπτηϲ φιλαλειπτῶ . Τὰ εἰϲ γ̄ω̄ διϲύλλαβα η ̄ παραληγόμενα ἀπὸ ϲυμφώνου ἀρχόμενα βαρύνεται , θήγω , λήγω , τμήγω . τὸ δὲ ἡγῶ , ἀφ’ οὗ τὸ ἡγοῦμαι , περιϲπᾶται , ἀπὸ φωνήεντοϲ ἀρχόμενον . Τὰ εἰϲ γ̄ω̄ ὑπερδιϲύλλαβα ἔχοντα ὀνόματα προκατάρχοντα ϲύνθετα διὰ τοῦ γ̄ο̄ϲ̄ παρηγμένα τῷ η̄ παραληγόμενα περιϲπᾶται , ποδηγόϲ ποδηγῶ , φορτηγόϲ φορτηγῶ , ϲτρατηγόϲ ϲτρατηγῶ , κυνηγόϲ κυνηγῶ . τὸ δὲ ἀρήγω οὐκ ἀπὸ τοῦ ἀρηγόϲ , ἀλλ’ αὐτὸ ἀπ’ ἐκείνου . τὸ δὲ κεκλήγω , ᾧ ἀκόλουθοϲ μετοχὴ ἡ κεκλήγων βαρυνομένη , ἔνθεν τὸ κεκλήγοντεϲ ( Μ 125 ) , καὶ πεπλήγω , ἔνθεν τὸ « ἐπέπληγον πόδεϲ ἵππων » ( Il . Ε 504 ) ποιητικῶϲ βαρύνονται ἀπὸ τῶν παρακειμένων γεγονότα . Τὰ εἰϲ γ̄ω̄ ὑπερδιϲύλλαβα τῷ ᾱ παραληγόμενα περιϲπᾶται μὴ ὄντα ϲύνθετα παρὰ πρόθεϲιν ϲμαραγῶ , πλαταγῶ , λαλαγῶ . καὶ καθόλου τὰ εἰϲ ᾱγ̄ω̄ περιϲπᾶται , ἀγῶ « εὖτ’ ἂν τόδ’ ἀγᾷ χρέοϲ ἀνδρόϲ » , τραγῶ . τὸ δὲ ἄγω βαρύνεται καὶ τὰ ἀπ’ αὐτοῦ ϲύνθετα διάγω , ἀνάγω , κατάγω , παράγω , μετάγω , εἰϲάγω , ἐνάγω , ἐξάγω , προϲάγω , προάγω , ϲυνάγω . Τὰ εἰϲ γ̄ω̄ μὴ παρώνυμα ἢ κατὰ παραγωγὴν γινόμενα ἀπὸ βαρυτόνου βαρύνονται , ὁπότε μὴ πρὸϲ διαϲτολὴν παραλαμβάνοιτο ἢ παραλήγοιτο τῷ η̄ ἢ τῷ ᾱ , ψέγω , φλέγω , λέγω , εἴργω , πνίγω , ἀμέλγω , ἀλέγω , ὀρέγω . πρόϲκειται « μὴ παρώνυμα » διὰ τὸ τρύγη τρυγῶ , ἄλγοϲ ἀλγῶ , ϲιγή ϲιγῶ , ῥῖγοϲ ῥιγῶ . « μὴ ἀπὸ βαρυτόνου » δὲ « ῥήματοϲ παραχθένταν διὰ τὸ λέγω ἀλογῶ . « μὴ πρὸϲ ἀντιδιαϲτολὴν » πρόϲκειται διὰ τὸ ἄγω καὶ ἀγῶ τὸ καταπλήττομαι , ἐξ οὗ τὸ ἄγημι ἄγαμαι . « ἢ εἰ μὴ παραλήγοιτο τῷ ᾱ ἢ τῷ η̄ » διὰ τὸ ϲμαραγῶ καὶ ἡγῶ , ὅθεν τὸ ἡγοῦμαι . Τὰ εἰϲ γ̄ω̄ ἰαμβικά , εἰ μὲν ἔχοι πρὸ τοῦ τέλουϲ τὸ ε̄ , βαρύνεται , εἰ δὲ ἄλλο τι , περιϲπᾶται , φλέγω , λέγω , ϲτέγω , οἷϲ ὅμοιον τὸ ἀλέγω , ὀρέγω . μογῶ δὲ καὶ ϲτυγῶ καὶ τρυγῶ καὶ ϲφριγῶ μὴ τὸ ε̄ ἔχοντα περιϲπῶνται . Τὰ εἰϲ γ̄ω̄ ἔχοντα πρὸ τοῦ γ̄ ϲύμφωνον βαρύνεται , εἰ μὴ παρ’ ὄνομα γένοιτο , εἴργω , ϲτέργω , ἀμέλγω , ϲφίγγω , μίϲγω , τέγγω . τὸ δὲ ἀλγῶ ἔχει τὸ ἄλγοϲ καὶ τὸ ἀργῶ τὸ ἀργόϲ καὶ τὸ γεωργῶ τὸ γεωργόϲ καὶ κακουργῶ τὸ κακοῦργοϲ . τὸ δὲ ἀμέργω οὐκ ἔχει · τὸ γὰρ ἀμόργη ἐκ τοῦ ἀμέργω γίνεται . Τὰ εἰϲ γ̄ω̄ διϲύλλαβα παραληγόμενα φύϲει μακρᾷ ὅτε ἀπὸ ϲυμφώνου ἄρχοιτο , βαρύνεται , εἰ μὴ παρ’ ὄνομα εἴη , τρώγω , ϲμώγω , φεύγω , τμήγω , λήγω , θήγω . τὸ μέντοι ῥιγῶ ἔχει τὸ ῥῖγοϲ . τὸ δὲ λωγῶ οὐ γνήϲιον ἔχει τὸ ω̄ , ἀλλὰ ποιητικόν . Τὰ εἰϲ γ̄ω̄ ὑπερδιϲύλλαβα μὴ παρ’ ὄνομα ϲύνθετα , εἰ παραλήγοιτο φύϲει μακρᾷ , βαρύνεται ἐπείγω , ἀρήγω , ἐρεύγω , ἀνώγω . τὸ δὲ παιδαγωγῷ ἔχει τὸ παιδαγωγόϲ . Τὰ εἰϲ κ̄ω̄ διϲύλλαβα ἔχοντα τὸ ε̄ ἐν τῇ πρὸ τέλουϲ ϲυλλαβῇ βαρύνεται , εἰ μὴ ἄρχοιτο ἀπὸ τριῶν ϲυμφώνων ἢ παρ’ ὄνομα εἴη , ῥέγκω , δέρκω , πλέκω , τέκω , πέκω τὸ ξηραίνω καὶ πείκω καὶ πέκτω , κρέκω , δέκω , ἕλκω , ἑλκήϲω · τοῦτο δὲ ἀπὸ περιϲπωμένου τὸ ἑλκῶ . δείκω τὸ δεικνύω , εἴκω . τοιαῦτα καὶ τὰ ὑπερδιϲύλλαβα τῷ ε̄ παραληγόμενα ὀλέκω , ἐρείκω τὸ ϲχίζω , ἐνέκω . πρόϲκειται « εἰ μὴ παρ’ ὄνομα εἴη » διὰ τὸ ἑλκόω ἑλκῶ ἕλκοϲ καὶ πελεκῶ πέλεκυϲ καὶ « μὴ ἄρχοιτο ἀπὸ τριῶν ϲυμφώνων » διὰ τὸ ϲπλεκῶ τὸ ϲυνουϲιάζω , ὅθεν τὸ διαϲπλεκῶ . Τὰ εἰϲ κ̄ω̄ διϲύλλαβα τῷ η̄ παραληγόμενα ἀπὸ ϲυμφώνου ἀρχόμενα βαρύνεται , ἀπὸ δὲ ἡμιφώνου περιϲπῶνται · καὶ βαρύνονται μὲν ταῦτα , τήκω , δήκω ὅθεν ἔδακον , μεθ’ ὧν καὶ ἥκω . περιϲπᾶται δὲ ταῦτα , ληκῶ , ϲφηκῶ , μηκῶ . Τὰ εἰϲ κ̄ω̄ , εἰ μὴ τῷ ϲ̄ παραλήγοιτο ἢ τῷ η̄ , περὶ ὧν προείρηται , πάντωϲ περιϲπᾶται , κακῶ , ἀρκῶ , ναρκῶ , ϲαρκῶ , φαικῶ , δοκῶ , κυκῶ , μυκῶ , οἰκῶ καὶ παροικῶ . τὸ δὲ διώκω καὶ ἥκω καὶ ἐρύκω βαρύνεται . τὸ δὲ ἀϲκῶ , ϲφηκῶ περιϲπᾶται . Τὰ εἰϲ ϲ̄κ̄ω̄ βαρύνεται , εἰ μὴ κατάρχοιτο ὄνομα , δράϲκω , γηράϲκω , πιπράϲκω , διδάϲκω , τιτρώϲκω , γινώϲκω , βιβρώϲκω , ἀρέϲκω , πιφαύϲκω , κικλήϲκω , θνήϲκω , μιμνήϲκω , ἀλδήϲκω , πιπίϲκω , ἀέϲκω , μαχέϲκω , ἐΐϲκω « ἐΐϲκω πηγεϲιμάλλῳ » ( Il . Γ 197 ) καὶ ἀποβολῇ τοῦ ε̄ « εἴ κέ ϲε τῷ ἴϲκοντεϲ » ( Λ 799 ) . δειδίϲκω , εὑρίϲκω , τελίϲκω , γαμίϲκω , κυΐϲκω , ὀφλίϲκω , ἀφ’ οὗ τὸ ὀφλιϲκάνω , ἁλίϲκω , ἀραρίϲκω , ϲτερίϲκω , μεθύϲκω , βόϲκω βοϲκήϲω · τοῦτο δὲ ὡϲ ἀπὸ περιϲπωμένου ἐγένετο βοϲκῶ βοϲκήϲω . τὸ μέντοι διϲκῶ καὶ ἀϲκῶ καὶ διαϲκῶ ἔχουϲι τὸ δίϲκοϲ καὶ ἀϲκόϲ , καὶ τὸ βοϲκῶ τὸ βοϲκόϲ καὶ ἱπποβοϲκῶ ἱπποβοϲκόϲ . Τὰ εἰϲ κ̄τ̄ω̄ μὴ παρ’ ὄνομα γινόμενα βαρύνεται , τίκτω , πέκτω τὸ κτενίζω . τὰ δὲ περιϲπώμενα ἔχουϲιν ὄνομα , εὔτακτοϲ εὐτακτῶ , ἄτακτοϲ αἰακτῶ , ὑλακή ὑλακτῶ . τούτοιϲ ἠκολούθηϲε καὶ τὸ ἀγανακτῶ . Τὰ εἰϲ χ̄ω̄ διϲύλλαβα ἀρχόμενα ἀπὸ ϲυμφώνου μὴ διὰ τοῦ η̄ παραληγόμενα φύϲει μακρᾷ βαρύνεται · εἰ δέ τι περιεϲπάϲθη , τοῦτο ἐκ βαρυτόνου παρήχθη ὡϲ ἐπὶ τοῦ τρέχω τροχῶ , ἢ παρ’ ὄνομα ἐγένετο , τεῦχοϲ τεύχω , καὶ τὸ ϲτοιχῶ καὶ τὸ μοιχῶ ἀπὸ τοῦ ϲτοῖχοϲ καὶ μοιχόϲ . βαρύνεται δὲ ταῦτα , ϲτείχω , τεύχω , ψύχω , τρύχω , ϲμύχω , βρύχω , λείχω , γλίχω , ὅθεν τὸ γλίχομαι . οὐκ ἀντιπίπτει τὸ αὐχῶ . ἀπὸ φωνήεντοϲ γάρ , ᾧ ἠκολούθηϲε καὶ τὸ καυχῶ . τὸ δὲ βληχῶ ἔχει η̄ . Τὰ εἰϲ χ̄ω̄ διϲύλλαβα τῷ η̄ παραληγόμενα ἀπὸ ϲυμφώνου ἀρχόμενα , εἰ μὴ πεποιημένην φωνὴν ϲημαίνοι , βαρύνεται , νήχω , ἐξ οὗ τὸ νήχομαι , ϲμήχω , τρήχω τὸ κτυπῶ , ἐξ οὗ τὸ « τετρήχει δ’ ἀγορή » ( B 95 ) , λήχω , ἀφ’ οὗ τὸ ἔλαχον . τὸ δὲ βληχῶ πεποιημένην φωνὴν δηλοῖ . τὸ δὲ ἠχῶ ἀπὸ φωνήεντοϲ ἤρξατο . Τὰ εἰϲ χ̄ω̄ διϲύλλαβα μὴ ἔχοντα πρὸ τοῦ χ̄ τὸ ϲ̄ περιϲπᾶται , εἰ ἔχοι τὴν πρὸ τέλουϲ μὴ φύϲει μακράν , ὑπεϲταλμένων τῶν ἐχόντων τὸ ε ̄ ἢ τὸ ᾱ πρὸ τέλουϲ , λοχῶ , τροχῶ , ὀρχῶ , ὅθεν ὀρχοῦμαι , κιχῶ , ὀχῶ , ϲτιχῶ , διχῶ , τριχῶ , τύχω . τὸ δὲ ἴϲχω ἔχει ϲ̄ . καὶ τὸ ϲμήχω · ἔχει τὴν παραλήγουϲαν φύϲει μακράν . τὸ δὲ τρέχω ἔχει ε̄ καὶ τὸ ἄρχω ᾱ . Τὰ εἰϲ χ̄ω̄ ἐν τῇ πρὸ τέλουϲ ϲυλλαβῇ ε̄ ἔχοντα βαρύνεται , εἰ μὴ παρ’ ὄνομα γένοιτο , τρέχω , βρέχω , δέχω , ὅθεν δέχομαι ἐν χρήϲει , ἔχω , ϲπέρχω , εὔχω , ὅθεν εὔχομαι , ἔρχω , ὅθεν ἔρχομαι , ἐλέγχω , τεύχω . τὸ δὲ τευχῶ περιϲπώμενον ὅτι τεῦχοϲ . Τὰ εἰϲ χ̄ω̄ διϲύλλαβα ἔχοντα τὸ ᾱ ἐν τῇ πρὸ τέλουϲ βαρύνεται , ἄχω ἄχομαι , μαχῶ , ὅθεν τὸ μάχομαι καὶ μαχέομαι μαχοῦμαι , ὅθεν μαχήϲομαι μέλλων , ἄρχω , πάϲχω , μεθ’ ὧν καὶ τὸ ἴϲχω . τὸ δὲ βακχῶ περιϲπᾶται ὡϲ ἔχον τὸ βάκχοϲ . Τὰ διὰ τοῦ ᾱχ̄ω̄ τριϲύλλαβα βαρύνεται , ϲτενάχω « βαρὺ δὲ ϲτενάχοντοϲ ἄκουϲα » ( Od . θ 95 ) « ἐπεϲτενάχοντο δ’ ἑταῖροι » ( Ιl . Δ 154 ) , ἰάχω « ἡμεῖϲ δὲ ἰάχοντεϲ » ( Od . δ 454 ) , « τρὶϲ δ’ ἄϊεν ἰάχοντοϲ » ( ΙΙ . Λ 463 ) , « ϲμερδαλέα ἰάχων » ( Ε 304 ) , « φθέγξομ’ ἐγὼν ἰάχουϲα » ( Ιl . φ 341 ) . ταῦτα δὲ καὶ ὡϲ ἀπὸ περιϲπωμένων μέλλοντα ποιοῦϲιν , ἰαχήϲω , ϲτεναχήϲω . Τὰ εἰϲ χ̄ω̄ ὑπερδιϲύλλαβα φύϲει μακρᾷ παραληγόμενα ἢ παρ’ ὄνομα ὄντα ἢ διὰ τοῦ ῑχ̄ω̄ περιϲπᾶται , ϲτοναχῶ , ϲυμμαχῶ , γνωϲιμαχῶ , ἡνιοχῶ , ὀμιχῶ τὸ οὐρῶ — ἔϲτι δὲ καὶ βαρύτονον ῥῆμα οἷον ὀμιχῶ ὁ μέλλων ὀμίξω ὡϲ παρ’ Ἱππώνακτι οἷον « ὤμιξεν αἷμα καὶ χολὴν ἐτίληϲεν » ( Bergk 55 ) καὶ τὸ ἀναρριχᾶϲθαι δὲ τοῖϲ Ἀττικοῖϲ παρὰ τὸ ἀρχαῖόν ἐϲτι γενόμενον ἀραχνιῶ καὶ ἐν ὑπερθέϲει τῶν ϲτοιχείων ἀναρριχῶ , τοῦ μὲν ν̄ εἰϲ τὴν χώραν τοῦ ρ̄ τεθέντοϲ , τοῦ δὲ ῑ ἀμοιβαίωϲ καὶ τοῦ ρ̄ εἰϲ τὴν χώραν τοῦ ν̄ , τοῦ δὲ χ̄ πληϲίον τοῦ ω̄ . ϲεϲημείωται τὸ ϲτενάχω καὶ ἰάχω . τὸ δὲ διδάχω διδάξω οὐκ ἐν χρήϲει ὂν βαρύνεται . Τὰ εἰϲ δ̄ω̄ διϲύλλαβα παραληγόμενα τῷ η̄ βαρύνεται , ἥδω ἥδομαι , κήδω κήδομαι , τὸ δὲ πηδῶ περιϲπᾶται . Τὰ εἰϲ δ̄ω̄ διϲύλλαβα ἔχοντα τὴν πρὸ τέλουϲ εἰϲ τὸ ε̄ καταλήγουϲαν περιϲπᾶται , ἐδῶ ἐδήϲω , μεθῶ , ἐξ οὗ τὸ μεδέων , μεδήϲω . ταῦτα δὲ βαρύτονα λέγονται ἔδω καὶ μέδω . ἔτι βαρύνεται τὸ ῥέδω καὶ ϲκέδω . Πᾶν εἰϲ δ̄ω̄ λῆγον ἔχον τὴν πρὸ τέλουϲ ϲυλλαβὴν εἰϲ φωνῆεν λήγουϲαν μετὰ βραχείαϲ οὐ βαρύνεται , ἀλλὰ περιϲπᾶται , ὡϲ ἔχει τὸ ϲταφιδῶ , ὁμαδῶ , κελαδῶ . τὸ δὲ κελάδων κελάδοντοϲ « πὰρ ποταμὸν κελάδοντα » ( Ιl . C 576 ) ὡϲ ἀπὸ βαρυτόνου τὸ φείδω φείδομαι — τὸ δὲ ἀπ’ αὐτοῦ μεταγόμενον φιδῶ ἀφ’ οὗ πεφιδήϲεται ϲυϲτέλλον τὴν παραλήγουϲαν περιϲπᾶται — ψεύδω ψεύδομαι , ϲπεύδω ϲπεύδομαι , ἐρείδω ἐρείδομαι , ἀείδω , αἴθω ἐπὶ τοῦ αἰϲχύνομαι , ὅπερ καὶ περιϲπᾶται — παραλήγουϲι διφθόγγῳ . Τὰ εἰϲ δ̄ω̄ ἔχοντα ἐν τῇ πρὸ τέλουϲ ϲυλλαβῇ ε̄ , ᾧ ὑποτέτακται ἢ ϲύμφωνον ἢ ὑποτακτικον φωνῆεν , βαρύνεται , εἰ μὴ παρ’ ὄνομα εἴη , ϲπένδω , ἔρδω , ἀμέρδω τὸ ϲτερίϲκω , εὕδω , ϲπεύδω , φείδω , δείδω τὸ φοβοῦμαι , εἰδῶ καὶ εἰδῶ . τὸ δὲ κερδῶ , ὅτι κέρδος , περιϲπᾶται . Τὰ εἰϲ δ̄ω̄ παραληγόμενα τῷ ο̄ περιϲπᾶται , ϲποδῶ , ποδῶ , οἰδῶ τὸ οἰδαίνω , ἀοιδῶ , ὅθεν ἀοιδιῶ . Τὰ εἰϲ δ̄ω̄ παραληγόμενα τῷ ω̄ , εἰ παρ’ ὄνομα εἴη , περιϲπᾶται , κιθαρῳδῶ , κωμῳδῶ , τραγῳδῶ , μονωδῶ , μελῳδῶ , ὑμνῳδῶ , ληρῳδῶ , μεθ’ ὧν καὶ ὀπηδῶ καὶ αὐδῶ καὶ νωδῶ . Τὰ εἰϲ δ̄ω̄ ἐν τῇ πρὸ τέλουϲ ἔχοντα τὸ ῑ εἰϲ τὸ ν̄ καταλῆγον βαρύνεται , ἀλίνδω , καλίνδω , κυλίνδω « ἡ δὲ κυλινδομένη καναχὴν ἔχε » ( Ιl . Π 794 ) , « προπροκυλινδόμενοϲ » ( Od . ρ 525 ) , « μέγα κῦμα κυλίνδων » ( Od . ε 296 ) . ταῦτα δὲ καὶ περιϲπᾶται . Τὰ εἰϲ δ̄ω̄ διϲύλλαβα , εἰ ἔχει τὸ ᾱ λῆγον ἐν τῇ πρὸ τέλουϲ ϲυλλαβῇ , περιϲπᾶται , φραδῶ τὸ βουλεύομαι · εἰ μέντοι εἰϲ ϲύμφωνον καταλήγοι , βαρύνεται , ἄρδω , ἄλδω τὸ αὔξω . τὸ μέντοι ἀλδήϲω ἀπὸ περιϲπωμένου τοῦ ἀλδῶ ἐγένετο . Τὰ διὰ τοῦ α ̄θ ̄ω ̄ ὑπερδιϲύλλαβα βαρύνεται , εἰ μὴ προκατάρχοιτο ὄνομα , ὅπερ κατὰ τροπὴν τοῦ τέλουϲ εἰϲ ω̄ ἐποίηϲε τὸ ῥῆμα , κιάθω τὸ πορεύομαι , ἀμυνάθω τὸ βοηθῶ , διωκάθω τὸ διώκω , εἰργάθω , εἰκάθω . τὸ μέντοι φιλομαθῶ καὶ εὐϲταθῶ περιϲπῶνται · παρ’ ὄνομα γάρ . τὸ δὲ μαθῶ μαθήϲω διϲύλλαβον . Τὰ διὰ τοῦ ε ̄θ ̄ω ̄ βαρύνεται , ϲχέθω , ἔθω , ρέθω , ἀερέθω , φαέθω , φλεγέθω , ϲπερέθω , νεμέθω , βρεμέθω , ἀρέθω , χρεμέθω , τελέθω , ἐγερέθω , ἐμέθω , ἀγερέθω . τὸ δὲ τηλεθῶ τὸ εἰϲ ὕψοϲ θέω περιϲπᾶται . * Τὸ αἴθω ἐπὶ τοῦ καίω μόνον διὰ τῆϲ αἱ γραφόμενον βαρύνεται . Τὰ διὰ τοῦ η ̄θ ̄ω ̄ βαρύνεται · εἰ δέ τι περιϲπᾶται , ἀπὸ ὀνόματοϲ γέγονε , ἀλήθω , κνήθω , λήθω , πήθω , ἐξ οὗ καὶ ἔπαθον , πλήθω , πρήθω , δήθω , ἐξ οὗ παραγωγὸν τὸ δηθύνω , μήθω , νήθω . τὸ δὲ βοηθῶ , ἀηθῶ παρ’ ὄνομα . ὅμοιον καὶ τὸ γηθῶ γηθήϲω καὶ ἠθῶ τὸ διυλίζω . * Τὸ βρίθω μόνον τῷ ῑ παραληγόμενον βαρύνεται . Τὰ εἰϲ υ ̄θ ̄ω ̄ βαρύνεται , μινύθω , φθινύθω , βαρύθω . τὸ δὲ μυθῶ ἔχει μῦθοϲ . Τὰ εἰϲ θ̄ω̄ κατ’ ἐπιπλοκὴν ϲυμφώνου βαρύνεται , εἰ μὴ προκατάρχοιτο ὄνομα ἢ τῷ ο̄ παραλήγοιτο , ἀΐϲθω τὸ ἐκπνέω « ὁ δ’ ἔβραχε θυμὸν ἀΐϲθων » ( Ιl . Π 468 ) , βιβάϲθω « μακρὰ βιβάϲθων » ( Ν 809 ) , ἐρέχθω τὸ ϲχίζω « νῆα θοὴν ἐρεχθομένην ἀνέμοιϲι » ( Ψ 317 ) , ἄχθω , ὅθεν ἄχθομαι , αἴϲθω καὶ αἴϲθομαι , αἰϲθήϲομαι . τοῦτο δὲ ἀπὸ περιϲπωμένου ἐγένετο . τὸ μέντοι μιϲθῶ περιϲπᾶται , ὅτι μιϲθόϲ . τὸ μέντοι μοχθῶ καὶ ῥοχθῶ τῷ ο̄ παραληγόμενα περιϲπᾶται . ϲεϲημείωται τὸ ὀρεχθῶ « πολλοὶ μὲν βόεϲ ἀργοὶ ὀρέχθεον » ( Ψ 30 ) . Τὰ εἰϲ θ̄ω̄ παραληγόμενα ε̄ῡ βαρύνεται , πεύθω , ἐλεύθω , κεύθω . Τὰ εἰϲ θ̄ω̄ παραληγόμενα φύϲει μακρᾷ χωρὶϲ τῶν διὰ τοῦ η̄ , εἰ μὴ ὄνομα προκατάρχοιτο , βαρύνεται , πείθω , κλώθω , βρωθῶ , ἀφ’ οὗ βέβρωθα , πρώθω . ϲεϲημείωται τὸ ὠθῶ . τὸ μέντοι μυθῶ καὶ ἀπειθῶ περιϲπῶνται , ὅτι μῦθοϲ καὶ ἀπειθήϲ . τὸ δὲ ἀπιθῶ « οὐδ’ ἀπίθηϲεν μύθῳ Ἀθηναίηϲ » ( Α 220 ) περιϲπᾶται ϲυϲτέλλον τὴν παραλήγουϲαν . τὸ γὰρ πείθω μετάγεται εἰϲ περιϲπώμενον πιθῶ , οὗ ὁ μέλλων πιθήϲω , ὁ ἀόριϲτοϲ ἐπίθηϲεν , ὡϲ τὸ φείδω γίνεται φιδῶ περιϲπώμενον καὶ πεφιδήϲεται . οὕτωϲ ἐϲτὶ καὶ τὸ ἀπιθῶ . Τὰ εἰϲ θ̄ω̄ διϲύλλαβα ἔχοντα τὴν πρὸ τέλουϲ ϲυλλαβὴν εἰϲ φωνῆεν λήγουϲαν μετὰ βραχείαϲ , μὴ τοῦ ε̄ , περιϲπᾶται , τιθῶ , ποθῶ , μαθῶ , ἐξ οὗ τὸ μαθήϲω . τὸ μέντοι ϲχέθω βαρύτονον ἔχον τὸ ε̄ . ϲεϲημείωται τὸ ὄθω τὸ φροντίζω « οὐδ’ ὄθομαι κοτέοντοϲ » ( Α 181 ) . Τὰ εἰϲ θ̄ω̄ , εἰ ἔχοι πρὸ τέλουϲ ϲυλλαβὴν εἰϲ ἀμετάβολον λήγουϲαν , ὑπεϲταλμένηϲ τῆϲ ε̄ρ̄ , περιϲπᾶται , πτορθῶ , ἀνθῶ , πενθῶ , ὀρθῶ . ϲεϲημαίωται τὸ ἄλθω . τὸ δὲ πέρθω καὶ ἐγέρθω βαρύνεται ὡϲ ἔχον ε̄ρ̄ . Τὰ εἰϲ τ̄ω̄ διϲύλλαβα μὴ κατ’ ἐπιπλοκὴν τοῦ ϲ̄ περιϲπᾶται , ζητῶ , κροτῶ , πατῶ , ϲτρατῶ τὸ ϲτρατοπεδεύομαι , κοτῶ τὸ ὀργίζομιαι . βροντῶ . τὰ μέντοι βαρύτονα διὰ τοῦ τ̄ οὐ πολλὰ ὦπται καὶ μὴ ενεργητικῶϲ λεγόμενα , ἀλλὰ τὸ λίτω , ὅθεν τὸ λιτέϲθαι , καὶ τὸ πέτω , ἀρ’ οὗ τὸ πέτομαι , καὶ ἔνια , ἃ ἤδη ὡϲ περιϲπώμενα ἐκλίθη , ὥϲπερ τὸ κέντω , ἐξ οὗ τὸ « κένϲαι ὁμοκλήϲαϲ ( Ψ 337 ) καὶ ἄντω , ὅθεν ἀντόμενοϲ « ὡϲ ἄν τίϲ ϲε ϲυναντόμενοϲ » ( Od . ρ 165 ) καὶ « ἄντεϲθαι ἐν πολέμῳ » ( Ο 698 ) . τὸ δὲ « ἤντηϲ’ οὐδὲ ἰδον » ( Od . δ 201 ) καὶ « ἀντήϲω γὰρ ἐγὼ τοῦδ’ ἀνέροϲ » ( Il . Π 423 ) ὡϲ ἀπὸ περιϲπωμένου κέκλιται . τὸ δὲ ἀνύτω καὶ ἀρύτω τῷ τ ἐπλεόναϲεν ὡϲ ἐκ τοῦ ἀνύω καὶ ἀρύω . Τὰ εἰϲ ζ̄ω̄ βαρύνεται , εἰ δέ τι περιϲπᾶται , τοῦτο καὶ βαρύτονον ὤφθη . εἰ δὲ μόνωϲ περιεϲπάϲθη , προϋπῆρξεν αὐτῷ ὄνομα , οὐ τὸ τέλυϲ εἰϲ ω τραπὲν ἰϲοϲύλλαβον ῥῆμα ἀπετέλεϲε . * Τὰ εἰϲ ᾱ ζ̄ ω̄ βαρύνεται , βάζω , βιβάζω , λάζω τὸ λαμβάνω , ϲτάζω , φράζω , ϲφάζω , χάζω , αἰάζω , ϲτενάζω , ἀλαπάζω , εὐάζω , ἐκκληϲιάζω , ϲκεπάζω , ἀνιάζω , ϲκιάζω , ϲκεδάζω , ἁρπάζω , ἐνθουϲιάζω , βιάζω , αἰτιάζω , ἁλιάζω , ἀγοράζω , ὅπερ τινὲϲ ἐπὶ τοῦ ἐν ἀγορᾷ διατρίβειν « ὅδ’ ἀγοράζει κλεῖδ’ ἔχων ἐκτείνουϲι πρὸϲ ἀντιδιαϲτολὴν τοῦ ἑτέρου , λέγω δὲ τοῦ ὠνεῖϲθαι . κράζω , ὅπερ παρὰ λόγον ἐκτέταται , τὰ γὰρ εἰϲ ᾱ ζ̄ ω̄ ϲυϲτέλλει τὸ ᾱ ὑπεϲταλμένων τῶν Αἰολικῶν , τοῦ πτάζω ἔπταζον ὥϲτ’ ὄρνιθεϲ ὦκυν αίετον ἐξαπίναϲ φανέντα ἀντὶ τοῦ ἔπτηϲϲον · καὶ τοῦ πλάζω τὸν δ’ ἐπιπλάζοντ’ ἄνεμοι φέροιεν καὶ μελέδωνα ἀντὶ τοῦ ἐπιπλήϲϲοντα . ἔτι καὶ βαρύνεται τὰ πρὸϲ τῷ ᾱ ἔχοντα τὸ ϲφαδᾴζω , τερᾴζω , ματᾴζω καὶ τὸ παίζω μόνον ἔχον πρὸ τέλουϲ τὴν ᾱῑ δίφθογγον ἐκφωνουμένην . * Τὰ εἰϲ ζ̄ ω̄ παραληγόμενα τῷ ε̄ βαρύνεται , ἕζω , χέζω , ῥέζω , πιἑζω μόνον εἰϲ ζ̄ ω̄ ὑπὲρ δύο ϲυλλαβὰϲ βαρύτονον τῷ ε̄ παραληγόμενον , Δωριεῖϲ πιάζω ἀναλογώτερον . τοῦτο δὲ καὶ ἀπὸ περιϲπωμένου . τὸ δὲ τραπεζῶ περιϲπᾶται , ὅτι τράπεζα . * Τὰ εἰϲ ῑζ̄ω̄ βαρύνεται , τρίζω , ϲχίζω , πρίζω , κτίζω , ἵζω , χαρίζω , χωρίζω , βαπτίζω , ὀνειδίζω , αἰκίζω , ϲτηρίζω , θρυλλίζω , λυρίζω , ϲαλπίζω , ϲυρίζω , χαιτίζω , κιθαρίζω , Δωρίζω , Θετταλίζω , ἀφ’ οὗ τὸ ἐντεθετταλίϲμεθα παρὰ τῷ Εὐπόλιδι ἐν Μαρικᾷ , τουτέϲτι χλαμύδα Θετταλικὴν φοροῦμεν , Ϲκυθίζω , Περϲίζω , ϲφετερίζω . τὸ δὲ ῥιζῶ περιϲπᾶται , ὅτι ῥίζα . * Τὰ εἰϲ ζ̄ω̄ τὸ ο̄ παραληγόμενα τρία ἐϲτὶ καὶ βαρύνεται , ὄζω — τοῦτο δὲ ἐνίοτε καὶ περιϲπώμενον λέγεται , ἐξ οὗ καὶ ὁ μέλλων ὀζέϲω , ἀλλὰ καὶ ὀζήϲω ὡϲ παρ’ Ἀριϲτοφάνει « λίθοϲ τιϲ ὤζηϲεν τεθυμιαμένοϲ » , ἁρμόζω , δεϲπόζω . * Τὰ εἰϲ ζ̄ω̄ τῷ ω̄ ἢ τῇ ῳ̄ καὶ τῇ ο̄ῑ διφθόγγῳ παραληγόμενα βαπλῴζω ϲὺν τῷ ῑ , εὕρηνται γὰρ ἐν διαιρέϲει ϲωΐζω , πλωΐζω τριϲυλλάβωϲ , ἀθροίζω . τὸ δὲ ῥοιζῶ περιϲπᾶται , ὅτι ῥοῖζοϲ . * Ἔτι τὰ τῇ ε̄ῑ καὶ ῃ̄ διφθόγγῳ παραληγόμενα εἰϲ ζ̄ω̄ βαρύνεται , δανείζω , χρῄζω παρὰ τὸ χρέοϲ χρεΐζω χρηΐζω καὶ χρῄζω , κλῄζα ἀπὸ τοῦ κλέοϲ κλεΐζω καὶ κληϊζω καὶ κλῄζω , οὐ γέγονε δέ , ὡϲ ἡγοῦνται , κατὰ ϲυγκοπὴν παρὰ τὸ καλήζω τὸ παρὰ Κυπρίοιϲ λεγόμενον . τοῦτο γὰρ οὐκ ἔχει τὸ ῑ · ἔϲτι δὲ παρὰ Ἴωϲι καλέω , παρὰ δ’ Αἰολεῦϲι καλήω . * Τὰ εἰϲ ζ̄ω̄ ῥήματα παραληγόμενα ῡ φιλεῖ πωϲ βαρύνεϲθαι οἷον τρύζω , γρύζω , κλύζω , ἀτύζω , ὀλοφύζω , ὃ πρωτότυπόν ἐϲτι τοῦ ὀλοφυδνόν , ὀτοτύζω , ὀλολύζω , ϲφύζω , γογγύζω , ἑρπύζω , ἑλκύζω , λαγαρύζω , ποππύζω , κελαρύζω , μαϲταρύζω . βαΰζω . εὑρέθη μέντοι τινὰ καὶ περιϲπώμενα , ὧν ἔϲθ’ ὅτε καὶ προκατάρχει ὄνομα ὡϲ τὸ κορυζῶ καὶ φύζω , οὐ μέϲοϲ παρακείμενοϲ ἐν τῷ « πεφυζότεϲ ἠΰτε νεβροί » ( Il . Χ 1 ) καὶ τὸ μυζῶ , ἐξ οὗ τὸ μεμυζότε μυδαλέω τε » παρ’ Ἀντιμάχῳ . Ὀφείλει μὲν τὰ εἰϲ ζ̄ω̄ περιϲπώμενα τῷ ῡ παραληγόμενα τρίτηϲ ϲυζυγίαϲ εἶναι · τὸ δὲ κνυζῶ ἐϲτι καὶ πρώτηϲ καὶ δευτέραϲ ϲυζυγίαϲ , ὁ μέλλων κνυζήϲω , ἐξ οὗ καὶ κνυζηθμόϲ ὡϲ μυκηθμόϲ . « κνυζηθμῷ δ’ ἑτέρωϲε διὰ ϲταθμοῖο φόβηθεν » ( Od . π 163 ) . καὶ πάλιν Ϲοφοκλῆϲ Φρίξῳ ( fr . 650 Nauck ) « κυνηδὸν ἐξέπραξαν κνυζούμενον » . ἔϲτι καὶ τρίτηϲ ὡϲ τὸ « κνυζώϲω δέ τοι ὄϲϲε » ( Οd . ν 401 ) . τὸ δὲ κνυζῶϲαι ἀντὶ τοῦ διαφθεῖραι κεῖται . δι’ ὃ ἐπιφέρει Ὅμηροϲ τὸ « πάροϲ περικαλλέ’ ἐόντα » . καί τινεϲ μὲν ἀπὸ κυνῶν κυνῶ καὶ κνυζῶ . ἀλλ’ ἔϲτιν ἀπίθανον καὶ δυϲκατάϲτατον παριϲτᾶν ἐκ τῆϲ κατὰ κύναϲ . μεταφορᾶϲ τὸ τῶν ὀφθαλμῶν ἀπρεπέϲ . οἱ δὲ παρὰ τὴν κόνυζαν οἷον χαμαιζήλοιο κονύζηϲ » ( Nicand . Ther . 70 ) γίνεϲθαι κνυζῶ ὡϲ κόρυζα κορυζῶ καὶ ῥίζα ῥιζῶ , ὅπερ ἀπίθανον . ἄμεινον οὖν Φιλοξένῳ ϲυγκατατίθεϲθαι εἰπόντι , ὅτι παρὰ τὸ κνύω γίνεται , ὃ δηλοῖ τὸ ξύω , Δωρικὸν μὲν ὄν , προφερόμενον δὲ παρὰ Ἀττικοῖϲ καὶ Ἴωϲιν . Ϲώφρων ἐν Μίμοιϲ ( fr . 9 Ahrens ) κνύζομαι δὲ οὐδὲν ἰϲχύων . ἁ δὲ ξύϲμα ἐκ ποδῶν εἰϲ κεφαλὰν ἱππάζεται . καὶ ξύϲιλον ἀποφαίνεταί τινα ἐκ τοῦ ϲυνεχοῦϲ ἐν γήρᾳ κνηϲμοῦ καὶ Δημόκριτοϲ ( fr . 49 Mullach ) « ξυόμενοι ἄνθρωποι ἥδονται καί ϲφιν γίνεται ἅπερ τοῖϲ ἀφροδιϲιάζουϲιν » καὶ παρὰ τῷ κωμικῷ ἐν Θεϲμοφοριαζούϲαιϲ ( 481 ) « οὗτοϲ πόθῳ μου ἔκνυεν ἐλθὼν τὴν θύραν » ἤγουν διὰ τὸν πόθον μου ἔξυε τὴν θύραν . καὶ ἀρέϲκεται ὥϲπερ ἑρπύω ἑρπύζω καὶ μύω μύζω , τρύω τρύζω οὕτωϲ εἶναι καὶ κνύω κνύζω , ἐξ οὗ καὶ τὸ κνυζῶ ὁμοίωϲ τῷ δίζω δίζῶ . ἐκ δὲ τοῦ ῥηθέντοϲ κνύω καὶ « κνῦμα δακτύλων » παρὰ τῷ κωμικῷ ( Eccl . 36 ) καὶ κνύοϲ δὲ ἡ φθορὰ κατὰ γένοϲ οὐδέτερον ὁμοίωϲ τῷ θύω θύοϲ καὶ φλύω φλύοϲ παρὰ Ἀρχιλόχῳ ἐπὶ φλυαρίαϲ καὶ παρὰ Ἡϲιόδῳ ἐν καταλόγῳ περὶ τῶν Προιτίδων ( fr . V Dind . ) καὶ γάρ ϲφιν κεφαλῇϲι κατὰ κνύοϲ αἰνὸν ἔχευεν . ἄλφοϲ γὰρ χρόα πάντα κατάϲχεθεν , ἐν δέ νυ χαῖται ἔρρεον ἐκ κεφαλέων , ψίλωτο δὲ καλὰ κάρηνα . τὸ δὲ κνύω γίνεται ἐκ τοῦ κνῶ « ἐπὶ δ’ αἶγειον κνῆ τυρόν » παρ’ Ὁμήρῳ ( Λ 638 ) , ἐξ οὗ καὶ ἡ κόνιϲ καὶ παρὰ τὸ αὐτὸ κνῶ παράγεται τὸ κναίω τὸ διαφθείρω , οὗ χρῆϲιϲ καὶ παρὰ τῷ κωμικῷ Ἱππεῦϲιν ( 771 ) ἐπὶ ταυτηϲὶ κατακνηϲθείην ἐν μυττωτῷ μετὰ τυροῦ . καὶ ὥϲπερ ϲιῶ ϲτίζω , πρῶ πρίζω , οὕτω κνῶ κνίζω τὸ ἐξεπιπολῆϲ καὶ ἰϲχνῶϲ καταξύω , οὗ ὁ μέλλων κνίϲω , ἀφ’ οὗπερ γίνεται ἡ κνῖϲα δι’ ἑνόϲ τε γραφομένη ϲ̄ καὶ ἔκταϲιν λαβοῦϲα τοῦ ῑ . δηλοῖ δὲ ἡ κνῖϲα τὴν κατ’ ὀλίγον ἀπὸ τοῦ ὀπτωμένου ἀναφορὰν τῇ ὀϲφρήϲει προϲίζουϲαν . προϲηγόρευται δὲ καὶ ἐπίπλουϲ εὖ μάλα καὶ αὐτὸϲ εὐανάδοτοϲ ὢν πρὸϲ ὄϲφρηϲιν , οὐκ αὐτοτελὴϲ δὲ περιτεθειμένοϲ τοῖϲ μηρίοιϲ . Γίνεται δὲ ἀπὸ τοῦ κνίζω οὐ μόνον ἡ κνῖϲα , ἀλλὰ καὶ ἡ κνίζα ὡϲ ϲχίζω ϲχίζα . Ἀνακρέων ( fr . 87 Bergk ) , κνίζη τιϲ ἤδη καὶ πέπειρα γίνομαι ϲὴν διὰ μαργοϲύνην . τὸ δὲ κνύζα , εἰ μὲν ἐπὶ φυτοῦ , κατὰ ϲυγκοπήν ἐϲτιν οἷον « χαμαιζήλοιο κονύζηϲ » , εἰ δὲ ἐπὶ παρεφθαρμένου καὶ ἐρρυπωμένου , οὐκ ἔϲτι ϲυγκοπή , ἀλλὰ ἀπὸ τοῦ κνύω , ἐξ οὗ καὶ κνύοϲ ἡ φθορά . ὁμοίωϲ δὲ καὶ ἐκ τοῦ κνῶ καὶ κνάπτω γίνεται . ὡϲ γὰρ ῥῶ ῥάπτω τὸ τὰ διαλελυμένα εἰϲ ῥῶϲιν ἄγω καὶ βῶ βάπτω τὸ ἐμβιβάζω ποι τὸ ἐνιέμενον καὶ θῶ θάπτω τὸ ἀποτίθημι τὴν ταφήν , οὕτω καὶ κνῶ κνάπτω , ἀφ’ οὗ κνάφοϲ φυτὸν ἀκανθῶδεϲ , ᾧ τὰ ἄθικτα ἱμάτια ἐπιϲύροντεϲ κατεργάζονται . τὸ δὲ αὐτὸ καὶ γνάπτω , ὅθεν ὁ κναφεὺϲ καὶ γναφεύϲ ὁ αὐτόϲ . Τὰ διὰ δύο ϲ̄ϲ̄ βαρύνεται · εἰ δέ τι περιεϲπάϲθη , τοῦτο παρ’ ὄνομα ἐγένετο . πάϲϲω , πλάϲϲω , μάϲϲω , νάϲϲω , ἱμάϲϲω , ἀράϲϲω , πατάϲϲω , χαράϲϲω , ἀλλάϲϲω , θαάϲϲω , ἀνάϲϲω , τινάϲϲω , ἐρέϲϲω , πυρέϲϲω , ἀηθέϲϲω , πτήϲϲω , ῥήϲϲω , πλήϲϲω , πτίϲϲω , φρίϲϲω , λίϲϲω « ὣϲ φάτο λιϲϲόμενοϲ μέγα νήπιοϲ » ( Π 46 ) , δεδίϲϲω καὶ δειδίϲϲω , αἰνίϲϲω , δρομίϲϲω , ἐνίϲϲω τὸ ἐκφοβῶ « ἐκπάγλωϲ ἐπέεϲϲιν ἐνιϲϲέμεν » ( Ο 198 ) , ἑλίϲϲω , ὄϲϲω μετειλημμένον ἀπὸ τοῦ ὄπτω , πτύϲϲω , μύϲϲω , νύϲϲω , ἀφύϲϲω , ὀρύϲϲω , κηρύϲϲω , κορύϲϲω , πτώϲϲω , κνώϲϲω , ὀνειρώϲϲω , ἀμβλυώϲϲω , τυφλώϲϲω , ἀγρώϲϲω , « ἰχθῦϲ ἀγρώϲϲων πυκινὰ πτερὰ δεύεται ἅλμῃ » ( ε 53 ) , ὑπνώϲϲω , λιμώϲϲω , νεώϲϲω , καρδιώϲϲω , ἰκτερώϲϲω , λεύϲϲω , γλαύϲϲω τὸ φωτίζω . τὰ δὲ ἀπ’ ὀνομάτων περιϲπᾶται , θάλαϲϲα θαλαϲϲῶ , ἐλάϲϲων ἐλαϲϲῶ , ἥϲϲων ἡϲϲῶ , κρείϲϲων κρειϲϲῶ , κιϲϲόϲ κιϲϲῶ , λύϲϲα λυϲϲῶ . Τὰ εἰϲ ϲ̄ω̄ ἐπὶ ἐνεϲτῶτοϲ , ὁπότε μὴ ἀπὸ μέλλοντοϲ εἰϲ ἐνεϲτῶτα μετήχθη ποιητικῶϲ , περιϲπᾶται , ἰϲῶ , νοϲῶ , μαϲῶ , πεϲῶ , ἐξ οὗ γίνεται ὁ μέλλων πεϲήϲω , ἐξ οὗ καὶ ῥηματικὸν ὄνομα πέϲημα καὶ ὁ ἀόριϲτοϲ δεύτεροϲ ἔπεϲον ὥϲπερ καὶ ἐκ τοῦ χραιϲμῶ ἔχραιϲμον καὶ ἀπὸ τοῦ ὀλιϲθῶ ὤλιϲθον . τὸ δὲ οἴϲω , οὗ τὸ προϲτακτικὸν « οἶϲε θέειον γρηΰ » ( χ 481 ) , « οἴϲετε πῦρ » ( Il . Ο 718 ) καὶ δυϲω , οὗ ὁ παρατατικὸϲ « ἐδύϲετο » ( β 388 ) καὶ βήϲω κατὰ ποιητικὴν ἄδειαν μετηνέχθη ἀπὸ μέλλοντοϲ εἰϲ ἐνεϲτῶτα . Τὰ εἰϲ λ̄λ̄ω̄ βαρύνεται , εἰ μὴ ἀπὸ ὀνόματοϲ εἴη , ψάλλω , βάλλω , θάλλω , ϲκάλλω , ϲφάλλω , ϲτέλλω , τίλλω , ποικίλλω . τὸ δὲ κυλλῶ περιϲπᾶται , ὅτι κυλλόϲ , καὶ τὸ μεταλλῶ , ὅτι μέταλλοϲ , καὶ ἁμιλλῶ , ἐξ οὗ ἁμιλλῶμαι , ὅτι ἅμιλλα . Τὰ εἰϲ λ̄ω̄ παραληγόμενα τῇ ο̄ῡ διφθόγγῳ ϲπάνιά εἰϲι , βούλω , ὅθεν τὸ βούλομαι , βαρύνεται . τὸ δὲ οὐλῶ περιϲπᾶται , ὅτι οὐλή , καὶ τὸ δουλῶ , ὅτι δοῦλοϲ . Τὰ εἰϲ λ̄ω̄ διϲύλλαβα , εἰ ἔχοι τὴν πρὸ τέλουϲ ϲυλλαβὴν εἰϲ ε̄ καταλήγουϲαν , βαρύνεται , ἀρχόμενα ἀπὸ ϲυμφώνου μὴ μέϲου , χωρὶϲ εἰ μὴ παρ’ ὄνομα εἴη , κελῶ , πέλω , μέλω · τὸ δὲ μελήϲω ὡϲ ἀπὸ περιϲπωμένου . θέλω . τὸ μέντοι ἐλῶ περιϲπᾶται , ὅτι ἀπὸ φωνήεντοϲ ἤρξατο . παρ’ ἐνίοιϲ δὲ βαρύνεται . τὸ δὲ ἕλω δαϲυνόμενον ὑποτακτικόν ἐϲτι τοῦ εἷλον . τὸ δὲ τελῶ ἔχει τὸ τέλοϲ ὄνομα . τὸ μέντοι βέλω ἀπὸ μέϲου ἀρχόμενον , ὅθεν βέλοϲ βέλεμοϲ καὶ πλεοναϲμῷ τοῦ ν̄ βέλεμνον , οὐκ ἔϲτιν ἐν χρήϲει . Τὰ εἰϲ λ̄ω̄ ἔχοντα τὴν πρὸ τέλουϲ ϲυλλαβὴν εἰϲ φωνῆεν ἢ φωνήεντα λήγουϲαν περιϲπᾶται , ὑπεϲταλμένων τῶν ἐχόντων τὴν ο̄ῡ δίφθογγον ἢ τὸ ε̄ ἐν διϲυλλάβῳ , καλῶ , χαλῶ , ζηλῶ , δηλῶ , αὐλῶ , πολῶ τὸ ἀναϲτρέφομαι , πωλῶ , ἀπειλῶ , βουκολῶ , ἀμελῶ , ὠφελῶ . ϲεϲημείωται τὸ ἐθέλω καὶ ὀφείλω . * Τὰ διὰ τοῦ λ̄ω̄ ὑπὲρ δύο ϲυλλαβὰϲ τῷ ε̄ παραληγόμενα , μὴ ἔχοντα ἕτερον λ̄ προηγούμενον περιϲπᾶται οἷον ὠφελῶ , ἀμελῶ . τὸ δὲ ἐθέλω βαρύνεται . παράλογον οὖν τὸ ἐθέλω κατὰ τόνον τριϲύλλαβον ὄν . τὸ δὲ θέλω διϲύλλαβον κατὰ τοῦτο ἀναλογώτερόν ἐϲτι . ἔχομεν γάρ τινα διϲύλλαβα βαρυνόμενα , μέλω , ἕλω , κελῶ . μηδεὶϲ δὲ οἰέϲθω , ὅτι τὸ ἐθέλω ἐκ τοῦ θέλω ἐϲτὶ κατὰ πλεοναϲμὸν τοῦ ε̄ . τὸ γὰρ ε̄ ἐπὶ φωνήεντι πέφυκε πλεονάζεϲθαι ὡϲ τὸ εἶπαϲ ἔειπαϲ , ἐπὶ ϲυμφώνου δὲ οὐ πλεονάζεται . τὸ δὲ θέλω δοκεῖ ἐκ τοῦ ἐθέλω εἶναι · τὸ γὰρ ε̄ τὸ μετὰ ϲυμφώνου ὑπάρχον πέφυκε πολλάκιϲ ἀποβάλλεϲθαι , ὡϲ τὸ ἔφη φῆ , ἔβη βῆ . καὶ δεῖ γινώϲκειν , ὅτι ἀεὶ τὸ τριϲύλλαβον εὑρίϲκεται παρὰ τῷ ποιητῇ ἐθέλω . ἀμέλει ἐν τῷ μήτε ϲὺ Πηλείδη θέλ’ ἐριζέμεναι ( Α 277 ) δηλονότι κράϲει ἐγένετο τοῦ η̄ καὶ ε̄ εἰϲ η̄ . — πρόϲκειται « μὴ ἔχοντα ἕτερον λ̄ προηγούμενον » διὰ τὸ ἀνατέλλω . Τὰ εἰϲ λ̄ω̄ μετ’ ἐπιπλοκῆϲ ϲυμφώνου περιϲπᾶται · εἰ δέ τι βεβαρυτόνηται , τοῦτο πάθοϲ ἔχει ἐξ ἐντελεϲτέρου τοῦ εἰϲ λ̄ω̄ καθαρεύοντοϲ , ἁπλῶ , διπλῶ , τριπλῶ , πιμπλῶ , κυκλῶ , ἀντλῶ . ταῦτα καὶ τὰ ὅμοια περιϲπῶνται . τὸ μέντοι ὄφλω βαρύνεται ἐκ τοῦ ὀφείλω , ὥϲπερ καὶ τὸ κελῶ κέκλω καὶ μέλω μέμβλω . Τὰ εἰϲ μ̄ω̄ ἀπὸ ϲυμφώνου ἢ ϲυμφώνων ἀρχόμενα παραληγόμενα τῷ ε̄ βαρύνεται , εἰ μὴ παρ’ ὄνομα εἴη , τρέμω , νέμω καὶ νεμῶ , ὅθεν νενέμηκα , δέμω , τέμω , γέμω , τρέμω , χρέμω τὸ ἠχῶ , βρέμω τὸ κτυπῶ . ϲεϲημείωται τὸ κρεμῶ περιϲπώμενον , ὁμοίωϲ καὶ τὸ θεμῶ καὶ πολεμῶ . τὸ δὲ ἀτρεμῶ καὶ ἐμῶ ἀπὸ φωνήεντοϲ ἄρχονται . Τὰ εἰϲ μ̄ω̄ μὴ παραληγόμενα τῷ ε̄ περιϲπᾶται , κομῶ , δαμῶ , γαμῶ , θυμῶ καὶ θυμοῦμαι , μιμῶ καὶ μιμοῦμαι , χραιϲμῶ , κοϲμῶ , κοιμῶ καὶ κοιμῶμαι , οἱμῶ τὸ ὁρμῶ , μαιμῶ τὸ ὁρμῶ . Τὰ εἰϲ ν̄ω̄ διϲύλλαβα μὴ κατ’ ἐπιπλοκὴν ϲυμφώνου ἔχοντα τὴν πρὸ τέλουϲ ϲυλλαβὴν εἰϲ ἀμετάβολον καταλήγουϲαν περιϲπᾶται , κιρνῶ , πιλνῶ , πόρνῶ , ἀρνῶ ἀρνοῦμαι . Τὰ εἰϲ ν̄ω̄ διϲύλλαβα ἔχοντα τὴν πρὸ τέλουϲ ϲυλλαβὴν εἰϲ δίχρονον ϲυνεϲταλμένον καταλήγουϲαν ἀρχόμενα ἢ ἀπὸ ϲυμφώνου ἢ ϲυμφώνων μὴ ἀντιϲτοίχων περιϲπᾶται , χωρὶϲ εἰ μὴ κατ’ ἐπένθεϲιν εἴη τοῦ ν̄ γινόμενα , κυνῶ καὶ ἐν ϲυνθέϲει προϲκυνῶ , πλανῶ , ϲινῶ τὸ βλάπτω . τὸ δὲ τιῶ τίνω κατ’ ἐπένθεϲιν τοῦ ν̄ , οὗ τὸ δίχρονον ποτὲ μὲν ϲυϲτέλλει , ποτὲ δὲ ἐκτείνει . τὸ δὲ φθίνω καὶ φθάνω ἀπὸ ἀντιϲτοίχων ἤτοι ἰϲοϲτοίχων . τὸ δὲ ἄνω ἀντὶ τοῦ ἀνύω ἀπὸ φωνήεντοϲ ἄρχεται . Τὰ εἰϲ ν̄ω̄ παραληγόμενα τῷ ε̄ , περιϲπαται , εἰ προκατάρχοι ὄνομα , ἐξ οὗ γέγονε , φρενόϲ φρενῶ , ἑνόϲ ἑνῶ , ξένοϲ ξενῶ , ἀϲθενήϲ ἀϲθενῶ , ϲθένοϲ ϲθενῶ , ϲτένοϲ ϲτενῶ . τὸ γὰρ ϲτένω οὐκ ἔχει ὄνομα οὔτε μένω , μεθ’ ὧν καὶ φένω τὸ φονεύω καὶ πενῶ , ἀφ’ οὗ πένομαι , καὶ ϲθένω καὶ θένω τὸ τύπτω . Τὰ εἰϲ ν̄ω̄ παραληγόμενα τῷ ο̄ περιϲπᾶται , φθονῶ , δονῶ , πονῶ , κλονῶ , ὀνῶ τὸ ὠφελῶ , φρονῶ , κονῶ . Τὰ εἰϲ ν̄ω̄ παραληγόμενα φύϲει μακρῷ φωνήεντι , ὁπότε μὴ εἴη κατ’ Αἰολίδα διάλεκτον , περιϲπᾶται , ϲκηνῶ , θρηνῶ , ϲφηνῶ , φωνῶ , ὠνῶ καὶ ὠνοῦμαι , κοινῶ , κοινωνῶ . καὶ τὸ γεγωνῶ ἔοικε μᾶλλον περιϲπώμενον εἶναι παρὰ τῷ ποιητῇ · ὡϲ γὰρ ἐνόεον καὶ ἐφίλεον , οὕτωϲ καὶ ἐγεγώνεον ἔφη · « ἠμὲν ὅϲ’ ἐφραϲάμην καὶ Τηλεμάχῳ ἐγεγώνεον » ( Od . ρ 161 ) . ἀπαρέμφατον δὲ προηνέγκατο τὸ γεγωνέμεν · « ἥ ῥ’ ἐν μεϲϲάτῳ ἔϲκε γεγωνέμεν » ( Il . Θ 223 ) . οἱ δὲ μετ’ αὐτὸν καὶ ὡϲ βαρύτονον αὐτὸ ἔκλιναν καὶ ὡϲ περιϲπώμενον . τὸ πώνω βαρύνεται ὡϲ ἴδιον Αἰολέων . Τὰ εἰϲ ν̄ω̄ διϲύλλαβα παραληγόμενα τῇ ε̄ῑ διφθόγγῳ βαρύνεται , εἰ μὴ παρ’ ὄνομα εἴη , τείνω , γείνω , κτείνω . τὸ δεινῶ , ὅτι δεινόϲ , καὶ τὸ πεινῶ , ὅτι πεῖνα . Τὰ εἰϲ ν̄ω̄ διϲύλλαβα παραληγόμενα ῑ ἐκτεταμένῳ βαρύνεται , εἰ μὴ προκατάρχοιτο ὄνομα , κρίνω , πίνω , κλίνω , ϲίνω , γίνω . δινῶ δινεῖϲ , ὅτι δίνη καὶ ῥινῶ ῥινοῖϲ , ὅτι ῥίνη . τούτοιϲ ὅμοιον καὶ τὸ κινῶ Τὰ εἰϲ ν̄ω̄ παραληγόμενα ῡ μακρῷ βαρύνεται , εἰ μὴ προκατάρχοι ὄνομα , δύνω , θύνω , πλύνω , φύνω , μηκύνω , πλατύνω , ταχύνω , τραχύνω , ὀτρύνω , μολύνω , κρατύνω , φαιδρύνω , ἀμύνω , εὐθύνω , βραδύνω , « ἀμορφύνειν ἐθέλωϲιν » ὁ Ἀντίμαχοϲ ἀντὶ τοῦ ἀμορφεῖν , ἀκαχύνω ὁ αὐτόϲ , ἔνθεν ἀπαρέμφατον ἀκαχυνέμεν . ϲεϲημείωται τὸ βυνῶ περιϲπώμενον καὶ παρ’ Ἡϲιόδῳ τὸ « ἐθύνεον » ( Scut . 210 ) ὡϲ ἐνόεον ἢ πλεοναϲμῷ τοῦ ε̄ ἢ μεταβολῇ τῆϲ δ̄ῑ εἰϲ θ̄ῡ . τὸ δὲ ξυνῶ ἔχει τὸ ξυνόϲ . καὶ τὸ ὀδυνῶ ἔχει τὸ ὀδύνη καὶ τὸ ῡ βραχύ . καὶ τὸ τορυνῶ ἔχει τὸ τορύνη . τοῦτο δὲ οἱ Ἀττικοὶ καὶ βαρύνουϲι καὶ ἐκτείνουϲι « ἐτόρυνε » γάρ ( Arist . Eqq . 1172 ) . Τὰ διὰ τοῦ αινω βαρύνεται · ἃ δὲ περιϲπῶνται , ὀλίγα εἰϲὶ καὶ παρ’ ὄνομα γεγόναϲι , φαίνω φαίνομαι , μαίνω μαίνομαι , χαίνω , ῥαίνω , βαίνω , δραίνω , καίνω , κραίνω , ϲαίνω , χραίνω , αἵνω τὸ δαϲυνόμενον τὸ παρὰ τοῖϲ Ἀττικοῖϲ . Φερεκράτηϲ « αἵνειν , πτίϲϲειν » . μιαίνω , μελαίνω , ὑφαίνω . τὸ μέντοι αἰνῶ περιϲπώμενον ἔχει τὸ αἶνοϲ ὥϲπερ καὶ τὸ κελαινῶ τὸ κελαινόϲ καὶ τὸ τριαινῶ τὸ τρίαινα . Τὰ εἰϲ ν̄ω̄ παραληγόμενα διφθόγγῳ , μὴ τῇ ᾱῑ ἢ ε̄ῑ , περιϲπᾶται , ερευνῶ , θοινῶ , χαυνῶ , κοινῶ , οἰνῶ χωρὶϲ τοῦ ἐλαύνω . Τὰ εἰϲ νω ὑπερδιϲύλλαβα παραληγόμενα τῇ ε̄ῑ διφθόγγῳ ἢ μακρῷ τῷ ῑ βαρύνεται καταείνω τὸ καλύπτω , ὠδίνω , ὀρίνω , ἀλεείνω , φαείνω , ἐλεείνω . τὸ χαλινῶ περιϲπᾶται , ὅτι ἔχει τὸ χαλινόϲ , ὥϲπερ καὶ τὸ ταπεινῶ τὸ ταπεινόϲ . Τὰ εἰϲ ν̄ω̄ μετ’ ἐπιπλοκῆϲ ϲυμφώνου περιϲπᾶται , ὑπνῶ , πυκνῶ , ἱκνῶ καὶ ἱκνοῦμαι , τεχνῶ καὶ τεχνῶμαι , ϲκιδνῶ , ἰδνῶ . ϲεϲημείωται τὸ δάκνω βαρύτονον , ὅπερ ἀπὸ τοῦ δαγκάνω γέγονε κατὰ ϲυγκοπήν . τὰ δὲ ἔχοντα πρὸ τοῦ ν̄ τὸ μ̄ βαρύνεται , χωρὶϲ εἰ μὴ ἀπὸ δύο ϲυμφώνων ἄρχοιτο , ἢ ὄνομα προκατάρχοι , μίμνω , κάμνω , τέμνω . τὸ δὲ κρημνῶ περιϲπᾶται , ὅτι ἀπὸ δύο ϲυμφώνων ἤρξατο . Τὰ διὰ τοῦ ᾱν̄ω̄ ὑπερδιϲύλλαβα βαρύνεται , ὁπότε παρῆκται ἀπὸ ῥήματοϲ · αὐτὴ δὲ ἡ διὰ τοῦ ᾱν̄ω̄ παραγωγὴ οὐκ ἔχει κατ’ ἀρχὴν τὸ ῑ ἐκτεταμένον διὰ τὸ ἴϲχω ἰχανῶ ἢ τὴν ε̄ῑ δίφθογγον διὰ τὸ δείκω τὸ δεικνύω καὶ δεικανῶ . βαρύνεται δὲ ταῦτα , λείπω λιμπάνω , λήβω λαμβάνω , μήθω μανθάνω , λήθω λανθάνω , δήκω δαγκάνω , φεύγω φυγγάνω , οἰδῶ οἰδάνω « οἰδάνει ἐν ϲτήθεϲϲι νόον » ( ll . I 556 ) , ᾧ ὅμοιον καὶ τὸ κυδάνω ( Ξ 73 ) καὶ τὸ μελάνω ( Η 64 ) . ἱκάνω , κιχάνω , ἃ ἄλογον ἔχοντα τὸν πρῶτον χρόνον τοῦ ἀορίϲτου ἐκτείνει τὸν δεύτερον . περιϲπῶνται δὲ τὰ διπλαϲιαϲμὸν πάϲχοντα γαγγανῶ τὸ ταράϲϲω καὶ παμφανῶ ἢ ὁπότε ἀπὸ ὀνόματοϲ ἐγένετο , κυρκάνη κυρκανῶ τὸ θορυβῶ , δαπάνη δαπανῶ , μηχανή μηχανῶ , ϲτέφανοϲ ϲτεφανῶ , λίβανοϲ λιβάνῶ , μέλανοϲ μελανῶ . Τὰ εἰϲ ρ̄ω̄ παραληγόμενα φωνήεντα ᾱ ἢ η̄ ἢ ω̄ περιϲπᾶται , κηρῶ , πληρῶ , γηρῶ , τηρῶ , ὠρῶ τὸ φυλάττω , τιμωρῶ . ϲεϲημείωται τὸ ἄρω βαρύτονον τὸ ἁρμόζω ἢ τὸ λαμβάνω καὶ ἀποφέρομαι . Τὰ εἰϲ ρ̄ω̄ παραληγόμενα τῷ ε̄ καὶ βαρύνεται καὶ περιϲπᾶται . καὶ περιϲπᾶται μέν , ὁπότε ἔχει πληϲιάζον ψιλὸν τῷ ε̄ , κερῶ τὸ κιρνῶ , περῶ , πτερῶ , ϲτερῶ . μὴ οὕτωϲ δὲ ἔχοντα βαρύνεται , δέρω , φέρω . τὸ ἐρῶ περιϲπᾶται ἀπὸ φωνήεντοϲ ἀρχόμενον . Τὰ εἰϲ ρ̄ω̄ μὴ ὄντοϲ πρὸ τοῦ ρ̄ ϲυμφώνου , εἰ παραλήγοιτο τῷ ο̄ μόνῳ ἢ μεθ’ ἑτέρου φωνήεντοϲ , περιϲπᾶται , ἀγορῶ , ἀφορῶ , εὐπορῶ , ἀπορῶ , καρποφορῶ , ἱϲτορῶ , ἐπικουρῶ , ἀμοιρῶ . τὸ δὲ ὄρω « ὅτε τ’ ὤρετο » ( Il . Μ 279 ) « ὦρτο πολὺ πρῶτοϲ μὲν » ( Il . Η 162 ) « ὄρθαι » ( Θ 474 ) βαρύτονόν ἐϲτιν . Τὰ διὰ τοῦ ᾱῑρ̄ω̄ βαρύνεται , χωρὶϲ εἰ μὴ παρ’ ὄνομα εἴη , μαρμαίρω , καρκαίρω , ϲπαίρω καὶ ἀϲπαίρω , χαίρω , γεραίρω , αἴρω τὸ κουφίζω , ἐξ οὗ τὸ ἐπαίρω · τὸ δὲ αἰρῶ καὶ τὰ ἀπ’ αὐτοῦ ἀναιρῶ , διαιρῶ , καθαιρῶ , ϲυναιρῶ περιϲπῶνται . τὸ δὲ ϲφαιρῶ ἔχει τὸ ϲφαῖρα καὶ ἑταιρῶ τὸ ἑταῖροϲ . Τὰ διὰ τοῦ ε̄ῑρ̄ω̄ βαρύνεται , εἰ μὴ παρ’ ὄνομα εἴη , μείρω τὸ μερίζω , τείρω , φθείρω , εἴρω , ϲπείρω , κείρω , πείρω « παννυχίη μέν ῥ’ ἥ γε καὶ ἠῶ πεῖρε κέλευθον » ( Od . β 434 ) , δείρω , ἐγείρω , οἰκτείρω , ἐθείρω τὸ ἐξ ἔθουϲ τι διαπράττομαι , ἀείρω , ἀγείρω . τὸ δὲ πειρῶ , ὅτι πεῖρα , καὶ τὸ χειρῶ , ὅτι χείρ . Τὰ διὰ τοῦ ῡρω̄ ἐκτεταμένον τὸ ῡ ἔχοντα βαρύνεται , ϲύρω , πτύρω , φύρω καὶ φυρῶ περιϲπώμενον , μορμύρω , πλημμύρω , ὀδύρω , ἐξ οὗ τὸ ὀδύρομαι , ὀλοφύρω , ἐξ οὗ τὸ ὀλοφύρομαι , πορφύρω . τὰ μέντοι ἔχοντα ϲυνεϲταλμένον τὸ ῡ περιϲπᾶται , μαρτυρῶ , ἀργυρῶ , πυρῶ , ξυρῶ , κυρῶ τὸ τυγχάνω , τοῦ δὲ κύρω τὸ ᶹ ἐκτέταται . Τὰ εἰϲ ρ̄ω̄ παραληγόμενα διφθόγγῳ τῇ διὰ τοῦ ῡ περιϲπᾶται , ἀμαυρῶ , εὑρῶ , ἐπικουρῶ , οἰκουρῶ . Τὰ εἰϲ ρ̄ω̄ ἔχοντα ἐπιπλοκὴν ϲυμφώνου , ὁπότε μὴ ϲυγκοπὴν ἐμφαίνοι , περιϲπᾶται , μετρῶ , γεωμετρῶ , ἱδρῶ , κοπρῶ , πιμπρῶ , ποδαγρῶ , λυτρῶ , ἐξ οὗ τὸ λυτροῦμαι . τὸ δὲ ἔγρω κατὰ ϲυγκοπὴν τοῦ ἐγείρω . * Οὐδὲν ῥῆμα λῆγον εἰϲ ρ̄ διϲύλλαβον κατὰ τὴν τῶν ποιητῶν χρῆϲιν καὶ τῶν πεζῶν ἔχει τὴν πρὸ τέλουϲ ϲυλλαβὴν εἰϲ ρ̄ καταλήγουϲαν , ἀλλὰ μόνον τὸ ἔρρω « ὅτε τ’ ἤλυθεν ἐνθάδε ἔρρων » καὶ ( κ 72 ) ἔρρ’ ἐκ νήϲου θᾶϲϲον ἐλέγχιϲτε ζωόντων . τὰ δὲ τοιαῦτα Αἰολικὰ ἦν ἔχοντα κοινά , ἱμέρρω , ἀγέρρω , οἰκτίρρω , ὀλοφύρρω . εἴπερ οὖν Αἰολικόν , ζητητέον , τί αὐτοῦ ἦν κοινόν . οὐ γὰρ αὐτὸ τὸ φθείρω , ὡϲ οἴονταί τινεϲ . Τὰ διὰ τοῦ ᾱῑω̄ βαρύνεται , εἰ μὴ εἴη ἀπὸ ὀνόματοϲ , ῥαίω τὸ φθείρω , πταίω , ναίω , παίω , δαίω , καίω , κλαίω , γαίω , παλαίω , λιλαίω , ὅθεν λιλαίομαι , κεραίω , ἀγαίω , ϲταλαίω , χαλαίω , κρεμαίω , διχαίω . τὸ δὲ ἀραιῶ ἔχει τὸ ἀραιόϲ , καὶ τὸ ἑδραιῶ τὸ ἑδραῖοϲ καὶ τὸ δικαιῶ τὸ δίκαιοϲ καὶ βεβαιῶ τὸ βέβαιοϲ καὶ τὸ παλαιῶ τὸ παλαιόϲ καὶ περαιῶ τὸ πέραϲ καὶ μαιῶ τὸ ζητῶ τὸ μαῖα καὶ ματαιῶ μάταιοϲ . Τὰ εἰϲ ω̄ καθαρὰ παραληγόμενα τῇ διὰ ῡ διφθόγγῳ βαρύνεται ψαύω , θραύω , ἀπολαύω , αὔω τὸ βοῶ καὶ αὕω τὸ ξηραίνω ἢ ἅπτω , δαύω τὸ κοιμῶμαι . ἅπαξ δὲ ἡ λέξιϲ παρὰ Ϲαπφοῖ δαύοιϲ ἀπάλαϲ ἐτάραϲ ἐν ϲτήθεϲιν . . . ( Bergk 82 ) . δαύω τὸ καίω παρὰ Ϲιμωνίδῃ « μηρίων δεδαυμένων » παρὰ τὸ δαίω τὸ καίω τροπῇ τοῦ ῑ εἰϲ ῡ . δεύω , ὁδεύω , τοξεύω , ἰξεύω , λιτανεύω , ἱππεύω , βαϲιλεύω , κυριεύω , ϲεύω . τὸ δὲ « ἐδεύηϲεν δ’ οἰήϊον ἄκρον ἱκέϲθαι » ( ι 483 ) οὐκ ἀπὸ περιϲπωμένου τοῦ δεύω γέγονεν , ἀλλ’ ἐδέηϲεν ἐϲτὶ καὶ πλεονάϲαντοϲ τοῦ ῡ ἐδεύηϲε . τὸ ἐρευνῶ περιϲπώμενον οἱ Αἰολεῖϲ ἀποβάλλοντεϲ τὸ ν̄ βαρύνουϲι διὰ τὸν τρόπον τοῦ ε̄ῡω̄ . Τὰ εἰϲ ω̄ καθαρὸν παραληγόμενα τῷ ᾱ βαρύνεται , ὁπότε πληϲιάζουϲι τοῖϲ διὰ τοῦ ᾱῡω̄ , χραύω χράω , φαύω φάω . περιϲπῶνται δὲ τὰ μὴ οὕτωϲ ἔχοντα , δαῶ δαήϲω , ϲαῶ ϲαώϲω , ἀλαῶ ἀλαώϲω . τὸ δὲ βοάω καὶ γελάω καὶ πεινάω βαρύνεται καὶ τἆλλα ὡϲ ἐντέλειαι τῶν περιϲπωμένων . Τὰ εἰϲ ω̄ καθαρὸν παραληγόμενα ε̄ βαρύνεται , χωρὶϲ εἰ μὴ προκατάρχοιτο ὄνομα , ἢ ἀπὸ βαρυτόνου μεταϲταίη εἰϲ περιϲπώμενον , ἔω τὸ ὑπάρχω , ἐξ οὗ τὸ εἰμί , ἔω τὸ πορεύομαι , ἐξ οὗ εἶμι , ἕω , οὗ παραγωγὸν τὸ ἑννύω , νέω , χέω , κέω , ἐξ οὐ τὸ κέομαι καὶ ἐν πλεοναϲμῷ τοῦ ῑ καὶ ϲυγκοπῇ τοῦ ο κεῖμαι , δέω , ξέω , θέω , πνέω , πλέω , ῥέω , ποιέω , νοέω , τελέω . κιρνάμενα δὲ ἔνια περιϲπῶνται , ποιῶ , νοῶ , τελῶ . ϲεϲημείωται τὸ ἐῶ περιϲπώμενον . τὸ δὲ θεῶ , ὅθεν τὸ θεῶμαι , ἔχει τὸ θέα , καὶ τὸ νεῶ τὸ νέοϲ . καὶ τὸ δεῶ δεήϲω ἀπὸ τοῦ βαρυτόνου δέω γέγονεν . Τὰ εἰϲ ω̄ καθαρὸν παραληγόμενα τῇ ει διφθόγγῳ βαρύνεται , εἰ μὴ ὄνομα ἔχοι , ϲείω , θείω , κείω , ἐξ οὗ παθητικὸν κείομαι καὶ κατὰ ϲυγκοπὴν κεῖμαι , βρωϲείω , ὀψείω , κιχείω , τελείω , ὀκνείω , ῥιγείω , θαλπείω , γαμηϲείω . τὸ μέντοι μειῶ ἔχει μεῖοϲ καὶ τὸ τελειῶ τὸ τέλειοϲ καὶ τὸ ἀρειῷ τὸ ἀρείων καὶ ἀρειῶ ἀρειᾷϲ τὸ ἀπειλῶ ὡϲ παρ’ Ἱππώνακτι « ἀρειᾶϲ ϲύκινόν με ποιῆϲαι » ( fr . 70 Bergk ) τὸ ἀρειή καὶ τὸ ἀχρειῶ τὸ ἀχρεῖοϲ , τὸ οἰκειῶ τὸ οἰκεῖοϲ καὶ τὸ ἀνδρειῶ τὸ ἀνδρεῖοϲ . * Οὐδὲν εἰϲ ω̄ λῆγον ῥῆμα βαρύτονον καθαρὸν διϲύλλαβον τῷ η παραλήγει , ἀλλὰ μόνον τὸ δήω δήειϲ « δήειϲ τόνγε ϲύεϲϲι παρήμενον » ( ν 407 ) . τὸ γὰρ ἔκηα οὐ πάντωϲ ἐνεϲτῶτα τὸν κήω αἰτήϲει , ὡϲ ἀπαιτεῖ Φιλόξενοϲ . ἡ δὲ τοιαύτη παράληξιϲ ἢ περιϲπωμένη ἐϲτίν , ὥϲπερ τὸ θηῶ , νηῶ ἢ εἴπερ βαρύτονα εἴη , πάντωϲ κατὰ διάλεκτον , ὡϲ τὸ παίω πήω λεγόμενον παρὰ Βοιωτοῖϲ , τὸ παλαίω παλήω καὶ παρ’ Αἰολεῦϲιν ἐπὶ τῶν ὑπὲρ δύο ϲυλλαβάϲ , ἀδικήω « Ψάπφ’ , ἀδικήει - ( Sapph . fr . Ι 20 ) , ποθήω « καὶ ποθήω καὶ μάομαι » τό τε κλήω ἐκ τοῦ κλείω γενόμενον . Τὰ εἰϲ ω̄ καθαρὸν ὑπερδιϲύλλαβα παραληγόμενα βραχεῖ περιϲπᾶται , μειδιῶ , κοπιῶ , ἀξιῶ , ἐρυθριῶ , ἀγωνιῶ , ἀκηδιῶ , μετριῶ , καὶ χαιριῶ , ἐρευθιῶ , φλεγιῶ , κνηθιῶ , κνιφιῶ κατ’ ἐπέκταϲιν τοῦ ῑ γενόμενα παρὰ τὸ χαίρω , ἐρεύθω , φλέγω , κνήθω , κνίφω . τὸ δὲ ἐϲθίω καὶ αὐτὸ ἐπέκταϲιν τοῦ ι λαβὸν καὶ ἀΐω καὶ ἀτίω ϲύνθετον βαρύνονται . τὸ δὲ δειδίω οὐ ῥητόν . τὸ γὰρ « δείδιε » ( Ϲ 34 , Ω 358 ) οὐχ , ὥϲ τινεϲ οἴονται , ἀπαιτεῖ θέμα τὸ δειδίω · εἰ δὲ καὶ ἀπαιτήϲῃ , ἐκ παρακειμένου ἂν εἴη γενόμενον . τὸ δὲ κηκίω τὸ ἀναδίδωμι ἐκ διπλαϲιαϲμοῦ « πολλὴ δ’ ἀνεκήκιεν ἅλμη » . τὸ δὲ μαϲτίω κατ’ ἔλλειψιν τοῦ ζ̄ ἀπὸ τοῦ μαϲτίζω . ϲπάνια δέ εἰϲι τὰ διϲύλλαβα κατὰ ϲυϲτολὴν τοῦ ῑ , ὡϲ καὶ τὸ δίω « τρὶϲ περὶ ἄϲτυ μέγα Πριάμοιο δίον » ( Il . Χ 251 ) καὶ τὸ « κνώδαλον ὅτι δίοιτο » ( Od . ρ 317 ) καὶ διῶ τὸ διώκω , ἔνθεν τὸ δίημι ἐγένετο , παρ’ ὃ τὸ « ἵπποι ἀερϲίποδεϲ πολέοϲ πεδίοιο δίενται » καὶ « αὕτωϲ ἐνδίεϲαν » ( Il . Ϲ 584 ) , ἴω καὶ ἰῶ τὸ πορεύομαι καὶ τίω τὸ τιμῶ , τιῶ δὲ τὸ τιμωρῶ . τὸ δὲ βιῶ βιοῖϲ βιοῖ τὸ ζῶ , βιῶ δὲ βιᾷϲ βιᾷ τὸ βιάζω . Τὰ εἰϲ ω̄ καθαρὸν ἔχοντα ῑ ἐκτεταμένον βαρύνεται , εἰ μὴ ὄνομα ἔχοι , ψίω τὸ ἐμβρωματίζω , λίω τὸ θέλω , πίω , ἀφ οὗ ὁ μέλλων πίϲω , ἀφ’ οὗ πιπίϲκω , ἵω ὃ καὶ περιϲπᾶται , ἐξ οὗ καὶ ἵημι , μνίω τὸ ἐϲθίω , δηριῶ καὶ δηριῶ περιϲπώμενον « δὴ τότε δηριόωντο Ποϲειδάων καὶ Ἀπόλλων » , μητίω καὶ μητιῶ , κονίω , μηνίω τὸ ὀργίζομαι ὃ διφορεῖται κατὰ τὸν χρόνον , καὶ μηνιῶ , τὸ δὲ ἰῶ ἰῶμαι ἰόϲ , κριῶ κριόϲ , ἀνιῶ ἀνία . Τὰ εἰϲ ω̄ καθαρὸν παραληγόμενα τῷ ο̄ μόνῳ περιϲπᾶται , νοῶ , βοῶ , γοῶ , θροῶ , ποῶ , μακκοῶ τὸ μωραίνω , πτοῶ , λοῶ , κοῶ , ἀγνοῶ , ἀκροῶ , ἀλοῶ . αἱ μέντοι ἐντέλειαι τῶν περιϲπωμένων βαρύνονται , χρυϲόω , ϲτεφανόω , γυψόω . Τὰ εἰϲ ω̄ καθαρὸν παραληγόμενα τῇ ο̄ῑ διφθόγγῳ περιϲπᾶται , εἰ μὴ διάϲταϲιϲ γένοιτο τοῦ ῑ , ποιῶ , οἰῶ τὸ μονῶ , ἀλοιῶ τὸ τύπτω , ἀλλοιῶ τὸ μεταποιῶ , πτοιῶ , χροιῶ , ὁμοιῶ , ἑτεροιῶ . τὸ δὲ οἴω , ὅθεν οἴομαι καὶ οἶμαι , διαιρεῖται , ὀΐω γὰρ ποιητικῶϲ . ὁ δὲ οἴω ἐνεϲτὼϲ τοῦ οἴϲω μέλλοντοϲ οὐκ ἔϲτιν ἐν χρήϲει . Τὰ διὰ τοῦ ῡω̄ διϲύλλαβα βαρύνεται καὶ περιϲπᾶται . περιϲπᾶται μέν , ὅϲα ἔχει ὄνομα ἢ κατ’ ἐναλλαγὴν γέγονε , δυῶ , θυῶ τὸ θυμιῶ , ὅτι θύοϲ , μυῶ καὶ μύω βαρύτονον , κυῶ Ἀττικὸν ἐκ τοῦ κύω . τὰ δὲ μὴ οὕτωϲ ἔχοντα βαρύνεται , δύω , ἐξ οὐ δύνω , θύω , ἐξ οὗ θύνω , λύω , μύω , κύω , ξύω , ὕω , βρύω , πτύω , ῥύω . Ἔτι τὰ διὰ τοῦ ῡω̄ ὑπερδιϲύλλαβα βαρύνεται , εἰ μὴ ἔχοι ὄνομα , ἀλύω , ἀρτύω , πληθύω , κωλύω , ζευγνύω , ὀμνύω , ὀρνύω , ϲβεννύω , ἀνύω , μηνύω , ἀρύω , ζωννύω , χρωννύω , ῥωννύω , χωννύω , ϲτρωννύω . τὸ δὲ ἰχθυῶ ἔχει τὸ ἰχθῦϲ , καὶ τὸ ἐγγυῶ τὸ ἐγγύη καὶ τὸ βοτρυῶ τὸ βότρυϲ . Τὰ εἰϲ ω̄ καθαρὸν παραληγόμενον τῇ ῡῑ βαρύνεται , εἰ μὴ παρ’ ὄνομα εἴη , ἀλυίω , ὀπυίω , μεθυίω . τὸ δὲ γυιῶ περιϲπᾶται . Τὰ εἰϲ ω̄ καθαρὸν παραληγόμενα τῷ ω̄ βαρύνεται , ζώω , πλώω , ϲώω , χώω , τρώω , ῥώω , ἁλώω , ἡβώω . χωρὶϲ τοῦ κολῳῶ , ὅπερ ἀπὸ τοῦ κολῳόϲ γέγονε , καὶ ἔχει ῑ προϲγεγραμμένον , ὡϲ Φιλόξενοϲ . Τὰ εἰϲ ξ̄ω̄ καὶ ψ̄ω̄ περιϲπᾶται , διψῶ , γυψῶ , κενοδοξῶ , φιλοδοξῶ , ἀδοξῶ , αὐξῶ , ἀλεξῶ , ἑψῶ . τὸ γὰρ αὔξω καὶ ἀλέξω καὶ ἕψω Ἀττικῶϲ βαρύνεται . τὸ δὲ ἵξω , οὗ ὁ παρατατικὸϲ ἷξον « οἱ δ’ ἷξον κοίλην Λακεδαίμονα » ( Od . δ 1 ) καὶ τὸ ἄξω , οὗ τὸ προϲτακτικὸν « ἄξετε δὲ Πριάμοιο βίην » ( Γ 105 ) καὶ τὸ ὄψω καὶ ὄψομαι , οὗ τὸ προϲτακτικὸν « ὄψεϲθε Τρῶεϲ καὶ Τρῳάδεϲ » ( Ω 704 ) καὶ πάλιν « ἀλλ’ ὄψεϲθε ἵνα τώγε καθεύδετον » ( Od . Θ 313 ) ἀντὶ τοῦ ἴδετε , κατὰ ποιητικὴν ἄδειαν μετηνέχθη ἀπὸ μέλλοντοϲ εἰϲ ἐνεϲτῶτα . Οἱ εἰϲ ω̄ μέλλοντεϲ κατὰ τὴν κοινὴν διάλεκτον , ἐὰν ἔχωϲι πρὸ τοῦ ω̄ τὸ ξ̄ ἢ τὸ ψ̄ ἢ τὸ ϲ̄ , βαρύνονται , λέξω , πλέξω , τύψω , γράψω , ποιήϲω , νοήϲω . ἐὰν δὲ μηδὲν ἔχωϲι τούτων πρὸ τοῦ ω̄ , περιϲπᾶται , ϲπερῶ , φθερῶ , πλυνῶ , κτενῶ , τιλῶ . πρόϲκειται δὲ κατὰ τὴν κοινὴν διάλεκτον , ἐπειδὴ τὸ ποιήϲω ποιηϲῶ οἱ Δωριεῖϲ λέγουϲι , καὶ τὸ λέξω λεξῶ . Τὰ εἰϲ ω̄ λήγοντα δεύτερα πρόϲωπα προϲτακτικὰ ὁμοτονεῖ τοῖϲ ἰδίοιϲ ὁριϲτικοῖϲ , νικῶ ἐγώ , νικῶ ϲύ , κρεμῶ ἐγώ , κρεμῶ ϲύ . τὰ μέντοι τρίτα εἴτε εἰϲ τ̄ω̄ εἴτε εἰϲ θ̄ω̄ βαρύνεται , λεγέτω , ποιείτω , τυπτέϲθω , λεγέϲθω . Τὰ εἰϲ ω̄ τρίτα πρόϲωπα τῶν εὐκτικῶν περιϲπῶνται μετὰ τοῦ προϲγεγραμμένου ῑ βοάοι βοῷ , τρυπάοι τρυπῷ . Τὰ εἰϲ ω̄ ὑποτακτικὰ μονοϲύλλαβα μὲν ὄντα περιϲπῶνται , ἐὰν ὦ , ἐὰν δῶ , ἐὰν βῶ , ἐὰν ϲιῶ , ἐὰν ϲχῶ . καὶ ἐξ ἀνάγκηϲ δὲ περιϲπῶνται . βαρύνεϲθαι μὲν γὰρ οὐκ ἠδύναντο , ἐπειδὴ μονοϲύλλαβά εἰϲι · οὐδέποτε δὲ μονοϲύλλαβοϲ λέξιϲ βαρύνεται , ἀλλ’ ἢ ὀξύνεται οἷον τίϲ , τί , πούϲ , Ζεύϲ , Φρύξ , Κρήϲ , νύξ ἢ περιϲπᾶται οἷον βοῦϲ νοῦϲ ῥοῦϲ . ὀξύνεϲθαι δὲ οὐκ ἠδύναντο , ἐπεὶ τὰ ῥήματα ἀποϲτρέφονται τὴν ὀξεῖαν τάϲιν οἷον τύπτω , γράφω , βοῶ , χρυϲῶ , ποιῶ χωρὶϲ τῶν ϲεϲημειωμένων . λοιπὸν οὖν ἐξ ἀνάγκηϲ περιϲπῶνται , ἐὰν ὦ ἐὰν ϲχῶ καὶ ἐὰν ϲπῶ , ϲυντιθέμενα δὲ καὶ ὑπερβαίνοντα τὴν μονοϲυλλαβίαν βαρύνονται οἷον ἐὰν κατάϲχω ἐὰν παράϲχω , ἐὰν ἐπίϲπω · τὸ δὲ ἐὰν ὦ ἐν ϲυνθέϲει τὸν αὐτὸν τόνον φυλάϲϲει , οἷον ἐὰν ϲυνῶ ἐὰν παρῶ , ἐπειδὴ ἡ ϲυναίρεϲίϲ ἐϲτιν ἡ αἰτία , ἀπὸ γὰρ τοῦ ἐὰν ϲυνέω καὶ ἐὰν παρέω γεγόναϲι κατὰ κρᾶϲιν τοῦ ε̄ καὶ ω̄ εἰϲ ω̄ . Τὰ δὲ εἰϲ ω̄ ὑπὲρ μίαν ϲυλλαβὴν ὑποτακτικὰ βαρύνεται καὶ περιϲπᾶται . καὶ περιϲπῶνται μέν , ἡνίκα ἔχωϲι τὴν μετοχὴν εἰϲ ε ̄ι ̄ϲ ̄ μετ’ ὀξείαϲ τάϲεωϲ καὶ διὰ τοῦ ν ̄τ ̄ κλινομένην , τυφθείϲ τυφθέντοϲ ἐὰν τυφθῶ , τυπείϲ τυπέντοϲ ἐὰν τυπῶ , τιθείϲ τιθέντοϲ ἐὰν τιθῶ , νυγείϲ νυγέντοϲ ἐὰν νυγῶ , δαρείϲ δαρέντοϲ ἐὰν δαρῶ , ϲταλείϲ ϲταλέντοϲ ἐὰν ϲταλῶ , ϲπαρείϲ ϲπαρέντοϲ ἐὰν ϲπαρῶ , φθαρείϲ φθαρέντοϲ ἐὰν φθαρῶ . ἢ ἡνίκα ὦϲιν ἐνεϲτῶτοϲ καὶ παρατατικοῦ τῶν ϲυνῃρημένων , ποιῶ ἐποίουν ἐὰν ποιῶ , ἐὰν βοῶ , ἐὰν χρυϲῶ . ἡνίκα δὲ μὴ ὦϲι τοιαῦτα , βαρύνονται , ἔτυπτον ἐὰν τύπτω , ἔλεγον ἐὰν λέγω , ἔφαγον ἐὰν φάγω , ἔλαβον ἐὰν λάβω , ἔμαθον ἐὰν μάθω , ἔπαθον ἐὰν πάθω , εἶπον ἐὰν εἴπω , εἶδον ἐὰν ἴδω , τέτυφα ἐὰν τετύφω , τέπυπα ἐὰν τετύπω , πέποιθα ἐὰν πεποίθω . ϲεϲημείωται τὸ ἐὰν εἰδῶ περιϲπώμενον οἷον « ὄφρ’ εὖ εἰδῶ » ( Α 515 ) , οὗ ἡ μετοχὴ ὁ εἰδώϲ τοῦ εἰδότοϲ , εἰ καὶ ἀπὸ τοῦ εἰδέω . τὸ δὲ « ἵνα εἴδομεν ἄμφω » ( Α 363 ) προπαροξύνεται , ἐπειδὴ ἡ ϲυϲτολὴ ἀνέδωκε τὸν τόνον . οὐ γὰρ παροξύνομεν κατὰ τὸν Πάμφιλον . Τὰ εἰϲ ω ὑποτακτικὰ τῶν ἀορίϲτων παθητικῶν περιϲπῶνται , ἐὰν ληφθῶ , ἐὰν τυφθῶ , διὸ καὶ τὸ « ἐὰν ἐγκαταλειφθῶ ὑπὸ ϲοῦ » περιϲπᾶται . τότε γὰρ τὰ τοιαῦτα ὑπὲρ μίαν ϲυλλαβὴν περιϲπῶνται , ὅτε ἔχουϲιν ἀπαρέμφατον εἰϲ ν̄ᾱῑ , ὡϲ τὸ ἐὰν νυγῶ νυγῆναι , ἐὰν δαρῶ δαρῆναι , καὶ μετοχὴν εἰϲ ε̄ῑϲ̄ ὁ νυγείϲ ὁ δαρείϲ , καὶ τὸ εὐκτικὸν εἰϲ η̄ν̄ καθαρὸν νυγείην , δαρείην . ὁμοίωϲ ἐὰν εἰδῶ εἰδείην , εἰ καὶ μὴ ἔχει τὴν μετοχὴν εἰϲ ειϲ . γέγονε δὲ ὡϲ ἀπὸ τοῦ περιπατοῖμι περιπατοίην κατὰ τροπὴν τῆϲ μ̄ῑ εἰϲ η̄ν̄ , τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ ἀπὸ τοῦ εἴδοιμι εἰδοίην καὶ εἰδείην κατὰ τροπὴν τοῦ ο̄ εἰϲ ε̄ . ἐὰν δὲ μὴ οὕτωϲ ἔχῃ , βαρύνεται , ἐὰν δράμω · δραμεῖν γὰρ καὶ δράμοιμι , ἐὰν φύγω φυγεῖν καὶ φύγοιμι . Τὰ δεύτερα καὶ τρίτα ἑνικὰ τῶν ὁριϲτικῶν ὁμοτονεῖ τοῖϲ πρώτοιϲ , ἐὰν ἰϲοϲυλλαβῇ , λείπω λείπειϲ λείπει , ποιῶ ποιεῖϲ ποιεῖ . τὸ δὲ πνεῖ καὶ ῥεῖ καὶ πλεῖ οὐκ ἰϲοϲυλλαβεῖ . οὕτω καὶ ἐπὶ μέλλοντοϲ , νοήϲω νοήϲειϲ νοήϲει καὶ ἐπὶ ὑποτακτικῶν , ἐὰν λέγω ἐὰν λέγῃϲ ἐὰν λέγῃ , ἐὰν βοῶ βοᾷϲ βοᾷ . Τὰ εἰϲ μ̄ῑ λήγοντα ὁριϲτικὰ ἀποϲτρέφονται τὴν ὀξεῖαν τάϲιν , καὶ τὰ τρίτα ὁμοτονοῦϲι τοῖϲ ἰδίοιϲ πρώτοιϲ , τίθημι τίθηϲ τίθηϲι , δίδωμι δίδωϲ δίδωϲι · ϲεϲημείωται φημί φήϲ φηϲί , εἰμί εἴϲ εἶ ἐϲτί . * Τὰ τρίτα πληθυντικὰ ἐνεϲτῶτοϲ χρόνου ἢ μέλλοντοϲ εἰϲ ῑ λήγοντα θέλει ὁμοτονεῖν ταῖϲ πληθυντικαῖϲ δοτικαῖϲ τῶν μετοχῶν , ὁπότε καὶ ὁμοφωνοῦϲιν , λέγομεν λέγετε λέγουϲι καὶ τοῖϲ λέγουϲιν , ἵϲταμεν ἱϲτατε ἱϲτᾶϲι καὶ τοῖϲ ἱϲτᾶϲιν , ἵεμεν ἵετε ἱεῖϲι · καὶ γὰρ ἱέντεϲ ἱέντων ἱεῖϲι , λέξομεν λέξετε λέξουϲι καὶ τοῖϲ λέξουϲι , διδοῦϲιν ἐκεῖνοι καὶ τοῖϲ διδοῦϲιν , ζευγνῦϲιν ἐκεῖνοι καὶ τοῖϲ ζευγνῦϲιν . ἀντιπίπτει μόνον τὸ φαϲί πρὸϲ τὸ φᾶϲι μετοχικὸν ὡϲ ϲτᾶϲι . τὸ δὲ αἴτιόν ἐϲτιν , ὅτι τοῦτο ἐγκλιτικόν , τὰ δὲ ἐγκλιτικὰ αὐτὰ καθ’ ἑαυτὰ ὄντα ἐν τῇ τελευταίᾳ ϲυλλαβῇ θέλουϲιν ἔχειν τὸν τόνον , φη εἰμί , ἐϲτί . * Τὰ εἰϲ ϲ̄ῑ παραληγόμενα τῷ ᾱ προπεριϲπᾶται , πιμπρᾶϲι , κιχρᾶϲι , ἱϲτᾶϲι · καὶ ζητοῦϲί τινεϲ , τίνοϲ χάριν οὐ περιϲπᾶται « καί τ’ ἀγεληδὸν ἴαϲι » ( Π 160 ) καὶ λέγομεν , ὅτι τὰ προπεριϲπώμενα ἰϲοϲυλλαβεῖ τοῖϲ πρώτοιϲ , ἱϲτᾶϲι ἵϲταμεν , κιχρᾶϲι κίχραμεν , τὰ δὲ πλεονάζοντα τρίτην ἀπὸ τέλουϲ ἔχει τὴν ὀξεῖαν , δίδομεν διδόαϲι , τίθεμεν τιθέαϲιν , ἐν οἷϲ οὖν τὸ ἴαϲι πλεονοϲυλλαβεῖ τοῦ ἴμεν , ἐν τούτοιϲ καὶ προπαροξυνθήϲεται . ἔϲτι καὶ οὕτωϲ εἰπεῖν περὶ τοῦ ἴαϲιν · πᾶν πληθυντικὸν εἰϲ μ̄ε̄ν̄ λῆγον , ὅτε ἐϲτὶ ἀπὸ τῶν εἰϲ μ̄ῑ , μεταποιεῖ τὸ τρίτον τῶν πληθυντικῶν εἰϲ ᾱϲ̄ῑ προπαροξυνόμενον , τίθεμεν τιθέαϲι , δίδομεν διδόαϲι , ἵεμεν ἱέαϲι , ἔμεν ἔαϲι , ζεύγνυμεν ζευγνύαϲιν · εἰ οὖν ἐϲτιν ἴμεν , ϲαφὲϲ ὅτι τῇ αὐτῇ ἀκολουθίᾳ καὶ τὸ ἴαϲι προπαροξυτονηθήϲεται . ἔϲτι δὲ ἀπὸ τοῦ εἶμι τὸ πορεύομαι τὸ πληθυντικὸν ἴμεν διὰ τοῦ ῑ . Τὰ εἰϲ μ̄ῑ εὐκτικὰ ἀποϲτρέφονται τὴν ὀξεῖαν τάϲιν , τύπτοιμι , τύποιμι , ποιοῖμι , χρυϲοῖμι , βοῷμι . Τὰ δεύτερα καὶ τὰ τρίτα τῶν εἰϲ μ̄ῑ εὐκτικῶν ὁμοτονοῦϲι τοῖϲ ἰδίοιϲ πρώτοιϲ , τύπτοιμι τύπτοιϲ , τύπτοι , ποιοῖμι ποιοῖϲ ποιοῖ , βοῷμι βοῷϲ βοῷ . Πᾶϲ παρῳχημένοϲ ὁριϲτικὸϲ εἰϲ ᾱ λῆγον ὑπερδιϲύλλαβοϲ ἁπλοῦϲ προπαροξύνεται , τέτυφα , πεποίηκα παρακείμενοϲ . ὁμοίωϲ καὶ ὁ ἀόριϲτοϲ ἔτυψα ἐποίηϲα . τὸ δὲ ἧψα καὶ οἶδα διϲύλλαβα , καὶ τὸ ϲυνῆψα ϲύνθετον . τὸ δὲ ἐφοίτα ἀπὸ τοῦ ἐφοίταε τὸ ᾱ μακρόν . Τὰ εἰϲ θ̄ᾱ ἐν δευτέραιϲ προϲώποιϲ ὑπερδιϲύλλαβα προπαροξύνεταί , λάβῃϲθα , ἔφηϲθα , οἴδηϲθα , λέγῃϲθα , βάλῃϲθα . τὰ μέντοι διϲύλλαβα προπεριϲπᾶται , φῆϲθα ἐπὶ δευτέρου ἀορίϲτου καὶ φῇϲθα ϲὺν τῷ ῑ ἐπὶ τοῦ ἐνεϲτῶτοϲ , ἦϲθα , οἶϲθα . Καὶ τὰ εἰϲ θ̄ᾱ πρῶτα πρόϲωπα προπαροξύνονται , τυπτόμεθα , νικώμεθα , χρυϲούμεθα . Πᾶν ῥῆμα εἰϲ ν̄ μακροκατάληκτον ὑπὲρ μίαν ϲυλλαβὴν πρὸ μιᾶϲ τοῦ τέλουϲ ἔχει τὴν ὀξεῖαν , ἐνόουν , ἐδείκνυν , ἔγνων , ἐγεγράφειν , νυγείην , διδοίμην , ἐτυπέτην , ἔϲτων . τὸ δὲ ἐχρῆν καὶ ἦν περιϲπᾶται . Πᾶν πρόϲωπον ὁριϲτικὸν εἰϲ ο̄ν̄ εἴτε ἑνικὸν εἴτε πληθυντικὸν ἁπλοῦν ὑπὲρ δύο ϲυλλαβὰϲ προπαροξύνεται , ἔγραφον ἐγὼ καὶ ἔγραφον ἐκεῖνοι , ἔτυπτον ἐγὼ καὶ ἔτυπτον ἐκεῖνοι , ὑπεϲταλμένηϲ τῆϲ Δωρίδοϲ διαλέκτου , οἱ γὰρ Δωριεῖϲ τὸ ἐλέγον ἐκεῖνοι παροξύνουϲι . τὸ δὲ εἶχον , ἐξ οὗ τὸ κατεῖχον , καὶ ἄλλα περιϲπᾶται ὡϲ διϲύλλαβον . τὰ γὰρ διϲύλλαβα ἢ προπεριϲπῶνται ἢ παροξύνονται κατὰ τοὺϲ κανόναϲ . μακρᾶϲ γὰρ οὔϲηϲ τῆϲ παραληγούϲηϲ προπεριϲπῶνται , ἦλθον , εὗρον , εἶχον , εἶδον καὶ τἆλλα · βραχείαϲ δὲ τῆϲ παραληγούϲηϲ , παροξύνονται , ἴδον , ἔϲχον . Τὰ εἰϲ ο̄ν̄ προϲτακτικὰ τοῦ πρώτου ἀορίϲτου ὑπερδιϲύλλαβα προπαροξύνονται , ἄκουϲον , νόηϲον , φίληϲον · διϲύλλαβα δὲ ὄντα παροξύνονται ἢ προπεριϲπῶνται κατὰ τοὺϲ κανόναϲ , νεῖμον , κρῖνον , τύψον , λέξον , γράψον , εἶπον ἀντὶ τοῦ εἰπέ ὡϲ παρὰ Μενάνδρῳ « εἶπον δὲ τί ποιεῖν μέλλετε » . ἔϲτι δὲ δηλονότι ἀορίϲτου τοῦ εἶπα προϲτακτικόν · εἰ γὰρ ἦν δευτέρου ἀορίϲτου Ϲυρακουϲίων ἔθει , ὠξύνετο ἂν ὁμοίωϲ τῷ κοινῷ προϲτακτικῷ τῷ εἰπέ . οἱ γὰρ Ϲυρακούϲιοι μεταποιοῦντεϲ εἰϲ ο̄ν̄ τὰ προϲτακτικὰ τοῦ β ′ ἀορίϲτου τὸν τόνον φυλάττουϲι τῶν κοινῶν προϲτακτικῶν οἷον λάβε λάβον , νύγε νύγον , ἄνελε ἄνελον . Πᾶν δεύτερον πρόϲωπον παρῳχημένου χρόνου ὑπὲρ μίαν ϲυλλαβὴν λήγοντοϲ ἢ εἰϲ ν̄ ἢ εἰϲ ᾱ ὁμοτονεῖ τῷ πρώτῳ , ἐνύγην ἐνύγηϲ , ἐδάρην ἐδάρηϲ , τέτυφα τέτυφαϲ , ἔτυψα ἔτυψαϲ , ἔτυπον ἔτυπεϲ , ἔτι καὶ τὰ τρίτα ὁμοτονεῖ τοῖϲ δευτέροιϲ , ἔλαβεϲ ἔλαβεν , ἔτυψαϲ ἔτυψεν . Τὰ εἰϲ μ̄ᾱῑ ὁριϲτικὰ προπαροξύνονται ἢ προπεριϲπῶνται . τὰ μὲν οὖν βραχείᾳ παραληγόμενα προπαροξύνονται , λέγομαι , ἵϲταμαι , δύναμαι , ἄγαμαι , δίδομαι · τὰ δὲ φύϲει μακρᾷ ἁπλᾶ ὄντα προπεριϲπῶνται , κεῖμαι , ἧμαι , ποιοῦμαι , γελῶμαι , ἀγῶμαι , ὑπεϲταλμένων τῶν τῆϲ Αἰολίδοϲ διαλέκτου , ἀκάχημαι γὰρ καὶ ἀλάλημαι , καὶ τοῦ παρακειμένου · οὗτοϲ δὲ προπαροξύνεται , ὁμότονοϲ ὢν τῷ ἰδίῳ ἐνεργητικῷ , νενόηκα νενόημαι , πεποίηκα πεπ ίημαι . τὸ δὲ κατάκειμαι καὶ κάθημαι προπαροξύνονται ϲύνθετα ὄντα . Τὰ εἰϲ τ̄ᾱῑ τρίτα ὁμοφωνεῖ τοῖϲ εἰϲ μ̄ᾱῑ πρώτοιϲ , τύπτομαι τύπτεται , πεποίημαι πεποίηται , ποιοῦμαι ποιεῖται , οἴομαι καὶ οἶμαι οἴεται . τὰ δεύτερα πρόϲωπα τῶν εἰϲ μ̄ᾱῑ ἰϲοϲυλλαβοῦντα μὲν τοῖϲ πρώτοιϲ καὶ ὁμοτονεῖ αὐτοῖϲ , τίθεμαι τίθεϲαι , δίδομαι δίδοϲαι , πεποίημαι πεποίηϲαι · ἐνδέοντα δὲ μιᾷ ϲυλλαβῇ , ἀπὸ μὲν προπαροξυτόνων ὄντα , παροξύνονται , τύπτομαι , τύπτῃ , γράφομαι γράφῃ , ἀπὸ δὲ περιϲπωμένων περιϲπᾶται , βοῶμαι βοᾷ , ποιοῦμαι ποιῇ . Τὰ εἰϲ μ̄ᾱῑ ὑποτακτικὰ περιϲπῶνται μὲν ἀπὸ περιϲπωμένων ὄντα , ἐὰν νοῶ ἐὰν νοῶμαι , ἐὰν φιλῶ ἐὰν φιλῶμαι · καὶ ὅταν ὦϲι παρακειμένου καὶ ὑπερϲυντελίκου , ἐὰν πεποιῶμαι , ἐὰν μεμνῶμαι , ἐὰν κεκτῶμαι , ἐὰν κεχρυϲῶμαι . βαρύνονται δὲ ἀπὸ βαρυτόνων ὄντα , ἐὰν τύπτω ἐὰν τύπτωμαι , ἐὰν τύπω ἐὰν τύπωμαι , ἐὰν λίπω ἐὰν λίπωμαι , ἐὰν ἵκωμαι . Ζήτηϲιν δὲ ἔχουϲι τὰ τοῦ ἐνεϲτῶτοϲ χρόνου τοῦ ἀπὸ τῶν εἰϲ μ̄ῑ , πότε προπαροξύνονται καὶ πότε προπεριϲπῶνται : καὶ ἔϲτιν εἰπεῖν ὅτι , εἰ μὲν ἔχωϲι τὸ ἐνεργητικὸν ὁριϲτικὸν ἐν χρήϲει , προπεριϲπῶνται , τίθημι ἐὰν τιθῶμαι , ἴϲτημι ἐὰν ἱϲτῶμαι , δίδωμι ἐὰν διδῶμαι . εἰ δὲ μὴ ἔχωϲι το ἐνεργητικὸν ἐν χρήϲει , προπαροξύνεται , δύναμαι ἐὰν δύνωμαι ( τὸ γὰρ δύνημι οὐκ ἐν χρήϲει ) , ἐπίϲταμαι ἐὰν ἐπίϲτωμαι , κρέμαμαι ἐὰν κρέμωμαι . Τὰ δεύτερα τῶν εἰϲ μήν παρῳχημένων βαρύνεται , ὁπότε βραχυκαταληκτεῖ . καὶ προπαροξύνονται μὲν κατὰ τὸ δεύτερον πρόϲωπον ὑπὲρ δύο ϲυλλαβὰϲ ὑπιάρχον , ἐτίθεϲο , ἐδίδοϲο , ἐπεποίηϲο , ἔκειϲο . τὸ δὲ ἧϲο προπεριϲπᾶται ὡϲ διϲύλλαβον . εἰ δὲ μακρᾷ λήγουϲιν , ἀορίϲτου μὲν ὄντα παροξύνονται , ἐγράψω , ἐποιήϲω , ἐγένου , ἐλάβου · παρατατικοῦ δὲ ὄντα ἀπὸ βαρυτόνων θεμάτων βαρύνονται , ἐλεγόμην ἐλέγου , ἐκρεμάμην ἐκρέμω.εἰ δὲ ἀπὸ περιϲπωμένων ῥημάτων , περιϲπῶνται , ἐποιούμην ἐποιοῦ , ἐνικώμην ἐνικῶ , ἐκρεμώμην ἐκρεμῶ . Τῶν εἰϲ μ̄η̄ν̄ εὐκτικῶν τὰ δεύτερα πρόϲωπα εἰϲ ο̄ καταλήγουϲι καὶ η προπαροξύνονται ἢ προπεριϲπῶνται . προπεριϲπῶνται μὲν τὰ διϲύλλαβα , ϲχοίμην ϲχοῖο , δοίμην δοῖο . ἔτι καὶ ὧν τὰ ἐνεργητικὰ εἰϲ μ̄ῑ λήγουϲι , νοοίμην νοοῖο , ποιοίμην ποιοῖο , βιῴμην βιῷο . Ὁμοίωϲ δέ ἐϲτιν εἰπεῖν , ὅϲα ἀπὸ τῶν εἰϲ μι ὁριϲτικῶν εἰϲι καὶ ἔχουϲι τὰ εὐκτικὰ ἐνεργητικὰ εἰϲ η̄ν̄ καθαρόν , προπεριϲπῶνται , τίθημι τιθείμην τιθεῖο , τιθείην γὰρ τὸ εὐκτικὸν ἐνεργητικόν . τὸ δὲ δυναίμην δύναιο προπαροξύτονον διὰ τὸ μὴ ἔχειν δύνημι ἐν χρήϲει οὔτε δυναίην εὐκτικόν . προπεριϲπῶνται δὲ καὶ τὰ τοῦ παρακειμένου , δεδοίμην δεδοῖο , πεποιῄμην πεποιῇο , μεμνῄμην μεμνῇο , μεμνῴμην μεμνῷο . τὰ δὲ λοιπὰ πάντα δεύτερα πρόϲωπα εἰϲ ο̄ λήγοντα προπαροξύνονται , τυπτοίμην τύπτοιο , λεγοίμην λέγοιο , τετυψοίμην τετύψοιο · οὕτω καὶ μεμνεῴμην μεμνέῳο . Τὰ εἰϲ τ̄ο̄ τρίτα τῶν εὐκτικῶν ὁμοτονεῖ τοῖϲ οἰκείοιϲ δευτέροιϲ . νοοιο νοοῖτο , τύπτοιο τύπτοιτο μεμνῇο μεμνῇτο ὡϲ παρ’ Ἀριϲτοφάνει ἐν Πλούτῳ δευτέρῳ « ϊνα τοὐμὸν ἱμάτιον φορῶν μεμνῇτό μου » , μεμνῷο μεμνῷτο παρὰ Ξενοφῶντι ἐν Κύρου παιδείαϲ πρώτῳ ( 6 , 3 ) « ἀλλ’ ὅτε τὰ ἄριϲτα πράττοι , τότε μάλιϲτα τὸν θεὸν μεμνῷτο » . μεμνέῳο μεμνέῳτο , « ὡϲ μεμνέῳτο δρόμου » ( Ψ 361 ) Τὰ εἰϲ το τρίτα τῶν ὁριϲτικῶν ὑπερδιϲύλλαβα ὄντα τότε προπεριϲπῶνται , ὅτε τὰ ἑαυτῶν δεύτερα περιϲπῶνται , ἐνοοῦ ἐνοεῖτο · ὅτε δὲ τὰ δεύτερα μὴ περιϲπᾶται , τὰ τρίτα προπαροξύνονται , ἐδέξω ἐδέξατο , ἐγένου ἐγένετο . ἧϲο δὲ τὸ καθέζου καὶ ἧτο τὸ τρίτον καὶ πλεοναϲμῷ τοῦ ϲ̄ ἧϲτο προπεριϲπῶνται . Πᾶν μονοϲύλλαβον προϲτακτικὸν μακροκαταληκτούμενον περιϲπᾶται , θλᾶ , κλᾶ , ζῆ , τῆ ἀντὶ τοῦ δέξαι . βραχυκατάληκτον δὲ ὀξύνεται , ϲπέϲ , ϲχέϲ , ἕϲ , ἀφ’ οὗ τὸ ἄφεϲ , δόϲ , φρέϲ τὸ φέρε . Τὰ εἰϲ θ̄ῑ προϲτακτικὰ βαρύνονται , τύπηθι , δάρηθι , τύφθηθι καὶ τύφθητι , βῆθι , ϲτῆθι , ἴϲθι τὸ γίνωϲκε . τὸ φαθί ὀξύτονον ϲεϲημείωται . τοῦτο δὲ ὀξύνουϲιν , ἐπεὶ πᾶν ῥῆμα τῶν εἰϲ μι τροπῇ τοῦ μ̄ εἰϲ θ̄ ϲυϲτέλλον τὴν παραλήγουϲαν εἰϲ τὴν τοῦ πρώτου προϲώπου τῶν πληθυντικῶν μετὰ τοῦ αὐτοῦ τόνου προϲτακτικὸν ποιεῖ , τίθημι τίθετι , ἵϲτημι ἵϲταθι καὶ ἐπειδὴ ὀξύνεται τὸ φημί , ὀξύνεται καὶ τὸ φαθί . ἐγὼ δὲ οὐ ϲυγκαθατίθεμαι τοῖϲ ὀξυτονοῦϲι , οὐδὲν γὰρ προϲτακτικὸν εἰϲ θ̄ῑ λῆγον ὀξύνεται . παραλόγωϲ δὲ ὀξύνεϲθαι ἐπεκράτηϲεν . Πᾶν προϲτακτικὸν ὑπὲρ μίαν ϲυλλαβὴν ὁμοιοκατάληκτον τῷ οἰκείῳ ὁριϲτικῷ καὶ ὁμότονόν ἐϲτιν αὐτῷ , ἔτυπτε τύπτε , ἐνόει νόει , ἐβόα βόα , ἐτίθη τίθη , ἐπίμπλη πίμπλη , ἵϲτην ἵϲτηϲ ἵϲτη καὶ ἵϲτη , ἐκρήμνην ἐκρήμηϲ ἐκρήμνη καὶ κρήμνη , ὡϲ παρ’ Εὐριπίδῃ « κρήμνη ϲεαυτὴν ἐκ μέϲηϲ ἀντηρίδοϲ » · ἐτύπτου τύπτου . τὸ δὲ λαβοῦ καὶ πιθοῦ παρὰ Ἀττικοῖϲ περιϲπᾶται . οὐ πάντῃ δὲ τὰ προϲτακτικὰ τοῦ δευτέρου ἀορίϲτου περιϲπῶνται , εὑρίϲκεται γὰρ τὸ ἀφίκου βαρυνόμενον καὶ τὸ ἴδου . ἔτι καὶ τὸ ἐλθέ καὶ εἰπέ καὶ εὑρέ ὀξύνουϲιν . ἔϲτι δὲ ἀπολογεῖϲθαι περὶ αὐτῶν κατὰ δύο τρόπουϲ . τὰ γὰρ ἀπαρέμφατα τοῦ β ′ ἀορίϲτου εἴωθεν ὁ ποιητῆϲ κατὰ διάλυϲιν προφέρειν οἷον φαγεῖν φαγέειν , ἰδεῖν ἰδέειν , ταῦτα δὲ οὐ προφέρεται κατὰ διάλυϲιν · τὸ γὰρ ἐλθεῖν οὐκ εἶπεν ἐλθέειν οὐδὲ τὸ εἰπεῖν εἰπέειν οὐδὲ τὸ εὑρεῖν εὑρέειν . ἐπειδὴ οὖν ταῦτα ἡμαρτήθηϲαν κατὰ τοῦτο , φημὶ τὸ μὴ διαλύεϲθαι , τούτου χάριν καὶ ἐν τοῖϲ προϲτακτικοῖϲ κατὰ τὸν τόνον ἡμαρτήθηϲαν καὶ ὠξυτονήθηϲαν . ἄλλωϲ τε δὲ ὁ β ′ ἀόριϲτοϲ οὐ θέλει μακρᾷ παραλήγεϲθαι , ἀλλὰ βραχείᾳ οἷον ἔλαβον ἔφαγον ἔνυγον . ταῦτα δὲ μακρᾷ παραλήγεται οἷον ἦλθον εἶπον εὗρον . ἐπειδὴ οὖν διήλλαξε περὶ τὸν χρόνον τῆϲ παραληγούϲηϲ ἐν τοῖϲ ὁριϲτικοῖϲ , τούτου χάριν διήλλαξε καὶ περὶ τὸν τόνον ἐν τοῖϲ προϲτακτικοῖϲ καὶ ὠξυτονήθηϲαν . * Τὰ εἰϲ τ̄ε̄ προϲτακτικὰ ὁμοιοκατάληκτα ὄντα τοῖϲ ὁριϲτικοῖϲ ὁμότονα καθεϲτήκαϲιν οἷον ὅτι λέγετε — λέγετε , ὅτι ἄγετε — ἄγετε . ἐπίϲταϲιν οὖν ἔχει τὸ ἔϲτε . τὸ μὲν ὁριϲτικὸν ὀξύνεται , τὸ δὲ προϲτακτικὸν βαρύνεται . ὁμοίωϲ καὶ τὸ φάτε . * Τὰ εἰϲ ϲ̄θ̄ε̄ προϲτακτικὰ ὁμοιοκατάληκτα τῷ οἰκείῳ ὁριϲτικῷ καὶ ὁμότονά ἐϲτιν αὐτῷ , ἐτύπτεϲθε — τύπτεϲθε , ἐλέγεϲθε — λέγεϲθε , ἐπίθεϲθε πίθεϲθε , ἐλάβεϲθε λάβεϲθε . τὸ δὲ πιθέϲθε λαβέϲθε παροξυνόμενα μεταγενεϲτέρων Ἰώνων ἐϲτίν . Τὰ εἰϲ ᾱῑ ὑπερδιϲύλλαβα προϲτακτικὰ προπαροξύνονται , ποίηϲαι , ἄϲπαϲαι , πείρηϲαι « εἰ δ’ ἄγε μὴν πείρηϲαι » ( Α 302 ) , « ἀλλὰ ϲὺ μὲν κατάλεξαι » ( Od . τ 44 ) , « νῦν δ’ αὖτ’ ἐμὸν ἔγχοϲ ἄλευαι » ( Il . Χ 285 ) τὸ δὲ λοῦϲαι καὶ δέξαι καὶ κτῆϲαι βαρύνονται ὡϲ διϲύλλαβα . Πᾶν ἀπαρέμφατον ἢ ειϲ ν̄ λήγει ἢ εἰϲ ᾱῑ . καὶ τὰ εἰϲ ν̄ μακροκατάληκτα δύο ἔχει τόνουϲ . ἢ γὰρ βαρύνονται ἢ περιϲπῶνται . καὶ τὰ μὲν μονοϲύλλαβα περιϲπῶνται , πλεῖν , ῥεῖν , ζῆν , δρᾶν . τὰ μέντοι ὑπὲρ μίαν ϲυλλαβὴν ἢ βαρύνεται ἢ περιϲπᾶται . βαρύνεται μὲν τὰ ἀπὸ βαρυτόνων χρόνων ἐνεϲτῶτοϲ καὶ μέλλοντοϲ τύπτω τύπτειν τύψω τύψειν , ποιήϲω ποιήϲειν . τότε δὲ περιϲπᾶται , ὅτε καὶ τὰ ὁριϲτικὰ περιϲπῶνται , ποιῶ ποιεῖν , κτυπῶ κτυπεῖν , ϲτελῶ ϲτελεῖν , χρυϲῶ χρυϲοῦν , βοῶ βοᾶν . καὶ οἱ μὲν ἐνεϲτῶτεϲ ἀπὸ ἐντελείαϲ ἔχουϲι τὴν περιϲπωμένην ποιέειν ποιεῖν , οἱ δὲ δεύτεροι μέλλοντεϲ οὔ · ἀπὸ γὰρ τοῦ εὐφρανεῖν γέγονε κατὰ διάλυϲιν τὸ εὐφρανέειν . καὶ τὰ δὲ εἰϲ ν̄ τοῦ δευτέρου ἀορίϲτου ἀπὸ κλίϲεωϲ περιϲπῶνται , ὥϲπερ καὶ τὰ περιϲπώμενα , δραμεῖν , φαγεῖν , πιεῖν , ἐλθεῖν , ἰδεῖν . τὸ δὲ πέφνειν ϲεϲημείωται . ἐβαρύνθη δέ , ἐπειδὴ καὶ ἡ μετοχὴ τούτου ἐβαρύνθη . Τὰ δὲ εἰϲ ᾱῑ λήγοντα ἀπαρέμφατα πάντα βαρύνεται , τύψαι , ποιῆϲαι , κεῖραι — τὸ δὲ ποιήϲαι κείραι εὐκτικά ἐϲτι — τελέϲαι , ϲυρίϲαι , λεπίϲαι , τιθέναι , ἱϲτάναι , διδόναι , ζευγνύναι , ϲτῆναι , βῆναι , γνῶναι , βιῶναι , ἁλῶναι , θεῖναι , δοῦναι , εἷναι , τυφθῆναι , τετύφθαι , τύπτεϲθαι , τυπέϲθαι . * Πᾶν ἀπαρέμφατον εἰϲ ϲ̄θ̄ᾱῑ ἁπλοῦν πάντωϲ ὁμοτονεῖ τῷ ἰδίῳ ὁριϲτικῷ οἷον τύπτεται τύπτεϲθαι , βοᾶται βοᾶϲθαι , χρυϲοῦται χρυϲοῦϲθαι , τυφθήϲεται τυφθήϲεϲθαι , τυπήϲεται τυπήϲεϲθαι , ἔρχεται ἔρχεϲθαι , ἐτύψατο τύψαϲθαι , ἐποιήϲατο ποιήϲαϲθαι , τύψεται τύψεϲθαι χωρὶϲ τῶν εἰϲ θ̄ᾱῑ ἀπαρεμφάτων τοῦ παθητικοῦ παρακειμένου καὶ δευτέρου μέϲου ἀορίϲτου . ταῦτα γὰρ οὐχ ὁμοτονοῦϲι τοῖϲ ἰδίοιϲ ὁριϲτικοῖϲ , ἀλλὰ πρὸ μιᾶϲ ἔχουϲι τὸν τόνον οἷον πεποίηται πεποιῆϲθαι , νενόηται νενοῆϲθαι , τέτυπται τετύφθαι , γέγραπται γεγράφθαι , λέλεκται λελέχθαι , ἐτύπετο τυπέϲθαι , ἐνύγετο νυγέϲθαι , ἐλάβετο λαβέϲθαι ; ἵκετο ἱκέϲθαι , ἀφίκετο ἀφικέϲθαι . ϲεϲημείωται τὸ ἔρεϲθαι δευτέρου μέϲου ἀορίϲτου ὂν καὶ προπαροξυνόμενον , περὶ οὗ ἔϲτιν εἰπεῖν ὅτι ἐξηκολούθηϲε τῷ δέρεϲθαι καὶ φέρεϲθαι καὶ ϲτέρεϲθαι , ἅτινά εἰϲιν ἐνεϲτῶτοϲ καὶ παρατατικοῦ , καὶ ἐκ τοῦ ἐναντίου δὲ ϲεϲημείωται τὸ λιτέϲθαι ἐνεϲτῶτοϲ καὶ παρατατικοῦ ὂν καὶ παροξυνόμενον οἷον « οἷ τ’ αὐτῷ θάνατόν τε κακὸν καὶ κῆρα λιτέϲθαι » ( Π 47 ) ἀντὶ τοῦ ἱκετεύειν . ὤφειλε γὰρ προπαροξύνεϲθαι ὁμοίωϲ τῷ ἰδίῳ ὁριϲτικῷ τῷ λίτεται . κάλλιον δὲ ἠκολούθηϲε τῷ λιπέϲθαι θέϲθαι ἰδέϲθαι , ἅτινά εἰϲι δευτέρου μέϲου ἀορίϲτου . Ϲεϲημείωται τὸ ἐγρήγορθαι οἷον « ἐγρήγορθαι ἄνωχθι » ( Κ 67 ) , ὅτι παρακειμένου ὂν προπαροξύνεται · περὶ οὔ ἔϲτιν εἰπεῖν , ὅτι Αἰολίδοϲ ἐϲτὶ διαλέκτου καὶ τούτου χάριν ἀνεβίβαϲε τὸν τόνον · οἱ γὰρ Αἰολεῖϲ ἀναβιβαϲτικοὶ τῶν τόνων εἰϲί . τὸ γὰρ Ἀτρεύϲ Ατρευϲ λέγουϲι καὶ τὸ Πηλεύϲ Πήλευϲ . — πρόϲκειται ἐν τῷ κανόνι ἁπλοῦν διὰ τὸ κατάκειται κατακεῖϲθαι , κάθηται καθῆϲθαι . * Ὅϲα εἰϲ θ̄ᾱῑ λήγει ἀπαρέμφατα μὴ κατ’ Αἰολίδα διάλεκτον , τρίτην ἀπὸ τέλουϲ ἔχοντα τὴν ὀξεῖαν , φιλεῖ πρὸ τοῦ τέλουϲ βραχύνεϲθαι , λέγεϲθαι , τίθεϲθαι , ἵϲταϲθαι , κίχραϲθαι , πίμπραϲθαι . ὅϲα δὲ πρὸ τέλουϲ ἔχει φύϲει μακράν , περιϲπᾶϲθαι θέλει , νικᾶϲθαι , φιλεῖϲθαι . τὰ γὰρ τοιαῦτα δίζηϲθαι , φίληϲθαι ὑποφαίνει Αἰολικὸν χαρακτῆρα . ὅθεν οἱ ἀξιοῦντεϲ ἐκτείνειν τὸ δεύτερον ᾱ ἐν τῷ εὐχετάαϲθαι , πάντωϲ μὲν περιϲπῶϲιν · εἰ δὲ δεδώκαϲι τρίτην ἀπὸ τέλουϲ τὴν ὀξεῖαν , δώϲουϲι καὶ τὴν παραλήγουϲαν βραχυνομένην · οὕτωϲ οὖν πάντα ταῦτα ἀναγνωϲτέον , δεδάαϲθαι ( Od . π 316 ) , μηχανάαϲθαι ( Od . γ 213 ) , αἰτιάαϲθαι ( Il . Κ 210 ) , ἑδριάαϲθαι ( Οd . γ 35 ) , μνάαϲθαι ( Od . α 39 ) .
Lemmas: Πᾶν ῥῆμα βαρύνω ἢ περισπάω · γράφω , τύπτω , ποιέω , βοάω . ὀξύνω δέ οὐδέποτε κατά ὁ κοινός συνήθεια , εἰμί μή παρά Δωριεύς ὁ συνηρημένος ἀπαρέμφατος εἰς ἐν ἀφαίρεσις ὁ Ι , ποῶ ἀντί ὁ ποιέω , δασμοφορέω ἀντί ὁ δασμοφορέω . σημειόω δέ τις ῥῆμα ὀξύτονος . ἐν μέν προστακτικός μονοσύλλαβος ὁ δίδωμι , τίθημι , ἵημι ὁ ἀπολύω , ἔχω , σπένδω , Φρες , ὅσπερ διά ὁ βραχυκαταληξία οὐδέ περισπάω . ὅθεν ἐν ὁ σύνθεσις εὔλογος ἀναβιβάζω ὁ τόνος ἀποδίδωμι , κατατίθημι , ἐπέχω , ἐφέπω , προΐημι « ἀλλά σύ μέν νῦν ὅδε θεός προΐημι » ( Α 127 ) , ἐπίφρες . δισύλλαβος δέ ὁ ἔρχομαι , εὑρίσκω , εἶπον , ὁ καί αὐτός συντίθημι κατά φύσις βαρύς ἀπολαμβάνω ὁ τόνος , κατέρχομαι , ἐξεῖπον , ἐφευρίσκω . ὁ δέ ἐπιλαμβάνω καί ὁράω ὀξύνω Ἀττικός εἰμί . ὁ γάρ κοινός οὗτος βαρύνω . οὗτος μέν ἐν προστακτικός . ἐν δέ ὁριστικός ὁ χρή « οὖον χρή παννύχιος εὕδω βουληφόρος ἀνήρ » ( B 24 ) , καί ὁ φημί καί εἰμί καί ὁ οὗτος κίνημα , φημί φημί , ὅσπερ πάλιν ἀποκόπτω ὀξύνω · ὁ γάρ « φημί ἐκεῖνος » ἀντί ὁ φημί . φημί φημί φημί φημί φημί καί ὁ οὗτος προστακτικός δύο φημί ὡς παρά Ἀριστοφάνης ( Eqq . 22 ) ἐξόπισθε νῦν αὐτός φημί ποῦ βλώσκω οὗτος ἐπικρατέω λέγω . πάλιν εἰμί , εἰς « αἷμα εἰς ἀγαθός » ( δ 611 ) , εἰμί , εἰμί , εἰμί , εἰμί , εἰμί , εἰμί εἰμί . καί οὗτος δέ , λέγω δή ὁ φημί καί εἰμί , συντίθημι βαρύνω εύμφημι , σύνειμι . ἔτι καί ὁ ἠμί , ὅσπερ αὐτός δύναμαι ὁ φημί — Ἀριστοφάνης Βάτραχος ( 37 ) « παῖς , ἠμί , παῖς » , ἐκ ὅς ὁ ἢ ὁ σημαίνω ὁ εἶπον οἷος « εἰμί καί κυάνεος ἐπί ὀφρύς νεύω Κρονίων » ( Α 528 ) καί « εἰμί ἄρα καί ἐκ ὄχεα » ( δ 419 ) — ὀξύνω . οὗτος εἰμί ὁ ῥῆμα ὁ ὀξύνω . εἰμί δέ τίς εἰμί ἄλλος ἐπί τέλος ἔχω ὁ τόνος , περισπάω ποιέω νοέω , ποιέω νοέω , ποιέω νοέω καί ὁ τοιοῦτος . Πᾶν ῥῆμα εἰς εἰμί μονοσύλλαβος περισπάω , ζῶ , κλάω , κνάω , θλάω , δράω , ἐάν βαίνω , ἐάν ἵστημι . λείπω τοίνυν διασαφηνίζω ὁ ὁ εἰς εἰμί λήγω ἐνίστημι τάσις κατά ὁ ἑαυτοῦ συζυγία . ὁ εἰς βαίνω λήγω βαρύνω . τότε περισπάω , ὅτε ἐν ὁ δύο συλλαβή ἔχω ὁ Β , ἢ ὄνομα προυπάρχω ἢ ὁ ὁ ἔχω ἐν ὁ παραλήγω ἢ ὁ εἰμί μέγας . καί βαρύνω μέν οὗτος , λείβω καί κατά ἀποβολή ὁ Λ εἴβω , τρίβω , στείβω , φέρβω , ἀμείβω , σέβω , φέβω ὁ φοβέω , ῥέμβω , θλίβω , στίλβω . περισπάω δέ οὗτος ὡς ἔχω ἐν δύο συλλαβή Β Βαυβώ ὁ καθεύδω , βομβῶ , βιβάζω ὁ περιπατέω . ἔτι περισπάω ὁ ἔχω προυπάρχω ὄνομα , φόβος φοβέω , ἀσεβής ἀσεβῶ , εὐσεβής εὐσεβέω , θόρυβος θορυβώ , κολυμβίς κολυμβάω , λαβή λαμβάνω . ὁ γάρ λαμβάνω ὑποτακτικός εἰμί ὁ λαμβάνω . ἔτι περισπάω ὁ ἔχω ὁ μικρός ἢ εἰμί μέγας ἐν ὁ παραλήγω , σοβέω , στρόβος , κολοβόω , λωβάω . ὁ εἰς πω λήγω βαρύνω , εἰμί μή παραλήγω ὁ υʹ ἢ ὁ εἰμί , ἢ εἰμί μή παρώνυμος εἰμί ἢ ἐν ὁ πρῶτος καί δύο συλλαβή ἔχω ὁ π̄ θάλπω , λάμπω , πέμπω , λείπω , μέλπω , βλέπω , ἐρείπω ὁ καταβάλλω , ἕρπω , δρέπω , ἕπω , τρέπω , σκέπω , λέπω , ἔπω ὁ ἐνέπω . πρόσκειμαι « εἰμί μή ἔχω ἐν ὁ πρό τέλος ὁ υʹ ἢ ὁ εἰμί » διά ὁ γνυπῶ ὁ γονυπετέω καί κλωπῶ ὁ κλέπτω , ὅθεν καί κλώψ . ὁ δέ « εἰμί μή παρώνυμος εἰμί » διά ὁ κόπος κόπτω , ἴψ ὁ παγίς ἶπος ὁ βλάπτω , λύπη λυπέω , τρῦπα τρυπάω , κτύπος κτυπέω , ῥύπος ῥύπος . πρόσκειμαι δέ « εἰμί μή ἐν ὁ πρῶτος καί δύο συλλαβή ἔχω ὁ π̄ » διά ὁ πιπώ καί ὀπιπῶ ὁ περιβλέπω . ὁ δέ πίπτω βαρύνω ἔχω ὁ τ̄ . ὁ εἰς φημί λήγω βαρύνω , εἰμί μή παραλήγω ὁ ὁ μικρός ἢ ὁ εἰμί μέγας ἢ παρώνυμος εἰμί , γράφω , γλύφω , νήφω ἐπί ὁ φρονέω , νίφω δέ ἐπί ὁ χιονίζω , δέφω , τρέφω , στρέφω , στέφω , ψέφω , ἀλείφω , κνίφω , στύφω , τύφω , μέμφομαι , ἀπό ὅς ὁ μέμφομαι εὔχρηστος . σημειόω ὁ διφάω ὁ ζητέω Ἰλιάς Π ( 747 ) « τῆθος διφάω » ζητέω ἔρευνα . Καλλίμαχος « μηδέ ἀπό μου διφάω μέγας ψοφέω ᾠδή » καί ἀμφαφάω . καί ἴσως παρώνυμος εἰμί ἀπό ὁ ἁφή ἀφίημι καί διαφῶ καί κρᾶσις διφάω ὁ ὁ ἀφίημι ὑποβάλλω καί ἀμφαφάω . πρόσκειμαι « εἰμί μή παρώνυμος εἰμί » διά ὁ τρυφή τρυφάω , κορυφή κορυφῶ , σοφός σοφός , ζωγράφος ζωγραφέω , ψόφος ψόφος , ἁφή ψηλαφάω . ὁ δέ στρωφάω καί ῥοφέω ἔχω ὁ καί εἰμί . ὁ εἰς πέτομαι βαρύνω , εἰμί μή προκατάρχω ὄνομα ἢ διαστολή γίγνομαι σημαίνω , σκάπτω , θάπτω , βλάπτω , κλέπτω , σκέπτον , χαλέπτω , πίπτω , ἱπτάω , λίπτω , ἴπτω ὁ βλάπτω , ὅσπερ ψιλόω · ἐπί γάρ ὁ πετάννυμι δασύνω καί περισπάω , χρίπτω , νίζω , ἐνίπτω ὁ ἐπιπλήττω , σκηρίπτω , ῥίπτω . ὁ γάρ ῥίπτω Ἀττικός ἢ ποιητικός . κόπτω , ὄπτω ὁ βλέπω . ὁ δέ ὀπτάω πρός διαστολή ὁ ὄπτω , σκώπτω , θρύπτω , τύπτω ὁ τύφω , κύπτω , κρύπτω , ῥύπτω , δύπτω , καλύπτω , κορύπτω , τύπτω . ὁ δέ τύπτω τύπτω Ἀττικός . πρόσκειμαι « εἰμί μή προκατάρχω ὄνομα » διά ὁ ἄβλεπτος ἀβλεπτῶ , ἄπεπτος ἀπεπτέω , ἀλείπτης φιλαλειπτέω . ὁ εἰς εγώ δισύλλαβος ὁ ̄ παραλήγω ἀπό σύμφωνος ἄρχω βαρύνω , θήγω , λήγω , τμήγω . ὁ δέ ἡγός , ἀπό ὅς ὁ ἡγέομαι , περισπάω , ἀπό φωνήεις ἄρχω . ὁ εἰς εγώ υπερδισύλλαβος ἔχω ὄνομα προκατάρχομαι σύνθετος διά ὁ γος πάρειμι ὁ ὁ παραλήγω περισπάω , Ποδηγός ποδηγέω , φορτηγός φορτηγός , στρατηγός στρατηγέω , κυνηγός κυνηγέω . ὁ δέ ἀρήγω οὐ ἀπό ὁ ἀρηγός , ἀλλά αὐτός ἀπό ἐκεῖνος . ὁ δέ κλάζω , ὅς ἀκόλουθος μετοχή ὁ κεκλήγων βαρύνω , ἔνθεν ὁ κεκλήγων ( Μ 125 ) , καί πλήσσω , ἔνθεν ὁ « πλήσσω πούς ἵππος » ( Il . Ε 504 ) ποιητικός βαρύνω ἀπό ὁ παράκειμαι γίγνομαι . ὁ εἰς εγώ υπερδισύλλαβος ὁ ὅς παραλήγω περισπάω μή εἰμί σύνθετος παρά πρόθεσις σμαραγέω , πλαταγέω , λαλαγέω . καί καθόλου ὁ εἰς ἄγω περισπάω , ἄγνυμι « εὖτε εἄν ὅδε θυάρπαξ χρέος ἀνήρ » , τρώγω . ὁ δέ ἄγω βαρύνω καί ὁ ἀπό αὐτός σύνθετος διάγω , ἀνάγω , κατάγω , παράγω , μετάγω , εἰσάγω , ἐνάγω , ἐξάγω , προσάγω , προάγω , συνάγω . ὁ εἰς εγώ μή παρώνυμος ἢ κατά παραγωγή γίγνομαι ἀπό βαρύτονος βαρύνω , ὁπότε μή πρός διαστολή παραλαμβάνω ἢ παραλήγω ὁ ὁ ἢ ὁ ὅς , ψέγω , φλέγω , λέγω , εἴργω , πνίγω , ἀμέλγω , ἀλέγω , ὀρέγω . πρόσκειμαι « μή παρώνυμος » διά ὁ Τρύγη τρυγάω , ἄλγος ἀλγέω , σιγή σιγάω , ῥῖγος ῥιγέω . « μή ἀπό βαρύτονος » δέ « ῥῆμα παράγω διά ὁ λέγω ἄλογος . « μή πρός ἀντιδιαστολή » πρόσκειμαι διά ὁ ἄγω καί ἄγνυμι ὁ καταπλήσσω , ἐκ ὅς ὁ ἄγω ἄγαμαι . « ἢ εἰμί μή παραλήγω ὁ ὅς ἢ ὁ ὁ » διά ὁ σμαραγέω καί ἡγός , ὅθεν ὁ ἡγέομαι . ὁ εἰς εγώ ιαμβικός , εἰμί μέν ἔχω πρό ὁ τέλος ὁ ἔ , βαρύνω , εἰμί δέ ἄλλος τίς , περισπάω , φλέγω , λέγω , στέγω , ὅς ὅμοιος ὁ ἀλέγω , ὀρέγω . μογέω δέ καί στυγέω καί τρυγάω καί σφριγώ μή ὁ ἔ ἔχω περισπάω . ὁ εἰς εγώ ἔχω πρό ὁ Γ σύμφωνος βαρύνω , εἰμί μή παρά ὄνομα γίγνομαι , εἴργω , στέργω , ἀμέλγω , σφίγγω , μίσγω , τέγγω . ὁ δέ ἀλγέω ἔχω ὁ ἄλγος καί ὁ ἀργέω ὁ ἀργός καί ὁ γεωργέω ὁ γεωργός καί κακουργέω ὁ κακοῦργος . ὁ δέ ἀμέργω οὐ ἔχω · ὁ γάρ ἀμόργη ἐκ ὁ ἀμέργω γίγνομαι . ὁ εἰς εγώ δισύλλαβος παραλήγω φύσις μακρός ὅτε ἀπό σύμφωνος ἄρχω , βαρύνω , εἰμί μή παρά ὄνομα εἰμί , τρώγω , σμώγω , φεύγω , τμήγω , λήγω , θήγω . ὁ μέντοι ῥιγέω ἔχω ὁ ῥῖγος . ὁ δέ λωγάω οὖον γνήσιος ἔχω ὁ εἰμί , ἀλλά ποιητικός . ὁ εἰς εγώ υπερδισύλλαβος μή παρά ὄνομα σύνθετος , εἰμί παραλήγω φύσις μακρός , βαρύνω ἐπείγω , ἀρήγω , ἐρεύγομαι , ἄνωγα . ὁ δέ παιδαγωγός ἔχω ὁ παιδαγωγός . ὁ εἰς πω δισύλλαβος ἔχω ὁ ἔ ἐν ὁ πρό τέλος συλλαβή βαρύνω , εἰμί μή ἄρχω ἀπό τρεῖς σύμφωνος ἢ παρά ὄνομα εἰμί , ῥέγκω , δέρκομαι , πλέκω , τίκτω , πέκω ὁ ξηραίνω καί πέκω καί πέκτω , κρέκω , δεκάω , ἕλκω , ἕλκω · οὗτος δέ ἀπό περισπάω ὁ ἑλκῶ . δείκνυμι ὁ δείκνυμι , εἴκω . τοιοῦτος καί ὁ υπερδισύλλαβος ὁ ἔ παραλήγω ὀλέκω , ἐρείκω ὁ σχίζω , Νεκῶς . πρόσκειμαι « εἰμί μή παρά ὄνομα εἰμί » διά ὁ ἑλκόω ἑλκῶ ἕλκος καί πελεκάω πέλεκυς καί « μή ἄρχω ἀπό τρεῖς σύμφωνος » διά ὁ σπλεκόω ὁ συνουσιάζω , ὅθεν ὁ διασπλεκόω . ὁ εἰς πω δισύλλαβος ὁ ὁ παραλήγω ἀπό σύμφωνος ἄρχω βαρύνω , ἀπό δέ ἡμίφωνος περισπάω · καί βαρύνω μέν οὗτος , τήκω , δήκω ὅθεν δάκνω , μετά ὅς καί ἥκω . περισπάω δέ οὗτος , ληκάω , σφηκόω , μηκάομαι . ὁ εἰς πω , εἰμί μή ὁ σ̄ παραλήγω ἢ ὁ ὁ , περί ὅς προερέω , πάντως περισπάω , κακόω , ἀρκέω , ναρκόω , σαρκῶ , φαικός , δοκέω , κυκάω , μυκάομαι , οἰκέω καί παροικέω . ὁ δέ διώκω καί ἥκω καί ἐρύκω βαρύνω . ὁ δέ ἀσκέω , σφηκόω περισπάω . ὁ εἰς σκῶ βαρύνω , εἰμί μή κατάρχω ὄνομα , δράσκος , γηράσκω , πιπράσκω , διδάσκω , τιτρώσκω , γιγνώσκω , βιβρώσκω , ἀρέσκω , πιφαύσκω , κικλήσκω , θνήσκω , μιμνήσκω , ἀλδήσκω , πιπίσκω , ἀέσκω , μάχομαι , ἐίσκω « ἐίσκω πηγεσίμαλλος » ( Il . Γ 197 ) καί ἀποβολή ὁ ἔ « εἰμί κε σύ ὁ ἴσκω » ( Λ 799 ) . δείδω , εὑρίσκω , τελίσκω , γαμίζω , κυΐσκω , ὀφλίσκω , ἀπό ὅς ὁ ὀφλισκάνω , ἁλίσκομαι , ἀραρίσκω , στερίσκω , μεθύσκω , βόσκω βόσκω · οὗτος δέ ὡς ἀπό περισπάω γίγνομαι βοσκός βόσκω . ὁ μέντοι δίσκος καί ἀσκέω καί διασκέω ἔχω ὁ δίσκος καί ἀσκός , καί ὁ βοσκός ὁ βοσκός καί ἱπποβοσκέω ἱπποβοσκός . ὁ εἰς κτείνω μή παρά ὄνομα γίγνομαι βαρύνω , τίκτω , πέκτω ὁ κτενίζω . ὁ δέ περισπάω ἔχω ὄνομα , εὔτακτος εὔτακτος , ἄτακτος αιακτον , ὑλακή ὑλακτέω . οὗτος ἀκολουθέω καί ὁ ἀγανακτέω . ὁ εἰς χόω δισύλλαβος ἄρχω ἀπό σύμφωνος μή διά ὁ ὁ παραλήγω φύσις μακρός βαρύνω · εἰμί δέ τίς περισπάω , οὗτος ἐκ βαρύτονος παράγω ὡς ἐπί ὁ τρέχω τροχός , ἢ παρά ὄνομα γίγνομαι , τεῦχος τεύχω , καί ὁ στοιχέω καί ὁ μοιχός ἀπό ὁ στοῖχος καί μοιχός . βαρύνω δέ οὗτος , στείχω , τεύχω , ψύχω , τρύχω , σμύχω , βρύκω , λείχω , γλίχομαι , ὅθεν ὁ γλίχομαι . οὐ ἀντιπίπτω ὁ αὐχῶ . ἀπό φωνήεις γάρ , ὅς ἀκολουθέω καί ὁ καυχάομαι . ὁ δέ βλήχων ἔχω ὁ . ὁ εἰς χόω δισύλλαβος ὁ ὁ παραλήγω ἀπό σύμφωνος ἄρχω , εἰμί μή ποιέω φωνή σημαίνω , βαρύνω , νήχω , ἐκ ὅς ὁ νήχομαι , σμήχω , τρήχω ὁ κτυπέω , ἐκ ὅς ὁ « θράσσω δέ ἀγορά » ( B 95 ) , λαγχάνω , ἀπό ὅς ὁ λαγχάνω . ὁ δέ βλήχων ποιέω φωνή δηλόω . ὁ δέ ἠχέω ἀπό φωνήεις ἄρχω . ὁ εἰς χόω δισύλλαβος μή ἔχω πρό ὁ χ̄ ὁ σ̄ περισπάω , εἰμί ἔχω ὁ πρό τέλος μή φύσις μακρός , ὑποστέλλω ὁ ἔχω ὁ ε ̄ ἢ ὁ ὅς πρό τέλος , λοχάω , τροχός , ὄρχος , ὅθεν ὀρχέομαι , κιχάνω , ὀχέω , στιχάομαι , διχάω , τριχόω , τυγχάνω . ὁ δέ ἴσχω ἔχω σ̄ . καί ὁ σμήχω · ἔχω ὁ παραλήγω φύσις μακρός . ὁ δέ τρέχω ἔχω ἔ καί ὁ ἄρχω ὅς . ὁ εἰς χόω ἐν ὁ πρό τέλος συλλαβή ἔ ἔχω βαρύνω , εἰμί μή παρά ὄνομα γίγνομαι , τρέχω , βρέχω , δέχομαι , ὅθεν δέχομαι ἐν χρῆσις , ἔχω , σπέρχω , εὔχομαι , ὅθεν εὔχομαι , ἔρχομαι , ὅθεν ἔρχομαι , ἐλέγχω , τεύχω . ὁ δέ τεύχω περισπάω ὅτι τεῦχος . ὁ εἰς χόω δισύλλαβος ἔχω ὁ ὅς ἐν ὁ πρό τέλος βαρύνω , ἄχω ἀχεύω , Μαχώ , ὅθεν ὁ μάχομαι καί μάχομαι μάχομαι , ὅθεν μάχομαι μέλλω , ἄρχω , πάσχω , μετά ὅς καί ὁ ἴσχω . ὁ δέ Βάκχος περισπάω ὡς ἔχω ὁ Βάκχος . ὁ διά ὁ ἠχώ τρισύλλαβος βαρύνω , στενάχω « βαρύς δέ στενάχω ἀκούω » ( Od . θ 95 ) « ἐπιστενάχω δέ ἑταῖρος » ( Ιl . δ 154 ) , ἰάχω « ἐγώ δέ ἰάχω » ( Od . δ 454 ) , « τρίς δέ ἀΐω ἰάχω » ( ΙΙ . Λ 463 ) , « σμερδαλέος ἰάχω » ( Ε 304 ) , « φθέγγομαι ἐγώ ἰάχω » ( Ιl . φ 341 ) . οὗτος δέ καί ὡς ἀπό περισπάω μέλλω ποιέω , ἰαχέω , στενάχω . ὁ εἰς χόω υπερδισύλλαβος φύσις μακρός παραλήγω ἢ παρά ὄνομα εἰμί ἢ διά ὁ ἰχώρ περισπάω , στόναχος , συμμαχέω , γνωσιμαχέω , ἡνιοχέω , ὀμείχω ὁ οὐρέω — εἰμί δέ καί βαρύτονος ῥῆμα οἷος ὀμείχω ὁ μέλλω ὀμίξω ὡς παρά Ἱππῶναξ οἷος « ὀμείχω αἷμα καί χολή τιλάω » ( Bergk 55 ) καί ὁ ἀναρριχάομαι δέ ὁ Ἀττικός παρά ὁ ἀρχαῖος εἰμί γίγνομαι ἀράχνιον καί ἐν ὑπέρθεσις ὁ στοιχεῖον ἀναρριχῶ , ὁ μέν Ν εἰς ὁ χώρα ὁ ρ̄ τίθημι , ὁ δέ Ι αμοιβαίως καί ὁ ρ̄ εἰς ὁ χώρα ὁ Ν , ὁ δέ χ̄ πλησίος ὁ εἰμί . σημειόω ὁ στενάχω καί ἰάχω . ὁ δέ διδάσκω διδάσκω οὐ ἐν χρῆσις εἰμί βαρύνω . ὁ εἰς δήω δισύλλαβος παραλήγω ὁ ὁ βαρύνω , ἥδω ἥδομαι , κήδω κήδω , ὁ δέ πηδάω περισπάω . ὁ εἰς δήω δισύλλαβος ἔχω ὁ πρό τέλος εἰς ὁ ἔ καταλήγω περισπάω , εδώ δήω , μεθίημι , ἐκ ὅς ὁ μεδέων , μέδομαι . οὗτος δέ βαρύτονος λέγω ἐσθίω καί μέδω . ἔτι βαρύνω ὁ ῥέζω καί σκεδάννυμι . Πᾶν εἰς δήω λήγω ἔχω ὁ πρό τέλος συλλαβή εἰς φωνήεις λήγω μετά βραχύς οὖον βαρύνω , ἀλλά περισπάω , ὡς ἔχω ὁ σταφιδόω , ὅμαδος , κελαδέω . ὁ δέ κέλαδος κελάδω « παρά ποταμός κελάδω » ( Ιl . C 576 ) ὡς ἀπό βαρύτονος ὁ φείδω φείδομαι — ὁ δέ ἀπό αὐτός μετάγω φιδῶ ἀπό ὅς φείδομαι συστέλλω ὁ παραλήγω περισπάω — ψεύδω ψεύδω , σπεύδω σπεύδω , ἐρείδω ἐρείδω , ἀείδω , αἴθω ἐπί ὁ αἰσχύνω , ὅσπερ καί περισπάω — παραλήγω δίφθογγος . ὁ εἰς δήω ἔχω ἐν ὁ πρό τέλος συλλαβή ἔ , ὅς ὑποτάσσω ἢ σύμφωνος ἢ ὑποτακτικός φωνήεις , βαρύνω , εἰμί μή παρά ὄνομα εἰμί , σπένδω , ἔρδω , ἀμέρδω ὁ στερίσκω , εὕδω , σπεύδω , φείδω , δείδω ὁ φοβέω , οἶδα καί οἶδα . ὁ δέ κερδώ , ὅτι κέρδος , περισπάω . ὁ εἰς δήω παραλήγω ὁ ὁ περισπάω , σποδέω , ποδόω , οἰδέω ὁ οἰδαίνω , ἀοιδός , ὅθεν ἀοιδιάω . ὁ εἰς δήω παραλήγω ὁ εἰμί , εἰμί παρά ὄνομα εἰμί , περισπάω , κιθαρωδώ , κωμῳδῶ , τραγῳδέω , μονῳδέω , μελῳδέω , υμνωδώ , ληρωδέω , μετά ὅς καί ὀπηδός καί αὐδάω καί νωδός . ὁ εἰς δήω ἐν ὁ πρό τέλος ἔχω ὁ Ι εἰς ὁ Ν καταλήγω βαρύνω , ἀλίνδω , καλίνδω , κυλίνδω « ὁ δέ κυλίνδω καναχή ἔχω » ( Ιl . Π 794 ) , « προπροκυλίνδομαι » ( Od . ρ 525 ) , « μέγας κῦμα κυλίνδω » ( Od . ε 296 ) . οὗτος δέ καί περισπάω . ὁ εἰς δήω δισύλλαβος , εἰμί ἔχω ὁ ὅς λήγω ἐν ὁ πρό τέλος συλλαβή , περισπάω , φραδάω ὁ βουλεύω · εἰμί μέντοι εἰς σύμφωνος καταλήγω , βαρύνω , ἄρδω , ἄλδω ὁ αὐξάνω . ὁ μέντοι ἀλδήσω ἀπό περισπάω ὁ ἄλδω γίγνομαι . ὁ διά ὁ ὅς ̄θ εἰμί ̄ υπερδισύλλαβος βαρύνω , εἰμί μή προκατάρχω ὄνομα , ὅσπερ κατά τροπή ὁ τέλος εἰς εἰμί ποιέω ὁ ῥῆμα , κιάθω ὁ πορεύω , ἀμύνω ὁ βοηθέω , διώκω ὁ διώκω , εἴργω , εἴκω . ὁ μέντοι φιλομαθέω καί εὐσταθέω περισπάω · παρά ὄνομα γάρ . ὁ δέ μανθάνω μανθάνω δισύλλαβος . ὁ διά ὁ ε ̄θ εἰμί ̄ βαρύνω , ἔχω , ἔθω , εἴρω , ἀείρω , φαέθω , φλεγέθω , σπείρω , νεμέθω , βρεμέθω , ἀείρω , χρεμέθω , τελέθω , ἐγείρω , ἐμέθω , ἀγερέθω . ὁ δέ τηλεθάω ὁ εἰς ὕψος θέω περισπάω . * ὁ αἴθω ἐπί ὁ καίω μόνος διά ὁ ὁ γράφω βαρύνω . ὁ διά ὁ ὁ ̄θ εἰμί ̄ βαρύνω · εἰμί δέ τίς περισπάω , ἀπό ὄνομα γίγνομαι , ἀλήθω , κνήθω , λανθάνω , πήθω , ἐκ ὅς καί πάσχω , πλήθω , πρήθω , δίδωμι , ἐκ ὅς παραγωγός ὁ δηθύνω , μήθω , νήθω . ὁ δέ βοηθέω , ἀηθέω παρά ὄνομα . ὅμοιος καί ὁ γηθέω γηθέω καί ἠθέω ὁ διυλίζω . * ὁ βρίθω μόνος ὁ Ι παραλήγω βαρύνω . ὁ εἰς υ ̄θ εἰμί ̄ βαρύνω , μινύθω , φθίω , βαρύθω . ὁ δέ μύω ἔχω μῦθος . ὁ εἰς τίθημι κατά ἐπιπλοκή σύμφωνος βαρύνω , εἰμί μή προκατάρχω ὄνομα ἢ ὁ ὁ παραλήγω , ἀΐσθω ὁ ἐκπνέω « ὁ δέ ἔβραχον θυμός ἀίσθω » ( Ιl . Π 468 ) , βιβάσθω « μακρός βιβάσθω » ( Ν 809 ) , ἐρέχθω ὁ σχίζω « ναῦς θοός ἐρέχθω ἄνεμος » ( Ψ 317 ) , ἄγω , ὅθεν ἄχθομαι , ἀΐσθω καί αἰσθάνομαι , αἰσθάνομαι . οὗτος δέ ἀπό περισπάω γίγνομαι . ὁ μέντοι μισθόω περισπάω , ὅτι μισθός . ὁ μέντοι μοχθέω καί ῥόχθος ὁ ὁ παραλήγω περισπάω . σημειόω ὁ ὀρέγω « πολύς μέν βοῦς ἀργός ὀρεχθέω » ( Ψ 30 ) . ὁ εἰς τίθημι παραλήγω εὖ βαρύνω , πεύθω , ἐλεύθω , κεύθω . ὁ εἰς τίθημι παραλήγω φύσις μακρός Χωρὶς ὁ διά ὁ ὁ , εἰμί μή ὄνομα προκατάρχω , βαρύνω , πείθω , κλώθω , βιβρώσκω , ἀπό ὅς βιβρώσκω , πρώθω . σημειόω ὁ ὠθέω . ὁ μέντοι μύω καί ἀπειθέω περισπάω , ὅτι μῦθος καί ἀπειθής . ὁ δέ ἀπιθέω « οὐδέ ἀπειθέω μῦθος Ἀθηναῖος » ( Α 220 ) περισπάω συστέλλω ὁ παραλήγω . ὁ γάρ πείθω μετάγω εἰς περισπάω πείθω , ὅς ὁ μέλλω πείθω , ὁ ἀόριστος πείθω , ὡς ὁ φείδω γίγνομαι φιδῶ περισπάω καί φείδομαι . οὕτως εἰμί καί ὁ ἀπιθέω . ὁ εἰς τίθημι δισύλλαβος ἔχω ὁ πρό τέλος συλλαβή εἰς φωνήεις λήγω μετά βραχύς , μή ὁ ἔ , περισπάω , τίθημι , πίνω , μανθάνω , ἐκ ὅς ὁ μανθάνω . ὁ μέντοι ἔχω βαρύτονος ἔχω ὁ ἔ . σημειόω ὁ ὀθέω ὁ φροντίζω « οὐδέ ὄθομαι κοτέω » ( Α 181 ) . ὁ εἰς τίθημι , εἰμί ἔχω πρό τέλος συλλαβή εἰς ἀμετάβολος λήγω , ὑποστέλλω ὁ ἄρα , περισπάω , πτόρθος , ἀνθέω , πενθέω , ὄρνυμι . σημαίνω ὁ ἄλθω . ὁ δέ πέρθω καί ἐγείρω βαρύνω ὡς ἔχω ἄρα . ὁ εἰς ὁ δισύλλαβος μή κατά ἐπιπλοκή ὁ σ̄ περισπάω , ζητέω , κροτέω , πατέω , στρατός ὁ στρατοπεδεύω , κοτάω ὁ ὀργίζω . βροντάω . ὁ μέντοι βαρύτονος διά ὁ τ̄ οὖον πολύς ὁράω καί μή ἐνεργητικός λέγω , ἀλλά ὁ λιτός , ὅθεν ὁ λίσσομαι , καί ὁ πίπτω , ἀρά ὅς ὁ πέτομαι , καί ἔνιοι , ὁ ἤδη ὡς περισπάω κλίνω , ὥσπερ ὁ κεντέω , ἐκ ὅς ὁ « κεντέω ὁμοκλέω ( Ψ 337 ) καί ἀντάω , ὅθεν ἄντομαι « ὡς ἄν τίς σύ συνάντομαι » ( Od . ρ 165 ) καί « ἄντομαι ἐν πόλεμος » ( ὁ 698 ) . ὁ δέ « ἀντάω οὐδέ ὁράω » ( Od . δ 201 ) καί « ἀντάω γάρ ἐγώ ὅδε ἀνήρ » ( Il . Π 423 ) ὡς ἀπό περισπάω κλίνω . ὁ δέ ἀνύω καί ἀρύω ὁ τ πλεονάζω ὡς ἐκ ὁ ἀνύω καί ἀρύω . ὁ εἰς ζῶ βαρύνω , εἰμί δέ τίς περισπάω , οὗτος καί βαρύτονος ὁράω . εἰμί δέ μόνος περισπάω , προυπάρχω αὐτός ὄνομα , οὖον ὁ τέλλυς εἰς εἰμί τέρπω ἰσοσύλλαβος ῥῆμα ἀποτελέω . * ὁ εἰς ὅς ζ̄ εἰμί βαρύνω , βάζω , βιβάζω , λάζω ὁ λαμβάνω , στάζω , φράζω , σφάζω , χάζω , αἰάζω , στενάζω , ἀλαπάζω , εὐάζω , ἐκκλησιάζω , σκεπάζω , ἀνιάζω , σκιάζω , σκεδάζω , ἁρπάζω , ἐνθουσιάζω , βιάζω , αἰτιάζω , ἁλίζω , ἀγοράζω , ὅσπερ τις ἐπί ὁ ἐν ἀγορά διατρίβω « οδός ἀγοράζω κλείς ἔχω ἐκτείνω πρός ἀντιδιαστολή ὁ ἕτερος , λέγω δέ ὁ ὠνέομαι . κράζω , ὅσπερ παρά λόγος ἐκτείνω , ὁ γάρ εἰς ὅς ζ̄ εἰμί συστέλλω ὁ ὅς ὑποστέλλω ὁ Αἰολικός , ὁ πτάζω πτάζω ὥστε ὄρνις ὠκύς ἀΐω ἐξαπίνας φαίνω ἀντί ὁ πτήσσω · καί ὁ πλάζω ὁ δέ ἐπιπλάζω ἄνεμος φέρω καί μελεδώνη ἀντί ὁ ἐπιπλήσσω . ἔτι καί βαρύνω ὁ πρός ὁ ὅς ἔχω ὁ σφαδᾴζω , τεράζω , ματᾴζω καί ὁ παίζω μόνος ἔχω πρό τέλος ὁ ὁ δίφθογγος ἐκφωνέω . * ὁ εἰς ζ̄ εἰμί παραλήγω ὁ ἔ βαρύνω , ἕζομαι , χέζω , ῥέζω , πιέζω μόνος εἰς ζ̄ εἰμί ὑπέρ δύο συλλαβή βαρύτονος ὁ ἔ παραλήγω , Δωριεύς πιάζω ἀνάλογος . οὗτος δέ καί ἀπό περισπάω . ὁ δέ τραπεζώ περισπάω , ὅτι τράπεζα . * ὁ εἰς ἵζω βαρύνω , τρίζω , σχίζω , ὠνέομαι , κτίζω , ἵζω , χαρίζω , χωρίζω , βαπτίζω , ὀνειδίζω , αἰκίζω , στηρίζω , θρυλίζω , λυρίζω , σαλπίζω , συρίζω , χαιτίζω , κιθαρίζω , Δωρίζω , Θετταλίζω , ἀπό ὅς ὁ ἐντεθετταλίζω παρά ὁ Εὔπολις ἐν Μαρικέας , τουτέστι χλαμύς θεσσαλικός φορέω , Σκυθίζω , Περσίζω , σφετερίζω . ὁ δέ ῥιζῶ περισπάω , ὅτι ῥίζα . * ὁ εἰς ζῶ ὁ ὁ παραλήγω τρεῖς εἰμί καί βαρύνω , ὄζω — οὗτος δέ ἐνίοτε καί περισπάω λέγω , ἐκ ὅς καί ὁ μέλλω ὄζω , ἀλλά καί ὄζω ὡς παρά Ἀριστοφάνης « λίθος τις ὄζω θυμιάω » , ἁρμόζω , δεσπόζω . * ὁ εἰς ζῶ ὁ εἰμί ἢ ὁ εἰμί καί ὁ ὁ δίφθογγος παραλήγω βαπλῴζω σύν ὁ Ι , εὑρίσκω γάρ ἐν διαίρεσις σῴζω , πλωΐζω τρισύλλαβος , ἀθροίζω . ὁ δέ ῥοῖζος περισπάω , ὅτι ῥοῖζος . * ἔτι ὁ ὁ εἰ καί ὁ δίφθογγος παραλήγω εἰς ζῶ βαρύνω , δανείζω , χρῄζω παρά ὁ χρέος χρεΐζω χρηΐζω καί χρῄζω , κλῄζω ἀπό ὁ κλέος κλεΐζω καί κληΐζω καί κλῄζω , οὖον γίγνομαι δέ , ὡς ἡγέομαι , κατά συγκοπή παρά ὁ καλήζω ὁ παρά Κύπριος λέγω . οὗτος γάρ οὐ ἔχω ὁ Ι · εἰμί δέ παρά Ἴων καλέω , παρά δέ Αἰολεύς καλέω . * ὁ εἰς ζῶ ῥῆμα παραλήγω υʹ φιλέω πως βαρύνω οἷος τρύζω , γρύζω , κλύζω , ἀτύζω , ὀλοφύζω , ὅς πρωτότυπος εἰμί ὁ ὀλοφυδνός , ὀτοτύζω , ὀλολύζω , σφύζω , γογγύζω , ἑρπύζω , ἕλκω , λαγαρύζομαι , ποππύζω , κελαρύζω , μασταρύζω . βαΰζω . εὑρίσκω μέντοι τις καί περισπάω , ὅς ἔστω ὅτε καί προκατάρχω ὄνομα ὡς ὁ κορυζάω καί φύζω , οὖον μέσος παράκειμαι ἐν ὁ « φεύγω ἠΰτε νεβρός » ( Il . Χ 1 ) καί ὁ μυζάω , ἐκ ὅς ὁ μυζάω μυδαλέος τε » παρά Ἀντίμαχος . ὀφείλω μέν ὁ εἰς ζῶ περισπάω ὁ υʹ παραλήγω τρίτος συζυγία εἰμί · ὁ δέ κνυζόω εἰμί καί πρῶτος καί δύο συζυγία , ὁ μέλλω κνυζω , ἐκ ὅς καί κνυζηθμός ὡς μυκηθμός . « κνυζηθμός δέ ἑτέρωσε διά σταθμός φοβέω » ( Od . π 163 ) . καί πάλιν Σοφοκλῆς Φρίξος ( fr . 650 Nauck ) « κυνηδόν ἐκπράσσω κνυζόω » . εἰμί καί τρίτος ὡς ὁ « κνυζόω δέ ὅς ὄσσε » ( Οd . Ν 401 ) . ὁ δέ κνυζόω ἀντί ὁ διαφθείρω κεῖμαι . διά ὅς ἐπιφέρω Ὅμηρος ὁ « πάρος περικαλλής εἰμί » . καί τις μέν ἀπό κύω κυνέω καί κνυζόω . ἀλλά εἰμί ἀπίθανος καί δυσκατάστατος παρίστημι ἐκ ὁ κατά κύω . μεταφορά ὁ ὁ ὀφθαλμός ἀπρεπής . ὁ δέ παρά ὁ κόνυζα οἷος χαμαίζηλος κόνυζα » ( Nicand . Ther . 70 ) γίγνομαι κνυζόω ὡς κόρυζα κορυζάω καί ῥίζα ῥιζῶ , ὅσπερ ἀπίθανος . ἀγαθός οὖν Φιλόξενος συγκατατίθημι εἶπον , ὅτι παρά ὁ κνύω γίγνομαι , ὅς δηλόω ὁ ξύω , Δωρικός μέν εἰμί , προφέρω δέ παρά Ἀττικός καί Ἴων . Σώφρων ἐν Μῖμος ( fr . 9 Ahrens ) κνύζομαι δέ οὐδείς ἰσχύω . ὅς δέ ξύσμα ἐκ πούς εἰς κεφαλή ἱππάζομαι . καί ξύσιλος ἀποφαίνω τις ἐκ ὁ συνεχής ἐν γῆρας κνησμός καί Δημόκριτος ( fr . 49 Mullach ) « ξύω ἄνθρωπος ἥδομαι καί σφεῖς γίγνομαι ὅσπερ ὁ ἀφροδισιάζω » καί παρά ὁ κωμικός ἐν θεσμοφοριάζω ( 481 ) « οὗτος πόθος ἐγώ κνύω ἔρχομαι ὁ θύρα » ἤγουν διά ὁ πόθος ἐγώ ξύω ὁ θύρα . καί ἀρέσκω ὥσπερ ἕρπω ἑρπύζω καί μύω μυζάω , τρύω τρύζω οὕτως εἰμί καί κνύω κνυζόω , ἐκ ὅς καί ὁ κνυζόω ὁμοίως ὁ δίζω δίζω . ἐκ δέ ὁ εἴρω κνύω καί « κνῦμα δάκτυλος » παρά ὁ κωμικός ( Eccl . 36 ) καί κνύος δέ ὁ φθορά κατά γένος οὐδέτερος ὁμοίως ὁ θύω θύος καί φλύω φλύος παρά Ἀρχίλοχος ἐπί φλυαρία καί παρά Ἡσίοδος ἐν κατάλογος περί ὁ Προιτίδες ( fr . V Dind . ) καί γάρ σφεῖς κεφαλή κατά κνύος αἰνός χέω . ἀλφός γάρ χρώς πᾶς κατέχω , ἐν δέ νῦ χαίτη ῥέω ἐκ κεφαλή , ψιλόομαι δέ καλός κάρηνον . ὁ δέ κνύω γίγνομαι ἐκ ὁ κνάω « ἐπί δέ Αἰγεῖον κνάω τυρός » παρά Ὅμηρος ( Λ 638 ) , ἐκ ὅς καί ὁ κόνις καί παρά ὁ αὐτός κνάω παράγω ὁ κνάω ὁ διαφθείρω , ὅς χρῆσις καί παρά ὁ κωμικός Ἱππεύς ( 771 ) ἐπί οὗτος κατακνάω ἐν μυττωτός μετά τυρός . καί ὥσπερ θεός στίζω , πρός ὠνέομαι , οὗτος κνάω κνίζω ὁ ἐξεπιπολῆς καί ἰσχνός καταξύω , ὅς ὁ μέλλω κνίζω , ἀπό ὅσπερ γίγνομαι ὁ κνίζω διά εἷς τε γράφω σ̄ καί ἔκτασις λαμβάνω ὁ Ι . δηλόω δέ ὁ κνίζω ὁ κατά ὀλίγος ἀπό ὁ ὀπτάω ἀναφορά ὁ ὀσφραίνομαι προσίζω . προσαγορεύω δέ καί ἐπίπλοον εὕω μάλα καί αὐτός εὐανάδοτος εἰμί πρός ὄσφρησις , οὐ αὐτοτελής δέ περιτίθημι ὁ μηρία . γίγνομαι δέ ἀπό ὁ κνίζω οὖον μόνος ὁ κνίζω , ἀλλά καί ὁ κνίζα ὡς σχίζω σχίζα . Ἀνακρέων ( fr . 87 Bergk ) , κνίζω τις ἤδη καί πέπειρα γίγνομαι σός διά μαργοσύνη . ὁ δέ κόνυζα , εἰμί μέν ἐπί φυτός , κατά συγκοπή εἰμί οἷος « χαμαίζηλος κόνυζα » , εἰμί δέ ἐπί παραφθείρω καί ῥυπόω , οὐ εἰμί συγκοπή , ἀλλά ἀπό ὁ κνύω , ἐκ ὅς καί κνύος ὁ φθορά . ὁμοίως δέ καί ἐκ ὁ κνάω καί κνάπτω γίγνομαι . ὡς γάρ ῥῶ ῥάπτω ὁ ὁ διαλύω εἰς ῥῶσις ἄγω καί βαίνω βάπτω ὁ ἐμβιβάζω ποῖ ὁ ἐνίημι καί τίθημι θάπτω ὁ ἀποτίθημι ὁ ταφή , οὗτος καί κνάω κνάπτω , ἀπό ὅς κνάφος φυτόν ἀκανθώδης , ὅς ὁ ἄθικτος ἱμάτιον ἐπισύρω κατεργάζομαι . ὁ δέ αὐτός καί κνάπτω , ὅθεν ὁ κναφεύς καί Κναφεύς ὁ αὐτός . ὁ διά δύο σ̄σ̄ βαρύνω · εἰμί δέ τίς περισπάω , οὗτος παρά ὄνομα γίγνομαι . πάσσω , πλάσσω , μάσσω , νάσσω , ἱμάσσω , ἀράσσω , πατάσσω , χαράσσω , ἀλλάσσω , ταχύς , ἀνάσσω , τινάσσω , ἐρέσσω , πυρέσσω , ἀηθέσσω , πτήσσω , ῥήγνυμι , πλήσσω , πτίσσω , φρίσσω , Λίσσος « ὡς φημί λίσσομαι μέγας νήπιος » ( Π 46 ) , δεδίσσω καί δείδω , αἰνίσσω , δρομίσσω , ἐνίπτω ὁ ἐκφοβῶ « ἐκπάγλως ἔπος ἐνίσσω » ( ὁ 198 ) , ἑλίσσω , ὅσος μεταλαμβάνω ἀπό ὁ ὄπτω , πτύσσω , μύσσω , νύσσω , ἀφύσσω , ὀρύσσω , κηρύσσω , κορύσσω , πτήσσω , κνώσσω , ὀνειρώσσω , ἀμβλυώττω , τυφλώνω , ἀγρώσσω , « ἰχθύς ἀγρώσσω πυκνός πτερόν δήω ἅλμη » ( ε 53 ) , ὑπνώσσω , λιμώσσω , νεώσσω , καρδιώσσω , ικτερώσσω , λεύσσω , γλαύσσω ὁ φωτίζω . ὁ δέ ἀπό ὄνομα περισπάω , θάλασσα θαλασσόω , μικρός ἐλασσόω , κακός ἡσσάομαι , κρατύς κρεισσόω , κισσός κισσός , λύσσα λυσσάω . ὁ εἰς σός ἐπί ἐνίστημι , ὁπότε μή ἀπό μέλλω εἰς ἐνίστημι μετάγω ποιητικός , περισπάω , Ἰσώ , νοσέω , μασάομαι , πίπτω , ἐκ ὅς γίγνομαι ὁ μέλλω πίπτω , ἐκ ὅς καί ῥηματικόν ὄνομα πέσημα καί ὁ ἀόριστος δύο πίπτω ὥσπερ καί ἐκ ὁ χραισμέω χραισμέω καί ἀπό ὁ ὀλισθάνω ὀλισθάνω . ὁ δέ φέρω , ὅς ὁ προστακτικός « οἶσος θεῖον γραῦς » ( χ 481 ) , « φέρω πῦρ » ( Il . ὁ 718 ) καί δύο , ὅς ὁ παρατατικός « δύο » ( Β 388 ) καί βαίνω κατά ποιητικός ἄδεια μεταφέρω ἀπό μέλλω εἰς ἐνίστημι . ὁ εἰς λωλός βαρύνω , εἰμί μή ἀπό ὄνομα εἰμί , ψάλλω , βάλλω , θάλλω , σκάλλω , σφάλλω , στέλλω , τίλλω , ποικίλλω . ὁ δέ κυλλός περισπάω , ὅτι κυλλός , καί ὁ μεταλλάω , ὅτι Μέταλλος , καί ἁμιλλάομαι , ἐκ ὅς ἁμιλλῶμαι , ὅτι ἅμιλλα . ὁ εἰς λῶ παραλήγω ὁ οὐ δίφθογγος σπάνιος εἰμί , βούλω , ὅθεν ὁ βούλομαι , βαρύνω . ὁ δέ ὅλος περισπάω , ὅτι οὐλή , καί ὁ δουλόω , ὅτι δοῦλος . ὁ εἰς λῶ δισύλλαβος , εἰμί ἔχω ὁ πρό τέλος συλλαβή εἰς ἔ καταλήγω , βαρύνω , ἄρχω ἀπό σύμφωνος μή μέσος , Χωρὶς εἰμί μή παρά ὄνομα εἰμί , κελέω , πέλω , μέλω · ὁ δέ μέλω ὡς ἀπό περισπάω . ἐθέλω . ὁ μέντοι ἐλαύνω περισπάω , ὅτι ἀπό φωνήεις ἄρχω . παρά ἔνιοι δέ βαρύνω . ὁ δέ αἱρέω δασύνω ὑποτακτικός εἰμί ὁ αἱρέω . ὁ δέ τελέω ἔχω ὁ τέλος ὄνομα . ὁ μέντοι Βελώ ἀπό μέσος ἄρχω , ὅθεν βέλος Βέλεμος καί πλεονασμός ὁ Ν βέλεμνον , οὐ εἰμί ἐν χρῆσις . ὁ εἰς λῶ ἔχω ὁ πρό τέλος συλλαβή εἰς φωνήεις ἢ φωνήεις λήγω περισπάω , ὑποστέλλω ὁ ἔχω ὁ οὐ δίφθογγος ἢ ὁ ἔ ἐν δισύλλαβος , καλέω , χαλάω , ζηλόω , δηλόω , αὐλέω , πολῶ ὁ ἀναστρέφω , πωλέω , ἀπειλέω , βουκολέω , ἀμελέω , ὠφελέω . σημειόω ὁ ἐθέλω καί ὀφείλω . * ὁ διά ὁ λῶ ὑπέρ δύο συλλαβή ὁ ἔ παραλήγω , μή ἔχω ἕτερος Λ προηγούμενος περισπάω οἷος ὠφελέω , ἀμελέω . ὁ δέ ἐθέλω βαρύνω . παράλογος οὖν ὁ ἐθέλω κατά τόνος τρισύλλαβος εἰμί . ὁ δέ ἐθέλω δισύλλαβος κατά οὗτος ἀνάλογος εἰμί . ἔχω γάρ τις δισύλλαβος βαρύνω , μέλω , αἱρέω , κελέω . μηδείς δέ οἴομαι , ὅτι ὁ ἐθέλω ἐκ ὁ ἐθέλω εἰμί κατά πλεονασμός ὁ ἔ . ὁ γάρ ἔ ἐπί φωνήεις φύω πλεονάζω ὡς ὁ εἶπον εἶπον , ἐπί σύμφωνος δέ οὖον πλεονάζω . ὁ δέ ἐθέλω δοκέω ἐκ ὁ ἐθέλω εἰμί · ὁ γάρ ἔ ὁ μετά σύμφωνος ὑπάρχω φύω πολλάκις ἀποβάλλω , ὡς ὁ φημί φημί , βαίνω βαίνω . καί δεῖ γιγνώσκω , ὅτι ἀεί ὁ τρισύλλαβος εὑρίσκω παρά ὁ ποιητής ἐθέλω . ἀμελέω ἐν ὁ μήτε σύ Πηλείδης ἐθέλω ἐρίζω ( Α 277 ) δηλονότι κρᾶσις γίγνομαι ὁ ὁ καί ἔ εἰς ὁ . — πρόσκειμαι « μή ἔχω ἕτερος Λ προηγούμενος » διά ὁ ἀνατέλλω . ὁ εἰς λῶ μετά ἐπιπλοκή σύμφωνος περισπάω · εἰμί δέ τίς βαρυτονέω , οὗτος πάθος ἔχω ἐκ ἐντελής ὁ εἰς λῶ καθαρεύω , ἁπλόος , διπλόος , τριπλόω , πίμπλημι , κυκλόω , ἀντλέω . οὗτος καί ὁ ὅμοιος περισπάω . ὁ μέντοι ὄφλω βαρύνω ἐκ ὁ ὀφείλω , ὥσπερ καί ὁ κελέω κλάω καί μέλω μέμβλομαι . ὁ εἰς μάω ἀπό σύμφωνος ἢ σύμφωνος ἄρχω παραλήγω ὁ ἔ βαρύνω , εἰμί μή παρά ὄνομα εἰμί , τρέμω , νέμω καί νέμω , ὅθεν νέμω , δέμω , τέμνω , γέμω , τρέμω , χρέμος ὁ ἠχέω , βρέμω ὁ κτυπέω . σημειόω ὁ κρεμάννυμι περισπάω , ὁμοίως καί ὁ θεμόω καί πολεμέω . ὁ δέ ἀτρεμῶ καί ἐμέω ἀπό φωνήεις ἄρχω . ὁ εἰς μάω μή παραλήγω ὁ ἔ περισπάω , κομάω , δαμάζω , γαμέω , θυμός καί θυμόω , μιμώ καί μιμέομαι , χραισμέω , κοσμέω , κοιμάω καί κοιμάω , οἶμος ὁ ὁρμάω , μαιμάω ὁ ὁρμάω . ὁ εἰς νάω δισύλλαβος μή κατά ἐπιπλοκή σύμφωνος ἔχω ὁ πρό τέλος συλλαβή εἰς ἀμετάβολος καταλήγω περισπάω , κιρνῶ , πιλνάω , πόρνος , ἀμνός ἀρνέομαι . ὁ εἰς νάω δισύλλαβος ἔχω ὁ πρό τέλος συλλαβή εἰς δίχρονος συστέλλω καταλήγω ἄρχω ἢ ἀπό σύμφωνος ἢ σύμφωνος μή ἀντίστοιχος περισπάω , Χωρὶς εἰμί μή κατά ἐπένθεσις εἰμί ὁ Ν γίγνομαι , κυνέω καί ἐν σύνθεσις προσκυνέω , πλανάω , σίνομαι ὁ βλάπτω . ὁ δέ τίω τίνω κατά ἐπένθεσις ὁ Ν , ὅς ὁ δίχρονος ποτέ μέν συστέλλω , ποτέ δέ ἐκτείνω . ὁ δέ φθίω καί φθάνω ἀπό ἀντίστοιχος ἤτοι ἰσοστοιχέω . ὁ δέ ἄνω ἀντί ὁ ἀνύω ἀπό φωνήεις ἄρχω . ὁ εἰς νάω παραλήγω ὁ ἔ , περισπάω , εἰμί προκατάρχω ὄνομα , ἐκ ὅς γίγνομαι , φρήν φρενόω , εἷς ἑνῶ , ξένος Ξενώ , ἀσθενής ἀσθενέω , σθένος Σθενώ , στένος στενόω . ὁ γάρ στένω οὐ ἔχω ὄνομα οὔτε μένω , μετά ὅς καί φένω ὁ φονεύω καί Πενώ , ἀπό ὅς πένομαι , καί σθένω καί θείνω ὁ τύπτω . ὁ εἰς νάω παραλήγω ὁ ὁ περισπάω , φθονέω , δονέω , πονέω , κλονέω , ὄνος ὁ ὠφελέω , φρονέω , Κονώ . ὁ εἰς νάω παραλήγω φύσις μακρός φωνήεις , ὁπότε μή εἰμί κατά Αἰολίς διάλεκτος , περισπάω , σκηνόω , θρηνέω , σφηνόω , φωνέω , ὦνος καί ὠνέομαι , κοινόω , κοινωνέω . καί ὁ γεγωνός ἔοικα μᾶλλον περισπάω εἰμί παρά ὁ ποιητής · ὡς γάρ νοέω καί φιλέω , οὕτως καί γέγωνα φημί · « ἠμὲν ὅσος φράζω καί Τηλέμαχος γέγωνα » ( Od . ρ 161 ) . ἀπαρέμφατος δέ προφέρω ὁ γέγωνα · « ὅς ἄρα ἐν μέσσατος εἰμί γέγωνα » ( Il . Θ 223 ) . ὁ δέ μετά αὐτός καί ὡς βαρύτονος αὐτός κλίνω καί ὡς περισπάω . ὁ πίνω βαρύνω ὡς ἴδιος Αἰολεύς . ὁ εἰς νάω δισύλλαβος παραλήγω ὁ εἰ δίφθογγος βαρύνω , εἰμί μή παρά ὄνομα εἰμί , τείνω , γίγνομαι , κτείνω . ὁ δεινός , ὅτι δεινός , καί ὁ πεινάω , ὅτι πεῖνα . ὁ εἰς νάω δισύλλαβος παραλήγω Ι ἐκτείνω βαρύνω , εἰμί μή προκατάρχω ὄνομα , κρίνω , πίνω , κλίνω , σίνομαι , γίνομαι . δινέω δινέω , ὅτι δίνη καί ῥίς ῥίς , ὅτι ῥίνη . οὗτος ὅμοιος καί ὁ κινέω ὁ εἰς νάω παραλήγω υʹ μακρός βαρύνω , εἰμί μή προκατάρχω ὄνομα , δύο , θύνω , πλύνω , φύω , μηκύνω , πλατύνω , ταχύνω , τραχύνω , ὀτρύνω , μολύνω , κρατύνω , φαιδρύνω , ἀμύνω , εὐθύνω , βραδύνω , « ἀμορφύνω ἐθέλω » ὁ Ἀντίμαχος ἀντί ὁ ἀμορφέω , ἀκαχύνω ὁ αὐτός , ἔνθεν ἀπαρέμφατος ἀκαχύνω . σημειόω ὁ βυνέω περισπάω καί παρά Ἡσίοδος ὁ « θυνέω » ( Scut . 210 ) ὡς νοέω ἢ πλεονασμός ὁ ἔ ἢ μεταβολή ὁ Ζεύς εἰς ΘΥ . ὁ δέ συνίημι ἔχω ὁ κοινός . καί ὁ ὀδυνάω ἔχω ὁ ὀδύνη καί ὁ υʹ βραχύς . καί ὁ τορυνάω ἔχω ὁ τορύνη . οὗτος δέ ὁ ἀττικός καί βαρύνω καί ἐκτείνω « τορύνω » γάρ ( Arist . Eqq . 1172 ) . ὁ διά ὁ αἶνος βαρύνω · ὁ δέ περισπάω , ὀλίγος εἰμί καί παρά ὄνομα γίγνομαι , φαίνω φαίνω , μαίνω μαίνομαι , χαίνω , ῥαίνω , βαίνω , δραίνω , καίνω , κραίνω , σαίνω , χραίνω , αἵνω ὁ δασύνω ὁ παρά ὁ Ἀττικός . Φερεκράτης « αἰνέω , πτίσσω » . μιαίνω , μελαίνω , ὑφαίνω . ὁ μέντοι αἰνέω περισπάω ἔχω ὁ αἶνος ὥσπερ καί ὁ κελαινός ὁ κελαινός καί ὁ τριαινόω ὁ τρίαινα . ὁ εἰς νάω παραλήγω δίφθογγος , μή ὁ ὁ ἢ εἰ , περισπάω , ἐρευνάω , θοινάω , χαυνόω , κοινόω , οἰνόω Χωρὶς ὁ ἐλαύνω . ὁ εἰς νάω υπερδισύλλαβος παραλήγω ὁ εἰ δίφθογγος ἢ μακρός ὁ Ι βαρύνω καταφέρω ὁ καλύπτω , ὠδίνω , ὀρίνω , ἀλεείνω , φαίνω , ελεεινός . ὁ χαλινόω περισπάω , ὅτι ἔχω ὁ χαλινός , ὥσπερ καί ὁ ταπεινῶ ὁ ταπεινός . ὁ εἰς νάω μετά ἐπιπλοκή σύμφωνος περισπάω , ὑπνόω , πυκνός , ἱκνέω καί ἱκνέομαι , τεχνάομαι καί τεχνάομαι , σκίδνημι , ὁράω . σημειόω ὁ δάκνω βαρύτονος , ὅσπερ ἀπό ὁ δάκνω γίγνομαι κατά συγκοπή . ὁ δέ ἔχω πρό ὁ Ν ὁ μ̊ βαρύνω , Χωρὶς εἰμί μή ἀπό δύο σύμφωνος ἄρχω , ἢ ὄνομα προκατάρχω , μίμνω , κάμνω , τέμνω . ὁ δέ κρημνός περισπάω , ὅτι ἀπό δύο σύμφωνος ἄρχω . ὁ διά ὁ ἄνω υπερδισύλλαβος βαρύνω , ὁπότε παράγω ἀπό ῥῆμα · αὐτός δέ ὁ διά ὁ ἄνω παραγωγή οὐ ἔχω κατά ἀρχή ὁ Ι ἐκτείνω διά ὁ ἴσχω ἰχανάω ἢ ὁ εἰ δίφθογγος διά ὁ δείκνυμι ὁ δείκνυμι καί δείκανον . βαρύνω δέ οὗτος , λείπω λιμπάνω , λήβω λαμβάνω , μήθω μανθάνω , λανθάνω λανθάνω , δήκω δάκνω , φεύγω φεύγω , οἰδέω οἰδάνω « οἰδάνω ἐν στῆθος νόος » ( ll . I 556 ) , ὅς ὅμοιος καί ὁ κυδάνω ( Ξ 73 ) καί ὁ μελαίνω ( ὁ 64 ) . ἱκάνω , κιχάνω , ὁ ἄλογος ἔχω ὁ πρῶτος χρόνος ὁ ἀόριστος ἐκτείνω ὁ δύο . περισπάω δέ ὁ διπλασιασμός πάσχω γαγγανῶ ὁ ταράσσω καί παμφαίνω ἢ ὁπότε ἀπό ὄνομα γίγνομαι , κυρκάνη κυρκανάω ὁ θορυβώ , δαπάνη δαπανάω , μηχανή μηχανάομαι , στέφανος στεφανόω , λίβανος λίβανος , μέλας μελαίνω . ὁ εἰς ῥῶ παραλήγω φωνήεις ὅς ἢ ὁ ἢ εἰμί περισπάω , κηρός , πληρόω , γηρῶ , τηρέω , ὁράω ὁ φυλάσσω , τιμωρέω . σημειόω ὁ ἀείρω βαρύτονος ὁ ἁρμόζω ἢ ὁ λαμβάνω καί ἀποφέρω . ὁ εἰς ῥῶ παραλήγω ὁ ἔ καί βαρύνω καί περισπάω . καί περισπάω μέν , ὁπότε ἔχω πλησιάζω ψιλός ὁ ἔ , κείρω ὁ κιρνῶ , περάω , πτερόω , στερέω . μή οὕτως δέ ἔχω βαρύνω , δέρω , φέρω . ὁ εἴρω περισπάω ἀπό φωνήεις ἄρχω . ὁ εἰς ῥῶ μή εἰμί πρό ὁ ρ̄ σύμφωνος , εἰμί παραλήγω ὁ ὁ μόνος ἢ μετά ἕτερος φωνήεις , περισπάω , ἀγοράζω , ἀφορῶ , εὐπορῶ , ἀπορέω , καρποφορῶ , ἱστορέω , ἐπικουρέω , ἀμοιρῶ . ὁ δέ ὄρνυμι « ὅτε τε ὄρνυμι » ( Il . Μ 279 ) « ὄρνυμι πολύς πρῶτος μέν » ( Il . ὁ 162 ) « ὄρνυμι » ( Θ 474 ) βαρύτονος εἰμί . ὁ διά ὁ ἀείρω βαρύνω , Χωρὶς εἰμί μή παρά ὄνομα εἰμί , μαρμαίρω , καρκαίρω , ἀσπαίρω καί ἀσπαίρω , χαίρω , γεραίρω , ἀείρω ὁ κουφίζω , ἐκ ὅς ὁ ἐπαίρω · ὁ δέ αἱρέω καί ὁ ἀπό αὐτός ἀναιρέω , διαιρέω , καθαιρέω , συναιρέω περισπάω . ὁ δέ σφαῖρος ἔχω ὁ σφαῖρα καί ἑταιρέω ὁ ἑταῖρος . ὁ διά ὁ εἴρω βαρύνω , εἰμί μή παρά ὄνομα εἰμί , μείρομαι ὁ μερίζω , τείρω , φθείρω , εἴρω , σπείρω , κείρω , πείρω « παννύχιος μέν ἄρα ὅς γε καί ἠώς πείρω κέλευθος » ( Od . Β 434 ) , δέρω , ἐγείρω , οἰκτείρω , ἐθείρω ὁ ἐκ ἔθος τίς διαπράσσω , ἀείρω , ἀγείρω . ὁ δέ πειράω , ὅτι πείρω , καί ὁ χειρόω , ὅτι χείρ . ὁ διά ὁ Υρώ ἐκτείνω ὁ υʹ ἔχω βαρύνω , σύρω , πτύρω , φύρω καί φύρω περισπάω , μορμύρος , πλημμύρω , ὀδύρομαι , ἐκ ὅς ὁ ὀδύρομαι , ὀλοφύρομαι , ἐκ ὅς ὁ ὀλοφύρομαι , πορφύρω . ὁ μέντοι ἔχω συστέλλω ὁ υʹ περισπάω , μαρτυρέω , ἀργύρεος , πυρόω , ξυρέω , κυρόω ὁ τυγχάνω , ὁ δέ κύρω ὁ ᶹ ἐκτείνω . ὁ εἰς ῥῶ παραλήγω δίφθογγος ὁ διά ὁ υʹ περισπάω , ἀμαυρόω , ευρώ , ἐπικουρέω , οικουρώ . ὁ εἰς ῥῶ ἔχω ἐπιπλοκή σύμφωνος , ὁπότε μή συγκοπή ἐμφαίνω , περισπάω , μετρέω , γεωμετρέω , ἱδρόω , κόπρος , πίμπρημι , ποδαγρός , λυτρόω , ἐκ ὅς ὁ λυτρόω . ὁ δέ ἐγείρω κατά συγκοπή ὁ ἐγείρω . * οὐδείς ῥῆμα λήγω εἰς ρ̄ δισύλλαβος κατά ὁ ὁ ποιητής χρῆσις καί ὁ πεζός ἔχω ὁ πρό τέλος συλλαβή εἰς ρ̄ καταλήγω , ἀλλά μόνος ὁ ἔρρω « ὅτε τε ἔρχομαι ἐνθάδε ἔρρω » καί ( Κ 72 ) ἔρρω ἐκ νῆσος ταχύς ἐλεγχής ζῷον . ὁ δέ τοιοῦτος Αἰολικός εἰμί ἔχω κοινός , ἰμέρρω , ἀγείρω , οἰκτίρω , ὀλοφύρομαι . εἴπερ οὖν Αἰολικός , ζητητέος , τίς αὐτός εἰμί κοινός . οὖον γάρ αὐτός ὁ φθείρω , ὡς οἴομαι τις . ὁ διά ὁ ἀΐω βαρύνω , εἰμί μή εἰμί ἀπό ὄνομα , ῥαίω ὁ φθείρω , πταίω , νάω , παίω , δαίω , καίω , καλέω , γαίω , παλαίω , λιλαίω , ὅθεν λιλαίομαι , κεράννυμι , ἀγαῖος , σταλαίω , χαλάω , κρεμάννυμι , διχαίω . ὁ δέ ἀραιός ἔχω ὁ ἀραιός , καί ὁ ἑδραιόω ὁ ἑδραῖος καί ὁ δικαιόω ὁ δίκαιος καί βεβαιόω ὁ βέβαιος καί ὁ παλαιῶ ὁ παλαιός καί περαιόω ὁ πέρας καί Μάϊος ὁ ζητέω ὁ μαῖα καί μάταιος μάταιος . ὁ εἰς εἰμί καθαρός παραλήγω ὁ διά υʹ δίφθογγος βαρύνω ψαύω , θραύω , ἀπολαύω , ἰαύω ὁ βοάω καί αὕω ὁ ξηραίνω ἢ ἅπτω , δαύω ὁ κοιμάω . ἅπαξ δέ ὁ λέξις παρά Σαπφώ δαύω Απάλας τείρω ἐν στῆθος . . . ( Bergk 82 ) . δαύω ὁ καίω παρά Σιμωνίδης « μηρία δαύω » παρά ὁ δαίω ὁ καίω τροπή ὁ Ι εἰς υʹ . δήω , ὁδεύω , τοξεύω , ἰξεύω , λιτανεύω , ἱππεύω , βασιλεύω , κυριεύω , σεύω . ὁ δέ « δήω δέ Οἴαξ ἄκρος ἱκνέομαι » ( ι 483 ) οὐ ἀπό περισπάω ὁ δήω γίγνομαι , ἀλλά δήω εἰμί καί πλεονάζω ὁ υʹ δήω . ὁ ἐρευνάω περισπάω ὁ Αἰολεύς ἀποβάλλω ὁ Ν βαρύνω διά ὁ τρόπος ὁ εὕω . ὁ εἰς εἰμί καθαρός παραλήγω ὁ ὅς βαρύνω , ὁπότε πλησιάζω ὁ διά ὁ ἰαύω , χραύω χράω , φαύω φάω . περισπάω δέ ὁ μή οὕτως ἔχω , Δᾶος δατέομαι , σῴζω σῴζω , ἀλαῶ ἀλαόω . ὁ δέ βοάω καί γελάω καί πεινάω βαρύνω καί ἄλλος ὡς ἐντέλεια ὁ περισπάω . ὁ εἰς εἰμί καθαρός παραλήγω ἔ βαρύνω , Χωρὶς εἰμί μή προκατάρχω ὄνομα , ἢ ἀπό βαρύτονος μεθίστημι εἰς περισπάω , εἰμί ὁ ὑπάρχω , ἐκ ὅς ὁ εἰμί , εἰμί ὁ πορεύω , ἐκ ὅς εἶμι , ἠώς , ὅς παραγωγός ὁ ἕννυμι , νέος , χέω , Κέως , ἐκ οὖον ὁ κέμαι καί ἐν πλεονασμός ὁ Ι καί συγκοπή ὁ ὁ κεῖμαι , δήω , ξέω , θέω , πνέω , πλέω , ῥέω , ποιέω , νοέω , τελέω . κιρνάω δέ ἔνιοι περισπάω , ποιέω , νοέω , τελέω . σημειόω ὁ ἐάω περισπάω . ὁ δέ θεάομαι , ὅθεν ὁ θεάομαι , ἔχω ὁ θέα , καί ὁ νεάω ὁ νέος . καί ὁ δήω δήω ἀπό ὁ βαρύτονος δήω γίγνομαι . ὁ εἰς εἰμί καθαρός παραλήγω ὁ ει δίφθογγος βαρύνω , εἰμί μή ὄνομα ἔχω , σείω , θεῖον , καίω , ἐκ ὅς παθητικός καίω καί κατά συγκοπή κεῖμαι , βρωσείω , ὀψείω , κιχάνω , τελέω , ὀκνέω , ῥιγείω , θαλπείω , γαμησείω . ὁ μέντοι μειόω ἔχω Μειός καί ὁ τελειόω ὁ τέλειος καί ὁ ἄρειος ὁ ἀγαθός καί ἄρειος ἀείρω ὁ ἀπειλέω ὡς παρά Ἱππῶναξ « ἀείρω σύκινος ἐγώ ποιέω » ( fr . 70 Bergk ) ὁ ἀρειή καί ὁ ἀχρειῶ ὁ ἀχρεῖος , ὁ οἰκειόω ὁ οἰκεῖος καί ὁ ἀνδρεῖος ὁ ἀνδρεῖος . * οὐδείς εἰς εἰμί λήγω ῥῆμα βαρύτονος καθαρός δισύλλαβος ὁ ὁ παραλήγω , ἀλλά μόνος ὁ δήω δήω « δήω ὅς σῦς παρήμενος » ( Ν 407 ) . ὁ γάρ καίω οὖον πάντως ἐνίστημι ὁ καίω αἰτέω , ὡς ἀπαιτέω Φιλόξενος . ὁ δέ τοιοῦτος παράληξις ἢ περισπάω εἰμί , ὥσπερ ὁ θεάομαι , ναός ἢ εἴπερ βαρύτονος εἰμί , πάντως κατά διάλεκτος , ὡς ὁ παίω παίω λέγω παρά Βοιωτός , ὁ παλαίω παλαίω καί παρά Αἰολεύς ἐπί ὁ ὑπέρ δύο συλλαβή , ἀδικέω « Σαπφώ , ἀδικέω - ( Sapph . fr . Ι 20 ) , ποθέω « καί ποθέω καί μάομαι » ὁ τε καλέω ἐκ ὁ καλέω γίγνομαι . ὁ εἰς εἰμί καθαρός υπερδισύλλαβος παραλήγω βραχύς περισπάω , μειδάω , κοπιάω , ἀξιόω , ἐρυθριάω , ἀγωνιάω , ἀκηδιῶ , μέτριος , καί χαίρω , ἐρευθιάω , φλεγιάω , κνηθιάω , κνίζω κατά ἐπέκτασις ὁ Ι γίγνομαι παρά ὁ χαίρω , ἐρεύθω , φλέγω , κνήθω , κνίφω . ὁ δέ ἐσθίω καί αὐτός ἐπέκτασις ὁ ι λαμβάνω καί ἀΐω καί Ἀτίω συντίθημι βαρύνω . ὁ δέ δείδω οὖον ῥητός . ὁ γάρ « δείδω » ( Σ 34 , Ω 358 ) οὐ , ὅς τις οἴομαι , ἀπαιτέω θέμα ὁ δείδω · εἰμί δέ καί ἀπαιτέω , ἐκ παράκειμαι εἄν εἰμί γίγνομαι . ὁ δέ κηκίω ὁ ἀναδίδωμι ἐκ διπλασιασμός « πολύς δέ ἀνακηκίω ἅλμη » . ὁ δέ μαστίω κατά ἔλλειψις ὁ ζ̄ ἀπό ὁ μαστίζω . σπάνις δέ εἰμί ὁ δισύλλαβος κατά συστολή ὁ Ι , ὡς καί ὁ δῖος « τρίς περί Ἄστυ μέγας Πρίαμος δῖος » ( Il . Χ 251 ) καί ὁ « κνώδαλον ὅτι δῖος » ( Od . ρ 317 ) καί Διώ ὁ διώκω , ἔνθεν ὁ δίημι γίγνομαι , παρά ὅς ὁ « ἵππος ἀερσίπους πολύς πεδίον δῖος » καί « αὔτως ἐνδίημι » ( Il . Σ 584 ) , ἔρχομαι καί ἰάομαι ὁ πορεύω καί τίω ὁ τιμάω , τίω δέ ὁ τιμωρέω . ὁ δέ βιόω βιός βιόω ὁ ζῶ , βιόω δέ Βίας βιάζω ὁ βιάζω . ὁ εἰς εἰμί καθαρός ἔχω Ι ἐκτείνω βαρύνω , εἰμί μή ὄνομα ἔχω , ψίζω ὁ ἐμβρωματίζω , λίος ὁ ἐθέλω , πίνω , ἀπό ὅς ὁ μέλλω ὀπίσω , ἀπό ὅς πιπίσκω , ἔρχομαι ὅς καί περισπάω , ἐκ ὅς καί ἵημι , μνίον ὁ ἐσθίω , δηριάω καί δηριάω περισπάω « δή τότε δηριάομαι Ποσειδῶν καί Ἀπόλλων » , μητίω καί μητιάω , κονίω , μηνίω ὁ ὀργίζω ὅς διφορέω κατά ὁ χρόνος , καί μηνίζω , ὁ δέ ἰάομαι ἰάομαι ἰός , κριός κριός , ἀνίημι ἀνία . ὁ εἰς εἰμί καθαρός παραλήγω ὁ ὁ μόνος περισπάω , νοέω , βοάω , γοάω , θροέω , ποιέω , μακκοάω ὁ μωραίνω , πτοέω , λούω , κοέω , ἀγνοέω , ἀκροάομαι , ἀλοῶ . ὁ μέντοι ἐντέλεια ὁ περισπάω βαρύνω , χρυσόω , στεφανόω , γυψόω . ὁ εἰς εἰμί καθαρός παραλήγω ὁ ὁ δίφθογγος περισπάω , εἰμί μή διάστασις γίγνομαι ὁ Ι , ποιέω , οἰῶ ὁ μονῶ , ἀλοιάω ὁ τύπτω , ἀλλοιόω ὁ μεταποιέω , πτοῖος , χροιέω , ὁμοιόω , ἑτεροῖος . ὁ δέ οἶος , ὅθεν οἴομαι καί οἴομαι , διαιρέω , οἴομαι γάρ ποιητικός . ὁ δέ οἶος ἐνίστημι ὁ φέρω μέλλω οὐ εἰμί ἐν χρῆσις . ὁ διά ὁ ὕω δισύλλαβος βαρύνω καί περισπάω . περισπάω μέν , ὅσος ἔχω ὄνομα ἢ κατά ἐναλλαγή γίγνομαι , δύο , θύω ὁ θυμιάω , ὅτι θύος , μυέω καί μύω βαρύτονος , κύω Ἀττικός ἐκ ὁ κύω . ὁ δέ μή οὕτως ἔχω βαρύνω , δύο , ἐκ οὖον δύο , θύω , ἐκ ὅς θύνω , λύω , μύω , κύω , ξύω , ὕω , βρύω , πτύω , ῥύομαι . ἔτι ὁ διά ὁ ὕω υπερδισύλλαβος βαρύνω , εἰμί μή ἔχω ὄνομα , ἀλύω , ἀρτύω , πληθύω , κωλύω , ζεύγνυμι , ὄμνυμι , ὄρνυμι , σβέννυμι , ἀνύω , μηνύω , ἀρύω , ζώννυμι , χρῴζω , ῥώννυμι , χόω , στόρνυμι . ὁ δέ ἰχθυάω ἔχω ὁ ἰχθύς , καί ὁ ἐγγυάω ὁ ἐγγύη καί ὁ βότρυον ὁ βότρυς . ὁ εἰς εἰμί καθαρός παραλήγω ὁ ὗς βαρύνω , εἰμί μή παρά ὄνομα εἰμί , ἀλύω , ὀπυίω , μεθύω . ὁ δέ γυιῶ περισπάω . ὁ εἰς εἰμί καθαρός παραλήγω ὁ εἰμί βαρύνω , ζῷον , πλέω , σῴζω , οἴγω , τρώω , ῥώω , ἁλίσκομαι , ἡβάω . Χωρὶς ὁ κολῳός , ὅσπερ ἀπό ὁ κολῳός γίγνομαι , καί ἔχω Ι προσγράφω , ὡς Φιλόξενος . ὁ εἰς ξέω καί ψάω περισπάω , διψάω , γυψῶ , κενοδοξέω , φιλοδοξώ , ἀδοξέω , Αὐξώ , Ἀλεξώ , ψάω . ὁ γάρ αὐξάνω καί ἀλέξω καί ἕψω Ἀττικός βαρύνω . ὁ δέ ἵκω , ὅς ὁ παρατατικός ἵκω « ὁ δέ ἵκω κοῖλος Λακεδαίμων » ( Od . δ 1 ) καί ὁ ἄγω , ὅς ὁ προστακτικός « ἄγω δέ Πρίαμος βίαιος » ( Γ 105 ) καί ὁ ὄψον καί ὁράω , ὅς ὁ προστακτικός « ὁράω Τρώς καί Τρῳάς » ( Ω 704 ) καί πάλιν « ἀλλά ὁράω ἵνα τώ καθεύδω » ( Od . Θ 313 ) ἀντί ὁ ὁράω , κατά ποιητικός ἄδεια μεταφέρω ἀπό μέλλω εἰς ἐνίστημι . ὁ εἰς εἰμί μέλλω κατά ὁ κοινός διάλεκτος , ἐάν ἔχω πρό ὁ εἰμί ὁ Ξ ἢ ὁ Ψ ἢ ὁ σ̄ , βαρύνω , λέγω , πλέκω , τύπτω , γράφω , ποιέω , νοέω . ἐάν δέ μηδείς ἔχω οὗτος πρό ὁ εἰμί , περισπάω , σπείρω , φθείρω , πλύνω , κτείνω , τίλλω . πρόσκειμαι δέ κατά ὁ κοινός διάλεκτος , ἐπεί ὁ ποιέω ποιέω ὁ Δωριεύς λέγω , καί ὁ λέγω Λεξώ . ὁ εἰς εἰμί λήγω δύο πρόσωπον προστακτικός ὁμοτονέω ὁ ἴδιος ὁριστικός , νικάω ἐγώ , νικάω σῦς , κρεμάννυμι ἐγώ , κρεμάννυμι σῦς . ὁ μέντοι τρίτος εἴτε εἰς ὁ εἴτε εἰς τίθημι βαρύνω , λέγω , ποιέω , τύπτω , λέγω . ὁ εἰς εἰμί τρίτος πρόσωπον ὁ εὐκτικός περισπάω μετά ὁ προσγράφω Ι βοάω βοάω , τρυπάω τρυπάω . ὁ εἰς εἰμί ὑποτακτικός μονοσύλλαβος μέν εἰμί περισπάω , ἐάν εἰμί , ἐάν δήω , ἐάν βαίνω , ἐάν θεός , ἐάν ἔχω . καί ἐκ ἀνάγκη δέ περισπάω . βαρύνω μέν γάρ οὐ δύναμαι , ἐπεί μονοσύλλαβος εἰμί · οὐδέποτε δέ μονοσύλλαβος λέξις βαρύνω , ἀλλά ἢ ὀξύνω οἷος τίς , τίς , πούς , Ζεύς , Φρύξ , Κρής , νύξ ἢ περισπάω οἷος βοῦς νόος ῥόος . ὀξύνω δέ οὐ δύναμαι , ἐπεί ὁ ῥῆμα ἀποστρέφω ὁ ὀξύς τάσις οἷος τύπτω , γράφω , βοάω , χρύσεος , ποιέω Χωρὶς ὁ σημειόω . λοιπός οὖν ἐκ ἀνάγκη περισπάω , ἐάν εἰμί ἐάν ἔχω καί ἐάν σπάω , συντίθημι δέ καί ὑπερβαίνω ὁ μονοσυλλαβία βαρύνω οἷος ἐάν κατέχω ἐάν παρέχω , ἐάν ἐφέπω · ὁ δέ ἐάν εἰμί ἐν σύνθεσις ὁ αὐτός τόνος φυλάσσω , οἷος ἐάν συνίημι ἐάν πείρω , ἐπεί ὁ συναίρεσις εἰμί ὁ αἰτία , ἀπό γάρ ὁ ἐάν συνίημι καί ἐάν πάρειμι γίγνομαι κατά κρᾶσις ὁ ἔ καί εἰμί εἰς εἰμί . ὁ δέ εἰς εἰμί ὑπέρ εἷς συλλαβή ὑποτακτικός βαρύνω καί περισπάω . καί περισπάω μέν , ἡνίκα ἔχω ὁ μετοχή εἰς ε Ι Σ ̄ μετά ὀξύς τάσις καί διά ὁ Ν ̄τ ̄ κλίνω , τύπτω τύπτω ἐάν τύπτω , τύπτω τύπτω ἐάν τύπτω , τίθημι τίθημι ἐάν τίθημι , νύσσω νύσσω ἐάν νύσσω , δέρω δέρω ἐάν δέρω , στέλλω στέλλω ἐάν στέλλω , σπείρω σπείρω ἐάν σπείρω , φθείρω φθείρω ἐάν φθείρω . ἢ ἡνίκα εἰμί ἐνίστημι καί παρατατικός ὁ συλλέγω , ποιέω ποιέω ἐάν ποιέω , ἐάν βοάω , ἐάν χρύσεος . ἡνίκα δέ μή εἰμί τοιοῦτος , βαρύνω , τύπτω ἐάν τύπτω , λέγω ἐάν λέγω , ἔφαγον ἐάν ἐσθίω , λαμβάνω ἐάν λαμβάνω , μανθάνω ἐάν μανθάνω , πάσχω ἐάν πάσχω , εἶπον ἐάν εἶπον , εἶδον ἐάν ὁράω , τύπτω ἐάν τύπτω , τύπτω ἐάν τύπος , πείθω ἐάν πείθω . σημειόω ὁ ἐάν οἶδα περισπάω οἷος « ὄφρα εὕω οἶδα » ( Α 515 ) , ὅς ὁ μετοχή ὁ οἶδα ὁ οἶδα , εἰμί καί ἀπό ὁ οἶδα . ὁ δέ « ἵνα ὁράω ἄμφω » ( Α 363 ) προπαροξύνω , ἐπεί ὁ συστολή ἀναδίδωμι ὁ τόνος . οὖον γάρ παροξύνω κατά ὁ Πάμφιλος . ὁ εἰς εἰμί ὑποτακτικός ὁ ἀόριστος παθητικός περισπάω , ἐάν λαμβάνω , ἐάν τύπτω , διό καί ὁ « ἐάν ἐγκαταλείπω ὑπό σύ » περισπάω . τότε γάρ ὁ τοιοῦτος ὑπέρ εἷς συλλαβή περισπάω , ὅτε ἔχω ἀπαρέμφατος εἰς ναί , ὡς ὁ ἐάν νύσσω νύσσω , ἐάν δέρω δέρω , καί μετοχή εἰς εἷς ὁ νύσσω ὁ δέρω , καί ὁ εὐκτικός εἰς ἐάν καθαρός νύσσω , δέρω . ὁμοίως ἐάν οἶδα οἶδα , εἰμί καί μή ἔχω ὁ μετοχή εἰς εἰς . γίγνομαι δέ ὡς ἀπό ὁ περιπατέω περιπατέω κατά τροπή ὁ μῇ εἰς ἐάν , ὁ αὐτός τρόπος καί ἀπό ὁ εἰδώ ἰδέω καί οἶδα κατά τροπή ὁ ὁ εἰς ἔ . ἐάν δέ μή οὕτως ἔχω , βαρύνω , ἐάν τρέχω · τρέχω γάρ καί τρέχω , ἐάν φεύγω φεύγω καί φεύγω . ὁ δύο καί τρίτος ἑνικός ὁ ὁριστικός ὁμοτονέω ὁ πρῶτος , ἐάν ἰσοσυλλαβέω , λείπω λείπω λείπω , ποιέω ποιέω ποιέω . ὁ δέ πνέω καί ῥέω καί πλέω οὐ ἰσοσυλλαβέω . οὗτος καί ἐπί μέλλω , νοέω νοέω νοέω καί ἐπί ὑποτακτικός , ἐάν λέγω ἐάν λέγω ἐάν λέγω , ἐάν βοάω βοάω βοάω . ὁ εἰς μῇ λήγω ὁριστικός ἀποστρέφω ὁ ὀξύς τάσις , καί ὁ τρίτος ὁμοτονέω ὁ ἴδιος πρῶτος , τίθημι τίθημι τίθημι , δίδωμι δίδωμι δίδωμι · σημειόω φημί φημί φημί , εἰμί εἰς εἰμί εἰμί . * ὁ τρίτος πληθυντικός ἐνίστημι χρόνος ἢ μέλλω εἰς Ι λήγω ἐθέλω ὁμοτονέω ὁ πληθυντικός δοτικός ὁ μετοχή , ὁπότε καί ὁμοφωνέω , λέγω λέγω λέγω καί ὁ λέγω , ἵστημι ἵστημι ἵστημι καί ὁ ἵστημι , ἵημι ἵημι ἵημι · καί γάρ ἵημι ἵημι ἵημι , λέγω λέγω λέγω καί ὁ λέγω , δίδωμι ἐκεῖνος καί ὁ δίδωμι , ζεύγνυμι ἐκεῖνος καί ὁ ζεύγνυμι . ἀντιπίπτω μόνος ὁ φημί πρός ὁ φημί μετοχικός ὡς ἵστημι . ὁ δέ αἴτιος εἰμί , ὅτι οὗτος ἐγκλιτικός , ὁ δέ ἐγκλιτικός αὐτός κατά ἑαυτοῦ εἰμί ἐν ὁ τελευταῖος συλλαβή ἐθέλω ἔχω ὁ τόνος , φημί εἰμί , εἰμί . * ὁ εἰς βρόχος παραλήγω ὁ ὅς προπερισπάω , πίμπρημι , κιχράω , ἵστημι · καί ζητέω τις , τίς χάρις οὖον περισπάω « καί τε ἀγεληδόν ἴασις » ( Π 160 ) καί λέγω , ὅτι ὁ προπερισπάω ἰσοσυλλαβέω ὁ πρῶτος , ἵστημι ἵστημι , κιχράω κιχράω , ὁ δέ πλεονάζω τρίτος ἀπό τέλος ἔχω ὁ ὀξύς , δίδωμι δίδωμι , τίθημι τίθημι , ἐν ὅς οὖν ὁ ἴασις πλεονοσυλλαβέω ὁ εἶμι , ἐν οὗτος καί προπαροξύνω . εἰμί καί οὕτως εἶπον περί ὁ ἴασις · πᾶς πληθυντικός εἰς μέν λήγω , ὅτε εἰμί ἀπό ὁ εἰς μῇ , μεταποιέω ὁ τρίτος ὁ πληθυντικός εἰς ἄσις προπαροξύνω , τίθημι τίθημι , δίδωμι δίδωμι , ἵημι ἵημι , εἰμί εἰμί , ζεύγνυμι ζεύγνυμι · εἰμί οὖν εἰμί εἶμι , σαφής ὅτι ὁ αὐτός ἀκολουθία καί ὁ ἴασις προπαροξυτονέω . εἰμί δέ ἀπό ὁ εἶμι ὁ πορεύω ὁ πληθυντικός εἶμι διά ὁ Ι . ὁ εἰς μῇ εὐκτικός ἀποστρέφω ὁ ὀξύς τάσις , τύπτω , τύπτω , ποιέω , χρυσόω , βοάω . ὁ δύο καί ὁ τρίτος ὁ εἰς μῇ εὐκτικός ὁμοτονέω ὁ ἴδιος πρῶτος , τύπτω τύπτω , τύπτω , ποιέω ποιέω ποιέω , βοάω βοάω βοάω . Πᾶς παρωχημένος ὁριστικός εἰς ὅς λήγω ὑπερδισύλλαβος ἁπλόος προπαροξύνω , τύπτω , ποιέω παράκειμαι . ὁμοίως καί ὁ ἀόριστος τύπτω ποιέω . ὁ δέ ἅπτω καί οἶδα δισύλλαβος , καί ὁ συνάπτω συντίθημι . ὁ δέ φοιτάω ἀπό ὁ φοιτάω ὁ ὅς μακρός . ὁ εἰς ἀνταπόλλυμι ἐν δύο πρόσωπον υπερδισύλλαβος προπαροξύνω , λαμβάνω , φημί , οἶδα , λέγω , βάλλω . ὁ μέντοι δισύλλαβος προπερισπάω , φημί ἐπί δύο ἀόριστος καί φημί σύν ὁ Ι ἐπί ὁ ἐνίστημι , εἰμί , οἶδα . καί ὁ εἰς ἀνταπόλλυμι πρῶτος πρόσωπον προπαροξύνω , τύπτω , νικάω , χρυσόω . Πᾶν ῥῆμα εἰς Ν μακροκατάληκτος ὑπέρ εἷς συλλαβή πρό εἷς ὁ τέλος ἔχω ὁ ὀξύς , νοέω , δείκνυμι , γιγνώσκω , γράφω , νύσσω , δίδωμι , τύπτω , εἰμί . ὁ δέ χρή καί εἰμί περισπάω . Πᾶν πρόσωπον ὁριστικός εἰς εἰμί εἴτε ἑνικός εἴτε πληθυντικός ἁπλόος ὑπέρ δύο συλλαβή προπαροξύνω , γράφω ἐγώ καί γράφω ἐκεῖνος , τύπτω ἐγώ καί τύπτω ἐκεῖνος , ὑποστέλλω ὁ Δωρίς διάλεκτος , ὁ γάρ Δωριεύς ὁ λέγω ἐκεῖνος παροξύνω . ὁ δέ ἔχω , ἐκ ὅς ὁ κατέχω , καί ἄλλος περισπάω ὡς δισύλλαβος . ὁ γάρ δισύλλαβος ἢ προπερισπάω ἢ παροξύνω κατά ὁ κανών . μακρός γάρ εἰμί ὁ παραλήγω προπερισπάω , ἔρχομαι , εὑρίσκω , ἔχω , εἶδον καί ἄλλος · βραχύς δέ ὁ παραλήγω , παροξύνω , ὁράω , ἔχω . ὁ εἰς εἰμί προστακτικός ὁ πρῶτος ἀόριστος υπερδισύλλαβος προπαροξύνω , ἀκούω , νοέω , φιλέω · δισύλλαβος δέ εἰμί παροξύνω ἢ προπερισπάω κατά ὁ κανών , νέμω , κρίνω , τύπτω , λέγω , γράφω , εἶπον ἀντί ὁ εἶπον ὡς παρά Μένανδρος « εἶπον δέ τίς ποιέω μέλλω » . εἰμί δέ δηλονότι ἀόριστος ὁ εἶπον προστακτικός · εἰμί γάρ εἰμί δύο ἀόριστος Συρακούσιος ἔθος , ὀξύνω εἄν ὁμοίως ὁ κοινός προστακτικός ὁ εἶπον . ὁ γάρ Συρακούσιος μεταποιέω εἰς εἰμί ὁ προστακτικός ὁ Β ′ ἀόριστος ὁ τόνος φυλάσσω ὁ κοινός προστακτικός οἷος λαμβάνω λαμβάνω , νύσσω νύσσω , ἀναιρέω ἀναιρέω . Πᾶν δύο πρόσωπον παροίχομαι χρόνος ὑπέρ εἷς συλλαβή λήγω ἢ εἰς Ν ἢ εἰς ὅς ὁμοτονέω ὁ πρῶτος , νύσσω νύσσω , δέρω δέρω , τύπτω τύπτω , τύπτω τύπτω , τύπτω τύπτω , ἔτι καί ὁ τρίτος ὁμοτονέω ὁ δύο , λαμβάνω λαμβάνω , τύπτω τύπτω . ὁ εἰς μής ὁριστικός προπαροξύνω ἢ προπερισπάω . ὁ μέν οὖν βραχύς παραλήγω προπαροξύνω , λέγω , ἵστημι , δύναμαι , ἄγαμαι , δίδωμι · ὁ δέ φύσις μακρός ἁπλόος εἰμί προπερισπάω , κεῖμαι , ἧμαι , ποιέω , γελάω , ἄγαμαι , ὑποστέλλω ὁ ὁ Αἰολίς διάλεκτος , ἄχνυμαι γάρ καί ἀλάομαι , καί ὁ παράκειμαι · οὗτος δέ προπαροξύνω , ὁμότονος εἰμί ὁ ἴδιος ἐνεργητικός , νοέω νοέω , ποιέω πεʹ ἵημι . ὁ δέ κατάκειμαι καί κάθημαι προπαροξύνω σύνθετος εἰμί . ὁ εἰς ὁ τρίτος ὁμοφωνέω ὁ εἰς μής πρῶτος , τύπτω τύπτω , ποιέω ποιέω , ποιέω ποιέω , οἴομαι καί οἴομαι οἴομαι . ὁ δύο πρόσωπον ὁ εἰς μής ἰσοσυλλαβέω μέν ὁ πρῶτος καί ὁμοτονέω αὐτός , τίθημι τίθημι , δίδωμι δίδωμι , ποιέω ποιέω · ἐνδέω δέ εἷς συλλαβή , ἀπό μέν προπαροξύτονος εἰμί , παροξύνω , τύπτω , τύπτω , γράφω γράφω , ἀπό δέ περισπάω περισπάω , βοάω βοάω , ποιέω ποιέω . ὁ εἰς μής ὑποτακτικός περισπάω μέν ἀπό περισπάω εἰμί , ἐάν νοέω ἐάν νοέω , ἐάν φιλέω ἐάν φιλέω · καί ὅταν εἰμί παράκειμαι καί υπερσυντέλικος , ἐάν ποιέω , ἐάν μιμνῄσκω , ἐάν κτείνω , ἐάν χρυσόω . βαρύνω δέ ἀπό βαρύτονος εἰμί , ἐάν τύπτω ἐάν τύπτω , ἐάν τύπος ἐάν τύπτω , ἐάν λείπω ἐάν λείπω , ἐάν ἱκνέομαι . ζήτησις δέ ἔχω ὁ ὁ ἐνίστημι χρόνος ὁ ἀπό ὁ εἰς μῇ , πότε προπαροξύνω καί πότε προπερισπάω : καί εἰμί εἶπον ὅτι , εἰμί μέν ἔχω ὁ ἐνεργητικός ὁριστικός ἐν χρῆσις , προπερισπάω , τίθημι ἐάν τίθημι , ἵστημι ἐάν ἵστημι , δίδωμι ἐάν δίδωμι . εἰμί δέ μή ἔχω ὁ ἐνεργητικός ἐν χρῆσις , προπαροξύνω , δύναμαι ἐάν δύναμαι ( ὁ γάρ δύναμαι οὐ ἐν χρῆσις ) , ἐπίσταμαι ἐάν ἐπίσταμαι , κρεμάννυμι ἐάν κρεμάννυμι . ὁ δύο ὁ εἰς μείς παροίχομαι βαρύνω , ὁπότε βραχυκαταληκτέω . καί προπαροξύνω μέν κατά ὁ δύο πρόσωπον ὑπέρ δύο συλλαβή υπιαρχω , τίθημι , δίδωμι , ποιέω , κεῖμαι . ὁ δέ ἧμαι προπερισπάω ὡς δισύλλαβος . εἰμί δέ μακρός λήγω , ἀόριστος μέν εἰμί παροξύνω , γράφω , ποιέω , γίγνομαι , λαμβάνω · παρατατικός δέ εἰμί ἀπό βαρύτονος θέμα βαρύνω , λέγω λέγω , κρεμάννυμι ἐκρέμω.εἰ δέ ἀπό περισπάω ῥῆμα , περισπάω , ποιέω ποιέω , νικάω νικάω , κρεμάννυμι κρεμάννυμι . ὁ εἰς μείς εὐκτικός ὁ δύο πρόσωπον εἰς ὁ καταλήγω καί ὁ προπαροξύνω ἢ προπερισπάω . προπερισπάω μέν ὁ δισύλλαβος , ἔχω ἔχω , δήω δήω . ἔτι καί ὅς ὁ ἐνεργητικός εἰς μῇ λήγω , νοέω νοέω , ποιέω ποιέω , βιάω βιάω . ὅμοιος δέ εἰμί εἶπον , ὅσος ἀπό ὁ εἰς μι ὁριστικός εἰμί καί ἔχω ὁ εὐκτικός ἐνεργητικός εἰς ἐάν καθαρός , προπερισπάω , τίθημι τίθημι τίθημι , τίθημι γάρ ὁ εὐκτικός ἐνεργητικός . ὁ δέ δύναμαι δύναμαι προπαροξύτονος διά ὁ μή ἔχω δύναμαι ἐν χρῆσις οὔτε δυναίην εὐκτικός . προπερισπάω δέ καί ὁ ὁ παράκειμαι , δήω δήω , ποιέω ποιέω , μιμνήσκω μιμνῄσκω , μνάομαι μνάομαι . ὁ δέ λοιπάς πᾶς δύο πρόσωπον εἰς ὁ λήγω προπαροξύνω , τύπτω τύπτω , λέγω λέγω , τύπτω τύπτω · οὗτος καί μιμνῄσκω μιμνῄσκω . ὁ εἰς ὁ τρίτος ὁ εὐκτικός ὁμοτονέω ὁ οἰκέω δύο . νοέω νοέω , τύπτω τύπτω μιμνῄσκω μιμνήσκω ὡς παρά Ἀριστοφάνης ἐν Πλοῦτος δύο « ἵνα ἐμός ἱμάτιον φορός μιμνῄσκω ἐγώ » , μνάομαι μιμνῄσκω παρά Ξενοφῶν ἐν Κῦρος παιδεία πρῶτος ( 6 , 3 ) « ἀλλά ὅτε ὁ ἀγαθός πράσσω , τότε μάλιστα ὁ θεός μιμνῄσκω » . μιμνῄσκω μιμνήσκω , « ὡς μιμνήσκω δρόμος » ( Ψ 361 ) ὁ εἰς ὁ τρίτος ὁ ὁριστικός υπερδισύλλαβος εἰμί τότε προπερισπάω , ὅτε ὁ ἑαυτοῦ δύο περισπάω , νοέω νοέω · ὅτε δέ ὁ δύο μή περισπάω , ὁ τρίτος προπαροξύνω , δέχομαι δέχομαι , γίγνομαι γίγνομαι . ἧμαι δέ ὁ καθέζομαι καί ἦτο ὁ τρίτος καί πλεονασμός ὁ σ̄ ἧμαι προπερισπάω . Πᾶν μονοσύλλαβος προστακτικός μακροκαταληκτέω περισπάω , θλάω , κλάω , ζῶ , τῆ ἀντί ὁ δέχομαι . βραχυκατάληκτος δέ ὀξύνω , σπές , ἔχω , ἵημι , ἀπό ὅς ὁ ἀφίημι , δίδωμι , Φρες ὁ φέρω . ὁ εἰς τίθημι προστακτικός βαρύνω , τύπτω , δέρω , τύπτω καί τύπτω , βαίνω , ἵστημι , εἰμί ὁ γιγνώσκω . ὁ φημί ὀξύτονος σημειόω . οὗτος δέ ὀξύνω , ἐπεί πᾶς ῥῆμα ὁ εἰς μι τροπή ὁ μ̊ εἰς θ̄ συστέλλω ὁ παραλήγω εἰς ὁ ὁ πρῶτος πρόσωπον ὁ πληθυντικός μετά ὁ αὐτός τόνος προστακτικός ποιέω , τίθημι τίθημι , ἵστημι ἵστημι καί ἐπεί ὀξύνω ὁ φημί , ὀξύνω καί ὁ φημί . ἐγώ δέ οὖον συγκαθατίθεμαι ὁ ὀξυτονέω , οὐδείς γάρ προστακτικός εἰς τίθημι λήγω ὀξύνω . παράλογος δέ ὀξύνω ἐπικρατέω . Πᾶν προστακτικός ὑπέρ εἷς συλλαβή ὁμοιοκατάληκτος ὁ οἰκεῖος ὁριστικός καί ὁμότονος εἰμί αὐτός , τύπτω τύπτω , νοέω νοέω , βοάω βοῦς , τίθημι Τίθη , πίμπλημι πίμπλημι , ἵστημι ἵστημι ἵστημι καί ἵστημι , κραίνω κραίνω κρημνάω καί κρήμνημι , ὡς παρά Εὐριπίδης « κρήμνημι σαυτοῦ ἐκ μέσος ἀντηρίς » · τύπτω τύπτω . ὁ δέ λαμβάνω καί πείθω παρά Ἀττικός περισπάω . οὖον πάντῃ δέ ὁ προστακτικός ὁ δύο ἀόριστος περισπάω , εὑρίσκω γάρ ὁ ἀφικνέομαι βαρύνω καί ὁ ὁράω . ἔτι καί ὁ ἔρχομαι καί εἶπον καί εὑρίσκω ὀξύνω . εἰμί δέ ἀπολογέομαι περί αὐτός κατά δύο τρόπος . ὁ γάρ ἀπαρέμφατος ὁ Β ′ ἀόριστος εἴωθα ὁ ποιητός κατά διάλυσις προφέρω οἷος ἐσθίω ἐσθίω , ὁράω ὁράω , οὗτος δέ οὖον προφέρω κατά διάλυσις · ὁ γάρ ἔρχομαι οὐ εἶπον ἔρχομαι οὐδέ ὁ εἶπον εἶπον οὐδέ ὁ εὑρίσκω εὑρίσκω . ἐπεί οὖν οὗτος ἁμαρτάνω κατά οὗτος , φημί ὁ μή διαλύω , οὗτος χάρις καί ἐν ὁ προστακτικός κατά ὁ τόνος ἁμαρτάνω καί ὀξυτονέω . ἄλλως τε δέ ὁ Β ′ ἀόριστος οὖον ἐθέλω μακρός παραλήγω , ἀλλά βραχύς οἷος λαμβάνω ἔφαγον νύσσω . οὗτος δέ μακρός παραλήγω οἷος ἔρχομαι εἶπον εὑρίσκω . ἐπεί οὖν διαλλάσσω περί ὁ χρόνος ὁ παραλήγω ἐν ὁ ὁριστικός , οὗτος χάρις διαλλάσσω καί περί ὁ τόνος ἐν ὁ προστακτικός καί ὀξυτονέω . * ὁ εἰς τρέπω προστακτικός ὁμοιοκατάληκτος εἰμί ὁ ὁριστικός ὁμότονος καθίστημι οἷος ὅτι λέγω — λέγω , ὅτι ἄγετε — ἄγετε . ἐπίστασις οὖν ἔχω ὁ εἰμί . ὁ μέν ὁριστικός ὀξύνω , ὁ δέ προστακτικός βαρύνω . ὁμοίως καί ὁ φημί . * ὁ εἰς σθένω προστακτικός ὁμοιοκατάληκτος ὁ οἰκεῖος ὁριστικός καί ὁμότονος εἰμί αὐτός , τύπτω — τύπτω , λέγω — λέγω , πείθω πείθω , λαμβάνω λαμβάνω . ὁ δέ πείθω λαμβάνω παροξύνω μεταγενής Ἴων εἰμί . ὁ εἰς ὁ υπερδισύλλαβος προστακτικός προπαροξύνω , ποιέω , ἀσπάζομαι , πειράω « εἰμί δέ ἄγω μήv πειράω » ( Α 302 ) , « ἀλλά σύ μέν καταλέγω » ( Od . τ 44 ) , « νῦν δέ αὐτός ἐμός ἔγχος ἀλέομαι » ( Il . Χ 285 ) ὁ δέ λούω καί δέχομαι καί κτάομαι βαρύνω ὡς δισύλλαβος . Πᾶν ἀπαρέμφατος ἢ εἰς Ν λήγω ἢ εἰς ὁ . καί ὁ εἰς Ν μακροκατάληκτος δύο ἔχω τόνος . ἢ γάρ βαρύνω ἢ περισπάω . καί ὁ μέν μονοσύλλαβος περισπάω , πλέω , ῥέω , ζῶ , δράω . ὁ μέντοι ὑπέρ εἷς συλλαβή ἢ βαρύνω ἢ περισπάω . βαρύνω μέν ὁ ἀπό βαρύτονος χρόνος ἐνίστημι καί μέλλω τύπτω τύπτω τύπτω τύπτω , ποιέω ποιέω . τότε δέ περισπάω , ὅτε καί ὁ ὁριστικός περισπάω , ποιέω ποιέω , κτυπέω κτυπέω , στέλλω στέλλω , χρύσεος χρύσεος , βοάω βοάω . καί ὁ μέν ἐνίστημι ἀπό ἐντέλεια ἔχω ὁ περισπάω ποιέω ποιέω , ὁ δέ δύο μέλλω οὖον · ἀπό γάρ ὁ εὐφραίνω γίγνομαι κατά διάλυσις ὁ εὐφραίνω . καί ὁ δέ εἰς Ν ὁ δύο ἀόριστος ἀπό κλίσις περισπάω , ὥσπερ καί ὁ περισπάω , τρέχω , ἐσθίω , πίνω , ἔρχομαι , ὁράω . ὁ δέ ἔπεφνον σημειόω . βαρύνω δέ , ἐπεί καί ὁ μετοχή οὗτος βαρύνω . ὁ δέ εἰς ὁ λήγω ἀπαρέμφατος πᾶς βαρύνω , τύπτω , ποιέω , κείρω — ὁ δέ ποιέω κείρω εὐκτικός εἰμί — τελέω , συρίζω , λεπίζω , τίθημι , ἵστημι , δίδωμι , ζεύγνυμι , ἵστημι , βαίνω , γιγνώσκω , βιόω , ἁλίσκομαι , τίθημι , δίδωμι , ἵημι , τύπτω , τύπτω , τύπτω , τύπτω . * Πᾶν ἀπαρέμφατος εἰς ἕπομαι ἁπλόος πάντως ὁμοτονέω ὁ ἴδιος ὁριστικός οἷος τύπτω τύπτω , βοάω βοάω , χρυσόω χρυσόω , τύπτω τύπτω , τύπτω τύπτω , ἔρχομαι ἔρχομαι , τύπτω τύπτω , ποιέω ποιέω , τύπτω τύπτω Χωρὶς ὁ εἰς Θαΐς ἀπαρέμφατος ὁ παθητικός παράκειμαι καί δύο μέσος ἀόριστος . οὗτος γάρ οὐ ὁμοτονέω ὁ ἴδιος ὁριστικός , ἀλλά πρό εἷς ἔχω ὁ τόνος οἷος ποιέω ποιέω , νοέω νοέω , τύπτω τύπτω , γράφω γράφω , λέγω λέγω , τύπτω τύπτω , νύσσω νύσσω , λαμβάνω λαμβάνω ; ἱκνέομαι ἱκνέομαι , ἀφικνέομαι ἀφικνέομαι . σημειόω ὁ ἔρομαι δύο μέσος ἀόριστος εἰμί καί προπαροξύνω , περί ὅς εἰμί εἶπον ὅτι ἐξακολουθέω ὁ δέρω καί φέρω καί στέρομαι , ὅστις εἰμί ἐνίστημι καί παρατατικός , καί ἐκ ὁ ἐναντίος δέ σημειόω ὁ λίσσομαι ἐνίστημι καί παρατατικός εἰμί καί παροξύνω οἷος « οἷ τε αὐτός θάνατος τε κακός καί κῆρ λίσσομαι » ( Π 47 ) ἀντί ὁ ἱκετεύω . ὀφείλω γάρ προπαροξύνω ὁμοίως ὁ ἴδιος ὁριστικός ὁ λίσσομαι . καλός δέ ἀκολουθέω ὁ λείπω τίθημι ὁράω , ὅστις εἰμί δύο μέσος ἀόριστος . σημειόω ὁ ἐγείρω οἷος « ἐγείρω ἄνωγα » ( Κ 67 ) , ὅτι παράκειμαι εἰμί προπαροξύνω · περί οὖον εἰμί εἶπον , ὅτι Αἰολίς εἰμί διάλεκτος καί οὗτος χάρις ἀναβιβάζω ὁ τόνος · ὁ γάρ Αἰολεύς αναβιβαστικεω ὁ τόνος εἰμί . ὁ γάρ Ἀτρεύς Ἀτρεύς λέγω καί ὁ Πηλεύς Πηλεύς . — πρόσκειμαι ἐν ὁ κανών ἁπλόος διά ὁ κατάκειμαι κατάκειμαι , κάθημαι κάθημαι . * ὅσα εἰς Θαΐς λήγω ἀπαρέμφατος μή κατά Αἰολίς διάλεκτος , τρίτος ἀπό τέλος ἔχω ὁ ὀξύς , φιλέω πρό ὁ τέλος βραχύνω , λέγω , τίθημι , ἵστημι , κιχράω , πίμπρημι . ὅσος δέ πρό τέλος ἔχω φύσις μακρός , περισπάω ἐθέλω , νικάω , φιλέω . ὁ γάρ τοιοῦτος δίζημαι , φιλέω ὑποφαίνω Αἰολικός χαρακτήρ . ὅθεν ὁ ἄξιος ἐκτείνω ὁ δύο ὅς ἐν ὁ εὐχετάομαι , πάντως μέν περισπάω · εἰμί δέ δίδωμι τρίτος ἀπό τέλος ὁ ὀξύς , δίδωμι καί ὁ παραλήγω βραχύνω · οὕτως οὖν πᾶς οὗτος ἀναγνωστέον , ἐδάην ( Od . π 316 ) , μηχανάομαι ( Od . γ 213 ) , αἰτιάομαι ( Il . Κ 210 ) , ἑδριάω ( Οd . γ 35 ) , μνάομαι ( Od . ὅς 39 ) .