aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.de-enclisi-epitome-ap-arcadium 8
Ἐν δὲ ῥήμαϲιν ἐγκλίνεται τὸ φημί καὶ τὸ εἰμί · πεζὸϲ δ’ ἕνδεκά φημι ( Ι 329 ) τόϲϲον ἐγώ φημι ( Β 129 ) . τούτου τὸ δεύτερον φῄϲ ἀνέγκλιτον . τὸ δὲ τρίτον ἐγκλίνεται τί φηϲιν οὗτοϲ ; ἐϲθ’ ὅτε καὶ τὰ πληθυντικὰ ἐγκλίνονται ἐκεῖνό φαμεν ἢ φατε ἢ φαϲιν . ἔτι καὶ τὸ εἰμί Διὸϲ δέ τοι ἄγγελόϲ εἰμι ( Β 26 ) . τὸ δὲ εἶ ἀνέγκλιτον , καθότι οὐ τῶν εἰϲ μ͞ι ἐϲτί . τὸ δὲ εἴϲ ἐγκλιτικὸν οἷον αἵματόϲ εἰϲ ἀγαθοῖο ( Δ 611 ) . καὶ ἐϲϲί δεύτερον ἑνικὸν ἐγκλίνεται ϲχέτλιόϲ ἐϲϲι γεραιέ ( Κ 164 ) . τὸ ἔϲτιν ἡνίκα ἄρχεται λόγου ἢ ὅτε ὑποτάϲϲεται τῇ οὔ ἀποφάϲει ἢ τῷ καί ἢ εἴ ἢ ἀλλά ϲυνδέϲμῳ ἢ τῷ ὡϲ ἐπιρρήματι ἢ τῷ τοῦτο , τηνικαῦτα τὴν ὀξεῖαν ἔχει ἐπὶ τοῦ ε̅ οἷον ἔϲτι πόλιϲ Ἐφύρη μυχῷ Ἄργεοϲ ἱπποβότοιο ( Ζ 152 ) οὐκ ἔϲτ’ οὐδὲ ἔοικε τεὸν ἔποϲ ἀρνήϲαϲθαι ( θ 357 ) ὡϲ ἔϲτι κακὸν ἀμαθία , εἰ ἔϲτιν οὕτωϲ , ἀλλ’ ἔϲτιν εἰπεῖν , τοῦτ’ ἔϲτιν ἁμάρτημα . ἐὰν δὲ ὑποτάϲϲηται ὀξυτόνῳ λέξει ἢ περιϲπωμένῃ , ἐγκλίνεται οἷον καλόϲ ἐϲτιν , Ἑρμῆϲ ἐϲτιν , ἢ τροχαίῳ μὴ παροξυτόνῳ , ἀλλὰ προπεριϲπωμένῳ οἷον οἶκόϲ ἐϲτι , δῆμόϲ ἐϲτι . δεῖ προϲθεῖναι , εἰ μὴ ἔχοι τὴν τελευταίαν ϲυλλαβὴν ὁ τροχαῖοϲ θέϲει μακράν , ὡϲ ἔχει τὸ φοῖνιξ ἐϲτί , κῆρυξ ἐϲτί . διὰ γὰρ τὴν τοῦ ξ̅ ἐπιφορὰν οὐ γίνεται ἔγκλιϲιϲ . μὴ παροξυτόνῳ δὲ εἶπον διὰ τὸ φύλλα ἐϲτίν . παροξύτονοϲ γὰρ οὗτοϲ ὁ τροχαῖοϲ , οὐχὶ προπεριϲπώμενοϲ καὶ διὰ τοῦτο τὸ ἔϲτιν οὐκ ἐγκλίνεται , ἀλλ’ ἐπὶ τοῦ ι̅ ἔχει τὴν ὀξεῖαν . Γίνεται οὖν ἡ ἔγκλιϲιϲ ὀξυτόνῳ μὲν λέξει κακόϲ ἐϲτι , προπαροξυτόνῳ δὲ ἄκακόϲ ἐϲτι , περιϲπωμένῃ δὲ Ἑρμῆϲ ἐϲτι , προπεριϲπωμένῃ δὲ φαῦλόϲ ἐϲτιν . καὶ γὰρ ἐπαναγωγὴν τῶν αὐτῶν πεποίημεθα διὰ ϲαφεϲτέραν γνῶϲιν . ἐὰν δὲ μὴ οὕτωϲ ἔχῃ ἤγουν ὡϲ προτέτακται , τὴν ὀξεῖαν ἐπὶ τοῦ ῑ δέχεται , καὶ ἐὰν προκέηται αὐτοῦ ἢ τροχαῖοϲ παροξύτονοϲ οἷον μάντιϲ , πόρνοϲ , ἢ περιϲπώμενοϲ μέν , ἔχων δὲ τὴν τελευταίαν θέϲει μακράν , ὡϲ ἔχει τὸ φοῖνιξ , κῆρυξ , ἢ ϲπονδεῖοϲ ὁμοίωϲ παροξύτονοϲ ὥϲπερ τὸ ἥρωϲ , εἵλωϲ , ἢ ἴαμβοϲ πάλιν παροξύτονοϲ ὡϲ τὸ ἔρωϲ , γέλωϲ , ἢ πυρρίχιοϲ , καθάπερ τὸ λόγοϲ , πόνοϲ , τηνικαῦτα τὸν τόνον ἐπὶ τοῦ ι̅ δέχεται οἷον μάντιϲ ἐϲτίν , φοῖνιξ ἐϲτί , ἥρωϲ ἐϲτί , γέλωϲ ἐϲτί , λόγοϲ ἐϲτί .
Lemmas: ἐν δέ ῥῆμα ἐγκλίνω ὁ φημί καί ὁ εἰμί · πεζός δέ ἕνδεκα φημί ( Ι 329 ) τόσος ἐγώ φημί ( Β 129 ) . οὗτος ὁ δεύτερος φημί ἀνέγκλιτος . ὁ δέ τρίτος ἐγκλίνω τίς φημί οὗτος ; ἐστώ ὅτε καί ὁ πληθυντικός ἐγκλίνω ἐκεῖνος φημί ἢ τρώω ἢ φημί . ἔτι καί ὁ εἰμί Ζεύς δέ σύ ἄγγελος εἰμί ( Β 26 ) . ὁ δέ εἰμί ἀνέγκλιτος , καθότι οὐ ὁ εἰς μι εἰμί . ὁ δέ εἰς ἐγκλιτικός οἷος αἷμα εἰς ἀγαθός ( δ 611 ) . καί εἰμί δεύτερος ἑνικός ἐγκλίνω σχέτλιος εἰμί γεραιός ( Κ 164 ) . ὁ εἰμί ἡνίκα ἄρχω λόγος ἢ ὅτε ὑποτάσσω ὁ οὐ ἀπόφασις ἢ ὁ καί ἢ εἰμί ἢ ἀλλά σύνδεσμος ἢ ὁ ὡς ἐπίρρημα ἢ ὁ οὗτος , τηνικαῦτα ὁ ὀξύς ἔχω ἐπί ὁ ε̅ οἷος εἰμί πόλις Ἐφύρα μυχός Ἄργος ἱππόβοτος ( Ζ 152 ) οὐ ἔστω οὐδέ ἔοικα τεός ἔπος ἀρνέομαι ( θ 357 ) ὡς εἰμί κακός ἀμαθία , εἰμί εἰμί οὕτως , ἀλλά εἰμί λέγω , οὗτος εἰμί ἁμάρτημα . ἐάν δέ ὑποτάσσω ὀξύτονος λέξις ἢ περισπάω , ἐγκλίνω οἷος καλός εἰμί , Ἑρμῆς εἰμί , ἢ τροχαῖος μή παροξύτονος , ἀλλά προπερισπάω οἷος οἶκος εἰμί , δῆμος εἰμί . δέω προστίθημι , εἰμί μή ἔχω ὁ τελευταῖος συλλαβή ὁ τροχαῖος θέσις μακρός , ὡς ἔχω ὁ φοῖνιξ εἰμί , κῆρυξ εἰμί . διά γάρ ὁ ὁ ξ̅ ἐπιφορά οὐ γίγνομαι ἔγκλισις . μή παροξύτονος δέ λέγω διά ὁ φύλλο εἰμί . παροξύτονος γάρ οὗτος ὁ τροχαῖος , οὐ προπερισπώμενος καί διά οὗτος ὁ εἰμί οὐ ἐγκλίνω , ἀλλά ἐπί ὁ ι̅ ἔχω ὁ ὀξύς . γίγνομαι οὖν ὁ ἔγκλισις ὀξύτονος μέν λέξις κακός εἰμί , προπαροξύτονος δέ Ἄκακος εἰμί , περισπάω δέ Ἑρμῆς εἰμί , προπερισπάω δέ φαῦλος εἰμί . καί γάρ ἐπαναγωγή ὁ αὐτός ποιέω διά σαφής γνῶσις . ἐάν δέ μή οὕτως ἔχω ἤγουν ὡς προτάσσω , ὁ ὀξύς ἐπί ὁ Ι δέχομαι , καί ἐάν πρόκειμαι αὐτός ἢ τροχαῖος παροξύτονος οἷος μάντις , πόρνος , ἢ περισπάω μέν , ἔχω δέ ὁ τελευταῖος θέσις μακρός , ὡς ἔχω ὁ φοῖνιξ , κῆρυξ , ἢ σπονδεῖος ὁμοίως παροξύτονος ὥσπερ ὁ ἥρως , Εἵλως , ἢ ἴαμβος πάλιν παροξύτονος ὡς ὁ Ἔρως , γέλως , ἢ πυρρίχιος , καθά ὁ λόγος , πόνος , τηνικαῦτα ὁ τόνος ἐπί ὁ ι̅ δέχομαι οἷος μάντις εἰμί , φοῖνιξ εἰμί , ἥρως εἰμί , γέλως εἰμί , λόγος εἰμί .