aelius-herodianus-et-pseudo-herodianus.de-enclisi-epitome-ap-arcadium 22
Τὰ μὲν οὖν ἐγκλινόμενα μόρια ταῦτά ἐϲτιν · οὐχ ὡϲ ἔτυχε δὲ ἐγκλίνονται , ἀλλὰ κατά τινα παρατήρηϲιν τῆϲ πρὸ αὐτῶν λέξεωϲ . αἱ μὲν οὖν τετράχρονοι τῶν ἐγκλιτικῶν ἐπὶ τὴν πρώτην ϲυλλαβὴν ἑαυτῶν τὴν ἔγκλιϲιν ἀναπέμπουϲιν , ὡϲ μηδεμιᾶϲ δεόμενα παρατηρήϲεωϲ τῆϲ πρὸ αὐτῶν λέξεωϲ ἤκουϲαν ἥμων , ἔδωκαν ἥμιν , ἐπειδὴ οὐδέποτε πρὸ τεϲϲάρων χρόνων τόνοϲ πίπτει . αἱ δὲ λοιπαὶ τὴν πρὸ αὐτῶν ἐγείρουϲι βαρεῖαν . οὐκ ἐπὶ πάϲηϲ ϲυλλαβῆϲ ταύτην ἐγείρειν δύνανται · οὐ γάρ , εἰ ϲπουδειακὴ τυγχάνοι ἡ προκειμένη λέξιϲ καὶ βαρύνοιτο , ἡ βαρεῖα ταύτηϲ ἡ ἐπὶ τέλει ἐγείρεται οὕτω που Διῒ μέλλει ὑπερμενέϊ φίλον εἶναι ( Β 116 ) , ἤδη τιϲ εἶπεν καὶ οὔτε τὴν τ͞ω ϲυλλαβὴν τοῦ οὕτω ὀξύνομεν οὔτε τὴν δ͞η τοῦ ἤδη . ἀλλ’ οὔτε , εἰ ἰαμβικὴ τύχοι καὶ βαρύνοιτο οἷον λέβηϲ τιϲ , ὅπωϲ γε . οὔτε , εἰ πυρριχιακὴ τύχοι καὶ βαρύνοιτο οἷον φίλοϲ τιϲ , ξένοϲ τιϲ . ἐπὶ γὰρ τούτων τῷ νῷ μόνῳ καταλαμβάνεται ἡ ἔγκλιϲιϲ . διὸ ϲημειοῦνται τὸ ἔνθ’ ἔϲάν οἱ πέπλοι παμποίκιλοι ἔργα γυναικῶν ( Ζ 289 ) . παραλόγωϲ γὰρ ἐνεκλίθη ἡ οἱ ἀντωνυμία πυρριχίου προκειμένου . ϲημειοῦνται καὶ τὰϲ διὰ τοῦ ϲ͞φ ἀντωνυμίαϲ · αὗται γὰρ ἀναπέμπουϲι τὸν τόνον τῇ προηγουμένῃ λέξει οἷον Ἀτρείδήϲ ϲφιϲι ἔνθά ϲφεαϲ ἐκίχαν’ υἱὸϲ Δολίοιο Μελανθεύϲ ( ρ 212 ) ἵνά ϲφ’ ἀγορή τε θέμιϲ τε ( Λ 807 ) , ἵνά ϲφιϲι δῶκ’ Ἐνοϲίχθων ( η 35 ) , ὅτέ ϲφεαϲ εἰϲαφίκηται ( μ 40 ) , τόξά ϲφεών τιϲ ἄριϲτα Κυδώνια ( Callim . fr . 284 ) , πολλάκίϲ ϲφεαϲ . εἰ μέντοι προπαροξύνοιτο ἡ προκειμένη λέξιϲ τῶν ἐγκλιτικῶν μορίων , ἐγείρει τὴν ἐν τῷ τέλει αὐτῆϲ βαρεῖαν ὡϲ ἄνθρωπόϲ τιϲ , ἐν γὰρ τῇ α͞ν ϲυλλαβῇ καὶ τῇ ποϲ ὀξεῖα τίθεται , Ἀρκεϲίλαόϲ τε , ἤκουϲέ μου , Ὅμηρόϲ ἐϲτι , ἄνθρωποί εἰϲι , κάκιϲτοί εἰϲιν . εἴπομεν γάρ , ὡϲ ἐν ἐπιρρήμαϲι μόνοιϲ καὶ ἐν εὐκτικοῖϲ ἡ α͞ι καὶ ἡ ο͞ι μακροί εἰϲιν · ἐν δὲ τοῖϲ λοιποῖϲ οὐκ ἔτι μακραί εἰϲιν .
Lemmas: Τά μέν οὖν ἐγκλίνω μόριον οὗτος εἰμί · οὐ ὡς τυγχάνω δέ ἐγκλίνω , ἀλλά κατά τις παρατήρησις ὁ πρό αὐτός λέξις . ὁ μέν οὖν τετράχρονος ὁ ἐγκλιτικός ἐπί ὁ πρῶτος συλλαβή ἑαυτοῦ ὁ ἔγκλισις ἀναπέμπω , ὡς μηδείς δέω παρατήρησις ὁ πρό αὐτός λέξις ἀκούω ἥμων , δίδωμι ἐγώ , ἐπεί οὐδέποτε πρό τέσσαρες χρόνος τόνος πίπτω . ὁ δέ λοιπός ὁ πρό αὐτός ἐγείρω βαρύς . οὐ ἐπί πᾶς συλλαβή οὗτος ἐγείρω δύναμαι · οὐ γάρ , εἰμί σπουδειακὴ τυγχάνω ὁ πρόκειμαι λέξις καί βαρύνω , ὁ βαρύς οὗτος ὁ ἐπί τέλος ἐγείρω οὕτως ποῦ Ζεύς μέλλω ὑπερμενής φίλος ἔρχομαι ( Β 116 ) , ἤδη τις λέγω καί οὔτε ὁ ὁ συλλαβή ὁ οὕτως ὀξύνω οὔτε ὁ δή ὁ ἤδη . ἀλλά οὔτε , εἰμί ἰαμβικός τυγχάνω καί βαρύνω οἷος λέβης τις , ὅπως γε . οὔτε , εἰμί πυρριχιακός τυγχάνω καί βαρύνω οἷος φίλος τις , ξένος τις . ἐπί γάρ οὗτος ὁ νόος μόνος καταλαμβάνω ὁ ἔγκλισις . διό σημειόω ὁ ἔνθα εἰμί ὁ πέπλος παμποίκιλος έργο γυνή ( Ζ 289 ) . παράλογος γάρ ἐνεκλιθάω ὁ ἕ ἀντωνυμία πυρρίχιος πρόκειμαι . σημειόω καί ὁ διά ὁ σφι ἀντωνυμία · αὐτός γάρ ἀναπέμπω ὁ τόνος ὁ προηγέομαι λέξις οἷος Ἀτρείδης ὅς ἔνθα σφεῖς κιχάνω υἱός Δόλιος Μελανθεύς ( ρ 212 ) ἵνα σφέ Ἀγορή τε θέμις τε ( Λ 807 ) , ἵνα ὅς δίδωμι Ἐνοσίχθων ( η̅ 35 ) , ὅστε σφεῖς εἰσαφικνέομαι ( μ 40 ) , τόξον ἐγώ τις ἀγαθός Κυδώνιος ( Callim . fr . 284 ) , πολλάκις σφεῖς . εἰμί μέντοι προπαροξύνω ὁ πρόκειμαι λέξις ὁ ἐγκλιτικός μόριον , ἐγείρω ὁ ἐν ὁ τέλος αὐτός βαρύς ὡς ἄνθρωπος τις , ἐν γάρ ὁ α συλλαβή καί ὁ πούς ὀξύς τίθημι , Ἀρκεσίλαος τε , ἀκούω ἐγώ , Ὅμηρος εἰμί , ἄνθρωπος εἰμί , κακός εἰμί . λέγω γάρ , ὡς ἐν ἐπίρρημα μόνος καί ἐν εὐκτικός ὁ ὁ καί ὁ οι μακρός εἰμί · ἐν δέ ὁ λοιπός οὐ ἔτι μακρός εἰμί .