aelius-aristides.upe-r-th-s-pro-s-lakedaimoni-ous-ei-rh-nhs 392
βουλὴ , ἀλλὰ καὶ περὶ αὐτῶν ὧν κατωρθώκαμεν . ἂν μὲν γὰρ ἃ δεῖ προελώμεθα καὶ ταῦτα βεβαίως ἔχῃ , καὶ τοῦ λοιποῦ μετʼ ἀσφαλείας καὶ μετʼ εὐδοξίας τὴν πόλιν οἰκήσομεν · ἐὰν δὲ πέρα τοῦ μετρίου φιλονεικήσωμεν , εὔδηλον δή που τοῦθʼ ὅτι καὶ περὶ τῶν ὑπαρχόντων κινδυνεύειν δεήσει . ὥσθʼ ὅσῳ μᾶλλον χαίρομεν αὐτοῖς , τοσούτῳ μειζόνως ἄξιον προϊδεῖν ὅπως ἀσφαλῶς ἕξει . οὐκ ἀγνοῶ μὲν οὖν ὅτι πάντες , ὡς ἔπος εἰπεῖν , τοὺς μὲν ὑπηρετοῦντας αὐτῶν ταῖς ἐπιθυμίαις ἀποδέχονται καὶ νομίζουσιν οὐ μόνον εὔνους , ἀλλὰ καὶ μόνους ἄνδρας ὡς ἀληθῶς εἶναι , τοῖς δὲ σωφρονίζειν ἐπιχειροῦσιν ἀηδῶς ἔχουσιν . οὐ μὴν ἀλλʼ εἰ μὲν ὁμοίως ἦν τῶν τε λόγων καὶ τῶν πραγμάτων γενέσθαι κύριον , ὥστε μὴ μόνον εἰπεῖν τὰ ἥδιστα , ἀλλὰ καὶ καταπρᾶξαι , δικαίως ἄν τις τοῖς οὐκ ἐθέλουσιν οὕτω ποιεῖν ἤχθετο καὶ δυσκόλους ὑπελάμβανεν · εἰ δὲ χωρὶς μέν ἐστι συνεύξασθαι τὰ μέγιστα , χωρὶς δὲ συμβουλεῦσαι περὶ τῶν ἐνεστηκότων , ἓν τοῦτʼ ἀξιῶ ταῖς γνώμαις ὑποθέντας ὑμᾶς ἀκροᾶσθαι , εἰ μὴ διαμαρτάνω τῶν λογισμῶν , οὓς ἔχω περὶ τούτων . ἐγὼ τοίνυν ἡγοῦμαι τὴν πόλιν τὴν ἡμετέραν τῶν μὲν Ἑλληνίδων εὐτυχεστάτην εἶναι καὶ νὴ Δία γʼ , εἰ βούλεσθε , προσθήσω καὶ τῶν ἁπασῶν , οὐ μήν πω τῆς φύσεως τῆς ἀνθρωπίνης κρείττονα . ἔστι δʼ αὕτη τίς ; οὐκ ἐξ ἴσου τὰ πράγματα οἱ θεοὶ σφίσι τʼ αὐτοῖς καὶ τοῖς ἀνθρώποις ἔνειμαν , ἀλλʼ αὐτοὶ μὲν , ἅτʼ ὄντες ἀθάνατοι καὶ κύριοι τῶν ἁπάντων , ἀθανάτους καὶ τὰς εὐτυχίας ἔχουσι καὶ οὐ δέος μή τις αὐτοὺς ἀφέληται κρείττων γενόμενος · οἷς τοσοῦτον περίεστιν , ὥστʼ οὐ μόνον αὐτοὶ τἀγαθὰ πάντα κέκτηνται , ἀλλὰ καὶ τοῖς ἄλλοις αὐτοὶ νέμουσι . νέμουσι δʼ οὐχ ὅνπερ αὐτοὶ κέκτηνται τρόπον , ἀλλʼ ὅσοις τὰ κράτιστα τῶν ἀνθρώπων ἔδοσαν , τὰ πλείω κατορθοῦν , οὐ πάντʼ , ἔδοσαν . καὶ τούτου μέγιστον παράδειγμα οἱ νῦν ὑμᾶς ἐπὶ τὴν εἰρήνην οὗτοι προκαλούμενοι . ἐξὸν γὰρ αὐτοῖς , εἰ μετριάζειν ἠξίουν , αὐτούς τʼ ἐξ ἀρχῆς ἔχειν καὶ ἑτέροις ταῦτα βραβεύειν , ἐπαρθέντες τοῖς ὑπάρχουσιν , εἰ νῦν δυνήσονται παρʼ ὑμῶν τῶν αὐτῶν τούτων τυχεῖν , εὕρημα ποιοῦνται . μὴ τοίνυν ὅ γε τούτοις
Lemmas: βουλή , ἀλλά καί περί αὐτός ὅς κατορθόω . ἐάν μέν γάρ ὅς δέω προαιρέω καί οὗτος βέβαιος ἔχω , καί ὁ λοιπός μετά ἀσφάλεια καί μετά εὐδοξία ὁ πόλις οἰκέω · ἐάν δέ πέρα ὁ μέτριος φιλονεικέω , εὔδηλος δή που οὗτος ὅτι καί περί ὁ ὑπάρχω κινδυνεύω δέω . ὥστε ὅσος μάλα χαίρω αὐτός , τοσοῦτος μέγας ἄξιος προοράω ὅπως ἀσφαλής ἔχω . οὐ ἀγνοέω μέν οὖν ὅτι πᾶς , ὡς ἔπος λέγω , ὁ μέν ὑπηρετέω αὐτός ὁ ἐπιθυμία ἀποδέχομαι καί νομίζω οὐ μόνος εὔνους , ἀλλά καί μόνος ἀνήρ ὡς ἀληθής εἰμί , ὁ δέ σωφρονίζω ἐπιχειρέω ἀηδής ἔχω . οὐ μήν ἀλλά εἰ μέν ὅμοιος εἰμί ὁ τε λόγος καί ὁ πρᾶγμα γίγνομαι κύριος , ὥστε μή μόνος λέγω ὁ ἡδύς , ἀλλά καί καταπράσσω , δίκαιος ἄν τις ὁ οὐ ἐθέλω οὕτως ποιέω ἄχθομαι καί δύσκολος ὑπολαμβάνω · εἰ δέ χωρίς μέν εἰμί συνεύχομαι ὁ μέγας , χωρίς δέ συμβουλεύω περί ὁ ἐνίστημι , εἷς οὗτος ἀξιόω ὁ γνώμη ὑποτίθημι σύ ἀκροάομαι , εἰ μή διαμαρτάνω ὁ λογισμός , ὅς ἔχω περί οὗτος . ἐγώ τοίνυν ἡγέομαι ὁ πόλις ὁ ἡμέτερος ὁ μέν Ἑλληνίς εὐτυχής εἰμί καί νή Ζεύς γε , εἰ βούλομαι , προστίθημι καί ὁ ἅπας , οὐ μήν πω ὁ φύσις ὁ ἀνθρώπινος κρατύς . εἰμί δέ οὗτος τίς ; οὐ ἐκ ἴσος ὁ πρᾶγμα ὁ θεός σφεῖς τε αὐτός καί ὁ ἄνθρωπος νέμω , ἀλλά αὐτός μέν , ὅστε εἰμί ἀθάνατος καί κύριος ὁ ἅπας , ἀθάνατος καί ὁ εὐτυχία ἔχω καί οὐ δέος μή τις αὐτός ἀφαιρέω κρατύς γίγνομαι · ὅς τοσοῦτος περίειμι , ὥστε οὐ μόνος αὐτός ἀγαθός πᾶς κτάομαι , ἀλλά καί ὁ ἄλλος αὐτός νέμω . νέμω δέ οὐ ὅς αὐτός κτάομαι τρόπος , ἀλλά ὅσος ὁ κρατύς ὁ ἄνθρωπος δίδωμι , ὁ πολύς κατορθόω , οὐ πᾶς , δίδωμι . καί οὗτος μέγας παράδειγμα ὁ νῦν σύ ἐπί ὁ εἰρήνη οὗτος προκαλέω . ἔξεστι γάρ αὐτός , εἰ μετριάζω ἀξιόω , αὐτός τε ἐκ ἀρχή ἔχω καί ἕτερος οὗτος βραβεύω , ἐπαίρω ὁ ὑπάρχω , εἰ νῦν δύναμαι παρά σύ ὁ αὐτός οὗτος τυγχάνω , εὕρημα ποιέω . μή τοίνυν ὅς γε οὗτος