aelius-aristides.upe-r-th-s-pro-s-lakedaimoni-ous-ei-rh-nhs 395
βλάβην τῆς ὠφελείας ἔχει παρʼ ἄλληλα θεωμένους . θαυμάζω δʼ εἰ παραστησάμενοι μὲν τοὺς Λακεδαιμονίους ἐπιστήσεσθε φείσασθαι , ἐξὸν δὲ καὶ ὑμῶν αὐτῶν ἅμα καὶ τούτων φείσασθαι νῦν οὐ τολμήσετε . καὶ τί φήσετε , ὦ Ἀθηναῖοι ; ὅτε μὲν γὰρ Πελοπόννησον περιεπλεῖτε , καὶ ἀποβάσεις ἐποιεῖσθε εἰς τὴν χώραν καὶ Πύλον ταυτηνὶ κατελαμβάνετε καὶ τἄλλα ἐπραγματεύεσθε , εἴ τις ἔροιθʼ ὑμᾶς ἀντὶ τοῦ ταῦτα ποιεῖτε , ἦν εἰπεῖν ὅτι ἠναγκασμένοι καὶ ὅτι βουλομένων ἡμῶν ἡσυχίαν ἄγειν Λακεδαιμονίοις οὐ συνέδοξεν , ἀλλʼ εἰς ὅπλα καὶ πόλεμον προὐκαλοῦντο · νῦν δὲ τί φήσομεν , εἴ τις ἔροιθʼ ἡμᾶς , ἢ πλέοντας ἰδὼν ἢ κατὰ γῆν ἐξιόντας ἢ ὅλως ἕν τι τῶν αὐτῶν πράττοντας ; πότερον ὡς ἠναγκάσμεθα ; ἀλλʼ οἱ τότʼ ἐκεῖνα ἐπαιρόμενοι νῦν ἥκουσι τὴν εἰρήνην προτείνοντες . ἀλλʼ ὡς ἐλαττώσεσθέ τι ταῦτʼ ἐὰν δέξησθε ; ἀλλʼ οὔτε τὴν Αἴγιναν οὐδεὶς ὑμᾶς ἀφιέναι κελεύει νῦν οὔτʼ ἐκ Ποτιδαίας ἀπιέναι οὔτε δέχεσθαι Μεγαρέας , ἐάν τε βούλησθʼ ἐάν τε μὴ , οὔτʼ ἔνεστι πολυπραγμοσύνης οὐδὲν τοῖς δρωμένοις , ἀλλὰ κύριον μὲν τὸ πινάκιον , βέβαιος δʼ ἡ τῶν Ἑλλήνων ἀρχὴ , πάντα δὲ σῶα τὰ χωρία καὶ λιμένες καὶ ἵπποι καὶ τριήρεις καὶ τὸ βουλεύεσθαι περὶ αὐτῶν . οἱ δὲ τὰς σεμνὰς ἐκείνας ἐπαγγελίας ἐπαγγελλόμενοι καὶ δελεάζοντες τοὺς Ἕλληνας τῷ τῆς ἐλευθερίας ὀνόματι , οὗτοι νῦν ἐὰν αὐτοῖς αὐτονόμοις ἐξῇ τὴν ἑαυτῶν οἰκεῖν , ἀγαπᾶν ὁμολογοῦσι καὶ οἱ περὶ τῆς ἡγεμονίας ἀμφισβητήσαντες ὑμῖν βεβαιωταὶ μᾶλλον αὐτῆς γεγόνασι . πρὶν μὲν γὰρ ὅπλα κινῆσαι τάχα ἄν τις καὶ προσεδόκησεν αὐτοὺς ἐπιέναι , ἐγχειρήσαντες δὲ ἐναντιοῦσθαι , κᾆτʼ ἀποστάντες , οὔθʼ ὡς ἀδίκως κέκτησθε τὴν ἀρχὴν οὔθʼ ὡς κωλύειν δύνανται λέγειν ἕξουσιν , ὥστʼ ἔργῳ τὴν ψῆφον οἴσουσιν ὡς εἰκότως ἔχετε αὐτὴν καὶ παραδώσουσι τοὺς Ἕλληνας ὑμῖν πολὺ μᾶλλον ἢ ὅτε Παυσανίαν μὲν ἀπαλλαξάντων , ὑμᾶς δʼ ἑλομένων , συνεχώρησαν αὐτοί . καίτοι εἰ ταύτην τὴν γνώμην ἀπʼ ἀρχῆς ἔσχον Λακεδαιμόνιοι πρὸς ὑμᾶς , τί τῶν ἁπάντων ἂν ὑμᾶς
Lemmas: βλάβη ὁ ὠφέλεια ἔχω παρά ἀλλήλων θεάομαι . θαυμάζω δέ εἰ παρίστημι μέν ὁ Λακεδαιμόνιος ἐπίσταμαι φείδομαι , ἔξεστι δέ καί σύ αὐτός ἅμα καί οὗτος φείδομαι νῦν οὐ τολμάω . καί τίς φημί , ὦ Ἀθηναῖος ; ὅτε μέν γάρ Πελοπόννησος περιπλέω , καί ἀπόβασις ποιέω εἰς ὁ χώρα καί Πύλος οὗτος καταλαμβάνω καί ἄλλος πραγματεύομαι , εἰ τις ἔρομαι σύ ἀντί ὁ οὗτος ποιέω , εἰμί λέγω ὅτι ἀναγκάζω καί ὅτι βούλομαι ἐγώ ἡσυχία ἄγω Λακεδαιμόνιος οὐ συνδοκέω , ἀλλά εἰς ὅπλον καί πόλεμος προκαλέω · νῦν δέ τίς φημί , εἰ τις ἔρομαι ἐγώ , ἤ πλέω ὁράω ἤ κατά γῆ ἐξέρχομαι ἤ ὅλος εἷς τις ὁ αὐτός πράσσω ; πότερος ὡς ἀναγκάζω ; ἀλλά ὁ τότε ἐκεῖνος ἐπαίρω νῦν ἥκω ὁ εἰρήνη προτείνω . ἀλλά ὡς ἐλασσόω τις οὗτος ἐάν δείκνυμι ; ἀλλά οὔτε ὁ Αἴγινα οὐδείς σύ ἀφίημι κελεύω νῦν οὔτε ἐκ Ποτιδαία ἀπέρχομαι οὔτε δέχομαι Μεγαρεύς , ἐάν τε βούλομαι ἐάν τε μή , οὔτε ἔνειμι πολυπραγμοσύνη οὐδείς ὁ δράω , ἀλλά κύριος μέν ὁ πινάκιον , βέβαιος δέ ὁ ὁ Ἕλλην ἀρχή , πᾶς δέ σῶς ὁ χωρίον καί λιμήν καί ἵππος καί τριήρης καί ὁ βουλεύω περί αὐτός . ὁ δέ ὁ σεμνός ἐκεῖνος ἐπαγγελία ἐπαγγέλλω καί δελεάζω ὁ Ἕλλην ὁ ὁ ἐλευθερία ὄνομα , οὗτος νῦν ἐάν αὐτός αὐτόνομος ἐξέρχομαι ὁ ἑαυτοῦ οἰκέω , ἀγαπάω ὁμολογέω καί ὁ περί ὁ ἡγεμονία ἀμφισβητέω σύ βεβαιωτής μάλα αὐτός γίγνομαι . πρίν μέν γάρ ὅπλον κινέω τάχα ἄν τις καί προσδοκέω αὐτός ἐπέρχομαι , ἐγχειρέω δέ ἐναντιόομαι , εἶτα ἀφίστημι , οὔτε ὡς ἄδικος κτάομαι ὁ ἀρχή οὔτε ὡς κωλύω δύναμαι λέγω ἔχω , ὥστε ἔργον ὁ ψῆφος φέρω ὡς ἔοικα ἔχω αὐτός καί παραδίδωμι ὁ Ἕλλην σύ πολύς μάλα ἤ ὅτε Παυσανίας μέν ἀπαλλάσσω , σύ δέ αἱρέω , συγχωρέω αὐτός . καίτοι εἰ οὗτος ὁ γνώμη ἀπό ἀρχή ἔχω Λακεδαιμόνιος πρός σύ , τίς ὁ ἅπας ἄν σύ