aelius-aristides.upe-r-th-s-pro-s-lakedaimoni-ous-ei-rh-nhs 396
προήγαγεν εἰς τὸν πόλεμον τουτονί ; πότερον ὡς τὰς σπονδὰς παρὰ φαῦλον ἐποιήσασθε ἄν ; καὶ τίνες ὑμῶν ἀμείνους θεραπεύειν τὰ θεῖα ; ἀλλʼ ὡς οὐδὲν ὑμῖν ἀπόχρη δύναιτʼ ἄν τις εἰπεῖν ; ἀλλὰ ταῦτα Κορίνθιοι μὲν ἐβλασφήμουν , ὑμῖν δʼ οὐδεὶς ἀνθρώπων σύνοιδεν . εἶθʼ ὧν ἐξ ἀρχῆς ὑμῖν ὑπαρξάντων οὐκ ἄν ποτʼ ἤρασθε τὸν πόλεμον , εἰ νῦν ταῦτʼ ἔχειν ἔξεστιν , οὐχὶ παύσεσθε , ἀλλʼ ἄκοντες φάσκοντες πολεμῆσαι ἑκόντες οὐ τρέψεσθε πρὸς τὴν εἰρήνην ; τίνος ἕνεκα ; ὅτι νὴ Δία εὐτυχήσαμεν οἷα ἂν εὐξάμεθα ; οὐκοῦν αὐτὸ δὴ τοῦτο καὶ βέλτιστόν ἐστιν . ἀπόλωλε μὲν γὰρ οὐδὲν ἡμῖν τῶν ὑπαρξάντων , προσγέγονε δʼ ἡ τοῦ νενικηκέναι δόξα , καὶ τὸ μηδʼ αὖθις εἶναί τινι θαρρούντως ἡμᾶς ἀδικῆσαι . ὥστʼ εἰ τότʼ ἐστέργομεν οἷς εἴχομεν , πῶς οὐ νῦν γε κἀκείνοις καὶ τοῖς προσυπάρξασι στέρξαι προσήκει ; τοὺς δʼ ὑπερδιατεινομένους τουτουσὶ καὶ μέχρι παντὸς ἐπεξιέναι κελεύοντας ἐρωτᾶτε τίς ὑμῖν ἐγγυητὴς ἔσται τοσούτου πράγματος . οὐ γὰρ περὶ Σφακτηρίαν γε ἀεὶ πολεμήσομεν οὐδʼ ἐφʼ ἕτοιμα τοῖς στρατηγοῖς ἐξέσται πλεῖν οὐδʼ ἐκ προρρήσεως ἄγειν τοὺς πολεμίους , ἀλλʼ ἔστιν ἃ καὶ ἀγῶνος φανεῖται δεόμενα . καὶ εἰ μὲν αὐτοὶ ταῦτʼ ἐγγυᾶσθαι φήσουσι , μαινομένων λόγον , οὐχ ὑγιαινόντων ἐροῦσιν . ἔτι δʼ εἰ μὲν τούτοις ἔμελλεν ὁ κίνδυνος ἔσεσθαι μόνοις , ἀλλʼ οὐ σύμπασιν , ἦν ἄν τι τοῦτο · ὅτε δʼ οἱ πεισθέντες πρότεροι δώσομεν τὴν δίκην , τί τὸ κέρδος λαμβάνειν ὕστερον καὶ ζημιοῦσθαι μετὰ τούτων , ἐξὸν ὁμοῦ καὶ ἡμᾶς καὶ τούτους ἀσφαλεῖς εἶναι ; ἀλλὰ μὴν εἴ γε μηδʼ ἂν οὗτοι φήσαιεν , ἔχοι δʼ ἐγγυήσασθαί τις , πῶς ὑμῖν καλῶς ἔχει ταῦτα πιστεῦσαι ἃ τούτοις ὑποσχέσθαι τῶν αἰσχρῶν εἶναι δοκεῖ ; καὶ ἃ λόγῳ μόνον εἰπεῖν κουφότης , ἦ που βλακεία ταῦτʼ ἔργῳ πάντως θεῖναι γενησόμενα . τότε γὰρ χρὴ , κἂν ἄδηλον ᾖ τὸ μέλλον , αἱρεῖσθαι κινδυνεύειν , ὅταν τὸ τὴν ἡσυχίαν ἄγειν φανερῶς χεῖρον ᾖ . οἷον ὅθʼ ἡμῖν ἐπῄεσαν οἱ βάρβαροι , κινδυνεύειν ἔδει . διὰ τί ; ὅτι δουλεύειν ἦν , εἰ μὴ τοῦτʼ
Lemmas: προάγω εἰς ὁ πόλεμος οὗτος ; πότερος ὡς ὁ σπονδή παρά φαῦλος ποιέω ἄν ; καί τίς σύ ἀγαθός θεραπεύω ὁ θεῖος ; ἀλλά ὡς οὐδείς σύ ἀποχράω δύναμαι ἄν τις λέγω ; ἀλλά οὗτος Κορίνθιος μέν βλασφημέω , σύ δέ οὐδείς ἄνθρωπος σύνοιδα . εἶτα ὅς ἐκ ἀρχή σύ ὑπάρχω οὐ ἄν ποτέ ἀείρω ὁ πόλεμος , εἰ νῦν οὗτος ἔχω ἔξεστι , οὐ παύω , ἀλλά ἄκων φάσκω πολεμέω ἑκών οὐ τρέπω πρός ὁ εἰρήνη ; τίς ἕνεκα ; ὅτι νή Ζεύς εὐτυχέω οἷος ἄν εὔχομαι ; οὐκοῦν αὐτός δή οὗτος καί ἀγαθός εἰμί . ἀπόλλυμι μέν γάρ οὐδείς ἐγώ ὁ ὑπάρχω , προσγίγνομαι δέ ὁ ὁ νικάω δόξα , καί ὁ μηδέ αὖθις εἰμί τις θαρσούντως ἐγώ ἀδικέω . ὥστε εἰ τότε στέργω ὅς ἔχω , πῶς οὐ νῦν γε ἐκεῖνος καί ὁ προσυπάρχω στέργω προσήκω ; ὁ δέ ὑπερδιατείνομαι οὗτος καί μέχρι πᾶς ἐπεξέρχομαι κελεύω ἐρωτάω τίς σύ ἐγγυητής εἰμί τοσοῦτος πρᾶγμα . οὐ γάρ περί Σφακτηρία γε ἀεί πολεμέω οὐδέ ἐπί ἑτοῖμος ὁ στρατηγός ἔξεστι πλέω οὐδέ ἐκ πρόρρησις ἄγω ὁ πολέμιος , ἀλλά εἰμί ὅς καί ἀγών φαίνω δέω . καί εἰ μέν αὐτός οὗτος ἐγγυάω φημί , μαίνομαι λόγος , οὐ ὑγιαίνω λέγω . ἔτι δέ εἰ μέν οὗτος μέλλω ὁ κίνδυνος εἰμί μόνος , ἀλλά οὐ σύμπας , εἰμί ἄν τις οὗτος · ὅτε δέ ὁ πείθω πρότερος δίδωμι ὁ δίκη , τίς ὁ κέρδος λαμβάνω ὕστερον καί ζημιόω μετά οὗτος , ἔξεστι ὁμοῦ καί ἐγώ καί οὗτος ἀσφαλής εἰμί ; ἀλλά μήν εἰ γε μηδέ ἄν οὗτος φημί , ἔχω δέ ἐγγυάω τις , πῶς σύ καλός ἔχω οὗτος πιστεύω ὅς οὗτος ὑπισχνέομαι ὁ αἰσχρός εἰμί δοκέω ; καί ὅς λόγος μόνος λέγω κουφότης , ἦ που βλακεία οὗτος ἔργον πάντως τίθημι γίγνομαι . τότε γάρ χρή , ἐάν ἄδηλος εἰμί ὁ μέλλω , αἱρέω κινδυνεύω , ὅταν ὁ ὁ ἡσυχία ἄγω φανερός κακός εἰμί . οἷος ὅτε ἐγώ ἐπέρχομαι ὁ βάρβαρος , κινδυνεύω δέω . διά τίς ; ὅτι δουλεύω εἰμί , εἰ μή οὗτος