aelius-aristides.upe-r-th-s-pro-s-aqhnai-ous-ei-rh-nhs 403
ἀρχῆς μηδὲν αὐτῶν συμβῆναι . τίς γὰρ τῶν Ἑλλήνων λειφθήσεται , εἰ διὰ τοὺς προτέρους ἀπολωλότας οἱ μετʼ ἐκείνους ἀεὶ ταυτὸν τοῦτο πείσονται ; ὁρᾶτε δὲ κἀν τοῖς στεφανίταις ἀγῶσι τοὺς ἔξω τῶν νομίμων τρόπων μαχομένους ὅτι οὔτʼ αὐτοὺς ἐπαινοῦμεν οὔτʼ , ἄν τις ἐπαιτιάσηται , τοῖς αὐτοῖς τούτοις ἐῶμεν χρῆσθαι , ἀλλʼ ἐμμένοντας τοῖς κειμένοις οὕτως ἂν δύνωνται κρατεῖν . καὶ μὴν ὅτι γʼ οἱ πρὸς ἀλλήλους τῶν Ἑλλήνων ἀγῶνες οὐ πόρρω τούτων εἰσὶν ὧν εἶπον , ἀλλʼ εἰκότως ἂν περὶ νίκης μόνης γίγνοιντο , ἡ δὲ ἀναίρεσις τοῖς φύσει πολεμίοις ἂν ὀφείλοιτο , τοῖς βαρβάροις , ὅστις ἑλληνίζειν οἶδεν οὐ μόνον τοῖς ῥήμασιν , ἀλλὰ καὶ τῇ γνώμῃ , συμφήσειεν ἄν . οἶμαι δʼ , εἰ καὶ πάντων ἐχθίστους καὶ πολεμιωτάτους κρίνομεν τοὺς ἄνδρας , οὐχ οὕτω μικρά γε ἡμῖν εἶναι τὰ πεπραγμένα ὥστε προσδεῖσθαι δίκης ἔτι λοιπῆς , εἰ περὶ Λακεδαιμονίων καὶ πρὸς Λακεδαιμονίους δεῖ λέγειν . ἐγὼ γὰρ ἕως μὲν ἑώρων τριήρεις πλείους ἢ τριακοσίας ἐν τῷ Πειραιεῖ καὶ χρήματα φοιτῶντα ἑκάστου τοῦ ἔτους τόσα καὶ τόσα καὶ τὴν πλεονεξίαν αὐτῶν μέχρι τῆς Μαιώτιδος λίμνης διήκουσαν , καὶ τὰ μὲν τῇ δυνάμει , τὰ δὲ ταῖς γνώμαις δεδουλωμένους , καὶ τὴν τοῦ Ποσειδῶνος ἀρχὴν ἑαυτῶν νομίζοντας καὶ Πελοπόννησον περιπλέοντας , καὶ τὰ ἐν Σικελίᾳ καὶ Καρχηδόνι καὶ πανταχοῦ περιβλέποντας καὶ οὐδαμοῦ στῆναι δυναμένους , ἀλλὰ πάντα ἑαυτῶν ποιουμένους , ἀμφοτέρων τούτων ᾤμην καιρὸν εἶναι , καὶ μίσους καὶ φόβου , καὶ δεῖν σωφρονίσαι τὴν αὐθάδειαν αὐτῶν καὶ τὰ πράγματα εἰς τὸ ἀρχαῖον καταστῆσαι . ἀλλὰ νῦν τίς ἢ δέους ἢ φθόνου καιρός ; ἢ πρὸς τί βλέποντες φιλονεικήσομεν ; οὐ πλείους μὲν ἢ τόσας μυριάδας σωμάτων ἐν Σικελίᾳ διεφθείραμεν αὐτῶν , πάντας καταχρησάμενοι τρόπους , ἐλίπομεν δὲ οὐχ ἵππον , οὐ βέλος , οὐ ναῦν , οὐκ εἶδος συμφορᾶς οὐδέν ; αὗται δʼ ἕτεραι διακόσιαι τριήρεις ἔχονται , τρισχίλιοι δὲ οὑτοιὶ τὸν τῶν ἱεροσύλων ἀπολώλασι τρόπον , οἱ δὲ λοιποὶ καθʼ ἑκάστην ἡμέραν πίπτουσι τῷ λοιμῷ · πάντες δʼ ὥσπερ ἐν δικτύῳ
Lemmas: ἀρχή μηδείς αὐτός συμβαίνω . τίς γάρ ὁ Ἕλλην λείπω , εἰ διά ὁ πρότερος ἀπόλλυμι ὁ μετά ἐκεῖνος ἀεί τατός οὗτος πάσχω ; ὁράω δέ ἐν ὁ στεφανίτης ἀγών ὁ ἔξω ὁ νόμιμος τρόπος μάχομαι ὅτι οὔτε αὐτός ἐπαινέω οὔτε , ἐάν τις ἐπαιτιάομαι , ὁ αὐτός οὗτος ἐάω χράω , ἀλλά ἐμμένω ὁ κεῖμαι οὕτως ἄν δύναμαι κρατέω . καί μήν ὅτι γε ὁ πρός ἀλλήλων ὁ Ἕλλην ἀγών οὐ πρόσω οὗτος εἰμί ὅς λέγω , ἀλλά ἔοικα ἄν περί νίκη μόνος γίγνομαι , ὁ δέ ἀναίρεσις ὁ φύσις πολέμιος ἄν ὀφείλω , ὁ βάρβαρος , ὅστις ἑλληνίζω οἶδα οὐ μόνος ὁ ῥῆμα , ἀλλά καί ὁ γνώμη , σύμφημι ἄν . οἴομαι δέ , εἰ καί πᾶς ἐχθρός καί πολέμιος κρίνω ὁ ἀνήρ , οὐ οὕτως μικρός γε ἐγώ εἰμί ὁ πράσσω ὥστε προσδέω δίκη ἔτι λοιπός , εἰ περί Λακεδαιμόνιος καί πρός Λακεδαιμόνιος δέω λέγω . ἐγώ γάρ ἕως μέν ὁράω τριήρης πολύς ἤ τριακόσιοι ἐν ὁ Πειραιεύς καί χρῆμα φοιτάω ἕκαστος ὁ ἔτος τόσος καί τόσος καί ὁ πλεονεξία αὐτός μέχρι ὁ Μαιῶτις λίμνη διήκω , καί ὁ μέν ὁ δύναμις , ὁ δέ ὁ γνώμη δουλόω , καί ὁ ὁ Ποσειδῶν ἀρχή ἑαυτοῦ νομίζω καί Πελοπόννησος περιπλέω , καί ὁ ἐν Σικελία καί Καρχηδόνιος καί πανταχοῦ περιβλέπω καί οὐδαμοῦ ἵστημι δύναμαι , ἀλλά πᾶς ἑαυτοῦ ποιέω , ἀμφότερος οὗτος οἴομαι καιρός εἰμί , καί μῖσος καί φόβος , καί δέω σωφρονίζω ὁ αὐθάδεια αὐτός καί ὁ πρᾶγμα εἰς ὁ ἀρχαῖος καθίστημι . ἀλλά νῦν τίς ἤ δέος ἤ φθόνος καιρός ; ἤ πρός τίς βλέπω φιλονεικέω ; οὐ πολύς μέν ἤ τόσος μυριάς σῶμα ἐν Σικελία διαφθείρω αὐτός , πᾶς καταχράω τρόπος , λείπω δέ οὐ ἵππος , οὐ βέλος , οὐ ναῦς , οὐ εἶδος συμφορά οὐδείς ; οὗτος δέ ἕτερος διακόσιοι τριήρης ἔχω , τρισχίλιοι δέ οὗτος ὁ ὁ ἱερόσυλος ἀπόλλυμι τρόπος , ὁ δέ λοιπός κατά ἕκαστος ἡμέρα πίπτω ὁ λοιμός · πᾶς δέ ὥσπερ ἐν δίκτυον