aelius-aristides.upe-r-th-s-pro-s-aqhnai-ous-ei-rh-nhs 404
συγκέκλεινται · τὰ δὲ πολλὰ καὶ λαμπρὰ ἐκεῖνα ὄναρ δὴ διαπτάμενα αὐτοῖς οἴχεται . εἶτα τούτοις ἡμεῖς ὀργιζώμεθα ; μηδαμῶς . ἀνδρῶν γάρ ἐστι καθʼ ὑμᾶς τὴν φύσιν τοὺς μὲν ἀνθεστηκότας κατείργειν τοῖς ὅπλοις , τοὺς δʼ ὑποπεσόντας ἠπίως μεταχειρίζεσθαι , καὶ τοῦ νικῆσαι μαχομένους οὐκ ἐλάττω φιλοτιμίαν ἔχειν ἡγεῖσθαι τὸ καλῶς χρῆσθαι τοῖς ὑπάρχουσιν , ἄλλως τε καὶ εἰ φαυλότατοι πάντων ἐν τῷ νυνὶ χρόνῳ περὶ τοὺς Ἕλληνας γεγόνασιν , ἦν ὅτε οὐδένες τούτων βελτίους μετά γʼ ἡμᾶς . ἀλλʼ ἂν ἐξετάζητε ὀρθῶς , οὐδαμοῦ τὰ νῦν ἐγκλήματα πρὸς τὰς τότε αὐτῶν ἀνδραγαθίας ὄντα φανήσεται καὶ μεγέθει λέγω καὶ πλήθει . νυνὶ μέν γε Σκιώνην καὶ Μῆλον καὶ Τορώνην καὶ δύο καὶ τρεῖς ἑτέρας πόλεις ἀοίκους ἐποίησαν , τότε δὲ ἁπάσας τὰς πόλεις συνδιέσωσαν τῇ Ἑλλάδι , ἰδίᾳ μὲν πρὸς Δᾶτιν , κοινῇ δὲ μεθʼ ἡμῶν πρὸς Ξέρξην καὶ τοὺς ὑπάρχους ἀγωνισάμενοι . καὶ νῦν μέν γε Αἰγινήτας ἐξῴκισαν , τότε δʼ ἐξέλιπον τὴν ἑαυτῶν ὑπὲρ τοῦ μηδὲν ἀνήκεστον τοῖς Ἕλλησι συμβῆναι , καὶ παρὸν αὐτοῖς ἀποπλεύσασιν οἴχεσθαι , ἢ καὶ τῷ βασιλεῖ προσθέσθαι καθʼ ἡμῶν , οὐκ ἐτόλμησαν . ἆρʼ ἐστὶν ἃ τοὺς ἄνδρας ἐξαιτεῖται παρʼ ὑμῶν ; καὶ σιωπῶ σίτου μετάδοσιν τὸ ἀρχαῖον καὶ μυστηρίων ἔτι νῦν ἐφʼ ἑκάστῳ τῷ ἔτει γιγνομένων καὶ τῶν καταφευγόντων ὑποδοχὰς καὶ μυρίας ἑτέρας φιλανθρωπίας . καὶ πρὸς μὲν τὸ κοινὸν τοιοῦτοι τῆς Ἑλλάδος οἱ νῦν ἐπίφθονοι καὶ βαρεῖς , πρὸς δʼ ὑμᾶς ἰδίᾳ τίνες ; ὡς μὲν Ἡρακλείδας ἐδέξαντο ταύτῃ τῇ πόλει καὶ ὡς Ἡρακλέα καὶ Διοσκούρους πρώτους ξένων ἐμύησαν ἐῶ λέγειν · καίτοι κἂν εἰ χωρὶς εὐεργεσίας πρὸς τῶν θεῶν τούτων ὑμᾶς ἱκέτευον λόγον εἶχεν αἰσχυνθῆναι . ἀλλʼ ἐν τῷ πρὸς Μεσσηνίους πολέμῳ δεηθέντων ἡμῶν τίνες ἦσαν οἱ τὸν Τυρταῖον πέμψαντες ; ἢ τίνες οἱ Κίμωνα ὑπὸ τὸν σεισμὸν τετρακισχιλίους ὁπλίτας ἄγοντα ; ἆρʼ οὖν τὰ μὲν ἐκείνων τοιαῦτα εἰς ὑμᾶς , τὰ δʼ ἡμέτερα ἐλάττω πρὸς ἐκείνους , οἳ Δωριέων μέν ποτʼ ἐπʼ αὐτοὺς στρατευόντων μόνοι πάντων οὐκ ἠξιώσαμεν , τυραννουμένοις δὲ μόνοι τῶν πάντων ἐβοηθήσαμεν ; εἰς Μαραθῶνα δʼ οὕτως
Lemmas: συγκλείω · ὁ δέ πολύς καί λαμπρός ἐκεῖνος ὄναρ δή διαπέταμαι αὐτός οἴχομαι . εἶτα οὗτος ἐγώ ὀργίζω ; μηδαμῶς . ἀνήρ γάρ εἰμί κατά σύ ὁ φύσις ὁ μέν ἀνθίστημι κατείργω ὁ ὅπλον , ὁ δέ ὑποπίπτω ἤπιος μεταχειρίζω , καί ὁ νικάω μάχομαι οὐ ἐλαχύς φιλοτιμία ἔχω ἡγέομαι ὁ καλός χράω ὁ ὑπάρχω , ἄλλος τε καί εἰ φαῦλος πᾶς ἐν ὁ νυνί χρόνος περί ὁ Ἕλλην γίγνομαι , εἰμί ὅτε οὐδείς οὗτος ἀγαθός μετά γε ἐγώ . ἀλλά ἐάν ἐξετάζω ὀρθός , οὐδαμοῦ ὁ νῦν ἔγκλημα πρός ὁ τότε αὐτός ἀνδραγαθία εἰμί φαίνω καί μέγεθος λέγω καί πλῆθος . νυνί μέν γε Σκιώνη καί Μῆλος καί Τορώνη καί δύο καί τρεῖς ἕτερος πόλις ἄοικος ποιέω , τότε δέ ἅπας ὁ πόλις συνδιασῴζω ὁ Ἑλλάς , ἴδιος μέν πρός Δᾶτις , κοινῇ δέ μετά ἐγώ πρός Ξέρξης καί ὁ ὕπαρχος ἀγωνίζομαι . καί νῦν μέν γε Αἰγινήτης ἐξοικίζω , τότε δέ ἐκλείπω ὁ ἑαυτοῦ ὑπέρ ὁ μηδείς ἀνήκεστος ὁ Ἕλλην συμβαίνω , καί πάρειμι αὐτός ἀποπλέω οἴχομαι , ἤ καί ὁ βασιλεύς προστίθημι κατά ἐγώ , οὐ τολμάω . ἆρα εἰμί ὅς ὁ ἀνήρ ἐξαιτέω παρά σύ ; καί σιωπάω σῖτος μετάδοσις ὁ ἀρχαῖος καί μυστήριον ἔτι νῦν ἐπί ἕκαστος ὁ ἔτος γίγνομαι καί ὁ καταφεύγω ὑποδοχή καί μυρίος ἕτερος φιλανθρωπία . καί πρός μέν ὁ κοινός τοιοῦτος ὁ Ἑλλάς ὁ νῦν ἐπίφθονος καί βαρύς , πρός δέ σύ ἴδιος τίς ; ὡς μέν Ἡρακλείδης δέχομαι οὗτος ὁ πόλις καί ὡς Ἡρακλῆς καί Διόσκοροι πρῶτος ξένος μυάω ἐάω λέγω · καίτοι ἄν εἰ χωρίς εὐεργεσία πρός ὁ θεός οὗτος σύ ἱκετεύω λόγος ἔχω αἰσχύνω . ἀλλά ἐν ὁ πρός Μεσσήνιος πόλεμος δέω ἐγώ τίς εἰμί ὁ ὁ Τυρταῖος πέμπω ; ἤ τίς ὁ Κίμων ὑπό ὁ σεισμός τετρακισχίλιοι ὁπλίτης ἄγω ; ἆρα οὖν ὁ μέν ἐκεῖνος τοιοῦτος εἰς σύ , ὁ δέ ἡμέτερος ἐλαχύς πρός ἐκεῖνος , ὅς Δωριεύς μέν ποτέ ἐπί αὐτός στρατεύω μόνος πᾶς οὐ ἀξιόω , τυραννεύω δέ μόνος ὁ πᾶς βοηθέω ; εἰς Μαραθών δέ οὕτως