aelius-aristides.upe-r-th-s-pro-s-aqhnai-ous-ei-rh-nhs 405
ἠπείχθημεν ὥστʼ ἀνθʼ ἡμεροδρόμων ἐγενόμεθα . ἆρʼ οὖν καλὸν ἢ τοὺς συσσώσαντας ἡμῖν τοὺς ἀρχηγέτας αὐτοῖς παισὶ καὶ γυναιξὶ νῦν ὑφʼ ἡμῶν ἀπολέσθαι , ἢ τοὺς τὴν πόλιν ἐκλιπόντας ὑπὲρ τῆς τῶν Ἑλλήνων ἐλευθερίας ὑφʼ ἡμῶν τῆς πόλεως στερηθῆναι , ἢ τοὺς ὑπὲρ τῆς ἐκείνων ἐλευθερίας τοῖς τυράννοις ὑμᾶς πολεμοῦντας , καὶ ταῦτα πρὶν ἃς εἶπον αὐτοὺς ἀρετὰς ἐπιδείξασθαι , τούτους νῦν πανωλεθρίᾳ τοὺς αὐτοὺς τούτους διαφθεῖραι ; καὶ τοῖς μὲν τότε μηδίσασι γενέσθαι παρʼ ὑμῶν συγγνώμην , οὓς δεκατεύειν πρότερον ἐψηφίσασθε , καὶ τοὺς Ἀθηναίους οὐχ ἥκιστα εἶναι τοὺς ταῦτα συμπείθοντας , τοῖς δὲ μεθʼ ὑμῶν γενομένοις καὶ μεθʼ ὧν ἐν τοῖς κοινοῖς τῶν Ἑλλήνων ἱεροῖς τετάχθαι προσῆκε τὴν Ἑλλάδα ἐλευθεροῦντας , τούτοις ἐνταῦθα τελευτῆσαι τὴν τύχην ; καὶ τοὺς μὲν ἐκ τῶν βαρβάρων περὶ τῆς βώλου καὶ τοῦ ὕδατος ἐλθόντας , ὡς συλῶντας τὰ τῆς Ἀθηνᾶς , οὕτως ὑπʼ ἐκείνων ἀποθανεῖν , καὶ δύο ταύτας πόλεις μόνας κοσμῆσαι τὸ τῶν Ἑλλήνων γένος ὅσοις ἐψηφίσαντο , τήν τε ἡμετέραν καὶ τὴν ἐκείνων · κατασκαπτομένης δὲ ἀκροπόλεως καὶ ἱερῶν καὶ τῆς πόλεως ἄρδην ἀπολλυμένης καὶ τῆς χώρας οὐκ οἶδʼ οἷστισιν ἀνθρώπων διδομένης , οὐδὲν τούτων ἄρα οἴεσθε οὔτε πρὸς τοὺς ἄλλους θεοὺς οὔτε πρὸς τὴν Ἀθηνᾶν εἶναι , ἣ κοινὴ μὲν ἀρχηγέτις ἀμφοῖν ταῖν πόλεοιν , τῆς δʼ ἐκείνων τὴν ἐπωνυμίαν ἔχει ; μηδαμῶς , ὦ ἄνδρες Λακεδαιμόνιοι , μὴ τοὺς βαρβάρους μιμώμεθα , μηδʼ ἣν ἔρεισμα τῆς Ἑλλάδος πόλιν ᾔδομεν , ταύτην ἀνατρέψωμεν , μηδʼ ὑποσπάσωμεν , μηδʼ ἐκκόψωμεν τῆς Ἑλλάδος τοῖν ὀφθαλμοῖν τὸν ἕτερον , ἀλλʼ ἀναμνησθέντες ἐκείνης τῆς ἡμέρας ἐν ᾗ μὴ καταλιπεῖν τοὺς Ἕλληνας αὐτῶν δεομένοις ἡμῖν ὑπήκουσαν , παριδόντες μὲν τὰς τοῦ βασιλέως ἐπαγγελίας , καταφρονήσαντες δὲ κινδύνων καὶ φόβων , ἐν καιρῷ νῦν τὴν χάριν αὐτοῖς ἀπόδοτε , ἕν τι τῶν αἰσχίστων νομίσαντες , ἰδίᾳ μὲν εἴ τῳ μείζω τῶν ἐγκλημάτων εἴη τὰ τῆς ἀνδραγαθίας εἰδέναι συγγιγνώσκειν , πόλει δὲ τοσαύτῃ τὸ δίκαιον τοῦτο μὴ σωθῆναι . φέρε πρὸς Διὸς , οὐδὲν γὰρ ἀπώμοτον , εἰ πάλιν ἐξ ἀρχῆς ὁ βάρβαρος ἡμῖν ἐγχειρήσειε ,
Lemmas: ἐπείγω ὥστε ἀντί ἡμεροδρόμος γίγνομαι . ἆρα οὖν καλός ἤ ὁ συσσῳ ́ζω ἐγώ ὁ ἀρχηγέτης αὐτός παῖς καί γυνή νῦν ὑπό ἐγώ ἀπόλλυμι , ἤ ὁ ὁ πόλις ἐκλείπω ὑπέρ ὁ ὁ Ἕλλην ἐλευθερία ὑπό ἐγώ ὁ πόλις στερέω , ἤ ὁ ὑπέρ ὁ ἐκεῖνος ἐλευθερία ὁ τύραννος σύ πολεμέω , καί οὗτος πρίν ὅς λέγω αὐτός ἀρετή ἐπιδείκνυμι , οὗτος νῦν πανωλεθρία ὁ αὐτός οὗτος διαφθείρω ; καί ὁ μέν τότε Μηδίζω γίγνομαι παρά σύ συγγνώμη , ὅς δεκατεύω πρότερος ψηφίζω , καί ὁ Ἀθηναῖος οὐ ἦκα εἰμί ὁ οὗτος συμπείθω , ὁ δέ μετά σύ γίγνομαι καί μετά ὅς ἐν ὁ κοινός ὁ Ἕλλην ἱερόν τάσσω προσήκω ὁ Ἑλλάς ἐλευθερόω , οὗτος ἐνταῦθα τελευτάω ὁ τύχη ; καί ὁ μέν ἐκ ὁ βάρβαρος περί ὁ βώλον καί ὁ ὕδωρ ἔρχομαι , ὡς συλάω ὁ ὁ Ἀθήνη , οὕτως ὑπό ἐκεῖνος ἀποθνῄσκω , καί δύο οὗτος πόλις μόνος κοσμέω ὁ ὁ Ἕλλην γένος ὅσος ψηφίζω , ὁ τε ἡμέτερος καί ὁ ἐκεῖνος · κατασκάπτω δέ ἀκρόπολις καί ἱερός καί ὁ πόλις ἄρδην ἀπόλλυμι καί ὁ χώρα οὐ οἶδα ὅστις ἄνθρωπος δίδωμι , οὐδείς οὗτος ἄρα οἴομαι οὔτε πρός ὁ ἄλλος θεός οὔτε πρός ὁ Ἀθήνη εἰμί , ὅς κοινός μέν ἀρχηγέτης ἄμφω ὁ πόλεις , ὁ δέ ἐκεῖνος ὁ ἐπωνυμία ἔχω ; μηδαμῶς , ὦ ἀνήρ Λακεδαιμόνιος , μή ὁ βάρβαρος μιμέομαι , μηδέ ὅς ἔρεισμα ὁ Ἑλλάς πόλις ἀείδω , οὗτος ἀνατρέπω , μηδέ ὑποσπάω , μηδέ ἐκκόπτω ὁ Ἑλλάς ὁ ὀφθαλμός ὁ ἕτερος , ἀλλά ἀναμιμνῄσκω ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα ἐν ὅς μή καταλείπω ὁ Ἕλλην αὐτός δέω ἐγώ ὑπακούω , παροράω μέν ὁ ὁ βασιλεύς ἐπαγγελία , καταφρονέω δέ κίνδυνος καί φόβος , ἐν καιρός νῦν ὁ χάρις αὐτός ἀποδίδωμι , εἷς τις ὁ αἰσχρός νομίζω , ἴδιος μέν εἰ τις μέγας ὁ ἔγκλημα εἰμί ὁ ὁ ἀνδραγαθία οἶδα συγγιγνώσκω , πόλις δέ τοσοῦτος ὁ δίκαιος οὗτος μή σῴζω . φέρω πρός Ζεύς , οὐδείς γάρ ἀπώμοτος , εἰ πάλιν ἐκ ἀρχή ὁ βάρβαρος ἐγώ ἐγχειρέω ,