aelius-aristides.summaxiko-s 480
ἐμίσουν , οὐδʼ ὄνομʼ ἠνείχοντο . τί οὖν ; ἐπεὶ πρὸς τὸν εὐεργέτην ἐκινδύνευον καὶ περιειστήκει κακῶν αὐτοὺς Ἰλιὰς , τίνες αὐτοῖς ἧκον εἰς σωτηρίαν ; οὐδένες οὔτε πρὸ ἡμῶν οὔτε μεθʼ ἡμᾶς . ἀλλʼ ἐνταῦθα καὶ κάλλιστα ἐδείχθη τὸ μέσον τῆς τε ἡμετέρας καλοκἀγαθίας καὶ τῆς ἐκείνου πλεονεξίας . οἱ μὲν γὰρ ἐν ἐχθρῶν μοίρᾳ κριθέντες ὑπʼ αὐτῶν , ἡνίκʼ ἀληθινῶν φίλων ἐδέησε , παρῆμεν πρῶτοι καὶ μόνοι , ὁ δὲ πάντʼ ἐλάττω διδοὺς ἢ ἐβούλετο , οὑτοσὶ πάντα συλλαβὼν εἶχεν , αὐτοὺς , τὰ ὅπλα , τὴν πόλιν , τὴν χώραν · καὶ διὰ μέν γε Φίλιππον ἠρήμωνται , διὰ δὲ τὴν ἡμετέραν ἀρετὴν οἱ διαφυγόντες Ἀθήνησι σώζονται . ἆρʼ οὐχ ἡμεῖς πολέμιοι βελτίους ἢ Φίλιππος φίλος καὶ πλείω χάριν ἡμῖν τῆς ἔχθρας ἢ Φιλίππῳ δεῖ τῶν εὐεργεσιῶν ἔχειν ; καὶ μὴν οὐδʼ ἐκεῖνό γʼ ἔστʼ εἰπεῖν ὡς ὑμεῖς τι τοιοῦτον ἐνδείξεσθε φιλανθρώπευμα Φιλίππῳ , διὸ καὶ παρὰ τὴν ὑπάρχουσαν φύσιν αὐτῷ φείσαιτʼ ἂν ὑμῶν . οὔτε γὰρ τῆς ἀξίας τῆς ὑμετέρας τοὺς ἔξω θαυμάζειν οὔθʼ ὑπερβάλλοισθʼ ἂν Ἀμφιπολίτας καὶ Πυδναίους , ὧν οἱ μὲν ἔθυον ὡς θεῷ , οἱ δὲ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ νεὼν εἶχον δεικνύναι . ἀλλʼ ὅμως τοὺς μὲν ἐξέβαλεν , ἡνίκʼ αὐτῶν ἦν διακορὴς , τοὺς δʼ ἀπέσφαττεν ἐν τῷ νεῷ τοῦ πατρὸς , ὀμνὺς ἔτι , καὶ τὰς σπονδὰς αἱ σφαγαὶ κατελάμβανον . καίτοι μὴ νομίζετʼ αὐτὸν τοῖς μὲν ἔξω Πυλῶν καὶ τοῖς ἐπὶ Θρᾴκης ἐποικοῦσιν οὕτω χαλεπῶς ἔχειν καὶ φθονεῖν , οἳ τίνος αὐτοὺς εἶναι δεῖ σκοποῦντες ἀεὶ διαγεγόνασιν , ὑμῶν δὲ τῶν σὺν ἡμῖν τοῖς Ἕλλησιν ἐξεταζομένων καὶ ὧν οἱ τῶν Ἑλλήνων ποτʼ ἄρχοντες μίαν πληγὴν οὐχ ὑπήνεγκαν μηδένα ποιεῖσθαι λόγον , ἀλλʼ ἡδέως ἂν ἄμεινον ὁρᾶν πράττοντας ἢ ʼκείνῳ συμφέρει · οὐχ οὕτω ταπεινὸν οὐδὲν σύνιστε ὑμῖν αὐτοῖς , ὥστε ἢ μὴ δεῖσαι τὸν Φίλιππον , ἢ μὴ πιστεύειν ἐκείνῳ τοῦτʼ ἐνεῖναι πρὸς ὑμᾶς , ἀλλʼ ἐξ ὧνπερ ἡμᾶς , ἐκ τῶν αὐτῶν οἶμαι καὶ ὑμᾶς κρῖναι πολεμίους . ἡμᾶς τε γὰρ οἶδεν οὐδαμῶς ἂν ὑπείξοντας ἐν δούλων μοίρᾳ ὑμᾶς τε ἑτέρους τοιούτους ὑπολαμβάνων ἐχθροὺς
Lemmas: μισέω , οὐδέ ὄνομα ἀνέχω . τίς οὖν ; ἐπεί πρός ὁ εὐεργέτης κινδυνεύω καί περιειστήκω κακός αὐτός Ἰλιάς , τίς αὐτός ἥκω εἰς σωτηρία ; οὐδείς οὔτε πρό ἐγώ οὔτε μετά ἐγώ . ἀλλά ἐνταῦθα καί καλός δείκνυμι ὁ μέσος ὁ τε ἡμέτερος καλοκἀγαθία καί ὁ ἐκεῖνος πλεονεξία . ὁ μέν γάρ ἐν ἐχθρός μοῖρα κρίνω ὑπό αὐτός , ἡνίκα ἀληθινός φίλος δέω , πάρειμι πρῶτος καί μόνος , ὁ δέ πᾶς ἐλαχύς δίδωμι ἤ βούλομαι , οὗτος πᾶς συλλαμβάνω ἔχω , αὐτός , ὁ ὅπλον , ὁ πόλις , ὁ χώρα · καί διά μέν γε Φίλιππος ἐρημόω , διά δέ ὁ ἡμέτερος ἀρετή ὁ διαφεύγω Ἀθήνησι σῴζω . ἆρα οὐ ἐγώ πολέμιος ἀγαθός ἤ Φίλιππος φίλος καί πολύς χάρις ἐγώ ὁ ἔχθρα ἤ Φίλιππος δέω ὁ εὐεργεσία ἔχω ; καί μήν οὐδέ ἐκεῖνος γε εἰμί λέγω ὡς σύ τις τοιοῦτος ἐνδείκνυμι φιλανθρώπευμα Φίλιππος , διό καί παρά ὁ ὑπάρχω φύσις αὐτός φείδομαι ἄν σύ . οὔτε γάρ ὁ ἀξία ὁ ὑμέτερος ὁ ἔξω θαυμάζω οὔτε ὑπερβάλλω ἄν Ἀμφιπολίτης καί Πυδναῖος , ὅς ὁ μέν θύω ὡς θεός , ὁ δέ ὁ πατήρ αὐτός ναός ἔχω δείκνυμι . ἀλλά ὅμως ὁ μέν ἐκβάλλω , ἡνίκα αὐτός εἰμί διακορής , ὁ δέ ἀποσφάζω ἐν ὁ νέος ὁ πατήρ , ὄμνυμι ἔτι , καί ὁ σπονδή ὁ σφαγή καταλαμβάνω . καίτοι μή νομίζω αὐτός ὁ μέν ἔξω Πύλης καί ὁ ἐπί Θρᾴκη ἐποικέω οὕτως χαλεπός ἔχω καί φθονέω , ὅς τίς αὐτός εἰμί δέω σκοπέω ἀεί διαγίγνομαι , σύ δέ ὁ σύν ἐγώ ὁ Ἕλλην ἐξετάζω καί ὅς ὁ ὁ Ἕλλην ποτέ ἄρχω εἷς πληγή οὐ ὑποφέρω μηδείς ποιέω λόγος , ἀλλά ἡδύς ἄν ἀγαθός ὁράω πράσσω ἤ ἐκεῖνος συμφέρω · οὐ οὕτως ταπεινός οὐδείς σύνοιδα σύ αὐτός , ὥστε ἤ μή δείδω ὁ Φίλιππος , ἤ μή πιστεύω ἐκεῖνος οὗτος ἔνειμι πρός σύ , ἀλλά ἐκ ὅς ἐγώ , ἐκ ὁ αὐτός οἴομαι καί σύ κρίνω πολέμιος . ἐγώ τε γάρ οἶδα οὐδαμῶς ἄν ὑπείκω ἐν δοῦλος μοῖρα σύ τε ἕτερος τοιοῦτος ὑπολαμβάνω ἐχθρός