aelius-aristides.summaxiko-s 485
μὲν σώζειν ὑμᾶς ἐγνωκέναι , λόγῳ δʼ ὀκνῆσαι διδάξαι τὰ δέοντα , ἄλλως τε καὶ προσδοκίας οὔσης ἐγχειριεῖν ἐκεῖνον διαστρέφειν τἀληθὲς , ὅπερ εὑρήκαμεν . πρὸς μὲν οὖν τὴν πρεσβείαν , οἶμαι , τὴν παρʼ ἐκείνου πρέσβεων ἡμετέρων ἔδει , τῷ δὲ στρατεύματι στράτευμα ἀντιπροσέρχεται . εἰ δέ τις ἡγεῖται παράδοξον ἡμᾶς ὑπὲρ ὑμῶν πεφοβημένους ἥκειν , ἐνθυμείσθω κἀκεῖνο , ὡς παράδοξον Φίλιππον ἐφʼ ἡμᾶς ὑπὲρ τῶν ὑμετέρων ἐγκλημάτων ἔρχεσθαι . μὴ τοίνυν δυοῖν παραδόξοιν ὃ μέν ἐστι καθʼ ὑμῶν ἰσχυρὸν ποιήσητε , ὃ δʼ εἰς σωτηρίαν ὑπάρχει διαφθείρητε . ἡμεῖς δὲ πῶς οὐκ ἐμέλλομεν αἰσχυνεῖσθαι , εἰ Βυζαντίους μὲν πρώην ἀφειλόμεθα κινδύνου καὶ Περινθίους καὶ Χερρονησίτας , ἔτι δʼ Εὐβοέας καὶ Χαλκιδέας , τό γʼ ἐφʼ ἡμῖν , ἔχοντες εἰπεῖν περὶ πάντων τούτων ὡς οὐ κάλλισθʼ ἡμᾶς ἐδεδράκεσαν , ὑμᾶς δὲ ψυχρῶν ἂν ἕνεκʼ ἐγκλημάτων περιίδοιμεν πᾶσι τοῖς οὖσι κινδυνεύοντας · ὧν τίς συνηθέστερος ἡμῖν ἐν ἅπασι τοῖς Ἕλλησι ; θαυμάζω δὲ Πύθωνος , εἰ τῶν μὲν δυσχερῶν ὑμᾶς ἀξιοίη μνημονεύειν ἃ παρʼ ἀμφοτέρων ἀκουσίως γεγένηται , τῶν δʼ εἰς οἰκειότητα καὶ πίστιν φερόντων ἐκ τοῦ παντὸς χρόνου τοσούτων τὸ πλῆθος οὐχὶ νομίζει ποιήσεσθαι λόγον , καὶ ταῦτα πάντων ἀνθρώπων συνειδότων ὡς ἐν καλῷ γεγόνασιν ἀλλήλαις ἐπὶ τῶν χρειῶν αἱ πόλεις . ὡς μὲν οὖν Οἰδίπουν ἐδεξάμεθʼ ἡμεῖς καὶ ὡς Διόνυσος παρʼ ὑμῶν ὁρμηθεὶς Ἰκαρίῳ συγγίγνεται , καὶ τὴν δωρεὰν ἣν ἔδωκε , καὶ ὡς Ἡρακλῆς ἐμυήθη ξένων πρῶτος , καὶ ὡς πρῶτοι νεὼν ἱδρυσάμεθʼ αὐτῷ , καὶ τῶν παίδων ὡς προὔστημεν , καὶ πάνθʼ ὅσα τοιαῦτα , ἐάσομεν · ἀλλʼ ὧν ἔτι ζῶσιν οἱ μάρτυρες , τοῦτο μὲν ἡμεῖς ὅτʼ ἠτύχησεν ὁ δῆμος , ὡς δεῦρʼ ἐλθόντες πατρίδα τὰς Θήβας εἴχομεν , καὶ Λακεδαιμονίων μετὰ τοῦτο κελευόντων ὑμᾶς συνεμβάλλειν εἰς τὴν Ἀττικὴν ἅπαντες ἀπεψηφίσασθε , τοῦτο δʼ ὑμεῖς , ἡνίκʼ αὖθις ἐφʼ ὑμᾶς ἐβάδιζον Λακεδαιμόνιοι , τοσοῦτον ἀπέσχομεν τοῦ στρατεῦσαι μετʼ ἐκείνων , ὥστʼ ἀτειχίστου τῆς πόλεως οὔσης ἐκστρατευσάμενοι καὶ μάχῃ νικήσαντες μεθʼ ὑμῶν ἠλευθερώσαμεν τὴν
Lemmas: μέν σῴζω σύ γιγνώσκω , λόγος δέ ὀκνέω διδάσκω ὁ δέω , ἄλλος τε καί προσδοκία εἰμί ἐγχειρίζω ἐκεῖνος διαστρέφω ἀληθής , ὅς εὑρίσκω . πρός μέν οὖν ὁ πρεσβεία , οἴομαι , ὁ παρά ἐκεῖνος πρέσβυς ἡμέτερος δέω , ὁ δέ στράτευμα στράτευμα ἀντιπροσέρχομαι . εἰ δέ τις ἡγέομαι παράδοξος ἐγώ ὑπέρ σύ φοβέω ἥκω , ἐνθυμέομαι ἐκεῖνος , ὡς παράδοξος Φίλιππος ἐπί ἐγώ ὑπέρ ὁ ὑμέτερος ἔγκλημα ἔρχομαι . μή τοίνυν δύο παράδοξος ὅς μέν εἰμί κατά σύ ἰσχυρός ποιέω , ὅς δέ εἰς σωτηρία ὑπάρχω διαφθείρω . ἐγώ δέ πῶς οὐ μέλλω αἰσχύνω , εἰ Βυζάντιος μέν πρῴην ἀφαιρέω κίνδυνος καί Περίνθιος καί Χερσονησίτης , ἔτι δέ Εὐβοεύς καί Χαλκιδεύς , ὁ γε ἐπί ἐγώ , ἔχω λέγω περί πᾶς οὗτος ὡς οὐ καλός ἐγώ δράω , σύ δέ ψυχρός ἄν ἕνεκα ἔγκλημα περιοράω πᾶς ὁ εἰμί κινδυνεύω · ὅς τίς συνήθης ἐγώ ἐν ἅπας ὁ Ἕλλην ; θαυμάζω δέ Πύθων , εἰ ὁ μέν δυσχερής σύ ἀξιόω μνημονεύω ὅς παρά ἀμφότερος ἀκούσιος γίγνομαι , ὁ δέ εἰς οἰκειότης καί πίστις φέρω ἐκ ὁ πᾶς χρόνος τοσοῦτος ὁ πλῆθος οὐ νομίζω ποιέω λόγος , καί οὗτος πᾶς ἄνθρωπος σύνοιδα ὡς ἐν καλός γίγνομαι ἀλλήλων ἐπί ὁ χρεώ ὁ πόλις . ὡς μέν οὖν Οἰδίπους δέχομαι ἐγώ καί ὡς Διόνυσος παρά σύ ὁρμάω Ἰκάριος συγγίγνομαι , καί ὁ δωρεά ὅς δίδωμι , καί ὡς Ἡρακλῆς μυάω ξένος πρῶτος , καί ὡς πρῶτος ναός ἱδρύω αὐτός , καί ὁ παῖς ὡς προΐστημι , καί πᾶς ὅσος τοιοῦτος , ἐάω · ἀλλά ὅς ἔτι ζάω ὁ μάρτυς , οὗτος μέν ἐγώ ὅτε ἀτυχέω ὁ δῆμος , ὡς δεῦρο ἔρχομαι πατρίς ὁ Θῆβαι ἔχω , καί Λακεδαιμόνιος μετά οὗτος κελεύω σύ συνεμβάλλω εἰς ὁ Ἀττική ἅπας ἀποψηφίζομαι , οὗτος δέ σύ , ἡνίκα αὖθις ἐπί σύ βαδίζω Λακεδαιμόνιος , τοσοῦτος ἀπέχω ὁ στρατεύω μετά ἐκεῖνος , ὥστε ἀτείχιστος ὁ πόλις εἰμί ἐκστρατεύω καί μάχη νικάω μετά σύ ἐλευθερόω ὁ