ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
aelius-aristides.summaxiko-s 477
οὔτε Φιλίππου θαυμάσαι τις ἂν , ὦ ἄνδρες Θηβαῖοι , τὰ εἰωθότα πράττοντος · πολὺ γὰρ πλείους ἐξαπατῶν ἢ τοῖς ὅπλοις κεχείρωται , ὃ καὶ νῦν καθʼ ὑμῶν ἐλπίζων πάρεστιν · ὅ τε δῆμος ὁ τῶν Ἀθηναίων τὴν εἰωθυῖαν ἑαυτῷ καὶ πάτριον τάξιν φυλάττων ἀπέστειλεν ἡμᾶς δεῦρο , εἰ μὲν ἀγνοεῖτε , ἐν ὅτοις εἴητε διδάξοντας , εἰ δʼ ἐπίστασθε , ὑφεξομένους τὴν βοήθειαν καὶ νὴ Δία δείξοντας ὁμοῦ τοῖς λόγοις . ὑμέτερον δʼ ἐστὶ μὴ χείρους γενέσθαι τῆς τύχης , μηδʼ ὅσα μὲν καθʼ ὑμῶν ὁ καιρὸς ἔχει συγκαταστῆσαι κύρια , ἃ δʼ ἀντίρροπα τούτων ὑπάρχει προεμένους ὕστερον ζητεῖν . ἓν μὲν οὖν εὖ ποιῶν ὡμολόγηκε Φίλιππος , τὰ πολλὰ ταῦτα καὶ θαυμαστὰ ἃ διεξῄεσαν ἀρτίως οἱ πρέσβεις , αὐτοῦ χάριν , οὐχ ὑμῶν εἰργάσθαι · οὐ γὰρ ἂν ἐνταῦθʼ ἔληγεν οὐδʼ ᾔτει ταῦθʼ ἅπερ νυνί . ὑμεῖς δʼ εἰ μὲν ἴσα ἀντʼ ἴσων ἀποδώσειν μέλλετε , οὐ νεμεσῶμεν , ἀλλʼ ἔστω ταυτὸν ἐκείνῳ τὸ δοκοῦν καὶ ὑμῖν δίκαιον · εἰ δʼ ἡ χάρις δουλεύειν ἐστὶν , οὐδέτερόν μοι δοκῶ γιγνώσκειν , οὔθʼ ὁποῖον τοιοῦτον ἐκεῖνος ὑμᾶς εὖ πεποίηκεν οὔθʼ ὅ τι τοσοῦτον μέμψασθε ὑμῖν αὐτοῖς , ὥστε τοσαύτην ἐθελοντὰς δοῦναι δίκην . σκέψασθε δʼ εὐθὺς ἀπʼ αὐτοῦ τούτου τὸ διάφορον τῆς πρεσβείας ἑκατέρας . Φίλιππος μὲν γὰρ ἀπέσταλκεν , αὑτῷ βοηθεῖν ἀξιῶν ὑμᾶς , ἡμεῖς δʼ ἥκομεν αὐτοὶ βοηθεῖν ὑμῖν ἐθέλοντες , ἐὰν δέχησθε . ὅτι δʼ οὐδὲν καινὸν οὐδʼ ἔξω τῶν εἰωθότων πράττομεν , ἕν τι τῶν πᾶσι γνωρίμων ἀναμνήσθητε . ὅτε γὰρ πρῶτον ἀπηλλάγητε Λακεδαιμονίων μετὰ τὴν πολλὴν ἐκείνην φιλίαν καὶ συνήθειαν , ἣν οὐχ ὑμεῖς ἐλύσατε , ἀλλʼ ἐκεῖνοι ,
Lemmas: οὔτε Φίλιππος θαυμάζω τις ἄν , ὦ ἀνήρ Θηβαῖος , ὁ εἴωθα πράσσω · πολύς γάρ πολύς ἐξαπατάω ἤ ὁ ὅπλον χειρόω , ὅς καί νῦν κατά σύ ἐλπίζω πάρειμι · ὁ τε δῆμος ὁ ὁ Ἀθηναῖος ὁ εἴωθα ἑαυτοῦ καί πάτριος τάξις φυλάσσω ἀποστέλλω ἐγώ δεῦρο , εἰ μέν ἀγνοέω , ἐν ὅστις εἰμί διδάσκω , εἰ δέ ἐπίσταμαι , ὑπέχω ὁ βοήθεια καί νή Ζεύς δείκνυμι ὁμοῦ ὁ λόγος . ὑμέτερος δέ εἰμί μή κακός γίγνομαι ὁ τύχη , μηδέ ὅσος μέν κατά σύ ὁ καιρός ἔχω συγκαθίστημι κύριος , ὅς δέ ἀντίρροπος οὗτος ὑπάρχω προίημι ὕστερον ζητέω . εἷς μέν οὖν εὖ ποιέω ὁμολογέω Φίλιππος , ὁ πολύς οὗτος καί θαυμαστός ὅς διεξέρχομαι ἄρτιος ὁ πρέσβυς , αὐτός χάριν , οὐ σύ ἐργάζομαι · οὐ γάρ ἄν ἐνταῦθα λήγω οὐδέ αἰτέω οὗτος ὅς νυνί . σύ δέ εἰ μέν ἴσος ἀντί ἴσος ἀποδίδωμι μέλλω , οὐ νεμεσάω , ἀλλά εἰμί τατός ἐκεῖνος ὁ δοκέω καί σύ δίκαιος · εἰ δέ ὁ χάρις δουλεύω εἰμί , οὐδέτερος ἐγώ δοκέω γιγνώσκω , οὔτε ὁποῖος τοιοῦτος ἐκεῖνος σύ εὖ ποιέω οὔτε ὅς τις τοσοῦτος μέμφομαι σύ αὐτός , ὥστε τοσοῦτος ἐθελοντής δίδωμι δίκη . σκοπέω δέ εὐθύς ἀπό αὐτός οὗτος ὁ διάφορος ὁ πρεσβεία ἑκάτερος . Φίλιππος μέν γάρ ἀποστέλλω , ἑαυτοῦ βοηθέω ἀξιόω σύ , ἐγώ δέ ἥκω αὐτός βοηθέω σύ ἐθέλω , ἐάν δέχομαι . ὅτι δέ οὐδείς καινός οὐδέ ἔξω ὁ εἴωθα πράσσω , εἷς τις ὁ πᾶς γνώριμος ἀναμιμνῄσκω . ὅτε γάρ πρῶτος ἀπαλλάσσω Λακεδαιμόνιος μετά ὁ πολύς ἐκεῖνος φιλία καί συνήθεια , ὅς οὐ σύ λύω , ἀλλά ἐκεῖνος ,
aelius-aristides.summaxiko-s 490
τῆς Ἑλλάδος καὶ νῦν ἐφʼ ὑμᾶς ἥκοντα , ἡμᾶς δʼ οἰκειούμενοι πρῶτον μὲν Ἕλληνας καὶ ὁμοφύλους , ἔπειτʼ ἀστυγείτονας καὶ συνήθεις ἐκ παλαιοῦ καὶ νῦν ὑπὲρ ὑμῶν πεφοβημένους οἰκειοῦσθε , χρήσασθε τῷ καιρῷ , σκεψάμενοι πρὸς ἅπασι τοῖς ἄλλοις καὶ τὸ τῆς πρεσβείας ἑκατέρας σχῆμα . ἡμεῖς μὲν τοίνυν ἐν ἐλευθερίᾳ καὶ νόμοις τραφέντες παραπλησίοις ὑμῖν ἥκομεν αὐτοί τε ὑπὲρ τούτων ἕτοιμοι παρατάττεσθαι καὶ ὑμᾶς ἀξιοῦντες τοιούτους ἑτέρους εἶναι · τούτων δʼ οἱ μὲν προδόται τῶν ἑαυτῶν πατρίδων ἥκουσιν , αἰσχρὸν παράδειγμα πᾶσι τοῖς Ἕλλησιν , οἱ δʼ ὑπʼ ἀνάγκης ἀπεσταλμένοι , ἥδιστʼ ἂν εἰ κύριοι νεύματος ἦσαν , αὐτὰ τἀναντία ὑμῖν προδείξοντες . καίτοι πότερʼ ὑμεῖς Θετταλοὺς εἰς ἐλευθερίαν ἐξαιρούμενοι βελτίους ἂν εἴητε , ἢ οὗτοι πείθοντες ὑμᾶς εἰς τὴν δουλείαν ἑαυτοῖς συνεμβῆναι ; σκέψασθε δὴ κἀκεῖνο , εἰ περιῆν Ἐπαμεινώνδας , πότερʼ ἂν τούτων ὑμῖν συνεβούλευε , πότερον συγκαταδουλοῦσθαι τοὺς Ἕλληνας Φιλίππῳ καὶ ζῆν ἐν προσθήκης μέρει τούτῳ , ὅς ποθʼ ὡμήρευε παρʼ ὑμῖν , ἢ τἀναντία τούτων ; νῦν τοίνυν ἀντʼ ἐκείνου τὴν ἐκείνου δόξαν αἰσχυνθέντες καὶ τὴν ἐν Λεύκτροις μάχην , εὐξάμενοι τῷ Διὶ τῷ ἐλευθερίῳ καὶ Ἡρακλεῖ τῷ ἀλεξικάκῳ καὶ Ἀπόλλωνι τῷ Πυθίῳ καὶ Ἰσμηνίῳ καὶ θεοῖς καὶ ἥρωσι τοῖς κοινοῖς τῶν Ἑλλήνων , ἀξιώσατε ὑμᾶς αὐτοὺς μεθʼ ἡμῶν ὀφθῆναι · καὶ πειραθῶμεν τοῖς μεθʼ ἡμᾶς ἀρετῆς παραδείγματα μὴ χείρω καταλιπεῖν ἢ παρὰ τῶν προτέρων αὐτοὶ παρελάβομεν . οὕτως εἰ προσθῇ τις ἀπὸ τῆς στρατείας , θαρρῶμεν , ἐπειγώμεθα · εἰ δέ τις ᾤετο τοῖς πωλοῦσι τὰς πατρίδας μόνοις εἶναι θαρρεῖν , οὐκ ὀρθῶς ἐγίγνωσκεν .
Lemmas: ὁ Ἑλλάς καί νῦν ἐπί σύ ἥκω , ἐγώ δέ οἰκειόω πρῶτος μέν Ἕλλην καί ὁμόφυλος , ἔπειτα ἀστυγείτων καί συνήθης ἐκ παλαιός καί νῦν ὑπέρ σύ φοβέω οἰκειόω , χράω ὁ καιρός , σκοπέω πρός ἅπας ὁ ἄλλος καί ὁ ὁ πρεσβεία ἑκάτερος σχῆμα . ἐγώ μέν τοίνυν ἐν ἐλευθερία καί νόμος τρέφω παραπλήσιος σύ ἥκω αὐτός τε ὑπέρ οὗτος ἑτοῖμος παρατάσσω καί σύ ἀξιόω τοιοῦτος ἕτερος εἰμί · οὗτος δέ ὁ μέν προδότης ὁ ἑαυτοῦ πατρίς ἥκω , αἰσχρός παράδειγμα πᾶς ὁ Ἕλλην , ὁ δέ ὑπό ἀνάγκη ἀποστέλλω , ἡδύς ἄν εἰ κύριος νεῦμα εἰμί , αὐτός ἐναντίος σύ προδείκνυμι . καίτοι πότερος σύ Θεσσαλός εἰς ἐλευθερία ἐξαιρόομαι ἀγαθός ἄν εἰμί , ἤ οὗτος πείθω σύ εἰς ὁ δουλεία ἑαυτοῦ συνεμβαίνω ; σκοπέω δή ἐκεῖνος , εἰ περίειμι Ἐπαμεινώνδας , πότερος ἄν οὗτος σύ συμβουλεύω , πότερος συγκαταδουλόω ὁ Ἕλλην Φίλιππος καί ζάω ἐν προσθήκη μέρος οὗτος , ὅς ποτέ ὁμηρεύω παρά σύ , ἤ ἐναντίος οὗτος ; νῦν τοίνυν ἀντί ἐκεῖνος ὁ ἐκεῖνος δόξα αἰσχύνω καί ὁ ἐν Λεῦκτρον μάχη , εὔχομαι ὁ Ζεύς ὁ ἐλευθέριος καί Ἡρακλῆς ὁ ἀλεξίκακος καί Ἀπόλλων ὁ Πύθιος καί Ἰσμήνιος καί θεός καί ἥρως ὁ κοινός ὁ Ἕλλην , ἀξιόω σύ αὐτός μετά ἐγώ ὁράω · καί πειράω ὁ μετά ἐγώ ἀρετή παράδειγμα μή κακός καταλείπω ἤ παρά ὁ πρότερος αὐτός παραλαμβάνω . οὕτως εἰ προστίθημι τις ἀπό ὁ στρατεία , θαρσέω , ἐπείγω · εἰ δέ τις οἴομαι ὁ πωλέω ὁ πατρίς μόνος εἰμί θαρσέω , οὐ ὀρθός γιγνώσκω .