aelius-aristides.summaxiko-s 479
λόγον τῆς πρὸς ἐκείνους φιλίας ἢ τῆς πρὸς ἡμᾶς ἔχθρας ἐποιεῖτο ὥστε Ποτίδαιαν ἡμῶν ἀποστερήσας ἐκείνοις ἔδωκε , καὶ τὸν μὲν κίνδυνον αὑτοῦ , τὸ δʼ ἆθλον ἐκείνων ἐποιήσατο . τί οὖν ἐλυσιτέλησε τοῖς Ὀλυνθίοις ταῦτα ; ἦ καλούς τινας ἤνεγκε τοὺς καρπούς ; ἀλλʼ ὁ πρόσθεν ἃ μηδεὶς ᾔτει διδοὺς , οὗτός ἐστιν ὁ μηδὲν ὕστερον λιπὼν αὐτοῖς , ἀλλʼ ἀντὶ μὲν τοῦ τότε δοῦναι τὴν Ποτίδαιαν αὐτοὺς οὐ παραδοὺς ἑτέροις , ἀλλʼ ἀνελὼν ὅλως , ἀντὶ δὲ τοῦ στῆσαι τὴν πλεονεξίαν ἐν Ὀλύνθῳ δύο καὶ τριάκοντα πόλεις ἐπιλαβὼν καὶ τὴν Σκυθῶν ἐρημίαν τοῖς ἐπὶ Θρᾴκης Ἕλλησι ποιήσας . καίτοι πρὸς θεῶν πόσου ποτʼ ἂν ἡγεῖσθε πρίασθαι τοὺς Ὀλυνθίους , ἡνίκʼ ἀπώλλυντο καὶ τὰ πολλὰ καὶ δεινὰ ἐκεῖνα ἔπασχον , ἐκγενέσθαι γνῶναι ταῦθʼ ἑαυτοῖς πρότερον καὶ βουλεύσασθαι βέλτιον περὶ τῶν πραγμάτων ; ἐγὼ μὲν οἶμαι τοῦ παντός . τοῦτο τοίνυν ἐκείνοις μὲν , ὡς ἔοικεν , οὐκ ἐξεγένετο , ἀλλʼ ἅμʼ ἐγίγνωσκον καὶ ἀπολώλεσαν . ὑμεῖς δʼ ἕως ἐστὲ κύριοι , χρήσασθε τῷ παραδείγματι καὶ μὴ βούλεσθʼ ἑτέροις αὐτοὶ γενέσθαι τῶν ὁμοίων . ἀλλʼ ὅταν ὑμῖν τὸ Τιλφωσσαῖον καὶ ἡ τῶν Φωκέων χώρα θαυμαστόν τι κέρδος φαίνηται , τότε τὴν ὑμετέραν αὐτῶν πόλιν καὶ χώραν καὶ ἱερὰ καὶ τάφους καὶ ἔθη καὶ δόξαν καὶ πάνθʼ ὅσα τοιαῦτʼ ἂν εἴποι τις ἀντιθέντες κρίνετε , καὶ ἐρωτᾶτε ὑμᾶς αὐτοὺς , εἰ οὐ πλείονος ἄξια · ὧν πάντων , εἰ πρὸς ἐκεῖνα βλέψετε , στέρεσθαι πρόκειται . ἄτοπον γὰρ τοῖς μὲν δανείζουσι μὴ ὅπως χάριν ἔχειν , ἀλλὰ μηδὲ προσελθεῖν ἐθέλειν πρῶτον , ἂν ἐπὶ πολλῷ τοῦτο ποιῶσι , τοῖς δʼ ἐπὶ τοιούτῳ τῷ τέλει χαριζομένοις καὶ τοσαῦτʼ ἀνταπαιτοῦσι μὴ μῖσος μηδʼ ἀπιστίαν ἀξιοῦν παρὰ πάντων ὀφείλεσθαι . ἐνθυμεῖσθε δὲ τοῖς τῶν Ὀλυνθίων ὁμοιοῦντες τὰ ὑμέτερʼ αὐτῶν , πλὴν τῆς τύχης . μὴ γὰρ εἰ τὰ ὀνόματα ἕτερα τῶν χωρίων , τά γε πράγματα ἡγεῖσθε διαφέρειν . ἀλλʼ ἢ ἔδωκεν ἐκείνοις δωρεὰς ὥσπερ ὑμῖν , ἢ οὐκ ἔδωκε ; καὶ πολλάς . καὶ συνήνεγκεν ἐκείνοις εἰς τέλος , ἢ οὐ συνήνεγκε ; φέρε δὴ κἀκεῖνο σκέψασθε πῶς αὖ πρὸς ἡμᾶς εἶχον κατʼ ἐκείνους τοὺς χρόνους οἱ Ὀλύνθιοι . ὡς ἂν μάλιστα Φίλιππος ηὔξατο , προσθήσω δὲ καὶ διέθηκεν · ἠπίστουν ,
Lemmas: λόγος ὁ πρός ἐκεῖνος φιλία ἤ ὁ πρός ἐγώ ἔχθρα ποιέω ὥστε Ποτιδαία ἐγώ ἀποστερέω ἐκεῖνος δίδωμι , καί ὁ μέν κίνδυνος ἑαυτοῦ , ὁ δέ ἆθλον ἐκεῖνος ποιέω . τίς οὖν λυσιτελέω ὁ Ὀλύνθιος οὗτος ; ἦ καλός τις φέρω ὁ καρπός ; ἀλλά ὁ πρόσθεν ὅς μηδείς αἰτέω δίδωμι , οὗτος εἰμί ὁ μηδείς ὕστερον λείπω αὐτός , ἀλλά ἀντί μέν ὁ τότε δίδωμι ὁ Ποτιδαία αὐτός οὐ παραδίδωμι ἕτερος , ἀλλά ἀναιρέω ὅλος , ἀντί δέ ὁ ἵστημι ὁ πλεονεξία ἐν Ὄλυνθος δύο καί τριάκοντα πόλις ἐπιλαμβάνω καί ὁ Σκύθης ἐρημία ὁ ἐπί Θρᾴκη Ἕλλην ποιέω . καίτοι πρός θεός πόσος ποτέ ἄν ἡγέομαι πρίαμαι ὁ Ὀλύνθιος , ἡνίκα ἀπόλλυμι καί ὁ πολύς καί δεινός ἐκεῖνος πάσχω , ἐκγίγνομαι γιγνώσκω οὗτος ἑαυτοῦ πρότερος καί βουλεύω ἀγαθός περί ὁ πρᾶγμα ; ἐγώ μέν οἴομαι ὁ πᾶς . οὗτος τοίνυν ἐκεῖνος μέν , ὡς ἔοικα , οὐ ἐκγίγνομαι , ἀλλά ἅμα γιγνώσκω καί ἀπόλλυμι . σύ δέ ἕως εἰμί κύριος , χράω ὁ παράδειγμα καί μή βούλομαι ἕτερος αὐτός γίγνομαι ὁ ὅμοιος . ἀλλά ὅταν σύ ὁ Τιλφωσσαῖον καί ὁ ὁ Φωκεύς χώρα θαυμαστός τις κέρδος φαίνω , τότε ὁ ὑμέτερος αὐτός πόλις καί χώρα καί ἱερόν καί τάφος καί ἔθος καί δόξα καί πᾶς ὅσος τοιοῦτος ἄν λέγω τις ἀντιτίθημι κρίνω , καί ἐρωτάω σύ αὐτός , εἰ οὐ πολύς ἄξιος · ὅς πᾶς , εἰ πρός ἐκεῖνος βλέπω , στέρομαι πρόκειμαι . ἄτοπος γάρ ὁ μέν δανείζω μή ὅπως χάρις ἔχω , ἀλλά μηδέ προσέρχομαι ἐθέλω πρῶτος , ἐάν ἐπί πολύς οὗτος ποιέω , ὁ δέ ἐπί τοιοῦτος ὁ τέλος χαρίζω καί τοσοῦτος ἀνταπαιτέω μή μῖσος μηδέ ἀπιστία ἀξιόω παρά πᾶς ὀφείλω . ἐνθυμέομαι δέ ὁ ὁ Ὀλύνθιος ὁμοιόω ὁ ὑμέτερος αὐτός , πλήν ὁ τύχη . μή γάρ εἰ ὁ ὄνομα ἕτερος ὁ χωρίον , ὁ γε πρᾶγμα ἡγέομαι διαφέρω . ἀλλά ἤ δίδωμι ἐκεῖνος δωρεά ὥσπερ σύ , ἤ οὐ δίδωμι ; καί πολύς . καί συμφέρω ἐκεῖνος εἰς τέλος , ἤ οὐ συμφέρω ; φέρω δή ἐκεῖνος σκοπέω πῶς αὖ πρός ἐγώ ἔχω κατά ἐκεῖνος ὁ χρόνος ὁ Ὀλύνθιος . ὡς ἄν μάλα Φίλιππος εὔχομαι , προστίθημι δέ καί διατίθημι · ἀπιστέω ,