aelius-aristides.summaxiko-s 484
στάσεσι προσεοικέναι , καὶ δεῖν μάλιστα μὲν , εἰ οἷόν τε , σκοπεῖν ὅπως μὴ συμβήσεται , εἰ δʼ ἄρα , τὴν ταχίστην ἀπαλλάττεσθαι , τὸν δὲ πρὸς τοὺς βαρβάρους καὶ πάλαι κακόνους πόλεμον φύσει προσειρῆσθαι , καὶ μὴ καιρῶν εἶναι ταῦτα νοσήματα καὶ φορὰν , ἀλλʼ ἀθανάτους ἑστάναι τούτων τοὺς ὅρους , ὥσπερ ὅταν τῳ χρέος ὀφείληται . ὅλως δʼ εἰ μὲν ἔξεστι μνησικακεῖν , δίκαιον μὲν οὒ , χρῆσθε δʼ , εἰ βούλεσθε , τούτῳ · εἰ δὲ κρείττων ὁ καιρὸς τῆς τοιαύτης μικροψυχίας , ἐπὶ θάτερα συμβούλῳ τῷ Φιλίππῳ χρησώμεθα καὶ νομίσωμεν ἥκειν αὐτὸν οἷον ἀκούσιον διαλλακτήν . ἡμῖν μέν γε εἰ μηδὲν ἄλλο , μέμψασθαί γε τὸ κοινὸν τοῦτο ἔχοι τις ἄν . Φίλιππος δὲ οὐδαμοῦ καταλείπει τὸν οἷα πέπονθεν ἐροῦνθʼ ὑφʼ αὑτοῦ οὕτω κακῶς ἀπολογεῖσθαι περὶ τούτων μελετᾷ . καὶ μὴν εἰ μὲν ἐν αὐτοῖς τοῖς καιροῖς τῶν ἐγκλημάτων ἐμέλλετε ἀγνωμονήσειν τι πρὸς ἡμᾶς , τάχʼ ἄν τις ἦν συγγνώμη · νῦν δὲ σκέψασθε οἷα παιδεύουσιν ὑμᾶς , ὡς οὔτε δίκαια οὔθʼ ὑμῖν συμφέροντα . εἰ γὰρ ἡνίκα μὲν διʼ ἀπεχθείας ἀλλήλοις ἦμεν , κατείχετε ὑμᾶς αὐτοὺς , ὅτε δʼ ἔργῳ πάντα ὑφʼ ἡμῶν λέλυται καὶ συστρατεύεσθαι βουλόμενοι πάρεσμεν , τηνικαῦτα ὀργιεῖσθε , σκοπεῖσθε μὴ θάτερον οὗ βούλεσθε ποιήσητε . οὐ γὰρ τοῖς ἀδικοῦσι δόξετε μνησικακεῖν , ἀλλὰ τοῖς εὖ ποιεῖν προῃρημένοις ὀργίζεσθαι . καὶ μὴν ἀμφοτέροις οὕτω γʼ ἂν ἐναντίως τοῦ δέοντος χρήσαισθε , [ καὶ ὑμῖν ἀμφοτέρως τοῦ δέοντος ἐναντίως ] τὸν μὲν καθʼ ὑμῶν ἥκοντα τῶν ὑπὲρ ὑμῶν προκρίναντες , ἡμῖν δʼ αὖ μετριώτερον ἐχθροῖς οὖσιν ἢ φίλοις χρώμενοι . πάντων δʼ ἀτοπώτατον τὰ μὲν ἐγκλήματα κοινὰ ἑκατέρωθεν εἶναι , τὸ δʼ ὀργίζεσθαι παρʼ ὑμῖν μόνοις , καὶ ταῦτα τοῦ στρατεύματος ὄντος οὐκ ἐπὶ ζωστῆρι οὐδʼ ἐν μεθορίοις τῆς Ἀττικῆς καὶ τῆς Βοιωτίας , ἀλλʼ ἐν μεθορίοις τῆς Φωκίδος καὶ τῆς ὑμετέρας , ἐν προθύροις οὑτωσὶ τῶν Θηβῶν , ὥστε με φρίττειν νυνὶ περὶ ταῖς πύλαις . τί ποτʼ οὖν ὑμετέρου τοῦ πράγματος ὄντος ἡμεῖς ἥκομεν τεταραγμένοι ; μάλιστα μὲν οἶμαι τύχη τις ἀμφοῖν ταῖν πόλεσιν ἀγαθὴ στρατηγεῖ , ἔπειτʼ αἴσχιστον ἦν ἔργῳ
Lemmas: στάσις προσέοικα , καί δέω μάλα μέν , εἰ οἷος τε , σκοπέω ὅπως μή συμβαίνω , εἰ δέ ἄρα , ὁ ταχύς ἀπαλλάσσω , ὁ δέ πρός ὁ βάρβαρος καί πάλαι κακόνους πόλεμος φύσις προσλέγω , καί μή καιρός εἰμί οὗτος νόσημα καί φορά , ἀλλά ἀθάνατος ἵστημι οὗτος ὁ ὅρος , ὥσπερ ὅταν τις χρέος ὀφείλω . ὅλος δέ εἰ μέν ἔξεστι μνησικακέω , δίκαιος μέν οὐ , χράω δέ , εἰ βούλομαι , οὗτος · εἰ δέ κρατύς ὁ καιρός ὁ τοιοῦτος μικροψυχία , ἐπί ἕτερος σύμβουλος ὁ Φίλιππος χράω καί νομίζω ἥκω αὐτός οἷος ἀκούσιος διαλλακτής . ἐγώ μέν γε εἰ μηδείς ἄλλος , μέμφομαι γε ὁ κοινός οὗτος ἔχω τις ἄν . Φίλιππος δέ οὐδαμοῦ καταλείπω ὁ οἷος πάσχω λέγω ὑπό ἑαυτοῦ οὕτως κακός ἀπολογέομαι περί οὗτος μελετάω . καί μήν εἰ μέν ἐν αὐτός ὁ καιρός ὁ ἔγκλημα μέλλω ἀγνωμονέω τις πρός ἐγώ , τάχα ἄν τις εἰμί συγγνώμη · νῦν δέ σκοπέω οἷος παιδεύω σύ , ὡς οὔτε δίκαιος οὔτε σύ συμφέρω . εἰ γάρ ἡνίκα μέν διά ἀπέχθεια ἀλλήλων εἰμί , κατέχω σύ αὐτός , ὅτε δέ ἔργον πᾶς ὑπό ἐγώ λύω καί συστρατεύω βούλομαι πάρειμι , τηνικαῦτα ὀργίζω , σκοπέω μή ἕτερος ὅς βούλομαι ποιέω . οὐ γάρ ὁ ἀδικέω δοκέω μνησικακέω , ἀλλά ὁ εὖ ποιέω προαιρέω ὀργίζω . καί μήν ἀμφότερος οὕτως γε ἄν ἐναντίος ὁ δέω χράω , [ καί σύ ἀμφοτέρως ὁ δέω ἐναντίος ] ὁ μέν κατά σύ ἥκω ὁ ὑπέρ σύ προκρίνω , ἐγώ δέ αὖ μέτριος ἐχθρός εἰμί ἤ φίλος χράω . πᾶς δέ ἄτοπος ὁ μέν ἔγκλημα κοινός ἑκατέρωθεν εἰμί , ὁ δέ ὀργίζω παρά σύ μόνος , καί οὗτος ὁ στράτευμα εἰμί οὐ ἐπί ζωστήρ οὐδέ ἐν μεθόριος ὁ Ἀττική καί ὁ Βοιωτία , ἀλλά ἐν μεθόριος ὁ Φωκίς καί ὁ ὑμέτερος , ἐν πρόθυρον οὕτως ὁ Θῆβαι , ὥστε ἐγώ φρίσσω νυνί περί ὁ πύλη . τίς ποτέ οὖν ὑμέτερος ὁ πρᾶγμα εἰμί ἐγώ ἥκω ταράσσω ; μάλα μέν οἴομαι τύχη τις ἄμφω ὁ πόλις ἀγαθός στρατηγέω , ἔπειτα αἰσχρός εἰμί ἔργον