aelius-aristides.summaxiko-s 483
ἀλλὰ μὴν πρός γε τὰς αἰτίας καὶ τὰς διαβολὰς , αἷς ἐχρήσαντο καθʼ ἡμῶν οἱ πρέσβεις , ἐνθυμεῖσθʼ ὅτι πρῶτον μὲν ἑαυτοῖς περιπίπτουσιν , εἰ τἀληθῆ λέγουσιν . εἰ γὰρ ἡμεῖς ἀλλήλων ἔχομέν τι κατηγορῆσαι , ἡμῶν ταῦτʼ ἂν εἴη πρὸς ἀλλήλους διαφορὰ , ἀλλʼ οὐ τοῦ μηδὲν μετέχοντος τῶν ἐγκλημάτων . ὥστʼ οὐκ ἐκεῖνον πέμπειν ὡς ὑμᾶς παροξυνοῦντα προσῆκεν , ἀλλʼ ὑμᾶς εἴπερ ᾤεσθε δεῖν μνησικακεῖν , κἀκεῖνον καὶ πάντας ὅσους ἠδύνασθʼ ἐφʼ ἡμᾶς καλεῖν . ὅτε δʼ αὐτοὶ καθʼ ὑμᾶς αὐτοὺς σωφρονεῖν ἐπίστασθε , πῶς ἐκείνῳ γε ταράττοντι προσέξετε ; εἰ μὴ τοῦτό τις εἴποι , ὡς ὑπὲρ μὲν ὑμῶν αὐτῶν πράως οἴσετε , ὑπὲρ δʼ ἐκείνου μνησικακήσετε , καὶ ταῦτʼ ἐν οἷς ὑμεῖς , οὐκ ἐκεῖνος , ὕβρισθε , εἴ γε δεῖ τι τούτων εἰπεῖν . ἔπειτα κἀκεῖνο σκοπεῖτε , ὅπως μὴ ἅμα θʼ ὑμεῖς ὀργιζόμενοι φανήσεσθε καὶ τὴν δίκην παρʼ ὑμῶν αὐτῶν εἰληφότες , καὶ τοσούτῳ χείρους ἡμῶν περὶ ὑμᾶς αὐτοὺς γεγενημένοι , ὥσθʼ ἡμεῖς μὲν ἥκομεν συσσώζειν ὑμῖν ὄντες ἕτοιμοι τὰ πράγματα , ὑμεῖς δὲ—τί δʼ ἄν τις λέγοι τὸ βλάσφημον ; καὶ γὰρ εἰ μὲν τούτων ἕνεκα ὅσα πώποθʼ ὑμεῖς ἐμέμψασθε καὶ διʼ ἅ φασι δεῖν ὑμᾶς ἀγανακτεῖν ὁ Φίλιππος ἐπέρχεται , δῶμέν τι λέγειν τούτοις · εἰ δʼ ὑπὸ τοῦ μὴ δύνασθαι κατέχειν ἑαυτὸν , δειξάτω Πύθων , εἰ καὶ ὑμῶν αὐτῶν τι τοσοῦτον κατεγνώκατε , ὥστε μνησικακοῦντες ὑμῖν αὐτοῖς ὀρθῶς ἂν ἡγεῖσθαι βουλεύεσθαι . χωρὶς δὲ τούτων ἅπαντας ἂν οἶμαι συμφῆσαι τὸ μὲν ἡμᾶς ὄντας Ἕλληνας καὶ ὁμοφύλους ἐρίζειν πρὸς ἀλλήλους ὑπὲρ ἀρχῆς καὶ τάξεως ἀνεπίφθονον εἶναι καὶ τῶν νενομισμένων , τὸν δʼ ὅλως ἀλλότριον μηδεμιᾶς ὀργῆς μηδʼ ἔριδος χρῆναι προσίεσθαι , ἀλλὰ τὸν αὐτὸν τρόπον ὥσπερ ἂν εἰ δύʼ ἀδελφοὶ πρωτείων ἠμφισβήτουν ἐν σφίσιν αὐτοῖς , ἕν γʼ ἂν ἐκεῖνο ταυτὸν ἐγίγνωσκον , εἴ τις ξένος καὶ μηδὲν προσήκων ἐβιάζετο , κοιναῖς ταῖς θύραις ἀποκλείειν , οὕτως ἐπὶ τῶν Ἑλληνικῶν μηδενὶ τῶν ἔξωθεν λαβὴν εἶναι τὰ καθʼ ἡμᾶς αὐτοὺς ἀπόρρητα · — οὕτω γὰρ καὶ λέγειν ἄξιον περὶ αὐτῶν—ἀλλὰ νομίζειν τοὺς μὲν τῶν Ἑλλήνων πρὸς ἀλλήλους πολέμους καὶ τὰ ἐγκλήματα ταῖς
Lemmas: ἀλλά μήν πρός γε ὁ αἰτία καί ὁ διαβολή , ὅς χράω κατά ἐγώ ὁ πρέσβυς , ἐνθυμέομαι ὅτι πρῶτος μέν ἑαυτοῦ περιπίπτω , εἰ ἀληθής λέγω . εἰ γάρ ἐγώ ἀλλήλων ἔχω τις κατηγορέω , ἐγώ οὗτος ἄν εἰμί πρός ἀλλήλων διαφορά , ἀλλά οὐ ὁ μηδείς μετέχω ὁ ἔγκλημα . ὥστε οὐ ἐκεῖνος πέμπω ὡς σύ παροξύνω προσήκω , ἀλλά σύ εἴπερ οἴομαι δέω μνησικακέω , ἐκεῖνος καί πᾶς ὅσος δύναμαι ἐπί ἐγώ καλέω . ὅτε δέ αὐτός κατά σύ αὐτός σωφρονέω ἐπίσταμαι , πῶς ἐκεῖνος γε ταράσσω προσέχω ; εἰ μή οὗτος τις λέγω , ὡς ὑπέρ μέν σύ αὐτός πρᾶος φέρω , ὑπέρ δέ ἐκεῖνος μνησικακέω , καί οὗτος ἐν ὅς σύ , οὐ ἐκεῖνος , ὑβρίζω , εἰ γε δέω τις οὗτος λέγω . ἔπειτα ἐκεῖνος σκοπέω , ὅπως μή ἅμα τε σύ ὀργίζω φαίνω καί ὁ δίκη παρά σύ αὐτός λαμβάνω , καί τοσοῦτος κακός ἐγώ περί σύ αὐτός γίγνομαι , ὥστε ἐγώ μέν ἥκω συσσῳ ́ζω σύ εἰμί ἑτοῖμος ὁ πρᾶγμα , σύ ὅδε δέ ἄν τις λέγω ὁ βλάσφημος ; καί γάρ εἰ μέν οὗτος ἕνεκα ὅσος πώποτε σύ μέμφομαι καί διά ὅς φημί δέω σύ ἀγανακτέω ὁ Φίλιππος ἐπέρχομαι , δίδωμι τις λέγω οὗτος · εἰ δέ ὑπό ὁ μή δύναμαι κατέχω ἑαυτοῦ , δείκνυμι Πύθων , εἰ καί σύ αὐτός τις τοσοῦτος καταγιγνώσκω , ὥστε μνησικακέω σύ αὐτός ὀρθός ἄν ἡγέομαι βουλεύω . χωρίς δέ οὗτος ἅπας ἄν οἴομαι σύμφημι ὁ μέν ἐγώ εἰμί Ἕλλην καί ὁμόφυλος ἐρίζω πρός ἀλλήλων ὑπέρ ἀρχή καί τάξις ἀνεπίφθονος εἰμί καί ὁ νομίζω , ὁ δέ ὅλος ἀλλότριος μηδείς ὀργή μηδέ ἔρις χρή προσίημι , ἀλλά ὁ αὐτός τρόπος ὥσπερ ἄν εἰ δύο ἀδελφός πρωτεῖον ἀμφισβητέω ἐν σφεῖς αὐτός , εἷς γε ἄν ἐκεῖνος τατός γιγνώσκω , εἰ τις ξένος καί μηδείς προσήκω βιάζω , κοινός ὁ θύρα ἀποκλείω , οὕτως ἐπί ὁ Ἑλληνικός μηδείς ὁ ἔξωθεν λαβή εἰμί ὁ κατά ἐγώ αὐτός ἀπόρρητος · — οὕτως γάρ καί λέγω ἄξιος περί αὐτῶν—ἀλλὰ νομίζω ὁ μέν ὁ Ἕλλην πρός ἀλλήλων πόλεμος καί ὁ ἔγκλημα ὁ