aelius-aristides.summaxiko-s-b-pro-s-qhbai-ous-peri-th-s-summaxi-as 498
ἔδει καὶ μνησικακεῖν , ἐκεῖνός γʼ οὐκ εἴα . ἡδέως δʼ ἂν ἐροίμην τοὺς τἀναντία πρεσβευομένους , πότερον ἀπὸ τοῦ μέλλοντος χρόνου ταῦτʼ ἀξιοῦσι κριθῆναι , ἢ τοῦ παρελθόντος . εἰ μὲν γὰρ ἀπὸ τοῦ μέλλοντος , τὰ μὲν παρʼ ἡμῶν ἐλευθερία , σωτηρία , τὸ πρώτους ἐν τοῖς Ἕλλησι τετάχθαι , πάντʼ ἐστὶ τὰ κάλλιστα · τὰ δʼ ἐξ ἐκείνου τί τις ἂν λέγοι , πλὴν ὅσον αὐτῷ τρέπειν εἰς κεφαλὴν τοὺς θεούς ; ἀλλὰ μὴν εἴ γʼ ἀπὸ τοῦ παρελθόντος χρόνου δεῖ κριθῆναι , δειξάτω πάνθʼ ὅσα πώποτʼ ἔπραξε Φίλιππος εἰς ὑμᾶς δυοῖν βοηθείαιν ἡμετέραιν ἀντάξια , τῆς τε εἰς Ἁλίαρτον προτέρας καὶ τῆς ἐπὶ τὴν φρουρὰν ὕστερον · ὧν ἡ μὲν τῆς Βοιωτίας , ἡ δὲ τῆς Καδμείας Λακεδαιμονίους ἐξήλασεν . ἆρʼ ὅμοια ταῦτα τῷ πρὸς Φωκέας βοηθῆσαι ; οὐκ ἴσθʼ ὅτι πρὸς μὲν ἐκείνους ἐκ περιουσίας ἠγωνίζεσθε , ἐν αἷς δʼ ἦτε ἀνάγκαις , τότε οὐδένων ἄλλων πλὴν ἡμῶν ἐδεῖσθε , παρεξετάζετε δὲ καὶ τίνες οἱ Φωκεῖς παρὰ τοὺς Λακεδαιμονίους καὶ πῶς ἔχοντες αὐτῶν ἑκάτεροι . οὐχ οἱ μὲν τῶν Ἑλλήνων ἄρχοντες , οἱ δʼ οὐδένων ἄμεινον πράττοντες ; καὶ ἐῶ λέγειν ὅτι Λακεδαιμόνιοι μὲν ὡσπερεὶ διὰ τῆς Ἀττικῆς εἰς τὴν Βοιωτίαν ἐνέβαλον , τὸ ἄστυ παρεξιόντες ἡμῶν , καὶ ταῦτʼ ἀτείχιστον ὂν τὸ κατʼ ἀρχάς · Φιλίππῳ δʼ οὐδὲν ἦν πρᾶγμα ἀπὸ Φωκέων , ἀλλʼ ἐν μέσοις τοῖς αὐτὸς ἑαυτοῦ συμμάχοις εἶχε Φωκέας . ἀλλὰ μὴν οἰκειότερον μὲν τὸ μέλλον ἅπασι τοῦ παρελθόντος—τὸ μὲν γὰρ ἀπηλλοτρίωται καὶ οὔτε χεῖρον οὔτε βέλτιον ἄν τις πράξειεν ὑπʼ αὐτοῦ , τὸ δὲ μέλλον ἐπέρχεται—ἡμεῖς δʼ ἐξ ἀμφοτέρων τῶν καιρῶν τοσοῦτον νικῶμεν , ὥστʼ ἐν μὲν ἐκείνῳ πολὺ τούτου κρείττους περὶ ὑμᾶς γεγενήμεθα , ἐκ δὲ τούτου μία ψῆφος ὑμῖν ἀπόκειται μεθʼ ἡμῶν γίγνεσθαι . οὕτως ἀμφοτέροις νικῶντες τῷ κυριωτέρῳ μειζόνως περίεσμεν . ἀλλὰ γὰρ ἕν τι χρηστὸν ὅμως τῆς πρεσβείας ἐστὶν αὐτοῦ . δείκνυσι γὰρ ὅπως πεφόβηται τὰς πόλεις καὶ ὅτι συστάντων ἡμῶν οὐδʼ ἡντινοῦν ἐλπίδʼ ἔχει περὶ τῶν πραγμάτων . ἡμέτερον τοίνυν ἐστὶν ὁρῶντας τὸν φόβον αὐτοῦ καὶ ὅπη σαθρός ἐστι μηδὲν ἀνεῖναι ῥώμης , ἀλλʼ ἐπικεῖσθαι καὶ παρελέσθαι
Lemmas: δέω καί μνησικακέω , ἐκεῖνος γε οὐ ἐάω . ἡδύς δέ ἄν λέγω ὁ ἐναντίος πρεσβεύω , πότερος ἀπό ὁ μέλλω χρόνος οὗτος ἀξιόω κρίνω , ἤ ὁ παρέρχομαι . εἰ μέν γάρ ἀπό ὁ μέλλω , ὁ μέν παρά ἐγώ ἐλευθερία , σωτηρία , ὁ πρῶτος ἐν ὁ Ἕλλην τάσσω , πᾶς εἰμί ὁ καλός · ὁ δέ ἐκ ἐκεῖνος τίς τις ἄν λέγω , πλήν ὅσος αὐτός τρέπω εἰς κεφαλή ὁ θεός ; ἀλλά μήν εἰ γε ἀπό ὁ παρέρχομαι χρόνος δέω κρίνω , δείκνυμι πᾶς ὅσος πώποτε πράσσω Φίλιππος εἰς σύ δύο βοήθεια ἡμέτερος ἀντάξιος , ὁ τε εἰς Ἁλίαρτος πρότερος καί ὁ ἐπί ὁ φρουρά ὕστερον · ὅς ὁ μέν ὁ Βοιωτία , ὁ δέ ὁ Καδμεῖος Λακεδαιμόνιος ἐξελαύνω . ἆρα ὅμοιος οὗτος ὁ πρός Φωκεύς βοηθέω ; οὐ οἶδα ὅτι πρός μέν ἐκεῖνος ἐκ περιουσία ἀγωνίζομαι , ἐν ὅς δέ εἰμί ἀνάγκη , τότε οὐδείς ἄλλος πλήν ἐγώ δέω , παρεξετάζω δέ καί τίς ὁ Φωκεύς παρά ὁ Λακεδαιμόνιος καί πῶς ἔχω αὐτός ἑκάτερος . οὐ ὁ μέν ὁ Ἕλλην ἄρχω , ὁ δέ οὐδείς ἀγαθός πράσσω ; καί ἐάω λέγω ὅτι Λακεδαιμόνιος μέν ὡσπερεί διά ὁ Ἀττική εἰς ὁ Βοιωτία ἐμβάλλω , ὁ ἄστυ παρεξέρχομαι ἐγώ , καί οὗτος ἀτείχιστος εἰμί ὁ κατά ἀρχή · Φίλιππος δέ οὐδείς εἰμί πρᾶγμα ἀπό Φωκεύς , ἀλλά ἐν μέσος ὁ αὐτός ἑαυτοῦ σύμμαχος ἔχω Φωκεύς . ἀλλά μήν οἰκεῖος μέν ὁ μέλλω ἅπας ὁ παρέρχομαι μέν γάρ ἀπαλλοτριόω καί οὔτε κακός οὔτε ἀγαθός ἄν τις πράσσω ὑπό αὐτός , ὁ δέ μέλλω ἐπέρχομαι δέ ἐκ ἀμφότερος ὁ καιρός τοσοῦτος νικάω , ὥστε ἐν μέν ἐκεῖνος πολύς οὗτος κρατύς περί σύ γίγνομαι , ἐκ δέ οὗτος εἷς ψῆφος σύ ἀπόκειμαι μετά ἐγώ γίγνομαι . οὕτως ἀμφότερος νικάω ὁ κύριος μέγας περιέρχομαι . ἀλλά γάρ εἷς τις χρηστός ὅμως ὁ πρεσβεία εἰμί αὐτός . δείκνυμι γάρ ὅπως φοβέω ὁ πόλις καί ὅτι συνίστημι ἐγώ οὐδέ ὅστις ἐλπίς ἔχω περί ὁ πρᾶγμα . ἡμέτερος τοίνυν εἰμί ὁράω ὁ φόβος αὐτός καί ὅπῃ σαθρός εἰμί μηδείς ἀνίημι ῥώμη , ἀλλά ἐπίκειμαι καί παραιρέω