aelius-aristides.summaxiko-s-b-pro-s-qhbai-ous-peri-th-s-summaxi-as 500
Χίους μέν γε προθυμοτάτους τῶν νησιωτῶν περὶ αὐτοὺς γενομένους καὶ σχεδὸν πᾶσι τοῖς Ἕλλησιν ἄρξαντας τῆς ἀφʼ ἡμῶν ἀποστάσεως τὴν πολιτείαν καὶ τὰ τείχη παρείλοντο , καὶ τοσούτων φυγῶν καὶ σφαγῶν ἐνέπλησαν , ὥστε εἰρήνην αὐτοῖς εἶναι δόξαι πάσας τὰς τοῦ πολέμου ταλαιπωρίας · βασιλέα δὲ τὸν μέγαν ἐκ γῆς καὶ θαλάττης ἐπολιόρκουν , φρουρὰν δʼ ἐφʼ ὑμᾶς ἔφαινον , καὶ μικρὸν ὕστερον εἰς Κόρινθον παρῆσαν . ἂν οὖν , ὦ ἄνδρες Θηβαῖοι , καὶ νῦν ὁ Φίλιππος ἴδῃ τὰ ἐν χερσὶν ἀφέντας περὶ τῶν ὕστερον βουλεύεσθαι , τὸν πρὸς ἡμᾶς πόλεμον θέμενος κατὰ νοῦν τοὺς Λακεδαιμονίους μιμῆται καί τινος εὐπορήσας προφάσεως , ἢ καὶ χαίρειν ἁπάσας τὰς προφάσεις ἐάσας , ἁπλῶς οὕτως ὑμῖν ἐπιχειρῇ , πότερον καθʼ ἡμῶν τῶν Ἀθηναίων αὐτῷ ταῦθʼ ὑπηρετηκότες εἶναι φήσετε , ἢ καθʼ ὑμῶν αὐτῶν ; ποτέρως δʼ ἂν ἄμεινον ὦ πρὸς Διὸς αὐτὸν ἐφʼ ὑμᾶς ἐλθεῖν οἴεσθε καὶ προθυμότερον , πότερον εὐθενούντων ἡμῶν καὶ τὴν τάξιν ἐχόντων ἥνπερ νῦν , ἢ μόνων ὑμῶν λειφθέντων καὶ μηδενὸς ὄντος ἀφʼ ἡμῶν φόβου τῷ τι νεωτερίζειν ἐπιχειροῦντι ; καὶ μὴν τοσοῦτόν γʼ ἐπίστασθε , ὅτι εἰ τότʼ ἐν τοῖς Ἕλλησιν ἐνίκησε τὰ λεχθέντα ὑπό τινων , ὡς χρὴ τὴν πόλιν ἡμῶν ἀνδραποδίσασθαι καὶ τὴν χώραν ἀνεῖναι μηλόβοτον , οὐκ ἂν ὅθʼ οἱ Λακεδαιμόνιοι τὴν ἐφʼ ὑμᾶς στρατείαν ἐποιοῦντο , ὡς οὕστινας ἔλθητε εἴχετε . νῦν δὲ τὸ σωθῆναι καὶ περιγενέσθαι τὴν πόλιν ἡμῶν εἰς δέον οὐ μόνον ὑμῖν , ἀλλὰ καὶ πᾶσιν , ὡς ἔοικε , τοῖς Ἕλλησι κατέστη . οὐκοῦν εὔδηλον ὡς οὐδʼ εἰ νῦν τι πάθοιμεν , τὰ καθʼ ὑμᾶς ἀκίνδυνα , οὐδʼ εἰ μηδέπω πρότεροι κινδυνεύετε , ἀλλὰ μίʼ ἡμέρα τά τʼ ἐκεῖ , καλὸν γὰρ οὕτω λέγειν , καὶ τἀνταῦθʼ εἰς τὸ δέον καταστήσει . σκέψασθε δὴ κἀκεῖνο ὅτι ὑμᾶς ᾐτιάσαντό τινες τὴν γνώμην ἐκείνην καθʼ ἡμῶν εἰπεῖν , ὑμεῖς δʼ ἐλθόντες παρῃτεῖσθε , λέγοντες ἀληθῆ , ὡς οὐκ ἀπὸ τοῦ κοινοῦ τῆς πόλεως ἡ ψῆφος ἠνέχθη , ἀλλʼ εἷς ἀνὴρ εἶπε συνεδρεύων · ὥστʼ οὔτʼ ἐγκαλεῖν εἴχομεν ἔτι , βοηθεῖν τʼ ἐψηφισάμεθα . ἆρʼ οὖν , ὦ ἄνδρες Θηβαῖοι , τῶν αὐτῶν ἐστι τότε μὲν τῷ μηδὲν περὶ ἡμῶν ἐψηφίσθαι
Lemmas: Χῖος μέν γε πρόθυμος ὁ νησιώτης περί αὐτός γίγνομαι καί σχεδόν πᾶς ὁ Ἕλλην ἄρχω ὁ ἀπό ἐγώ ἀπόστασις ὁ πολιτεία καί ὁ τεῖχος παραιρέω , καί τοσοῦτος φυγή καί σφαγή ἐμπίμπλημι , ὥστε εἰρήνη αὐτός εἰμί δοκέω πᾶς ὁ ὁ πόλεμος ταλαιπωρία · βασιλεύς δέ ὁ μέγας ἐκ γῆ καί θάλασσα πολιορκέω , φρουρά δέ ἐπί σύ φαίνω , καί μικρός ὕστερον εἰς Κόρινθος πάρειμι . ἐάν οὖν , ὦ ἀνήρ Θηβαῖος , καί νῦν ὁ Φίλιππος ὁράω ὁ ἐν χείρ ἀφίημι περί ὁ ὕστερον βουλεύω , ὁ πρός ἐγώ πόλεμος τίθημι κατά νόος ὁ Λακεδαιμόνιος μιμέομαι καί τις εὐπορέω πρόφασις , ἤ καί χαίρω ἅπας ὁ πρόφασις ἐάω , ἁπλῶς οὕτως σύ ἐπιχειρέω , πότερος κατά ἐγώ ὁ Ἀθηναῖος αὐτός οὗτος ὑπηρετέω εἰμί φημί , ἤ κατά σύ αὐτός ; ποτέρως δέ ἄν ἀγαθός εἰμί πρός Ζεύς αὐτός ἐπί σύ ἔρχομαι οἴομαι καί πρόθυμος , πότερος εὐθηνέω ἐγώ καί ὁ τάξις ἔχω ὅς νῦν , ἤ μόνος σύ λείπω καί μηδείς εἰμί ἀπό ἐγώ φόβος ὁ τις νεωτερίζω ἐπιχειρέω ; καί μήν τοσοῦτος γε ἐπίσταμαι , ὅτι εἰ τότε ἐν ὁ Ἕλλην νικάω ὁ λέγω ὑπό τις , ὡς χρή ὁ πόλις ἐγώ ἀνδραποδίζω καί ὁ χώρα ἀνίημι μηλόβοτος , οὐ ἄν ὅτε ὁ Λακεδαιμόνιος ὁ ἐπί σύ στρατεία ποιέω , ὡς ὅστις ἔρχομαι ἔχω . νῦν δέ ὁ σῴζω καί περιγίγνομαι ὁ πόλις ἐγώ εἰς δέω οὐ μόνος σύ , ἀλλά καί πᾶς , ὡς ἔοικα , ὁ Ἕλλην καθίστημι . οὐκοῦν εὔδηλος ὡς οὐδέ εἰ νῦν τις πάσχω , ὁ κατά σύ ἀκίνδυνος , οὐδέ εἰ μηδέπω πρότερος κινδυνεύω , ἀλλά εἷς ἡμέρα ὁ τε ἐκεῖ , καλός γάρ οὕτως λέγω , καί ἐνταῦθα εἰς ὁ δέω καθίστημι . σκοπέω δή ἐκεῖνος ὅτι σύ αἰτιάομαι τις ὁ γνώμη ἐκεῖνος κατά ἐγώ λέγω , σύ δέ ἔρχομαι παραιτέομαι , λέγω ἀληθής , ὡς οὐ ἀπό ὁ κοινός ὁ πόλις ὁ ψῆφος φέρω , ἀλλά εἷς ἀνήρ λέγω συνεδρεύω · ὥστε οὔτε ἐγκαλέω ἔχω ἔτι , βοηθέω τε ψηφίζω . ἆρα οὖν , ὦ ἀνήρ Θηβαῖος , ὁ αὐτός εἰμί τότε μέν ὁ μηδείς περί ἐγώ ψηφίζω