aelius-aristides.summaxiko-s-b-pro-s-qhbai-ous-peri-th-s-summaxi-as 495
ἐφʼ ὑμῖν ὄντα , καὶ τοσούτῳ χείρους Φιλίππου γενέσθαι περὶ ὑμᾶς αὐτοὺς ὥσθʼ ὁ μὲν εἰ καὶ μὴ τοῦτʼ ἐβούλετο , ἀλλʼ οὖν τινά γʼ ὑμῖν ἔπραξεν εἰς καιρὸν , ὑμεῖς δʼ ὧν οὐκ ἂν ἔχοιτε μείζω , ταῦθʼ ἑκόντες εἰς ὑμᾶς αὐτοὺς ἐξαμαρτήσεσθε , καὶ τοσοῦτον ἀφέξετε τοῦ μιμεῖσθαι ἐκεῖνον , ὥσθʼ ὁ μὲν ὑμῖν τοὺς πολεμίους παρέδωκεν , ὑμεῖς δʼ ἐὰν ἃ πείθουσιν οὗτοι ποιῆτε , ὑμᾶς αὐτοὺς τοῖς πολεμίοις παραδώσετε . τίνος οὖν ἕνεκʼ εἰπέ μοι λοιπὸν τῷ Φιλίππῳ χάριν ἕξετε , εἰ μηδὲν ὑμῖν τοῦ σώζεσθαι μέλει ; ἐγὼ μὲν γὰρ ἐξ ἀμφοτέρων ἡγοῦμαι τῇ τότε κοινωνίᾳ τὴν νῦν ἐναντίαν εἶναι . εἰ μὲν γὰρ ὡς ἀληθῶς εὔνους ὢν ὑμῖν ἐκεῖνα προὐθυμεῖτο , αἰσχρὸν ἐκεῖνον μὲν ἐπαινεῖν τῆς προθυμίας , ὑμῶν δʼ αὐτῶν ἀμελῆσαι · εἰ δὲ πεῖρα καθʼ ὑμῶν ἦν καὶ παρασκευὴ τοῦ μέλλοντος χρόνου , δυοῖν , οὐχ ἑνὸς ὑμῖν ὀφείλει δίκην , τοῦ τʼ ἐπʼ ἐκείνων φενακίζειν καὶ τοῦ νῦν μεθʼ ὅπλων ἐπέρχεσθαι . ὥστʼ οὐ διʼ ἐκεῖνα ταῦθʼ ὑπακουστέον , ἀλλʼ ὑπὲρ ἀμφοῖν τῇ τιμωρίᾳ χρηστέον ἡνίκʼ εἴληπται . εὖ δʼ ἂν ἔχοι τῇ πονηρίᾳ τοῦ Φιλίππου χρησαμένους ὃ πρόσεστι ζημίας αὐτῇ φυλάξασθαι . οὐδεὶς ἀντιλέγει τὸ μὴ οὐ δικαίως Φωκέας ἀπολωλέναι , ἀλλʼ οὐ διὰ τοῦτο δίκαιος πιστεύεσθαι Φίλιππος . ἀλλʼ εἴ τι δεῖ καὶ περὶ Φωκέων εἰπεῖν , τῷ μὲν καθʼ αὑτοὺς μέρει δικαίως ταῦτα πεπόνθασιν , ὅσα δʼ εἰς Φίλιππον οὐκ ὀρθῶς . ὅταν γὰρ μὴ τοῦ θεοῦ χάριν μηδʼ ὑμῶν , ἀλλʼ ὑπὲρ τῆς αὑτοῦ πλεονεξίας , ἣν ἐν ἅπασι δείκνυσι , φαίνηται ταῦτα συμπράξας , ἐκεῖνοι μὲν ἴσως δικαίως ἀπολώλασιν , οὗτος δʼ οὐχὶ δικαίως ἀνῄρηκε . μὴ τοίνυν τῷ Φωκέας εἰκότως ἀπολωλέναι τὰ ὑμέτερʼ αὐτῶν εἰκῆ πρόησθε , μηδὲ συγκαταγνῶτε ὑμῶν αὐτῶν παθεῖν ἅπερ Φωκεῖς . καὶ γὰρ ἐκείνους μὲν ἔχοιμεν ἂν εἰπεῖν ὡς προσήκοντα ἔπαθον πλημμελήσαντες περὶ τὸν θεὸν , ὑμεῖς δʼ ἀνθʼ ὅτου ταύτην ὑφέξετε νῦν τὴν δίκην οὐχὶ σύνισμεν ἡμεῖς γε . δεινὸν δέ μοι φαίνεται καὶ τοῦτο εἰ Φωκεῖς μὲν ὤφειλον δίκην , ἐπειδὴ τὸ ἱερὸν τὸ ἐν Δελφοῖς
Lemmas: ἐπί σύ εἰμί , καί τοσοῦτος κακός Φίλιππος γίγνομαι περί σύ αὐτός ὥστε ὁ μέν εἰ καί μή οὗτος βούλομαι , ἀλλά οὖν τις γε σύ πράσσω εἰς καιρός , σύ δέ ὅς οὐ ἄν ἔχω μέγας , οὗτος ἑκών εἰς σύ αὐτός ἐξαμαρτάνω , καί τοσοῦτος ἀπέχω ὁ μιμέομαι ἐκεῖνος , ὥστε ὁ μέν σύ ὁ πολέμιος παραδίδωμι , σύ δέ ἐάν ὅς πείθω οὗτος ποιέω , σύ αὐτός ὁ πολέμιος παραδίδωμι . τίς οὖν ἕνεκα λέγω ἐγώ λοιπός ὁ Φίλιππος χάρις ἔχω , εἰ μηδείς σύ ὁ σῴζω μέλω ; ἐγώ μέν γάρ ἐκ ἀμφότερος ἡγέομαι ὁ τότε κοινωνία ὁ νῦν ἐναντίος εἰμί . εἰ μέν γάρ ὡς ἀληθής εὔνους εἰμί σύ ἐκεῖνος προθυμέομαι , αἰσχρός ἐκεῖνος μέν ἐπαινέω ὁ προθυμία , σύ δέ αὐτός ἀμελέω · εἰ δέ πεῖρα κατά σύ εἰμί καί παρασκευή ὁ μέλλω χρόνος , δύο , οὐ εἷς σύ ὀφείλω δίκη , ὁ τε ἐπί ἐκεῖνος φενακίζω καί ὁ νῦν μετά ὅπλον ἐπέρχομαι . ὥστε οὐ διά ἐκεῖνος οὗτος ὑπακουστέον , ἀλλά ὑπέρ ἄμφω ὁ τιμωρία χράω ἡνίκα λαμβάνω . εὖ δέ ἄν ἔχω ὁ πονηρία ὁ Φίλιππος χράω ὅς πρόσειμι ζημία αὐτός φυλάσσω . οὐδείς ἀντιλέγω ὁ μή οὐ δίκαιος Φωκεύς ἀπόλλυμι , ἀλλά οὐ διά οὗτος δίκαιος πιστεύω Φίλιππος . ἀλλά εἰ τις δέω καί περί Φωκεύς λέγω , ὁ μέν κατά ἑαυτοῦ μέρος δίκαιος οὗτος πάσχω , ὅσος δέ εἰς Φίλιππος οὐ ὀρθός . ὅταν γάρ μή ὁ θεός χάριν μηδέ σύ , ἀλλά ὑπέρ ὁ ἑαυτοῦ πλεονεξία , ὅς ἐν ἅπας δείκνυμι , φαίνω οὗτος συμπράσσω , ἐκεῖνος μέν ἴσως δίκαιος ἀπόλλυμι , οὗτος δέ οὐ δίκαιος ἀναιρέω . μή τοίνυν ὁ Φωκεύς ἔοικα ἀπόλλυμι ὁ ὑμέτερος αὐτός εἰκῇ προίημι , μηδέ συγκαταγιγνώσκω σύ αὐτός πάσχω ὅς Φωκεύς . καί γάρ ἐκεῖνος μέν ἔχω ἄν λέγω ὡς προσήκω πάσχω πλημμελέω περί ὁ θεός , σύ δέ ἀντί ὅστις οὗτος ὑπέχω νῦν ὁ δίκη οὐ σύνοιδα ἐγώ γε . δεινός δέ ἐγώ φαίνω καί οὗτος εἰ Φωκεύς μέν ὀφείλω δίκη , ἐπειδή ὁ ἱερός ὁ ἐν Δελφοί