aelius-aristides.summaxiko-s-b-pro-s-qhbai-ous-peri-th-s-summaxi-as 492
ὥστε πῶς ἂν δικαίως ἑτέρους εὐνουστέρους ἡμῶν νομίζοιτε ; οὐ γὰρ ἄλλα μὲν ἡμᾶς ἆθλα ἐὰν νικήσωμεν , ἄλλα δʼ ἐστὶν ἃ ὑμᾶς μένει , ἀλλʼ ἃ βουλοίμεθʼ ἂν ἡμῖν γενέσθαι ταῦτα πρὸς ὑμᾶς κοινούμεθα . ὥστε ἃ τῇ ἡμετέρᾳ αὐτῶν πόλει παρὰ τῶν θεῶν αἰτοῦμεν , ταῦτα τῇ ὑμετέρᾳ συνευχόμεθα , ἥκιστα ἐγχωροῦν οἶμαι Φιλίππῳ πρᾶγμα , τὰς αὐτὰς εὐχὰς ὑπὲρ αὑτοῦ καὶ τῶν ἄλλων τινὸς ποιήσασθαι . τοιοῦτον γάρ ἐστιν ὁ δυνάστης , μηδένα τῆς ἴσης τιμᾶσθαι · εἰκότως , μᾶλλον δʼ ἀναγκαίως . ἅμα γὰρ τῶν ἴσων ἑτέρῳ μετέσται , καὶ αὐτὸς ὃ ζητεῖ , τοῦτʼ ἀπολώλεκε . δεῖ γὰρ οἶμαι τὸν μὲν ἄρχειν , τοὺς δὲ ἄρχεσθαι · ταῦτα δʼ ἀμφότερʼ οὐ ταυτὸν βούλεται . καὶ ταῦτʼ οὐχ ἡμᾶς ἐλέγχειν δεῖ τοῖς λόγοις , ἀλλὰ Φίλιππος ἔργῳ πιστοῦται . τίς γάρ ἐστι τούτου σύμμαχος , ὅστις οὐ χεῖρον πράττει τῶν πολεμίων ; τοὺς μὲν οὖν ἐν μέρει πολέμους διʼ ἀπορρήτων ὡς τὰ πολλὰ ποιεῖται , ὥσπερ νῦν ἐφʼ ὑμᾶς ἥκει συγκρύπτων ὡς οἷόν τε τἀληθές · ἣν δʼ ἐν τῷ καθάπαξ ἔχει γνώμην , ὁμολογεῖ πρὸς ἅπαντας καὶ καταμηνύει διʼ ἑνὸς ῥήματος , ἄν τις ὀρθῶς τηρῇ . ὅταν γὰρ ἐν ταῖς ἐπιστολαῖς αὐτῷ καὶ ταῖς συνθήκαις πρῶτον ἁπάντων ᾖ , βασιλεὺς Μακεδόνων , πῶς οὐκ εἰς ἅπαντας κηρύττει τότε τὰ ἀπόρρητα τῆς γνώμης , καὶ τὸ μηδενὶ τῶν ἐλευθερίας ἐπιθυμούντων εἶναι τούτῳ χρῆσθαι μηδὲ πιστεύειν ; οὐ γὰρ οὕτω γʼ ἀναίσθητος οὐδεὶς οὐδʼ ἔξω τοῦ φρονεῖν , ὅστις ἑνὸς μὲν ἔθνους καὶ τούτου κακῶν μεστοῦ καὶ οὗ μυρίοι βασιλεῖς ἤδη γεγόνασιν , ἀγάλλεσθαι κρατοῦντʼ αὐτὸν ἡγεῖται , τῆς δʼ Ἑλλάδος , ἣ μόνη τῶν ὑπὸ τὸν ἥλιον οὐδένα πώποτʼ ἔσχεν αὑτῆς κύριον , ταύτης δʼ οὔτʼ ἐπιθυμεῖν βασιλέα κληθῆναι οὔθʼ ἃ πράττει πρὸς ἄλλο τι τῶν πάντων ἔχειν τὴν ἀναφορὰν , ἢ ταῦτʼ ἐφεξῆς τὰ ῥήματα συνθεῖναι , Βασιλεὺς Ἑλλήνων Φίλιππος . μὴ δῆτα , ἀλεξίκακε Ζεῦ καὶ θεοί . θάτερα γὰρ καλλίω καὶ δικαιότερα , ἡμᾶς εἶναι τῶν ἐκείνου κυρίους . εἶτα λέγουσιν ὡς τὰ τῆς Ἀττικῆς βοσκήματα εἰς τὴν Βοιωτίαν ἥξει , καθάπερ χρησμούς τινας ἐξηγούμενοι . Φίλιππος δέ γε οἶδε
Lemmas: ὥστε πῶς ἄν δίκαιος ἕτερος εὔνους ἐγώ νομίζω ; οὐ γάρ ἄλλος μέν ἐγώ ἆθλον ἐάν νικάω , ἄλλος δέ εἰμί ὅς σύ μένω , ἀλλά ὅς βούλομαι ἄν ἐγώ γίγνομαι οὗτος πρός σύ κοινόω . ὥστε ὅς ὁ ἡμέτερος αὐτός πόλις παρά ὁ θεός αἰτέω , οὗτος ὁ ὑμέτερος συνεύχομαι , ἦκα ἐγχωρέω οἴομαι Φίλιππος πρᾶγμα , ὁ αὐτός εὐχή ὑπέρ ἑαυτοῦ καί ὁ ἄλλος τις ποιέω . τοιοῦτος γάρ εἰμί ὁ δυνάστης , μηδείς ὁ ἴσος τιμάω · ἔοικα , μάλα δέ ἀναγκαῖος . ἅμα γάρ ὁ ἴσος ἕτερος μέτειμι , καί αὐτός ὅς ζητέω , οὗτος ἀπόλλυμι . δέω γάρ οἴομαι ὁ μέν ἄρχω , ὁ δέ ἄρχω · οὗτος δέ ἀμφότερος οὐ τατός βούλομαι . καί οὗτος οὐ ἐγώ ἐλέγχω δέω ὁ λόγος , ἀλλά Φίλιππος ἔργον πιστόω . τίς γάρ εἰμί οὗτος σύμμαχος , ὅστις οὐ κακός πράσσω ὁ πολέμιος ; ὁ μέν οὖν ἐν μέρος πόλεμος διά ἀπόρρητος ὡς ὁ πολύς ποιέω , ὥσπερ νῦν ἐπί σύ ἥκω συγκρύπτω ὡς οἷος τε ἀληθής · ὅς δέ ἐν ὁ καθάπαξ ἔχω γνώμη , ὁμολογέω πρός ἅπας καί καταμηνύω διά εἷς ῥῆμα , ἐάν τις ὀρθός τηρέω . ὅταν γάρ ἐν ὁ ἐπιστολή αὐτός καί ὁ συνθήκη πρῶτος ἅπας εἰμί , βασιλεύς Μακεδών , πῶς οὐ εἰς ἅπας κηρύσσω τότε ὁ ἀπόρρητος ὁ γνώμη , καί ὁ μηδείς ὁ ἐλευθερία ἐπιθυμέω εἰμί οὗτος χράω μηδέ πιστεύω ; οὐ γάρ οὕτως γε ἀναίσθητος οὐδείς οὐδέ ἔξω ὁ φρονέω , ὅστις εἷς μέν ἔθνος καί οὗτος κακός μεστός καί ὅς μυρίος βασιλεύς ἤδη γίγνομαι , ἀγάλλω κρατέω αὐτός ἡγέομαι , ὁ δέ Ἑλλάς , ὅς μόνος ὁ ὑπό ὁ ἥλιος οὐδείς πώποτε ἔχω ἑαυτοῦ κύριος , οὗτος δέ οὔτε ἐπιθυμέω βασιλεύς καλέω οὔτε ὅς πράσσω πρός ἄλλος τις ὁ πᾶς ἔχω ὁ ἀναφορά , ἤ οὗτος ἐφεξῆς ὁ ῥῆμα συντίθημι , Βασιλεύς Ἕλλην Φίλιππος . μή δῆτα , ἀλεξίκακος Ζεύς καί θεός . ἕτερος γάρ καλός καί δίκαιος , ἐγώ εἰμί ὁ ἐκεῖνος κύριος . εἶτα λέγω ὡς ὁ ὁ Ἀττική βόσκημα εἰς ὁ Βοιωτία ἥκω , καθά χρησμός τις ἐξηγέομαι . Φίλιππος δέ γε οἶδα