aelius-aristides.summaxiko-s-b-pro-s-qhbai-ous-peri-th-s-summaxi-as 501
δυσχερὲς ἰσχυρίζεσθαι καὶ τὴν αἰτίαν εἰς ἕτερον τρέπειν , νῦν δʼ ὃν ἴστε καθʼ ἡμῶν παριόντα ἐπὶ τῷ ποιῆσαι τοῦθʼ ὅ τι ἂν δύνηται , τούτῳ συμπράττοντας ἑκόντας ὀφθῆναι ; καὶ μὴν εἰ μὲν ἀληθεῖς τις ἐκείνους εἶναι δοίη τοὺς λόγους ὑμῶν , οἷς ἀπολύεσθε τὴν μέμψιν , ὥσπερ ἡμεῖς γε πεπείσμεθα , οὐ μόνον αἰσχρὰ ταῦτα , ἀλλὰ κἀκείνοις ὑπεναντία · εἰ δὲ ψεύδεσθαι φήσετε , οὐχὶ πρέπονθʼ ὑμῖν αὐτοῖς ἀναθήσετε . μὴ τοίνυν ἐξὸν καὶ τότʼ ἀληθεύειν δοκεῖν καὶ νῦν τὰ δίκαια πράττειν , τρία ταῦτʼ ἀνθέλησθε τὰ χείριστα , ἐξ ἀρχῆς τε κακοὶ γνώμην γενέσθαι περὶ ἡμᾶς καὶ ληφθέντες ἀναισχυντεῖν καὶ νῦν αὖθις ἐξεπίτηδες πονηρεύεσθαι , μηδʼ ἀνθʼ ὧν ἥκομεν ἡμεῖς ὑμῖν ἐθέλοντες τοῦ κινδύνου κοινωνεῖν , ἀντὶ τούτων ὑμεῖς Φιλίππῳ συνεμβάλλοντες ἐφʼ ἡμᾶς φανεροὶ γένησθε . οὔτε γὰρ τῶν ἀρχαίων κοινωνιῶν ἄξιον οὔθʼ , ἵνα πάντα τἄλλʼ ἀφῶ , τῆς παρούσης γνώμης ἡμῶν . ὅτι τοίνυν καὶ χεῖρον περὶ ὑμῶν αὐτῶν ἢ περὶ ἡμῶν βουλεύσεσθε ἀποκλίναντες πρὸς ἐκεῖνον ἐνθένδε λογίσασθε . εἰ γάρ τις ἔροιθʼ ὑμᾶς ὑπὲρ ὅτου νῦν ἡμῖν ἐστι πόλεμος πρὸς Φίλιππον , ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας καὶ τοῦ μὴ ποιεῖν τὸ κελευόμενον πάντες ἂν οἶδʼ ὅτι φήσαιτε . εἶεν · πότεροι δὲ κρατήσουσιν , ἡμεῖς ἢ Φίλιππος , ἄδηλον οἶμαι παντὶ , πλὴν εἰ μὴ τοῖς θεοῖς . οὐκοῦν ὅτʼ ἄδηλον εἰ κρατησόμεθα , ἄδηλον εἰ δουλεύσομεν ; καὶ μὴν ὅτι γʼ , ἂν πρόσθησθε Φιλίππῳ , τὸ κελευόμενον καὶ πεποιήκατε καὶ ποιήσετε παντὶ γνώριμον . δεῖ γὰρ οἶμαι μετὰ τῶν ἄλλων ἕπεσθαι καὶ πράττειν ἃ ἂν ἐκείνῳ δοκῇ . πῶς οὖν οὐ χείρους περὶ ὑμᾶς αὐτοὺς ἢ περὶ ἡμᾶς ἔσεσθε , εἴ γʼ ἃ τῷ πολέμῳ σφαλεῖσιν , ὃ μὴ γένοιτο , ἡμῖν ἀπόκειται , ταῦθʼ ὑμεῖς ἐν τῇ τοῦ ποτέροις δεῖ συμπολεμεῖν αἱρέσει πείσεσθε καὶ πρότερον δουλεύσετε πρὶν πότεροι κρατήσουσι γιγνώσκειν ; δύο γὰρ δή που , κἂν ἄλλο τι συμβαίνῃ , παρά γʼ ὑμᾶς κερδαίνομεν · πρῶτον μὲν τὸν χρόνον , ὃν περὶ τούτων ἀγωνιζόμεθα , ἔπειτα τὸ μὴ δοκεῖν ἡμῶν αὐτῶν ἑκόντες τὰ χείριστα κατεγνωκέναι . ὥσθʼ ἃ μὲν ἡ τύχη δίδωσιν ἀνεκτὰ τοῖς εὖ φρονοῦσι , τὸ δʼ αὑτοὺς τῶν χειρίστων
Lemmas: δυσχερής ἰσχυρίζομαι καί ὁ αἰτία εἰς ἕτερος τρέπω , νῦν δέ ὅς οἶδα κατά ἐγώ παρέρχομαι ἐπί ὁ ποιέω οὗτος ὅς τις ἄν δύναμαι , οὗτος συμπράσσω ἑκών ὁράω ; καί μήν εἰ μέν ἀληθής τις ἐκεῖνος εἰμί δίδωμι ὁ λόγος σύ , ὅς ἀπολύω ὁ μέμψις , ὥσπερ ἐγώ γε πείθω , οὐ μόνος αἰσχρός οὗτος , ἀλλά ἐκεῖνος ὑπεναντίος · εἰ δέ ψεύδω φημί , οὐ πρέπω σύ αὐτός ἀνατίθημι . μή τοίνυν ἔξεστι καί τότε ἀληθεύω δοκέω καί νῦν ὁ δίκαιος πράσσω , τρεῖς οὗτος ἀνεθέλω ὁ κακός , ἐκ ἀρχή τε κακός γνώμη γίγνομαι περί ἐγώ καί λαμβάνω ἀναισχυντέω καί νῦν αὖθις ἐξεπίτηδες πονηρεύομαι , μηδέ ἀντί ὅς ἥκω ἐγώ σύ ἐθέλω ὁ κίνδυνος κοινωνέω , ἀντί οὗτος σύ Φίλιππος συνεμβάλλω ἐπί ἐγώ φανερός γίγνομαι . οὔτε γάρ ὁ ἀρχαῖος κοινωνία ἄξιος οὔτε , ἵνα πᾶς ἄλλος ἀφίημι , ὁ πάρειμι γνώμη ἐγώ . ὅτι τοίνυν καί κακός περί σύ αὐτός ἤ περί ἐγώ βουλεύω ἀποκλίνω πρός ἐκεῖνος ἐνθένδε λογίζομαι . εἰ γάρ τις ἔρομαι σύ ὑπέρ ὅστις νῦν ἐγώ εἰμί πόλεμος πρός Φίλιππος , ὑπέρ ὁ ἐλευθερία καί ὁ μή ποιέω ὁ κελεύω πᾶς ἄν οἶδα ὅτι φημί . εἶεν · πότερος δέ κρατέω , ἐγώ ἤ Φίλιππος , ἄδηλος οἴομαι πᾶς , πλήν εἰ μή ὁ θεός . οὐκοῦν ὅτε ἄδηλος εἰ κρατέω , ἄδηλος εἰ δουλεύω ; καί μήν ὅτι γε , ἐάν προστίθημι Φίλιππος , ὁ κελεύω καί ποιέω καί ποιέω πᾶς γνώριμος . δέω γάρ οἴομαι μετά ὁ ἄλλος ἕπομαι καί πράσσω ὅς ἄν ἐκεῖνος δοκέω . πῶς οὖν οὐ κακός περί σύ αὐτός ἤ περί ἐγώ εἰμί , εἰ γε ὅς ὁ πόλεμος σφάλλω , ὅς μή γίγνομαι , ἐγώ ἀπόκειμαι , οὗτος σύ ἐν ὁ ὁ πότερος δέω συμπολεμέω αἵρεσις πείθω καί πρότερος δουλεύω πρίν πότερος κρατέω γιγνώσκω ; δύο γάρ δή που , ἐάν ἄλλος τις συμβαίνω , παρά γε σύ κερδαίνω · πρῶτος μέν ὁ χρόνος , ὅς περί οὗτος ἀγωνίζομαι , ἔπειτα ὁ μή δοκέω ἐγώ αὐτός ἑκών ὁ κακός καταγιγνώσκω . ὥστε ὅς μέν ὁ τύχη δίδωμι ἀνεκτός ὁ εὖ φρονέω , ὁ δέ ἑαυτοῦ ὁ κακός