aelius-aristides.summaxiko-s-b-pro-s-qhbai-ous-peri-th-s-summaxi-as 503
Ἑλλήνων πιστεύσαντες , οἷς ἡμεῖς τόνδε τὸν χρόνον λειτουργήσομεν—οὐ γὰρ ἄλλο γε οὐδὲν ἢ ὑπὲρ τοῦ γένους τοῦ παντὸς ὁ ἀγὼν ἔσται καὶ ἱερῶν καὶ τάφων καὶ τῶν ὑπολοίπων ἐλπίδων , ὧν πολὺ δή που μᾶλλον οἴεσθαι χρὴ μέλειν τοῖς θεοῖς ἢ τῆς Φιλίππου πλεονεξίας—ἔπειτα καὶ τοῖς πρότερον παραδείγμασι χρώμενοι , ὅσον αἱ πόλεις ἠδυνήθησαν ἐν ταὐτῷ γενόμεναι . καὶ γὰρ τὸ μήτε Φιλίππῳ προσγενέσθαι συμμάχους , ὥσπερ νῦν ὑμᾶς καθʼ ἡμῶν ἐθέλει λαβεῖν , ἡμᾶς τε ἀλλήλοις ὑπάρξαι μεγάλη ῥοπὴ καὶ μερὶς εἰς τὸ θαρρούντως δέχεσθαι τὰ ἀναγκαῖα . καίτοι καὶ τοὐναντίον οὐχ ἧττον εἰκότως ὑμᾶς προτρέπει . εἰ γὰρ καὶ νῦν μεθʼ ἡμῶν γιγνομένοις ἔνι τις φόβος , ἦ που κομιδῆ καθʼ ὑμᾶς αὐτοὺς οὐ θαρρήσετε , ἄλλως τε κἂν τὰ ἡμέτερα ἐκποδὼν , ὃ μὴ συμβαίη , γένηται . ἃ χρὴ πάντα συλλογιζομένους μὴ πρὸς ἀθυμίαν τρέψαι τὸν φόβον , ἀλλʼ εἰς τὸ προθύμως ἃ γένοιτʼ ἂν , εἰ ῥᾳθυμήσομεν , κωλῦσαι , καὶ μὴ τὸν κίνδυνον νομίζειν χαλεπὸν , ἀλλὰ τὸ μὴ κινδυνεῦσαι περὶ τηλικούτων . πῶς γὰρ οὐκ αἰσχρὸν , ὦ ἄνδρες Θηβαῖοι , ὑπὲρ μὲν τῆς Μεσσηνίων κατοικήσεως τοιοῦτον πόλεμον Λακεδαιμονίοις πολεμῆσαι , καὶ φιλοτιμεῖσθαι τῇ πόλει ταύτῃ διʼ ὑμῶν οἰκουμένῃ , καὶ ὑπὲρ τῶν ἐν Ἀρκαδίᾳ φίλων εἰς Πελοπόννησον διαβαίνειν , καὶ μηδʼ ἐκείνων ἐπιτρέπειν τοῖς βουλομένοις μεταγνῶναι , ἀλλʼ ὑπὲρ τοῦ καλοῦ καὶ δικαίου πάντα κίνδυνον αἱρεῖσθαι , ὑπὲρ δὲ τῆς ὑμετέρας αὐτῶν ἐλευθερίας ἅμα καὶ σωτηρίας , μᾶλλον δὲ καὶ τῶν ἄλλων Ἑλλήνων , μὴ τολμῆσαι προβαλέσθαι τὰ ὅπλα , ἀπαντήσαντας πρὸς τὰ ὅρια Βοιωτίας , ἀλλὰ καὶ τῶν ἐγνωκότων τοὺς Ἕλληνας ἐλευθεροῦν κωλυτὰς καὶ προδότας γενέσθαι , καὶ λυμήνασθαι μὴ μόνον τοῖς κοινοῖς πράγμασιν , ἀλλὰ καὶ τοῖς ὑμετέροις αὐτῶν ἔργοις , ἀφʼ ὧν βεβόησθε . πολλὰ δὲ λοιδορησαμένων ἡμῖν Θετταλῶν καὶ Πύθωνος ἐν τοῖς λόγοις , Θετταλοὺς μὲν ἐάσωμεν · ἱκανὴ γὰρ ἣν Φιλίππῳ διδόασι δίκην , ὥστʼ οὐ χαλεπαίνειν αὐτοῖς ἄμεινον ἢ
Lemmas: Ἕλλην πιστεύω , ὅς ἐγώ ὅδε ὁ χρόνος λειτουργέω γάρ ἄλλος γε οὐδείς ἤ ὑπέρ ὁ γένος ὁ πᾶς ὁ ἀγών εἰμί καί ἱερός καί τάφος καί ὁ ὑπόλοιπος ἐλπίς , ὅς πολύς δή που μάλα οἴομαι χρή μέλω ὁ θεός ἤ ὁ Φίλιππος πλεονεξίας—ἔπειτα καί ὁ πρότερος παράδειγμα χράω , ὅσος ὁ πόλις δύναμαι ἐν αὐτός γίγνομαι . καί γάρ ὁ μήτε Φίλιππος προσγίγνομαι σύμμαχος , ὥσπερ νῦν σύ κατά ἐγώ ἐθέλω λαμβάνω , ἐγώ τε ἀλλήλων ὑπάρχω μέγας ῥοπή καί μερίς εἰς ὁ θαρσούντως δέχομαι ὁ ἀναγκαῖος . καίτοι καί ἐναντίος οὐ ἥσσων ἔοικα σύ προτρέπω . εἰ γάρ καί νῦν μετά ἐγώ γίγνομαι ἔνειμι τις φόβος , ἦ που κομιδῇ κατά σύ αὐτός οὐ θαρσέω , ἄλλος τε ἐάν ὁ ἡμέτερος ἐκποδών , ὅς μή συμβαίνω , γίγνομαι . ὅς χρή πᾶς συλλογίζομαι μή πρός ἀθυμία τρέπω ὁ φόβος , ἀλλά εἰς ὁ πρόθυμος ὅς γίγνομαι ἄν , εἰ ῥᾳθυμέω , κωλύω , καί μή ὁ κίνδυνος νομίζω χαλεπός , ἀλλά ὁ μή κινδυνεύω περί τηλικοῦτος . πῶς γάρ οὐ αἰσχρός , ὦ ἀνήρ Θηβαῖος , ὑπέρ μέν ὁ Μεσσήνιος κατοίκησις τοιοῦτος πόλεμος Λακεδαιμόνιος πολεμέω , καί φιλοτιμέομαι ὁ πόλις οὗτος διά σύ οἰκέω , καί ὑπέρ ὁ ἐν Ἀρκαδία φίλος εἰς Πελοπόννησος διαβαίνω , καί μηδέ ἐκεῖνος ἐπιτρέπω ὁ βούλομαι μεταγιγνώσκω , ἀλλά ὑπέρ ὁ καλός καί δίκαιος πᾶς κίνδυνος αἱρέω , ὑπέρ δέ ὁ ὑμέτερος αὐτός ἐλευθερία ἅμα καί σωτηρία , μάλα δέ καί ὁ ἄλλος Ἕλλην , μή τολμάω προβάλλω ὁ ὅπλον , ἀπαντάω πρός ὁ ὅριον Βοιωτία , ἀλλά καί ὁ γιγνώσκω ὁ Ἕλλην ἐλευθερόω κωλυτής καί προδότης γίγνομαι , καί λυμαίνομαι μή μόνος ὁ κοινός πρᾶγμα , ἀλλά καί ὁ ὑμέτερος αὐτός ἔργον , ἀπό ὅς βοάω . πολύς δέ λοιδορέω ἐγώ Θεσσαλός καί Πύθων ἐν ὁ λόγος , Θεσσαλός μέν ἐάω · ἱκανός γάρ ὅς Φίλιππος δίδωμι δίκη , ὥστε οὐ χαλεπαίνω αὐτός ἀγαθός ἤ