aelius-aristides.sumbouleutiko-s-peri-tou-mh-dei-n-kwmw-dei-n 505
τὸ παράπαν . οὐ μὴν ἀλλʼ ὅσα μὲν τῶν πραγμάτων αὐτὰ ἐφʼ αὑτῶν παρακαλεῖ σπουδάζειν , οὐ δεῖ συμβούλου περὶ τούτων , ἀλλʼ ἡ φύσις πρὸς τὸ ἴδιον ἄγει πανταχοῦ , ἃ δὲ τῷ λόγῳ δεῖ διδαχθέντας ἢ διώκειν ἢ φυλάττεσθαι , ταῦτα δὲ τῷ συμβούλῳ καταλείπεται . ὥστʼ ἄν τις ἀκούειν μὴ βούληται , τὸ συμβουλεύειν ἀναιρεῖ τῷ καθʼ αὑτὸν μέρει . ἔτι δʼ ἄλλους μέν τινας εἰκὸς ἀγροικίζεσθαι , ὑμᾶς δὲ , οἳ καὶ συνέσει καὶ τῷ πεπαιδεῦσθαι τοσοῦτον προέχειν δοκεῖτε , μὴ πρῶτον μὲν ὅλως εὐμενῶς ἔχειν πρὸς τὰς ἀκροάσεις τῶν λόγων , ἔπειτα ἄν τις τὰ βέλτιστα παραινῇ , μὴ κεχρῆσθαι μετὰ τοῦ χάριν πρὸς ἔχειν , ἕν γέ τι τῶν ἀτοπωτάτων , ὥς γʼ ἐμοὶ κρῖναι . εἰ μὲν οὖν ἢ πόνους τινὰς ἢ πραγματείας ἔμελλον εἰσηγήσεσθαι , πρῶτον μὲν ἀγῶνος ἴσως ἂν ἔδει , ἔπειτα διδάσκειν ἐπειρώμην ἂν ὡς τῆς παραχρῆμα ψυχαγωγίας αἱρετώτερον τὸ συνοῖσον τοῖς ὅλοις . νῦν δὲ τοσοῦτον ἀπέχω τοῦ δυσχερὲς εἰσηγεῖσθαί τι , ὡς ταὐτὰ δὴ ταῦτα καὶ συμβουλεύσων ἥκω , μήτε λέγειν μήτʼ ἀκούειν δυσχερὲς μηδὲν , οὕτω πολλοῦ δέω πράττειν γέ τι ἢ συμβουλεύειν τῶν δυσχερῶν . ἄρξομαι δὲ ὅθεν καὶ ὑμεῖς ἄριστʼ ἂν ἀκολουθήσαιτε καὶ ἀπὸ τῆς ἐμαυτοῦ συνηθείας . φημὶ δὴ χρῆναι τῷ μὲν Διονύσῳ τὴν ἑορτὴν ποιεῖν καὶ νὴ Δία τῇ γε Ἀφροδίτῃ καὶ τοῖς ἄλλοις ἅπασι θεοῖς , σπένδοντας καὶ θύοντας καὶ παιωνίζοντας καὶ στεφανηφοροῦντας καὶ τῶν εἰς εὐσέβειαν μηδὲν ἐλλείποντας . ἓν δὲ τούτοις ὃ πρόσεστι τοῖς μὲν πολλοῖς ἐπιεικῶς κεχαρισμένον , τοῖς δʼ ἐπιεικέσι πάντων ἀνιαρότατον , τοῦτʼ ἐκποδὼν ἀνελεῖν , λέγω τὰς βλασφημίας καὶ τοὺς κώμους τουτουσὶ τοὺς μεθημερίνους , καὶ νὴ Δία γε τοὺς ἐπὶ ταῖς παννυχίσι , καὶ μήτε ποιητὰς εἶναι τούτων μήτε ἀγωνιστὰς , μηδὲ παίζειν ἃ μὴ βέλτιον . ὡς ἔχει γε οὕτως , κακηγορίας ἄκοντας μὲν ἀκούειν οὐ τερπνὸν , ἑκόντας δὲ ἀνέχεσθαι μελέτη κακοηθίας · τοῦτο δὲ τῶν πρώτων εἰς μοχθηρίαν
Lemmas: ὁ παράπαν . οὐ μήν ἀλλά ὅσος μέν ὁ πρᾶγμα αὐτός ἐπί ἑαυτοῦ παρακαλέω σπουδάζω , οὐ δέω σύμβουλος περί οὗτος , ἀλλά ὁ φύσις πρός ὁ ἴδιος ἄγω πανταχοῦ , ὅς δέ ὁ λόγος δέω διδάσκω ἤ διώκω ἤ φυλάσσω , οὗτος δέ ὁ σύμβουλος καταλείπω . ὥστε ἐάν τις ἀκούω μή βούλομαι , ὁ συμβουλεύω ἀναιρέω ὁ κατά ἑαυτοῦ μέρος . ἔτι δέ ἄλλος μέν τις ἔοικα ἀγροικίζομαι , σύ δέ , ὅς καί σύνεσις καί ὁ παιδεύω τοσοῦτος προέχω δοκέω , μή πρῶτος μέν ὅλος εὐμενής ἔχω πρός ὁ ἀκρόασις ὁ λόγος , ἔπειτα ἐάν τις ὁ ἀγαθός παραινέω , μή χράω μετά ὁ χάρις πρός ἔχω , εἷς γε τις ὁ ἄτοπος , ὡς γε ἐγώ κρίνω . εἰ μέν οὖν ἤ πόνος τις ἤ πραγματεία μέλλω εἰσηγέομαι , πρῶτος μέν ἀγών ἴσως ἄν δέω , ἔπειτα διδάσκω πειράω ἄν ὡς ὁ παραχρῆμα ψυχαγωγία αἱρετός ὁ συμφέρω ὁ ὅλος . νῦν δέ τοσοῦτος ἀπέχω ὁ δυσχερής εἰσηγέομαι τις , ὡς αὐτός δή οὗτος καί συμβουλεύω ἥκω , μήτε λέγω μήτε ἀκούω δυσχερής μηδείς , οὕτως πολύς δέω πράσσω γε τις ἤ συμβουλεύω ὁ δυσχερής . ἄρχω δέ ὅθεν καί σύ ἀγαθός ἄν ἀκολουθέω καί ἀπό ὁ ἐμαυτοῦ συνήθεια . φημί δή χρή ὁ μέν Διόνυσος ὁ ἑορτή ποιέω καί νή Ζεύς ὁ γε Ἀφροδίτη καί ὁ ἄλλος ἅπας θεός , σπένδω καί θύω καί παιωνίζω καί στεφανηφορέω καί ὁ εἰς εὐσέβεια μηδείς ἐλλείπω . εἷς δέ οὗτος ὅς πρόσειμι ὁ μέν πολύς ἐπιεικής χαρίζω , ὁ δέ ἐπιεικής πᾶς ἀνιαρός , οὗτος ἐκποδών ἀναιρέω , λέγω ὁ βλασφημία καί ὁ κῶμος οὗτος ὁ μεθημερινός , καί νή Ζεύς γε ὁ ἐπί ὁ παννυχίς , καί μήτε ποιητής εἰμί οὗτος μήτε ἀγωνιστής , μηδέ παίζω ὅς μή ἀγαθός . ὡς ἔχω γε οὕτως , κακηγορία ἄκων μέν ἀκούω οὐ τερπνός , ἑκών δέ ἀνέχω μελέτη κακοηθία · οὗτος δέ ὁ πρῶτος εἰς μοχθηρία