aelius-aristides.sumbouleutiko-s-peri-tou-mh-dei-n-kwmw-dei-n 509
πληρώματα καὶ συλλήβδην ἔστιν εἰπεῖν τὴν ἀξίαν τοῖς βουλομένοις μεταχειρίζεσθαι δώσομεν · καὶ ὧν νηφόντων κατεγνώκαμεν , τούτοις μεθύουσι πιστεύσομεν ; καὶ μὴν οὐδʼ ὁ καιρὸς παιδευόντων , ἀλλὰ παιζόντων εἰ μὲν βούλεσθε ὁ τῶν Διονυσίων , εἰ δὲ βούλεσθε , ὁ τῶν σάμων τῶν ἱερῶν καὶ τῶν παννυχίδων . ὥστε πῶς εἰκὸς ἐν ᾧ τῶν ὄντων διδασκάλων τοὺς παῖδας ἀφίεμεν , ἐν τούτῳ τοὺς μηδὲν προσήκοντας καὶ τοὺς ἑαυτοὺς εἰσποιοῦντας ἐφιστάναι , καὶ μηδὲ παρʼ αὐτοῦ τοῦ τόπου δύνασθαι μαθεῖν ὅτι ἄλογος ἡ προσποίησις . δεῖ γὰρ τόν γε διδάσκαλον οὐκ εἰς τὰ θέατρα βαδίζειν κἀκεῖ νουθετεῖν · ταῦτα μὲν γὰρ ταῖς ἡδοναῖς καὶ ταῖς ψυχαγωγίαις ἀνάκειται · ἀλλʼ εἰσὶ τόποι δήπουθεν ἐπώνυμοι τοῦ προσρήματος , οὗ δεῖ φιλοσοφεῖν , καὶ οὐδʼ ἐν τούτοις τοῦτον , οἶμαι , τὸν τρόπον χλευάζοντα καὶ κακῶς ἀνέδην ἀγορεύοντα , ἀλλʼ ὡς χρὴ τοὺς ἐλευθέρους παιδεύοντα καὶ προδιδάσκοντα πρὸς τοῖς ἄλλοις καὶ τὴν ἀσχημοσύνην φυλάττεσθαι . καὶ μὴν εἰ μὲν τοὺς ἀσελγαίνοντας κωμῳδοῦντες τῶν ἄλλων ἀπείχοντο , τάχʼ ἄν τις λόγος ἦν · νῦν δὲ ἄρχεται μὲν τὸ πρᾶγμα ἀπʼ ἀρχῆς εὐπροσώπου , τελευτᾷ δὲ εἰς καλὸν οὐδαμῶς . πολλοὶ μὲν γὰρ οὐδὲν προσῆκον αὐτοῖς ἀκούουσι κακῶς , εἰσὶ δʼ οἳ καὶ μηδένα λανθάνοντες ὅμως τὴν ἐν τῷ μέσῳ λοιδορίαν διαφεύγουσι . διὰ τί ; ὅτι οὐ διδασκάλων οὐδὲ σωφρονιστῶν οὐδὲ βελτίους ποιεῖν βουλομένων τρόποις χρῶνται , αὑτοὺς γὰρ ἂν πρότερον ἐποίησαν βελτίους , ἀλλὰ καὶ πρὸς ἔχθραν καὶ πρὸς χάριν τὴν ἑτέρων , τὸν μὲν ἀργύριον αἰτήσαντες οὐ τυχόντες , τοῦ δʼ ἐρασθέντες οὐ πείσαντες , οὕτω ψέγουσι , καὶ πάλιν αὖ σιωπῶσι διὰ θάτερα , ὥστε οὐ τοὺς αἰσχρῶς ζῶντας φανεροὺς καθιστᾶσι . σκέψασθε δʼ οὑτωσὶ , τίνας μάλιστʼ εἰκὸς ἐξωνεῖσθαι τὰς κακηγορίας ; ἆρʼ οὐ τοὺς τὰ τοιαῦτα συνειδότας ἑαυτοῖς φαίητʼ ἄν ; τίνας δʼ ὡς ἥκιστα τούτων φροντίζειν ; ἆρʼ οὐχ οἵτινες αὑτοῖς καὶ τοῖς βεβιωμένοις θαρροῦσι ; δῆλόν που . οὐκοῦν τἀναντία τῆς ὑποσχέσεως γίγνεται , οἱ μὲν ἀσελγεῖς καὶ αἰσχροὶ ἀθῶοι τῷ λόγῳ , κωμῳδοῦνται δʼ οὓς ἥκιστα δεῖ . φέρε δὴ
Lemmas: πλήρωμα καί συλλήβδην εἰμί λέγω ὁ ἀξία ὁ βούλομαι μεταχειρίζω δίδωμι · καί ὅς νήφω καταγιγνώσκω , οὗτος μεθύω πιστεύω ; καί μήν οὐδέ ὁ καιρός παιδεύω , ἀλλά παίζω εἰ μέν βούλομαι ὁ ὁ Διονύσιον , εἰ δέ βούλομαι , ὁ ὁ σάμων ὁ ἱερός καί ὁ παννυχίς . ὥστε πῶς ἔοικα ἐν ὅς ὁ εἰμί διδάσκαλος ὁ παῖς ἀφίημι , ἐν οὗτος ὁ μηδείς προσήκω καί ὁ ἑαυτοῦ εἰσποιέω ἐφίστημι , καί μηδέ παρά αὐτός ὁ τόπος δύναμαι μανθάνω ὅτι ἄλογος ὁ προσποίησις . δέω γάρ ὁ γε διδάσκαλος οὐ εἰς ὁ θέατρον βαδίζω ἐκεῖ νουθετέω · οὗτος μέν γάρ ὁ ἡδονή καί ὁ ψυχαγωγία ἀνάκειμαι · ἀλλά εἰμί τόπος δήπουθεν ἐπώνυμος ὁ πρόσρημα , ὅς δέω φιλοσοφέω , καί οὐδέ ἐν οὗτος οὗτος , οἴομαι , ὁ τρόπος χλευάζω καί κακός ἀνέδην ἀγορεύω , ἀλλά ὡς χρή ὁ ἐλεύθερος παιδεύω καί προδιδάσκω πρός ὁ ἄλλος καί ὁ ἀσχημοσύνη φυλάσσω . καί μήν εἰ μέν ὁ ἀσελγαίνω κωμῳδέω ὁ ἄλλος ἀπέχω , τάχα ἄν τις λόγος εἰμί · νῦν δέ ἄρχω μέν ὁ πρᾶγμα ἀπό ἀρχή εὐπρόσωπος , τελευτάω δέ εἰς καλός οὐδαμῶς . πολύς μέν γάρ οὐδείς προσήκω αὐτός ἀκούω κακός , εἰμί δέ ὅς καί μηδείς λανθάνω ὅμως ὁ ἐν ὁ μέσος λοιδορία διαφεύγω . διά τίς ; ὅτι οὐ διδάσκαλος οὐδέ σωφρονιστής οὐδέ ἀγαθός ποιέω βούλομαι τρόπος χράω , ἑαυτοῦ γάρ ἄν πρότερος ποιέω ἀγαθός , ἀλλά καί πρός ἔχθρα καί πρός χάρις ὁ ἕτερος , ὁ μέν ἀργύριον αἰτέω οὐ τυγχάνω , ὁ δέ ἔραμαι οὐ πείθω , οὕτως ψέγω , καί πάλιν αὖ σιωπάω διά ἕτερος , ὥστε οὐ ὁ αἰσχρός ζάω φανερός καθίστημι . σκοπέω δέ οὕτως , τίς μάλα ἔοικα ἐξωνέομαι ὁ κακηγορία ; ἆρα οὐ ὁ ὁ τοιοῦτος σύνοιδα ἑαυτοῦ φημί ἄν ; τίς δέ ὡς ἦκα οὗτος φροντίζω ; ἆρα οὐ ὅστις ἑαυτοῦ καί ὁ βιόω θαρσέω ; δῆλος που . οὐκοῦν ἐναντίος ὁ ὑπόσχεσις γίγνομαι , ὁ μέν ἀσελγής καί αἰσχρός ἀθῶς ὁ λόγος , κωμῳδέω δέ ὅς ἦκα δέω . φέρω δή