aelius-aristides.sumbouleutiko-s-peri-tou-mh-dei-n-kwmw-dei-n 507
εἰδῆτε ὅτι οὐδὲν καινὸν λέγω , ἀλλὰ πάλαι ταῦτα ἀνωμολόγηται κἀν τοῖς νόμοις κἀν τοῖς ἔθεσι τοῖς κοινοῖς , ἐνθυμήθητε μὲν τῶν κηρύκων τὰς πρώτας φωνὰς εὐφημεῖν ταῖς πανηγύρεσι κελευόντων , ἐνθυμήθητε δὲ τῶν ἱερέων καὶ τῶν καταρχομένων ἡμῖν , ἐπειδὰν θύωμεν · ἔτι δʼ ὡς αὐτοὶ τοῦτο μάλιστα ἐπὶ ταῖς εὐχαῖς σπουδάζομεν . καίτοι τίνʼ ἔχει λόγον ἡγεῖσθαι μὲν κάλλιστον ἁπάντων τὴν εὐφημίαν καὶ μάλιστα πρέπειν ἱεροῖς , ἄδειαν δʼ εἶναι τοῖς ἐθέλουσι βλασφημεῖν ; καὶ θύοντας μὲν οὕτω κοσμίους εἶναι , οἷς δὲ τὰς θυσίας ποιοῦμεν θεοῖς , ἐπὶ τῇ τούτων προφάσει τὰ αἴσχιστα ἀκούειν καὶ λέγειν , καὶ τοὺς αὐτοὺς ἅμα μὲν δυσχεραίνειν ταῖς κακηγορίαις , ἅμα δʼ ὧν κακῶς ἀλλήλους ἀγορεύομεν προστάτας ποιεῖσθαι ; καὶ μὴν εἰ μὲν φίλον αὐτὸ νομίζομεν τοῖς θεοῖς , τἀναντία ἡμῖν αὐτοῖς γιγνώσκομεν , φυλαττόμενοι ταυτὸν τοῦτο , ὁπόταν προσίωμεν τοῖς θεοῖς , εἰ δʼ ἐχθρὸν ἡγούμενοι χαίρομεν αὐτῷ , πῶς εὐσεβῶς διακείμεθα ; ἢ πῶς διὰ τούτων τιμῶμεν τοὺς θεοὺς , ἃ τῶν θεῶν χάριν εἰκὸς ἦν φεύγειν ; θαυμαστὸν δέ μοι φαίνεται , εἰ τὰς μὲν τῶν ὀρνίθων φωνὰς ὡς αἰσιωτάτας ἀξιοῦμεν ἡμῖν γίγνεσθαι , κἂν ἐπὶ τῆς ἐρημίας ὄντες , ἢ οὗ τύχοιμεν , τὰς δὲ παρʼ ἡμῶν αὐτῶν οὐδʼ ἐπὶ τῶν θεάτρων φυλαξόμεθα μὴ οὐ δυσχερεῖς εἶναι . καὶ τοῖς μὲν τῆς Κληδόνος βωμοῖς προσιόντες βουλοίμεθʼ ἂν ὡς εὐφημότατʼ ἀκούειν , οὕτως ἰσχυρόν τι τὸ τῆς θεοῦ ταύτης ἡγούμεθα · ἃ δὲ μηδαμῶς ἀνέχεσθαι χρῆν , ταῦτα ταῖς ἑορταῖς ἀποδώσομεν · καὶ τοὺς μὲν παῖδας κελεύομεν εὐστομεῖν , κἀν τοῖς διδασκαλείοις καὶ κατʼ οἰκίαν προδιδάσκοντες ὡς ἃ ποιεῖν αἰσχρὸν οὐδὲ λέγειν καλὸν , πάλιν δὲ εἰς ταυτὸν ἀθροίσαντες παῖδας καὶ γυναῖκας καὶ πᾶσαν ἡλικίαν κακηγορίας ἆθλα τίθεμεν , καὶ τοῖς ἄριστα ἐκμελετήσασιν ὅπως εἰς κέρδος ἔσται παρασκευάζομεν . ἃ δὲ ποιήσαντας ἢ παθόντας οὐ θέμις εἴσω
Lemmas: οἶδα ὅτι οὐδείς καινός λέγω , ἀλλά πάλαι οὗτος ἀνομολογέομαι ἐν ὁ νόμος ἐν ὁ ἔθος ὁ κοινός , ἐνθυμέομαι μέν ὁ κῆρυξ ὁ πρῶτος φωνή εὐφημέω ὁ πανήγυρις κελεύω , ἐνθυμέομαι δέ ὁ ἱερεύς καί ὁ κατάρχω ἐγώ , ἐπειδάν θύω · ἔτι δέ ὡς αὐτός οὗτος μάλα ἐπί ὁ εὐχή σπουδάζω . καίτοι τίς ἔχω λόγος ἡγέομαι μέν καλός ἅπας ὁ εὐφημία καί μάλα πρέπω ἱερόν , ἄδεια δέ εἰμί ὁ ἐθέλω βλασφημέω ; καί θύω μέν οὕτως κόσμιος εἰμί , ὅς δέ ὁ θυσία ποιέω θεός , ἐπί ὁ οὗτος πρόφασις ὁ αἰσχρός ἀκούω καί λέγω , καί ὁ αὐτός ἅμα μέν δυσχεραίνω ὁ κακηγορία , ἅμα δέ ὅς κακός ἀλλήλων ἀγορεύω προστάτης ποιέω ; καί μήν εἰ μέν φίλος αὐτός νομίζω ὁ θεός , ἐναντίος ἐγώ αὐτός γιγνώσκω , φυλάσσω τατός οὗτος , ὁπόταν προσίημι ὁ θεός , εἰ δέ ἐχθρός ἡγέομαι χαίρω αὐτός , πῶς εὐσεβής διάκειμαι ; ἤ πῶς διά οὗτος τιμάω ὁ θεός , ὅς ὁ θεός χάριν ἔοικα εἰμί φεύγω ; θαυμαστός δέ ἐγώ φαίνω , εἰ ὁ μέν ὁ ὄρνις φωνή ὡς αἴσιος ἀξιόω ἐγώ γίγνομαι , ἄν ἐπί ὁ ἐρημία εἰμί , ἤ ὅς τυγχάνω , ὁ δέ παρά ἐγώ αὐτός οὐδέ ἐπί ὁ θέατρον φυλάσσω μή οὐ δυσχερής εἰμί . καί ὁ μέν ὁ Κληδών βωμός προσέρχομαι βούλομαι ἄν ὡς εὔφημος ἀκούω , οὕτως ἰσχυρός τις ὁ ὁ θεός οὗτος ἡγέομαι · ὅς δέ μηδαμῶς ἀνέχω χρή , οὗτος ὁ ἑορτή ἀποδίδωμι · καί ὁ μέν παῖς κελεύω εὐστομέω , ἐν ὁ διδασκαλεῖον καί κατά οἰκία προδιδάσκω ὡς ὅς ποιέω αἰσχρός οὐδέ λέγω καλός , πάλιν δέ εἰς τατός ἀθροίζω παῖς καί γυνή καί πᾶς ἡλικία κακηγορία ἆθλον τίθημι , καί ὁ ἀγαθός ἐκμελετάω ὅπως εἰς κέρδος εἰμί παρασκευάζω . ὅς δέ ποιέω ἤ πάσχω οὐ θέμις εἴσω