aelius-aristides.smurnai-ko-s-politiko-s 232
οὗ τις ἐρείσει τὸν ὀφθαλμόν · ἕλκει γὰρ ἐφʼ ἑαυτὸ ἕκαστον ὥσπερ ἐν ὅρμῳ ποικίλῳ . κατιόντα δὲ ἀπὸ τῆς ἀκροπόλεως τὰ ἑῷα ἐκδέχεται , ναῶν τε ὁ κάλλιστος αὖθις τῆς εἰληχυίας θεοῦ τὴν πόλιν , καὶ τὰ ἐπὶ τούτοις ἔργον καὶ πρεσβύτῃ μνησθῆναι κοσμίως . πάντα γὰρ ἤδη μέχρι τῆς παραλίας καταλάμπεται γυμνασίοις , ἀγοραῖς , θεάτροις , περιβόλοις , λιμέσι , κάλλεσιν αὐτοφυέσι καὶ χειροποιήτοις ἁμιλλωμένοις . ἀργὸν δὲ οὐδέν ἐστι θεάματος οὐδὲ χρείας . λουτρὰ μέν γε τοσαῦτα ὥστε ἀπορήσαις ἂν οὗ λούσαιο , δρόμοι δὲ ἁπάσης ἰδέας , οἱ μὲν ἐν βάθει τῆς πόλεως , οἱ δʼ ἐπὶ τέρμασιν , ἄλλος ἄλλον κωλύων τὸν κάλλιστον εἶναι , κρῆναι δὲ καὶ πηγαὶ κατʼ οἰκίας τε καὶ πλείους ἢ κατʼ οἰκίαν , καὶ στενωποὶ ἀντʼ ἀγορῶν καὶ στενωποὶ τέτραχα σχίζοντες ἀλλήλους εἰς ὑποδοχὴν τοῦ ἡλίου , μικροῦ δέω λέγειν ὃ πρόσθεν ἠρνούμην , πολλὰς πόλεις ποιοῦντες τῇ περιγραφῇ , μίμημα τῆς πάσης ἑκάστην . αὖραι δὲ ἠριναί τε καὶ θεριναὶ λιγυρώτεραι τῶν παρὰ ποιηταῖς ἀηδόνων καὶ τεττίγων , ἄλλαι διʼ ἄλλων διᾴττουσαι τόπων ἅπασαν τὴν πόλιν ἀντὶ ἄλσους καθιστᾶσι . ποίας γραφῆς ἢ πλάσματος οὐ βελτίω ταῦτα μιμήσασθαι ; ἀεὶ δὲ ὥσπερ εἰς πομπὴν ἐνιαύσιον κεκοσμημένη ταῖς τε ἰδίαις καὶ ταῖς δημοσίαις κατασκευαῖς ὡραΐζεται , σκηνῆς Μηδικῆς θέαμα ἁβρότερον . θυμηδίαι δὲ αὐτὴν οὔποτε λείπουσιν , οὐδʼ ὅσαι Μοῦσαι πόλεις ἀνθρώπων ἐπέρχονται οὐδεμία ἐξοικεῖ . πολλὴ μὲν γὰρ ἡ ἐγχώριος , πολλὴ δὲ ἡ ἔπηλυς · φαίης ἂν ἑστίαν εἶναι τῆς ἠπείρου παιδείας ἕνεκα . θεάτρων τε πάντων κατά τε ἀγῶνας καὶ τὰς ἄλλας ἐπιδείξεις ἀμύθητος ἡ ἀφθονία . πρὸς δὲ τούτοις χειρῶν ἔργα παντοῖα καὶ φορὰ γῆς καὶ θαλάττης ἐφάμιλλος . συνελόντι δʼ εἰπεῖν , ἑκατέρῳ τῷ ἔθνει μία δὴ πόλις αὕτη μετριωτάτη , ὅσοι τε ἐπὶ ῥᾳστώνης τὸν βίον διανύσαι προείλοντο καὶ ὅσοι φιλοσοφεῖν ἀδόλως ἀξιοῦσιν . ἀντιπάλους γὰρ τῶν πόνων τὰς
Lemmas: ὅς τις ἐρείδω ὁ ὀφθαλμός · ἕλκω γάρ ἐπί ἑαυτοῦ ἕκαστος ὥσπερ ἐν ὅρμος ποικίλος . κατέρχομαι δέ ἀπό ὁ ἀκρόπολις ὁ ἑῷος ἐκδέχομαι , ναῦς τε ὁ καλός αὖθις ὁ λαγχάνω θεός ὁ πόλις , καί ὁ ἐπί οὗτος ἔργον καί πρεσβύτης μιμνῄσκω κόσμιος . πᾶς γάρ ἤδη μέχρι ὁ παράλιος καταλάμπω γυμνάσιον , ἀγορά , θέατρον , περίβολος , λιμήν , κάλλος αὐτοφυής καί χειροποίητος ἁμιλλάομαι . ἀργός δέ οὐδείς εἰμί θέαμα οὐδέ χρεία . λουτρόν μέν γε τοσοῦτος ὥστε ἀπορέω ἄν ὅς λούω , δρόμος δέ ἅπας ἰδέα , ὁ μέν ἐν βάθος ὁ πόλις , ὁ δέ ἐπί τέρμα , ἄλλος ἄλλος κωλύω ὁ καλός εἰμί , κρήνη δέ καί πηγή κατά οἰκία τε καί πολύς ἤ κατά οἰκία , καί στενωπός ἀντί ἀγορά καί στενωπός τέτραχα σχίζω ἀλλήλων εἰς ὑποδοχή ὁ ἥλιος , μικρός δέω λέγω ὅς πρόσθεν ἀρνέομαι , πολύς πόλις ποιέω ὁ περιγραφή , μίμημα ὁ πᾶς ἕκαστος . αὔρα δέ ἠρινός τε καί θερινός λιγυρός ὁ παρά ποιητής ἀηδών καί τέττιξ , ἄλλος διά ἄλλος διαίσσω τόπος ἅπας ὁ πόλις ἀντί ἄλσος καθίστημι . ποῖος γραφή ἤ πλάσμα οὐ ἀγαθός οὗτος μιμέομαι ; ἀεί δέ ὥσπερ εἰς πομπή ἐνιαύσιος κοσμέω ὁ τε ἴδιος καί ὁ δημόσιος κατασκευή ὡραίζω , σκηνή Μηδικός θέαμα ἁβρός . θυμηδία δέ αὐτός οὔποτε λείπω , οὐδέ ὅσος Μοῦσα πόλις ἄνθρωπος ἐπέρχομαι οὐδείς ἐξοικέω . πολύς μέν γάρ ὁ ἐγχώριος , πολύς δέ ὁ ἔπηλυς · φημί ἄν ἑστία εἰμί ὁ ἤπειρος παιδεία ἕνεκα . θέατρον τε πᾶς κατά τε ἀγών καί ὁ ἄλλος ἐπίδειξις ἀμύθητος ὁ ἀφθονία . πρός δέ οὗτος χείρ ἔργον παντοῖος καί φορά γῆ καί θάλασσα ἐφάμιλλος . συναιρέω δέ λέγω , ἑκάτερος ὁ ἔθνος εἷς δή πόλις οὗτος μέτριος , ὅσος τε ἐπί ῥᾳστώνη ὁ βίος διανύω προαιρέω καί ὅσος φιλοσοφέω ἄδολος ἀξιόω . ἀντίπαλος γάρ ὁ πόνος ὁ