aelius-aristides.rw-mhs-e-gkw-mion 223
βουληθῇ τε καὶ αἰτήσῃ ῥᾳδίως τυγχάνει , δημοκρατίαν νομιεῖ καὶ οὐδὲν ἐνδεῖν πλὴν ὧν ἐξαμαρτάνει δῆμος · ὅταν δὲ εἰς τὴν γερουσίαν ἴδῃ τὴν βουλευομένην τε καὶ τὰς ἀρχὰς ἔχουσαν , ἀριστοκρατίαν οὐκ εἶναι ταύτης ἀκριβεστέραν νομιεῖ · εἰς δὲ τὸν πάντων τούτων ἔφορόν τε καὶ πρύτανιν βλέψας , παρʼ οὗ τῷ τε δήμῳ τὸ τυγχάνειν ὧν βούλεται καὶ τοῖς ὀλίγοις τὸ ἄρχειν καὶ δύνασθαι , τοῦτον ἐκεῖνον ὁρᾷ , τὸν τὴν τελεωτάτην ἔχοντα μοναρχίαν , τυράννου τε κακῶν ἄμοιρον καὶ βασιλέως σεμνότητος μείζονα . καὶ ταῦτʼ οὐδὲν ἀπεικὸς οὕτω διελέσθαι καὶ κατιδεῖν μόνους ὑμᾶς καὶ περὶ τῶν ἔξω καὶ περὶ τῶν ἐν αὐτῇ τῇ πόλει · μόνοι γὰρ ἐστὲ ὑμεῖς ἄρχοντες ὡς εἰπεῖν κατὰ φύσιν . οἱ μὲν γὰρ ἄλλοι οἱ πρὸ ὑμῶν δυναστεύσαντες δεσπόται καὶ δοῦλοι ἀλλήλων ἐν τῷ μέρει γιγνόμενοι καὶ νόθοι τῆς ἀρχῆς ὄντες οὕτω διεξῆλθον , ὥσπερ ἐν σφαίρᾳ τὴν τάξιν μεταλαμβάνοντες · καὶ ἐδούλευσαν Μακεδόνες Πέρσαις , Πέρσαι Μήδοις , Μῆδοι Σύροις . ὑμᾶς δὲ ἐκ τοσούτου πάντες ἴσασιν , ἐξ ὅτου περ ἴσασιν , ἄρχοντας . ἅτʼ οὖν ἐξ ἀρχῆς ὄντες ἐλεύθεροι καὶ οἷον ἐπὶ τὸ ἄρχειν εὐθὺς γενόμενοι , πάντα τὰ πρὸς τοῦτο φέροντα καλῶς ἐξηρτύσασθε , καὶ πολιτείαν γε εὕρετε ἣν οὔπω πρόσθεν οὐδεὶς καὶ θεσμοὺς καὶ τάξεις ἀφύκτους ἅπασιν ἐπεστήσατε . ὃ δὲ ἐκ πολλοῦ μὲν ὕπεισί με καὶ πολλάκις ὤχληκε πρὸς αὐτοῖς τοῖς χείλεσι γιγνόμενον , παρενήνεκται δὲ ὑπὸ τοῦ λόγου δεῦρο ἀεὶ , τοῦτο νῦν εἰπὼν οὐκ ἂν ἴσως ἄπο καιροῦ πέσοιμι . ὅσον γὰρ μεγέθει τῆς ἁπάσης ἀρχῆς , τοσοῦτον ἐγκρατείᾳ καὶ πολιτείας ἐπινοίᾳ πάντας ὑπερβάλλεσθε , ὡς ἔστιν ἐν τοῖς εἰρημένοις . νῦν δέ μοι δοκεῖ κἀκεῖνό τις εἰπὼν οὐκ ἂν ἁμαρτεῖν , ὅτι οἱ μὲν ἄνω πάντες καὶ οἱ ἐπὶ πλεῖστον γῆς ἄρξαντες ὥσπερ σωμάτων γυμνῶν αὐτῶν τῶν ἐθνῶν ἦρξαν . πότε γὰρ πόλεις τοσαῦται κατʼ ἤπειρον καὶ κατὰ θάλατταν , ἢ πότε οὕτω διὰ πάντων ἐκοσμήθησαν ; ἢ τίς πω οὕτω τῶν τότε διεξήλασεν , ἐπαριθμῶν ταῖς ἡμέραις τὰς πόλεις , ἔστι δʼ ὅτε τῆς
Lemmas: βούλομαι τε καί αἰτέω ῥᾴδιος τυγχάνω , δημοκρατία νομίζω καί οὐδείς ἐνδέω πλήν ὅς ἐξαμαρτάνω δῆμος · ὅταν δέ εἰς ὁ γερουσία ὁράω ὁ βουλεύω τε καί ὁ ἀρχή ἔχω , ἀριστοκρατία οὐ εἰμί οὗτος ἀκριβής νομίζω · εἰς δέ ὁ πᾶς οὗτος ἔφορος τε καί πρύτανις βλέπω , παρά ὅς ὁ τε δῆμος ὁ τυγχάνω ὅς βούλομαι καί ὁ ὀλίγος ὁ ἄρχω καί δύναμαι , οὗτος ἐκεῖνος ὁράω , ὁ ὁ τέλειος ἔχω μοναρχία , τύραννος τε κακός ἄμοιρος καί βασιλεύς σεμνότης μέγας . καί οὗτος οὐδείς ἀφίημι οὕτως διαιρέω καί κατοράω μόνος σύ καί περί ὁ ἔξω καί περί ὁ ἐν αὐτός ὁ πόλις · μόνος γάρ εἰμί σύ ἄρχων ὡς λέγω κατά φύσις . ὁ μέν γάρ ἄλλος ὁ πρό σύ δυναστεύω δεσπότης καί δοῦλος ἀλλήλων ἐν ὁ μέρος γίγνομαι καί νόθος ὁ ἀρχή εἰμί οὕτως διεξέρχομαι , ὥσπερ ἐν σφαῖρα ὁ τάξις μεταλαμβάνω · καί δουλεύω Μακεδών Πέρσης , Πέρσης Μῆδος , Μῆδος Σύρος . σύ δέ ἐκ τοσοῦτος πᾶς οἶδα , ἐκ ὅστις περ οἶδα , ἄρχω . ὅστε οὖν ἐκ ἀρχή εἰμί ἐλεύθερος καί οἷος ἐπί ὁ ἄρχω εὐθύς γίγνομαι , πᾶς ὁ πρός οὗτος φέρω καλός ἐξαρτύω , καί πολιτεία γε εὑρίσκω ὅς οὔπω πρόσθεν οὐδείς καί θεσμός καί τάξις ἄφυκτος ἅπας ἐφίστημι . ὁ δέ ἐκ πολύς μέν ὑπέρχομαι ἐγώ καί πολλάκις ὀχλέω πρός αὐτός ὁ χεῖλος γίγνομαι , παραφέρω δέ ὑπό ὁ λόγος δεῦρο ἀεί , οὗτος νῦν λέγω οὐ ἄν ἴσως ἀπό καιρός πίπτω . ὅσος γάρ μέγεθος ὁ ἅπας ἀρχή , τοσοῦτος ἐγκράτεια καί πολιτεία ἐπίνοια πᾶς ὑπερβάλλω , ὡς εἰμί ἐν ὁ λέγω . νῦν δέ ἐγώ δοκέω ἐκεῖνος τις λέγω οὐ ἄν ἁμαρτάνω , ὅτι ὁ μέν ἄνω πᾶς καί ὁ ἐπί πολύς γῆ ἄρχω ὥσπερ σῶμα γυμνός αὐτός ὁ ἔθνος ἄρχω . πότε γάρ πόλις τοσοῦτος κατά ἤπειρος καί κατά θάλασσα , ἤ πότε οὕτως διά πᾶς κοσμέω ; ἤ τίς πω οὕτως ὁ τότε διεξελαύνω , ἐπαριθμέω ὁ ἡμέρα ὁ πόλις , εἰμί δέ ὅτε ὁ