aelius-aristides.rw-mhs-e-gkw-mion 204
ἀπολωλέναι οὐ τὸν πλεῖστα ἀδικήσαντα , ἀλλὰ τὸν πλεῖστα κεκτημένον . πόλεων δὲ ἀναιρέσεις καὶ κατασκαφαὶ τότε πλείους ἢ νῦν ὀλίγου δέω λέγειν εἰσὶν οἰκισμοί . ῥᾷον δὲ ἦν πολεμοῦντα ἢ ὑπακούοντα σωθῆναι , ἐν μὲν γὰρ ταῖς μάχαις ῥᾳδίως ἡττῶντο , ἐν δὲ ταῖς ἐξουσίαις οὐ μετρίως ὕβριζον · καὶ τοὺς μὲν θεραπεύοντας ὡς δούλους ὑπερεώρων , τοὺς δὲ ἐλευθέρους ὡς ἐχθροὺς ἐκόλαζον , ἐξ ὧν μισοῦντές τε καὶ μισούμενοι διῆγον . καὶ γὰρ οὖν πολλάκις τοὺς ὑπηκόους μᾶλλον τῶν πολεμίων ἐδεδοίκεισαν , τὰ πλείω διαλλακτῇ τῷ πολέμῳ χρώμενοι . αἴτιον δʼ ἦν , οὔτε ἐκεῖνοι ἄρχειν ἠπίσταντο οὔτε οἱ ἀρχόμενοι τὸ ἀκόλουθον ἀπεπλήρουν . οὐ γὰρ ἔνεστιν ἄρχεσθαι καλῶς , ὅταν κακῶς οἱ ἄρχοντες ἄρχωσιν . οὔπω γὰρ ἥ τε ἀρχὴ καὶ τὸ δεσπόζειν διῄρητο , ἀλλʼ ἦν ἴσον βασιλεὺς καὶ δεσπότης . οὐκοῦν εἰκότως οὐδʼ ἐπὶ μεγάλα προῆλθον , οὐ γὰρ πρόεισιν οἴκου περαιτέρω τοῦτο τοὔνομα , ὅταν δʼ εἰς πόλεις τε καὶ ἔθνη ἀφίκηται , ῥᾳδίως παύεται . Ἀλέξανδρος δʼ αὖ ὁ τὴν μεγάλην ἀρχὴν μέχρι τῆς ὑμετέρας κτησάμενος καὶ καταδραμὼν τὴν γῆν ὡς ἀληθῶς δὴ κτησαμένῳ βασιλείαν μᾶλλον ἔοικεν ἢ βασιλεύσαντι . ὥσπερ γὰρ ἂν εἴ τις ἰδιώτης συγκτήσαιτο μὲν γῆν πολλὴν καὶ ἀγαθὴν , πρὶν δὲ λαβεῖν ἀπʼ αὐτῆς τοὺς καρποὺς τελευτήσειεν , ὣς δὲ κἀκείνῳ μοι δοκεῖ συμβῆναι . προῆλθε μὲν γὰρ ἐπὶ πλεῖστον τῆς γῆς καὶ τοὺς ἀντιστάντας ἅπαντας κατέστραπτο καὶ τῶν χαλεπῶν ἁπάντων ἀκριβῶς ἀπέλαυσε · καταστήσασθαι δʼ οὐκ ἠδυνήθη τὴν ἀρχὴν οὐδʼ ἐπιθεῖναι πέρας τοῖς πεπονημένοις , ἀλλʼ ἀπέθανεν ἐν μέσῃ τῇ τῶν πραγμάτων πορείᾳ . ὥστʼ ἐκεῖνον μὲν μάχας ἄν τις φαίη πλείστας κατορθῶσαι , βασιλεῦσαι δὲ ἐλάχιστα , καὶ γενέσθαι μὲν ἀγωνιστὴν μέγαν περὶ βασιλείας , ἀπολαῦσαι δʼ οὐδὲν ἄξιον τῆς διανοίας καὶ τῆς τέχνης , ἀλλὰ παθεῖν παραπλήσιον ὥσπερ ἂν εἴ τις τὸν Ὀλυμπικὸν ἀγῶνα ἀγωνιζόμενος καὶ κρατήσας τοὺς ἀντιπάλους , εἶτα ἐπαποθάνοι τῇ νίκῃ , πρὶν εὖ καὶ καλῶς
Lemmas: ἀπόλλυμι οὐ ὁ πολύς ἀδικέω , ἀλλά ὁ πολύς κτάομαι . πόλις δέ ἀναίρεσις καί κατασκαφή τότε πολύς ἤ νῦν ὀλίγος δέω λέγω εἰμί οἰκισμός . ῥᾴδιος δέ εἰμί πολεμέω ἤ ὑπακούω σῴζω , ἐν μέν γάρ ὁ μάχη ῥᾴδιος ἡσσάομαι , ἐν δέ ὁ ἐξουσία οὐ μέτριος ὑβρίζω · καί ὁ μέν θεραπεύω ὡς δοῦλος ὑπεροράω , ὁ δέ ἐλεύθερος ὡς ἐχθρός κολάζω , ἐκ ὅς μισέω τε καί μισέω διάγω . καί γάρ οὖν πολλάκις ὁ ὑπήκοος μάλα ὁ πολέμιος δείδω , ὁ πολύς διαλλακτής ὁ πόλεμος χράω . αἴτιος δέ εἰμί , οὔτε ἐκεῖνος ἄρχω ἐπίσταμαι οὔτε ὁ ἄρχω ὁ ἀκόλουθος ἀποπληρόω . οὐ γάρ ἔνειμι ἄρχω καλός , ὅταν κακός ὁ ἄρχω ἄρχω . οὔπω γάρ ὁ τε ἀρχή καί ὁ δεσπόζω διαιρέω , ἀλλά εἰμί ἴσος βασιλεύς καί δεσπότης . οὐκοῦν ἔοικα οὐδέ ἐπί μέγας προέρχομαι , οὐ γάρ πρόειμι οἶκος πέρα οὗτος ὄνομα , ὅταν δέ εἰς πόλις τε καί ἔθνος ἀφικνέομαι , ῥᾴδιος παύω . Ἀλέξανδρος δέ αὖ ὁ ὁ μέγας ἀρχή μέχρι ὁ ὑμέτερος κτάομαι καί κατατρέχω ὁ γῆ ὡς ἀληθής δή κτάομαι βασιλεία μάλα ἔοικα ἤ βασιλεύω . ὥσπερ γάρ ἄν εἰ τις ἰδιώτης συγκτάομαι μέν γῆ πολύς καί ἀγαθός , πρίν δέ λαμβάνω ἀπό αὐτός ὁ καρπός τελευτάω , ὡς δέ ἐκεῖνος ἐγώ δοκέω συμβαίνω . προέρχομαι μέν γάρ ἐπί πολύς ὁ γῆ καί ὁ ἀνθίστημι ἅπας καταστρέφω καί ὁ χαλεπός ἅπας ἀκριβής ἀπολαύω · καθίστημι δέ οὐ δύναμαι ὁ ἀρχή οὐδέ ἐπιτίθημι πέρας ὁ πονέω , ἀλλά ἀποθνῄσκω ἐν μέσος ὁ ὁ πρᾶγμα πορεία . ὥστε ἐκεῖνος μέν μάχη ἄν τις φημί πολύς κατορθόω , βασιλεύω δέ ἐλαχύς , καί γίγνομαι μέν ἀγωνιστής μέγας περί βασιλεία , ἀπολαύω δέ οὐδείς ἄξιος ὁ διάνοια καί ὁ τέχνη , ἀλλά πάσχω παραπλήσιος ὥσπερ ἄν εἰ τις ὁ Ὀλυμπικός ἀγών ἀγωνίζομαι καί κρατέω ὁ ἀντίπαλος , εἶτα ἐπαποθνῄσκω ὁ νίκη , πρίν εὖ καί καλός