aelius-aristides.rw-mhs-e-gkw-mion 205
τῇ κεφαλῇ στέφανον ἁρμόσαι . ποίους γὰρ νόμους ἑκάστοις διέθηκεν ; ἢ ποίας συντάξεις διηνεκεῖς χρημάτων ἢ στρατιωτῶν ἢ νεῶν ἐποιήσατο ; ἢ ποίᾳ συνήθει διοικήσει τὰ πράγματα ἤγαγεν αὐτομάτως προϊούσῃ χρόνων τακταῖς περιόδοις ; ποῖα πολιτεύματα ἐπολιτεύσατο ἐν τοῖς ἀρχομένοις ; ὃ δὲ καὶ μόνον ἄξιον τῆς ἑαυτοῦ φύσεως ἔργον καὶ μνημεῖον κατέλιπε , πρὸς Αἰγύπτῳ τὴν ἐπώνυμον πόλιν , ταύτην εὖ ποιῶν ὑμῖν ᾤκισεν , ὅπως ἔχοιτε καὶ τῆς μεγίστης μετὰ τὴν ὑμετέραν κρατοίητε . ὥστε Πέρσας μὲν κατέλυσεν ἄρχοντας , αὑτοῦ δʼ ἐγγύτατα οὐκ ἦρξεν . ἐπεί γε μὴν ἐκεῖνος ἐτελεύτησεν , εὐθὺς μὲν ἐσχίσθησαν εἰς μυρία οἱ Μακεδόνες , ἔργῳ δείξαντες ὑπὲρ αὑτοὺς εἶναι τὴν ἀρχὴν , κατέχειν τε οὐδὲ τὴν αὑτῶν ἔτι ἠδύναντο , ἀλλʼ εἰς τοῦτο τύχης ἀφίκοντο ὥστε ἠναγκάσθησαν τὴν σφετέραν αὐτῶν ἐκλιπεῖν , ἵνα τῆς ἀλλοτρίας ἄρχωσιν , ὥσπερ ἐξῳκισμένοι μᾶλλον ἢ κρατεῖν δυνάμενοι , καὶ ἦν ὥσπερ αἴνιγμα , Μακεδόνες οὐκ ἐν Μακεδονίᾳ , ἀλλʼ οὗ δύναιντο βασιλεύοντες ἕκαστοι , ὥσπερ φρουροὶ μᾶλλον τῶν πόλεων καὶ τῶν χωρίων ὄντες ἢ ἄρχοντες , ἀνάστατοί τινες βασιλεῖς , οὐχ ὑπὸ τοῦ μεγάλου βασιλέως , ἀλλʼ ὑφʼ ἑαυτῶν αὐτοὶ γεγενημένοι , εἰ δὲ οἷόν τʼ εἰπεῖν , ἐοικότες σατράπαις ἐρήμοις βασιλέως . καίτοι τὴν τοιαύτην κατάστασιν πότερον λῃστείᾳ μᾶλλον ἢ βασιλείᾳ προσεοικέναι φήσομεν ; νῦν δὲ ὅροι μὲν δήπουθεν οὐ μεμπτοὶ τῆς ἀρχῆς ἐκτέτανται , οὐδʼ ὥστε εἶναι μέτρῳ λαβεῖν τὸ ἐντὸς αὐτῶν . ἀλλʼ οὗ μὲν τότε ὡρίζετο τοῦ Πέρσου ἡ ἀρχὴ , ἐντεῦθεν ἀρξαμένῳ βαδίζειν πρὸς ἑσπέραν πολὺ πλείων ἐστὶν ἡ λοιπὴ τῆς ἐκείνου πάσης . ἐκφεύγει δὲ ὑμᾶς οὐδὲν , οὐ πόλις , οὐκ ἔθνος , οὐ λιμὴν , οὐ χωρίον , πλὴν εἴ τινων ἄρα ἀχρηστίαν κατέγνωτε . ἐρυθρά τε θάλαττα καὶ Νείλου καταρράκται καὶ λίμνη Μαιῶτις , ἃ τοῖς πρότερον ἐν πέρασι γῆς ἠκούετο , ἴσα καὶ αὐλῆς ἑρκία τῇδε τῇ πόλει . ὅν γε μὴν ἠπίστουν τινὲς τῶν λογοποιῶν μηδʼ εἶναι τὸ
Lemmas: ὁ κεφαλή στέφανος ἁρμόζω . ποῖος γάρ νόμος ἕκαστος διατίθημι ; ἤ ποῖος σύνταξις διηνεκής χρῆμα ἤ στρατιώτης ἤ ναῦς ποιέω ; ἤ ποῖος συνήθης διοίκησις ὁ πρᾶγμα ἄγω αὐτόματος πρόειμι χρόνος τακτός περίοδος ; ποῖος πολίτευμα πολιτεύω ἐν ὁ ἄρχω ; ὅς δέ καί μόνος ἄξιος ὁ ἑαυτοῦ φύσις ἔργον καί μνημεῖον καταλείπω , πρός Αἴγυπτος ὁ ἐπώνυμος πόλις , οὗτος εὖ ποιέω σύ οἰκίζω , ὅπως ἔχω καί ὁ μέγας μετά ὁ ὑμέτερος κρατέω . ὥστε Πέρσης μέν καταλύω ἄρχω , ἑαυτοῦ δέ ἐγγύς οὐ ἄρχω . ἐπεί γε μήν ἐκεῖνος τελευτάω , εὐθύς μέν σχίζω εἰς μυρίος ὁ Μακεδών , ἔργον δείκνυμι ὑπέρ ἑαυτοῦ εἰμί ὁ ἀρχή , κατέχω τε οὐδέ ὁ ἑαυτοῦ ἔτι δύναμαι , ἀλλά εἰς οὗτος τύχη ἀφικνέομαι ὥστε ἀναγκάζω ὁ σφέτερος αὐτός ἐκλείπω , ἵνα ὁ ἀλλότριος ἄρχω , ὥσπερ ἐξοικίζω μάλα ἤ κρατέω δύναμαι , καί εἰμί ὥσπερ αἴνιγμα , Μακεδών οὐ ἐν Μακεδονία , ἀλλά οὗ δύναμαι βασιλεύω ἕκαστος , ὥσπερ φρουρός μάλα ὁ πόλις καί ὁ χωρίον εἰμί ἤ ἄρχω , ἀνάστατος τις βασιλεύς , οὐ ὑπό ὁ μέγας βασιλεύς , ἀλλά ὑπό ἑαυτοῦ αὐτός γίγνομαι , εἰ δέ οἷος τε λέγω , ἔοικα σατράπης ἐρῆμος βασιλεύς . καίτοι ὁ τοιοῦτος κατάστασις πότερος λῃστεία μάλα ἤ βασιλεία προσέοικα φημί ; νῦν δέ ὅρος μέν δήπουθεν οὐ μεμπτός ὁ ἀρχή ἐκτείνω , οὐδέ ὥστε εἰμί μέτρον λαμβάνω ὁ ἐντός αὐτός . ἀλλά ὅς μέν τότε ὁρίζω ὁ Πέρσης ὁ ἀρχή , ἐντεῦθεν ἄρχω βαδίζω πρός ἑσπέρα πολύς πολύς εἰμί ὁ λοιπός ὁ ἐκεῖνος πᾶς . ἐκφεύγω δέ σύ οὐδείς , οὐ πόλις , οὐ ἔθνος , οὐ λιμήν , οὐ χωρίον , πλήν εἰ τις ἄρα ἀχρηστία καταγιγνώσκω . ἐρυθρός τε θάλασσα καί Νεῖλος καταρράκτης καί λίμνη Μαιῶτις , ὅς ὁ πρότερος ἐν πέρας γῆ ἀκούω , ἴσος καί αὐλή ἑρκίον ὅδε ὁ πόλις . ὅς γε μήν ἀπιστέω τις ὁ λογοποιός μηδέ εἰμί ὁ