aelius-aristides.rw-mhs-e-gkw-mion 221
ἀφορμὰς ὧν εὔχονται νομίζειν , καὶ κατὰ μὲν τῶν πολεμίων ὁμοφρονεῖν , πρὸς δὲ ἀλλήλους ὑπὲρ τοῦ πρόσθεν ἀγωνίζεσθαι διὰ βίου , μόνους δὲ ἀνθρώπων εὔχεσθαι εὑρεῖν πολεμίους . ὥστε ὅταν μέν τις εἰς τὴν ἄσκησίν τε καὶ σύνταξιν ἴδῃ τοῦ στρατιωτικοῦ , τοῦτο δὴ νομιεῖ τὸ Ὁμηρικὸν , εἰ καὶ δέκα τόσοι εἶεν οἱ ἀντίπαλοι , ταχέως ἂν αὐτοὺς περιστραφέντας ἄνδρα παρὰ ἕνα λειφθῆναι , ὅταν δὲ εἰς τὴν πλήρωσίν τε καὶ συλλογὴν αὐτοῦ βλέψῃ , τὸ τοῦ Αἰγυπτίου φήσει τε καὶ οἰήσεται , ὃς τῷ Καμβύσῃ διαρπάζοντι τὰ ἐν τῇ χώρᾳ καὶ τὰ ἱερὰ πορθοῦντι , στὰς ἐπὶ τῶν τειχῶν τῶν Θηβαϊκῶν ἀνέτεινε τήν τε βῶλον καὶ κύλικα ὕδατος ἀπὸ τοῦ Νείλου , σύμβολον ποιούμενος ὅτι ἕως ἂν Αἴγυπτον αὐτὴν καὶ τὸν ποταμὸν Νεῖλον μετενεγκεῖν μὴ δύνηται , μηδὲ ἀγαγεῖν ἀνάρπαστον , οὔπω τὸν Αἰγυπτίων πλοῦτον εἴληφεν , ἀλλὰ ταχέως αὐτοῖς ἄλλα τοσαῦτα γενήσεται τούτων μενόντων καὶ οὔποτε ἐπιλείψει πλοῦτος Αἴγυπτον , τοῦτο δὲ καὶ περὶ τοῦ ὑμετέρου στρατιωτικοῦ νομίσαι τε καὶ εἰπεῖν ἔξεστιν , ὅτι ἕως ἂν τὴν χώραν αὐτὴν μὴ δύνωνταί τινες ἐξ ἕδρας ἀναστῆσαι μηδὲ κενώσαντες οἴχεσθαι , ἀλλʼ ἀνάγκη ᾖ μένειν αὐτὴν ἐφʼ αὑτῆς τὴν οἰκουμένην , ἀμήχανον ἐπιλιπεῖν ὑμᾶς πλήθη στρατιωτικὰ , ἀλλὰ τοσαῦτα ὁπόσα βούλεσθε ὑπάρχειν ἀπὸ πάσης τῆς οὔσης ἀφικνούμενα . καὶ μὴν εἴς γε τακτικῶν λόγον παῖδας ἅπαντας ἀνθρώπους ἀπεφήνατε . οὐ γὰρ πρὸς τοὺς πολεμίους ἀσκεῖν μόνον προὔθεσθε αὐτὰ τοῖς στρατιώταις τε καὶ ἡγεμόσιν , ἀλλὰ πρὸς αὐτοὺς πρῶτον . ὥστε καθʼ ἡμέραν ἑκάστην ἐν τάξει ζῆν καὶ μήποτε λιπεῖν μηδένα τὴν προστεταγμένην αὐτῷ , ἀλλʼ οἷον ἐν χορῷ τινι αἰωνίῳ ἕκαστον τὴν ἑαυτοῦ χώραν εἰδέναι τε καὶ σώζειν , καὶ τῷ μὲν ἐντιμοτέρῳ τὸν ἥττω μὴ διὰ τοῦτο φθονεῖν , ὧν δʼ αὐτὸς μείζων ἐστὶν ἀκριβῶς κρατεῖν . ἄχθομαι δʼ ἔγωγε ἑτέρους φθάσαντας εἰπεῖν ἐπὶ Λακεδαιμονίων ὅτι ἄρα πλὴν ὀλίγων τὸ στρατόπεδον αὐτοῖς ἄρχοντες ἀρχόντων εἰσίν · ὑμῖν γὰρ ἥρμοττε
Lemmas: ἀφορμή ὅς εὔχομαι νομίζω , καί κατά μέν ὁ πολέμιος ὁμοφρονέω , πρός δέ ἀλλήλων ὑπέρ ὁ πρόσθεν ἀγωνίζομαι διά βίος , μόνος δέ ἄνθρωπος εὔχομαι εὑρίσκω πολέμιος . ὥστε ὅταν μέν τις εἰς ὁ ἄσκησις τε καί σύνταξις ὁράω ὁ στρατιωτικός , οὗτος δή νομίζω ὁ Ὁμηρικός , εἰ καί δέκα τόσος εἰμί ὁ ἀντίπαλος , ταχύς ἄν αὐτός περιστρέφω ἀνήρ παρά εἷς λείπω , ὅταν δέ εἰς ὁ πλήρωσις τε καί συλλογή αὐτός βλέπω , ὁ ὁ Αἰγύπτιος φημί τε καί οἴομαι , ὅς ὁ Καμβύσης διαρπάζω ὁ ἐν ὁ χώρα καί ὁ ἱερόν πορθέω , ἵστημι ἐπί ὁ τεῖχος ὁ Θηβαικός ἀνατείνω ὁ τε βῶλος καί κύλιξ ὕδωρ ἀπό ὁ Νεῖλος , σύμβολον ποιέω ὅτι ἕως ἄν Αἴγυπτος αὐτός καί ὁ ποταμός Νεῖλος μεταφέρω μή δύναμαι , μηδέ ἄγω ἀνάρπαστος , οὔπω ὁ Αἰγύπτιος πλοῦτος λαμβάνω , ἀλλά ταχύς αὐτός ἄλλος τοσοῦτος γίγνομαι οὗτος μένω καί οὔποτε ἐπιλείπω πλοῦτος Αἴγυπτος , οὗτος δέ καί περί ὁ ὑμέτερος στρατιωτικός νομίζω τε καί λέγω ἔξεστι , ὅτι ἕως ἄν ὁ χώρα αὐτός μή δύναμαι τις ἐκ ἕδρα ἀνίστημι μηδέ κενόω οἴχομαι , ἀλλά ἀνάγκη εἰμί μένω αὐτός ἐπί ἑαυτοῦ ὁ οἰκουμένη , ἀμήχανος ἐπιλείπω σύ πλῆθος στρατιωτικός , ἀλλά τοσοῦτος ὁπόσος βούλομαι ὑπάρχω ἀπό πᾶς ὁ εἰμί ἀφικνέομαι . καί μήν εἰς γε τακτικός λόγος παῖς ἅπας ἄνθρωπος ἀποφαίνω . οὐ γάρ πρός ὁ πολέμιος ἀσκέω μόνος προτίθημι αὐτός ὁ στρατιώτης τε καί ἡγεμών , ἀλλά πρός αὐτός πρῶτος . ὥστε κατά ἡμέρα ἕκαστος ἐν τάξις ζάω καί μήποτε λείπω μηδείς ὁ προστάσσω αὐτός , ἀλλά οἷος ἐν χορός τις αἰώνιος ἕκαστος ὁ ἑαυτοῦ χώρα οἶδα τε καί σῴζω , καί ὁ μέν ἔντιμος ὁ ἥσσων μή διά οὗτος φθονέω , ὅς δέ αὐτός μέγας εἰμί ἀκριβής κρατέω . ἄχθομαι δέ ἐγώ ἕτερος φθάζω λέγω ἐπί Λακεδαιμόνιος ὅτι ἄρα πλήν ὀλίγος ὁ στρατόπεδον αὐτός ἄρχω ἄρχω εἰμί · σύ γάρ ἁρμόζω