aelius-aristides.rw-mhs-e-gkw-mion 211
πόλεις . ἐπειδή τε τοῖς ἐκείνων ἀδικήμασι καὶ τῷ μίσει τῷ διὰ ταῦτα εἰς αὐτοὺς παρὰ τῶν Ἑλλήνων αὐξηθέντες Θηβαῖοι ἐκράτησαν αὐτῶν τὴν ἐν Λεύκτροις μάχην , ὁμοῦ τε Λακεδαιμόνιοι ἐκποδὼν ἦσαν καὶ Θηβαίους οὐδεὶς αὖ φέρειν ἠδύνατο μίαν μάχην εὐτυχήσαντας . ἀλλά τοι ἐφάνθη λυσιτελοῦν ἔτι τὴν Καδμείαν ἀνέχεσθαι μᾶλλον ἢ κεκρατηκέναι Λακεδαιμονίων , οὕτως ἐμισήθησαν . καὶ ταῦτα οὐ δή που κατηγορίας ἕνεκα κοινῆς τῶν Ἑλλήνων συνεσκευασάμην , ὥσπερ ὁ θαυμαστὸς ἐκεῖνος ὁ τὸν Τρικάρανον ποιήσας , μήποτε ἀνάγκη τοσαύτη γένοιτο , ἀλλʼ ἐκεῖνο ἐπιδεικνύναι βούλομαι ὅτι οὔπω πρὸ ὑμῶν ἦν τὸ ἄρχειν εἰδέναι · εἰ γὰρ ἦν , ἐν τοῖς Ἕλλησιν ἦν ἂν , οἳ πλεῖστον δή που τῶν γε ἄλλων σοφίᾳ διήνεγκαν · ἀλλὰ καὶ τοῦτο ὑμέτερόν ἐστιν εὕρημα καὶ ὁμοῦ τοῖς ἄλλοις ἐπεισελθόν . ἐπεὶ τό γε λεχθὲν ἐπʼ Ἀθηναίων κινδυνεύει καὶ περὶ πάντων εἴ τις εἴποι τῶν Ἑλλήνων ἀληθὲς εἶναι , ἐπεὶ τοῖς μὲν ἄρχουσιν ἀντιστῆναι καὶ κρατῆσαι Πέρσας καὶ Λυδοὺς καὶ πλοῦτον καὶ πόνους ὑπενεγκεῖν ἀγαθοὶ παντὸς μᾶλλον ἦσαν , ἄρχειν δὲ αὐτοὶ ἔτι ἀπαίδευτοι ἦσαν , πειρώμενοί τε ἐσφάλλοντο . καὶ πρῶτον μὲν φρουροὺς εἰσέπεμπον εἰς τὰς πόλεις , οἳ τῶν μὲν ἐπιχωρίων ἑκάστων καὶ εἰς οὓς ἐπέμποντο οὐκ ἐλάττους ἀεὶ δήπουθεν ἦσαν · ὑπόνοιαν δὲ ἐποίουν καὶ τοῖς μήπω φρουρουμένοις ὡς πάντα πρὸς ἰσχὺν καὶ βίαν ἄγοντες . ἀμφότερα οὖν συνέβαινε , μήτε τὰς πόλεις ἀσφαλῶς ἔχειν καὶ προσέτι μισεῖσθαι καὶ τὰ κακὰ τῆς ἀρχῆς ἀντὶ τῶν τῆς ἀρχῆς ἀγαθῶν καρποῦσθαι , τὴν μὲν πλεονεξίαν οὐ βέβαιον , τὴν δὲ τῆς πλεονεξίας δόξαν ἰσχυρὰν ἔχοντας . ἔπειτα τί πρὸς τούτοις συνέβαινε διασπωμένους ἀεὶ καὶ διαιρουμένους ἀσθενεστέρους τὰ οἴκοι γίγνεσθαι καὶ μὴ ἱκανοὺς τὴν ἑαυτῶν σώζειν , διὰ τὸ ζητεῖν τὴν ἑτέρων ἔχειν . οὔτʼ οὖν ὧν ἄρχειν ἐφίεντο ὑπερβαλέσθαι τότε ἠδύναντο πλήθει τούτων ὧν ἔπεμπον οὔθʼ ἑαυτοῖς τὸ μένειν ἴσοις κατέλιπον , ἀλλʼ ἦσαν ἐλάττους μὲν ἔξω , ἐλάττους δὲ οἴκοι , καὶ
Lemmas: πόλις . ἐπειδή τε ὁ ἐκεῖνος ἀδίκημα καί ὁ μῖσος ὁ διά οὗτος εἰς αὐτός παρά ὁ Ἕλλην αὐξάνω Θηβαῖος κρατέω αὐτός ὁ ἐν Λεῦκτρον μάχη , ὁμοῦ τε Λακεδαιμόνιος ἐκποδών εἰμί καί Θηβαῖος οὐδείς αὖ φέρω δύναμαι εἷς μάχη εὐτυχέω . ἀλλά τοι φαίνω λυσιτελέω ἔτι ὁ Καδμεῖος ἀνέχω μάλα ἤ κρατέω Λακεδαιμόνιος , οὕτως μισέω . καί οὗτος οὐ δή που κατηγορία ἕνεκα κοινός ὁ Ἕλλην συσκευάζω , ὥσπερ ὁ θαυμαστός ἐκεῖνος ὁ ὁ Τρικάρανος ποιέω , μήποτε ἀνάγκη τοσοῦτος γίγνομαι , ἀλλά ἐκεῖνος ἐπιδείκνυμι βούλομαι ὅτι οὔπω πρό σύ εἰμί ὁ ἄρχω οἶδα · εἰ γάρ εἰμί , ἐν ὁ Ἕλλην εἰμί ἄν , ὅς πολύς δή που ὁ γε ἄλλος σοφία διαφέρω · ἀλλά καί οὗτος ὑμέτερος εἰμί εὕρημα καί ὁμοῦ ὁ ἄλλος ἐπεισέρχομαι . ἐπεί ὁ γε λέγω ἐπί Ἀθηναῖος κινδυνεύω καί περί πᾶς εἰ τις λέγω ὁ Ἕλλην ἀληθής εἰμί , ἐπεί ὁ μέν ἄρχω ἀνθίστημι καί κρατέω Πέρσης καί Λυδός καί πλοῦτος καί πόνος ὑποφέρω ἀγαθός πᾶς μάλα εἰμί , ἄρχω δέ αὐτός ἔτι ἀπαίδευτος εἰμί , πειράω τε σφάλλω . καί πρῶτος μέν φρουρός εἰσπέμπω εἰς ὁ πόλις , ὅς ὁ μέν ἐπιχώριος ἕκαστος καί εἰς ὅς πέμπω οὐ ἐλαχύς ἀεί δήπουθεν εἰμί · ὑπόνοια δέ ποιέω καί ὁ μήπω φρουρέω ὡς πᾶς πρός ἰσχύς καί βία ἄγω . ἀμφότερος οὖν συμβαίνω , μήτε ὁ πόλις ἀσφαλής ἔχω καί προσέτι μισέω καί ὁ κακός ὁ ἀρχή ἀντί ὁ ὁ ἀρχή ἀγαθός καρπόω , ὁ μέν πλεονεξία οὐ βέβαιος , ὁ δέ ὁ πλεονεξία δόξα ἰσχυρός ἔχω . ἔπειτα τίς πρός οὗτος συμβαίνω διασπάω ἀεί καί διαιρέω ἀσθενής ὁ οἴκοι γίγνομαι καί μή ἱκανός ὁ ἑαυτοῦ σῴζω , διά ὁ ζητέω ὁ ἕτερος ἔχω . οὔτε οὖν ὅς ἄρχω ἐφίημι ὑπερβάλλω τότε δύναμαι πλῆθος οὗτος ὅς πέμπω οὔτε ἑαυτοῦ ὁ μένω ἴσος καταλείπω , ἀλλά εἰμί ἐλαχύς μέν ἔξω , ἐλαχύς δέ οἴκοι , καί