aelius-aristides.rw-mhs-e-gkw-mion 216
κυβερνήτου · ἀλλʼ οἷον αἱ νυκτερίδες ἐν τοῖς ἄντροις ἀλλήλων τε καὶ λίθων ἔχονται προσπεφυκυῖαι , οὕτως ὑμῶν ἅπαντες ἐξήρτηνται σὺν πολλῷ φόβῳ καὶ προνοίᾳ μή τις ἀποπέσοι τούτου τοῦ ὁρμαθοῦ · καὶ πρότερον ἂν δείσαιεν μὴ ὑφʼ ὑμῶν καταλειφθῶσιν ἢ ὑμᾶς ἂν αὐτοὶ καταλίποιεν . ἀντὶ δὲ ἀμφισβητήσεως ἀρχῆς τε καὶ πρωτείων , ὑφʼ ὧν ἅπαντες οἱ πρότερον συνερρήγνυντο πόλεμοι , οἱ μὲν ὥσπερ ὕδωρ ἀψοφητὶ ῥέον ἥδιστα ἡσυχάζουσιν , ἄσμενοι πόνων παυσάμενοι καὶ κακῶν , μετεγνωκότες ὡς ἄρα ἄλλως ἐσκιαμάχουν , οἱ δʼ οὐδʼ ἥν ποτε ἦρξαν ἴσασιν οὐδʼ ἀναμιμνήσκονται , ἀλλʼ ἀτεχνῶς κατὰ τὸν Παμφύλου μῦθον , εἰ δὲ μὴ , Πλάτωνος , οἷον ἐπὶ τῇ πυρᾷ ἤδη κείμεναι αἱ πόλεις ὑπὸ τῆς πρὸς ἀλλήλας ἔριδος καὶ ταραχῆς ἀθρόαν ἐδέξαντο τὴν ἡγεμονίαν καὶ ἐξαίφνης ἀνεβίωσαν . ὅπως δὲ εἰς τοῦτο ἀφίκοντο οὐκ ἔχουσιν εἰπεῖν , οὐδʼ ἴσασιν οὐδὲν πλὴν τὰ παρόντα θαυμάζειν , ἀλλὰ πεπόνθασιν οἷον οἱ ἀφυπνισθέντες καὶ ἀντὶ τῶν ὀνειράτων ὧν ἀρτίως ἑώρων ἐξαίφνης ταῦτα παριδόντες καὶ ἐν αὐτοῖς γενόμενοι . πόλεμοι δὲ οὐδʼ εἰ πώποτε ἐγένοντο ἔτι πιστεύονται , ἀλλʼ ἐν ἄλλως μύθων τάξει τοῖς πολλοῖς ἀκούονται , εἰ δέ που καὶ συμπλακεῖεν ἐπʼ ἐσχατιαῖς , οἷα εἰκὸς ἐν ἀρχῇ μεγάλῃ καὶ ἀμετρήτῳ παρανοίᾳ Γετῶν ἢ δυστυχίᾳ Λιβύων ἢ κακοδαιμονίᾳ τῶν περὶ τὴν ἐρυθρὰν θάλατταν , ἀγαθοῖς παροῦσι χρήσασθαι μὴ δυναμένων , ἀτεχνῶς ὥσπερ μῦθοι ταχέως αὐτοί τε παρῆλθον καὶ οἱ περὶ αὐτῶν λόγοι · τοσαύτη ἄρʼ ὑμῖν εἰρήνη , κἂν ᾖ πάτριον πολεμεῖν . οὐ γὰρ οἱ χθὲς σκυτοτόμοι καὶ τέκτονες τήμερον ὁπλῖται καὶ ἱππεῖς , οὐδʼ ὥσπερ ἐπὶ σκηνῆς στρατιώτης μετεσκεύασται ὃς ἀρτίως ἦν γεωργὸς , οὐδʼ οἷον ἐν οἰκίᾳ πενιχρᾷ οἱ αὐτοὶ ὀψοποιοὶ , οἰκουροῦσι , στρωννύουσιν , οὐχ οὕτως καὶ ὑμεῖς ἀνεμίξατε · οὐδὲ τοὺς ἐπʼ ἄλλων ὄντας στρατιώτας ὑπὸ τῆς χρείας γενήσεσθαι ἀνεμείνατε , οὐδʼ ἐπετρέψατε τοῖς πολεμίοις συγκαλεῖν ὑμᾶς .
Lemmas: κυβερνήτης · ἀλλά οἷος ὁ νυκτερίς ἐν ὁ ἄντρον ἀλλήλων τε καί λίθος ἔχω προσφύω , οὕτως σύ ἅπας ἐξαρτάω σύν πολύς φόβος καί πρόνοια μή τις ἀποπίπτω οὗτος ὁ ὁρμαθός · καί πρότερος ἄν δείδω μή ὑπό σύ καταλείπω ἤ σύ ἄν αὐτός καταλείπω . ἀντί δέ ἀμφισβήτησις ἀρχή τε καί πρωτεῖον , ὑπό ὅς ἅπας ὁ πρότερος συρράσσω πόλεμος , ὁ μέν ὥσπερ ὕδωρ ἀψοφητί ῥέω ἡδύς ἡσυχάζω , ἄσμενος πόνος παύω καί κακός , μεταγιγνώσκω ὡς ἄρα ἄλλος σκιαμαχέω , ὁ δέ οὐδέ ὅς ποτέ ἄρχω οἶδα οὐδέ ἀναμιμνῄσκω , ἀλλά ἄτεχνος κατά ὁ Πάμφυλος μῦθος , εἰ δέ μή , Πλάτων , οἷος ἐπί ὁ πυρή ἤδη κεῖμαι ὁ πόλις ὑπό ὁ πρός ἀλλήλων ἔρις καί ταραχή ἀθρόος δέχομαι ὁ ἡγεμονία καί ἐξαίφνης ἀναβιόω . ὅπως δέ εἰς οὗτος ἀφικνέομαι οὐ ἔχω λέγω , οὐδέ οἶδα οὐδείς πλήν ὁ πάρειμι θαυμάζω , ἀλλά πάσχω οἷος ὁ ἀφυπνίζω καί ἀντί ὁ ὄνειρος ὅς ἄρτιος ὁράω ἐξαίφνης οὗτος παροράω καί ἐν αὐτός γίγνομαι . πόλεμος δέ οὐδέ εἰ πώποτε γίγνομαι ἔτι πιστεύω , ἀλλά ἐν ἄλλος μῦθος τάξις ὁ πολύς ἀκούω , εἰ δέ που καί συμπλέκω ἐπί ἐσχατιά , οἷος ἔοικα ἐν ἀρχή μέγας καί ἀμετρητος παράνοια Γέται ἤ δυστυχία Λίβυς ἤ κακοδαιμονία ὁ περί ὁ ἐρυθρός θάλασσα , ἀγαθός πάρειμι χράω μή δύναμαι , ἄτεχνος ὥσπερ μῦθος ταχύς αὐτός τε παρέρχομαι καί ὁ περί αὐτός λόγος · τοσοῦτος ἄρα σύ εἰρήνη , ἐάν εἰμί πάτριος πολεμέω . οὐ γάρ ὁ χθές σκυτοτόμος καί τέκτων σήμερον ὁπλίτης καί ἱππεύς , οὐδέ ὥσπερ ἐπί σκηνή στρατιώτης μετασκευάζω ὅς ἄρτιος εἰμί γεωργός , οὐδέ οἷος ἐν οἰκία πενιχρός ὁ αὐτός ὀψοποιός , οἰκουρέω , στρώννυμι , οὐ οὕτως καί σύ ἀναμίσγω · οὐδέ ὁ ἐπί ἄλλος εἰμί στρατιώτης ὑπό ὁ χρεία γίγνομαι ἀναμένω , οὐδέ ἐπιτρέπω ὁ πολέμιος συγκαλέω σύ .