aelius-aristides.rw-mhs-e-gkw-mion 220
λίθοις , ὥσπερ Ὅμηρος ἔφη τὸν κατʼ οἰκίαν τοῖχον , ἅμα καὶ ἀκριβῶς ἡρμοσμένα , ἄπειρά τε μεγέθη καὶ λάμποντα χαλκοῦ στιλπνότερον . ὁ δὲ δὴ πολὺ μείζων καὶ σεμνότερος κύκλος πάντη παντάπασιν ἀρραγὴς καὶ ἄλυτος πολὺ πάντας ὑπερλάμπων , καὶ οὐδεὶς τῶν πώποτε οὕτω παγείς . τούτων τῶν τειχῶν προασπίζουσιν ἄνδρες φυγὴν οὐ νομίσαντες , ἡρμοσμένοι πρὸς ἀλλήλους ἐκείνῃ τῇ ἁρμονίᾳ , ᾗ τοὺς Μυρμιδόνας Ὅμηρός φησι , πρὸς ὂν εἶπον τοῖχον τότε εἰκάζων , πᾶσι τοῖς ὀργάνοις τοῦ πολέμου συνεχῆ μὲν οὕτως , ἀλλήλοις τὰ κράνη , ὡς μὴ εἶναι μέσον ὀϊστὸν διεξελθεῖν , ἀσπίδες δὲ ὑπὲρ κεφαλῆς ἐξαρθεῖσαι μετεώρους ἂν δέχοιντο δρόμους , τοσούτῳ στερροτέρους τῶν κατʼ ἄστυ ποιητῶν ὥστε καὶ ἱππεῦσιν ἔξεστιν ἐπιθεῖν , καὶ τοῦτο δὴ τὸ Εὐριπίδου , κατάχαλκον ὁρᾶν πεδίον τότε φήσεις ἀληθῶς . θώρακες δὲ οὕτως ἀλλήλων ἔχονται ὥστε εἰ καὶ γυμνὸν τάξαις τὸν μέσον , ἀρκεῖν αὐτῷ τὰ ἑκατέρωθεν ἀπαντῆσαι μέχρι τοῦ μέσου · οἱ δὲ ἄκοντες οἷον ἐκ Διὸς περιπίπτοντες ἀλλήλους ἐγκαταλαμβάνουσι . τοιαίδε αἱ ἁρμονίαι συγκέκλεινται , ὅ τε τῶν διεξόδων κύκλος τειχῶν τε καὶ ὁ τῆς πάσης ἔφορος γῆς . πάλαι μὲν οὖν Δαρεῖος μετʼ Ἀρταφέρνου καὶ Δάτιδος νήσου μιᾶς μίαν πόλιν ἠδυνήθη σαγηνεύσας ἑλεῖν , ὑμεῖς δʼ ἅπασαν , εἰ οἷόν τʼ εἰπεῖν , σαγηνεύσαντες τὴν οἰκουμένην οὕτως σώζετε τοῖς κοινοῖς αὐτὴν πολίταις τε καὶ ξένοις , οὓς , ὥσπερ ἔφην , ἐξ ἁπάντων προκρίναντες ἐξηγάγετε , ἐλπίδας τε παραστήσαντες τοῖς γιγνομένοις ἀγαθοῖς ἀνδράσι μὴ μεταμελήσειν . οὐ γὰρ ἐξ εὐπατριδῶν ἔσεσθαι τὸν ἀεὶ πρῶτον δυνάμενον καὶ δεύτερον τὸν δεύτερον καὶ τὴν ἄλλην τάξιν ὡσαύτως , ἧς ἂν ἕκαστος ἀξίας ᾖ , ταύτην σχήσειν , ἅτε οὐ λόγων , ἀλλʼ ἔργων ἐνταῦθα κρινόντων τοὺς ἀγαθούς · παραδείγματά τε ἐμφανῆ πᾶσι τούτων ποιήσαντες , ὥστε ἅπαντας μὲν ἀργίαν συμφορὰν ἡγεῖσθαι , τὰς δὲ πράξεις
Lemmas: λίθος , ὥσπερ Ὅμηρος φημί ὁ κατά οἰκία τοῖχος , ἅμα καί ἀκριβής ἁρμόζω , ἄπειρος τε μέγεθος καί λάμπω χαλκός στιλπνός . ὁ δέ δή πολύς μέγας καί σεμνός κύκλος πάντῃ παντάπασι ἀρραγής καί ἄλυτος πολύς πᾶς ὑπερλάμπω , καί οὐδείς ὁ πώποτε οὕτως πήγνυμι . οὗτος ὁ τεῖχος προασπίζω ἀνήρ φυγή οὐ νομίζω , ἁρμόζω πρός ἀλλήλων ἐκεῖνος ὁ ἁρμονία , ὅς ὁ Μυρμιδόνες Ὅμηρος φημί , πρός ὅς λέγω τοῖχος τότε εἰκάζω , πᾶς ὁ ὄργανον ὁ πόλεμος συνεχής μέν οὕτως , ἀλλήλων ὁ κράνος , ὡς μή εἰμί μέσος ὀϊστός διεξέρχομαι , ἀσπίς δέ ὑπέρ κεφαλή ἐξαίρω μετέωρος ἄν δέχομαι δρόμος , τοσοῦτος στερρός ὁ κατά ἄστυ ποιητής ὥστε καί ἱππεύς ἔξεστι ἐπιθέω , καί οὗτος δή ὁ Εὐριπίδης , κατάχαλκος ὁράω πεδίον τότε φημί ἀληθής . θώραξ δέ οὕτως ἀλλήλων ἔχω ὥστε εἰ καί γυμνός τάσσω ὁ μέσος , ἀρκέω αὐτός ὁ ἑκατέρωθεν ἀπαντάω μέχρι ὁ μέσος · ὁ δέ ἄκων οἷος ἐκ Ζεύς περιπίπτω ἀλλήλων ἐγκαταλαμβάνω . τοιόσδε ὁ ἁρμονία συγκλείω , ὁ τε ὁ διέξοδος κύκλος τεῖχος τε καί ὁ ὁ πᾶς ἔφορος γῆ . πάλαι μέν οὖν Δαρεῖος μετά Ἀρταφέρνης καί Δάτις νῆσος εἷς εἷς πόλις δύναμαι σαγηνεύω αἱρέω , σύ δέ ἅπας , εἰ οἷος τε λέγω , σαγηνεύω ὁ οἰκουμένη οὕτως σῴζω ὁ κοινός αὐτός πολίτης τε καί ξένος , ὅς , ὥσπερ φημί , ἐκ ἅπας προκρίνω ἐξάγω , ἐλπίς τε παρίστημι ὁ γίγνομαι ἀγαθός ἀνήρ μή μεταμέλομαι . οὐ γάρ ἐκ εὐπατριδοῦς εἰμί ὁ ἀεί πρῶτος δύναμαι καί δεύτερος ὁ δεύτερος καί ὁ ἄλλος τάξις ὡσαύτως , ὅς ἄν ἕκαστος ἀξία εἰμί , οὗτος ἔχω , ἅτε οὐ λόγος , ἀλλά ἔργον ἐνταῦθα κρίνω ὁ ἀγαθός · παράδειγμα τε ἐμφανής πᾶς οὗτος ποιέω , ὥστε ἅπας μέν ἀργία συμφορά ἡγέομαι , ὁ δέ πρᾶξις