ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
aelius-aristides.rw-mhs-e-gkw-mion 197
ἔθος τοῖς πλέουσι καὶ ὁδοιποροῦσιν εὐχὰς ποιεῖσθαι καθʼ ὧν ἂν ἕκαστος ἐπινοῇ . ποιητὴς μὲν οὖν ἤδη τις εἶπε σκώψας εὔξασθαι κατὰ χρυσόκερω λιβανωτοῦ . ἡμεῖς δὲ , ὦ ἄνδρες , παρὰ τὴν ὁδὸν τὴν ἐνταῦθα καὶ τὸν πλοῦν εὐχὴν ταύτην ἐποιησάμεθα , οὐκ ἄμουσον οὐδʼ ἐκμελῆ οὐδʼ ἄπο τῆς τέχνης , εἰ σωθείημεν , προσερεῖν ἐν τῷ μέσῳ τὴν πόλιν . κατὰ ἰσομετρήτου μὲν οὖν εὔξασθαι τῇ πόλει λόγου οὐκ ἐνῆν , ἀλλʼ ὡς ἀληθῶς εὐχῆς αὖ προσεδεῖτο ἑτέρας , ἴσως μὲν οὖν καὶ μείζονος , δυνηθῆναι τοιοῦτον ἆραι λόγον , ὅστις παρισώσεται τοσῷδε ὄγκῳ πόλεως · προσερεῖν γε μὴν ὑπεσχόμεθα , ὅπως ἂν δυνώμεθα , ἐπειδή γε καὶ ἄλλοι τὰ ἰσομέτρητα σφίσιν αὐτοῖς ἰσομέτρητα ποιοῦσιν αὖ καὶ
Lemmas: ἔθος ὁ πλέω καί ὁδοιπορέω εὐχή ποιέω κατά ὅς ἄν ἕκαστος ἐπινοέω . ποιητής μέν οὖν ἤδη τις λέγω σκώπτω εὔχομαι κατά χρυσόκερως λιβανωτός . ἐγώ δέ , ὦ ἀνήρ , παρά ὁ ὁδός ὁ ἐνταῦθα καί ὁ πλόος εὐχή οὗτος ποιέω , οὐ ἄμουσος οὐδέ ἐκμελής οὐδέ ἀπό ὁ τέχνη , εἰ σῴζω , προσλέγω ἐν ὁ μέσος ὁ πόλις . κατά ἰσομέτρητος μέν οὖν εὔχομαι ὁ πόλις λόγος οὐ ἔνειμι , ἀλλά ὡς ἀληθής εὐχή αὖ προσδέω ἕτερος , ἴσως μέν οὖν καί μέγας , δύναμαι τοιοῦτος ἀείρω λόγος , ὅστις παρισόω τοσόσδε ὄγκος πόλις · προσλέγω γε μήν ὑπισχνέομαι , ὅπως ἄν δύναμαι , ἐπειδή γε καί ἄλλος ὁ ἰσομέτρητος σφεῖς αὐτός ἰσομέτρητος ποιέω αὖ καί
aelius-aristides.rw-mhs-e-gkw-mion 198
τοῖς θεοῖς . ἀλλʼ , ὦ ἄνδρες , οἱ τῆς μεγάλης ἔνοικοι πόλεως , εἴ τι μέτεστιν ὑμῖν προνοίας μὴ ἐμὲ ψεύσασθαι τὴν εὐχὴν , συνάρασθε τῷ τολμήματι , ἵνα τῶν ἐγκωμίων πρῶτον ἀρχόμενοι καὶ τοῦτο ἔχωμεν λέγειν ὅτι εὐθὺς μὲν τοιούτοις ἀνδράσιν ἐντυχεῖν ἦν , ὑφʼ ὧν τις , κἂν ἄμουσος ᾖ τὸ πρὶν , κατʼ Εὐριπίδην , ἐμμελής τε καὶ δεξιὸς εὐθὺς γίγνεται καὶ δύναται λέγειν καὶ περὶ τῶν μειζόνων ἢ καθʼ αὑτόν · τὴν δὲ πόλιν ᾁδουσι μὲν πάντες καὶ ᾁσονται , τοσούτῳ δὲ ἐλάττω ποιοῦσιν ἢ σιωπῶντες , ὅσῳ παρὰ μὲν τὴν σιωπὴν οὔτε μείζονα οὔτʼ ἐλάττονα ἔστι ποιῆσαι τῆς οὔσης , ἀλλʼ ἀκέραιος τῇ γνώσει μένει , οἱ δὲ λόγοι τοὐναντίον οὗ βούλονται ποιοῦσιν · ἐπαινοῦντες γὰρ οὐ δεικνύουσιν ἀκριβῶς ὃ θαυμάζουσιν , ἀλλʼ ὥσπερ ἂν εἴ τις ζωγράφος σῶμα καλὸν καὶ περίβλεπτον ἐπιχειρῶν δεῖξαι διὰ τέχνης , εἶτα ἀπολείποιτο , πᾶς τις ἂν φαίη δή που λυσιτελεῖν μὴ γράφειν , ἀλλʼ ἢ αὐτὸ ἰδεῖν ἐᾶν , ἢ μὴ δεικνύειν αὐτοῖς ἐπὶ τὸ χεῖρον μιμούμενον , ὣς δὲ καὶ περὶ ταύτης μοι δοκεῖ τῆς πόλεως ἔχειν · ἀφαιροῦσιν οἱ λόγοι τὰ πολλὰ τῶν θαυμάτων καὶ ποιεῖν δοκοῦσί μοι παραπλήσιον ὥσπερ ἂν εἴ τις στρατιᾶς πλῆθος ἐξαγγεῖλαι βουλόμενος , οἷον τῆς Ξέρξου , καὶ πάνυ δὴ θαυμάζων , εἶτα λέγοι μυρίους ἢ δισμυρίους στρατιώτας ἰδεῖν , ἵππον δὲ τόσην καὶ τόσην , οὐδὲ πολλοστὸν μέρος τοῦ παντὸς λέγων ἐν οἷς θαυμάζει . ἡ γὰρ δὴ πρώτη λόγου δύναμιν ἐξελέγξασα οὐκ ἐπὶ πᾶν ἐφικνουμένην ἥδε ἐστί · περὶ ἧς μὴ ὅτι εἰπεῖν κατὰ τὴν ἀξίαν ἔστιν , ἀλλʼ οὐδʼ ἰδεῖν ἀξίως αὐτὴν , ἀλλʼ ὡς ἀληθῶς Ἄργου τινὸς πανόπτου , μᾶλλον δὲ τοῦ κατέχοντος αὐτὴν πανόπτου θεοῦ δεῖ . τίς γὰρ ἂν τοσάσδε ὀρῶν κορυφὰς κατειλημμένας , ἢ πεδίων νομοὺς ἐκπεπολισμένους , ἢ γῆν τοσήνδε εἰς μιᾶς πόλεως ὄνομα συνηγμένην , εἶτα
Lemmas: ὁ θεός . ἀλλά , ὦ ἀνήρ , ὁ ὁ μέγας ἔνοικος πόλις , εἰ τις μέτειμι σύ πρόνοια μή ἐγώ ψεύδω ὁ εὐχή , συναίρω ὁ τόλμημα , ἵνα ὁ ἐγκώμιον πρῶτος ἄρχω καί οὗτος ἔχω λέγω ὅτι εὐθύς μέν τοιοῦτος ἀνήρ ἐντυγχάνω εἰμί , ὑπό ὅς τις , ἐάν ἄμουσος εἰμί ὁ πρίν , κατά Εὐριπίδης , ἐμμελής τε καί δεξιός εὐθύς γίγνομαι καί δύναμαι λέγω καί περί ὁ μέγας ἤ κατά ἑαυτοῦ · ὁ δέ πόλις ᾁδω μέν πᾶς καί ᾁδω , τοσοῦτος δέ ἐλαχύς ποιέω ἤ σιωπάω , ὅσος παρά μέν ὁ σιωπή οὔτε μέγας οὔτε ἐλαχύς εἰμί ποιέω ὁ εἰμί , ἀλλά ἀκέραιος ὁ γνῶσις μένω , ὁ δέ λόγος ἐναντίος ὅς βούλομαι ποιέω · ἐπαινέω γάρ οὐ δείκνυμι ἀκριβής ὅς θαυμάζω , ἀλλά ὥσπερ ἄν εἰ τις ζωγράφος σῶμα καλός καί περίβλεπτος ἐπιχειρέω δείκνυμι διά τέχνη , εἶτα ἀπολείπω , πᾶς τις ἄν φημί δή που λυσιτελέω μή γράφω , ἀλλά ἤ αὐτός ὁράω ἐάω , ἤ μή δείκνυμι αὐτός ἐπί ὁ κακός μιμέομαι , ὡς δέ καί περί οὗτος ἐγώ δοκέω ὁ πόλις ἔχω · ἀφαιρέω ὁ λόγος ὁ πολύς ὁ θαῦμα καί ποιέω δοκέω ἐγώ παραπλήσιος ὥσπερ ἄν εἰ τις στρατιά πλῆθος ἐξαγγέλλω βούλομαι , οἷος ὁ Ξέρξης , καί πάνυ δή θαυμάζω , εἶτα λέγω μυρίος ἤ δισμύριοι στρατιώτης ὁράω , ἵππος δέ τόσος καί τόσος , οὐδέ πολλοστός μέρος ὁ πᾶς λέγω ἐν ὅς θαυμάζω . ὁ γάρ δή πρῶτος λόγος δύναμις ἐξελέγχω οὐ ἐπί πᾶς ἐφικνέομαι ὅδε εἰμί · περί ὅς μή ὅτι λέγω κατά ὁ ἀξία εἰμί , ἀλλά οὐδέ ὁράω ἄξιος αὐτός , ἀλλά ὡς ἀληθής Ἄργος τις πάνοπτος , μάλα δέ ὁ κατέχω αὐτός πάνοπτος θεός δέω . τίς γάρ ἄν τοσόσδε ὄρος κορυφή καταλαμβάνω , ἤ πεδίον νομός ἐκπολίζω , ἤ γῆ τοσόσδε εἰς εἷς πόλις ὄνομα σύνειμι , εἶτα
aelius-aristides.rw-mhs-e-gkw-mion 201
αὖ Βαβυλωνίους καὶ τοὺς ἐκ τῆς ἐπέκεινα βαρβάρου κόσμους πολὺ πλείους τε καὶ ῥᾷον εἰσαφικνουμένους ἢ εἰ ἐκ Νάξου ἢ Κύθνου Ἀθήναζε ἔδει κατᾶραι τῶν ἐκεῖ τι φέροντας . γεωργίαι δὲ ὑμῶν Αἴγυπτος , Σικελία , Λιβύης ὅσον ἥμερον . κατάπλοι δὲ καὶ ἀπόπλοι οὔποτε λείπουσιν . ὥστε εἶναι θαυμάσαι μὴ ὅτι περὶ τοῦ λιμένος , ἀλλὰ καὶ περὶ τῆς θαλάττης , ὅτι περ ἐξαρκεῖ ὁλκάσιν . ἀτεχνῶς δὲ ὅπερ Ἡσίοδος ἔφη περὶ τῶν τοῦ Ὠκεανοῦ περάτων , εἶναι τόπον οὗ συντετρῆσθαι πάντα εἰς μίαν ἀρχήν τε καὶ τελευτὴν , εἰς αὐτὴν συντέτρηται · καὶ πάντα ἐνταῦθα συμπίπτει , ἐμπορίαι , ναυτιλίαι , γεωργίαι , μετάλλων κάθαρσις , τέχναι ὁπόσαι εἰσί τε καὶ γεγένηνται , πάντα ὅσα γεννᾶται καὶ φύεται . ὅ τι δʼ ἂν μὴ ἐνταῦθα ἴδῃ τις , οὐκ ἔστι τῶν γενομένων , ἢ γιγνομένων · ὥστε μὴ εἶναι ῥᾴδιον διακρῖναι πότερον ἡ πόλις ὑπερέχει πλεῖον εἰς τὰς πόλεις τὰς οὔσας , ἢ ἡ ἀρχὴ τὰς ἀρχὰς τὰς πώποτε γενομένας . ἐρυθριῶ δῆτα , εἰ τοσούτων καὶ τηλικούτων εἰρημένων , εἶτα μὴ ἔχοντος τοῦ λόγου φανοῦμαι μεμνημένος ἢ βαρβαρικῆς τινος ἀρχῆς ἢ Ἑλληνικῆς δυνάμεως καὶ δοκῶ τοὐναντίον ποιήσειν τοῖς Αἰολεῦσι ποιηταῖς . ἐκεῖνοι μὲν γὰρ ἐπειδάν τι βούλωνται τῶν καθʼ αὑτοὺς φαυλίσαι , μεγάλῳ αὐτὸ παρέβαλον καὶ παρʼ ἀρχαίῳ περιφανεῖ , ἡγούμενοι μάλιστʼ ἂν οὕτως ἐξελέγξειν , ἐγὼ δὲ τὰ ὑμέτερα οὐκ ἔχων ἐπιδεικνύειν ἄλλως ὅσῳ ὑπερέχει , παραβαλῶ μικροῖς ἀρχαίοις · πάντα γὰρ ὑμεῖς καὶ τὰ μέγιστα μικρότατα ἀπεφήνατε ταῖς ὑπερβολαῖς . ἐπεὶ ἐγὼ μὲν τὰ μέγιστα ἐκλέξας ἐρῶ , ὑμεῖς δʼ ἴσως γελάσεσθε ἐπʼ αὐτοῖς .
Lemmas: αὖ Βαβυλώνιος καί ὁ ἐκ ὁ ἐπέκεινα βάρβαρος κόσμος πολύς πολύς τε καί ῥᾴδιος εἰσαφικνέομαι ἤ εἰ ἐκ Νάξος ἤ Κύθνος Ἀθήναζε δέω καταίρω ὁ ἐκεῖ τις φέρω . γεωργία δέ σύ Αἴγυπτος , Σικελία , Λιβύη ὅσος ἥμερος . κατάπλοος δέ καί ἀπόπλοος οὔποτε λείπω . ὥστε εἰμί θαυμάζω μή ὅτι περί ὁ λιμήν , ἀλλά καί περί ὁ θάλασσα , ὅστις περ ἐξαρκέω ὁλκάς . ἄτεχνος δέ ὅς Ἡσίοδος φημί περί ὁ ὁ Ὠκεανός πέρας , εἰμί τόπος οὗ συντετραίνω πᾶς εἰς εἷς ἀρχή τε καί τελευτή , εἰς αὐτός συντετραίνω · καί πᾶς ἐνταῦθα συμπίπτω , ἐμπορία , ναυτιλία , γεωργία , μέταλλον κάθαρσις , τέχνη ὁπόσος εἰμί τε καί γίγνομαι , πᾶς ὅσος γεννάω καί φύω . ὅς τις δέ ἄν μή ἐνταῦθα ὁράω τις , οὐ εἰμί ὁ γίγνομαι , ἤ γίγνομαι · ὥστε μή εἰμί ῥᾴδιος διακρίνω πότερος ὁ πόλις ὑπερέχω πολύς εἰς ὁ πόλις ὁ εἰμί , ἤ ὁ ἀρχή ὁ ἀρχή ὁ πώποτε γίγνομαι . ἐρυθριάω δῆτα , εἰ τοσοῦτος καί τηλικοῦτος λέγω , εἶτα μή ἔχω ὁ λόγος φαίνω μιμνῄσκω ἤ βαρβαρικός τις ἀρχή ἤ Ἑλληνικός δύναμις καί δοκέω ἐναντίος ποιέω ὁ Αἰολεύς ποιητής . ἐκεῖνος μέν γάρ ἐπειδάν τις βούλομαι ὁ κατά ἑαυτοῦ φαυλίζω , μέγας αὐτός παραβάλλω καί παρά ἀρχαῖος περιφανής , ἡγέομαι μάλα ἄν οὕτως ἐξελέγχω , ἐγώ δέ ὁ ὑμέτερος οὐ ἔχω ἐπιδείκνυμι ἄλλος ὅσος ὑπερέχω , παραβάλλω μικρός ἀρχαῖος · πᾶς γάρ σύ καί ὁ μέγας μικρός ἀποφαίνω ὁ ὑπερβολή . ἐπεί ἐγώ μέν ὁ μέγας ἐκλέγω λέγω , σύ δέ ἴσως γελάω ἐπί αὐτός .
aelius-aristides.rw-mhs-e-gkw-mion 203
περιφοιτᾶν τῆς ἀρχῆς ἑκόντα τε καὶ ἄκοντα , εἰ μέλλοι βασιλεύειν , ὁρῶντα εἰς τὴν βύρσαν , ὡς ἐφʼ ἃ μὲν αὐτῆς βαίνοι ταπεινὰ ἐγίγνετο καὶ τῆς γῆς ἔψαυεν , ἀφʼ ὧν δὲ ἀπαλλάττοιτο , αὖθις ἀνίστατο καὶ πάλιν πατοῦντος ἐταπεινοῦτο . μετανάσται τινὲς βασιλεῖς καὶ Σκυθῶν τῶν νομάδων τοσοῦτον διέφερον , ὅσον οὐκ ἐφʼ ἁμαξῶν περιῄεσαν , ἀλλʼ ἐφʼ ἁρμαμαξῶν · νομάδες τινὲς βασιλεῖς καὶ πλάνητες διὰ τὴν ἀπιστίαν καὶ τὸν φόβον τῆς ἐν ταὐτῷ καθέδρας , πιέζοντες ὡς ἀληθῶς ὥσπερ τινὰ βύρσαν τὴν ἑαυτῶν χώραν καὶ τούτῳ κρατοῦντες νῦν μὲν Βαβυλῶνα , πάλιν δὲ Σοῦσα , εἶτα Ἐκβάτανα , οὐχ ὅπως ἂν ἀεὶ κατέχειν εἰδότες οὐδὲ τημελοῦντες ὥσπερ νομεῖς . καὶ γὰρ τοιαῦτα ἦν ὡς ἀληθῶς , ὥσπερ ἀπιστούντων μὴ αὑτῶν εἶναι τὴν ἀρχήν . οὐ γὰρ ὡς οἰκείων ἐφρόντιζον , οὐδὲ ηὖξον εἰς κάλλος καὶ μέγεθος οὔτε τὰς πόλεις οὔτε τὰς χώρας , ἀλλʼ ὥσπερ οἱ εἰς μὴ προσήκοντα ἐμπεσόντες αἰσχρῶς καὶ κακῶς ἀνήλισκον , τοῦτο ζητοῦντες , ὅπως ἀσθενεστάτων ἄρξουσι , καὶ ὥσπερ ὑπὲρ μιαιφονιῶν ἁμιλλώμενοι πρὸς ἀλλήλους ὁ δεύτερος ἀεὶ τὸν πρότερον κατὰ τοὺς πεντάθλους ὑπερβαλεῖν ἐπειρᾶτο . καὶ ἦν ἀγώνισμα ὡς πλείστους ἀποσφάξαι καὶ ὡς πλείστους ἀναστάτους ποιῆσαι οἴκους καὶ δήμους καὶ ὅρκους ὡς πλείστους ψεύσασθαι · ταῦτά τε δὴ τῆς περιβλέπτου δυνάμεως ἀπέλαυον καὶ ἃ τούτοις αὖ παρέπεσθαι φύσεως νόμος διέταξε , μίση καὶ ἐπιβουλὰς ἐκ τῶν οὕτω διατεθειμένων καὶ ἀποστάσεις καὶ μάχας ἐν ἀλλήλοις καὶ συνεχεῖς ἔριδας καὶ ἀπαύστους φιλονεικίας . αὐτοὶ μὲν δὴ ταῦτα ἀπέλαυον , ὥσπερ ἐκ κατάρας μᾶλλον ἄρχοντες ἢ κατʼ εὐχὴν , οἱ δὲ ἀρχόμενοι πάντα ἃ τοὺς ὑπὸ τῶν τοιούτων ἀρχομένους ἀνάγκη , σχεδὸν δέ τι καὶ προείρηται . φοβερὸν μὲν γὰρ ἦν γονεῦσι παιδὸς εὐμορφία , φοβερὸν δὲ γυναικὸς ἀνδρί · ἔδει δὲ
Lemmas: περιφοιτάω ὁ ἀρχή ἑκών τε καί ἄκων , εἰ μέλλω βασιλεύω , ὁράω εἰς ὁ βύρσα , ὡς ἐπί ὅς μέν αὐτός βαίνω ταπεινός γίγνομαι καί ὁ γῆ ψαύω , ἀπό ὅς δέ ἀπαλλάσσω , αὖθις ἀνίστημι καί πάλιν πατέω ταπεινόω . μετανάστης τις βασιλεύς καί Σκύθης ὁ νομάς τοσοῦτος διαφέρω , ὅσος οὐ ἐπί ἄμαξα περίειμι , ἀλλά ἐπί ἁρμάμαξα · νομάς τις βασιλεύς καί πλάνης διά ὁ ἀπιστία καί ὁ φόβος ὁ ἐν αὐτός καθέδρα , πιέζω ὡς ἀληθής ὥσπερ τις βύρσα ὁ ἑαυτοῦ χώρα καί οὗτος κρατέω νῦν μέν Βαβυλών , πάλιν δέ Σοῦσα , εἶτα Ἐκβάτανα , οὐ ὅπως ἄν ἀεί κατέχω οἶδα οὐδέ τημελέω ὥσπερ νομεύς . καί γάρ τοιοῦτος εἰμί ὡς ἀληθής , ὥσπερ ἀπιστέω μή ἑαυτοῦ εἰμί ὁ ἀρχή . οὐ γάρ ὡς οἰκεῖος φροντίζω , οὐδέ αὐξάνω εἰς κάλλος καί μέγεθος οὔτε ὁ πόλις οὔτε ὁ χώρα , ἀλλά ὥσπερ ὁ εἰς μή προσήκω ἐμπίπτω αἰσχρός καί κακός ἀναλίσκω , οὗτος ζητέω , ὅπως ἀσθενής ἄρχω , καί ὥσπερ ὑπέρ μιαιφονία ἁμιλλάομαι πρός ἀλλήλων ὁ δεύτερος ἀεί ὁ πρότερος κατά ὁ πένταθλος ὑπερβάλλω πειράω . καί εἰμί ἀγώνισμα ὡς πολύς ἀποσφάζω καί ὡς πολύς ἀνάστατος ποιέω οἶκος καί δῆμος καί ὅρκος ὡς πολύς ψεύδω · οὗτος τε δή ὁ περίβλεπτος δύναμις ἀπολαύω καί ὅς οὗτος αὖ παρέπομαι φύσις νόμος διατάσσω , μῖσος καί ἐπιβουλή ἐκ ὁ οὕτως διατίθημι καί ἀπόστασις καί μάχη ἐν ἀλλήλων καί συνεχής ἔρις καί ἄπαυστος φιλονικία . αὐτός μέν δή οὗτος ἀπολαύω , ὥσπερ ἐκ κατάρα μάλα ἄρχω ἤ κατά εὐχή , ὁ δέ ἄρχω πᾶς ὅς ὁ ὑπό ὁ τοιοῦτος ἄρχω ἀνάγκη , σχεδόν δέ τις καί προλέγω . φοβερός μέν γάρ εἰμί γονεύς παῖς εὐμορφία , φοβερός δέ γυνή ἀνήρ · δέω δέ
aelius-aristides.rw-mhs-e-gkw-mion 210
ἑαυτοῖς ὑφέξοντες λόγον , κληρούχων τε σφίσιν ἐπὶ τὴν γῆν πεμπομένων καὶ παρὰ τοὺς φόρους ἀργυρολόγων , εἴ που χρεία κατάσχοι ἑτέρα · προσέτι τάς τε ἀκροπόλεις ἐλευθέρας ἔχειν οὐ δυνάμενοι καὶ ἐπὶ τοῖς δημαγωγοῖς ὄντες τοῖς ἐκείνων , εὖ καὶ χεῖρον φρονοῦσιν ὁμοίως , στρατεύσασθαί τε ἀναγκαζόμενοι στρατείας οὐκ ἀναγκαίας ἐν ἱερομηνίαις καὶ ἑορταῖς πολλάκις , ὡς δʼ εἰπεῖν ἁπλῶς , οὐδὲν τηλικοῦτον τῆς προστασίας ἀπολαύοντες ἀνθʼ ὅτου ταῦτα ἄξιον ἦν ὑπομεῖναι . δυσχεραίνοντες δʼ ἐκ τούτων τοὺς Ἀθηναίους οἱ πολλοὶ καὶ πρὸς τοὺς Λακεδαιμονίους πάλιν μεταστάντες τὸν αὐτὸν τρόπον ὅνπερ πρότερον ἀπʼ ἐκείνων πρὸς τοὺς Ἀθηναίους , ὑπʼ ἐκείνων πάλιν ἐξηπατήθησαν . προειπόντες γὰρ ὑπὲρ τῆς τῶν Ἑλλήνων ἐλευθερίας πολεμήσειν Ἀθηναίοις καὶ τούτῳ προσαγόμενοι τοὺς πολλοὺς , ἐπειδὴ καθεῖλον ἐκεῖνοι τὰ τείχη καὶ κύριοι τῶν πραγμάτων καὶ τοῦ ταῦτα ποιεῖν ἐγένοντο , τοσοῦτον ὑπερεβάλλοντο ὥστε τυραννίδας ἐν πάσαις ταῖς Ἑλληνίσι πόλεσι κατέστησαν , ἃς προσεῖπον εὐφήμως δεκαρχίας · καὶ μίαν καθελόντες τὴν Ἀθηναίων δυναστείαν πολλὰς τὰς παρʼ αὑτῶν ἀντεισῆγον , αἳ οὐκ Ἀθήνησιν οὐδʼ ἐν Σπάρτῃ διὰ τέλους κακῶς ἐποίουν τοὺς ἀρχομένους , ἀλλʼ ἐν αὐτοῖς τοῖς σφετέροις ἑκάστου χωρίοις συνεχῶς ἱδρυμέναι καὶ οἷον συμπεπλεγμέναι . ὥστʼ εἰ ἀρχόμενοι τοῦ πολέμου προεῖπον τοῖς Ἕλλησιν ὅτι ὑπὲρ τούτου πολεμήσουσιν Ἀθηναίοις , ὅπως μείζω καὶ πλείω σφᾶς ἐκείνων κακὰ ἐργάσαιντο καὶ δείξαιεν ἐλευθερίαν αὐτοῖς ὄντα τὰ ἀπʼ ἐκείνων , μὴ ἂν αὐτοὺς ἄμεινον βεβαιῶσαι τὴν ἐπαγγελίαν . καὶ γὰρ οὖν ἡττῶντο μὲν εὐθέως ἑνὸς φυγάδος , κατελείποντο δὲ ὑπὸ Θηβαίων , ἐμισοῦντο δὲ ὑπὸ Κορινθίων , ἐπίμπλατο δὲ ἡ θάλαττα τῶν ἁρμοστῶν ἐκπιπτόντων , ἅτε ἀναρμόστων καὶ οὐ κατὰ τοὔνομα ἐγκατασταθέντων τε καὶ ἐχόντων τὰς
Lemmas: ἑαυτοῦ ὑπέχω λόγος , κλήρουχος τε σφεῖς ἐπί ὁ γῆ πέμπω καί παρά ὁ φόρος ἀργυρολόγος , εἰ που χρεία κατέχω ἕτερος · προσέτι ὁ τε ἀκρόπολις ἐλεύθερος ἔχω οὐ δύναμαι καί ἐπί ὁ δημαγωγός εἰμί ὁ ἐκεῖνος , εὖ καί κακός φρονέω ὅμοιος , στρατεύω τε ἀναγκάζω στρατεία οὐ ἀναγκαῖος ἐν ἱερομηνία καί ἑορτή πολλάκις , ὡς δέ λέγω ἁπλῶς , οὐδείς τηλικοῦτος ὁ προστασία ἀπολαύω ἀντί ὅστις οὗτος ἄξιος εἰμί ὑπομένω . δυσχεραίνω δέ ἐκ οὗτος ὁ Ἀθηναῖος ὁ πολύς καί πρός ὁ Λακεδαιμόνιος πάλιν μεθίστημι ὁ αὐτός τρόπος ὅς πρότερος ἀπό ἐκεῖνος πρός ὁ Ἀθηναῖος , ὑπό ἐκεῖνος πάλιν ἐξαπατάω . προλέγω γάρ ὑπέρ ὁ ὁ Ἕλλην ἐλευθερία πολεμέω Ἀθηναῖος καί οὗτος προσάγω ὁ πολύς , ἐπειδή καθαιρέω ἐκεῖνος ὁ τεῖχος καί κύριος ὁ πρᾶγμα καί ὁ οὗτος ποιέω γίγνομαι , τοσοῦτος ὑπερβάλλω ὥστε τυραννίς ἐν πᾶς ὁ Ἑλληνίς πόλις καθίστημι , ὅς προσλέγω εὔφημος δεκαρχία · καί εἷς καθαιρέω ὁ Ἀθηναῖος δυναστεία πολύς ὁ παρά ἑαυτοῦ ἀντεισάγω , ὅς οὐ Ἀθήνησι οὐδέ ἐν Σπάρτη διά τέλος κακός ποιέω ὁ ἄρχω , ἀλλά ἐν αὐτός ὁ σφέτερος ἕκαστος χωρίον συνεχής ἱδρύω καί οἷος συμπλέκω . ὥστε εἰ ἄρχω ὁ πόλεμος προλέγω ὁ Ἕλλην ὅτι ὑπέρ οὗτος πολεμέω Ἀθηναῖος , ὅπως μέγας καί πολύς σφεῖς ἐκεῖνος κακός ἐργάζομαι καί δείκνυμι ἐλευθερία αὐτός εἰμί ὁ ἀπό ἐκεῖνος , μή ἄν αὐτός ἀγαθός βεβαιόω ὁ ἐπαγγελία . καί γάρ οὖν ἡσσάομαι μέν εὐθύς εἷς φυγάς , καταλείπω δέ ὑπό Θηβαῖος , μισέω δέ ὑπό Κορίνθιος , πίμπλημι δέ ὁ θάλασσα ὁ ἁρμοστής ἐκπίπτω , ἅτε ἀνάρμοστος καί οὐ κατά ὄνομα ἐγκαθίστημι τε καί ἔχω ὁ
aelius-aristides.rw-mhs-e-gkw-mion 212
τὸ προϊέναι τὴν ἀρχὴν αὐτοῖς εἰς ἄπορον καθίστατο οὐκ ἔχουσι τὰ τελευταῖα διʼ ὅτων αὐτὴν καθέξουσιν · ὥστε τοὔμπαλιν ἔσπευδον ὧν ἐδέοντο . καὶ ἦν τὸ μὲν προχωρεῖν αὐτοῖς ἃ ἐβούλοντο ἀμήχανον καὶ κατάρας ἐγγὺς , τὸ δὲ μὴ προχωρεῖν κουφότερόν τε καὶ ἥττους ἔχον τοὺς φόβους . οὐδὲν γὰρ ἄλλο ἢ διοικιζομένοις ἐῴκεσαν ἀντὶ ἀρχόντων καὶ πονοῦσιν ὑπὲρ τοῦ πονεῖν . ἅμα γὰρ τῷ τέλει τὸ κεφάλαιον εὐθὺς ἐλάνθανε λυόμενον , καὶ πάλιν εἰς ταυτὸ κατὰ τοὺς ποιητὰς κατῄει . ἔτι δʼ οὔτʼ ἰσχύειν αὐτοῖς συνέφερε τοὺς ἀρχομένους διὰ τὰς ἐπιβουλὰς οὔτʼ ἀσθενεῖς εἶναι διὰ τοὺς παρὰ τῶν ἔξωθεν αὖ πολέμους καὶ ὅπως ᾖ τι πλέον τῆς συμμαχίας , ἀλλʼ ἐπεπόνθεσαν πρὸς αὐτοὺς παραπλήσιον ὅπερ οἱ ἐν ταῖς παιδιαῖς τῇ μὲν εἰς τοὔμπροσθεν ἄγοντες , τῇ δʼ εἰς τοὔπισθεν ἀνθέλκοντες , οὐκ ἔχοντες ὅ τι χρήσονται , ἀλλʼ οἷον εἶναί τε καὶ μὴ εἶναι αὐτοὺς βουλόμενοι αὐτοὶ μεταχειριζόμενοί τε καὶ ἄγοντες , ἐν οἷς σπεύδουσιν εἰπεῖν οὐκ ἔχοντες . τὸ δὲ πάντων γελοιότατόν τε καὶ ἀτοπώτατον , ἐπὶ γὰρ τοὺς ἀφισταμένους αὐτῶν τοὺς λοιποὺς ἐν νῷ τὸ αὐτὸ ποιεῖν ἔχοντας ἠνάγκαζον ἰέναι , παραπλήσιον ποιοῦντες ὥσπερ ἂν εἰ αὐτοὺς τοὺς ἀφεστηκότας ἐφʼ ἑαυτοὺς ἔπειθον ἰέναι , καὶ οὐκ ἐλογίζοντο τοὺς τῆς ἐκείνων ὄντας μερίδος τούτους ἐπʼ αὐτοὺς ἄγοντες , οἷς οὐκ ἐλυσιτέλει δή που καθʼ αὑτῶν καταδεικνύναι τὸ τοῖς ἄλλοις σπουδῇ βοηθεῖν . ὥστε κἀνταῦθα τοὐναντίον ἢ ἐβούλοντό τε καὶ συνέφερε διεπράττοντο · βουλόμενοι γὰρ τοὺς ἀφισταμένους προσάγεσθαι καὶ τοὺς παραμένοντας ἂν ἐποίουν ἀφίστασθαι . ἐδείκνυσαν γὰρ αὐτοῖς ὅτι μένοντες μὲν ἐπʼ ἀλλήλους ὑπάρξουσιν αὐτοῖς , κοινῇ δʼ ἅπαντες ἀποστάντες ἐλεύθεροι βεβαίως ἔσονται · οὐ γὰρ καταλείψουσι τελευτῶντες διʼ ὧν ληφθήσονται . ὥστε τοσούτῳ περὶ αὑτοὺς ἦσαν φαυλότεροι τῶν ἀπίστων
Lemmas: ὁ προέρχομαι ὁ ἀρχή αὐτός εἰς ἄπορος καθίστημι οὐ ἔχω ὁ τελευταῖος διά ὅστις αὐτός κατέχω · ὥστε ἔμπαλιν σπεύδω ὅς δέω . καί εἰμί ὁ μέν προχωρέω αὐτός ὅς βούλομαι ἀμήχανος καί κατάρα ἐγγύς , ὁ δέ μή προχωρέω κοῦφος τε καί ἥσσων ἔχω ὁ φόβος . οὐδείς γάρ ἄλλος ἤ διοικίζω ἔοικα ἀντί ἄρχων καί πονέω ὑπέρ ὁ πονέω . ἅμα γάρ ὁ τέλος ὁ κεφάλαιος εὐθύς λανθάνω λύω , καί πάλιν εἰς ταυτὸ κατά ὁ ποιητής κατέρχομαι . ἔτι δέ οὔτε ἰσχύω αὐτός συμφέρω ὁ ἄρχω διά ὁ ἐπιβουλή οὔτε ἀσθενής εἰμί διά ὁ παρά ὁ ἔξωθεν αὖ πόλεμος καί ὅπως εἰμί τις πολύς ὁ συμμαχία , ἀλλά πάσχω πρός αὐτός παραπλήσιος ὅς ὁ ἐν ὁ παιδιά ὁ μέν εἰς ἔμπροσθεν ἄγω , ὁ δέ εἰς ὄπισθεν ἀνθέλκω , οὐ ἔχω ὅς τις χράω , ἀλλά οἷος εἰμί τε καί μή εἰμί αὐτός βούλομαι αὐτός μεταχειρίζομαι τε καί ἄγω , ἐν ὅς σπεύδω λέγω οὐ ἔχω . ὁ δέ πᾶς γέλοιος τε καί ἄτοπος , ἐπί γάρ ὁ ἀφίστημι αὐτός ὁ λοιπός ἐν νόος ὁ αὐτός ποιέω ἔχω ἀναγκάζω ἔρχομαι , παραπλήσιος ποιέω ὥσπερ ἄν εἰ αὐτός ὁ ἀφίστημι ἐπί ἑαυτοῦ πείθω ἔρχομαι , καί οὐ λογίζομαι ὁ ὁ ἐκεῖνος εἰμί μερίς οὗτος ἐπί αὐτός ἄγω , ὅς οὐ λυσιτελέω δή που κατά ἑαυτοῦ καταδείκνυμι ὁ ὁ ἄλλος σπουδή βοηθέω . ὥστε ἐνταῦθα ἐναντίος ἤ βούλομαι τε καί συμφέρω διαπράσσω · βούλομαι γάρ ὁ ἀφίστημι προσάγω καί ὁ παραμένω ἄν ποιέω ἀφίστημι . δείκνυμι γάρ αὐτός ὅτι μένω μέν ἐπί ἀλλήλων ὑπάρχω αὐτός , κοινῇ δέ ἅπας ἀφίστημι ἐλεύθερος βέβαιος εἰμί · οὐ γάρ καταλείπω τελευτάω διά ὅς λαμβάνω . ὥστε τοσοῦτος περί ἑαυτοῦ εἰμί φαῦλος ὁ ἄπιστος
aelius-aristides.rw-mhs-e-gkw-mion 214
ἀγορὰν συνίασι τευξόμενοι τῆς ἀξίας ἕκαστοι . ὅπερ δὲ πόλις τοῖς αὑτῆς ὁρίοις καὶ χώραις ἐστὶ , τοῦθʼ ἥδε ἡ πόλις τῆς ἁπάσης οἰκουμένης , ὥσπερ αὖ τῆς χώρας ἄστυ κοινὸν ἀποδεδειγμένη . φαίης ἂν περιοίκους ἅπαντας ἢ κατὰ δῆμον οἰκοῦντας ἄλλον χῶρον εἰς μίαν ταύτην ἀκρόπολιν συνέρχεσθαι , ἡ δὲ οὐδεπώποτε ἀπεῖπεν , ἀλλʼ ὥσπερ τὸ τῆς γῆς ἔδαφος φέρει πάντας , οὕτω καὶ ἥδε δέχεται μὲν τοὺς ἐξ ἁπάσης γῆς , ὥσπερ τοὺς ποταμοὺς θάλαττα . κοινὸν δʼ αὐτῇ καὶ τοῦτο πρὸς τὴν θάλαττάν ἐστιν · οὔτε γὰρ ἐκείνη μείζων ὑπὸ τῆς ἐμβολῆς τῶν ποταμῶν γίγνεται , ὡς συνειμαρμένου τούτου σὺν αὐτοῖς εἰς ῥοῦν αὐτὴν ἔχειν τὸ μέγεθος , καὶ τῇδε ὑπὸ μεγέθους οὐδὲν ἐπίδηλον . ὥσπερ δὲ οἱ τοῖς κόλποις δεχόμενοι πάντα οὕτως κρύψασα ἔχει ἐξιόντων καὶ εἰσιόντων , ἴση οὖσά τε καὶ φαινομένη . καὶ τοῦτο μὲν δὴ τοῦ λόγου ὑπενεγκόντος οὕτω παρεφθέγχθω . ὅπερ δὲ ἐλέγομεν , μεγάλοι μεγάλως ἐμετρήσατε τὴν πόλιν , καὶ οὐκ ἀποσεμνυνάμενοι τούτῳ θαυμαστὴν ἐποιήσατε , τῷ μηδενὶ τῶν ἄλλων αὐτῆς μεταδιδόναι , ἀλλὰ τὸ πλήρωμα αὐτῆς ἄξιον ἐζητήσατε , καὶ τὸ Ῥωμαῖον εἶναι ἐποιήσατε οὐ πόλεως , ἀλλὰ γένους ὄνομα κοινοῦ τινος , καὶ τούτου οὐχ ἑνὸς τῶν πάντων , ἀλλʼ ἀντιρρόπου πᾶσι τοῖς λοιποῖς . οὐ γὰρ εἰς Ἕλληνας καὶ βαρβάρους διαιρεῖτε νῦν τὰ γένη , οὐδὲ γελοίαν τὴν διαίρεσιν ἀπεφήνατε αὐτοῖς πολυανθρωποτέραν τὴν πόλιν παρεχόμενοι ἢ κατὰ πᾶν , ὡς εἰπεῖν , τὸ Ἑλληνικὸν φῦλον , ἀλλʼ εἰς Ῥωμαίους τε καὶ οὐ Ῥωμαίους ἀντιδιείλετε , ἐπὶ τοσοῦτον ἐξηγάγετε τὸ τῆς πόλεως ὄνομα . τούτων δὲ οὕτω διῃρημένων πολλοὶ μὲν ἐν ἑκάστῃ πόλει πολῖται ὑμέτεροι οὐχ ἧττον ἢ τῶν ὁμοφύλων , οὐδʼ ἰδόντες πω τινὲς αὐτῶν τὴν πόλιν , φρουρῶν δὲ οὐδὲν δεῖ τὰς ἀκροπόλεις ἐχόντων , ἀλλʼ οἱ ἑκασταχόθεν
Lemmas: ἀγορά συνέρχομαι τυγχάνω ὁ ἀξία ἕκαστος . ὅς δέ πόλις ὁ ἑαυτοῦ ὅριον καί χώρα εἰμί , οὗτος ὅδε ὁ πόλις ὁ ἅπας οἰκουμένη , ὥσπερ αὖ ὁ χώρα ἄστυ κοινός ἀποδείκνυμι . φημί ἄν περίοικος ἅπας ἤ κατά δῆμος οἰκέω ἄλλος χῶρος εἰς εἷς οὗτος ἀκρόπολις συνέρχομαι , ὁ δέ οὐδεπώποτε ἀπολέγω , ἀλλά ὥσπερ ὁ ὁ γῆ ἔδαφος φέρω πᾶς , οὕτως καί ὅδε δέχομαι μέν ὁ ἐκ ἅπας γῆ , ὥσπερ ὁ ποταμός θάλασσα . κοινός δέ αὐτός καί οὗτος πρός ὁ θάλασσα εἰμί · οὔτε γάρ ἐκεῖνος μέγας ὑπό ὁ ἐμβολή ὁ ποταμός γίγνομαι , ὡς συμμείρομαι οὗτος σύν αὐτός εἰς ῥόος αὐτός ἔχω ὁ μέγεθος , καί ὅδε ὑπό μέγεθος οὐδείς ἐπίδηλος . ὥσπερ δέ ὁ ὁ κόλπος δέχομαι πᾶς οὕτως κρύπτω ἔχω ἐξέρχομαι καί εἰσέρχομαι , ἴσος εἰμί τε καί φαίνω . καί οὗτος μέν δή ὁ λόγος ὑποφέρω οὕτως παραφθέγγομαι . ὅς δέ λέγω , μέγας μέγας μετρέω ὁ πόλις , καί οὐ ἀποσεμνύνω οὗτος θαυμαστός ποιέω , ὁ μηδείς ὁ ἄλλος αὐτός μεταδίδωμι , ἀλλά ὁ πλήρωμα αὐτός ἄξιος ζητέω , καί ὁ Ῥωμαῖος εἰμί ποιέω οὐ πόλις , ἀλλά γένος ὄνομα κοινός τις , καί οὗτος οὐ εἷς ὁ πᾶς , ἀλλά ἀντίρροπος πᾶς ὁ λοιπός . οὐ γάρ εἰς Ἕλλην καί βάρβαρος διαιρέω νῦν ὁ γένος , οὐδέ γέλοιος ὁ διαίρεσις ἀποφαίνω αὐτός πολύανθρωπος ὁ πόλις παρέχω ἤ κατά πᾶς , ὡς λέγω , ὁ Ἑλληνικός φῦλον , ἀλλά εἰς Ῥωμαῖος τε καί οὐ Ῥωμαῖος ἀντιδιαιρέω , ἐπί τοσοῦτος ἐξάγω ὁ ὁ πόλις ὄνομα . οὗτος δέ οὕτως διαιρέω πολύς μέν ἐν ἕκαστος πόλις πολίτης ὑμέτερος οὐ ἥσσων ἤ ὁ ὁμόφυλος , οὐδέ ὁράω πω τις αὐτός ὁ πόλις , φρουρός δέ οὐδείς δέω ὁ ἀκρόπολις ἔχω , ἀλλά ὁ ἑκασταχόθεν
aelius-aristides.rw-mhs-e-gkw-mion 217
ἀλλὰ τὰ περὶ τὴν ὅλην ἀρχήν τε καὶ τὴν περὶ ταύτην πολιτείαν εἴρηται ὅντινʼ ἔγνωτε τρόπον καὶ ὅπως κατεστήσασθε · περὶ δὲ τοῦ μαχίμου καὶ τῶν κατὰ στρατείας νῦν καιρὸς εἰπεῖν , ὅπως αὖ καὶ τοῦτʼ ἐπενοήσατε καὶ ἥντινα τάξιν αὐτῷ ἀπέδοτε . θαυμαστὴ ἄρʼ ἦν καὶ ἡ περὶ τοῦτο σοφία καὶ παράδειγμα εἰς τὸ παντελὲς οὐκ ἔχει . μέχρι γὰρ τοῦ τὸ μάχιμον ἀποκρῖναι καὶ Αἰγύπτιοι προῆλθον καὶ ἐδόκουν τοῦτο σοφώτατον εὑρεῖν , ὅτι αὐτοῖς ἰδίᾳ ἀπὸ τῶν ἄλλων ἵδρυντο οἱ προπολεμοῦντες τῆς χώρας , ὥσπερ καὶ ἄλλα πολλὰ παρὰ τοὺς ἄλλους ἐδόκουν εἶναι , ᾗ φασιν , Αἰγύπτιοι σοφοί . τοῦτο δὲ ὑμεῖς κατὰ ταυτὸ γνόντες οὐ ταυτὸν ἐποιήσατε , ἀλλὰ τοσούτῳ κάλλιον καὶ σοφώτερον αὐτοὶ διείλεσθε , ὥστε ἐν ἐκείνῳ μὲν τῷ συντάγματι οὐκ ἦν ἴσον ἔχειν τῆς πολιτείας ἀλλήλοις , ἀλλʼ ἦσαν ἐν τῷ χείρονι οἱ στρατευόμενοι τῶν ἡσυχαζόντων μόνοι πονοῦντες διʼ αἰῶνος , οὔκουν ἴσως οὐδὲ ἡδέως εἶχον αὐτοῖς · παρʼ ὑμῖν δὲ ἁπάντων ἐχόντων τὸ ἴσον τὸ μάχιμον δυνατὸν χωρὶς ἱδρῦσθαι . οὕτω καὶ Ἑλλήνων τόλμα καὶ Αἰγυπτίων καὶ ὅτων εἴποι τις ἂν τῆς ὑμετέρας ἡττᾶται . καὶ τοσοῦτον ὑμῶν λειπόμενοι πάντες τοῖς ὅπλοις , ἔτι τῇ γνώμῃ πλέον εἰσὶν ὀπίσω · τὸ μὲν γὰρ τοὺς ἀπὸ τῆς πόλεως στρατεύεσθαι καὶ ταλαιπωρεῖν οὐκ ἄξια τῆς ἀρχῆς καὶ τῆς παρούσης εὐδαιμονίας ἀπολαύειν εἶναι ἐνομίσατε , ξένοις δὲ οὐκ ἐπιστεύσατε · ἔδει δὲ στρατιωτῶν πρὸ τῆς ἀνάγκης . πῶς οὖν ἐποιήσατε ; εὕρετε οἰκεῖον στράτευμα τῶν πολιτῶν οὐκ ἐνοχλουμένων . τοῦτο δὲ ὑμῖν ἐπόρισεν ἡ περὶ πάσης τῆς ἀρχῆς βουλὴ καὶ τὸ μηδὲν ἐκκρίνειν ξένον εἰς μηδὲν ὧν ἂν δύνηταί τε καὶ δέῃ ποιεῖν . τίς οὖν ἡ συλλογὴ καὶ τίς ὁ τρόπος ; ἐλθόντες ἐπὶ πᾶσαν τὴν ὑπήκοον ἐντεῦθεν ἐσκέψασθε τοὺς λειτουργήσοντας
Lemmas: ἀλλά ὁ περί ὁ ὅλος ἀρχή τε καί ὁ περί οὗτος πολιτεία λέγω ὅστις γιγνώσκω τρόπος καί ὅπως καθίστημι · περί δέ ὁ μάχιμος καί ὁ κατά στρατεία νῦν καιρός λέγω , ὅπως αὖ καί οὗτος ἐπινοέω καί ὅστις τάξις αὐτός ἀποδίδωμι . θαυμαστός ἄρα εἰμί καί ὁ περί οὗτος σοφία καί παράδειγμα εἰς ὁ παντελής οὐ ἔχω . μέχρι γάρ ὁ ὁ μάχιμος ἀποκρίνω καί Αἰγύπτιος προέρχομαι καί δοκέω οὗτος σοφός εὑρίσκω , ὅτι αὐτός ἴδιος ἀπό ὁ ἄλλος ἱδρύω ὁ προπολεμέω ὁ χώρα , ὥσπερ καί ἄλλος πολύς παρά ὁ ἄλλος δοκέω εἰμί , ᾗ φημί , Αἰγύπτιος σοφός . οὗτος δέ σύ κατά τατός γιγνώσκω οὐ τατός ποιέω , ἀλλά τοσοῦτος καλός καί σοφός αὐτός διείλω , ὥστε ἐν ἐκεῖνος μέν ὁ σύνταγμα οὐ εἰμί ἴσος ἔχω ὁ πολιτεία ἀλλήλων , ἀλλά εἰμί ἐν ὁ κακός ὁ στρατεύω ὁ ἡσυχάζω μόνος πονέω διά αἰών , οὔκουν ἴσως οὐδέ ἡδύς ἔχω αὐτός · παρά σύ δέ ἅπας ἔχω ὁ ἴσος ὁ μάχιμος δυνατός χωρίς ἱδρύω . οὕτως καί Ἕλλην τόλμα καί Αἰγύπτιος καί ὅστις λέγω τις ἄν ὁ ὑμέτερος ἡσσάομαι . καί τοσοῦτος σύ λείπω πᾶς ὁ ὅπλον , ἔτι ὁ γνώμη πολύς εἰμί ὀπίσω · ὁ μέν γάρ ὁ ἀπό ὁ πόλις στρατεύω καί ταλαιπωρέω οὐ ἄξιος ὁ ἀρχή καί ὁ πάρειμι εὐδαιμονία ἀπολαύω εἰμί νομίζω , ξένος δέ οὐ πιστεύω · δέω δέ στρατιώτης πρό ὁ ἀνάγκη . πῶς οὖν ποιέω ; εὑρίσκω οἰκεῖος στράτευμα ὁ πολίτης οὐ ἐνοχλέω . οὗτος δέ σύ πορίζω ὁ περί πᾶς ὁ ἀρχή βουλή καί ὁ μηδείς ἐκκρίνω ξένος εἰς μηδείς ὅς ἄν δύναμαι τε καί δέω ποιέω . τίς οὖν ὁ συλλογή καί τίς ὁ τρόπος ; ἔρχομαι ἐπί πᾶς ὁ ὑπήκοος ἐντεῦθεν σκοπέω ὁ λειτουργέω
aelius-aristides.rw-mhs-e-gkw-mion 226
βίον τοῦτον εἶναι τὸν πρὸ ὑμῶν ἐπινοῶ , σκληρόν τινα καὶ ἄγροικον καὶ ὀρείου διαίτης ὀλίγον ἀποκεχωρηκότα , ἀλλʼ ἄρξαι μὲν τοῦ ἡμέρου τε καὶ τοῦ νῦν τὴν Ἀθηναίων πόλιν , βεβαιωθῆναι δὲ καὶ τοῦτον ὑφʼ ὑμῶν δευτέρων , φασὶν , ἀμεινόνων . οὐδέ γε δεῖ νῦν περιήγησιν γῆς γράφειν , οὐδʼ οἷς ἕκαστοι χρῶνται νόμοις ἀπαριθμεῖν , ἀλλʼ ὑμεῖς ἅπασι περιηγηταὶ κοινοὶ γεγόνατε , ἀναπετάσαντες ἁπάσας τῆς οἰκουμένης τὰς πύλας καὶ παρασχόντες ἐξουσίαν αὐτόπτας πάντων τοὺς θέλοντας γίγνεσθαι , νόμους τε κοινοὺς ἅπασι τάξαντες καὶ τὰ πρόσθεν λόγου μὲν διηγήσει τέρποντα , λογισμῷ δʼ εἰ λαμβάνοι τις , ἀφόρητα παύσαντες , γάμους τε κοινοὺς ποιήσαντες καὶ συντάξαντες ὥσπερ ἕνα οἶκον ἅπασαν τὴν οἰκουμένην . ἀτεχνῶς δὲ , ὥσπερ οἱ ποιηταὶ λέγουσι , πρὸ τῆς Διὸς ἀρχῆς ἅπαντα στάσεως καὶ θορύβου καὶ ἀταξίας εἶναι μεστὰ , ἐλθόντος δὲ ἐπὶ τὴν ἀρχὴν Διὸς πάντα δὴ καταστῆναι , καὶ τοὺς Τιτᾶνας εἰς τοὺς κατωτάτω μυχοὺς τῆς γῆς ἀπελθεῖν , συνωσθέντας ὑπʼ αὐτοῦ τε καὶ τῶν σὺν αὐτῷ θεῶν , οὕτως ἄν τις καὶ περὶ τῶν πρὸ ὑμῶν τε καὶ ἐφʼ ὑμῶν πραγμάτων λογιζόμενος ὑπολάβοι , ὡς πρὸ μὲν τῆς ὑμετέρας ἀρχῆς ἄνω καὶ κάτω συνετετάρακτο καὶ εἰκῆ ἐφέρετο , ἐπιστάντων δὲ ὑμῶν ταραχαὶ καὶ στάσεις ἔληξαν , τάξις δὲ πάντων καὶ φῶς λαμπρὸν εἰσῆλθε βίου καὶ πολιτείας , νόμοι τε ἐξεφάνησαν καὶ θεῶν βωμοὶ πίστιν ἔλαβον . πρότερον γὰρ ὥσπερ τοὺς γονέας ἐκτέμνοντες καὶ τὴν γῆν ἔτεμον , παῖδάς τε οὐ κατέκτεινον , ἀλλʼ ἀπώλλυσαν τοὺς ἀλλήλων τε καὶ τοὺς ἑαυτῶν ἐν ταῖς στάσεσι καὶ πρὸς ἱεροῖς . νῦν δὲ κοινὴ καὶ σαφὴς πᾶσι πάντων ἄδεια δέδοται αὐτῇ τε τῇ γῇ καὶ τοῖς ἐν αὐτῇ κατοικοῦσι , καὶ τοῦ μὲν κακῶς πάσχειν ἅπαντα ἀφεῖσθαι , τοῦ δὲ καλῶς ἄγεσθαι πολλὰς
Lemmas: βίος οὗτος εἰμί ὁ πρό σύ ἐπινοέω , σκληρός τις καί ἄγροικος καί ὄρειος δίαιτα ὀλίγος ἀποχωρέω , ἀλλά ἄρχω μέν ὁ ἥμερος τε καί ὁ νῦν ὁ Ἀθηναῖος πόλις , βεβαιόω δέ καί οὗτος ὑπό σύ δεύτερος , φημί , ἀγαθός . οὐδέ γε δέω νῦν περιήγησις γῆ γράφω , οὐδέ ὅς ἕκαστος χράω νόμος ἀπαριθμέω , ἀλλά σύ ἅπας περιηγητής κοινός γίγνομαι , ἀναπετάννυμι ἅπας ὁ οἰκουμένη ὁ πύλη καί παρέχω ἐξουσία αὐτόπτης πᾶς ὁ ἐθέλω γίγνομαι , νόμος τε κοινός ἅπας τάσσω καί ὁ πρόσθεν λόγος μέν διήγησις τέρπω , λογισμός δέ εἰ λαμβάνω τις , ἀφόρητος παύω , γάμος τε κοινός ποιέω καί συντάσσω ὥσπερ εἷς οἶκος ἅπας ὁ οἰκουμένη . ἄτεχνος δέ , ὥσπερ ὁ ποιητής λέγω , πρό ὁ Ζεύς ἀρχή ἅπας στάσις καί θόρυβος καί ἀταξία εἰμί μεστός , ἔρχομαι δέ ἐπί ὁ ἀρχή Ζεύς πᾶς δή καθίστημι , καί ὁ Τιτάν εἰς ὁ κάτω μυχός ὁ γῆ ἀπέρχομαι , συνωθέω ὑπό αὐτός τε καί ὁ σύν αὐτός θεός , οὕτως ἄν τις καί περί ὁ πρό σύ τε καί ἐπί σύ πρᾶγμα λογίζομαι ὑπολαμβάνω , ὡς πρό μέν ὁ ὑμέτερος ἀρχή ἄνω καί κάτω συνταράσσω καί εἰκῇ φέρω , ἐφίστημι δέ σύ ταραχή καί στάσις λήγω , τάξις δέ πᾶς καί φάος λαμπρός εἰσέρχομαι βίος καί πολιτεία , νόμος τε ἐκφαίνω καί θεός βωμός πίστις λαμβάνω . πρότερος γάρ ὥσπερ ὁ γονεύς ἐκτέμνω καί ὁ γῆ τέμνω , παῖς τε οὐ κατακτείνω , ἀλλά ἀπόλλυμι ὁ ἀλλήλων τε καί ὁ ἑαυτοῦ ἐν ὁ στάσις καί πρός ἱερόν . νῦν δέ κοινός καί σαφής πᾶς πᾶς ἄδεια δίδωμι αὐτός τε ὁ γῆ καί ὁ ἐν αὐτός κατοικέω , καί ὁ μέν κακός πάσχω ἅπας ἀφίημι , ὁ δέ καλός ἄγω πολύς
aelius-aristides.rw-mhs-e-gkw-mion 228
καὶ Δίκῃ δὲ καὶ Αἰδοῖ τότʼ ἂν ἀποδοθῆναι κάθοδον εἰς ἀνθρώπους , καὶ οἰκτεῖραι τοὺς πρὸ ὑμῶν γενομένους . ἀεὶ μὲν οὖν τά γε δὴ παρʼ ὑμῖν τίμια εἰσαχθέντα ὡς ἀληθῶς ὑφʼ ὑμῶν καὶ ἑξῆς ἀεὶ μᾶλλον βεβαιούμενα , ὅ γε μὴν νῦν ἄρχων μέγας οἷον ἀγωνιστὴς καθαρὸς τοσοῦτον ὑπεραίρει τοῖς παρʼ αὑτοῦ τὸν πατέρα ὅσον , οὐδʼ εἰπεῖν ῥᾴδιον , ἑτέρους αὐτὸς ὑπεραίρει . καὶ δὴ φαίη τις ἂν δικαιοσύνην καὶ νόμιμον εἶναι τοῦτο ὡς ἀληθῶς ὅ τι κρίνειεν οὗτος . τί δʼ οὐ καὶ τοῦτο πρὸ τῶν ἄλλων εἴη σαφῶς , ὅτι τοὺς τῆς ἀρχῆς κοινωνοὺς ὡς οἰκείους ἔχει παῖδας ὁμοίους ἑαυτῷ πλείους ἢ τῶν πρὸ αὐτοῦ τις ; ἀλλὰ τὸ ἐξ ἀρχῆς ἀγώνισμα παντὸς μεῖζον , παρισῶσαι τῷ τῆς ἀρχῆς μεγέθει τὸν λόγον , καὶ σχεδὸν τοῦ ἴσου χρόνου δεόμενον ὅσοσπερ ὁ τῆς ἀρχῆς · εἴη δʼ ἂν οὗτος ὁ πᾶς αἰών . κράτιστον οὖν , ὥσπερ οἱ τῶν διθυράμβων τε καὶ παιάνων ποιηταὶ , εὐχήν τινα προσθέντα οὕτω κατακλεῖσαι τὸν λόγον . καὶ δὴ κεκλήσθων θεοὶ πάντες καὶ θεῶν παῖδες καὶ διδόντων τὴν ἀρχὴν τήνδε καὶ πόλιν τήνδε θάλλειν διʼ αἰῶνος καὶ μὴ παύσασθαι πρὶν ἂν μύδροι τε ὑπὲρ θαλάττης πέσοιεν καὶ δένδρα ἦρι θάλλοντα παύσηται · ἄρχοντά τε τὸν μέγαν καὶ παῖδας τούτου σῶς τε εἶναι καὶ πρυτανεύειν πᾶσι τἀγαθά . ἐκτετέλεσταί μοι τὸ τόλμημα · εἴτε δὲ χεῖρον εἴτε βέλτιον ἔξεστιν ἤδη φέρειν τὴν ψῆφον .
Lemmas: καί Δίκη δέ καί αἰδώς τότε ἄν ἀποδίδωμι κάθοδος εἰς ἄνθρωπος , καί οἰκτίρω ὁ πρό σύ γίγνομαι . ἀεί μέν οὖν ὁ γε δή παρά σύ τίμιος εἰσάγω ὡς ἀληθής ὑπό σύ καί ἑξῆς ἀεί μάλα βεβαιόω , ὁ γε μήν νῦν ἄρχων μέγας οἷος ἀγωνιστής καθαρός τοσοῦτος ὑπεραίρω ὁ παρά ἑαυτοῦ ὁ πατήρ ὅσος , οὐδέ λέγω ῥᾴδιος , ἕτερος αὐτός ὑπεραίρω . καί δή φημί τις ἄν δικαιοσύνη καί νόμιμος εἰμί οὗτος ὡς ἀληθής ὅς τις κρίνω οὗτος . τίς δέ οὐ καί οὗτος πρό ὁ ἄλλος εἰμί σαφής , ὅτι ὁ ὁ ἀρχή κοινωνός ὡς οἰκεῖος ἔχω παῖς ὅμοιος ἑαυτοῦ πολύς ἤ ὁ πρό αὐτός τις ; ἀλλά ὁ ἐκ ἀρχή ἀγώνισμα πᾶς μέγας , παρισόω ὁ ὁ ἀρχή μέγεθος ὁ λόγος , καί σχεδόν ὁ ἴσος χρόνος δέω ὅσοσπερ ὁ ὁ ἀρχή · εἰμί δέ ἄν οὗτος ὁ πᾶς αἰών . κρατύς οὖν , ὥσπερ ὁ ὁ διθύραμβος τε καί παιάν ποιητής , εὐχή τις προστίθημι οὕτως κατακλείω ὁ λόγος . καί δή καλέω θεός πᾶς καί θεός παῖς καί δίδωμι ὁ ἀρχή ὅδε καί πόλις ὅδε θάλλω διά αἰών καί μή παύω πρίν ἄν μύδρος τε ὑπέρ θάλασσα πίπτω καί δένδρον ἔαρ θάλλω παύω · ἄρχων τε ὁ μέγας καί παῖς οὗτος σῶς τε εἰμί καί πρυτανεύω πᾶς ἀγαθός . ἐκτελέω ἐγώ ὁ τόλμημα · εἴτε δέ κακός εἴτε ἀγαθός ἔξεστι ἤδη φέρω ὁ ψῆφος .