aelius-aristides.rw-mhs-e-gkw-mion 213
συμμάχων , ὅσῳ οἱ μὲν καθʼ ἑαυτοὺς ἕκαστοι ἀπεχώρουν , οἱ δὲ κοινὴν ἀπόστασιν ἐξ ὧν ἔπραττον εἰσηγοῦντο . οὕτω τότε ἀρχῆς οὔπω τάξις ἦν , οὐδʼ εἰδότες αὐτὴν ἐδίωκον , ἀλλὰ καὶ περὶ μικρὰ καὶ οἷον ἐσχατιὰς καὶ κλήρους ἔχοντες οὐκ ἠδυνήθησαν οὐδʼ αὐτὰ ταῦτα διασώσασθαι διὰ τὴν τοῦ ἄρχειν ἀπειρίαν τε καὶ ἀδυναμίαν , οὔτε φιλανθρώπως ἄγοντες τὰς πόλεις οὔτʼ ἐγκρατῶς ἔχειν δυνάμενοι , βαρεῖς ἅμα καὶ ἀσθενεῖς ὄντες . τελευταῖον δʼ οὖν γυμνωθέντες κατὰ τὸν Αἰσώπου κολοιὸν μόνοι πρὸς ἅπαντας ἐμάχοντο . τοῦτο μέντοι τὸ τοὺς πρόσθεν ἅπαντας ὡς εἰπεῖν ἀνθρώπους διαφυγὸν ὑμῖν ἐτηρήθη μόνοις εὑρεῖν τε καὶ τελεώσασθαι · καὶ θαυμαστὸν οὐδέν . ὥσπερ γὰρ τῶν ἄλλων πραγμάτων ἐπὶ ταῖς ὕλαις ἀπαντῶσιν αἱ τέχναι , οὕτως ὅτε ἀρχὴ μεγίστη καὶ δύναμις διαφέρουσα συνέστη , τότʼ ἐπʼ αὐτῇ καὶ ἡ τέχνη συνετέθη τε καὶ συνεισῆλθε , καὶ ἄμφω δὴ διʼ ἀλλήλων ἐκρατύνθη . διὰ μὲν τὸ τῆς ἀρχῆς μέγεθος καὶ ἡ ἐμπειρία ἀναγκαίως περιεγένετο , διὰ δʼ αὖ τὸ ἄρχειν εἰδέναι δικαίως ἅμα καὶ εἰκότως ηὔξησεν ἡ ἀρχή . τοῦτο δὴ καὶ πολὺ μάλιστα πάντων ἄξιον ἰδεῖν καὶ θαυμάσαι , τὴν περὶ τὴν πόλιν αἰτίαν καὶ τὴν τῆς διανοίας μεγαλοπρέπειαν , ὡς οὐδὲν ἐοικὸς αὐτῇ τῶν πάντων . διελόντες γὰρ δύο μέρη πάντας τοὺς ἐπὶ τῆς ἀρχῆς , τοῦτο δʼ εἰπὼν ἅπασαν εἴρηκα τὴν οἰκουμένην , τὸ μὲν χαριέστερόν τε καὶ γενναιότερον καὶ δυνατώτερον πανταχοῦ πολιτικὸν ἢ καὶ ὁμόφυλον πᾶν ἀπεδώκατε , τὸ δὲ λοιπὸν ὑπήκοόν τε καὶ ἀρχόμενον . καὶ οὔτε θάλαττα διείργει τὸ μὴ εἶναι πολίτην οὔτε πλῆθος τὰς ἐν μέσῳ χώρας , οὐδʼ Ἀσία καὶ Εὐρώπη διῄρηται ἐνταῦθα · πρόκειται δʼ ἐν μέσῳ πᾶσι πάντα · ξένος δʼ οὐδεὶς ὅστις ἀρχῆς ἢ πίστεως ἄξιος , ἀλλὰ καθέστηκε κοινὴ τῆς γῆς δημοκρατία ὑφʼ ἑνὶ τῷ ἀρίστῳ ἄρχοντι καὶ κοσμητῇ , καὶ πάντες ὥσπερ εἰς κοινὴν
Lemmas: σύμμαχος , ὅσος ὁ μέν κατά ἑαυτοῦ ἕκαστος ἀποχωρέω , ὁ δέ κοινός ἀπόστασις ἐκ ὅς πράσσω εἰσηγέομαι . οὕτως τότε ἀρχή οὔπω τάξις εἰμί , οὐδέ οἶδα αὐτός διώκω , ἀλλά καί περί μικρός καί οἷος ἐσχατιά καί κλῆρος ἔχω οὐ δύναμαι οὐδέ αὐτός οὗτος διασῴζω διά ὁ ὁ ἄρχω ἀπειρία τε καί ἀδυναμία , οὔτε φιλάνθρωπος ἄγω ὁ πόλις οὔτε ἐγκρατής ἔχω δύναμαι , βαρύς ἅμα καί ἀσθενής εἰμί . τελευταῖος δέ οὖν γυμνόω κατά ὁ Αἴσωπος κολοιός μόνος πρός ἅπας μάχομαι . οὗτος μέντοι ὁ ὁ πρόσθεν ἅπας ὡς λέγω ἄνθρωπος διαφεύγω σύ τηρέω μόνος εὑρίσκω τε καί τελειόω · καί θαυμαστός οὐδείς . ὥσπερ γάρ ὁ ἄλλος πρᾶγμα ἐπί ὁ ὕλη ἀπαντάω ὁ τέχνη , οὕτως ὅτε ἀρχή μέγας καί δύναμις διαφέρω συνίστημι , τότε ἐπί αὐτός καί ὁ τέχνη συντίθημι τε καί συνεισέρχομαι , καί ἄμφω δή διά ἀλλήλων κρατύνω . διά μέν ὁ ὁ ἀρχή μέγεθος καί ὁ ἐμπειρία ἀναγκαῖος περιγίγνομαι , διά δέ αὖ ὁ ἄρχω οἶδα δίκαιος ἅμα καί ἔοικα αὐξάνω ὁ ἀρχή . οὗτος δή καί πολύς μάλα πᾶς ἄξιος ὁράω καί θαυμάζω , ὁ περί ὁ πόλις αἰτία καί ὁ ὁ διάνοια μεγαλοπρέπεια , ὡς οὐδείς ἔοικα αὐτός ὁ πᾶς . διαιρέω γάρ δύο μέρος πᾶς ὁ ἐπί ὁ ἀρχή , οὗτος δέ λέγω ἅπας λέγω ὁ οἰκουμένη , ὁ μέν χαρίεις τε καί γενναῖος καί δυνατός πανταχοῦ πολιτικός ἤ καί ὁμόφυλος πᾶς ἀποδίδωμι , ὁ δέ λοιπός ὑπήκοος τε καί ἄρχω . καί οὔτε θάλασσα διείργω ὁ μή εἰμί πολίτης οὔτε πλῆθος ὁ ἐν μέσος χώρα , οὐδέ Ἀσία καί Εὐρώπη διαιρέω ἐνταῦθα · πρόκειμαι δέ ἐν μέσος πᾶς πᾶς · ξένος δέ οὐδείς ὅστις ἀρχή ἤ πίστις ἄξιος , ἀλλά καθίστημι κοινός ὁ γῆ δημοκρατία ὑπό εἷς ὁ ἀγαθός ἄρχων καί κοσμητής , καί πᾶς ὥσπερ εἰς κοινός