aelius-aristides.rw-mhs-e-gkw-mion 227
τὰς ἀφορμὰς εἰληφέναι μοι δοκοῦσι , καὶ οἱ θεοὶ καθορῶντες συγκατορθοῦν ὑμῖν εὐμενῶς τὴν ἀρχὴν καὶ διδόναι βέβαιον τὴν κτῆσιν αὐτῆς , Ζεὺς μὲν , ὅτι αὐτῷ τῆς οἰκουμένης καλοῦ , φασὶν , ἔργου καλῶς ἐπιμέλεσθε , Ἥρα δὲ γάμων νόμῳ γιγνομένων τιμωμένη , Ἀθηνᾶ δὲ καὶ Ἥφαιστος τεχνῶν τιμωμένων , Διόνυσος δὲ καὶ Δημήτηρ , ὅτι αὐτοῖς οἱ καρποὶ οὐχ ὑβρίζονται , Ποσειδῶν δὲ ναυμαχιῶν μὲν καθαρευούσης τῆς θαλάττης αὐτῷ , τὰς δʼ ὁλκάδας ἀντὶ τῶν τριήρων μετειληφυίας · ὅ γε μὴν Ἀπόλλωνος καὶ Ἀρτέμιδος καὶ Μουσῶν χορὸς οὔποτε διαλείπει τοὺς ὑπηρέτας ἐν τοῖς θεάτροις καθορῶν · Ἑρμῆς δὲ ἀγώνων οὐκ ἄμοιρος οὐδὲ πρεσβείων · Ἀφροδίτῃ δὲ σπόρων καὶ χαρίτων πότε μᾶλλον καιρὸς ὑπῆρξεν ; ἢ πότε πλείονα μοῖραν ἔσχον αἱ πόλεις ; αἱ δʼ Ἀσκληπιοῦ χάριτες καὶ τῶν κατʼ Αἴγυπτον θεῶν νῦν πλεῖστον εἰς ἀνθρώπους ἐπιδεδώκασιν . οὐ μὴν οὐδʼ Ἄρης γε ὑμῖν ἠτίμασται , οὐδὲ δέος μὴ συνταράξῃ τὰ πάντα , ὥσπερ ἐν Λαπιθῶν δείπνῳ παροφθεὶς , ἀλλʼ ἐπὶ ταῖς ὄχθαις ἔξω τῶν ποταμῶν χορεύει τὴν ἄπαυστον χορείαν , αἵματος καθαρὰ σώζων τὰ ὅπλα . ὅ γε μὴν πάντʼ ἐφορῶν Ἥλιος οὐδὲν εἶδεν ἐφʼ ὑμῶν βίαιον οὐδʼ ἄδικον οὐδʼ οἷα πολλὰ ἐν τοῖς πρόσθεν χρόνοις · ὥστʼ εἰκότως ἥδιστα ἐφορᾷ τὴν ὑμετέραν ἀρχήν . δοκεῖ δέ μοι καὶ Ἡσίοδος , εἰ ὁμοίως Ὁμήρῳ τέλειος ἦν τὰ ποιητικὰ καὶ μαντικὸς , ὥσπερ ἐκεῖνος οὐκ ἠγνόησε τὴν ὑμετέραν ἀρχὴν ἐσομένην , ἀλλὰ προεῖδε καὶ ἀνεφθέγξατο ἐν τοῖς ἔπεσιν , οὕτως καὶ αὐτὸς οὐκ ἂν ὥσπερ νῦν ἀπὸ χρυσοῦ γένους ἀρξάμενος γενεαλογεῖν , ἢ , ἡνίκα ταύτην ἀρχὴν ἐνεστήσατο , περί γε τοῦ τελευταίου καὶ σιδηροῦ γένους διαλεγόμενος τοῦτον ἂν αὐτοῦ φάναι γενέσθαι τὸν ὄλεθρον , εὖτʼ ἂν γεινόμενοι πολιοκρόταφοι τελέθωσιν , ἀλλʼ ἡνίκʼ ἂν ἡ ὑμετέρα προστασία τε καὶ ἀρχὴ καταστῇ , τότʼ ἂν φάναι φθαρῆναι τὸ σιδηροῦν φῦλον ἐν τῇ γῇ ,
Lemmas: ὁ ἀφορμή λαμβάνω ἐγώ δοκέω , καί ὁ θεός καθοράω συγκατορθόω σύ εὐμενής ὁ ἀρχή καί δίδωμι βέβαιος ὁ κτῆσις αὐτός , Ζεύς μέν , ὅτι αὐτός ὁ οἰκουμένη καλός , φημί , ἔργον καλός ἐπιμελέομαι , Ἥρα δέ γάμος νόμος γίγνομαι τιμάω , Ἀθήνη δέ καί Ἥφαιστος τέχνη τιμάω , Διόνυσος δέ καί Δημήτηρ , ὅτι αὐτός ὁ καρπός οὐ ὑβρίζω , Ποσειδῶν δέ ναυμαχία μέν καθαρεύω ὁ θάλασσα αὐτός , ὁ δέ ὁλκάς ἀντί ὁ τριήρης μεταλαμβάνω · ὁ γε μήν Ἀπόλλων καί Ἄρτεμις καί Μοῦσα χορός οὔποτε διαλείπω ὁ ὑπηρέτης ἐν ὁ θέατρον καθοράω · Ἑρμῆς δέ ἀγών οὐ ἄμοιρος οὐδέ πρεσβεῖον · Ἀφροδίτη δέ σπόρος καί χάρις πότε μάλα καιρός ὑπάρχω ; ἤ πότε πολύς μοῖρα ἔχω ὁ πόλις ; ὁ δέ Ἀσκληπιός χάρις καί ὁ κατά Αἴγυπτος θεός νῦν πολύς εἰς ἄνθρωπος ἐπιδίδωμι . οὐ μήν οὐδέ Ἄρης γε σύ ἀτιμάζω , οὐδέ δέος μή συνταράσσω ὁ πᾶς , ὥσπερ ἐν Λαπίθης δεῖπνον παροράω , ἀλλά ἐπί ὁ ὄχθη ἔξω ὁ ποταμός χορεύω ὁ ἄπαυστος χορεία , αἷμα καθαρός σῴζω ὁ ὅπλον . ὁ γε μήν πᾶς ἐφοράω Ἥλιος οὐδείς ὁράω ἐπί σύ βίαιος οὐδέ ἄδικος οὐδέ οἷος πολύς ἐν ὁ πρόσθεν χρόνος · ὥστε ἔοικα ἡδύς ἐφοράω ὁ ὑμέτερος ἀρχή . δοκέω δέ ἐγώ καί Ἡσίοδος , εἰ ὅμοιος Ὅμηρος τέλειος εἰμί ὁ ποιητικός καί μαντικός , ὥσπερ ἐκεῖνος οὐ ἀγνοέω ὁ ὑμέτερος ἀρχή εἰμί , ἀλλά προοράω καί ἀναφθέγγομαι ἐν ὁ ἔπος , οὕτως καί αὐτός οὐ ἄν ὥσπερ νῦν ἀπό χρυσός γένος ἄρχω γενεαλογέω , ἤ , ἡνίκα οὗτος ἀρχή ἐνίστημι , περί γε ὁ τελευταῖος καί σιδήρεος γένος διαλέγω οὗτος ἄν αὐτός φημί γίγνομαι ὁ ὄλεθρος , εὖτε ἄν γίγνομαι πολιοκρόταφος τελέθω , ἀλλά ἡνίκα ἄν ὁ ὑμέτερος προστασία τε καί ἀρχή καθίστημι , τότε ἄν φημί φθείρω ὁ σιδήρεος φῦλον ἐν ὁ γῆ ,