aelius-aristides.rodiako-s-sp 547
ὡς τὸν Ἰαλύσου καὶ Καμείρου νῦν . καὶ τὸν μὲν τῶν Ἁλίων ἀγῶνα ποιήσετε , καὶ τὸ χωρίον μεμένηκε σῶν οὗ ποιήσετε · ἡ δὲ ἐπώνυμος αὕτη τῆς Νύμφης τοῦ θεοῦ σχῆμα ἀκτῆς μετείληφε . καὶ πάλαι μὲν τὰ ἐκ τῶν γυναικῶν τῶν ἀποκειραμένων μηχανήματα ἐδείκνυτε τοῖς ἐπιδημοῦσι καὶ θαυμαστὸν ἦν , νῦν δὲ αὐτὴν τὴν πόλιν ἐν τοιαύτῃ θέᾳ λείπεται παριστᾶν καὶ δεικνύναι τοῖς εἰσαφικνουμένοις θέατρον καὶ βουλευτήριον , καὶ πίνακας ἡμιρραγεῖς καὶ σκοπέλους ἀντὶ πύργων δεικνύντας , οἰκτρὰ τῆς ὀνομαστῆς ποτε Ῥόδου τὰ λείψανα . μεγέθους δὲ ἑτέρων πόλεων εἰς τὸ μέσον λεγομένου οὔτε ἀντιλαβέσθαι ἐξέσται οὔτε μὴ ῥήγνυσθαι σιωπῶντα . ἁπλῶς δʼ εἴσεσθε μὲν οἵας πόλεως στέρεσθε , ὁποίας δʼ οὐχ ἕξετε δεικνύναι , καὶ ἐπὶ μέν γε τοῦ νῦν παρόντος χρόνου τοὺς εἰδότας πρότερον τῶν Ἑλλήνων ἐπιμαρτύρασθαι , ἐπειδὰν δὲ καὶ τούτους ἡ προσήκουσα μοῖρα ἀπαγάγῃ , τί δὴ λοιπὸν πλὴν ἐρήμην ὀφλεῖν ὅ φασι , γνωριζομένους , ὦ δαίμονες , οὐκ ἀπὸ τῶν ναυμαχιῶν οὐδʼ ἀπὸ τῶν λιμένων τε καὶ νεωρίων οὐδʼ ἀπὸ τοῦ κόσμου τοῦ κατὰ τὴν πόλιν , ἀλλʼ ὅτι μέγιστα τῶν Ἑλλήνων ἠτυχήσατε · καὶ δεήσει Ῥόδου μεμνημένους μὴ γαυριᾶν , ἀλλὰ θρηνεῖν . μόνοις δὲ οἷς ὑμεῖς πεπόνθατε νῦν καὶ οἱ πρὸ ἑξακοσίων ἐτῶν ἄνδρες ἔνδοξοι συνηδίκηνται καὶ οἵ γε μηδὲν τῇ πόλει προσήκοντες κοσμοῦντες τὴν πόλιν τοῖς ἑαυτῶν ἔργοις ἀντεκοσμοῦντο τῇ μνήμῃ . ταῦτα τοίνυν τὰ οὕτως δεινὰ καὶ παραμυθίαν οὐκ ἔχοντα , ὡς ἂν δόξαι τις , ἐνεγκεῖν δεῖ , μάλιστα μὲν δὴ καὶ πρῶτον κατʼ αὐτὴν τὴν τῆς ἀνάγκης συμβουλὴν καὶ τοσούτῳ μᾶλλον , ὅσῳ δακρύων χώραν παρελήλυθεν · ἃ γὰρ οὐκ ἔστι κατʼ ἀξίαν ὀδύρασθαι , πῶς οὐκ ἀναγκαῖον ἀπαλγήσαντας ἐᾶν καὶ τοῦτο δὴ τὸ λεγόμενον μύσαντας φέρειν ; ἔτι δὲ τὰ μὲν φαῦλα τῶν ἀτυχημάτων οὐδὲν δεῖται μεγάλης τῆς πρὸς αὐτὰ παρασκευῆς , τὰ δὲ μείζονα ἀνάγκη μεγάλως καὶ φέρειν , οὐχ ἁπλῶς λέγω μεγάλως ,
Lemmas: ὡς ὁ Ἰάλυσος καί Κάμειρος νῦν . καί ὁ μέν ὁ Ἅλιος ἀγών ποιέω , καί ὁ χωρίον μένω σός οὗ ποιέω · ὁ δέ ἐπώνυμος οὗτος ὁ Νύμφη ὁ θεός σχῆμα ἀκτή μεταλαμβάνω . καί πάλαι μέν ὁ ἐκ ὁ γυνή ὁ ἀποκείρω μηχάνημα δείκνυμι ὁ ἐπιδημέω καί θαυμαστός εἰμί , νῦν δέ αὐτός ὁ πόλις ἐν τοιοῦτος θέα λείπω παρίστημι καί δείκνυμι ὁ εἰσαφικνέομαι θέατρον καί βουλευτήριον , καί πίναξ ἡμιρραγής καί σκόπελος ἀντί πύργος δείκνυμι , οἰκτρός ὁ ὀνομαστός ποτέ Ῥόδος ὁ λείψανον . μέγεθος δέ ἕτερος πόλις εἰς ὁ μέσος λέγω οὔτε ἀντιλαμβάνω ἔξεστι οὔτε μή ῥήγνυμι σιωπάω . ἁπλῶς δέ οἶδα μέν οἷος πόλις στέρομαι , ὁποῖος δέ οὐ ἔχω δείκνυμι , καί ἐπί μέν γε ὁ νῦν πάρειμι χρόνος ὁ οἶδα πρότερος ὁ Ἕλλην ἐπιμαρτύρομαι , ἐπειδάν δέ καί οὗτος ὁ προσήκω μοῖρα ἀπάγω , τίς δή λοιπός πλήν ἐρῆμος ὀφλισκάνω ὅς φημί , γνωρίζω , ὦ δαίμων , οὐ ἀπό ὁ ναυμαχία οὐδέ ἀπό ὁ λιμήν τε καί νεώριον οὐδέ ἀπό ὁ κόσμος ὁ κατά ὁ πόλις , ἀλλά ὅτι μέγας ὁ Ἕλλην ἀτυχέω · καί δέω Ῥόδος μιμνῄσκω μή γαυριάω , ἀλλά θρηνέω . μόνος δέ ὅς σύ πάσχω νῦν καί ὁ πρό ἑξακόσιοι ἔτος ἀνήρ ἔνδοξος συναδικέω καί ὁ γε μηδείς ὁ πόλις προσήκω κοσμέω ὁ πόλις ὁ ἑαυτοῦ ἔργον ἀντικοσμέω ὁ μνήμη . οὗτος τοίνυν ὁ οὕτως δεινός καί παραμυθία οὐ ἔχω , ὡς ἄν δοκέω τις , φέρω δέω , μάλα μέν δή καί πρῶτος κατά αὐτός ὁ ὁ ἀνάγκη συμβουλή καί τοσοῦτος μάλα , ὅσος δάκρυον χώρα παρέρχομαι · ὅς γάρ οὐ εἰμί κατά ἀξία ὀδύρομαι , πῶς οὐ ἀναγκαῖος ἀπαλγέω ἐάω καί οὗτος δή ὁ λέγω μύω φέρω ; ἔτι δέ ὁ μέν φαῦλος ὁ ἀτύχημα οὐδείς δέω μέγας ὁ πρός αὐτός παρασκευή , ὁ δέ μέγας ἀνάγκη μέγας καί φέρω , οὐ ἁπλῶς λέγω μέγας ,