aelius-aristides.rodiako-s-sp 540
στοίχους , τὰς μὲν πλοΐμους , τὰς δʼ ἀποκειμένας ὥσπερ ἐν ταμιείῳ . ὧν εἴ τις ἐβούλετο πλεῖν ἡντινοῦν καθελκύσας , ἐξῆν . ἑτέρων δʼ ἐμβόλους χαλκοστόμους , τοὺς μὲν περὶ τοὺς λιμένας , τοὺς δὲ ἐν τοῖς ἄνω τόποις τῆς πόλεως μεμερισμένους σὺν πολλοῖς καὶ λαμπροῖς τοῖς λαφύροις , τοὺς μὲν ἀπὸ τοῦ Τυρρηνῶν λῃστικοῦ , τοὺς δʼ ἀπὸ τῶν ἔργων τῶν σὺν Ἀλεξάνδρῳ , τοὺς δʼ εἴ ποθεν αὐτῶν ἕκαστος εἰσῆκτο εἰς τὴν πόλιν . τεμένη δὲ θεῶν καὶ ἱερὰ καὶ ἀγάλματα τοσαῦτα μὲν τὸ πλῆθος , τηλικαῦτα δὲ τὸ μέγεθος , τοιαῦτα δὲ τὸ κάλλος , ὥστʼ ἄξια εἶναι τῶν ἄλλων ἔργων χαριστήρια , καὶ ὡς μὴ εἶναι διακρῖναι τί τις αὐτῶν μᾶλλον θαυμάσειεν · ὧν γε καὶ ἓν τὸ τυχὸν ἱκανὴν ἑτέρᾳ πόλει φιλοτιμίαν εἶχεν . ἐπὶ δὲ τούτοις εἰκόνας μὲν χαλκᾶς πρὸς ἁπάσας τὰς ἐν τῇ λοιπῇ Ἑλλάδι , γραφὰς δὲ τέχνης πάσης ἄλλας ἀλλαχοῦ τῆς πόλεως ἀνακειμένας , καὶ κόσμους τοὺς μὲν μόνους ὄντας ἐνταῦθα , τοὺς δὲ καλλίστους · καὶ τὴν μὲν ἀκρόπολιν πεδίων καὶ ἀλσῶν μεστὴν , τῆς δʼ ἄλλης πόλεως οὐδὲν ἕτερον ἑτέρου ὑπερέχον , ἀλλὰ διαρκῆ καὶ ἴσην τὴν κατασκευὴν οὖσαν , ὡς γένοιτʼ ἂν οὐ πόλεως , ἀλλὰ μιᾶς οἰκίας . ἀγυιὰς δὲ ἐξ ἀρχῆς εἰς τέλος διηνεκεῖς , ἥκιστα ἀξίας καλεῖσθαι στενωπούς · λαμπρὰν δὲ λαμπρῶς ἀποτεταμένην πανταχῆ τὴν πόλιν . τὸ δὲ ἐπὶ πᾶσι καὶ πρὸ πάντων θαῦμα καὶ ὀφθαλμοῖς κόρον οὐκ ἔχον , τὸν τῶν τειχῶν κύκλον καὶ τῶν ἐγκαταμεμιγμένων πύργων τὸ ὕψος καὶ κάλλος , ἀντὶ λαμπτήρων τοῖς προσπλέουσιν ὂν , ὥστʼ εἶναι μόνον τοῖς εἰς Ῥόδον καταίρουσι καὶ προσορῶσι μείζοσιν εὐθὺς τὴν γνώμην γίγνεσθαι . τὸ δὲ πάντων κάλλιστον οὐκ ἀπηρτημένον τὸν κύκλον τοῦτον τῆς ἄλλης πόλεως οὐδὲ κενὸν οὐδὲν ἐν μέσῳ ποιοῦντα , ἀλλὰ προσεχῆ τῇ πόλει , ὥσπερ στέφανον κεφαλῇ περιθέοντα . μόνην δὲ ἦν εἰπεῖν τὴν Ῥόδον καὶ κατʼ οἰκίαν καὶ κοινῇ τετειχίσθαι . ἐώκει γὰρ αὐλῆς ἕρκει τὰ τείχη καὶ τοσοῦτον ἠδύνατο παρὰ τὴν εἴσω πόλιν , ὅσον ὁρίζειν
Lemmas: στοῖχος , ὁ μέν πλοϊμος , ὁ δέ ἀπόκειμαι ὥσπερ ἐν ταμιεῖον . ὅς εἰ τις βούλομαι πλέω ὅστις καθέλκω , ἔξεστι . ἕτερος δέ ἔμβολος χαλκόστομος , ὁ μέν περί ὁ λιμήν , ὁ δέ ἐν ὁ ἄνω τόπος ὁ πόλις μερίζω σύν πολύς καί λαμπρός ὁ λάφυρα , ὁ μέν ἀπό ὁ Τυρρηνός λῃστικός , ὁ δέ ἀπό ὁ ἔργον ὁ σύν Ἀλέξανδρος , ὁ δέ εἰ ποθεν αὐτός ἕκαστος εἰσάγω εἰς ὁ πόλις . τέμενος δέ θεός καί ἱερόν καί ἄγαλμα τοσοῦτος μέν ὁ πλῆθος , τηλικοῦτος δέ ὁ μέγεθος , τοιοῦτος δέ ὁ κάλλος , ὥστε ἄξιος εἰμί ὁ ἄλλος ἔργον χαριστήριος , καί ὡς μή εἰμί διακρίνω τίς τις αὐτός μάλα θαυμάζω · ὅς γε καί εἷς ὁ τυγχάνω ἱκανός ἕτερος πόλις φιλοτιμία ἔχω . ἐπί δέ οὗτος εἰκών μέν χάλκεος πρός ἅπας ὁ ἐν ὁ λοιπός Ἑλλάς , γραφή δέ τέχνη πᾶς ἄλλος ἀλλαχοῦ ὁ πόλις ἀνάκειμαι , καί κόσμος ὁ μέν μόνος εἰμί ἐνταῦθα , ὁ δέ καλός · καί ὁ μέν ἀκρόπολις πεδίον καί ἄλσος μεστός , ὁ δέ ἄλλος πόλις οὐδείς ἕτερος ἕτερος ὑπερέχω , ἀλλά διαρκής καί ἴσος ὁ κατασκευή εἰμί , ὡς γίγνομαι ἄν οὐ πόλις , ἀλλά εἷς οἰκία . ἀγυιά δέ ἐκ ἀρχή εἰς τέλος διηνεκής , ἦκα ἀξία καλέω στενωπός · λαμπρός δέ λαμπρός ἀποτείνω πανταχῇ ὁ πόλις . ὁ δέ ἐπί πᾶς καί πρό πᾶς θαῦμα καί ὀφθαλμός κόρος οὐ ἔχω , ὁ ὁ τεῖχος κύκλος καί ὁ ἐγκαταμίγνυμαι πύργος ὁ ὕψος καί κάλλος , ἀντί λαμπτήρ ὁ προσπλέω εἰμί , ὥστε εἰμί μόνος ὁ εἰς Ῥόδος καταίρω καί προσοράω μέγας εὐθύς ὁ γνώμη γίγνομαι . ὁ δέ πᾶς καλός οὐ ἀπαρτάω ὁ κύκλος οὗτος ὁ ἄλλος πόλις οὐδέ κενός οὐδείς ἐν μέσος ποιέω , ἀλλά προσεχής ὁ πόλις , ὥσπερ στέφανος κεφαλή περιθέω . μόνος δέ εἰμί λέγω ὁ Ῥόδος καί κατά οἰκία καί κοινῇ τειχίζω . ὠθέω γάρ αὐλή ἕρκος ὁ τεῖχος καί τοσοῦτος δύναμαι παρά ὁ εἴσω πόλις , ὅσος ὁρίζω