aelius-aristides.rodiako-s-sp 553
ποῦ δὲ ἀνεκτὸν ἐστερημένοις τοιαύτης πόλεως ζῆν ; μὴ πρὸς ἀνίαν ψιλὴν καταχρήσασθαι , ἀλλʼ εἰς ἐπανόρθωσιν τρέψαι τῶν συμβεβηκότων ἥτις ἂν οὖσα δυνατὴ φαίνηται . καίτοι πολὺ ῥᾴων ὑμῖν ἡ ἀνάληψις τῆς πόλεως , ἐὰν ὀρθῶς σκοπῆτε , ἢ ʼκείνοις ὁ ἐξ ἀρχῆς οἰκισμός . οἱ μὲν γὰρ οὐδʼ ἡντινοῦν ἔχοντες ἀφορμὴν παρὰ τοῦ τόπου , οὐ λιμένας , οὐκ εἰκόνας , οὐ κόσμους , οὐ λίθους , ὡς εἰπεῖν , ἐν πολλῇ βουλῇ καὶ ἀπορίᾳ καταστάντες οἶμαι πρῶτον ποῖ ποτε τῆς χώρας οἰκήσουσιν , οὕτω ταύτην ἀπέδειξαν , καὶ τὸ μέγιστον ἁπάντων , πρὸς οὐδὲν ὑπάρχον παράδειγμα , ἀλλʼ εὑρόντες αὐτοὶ καὶ προθέντες πρῶτοι καθάπερ ὡς ἀληθῶς παράδειγμα πόλεως . ὑμᾶς δὲ οὔτε ζητῆσαι νῦν οὐδὲν δεῖ περὶ τῶν ὅλων καὶ εἴ τινα λείπεται τῶν ἀρχαίων παραβοηθεῖ · πολλὰ δὲ ταῦτά ἐστι πρὸς τὸ πᾶν , εἰ καὶ παντάπασιν ὀλίγα ὡς πρὸς τὰ πάντα . οὔτε γὰρ λιμένας προσχοῦν ὑμᾶς οὐδὲν δεῖ νῦν οὔτε βουλευτήριον οὔτε θέατρον ἀνοικοδομεῖν οὔτε ἄλση φυτεύειν . εἰσὶ δὲ καὶ εἰκόνες λοιπαί τινες ἐν πίναξι , καὶ τῶν χαλκῶν ἔργων ὅσον δεῖγμα καὶ τὸ μέγα ἄγαλμα καὶ τὸ ἡμέτερον τουτὶ χωρίον , ἐν ᾧ πολλὰ δὴ πολλάκις μεθʼ ὑμῶν ἠγωνισάμεθα . ὧν εἰ καὶ ὑμεῖς καταφρονεῖτε καὶ τὸ μηδὲν τὰ λοιπὰ κρίνετε , πρὸς τὰ ἀρχαῖα ἀναφέροντες , ἠγάλλοντʼ ἂν εὖ ἴστε ἕτεραι πόλεις εἰ καὶ μέρος παρʼ αὐτοῖς ἦν τι . καὶ μὴν οὐδὲ παράδειγμά γε ὑμᾶς δεῖ μεταπέμπεσθαι οὐδʼ ὑπερόριόν τινα ζηλῶσαι , ἀλλʼ ἀπὸ τῆς Ῥόδου τὴν Ῥόδον ἐκ παλαιᾶς νέαν ποιῆσαι . ἔτι δὲ οἱ μὲν ἐν πολέμοις τε καὶ ταραχαῖς , καὶ οὔτε αὐτοὶ πάνυ τι τὴν ἡσυχίαν ἄγειν δυνάμενοι τῆς τε ἄλλης Ἑλλάδος πάσης ἄνω καὶ κάτω φερομένης , πλέοντες ὁμοῦ καὶ στρατευόμενοι ᾤκιζον τὴν πόλιν , ὥσπερ τινὲς φρούριον ἢ στρατόπεδον ἐκτειχίζοντες ἐπὶ στρατείας . ὑμεῖς δὲ ἐπὶ πολλῆς μὲν εἰρήνης καὶ βαθείας ἡσυχίας , ἣ τὰ πάντων ἀνθρώπων καλῶς ποιοῦσα ηὔξηκε πράγματα , πολλῶν δὲ καὶ συλλαμβανόντων ὑμῖν , οὐ μόνον οὐ κωλυόντων , ἐξέσται τῶν Ἑλλήνων πολλοὺς
Lemmas: ποῦ δέ ἀνεκτός στερέω τοιοῦτος πόλις ζάω ; μή πρός ἀνία ψιλός καταχράομαι , ἀλλά εἰς ἐπανόρθωσις τρέπω ὁ συμβαίνω ὅστις ἄν εἰμί δυνατός φαίνω . καίτοι πολύς ῥᾴδιος σύ ὁ ἀνάληψις ὁ πόλις , ἐάν ὀρθός σκοπέω , ἤ ’κέϊνος ὁ ἐκ ἀρχή οἰκισμός . ὁ μέν γάρ οὐδέ ὅστις ἔχω ἀφορμή παρά ὁ τόπος , οὐ λιμήν , οὐ εἰκών , οὐ κόσμος , οὐ λίθος , ὡς λέγω , ἐν πολύς βουλή καί ἀπορία καθίστημι οἴομαι πρῶτος ποῖ ποτέ ὁ χώρα οἰκέω , οὕτως οὗτος ἀποδείκνυμι , καί ὁ μέγας ἅπας , πρός οὐδείς ὑπάρχω παράδειγμα , ἀλλά εὑρίσκω αὐτός καί προτίθημι πρῶτος καθά ὡς ἀληθής παράδειγμα πόλις . σύ δέ οὔτε ζητέω νῦν οὐδείς δέω περί ὁ ὅλος καί εἰ τις λείπω ὁ ἀρχαῖος παραβοηθέω · πολύς δέ οὗτος εἰμί πρός ὁ πᾶς , εἰ καί παντάπασι ὀλίγος ὡς πρός ὁ πᾶς . οὔτε γάρ λιμήν προσχόω σύ οὐδείς δέω νῦν οὔτε βουλευτήριον οὔτε θέατρον ἀνοικοδομέω οὔτε ἄλσος φυτεύω . εἰμί δέ καί εἰκών λοιπός τις ἐν πίναξ , καί ὁ χάλκεος ἔργον ὅσος δεῖγμα καί ὁ μέγας ἄγαλμα καί ὁ ἡμέτερος οὗτος χωρίον , ἐν ὅς πολύς δή πολλάκις μετά σύ ἀγωνίζομαι . ὅς εἰ καί σύ καταφρονέω καί ὁ μηδείς ὁ λοιπός κρίνω , πρός ὁ ἀρχαῖος ἀναφέρω , ἀγάλλω ἄν εὖ οἶδα ἕτερος πόλις εἰ καί μέρος παρά αὐτός εἰμί τις . καί μήν οὐδέ παράδειγμα γε σύ δέω μεταπέμπω οὐδέ ὑπερόριος τις ζηλόω , ἀλλά ἀπό ὁ Ῥόδος ὁ Ῥόδος ἐκ παλαιός νέος ποιέω . ἔτι δέ ὁ μέν ἐν πόλεμος τε καί ταραχή , καί οὔτε αὐτός πάνυ τις ὁ ἡσυχία ἄγω δύναμαι ὁ τε ἄλλος Ἑλλάς πᾶς ἄνω καί κάτω φέρω , πλέω ὁμοῦ καί στρατεύω οἰκίζω ὁ πόλις , ὥσπερ τις φρούριον ἤ στρατόπεδον ἐκτειχίζω ἐπί στρατεία . σύ δέ ἐπί πολύς μέν εἰρήνη καί βαθύς ἡσυχία , ὅς ὁ πᾶς ἄνθρωπος καλός ποιέω αὐξάνω πρᾶγμα , πολύς δέ καί συλλαμβάνω σύ , οὐ μόνος οὐ κωλύω , ἔξεστι ὁ Ἕλλην πολύς