aelius-aristides.rodiako-s-sp 544
τῷ μέλλοντι , ὑπέκειτο δὲ ἄρα ἡ πόλις τοιούτῳ παθήματι καὶ ἐπὶ ταύτην πᾶς ὁ σεισμὸς ἠρτύετο · ὁ δὲ ἥλιος τελευταῖα δὴ τότε ἐπέλαμπε τὴν ἑαυτοῦ πόλιν , καὶ παρῆν ἐξαίφνης πάντα ὁμοῦ τὰ δεινά . ὑπανεχώρει μὲν ἡ θάλαττα καὶ πᾶν ἐψιλοῦτο τῶν λιμένων τὸ ἐντὸς , ἀνερριπτοῦντο δὲ οἰκίαι καὶ μνήματα ἀνερρήγνυντο , πύργοι δὲ πύργοις ἐνέπιπτον καὶ νεώσοικοι τριήρεσι καὶ νεῲ βωμοῖς καὶ ἀναθήματα ἀγάλμασι καὶ ἄνδρες ἀνδράσι , καὶ πύργοι λιμέσι , καὶ πάντα ἀλλήλοις . ἐν ὅσῳ δὲ ἀνὴρ ἄγκυραν εἰς ἀπόπλουν ἀνήρτητο , μεταστραφεὶς οὐκέτʼ εἶχεν ἰδεῖν τὴν πόλιν , ἀλλʼ ἐγίγνετο πάντα ὁμοῦ , οἱ λιμένες ἐπὶ ξηροῦ , ἡ πόλις ἐν κόνει , δρόμοι κατʼ οἰκίας ἐκ στενωπῶν , εἰς στενωποὺς ἐξ οἰκιῶν , θάνατοι κατʼ οἰκίας , ἐν ἱεροῖς , ἐν θύραις , ἐν πύλαις . ἔξω μὲν τὰ μνήματα ἀνερρίπτει τοὺς κειμένους , ἔνδον δὲ ἐκρύπτοντο οἱ τελευτήσαντες · τῶν δʼ ὥσπερ τὰ εὐκταῖα ἀναθήματα χεῖρες ἐπʼ ἄκρων τοίχων , τῶν δὲ πόδες , τῶν δʼ ἄλλο τι λείψανον ἑωρᾶτο · καὶ οὐδὲ ταῦθʼ ἕκαστα ἐνῆν εἰκάσαι τίνων λείπεται . καὶ οἱ μὲν τὰς ἑαυτῶν φεύγοντες οἰκίας ἐν ταῖς ἑτέρων ἀπώλλυντο , οἱ δʼ ἐν ταῖς ἑαυτῶν ὑπʼ ἐκπλήξεως μένοντες , οἱ δὲ ἐκθέοντες ἐγκαταλαμβανόμενοι , οἱ δὲ ἀπολειφθέντες ἡμιθνῆτες , οὐκ ἔχοντες ἐξαναδῦναι οὐδὲ αὑτοὺς ῥύσασθαι , κακῶν ἐπιθήκην τὸν λιμὸν προσελάμβανον , καὶ τοσοῦτον κερδαίνοντες , ὅσον γνῶναι τὴν πατρίδα οὐκ οὖσαν , ἐπαπώλλυντο . τῶν δὲ διέκρινε τὰ σώματα ἡ τύχη , καὶ τὰ μὲν ἡμίσεα εἴσω θυρῶν ἀπείληπτο , τὰ δʼ ἡμίτομα ἔξω προὔκειτο . καὶ τούτοις ἕτερα αὖ προσενέπιπτε σώματα , σκεύη , λίθοι , ὅ τι ἑκάστῳ φέρων ὁ σεισμὸς ἀνέμιξεν . οἱ μὲν προσεδόκων , οἱ δὲ τοὺς οἰκείους ἐζήτουν , οἱ δʼ οὐκ εἶχον πότερʼ αὑτοὺς ἢ τοὺς ἑαυτῶν ὀδύρωνται · οἱ δὲ ἀπῴμωζον τὴν πόλιν , οἱ δὲ ἐνεπίμπραντο , ὁμοῦ τῶν ὀρόφων καὶ τῶν ἑστιῶν γενομένων . οἱ δὲ παῖδας ἐξαρπάζοντες αὐτοὶ κατελαμβάνοντο , οἱ δὲ ἑαυτοὺς ἐπαπεκτίννυον . ὁ δὲ κῶμος ἦν ἄγριος τοῦ τότε ἀρίστου .
Lemmas: ὁ μέλλω , ὑπόκειμαι δέ ἄρα ὁ πόλις τοιοῦτος πάθημα καί ἐπί οὗτος πᾶς ὁ σεισμός ἀρτύω · ὁ δέ ἥλιος τελευταῖος δή τότε ἐπιλάμπω ὁ ἑαυτοῦ πόλις , καί πάρειμι ἐξαίφνης πᾶς ὁμοῦ ὁ δεινός . ὑπαναχωρέω μέν ὁ θάλασσα καί πᾶς ψιλόω ὁ λιμήν ὁ ἐντός , ἀναρρίπτω δέ οἰκία καί μνῆμα ἀναρρήγνυμι , πύργος δέ πύργος ἐμπίπτω καί νεώσοικος τριήρης καί ναός βωμός καί ἀνάθημα ἄγαλμα καί ἀνήρ ἀνήρ , καί πύργος λιμήν , καί πᾶς ἀλλήλων . ἐν ὅσος δέ ἀνήρ ἄγκυρα εἰς ἀπόπλοος ἀναρτάω , μεταστρέφω οὐκέτι ἔχω ὁράω ὁ πόλις , ἀλλά γίγνομαι πᾶς ὁμοῦ , ὁ λιμήν ἐπί ξηρός , ὁ πόλις ἐν κόνις , δρόμος κατά οἰκία ἐκ στενωπός , εἰς στενωπός ἐκ οἰκία , θάνατος κατά οἰκία , ἐν ἱερόν , ἐν θύρα , ἐν πύλη . ἔξω μέν ὁ μνῆμα ἀναρρίπτω ὁ κεῖμαι , ἔνδον δέ κρύπτω ὁ τελευτάω · ὁ δέ ὥσπερ ὁ εὐκταῖος ἀνάθημα χείρ ἐπί ἄκρος τοῖχος , ὁ δέ πούς , ὁ δέ ἄλλος τις λείψανον ὁράω · καί οὐδέ οὗτος ἕκαστος ἔνειμι εἰκάζω τίς λείπω . καί ὁ μέν ὁ ἑαυτοῦ φεύγω οἰκία ἐν ὁ ἕτερος ἀπόλλυμι , ὁ δέ ἐν ὁ ἑαυτοῦ ὑπό ἔκπληξις μένω , ὁ δέ ἐκθέω ἐγκαταλαμβάνω , ὁ δέ ἀπολείπω ἡμιθνής , οὐ ἔχω ἐξαναδύομαι οὐδέ ἑαυτοῦ ἐρύω , κακός ἐπιθήκη ὁ λιμός προσλαμβάνω , καί τοσοῦτος κερδαίνω , ὅσος γιγνώσκω ὁ πατρίς οὐ εἰμί , ἐπαπόλλυμι . ὁ δέ διακρίνω ὁ σῶμα ὁ τύχη , καί ὁ μέν ἥμισυς εἴσω θύρα ἀπολαμβάνω , ὁ δέ ἡμίτομος ἔξω πρόκειμαι . καί οὗτος ἕτερος αὖ προσεμπίτνω σῶμα , σκεῦος , λίθος , ὅς τις ἕκαστος φέρω ὁ σεισμός ἀναμίσγω . ὁ μέν προσδοκάω , ὁ δέ ὁ οἰκεῖος ζητέω , ὁ δέ οὐ ἔχω πότερος ἑαυτοῦ ἤ ὁ ἑαυτοῦ ὀδύρομαι · ὁ δέ ἀποιμώζω ὁ πόλις , ὁ δέ ἐμπίμπρημι , ὁμοῦ ὁ ὄροφος καί ὁ ἑστία γίγνομαι . ὁ δέ παῖς ἐξαρπάζω αὐτός καταλαμβάνω , ὁ δέ ἑαυτοῦ ἐπαποκτείνω . ὁ δέ κῶμος εἰμί ἄγριος ὁ τότε ἀγαθός .