aelius-aristides.rodiako-s-sp 541
αὐτὴν , ἐπεὶ τῇ γε ἀξίᾳ πάντʼ ἦν ἴσα . ὡς δʼ εἰπεῖν , ἓν ἀπῆν τῶν ἀρχαίων , τὸ ναυμαχεῖν · ἡ δʼ ἄλλη πᾶσα πόλις καθαρὰ καθαρῶς ἐσώζετο · καὶ μόνον εἶπες ἂν αὐτὴν παρακεχωρηκέναι τῆς ἡγεμονίας , νοῦν ἔχουσαν , αὐτὴν δʼ εἶναι τὴν ποτὲ οὐκ ὄνομα ἄλλως , ἀλλʼ αὐτὴν ἥπερ ἦν . νῦν δὲ οἴχεται μὲν κάλλη λιμένων , πέπτωκε δὲ στεφάνων ὁ κάλλιστος , ἱερὰ δὲ ἀγαλμάτων ἔρημα καὶ βωμοὶ θυσιῶν , κενοὶ δὲ δρόμοι καὶ θέατρα ἀνδρῶν · οἱ δὲ νεώσοικοι ποῦ γῆς ἢ θαλάττης ἐγένοντο οὐδʼ ἂν εἷς εἰκάσειε τῶν οὐκ εἰδότων πρόσθεν · ὁ δʼ εἰκόνων ἀμφοτέρων ἀμύθητος ἀριθμὸς ὁμοῦ ταῖς πέτραις καὶ τοῖς λειψάνοις τῶν διαφθαρέντων σωμάτων ἀναπέφυρται καὶ διέσπαρται · οἴχεται δʼ ἐλέφας καὶ χρυσὸς τῆς τέχνης δεύτερος · οἱ δʼ ἀνέχοντες τὰ λάφυρα ἑκασταχοῦ τοῖχοι τῷ κόσμῳ συναπολώλασιν · ὅσα δʼ ἦν ξίφη καὶ δόρατα τῶν λαφύρων , ταῦτα ἀπὸ μὲν τῶν πολεμίων δεῦρο ἐκομίσθη , ἐν δὲ τοῖς κακοῖς ἐνταῦθα προσλελύμανται τοὺς παραπίπτοντας , ὡς ἂν μάλιστα λάβοι συμφορᾶς περιουσίαν . ἡ πόλις δὲ ἐν σκοπέλου μοίρᾳ λέλειπται , παρὰ τοσοῦτον οὐκ ἰσόπεδος , ὅσον οἱ τὴν μνήμην τοῦ πάθους ἀνακινοῦντες ἀνίσχουσι λίθοι . τοσοῦτον δʼ ὑπερβέβληκεν ἡ ταύτης συμφορὰ πάνθʼ ὅσα Ἑλληνικὰ ἀκοῇ παρειλήφαμεν , ὥσθʼ ὧν μὲν ἀρτίως ἐμεμνήμην , αὐτά γε δή που ταῦτα , βασίλεια δυναστῶν καὶ θάλαμοί τινες δείκνυνται , καί τινα καὶ τῶν πόλεων ἔτι λείπεται μέρη , καὶ φαίης ἂν ἐλάττους ἐκ μειζόνων αὐτὰς γεγονέναι · ἐνταυθοῖ δὲ οὐδʼ ὅσον τὸν περιάξοντα ἐνοικῆσαι λείπεται . κἀκεῖ μὲν ἂν μνῆμα καὶ τρόπαιον ἴδοις , ἐνταυθοῖ δὲ οὐδὲ τάφος μεμένηκεν ἀθῶος τῆς ἐπηρείας , ἀλλὰ καὶ ἔξω καὶ ἔνδον ὁμοίως πέπραγεν ἡ πόλις , καὶ γέγονεν ἀντὶ μνήματος αὐτὴ τοῖς πολίταις . ἀντὶ δὲ τοῦ προσπλέοντας καὶ πελαγίους καθορᾶν τὴν πόλιν ἐπιβάντας δεῖ ζητεῖν τί ἕκαστον ἦν , ὄρος ἄωρον βλέποντας ἀντὶ πόλεως · τοσοῦτον τὸ παραλλάττον αὐτῇ παρʼ αὑτὴν καὶ τὰ τῶν ἄλλων ἀτυχήματα συμβέβηκεν . ὥστε συγγνώμη
Lemmas: αὐτός , ἐπεί ὁ γε ἄξιος πᾶς εἰμί ἴσος . ὡς δέ λέγω , εἷς ἄπειμι ὁ ἀρχαῖος , ὁ ναυμαχέω · ὁ δέ ἄλλος πᾶς πόλις καθαρός καθαρός σῴζω · καί μόνος λέγω ἄν αὐτός παραχωρέω ὁ ἡγεμονία , νόος ἔχω , αὐτός δέ εἰμί ὁ ποτέ οὐ ὄνομα ἄλλος , ἀλλά αὐτός ὅς εἰμί . νῦν δέ οἴχομαι μέν κάλλος λιμήν , πίπτω δέ στέφανος ὁ καλός , ἱερόν δέ ἄγαλμα ἐρῆμος καί βωμός θυσία , κενός δέ δρόμος καί θέατρον ἀνήρ · ὁ δέ νεώσοικος ποῦ γῆ ἤ θάλασσα γίγνομαι οὐδέ ἄν εἷς εἰκάζω ὁ οὐ οἶδα πρόσθεν · ὁ δέ εἰκών ἀμφότερος ἀμύθητος ἀριθμός ὁμοῦ ὁ πέτρα καί ὁ λείψανον ὁ διαφθείρω σῶμα ἀναφύρω καί διασπείρω · οἴχομαι δέ ἐλέφας καί χρυσός ὁ τέχνη δεύτερος · ὁ δέ ἀνέχω ὁ λάφυρα ἑκασταχοῦ τοῖχος ὁ κόσμος συναπόλλυμι · ὅσος δέ εἰμί ξίφος καί δόρυ ὁ λάφυρα , οὗτος ἀπό μέν ὁ πολέμιος δεῦρο κομίζω , ἐν δέ ὁ κακός ἐνταῦθα προσλυμαίνομαι ὁ παραπίπτω , ὡς ἄν μάλα λαμβάνω συμφορά περιουσία . ὁ πόλις δέ ἐν σκόπελος μοῖρα λείπω , παρά τοσοῦτος οὐ ἰσόπεδος , ὅσος ὁ ὁ μνήμη ὁ πάθος ἀνακινέω ἀνίσχω λίθος . τοσοῦτος δέ ὑπερβάλλω ὁ οὗτος συμφορά πᾶς ὅσος Ἑλληνικός ἀκοή παραλαμβάνω , ὥστε ὅς μέν ἄρτιος μιμνῄσκω , αὐτός γε δή που οὗτος , βασίλεια δυνάστης καί θάλαμος τις δείκνυμι , καί τις καί ὁ πόλις ἔτι λείπω μέρος , καί φημί ἄν ἐλαχύς ἐκ μέγας αὐτός γίγνομαι · ἐνταυθοῖ δέ οὐδέ ὅσος ὁ περιάγω ἐνοικέω λείπω . ἐκεῖ μέν ἄν μνῆμα καί τρόπαιον ὁράω , ἐνταυθοῖ δέ οὐδέ τάφος μένω ἀθῶος ὁ ἐπήρεια , ἀλλά καί ἔξω καί ἔνδον ὅμοιος πράσσω ὁ πόλις , καί γίγνομαι ἀντί μνῆμα αὐτός ὁ πολίτης . ἀντί δέ ὁ προσπλέω καί πελάγιος καθοράω ὁ πόλις ἐπιβαίνω δέω ζητέω τίς ἕκαστος εἰμί , ὄρος ἄωρος βλέπω ἀντί πόλις · τοσοῦτος ὁ παραλλάσσω αὐτός παρά ἑαυτοῦ καί ὁ ὁ ἄλλος ἀτύχημα συμβαίνω . ὥστε συγγνώμη