aelius-aristides.rodiako-s-sp 555
αἰχμάλωτος ἦκται Ῥοδίων οὐδεὶς οὔτε καθῄρηται Ῥόδος , ἀλλʼ ἀνθήσασα εἰς ὅσον ἐξῆν ἐξαίφνης ἠφάνισται . καίτοι τοὺς τοιούτους τῶν θανάτων οὐδὲ ἰδίᾳ ἐπὶ τῶν ἀνδρῶν ἀδόξους εἶναι συμβέβηκεν . ἀλλʼ Ἀμφιάραος δὺς κατὰ τῆς γῆς ὁμοῦ τῷ ἅρματι σεμνὸς ἥρως ᾁδεται , καὶ ὁ δεξάμενος τόπος τέμενος εἶναι δύναται τὸ λοιπὸν αὐτῷ . κινδυνεύω δὲ εἰπεῖν ὅτι καὶ τοῦτο εἰς ἐγκώμιον τῇ πόλει συντετέλεκε . περὶ μὲν γὰρ τῆς τῶν Λακεδαιμονίων πόλεως ἔχομεν λέγειν ὡς οὐ διεγένετο ἀπόρθητος καὶ περὶ τῶν ἄλλων ἐστὶ τὸ μέλλον ὑποπτεῦσαι · πολλὰ δὲ τοῖς περιοῦσι κινδυνεύεται καὶ πολλοὶ παρʼ ἀξίαν ἤδη καὶ παρὰ πᾶσαν προσδοκίαν ὑπὸ τῶν τυχόντων ἐσφάλησαν , οἳ πρὶν ἐνταῦθα ἐλθεῖν ἀκραιφνὲς καὶ κρεῖττον ἁπάσης ἐλπίδος τὸ φρόνημα ἔσωζον , αὕτη δὲ βεβαίως ἀήττητος οἴχεται , ὥσπερ ἀνὴρ ἀθλητὴς ἐν ταῖς εὐτυχίαις καταλύσας τοὺς πόνους , καὶ τὴν ἔμπροσθεν ἀκμὴν καὶ δύναμιν καὶ λαμπρότητα ἐπεσφραγίσατο τῇ τελευτῇ . οὐ γὰρ εὖ πράξασα , εἶτα χεῖρον ἔπραξεν οὐδʼ ἀεὶ κατὰ μικρὸν ἕως ἀπέσβη , ἀλλʼ οὖσα μὲν ἦν μεγίστη , πρότερον δʼ εἰς τὸ μηκέτʼ εἶναι κατῆλθεν ἢ τῆς ὑπαρχούσης ἀξίας ὑφεῖλεν . ἃ χρὴ λογιζομένους μήτε ὑπερασχάλλειν τῷ συμβεβηκότι μήτʼ ἀπαλγήσαντας ἐᾶν , ἀλλʼ ἐκεῖνο ὁρᾶν ὅτι ὥσπερ ἐκ τῆς μεγίστης εὐτυχίας εἰς τοὔσχατον ἦλθεν , οὕτως οὐδὲν ἀπεικὸς καὶ οὕτως πεπραγυῖαν ἀναστῆναι πάλιν καὶ προσδέχεσθαι τὴν ἐπὶ θάτερον τῆς τύχης ἤδη μεταβολὴν , ὅσῳ καὶ συνηθέστερον τῇ πόλει τὸ εὖ πράττειν τοῦ κακῶς . καὶ τοῦ μὲν θεοφιλὴς εἶναι πολλὰ καὶ πάλαι καὶ νῦν ἐξενήνοχε δείγματα , τοῦ δὲ ἐναντίου τοσοῦτον ἀφέστηκεν ὅσον πλεῖστον ἐξῆν . διʼ ἃ πάντα χρὴ καὶ τὸ συμβεβηκὸς ἐνεγκεῖν ὡς πραότατα καὶ τῶν δευτέρων ἐρρωμένως ἀντέχεσθαι καὶ τὸν λόγον βεβαιῶσαι ὅτι οὐκ οἰκίαι καλῶς ἐστεγασμέναι οὐδὲ λίθοι τειχῶν εὖ δεδομημένοι οὐδὲ στενωποί τε καὶ νεώρια ἡ πόλις , ἀλλʼ ἄνδρες χρῆσθαι τοῖς ἀεὶ παροῦσι δυνάμενοι , καὶ μὴ νομίζειν οὕτω τινὰ εἶναι συμφορὰν ἰσχυρὰν ἧς
Lemmas: αἰχμάλωτος ἄγω Ῥόδιος οὐδείς οὔτε καθαιρέω Ῥόδος , ἀλλά ἀνθέω εἰς ὅσος ἔξεστι ἐξαίφνης ἀφανίζω . καίτοι ὁ τοιοῦτος ὁ θάνατος οὐδέ ἴδιος ἐπί ὁ ἀνήρ ἄδοξος εἰμί συμβαίνω . ἀλλά Ἀμφιάραος δύω κατά ὁ γῆ ὁμοῦ ὁ ἅρμα σεμνός ἥρως αἱͅδομαι , καί ὁ δέχομαι τόπος τέμενος εἰμί δύναμαι ὁ λοιπός αὐτός . κινδυνεύω δέ λέγω ὅτι καί οὗτος εἰς ἐγκώμιον ὁ πόλις συντελέω . περί μέν γάρ ὁ ὁ Λακεδαιμόνιος πόλις ἔχω λέγω ὡς οὐ διαγίγνομαι ἀπόρθητος καί περί ὁ ἄλλος εἰμί ὁ μέλλω ὑποπτεύω · πολύς δέ ὁ περίειμι κινδυνεύω καί πολύς παρά ἀξία ἤδη καί παρά πᾶς προσδοκία ὑπό ὁ τυγχάνω σφάλλω , ὅς πρίν ἐνταῦθα ἔρχομαι ἀκραιφνής καί κρατύς ἅπας ἐλπίς ὁ φρόνημα σῴζω , οὗτος δέ βέβαιος ἀήσσητος οἴχομαι , ὥσπερ ἀνήρ ἀθλητής ἐν ὁ εὐτυχία καταλύω ὁ πόνος , καί ὁ ἔμπροσθεν ἀκμή καί δύναμις καί λαμπρότης ἐπισφραγίζω ὁ τελευτή . οὐ γάρ εὖ πράσσω , εἶτα κακός πράσσω οὐδέ ἀεί κατά μικρός ἕως ἀποσβέννυμι , ἀλλά εἰμί μέν εἰμί μέγας , πρότερος δέ εἰς ὁ μηκέτι εἰμί κατέρχομαι ἤ ὁ ὑπάρχω ἀξία ὑφαιρέω . ὅς χρή λογίζομαι μήτε ὑπερασχάλλω ὁ συμβαίνω μήτε ἀπαλγέω ἐάω , ἀλλά ἐκεῖνος ὁράω ὅτι ὥσπερ ἐκ ὁ μέγας εὐτυχία εἰς ἔσχατος ἔρχομαι , οὕτως οὐδείς ἀφίημι καί οὕτως πράσσω ἀνίστημι πάλιν καί προσδέχομαι ὁ ἐπί ἕτερος ὁ τύχη ἤδη μεταβολή , ὅσος καί συνήθης ὁ πόλις ὁ εὖ πράσσω ὁ κακός . καί ὁ μέν θεοφιλής εἰμί πολύς καί πάλαι καί νῦν ἐκφέρω δεῖγμα , ὁ δέ ἐναντίος τοσοῦτος ἀφίστημι ὅσος πολύς ἔξεστι . διά ὅς πᾶς χρή καί ὁ συμβαίνω φέρω ὡς πρᾶος καί ὁ δεύτερος ἐρρωμένος ἀντέχω καί ὁ λόγος βεβαιόω ὅτι οὐ οἰκία καλός στεγάζω οὐδέ λίθος τεῖχος εὖ δομάω οὐδέ στενωπός τε καί νεώριον ὁ πόλις , ἀλλά ἀνήρ χράω ὁ ἀεί πάρειμι δύναμαι , καί μή νομίζω οὕτως τις εἰμί συμφορά ἰσχυρός ὅς