aelius-aristides.rodiako-s-sp 548
ἀλλὰ φρονήματι . ὥσπερ γὰρ πρὸς τοὺς μείζους τῶν πολέμων πλείονος δεῖ καὶ τῆς παρασκευῆς , τοὺς δʼ ἐλάττους κἂν ἀπὸ φαυλοτέρας διαφέροι τις , οὕτως καὶ τῶν δεινῶν ὅσα ὑπερβέβληκε μεγάλης δεῖται τῆς τῶν παθόντων ῥώμης πρὸς αὐτά . δεῖ δὴ κατὰ κράτος αὐτοῖς ἀνθίστασθαι καὶ παντὶ τῷ θυμῷ παρεσκευασμένους τὸν ἀγῶνα τοῦτον ἀγωνίζεσθαι , εἴπερ μὴ μέλλοι τις καταληφθεὶς παρενεχθήσεσθαι , λογιζομένους ὅτι πρότερον μὲν οἱ τὰς εἰκόνας καὶ τοὺς ἀνδριάντας ὁρῶντες τὴν τῶν πεποιηκότων ἐκεῖνα τέχνην ἐθαύμαζον , νῦν δὲ τὴν ὑμετέραν ἅπαντες θαυμάσονται γνώμην , ἐὰν καὶ χωρὶς τούτων φαίνησθε φρονοῦντες ἐφʼ ὑμῖν αὐτοῖς . ὅλως δὲ ὥσπερ τὸν χρυσὸν ἡ βάσανος δείκνυσιν , οὕτω τοὺς ἄνδρας τοὺς ἀγαθοὺς κρίνουσιν αἱ συμφοραί · καὶ ὑμᾶς πάντα ταῦτα ὁποῖοί τινές ἐστε δείξει νῦν , ὁ σεισμὸς , ὁ ἐμπρησμὸς , ἅπαντα ὅσα ἠκολούθησεν ἑνὶ τῷ πρώτῳ κακῷ . καίτοι παράδοξον ποιῶ · δεόμενος γὰρ παραμυθίας αὐτὸς τῆς ἐφʼ ὑμῖν , ὑμᾶς κατέχειν ἀξιῶ . ὅ μοι καὶ αὐτὸ δικαίως ἂν συλλαμβάνοι πρὸς τὸ πείθειν . τοὺς γὰρ συμπεπονθότας ταῖς γνώμαις ἡγοῦμαι καὶ συμβούλους ἀξιοπίστους εἰκότως ἂν τοῖς εὖ φρονοῦσιν εἶναι . ὧν γὰρ τὰ αὐτὰ ἅπτεται καὶ φροντίζειν τούτους εἰκὸς περὶ τούτων καὶ λέγειν ἐπʼ εὐνοίᾳ καὶ τὸ δυνατὸν πρώτῳ τούτῳ βεβαιοῦν τῷ παραπλησίως διακειμένους ὅμως ἀξιοῦντας φέρειν φαίνεσθαι . ἡγοῦμαι δʼ ἔγωγε καὶ τὸ τηλικαῦτα ἀτυχεῖν οὐ τοῖς μικροτάτοις τῶν ἀνθρώπων ἀποκεῖσθαι οὐδὲ τοῖς οὐκ ἔχουσιν ὅθεν πέσωσιν , ἀλλὰ τοῖς δυναμένοις δέξασθαι τοῦτο τὸ μέτρον τῆς συμφορᾶς . ἀλλʼ οἴεσθε Σερίφου πρὸς θεῶν , ἢ Σύμης ταυτησὶ τὸ πτῶμα τοῦτο , ἤ τινος ἄλλης τῶν πολλῶν καὶ ἐν κύκλῳ νήσων ; Ῥόδος οἶμαι τοσούτων καὶ τηλικούτων εἶχε στερηθῆναι . ὑμῖν δὲ ἄμφω τὰ ἄκρα ὁ δαίμων ἀπένειμεν · ἀρετῇ τε γὰρ καὶ δυνάμει καὶ κατασκευῇ πόλεως ὑπερβάλλεσθε τῶν ἄλλων τὰς φανερὰς , ἐπεὶ δὲ ἔδει καὶ τῶν ἐναντίων πεῖραν λαβεῖν , ὡς οὐκ ἔδει , ἐξίσωσε καὶ ταῦτα ἡ τύχη τοῖς ἄνω πλεονεκτήμασι · μέγιστα δὲ
Lemmas: ἀλλά φρόνημα . ὥσπερ γάρ πρός ὁ μέγας ὁ πόλεμος πολύς δέω καί ὁ παρασκευή , ὁ δέ ἐλαχύς ἄν ἀπό φαῦλος διαφέρω τις , οὕτως καί ὁ δεινός ὅσος ὑπερβάλλω μέγας δέω ὁ ὁ πάσχω ῥώμη πρός αὐτός . δέω δή κατά κράτος αὐτός ἀνθίστημι καί πᾶς ὁ θυμός παρασκευάζω ὁ ἀγών οὗτος ἀγωνίζομαι , εἴπερ μή μέλλω τις καταλαμβάνω παραφέρω , λογίζομαι ὅτι πρότερος μέν ὁ ὁ εἰκών καί ὁ ἀνδριάς ὁράω ὁ ὁ ποιέω ἐκεῖνος τέχνη θαυμάζω , νῦν δέ ὁ ὑμέτερος ἅπας θαυμάζω γνώμη , ἐάν καί χωρίς οὗτος φαίνω φρονέω ἐπί σύ αὐτός . ὅλος δέ ὥσπερ ὁ χρυσός ὁ βάσανος δείκνυμι , οὕτως ὁ ἀνήρ ὁ ἀγαθός κρίνω ὁ συμφορά · καί σύ πᾶς οὗτος ὁποῖος τις εἰμί δείκνυμι νῦν , ὁ σεισμός , ὁ ἐμπρησμός , ἅπας ὅσος ἀκολουθέω εἷς ὁ πρῶτος κακός . καίτοι παράδοξος ποιέω · δέω γάρ παραμυθία αὐτός ὁ ἐπί σύ , σύ κατέχω ἀξιόω . ὅς ἐγώ καί αὐτός δίκαιος ἄν συλλαμβάνω πρός ὁ πείθω . ὁ γάρ συμπάσχω ὁ γνώμη ἡγέομαι καί σύμβουλος ἀξιόπιστος ἔοικα ἄν ὁ εὖ φρονέω εἰμί . ὅς γάρ ὁ αὐτός ἅπτω καί φροντίζω οὗτος ἔοικα περί οὗτος καί λέγω ἐπί εὔνοια καί ὁ δυνατός πρῶτος οὗτος βεβαιόω ὁ παραπλήσιος διάκειμαι ὅμως ἀξιόω φέρω φαίνω . ἡγέομαι δέ ἐγώ καί ὁ τηλικοῦτος ἀτυχέω οὐ ὁ μικρός ὁ ἄνθρωπος ἀπόκειμαι οὐδέ ὁ οὐ ἔχω ὅθεν πίπτω , ἀλλά ὁ δύναμαι δέχομαι οὗτος ὁ μέτρον ὁ συμφορά . ἀλλά οἴομαι Σέριφος πρός θεός , ἤ Σύμη οὗτος ὁ πτῶμα οὗτος , ἤ τις ἄλλος ὁ πολύς καί ἐν κύκλος νῆσος ; Ῥόδος οἴομαι τοσοῦτος καί τηλικοῦτος ἔχω στερέω . σύ δέ ἄμφω ὁ ἄκρον ὁ δαίμων ἀπονέμω · ἀρετή τε γάρ καί δύναμις καί κατασκευή πόλις ὑπερβάλλω ὁ ἄλλος ὁ φανερός , ἐπεί δέ δέω καί ὁ ἐναντίος πεῖρα λαμβάνω , ὡς οὐ δέω , ἐξισόω καί οὗτος ὁ τύχη ὁ ἄνω πλεονέκτημα · μέγας δέ