aelius-aristides.rodi-ois-peri-o-monoi-as 568
συμβολαίων , καὶ ξένων ὑποδοχαὶ καὶ θεῶν θεραπεῖαι καὶ πρόσοδοι καὶ χοροὶ καὶ θυμηδίαι , ἔτι δὲ ἐκκλησίαι καὶ βουλευτήρια , ἃ θεῶν ἡ πρεσβυτάτη συνάγει Θέμις , καὶ πένησιν ἀφορμαὶ βίου καὶ πλουσίοις ἀπόλαυσις τῶν ὄντων , καὶ πρεσβύταις γηροκομηθῆναι καὶ νέοις ἐν κόσμῳ ζῆν , καὶ τὸ λεγόμενον δὴ τοῦτο πάντα κοινὰ , ὥσπερ τὸ τοῦ ἡλίου φῶς , ὑφʼ ᾧ σωζόμεθα . καίτοι πῶς οὐκ ἄλογον τῶν μὲν πολιτευομένων τούτους μάλιστα ἐπαινεῖν οἵτινες ἂν πλείστας ὑμῖν τὰς εὐφροσύνας παρασκευάζωσιν , ἢ θεάματα ἀνευρίσκοντες , ἢ χρήματα νέμοντες , ἢ κοσμοῦντες ἑνί γέ τῳ τρόπῳ τὴν πόλιν , αὐτοὺς δὲ τοσούτων ἀγαθῶν ἑκόντας ἀποστατεῖν , ὥσπερ ἄλλοις τισὶν , ἀλλʼ οὐχ ὑμῖν αὐτοῖς λυμαινομένους ; δεῖ τοίνυν ὥσπερ ζωγράφου τινὸς εἰκόνας ἀμφοῖν προτεθεικότος βλέποντας ἐναλλὰξ εἰς ἑκατέραν , ἢ καὶ ποιητοῦ τινος διηγουμένου , ὡς ἡ μὲν εὐσχήμων καὶ εὐπαγὴς καὶ εὔχρους καὶ εὔχαρις καὶ ὁμολογοῦσα ἑαυτῇ διὰ πάντων ἀκριβῶς ἐκ θεῶν ἥκουσα ἐπὶ γῆν , ἡ δʼ ἑτέρα θεαμάτων πάντων πικρότατον , τὴν μὲν κεφαλὴν ὑπτία , τὰ δὲ χείλη πελιδνὴ , τοὺς δὲ ὀφθαλμοὺς ἀπεστραμμένη , διεφθαρμένη , ἐξῳδηκυῖα , δάκρυσι νεορράντοις ἀεὶ συνεχομένη , τὼ χεῖρε ἀκρατὴς , τὸ ξίφος εἴσω πρὸς τὸ στῆθος φέρουσα , ἐπὶ λεπτῶν τῶν ποδῶν καὶ σκολιῶν αἰωρουμένη , περὶ δὲ αὐτὴν ὥσπερ δίκτυον ἐν κύκλῳ ζόφος καὶ σκότος , ὑφʼ ὧν τὰ πολλὰ μνήμασιν ἀνθʼ ἱερῶν ἐνδιαιτᾶται . πρὸς ταῦτα χρὴ βλέποντας οὕτω τὴν αἵρεσιν ποιεῖσθαι , δοκιμάζοντας ἐπὶ σχολῆς ὁποτέρᾳ βέλτιον συνεῖναι . καὶ μὴν ἅπασι μὲν ἀνθρώποις τοῦ παντὸς ἄξιον σπουδάζειν ὑπὲρ τῆς ὁμονοίας · ὅσῳ δὲ ὑμῖν μάλιστα τῶν ἄλλων οὐ πολλοῦ λόγου δεῖξαι , οἳ τὸ μὲν ἀρχαῖον ἐστὲ Δωριεῖς ἐκ Πελοποννήσου , μόνοι δὲ εἰς τοῦτον τὸν χρόνον Ἕλληνες διὰ παντὸς , Ἡρακλείδαις δὲ καὶ Ἀσκληπιάδαις ἀρχηγέταις καὶ βασιλεῦσι κέχρησθε . πρὸς δὲ τούτοις ἡ πόλις ὑμῶν καλλίστη τῶν Ἑλληνίδων διὰ πάσης τῆς κατασκευῆς . καίτοι δεινὸν τῶν μὲν σωμάτων τῶν καλῶν καὶ τοῖς ἀλλοτρίοις πλείω τὴν πρόνοιαν εἶναι , ὑμᾶς δὲ
Lemmas: συμβόλαιον , καί ξένος ὑποδοχή καί θεός θεραπεία καί πρόσοδος καί χορός καί θυμηδία , ἔτι δέ ἐκκλησία καί βουλευτήριον , ὅς θεός ὁ πρέσβυς συνάγω Θέμις , καί πένης ἀφορμή βίος καί πλούσιος ἀπόλαυσις ὁ εἰμί , καί πρεσβύτης γηροκομέω καί νέος ἐν κόσμος ζάω , καί ὁ λέγω δή οὗτος πᾶς κοινός , ὥσπερ ὁ ὁ ἥλιος φάος , ὑπό ὅς σῴζω . καίτοι πῶς οὐ ἄλογος ὁ μέν πολιτεύω οὗτος μάλα ἐπαινέω ὅστις ἄν πολύς σύ ὁ εὐφροσύνη παρασκευάζω , ἤ θέαμα ἀνευρίσκω , ἤ χρῆμα νέμω , ἤ κοσμέω εἷς γε τις τρόπος ὁ πόλις , αὐτός δέ τοσοῦτος ἀγαθός ἑκών ἀποστατέω , ὥσπερ ἄλλος τις , ἀλλά οὐ σύ αὐτός λυμαίνομαι ; δέω τοίνυν ὥσπερ ζωγράφος τις εἰκών ἄμφω προτίθημι βλέπω ἐναλλάξ εἰς ἑκάτερος , ἤ καί ποιητής τις διηγέομαι , ὡς ὁ μέν εὐσχήμων καί εὐπαγής καί εὔχρους καί εὔχαρις καί ὁμολογέω ἑαυτοῦ διά πᾶς ἀκριβής ἐκ θεός ἥκω ἐπί γῆ , ὁ δέ ἕτερος θέαμα πᾶς πικρός , ὁ μέν κεφαλή ὕπτιος , ὁ δέ χεῖλος πελιδνός , ὁ δέ ὀφθαλμός ἀποστρέφω , διαφθείρω , ἐξοιδέω , δάκρυον νεόρραντος ἀεί συνέχω , ὁ χείρ ἀκρατής , ὁ ξίφος εἴσω πρός ὁ στῆθος φέρω , ἐπί λεπτός ὁ πούς καί σκολιός αἰωρέω , περί δέ αὐτός ὥσπερ δίκτυον ἐν κύκλος ζόφος καί σκότος , ὑπό ὅς ὁ πολύς μνῆμα ἀντί ἱερός ἐνδιαιτάομαι . πρός οὗτος χρή βλέπω οὕτως ὁ αἵρεσις ποιέω , δοκιμάζω ἐπί σχολή ὁπότερος ἀγαθός σύνειμι . καί μήν ἅπας μέν ἄνθρωπος ὁ πᾶς ἄξιος σπουδάζω ὑπέρ ὁ ὁμόνοια · ὅσος δέ σύ μάλα ὁ ἄλλος οὐ πολύς λόγος δείκνυμι , ὅς ὁ μέν ἀρχαῖος εἰμί Δωριεύς ἐκ Πελοπόννησος , μόνος δέ εἰς οὗτος ὁ χρόνος Ἕλλην διά πᾶς , Ἡρακλείδαι δέ καί Ἀσκληπιάδης ἀρχηγέτης καί βασιλεύς χράω . πρός δέ οὗτος ὁ πόλις σύ καλός ὁ Ἑλληνίς διά πᾶς ὁ κατασκευή . καίτοι δεινός ὁ μέν σῶμα ὁ καλός καί ὁ ἀλλότριος πολύς ὁ πρόνοια εἰμί , σύ δέ