aelius-aristides.rodi-ois-peri-o-monoi-as 559
τοὺς δʼ ὅπως ἀκούσονται ταῦθʼ ἃ μὴ πρότερον , ἀλλʼ ὅ τι μέλλει κοινῇ συνοίσειν , τοῦτο καὶ λέγειν προαιρεῖσθαι . οὐδὲ γὰρ ἐν ταῖς τοῦ σώματος χρείαις τοῦθʼ ἡμῶν ἕκαστος ἐσπούδακεν , ὅπως τι καινὸν ἀκούσεται , ἀλλʼ οὗτος ἄριστος ἰατρὸς ὅστις ἂν ὑγιεῖς ποιεῖν ἐπίστηται · οὐδʼ ἔσθʼ ὅστις ὑμῶν ἀγανακτήσει , ἐὰν διὰ τῶν αὐτῶν σωθῆ διʼ ὧν τις ἤδη καὶ πρότερον . οὐ μὴν ἀλλʼ ἔγωγε βουλοίμην ἂν ὥσπερ κἀνταῦθʼ ὑμῖν ἔχειν ἡγοῦμαι χαρίσασθαι τῷ τι καὶ πλεῖον ἂν εἰπεῖν ὧν οἱ πρὸ ἡμῶν τοῖς ὁμοίοις ἐγκεχειρηκότες , οὕτως καὶ ὑμᾶς ὑμῖν αὐτοῖς ἐθελῆσαι χαρίσασθαι καὶ μὴ μόνον τὸν χρόνον τοῦτον ὃν νῦν ἀκροᾶσθε τούτου τοῦ λόγου ταὐτὰ φρονῆσαι περὶ τῶν λεγομένων , [ ἀλλὰ καὶ ἐν τοῖς μετὰ ταῦτα]—πείσεσθε γὰρ σαφῶς αὐτῷ , εὖ οἶδα ἐγὼ τὴν ὑμετέραν δεξιότητα καὶ φιληκοΐαν—ἀλλὰ καὶ περὶ τῶν πρὸς ὑμᾶς αὐτοὺς μιᾷ γνώμῃ τὸ λοιπὸν χρῆσθαι καὶ τὴν ἔργῳ πίστιν ὡς ἥσθητε τῷ λόγῳ προσθεῖναι . οἶμαι δὲ ἅπαντας ἂν ὑμᾶς συμφῆσαι , ὥσπερ τῶν ἐν τοῖς δικαστηρίοις λόγων τούτους ἀληθεστάτους ἡγεῖσθε , ὧν ἂν πλεῖστοι καὶ γνωριμώτατοι μάρτυρες ὦσιν , οὕτως καὶ τῶν εἰς συμβουλὴν ἡκόντων οἷς ἂν πλεῖστοι καὶ σπουδαιότατοι μάρτυρες ὦσι , τούτοις μάλιστα χρῆναι πιστεύειν . τοῦτο τοίνυν εἰς Ὅμηρον τὸν κοινὸν τῶν Ἑλλήνων σύμβουλον καὶ προστάτην ἀνενέγκατε , ὃς ἐποίησε τὸν σοφώτατον τῶν τότε Ἑλλήνων τῇ Ναυσικάᾳ συνευχόμενον ἔτʼ οὔσῃ κόρῃ ἄνδρα τε καὶ οἶκον καὶ ὁμοφροσύνην ὀπάσαι τοὺς θεοὺς αὐτοῖς · οὐ μὲν γὰρ τοῦδε κρεῖσσον καὶ ἄρειον , ἢ ὅθʼ ὁμοφρονέοντε νοήμασιν οἶκον ἔχητον ἀνὴρ ἠδὲ γυνή · πόλλʼ ἄλγεα δυσμενέεσσι , χάρματα δʼ εὐμενέτησι · μάλιστα δέ τʼ ἔκλυον αὐτοῦ . καίτοι μὴ νομίζετε ἑτέρως μὲν ἂν μίαν οἰκίαν καλῶς οἰκῆσαι , ἑτέρως δʼ ἂν πόλιν τὴν πᾶσαν , ἀλλʼ εἰ μία τῶν καθʼ ἕνα ἐστὶν οἰκιῶν σωτηρία τὸ ταὐτὰ φρονεῖν , πολὺ μᾶλλον τὰς πόλεις οὕτω δεῖν ἔχειν , ὅσῳ μιᾶς μὲν οἰκίας διαστάσης εὐκόλως ἴασις εὑρίσκεται , πόλεως δὲ οὐδʼ εὑρεῖν ῥᾳδία γίγνεται · καὶ μιᾶς μὲν οἰκίας εὖ τε καὶ χεῖρον
Lemmas: ὁ δέ ὅπως ἀκούω οὗτος ὅς μή πρότερος , ἀλλά ὅς τις μέλλω κοινῇ συμφέρω , οὗτος καί λέγω προαιρέω . οὐδέ γάρ ἐν ὁ ὁ σῶμα χρεία οὗτος ἐγώ ἕκαστος σπουδάζω , ὅπως τις καινός ἀκούω , ἀλλά οὗτος ἀγαθός ἰατρός ὅστις ἄν ὑγιής ποιέω ἐπίσταμαι · οὐδέ εἰμί ὅστις σύ ἀγανακτέω , ἐάν διά ὁ αὐτός σωθαίνω διά ὅς τις ἤδη καί πρότερος . οὐ μήν ἀλλά ἐγώ βούλομαι ἄν ὥσπερ ἐνταῦθα σύ ἔχω ἡγέομαι χαρίζω ὁ τις καί πολύς ἄν λέγω ὅς ὁ πρό ἐγώ ὁ ὅμοιος ἐγχειρέω , οὕτως καί σύ σύ αὐτός ἐθέλω χαρίζω καί μή μόνος ὁ χρόνος οὗτος ὅς νῦν ἀκροάομαι οὗτος ὁ λόγος αὐτός φρονέω περί ὁ λέγω , [ ἀλλά καί ἐν ὁ μετά ταῦτα]—πείσεσθε γάρ σαφής αὐτός , εὖ οἶδα ἐγώ ὁ ὑμέτερος δεξιότης καί φιληκοΐαν—ἀλλὰ καί περί ὁ πρός σύ αὐτός εἷς γνώμη ὁ λοιπός χράω καί ὁ ἔργον πίστις ὡς ἥδομαι ὁ λόγος προστίθημι . οἴομαι δέ ἅπας ἄν σύ σύμφημι , ὥσπερ ὁ ἐν ὁ δικαστήριον λόγος οὗτος ἀληθής ἡγέομαι , ὅς ἄν πολύς καί γνώριμος μάρτυς εἰμί , οὕτως καί ὁ εἰς συμβουλή ἥκω ὅς ἄν πολύς καί σπουδαῖος μάρτυς εἰμί , οὗτος μάλα χρή πιστεύω . οὗτος τοίνυν εἰς Ὅμηρος ὁ κοινός ὁ Ἕλλην σύμβουλος καί προστάτης ἀναφέρω , ὅς ποιέω ὁ σοφός ὁ τότε Ἕλλην ὁ Ναυσικάα συνεύχομαι ἔτι εἰμί κόρη ἀνήρ τε καί οἶκος καί ὁμοφροσύνη ὀπάζω ὁ θεός αὐτός · οὐ μέν γάρ ὅδε κρατύς καί ἀρείων , ἤ ὅτε ὁμοφρονέω νόημα οἶκος ἔχω ἀνήρ ἠδέ γυνή · πολύς ἄλγος δυσμενής , χάρμα δέ εὐμενέτημι · μάλα δέ τε κλύω αὐτός . καίτοι μή νομίζω ἕτερος μέν ἄν εἷς οἰκία καλός οἰκέω , ἕτερος δέ ἄν πόλις ὁ πᾶς , ἀλλά εἰ εἷς ὁ κατά εἷς εἰμί οἰκία σωτηρία ὁ αὐτός φρονέω , πολύς μάλα ὁ πόλις οὕτως δέω ἔχω , ὅσος εἷς μέν οἰκία διΐστημι εὔκολος ἴασις εὑρίσκω , πόλις δέ οὐδέ εὑρίσκω ῥᾴδιος γίγνομαι · καί εἷς μέν οἰκία εὖ τε καί κακός