aelius-aristides.rodi-ois-peri-o-monoi-as 567
χώραν τοῖς παροξυσμοῖς . πῶς γὰρ οὐχ ὡς ἀληθῶς ἄτοπον εἰς μὲν τοὺς ὑπὲρ τῆς πατρίδος λόγους πάντας ἂν ὡσαύτως ἔχειν , εἰ δεήσειεν , εἰς δʼ αὐτὸ τὸ σῶσαι τὴν πατρίδα καὶ τῇ τῶν λόγων εὐφημίᾳ περὶ αὐτῆς ἔχειν χρῆσθαι μὴ τολμᾶν ταυτὸν φρονῆσαι , ἀλλʼ ἔργῳ μὲν ἀπολλύειν , λόγῳ δὲ κοσμεῖν , καὶ τὴν Κλεομένους τοῦ Λακωνικοῦ νίκην ἀναμένειν , ὃς τὸ αὑτοῦ σῶμα κατεχόρδευσεν ἐκ ποδῶν ἀρξάμενος ; ἢ τί πρὸς θεῶν οἴεσθε , εἰ τοῦτον ἕκαστος προθέμενοι τὸν ὅρον , ὅταν τοὺς ἐχθροὺς ἐκποδὼν ποιήσηται , τότε σωφρονῆσαι ; ἆρʼ ἄλλο τι λείπεσθαι ἢ τοσούτων ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν ἕνα καὶ μίαν λειφθῆναι , καθάπερ τοὺς ἐκ τοῦ κατακλυσμοῦ λέγουσι ; καὶ τί τῶν γυναικῶν διοίσετε τῶν τὸν Πενθέα διασπασαμένων , ὅταν αὐτοὶ τὸ κοινὸν σῶμα τῆς πόλεως ταῖς ὑμετέραις αὐτῶν χερσὶ διασπάσησθε ; δεῖ δὲ τοὺς μὲν πεπονθότας τὰ μὲν συμβεβηκότα καιρῷ τινι καὶ τύχῃ δοῦναι , τούτου δὲ μηδὲν μεῖζον κέρδος ἡγεῖσθαι , τοὺς δʼ αὖ δεδρακότας οἷς μὲν ἔπραξαν αἰσχύνεσθαι , μὴ φιλοτιμεῖσθαι , τῷ δὲ ἑκόντας ὑπάρξαι τῆς ὁμονοίας λῦσαι τὰ πρότερα ἀποχρῶντα , μισθὸν ἐκείνων θεμένους τὸ μὴ δοῦναι δίκην , νομίσαντας λαμβάνειν . ἡγοῦμαι δὲ τοσαῦτα ἐνεῖναι κακὰ τῇ στάσει ὥσθʼ ὑπὲρ μὲν ἄλλου τινὸς εἴ τις βούλοιτο ἀποτρέπειν , προσήκειν ὅσα βλάπτοι λέγειν , ὑπὲρ δὲ τούτου πᾶν τοὐναντίον λυσιτελεῖν σιωπᾶν μᾶλλον ἢ κινεῖν τὴν μνήμην ὧν ἕκαστοι πεπόνθασιν , ὅστις μὴ τοὐναντίον οὗ βούλεται μέλλει ποιήσειν . ἀλλʼ οὕς γε ὑπὲρ τοῦ ἑτέρου τις ἂν εἰπεῖν ἔχοι λόγους τῆς ὁμονοίας , εἰσὶ μὲν ἤδη μυρίοι , ὅμως δὲ χρὴ τοὺς ἐπῳδοὺς μιμήσασθαι , οἳ τὰς αὐτὰς φωνὰς φθεγγόμενοι πολλάκις οὕτως ἀνύτειν δοκοῦσι . μόνη μὲν γὰρ τὰς ἐκ Διὸς ὥρας βεβαιοῖ , μόνη δὲ ἅπαντα ἐπισφραγίζεται , τὰ μὲν κατὰ τὴν χώραν γεωργίαις κοσμοῦσα καὶ τῶν τε ὑπαρχόντων ἐπικαρπίας καὶ ἑτέρων κτῆσιν διδοῦσα , τὰ δʼ ἐν τῇ πόλει κατʼ εὐχὴν ἄγουσα , διʼ ἣν γάμοι τε ὡραῖοι καὶ ἐκδιδόναι καὶ λαμβάνειν εἰς οὕς τις βούλεται καὶ ὅθεν βούλεται , καὶ παίδων τροφαὶ καὶ παιδεία κατὰ τοὺς πατρίους νόμους , καὶ ὑπὲρ γυναικῶν ἄδεια καὶ πίστεις
Lemmas: χώρα ὁ παροξυσμός . πῶς γάρ οὐ ὡς ἀληθής ἄτοπος εἰς μέν ὁ ὑπέρ ὁ πατρίς λόγος πᾶς ἄν ὡσαύτως ἔχω , εἰ δέω , εἰς δέ αὐτός ὁ σῴζω ὁ πατρίς καί ὁ ὁ λόγος εὐφημία περί αὐτός ἔχω χράω μή τολμάω τατός φρονέω , ἀλλά ἔργον μέν ἀπόλλυμι , λόγος δέ κοσμέω , καί ὁ Κλεομένης ὁ Λακωνικός νίκη ἀναμένω , ὅς ὁ ἑαυτοῦ σῶμα καταχορδεύω ἐκ πούς ἄρχω ; ἤ τίς πρός θεός οἴομαι , εἰ οὗτος ἕκαστος προτίθημι ὁ ὅρος , ὅταν ὁ ἐχθρός ἐκποδών ποιέω , τότε σωφρονέω ; ἆρα ἄλλος τις λείπω ἤ τοσοῦτος ἀνήρ καί γυνή εἷς καί εἷς λείπω , καθά ὁ ἐκ ὁ κατακλυσμός λέγω ; καί τίς ὁ γυνή διαφέρω ὁ ὁ Πενθεύς διασπάω , ὅταν αὐτός ὁ κοινός σῶμα ὁ πόλις ὁ ὑμέτερος αὐτός χείρ διασπάω ; δέω δέ ὁ μέν πάσχω ὁ μέν συμβαίνω καιρός τις καί τύχη δίδωμι , οὗτος δέ μηδείς μέγας κέρδος ἡγέομαι , ὁ δέ αὖ δράω ὅς μέν πράσσω αἰσχύνω , μή φιλοτιμέομαι , ὁ δέ ἑκών ὑπάρχω ὁ ὁμόνοια λύω ὁ πρότερος ἀποχράω , μισθός ἐκεῖνος τίθημι ὁ μή δίδωμι δίκη , νομίζω λαμβάνω . ἡγέομαι δέ τοσοῦτος ἔνειμι κακός ὁ στάσις ὥστε ὑπέρ μέν ἄλλος τις εἰ τις βούλομαι ἀποτρέπω , προσήκω ὅσος βλάπτω λέγω , ὑπέρ δέ οὗτος πᾶς ἐναντίος λυσιτελέω σιωπάω μάλα ἤ κινέω ὁ μνήμη ὅς ἕκαστος πάσχω , ὅστις μή ἐναντίος ὅς βούλομαι μέλλω ποιέω . ἀλλά ὅς γε ὑπέρ ὁ ἕτερος τις ἄν λέγω ἔχω λόγος ὁ ὁμόνοια , εἰμί μέν ἤδη μυρίος , ὅμως δέ χρή ὁ ἐπῳδός μιμέομαι , ὅς ὁ αὐτός φωνή φθέγγομαι πολλάκις οὕτως ἀνύω δοκέω . μόνος μέν γάρ ὁ ἐκ Ζεύς ὥρα βεβαιόω , μόνος δέ ἅπας ἐπισφραγίζω , ὁ μέν κατά ὁ χώρα γεωργία κοσμέω καί ὁ τε ὑπάρχω ἐπικαρπία καί ἕτερος κτῆσις δίδωμι , ὁ δέ ἐν ὁ πόλις κατά εὐχή ἄγω , διά ὅς γάμος τε ὡραῖος καί ἐκδίδωμι καί λαμβάνω εἰς ὅς τις βούλομαι καί ὅθεν βούλομαι , καί παῖς τροφή καί παιδεία κατά ὁ πάτριος νόμος , καί ὑπέρ γυνή ἄδεια καί πίστις