aelius-aristides.pro-s-tou-s-ai-tiwme-nous-o-ti-mh-meletw-h 421
ἀρξάμενος δʼ ἐξ ἐκείνου δεῦρʼ ἀεὶ διαγέγονα σχολάζων μαθήμασι καὶ λόγοις ὅσα μὴ χρεία σώματος διεκώλυσεν , ἢ χρόνων περίοδοι συμφορὰς ἐνεγκοῦσαι μείζους τῆς προαιρέσεως . ἀλλʼ ὅμως καὶ τούτοις διεγιγνόμεθα ὥσπερ τις Ὀδυσσεὺς , ἐχόμενοι τῆς σχεδίας , ἅτε οὐδʼ ἔρημοι πλέοντες ἡμεῖς γε , ἀλλʼ ὑπὸ τῷ μεγίστῳ καὶ φιλανθρωποτάτῳ τῶν κυβερνητῶν , ὃς ἡμῖν ἀήτας ἀνεῖχε τὸ μὴ καταδῦναι . μόνοι δὲ ὧν ἴσμεν Ἑλλήνων οὐ πλούτου χάριν , οὐ δόξης , οὐ τιμῆς , οὐ γάμων , οὐ δυναστείας , οὐ προσθήκης οὐδεμιᾶς τοῖς λόγοις ἐπεχειρήσαμεν , ἀλλʼ αὐτῶν ἐρασταὶ καθαρῶς καταστάντες ἐτιμήθημεν τὰ πρέποντα ὑπὸ τῶν λόγων . ἄλλοις μὲν οὖν ὁμιλία παιδικῶν ἡδὺ , τοῖς δὲ ὡς πλεῖστα λούσασθαι , τοῖς δʼ εἰς πλῆθος πιεῖν , τοὺς δʼ ἵπποι καὶ κύνες ἐξέπληξαν . καὶ νὴ Δίʼ οἱ μὲν παιδιᾷ προσέχοντες ἀφεστᾶσι τῶν λόγων , οἱ δʼ ἕτερʼ ἄττα σπουδάζοντες . ἐμοὶ δὲ λόγοι πάσας προσηγορίας καὶ πάσας δυνάμεις ἔχουσι . καὶ γὰρ παῖδας καὶ γονέας καὶ πράξεις τε καὶ ἀναπαύσεις καὶ πάντα ἐθέμην τούτους . καὶ τὴν Ἀφροδίτην ἐπὶ τούτοις καλῶ . ταῦτα δέ μοι παίζεται καὶ ταῦτα σπουδάζεται , τούτοις χαίρω , τούτους ἀσπάζομαι , ἐπὶ τὰς τούτων φοιτῶ θύρας , καὶ πολλὰ ἂν ἔχων ἔτι πρὸς τούτοις ἕτερʼ εἰπεῖν , παραλείπω τοῦ μὴ φορτικὸς εἶναι δοκεῖν . ἀλλὰ μὴν ὑπέρ γε τῆς δόξης οὕτω διενοήθην , ἀπαντῶσαν μὲν αὐτὴν δέχεσθαι καὶ στέρχειν · ἦ γὰρ ἂν παντάπασι βλὰξ εἴην τις · πραγματεύεσθαι δὲ μηδὲν εἰς αὐτὴν ἔξω τῶν λόγων αὐτῶν καὶ τῆς περὶ τὸν βίον ὀρθότητος συμφώνου τούτοις , ἀλλʼ εἰ μέν τις εἰς ταῦτα ὁρῶν βούλοιτο θαυμάζειν , εἰ δὲ μὴ , χαίρειν ἐᾶν . παρόδους τοίνυν εἰς τὸ δημόσιον πλείστας ὧν ἐγὼ σύνοιδα ἐποιησάμην , καὶ ταῦτα μὴ πόρρωθεν , εἰ βούλεσθε , ἀλλʼ ἐξ αὐτῶν τῶν παρόντων τουτωνὶ χρόνων σκέψασθε . τίνα γὰρ πανήγυριν ἡμεῖς ἢ τίνα σύλλογον παρεῖμεν τὸ μὴ οὐ κοσμῆσαι τὴν πόλιν ἐν τῷ μέσῳ ; καὶ
Lemmas: ἄρχω δέ ἐκ ἐκεῖνος δεῦρο ἀεί διαγίγνομαι σχολάζω μάθημα καί λόγος ὅσος μή χρεία σῶμα διακωλύω , ἤ χρόνος περίοδος συμφορά ἐνεγκέω μέγας ὁ προαίρεσις . ἀλλά ὅμως καί οὗτος διαγίγνομαι ὥσπερ τις Ὀδυσσεύς , ἔχω ὁ σχεδία , ἅτε οὐδέ ἐρῆμος πλέω ἐγώ γε , ἀλλά ὑπό ὁ μέγας καί φιλάνθρωπος ὁ κυβερνήτης , ὅς ἐγώ ἀήτης ἀνέχω ὁ μή καταδύω . μόνος δέ ὅς οἶδα Ἕλλην οὐ πλοῦτος χάριν , οὐ δόξα , οὐ τιμή , οὐ γάμος , οὐ δυναστεία , οὐ προσθήκη οὐδείς ὁ λόγος ἐπιχειρέω , ἀλλά αὐτός ἐραστής καθαρός καθίστημι τιμάω ὁ πρέπω ὑπό ὁ λόγος . ἄλλος μέν οὖν ὁμιλία παιδικός ἡδύς , ὁ δέ ὡς πολύς λούω , ὁ δέ εἰς πλῆθος πίνω , ὁ δέ ἵππος καί κύων ἐκπλήσσω . καί νή Ζεύς ὁ μέν παιδιά προσέχω ἀφίστημι ὁ λόγος , ὁ δέ ἕτερος τις σπουδάζω . ἐγώ δέ λόγος πᾶς προσηγορία καί πᾶς δύναμις ἔχω . καί γάρ παῖς καί γονεύς καί πρᾶξις τε καί ἀνάπαυσις καί πᾶς τίθημι οὗτος . καί ὁ Ἀφροδίτη ἐπί οὗτος καλέω . οὗτος δέ ἐγώ παίζω καί οὗτος σπουδάζω , οὗτος χαίρω , οὗτος ἀσπάζομαι , ἐπί ὁ οὗτος φοιτάω θύρα , καί πολύς ἄν ἔχω ἔτι πρός οὗτος ἕτερος λέγω , παραλείπω ὁ μή φορτικός εἰμί δοκέω . ἀλλά μήν ὑπέρ γε ὁ δόξα οὕτως διανοέομαι , ἀπαντάω μέν αὐτός δέχομαι καί σέρχω · ἦ γάρ ἄν παντάπασι βλάξ εἰμί τις · πραγματεύομαι δέ μηδείς εἰς αὐτός ἔξω ὁ λόγος αὐτός καί ὁ περί ὁ βίος ὀρθότης σύμφωνος οὗτος , ἀλλά εἰ μέν τις εἰς οὗτος ὁράω βούλομαι θαυμάζω , εἰ δέ μή , χαίρω ἐάω . πάροδος τοίνυν εἰς ὁ δημόσιος πολύς ὅς ἐγώ σύνοιδα ποιέω , καί οὗτος μή πρόσωθεν , εἰ βούλομαι , ἀλλά ἐκ αὐτός ὁ πάρειμι οὗτος χρόνος σκοπέω . τίς γάρ πανήγυρις ἐγώ ἤ τίς σύλλογος παρίημι ὁ μή οὐ κοσμέω ὁ πόλις ἐν ὁ μέσος ; καί