aelius-aristides.pro-s-tou-s-ai-tiwme-nous-o-ti-mh-meletw-h 422
ταῦτα οὐκ ἐνδείᾳ δόξης . σὺν γὰρ θεοῖς εἰπεῖν τοσαύτη γεγένηται ὥστε μὴ ἀγωνίζεσθαι δεῖν ὑπὲρ τοῦ λαβεῖν αὐτὴν , ἀλλʼ ἀσφαλῶς ἔχειν σιωπᾶν ὑπὲρ τοῦ τὴν οὖσαν διασώσασθαι . καὶ μὴν τοῖς ἰδίᾳ συνιέναι σπουδάσασιν οὐκ ἀγωνιζόμενον μόνον παρέσχον ἐμαυτὸν , ἀλλὰ καὶ παραδεικνύντα ἐπιεικῶς ἐξ ὧν ᾤμην τι βελτίους ἔσεσθαι . εἶεν . τὰ μὲν ἡμέτερα τοιαῦτα καὶ τούτοις παραπλήσια . σκέψασθε δὲ καὶ τὰ ὑμέτερʼ αὐτῶν ἐν τῷ μέρει πρὸς ταῦτα , ὦ δυσέρωτες ὑμεῖς , οἳ φιλεῖτε μὲν οὑτωσὶ διαφερόντως καὶ τῶν Ἑλλήνων ἄκρον εἶναι πεπιστεύκατε , καὶ ταῦτα κἀν τοῖς γυμνασίοις καὶ κατὰ τὴν ἀγορὰν βοᾶτε , πεπόνθατε δὲ — οὐδὲν ἐρῶ πικρότερον , θαρρεῖτε—ταυτὸν τοῖς παισὶ τῶν ἐπιφανῶν ἀνδρῶν . καὶ γὰρ ἐκείνοις ἀρκεῖ τοὺς πατέρας αὐτοῖς εἶναι τοιούτους , αὐτοὶ δʼ ὡς τὰ πολλὰ τρυφῶσι · καὶ ὑμῖν ἀρκεῖ παρεῖναι ἐμὲ καὶ λέγειν , τὸ δʼ ἀπαντᾶν καὶ μετέχειν τῶν ξένων ἅπαν ἠξιώσατε εἶναι . ἀλλʼ ἀντὶ τοῦ βαδίζειν ἐπὶ τὰς ἀκροάσεις περὶ τὰς κολυμβήθρας οἱ πλείους διατρίβετε , εἶτα θαυμάζετε , εἴ τινες ὑμᾶς τῶν λεγόντων λανθάνουσι · τὸ δʼ ἀληθὲς οὐ βούλεσθε , οἶμαι , πρὸς ὑμᾶς αὐτοὺς λέγειν , ὅτι οὐκ ἔνεστι λίθων ἐρῶντας οὐδὲ λουτρῶν ἐξηρτημένους οὐδʼ ἃ μὴ δεῖ τιμῶντας τὰς περὶ τοὺς λόγους διατριβὰς γιγνώσκειν , ἀλλὰ τὰ ὑμέτερʼ αὐτῶν ἀνατίθετʼ ἐμοὶ καὶ βλασφημεῖτε μετʼ εὐφημίας , εἰ γὰρ ἐβούλετο , καὶ τοιαυτὶ λέγοντες , ὡς νῦν γε νυστάζοντα δηλονότι . καίτοι λόγος μὲν λόγον , ὥς φησιν Ὅμηρος , ἀμείβεται , καὶ ὁποῖʼ ἄττʼ ἂν εἴπῃ τοιαῦτʼ ἂν ἀκούσεσθαι χρὴ προσδοκᾶν , ῥήτορα δʼ εἶναι φάσκοντα λαβόντα αἰτίαν οὐ προσήκουσαν μὴ χρήσασθαι τοῖς οἰκείοις ὀργάνοις ἔσχατα συμφορᾶς . ἐγὼ τοίνυν θεῶν εὐμενῶν ὄντων τοὺς μὲν κατʼ αὐτοὺς τοὺς λόγους ἀγῶνας οὐ σφόδρα φήσαιμʼ ἂν δεδιέναι , δέδοικα δὲ τοὺς δεινοὺς ἀνταγωνιστάς . εἴπω τίνας ; τοὺς λίπα ἀληλιμμένους τουτουσὶ καὶ τὸν φοίνικα
Lemmas: οὗτος οὐ ἔνδεια δόξα . σύν γάρ θεός λέγω τοσοῦτος γίγνομαι ὥστε μή ἀγωνίζομαι δέω ὑπέρ ὁ λαμβάνω αὐτός , ἀλλά ἀσφαλής ἔχω σιωπάω ὑπέρ ὁ ὁ εἰμί διασῴζω . καί μήν ὁ ἴδιος συνίημι σπουδάζω οὐ ἀγωνίζομαι μόνος παρέχω ἐμαυτοῦ , ἀλλά καί παραδείκνυμι ἐπιεικής ἐκ ὅς οἴομαι τις ἀγαθός εἰμί . εἶεν . ὁ μέν ἡμέτερος τοιοῦτος καί οὗτος παραπλήσιος . σκοπέω δέ καί ὁ ὑμέτερος αὐτός ἐν ὁ μέρος πρός οὗτος , ὦ δύσερως σύ , ὅς φιλέω μέν οὕτως διαφερόντως καί ὁ Ἕλλην ἄκρος εἰμί πιστεύω , καί οὗτος ἐν ὁ γυμνάσιον καί κατά ὁ ἀγορά βοάω , πάσχω δέ — οὐδείς λέγω πικρός , θαρρειτε—ταυος ὁ παῖς ὁ ἐπιφανής ἀνήρ . καί γάρ ἐκεῖνος ἀρκέω ὁ πατήρ αὐτός εἰμί τοιοῦτος , αὐτός δέ ὡς ὁ πολύς τρυφάω · καί σύ ἀρκέω πάρειμι ἐγώ καί λέγω , ὁ δέ ἀπαντάω καί μετέχω ὁ ξένος ἅπας ἀξιόω εἰμί . ἀλλά ἀντί ὁ βαδίζω ἐπί ὁ ἀκρόασις περί ὁ κολυμβήθρα ὁ πολύς διατρίβω , εἶτα θαυμάζω , εἰ τις σύ ὁ λέγω λανθάνω · ὁ δέ ἀληθής οὐ βούλομαι , οἴομαι , πρός σύ αὐτός λέγω , ὅτι οὐ ἔνειμι λίθος ἐράω οὐδέ λουτρόν ἐξαρτάω οὐδέ ὅς μή δέω τιμάω ὁ περί ὁ λόγος διατριβή γιγνώσκω , ἀλλά ὁ ὑμέτερος αὐτός ἀνατίθημι ἐγώ καί βλασφημέω μετά εὐφημία , εἰ γάρ βούλομαι , καί τοιοῦτος λέγω , ὡς νῦν γε νυστάζω δηλονότι . καίτοι λόγος μέν λόγος , ὡς φημί Ὅμηρος , ἀμείβω , καί ὁποῖος ἄττα ἄν λέγω τοιοῦτος ἄν ἀκούω χρή προσδοκάω , ῥήτωρ δέ εἰμί φάσκω λαμβάνω αἰτία οὐ προσήκω μή χράω ὁ οἰκεῖος ὄργανον ἔσχατος συμφορά . ἐγώ τοίνυν θεός εὐμενής εἰμί ὁ μέν κατά αὐτός ὁ λόγος ἀγών οὐ σφόδρα φημί ἄν δείδω , δείδω δέ ὁ δεινός ἀνταγωνιστής . λέγω τίς ; ὁ λίπος ἀλείφω οὗτος καί ὁ φοῖνιξ