aelius-aristides.pro-s-tou-s-ai-tiwme-nous-o-ti-mh-meletw-h 423
περικομίζοντας , οὐκ εἰς ἀκροάσεις μὰ Δία ῥητόρων συγκαλοῦντας , ὥσπερ ἐγὼ καὶ περὶ Κῶν ταυτηνὶ τὴν Μεροπίδα καὶ ἐν Κνίδῳ ποτὲ εἶδον ἐπʼ ἐμαυτοῦ γενόμενον , ἀλλʼ ἴστε ὅτι δεξαμενὰς ἐπαινοῦσι , καὶ δεῦρʼ ἄγʼ ἰὼν νῆα κατάστησον , καὶ τοῖς καταίρουσι τοιαῦτʼ ἐπαγγέλλουσι καὶ τοιαῦτα προξενοῦσιν . ὅταν οὖν ἑτέρωθεν μὲν ὁ ῥήτωρ ἀγωνιούμενος εἰσίῃ , ἑτέρωθεν δὲ ὁ ῥέμβος ὑμῖν ἀμφιθαλὴς ἥκῃ τὰ τοιαῦτα ὑπισχνούμενος , εἰκότως , οἶμαι , συμβαίνει τὴν νίκην ἐκείνου τοῦ μέρους γίγνεσθαι , καὶ μήτε πρεσβύτερον μηδένα μήτε νεώτερον ῥᾳδίως ἐθέλειν σωφρονεῖν . ταῦτʼ ἐστὶν ἃ τοὺς λέγοντας ὑποσκελίζει , ταῦθʼ ὥσπερ νέφος ἢ σκοτόμαινα ἐπισκοτεῖ πᾶσι τοῖς περὶ παιδείαν καλοῖς . πρὸς δὲ τούτοις οἱ κατάπτυστοι σοφισταὶ πείθουσιν ὑμᾶς ὡς ἄρα καὶ τῷ Ὁμήρῳ τοῦτο μέγιστον ὑπάρξειεν , υἱὸν Μέλητος γενέσθαι . πᾶς τις οὖν ἵεται σπουδῇ παρὰ τὸν πατέρα αὐτοῦ φιλοσοφήσων ἐκεῖ , καὶ οὐδὲ ἐξ αὐτῶν τούτων ἐνθυμηθῆναι δύνασθε εἰ τὰ μάλιστα ἀληθῆ λέγουσιν , ὅτι οὐδʼ αὐτῷ τῷ Ὁμήρῳ ἤρκει παρὰ τὰς ὄχθας ἐσκηνῆσθαι τοῦ πατρὸς , οὐδὲ τοῖς ἰχθύσι συμπαρανεῖν ἀδελφοῖς οὖσιν ἑαυτοῦ , ὡς ὁ τούτων λόγος , ἀλλʼ οὕτως αὐχμηρόν τινα ἐβίω βίον ὥστε πολλαχῆ δῆλός ἐστι στέργων , εἰ τῶν ἀναγκαίων εὐποροίη , λουτρὰ δὲ αὐτοσχέδια καὶ δὴ ἐπʼ ὀνήσει καμνόντων σωμάτων , ὥς φησι Πλάτων , ἀπεδέχετο , περαιτέρω δὲ οὐκ εἴα τρυφᾶν . τὸ δὲ πλείστην ἅπασιν ἁπάντων ὀλιγωρίαν ἐμπεποιηκὸς ἡ ἀδιήγητός ἐστιν αὕτη φθορά . πᾶς γάρ τις δεδιὼς μὴ φθάσειε προδιαφθαρεὶς , αὑτὸν ἐλπίζων ἀπόλλυσι , πάντα μὲν τὰ αἴσχιστα ἐν κέρδους τάξει τιθέμενος , πᾶν δʼ ὅσον χρηστὸν ζημίαν καὶ πόνους ἄλλως ὑπολαμβάνων , ὡς εἰ μὴ ἀμφότερα λωβηθεὶς ἀπίοι παρὰ τοὺς πλείονας καὶ τὴν γνώμην καὶ τὸ σῶμα , οὐκ ἐσομένης αὐτῷ χώρας ἐκεῖ . τὸ δʼ , οἶμαι , πᾶν τοὐναντίον ἦν · ἐπειδὴ τοιαῦτʼ ἀφέστηκεν , ἀπολαῦσαι τοῦ βίου τὰ
Lemmas: περικομίζω , οὐ εἰς ἀκρόασις μά Ζεύς ῥήτωρ συγκαλέω , ὥσπερ ἐγώ καί περί Κῶς οὗτος ὁ Μεροπίς καί ἐν Κνίδος ποτέ ὁράω ἐπί ἐμαυτοῦ γίγνομαι , ἀλλά οἶδα ὅτι δεξαμενή ἐπαινέω , καί δεῦρο ἄγε ἔρχομαι ναῦς καθίστημι , καί ὁ καταίρω τοιοῦτος ἐπαγγέλλω καί τοιοῦτος προξενέω . ὅταν οὖν ἑτέρωθεν μέν ὁ ῥήτωρ ἀγωνίζομαι εἰσέρχομαι , ἑτέρωθεν δέ ὁ ῥέμβος σύ ἀμφιθαλής ἥκω ὁ τοιοῦτος ὑπισχνέομαι , ἔοικα , οἴομαι , συμβαίνω ὁ νίκη ἐκεῖνος ὁ μέρος γίγνομαι , καί μήτε πρέσβυς μηδείς μήτε νέος ῥᾴδιος ἐθέλω σωφρονέω . οὗτος εἰμί ὅς ὁ λέγω ὑποσκελίζω , οὗτος ὥσπερ νέφος ἤ σκοτόμαινα ἐπισκοτέω πᾶς ὁ περί παιδεία καλός . πρός δέ οὗτος ὁ κατάπτυστος σοφιστής πείθω σύ ὡς ἄρα καί ὁ Ὅμηρος οὗτος μέγας ὑπάρχω , υἱός Μέλητος γίγνομαι . πᾶς τις οὖν ἵημι σπουδή παρά ὁ πατήρ αὐτός φιλοσοφέω ἐκεῖ , καί οὐδέ ἐκ αὐτός οὗτος ἐνθυμέομαι δύναμαι εἰ ὁ μάλα ἀληθής λέγω , ὅτι οὐδέ αὐτός ὁ Ὅμηρος ἀρκέω παρά ὁ ὄχθη σκηνάω ὁ πατήρ , οὐδέ ὁ ἰχθῦς συμπαρανέω ἀδελφός εἰμί ἑαυτοῦ , ὡς ὁ οὗτος λόγος , ἀλλά οὕτως αὐχμηρός τις βιόω βίος ὥστε πολλαχῆ δῆλος εἰμί στέργω , εἰ ὁ ἀναγκαῖος εὐπορέω , λουτρόν δέ αὐτοσχέδιος καί δή ἐπί ὄνησις κάμνω σῶμα , ὡς φημί Πλάτων , ἀποδέχομαι , περαιτέρω δέ οὐ ἐάω τρυφάω . ὁ δέ πολύς ἅπας ἅπας ὀλιγωρία ἐμποιέω ὁ ἀδιήγητος εἰμί οὗτος φθορά . πᾶς γάρ τις δείδω μή φθάνω προδιαφθείρω , ἑαυτοῦ ἐλπίζω ἀπόλλυμι , πᾶς μέν ὁ αἰσχρός ἐν κέρδος τάξις τίθημι , πᾶς δέ ὅσος χρηστός ζημία καί πόνος ἄλλος ὑπολαμβάνω , ὡς εἰ μή ἀμφότερος λωβάομαι ἀπέρχομαι παρά ὁ πολύς καί ὁ γνώμη καί ὁ σῶμα , οὐ εἰμί αὐτός χώρα ἐκεῖ . ὁ δέ , οἴομαι , πᾶς ἐναντίος εἰμί · ἐπειδή τοιοῦτος ἀφίστημι , ἀπολαύω ὁ βίος ὁ