aelius-aristides.pro-s-tou-s-ai-tiwme-nous-o-ti-mh-meletw-h 419
παράσχες μοι κεῖραι σεαυτὸν , ἢ τῶν ὀνύχων ἀφελεῖν , ἢ ξέσαι , ταῦτα γὰρ ἔσθʼ ἡ ʼμὴ τέχνη ; ἀλλʼ οἶμαι , κἂν ἁλουργίδα τις φορῇ κἂν ὁπωσοῦν ᾖ σεμνὸς , αὐτὸς εἶσι παρʼ ἐκεῖνον καὶ καλεῖ γε ὡς αὑτὸν , ὅταν του τῶν ἐκείνου δεηθῇ . καὶ τί δεῖ μακρόν τινα ἐκτείνειν κατάλογον τεχνῶν ; σχεδὸν γὰρ πάντα ὡς ἔπος εἰπεῖν οὕτως ἔχοντα εὑρήσομεν . εἶθʼ οἳ μὲν οὐδʼ αὐτοὶ μεῖζον φρονεῖν οὐδενὸς ἀξιώσαιεν ἂν , οἶμαι δʼ οὐδʼ ἴσον τοῖς ἄλλοις , ἀλλὰ καὶ τέχνην ταύτην ἔχουσιν ὑπηρετεῖν τοῖς πολλοῖς , οὗτοι μὲν τοὺς δεησομένους ἀναμενοῦσι καὶ οὐ ταπεινωθήσονται περαιτέρω τοῦ σχήματος , οἱ δὲ τὴν καλλίστην καὶ τὴν ἐλευθεριωτάτην ἐπαγγελλόμενοι δύναμιν , διʼ ἧς ἅπαντα πράγματα ἐξετάζεται καὶ δοκιμάζεται , καὶ μικρὰ καὶ μείζω καὶ καλλίω καὶ θάτερα , οὗτοι δʼ οὐκ εἰ μηδὲν ἄλλο , τούτους γε μιμήσονται , καὶ τὴν μὲν τῶν λόγων ἐπιμέλειάν τε καὶ μελέτην αὑτοῖς προσήκειν νομιοῦσι , τὸ δʼ ἢ τούτοις ἢ ἑαυτοῖς χρῆσθαι , τοῦτο δʼ ἑτέρων ἔργον ἡγήσονται ; καὶ ὡς ἔοικεν ὁ μὲν σκυτοτόμος καὶ ὑφάντης , ἐὰν ἀφέντες ἐφʼ ᾧ κάθηνται περιέρχωνται συλλέγοντες τοὺς προσφοιτήσοντας , οὐ μόνον οὐ πράξουσι τὰ ἐπιβάλλοντα ἑαυτοῖς , ἀλλὰ καὶ διαφθεροῦσι τὰς τέχνας , ὁ δὲ ῥήτωρ ἐὰν τοὺς λόγους ἀφεὶς τοὺς ἀκουσομένους συλλέγῃ , κάλλισθʼ οὕτω περὶ τῶν ἑαυτοῦ βουλεύσεται ; οὒκ , ἀλλʼ οὕτω καὶ μάλισθʼ , ὥς γʼ ἐγὼ φαίην ἂν , τὰ ὑπάρχοντα διαφθερεῖ . καὶ μὴν εἰ πανταχοῦ τὸ τὴν τάξιν λιπεῖν αἰσχρὸν καὶ παρὰ τοὺς νόμους , ῥήτωρ γε μάλιστʼ ἂν οὕτω λίποι τὴν τάξιν , εἰ τοὺς τυχόντας θεραπεύων φαυλότερον καθʼ αὑτὸν τὸ σχῆμα τῆς τέχνης ποιοῖ . σκέψαι γὰρ εἴ σοι τῶν καλῶς ἐχόντων ἢ λόγον καταλιπόντων εἶναι δοκεῖ τοὺς μὲν γῆμαι προθυμουμένους παρὰ τὰς τῶν κορῶν θύρας καθέζεσθαι , θεραπεύοντας ἢ αὐτὰς ἢ γονέας ἤ τινα ἄλλον τῶν προσηκόντων , τοὺς δὲ τῶν λόγων ἐπιθυμητὰς εἶναι φάσκοντας ἀμελήσαντας θεραπεύειν τὸν ῥήτορα αὐτὸν καὶ πειρᾶσθαι πείθειν ἀμωσγέπως προσέσθαι σφᾶς εἰς τὴν κοινωνίαν , ἔπειτα
Lemmas: παρέχω ἐγώ κείρω σεαυτοῦ , ἤ ὁ ὄνυξ ἀφαιρέω , ἤ ξέω , οὗτος γάρ εἰμί ὁ ἐμός τέχνη ; ἀλλά οἴομαι , ἐάν ἁλουργίς τις φορέω ἐάν ὁπωσοῦν εἰμί σεμνός , αὐτός ἔρχομαι παρά ἐκεῖνος καί καλέω γε ὡς ἑαυτοῦ , ὅταν τις ὁ ἐκεῖνος δέω . καί τίς δέω μακρός τις ἐκτείνω κατάλογος τέχνη ; σχεδόν γάρ πᾶς ὡς ἔπος λέγω οὕτως ἔχω εὑρίσκω . εἶτα ὁ μέν οὐδέ αὐτός μέγας φρονέω οὐδείς ἀξιόω ἄν , οἴομαι δέ οὐδέ ἴσος ὁ ἄλλος , ἀλλά καί τέχνη οὗτος ἔχω ὑπηρετέω ὁ πολύς , οὗτος μέν ὁ δέω ἀναμένω καί οὐ ταπεινόω πέρα ὁ σχῆμα , ὁ δέ ὁ καλός καί ὁ ἐλευθέριος ἐπαγγέλλω δύναμις , διά ὅς ἅπας πρᾶγμα ἐξετάζω καί δοκιμάζω , καί μικρός καί μέγας καί καλός καί ἕτερος , οὗτος δέ οὐ εἰ μηδείς ἄλλος , οὗτος γε μιμέομαι , καί ὁ μέν ὁ λόγος ἐπιμέλεια τε καί μελέτη ἑαυτοῦ προσήκω νομίζω , ὁ δέ ἤ οὗτος ἤ ἑαυτοῦ χράω , οὗτος δέ ἕτερος ἔργον ἡγέομαι ; καί ὡς ἔοικα ὁ μέν σκυτοτόμος καί ὑφάντης , ἐάν ἀφίημι ἐπί ὅς κάθημαι περιέρχομαι συλλέγω ὁ προσφοιτάω , οὐ μόνος οὐ πράσσω ὁ ἐπιβάλλω ἑαυτοῦ , ἀλλά καί διαφθείρω ὁ τέχνη , ὁ δέ ῥήτωρ ἐάν ὁ λόγος ἀφίημι ὁ ἀκούω συλλέγω , καλός οὕτως περί ὁ ἑαυτοῦ βουλεύω ; οὐ , ἀλλά οὕτως καί μάλα , ὡς γε ἐγώ φημί ἄν , ὁ ὑπάρχω διαφθείρω . καί μήν εἰ πανταχοῦ ὁ ὁ τάξις λείπω αἰσχρός καί παρά ὁ νόμος , ῥήτωρ γε μάλα ἄν οὕτως λείπω ὁ τάξις , εἰ ὁ τυγχάνω θεραπεύω φαῦλος κατά ἑαυτοῦ ὁ σχῆμα ὁ τέχνη ποιέω . σκοπέω γάρ εἰ σύ ὁ καλός ἔχω ἤ λόγος καταλείπω εἰμί δοκέω ὁ μέν γαμέω προθυμέομαι παρά ὁ ὁ κόρη θύρα καθέζομαι , θεραπεύω ἤ αὐτός ἤ γονεύς ἤ τις ἄλλος ὁ προσήκω , ὁ δέ ὁ λόγος ἐπιθυμητής εἰμί φάσκω ἀμελέω θεραπεύω ὁ ῥήτωρ αὐτός καί πειράω πείθω ἀμωσγέπως προσίημι σφεῖς εἰς ὁ κοινωνία , ἔπειτα