aelius-aristides.pro-s-tou-s-ai-tiwme-nous-o-ti-mh-meletw-h 420
καταιτιᾶσθαι καὶ λέγειν ὡς ἄρʼ οὐ βούλεται . καὶ τίς ὦ πρὸς θεῶν σοι Κάλχας ἢ Μόψος ταῦτα ἐμαντεύσατο ; οὐ γὰρ αὐτὸς ἐπειράθης . καὶ μὴν οὐδʼ ἐκεῖνό γʼ ἔστʼ εἰπεῖν ὡς ἄρα οἱ μὲν τὰς ἄλλας ἐπιστήμας ἢ τέχνας μετιόντες ἴσασι καλῶς ἃ δεῖ βεβουλεῦσθαι περὶ αὐτῶν , οἱ δʼ ἐπὶ τῶν λόγων ὄντες μόνοι πάντων ἢ μάλιστά γε ἀγνοήσουσιν . ἀλλʼ αὐτὸ δὴ τοῦτο καὶ κάλλιστον καὶ μέγιστον καὶ ἀληθινώτατόν ἐστιν ὑπὲρ τῶν λόγων εἰπεῖν ὅτι τοὺς μὲν ἄλλο τι πράττοντας οὐδὲν κωλύει τὰ μὲν τῆς τέχνης ἐπίστασθαι , τὸ δʼ ὅπως χρὴ βεβουλεῦσθαι περὶ αὐτῶν ἀγνοεῖν . οἱ δὲ λόγοι χωρὶς τῆς ἄλλης δυνάμεως καὶ τὸ πῶς προσοιστέον ἐστὶν αὐτοῖς παρέχουσι γιγνώσκειν . εἰκότως · οἷς γὰρ περὶ τῶν ἄλλων κρίνειν προσήκει , κομιδῆ περί γʼ αὑτῶν ἀγνοεῖν οὐκ εἰκός ἐστι . φέρε δὴ τούτων οὕτως ὑποκειμένων τοὐμὸν θεάσασθε , κἂν μὲν εὑρίσκητε ἢ ῥᾳθυμοῦντα ἤ τι τῶν πάντων ἄλλο προὐργιαίτερον τῆς ἐν τοῖς λόγοις διατριβῆς ποιούμενον ἢ νῦν ἢ πρότερον λέγω , μᾶλλον δʼ ὅλως ἐλλελοιπότα ὑπερβολὴν τῆς περὶ ταῦτα προθυμίας τε καὶ σπουδῆς , αἰτιᾶσθε καὶ μέμφεσθε ὅ τι βούλεσθε . εἰ δὲ καὶ σκώμματος οὐδὲν ἴσως λελοιπότα , ὡς ἄρα αὐτόχρημα λόγος τις εἴην , πέρα δʼ οὐδέν μοι περιείργασται πώποτε πλὴν ὅσα πρὸς θεοὺς , ταῦτα δʼ εἴργασται μὲν καὶ πέπρακται σὺν αὐτοῖς εἰπεῖν εἰς δύναμιν τὴν ἡμετέραν ὡς ἐπιμελέστατα , περιείργασται δʼ οὐδαμῶς · εἰ ταῦθʼ οὕτως ἔχοντα φαίνοιτο , συγκαλύψασθε ἐπʼ ἀμφοτέροις οἱ μήτε χρῆσθαι τολμῶντες καὶ προσέτι τὰς γυναῖκας μιμούμενοι , ἅς φασιν , ἐπειδὰν αὐταὶ μηδὲν ὧν δεῖ τῇ γνώμῃ ποιῶσι , τοῖς ἀνδράσι περιτρέπειν τὰ σφέτερʼ αὐτῶν ἁμαρτήματα καὶ κακά . σκοπεῖτε δὴ καθάπερ τινὰς εὐθύνας ἐξ ἀρχῆς ἐξετάζοντες ὡς δυνατὸν διὰ βραχυτάτων . ἐμοὶ γὰρ ἔδωκεν ὁ θεὸς νέῳ ἔτʼ ὄντι χρῆσθαι διδασκάλοις καὶ φήμας πρώτας παρʼ ἐκείνων ἦ μὴν πρωτεύσειν γενέσθαι μοι .
Lemmas: καταιτιάομαι καί λέγω ὡς ἄρα οὐ βούλομαι . καί τίς ὦ πρός θεός σύ Κάλχας ἤ Μόψος οὗτος μαντεύομαι ; οὐ γάρ αὐτός πειράω . καί μήν οὐδέ ἐκεῖνος γε εἰμί λέγω ὡς ἄρα ὁ μέν ὁ ἄλλος ἐπιστήμη ἤ τέχνη μετέρχομαι οἶδα καλός ὅς δέω βουλεύω περί αὐτός , ὁ δέ ἐπί ὁ λόγος εἰμί μόνος πᾶς ἤ μάλα γε ἀγνοέω . ἀλλά αὐτός δή οὗτος καί καλός καί μέγας καί ἀληθινός εἰμί ὑπέρ ὁ λόγος λέγω ὅτι ὁ μέν ἄλλος τις πράσσω οὐδείς κωλύω ὁ μέν ὁ τέχνη ἐπίσταμαι , ὁ δέ ὅπως χρή βουλεύω περί αὐτός ἀγνοέω . ὁ δέ λόγος χωρίς ὁ ἄλλος δύναμις καί ὁ πῶς προσφέρω εἰμί αὐτός παρέχω γιγνώσκω . ἔοικα · ὅς γάρ περί ὁ ἄλλος κρίνω προσήκω , κομιδῇ περί γε ἑαυτοῦ ἀγνοέω οὐ ἔοικα εἰμί . φέρω δή οὗτος οὕτως ὑπόκειμαι ἐμός θεάομαι , ἐάν μέν εὑρίσκω ἤ ῥᾳθυμέω ἤ τις ὁ πᾶς ἄλλος προὔργου ὁ ἐν ὁ λόγος διατριβή ποιέω ἤ νῦν ἤ πρότερος λέγω , μάλα δέ ὅλος ἐλλείπω ὑπερβολή ὁ περί οὗτος προθυμία τε καί σπουδή , αἰτιάομαι καί μέμφομαι ὅς τις βούλομαι . εἰ δέ καί σκῶμμα οὐδείς ἴσως λείπω , ὡς ἄρα αὐτόχρημα λόγος τις εἰμί , πέρα δέ οὐδείς ἐγώ περιεργάζομαι πώποτε πλήν ὅσος πρός θεός , οὗτος δέ ἐργάζομαι μέν καί πράσσω σύν αὐτός λέγω εἰς δύναμις ὁ ἡμέτερος ὡς ἐπιμελής , περιεργάζομαι δέ οὐδαμῶς · εἰ οὗτος οὕτως ἔχω φαίνω , συγκαλύπτω ἐπί ἀμφότερος ὁ μήτε χράω τολμάω καί προσέτι ὁ γυνή μιμέομαι , ὅς φημί , ἐπειδάν αὐτός μηδείς ὅς δέω ὁ γνώμη ποιέω , ὁ ἀνήρ περιτρέπω ὁ σφέτερος αὐτός ἁμάρτημα καί κακός . σκοπέω δή καθά τις εὔθυνα ἐκ ἀρχή ἐξετάζω ὡς δυνατός διά βραχύς . ἐγώ γάρ δίδωμι ὁ θεός νέος ἔτι εἰμί χράω διδάσκαλος καί φήμη πρῶτος παρά ἐκεῖνος ἦ μήν πρωτεύω γίγνομαι ἐγώ .