aelius-aristides.pro-s-tou-s-ai-tiwme-nous-o-ti-mh-meletw-h 418
ἠξίουν ῥᾳθυμεῖν , ἕτεροι δʼ εἰσὶν οἷς λόγων ὀλίγον μέλει . πρότερον μὲν οὖν ἔγωγε οὐκ ᾔδειν πρὸς τί ποτʼ εἴη λεγόμενον τὸ προσεγκαλεῖν τοὺς φῶρας , νυνὶ δέ μοι δοκῶ γιγνώσκειν . ὅταν γὰρ οἷς ἀπαντᾶν ἐπὶ τὰς μελέτας καὶ τὰς ἀκροάσεις προσῆκον , τοῦτο παρέντες ὡς οὐδεὶς ἔσθʼ ὁ λέγων αἰτιῶνται , πῶς οὐ τὰ σφέτερʼ αὐτῶν ἑτέρων λογίζονται , ὥσπερ ἂν εἴ τινες ἡλίου καθαρῶς φλέγοντος μύσαντες λέγουσι τὸ φαινόμενον οὐκ εἶναι . ἀλλʼ οἶμαι . ταῦτα μέν ἐστιν αὑτοὺς ἐξαπατώντων , δοκούντων δὲ ἑτέρους . ὡς δʼ εἰκός τέ ἐστι καὶ δεῖ διανοεῖσθαι περὶ τούτων , εἰ βούλεσθε , ἀκούσατε . ἐγὼ νομίζω τὰς τέχνας καὶ τὰ ἐπιτηδεύματα ἄχρι μὲν τοῦ μεταχειρίζεσθαι πρὸς τοὺς μετιόντας εἶναι , τὸ πέρας δʼ οὐκέτι πρὸς τούτους , ἀλλʼ εἶναι διττὴν χρῆσιν ἁπάσης τέχνης , τὴν μὲν αὐτοῦ τοῦ τὸ ἔργον μεταχειριζομένου , τὴν δὲ τῶν χρωμένων . ὅταν μὲν οὖν τις ἐκλίπῃ τὰς οἰκείας πράξεις , ὑπεύθυνος κατὰ τοῦτο · ὁ γὰρ δὴ χρῆσθαι βουληθεὶς κεκώλυται · ὅταν δʼ ὁ μὲν ὡς οἷόν τε μάλιστα ἐργάζηται τὰ ἑαυτοῦ , οἱ δʼ ἐκποδὼν ὦσιν , οὐχ ὁ πράττων , οἶμαι , τὰ δέοντα ὑπεύθυνος , ἀλλʼ οἱ μὴ χρώμενοι . τί χρὴ τὸν ἰατρὸν τὸν ἀγαθὸν ποιεῖν ; παρεσκευάσθαι τὰ φάρμακα , τὴν χεῖρα , τὴν ἐπιστήμην · χρῆσθαι δὲ τούτοις κελεύειν οὐκέτι τῆς τέχνης ἐστὶν , ἀλλὰ δεῖ τὸν κάμνοντα βαδίζειν , ἢ πέμπειν ὡς ἐκεῖνον . ἂν δέ γε ὁ ἰατρὸς δέηται τοῦ σωθῆναι δεομένου , ἢ νὴ Δίʼ ὁ κυβερνήτης τῶν πλεῦσαι δεομένων , ἢ τῶν ἀμφισβητούντων ὁ δικαστὴς , ἢ τῶν στρατιωτῶν ὁ στρατηγὸς , ἢ ὁ ῥήτωρ τῶν ἀκροατῶν , ἄνω ποταμῶν ἅπαντʼ ἂν εἴη τὰ πράγματα . μὴ γὰρ ὅτι ἐν τοῖς σπουδαίοις καὶ τοσοῦτον ἀξίᾳ προήκουσιν , ἀλλʼ ἐπὶ τῶν βαναύσων τεχνῶν οὐδαμοῦ τοῦτο ἐνομίσθη , τοὺς δημιουργοὺς παρὰ τοὺς χρῄζοντας ἰέναι δεησομένους αὑτοῖς χρῆσθαι , ἀλλʼ οἱ μὲν χρῄζοντες οἰκοδομῆσαι δέονται τῶν τεκτόνων , οὐχ οἱ τέκτονες τούτων · γεωργὸς δὲ ἐπὶ τὰς τοῦ χαλκέως βαδιεῖται θύρας , ὅταν ἢ σμινύης ἤ τινος ἄλλου τῶν τοιούτων δεηθῇ , καὶ πάλιν γε ὡς ἐκεῖνον ὁ χαλκεὺς , ὅταν σίτου . κουρέα δὲ ἤδη πώποτʼ εἶδες προσιόντα τῳ καὶ λέγοντα , ὦ βέλτιστε ἀνδρῶν
Lemmas: ἀξιόω ῥαθυμέω , ἕτερος δέ εἰμί ὅς λόγος ὀλίγος μέλω . πρότερος μέν οὖν ἐγώ οὐ οἶδα πρός τίς ποτέ εἰμί λέγω ὁ προσεγκαλέω ὁ φώρ , νυνί δέ ἐγώ δοκέω γιγνώσκω . ὅταν γάρ ὅς ἀπαντάω ἐπί ὁ μελέτη καί ὁ ἀκρόασις προσήκω , οὗτος παρίημι ὡς οὐδείς εἰμί ὁ λέγω αἰτιάομαι , πῶς οὐ ὁ σφέτερος αὐτός ἕτερος λογίζομαι , ὥσπερ ἄν εἰ τις ἥλιος καθαρός φλέγω μύω λέγω ὁ φαίνω οὐ εἰμί . ἀλλά οἴομαι . οὗτος μέν εἰμί ἑαυτοῦ ἐξαπατάω , δοκέω δέ ἕτερος . ὡς δέ ἔοικα τε εἰμί καί δέω διανοέω περί οὗτος , εἰ βούλομαι , ἀκούω . ἐγώ νομίζω ὁ τέχνη καί ὁ ἐπιτήδευμα ἄχρι μέν ὁ μεταχειρίζω πρός ὁ μετέρχομαι εἰμί , ὁ πέρας δέ οὐκέτι πρός οὗτος , ἀλλά εἰμί δισσός χρῆσις ἅπας τέχνη , ὁ μέν αὐτός ὁ ὁ ἔργον μεταχειρίζω , ὁ δέ ὁ χράω . ὅταν μέν οὖν τις ἐκλείπω ὁ οἰκεῖος πρᾶξις , ὑπεύθυνος κατά οὗτος · ὁ γάρ δή χράω βούλομαι κωλύω · ὅταν δέ ὁ μέν ὡς οἷος τε μάλα ἐργάζομαι ὁ ἑαυτοῦ , ὁ δέ ἐκποδών εἰμί , οὐ ὁ πράσσω , οἴομαι , ὁ δέω ὑπεύθυνος , ἀλλά ὁ μή χράω . τίς χρή ὁ ἰατρός ὁ ἀγαθός ποιέω ; παρασκευάζω ὁ φάρμακον , ὁ χείρ , ὁ ἐπιστήμη · χράω δέ οὗτος κελεύω οὐκέτι ὁ τέχνη εἰμί , ἀλλά δέω ὁ κάμνω βαδίζω , ἤ πέμπω ὡς ἐκεῖνος . ἐάν δέ γε ὁ ἰατρός δέω ὁ σῴζω δέω , ἤ νή Ζεύς ὁ κυβερνήτης ὁ πλέω δέω , ἤ ὁ ἀμφισβητέω ὁ δικαστής , ἤ ὁ στρατιώτης ὁ στρατηγός , ἤ ὁ ῥήτωρ ὁ ἀκροατής , ἄνω ποταμός ἅπας ἄν εἰμί ὁ πρᾶγμα . μή γάρ ὅτι ἐν ὁ σπουδαῖος καί τοσοῦτος ἄξιος προήκω , ἀλλά ἐπί ὁ βάναυσος τέχνη οὐδαμοῦ οὗτος νομίζω , ὁ δημιουργός παρά ὁ χρῄζω ἔρχομαι δέω ἑαυτοῦ χράω , ἀλλά ὁ μέν χρῄζω οἰκοδομέω δέω ὁ τέκτων , οὐ ὁ τέκτων οὗτος · γεωργός δέ ἐπί ὁ ὁ χαλκεύς βαδίζω θύρα , ὅταν ἤ σμινύη ἤ τις ἄλλος ὁ τοιοῦτος δέω , καί πάλιν γε ὡς ἐκεῖνος ὁ χαλκεύς , ὅταν σῖτος . κουρεύς δέ ἤδη πώποτε ὁράω προσέρχομαι τις καί λέγω , ὦ ἀγαθός ἀνήρ