aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 272
ἀληθινῇ ῥητορικῇ ἐχρῶντο , ἢ σπουδαίους τε καὶ χρηστοὺς , ὅτι οὐκ ἐχρῶντο τῇ κολακικῇ ; εἰ γὰρ μεταξὺ τούτων ἦσαν οἱ λόγοι καὶ αἱ προαιρέσεις αὐτῶν , οὐ κολάκων γε ἦσαν οὐδὲ φαύλων ἀνθρώπων . σὺ γοῦν αὐτὸς τὰ μεταξὺ τῶν ἀγαθῶν καὶ τῶν κακῶν οὐδὲν μᾶλλον κακὰ δή που καλεῖς . πῶς γὰρ ἂν καὶ αὐτὸ τοῦτʼ ἔτι λείποιτο αὐτοῖς τὸ μεταξὺ τούτων ἀμφοτέρων εἶναι , εἰ τοῖς γε ἑτέροις ἐνέχοιντο ; ὥστε τί μᾶλλον ψέγειν αὐτοὺς ἢ ἐπαινεῖν προσῆκεν , εἰ μηδετέρου γε μετεῖχον , μήτε τοῦ καλοῦ μήτε τοῦ φαύλου ; θαυμάζω δὲ τί ἄν ποτʼ ἐποίησεν , ἢ τίνος ἂν μετέδωκεν αὐτοῖς εὐφημίας , εἰ τὴν κολακείαν ἐλέγχειν ἔμελλεν , ὁπότʼ αὐτοῦ τοῦ λόγου πρὸς τοῦτʼ ἐκφέροντος ὡς οὐχ οἷόν τε μετεῖναι τούτου τοῦ πράγματος αὐτοῖς , ὅμως οὐκ ὤκνησε τὰ μηδαμῆ συμβαίνοντα κατηγορεῖν . ἀλλὰ μὴν ὅτε γʼ αὐτὸς δύο ταῦτα διείλου , καὶ τὴν μὲν ἀληθινὴν προσεῖπες ῥητορικὴν , τὴν δὲ κολακικὴν , πῶς ῥητορικῆς καθάπαξ ὡς κολακείας κατηγορεῖς , καὶ ὅπου τοὺς ἄνδρας ἀφῆκας οὓς ᾐτιάσω , πῶς ἐλέγχεις ῥητορικὴν ἣν αὐτὸς καὶ χρηστὴν προσείρηκας ; εἶεν . τίνι μὴν καὶ τὸ λοιπὸν ἐχρῶντο τῷ τύπῳ τῶν λόγων , ἢ τίνʼ ἐρητόρευον τρόπον ; εἰ γὰρ μήθʼ ὡς ἄν τινες κηδόμενοι μήθʼ ὡς ἄν τινες χαριζόμενοι , ἄλλος γέ τις αὐτοῖς τρόπος κατελείπετο . εἰ γὰρ αὖ καὶ τρίτος τίς ἐστι παρὰ τούτους , οὐ σύ γʼ ἐμνήσθης αὐτοῦ , ἀλλὰ δύʼ εἶναι ταύτας παρασκευὰς διωρίσω , τὴν μὲν πρὸς ἡδονὴν ὁμιλεῖν , τὴν δὲ πρὸς τὸ βέλτιστον . ὥσθʼ ὅτε μήτε πρὸς ἡδονὴν ὡμίλουν μήτε πρὸς τὸ βέλτιστον , πρὸς τί λοιπὸν ὡμίλουν ; ἢ πῶς οὐ τούς γε σοὺς ὅρους ἐκπεφεύγασιν , οὓς ἔστησας αὐτοῖς ὡς ἀφύκτως καὶ βεβαίως αἱρήσων ; ἀλλὰ μή τις αὖ τῶν ἐκείνοις τοῖς ἀνδράσιν εὐμενῶν εἰς ὑμᾶς μᾶλλον τοῦθʼ ὑπολάβῃ τοὺς σοφοὺς , ὡς ἄρα παντὸς μᾶλλον οὔτε τῇ ἀληθινῇ ῥητορικῇ ἐχρήσασθε πρὸς τὸν δῆμον οὔτε τῇ κολακικῇ . τοῦτο γὰρ ἦν δήπουθεν ἐν
Lemmas: ἀληθινός ῥητορικός χράω , ἤ σπουδαῖος τε καί χρηστός , ὅτι οὐ χράω ὁ κολακικός ; εἰ γάρ μεταξύ οὗτος εἰμί ὁ λόγος καί ὁ προαίρεσις αὐτός , οὐ κόλαξ γε εἰμί οὐδέ φαῦλος ἄνθρωπος . σύ γοῦν αὐτός ὁ μεταξύ ὁ ἀγαθός καί ὁ κακός οὐδείς μάλα κακός δή που καλέω . πῶς γάρ ἄν καί αὐτός οὗτος ἔτι λείπω αὐτός ὁ μεταξύ οὗτος ἀμφότερος εἰμί , εἰ ὁ γε ἕτερος ἐνέχω ; ὥστε τίς μάλα ψέγω αὐτός ἤ ἐπαινέω προσήκω , εἰ μηδέτερος γε μετέχω , μήτε ὁ καλός μήτε ὁ φαῦλος ; θαυμάζω δέ τίς ἄν ποτέ ποιέω , ἤ τίς ἄν μεταδίδωμι αὐτός εὐφημία , εἰ ὁ κολακεία ἐλέγχω μέλλω , ὁπότε αὐτός ὁ λόγος πρός οὗτος ἐκφέρω ὡς οὐ οἷος τε μέτειμι οὗτος ὁ πρᾶγμα αὐτός , ὅμως οὐ ὀκνέω ὁ μηδαμῆ συμβαίνω κατηγορέω . ἀλλά μήν ὅτε γε αὐτός δύο οὗτος διαιρέω , καί ὁ μέν ἀληθινός προσλέγω ῥητορική , ὁ δέ κολακικός , πῶς ῥητορική καθάπαξ ὡς κολακεία κατηγορέω , καί ὅπου ὁ ἀνήρ ἀφίημι ὅς αἰτιάομαι , πῶς ἐλέγχω ῥητορικός ὅς αὐτός καί χρηστός προσλέγω ; εἶεν . τίς μήν καί ὁ λοιπός χράω ὁ τύπος ὁ λόγος , ἤ τίς ῥητορεύω τρόπος ; εἰ γάρ μήτε ὡς ἄν τις κήδω μήτε ὡς ἄν τις χαρίζω , ἄλλος γε τις αὐτός τρόπος καταλείπω . εἰ γάρ αὖ καί τρίτος τις εἰμί παρά οὗτος , οὐ σύ γε μιμνῄσκω αὐτός , ἀλλά δύο εἰμί οὗτος παρασκευή διορίζω , ὁ μέν πρός ἡδονή ὁμιλέω , ὁ δέ πρός ὁ ἀγαθός . ὥστε ὅτε μήτε πρός ἡδονή ὁμιλέω μήτε πρός ὁ ἀγαθός , πρός τίς λοιπός ὁμιλέω ; ἤ πῶς οὐ ὁ γε σός ὅρος ἐκφεύγω , ὅς ἵστημι αὐτός ὡς ἄφυκτος καί βέβαιος αἱρέω ; ἀλλά μή τις αὖ ὁ ἐκεῖνος ὁ ἀνήρ εὐμενής εἰς σύ μάλα οὗτος ὑπολαμβάνω ὁ σοφός , ὡς ἄρα πᾶς μάλα οὔτε ὁ ἀληθινός ῥητορικός χράω πρός ὁ δῆμος οὔτε ὁ κολακικός . οὗτος γάρ εἰμί δήπουθεν ἐν