aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 288
ἀλλʼ οὐκ ἐν τῇ ἑαυτοῦ πόλει δεῖ δὴ τὸν Ἑρμῆν γεγενῆσθαι δοκεῖν · οὐδέ γε Εὐριπίδου φήσομεν οἶμαι τὸ ἰαμβεῖον εἶναι τὸ σοφοὶ τύραννοι τῶν σοφῶν συνουσίᾳ , οὐδʼ εἴ τις οὕτω τῶν σοφῶν εἴρηκεν · ἔστι γὰρ ἐξ Αἴαντος Σοφοκλέους , Αἴαντος τοῦ Λοκροῦ . ἀλλʼ ἐστὶ ταῦτα ἀπὸ τῆς τῶν διαλόγων ἐξουσίας καὶ συνηθείας ὡρμημένα . τῷ γὰρ ἅπαντας αὐτοὺς ἐπιεικῶς εἶναι πλάσματα καὶ πλέκειν ἐξεῖναι διʼ ὧν ἄν τις βούληται , ἔνεστί τι κἀν τοῖς λόγοις αὐτοῖς οὐ σφόδρα τηροῦν τὴν ἀλήθειαν . καὶ ἅμα μοι δοκεῖν ἐφέλκεταί τι τῆς ἐλευθερίας καὶ τῆς μεγαλοπρεπείας , καὶ οὐ παντάπασιν ἀκριβολογεῖται , ἀλλʼ , ὥσπερ ἔφην , συγχωρεῖ τῇ φύσει . ἔπειτα ταῦθʼ ἡμεῖς ἁπλῶς οὕτως παραδεξόμεθα ; οὐκ ἄρʼ εἰδέναι τἀκείνου δόξομεν . οὐδέ γε τῶν Πλάτωνος σύγγραμμά ἐστι Πλάτωνος οὐδὲν οὐδὲ ἔσται · πόθεν ; ἀλλὰ ταῦτʼ ἐστὶ Σωκράτους νέου καὶ καλοῦ γεγονότος , εἶθʼ ὁ μὲν γράψας οὐ γέγραφε ** λοιπὸν οὖν αὐτῷ καὶ τοὔνομα ἐξαρνουμένῳ πείθειν οὐχ ἡμᾶς γε , ἐὰν σωφρονῶμεν , ἀλλʼ εἰσόμεθα αὐτοῦ τὰς παιδιὰς—εἰρήσθω γὰρ ὃ κἂν αὐτὸς εἶπε περὶ αὑτοῦ—οἷα κἀν τούτοις ἀμέλει τοῖς λόγοις , ἵνα μὴ τὰ πόρρω λέγωμεν , ἢ περὶ γυμναστικῆς καὶ ἰατρικῆς ἔνεστι θέσις , ὡς ῥᾳδίως καὶ ἁπλῶς ἔχουσα , τῷ παντὶ βελτίω γυμναστικὴν ἰατρικῆς εἶναι . καίτοι γε ἤδη ἔγωγέ τινος ἤκουσα λέγοντος τῶν ἰατρῶν ὅτι ἡ μὲν γυμναστικὴ τοῖς ἀθληταῖς ἐπίπαν διαλέγεται καὶ περὶ τοῦτό ἐστιν , ἡ δʼ ἰατρικὴ συλλήβδην ἅπασιν ἐπιστατεῖ , καὶ πολὺ τοὐμμέσῳ . ὅπου γὰρ οὐδʼ αὐτοῖς τοῖς ἀθληταῖς οἷόν τε τῇ ῥώμῃ χρήσασθαι , μὴ τοῦ ὑγιαίνειν ὑπάρχοντος , πῶς οἷόν τε ἡττᾶσθαι τὴν ἅπασι τοῦτο παρασκευάζουσαν τέχνην τῆς τοῖς ὀλίγοις ἐκεῖνο ὃ μηδέποτʼ ἔστι χωρὶς τούτου λαβεῖν ; τό τε σύμπαν οὐ συνεχώρει τοσοῦτον εἶναι τὴν ἰατρικὴν , ὅσον τοὺς κάμνοντας ἐπισκοπεῖν , ἀλλʼ εἶναι διττόν . δεῖν γὰρ τὸν ἰατρὸν τὴν μὲν ὑπάρχουσαν ὑγίειαν διασώζειν , τὴν δʼ οὔπω παροῦσαν ἐμποιεῖν ,
Lemmas: ἀλλά οὐ ἐν ὁ ἑαυτοῦ πόλις δέω δή ὁ Ἑρμῆς γίγνομαι δοκέω · οὐδέ γε Εὐριπίδης φημί οἴομαι ὁ ἰαμβεῖος εἰμί ὁ σοφός τύραννος ὁ σοφός συνουσία , οὐδέ εἰ τις οὕτως ὁ σοφός λέγω · εἰμί γάρ ἐκ Αἴας Σοφοκλῆς , Αἴας ὁ Λοκρός . ἀλλά εἰμί οὗτος ἀπό ὁ ὁ διάλογος ἐξουσία καί συνήθεια ὁρμάω . ὁ γάρ ἅπας αὐτός ἐπιεικής εἰμί πλάσμα καί πλέκω ἔξεστι διά ὅς ἄν τις βούλομαι , ἔνειμι τις ἐν ὁ λόγος αὐτός οὐ σφόδρα τηρέω ὁ ἀλήθεια . καί ἅμα ἐγώ δοκέω ἐφέλκω τις ὁ ἐλευθερία καί ὁ μεγαλοπρέπεια , καί οὐ παντάπασι ἀκριβολογέομαι , ἀλλά , ὥσπερ φημί , συγχωρέω ὁ φύσις . ἔπειτα οὗτος ἐγώ ἁπλῶς οὕτως παραδέχομαι ; οὐ ἄρα οἶδα ἐκεῖνος δοκέω . οὐδέ γε ὁ Πλάτων σύγγραμμα εἰμί Πλάτων οὐδείς οὐδέ εἰμί · πόθεν ; ἀλλά οὗτος εἰμί Σωκράτης νέος καί καλός γίγνομαι , εἶτα ὁ μέν γράφω οὐ γράφω ** λοιπός οὖν αὐτός καί ὄνομα ἐξαρνέομαι πείθω οὐ ἐγώ γε , ἐάν σωφρονέω , ἀλλά οἶδα αὐτός ὁ παιδιὰς—εἰρήσθω γάρ ὅς ἄν αὐτός λέγω περί αὐτοῦ ἐν οὗτος ἀμέλει ὁ λόγος , ἵνα μή ὁ πρόσω λέγω , ἤ περί γυμναστικός καί ἰατρικός ἔνειμι θέσις , ὡς ῥᾴδιος καί ἁπλῶς ἔχω , ὁ πᾶς ἀγαθός γυμναστικός ἰατρικός εἰμί . καίτοι γε ἤδη ἐγώ τις ἀκούω λέγω ὁ ἰατρός ὅτι ὁ μέν γυμναστικός ὁ ἀθλητής ἐπίπαν διαλέγω καί περί οὗτος εἰμί , ὁ δέ ἰατρικός συλλήβδην ἅπας ἐπιστατέω , καί πολύς ἔμμεσος . ὅπου γάρ οὐδέ αὐτός ὁ ἀθλητής οἷος τε ὁ ῥώμη χράω , μή ὁ ὑγιαίνω ὑπάρχω , πῶς οἷος τε ἡσσάομαι ὁ ἅπας οὗτος παρασκευάζω τέχνη ὁ ὁ ὀλίγος ἐκεῖνος ὅς μηδέποτε εἰμί χωρίς οὗτος λαμβάνω ; ὁ τε σύμπας οὐ συγχωρέω τοσοῦτος εἰμί ὁ ἰατρικός , ὅσος ὁ κάμνω ἐπισκοπέω , ἀλλά εἰμί δισσός . δέω γάρ ὁ ἰατρός ὁ μέν ὑπάρχω ὑγίεια διασῴζω , ὁ δέ οὔπω πάρειμι ἐμποιέω ,