aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 209
τοῦτον τὸν χρόνον , ἐνταῦθʼ ὁπλίτευσον , προβαλοῦ τὴν ἀσπίδα ἀπὸ τῆς νεὼς , εἰ δʼ οἷόν τε καὶ ἐξ αὐτῆς τῆς θαλάττης ὑπὲρ τοῦ ῥοθίου φέρε . ταῦτα ἐδίδασκε Θεμιστοκλῆς , καὶ τοῦτο ἠδύνατο αὐτῷ τὸ εἰς τὰς τριήρεις μεταστῆσαι τὴν πόλιν · διὰ ταῦτα κενὴν ἀνθρώπων ἠξίωσε τὴν χώραν πρότερον ποιῆσαι ἢ ληφθέντα τινα ἐν αὐτῇ δουλεῦσαι . τούτων οὐ γεγόνασι λογισμοὶ καλλίους οὐδὲ πράγματα ἐντιμότερα , οὐδὲ μᾶλλον ὁμοῦ σύνεσιν καὶ μεγαλοψυχίαν καὶ ἀνδρείαν ἔχοντα · ἐπεὶ ὅτι γε οὐ καθάπαξ αὐτοὺς ἠξίου τῆς πόλεως ὑπεριδεῖν οὐδὲ κύκλῳ φεύγειν ἐπὶ τῶν τριήρων , ἀλλὰ τοῖς παροῦσι καιροῖς ταῦτα συμφέρειν ὑπελάμβανε , καὶ στρατοπέδῳ τῇ Σαλαμῖνι χρησάμενος τὸν αὐτὸν τρόπον ὅνπερ οἱ πρότεροι τῷ Μαραθῶνι πάλιν τῶν ἐξ ἀρχῆς ἐμέμνητο , ἔδειξεν οὐκ εἰς μακράν . ἀπελθόντων γὰρ τῶν βαρβάρων , εἴς τε τὴν πόλιν ἦγεν εὐθὺς αὐτοὺς ἄνω καὶ συνῴκιζε κατὰ τὰ πρότερα , καὶ μείζω γε τὸν περίβολον , ὥς φασιν οἱ ἐξηγηταὶ , ἐξήγαγε πανταχῆ , τειχίσαι τε δεῆσαν μόνος ἐξ ἁπάντων εὗρεν ὅπως δυνήσονται . πῶς οὖν αὐτοὺς φεύγειν εἴθισεν , ἢ κατὰ ποίαν τύχην , ὅς γε ἐν μὲν τοῖς ἐσχάτοις κινδύνοις ὄντας αὐτοὺς διώκειν , οὐ φεύγειν εἴθισε , νικήσαντας δὲ καὶ τὰ μέγιστα εὖ πράττοντας καὶ παρὸν ἥντινα βούλονται χώραν καὶ πόλιν αὐτοὺς λαβεῖν , εἰς τἀρχαῖα ἐπανῆγε , καὶ οὐκ εἴα τῶν ὑπαρχόντων ἀμνημονεῖν ; πρὸς Διὸς , ὦ Πλάτων , εἰ δὲ δὴ σοῦ τις λαβόμενος κατηγόρει λέγων ὅσα διέπλεις ἐν ὁλκάσι τὴν θάλατταν καὶ πλάνην ὁπόσην πεπλάνησαι περὶ τὴν χάρυβδιν , ὁμοῦ τοῖς ναύταις ἐσκηνωμένος καὶ δεόμενος τῆς κώπης καὶ τοῦ τροπωτῆρος , καὶ ταῦθʼ οὕτω δυσχεραίνων τὰ ναυτικὰ καὶ τοῖς ὁπλίταις προσκείμενος , ἆρʼ οὐκ ἐκεῖνο μὲν οὐκ ἔμελλες ἐρεῖν , ἅτε ὢν μουσικὸς καὶ πάλαι κατεγνωκὼς τοῦ ῥήματος , τὸ ποῖον δὴ λέγω , ὦ
Lemmas: οὗτος ὁ χρόνος , ἐνταῦθα ὁπλιτεύω , προβάλλω ὁ ἀσπίς ἀπό ὁ ναῦς , εἰ δέ οἷος τε καί ἐκ αὐτός ὁ θάλασσα ὑπέρ ὁ ῥόθιος φέρω . οὗτος διδάσκω Θεμιστοκλῆς , καί οὗτος δύναμαι αὐτός ὁ εἰς ὁ τριήρης μεθίστημι ὁ πόλις · διά οὗτος κενός ἄνθρωπος ἀξιόω ὁ χώρα πρότερος ποιέω ἤ λαμβάνω τις ἐν αὐτός δουλεύω . οὗτος οὐ γίγνομαι λογισμός καλός οὐδέ πρᾶγμα ἔντιμος , οὐδέ μάλα ὁμοῦ σύνεσις καί μεγαλοψυχία καί ἀνδρεία ἔχω · ἐπεί ὅτι γε οὐ καθάπαξ αὐτός ἀξιόω ὁ πόλις ὑπεροράω οὐδέ κύκλος φεύγω ἐπί ὁ τριήρης , ἀλλά ὁ πάρειμι καιρός οὗτος συμφέρω ὑπολαμβάνω , καί στρατόπεδον ὁ Σαλαμίς χράω ὁ αὐτός τρόπος ὅς ὁ πρότερος ὁ Μαραθών πάλιν ὁ ἐκ ἀρχή μιμνῄσκω , δείκνυμι οὐ εἰς μακρός . ἀπέρχομαι γάρ ὁ βάρβαρος , εἰς τε ὁ πόλις ἄγω εὐθύς αὐτός ἄνω καί συνοικίζω κατά ὁ πρότερος , καί μέγας γε ὁ περίβολος , ὡς φημί ὁ ἐξηγητής , ἐξάγω πανταχῇ , τειχίζω τε δέω μόνος ἐκ ἅπας εὑρίσκω ὅπως δύναμαι . πῶς οὖν αὐτός φεύγω ἐθίζω , ἤ κατά ποῖος τύχη , ὅς γε ἐν μέν ὁ ἔσχατος κίνδυνος εἰμί αὐτός διώκω , οὐ φεύγω ἐθίζω , νικάω δέ καί ὁ μέγας εὖ πράσσω καί πάρειμι ὅστις βούλομαι χώρα καί πόλις αὐτός λαμβάνω , εἰς ἀρχαῖος ἐπανάγω , καί οὐ ἐάω ὁ ὑπάρχω ἀμνημονέω ; πρός Ζεύς , ὦ Πλάτων , εἰ δέ δή σύ τις λαμβάνω κατηγορέω λέγω ὅσος διαπλέω ἐν ὁλκάς ὁ θάλασσα καί πλάνη ὁπόσος πλανάω περί ὁ χάρυβδις , ὁμοῦ ὁ ναύτης σκηνόω καί δέω ὁ κώπη καί ὁ τροπωτήρ , καί οὗτος οὕτως δυσχεραίνω ὁ ναυτικός καί ὁ ὁπλίτης πρόσκειμαι , ἆρα οὐ ἐκεῖνος μέν οὐ μέλλω λέγω , ἅτε εἰμί μουσικός καί πάλαι καταγιγνώσκω ὁ ῥῆμα , ὁ ποῖος δή λέγω , ὦ