aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 146
φέρουσι χρυσίον , ἄλλο τι τοῦτʼ ἢ μισθὸν εἶναι φήσουσιν . ἀλλʼ οὐδʼ ἂν εἷς οἶμαι ταῦτα συγχωρήσειεν . οὐδὲ γὰρ τὰς τροφὰς ἅπασι τὰς αὐτὰς αἱρεῖσθαι νόμος , δεῖ δὲ ὅμως ἅπασι τροφῶν . οὕτω δὴ κἀνταῦθα μὴ τίς ὁ μισθὸς , ἀλλʼ ὅλως εἰ μισθὸν εἴρηκας · εἰ μὴ καὶ ὁ Εὔνεως προῖκα τὸν οἶνον ἔπεμπε τοῖς Ἀχαιοῖς , ὅτι οὐκ ἀργύριον αὐτῷ διέλυον , ἀλλʼ οἱ μὲν χαλκὸν , ἄλλοι δʼ αἴθωνα σίδηρον . ἀλλʼ οὐδʼ αὐτὸς ταῦτά γε ἠλαζονεύετο . Περικλῆς τοίνυν οὐκ αὐτὸς κοψάμενος νόμισμα , ἀλλʼ ὄντων ἐν ἀκροπόλει χρημάτων ἐκεῖθεν ἔσωζε τὸν μισθόν . ὥστʼ οὐδετέρου δίκαιος ἔχειν αἰτίαν , οὔτε τοῦ νομίσματος οὔτε τοῦ μισθοῦ . καὶ τί ταῦτα ἀγωνίζομαι σφόδρα ; εἰ γὰρ ὡς οἷόν τε μάλιστα αἰσχρὸν ἡ μισθοφορὰ καὶ τὸ νέμειν , οὐ τῆς Περικλέους ἐστὶ πολιτείας , οὐδʼ ἀπὸ τῶν ἐκείνου χρόνων ἤρξατο , ἀλλὰ καὶ τῶν νομοθετῶν τις ᾔδει ταῦτα · τοὺς γὰρ ἄλλους σιωπῶ . οὕτω τὰ μὲν ὕστερα τῆς ἐκείνου πολιτείας ἐγκέκληκεν , ἃ μικρῷ πρόσθεν ἠλέγχομεν , τὰ δὲ πρεσβύτερα , τὰ περὶ τοῦ νομίσματος , ὥσπερ ἃ νῦν αὖ δείκνυται . πῶς ἄν τις χρήσαιτο ῥᾷον ἄνθρωπος λόγοις , ἢ πῶς μετὰ πλείονος ἐξουσίας ; ὅλως δʼ ἔγωγε θαυμάζω , εἴ τίς ἐστιν ἁπλούστερος ἢ δικαιότερος τρόπος ἐξετάσεως εἰ φιλαργύρους ἐποίησε Περικλῆς Ἀθηναίους ἢ καὶ ἄλλους τινὰς ἀνθρώπους Ἑλλήνων ἢ καὶ βαρβάρων , ἢ αὐτὸν ἰδεῖν καὶ σκέψασθαι τὸν Περικλέα ποῖός τις ἦν . ὁ γὰρ τοῦ Ξενοφῶντος λόγος ἐρρῶσθαί μοι δοκεῖ . ὥσπερ γὰρ , ἔφη , τοὺς παιδοτρίβας ὁρῶμεν τὰ μὲν τῇ φωνῇ τοῖς παισὶν εἰσηγουμένους , τὸ δὲ πλεῖστον τῷ παραδεῖξαι προσβιβάζοντας , οὕτω καὶ Σωκράτη φησὶ κρίνειν δίκαιον . οὕτω τοίνυν καὶ Περικλέα δὴ θεασώμεθα , πῶς αὐτὸς εἶχε πρὸς χρήματα καὶ ποῖόν τινα παρεῖχεν ἑαυτὸν παράδειγμα τοῖς τε Ἀθηναίοις καὶ τοῖς ἄλλοις Ἕλλησι κατὰ τοῦτο τὸ μέρος · κἂν μὲν
Lemmas: φέρω χρυσίον , ἄλλος τις οὗτος ἤ μισθός εἰμί φημί . ἀλλά οὐδέ ἄν εἷς οἴομαι οὗτος συγχωρέω . οὐδέ γάρ ὁ τροφή ἅπας ὁ αὐτός αἱρέω νόμος , δέω δέ ὅμως ἅπας τροφή . οὕτως δή ἐνταῦθα μή τίς ὁ μισθός , ἀλλά ὅλος εἰ μισθός λέγω · εἰ μή καί ὁ Εὔνεως προίξ ὁ οἶνος πέμπω ὁ Ἀχαιός , ὅτι οὐ ἀργύριον αὐτός διαλύω , ἀλλά ὁ μέν χαλκός , ἄλλος δέ αἴθων σίδηρος . ἀλλά οὐδέ αὐτός οὗτος γε ἀλαζονεύομαι . Περικλῆς τοίνυν οὐ αὐτός κόπτω νόμισμα , ἀλλά εἰμί ἐν ἀκρόπολις χρῆμα ἐκεῖθεν σῴζω ὁ μισθός . ὥστε οὐδέτερος δίκαιος ἔχω αἰτία , οὔτε ὁ νόμισμα οὔτε ὁ μισθός . καί τίς οὗτος ἀγωνίζομαι σφόδρα ; εἰ γάρ ὡς οἷος τε μάλα αἰσχρός ὁ μισθοφορά καί ὁ νέμω , οὐ ὁ Περικλῆς εἰμί πολιτεία , οὐδέ ἀπό ὁ ἐκεῖνος χρόνος ἄρχω , ἀλλά καί ὁ νομοθέτης τις οἶδα οὗτος · ὁ γάρ ἄλλος σιωπάω . οὕτως ὁ μέν ὕστερος ὁ ἐκεῖνος πολιτεία ἐγκαλέω , ὅς μικρός πρόσθεν ἐλέγχω , ὁ δέ πρέσβυς , ὁ περί ὁ νόμισμα , ὥσπερ ὅς νῦν αὖ δείκνυμι . πῶς ἄν τις χράω ῥᾴδιος ἄνθρωπος λόγος , ἤ πῶς μετά πολύς ἐξουσία ; ὅλος δέ ἐγώ θαυμάζω , εἰ τις εἰμί ἁπλόος ἤ δίκαιος τρόπος ἐξέτασις εἰ φιλάργυρος ποιέω Περικλῆς Ἀθηναῖος ἤ καί ἄλλος τις ἄνθρωπος Ἕλλην ἤ καί βάρβαρος , ἤ αὐτός ὁράω καί σκοπέω ὁ Περικλῆς ποῖος τις εἰμί . ὁ γάρ ὁ Ξενοφῶν λόγος ῥώννυμι ἐγώ δοκέω . ὥσπερ γάρ , φημί , ὁ παιδοτρίβης ὁράω ὁ μέν ὁ φωνή ὁ παῖς εἰσηγέομαι , ὁ δέ πολύς ὁ παραδείκνυμι προσβιβάζω , οὕτως καί Σωκράτης φημί κρίνω δίκαιος . οὕτως τοίνυν καί Περικλῆς δή θεάομαι , πῶς αὐτός ἔχω πρός χρῆμα καί ποῖος τις παρέχω ἑαυτοῦ παράδειγμα ὁ τε Ἀθηναῖος καί ὁ ἄλλος Ἕλλην κατά οὗτος ὁ μέρος · ἐάν μέν