aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 255
τοῖς βαρβάροις οὕτως , Πλάτων δʼ ὁ τῶν Ἑλλήνων ἄριστος καὶ ὁ τῶν ἀνθρωπίνων πραγμάτων ἐπιστήμων , προσθήσω δὲ καὶ τῶν θείων , πῶς ἀξιώσει συλλήβδην πάντα κατορθοῦν καὶ πάντων κρατεῖν ὄντα ἄνθρωπον , καὶ ταῦτα μὴ μόνον ὧν ἡ γνώμη κυρία , ἀλλὰ καὶ ὅσα πρὸς τὴν τύχην ἐστὶν , ἢ τοῦ μηδενὸς ἄξιον εἶναι τὸν καὶ μικρόν τι προσπταίσαντα ; οὐκ ἄρʼ ἐκείνων μόνον κατηγορεῖν δόξομεν , ἀλλὰ καὶ τῆς φύσεως τῆς ἀνθρωπείας ἁπάσης . βλέψον δʼ , εἰ βούλει , πρὸς τὰ σαυτοῦ πάλιν αὖ παραδείγματα . εὑρήσεις γὰρ οὔτε τοὺς ἡνιόχους τοὺς ἀγαθοὺς ἅπαντα νικῶντας ἐφεξῆς οὔτε ταῦτʼ ἐπαγγελλομένους , οὔτε τοὺς ἵππους αὐτοὺς ὥσπερ ἐπὶ ῥητοῖς θέοντας , ἀλλὰ καὶ τὰς τοῦ Μιλτιάδου καὶ τὰς τοῦ Κίμωνος ἵππους ἀρίστας γενέσθαι δοκούσας οὐχ ἅπαντας τοὺς ἀγῶνας ἀνῃρημένας , οὐδὲ ἅπαντα ὃν ἔζων συνεχῶς νικώσας χρόνον . οὐδʼ αὖ τοὺς κυβερνήτας λέγω τοὺς ἀρίστους ἀεὶ καὶ πάντας ἐκ τοῦ θανάτου σώζοντας , ἀλλʼ ἤδη τινὰ καὶ σκηπτοῦ καὶ χειμῶνος ἡττηθέντα καὶ χρησάμενον τύχῃ τῆς τέχνης κρείττονι , πάντως δʼ ἅπαντας παραχωροῦντας τῷ Ποσειδῶνι , κἀν ταῖς συγγραφαῖς οὕτω γραφόμενον , σωθείσης τῆς νεὼς τὸ καὶ τὸ ποιήσειν . ὅτι δʼ ἡ ναῦς σωθήσεται οὐδείς πω κατεπηγγείλατο . ταῦτʼ ἐστὶ πρὸς ἃ καὶ Ὅμηρος βλέπων ἔφη ξυνὸς Ἐνυάλιος καί τε κτανέοντα κατέκτα . ᾔδει γὰρ τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως τὴν ἀσθένειαν καὶ τούτου τοῦ λόγου παράδειγμα ἱκανὸν καὶ ἅμα αὐτόθεν . τῶν μὲν γὰρ Ἑλλήνων κράτιστος Ἀχιλλεὺς αὐτῷ δή που πεποίηται , καὶ ταῦτά γε πολλῷ τινι · τῶν δʼ αὖ βαρβάρων ὁ Πάρις πάντων σχεδὸν μαλακώτατος , ὥστε καὶ ὁ Ἕκτωρ πολλάκις αὐτῷ προφέρει τὴν δειλίαν , ἀδελφὸς ὢν καὶ ταῦτα , καὶ δύσπαριν μετὰ προσθήκης καλεῖ . ἀλλʼ ὅμως Ἀχιλλεὺς μὲν τήν τε ἄλλην ἅπασαν τῶν Τρώων στρατιὰν εἰς τὸ τεῖχος κατέκλεισε καὶ τὸν Ἕκτορα πρὸς ταῖς πύλαις ῥᾳδίως ἀπέκτεινεν . ὁ δʼ αὖ Πάρις ἢ δύσπαρις , ὁ τοσοῦτον χείρων τοῦ Ἕκτορος , αὐτὸν τὸν Ἀχιλλέα πρὸς ταῖς αὐταῖς ταύταις πύλαις ἀποκτείνας ᾁδεται . ὥστʼ ἀπὸ τῶν
Lemmas: ὁ βάρβαρος οὕτως , Πλάτων δέ ὁ ὁ Ἕλλην ἀγαθός καί ὁ ὁ ἀνθρώπινος πρᾶγμα ἐπιστήμων , προστίθημι δέ καί ὁ θεῖος , πῶς ἀξιόω συλλήβδην πᾶς κατορθόω καί πᾶς κρατέω εἰμί ἄνθρωπος , καί οὗτος μή μόνος ὅς ὁ γνώμη κύριος , ἀλλά καί ὅσος πρός ὁ τύχη εἰμί , ἤ ὁ μηδείς ἄξιος εἰμί ὁ καί μικρός τις προσπταίω ; οὐ ἄρα ἐκεῖνος μόνος κατηγορέω δοκέω , ἀλλά καί ὁ φύσις ὁ ἀνθρώπειος ἅπας . βλέπω δέ , εἰ βούλομαι , πρός ὁ σεαυτοῦ πάλιν αὖ παράδειγμα . εὑρίσκω γάρ οὔτε ὁ ἡνίοχος ὁ ἀγαθός ἅπας νικάω ἐφεξῆς οὔτε οὗτος ἐπαγγέλλω , οὔτε ὁ ἵππος αὐτός ὥσπερ ἐπί ῥητός θέω , ἀλλά καί ὁ ὁ Μιλτιάδης καί ὁ ὁ Κίμων ἵππος ἀγαθός γίγνομαι δοκέω οὐ ἅπας ὁ ἀγών ἀναλέγω , οὐδέ ἅπας ὅς ζάω συνεχής νικάω χρόνος . οὐδέ αὖ ὁ κυβερνήτης λέγω ὁ ἀγαθός ἀεί καί πᾶς ἐκ ὁ θάνατος σῴζω , ἀλλά ἤδη τις καί σκηπτός καί χειμών ἡττάω καί χράω τύχη ὁ τέχνη κρατύς , πάντως δέ ἅπας παραχωρέω ὁ Ποσειδῶν , ἐν ὁ συγγραφή οὕτως γράφω , σῴζω ὁ ναῦς ὁ καί ὁ ποιέω . ὅτι δέ ὁ ναῦς σῴζω οὐδείς πω κατεπαγγέλλομαι . οὗτος εἰμί πρός ὅς καί Ὅμηρος βλέπω φημί ξυνός Ἐνυάλιος καί τε κτείνω κατακτείνω . οἶδα γάρ ὁ ἀνθρώπινος φύσις ὁ ἀσθένεια καί οὗτος ὁ λόγος παράδειγμα ἱκανός καί ἅμα αὐτόθεν . ὁ μέν γάρ Ἕλλην κρατύς Ἀχιλλεύς αὐτός δή που ποιέω , καί οὗτος γε πολύς τις · ὁ δέ αὖ βάρβαρος ὁ Πάρις πᾶς σχεδόν μαλακός , ὥστε καί ὁ Ἕκτωρ πολλάκις αὐτός προφέρω ὁ δειλία , ἀδελφός εἰμί καί οὗτος , καί δύσπαρις μετά προσθήκη καλέω . ἀλλά ὅμως Ἀχιλλεύς μέν ὁ τε ἄλλος ἅπας ὁ Τρώς στρατιά εἰς ὁ τεῖχος κατακλείω καί ὁ Ἕκτωρ πρός ὁ πύλη ῥᾴδιος ἀποκτείνω . ὁ δέ αὖ Πάρις ἤ δύσπαρις , ὁ τοσοῦτος κακός ὁ Ἕκτωρ , αὐτός ὁ Ἀχιλλεύς πρός ὁ αὐτός οὗτος πύλη ἀποκτείνω αἱͅδομαι . ὥστε ἀπό ὁ