aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 155
ταῦτα μισθοῦ , ἀλλʼ ἱκανὴν αὐτοῖς ἡγεῖ φιλοτιμίαν , ἐὰν τὴν χώραν σώζειν ἐπίστωνται καὶ ἡ πόλις ἅπασα πρὸς αὐτοὺς ἀποβλέπῃ . εἰ γὰρ αὖ πάντα ταῦτα καλῶς καὶ δικαίως ἔχει σοι καὶ οὐκ ἄχρηστος ἡ σπουδὴ οὐδʼ ἀνελεύθερος , οὐδʼ αἰσχύνην ἔχουσα κατεσκευάσθαι τοιαύτην φυλακὴν πόλει καὶ τοιούτους ἄνδρας , ὁποῖοι τοῖς τε φίλοις βοηθεῖν καὶ τοὺς ἐχθροὺς ἀμύνεσθαι δυνήσονται , σκόπει τὸν Κίμωνα μὴ πόρρωθεν , ἀλλʼ ἐκ τούτων , καί σοι πάντες οὗτοι μάρτυρες παρεῖναι δόξουσι τῷ ἀνδρὶ , μὴ διάκονον μηδὲ τῶν πρὸς ἡδονὴν ὁμιλούντων γεγενῆσθαι , ἀλλʼ ὡς ἐλευθεριώτατα καὶ ὡς κάλλιστα ἔχειν αὐτῷ τὰ τῆς πολιτείας , καὶ σχεδὸν ὥσπερ σοὶ τὰ τῆς πολιτείας ἔχει τῆς ἀκινδύνου ταύτης . σκέψαι δὴ αὐτὸν μὴ μόνον ὡς τὴν πόλιν καὶ τὴν χώραν ἐφύλαξεν , ἀλλὰ καὶ ἐκ δυοῖν τοῖν ἐσχάτοιν ὅροιν , ὅπως τοῖς τε Ἕλλησι προσηνέχθη καὶ ὅπως τοῖς βαρβάροις · ἐπειδή γε καὶ αὐτῷ σοι δοκεῖ μὴ τὸν αὐτὸν δεῖν ἀμφοτέροις τρόπον , ἀλλὰ τοῖς μὲν ὡς τοῖς ὁμοφύλοις εἰκὸς , τοῖς δʼ ὡς χρὴ τοῖς φύσει πολεμίοις . ἐκεῖνος γὰρ συμβάσης μὲν ἐν Πελοποννήσῳ ταραχῆς οὐ φαύλης οὐδὲ μικρᾶς τινος , ἀλλʼ ὥστε Λακεδαιμονίους εἰς πᾶν ἐλθεῖν τῶν εἱλώτων ἐπαναστάντων , καὶ ἅμα τῶν σεισμῶν ἐπικειμένων , ἀγαγὼν Ἀθηναίους τετρακισχιλίους ὁπλίτας , οὓς σὺ τιμᾷς , ὦ Πλάτων , ἔσωσε μὲν τὴν πόλιν αὐτοῖς καὶ τὴν χώραν , ἔλυσε δὲ τοὺς περιστάντας ἅπαντας φόβους , κατέστησε δὲ τὰ ἐν Πελοποννήσῳ πράγματα . τοιοῦτος μὲν πρὸς τοὺς Ἕλληνας καὶ τῶν Ἑλλήνων τοὺς ἀρίστους καὶ ἅμα συμμάχους . πρὸς δὲ τοὺς βαρβάρους καὶ πολεμίους ὁποῖός τις , οὐκ εἰσὶ τῶν Ἑλλήνων οὐδενὶ πλείους οὐδὲ ὀνομαστότεραι πράξεις ἐν τῇ ὑπερορίᾳ , οὐδὲ τρόπαια καλλίω βαρβάρων , οὐδʼ ὧν μᾶλλον ἄγασθαι προσήκει τῆς ἀνδρείας ἅμα καὶ τῆς ὑποθέσεως . οὐ γὰρ ἐπειδὴ
Lemmas: οὗτος μισθός , ἀλλά ἱκανός αὐτός ἡγέομαι φιλοτιμία , ἐάν ὁ χώρα σῴζω ἐπίσταμαι καί ὁ πόλις ἅπας πρός αὐτός ἀποβλέπω . εἰ γάρ αὖ πᾶς οὗτος καλός καί δίκαιος ἔχω σύ καί οὐ ἄχρηστος ὁ σπουδή οὐδέ ἀνελεύθερος , οὐδέ αἰσχύνη ἔχω κατασκευάζω τοιοῦτος φυλακή πόλις καί τοιοῦτος ἀνήρ , ὁποῖος ὁ τε φίλος βοηθέω καί ὁ ἐχθρός ἀμύνω δύναμαι , σκοπέω ὁ Κίμων μή πρόσωθεν , ἀλλά ἐκ οὗτος , καί σύ πᾶς οὗτος μάρτυς πάρειμι δοκέω ὁ ἀνήρ , μή διάκονος μηδέ ὁ πρός ἡδονή ὁμιλέω γίγνομαι , ἀλλά ὡς ἐλευθέριος καί ὡς καλός ἔχω αὐτός ὁ ὁ πολιτεία , καί σχεδόν ὥσπερ σύ ὁ ὁ πολιτεία ἔχω ὁ ἀκίνδυνος οὗτος . σκοπέω δή αὐτός μή μόνος ὡς ὁ πόλις καί ὁ χώρα φυλάσσω , ἀλλά καί ἐκ δύο ὁ ἔσχατος ὅρος , ὅπως ὁ τε Ἕλλην προσφέρω καί ὅπως ὁ βάρβαρος · ἐπειδή γε καί αὐτός σύ δοκέω μή ὁ αὐτός δέω ἀμφότερος τρόπος , ἀλλά ὁ μέν ὡς ὁ ὁμόφυλος ἔοικα , ὁ δέ ὡς χρή ὁ φύσις πολέμιος . ἐκεῖνος γάρ συμβαίνω μέν ἐν Πελοπόννησος ταραχή οὐ φαῦλος οὐδέ μικρός τις , ἀλλά ὥστε Λακεδαιμόνιος εἰς πᾶς ἔρχομαι ὁ εἵλως ἐπανίστημι , καί ἅμα ὁ σεισμός ἐπίκειμαι , ἄγω Ἀθηναῖος τετρακισχίλιοι ὁπλίτης , ὅς σύ τιμάω , ὦ Πλάτων , σῴζω μέν ὁ πόλις αὐτός καί ὁ χώρα , λύω δέ ὁ περιίστημι ἅπας φόβος , καθίστημι δέ ὁ ἐν Πελοπόννησος πρᾶγμα . τοιοῦτος μέν πρός ὁ Ἕλλην καί ὁ Ἕλλην ὁ ἀγαθός καί ἅμα σύμμαχος . πρός δέ ὁ βάρβαρος καί πολέμιος ὁποῖος τις , οὐ εἰμί ὁ Ἕλλην οὐδείς πολύς οὐδέ ὀνομαστός πρᾶξις ἐν ὁ ὑπερορία , οὐδέ τρόπαιον καλός βάρβαρος , οὐδέ ὅς μάλα ἄγαμαι προσήκω ὁ ἀνδρεία ἅμα καί ὁ ὑπόθεσις . οὐ γάρ ἐπειδή