aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 269
βαδίζειν , οὐ μὴν τοῖς βαδίζουσιν ἅπασι τὸ θεῖν οἷόν τε , οὕτω καὶ τοὺς ῥητορικοὺς πρὸς τοὺς διαλεκτικοὺς ἔχειν . Πλάτωνα δὲ ἐξαιρῶ τοῦ λόγου , ἱκανὸς γὰρ καὶ ἀμφότερα . ἀλλʼ οὔ τί γε τοῖς περὶ τῶν ἀνδρῶν τούτων λόγοις ἄγων ἡμᾶς οἰχήσεται , ἐπεὶ ὅτι γε οὐκ ἀλόγως οὐδʼ ἀπεικότως συνήγαγον τὰς δυνάμεις Πλάτων ἐστὶ σύμψηφος , οὐδὲ γὰρ τοῦτʼ ἴσως ἔξω τοῦ πράγματος . ὅταν γὰρ περὶ τῆς τῶν ὀνομάτων ὀρθότητος διαλεγόμενος τοὺς ἥρωας ῥήτορας εἶναι λέγῃ , καὶ πάλιν διαλεκτικοὺς , τότʼ ἄμφω δή που μαρτυρεῖ , καὶ τὴν ῥητορικὴν οὐ κολάκων ἔργον , ἀλλʼ ἡρώων τινῶν εἶναι · ὥστε μὴ τοῖς μαγείροις γε προσήκειν ἀπεικάζειν τοὺς ἐπιτηδεύοντας αὐτὴν , ἀλλὰ τοῖς ἥρωσι μᾶλλον , καὶ τὴν διαλεκτικὴν αὖ τῇ ῥητορικῇ προσήκειν . ὅταν γὰρ διὰ μέσου τοῦ τῶν ῥητόρων ὀνόματος τοὺς διαλεκτικοὺς τοῖς ἥρωσι συνάπτῃ , πῶς οὐχ ὃ λέγω μαρτυρεῖ ; ἀλλʼ ὑπὲρ μὲν τούτων οὐ διαφέρομαι · ὅτι δʼ οὐ μόνον ἐξ ὧν Δημοσθένης καὶ Θουκυδίδης καὶ Αἰσχίνης μαρτυροῦσιν , ἀλλὰ καὶ ἀφʼ ὧν αὐτὸς Πλάτων ὡμολόγησεν ἐν αὐτοῖς τούτοις τοῖς διαλόγοις , καὶ νὴ Δίʼ ἐν αὐτῷ γε τούτῳ τῷ μέρει τῶν λόγων ἐν ᾧ περὶ τῶν ἀνδρῶν διείλεκται , καὶ μάτην ἅπαντα εἰρῆσθαι καὶ ψευδεῖς εἶναι τὰς βλασφημίας συμβαίνει , τοῦτʼ ἤδη βούλομαι δεῖξαι , εἰ μή τῳ δοκῶ πολυπραγμονεῖν λίαν ἀκριβῶς ἅπαντʼ ἐξετάζων . ὅμως δὲ τοσοῦτον προειπεῖν βούλομαι · εἰ γὰρ ἁλοίην ψευδόμενος , δίδωμι καὶ πάντʼ ἐξαλεῖψαι τῷ βουλομένῳ , καὶ χάριν προσείσομαι · εἰ δʼ ἀλήθειαν λέγων οὐχ ἥδιστα ἐρῶ πᾶσιν , ἄλλος ἂν εἴη λόγος . τὴν γοῦν ἀλήθειαν , ὡς χρὴ τιμᾶν πολλοὶ μὲν εἰρήκασιν , οὐ μὴν ἔσθʼ ὅστις πλείονος ἄξιος ἢ Πλάτων . πάρεστι δʼ ὃ λέγω σκοπεῖν ἤδη . ὡρμήθη μὲν γὰρ ἅπας αὐτῷ δήπουθεν ὁ περὶ τῶν ἀνδρῶν λόγος ἐκ τούτου , δύο τούτων παρασκευῶν οὐσῶν , τῆς μὲν πρὸς ἡδονὴν ὁμιλεῖν , τῆς δὲ πρὸς τὸ βέλτιστον , τοὺς ῥήτορας εἶναι τούτων ἄρα τῶν πρὸς τὸ χαρίζεσθαι βλεπόντων , καὶ δημηγορεῖν οὕτω τοῦ
Lemmas: βαδίζω , οὐ μήν ὁ βαδίζω ἅπας ὁ θέω οἷος τε , οὕτως καί ὁ ῥητορικός πρός ὁ διαλεκτικός ἔχω . Πλάτων δέ ἐξαιρέω ὁ λόγος , ἱκανός γάρ καί ἀμφότερος . ἀλλά οὐ τις γε ὁ περί ὁ ἀνήρ οὗτος λόγος ἄγω ἐγώ οἴχομαι , ἐπεί ὅτι γε οὐ ἄλογος οὐδέ ἀπεικότως συνάγω ὁ δύναμις Πλάτων εἰμί σύμψηφος , οὐδέ γάρ οὗτος ἴσως ἔξω ὁ πρᾶγμα . ὅταν γάρ περί ὁ ὁ ὄνομα ὀρθότης διαλέγω ὁ ἥρως ῥήτωρ εἰμί λέγω , καί πάλιν διαλεκτικός , τότε ἄμφω δή που μαρτυρέω , καί ὁ ῥητορική οὐ κόλαξ ἔργον , ἀλλά ἥρως τις εἰμί · ὥστε μή ὁ μάγειρος γε προσήκω ἀπεικάζω ὁ ἐπιτηδεύω αὐτός , ἀλλά ὁ ἥρως μάλα , καί ὁ διαλεκτικός αὖ ὁ ῥητορικός προσήκω . ὅταν γάρ διά μέσος ὁ ὁ ῥήτωρ ὄνομα ὁ διαλεκτικός ὁ ἥρως συνάπτω , πῶς οὐ ὅς λέγω μαρτυρέω ; ἀλλά ὑπέρ μέν οὗτος οὐ διαφέρω · ὅτι δέ οὐ μόνος ἐκ ὅς Δημοσθένης καί Θουκυδίδης καί Αἰσχίνης μαρτυρέω , ἀλλά καί ἀπό ὅς αὐτός Πλάτων ὁμολογέω ἐν αὐτός οὗτος ὁ διάλογος , καί νή Ζεύς ἐν αὐτός γε οὗτος ὁ μέρος ὁ λόγος ἐν ὅς περί ὁ ἀνήρ διαλέγω , καί μάτην ἅπας λέγω καί ψευδής εἰμί ὁ βλασφημία συμβαίνω , οὗτος ἤδη βούλομαι δείκνυμι , εἰ μή τις δοκέω πολυπραγμονέω λίαν ἀκριβής ἅπας ἐξετάζω . ὅμως δέ τοσοῦτος προλέγω βούλομαι · εἰ γάρ ἁλίσκομαι ψεύδω , δίδωμι καί πᾶς ἐξαλείφω ὁ βούλομαι , καί χάρις πρόσοιδα · εἰ δέ ἀλήθεια λέγω οὐ ἡδύς λέγω πᾶς , ἄλλος ἄν εἰμί λόγος . ὁ γοῦν ἀλήθεια , ὡς χρή τιμάω πολύς μέν λέγω , οὐ μήν εἰμί ὅστις πολύς ἄξιος ἤ Πλάτων . πάρειμι δέ ὅς λέγω σκοπέω ἤδη . ὁρμάω μέν γάρ ἅπας αὐτός δήπουθεν ὁ περί ὁ ἀνήρ λόγος ἐκ οὗτος , δύο οὗτος παρασκευή εἰμί , ὁ μέν πρός ἡδονή ὁμιλέω , ὁ δέ πρός ὁ ἀγαθός , ὁ ῥήτωρ εἰμί οὗτος ἄρα ὁ πρός ὁ χαρίζω βλέπω , καί δημηγορέω οὕτως ὁ