aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 173
φιλοτιμίαν εἰς ἅπασαν τὴν πολιτείαν ἢ Πινδάρῳ φασὶν εἰς τὴν μουσικὴν τὸ τὸν αὐτὸν τοῦτον θεὸν ὀρχήσασθαί τι τῶν ᾀσμάτων αὐτῷ . καὶ μὴν τεχνικόν γε εἶναι περὶ λόγους Πᾶνα τὸν Ἑρμοῦ Πλάτωνος ἡ φωνή · ἀλλαχοῦ δὲ καὶ λόγον αὐτὸν εἶναι λέγει , ἤτοι λόγου γε ἀδελφόν . φαίνεται τοίνυν οὗτος οὕτως αὐτῷ χαίρων τῷ Μιλτιάδῃ , οὐκ ἂν , εἴ γε ἑώρα φαῦλον περὶ τοὺς λόγους ὄντα . οὐκοῦν πάνθʼ ἅμα μαρτυρεῖ καὶ τὴν ῥητορικὴν τέχνην , ἀλλὰ μὴ ἄτεχνον τριβὴν εἶναι , καὶ τὸν Μιλτιάδην καὶ τοῦ λέγειν τεχνίτην καὶ τὴν ἀνδρείαν ἐπὶ τῶν ἔργων τοῖς λόγοις παραπλήσιον . ἆρά γε ἢ πρὸς ἀνθρώπων ἢ πρὸς θεῶν βέλτιον περὶ Μιλτιάδου τι βλασφημεῖν ; ἄτοπον δʼ ἄν τις ἡγήσαιτο Ἀθηναίους μὲν ἐκ τούτων τῶν ἔργων ἱδρύσασθαι τῷ Πανὶ τὸν νεὼν , οὐ πρότερον συννοήσαντας , Πλάτωνα δὲ τῶν ἔργων τούτων ὑπαρχόντων περὶ Μιλτιάδου τολμᾶν τὰ χείρω λέγειν καὶ τοσοῦτον ἀπέχειν τοῦ τιμᾶν ὥστε καὶ τὴν ὑπάρχουσαν αὐτῷ δικαίως τιμὴν τὸ καθʼ αὑτὸν ἀποστερεῖν · ὅστις καὶ δέκατος αὐτὸς στρατηγήσας μόνος ὡς εἰπεῖν ὀνομάζεται , καὶ ταῦτα Ἀριστείδου τοῦ Λυσιμάχου παρόντος , ὃν οὐδὲ Πλάτων αἰτιάσασθαι μόνον τῶν πάντων ἠξίωσεν , ἀλλʼ ᾐσχύνθη . ἀλλʼ ὅμως ἐκεῖνος Πλαταιᾶσι μὲν ἐκφανὴς ἦν μετὰ Παυσανίου στρατηγῶν , Μαραθῶνι δὲ ἐκρύπτετο ὑπὸ τῷ Μιλτιάδῃ καὶ οὐκ ἠμφισβήτει τῶν ἴσων , δίκαιος ὢν , ὡς σὺ φῂς , καὶ ταῦτα ἀμέλει δίκαια ποιῶν . καὶ γὰρ ὁ τὴν μάχην γενέσθαι σπεύσας καὶ οὐ περιιδὼν διαφθαρέντα τὰ πράγματα ἐν τῇ τριβῇ καὶ ὁ πάντα εἰς ἑαυτὸν ἀναδεξάμενος καὶ δείξας ὃ σὺ χρησμῳδεῖς , οὐκ ἐν ἄλλοις εἰκὸς ἔχειν τὰς ἐλπίδας , ὧν ἢ εὖ ἢ κακῶς πραξάντων ἀνάγκη πλανᾶσθαι καὶ αὐτὸν καὶ τὰ αὐτοῦ τινὸς , ἀλλʼ αὐτὸν ἐν αὑτῷ , τόν γε δὴ σώφρονα καὶ τὸν ἀνδρεῖον καὶ φρόνιμον , Μιλτιάδης εἷς ἀνήρ ἐστιν , οὐκ ἄλλος
Lemmas: φιλοτιμία εἰς ἅπας ὁ πολιτεία ἤ Πίνδαρος φημί εἰς ὁ μουσική ὁ ὁ αὐτός οὗτος θεός ὀρχέομαι τις ὁ ᾆσμα αὐτός . καί μήν τεχνικός γε εἰμί περί λόγος Πάν ὁ Ἑρμῆς Πλάτων ὁ φωνή · ἀλλαχοῦ δέ καί λόγος αὐτός εἰμί λέγω , ἤτοι λόγος γε ἀδελφός . φαίνω τοίνυν οὗτος οὕτως αὐτός χαίρω ὁ Μιλτιάδης , οὐ ἄν , εἰ γε ὁράω φαῦλος περί ὁ λόγος εἰμί . οὐκοῦν πᾶς ἅμα μαρτυρέω καί ὁ ῥητορική τέχνη , ἀλλά μή ἄτεχνος τριβή εἰμί , καί ὁ Μιλτιάδης καί ὁ λέγω τεχνίτης καί ὁ ἀνδρεία ἐπί ὁ ἔργον ὁ λόγος παραπλήσιος . ἆρα γε ἤ πρός ἄνθρωπος ἤ πρός θεός ἀγαθός περί Μιλτιάδης τις βλασφημέω ; ἄτοπος δέ ἄν τις ἡγέομαι Ἀθηναῖος μέν ἐκ οὗτος ὁ ἔργον ἱδρύω ὁ Πάν ὁ ναός , οὐ πρότερος συννοέω , Πλάτων δέ ὁ ἔργον οὗτος ὑπάρχω περί Μιλτιάδης τολμάω ὁ κακός λέγω καί τοσοῦτος ἀπέχω ὁ τιμάω ὥστε καί ὁ ὑπάρχω αὐτός δίκαιος τιμή ὁ κατά ἑαυτοῦ ἀποστερέω · ὅστις καί δέκατος αὐτός στρατηγέω μόνος ὡς λέγω ὀνομάζω , καί οὗτος Ἀριστείδης ὁ Λυσίμαχος πάρειμι , ὅς οὐδέ Πλάτων αἰτιάομαι μόνος ὁ πᾶς ἀξιόω , ἀλλά αἰσχύνω . ἀλλά ὅμως ἐκεῖνος Πλαταιᾶσι μέν ἐκφανής εἰμί μετά Παυσανίας στρατηγός , Μαραθών δέ κρύπτω ὑπό ὁ Μιλτιάδης καί οὐ ἀμφισβητέω ὁ ἴσος , δίκαιος εἰμί , ὡς σύ φημί , καί οὗτος ἀμέλει δίκαιος ποιέω . καί γάρ ὁ ὁ μάχη γίγνομαι σπεύδω καί οὐ περιοράω διαφθείρω ὁ πρᾶγμα ἐν ὁ τριβή καί ὁ πᾶς εἰς ἑαυτοῦ ἀναδέχομαι καί δείκνυμι ὅς σύ χρησμῳδέω , οὐ ἐν ἄλλος ἔοικα ἔχω ὁ ἐλπίς , ὅς ἤ εὖ ἤ κακός πράσσω ἀνάγκη πλανάω καί αὐτός καί ὁ αὐτός τις , ἀλλά αὐτός ἐν ἑαυτοῦ , ὁ γε δή σώφρων καί ὁ ἀνδρεῖος καί φρόνιμος , Μιλτιάδης εἷς ἀνήρ εἰμί , οὐ ἄλλος