aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 179
συμβῆναι πρὸς τοὺς βαρβάρους , τὸ δὲ τοῦ Θεμιστοκλέους ἀκριβῶς πολιτεία γενέσθαι ἐν ἅπασι τοῖς Ἕλλησιν ἐξεταζομένη . τοσαῦτʼ ἦν τὰ πραττόμενα καὶ δημιουργούμενα , τὰ μὲν ἐν τῇ γῇ , τὰ δʼ ἐν τῇ θαλάττῃ · περὶ ὧν ἔμοιγε δοκεῖ καὶ Ὅμηρος ἂν , εἰ περιῆν , βουληθεὶς εἰπεῖν οὐχ ἧττον καλέσαι τὰς Μούσας ἢ περὶ τοῦ πῶς ἐνεπρήσθη ναῦς μία τῶν Θετταλῶν · εἰ δὲ βούλει , τίς πρῶτος ἀντῆρε τῷ Ἀγαμέμνονι τῶν ἐπικούρων ἢ τῶν Τρώων αὐτῶν . μᾶλλον δὲ τοῦτο μὲν οὐκ εἶχεν οἶμαι πυθέσθαι τίς ἦν ὁ πρῶτος ἀντάρας τῷ βασιλεῖ τῆς Ἀσίας , μικροῦ καὶ τῆς Εὐρώπης · ἀπὸ ποίων δέ τινων ἔργων ἢ λόγων ταῦτα ἠδυνήθη τελέσασθαι καὶ πρὸς πόσας τινὰς τῶν πολεμίων ναῦς καὶ πρὸς ποίαν τινὰ τὴν πᾶσαν παρασκευὴν καὶ ἔφοδον τοῦ βαρβάρου παρετάξατο , καὶ πῶς εἶχε τότε τἀνθρώπεια , τοῦτʼ ἔμοιγʼ ἂν ἐρωτᾶν δοκεῖ καὶ δεῖσθαι φράζειν , εἴπερ καὶ κατὰ μικρὸν ἔμελλε τῆς ἀξίας ἐφάψεσθαι . τί οὖν κωλύει καὶ νῦν ἡμᾶς , ἀρχὴ δὲ ἡμῖν ἐκ θεῶν , ἐξετάσαι πάλιν πῶς εἶχε τὰ τῶν καιρῶν , τὸν αὐτὸν τρόπον ὅνπερ ἀρτίως ἐξητάσαμεν , καὶ δεῖξαι διὰ βραχέων ἐν ποίοις τισὶ πράγμασι ποῖός τις ἦν ὁ Θεμιστοκλῆς ; καίτοι τοῦτό γε οὐδὲν ἴσως προὔργου . ἃ γὰρ οὐκ ἔστιν ἐνδείξασθαι τῷ λόγῳ , πῶς ἄν τις ἐκ τούτων ἐκεῖνον θεωρήσειε ; πλὴν εἰ τοῦτό γε αὐτὸ ἐνθυμηθεὶς , ὅτι ὑπὲρ ὧν οὐδʼ εἰπεῖν ὡς βούλεταί τις ἐγχωρεῖ , ταῦτʼ ἐκεῖνος μετεχείρισεν ὡς ἐβούλετο . δέκα μὲν γὰρ ἑξῆς ἔτη ὤδινεν ἅπασα ἡ ἤπειρος , φιλονεικοῦντες ἅπαντες ἄνθρωποι δίκην τῆς Μαραθῶνι μάχης λαβεῖν , ἡτοιμάζετο δὲ ἐκ πάσης γῆς καὶ θαλάττης πάντα . Αἰγύπτου δὲ ἀποστάσης ἐν τῷ διὰ μέσου βασιλεὺς οὐδὲν σπουδάσας αὖθις ἦν ἐν τοῖς αὐτοῖς · οὕτω ῥᾳδίως ἐκείνην παρεστήσατο . δεκάτῳ δὲ ἔτει συνῆλθον ἐσχατιαὶ πᾶσαι καὶ γένη
Lemmas: συμβαίνω πρός ὁ βάρβαρος , ὁ δέ ὁ Θεμιστοκλῆς ἀκριβής πολιτεία γίγνομαι ἐν ἅπας ὁ Ἕλλην ἐξετάζω . τοσοῦτος εἰμί ὁ πράσσω καί δημιουργέω , ὁ μέν ἐν ὁ γῆ , ὁ δέ ἐν ὁ θάλασσα · περί ὅς ἐγώ δοκέω καί Ὅμηρος ἄν , εἰ περίειμι , βούλομαι λέγω οὐ ἥσσων καλέω ὁ Μοῦσα ἤ περί ὁ πῶς ἐμπίμπρημι ναῦς εἷς ὁ Θεσσαλός · εἰ δέ βούλομαι , τίς πρῶτος ἀνταίρω ὁ Ἀγαμέμνων ὁ ἐπίκουρος ἤ ὁ Τρώς αὐτός . μάλα δέ οὗτος μέν οὐ ἔχω οἴομαι πυνθάνομαι τίς εἰμί ὁ πρῶτος ἀνταίρω ὁ βασιλεύς ὁ Ἀσία , μικρός καί ὁ Εὐρώπη · ἀπό ποῖος δέ τις ἔργον ἤ λόγος οὗτος δύναμαι τελέω καί πρός πόσος τις ὁ πολέμιος ναῦς καί πρός ποῖος τις ὁ πᾶς παρασκευή καί ἔφοδος ὁ βάρβαρος παρατάσσω , καί πῶς ἔχω τότε ἀνθρώπειος , οὗτος ἐγώ ἄν ἐρωτάω δοκέω καί δέω φράζω , εἴπερ καί κατά μικρός μέλλω ὁ ἀξία ἐφάπτω . τίς οὖν κωλύω καί νῦν ἐγώ , ἀρχή δέ ἐγώ ἐκ θεός , ἐξετάζω πάλιν πῶς ἔχω ὁ ὁ καιρός , ὁ αὐτός τρόπος ὅς ἄρτιος ἐξετάζω , καί δείκνυμι διά βραχύς ἐν ποῖος τις πρᾶγμα ποῖος τις εἰμί ὁ Θεμιστοκλῆς ; καίτοι οὗτος γε οὐδείς ἴσως ἔργον . ὅς γάρ οὐ εἰμί ἐνδείκνυμι ὁ λόγος , πῶς ἄν τις ἐκ οὗτος ἐκεῖνος θεωρέω ; πλήν εἰ οὗτος γε αὐτός ἐνθυμέομαι , ὅτι ὑπέρ ὅς οὐδέ λέγω ὡς βούλομαι τις ἐγχωρέω , οὗτος ἐκεῖνος μεταχειρίζω ὡς βούλομαι . δέκα μέν γάρ ἑξῆς ἔτος ὠδίνω ἅπας ὁ ἤπειρος , φιλονεικέω ἅπας ἄνθρωπος δίκη ὁ Μαραθών μάχη λαμβάνω , ἑτοιμάζω δέ ἐκ πᾶς γῆ καί θάλασσα πᾶς . Αἴγυπτος δέ ἀφίστημι ἐν ὁ διά μέσος βασιλεύς οὐδείς σπουδάζω αὖθις εἰμί ἐν ὁ αὐτός · οὕτως ῥᾴδιος ἐκεῖνος παρίστημι . δέκατος δέ ἔτος συνέρχομαι ἐσχατιά πᾶς καί γένος