aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 275
δήμοις , χαρίζεσθαι αὐτοῖς πειρώμενοι μόνον , εἰ δέ γε βελτίους ἔσονται ἢ χείρους διὰ ταῦτα οὐδὲν φροντίζουσιν ; ἐχρῆν γὰρ αὐτὸν εἰ τὰ μάλιστʼ ἐβούλετο τὴν ῥητορικὴν κακῶς λέγειν , τό γʼ ἐρώτημα φυγεῖν , διπλοῦν ὂν τῷ μέλλοντι ὑπολήψεσθαι , καὶ καθάπερ τὰ παραδείγματα ἁπλῶς οὑτωσὶ περαίνειν · λέγω τὸ τοῦ κυβερνήτου καὶ τοῦ μηχανοποιοῦ καὶ τἄλλα . νῦν δʼ οὔτʼ ἐκ τῶν ἑτέρων ἀναγκαίας οὔσης τῆς ἀποκρίσεως οὔτε κατʼ ἀμφότερα ἁλωσίμου , σχίζει τὴν ὑπόθεσιν καὶ δίδωσι τὰ δεύτερα τῷ Καλλικλεῖ ἀμέλει καὶ λέγει οὐχ ἁπλοῦν ἔτι τοῦτʼ ἐρωτᾷς . εἰσὶ μὲν γὰρ οἳ κηδόμενοι τῶν πολιτῶν λέγουσιν ἃ λέγουσιν , εἰσὶ δὲ καὶ οἵους σὺ λέγεις . νὴ Δίʼ , εἴποι τις ἂν , αὐτὸ γὰρ τοῦτο προθυμεῖ , τὸ δεῖξαι καὶ διελέσθαι διττὸν εἶναι τὴν ῥητορικὴν , τὴν μὲν ὑπὲρ τοῦ βελτίστου , τὴν δὲ πρὸς ἡδονήν . ἐγὼ δʼ εἰ μέν ἐστι διπλοῦν ἡ ῥητορικὴ ἢ μὴ τότε δεῖν οἰήσομαι ζητεῖν , ὅταν καὶ τὴν φιλοσοφίαν εἰ διπλοῦν ἐστιν ἐπισκοπώμεθα καὶ τήν γε ἰατρικὴν καὶ τὴν κυβερνητικὴν , διὰ τοὺς ἐφʼ ἑκάστῃ τῶν ἐπιστημῶν τοῦ δέοντος ἁμαρτάνοντας . πολλὰ δʼ ἂν φαίην , πρῶτον μὲν ὅτι οὐχ οὕτως ἐλέγετο ἐν τοῖς λόγοις τοῖς πρὸς Πῶλον , ἀλλʼ ἁπλῶς οὑτωσὶ πολιτικῆς μορίου εἴδωλον ἤκουεν ἡ ῥητορική · ἔπειθʼ ὅτι εἰ τὰ μάλιστα διπλοῦν ὑπελάμβανε τὴν ῥητορικὴν , οὐκ ἐν οἷς γε λόγοις κακῶς αὐτὴν λέγειν προῄρητο , ἐν τούτοις προσῆκεν ἐπαινοῦντα φαίνεσθαι , οὐδʼ ἐξ ὧν ἤλεγχεν ἀφιέναι . χωρὶς γάρ ἐστι διπλοῦν εἶναι φάσκειν καὶ πειρώμενον καθάπαξ φαῦλον ὂν δεῖξαι μὴ δύνασθαι . πῶς γὰρ οὐκ ἄτοπον , εἰ μὲν ἤλεγξεν ὡς ἔστι κολακεία τοῦτʼ ἂν ἰσχυρὸν μένειν , ἐπεὶ δʼ οὐδαμοῦ τοῦτο διδάξαι δεδύνηται , καταφεύγειν εἰς τὸ διπλοῦν εἶναι λέγειν ; τὸ δὲ δὴ πάντων μέγιστον , εἰ γὰρ ᾤετο χρῆναι τοὺς μὲν ἐπαινεῖν τῶν ῥητόρων , τοὺς δὲ κακῶς λέγειν , τί δή ποθʼ ὁ Σωκράτης , αὐτὰ δὴ ταῦθʼ ὑπολαβὼν ἐξαρκεῖ ·
Lemmas: δῆμος , χαρίζω αὐτός πειράω μόνος , εἰ δέ γε ἀγαθός εἰμί ἤ κακός διά οὗτος οὐδείς φροντίζω ; χρή γάρ αὐτός εἰ ὁ μάλα βούλομαι ὁ ῥητορική κακός λέγω , ὁ γε ἐρώτημα φεύγω , διπλόος εἰμί ὁ μέλλω ὑπολαμβάνω , καί καθά ὁ παράδειγμα ἁπλῶς οὕτως περαίνω · λέγω ὁ ὁ κυβερνήτης καί ὁ μηχανοποιός καί ἄλλος . νῦν δέ οὔτε ἐκ ὁ ἕτερος ἀναγκαῖος εἰμί ὁ ἀπόκρισις οὔτε κατά ἀμφότερος ἁλώσιμος , σχίζω ὁ ὑπόθεσις καί δίδωμι ὁ δεύτερος ὁ Καλλικλῆς ἀμέλει καί λέγω οὐ ἁπλόος ἔτι οὗτος ἐρωτάω . εἰμί μέν γάρ ὅς κήδω ὁ πολίτης λέγω ὅς λέγω , εἰμί δέ καί οἷος σύ λέγω . νή Ζεύς , λέγω τις ἄν , αὐτός γάρ οὗτος προθυμέομαι , ὁ δείκνυμι καί διαιρέω δισσός εἰμί ὁ ῥητορική , ὁ μέν ὑπέρ ὁ ἀγαθός , ὁ δέ πρός ἡδονή . ἐγώ δέ εἰ μέν εἰμί διπλόος ὁ ῥητορικός ἤ μή τότε δέω οἴομαι ζητέω , ὅταν καί ὁ φιλοσοφία εἰ διπλόος εἰμί ἐπισκοπέω καί ὁ γε ἰατρικός καί ὁ κυβερνητικός , διά ὁ ἐπί ἕκαστος ὁ ἐπιστήμη ὁ δέω ἁμαρτάνω . πολύς δέ ἄν φημί , πρῶτος μέν ὅτι οὐ οὕτως λέγω ἐν ὁ λόγος ὁ πρός Πῶλος , ἀλλά ἁπλῶς οὕτως πολιτικός μόριον εἴδωλον ἀκούω ὁ ῥητορικός · ἔπειτα ὅτι εἰ ὁ μάλα διπλόος ὑπολαμβάνω ὁ ῥητορική , οὐ ἐν ὅς γε λόγος κακός αὐτός λέγω προλέγω , ἐν οὗτος προσήκω ἐπαινέω φαίνω , οὐδέ ἐκ ὅς ἐλέγχω ἀφίημι . χωρίς γάρ εἰμί διπλόος εἰμί φάσκω καί πειράω καθάπαξ φαῦλος εἰμί δείκνυμι μή δύναμαι . πῶς γάρ οὐ ἄτοπος , εἰ μέν ἐλέγχω ὡς εἰμί κολακεία οὗτος ἄν ἰσχυρός μένω , ἐπεί δέ οὐδαμοῦ οὗτος διδάσκω δύναμαι , καταφεύγω εἰς ὁ διπλόος εἰμί λέγω ; ὁ δέ δή πᾶς μέγας , εἰ γάρ οἴομαι χρή ὁ μέν ἐπαινέω ὁ ῥήτωρ , ὁ δέ κακός λέγω , τίς δή ποτέ ὁ Σωκράτης , αὐτός δή οὗτος ὑπολαμβάνω ἐξαρκέω ·