aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 300
ἀηδῶς εἶχες . φέρε γὰρ πρὸς θεῶν , εἰ ὁ Καλλικλῆς εὐθὺς ἐν ἀρχῇ τὸν Ἀριστείδην προὐτείνατο , ἤτοι μόνον εἰπὼν ἢ καὶ μετʼ ἐκείνων , ἡνίκʼ αὐτὸν ἤρετο Σωκράτης εἴ τινα τῶν παλαιῶν εἰπεῖν ἔχει , πῶς ἂν αὐτὸν ἐδέξατο , ἢ τί τὸ συμβαῖνον ἔμελλεν ἔσεσθαι περὶ τὸν λόγον ; εἰ μὲν γὰρ κἀκεῖνον ἂν ὥσπερ καὶ τούτους εἶπε κακῶς , οὕτω καὶ τούτων ἕκαστον , ὡς ἔοικεν , εἴρηκεν . ὥσθʼ ὃν ἐπῄνεσεν , εἶπεν ἂν , εἰ συνέβη , κακῶς . εἰ δʼ οὐχ οἷόν τʼ ἦν αἰτιάσασθαι , τί ταύτης ἔδει τῆς φιλονεικίας , εἴ τινα τῶν παλαιῶν ἔχεις εἰπεῖν ; ὁπότε γὰρ μὴ ἐνῆν ἅπαντας ἐλέγχειν , τί χρῆν κατὰ πάντων προκαλεῖσθαι ; καὶ μὴν εἴ γε μηδὲν βλάβος ἦν τῷ λόγῳ μὴ ἐλέγξαι τὸν Ἀριστείδην , οὐδὲ τούτους ἐπάναγκες ἦν κακῶς εἰπεῖν . εἰ τοίνυν τὸν μὲν ἐπῄνεσε , τὸν δʼ ἔψεξεν αὐτῶν , τί πλέον προσεγίγνετʼ ἂν αὐτῷ ; τὸ γὰρ ἀρχαῖον ἐκεῖνο ἔμενε , τὸ ἐξαρκεῖ καὶ τὸ διπλοῦν ἐστιν . οὐ γὰρ δὴ προῄδει γʼ ὁ Σωκράτης ὅτι πάντων μᾶλλον ἢ ʼκείνου μνησθήσοιτο ὁ Καλλικλῆς · καὶ διὰ τοῦτʼ ἠρώτα θαρρῶν , ἀλλʼ ἐξῆν καὶ μόνον εἰπεῖν καὶ μετὰ τῶν ἄλλων κἀκείνου μνησθῆναι , καὶ οὕτως ἐξεχεῖτʼ ἂν ἅπασα ἡ περιβολή . τί δὴ φήσομεν διαφέρειν ἢ μετʼ ἐκείνων ἀναμὶξ αὐτὸν ἐπαινεῖσθαι κακῶς ἀκουόντων καὶ τοῦ Καλλικλέους εἰς μέσον ἐξ ἀρχῆς ἐνεγκόντος , ἢ μετὰ τὴν ἐκείνων κατηγορίαν τοῦτόν γʼ ἐπαινεῖσθαι καὶ τὸν μεμνημένον αὐτοῦ Σωκράτη αὐτὸν εἶναι ; ἐγὼ μὲν οὐδὲν φήσαιμʼ ἂν διαφέρειν πρός γε τὸ συγχεῖσθαι τὸν λόγον . καὶ μὴν εἴ γε μόνου τις ἐμνημόνευσεν , οὐκ ἂν εἶχεν οὔτʼ ἐκεῖνον δή που οὔτε τούτους εἰπεῖν κακῶς . οὕτως οὐκ ἀνάγκη τούτους εἰπεῖν κακῶς . ἀλλʼ οἶμαι τοιοῦτόν ἐστιν , ᾧ καὶ μάλιστα δῆλός ἐστι τῶν ἀνδρῶν κατηγορῆσαι προθυμηθεὶς ἤδη Πλάτων καὶ πρῶτον εἰπεῖν τὸν Ἀριστείδην καὶ μόνον , καὶ προεώρα τὸν ἄνδρα ἐξ ἀρχῆς , καὶ οὐδεὶς
Lemmas: ἀηδής ἔχω . φέρω γάρ πρός θεός , εἰ ὁ Καλλικλῆς εὐθύς ἐν ἀρχή ὁ Ἀριστείδης προτείνω , ἤτοι μόνος λέγω ἤ καί μετά ἐκεῖνος , ἡνίκα αὐτός ἔρομαι Σωκράτης εἰ τις ὁ παλαιός λέγω ἔχω , πῶς ἄν αὐτός δέχομαι , ἤ τίς ὁ συμβαίνω μέλλω εἰμί περί ὁ λόγος ; εἰ μέν γάρ ἐκεῖνος ἄν ὥσπερ καί οὗτος λέγω κακός , οὕτως καί οὗτος ἕκαστος , ὡς ἔοικα , λέγω . ὥστε ὅς ἐπαινέω , λέγω ἄν , εἰ συμβαίνω , κακός . εἰ δέ οὐ οἷος τε εἰμί αἰτιάομαι , τίς οὗτος δέω ὁ φιλονικία , εἰ τις ὁ παλαιός ἔχω λέγω ; ὁπότε γάρ μή ἔνειμι ἅπας ἐλέγχω , τίς χρή κατά πᾶς προκαλέω ; καί μήν εἰ γε μηδείς βλάβος εἰμί ὁ λόγος μή ἐλέγχω ὁ Ἀριστείδης , οὐδέ οὗτος ἐπανάγκης εἰμί κακός λέγω . εἰ τοίνυν ὁ μέν ἐπαινέω , ὁ δέ ψέγω αὐτός , τίς πολύς προσγίγνομαι ἄν αὐτός ; ὁ γάρ ἀρχαῖος ἐκεῖνος μένω , ὁ ἐξαρκέω καί ὁ διπλόος εἰμί . οὐ γάρ δή πρόοιδα γε ὁ Σωκράτης ὅτι πᾶς μάλα ἤ ἐκεῖνος μιμνῄσκω ὁ Καλλικλῆς · καί διά οὗτος ἐρωτάω θαρσέω , ἀλλά ἔξεστι καί μόνος λέγω καί μετά ὁ ἄλλος ἐκεῖνος μιμνῄσκω , καί οὕτως ἐκχέω ἄν ἅπας ὁ περιβολή . τίς δή φημί διαφέρω ἤ μετά ἐκεῖνος ἀναμίξ αὐτός ἐπαινέω κακός ἀκούω καί ὁ Καλλικλῆς εἰς μέσος ἐκ ἀρχή φέρω , ἤ μετά ὁ ἐκεῖνος κατηγορία οὗτος γε ἐπαινέω καί ὁ μιμνῄσκω αὐτός Σωκράτης αὐτός εἰμί ; ἐγώ μέν οὐδείς φημί ἄν διαφέρω πρός γε ὁ συγχέω ὁ λόγος . καί μήν εἰ γε μόνος τις μνημονεύω , οὐ ἄν ἔχω οὔτε ἐκεῖνος δή που οὔτε οὗτος λέγω κακός . οὕτως οὐ ἀνάγκη οὗτος λέγω κακός . ἀλλά οἴομαι τοιοῦτος εἰμί , ὅς καί μάλα δῆλος εἰμί ὁ ἀνήρ κατηγορέω προθυμέομαι ἤδη Πλάτων καί πρῶτος λέγω ὁ Ἀριστείδης καί μόνος , καί προοράω ὁ ἀνήρ ἐκ ἀρχή , καί οὐδείς