aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 183
οὐδʼ ὑπερήφανον · ἐγὼ δʼ οὖν καὶ τοῦτο συγχωρῶ κἄν τις ἀμείνω τινὰ πρᾶξιν , ἢ λόγους βελτίους , ἢ προαίρεσιν δικαιοτέραν ἢ τοῖς πᾶσι βελτίω δείξῃ τότε ἐγχωροῦσαν παρʼ ἣν ἐκεῖνος ἐνεστήσατο , ἕτοιμος αὐτὸς τῆς αἰτίας κληρονομεῖν . εἰ δὲ μήθʼ ὧν ἐπολιτεύσατο μηδὲν ἔστι καταιτιάσασθαι μήθʼ ὧν ἄν τις φήσαι χρῆναι πεποιηκέναι μηδὲν ἔστʼ εἰπεῖν ὡς οὐκ ἐποίησεν , ἐπαινοῦσι μᾶλλον ἐκεῖνον ἡμῖν αὐτοῖς συνηδώμεθα ἢ ζητοῦσιν ὅπως εἴποιμεν κακῶς . οὑτωσὶ δὲ σκοπῶμεν , ἐπαναγαγόντες ἡμᾶς αὐτοὺς ἐπʼ αὐτὰ τὰ πράγματα . ἦσαν τῶν Ἑλλήνων μερίδες τρεῖς , ἡ μὲν ἔξω πραγμάτων , ὥσπερ Ἀργεῖοι καὶ Κερκυραῖοι καὶ Σικελιῶται καὶ Ἰταλιῶται μικροῦ πάντες , καὶ Κρῆτες δὴ καὶ ἕτεροι λέγονται · οἱ δὲ καὶ συνεπεστράτευον μετὰ τῶν βαρβάρων ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα , ὥσπερ οἱ Θετταλοὶ καὶ πάντες οἱ μέχρι τῆς Ἀττικῆς , πλὴν Θεσπιέων καὶ Πλαταιέων ὁπόσων δή τινων ὄντων · τρίτον δʼ ἦν λοιπὸν Ἀθηναῖοι καὶ Λακεδαιμόνιοι καὶ ὅσοι παρὰ τούτους κατέφυγον . ἀλλὰ μήπω τοῦτο ὅτι Ἀθηναῖοι , μηδʼ ὅτι καὶ τοὺς ἄλλους οὗτοι παρεσκεύασαν . ἀλλὰ διῄρητο μὲν εἰς τοσαῦτα μέρη τὸ Ἑλληνικὸν πᾶν καὶ προὔκειτο τριῶν τούτων αἵρεσις ἐν μέσῳ πᾶσιν , ἔδει δὲ καὶ πόλιν καὶ ἰδιώτην πρὸς ταῦτα βουλεύεσθαι , τὸ διάφορον δʼ οὐ μικρὸν ἦν , ἢ τῷ βαρβάρῳ προσθεμένους ἀκολουθεῖν ἐπὶ τοὺς ἀντιτείνοντας , ἢ τὴν ἡσυχίαν ἄγειν αὐτοῖς ἐξεῖναι δεηθέντας , μὴ τί τοῖς ἄλλοις συμβήσεται ζητεῖν , ἀλλʼ εἰ μηδὲν αὐτοὶ πείσονται κέρδος ἡγεῖσθαι · ἢ τρίτον γʼ ἤδη κατελείπετο , φάσκοντας τοῦ καλοῦ καὶ τοῦ δικαίου φροντίζειν , καὶ πυρὶ καὶ σιδήρῳ καὶ πᾶσι πράγμασιν ἀνταγωνίζεσθαι , καὶ μήτʼ ἀκούοντας ἀκούειν τὰ δεινὰ μήθʼ ὁρῶντας ὁρᾶν , ἀλλὰ πάντων ὡσπερεὶ φλυαρίαν καταγνόντας παρʼ αὐτὸν τὸν θάνατον ἐσκηνῶσθαι , ἔσχατα τοῦ βίου ταῦτʼ εἶναι προκρίναντας ἑαυτοῖς μᾶλλον ἢ παρʼ ἀξίαν τι συγχωρῆσαι . εἶεν . τί δὴ προσῆκεν ἑλέσθαι τότε τοὺς Ἀθηναίους , ἢ τί τὸν σύμβουλον παραινεῖν αὐτοῖς ; ἐνταῦθά μοι σκέψαι τὰ τοῦ Θεμιστοκλέους δόγματα
Lemmas: οὐδέ ὑπερήφανος · ἐγώ δέ οὖν καί οὗτος συγχωρέω ἐάν τις ἀγαθός τις πρᾶξις , ἤ λόγος ἀγαθός , ἤ προαίρεσις δίκαιος ἤ ὁ πᾶς ἀγαθός δείκνυμι τότε ἐγχωρέω παρά ὅς ἐκεῖνος ἐνίστημι , ἑτοῖμος αὐτός ὁ αἰτία κληρονομέω . εἰ δέ μήτε ὅς πολιτεύω μηδείς εἰμί καταιτιάομαι μήτε ὅς ἄν τις φημί χρή ποιέω μηδείς εἰμί λέγω ὡς οὐ ποιέω , ἐπαινέω μάλα ἐκεῖνος ἐγώ αὐτός συνήδομαι ἤ ζητέω ὅπως λέγω κακός . οὕτως δέ σκοπέω , ἐπανάγω ἐγώ αὐτός ἐπί αὐτός ὁ πρᾶγμα . εἰμί ὁ Ἕλλην μερίς τρεῖς , ὁ μέν ἔξω πρᾶγμα , ὥσπερ Ἀργεῖος καί Κερκυραῖος καί Σικελιώτης καί Ἰταλιώτης μικρός πᾶς , καί Κρής δή καί ἕτερος λέγω · ὁ δέ καί συνεπιστρατεύω μετά ὁ βάρβαρος ἐπί ὁ Ἑλλάς , ὥσπερ ὁ Θεσσαλός καί πᾶς ὁ μέχρι ὁ Ἀττική , πλήν Θεσπιεύς καί Πλαταιεύς ὁπόσος δή τις εἰμί · τρίτος δέ εἰμί λοιπός Ἀθηναῖος καί Λακεδαιμόνιος καί ὅσος παρά οὗτος καταφεύγω . ἀλλά μήπω οὗτος ὅτι Ἀθηναῖος , μηδέ ὅτι καί ὁ ἄλλος οὗτος παρασκευάζω . ἀλλά διαιρέω μέν εἰς τοσοῦτος μέρος ὁ Ἑλληνικός πᾶς καί πρόκειμαι τρεῖς οὗτος αἵρεσις ἐν μέσος πᾶς , δέω δέ καί πόλις καί ἰδιώτης πρός οὗτος βουλεύω , ὁ διάφορος δέ οὐ μικρός εἰμί , ἤ ὁ βάρβαρος προστίθημι ἀκολουθέω ἐπί ὁ ἀντιτείνω , ἤ ὁ ἡσυχία ἄγω αὐτός ἔξεστι δέω , μή τίς ὁ ἄλλος συμβαίνω ζητέω , ἀλλά εἰ μηδείς αὐτός πάσχω κέρδος ἡγέομαι · ἤ τρίτος γε ἤδη καταλείπω , φάσκω ὁ καλός καί ὁ δίκαιος φροντίζω , καί πῦρ καί σίδηρος καί πᾶς πρᾶγμα ἀνταγωνίζομαι , καί μήτε ἀκούω ἀκούω ὁ δεινός μήτε ὁράω ὁράω , ἀλλά πᾶς ὡσπερεί φλυαρία καταγιγνώσκω παρά αὐτός ὁ θάνατος σκηνόω , ἔσχατος ὁ βίος οὗτος εἰμί προκρίνω ἑαυτοῦ μάλα ἤ παρά ἀξία τις συγχωρέω . εἶεν . τίς δή προσήκω αἱρέω τότε ὁ Ἀθηναῖος , ἤ τίς ὁ σύμβουλος παραινέω αὐτός ; ἐνταῦθα ἐγώ σκοπέω ὁ ὁ Θεμιστοκλῆς δόγμα