aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 287
φησι . προάγει δὲ εἰς τοσοῦτον τοὺς χρόνους , ὥστε λέγων ὁ Ἀριστοφάνης , ἐπειδὴ τῆς λυγγὸς ἐπαύσατο , τὸν προβληθέντα λόγον μέμνηται καὶ οὗτος αὖ πάλιν Ἀρκάδων ὑπὸ Λακεδαιμονίων διῳκισμένων . διῳκίσθησαν δὲ Μαντινεῖς ὑπὸ Λακεδαιμονίων ἤδη τῆς εἰρήνης ὀμωμοσμένης . οὕτως ἐστὶ ταῦτʼ ἐκείνων ἔτι νεώτερα . πῶς οὖν ἢ Ἀριστοφάνης ἂν εἴη λέγων ταῦτα , ἢ Σωκράτης ἀκούων ἢ Ἀγάθων ἔτι μειράκιον περὶ τούτους τοὺς χρόνους ; πῶς δʼ ἂν καὶ Ἀλκιβιάδης κωμάζοι παρʼ αὐτοὺς , καὶ οὗτος νέος τε ὢν ἔτι καὶ καλὸς , ὃς πρότερος τοῦ Σωκράτους ἐτεθνήκει , βιοὺς τόσα καὶ τόσα ἔτη τὰ σύμπαντα ; εἰ μὴ ἄρα ἐν τῷ Ἠλυσίῳ πεδίῳ τὸ συμπόσιον συνεκροτεῖτο . τίς δὲ καὶ ἡ λὺγξ ἡ τοῦ Ἀριστοφάνους ; καὶ ποῦ σὺ τοῦτʼ ἐτήρησας ; ἀλλʼ οἶμαι λύζειν αὐτὸν ἔδει , ἵνα εἰς ἀπληστίαν σκωφθῇ . εἰ δέ τις τῇ Πλάτωνος δόξῃ περὶ πάντων ἰσχυρίζοιτο , καὶ φάσκοι μὲν ζῆν Σωκράτη , ὅτε ὁ τῶν ἐν Κορίνθῳ καὶ Λεχαίῳ τετελευτηκότων ἐλέγετο ἐπιτάφιος , πίνειν δʼ ἐν Ἀγάθωνος μετὰ τὴν εἰρήνην , λύζειν δʼ Ἀριστοφάνη ἐν τῷ συμποσίῳ , κωμάζειν δὲ Ἀλκιβιάδην , μειράκια δʼ εἶναι τηνικαῦτα Ἀγάθωνα καὶ Ἀλκιβιάδην , ὁμοῦ δʼ εἶναι πάντα χρήματα , πῶς οὐχὶ ληρήσει μὴ προσεξετάζων , εἴ τι καὶ κατʼ ἐξουσίαν ἁνὴρ λέγοι , ἀλλʼ ὥσπερ παῖς ἔμβραχυ τοῦτʼ ἀρκεῖν ὑπολαμβάνων ὅ τι φαίη Πλάτων ; ἢ εἴ τις αὖ πείθοιτο τὸν Αἰγύπτιον δαίμονα τὸν Θεῦθ , οὕτω γὰρ αὐτὸς εἴρηκε τοὔνομα αὐτοῦ , τοῦτον περὶ Ναύκρατιν τῆς Αἰγύπτου γενέσθαι , καὶ μὴ ἐθέλοι συγχωρεῖν ὅτι ἐστὶ μὲν Ἑλλήνων Ἑρμῆς φωνὴ , ἀπὸ δὲ Ναυκράτιδος εἰς τὴν ἐπώνυμον πόλιν αὐτοῦ καὶ οὗ πάντες αὐτὸν ὁμολογοῦσιν Αἰγύπτιοι γενέσθαι ἀνάπλους ἡμερῶν ἐστιν οὐκ ὀλίγων ; οὐ τοίνυν εἰ Πλάτων πολὺ πρῶτος τῶν Ἑλλήνων , ταυτόν ἐστι Ναύκρατίς τε καὶ Ἑρμοῦ πόλις , οὐδʼ αὖ περὶ Ναύκρατιν ,
Lemmas: φημί . προάγω δέ εἰς τοσοῦτος ὁ χρόνος , ὥστε λέγω ὁ Ἀριστοφάνης , ἐπειδή ὁ λύγξ παύω , ὁ προβάλλω λόγος μιμνῄσκω καί οὗτος αὖ πάλιν Ἀρκάς ὑπό Λακεδαιμόνιος διοικίζω . διοικίζω δέ Μαντινεύς ὑπό Λακεδαιμόνιος ἤδη ὁ εἰρήνη ὄμνυμι . οὕτως εἰμί οὗτος ἐκεῖνος ἔτι νέος . πῶς οὖν ἤ Ἀριστοφάνης ἄν εἰμί λέγω οὗτος , ἤ Σωκράτης ἀκούω ἤ Ἀγάθων ἔτι μειράκιον περί οὗτος ὁ χρόνος ; πῶς δέ ἄν καί Ἀλκιβιάδης κωμάζω παρά αὐτός , καί οὗτος νέος τε εἰμί ἔτι καί καλός , ὅς πρότερος ὁ Σωκράτης θνῄσκω , βιόω τόσος καί τόσος ἔτος ὁ σύμπας ; εἰ μή ἄρα ἐν ὁ Ἠλύσιος πεδίον ὁ συμπόσιον συγκροτέω . τίς δέ καί ὁ λύγξ ὁ ὁ Ἀριστοφάνης ; καί ποῦ σύ οὗτος τηρέω ; ἀλλά οἴομαι λύζω αὐτός δέω , ἵνα εἰς ἀπληστία σκώπτω . εἰ δέ τις ὁ Πλάτων δόξα περί πᾶς ἰσχυρίζομαι , καί φάσκω μέν ζάω Σωκράτης , ὅτε ὁ ὁ ἐν Κόρινθος καί Λέχαιον τελευτάω λέγω ἐπιτάφιος , πίνω δέ ἐν Ἀγάθων μετά ὁ εἰρήνη , λύζω δέ Ἀριστοφάνης ἐν ὁ συμπόσιον , κωμάζω δέ Ἀλκιβιάδης , μειράκιον δέ εἰμί τηνικαῦτα Ἀγάθων καί Ἀλκιβιάδης , ὁμοῦ δέ εἰμί πᾶς χρῆμα , πῶς οὐ ληρέω μή προσεξετάζω , εἰ τις καί κατά ἐξουσία ἀνήρ λέγω , ἀλλά ὥσπερ παῖς ἔμβραχυ οὗτος ἀρκέω ὑπολαμβάνω ὅς τις φημί Πλάτων ; ἤ εἰ τις αὖ πείθω ὁ Αἰγύπτιος δαίμων ὁ Θεῦθ , οὕτως γάρ αὐτός λέγω ὄνομα αὐτός , οὗτος περί Ναύκρατις ὁ Αἴγυπτος γίγνομαι , καί μή ἐθέλω συγχωρέω ὅτι εἰμί μέν Ἕλλην Ἑρμῆς φωνή , ἀπό δέ Ναύκρατις εἰς ὁ ἐπώνυμος πόλις αὐτός καί οὗ πᾶς αὐτός ὁμολογέω Αἰγύπτιος γίγνομαι ἀνάπλοος ἡμέρα εἰμί οὐ ὀλίγος ; οὐ τοίνυν εἰ Πλάτων πολύς πρῶτος ὁ Ἕλλην , τατός εἰμί Ναύκρατις τε καί Ἑρμῆς πόλις , οὐδέ αὖ περί Ναύκρατις ,