aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 203
καὶ μὴν ὅτι γε οὐκ ἄτιμον οὐδὲ τοῦ τυχόντος ἀνδρὸς ἐλευθερῶσαι πατρίδα , μὴ ὅτι γε τὴν Ἑλλάδα , αὐτὸς Πλάτων , εἰ δὲ βούλει Δίων , ὑπάρχει μάρτυς , ἐπεὶ καὶ ταῦτα τῆς ἐκείνου ῥήσεως ἐπὶ δὲ τούτοις ξύμπασιν ἀδόλῳ γνώμῃ καὶ ὑγιεῖ μετὰ τῶν θεῶν βασιλέα στήσασθε πρῶτον μὲν τὸν ἐμὸν υἱὸν χαρίτων ἕνεκα διττῶν , τῆς τε παρʼ ἐμοῦ καὶ τῆς παρὰ τοῦ ἐμοῦ πατρός . ὁ μὲν γὰρ ἀπὸ βαρβάρων ἠλευθέρωσεν ἐν τῷ τότε χρόνῳ τὴν πόλιν , ἐγὼ δὲ ἀπὸ τυράννων νῦν δὶς , ὧν αὐτοὶ μάρτυρες ὑμεῖς γεγόνατε . ἆρʼ ὀλίγου τινὸς ἢ φαύλου τίθησι Πλάτων ἐλευθέραν ποιῆσαι πόλιν , ἢ μέλλουσαν ἄλλων ἔσεσθαι κωλῦσαι ; ὅτε τοίνυν καὶ βασιλείαν ἄξιον ἀντὶ τούτου διδόναι , καὶ ταῦτά γε τοῖς ἐκγόνοις , καὶ μικροῦ τῆς ἐλευθερίας αὐτοῖς παραχωρῆσαι , διότι αὐτῶν οἱ πρόγονοι τὴν ἐλευθερίαν ἐφύλαξαν , ἦ που τούς γε αὐτοὺς ἐλευθερώσαντας οὐ μόνον τοὺς πολίτας , ἀλλὰ καὶ σύμπαν τὸ τῶν Ἑλλήνων γένος ἕν τι τῶν δεινοτάτων , μηδʼ αὐτοῦ τοῦ δοκεῖν ἐλευθέρους εἶναι μετέχειν ἐᾶν , ἀλλʼ ἣν ἔργῳ τοῖς ἄλλοις διετήρησαν , ταύτης αὐτοὺς τὸ γιγνόμενον τῆς ἐλευθερίας ἀφαιρεῖσθαι . φέρε δὴ κἀκεῖνο σκεψώμεθα , ὅσῳ καὶ κατὰ τοῦτο Μιλτιάδης καὶ Θεμιστοκλῆς Δίωνος δικαιότεροι καὶ βελτίους τὰ πολιτικὰ καὶ τὸ ἴσον μᾶλλον φυλάττοντες , εἴ γε οἱ μὲν ἀντʼ ἐκείνων τῶν ἔργων οὐδὲν πλέον ᾔτησαν οὔθʼ αὑτοῖς οὔτε παισὶν , ἀλλʼ ἐξαρκεῖν ὑπελάμβανον εὖ πεποιηκέναι τοὺς Ἕλληνας , Δίων δὲ , ὡς σὺ φῂς , καὶ τοιούτων δωρεῶν προσεδεῖτο , ἐν αἷς ἦν ἀκούειν τῶν ἐξ ἐκείνου τοὺς ἄλλους , μὴ ἐφʼ ἑκάστου τῶν καιρῶν μηδʼ ἐπὶ τῶν πραγμάτων αὐτῶν , ὅτι βέλτιον τῶν ἄλλων φρονοῦσιν ἢ λέγουσι πειθομένους , ἀλλʼ εἰσάπαξ στησαμένους βασιλέας , κἂν εἴ τινες αὐτῶν βελτίους ἐνεῖεν . ἆρʼ οὐ πανταχόθεν σαυτὸν ᾕρηκας ; ὅπου γε δὴ καὶ τῆς ἰσότητος καὶ τῆς γεωμετρίας ἐκεῖνοι μὲν οὑτωσὶ μνημονεύοντες φαίνονται , Δίων δʼ οὐχὶ , οὐδʼ οἱ Δίωνος παῖδες , καὶ ταῦτα
Lemmas: καί μήν ὅτι γε οὐ ἄτιμος οὐδέ ὁ τυγχάνω ἀνήρ ἐλευθερόω πατρίς , μή ὅτι γε ὁ Ἑλλάς , αὐτός Πλάτων , εἰ δέ βούλομαι Δίων , ὑπάρχω μάρτυς , ἐπεί καί οὗτος ὁ ἐκεῖνος ῥῆσις ἐπί δέ οὗτος σύμπας ἄδολος γνώμη καί ὑγιής μετά ὁ θεός βασιλεύς ἵστημι πρῶτος μέν ὁ ἐμός υἱός χάρις ἕνεκα δισσός , ὁ τε παρά ἐγώ καί ὁ παρά ὁ ἐμός πατήρ . ὁ μέν γάρ ἀπό βάρβαρος ἐλευθερόω ἐν ὁ τότε χρόνος ὁ πόλις , ἐγώ δέ ἀπό τύραννος νῦν δίς , ὅς αὐτός μάρτυς σύ γίγνομαι . ἆρα ὀλίγος τις ἤ φαῦλος τίθημι Πλάτων ἐλεύθερος ποιέω πόλις , ἤ μέλλω ἄλλος εἰμί κωλύω ; ὅτε τοίνυν καί βασιλεία ἄξιος ἀντί οὗτος δίδωμι , καί οὗτος γε ὁ ἔκγονος , καί μικρός ὁ ἐλευθερία αὐτός παραχωρέω , διότι αὐτός ὁ πρόγονος ὁ ἐλευθερία φυλάσσω , ἦ που ὁ γε αὐτός ἐλευθερόω οὐ μόνος ὁ πολίτης , ἀλλά καί σύμπας ὁ ὁ Ἕλλην γένος εἷς τις ὁ δεινός , μηδέ αὐτός ὁ δοκέω ἐλεύθερος εἰμί μετέχω ἐάω , ἀλλά ὅς ἔργον ὁ ἄλλος διατηρέω , οὗτος αὐτός ὁ γίγνομαι ὁ ἐλευθερία ἀφαιρέω . φέρω δή ἐκεῖνος σκοπέω , ὅσος καί κατά οὗτος Μιλτιάδης καί Θεμιστοκλῆς Δίων δίκαιος καί ἀγαθός ὁ πολιτικός καί ὁ ἴσος μάλα φυλάσσω , εἰ γε ὁ μέν ἀντί ἐκεῖνος ὁ ἔργον οὐδείς πολύς αἰτέω οὔτε ἑαυτοῦ οὔτε παῖς , ἀλλά ἐξαρκέω ὑπολαμβάνω εὖ ποιέω ὁ Ἕλλην , Δίων δέ , ὡς σύ φημί , καί τοιοῦτος δωρεά προσδέω , ἐν ὅς εἰμί ἀκούω ὁ ἐκ ἐκεῖνος ὁ ἄλλος , μή ἐπί ἕκαστος ὁ καιρός μηδέ ἐπί ὁ πρᾶγμα αὐτός , ὅτι ἀγαθός ὁ ἄλλος φρονέω ἤ λέγω πείθω , ἀλλά εἰσάπαξ ἵστημι βασιλεύς , ἄν εἰ τις αὐτός ἀγαθός ἔνειμι . ἆρα οὐ πανταχόθεν σεαυτοῦ αἱρέω ; ὅπου γε δή καί ὁ ἰσότης καί ὁ γεωμετρία ἐκεῖνος μέν οὕτως μνημονεύω φαίνω , Δίων δέ οὐ , οὐδέ ὁ Δίων παῖς , καί οὗτος