aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 139
συμφορῶν , ἀλλὰ καίπερ τοσοῦτον τῶν ἄλλων τοῖς δεινοῖς πλεονεκτῶν ὥσθʼ οἱ μὲν ἄλλοι τοῖς παροῦσι τούτοις ἠθύμουν , ὁ δὲ καὶ τοῦτʼ αὐτὸ προσειλήφει μεῖζον τὸ τοὺς πολίτας οὕτως ἔχοντας ὁρᾶν , ὥστʼ ἀπόρους εἶναι χρῆσθαι , καὶ ταῦτα οὐχ ὅσον τοῖς πολεμίοις ὑποπεπτωκέναι , ἀλλὰ κἀκείνῳ δυσμεναίνειν ὡς τῶν παρόντων πραγμάτων αἰτίῳ · πρὸς δυοῖν τοῖν ἀπὸ τῆς τύχης , τῷ πολέμῳ καὶ τῇ νόσῳ , δύο ταῦτα προσειληφότας ὁρῶν αὐτοὺς , λύπην καὶ παροξυσμὸν εἰς αὐτὸν , ἐν μέσοις τοῖς δεινοῖς ἐμβεβηκὼς καὶ πανταχόθεν μεμονωμένος ὡς εἰπεῖν , οὐκ ἔδεισεν οὐδʼ ὑπεχώρησεν , οὐδʼ ὥσπερ χροιὰν τὴν γνώμην μετέβαλε , τοῖς τε πολίταις ὁμοῦ καὶ τοῖς πολεμίοις ἀντιτεταγμένος · ἀλλʼ ὥσπερ ἂν ἄλλο τι μάθημα διδάσκων αὐτοὺς , κατὰ ταὐτὰ ἃ καὶ πρότερον διεξῄει , καὶ οὐ διέφθειρε τὰ δόγματα ἐπὶ τῶν κινδύνων , οὐδʼ ἐπὶ τῆς ἐξουσίας ἐφιλοσόφησε μόνον , ἀλλʼ ὡς περὶ ἀριθμῶν ἢ μέτρων ἐρωτηθεὶς ταυτὸν ἂν ἀπεκρίνατο καὶ ὕστερον καὶ πρότερον , οὕτω καὶ τότε τὰς αὐτὰς ἠφίει φωνὰς ὑπὲρ τῶν ὅλων πραγμάτων , οὔτε τοῖς δεινοῖς εἴκειν ἀξιῶν οὔθʼ αὑτῷ μέμφεσθαι , αἰσχύνεσθαί τε ὑπὲρ αὑτῶν ἑτέρων ἅμα τοῖς καιροῖς γεγονότων . ὥστʼ ἔμοιγε καὶ τὸν Αἴαντα τὸν πρὸ τῶν νεῶν μαχόμενον καὶ βοῶντα ἐν κουφοτέροις καὶ ῥᾴοσιν εἶναι δοκεῖν . τῷ μὲν γὰρ πρὸς τοὺς Τρῶας ἦν μόνον ἡ μάχη , τὰ δὲ τῶν οἰκείων εὐμενῆ δήπουθεν ὑπῆρχε , τῷ δʼ οὐχ ἧττον πονήρως εἶχε τῶν ἔξω τὰ ἔνδον καὶ πλείων ἦν ὁ φόβος τῶν πολιτῶν ἢ τῶν πολεμίων . ἐν οἷς ἔδειξεν οὐ τοῖς ὀψοποιοῖς ἐοικὼς οὐδὲν Περικλῆς , ἀλλὰ τοῖς ἄκροις τῶν Ἑλλήνων . ὥστʼ ἐμοὶ μὲν , ὅταν βλέψω πρὸς ταύτας τὰς ἀπορίας καὶ τὸν ὄχλον τῶν πραγμάτων αὐτοῦ , κυβερνήτου τινὸς ἔννοιαν παρίστασθαι περικλυζομένης αὐτῷ τῆς νεὼς καὶ τῶν νεφῶν καταρρηγνυμένων ἐπὶ τῶν οἰάκων μένοντος καὶ οὐ μεθιέντος , καὶ πρός γʼ ἔτι τῶν ἐμπλεόντων ἀπειλούντων καὶ ἑτοίμων ὄντων διασπάσασθαι , κατέχοντος καὶ νουθετοῦντος καὶ ἅμα ὑπέρ τε τοῦ σκάφους ἀγωνιζομένου καὶ πρὸς τοὺς ἐν τῷ σκάφει .
Lemmas: συμφορά , ἀλλά καίπερ τοσοῦτος ὁ ἄλλος ὁ δεινός πλεονέκτης ὥστε ὁ μέν ἄλλος ὁ πάρειμι οὗτος ἀθυμέω , ὁ δέ καί οὗτος αὐτός προσλαμβάνω μέγας ὁ ὁ πολίτης οὕτως ἔχω ὁράω , ὥστε ἄπορος εἰμί χράω , καί οὗτος οὐ ὅσος ὁ πολέμιος ὑποπίπτω , ἀλλά ἐκεῖνος δυσμεναίνω ὡς ὁ πάρειμι πρᾶγμα αἴτιος · πρός δύο ὁ ἀπό ὁ τύχη , ὁ πόλεμος καί ὁ νόσος , δύο οὗτος προσλαμβάνω ὁράω αὐτός , λύπη καί παροξυσμός εἰς αὐτός , ἐν μέσος ὁ δεινός ἐμβαίνω καί πανταχόθεν μονόω ὡς λέγω , οὐ δείδω οὐδέ ὑποχωρέω , οὐδέ ὥσπερ χροιά ὁ γνώμη μεταβάλλω , ὁ τε πολίτης ὁμοῦ καί ὁ πολέμιος ἀντιτάσσω · ἀλλά ὥσπερ ἄν ἄλλος τις μάθημα διδάσκω αὐτός , κατά αὐτός ὅς καί πρότερος διεξέρχομαι , καί οὐ διαφθείρω ὁ δόγμα ἐπί ὁ κίνδυνος , οὐδέ ἐπί ὁ ἐξουσία φιλοσοφέω μόνος , ἀλλά ὡς περί ἀριθμός ἤ μέτρον ἐρωτάω τατός ἄν ἀποκρίνω καί ὕστερον καί πρότερος , οὕτως καί τότε ὁ αὐτός ἀφίημι φωνή ὑπέρ ὁ ὅλος πρᾶγμα , οὔτε ὁ δεινός εἴκω ἀξιόω οὔτε ἑαυτοῦ μέμφομαι , αἰσχύνω τε ὑπέρ ἑαυτοῦ ἕτερος ἅμα ὁ καιρός γίγνομαι . ὥστε ἐγώ καί ὁ Αἴας ὁ πρό ὁ ναῦς μάχομαι καί βοάω ἐν κοῦφος καί ῥᾴδιος εἰμί δοκέω . ὁ μέν γάρ πρός ὁ Τρώς εἰμί μόνος ὁ μάχη , ὁ δέ ὁ οἰκεῖος εὐμενής δήπουθεν ὑπάρχω , ὁ δέ οὐ ἥσσων πονηρός ἔχω ὁ ἔξω ὁ ἔνδον καί πολύς εἰμί ὁ φόβος ὁ πολίτης ἤ ὁ πολέμιος . ἐν ὅς δείκνυμι οὐ ὁ ὀψοποιός ἔοικα οὐδείς Περικλῆς , ἀλλά ὁ ἄκρος ὁ Ἕλλην . ὥστε ἐγώ μέν , ὅταν βλέπω πρός οὗτος ὁ ἀπορία καί ὁ ὄχλος ὁ πρᾶγμα αὐτός , κυβερνήτης τις ἔννοια παρίστημι περικλύζω αὐτός ὁ ναῦς καί ὁ νέφος καταρρήγνυμι ἐπί ὁ οἴαξ μένω καί οὐ μεθίημι , καί πρός γε ἔτι ὁ ἐμπλέω ἀπειλέω καί ἑτοῖμος εἰμί διασπάω , κατέχω καί νουθετέω καί ἅμα ὑπέρ τε ὁ σκάφος ἀγωνίζομαι καί πρός ὁ ἐν ὁ σκάφος .