aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 271
κατηγόρησεν , ἀλλʼ οὖν ἐδόκει γʼ ἄν τι προὔργου τῶν λόγων εἶναι · ὅτε δʼ εἰπὼν ἅπανθʼ ὅσʼ ἔχειν ἡγεῖτο κατʼ αὐτῶν , εἶθʼ ὥσπερ δικαστὴς ἑτέρου λέγοντος ἀκηκοὼς ἀφῆκε τῆς αἰτίας αὐτοὺς , τίς ἔσθʼ ἡ χρεία τῶν λόγων ; ἢ πῶς οὐχ ἅμα τε ψευδῆ καὶ μάτην ἅπαντʼ εἴρηται ; μὴ γὰρ μελλόντων φανεῖσθαι τοιούτων ὁποίους τινὰς αὐτοὺς ὄντας ἐβούλετο δεικνύναι , τί τηνάλλως ἔδει βλασφημεῖν ; ὅπου γὰρ εἰ καὶ τὰ μάλιστα ἠλέγχοντο , ὑπέρ γε πάσης τῆς ῥητορικῆς λόγος κατελείπετο , ὡς οὐ τοιοῦτον εἴη , πῶς εἰκὸς ἔκ γε τῶν ἀφειμένων αὐτὴν δοκεῖν ἐλέγχεσθαι ; τὸ δὲ δὴ λέγειν ὡς οὐδὲ τῇ ἀληθινῇ ῥητορικῇ ἐχρῶντο , οὐ γὰρ ἄν ποτʼ ἐξέπεσον , πῶς οὐχ ὑπερφυὲς ἤδη καὶ παρʼ ἐκεῖνον αὖ τὸν λόγον , ὃν μικρῷ πρόσθεν ἐδείκνυμεν αὐτῷ , ὡς οὐκ ἔστιν ὑπὲρ τῶν δικαίων λέγοντα πρὸς δῆμον σωθῆναι ; πάλιν δὲ μνημονεύσωμεν τῶν ῥημάτων καὶ παρʼ ἄλληλα θεασώμεθα ἅ τʼ ἐκεῖ λέγει καὶ ἅ φησιν ἐνταῦθα . οὐ γὰρ ἔστιν ὅστις ἀνθρώπων σωθήσεται οὔθʼ ὑμῖν οὔτʼ ἄλλῳ πλήθει οὐδενὶ γνησίως ἐναντιούμενος καὶ διακωλύων πόλλʼ ἄδικα καὶ παράνομʼ ἐν τῇ πόλει γίγνεσθαι , ἀλλʼ ἀναγκαῖόν ἐστι τὸν τῷ ὄντι μαχούμενον ὑπὲρ τοῦ δικαίου , καὶ εἰ μέλλει ὀλίγον χρόνον σωθήσεσθαι , ἰδιωτεύειν , ἀλλὰ μὴ δημοσιεύειν . φέρε δὴ τί αὖ φησιν ἐνταῦθα ; προστάτης γὰρ πόλεως οὐδʼ ἂν εἷς ποτὲ ἀδίκως ἀπόλοιτο ὑπʼ αὐτῆς ταύτης τῆς πόλεως ἧς προστατεῖ . ταῦτʼ , ὦ πρὸς Διὸς , πῶς τις εἶναι φῇ τῆς αὐτῆς γνώμης ἢ πρὸς τὸ αὐτὸ τελευτᾶν , ἅμα μὲν τὸν τῷ δικαίῳ βοηθοῦντα ἀναγκαίως ἔχειν ἀπολέσθαι ὑπὸ τῆς πόλεως ἧς προστατεῖ , ἅμα δʼ ἂν ἀπόληται , οὐκ ἄν ποτε τοῦτʼ ἀδίκως παθεῖν ὑπὸ τῆς πόλεως ἧς προστατεῖ ; ποῦ ταῦτʼ ἐστὶν ἐοικότα , ἢ πῶς εἰς ταυτὸν τελεῖ ; εἰ δὲ δὴ καὶ τὰ μάλιστα μήτε τῇ ἀληθινῇ ῥητορικῇ ἐχρῶντο μήτε τῇ κολακικῇ , δῶμεν γὰρ , κακῶς λέγειν αὐτοὺς οὐδʼ οὕτως οἶμαι προσῆκε . τί γὰρ μᾶλλον κόλακας καὶ φαύλους ὑποληπτέον αὐτοὺς , εἰ μὴ τῇ
Lemmas: κατηγορέω , ἀλλά οὖν δοκέω γε ἄν τις προὔργου ὁ λόγος εἰμί · ὅτε δέ λέγω ἅπας ὅσος ἔχω ἡγέομαι κατά αὐτός , εἶτα ὥσπερ δικαστής ἕτερος λέγω ἀκούω ἀφίημι ὁ αἰτία αὐτός , τίς εἰμί ὁ χρεία ὁ λόγος ; ἤ πῶς οὐ ἅμα τε ψευδής καί μάτην ἅπας λέγω ; μή γάρ μέλλω φαίνω τοιοῦτος ὁποῖος τις αὐτός εἰμί βούλομαι δείκνυμι , τίς τηνάλλως δέω βλασφημέω ; ὅπου γάρ εἰ καί ὁ μάλα ἐλέγχω , ὑπέρ γε πᾶς ὁ ῥητορική λόγος καταλείπω , ὡς οὐ τοιοῦτος εἰμί , πῶς ἔοικα ἐκ γε ὁ ἀφίημι αὐτός δοκέω ἐλέγχω ; ὁ δέ δή λέγω ὡς οὐδέ ὁ ἀληθινός ῥητορικός χράω , οὐ γάρ ἄν ποτέ ἐκπίπτω , πῶς οὐ ὑπερφυής ἤδη καί παρά ἐκεῖνος αὖ ὁ λόγος , ὅς μικρός πρόσθεν δείκνυμι αὐτός , ὡς οὐ εἰμί ὑπέρ ὁ δίκαιος λέγω πρός δῆμος σῴζω ; πάλιν δέ μνημονεύω ὁ ῥῆμα καί παρά ἀλλήλων θεάομαι ὅς τε ἐκεῖ λέγω καί ὅς φημί ἐνταῦθα . οὐ γάρ εἰμί ὅστις ἄνθρωπος σῴζω οὔτε σύ οὔτε ἄλλος πλῆθος οὐδείς γνήσιος ἐναντιόομαι καί διακωλύω πολύς ἄδικος καί παράνομος ἐν ὁ πόλις γίγνομαι , ἀλλά ἀναγκαῖος εἰμί ὁ ὁ εἰμί μάχομαι ὑπέρ ὁ δίκαιος , καί εἰ μέλλω ὀλίγος χρόνος σῴζω , ἰδιωτεύω , ἀλλά μή δημοσιεύω . φέρω δή τίς αὖ φημί ἐνταῦθα ; προστάτης γάρ πόλις οὐδέ ἄν εἷς ποτέ ἄδικος ἀπόλλυμι ὑπό αὐτός οὗτος ὁ πόλις ὅς προστατέω . οὗτος , ὦ πρός Ζεύς , πῶς τις εἰμί φημί ὁ αὐτός γνώμη ἤ πρός ὁ αὐτός τελευτάω , ἅμα μέν ὁ ὁ δίκαιος βοηθέω ἀναγκαῖος ἔχω ἀπόλλυμι ὑπό ὁ πόλις ὅς προστατέω , ἅμα δέ ἐάν ἀπόλλυμι , οὐ ἄν ποτέ οὗτος ἄδικος πάσχω ὑπό ὁ πόλις ὅς προστατέω ; ποῦ οὗτος εἰμί ἔοικα , ἤ πῶς εἰς τατός τελέω ; εἰ δέ δή καί ὁ μάλα μήτε ὁ ἀληθινός ῥητορικός χράω μήτε ὁ κολακικός , δίδωμι γάρ , κακός λέγω αὐτός οὐδέ οὕτως οἴομαι προσήκω . τίς γάρ μάλα κόλαξ καί φαῦλος ὑπολαμβάνω αὐτός , εἰ μή ὁ