aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 159
καταγνόντες αὐτοὶ μετέγνωσαν καὶ οὐκ ἔμειναν ἐφʼ ὧν ἔγνωσαν ἐξ ἀρχῆς σὺ δὲ ὥσπερ τι κύριον ἐγκέκληκας , καὶ οὐκ ἠξίωσας ταύτῃ μιμήσασθαι τοὺς Ἀθηναίους , ἀφεὶς τὸν ἄνδρα τῆς αἰτίας , ἀλλʼ ὃ μὲν ἦν χαλεπώτερον αὐτῶν ἐμιμήσω , τὸ δὲ λοιπὸν εἴασας , καὶ ταῦθʼ ὃ πάντων ἀτοπώτατόν ἐστι , κατηγορῶν αὐτῶν τῶν Ἀθηναίων , καὶ τό γε κάλλιον , οὐ τὰ δεύτερα ταῦτα , ἀλλʼ ἐκεῖνα ἅ τις ἂν χαίρων τῷ Κίμωνι . καὶ μηδενὸς μὲν ἂν τοιούτου συμβάντος οὐκ εἶχες ὅ τι κατηγόρεις , ἐπεὶ δʼ ἔλυσαν τῇ μετανοίᾳ τὸ συμβὰν καὶ τὴν αἰτίαν ἐφʼ αὑτοὺς μετέθεσαν , οὐκ ἴσον τι νομίζεις εἶναι ὥσπερ ἂν εἰ μηδὲν ἐξ ἀρχῆς εἰπεῖν εἴχομεν ; καὶ μὴν πολὺ μεῖζον καὶ κάλλιον εἰς ἀρετῆς λόγον ἐκπεσόντα κατελθεῖν ἢ μὴ φυγεῖν ὅλως . τὸ μὲν γὰρ καὶ τοῖς τυχοῦσιν ὑπάρχει δή που , τοῦτο δʼ οὐ κατὰ τοὺς πολλοὺς ἄνδρας ἦν · κἀκεῖνο μὲν ἂν τῇ τύχῃ τις εἶχε λογίζεσθαι , τοῦτο δὲ τῷ κρείττονα ἢ κατὰ τοὺς ἄλλους ὄντα γιγνώσκεσθαι . τοῦ μὲν γὰρ ἐκπεσεῖν καὶ φεύγειν φθόνος αἴτιος καὶ τάχα ἄν τι καὶ ἄλλο τοιοῦτον φανείη , τῆς δὲ πρὸ τοῦ χρόνου κλήσεως καὶ παρακλήσεως οὐδὲν ἔσθʼ ἕτερον πλὴν τῆς ἀρετῆς αἰτιᾶσθαι , διʼ ἣν καὶ ἀπόντα ᾐσχύνοντο καὶ παρεῖναι λυσιτελεῖν αὑτοῖς ὑπελάμβανον , καὶ τὸ μέγιστον , σφῶν αὐτῶν καταγιγνώσκειν μᾶλλον ἠξίουν ἢ ʼκείνου . ὥστʼ εἰ μὲν αὐτὸν ἐφʼ αὑτοῦ δεῖ σκοπεῖν , τί δεῖ λέγειν , εἴ τις εἰς ἐκεῖνον ἐξήμαρτεν ; εἰ δʼ ἀπὸ τῶν ἄλλων αὐτὸν δεῖ θεωρῆσαι , διαφερόντως οὗτος τιμηθεὶς φαίνεται . ἀλλὰ μήπω ταῦτα · αὐτίκα γὰρ μᾶλλον ἴσως ἁρμόσει . ὃ δὲ πολλῶν καὶ μεγάλων ὄντων ὧν ἄν τις ἐπαινέσαι Κίμωνα δικαίως μέγιστον καὶ ὡσπερεὶ κεφάλαιόν ἐστι καὶ διαφερόντως ἐκείνῳ προσῆκον , τοῦτʼ εἰπεῖν ἔτι βούλομαι καὶ ἀποδοῦναι ὥσπερ ἄλλο τι τῷ ἀνδρί . σχεδὸν γὰρ ἐν ὀλίγοις τῶν πάντων , ὥς γέ μοι φαίνεται , καὶ τῶν πρότερον καὶ τῶν ὕστερον ἀντέχει τῷ λόγῳ τούτῳ καὶ οὐ συναγωνίζεται οὐδὲ δίδωσι χώραν τῇ βλασφημίᾳ , ὡς ἄρα
Lemmas: καταγιγνώσκω αὐτός μεταγιγνώσκω καί οὐ μένω ἐπί ὅς γιγνώσκω ἐκ ἀρχή σύ δέ ὥσπερ τις κύριος ἐγκαλέω , καί οὐ ἀξιόω οὗτος μιμέομαι ὁ Ἀθηναῖος , ἀφίημι ὁ ἀνήρ ὁ αἰτία , ἀλλά ὅς μέν εἰμί χαλεπός αὐτός μιμέομαι , ὁ δέ λοιπός ἐάω , καί οὗτος ὅς πᾶς ἄτοπος εἰμί , κατηγορέω αὐτός ὁ Ἀθηναῖος , καί ὁ γε καλός , οὐ ὁ δεύτερος οὗτος , ἀλλά ἐκεῖνος ὅς τις ἄν χαίρω ὁ Κίμων . καί μηδείς μέν ἄν τοιοῦτος συμβαίνω οὐ ἔχω ὅς τις κατηγορέω , ἐπεί δέ λύω ὁ μετάνοια ὁ συμβαίνω καί ὁ αἰτία ἐπί ἑαυτοῦ μετατίθημι , οὐ ἴσος τις νομίζω εἰμί ὥσπερ ἄν εἰ μηδείς ἐκ ἀρχή λέγω ἔχω ; καί μήν πολύς μέγας καί καλός εἰς ἀρετή λόγος ἐκπίπτω κατέρχομαι ἤ μή φεύγω ὅλος . ὁ μέν γάρ καί ὁ τυγχάνω ὑπάρχω δή που , οὗτος δέ οὐ κατά ὁ πολύς ἀνήρ εἰμί · ἐκεῖνος μέν ἄν ὁ τύχη τις ἔχω λογίζομαι , οὗτος δέ ὁ κρατύς ἤ κατά ὁ ἄλλος εἰμί γιγνώσκω . ὁ μέν γάρ ἐκπίπτω καί φεύγω φθόνος αἴτιος καί τάχα ἄν τις καί ἄλλος τοιοῦτος φαίνω , ὁ δέ πρό ὁ χρόνος κλῆσις καί παράκλησις οὐδείς εἰμί ἕτερος πλήν ὁ ἀρετή αἰτιάομαι , διά ὅς καί ἄπειμι αἰσχύνω καί πάρειμι λυσιτελέω ἑαυτοῦ ὑπολαμβάνω , καί ὁ μέγας , σφεῖς αὐτός καταγιγνώσκω μάλα ἀξιόω ἤ ἐκεῖνος . ὥστε εἰ μέν αὐτός ἐπί ἑαυτοῦ δέω σκοπέω , τίς δέω λέγω , εἰ τις εἰς ἐκεῖνος ἐξαμαρτάνω ; εἰ δέ ἀπό ὁ ἄλλος αὐτός δέω θεωρέω , διαφερόντως οὗτος τιμάω φαίνω . ἀλλά μήπω οὗτος · αὐτίκα γάρ μάλα ἴσως ἁρμόζω . ὅς δέ πολύς καί μέγας εἰμί ὅς ἄν τις ἐπαινέω Κίμων δίκαιος μέγας καί ὡσπερεί κεφάλαιος εἰμί καί διαφερόντως ἐκεῖνος προσήκω , οὗτος λέγω ἔτι βούλομαι καί ἀποδίδωμι ὥσπερ ἄλλος τις ὁ ἀνήρ . σχεδόν γάρ ἐν ὀλίγος ὁ πᾶς , ὡς γε ἐγώ φαίνω , καί ὁ πρότερος καί ὁ ὕστερον ἀντέχω ὁ λόγος οὗτος καί οὐ συναγωνίζομαι οὐδέ δίδωμι χώρα ὁ βλασφημία , ὡς ἄρα