aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 267
πραγμάτων ἐξ ἀφανοῦς ἀφαιρουμένους , αὐτός θʼ ἑαυτὸν ἔταξεν ἀγωνίζεσθαι καὶ τὴν πόλιν ἠξίου καὶ ἃ μηδὲ τοῖς μάντεσιν ἦν προϊδέσθαι μηδὲ προειπεῖν , ταῦθʼ ὁμοῦ προλέγειν καὶ διακωλύειν ἠναγκάζετο . τρίτον δʼ ἐπὶ τούτοις ὅτι καὶ μόνος ὡς ἔπος εἰπεῖν ἀντετάξατο τῇ κατὰ τῶν Ἑλλήνων τύχῃ , τῶν μὲν ταὐτὰ προῃρημένων καὶ συνεργούντων πολλῆς τινος ἐνδείας οὔσης , τῶν δʼ ὑπὲρ τῶν ἐναντίων λεγόντων καὶ πραττόντων ἀφθονίας θαυμαστῆς , ὧν κρατῆσαι πολὺ μεῖζον ἦν ἢ τῶν ἔξω καὶ φανερῶν πολεμίων . ἀλλʼ ὅμως ἐκ τοσούτων καὶ τοιούτων ἐλαττωμάτων κατάλογόν τινα ποιεῖται συμμάχων καὶ πόρων καὶ δυνάμεων , ὧν συνήγαγεν αὐτοῖς ἐκ τοῦ δικαιοτάτου , ἰδίᾳ που τοῦ λόγου λέγων ταῦτα καὶ πρὶν τῶν ἀνδρῶν τούτων μνησθῆναι . μνησθεὶς δὲ τούτων οὐδὲν ἔτι τοιοῦτον , ἀλλʼ ἔχων ἃς εἶπον ὑπερβολὰς οὐκ ἐλύπησεν , ἀλλʼ ἀποχρῆν ἡγήσατο ὁμοίαν τὴν ἑαυτοῦ πολιτείαν τῇ ἐκείνων προσειπεῖν · καὶ πρός γʼ ἔτι τὴν ὑπερβολὴν ἐκείνοις ἀπέδωκεν εἰπὼν οὑτωσὶ κἀκεῖνο λογίζου καὶ σκόπει . πότερον κάλλιον καὶ ἄμεινον τῇ πόλει διὰ τὰς τῶν προτέρων εὐεργεσίας οὔσας ὑπερμεγέθεις , οὐ μὲν οὖν εἴποι τις ἂν ἡλίκας , τὰς ἐπὶ τὸν παρόντα βίον γιγνομένας εἰς ἀχαριστίαν καὶ προπηλακισμὸν ἄγειν , ἢ πᾶσιν ὅσοι τι μετʼ εὐνοίας πράττουσι τῆς παρὰ τούτων τιμῆς καὶ φιλανθρωπίας μετεῖναι ; κἀνταῦθα μὲν οὕτως · ἑτέρωθι δʼ αὖ πολλοῖς πρότερον χρόνοις δημηγορῶν ἐν τοῖς Ἀθηναίοις καὶ παρρησιαζόμενος , πείθων αὐτοὺς τὰ βέλτιστʼ ἀντὶ τῶν ἡδέων αἱρεῖσθαι , ἐξὸν αὐτῷ καὶ χωρὶς τοῦ μνησθῆναι τῶν ἄνω ῥητόρων περαίνειν τὰ τῆς ὑποθέσεως , ὥσπερ ἐπεισόδιον χρηστὸν ἐπεισήγαγε , καὶ τοῦ τε Περικλέους αὐτοὺς ὑπεμίμνησκε καὶ ἄλλων ὡδὶ λέγων ἀλλὰ δικαίου πολίτου κρίνω τὴν τῶν πραγμάτων σωτηρίαν ἀντὶ τῆς ἐν τῷ λέγειν χάριτος αἱρεῖσθαι . καὶ γὰρ τοὺς ἐπὶ τῶν προγόνων ἡμῶν λέγοντας ἀκούω , ὥσπερ ἴσως καὶ ὑμεῖς , οὓς ἐπαινοῦσι μὲν οἱ παριόντες ἅπαντες , μιμοῦνται δʼ οὐ πάνυ , τούτῳ τῷ ἔθει καὶ τῷ τρόπῳ τῆς πολιτείας χρῆσθαι , τὸν Ἀριστείδην ἐκεῖνον , τὸν Νικίαν , τὸν ὁμώνυμον τὸν ἐμαυτοῦ , τὸν Περικλέα . δύο τοίνυν ταῦτʼ ἄν τις τῶν λόγων τούτων
Lemmas: πρᾶγμα ἐκ ἀφανής ἀφαιρέω , αὐτός τε ἑαυτοῦ τάσσω ἀγωνίζομαι καί ὁ πόλις ἀξιόω καί ὅς μηδέ ὁ μάντις εἰμί προοράω μηδέ προλέγω , οὗτος ὁμοῦ προλέγω καί διακωλύω ἀναγκάζω . τρίτος δέ ἐπί οὗτος ὅτι καί μόνος ὡς ἔπος λέγω ἀντιτάσσω ὁ κατά ὁ Ἕλλην τύχη , ὁ μέν αὐτός προλέγω καί συνεργέω πολύς τις ἔνδεια εἰμί , ὁ δέ ὑπέρ ὁ ἐναντίος λέγω καί πράσσω ἀφθονία θαυμαστός , ὅς κρατέω πολύς μέγας εἰμί ἤ ὁ ἔξω καί φανερός πολέμιος . ἀλλά ὅμως ἐκ τοσοῦτος καί τοιοῦτος ἐλάττωμα κατάλογος τις ποιέω σύμμαχος καί πόρος καί δύναμις , ὅς συνάγω αὐτός ἐκ ὁ δίκαιος , ἴδιος που ὁ λόγος λέγω οὗτος καί πρίν ὁ ἀνήρ οὗτος μιμνῄσκω . μιμνῄσκω δέ οὗτος οὐδείς ἔτι τοιοῦτος , ἀλλά ἔχω ὅς λέγω ὑπερβολή οὐ λυπέω , ἀλλά ἀποχράω ἡγέομαι ὅμοιος ὁ ἑαυτοῦ πολιτεία ὁ ἐκεῖνος προσλέγω · καί πρός γε ἔτι ὁ ὑπερβολή ἐκεῖνος ἀποδίδωμι λέγω οὕτως ἐκεῖνος λογίζομαι καί σκοπέω . πότερος καλός καί ἀγαθός ὁ πόλις διά ὁ ὁ πρότερος εὐεργεσία εἰμί ὑπερμεγέθης , οὐ μέν οὖν λέγω τις ἄν ἡλίκος , ὁ ἐπί ὁ πάρειμι βίος γίγνομαι εἰς ἀχαριστία καί προπηλακισμός ἄγω , ἤ πᾶς ὅσος τις μετά εὔνοια πράσσω ὁ παρά οὗτος τιμή καί φιλανθρωπία μέτειμι ; ἐνταῦθα μέν οὕτως · ἑτέρωθι δέ αὖ πολύς πρότερος χρόνος δημηγορέω ἐν ὁ Ἀθηναῖος καί παρρησιάζομαι , πείθω αὐτός ὁ ἀγαθός ἀντί ὁ ἡδύς αἱρέω , ἔξεστι αὐτός καί χωρίς ὁ μιμνῄσκω ὁ ἄνω ῥήτωρ περαίνω ὁ ὁ ὑπόθεσις , ὥσπερ ἐπεισόδιον χρηστός ἐπεισάγω , καί ὁ τε Περικλῆς αὐτός ὑπομιμνῄσκω καί ἄλλος ὡδί λέγω ἀλλά δίκαιος πολίτης κρίνω ὁ ὁ πρᾶγμα σωτηρία ἀντί ὁ ἐν ὁ λέγω χάρις αἱρέω . καί γάρ ὁ ἐπί ὁ πρόγονος ἐγώ λέγω ἀκούω , ὥσπερ ἴσως καί σύ , ὅς ἐπαινέω μέν ὁ παρέρχομαι ἅπας , μιμέομαι δέ οὐ πάνυ , οὗτος ὁ ἔθος καί ὁ τρόπος ὁ πολιτεία χράω , ὁ Ἀριστείδης ἐκεῖνος , ὁ Νικίας , ὁ ὁμώνυμος ὁ ἐμαυτοῦ , ὁ Περικλῆς . δύο τοίνυν οὗτος ἄν τις ὁ λόγος οὗτος