aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 148
ἐποίησε · καὶ μὴν οὐκ ἦν αὐτὸς λάλος . ἀργούς · ὁ δʼ ἐνεργὸς ἦν . δειλούς · ὁ δὲ νικῶν ἀνδρείᾳ φαίνεται . φιλοχρημάτους · ὁ δʼ ἥκιστα ἐτίμα χρήματα . πῶς οὖν αὐτὸς ὢν ἀγαθὸς λέγειν , ἱκανὸς πράττειν , ἀνδρεῖος , κρείττων χρημάτων , ἐποίει λάλους , ἀργοὺς , δειλοὺς , ἀνελευθέρους ; ἢ γὰρ ὄναρ λέγεις , ἢ γρῖφον , ἢ οὐκ ἔχω τί φῶ . πῶς γὰρ οὐκ ἄτοπον , εἰ οἷος μὲν αὐτὸς ἦν οὐκ ἐποίει τοιούτους , οἷος δʼ ἥκιστα αὐτὸς ἦν , τοιούτους ἀπειργάζετο ; ἐμοὶ μὲν γὰρ τοὐναντίον ἐκ τούτων φαίνεται , τὸ γοῦν καθʼ αὑτὸν , πεποιηκὼς δεξιοὺς , ἐνεργοὺς , ἀνδρείους , μεγαλοπρεπεῖς · εἰ μή τι καὶ κατὰ Σωκράτους χρὴ πιστεύειν , ὅτι τοὺς νέους διέφθειρεν , ὃς αὐτοῖς παράδειγμα παντὸς ἦν χρηστοῦ . οὐκ ἔστι ταῦτα , ὦ Πλάτων , ἀλλὰ δυοῖν θάτερον · ἢ οὐκ ἦσαν Ἀθηναῖοι τοιοῦτοι οἵους σὺ κατῃτιάσω , ἢ πάντες μᾶλλον ἢ Περικλῆς αἴτιος , εἴπερ γε μήτε φαύλως ἐδείκνυ τὰ παλαίσματα μήτε ἀσαφεῖς τινὰς ἢ κιβδήλους ἢ σκολιὰς παρεῖχε τὰς γραμμάς . ἔτι τοίνυν τῶν ἀνωτέρω μνημονεύσωμεν καὶ συλλογισώμεθα , καὶ ταῦτα ἐκ τῶν πεφηνότων . Πλάτων εἶπε μὴ δεῖν κολακεύειν τὰ πλήθη · Περικλῆς δέ γε πλείστῃ παρρησίᾳ χρησάμενος φαίνεται . διαμάχεσθαι δεῖν ὑπὲρ τοῦ βελτίονος · ὁ δʼ ἐν καιροῖς τοιούτοις ἐμάχετο οἷς ἀρτίως ἡμεῖς ἐπεδείκνυμεν . μὴ ζητεῖν ἀποπιμπλάναι τὰς ἐπιθυμίας · ἐκεῖνος τοίνυν κατεῖχε καὶ οὐκ ἤγετο μᾶλλον ἢ αὐτὸς ἦγε . μηδʼ ἐκ παντὸς τρόπου συνεθίζειν πλέον ἔχειν , φησὶν ὁ τὸν νόμον τιθείς · ὁ δʼ ἀφʼ ἑστίας ἀρξάμενος τῆς αὐτὸς αὑτοῦ τὸ σύμμετρον ᾑρεῖτο πρὸ τοῦ πλέονος . οὐκοῦν ταῦτʼ ἐδόκει Πλάτωνι , ταῦτα ποιῶν Περικλῆς φαίνεται . πῶς ἄν τις μᾶλλον κατὰ τοὺς Πλάτωνος λόγους φανείη βεβιωκὼς ἢ πεπολιτευμένος ; ἢ τίνα χρῆν ὑπὲρ ἐκείνου πρῶτον εἰπεῖν , εἴ τις ἐπῃτιάσατο ;
Lemmas: ποιέω · καί μήν οὐ εἰμί αὐτός λάλος . ἀργός · ὁ δέ ἐνεργός εἰμί . δειλός · ὁ δέ νικάω ἀνδρεία φαίνω . φιλοχρήματος · ὁ δέ ἦκα τιμάω χρῆμα . πῶς οὖν αὐτός εἰμί ἀγαθός λέγω , ἱκανός πράσσω , ἀνδρεῖος , κρατύς χρῆμα , ποιέω λάλος , ἀργός , δειλός , ἀνελεύθερος ; ἤ γάρ ὄναρ λέγω , ἤ γρῖφος , ἤ οὐ ἔχω τίς φημί . πῶς γάρ οὐ ἄτοπος , εἰ οἷος μέν αὐτός εἰμί οὐ ποιέω τοιοῦτος , οἷος δέ ἦκα αὐτός εἰμί , τοιοῦτος ἀπεργάζομαι ; ἐγώ μέν γάρ ἐναντίος ἐκ οὗτος φαίνω , ὁ γοῦν κατά ἑαυτοῦ , ποιέω δεξιός , ἐνεργός , ἀνδρεῖος , μεγαλοπρεπής · εἰ μή τις καί κατά Σωκράτης χρή πιστεύω , ὅτι ὁ νέος διαφθείρω , ὅς αὐτός παράδειγμα πᾶς εἰμί χρηστός . οὐ εἰμί οὗτος , ὦ Πλάτων , ἀλλά δύο ἕτερος · ἤ οὐ εἰμί Ἀθηναῖος τοιοῦτος οἷος σύ καταιτιάομαι , ἤ πᾶς μάλα ἤ Περικλῆς αἴτιος , εἴπερ γε μήτε φαῦλος δείκνυμι ὁ πάλαισμα μήτε ἀσαφής τις ἤ κίβδηλος ἤ σκολιός παρέχω ὁ γραμμή . ἔτι τοίνυν ὁ ἀνώτερος μνημονεύω καί συλλογίζομαι , καί οὗτος ἐκ ὁ φαίνω . Πλάτων λέγω μή δέω κολακεύω ὁ πλῆθος · Περικλῆς δέ γε πολύς παρρησία χράω φαίνω . διαμάχομαι δέω ὑπέρ ὁ ἀγαθός · ὁ δέ ἐν καιρός τοιοῦτος μάχομαι ὅς ἄρτιος ἐγώ ἐπιδείκνυμι . μή ζητέω ἀποπίμπλημι ὁ ἐπιθυμία · ἐκεῖνος τοίνυν κατέχω καί οὐ ἄγω μάλα ἤ αὐτός ἄγω . μηδέ ἐκ πᾶς τρόπος συνεθίζω πολύς ἔχω , φημί ὁ ὁ νόμος τίθημι · ὁ δέ ἀπό ἑστία ἄρχω ὁ αὐτός ἑαυτοῦ ὁ σύμμετρος αἱρέω πρό ὁ πολύς . οὐκοῦν οὗτος δοκέω Πλάτων , οὗτος ποιέω Περικλῆς φαίνω . πῶς ἄν τις μάλα κατά ὁ Πλάτων λόγος φαίνω βιόω ἤ πολιτεύω ; ἤ τίς χρή ὑπέρ ἐκεῖνος πρῶτος λέγω , εἰ τις ἐπαιτιάομαι ;