aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 306
μὴ διαφθείρειν . οὐ γάρ πω καὶ τούτῳ διακονία τις πρόσεστιν ἀγεννὴς οὐδʼ ἀνελεύθερος . θαυμάζω δὲ Πλάτωνος εἰ χοὰς μὲν ἀποστερῆσαι τοὺς ἄνδρας οὐκ ἄν ποτʼ ἠξίωσεν ἑκὼν εἶναι , τὴν δὲ μνήμην καὶ τὴν ὑπὸ πάντων εὐφημίαν συγκεχωρημένην αὐτοῖς ἀφανίζων ἑαυτοῦ τὸ ἕρμαιον ἡγήσατο . καὶ μὴν εἰ τὸ συμμέτρους τὰς τιμωρίας ποιεῖσθαι πολιτικὸν , ἥ γʼ ἀτιμία τοῖς ἀνδράσιν αὐτὴ τὸ σύμμετρον παρελήλυθεν . οἶμαι γὰρ , εἴ τις ἐστὶν αἴσθησις τοῖς τελευτήσασι , μὴ ὅτι τῶν νομιζομένων , ἀλλὰ μηδʼ αὐτῶν τῶν μνημάτων ἀποστερηθέντας ἂν αὐτοὺς μηδʼ εἰς τοὺς ἐκγόνους τὰ ἔσχατα πάντων ἀτυχήσαντας τοσαύτην ἂν ποιήσασθαι τὴν συμφορὰν , ὅσην περ εἰ κολακείαν αὐτῶν οἱ Ἕλληνες καταγνοῖεν , καὶ ἃ ζῶντες ἔφυγον καὶ ὑπὲρ ὧν ὅπως αὐτοῖς μὴ ἔνοχοι γένοιντο πάντα καὶ λέγειν καὶ πράττειν ὑπέστησαν , ταῦτα τεθνηκότες καὶ ἐπʼ ἐξειργασμένοις οἷς διενοήθησαν φέροιντο τὰ τῆς δουλείας ὀνείδη , ὁ δὲ ταῦτα πείθων εἴη Πλάτων , ὁ μόνος κοσμῆσαι τὰς ἐκείνων ἀρετὰς κατʼ ἀξίαν δυνάμενος , καὶ μέντοι καὶ κεκοσμηκώς . ἀλλὰ μὴν εἴ γε τοῦθʼ ἕπεται φύσει τοῖς ἀγαθοῖς ἀνδράσι , τὴν ἀγαθὴν δόξαν διώκειν , πῶς οὐκ ἀδικεῖσθαι φαίη τις ἂν αὐτοὺς , εἰ κινδυνεύειν μὲν καὶ πάσχειν ὁτιοῦν ᾤοντο δεῖν ἐπὶ τῷ καλλίονι τῶν λόγων , εἰ δὲ μὴ , μέρος γέ τι καὶ διὰ τοῦτο , ἐχόντων δὲ πέρας καὶ τῶν λόγων καὶ τῶν ἔργων αὐτοῖς καὶ προσέτι καὶ τοῦ βίου , τὴν ἐναντίαν δόξαν οἴσονται , καὶ πῶς ἂν μᾶλλον ἀποστεροίημεν τὸν μισθὸν αὐτοὺς , ὃς μόνος τοῖς ἐπιεικέσι παρὰ τῆς φύσεως ὑπάρχει , καὶ ταῦτα συμφάσκοντες εἶναι δεῖν τοῖς ἀγαθοῖς καὶ ζῶσι καὶ τελευτήσασιν . ἐξῆν γὰρ , ὦ γενναῖε , καὶ τοὺς νέους δικαίους εἶναι προτρέπειν καὶ τοῖς πρεσβυτέροις τὰ πρέποντʼ ἀποδοῦναι . καὶ γὰρ εἰ μηδὲν εἴχομεν ἐπαινεῖν αὐτοὺς , ἀλλʼ ἐξῆν γε δή που παρελθεῖν σιωπῇ , καὶ οὐκ ἔμελλες ὀφλήσειν ἀλογίου . ἀλλὰ γὰρ οὐκ εἰ Πλάτων ὁ τῶν Ἑλλήνων τοσοῦτον ὑπερφέρων καὶ
Lemmas: μή διαφθείρω . οὐ γάρ πω καί οὗτος διακονία τις πρόσειμι ἀγεννής οὐδέ ἀνελεύθερος . θαυμάζω δέ Πλάτων εἰ χοή μέν ἀποστερέω ὁ ἀνήρ οὐ ἄν ποτέ ἀξιόω ἑκών εἰμί , ὁ δέ μνήμη καί ὁ ὑπό πᾶς εὐφημία συγχωρέω αὐτός ἀφανίζω ἑαυτοῦ ὁ ἕρμαιον ἡγέομαι . καί μήν εἰ ὁ σύμμετρος ὁ τιμωρία ποιέω πολιτικός , ὁ γε ἀτιμία ὁ ἀνήρ αὐτός ὁ σύμμετρος παρέρχομαι . οἴομαι γάρ , εἰ τις εἰμί αἴσθησις ὁ τελευτάω , μή ὅτι ὁ νομίζω , ἀλλά μηδέ αὐτός ὁ μνῆμα ἀποστερέω ἄν αὐτός μηδέ εἰς ὁ ἔκγονος ὁ ἔσχατος πᾶς ἀτυχέω τοσοῦτος ἄν ποιέω ὁ συμφορά , ὅσος περ εἰ κολακεία αὐτός ὁ Ἕλλην καταγιγνώσκω , καί ὅς ζάω φεύγω καί ὑπέρ ὅς ὅπως αὐτός μή ἔνοχος γίγνομαι πᾶς καί λέγω καί πράσσω ὑφίστημι , οὗτος θνῄσκω καί ἐπί ἐξεργάζομαι ὅς διανοέω φέρω ὁ ὁ δουλεία ὄνειδος , ὁ δέ οὗτος πείθω εἰμί Πλάτων , ὁ μόνος κοσμέω ὁ ἐκεῖνος ἀρετή κατά ἀξία δύναμαι , καί μέντοι καί κοσμέω . ἀλλά μήν εἰ γε οὗτος ἕπομαι φύσις ὁ ἀγαθός ἀνήρ , ὁ ἀγαθός δόξα διώκω , πῶς οὐ ἀδικέω φημί τις ἄν αὐτός , εἰ κινδυνεύω μέν καί πάσχω ὁστισοῦν οἴομαι δέω ἐπί ὁ καλός ὁ λόγος , εἰ δέ μή , μέρος γε τις καί διά οὗτος , ἔχω δέ πέρας καί ὁ λόγος καί ὁ ἔργον αὐτός καί προσέτι καί ὁ βίος , ὁ ἐναντίος δόξα φέρω , καί πῶς ἄν μάλα ἀποστερέω ὁ μισθός αὐτός , ὅς μόνος ὁ ἐπιεικής παρά ὁ φύσις ὑπάρχω , καί οὗτος συμφάσκω εἰμί δέω ὁ ἀγαθός καί ζάω καί τελευτάω . ἔξεστι γάρ , ὦ γενναῖος , καί ὁ νέος δίκαιος εἰμί προτρέπω καί ὁ πρέσβυς ὁ πρέπω ἀποδίδωμι . καί γάρ εἰ μηδείς ἔχω ἐπαινέω αὐτός , ἀλλά ἔξεστι γε δή που παρέρχομαι σιωπή , καί οὐ μέλλω ὀφλισκάνω ἀλόγιον . ἀλλά γάρ οὐ εἰ Πλάτων ὁ ὁ Ἕλλην τοσοῦτος ὑπερφέρω καί