aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 153
καὶ ἀρχὴν ἐπέτειον ἐν πόλει , καὶ προσέτι προβουλεῦσαι , προεδρεῦσαι , πρεσβείαν τελέσασθαι , δικάσαι δίκας , πανηγύρεις , ἂν οὕτω τύχῃ , κοσμῆσαι , λέγω συνελὼν ἅπασαν πρᾶξιν καὶ προστασίαν , εἰ διακονίαν καὶ ὑπηρεσίαν χρὴ καλεῖν , οἷον δὴ καὶ βασιλείαν αὐτὴν καὶ δυναστείαν ἅπασαν , καὶ ἔτι γʼ , εἰ βούλει , πρότερον οἰκίας ἄρχοντα μὴ ἄρχειν μᾶλλον ἢ δουλεύειν , καὶ τὸ τοῦ κωμῳδιοποιοῦ βεβαίως καὶ παγίως ἔχει ὡς ἄρʼ εἷς εἴη τῆς οἰκίας δοῦλος ὁ δεσπότης · εἰ ταῦθʼ οὕτως ὥσπερ ἔφην ἔχει , πρῶτον μὲν ἔγωγε οὐχ ὁρῶ πῶς ἂν μᾶλλον πάντʼ ἄνω καὶ κάτω γένοιτο . εἰ γὰρ τἀναντία τοῖς ἐναντίοις ὁριούμεθα , πῶς ἕκαστον ἔθʼ ἡμῖν σώσει τὴν αὑτοῦ φύσιν ; εἰ γὰρ ἡ ἀρχὴ δουλεία , σχολῇ γʼ ἂν ἄλλο τι δουλείαν ἐκφύγοι · κἂν εἴ γε τὴν ἀρχὴν δουλείαν εἶναι τιθείημεν , τί κωλύει καὶ τὴν δουλείαν ἀρχὴν τοῖς αὐτοῖς τούτοις τιθέναι λόγοις ; κἀκ τούτου περίεισιν ἡμῖν ἡ θέσις , καὶ οὐδέποτʼ ἐν ταὐτῷ μένει , ἀλλʼ ἡ μὲν ἀρχὴ δουλεία πρότερον γενομένη διʼ ἐκείνης πάλιν ἀρχὴ γίγνεται , ἡ δʼ αὖ δουλεία πρότερον ἀρχὴ νομισθεῖσα ὑπʼ αὐτῆς τῆς ἀρχῆς ἐπάνεισι δουλεία πάλιν εἶναι . καὶ οὕτω πλανήσεται καὶ μεταχωρήσει τὰ ὀνόματα ταῦτα τῶν ἐναντίων πραγμάτων ὄντα , εἰ δὲ βούλει , τἀναντία τοῦ πράγματος . καὶ μὴν οὐδὲ ὅ τι λοιπὸν ἔσθʼ ἡμῖν τούτων περιῃρημένων ῥᾴδιον εὑρεῖν . εἰ γὰρ μὴ προστησόμεθα μήτε πολλῶν μήτε ὀλίγων , μήτε οἰκίας μήτε ἡμῶν αὐτῶν , ὡς ἔπος εἰπεῖν , μηδὲ κινήσει μηδένα ἡμῶν μήτε χρεία πατρίδος μήτε ἑστία πατρῴα μήτʼ οἰκέται ὁρῶντες εἰς ἡμᾶς μήτʼ ἄλλο τῶν ἀνθρωπίνων μηδὲν , ἀλλʼ οὕτως φυγῇ φευξούμεθα τὰ πράγματα καὶ καθεδούμεθα ὥσπερ ἐν μέσῳ τῷ ἀέρι , τῆς γῆς οὐδὲν προσαπτόμενοι , οὐδὲ φροντίζοντες οὐδενὸς πράγματος , οὐδʼ ἂν προσαγγέλλῃ τις ἡμῖν ἅπερ τῷ Μελεάγρῳ ,
Lemmas: καί ἀρχή ἐπέτειος ἐν πόλις , καί προσέτι προβουλεύω , προεδρεύω , πρεσβεία τελέω , δικάζω δίκη , πανήγυρις , ἐάν οὕτως τυγχάνω , κοσμέω , λέγω συναιρέω ἅπας πρᾶξις καί προστασία , εἰ διακονία καί ὑπηρεσία χρή καλέω , οἷος δή καί βασιλεία αὐτός καί δυναστεία ἅπας , καί ἔτι γε , εἰ βούλομαι , πρότερος οἰκία ἄρχω μή ἄρχω μάλα ἤ δουλεύω , καί ὁ ὁ κωμῳδιοποιός βέβαιος καί πάγιος ἔχω ὡς ἄρα εἷς εἰμί ὁ οἰκία δοῦλος ὁ δεσπότης · εἰ οὗτος οὕτως ὥσπερ φημί ἔχω , πρῶτος μέν ἐγώ οὐ ὁράω πῶς ἄν μάλα πᾶς ἄνω καί κάτω γίγνομαι . εἰ γάρ ἐναντίος ὁ ἐναντίος ὁρίζω , πῶς ἕκαστος ἔτι ἐγώ σῴζω ὁ ἑαυτοῦ φύσις ; εἰ γάρ ὁ ἀρχή δουλεία , σχολή γε ἄν ἄλλος τις δουλεία ἐκφεύγω · ἄν εἰ γε ὁ ἀρχή δουλεία εἰμί τίθημι , τίς κωλύω καί ὁ δουλεία ἀρχή ὁ αὐτός οὗτος τίθημι λόγος ; ἐκ οὗτος περίειμι ἐγώ ὁ θέσις , καί οὐδέποτε ἐν αὐτός μένω , ἀλλά ὁ μέν ἀρχή δουλεία πρότερος γίγνομαι διά ἐκεῖνος πάλιν ἀρχή γίγνομαι , ὁ δέ αὖ δουλεία πρότερος ἀρχή νομίζω ὑπό αὐτός ὁ ἀρχή ἐπάνειμι δουλεία πάλιν εἰμί . καί οὕτως πλανάω καί μεταχωρέω ὁ ὄνομα οὗτος ὁ ἐναντίος πρᾶγμα εἰμί , εἰ δέ βούλομαι , ἐναντίος ὁ πρᾶγμα . καί μήν οὐδέ ὅς τις λοιπός εἰμί ἐγώ οὗτος περιλέγω ῥᾴδιος εὑρίσκω . εἰ γάρ μή προΐστημι μήτε πολύς μήτε ὀλίγος , μήτε οἰκία μήτε ἐγώ αὐτός , ὡς ἔπος λέγω , μηδέ κινέω μηδείς ἐγώ μήτε χρεία πατρίς μήτε ἑστία πατρῷος μήτε οἰκέτης ὁράω εἰς ἐγώ μήτε ἄλλος ὁ ἀνθρώπινος μηδείς , ἀλλά οὕτως φυγή φεύγω ὁ πρᾶγμα καί καθέζομαι ὥσπερ ἐν μέσος ὁ ἀήρ , ὁ γῆ οὐδείς προσάπτω , οὐδέ φροντίζω οὐδείς πρᾶγμα , οὐδέ ἐάν προσαγγέλλω τις ἐγώ ὅς ὁ Μελέαγρος ,