aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 274
ἐκείνους . εἰ μὲν γὰρ μηδένα μηδαμῶς εἶχεν ἐπαινέσαι , μηδʼ ἦν εὑρεῖν ὅστις ῥήτωρ δίκαιος καὶ χρηστὸς γεγένηται , τάχʼ ἄν τις ἔφησεν ὡς ἐκ περιουσίας ἐπὶ τοῦθʼ ἧκε τὸ μέρος , τὸ ἐλέγχειν τοὺς ἄνδρας , ἵνα πανταχόθεν τὸν κατὰ τῆς ῥητορικῆς λόγον βεβαιώσηται · μέλλοντι δʼ ἐπαινέσεσθαι καὶ ὁντινοῦν τί κέρδος ἦν τούτους κακῶς εἰπεῖν ; οὐ γὰρ τίς ἄριστος τῶν πολιτευσαμένων προὔκειτο λέγειν , οὐδʼ εἰ βελτίων τούτων Ἀριστείδης , ἀλλʼ εἰ ἔνεστι τῇ ῥητορικῇ τὸ ὑπὲρ τοῦ δικαίου λέγειν . ὥσθʼ ὅτε καὶ ὁστισοῦν εὑρέθη τοιοῦτος , παραπλήσιον ἂν ἦν ὥσπερ ἂν εἰ καὶ τούτων ὁστισοῦν τοιοῦτος εὕρητο . τὸ δὲ δὴ καὶ ἄλλας γεγενῆσθαι φάσκοντα καὶ Ἀθήνησι καὶ ἑτέρωθι , καὶ νὴ Δία προσθέντα γε καὶ ἔσεσθαι , ὅμως εἰς τοσοῦτον φιλονεικίας πρὸς τούτους ἐλθεῖν τίνʼ ἔχει λόγον ; ἐκεῖνο μὲν γὰρ ἦν ὑπὲρ τοῦ πράγματος δοκεῖν σπουδάζειν , τοῦτο δὲ ἰδίᾳ τινὰς κακῶς εἰπεῖν βεβουλῆσθαι . ὥστε δικαίως μὲν αὐτῶν ἐγκεκλημένων οὐδὲν πλέον εἰς τοὺς κατὰ τῆς ῥητορικῆς λόγους , ἀκηκοότων δʼ ἃ μὴ προσῆκε μάταιος ἐξ ἀμφοῖν ἡ βλασφημία . ἀλλʼ οἶμαι ἅμα μὲν τοῖς εἰρημένοις κατʼ ἐκείνων λόγοις αἰσχυνθεὶς , ἅμα δʼ ἡττηθεὶς τῆς ἀληθείας , οὐ κακῷ τὸ κακὸν , οὐ μὴν καλῶς γʼ ἰάσατο , μᾶλλον δʼ ἀγαθῷ τὸ κακὸν ἐξήλεγξε , τῷ γʼ Ἀριστείδῃ τὰ πρέποντʼ ἀποδούς . καίτοι εἰ μὲν μηδεὶς ῥήτωρ ἐπιεικὴς , τί τοῦτον κοσμεῖς ; εἰ δʼ οὗτός γε σαφῶς δίκαιος , τί σοι πλέον τῆς ἐκείνων κακίας ; οὐδὲ γὰρ ἂν ἐλέγχῃς , ὃ βούλει ποιεῖς . οὐδὲν γὰρ μᾶλλον ἡ ῥητορικὴ φαῦλον τοῖς ὅλοις . πόθεν οὖν εἰς ταῦθʼ ὑπήχθη ; καὶ πῶς ταῦθʼ ἅμα τε καὶ ἐκεῖνα λέγων φαίνεται ; ὅθεν ἐρώτημʼ ἐκεῖνο πότερόν σοι δοκοῦσι πρὸς τὸ βέλτιστον ἀεὶ λέγειν οἱ ῥήτορες , τούτου στοχαζόμενοι ὅπως οἱ πολῖται ὡς βέλτιστοι ἔσονται διὰ τοὺς αὐτῶν λόγους , ἢ καὶ οὗτοι πρὸς τὸ χαρίζεσθαι τοῖς πολίταις ὡρμημένοι καὶ ἕνεκα τοῦ ἰδίου τοῦ ἑαυτῶν ὀλιγωροῦντες τοῦ κοινοῦ ὥσπερ παισὶ προσομιλοῦσι τοῖς
Lemmas: ἐκεῖνος . εἰ μέν γάρ μηδείς μηδαμῶς ἔχω ἐπαινέω , μηδέ εἰμί εὑρίσκω ὅστις ῥήτωρ δίκαιος καί χρηστός γίγνομαι , τάχα ἄν τις φημί ὡς ἐκ περιουσία ἐπί οὗτος ἵημι ὁ μέρος , ὁ ἐλέγχω ὁ ἀνήρ , ἵνα πανταχόθεν ὁ κατά ὁ ῥητορική λόγος βεβαιόω · μέλλω δέ ἐπαινέω καί ὅστις τίς κέρδος εἰμί οὗτος κακός λέγω ; οὐ γάρ τίς ἀγαθός ὁ πολιτεύω πρόκειμαι λέγω , οὐδέ εἰ ἀγαθός οὗτος Ἀριστείδης , ἀλλά εἰ ἔνειμι ὁ ῥητορικός ὁ ὑπέρ ὁ δίκαιος λέγω . ὥστε ὅτε καί ὅστις εὑρίσκω τοιοῦτος , παραπλήσιος ἄν εἰμί ὥσπερ ἄν εἰ καί οὗτος ὅστις τοιοῦτος εὑρίσκω . ὁ δέ δή καί ἄλλος γίγνομαι φάσκω καί Ἀθήνησι καί ἑτέρωθι , καί νή Ζεύς προστίθημι γε καί εἰμί , ὅμως εἰς τοσοῦτος φιλονικία πρός οὗτος ἔρχομαι τίς ἔχω λόγος ; ἐκεῖνος μέν γάρ εἰμί ὑπέρ ὁ πρᾶγμα δοκέω σπουδάζω , οὗτος δέ ἴδιος τις κακός λέγω βούλομαι . ὥστε δίκαιος μέν αὐτός ἐγκαλέω οὐδείς πολύς εἰς ὁ κατά ὁ ῥητορική λόγος , ἀκούω δέ ὅς μή προσήκω μάταιος ἐκ ἄμφω ὁ βλασφημία . ἀλλά οἴομαι ἅμα μέν ὁ λέγω κατά ἐκεῖνος λόγος αἰσχύνω , ἅμα δέ ἡσσάομαι ὁ ἀλήθεια , οὐ κακός ὁ κακός , οὐ μήν καλός γε ἰάομαι , μάλα δέ ἀγαθός ὁ κακός ἐξελέγχω , ὁ γε Ἀριστείδης ὁ πρέπω ἀποδίδωμι . καίτοι εἰ μέν μηδείς ῥήτωρ ἐπιεικής , τίς οὗτος κοσμέω ; εἰ δέ οὗτος γε σαφής δίκαιος , τίς σύ πολύς ὁ ἐκεῖνος κακία ; οὐδέ γάρ ἐάν ἐλέγχω , ὅς βούλομαι ποιέω . οὐδείς γάρ μάλα ὁ ῥητορικός φαῦλος ὁ ὅλος . πόθεν οὖν εἰς οὗτος ὑπάγω ; καί πῶς οὗτος ἅμα τε καί ἐκεῖνος λέγω φαίνω ; ὅθεν ἐρωτάω ἐκεῖνος πότερος σύ δοκέω πρός ὁ ἀγαθός ἀεί λέγω ὁ ῥήτωρ , οὗτος στοχάζομαι ὅπως ὁ πολίτης ὡς ἀγαθός εἰμί διά ὁ αὐτός λόγος , ἤ καί οὗτος πρός ὁ χαρίζω ὁ πολίτης ὁρμάω καί ἕνεκα ὁ ἴδιος ὁ ἑαυτοῦ ὀλιγωρέω ὁ κοινός ὥσπερ παῖς προσομιλέω ὁ