aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 210
μοχθηρὲ μελαγχολᾷς , εἶπες δʼ ἂν οὑτωσί πως , ὦ δαιμόνιε , ἐγὼ ταῦτα ἔπραττον , οὐ τὸν τῶν ναυτῶν βίον ᾑρημένος , οὐδʼ ἐκείνους ἀντὶ τῶν ὁπλιτῶν κοσμῶν , οὐδʼ ἐν γήρᾳ ναυτίλλεσθαι μεταμανθάνων , οὐδὲ τοῖς κατʼ ἤπειρον πράγμασι λυμαινόμενος , ἀλλʼ οὐκ ἦν ἄλλως ἐλθεῖν εἰς Σικελίαν ; ταῦτʼ ἂν εἶχες , οἶμαι , λέγειν , ὥσπερ καὶ ἡμεῖς ὑπὲρ Θεμιστοκλέους , ὅτι οὐκ ἦν ἄλλως τοῖς Ἕλλησι σωθῆναι . καὶ μὴν οὐδʼ ἐκεῖνό τις ἂν φήσειεν ὡς ὑπὲρ μὲν τῶν Δίωνος πραγμάτων ἔδει πλεῖν εἰς Σικελίαν καὶ μήτε γῆρας μήτε κίνδυνον μήτε τὸ πολλάκις ἐξηπατῆσθαι μήτʼ ἄλλο μηδὲν ὑπολογίζεσθαι πρὸς τὸ δίκαιον καὶ τὴν ἐκείνου χρείαν , ὑπὲρ δὲ τῆς Ἑλλάδος καὶ τοσούτων πραγμάτων οὐκ ἄρʼ ἔδει ταῖς ναυσὶ χρήσασθαι , ἀλλʼ ἀναίνεσθαι τὴν θάλατταν . οὐδʼ ἂν εἷς ταῦτα φήσειεν . ὁ δέ γε Βελλεροφόντης , ὦ ἄριστε , ὥς φασιν οἱ ποιηταὶ , τὴν χίμαιραν ἐχειρώσατο οὐκ εἰς τὴν θάλατταν ἐμβὰς , ἀλλʼ εἰς τὸν ἀέρα ἀναβὰς ἐπὶ τοῦ Πηγάσου , καὶ ὅμως οὐκ ἔδοξε δειλὸς εἶναι , ὅς γε καὶ λόχους ὅλους διαφθείρειν ἐδόκει δύνασθαι . ἀλλʼ οἶμαι πρὸς τὸ πῦρ οὐκ ἦν χαμόθεν ἀντισχεῖν . οἶδα δὲ ὑπὲρ Θεμιστοκλέους ὅτι κἂν εἰ τὸν Δαίδαλον οἷός τʼ ἦν μιμήσασθαι καὶ πτερώσας ἑαυτὸν ὑπὲρ τῶν Ἑλλήνων ἐπιθέσθαι τῷ βαρβάρῳ , οὐδὲ τοῦτο ἂν ὤκνησεν , ἢ κἂν εἰ μάχην πεζὴν μέλλων συνάψειν ἐκ τῶν ὑψηλοτέρων ἐπῄει , δειλίαν ὀφλήσειν ἔμελλε . Λακεδαιμονίους δέ γε αὐτὸς σὺ φῂς τὴν ἐν Πλαταιαῖς μάχην μαχομένους οὐκ ἐθέλειν μένειν , ἀλλʼ ὑπάγειν τοὺς Πέρσας πρὸς τὸ συμφέρον αὑτοῖς . ἐῶ γὰρ Σκύθας ὅσα δὴ φεύγοντες νενικήκασιν . ὅπου τις πλέον ἕξειν ἡγεῖται , ἐνταῦθα ἀμυνέσθω τοὺς πολεμίους , ἄλλως τε κἂν μηδὲν τῶν μειζόνων παραβαίνῃ δικαίων . εἰ μὲν τοίνυν αὑτοῦ γνώμῃ μόνον περὶ τούτων ἐκέχρητο Θεμιστοκλῆς , ἐκείνου τις ἂν εἶπεν αὐτὸν τὴν κατηγορίαν πεποιῆσθαι , ἐπεὶ δὲ καὶ θεὸς
Lemmas: μοχθηρός μελαγχολάω , λέγω δέ ἄν οὕτως πως , ὦ δαιμόνιος , ἐγώ οὗτος πράσσω , οὐ ὁ ὁ ναύτης βίος αἱρέω , οὐδέ ἐκεῖνος ἀντί ὁ ὁπλίτης κοσμέω , οὐδέ ἐν γῆρας ναυτίλλομαι μεταμανθάνω , οὐδέ ὁ κατά ἤπειρος πρᾶγμα λυμαίνομαι , ἀλλά οὐ εἰμί ἄλλος ἔρχομαι εἰς Σικελία ; οὗτος ἄν ἔχω , οἴομαι , λέγω , ὥσπερ καί ἐγώ ὑπέρ Θεμιστοκλῆς , ὅτι οὐ εἰμί ἄλλος ὁ Ἕλλην σῴζω . καί μήν οὐδέ ἐκεῖνος τις ἄν φημί ὡς ὑπέρ μέν ὁ Δίων πρᾶγμα δέω πλέω εἰς Σικελία καί μήτε γῆρας μήτε κίνδυνος μήτε ὁ πολλάκις ἐξαπατάω μήτε ἄλλος μηδείς ὑπολογίζομαι πρός ὁ δίκαιος καί ὁ ἐκεῖνος χρεία , ὑπέρ δέ ὁ Ἑλλάς καί τοσοῦτος πρᾶγμα οὐ ἄρα δέω ὁ ναῦς χράω , ἀλλά ἀναίνομαι ὁ θάλασσα . οὐδέ ἄν εἷς οὗτος φημί . ὁ δέ γε Βελλεροφόντης , ὦ ἀγαθός , ὡς φημί ὁ ποιητής , ὁ χίμαιρα χειρόω οὐ εἰς ὁ θάλασσα ἐμβαίνω , ἀλλά εἰς ὁ ἀήρ ἀναβαίνω ἐπί ὁ Πήγασος , καί ὅμως οὐ δοκέω δειλός εἰμί , ὅς γε καί λόχος ὅλος διαφθείρω δοκέω δύναμαι . ἀλλά οἴομαι πρός ὁ πῦρ οὐ εἰμί χαμόθεν ἀντέχω . οἶδα δέ ὑπέρ Θεμιστοκλῆς ὅτι ἄν εἰ ὁ Δαίδαλος οἷος τε εἰμί μιμέομαι καί πτερόω ἑαυτοῦ ὑπέρ ὁ Ἕλλην ἐπιτίθημι ὁ βάρβαρος , οὐδέ οὗτος ἄν ὀκνέω , ἤ ἄν εἰ μάχη πεζός μέλλω συνάπτω ἐκ ὁ ὑψηλός ἐπέρχομαι , δειλία ὀφλισκάνω μέλλω . Λακεδαιμόνιος δέ γε αὐτός σύ φημί ὁ ἐν Πλάταια μάχη μάχομαι οὐ ἐθέλω μένω , ἀλλά ὑπάγω ὁ Πέρσης πρός ὁ συμφέρω ἑαυτοῦ . ἐάω γάρ Σκύθης ὅσος δή φεύγω νικάω . ὅπου τις πολύς ἔχω ἡγέομαι , ἐνταῦθα ἀμύνω ὁ πολέμιος , ἄλλος τε ἐάν μηδείς ὁ μέγας παραβαίνω δίκαιος . εἰ μέν τοίνυν ἑαυτοῦ γνώμη μόνος περί οὗτος χράω Θεμιστοκλῆς , ἐκεῖνος τις ἄν λέγω αὐτός ὁ κατηγορία ποιέω , ἐπεί δέ καί θεός