aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 206
μεμφοίμεθα , ὅτι αὐτὴν ἔχει θάλαττα κύκλῳ μικροῦ πᾶσαν . τί οὖν εἰ τοῖς κρείττοσιν οὕτως ἔδοξεν ; ἀλλʼ ὅμως ἐῶ ταῦτα Πλάτωνος χάριν . ἔστω τὸ γειτόνημα ἁλμυρὸν , ὥς φησιν . εἰ μὲν τοίνυν Θεμιστοκλῆς νίκην ἀντὶ νίκης ἠλλάττετο , ἠδίκει τοὺς ναυπηγοὺς ἀντὶ τῶν δορυξόων κοσμῶν ; καίτοι καὶ τὸ τῆς ναυμαχίας ἔργον εἰς τοὺς ὁπλίτας δή που τοὺς ἐπὶ τῶν καταστρωμάτων ἀφίκετο · ὧν τοὺς πλείους εἶναι χρὴ δοκεῖν τῶν Μαραθῶνι κινδυνευσάντων . εἰ δὲ διπλοῦν ἀνθʼ ἁπλοῦ τότε κίνδυνον μετέλαβον , τὸν μὲν πρὸς τοὺς πολεμίους , τὸν δὲ κατʼ αὐτὴν τὴν θάλατταν , οὐδὲν οἶμαι ταύτῃ φαυλότεροι . ἀλλʼ ἔγωγε καὶ ταύτας ἀφαιρῶ τὰς προσθήκας . ἔστω πᾶν ἁμάρτημα , εἴ τις ἄλλος πόρος ἦν τοῖς πράγμασι σωτηρίας . εἰ δʼ ἅπασα μὲν ἡ γῆ κατείληπτο , ἐπέρρει δὲ ὥσπερ θαλάττης ἐπίκλυσις ἡ στρατιὰ , πάντα δὲ ἄρδην ἀνηρπάζετο , ἀναβλέπειν δὲ οὐκ ἦν , ἀλλʼ οἱ μὲν ἑκόντες προσετίθεντο , οἱ δὲ ἄκοντες ἤγοντο , οἱ δʼ ἔφευγον εἰς τὸ εἴσω τῆς Ἑλλάδος ἀεὶ , μόνοι δʼ ἔξω κατελείποντο Ἀθηναῖοι , πρὸς δὲ τούτοις ἐκάλουν μὲν κἀνταῦθα τῶν πραγμάτων ὄντων τοὺς ἐν τῇ συμμαχίᾳ , καὶ προκινδυνεῦσαι τῶν ὑπολοίπων ἐκέλευον μεθʼ ἑαυτῶν ἀπαντήσαντας εἰς τὴν Βοιωτίαν , ὑπήκουε δὲ οὐδεὶς , ἀλλʼ ἐν τοῖς στενοῖς οὐ τῆς Πελοποννήσου μόνον , ἀλλὰ καὶ τῶν ἐλπίδων ἐκάθηντο , ἀπέκειτο δὲ μήτε γῆς μήτε θαλάττης εἶναι μηδαμοῦ , τί ταῦτα τοὺς Ἀχαιοὺς ἀπὸ τοῦ πύργου κρίνομεν ; ἢ τί τὰ μηδαμῆ συμβαίνοντα κατηγοροῦμεν ; ἐγὼ μὲν οὐ τοσαύτην αἰσχύνην ἔχειν ἡγοῦμαι τὴν ἐν Σαλαμῖνι ναυμαχίαν , ὥσθʼ αἱρετώτερον εἶναι πρὸ αὐτῆς ἀπολωλέναι , ἀλλὰ μᾶλλον τοῦ βίου καὶ τῆς σωτηρίας τῆς εἰς ἐκεῖνον τὸν χρόνον τοῦτο φήσαιμʼ ἂν ὡσπερεὶ κέρδος τοῖς τότε συμβῆναι , τὸ κατεργάσασθαι πρᾶγμα τοσοῦτον καὶ στῆσαι τρόπαιον κοινὸν ἁπάντων ἀνθρώπων ὡς εἰπεῖν καὶ κατὰ παντὸς τοῦ χρόνου . δοκοῦσι γὰρ ἔμοιγε οὐ μόνον τοὺς ἀνταγωνιστὰς νικῆσαι τῇ τόθʼ ἡμέρᾳ , οὐδὲ τοὺς παρόντας τῶν Ἑλλήνων , ἀλλὰ καὶ
Lemmas: μέμφομαι , ὅτι αὐτός ἔχω θάλασσα κύκλος μικρός πᾶς . τίς οὖν εἰ ὁ κρατύς οὕτως δοκέω ; ἀλλά ὅμως ἐάω οὗτος Πλάτων χάριν . εἰμί ὁ γειτόνημα ἁλμυρός , ὡς φημί . εἰ μέν τοίνυν Θεμιστοκλῆς νίκη ἀντί νίκη ἀλλάσσω , ἀδικέω ὁ ναυπηγός ἀντί ὁ δορυξόος κοσμέω ; καίτοι καί ὁ ὁ ναυμαχία ἔργον εἰς ὁ ὁπλίτης δή που ὁ ἐπί ὁ κατάστρωμα ἀφικνέομαι · ὅς ὁ πολύς εἰμί χρή δοκέω ὁ Μαραθών κινδυνεύω . εἰ δέ διπλόος ἀντί ἁπλόος τότε κίνδυνος μεταλαμβάνω , ὁ μέν πρός ὁ πολέμιος , ὁ δέ κατά αὐτός ὁ θάλασσα , οὐδείς οἴομαι ταύτῃ φαῦλος . ἀλλά ἐγώ καί οὗτος ἀφαιρέω ὁ προσθήκη . εἰμί πᾶς ἁμάρτημα , εἰ τις ἄλλος πόρος εἰμί ὁ πρᾶγμα σωτηρία . εἰ δέ ἅπας μέν ὁ γῆ καταλαμβάνω , ἐπιρρέω δέ ὥσπερ θάλασσα ἐπίκλυσις ὁ στρατιά , πᾶς δέ ἄρδην ἀναρπάζω , ἀναβλέπω δέ οὐ εἰμί , ἀλλά ὁ μέν ἑκών προστίθημι , ὁ δέ ἄκων ἄγω , ὁ δέ φεύγω εἰς ὁ εἴσω ὁ Ἑλλάς ἀεί , μόνος δέ ἔξω καταλείπω Ἀθηναῖος , πρός δέ οὗτος καλέω μέν ἐνταῦθα ὁ πρᾶγμα εἰμί ὁ ἐν ὁ συμμαχία , καί προκινδυνεύω ὁ ὑπόλοιπος κελεύω μετά ἑαυτοῦ ἀπαντάω εἰς ὁ Βοιωτία , ὑπακούω δέ οὐδείς , ἀλλά ἐν ὁ στενός οὐ ὁ Πελοπόννησος μόνος , ἀλλά καί ὁ ἐλπίς κάθημαι , ἀπόκειμαι δέ μήτε γῆ μήτε θάλασσα εἰμί μηδαμοῦ , τίς οὗτος ὁ Ἀχαιός ἀπό ὁ πύργος κρίνω ; ἤ τίς ὁ μηδαμῆ συμβαίνω κατηγορέω ; ἐγώ μέν οὐ τοσοῦτος αἰσχύνη ἔχω ἡγέομαι ὁ ἐν Σαλαμίς ναυμαχία , ὥστε αἱρετός εἰμί πρό αὐτός ἀπόλλυμι , ἀλλά μάλα ὁ βίος καί ὁ σωτηρία ὁ εἰς ἐκεῖνος ὁ χρόνος οὗτος φημί ἄν ὡσπερεί κέρδος ὁ τότε συμβαίνω , ὁ κατεργάζομαι πρᾶγμα τοσοῦτος καί ἵστημι τρόπαιον κοινός ἅπας ἄνθρωπος ὡς λέγω καί κατά πᾶς ὁ χρόνος . δοκέω γάρ ἐγώ οὐ μόνος ὁ ἀνταγωνιστής νικάω ὁ τότε ἡμέρα , οὐδέ ὁ πάρειμι ὁ Ἕλλην , ἀλλά καί