ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 236
δὲ ἢ σὺ καὶ θᾶττον ἢ σὺ , καὶ πλεύσας οὐκ ἴσα · καὶ πρός γε οὐ περιεργασάμενος , ὥσπερ σὺ καθήμενος ἐν Σικελίᾳ παρὰ τῷ Κύκλωπι . ἀλλʼ ὦ πάντων θαυμάσιε Πλάτων , μὴ διʼ ἀμφοῖν ὤθει , καὶ ταῦτʼ οὐ διὰ τῶν φίλων ἑνὸς καὶ τῶν ἐχθρῶν , ἀλλὰ διὰ σαυτοῦ τε καὶ τούτων , οὓς φίλους εἰκὸς ἦν μᾶλλον ἡγεῖσθαι , εἰ δὲ μὴ , σκόπει μὴ ὅ τι ἐγκαλέσεις , ἀλλʼ ὅ τι ἀπολογήσει πρότερον · τοσαῦτʼ ἐστὶ καὶ τὰ σά . καίτοι σὺ καὶ τῶν διθυραμβοποιῶν ἀξιοῖς καταγελᾶν ὡς πρὸς τὴν ἡδονὴν καὶ τὸ χαρίζεσθαι μόνον ὡρμημένων . φαίνεται δὲ Φιλόξενον μὲν τὸν Κυθήριον οὐ δυνηθεὶς αὖθις ὑφʼ αὑτῷ λαβεῖν Διονύσιος , ἀλλʼ οἰμώζειν ἐκεῖνος ἐλευθέρως γράφων αὐτῷ , σοῦ δέ γε δεύτερον καὶ τρὶς ἐγκρατὴς γενόμενος μετὰ τὰς πρώτας ἐκείνας διατριβάς . φήσεις καλὴν εἶναί σοι τὴν πρόφασιν · ὑπὲρ γὰρ τῶν Δίωνος πραγμάτων ἅπαντα ταῦτα ποιεῖν καὶ λέγειν · καλῶς γε σὺ καὶ λέγων καὶ ποιῶν . σκόπει δὴ καὶ τὴν ἡμετέραν πρόφασιν , κἂν εὕρῃς ἀτιμοτέραν , ἢ μικρῶν ἕνεκα ἡμᾶς πολυπραγμονήσαντας , στίξον λαβὼν καὶ γενοῦ Διονύσιος ἀντὶ Πλάτωνος εἰς ἡμᾶς . εἰ δʼ ὥσπερ σὺ Δίωνος χάριν καὶ τῆς ἐκείνου ξενίας καὶ ἑταιρίας ἅπαντα ταῦθʼ ὑπέμεινας , οὕτως ἡμεῖς ὑπὲρ τῆς ἑστίας τῆς κοινῆς πατρίδος καὶ ὑπὲρ τῶν κοινῶν σπονδῶν καὶ δικαίων οἱ μὲν τῆς πόλεως , οἱ δὲ καὶ τῶν Ἑλλήνων , ὁτιοῦν καὶ λέγειν καὶ πράττειν καὶ πάσχειν ὑπέστημεν , αἰσχυνθέντες μὲν ἁπάσας τὰς τοῦ Διὸς ἐπωνυμίας , αἰσχυνθέντες δὲ τὰς τῶν ἄλλων ἁπάντων θεῶν ἐπωνυμίας τε καὶ τιμὰς , ἔτι δʼ
Lemmas: δέ ἤ σύ καί ταχύς ἤ σύ , καί πλέω οὐ ἴσος · καί πρός γε οὐ περιεργάζομαι , ὥσπερ σύ κάθημαι ἐν Σικελία παρά ὁ Κύκλωψ . ἀλλά ὦ πᾶς θαυμάσιος Πλάτων , μή διά ἄμφω ὠθέω , καί οὗτος οὐ διά ὁ φίλος εἷς καί ὁ ἐχθρός , ἀλλά διά σεαυτοῦ τε καί οὗτος , ὅς φίλος ἔοικα εἰμί μάλα ἡγέομαι , εἰ δέ μή , σκοπέω μή ὅς τις ἐγκαλέω , ἀλλά ὅς τις ἀπολογέομαι πρότερος · τοσοῦτος εἰμί καί ὁ σός . καίτοι σύ καί ὁ διθυραμβοποιός ἀξιόω καταγελάω ὡς πρός ὁ ἡδονή καί ὁ χαρίζω μόνος ὁρμάω . φαίνω δέ Φιλόξενος μέν ὁ Κυθήριος οὐ δύναμαι αὖθις ὑπό ἑαυτοῦ λαμβάνω Διονύσιος , ἀλλά οἰμώζω ἐκεῖνος ἐλεύθερος γράφω αὐτός , σύ δέ γε δεύτερος καί τρίς ἐγκρατής γίγνομαι μετά ὁ πρῶτος ἐκεῖνος διατριβή . φημί καλός εἰμί σύ ὁ πρόφασις · ὑπέρ γάρ ὁ Δίων πρᾶγμα ἅπας οὗτος ποιέω καί λέγω · καλός γε σύ καί λέγω καί ποιέω . σκοπέω δή καί ὁ ἡμέτερος πρόφασις , ἐάν εὑρίσκω ἄτιμος , ἤ μικρός ἕνεκα ἐγώ πολυπραγμονέω , στίζω λαμβάνω καί γίγνομαι Διονύσιος ἀντί Πλάτων εἰς ἐγώ . εἰ δέ ὥσπερ σύ Δίων χάριν καί ὁ ἐκεῖνος ξενία καί ἑταιρεία ἅπας οὗτος ὑπομένω , οὕτως ἐγώ ὑπέρ ὁ ἑστία ὁ κοινός πατρίς καί ὑπέρ ὁ κοινός σπονδή καί δίκαιος ὁ μέν ὁ πόλις , ὁ δέ καί ὁ Ἕλλην , ὁστισοῦν καί λέγω καί πράσσω καί πάσχω ὑφίστημι , αἰσχύνω μέν ἅπας ὁ ὁ Ζεύς ἐπωνυμία , αἰσχύνω δέ ὁ ὁ ἄλλος ἅπας θεός ἐπωνυμία τε καί τιμή , ἔτι δέ
aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 237
ἥρωας καὶ προγόνους τοὺς κοινοὺς , καὶ τὴν τοῦ παρελθόντος χρόνου μνείαν καὶ τὸν τοῦ μέλλοντος αἰῶνος λόγον , καὶ πάνθʼ ὅσαπερ μέγιστα νομίζεται παρὰ πᾶσι καὶ Ἕλλησι καὶ βαρβάροις , εἰ δέ τι καὶ παρὰ γνώμην ἐκ τούτων ἀπήντησε , τί τὰ μὴ σὰ κατηγορεῖς ; καὶ μὴν εἰ δεῖ καὶ τοῦτο προσθεῖναι , ἡμεῖς μὲν εἴ τι καὶ προσεπταίσαμεν , ἀλλʼ οὖν πράξαντές γε ὑπὲρ ὧν ἐσπουδάζομεν οὕτω προσεπταίσαμεν , σὺ δʼ εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς . οὐκοῦν εἰ μὲν τὸ χρήσασθαί τισι δυσκόλοις ὄνειδός ἐστι τῷ συμβούλῳ καὶ μέμψις , οὐδὲν ἐλάττοσιν ἡμῶν κέχρησαι . καὶ πρόσεστι τὸ μηδὲν ὧν ἐβούλου κατορθῶσαι . εἰ δʼ αὐτὴν ἐφʼ αὑτῆς δεῖ τὴν προαίρεσιν ἐξετάζειν , ἀναίτιον μὲν τὸ σὸν εἰκότως , ἀναίτιον δʼ ἐκ τῶν αὐτῶν καὶ τὸ ἡμέτερον . καὶ πρόσεστι τὸ κρατῆσαι τῶν πραγμάτων καὶ τὸ μείζω ταῦτʼ εἶναι τῶν θʼ ὑπὸ σοῦ σπουδαζομένων ὧν τʼ αὐτοὶ προσεκρούσαμεν . σὺ μὲν τοίνυν ἐλέγχειν ἡμᾶς ἀξιῶν καὶ κατὰ σαυτοῦ λέγεις , ἡμεῖς δʼ ὑπὲρ ἡμῶν αὐτῶν λέγοντες καὶ τὸ σὸν θεραπεύομεν . μᾶλλον δὲ τῆς μὲν σῆς ἀπολογίας καὶ ἡμεῖς μετέσχομεν , σοὶ δʼ οὐχ ὅσον ἡμῖν ὑπάρχει . ὥστʼ εἰ μὲν ἡμῶν τις φείσεται , ἄδηλον εἰ καὶ σοῦ · εἰ δὲ σοῦ τις καταγνοίη , τάχʼ ἂν ἡμῖν γε συγγνοίη · εἰ δʼ αὖ μηδʼ ἡμῶν φείσεται , σοῦ γε σχολῇ . οὕτω τὸ νικᾶν ἡμᾶς ὑπὲρ σοῦ γίγνεται . πρὸς ταῦτα σκόπει μὴ τοὐμὸν , ἀλλὰ καὶ τὸ σὸν , Τεῦκρος ἔφη τινὶ , καὶ μὴ βούλου πάντα ἀκριβῶς ἐξετάζειν , μηδὲ τριῶν ὄντων εἰς ἅ τις ἂν βλέψειε , τῆς γνώμης , τῶν ἔργων , τῆς τύχης , ἀφεὶς τὼ δύο , τοῦ τρίτου λαμβάνου , καὶ ταῦτα καὶ τούτου τοῦ πλείστου μέρους μεθʼ ἡμῶν ὄντος . εἰ γὰρ ἡμᾶς ἔδει ταῦτα προειδότας ἐξ ἀρχῆς ἐξεπίτηδες ὑπὲρ τῆς Ἑλλάδος ἡμᾶς αὐτοὺς ἐπιδοῦναι , οὐκ ἂν ὠκνήσαμεν οὐδὲ ἡττήθημεν τοῦ Κόδρου
Lemmas: ἥρως καί πρόγονος ὁ κοινός , καί ὁ ὁ παρέρχομαι χρόνος μνεία καί ὁ ὁ μέλλω αἰών λόγος , καί πᾶς ὅσος μέγας νομίζω παρά πᾶς καί Ἕλλην καί βάρβαρος , εἰ δέ τις καί παρά γνώμη ἐκ οὗτος ἀπαντάω , τίς ὁ μή σός κατηγορέω ; καί μήν εἰ δέω καί οὗτος προστίθημι , ἐγώ μέν εἰ τις καί προσπταίω , ἀλλά οὖν πράσσω γε ὑπέρ ὅς σπουδάζω οὕτως προσπταίω , σύ δέ εὐθύς ἐκ ἀρχή . οὐκοῦν εἰ μέν ὁ χράω τις δύσκολος ὄνειδος εἰμί ὁ σύμβουλος καί μέμψις , οὐδείς ἐλαχύς ἐγώ χράω . καί πρόσειμι ὁ μηδείς ὅς βούλομαι κατορθόω . εἰ δέ αὐτός ἐπί ἑαυτοῦ δέω ὁ προαίρεσις ἐξετάζω , ἀναίτιος μέν ὁ σός ἔοικα , ἀναίτιος δέ ἐκ ὁ αὐτός καί ὁ ἡμέτερος . καί πρόσειμι ὁ κρατέω ὁ πρᾶγμα καί ὁ μέγας οὗτος εἰμί ὁ τε ὑπό σύ σπουδάζω ὅς τε αὐτός προσκρούω . σύ μέν τοίνυν ἐλέγχω ἐγώ ἀξιόω καί κατά σεαυτοῦ λέγω , ἐγώ δέ ὑπέρ ἐγώ αὐτός λέγω καί ὁ σός θεραπεύω . μάλα δέ ὁ μέν σός ἀπολογία καί ἐγώ μετέχω , σύ δέ οὐ ὅσος ἐγώ ὑπάρχω . ὥστε εἰ μέν ἐγώ τις φείδομαι , ἄδηλος εἰ καί σύ · εἰ δέ σύ τις καταγιγνώσκω , τάχα ἄν ἐγώ γε συγγιγνώσκω · εἰ δέ αὖ μηδέ ἐγώ φείδομαι , σύ γε σχολή . οὕτως ὁ νικάω ἐγώ ὑπέρ σύ γίγνομαι . πρός οὗτος σκοπέω μή ἐμός , ἀλλά καί ὁ σός , Τεῦκρος φημί τις , καί μή βούλομαι πᾶς ἀκριβής ἐξετάζω , μηδέ τρεῖς εἰμί εἰς ὅς τις ἄν βλέπω , ὁ γνώμη , ὁ ἔργον , ὁ τύχη , ἀφίημι ὁ δύο , ὁ τρίτος λαμβάνω , καί οὗτος καί οὗτος ὁ πολύς μέρος μετά ἐγώ εἰμί . εἰ γάρ ἐγώ δέω οὗτος πρόοιδα ἐκ ἀρχή ἐξεπίτηδες ὑπέρ ὁ Ἑλλάς ἐγώ αὐτός ἐπιδίδωμι , οὐ ἄν ὀκνέω οὐδέ ἡσσάομαι ὁ Κόδρος
aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 241
Κίμωνος—μηδαμῶς τήν γε φιλοσοφίαν αὐτὴν αἰτιῶ . ἀλλʼ εἰ μὲν αὐτοὺς καθʼ αὑτοὺς ἐλέγχειν οἷός τʼ εἶ , χρῶ τούτῳ καὶ δείκνυ θἀμαρτήματα · εἰ δὲ μὴ , τῶν ὄνων μᾶλλον ἢ τῶν ἐπιστατῶν κατηγορεῖς . εἰ μὲν γὰρ οὐκ ἦν ἁμαρτήματα , πρὶν ἐκείνους Ἀθήνησι πολιτεύεσθαι , ἀλλὰ ταῦτα πάντα ἀπὸ Μιλτιάδου καὶ Θεμιστοκλέους κἀπʼ ἐκείνων ἤρξατο , ἄλλος ἂν εἴη λόγος · οὐδʼ εἴ τινες ἄλλοι κατὰ ταυτὸν ἐκείνοις ἐπολιτεύοντο εἴποιμι ἂν , ἀλλὰ δίδωμι πάντων ἐκείνους μόνους ὑπευθύνους εἶναι . εἰ δὲ εἰκὸς ἦν τι καὶ ἄλλο ἡμαρτῆσθαι πρότερον , τί ταῦτα τοὺς Λάκωνας αἰτιώμεθα ; προσπαίζειν γὰρ ἔξεστι δή που σέ γε , ἐπεὶ καὶ αὐτὸ τοῦτο τὸ τῶν συμφορῶν ὅτι μὲν παλαιόν ἐστι καὶ ὡς σύ που φῂς ἀπὸ Θησέως ἀρξάμενον , ἴσως δὲ καὶ ἔτʼ ἄνωθεν , καὶ οὐχ οὗτοι πρῶτοι προσέπταισαν ἐάσω . καίτοι ὁ Θησεὺς φυγών τε καὶ διαφθαρεὶς ἐν τῇ Σκύρῳ τελευτῶν οὐκ ἄτιμος ἔμεινε παρὰ τῷ θεῷ , ἀλλʼ ἐπέταξεν Ἀθηναίοις μετενεγκεῖν αὐτοῦ τὰ ὀστᾶ , πολλοῖς ὕστερον χρόνοις , ὥς φασιν . ἀλλʼ ὅμως ἐάσω ταῦτα . ἀλλʼ οἴχεταί σοι διαφθαρεὶς ὁ λόγος περὶ αὐτῶν . οἷς γὰρ ἁπάντων ταυτὰ κατηγόρηκας , τούτοις ὃ δοκεῖς ἰσχυρὸν ἔχειν ἀνῄρηκας . διὰ τί ; ὅτι Μιλτιάδου μὲν ἴσως ἂν εἴη τι τοῦτο κατηγόρημα , Θεμιστοκλέους δὲ οὐκ ἂν ἔτι · εἰ δέ τοι καὶ Μιλτιάδου καὶ Θεμιστοκλέους , ἀλλʼ οὐ Κίμωνός γε · εἰ δὲ καὶ Μιλτιάδου καὶ Θεμιστοκλέους καὶ Κίμωνος , ἀλλʼ οὐ δή τοι καὶ Περικλέους , ἀλλὰ τούτου καὶ πάντων ἥκιστα . Θεμιστοκλῆς μὲν γὰρ αὐτοὺς παρὰ Μιλτιάδου παρέλαβε κυρίττοντας , Κίμων δὲ παρὰ Μιλτιάδου καὶ Θεμιστοκλέους , Περικλῆς δὲ παρὰ Μιλτιάδου καὶ Θεμιστοκλέους καὶ
Lemmas: Κίμωνος—μηδαμῶς ὁ γε φιλοσοφία αὐτός αἰτιάομαι . ἀλλά εἰ μέν αὐτός κατά ἑαυτοῦ ἐλέγχω οἷος τε εἰμί , χράω οὗτος καί δείκνυμι ἁμάρτημα · εἰ δέ μή , ὁ ὄνος μάλα ἤ ὁ ἐπιστάτης κατηγορέω . εἰ μέν γάρ οὐ εἰμί ἁμάρτημα , πρίν ἐκεῖνος Ἀθήνησι πολιτεύω , ἀλλά οὗτος πᾶς ἀπό Μιλτιάδης καί Θεμιστοκλῆς ἐπί ἐκεῖνος ἄρχω , ἄλλος ἄν εἰμί λόγος · οὐδέ εἰ τις ἄλλος κατά τατός ἐκεῖνος πολιτεύω λέγω ἄν , ἀλλά δίδωμι πᾶς ἐκεῖνος μόνος ὑπεύθυνος εἰμί . εἰ δέ ἔοικα εἰμί τις καί ἄλλος ἁμαρτάνω πρότερος , τίς οὗτος ὁ Λάκων αἰτέω ; προσπαίζω γάρ ἔξεστι δή που σύ γε , ἐπεί καί αὐτός οὗτος ὁ ὁ συμφορά ὅτι μέν παλαιός εἰμί καί ὡς σύ που φημί ἀπό Θησεύς ἄρχω , ἴσως δέ καί ἔτι ἄνωθεν , καί οὐ οὗτος πρῶτος προσπταίω ἐάω . καίτοι ὁ Θησεύς φεύγω τε καί διαφθείρω ἐν ὁ Σκῦρος τελευτάω οὐ ἄτιμος μένω παρά ὁ θεός , ἀλλά ἐπιτάσσω Ἀθηναῖος μεταφέρω αὐτός ὁ ὀστέον , πολύς ὕστερον χρόνος , ὡς φημί . ἀλλά ὅμως ἐάω οὗτος . ἀλλά οἴχομαι σύ διαφθείρω ὁ λόγος περί αὐτός . ὅς γάρ ἅπας ευτός κατηγορέω , οὗτος ὅς δοκέω ἰσχυρός ἔχω ἀναιρέω . διά τίς ; ὅτι Μιλτιάδης μέν ἴσως ἄν εἰμί τις οὗτος κατηγόρημα , Θεμιστοκλῆς δέ οὐ ἄν ἔτι · εἰ δέ τοι καί Μιλτιάδης καί Θεμιστοκλῆς , ἀλλά οὐ Κίμων γε · εἰ δέ καί Μιλτιάδης καί Θεμιστοκλῆς καί Κίμων , ἀλλά οὐ δή τοι καί Περικλῆς , ἀλλά οὗτος καί πᾶς ἦκα . Θεμιστοκλῆς μέν γάρ αὐτός παρά Μιλτιάδης παραλαμβάνω κυρίσσω , Κίμων δέ παρά Μιλτιάδης καί Θεμιστοκλῆς , Περικλῆς δέ παρά Μιλτιάδης καί Θεμιστοκλῆς καί
aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 244
μοχθηρίᾳ κατʼ ἐκείνου χρώμενοι . Θεμιστοκλῆς δὲ τῶν μὲν τὴν ἐπιβουλὴν , τῶν δὲ τὴν προπέτειαν ἐφόδιον λαβὼν , σοφισάμενος ὥσπερ εἰώθει τὸν βασιλέα , τῆς καθόδου μὲν ἀπεστερήθη , αὑτῷ δὲ ἀρκῶν ἔδειξε πρὸς ἅπασαν τύχην . καὶ τὰ μὲν δὴ Θεμιστοκλέους καὶ Κίμωνος ταῦτα . Περικλέα δὲ καὶ Μιλτιάδην ὁ μὲν δῆμος οὐδὲν οὔτε μεῖζον οὔτʼ ἔλαττον ἔδρασε κακὸν , δικασταὶ δʼ ἑκατέρῳ καθήμενοι χρήμασιν ἐζημίωσαν πολλοστὸν δή που μέρος ὄντες τῶν πάντων Ἀθηναίων . πάλιν τοίνυν καὶ τούτων οὕτω συμβάντων Περικλέα μὲν ὁ δῆμος ἅπας οὐδʼ ὁτιοῦν ἧττον στρατηγὸν εἵλοντο , καὶ πάντʼ ἐπέτρεψαν , ὡς ὁ αὐτὸς μάρτυς δηλοῖ ὅνπερ ἀρτίως περὶ αὐτοῦ παρειχόμεθα · Μιλτιάδης δʼ ἔφθη τελευτήσας , οὐ τῶν δικαστῶν θάνατον καταγνόντων αὐτοῦ , οὐδʼ ὡς σὺ φῂς κἂν εἰς τὸ βάραθρον ἐμπεσὼν , εἰ μὴ διὰ τὸν πρύτανιν , ἀλλὰ τοῦ τραύματος αὐτῷ σφακελίσαντος . καὶ τούτων πολλοὶ , μᾶλλον δʼ ἅπαντες μάρτυρες . δῆλον τοίνυν ἐστὶν ἐξ ὧν τῷ Περικλεῖ διηλλάγησαν καὶ τὴν πόλιν καθάπαξ ἐπέτρεψαν μετὰ τὴν τῆς κλοπῆς , ὡς σὺ φῂς , καταδίκην , ὅτι κἂν πρὸς τὸν Μιλτιάδην αὐτὸ τοῦτʼ ἐποίησαν , εἰ μὴ τὰ τῆς τύχης ἐκώλυσεν . ἐν οἷς τοίνυν καιροῖς τοῦ Περικλέους κατεψηφίσαντο οἱ καταψηφισάμενοι σκέψαι , ἐπειδὴ καὶ ἔφης ὅτι ἐπὶ τελευτῇ τοῦ βίου τοῦ Περικλέους κατέγνωσαν κλοπήν . ἐκεῖνος γὰρ ἕως μὲν εἰρήνην ἡ πόλις ἦγεν , οὐδεμίαν οὔτε μείζω οὔτʼ ἐλάττῳ παρʼ αὐτοῖς αἰτίαν ἔσχεν , ἀλλʼ ἐξ ἴσου τοῖς θεοῖς ἐθαυμάζετο · καὶ ἔτι πρότερον στρατιὰς πολλὰς ἐξαγαγὼν Ἀθηναίων ἐπὶ τοὺς οὐκ ἐθέλοντας τοῖς δικαίοις ἐμμένειν , οὐκ ἄμεμπτος μόνον , ἀλλὰ καὶ πολλῷ τινι
Lemmas: μοχθηρία κατά ἐκεῖνος χράω . Θεμιστοκλῆς δέ ὁ μέν ὁ ἐπιβουλή , ὁ δέ ὁ προπέτεια ἐφόδιον λαμβάνω , σοφίζω ὥσπερ εἴωθα ὁ βασιλεύς , ὁ κάθοδος μέν ἀποστερέω , ἑαυτοῦ δέ ἀρκέω δείκνυμι πρός ἅπας τύχη . καί ὁ μέν δή Θεμιστοκλῆς καί Κίμων οὗτος . Περικλῆς δέ καί Μιλτιάδης ὁ μέν δῆμος οὐδείς οὔτε μέγας οὔτε ἐλαχύς δράω κακός , δικαστής δέ ἑκάτερος κάθημαι χρῆμα ζημιόω πολλοστός δή που μέρος εἰμί ὁ πᾶς Ἀθηναῖος . πάλιν τοίνυν καί οὗτος οὕτως συμβαίνω Περικλῆς μέν ὁ δῆμος ἅπας οὐδέ ὁστισοῦν ἥσσων στρατηγός αἱρέω , καί πᾶς ἐπιτρέπω , ὡς ὁ αὐτός μάρτυς δηλόω ὅς ἄρτιος περί αὐτός παρέχω · Μιλτιάδης δέ φθάνω τελευτάω , οὐ ὁ δικαστής θάνατος καταγιγνώσκω αὐτός , οὐδέ ὡς σύ φημί ἄν εἰς ὁ βάραθρον ἐμπίπτω , εἰ μή διά ὁ πρύτανις , ἀλλά ὁ τραῦμα αὐτός σφακελίζω . καί οὗτος πολύς , μάλα δέ ἅπας μάρτυς . δῆλος τοίνυν εἰμί ἐκ ὅς ὁ Περικλῆς διαλλάσσω καί ὁ πόλις καθάπαξ ἐπιτρέπω μετά ὁ ὁ κλοπή , ὡς σύ φημί , δίκη , ὅτι ἄν πρός ὁ Μιλτιάδης αὐτός οὗτος ποιέω , εἰ μή ὁ ὁ τύχη κωλύω . ἐν ὅς τοίνυν καιρός ὁ Περικλῆς καταψηφίζομαι ὁ καταψηφίζομαι σκοπέω , ἐπειδή καί φημί ὅτι ἐπί τελευτή ὁ βίος ὁ Περικλῆς καταγιγνώσκω κλοπή . ἐκεῖνος γάρ ἕως μέν εἰρήνη ὁ πόλις ἄγω , οὐδείς οὔτε μέγας οὔτε ἔλαττος παρά αὐτός αἰτία ἔχω , ἀλλά ἐκ ἴσος ὁ θεός θαυμάζω · καί ἔτι πρότερος στρατιά πολύς ἐξάγω Ἀθηναῖος ἐπί ὁ οὐ ἐθέλω ὁ δίκαιος ἐμμένω , οὐ ἄμεμπτος μόνος , ἀλλά καί πολύς τις
aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 246
ἐχρήσατο αὐτοῖς καὶ εἰρήνης καὶ πολέμων ἐχόμενα . ἐπεὶ δʼ ὅ τε χιλὸς αὐτοῖς ἔξω διεφθείρετο καὶ οἴκοι τε πονήρως ἐπεπράγεσαν καὶ οὐδʼ ἀναστραφῆναι περιῆν , ἀλλʼ ἐνέκειντο αἱ ταλαιπωρίαι δειναὶ καὶ συνεχεῖς , καὶ τοῦτο μὲν ἡ κεφαλὴ καὶ τὰ ἐντὸς ἐκάετο , τοῦτο δʼ οἱ νεκροὶ πολλοὶ νύκτα καὶ ἡμέραν ἑωρῶντο , πάντα δʼ ἦν μεστὰ κυλινδομένων , καὶ πιπτόντων καὶ ἀπορουμένων , ἐλπίδος δʼ οὐδʼ ὁτιοῦν ἐσώζετο χρηστῆς , οὕτως ἤδη πανταχόθεν κατακλεισθέντες καὶ κρατηθέντες ὑπὸ τῆς ἀηθείας καὶ τῆς ὑπερβολῆς τῶν παρόντων κακῶν ἀπεσείσαντο τὸν ἡνίοχον . ἀποσεισάμενοι δὲ οὕτως εὖ καὶ καλῶς ἤχθησαν ὑπʼ αὐτοῦ τὸν ἄνω χρόνον ὥστʼ ἔγνωσάν τε ὃ ἔδρασαν καὶ μετέγνωσαν καὶ ὑποκύψαντες ἐξ ἀρχῆς παρεῖσαν ἄρχειν καὶ ἄγειν ὅποι βούλοιτο ἑαυτούς . οὕτω τὰ μὲν τῆς ἱππικῆς οὐκ οἶδα , τοὺς δὲ λόγους οὐ πολλῷ τινι χείρων ἦν τοῦ Νέστορος . ὥστʼ εἴ σοι θαυμαστὸν φαίνεται ὅτι ἐπὶ τελευτῇ κατεψηφίσαντο αὐτοῦ , πρῶτον μὲν αὐτὸ τοῦτο τὸ τοῦ ἡνιόχου παράδειγμα ἀφίησι τῆς αἰτίας αὐτόν . ὥστʼ ἐγγυτέρω τῆς τελευτῆς αὐτοῦ γίγνεται τοῦ Περικλέους , καὶ πρός γε τῇ τελευτῇ τιμήσαντες αὐτὸν , οὐκ ἀτιμάσαντες φαίνονται . ἀλλὰ μὴν ὅτε καὶ τὸν ἔμπροσθεν χρόνον εὐδοκίμει πόλλʼ ἑξῆς ἔτη καὶ μετὰ τὴν καταδίκην μέγιστος πάλιν ἦν τῶν πολιτῶν , πῶς οὐκ ἀμφοτέρων ἕνεκα ζηλωτός ἐστι , καὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τοῦ τέλους ; οὐ γὰρ τὸ προσκροῦσαι τοῖς ἔμπροσθεν ἐπεσκότησεν , ἀλλὰ τὸ τιμᾶσθαι μετὰ τοῦτο πᾶσαν παρεγράψατο τὴν συμφοράν . οὐ γὰρ τὸ μέσον κύριον ἀμφοτέρων ἐστὶ τῶν καιρῶν , ἀλλὰ κρατεῖ τὸ συναμφότερον τοῦ μέσου . εἴτε γὰρ τοῖς πρώτοις δεῖ διδόναι τὴν ψῆφον , ἐτιμᾶτʼ ἐξ ἀρχῆς , εἴτε τοῖς ὕστερον , οὐκ ἐν οἷς κατέγνωσαν ἔστησαν , ἀλλὰ προσεῖχον πάλιν ὡς αὐτῶν
Lemmas: χράω αὐτός καί εἰρήνη καί πόλεμος ἔχω . ἐπεί δέ ὁ τε χιλός αὐτός ἔξω διαφθείρω καί οἴκοι τε πονηρός πράσσω καί οὐδέ ἀναστρέφω περίειμι , ἀλλά ἔγκειμαι ὁ ταλαιπωρία δεινός καί συνεχής , καί οὗτος μέν ὁ κεφαλή καί ὁ ἐντός καίω , οὗτος δέ ὁ νεκρός πολύς νύξ καί ἡμέρα ὁράω , πᾶς δέ εἰμί μεστός κυλίνδω , καί πίπτω καί ἀπορέω , ἐλπίς δέ οὐδέ ὁστισοῦν σῴζω χρηστός , οὕτως ἤδη πανταχόθεν κατακλείω καί κρατέω ὑπό ὁ ἀήθεια καί ὁ ὑπερβολή ὁ πάρειμι κακός ἀποσείω ὁ ἡνίοχος . ἀποσείω δέ οὕτως εὖ καί καλός ἀχθέω ὑπό αὐτός ὁ ἄνω χρόνος ὥστε γιγνώσκω τε ὅς δράω καί μεταγιγνώσκω καί ὑποκύπτω ἐκ ἀρχή παρέζομαι ἄρχω καί ἄγω ὅποι βούλομαι ἑαυτοῦ . οὕτως ὁ μέν ὁ ἱππικός οὐ οἶδα , ὁ δέ λόγος οὐ πολύς τις κακός εἰμί ὁ Νέστωρ . ὥστε εἰ σύ θαυμαστός φαίνω ὅτι ἐπί τελευτή καταψηφίζομαι αὐτός , πρῶτος μέν αὐτός οὗτος ὁ ὁ ἡνίοχος παράδειγμα ἀφίημι ὁ αἰτία αὐτός . ὥστε ἐγγύς ὁ τελευτή αὐτός γίγνομαι ὁ Περικλῆς , καί πρός γε ὁ τελευτή τιμάω αὐτός , οὐ ἀτιμάζω φαίνω . ἀλλά μήν ὅτε καί ὁ ἔμπροσθεν χρόνος εὐδοκιμέω πολύς ἑξῆς ἔτος καί μετά ὁ δίκη μέγας πάλιν εἰμί ὁ πολίτης , πῶς οὐ ἀμφότερος ἕνεκα ζηλωτός εἰμί , καί ὁ ἀρχή καί ὁ τέλος ; οὐ γάρ ὁ προσκρούω ὁ ἔμπροσθεν ἐπισκοτέω , ἀλλά ὁ τιμάω μετά οὗτος πᾶς παραγράφω ὁ συμφορά . οὐ γάρ ὁ μέσος κύριος ἀμφότερος εἰμί ὁ καιρός , ἀλλά κρατέω ὁ συναμφότεροι ὁ μέσος . εἴτε γάρ ὁ πρῶτος δέω δίδωμι ὁ ψῆφος , τιμάω ἐκ ἀρχή , εἴτε ὁ ὕστερον , οὐ ἐν ὅς καταγιγνώσκω ἵστημι , ἀλλά προσέχω πάλιν ὡς αὐτός
aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 249
προσθῶμεν τοίνυν ὅτι καὶ Περικλέα μὲν οὐδεὶς τῶν ὁμιλητῶν , οὐδὲ τῶν ἐκ τοῦ δήμου τὴν γραφὴν ἐκείνην ἐγράψατο , ἀλλʼ εἷς τῶν ἀντιστασιωτῶν , μᾶλλον δὲ οὐδὲ εἰδὼς εὖ καὶ καλῶς ἐκεῖνον ἄνθρωπος , Σωκράτει δὲ ὁ τῶν νέων ἀπέχεσθαι καὶ σιωπᾶν ἐπιτάξας οὐ τῶν σοφιστῶν ἦν οὐδεὶς οὐδὲ τῶν ἀντιτέχνων , ἀλλʼ εἷς τῶν ὅτʼ ἦν νέος φοιτώντων παρʼ αὐτῷ . τοσοῦτον , ὡς ἔοικεν , ἀπώνατο τῆς συνουσίας αὐτοῦ . ταῦτʼ οὖν ἡμεῖς ἐπὶ Σωκράτη οἴσομεν ; ἀλλʼ οὐχὶ δίκαια ποιήσομεν ἴσως . δοκεῖ δέ μοι καὶ Πλάτωνα δίκη μετελθεῖν τοῦ λόγου καὶ τῆς ἐπιτιμήσεως . παραιτοῦμαι δʼ εὐμενῆ καὶ ἵλεων εἶναι τοῖς λεγομένοις , εἴ τίς ἐστιν αἴσθησις . καὶ οὐκ ἐρῶ Διονύσιον οὔτε τὸν Ἑρμοκράτους οὔτε τὸν Διονυσίου οὔτε τῶν ἐν Σικελίᾳ μετʼ ἐκείνου συνδιατριψάντων οὐδένα , ἀλλʼ εἰσὶν οἳ λέγουσιν , ἕτεροι δʼ αὖ φασιν ἀληθῆ λέγειν τούτους ὡς ὅτε τὴν τρίτην ἀποδημίαν εἰς Σικελίαν ἀπεδήμησε , τότε τῶν ἑταίρων τινὲς αὐτοῦ καὶ τῶν εἰς τὰ μάλιστα ὡμιληκότων ὑπολειφθέντες οἴκοι νεώτερα ἐβουλεύσαντο , καὶ τοὺς Ἀθηναίους ἐμιμήσαντο , μᾶλλον δὲ οὐ τοὺς Ἀθηναίους , ἀλλὰ τοὺς Ἀθηναίων ὑπηκόους λέγω τοὺς ἀφισταμένους . καίτοι τό γʼ ἐκείνων ἐπαναστάσει προσεοικὸς ἦν , οἱ δὲ διατριβάς τε ἀντικατασκευάζειν αὐτοῖς ἠξίουν πλησίον τῆς ἐκείνου καὶ ᾠκοδόμουν ἐπὶ τῇ Ἀκαδημίᾳ , τό τε σύμπαν ὑπερφρονεῖν ἐκέλευον ὅτου δὴ—οὐ γὰρ ἔγωγʼ ἂν ἐφεξῆς οὑτωσὶ προσθείην τοὔνομα—φάσκοντες γέροντά τε εἶναι πολλοῦ καὶ παραφρονεῖν ἤδη . ὥστε , ὦ φίλε Πλάτων , ἀτεχνῶς τὸ τοῦ Περικλέους συνέβη σοι . καὶ ὥσπερ ἀρτίως Μιλτιάδου καὶ Θεμιστοκλέους καὶ Κίμωνος , ἑκάστου τε τῆς τύχης ἐφαίνου μετέχων , οὕτω σοι καὶ ὁ
Lemmas: προστίθημι τοίνυν ὅτι καί Περικλῆς μέν οὐδείς ὁ ὁμιλητής , οὐδέ ὁ ἐκ ὁ δῆμος ὁ γραφή ἐκεῖνος γράφω , ἀλλά εἷς ὁ ἀντιστασιώτης , μάλα δέ οὐδέ οἶδα εὖ καί καλός ἐκεῖνος ἄνθρωπος , Σωκράτης δέ ὁ ὁ νέος ἀπέχω καί σιωπάω ἐπιτάσσω οὐ ὁ σοφιστής εἰμί οὐδείς οὐδέ ὁ ἀντίτεχνος , ἀλλά εἷς ὁ ὅτε εἰμί νέος φοιτάω παρά αὐτός . τοσοῦτος , ὡς ἔοικα , ἀπονίναμαι ὁ συνουσία αὐτός . οὗτος οὖν ἐγώ ἐπί Σωκράτης φέρω ; ἀλλά οὐ δίκαιος ποιέω ἴσως . δοκέω δέ ἐγώ καί Πλάτων δίκη μετέρχομαι ὁ λόγος καί ὁ ἐπιτίμησις . παραιτέομαι δέ εὐμενής καί ἵλαος εἰμί ὁ λέγω , εἰ τις εἰμί αἴσθησις . καί οὐ λέγω Διονύσιος οὔτε ὁ Ἑρμοκράτης οὔτε ὁ Διονύσιος οὔτε ὁ ἐν Σικελία μετά ἐκεῖνος συνδιατρίβω οὐδείς , ἀλλά εἰμί ὅς λέγω , ἕτερος δέ αὖ φημί ἀληθής λέγω οὗτος ὡς ὅτε ὁ τρίτος ἀποδημία εἰς Σικελία ἀποδημέω , τότε ὁ ἑταῖρος τις αὐτός καί ὁ εἰς ὁ μάλα ὁμιλέω ὑπολείπω οἴκοι νέος βουλεύω , καί ὁ Ἀθηναῖος μιμέομαι , μάλα δέ οὐ ὁ Ἀθηναῖος , ἀλλά ὁ Ἀθηναῖος ὑπήκοος λέγω ὁ ἀφίστημι . καίτοι ὁ γε ἐκεῖνος ἐπανάστασις προσέοικα εἰμί , ὁ δέ διατριβή τε ἀντικατασκευάζω αὐτός ἀξιόω πλησίον ὁ ἐκεῖνος καί οἰκοδομέω ἐπί ὁ Ἀκαδήμεια , ὁ τε σύμπας ὑπερφρονέω κελεύω ὅστις δὴ—οὐ γάρ ἐγώ ἄν ἐφεξῆς οὕτως προστίθημι τοὔνομα—φάσκοντες γέρων τε εἰμί πολύς καί παραφρονέω ἤδη . ὥστε , ὦ φίλος Πλάτων , ἄτεχνος ὁ ὁ Περικλῆς συμβαίνω σύ . καί ὥσπερ ἄρτιος Μιλτιάδης καί Θεμιστοκλῆς καί Κίμων , ἕκαστος τε ὁ τύχη φαίνω μετέχω , οὕτως σύ καί ὁ
aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 252
ταῦτʼ εἶχε λόγον ἐγὼ μὲν οὐκ ἐπινοῶ . τῷ γὰρ οὐκ ἂν ὅρος καὶ πέρας εἶναι δόξειε τῆς ὑπὲρ αὐτῶν ἀπολογίας ἃ Πλάτων ἐγκαλεῖ ; οἷον εἰ τῆς κατηγορίας τῶν ἀνδρῶν γεγονυίας καὶ τοῦ κακίζοντος αὐτοὺς τούτοις καταχρησαμένου τοῖς λόγοις , ὡς παρʼ αὐτοῖς Ἀθηναίοις ἑάλωσαν καὶ δίκην ἔδωκαν ὡς ἀδικοῦντες · εἶτʼ ἐπέδειξεν ὅτι ἀλλʼ οὐκ ὀρθῶς γε οὐδʼ ἐπὶ πᾶσι δικαίοις ταῦτʼ ἐγένετο , ἀλλὰ γνώμῃ διήμαρτον οἱ καταψηφισάμενοι , ἢ καὶ διʼ ἄλλο τι ταῦτʼ ἐψηφίσαντο , ἀλλʼ οὐκ ἀδικεῖν αὐτοὺς καταγνόντες , πᾶσιν ἂν δή που ταῦτʼ ἐξήρκει καὶ λελύσθαι τὰ τῆς αἰτίας ἱκανῶς ἂν ᾤοντο . Πλάτων τοίνυν αὐτῶν αἰτιώμενος τὰ συμβεβηκότα , καὶ λέγων ὡς ἁμαρτήματα τῶν πολλῶν , ὅμως ἐν ἐλέγχῳ κατʼ ἐκείνων λαμβάνει , καὶ τὴν συμφορὰν ὡς ἀδίκημα κατηγόρηκε , τὴν μὲν τύχην ἀντὶ γνώμης ἐξετάζων , τὴν δʼ ἑτέρων ἁμαρτίαν ὡς ἐκείνων οὖσαν τιθείς . ἡδέως δʼ ἂν ἐροίμην τοὺς προσκειμένους αὐτῷ τί ποτʼ ἂν λέγειν ἠξίουν κατὰ τῶν ἀνδρῶν , ἢ τίνα γνώμην ἔχειν ἡμᾶς ἔπειθον , εἰ τοῦτʼ εἶχον δεικνύειν ὡς ἐν παντὶ δικαίῳ μετʼ οὐδεμιᾶς φαύλης προφάσεως Ἀθηναῖοι κατεψηφίσαντο αὐτῶν , ὁπότʼ αὐτὸς φάσκων αὐτοὺς παρανενομῆσθαι καὶ τοῖς ἵπποις τοῖς λακτίζουσιν ἀπεικάζων τοὺς καταψηφισαμένους ἰσχυρόν τι λέγειν κατʼ ἐκείνων οἴεται . ταχύ γʼ ἂν εἰ τοῖς δώδεκα θεοῖς ἔσχεν εἰκάσαι τοὺς καταγνόντας , ἀπέσχετʼ ἂν τῶν ἁλόντων τὸ μὴ οὐ κακῶς εἰπεῖν . ἔπειθʼ ὡς οὐ κατʼ ἀρχὰς ταῦτʼ ἔδρων αὐτοὺς λέγει , ὥσπερ τὸν Κριτίαν καὶ τοὺς ἄλλους τοὺς εἰς αὐτὸν ἁμαρτάνοντας , εὐθὺς ἐν ἀρχῇ ταῦτα ποιοῦντας , ἀλλʼ οὐ πολλοῖς ὕστερον χρόνοις κυρίττειν ἀρξαμένους ἢ παρʼ ἐκείνους ἐφοίτησαν . ἀλλʼ εἰ καὶ μὴ ἐποίουν ταῦτʼ ἐξ ἀρχῆς , εἶχόν γʼ ἐν τῇ
Lemmas: οὗτος ἔχω λόγος ἐγώ μέν οὐ ἐπινοέω . τίς γάρ οὐ ἄν ὅρος καί πέρας εἰμί δοκέω ὁ ὑπέρ αὐτός ἀπολογία ὅς Πλάτων ἐγκαλέω ; οἷον εἰ ὁ κατηγορία ὁ ἀνήρ γίγνομαι καί ὁ κακίζω αὐτός οὗτος καταχράω ὁ λόγος , ὡς παρά αὐτός Ἀθηναῖος ἁλίσκομαι καί δίκη δίδωμι ὡς ἀδικέω · εἶτα ἐπιδείκνυμι ὅτι ἀλλά οὐ ὀρθός γε οὐδέ ἐπί πᾶς δίκαιος οὗτος γίγνομαι , ἀλλά γνώμη διαμαρτάνω ὁ καταψηφίζομαι , ἤ καί διά ἄλλος τις οὗτος ψηφίζω , ἀλλά οὐ ἀδικέω αὐτός καταγιγνώσκω , πᾶς ἄν δή που οὗτος ἐξαρκέω καί λύω ὁ ὁ αἰτία ἱκανός ἄν οἴομαι . Πλάτων τοίνυν αὐτός αἰτιάομαι ὁ συμβαίνω , καί λέγω ὡς ἁμάρτημα ὁ πολύς , ὅμως ἐν ἔλεγχος κατά ἐκεῖνος λαμβάνω , καί ὁ συμφορά ὡς ἀδίκημα κατηγορέω , ὁ μέν τύχη ἀντί γνώμη ἐξετάζω , ὁ δέ ἕτερος ἁμαρτία ὡς ἐκεῖνος εἰμί τίθημι . ἡδύς δέ ἄν λέγω ὁ πρόσκειμαι αὐτός τίς ποτέ ἄν λέγω ἀξιόω κατά ὁ ἀνήρ , ἤ τίς γνώμη ἔχω ἐγώ πείθω , εἰ οὗτος ἔχω δείκνυμι ὡς ἐν πᾶς δίκαιος μετά οὐδείς φαῦλος πρόφασις Ἀθηναῖος καταψηφίζομαι αὐτός , ὁπότε αὐτός φάσκω αὐτός παρανομέω καί ὁ ἵππος ὁ λακτίζω ἀπεικάζω ὁ καταψηφίζομαι ἰσχυρός τις λέγω κατά ἐκεῖνος οἴομαι . ταχύς γε ἄν εἰ ὁ δώδεκα θεός ἔχω εἰκάζω ὁ καταγιγνώσκω , ἀπέχω ἄν ὁ ἁλίσκομαι ὁ μή οὐ κακός λέγω . ἔπειτα ὡς οὐ κατά ἀρχή οὗτος δράω αὐτός λέγω , ὥσπερ ὁ Κριτίας καί ὁ ἄλλος ὁ εἰς αὐτός ἁμαρτάνω , εὐθύς ἐν ἀρχή οὗτος ποιέω , ἀλλά οὐ πολύς ὕστερον χρόνος κυρίσσω ἄρχω ἤ παρά ἐκεῖνος φοιτάω . ἀλλά εἰ καί μή ποιέω οὗτος ἐκ ἀρχή , ἔχω γε ἐν ὁ
aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 254
τὴν αἰτίαν παντὸς εἶναι φάσκοντες οὔτʼ ἐκείνους προσήκειν εἴ τι προσέπταισαν χείρους νομίζεσθαι . δείκνυμεν δὲ ὅτι τεττάρων ὄντων τοῖν δυοῖν μὲν οὐδὲ προσήψατο ὁ δῆμος , ὧν δʼ ἔδοξαν καταψηφίζεσθαι δυοῖν , οὐδὲ τούτων ἀδικεῖν κατεψηφίσαντο , ἀλλʼ ὥσπερ παῖδες διδάσκαλον αὐτοῖς ἠξίωσαν ὑποχωρῆσαι . πάλιν τοίνυν ἐφʼ ἑκατέρας τῆς συζυγίας ἅτερος εὑρίσκεται τῆς δικαιοτάτης τυχὼν παρὰ τοῦ δήμου φιλανθρωπίας , ὁ μὲν ἐντὸς τοῦ χρόνου κατελθὼν , ὁ δὲ στρατηγῶν πρὶν ἐκτῖσαι , καὶ κύριος ὢν τῶν ἁπάντων , καὶ τῶν καταψηφισαμένων αὐτῶν . πῶς ἄν τις κάλλιον ὑπὲρ ἀμφοῖν ἀπολογήσαιτο , εἴ τι δεῖ τῶν ὄντων καὶ περὶ τῶν αὐτοῦ λόγων εἰπεῖν ; εἰ τοίνυν ἁπάντων μὲν ὁ δῆμος κατεγνώκει , μηδὲν δὲ ὕστερον πρὸς μηδένʼ αὐτῶν ἐφιλανθρωπεύσατο , οὐδʼ οὕτω δίκαιον ἦν ἃ μὲν τοῖς ἑτέροις ἡμάρτητο κατʼ ἀμφοτέρων λέγειν , ἃ δʼ ἀμφοτέροις ὑπῆρχεν εἰς εὐφημίαν μηδετέροις ἀξιοῦν ἀποδοῦναι . εἰ μὲν γὰρ ἐκ τούτων μόνον οἵ τʼ Ἀθηναῖοι κοινῇ καὶ οἱ προστάντες αὐτῶν ἐγιγνώσκοντο , καλῶς εἶχε ταῦτʼ ὀνειδίζειν · εἰ δʼ ἔσθʼ ἕτερα ἀμείνω καὶ πλείω τούτων , καὶ σύ γʼ αὐτὸς κάλλιστα ὡμολόγηκας—ὀψὲ γάρ ποτε ἔφης αὐτοὺς εἰς ταῦτʼ ἐμπεσεῖν , ὡς τόν γε ἄνω χρόνον πάντα κἀκείνους ὡς ἐβούλοντο πράττοντας καὶ τὸν δῆμον παρέχοντα αὑτὸν οἷον χρὴ—πῶς οὐκ ὀρθῶς εἶχε μιμήσασθαι τὸ τῶν Περσῶν ; ἐκείνοις γάρ φασιν εἶναι νόμον , ἄν τις αὐτῶν σχῇ τινα φαύλην αἰτίαν , μὴ πρότερον καταγιγνώσκειν , μηδʼ ἂν ἐλέγχηται , πρὶν ἂν παρʼ ἄλληλα ἐξετάσαντες ἅ τε εὖ καὶ ἃ κακῶς ἐποίησεν εὕρωσι τὰ χείρω νικῶντα · ὅταν δὲ τὰ τῶν εὐεργεσιῶν ἔμπροσθεν ᾖ , καὶ τοῖς φανερῶς ἀδικοῦσιν ἀφεῖσθαι τάττειν τὸν νόμον . εἶτʼ ἐν μὲν
Lemmas: ὁ αἰτία πᾶς εἰμί φάσκω οὔτε ἐκεῖνος προσήκω εἰ τις προσπταίω κακός νομίζω . δείκνυμι δέ ὅτι τέσσαρες εἰμί ὁ δύο μέν οὐδέ προσάπτω ὁ δῆμος , ὅς δέ δοκέω καταψηφίζομαι δύο , οὐδέ οὗτος ἀδικέω καταψηφίζομαι , ἀλλά ὥσπερ παῖς διδάσκαλος αὐτός ἀξιόω ὑποχωρέω . πάλιν τοίνυν ἐπί ἑκάτερος ὁ συζυγία ἕτερος εὑρίσκω ὁ δίκαιος τυγχάνω παρά ὁ δῆμος φιλανθρωπία , ὁ μέν ἐντός ὁ χρόνος κατέρχομαι , ὁ δέ στρατηγέω πρίν ἐκτίνω , καί κύριος εἰμί ὁ ἅπας , καί ὁ καταψηφίζομαι αὐτός . πῶς ἄν τις καλός ὑπέρ ἄμφω ἀπολογέομαι , εἰ τις δέω ὁ εἰμί καί περί ὁ αὐτός λόγος λέγω ; εἰ τοίνυν ἅπας μέν ὁ δῆμος καταγιγνώσκω , μηδείς δέ ὕστερον πρός μηδείς αὐτός φιλανθρωπεύομαι , οὐδέ οὕτως δίκαιος εἰμί ὅς μέν ὁ ἕτερος ἁμαρτάνω κατά ἀμφότερος λέγω , ὅς δέ ἀμφότερος ὑπάρχω εἰς εὐφημία μηδέτερος ἀξιόω ἀποδίδωμι . εἰ μέν γάρ ἐκ οὗτος μόνος ὁ τε Ἀθηναῖος κοινῇ καί ὁ προΐστημι αὐτός γιγνώσκω , καλός ἔχω οὗτος ὀνειδίζω · εἰ δέ εἰμί ἕτερος ἀγαθός καί πολύς οὗτος , καί σύ γε αὐτός καλός ὁμολογέω γάρ ποτέ φημί αὐτός εἰς οὗτος ἐμπίπτω , ὡς ὁ γε ἄνω χρόνος πᾶς ἐκεῖνος ὡς βούλομαι πράσσω καί ὁ δῆμος παρέχω ἑαυτοῦ οἷος ὅρχος οὐ ὀρθός ἔχω μιμέομαι ὁ ὁ Πέρσης ; ἐκεῖνος γάρ φημί εἰμί νόμος , ἐάν τις αὐτός ἔχω τις φαῦλος αἰτία , μή πρότερος καταγιγνώσκω , μηδέ ἄν ἐλέγχω , πρίν ἄν παρά ἀλλήλων ἐξετάζω ὅς τε εὖ καί ὅς κακός ποιέω εὑρίσκω ὁ κακός νικάω · ὅταν δέ ὁ ὁ εὐεργεσία ἔμπροσθεν εἰμί , καί ὁ φανερός ἀδικέω ἀφίημι τάσσω ὁ νόμος . εἶτα ἐν μέν
aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 259
μὴ δοκῇ τοῖς κρείττοσιν . εἰ φίλοις ἰσχύεις , εἰ χρήμασιν , εἰ δόξαν ἔχεις ἐν τῇ πόλει , μηδενὶ τούτων ἐπαρθῇς , μηδὲ μεῖζον φρονήσῃς τῆς ἐξουσίας . εἰ πάντων κρατήσεις , ἡττήσει τῆς τύχης . ταῦτʼ ἐστὶν ὁ ἀγὼν οὗτος , ταῦθʼ Ὅμηρος λέγει . οὐδὲν τῶν ἀνθρωπείων ἀσφαλὲς οὐδʼ ὁμαλὸν οὐδʼ αὔταρκες , ἀλλʼ ἡττήσεται μὲν ὁ ἰσχυρὸς τοῦ ἀσθενοῦς , ὅταν καιρὸς ᾖ τούτου , ἁλώσεται δὲ Βαβυλὼν αὐτοῖς τείχεσι , πάλιν δὲ τοὺς Πέρσας πορθήσουσιν ἕτεροι . πάντα ταῦτʼ ἐναλλὰξ περιέρχεται . οὕτω καὶ τὸ σὸν , ὦ Πλάτων , σώζεται , τὸ ἄνθρωπον εἶναι θεοῦ παίγνιον . ὅταν ἐκπίπτῃ μὲν τοῦ ἅρματος ὁ ἡνίοχος , ἐν ᾧ πρόσθεν εἱστήκει βεβαίως , ἀπορῇ δὲ ὁ κυβερνήτης ὅπως χρὴ σώζειν τὴν ναῦν πολλάκις ἤδη σεσωκὼς , ἰλιγγιᾷ δὲ ὁ κρείττων ὑπὸ τοῦ χείρονος , κιχάνῃ δὲ βραδὺς ὠκὺν , πάντα δʼ ἄνω καὶ κάτω περιχωρῇ , τότʼ ἄν τις ἴδοι τὸν σὸν λόγον , τόθʼ ὡς ἀληθῶς προφήτου τινὸς εἶναι δόξειεν ἂν , ὡς θεὸς μὲν καὶ τύχη πάντʼ ἄγουσι , τὸ δʼ ἡμέτερον πᾶν ἦν ἄρα παιδιά . εἰ δʼ ἔσωζον μὲν οἱ κυβερνῆται πάντες ἅπαντας τοὺς ἐμπλέοντας , ἔσωζον δʼ οἱ ἰατροὶ πάντες ἅπαντας τοὺς κάμνοντας , ἐνίκων δʼ οἱ κρείττονες , ἐνίκων δʼ οἱ μείζονες , τὸ δʼ ἀεὶ τούτοις πᾶσι προσῆν , μηδεὶς δὲ ἐσφάλλετο τῶν ἀρξαμένων κατορθοῦν , εὐχὴ δὲ καὶ δύναμις μηδὲν διέφερεν , ἀθάνατʼ ἂν πάντʼ ἦν τὰ τῶν ἀνθρώπων πράγματα καὶ οὐδὲν ἂν εὐχῆς ἴσως προσέδει , οὐδʼ ἂν κακτέκλυζεν ἡμᾶς τῶν πίθων ἅτερος ὥσπερ νῦν . νῦν δʼ οἱ ποιηταὶ πολλὰ χρήσιμοι κἀνταῦθα πρόσκεινται καὶ παρακολουθοῦσιν ἡμῖν , ὑπομιμνήσκοντες ἀεὶ τῆς φύσεως , ἐφημέρους τε καλοῦντες καὶ χαμαὶ ἐρχομένους , καὶ πάντα τρόπον τὴν ἀλαζονείαν καθαροῦντες , ὅπως μηδʼ εἴ τις εὖ πράττειν δοκοίη , τούτῳ
Lemmas: μή δοκέω ὁ κρατύς . εἰ φίλος ἰσχύω , εἰ χρῆμα , εἰ δόξα ἔχω ἐν ὁ πόλις , μηδείς οὗτος ἐπαραρίσκω , μηδέ μέγας φρονέω ὁ ἐξουσία . εἰ πᾶς κρατέω , ἡσσάομαι ὁ τύχη . οὗτος εἰμί ὁ ἀγών οὗτος , οὗτος Ὅμηρος λέγω . οὐδείς ὁ ἀνθρώπειος ἀσφαλής οὐδέ ὁμαλός οὐδέ αὐτάρκης , ἀλλά ἡσσάομαι μέν ὁ ἰσχυρός ὁ ἀσθενής , ὅταν καιρός εἰμί οὗτος , ἁλίσκομαι δέ Βαβυλών αὐτός τεῖχος , πάλιν δέ ὁ Πέρσης πορθέω ἕτερος . πᾶς οὗτος ἐναλλάξ περιέρχομαι . οὕτως καί ὁ σός , ὦ Πλάτων , σῴζω , ὁ ἄνθρωπος εἰμί θεός παίγνιον . ὅταν ἐκπίπτω μέν ὁ ἅρμα ὁ ἡνίοχος , ἐν ὅς πρόσθεν ἵστημι βέβαιος , ἀφοράω δέ ὁ κυβερνήτης ὅπως χρή σῴζω ὁ ναῦς πολλάκις ἤδη σῴζω , ἰλιγγιάω δέ ὁ κρατύς ὑπό ὁ κακός , κιχάνω δέ βραδύς ὠκύς , πᾶς δέ ἄνω καί κάτω περιχωρέω , τότε ἄν τις ὁράω ὁ σός λόγος , τότε ὡς ἀληθής προφήτης τις εἰμί δοκέω ἄν , ὡς θεός μέν καί τύχη πᾶς ἄγω , ὁ δέ ἡμέτερος πᾶς εἰμί ἄρα παιδιά . εἰ δέ σῴζω μέν ὁ κυβερνήτης πᾶς ἅπας ὁ ἐμπλέω , σῴζω δέ ὁ ἰατρός πᾶς ἅπας ὁ κάμνω , νικάω δέ ὁ κρατύς , νικάω δέ ὁ μέγας , ὁ δέ ἀεί οὗτος πᾶς πρόσειμι , μηδείς δέ σφάλλω ὁ ἄρχω κατορθόω , εὐχή δέ καί δύναμις μηδείς διαφέρω , ἀθάνατος ἄν πᾶς εἰμί ὁ ὁ ἄνθρωπος πρᾶγμα καί οὐδείς ἄν εὐχή ἴσως προσδέω , οὐδέ ἄν κακτακλύζω ἐγώ ὁ πίθος ἕτερος ὥσπερ νῦν . νῦν δέ ὁ ποιητής πολύς χρήσιμος ἐνταῦθα πρόσκειμαι καί παρακολουθέω ἐγώ , ὑπομιμνῄσκω ἀεί ὁ φύσις , ἐφήμερος τε καλέω καί χαμαί ἔρχομαι , καί πᾶς τρόπος ὁ ἀλαζονεία καθαίρω , ὅπως μηδέ εἰ τις εὖ πράσσω δοκέω , οὗτος
aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 276
εἰ γὰρ καὶ τοῦτʼ ἐστὶ διπλοῦν , τὸ μὲν ἕτερον τούτου κολακεία ἂν εἴη καὶ αἰσχρὰ δημηγορία , τὸ δʼ ἕτερον καλὸν , τὸ παρασκευάζειν ὅπως ὡς βέλτισται ἔσονται τῶν πολιτῶν αἱ ψυχαὶ , καὶ διαμάχεσθαι λέγοντα τὰ βέλτιστα , εἴτε ἡδίω εἴτʼ ἀηδέστερʼ ἐστὶ τοῖς ἀκούουσιν · οὕτω θεὶς καὶ διελόμενος πάλιν πρὸς θάτερον φιλονείκως ἀπέκλινεν ἐπειπὼν ὅτι ἀλλʼ οὐ πώποτε σὺ ταύτην εἶδες τὴν ῥητορικήν · ἢ εἴ τινʼ ἔχεις τῶν ῥητόρων τοιοῦτον εἰπεῖν , τί οὐ καὶ ἐμοὶ αὐτὸν ἔφρασας ὅστις ἐστί ; μὴ γὰρ ὅτι οὑτωσὶ λέγει τῷ ῥήματι , οὐ πώποτε εἶδες · μάλιστα μὲν γὰρ τί σοι τοῦτο διαφέρει , εἰ καὶ μὴ εἶδον , ἔχω δʼ εἰπεῖν . ἔπειτʼ οὐδὲ οὓς ἐλέγχει δὴ τούτους , τῶν τότε ὄντας ἐλέγχει ῥητόρων , οὐδʼ οὓς εἶδεν ὁ Καλλικλῆς , ἀλλʼ οὓς ἀκούειν αὐτὸν εἰκὸς εἶναί φησιν . οὐκοῦν ὅτε τούτους ἐλέγχειν πειρᾶται , κατὰ πάντων ἐθέλει λέγειν . οὕτω κατηγορῶν μὲν ὡς ἁπλῶς κακοῦ τῆς ῥητορικῆς ἠναγκάσθη διπλοῦν αὐτὸ θέσθαι , θέμενος δὲ διπλοῦν αὖθις αὖ τοῦτʼ ἀναιρεῖν πειρᾶται τῷ κατὰ πάντων ἐθέλειν λέγειν . δῆλον δὲ καὶ τοῖς ἀμοιβαίοις . ἔχει γὰρ οὑτωσὶ ἀλλὰ μὰ τὸν Δίʼ οὐκ ἔχω σοι εἰπεῖν τῶν νῦν ῥητόρων οὐδένα . τί δαί ; τῶν παλαιῶν ἔχεις τινʼ εἰπεῖν ; δῆλον ὅτι ὡς οὐδʼ ἐκείνων οὐδενὸς χρηστοῦ γεγενημένου . τί γὰρ ἂν βουλόμενος ἢ τούτους ἔψεγε τῶν παλαιῶν ὄντας , ἢ ʼκεῖνον ὅλως εἴ τινα τῶν πάντων εἰπεῖν ἔχει προὐκαλεῖτο ; καίτοι πῶς οὐκ ἐναντίον περιφανῶς λέγειν μὲν ὡς οὔπω ταύτην εἶδε τὴν ῥητορικὴν , ὅπερ αὐτῷ βούλεται μηδένα πω τοιοῦτον γεγενῆσθαι ῥήτορα , πάλιν δʼ ἀποφαίνειν ὡς Ἀριστείδης τοιοῦτος εἴη γεγονώς ; τούτων γὰρ ἀνάγκη δή που θάτερον ψεῦδος εἶναι . καὶ πρὸς τοσοῦτον ἧκε τοῦ διαφωνεῖν αὐτὸς αὑτῷ ὥσθʼ ἅμα μὲν λέγειν ὡς οὐδεὶς Ἀθήνησι πολίτης εἴη
Lemmas: εἰ γάρ καί οὗτος εἰμί διπλόος , ὁ μέν ἕτερος οὗτος κολακεία ἄν εἰμί καί αἰσχρός δημηγορία , ὁ δέ ἕτερος καλός , ὁ παρασκευάζω ὅπως ὡς ἀγαθός εἰμί ὁ πολίτης ὁ ψυχή , καί διαμάχομαι λέγω ὁ ἀγαθός , εἴτε ἡδύς εἴτε ἀηδής εἰμί ὁ ἀκούω · οὕτως τίθημι καί διαιρέω πάλιν πρός ἕτερος φιλόνεικος ἀποκλίνω ἐπιλέγω ὅτι ἀλλά οὐ πώποτε σύ οὗτος ὁράω ὁ ῥητορική · ἤ εἰ τις ἔχω ὁ ῥήτωρ τοιοῦτος λέγω , τίς οὐ καί ἐγώ αὐτός φράζω ὅστις εἰμί ; μή γάρ ὅτι οὕτως λέγω ὁ ῥῆμα , οὐ πώποτε ὁράω · μάλα μέν γάρ τις σύ οὗτος διαφέρω , εἰ καί μή ὁράω , ἔχω δέ λέγω . ἔπειτα οὐδέ ὅς ἐλέγχω δή οὗτος , ὁ τότε εἰμί ἐλέγχω ῥήτωρ , οὐδέ ὅς ὁράω ὁ Καλλικλῆς , ἀλλά ὅς ἀκούω αὐτός ἔοικα εἰμί φημί . οὐκοῦν ὅτε οὗτος ἐλέγχω πειράω , κατά πᾶς ἐθέλω λέγω . οὕτως κατηγορέω μέν ὡς ἁπλῶς κακός ὁ ῥητορική ἀναγκάζω διπλόος αὐτός τίθημι , τίθημι δέ διπλόος αὖθις αὖ οὗτος ἀναιρέω πειράω ὁ κατά πᾶς ἐθέλω λέγω . δῆλος δέ καί ὁ ἀμοιβαῖος . ἔχω γάρ οὕτως ἀλλά μά ὁ Ζεύς οὐ ἔχω σύ λέγω ὁ νῦν ῥήτωρ οὐδείς . τίς δαί ; ὁ παλαιός ἔχω τις λέγω ; δῆλος ὅτι ὡς οὐδέ ἐκεῖνος οὐδείς χρηστός γίγνομαι . τίς γάρ ἄν βούλομαι ἤ οὗτος ψέγω ὁ παλαιός εἰμί , ἤ ἐκεῖνος ὅλος εἰ τις ὁ πᾶς λέγω ἔχω προκαλέω ; καίτοι πῶς οὐ ἐναντίος περιφανής λέγω μέν ὡς οὔπω οὗτος ὁράω ὁ ῥητορικός , ὅς αὐτός βούλομαι μηδείς πω τοιοῦτος γίγνομαι ῥήτωρ , πάλιν δέ ἀποφαίνω ὡς Ἀριστείδης τοιοῦτος εἰμί γίγνομαι ; οὗτος γάρ ἀνάγκη δή που ἕτερος ψεῦδος εἰμί . καί πρός τοσοῦτος ἵημι ὁ διαφωνέω αὐτός ἑαυτοῦ ὥστε ἅμα μέν λέγω ὡς οὐδείς Ἀθήνησι πολίτης εἰμί
aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 279
εἰκός . καίτοι Σόλων τὰ μὲν εἰς Μεγαρέας ἔχοντα ᾆσαι λέγεται , τοὺς δὲ νόμους οὐκ ᾖδε περιιὼν , οὐδὲ τοὺς λόγους τοὺς ὑπὲρ τῶν εὐπόρων πρὸς τὸν δῆμον , οὐδὲ τοὺς ὑπὲρ τῶν πολλῶν πρὸς τοὺς πλουσίους οὐκ ᾖδεν , οὐδʼ ὅσα ἄλλα ἐπολιτεύετο , οὐκ ᾁδων οὐδʼ ἐν μέτροις ἐπολιτεύετο , ἀλλὰ τῷ τῆς ῥητορικῆς τύπῳ καθαρῶς χρώμενος , ἐν οἷς ἅπασι κάλλιστα ἐπέδειξεν ὅτι τῷ γε ὀρθοτάτῳ τῶν λόγων αὐτὸς ἂν εἴη ῥήτωρ καὶ σοφὸς , ἀμφοτέρας γοῦν ἔσχε τὰς ἐπωνυμίας τε καὶ δυνάμεις , καὶ ὅτι γε ἡ ῥητορικὴ καὶ ἡ νομοθετικὴ τῆς αὐτῆς εἰσι φύσεως . ἀλλʼ οὐ μὰ Δίʼ οὐχ ἡ ῥητορικὴ τοσούτῳ χείρων τῆς νομοθετικῆς ὥστε τοῦ δευτέρου καὶ χείρονος εἴδωλον εἶναι κατεψευσμένον . καὶ μὴν εἰ τῶν ἄλλων μηδεὶς μηδένα τῶν ἐφʼ αὑτοῦ βελτίω ποιήσας φαίνεται , Σόλων γε καὶ τοὺς μέλλοντας Ἀθηναίων ἔσεσθαι φαίνεται βελτίους εἰς ὅσον ἐξῆν πεποιηκὼς , καὶ ταῦτά γε ἃ μάλιστα Πλάτων σπουδάζει . νομίμους γὰρ καὶ δικαίους καὶ τάξιν σώζοντας ἠξίωσε ποιῆσαι τὸ καθʼ αὑτόν . οἶμαι δʼ οὐκ Ἀθηναίους μόνον , ἀλλὰ καὶ πολλοὺς ἄλλους τῶν Ἑλλήνων , οἳ τοῖς ἐκείνου χρῆσθαι νόμοις ἔγνωσαν . εἶτα τούτου μὲν οὐ μέμνηται Πλάτων , ἑτέρους δʼ ἐξετάζει τινάς . καὶ τὸν μὲν Ἀριστείδην ἐπαινέσας , γεγόνασιν , ἔφη , καὶ ἄλλοι , καὶ τοσοῦτον ἀρκεῖν ἡγήσατο προσθεῖναι · ἐπʼ ἐκείνων δʼ οὐ ταυτὸν τοῦτʼ ἐποίησεν , οὐδʼ εἰ μηδʼ οἷός τʼ ἦν κατασχεῖν ἑαυτὸν , ἕνα τινʼ αὐτῶν κακῶς εἰπὼν ἀπηλλάγη , ἀλλὰ πάντων ἐφεξῆς κατέδραμε . καίτοι τί τὸ κωλῦον ἦν ὥσπερ ἐνταῦθα ἑνὸς μνησθεὶς τοὺς ἄλλους παρῆλθεν , οὕτω κἀκεῖ μὴ πάντας κακῶς λέγειν ὀνομαστί ; νῦν δʼ ὥσπερ ὡς ἀληθῶς τέταρτον μόριον τῇ πολιτικῇ νέμων παρὰ τὴν κολακείαν ἑνὸς μὲν ἐπʼ
Lemmas: ἔοικα . καίτοι Σόλων ὁ μέν εἰς Μεγαρεύς ἔχω ἀείδω λέγω , ὁ δέ νόμος οὐ ἀείδω περιέρχομαι , οὐδέ ὁ λόγος ὁ ὑπέρ ὁ εὔπορος πρός ὁ δῆμος , οὐδέ ὁ ὑπέρ ὁ πολύς πρός ὁ πλούσιος οὐ ἀείδω , οὐδέ ὅσος ἄλλος πολιτεύω , οὐ ᾁδω οὐδέ ἐν μέτρον πολιτεύω , ἀλλά ὁ ὁ ῥητορική τύπος καθαρός χράω , ἐν ὅς ἅπας καλός ἐπιδείκνυμι ὅτι ὁ γε ὀρθός ὁ λόγος αὐτός ἄν εἰμί ῥήτωρ καί σοφός , ἀμφότερος γοῦν ἔχω ὁ ἐπωνυμία τε καί δύναμις , καί ὅτι γε ὁ ῥητορικός καί ὁ νομοθετικός ὁ αὐτός εἰμί φύσις . ἀλλά οὐ μά Ζεύς οὐ ὁ ῥητορικός τοσοῦτος κακός ὁ νομοθετικός ὥστε ὁ δεύτερος καί κακός εἴδωλον εἰμί καταψεύδομαι . καί μήν εἰ ὁ ἄλλος μηδείς μηδείς ὁ ἐπί ἑαυτοῦ ἀγαθός ποιέω φαίνω , Σόλων γε καί ὁ μέλλω Ἀθηναῖος εἰμί φαίνω ἀγαθός εἰς ὅσος ἔξεστι ποιέω , καί οὗτος γε ὅς μάλα Πλάτων σπουδάζω . νόμιμος γάρ καί δίκαιος καί τάξις σῴζω ἀξιόω ποιέω ὁ κατά ἑαυτοῦ . οἴομαι δέ οὐ Ἀθηναῖος μόνος , ἀλλά καί πολύς ἄλλος ὁ Ἕλλην , ὅς ὁ ἐκεῖνος χράω νόμος γιγνώσκω . εἶτα οὗτος μέν οὐ μιμνῄσκω Πλάτων , ἕτερος δέ ἐξετάζω τις . καί ὁ μέν Ἀριστείδης ἐπαινέω , γίγνομαι , φημί , καί ἄλλος , καί τοσοῦτος ἀρκέω ἡγέομαι προστίθημι · ἐπί ἐκεῖνος δέ οὐ τατός οὗτος ποιέω , οὐδέ εἰ μηδέ οἷος τε εἰμί κατέχω ἑαυτοῦ , εἷς τις αὐτός κακός λέγω ἀπαλλάσσω , ἀλλά πᾶς ἐφεξῆς κατατρέχω . καίτοι τίς ὁ κωλύω εἰμί ὥσπερ ἐνταῦθα εἷς μιμνῄσκω ὁ ἄλλος παρέρχομαι , οὕτως ἐκεῖ μή πᾶς κακός λέγω ὀνομαστί ; νῦν δέ ὥσπερ ὡς ἀληθής τέταρτος μόριον ὁ πολιτικός νέμω παρά ὁ κολακεία εἷς μέν ἐπί
aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 284
οὖν ἄν τις νεμεσῴη δικαίως ἡμῖν , ὅταν αὐτὸς Πλάτων ὡς ἀληθῆ λέγομεν ἐπιψηφίζῃ ; ἃ μὲν γὰρ οὗτος αἰτιᾶται τοὺς ἄνδρας παρʼ ἡμῶν οὐχ ὁμολογεῖται , ἃ δʼ ἡμεῖς ἐπαινοῦμεν , τούτοις ἐστὶν αὐτὸς σύμψηφος . ὥστε τὸ νικᾶν ἡμᾶς παρʼ ἀμφοῖν ὁμολογεῖται , τὸ δʼ ἐκεῖνον οὐδὲ παρʼ αὐτοῦ συμβαίνει . εἰς τοσοῦτον δʼ ἥκει τοῦ τἀναντία τῶν ὄντων λέγειν ὥστε φησὶν ὡς Περικλῆς παραλαβὼν Ἀθηναίους ἡμερωτέρους ἀγριωτέρους καὶ χαλεπωτέρους ἀπέδειξε , καὶ ταῦτα εἰς αὐτὸν ὃν ἥκιστα ἐβούλετο . πῶς , ὦ μακάριε ; εἰ γάρ ἐστιν ἀληθὴς ὁ σὸς λόγος ὡς Μιλτιάδην γε μικροῦ εἰς τὸ βάραθρον ἐνέβαλον , πᾶν τοὐναντίον ἤδη φαίνεται , ὁ μὲν Θεμιστοκλῆς ἀγριωτάτους παραλαβὼν ἡμερωτέρους ποιήσας , τὸ γοῦν ἐξοστρακισθῆναι , καὶ πρός γε , εἰ βούλει , φυγῇ ζημιωθῆναι , κέρδος παρʼ ἐκείνην τὴν συμφοράν . πάλιν δʼ ὁ Κίμων ἐξωστρακίσθη μὲν , φυγῇ δὲ οὐ προσεζημιώθη , ἀλλὰ καὶ κατῆλθε πρὸ τοῦ χρόνου . οὕτως ἔτι πρᾳοτέροις οὗτος ἐχρήσατο · ὁ δʼ αὖ Περικλῆς ἔτι τούτου μετριώτερα δυστυχήσας , ὅστις χρήματα ἐζημιώθη μόνον καὶ πάλιν ὁ αὐτὸς ἦν τῇ τάξει καὶ ταῖς τιμαῖς . οὕτως ἐκ τραχυτέρων καὶ χαλεπωτέρων ἀεὶ πρᾳότεροι καὶ ῥᾴους φαίνονται γεγενημένοι , καὶ σχεδὸν πάντων ἐπιεικεστάτοις αὐτοῖς ὁ Περικλῆς χρησάμενος καὶ ἀποδείξας ἡμερωτέρους ἢ παρέλαβε . πρὸς ταῦτʼ ἔστων οἱ δίκαιοι καὶ ἥμεροι , καὶ Ὅμηρος μαρτυρείτω , προστίθει γὰρ , εἰκότως ἄρα καὶ ζῶντα ἐτίμων αὐτὸν καὶ τεθνεῶτα ἐπόθουν καὶ προαχθέντες μετέγνωσαν · ὃ τοίνυν ἄξιον μετὰ τῶν ἄλλων ἐπισημήνασθαι , οὕτω γὰρ καὶ σαφῶς τὰ δίκαια ἐπαινέσας τὸν Περικλέα διʼ ὧν ἐπεδείξαμεν ἀρτίως πάλιν ἀλλαχοῦ φαυλίζων φαίνεται . αἰτιασάμενος γὰρ τὸν Ἀλκιβιάδην ἀμαθίᾳ συνοικεῖν καὶ φήσας οὐ μόνον αὐτὸν
Lemmas: οὖν ἄν τις νεμεσάω δίκαιος ἐγώ , ὅταν αὐτός Πλάτων ὡς ἀληθής λέγω ἐπιψηφίζω ; ὅς μέν γάρ οὗτος αἰτιάομαι ὁ ἀνήρ παρά ἐγώ οὐ ὁμολογέω , ὅς δέ ἐγώ ἐπαινέω , οὗτος εἰμί αὐτός σύμψηφος . ὥστε ὁ νικάω ἐγώ παρά ἄμφω ὁμολογέω , ὁ δέ ἐκεῖνος οὐδέ παρά αὐτός συμβαίνω . εἰς τοσοῦτος δέ ἥκω ὁ ἐναντίος ὁ εἰμί λέγω ὥστε φημί ὡς Περικλῆς παραλαμβάνω Ἀθηναῖος ἥμερος ἄγριος καί χαλεπός ἀποδείκνυμι , καί οὗτος εἰς αὐτός ὅς ἦκα βούλομαι . πῶς , ὦ μακάριος ; εἰ γάρ εἰμί ἀληθής ὁ σός λόγος ὡς Μιλτιάδης γε μικρός εἰς ὁ βάραθρον ἐμβάλλω , πᾶς ἐναντίος ἤδη φαίνω , ὁ μέν Θεμιστοκλῆς ἄγριος παραλαμβάνω ἥμερος ποιέω , ὁ γοῦν ἐξοστρακίζω , καί πρός γε , εἰ βούλομαι , φυγή ζημιόω , κέρδος παρά ἐκεῖνος ὁ συμφορά . πάλιν δέ ὁ Κίμων ἐξοστρακίζω μέν , φυγή δέ οὐ προσζημιόω , ἀλλά καί κατέρχομαι πρό ὁ χρόνος . οὕτως ἔτι πρᾶος οὗτος χράω · ὁ δέ αὖ Περικλῆς ἔτι οὗτος μέτριος δυστυχέω , ὅστις χρῆμα ζημιόω μόνος καί πάλιν ὁ αὐτός εἰμί ὁ τάξις καί ὁ τιμή . οὕτως ἐκ τραχύς καί χαλεπός ἀεί πρᾶος καί ῥᾴδιος φαίνω γίγνομαι , καί σχεδόν πᾶς ἐπιεικής αὐτός ὁ Περικλῆς χράω καί ἀποδείκνυμι ἥμερος ἤ παραλαμβάνω . πρός οὗτος εἰμί ὁ δίκαιος καί ἥμερος , καί Ὅμηρος μαρτυρέω , προστίθημι γάρ , ἔοικα ἄρα καί ζάω τιμάω αὐτός καί θνῄσκω ποθέω καί προάγω μεταγιγνώσκω · ὅς τοίνυν ἄξιος μετά ὁ ἄλλος ἐπισημαίνω , οὕτως γάρ καί σαφής ὁ δίκαιος ἐπαινέω ὁ Περικλῆς διά ὅς ἐπιδείκνυμι ἄρτιος πάλιν ἀλλαχοῦ φαυλίζω φαίνω . αἰτιάομαι γάρ ὁ Ἀλκιβιάδης ἀμαθία συνοικέω καί φημί οὐ μόνος αὐτός
aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 294
Λυκάμβην καὶ Χειδὸν καὶ τὸν δεῖνα τὸν μάντιν , καὶ τὸν Περικλέα τὸν καθʼ αὑτὸν , οὐ τὸν πάνυ , καὶ τοιούτους ἀνθρώπους ἔλεγε κακῶς . μὴ τοίνυν ἡμεῖς ἐκεῖνον ὑπερβαλώμεθα , μηδὲ Τιμοκρέοντος τοῦ σχετλίου πρᾶγμα ποιῶμεν , ἀλλʼ εἰδῶμεν εὐφημεῖν τὰ γιγνόμενα , καὶ ταῦτα παντὸς μᾶλλον δυνάμενοι , καὶ τὸ τοῦ Ὁμήρου νομίζωμεν εὖ ἔχειν οὐ μὲν γὰρ τιμή γε μίʼ ἔσσεται οὐδʼ ἠβαιόν . ἀλλὰ κἂν ἄλλο τι τοιοῦτον εἴη . διὸ τῆς ἐπιβαλλούσης μερίδος δικαίως ἂν μεταλαμβάνοι . εἰ δʼ ἄρʼ ἐπαινεῖν μὴ ἔχοιμεν , ἀλλὰ σιωπᾶν γε δήπουθεν ἔξεστιν . εἰ δʼ οὖν καὶ τἄλλα πάντα ἀτιμάζομεν , ἀλλʼ οὐ πρὸς ῥητορικὴν εἰκὸς ἦν οὕτω φιλονείκως οὐδὲ πικρῶς ἔχειν · εἰ δέ τοι καὶ πρὸς τοὺς ἄλλους ῥήτορας , ἀλλʼ οὐ πρός γε τοὺς ἀρίστους τῶν Ἑλλήνων , οὐδʼ οἷς μέγιστα ἀντὶ μεγίστων ὀφείλεται , καὶ οὐ μόνον παρὰ τῶν κατʼ ἐκείνους ἢ μετʼ ἐκείνους εὐθὺς γενομένων , ἀλλὰ καὶ παρὰ τῶν ὕστερον ὡς εἰπεῖν ἁπάντων . ἔπειτα τῆς μὲν κωμῳδίας κατηγορεῖς , αὐτὸς δὲ κωμῳδεῖς Ἱππίαν , Πρόδικον , Πρωταγόραν , Γοργίαν , Εὐθύδημον , Διονυσόδωρον , Ἀγάθωνα , Κινησίαν , πάντας ἀνθρώπους . καὶ τὸ μὲν τοὺς ἄλλους ἔλαττον · ἀλλʼ αὐτὸν τὸν Ἀριστοφάνη τίς ἔσθʼ ὁ κωμῳδῶν ; ὅτῳ πολὺ τῆς κωμῳδίας , φαίη τις ἂν , περίεστι . καὶ τὴν μέν γε τραγῳδίαν λοιδορεῖς , πάλιν δʼ ἐπαινῶν τι τῶν συγγραμμάτων τῶν σαυτοῦ , τοὺς Νόμους οἶμαι , τραγῳδίαν προσείρηκας , καὶ ἀρίστην τῶν τραγῳδιῶν ἐτίθεις , καὶ αὐτὸς ὁμολογεῖς τραγῳδίας εἶναι ποιητής · ἀληθῆ λέγων , ὡς ἐγὼ φαίην ἄν . ἀλλʼ εἴ τι φαῦλόν γε ἡ τραγῳδία καὶ φαύλων ἀνθρώπων , πῶς σε φῶμεν τραγῳδίαν ποιεῖν ; οὐ γὰρ τό γε ὅλως αἰσχρὸν οὐδαμῶς ἔνι δή που ποιῆσαι καλόν . καὶ λέγεις μὲν ὡς οὐ χρὴ μιμεῖσθαι τοὺς φαύλους οὐδʼ ἀφομοιοῦν
Lemmas: Λυκάμβης καί Χειδός καί ὁ δεῖνα ὁ μάντις , καί ὁ Περικλῆς ὁ κατά ἑαυτοῦ , οὐ ὁ πάνυ , καί τοιοῦτος ἄνθρωπος λέγω κακός . μή τοίνυν ἐγώ ἐκεῖνος ὑπερβάλλω , μηδέ Τιμοκρέων ὁ σχέτλιος πρᾶγμα ποιέω , ἀλλά οἶδα εὐφημέω ὁ γίγνομαι , καί οὗτος πᾶς μάλα δύναμαι , καί ὁ ὁ Ὅμηρος νομίζω εὖ ἔχω οὐ μέν γάρ τιμή γε εἷς εἰμί οὐδέ ἠβαιός . ἀλλά ἄν ἄλλος τις τοιοῦτος εἰμί . διό ὁ ἐπιβάλλω μερίς δίκαιος ἄν μεταλαμβάνω . εἰ δέ ἄρα ἐπαινέω μή ἔχω , ἀλλά σιωπάω γε δήπουθεν ἔξεστι . εἰ δέ οὖν καί ἄλλος πᾶς ἀτιμάζω , ἀλλά οὐ πρός ῥητορική ἔοικα εἰμί οὕτως φιλόνεικος οὐδέ πικρός ἔχω · εἰ δέ τοι καί πρός ὁ ἄλλος ῥήτωρ , ἀλλά οὐ πρός γε ὁ ἀγαθός ὁ Ἕλλην , οὐδέ ὅς μέγας ἀντί μέγας ὀφείλω , καί οὐ μόνος παρά ὁ κατά ἐκεῖνος ἤ μετά ἐκεῖνος εὐθύς γίγνομαι , ἀλλά καί παρά ὁ ὕστερον ὡς λέγω ἅπας . ἔπειτα ὁ μέν κωμῳδία κατηγορέω , αὐτός δέ κωμῳδέω Ἱππίας , Πρόδικος , Πρωταγόρας , Γοργίας , Εὐθύδημος , Διονυσόδωρος , Ἀγάθων , Κινησίας , πᾶς ἄνθρωπος . καί ὁ μέν ὁ ἄλλος ἐλαχύς · ἀλλά αὐτός ὁ Ἀριστοφάνης τίς εἰμί ὁ κωμῳδέω ; ὅστις πολύς ὁ κωμῳδία , φημί τις ἄν , περίειμι . καί ὁ μέν γε τραγῳδία λοιδορέω , πάλιν δέ ἐπαινέω τις ὁ σύγγραμμα ὁ σεαυτοῦ , ὁ Νόμος οἴομαι , τραγῳδία προσλέγω , καί ἀγαθός ὁ τραγῳδία τίθημι , καί αὐτός ὁμολογέω τραγῳδία εἰμί ποιητής · ἀληθής λέγω , ὡς ἐγώ φημί ἄν . ἀλλά εἰ τις φαῦλος γε ὁ τραγῳδία καί φαῦλος ἄνθρωπος , πῶς σύ φημί τραγῳδία ποιέω ; οὐ γάρ ὁ γε ὅλος αἰσχρός οὐδαμῶς ἔνειμι δή που ποιέω καλός . καί λέγω μέν ὡς οὐ χρή μιμέομαι ὁ φαῦλος οὐδέ ἀφομοιόω
aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 307
δικαίως μέγιστον ἐφʼ ἑαυτῷ φρονῶν κατηγορῆσαι τινῶν ἠξίωσε μεγέθει τινὶ καὶ ἐξουσίᾳ φύσεως , τοῦτο καὶ μάλιστʼ ἄν τις ἀγανακτήσειεν , ἀλλʼ ὅτι καὶ τῶν κομιδῆ τινὲς οὐδενὸς ἀξίων ἀφορμῇ ταύτῃ χρώμενοι μελέτην ἤδη τὸ πρᾶγμα πεποίηνται καὶ τολμῶσι καὶ περὶ Δημοσθένους , ὃν ἐγὼ φαίην ἂν Ἑρμοῦ τινος λογίου τύπον εἰς ἀνθρώπους κατελθεῖν , ὅ τι ἂν τύχωσι βλασφημεῖν . καίτοι τίς ἂν εἰς ζῶντας τελῶν τούτων ἀνάσχοιτο , οἳ πλείω μὲν σολοικίζουσιν ἢ φθέγγονται , ὑπερορῶσι δὲ τῶν ἄλλων ὅσον αὐτοῖς ὑπερορᾶσθαι προσήκει , καὶ τοὺς μὲν ἄλλους ἐξετάζουσιν , αὑτοὺς δὲ οὐδεπώποτʼ ἠξίωσαν , καὶ σεμνύνουσι μὲν τὴν ἀρετὴν , ἀσκοῦσι δʼ οὐ πάνυ , περιέρχονται δὲ ἄλλως βροτῶν εἴδωλα καμόντων , Ἡσιόδου κηφῆνες , Ἀρχιλόχου πίθηκοι , δύο μορφὰς ἔχοντες ἀντὶ τριῶν , τῆς τραγικῆς βοὸς τῶν ἱματίων τῶν ἠπημένων οὐδὲν διαφέροντες , τὰ μὲν ἔξω σεμνοὶ , τὰ δʼ ἔνδον ἄλλος ἂν εἰδείη τις , οὐδὲ μεθʼ ἡμέραν σώφρονες , ὡς Δημοσθένης φησὶν , ἀλλʼ αὐτοῖς καὶ ἡμέρα καὶ νὺξ ταυτόν ἐστι δυνηθεῖσιν · οἳ τοῦ μὲν Διὸς οὐδὲν χείρους φασὶν εἶναι , τοῦ δʼ ὀβολοῦ τοσοῦτον ἡττῶνται · ὀνειδίζουσι δὲ τοῖς ἄλλοις , οὐ τῶν πραγμάτων κατεγνωκότες , ἀλλὰ φθονοῦντες ὅτι αὐτοὶ ταῦτα πράττειν οὐ δύνανται . εἰ δέ τις αὐτῶν περὶ τῆς ἐγκρατείας διαλεγομένων ἀπαντικρὺ σταίη ἔχων ἔνθρυπτα καὶ στρεπτοὺς , ἐκβάλλουσι τὴν γλῶτταν ὥσπερ ὁ Μενέλεως τὸ ξίφος . αὐτὴν μὲν γὰρ ἐὰν ἴδωσι τὴν Ἑλένην , Ἑλένην λέγω ; θεράπαιναν μὲν οὖν ὁποίαν ἐποίησε Μένανδρος τὴν Φρυγίαν , τῷ ὄντι παιδιὰν ἀποφαίνουσι τοὺς Σατύρους τοῦ Σοφοκλέους . ἀλλὰ μὴν τήν γʼ ἀπιστίαν καὶ πλεονεξίαν αὐτῶν
Lemmas: δίκαιος μέγας ἐπί ἑαυτοῦ φρονέω κατηγορέω τις ἀξιόω μέγεθος τις καί ἐξουσία φύσις , οὗτος καί μάλα ἄν τις ἀγανακτέω , ἀλλά ὅτι καί ὁ κομιδῇ τις οὐδείς ἄξιος ἀφορμή οὗτος χράω μελέτη ἤδη ὁ πρᾶγμα ποιέω καί τολμάω καί περί Δημοσθένης , ὅς ἐγώ φημί ἄν Ἑρμῆς τις λόγιος τύπος εἰς ἄνθρωπος κατέρχομαι , ὅς τις ἄν τυγχάνω βλασφημέω . καίτοι τίς ἄν εἰς ζάω τέλος οὗτος ἀνέχω , ὅς πολύς μέν σολοικίζω ἤ φθέγγομαι , ὑπεροράω δέ ὁ ἄλλος ὅσος αὐτός ὑπεροράω προσήκω , καί ὁ μέν ἄλλος ἐξετάζω , ἑαυτοῦ δέ οὐδεπώποτε ἀξιόω , καί σεμνύνω μέν ὁ ἀρετή , ἀσκέω δέ οὐ πάνυ , περιέρχομαι δέ ἄλλος βροτός εἴδωλον κάμνω , Ἡσίοδος κηφῆνες , Ἀρχίλοχος πίθηκος , δύο μορφή ἔχω ἀντί τρεῖς , ὁ τραγικός βοῦς ὁ ἱμάτιον ὁ ἠπάομαι οὐδείς διαφέρω , ὁ μέν ἔξω σεμνός , ὁ δέ ἔνδον ἄλλος ἄν οἶδα τις , οὐδέ μετά ἡμέρα σώφρων , ὡς Δημοσθένης φημί , ἀλλά αὐτός καί ἡμέρα καί νύξ τατός εἰμί δύναμαι · ὁ ὁ μέν Ζεύς οὐδείς κακός φημί εἰμί , ὁ δέ ὀβολός τοσοῦτος ἡσσάομαι · ὀνειδίζω δέ ὁ ἄλλος , οὐ ὁ πρᾶγμα καταγιγνώσκω , ἀλλά φθονέω ὅτι αὐτός οὗτος πράσσω οὐ δύναμαι . εἰ δέ τις αὐτός περί ὁ ἐγκράτεια διαλέγω ἀπαντικρύ ἵστημι ἔχω ἔνθρυπτος καί στρεπτός , ἐκβάλλω ὁ γλῶσσα ὥσπερ ὁ Μενέλαος ὁ ξίφος . αὐτός μέν γάρ ἐάν ὁράω ὁ Ἑλένη , Ἑλένη λέγω ; θεράπαινα μέν οὖν ὁποῖος ποιέω Μένανδρος ὁ Φρυγία , ὁ εἰμί παιδιά ἀποφαίνω ὁ Σάτυρος ὁ Σοφοκλῆς . ἀλλά μήν ὁ γε ἀπιστία καί πλεονεξία αὐτός
aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 309
τὴν μεγαλοψυχίαν ὁρίζεσθαι , οὐκ εἰ μεγάλα δώσουσιν , ἀλλʼ εἰ μὴ μικρὰ λήψονται [ ἤδη ] . οὐ γὰρ τῷ μεγάλα δωρεῖσθαι δεικνύουσιν αὐτὴν , ἀλλὰ τῷ μεγάλα ἀξιοῦν λαμβάνειν . ἤδη δέ τινες καὶ τοῦθʼ , ὡς ἀκούω , δόγμα πεποίηνται , προσίεσθαι μὲν τὸ διδόμενον , λαμβάνοντες δὲ λοιδορεῖν . μόνους δὲ τούτους οὔτʼ ἐν κόλαξιν οὔτʼ ἐν ἐλευθέροις ἄξιον θεῖναι . ἐξαπατῶσι μὲν γὰρ ὡς κόλακες , προπηλακίζουσι δʼ ὡς κρείττονες , δύο τοῖς ἐσχάτοις καὶ τοῖς ἐναντιωτάτοις ἔνοχοι κακοῖς ὄντες , ταπεινότητι καὶ αὐθαδείᾳ , τοῖς ἐν τῇ Παλαιστίνῃ δυσσεβέσι παραπλήσιοι τοὺς τρόπους . καὶ γὰρ ἐκείνοις τοῦτʼ ἐστὶ σύμβολον τῆς δυσσεβείας , ὅτι τοὺς κρείττους οὐ νομίζουσι , καὶ οὗτοι τρόπον τινὰ ἀφεστᾶσι τῶν Ἑλλήνων , μᾶλλον δὲ καὶ πάντων τῶν κρειττόνων , τὰ μὲν ἄλλʼ ἀφωνότεροι τῆς σκιᾶς τῆς ἑαυτῶν , ἐπειδὰν δὲ κακῶς τινας εἰπεῖν δέῃ καὶ διαβαλεῖν , τῷ Δωδωναίῳ μὲν οὐκ ἂν εἰκάσαις αὐτοὺς χαλκείῳ , μὴ γὰρ ὦ Ζεῦ , ταῖς δʼ ἐμπίσι ταῖς ἐν τῷ σκότῳ βομβούσαις · συγκαταπρᾶξαι μέν τι τῶν δεόντων ἁπάντων ἀχρηστότατοι , διορύξαι δʼ οἰκίαν καὶ ταράξαι καὶ συγκροῦσαι τοὺς ἔνδον πρὸς ἀλλήλους καὶ φῆσαι πάντʼ αὐτοὺς διοικήσειν πάντων δεινότατοι · οἳ λόγον μὲν ἔγκαρπον οὐδένα πώποτʼ οὔτʼ εἶπον οὔθʼ εὗρον οὔτʼ ἐποίησαν , οὐ πανηγύρεις ἐκόσμησαν , οὐ θεοὺς ἐτίμησαν , οὐ πόλεσι συνεβούλευσαν , οὐ λυπουμένους παρεμυθήσαντο , οὐ στασιάζοντας διήλλαξαν , οὐ προὔτρεψαν νέους , οὐκ ἄλλους οὐδένας , οὐ κόσμου τοῖς λόγοις προὐνοήσαντο · καταδύντες δὲ εἰς τοὺς χηραμοὺς ἐκεῖ τὰ θαυμαστὰ σοφίζονται , σκιᾷ τινι λόγους ἀνασπῶντες , ἔφης ὦ Σοφόκλεις , τὸν ἀνθέρικον θερίζοντες , τὸ ἐκ τῆς ψάμμου σχοινίον πλέκοντες , οὐκ οἶδʼ ὅντινʼ ἱστὸν ἀναλύοντες · ὅσον γὰρ ἂν προκόψωσι τῆς σοφίας , τοσοῦτον ἀνταφαιροῦσι μεγάλα φρονοῦντες
Lemmas: ὁ μεγαλοψυχία ὁρίζω , οὐ εἰ μέγας δίδωμι , ἀλλά εἰ μή μικρός λαμβάνω [ ἤδη ] . οὐ γάρ ὁ μέγας δωρέω δείκνυμι αὐτός , ἀλλά ὁ μέγας ἀξιόω λαμβάνω . ἤδη δέ τις καί οὗτος , ὡς ἀκούω , δόγμα ποιέω , προσίημι μέν ὁ δίδωμι , λαμβάνω δέ λοιδορέω . μόνος δέ οὗτος οὔτε ἐν κόλαξ οὔτε ἐν ἐλεύθερος ἄξιος τίθημι . ἐξαπατάω μέν γάρ ὡς κόλαξ , προπηλακίζω δέ ὡς κρατύς , δύο ὁ ἔσχατος καί ὁ ἐναντίος ἔνοχος κακός εἰμί , ταπεινότης καί αὐθάδεια , ὁ ἐν ὁ Παλαιστίνη δυσσεβής παραπλήσιος ὁ τρόπος . καί γάρ ἐκεῖνος οὗτος εἰμί σύμβολον ὁ δυσσέβεια , ὅτι ὁ κρατύς οὐ νομίζω , καί οὗτος τρόπος τις ἀφίστημι ὁ Ἕλλην , μάλα δέ καί πᾶς ὁ κρατύς , ὁ μέν ἄλλος ἄφωνος ὁ σκιά ὁ ἑαυτοῦ , ἐπειδάν δέ κακός τις λέγω δέω καί διαβάλλω , ὁ Δωδωναῖος μέν οὐ ἄν εἰκάζω αὐτός χαλκεῖον , μή γάρ ὦ Ζεύς , ὁ δέ ἐμπίς ὁ ἐν ὁ σκότος βομβέω · συγκαταπράσσω μέν τις ὁ δέω ἅπας ἄχρηστος , διορύσσω δέ οἰκία καί ταράσσω καί συγκρούω ὁ ἔνδον πρός ἀλλήλων καί φημί πᾶς αὐτός διοικέω πᾶς δεινός · ὅς λόγος μέν ἔγκαρπος οὐδείς πώποτε οὔτε λέγω οὔτε εὑρίσκω οὔτε ποιέω , οὐ πανήγυρις κοσμέω , οὐ θεός τιμάω , οὐ πόλις συμβουλεύω , οὐ λυπέω παραμυθέομαι , οὐ στασιάζω διαλλάσσω , οὐ προτρέπω νέος , οὐ ἄλλος οὐδείς , οὐ κόσμος ὁ λόγος προνοοῦμαι · καταδύω δέ εἰς ὁ χηραμός ἐκεῖ ὁ θαυμαστός σοφίζω , σκιά τις λόγος ἀνασπάω , φημί ὦ Σοφοκλῆς , ὁ ἀνθέρικος θερίζω , ὁ ἐκ ὁ ψάμμος σχοινίον πλέκω , οὐ οἶδα ὅστις ἱστός ἀναλύω · ὅσος γάρ ἄν προκόπτω ὁ σοφία , τοσοῦτος ἀνταφαιρέω μέγας φρονέω
aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 310
ἐὰν ῥητορικὴν εἴπωσι κακῶς , ὥσπερ οὐ καὶ τοὺς δούλους τοῖς δεσπόταις ὑπʼ ὀδόντα πολλάκις καταρωμένους , καὶ μάλιστα δὴ τοὺς μαστιγίας αὐτῶν . ἤδη δέ τις καὶ Σάτυρος τῶν ἐπὶ σκηνῆς κατηράσατο τῷ Ἡρακλεῖ , εἶτά γʼ ἔκυψε προσιόντος κάτω . εἰκότως δέ μοι δοκοῦσι κακῶς ἅπαντας λέγειν , πολὺ γὰρ τοῦ πράγματος αὐτοῖς περίεστιν , οἵ γε κἂν μηδενὸς ἀνθρώπων μέμνωνται , λέγουσιν ἃ λέγουσι κακῶς · ὥστʼ ἀφʼ ὧν ἔχουσι χαρίζονται . καὶ τολμῶσιν ἤδη τῶν ἀρίστων ἐν τοῖς Ἕλλησι μνημονεύειν , ὥσπερ ἐξὸν αὐτοῖς · ὧν εἴ τις ἐξέλοι τὴν ψευδολογίαν καὶ τὴν κακοήθειαν , ὡσπερεὶ τὰ ἰσχύρʼ ἀφῄρηκε τοῦ βίου . εἶτα τὸ κάλλιστον τῶν ὀνομάτων αὑτοῖς τέθεινται φιλοσοφίαν , ὥσπερ θέαν προκατειληφότες καὶ τοὺς ἄλλους εὐθὺς συγχωρεῖν δέον , ἢ τῇ μεταθέσει τῶν ὀνομάτων τὰ τοιαῦτα κρινόμενʼ , ἀλλʼ οὐ τοῖς πράγμασιν , ὥσπερ ἂν εἰ ὁ Φρυνώνδας ἐκεῖνος Αἰακὸν αὑτὸν μετέθετο , ὡς δὴ δίδυμος εὐθὺς εἶναι δόξων καὶ κρείττων ἁπάσης αἰτίας . ἐπιτρεπτικὸν τοῦτο κακουργημάτων , ὥσπερ ἂν εἰ καὶ ὁ κλέπτης ἡγεῖτο κλέψας τὰ βλεπόμενα Ῥαδάμανθυς εἶναι , ἢ ὁ Θερσίτης προσεῖπεν ἑαυτὸν Ὑάκινθον ἢ Νάρκισσον , ἢ ὁ Λυκάων Ἕκτορα , ἢ ὁ Κόροιβος Παλαμήδην , ἢ ὁ Μαργίτης Νέστορα , ἢ Βάττος Στέντορα , ὁ περὶ τῆς φωνῆς εἰς Δελφοὺς ἀφικόμενος . εἶδον δʼ ἔγωγε καὶ ἐν ψαλμῳδίᾳ θεράποντας ἀλιτηρίους τοῖς τῶν θεῶν ὀνόμασι κοσμοῦντας ἑαυτοὺς , ὧν ἀπώναντο τὸ σῶμα ξαινόμενοι , καὶ ἀξίως γʼ ἐγίγνοντο μᾶλλον θεοῖς ἐχθροί . οὐκ ἤρκεσε τῷ Βοσκυπταίχμῳ μεταθέσθαι τοὔνομα , ἀλλʼ ὅτʼ εὖ καὶ καλῶς εὐτυχῆ προσεῖπεν ἑαυτὸν , ἔτι κρεῖττον ἐδυστύχει . καὶ οὗτοι τὴν τῆς φιλοσοφίας εὐφημίαν προκαλυψάμενοι διὰ ταύτης κλέψειν οἴονται τἄνδοθεν . ἔπειτά γε ἀλώπηξ
Lemmas: ἐάν ῥητορική λέγω κακός , ὥσπερ οὐ καί ὁ δοῦλος ὁ δεσπότης ὑπό ὀδούς πολλάκις καταράομαι , καί μάλα δή ὁ μαστιγίας αὐτός . ἤδη δέ τις καί Σάτυρος ὁ ἐπί σκηνή καταράομαι ὁ Ἡρακλῆς , εἶτα γε κύπτω προσέρχομαι κάτω . ἔοικα δέ ἐγώ δοκέω κακός ἅπας λέγω , πολύς γάρ ὁ πρᾶγμα αὐτός περίειμι , ὅς γε ἐάν μηδείς ἄνθρωπος μιμνῴσκω , λέγω ὅς λέγω κακός · ὥστε ἀπό ὅς ἔχω χαρίζω . καί τολμάω ἤδη ὁ ἀγαθός ἐν ὁ Ἕλλην μνημονεύω , ὥσπερ ἔξεστι αὐτός · ὅς εἰ τις ἐξαιρέω ὁ ψευδολογία καί ὁ κακοήθεια , ὡσπερεί ὁ ἰσχυρός ἀφαιρέω ὁ βίος . εἶτα ὁ καλός ὁ ὄνομα ἑαυτοῦ τίθημι φιλοσοφία , ὥσπερ θέα προκαταλαμβάνω καί ὁ ἄλλος εὐθύς συγχωρέω δέω , ἤ ὁ μετάθεσις ὁ ὄνομα ὁ τοιοῦτος κρίνω , ἀλλά οὐ ὁ πρᾶγμα , ὥσπερ ἄν εἰ ὁ Φρυνώνδης ἐκεῖνος Αἰακός ἑαυτοῦ μετατίθημι , ὡς δή δίδυμος εὐθύς εἰμί δοκέω καί κρατύς ἅπας αἰτία . ἐπιτρεπτικός οὗτος κακούργημα , ὥσπερ ἄν εἰ καί ὁ κλέπτης ἡγέομαι κλέπτω ὁ βλέπω Ῥαδάμανθυς εἰμί , ἤ ὁ Θερσίτης προσλέγω ἑαυτοῦ Ὑάκινθος ἤ Νάρκισσος , ἤ ὁ Λυκάων Ἕκτωρ , ἤ ὁ Κόροιβος Παλαμήδης , ἤ ὁ Μαργίτης Νέστωρ , ἤ Βάττος Στέντωρ , ὁ περί ὁ φωνή εἰς Δελφοί ἀφικνέομαι . ὁράω δέ ἐγώ καί ἐν ψαλμῳδία θεράπων ἀλιτήριος ὁ ὁ θεός ὄνομα κοσμέω ἑαυτοῦ , ὅς ἀπονίναμαι ὁ σῶμα ξαίνω , καί ἄξιος γε γίγνομαι μάλα θεός ἐχθρός . οὐ ἀρκέω ὁ Βοσκυπταῖχμος μετατίθημι ὄνομα , ἀλλά ὅτε εὖ καί καλός εὐτυχής προσλέγω ἑαυτοῦ , ἔτι κρατύς δυστυχέω . καί οὗτος ὁ ὁ φιλοσοφία εὐφημία προκαλύπτω διά οὗτος κλέπτω οἴομαι ἔνδοθεν . ἔπειτα γε ἀλώπηξ