aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 189
σωφροσύνης , ὁ Θεμιστοκλῆς οὐ μόνον τὰς τριήρεις τοῖς Ἀθηναίοις ἐξεῦρεν οὐδʼ , ὃ τούτου μεῖζόν ἐστιν , ὑπὲρ τῶν κοινῶν δικαίων καὶ εἰς τὸ δέον πᾶσι τοῖς Ἕλλησιν ἐχρήσατο αὐταῖς , ἀλλὰ καὶ τὴν ὁμόνοιαν τὴν ἀγαθὴν αὐτὸς ταῖς πόλεσι προσεισηνέγκατο καὶ κατέπραξεν , ὃ τῶν νεῶν αὐτῶν οὐχ ἧττον ἔσωσε τὴν Ἑλλάδα · μᾶλλον δὲ καὶ ταῖς ναυσὶν αὐταῖς ἐποίησε χρήσασθαι . καὶ ὃ μικρῷ πρόσθεν ἔφην , ἐνταῦθα καλῶς ἀναφαίνεται , ὅσῳ τοῦ Τερπάνδρου κρείττων ἁνὴρ τὴν μουσικήν . ὁ μὲν γὰρ ἐφʼ ἑαυτῶν τοὺς Λακεδαιμονίους ὁμονοεῖν ἐποίησεν , ὁ δʼ Ἀθηναίους καὶ Λακεδαιμονίους τότε ταυτὸν ἔπεισε φρονῆσαι , μᾶλλον δʼ ἅπαντας τοὺς Ἕλληνας μιᾶς γενέσθαι γνώμης · οὕτως εὖ καὶ καλῶς τὴν Ἑλλάδα ἡρμόσατο , καὶ αὐτός τε ἀπέστη τῆς ναυαρχίας καὶ ἐκείνους ἔπεισε τῆς ἡγεμονίας , οὕτω πολὺ νικῶντας καὶ μόνους ὄντας εἰς ἐλπίδα τοῖς πράγμασι . καίτοι τοσοῦτον δεῖγμα σωφροσύνης καὶ καρτερίας τίς πώποτε ἐξήνεγκε τῶν ἐν τοῖς τρίβωσι κατασαπέντων ; οὐ τοίνυν ὥσπερ τοῦ σχήματος , οὕτω καὶ τῆς προνοίας τῆς περὶ τῶν πραγμάτων ὅπερ εἶπον ἐξέστη , οὐδʼ ὑπεχώρησεν οὔτε πόλει οὔτʼ ἀνθρώπων οὐδενὶ , ἀλλʼ αὐτός τε ἅπαντα συνεβούλευσεν , ὥσπερ ἂν εἰ μόνος ἦν τῶν πάντων ἡγεμὼν , καὶ τὸν τῶν Λακεδαιμονίων ναύαρχον τὸν Εὐρυβιάδην ὥσπερ παῖδα κοσμῶν καὶ περιστέλλων καὶ προδιδάσκων διεγένετο , ὥσπερ οἱ τοὺς νεῖν ἀδυνάτους ἀνέχοντες ταῖς ἑαυτῶν χερσὶν , οὐκ ἐξελέγχων , ἀλλʼ οἷον ὑποκοριζόμενος τῷ τῆς ναυαρχίας ὀνόματι , ἐπεὶ ὅτι γε αὐτός τε ναύαρχος καὶ κύριος ἦν τῶν ἁπάντων , πρώτου δʼ αὐτοῦ τοῦ ναυάρχου στρέφειν ὅποι βούλοιτο , παρὰ πᾶσαν ἔδειξε τὴν ἀρχὴν , καὶ δὴ καὶ τότε εὐθύς . ἐκπλαγέντος γὰρ τοῦ Εὐρυβιάδου πρὸς τὸ πλῆθος τῶν τριήρων τῶν βαρβαρικῶν , ὧν τὰς μὲν ἑώρα καταντικρὺ προσφερομένας , τὰς δʼ ἤκουε περιπλεῖν , καὶ διανοουμένου τὸν ἀγῶνα καταλιπεῖν οὐκ ἐπʼ ἐλπίδι βελτίονι , ἀλλʼ ὅπερ ἐν τοῖς τοιούτοις συμβαίνει τὸ παρὸν διακρούσασθαι κέρδος ἡγεῖσθαι , τοιοῦτον πάθος
Lemmas: σωφροσύνη , ὁ Θεμιστοκλῆς οὐ μόνος ὁ τριήρης ὁ Ἀθηναῖος ἐξευρίσκω οὐδέ , ὅς οὗτος μέγας εἰμί , ὑπέρ ὁ κοινός δίκαιος καί εἰς ὁ δέω πᾶς ὁ Ἕλλην χράω αὐτός , ἀλλά καί ὁ ὁμόνοια ὁ ἀγαθός αὐτός ὁ πόλις προσεισφέρω καί καταπράσσω , ὅς ὁ ναῦς αὐτός οὐ ἥσσων σῴζω ὁ Ἑλλάς · μάλα δέ καί ὁ ναῦς αὐτός ποιέω χράω . καί ὅς μικρός πρόσθεν φημί , ἐνταῦθα καλός ἀναφαίνω , ὅσος ὁ Τέρπανδρος κρατύς ἀνήρ ὁ μουσική . ὁ μέν γάρ ἐπί ἑαυτοῦ ὁ Λακεδαιμόνιος ὁμονοέω ποιέω , ὁ δέ Ἀθηναῖος καί Λακεδαιμόνιος τότε τατός πείθω φρονέω , μάλα δέ ἅπας ὁ Ἕλλην εἷς γίγνομαι γνώμη · οὕτως εὖ καί καλός ὁ Ἑλλάς ἁρμόζω , καί αὐτός τε ἀφίστημι ὁ ναυαρχία καί ἐκεῖνος πείθω ὁ ἡγεμονία , οὕτως πολύς νικάω καί μόνος εἰμί εἰς ἐλπίς ὁ πρᾶγμα . καίτοι τοσοῦτος δεῖγμα σωφροσύνη καί καρτερία τίς πώποτε ἐκφέρω ὁ ἐν ὁ τρίβων κατασήπω ; οὐ τοίνυν ὥσπερ ὁ σχῆμα , οὕτως καί ὁ πρόνοια ὁ περί ὁ πρᾶγμα ὅς λέγω ἐξίστημι , οὐδέ ὑποχωρέω οὔτε πόλις οὔτε ἄνθρωπος οὐδείς , ἀλλά αὐτός τε ἅπας συμβουλεύω , ὥσπερ ἄν εἰ μόνος εἰμί ὁ πᾶς ἡγεμών , καί ὁ ὁ Λακεδαιμόνιος ναύαρχος ὁ Εὐρυβιάδης ὥσπερ παῖς κοσμέω καί περιστέλλω καί προδιδάσκω διαγίγνομαι , ὥσπερ ὁ ὁ νέω ἀδύνατος ἀνέχω ὁ ἑαυτοῦ χείρ , οὐ ἐξελέγχω , ἀλλά οἷος ὑποκορίζομαι ὁ ὁ ναυαρχία ὄνομα , ἐπεί ὅτι γε αὐτός τε ναύαρχος καί κύριος εἰμί ὁ ἅπας , πρῶτος δέ αὐτός ὁ ναύαρχος στρέφω ὅποι βούλομαι , παρά πᾶς δείκνυμι ὁ ἀρχή , καί δή καί τότε εὐθύς . ἐκπλήσσω γάρ ὁ Εὐρυβιάδης πρός ὁ πλῆθος ὁ τριήρης ὁ βαρβαρικός , ὅς ὁ μέν ὁράω καταντικρύ προσφέρω , ὁ δέ ἀκούω περιπλέω , καί διανοέω ὁ ἀγών καταλείπω οὐ ἐπί ἐλπίς ἀγαθός , ἀλλά ὅς ἐν ὁ τοιοῦτος συμβαίνω ὁ πάρειμι διακρούω κέρδος ἡγέομαι , τοιοῦτος πάθος