aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 273
τῷ τὴν ἡσυχίαν ἄγειν . καίτοι ὅθʼ ὑμεῖς οὐδετέρᾳ τούτων φαίνεσθε κεχρημένοι , τί δεινὸν ἐκείνοις πεποίηται , εἰ καὶ δημηγοροῦντες μηδετέρᾳ τούτων ἐχρήσαντο ; ἀλλʼ ἴσως ἀναγκαῖον ἦν τῇ γε ἑτέρᾳ χρήσασθαι , ἐπειδὴ ὅλως ἐφθέγγοντο καὶ οὐχ οἷόν τε ἀμφοτέρων αὐτοὺς ἐκπεσεῖν . ὅτι μὲν τοίνυν διακονεῖν ὥρμηντο Πλάτων εἴρηκε μόνος , ὡς δʼ οὐ τοιοῦτον τὸ ἐκείνων πρᾶγμα πάντες τε λέγουσι καὶ προσέτι αὐτὸς Πλάτων προσωμολόγηκεν , ὥσθʼ ἣν ἐπήνεγκε μόνος αἰτίαν , εἰ φαίνεται λύων αὐτὸς , λείπεται τὴν ἐξ ἀρχῆς δόξαν κρατεῖν , ὡς ἀγαθοί τʼ ἦσαν πολῖται καὶ τὰ βέλτιστʼ ἐδημηγόρουν . ἐγὼ μὲν οὖν οὕτως ἂν μᾶλλον φαίην , ἢ ῥήτορας ὄντας αὐτοὺς μηδετέρᾳ χρήσασθαι τῇ ῥητορικῇ . σκοπῶ δὲ κἀκεῖνο , ὡς εἰ μέν ἐστιν ἡ ῥητορικὴ κολακεία , καθάπαξ δεῖ τῇ κολακείᾳ χρωμένους αὐτοὺς φαίνεσθαι , ἐπειδή γε ἦσαν ῥήτορες . ὥστε πῶς ἢ ʼκείνους ἀπολύει τῆς αἰτίας , ἢ ῥητορικὴν προσείρηκέ τινα ἀληθινήν ; εἰ δʼ αὖ χρηστὸν ἢ σπουδαῖον ἡ ῥητορικὴ , δεῖ τοῦ βελτίστου δοκεῖν μέλειν αὐτοῖς . ὥστε πῶς ἢ ʼκείνους μὴ πρὸς τὸ βέλτιστον λέγειν αἰτιᾶται , ἢ τὴν ῥητορικὴν κολακείαν καλεῖ ; εἰ δʼ αὖ διπλοῦν τι τὸ τῆς ῥητορικῆς ἐστι , καὶ τὸ μὲν αὐτοῦ κολακεία τε καὶ αἰσχρὰ δημηγορία , τὸ δʼ ἕτερον προστασία τοῦ δικαίου , ἀναγκαῖον ἐκείνοις τοῦ γʼ ἑτέρου μετεῖναι σαφῶς γε οὑτωσί . πῶς οὖν ἀμφοτέρων ἀποστερεῖς αὐτούς ; καὶ μὴν εἴ γε καὶ δικαίως ἀποστερεῖς ἀμφοτέρων , τρίτη τις ἂν εἴη παρʼ ἀμφοτέρας ταύτας ῥητορικὴ πάλιν . ὥστʼ οὐδὲ διπλοῦν ἔτι τούτῳ τῷ λόγῳ τὸ τῆς ῥητορικῆς , οὐδʼ ἔδειξε δή που Πλάτων ἥτις ἔσθʼ ἡ τρίτη . καὶ μὴν εἰ μέσον τι τούτων ἐστὶ τοῦ τε πρὸς ἡδονὴν λέγειν καὶ τοῦ πρὸς τὸ βέλτιστον , οὐδʼ οὕτως ἐκείνους γε προσῆκεν ἀκούειν κακῶς . καὶ γὰρ εἰ μὴ τὰ βέλτιστα ἐδημηγόρουν , οὐκ ἐδημηγόρουν γε πρὸς ἡδονήν . οὐ τοίνυν μόνον ἐξ ὧν αὐτοὺς ἀφῆκε τῆς τοῦ κολακεύειν αἰτίας δείκνυται μάτην τὰς βλασφημίας τὰς κατʼ αὐτῶν πεποιημένος , ἀλλὰ καὶ ἐξ ὧν τὸν Ἀριστείδην ἐπῄνεσε λαμπρῶς οὕτως μετʼ
Lemmas: ὁ ὁ ἡσυχία ἄγω . καίτοι ὅτε σύ οὐδέτερος οὗτος φαίνω χράω , τίς δεινός ἐκεῖνος ποιέω , εἰ καί δημηγορέω μηδέτερος οὗτος χράω ; ἀλλά ἴσως ἀναγκαῖος εἰμί ὁ γε ἕτερος χράω , ἐπειδή ὅλος φθέγγομαι καί οὐ οἷος τε ἀμφότερος αὐτός ἐκπίπτω . ὅτι μέν τοίνυν διακονέω ὁρμάω Πλάτων λέγω μόνος , ὡς δέ οὐ τοιοῦτος ὁ ἐκεῖνος πρᾶγμα πᾶς τε λέγω καί προσέτι αὐτός Πλάτων προσομολογέω , ὥστε ὅς ἐπιφέρω μόνος αἰτία , εἰ φαίνω λύω αὐτός , λείπω ὁ ἐκ ἀρχή δόξα κρατέω , ὡς ἀγαθός τε εἰμί πολίτης καί ὁ ἀγαθός δημηγορέω . ἐγώ μέν οὖν οὕτως ἄν μάλα φημί , ἤ ῥήτωρ εἰμί αὐτός μηδέτερος χράω ὁ ῥητορικός . σκοπέω δέ ἐκεῖνος , ὡς εἰ μέν εἰμί ὁ ῥητορικός κολακεία , καθάπαξ δέω ὁ κολακεία χράω αὐτός φαίνω , ἐπειδή γε εἰμί ῥήτωρ . ὥστε πῶς ἤ ἐκεῖνος ἀπολύω ὁ αἰτία , ἤ ῥητορική προσλέγω τις ἀληθινός ; εἰ δέ αὖ χρηστός ἤ σπουδαῖος ὁ ῥητορικός , δέω ὁ ἀγαθός δοκέω μέλω αὐτός . ὥστε πῶς ἤ ἐκεῖνος μή πρός ὁ ἀγαθός λέγω αἰτιάομαι , ἤ ὁ ῥητορική κολακεία καλέω ; εἰ δέ αὖ διπλόος τις ὁ ὁ ῥητορική εἰμί , καί ὁ μέν αὐτός κολακεία τε καί αἰσχρός δημηγορία , ὁ δέ ἕτερος προστασία ὁ δίκαιος , ἀναγκαῖος ἐκεῖνος ὁ γε ἕτερος μέτειμι σαφής γε οὕτως . πῶς οὖν ἀμφότερος ἀποστερέω αὐτός ; καί μήν εἰ γε καί δίκαιος ἀποστερέω ἀμφότερος , τρίτος τις ἄν εἰμί παρά ἀμφότερος οὗτος ῥητορικός πάλιν . ὥστε οὐδέ διπλόος ἔτι οὗτος ὁ λόγος ὁ ὁ ῥητορική , οὐδέ δείκνυμι δή που Πλάτων ὅστις εἰμί ὁ τρίτος . καί μήν εἰ μέσος τις οὗτος εἰμί ὁ τε πρός ἡδονή λέγω καί ὁ πρός ὁ ἀγαθός , οὐδέ οὕτως ἐκεῖνος γε προσήκω ἀκούω κακός . καί γάρ εἰ μή ὁ ἀγαθός δημηγορέω , οὐ δημηγορέω γε πρός ἡδονή . οὐ τοίνυν μόνος ἐκ ὅς αὐτός ἀφίημι ὁ ὁ κολακεύω αἰτία δείκνυμι μάτην ὁ βλασφημία ὁ κατά αὐτός ποιέω , ἀλλά καί ἐκ ὅς ὁ Ἀριστείδης ἐπαινέω λαμπρός οὕτως μετά