aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 170
προηγόρευον Ἀθηναίοις ὅτι δεῖ μελετᾶν τὸν ὑπὲρ τῆς τῶν Ἑλλήνων ἐλευθερίας ἀγῶνα καὶ μὴ λιπεῖν τὴν τοῦ φρονήματος τάξιν , καὶ οὐ τὰ ὅπλα ῥίψαντας οὐδὲ τοῖς φόβοις εἴξαντας , ἀλλʼ ἀναλαβόντας τὰ ὅπλα καὶ τῶν φόβων κρείττους γενομένους , μᾶλλον δʼ ἕνα τοῦτον φόβον καὶ δεινὸν καὶ ἀφόρητον νομίσαντας εἶξαι τοῖς χείροσι καὶ παραχωρῆσαι τοῦ πατρίου σχήματος , εἰ ταῦτα λέγοντας καὶ οὕτω παρεσκευασμένους ἠξίουν ἀπαντᾶν ἐπὶ τὴν κρίσιν τὴν περὶ τῶν ὅλων καὶ δέχεσθαι τὸ ἐκβησόμενον ὡς ἐπʼ ἀμφότερα ὁμοίως κερδανοῦντας , οὐχ ὁρῶ τίνα ταῦτʼ ἔχει διακονίαν ἀγεννῆ ἢ πῶς ἔοικε τοῖς τοῦ κυβερνήτου λογισμοῖς . ἀλλʼ εἰ μὲν τοῦτο λέγεις ὡς τὸν αὐτὸν τρόπον ὥσπερ ἐν νηὶ μέγιστον ὁ κυβερνήτης καὶ πρὸς τοῦτον ἅπαντα καὶ τὰ τῶν ναυτῶν καὶ τὰ τῶν ἐμπλεόντων , οὕτω καὶ τότʼ εἰς ἐκείνους ἧκε τὰ τῶν Ἑλλήνων πράγματα καὶ ὑπὸ τῆς ἐκείνων γνώμης ἤγετο , εἰ τοῦτο λέγεις καὶ ὅσον παραδείγματι χρῇ τῷ κυβερνήτῃ , ὥσπερ Ὅμηρος τοῖς λέουσι καὶ τοῖς κάπροις καὶ πολλοῖς τοῖς ἄλλοις οὐκ εἰσάπαξ εἰκάζων , ἀλλʼ εἰς ὅσον προσήκει τῷ λόγῳ , εἰ κατὰ τοῦτο τὸ μέρος καὶ σὺ μέμνησαι τοῦ κυβερνήτου , δίδωμι καὶ συγχωρῶ · εἰ δʼ ἐπὶ πᾶσι τοῖς αὐτοῖς καταχρῇ τῷ λόγῳ καὶ ταὐτὸ δίκαιον ἐπʼ ἀμφοτέροις τάττεις , οὐκ οἶδα ὅστις ταῦτα ἀποδέξεται , οἶμαι δὲ οὐδὲ αὐτὸς σὺ σαυτοῦ . δύο , φῂς , ὀβολοὺς λαβὼν ἢ δραχμὰς ὁ κυβερνήτης ἀπήλλακται . ἀλλʼ οὐ Μιλτιάδης δυοῖν ὀβολοῖν οὐδὲ δραχμαῖν , οἶμαι δὲ οὐδὲ πολλῶν χρημάτων ἐν Ἀθηναίοις ταῦτα ἐπολιτεύετο , μᾶλλον δʼ , εἰ χρὴ τἀληθὲς εἰπεῖν , ἐν ἅπασι τοῖς Ἕλλησιν , ἀλλʼ ἄμισθον τὴν ἀρετὴν εἰς τὸ μέσον παρείχετο τῇ Ἑλλάδι , ὥσπερ σὺ φῂς τὸν Σωκράτη τοῖς νέοις . οὐδὲν βελτίους ὁ κυβερνήτης ποιεῖ τότε τοὺς ἐμβάντας εἰς τὴν ναῦν . ὑπερεῦ γε , ὦ Πλάτων , καίτοι καὶ ὁ κυβερνήτης ἴσως βελτίους τοὺς ναύτας τά γε ναυτικὰ ποιεῖ . ἀλλʼ ἐῶ τοῦτο . ἔστω μηδένα μηδὲν ὁ κυβερνήτης βελτίω ποιῶν , ἀλλὰ Μιλτιάδης καὶ πρὶν εἰς τὸν κίνδυνον ἐμβαίνειν ἅπαντας ἤσκει πρὸς τὸ βέλτιστον , καὶ ἰδιώτας ἐξαγαγὼν ὡς εἰπεῖν
Lemmas: προαγορεύω Ἀθηναῖος ὅτι δέω μελετάω ὁ ὑπέρ ὁ ὁ Ἕλλην ἐλευθερία ἀγών καί μή λείπω ὁ ὁ φρόνημα τάξις , καί οὐ ὁ ὅπλον ῥίπτω οὐδέ ὁ φόβος εἴκω , ἀλλά ἀναλαμβάνω ὁ ὅπλον καί ὁ φόβος κρατύς γίγνομαι , μάλα δέ εἷς οὗτος φόβος καί δεινός καί ἀφόρητος νομίζω εἴκω ὁ κακός καί παραχωρέω ὁ πάτριος σχῆμα , εἰ οὗτος λέγω καί οὕτως παρασκευάζω ἀξιόω ἀπαντάω ἐπί ὁ κρίσις ὁ περί ὁ ὅλος καί δέχομαι ὁ ἐκβαίνω ὡς ἐπί ἀμφότερος ὅμοιος κερδαίνω , οὐ ὁράω τίς οὗτος ἔχις διακονία ἀγεννής ἤ πῶς ἔοικα ὁ ὁ κυβερνήτης λογισμός . ἀλλά εἰ μέν οὗτος λέγω ὡς ὁ αὐτός τρόπος ὥσπερ ἐν ναῦς μέγας ὁ κυβερνήτης καί πρός οὗτος ἅπας καί ὁ ὁ ναύτης καί ὁ ὁ ἐμπλέω , οὕτως καί τότε εἰς ἐκεῖνος ἵημι ὁ ὁ Ἕλλην πρᾶγμα καί ὑπό ὁ ἐκεῖνος γνώμη ἄγω , εἰ οὗτος λέγω καί ὅσος παράδειγμα χράω ὁ κυβερνήτης , ὥσπερ Ὅμηρος ὁ λέων καί ὁ κάπρος καί πολύς ὁ ἄλλος οὐ εἰσάπαξ εἰκάζω , ἀλλά εἰς ὅσος προσήκω ὁ λόγος , εἰ κατά οὗτος ὁ μέρος καί σύ μιμνῄσκω ὁ κυβερνήτης , δίδωμι καί συγχωρέω · εἰ δέ ἐπί πᾶς ὁ αὐτός καταχράομαι ὁ λόγος καί αὐτός δίκαιος ἐπί ἀμφότερος τάσσω , οὐ οἶδα ὅστις οὗτος ἀποδείκνυμι , οἴομαι δέ οὐδέ αὐτός σύ σεαυτοῦ . δύο , φημί , ὀβολός λαμβάνω ἤ δραχμή ὁ κυβερνήτης ἀπαλλάσσω . ἀλλά οὐ Μιλτιάδης δύο ὀβολός οὐδέ δραχμή , οἴομαι δέ οὐδέ πολύς χρῆμα ἐν Ἀθηναῖος οὗτος πολιτεύω , μάλα δέ , εἰ χρή ἀληθής λέγω , ἐν ἅπας ὁ Ἕλλην , ἀλλά ἄμισθος ὁ ἀρετή εἰς ὁ μέσος παρέχω ὁ Ἑλλάς , ὥσπερ σύ φημί ὁ Σωκράτης ὁ νέος . οὐδείς ἀγαθός ὁ κυβερνήτης ποιέω τότε ὁ ἐμβαίνω εἰς ὁ ναῦς . ὑπερέω γε , ὦ Πλάτων , καίτοι καί ὁ κυβερνήτης ἴσως ἀγαθός ὁ ναύτης ὁ γε ναυτικός ποιέω . ἀλλά ἐάω οὗτος . εἰμί μηδείς μηδείς ὁ κυβερνήτης ἀγαθός ποιέω , ἀλλά Μιλτιάδης καί πρίν εἰς ὁ κίνδυνος ἐμβαίνω ἅπας ἀσκέω πρός ὁ ἀγαθός , καί ἰδιώτης ἐξάγω ὡς λέγω