aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 262
ἡ τέχνη , πῶς ἀποχρῶν ἂν εἴη καθάπαξ ; ἢ πῶς ἄν τις τὸ ἐλάχιστον καὶ τὸ φαυλότατον τῶν πλειόνων καὶ τῶν μειζόνων ἀξιοίη κρατεῖν ; οὐκ ἔστιν ὅπως δικαίως . μὴ τοίνυν θαυμάσῃς , εἰ Περικλῆς ἔχων ἐπιστήμην καὶ τέχνην τοῦ θεοῦ καὶ τῆς τύχης ἡττᾶτο , μηδʼ ἀμνημόνει τῶν καιρῶν , οὓς αὐτὸς φῂς οὐκ ὀλίγον δύνασθαι , οἷς οὐ πρᾳοτάτοις ἐκεῖνος τότε χρησάμενος φαίνεται . πολλὰ καὶ παράδοξα κατʼ ἀνθρώπους καὶ γέγονε καὶ γενήσεται . ὧν ἐστι καὶ τὰ τούτοις τοῖς ἀνδράσι συμβάντα . τίς δʼ οὐκ ἂν φαίη ; ἀλλʼ οὔπω ταῦτʼ ἐστὶν ἔλεγχος κατʼ αὐτῶν ὡς οὔτε ἠπίσταντο χρηστὸν οὐδὲν οὔτʼ ἠδύναντο βελτίους ποιεῖν , ἀλλʼ ἐξῆν αὐτοῖς τήν τε τέχνην ἔχειν δήπουθεν καὶ τὸ χρηστοὺς εἶναι , εἰ καὶ τῶν μειζόνων ἐπικουριῶν ἔν γε τῷ τότε ἐστέρηντο · μηδέ γʼ ἐλάττους φῶμεν αὐτοὺς τῶν ἀντιπάλων γενέσθαι , μὴ δῆτα ἡμεῖς γε , ἀλλʼ ὥσπερ ὀλισθεῖν κρείττους ὄντας τοῖς ὅλοις . ἐκράτει Κλέων Περικλέους . ὁ δέ γε αὐτὸς οὗτος καὶ Λακεδαιμονίων ποτὲ , ὡς ᾤετο , καὶ δεδεμένους γε ἤγαγεν ἐν πέδαις Ἀθήναζε , καὶ ὃ τούτου μεῖζον εἶναι δοκεῖ , καὶ χρόνον προειπὼν ἡνίκʼ ἐξῄει , καὶ τοῦτον οὐ πλεῖστον , ἀλλʼ ὅσον εἴκοσιν ἡμερῶν , ἀλλʼ ὅτι γʼ οὐ πάνυ κρείττων ἦν τῶν Λακεδαιμονίων ἔδειξεν Ἀμφίπολις , πρὸς ἣν μαχόμενος οὐ πολὺ τῷ Βρασίδᾳ παρέσχε τὸ ἔργον . ἀλλὰ κἀκείνου τεθνεῶτος ἤρκεσε πελταστὴς Μυρκίνιος φεύγοντα βαλὼν ἀποκτεῖναι , ὥς φησιν ὁ μηνυτής . ὁ δέ γε αὐτὸς οὗτος λέγει καὶ περὶ τῶν ἑκατέρωθεν νεκρῶν ὡς οὐκ ὀλίγον τὸ διάφορον συνέβη γενέσθαι . ἑπτὰ γὰρ οἶμαι πρὸς ἑξακοσίους ἀντιλογίζεται . οὕτω τοίνυν κἀν τῇ δίκῃ οὐ τῶν Περικλέους λόγων οὐδὲ τῆς ἐπιστήμης ἐκράτησεν , οὐδέ γε ὡς ἀνεπιστήμονος περιεγένετο , ἀλλʼ ἀπέλαυσε τοῦ καιροῦ , ὥσπερ κἀν τῇ Πύλῳ τῇ τύχῃ καὶ τῷ καιρῷ προσεχρήσατο · ἐπεὶ Περικλῆς γε καὶ τεθνεὼς ἐκράτει Κλέωνος , εἰ δεῖ τἀληθὲς εἰπεῖν . μέγα δὲ σημεῖον ·
Lemmas: ὁ τέχνη , πῶς ἀποχράω ἄν εἰμί καθάπαξ ; ἤ πῶς ἄν τις ὁ ἐλαχύς καί ὁ φαῦλος ὁ πολύς καί ὁ μέγας ἀξιόω κρατέω ; οὐ εἰμί ὅπως δίκαιος . μή τοίνυν θαυμάζω , εἰ Περικλῆς ἔχω ἐπιστήμη καί τέχνη ὁ θεός καί ὁ τύχη ἡσσάομαι , μηδέ ἀμνημονέω ὁ καιρός , ὅς αὐτός φημί οὐ ὀλίγος δύναμαι , ὅς οὐ πρᾶος ἐκεῖνος τότε χράω φαίνω . πολύς καί παράδοξος κατά ἄνθρωπος καί γίγνομαι καί γίγνομαι . ὅς εἰμί καί ὁ οὗτος ὁ ἀνήρ συμβαίνω . τίς δέ οὐ ἄν φημί ; ἀλλά οὔπω οὗτος εἰμί ἔλεγχος κατά αὐτός ὡς οὔτε ἐπίσταμαι χρηστός οὐδείς οὔτε δύναμαι ἀγαθός ποιέω , ἀλλά ἔξεστι αὐτός ὁ τε τέχνη ἔχω δήπουθεν καί ὁ χρηστός εἰμί , εἰ καί ὁ μέγας ἐπικουρία ἐν γε ὁ τότε στερέω · μηδέ γε ἐλαχύς φημί αὐτός ὁ ἀντίπαλος γίγνομαι , μή δῆτα ἐγώ γε , ἀλλά ὥσπερ ὀλισθάνω κρατύς εἰμί ὁ ὅλος . κρατέω Κλέων Περικλῆς . ὁ δέ γε αὐτός οὗτος καί Λακεδαιμόνιος ποτέ , ὡς οἴομαι , καί δέω γε ἄγω ἐν πέδη Ἀθήναζε , καί ὅς οὗτος μέγας εἰμί δοκέω , καί χρόνος προλέγω ἡνίκα ἐξέρχομαι , καί οὗτος οὐ πολύς , ἀλλά ὅσος εἴκοσι ἡμέρα , ἀλλά ὅτι γε οὐ πάνυ κρατύς εἰμί ὁ Λακεδαιμόνιος δείκνυμι Ἀμφίπολις , πρός ὅς μάχομαι οὐ πολύς ὁ Βρασίδας παρέχω ὁ ἔργον . ἀλλά ἐκεῖνος θνῄσκω ἀρκέω πελταστής Μυρκίνιος φεύγω βάλλω ἀποκτείνω , ὡς φημί ὁ μηνυτής . ὁ δέ γε αὐτός οὗτος λέγω καί περί ὁ ἑκατέρωθεν νεκρός ὡς οὐ ὀλίγος ὁ διάφορος συμβαίνω γίγνομαι . ἑπτά γάρ οἴομαι πρός ἑξακόσιοι ἀντιλογίζομαι . οὕτως τοίνυν ἐν ὁ δίκη οὐ ὁ Περικλῆς λόγος οὐδέ ὁ ἐπιστήμη κρατέω , οὐδέ γε ὡς ἀνεπιστήμων περιγίγνομαι , ἀλλά ἀπολαύω ὁ καιρός , ὥσπερ ἐν ὁ Πύλος ὁ τύχη καί ὁ καιρός προσχράω · ἐπεί Περικλῆς γε καί θνῄσκω κρατέω Κλέων , εἰ δέω ἀληθής λέγω . μέγας δέ σημεῖον ·