aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 312
ἀφαιρεῖται τοὔνομα , ἀλλὰ δίδωσι κἀκείνοις φιλοσοφεῖν , οἷς τʼ ἰδίᾳ ταύτην ἀπέδωκε τὴν ἐπωνυμίαν οὐχ ἅπαντές εἰσιν οἱ φάσκοντες οὗτοι φιλοσοφεῖν , ἀλλʼ οἱ νῦν τῶν Πυθαγόρου καὶ Πλάτωνος σχεδὸν ὄντες λόγων · ἐπεὶ τούς γε ἄλλους φιλοσωμάτους , ἀλλʼ οὐ φιλοσόφους καλοίη τις ἂν ἐν τῇ Πλάτωνος φωνῇ . ἐπεὶ καὶ τὸν σοφιστὴν δοκεῖ μέν πως κακίζειν ἀεὶ , καὶ ὅ γε δὴ μάλιστα ἐπαναστὰς τῷ ὀνόματι Πλάτων εἶναί μοι δοκεῖ . αἴτιον δὲ τούτου καὶ τῶν πολλῶν αὐτὸν καὶ τῶν κατʼ αὐτὸν ὑπερφρονῆσαι . φαίνεται δὲ καὶ ταύτῃ εἰς ἅπασαν εὐφημίαν τῇ προσηγορίᾳ κεχρημένος . ὃν γοῦν ἀξιοῖ σοφώτατον εἶναι θεὸν καὶ παρʼ ᾧ πᾶν εἶναι τἀληθὲς , τοῦτον δή που τέλεον σοφιστὴν κέκληκεν . ἀλλʼ ἐῶ τὸν σοφιστήν · ἀλλʼ οὗ χάριν ἐξέβην ἐπὶ ταῦτα , κατʼ οὐδετέραν γὰρ τῶν προσηγοριῶν εἰς τούτους γένοιτʼ ἂν ἡ φιλοσοφία φωνὴν , οὔτε , ὥσπερ ἔφην , κατὰ τὴν κοινὴν τῶν Ἑλλήνων · οὐ γὰρ ἀφώριστο τοῦτʼ εἶναι τὸ φιλοσοφεῖν , ἀλλὰ παιδεία τις ἦν , ἧς τούτοις οὐδʼ ὁτιοῦν μέτεστιν , ἀπʼ αὐτῶν τῶν ὀνομάτων ἀρξαμένοις , οὔτʼ αὖ κατὰ τὴν Πλάτωνος , ἣν ἰδίᾳ τισὶν ἀξιοῖ σώζεσθαι . οὐ γὰρ ἅπασι μετέδωκε τῆς προσηγορίας τοῖς ἐπὶ τοῦ προσχήματος , ἀλλʼ οἷς εἶπον μόνοις . ἀλλʼ ὅμως πρὶν καὶ περὶ αὐτῆς τῆς ἐπωνυμίας ἔχειν εἰπεῖν τι , σεμνύνονται καὶ φασὶ φιλοσοφεῖν καὶ μόνοι τά τε ὄντα καὶ τὰ ἐσόμενα γιγνώσκειν , καὶ πάσας ὑφʼ αὑτοῖς καὶ πρὸς αὐτοὺς εἶναι τὰς τέχνας · οὓς οὐδὲν δεῖ κατʼ ὄνομα ἐξετάζειν , ἀλλὰ φορμηδὸν ἐφʼ ἁμαξῶν ἐκφέρειν , ὥσπερ τοὺς Κερκυραίων νεκρούς . τί γὰρ οὗτοι χρήσιμοι τῷ τῶν ἀνθρώπων γένει , οἷς οὐδὲ φαρμακοῖς , τὸ τοῦ κωμῳδιοποιοῦ , χρήσαιτʼ ἄν τις ῥᾳδίως ; ἀλλʼ ὅμως ἡμεῖς τούτου γʼ αὐτοῖς μεταδῶμεν καὶ μὴ φθονῶμεν , πρὸς ἓν τοῦτο ἔστων χρήσιμοι ταῖς πόλεσι , θρέψαντας ἐκρῖψαι . ὡς οὐκ εἶναί γέ τις ἂν φαίη πραγμάτων καὶ κακῶν αὐτοῖς ἀπαλλαγὴν καλλίω καὶ καθαρωτέραν ἢ εἰ τῶν θηρίων τούτων ἀπολυθεῖεν . εἰ δὲ μὴ τῇ κακίᾳ τῆς φύσεως αὐτῶν καὶ τοῖς
Lemmas: ἀφαιρέω ὄνομα , ἀλλά δίδωμι ἐκεῖνος φιλοσοφέω , ὅς τε ἴδιος οὗτος ἀποδίδωμι ὁ ἐπωνυμία οὐ ἅπας εἰμί ὁ φάσκω οὗτος φιλοσοφέω , ἀλλά ὁ νῦν ὁ Πυθαγόρας καί Πλάτων σχεδόν εἰμί λόγος · ἐπεί ὁ γε ἄλλος φιλοσώματος , ἀλλά οὐ φιλόσοφος καλέω τις ἄν ἐν ὁ Πλάτων φωνή . ἐπεί καί ὁ σοφιστής δοκέω μέν πως κακίζω ἀεί , καί ὁ γε δή μάλα ἐπανίστημι ὁ ὄνομα Πλάτων εἰμί ἐγώ δοκέω . αἴτιος δέ οὗτος καί ὁ πολύς αὐτός καί ὁ κατά αὐτός ὑπερφρονέω . φαίνω δέ καί οὗτος εἰς ἅπας εὐφημία ὁ προσηγορία χράω . ὅς γοῦν ἀξιόω σοφός εἰμί θεός καί παρά ὅς πᾶς εἰμί ἀληθής , οὗτος δή που τέλειος σοφιστής καλέω . ἀλλά ἐάω ὁ σοφιστής · ἀλλά ὅς χάριν ἐκβαίνω ἐπί οὗτος , κατά οὐδέτερος γάρ ὁ προσηγορία εἰς οὗτος γίγνομαι ἄν ὁ φιλοσοφία φωνή , οὔτε , ὥσπερ φημί , κατά ὁ κοινός ὁ Ἕλλην · οὐ γάρ ἀφορίζω οὗτος εἰμί ὁ φιλοσοφέω , ἀλλά παιδεία τις εἰμί , ὅς οὗτος οὐδέ ὁστισοῦν μέτειμι , ἀπό αὐτός ὁ ὄνομα ἄρχω , οὔτε αὖ κατά ὁ Πλάτων , ὅς ἴδιος τις ἀξιόω σῴζω . οὐ γάρ ἅπας μεταδίδωμι ὁ προσηγορία ὁ ἐπί ὁ πρόσχημα , ἀλλά ὅς λέγω μόνος . ἀλλά ὅμως πρίν καί περί αὐτός ὁ ἐπωνυμία ἔχω λέγω τις , σεμνύνω καί φημί φιλοσοφέω καί μόνος ὁ τε εἰμί καί ὁ εἰμί γιγνώσκω , καί πᾶς ὑπό ἑαυτοῦ καί πρός αὐτός εἰμί ὁ τέχνη · ὅς οὐδείς δέω κατά ὄνομα ἐξετάζω , ἀλλά φορμηδόν ἐπί ἄμαξα ἐκφέρω , ὥσπερ ὁ Κερκυραῖος νεκρός . τίς γάρ οὗτος χρήσιμος ὁ ὁ ἄνθρωπος γένος , ὅς οὐδέ φαρμακός , ὁ ὁ κωμῳδιοποιός , χράω ἄν τις ῥᾴδιος ; ἀλλά ὅμως ἐγώ οὗτος γε αὐτός μεταδίδωμι καί μή φθονέω , πρός εἷς οὗτος εἰμί χρήσιμος ὁ πόλις , τρέφω ἐκρίπτω . ὡς οὐ εἰμί γε τις ἄν φημί πρᾶγμα καί κακός αὐτός ἀπαλλαγή καλός καί καθαρός ἤ εἰ ὁ θηρίον οὗτος ἀπολύω . εἰ δέ μή ὁ κακία ὁ φύσις αὐτός καί ὁ