aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 281
Ἕλλησιν εἶναι , καὶ προσέτι γε τῇ ἠπείρῳ πάσῃ , καὶ πάλιν τοὺς τὰ δεύτερα ἐκδεξαμένους ἐγκωμιάζων , τοὺς ἐπʼ Ἀρτεμισίῳ καὶ Σαλαμῖνι ναυμαχήσαντας , καὶ τούς γε εἰς Κύπρον καὶ Παμφυλίαν πλεύσαντας , καὶ βεβαίους τῆς ἐλευθερίας τοῖς Ἕλλησι στήσαντας τοὺς ὅρους , καὶ τοὺς Ἕλληνας αὖ τῆς ἀγνωμοσύνης αἰτιασάμενος τοὺς ἐπὶ τὴν γῆν ἐκείνων στρατεύσαντας , καὶ τοὺς ἑλόντας τοὺς ἡγουμένους αὐτῶν ἐπαινῶν τὰ πρέποντα , καὶ λόγον πανηγυρικὸν διεξιὼν αὐτοκέλευστος ἐπʼ αὐτοῖς , τί ἄλλο οὗτος ἢ τὸν Μιλτιάδην καὶ τὸν Θεμιστοκλέα καὶ τὸν Κίμωνα καὶ τὸν Περικλέα κοσμεῖ τοῖς λόγοις τούτοις ; ὅταν γὰρ τὰ πολιτεύματʼ αὐτῶν ἐπαινῇ , πῶς οὐκ αὐτοὺς ἐπαινεῖ ; οὐ γὰρ ἐκεῖνό γʼ ἔστιν εἰπεῖν . ὡς ἃ τοῖς πεισθεῖσιν ἀρετῆς ἔχει δείγματα , ταῦτʼ ἐν κακίᾳ χρὴ κατὰ τῶν πεισάντων λαμβάνειν , οὐδʼ ὡς τοὺς μὲν διακονήσαντας ὡς ἀγαθοὺς ἄνδρας ἐπαινεῖν , τοὺς δʼ εἰσηγησαμένους ταῦτα καὶ συμβουλεύσαντας διακόνους πειρᾶσθαι τῷ λόγῳ ποιεῖν · οὐδʼ ὧν αἱ προαιρέσεις τῆς ἐλευθερίας τοῖς Ἕλλησιν ἦρξαν , τούτους ὡς ταῖς τῶν πολιτῶν ἐπιθυμίαις ἐδούλευον λέγειν . εἰ μὲν γὰρ ἄλλως ταῦτʼ ἐστὶ λόγου χάρις τε καὶ ἡδονὴ , τί τῆς ῥητορικῆς ταῦτα κατηγορεῖ ; καὶ τί τῶν κολάκων εἷς γίγνεται λέγων τὰ ἡδίω πρὸ τῶν ὄντων , καὶ ταῦτα μηδεμιᾶς ἀνάγκης ἐπούσης ; εἰ δʼ ἐφʼ ἅπασι δικαίοις καὶ μετὰ τῆς ἀληθείας εἴρηται , τίνι χρὴ μείζονι λῦσαι τὰς βλασφημίας ; ἢ τίνα καλλίω ποιήσασθαι μάρτυρα αὐτοῦ Πλάτωνος , ὅταν ἐνταυθοῖ μὲν καὶ παραχρῆμα ἀφιεὶς φαίνηται τῆς αἰτίας αὐτοὺς , ἑτέρωθι δὲ καὶ καθάπαξ ἐγκωμιάζων καὶ τὸν Στησίχορον μιμούμενος τῇ παλινῳδίᾳ ; καὶ μὴν καὶ τοὺς νόμους γε τιθεὶς τῶν Μηδικῶν * * ἄλλα τε δὴ περὶ τῆς πολιτείας τῆς κατʼ ἐκείνους τοὺς ῥήτορας ἥκιστα τοῖς τῆς κολακείας ἐγκλήμασι συμβαίνοντα καὶ ὅτι εἰ μὴ τὸ Ἀθηναίων καὶ Λακεδαιμονίων διανόημα ἔσωσε
Lemmas: Ἕλλην εἰμί , καί προσέτι γε ὁ ἤπειρος πᾶς , καί πάλιν ὁ ὁ δεύτερος ἐκδέχομαι ἐγκωμιάζω , ὁ ἐπί Ἀρτεμίσιον καί Σαλαμίς ναυμαχέω , καί ὁ γε εἰς Κύπρος καί Παμφυλία πλέω , καί βέβαιος ὁ ἐλευθερία ὁ Ἕλλην ἵστημι ὁ ὅρος , καί ὁ Ἕλλην αὖ ὁ ἀγνωμοσύνη αἰτιάομαι ὁ ἐπί ὁ γῆ ἐκεῖνος στρατεύω , καί ὁ αἱρέω ὁ ἡγέομαι αὐτός ἐπαινέω ὁ πρέπω , καί λόγος πανηγυρικός διεξέρχομαι αὐτοκέλευστος ἐπί αὐτός , τίς ἄλλος οὗτος ἤ ὁ Μιλτιάδης καί ὁ Θεμιστοκλῆς καί ὁ Κίμων καί ὁ Περικλῆς κοσμέω ὁ λόγος οὗτος ; ὅταν γάρ ὁ πολίτευμα αὐτός ἐπαινέω , πῶς οὐ αὐτός ἐπαινέω ; οὐ γάρ ἐκεῖνος γε εἰμί λέγω . ὡς ὅς ὁ πείθω ἀρετή ἔχω δεῖγμα , οὗτος ἐν κακία χρή κατά ὁ πείθω λαμβάνω , οὐδέ ὡς ὁ μέν διακονέω ὡς ἀγαθός ἀνήρ ἐπαινέω , ὁ δέ εἰσηγέομαι οὗτος καί συμβουλεύω διάκονος πειράω ὁ λόγος ποιέω · οὐδέ ὅς ὁ προαίρεσις ὁ ἐλευθερία ὁ Ἕλλην ἄρχω , οὗτος ὡς ὁ ὁ πολίτης ἐπιθυμία δουλεύω λέγω . εἰ μέν γάρ ἄλλος οὗτος εἰμί λόγος χάρις τε καί ἡδονή , τίς ὁ ῥητορική οὗτος κατηγορέω ; καί τίς ὁ κόλαξ εἷς γίγνομαι λέγω ὁ ἡδύς πρό ὁ εἰμί , καί οὗτος μηδείς ἀνάγκη ἔπειμι ; εἰ δέ ἐπί ἅπας δίκαιος καί μετά ὁ ἀλήθεια λέγω , τίς χρή μέγας λύω ὁ βλασφημία ; ἤ τίς καλός ποιέω μάρτυς αὐτός Πλάτων , ὅταν ἐνταυθοῖ μέν καί παραχρῆμα ἀφίημι φαίνω ὁ αἰτία αὐτός , ἑτέρωθι δέ καί καθάπαξ ἐγκωμιάζω καί ὁ Στησίχορος μιμέομαι ὁ παλινῳδία ; καί μήν καί ὁ νόμος γε τίθημι ὁ Μηδικός * * ἄλλος τε δή περί ὁ πολιτεία ὁ κατά ἐκεῖνος ὁ ῥήτωρ ἦκα ὁ ὁ κολακεία ἔγκλημα συμβαίνω καί ὅτι εἰ μή ὁ Ἀθηναῖος καί Λακεδαιμόνιος διανόημα σῴζω