aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 166
ἁπάντων οἴου δεῖν ἐφεξῆς εἶναι , ἀλλὰ καὶ χείρους τινὰς λίπε , ἐπεὶ οὔτοι πάντες ὁμοῖοι ἀνέρες ἐν πολέμῳ . οὔκουν οὐδʼ ἐν πόλει πάντες ὅμοιοι τὴν γνώμην , οὐ μᾶλλόν γε ἢ τὰ σώματα πάντες ἴσοι καὶ παραπλήσιοι · ἀλλʼ ὥσπερ τῶν προστατῶν αὐτῶν οἱ μὲν χείρους , οἱ δὲ βελτίους , οὕτω καὶ δῆμος οὐκ ἄν ποτε εἷς ἀκριβῶς γένοιτο , ἀλλʼ ἀνάγκη τοὺς μὲν χεῖρον , τοὺς δὲ βέλτιον ἔχειν πρὸς αὐτὸ τὸ πείθεσθαι τοῖς προεστῶσιν . οἴου τοίνυν καὶ Μιλτιάδου προεστῶτος τοὺς μὲν ὡς πλεῖστον τῆς ἐκείνου δυνάμεως ἀπολαῦσαι , τοὺς δὲ μέσως , κἀν τῷ μέσῳ τὸ παραλλὰξ αὖ τίθει . γένοιτο δʼ ἄν τις ἐν πλήθει καὶ περὶ ὦτα ἀτυχέστερος . οὔτοι πάντας οὐδʼ ὁ ἥλιος οἷός τʼ ἐστὶ θερμαίνειν , ἀλλʼ ἤδη τις ἐν καθαρῷ τῆς μεσημβρίας ἐρρίγωσε τῆς καταβολῆς ἐπελθούσης . ἂν οὕτω μετρίως καὶ πρὸς δύναμιν τῆς φύσεως ἐξετάζῃς , φανεῖταί σοι καὶ Μιλτιάδης ὅλην τὴν πόλιν εὖ πεποιηκώς . εἰ δὲ κατʼ ἄνδρα ζητήσεις τοὺς ἀρίστους , οὐδὲ τοὺς ἵππους τοὺς Θετταλοὺς ἐφεξῆς ἅπαντας ἀρίστους εὑρήσεις , οὐδὲ τὰς κύνας τὰς Λακαίνας , ἀλλʼ ὅμως σώζεται τοῖς γένεσι τοὔνομα . οὕτω δὴ καὶ τοὺς Ἀθηναίους ἐξέταζε , τὸ πᾶν ἦθος τῆς πολιτείας ὁρῶν αὐτῶν καὶ πῶς ἔπραττον κατʼ ἐκείνους τοὺς χρόνους κοινῇ , ὥσπερ που καὶ φαμὲν πόλιν εὐνομεῖσθαι , καίτοι γʼ οὐ δυνατὸν γενέσθαι πόλιν τοιαύτην , ἐν ᾗ μηδὲν μήτε μεῖζον μήτʼ ἔλαττον ἁμάρτημα συμβαίνει μηδʼ ἁμαρτάνει μηδείς . καὶ μὴν καθʼ ὑμᾶς τοὺς σοφοὺς ἔχοι τις ἂν ὡδὶ προσβιβάζειν τῷ λόγῳ , ὡς ἄρʼ ἂν ἡ πόλις εὐνομῆται , ἀνάγκη τοὺς οἰκοῦντας αὐτὴν πάντας εὐνόμους εἶναι , καὶ ἄνδρας καὶ γυναῖκας · εἰ δʼ εὐνόμους , εὐτάκτους · εἰ δʼ εὐτάκτους , σώφρονας · εἰ δὲ σώφρονας , καὶ φρονίμους · φρονίμων δʼ ὄντων ἁπάντων οὐχ οἷόν τε δήπουθεν ἁμαρτάνειν οὐδένα · ὥσθʼ ἕως ἂν ἡ πόλις εὐνομῆται , ἀνάγκη μηδένα μηδὲν
Lemmas: ἅπας οἴομαι δέω ἐφεξῆς εἰμί , ἀλλά καί κακός τις λείπω , ἐπεί οὔτοι πᾶς ὅμοιος ἀνήρ ἐν πόλεμος . οὔκουν οὐδέ ἐν πόλις πᾶς ὅμοιος ὁ γνώμη , οὐ μάλα γε ἤ ὁ σῶμα πᾶς ἴσος καί παραπλήσιος · ἀλλά ὥσπερ ὁ προστάτης αὐτός ὁ μέν κακός , ὁ δέ ἀγαθός , οὕτως καί δῆμος οὐ ἄν ποτέ εἷς ἀκριβής γίγνομαι , ἀλλά ἀνάγκη ὁ μέν κακός , ὁ δέ ἀγαθός ἔχω πρός αὐτός ὁ πείθω ὁ προΐστημι . οἴομαι τοίνυν καί Μιλτιάδης προΐστημι ὁ μέν ὡς πολύς ὁ ἐκεῖνος δύναμις ἀπολαύω , ὁ δέ μέσος , ἐν ὁ μέσος ὁ παραλλάξ αὖ τίθημι . γίγνομαι δέ ἄν τις ἐν πλῆθος καί περί οὖς ἀτυχής . οὔτοι πᾶς οὐδέ ὁ ἥλιος οἷος τε εἰμί θερμαίνω , ἀλλά ἤδη τις ἐν καθαρός ὁ μεσημβρία ῥιγόω ὁ καταβολή ἐπέρχομαι . ἐάν οὕτως μέτριος καί πρός δύναμις ὁ φύσις ἐξετάζω , φαίνω σύ καί Μιλτιάδης ὅλος ὁ πόλις εὖ ποιέω . εἰ δέ κατά ἀνήρ ζητέω ὁ ἀγαθός , οὐδέ ὁ ἵππος ὁ Θεσσαλός ἐφεξῆς ἅπας ἀγαθός εὑρίσκω , οὐδέ ὁ κύων ὁ Λάκαινα , ἀλλά ὅμως σῴζω ὁ γένος ὄνομα . οὕτως δή καί ὁ Ἀθηναῖος ἐξετάζω , ὁ πᾶς ἦθος ὁ πολιτεία ὁράω αὐτός καί πῶς πράσσω κατά ἐκεῖνος ὁ χρόνος κοινῇ , ὥσπερ που καί φημί πόλις εὐνομέομαι , καίτοι γε οὐ δυνατός γίγνομαι πόλις τοιοῦτος , ἐν ὅς μηδείς μήτε μέγας μήτε ἐλαχύς ἁμάρτημα συμβαίνω μηδέ ἁμαρτάνω μηδείς . καί μήν κατά σύ ὁ σοφός ἔχω τις ἄν ὡδί προσβιβάζω ὁ λόγος , ὡς ἄρα ἄν ὁ πόλις εὐνομέομαι , ἀνάγκη ὁ οἰκέω αὐτός πᾶς εὔνομος εἰμί , καί ἀνήρ καί γυνή · εἰ δέ εὔνομος , εὔτακτος · εἰ δέ εὔτακτος , σώφρων · εἰ δέ σώφρων , καί φρόνιμος · φρόνιμος δέ εἰμί ἅπας οὐ οἷος τε δήπουθεν ἁμαρτάνω οὐδείς · ὥστε ἕως ἄν ὁ πόλις εὐνομέομαι , ἀνάγκη μηδείς μηδείς