aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 296
ἔχω , οὐ μόνον αὐτὸ τοῦτο τοὺς διθυράμβους σκοπῶν ἀνδρειότερον δήπουθεν ἔχοντας καὶ στερεώτερον ἢ ὡς ἐκεῖνόν τῳ δοκεῖν ὑποπίπτειν , ἀλλʼ ὅτι κἀν τοῖς ὕμνοις διεξιὼν περὶ τῶν ἐν ἅπαντι τῷ χρόνῳ συμβαινόντων παθημάτων τοῖς ἀνθρώποις καὶ τῆς μεταβολῆς τὸν Κάδμον φησὶν ἀκοῦσαι τοῦ Ἀπόλλωνος μουσικὰν ὀρθὰν ἐπιδεικνυμένου . οὕτω καὶ Πίνδαρος τῆς ὀρθῆς μουσικῆς ἐραστής ἐστι . τὸ δʼ ἐραστής ἐστι τὴν ὀρθὴν μουσικὴν μεταχειρίζεται . οὐ γὰρ δή που τῷ μὲν Ἀπόλλωνι ταύτην προστίθησιν , αὐτὸς δʼ ἑτέραν διώκει ταύτην ἀφεὶς , καὶ ταῦτʼ ἀεὶ τὸν Ἀπόλλω καὶ τὰς Μούσας καλῶν . εἶτα λέγεις ὅτι πάντες οὗτοι τοῦ πρὸς ἡδονὴν ἐξήρτηνται . πότερον οὖν σε φῶμεν ἔλαττον τοῦ δέοντος λέγειν ἢ πλέον ; ὅτι μὲν γὰρ καὶ τοῦ πρὸς ἡδονὴν φροντίζουσιν ὁμολογεῖται . ὥσθʼ ὅσον προσθεῖναι προσῆκε , τοσοῦτον ἀφελὼν ἔλαττον παρὰ τοῦτʼ εἴρηκας . ὅτι δʼ αὐτοῖς κολακείαν ἐπενηνόχεις ἐκ τούτου πῶς οὐκ ἔξω τοῦ δέοντος εἴρηκας , ἢ πῶς οὐ ταύτῃ πλέον αὖ τοῦ δέοντός ἐστιν ἔχων ὁ λόγος ; εἶεν . αὐτὸς δὲ σὺ πρὸς Διὸς οὐ πώποθʼ ἡμῖν οὐδὲν πρὸς ἡδονὴν οὔτʼ εἶπας οὔτʼ ἐποίησας , οὐ συνέθηκας , οὐ διέθου λόγον , οὐκ ἀνέπαυσας , οὐκ ἐπεισήγαγες , ἀλλʼ ἁπλῶς οὑτωσὶ τὴν ἀπὸ Σκυθῶν ἡμῖν διαλέγει ; ἐγὼ μὲν οὐκ ἐνέτυχον εἰς τήνδε τὴν ἡμέραν ἡδίονι τούτου καὶ πρὸς αὐτοὺς τοὺς διθυραμβοποιοὺς καὶ τοὺς τραγῳδιοποιοὺς εἶπον ἂν , εἴ τις αὐτῶν ἤρετο . εἶτʼ αὐτὸς ὅμοιον τῷ Νέστορι φθεγγόμενος , εἰ δὴ κἀκεῖνον τοιοῦτόν τι χρὴ φθέγξασθαι δοκεῖν , ἐγὼ μὲν γὰρ καὶ τὰς Σειρῆνας ἂν εἶξαί σοι δοκῶ , τῶν ἄλλων εἴ τι καὶ πρὸς ἡδονὴν λέγουσι κατηγορεῖς ; ὅρα μὴ παίζοντα μᾶλλον τιθῇ σέ τις ἢ σπουδάζοντα καὶ φιλονεικοῦντα , ὅς γε καὶ ἐν αὐτοῖς τούτοις τοῖς λόγοις , ἐν οἷς διασύρει ταῦτα τὰ ἔθνη τοσοῦτον χαρίτων καὶ ἡδονῆς εἰσηνέγκατο , ὅσον οἷόν τʼ ἦν πλεῖστον ὡς ἐν ἀηδεῖ λέγω τῷ παντὶ λόγῳ καὶ τραχεῖ .
Lemmas: ἔχω , οὐ μόνος αὐτός οὗτος ὁ διθύραμβος σκοπέω ἀνδρεῖος δήπουθεν ἔχω καί στερεός ἤ ὡς ἐκεῖνος τις δοκέω ὑποπίπτω , ἀλλά ὅτι ἐν ὁ ὕμνος διεξέρχομαι περί ὁ ἐν ἅπας ὁ χρόνος συμβαίνω πάθημα ὁ ἄνθρωπος καί ὁ μεταβολή ὁ Κάδμος φημί ἀκούω ὁ Ἀπόλλων μουσικός ὀρθός ἐπιδείκνυμι . οὕτως καί Πίνδαρος ὁ ὀρθός μουσική ἐραστής εἰμί . ὁ δέ ἐραστής εἰμί ὁ ὀρθός μουσική μεταχειρίζω . οὐ γάρ δή που ὁ μέν Ἀπόλλων οὗτος προστίθημι , αὐτός δέ ἕτερος διώκω οὗτος ἀφίημι , καί οὗτος ἀεί ὁ Ἀπόλλων καί ὁ Μοῦσα καλέω . εἶτα λέγω ὅτι πᾶς οὗτος ὁ πρός ἡδονή ἐξαρτάω . πότερος οὖν σύ φημί ἐλαχύς ὁ δέω λέγω ἤ πολύς ; ὅτι μέν γάρ καί ὁ πρός ἡδονή φροντίζω ὁμολογέω . ὥστε ὅσος προστίθημι προσήκω , τοσοῦτος ἀφαιρέω ἐλαχύς παρά οὗτος λέγω . ὅτι δέ αὐτός κολακεία ἐπενανοχέω ἐκ οὗτος πῶς οὐ ἔξω ὁ δέω λέγω , ἤ πῶς οὐ ταύτῃ πολύς αὖ ὁ δέω εἰμί ἔχω ὁ λόγος ; εἶεν . αὐτός δέ σύ πρός Ζεύς οὐ πώποτε ἐγώ οὐδείς πρός ἡδονή οὔτε λέγω οὔτε ποιέω , οὐ συντίθημι , οὐ διατίθημι λόγος , οὐ ἀναπαύω , οὐ ἐπεισάγω , ἀλλά ἁπλῶς οὕτως ὁ ἀπό Σκύθης ἐγώ διαλέγω ; ἐγώ μέν οὐ ἐντυγχάνω εἰς ὅδε ὁ ἡμέρα ἡδύς οὗτος καί πρός αὐτός ὁ διθυραμβοποιός καί ὁ τραγῳδοποιός λέγω ἄν , εἰ τις αὐτός ἔρομαι . εἶτα αὐτός ὅμοιος ὁ Νέστωρ φθέγγομαι , εἰ δή ἐκεῖνος τοιοῦτος τις χρή φθέγγομαι δοκέω , ἐγώ μέν γάρ καί ὁ Σειρήν ἄν εἴκω σύ δοκέω , ὁ ἄλλος εἰ τις καί πρός ἡδονή λέγω κατηγορέω ; ὁράω μή παίζω μάλα τίθημι σύ τις ἤ σπουδάζω καί φιλονεικέω , ὅς γε καί ἐν αὐτός οὗτος ὁ λόγος , ἐν ὅς διασύρω οὗτος ὁ ἔθνος τοσοῦτος χάρις καί ἡδονή εἰσφέρω , ὅσος οἷος τε εἰμί πολύς ὡς ἐν ἀηδής λέγω ὁ πᾶς λόγος καί τραχύς .