aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 231
πεπρᾶχθαι , πότεροι βελτίονι καὶ δικαιοτέρῳ πράγματι τὴν ἀρχὴν ἐπέθεντο ἡμῶν ; πότερον ὁ τὸν τύραννον παιδεύειν ἀξιῶν καὶ πλέων ἔξω τῆς πατρίδος τοσοῦτον , ἢ οἱ τοῖς πολίταις τοῖς ἑαυτῶν τὰ βέλτιστα ἐθελήσαντες συμβουλεῦσαι , καὶ τούτοις ἐκ τῶν δυνατῶν ἀμείνω τὰ πράγματα ποιεῖν ; τί φῂς , ὦ Πλάτων , πρὸς ταῦτʼ , ἐροῦσι , καὶ ὅτε γε καθάπαξ οὐκ ἐκρατήσαμεν , πότεροι μᾶλλον τῆς γνώμης τῆς ἐξ ἀρχῆς ἐφικόμεθα ; καὶ πότεροι πλέον προὐβιβάσαμεν ; πότερʼ ἡμεῖς βελτίους Ἀθηναίους ἀπεφήναμεν , ἢ σὺ τοὺς τυράννους ; καὶ μὴν ἐκείνοις μὲν πλὴν ἴσως ὀλίγων ἅπανθʼ ἡμάρτηται , τοῖς δὲ μεθʼ ἡμῶν ἅπαντα κάλλιον πλὴν ὀλίγων ἢ κατὰ πάντας ἀνθρώπους πεποίηται . τοσοῦτον ἡμεῖς ἀμείνους τοὺς ἡμῖν χρωμένους ἀπεδείξαμεν ἢ σὺ τοὺς σοί . εἰ δʼ ἐρεῖς ὅτι βελτίους οὗτοι τὴν φύσιν , καὶ ταύτῃ φρονιμωτέρους ἡμᾶς ἀποδεικνύεις , εἴ τινας ἐν τούτοις ἔσχομεν ἐλπίδας , οὐχ ὥσπερ σὺ τοῦ παντὸς διήμαρτες , ἐκείνοις διαλέγεσθαι προὔργου τι δόξας εἶναι . ἔπειτα ὥσπερ ἐν οἷς βελτίους ἑτέρων γεγόνασι τὴν φύσιν αἰτιᾷ , οὕτως εἴ τι καὶ προπετέστερον εἰργάσθαι σοι δοκοῦσι , τῆς φύσεως αὐτὸ θὲς τῆς αὐτῆς καὶ μὴ λάμβανʼ ἐφʼ ἡμᾶς , μηδʼ ἃ μὲν ἡμῶν ἡγουμένων κατέπραξαν , ἀποστέρει τοὺς συμβουλεύσαντας καὶ τοὺς συγκατεργασαμένους ἡμᾶς τῷ δοκεῖν τὰ βέλτιστα παραινέσαι , ἃ δʼ ἐπὶ σφῶν αὐτῶν ἐξήμαρτον εἰς ἡμᾶς , ταῦθʼ ὡς ἡμεῖς ἀδικοῦμεν λέγε . ἐκείνων μὲν γὰρ καὶ ἡμεῖς αἴτιοι τὸ μέρος , τούτων δὲ οὐδὲ μικρόν . ἀλλὰ ταῦθʼ , ὡς ἔφη Σοφοκλῆς , πεπονθότʼ ἐστὶ μᾶλλον ἢ δεδρακότα . καὶ μὴν εἴ γε τὸ προσκροῦσαι καὶ χρήσασθαί τινι συμφορᾷ κακίας ἔλεγχός ἐστι καὶ μέμψιν δικαίαν ἔχει τῷ πεπονθότι , σκόπει πρὸς τὰ ἡμέτερα καὶ τὰ σαυτοῦ . ποῖʼ ἄττʼ ἀπέλαυσας τῶν τυράννων οὓς παιδεύειν προῃροῦ ; μὴ ἄρʼ οὐ Πολυκράτης τὴν
Lemmas: πράσσω , πότερος ἀγαθός καί δίκαιος πρᾶγμα ὁ ἀρχή ἐπιτίθημι ἐγώ ; πότερος ὁ ὁ τύραννος παιδεύω ἀξιόω καί πλέω ἔξω ὁ πατρίς τοσοῦτος , ἤ ὁ ὁ πολίτης ὁ ἑαυτοῦ ὁ ἀγαθός ἐθέλω συμβουλεύω , καί οὗτος ἐκ ὁ δυνατός ἀγαθός ὁ πρᾶγμα ποιέω ; τίς φημί , ὦ Πλάτων , πρός οὗτος , λέγω , καί ὅτε γε καθάπαξ οὐ κρατέω , πότερος μάλα ὁ γνώμη ὁ ἐκ ἀρχή ἐφικνέομαι ; καί πότερος πολύς προβιβάζω ; πότερος ἐγώ ἀγαθός Ἀθηναῖος ἀποφαίνω , ἤ σύ ὁ τύραννος ; καί μήν ἐκεῖνος μέν πλήν ἴσως ὀλίγος ἅπας ἁμαρτάνω , ὁ δέ μετά ἐγώ ἅπας καλός πλήν ὀλίγος ἤ κατά πᾶς ἄνθρωπος ποιέω . τοσοῦτος ἐγώ ἀγαθός ὁ ἐγώ χράω ἀποδείκνυμι ἤ σύ ὁ σύ . εἰ δέ λέγω ὅτι ἀγαθός οὗτος ὁ φύσις , καί οὗτος φρόνιμος ἐγώ ἀποδείκνυμι , εἰ τις ἐν οὗτος ἔχω ἐλπίς , οὐ ὥσπερ σύ ὁ πᾶς διαμαρτάνω , ἐκεῖνος διαλέγω προὔργου τις δοκέω εἰμί . ἔπειτα ὥσπερ ἐν ὅς ἀγαθός ἕτερος γίγνομαι ὁ φύσις αἰτιάομαι , οὕτως εἰ τις καί προπετής ἐργάζομαι σύ δοκέω , ὁ φύσις αὐτός τίθημι ὁ αὐτός καί μή λαμβάνω ἐπί ἐγώ , μηδέ ὅς μέν ἐγώ ἡγέομαι καταπράσσω , ἀποστερέω ὁ συμβουλεύω καί ὁ συγκατεργάζομαι ἐγώ ὁ δοκέω ὁ ἀγαθός παραινέω , ὅς δέ ἐπί σφεῖς αὐτός ἐξαμαρτάνω εἰς ἐγώ , οὗτος ὡς ἐγώ ἀδικέω λέγω . ἐκεῖνος μέν γάρ καί ἐγώ αἴτιος ὁ μέρος , οὗτος δέ οὐδέ μικρός . ἀλλά οὗτος , ὡς φημί Σοφοκλῆς , πάσχω εἰμί μάλα ἤ δράω . καί μήν εἰ γε ὁ προσκρούω καί χράω τις συμφορά κακία ἔλεγχος εἰμί καί μέμψις δίκαιος ἔχω ὁ πάσχω , σκοπέω πρός ὁ ἡμέτερος καί ὁ σεαυτοῦ . ποῖος ἄττα ἀπολαύω ὁ τύραννος ὅς παιδεύω προαιρέω ; μή ἄρα οὐ Πολυκράτης ὁ