aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 280
εὐφημίᾳ , τεττάρων δʼ ἐπὶ τοῖς ἑτέροις ἐμνημόνευσεν . ὅτι τοίνυν οὐδʼ ὃν ἐπῄνεσεν οὐδαμῶς ἐν καιρῷ τοῖς λόγοις ἐπῄνεσε τοῖς ἑαυτοῦ , ἀλλὰ κἀνταῦθα οὗ ἥκιστα αὐτῷ συνέφερεν ἐμνημόνευσεν , ὑπερβολὴ μὲν εἶναι δόξει τις , ὅμως δʼ ἔγωγε καὶ τοῦτο οὐ χαλεπῶς οἴομαι δείξειν . κατηγόρηκε γὰρ τοῦ Μιλτιάδου καὶ Κίμωνος καὶ Θεμιστοκλέους δὴ καὶ Περικλέους , ὅτι τῷ δήμῳ προσέκρουσαν , καὶ μέγιστον τοῦτο σύμβολον πεποίηται τοῦ μηδὲν βελτίους ὑπʼ αὐτῶν Ἀθηναίους γεγονέναι , προσῆκον , εἴπερ γε ἦσαν αὐτοὶ δίκαιοι καὶ δικαίους ἐποίουν . τὸν δὲ Ἀριστείδην ἐπῄνεκεν ὡς καλὸν κἀγαθὸν καὶ δίκαιον . φαίνεται δὲ καὶ οὗτος οὐδὲν πρᾳοτέρων τῶν Ἀθηναίων τυχὼν εἰς αὑτὸν , ἀλλὰ καὶ αὐτὸς ἐξοστρακισθεὶς εὖ καὶ καλῶς , καὶ νὴ Δίʼ , ὡς ἐγᾦμαι , πρότερος μὲν τοῦ Κίμωνος , πρότερος δὲ καὶ τοῦ Θεμιστοκλέους . ἑλοῦ δὴ κἀνταῦθα ὁπότερον βούλει δυοῖν . εἰ μὲν γὰρ ἐκ τῶν συμφορῶν δεῖ τοὺς ἄνδρας θεωρεῖν , κἂν ὁ δῆμός του καταψηφίσηται , φαῦλον εὐθέως ἡγεῖσθαι , οὐδὲν βελτίων ἐκείνων οὗτος · οὐδὲ γὰρ αὐτὸς ἀθῶος φαίνεται διαφυγὼν , ἀλλὰ ταὐτὰ παθὼν ἐκείνων ἐνίοις · εἰ δʼ αὖ μηδὲν κωλύει τὸν Ἀριστείδην χρηστὸν νομίζεσθαι , μηδʼ εἰ πολλάκις ἐξωστρακίσθη , τί λέγεις κατʼ ἐκείνων ὡς ἰσχυρὸν τὸ προσκροῦσαι ; τὸ γὰρ αὐτὸ δίκαιον ἐπʼ ἀμφοῖν , καὶ οὐδʼ αὐτὸς ἐκεῖνος ἄλλως ἂν , εἰ περιῆν , ἔφη , δίκαιός γε ὢν , ὡς σὺ φῄς . ἢ τοίνυν καὶ τοῦτον ψέγειν ἢ μηδʼ ἐκείνους αἰτιᾶσθαι προσῆκον ἐκ τῶν αὐτῶν δείκνυται . ὡς τοίνυν καὶ πάντας ἐπαινεῖ λαμπρῶς καὶ οὐ μόνον ἐξ ὧν τῆς αἰτίας ἀφῆκεν αὐτοὺς ἣν ᾐτιάσατο , οὐδʼ ἐξ ὧν τῷ γε Ἀριστείδῃ τὴν πρέπουσαν εὐφημίαν ἀπέδωκεν , οὐδὲν κύριόν ἐστι τῶν βλασφημιῶν , ἀλλὰ καὶ ἐξ ὧν ἄντικρυς ταὐτὰ ἐμοὶ φθέγγεται , περὶ τούτων βραχὺς ἀρκέσει μοι λόγος . ὁ γὰρ τοὺς Μαραθῶνι προκινδυνεύσαντας ἐπαινῶν εἰς ἀρετὴν καὶ φάσκων πατέρας τῆς ἐλευθερίας τοῖς
Lemmas: εὐφημία , τέσσαρες δέ ἐπί ὁ ἕτερος μνημονεύω . ὅτι τοίνυν οὐδέ ὅς ἐπαινέω οὐδαμῶς ἐν καιρός ὁ λόγος ἐπαινέω ὁ ἑαυτοῦ , ἀλλά ἐνταῦθα ὅς ἦκα αὐτός συμφέρω μνημονεύω , ὑπερβολή μέν εἰμί δοκέω τις , ὅμως δέ ἐγώ καί οὗτος οὐ χαλεπός οἴομαι δείκνυμι . κατηγορέω γάρ ὁ Μιλτιάδης καί Κίμων καί Θεμιστοκλῆς δή καί Περικλῆς , ὅτι ὁ δῆμος προσκρούω , καί μέγας οὗτος σύμβολον ποιέω ὁ μηδείς ἀγαθός ὑπό αὐτός Ἀθηναῖος γίγνομαι , προσήκω , εἴπερ γε εἰμί αὐτός δίκαιος καί δίκαιος ποιέω . ὁ δέ Ἀριστείδης ἐπαινέω ὡς καλός ἀγαθός καί δίκαιος . φαίνω δέ καί οὗτος οὐδείς πρᾶος ὁ Ἀθηναῖος τυγχάνω εἰς ἑαυτοῦ , ἀλλά καί αὐτός ἐξοστρακίζω εὖ καί καλός , καί νή Ζεύς , ὡς οἴομαι , πρότερος μέν ὁ Κίμων , πρότερος δέ καί ὁ Θεμιστοκλῆς . αἱρέω δή ἐνταῦθα ὁπότερος βούλομαι δύο . εἰ μέν γάρ ἐκ ὁ συμφορά δέω ὁ ἀνήρ θεωρέω , ἐάν ὁ δῆμος τις καταψηφίζομαι , φαῦλος εὐθύς ἡγέομαι , οὐδείς ἀγαθός ἐκεῖνος οὗτος · οὐδέ γάρ αὐτός ἀθῶος φαίνω διαφεύγω , ἀλλά αὐτός πάσχω ἐκεῖνος ἔνιοι · εἰ δέ αὖ μηδείς κωλύω ὁ Ἀριστείδης χρηστός νομίζω , μηδέ εἰ πολλάκις ἐξοστρακίζω , τίς λέγω κατά ἐκεῖνος ὡς ἰσχυρός ὁ προσκρούω ; ὁ γάρ αὐτός δίκαιος ἐπί ἄμφω , καί οὐδέ αὐτός ἐκεῖνος ἄλλος ἄν , εἰ περίειμι , φημί , δίκαιος γε εἰμί , ὡς σύ φημί . ἤ τοίνυν καί οὗτος ψέγω ἤ μηδέ ἐκεῖνος αἰτιάομαι προσήκω ἐκ ὁ αὐτός δείκνυμι . ὡς τοίνυν καί πᾶς ἐπαινέω λαμπρός καί οὐ μόνος ἐκ ὅς ὁ αἰτία ἀφίημι αὐτός ὅς αἰτιάομαι , οὐδέ ἐκ ὅς ὁ γε Ἀριστείδης ὁ πρέπω εὐφημία ἀποδίδωμι , οὐδείς κύριος εἰμί ὁ βλασφημία , ἀλλά καί ἐκ ὅς ἄντικρυς αὐτός ἐγώ φθέγγομαι , περί οὗτος βραχύς ἀρκέω ἐγώ λόγος . ὁ γάρ ὁ Μαραθών προκινδυνεύω ἐπαινέω εἰς ἀρετή καί φάσκω πατήρ ὁ ἐλευθερία ὁ