aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 213
διοικήσαντι μέμφεσθαι . τρισὶ γὰρ τοῖς μεγίστοις φαίνεται σχεδὸν εἰς τὸν Θεμιστοκλέα μόνον ἐλθοῦσα τῶν Ἑλλήνων ἅπασα ἡ σωτηρία , τῷ τε κατʼ ἀρχὰς συμβουλεῦσαι ποιήσασθαι τὰς τριήρεις , πρὶν καὶ προσδοκᾶν τινα τῶν πολλῶν ἥξειν τοὺς βαρβάρους , καὶ τῷ παρόντος τοῦ πολέμου πεῖσαι ναυμαχεῖν καὶ τῷ ποῦ τῆς θαλάττης συνοίσει προϊδεῖν . εἴτε γὰρ μὴ ἐποιήθησαν ἐξ ἀρχῆς αἱ τριήρεις , οὐδὲν ἂν ἦν ἄξιον τοῖς Ἕλλησι λόγου ναυτικὸν , οὐδʼ ᾧ θαρρήσαντες ἔμελλον οἱ λοιποὶ συστήσεσθαι · ὥστε τῶν μὲν κατὰ γῆν ἀπόρων ὄντων , ἐν δὲ τῇ θαλάττῃ δυνάμεως οὐχ ὑπαρχούσης ἀπώλλυτʼ ἂν ἀκονιτὶ πάντα τὰ πράγματα · εἰ δὲ αἱ μὲν νῆες ὑπῆρχον , ἄλλον δέ τινα αὐτοῖς ἔδοξε τρόπον τὸν πόλεμον διαφέρειν , οὐδʼ οὕτω πλέον οὐδὲν ἦν . καὶ μὴν ἥ γε φύσις τῆς θαλάττης ἄχρηστον τὸ πλῆθος τῶν νεῶν τοῖς βαρβάροις ἐποίησε . τοῦτο δʼ ἦν ὁ δεινὸς ἀγὼν Θεμιστοκλέους καὶ ὁ προαγὼν ἐν τοῖς Ἕλλησιν αὐτοῦ μεῖναι καὶ παύσασθαι πρὸς τὸν Ἰσθμὸν βλέποντας . λέγουσι δέ τινες καὶ τέταρτον ὑπὲρ Θεμιστοκλέους ὡς πρὸς τῷ τόπῳ καὶ τὸν καιρὸν ἐξεῦρε , στησάμενος τὴν ναυμαχίαν κατιόντος τοῦ πνεύματος . ὃ δὴ καὶ Φορμίων ὕστερον , ὡς ἔοικε , μιμησάμενος Λακεδαιμονίους περὶ Ναύπακτον κατεναυμάχησεν . οὕτω πολλοῦ δεῖ Θεμιστοκλῆς ἐθίσαι φεύγειν Ἀθηναίους ἢ διαφθεῖραι τὰ φρονήματα . ἀλλʼ ἐπάνειμι πρὸς τὰ λοιπὰ τοῦ χρησμοῦ . εἶεν . τίνα δὴ τἀπὶ τούτοις ἐφθέγξατο ὁ θεὸς καὶ πῶς κατεκόσμησε τὴν συμβουλήν ; ὦ θεία Σαλαμὶς ἀπολεῖς δὲ σὺ τέκνα γυναικῶν . ὁ μὲν τοίνυν θεὸς θείαν τὴν Σαλαμῖνα προσεῖπεν , ὡς ἐν αὐτῇ μελλόντων ἔργων ἔσεσθαι κρειττόνων ἢ κατὰ πάντα τἀνθρώπινα . Πλάτων δὲ τὸν ταῦτα κατειργασμένον καὶ τὸν κομίσαντα αὐτοὺς εἰς τὴν Σαλαμῖνα λυμήνασθαί φησι τοῖς πράγμασι καὶ τῶν πρὸς ἡδονὴν ὑπηρετούντων οὐδὲν γενέσθαι βελτίω . καὶ ὁ μὲν Ἴακχος ἐξεφοίτησε καὶ μετέσχε
Lemmas: διοικέω μέμφομαι . τρεῖς γάρ ὁ μέγας φαίνω σχεδόν εἰς ὁ Θεμιστοκλῆς μόνος ἔρχομαι ὁ Ἕλλην ἅπας ὁ σωτηρία , ὁ τε κατά ἀρχή συμβουλεύω ποιέω ὁ τριήρης , πρίν καί προσδοκάω τις ὁ πολύς ἥκω ὁ βάρβαρος , καί ὁ πάρειμι ὁ πόλεμος πείθω ναυμαχέω καί ὁ ποῦ ὁ θάλασσα συμφέρω προοράω . εἴτε γάρ μή ποιέω ἐκ ἀρχή ὁ τριήρης , οὐδείς ἄν εἰμί ἄξιος ὁ Ἕλλην λόγος ναυτικός , οὐδέ ὅς θαρσέω μέλλω ὁ λοιπός συνίστημι · ὥστε ὁ μέν κατά γῆ ἄπορος εἰμί , ἐν δέ ὁ θάλασσα δύναμις οὐ ὑπάρχω ἀπόλλυμι ἄν ἀκονιτί πᾶς ὁ πρᾶγμα · εἰ δέ ὁ μέν ναῦς ὑπάρχω , ἄλλος δέ τις αὐτός δοκέω τρόπος ὁ πόλεμος διαφέρω , οὐδέ οὕτως πολύς οὐδείς εἰμί . καί μήν ὁ γε φύσις ὁ θάλασσα ἄχρηστος ὁ πλῆθος ὁ ναῦς ὁ βάρβαρος ποιέω . οὗτος δέ εἰμί ὁ δεινός ἀγών Θεμιστοκλῆς καί ὁ προαγών ἐν ὁ Ἕλλην αὐτοῦ μένω καί παύω πρός ὁ Ἰσθμός βλέπω . λέγω δέ τις καί τέταρτος ὑπέρ Θεμιστοκλῆς ὡς πρός ὁ τόπος καί ὁ καιρός ἐξευρίσκω , ἵστημι ὁ ναυμαχία κατέρχομαι ὁ πνεῦμα . ὅς δή καί Φορμίων ὕστερον , ὡς ἔοικα , μιμέομαι Λακεδαιμόνιος περί Ναύπακτος καταναυμαχέω . οὕτως πολύς δέω Θεμιστοκλῆς ἐθίζω φεύγω Ἀθηναῖος ἤ διαφθείρω ὁ φρόνημα . ἀλλά ἐπανέρχομαι πρός ὁ λοιπός ὁ χρησμός . εἶεν . τίς δή ἐπί οὗτος φθέγγομαι ὁ θεός καί πῶς κατακοσμέω ὁ συμβουλή ; ὦ θεῖος Σαλαμίς ἀπόλλυμι δέ σύ τέκνον γυνή . ὁ μέν τοίνυν θεός θεῖος ὁ Σαλαμίς προσλέγω , ὡς ἐν αὐτός μέλλω ἔργον εἰμί κρατύς ἤ κατά πᾶς ἀνθρώπινος . Πλάτων δέ ὁ οὗτος κατεργάζομαι καί ὁ κομίζω αὐτός εἰς ὁ Σαλαμίς λυμαίνομαι φημί ὁ πρᾶγμα καί ὁ πρός ἡδονή ὑπηρετέω οὐδείς γίγνομαι ἀγαθός . καί ὁ μέν Ἴακχος ἐκφοιτάω καί μετέχω