ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 140
πόθεν οὖν ἔτι χρὴ τὴν ἀνδρείαν θεωρῆσαι ; εἴτε γὰρ ἐκ τῶν ἔργων εἴτʼ ἀπὸ τῶν λόγων ὁρῶμεν τὸν ἄνδρα , πῶς ἄν τις μᾶλλον ἔδειξε παντὸς ἀφεστὼς δέους , ἢ πῶς ἄμεινον πρὸς εὐψυχίαν αὐτός τε πεφυκὼς καὶ τοὺς ἄλλους ἄγων , ὅστις οὔτʼ ἐκείνους ἠξίου φόβῳ τῶν πολεμίων προέσθαι τὰ γνωσθέντα ἐξ ἀρχῆς οὔτʼ αὐτὸς ἐκείνων φόβῳ τοὺς ὑπὲρ τῶν δικαίων λόγους ἐγκαταλιπεῖν ; εἰ δὲ λέγεις ὅτι οὐκ ἐπεξῆγε , σκόπει μὴ οὐδεὶς τῶν στρατηγικῶν ταῦτʼ ἀποδέξηται τὰ ἐγκλήματα . οὔτε γὰρ ἐν παντὶ καιρῷ οὔτʼ ἐν ἅπαντι δή που χωρίῳ συμφαῖεν ἂν , ἀρχὴν δʼ οὐ μάχεσθαι χρῆναι πάντως τόν γε δὴ χρηστὸν στρατηγὸν , ἀλλὰ μάλιστα μὲν ἥκιστα κινδυνεύειν καὶ τοῖς βουλεύμασι μᾶλλον ἢ ταῖς χερσὶ πολεμεῖν , ὥσπερ καὶ Λακεδαιμονίοις ἐπιχώριον εἶναι δοκεῖ · εἰ δʼ αὖ καὶ μάχης δεήσειεν , ἄμεινον μετὰ συμμάχων ἐθέλειν ἢ μόνους καὶ μετὰ πλειόνων ἢ μετʼ ἐλαττόνων καὶ μετὰ κρειττόνων ἢ μετὰ χειρόνων , εἰς ὅσον ἂν περιῇ τινί . εἰς ἀνάγκην μὲν γὰρ καταστάντας οὐκ εἰκὸς ἀκριβῶς λογίζεσθαι , ἕως δέ τίς ἐστι κύριος γνώμης , ἄνοια πολλὴ καὶ δυστυχία τῆς ἀσφαλείας ἀφέμενον ὃ τοῖς πολεμίοις συνοίσει , τοῦτʼ ἐξεπίτηδες αἱρεῖσθαι . ἐκείνοις γὰρ ἂν ἤδη στρατηγοίη καὶ γίγνοιτʼ ἂν αὐτοῖς ἀντὶ τοῦ παρʼ αὐτοῖς ἡγουμένου . μὴ δὴ τοῦτο λέγωμεν ὡς οὐκ ἐξῆγεν , ἀλλʼ εἰ προσῆκον ἐξάγειν καὶ μάχεσθαι παρεώρα , τοῦτο σκοπῶμεν , ἐπεὶ καὶ Λακεδαιμονίους ἀκούομεν δή που προσκειμένων αὐτοῖς ποτὲ Θηβαίων καὶ κελευόντων ἐξιέναι καὶ μάχεσθαι ἢ χείρους ὁμολογεῖν εἶναι σφῶν , ἀποκρίνασθαι περὶ μὲν τοῦ πότεροι βελτίους τὰς πράξεις κρίνειν τὰς ὑπὲρ τῶν Ἑλλήνων ἑκατέροις πεπραγμένας , μαχεῖσθαι δὲ οὐκ ἐν τῷ τῶν πολεμίων καιρῷ οὐδʼ ὅτʼ ἐκεῖνοι κελεύουσιν , ἀλλʼ ἡνίκʼ ἂν αὐτοῖς δοκῇ ,
Lemmas: πόθεν οὖν ἔτι χρή ὁ ἀνδρεία θεωρέω ; εἴτε γάρ ἐκ ὁ ἔργον εἴτε ἀπό ὁ λόγος ὁράω ὁ ἀνήρ , πῶς ἄν τις μάλα δείκνυμι πᾶς ἀφίστημι δέος , ἤ πῶς ἀγαθός πρός εὐψυχία αὐτός τε φύω καί ὁ ἄλλος ἄγω , ὅστις οὔτε ἐκεῖνος ἀξιόω φόβος ὁ πολέμιος προίημι ὁ γιγνώσκω ἐκ ἀρχή οὔτε αὐτός ἐκεῖνος φόβος ὁ ὑπέρ ὁ δίκαιος λόγος ἐγκαταλείπω ; εἰ δέ λέγω ὅτι οὐ ἐπεξάγω , σκοπέω μή οὐδείς ὁ στρατηγικός οὗτος ἀποδείκνυμι ὁ ἔγκλημα . οὔτε γάρ ἐν πᾶς καιρός οὔτε ἐν ἅπας δή που χωρίον σύμφημι ἄν , ἀρχή δέ οὐ μάχομαι χρή πάντως ὁ γε δή χρηστός στρατηγός , ἀλλά μάλα μέν ἦκα κινδυνεύω καί ὁ βούλευμα μάλα ἤ ὁ χείρ πολεμέω , ὥσπερ καί Λακεδαιμόνιος ἐπιχώριος εἰμί δοκέω · εἰ δέ αὖ καί μάχη δέω , ἀγαθός μετά σύμμαχος ἐθέλω ἤ μόνος καί μετά πολύς ἤ μετά ἐλαχύς καί μετά κρατύς ἤ μετά κακός , εἰς ὅσος ἄν περιέρχομαι τις . εἰς ἀνάγκη μέν γάρ καθίστημι οὐ ἔοικα ἀκριβής λογίζομαι , ἕως δέ τις εἰμί κύριος γνώμη , ἄνοια πολύς καί δυστυχία ὁ ἀσφάλεια ἀφίημι ὅς ὁ πολέμιος συμφέρω , οὗτος ἐξεπίτηδες αἱρέω . ἐκεῖνος γάρ ἄν ἤδη στρατηγέω καί γίγνομαι ἄν αὐτός ἀντί ὁ παρά αὐτός ἡγέομαι . μή δή οὗτος λέγω ὡς οὐ ἐξάγω , ἀλλά εἰ προσήκω ἐξάγω καί μάχομαι παροράω , οὗτος σκοπέω , ἐπεί καί Λακεδαιμόνιος ἀκούω δή που πρόσκειμαι αὐτός ποτέ Θηβαῖος καί κελεύω ἐξέρχομαι καί μάχομαι ἤ κακός ὁμολογέω εἰμί σφεῖς , ἀποκρίνω περί μέν ὁ πότερος ἀγαθός ὁ πρᾶξις κρίνω ὁ ὑπέρ ὁ Ἕλλην ἑκάτερος πράσσω , μάχομαι δέ οὐ ἐν ὁ ὁ πολέμιος καιρός οὐδέ ὅτε ἐκεῖνος κελεύω , ἀλλά ἡνίκα ἄν αὐτός δοκέω ,
aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 141
καὶ οὐ χρήσεσθαι περὶ τούτου συμβούλοις Θηβαίοις . καὶ ταῦτʼ ἀπεκρίναντο καὶ ταῦτα ἐποίουν Ἀγησιλάου προεστηκότος αὐτῶν , ὃς εἴπερ τις ἄλλος τῶν Ἑλλήνων γενέσθαι ἐδόκει φιλοπόλεμος . ἀλλὰ τί χρῆν ποιεῖν τὸν Περικλέα ; εἰπὲ γὰρ ὦ πρὸς θεῶν , μᾶλλον δὲ εἰ στρατηγῶν αὐτὸς ἐτύγχανες ἡμῖν κατʼ ἐκείνους τοὺς χρόνους , τί ποιεῖν ἂν ἢ τί λέγειν ᾤου δεῖν , ὄντων μὲν συμπάντων Ἀθηναίων τόσων καὶ τόσων , τῶν δὲ συμμάχων τῶν μὲν ἐν ταῖς νήσοις , τῶν δὲ κατʼ ἤπειρον μεμερισμένων , μυριάσι δὲ ἓξ στρατιᾶς τῶν πολεμίων εἰσβεβληκότων , καὶ τούτων Πελοποννησίων , οὐδὲ γὰρ τοῦτο φαῦλον εἰς προσθήκην , ἀνθρώπων ἱκανῶν καὶ πρὸς ἅπαντας τοὺς Ἕλληνας μάχεσθαι , καὶ οὓς ἐγὼ φαίην ἂν ἡγουμένων γε Ἀθηναίων καὶ Περικλέους οὐ χαλεπῶς ἂν καὶ πᾶσαν γῆν ὑφʼ αὑτοῖς ποιήσασθαι . καὶ οὔπω λέγω τὴν νόσον τοσοῦτον πρᾶγμα , ἣ προσέκειτο ἐλαύνουσα καὶ τοὺς μὲν ὅλως ἀπανηλώκει τῶν ἀνθρώπων , τοὺς δʼ ἀχρήστους εἰς τὰ παρόντα ἐπεποιήκει , ἣν καὶ χωρὶς μάχης καὶ πολέμου προσβολῆς οὐχ ἕν τι τῶν ῥᾴστων ἦν ὑπενεγκεῖν . καὶ μὴν οὐδʼ ἐκεῖνο ἠγνόει Περικλῆς ὅτι νικήσας μὲν πολλῷ πλείοσιν αὖθις μαχεῖται καὶ πολλοὺς ἄλλους εὑρήσει τοὺς ἀμφισβητοῦντας τοῦ τροπαίου , καθάπερ Κορίνθιοι πρότερον , καὶ κληρονομοῦντας τῶν αὐτῶν τούτων πραγμάτων · ὥστε τὴν Καδμείαν νίκην ἡγεῖτο νικήσειν , ὡς ἑτέρως δὲ πράξας
Lemmas: καί οὐ χράω περί οὗτος σύμβουλος Θηβαῖος . καί οὗτος ἀποκρίνω καί οὗτος ποιέω Ἀγησίλαος προΐστημι αὐτός , ὅς εἴπερ τις ἄλλος ὁ Ἕλλην γίγνομαι δοκέω φιλοπόλεμος . ἀλλά τίς χρή ποιέω ὁ Περικλῆς ; λέγω γάρ ὦ πρός θεός , μάλα δέ εἰ στρατηγέω αὐτός τυγχάνω ἐγώ κατά ἐκεῖνος ὁ χρόνος , τίς ποιέω ἄν ἤ τίς λέγω οἴομαι δέω , εἰμί μέν σύμπας Ἀθηναῖος τόσος καί τόσος , ὁ δέ σύμμαχος ὁ μέν ἐν ὁ νῆσος , ὁ δέ κατά ἤπειρος μερίζω , μυριάς δέ ἕξ στρατιά ὁ πολέμιος εἰσβάλλω , καί οὗτος Πελοποννήσιος , οὐδέ γάρ οὗτος φαῦλος εἰς προσθήκη , ἄνθρωπος ἱκανός καί πρός ἅπας ὁ Ἕλλην μάχομαι , καί ὅς ἐγώ φημί ἄν ἡγέομαι γε Ἀθηναῖος καί Περικλῆς οὐ χαλεπός ἄν καί πᾶς γῆ ὑπό ἑαυτοῦ ποιέω . καί οὔπω λέγω ὁ νόσος τοσοῦτος πρᾶγμα , ὅς πρόσκειμαι ἐλαύνω καί ὁ μέν ὅλος ἀπαναλίσκω ὁ ἄνθρωπος , ὁ δέ ἄχρηστος εἰς ὁ πάρειμι ποιέω , ὅς καί χωρίς μάχη καί πόλεμος προσβολή οὐ εἷς τις ὁ ῥᾴδιος εἰμί ὑποφέρω . καί μήν οὐδέ ἐκεῖνος ἀγνοέω Περικλῆς ὅτι νικάω μέν πολύς πολύς αὖθις μάχομαι καί πολύς ἄλλος εὑρίσκω ὁ ἀμφισβητέω ὁ τρόπαιον , καθά Κορίνθιος πρότερος , καί κληρονομέω ὁ αὐτός οὗτος πρᾶγμα · ὥστε ὁ Καδμεῖος νίκη ἡγέομαι νικάω , ὡς ἕτερος δέ πράσσω
aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 143
θαυμασόμεθα ; ὅστις οὕτω καμνόντων ἡγεῖτο , ὡς οὐδʼ ἂν εἷς τῶν ἐρρωμένων καθαρῶς . οὕτω καὶ τῶν πολεμίων καὶ τῶν πολιτῶν καὶ τοῦ λοιμοῦ καὶ παντὸς ἦν κρείττων πράγματος . καίτοι σχολῇ γʼ ἂν Ἀθηναίους ἑαυτῶν ὄντας εἴασεν ἀργεῖν , ἢ ὑποκατακλίνεσθαί τισιν ἀνθρώπων , ὅστις οὐδὲ κάμνειν αὐτοῖς ἐπέτρεπεν , ἀλλʼ εἴς γε τὸν περὶ τῆς ἐλευθερίας ἀγῶνα καὶ τὸ μὴ λιπεῖν τὴν τοῦ φρονήματος τάξιν ἠξίου καὶ παρὰ τὴν ὑπάρχουσαν τύχην ἐρρῶσθαι . πρότερον δʼ ἔγωγʼ ἂν ᾤμην τὸν Μελέαγρον ὀφλῆσαι δειλίας ἢ Περικλέα , ὅν γε καὶ πρὶν γενέσθαι προσεῖπεν ἀπʼ αὐτῶν τῶν ἐναντιωτάτων ὁ θεὸς , προειπὼν αὐτοῦ τῇ μητρὶ λέοντα τέξεσθαι · ἡ δʼ ἐπὶ ταύτῃ τῇ ὄψει τίκτει Περικλέα . ὥσθʼ ὅρα μὴ λέοντα ξυρεῖν ἐπιχειρῶμεν , οὐ Θρασύμαχον συκοφαντεῖν ἐπιχειροῦντες , ἀλλὰ κωμῳδεῖν Περικλέα , καὶ ταῦτα εἰς δειλίαν , ἔπειτʼ αὐτοὶ δόξωμεν ἀνδρειότεροι τοῦ δέοντος εἶναι τοῖς βουλομένοις ἀντικατηγορεῖν , καὶ φανῇ τι καὶ δειλίας , εἰ δὲ βούλει , σιωπῆς ἀκίνδυνον γέρας , ὥς τις τῶν Κείων ἔφη ποιητής . ἀλλὰ γὰρ λίνον λίνῳ συνάπτει , φασίν . ὃς γὰρ ἐτόλμησεν εἰπεῖν ὅτι καὶ φιλαργύρους ἀπέφηνε Περικλῆς ἀνθρώπων καὶ οὑστινασοῦν τί τις ἂν λέγοι ; νὴ Δία , πρῶτος γὰρ εἰς μισθοφορὰν κατέστησε τὰ πράγματα . ἐγὼ δὲ εἰμὶ μὲν οὐδʼ αὐτὸς τῶν ἐπαινούντων τὸ μισθοφορεῖν , καὶ τούτου σχεδὸν ἔργῳ πεῖραν ἐγὼ δεδωκέναι νομίζω . οὔκουν μέτεστί μοι τοῦ πράγματος οὐδὲν , ἀλλὰ καὶ τῶν λόγων προὔστην καθαρώτερον ἢ τῶν φόρων οἶμαι τὸν ὁμώνυμον ,
Lemmas: θαυμάζω ; ὅστις οὕτως κάμνω ἡγέομαι , ὡς οὐδέ ἄν εἷς ὁ ῥώννυμι καθαρός . οὕτως καί ὁ πολέμιος καί ὁ πολίτης καί ὁ λοιμός καί πᾶς εἰμί κρατύς πρᾶγμα . καίτοι σχολή γε ἄν Ἀθηναῖος ἑαυτοῦ εἰμί ἐάω ἀργέω , ἤ ὑποκατακλίνομαι τις ἄνθρωπος , ὅστις οὐδέ κάμνω αὐτός ἐπιτρέπω , ἀλλά εἰς γε ὁ περί ὁ ἐλευθερία ἀγών καί ὁ μή λείπω ὁ ὁ φρόνημα τάξις ἀξιόω καί παρά ὁ ὑπάρχω τύχη ῥώννυμι . πρότερος δέ ἐγώ ἄν οἴομαι ὁ Μελέαγρος ὀφλέω δειλία ἤ Περικλῆς , ὅς γε καί πρίν γίγνομαι προσλέγω ἀπό αὐτός ὁ ἐναντίος ὁ θεός , προλέγω αὐτός ὁ μήτηρ λέων τίκτω · ὁ δέ ἐπί οὗτος ὁ ὄψις τίκτω Περικλῆς . ὥστε ὁράω μή λέων ξυρέω ἐπιχειρέω , οὐ Θρασύμαχος συκοφαντέω ἐπιχειρέω , ἀλλά κωμῳδέω Περικλῆς , καί οὗτος εἰς δειλία , ἔπειτα αὐτός δοκέω ἀνδρεῖος ὁ δέω εἰμί ὁ βούλομαι ἀντικατηγορέω , καί φαίνω τις καί δειλία , εἰ δέ βούλομαι , σιωπή ἀκίνδυνος γέρας , ὡς τις ὁ Κεῖος φημί ποιητής . ἀλλά γάρ λίνον λίνον συνάπτω , φημί . ὅς γάρ τολμάω λέγω ὅτι καί φιλάργυρος ἀποφαίνω Περικλῆς ἄνθρωπος καί ὅστις τίς τις ἄν λέγω ; νή Ζεύς , πρῶτος γάρ εἰς μισθοφορά καθίστημι ὁ πρᾶγμα . ἐγώ δέ εἰμί μέν οὐδέ αὐτός ὁ ἐπαινέω ὁ μισθοφορέω , καί οὗτος σχεδόν ἔργον πεῖρα ἐγώ δίδωμι νομίζω . οὔκουν μέτειμι ἐγώ ὁ πρᾶγμα οὐδείς , ἀλλά καί ὁ λόγος προΐστημι καθαρός ἤ ὁ φόρος οἴομαι ὁ ὁμώνυμος ,
aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 144
εἴ τι δεῖ καὶ νεανιεύσασθαι . ὁ μὲν γὰρ τὸ σύμμετρον τάξας ἑκάστοις οὕτως εὐδοκίμησεν , ἐγὼ δʼ οὔτε πλέον οὔτʼ ἔλαττον οὐδενὶ πώποτε · ἀλλʼ οὐδʼ ὅσαι διαδόσεις πρὸς οὐδεμίαν πώποτε ἀπήντησα , εἰ μή τις ἑκὼν ἔπεμψεν . ἀλλὰ καὶ τὴν Σωκράτους εἴτε χρὴ σοφίαν εἴτε φιλοσοφίαν λέγειν , ἢ καί τι ἄλλο , καὶ τοῦτʼ ἄγαμαι , τὸ μὴ καπηλεύειν μηδʼ ἐπὶ τοῖς βουλομένοις ὠνεῖσθαι ποιεῖν ἑαυτὸν , μηδʼ οὕτω σφόδρα φάσκειν ἑαυτὸν πεπαιδεῦσθαι ὥστε δουλείαν αὑτοῦ καταψηφίζεσθαι . ἐγὼ μὲν οὖν ὅπερ λέγω περὶ τούτων , οὕτω καὶ χαίρω τῇ μεγαλοπρεπείᾳ παντὸς μᾶλλον , ὥς γε ἐμαυτὸν πείθω · ὁρῶ δὲ ὅτι πολλὰ τῶν πόλεών ἐστιν ὥσπερ ἐφόλκια , οἷς ἀνάγκη συγχωρεῖν ὥσπερ ἐν σώματι . καὶ γὰρ τὰ σώματα καὶ τὰ χείριστα καὶ τὰ κάλλιστα ἀκούω ἐκ τῶν αὐτῶν κεκρᾶσθαι , τῷ δʼ ἢ πλείονος ἢ ἐλάττονος τούτων ἕκαστον μετέχειν , τούτῳ κρίνεσθαι τό τε χεῖρον καὶ τὸ βέλτιον . οὕτω δὴ καὶ τὰς πόλεις ἀνάγκη τῆς φύσεως τῆς ἀνθρωπείας ἀπολαύειν , κἂν ὡς βέλτιστα οἰκεῖσθαι δοκῶσιν . ἐπεὶ κἀν τῷδε τῷ παντὶ τοσούτων καλῶν καὶ τοσαύτης ἀγαθῆς τύχης μετειληφότι καὶ οὐδὲν ἔξω δήπουθεν αὑτοῦ λελοιπότι τῶν καλῶν πολλὰ ἂν εὕροις οἷς ἥκιστα ἂν ἡσθείης · ἀλλʼ οὐ κατηγορεῖς διὰ ταῦτα τοῦ παντὸς οὐδὲ τοῦ ποιήσαντος , οὐδὲ νομίζεις ἄλλον τινὰ δή που βελτίω γενέσθαι ποτʼ ἂν αὖθις δημιουργὸν τῶν ὅλων , ἀλλὰ δίδως τῇ φύσει ταῦτα ἐφειλκύσθαι καὶ οὐ πολυπραγμονεῖς . τί δὴ θαυμαστὸν εἰ καὶ Ἀθήνησί τι τῶν πάντων οὕτως ἔσχεν ὥσπερ ἴσως ἄν που καὶ ἄλλοθι , καὶ συνεχώρησαν οἱ προεστῶτες ἅμα μὲν τὴν τῶν πολλῶν πενίαν καὶ χρείαν ἐπανορθούμενοι , διʼ ἣν οὐκ ἐλάχιστα τῶν ἁμαρτημάτων συμβαίνει , ἃ κωλύειν μᾶλλον οὕτως
Lemmas: εἰ τις δέω καί νεανιεύομαι . ὁ μέν γάρ ὁ σύμμετρος τάσσω ἕκαστος οὕτως εὐδοκιμέω , ἐγώ δέ οὔτε πολύς οὔτε ἐλαχύς οὐδείς πώποτε · ἀλλά οὐδέ ὅσος διάδοσις πρός οὐδείς πώποτε ἀπαντάω , εἰ μή τις ἑκών πέμπω . ἀλλά καί ὁ Σωκράτης εἴτε χρή σοφία εἴτε φιλοσοφία λέγω , ἤ καί τις ἄλλος , καί οὗτος ἄγαμαι , ὁ μή καπηλεύω μηδέ ἐπί ὁ βούλομαι ὠνέομαι ποιέω ἑαυτοῦ , μηδέ οὕτως σφόδρα φάσκω ἑαυτοῦ παιδεύω ὥστε δουλεία ἑαυτοῦ καταψηφίζομαι . ἐγώ μέν οὖν ὅς λέγω περί οὗτος , οὕτως καί χαίρω ὁ μεγαλοπρέπεια πᾶς μάλα , ὡς γε ἐμαυτοῦ πείθω · ὁράω δέ ὅτι πολύς ὁ πόλις εἰμί ὥσπερ ἐφόλκιον , ὅς ἀνάγκη συγχωρέω ὥσπερ ἐν σῶμα . καί γάρ ὁ σῶμα καί ὁ κακός καί ὁ καλός ἀκούω ἐκ ὁ αὐτός κράω , ὁ δέ ἤ πολύς ἤ ἐλαχύς οὗτος ἕκαστος μετέχω , οὗτος κρίνω ὁ τε κακός καί ὁ ἀγαθός . οὕτως δή καί ὁ πόλις ἀνάγκη ὁ φύσις ὁ ἀνθρώπειος ἀπολαύω , ἐάν ὡς ἀγαθός οἰκέω δοκέω . ἐπεί ἐν ὅδε ὁ πᾶς τοσοῦτος καλός καί τοσοῦτος ἀγαθός τύχη μεταλαμβάνω καί οὐδείς ἔξω δήπουθεν ἑαυτοῦ λείπω ὁ καλός πολύς ἄν εὑρίσκω ὅς ἦκα ἄν ἥδομαι · ἀλλά οὐ κατηγορέω διά οὗτος ὁ πᾶς οὐδέ ὁ ποιέω , οὐδέ νομίζω ἄλλος τις δή που ἀγαθός γίγνομαι ποτέ ἄν αὖθις δημιουργός ὁ ὅλος , ἀλλά δίδωμι ὁ φύσις οὗτος ἐφέλκω καί οὐ πολυπραγμονέω . τίς δή θαυμαστός εἰ καί Ἀθήνησι τις ὁ πᾶς οὕτως ἔχω ὥσπερ ἴσως ἄν που καί ἄλλοθι , καί συγχωρέω ὁ προΐστημι ἅμα μέν ὁ ὁ πολύς πενία καί χρεία ἐπανορθόω , διά ὅς οὐ ἐλαχύς ὁ ἁμάρτημα συμβαίνω , ὅς κωλύω μάλα οὕτως
aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 145
ἡγοῦντο , ἅμα δὲ εὐλαβούμενοι μή τι καὶ χεῖρον ἐξεργάσαιντο τῷ καθείργειν παντελῶς αὐτούς . τί γὰρ οὐκ ἦν προσδοκῆσαι ποιήσειν ἀνθρώπους τοσούτους τὸ πλῆθος καὶ οὕτως ὀξεῖς , καὶ χρημάτων τοσούτων παρόντων , εἰ μηδεὶς αὐτοῖς μετεδίδου τὰ μέτρια ; ἆρʼ οὐ πάντʼ ἂν αὐτοῖς ἐπιχειρῆσαι λαβεῖν ; ἔτι δὲ ὥσπερ ἐν τοῖς ἰδίοις οἴκοις πᾶς τις οἶμαι βούλεται τῶν προσόντων ἀπολαύειν , οὕτως οὐδὲν ἀπεικὸς καὶ πόλιν ἄλλως τε καὶ ἀρχὴν ἔχουσαν , ἐν οἷς οὐχ ὁ τὸ πᾶν κωλύων ἴσως βέλτιστος , ἀλλʼ ὅστις τοῦ μετρίου ποιεῖται λόγον . ἢ τί χρῆν ἢ φόρους ἔτι λαμβάνειν ἢ πράγματʼ ἔχειν , εἰ μηδὲν ἔμελλον ἀπʼ αὐτῶν κουφιεῖσθαι ; ὥσθʼ ὅταν ταῦτα λέγῃς , οὐ τὸν μισθὸν ἐγκαλεῖς , ἀλλὰ τὴν ἀρχήν . ἐπεὶ ὅτι γε ἀναγκαῖον ἐν πόλει μισθὸς καὶ οὐκ ἔνεστι παρελθεῖν οὐδὲ τῷ σεμνοτάτῳ τὸ μὴ οὐκ ἐπιχορηγῆσαι καὶ φιλανθρωπεύσασθαι οὐδὲν δέομαι μαρτύρων πολλῶν , ἀλλʼ εἷς ὁ τῶν Ἑλλήνων ἄριστος ἐξαρκεῖ μοι . τίς οὗτος ; αὐτὸς σύ . τῇ γὰρ εὐδαίμονί τε καὶ ἀγαθῇ πόλει—πῶς γὰρ οὐκ εὐδαίμων ἧς γε οἰκιστής ἐστι Πλάτων ; — τοὺς φύλακας διδοὺς τάττεις μισθὸν αὐτοῖς δημοσίᾳ , ὡς οὔτʼ αὐτὸς αἰσχρὸν οὐδὲν συμβουλεύων οὔτʼ ἐκείνους ποιήσοντας οὐδετέρους , οὔτε τοὺς δώσειν οὔτε τοὺς λήψεσθαι μέλλοντας . εἰ δὲ μὴ ἀργύριον μηδὲ χρυσίον ὁ μισθός ἐστιν , ἀλλʼ ἕτερόν τι , ἕτερος λόγος οὗτος . πρὸς γὰρ τὰ σχήματα τῶν πολιτειῶν οἶμαι καὶ τοὺς μισθοὺς εἰκὸς εἶναι . οὐδὲ γὰρ εἰ Βυζάντιοι σιδήρῳ νομίζουσι , τούτου χάριν εἰσὶ δίκαιοι τῶν Ἑλλήνων καταγελᾶν , οὐδʼ ἧττόν τι δοκεῖν ἂν φέρειν μισθὸν , ὅτι οὐ χρυσίον οὐδὲ ἀργύριον φέρουσιν · οὐδέ γε εἰ Καρχηδόνιοι σκύτεσιν · εἰ μὴ κἄν τινες ἀργύριον φέρωσιν , ὅτι οὐ τὸ τιμιώτερον αὖ
Lemmas: ἡγέομαι , ἅμα δέ εὐλαβέομαι μή τις καί κακός ἐξεργάζομαι ὁ κατείργω παντελής αὐτός . τίς γάρ οὐ εἰμί προσδοκάω ποιέω ἄνθρωπος τοσοῦτος ὁ πλῆθος καί οὕτως ὀξύς , καί χρῆμα τοσοῦτος πάρειμι , εἰ μηδείς αὐτός μεταδίδωμι ὁ μέτριος ; ἆρα οὐ πᾶς ἄν αὐτός ἐπιχειρέω λαμβάνω ; ἔτι δέ ὥσπερ ἐν ὁ ἴδιος οἶκος πᾶς τις οἴομαι βούλομαι ὁ πρόσειμι ἀπολαύω , οὕτως οὐδείς ἀφίημι καί πόλις ἄλλος τε καί ἀρχή ἔχω , ἐν ὅς οὐ ὁ ὁ πᾶς κωλύω ἴσως ἀγαθός , ἀλλά ὅστις ὁ μέτριος ποιέω λόγος . ἤ τίς χρή ἤ φόρος ἔτι λαμβάνω ἤ πρᾶγμα ἔχω , εἰ μηδείς μέλλω ἀπό αὐτός κουφίζω ; ὥστε ὅταν οὗτος λέγω , οὐ ὁ μισθός ἐγκαλέω , ἀλλά ὁ ἀρχή . ἐπεί ὅτι γε ἀναγκαῖος ἐν πόλις μισθός καί οὐ ἔνειμι παρέρχομαι οὐδέ ὁ σεμνός ὁ μή οὐ ἐπιχορηγέω καί φιλανθρωπεύομαι οὐδείς δέω μάρτυς πολύς , ἀλλά εἷς ὁ ὁ Ἕλλην ἀγαθός ἐξαρκέω ἐγώ . τίς οὗτος ; αὐτός σύ . ὁ γάρ εὐδαίμων τε καί ἀγαθός πόλει—πῶς γάρ οὐ εὐδαίμων ὅς γε οἰκιστής εἰμί Πλάτων ; — ὁ φύλαξ δίδωμι τάσσω μισθός αὐτός δημοσίᾳ , ὡς οὔτε αὐτός αἰσχρός οὐδείς συμβουλεύω οὔτε ἐκεῖνος ποιέω οὐδέτερος , οὔτε ὁ δίδωμι οὔτε ὁ λαμβάνω μέλλω . εἰ δέ μή ἀργύριον μηδέ χρυσίον ὁ μισθός εἰμί , ἀλλά ἕτερος τις , ἕτερος λόγος οὗτος . πρός γάρ ὁ σχῆμα ὁ πολιτεία οἴομαι καί ὁ μισθός ἔοικα εἰμί . οὐδέ γάρ εἰ Βυζάντιος σίδηρος νομίζω , οὗτος χάριν εἰμί δίκαιος ὁ Ἕλλην καταγελάω , οὐδέ ἥσσων τις δοκέω ἄν φέρω μισθός , ὅτι οὐ χρυσίον οὐδέ ἀργύριον φέρω · οὐδέ γε εἰ Καρχηδόνιος σκῦτος · εἰ μή ἄν τις ἀργύριον φέρω , ὅτι οὐ ὁ τίμιος αὖ
aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 150
ἀνέθηκεν αὐτῷ . οἶμαι τοίνυν ἔγωγε καὶ τὴν ἐπωνυμίαν ἢν ἔσχεν ἐκεῖνος ἐν τοῖς Ἕλλησιν , οὐχ ἥνπερ Μίθαικός τε καὶ Θεαρίων , ἀλλὰ τὴν αὐτὴν τῷ Διὶ , μαρτύριον μέγιστον εἶναι τοῖς ὑπὲρ αὐτοῦ λόγοις καὶ ὡς οὐ τῶν φαύλων τις ἦν . ἢ τῆς μὲν Ἀριστείδου δικαιοσύνης σύμβολον τὴν ἐπωνυμίαν ποιούμεθα—οὐ γὰρ αὐτοί γέ που τάττοντι παρῆμεν αὐτῷ τοὺς φόρους—τῆς δὲ Περικλέους ἀρετῆς τε καὶ φύσεως οὐ ποιησόμεθα τὴν ἐπωνυμίαν σύμβολον , ἣν οὐκ ἀφʼ ἑνὸς τῶν τῆς ἀρετῆς μορίων , ἀλλʼ ἀπὸ πάντων συλλήβδην ἐκτήσατο ; ὅτι γὰρ οὐκ ἀτιμαστέον αὖ τοὺς πολλοὺς οὐδὲ ἀμελητέον τῆς δόξης τῆς παρʼ αὐτῶν , ἀλλʼ ἔνι τι κἀν τούτοις εὔστοχον θείᾳ τινὶ μοίρᾳ τῆς ἀληθείας ἐφαπτόμενον , αὐτὸς Πλάτων ὁ διδάσκων καὶ λέγων ἐστίν · ἔτι δὲ ἀνωτέρω Πλάτωνος πολλαῖς γενεαῖς ὕμνησεν Ἡσίοδος ποιήσας τὰ ἔπη ταῦτα ἃ πάντες ᾁδουσι φήμη δʼ οὔτις πάμπαν ἀπόλλυται ἥντινα πολλοὶ λαοὶ φημίξωσι · θεός νύ τίς ἐστι καὶ αὐτή . οὐκοῦν ἡ φήμη μαρτυρεῖ τῷ Περικλεῖ τὰ κάλλιστα , καὶ θεὸς οὖσα αὕτη φησὶν ἐκεῖνον κρείττονα ἢ κατʼ ἄνθρωπον γενέσθαι . καὶ μὴν οὐδʼ ἐκεῖνό γʼ ἔστιν εἰπεῖν ὡς ἄρα φαύλως πράττοντες ὑπὸ συμφορῶν Ἀθηναῖοι ταύτην αὐτῷ παρεῖσαν τὴν τιμὴν , ὥσπερ χρόνῳ ὕστερον ἔσθʼ ἃ καὶ παρʼ ἀξίαν συνεχώρησαν ταπεινωθέντες . ἀλλʼ εἴπερ ποτὲ ἄλλοτε ἤκμαζον καὶ τότε καὶ ἦν ἡ πόλις αὐτοῖς ἐπʼ ἐκείνου μεγίστη , ὡς ἂν ἡμεῖς , ὦ Πλάτων , μεγίστην φαῖμεν . ἀλλʼ οὐδέν γε τοῦτο βλάβος τῷ λόγῳ . τοὺς γὰρ οὕτως ὡς λέγω πράττοντας ἀνάγκη πλεῖστον ἐφʼ αὑτοῖς οἶμαι φρονεῖν καὶ πορρωτάτω μὲν ταπεινότητος , ἐγγυτάτω δὲ αὐθαδείας εἶναι . τότε τοίνυν αὐτὸν προσεῖπον Ὀλύμπιον ,
Lemmas: ἀνατίθημι αὐτός . οἴομαι τοίνυν ἐγώ καί ὁ ἐπωνυμία ἐάν ἔχω ἐκεῖνος ἐν ὁ Ἕλλην , οὐ ὅς Μίθαικος τε καί Θεαρίων , ἀλλά ὁ αὐτός ὁ Ζεύς , μαρτύριον μέγας εἰμί ὁ ὑπέρ αὐτός λόγος καί ὡς οὐ ὁ φαῦλος τις εἰμί . ἤ ὁ μέν Ἀριστείδης δικαιοσύνη σύμβολον ὁ ἐπωνυμία ποιέω γάρ αὐτός γε που τάσσω πάρειμι αὐτός ὁ φόρος δέ Περικλῆς ἀρετή τε καί φύσις οὐ ποιέω ὁ ἐπωνυμία σύμβολον , ὅς οὐ ἀπό εἷς ὁ ὁ ἀρετή μόριον , ἀλλά ἀπό πᾶς συλλήβδην κτάομαι ; ὅτι γάρ οὐ ἀτιμάζω αὖ ὁ πολύς οὐδέ ἀμελητέος ὁ δόξα ὁ παρά αὐτός , ἀλλά ἔνειμι τις ἐν οὗτος εὔστοχος θεῖος τις μοῖρα ὁ ἀλήθεια ἐφάπτω , αὐτός Πλάτων ὁ διδάσκω καί λέγω εἰμί · ἔτι δέ ἀνώτερος Πλάτων πολύς γενεά ὑμνέω Ἡσίοδος ποιέω ὁ ἔπος οὗτος ὅς πᾶς ᾁδω φήμη δέ οὔτις πάμπαν ἀπόλλυμι ὅστις πολύς λαός φημίζω · θεός νῦν τις εἰμί καί αὐτός . οὐκοῦν ὁ φήμη μαρτυρέω ὁ Περικλῆς ὁ καλός , καί θεός εἰμί οὗτος φημί ἐκεῖνος κρατύς ἤ κατά ἄνθρωπος γίγνομαι . καί μήν οὐδέ ἐκεῖνος γε εἰμί λέγω ὡς ἄρα φαῦλος πράσσω ὑπό συμφορά Ἀθηναῖος οὗτος αὐτός παρέζομαι ὁ τιμή , ὥσπερ χρόνος ὕστερον εἰμί ὅς καί παρά ἀξία συγχωρέω ταπεινόω . ἀλλά εἴπερ ποτέ ἄλλοτε ἀκμάζω καί τότε καί εἰμί ὁ πόλις αὐτός ἐπί ἐκεῖνος μέγας , ὡς ἄν ἐγώ , ὦ Πλάτων , μέγας φημί . ἀλλά οὐδείς γε οὗτος βλάβος ὁ λόγος . ὁ γάρ οὕτως ὡς λέγω πράσσω ἀνάγκη πολύς ἐπί ἑαυτοῦ οἴομαι φρονέω καί πόρρω μέν ταπεινότης , ἐγγύς δέ αὐθάδεια εἰμί . τότε τοίνυν αὐτός προσλέγω Ὀλύμπιος ,
aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 151
τοσοῦτον ἦν τὸ συγκεχωρηκός . καίτοι τί λέγω ; εἰ γὰρ τὰ μάλισθʼ ὑποπεπτώκεσαν , περιετρέπετο καὶ οὕτως ὁ λόγος Πλάτωνι . ἐκεῖνοι γὰρ ἐκεῖνον ἤδη κολακεύοντες φαίνοιντʼ ἂν , οὐ Περικλῆς Ἀθηναίους . ἀλλὰ οὔτʼ Ἀθηναίους Περικλῆς οὔτʼ Ἀθηναῖοι Περικλέα . πόθεν ; ἀλλʼ ὁρῶντες ἄνδρα καὶ λέγειν καὶ πράττειν ἄκρον καὶ δουλείας μὲν οὐδαμῶς ἐγγὺς , ἄρχειν δʼ ἐπιτηδειότατον καὶ ἱκανώτατον καὶ πάντων ὑπερπεφυκότα τῶν ἄλλων , ἔπαθόν τι Ὁμηρικὸν καὶ παραπλήσιον αὐτὸν τοῖς θεοῖς ἐνόμισαν . εἶθʼ ὃν οἱ χρώμενοι καὶ συνόντες καὶ μετὰ τῆς πείρας εἰδότες τῆς αὐτῆς θεοῖς προσηγορίας ἠξίωσαν , τοῦτον ἡμεῖς Θεαρίωνι καὶ Μιθαίκῳ τοῖς καὶ οὐκ οἶδʼ ὅτῳ τῷ τρίτῳ γραφώμεθα τῆς αὐτῆς ; οὐκ ἄρʼ εὖ φρονεῖν δόξομεν . ἀλλὰ νὴ Δία ὁ Κίμων φαῦλός τις ἄνθρωπος , ἢ τοιοῦτος οἷον ἀπεύξαιτʼ ἄν τις μὴ γενέσθαι παιδίον αὑτῷ , ἀλλὰ τούτου γε καὶ χάριν ἄν τις Πλάτωνι δικαίως ἔχοι , ὅτι καὶ τοῦτον ἡμῖν εἰς τοὺς ῥήτορας ἐγγράφει . ὡς ἐγὼ μᾶλλον ἂν τοῦτʼ ἔδεισα , μή τις αὐτὸν τῶν ῥητόρων μὲν ἀποστεροίη , τιθείη δὲ τῶν στρατηγῶν . νῦν δὲ ἀκριβῶς τὸ τοῦ Ὁμήρου συμβαίνει , τὸν αὐτὸν ἂν ἀρκεῖν μύθων τε ῥητῆρʼ ἔμεναι πρηκτῆρά τε ἔργων , εἰ δὴ καὶ Κίμων ἔσται μεθʼ ἡμῶν . οὕτως οὐδὲν ὄνειδος τῇ ῥητορικῇ Κίμων ἐγγραφόμενος . ἐβουλόμην δʼ ἂν καὶ πρὸς ἄλλον τινά μοι τὸν ἀγῶνα τυγχάνειν ὄντα καὶ μὴ πρὸς Πλάτωνα , καὶ περὶ τούτου λέγω καὶ περὶ τῶν ἄλλων , ἵνα πᾶσιν οἷς εἶχον ἐχρώμην θαρρούντως καὶ μὴ συνέβαινέ μοι παραπλήσιον ὥσπερ ἂν εἰ πλέων καὶ παρὸν ἐξ οὐρίας κομίζεσθαι , εἶτα ὑφιέμην ὑπὸ δειλίας , ἢ καὶ
Lemmas: τοσοῦτος εἰμί ὁ συγχωρέω . καίτοι τίς λέγω ; εἰ γάρ ὁ μάλα ὑποπίπτω , περιτρέπω καί οὕτως ὁ λόγος Πλάτων . ἐκεῖνος γάρ ἐκεῖνος ἤδη κολακεύω φαίνω ἄν , οὐ Περικλῆς Ἀθηναῖος . ἀλλά οὔτε Ἀθηναῖος Περικλῆς οὔτε Ἀθηναῖος Περικλῆς . πόθεν ; ἀλλά ὁράω ἀνήρ καί λέγω καί πράσσω ἄκρος καί δουλεία μέν οὐδαμῶς ἐγγύς , ἄρχω δέ ἐπιτήδειος καί ἱκανός καί πᾶς ὑπερφύομαι ὁ ἄλλος , πάσχω τις Ὁμηρικός καί παραπλήσιος αὐτός ὁ θεός νομίζω . εἶτα ὅς ὁ χράω καί σύνειμι καί μετά ὁ πεῖρα οἶδα ὁ αὐτός θεός προσηγορία ἀξιόω , οὗτος ἐγώ Θεαρίων καί Μίθαικος ὁ καί οὐ οἶδα ὅστις ὁ τρίτος γράφω ὁ αὐτός ; οὐ ἄρα εὖ φρονέω δοκέω . ἀλλά νή Ζεύς ὁ Κίμων φαῦλος τις ἄνθρωπος , ἤ τοιοῦτος οἷος ἀπεύχομαι ἄν τις μή γίγνομαι παιδίον ἑαυτοῦ , ἀλλά οὗτος γε καί χάρις ἄν τις Πλάτων δίκαιος ἔχω , ὅτι καί οὗτος ἐγώ εἰς ὁ ῥήτωρ ἐγγράφω . ὡς ἐγώ μάλα ἄν οὗτος δείδω , μή τις αὐτός ὁ ῥήτωρ μέν ἀποστερέω , τίθημι δέ ὁ στρατηγός . νῦν δέ ἀκριβής ὁ ὁ Ὅμηρος συμβαίνω , ὁ αὐτός ἄν ἀρκέω μῦθος τε ῥητήρ εἰμί πρακτήρ τε ἔργον , εἰ δή καί Κίμων εἰμί μετά ἐγώ . οὕτως οὐδείς ὄνειδος ὁ ῥητορικός Κίμων ἐγγράφω . βούλομαι δέ ἄν καί πρός ἄλλος τις ἐγώ ὁ ἀγών τυγχάνω εἰμί καί μή πρός Πλάτων , καί περί οὗτος λέγω καί περί ὁ ἄλλος , ἵνα πᾶς ὅς ἔχω χράω θαρσούντως καί μή συμβαίνω ἐγώ παραπλήσιος ὥσπερ ἄν εἰ πλέω καί πάρειμι ἐκ οὐρία κομίζω , εἶτα ὑφίημι ὑπό δειλία , ἤ καί
aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 152
ἵπποις ἀγωνιζόμενος , ἐξὸν καὶ ταχὺ καὶ τοσοῦτον ὅσον βούλομαι παρενεγκεῖν , εἶτʼ ἀνεῖχον ἐξεπίτηδες φειδοῖ τοῦ προειληφότος · οὕτω πολὺ πλείω ποιοῦμαι λόγον μηδὲν ἀπηχὲς εἰς Πλάτωνα τυχεῖν εἰπὼν μηδʼ ὡσπερεὶ θρασύνεσθαι δοκεῖν , ἢ ʼκείνων ἕκαστον ἐπαινέσαι . εἰκότως · οὐδὲ γὰρ ἐλάττονος ἄξια χάριτός μοι τὰ πρὸς τοῦτον . οὐ μὴν ἀλλʼ εἴ γʼ ἄμφω συμβήσεται , καὶ τὰς κατʼ ἐκείνων αἰτίας ἀπολύσασθαι καὶ Πλάτωνι πᾶν ὅσον αἰδοῦς καὶ τιμῆς ἔξεστι σεσωκέναι , καὶ προσέσται τὸ δίκαιον ἀμφοτέροις , μετρίως ἂν ἔχοι πανταχῆ . ὅτι μὲν τοίνυν οὐχ εἷς τῶν κομψῶν οὐδʼ οἷος ὑπελθεῖν καὶ κολακεῦσαι Κίμων ἐγένετο οἱ μηδὲ τὰ πατρῷα ἐθελήσαντες αὐτῷ παραδοῦναι μέχρι πόρρω τῆς ἡλικίας ἐπίτροποι μαρτυροῦσιν · οὕτως εὐήθη καὶ μᾶλλον ἀρχαῖον ἡγοῦντο . ὅτι δʼ οὐ παντὸς ἀνδρὸς τὰ Κίμωνος πράγματα οὐδὲ τῆς ἐσχάτης μοίρας , ἀλλὰ καὶ λογίσασθαι περὶ πραγμάτων δεινὸς ἀνὴρ καὶ καταπρᾶξαι , καὶ τοιοῦτος οἷος μὴ μόνον παρʼ Ἀθηναίοις εἰκότως εὐδοκιμεῖν , ἀλλὰ καὶ παρὰ Λακεδαιμονίοις οὐ χαλεπῶς ἂν τὰ πρῶτα ἔχειν , ἐφεξῆς ἂν εἴη λέγειν . ἅπαντα μὲν τοίνυν τἀκείνου διηγεῖσθαι ἢ καὶ τὰ τῶν ἄλλων τῶν ὑπολοίπων ἔξω τοῦ καιροῦ παντελῶς γίγνοιτʼ ἂν , ἄλλως τε καὶ μηδεμιᾶς αἰτίας εἰρημένης κατʼ αὐτῶν πρὸς ἣν ἀπολογεῖσθαι δεῖ , πλήν γε δὴ ὡς διάκονοί τινες ἦσαν . ἃ δʼ ἐστὶν ὡσπερεὶ κεφάλαια καὶ ὅσα οὐδὲ βουλομένῳ παρελθεῖν δυνατὸν , ταῦτʼ εἰρήσεται . ἀνάγκη δὲ ἴσως τοσοῦτον ὑπειπεῖν . εἰ μὲν γὰρ ἅπαντα ταῦθʼ ἡμῖν ἐστι διακονία καὶ νόμους θεῖναι καὶ πολιτείαν καταστῆσαι καὶ στρατοπέδων ἄρξαι
Lemmas: ἵππος ἀγωνίζομαι , ἔξεστι καί ταχύς καί τοσοῦτος ὅσος βούλομαι παραφέρω , εἶτα ἀνέχω ἐξεπίτηδες φειδώ ὁ προλαμβάνω · οὕτως πολύς πολύς ποιέω λόγος μηδείς ἀπηχής εἰς Πλάτων τυγχάνω λέγω μηδέ ὡσπερεί θρασύνω δοκέω , ἤ ἐκεῖνος ἕκαστος ἐπαινέω . ἔοικα · οὐδέ γάρ ἐλαχύς ἄξιος χάρις ἐγώ ὁ πρός οὗτος . οὐ μήν ἀλλά εἰ γε ἄμφω συμβαίνω , καί ὁ κατά ἐκεῖνος αἰτία ἀπολύω καί Πλάτων πᾶς ὅσος αἰδώς καί τιμή ἔξεστι σῴζω , καί πρόσειμι ὁ δίκαιος ἀμφότερος , μέτριος ἄν ἔχω πανταχῇ . ὅτι μέν τοίνυν οὐ εἷς ὁ κομψός οὐδέ οἷος ὑπέρχομαι καί κολακεύω Κίμων γίγνομαι ὁ μηδέ ὁ πατρῷος ἐθέλω αὐτός παραδίδωμι μέχρι πρόσω ὁ ἡλικία ἐπίτροπος μαρτυρέω · οὕτως εὐήθης καί μάλα ἀρχαῖος ἡγέομαι . ὅτι δέ οὐ πᾶς ἀνήρ ὁ Κίμων πρᾶγμα οὐδέ ὁ ἔσχατος μοῖρα , ἀλλά καί λογίζομαι περί πρᾶγμα δεινός ἀνήρ καί καταπράσσω , καί τοιοῦτος οἷος μή μόνος παρά Ἀθηναῖος ἔοικα εὐδοκιμέω , ἀλλά καί παρά Λακεδαιμόνιος οὐ χαλεπός ἄν ὁ πρῶτος ἔχω , ἐφεξῆς ἄν εἰμί λέγω . ἅπας μέν τοίνυν ἐκεῖνος διηγέομαι ἤ καί ὁ ὁ ἄλλος ὁ ὑπόλοιπος ἔξω ὁ καιρός παντελής γίγνομαι ἄν , ἄλλος τε καί μηδείς αἰτία λέγω κατά αὐτός πρός ὅς ἀπολογέομαι δέω , πλήν γε δή ὡς διάκονος τις εἰμί . ὅς δέ εἰμί ὡσπερεί κεφάλαιος καί ὅσος οὐδέ βούλομαι παρέρχομαι δυνατός , οὗτος λέγω . ἀνάγκη δέ ἴσως τοσοῦτος ὑπεῖπον . εἰ μέν γάρ ἅπας οὗτος ἐγώ εἰμί διακονία καί νόμος τίθημι καί πολιτεία καθίστημι καί στρατόπεδον ἄρχω
aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 157
καὶ ταῦτα οὐκ ἀπεικότως παρύμνησεν οὐδʼ ἐξῆρεν οὕτως ὡς ποιητής . ἐκεῖνα μὲν γὰρ ἐν πύλαις τῆς Ἑλλάδος ἐκινδυνεύετο , τὰ μέν γε ἐν αὐταῖς Πύλαις , τὰ δʼ ἐπʼ Ἀρτεμισίῳ τῆς Εὐβοίας , ταῦτα δʼ ἐν μέσῃ τῇ πολεμίᾳ . καὶ τότε μὲν διείλοντο τὸν κίνδυνον αἱ πόλεις , ταῦτα δʼ ἀμφότερα ἑνὸς ἀνδρὸς καὶ ἑνὸς ἦν στόλου . κἀκεῖνοι μὲν ὥσπερ τὸν κίνδυνον , οὕτω καὶ τὴν τύχην ὡς εἰπεῖν διείλοντο · Ἀθηναῖοι μὲν γὰρ καὶ Θεμιστοκλῆς ἐνίκων ἐπʼ Ἀρτεμισίῳ λαμπρῶς , οἱ δʼ εἰς Πύλας ἀπαντήσαντες οὐδὲν πλέον κατεπράξαντο τῇ Ἑλλάδι , πλὴν ὅσον τὰ σώματα εἰσήνεγκαν , τῷ θανάτῳ τοὺς βαρβάρους ἐκπλήξαντες , ἐπισχεῖν ὧν ὥρμηντο αὐτοὺς οὐ δυνηθέντες . οὗτοι δὲ , φησὶ , καὶ κατὰ γῆν καὶ κατὰ θάλατταν ἐνίκων τοὺς πολεμίους , καὶ τοσούτους αἰχμαλώτους εἷλον αὐτῶν ὅσοις ἔργον ἦν καὶ τοῖς ἅπασιν ἀντιστῆναι . διὰ ταῦτα , φησὶ , λέγω θαρρῶν οὐδενί πω κάλλιον ἐπιχθονίων γένετʼ ἀνδρῶν ἔργον ἐν ἠπείρῳ καὶ κατὰ πόντον ὁμοῦ . οὕτως ἀκριβής τις καὶ βέβαιος ἐκεῖνος φύλαξ ἦν τῆς Ἑλλάδος , οὐ μόνον τῆς ἑαυτοῦ πόλεως , καὶ τοιούτους ἐπικούρους , ὦ Πλάτων , τοῖς Ἕλλησι παρέσχετο . ὥστε ἕως ἔζη Κίμων τεθνάναι περιῆν τοῖς βαρβάροις τῷ φόβῳ τοὺς Ἕλληνας καὶ μὴ σκοπεῖν ὅντινα τῶν παρʼ ἡμῶν ὑφʼ ἑαυτοῖς ποιήσονται , ἀλλʼ ὅπως αὐτοὶ σωθήσονται . ἐξ ὧν τάς τε πόλεις ἁπάσας ἀφεῖσαν καὶ τῆς κάτω χώρας οὐκ ὀλίγης ἀπέστησαν , ὧν τἀναντία ὕστερον συνεχώρησαν Λακεδαιμόνιοι , πρὸς οὓς σὺ βλέπων καὶ ἁμιλλώμενος τοὺς σαυτοῦ συγκροτεῖς , οἷς ἡ τῶν εἰς τοὺς πολέμους ἐμπειρία καὶ ἕξις πρόσκειται μόνη . τοσούτῳ κρεῖττον Κίμων ἐφύλαξε
Lemmas: καί οὗτος οὐ ἀπεικότως παρυμνέω οὐδέ ἐξαίρω οὕτως ὡς ποιητής . ἐκεῖνος μέν γάρ ἐν πύλη ὁ Ἑλλάς κινδυνεύω , ὁ μέν γε ἐν αὐτός Πύλαι , ὁ δέ ἐπί Ἀρτεμίσιον ὁ Εὔβοια , οὗτος δέ ἐν μέσος ὁ πολέμιος . καί τότε μέν διαιρέω ὁ κίνδυνος ὁ πόλις , οὗτος δέ ἀμφότερος εἷς ἀνήρ καί εἷς εἰμί στόλος . ἐκεῖνος μέν ὥσπερ ὁ κίνδυνος , οὕτως καί ὁ τύχη ὡς λέγω διαιρέω · Ἀθηναῖος μέν γάρ καί Θεμιστοκλῆς νικάω ἐπί Ἀρτεμίσιον λαμπρός , ὁ δέ εἰς Πύλαι ἀπαντάω οὐδείς πολύς καταπράσσω ὁ Ἑλλάς , πλήν ὅσος ὁ σῶμα εἰσφέρω , ὁ θάνατος ὁ βάρβαρος ἐκπλήσσω , ἐπέχω ὅς ὁρμάω αὐτός οὐ δύναμαι . οὗτος δέ , φημί , καί κατά γῆ καί κατά θάλασσα νικάω ὁ πολέμιος , καί τοσοῦτος αἰχμάλωτος αἱρέω αὐτός ὅσος ἔργον εἰμί καί ὁ ἅπας ἀνθίστημι . διά οὗτος , φημί , λέγω θαρσέω οὐδείς πω καλός ἐπιχθόνιος γίγνομαι ἀνήρ ἔργον ἐν ἤπειρος καί κατά πόντος ὁμοῦ . οὕτως ἀκριβής τις καί βέβαιος ἐκεῖνος φύλαξ εἰμί ὁ Ἑλλάς , οὐ μόνος ὁ ἑαυτοῦ πόλις , καί τοιοῦτος ἐπίκουρος , ὦ Πλάτων , ὁ Ἕλλην παρέχω . ὥστε ἕως ζάω Κίμων θνῄσκω περίειμι ὁ βάρβαρος ὁ φόβος ὁ Ἕλλην καί μή σκοπέω ὅστις ὁ παρά ἐγώ ὑπό ἑαυτοῦ ποιέω , ἀλλά ὅπως αὐτός σῴζω . ἐκ ὅς ὁ τε πόλις ἅπας ἀφίημι καί ὁ κάτω χώρα οὐ ὀλίγος ἀφίστημι , ὅς ἐναντίος ὕστερον συγχωρέω Λακεδαιμόνιος , πρός ὅς σύ βλέπω καί ἁμιλλάομαι ὁ σεαυτοῦ συγκροτέω , ὅς ὁ ὁ εἰς ὁ πόλεμος ἐμπειρία καί ἕξις πρόσκειμαι μόνος . τοσοῦτος κρατύς Κίμων φυλάσσω
aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 160
τῶν καλῶν καὶ ἀγαθῶν ἀνδρῶν ὥσπερ εἱμαρμένον εἴη τοὺς υἱεῖς φαύλους ἀποβαίνειν καὶ ὀλίγου τινὸς ἀξίους τῆς πατρῴας ἀρετῆς , ὅστις υἱὸς ὢν Μιλτιάδου καὶ κληρονομῶν τοσούτου κινδύνου τῆς ἐκείνου δόξης οὐ κατῄσχυνεν οὐδὲν τῶν ὑπαρχόντων οὐδʼ ἀποχρῆν ἡγήσατο ἐπιγράφεσθαι τοὔνομα τοῦ πατρὸς , ὥσπερ τις Ὀλυμπίασιν ἀξιῶν νικᾶν ὅτι ἐστὶν Ὀλυμπιονίκου πατρός · ἀλλʼ οὕτως εὖ καὶ καλῶς ἐκεῖνον ἐμιμήσατο καὶ ὥσπερ ἰχνῶν εἴχετο τῶν ἔργων τοῦ πατρὸς , ὥστʼ εἰ μηδεὶς τῶν συγγραφέων ἐτύγχανεν εἰρηκὼς ὅτου παῖς ἦν , ἀπʼ αὐτῶν εἶναι τῶν ἔργων εἰκάσαι τὸν πατέρα αὐτοῦ καὶ ὅτῳ προσῆκεν . περιήκει δʼ ἡμῖν ὁ λόγος εἰς αὐτὸν Μιλτιάδην , ὃν ἐγὼ μᾶλλον ἂν αἰσχυνοίμην ἐπαινῶν ἢ ψέγων · οὕτω μοι δοκῶ πάντʼ ἂν ἔλαττον εἰπεῖν ἢ βούλομαι . καίτοι τοσοῦτόν γʼ ἂν εἴποιμι θαρρούντως · εἰ γὰρ ἀναστὰς , λέγω , Πλάτων αὐτὸς ἀξιώσει κατηγορεῖν Μιλτιάδου καὶ τοῦ βελτίονος αὐτῷ τοῦτο λόγου κρινεῖ , πάνθʼ ἕτοιμος ἔγωγε συγχωρεῖν καὶ μὴ πολλοῦ τινος ἄξιον τὸν ἄνδρα ἐκεῖνον ἡγεῖσθαι . ἀλλὰ οὐκ ἄν μοι δοκεῖ ῥᾳδίως , ὅς γε καὶ μνησθεὶς περὶ αὐτοῦ , Μιλτιάδην δὲ , φησὶ , τὸν ἐν Μαραθῶνι . καίτοι τοῦτό ἐστιν ἐγγυτέρω θρήνου τινὸς ἢ μέμψεως καὶ τιμῶντος μᾶλλον ἢ κακίζοντος , ὥσπερ οὓς Σιμωνίδης εἰώθει τιμᾶν ἐν τοῖς ἐπιγράμμασιν . ὅμως δὲ καὶ Μιλτιάδης μετέχει τοῦ καταλόγου καὶ περιέστηκεν αὐτῷ τὸ τῶν
Lemmas: ὁ καλός καί ἀγαθός ἀνήρ ὥσπερ μείρομαι εἰμί ὁ υἱός φαῦλος ἀποβαίνω καί ὀλίγος τις ἄξιος ὁ πατρῷος ἀρετή , ὅστις υἱός εἰμί Μιλτιάδης καί κληρονομέω τοσοῦτος κίνδυνος ὁ ἐκεῖνος δόξα οὐ καταισχύνω οὐδείς ὁ ὑπάρχω οὐδέ ἀποχράω ἡγέομαι ἐπιγράφω ὄνομα ὁ πατήρ , ὥσπερ τις Ὀλυμπίασι ἀξιόω νικάω ὅτι εἰμί Ὀλυμπιονίκης πατήρ · ἀλλά οὕτως εὖ καί καλός ἐκεῖνος μιμέομαι καί ὥσπερ ἴχνος ἔχω ὁ ἔργον ὁ πατήρ , ὥστε εἰ μηδείς ὁ συγγραφεύς τυγχάνω λέγω ὅστις παῖς εἰμί , ἀπό αὐτός εἰμί ὁ ἔργον εἰκάζω ὁ πατήρ αὐτός καί ὅστις προσήκω . περιιέω δέ ἐγώ ὁ λόγος εἰς αὐτός Μιλτιάδης , ὅς ἐγώ μάλα ἄν αἰσχύνω ἐπαινέω ἤ ψέγω · οὕτως ἐγώ δοκέω πᾶς ἄν ἐλαχύς λέγω ἤ βούλομαι . καίτοι τοσοῦτος γε ἄν λέγω θαρσούντως · εἰ γάρ ἀνίστημι , λέγω , Πλάτων αὐτός ἀξιόω κατηγορέω Μιλτιάδης καί ὁ ἀγαθός αὐτός οὗτος λόγος κρίνω , πᾶς ἑτοῖμος ἐγώ συγχωρέω καί μή πολύς τις ἄξιος ὁ ἀνήρ ἐκεῖνος ἡγέομαι . ἀλλά οὐ ἄν ἐγώ δοκέω ῥᾴδιος , ὅς γε καί μιμνῄσκω περί αὐτός , Μιλτιάδης δέ , φημί , ὁ ἐν Μαραθών . καίτοι οὗτος εἰμί ἐγγύς θρῆνος τις ἤ μέμψις καί τιμάω μάλα ἤ κακίζω , ὥσπερ ὅς Σιμωνίδης εἴωθα τιμάω ἐν ὁ ἐπίγραμμα . ὅμως δέ καί Μιλτιάδης μετέχω ὁ κατάλογος καί περιίστημι αὐτός ὁ ὁ
aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 161
Πλαταιέων τῶν ὑπʼ αὐτοῦ τότε κοσμηθέντων . κατηγορίας γὰρ οὐδεμιᾶς αὐτοῦ προειρημένης ἐξ ἀνάγκης τρόπον τινὰ ἀγωνίζεται , διὰ τὸ ἐνεῖναι τοὔνομα ἐν τοῖς διακόνοις αὐτοῦ . καίτοι , ὦ Πλάτων , φαίη τις ἂν τῶν δικανικῶν ἀνδρῶν , ὀρθῶς ἐποίησεν ὁ θεὶς τὸν νόμον ἀξιώσας διαρρήδην ἔχειν τάς τε δίκας καὶ τὰς γραφὰς , ἔβλαψέ με ὁ δεῖνα τὸ καὶ τὸ ποιήσας · καὶ τάδε εἶπε παράνομα · κἄν τί τις ἄλλο κατηγορῇ , τὸν αὐτὸν τρόπον φράζειν καὶ μὴ τηνάλλως φοβεῖν . σὺ δʼ ὅ τι μὲν ποιῶν ἢ λέγων ἕκαστος τῶν ἀνδρῶν τούτων ἠδίκει εἰς τὴν ὑστεραίαν , ὡς ἔοικεν , ἀνεβάλου δηλώσειν , ὥσπερ ἐν ἄλλῳ τῳ διαλόγῳ , πάντας δʼ αἰτιᾷ κοινῇ καὶ οὐδὲ ὃν τῶν ἄλλων διαφερόντως ἠξίωσας τιμῆσαι τὸν Περικλέα μερίσας τὰς αἰτίας αὐτῷ καὶ πλείστας ἁπάντων ἀνθεὶς , οὐδὲ τοῦτον ἐξήλεγξας , οὐδʼ ἀπέφηνας τί λέγων ἢ τί ποιῶν ἐποίει τοιούτους , ἀλλʼ ἑνὶ τούτῳ παρὰ τοὺς ἄλλους ἐτίμησας , πλείους ποιήσας τὰς αἰτίας αὐτῷ καὶ ὡσπερεὶ σαφεστέρας , ὥστʼ εἰδέναι περὶ ὧν χρὴ λέγειν . ἀλλʼ ἐκεῖνος μὲν οὐδὲ τοῖς παρʼ ἡμῶν ἴσως ἔλαττον ἔσχηκεν , ὥστε ταύτῃ γε μηδʼ ἂν πάνυ τι μέμψασθαι τῷ τὴν ἀρχὴν παρασχόντι . εἶεν . Μιλτιάδην δὲ τὸν ἐν Μαραθῶνι ποῦ χοροῦ τάξομεν ἢ τάξιν τίνα ; ἢ δῆλον ὅτι τὴν πρὸ τοῦ θεάτρου καὶ οὗ πᾶσιν ἐν καλῷ τῆς θέας ἔσται ; πλήν γʼ ὅσον οὐκ ἀριστεροστάτης ἀνὴρ μᾶλλον ἢ τοῦ δεξιοῦ τοῖς Ἕλλησι κέρως . καὶ νὴ Δίʼ εἴ γέ τις αὐτὸν ἐρωτῴη καὶ ἀναποδίζοι καθʼ ἕκαστον ἐξ ἀρχῆς , ὥσπερ Πλάτων εἴωθεν ἐρωτᾷν , τί διδάσκων ἢ τί συμβουλεύων
Lemmas: Πλαταιεύς ὁ ὑπό αὐτός τότε κοσμέω . κατηγορία γάρ οὐδείς αὐτός προλέγω ἐκ ἀνάγκη τρόπος τις ἀγωνίζομαι , διά ὁ ἔνειμι ὄνομα ἐν ὁ διάκονος αὐτός . καίτοι , ὦ Πλάτων , φημί τις ἄν ὁ δικανικός ἀνήρ , ὀρθός ποιέω ὁ τίθημι ὁ νόμος ἀξιόω διαρρήδην ἔχω ὁ τε δίκη καί ὁ γραφή , βλάπτω ἐγώ ὁ δεῖνα ὁ καί ὁ ποιέω · καί ὅδε λέγω παράνομος · ἐάν τίς τις ἄλλος κατηγορέω , ὁ αὐτός τρόπος φράζω καί μή τηνάλλως φοβέω . σύ δέ ὅς τις μέν ποιέω ἤ λέγω ἕκαστος ὁ ἀνήρ οὗτος ἀδικέω εἰς ὁ ὑστεραῖος , ὡς ἔοικα , ἀναβάλλω δηλόω , ὥσπερ ἐν ἄλλος τις διάλογος , πᾶς δέ αἰτιάομαι κοινῇ καί οὐδέ ὅς ὁ ἄλλος διαφερόντως ἀξιόω τιμάω ὁ Περικλῆς μερίζω ὁ αἰτία αὐτός καί πολύς ἅπας ἀνατίθημι , οὐδέ οὗτος ἐξελέγχω , οὐδέ ἀποφαίνω τίς λέγω ἤ τίς ποιέω ποιέω τοιοῦτος , ἀλλά εἷς οὗτος παρά ὁ ἄλλος τιμάω , πολύς ποιέω ὁ αἰτία αὐτός καί ὡσπερεί σαφής , ὥστε οἶδα περί ὅς χρή λέγω . ἀλλά ἐκεῖνος μέν οὐδέ ὁ παρά ἐγώ ἴσως ἐλαχύς ἔχω , ὥστε ταύτῃ γε μηδέ ἄν πάνυ τις μέμφομαι ὁ ὁ ἀρχή παρέχω . εἶεν . Μιλτιάδης δέ ὁ ἐν Μαραθών ποῦ χορός τάσσω ἤ τάξις τίς ; ἤ δῆλος ὅτι ὁ πρό ὁ θέατρον καί ὅς πᾶς ἐν καλός ὁ θέα εἰμί ; πλήν γε ὅσος οὐ ἀριστεροστάτης ἀνήρ μάλα ἤ ὁ δεξιός ὁ Ἕλλην κέρας . καί νή Ζεύς εἰ γε τις αὐτός ἐρωτάω καί ἀναποδίζω κατά ἕκαστος ἐκ ἀρχή , ὥσπερ Πλάτων εἴωθα ἐρωτάω , τίς διδάσκω ἤ τίς συμβουλεύω
aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 162
ἐποίει βελτίους Ἀθηναίους , ἢ πῶς ἄγων καὶ τρέφων ἐκ νέων εὐθὺς , ἢ ποῖʼ ἄττα ἔθη καὶ ἐπιτηδεύματα εἰς τὴν πόλιν εἰσάγων , φαίημεν ἂν οὐκ ἀπορήσειν αὐτὸν μετρίας καὶ ἀληθοῦς ἀποκρίσεως , ἀλλʼ ἀποκρινεῖσθαι ταυτὶ , καὶ παραγράψομεν τοῖς ἔπεσι Μιλτιάδου ἀποκρίσεις · λέξω τοίνυν τὴν ἀρχαίαν παιδείαν ὡς διέκειτο , ὅτʼ ἐγὼ τὰ δίκαια λέγων ἤνθουν καὶ σωφροσύνη νενόμιστο . πρῶτον μὲν ἔδει παιδὸς φωνὴν γρύξαντος μηδένʼ ἀκοῦσαι · εἶτα βαδίζειν ἐν ταῖσιν ὁδοῖς εὐτάκτως ἐς κιθαριστοῦ τοὺς κωμήτας γυμνοὺς ἀθρόους , κεἰ κριμνώδη κατανίφοι . εἶθʼ ὑπὲρ τῆς μουσικῆς ἐρεῖ τῆς τότε ὁποία τις ἦν , ὡς οὐ τὸ παναρμόνιον οὐδὲ τὸ πρὸς ἡδονὴν αὐτῆς ἐτιμᾶτο , ἀλλὰ ἢ Παλλάδα περσέπολιν δεινὰν , ἢ τηλέπορόν τι βόαμα ἐρεῖν ἔδει ἐντειναμένους τὴν ἁρμονίαν ἣν οἱ πατέρες παρέδωκαν . εἰ δέ τις αὐτῶν βωμολοχεύσαιτʼ ἢ κάμψειέν τινα καμπὴν , ἐπετρίβετο τυπτόμενος πολλὰς , ὡς τὰς Μούσας ἀφανίζων ἐν παιδοτρίβου δὲ καθίζοντας καὶ τἄλλα δὴ καθʼ ἕκαστον διεξελθὼν τελευτῶν ἐπιθήσει πρός τινας τῶν δυσχεραινόντων ἀλλʼ οὖν τάδʼ ἐστὶν ἐκεῖνα , ἐξ ὧν ἄνδρας Μαραθωνομάχους ἡμὴ παίδευσις ἔθρεψε . τοιαῦτʼ ἄττα ὁ Μιλτιάδης ἀποκρινεῖται , οὔτʼ ἄλλως φαῦλα ἐμοὶ δοκεῖν οὔτε που ψευδῆ , ἀλλʼ αὐτῷ τε προσήκοντα ταῦτα παιδεῦσαι προστάτῃ κατʼ ἐκείνους τοὺς χρόνους ὄντι καὶ τοῖς Ἀθηναίοις πάλαι πεπαιδευμένοις ἥκειν ἐπὶ τὴν μάχην . οὐ γὰρ ἐνῆν , οὐκ ἐνῆν αὐθημερὸν ἄνδρας γενέσθαι κοσμίους καὶ ἀνδρείους καὶ τῶν δεινῶν κρείττονας , ἐν ῥαθυμίᾳ τραφέντας ἐξ ἀρχῆς καὶ φαύλως ἐν τοῖς
Lemmas: ποιέω ἀγαθός Ἀθηναῖος , ἤ πῶς ἄγω καί τρέφω ἐκ νέος εὐθύς , ἤ ποῖος τις ἔθος καί ἐπιτήδευμα εἰς ὁ πόλις εἰσάγω , φημί ἄν οὐ ἀπορέω αὐτός μέτριος καί ἀληθής ἀπόκρισις , ἀλλά ἀποκρίνω οὗτος , καί παραγράφω ὁ ἔπος Μιλτιάδης ἀπόκρισις · λέγω τοίνυν ὁ ἀρχαῖος παιδεία ὡς διάκειμαι , ὅτε ἐγώ ὁ δίκαιος λέγω ἀναθέω καί σωφροσύνη νομίζω . πρῶτος μέν δέω παῖς φωνή γρύζω μηδείς ἀκούω · εἶτα βαδίζω ἐν ὁ ὁδός εὐτάκτως εἰς κιθαριστής ὁ κωμήτης γυμνός ἀθρόος , εἰ κριμνώδης κατανίφω . εἶτα ὑπέρ ὁ μουσική λέγω ὁ τότε ὁποῖος τις εἰμί , ὡς οὐ ὁ παναρμόνιος οὐδέ ὁ πρός ἡδονή αὐτός τιμάω , ἀλλά ἤ Παλλάς περσέπολις δεινός , ἤ τηλέπορος τις βόαμα λέγω δέω ἐντείνω ὁ ἁρμονία ὅς ὁ πατήρ παραδίδωμι . εἰ δέ τις αὐτός βωμολοχεύομαι ἤ κάμπτω τις καμπή , ἐπιτρίβω τύπτω πολύς , ὡς ὁ Μοῦσα ἀφανίζω ἐν παιδοτρίβης δέ καθίζω καί ἄλλος δή κατά ἕκαστος διεξέρχομαι τελευτάω ἐπιτίθημι πρός τις ὁ δυσχεραίνω ἀλλά οὖν ὅδε εἰμί ἐκεῖνος , ἐκ ὅς ἀνήρ Μαραθωνομάχος ἡμός παίδευσις τρέφω . τοιοῦτος τις ὁ Μιλτιάδης ἀποκρίνω , οὔτε ἄλλος φαῦλος ἐγώ δοκέω οὔτε που ψευδής , ἀλλά αὐτός τε προσήκω οὗτος παιδεύω προστάτης κατά ἐκεῖνος ὁ χρόνος εἰμί καί ὁ Ἀθηναῖος πάλαι παιδεύω ἥκω ἐπί ὁ μάχη . οὐ γάρ ἔνειμι , οὐ ἔνειμι αὐθημερόν ἀνήρ γίγνομαι κόσμιος καί ἀνδρεῖος καί ὁ δεινός κρατύς , ἐν ῥαθυμία τρέφω ἐκ ἀρχή καί φαῦλος ἐν ὁ
aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 164
αὐτοῦ τῆς ψυχῆς ἅπασιν εἶναι . ἢ πρὸς θεῶν τῶν μὲν ἡμετέρων λόγων καὶ συγγραμμάτων τὸ φρόνημα καὶ τὴν ῥώμην ἀξιώσομεν εὐδοκιμεῖν , κἄν τι πρὸς ἀνδρείαν ἢ δικαιοσύνην αὐτῶν ᾖ φέρον , οὐκ ἄχρηστον φήσομεν τοῖς ἐθέλουσι χρῆσθαι , τῆς δʼ ἐκείνου προαιρέσεως καὶ διανοίας ὁποία τις ἦν καὶ πότερον τῶν τυχόντων ἢ τῶν ἐπιεικεστέρων μιμήσασθαι , οὐχ ἱκανὸν σημεῖον τὸ ψήφισμα , ὃ παρʼ αὐτοὺς τοὺς κινδύνους συνεγράψατο , μίαν γνώμην εἰς τοὺς Ἕλληνας εἰπὼν περὶ παντὸς τοῦ δικαίου . καὶ μὴν εἰ προγόνους ἄξιον τιμᾶν , πῶς οὐκ ἄξιον Μιλτιάδην ὥσπερ πρόγονον κοινὸν τῶν μετʼ ἐκείνους τοὺς χρόνους Ἑλλήνων ; ὁ γὰρ οὐ μόνον τῆς σωτηρίας αὐτῶν προστὰς , ἀλλὰ καὶ δείξας ὁποίους τινὰς ἐν τοῖς περὶ τῆς ἐλευθερίας ἀγῶσιν εἶναι δεῖ καὶ παράδειγμα πᾶσιν εὔδηλον ἐκθεὶς οὗτός ἐστι φανερώτατα τῶν ἄνω πάντων . εἰ τοίνυν καὶ Σόλωνα καὶ Λυκοῦργον ἐπαινοῦμεν κατὰ τοὺς νόμους οὓς ἔθηκαν , πῶς οὐ δίκαιον Μιλτιάδην ἐπαινεῖν , ὃς ἔργῳ τοῦτον ἔθηκε τὸν νόμον , μηδένα τῶν χειρόνων θαυμάζειν μηδὲ τὸ ῥᾷστον αἱρεῖσθαι πρὸ τοῦ κρείττονος ; σκεψώμεθα γὰρ δὴ παρὰ τὸν Λυκοῦργον τὸν Μιλτιάδην ἐξετάζοντες . οὐ γὰρ δή που κἀκεῖνον ἔστʼ εἰπεῖν ὅτι ὡς τῶν διακόνων ἕνʼ ἔθηκε Πλάτων · οὐκ ἔστι ταῦτα οὐδʼ ἐγγύς . Λυκοῦργος μὲν τοίνυν ὅτι τοὺς νόμους ἔθηκε πρὸς ἀνδρείαν καὶ καρτερίαν βλέποντας καὶ ὅτι βελτίους ἐποίησε τὰ τοῦ πολέμου τοὺς πολίτας , οὕτως εὐδοκιμεῖ , καθάπερ τις γυμναστὴς ἑτέρους παρασκευάσας πρὸς τὸ νικᾶν , αὐτὸς δʼ οὐδʼ ὁτιοῦν ἀποδειξάμενος τοιοῦτον . Μιλτιάδης δὲ πρὸς τῷ τὰ βέλτιστα ἐθίσαι τοὺς πολίτας καὶ τῷ παρασκευάσαι μηδενὸς ὑστέρους εἶναι πρὸς τὰ τοῦ πολέμου πράγματα καὶ τοῦ μεγίστου τῶν ἔργων αὐτὸς ἡγεμὼν
Lemmas: αὐτός ὁ ψυχή ἅπας εἰμί . ἤ πρός θεός ὁ μέν ἡμέτερος λόγος καί σύγγραμμα ὁ φρόνημα καί ὁ ῥώμη ἀξιόω εὐδοκιμέω , ἐάν τις πρός ἀνδρεία ἤ δικαιοσύνη αὐτός εἰμί φέρω , οὐ ἄχρηστος φημί ὁ ἐθέλω χράω , ὁ δέ ἐκεῖνος προαίρεσις καί διάνοια ὁποῖος τις εἰμί καί πότερος ὁ τυγχάνω ἤ ὁ ἐπιεικής μιμέομαι , οὐ ἱκανός σημεῖον ὁ ψήφισμα , ὅς παρά αὐτός ὁ κίνδυνος συγγράφω , εἷς γνώμη εἰς ὁ Ἕλλην λέγω περί πᾶς ὁ δίκαιος . καί μήν εἰ πρόγονος ἄξιος τιμάω , πῶς οὐ ἄξιος Μιλτιάδης ὥσπερ πρόγονος κοινός ὁ μετά ἐκεῖνος ὁ χρόνος Ἕλλην ; ὁ γάρ οὐ μόνος ὁ σωτηρία αὐτός προΐστημι , ἀλλά καί δείκνυμι ὁποῖος τις ἐν ὁ περί ὁ ἐλευθερία ἀγών εἰμί δέω καί παράδειγμα πᾶς εὔδηλος ἐκτίθημι οὗτος εἰμί φανερός ὁ ἄνω πᾶς . εἰ τοίνυν καί Σόλων καί Λυκοῦργος ἐπαινέω κατά ὁ νόμος ὅς τίθημι , πῶς οὐ δίκαιος Μιλτιάδης ἐπαινέω , ὅς ἔργον οὗτος τίθημι ὁ νόμος , μηδείς ὁ κακός θαυμάζω μηδέ ὁ ῥᾴδιος αἱρέω πρό ὁ κρατύς ; σκοπέω γάρ δή παρά ὁ Λυκοῦργος ὁ Μιλτιάδης ἐξετάζω . οὐ γάρ δή που ἐκεῖνος εἰμί λέγω ὅτι ὡς ὁ διάκονος εἷς τίθημι Πλάτων · οὐ εἰμί οὗτος οὐδέ ἐγγύς . Λυκοῦργος μέν τοίνυν ὅτι ὁ νόμος τίθημι πρός ἀνδρεία καί καρτερία βλέπω καί ὅτι ἀγαθός ποιέω ὁ ὁ πόλεμος ὁ πολίτης , οὕτως εὐδοκιμέω , καθά τις γυμναστής ἕτερος παρασκευάζω πρός ὁ νικάω , αὐτός δέ οὐδέ ὁστισοῦν ἀποδείκνυμι τοιοῦτος . Μιλτιάδης δέ πρός ὁ ὁ ἀγαθός ἐθίζω ὁ πολίτης καί ὁ παρασκευάζω μηδείς ὕστερος εἰμί πρός ὁ ὁ πόλεμος πρᾶγμα καί ὁ μέγας ὁ ἔργον αὐτός ἡγεμών
aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 165
γεγονὼς φαίνεται . οὕτως οὐ πολλῷ τινι τοῦ Λυκούργου δεύτερος ἡμῖν φαίνεται γεγονὼς , οὐδὲ παρʼ ἄλλοις τισὶ μᾶλλον δίκαιος εὐδοκιμεῖν ἢ παρὰ τοῖς ἐκεῖνον δικαίως ἐπαινοῦσι . καὶ μὴν ἐν μὲν τοῖς ἄλλοις ἔργοις λέγω καὶ ἐπιτηδεύμασι καὶ τέχναις οἱ μὲν ὡς ἄρξαντες ἐτιμήθησαν , οἱ δὲ ὡς ὑπερβαλλόμενοι · Ὅμηρον δʼ ἐπαινοῦσιν , ὡς αὐτὸν ἀρξάμενόν τε καὶ ἀπεργασάμενον ὡς κάλλιστα ποίησιν . Μιλτιάδης τοίνυν ἅμα τʼ αὐτὸς ἦρξε τῆς ἐλευθερίας τοῖς Ἕλλησι καὶ οὐδενὶ τῶν Ἑλλήνων ὑπερβολὴν τῶν ἔργων τῶν ἑαυτοῦ κατέλιπεν , οὔκουν ὅσους γε ἀπὸ τῶν ἄλλων πόλεων ἔχομεν λέγειν . ὥστε δέδοικα μὴ τῶν αὐτῶν ᾖ μήτε Ὅμηρον δέχεσθαι τῇ πόλει μήτε Μιλτιάδην ἐθέλειν ἐπαινεῖν . εἶτα ἐρωτᾷ Πλάτων τίνα βελτίω Μιλτιάδης ἐποίησεν ἢ τῶν πολιτῶν ἢ τῶν ξένων , ἢ δοῦλόν φησιν ἢ ἐλεύθερον , ἢ ἄνδρα ἢ γυναῖκα ; τίνα μὲν οὖν , ὦ Πλάτων , χείρω Μιλτιάδης ἐποίησεν ἢ τῶν πολιτῶν ἢ τῶν ξένων , ἢ δοῦλόν φημι ἢ ἐλεύθερον , ἢ ἄνδρα ἢ γυναῖκα ; ἢ τῷ τῶν πάντων εἰς ὄνειδος καὶ ζημίαν ἐτελεύτησεν ἡ πρὸς ἐκεῖνον ὁμιλία ; καὶ δή σοι λαμπρῶς ἀποκρινοῦμαι τίνα βελτίω Μιλτιάδης ἐποίησε , καὶ οὐ κατʼ ἄνδρα εἴποιμʼ ἄν σοι καὶ γυναῖκα , ὥσπερ οἱ περὶ μικρῶν ἔργων ἐρευνῶντες , ἀλλʼ εἴ μοι δίδως εἰπεῖν , ἅπαντας Ἀθηναίους ἐκεῖνος βελτίους ἐποίησε καὶ ὅλην βελτίω τὴν πόλιν , ὡς πόλιν εἰπεῖν λέγω καὶ ὡς δῆμον λέγω καὶ ὡς τὸ κοινὸν εἰρῆσθαι . μὴ γάρ μοι διὰ πάσης ἀκριβείας μηδὲ πρὸς ἓν μέτρον , μηδὲ ὥσπερ τὰς τοῦ Γηρυόνου κεφαλὰς ἴσους διʼ
Lemmas: γίγνομαι φαίνω . οὕτως οὐ πολύς τις ὁ Λυκοῦργος δεύτερος ἐγώ φαίνω γίγνομαι , οὐδέ παρά ἄλλος τις μάλα δίκαιος εὐδοκιμέω ἤ παρά ὁ ἐκεῖνος δίκαιος ἐπαινέω . καί μήν ἐν μέν ὁ ἄλλος ἔργον λέγω καί ἐπιτήδευμα καί τέχνη ὁ μέν ὡς ἄρχω τιμάω , ὁ δέ ὡς ὑπερβάλλω · Ὅμηρος δέ ἐπαινέω , ὡς αὐτός ἄρχω τε καί ἀπεργάζομαι ὡς καλός ποίησις . Μιλτιάδης τοίνυν ἅμα τε αὐτός ἄρχω ὁ ἐλευθερία ὁ Ἕλλην καί οὐδείς ὁ Ἕλλην ὑπερβολή ὁ ἔργον ὁ ἑαυτοῦ καταλείπω , οὔκουν ὅσος γε ἀπό ὁ ἄλλος πόλις ἔχω λέγω . ὥστε δείδω μή ὁ αὐτός εἰμί μήτε Ὅμηρος δέχομαι ὁ πόλις μήτε Μιλτιάδης ἐθέλω ἐπαινέω . εἶτα ἐρωτάω Πλάτων τίς ἀγαθός Μιλτιάδης ποιέω ἤ ὁ πολίτης ἤ ὁ ξένος , ἤ δοῦλος φημί ἤ ἐλεύθερος , ἤ ἀνήρ ἤ γυνή ; τίς μέν οὖν , ὦ Πλάτων , κακός Μιλτιάδης ποιέω ἤ ὁ πολίτης ἤ ὁ ξένος , ἤ δοῦλος φημί ἤ ἐλεύθερος , ἤ ἀνήρ ἤ γυνή ; ἤ ὁ ὁ πᾶς εἰς ὄνειδος καί ζημία τελευτάω ὁ πρός ἐκεῖνος ὁμιλία ; καί δή σύ λαμπρός ἀποκρίνω τίς ἀγαθός Μιλτιάδης ποιέω , καί οὐ κατά ἀνήρ λέγω ἄν σύ καί γυνή , ὥσπερ ὁ περί μικρός ἔργον ἐρευνάω , ἀλλά εἰ ἐγώ δίδωμι λέγω , ἅπας Ἀθηναῖος ἐκεῖνος ἀγαθός ποιέω καί ὅλος ἀγαθός ὁ πόλις , ὡς πόλις λέγω λέγω καί ὡς δῆμος λέγω καί ὡς ὁ κοινός λέγω . μή γάρ ἐγώ διά πᾶς ἀκρίβεια μηδέ πρός εἷς μέτρον , μηδέ ὥσπερ ὁ ὁ Γηρυόνης κεφαλή ἴσος διά
aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 168
Ἕλλησιν οὐδὲν πρότερον τῆς κοινῆς σωτηρίας ἐποιήσατο , οὐδʼ ἰδίᾳ περὶ τῶν ἑαυτοῦ πραγμάτων ἐσκέψατο , οὐδʼ ἀνεβάλετο εἰς ἕτερον καιρὸν τὴν ἀρετὴν δεῖξαι τὴν ἑαυτοῦ . καίτοι παρῆν αὐτῷ μὴ πρὸς τὸ βέλτιστον ὁρῶντι , ἀλλὰ ταὐτὰ τοῖς τυράννοις διώκοντι , εἰ μὲν ἐβούλετο μετὰ Ἱππίου καὶ τῶν Πεισιστρατιδῶν συνεπιστρατεύειν ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα , εἰ δὲ ἐβούλετο μετʼ Ἀλευαδῶν ἐκ Θετταλίας , ἢ πρό γε Ἀλευαδῶν . οἶμαι δὲ οὐδʼ ἂν ἐκ Λακεδαίμονος τῶν ταὐτὰ βουλομένων ἠπόρησε . καὶ μὴν οὐδʼ οἱ βάρβαροί γʼ ἂν ἧττον ἐκεῖνον ἡδέως ἐδέξαντο ἢ πολλοὺς ἑτέρους . ἀλλʼ ὡς ἔοικεν , οὐ πρὸς αὑτοῦ ταῦθʼ ἡγεῖτο Μιλτιάδης , ἀλλὰ ταῦτα πάντα ἀφεὶς καὶ παριδὼν καὶ τοῦ μηδενὸς ἄξια κρίνας εἰς ἀρετῆς λόγον τῇ κοινῇ χρείᾳ τῆς πατρίδος καὶ τῶν Ἑλλήνων προσένειμεν αὑτόν . καίτοι ταῦτα ποιῶν καὶ ταῦτα προαιρούμενος πότερον δικαιοσύνης καὶ καλοκαγαθίας , ἢ κακίας καὶ ἀδικίας δεῖγμα ἐξέφερεν ; ἢ οὐδετέρου φήσομεν ; ἐγὼ μὲν γὰρ εὐδαίμονα καὶ ζηλωτὸν ἀκούειν οὐδὲν κωλύειν ἐκεῖνον ἡγοῦμαι , εἴπερ ἀληθὴς ὁ Πλάτωνος λόγος ὡς τό γε δίκαιον αὐτὸ λαμπρὸν ἔπεστι τοῖς πεπολιτευμένοις . εἶεν . ἀλλʼ ὑπὲρ τῆς ἀνδρείας τῆς ἐκείνου δείσομεν , ἢ μικρούς τινας καὶ φαύλους καιροὺς τοὺς δείξαντας αὐτὴν εἶναι φήσομεν ; οὐ πάντες μὲν ἄνθρωποι μικροῦ δέω λέγειν τότε Πέρσαις ὑποπεπτώκεσαν , τὰ δὲ πλεῖστα ἐξ ἐντολῆς τῷ βασιλεῖ κατειργάζετο ; ὅποι δʼ ὁρμήσειαν , ἔχειν ὑπελάμβανον , οἵ γε καὶ ἐπὶ Σκύθας ἐλθόντες ἔδοξαν δυστυχῆσαι , ὅτι οὐκ ἠδυνήθησαν εὑρεῖν αὐτούς · Αἰγύπτιοι δὲ οἱ σοφώτατοι πάντων μίαν τῶν πασῶν μηχανὴν οὐχ εὗρον , διʼ ἧς ἐκφεύξονται τὸ μὴ δουλεῦσαι . Λιβύην δʼ
Lemmas: Ἕλλην οὐδείς πρότερος ὁ κοινός σωτηρία ποιέω , οὐδέ ἴδιος περί ὁ ἑαυτοῦ πρᾶγμα σκοπέω , οὐδέ ἀναβάλλω εἰς ἕτερος καιρός ὁ ἀρετή δείκνυμι ὁ ἑαυτοῦ . καίτοι πάρειμι αὐτός μή πρός ὁ ἀγαθός ὁράω , ἀλλά αὐτός ὁ τύραννος διώκω , εἰ μέν βούλομαι μετά Ἵππιος καί ὁ Πεισιστρατίδης συνεπιστρατεύω ἐπί ὁ Ἑλλάς , εἰ δέ βούλομαι μετά Ἀλευάδας ἐκ Θεσσαλία , ἤ πρό γε Ἀλευάδας . οἴομαι δέ οὐδέ ἄν ἐκ Λακεδαίμων ὁ αὐτός βούλομαι ἀπορέω . καί μήν οὐδέ ὁ βάρβαρος γε ἄν ἥσσων ἐκεῖνος ἡδύς δέχομαι ἤ πολύς ἕτερος . ἀλλά ὡς ἔοικα , οὐ πρός ἑαυτοῦ οὗτος ἡγέομαι Μιλτιάδης , ἀλλά οὗτος πᾶς ἀφίημι καί παροράω καί ὁ μηδείς ἄξιος κρίνω εἰς ἀρετή λόγος ὁ κοινός χρεία ὁ πατρίς καί ὁ Ἕλλην προσνέμω ἑαυτοῦ . καίτοι οὗτος ποιέω καί οὗτος προαιρέω πότερος δικαιοσύνη καί καλοκαγαθία , ἤ κακία καί ἀδικία δεῖγμα ἐκφέρω ; ἤ οὐδέτερος φημί ; ἐγώ μέν γάρ εὐδαίμων καί ζηλωτός ἀκούω οὐδείς κωλύω ἐκεῖνος ἡγέομαι , εἴπερ ἀληθής ὁ Πλάτων λόγος ὡς ὁ γε δίκαιος αὐτός λαμπρός ἔπειμι ὁ πολιτεύω . εἶεν . ἀλλά ὑπέρ ὁ ἀνδρεία ὁ ἐκεῖνος δείδω , ἤ μικρός τις καί φαῦλος καιρός ὁ δείκνυμι αὐτός εἰμί φημί ; οὐ πᾶς μέν ἄνθρωπος μικρός δέω λέγω τότε Πέρσης ὑποπίπτω , ὁ δέ πολύς ἐκ ἐντολή ὁ βασιλεύς κατεργάζομαι ; ὅποι δέ ὁρμάω , ἔχω ὑπολαμβάνω , ὁ γε καί ἐπί Σκύθης ἔρχομαι δοκέω δυστυχέω , ὅτι οὐ δύναμαι εὑρίσκω αὐτός · Αἰγύπτιος δέ ὁ σοφός πᾶς εἷς ὁ πᾶς μηχανή οὐ εὑρίσκω , διά ὅς ἐκφεύγω ὁ μή δουλεύω . Λιβύη δέ
aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 172
ἀγαθοὺς , καὶ ῥύεσθαί γε τὴν χώραν οὐ χεῖρον ἢ τὸν ἐν Κολωνῷ κείμενον Οἰδίπουν , ἢ εἴ τις ἄλλοθί που τῆς χώρας ἐν καιρῷ τοῖς ζῶσι κεῖσθαι πεπίστευται . καὶ τοσούτῳ γέ μοι δοκοῦσι τὸν Σόλωνα παρελθεῖν τὸν ἀρχηγέτην ὥσθʼ ὁ μὲν ἐν τῇ Σαλαμῖνι σπαρεὶς φυλάττειν τὴν νῆσον Ἀθηναίοις δοκεῖ , οἱ δὲ ὑπὲρ ἧς ἐτάχθησαν πεσόντες διετήρησαν ἅπασαν τὴν Ἀττικὴν , μᾶλλον δὲ καὶ τὴν ἄλλην Ἑλλάδα πᾶσαν , οὐ μόνον οἷς αὐτοὶ παρέσχοντο οὐδʼ οἷς ἐκώλυσαν τοὺς ἐπελθόντας , ἀλλʼ ὅτι καὶ τοῖς ὕστερον κατέδειξαν ὁποίους τινὰς εἶναι δεῖ καιρῶν ὁμοίων ἐπιστάντων . ἀλλὰ μὴν ὅτε καὶ τοῖς τελευτήσασιν αὐτῶν οὐ χαμᾶζε ἔπεσε τὸ κέρδος , ἀλλʼ ἀπέλαυσαν τῆς διανοίας καὶ αὐτοὶ τῆς ἑαυτῶν καὶ οἱ ἄλλοι πάντες τῆς ἐκείνων , πόσον τι τοῖς γε ζῶσι καὶ κρατήσασι περιεγένετο ; οἶμαι δʼ ἔγωγε καὶ τὸν Ἡρακλέα καὶ τὸν Πᾶνα καὶ τοὺς ἐπὶ τὴν μάχην ἀπαντήσαντας καὶ συστρατηγήσαντας Μιλτιάδῃ μάρτυρας ἀξιόχρεως τῆς ἀνδρείας τῆς ἐκείνου πρὸς ἅπαντας ἀνθρώπους εἶναι καὶ φέρειν οὐκ ἐλάττω τοῦτο Μιλτιάδῃ
Lemmas: ἀγαθός , καί ἐρύω γε ὁ χώρα οὐ κακός ἤ ὁ ἐν Κολωνός κεῖμαι Οἰδίπους , ἤ εἰ τις ἄλλοθι που ὁ χώρα ἐν καιρός ὁ ζάω κεῖμαι πιστεύω . καί τοσοῦτος γε ἐγώ δοκέω ὁ Σόλων παρέρχομαι ὁ ἀρχηγέτης ὥστε ὁ μέν ἐν ὁ Σαλαμίς σπείρω φυλάσσω ὁ νῆσος Ἀθηναῖος δοκέω , ὁ δέ ὑπέρ ὅς τάσσω πίπτω διατηρέω ἅπας ὁ Ἀττική , μάλα δέ καί ὁ ἄλλος Ἑλλάς πᾶς , οὐ μόνος ὅς αὐτός παρέχω οὐδέ ὅς κωλύω ὁ ἐπέρχομαι , ἀλλά ὅτι καί ὁ ὕστερον καταδείκνυμι ὁποῖος τις εἰμί δέω καιρός ὅμοιος ἐφίστημι . ἀλλά μήν ὅτε καί ὁ τελευτάω αὐτός οὐ χαμᾶζε πίπτω ὁ κέρδος , ἀλλά ἀπολαύω ὁ διάνοια καί αὐτός ὁ ἑαυτοῦ καί ὁ ἄλλος πᾶς ὁ ἐκεῖνος , πόσος τις ὁ γε ζάω καί κρατέω περιγίγνομαι ; οἴομαι δέ ἐγώ καί ὁ Ἡρακλῆς καί ὁ Πάν καί ὁ ἐπί ὁ μάχη ἀπαντάω καί συστρατηγέω Μιλτιάδης μάρτυς ἀξιόχρεως ὁ ἀνδρεία ὁ ἐκεῖνος πρός ἅπας ἄνθρωπος εἰμί καί φέρω οὐ ἐλαχύς οὗτος Μιλτιάδης
aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 175
τὴν Μαραθῶνι μάχην ἠγωνίζετο , οὔτε μόνους Λακεδαιμονίους ἔχων , ὥσπερ Μιλτιάδης Ἀθηναίους , ἀλλὰ καὶ αὐτῶν τῶν Ἀθηναίων παρόντων καὶ τῶν ἄλλων Ἑλλήνων , οἷς ταῦτα ἤρεσκε · καὶ σχεδὸν τῶν γε Ἀθηναίων κἀκεῖ τὰ πλεῖστα συνεπεξεργασαμένων λέγονταί γε καὶ τὴν ἵππον τῶν βαρβάρων διαφθεῖραι καὶ τῶν Ἑλλήνων τῶν ἀντιτεταγμένων κρατῆσαι , καὶ τά γε τῆς τειχομαχίας ἐπʼ ἐκείνους παντελῶς ἐλθεῖν . ἀλλʼ ὁ Μιλτιάδης οὐκ ἀνέμεινε τοὺς Λακεδαιμονίους τότε οὐδʼ ἄλλους ἀνθρώπους οὐδένας , οὐδʼ ἐκοίνωσε τὸ ἔργον , ἀλλὰ τοὺς ἀπὸ τῆς πόλεως ἔχων , ὅτι μὴ Πλαταιέων φασί τινας προσδραμεῖν , τὸν μὲν κίνδυνον αὑτοῦ , τὴν δʼ ὠφέλειαν κοινὴν ἐποιήσατο ἁπάντων , πρῶτος καὶ μόνος τῶν Ἑλλήνων νικήσας ἓξ καὶ τετταράκοντα ἔθνη τὰ σύμπαντα . ὥστʼ ἐκεῖνον προσῆκεν ἐπιγράφειν ὅτι στρατὸν ὤλεσε Μήδων . αὐτοῦ γὰρ ὡς εἰπεῖν ἦν τὸ ἔργον . καὶ τό γε τούτου πρότερον , τὸ Ἑλλήνων ἀρχηγὸς ἀκριβῶς ἥρμοττεν αὐτῷ · πᾶσι γὰρ αὐτὸς ἦρξε τῆς ἐλευθερίας . ἀλλʼ ὅμως καὶ ταῦτα πράξας ἠπίστατο σωφρονεῖν καὶ οὐδεὶς αὐτοῦ κατηγόρησε τοιοῦτον οὐδὲν οἷα Παυσανίας πολλὰ κατηγορήθη . ἀλλὰ στάσεσι καὶ θορύβοις ἔχοιμεν ἂν εὑρεῖν αὐτὸν προσκείμενον , ὥσπερ Λύσανδρον τὸν ἐν Αἰγὸς ποταμοῖς τὰ θαυμαστὰ δὴ πράξαντα καὶ δόξαντα μὲν καθελεῖν τὸν πόλεμον τὸν πρὸς Ἀθηναίους , τῇ δʼ ἀληθείᾳ πολλῶν καὶ μεγάλων κακῶν αὐτὸν τοῖς Ἕλλησιν ἄρξαντα . ἀλλὰ τοιοῦτον μὲν οὐδὲν οὔτε πράξαντα οὔτε βουλεύσαντα Μιλτιάδην , ἡττηθέντα δέ πως φιλοτιμίας καὶ τῷ τοὺς φίλους τοὺς ἑαυτοῦ συναύξειν ζητεῖν τὸ κοινῇ συμφέρον παρορῶντα ἐνίοτε , ὥσπερ
Lemmas: ὁ Μαραθών μάχη ἀγωνίζομαι , οὔτε μόνος Λακεδαιμόνιος ἔχω , ὥσπερ Μιλτιάδης Ἀθηναῖος , ἀλλά καί αὐτός ὁ Ἀθηναῖος πάρειμι καί ὁ ἄλλος Ἕλλην , ὅς οὗτος ἀρέσκω · καί σχεδόν ὁ γε Ἀθηναῖος ἐκεῖ ὁ πολύς συνεπεξεργάζομαι λέγω γε καί ὁ ἵππος ὁ βάρβαρος διαφθείρω καί ὁ Ἕλλην ὁ ἀντιτάσσω κρατέω , καί ὁ γε ὁ τειχομαχία ἐπί ἐκεῖνος παντελής ἔρχομαι . ἀλλά ὁ Μιλτιάδης οὐ ἀναμένω ὁ Λακεδαιμόνιος τότε οὐδέ ἄλλος ἄνθρωπος οὐδείς , οὐδέ κοινόω ὁ ἔργον , ἀλλά ὁ ἀπό ὁ πόλις ἔχω , ὅτι μή Πλαταιεύς φημί τις προστρέχω , ὁ μέν κίνδυνος ἑαυτοῦ , ὁ δέ ὠφέλεια κοινός ποιέω ἅπας , πρῶτος καί μόνος ὁ Ἕλλην νικάω ἕξ καί τεσσαράκοντα ἔθνος ὁ σύμπας . ὥστε ἐκεῖνος προσήκω ἐπιγράφω ὅτι στρατός ὄλλυμι Μῆδος . αὐτοῦ γάρ ὡς λέγω εἰμί ὁ ἔργον . καί ὁ γε οὗτος πρότερος , ὁ Ἕλλην ἀρχηγός ἀκριβής ἁρμόζω αὐτός · πᾶς γάρ αὐτός ἄρχω ὁ ἐλευθερία . ἀλλά ὅμως καί οὗτος πράσσω ἐπίσταμαι σωφρονέω καί οὐδείς αὐτός κατηγορέω τοιοῦτος οὐδείς οἷος Παυσανίας πολύς κατηγορέω . ἀλλά στάσις καί θόρυβος ἔχω ἄν εὑρίσκω αὐτός πρόσκειμαι , ὥσπερ Λύσανδρος ὁ ἐν Αἴξ ποταμός ὁ θαυμαστός δή πράσσω καί δοκέω μέν καθαιρέω ὁ πόλεμος ὁ πρός Ἀθηναῖος , ὁ δέ ἀλήθεια πολύς καί μέγας κακός αὐτός ὁ Ἕλλην ἄρχω . ἀλλά τοιοῦτος μέν οὐδείς οὔτε πράσσω οὔτε βουλεύω Μιλτιάδης , ἡττάω δέ πως φιλοτιμία καί ὁ ὁ φίλος ὁ ἑαυτοῦ συναυξάνω ζητέω ὁ κοινῇ συμφέρω παροράω ἐνίοτε , ὥσπερ