aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 212
πράττοιεν , κατὰ ταύτας εὖ πράττειν αὐτοῖς περιῆν ὅλως . καὶ οὐδʼ ἐνταῦθʼ ἔστη τῆς δημηγορίας , ἀλλʼ ὥσπερ προκαταλαμβάνων καὶ ὥσπερ ὑποτεμνόμενος τὰς Πλάτωνος ἐπιτιμήσεις ἔγκειται πάσας φωνὰς ἀφιεὶς καὶ λέγων ἐκ τοῦ εὐθέος ἤδη μηδὲ σύ γʼ ἱπποσύνην τε μένειν καὶ πεζὸν ἰόντα πολλὸν ἀπʼ ἠπείρου στρατὸν ἥσυχος , ἀλλʼ ἀναχωρεῖν . εἶτʼ ἐστὶν ἀκροτελεύτιον ἔτι τοί ποτε κἀντίος ἔσσῃ . καὶ ἔγωγʼ ἡδέως ἂν ἐροίμην τοὺς τὰς βαθείας ὑπήνας ἕλκοντας , ἔφη τις τῶν κωμικῶν , καὶ μέχρι τούτου τὸν Πλάτωνα σεμνύνοντας , εἰ κατʼ ἐκείνους τοὺς χρόνους ἦν ἡμῖν Πλάτων , καὶ αὐτῷ τὰ πράγματα ἐπετέτραπτο , εἶθʼ ἧκεν ὁ χρησμὸς , τίνας ἂν λόγους λέγειν ᾤετο δεῖν , ἢ τί πράττειν ἠξίου τοὺς Ἀθηναίους . ἢ νὴ Δία , εἰ μὴ στρατηγῶν αὐτὸς ἐτύγχανε , τῷ γε Θεμιστοκλεῖ τί που ἂν συνεβούλευε ; πότερον ταῦθʼ ἅπερ αἱ μαντεῖαι , ἢ τἀναντία τούτων ; εἰ μὲν γὰρ οὐκ ἔμελλεν εἴσεσθαι τὸν νοῦν τῶν χρησμῶν , οὐ σοφοῦ πρᾶγμα ἔμελλε πείσεσθαι · εἰ δὲ γιγνώσκων καὶ συνιεὶς ἀντιλέγειν ἐπεχείρει , παντὸς μᾶλλον ἔργον διεπράττετο ἢ Πλάτωνος . δυοῖν γὰρ τοῖν ἐσχάτοιν ἀπόδειξις ἦν , ἀσεβείας εἰς τὸν θεὸν καὶ προδοσίας τῆς σωτηρίας οὐ μόνον τῆς πόλεως , ἀλλὰ καὶ τῶν Ἑλλήνων ἁπάντων . εἰ δὲ δὴ τὰ μάλιστα ἕτερα μὲν ὁ θεὸς προσέταττεν , ἑτέραν δὲ ἦγε Πλάτων , ποτέρῳ τὸν Θεμιστοκλέα πεισθῆναι προσῆκεν , ἢ ποτέρῳ μᾶλλον προσέχων ὀρθῶς ἂν ἔδοξε φρονεῖν ; τουτὶ γὰρ ἕν μοι τῆς ἀπορίας διαλύσαντες σταθήτωσαν παρὰ τὸν τρίποδα τὸν ἐν Δελφοῖς , ὃν Ἕλληνες ἀπὸ τῶν βαρβάρων ἀνέστησαν . ἀλλὰ μὴν οὐκ ἦν πρὸς δαίμονα φωτὶ μάχεσθαι . καὶ μὴν οὐδʼ ἐκεῖνό γʼ ἔχει λόγον τῶν μὲν ἐν τῇ Πλάτωνος πόλει καὶ πολιτείᾳ τελευτώντων τῇ Πυθίᾳ τὰς τιμὰς ἐπιτρέπειν αὐτὸν Πλάτωνα καὶ ταῦτα τίθεσθαι κύρια ἅττʼ ἂν ἐκείνῃ δοκῇ , ἃ δʼ ὑπὲρ τῆς τῶν ζώντων σωτηρίας καὶ φυλακῆς τῆς πάσης Ἑλλάδος ἡ Πυθία προσέταξε , ταῦτα τῷ πεισθέντι καὶ
Lemmas: πράσσω , κατά οὗτος εὖ πράσσω αὐτός περίειμι ὅλος . καί οὐδέ ἐνταῦθα ἵστημι ὁ δημηγορία , ἀλλά ὥσπερ προκαταλαμβάνω καί ὥσπερ ὑποτέμνω ὁ Πλάτων ἐπιτίμησις ἔγκειμαι πᾶς φωνή ἀφίημι καί λέγω ἐκ ὁ εὐθύς ἤδη μηδέ σύ γε ἱπποσύνη τε μένω καί πεζός ἔρχομαι πολύς ἀπό ἤπειρος στρατός ἥσυχος , ἀλλά ἀναχωρέω . εἶτα εἰμί ἀκροτελεύτιον ἔτι σύ ποτέ ἀντίος εἰμί . καί ἐγώ ἡδύς ἄν λέγω ὁ ὁ βαθύς ὑπήνη ἕλκω , φημί τις ὁ κωμικός , καί μέχρι οὗτος ὁ Πλάτων σεμνύνω , εἰ κατά ἐκεῖνος ὁ χρόνος εἰμί ἐγώ Πλάτων , καί αὐτός ὁ πρᾶγμα ἐπιτρέπω , εἶτα ἥκω ὁ χρησμός , τίς ἄν λόγος λέγω οἴομαι δέω , ἤ τίς πράσσω ἀξιόω ὁ Ἀθηναῖος . ἤ νή Ζεύς , εἰ μή στρατηγέω αὐτός τυγχάνω , ὁ γε Θεμιστοκλῆς τίς που ἄν συμβουλεύω ; πότερος οὗτος ὅς ὁ μαντεία , ἤ ἐναντίος οὗτος ; εἰ μέν γάρ οὐ μέλλω οἶδα ὁ νόος ὁ χρησμός , οὐ σοφός πρᾶγμα μέλλω πάσχω · εἰ δέ γιγνώσκω καί συνίημι ἀντιλέγω ἐπιχειρέω , πᾶς μάλα ἔργον διαπράσσω ἤ Πλάτων . δύο γάρ ὁ ἔσχατος ἀπόδειξις εἰμί , ἀσέβεια εἰς ὁ θεός καί προδοσία ὁ σωτηρία οὐ μόνος ὁ πόλις , ἀλλά καί ὁ Ἕλλην ἅπας . εἰ δέ δή ὁ μάλα ἕτερος μέν ὁ θεός προστάσσω , ἕτερος δέ ἄγω Πλάτων , πότερος ὁ Θεμιστοκλῆς πείθω προσήκω , ἤ πότερος μάλα προσέχω ὀρθός ἄν δοκέω φρονέω ; οὗτος γάρ εἷς ἐγώ ὁ ἀπορία διαλύω ἵστημι παρά ὁ τρίπους ὁ ἐν Δελφοί , ὅς Ἕλλην ἀπό ὁ βάρβαρος ἀνίστημι . ἀλλά μήν οὐ εἰμί πρός δαίμων φώς μάχομαι . καί μήν οὐδέ ἐκεῖνος γε ἔχω λόγος ὁ μέν ἐν ὁ Πλάτων πόλις καί πολιτεία τελευτάω ὁ Πυθία ὁ τιμή ἐπιτρέπω αὐτός Πλάτων καί οὗτος τίθημι κύριος ὅστις ἄν ἐκεῖνος δοκέω , ὅς δέ ὑπέρ ὁ ὁ ζάω σωτηρία καί φυλακή ὁ πᾶς Ἑλλάς ὁ Πυθία προστάσσω , οὗτος ὁ πείθω καί