aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 120
Πεισιστράτου · ἀλλʼ ἦν παραπλήσιος κατέχοντι τὴν ἀκρόπολιν ἐπὶ τῷ σώζειν τοὺς νόμους καὶ τῷ πάντας εὖ ποιεῖν ἐκ μέσου . καίτοι εἰ τὸν Ἀρχέλαον κακίζεις ὡς ἄθλιον καὶ κακοδαίμονα , ὅτι οὐδαμόθεν προσῆκον αὐτῷ τὴν τυραννίδα ἐκτήσατο , ὑπερβὰς τὸ δίκαιον καὶ διαφθείρας οὓς ἥκιστα εἰκὸς ἦν , ᾧ γε ἐξὸν ἐκείνῳ ὁμοίως τυραννεῖν , εἴπερ ἐβούλετο , οὐ ταῦτα ἔδοξεν , ἀλλὰ τοὺς νόμους καὶ τὸ δίκαιον πλείονος ἄξια τοῦ κέρδους ἐποιήσατο , πῶς οὐ τούτῳ συγχαίρειν εἰκὸς ἦν ; εἰ μὲν τοίνυν περὶ ἄλλου του πράγματος ἢ δόγματος συνέβαινεν εἶναι τὸν λόγον , οὐδʼ ἂν αὐτὸς ᾤμην δεῖν καταφεύγειν εἰς μάρτυρας , ἀλλʼ ἐπʼ ἐμαυτοῦ δεικνύναι τἀληθὲς ὅπως ἔχει · ἐπεὶ δὲ ὑπὲρ ἀνδρῶν πάλαι γεγενημένων ἐξέτασις πρόκειται , ποῖοί τινες ἦσαν καὶ τίνα τάξιν τῆς πολιτείας προείλοντο , δεῖ δή τινος , ὦ Πλάτων , καὶ μάρτυρος , ὦ τῶν μαρτύρων ὑπερορῶν , αὐτὸς δʼ οὐδέποτʼ ἂν φωραθεὶς οἶμαι προσχρώμενος οὐδενί . τοὺς μὲν οὖν ἄλλους ἅπαντας παραλείψω , πολλοὺς ἂν ἔχων εἰπεῖν , ἕνα δὲ ἀρκοῦντα παρέξομαι , Θουκυδίδην τὸν Ὀλόρου · ὃς οὐ μόνον τῇ τῶν λόγων δυνάμει καὶ σεμνότητι , ἀλλὰ καὶ τῇ τῶν πραγμάτων ἀκριβείᾳ πλεῖστον προέχειν τῶν συγγραφέων δοκεῖ . φέρε δὴ τί τῷ Περικλεῖ μαρτυρεῖ καὶ ποῖόν τινά φησι γενέσθαι τοὺς τρόπους αὐτὸν , καὶ πῶς ἄγειν τὸν δῆμον ; ἡ γὰρ ἐκείνου φωνὴ γένοιτʼ ἂν ἡμῖν ὥσπερ ἂν εἰ αὐτὸν ἐν ὀφθαλμοῖς εἴχομεν τὸν Περικλέα καὶ συνόντες ἑωρῶμεν ὁποῖός τις ἦν . ὅσον τε γὰρ χρόνον προὔστη τῆς πόλεως ἐν τῇ εἰρήνῃ μετρίως ἐξηγεῖτο καὶ ὡς ἀσφαλῶς διεφύλαξεν αὐτὴν , καὶ ἐγένετο ἐπʼ αὐτοῦ μεγίστη · ἐπειδὴ δὲ ὁ πόλεμος κατέστη , ὁ δὲ φαίνεται καὶ ἐν τούτῳ προγνοὺς τὴν δύναμιν . ἐπεβίω δὲ δύο ἔτη καὶ ἓξ μῆνας · καὶ ἐπειδὴ ἀπέθανεν , ἐπὶ πλέον ἔτι ἐγνώσθη ἡ πρόνοια αὐτοῦ εἰς τὸν πόλεμον . ὁ μὲν γὰρ
Lemmas: Πεισίστρατος · ἀλλά εἰμί παραπλήσιος κατέχω ὁ ἀκρόπολις ἐπί ὁ σῴζω ὁ νόμος καί ὁ πᾶς εὖ ποιέω ἐκ μέσος . καίτοι εἰ ὁ Ἀρχέλαος κακίζω ὡς ἄθλιος καί κακοδαίμων , ὅτι οὐδαμόθεν προσήκω αὐτός ὁ τυραννίς κτάομαι , ὑπερβαίνω ὁ δίκαιος καί διαφθείρω ὅς ἦκα ἔοικα εἰμί , ὅς γε ἔξεστι ἐκεῖνος ὅμοιος τυραννεύω , εἴπερ βούλομαι , οὐ οὗτος δοκέω , ἀλλά ὁ νόμος καί ὁ δίκαιος πολύς ἄξιος ὁ κέρδος ποιέω , πῶς οὐ οὗτος συγχαίρω ἔοικα εἰμί ; εἰ μέν τοίνυν περί ἄλλος τις πρᾶγμα ἤ δόγμα συμβαίνω εἰμί ὁ λόγος , οὐδέ ἄν αὐτός οἴομαι δέω καταφεύγω εἰς μάρτυς , ἀλλά ἐπί ἐμαυτοῦ δείκνυμι ἀληθής ὅπως ἔχω · ἐπεί δέ ὑπέρ ἀνήρ πάλαι γίγνομαι ἐξέτασις πρόκειμαι , ποῖος τις εἰμί καί τίς τάξις ὁ πολιτεία προαιρέω , δέω δή τις , ὦ Πλάτων , καί μάρτυς , ὦ ὁ μάρτυς ὑπεροράω , αὐτός δέ οὐδέποτε ἄν φωράω οἴομαι προσχράομαι οὐδείς . ὁ μέν οὖν ἄλλος ἅπας παραλείπω , πολύς ἄν ἔχω λέγω , εἷς δέ ἀρκέω παρέχω , Θουκυδίδης ὁ Ὄλορος · ὅς οὐ μόνος ὁ ὁ λόγος δύναμις καί σεμνότης , ἀλλά καί ὁ ὁ πρᾶγμα ἀκρίβεια πολύς προέχω ὁ συγγραφεύς δοκέω . φέρω δή τίς ὁ Περικλῆς μαρτυρέω καί ποῖος τις φημί γίγνομαι ὁ τρόπος αὐτός , καί πῶς ἄγω ὁ δῆμος ; ὁ γάρ ἐκεῖνος φωνή γίγνομαι ἄν ἐγώ ὥσπερ ἄν εἰ αὐτός ἐν ὀφθαλμός ἔχω ὁ Περικλῆς καί σύνειμι ὁράω ὁποῖος τις εἰμί . ὅσος τε γάρ χρόνος προΐστημι ὁ πόλις ἐν ὁ εἰρήνη μέτριος ἐξηγέομαι καί ὡς ἀσφαλής διαφυλάσσω αὐτός , καί γίγνομαι ἐπί αὐτός μέγας · ἐπειδή δέ ὁ πόλεμος καθίστημι , ὁ δέ φαίνω καί ἐν οὗτος προγιγνώσκω ὁ δύναμις . ἐπιβιόω δέ δύο ἔτος καί ἕξ μείς · καί ἐπειδή ἀποθνῄσκω , ἐπί πολύς ἔτι γιγνώσκω ὁ πρόνοια αὐτός εἰς ὁ πόλεμος . ὁ μέν γάρ