aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 261
μειζόνων ἐκτίνοντας , μηδʼ εἰς αὐτὴν τὴν σωτηρίαν ἀπομνημονεῦσαι , πῶς οὐ πολλῆς ἄν τις φήσαι τῆς ἀτοπίας εἶναι , καὶ τό γʼ αὐτὸν ἐκεῖνον τὰ μὲν ἄλλα σοφίζεσθαι , τῶν δʼ εἰς τὴν ἀπολογίαν ἀπορῆσαι , καὶ ταῦθʼ οὕτω ῥᾳδίαν οὖσαν καὶ τῶν πραγμάτων αὐτῶν βοηθούντων ; ἀλλʼ ὑπὲρ μὲν τῶν ἄλλων σοφὸς ἦν , αὐτὸν δʼ ὠφελεῖν οὐκ εἶχε , καὶ ταῦτα τὸν περὶ τῆς ψυχῆς τρέχων , ὃν χρῆν , εἰ καὶ ἐν τοῖς Τρωσὶν ἐκρίνετο , συλληφθεὶς ὑπὸ τῆς σοφίας ἔχειν ἑαυτὸν ἂν σῶσαι . ὁ δὲ τῶν φίλων καὶ τῶν συμμάχων καὶ ὧν εὐεργέτης ἦν χαλεπωτέρων ἢ τῶν πολεμίων ἀπῄει τυχὼν , καὶ πάσας τὰς ἄλλας εὑρίσκων μηχανὰς μίαν οὐχ εὗρεν ὅπως σωθήσεται . ἀλλʼ ἐπειδὴ κατεψηφίσαντο ἀδικεῖν αὐτοῦ , οὐ ταυτὸν τοῖς Ἀθηναίοις ἐποίησαν · οὐ γὰρ χρημάτων ἐτίμησαν οὐδὲ φυγῆς οὐδʼ ὅσον δέκα ἔτη μετέστησαν , ἀλλʼ ἄρδην ἀπέκτειναν . οὕτω μέχρι μὲν τοῦ μὴ κατὰ νοῦν ἀγωνίζεσθαι καὶ τοῦ τῶν συκοφαντῶν ἔλαττον ἔχειν κοινωνεῖ τῷ Παλαμήδει τῆς τύχης ἡμῖν ἡ τοῦ Περικλέους φατρία , τὰ δʼ ἐφεξῆς καὶ διαφέρει , καὶ οἵ τε Ἀθηναῖοι συμπάντων τῶν Ἑλλήνων ἡμερώτεροι πολλῷ τινι φαίνονται καὶ οἱ ῥήτορες αὖ τῶν ῥητόρων πρᾳότερον ἐπταικότες , καὶ ταύτῃ γε σοφώτεροι τοῦ Παλαμήδους ὄντες , τοσοῦτον , εἰ μή τι ἄλλο , πεῖσαι δυνηθέντες , ὡς οὐ θανάτου γʼ ἄξιοι τοῖς Ἀθηναίοις εἶεν , οὐχ ὥσπερ ἐκεῖνος οὐδʼ εἰς τὸ τίμημα χρήσιμος οὐδὲν ἦν αὑτῷ . ἀλλʼ οἶμαι καὶ Παλαμήδει καὶ Μιλτιάδῃ καὶ Περικλεῖ καὶ πᾶσιν ἀνθρώποις μέτεστι τῆς κοινῆς ἀπολογίας ἣν αὐτὸς Πλάτων ἐνδίδωσιν , ἧς ἀρτίως ἐμνήσθην , ὡς τύχαι καὶ καιροὶ τὰ τῶν ἀνθρώπων ἄγουσι πράγματα , ἐπεὶ καὶ ὃ προσδιωρθώσατο καὶ προσέθηκε πρὸς τῷ θεῷ καὶ τῇ τύχῃ καὶ τὴν τέχνην τρίτον ὡρίσατο , εὖ φρονῶν . φησὶ γοῦν οὕτως ἡμερώτερον μέντοι τρίτον συγχωρῆσαι τούτοις δεῖν ἕπεσθαι τὴν τέχνην . ἄριστά γε καὶ θειότατα , ὦ Πλάτων , ὡς ἀληθῶς . εἰ τοίνυν καὶ τῇ τάξει καὶ τῇ δυνάμει τρίτον
Lemmas: μέγας ἐκτίνω , μηδέ εἰς αὐτός ὁ σωτηρία ἀπομνημονεύω , πῶς οὐ πολύς ἄν τις φημί ὁ ἀτοπία εἰμί , καί ὁ γε αὐτός ἐκεῖνος ὁ μέν ἄλλος σοφίζω , ὁ δέ εἰς ὁ ἀπολογία ἀπορέω , καί οὗτος οὕτως ῥᾴδιος εἰμί καί ὁ πρᾶγμα αὐτός βοηθέω ; ἀλλά ὑπέρ μέν ὁ ἄλλος σοφός εἰμί , αὐτός δέ ὠφελέω οὐ ἔχω , καί οὗτος ὁ περί ὁ ψυχή τρέχω , ὅς χρή , εἰ καί ἐν ὁ Τρώς κρίνω , συλλαμβάνω ὑπό ὁ σοφία ἔχω ἑαυτοῦ ἄν σῴζω . ὁ δέ ὁ φίλος καί ὁ σύμμαχος καί ὅς εὐεργέτης εἰμί χαλεπός ἤ ὁ πολέμιος ἀπέρχομαι τυγχάνω , καί πᾶς ὁ ἄλλος εὑρίσκω μηχανή εἷς οὐ εὑρίσκω ὅπως σῴζω . ἀλλά ἐπειδή καταψηφίζομαι ἀδικέω αὐτός , οὐ τατός ὁ Ἀθηναῖος ποιέω · οὐ γάρ χρῆμα τιμάω οὐδέ φυγή οὐδέ ὅσος δέκα ἔτος μεθίστημι , ἀλλά ἄρδην ἀποκτείνω . οὕτως μέχρι μέν ὁ μή κατά νόος ἀγωνίζομαι καί ὁ ὁ συκοφάντης ἐλαχύς ἔχω κοινωνέω ὁ Παλαμήδης ὁ τύχη ἐγώ ὁ ὁ Περικλῆς φαρία , ὁ δέ ἐφεξῆς καί διαφέρω , καί ὁ τε Ἀθηναῖος σύμπας ὁ Ἕλλην ἥμερος πολύς τις φαίνω καί ὁ ῥήτωρ αὖ ὁ ῥήτωρ πρᾶος πταίω , καί οὗτος γε σοφός ὁ Παλαμήδης εἰμί , τοσοῦτος , εἰ μή τις ἄλλος , πείθω δύναμαι , ὡς οὐ θάνατος γε ἄξιος ὁ Ἀθηναῖος εἰμί , οὐ ὥσπερ ἐκεῖνος οὐδέ εἰς ὁ τίμημα χρήσιμος οὐδείς εἰμί ἑαυτοῦ . ἀλλά οἴομαι καί Παλαμήδης καί Μιλτιάδης καί Περικλῆς καί πᾶς ἄνθρωπος μέτειμι ὁ κοινός ἀπολογία ὅς αὐτός Πλάτων ἐνδίδωμι , ὅς ἄρτιος μιμνῄσκω , ὡς τύχη καί καιρός ὁ ὁ ἄνθρωπος ἄγω πρᾶγμα , ἐπεί καί ὅς προσδιορθόομαι καί προστίθημι πρός ὁ θεός καί ὁ τύχη καί ὁ τέχνη τρίτος ὁρίζω , εὖ φρονέω . φημί γοῦν οὕτως ἥμερος μέντοι τρίτος συγχωρέω οὗτος δέω ἕπομαι ὁ τέχνη . ἀγαθός γε καί θεῖος , ὦ Πλάτων , ὡς ἀληθής . εἰ τοίνυν καί ὁ τάξις καί ὁ δύναμις τρίτος