aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 149
[ Πλάτωνα . ] μέγιστον δὲ κἀκεῖνο σημεῖον τῆς Περικλέους ὀρθότητος ἄνευ τῶν εἰρημένων , καὶ ὡς οὐκ ἐκεῖνος ἦν ὁ διαφθείρας οὐδʼ ἐθίσας Ἀθηναίους φιλαργύρους εἶναι , οὐδʼ ἐκ παντὸς τρόπου τὸ πλέον ζητεῖν ἔχειν . οὔτε γὰρ τοὺς φόρους Περικλῆς εἰς ἄπειρόν ἐστιν ὁ ἐξαγαγὼν , ἀλλὰ καὶ ταύτης τῆς ἀμετρίας , ὦ φίλε Σώκρατες , εἰ ζητοίης τὸν αἴτιον , τὸν ἑταῖρον εὑρήσεις τὸν σεαυτοῦ . ἐκεῖνος γάρ ἐστιν ὁ πρὸς τοσοῦτον προαγαγὼν τοὺς φόρους , ὅσον οὐδὲ βουλομένοις φέρειν ἐξῆν , οὔτε σοὶ πειθόμενος οὐδὲν οὔτε τὸν Περικλέα μιμούμενος . ἀλλʼ οὐ Περικλῆς τοιοῦτος οὔτʼ ἐνταῦθα οὔτε ἄλλοθι , ἀλλʼ οὕτω σφόδρα πόρρω τῆς πλεονεξίας ἦν καὶ τοῦ συμβουλεύειν Ἀθηναίοις τὰ μὴ προσήκοντα πράγμαθʼ αὑτοῖς προστίθεσθαι ὥστε τῷ προτέρῳ πολέμῳ κεκρατηκότας αὐτοὺς Πελοποννησίων καὶ ἔχοντας Μέγαρα , Νίσαιαν καὶ Τροιζῆνα καὶ Πηγὰς καὶ Ἀχαΐαν ἔπεισε ταῦτα ἀποδόντας εἰρήνην συνθέσθαι , τοσούτου ἔδει προσδιδάσκειν πλέον ἀεί τι τῶν ὑπαρχόντων αὐτοὺς ἔχειν . ὥστʼ ἔγωγε νομίζω πρὸς ταῦθʼ ὁρῶν καὶ τούτοις τεκμαιρόμενος , εἰ ἐπεβίω Περικλῆς καὶ μὴ πρότερον ᾤχετο ἀπιὼν , οὐκ ἂν εἰς ἔσχατον κακῶν ἐξοκεῖλαι τοὺς Ἕλληνας , ἀλλʼ ἐπειδὴ τοὺς ἄνδρας τῶν Λακεδαιμονίων εἶχον Ἀθηναῖοι καὶ Πύλον , οὐδὲν ἂν αὐτοὺς πλέον ζητῆσαι , ἀλλʼ εὐθὺς ἐλευθέρως ἂν ταῦτʼ ἀποδόντας ποιῆσαι τοῖς Ἕλλησι κοινὴν εἰρήνην . οὐδὲ γὰρ αὐτὸν τὸν πόλεμον πλεονεξίας ἕνεκα αὐτοῖς προελέσθαι συνεβούλευσεν , ἀλλὰ τοῦ μὴ τῶν ὑπαρχόντων ἀποστῆναι · ἀρχὴν δʼ ἐκεῖνός γε οὐδʼ ἠξίου γίγνεσθαι πόλεμον , ἀλλὰ δίκῃ διαλύεσθαι περὶ τῶν διαφόρων . οὕτω καὶ πόλεμον ἐξ εἰρήνης ᾔδει δέχεσθαι καὶ παρὸν εἰρήνην ἄγειν οὐδαμοῦ τὸν πόλεμον προῃρεῖτο · οὐδὲ τοῦ πλείονος αὐτοὺς ἔχεσθαι συνείθιζεν , ἀλλὰ τοῦ προσήκοντος . καίτοι ταῦτά ἐστιν ἀνδρείας , εὐβουλίας , δικαιοσύνης , τῶν καλλίστων ἐπιδείγματα , ἀλλʼ οὐχ ὧν Πλάτων
Lemmas: [ Πλάτων . ] μέγας δέ ἐκεῖνος σημεῖον ὁ Περικλῆς ὀρθότης ἄνευ ὁ λέγω , καί ὡς οὐ ἐκεῖνος εἰμί ὁ διαφθείρω οὐδέ ἐθίζω Ἀθηναῖος φιλάργυρος εἰμί , οὐδέ ἐκ πᾶς τρόπος ὁ πολύς ζητέω ἔχω . οὔτε γάρ ὁ φόρος Περικλῆς εἰς ἄπειρος εἰμί ὁ ἐξάγω , ἀλλά καί οὗτος ὁ ἀμετρία , ὦ φίλος Σωκράτης , εἰ ζητέω ὁ αἴτιος , ὁ ἑταῖρος εὑρίσκω ὁ σεαυτοῦ . ἐκεῖνος γάρ εἰμί ὁ πρός τοσοῦτος προάγω ὁ φόρος , ὅσος οὐδέ βούλομαι φέρω ἔξεστι , οὔτε σύ πείθω οὐδείς οὔτε ὁ Περικλῆς μιμέομαι . ἀλλά οὐ Περικλῆς τοιοῦτος οὔτε ἐνταῦθα οὔτε ἄλλοθι , ἀλλά οὕτως σφόδρα πρόσω ὁ πλεονεξία εἰμί καί ὁ συμβουλεύω Ἀθηναῖος ὁ μή προσήκω πρᾶγμα ἑαυτοῦ προστίθημι ὥστε ὁ πρότερος πόλεμος κρατέω αὐτός Πελοποννήσιος καί ἔχω Μέγαρα , Νίσαια καί Τροιζήν καί Πηγαί καί Ἀχαία πείθω οὗτος ἀποδίδωμι εἰρήνη συντίθημι , τοσοῦτος δέω προσδιδάσκω πολύς ἀεί τις ὁ ὑπάρχω αὐτός ἔχω . ὥστε ἐγώ νομίζω πρός οὗτος ὁράω καί οὗτος τεκμαίρομαι , εἰ ἐπιβιόω Περικλῆς καί μή πρότερος οἴχομαι ἀπέρχομαι , οὐ ἄν εἰς ἔσχατος κακός ἐξοκέλλω ὁ Ἕλλην , ἀλλά ἐπειδή ὁ ἀνήρ ὁ Λακεδαιμόνιος ἔχω Ἀθηναῖος καί Πύλος , οὐδείς ἄν αὐτός πολύς ζητέω , ἀλλά εὐθύς ἐλεύθερος ἄν οὗτος ἀποδίδωμι ποιέω ὁ Ἕλλην κοινός εἰρήνη . οὐδέ γάρ αὐτός ὁ πόλεμος πλεονεξία ἕνεκα αὐτός προαιρέω συμβουλεύω , ἀλλά ὁ μή ὁ ὑπάρχω ἀφίστημι · ἀρχή δέ ἐκεῖνος γε οὐδέ ἀξιόω γίγνομαι πόλεμος , ἀλλά δίκη διαλύω περί ὁ διάφορος . οὕτως καί πόλεμος ἐκ εἰρήνη οἶδα δέχομαι καί πάρειμι εἰρήνη ἄγω οὐδαμοῦ ὁ πόλεμος προαιρέω · οὐδέ ὁ πολύς αὐτός ἔχω συνεθίζω , ἀλλά ὁ προσήκω . καίτοι οὗτος εἰμί ἀνδρεία , εὐβουλία , δικαιοσύνη , ὁ καλός ἐπίδειγμα , ἀλλά οὐ ὅς Πλάτων