aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 248
ἡμάρτανον , Σωκράτους τὸ ἔγκλημα , εἰ δʼ ἐν οἷς ἠπείθουν , ἐκείνων . σὺ τοίνυν διʼ ὧν αὐτοὺς φῂς οὐκ ἐθέλειν πείθεσθαι Περικλεῖ , διὰ τούτων ἀξιοῖς ἐλέγχειν Περικλέα . καὶ τίς ἂν μεῖζον ὑπὲρ Μιλτιάδου καὶ Θεμιστοκλέους καὶ Περικλέους ἀπολογήσαιτο ἢ ὅτι πειθόμενοι μὲν ἐκείνοις Ἀθηναῖοι τὰ βέλτιστα ἔπραττον , ὅτε δὲ οὐκ ἤθελον τοῦτο ποιεῖν , τηνικαῦτα ἐξήμαρτον ; οὕτως ἐκεῖνοι τὰ βέλτιστα ἔπειθον , Ἀθηναῖοί τε ἀεὶ τὰ βέλτιστα ἂν ἔπραττον , εἰ διὰ τέλους ἐκείνοις ἐπείθοντο . καίτοι Σωκράτει μὲν οἱ βουλόμενοι χρῆσθαι συνῆσαν ὁσημέραι , Περικλεῖ δὲ καὶ τοῖς ἄλλοις ῥήτορσι τρεῖς ἡμέρας ἑκάστου μηνὸς συνῆσαν Ἀθηναῖοι ὡς ἔπος εἰπεῖν δημοσίᾳ . καὶ μὴν ὅτι γε ῥᾷον καὶ δύο καὶ τρεῖς ἢ τοσούτους ὁμοῦ κατέχειν καὶ νέους γʼ ἔτι παιδεύειν ὁτιοῦν ἢ προήκοντας καὶ πᾶσαν ἐφεξῆς ἡλικίαν , τίς οὐκ οἶδε τῶν πάντων ; ἔτι δὲ Σωκράτης μὲν οὐδὲν ὀχληρὸν δή που τοῖς ὁμιλοῦσιν αὐτῷ προσέταττεν ἀλλʼ ἢ τοσοῦτον ὅσον σωφρονεῖν , Θεμιστοκλῆς δὲ καὶ Περικλῆς καὶ Μιλτιάδης καὶ Κίμων καὶ τῆς πόλεως ἀπεῖναι καὶ τοῖς σώμασι κινδυνεύειν , καὶ πολλὰ δὴ καὶ ταλαιπωρίαν ἔχοντα ἐπέταττον · ἐν οἷς οὐκ εἰ μὴ καθάπαξ διεγένοντο θαυμαστόν ἐστιν , ἀλλʼ εἰ τοσοῦτον διήρκεσαν . εἶτα Σωκράτη ἀφεὶς τῆς ἐπʼ ἐκείνοις αἰτίας , τούτους ἀφʼ ὧν ἥμαρτόν τινες ἐξετάζεις ; καὶ μὴν τὰ μὲν ἄλλʼ ὁποῖʼ ἄττʼ ἀπέβη τῶν ἀνδρῶν ἐκείνων , λέγω Κριτίου καὶ Ἀλκιβιάδου , καὶ ὁπόσων τινῶν αἴτιοι πραγμάτων καὶ τῇ πόλει καὶ τοῖς ἄλλοις Ἕλλησι κατέστησαν καὶ ποίαν τινὰ τὴν παιδείαν ἐπεδείξαντο τὴν ἑαυτῶν οἱ συγγραφεῖς λέγουσιν · ἀλλʼ εἰ τοῦτο δοκεῖ Πλάτων ἰσχυρόν τι λέγειν τὸ εἰς αὐτὸν Μιλτιάδην ἐξαμαρτεῖν Ἀθηναίων τινὰς , καὶ Κριτίας αὖ τῷ Σωκράτει ζημίαν ἐπέθηκε , καὶ ταύτην οὐ φαύλην , ἀλλʼ ἣν ἥκιστα ἐκεῖνος ἐδέξατο . ἀπεῖπε γὰρ αὐτῷ μὴ διαλέγεσθαι τοῖς νέοις . καίτοι τοῦτο τί ἐστὶν ἀλλʼ ἢ ἀτιμία λαμπρά ; καὶ ταύτης τῆς ἀγνωμοσύνης ἔπεισε καὶ τοὺς ἄλλους μετασχεῖν , ὅσοι μετʼ αὐτοῦ τότʼ εἶχον τὴν πόλιν .
Lemmas: ἁμαρτάνω , Σωκράτης ὁ ἔγκλημα , εἰ δέ ἐν ὅς ἀπειθέω , ἐκεῖνος . σύ τοίνυν διά ὅς αὐτός φημί οὐ ἐθέλω πείθω Περικλῆς , διά οὗτος ἀξιόω ἐλέγχω Περικλῆς . καί τίς ἄν μέγας ὑπέρ Μιλτιάδης καί Θεμιστοκλῆς καί Περικλῆς ἀπολογέομαι ἤ ὅτι πείθω μέν ἐκεῖνος Ἀθηναῖος ὁ ἀγαθός πράσσω , ὅτε δέ οὐ ἐθέλω οὗτος ποιέω , τηνικαῦτα ἐξαμαρτάνω ; οὕτως ἐκεῖνος ὁ ἀγαθός πείθω , Ἀθηναῖος τε ἀεί ὁ ἀγαθός ἄν πράσσω , εἰ διά τέλος ἐκεῖνος πείθω . καίτοι Σωκράτης μέν ὁ βούλομαι χράω σύνειμι ὁσημέραι , Περικλῆς δέ καί ὁ ἄλλος ῥήτωρ τρεῖς ἡμέρα ἕκαστος μείς σύνειμι Ἀθηναῖος ὡς ἔπος λέγω δημοσίᾳ . καί μήν ὅτι γε ῥᾴδιος καί δύο καί τρεῖς ἤ τοσοῦτος ὁμοῦ κατέχω καί νέος γε ἔτι παιδεύω ὁστισοῦν ἤ προήκω καί πᾶς ἐφεξῆς ἡλικία , τίς οὐ οἶδα ὁ πᾶς ; ἔτι δέ Σωκράτης μέν οὐδείς ὀχληρός δή που ὁ ὁμιλέω αὐτός προστάσσω ἀλλά ἤ τοσοῦτος ὅσος σωφρονέω , Θεμιστοκλῆς δέ καί Περικλῆς καί Μιλτιάδης καί Κίμων καί ὁ πόλις ἄπειμι καί ὁ σῶμα κινδυνεύω , καί πολύς δή καί ταλαιπωρία ἔχω ἐπιτάσσω · ἐν ὅς οὐ εἰ μή καθάπαξ διαγίγνομαι θαυμαστός εἰμί , ἀλλά εἰ τοσοῦτος διαρκέω . εἶτα Σωκράτης ἀφίημι ὁ ἐπί ἐκεῖνος αἰτία , οὗτος ἀπό ὅς ἁμαρτάνω τις ἐξετάζω ; καί μήν ὁ μέν ἄλλος ὁποῖος ἄττα ἀποβαίνω ὁ ἀνήρ ἐκεῖνος , λέγω Κριτίας καί Ἀλκιβιάδης , καί ὁπόσος τις αἴτιος πρᾶγμα καί ὁ πόλις καί ὁ ἄλλος Ἕλλην καθίστημι καί ποῖος τις ὁ παιδεία ἐπιδείκνυμι ὁ ἑαυτοῦ ὁ συγγραφεύς λέγω · ἀλλά εἰ οὗτος δοκέω Πλάτων ἰσχυρός τις λέγω ὁ εἰς αὐτός Μιλτιάδης ἐξαμαρτάνω Ἀθηναῖος τις , καί Κριτίας αὖ ὁ Σωκράτης ζημία ἐπιτίθημι , καί οὗτος οὐ φαῦλος , ἀλλά ὅς ἦκα ἐκεῖνος δέχομαι . ἀπολέγω γάρ αὐτός μή διαλέγω ὁ νέος . καίτοι οὗτος τίς εἰμί ἀλλά ἤ ἀτιμία λαμπρός ; καί οὗτος ὁ ἀγνωμοσύνη πείθω καί ὁ ἄλλος μετέχω , ὅσος μετά αὐτός τότε ἔχω ὁ πόλις .