aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 264
δʼ ἂν ἐροίμην , ὅστις βούλεται δέξασθαι τὸ ἐρώτημα ὑπὲρ Πλάτωνος , αὐτὸς δὲ δὴ τί μαθὼν ἡμῖν ὁ Πλάτων οὐκ ἐπολιτεύσατο ; ἆρʼ ἄλλο τι φήσειεν ἂν ὁστισοῦν ἢ τὸ αὐτὸ τοῦτο ὅπερ καὶ Σωκράτης λέγων ἐκείνῳ φαίνεται ; τί μὴν ἕτερον ; εἶθʼ ἃ φοβηθεὶς μὴ πάθῃς οὐκ ἐδημηγόρεις , ταῦτʼ εἴ τις ἐκείνων πέπονθεν , ὡς οὐ τὰ βέλτιστα συνεβούλευεν ἰσχυρίζει ; καὶ μὴν εἰ μὲν οὐδεὶς ἐπῆν κίνδυνος , τοῦ χάριν οὐδὲν ὤνησας τὴν πατρίδα ; εἰ δʼ ἕτοιμον ἦν ἀπολωλέναι , τί θαυμάζεις εἴ τις ἐκείνων ἐχρήσατο συμφορᾷ καὶ τῷ τὰ βέλτιστα λέγειν τιθεὶς αὐτὸς ἕπεσθαι τὸ κινδυνεύειν , ἐκείνους ἐξ ὧν ἠτύχησαν ἀποστερεῖς τὸ λέγειν τὰ βέλτιστα ; φέρε δὴ κἀκεῖνο σκεψώμεθα · ὁπότʼ ἦν ἐν τῷ τὰ δίκαια πράττειν προαιρεῖσθαι τοιοῦτόν τι λαβεῖν παρʼ αὐτῶν , πότεροι πρὸς θεῶν πῶς ἂν εὐπρεπῶς εἴποιμι κοινότεροι τὴν γνώμην , καὶ εἰ μὴ τὸ ὅλον βελτίους , τῇ γε πόλει χρησιμώτεροι , πότερʼ οἵτινες προορώμενοι τὸν προσόντα κίνδυνον εἶτʼ ἐκποδὼν ἔστησαν , ἢ οἵτινες εἰδότες οὐκ ἀπώκνησαν ; ἐμοὶ μὲν γὰρ δοκεῖ τὸ μὲν μηδὲν εἰπεῖν αἰσχρὸν κοινὸν ἀμφοῖν εἶναι , τὸ δʼ ἐγχειρῆσαι τὰ βέλτιστα εἰπεῖν τοῦ μηδʼ ὅλως εἰπεῖν οὐ τῶν φαυλοτέρων ὂν ἐκείνοις ὑπάρχειν . εἰ γάρ τι καὶ διήμαρτον , οἷς γε προείλοντο φήσει τις αὐτοὺς νικᾶν . εἰ τοίνυν μὴ μόνον προείλοντο , ἀλλὰ καὶ κατώρθωσαν πολλὰ καὶ καλὰ καὶ δίκαια καὶ κοινῇ συμφέροντα , μὴ πρὸς ἐλαττώματος αὐτοῖς γένηται . τοῦτο γὰρ ἔξεστι δήπουθεν αὐτοῖς εἰπεῖν . εἰ δὲ καὶ τοῦτʼ ἔξεστιν ἐρωτῆσαι , πότεροι τῷ Σωκράτους αὐτοῦ καὶ Πλάτωνος λόγῳ μᾶλλον συμβαίνοντα καὶ βεβούλευνται καὶ πεποιήκασι ; τῷ ποίῳ δὴ λέγω τούτῳ λόγῳ ; ὅσπερ ἐστὶν ἁπάντων λόγων οἶμαι κάλλιστος . τίς οὗτος ; οὐ καλῶς φησὶ λέγεις , ὦ ἄνθρωπε , εἰ οἴει δεῖν κίνδυνον ὑπολογίζεσθαι τοῦ ζῆν ἢ τεθνάναι ἄνδρα ὅτου τι καὶ σμικρὸν ὄφελός ἐστιν , ἀλλʼ οὐκ ἐκεῖνο μόνον σκοπεῖν , ὅταν πράττῃ , πότερον δίκαια ἢ ἄδικα πράττει καὶ ἀνδρὸς ἀγαθοῦ ἔργα ἢ κακοῦ . οὐκοῦν ὅτʼ ἐκεῖνοι φαίνονται μηδὲν
Lemmas: δέ ἄν λέγω , ὅστις βούλομαι δέχομαι ὁ ἐρώτημα ὑπέρ Πλάτων , αὐτός δέ δή τίς μανθάνω ἐγώ ὁ Πλάτων οὐ πολιτεύω ; ἆρα ἄλλος τις φημί ἄν ὅστις ἤ ὁ αὐτός οὗτος ὅς καί Σωκράτης λέγω ἐκεῖνος φαίνω ; τίς μήν ἕτερος ; εἶτα ὅς φοβέω μή πάσχω οὐ δημηγορέω , οὗτος εἰ τις ἐκεῖνος πάσχω , ὡς οὐ ὁ ἀγαθός συμβουλεύω ἰσχυρίζομαι ; καί μήν εἰ μέν οὐδείς ἔπειμι κίνδυνος , τίς χάριν οὐδείς ὀνίνημι ὁ πατρίς ; εἰ δέ ἑτοῖμος εἰμί ἀπόλλυμι , τίς θαυμάζω εἰ τις ἐκεῖνος χράω συμφορά καί ὁ ὁ ἀγαθός λέγω τίθημι αὐτός ἕπομαι ὁ κινδυνεύω , ἐκεῖνος ἐκ ὅς ἀτυχέω ἀποστερέω ὁ λέγω ὁ ἀγαθός ; φέρω δή ἐκεῖνος σκοπέω · ὁπότε εἰμί ἐν ὁ ὁ δίκαιος πράσσω προαιρέω τοιοῦτος τις λαμβάνω παρά αὐτός , πότερος πρός θεός πῶς ἄν εὐπρεπής λέγω κοινός ὁ γνώμη , καί εἰ μή ὁ ὅλος ἀγαθός , ὁ γε πόλις χρήσιμος , πότερος ὅστις προοράω ὁ πρόσειμι κίνδυνος εἶτα ἐκποδών ἵστημι , ἤ ὅστις οἶδα οὐ ἀποκνέω ; ἐγώ μέν γάρ δοκέω ὁ μέν μηδείς λέγω αἰσχρός κοινός ἄμφω εἰμί , ὁ δέ ἐγχειρέω ὁ ἀγαθός λέγω ὁ μηδέ ὅλος λέγω οὐ ὁ φαῦλος εἰμί ἐκεῖνος ὑπάρχω . εἰ γάρ τις καί διαμαρτάνω , ὅς γε προαιρέω φημί τις αὐτός νικάω . εἰ τοίνυν μή μόνος προαιρέω , ἀλλά καί κατορθόω πολύς καί καλός καί δίκαιος καί κοινῇ συμφέρω , μή πρός ἐλάττωμα αὐτός γίγνομαι . οὗτος γάρ ἔξεστι δήπουθεν αὐτός λέγω . εἰ δέ καί οὗτος ἔξεστι ἐρωτάω , πότερος ὁ Σωκράτης αὐτός καί Πλάτων λόγος μάλα συμβαίνω καί βουλεύω καί ποιέω ; ὁ ποῖος δή λέγω οὗτος λόγος ; ὅς εἰμί ἅπας λόγος οἴομαι καλός . τίς οὗτος ; οὐ καλός φημί λέγω , ὦ ἄνθρωπος , εἰ οἴομαι δέω κίνδυνος ὑπολογίζομαι ὁ ζάω ἤ θνῄσκω ἀνήρ ὅστις τις καί μικρός ὄφελος εἰμί , ἀλλά οὐ ἐκεῖνος μόνος σκοπέω , ὅταν πράσσω , πότερος δίκαιος ἤ ἄδικος πράσσω καί ἀνήρ ἀγαθός ἔργον ἤ κακός . οὐκοῦν ὅτε ἐκεῖνος φαίνω μηδείς