aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 204
ὁμιλήσαντες τῷ δεινοτάτῳ γεωμετρίαν Πλάτωνι . τρίτον δὲ φησὶν ἡ ἐπιστολὴ προκαλεῖσθαι χρὴ βασιλέα γίγνεσθαι Συρακουσῶν ἑκόντα ἑκούσης τῆς πόλεως τὸν νῦν τοῦ τῶν πολεμίων ἄρχοντα στρατοπέδου , Διονύσιον τὸν Διονυσίου , ἐὰν ἐθέλῃ ἑκὼν εἰς βασιλέως σχῆμα ἀπαλλάττεσθαι , δεδιὼς μὲν τὰς τύχας , ἐλεῶν δὲ πατρίδα καὶ ἱερῶν ἀθεραπευσίαν καὶ τάφους , μὴ διὰ φιλονεικίαν πάντως πάντʼ ἀπολέσῃ βαρβάροις ἐπίχαρτος γενόμενος . εἰ τοίνυν καὶ τῷ τοῦ τυράννου παιδὶ καὶ τῷ τοῦ τῶν πολεμίων ἄρχοντι στρατοπέδου καιρόν ἐστιν ἔχον διαλλάττεσθαι , ἐὰν βούληται βασιλεὺς ἀντὶ τυράννου γίγνεσθαι , ἐλεήσας πατρίδα καὶ ἱερῶν ἀθεραπευσίαν καὶ τάφους , ἦ που τοῖς γε τῶν Ἑλλήνων εὐεργέταις καὶ διʼ οὓς ἱερὰ καὶ τάφοι καὶ πάντα ἐσώθη καὶ οὐκ ἐπίχαρτος ἡ Ἑλλὰς τοῖς βαρβάροις ἐγένετο , εἰκὸς ἦν σπείσασθαι , καὶ τήν γε βλασφημίαν αὐτοῖς ἀνεῖναι , εἰ καὶ μηδὲν εἶχεν ἔργῳ νεῖμαι πλέον . φέρε γὰρ πρὸς θεῶν εἰ ὅτε ἦν ἐκεῖνα τὰ πράγματα , ὁ Θεμιστοκλῆς καλούντων αὐτὸν τῶν Ἀθηναίων καὶ βοηθεῖν ὅ τι ἔχοι κελευόντων , ἄλλο μὲν οὐδὲν ᾔτησε , μήτε τυραννίδα μήτʼ ἔννομον βασιλείαν , τοσοῦτον δὲ μή τι διάκονός γε ὑπʼ αὐτῶν κληθῆναι , μηδὲ τοιοῦτον ὄνειδος λαβεῖν , ἐὰν καταστήσῃ τὰ πράγματα αὐτοῖς , εἰ παρὼν ἔτυχε Πλάτων , τί ἂν τοῖς Ἀθηναίοις συνεβούλευσεν ὁ τοῖς Συρακοσίοις ταῦτα συμβουλεύων ; ἆρʼ οὐ μετρίαν νομίσαι τὴν πρόκλησιν τοῦ Θεμιστοκλέους καὶ δοῦναι τὴν χάριν ; ἐμοὶ μὲν γὰρ κἂν προσηγγυῆσθαι δοκεῖ ταῦτα ὑπὲρ τῆς πατρίδος . οὐκοῦν ἄτοπον μελλόντων μὲν ἔσεσθαι τῶν ἔργων καὶ ὅπως πραχθείη καὶ μόνον ταῦθʼ ὑπὲρ πάντων ὑπισχνεῖσθαι , ὄντων δὲ καὶ πεπραγμένων καὶ τῆς ἀρετῆς τῆς ἐκείνου φανερᾶς ἅπασιν Ἕλλησι καὶ βαρβάροις γεγονυίας , ὅμως ὑβρίζειν ἐπιχειρεῖν , καὶ μήθʼ ἱερὰ μήτε τάφους αἰσχύνεσθαι μήτʼ ἐπιγράμματα , ἀλλὰ κακῶς λέγειν ὃν ἐπαινεῖν βουληθέντα τῆς ἀξίας ἔργον ἦν τυχεῖν ; καὶ μὴν οὐχ ὅμοιον ἐν μέσῃ τῇ θαλάττῃ περὶ τῶν ἐν τῷ
Lemmas: ὁμιλέω ὁ δεινός γεωμετρία Πλάτων . τρίτος δέ φημί ὁ ἐπιστολή προκαλέω χρή βασιλεύς γίγνομαι Συράκουσαι ἑκών ἑκών ὁ πόλις ὁ νῦν ὁ ὁ πολέμιος ἄρχω στρατόπεδον , Διονύσιος ὁ Διονύσιος , ἐάν ἐθέλω ἑκών εἰς βασιλεύς σχῆμα ἀπαλλάσσω , δείδω μέν ὁ τύχη , ἐλεέω δέ πατρίς καί ἱερός ἀθεραπευσία καί τάφος , μή διά φιλονικία πάντως πᾶς ἀπόλλυμι βάρβαρος ἐπίχαρτος γίγνομαι . εἰ τοίνυν καί ὁ ὁ τύραννος παῖς καί ὁ ὁ ὁ πολέμιος ἄρχων στρατόπεδον καιρός εἰμί ἔχω διαλλάσσω , ἐάν βούλομαι βασιλεύς ἀντί τύραννος γίγνομαι , ἐλεέω πατρίς καί ἱερός ἀθεραπευσία καί τάφος , ἦ που ὁ γε ὁ Ἕλλην εὐεργέτης καί διά ὅς ἱερόν καί τάφος καί πᾶς σῴζω καί οὐ ἐπίχαρτος ὁ Ἑλλάς ὁ βάρβαρος γίγνομαι , ἔοικα εἰμί σπένδω , καί ὁ γε βλασφημία αὐτός ἀνίημι , εἰ καί μηδείς ἔχω ἔργον νέμω πολύς . φέρω γάρ πρός θεός εἰ ὅτε εἰμί ἐκεῖνος ὁ πρᾶγμα , ὁ Θεμιστοκλῆς καλέω αὐτός ὁ Ἀθηναῖος καί βοηθέω ὅς τις ἔχω κελεύω , ἄλλος μέν οὐδείς αἰτέω , μήτε τυραννίς μήτε ἔννομος βασιλεία , τοσοῦτος δέ μή τις διάκονος γε ὑπό αὐτός καλέω , μηδέ τοιοῦτος ὄνειδος λαμβάνω , ἐάν καθίστημι ὁ πρᾶγμα αὐτός , εἰ πάρειμι τυγχάνω Πλάτων , τίς ἄν ὁ Ἀθηναῖος συμβουλεύω ὁ ὁ Συρακούσιος οὗτος συμβουλεύω ; ἆρα οὐ μέτριος νομίζω ὁ πρόκλησις ὁ Θεμιστοκλῆς καί δίδωμι ὁ χάρις ; ἐγώ μέν γάρ ἄν προσεγγυάομαι δοκέω οὗτος ὑπέρ ὁ πατρίς . οὐκοῦν ἄτοπος μέλλω μέν εἰμί ὁ ἔργον καί ὅπως πράσσω καί μόνος οὗτος ὑπέρ πᾶς ὑπισχνέομαι , εἰμί δέ καί πράσσω καί ὁ ἀρετή ὁ ἐκεῖνος φανερός ἅπας Ἕλλην καί βάρβαρος γίγνομαι , ὅμως ὑβρίζω ἐπιχειρέω , καί μήτε ἱερόν μήτε τάφος αἰσχύνω μήτε ἐπίγραμμα , ἀλλά κακός λέγω ὅς ἐπαινέω βούλομαι ὁ ἀξία ἔργον εἰμί τυγχάνω ; καί μήν οὐ ὅμοιος ἐν μέσος ὁ θάλασσα περί ὁ ἐν ὁ