aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 283
δεῖν τοὺς μέλλοντας ἀγαθοὺς ἔσεσθαι . ἀπήλλαξας ἅπασαν ἀμφισβήτησιν , ἀγαθοὺς προσειπὼν τοὺς ἄνδρας , καὶ ταῦτα οὐ μόνον αὐτοὺς , ἀλλὰ καὶ τοὺς προσέχοντας αὐτοῖς . πῶς οὖν ἢ ʼκείνους ὡς διεφθαρμένους , ἢ τούτους ὡς διεφθαρκότας αἰτιᾷ ; ἢ πῶς ἔνεστι μὴ ἀγαθοὺς εἶναι οἷς τὸ δουλεύειν ἀγαθὸν εἶναι τίθης ; εἶεν . κοινῇ μὲν δὴ τοὺς ἄνδρας οὕτως ἐπῄνεκεν ἡμῖν λέγων τοὺς τότε προστάντας , πανηγυρίζων τε καὶ νομοθετῶν , ἰδίᾳ δʼ αὖ τὸν Περικλέα ποῦ καὶ πῶς , ὃν ἐνταῦθα προθυμότατα εἴρηκε κακῶς ; τὸ μὲν τοίνυν ὅπου τί δεῖ λέγειν ; τὸ δὲ ὅπως εἰρήσεται . προσπεσὼν γὰρ , οἶμαι , τοιούτῳ ὄντι Ἀναξαγόρᾳ μετεωρολογίας ἐμπλησθεὶς καὶ ἐπὶ φύσιν νοῦ τε καὶ διανοίας ἀφικόμενος , ὧν γε δὴ πέρι τὸν πολὺν λόγον ἐποιεῖτο Ἀναξαγόρας , ἐντεῦθεν εἵλκυσεν ἐπὶ τὴν τῶν λόγων τέχνην τὸ πρόσφορον αὐτῇ . οὐκοῦν ἐνταυθοῖ δύο μαρτυρεῖ , καὶ τὴν ῥητορικὴν οὐκ ἄτεχνον τριβὴν εἶναι , ἀλλὰ τέχνην περὶ λόγους , καὶ τὸν Περικλέα κράτιστον ἐν αὐτῇ , καὶ τὴν αἰτίαν προστίθησι . τοσοῦτον ἀπέχει τοῦ κολακείαν ἢ διακονίαν ὀνειδίζειν . οὐκοῦν οὐχ ἡ ῥητορικὴ φαῦλον ἐκ τῆς τοῦ Περικλέους πολιτείας φαίνεται , ἀλλʼ ὁ Περικλῆς ἄριστος τὴν ῥητορικὴν ἐν τούτοις τοῖς λόγοις ἐγγέγραπται . φαίνεται τοίνυν αἰτιασάμενος μὲν κοινῇ τοὺς ἄνδρας ὡς διακόνους καὶ κόλακας , πάλιν δὲ τῆς αἰτίας ἀφιεὶς αὐτοὺς , τούτου δʼ ἕνεκʼ αἰτιασάμενος , τοῦ μηδένα δόξαι ῥήτορα χρηστὸν Ἀθήνησι γεγονέναι , πάλιν δʼ αὖ τῶν ῥητόρων ἕνα τῶν Ἀθήνησιν ἐπαινῶν , καὶ ταῦτα τοῖς αὐτοῖς ἐνεχόμενον οἷσπερ οὗτοι , τὸν Ἀριστείδην λέγω , καὶ δυοῖν θάτερον , ἢ μὴ προσήκοντα ἐπαινούμενον , ἢ ʼκείνους δεικνύντα ἃ μὴ προσῆκεν ἀκηκοότας , ἔτι δʼ οὐ τοῦτον μόνον , ἀλλὰ καὶ πάντας ἐφεξῆς αὐτοὺς ἐπῃνεκὼς ἑτέρωθι , ἡνίκʼ οὐδεμιᾶς ἐστι φιλονεικίας , καὶ πάλιν γʼ ἰδίᾳ τὸν Περικλέα φάσκων τελεώτατον εἰς τὴν ῥητορικὴν γεγονέναι . πῶς
Lemmas: δέω ὁ μέλλω ἀγαθός εἰμί . ἀπαλλάσσω ἅπας ἀμφισβήτησις , ἀγαθός προσλέγω ὁ ἀνήρ , καί οὗτος οὐ μόνος αὐτός , ἀλλά καί ὁ προσέχω αὐτός . πῶς οὖν ἤ ἐκεῖνος ὡς διαφθείρω , ἤ οὗτος ὡς διαφθείρω αἰτιάομαι ; ἤ πῶς ἔνειμι μή ἀγαθός εἰμί ὅς ὁ δουλεύω ἀγαθός εἰμί τίθημι ; εἶεν . κοινῇ μέν δή ὁ ἀνήρ οὕτως ἐπαινέω ἐγώ λέγω ὁ τότε προΐστημι , πανηγυρίζω τε καί νομοθετέω , ἴδιος δέ αὖ ὁ Περικλῆς ποῦ καί πῶς , ὅς ἐνταῦθα πρόθυμος λέγω κακός ; ὁ μέν τοίνυν ὅπου τίς δέω λέγω ; ὁ δέ ὅπως λέγω . προσπίπτω γάρ , οἴομαι , τοιοῦτος εἰμί Ἀναξαγόρας μετεωρολογία ἐμπίμπλημι καί ἐπί φύσις νόος τε καί διάνοια ἀφικνέομαι , ὅς γε δή περί ὁ πολύς λόγος ποιέω Ἀναξαγόρας , ἐντεῦθεν ἕλκω ἐπί ὁ ὁ λόγος τέχνη ὁ πρόσφορος αὐτός . οὐκοῦν ἐνταυθοῖ δύο μαρτυρέω , καί ὁ ῥητορική οὐ ἄτεχνος τριβή εἰμί , ἀλλά τέχνη περί λόγος , καί ὁ Περικλῆς κρατύς ἐν αὐτός , καί ὁ αἰτία προστίθημι . τοσοῦτος ἀπέχω ὁ κολακεία ἤ διακονία ὀνειδίζω . οὐκοῦν οὐ ὁ ῥητορικός φαῦλος ἐκ ὁ ὁ Περικλῆς πολιτεία φαίνω , ἀλλά ὁ Περικλῆς ἀγαθός ὁ ῥητορικός ἐν οὗτος ὁ λόγος ἐγγράφω . φαίνω τοίνυν αἰτιάομαι μέν κοινῇ ὁ ἀνήρ ὡς διάκονος καί κόλαξ , πάλιν δέ ὁ αἰτία ἀφίημι αὐτός , οὗτος δέ ἕνεκα αἰτιάομαι , ὁ μηδείς δοκέω ῥήτωρ χρηστός Ἀθήνησι γίγνομαι , πάλιν δέ αὖ ὁ ῥήτωρ εἷς ὁ Ἀθήνησι ἐπαινέω , καί οὗτος ὁ αὐτός ἐνέχω ὅς οὗτος , ὁ Ἀριστείδης λέγω , καί δύο ἕτερος , ἤ μή προσήκω ἐπαινέω , ἤ ἐκεῖνος δείκνυμι ὅς μή προσήκω ἀκούω , ἔτι δέ οὐ οὗτος μόνος , ἀλλά καί πᾶς ἐφεξῆς αὐτός ἐπαινέω ἑτέρωθι , ἡνίκα οὐδείς εἰμί φιλονικία , καί πάλιν γε ἴδιος ὁ Περικλῆς φάσκω τέλειος εἰς ὁ ῥητορικός γίγνομαι . πῶς