aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 253
φύσει δήπουθεν καὶ τὸ κωλῦσαι κρείττονος παντελῶς ἢ κατʼ ἄνθρωπον ἦν . εἰ δʼ ἐπʼ ἀμφότερα αἰτιάσεται Πλάτων τοὺς ἄνδρας ὥσπερ σοφοῦ τινος εἰλημμένος , τί κωλύει τινὰ τὰς ὁμοίας ἀνταποδιδόντα ἐπʼ ἀμφότερʼ αὖ φιλονείκως ὑπολαμβάνοντα διαλύειν ὡδὶ τὸν λόγον , ὅτι εἰ μὲν καλῶς καὶ τὰ δίκαια αὐτῶν Ἀθηναῖοι κατέγνωσαν , οὐκ ἦσαν ὑπʼ αὐτῶν διεφθαρμένοι · τὰ γὰρ δίκαια ἐποίουν . οὐκοῦν οὐδʼ ἐκεῖνοι διεφθάρκεσαν . ὥστʼ εἰ δικαίως ἑάλωσαν , οὐδὲν ταύτῃ γε χείρους ἦσαν , εἰ δʼ ἀδίκως αὐτῶν ἐκεῖνοι κατεψηφίσαντο , ἠδικῆσθαι τοῖς ἀνδράσι περίεστιν , ἀδικεῖν δὲ οὐδαμῶς · τοῖς δʼ ἀδικηθεῖσι βοηθεῖν , οὐκ ἐγκαλεῖν εἰκός ἐστιν · εἰ δέ τοι καὶ μὴ δυνατὸν βοηθεῖν , ἀλλʼ οὐχὶ δίκαιόν γε ἐγκαλεῖν . ἐγὼ δὲ ταῦτα μὲν τοῖς κομψοτέροις παρίημι · αὐτὸς δὲ τί φημι καὶ πῶς δέχομαι τὸν λόγον ; οὐκ ἔστι δίκαιον ἅμʼ ἀμφοῖν κατηγορεῖν , καὶ τοῦ δήμου κἀκείνων · ἢ σαφῶς τοὺς ἑτέρους συκοφαντήσομεν . εἰ μὲν γὰρ ὀρθῶς ἐκεῖνα κατεγνώσθη , ἠδίκουν μὲν , ὡς ἔοικεν , ἐκεῖνοι , τῷ δήμῳ δʼ ἃ προσήκει πέπρακται . ὥστε οὐχὶ δίκαιον ταῦτά γε δή που κατηγορεῖν αὐτοῦ . πῶς οὖν τοῖς ἀγριαίνουσι τῶν ζώων αὐτὸν ἀπεικάζοντες ὀρθῶς φήσομεν ποιεῖν ; εἰ δʼ ἥμαρτεν ὁ δῆμος , ἅμα τʼ ἐκείνῳ ἡμάρτηται καὶ τοῖς ἀνδράσι τοὔνειδος λέλυται . αὐτὸ γὰρ τοῦτό φαμεν δήπουθεν ἁμαρτεῖν Ἀθηναίους , τιμήσαντας ἐκείνοις φυγῆς , ἢ χρημάτων , ἢ ὁτουδήποτʼ ἐτίμησαν ἑκάστῳ . οὗτος δὲ ὁ λόγος τί λέγει ; μηδενὸς τούτων ἐκείνους ἀξίους εἶναι . καὶ μὴν εἴ γε ἠδίκουν , ἄξιοι τούτων ἦσαν . ὅτε δὲ οὐ τούτων ἄξιοι , σαφὲς ὡς οὐκ ἠδίκουν . τοὺς δʼ οὐκ ἀδικοῦντας κακῶς λέγειν καὶ συκοφαντεῖν οὐχὶ δίκαια ποιεῖν οὐδαμῶς ἐστιν . ἡμεῖς τοίνυν ἀντὶ τοῦ κατηγορεῖν ἀμφοτέρων ὑπὲρ ἀμφοτέρων τὰ πρέποντʼ ἀπολογούμεθα , οὔτε τοῦ δήμου
Lemmas: φύσις δήπουθεν καί ὁ κωλύω κρατύς παντελής ἤ κατά ἄνθρωπος εἰμί . εἰ δέ ἐπί ἀμφότερος αἰτιάομαι Πλάτων ὁ ἀνήρ ὥσπερ σοφός τις λαμβάνω , τίς κωλύω τις ὁ ὅμοιος ἀνταποδίδωμι ἐπί ἀμφότερος αὖ φιλόνεικος ὑπολαμβάνω διαλύω ὡδί ὁ λόγος , ὅτι εἰ μέν καλός καί ὁ δίκαιος αὐτός Ἀθηναῖος καταγιγνώσκω , οὐ εἰμί ὑπό αὐτός διαφθείρω · ὁ γάρ δίκαιος ποιέω . οὐκοῦν οὐδέ ἐκεῖνος διαφθείρω . ὥστε εἰ δίκαιος ἁλίσκομαι , οὐδείς ταύτῃ γε κακός εἰμί , εἰ δέ ἄδικος αὐτός ἐκεῖνος καταψηφίζομαι , ἀδικέω ὁ ἀνήρ περίειμι , ἀδικέω δέ οὐδαμῶς · ὁ δέ ἀδικέω βοηθέω , οὐ ἐγκαλέω ἔοικα εἰμί · εἰ δέ τοι καί μή δυνατός βοηθέω , ἀλλά οὐ δίκαιος γε ἐγκαλέω . ἐγώ δέ οὗτος μέν ὁ κομψός παρίημι · αὐτός δέ τίς φημί καί πῶς δέχομαι ὁ λόγος ; οὐ εἰμί δίκαιος ἅμα ἄμφω κατηγορέω , καί ὁ δῆμος ἐκεῖνος · ἤ σαφής ὁ ἕτερος συκοφαντέω . εἰ μέν γάρ ὀρθός ἐκεῖνος καταγιγνώσκω , ἀδικέω μέν , ὡς ἔοικα , ἐκεῖνος , ὁ δῆμος δέ ὅς προσήκω πράσσω . ὥστε οὐ δίκαιος οὗτος γε δή που κατηγορέω αὐτός . πῶς οὖν ὁ ἀγριαίνω ὁ ζῷον αὐτός ἀπεικάζω ὀρθός φημί ποιέω ; εἰ δέ ἁμαρτάνω ὁ δῆμος , ἅμα τε ἐκεῖνος ἁμαρτάνω καί ὁ ἀνήρ ὄνειδος λύω . αὐτός γάρ οὗτος φημί δήπουθεν ἁμαρτάνω Ἀθηναῖος , τιμάω ἐκεῖνος φυγή , ἤ χρῆμα , ἤ ὅστις τιμάω ἕκαστος . οὗτος δέ ὁ λόγος τίς λέγω ; μηδείς οὗτος ἐκεῖνος ἄξιος εἰμί . καί μήν εἰ γε ἀδικέω , ἄξιος οὗτος εἰμί . ὅτε δέ οὐ οὗτος ἄξιος , σαφής ὡς οὐ ἀδικέω . ὁ δέ οὐ ἀδικέω κακός λέγω καί συκοφαντέω οὐ δίκαιος ποιέω οὐδαμῶς εἰμί . ἐγώ τοίνυν ἀντί ὁ κατηγορέω ἀμφότερος ὑπέρ ἀμφότερος ὁ πρέπω ἀπολογέομαι , οὔτε ὁ δῆμος