aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 147
εὑρίσκωμεν αὐτὸν ἀγεννῆ καὶ ἀνελεύθερον καὶ τοῦ κέρδους ἥττω , φῶμεν καὶ τοὺς ἄλλους ταὐτὰ διδάσκειν καὶ διαφθείρειν καὶ παραπλησίους αὑτῷ ποιεῖν · εἰ δὲ τοσοῦτον ὑπερεῖδε χρημάτων , ὅσον οὐκ οἶδʼ εἴ τις τῶν πώποτε , πῶς ἐποίει φιλοχρημάτους , ἢ πῶς ἑτέρους διέφθειρεν , ἐν οἷς αὐτὸς χρηστὸς ἦν ; ὥσπερ ἂν εἰ λέγοις τὸν Ῥαδάμανθυν ἐθίζειν τοὺς ἀνθρώπους ἐπιορκεῖν , ᾧ τοσοῦτον περιῆν εὐσεβείας καὶ δικαιοσύνης ὥστε καὶ τελευτήσας τοῖς ἐκεῖσε ἀφικνουμένοις δικάζειν δοκεῖ περὶ τῶν ἐν τῷ βίῳ πραχθέντων . καὶ σὺ δείξας οὖν πρότερον τὸν Περικλέα μικρὸν καὶ ἀγεννῆ καὶ ταπεινὸν καὶ πρὸς ἀργύριον βλέποντα , τότε δὴ φάθι καὶ τοὺς ἄλλους πεποιηκέναι τοιούτους · ὥσπερ καὶ τοὺς περὶ τῶν γραμμάτων διδασκάλους ἔστιν εἰπεῖν · οὐκέθʼ αὕτη Ξενοφῶντος ἡ εἰκὼν , ἀλλʼ αὐτοῦ Πλάτωνος . ὥσπερ γὰρ , φησὶν , οἱ γραμματισταὶ τοῖς μήπω δεινοῖς γράφειν τῶν παίδων ὑπογράψαντες γραμμὰς τῇ γραφῖδι οὕτω τὸ γραμματεῖον διδόασι καὶ ἀναγκάζουσι γράφειν κατὰ τὴν ὑφήγησιν τῶν γραμμάτων , οὕτω δὴ καὶ ἡ πόλις . ἀλλʼ ἡμεῖς ἀντὶ τῆς πόλεως λάβωμεν τὸν Περικλέα . Περικλῆς τοίνυν τὰ μὲν λέγων , ὡς ἔοικεν , ὑφηγεῖτο τοῖς Ἀθηναίοις , ἐν οἷς οὐδὲν ἦν ἀνελεύθερον οὐδʼ ἀγεννές · τὰ δὲ ἐπʼ αὐτοῦ τοῦ βίου δεικνὺς ἑαυτὸν καὶ παρέχων σκοπεῖν ὁποῖός τις ἦν . πότερʼ οὖν εἰς κάλλος αὐτοῖς ζῆν ὑπέγραφε τοιοῦτος ὢν οἷον ἀκούομεν , ἢ πρὸς κέρδος καὶ τὴν χεῖρα ὑφεικότας καὶ ὡς ἥκιστα ἔμελλον ὀρθῶς πράξειν ; καὶ μὴν λέγοντος μὲν αὐτοῦ ἐν ταῖς ἐκκλησίαις ἤκουον κἀν τῷ βουλευτηρίῳ , τὸν δὲ βίον καθʼ ἑκάστην ἑώρων δή που τὴν ἡμέραν . ὥστε εἴπερ ἑώρων πρὸς ἐκεῖνον , ἔμελλον κρείττους εἶναι χρημάτων . φέρε δὴ καὶ περὶ τῶν ἄλλων ἁπασῶν αἰτιῶν αὖ τούτου σκεψώμεθα καὶ διέλθωμεν τὸν αὐτὸν τρόπον ὅνπερ περὶ τῆς φιλαργυρίας , κατʼ ἀμφοτέρας ταύτας τὰς εἰκόνας , τήν τε τοῦ παιδοτρίβου καὶ τοῦ γραμματιστοῦ , καὶ συγκεφαλαιωσώμεθα πάντα ἐν βραχεῖ . λάλους , φησὶν ,
Lemmas: εὑρίσκω αὐτός ἀγεννής καί ἀνελεύθερος καί ὁ κέρδος ἥσσων , φημί καί ὁ ἄλλος αὐτός διδάσκω καί διαφθείρω καί παραπλήσιος ἑαυτοῦ ποιέω · εἰ δέ τοσοῦτος ὑπεροράω χρῆμα , ὅσος οὐ οἶδα εἰ τις ὁ πώποτε , πῶς ποιέω φιλοχρήματος , ἤ πῶς ἕτερος διαφθείρω , ἐν ὅς αὐτός χρηστός εἰμί ; ὥσπερ ἄν εἰ λέγω ὁ Ῥαδάμανθυς ἐθίζω ὁ ἄνθρωπος ἐπιορκέω , ὅς τοσοῦτος περίειμι εὐσέβεια καί δικαιοσύνη ὥστε καί τελευτάω ὁ ἐκεῖσε ἀφικνέομαι δικάζω δοκέω περί ὁ ἐν ὁ βίος πράσσω . καί σύ δείκνυμι οὖν πρότερος ὁ Περικλῆς μικρός καί ἀγεννής καί ταπεινός καί πρός ἀργύριον βλέπω , τότε δή φημί καί ὁ ἄλλος ποιέω τοιοῦτος · ὥσπερ καί ὁ περί ὁ γράμμα διδάσκαλος εἰμί λέγω · οὐκέτι οὗτος Ξενοφῶν ὁ εἰκών , ἀλλά αὐτός Πλάτων . ὥσπερ γάρ , φημί , ὁ γραμματιστής ὁ μήπω δεινός γράφω ὁ παῖς ὑπογράφω γραμμή ὁ γραφίς οὕτως ὁ γραμματεῖον δίδωμι καί ἀναγκάζω γράφω κατά ὁ ὑφήγησις ὁ γράμμα , οὕτως δή καί ὁ πόλις . ἀλλά ἐγώ ἀντί ὁ πόλις λαμβάνω ὁ Περικλῆς . Περικλῆς τοίνυν ὁ μέν λέγω , ὡς ἔοικα , ὑφηγέομαι ὁ Ἀθηναῖος , ἐν ὅς οὐδείς εἰμί ἀνελεύθερος οὐδέ ἀγεννής · ὁ δέ ἐπί αὐτός ὁ βίος δείκνυμι ἑαυτοῦ καί παρέχω σκοπέω ὁποῖος τις εἰμί . πότερος οὖν εἰς κάλλος αὐτός ζάω ὑπογράφω τοιοῦτος εἰμί οἷος ἀκούω , ἤ πρός κέρδος καί ὁ χείρ ὑφίημι καί ὡς ἦκα μέλλω ὀρθός πράσσω ; καί μήν λέγω μέν αὐτός ἐν ὁ ἐκκλησία ἀκούω ἐν ὁ βουλευτήριον , ὁ δέ βίος κατά ἕκαστος ὁράω δή που ὁ ἡμέρα . ὥστε εἴπερ ὁράω πρός ἐκεῖνος , μέλλω κρατύς εἰμί χρῆμα . φέρω δή καί περί ὁ ἄλλος ἅπας αἰτία αὖ οὗτος σκοπέω καί διέρχομαι ὁ αὐτός τρόπος ὅς περί ὁ φιλαργυρία , κατά ἀμφότερος οὗτος ὁ εἰκών , ὁ τε ὁ παιδοτρίβης καί ὁ γραμματιστής , καί συγκεφαλαιόω πᾶς ἐν βραχύς . λάλος , φημί ,