aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 278
τῶν ἐπʼ ἐκείνου ῥητόρων , τούτους δʼ ἅπαντας εἴρηκε δή που κακῶς . εἰ δʼ ἄρα καὶ τὸν Νικίαν εὐκαταφρόνητον ἡγεῖτο , ἀλλʼ οὐχ ὅ γε δή που Σόλων ἐλάνθανεν αὐτὸν ὅσου τινὸς ἄξιος γένοιτο ἐπὶ τῶν προτέρων τῇ πόλει . οὐ γὰρ καὶ περὶ ἐκείνου γʼ ἔμελλεν ἐρήσεσθαι τίνα βελτίω τῶν δούλων ἢ τῶν ἐλευθέρων ἐποίησεν , οὐδʼ ὡς ἄνευ τάξεως καὶ κοσμιότητος τὴν πόλιν φόρων καὶ φλυαριῶν ἐνέπλησεν ὀνειδιεῖν . ἀλλʼ εἰ μὴ ἐκεῖνος αὐτοὺς νομίμους καὶ κοσμίους ἐκ τῶν δυνατῶν ἐποίησεν , ἄλλος γέ τις ἂν δόξειεν . ἐκεῖνος μέντοι παρὸν αὐτῷ στασιαζούσης τῆς πόλεως ὁποτέρων βούλοιτο προστάντι τυραννεῖν , ἀπεχθάνεσθαι μᾶλλον ἀμφοτέροις εἵλετο ὑπὲρ τοῦ δικαίου · καὶ τῶν μὲν πλουσίων ὅσον καλῶς εἶχεν ἀφεῖλε , τῷ δήμῳ δʼ οὐκ ἔδωκεν ὅσον ἐβούλετο , ἔστη δʼ ἐν μεθορίῳ πάντων ἀνδρειότατα καὶ δικαιότατα , ὥσπερ τινὰς ὡς ἀληθῶς ἐκ γεωμετρίας περιγραπτοὺς φυλάττων ὅρους · καὶ οὔτε φόβος τῶν ἰσχυροτέρων οὔτε τιμὴ παρὰ τῶν πολλῶν οὔτʼ ἄλλο τοιοῦτον οὐδὲν προηγάγετο αὐτὸν , οὐδʼ ἐξέστησεν , οὐδʼ ἐπῆρε παρʼ ἃ βέλτιστα ἡγεῖτο πρᾶξαί τι . οὕτως οὔτʼ αὐτὸς ᾤετο δεῖν τοῦ ἰδίου ἕνεκα τοῦ αὑτοῦ δημηγορεῖν καὶ τοῦ τοῖς ἄλλοις ἀποπιμπλάναι τὰς ἐπιθυμίας παμπληθὲς ἀπεῖχε . καίτοι τί φησι Πλάτων ; εἰς τοὺς ποιητὰς αὐτὸν τιθέναι . νὴ Δία τῶν τριμέτρων ἕνεκα καὶ τῶν ἐλεγείων . ἔστω ταῦτα . σὺ τοίνυν αὐτὸς φῂς ὅτι εἴ τις τῆς ποιήσεως περιέλοι τὸ μέτρον καὶ τὸν ῥυθμὸν , δημηγορία δὴ τὸ λειπόμενόν ἐστιν . ὥστʼ εἰ καὶ μηδεπώποτʼ ἐφθέγξατʼ ἐπὶ τοῦ βήματος , τὰ δὲ ποιήματα ᾖδε μόνα , κατά γε σὲ καὶ τὴν σὴν ψῆφον ἐδημηγόρει . ἢ πρὸς θεῶν ἂν μέν τι δέῃ κακῶς εἰπεῖν ἐκ ποιητικῆς ῥητορικὴν , ἕν τι καὶ ταυτὸν εἶναι φήσομεν , ἢ μικρόν τι διαλλάττειν , ὅταν δʼ ὡς ἀληθῶς οἱ ποιηταὶ ῥητορεύωσι καὶ τὰ βέλτιστα καὶ τὰ χρησιμώτατα ἀκούειν λέγωσιν , ἄλλο τι τοῦτʼ ἤδη φήσομεν εἶναι καὶ διαφέρειν πολλῷ τινι ; οὔκουν δίκαιόν γε οὐδʼ
Lemmas: ὁ ἐπί ἐκεῖνος ῥήτωρ , οὗτος δέ ἅπας λέγω δή που κακός . εἰ δέ ἄρα καί ὁ Νικίας εὐκαταφρόνητος ἡγέομαι , ἀλλά οὐ ὁ γε δή που Σόλων λανθάνω αὐτός ὅσος τις ἄξιος γίγνομαι ἐπί ὁ πρότερος ὁ πόλις . οὐ γάρ καί περί ἐκεῖνος γε μέλλω ἔρομαι τίς ἀγαθός ὁ δοῦλος ἤ ὁ ἐλεύθερος ποιέω , οὐδέ ὡς ἄνευ τάξις καί κοσμιότης ὁ πόλις φόρος καί φλυαρία ἐμπίμπλημι ὀνειδίζω . ἀλλά εἰ μή ἐκεῖνος αὐτός νόμιμος καί κόσμιος ἐκ ὁ δυνατός ποιέω , ἄλλος γε τις ἄν δοκέω . ἐκεῖνος μέντοι πάρειμι αὐτός στασιάζω ὁ πόλις ὁπότερος βούλομαι προΐστημι τυραννεύω , ἀπεχθάνομαι μάλα ἀμφότερος αἱρέω ὑπέρ ὁ δίκαιος · καί ὁ μέν πλούσιος ὅσος καλός ἔχω ἀφαιρέω , ὁ δῆμος δέ οὐ δίδωμι ὅσος βούλομαι , ἵστημι δέ ἐν μεθόριος πᾶς ἀνδρεῖος καί δίκαιος , ὥσπερ τις ὡς ἀληθής ἐκ γεωμετρία περιγραπτός φυλάσσω ὅρος · καί οὔτε φόβος ὁ ἰσχυρός οὔτε τιμή παρά ὁ πολύς οὔτε ἄλλος τοιοῦτος οὐδείς προάγω αὐτός , οὐδέ ἐξίστημι , οὐδέ ἐπαίρω παρά ὅς ἀγαθός ἡγέομαι πράσσω τις . οὕτως οὔτε αὐτός οἴομαι δέω ὁ ἴδιος ἕνεκα ὁ ἑαυτοῦ δημηγορέω καί ὁ ὁ ἄλλος ἀποπίμπλημι ὁ ἐπιθυμία παμπληθής ἀπέχω . καίτοι τίς φημί Πλάτων ; εἰς ὁ ποιητής αὐτός τίθημι . νή Ζεύς ὁ τρίμετρος ἕνεκα καί ὁ ἐλεγεῖον . εἰμί οὗτος . σύ τοίνυν αὐτός φημί ὅτι εἰ τις ὁ ποίησις περιαιρέω ὁ μέτρον καί ὁ ῥυθμός , δημηγορία δή ὁ λείπω εἰμί . ὥστε εἰ καί μηδεπώποτε φθέγγομαι ἐπί ὁ βῆμα , ὁ δέ ποίημα ἀείδω μόνος , κατά γε σύ καί ὁ σός ψῆφος δημηγορέω . ἤ πρός θεός ἐάν μέν τις δέω κακός λέγω ἐκ ποιητικός ῥητορική , εἷς τις καί τατός εἰμί φημί , ἤ μικρός τις διαλλάσσω , ὅταν δέ ὡς ἀληθής ὁ ποιητής ῥητορεύω καί ὁ ἀγαθός καί ὁ χρήσιμος ἀκούω λέγω , ἄλλος τις οὗτος ἤδη φημί εἰμί καί διαφέρω πολύς τις ; οὔκουν δίκαιος γε οὐδέ