aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 263
τὸν μὲν γὰρ οὐδεὶς ἦν ὅστις οὐκ ἂν εὔξαιτο ἀναστῆναι , ὥστε κἀν τοῖς δράμασιν ὡς ἀνεστῶτα ὁρῶντες εὐφραίνοντο , τὸν δʼ οὐκ ἔστιν ὅστις οὐκ ἂν ἐβούλετο ἀντʼ ἐκείνου κεῖσθαι . τοσούτῳ κρείττων ἦν τεθνεὼς Περικλῆς ἐκείνου ζῶντος . πάρες οὖν τοῖς συκοφάνταις ταῦτα , αὐτὸς δὲ πάλιν σαυτοῦ τι μνημόνευσον . ὅτι γὰρ οὐδὲν οὔτε τῶν ἀδυνάτων οὔτε τῶν ἀπεικότων καὶ τὰ βέλτιστα λέγοντας ὑπὲρ τοῦ δήμου τῷ δήμῳ προσκροῦσαι , ἀλλὰ καὶ τοῦτʼ αὐτὸ τῶν συμφορῶν ἐπιεικῶς αἴτιον γίγνεται , τὸ μὴ βούλεσθαι τῆς ὀρθοτάτης ἀφεῖσθαι γνώμης , οὐ τῶν μάντεων ἀκούσαντα δεῖ γνῶναι , ἀλλʼ ὁ πολλῶν δήμων καὶ πόλεων ἀντάξιος Πλάτων ὁ τοῦ Ἀρίστωνος διαμαρτύρεται διαρρήδην οὑτωσὶ λέγων , καὶ ταῦτʼ ἐν αὐτοῖς οἷς Σωκράτης ἐκινδύνευσεν οὐχὶ δικαίως αὐτῷ . τίνα οὖν ἐστι τὰ ῥήματα ; οὐ γὰρ ἔστιν ὅστις ἀνθρώπων σωθήσεται οὔθʼ ὑμῖν οὔτʼ ἄλλῳ τινὶ πλήθει οὐδενὶ γνησίως ἐναντιούμενος καὶ διακωλύων πόλλʼ ἄδικα καὶ παράνομα ἐν τῇ πόλει γενέσθαι , ἀλλʼ ἀναγκαῖόν ἐστι τὸν τῷ ὄντι μαχούμενον ὑπὲρ τοῦ δικαίου , καὶ εἰ μέλλει ὀλίγον χρόνον σωθήσεσθαι , ἰδιωτεύειν , ἀλλὰ μὴ δημοσιεύειν . εἶεν , ὦ φιλότης . εἶτα ἔτι θαυμάζεις εἰ Μιλτιάδης καὶ Θεμιστοκλῆς καὶ Περικλῆς καὶ Κίμων προσέκρουσαν Ἀθηναίοις , τὰ βέλτιστα λέγοντες αὐτοῖς καὶ φεύγοντες τὰ πρὸς ἡδονήν ; ἀλλὰ μὴν αὐτός γʼ ἔφης ἐντεῦθεν ὡρμῆσθαι τοὺς κινδύνους , καὶ οὐδʼ ὀλίγον χρόνον ἐγχωρεῖν διαφεύγειν . πότερον οὖν εἰ προσέκρουσαν θαύμαστόν ἐστι καὶ τοῦτʼ ἄξιον αὐτῶν κατηγορεῖν , ἢ ʼκεῖνο πολλῷ μᾶλλον ἄξιον αὐτῶν θαυμάσαι , ὅτι τόν γε τοσοῦτον χρόνον διεγένοντο , καὶ μήτε θᾶττον τοῦτʼ ἔπαθον μήθʼ ὅτε καὶ προσέκρουσαν θανάτῳ γʼ ἐζημιώθησαν , ἀλλὰ μέσην τινὰ ὁ δῆμος ἐχώρησε , καὶ τῇ μὲν ὡς εὖ καὶ καλῶς ὑπʼ αὐτῶν ἀχθεὶς ᾐσχύνθη καί τινα πρᾳότητος τύπον διεσώσατο , τῇ δὲ οὐκ ἠδυνήθη τὴν τοῦ πράγματος φύσιν διαφυγεῖν , ἀλλʼ ὧν δήμῳ προσῆκεν ἁμαρτεῖν , μέρος γοῦν τι μετέσχεν ; ἡδέως
Lemmas: ὁ μέν γάρ οὐδείς εἰμί ὅστις οὐ ἄν εὔχομαι ἀνίστημι , ὥστε ἐν ὁ δρᾶμα ὡς ἀνίστημι ὁράω εὐφραίνω , ὁ δέ οὐ εἰμί ὅστις οὐ ἄν βούλομαι ἀντί ἐκεῖνος κεῖμαι . τοσοῦτος κρατύς εἰμί θνῄσκω Περικλῆς ἐκεῖνος ζάω . παρίημι οὖν ὁ συκοφάντης οὗτος , αὐτός δέ πάλιν σεαυτοῦ τις μνημονεύω . ὅτι γάρ οὐδείς οὔτε ὁ ἀδύνατος οὔτε ὁ ἀφίημι καί ὁ ἀγαθός λέγω ὑπέρ ὁ δῆμος ὁ δῆμος προσκρούω , ἀλλά καί οὗτος αὐτός ὁ συμφορά ἐπιεικής αἴτιος γίγνομαι , ὁ μή βούλομαι ὁ ὀρθός ἀφίημι γνώμη , οὐ ὁ μάντις ἀκούω δέω γιγνώσκω , ἀλλά ὁ πολύς δῆμος καί πόλις ἀντάξιος Πλάτων ὁ ὁ Ἀρίστων διαμαρτύρομαι διαρρήδην οὕτως λέγω , καί οὗτος ἐν αὐτός ὅς Σωκράτης κινδυνεύω οὐ δίκαιος αὐτός . τίς οὖν εἰμί ὁ ῥῆμα ; οὐ γάρ εἰμί ὅστις ἄνθρωπος σῴζω οὔτε σύ οὔτε ἄλλος τις πλῆθος οὐδείς γνήσιος ἐναντιόομαι καί διακωλύω πολύς ἄδικος καί παράνομος ἐν ὁ πόλις γίγνομαι , ἀλλά ἀναγκαῖος εἰμί ὁ ὁ εἰμί μάχομαι ὑπέρ ὁ δίκαιος , καί εἰ μέλλω ὀλίγος χρόνος σῴζω , ἰδιωτεύω , ἀλλά μή δημοσιεύω . εἶεν , ὦ φιλότης . εἶτα ἔτι θαυμάζω εἰ Μιλτιάδης καί Θεμιστοκλῆς καί Περικλῆς καί Κίμων προσκρούω Ἀθηναῖος , ὁ ἀγαθός λέγω αὐτός καί φεύγω ὁ πρός ἡδονή ; ἀλλά μήν αὐτός γε φημί ἐντεῦθεν ὁρμάω ὁ κίνδυνος , καί οὐδέ ὀλίγος χρόνος ἐγχωρέω διαφεύγω . πότερος οὖν εἰ προσκρούω θαύμηστος εἰμί καί οὗτος ἄξιος αὐτός κατηγορέω , ἤ ’κε͂ͅνο πολύς μάλα ἄξιος αὐτός θαυμάζω , ὅτι ὁ γε τοσοῦτος χρόνος διαγίγνομαι , καί μήτε ταχύς οὗτος πάσχω μήτε ὅτε καί προσκρούω θάνατος γε ζημιόω , ἀλλά μέσος τις ὁ δῆμος χωρέω , καί ὁ μέν ὡς εὖ καί καλός ὑπό αὐτός ἄγω αἰσχύνω καί τις πραότης τύπος διασῴζω , ὁ δέ οὐ δύναμαι ὁ ὁ πρᾶγμα φύσις διαφεύγω , ἀλλά ὅς δῆμος προσήκω ἁμαρτάνω , μέρος γοῦν τις μετέχω ; ἡδύς