aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 298
λέοντος σκιρτῶντος ἔννοιάν τινʼ ἐλάμβανον καὶ μόνον οὐκ ἐθεώμην τὸν ἄνδρα ἐν τοῖς λόγοις . εἰ δὲ δεῖ καὶ τοῦτο προσθεῖναι , καὶ ὁ Μέλης οὐκ ἀηδής μοι καὶ ὁ Κινησίας , ἀλλʼ ἀπέλαυον τοῦ γελοίου καὶ συνεχώρουν ἄχρι τούτου καὶ ὀνομαστὶ κωμῳδῆσαι . πάντως οὐχ οὗτοί μοι τὰ φίλτατα . ἐπεὶ δὲ καὶ ἐπὶ Μιλτιάδην καὶ Θεμιστοκλέα καὶ τοὺς περὶ τούτους ἀφίκετο καὶ τὸ χαίρειν ἀφεὶς τούτους ἔκρουε τὴν αὐτὴν ἁρμονίαν , καὶ τὸν Θεαρίωνα προσῆπτε , καὶ πάντα ἐμίγνυ καὶ γελοῖα καὶ σπουδαῖα ὑπὲρ τοῦ τοὺς ἄνδρας ἐλέγχειν , καὶ οὐδʼ ὁτιοῦν ὑπεστέλλετο , ἀλλʼ ἀνέδην ἔλεγε κακῶς , ἐνταῦθʼ ἤδη τι προσίστατό μοι καὶ ὡσπερεὶ προδοσία τις ἐφαίνετο τοὺς ἄνδρας προλιπεῖν . τί λέγεις ; οὐ περαίνεις αὐτὸν ἐφʼ αὑτοῦ τὸν λόγον , ἀλλʼ ὀνόμαθʼ ἡμῖν εἰς τὸ μέσον φέρεις καὶ τὸ πρᾶγμʼ ἀφεὶς τὸν δεῖνα καὶ τὸν δεῖνα λέγεις κακῶς ; καὶ ὁ μὲν τοῦ Σόλωνος νόμος οὐδὲ νόμον ἐπʼ ἀνδρὶ γράφειν ἐᾷ , σὺ δʼ ἐπʼ ἀνδράσι βίβλον ποιεῖς ; καὶ Σωκράτης μὲν καὶ Πυθαγόρας οὐδʼ αὐτοὺς τοὺς λόγους ἐν οἷς ἔζων συνέγραψαν , ἀλλʼ ἐφʼ αὑτῶν ἐφιλοσόφουν , σὺ δὲ τῶν Ἑλλήνων κωμῳδεῖς τὰ ἀγάλματʼ ἐν μέσῳ ; καὶ κωμῳδίας μὲν ἤδη ποιηταὶ τῶν ὀνομάτων ἀπέσχοντο καὶ ἠδυνήθησαν ἄνευ τοῦ ὀνομαστὶ κωμῳδεῖν τὸ δρᾶμα ἀπεργάσασθαι , σὺ δὲ τῶν Ἑλλήνων τοὺς ἄκρους τὸν Ἀριστοφάνους ἀλλαντοπώλην πεποίηκας , καὶ ταῦτα εἰκῆ καὶ πρὸς οὐδεμίαν χρείαν ἔτι τοῦ λόγου . ἀπειρηκότος γὰρ ἤδη τοῦ Καλλικλέους καὶ συγχωροῦντος τῷ Σωκράτει τί πρᾶγμʼ ἦν ἔτι τούτων μεμνῆσθαι , ὅπου γʼ εἰ καὶ ὁ Καλλικλῆς ἔτυχε περὶ αὐτῶν ὑπολαβὼν , *** ἔστι μὲν οἶμαι γέλως πᾶν τοῦτο . τίς γὰρ οὐκ οἶδεν ὅτι καὶ ὁ Σωκράτης καὶ ὁ Καλλικλῆς καὶ ὁ Γοργίας καὶ ὁ Πῶλος πάντα ταῦτʼ ἐστὶ Πλάτων , πρὸς τὸ δοκοῦν αὑτῷ τρέπων τοὺς λόγους ; εἰ δʼ οὖν καὶ
Lemmas: λέων σκιρτάω ἔννοια τις λαμβάνω καί μόνος οὐ θεάομαι ὁ ἀνήρ ἐν ὁ λόγος . εἰ δέ δέω καί οὗτος προστίθημι , καί ὁ Μέλης οὐ ἀηδής ἐγώ καί ὁ Κινησίας , ἀλλά ἀπολαύω ὁ γέλοιος καί συγχωρέω ἄχρι οὗτος καί ὀνομαστί κωμῳδέω . πάντως οὐ οὗτος ἐγώ ὁ φίλος . ἐπεί δέ καί ἐπί Μιλτιάδης καί Θεμιστοκλῆς καί ὁ περί οὗτος ἀφικνέομαι καί ὁ χαίρω ἀφίημι οὗτος κρούω ὁ αὐτός ἁρμονία , καί ὁ Θεαρίων προσάπτω , καί πᾶς μείγνυμι καί γέλοιος καί σπουδαῖος ὑπέρ ὁ ὁ ἀνήρ ἐλέγχω , καί οὐδέ ὁστισοῦν ὑποστέλλω , ἀλλά ἀνέδην λέγω κακός , ἐνταῦθα ἤδη τις προσίστημι ἐγώ καί ὡσπερεί προδοσία τις φαίνω ὁ ἀνήρ προλείπω . τίς λέγω ; οὐ περαίνω αὐτός ἐπί ἑαυτοῦ ὁ λόγος , ἀλλά ὄνομα ἐγώ εἰς ὁ μέσος φέρω καί ὁ πρᾶγμα ἀφίημι ὁ δεῖνα καί ὁ δεῖνα λέγω κακός ; καί ὁ μέν ὁ Σόλων νόμος οὐδέ νόμος ἐπί ἀνήρ γράφω ἐάω , σύ δέ ἐπί ἀνήρ βίβλος ποιέω ; καί Σωκράτης μέν καί Πυθαγόρας οὐδέ αὐτός ὁ λόγος ἐν ὅς ζάω συγγράφω , ἀλλά ἐπί ἑαυτοῦ φιλοσοφέω , σύ δέ ὁ Ἕλλην κωμῳδέω ὁ ἄγαλμα ἐν μέσος ; καί κωμῳδία μέν ἤδη ποιητής ὁ ὄνομα ἀπέχω καί δύναμαι ἄνευ ὁ ὀνομαστί κωμῳδέω ὁ δρᾶμα ἀπεργάζομαι , σύ δέ ὁ Ἕλλην ὁ ἄκρος ὁ Ἀριστοφάνης ἀλλαντοπώλης ποιέω , καί οὗτος εἰκῇ καί πρός οὐδείς χρεία ἔτι ὁ λόγος . ἀπολέγω γάρ ἤδη ὁ Καλλικλῆς καί συγχωρέω ὁ Σωκράτης τίς πρᾶγμα εἰμί ἔτι οὗτος μιμνῄσκω , ὅπου γε εἰ καί ὁ Καλλικλῆς τυγχάνω περί αὐτός ὑπολαμβάνω , *** εἰμί μέν οἴομαι γέλως πᾶς οὗτος . τίς γάρ οὐ οἶδα ὅτι καί ὁ Σωκράτης καί ὁ Καλλικλῆς καί ὁ Γοργίας καί ὁ Πῶλος πᾶς οὗτος εἰμί Πλάτων , πρός ὁ δοκέω ἑαυτοῦ τρέπω ὁ λόγος ; εἰ δέ οὖν καί