aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 295
αὑτὸν τοῖς χείροσιν , αὐτὸς δʼ οὐ πάνυ χρῇ τούτῳ διὰ τέλους , ἀλλὰ μιμεῖ σοφιστὰς , μιμεῖ συκοφάντας , μιμεῖ Θρασύμαχον τὸν οὐδεπώποτε ἐρυθριάσαντα , θυρωροὺς , παιδία , μυρίους . ἀλλʼ οἶμαι τὸ τῆς φύσεως Ἑλληνικὸν καὶ εὔκολον καὶ εὔχαρι καὶ ποικίλον καὶ θεῖον ἐφʼ ἅπαντα ταῦτʼ ἄγον σε ποιεῖ μαρτυρεῖν ὅτι καὶ τούτων ἑκάστου χρῆσίς ἐστι καιρὸν ἔχουσα καὶ χάριν ἐμμελῆ . ὁρῶ δʼ ὅτι κἀν τῇ σεμνοτάτῃ τῶν πολιτειῶν μνησθείς τι καὶ περὶ τούτου Ἑλληνίδα τὴν πόλιν ἀξιοῖς εἶναι . δεῖν γὰρ αὐτὴν φῂς ὥς τι διάφορον δηλονότι . οὐκοῦν ταῦτά γε τῶν Ἑλλήνων ἐπιχώρια . καίτοι πῶς εἰκὸς ὑπὲρ μὲν τῶν ἀδήλων τὴν Πυθίαν κελεύειν ἐπερωτᾶν , ἃ δʼ ἡ Πυθία πολλάκις ἤδη καὶ πολλοῖς ἀνεῖλεν ὑπερβαίνειν ἑκόντα καὶ μὴ ἐθέλειν λογίζεσθαι ; τί οὖν ἀνεῖλεν ἐκείνη πολλάκις ἤδη καὶ πολλοῖς ; νόμῳ πόλεως πράττοντας ὀρθῶς ἂν πράττειν . μὴ τοίνυν ἡμεῖς κινῶμεν τὰ περὶ ταῦτα νόμιμα , ἄλλως τε καὶ αὐτοὶ πολλάκις αὐτοῖς χρώμενοι καί τινʼ εὐδοκιμοῦντες τρόπον καὶ τούτων ἕνεκα · ἐπεὶ καὶ τὸν διθύραμβον δόξειε μὲν ἄν τῳ ψέγειν , φαίνεται δʼ οὕτω τιμῶν ὥστε καὶ χρῆσθαι , καὶ ὅ γʼ ἔτι τούτου κάλλιόν ἐστιν , ὅτι καὶ αὐτὸς ὁμολογεῖ . φησὶ γάρ που λέγων οὐ πόρρω διθυράμβων φθέγγεσθαι . καίτοι εἰ καθάπαξ αἰσχρὸν ὁ διθύραμβος καὶ ἀγεννὲς καὶ ἀνελεύθερον , τί σὺ ποιεῖς διθυράμβους , εἰ δὲ μὴ , μιμεῖ γε , καὶ ταῦτʼ εἰς τοὺς πεζοὺς τελεῖν ταχθείς ; ἢ τί σοι βούλεται τὸ μὴ πόρρω διθυράμβων φθέγγεσθαι ; οὐ γὰρ δὴ τοῦτο λέγεις , μὴ πόρρω τῶν κολάκων καὶ τῶν διακόνων φθέγγεσθαι , οὔτε σὺ φαίης ἂν τοῦτό γε οὔθʼ ἡμεῖς κατὰ σοῦ πιστεύσομεν , ἢ κομιδῆ πάντʼ ἄνω καὶ κάτω γίγνοιτʼ ἄν . ἡγοῦμαι μὲν τοίνυν καὶ διθυράμβων εἶναι Πλάτωνα ποιητὴν ἄριστον · πῶς γὰρ οὔ ; οὐ μὴν οὐδὲ τῶν Πινδάρου διθυράμβων ὅτι χρὴ καταγνῶναι τοιοῦτον οἷον Πλάτων ἐπῃτιάσατο ἔγωγʼ
Lemmas: ἑαυτοῦ ὁ κακός , αὐτός δέ οὐ πάνυ χράω οὗτος διά τέλος , ἀλλά μιμέομαι σοφιστής , μιμέομαι συκοφάντης , μιμέομαι Θρασύμαχος ὁ οὐδεπώποτε ἐρυθριάω , θυρωρός , παιδίον , μυρίος . ἀλλά οἴομαι ὁ ὁ φύσις Ἑλληνικός καί εὔκολος καί εὔχαρις καί ποικίλος καί θεῖος ἐπί ἅπας οὗτος ἄγω σύ ποιέω μαρτυρέω ὅτι καί οὗτος ἕκαστος χρῆσις εἰμί καιρός ἔχω καί χάρις ἐμμελής . ὁράω δέ ὅτι ἐν ὁ σεμνός ὁ πολιτεία μιμνῄσκω τις καί περί οὗτος Ἑλληνίς ὁ πόλις ἀξιόω εἰμί . δέω γάρ αὐτός φημί ὡς τις διάφορος δηλονότι . οὐκοῦν οὗτος γε ὁ Ἕλλην ἐπιχώριος . καίτοι πῶς ἔοικα ὑπέρ μέν ὁ ἄδηλος ὁ Πυθία κελεύω ἐπερωτάω , ὅς δέ ὁ Πυθία πολλάκις ἤδη καί πολύς ἀναιρέω ὑπερβαίνω ἑκών καί μή ἐθέλω λογίζομαι ; τίς οὖν ἀναιρέω ἐκεῖνος πολλάκις ἤδη καί πολύς ; νόμος πόλις πράσσω ὀρθός ἄν πράσσω . μή τοίνυν ἐγώ κινέω ὁ περί οὗτος νόμιμος , ἄλλος τε καί αὐτός πολλάκις αὐτός χράω καί τις εὐδοκιμέω τρόπος καί οὗτος ἕνεκα · ἐπεί καί ὁ διθύραμβος δοκέω μέν ἄν τις ψέγω , φαίνω δέ οὕτως τιμάω ὥστε καί χράω , καί ὁ γε ἔτι οὗτος καλός εἰμί , ὅτι καί αὐτός ὁμολογέω . φημί γάρ που λέγω οὐ πρόσω διθύραμβος φθέγγομαι . καίτοι εἰ καθάπαξ αἰσχρός ὁ διθύραμβος καί ἀγεννής καί ἀνελεύθερος , τίς σύ ποιέω διθύραμβος , εἰ δέ μή , μιμέομαι γε , καί οὗτος εἰς ὁ πεζός τελέω τάσσω ; ἤ τίς σύ βούλομαι ὁ μή πρόσω διθύραμβος φθέγγομαι ; οὐ γάρ δή οὗτος λέγω , μή πρόσω ὁ κόλαξ καί ὁ διάκονος φθέγγομαι , οὔτε σύ φημί ἄν οὗτος γε οὔτε ἐγώ κατά σύ πιστεύω , ἤ κομιδῇ πᾶς ἄνω καί κάτω γίγνομαι ἄν . ἡγέομαι μέν τοίνυν καί διθύραμβος εἰμί Πλάτων ποιητής ἀγαθός · πῶς γάρ οὐ ; οὐ μήν οὐδέ ὁ Πίνδαρος διθύραμβος ὅτι χρή καταγιγνώσκω τοιοῦτος οἷος Πλάτων ἐπαιτιάομαι ἐγώ