aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 290
χρησίμη , ἀλλὰ αὐτὸ τὸ τούτων τινὶ χρήσασθαι καὶ πάλιν μὴ δεῖν ἐπʼ αὐτὴν ἔρχεται ; ὥσπερ οἶμαι κἀν τοῖς σιτίοις · κρίνει μὲν τὰ δέοντα ὁ ἰατρὸς , παρασκευάζει δὲ ὁ μάγειρος , ἀλλʼ οὐκ ἀμφισβητήσει γε τῷ ἰατρῷ τῆς ἡγεμονίας , οὐ μᾶλλόν γε ἢ καὶ τῷ δεσπότῃ . τοιοῦτόν τι καὶ τὸ τῆς γυμναστικῆς φαίη τις ἂν εἶναι πρὸς τὴν ἰατρικὴν , δεύτερον καὶ ὑπακοῦον καὶ πάντα μᾶλλον ὡς ἔπος εἰπεῖν ἢ κρεῖττον . ἀλλʼ ὑπὲρ μὲν τούτων τοῖς ἰατροῖς ὑπέρ τε σφῶν αὐτῶν ὅ τι γιγνώσκουσί τε καὶ βούλονται παρείσθω λέγειν . ἀξιοῖ δὲ καὶ τῆς δικαιοσύνης κρεῖττον εἶναι τὴν νομοθετικήν . καίτοι πότερον κρεῖττον ἡ νομοθετικὴ τῆς δικαιοσύνης , ἢ μέρος ; ἐγὼ γὰρ οἶμαι πάντας ἂν ὡς ἔπος εἰπεῖν συμφῆσαι ὅτι καὶ νόμους θεῖναι καὶ ψήφους ἐνεγκεῖν καὶ συνειπεῖν τὰ δίκαια καὶ συμβουλεῦσαι καὶ χειροτονῆσαι , καὶ νὴ Δία περὶ αὐτοὺς τοὺς θεοὺς ἃ χρὴ πράττειν καὶ πάντα τὰ τοιαῦτα εἰς ἓν κεφάλαιον κοινὸν τὴν δικαιοσύνην ἀναφέρει . ὁ δὲ τοῦ μείζονος τοὔλαττον καὶ τοῦ παντὸς τὸ μέρος πρότερον καὶ κρεῖττον εἶναί φησι . καὶ εἰ μέν γε τὴν εὐσέβειαν τῆς δικαιοσύνης ἔφασκεν εἶναι κρεῖττον , ἐξῆν ἂν ἐπαινεῖν , ὡς δυοῖν μὲν τῆς δικαιοσύνης μερῶν ὄντων τῶν ἀνωτάτω , πρεσβυτέρου δὲ καὶ κρείττονος τοῦ περὶ τοὺς θεούς · νῦν δʼ οὐ τοιοῦτόν ἐστιν , ἀλλʼ ἁπλῶς καὶ καθάπερ νόμον ὡς ἀληθῶς τιθεὶς ἀνεξέταστον γνώμην ἀποφαίνεται . ἔπειτα τίθησι δύο μὲν τὰς τοῦ σώματος εἶναι θεραπείας , τὴν γυμναστικὴν καὶ τὴν ἰατρικὴν , δύο δʼ αὖ τὰς ἐπὶ τῆς ψυχῆς , τήν τε νομοθετικὴν καὶ τὴν δικαιοσύνην . αὐτὴ δʼ ἡ φρόνησις ἡμῖν ποῦ πρὸς θεῶν ; ποῦ δʼ ἡ σωφροσύνη ; ποῦ δʼ ἡ ἀνδρεία ; ταυτὶ γὰρ δή που τέτταρα μέρη τῆς ἀρετῆς ἔστιν ἀκούειν ἀεὶ θρυλούντων , τὴν φρόνησιν , τὴν σωφροσύνην , τὴν δικαιοσύνην , τὴν ἀνδρείαν · ὧν ἓν μὲν τίθησι διπλοῦν , τὴν δικαιοσύνην , μέρος αὐτοῦ προσλαβὼν τὴν νομοθετικὴν , τὰ δὲ λοιπὰ πάντα παρῆκε . πῶς οὖν ὀρθῶς ἢ δικαίως ταῦτα ὑπόκειται κατʼ αὐτὸν τὸν περὶ τῆς δικαιοσύνης λόγον ; εἶτα καὶ ποῦ
Lemmas: χρήσιμος , ἀλλά αὐτός ὁ οὗτος τις χράω καί πάλιν μή δέω ἐπί αὐτός ἔρχομαι ; ὥσπερ οἴομαι ἐν ὁ σιτίον · κρίνω μέν ὁ δέω ὁ ἰατρός , παρασκευάζω δέ ὁ μάγειρος , ἀλλά οὐ ἀμφισβητέω γε ὁ ἰατρός ὁ ἡγεμονία , οὐ μάλα γε ἤ καί ὁ δεσπότης . τοιοῦτος τις καί ὁ ὁ γυμναστικός φημί τις ἄν εἰμί πρός ὁ ἰατρικός , δεύτερος καί ὑπακούω καί πᾶς μάλα ὡς ἔπος λέγω ἤ κρατύς . ἀλλά ὑπέρ μέν οὗτος ὁ ἰατρός ὑπέρ τε σφεῖς αὐτός ὅς τις γιγνώσκω τε καί βούλομαι παρίημι λέγω . ἀξιόω δέ καί ὁ δικαιοσύνη κρατύς εἰμί ὁ νομοθετικός . καίτοι πότερος κρατύς ὁ νομοθετικός ὁ δικαιοσύνη , ἤ μέρος ; ἐγώ γάρ οἴομαι πᾶς ἄν ὡς ἔπος λέγω σύμφημι ὅτι καί νόμος τίθημι καί ψῆφος φέρω καί συλλέγω ὁ δίκαιος καί συμβουλεύω καί χειροτονέω , καί νή Ζεύς περί αὐτός ὁ θεός ὅς χρή πράσσω καί πᾶς ὁ τοιοῦτος εἰς εἷς κεφάλαιος κοινός ὁ δικαιοσύνη ἀναφέρω . ὁ δέ ὁ μέγας ἐλαχύς καί ὁ πᾶς ὁ μέρος πρότερος καί κρατύς εἰμί φημί . καί εἰ μέν γε ὁ εὐσέβεια ὁ δικαιοσύνη φάσκω εἰμί κρατύς , ἔξεστι ἄν ἐπαινέω , ὡς δύο μέν ὁ δικαιοσύνη μέρος εἰμί ὁ ἄνω , πρέσβυς δέ καί κρατύς ὁ περί ὁ θεός · νῦν δέ οὐ τοιοῦτος εἰμί , ἀλλά ἁπλῶς καί καθά νόμος ὡς ἀληθής τίθημι ἀνεξέταστος γνώμη ἀποφαίνω . ἔπειτα τίθημι δύο μέν ὁ ὁ σῶμα εἰμί θεραπεία , ὁ γυμναστικός καί ὁ ἰατρικός , δύο δέ αὖ ὁ ἐπί ὁ ψυχή , ὁ τε νομοθετικός καί ὁ δικαιοσύνη . αὐτός δέ ὁ φρόνησις ἐγώ ποῦ πρός θεός ; ποῦ δέ ὁ σωφροσύνη ; ποῦ δέ ὁ ἀνδρεία ; οὗτος γάρ δή που τέσσαρες μέρος ὁ ἀρετή εἰμί ἀκούω ἀεί θρυλέω , ὁ φρόνησις , ὁ σωφροσύνη , ὁ δικαιοσύνη , ὁ ἀνδρεία · ὅς εἷς μέν τίθημι διπλόος , ὁ δικαιοσύνη , μέρος αὐτός προσλαμβάνω ὁ νομοθετικός , ὁ δέ λοιπός πᾶς παρίημι . πῶς οὖν ὀρθός ἤ δίκαιος οὗτος ὑπόκειμαι κατά αὐτός ὁ περί ὁ δικαιοσύνη λόγος ; εἶτα καί ποῦ