aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 299
τῷ ὄντι ἐκεῖθεν ἀφῖκτο ὁ λόγος καὶ ὁ Καλλικλῆς ἐξεπίτηδες ἐμνήσθη περὶ τῶν ἀνδρῶν ἐπʼ ἐλέγχῳ τοῦ Σωκράτους , ἐξῆν ὡδὶ δέχεσθαι καὶ μηδὲν βλάσφημον λέγειν · ἄξιον δʼ εἴπερ τῳ καὶ τούτῳ προσέχειν . οὑτωσὶ γὰρ ἐγίγνετό που τὰ δεύτερα , ὥς γέ μοι φαίνεται , οὐκοῦν εἰ μὲν καὶ τούτους , ὦ φίλε Καλλίκλεις , κόλακάς τινας εἶναι λέγεις καὶ τῶν πρὸς ἡδονὴν δημηγορούντων , τίθει μοι καὶ κατὰ τούτων ταῦτʼ εἰρῆσθαι . οὐδὲν γὰρ βέλτιον ἥ γε δή που κολακεία διὰ Μιλτιάδην καὶ Περικλέα καὶ ὃν ἂν εἴπῃς · πῶς γὰρ ὅ γʼ ἐστὶ φαῦλον φύσει ; ὥστε τὸ Εὐριπίδου γίγνεται , σὺ λέγεις ταῦτʼ , οὐκ ἐγὼ , ὡς ἄρα οὐδὲν οὗτοι βελτίους τῶν νῦν . εἰ δὲ τῆς ἑτέρας ἦσαν μερίδος καὶ τὸ βέλτιστον ἀντὶ τοῦ πρὸς ἡδονὴν ᾑροῦντο , καὶ οὗτοι κατηγοροῦσιν , ὡς ἔοικε , φαύλους εἶναι περὶ ὧν διειλέγμεθα , καὶ οὐδὲν βελτίων ἡ ῥητορικὴ διὰ τούτους , ἣν σὺ μέχρι τούτου ἐπῄνεσας καὶ ἣν ἐμοὶ προξενεῖς , ἀλλὰ καὶ παρὰ τούτοις κριταῖς αἰσχρὸν , καὶ φαίνει δὴ τούτοις κατʼ ἐμοῦ μάρτυσι χρώμενος , οἷς ταὐτὰ δοκοῦντα ἅπερ κἀμοὶ φαίνεται . οὕτως ἐξῆν οἶμαι διαλύειν τὸν λόγον , βλασφημίας δʼ οὐδὲν προσέδει . οὐδὲν γὰρ ἐξωτέρω προὔβαινεν ὁ λόγος , ἀλλʼ ἐπὶ τῶν αὐτῶν εἱστήκει . τί γάρ φησι πρὶν ἐλθεῖν ἐπὶ τοὺς ἄνδρας ; ἐξαρκεῖ . εἰ γὰρ καὶ τοῦτʼ ἐστὶ διπλοῦν , τὸ μὲν ἕτερον αὐτοῦ κολακεία ἂν εἴη καὶ αἰσχρὰ δημηγορία , τὸ δʼ ἕτερον καλόν · περὶ τῆς ῥητορικῆς δή που λέγων . καίτοι ὅτε τοῦτʼ ἐξήρκει , ἐξήρκει καὶ περὶ τούτων σιωπᾶν . οὐδὲν γὰρ ἐκώλυε διπλοῦν εἶναι τὴν ῥητορικὴν τὸ τούτους γε χρηστοὺς εἶναι συγχωρῆσαι , ἀλλὰ καὶ σφόδρʼ ἐκείνῳ τῷ λόγῳ συνέβαινεν . οἱ μὲν γὰρ ἦσαν κόλακες , οἱ δʼ οὔ . εἰ μὲν γὰρ οὐ διπλοῦν ἡ ῥητορικὴ , τί διῃροῦ ; εἰ δὲ τοιοῦτον , τί πλέον τούτους ἐλέγχειν ; ἀλλὰ μὴν ὅτε καὶ τούτων κατηγορήσας ἄλλον αὖθις ἐπῄνει , οὐδὲν τῷ λόγῳ προσελάμβανεν . ὥστʼ εἶχεν ἂν πάλιν ὁ Καλλικλῆς εἰς τὰς αὐτὰς λαβὰς ἐπανελθεῖν , τί λέγων ; ἐξαρκεῖ . εἰ γάρ ἐστι διπλοῦν , καὶ τοὺς μὲν ἐπαινεῖς , τοὺς δὲ ψέγεις , τί σοι προκέκοπται , πλὴν εἰ τούτοις ἄλλως
Lemmas: ὁ εἰμί ἐκεῖθεν ἀφικνέομαι ὁ λόγος καί ὁ Καλλικλῆς ἐξεπίτηδες μιμνῄσκω περί ὁ ἀνήρ ἐπί ἔλεγχος ὁ Σωκράτης , ἔξεστι ὡδί δέχομαι καί μηδείς βλάσφημος λέγω · ἄξιος δέ εἴπερ τις καί οὗτος προσέχω . οὕτως γάρ γίγνομαι που ὁ δεύτερος , ὡς γε ἐγώ φαίνω , οὐκοῦν εἰ μέν καί οὗτος , ὦ φίλος Καλλικλῆς , κόλαξ τις εἰμί λέγω καί ὁ πρός ἡδονή δημηγορέω , τίθημι ἐγώ καί κατά οὗτος οὗτος λέγω . οὐδείς γάρ ἀγαθός ὁ γε δή που κολακεία διά Μιλτιάδης καί Περικλῆς καί ὅς ἄν λέγω · πῶς γάρ ὅς γε εἰμί φαῦλος φύσις ; ὥστε ὁ Εὐριπίδης γίγνομαι , σύ λέγω οὗτος , οὐ ἐγώ , ὡς ἄρα οὐδείς οὗτος ἀγαθός ὁ νῦν . εἰ δέ ὁ ἕτερος εἰμί μερίς καί ὁ ἀγαθός ἀντί ὁ πρός ἡδονή αἱρέω , καί οὗτος κατηγορέω , ὡς ἔοικα , φαῦλος εἰμί περί ὅς διαλέγω , καί οὐδείς ἀγαθός ὁ ῥητορικός διά οὗτος , ὅς σύ μέχρι οὗτος ἐπαινέω καί ὅς ἐγώ προξενέω , ἀλλά καί παρά οὗτος κριτής αἰσχρός , καί φαίνω δή οὗτος κατά ἐγώ μάρτυς χράω , ὅς αὐτός δοκέω ὅς ἐγώ φαίνω . οὕτως ἔξεστι οἴομαι διαλύω ὁ λόγος , βλασφημία δέ οὐδείς προσδέω . οὐδείς γάρ ἐξωτέρω προβαίνω ὁ λόγος , ἀλλά ἐπί ὁ αὐτός ἵστημι . τίς γάρ φημί πρίν ἔρχομαι ἐπί ὁ ἀνήρ ; ἐξαρκέω . εἰ γάρ καί οὗτος εἰμί διπλόος , ὁ μέν ἕτερος αὐτός κολακεία ἄν εἰμί καί αἰσχρός δημηγορία , ὁ δέ ἕτερος καλός · περί ὁ ῥητορική δή που λέγω . καίτοι ὅτε οὗτος ἐξαρκέω , ἐξαρκέω καί περί οὗτος σιωπάω . οὐδείς γάρ κωλύω διπλόος εἰμί ὁ ῥητορική ὁ οὗτος γε χρηστός εἰμί συγχωρέω , ἀλλά καί σφόδρα ἐκεῖνος ὁ λόγος συμβαίνω . ὁ μέν γάρ εἰμί κόλαξ , ὁ δέ οὐ . εἰ μέν γάρ οὐ διπλόος ὁ ῥητορικός , τίς διαλέγω ; εἰ δέ τοιοῦτος , τίς πολύς οὗτος ἐλέγχω ; ἀλλά μήν ὅτε καί οὗτος κατηγορέω ἄλλος αὖθις ἐπαινέω , οὐδείς ὁ λόγος προσλαμβάνω . ὥστε ἔχω ἄν πάλιν ὁ Καλλικλῆς εἰς ὁ αὐτός λαβή ἐπανέρχομαι , τίς λέγω ; ἐξαρκέω . εἰ γάρ εἰμί διπλόος , καί ὁ μέν ἐπαινέω , ὁ δέ ψέγω , τίς σύ προκόπτω , πλήν εἰ οὗτος ἄλλος