aelius-aristides.pro-s-pla-twna-u-pe-r-tw-n-tetta-rwn 303
μνημάτων αὐτοῖς ἐπόντα ἐπιγράμματα ἐξεκόλαπτεν ἢ μετεποίει βλάσφημʼ ἀντʼ εὐφημιῶν , ὅτι τούτους ὁ δῆμος κολακείας ἕνεκα καὶ κακίας ἐκβάλλει , πολλὴν ἄν τις ἔφη τὴν ὕβριν καὶ τὴν ἀτιμίαν εἶναι · εἰς σύγγραμμα δʼ οὕτω σπουδαῖον τοιαῦτʼ ὀνείδη κατακλείσας , καὶ ταῦτʼ ἀντὶ τῆς πρόσθεν ὑπαρχούσης εὐφημίας αὐτοῖς ἀντιγραψάμενος , καὶ παραδοὺς ἅπασιν ἀκούειν , μή τῳ δοκεῖ σφόδρα τῆς αὑτοῦ μουσικῆς εἰργάσθαι ; καὶ Θεμιστοκλῆς μὲν Ἄρθμιον ἐστηλίτευσεν , ὅτι τὸν ἐκ Μήδων χρυσὸν εἰς Πελοπόννησον ἤνεγκε , Πλάτων δὲ Θεμιστοκλέα καὶ Μιλτιάδην καὶ οὓς μετʼ αὐτῶν ἠξίωσε καταλέξαι στηλίτας οὑτωσὶ πεποίηκε . καίτοι τὴν μὲν κατʼ ἐκείνου στήλην τοῖς προσοικοῦσι μόνοις ὁρᾶν ἦν καὶ τοῖς εἰσαφικνουμένοις , σὺ δʼ εἰς ἅπαντας ἀνθρώπους καὶ πανταχοῦ γῆς καὶ θαλάττης τὰς κατὰ τούτων βλασφημίας ἐκδέδωκας . καὶ τῶν μὲν οἰκετῶν οὐδένα πώποτʼ ἔστιξας τῶν σαυτοῦ , τῶν δʼ Ἑλλήνων τοὺς ἐντιμοτάτους καὶ τοὺς ὑπὲρ τῆς κοινῆς ἐλευθερίας ἀγωνιζομένους ἴσα καὶ στίξας γεγένησαι , καὶ Γοργίου μὲν ἐφείσω , καὶ λέγει που Σωκράτης ὀκνῶ Γοργίου ἕνεκα λέγειν , ἵνα μή με ὑπολάβῃ διακωμῳδεῖν αὐτοῦ τὴν τέχνην , Περικλέους δὲ οὐκ ἐφείσω τεθνηκότος καὶ ταῦτα · ἀλλὰ τῷ μὲν Γοργίᾳ νέμεις αἰδῶ παρὰ τὸν Καλλικλέα , τῷ δὲ Θεμιστοκλεῖ καὶ τοῖς ἄλλοις οὐ νέμεις , ἀλλʼ ἐξ ἴσου πάντας αὐτοὺς ποιεῖς , μᾶλλον δὲ καὶ πλείω κακὰ τούτους ἢ ʼκεῖνον εἴρηκας , καὶ ταῦτʼ εἰδὼς ὅτι ἅπας μὲν λόγος , ἐπειδὰν ἅπαξ γραφῇ , κυλινδεῖται , μεταχειρίζεται δʼ αὐτὸν ὁ βουλόμενος ὁμοίως ἐπαΐων καὶ μὴ , ἂν δέ τις μὴ καλῶς ἀκούειν ἐπίστηται , δέος ἐστὶ διαφθαρῆναι · οἷον καὶ περὶ τούτους ἄν τις συνίδοι τοὺς λόγους ὄν . εἰ γὰρ καὶ τὰ μάλιστα Πλάτων αὐτοῖς ἐπὶ πᾶσι δικαίοις κέχρηται , ὃ πολλοῦ δεῖν εἴποι τις ἂν οὕτως ἔχειν , ἀλλʼ οὖν ἀνάγκη γʼ ἀπʼ αὐτῶν θρασυτέρους καὶ τραχυτέρους
Lemmas: μνῆμα αὐτός ἔπειμι ἐπίγραμμα ἐκκολάπτω ἤ μεταποιέω βλάσφημος ἀντί εὐφημία , ὅτι οὗτος ὁ δῆμος κολακεία ἕνεκα καί κακία ἐκβάλλω , πολύς ἄν τις φημί ὁ ὕβρις καί ὁ ἀτιμία εἰμί · εἰς σύγγραμμα δέ οὕτως σπουδαῖος τοιοῦτος ὄνειδος κατακλείω , καί οὗτος ἀντί ὁ πρόσθεν ὑπάρχω εὐφημία αὐτός ἀντιγράφω , καί παραδίδωμι ἅπας ἀκούω , μή τις δοκέω σφόδρα ὁ ἑαυτοῦ μουσική ἐργάζομαι ; καί Θεμιστοκλῆς μέν Ἄρθμιος στηλιτεύω , ὅτι ὁ ἐκ Μῆδος χρυσός εἰς Πελοπόννησος φέρω , Πλάτων δέ Θεμιστοκλῆς καί Μιλτιάδης καί ὅς μετά αὐτός ἀξιόω καταλέγω στηλίτης οὕτως ποιέω . καίτοι ὁ μέν κατά ἐκεῖνος στήλη ὁ προσοικέω μόνος ὁράω εἰμί καί ὁ εἰσαφικνέομαι , σύ δέ εἰς ἅπας ἄνθρωπος καί πανταχοῦ γῆ καί θάλασσα ὁ κατά οὗτος βλασφημία ἐκδίδωμι . καί ὁ μέν οἰκέτης οὐδείς πώποτε στίζω ὁ σεαυτοῦ , ὁ δέ Ἕλλην ὁ ἔντιμος καί ὁ ὑπέρ ὁ κοινός ἐλευθερία ἀγωνίζομαι ἴσος καί στίζω γίγνομαι , καί Γοργίας μέν φείδομαι , καί λέγω που Σωκράτης ὀκνέω Γοργίας ἕνεκα λέγω , ἵνα μή ἐγώ ὑπολαμβάνω διακωμῳδέω αὐτός ὁ τέχνη , Περικλῆς δέ οὐ φείδομαι θνῄσκω καί οὗτος · ἀλλά ὁ μέν Γοργίας νέμω αἰδώς παρά ὁ Καλλικλῆς , ὁ δέ Θεμιστοκλῆς καί ὁ ἄλλος οὐ νέμω , ἀλλά ἐκ ἴσος πᾶς αὐτός ποιέω , μάλα δέ καί πολύς κακός οὗτος ἤ ἐκεῖνος λέγω , καί οὗτος οἶδα ὅτι ἅπας μέν λόγος , ἐπειδάν ἅπαξ γράφω , κυλινδέω , μεταχειρίζω δέ αὐτός ὁ βούλομαι ὅμοιος ἐπαΐω καί μή , ἐάν δέ τις μή καλός ἀκούω ἐπίσταμαι , δέος εἰμί διαφθείρω · οἷος καί περί οὗτος ἄν τις συνοράω ὁ λόγος εἰμί . εἰ γάρ καί ὁ μάλα Πλάτων αὐτός ἐπί πᾶς δίκαιος χράω , ὅς πολύς δέω λέγω τις ἄν οὕτως ἔχω , ἀλλά οὖν ἀνάγκη γε ἀπό αὐτός θρασύς καί τραχύς