aelius-aristides.pro-s-pla-twna-peri-r-htorikh-s 10
ὅμως δʼ ἔγωγε ὑποστήσομαι τοῦτο τὸ ἄτοπον . καὶ γὰρ ὡς ἀληθῶς ἐστι δεινότερον καὶ ἀτοπώτερον , εἰ μᾶλλον ὁ πειρώμενος ὡς οὐκ αἰσχρὸν ῥητορικὴ διδάσκειν αἰσχύνεται ἢ ὁ τολμήσας πρῶτον ἐν αἰσχροῦ μοίρᾳ ψέγειν . πρῶτον μὲν οὖν εἰ τὰ μάλιστα μὴ τέχνην εἶναι δοίημεν αὐτὴν , ὅπερ ὡς ἕρμαιον στρέφει παρʼ ὅλον τὸν λόγον , τί μᾶλλον αἰσχρόν γʼ εἶναι συγχωρησόμεθα ; εἰ μὲν γὰρ ἦν ἀναγκαίως ἅπαν τὸ μὴ τέχνῃ γιγνόμενον κακὸν , ἢ τοῦ μηδενὸς ἄξιον , ἦν τι προὔργου · νῦν δʼ οὐδείς ἐστιν ὅστις οὐκ ἂν συμφήσαι τὸ μὴ οὐ τὰ μέγιστʼ ἀνθρώποις καὶ κάλλιστʼ ἐκ θεῶν ἅμα τε ἔξω τέχνης εἶναι καὶ τέχνης κρείττω , καὶ τοῦθʼ οὕτω παρὰ πᾶσιν ἀνθρώποις καὶ δεξιοῖς καὶ πολλοῖς κεκράτηκεν ὥσθʼ ὅσα μὲν τῶν ἑπτὰ σοφῶν κληθέντων οὕτως ἐν τοῖς πᾶσιν ὄντων εὐαριθμήτων εἶπέ τις ἢ συνεβούλευσεν , ἢ τῶν ἄλλων οὓς ἐπὶ παιδείᾳ θαυμάζομεν ὡς πρώτους , οὐδεὶς προστίθησι θεῷ , ἀλλὰ τὸ τοῦ ἀνδρὸς ὄνομα ἑκάστοις ἐπιφημίζεται ἃ δʼ ἂν αἱ Πυθοῖ προμάντεις φῶσιν , ἐπειδὰν ἐκστῶσιν ἑαυτῶν , ταῦθʼ ὡς ὁ Πύθιος εἶπε καὶ Πλάτων καὶ ἅπαντες λέγουσι καίτοι τίνα ἐπίστανται δή που τέχνην τότε , αἵ γε οὐχ οἷαί τέ εἰσι φυλάττειν οὐδὲ μεμνῆσθαι ; καίτοι μικρὰ μὲν ἡ πάντας εἰδυῖα λόγους ἀνθρωπίνους ἰατρικὴ καὶ κρείττων ὀψοποιικῆς πρὸς τὰς ἐκ Δελφῶν , οἶμαι , δύναται λύσεις , ὅσαι καὶ ἰδίᾳ καὶ κοινῇ καὶ νόσων καὶ παθημάτων ἁπάντων ἀνθρώποις ἐφάνθησαν , μικρὰ δʼ ἡ κατʼ αὐτὴν ἑστηκυῖα δικαιοσύνη , κρίσεως ἕνεκα πραγμάτων καὶ συμβουλῆς . τί δὲ ἐροῦσι σύμπαντες οἱ γυμνασταὶ , δυοῖν καὶ τριῶν λογίων οὐχ ἡττᾶσθαι σφῶν πᾶσαν τὴν ἐπιστήμην , εἴπερ ἕν γε τοῦτʼ ἐπίστανται βραχὺ σωφρονεῖν ; τί δὲ ἡ σεμνή σοι νομοθετικὴ καὶ τὰ μεγάλα ἀνθρώποις εὑρίσκουσα ; οἶμαι μὲν παραχωρήσεται , μᾶλλον δὲ πάλαι παρεχώρησε ταῖς
Lemmas: ὅμως δέ ἐγώ ὑφίστημι οὗτος ὁ ἄτοπος . καί γάρ ὡς ἀληθής εἰμί δεινός καί ἄτοπος , εἰ μάλα ὁ πειράω ὡς οὐ αἰσχρός ῥητορικός διδάσκω αἰσχύνω ἤ ὁ τολμάω πρῶτος ἐν αἰσχρός μοῖρα ψέγω . πρῶτος μέν οὖν εἰ ὁ μάλα μή τέχνη εἰμί δίδωμι αὐτός , ὅς ὡς ἕρμαιον στρέφω παρά ὅλος ὁ λόγος , τίς μάλα αἰσχρός γε εἰμί συγχωρέω ; εἰ μέν γάρ εἰμί ἀναγκαῖος ἅπας ὁ μή τέχνη γίγνομαι κακός , ἤ ὁ μηδείς ἄξιος , εἰμί τις ἔργον · νῦν δέ οὐδείς εἰμί ὅστις οὐ ἄν σύμφημι ὁ μή οὐ ὁ μέγας ἄνθρωπος καί καλός ἐκ θεός ἅμα τε ἔξω τέχνη εἰμί καί τέχνη κρατύς , καί οὗτος οὕτως παρά πᾶς ἄνθρωπος καί δεξιός καί πολύς κρατέω ὥστε ὅσος μέν ὁ ἑπτά σοφός καλέω οὕτως ἐν ὁ πᾶς εἰμί εὐαρίθμητος λέγω τις ἤ συμβουλεύω , ἤ ὁ ἄλλος ὅς ἐπί παιδεία θαυμάζω ὡς πρῶτος , οὐδείς προστίθημι θεός , ἀλλά ὁ ὁ ἀνήρ ὄνομα ἕκαστος ἐπιφημίζω ὅς δέ ἄν ὁ Πυθώ πρόμαντις φημί , ἐπειδάν ἐξίστημι ἑαυτοῦ , οὗτος ὡς ὁ Πύθιος λέγω καί Πλάτων καί ἅπας λέγω καίτοι τίς ἐπίσταμαι δή που τέχνη τότε , ὁ γε οὐ οἷος τε εἰμί φυλάσσω οὐδέ μιμνῄσκω ; καίτοι μικρός μέν ὁ πᾶς οἶδα λόγος ἀνθρώπινος ἰατρικός καί κρατύς ὀψοποιικός πρός ὁ ἐκ Δελφοί , οἴομαι , δύναμαι λύσις , ὅσος καί ἴδιος καί κοινῇ καί νόσος καί πάθημα ἅπας ἄνθρωπος φαίνω , μικρός δέ ὁ κατά αὐτός ἵστημι δικαιοσύνη , κρίσις ἕνεκα πρᾶγμα καί συμβουλή . τίς δέ λέγω σύμπας ὁ γυμναστής , δύο καί τρεῖς λόγιον οὐ ἡσσάομαι σφεῖς πᾶς ὁ ἐπιστήμη , εἴπερ εἷς γε οὗτος ἐπίσταμαι βραχύς σωφρονέω ; τίς δέ ὁ σεμνός σύ νομοθετικός καί ὁ μέγας ἄνθρωπος εὑρίσκω ; οἴομαι μέν παραχωρέω , μάλα δέ πάλαι παραχωρέω ὁ