aelius-aristides.pro-s-pla-twna-peri-r-htorikh-s 34
εἰ μὴ τέχνην κέκτηνται περὶ ὧν λέγουσιν . ἆρʼ ἔχει τινὰ καὶ ἡ ῥητορικὴ τὸν ἐροῦνθʼ ὑπὲρ αὐτῆς παρασχέσθαι , ἢ ταῦτα ἴσα ἀντʼ ἴσων ; οὐκ ἂν , οἶμαι , φήσειεν ὁ Ὁμηρικὸς Ἰδομενεύς . ἃ μὲν οὖν , εἰ καὶ μὴ τέχνην εἶναι δοίημεν αὐτὴν , ἔχοι τις ἂν λέγειν ὑπὲρ αὐτῆς πολλὰ ἀφελόντι τῶν ἐπιόντων τοσαῦτα καὶ τοιαῦτά ἐστιν . ἴσως δέ τις οἰήσεται τούτων οὕτως ἀποδεδειγμένων τὸ φαυλότερον σπεύδειν ἡμᾶς λοιπὸν , ἐὰν ὅτι καὶ τέχνη διδάσκειν πειρώμεθα . ἐγὼ δὲ οὔτε τῶν εἰρημένων οὐδὲν μετατίθεμαι οὔτε Πλάτωνι συγχωρῶ τὸ μηδὲν μετεῖναι ῥητορικῇ τέχνης , ἀλλʼ ὅσον αὐτῇ τέχνης , χρήσομαι γὰρ τοῖς Πλάτωνος αὐτοῦ ῥήμασι , τοῦτʼ ἐπέξειμι . ὅπερ δὲ ἐν τοῖς ἄνω , τοῦτο κἀνταῦθα ποιήσω , αὐτοῖς οἷς εἴρηκε Πλάτων ἀκολουθῶν ἐπιδείξω μετέχουσαν τέχνης . καίτοι τί ἂν ἄλλο τις βούλοιτο ; φησὶ γὰρ δή που διαβάλλων αὐτὴν ὅτι στοχάζεται καὶ προάγει τοὺς λόγους οὕτως ὅπως ἂν στοχάζηται . καίτοι πῶς οὐχ ὑπεναντίον φάσκειν μὲν στοχάζεσθαι , λέγειν δʼ ὡς οὐ χρῆται λόγῳ διʼ αὐτὸ τοῦτο ; πάντες γὰρ οἱ στοχαζόμενοι δή που τῷ λόγῳ προσάγοντες αὑτοὺς οὕτως στοχάζονται . οὐ γάρ ἐστι μὴ λόγῳ χρώμενον στοχάζεσθαι , ἀλλʼ ὁ τοῦ πράγματος λόγος οὗτός ἐστιν ὁ ποιῶν στοχάζεσθαι . οἷον οἱ τῶν πόρρωθεν ὁρωμένων στοχαζόμενοι καὶ τυγχάνοντες ἀναφέροντες οἶμαι πρὸς τὴν φύσιν οὕτως στοχάζονται , καὶ τούτῳ χρώμενοι τῷ λόγῳ , καὶ ὡσπερεὶ σκοπῷ τούτῳ στοχάζονται . ὡς οἵ γʼ ἀποτυγχάνοντες ἀρχὴν οὐδὲ στοχάζονται , ἀλλʼ αὐτὸ τοὐναντίον τῷ στοχάζεσθαι ποιοῦσι . τὸ γὰρ στοχάζεσθαι τοῦτʼ ἐστὶ τυχεῖν τοῦ πράγματος . οὐκοῦν οὐχ ᾧ στοχάζεται ἁμαρτάνει τις , ἀλλʼ ᾧ διήμαρτεν οὐκ ἐστοχάσατο . εἰκότως · οὐδεὶς γὰρ ἁμαρτάνει λόγῳ χρώμενος , ἀλλʼ ἅμα ἐσφάλη καὶ τὸν λόγον οὐ διεσώσατο . ὁ γὰρ λόγος ταύτην εἶχε τὴν δύναμιν , μὴ διαμαρτάνειν , καὶ τοῦθʼ οὕτως ἀληθές ἐστιν ὥστε οἱ φρονιμώτατοι τῶν ἀνθρώπων
Lemmas: εἰ μή τέχνη κτάομαι περί ὅς λέγω . ἆρα ἔχω τις καί ὁ ῥητορικός ὁ λέγω ὑπέρ αὐτός παρέχω , ἤ οὗτος ἴσος ἀντί ἴσος ; οὐ ἄν , οἴομαι , φημί ὁ Ὁμηρικός Ἰδομενεύς . ὅς μέν οὖν , εἰ καί μή τέχνη εἰμί δίδωμι αὐτός , ἔχω τις ἄν λέγω ὑπέρ αὐτός πολύς ἀφαιρέω ὁ ἐπέρχομαι τοσοῦτος καί τοιοῦτος εἰμί . ἴσως δέ τις οἴομαι οὗτος οὕτως ἀποδείκνυμι ὁ φαῦλος σπεύδω ἐγώ λοιπός , ἐάν ὅτι καί τέχνη διδάσκω πειράω . ἐγώ δέ οὔτε ὁ λέγω οὐδείς μετατίθημι οὔτε Πλάτων συγχωρέω ὁ μηδείς μέτειμι ῥητορικός τέχνη , ἀλλά ὅσος αὐτός τέχνη , χράω γάρ ὁ Πλάτων αὐτός ῥῆμα , οὗτος ἐπεξέρχομαι . ὅς δέ ἐν ὁ ἄνω , οὗτος ἐνταῦθα ποιέω , αὐτός ὅς λέγω Πλάτων ἀκολουθέω ἐπιδείκνυμι μετέχω τέχνη . καίτοι τίς ἄν ἄλλος τις βούλομαι ; φημί γάρ δή που διαβάλλω αὐτός ὅτι στοχάζομαι καί προάγω ὁ λόγος οὕτως ὅπως ἄν στοχάζομαι . καίτοι πῶς οὐ ὑπεναντίος φάσκω μέν στοχάζομαι , λέγω δέ ὡς οὐ χράω λόγος διά αὐτός οὗτος ; πᾶς γάρ ὁ στοχάζομαι δή που ὁ λόγος προσάγω ἑαυτοῦ οὕτως στοχάζομαι . οὐ γάρ εἰμί μή λόγος χράω στοχάζομαι , ἀλλά ὁ ὁ πρᾶγμα λόγος οὗτος εἰμί ὁ ποιέω στοχάζομαι . οἷος ὁ ὁ πρόσωθεν ὁράω στοχάζομαι καί τυγχάνω ἀναφέρω οἴομαι πρός ὁ φύσις οὕτως στοχάζομαι , καί οὗτος χράω ὁ λόγος , καί ὡσπερεί σκοπός οὗτος στοχάζομαι . ὡς ὁ γε ἀποτυγχάνω ἀρχή οὐδέ στοχάζομαι , ἀλλά αὐτός ἐναντίος ὁ στοχάζομαι ποιέω . ὁ γάρ στοχάζομαι οὗτος εἰμί τυγχάνω ὁ πρᾶγμα . οὐκοῦν οὐ ὅς στοχάζομαι ἁμαρτάνω τις , ἀλλά ὅς διαμαρτάνω οὐ στοχάζομαι . ἔοικα · οὐδείς γάρ ἁμαρτάνω λόγος χράω , ἀλλά ἅμα σφάλλω καί ὁ λόγος οὐ διασῴζω . ὁ γάρ λόγος οὗτος ἔχω ὁ δύναμις , μή διαμαρτάνω , καί οὗτος οὕτως ἀληθής εἰμί ὥστε ὁ φρόνιμος ὁ ἄνθρωπος