aelius-aristides.pro-s-pla-twna-peri-r-htorikh-s 41
τῶν ὑπηρετῶν ἅττʼ ἂν εὑρίσκῃ βέλτιστα . ὥστε καὶ τὸν τῆς μαντικῆς ἐπέχει λόγον καὶ τὸν τῆς στρατηγικῆς , ἣν μηδὲν τῇ πολιτικῇ προσήκειν Πλάτων οὐκ ἐρεῖ . πῶς οὖν ῥητορικὴ πολιτικῆς μορίου εἴδωλον , εἰ μὴ οὕτως ; ἀλλὰ μὴν οὕτω γε οὐκ εἴδωλον . εἶεν . αὐτοὶ δὲ οἱ στρατηγοὶ τί πράττουσιν , ὦ θαυμάσιε ; οἶμαι μὲν οὐδὲν ἄλλο ἢ στοχάζονται οἵ γέ που βέλτιστοι καὶ φρονιμώτατοι καὶ τῆς τῶν πολεμίων διανοίας καὶ φύσεως τῶν σφετέρων στρατιωτῶν , καὶ τόπων γε οἶμαι καὶ καιρῶν . ἆρʼ οὖν τοῦ μηδενός εἰσιν ἄξιοι χρῆσθαι ; οὐκ οἶμαί γε . ἀλλὰ μὴν εἰ διὰ τοσούτων γε ὧν εἶπον τεχνῶν—τὰς γὰρ πλείους ἀφίημι—τὸ στοχάζεσθαι φαίνεται τῶν ἔργων ἡγούμενον καὶ διὰ τούτου πάντα χωροῦντα , πῶς ἄξιον τούτῳ τὴν ῥητορικὴν ψέγειν ; ἢ πῶς ὃ μόνον κοινόν ἐστι τῶν τεχνῶν ὡς εἰπεῖν , εἰς ἔλεγχον τοῦτο φέρειν , ὡς οὐ μετέχει ῥητορικὴ τέχνης ; οὐδὲν γὰρ ἄλλο ἢ τοῖς συμβόλοις , διʼ ὧν ἔδει γνωρίσαι καὶ παραδέξασθαι , τούτοις διαφθείρειν αὐτήν ἐστιν , ὅταν ταῦτά τις ἐγχειρῇ λέγειν . οὐκοῦν οὐχ ὅτι στοχάζεται , διὰ τοῦτο οὐ μέτεστι τέχνης αὐτῇ , ἀλλʼ εἰ καὶ μὴ διʼ ἓν τῶν ἄλλων πάντων , διʼ ἓν τοῦτο μέτεστι τὸ στοχάζεσθαι , εἰ τοῦτʼ ἀληθὲς εἴρηκε Πλάτων ὅτι δὴ στοχάζοιτο . τί δὲ τἄλλα λέγοι τις ἂν , ἀλλʼ αὐτὴν τὴν πολυτίμητον εἴτʼ ἐπιστήμην εἴτε σοφίαν χρὴ προσειπεῖν , οὐκ αὐτὸς , ὦ πρὸς θεῶν , εἰκάζειν περὶ τῶν μεγίστων ὁμολογεῖς , ὅταν γέ που φῇς μὴ εἶναι διισχυρίσασθαι , ἀλλʼ ἀφίης τῷ θεῷ , τἀκριβὲς εὖ ποιῶν καὶ φιλοσοφῶν ὡς ἀληθῶς ; ἀλλʼ ἐγὼ , τοῦτʼ εἰπέ μοι , πεισθῶ μηδὲν εἶναι τὸν Δία βελτίω τοῦ Σολέως σοφιστοῦ ; ὦγαθὲ , σκόπει μὴ πάντα τἀνθρώπεια ὅσον εἰκάσαι ᾖ , ἡ δὲ ἐπιστήμη καθʼ Ὅμηρον ἐν Διὸς οὔδει μόνου . ὅτι τοίνυν ὅλως ἐστὶ σόφισμα τὸ
Lemmas: ὁ ὑπηρέτης ὅστις ἄν εὑρίσκω ἀγαθός . ὥστε καί ὁ ὁ μαντικός ἐπέχω λόγος καί ὁ ὁ στρατηγικός , ὅς μηδείς ὁ πολιτικός προσήκω Πλάτων οὐ λέγω . πῶς οὖν ῥητορικός πολιτικός μόριον εἴδωλον , εἰ μή οὕτως ; ἀλλά μήν οὕτως γε οὐ εἴδωλον . εἶεν . αὐτός δέ ὁ στρατηγός τίς πράσσω , ὦ θαυμάσιος ; οἴομαι μέν οὐδείς ἄλλος ἤ στοχάζομαι ὁ γε που ἀγαθός καί φρόνιμος καί ὁ ὁ πολέμιος διάνοια καί φύσις ὁ σφέτερος στρατιώτης , καί τόπος γε οἴομαι καί καιρός . ἆρα οὖν ὁ μηδείς εἰμί ἄξιος χράω ; οὐ οἴομαι γε . ἀλλά μήν εἰ διά τοσοῦτος γε ὅς λέγω τεχνάομαι γάρ πολύς ἀφίημι στοχάζομαι φαίνω ὁ ἔργον ἡγέομαι καί διά οὗτος πᾶς χωρέω , πῶς ἄξιος οὗτος ὁ ῥητορική ψέγω ; ἤ πῶς ὅς μόνος κοινός εἰμί ὁ τέχνη ὡς λέγω , εἰς ἔλεγχος οὗτος φέρω , ὡς οὐ μετέχω ῥητορικός τέχνη ; οὐδείς γάρ ἄλλος ἤ ὁ σύμβολον , διά ὅς δέω γνωρίζω καί παραδέχομαι , οὗτος διαφθείρω αὐτός εἰμί , ὅταν οὗτος τις ἐγχειρέω λέγω . οὐκοῦν οὐ ὅτι στοχάζομαι , διά οὗτος οὐ μέτειμι τέχνη αὐτός , ἀλλά εἰ καί μή διά εἷς ὁ ἄλλος πᾶς , διά εἷς οὗτος μέτειμι ὁ στοχάζομαι , εἰ οὗτος ἀληθής λέγω Πλάτων ὅτι δή στοχάζομαι . τίς δέ ἄλλος λέγω τις ἄν , ἀλλά αὐτός ὁ πολυτίμητος εἴτε ἐπιστήμη εἴτε σοφία χρή προσλέγω , οὐ αὐτός , ὦ πρός θεός , εἰκάζω περί ὁ μέγας ὁμολογέω , ὅταν γε που φημί μή εἰμί διισχυρίζομαι , ἀλλά ἀφίημι ὁ θεός , ἀκριβής εὖ ποιέω καί φιλοσοφέω ὡς ἀληθής ; ἀλλά ἐγώ , οὗτος λέγω ἐγώ , πείθω μηδείς εἰμί ὁ Ζεύς ἀγαθός ὁ Σολεύς σοφιστής ; ἀγαθος , σκοπέω μή πᾶς ἀνθρώπειος ὅσος εἰκάζω εἰμί , ὁ δέ ἐπιστήμη κατά Ὅμηρος ἐν Ζεύς οὖδας μόνος . ὅτι τοίνυν ὅλος εἰμί σόφισμα ὁ