aelius-aristides.pro-s-pla-twna-peri-r-htorikh-s 11
ἀπὸ τοῦ τρίποδος γυναιξί . βαδίζουσί γε εἰς Δελφοὺς καὶ πυνθάνονται περὶ τῶν πολιτειῶν . καὶ τότε τοὺς νόμους τίθενται πρὸς τὴν ἐλθοῦσαν παρὰ τῆς Πυθίας φωνὴν ἀπὸ Λυκούργου πρώτου , τὸν μετὰ πολλοὺς εἰ δεῖ πρῶτον εἰπεῖν χάριν τοῦ λόγου . οὔκουν φασί γʼ ἐκεῖνον οὐδὲν θεῖναι Λακεδαιμονίοις ἄνευ τῆς παρὰ τοῦ θεοῦ φωνῆς , ἀλλʼ ὅμως οὐκ ἐπειδὴ Λυκοῦργος ὁ τῶν Ἑλλήνων ἄριστος ἔθηκεν , οὐ διὰ τοῦθʼ ὁ θεὸς δόξαν εἴληφε τεθεικέναι τοὺς νόμους , ἀλλʼ ὁ μὲν Λυκοῦργος ἄριστος ὢν τῶν Ἑλλήνων ἐμαρτύρει τὰ τῆς οὐδὲν ἰδίᾳ γιγνωσκούσης Πυθίας νικᾶν , ἡ δὲ ἀπεκρίνατο ὡς ἐδόκει τῷ θεῷ , ὁ δὲ τῷ παρὰ τὴν Πυθίαν μέρει τὴν δόξαν εἴληφε τὴν ἐπὶ τοῖς νόμοις . καίτοι οὔτʼ ἐπιστήμην τινʼ ἔχουσι περιττοτέραν παρὰ τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους αὗται αἱ γυναῖκες οὔτʼ εἴ τι καὶ γιγνώσκουσιν , ἀφʼ ὧν πεπαίδευνται καὶ προΐσασι λέγουσιν , ἀλλʼ ὡς ἂν κινηθῶσιν ἑκάστοτε ὑπὸ τοῦ κρείττονος , πέμπουσι πανταχοῖ γῆς , εἰς Ἰωνίαν , εἰς Πόντον , εἰς Κυρήνην , ἐπʼ ἔσχατα τῆς γῆς · οὐδʼ εἴ τις εἴσεισιν ὡς αὐτὰς ἢ πεύσεται προΐσασι πρὸ τῆς ἑσπέρας καὶ τῆς ἐπὶ τοῦ τρίποδος καθέδρας , ὡς ἔπος εἰπεῖν . ἀλλʼ ἀρτίως ἀγνοοῦσαι καὶ τὰ τῶν γειτόνων ἐξαίφνης τὰ πάντων ἀνθρώπων ἴσασι καὶ δημηγοροῦσι παρὰ τῷ θεῷ καὶ πολιτεύονται τὰ κοινὰ τῆς γῆς καὶ πάσαις ταῖς ἐπιστήμαις καὶ τέχναις ἡγεμόνες τοῦ τί δεῖ ποιεῖν ἢ λέγειν καθίστανται . καὶ οὐδὲ Πλάτων αὐτὰς παρέρχεται . ἀλλὰ καὶ οὗτος ἀξιοῖ τὴν Πυθίαν ἐρωτᾶν ὁπόταν πολιτεύηται καὶ νομοθετῇ , καὶ τότε φησὶ δεῖν ποιεῖν , ἐὰν καὶ ἡ Πυθία συναναιρῇ , πρότερον δὲ οὐ θαρρεῖ . εἶεν · αὕτη μὲν ἐκ Δελφῶν ἡ μαρτυρία τῷ λόγῳ καὶ παρὰ Ἀπόλλωνος τοῦ Πυθίου · τὰς δʼ ἐν Δωδώνῃ τί φήσεις ἱερείας , αἳ τοσαῦτα ἴσασιν ὅσʼ ἂν τῷ θεῷ δοκῇ καὶ μέχρι τοσούτου μέχρι ἂν δοκῇ ; καίτοι οὔτε πρότερόν τινα τοιαύτην εἶχον ἐπιστήμην , πρὶν εἰσελθεῖν ἐπὶ τὴν τοῦ θεοῦ συνουσίαν , οὔθʼ ὕστερον οὐδὲν ὧν εἶπον ἴσασιν ,
Lemmas: ἀπό ὁ τρίπους γυνή . βαδίζω γε εἰς Δελφοί καί πυνθάνομαι περί ὁ πολιτεία . καί τότε ὁ νόμος τίθημι πρός ὁ ἔρχομαι παρά ὁ Πυθία φωνή ἀπό Λυκοῦργος πρῶτος , ὁ μετά πολύς εἰ δέω πρῶτος λέγω χάριν ὁ λόγος . οὔκουν φημί γε ἐκεῖνος οὐδείς τίθημι Λακεδαιμόνιος ἄνευ ὁ παρά ὁ θεός φωνή , ἀλλά ὅμως οὐ ἐπειδή Λυκοῦργος ὁ ὁ Ἕλλην ἀγαθός τίθημι , οὐ διά οὗτος ὁ θεός δόξα λαμβάνω τίθημι ὁ νόμος , ἀλλά ὁ μέν Λυκοῦργος ἀγαθός εἰμί ὁ Ἕλλην μαρτυρέω ὁ ὁ οὐδείς ἴδιος γιγνώσκω Πυθία νικάω , ὁ δέ ἀποκρίνω ὡς δοκέω ὁ θεός , ὁ δέ ὁ παρά ὁ Πυθία μέρος ὁ δόξα λαμβάνω ὁ ἐπί ὁ νόμος . καίτοι οὔτε ἐπιστήμη τις ἔχω περισσός παρά ὁ ἄλλος ἄνθρωπος οὗτος ὁ γυνή οὔτε εἰ τις καί γιγνώσκω , ἀπό ὅς παιδεύω καί οπροῗδα λέγω , ἀλλά ὡς ἄν κινέω ἑκάστοτε ὑπό ὁ κρατύς , πέμπω πανταχοῖ γῆ , εἰς Ἰωνία , εἰς Πόντος , εἰς Κυρήνη , ἐπί ἔσχατος ὁ γῆ · οὐδέ εἰ τις εἰσέρχομαι ὡς αὐτός ἤ πυνθάνομαι προίζομαι πρό ὁ ἑσπέρα καί ὁ ἐπί ὁ τρίπους καθέδρα , ὡς ἔπος λέγω . ἀλλά ἄρτιος ἀγνοέω καί ὁ ὁ γείτων ἐξαίφνης ὁ πᾶς ἄνθρωπος οἶδα καί δημηγορέω παρά ὁ θεός καί πολιτεύω ὁ κοινός ὁ γῆ καί πᾶς ὁ ἐπιστήμη καί τέχνη ἡγεμών ὁ τίς δέω ποιέω ἤ λέγω καθίστημι . καί οὐδέ Πλάτων αὐτός παρέρχομαι . ἀλλά καί οὗτος ἀξιόω ὁ Πυθία ἐρωτάω ὁπόταν πολιτεύω καί νομοθετέω , καί τότε φημί δέω ποιέω , ἐάν καί ὁ Πυθία συναναιρέω , πρότερος δέ οὐ θαρσέω . εἶεν · οὗτος μέν ἐκ Δελφοί ὁ μαρτυρία ὁ λόγος καί παρά Ἀπόλλων ὁ Πύθιος · ὁ δέ ἐν Δωδώνη τίς φημί ἱερεία , ὅς τοσοῦτος οἶδα ὅσος ἄν ὁ θεός δοκέω καί μέχρι τοσοῦτος μέχρι ἄν δοκέω ; καίτοι οὔτε πρότερος τις τοιοῦτος ἔχω ἐπιστήμη , πρίν εἰσέρχομαι ἐπί ὁ ὁ θεός συνουσία , οὔτε ὕστερον οὐδείς ὅς λέγω οἶδα ,