aelius-aristides.pro-s-pla-twna-peri-r-htorikh-s 76
λόγῳ καὶ τῷ καθʼ ἕτερον χωρίς ; ταυτὸν δὲ ἡμῖν ἐν ἅπασι σώζεται . περί τε γὰρ ἀμφοτέρων ὁμοῦ τοῖς αὐτὸς αὑτοῦ λόγοις περιωθεῖται καὶ πάλιν καθʼ ἕτερον αὐτὸς αὖ μαρτυρεῖ , τῷ τε τὸ πείθειν φανῆναι τῶν χρησίμων ἕν τι παρʼ αὐτῷ καὶ τῷ τῶν βιαζομένων καὶ ὑβριζόντων κατηγοροῦντα παρʼ ὅλον τὸν λόγον φαίνεσθαι . τοσοῦτον γὰρ ἡ ῥητορικὴ κεχώρισται δυναστείας ὅσον , εἰ καὶ τοῦτʼ εἰπεῖν δεῖ , Πλάτων Διονυσίου . ἔστι τοίνυν μαθεῖν καὶ παρʼ αὐτοῦ τοῦ πράγματος καὶ τῶν συμπεπτωκότων ὅσον τὸ διάφορον τούτων ἑκατέρου , καὶ καθʼ ὅσην τινα τὴν ἀνάγκην ἐστί . φανήσεται γὰρ οὔθʼ ὅπου ῥητορικὴ σώζεται τύραννος ἐγγιγνόμενος , μέχρι ἂν σώζηται λόγῳ , οὔτʼ αὖ ῥητορικὴ περιοῦσα ἔνθα τυραννὶς κρατεῖ , ἀλλʼ ὅ τε ῥήτωρ πάντα πράττων ὅπως μηδεὶς τύραννος ἐγγένηται τό τε αὑτοῦ καὶ τὸ κοινὸν ὁμοῦ προορῶν , ὅπως μηδεὶς αὐτὸν τὸ λόγῳ πείθειν παρελόμενος αὐτὸς ἄγῃ κατʼ ἀρχὴν τὰ πράγματα , οἵ τε τύραννοι σκοποῦντες καὶ φοβούμενοι τῶν πάντων οὐδὲν μᾶλλον ἢ μή τις ἐγγένηται λέγειν καὶ πείθειν δυνατὸς , ὅστις συναγαγὼν τὰ πλήθη καὶ σύμβουλος καὶ μηνυτὴς τοῦ προσήκοντος γενόμενος ὁμοῦ τῆς τε ἀρχῆς καὶ τῆς ἐξουσίας ἀκύρους καταστήσει . διόπερ τὴν ἔχθραν ἀλλήλοις ἀναγκαίως ἔχουσιν · ἡ γὰρ τῶν ἑτέρων σωτηρία καὶ δύναμις μὴ εἶναι τοὺς ἑτέρους ἐστὶ τὴν ἀρχήν . ὥστε πόσου ποτʼ ἂν πρίαιντο οἱ ῥήτορες , εἰ οἷόν τʼ εἰπεῖν , φανῆναί τινα ὥσπερ ἐν μάχῃ σφίσιν , ἢ Πλάτωνα λέγω , ἢ καὶ ὁντινοῦν ἐπίκουρον καὶ βοηθὸν , τὰ τῶν τυράννων κακὰ εἰς μέσον οἴσοντα καὶ δείξοντα καὶ μηδὲ νύκτωρ ἀνήσοντα λέγοντʼ αὐτοὺς κακῶς . σχεδὸν γὰρ ἤδη τοὺς τῆς ῥητορικῆς αὐτῆς ἀναλώσει καὶ δείξει λόγους ὁ ταῦτα δεικνὺς , καί τινα τρόπον οἴκοθεν τοῖς ῥήτορσιν ἡ βοήθεια ἀφίξεται . οἱ δʼ αὖ τυραννεῖν ἐπιθυμοῦντες πόσου ποτʼ ἂν πρίαιντο ἀπιστηθῆναι τὸ τῶν ῥητόρων ἔθνος ἐν ταῖς πόλεσι καὶ κόλακας καὶ μαγείρων οὐδὲν βελτίους
Lemmas: λόγος καί ὁ κατά ἕτερος χωρίς ; τατός δέ ἐγώ ἐν ἅπας σῴζω . περί τε γάρ ἀμφότερος ὁμοῦ ὁ αὐτός ἑαυτοῦ λόγος περιωθέω καί πάλιν κατά ἕτερος αὐτός αὖ μαρτυρέω , ὁ τε ὁ πείθω φαίνω ὁ χρήσιμος εἷς τις παρά αὐτός καί ὁ ὁ βιάζω καί ὑβρίζω κατηγορέω παρά ὅλος ὁ λόγος φαίνω . τοσοῦτος γάρ ὁ ῥητορικός χωρίζω δυναστεία ὅσος , εἰ καί οὗτος λέγω δέω , Πλάτων Διονύσιος . εἰμί τοίνυν μανθάνω καί παρά αὐτός ὁ πρᾶγμα καί ὁ συμπίπτω ὅσος ὁ διάφορος οὗτος ἑκάτερος , καί κατά ὅσος τις ὁ ἀνάγκη εἰμί . φαίνω γάρ οὔτε ὅπου ῥητορικός σῴζω τύραννος ἐγγίγνομαι , μέχρι ἄν σῴζω λόγος , οὔτε αὖ ῥητορικός περίειμι ἔνθα τυραννίς κρατέω , ἀλλά ὁ τε ῥήτωρ πᾶς πράσσω ὅπως μηδείς τύραννος ἐγγίγνομαι ὁ τε ἑαυτοῦ καί ὁ κοινός ὁμοῦ προοράω , ὅπως μηδείς αὐτός ὁ λόγος πείθω παραιρέω αὐτός ἄγω κατά ἀρχή ὁ πρᾶγμα , ὁ τε τύραννος σκοπέω καί φοβέω ὁ πᾶς οὐδείς μάλα ἤ μή τις ἐγγίγνομαι λέγω καί πείθω δυνατός , ὅστις συνάγω ὁ πλῆθος καί σύμβουλος καί μηνυτής ὁ προσήκω γίγνομαι ὁμοῦ ὁ τε ἀρχή καί ὁ ἐξουσία ἄκυρος καθίστημι . διόπερ ὁ ἔχθρα ἀλλήλων ἀναγκαῖος ἔχω · ὁ γάρ ὁ ἕτερος σωτηρία καί δύναμις μή εἰμί ὁ ἕτερος εἰμί ὁ ἀρχή . ὥστε πόσος ποτέ ἄν πρίαμαι ὁ ῥήτωρ , εἰ οἷος τε λέγω , φαίνω τις ὥσπερ ἐν μάχη σφεῖς , ἤ Πλάτων λέγω , ἤ καί ὅστις ἐπίκουρος καί βοηθός , ὁ ὁ τύραννος κακός εἰς μέσος φέρω καί δείκνυμι καί μηδέ νύκτωρ ἀνέω λέγω αὐτός κακός . σχεδόν γάρ ἤδη ὁ ὁ ῥητορική αὐτός ἀναλόω καί δείκνυμι λόγος ὁ οὗτος δείκνυμι , καί τις τρόπος οἴκοθεν ὁ ῥήτωρ ὁ βοήθεια ἀφικνέομαι . ὁ δέ αὖ τυραννεύω ἐπιθυμέω πόσος ποτέ ἄν πρίαμαι ἀπιστέω ὁ ὁ ῥήτωρ ἔθνος ἐν ὁ πόλις καί κόλαξ καί μάγειρος οὐδείς ἀγαθός