aelius-aristides.pro-s-pla-twna-peri-r-htorikh-s 88
ἄλλοθι μηδαμοῦ ῥήτωρ ἐλλόγιμος , μηδʼ ἔξω τῆς τοῦ κολακεύειν αἰτίας , γεγένηται δὲ εἷς Ἀθήνησι , τί μᾶλλον τό γε πρᾶγμα κακιστέον ὡς ἀναγκαίως φαῦλον ; οὐ γὰρ εἰ ῥᾴδιον ἢ μὴ τῷ ὄντι γενέσθαι ῥήτορα προὔκειτο σκοπεῖν , ἐπεὶ τοῦτό γε καὶ ἡμεῖς , εἰ βούλει , μαρτυροῦμεν , κἂν εἰ τὴν Στέντορος φωνὴν κτησαίμεθα , φθεγξαίμεθʼ ἂν ὡς οὐ ῥᾴδιον , κἂν ὁ Νεῖλος , ὦ μακάριε , τοῖς ἑπτὰ στόμασιν εἰ λάβοι φωνὴν , ὥσπερ ὁ Σκάμανδρος κατὰ τὸν Ὅμηρον , ἀλλʼ εἰ δυνατὸν ἢ μὴ καὶ φύσιν ἔστʼ ἔχον συμβῆναι , τοῦτʼ ἦν ἐκ τοῦ λόγου . φέρε γὰρ πρὸς Διὸς , εἰ πρὶν Ἀριστείδην γενέσθαι , τοὺς κατὰ τῆς ῥητορικῆς λόγους τούτους ἐποιεῖτο , προθυμούμενος ἐκ παντὸς τρόπου δεικνύναι φαῦλόν τι καὶ φυγῆς ἄξιον , λέγων ὡς ἀδύνατον χρηστόν ποτε ἄνδρα ἢ δίκαιον γενέσθαι λόγων τοιούτων προσαψάμενον , οὐκ ἂν ἐψεύδετο ; δηλοῖ τό γε Ἀριστείδην φανῆναι τοιοῦτον , εἴπερ μὴ ψευδῆ Πλάτων εἴρηκε περὶ αὐτοῦ . οὐκοῦν δεινὸν εἰ πρὶν μὲν Ἀριστείδην γενέσθαι προσδοκᾶν ἔδει γενήσεσθαί τινα καὶ μὴ νομίζειν καθάπαξ ἀδύνατον , ἐπεὶ δʼ οὗτος ἐμφανὲς παράδειγμα ὑπάρχει , μήθʼ ὡς γενομένου τούτου μήθʼ ὡς ἐγχωροῦν ὅλως ἐγκαλεῖν . καὶ μὴν οὐδʼ ἐκεῖνο ἴσον , μὴ γενομένου μὲν ὅλως χρηστοῦ μηδενὸς τοῦτʼ ἂν ποιεῖσθαι τεκμήριον κατὰ τῆς ῥητορικῆς ὡς ἄφυκτον , ὁμολογουμένου δʼ ὑπʼ αὐτοῦ τοῦ κακῶς ἀγορεύοντος αὐτὴν καὶ γεγενῆσθαί τινας ἀξίους λόγου καὶ ἔσεσθαι , τοῦτο γάρ ἐστιν ὑπερφυὲς τὸ καὶ περὶ τῶν μελλόντων προλέγειν ὡς ἔσονται , εἶτʼ οἴεσθαι μηδὲν εἶναι πλέον . ἕτερον τοίνυν , ὅπερ ἐστὶν ἐκ τῆς τελευταίας ταυτησὶ μαρτυρίας , ὅτι καὶ πολλῷ μειζόνων εἶναι τοὺς τοιούτους ἐπαίνων ἀξίους προσωμολόγηκεν αὐτός . χαλεπὸν γὰρ , φησὶν , ὦ Καλλίκλεις , — οὐκοῦν καὶ ὦ Πλάτων—ἐν μεγάλῃ ἐξουσίᾳ τοῦ ἀδικεῖν γενόμενον δικαίως διαβιῶναι . εἰ τοίνυν ῥητορεύειν μέν ἐστιν
Lemmas: ἄλλοθι μηδαμοῦ ῥήτωρ ἐλλόγιμος , μηδέ ἔξω ὁ ὁ κολακεύω αἰτία , γίγνομαι δέ εἷς Ἀθήνησι , τίς μάλα ὁ γε πρᾶγμα κακιστέον ὡς ἀναγκαῖος φαῦλος ; οὐ γάρ εἰ ῥᾴδιος ἤ μή ὁ εἰμί γίγνομαι ῥήτωρ πρόκειμαι σκοπέω , ἐπεί οὗτος γε καί ἐγώ , εἰ βούλομαι , μαρτυρέω , ἄν εἰ ὁ Στέντωρ φωνή κτάομαι , φθέγγομαι ἄν ὡς οὐ ῥᾴδιος , ἄν ὁ Νεῖλος , ὦ μακάριος , ὁ ἑπτά στόμα εἰ λαμβάνω φωνή , ὥσπερ ὁ Σκάμανδρος κατά ὁ Ὅμηρος , ἀλλά εἰ δυνατός ἤ μή καί φύσις εἰμί ἔχω συμβαίνω , οὗτος εἰμί ἐκ ὁ λόγος . φέρω γάρ πρός Ζεύς , εἰ πρίν Ἀριστείδης γίγνομαι , ὁ κατά ὁ ῥητορική λόγος οὗτος ποιέω , προθυμέομαι ἐκ πᾶς τρόπος δείκνυμι φαῦλος τις καί φυγή ἄξιος , λέγω ὡς ἀδύνατος χρηστός ποτέ ἀνήρ ἤ δίκαιος γίγνομαι λόγος τοιοῦτος προσάπτω , οὐ ἄν ψεύδω ; δηλόω ὁ γε Ἀριστείδης φαίνω τοιοῦτος , εἴπερ μή ψευδής Πλάτων λέγω περί αὐτός . οὐκοῦν δεινός εἰ πρίν μέν Ἀριστείδης γίγνομαι προσδοκάω δέω γίγνομαι τις καί μή νομίζω καθάπαξ ἀδύνατος , ἐπεί δέ οὗτος ἐμφανής παράδειγμα ὑπάρχω , μήτε ὡς γίγνομαι οὗτος μήτε ὡς ἐγχωρέω ὅλος ἐγκαλέω . καί μήν οὐδέ ἐκεῖνος ἴσος , μή γίγνομαι μέν ὅλος χρηστός μηδείς οὗτος ἄν ποιέω τεκμήριον κατά ὁ ῥητορική ὡς ἄφυκτος , ὁμολογέω δέ ὑπό αὐτός ὁ κακός ἀγορεύω αὐτός καί γίγνομαι τις ἄξιος λόγος καί εἰμί , οὗτος γάρ εἰμί ὑπερφυής ὁ καί περί ὁ μέλλω προλέγω ὡς εἰμί , εἶτα οἴομαι μηδείς εἰμί πολύς . ἕτερος τοίνυν , ὅς εἰμί ἐκ ὁ τελευταῖος οὗτος μαρτυρία , ὅτι καί πολύς μέγας εἰμί ὁ τοιοῦτος ἔπαινος ἄξιος προσομολογέω αὐτός . χαλεπός γάρ , φημί , ὦ Καλλικλῆς , — οὐκοῦν καί ὦ Πλάτων μέγας ἐξουσία ὁ ἀδικέω γίγνομαι δίκαιος διαβιόω . εἰ τοίνυν ῥητορεύω μέν εἰμί