aelius-aristides.pro-s-pla-twna-peri-r-htorikh-s 59
ἀπέχει τοῦ περὶ ταῦτα κακουργῶν τις φυλάττειν τοὔνομα τῆς τέχνης , ὥστε κἂν ἄκων ἐξαμάρτῃ , φησὶν ὁ Πλάτων , οὐκ ἀκριβεῖ τῷ λόγῳ χρώμεθα , ἐπειδὰν φῶμεν ὅτι ὁ ἰατρὸς ἐξήμαρτεν ἢ ὁ κυβερνήτης . ἕως γὰρ ἂν ἡ τέχνη κρατῇ , ἁμάρτημα οὐκ ἔστιν , οὐ γάρ ἐστιν ἁμαρτεῖν κατʼ αὐτήν · τὸ γὰρ ἁμαρτεῖν οὐκ ἔστι τέχνη . κομιδῆ ἄρα ἐάν τις ἐξεπίτηδες τἀναντία οἷς ἡ τέχνη βούλεται ποιῇ , τοῦτον ᾧ μετέχει τῆς τέχνης ἀδικεῖν φήσομεν , ἢ τῇ τέχνῃ ποιεῖν ὄνειδος , ἀλλʼ οὐ τὴν τέχνην τούτῳ διπλοῦν ποιεῖν τοὔνειδος . καὶ τί δεῖ παραδειγμάτων ἑτέρων ἀλλʼ οὗ μικρῷ πρόσθεν ἡμεῖς τε ἐμεμνήμεθα καὶ Πλάτωνα σύμψηφον ἐδείκνυμεν ; οἱ νόμοι σωτηρίας δή που τῶν πόλεων ἕνεκα καὶ τοῦ τὰ δίκαια βεβαιοῦν ἅπασι τίθενται , καὶ ἡ νομοθετικὴ καὶ κατʼ αὐτὸν ἐκεῖνον καὶ καθʼ ἡμᾶς καὶ κατὰ πάντας ἀνθρώπους χρηστὸν καὶ καλὸν καὶ σὺν δικαιοσύνῃ καταριθμεῖσθαι τοῦτʼ αὐτὸ δή που τὸ δικαίως οὐκ ἐκπεφευγὸς , Πλάτων δὲ αὐτὸ καὶ πρότερον τίθησιν . ἐὰν οὖν τις ἡμᾶς ἔρηται λέγων ὡδὶ , πόσοι δὲ ἤδη νόμους ἤνεγκαν οὐδὲν ὑγιὲς καὶ πάντʼ ἔχοντας τὰ δεινότατα ; πόσοι δʼ ἐν γραφαῖς ἑάλωσαν παρανόμων ; ἢ πόσοι τῶν κυρίων ὄντες νόμων ἐλύθησαν ὡς οὐκ ἄμεινον αὐτοῖς χρῆσθαι ; τί οὖν ; πότερον τὴν νομοθετικὴν οὐ πάντη καλὸν φήσετε διὰ τοὺς τοιούτους νόμους , ἢ πάντας τοὺς πώποτε γραφέντας ἢ μέλλοντας γραφήσεσθαι νόμους εἶναι καλοὺς καὶ δικαίους , ἐπειδὴ δεῖ πάντως καλὸν εἶναι τὴν νομοθετικήν ; ἆρʼ ἄφυκτα ἐρωτᾶν αὐτὸν φήσομεν καὶ συγκαλυψόμεθα ; ἢ τίνος ἐστὶν εὐπορῆσαι μετρίας ἀποκρίσεως καὶ ἣ τὴν νομοθετικὴν καὶ τοὺς τῷ ὄντι νόμους καλόν τε καὶ δίκαιον εἶναι φήσει ; τούτου γὰρ χάριν ἐλθεῖν εἰς ἀνθρώπους τὸ πρῶτον , τὰ δὲ τοιαῦτα οὐ νόμους εἶναι μᾶλλον ἢ τὸ τοῦ Δημοσθένους ἀνομίαν , καὶ ἃ κωλύουσιν οἱ νόμοι καὶ ὑπὲρ
Lemmas: ἀπέχω ὁ περί οὗτος κακουργέω τις φυλάσσω ὄνομα ὁ τέχνη , ὥστε ἐάν ἄκων ἐξαμαρτάνω , φημί ὁ Πλάτων , οὐ ἀκριβής ὁ λόγος χράω , ἐπειδάν φημί ὅτι ὁ ἰατρός ἐξαμαρτάνω ἤ ὁ κυβερνήτης . ἕως γάρ ἄν ὁ τέχνη κρατέω , ἁμάρτημα οὐ εἰμί , οὐ γάρ εἰμί ἁμαρτάνω κατά αὐτός · ὁ γάρ ἁμαρτάνω οὐ εἰμί τέχνη . κομιδῇ ἄρα ἐάν τις ἐξεπίτηδες ἐναντίος ὅς ὁ τέχνη βούλομαι ποιέω , οὗτος ὅς μετέχω ὁ τέχνη ἀδικέω φημί , ἤ ὁ τέχνη ποιέω ὄνειδος , ἀλλά οὐ ὁ τέχνη οὗτος διπλόος ποιέω ὄνειδος . καί τίς δέω παράδειγμα ἕτερος ἀλλά ὅς μικρός πρόσθεν ἐγώ τε μιμνῄσκω καί Πλάτων σύμψηφος δείκνυμι ; ὁ νόμος σωτηρία δή που ὁ πόλις ἕνεκα καί ὁ ὁ δίκαιος βεβαιόω ἅπας τίθημι , καί ὁ νομοθετικός καί κατά αὐτός ἐκεῖνος καί κατά ἐγώ καί κατά πᾶς ἄνθρωπος χρηστός καί καλός καί σύν δικαιοσύνη καταριθμέω οὗτος αὐτός δή που ὁ δίκαιος οὐ ἐκφεύγω , Πλάτων δέ αὐτός καί πρότερος τίθημι . ἐάν οὖν τις ἐγώ ἔρομαι λέγω ὡδί , πόσος δέ ἤδη νόμος φέρω οὐδείς ὑγιής καί πᾶς ἔχω ὁ δεινός ; πόσος δέ ἐν γραφή ἁλίσκομαι παράνομος ; ἤ πόσος ὁ κύριος εἰμί νόμος λύω ὡς οὐ ἀγαθός αὐτός χράω ; τίς οὖν ; πότερος ὁ νομοθετικός οὐ πάντῃ καλός φημί διά ὁ τοιοῦτος νόμος , ἤ πᾶς ὁ πώποτε γράφω ἤ μέλλω γράφω νόμος εἰμί καλός καί δίκαιος , ἐπειδή δέω πάντως καλός εἰμί ὁ νομοθετικός ; ἆρα ἄφυκτος ἐρωτάω αὐτός φημί καί συγκαλύπτω ; ἤ τίς εἰμί εὐπορέω μέτριος ἀπόκρισις καί ὅς ὁ νομοθετικός καί ὁ ὁ εἰμί νόμος καλός τε καί δίκαιος εἰμί φημί ; οὗτος γάρ χάριν ἔρχομαι εἰς ἄνθρωπος ὁ πρῶτος , ὁ δέ τοιοῦτος οὐ νόμος εἰμί μάλα ἤ ὁ ὁ Δημοσθένης ἀνομία , καί ὅς κωλύω ὁ νόμος καί ὑπέρ