aelius-aristides.pro-s-pla-twna-peri-r-htorikh-s 28
οὐκοῦν ἄτοπον τόν γε αὐτὸν ὡμολογηκότα εἶναι χείρω , τοῦτον ἀμείνω καλεῖν , καὶ ταῦτα διʼ αὐτὸ τοῦτʼ ἐπαινούμενον , ὅτι ὡμολόγηκε χείρων εἶναι . ἢ κατὰ μὲν τὰς δωρεὰς οὐδαμοῦ κρείττων ὁ λαβὼν τοῦ δόντος αὐτῷ τῷ λαβεῖν , ἀλλὰ τὸ δοῦναι τοῦ κρείττονος εἶναι δοκεῖ , ἐν δὲ τοῖς μαθήμασι κρείττων ὁ προσέχων τὸν νοῦν τοῦ νοήσαντος αὐτοῦ καὶ παρασχόντος ; καὶ μὴν ἐφʼ οἷς ὁ λαβὼν ἄριστος πῶς οὐ πρῶτος ὁ ταῦτʼ ἔχων ἐξ ἀρχῆς , καὶ διὰ τὸν χρόνον γέ που καὶ παρὰ τὴν αἰτίαν ; ἔτι τοίνυν ἑνὸς ποιητοῦ τῶν ἀπὸ Βοιωτίας καὶ Ἑλικῶνος παρασχήσομαι μαρτυρίαν , ᾧ καὶ Πλάτων αὐτὸς τὰ πλείστου , φασὶν , ἄξια χρῆται . οὗτος δὲ , ὦ θεοὶ , καὶ μάλʼ ἀποκαλύψας καὶ τῆς αὑτοῦ φύσεως καὶ Μούσης ὡς ἀληθῶς βοᾷ Στεντόρειον εἰς τοὺς ἀνθρώπους ὥσπερ σιωπὴν κηρύξας σοφὸς ὁ πολλὰ εἰδὼς φυᾷ · μαθόντες δὲ λάβροι παγγλωσσίᾳ κόρακες ὣς ἄκραντα γαρύετον Διὸς πρὸς ὄρνιχα θεῖον . κοράκων φησὶν εἶναι φωνὰς τὰς τῶν μαθόντων καὶ παρʼ ἄλλων εἰληφότων πρὸς ἀετὸν γιγνομένας τὸν φύσει νικῶντα καὶ ἐκ θεοῦ ῥήτορα καὶ σοφόν . ἑτέρωθι δʼ αὖ βραχύτερον μὲν , γνωρίμως δʼ οὐχ ἧττον διαμαρτύρεται τὸ δὲ φυᾷ κράτιστον ἅπαν . πολλοὶ δὲ διδακταῖς ἀνθρώπων ἀρεταῖς κλέος ὤρουσαν αἱρεῖσθαι , σφόδρʼ ἀκολούθως ἀμφότερα εἰπών . ἐπειδὴ γὰρ τὸ μὲν κράτιστον ἐν τοῖς ὀλίγοις , τὰ δὲ φαυλότερα ἐν τοῖς πολλοῖς , ἀντιτέθεικε τῷ κρατίστῳ τὸ [ πολλῷ ] χεῖρον διὰ τοῦ τῶν πολλῶν ὀνόματος , ὡς ἐκεῖνο μὲν παντάπασι τινῶν ὀλίγων ὂν , τοῦτο δὲ εἰς τοὺς πολλοὺς ἀφικνούμενον . καὶ ἔτι πρὸ τούτων ἀγαθοὶ δὲ φύσει καὶ σοφοὶ κατὰ δαίμονα ἄνδρες ἐγένοντο , ὅμοιον καὶ τοῦτο τῷ ἑτέρῳ ῥήματι καὶ ταυτὸν λέγων . οὗ μὲν γὰρ διδακταῖς εἶπεν ἀρεταῖς , προσέθηκεν ἀνθρώπων , οὗ δὲ τὴν φύσιν πρεσβεύει , κατὰ δαίμονα , τούτους εἶναι τοὺς τῷ ὄντι ἀγαθοὺς καὶ σοφούς ·
Lemmas: οὐκοῦν ἄτοπος ὁ γε αὐτός ὁμολογέω εἰμί κακός , οὗτος ἀγαθός καλέω , καί οὗτος διά αὐτός οὗτος ἐπαινέω , ὅτι ὁμολογέω κακός εἰμί . ἤ κατά μέν ὁ δωρεά οὐδαμοῦ κρατύς ὁ λαμβάνω ὁ δίδωμι αὐτός ὁ λαμβάνω , ἀλλά ὁ δίδωμι ὁ κρατύς εἰμί δοκέω , ἐν δέ ὁ μάθημα κρατύς ὁ προσέχω ὁ νόος ὁ νοέω αὐτός καί παρέχω ; καί μήν ἐπί ὅς ὁ λαμβάνω ἀγαθός πῶς οὐ πρῶτος ὁ οὗτος ἔχω ἐκ ἀρχή , καί διά ὁ χρόνος γε που καί παρά ὁ αἰτία ; ἔτι τοίνυν εἷς ποιητής ὁ ἀπό Βοιωτία καί Ἑλικών παρέχω μαρτυρία , ὅς καί Πλάτων αὐτός ὁ πολύς , φημί , ἄξιος χράω . οὗτος δέ , ὦ θεός , καί μάλα ἀποκαλύπτω καί ὁ ἑαυτοῦ φύσις καί Μοῦσα ὡς ἀληθής βοάω Στεντόρειος εἰς ὁ ἄνθρωπος ὥσπερ σιωπή κηρύσσω σοφός ὁ πολύς οἶδα φυή · μανθάνω δέ λάβρος παγγλωσσία κόραξ ὡς ἄκραντος γηρύω Ζεύς πρός ὄρνις θεῖος . κόραξ φημί εἰμί φωνή ὁ ὁ μανθάνω καί παρά ἄλλος λαμβάνω πρός ἀετός γίγνομαι ὁ φύσις νικάω καί ἐκ θεός ῥήτωρ καί σοφός . ἑτέρωθι δέ αὖ βραχύς μέν , γνώριμος δέ οὐ ἥσσων διαμαρτύρομαι ὁ δέ φυή κρατύς ἅπας . πολύς δέ διδακτός ἄνθρωπος ἀρετή κλέος ὀρούω αἱρέω , σφόδρα ἀκόλουθος ἀμφότερος λέγω . ἐπειδή γάρ ὁ μέν κρατύς ἐν ὁ ὀλίγος , ὁ δέ φαῦλος ἐν ὁ πολύς , ἀντιτίθημι ὁ κρατύς ὁ [ πολύς ] κακός διά ὁ ὁ πολύς ὄνομα , ὡς ἐκεῖνος μέν παντάπασι τις ὀλίγος εἰμί , οὗτος δέ εἰς ὁ πολύς ἀφικνέομαι . καί ἔτι πρό οὗτος ἀγαθός δέ φύσις καί σοφός κατά δαίμων ἀνήρ γίγνομαι , ὅμοιος καί οὗτος ὁ ἕτερος ῥῆμα καί τατός λέγω . ὅς μέν γάρ διδακτός λέγω ἀρετή , προστίθημι ἄνθρωπος , ὅς δέ ὁ φύσις πρεσβεύω , κατά δαίμων , οὗτος εἰμί ὁ ὁ εἰμί ἀγαθός καί σοφός ·