aelius-aristides.pro-s-pla-twna-peri-r-htorikh-s 99
τίθησιν , ἀλλὰ καὶ τοὺς ἀρίστους τῶν βασιλέων ῥητορικῆς φησι μετουσίᾳ γίγνεσθαι τοιούτους . καὶ προστίθησι τοὔνεκα γὰρ βασιλῆες ἐχέφρονες , οὕνεκα λαοῖς βλαπτομένοις ἀγορῇφι μετάτροπα ἔργα τελεῦσι , ῥηιδίως μαλακοῖσι παραιφάμενοι ἐπέεσσι · δύʼ ἐν τούτοις μαρτυρῶν , ὅτι τε ἡ ῥητορικὴ σύνεδρος τῆς βασιλικῆς καὶ ὅτι περὶ τὸν αὐτόν ἐστι τό τε τοῦ ἐχέφρονος πρόσρημα καὶ τὸ λέγειν καλῶς . ὁ γὰρ ἐν μὲν τοῖς ἄνω ποιήσας ὡς ἄρα ἡ Καλλιόπη τοῖς αἰδεσιμωτάτοις τῶν βασιλέων ἕπεται καὶ ποιεῖ δύνασθαι λέγειν , ἐνταῦθα δὲ προσθεὶς τοὔνεκα γὰρ βασιλῆες ἐχέφρονες , ὥστε διαιρεῖν τὰ τοῦ δήμου διάφορα , δεικνύει ἐν ᾗ μοίρᾳ πρόσθεν ἔθηκε τοὺς λόγους , ἐν ταύτῃ τὴν σωφροσύνην , καὶ πάλιν αὖθις ὡς οὐχ ὑπʼ ἀνοίας τοὺς ῥήτορας ὄντας καὶ ἐχέφρονας , ῥητορικῆς μὲν ἀρχὴν φρόνησιν καὶ σωφροσύνην τιθεὶς , ταύτας δʼ αὖ συνάψας πρὸς ἀλλήλας , τήν τε βασιλικὴν καὶ δικαστικὴν , ὀρθῶς ἀγορεύων Ἡσίοδος καὶ τὰς Μούσας ἀμειβόμενος δικαίως , παρʼ ὧν καὶ τὸ δύνασθαι περὶ τούτων λέγειν παρειληφὼς ἦν . οὐκοῦν οἱ μὲν ἐχέφρονες περὶ τούτων λέγουσι τὰ δέοντα , οἱ δὲ βασιλεῖς λέγειν εἰδότες εἰσὶν ἐχέφρονες , οὐ μόνον ἵνʼ αὐτοὶ τὰ δέοντα πράττωσιν , ἀλλʼ ἵνα καὶ ἑτέρους παρασκευάζωσιν . ἔστιν ἄρα ῥητορικῆς ἔργον καὶ φρονεῖν ὀρθῶς καὶ μὴ μόνον αὑτὸν ἃ δεῖ πράττοντα , ἀλλὰ καὶ ἑτέρους πείθοντα ἃ δεῖ πράττειν παρέχεσθαι , καὶ ὅλως εἶναι βασιλικόν . οὐκ ἀποστατεῖ δὲ οὐδὲ ἡ παροιμία τούτων ἡ λέγουσα οἷος ὁ τρόπος , τοιοῦτον εἶναι καὶ τὸν λόγον · καὶ πάλιν τὸ ἕτερον ὡσαύτως . οὕτω καὶ τοῖς παρʼ ἡμῶν λόγοις , μᾶλλον δὲ οἷς αὐτὸς ὑποτίθησιν ὁ λόγος , καὶ τῇ παρὰ τῶν πραγμάτων μαρτυρίᾳ καὶ τῇ παρὰ τῶν ἐντιμοτάτων ποιητῶν καὶ τῇ τῶν παροιμιῶν πίστει παρʼ ἡμῖν τἀληθές ἐστιν . εἰ δὲ δεῖ καὶ μῦθον λέγειν , δέδοικα μὲν ἐγὼ μὴ καὶ ταῖς γραυσὶν ἡμᾶς ἐξούλης ὀφλεῖν ἐπισκώπτων φῇ τις ἀνὴρ κωμικός . ἐρῶ δὲ οὐ μῦθον ἄλλως αὐτὸν εἰς αὑτὸν τελευτῶντα , ἀλλὰ καὶ ἐνταῦθα ἡ παρὰ τῶν πραγμάτων προσέσται
Lemmas: τίθημι , ἀλλά καί ὁ ἀγαθός ὁ βασιλεύς ῥητορική φημί μετουσία γίγνομαι τοιοῦτος . καί προστίθημι ἕνεκα γάρ βασιλεύς ἐχέφρων , οὕνεκα λαός βλάπτω ἀγορῇφις μετάτροπος ἔργον τελέω , ῥᾴδιος μαλακός παράφημι ἔπος · δύο ἐν οὗτος μαρτυρέω , ὅτι τε ὁ ῥητορικός σύνεδρος ὁ βασιλικός καί ὅτι περί ὁ αὐτός εἰμί ὁ τε ὁ ἐχέφρων πρόσρημα καί ὁ λέγω καλός . ὁ γάρ ἐν μέν ὁ ἄνω ποιέω ὡς ἄρα ὁ Καλλιόπη ὁ αἰδέσιμος ὁ βασιλεύς ἕπομαι καί ποιέω δύναμαι λέγω , ἐνταῦθα δέ προστίθημι ἕνεκα γάρ βασιλεύς ἐχέφρων , ὥστε διαιρέω ὁ ὁ δῆμος διάφορος , δείκνυμι ἐν ὅς μοῖρα πρόσθεν τίθημι ὁ λόγος , ἐν οὗτος ὁ σωφροσύνη , καί πάλιν αὖθις ὡς οὐ ὑπό ἄνοια ὁ ῥήτωρ εἰμί καί ἐχέφρων , ῥητορική μέν ἀρχή φρόνησις καί σωφροσύνη τίθημι , οὗτος δέ αὖ συνάπτω πρός ἀλλήλων , ὁ τε βασιλικός καί δικαστικός , ὀρθός ἀγορεύω Ἡσίοδος καί ὁ Μοῦσα ἀμείβω δίκαιος , παρά ὅς καί ὁ δύναμαι περί οὗτος λέγω παραλαμβάνω εἰμί . οὐκοῦν ὁ μέν ἐχέφρων περί οὗτος λέγω ὁ δέω , ὁ δέ βασιλεύς λέγω οἶδα εἰμί ἐχέφρων , οὐ μόνος ἵνα αὐτός ὁ δέω πράσσω , ἀλλά ἵνα καί ἕτερος παρασκευάζω . εἰμί ἄρα ῥητορικός ἔργον καί φρονέω ὀρθός καί μή μόνος ἑαυτοῦ ὅς δέω πράσσω , ἀλλά καί ἕτερος πείθω ὅς δέω πράσσω παρέχω , καί ὅλος εἰμί βασιλικός . οὐ ἀποστατέω δέ οὐδέ ὁ παροιμία οὗτος ὁ λέγω οἷος ὁ τρόπος , τοιοῦτος εἰμί καί ὁ λόγος · καί πάλιν ὁ ἕτερος ὡσαύτως . οὕτως καί ὁ παρά ἐγώ λόγος , μάλα δέ ὅς αὐτός ὑποτίθημι ὁ λόγος , καί ὁ παρά ὁ πρᾶγμα μαρτυρία καί ὁ παρά ὁ ἔντιμος ποιητής καί ὁ ὁ παροιμία πίστις παρά ἐγώ ἀληθής εἰμί . εἰ δέ δέω καί μῦθος λέγω , δείδω μέν ἐγώ μή καί ὁ γραῦς ἐγώ ἐξούλης ὀφλισκάνω ἐπισκώπτω φημί τις ἀνήρ κωμικός . λέγω δέ οὐ μῦθος ἄλλος αὐτός εἰς ἑαυτοῦ τελευτάω , ἀλλά καί ἐνταῦθα ὁ παρά ὁ πρᾶγμα πρόσειμι