aelius-aristides.pro-s-pla-twna-peri-r-htorikh-s 96
τούτοις ἔοικεν . ἔγραφον δʼ ἂν καὶ τὴν τέχνην , εἰ μὴ μειρακιῶδες . οὐ μὴν ἀλλʼ ἔν γε τοῖς ἄνω λόγοις ἐπειρώμην δεικνύειν ὅτι ῥητορικὴ διὰ πάντων τῶν τῆς ἀρετῆς μορίων διήκει , φρονήσει μὲν εὑρεθεῖσα , εὑρεθεῖσα δὲ ὑπὲρ δικαιοσύνης , σωφροσύνῃ δὲ καὶ ἀνδρείᾳ φυλαττομένη . τοῦτο δὲ καὶ κατὰ τούτους τοὺς λόγους αὐτῆς ἰδεῖν ἔστιν . ἔστι μὲν γὰρ δή που ῥητορεύειν τὸ τὰ δέοντα ἐξευρεῖν καὶ τάξαι καὶ τὰ πρέποντα ἀποδοῦναι μετὰ κόσμου καὶ δυνάμεως . φαίνεται δὲ ἡ μὲν εὕρεσις κατὰ τὴν φρόνησιν ἔχουσα , εἴπερ ἀμήχανον φρονήσεως ἀπολειπόμενον τῶν χρησίμων εὑρεῖν ὁτιοῦν , ἡ δὲ σωφροσύνη κατὰ τὴν διαχείρισιν οὖσα καὶ τὴν τῶν ἡγουμένων τε καὶ εἰκότων συμφωνίαν · ἀντὶ δὲ αὖ τῆς δικαιοσύνης τὸ πρέπον τίθει . τοῦτο δέ ἐστιν ὁποῖα ἄττα καὶ ὁπόσα ἑκάστῳ προσήκει τῷ πράγματι σῶσαι . ἀλλὰ μὴν ἀνδρείας ἐκ τοῦ εὐθέος οὐδὲν οὕτω μετέχειν ὡς ὁ λόγος βούλεται . τὸ γὰρ ταπεινὸν καὶ ἀγεννὲς οὐδὲν οὕτως ὡς ὁ λόγος ἐξορίζει καὶ ὑπερφρονεῖ . εἶεν . ἐχόντων δὴ τούτων οὕτως τίνος ὧν εἶπον λαβόμενον κακίζειν ἔνεστι τὴν ῥητορικήν ; ἢ τίς ἄμεινον καὶ καθαρώτερον ἐκ τῶν εἰκότων ἀνθρώπῳ προσφέροιτʼ ἂν ἢ ὅστις δύναιτο ὁποίους χρὴ καὶ ὁπόσους καὶ πρὸς ὁποίους καὶ οὕστινας δεῖ ποιεῖσθαι τοὺς λόγους , ἢ πῶς ἔξω τῆς τοιαύτης δυνάμεως ἔνεστιν ἢ πολλοῖς ἢ ὀλίγοις ὀρθῶς διαλεχθῆναι ; ἢ πῶς ἀδελφῷ προσομιλεῖν , νεωτέρῳ ἢ πρεσβυτέρῳ λέγω , ἢ πῶς γονεῦσιν , ἢ πῶς ἑταίροις , ἢ πῶς εἰδόσιν , ἢ πῶς ἀγνοοῦσιν , ἢ πολεμίοις , ἢ συμμάχοις , ἢ τρυφῶσιν , ἢ δεομένοις , ἢ μυρία ἄν τις ἕτερα ἐπιδιαιροῖ ; ὁ γὰρ τὸ πρέπον τῶν λόγων ἐξητακὼς πανταχοῦ καὶ τὸν καιρὸν εἰδὼς καὶ δυνάμενος ταῦθʼ ὥσπερ οἶδε καὶ περαίνειν , οὗτός ἐστιν ὁ μόνος πᾶσιν οἷς εἶπον χρῆσθαι δυνάμενος , οὗτος ὁ νουθετῶν ἀνύτειν , οὗτος ὁ κατηγορῶν πιστεύεσθαι , οὗτος ὁ πανταχοῦ κρείττων τοῦ κατὰ ταῦτα ἀπολειπομένου . καὶ μὴν ὅ γε εἰδὼς τί δεῖ λέγειν οἶδε τί δεῖ σιωπῆσαι καὶ πότʼ
Lemmas: οὗτος ἔοικα . γράφω δέ ἄν καί ὁ τέχνη , εἰ μή μειρακιώδης . οὐ μήν ἀλλά ἐν γε ὁ ἄνω λόγος πειράω δείκνυμι ὅτι ῥητορικός διά πᾶς ὁ ὁ ἀρετή μόριον διήκω , φρόνησις μέν εὑρίσκω , εὑρίσκω δέ ὑπέρ δικαιοσύνη , σωφροσύνη δέ καί ἀνδρεία φυλάσσω . οὗτος δέ καί κατά οὗτος ὁ λόγος αὐτός ὁράω εἰμί . εἰμί μέν γάρ δή που ῥητορεύω ὁ ὁ δέω ἐξευρίσκω καί τάσσω καί ὁ πρέπω ἀποδίδωμι μετά κόσμος καί δύναμις . φαίνω δέ ὁ μέν εὕρεσις κατά ὁ φρόνησις ἔχω , εἴπερ ἀμήχανος φρόνησις ἀπολείπω ὁ χρήσιμος εὑρίσκω ὁστισοῦν , ὁ δέ σωφροσύνη κατά ὁ διαχείρισις εἰμί καί ὁ ὁ ἡγέομαι τε καί ἔοικα συμφωνία · ἀντί δέ αὖ ὁ δικαιοσύνη ὁ πρέπω τίθημι . οὗτος δέ εἰμί ὁποῖος τις καί ὁπόσος ἕκαστος προσήκω ὁ πρᾶγμα σῴζω . ἀλλά μήν ἀνδρεία ἐκ ὁ εὐθύς οὐδείς οὕτως μετέχω ὡς ὁ λόγος βούλομαι . ὁ γάρ ταπεινός καί ἀγεννής οὐδείς οὕτως ὡς ὁ λόγος ἐξορίζω καί ὑπερφρονέω . εἶεν . ἔχω δή οὗτος οὕτως τίς ὅς λέγω λαμβάνω κακίζω ἔνειμι ὁ ῥητορική ; ἤ τίς ἀγαθός καί καθαρός ἐκ ὁ ἔοικα ἄνθρωπος προσφέρω ἄν ἤ ὅστις δύναμαι ὁποῖος χρή καί ὁπόσος καί πρός ὁποῖος καί ὅστις δέω ποιέω ὁ λόγος , ἤ πῶς ἔξω ὁ τοιοῦτος δύναμις ἔνειμι ἤ πολύς ἤ ὀλίγος ὀρθός διαλέγω ; ἤ πῶς ἀδελφός προσομιλέω , νέος ἤ πρέσβυς λέγω , ἤ πῶς γονεύς , ἤ πῶς ἑταῖρος , ἤ πῶς οἶδα , ἤ πῶς ἀγνοέω , ἤ πολέμιος , ἤ σύμμαχος , ἤ τρυφάω , ἤ δέω , ἤ μυρίος ἄν τις ἕτερος ἐπιδιαιρέω ; ὁ γάρ ὁ πρέπω ὁ λόγος ἐξετάζω πανταχοῦ καί ὁ καιρός οἶδα καί δύναμαι οὗτος ὥσπερ οἶδα καί περαίνω , οὗτος εἰμί ὁ μόνος πᾶς ὅς λέγω χράω δύναμαι , οὗτος ὁ νουθετέω ἀνύω , οὗτος ὁ κατηγορέω πιστεύω , οὗτος ὁ πανταχοῦ κρατύς ὁ κατά οὗτος ἀπολείπω . καί μήν ὁ γε οἶδα τίς δέω λέγω οἶδα τίς δέω σιωπάω καί πότε