aelius-aristides.pro-s-pla-twna-peri-r-htorikh-s 113
τερατείαν ἀπὸ πάσης φιλοσοφίας . οὐκοῦν κολακείας , οὐ ῥητορικῆς , Πλάτων ἐν τούτοις κατηγόρηκε , καὶ συκοφαντίας , οὐ ῥητορικῆς . οὔτʼ οὖν εἰ τὴν τῷ ὄντι ῥητορικὴν κακῶς εἴρηκεν οὔτʼ εἰ τὴν δοκοῦσαν , ἔστι τοῦτο πρὸς λόγον , ὡς ὀρθῶς ῥητορικήν γε εἰρήκει καλῶς , εἴπερ ἔσθʼ ἕτερον τὴν δοκοῦσαν εἶναι ῥητορικὴν κακῶς εἰπεῖν . μὴ γὰρ εἶναι τὸ τοιοῦτον ῥητορικὴν , οὐκ αἰσχρὸν εἶναι ῥητορικὴν χρῆν αὐτὸν λέγειν , ὥσπερ ἐκεῖνό πού φησιν αὐτὸς , ὅτι εἰ μὲν θεῶν παῖδες , οὐ φιλοχρήματοι · εἰ δὲ φιλοχρήματοι , οὐ θεῶν παῖδες . ἀμφότερα δὲ οὐκ ἔδει λέγειν . οὐκοῦν οὐδὲ ἐνταῦθα ἀμφότερα ἐᾶν ὁ λόγος φαίνεται · ἐπεὶ καὶ αὐτὸ τοῦτο ὑπὲρ αὐτοῦ Πλάτωνος ἡμεῖς νῦν ποιοῦμεν . εἰ γὰρ ὅτι μάλιστα οὕτω διενοεῖτο , ὥσπερ ἔγωγε οὐκ ἀντιλέγω , ἀλλʼ ὑπεξήρηται τὴν καθαρὰν καὶ τῷ ὄντι ῥητορικὴν , ἄξιον μὴ παρακρουσθῆναι μηδὲ ἀγνοῆσαι τοῦτο αὐτὸ τοὺς πολλοὺς , μηδὲ ὡς ψήφῳ καθαρᾷ προσέχοντας θᾶττον ἢ συμφέρει βουλεύσασθαι περὶ τῶν τηλικούτων . περὶ τοίνυν αὐτοῦ πάλιν τοῦ μέρους αὐτὸς ὡδὶ μαρτυρεῖ οὐκ οἶσθα ὅτι ἐπὶ παντὶ ἐπιτηδεύματι οἱ μὲν πολλοὶ φαῦλοι καὶ οὐδενὸς ἄξιοι , οἱ δὲ σπουδαῖοι ὀλίγοι καὶ παντὸς ἄξιοι ; ἐπεὶ γυμναστικὴ οὐ καλόν σοι δοκεῖ εἶναι καὶ χρηματιστικὴ καὶ ῥητορικὴ καὶ στρατηγία ; ἔμοιγε πάντως δή που . τί οὖν ; ἐν ἑκάστῳ τούτων τοὺς πολλοὺς πρὸς ἕκαστον τὸ ἔργον οὐ καταγελάστους ὁρᾷς ; νὴ τὸν Δία καὶ μάλα ἀληθῆ λέγεις . τί οὖν τούτου ἕνεκα αὐτός τε φεύξει πάντα τὰ ἐπιτηδεύματα καὶ τῷ υἱεῖ οὐκ ἐπιτρέψεις ; οὐκοῦν χρὴ , ὦ Πλάτων , οὐδὲ τὴν ῥητορικὴν ἀπὸ τῶν φαύλως μεταχειριζομένων κρίνειν , ἀλλʼ ἀπὸ τῶν ὡς ἄριστα προϊσταμένων , ἢ γελοῖόν γε ἂν εἴη , μᾶλλον δὲ ὑπερφυὲς , εἰ διʼ ὧν παραδειγμάτων οὐκ ἀξιοῖς φιλοσοφίαν φαῦλον ἡγεῖσθαι ,
Lemmas: τερατεία ἀπό πᾶς φιλοσοφία . οὐκοῦν κολακεία , οὐ ῥητορική , Πλάτων ἐν οὗτος κατηγορέω , καί συκοφαντία , οὐ ῥητορική . οὔτε οὖν εἰ ὁ ὁ εἰμί ῥητορική κακός λέγω οὔτε εἰ ὁ δοκέω , εἰμί οὗτος πρός λόγος , ὡς ὀρθός ῥητορική γε λέγω καλός , εἴπερ εἰμί ἕτερος ὁ δοκέω εἰμί ῥητορική κακός λέγω . μή γάρ εἰμί ὁ τοιοῦτος ῥητορική , οὐ αἰσχρός εἰμί ῥητορική χρή αὐτός λέγω , ὥσπερ ἐκεῖνος που φημί αὐτός , ὅτι εἰ μέν θεός παῖς , οὐ φιλοχρήματος · εἰ δέ φιλοχρήματος , οὐ θεός παῖς . ἀμφότερος δέ οὐ δέω λέγω . οὐκοῦν οὐδέ ἐνταῦθα ἀμφότερος ἐάω ὁ λόγος φαίνω · ἐπεί καί αὐτός οὗτος ὑπέρ αὐτός Πλάτων ἐγώ νῦν ποιέω . εἰ γάρ ὅτι μάλα οὕτως διανοέω , ὥσπερ ἐγώ οὐ ἀντιλέγω , ἀλλά ὑπεξαράω ὁ καθαρός καί ὁ εἰμί ῥητορική , ἄξιος μή παρακρούω μηδέ ἀγνοέω οὗτος αὐτός ὁ πολύς , μηδέ ὡς ψῆφος καθαρός προσέχω ταχύς ἤ συμφέρω βουλεύω περί ὁ τηλικοῦτος . περί τοίνυν αὐτός πάλιν ὁ μέρος αὐτός ὡδί μαρτυρέω οὐ οἶδα ὅτι ἐπί πᾶς ἐπιτήδευμα ὁ μέν πολύς φαῦλος καί οὐδείς ἄξιος , ὁ δέ σπουδαῖος ὀλίγος καί πᾶς ἄξιος ; ἐπεί γυμναστικός οὐ καλός σύ δοκέω εἰμί καί χρηματιστικός καί ῥητορικός καί στρατηγία ; ἐγώ πάντως δή που . τίς οὖν ; ἐν ἕκαστος οὗτος ὁ πολύς πρός ἕκαστος ὁ ἔργον οὐ καταγέλαστος ὁράω ; νή ὁ Ζεύς καί μάλα ἀληθής λέγω . τίς οὖν οὗτος ἕνεκα αὐτός τε φεύγω πᾶς ὁ ἐπιτήδευμα καί ὁ υἱός οὐ ἐπιτρέπω ; οὐκοῦν χρή , ὦ Πλάτων , οὐδέ ὁ ῥητορική ἀπό ὁ φαῦλος μεταχειρίζω κρίνω , ἀλλά ἀπό ὁ ὡς ἀγαθός προΐστημι , ἤ γέλοιος γε ἄν εἰμί , μάλα δέ ὑπερφυής , εἰ διά ὅς παράδειγμα οὐ ἀξιόω φιλοσοφία φαῦλος ἡγέομαι ,