aelius-aristides.pro-s-pla-twna-peri-r-htorikh-s 43
δὲ ἃ δοκοίη τοῖς ἀκροωμένοις , ταῦτʼ ἔργον ἐπεποίηντο λέγειν οἱ ῥήτορες καὶ ταῦτʼ ἐπηῦξον , Ἡράκλεις , ἦν αὐτῷ οἴκοθεν φέρειν τὸν ὄλεθρον , εἴ τις ἦγε ῥήτορα πρὸς τοιοῦτον πρᾶγμα ὥσπερ ἂν εἴ τις αὑτῷ τὸν δήμιον συνεισῆγεν . ἆρʼ οὖν ταῦθʼ οὕτως ἔχει καὶ οἱ μάλιστα ἀποθανεῖσθαι προσδοκῶντες καὶ οἷς πλεῖστος ἔπεστι φόβος μὴ τῶν ἴσων τεύξεσθαι , οὗτοι καὶ διαφερόντως ἀμελοῦσι τῶν ῥητόρων ; οὐκ ἔστι ταῦτα . οὐχ οὕτω παράδοξα ἐρεῖ Πλάτων . ἀλλʼ ἐπὶ θύρας ἔρχονται , δέονται , προσκυλινδοῦνται , πάντων φάρμακον τὴν ῥητορικὴν εἶναι νομίζοντες , θανάτου , φυγῆς , αὐτῶν τῶν φόβων , δικαστῶν ὀργῆς , δήμου φιλονεικίας , πάντων . διὰ τί ; ὅτι οὐ τὰ δοκοῦντα τοῖς καθημένοις ἴσασι λέγειν μελετῶντας τοὺς ῥήτορας , — οὐ γὰρ ἂν οὐδὲ αὐτὸ τοῦτʼ ἐνῆν λέγειν μελετᾶν αὐτοῖς , εἰ τοῦτο ἔμελλον—ἀλλʼ ἴσασιν αὐτοὺς πόρρωθεν προσέχοντας τοῖς πράγμασι καὶ μελετῶντας λέγειν ὡς ἡ τῶν πραγμάτων τάξις ἀπαιτεῖ , καὶ τῆς τούτων φύσεως στοχαζομένους , οὐ τῆς τῶν ἀκροωμένων , εἰ δʼ ἄρα καὶ τῆς τῶν ἀκροωμένων , οὐχ ὥστε τὰς ἐκείνων ἐπιθυμίας θεραπεύειν , οὐδʼ ὅσα βουλομένοις ἐστὶν ἀκούειν λέγειν , ἀλλʼ ὅσα βέλτιον εἰπεῖν , ταῦτʼ εἰπόντας πεῖσαι δυνηθῆναι · ὥσπερ γε καὶ τοὺς ἰατροὺς στοχαζομένους ὁρῶμεν τῆς φύσεως τῶν σωμάτων , οὐ μὴν ὥστε χαρίζεσθαι ταῖς ἐπιθυμίαις ἁπλῶς , ἀλλʼ ὥστε τὸ βέλτιστον μὴ εἰκῆ προσενεγκεῖν , ἀλλʼ ὡς μάλιστʼ ἂν ὁ κάμνων παραδέξαιτο . ἄχρι τούτου φημὶ κἀγὼ τὸν ῥήτορα τῶν ἀκροωμένων στοχάζεσθαι , καὶ τοῦτό γε εἰ λέγεις , συγχωρῶ , ἀλλʼ οὐ δουλεύων οἶμαι τοῖς πλήθεσιν οὐδὲ ὑπὲρ τοῦ χαρίζεσθαι παρατηρεῖ τὰς φύσεις , ἀλλὰ τὸ τοῦ Δημοσθένους , ὅπως τὰ βέλτιστα εἰς δέον εἴποι . ἐγὼ δʼ οὐχ ὅ τι χρὴ λέγειν περὶ τῶν παρόντων ἀπορῶ φησὶν ἀλλʼ ὅντινα χρὴ τρόπον πρὸς ὑμᾶς περὶ αὐτῶν εἰπεῖν . εἶτα παρρησιάζεται , καὶ μάλα γε , ὡς
Lemmas: δέ ὅς δοκέω ὁ ἀκροάομαι , οὗτος ἔργον ποιέω λέγω ὁ ῥήτωρ καί οὗτος ἐπαυξάνω , Ἡρακλῆς , εἰμί αὐτός οἴκοθεν φέρω ὁ ὄλεθρος , εἰ τις ἄγω ῥήτωρ πρός τοιοῦτος πρᾶγμα ὥσπερ ἄν εἰ τις ἑαυτοῦ ὁ δήμιος συνεισάγω . ἆρα οὖν οὗτος οὕτως ἔχω καί ὁ μάλα ἀποθνῄσκω προσδοκάω καί ὅς πολύς ἔπειμι φόβος μή ὁ ἴσος τυγχάνω , οὗτος καί διαφερόντως ἀμελέω ὁ ῥήτωρ ; οὐ εἰμί οὗτος . οὐ οὕτως παράδοξος λέγω Πλάτων . ἀλλά ἐπί θύρα ἔρχομαι , δέω , προσκυλινδέομαι , πᾶς φάρμακον ὁ ῥητορική εἰμί νομίζω , θάνατος , φυγή , αὐτός ὁ φόβος , δικαστής ὀργή , δῆμος φιλονικία , πᾶς . διά τίς ; ὅτι οὐ ὁ δοκέω ὁ κάθημαι οἶδα λέγω μελετάω ὁ ῥήτωρ , — οὐ γάρ ἄν οὐδέ αὐτός οὗτος ἔνειμι λέγω μελετάω αὐτός , εἰ οὗτος ἔμελλον—ἀλλʼ οἶδα αὐτός πρόσωθεν προσέχω ὁ πρᾶγμα καί μελετάω λέγω ὡς ὁ ὁ πρᾶγμα τάξις ἀπαιτέω , καί ὁ οὗτος φύσις στοχάζομαι , οὐ ὁ ὁ ἀκροάομαι , εἰ δέ ἄρα καί ὁ ὁ ἀκροάομαι , οὐ ὥστε ὁ ἐκεῖνος ἐπιθυμία θεραπεύω , οὐδέ ὅσος βούλομαι εἰμί ἀκούω λέγω , ἀλλά ὅσος ἀγαθός λέγω , οὗτος λέγω πείθω δύναμαι · ὥσπερ γε καί ὁ ἰατρός στοχάζομαι ὁράω ὁ φύσις ὁ σῶμα , οὐ μήν ὥστε χαρίζω ὁ ἐπιθυμία ἁπλῶς , ἀλλά ὥστε ὁ ἀγαθός μή εἰκῇ προσφέρω , ἀλλά ὡς μάλα ἄν ὁ κάμνω παραδείκνυμι . ἄχρι οὗτος φημί ἐγώ ὁ ῥήτωρ ὁ ἀκροάομαι στοχάζομαι , καί οὗτος γε εἰ λέγω , συγχωρέω , ἀλλά οὐ δουλεύω οἴομαι ὁ πλῆθος οὐδέ ὑπέρ ὁ χαρίζω παρατηρέω ὁ φύσις , ἀλλά ὁ ὁ Δημοσθένης , ὅπως ὁ ἀγαθός εἰς δέω λέγω . ἐγώ δέ οὐ ὅς τις χρή λέγω περί ὁ πάρειμι ἀπορέω φημί ἀλλά ὅστις χρή τρόπος πρός σύ περί αὐτός λέγω . εἶτα παρρησιάζομαι , καί μάλα γε , ὡς