aelius-aristides.pro-s-pla-twna-peri-r-htorikh-s 33
στέρξει τοῖς λεγομένοις ; οὐ γὰρ δή που τῆς γε γυναικὸς ἀκοῦσαι περιμένων , εἶτʼ ἐρεῖ πρὸς τὴν γυναῖκα αὐτὸς τί δεῖ ποιεῖν · οὐδʼ ὡς ἐκέλευεν Ἡσίοδος , ἵνα ἤθεα κεδνὰ διδάξῃ , τοῖς ἐκείνης λόγοις ἀκολουθῶν . ἀλλʼ εἴπερ διδάξει , προστάξει · εἰ δὲ προστάξει , τῆς ἑαυτοῦ φύσεως ἐγγύτατα ἄξει τὴν γυναῖκα , ὡς ἀμείνων χείρονα . ὅσῳ τοίνυν θεὸς μὲν ἀνθρώπου , ἄρχων δʼ ἰδιώτου , δεσπότης δʼ οἰκέτου , γυναικὸς δʼ ἀνὴρ κρείττων καὶ τελεώτερος , τοσούτῳ κρεῖττον καὶ ἱκανώτερον φύσις ἢ τέχνη , ἢ κομιδῆ πάντʼ ἄνω καὶ κάτω γένοιτʼ ἄν . ἔτι τοίνυν κἂν ἀπὸ τῶν ἐναντίων τις αὐτὸ λόγων ἴδοι . εἰ μὲν γὰρ ἅπαντας τοὺς ἐπὶ τῶν τεχνῶν ὡμολογεῖτο εἶναι σπουδαίους , ἢ πᾶσαν πάντως τέχνην ἀγαθὸν , τάχʼ ἄν τις ὥσπερ ἔλεγχον εἶναι ταῦτα ᾠήθη . νῦν δὲ τίς οὐκ οἶδε πολλοῖς ὄνειδος τὴν τέχνην οὖσαν ; οἷον τοὺς σκυτοδέψας καὶ σκυτοτόμους καὶ γναφεῖς καὶ νευρορράφους τίς ἂν εὐδαιμονίσειε τῆς τέχνης ; καὶ μὴν οὐκ ἐμὸς ὁ μῦθος , ἔφη ὁ Πλάτων , τὸ τοῦ Εὐριπίδου προσπαίζων , ἀλλʼ ὑμέτερος , ὦ Πλάτων , καὶ τοῦ σοῦ νὴ Δίʼ ἐργαστηρίου , καὶ τὰς τέχνας ταύτας βαναύσους καὶ τοὺς ἐπʼ αὐτῶν ἀνδραποδώδεις εἶναι . οὐκοῦν ἄτοπον καὶ περιφανὴς συκοφαντία τοῖς μὲν ἃς εἶπον τέχνας εἰδόσι καὶ τοῖς ἄλλας μυρίας μηδενὸς ἀξιοῦν μετεῖναι χρηστοῦ παρὰ τὴν τέχνην , εἰ δέ τις μὴ τέχνῃ τι μετέρχεται , διὰ τοῦτʼ αὐτὸν ψέγειν ὡς ἑνὸς τῶν βεβαίως καλῶν στερόμενον , καὶ τοὺς αὐτοὺς ὑμᾶς ἅμα μὲν μηδένα ποιεῖσθαι τῆς τέχνης λόγον , ἀλλὰ καὶ προφέρειν αὐτὸ τοῖς πολλοῖς , ἅμα δὲ ὡς καθαρῶς ἀγαθὸν τὸ αὐτὸ τοῦτο σεμνύνειν , ὅ τι ἂν μὴ τέχνῃ γίγνηται κακίζοντας . καὶ μὴν ἑλοῦ γε δυοῖν θάτερον , εἴποι δικαίως ἂν ἡ ῥητορικὴ , ἢ καὶ τοὺς χειροτέχνας ὡς καλοὺς κἀγαθοὺς τιμᾶν , ἢ τούς γε ῥήτορας μὴ ψέγειν ,
Lemmas: στέργω ὁ λέγω ; οὐ γάρ δή που ὁ γε γυνή ἀκούω περιμένω , εἶτα λέγω πρός ὁ γυνή αὐτός τίς δέω ποιέω · οὐδέ ὡς κελεύω Ἡσίοδος , ἵνα ἦθος κεδνός διδάσκω , ὁ ἐκεῖνος λόγος ἀκολουθέω . ἀλλά εἴπερ διδάσκω , προστάσσω · εἰ δέ προστάσσω , ὁ ἑαυτοῦ φύσις ἐγγύς ἄγω ὁ γυνή , ὡς ἀγαθός κακός . ὅσος τοίνυν θεός μέν ἄνθρωπος , ἄρχων δέ ἰδιώτης , δεσπότης δέ οἰκέτης , γυνή δέ ἀνήρ κρατύς καί τέλειος , τοσοῦτος κρατύς καί ἱκανός φύσις ἤ τέχνη , ἤ κομιδῇ πᾶς ἄνω καί κάτω γίγνομαι ἄν . ἔτι τοίνυν ἄν ἀπό ὁ ἐναντίος τις αὐτός λόγος ὁράω . εἰ μέν γάρ ἅπας ὁ ἐπί ὁ τέχνη ὁμολογέω εἰμί σπουδαῖος , ἤ πᾶς πάντως τέχνη ἀγαθός , τάχα ἄν τις ὥσπερ ἔλεγχος εἰμί οὗτος οἴομαι . νῦν δέ τίς οὐ οἶδα πολύς ὄνειδος ὁ τέχνη εἰμί ; οἷος ὁ σκυτοδέψης καί σκυτότομος καί κναφεύς καί νευρορράφος τίς ἄν εὐδαιμονίζω ὁ τέχνη ; καί μήν οὐ ἐμός ὁ μῦθος , φημί ὁ Πλάτων , ὁ ὁ Εὐριπίδης προσπαίζω , ἀλλά ὑμέτερος , ὦ Πλάτων , καί ὁ σός νή Ζεύς ἐργαστήριον , καί ὁ τέχνη οὗτος βάναυσος καί ὁ ἐπί αὐτός ἀνδραποδώδης εἰμί . οὐκοῦν ἄτοπος καί περιφανής συκοφαντία ὁ μέν ὅς λέγω τέχνη οἶδα καί ὁ ἄλλος μυρίος μηδείς ἀξιόω μέτειμι χρηστός παρά ὁ τέχνη , εἰ δέ τις μή τέχνη τις μετέρχομαι , διά οὗτος αὐτός ψέγω ὡς εἷς ὁ βέβαιος καλός στέρομαι , καί ὁ αὐτός σύ ἅμα μέν μηδείς ποιέω ὁ τέχνη λόγος , ἀλλά καί προφέρω αὐτός ὁ πολύς , ἅμα δέ ὡς καθαρός ἀγαθός ὁ αὐτός οὗτος σεμνύνω , ὅς τις ἄν μή τέχνη γίγνομαι κακίζω . καί μήν αἱρέω γε δύο ἕτερος , λέγω δίκαιος ἄν ὁ ῥητορικός , ἤ καί ὁ χειροτέχνης ὡς καλός ἀγαθός τιμάω , ἤ ὁ γε ῥήτωρ μή ψέγω ,