aelius-aristides.pro-s-pla-twna-peri-r-htorikh-s 50
ἄλλως τῶν ἴσων τυχεῖν , τοῦ πείθοντος ἔδει λόγου · τοῦτο δʼ αὖ εὐθὺς ὑπὲρ τῆς δικαιοσύνης . ὁ μὲν γὰρ αὑτῷ καὶ ταῖς παρασκευαῖς ἐπιτρέπων τὸ δοκοῦν ἑαυτῷ ἀξιοῖ κρατεῖν , ὁποῖόν ποτʼ ἂν ᾖ , ὁ δʼ ἀφʼ ὧν καὶ τοὺς ἔξω δεῖ πεῖσαι ταῦθʼ ὁρῶν καὶ ταῦτʼ ἀξιῶν μελετᾶν , οὐ φεύγει τὴν τοῦ ποῖʼ ἄττʼ ἐστὶν ἃ βούλεται βάσανον . φαίνεται τοίνυν ἡ ῥητορικὴ τῇ νομοθετικῇ τῆς αὐτῆς φύσεως μετειληφυῖα , εἴπερ τό γε ἀκριβὲς ἐπʼ ἀμφοτέρων δεῖ θεωρεῖν , μᾶλλον δὲ μέρος οὖσα τῆς ῥητορικῆς ἡ νομοθετικὴ καὶ τοῖς πᾶσι δευτέρα πως , πρῶτον μὲν ὅτι καὶ περὶ αὐτῶν ἔδει τῶν νόμων λόγου τοῦ πείθοντος . εἰ γάρ ἐστιν εὔδηλον ὅτι οἱ νόμοι μὲν ὑπὲρ τοῦ πάντας τὸ προσῆκον ἔχειν ἔμελλον τεθήσεσθαι , τοῦτο δʼ οἱ τῇ χειρὶ κρείττους οὐκ ἔμελλον συμβουλήσεσθαι , πῶς οὐκ ἀναγκαίως ἔδει λόγου τοῦ πείσοντος ἤδη ; οὐ γὰρ βιάσασθαί γε ἐνῆν τοὺς πρὸς αὐτὸ τοῦτο πεφυκότας , οὐδʼ ἦν αὕτη νόμων ἀρχή · ὑπὲρ γὰρ αὐτοῦ τοῦ μὴ βιάζεσθαι τοὺς νόμους ἔδει θέσθαι . οὔκουν ἦν τιθέναι βιασάμενον , ἀλλὰ τοῦτʼ ἦν πρῶτον παρὰ τοὺς νόμους . ἔδει δὴ πεῖσαι μάλιστα μὲν καὶ τοὺς ἀντιπράττοντας αὐτοὺς , καὶ βελτίους γε εὐθὺς αὐτῷ τούτῳ ποιῆσαι · εἰ δὲ μὴ , τούς γε πολλοὺς καὶ ὑπὲρ ὧν ἐτίθει τις . οἱ μὲν γὰρ τῇ σφετέρᾳ φύσει χρώμενοι πρὸς τοὺς πολλοὺς ἀδικεῖν ἔμελλον τοὺς ἄλλους , οἱ δὲ τῇ τῆς ῥητορικῆς καὶ σφετέρᾳ πρὸς ἐκείνους εὖ ποιήσειν ἔμελλον κἀκείνους , εἴπερ σωφρονεῖν ἔμελλον . εἰ δʼ ἄρα ἐκεῖνοι μὴ ἐδέχοντο , λοιπὸν ἦν πεῖσαι τοὺς πολλοὺς καὶ ὑπὲρ ὧν ἐτίθει τις αὐτὸ τοῦτο , ὅτι ὑπὲρ αὑτῶν τίθησιν . ἔδει δὴ λόγων καὶ πειθοῦς . διʼ ἓν μὲν τοῦθʼ οὕτως ἀναγκαίως ἡ ῥητορικὴ νόμων πρότερον καὶ ἡγούμενον , δεύτερον δὲ τί χρὴ τοὺς νόμους αὐτοὺς , ὦ πρὸς θεῶν , εἶναι φῆσαι πλὴν λόγους , τοσοῦτον τῶν ἄλλων ἐξηλλαγμένους ὅσον εἰσὶ γεγραμμένοι ; εἰ μὲν ἐγώ τι μέμνημαι , καὶ Σωκράτει συνδοκεῖν Αἰσχίνης
Lemmas: ἄλλος ὁ ἴσος τυγχάνω , ὁ πείθω δέω λόγος · οὗτος δέ αὖ εὐθύς ὑπέρ ὁ δικαιοσύνη . ὁ μέν γάρ ἑαυτοῦ καί ὁ παρασκευή ἐπιτρέπω ὁ δοκέω ἑαυτοῦ ἀξιόω κρατέω , ὁποῖος ποτέ ἄν εἰμί , ὁ δέ ἀπό ὅς καί ὁ ἔξω δέω πείθω οὗτος ὁράω καί οὗτος ἀξιόω μελετάω , οὐ φεύγω ὁ ὁ ποῖος ἄττα εἰμί ὅς βούλομαι βάσανος . φαίνω τοίνυν ὁ ῥητορικός ὁ νομοθετικός ὁ αὐτός φύσις μεταλαμβάνω , εἴπερ ὁ γε ἀκριβής ἐπί ἀμφότερος δέω θεωρέω , μάλα δέ μέρος εἰμί ὁ ῥητορική ὁ νομοθετικός καί ὁ πᾶς δεύτερος πως , πρῶτος μέν ὅτι καί περί αὐτός δέω ὁ νόμος λόγος ὁ πείθω . εἰ γάρ εἰμί εὔδηλος ὅτι ὁ νόμος μέν ὑπέρ ὁ πᾶς ὁ προσήκω ἔχω μέλλω τίθημι , οὗτος δέ ὁ ὁ χείρ κρατύς οὐ μέλλω συμβούλομαι , πῶς οὐ ἀναγκαῖος δέω λόγος ὁ πείθω ἤδη ; οὐ γάρ βιάζω γε ἔνειμι ὁ πρός αὐτός οὗτος φύω , οὐδέ εἰμί οὗτος νόμος ἀρχή · ὑπέρ γάρ αὐτός ὁ μή βιάζω ὁ νόμος δέω τίθημι . οὔκουν εἰμί τίθημι βιάζω , ἀλλά οὗτος εἰμί πρῶτος παρά ὁ νόμος . δέω δή πείθω μάλα μέν καί ὁ ἀντιπράσσω αὐτός , καί ἀγαθός γε εὐθύς αὐτός οὗτος ποιέω · εἰ δέ μή , ὁ γε πολύς καί ὑπέρ ὅς τίθημι τις . ὁ μέν γάρ ὁ σφέτερος φύσις χράω πρός ὁ πολύς ἀδικέω μέλλω ὁ ἄλλος , ὁ δέ ὁ ὁ ῥητορικός καί σφέτερος πρός ἐκεῖνος εὖ ποιέω μέλλω ἐκεῖνος , εἴπερ σωφρονέω μέλλω . εἰ δέ ἄρα ἐκεῖνος μή δέχομαι , λοιπός εἰμί πείθω ὁ πολύς καί ὑπέρ ὅς τίθημι τις αὐτός οὗτος , ὅτι ὑπέρ ἑαυτοῦ τίθημι . δέω δή λόγος καί πειθώ . διά εἷς μέν οὗτος οὕτως ἀναγκαῖος ὁ ῥητορικός νόμος πρότερος καί ἡγέομαι , δεύτερος δέ τίς χρή ὁ νόμος αὐτός , ὦ πρός θεός , εἰμί φημί πλήν λόγος , τοσοῦτος ὁ ἄλλος ἐξαλλάσσω ὅσος εἰμί γράφω ; εἰ μέν ἐγώ τις μιμνῄσκω , καί Σωκράτης συνδοκέω Αἰσχίνης