aelius-aristides.pro-s-pla-twna-peri-r-htorikh-s 44
ἐγᾦμαι , λαμπρῶς . πέπεισμαι γὰρ ἐξ ὧν παρὼν καὶ ἀκούων σύνοιδα τὰ πλείω τῶν πραγμάτων ὑμᾶς ἐκπεφευγέναι τῷ μὴ βούλεσθαι τὰ δέοντα ποιεῖν , οὐ τῷ μὴ συνιέναι . εἰ τοῦτʼ ἔστιν , ὦ Πλάτων , τὸ στοχάζεσθαι καὶ προσομιλεῖν τὰς φύσεις τηροῦντα , οὐκ ἐκφεύγομεν τὰς αἰτίας , πάντες ἐροῦσιν οἱ ῥήτορες . εἰ δʼ εἴκειν αὐτοὺς τοῖς πλήθεσι φῂς καὶ ποιεῖν τὰ κελευόμενα , ἀλλʼ οὐ κελεύειν , τὴν θεράπαιναν εἴληφας ἀντὶ τῆς δεσποίνης , καὶ τοὺς δημοσίους ψέγων δοκεῖς τοὺς ῥήτορας . ἀλλʼ οὔθʼ οἱ δημόσιοι μέγα φρονοῦσιν ἐφʼ ἑαυτοῖς , ὅτι δουλεύουσι τοῖς τῆς πόλεως βουλήμασι , καὶ τοῖς ῥήτορσι τοῦ φρονεῖν αὐτὸ τοῦτο αἴτιόν ἐστι τὸ μὴ τὰ δοκοῦντα τοῖς δήμοις λέγειν , ἀλλʼ ἃ δοκοῦσιν αὐτοὶ βέλτιστα εἶναι . εἰ δὲ ἦσαν διάκονοι τῆς τῶν ὄχλων ἐπιθυμίας καὶ τὰ δοκοῦντα τοῖς καθημένοις ἐδημηγόρουν , οὐδʼ ἂν παρρησιάσασθαί ποτʼ αὐτοῖς ἐξῆν , οὐχ ὅπως ὑπὲρ τοὺς ἄλλους φρονεῖν . ἀλλʼ οἶμαι συνίσασιν αὑτοῖς οὐ τὰς ἡδονὰς θεραπεύουσιν , ἀλλὰ τὰς ἐπιθυμίας σωφρονίζουσιν , οὐδʼ ὁρῶσιν εἰς τοὺς πολλοὺς , ἀλλὰ τοῖς πολλοῖς ὁρῶσιν εἰς τούτους , οὐδʼ ἀρχομένοις ὑπὸ τῶν ἰδιωτῶν , ἀλλʼ ἄρχουσιν αὐτοῖς τῶν πολλῶν · καὶ τὴν ἐπωνυμίαν διὰ τοῦτο εἰλήφασι παρʼ αὐτῶν ἀντʼ ἄλλου συμβόλου μαρτύριον τῆς ἐξουσίας , λέγω τὴν τῶν δημαγωγῶν , οὐκ ἐπειδήπερ ὑπὸ τῶν δήμων ἄγονται , ὦ πάντʼ ἄνω καὶ κάτω ποιῶν , ἀλλʼ ὅτι τοὺς δήμους ἄγουσιν · ὥσπερ γε δὴ καὶ τοὺς παιδαγωγοὺς , οἶμαι , καλοῦμεν , οὐκ ἐπειδήπερ ὑποπεπτώκασι τοῖς παισὶν , ἀλλʼ ὅτι αὐτοῖς ἡγοῦνται . ὅ τι γὰρ ἂν φαίης ἁρμόττει τὸ τοιοῦτον ἀκοῦσαι τῷ ῥήτορι , ἄρχων , προστάτης , διδάσκαλος , πάντα ταῦτʼ ἐστὶ τοῦ ῥήτορος τὰ ὀνόματα . ὅπερ γάρ εἰσι τοῖς παισὶν οἱ διδάσκαλοι , τοῦτο τοῖς δήμοις εἰσὶν οἱ ῥήτορες · δεικνύουσιν ἃ χρὴ πράττειν καὶ παιδεύουσι ταῖς γνώμαις καὶ τοῖς ψηφίσμασι . καὶ ἡ φύσις οὕτω ταῦτʼ ἔταξεν . οὐ δουλεύει ταῖς τῶν χορευτῶν ἐπιθυμίαις ὁ κορυφαῖος , ἀλλʼ εἴ τί που καὶ χαρίζεται , τὸ μηδὲν ἀπᾷσαι συμπαρατηρῶν τῷ χαρίζεσθαι .
Lemmas: οἴομαι , λαμπρός . πείθω γάρ ἐκ ὅς πάρειμι καί ἀκούω σύνοιδα ὁ πολύς ὁ πρᾶγμα σύ ἐκφεύγω ὁ μή βούλομαι ὁ δέω ποιέω , οὐ ὁ μή συνίημι . εἰ οὗτος εἰμί , ὦ Πλάτων , ὁ στοχάζομαι καί προσομιλέω ὁ φύσις τηρέω , οὐ ἐκφεύγω ὁ αἰτία , πᾶς λέγω ὁ ῥήτωρ . εἰ δέ εἴκω αὐτός ὁ πλῆθος φημί καί ποιέω ὁ κελεύω , ἀλλά οὐ κελεύω , ὁ θεράπαινα λαμβάνω ἀντί ὁ δέσποινα , καί ὁ δημόσιος ψέγω δοκέω ὁ ῥήτωρ . ἀλλά οὔτε ὁ δημόσιος μέγας φρονέω ἐπί ἑαυτοῦ , ὅτι δουλεύω ὁ ὁ πόλις βούλημα , καί ὁ ῥήτωρ ὁ φρονέω αὐτός οὗτος αἴτιος εἰμί ὁ μή ὁ δοκέω ὁ δῆμος λέγω , ἀλλά ὅς δοκέω αὐτός ἀγαθός εἰμί . εἰ δέ εἰμί διάκονος ὁ ὁ ὄχλος ἐπιθυμία καί ὁ δοκέω ὁ κάθημαι δημηγορέω , οὐδέ ἄν παρρησιάζομαι ποτέ αὐτός ἔξεστι , οὐ ὅπως ὑπέρ ὁ ἄλλος φρονέω . ἀλλά οἴομαι συνίζω ἑαυτοῦ οὐ ὁ ἡδονή θεραπεύω , ἀλλά ὁ ἐπιθυμία σωφρονίζω , οὐδέ ὁράω εἰς ὁ πολύς , ἀλλά ὁ πολύς ὁράω εἰς οὗτος , οὐδέ ἄρχω ὑπό ὁ ἰδιώτης , ἀλλά ἄρχω αὐτός ὁ πολύς · καί ὁ ἐπωνυμία διά οὗτος λαμβάνω παρά αὐτός ἀντί ἄλλος σύμβολος μαρτύριον ὁ ἐξουσία , λέγω ὁ ὁ δημαγωγός , οὐ ἐπειδή ὑπό ὁ δῆμος ἄγω , ὦ πᾶς ἄνω καί κάτω ποιέω , ἀλλά ὅτι ὁ δῆμος ἄγω · ὥσπερ γε δή καί ὁ παιδαγωγός , οἴομαι , καλέω , οὐ ἐπειδή ὑποπίπτω ὁ παῖς , ἀλλά ὅτι αὐτός ἡγέομαι . ὅς τις γάρ ἄν φημί ἁρμόζω ὁ τοιοῦτος ἀκούω ὁ ῥήτωρ , ἄρχων , προστάτης , διδάσκαλος , πᾶς οὗτος εἰμί ὁ ῥήτωρ ὁ ὄνομα . ὅς γάρ εἰμί ὁ παῖς ὁ διδάσκαλος , οὗτος ὁ δῆμος εἰμί ὁ ῥήτωρ · δείκνυμι ὅς χρή πράσσω καί παιδεύω ὁ γνώμη καί ὁ ψήφισμα . καί ὁ φύσις οὕτως οὗτος τάσσω . οὐ δουλεύω ὁ ὁ χορευτής ἐπιθυμία ὁ κορυφαῖος , ἀλλά εἰ τις που καί χαρίζω , ὁ μηδείς ἀπᾴδω συμπαρατηρέω ὁ χαρίζω .