aelius-aristides.pro-s-pla-twna-peri-r-htorikh-s 12
ἀλλὰ πάντες μᾶλλον ἢ ʼκεῖναι . ὥσθʼ οἱ μὲν ἀγνοοῦντες καὶ πυθόμενοι παρʼ αὐτῶν μεμαθήκασιν , αἱ δὲ εἰποῦσαι τί χρὴ ποιεῖν οὐκ ἴσασιν οὐδʼ αὐτὸ τοῦτο ὅτι εἰρήκασιν . οὐκοῦν ἐκ Διὸς ἂν ταύτην τὴν μαρτυρίαν τιθεὶς οὐκ ἂν ἁμαρτάνοις . ταὐτὰ δὲ ταῦτα λέγω καὶ περὶ τῶν ἐν Κλάρῳ καὶ περὶ τῶν ἐν Ἄμμωνος καὶ πάντων ὅσοι περὶ χρηστήρια ὁμοίως ἄνδρες καὶ γυναῖκες . καίτοι πότερον τούτους ἅπαντας καὶ ταύτας πάσας ἐρωτήσομεν τὸν λόγον , ᾧ χρώμενοι ταῦτα συμβουλεύουσι ; καὶ πῶς σωφρονεῖν δόξομεν ; ἢ τοῦ μηδενὸς ἄξια καὶ κολακείαν ταῦτʼ εἶναι φήσομεν , ἐπειδήπερ οὐκ ἔχομεν τοὺς εἰπόντας ἀπαιτῆσαι τὸν λόγον , πολλῷ μέντἂν πλέον ἐλλείποιμεν τοῦ σωφρονεῖν . οὐκοῦν παρὰ πάντων ὡς εἰπεῖν τῶν θεῶν μαρτυρία καὶ ψῆφος ἐπῆκται τοῦ μηδενὸς ἄξιον εἶναι τὸν τοιοῦτον λόγον , ὅστις ἢ τὴν τέχνην ζητεῖ , ἢ φαυλίζει τὸ μὴ σὺν ταύτῃ πανταχοῦ . ὅσοι δʼ αὖ καὶ καθάπαξ ὑποδύντες θεῷ καὶ τέχνης οὐδὲ μικρὸν μετασχόντες οὐ μόνον τοῖς ἐφʼ αὑτῶν , ἀλλὰ καὶ τοῖς ὕστερον πολλὰ δὴ καὶ θαυμάσια προεῖπον , οἷον εἰ βούλει , Βάκις , Σίβυλλα , ἕτεροι μετὰ τούτων , εἰ δὲ μὴ πολλοὶ , καὶ τοῦτʼ ἐστὶν ὑπὲρ τοῦ λόγου · τὰ γὰρ μέγιστα ἐκπέφευγε τοὺς πολλούς · τίς οὕτω τεχνίτης τοῦ κακῶς λέγειν ἐστὶν ὅστις καὶ τούτους κακίσειεν ἄν ; ὅταν δʼ εἰς ποιητὰς ἴδω τοὺς κοινοὺς τῶν Ἑλλήνων τροφέας καὶ διδασκάλους , οἳ διαρρήδην ὁμολογοῦσι περὶ αὑτῶν · μηδʼ ὁτιοῦν ἐπίστασθαι , μηδὲ νεῶν ἀριθμὸν , ἀλλʼ ἀεὶ καὶ περὶ παντὸς τὰς Μούσας ἐνοχλοῦσι δεόμενοι φράσαι σφίσιν , ὡς αὐτοὶ μὲν προφητῶν σχῆμα καὶ τάξιν ἔχοντες , ἐκείνας δὲ μάντεις ἀληθεῖς οὔσας περὶ ἁπάντων , μᾶλλόν μοι δοκεῖ προσήκειν τὸ μὴ σὺν τέχνῃ κοσμεῖν ἐνίοτε ἢ δυοῖν θάτερον , ἢ τοὺς ποιητὰς ἐπιστήμῃ φάσκειν ἀποχρώντως ποιεῖν , ὃ μηδʼ αὐτοὶ δέχονται , ἢ τοῦ μηδενὸς ἀξίαν τὴν τῶν Μουσῶν ἡγεῖσθαι δωρεάν . εἶτʼ οὖν , ὦ πρὸς Διὸς ,
Lemmas: ἀλλά πᾶς μάλα ἤ ’κείνης . ὥστε ὁ μέν ἀγνοέω καί πυνθάνομαι παρά αὐτός μανθάνω , ὁ δέ λέγω τίς χρή ποιέω οὐ οἶδα οὐδέ αὐτός οὗτος ὅτι λέγω . οὐκοῦν ἐκ Ζεύς ἄν οὗτος ὁ μαρτυρία τίθημι οὐ ἄν ἁμαρτάνω . αὐτός δέ οὗτος λέγω καί περί ὁ ἐν Κλάρος καί περί ὁ ἐν Ἄμμων καί πᾶς ὅσος περί χρηστήριον ὅμοιος ἀνήρ καί γυνή . καίτοι πότερος οὗτος ἅπας καί οὗτος πᾶς ἐρωτάω ὁ λόγος , ὅς χράω οὗτος συμβουλεύω ; καί πῶς σωφρονέω δοκέω ; ἤ ὁ μηδείς ἄξιος καί κολακεία οὗτος εἰμί φημί , ἐπειδή οὐ ἔχω ὁ λέγω ἀπαιτέω ὁ λόγος , πολύς ἄν πολύς ἐλλείπω ὁ σωφρονέω . οὐκοῦν παρά πᾶς ὡς λέγω ὁ θεός μαρτυρία καί ψῆφος ἐπάγω ὁ μηδείς ἄξιος εἰμί ὁ τοιοῦτος λόγος , ὅστις ἤ ὁ τέχνη ζητέω , ἤ φαυλίζω ὁ μή σύν οὗτος πανταχοῦ . ὅσος δέ αὖ καί καθάπαξ ὑποδύω θεός καί τέχνη οὐδέ μικρός μετέχω οὐ μόνος ὁ ἐπί ἑαυτοῦ , ἀλλά καί ὁ ὕστερον πολύς δή καί θαυμάσιος προλέγω , οἷος εἰ βούλομαι , Βάκις , Σίβυλλα , ἕτερος μετά οὗτος , εἰ δέ μή πολύς , καί οὗτος εἰμί ὑπέρ ὁ λόγος · ὁ γάρ μέγας ἐκφεύγω ὁ πολύς · τίς οὕτως τεχνίτης ὁ κακός λέγω εἰμί ὅστις καί οὗτος κακίζω ἄν ; ὅταν δέ εἰς ποιητής ὁράω ὁ κοινός ὁ Ἕλλην τροφεύς καί διδάσκαλος , ὅς διαρρήδην ὁμολογέω περί ἑαυτοῦ · μηδέ ὁστισοῦν ἐπίσταμαι , μηδέ ναῦς ἀριθμός , ἀλλά ἀεί καί περί πᾶς ὁ Μοῦσα ἐνοχλέω δέω φράζω σφεῖς , ὡς αὐτός μέν προφήτης σχῆμα καί τάξις ἔχω , ἐκεῖνος δέ μάντις ἀληθής εἰμί περί ἅπας , μάλα ἐγώ δοκέω προσήκω ὁ μή σύν τέχνη κοσμέω ἐνίοτε ἤ δύο ἕτερος , ἤ ὁ ποιητής ἐπιστήμη φάσκω ἀποχρώντως ποιέω , ὅς μηδέ αὐτός δέχομαι , ἤ ὁ μηδείς ἄξιος ὁ ὁ Μοῦσα ἡγέομαι δωρεά . εἶτα οὖν , ὦ πρός Ζεύς ,