aelius-aristides.pro-s-pla-twna-peri-r-htorikh-s 90
θεὶς καὶ ἡνιόχους καὶ τὰ τοιαῦτα ἐπεισαγαγὼν ἐνταυθοῖ τόν γε Ἀριστείδην οὐ μόνον οὐδὲν φλαῦρον εἴρηκεν , ἀλλὰ καὶ σαφῶς ἐξαίρετον τῶν ἄλλων πεποίηται . καίτοι εἰ τὸ παθεῖν κακῶς ὑπʼ Ἀθηναίων δεῖγμα τοῦ μὴ καλῶς Ἀθηναίων προστῆναί ἐστιν , οὐδʼ Ἀριστείδης προὔστη καλῶς · οὐδὲ γὰρ οὗτος ἀθῶος δή που διέφυγεν , ἀλλʼ ἐξέπεσε , προσθήσω δʼ ὅτι οὗτός γε οὐδὲ ἐν δικαστηρίῳ δυστυχήσας ὥσπερ Μιλτιάδης καὶ Περικλῆς οὐδʼ ὑπὸ τούτων οἷς προσέκρουσεν ὑπὲρ τῶν πολλῶν , ἀλλʼ ἐξοστρακισθεὶς ὑπʼ αὐτοῦ τοῦ δήμου . οὐκοῦν εἰ μὲν μηδέν ἐστι τοῦτο σύμβολον κακίας , εἴ τις ῥήτωρ ἠτύχησε πρὸς τούτους ὧν προὐστήκει , οὔτε Μιλτιάδης οὔτε Θεμιστοκλῆς , οὐδʼ εἴ τις ἄλλος , ἅμα τʼ ἔπταισαν καὶ δικαίως ἂν φαῦλοι νομίζοιντο · εἰ δʼ ἐκεῖνοι τούτοις ἐξελέγχονται , τί κωλύει μηδʼ Ἀριστείδην ἐλλόγιμον μηδʼ ἔξω τῆς ἐκείνων αἰτίας τιθέναι ; ὥστʼ οὐ μόνον τοῖς κατὰ ῥητορικῆς λόγοις , ἀλλὰ καὶ τοῖς ἰδίᾳ κατὰ τῶν ἀνδρῶν , ὅ γε Ἀριστείδης ὑπεναντίως ὑπʼ αὐτοῦ τιμηθεὶς ἐκείνοις οὓς κακίζει βοηθῶν φαίνεται , ὥσπερ ἐπεισόδιον παρὰ δόξαν προχωροῦν . ἔπειτʼ ἄγει τὸν κυβερνήτην , καὶ τίνος ἕνεκα , φησὶν , οὐ φρονεῖ μέγα οὐδὲ ἴσον τῷ ῥήτορι , σώζων ἐκ θανάτου καὶ οὗτος ἀνθρώπους καὶ αὐτοὺς καὶ χρήματα ; ἐγὼ δὲ ὁρῶ μὲν κἀκεῖνο ὑπάρχον ἀντερωτῆσαι , τίνος οὖν ἕνεκα οὐδὲ αὐτὸς τῷ κυβερνήτῃ παραχωρεῖς ; εἰ γὰρ φιλοσοφίας ἕνεκα ἀτίμως ὑπὸ τῶν πολλῶν ἀγομένης πλεῦσαι φῂς εἰς Σικελίαν τῷ Δίωνι βοηθὸς , οὐχ ἧττον ὁ κυβερνήτης ἐκεῖνον ἔσωζεν ὁ σὲ ἄγων , καὶ ταῦτα μέντοι διὰ τοῦ μεγίστου τῶν πελαγῶν , ἀλλὰ τοσούτῳ σοῦ πλέον εἰπεῖν ἔχει , ὅσῳ καὶ αὐτὸν τὸν μέλλοντα σώζειν τὸν Δίωνα ἔσωζεν . ἀλλʼ ἐῶ ταῦτα . ἀλλὰ πῶς οὐκ ἄτοπον ὡς ἀληθῶς , εἰ αὐτὸς μὲν ὁ κυβερνήτης μὴ ἀξιοῖ τὸ ἴσον φρονεῖν τῷ ῥήτορι μηδʼ
Lemmas: τίθημι καί ἡνίοχος καί ὁ τοιοῦτος ἐπεισάγω ἐνταυθοῖ ὁ γε Ἀριστείδης οὐ μόνος οὐδείς φλαῦρος λέγω , ἀλλά καί σαφής ἐξαιρετός ὁ ἄλλος ποιέω . καίτοι εἰ ὁ πάσχω κακός ὑπό Ἀθηναῖος δεῖγμα ὁ μή καλός Ἀθηναῖος προΐστημι εἰμί , οὐδέ Ἀριστείδης προΐστημι καλός · οὐδέ γάρ οὗτος ἀθῶος δή που διαφεύγω , ἀλλά ἐκπίπτω , προστίθημι δέ ὅτι οὗτος γε οὐδέ ἐν δικαστήριον δυστυχέω ὥσπερ Μιλτιάδης καί Περικλῆς οὐδέ ὑπό οὗτος ὅς προσκρούω ὑπέρ ὁ πολύς , ἀλλά ἐξοστρακίζω ὑπό αὐτός ὁ δῆμος . οὐκοῦν εἰ μέν μηδείς εἰμί οὗτος σύμβολον κακία , εἰ τις ῥήτωρ ἀτυχέω πρός οὗτος ὅς προΐστημι , οὔτε Μιλτιάδης οὔτε Θεμιστοκλῆς , οὐδέ εἰ τις ἄλλος , ἅμα τε πταίω καί δίκαιος ἄν φαῦλος νομίζω · εἰ δέ ἐκεῖνος οὗτος ἐξελέγχω , τίς κωλύω μηδέ Ἀριστείδης ἐλλόγιμος μηδέ ἔξω ὁ ἐκεῖνος αἰτία τίθημι ; ὥστε οὐ μόνος ὁ κατά ῥητορική λόγος , ἀλλά καί ὁ ἴδιος κατά ὁ ἀνήρ , ὁ γε Ἀριστείδης ὑπεναντίος ὑπό αὐτός τιμάω ἐκεῖνος ὅς κακίζω βοηθέω φαίνω , ὥσπερ ἐπεισόδιον παρά δόξα προχωρέω . ἔπειτα ἄγω ὁ κυβερνήτης , καί τίς ἕνεκα , φημί , οὐ φρονέω μέγας οὐδέ ἴσος ὁ ῥήτωρ , σῴζω ἐκ θάνατος καί οὗτος ἄνθρωπος καί αὐτός καί χρῆμα ; ἐγώ δέ ὁράω μέν ἐκεῖνος ὑπάρχω ἀντερωτάω , τίς οὖν ἕνεκα οὐδέ αὐτός ὁ κυβερνήτης παραχωρέω ; εἰ γάρ φιλοσοφία ἕνεκα ἄτιμος ὑπό ὁ πολύς ἄγω πλέω φημί εἰς Σικελία ὁ Δίων βοηθός , οὐ ἥσσων ὁ κυβερνήτης ἐκεῖνος σῴζω ὁ σύ ἄγω , καί οὗτος μέντοι διά ὁ μέγας ὁ πέλαγος , ἀλλά τοσοῦτος σύ πολύς λέγω ἔχω , ὅσος καί αὐτός ὁ μέλλω σῴζω ὁ Δίων σῴζω . ἀλλά ἐάω οὗτος . ἀλλά πῶς οὐ ἄτοπος ὡς ἀληθής , εἰ αὐτός μέν ὁ κυβερνήτης μή ἀξιόω ὁ ἴσος φρονέω ὁ ῥήτωρ μηδέ