aelius-aristides.pro-s-pla-twna-peri-r-htorikh-s 104
ῥητορικῇ δὲ οὐ μόνον εἰ καὶ πάντα τὰ τῶν ἰδιωτῶν ἁμαρτήματα , ἀλλʼ εἰ καὶ πόλεμοι πάντες ἐξ ἀνθρώπων ἀπέλθοιεν , οὐκ ἄπορα τὰ πράγματα , οὐδὲ πέπτωκεν αὐτῆς ἡ δύναμις ὥσπερ ῥίζης ὑφαιρεθείσης . ἔτι γὰρ μᾶλλον αἱ πανηγύρεις καὶ τὰ τῆς εἰρήνης χαρίεντα τοῦ παρʼ αὐτῆς κόσμου προσδεῖται , καὶ νὴ Δία αἵ τε θεῶν τιμαὶ καὶ ἡρώων καὶ ὅσαι τοῖς ἀγαθοῖς τῶν ἀνδρῶν ὀφείλονται δικαίως εὐφημίαι . πάντα γὰρ ταῦτα ἐπέρχεται καὶ κοσμεῖ καὶ πᾶσιν αὐτὴ πρέπουσα ὁμοίως φαίνεται . εἰ δὲ δὴ καὶ κοινωνήσειέ τινι τῶν ἄλλων τεχνῶν καὶ δυνάμεων , Ἡράκλεις , ὡς οὐδʼ εἰπεῖν ἔστιν ὡς ἐκφαίνει τὸ παρʼ αὐτῆς . οἷον ἰατρὸς εἰ προσλάβοι ῥητορικὴν , τῆς ἰατρικῆς αὐτῆς μάλιστα οὕτω τὴν χάριν εἴσεται . εἰ γὰρ προσέλθοι τὸ δύνασθαι πείθειν τοῖς ἄλλοις τοῖς ὑπάρχουσιν αὐτῷ κατὰ τὴν τέχνην , τί κωλύει προθεραπεύειν τὰ πολλὰ τῇ ῥητορικῇ , πρὶν τῶν τῆς ἰατρικῆς ὀργάνων ἅψασθαι , τῷ σοφωτάτῳ τῶν φαρμάκων , ἔφη τις , χρώμενον ; μετὰ τοίνυν τῆς στρατηγικῆς γενομένη πολλῷ μᾶλλον σώζειν αὐτὰ τὰ τῆς στρατηγικῆς πέφυκεν · ἃ δὴ καὶ Ὅμηρος πανταχοῦ σαφῶς δηλοῖ ὣς εἰπὼν ὤτρυνε μένος καὶ θυμὸν ἑκάστου καὶ ὣς ἔφαθʼ , οἱ δʼ ἄρα μᾶλλον ἐπʼ Ἀργείοισιν ὄρουσαν καὶ τοῖσι δʼ ἄφαρ πόλεμος γλυκίων γένετʼ ἠὲ νέεσθαι ἐν νηυσὶ γλαφυρῇσι φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν . τοιαῦτʼ ἀεὶ τοῖς λόγοις προστίθησιν . ἐκφανέστατα δὲ αὐτὸ καὶ μόνον οὐχ ὑπὸ κήρυκος βεβαιοῖ , ποιήσας τὸν Ἀγαμέμνονα τῶν μὲν ἀσπίσι καὶ κορύθεσσι καὶ ἔγχεσι πεφρικυίας τὰς τάξεις παρεχομένων Αἰάντων ἅπαντας λαβεῖν τὸν θυμὸν εὐχόμενον τοῖος πᾶσιν θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι γένοιτο · τοῦ δὲ τὰ βέλτιστα συμβουλεύσαντος τῷ στρατοπέδῳ Νέστορος δέκα τοὺς πάντας συμβούλους μὴ χείρους λαβεῖν . τοιοῦτοι γὰρ , ἔφη , δέκα μοι συμφράδμονες εἶεν , Ἀχαιῶν · τῷ κε τάχʼ ἠμύσειε πόλις Πριάμοιο ἄνακτος χερσὶν ὑφʼ ἡμετέρῃσιν ἁλοῦσά τε περθομένη τε ·
Lemmas: ῥητορικός δέ οὐ μόνος εἰ καί πᾶς ὁ ὁ ἰδιώτης ἁμάρτημα , ἀλλά εἰ καί πόλεμος πᾶς ἐκ ἄνθρωπος ἀπέρχομαι , οὐ ἄπορος ὁ πρᾶγμα , οὐδέ πίπτω αὐτός ὁ δύναμις ὥσπερ ῥίζα ὑφαιρέω . ἔτι γάρ μάλα ὁ πανήγυρις καί ὁ ὁ εἰρήνη χαρίεις ὁ παρά αὐτός κόσμος προσδέω , καί νή Ζεύς ὁ τε θεός τιμή καί ἥρως καί ὅσος ὁ ἀγαθός ὁ ἀνήρ ὀφείλω δίκαιος εὐφημία . πᾶς γάρ οὗτος ἐπέρχομαι καί κοσμέω καί πᾶς αὐτός πρέπω ὅμοιος φαίνω . εἰ δέ δή καί κοινωνέω τις ὁ ἄλλος τέχνη καί δύναμις , Ἡρακλῆς , ὡς οὐδέ λέγω εἰμί ὡς ἐκφαίνω ὁ παρά αὐτός . οἷος ἰατρός εἰ προσλαμβάνω ῥητορική , ὁ ἰατρικός αὐτός μάλα οὕτως ὁ χάρις οἶδα . εἰ γάρ προσέρχομαι ὁ δύναμαι πείθω ὁ ἄλλος ὁ ὑπάρχω αὐτός κατά ὁ τέχνη , τίς κωλύω προθεραπεύω ὁ πολύς ὁ ῥητορικός , πρίν ὁ ὁ ἰατρικός ὄργανον ἅπτω , ὁ σοφός ὁ φάρμακον , φημί τις , χράω ; μετά τοίνυν ὁ στρατηγικός γίγνομαι πολύς μάλα σῴζω αὐτός ὁ ὁ στρατηγικός φύω · ὅς δή καί Ὅμηρος πανταχοῦ σαφής δηλόω ὡς λέγω ὀτρύνω μένος καί θυμός ἕκαστος καί ὡς φημί , ὁ δέ ἄρα μάλα ἐπί Ἀργεῖος ὀρούω καί ὁ δέ ἄφαρ πόλεμος γλυκύς γίγνομαι ἤ νέομαι ἐν ναῦς γλαφυρός φίλος εἰς πατρίς γῆ . τοιοῦτος ἀεί ὁ λόγος προστίθημι . ἐκφανής δέ αὐτός καί μόνος οὐ ὑπό κῆρυξ βεβαιόω , ποιέω ὁ Ἀγαμέμνων ὁ μέν ἀσπίς καί κόρυς καί ἔγχος φρίσσω ὁ τάξις παρέχω Αἴας ἅπας λαμβάνω ὁ θυμός εὔχομαι τοῖος πᾶς θυμός ἐν στῆθος γίγνομαι · ὁ δέ ὁ ἀγαθός συμβουλεύω ὁ στρατόπεδον Νέστωρ δέκα ὁ πᾶς σύμβουλος μή κακός λαμβάνω . τοιοῦτος γάρ , φημί , δέκα ἐγώ συμφράδμων εἰμί , Ἀχαιός · τῷ ἄν τάχα ἠμύω πόλις Πρίαμος ἄναξ χείρ ὑπό ἡμέτερος ἁλίσκομαι τε πέρθω τε ·