aelius-aristides.pro-s-pla-twna-peri-r-htorikh-s 97
ἄμεινον εἰπεῖν καὶ πότʼ ἐᾶσαι , ὥσπερ καὶ ὅστις οἶδε πότε πλεῖν καιρὸς , οὐκ ἀγνοεῖ καὶ πόθʼ ὁρμεῖν · ὅστις δὲ λόγου καὶ σιωπῆς καιρὸν ἐπίσταται , κατʼ οὐδέτερον τούτων ἁμαρτήσεται . ὁ δὲ μήτε λέγων μήτε σιωπῶν οὐδέποτε ἐκ τῶν εἰκότων κατὰ γοῦν τὴν τέχνην . οὐκ ἄρα τοῦ φιλοσόφου μᾶλλον ἢ τοῦ ῥήτορος εἰδέναι πότε χρὴ σιωπᾶν . καὶ μὴν ὅστις γε ἃ προσήκει λέγειν οἶδεν οἶδεν ἃ πράττειν προσήκει . οὐδεὶς γάρ ἐστιν ὅστις ἃ προσήκει πράττειν εἰπεῖν εἰδὼς ἃ προσήκει πράττειν ἀγνοεῖ , οὐδὲ ὅστις ἀγνοῶν ἃ προσήκει πράττειν εἰπεῖν ἔχει . καὶ μὴν ὅ γε εἰδὼς ἑτέρῳ τί πρακτέον οἶδε καὶ τί αὑτῷ δή που , ὥσπερ γε καὶ ὅστις διψῶντα ἕτερον παύειν ἑαυτὸν οὐκ ἀγνοεῖ . ὁ αὐτὸς ἄρα ἐκ τοῦ λόγου φαίνεται λέγειν τε ἃ δεῖ καὶ πράττειν δυνάμενος καὶ ὁ αὐτὸς περὶ ἀμφοτέρων κατὰ τὸ εἰκὸς ἁμαρτών . ταῦτʼ ἄρα καὶ οἱ παλαιοὶ συνῆπτον τὰς δυνάμεις καὶ οὐ διέκρινον . ἀλλʼ Ὅμηρος μὲν ἔφη τὸν Φοίνικα ὑπὸ τοῦ Πηλέως πεμφθῆναι τῷ Ἀχιλλεῖ μύθων τε ῥητῆρʼ ἔμεναι πρηκτηρά τε ἔργων , ὡς τὸν αὐτὸν εἰδότα ἅ τε δεῖ λέγειν καὶ ἃ πράττειν ἄμεινον . καὶ πρό γε τούτου πρότερον αὐτὸς συνῆψεν εἰπὼν οὔπω εἰδόθʼ ὁμοιίου πολέμοιο , οὐδʼ ἀγορέων , ἵνα τʼ ἄνδρες ἀριπρεπέες τελέθουσιν , τὸ μὲν πρακτικὸν ἐξ ἑνὸς εἴδους τοῦ κατὰ τὸν πόλεμον ἐμφανίζων , τὸ δʼ αὖ λογικὸν ἐκ τοῦ κατὰ τὰς ἀγορὰς , μνησθεὶς δὲ ὅμως ἀμφοτέρων τὸ ἵνα τʼ ἄνδρες ἀριπρεπέες τελέθουσι ταῖς ἀγοραῖς προσέθηκεν , οὐ τῷ πολέμῳ , ὡς ἀμείνω τὸν ῥήτορα ὄντα ὅταν λέγῃ περὶ τῶν πρακτέων , ἢ ὅταν αὐτὸς πράττῃ τὴν πρᾶξιν . εἰκότως . ὅσῳ γὰρ βέλτιον ἄρχειν ἢ διακονεῖν , τοσούτῳ λέγειν τὰ δέοντα βέλτιον ἢ πράττειν . ὁ μὲν γὰρ οἶμαι πολλοῖς σύμβουλος γίγνεται , ὁ δὲ ἀνθʼ ἑνὸς ἄλλου τινὸς γίγνεται . ὥσπερ οὖν τοὺς ἀρχιτέκτονας τῶν τεκτόνων ἀνάγκη προέχειν , ὄντας ὅμως περὶ ταῦτα ἃ τῆς τῶν τεκτόνων ἐστὶν ἐμπειρίας ,
Lemmas: ἀγαθός λέγω καί πότε ἐάω , ὥσπερ καί ὅστις οἶδα πότε πλέω καιρός , οὐ ἀγνοέω καί πότε ὁρμάω · ὅστις δέ λόγος καί σιωπή καιρός ἐπίσταμαι , κατά οὐδέτερος οὗτος ἁμαρτάνω . ὁ δέ μήτε λέγω μήτε σιωπάω οὐδέποτε ἐκ ὁ ἔοικα κατά γοῦν ὁ τέχνη . οὐ ἄρα ὁ φιλόσοφος μάλα ἤ ὁ ῥήτωρ οἶδα πότε χρή σιωπάω . καί μήν ὅστις γε ὅς προσήκω λέγω οἶδα οἶδα ὅς πράσσω προσήκω . οὐδείς γάρ εἰμί ὅστις ὅς προσήκω πράσσω λέγω οἶδα ὅς προσήκω πράσσω ἀγνοέω , οὐδέ ὅστις ἀγνοέω ὅς προσήκω πράσσω λέγω ἔχω . καί μήν ὁ γε οἶδα ἕτερος τίς πράσσω οἶδα καί τίς ἑαυτοῦ δή που , ὥσπερ γε καί ὅστις διψάω ἕτερος παύω ἑαυτοῦ οὐ ἀγνοέω . ὁ αὐτός ἄρα ἐκ ὁ λόγος φαίνω λέγω τε ὅς δέω καί πράσσω δύναμαι καί ὁ αὐτός περί ἀμφότερος κατά ὁ ἔοικα ἁμαρτάνω . οὗτος ἄρα καί ὁ παλαιός συνάπτω ὁ δύναμις καί οὐ διακρίνω . ἀλλά Ὅμηρος μέν φημί ὁ Φοῖνιξ ὑπό ὁ Πηλεύς πέμπω ὁ Ἀχιλλεύς μῦθος τε ῥητήρ εἰμί πρηκτηρός τε ἔργον , ὡς ὁ αὐτός οἶδα ὅς τε δέω λέγω καί ὅς πράσσω ἀγαθός . καί πρό γε οὗτος πρότερος αὐτός συνάπτω λέγω οὔπω οἶδα ὅμοιος πόλεμος , οὐδέ ἀγορά , ἵνα τε ἀνήρ ἀριπρεπής τελέθω , ὁ μέν πρακτικός ἐκ εἷς εἶδος ὁ κατά ὁ πόλεμος ἐμφανίζω , ὁ δέ αὖ λογικός ἐκ ὁ κατά ὁ ἀγορά , μιμνῄσκω δέ ὅμως ἀμφότερος ὁ ἵνα τε ἀνήρ ἀριπρεπής τελέθω ὁ ἀγορά προστίθημι , οὐ ὁ πόλεμος , ὡς ἀγαθός ὁ ῥήτωρ εἰμί ὅταν λέγω περί ὁ πράσσω , ἤ ὅταν αὐτός πράσσω ὁ πρᾶξις . ἔοικα . ὅσος γάρ ἀγαθός ἄρχω ἤ διακονέω , τοσοῦτος λέγω ὁ δέω ἀγαθός ἤ πράσσω . ὁ μέν γάρ οἴομαι πολύς σύμβουλος γίγνομαι , ὁ δέ ἀντί εἷς ἄλλος τις γίγνομαι . ὥσπερ οὖν ὁ ἀρχιτέκτων ὁ τέκτων ἀνάγκη προέχω , εἰμί ὅμως περί οὗτος ὅς ὁ ὁ τέκτων εἰμί ἐμπειρία ,