aelius-aristides.pro-s-pla-twna-peri-r-htorikh-s 101
τὰς φύσεις ἐρρωμενεστάτους , τούτοις ἐγχειρίσαι τὸ δῶρον , ἵνʼ ὁμοῦ σφᾶς τε αὐτοὺς καὶ τοὺς ἄλλους σώζειν ἔχοιεν . ἀφικομένης δὲ ῥητορικῆς εἰς ἀνθρώπους οὕτως ἐκ θεῶν ἠδυνήθησαν μὲν οἱ ἄνθρωποι τὴν μετὰ τῶν θηρίων δίαιταν χαλεπὴν ἐκφυγεῖν , ἐπαύσαντο δὲ ἐχθροὶ πάντες ὄντες ἀλλήλοις ἐν κύκλῳ , κοινωνίας δʼ εὗρον ἀρχήν . καταβάντες δὲ ἐκ τῶν ὀρῶν ἄλλοι κατʼ ἄλλα μέρη τῆς οἰκουμένης ἐπλησίασαν , τό γε πρῶτον ὕπαιθροι , μετὰ δὲ τοῦτο ἤδη λόγου νικήσαντος πόλιν τε κατεσκευάσαντο καὶ διεκρίθησαν οὐχ ὥσπερ πρότερον ὡς ἔτυχεν , ἀλλʼ εἴς τε συντάξεις κοινωνιῶν καὶ τοὺς πόλεων ἡγεμόνας νόμους ἔθεντο καὶ ἄρχοντας καὶ πολιτείαν ἐνόμισαν , καὶ θεοῖς χαριστήρια ἀνήγαγον , πρώτας ἀπαρχὰς ποιησάμενοι τὰς ἀπὸ τῶν λόγων , αἷς ἔτι καὶ νῦν χαίρειν μάλιστα τοὺς θεοὺς λόγος αἱρεῖ , ὅτι καὶ γνωρίσαι πρῶτον αὐτοῖς τοὺς θεοὺς ὑπῆρξεν ἐντεῦθεν . οὕτως ἄνθρωπος ἤρθη μέγας ἐξ ἀσθενοῦς καὶ σαθροῦ τοῦ κατʼ ἀρχὰς , καὶ πρόσθεν καταφρονούμενος ὡς οὐδὲν πρᾶγμα κύριός ἐστιν ἐξ ἐκείνου τοῖς ἐν τῇ γῇ , τοῦτο ὅτι βούλεται χρῆσθαι , πρόβλημα ποιησάμενος ἀντʼ ἄλλου φυλακτηρίου τὸν λόγον . καὶ ὁ μὲν μῦθος ἡμῖν ταύτην ἐχέτω τὴν τελευτὴν , οἶμαι κεφαλὴν οὐδὲν ἄτιμον εἰληφώς . ὅτι δʼ οὐκ ἄλλως μῦθος ταῦτα οὐδʼ ὄναρ , ἀλλʼ ὕπαρ , καὶ ὁ τῶν · πραγμάτων αὐτῶν ἐστι λόγος δῆλον ἐξ αὐτῶν . οὐκοῦν οὐ μόνον ἐξ ἀρχῆς ῥητορικῆς δύναμις διώρισε ταῦτα καὶ κατέστησεν , ἀλλὰ καὶ τὰς ἐκ πλείστου τῶν πόλεων οἰκουμένας ἔτι καὶ νῦν ῥητορικὴ συνέχει τε καὶ κοσμεῖ , πρὸς τοὺς παρόντας ἀεὶ κόσμους ζητοῦσα τὸ πρόσφορον . ὥσπερ γὰρ ἔφην ἀρτίως , ἡ μὲν νομοθετικὴ θεῖσα τοὺς νόμους εὐθὺς ἀπήλλακται , καὶ ἡ δικαστικὴ μετὰ τὴν ψῆφον οὐδὲν πολυπραγμονεῖ , ἡ δὲ ὥσπερ τις ἄγρυπνος φρουρὸς οὐ καταλύει τὴν φυλακὴν , ἀλλʼ ἐκείναις τε συνῆν ἐξ ἀρχῆς ἡγουμένη τε καὶ προδιδάσκουσα καὶ καθʼ αὑτὴν αὖθις ἕκαστα ἐπέρχεται , εἰσηγουμένη ,
Lemmas: ὁ φύσις ἐρρωμένος , οὗτος ἐγχειρίζω ὁ δῶρον , ἵνα ὁμοῦ σφεῖς τε αὐτός καί ὁ ἄλλος σῴζω ἔχω . ἀφικνέομαι δέ ῥητορικός εἰς ἄνθρωπος οὕτως ἐκ θεός δύναμαι μέν ὁ ἄνθρωπος ὁ μετά ὁ θηρίον δίαιτα χαλεπός ἐκφεύγω , παύω δέ ἐχθρός πᾶς εἰμί ἀλλήλων ἐν κύκλος , κοινωνία δέ εὑρίσκω ἀρχή . καταβαίνω δέ ἐκ ὁ ὄρος ἄλλος κατά ἄλλος μέρος ὁ οἰκουμένη πλησιάζω , ὁ γε πρῶτος ὑπαίθριος , μετά δέ οὗτος ἤδη λόγος νικάω πόλις τε κατασκευάζω καί διακρίνω οὐ ὥσπερ πρότερος ὡς τυγχάνω , ἀλλά εἰς τε σύνταξις κοινωνία καί ὁ πόλις ἡγεμών νόμος τίθημι καί ἄρχων καί πολιτεία νομίζω , καί θεός χαριστήριος ἀνάγω , πρῶτος ἀπαρχή ποιέω ὁ ἀπό ὁ λόγος , ὅς ἔτι καί νῦν χαίρω μάλα ὁ θεός λόγος αἱρέω , ὅτι καί γνωρίζω πρῶτος αὐτός ὁ θεός ὑπάρχω ἐντεῦθεν . οὕτως ἄνθρωπος ἀείρω μέγας ἐκ ἀσθενής καί σαθρός ὁ κατά ἀρχή , καί πρόσθεν καταφρονέω ὡς οὐδείς πρᾶγμα κύριος εἰμί ἐκ ἐκεῖνος ὁ ἐν ὁ γῆ , οὗτος ὅτι βούλομαι χράω , πρόβλημα ποιέω ἀντί ἄλλος φυλακτήριον ὁ λόγος . καί ὁ μέν μῦθος ἐγώ οὗτος ἔχω ὁ τελευτή , οἴομαι κεφαλή οὐδείς ἄτιμος λαμβάνω . ὅτι δέ οὐ ἄλλος μῦθος οὗτος οὐδέ ὄναρ , ἀλλά ὕπαρ , καί ὁ ὁ · πρᾶγμα αὐτός εἰμί λόγος δῆλος ἐκ αὐτός . οὐκοῦν οὐ μόνος ἐκ ἀρχή ῥητορικός δύναμις διορίζω οὗτος καί καθίστημι , ἀλλά καί ὁ ἐκ πολύς ὁ πόλις οἰκέω ἔτι καί νῦν ῥητορικός συνέχω τε καί κοσμέω , πρός ὁ πάρειμι ἀεί κόσμος ζητέω ὁ πρόσφορος . ὥσπερ γάρ φημί ἄρτιος , ὁ μέν νομοθετικός τίθημι ὁ νόμος εὐθύς ἀπαλλάσσω , καί ὁ δικαστικός μετά ὁ ψῆφος οὐδείς πολυπραγμονέω , ὁ δέ ὥσπερ τις ἄγρυπνος φρουρός οὐ καταλύω ὁ φυλακή , ἀλλά ἐκεῖνος τε σύνειμι ἐκ ἀρχή ἡγέομαι τε καί προδιδάσκω καί κατά ἑαυτοῦ αὖθις ἕκαστος ἐπέρχομαι , εἰσηγέομαι ,