aelius-aristides.pro-s-pla-twna-peri-r-htorikh-s 20
ἀκροωμένων ; καὶ ταυτὶ μὲν ὑπʼ αὐτοῦ τοῦ λόγου κινηθεὶς καὶ τοῦ τοῖς θεοῖς ὡσπερεὶ τετελεσμένου ἐπὶ πλεῖον ἴσως ἐξήγαγον · καί μοι συγγνώμη καὶ παρʼ αὐτοῦ τοῦ Πλάτωνος ἔστω καὶ παρʼ ἄλλου παντὸς τοῦτʼ αὐτὸ παθόντι ὅπερ ἐν τοῖς λόγοις ἐνῆν · οὐ γὰρ ἦν κατασχεῖν αὐτὸν , ἐπειδὴ θεία μοῖρα καὶ σωτηρία παρέπεσε . διὸ καίπερ μαρτυρίᾳ χρώμενος ἠναγκάσθην αὐτὸς μαρτυρεῖν τῷ λόγῳ , ἐπάνειμι δʼ αὖθις πρὸς τὰ λοιπὰ τῆς μαρτυρίας ἐγὼ δὲ διὰ τὸν ἔρωτα ὃν ἐτύγχανον ἐρῶν Ἀλκιβιάδου οὐδὲν διάφορον τῶν Βακχῶν ἐπεπόνθειν . καὶ γὰρ αἱ Βάκχαι ἐπειδὰν ἔνθεοι γένωνται , ὅθεν οἱ ἄλλοι ἐκ τῶν φρεάτων οὐδὲ ὕδωρ δύνανται ὑδρεύεσθαι , ἐκεῖναι μέλι καὶ γάλα ἀρύονται . καὶ δὴ καὶ ἐγὼ οὐδὲν μάθημα ἐπιστάμενος ὃ διδάξας ἄνθρωπον ὠφελήσαιμʼ ἂν , ὅμως ᾤμην ξυνὼν ἂν ἐκείνῳ διὰ τὸ ἐρᾶν βελτίω ποιῆσαι . ἐνταῦθα τελευτᾷ τῶν διαλόγων οὐ διʼ αἰνιγμάτων , οὐδὲ ὑπονοίας , οὐδὲ τρόπον τινὰ ταὐτὰ λέγων ἡμῖν , ἀλλʼ ὥσπερ ἐξεπίτηδες εἰς τὴν χρείαν πεποιηκώς . εἰ τοίνυν ὄνειροι μὲν τὰς Ἀσκληπιοῦ συμμορίας τῆς τῶν ἰατρῶν τέχνης ἀπαλλάττουσι , Βάκχαι δὲ αἱ Διονύσου καὶ τὰ τῶν Νυμφῶν δῶρα μεταβάλλουσιν ἡνίκʼ ἂν ἔνθεοι γένωνται , τί τῶν αἰσχρῶν ἢ τί τῶν ἔξω τῆς φύσεως καὶ τοὺς ἐν τοῖς λόγοις ἐνθέους παραδέχεσθαι καὶ νομίζειν εἰς προστάτας ἔχειν ἀνενεγκεῖν τούς γέ που κρείττονας ; καὶ μὴν οὐδὲ τοῦτʼ ἔστʼ εἰπεῖν ὡς ἄρʼ ὁ μάρτυς οὐδενὸς ἄξιος , ἢ πόρρω τῶν πραγμάτων , ἢ καταφεύγομεν εἰς ὄνομα αὐτὸ δὴ τοῦτο . ἀλλʼ εἴ γέ τινας ὥσπερ παῖδας οὕτως καὶ ἑταίρους χρὴ λέγειν γνησίους , γνήσιον Αἰσχίνην Σωκράτους παρειλήφαμεν . μαρτυρεῖ δὲ καὶ ἡ ψευδὴς ἐνίων δόξα τῶν αὐτοῦ Σωκράτους εἶναι τὰ γράμματα ταῦτα ὑπειληφότων · οἷς εἰ μὴ τὸ ὅλον πιστεύειν ἄξιον , ὥσπερ ἐγὼ πρῶτος οὐκ ἂν φαίην , ἀλλʼ οὖν οὐκ ἐπὶ πάσης γε τῆς ἀλογίας ἡ πλάνη συμβέβηκεν , ἀλλʼ οὕτω σφόδρα ταῦτʼ
Lemmas: ἀκροάομαι ; καί οὗτος μέν ὑπό αὐτός ὁ λόγος κινέω καί ὁ ὁ θεός ὡσπερεί τελέω ἐπί πολύς ἴσως ἐξάγω · καί ἐγώ συγγνώμη καί παρά αὐτός ὁ Πλάτων εἰμί καί παρά ἄλλος πᾶς οὗτος αὐτός πάσχω ὅς ἐν ὁ λόγος ἔνειμι · οὐ γάρ εἰμί κατέχω αὐτός , ἐπειδή θεῖος μοῖρα καί σωτηρία παραπίπτω . διό καίπερ μαρτυρία χράω ἀναγκάζω αὐτός μαρτυρέω ὁ λόγος , ἐπανέρχομαι δέ αὖθις πρός ὁ λοιπός ὁ μαρτυρία ἐγώ δέ διά ὁ ἔρως ὅς τυγχάνω ἐράω Ἀλκιβιάδης οὐδείς διάφορος ὁ Βάκχη πάσχω . καί γάρ ὁ Βάκχη ἐπειδάν ἔνθεος γίγνομαι , ὅθεν ὁ ἄλλος ἐκ ὁ φρέαρ οὐδέ ὕδωρ δύναμαι ὑδρεύω , ἐκεῖνος μέλι καί γάλα ἀρύω . καί δή καί ἐγώ οὐδείς μάθημα ἐπίσταμαι ὅς διδάσκω ἄνθρωπος ὠφελέω ἄν , ὅμως οἴομαι σύνειμι ἄν ἐκεῖνος διά ὁ ἐράω ἀγαθός ποιέω . ἐνταῦθα τελευτάω ὁ διάλογος οὐ διά αἴνιγμα , οὐδέ ὑπόνοια , οὐδέ τρόπος τις αὐτός λέγω ἐγώ , ἀλλά ὥσπερ ἐξεπίτηδες εἰς ὁ χρεία ποιέω . εἰ τοίνυν ὄνειρος μέν ὁ Ἀσκληπιός συμμορία ὁ ὁ ἰατρός τέχνη ἀπαλλάσσω , Βάκχη δέ ὁ Διόνυσος καί ὁ ὁ Νύμφη δῶρον μεταβάλλω ἡνίκα ἄν ἔνθεος γίγνομαι , τίς ὁ αἰσχρός ἤ τίς ὁ ἔξω ὁ φύσις καί ὁ ἐν ὁ λόγος ἔνθεος παραδέχομαι καί νομίζω εἰς προστάτης ἔχω ἀναφέρω ὁ γε που κρατύς ; καί μήν οὐδέ οὗτος εἰμί λέγω ὡς ἄρα ὁ μάρτυς οὐδείς ἄξιος , ἤ πρόσω ὁ πρᾶγμα , ἤ καταφεύγω εἰς ὄνομα αὐτός δή οὗτος . ἀλλά εἰ γε τις ὥσπερ παῖς οὕτως καί ἑταῖρος χρή λέγω γνήσιος , γνήσιος Αἰσχίνης Σωκράτης παραλαμβάνω . μαρτυρέω δέ καί ὁ ψευδής ἔνιοι δόξα ὁ αὐτός Σωκράτης εἰμί ὁ γράμμα οὗτος ὑπολαμβάνω · ὅς εἰ μή ὁ ὅλος πιστεύω ἄξιος , ὥσπερ ἐγώ πρῶτος οὐ ἄν φημί , ἀλλά οὖν οὐ ἐπί πᾶς γε ὁ ἀλογία ὁ πλάνη συμβαίνω , ἀλλά οὕτως σφόδρα οὗτος