aelius-aristides.pro-s-pla-twna-peri-r-htorikh-s 53
ἢ χρεία ῥητορικῆς ἢ λόγων , εἰ τὸ δίκαιον ἡ χεὶρ ὁριεῖ καὶ μηδὲν πλέον ἔσται τῷ δυναμένῳ διδάξαι περὶ τοῦ πράγματος ; ποῦ δὲ τὸ πείθειν , εἰ τὸ βιάζεσθαι κρατήσει ; καὶ ταῦτα αὐτῆς , ἧς ἔργον πείθειν , δούσης βιάζεσθαι ; δοκεῖ δέ μοι καὶ Πίνδαρος , εἴ τι δεῖ περὶ τοῦ ᾁσματος εἰπεῖν , οὐκ εἰσηγούμενος οὐδὲ συμβουλεύων σπουδῇ ταῦτα λέγειν τοῖς ἀνθρώποις , ἀλλʼ ὡσπερεὶ σχετλιάζων . τεκμαίρομαι ἔργοισιν Ἡρακλέος αὐτοῖς τούτοις , ὅτι καὶ ἑτέρωθι μεμνημένος περὶ αὐτῶν ἐν διθυράμβῳ τινὶ σὲ δʼ ἐγὼ παρʼ ἁμὶν φησὶν αἰνέω μὲν Γηρυόνη , τὸ δὲ μὴ Διὶ φίλτερον σιγῶμι πάμπαν . οὐ γὰρ εἰκὸς φησὶν ἁρπαζομένων τῶν ὄντων καθῆσθαι παρʼ ἑστίᾳ καὶ κακὸν εἶναι . καίτοι τό γε πρὸς νόμον καὶ ταῦτα ἀνθρώπων ἅμα καὶ θεῶν βασιλέα μάχεσθαι οὐκ ἦν ἐπαινεῖν πρὸς Πινδάρου , οὐδὲ συμβουλεύειν πρὸς κέντρα λακτίζειν . αὐτὸς γοῦν τὸ τοιοῦτον κέκληκεν ὀλισθηρὸν οἶμον καὶ κελεύει φυλάττεσθαι . ἀλλὰ τί , φησὶ , τούτων ἐμοὶ νῦν ; εἴτε γὰρ δοκοῦντα Πινδάρῳ ταῦτʼ ἦν εἴτε μὴ , ἀλλʼ οὐ τῇ γε ῥητορικῇ δείξει τὸ τοιοῦτον δοκοῦν . οὐ δεῖ γὰρ ἁρπάζειν ἕκαστον κατὰ δύναμιν καὶ τοῦτο νόμον καλεῖν , ἀλλʼ ἕκαστον τῶν δικαίων τυγχάνειν , καὶ τὸν ταῦτα διαιροῦντα νόμον τιμᾶν , καὶ καλεῖν γε μόνον τὸ τοιοῦτον νόμον καὶ τοὐναντίον παρανομίαν . τοῦτʼ ἔστι τὸ δόγμα τῆς ῥητορικῆς καὶ τούτῳ σύνεστι τῷ νόμῳ καὶ περὶ τούτου πείθει τηροῦσα ὅπως μηδεὶς ὑπερβήσεται , τοὺς ὑπερβαίνοντας σωφρονίζουσα . μέγιστον δὲ μαρτύριον · οὗ μὲν γὰρ νόμος καὶ δίκαι , ἐνταῦθα καὶ ῥητορικὴ καὶ λόγοι , οὗ δʼ ὑπερτέρα χεὶρ ἀφαιρεῖται τὸ δίκαιον , οὐδὲν ἴδοις ἂν ἐκεῖ ῥητορικῇ διοικούμενον . ἀλλʼ ἔστι μιᾶς ὡσπερεὶ μοίρας καὶ φύσεως οἱ νόμοι , ἡ δίκη , οἱ λόγοι . τριῶν δʼ οὐσῶν τούτων δυνάμεων , ὅπερ λέγων ἐξέβην , ἁπάσας τὰς χώρας ἡ ῥητορικὴ μόνη καταλαμβάνει . προτέρα γὰρ οὖσα τῆς
Lemmas: ἤ χρεία ῥητορική ἤ λόγος , εἰ ὁ δίκαιος ὁ χείρ ὁρίζω καί μηδείς πολύς εἰμί ὁ δύναμαι διδάσκω περί ὁ πρᾶγμα ; ποῦ δέ ὁ πείθω , εἰ ὁ βιάζω κρατέω ; καί οὗτος αὐτός , ὅς ἔργον πείθω , δίδωμι βιάζω ; δοκέω δέ ἐγώ καί Πίνδαρος , εἰ τις δέω περί ὁ ᾁσμα λέγω , οὐ εἰσηγέομαι οὐδέ συμβουλεύω σπουδή οὗτος λέγω ὁ ἄνθρωπος , ἀλλά ὡσπερεί σχετλιάζω . τεκμαίρομαι ἔργον Ἡρακλέης αὐτός οὗτος , ὅτι καί ἑτέρωθι μιμνῄσκω περί αὐτός ἐν διθύραμβος τις σύ δέ ἐγώ παρά ἐγώ φημί αἰνέω μέν Γηρυόνης , ὁ δέ μή Ζεύς φίλτερος σιγάω πάμπαν . οὐ γάρ ἔοικα φημί ἁρπάζω ὁ εἰμί κάθημαι παρά ἑστία καί κακός εἰμί . καίτοι ὁ γε πρός νόμος καί οὗτος ἄνθρωπος ἅμα καί θεός βασιλεύς μάχομαι οὐ εἰμί ἐπαινέω πρός Πίνδαρος , οὐδέ συμβουλεύω πρός κέντρον λακτίζω . αὐτός γοῦν ὁ τοιοῦτος καλέω ὀλισθηρός οἶμος καί κελεύω φυλάσσω . ἀλλά τίς , φημί , οὗτος ἐγώ νῦν ; εἴτε γάρ δοκέω Πίνδαρος οὗτος εἰμί εἴτε μή , ἀλλά οὐ ὁ γε ῥητορικός δεῖξις ὁ τοιοῦτος δοκέω . οὐ δέω γάρ ἁρπάζω ἕκαστος κατά δύναμις καί οὗτος νόμος καλέω , ἀλλά ἕκαστος ὁ δίκαιος τυγχάνω , καί ὁ οὗτος διαιρέω νόμος τιμάω , καί καλέω γε μόνος ὁ τοιοῦτος νόμος καί ἐναντίος παρανομία . οὗτος εἰμί ὁ δόγμα ὁ ῥητορική καί οὗτος σύνειμι ὁ νόμος καί περί οὗτος πείθω τηρέω ὅπως μηδείς ὑπερβαίνω , ὁ ὑπερβαίνω σωφρονίζω . μέγας δέ μαρτύριον · ὅς μέν γάρ νόμος καί δίκη , ἐνταῦθα καί ῥητορικός καί λόγος , ὅς δέ ὑπέρ χείρ ἀφαιρέω ὁ δίκαιος , οὐδείς ὁράω ἄν ἐκεῖ ῥητορικός διοικέω . ἀλλά εἰμί εἷς ὡσπερεί μοῖρα καί φύσις ὁ νόμος , ὁ δίκη , ὁ λόγος . τρεῖς δέ εἰμί οὗτος δύναμις , ὅς λέγω ἐκβαίνω , ἅπας ὁ χώρα ὁ ῥητορικός μόνος καταλαμβάνω . πρότερος γάρ εἰμί ὁ