aelius-aristides.pro-s-pla-twna-peri-r-htorikh-s 48
ἄξιον δεῖξαι . γνοίη δʼ ἄν τις εἰ σκέψαιτο τὴν φύσιν αὐτῆς καὶ ὑπὲρ τίνων καὶ πηλίκων τὸ κατʼ ἀρχὰς εὑρέθη καὶ τί πράττει καὶ ποιεῖ διὰ τέλους . οἶμαι τοίνυν ἅπαντας ἂν οἷς δυνατὸν συμφῆσαι τὸ μὴ κατὰ ταὐτὰ φῦναι τοὺς ἀνθρώπους , ἀλλὰ δυοῖν μερίδοιν τὴν μὲν οἵαν βιάζεσθαι καὶ πλεονεκτεῖν εἶναι , ἣν τῶν κρειττόνων τις ἂν εἴποι , λέγω δʼ οὐκ ἀρετῇ βελτιόνων , ἀλλʼ ἰσχυροτέρων , τὴν δʼ οἵαν ἐλαττοῦσθαι καὶ παρὰ γνώμην συγχωρεῖν ἀπορίᾳ τοῦ κωλύειν , ἣν τῶν ἀσθενεστέρων οὖσαν γιγνώσκομεν . τοῦτʼ οὖν εἶναι τὸ ποιῆσαν εὑρεῖν τι τοιοῦτον ἀνθρώπους ὑπὲρ αὑτῶν , ἢ θεούς γε ὑπὲρ τῶν ἀνθρώπων , ὃ τὴν μὲν ἰσχὺν ἐπισχήσει , τοῦ δὲ ἴσου καὶ δικαίου πᾶσιν ὥσπερ ἐνέχυρον γενήσεται ταυτὸν τοῖς τε πολλοῖς συμφέρον καὶ τοῖς πρὸς τὸ βιάζεσθαι πεφυκόσιν αὐτοῖς . οὐδὲ γὰρ ἐκεῖνοι ἔμελλον ἐκφεύξεσθαι τῶν ἀδίκων καὶ κακῶν ἔργων τἀπίχειρα , ἀλλὰ τῶν ἀσθενεστάτων πρώτων ἀναιρεθέντων ἄλλων ὑπʼ ἄλλων κατὰ μικρὸν , οὕτως ἀεὶ τῶν λοιπῶν ὑπεξαιρουμένων ἔμενε τελευτῶντας αὐτοὺς ἐφʼ ἑαυτοὺς ἐλθεῖν , ὥσπερ φασὶ τοὺς σπαρτοὺς , εἰ ἄρα καὶ ὁ μῦθος τοῦτο αἰνίττεται . ἐμοὶ μὲν γὰρ , εἴ τι δεῖ καὶ παραβῆναι , θαυμαστῶς δοκεῖ τοῦτο βούλεσθαι δηλοῦν . πεποίηκέ γε τὴν ἀρχὴν αὐτοῖς τῆς γενέσεως ἐκ δράκοντος ὀδόντων , αὐτοὺς δʼ ἀναβῆναί φησι τοὺς ἄνδρας ἐνόπλους , Ἄρει δὲ ἀνθʼ Ἑρμοῦ μελῆσαι τοῦ θέρους . ὅπερ οὖν ἔφην , οὐδʼ αὐτοῖς τοῖς ὑπερέχουσι ταῖς δυνάμεσιν εἰς τέλος λυσιτελήσειν ἔμελλεν ἡ δοκοῦσα κατʼ ἀρχὰς εὐτυχία , ἀλλʼ ὑφʼ οὗ καὶ κρείττους ἦσαν , μᾶλλον δʼ ᾤοντο εἶναι , ὑπὸ τούτου κατελείπετο αὐτοῖς ἀπολωλέναι , ὥστʼ ἔρρειν κομιδῆ τὰ πάντων ἀνθρώπων . ἔδει δή τι κοινὸν εὑρεθῆναι φάρμακον τῷ γένει ταυτὸν ἅπασι συμφέρον , τοῖς ἰσχυροῖς , τοῖς ἥττοσι , τοῖς ἐπιεικέσιν · ὡς τοὺς μὲν ἢ κωλῦσαι πρὸ τῶν ἀδικημάτων ,
Lemmas: ἄξιος δείκνυμι . γιγνώσκω δέ ἄν τις εἰ σκοπέω ὁ φύσις αὐτός καί ὑπέρ τίς καί πήλιξ ὁ κατά ἀρχή εὑρίσκω καί τίς πράσσω καί ποιέω διά τέλος . οἴομαι τοίνυν ἅπας ἄν ὅς δυνατός σύμφημι ὁ μή κατά αὐτός φύω ὁ ἄνθρωπος , ἀλλά δύο μερίς ὁ μέν οἷος βιάζω καί πλεονεκτέω εἰμί , ὅς ὁ κρατύς τις ἄν λέγω , λέγω δέ οὐ ἀρετή ἀγαθός , ἀλλά ἰσχυρός , ὁ δέ οἷος ἐλασσόω καί παρά γνώμη συγχωρέω ἀπορία ὁ κωλύω , ὅς ὁ ἀσθενής εἰμί γιγνώσκω . οὗτος οὖν εἰμί ὁ ποιέω εὑρίσκω τις τοιοῦτος ἄνθρωπος ὑπέρ ἑαυτοῦ , ἤ θεός γε ὑπέρ ὁ ἄνθρωπος , ὅς ὁ μέν ἰσχύς ἐπέχω , ὁ δέ ἴσος καί δίκαιος πᾶς ὥσπερ ἐνέχυρον γίγνομαι τατός ὁ τε πολύς συμφέρω καί ὁ πρός ὁ βιάζω φύω αὐτός . οὐδέ γάρ ἐκεῖνος μέλλω ἐκφεύγω ὁ ἄδικος καί κακός ἔργον ἐπίχειρον , ἀλλά ὁ ἀσθενής πρῶτος ἀναιρέω ἄλλος ὑπό ἄλλος κατά μικρός , οὕτως ἀεί ὁ λοιπός ὑπεξαιρέω μένω τελευτάω αὐτός ἐπί ἑαυτοῦ ἔρχομαι , ὥσπερ φημί ὁ σπαρτός , εἰ ἄρα καί ὁ μῦθος οὗτος αἰνίσσομαι . ἐγώ μέν γάρ , εἰ τις δέω καί παραβαίνω , θαυμαστός δοκέω οὗτος βούλομαι δηλόω . ποιέω γε ὁ ἀρχή αὐτός ὁ γένεσις ἐκ δράκων ὀδούς , αὐτός δέ ἀναβαίνω φημί ὁ ἀνήρ ἔνοπλος , Ἄρης δέ ἀντί Ἑρμῆς μέλω ὁ θέρος . ὅς οὖν φημί , οὐδέ αὐτός ὁ ὑπερέχω ὁ δύναμις εἰς τέλος λυσιτελέω μέλλω ὁ δοκέω κατά ἀρχή εὐτυχία , ἀλλά ὑπό ὅς καί κρατύς εἰμί , μάλα δέ οἴομαι εἰμί , ὑπό οὗτος καταλείπω αὐτός ἀπόλλυμι , ὥστε ἔρρω κομιδῇ ὁ πᾶς ἄνθρωπος . δέω δή τις κοινός εὑρίσκω φάρμακον ὁ γένος τατός ἅπας συμφέρω , ὁ ἰσχυρός , ὁ ἥσσων , ὁ ἐπιεικής · ὡς ὁ μέν ἤ κωλύω πρό ὁ ἀδίκημα ,