aelius-aristides.pro-s-pla-twna-peri-r-htorikh-s 29
εἰκότως · εἰ γὰρ ἐν αὐτοῖς τοῖς λόγοις τοὺς τὰ ὑφʼ ἑτέρου εἰρημένα καὶ προκατειλημμένα κλέπτοντας καὶ διεξιόντας ὡς αὑτῶν οὐδεὶς οὕτω μαίνεται ὥστε βελτίους ἡγεῖσθαι τῶν οἴκοθεν εὐπόρων καὶ γονίμων εἰς τοὺς λόγους , ἀλλʼ οὗτος κράτιστος παρʼ ὅτῳ πλεῖστον ἔστιν εὑρεῖν τὰ δέοντα , πῶς οὐ γελοῖον καὶ πάσης ἀλογίας μεστὸν τὸν ἐξ ἀρχῆς παρʼ ἄλλων ἀκούσαντα καὶ μαθόντα ὅ τι χρὴ λέγειν θεῖναί ποτʼ ἔμπροσθεν τοῦ φύσει κρείττονος . οὐκ ἔξω δʼ ἵσταται τῆς ὅλης μαρτυρίας οὐδὲ τόδε ἐν ἔργμασι δὲ νικᾷ τύχα , οὐ σθένος · τὸ μὲν σθένος πρὸς τῆς τύχης τῆς ἀνθρωπίνης , τὴν δὲ τύχην πρὸς τῆς θείας μοίρας εἰ λάβοις . καίτοι εἰ ποιηταὶ μὲν οὐ τέχνῃ ποιοῦντες , ὥς φησιν ὁ Πλάτων , ἀλλʼ ἐκ θεοῦ τυγχάνοντες κάτοχοι παιδεύουσι τοὺς ἐπιγιγνομένους , οὐ μόνον τοὺς καθʼ ἑαυτοὺς , παιδεύοντες δὲ μαρτύρονται καὶ διορίζονται τοῦ μηδενὸς ἀξίαν εἶναι τὴν τέχνην πρὸς τὸ τῆς φύσεως κράτος καὶ τὰ ἀπὸ τῶν θεῶν · καὶ ἐν ἔργοις καὶ ἐν λόγοις διὰ τῶν ποιητῶν μαρτυρεῖ Πλάτων , προσθήσω δʼ ὅτι καὶ διʼ ἀμφοτέρων οἱ θεοὶ , καὶ Πλάτωνος καὶ τῶν ποιητῶν , ὅτι ῥητορικὴ καλὸν καὶ θεῖον , εἰ καὶ τέχνῃ μὲν ἀνθρώποις μὴ παραγίγνεται , φύσεως δʼ ἐστὶν ἔργον ἀνδρείας καὶ βλεπούσης νικᾶν . εἰ τοίνυν μήτε ποιητῶν μηδένα μηδὲν εἰρηκέναι τοιοῦτον μήτʼ αὐτὸν Πλάτωνα μαρτυρεῖν ἡμῖν θείη τις μήτε διʼ αὑτοῦ μήτε διὰ τῶν ποιητῶν , ὃ σαφῶς οὑτωσὶ φαίνεται ποιῶν , εἰς αὐτόν γʼ ἄν τις βλέψας τὸν τοῦ πράγματος λόγον οὐ χαλεπῶς ἴδοι συκοφαντίαν , ἀλλʼ οὐκ ἔλεγχον οὐδὲ πίστιν ἐνοῦσαν τῇ παρʼ αὐτοῦ βλασφημίᾳ . τίς γὰρ οὐκ οἶδεν ὅτι κἀν τοῖς σώμασιν οὔτε τὸ κάλλος οὔτε τὸ μέγεθος οὔτε ἡ χάρις τέχνης ἔργον ἢ ποίημά ἐστιν , οὐδʼ ἀπὸ χειρῶν ἢ λόγου τινὸς , ὡς ἂν εἴποιμεν , ἀπαντᾷ ; ἀλλʼ ἐπαλεῖψαι μὲν ταῦτα καὶ θεραπεῦσαι τῆς τέχνης εἶναι δοκεῖ , συστήσασθαι δʼ ἐξ ἀρχῆς οὐδεμία οὕτω τέχνη ἂν εἴη δεινή . οὐκοῦν διακόνου καὶ θεραπαίνης
Lemmas: ἔοικα · εἰ γάρ ἐν αὐτός ὁ λόγος ὁ ὁ ὑπό ἕτερος λέγω καί προκαταλαμβάνω κλέπτω καί διεξέρχομαι ὡς ἑαυτοῦ οὐδείς οὕτως μαίνομαι ὥστε ἀγαθός ἡγέομαι ὁ οἴκοθεν εὔπορος καί γόνιμος εἰς ὁ λόγος , ἀλλά οὗτος κρατύς παρά ὅστις πολύς εἰμί εὑρίσκω ὁ δέω , πῶς οὐ γέλοιος καί πᾶς ἀλογία μεστός ὁ ἐκ ἀρχή παρά ἄλλος ἀκούω καί μανθάνω ὅς τις χρή λέγω τίθημι ποτέ ἔμπροσθεν ὁ φύσις κρατύς . οὐ ἔξω δέ ἵστημι ὁ ὅλος μαρτυρία οὐδέ ὅδε ἐν ἔργμα δέ νικάω τύχη , οὐ σθένος · ὁ μέν σθένος πρός ὁ τύχη ὁ ἀνθρώπινος , ὁ δέ τύχη πρός ὁ θεῖος μοῖρα εἰ λαμβάνω . καίτοι εἰ ποιητής μέν οὐ τέχνη ποιέω , ὡς φημί ὁ Πλάτων , ἀλλά ἐκ θεός τυγχάνω κάτοχος παιδεύω ὁ ἐπιγίγνομαι , οὐ μόνος ὁ κατά ἑαυτοῦ , παιδεύω δέ μαρτύρομαι καί διορίζω ὁ μηδείς ἄξιος εἰμί ὁ τέχνη πρός ὁ ὁ φύσις κράτος καί ὁ ἀπό ὁ θεός · καί ἐν ἔργον καί ἐν λόγος διά ὁ ποιητής μαρτυρέω Πλάτων , προστίθημι δέ ὅτι καί διά ἀμφότερος ὁ θεός , καί Πλάτων καί ὁ ποιητής , ὅτι ῥητορικός καλός καί θεῖος , εἰ καί τέχνη μέν ἄνθρωπος μή παραγίγνομαι , φύσις δέ εἰμί ἔργον ἀνδρεία καί βλέπω νικάω . εἰ τοίνυν μήτε ποιητής μηδείς μηδείς λέγω τοιοῦτος μήτε αὐτός Πλάτων μαρτυρέω ἐγώ τίθημι τις μήτε διά ἑαυτοῦ μήτε διά ὁ ποιητής , ὅς σαφής οὕτως φαίνω ποιέω , εἰς αὐτός γε ἄν τις βλέπω ὁ ὁ πρᾶγμα λόγος οὐ χαλεπός ὁράω συκοφαντία , ἀλλά οὐ ἔλεγχος οὐδέ πίστις ἔνειμι ὁ παρά αὐτός βλασφημία . τίς γάρ οὐ οἶδα ὅτι ἐν ὁ σῶμα οὔτε ὁ κάλλος οὔτε ὁ μέγεθος οὔτε ὁ χάρις τέχνη ἔργον ἤ ποίημα εἰμί , οὐδέ ἀπό χείρ ἤ λόγος τις , ὡς ἄν λέγω , ἀπαντάω ; ἀλλά ἐπαλείφω μέν οὗτος καί θεραπεύω ὁ τέχνη εἰμί δοκέω , συνίστημι δέ ἐκ ἀρχή οὐδείς οὕτως τέχνη ἄν εἰμί δεινός . οὐκοῦν διάκονος καί θεράπαινα