aelius-aristides.pro-s-pla-twna-peri-r-htorikh-s 42
φάσκειν τὰ δοκοῦντα τοῖς πλήθεσι ταῦτα συμβουλεύειν τοὺς ῥήτορας καὶ τούτου μόνου στοχάζεσθαι , εἰ καὶ μὴ παῖς ἐλέγξειεν , ἀλλʼ ὅστις γʼ εὖ φρονεῖ . ἐμοὶ μὲν γὰρ τοὐναντίον πᾶν φαίνεται , μήτʼ ἐν τῇ τῆς ῥητορικῆς φύσει πλεῖον εἶναι μηδὲν ἢ τὸ μὴ τὰ δοκοῦντα τοῖς πλήθεσιν εὐθὺς ἐᾶν γίγνεσθαι μήθʼ οἱ ῥήτορες ἄλλο τι μᾶλλον σκοπεῖν ἢ τὰ βέλτιστα , μήτε τοὺς δήμους αὐτοὺς τοῦτό γε ἐκφυγεῖν , ὡς οὐκ ἀμείνους σφῶν οἱ ῥήτορες λογίσασθαι περὶ τῶν πραγμάτων , καὶ πᾶσαν ὅλως τὴν τοῦ βίου σχέσιν καὶ τὴν τύχην · καὶ τοῦτʼ ἐξ αὐτῶν τῶν τιμῶν εἶναι δῆλον ὧν αὐτοῖς ἀπονέμουσιν . εἰ γὰρ ἦν ἀληθὲς τοῦτο , ὃ Πλάτων αἰτιᾶται , καὶ μὴ τοὺς δήμους ἦγον οἱ ῥήτορες , ἀλλʼ οὗτοι τῶν δήμων ἦσαν , πρῶτον μὲν τίς ἂν αὐτοῖς αἰδὼς καὶ τιμὴ παρὰ τῶν δήμων ἦν ; ποῦ δʼ ἂν προεδρίας ἢ τῶν ὑπὲρ τοὺς πολλοὺς ἔτυχον ; οὐδεὶς γὰρ τοὺς διακόνους ὡς κρείττους αὑτοῦ θαυμάζει , οὐδὲ οὗ πρότερος περὶ τῶν πραγμάτων ἐντεθύμηται , τούτῳ τὴν αὑτοῦ γνώμην προστίθησιν . ἔπειτα τίς ἢ κήρυξ ἢ πρεσβεία δεηθήσεσθαί ποτʼ ἔμελλεν ἀνδρὸς ῥήτορος , εἰ τὰ δοκοῦντα τοῖς πλήθεσι συμβουλεύειν τῶν ῥητόρων εἶναι κατεδέδεικτο ; τίς γὰρ ἂν ἢ πόλις πέμπουσα τὸν τοῦ μηδενὸς ἄξιον θεραπεύειν εἵλετο , ἢ πρεσβευτὴς ἥκων προσῆλθεν ἄν ποτε τούτῳ τοῦ πεῖσαι χάριν τὸν δῆμον , εἰ τοῦ βίου κεφάλαιον ὂν ἠπίστατο ἅττʼ ἂν ὁ δῆμος βούλοιτο , ταῦτα συμβούλεσθαι , καὶ περιμένειν τὴν ἐκείνου φωνὴν , ὥσπερ τὴν τῶν διδασκάλων οἶμαι παῖδες ; τοὐναντίον μέντἂν ἢ ἐπὶ τῶν χορῶν εἶχεν , εἰ μὴ οἱ πλείους ἔμελλον τὸν ῥήτορα ἀναμένειν , ἀλλʼ ὁ ῥήτωρ ἐπεῖχεν ἕως ἂν ὁ δῆμος ἐπισημήνῃ . τίς δʼ ἂν ἰδίαν ἢ δημοσίαν δίκην φεύγων διʼ ὅτου νικήσει τῶν ῥητόρων ἐζήτησεν , εἰ τὰ δοκοῦντα τοῖς δικασταῖς ταῦτʼ ἐρεῖν ἔμελλεν ὁ ῥήτωρ καὶ μηδʼ ὁτιοῦν ἕτερον ; οὕτω μέντἂν οἱ μάλιστα κινδυνεύοντες καὶ περὶ τῶν μεγίστων ἀγωνιζόμενοι πλεῖστον ῥητόρων ἠμέλουν . εἰσὶ μὲν γὰρ οἱ μάλιστα δή που κινδυνεύοντες οἷς χαλεπῶς ἔχει τὰ τῶν ἀκροωμένων καὶ οἱ ταῖς διαβολαῖς προκατειλημμένοι . εἰ
Lemmas: φάσκω ὁ δοκέω ὁ πλῆθος οὗτος συμβουλεύω ὁ ῥήτωρ καί οὗτος μόνος στοχάζομαι , εἰ καί μή παῖς ἐλέγχω , ἀλλά ὅστις γε εὖ φρονέω . ἐγώ μέν γάρ ἐναντίος πᾶς φαίνω , μήτε ἐν ὁ ὁ ῥητορική φύσις πολύς εἰμί μηδείς ἤ ὁ μή ὁ δοκέω ὁ πλῆθος εὐθύς ἐάω γίγνομαι μήτε ὁ ῥήτωρ ἄλλος τις μάλα σκοπέω ἤ ὁ ἀγαθός , μήτε ὁ δῆμος αὐτός οὗτος γε ἐκφεύγω , ὡς οὐ ἀγαθός σφεῖς ὁ ῥήτωρ λογίζομαι περί ὁ πρᾶγμα , καί πᾶς ὅλος ὁ ὁ βίος σχέσις καί ὁ τύχη · καί οὗτος ἐκ αὐτός ὁ τιμή εἰμί δῆλος ὅς αὐτός ἀπονέμω . εἰ γάρ εἰμί ἀληθής οὗτος , ὅς Πλάτων αἰτιάομαι , καί μή ὁ δῆμος ἄγω ὁ ῥήτωρ , ἀλλά οὗτος ὁ δῆμος εἰμί , πρῶτος μέν τίς ἄν αὐτός αἰδώς καί τιμή παρά ὁ δῆμος εἰμί ; ποῦ δέ ἄν προεδρία ἤ ὁ ὑπέρ ὁ πολύς τυγχάνω ; οὐδείς γάρ ὁ διάκονος ὡς κρατύς ἑαυτοῦ θαυμάζω , οὐδέ ὅς πρότερος περί ὁ πρᾶγμα ἐνθυμέομαι , οὗτος ὁ ἑαυτοῦ γνώμη προστίθημι . ἔπειτα τίς ἤ κήρυξ ἤ πρεσβεία δέω ποτέ μέλλω ἀνήρ ῥήτωρ , εἰ ὁ δοκέω ὁ πλῆθος συμβουλεύω ὁ ῥήτωρ εἰμί καταδείκνυμι ; τίς γάρ ἄν ἤ πόλις πέμπω ὁ ὁ μηδείς ἄξιος θεραπεύω αἱρέω , ἤ πρεσβευτής ἥκω προσέρχομαι ἄν ποτέ οὗτος ὁ πείθω χάριν ὁ δῆμος , εἰ ὁ βίος κεφάλαιος εἰμί ἐπίσταμαι ὅστις ἄν ὁ δῆμος βούλομαι , οὗτος συμβούλομαι , καί περιμένω ὁ ἐκεῖνος φωνή , ὥσπερ ὁ ὁ διδάσκαλος οἴομαι παῖς ; ἐναντίος ἄν ἤ ἐπί ὁ χορός ἔχω , εἰ μή ὁ πολύς μέλλω ὁ ῥήτωρ ἀναμένω , ἀλλά ὁ ῥήτωρ ἐπέχω ἕως ἄν ὁ δῆμος ἐπισημαίνω . τίς δέ ἄν ἴδιος ἤ δημόσιος δίκη φεύγω διά ὅστις νικάω ὁ ῥήτωρ ζητέω , εἰ ὁ δοκέω ὁ δικαστής οὗτος λέγω μέλλω ὁ ῥήτωρ καί μηδέ ὁστισοῦν ἕτερος ; οὕτως ἄν ὁ μάλα κινδυνεύω καί περί ὁ μέγας ἀγωνίζομαι πολύς ῥήτωρ ἀμελέω . εἰμί μέν γάρ ὁ μάλα δή που κινδυνεύω ὅς χαλεπός ἔχω ὁ ὁ ἀκροάομαι καί ὁ ὁ διαβολή προκαταλαμβάνω . εἰ