aelius-aristides.pro-s-pla-twna-peri-r-htorikh-s 68
τοὺς ἐχθροὺς , ἀλλὰ λόγων καὶ πειθοῦς , ᾗ σὲ μάλιστα ἠπιστάμην ἐγὼ δυνάμενον ἀνθρώπους νέους ἐπὶ τἀγαθὰ καὶ δίκαια προτρέποντα εἰς φιλίαν τε καὶ ἑταιρίαν ἀλλήλοις καθιστάναι ἑκάστοτε . ὧν ἐνδείᾳ κατὰ τὸ σὸν μέρος νῦν ἐγὼ καταλιπὼν Συρακούσας ἐνθάδε πάρειμι . καὶ τὸ μὲν ἔλαττον ὄνειδος σοὶ φέρει · φιλοσοφία δὲ , ἣν ἐγκωμιάζεις ἀεὶ καὶ ἀτίμως φῂς ὑπὸ τῶν λοιπῶν ἀνθρώπων φέρεσθαι , πῶς οὐ προδέδοται τὰ νῦν μετʼ ἐμοῦ μέρος ὅσον ἐπὶ σοὶ γέγονε ; καὶ Μεγαροῖ μὲν εἰ κατοικοῦντες ἐτυγχάνομεν , ἦλθες ἂν δή πού μοι βοηθὸς ἐφʼ ἅ σε παρεκάλουν , ἢ πάντων ἂν φαυλότατον ἡγοῦ σαυτόν · νῦν δʼ ἄρα τὸ μῆκος τῆς πορείας καὶ τὸ μέγεθος δὴ τοῦ πλοῦ καὶ τοῦ πόνου ἐπαιτιώμενος οἴει δόξαν κακίας ἀποφευξεῖσθαί ποτε ; πολλοῦ γε καὶ δεήσει . λεχθέντων δὲ τούτων τίς ἦν μοι ἂν πρὸς ταῦτα εὐσχήμων ἀπόκρισις ; οὐκ ἔστι . ταῦτα οὐχ ἕτερος περὶ αὐτοῦ γέγραφεν , οὐδὲ εἰκάζων τὴν ἐκείνου γνώμην , ἀλλʼ ὁ κάλλιστα εἰδὼς αὐτὸς περὶ αὑτοῦ τούτων φησὶ χάριν ἐλθεῖν , τοὺς ὑπὸ τοῦ Δίωνος ἂν λεχθέντας τούτους λόγους πρὸς αὐτὸν αἰσχυνθείς . καὶ ἔγωγε πιστεύω . μαινοίμην γὰρ ἂν , εἰ μή . οὐκοῦν ἐν τούτοις ἐστὶν , ἥκω σοι , ὦ Πλάτων , οὐχ ὁπλιτῶν δεόμενος οὐδʼ ἱππέων ἔρημος γενόμενος , ἀλλὰ λόγων καὶ πειθοῦς · ταῦτα δʼ ᾤμην παντὸς μᾶλλον εἶναι παρὰ σοί . καλῶς γε , ὦ Πλάτων , αὐτός τε λέγων καὶ τὸν Δίωνα ταῦτʼ εἰπεῖν ἂν νομίζων πρὸς σέ . οὐκοῦν εἰ τὸ μὲν ἐκπεσεῖν ἢ παθεῖν τι Δίωνα δεινὸν περιφανῶς , τὸ δʼ ὅπως μὴ ἐκπεσεῖται πρᾶξαι καλὸν καὶ δίκαιον , οὕτω δʼ ἔχων λόγων καὶ πειθοῦς ἐδεῖτο , σὺ δὲ τῷ ταῦτʼ ἔχειν ἔπλεις , ὡμολόγηκας ἅπαντα , καὶ δεῖν σπουδάζειν ὅπως τις ἐκ τῶν δυνατῶν μὴ ἀδικήσεται , καὶ τὴν τῶν λόγων τοῦ πείθειν δύναμιν οὐ φαύλην εἶναι , καὶ τοὺς πείθοντας ὑπὲρ τούτων οὐ μόνον παρʼ ἀνθρώποις ἐπαίνων ἀξίους , ἀλλὰ καὶ παρὰ θεοῖς ἀμέμπτους ,
Lemmas: ὁ ἐχθρός , ἀλλά λόγος καί πειθώ , ὅς σύ μάλα ἐπίσταμαι ἐγώ δύναμαι ἄνθρωπος νέος ἐπί ἀγαθός καί δίκαιος προσρέπω εἰς φιλία τε καί ἑταιρεία ἀλλήλων καθίστημι ἑκάστοτε . ὅς ἔνδεια κατά ὁ σός μέρος νῦν ἐγώ καταλείπω Συράκουσαι ἐνθάδε πάρειμι . καί ὁ μέν ἐλαχύς ὄνειδος σύ φέρω · φιλοσοφία δέ , ὅς ἐγκωμιάζω ἀεί καί ἄτιμος φημί ὑπό ὁ λοιπός ἄνθρωπος φέρω , πῶς οὐ προδίδωμι ὁ νῦν μετά ἐγώ μέρος ὅσος ἐπί σύ γίγνομαι ; καί Μεγαροῖ μέν εἰ κατοικέω τυγχάνω , ἔρχομαι ἄν δή που ἐγώ βοηθός ἐπί ὅς σύ παρακαλέω , ἤ πᾶς ἄν φαῦλος ἡγέομαι σεαυτοῦ · νῦν δέ ἄρα ὁ μῆκος ὁ πορεία καί ὁ μέγεθος δή ὁ πλόος καί ὁ πόνος ἐπαιτιάομαι οἴομαι δόξα κακία ἀποφεύγω ποτέ ; πολύς γε καί δέω . λέγω δέ οὗτος τίς εἰμί ἐγώ ἄν πρός οὗτος εὐσχήμων ἀπόκρισις ; οὐ εἰμί . οὗτος οὐ ἕτερος περί αὐτός γράφω , οὐδέ εἰκάζω ὁ ἐκεῖνος γνώμη , ἀλλά ὁ καλός οἶδα αὐτός περί ἑαυτοῦ οὗτος φημί χάρις ἔρχομαι , ὁ ὑπό ὁ Δίων ἄν λέγω οὗτος λόγος πρός αὐτός αἰσχύνω . καί ἐγώ πιστεύω . μαίνομαι γάρ ἄν , εἰ μή . οὐκοῦν ἐν οὗτος εἰμί , ἥκω σύ , ὦ Πλάτων , οὐ ὁπλίτης δέω οὐδέ ἱππεύς ἐρῆμος γίγνομαι , ἀλλά λόγος καί πειθώ · οὗτος δέ οἴομαι πᾶς μάλα εἰμί παρά σύ . καλός γε , ὦ Πλάτων , αὐτός τε λέγω καί ὁ Δίων οὗτος λέγω ἄν νομίζω πρός σύ . οὐκοῦν εἰ ὁ μέν ἐκπίπτω ἤ πάσχω τις Δίων δεινός περιφανής , ὁ δέ ὅπως μή ἐκπίπτω πράσσω καλός καί δίκαιος , οὕτως δέ ἔχω λόγος καί πειθώ δέω , σύ δέ ὁ οὗτος ἔχω πλέω , ὁμολογέω ἅπας , καί δέω σπουδάζω ὅπως τις ἐκ ὁ δυνατός μή ἀδικέω , καί ὁ ὁ λόγος ὁ πείθω δύναμις οὐ φαῦλος εἰμί , καί ὁ πείθω ὑπέρ οὗτος οὐ μόνος παρά ἄνθρωπος ἔπαινος ἄξιος , ἀλλά καί παρά θεός ἄμεμπτος ,