aelius-aristides.pro-s-pla-twna-peri-r-htorikh-s 45
ἀλλʼ οὐχ ὑποβάλλουσί γε αὐτῷ τὰ ἐνδόσιμα οἱ χορευταὶ , οὐδʼ ὅπως ἂν ἐκεῖνοι κελεύωσιν , οὕτω προσάγει τὸ μέλος καὶ τὸν ῥυθμὸν , οὐδὲ τί χρὴ διδάσκειν αὐτοὺς παρʼ ἐκείνων μανθάνει , οὐ μᾶλλόν γε ἢ παρὰ τῶν ναυτῶν ὁ κυβερνήτης μανθάνει τί χρὴ πράττειν . ἀλλʼ ἀκούουσι μὲν οἱ ναῦται ἃ προστάττει , λέγει δὲ ὁ κυβερνήτης οὐκ εἴ τι καὶ δοκοῦν τοῖς ναύταις , ἀλλʼ οὖν αὐτὸς ὢν κύριος ἐν τῇ νηὶ τῶν ναυτῶν . πανταχοῦ πάντʼ ἐστὶ πρὸς τοὺς ἡγεμόνας , καὶ τὰ τούτων ἡγεῖται βουλήματα . ἕπεται δὲ τὰ μὲν ἑκουσίως , τὰ δὲ ἀκουσίως τὰ τῶν πολλῶν . κορυφαῖος χοροῦ , ναυτῶν κυβερνήτης , στρατιωτῶν στρατηγὸς , δήμου ῥήτωρ ἡγεῖται . πάντες μὲν οὖν ἄρχοντες φύσει κρείττους τῶν ὑφʼ αὑτοῖς · εἰ δέ τις μετʼ ἐξουσίας καὶ χαρίζεται , πείθων , οὐκ ἀναγκάζων , καὶ πρὸς τῷ σώζειν τὴν ἑαυτοῦ τάξιν στοχάζεται καὶ τῆς ἐπιθυμίας τῶν ὑφʼ αὑτῷ , οὗτος ἐκεῖνός ἐστιν ὁ τῷ ὄντι πολιτικὸς καὶ ὃν Ὅμηρος ἔφη πατέρα ὣς ἤπιον εἶναι . οἶμαι δὲ τὸν αὐτὸν καὶ ῥήτορα ἄριστον πεποίηκεν , ᾧ τοῦτο ἀνέθηκε . μὴ δὴ τοῦτο λέγε ὡς ὄνειδος κατὰ τῶν ῥητόρων εἰ χαρίζονται , ἀλλʼ εἰ μετὰ τοῦ βελτίστου καὶ τῆς χάριτος στοχάζονται . καὶ κατὰ τοῦτʼ ἀπόδος τῇ ῥητορικῇ τὴν πρέπουσαν εὐφημίαν , ἵνα τοῖς ὁμοίοις αὐτὴν ἀμειβόμενος φανείης . εἰ δὲ λέγεις ὡς ἁπλῶς χαρίζονται καὶ δουλεύουσι ταῖς ἐπιθυμίαις , τίς ἡ πίστις ; ἐγὼ μὲν γὰρ παρʼ αὐτῶν τῶν πραγμάτων τὴν ἑτέραν παρέχομαι . εἰ γὰρ μήθʼ ὑπὸ τῶν δήμων ἔμελλον οὕτω γε θαυμασθήσεσθαι μήθʼ ὑπὸ τῶν ἰδιωτῶν μήθʼ ὑπὸ τῶν πολιτῶν μήθʼ ὑπὸ τῶν ξένων μήτʼ αὐτοὶ μηδαμῶς ἅπερ νυνὶ σεμνύνεσθαι , συνελόντι δʼ εἰπεῖν , εἰ μήτʼ εὐδοξήσειν μήτε χρηματιεῖσθαι μήτε ἰσχύσειν μήτε ἐρεῖν , πῶς ἐγχωρεῖ τοιαύτην αἰτίαν κατʼ αὐτῶν παραδέξασθαι , διʼ ἧς ταῦτʼ ἀπήντησεν ἄν ; ἔτι τοίνυν καὶ ὅλως ἀδύνατα
Lemmas: ἀλλά οὐ ὑποβάλλω γε αὐτός ὁ ἐνδόσιμος ὁ χορευτής , οὐδέ ὅπως ἄν ἐκεῖνος κελεύω , οὕτως προσάγω ὁ μέλος καί ὁ ῥυθμός , οὐδέ τίς χρή διδάσκω αὐτός παρά ἐκεῖνος μανθάνω , οὐ μάλα γε ἤ παρά ὁ ναύτης ὁ κυβερνήτης μανθάνω τίς χρή πράσσω . ἀλλά ἀκούω μέν ὁ ναύτης ὅς προστάσσω , λέγω δέ ὁ κυβερνήτης οὐ εἰ τις καί δοκέω ὁ ναύτης , ἀλλά οὖν αὐτός εἰμί κύριος ἐν ὁ ναῦς ὁ ναύτης . πανταχοῦ πᾶς εἰμί πρός ὁ ἡγεμών , καί ὁ οὗτος ἡγέομαι βούλημα . ἕπομαι δέ ὁ μέν ἑκούσιος , ὁ δέ ἀκούσιος ὁ ὁ πολύς . κορυφαῖος χορός , ναύτης κυβερνήτης , στρατιώτης στρατηγός , δῆμος ῥήτωρ ἡγέομαι . πᾶς μέν οὖν ἄρχω φύσις κρατύς ὁ ὑπό ἑαυτοῦ · εἰ δέ τις μετά ἐξουσία καί χαρίζω , πείθω , οὐ ἀναγκάζω , καί πρός ὁ σῴζω ὁ ἑαυτοῦ τάξις στοχάζομαι καί ὁ ἐπιθυμία ὁ ὑπό ἑαυτοῦ , οὗτος ἐκεῖνος εἰμί ὁ ὁ εἰμί πολιτικός καί ὅς Ὅμηρος φημί πατήρ ὡς ἤπιος εἰμί . οἴομαι δέ ὁ αὐτός καί ῥήτωρ ἀγαθός ποιέω , ὅς οὗτος ἀνατίθημι . μή δή οὗτος λέγω ὡς ὄνειδος κατά ὁ ῥήτωρ εἰ χαρίζω , ἀλλά εἰ μετά ὁ ἀγαθός καί ὁ χάρις στοχάζομαι . καί κατά οὗτος ἀποδίδωμι ὁ ῥητορικός ὁ πρέπω εὐφημία , ἵνα ὁ ὅμοιος αὐτός ἀμείβω φαίνω . εἰ δέ λέγω ὡς ἁπλῶς χαρίζω καί δουλεύω ὁ ἐπιθυμία , τίς ὁ πίστις ; ἐγώ μέν γάρ παρά αὐτός ὁ πρᾶγμα ὁ ἕτερος παρέχω . εἰ γάρ μήτε ὑπό ὁ δῆμος μέλλω οὕτως γε θαυμάζω μήτε ὑπό ὁ ἰδιώτης μήτε ὑπό ὁ πολίτης μήτε ὑπό ὁ ξένος μήτε αὐτός μηδαμῶς ὅς νυνί σεμνύνω , συναιρέω δέ λέγω , εἰ μήτε εὐδοξέω μήτε χρηματίζω μήτε ἰσχύω μήτε λέγω , πῶς ἐγχωρέω τοιοῦτος αἰτία κατά αὐτός παραδέχομαι , διά ὅς οὗτος ἀπαντάω ἄν ; ἔτι τοίνυν καί ὅλος ἀδύνατος