ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 138
εἴπερ ἡμεῖς μὲν μηδὲν ἐγκαλεῖν ἔχοντες τούτοις μηδὲ μεμφόμενοι , ἀλλʼ ἑκόντες ὄντες ἐνταῦθʼ ἥξομεν , οἱ δὲ καὶ ἄκοντες καὶ τὸ παράλογον τοῦτο ἐπικαλοῦντες ἡμῖν . ὥστε λάθοιμεν ἂν διʼ ἡμῶν αὐτῶν ἐπὶ τουτουσὶ τὸ ξίφος ὠθοῦντες , μᾶλλον δʼ αὐτοῖς ἐπηρεάζειν ἐθέλοντες τοσοῦτον ἡμᾶς καταβλάψομεν , ὅσον οἱ μὲν ἅ γʼ ἔσχον ἐν δίκῃ , τούτων οὐκ ἐν δίκῃ στερήσονται , ἡμεῖς δὲ οὐχ ὅσον ἀπατεῶνες δόξομεν εἶναι , ἀλλὰ καὶ ὧν πρόσθεν παρʼ αὐτῶν ἀπελαύσαμεν , τούτων διὰ τὴν εἰς αὐτοὺς ἀγνωμοσύνην ὑφέξομεν δίκην δικαίως , τὴν εἴσπραξιν . ὅσῳ τοίνυν , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , τὸ τοῖς καλλίστοις ἐπιχειρεῖν ἐν τῷ βελτίονι κεῖται ἢ τὸ μηδὲν χρηστὸν πράττειν αἱρεῖσθαι , τοσούτῳ δεῖ μᾶλλον ἡμᾶς τὴν πρὸς αὐτοὺς πίστιν διὰ τέλους φυλάττειν ἢ κεκινηκέναι ταύτην βεβουλῆσθαι , ἀλλὰ μὴν εἴ γε οὕτω προεισενεγκόντες ἡμῖν οὕτως ἀτιμασθήσονται , καὶ οὐδὲν αὐτοῖς τὸ παράπαν ἀρκέσει τὸ γοῦν χαρίτων ὑπῆρχθαι , τί ποτʼ
Lemmas: εἴπερ ἐγώ μέν μηδείς ἐγκαλέω ἔχω οὗτος μηδέ μέμφομαι , ἀλλά ἑκών εἰμί ἐνταῦθα ἥκω , ὁ δέ καί ἄκων καί ὁ παράλογος οὗτος ἐπικαλέω ἐγώ . ὥστε λανθάνω ἄν διά ἐγώ αὐτός ἐπί οὗτος ὁ ξίφος ὠθέω , μάλα δέ αὐτός ἐπηρεάζω ἐθέλω τοσοῦτος ἐγώ καταβλάπτω , ὅσος ὁ μέν ὅς γε ἔχω ἐν δίκη , οὗτος οὐ ἐν δίκη στερέω , ἐγώ δέ οὐ ὅσος ἀπατεών δοκέω εἰμί , ἀλλά καί ὅς πρόσθεν παρά αὐτός ἀπολαύω , οὗτος διά ὁ εἰς αὐτός ἀγνωμοσύνη ὑπέχω δίκη δίκαιος , ὁ εἴσπραξις . ὅσος τοίνυν , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , ὁ ὁ καλός ἐπιχειρέω ἐν ὁ ἀγαθός κεῖμαι ἤ ὁ μηδείς χρηστός πράσσω αἱρέω , τοσοῦτος δέω μάλα ἐγώ ὁ πρός αὐτός πίστις διά τέλος φυλάσσω ἤ κινέω οὗτος βούλομαι , ἀλλά μήν εἰ γε οὕτως προεισφέρω ἐγώ οὕτως ἀτιμάζω , καί οὐδείς αὐτός ὁ παράπαν ἀρκέω ὁ γοῦν χάρις ὑπάρχω , τίς ποτέ
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 140
ἂν ἔμελλον πείσεσθαι μηδὲν ὅλως προεισενεγκόντες ; οὓς ἐχρῆν , εἰ μὴ διὰ τοῦτο , ἀλλὰ διὰ τὴν ἡμετέραν πρὸς ἅπαντας μεγαλοψυχίαν καὶ τὸ πεφυκὸς χαρίζεσθαι , μὴ ταῦτα μόνον εἰς τέλος , ἀλλὰ καὶ πλείω πρὸς τούτοις ἔχειν ; τούτων δʼ ὁμοῦ συνιόντων , Ἡράκλεις , εἰς μηδὲν ἐξ αὐτῶν τούτοις ὄνησις ἔσται , ὧν θάτερον ἤρκεσεν ἄν ; ἄνευ δὲ τούτων εἰ , ὅτε παρʼ ὑμῶν ἠξιοῦντο τῆς ἀτελείας , ἔφασαν δεδιέναι μὴ μετʼ ὀλίγον αὐτοὺς ταύτην ἀφέλησθε , οὐ μόνον μανίας ἂν εἵλετʼ αὐτοὺς , οὕτως ἔχοντας γνώμης , ἀλλὰ καὶ ὡς τῆς προαιρέσεως ὑμῶν καταψευδομένοις ἐπετιμᾶτε . εἶθʼ ἃ τουτοισὶ δεδιόσιν ἐνεκαλεῖτʼ ἂν , ταῦθʼ ὑμεῖς ἑκόντες ἕλοισθʼ ἂν πεπονθέναι ; καίτοι οἱ μὲν τοιαυτὶ προϊσχόμενοι τότε οὐ παντελῶς ἀσύγγνωστʼ ἂν λέγειν ἐδόκουν , ἡμῖν δʼ οὕτω διατεθεῖσιν οὐδʼ ἡτισοῦν παρʼ οὐδενὸς παραίτησις ἔσται , ἀλλὰ καὶ ἀπιστήσουσιν ἅπαντες , εὖ οἶδα , ὁμοῦ μὲν τὴν ἡμετέραν μεγαλοψυχίαν , καὶ πρὸς τοὺς πονηροτάτους
Lemmas: ἄν μέλλω πάσχω μηδείς ὅλος προεισφέρω ; ὅς χρή , εἰ μή διά οὗτος , ἀλλά διά ὁ ἡμέτερος πρός ἅπας μεγαλοψυχία καί ὁ φύω χαρίζω , μή οὗτος μόνος εἰς τέλος , ἀλλά καί πολύς πρός οὗτος ἔχω ; οὗτος δέ ὁμοῦ συνέρχομαι , Ἡρακλῆς , εἰς μηδείς ἐκ αὐτός οὗτος ὄνησις εἰμί , ὅς ἕτερος ἀρκέω ἄν ; ἄνευ δέ οὗτος εἰ , ὅτε παρά σύ ἀξιόω ὁ ἀτέλεια , φημί δείδω μή μετά ὀλίγος αὐτός οὗτος ἀφαιρέω , οὐ μόνος μανία ἄν αἱρέω αὐτός , οὕτως ἔχω γνώμη , ἀλλά καί ὡς ὁ προαίρεσις σύ καταψεύδομαι ἐπιτιμάω . εἶτα ὅς οὗτος δείδω ἐγκαλέω ἄν , οὗτος σύ ἑκών αἱρέω ἄν πάσχω ; καίτοι ὁ μέν τοιοῦτος προίσχω τότε οὐ παντελής ἀσύγγνωστος ἄν λέγω δοκέω , ἐγώ δέ οὕτως διατίθημι οὐδέ ὅστις παρά οὐδείς παραίτησις εἰμί , ἀλλά καί ἀπιστέω ἅπας , εὖ οἶδα , ὁμοῦ μέν ὁ ἡμέτερος μεγαλοψυχία , καί πρός ὁ πονηρός
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 142
εἰδότες , ὁμοῦ δὲ καὶ τῶν ἀμηχάνων νομίζοντες εἶναι τοὺς τῶν δεόντων πᾶσιν ἁπλῶς καθεστηκότας συμβούλους ἡμᾶς ἔπειτα καθʼ ἡμῶν αὐτῶν συμβούλῳ τῷ Λεπτίνῃ κεχρῆσθαι , ὡς ταῦτʼ ἔχειν ψηφίζεσθαι . ἀλλʼ ἐκεῖσε πάλιν ἐπάνειμι . εἰ , ὅτʼ αὐτοὺς ἀντευποιεῖν ᾤεσθε δεῖν , οὗτοι τοῦ μὴ μεταβαλεῖν ὅρκους ἀπῄτουν , πάντως ἂν εἴξατε τῇ προκλήσει · ἀχθόμενοι μὲν σφίσι τοῦ μὴ πιστεύεσθαι , ἀπειπεῖν δὲ οὐκ ἔχοντες ὅλως τοῦ μὴ τὸ δέος βεβαιῶσαι καθάπαξ . οὐκοῦν ἄτοπον ἃ τότε τοῖς ὅρκοις ἐπιστώσασθε ἂν , ταῦτα νῦν ἄνευ ὅρκων μὴ ἐθελῆσαι φυλάξαι , καὶ ταῦτα τοῦθʼ ὡς ἀληθῶς κάλλιον ὂν καὶ πρὸς δόξαν μᾶλλον ὑμῖν , εἴπερ τότε μὲν ὑπὸ τῆς τῶν ὅρκων ἀνάγκης ἐδοκεῖτε φυλάττειν , νῦν δὲ καὶ χωρὶς τῆς ἐκεῖθεν ἀνάγκης τοῦτο ποιοῦντες γνώμης ἀρίστης καὶ μάλισθʼ ὑμῖν προσηκούσης φέροισθʼ ἂν δόξαν . ἐμοὶ δὲ , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , καὶ θαυμάζειν ἔπεισιν , εἰ διαβαλλόντων μέν τινων ἡμᾶς οὐκ ἂν
Lemmas: οἶδα , ὁμοῦ δέ καί ὁ ἀμήχανος νομίζω εἰμί ὁ ὁ δέω πᾶς ἁπλῶς καθίστημι σύμβουλος ἐγώ ἔπειτα κατά ἐγώ αὐτός σύμβουλος ὁ Λεπτίνης χράω , ὡς οὗτος ἔχω ψηφίζω . ἀλλά ἐκεῖσε πάλιν ἐπανέρχομαι . εἰ , ὅτε αὐτός ἀντευποιέω οἴομαι δέω , οὗτος ὁ μή μεταβάλλω ὅρκος ἀπαιτέω , πάντως ἄν εἴκω ὁ πρόκλησις · ἄχθομαι μέν σφεῖς ὁ μή πιστεύω , ἀπολέγω δέ οὐ ἔχω ὅλος ὁ μή ὁ δέος βεβαιόω καθάπαξ . οὐκοῦν ἄτοπος ὅς τότε ὁ ὅρκος πιστόω ἄν , οὗτος νῦν ἄνευ ὅρκος μή ἐθέλω φυλάσσω , καί οὗτος οὗτος ὡς ἀληθής καλός εἰμί καί πρός δόξα μάλα σύ , εἴπερ τότε μέν ὑπό ὁ ὁ ὅρκος ἀνάγκη δοκέω φυλάσσω , νῦν δέ καί χωρίς ὁ ἐκεῖθεν ἀνάγκη οὗτος ποιέω γνώμη ἀγαθός καί μάλα σύ προσήκω φέρω ἄν δόξα . ἐγώ δέ , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , καί θαυμάζω ἐπέρχομαι , εἰ διαβάλλω μέν τις ἐγώ οὐ ἄν
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 144
ἠνεσχόμεθα δή που , ἀλλὰ καὶ προσελάχομεν ἂν τούτοις ὕβρεως δίκην , αὐτοὶ δὲ ἡμᾶς αὐτοὺς τὰ πάντων αἴσχιστα διαβαλεῖν ἐθελήσομεν . ὅταν γὰρ τοῖς μὲν ἐν οἷς ἐπηγγείλαντο τὸν δῆμον ἠπατηκόσιν , ἐὰν , ὡς ὁ νόμος κελεύει , κριθέντες ἁλῶσι , θανάτου τιμῶμεν , ἡμεῖς δὲ καὶ ἃ δεδώκαμεν ἀφελώμεθα , πῶς οὐχ ἡμῖν αὐτοῖς ἐπιβουλεύειν δόξομεν , ἐφʼ ἃ τοὺς ἄλλους ἀξιοῦμεν θανάτου , ταῦθʼ ἑκόντες ἡμᾶς εἰργασμένοι ; ὃ μάλιστα πάντων ἡμᾶς φυλάξασθαι δεῖ , οὐ μόνον ὅτι τοῦ πράττειν ἃ δεῖ μάλιστα πάντων ἡμῖν δεῖ , ὅσῳ καὶ θεοφιλεῖς μάλιστα πάντων ἡμεῖς , ἀλλʼ ὅτι καὶ τοῦτο , μάλιστα πάντων δεῖν , συγγνώμης ἀπήλλακται . καὶ δικαίως . ὁ μὲν γὰρ ὁτιοῦν ἀδικῶν κατʼ αὐτὸ τοῦτο μόνον ἴσχει τὴν μέμψιν , ὁ δʼ ἃ παρʼ ἄλλοις ὡς κάλλιστα
Lemmas: ἀνέχω δή που , ἀλλά καί προσλαγχάνω ἄν οὗτος ὕβρις δίκη , αὐτός δέ ἐγώ αὐτός ὁ πᾶς αἰσχρός διαβάλλω ἐθέλω . ὅταν γάρ ὁ μέν ἐν ὅς ἐπαγγέλλω ὁ δῆμος ἀπατάω , ἐάν , ὡς ὁ νόμος κελεύω , κρίνω ἁλίσκομαι , θάνατος τιμάω , ἐγώ δέ καί ὅς δίδωμι ἀφαιρέω , πῶς οὐ ἐγώ αὐτός ἐπιβουλεύω δοκέω , ἐπί ὅς ὁ ἄλλος ἀξιόω θάνατος , οὗτος ἑκών ἐγώ ἐργάζομαι ; ὅς μάλα πᾶς ἐγώ φυλάσσω δέω , οὐ μόνος ὅτι ὁ πράσσω ὅς δέω μάλα πᾶς ἐγώ δέω , ὅσος καί θεοφιλής μάλα πᾶς ἐγώ , ἀλλά ὅτι καί οὗτος , μάλα πᾶς δέω , συγγνώμη ἀπαλλάσσω . καί δίκαιος . ὁ μέν γάρ ὁστισοῦν ἀδικέω κατά αὐτός οὗτος μόνος ἴσχω ὁ μέμψις , ὁ δέ ὅς παρά ἄλλος ὡς καλός
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 146
τιμωρεῖται , τούτοις ἑκὼν ἐνεχόμενος κατʼ αὐτὸς αὑτοῦ φέρει τὴν ψῆφον τοῦ παρὰ πάντων ἂν εἰκότως μισεῖσθαι , καὶ οἷς τοιαῦτα πράττειν αἱρεῖται καὶ οἷς ταῦτʼ ἐν ἄλλοις κακίζει , ἅπερ αὐτὸς πράττειν αἱρεῖται . πρὸς ὃν ἔγωγʼ ἂν φαίην ὅτι εἰ μὲν τῶν ἐπαινουμένων , ὦ τᾶν , ταῦτʼ ὄντα τυγχάνει , πῶς ἐν τοῖς ἄλλοις ἀξιοῖς τιμωρίας ; εἰ δὲ τῆς φαυλοτάτης πέφυκε μοίρας , πῶς ἃ παρʼ ἄλλοις ὄντα κολάζεις , τούτοις αὐτὸς ὡς βελτίστοις δεῖν οἴει κεχρῆσθαι ; καὶ μὴν εἰ τὸ πρὸς οὑστινασοῦν ἰδίᾳ γιγνόμενον βλάβος μέμψεως ἄξιον , ἦ που τὸ δημοσίᾳ καὶ κοινῇ τὴν βλάβην ἐπάγον οὐδὲ παραίτησιν ἴσχει . ὑμεῖς τοίνυν φαῦλον μὲν ὁντινοῦν τῶν πολιτῶν καὶ δόξαν οὐκ ἀγαθὴν κεκτημένον οὕτω μισεῖτε ὡς καὶ τῆς πόλεως τάχιστʼ αὐτὸν ἐξελαύνειν , ἐφʼ ᾧ μὴ καὶ τοὺς ἄλλους ὑπὸ τούτου βεβλάφθαι καὶ πρὸς πολλοὺς ἥκειν τὸ νόσημα . ἐὰν δὲ τὸν Λεπτίνου βεβαιώσωμεν νόμον , οὐ μόνον δόξομεν ἐναγεῖς τὰ τοιαῦτα , ἀλλὰ καὶ κοινὸν ἡμῖν αὐτοῖς ἐπεγεροῦμεν
Lemmas: τιμωρέω , οὗτος ἑκών ἐνέχω κατά αὐτός ἑαυτοῦ φέρω ὁ ψῆφος ὁ παρά πᾶς ἄν ἔοικα μισέω , καί ὅς τοιοῦτος πράσσω αἱρέω καί ὅς οὗτος ἐν ἄλλος κακίζω , ὅς αὐτός πράσσω αἱρέω . πρός ὅς ἐγώ ἄν φημί ὅτι εἰ μέν ὁ ἐπαινέω , ὦ τᾶν , οὗτος εἰμί τυγχάνω , πῶς ἐν ὁ ἄλλος ἀξιόω τιμωρία ; εἰ δέ ὁ φαῦλος φύω μοῖρα , πῶς ὅς παρά ἄλλος εἰμί κολάζω , οὗτος αὐτός ὡς ἀγαθός δέω οἴομαι χράω ; καί μήν εἰ ὁ πρός ὅστις ἴδιος γίγνομαι βλάβος μέμψις ἄξιος , ἦ που ὁ δημοσίᾳ καί κοινῇ ὁ βλάβη ἐπάγω οὐδέ παραίτησις ἴσχω . σύ τοίνυν φαῦλος μέν ὅστις ὁ πολίτης καί δόξα οὐ ἀγαθός κτάομαι οὕτως μισέω ὡς καί ὁ πόλις ταχύς αὐτός ἐξελαύνω , ἐπί ὅς μή καί ὁ ἄλλος ὑπό οὗτος βλάπτω καί πρός πολύς ἥκω ὁ νόσημα . ἐάν δέ ὁ Λεπτίνης βεβαιόω νόμος , οὐ μόνος δοκέω ἐναγής ὁ τοιοῦτος , ἀλλά καί κοινός ἐγώ αὐτός ἐπεγείρω
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 148
τὸ μῖσος , καὶ τοὺς εὐεργέτας οὐ μᾶλλον ἀφαιρησόμεθα τὰ δοθέντα ἢ ἡμᾶς αὐτοὺς τὸ πιστεύεσθαι . εἰ δὲ τὸ τῆς ἁπάντων εὐνοίας ἐκπεσεῖν καὶ πονηρὰν ἀντὶ χρηστῆς δόξαν λαβεῖν πολλῷ χαλεπώτερον τοῦ δωρεῶν ὡντινωνοῦν ἐστερῆσθαι , πρῶτον μὲν οὐκ ἂν φθάνοιμεν ἡμᾶς αὐτοὺς μᾶλλον ἢ τοὺς εὐεργέτας διʼ ὧν ἀφαιρούμεθα ζημιοῦντες · ἔπειτα καὶ δεινῶς ἄτοπον καὶ καινὸν οἴκοθεν ἡμῖν αὐτοῖς τὸν πόλεμον ἐπεισάγειν καὶ τοὺς αὐτοὺς οὐκ ἐκ μέρους , ἀλλʼ ὁμοῦ καὶ ἀδικοῦντας δή που καὶ ἀδικουμένους ὑπάρχειν , καὶ δημίους καὶ πάσχοντας . ὃ παρʼ ἄλλου μὲν ἂν γεγονὸς εἶχεν ἄν τινα παραμυθίαν ἡμῖν καὶ προσέτι τοῖς παραδείγμασι φέρειν ἐδόκει , τὸ δʼ ἡμῖν αὐτοῖς ἐπηρεάζοντας ἡμᾶς εἶναι καὶ κακῶς ποιεῖν καὶ ὃ τούτου δεινότερον , ἐξὸν μὴ πάσχειν , εἶτα πάσχειν αἱρεῖσθαι , πᾶσαν κακοδαιμονίαν ἐκβαίνει . ὅπου γὰρ καὶ πρὸς τοὺς ὑβριστάς τε καὶ συκοφάντας μεγαλοψυχίᾳ κεχρῆσθαι καὶ ὅπως ἡμῖν ἔπειτʼ αὐτοὺς παρασκευάσομεν εὔνους πάντα ποιεῖν οἰόμεθα χρῆναι , ἦ που μανία
Lemmas: ὁ μῖσος , καί ὁ εὐεργέτης οὐ μάλα ἀφαιρέω ὁ δίδωμι ἤ ἐγώ αὐτός ὁ πιστεύω . εἰ δέ ὁ ὁ ἅπας εὔνοια ἐκπίπτω καί πονηρός ἀντί χρηστός δόξα λαμβάνω πολύς χαλεπός ὁ δωρεά ὅστις στερέω , πρῶτος μέν οὐ ἄν φθάνω ἐγώ αὐτός μάλα ἤ ὁ εὐεργέτης διά ὅς ἀφαιρέω ζημιόω · ἔπειτα καί δεινός ἄτοπος καί καινός οἴκοθεν ἐγώ αὐτός ὁ πόλεμος ἐπεισάγω καί ὁ αὐτός οὐ ἐκ μέρος , ἀλλά ὁμοῦ καί ἀδικέω δή που καί ἀδικέω ὑπάρχω , καί δήμιος καί πάσχω . ὅς παρά ἄλλος μέν ἄν γίγνομαι ἔχω ἄν τις παραμυθία ἐγώ καί προσέτι ὁ παράδειγμα φέρω δοκέω , ὁ δέ ἐγώ αὐτός ἐπηρεάζω ἐγώ εἰμί καί κακός ποιέω καί ὅς οὗτος δεινός , ἔξεστι μή πάσχω , εἶτα πάσχω αἱρέω , πᾶς κακοδαιμονία ἐκβαίνω . ὅπου γάρ καί πρός ὁ ὑβριστής τε καί συκοφάντης μεγαλοψυχία χράω καί ὅπως ἐγώ ἔπειτα αὐτός παρασκευάζω εὔνους πᾶς ποιέω οἴομαι χρή , ἦ που μανία
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 150
περιφανὴς , ὅταν *** τοὺς εὐεργέτας καὶ τὰ ἡμέτερʼ αὐτῶν περὶ πάνυ τοι πολλοῦ ποιουμένους καὶ οὐδὲ παυσομένους ταυτησὶ τῆς μανίας , ἐὰν βουλώμεθʼ ἡμεῖς , ἀντὶ τοῦ πάντων ὧν σφίσι προσῆκεν ἐπιεικῶς ἀξιοῦν καὶ πάνυ τοι προσφιλοτιμεῖσθαι , ἡμεῖς δὲ καὶ πολεμίους αὐτοὺς ἐν οἷς ἂν ἀφελώμεθα δείξομεν ; εἰ τοίνυν ἡμῖν μὲν χρηστῆς οὕτω μέτεστι γνώμης καὶ πρὸς τοσοῦτον ἥκομεν τοῦ πρὸς πάντας ἁπλῶς εὖ διακεῖσθαι , ὡς καὶ τοὺς ἐχθροὺς εὔνους ἐθέλειν ποιεῖν καὶ μεταβάλλειν ἐφʼ ἃ δεῖ , ὁ δʼ ἡμᾶς διʼ ὧν συμβουλεύει πᾶσι καθάπαξ συγκρούει , καὶ πρὸς ἃ μὴ πεφύκαμεν ἐκβιάζεται , οὐ μόνον ἐστὶ τῆς πολιτείας ἐχθρὸς , ὡς μηδʼ ὁπωστιοῦν αὐτῷ χρῆναι προσέχειν , ἀλλὰ καὶ ἧς ἴσχομεν φύσεως πάντʼ ἄνω καὶ κάτω στροβίλου δίκην ποιῶν , καὶ τοὺς ἐπιεικεστάτους τὰς φύσεις καὶ νόμοις καὶ ἔθεσιν ἐντραφέντας χρηστοῖς τῶν ἀνομωτάτων καὶ ὠμοτάτων ἔλαττον ἔχειν , ὦ θεοὶ , παρασκευάζων βαρβάρων , εἴπερ
Lemmas: περιφανής , ὅταν *** ὁ εὐεργέτης καί ὁ ἡμέτερος αὐτός περί πάνυ τοι πολύς ποιέω καί οὐδέ παύω οὗτος ὁ μανία , ἐάν βούλομαι ἐγώ , ἀντί ὁ πᾶς ὅς σφεῖς προσήκω ἐπιεικής ἀξιόω καί πάνυ τοι προσφιλοτιμέομαι , ἐγώ δέ καί πολέμιος αὐτός ἐν ὅς ἄν ἀφαιρέω δείκνυμι ; εἰ τοίνυν ἐγώ μέν χρηστός οὕτως μέτειμι γνώμη καί πρός τοσοῦτος ἥκω ὁ πρός πᾶς ἁπλῶς εὖ διάκειμαι , ὡς καί ὁ ἐχθρός εὔνους ἐθέλω ποιέω καί μεταβάλλω ἐπί ὅς δέω , ὁ δέ ἐγώ διά ὅς συμβουλεύω πᾶς καθάπαξ συγκρούω , καί πρός ὅς μή φύω ἐκβιάζω , οὐ μόνος εἰμί ὁ πολιτεία ἐχθρός , ὡς μηδέ ὁπωσοῦν αὐτός χρή προσέχω , ἀλλά καί ὅς ἴσχω φύσις πᾶς ἄνω καί κάτω στρόβιλος δίκη ποιέω , καί ὁ ἐπιεικής ὁ φύσις καί νόμος καί ἔθος ἐντρέφω χρηστός ὁ ἄνομος καί ὠμός ἐλαχύς ἔχω , ὦ θεός , παρασκευάζω βάρβαρος , εἴπερ
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 152
ἐκεῖνοι μὲν εὐεργέτας τιμῶσιν , ἡμεῖς δʼ αὐτοὺς ἀτιμάζομεν . καὶ οἱ μὲν ὠμότητι γνώμης παρὰ τὴν κοινὴν ἀνθρώπων φύσιν καὶ κατʼ αὐτῶν τῶν οἰκειοτάτων ὁσημέραι χωροῦντες ἐνταῦθα μόνον ταυτηνὶ δή που τηροῦσιν , οὗ φύσει πᾶσιν ἀνθρώποις μέτεστι , λέγω δὴ τοῦ πρὸς τοὺς εὐεργέτας δικαίου · Ἀθηναῖοι δὲ , οἱ μὴ μόνον χρηστότητι φύσεως πάντων ὡς εἰπεῖν ἀνθρώπων διενεγκόντες , ἀλλὰ καὶ πέρα τῆς ἀνθρωπείας φύσεως οὐκ ὀλιγάκις ἀναφανέντες ταῖς ἀρεταῖς , κινδυνεύουσι νῦν ὑπὸ Λεπτίνου καὶ τοῦ κατὰ φύσιν ἐκστῆναι . πάλιν τοίνυν οἱ μὲν τριάκοντα τὰ τείχη τῆς πόλεως καθελόντες οὐ συγκαθεῖλον τὸ φρόνημʼ αὐτῆς , ἀλλʼ , ἑστηκότος πάνυ τοι τούτου , ἀνέστη πάλιν τὰ τείχη πολλῷ περιφανέστερα καὶ καλλίω . Λεπτίνης δὲ νῦν οὐ καθαιρεῖν τείχη πειρᾶται , ἀλλʼ ὃ
Lemmas: ἐκεῖνος μέν εὐεργέτης τιμάω , ἐγώ δέ αὐτός ἀτιμάζω . καί ὁ μέν ὠμότης γνώμη παρά ὁ κοινός ἄνθρωπος φύσις καί κατά αὐτός ὁ οἰκεῖος ὁσημέραι χωρέω ἐνταῦθα μόνος οὗτος δή που τηρέω , ὅς φύσις πᾶς ἄνθρωπος μέτειμι , λέγω δή ὁ πρός ὁ εὐεργέτης δίκαιος · Ἀθηναῖος δέ , ὁ μή μόνος χρηστότης φύσις πᾶς ὡς λέγω ἄνθρωπος διαφέρω , ἀλλά καί πέρα ὁ ἀνθρώπειος φύσις οὐ ὀλιγάκις ἀναφαίνω ὁ ἀρετή , κινδυνεύω νῦν ὑπό Λεπτίνης καί ὁ κατά φύσις ἐξίστημι . πάλιν τοίνυν ὁ μέν τριάκοντα ὁ τεῖχος ὁ πόλις καθαιρέω οὐ συγκαθαιρέω ὁ φρόνημα αὐτός , ἀλλά , ἵστημι πάνυ τοι οὗτος , ἀνίστημι πάλιν ὁ τεῖχος πολύς περιφανής καί καλός . Λεπτίνης δέ νῦν οὐ καθαιρέω τεῖχος πειράω , ἀλλά ὅς
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 154
μεῖζον καθάπαξ ἐστὶ , τὴν τῆς πόλεως μεγαλοψυχίαν καὶ τὸ πιστεύεσθαι . καὶ τότε μὲν Θρασύβουλος ὀλίγους δή τινας παραλαβὼν τὴν τυραννίδα καθεῖλεν , ἡμῶν δὲ πάντων εἷς ὁστισοῦν ἀνὴρ περιέσται ; μηδαμῶς , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι . σκοπεῖτε δὲ , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , καὶ τοῦτο , ἵνʼ εἰδῆτε σαφῶς , ὡς τἀναντία Λεπτίνης ὧν προὔθετο λέγει , καὶ τοῖς αὐτὸς αὑτοῦ πολεμῶν οὐκ αἰσχύνεται · ὅταν γὰρ πάντας μὲν τοὺς ἄλλους τὰς δωρεὰς ἀφαιρῆται , μόνους δὲ τοὺς ἀφʼ Ἁρμοδίου καὶ Ἀριστογείτονος ταύτας ἔχειν ἐᾷ , μάλιστα μὲν δῆλός ἐστι μήτε χρηστὸν τοῦτο καθάπαξ μήτε φαῦλον νομίζων , ἀλλʼ ἐφʼ ἑνὸς τούτου τἀναντία φρονῶν . ἀμήχανον δὲ κατὰ ταυτὸν ἄμφω συμβῆναι , ἀλλὰ δυοῖν θάτερον . πλὴν τοῦ γε τὸν ἔλεγχον ἐμφανῆ γεγενῆσθαι δεδόσθω . οὐ μὴν ἀλλʼ εἰ μὲν καλόν τι καὶ δίκαιον , ὦ οὗτος , τὸ τῶν δωρεῶν οἴει καὶ τῇ πόλει συμφέρον , τί μὴ πᾶσιν ἁπλῶς
Lemmas: μέγας καθάπαξ εἰμί , ὁ ὁ πόλις μεγαλοψυχία καί ὁ πιστεύω . καί τότε μέν Θρασύβουλος ὀλίγος δή τις παραλαμβάνω ὁ τυραννίς καθαιρέω , ἐγώ δέ πᾶς εἷς ὅστις ἀνήρ περίειμι ; μηδαμῶς , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος . σκοπέω δέ , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , καί οὗτος , ἵνα οἶδα σαφής , ὡς ἐναντίος Λεπτίνης ὅς προθέω λέγω , καί ὁ αὐτός ἑαυτοῦ πολεμέω οὐ αἰσχύνω · ὅταν γάρ πᾶς μέν ὁ ἄλλος ὁ δωρεά ἀφαιρέω , μόνος δέ ὁ ἀπό Ἁρμόδιος καί Ἀριστογείτων οὗτος ἔχω ἐάω , μάλα μέν δῆλος εἰμί μήτε χρηστός οὗτος καθάπαξ μήτε φαῦλος νομίζω , ἀλλά ἐπί εἷς οὗτος ἐναντίος φρονέω . ἀμήχανος δέ κατά τατός ἄμφω συμβαίνω , ἀλλά δύο ἕτερος . πλήν ὁ γε ὁ ἔλεγχος ἐμφανής γίγνομαι δίδωμι . οὐ μήν ἀλλά εἰ μέν καλός τις καί δίκαιος , ὦ οὗτος , ὁ ὁ δωρεά οἴομαι καί ὁ πόλις συμφέρω , τίς μή πᾶς ἁπλῶς
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 156
μεταδίδως , ἀλλὰ τοῖς μὲν , τοῖς δʼ οὔ ; εἰ δʼ ἀλυσιτελεῖς εἶναί σοι δοκοῦσι , καὶ κατέγνως αὐτῶν , καὶ οὐδὲν ὑγιὲς εἶναι νομίζεις , τί μὴ καὶ πάντας τούτων ἀποστερεῖς ; νῦν δʼ ἔοικας οἷς τοὺς μὲν ἄλλους πάντας τῶν δοθέντων ἀποστερεῖς , τοὺς δʼ ἀφʼ Ἁρμοδίου καὶ Ἀριστογείτονος ταύτας ἔχειν ἐᾷς , τοὺς μὲν τιμῆς ἀξιοῦν , πάντας δʼ ἀτιμάζειν τοὺς ἄλλους , οὐδέτερον τούτων εἰκότως ποιῶν . ἀλλὰ λανθάνεις τοὺς μὲν οὐκ ἀξίως τιμῶν , ἐπειδὴ μὴ καὶ πάντας , πάντας δὲ ἀτιμάζων ἀδίκως , ἐπειδὴ μόνους ἐκείνους τιμᾶν ἀξιοῖς . δεῖ γὰρ ἀμφοτέροις μεταδιδόναι τῶν ἴσων . οἷς δὲ διαιρεῖς , καὶ ἄκων τούτους συνάπτεις , ὡς δέον εἶναι πάντας ἐξ ἴσης τῶν δωρεῶν ἀπολαύειν . ὅτι δὲ καὶ αὗται πολλοῦ τινος ἄξιαι δῆλον ἐκεῖθεν . διʼ ὧν γὰρ μόνοις τοῖς ἀφʼ Ἁρμοδίου καὶ Ἀριστογείτονος ταύτας παρέχεις ἄμφω ταῦτα ψηφίζεσθαι μάλιστα δίδως , τοὺς μὲν δικαίους τούτων ἀπολαύειν ἡγεῖσθαι διὰ τὸ γένος , τὰς δʼ οὕτω πολλοῦ τινος ἀξίας
Lemmas: μεταδίδωμι , ἀλλά ὁ μέν , ὁ δέ οὐ ; εἰ δέ ἀλυσιτελής εἰμί σύ δοκέω , καί καταγιγνώσκω αὐτός , καί οὐδείς ὑγιής εἰμί νομίζω , τίς μή καί πᾶς οὗτος ἀποστερέω ; νῦν δέ ἔοικα ὅς ὁ μέν ἄλλος πᾶς ὁ δίδωμι ἀποστερέω , ὁ δέ ἀπό Ἁρμόδιος καί Ἀριστογείτων οὗτος ἔχω ἐάω , ὁ μέν τιμή ἀξιόω , πᾶς δέ ἀτιμάζω ὁ ἄλλος , οὐδέτερος οὗτος ἔοικα ποιέω . ἀλλά λανθάνω ὁ μέν οὐ ἄξιος τιμάω , ἐπειδή μή καί πᾶς , πᾶς δέ ἀτιμάζω ἄδικος , ἐπειδή μόνος ἐκεῖνος τιμάω ἀξιόω . δέω γάρ ἀμφότερος μεταδίδωμι ὁ ἴσος . ὅς δέ διαιρέω , καί ἄκων οὗτος συνάπτω , ὡς δέω εἰμί πᾶς ἐκ ἴσος ὁ δωρεά ἀπολαύω . ὅτι δέ καί οὗτος πολύς τις ἄξιος δῆλος ἐκεῖθεν . διά ὅς γάρ μόνος ὁ ἀπό Ἁρμόδιος καί Ἀριστογείτων οὗτος παρέχω ἄμφω οὗτος ψηφίζω μάλα δίδωμι , ὁ μέν δίκαιος οὗτος ἀπολαύω ἡγέομαι διά ὁ γένος , ὁ δέ οὕτως πολύς τις ἀξία
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 158
νομίζειν ὡς μόνοις τουτοισὶ ἐξ ἁπάντων ὥσπερ τι γέρας ταύτας διδόναι . οὐκοῦν ὑπερφυὲς καὶ παντάπασιν ἐναντίον ἐνταῦθα μὲν ὡς βελτίστας χώραν αὐτὰς φάσκειν κεκτῆσθαι , ἐπὶ δὲ τῶν ἄλλων γε πάντων ὡς οὐδενὸς ἀποδοκιμάζειν ἀξίας . χωρὶς δὲ τούτων οὐδὲ καθʼ ἕνα δή που τῶν τρόπων τοὺς ἀφʼ Ἁρμοδίου καὶ Ἀριστογείτονος μνημονεύειν προσῆκεν . ἐάν τε γὰρ ὡς φαύλων τῶν δωρεῶν ἀπέχεσθαι φάσκῃς , ἐναντίον οὑτοιί σοι καθιστᾶσι τὸν λόγον , ἐάν τε πλείστου ἀξίας , πάντες αὐτῶν ἐπʼ ἴσης μεθέξουσι , καὶ οὐχ οἱ τῶν ἀφʼ Ἁρμοδίου καὶ Ἀριστογείτονος μόνοι . ἔτι τοίνυν Ἁρμόδιον μὲν καὶ Ἀριστογείτονα οὕτω θαυμαστούς τινας νομίζομεν ἡμῖν γεγενῆσθαι . καὶ τῶν ἄλλων ἀμείνους ὡς καὶ τιμᾶς ἐθελῆσαι τούτους εἰκόσι κατὰ ταὐτὰ τοῖς θεοῖς , καὶ πλὴν θυσιῶν μηδενὸς εἰς φιλοτιμίαν ἐλλείπειν . οὐ μὴν καὶ τοῖς ἐξ αὐτῶν τῶν ἴσων ἀξιοῦσθαι δώσομεν , οὐδʼ ἐγγύς . οὔτε γὰρ
Lemmas: νομίζω ὡς μόνος οὗτος ἐκ ἅπας ὥσπερ τις γέρας οὗτος δίδωμι . οὐκοῦν ὑπερφυής καί παντάπασι ἐναντίος ἐνταῦθα μέν ὡς ἀγαθός χώρα αὐτός φάσκω κτάομαι , ἐπί δέ ὁ ἄλλος γε πᾶς ὡς οὐδείς ἀποδοκιμάζω ἀξία . χωρίς δέ οὗτος οὐδέ κατά εἷς δή που ὁ τρόπος ὁ ἀπό Ἁρμόδιος καί Ἀριστογείτων μνημονεύω προσήκω . ἐάν τε γάρ ὡς φαῦλος ὁ δωρεά ἀπέχω φάσκω , ἐναντίον οὗτος σύ καθίστημι ὁ λόγος , ἐάν τε πολύς ἄξιος , πᾶς αὐτός ἐπί ἴσος μετέχω , καί οὐ ὁ ὁ ἀπό Ἁρμόδιος καί Ἀριστογείτων μόνος . ἔτι τοίνυν Ἁρμόδιος μέν καί Ἀριστογείτων οὕτως θαυμαστός τις νομίζω ἐγώ γίγνομαι . καί ὁ ἄλλος ἀγαθός ὡς καί τιμάω ἐθέλω οὗτος εἰκών κατά αὐτός ὁ θεός , καί πλήν θυσία μηδείς εἰς φιλοτιμία ἐλλείπω . οὐ μήν καί ὁ ἐκ αὐτός ὁ ἴσος ἀξιόω δίδωμι , οὐδέ ἐγγύς . οὔτε γάρ
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 160
ὀλυμπιονίκας μεταδεδωκότας ποτʼ ἴσμεν τοῖς παισὶ τοῦ κοτίνου , οὐ μᾶλλόν γε ἢ τοῦ προσρήματος σφῶν , οὔθʼ οἷόν τʼ αὐτοῖς μετὰ τοῦ γένους καὶ τὴν ἀρετὴν ἐκδέχεσθαι , ἀλλὰ καὶ πολλάκις ἐκ διαμέτρου ταῦτα ξυμβαίνει . πῶς οὖν ὡς ὁμολογουμένων ἀγαθῶν τούτων ἐμνήσθης , εἰ καὶ ὅλως ἔδει μεμνῆσθαι ; εἰ γὰρ τῶν ὡς ἀληθῶς ἀγαθῶν οὐκ ἐχρῆν διʼ ἅπερ ἔφην μεμνῆσθαι , ἦ πού γε τὸ τῶν οὐκ ὄντων μνημονεύειν ὡς ὄντων εἰς γέλωτα φέρει . καὶ οὐ λέγω ὅτι περ ἐν αὐτοῖς τούτοις καὶ Ἁρμόδιον καὶ Ἀριστογείτονα , οὓς τοσούτου δή τινος ἄγεις , ὡς διʼ αὐτοὺς τούτους καὶ τοῖς ἐξ ἐκείνων τὰς δωρεὰς ξυγχωρεῖν , λανθάνεις τῶν εἰκόνων ἀποστερῶν , ἃς ὡς τυραννοκτόνοι γέρας ἴσχουσι , καὶ τῆς θαυμαστῆς ταύτης τόλμης ἀξιόχρεων δῶρον καὶ μάλα σφίσι προσῆκον . ποτέρως δʼ ἂν ἦσθα καλλίων καὶ πιστεύεσθαι ἀξιώτερος , πότερον καθάπαξ τὰς δωρεὰς συνιστὰς καὶ πᾶσιν ἀνθρώποις κατὰ τοῦτο ξυμβαίνων , ἢ ταύτας ἐκ μέρους μὲν συνιστὰς , ἐκ μέρους δὲ διαβάλλων , καὶ τοῖς μὲν εἰς ἅπαν
Lemmas: ὀλυμπιονίκης μεταδίδωμι ποτέ οἶδα ὁ παῖς ὁ κότινον , οὐ μάλα γε ἤ ὁ πρόσρημα σφεῖς , οὔτε οἷος τε αὐτός μετά ὁ γένος καί ὁ ἀρετή ἐκδέχομαι , ἀλλά καί πολλάκις ἐκ διάμετρος οὗτος συμβαίνω . πῶς οὖν ὡς ὁμολογέω ἀγαθός οὗτος μιμνῄσκω , εἰ καί ὅλος δέω μιμνῄσκω ; εἰ γάρ ὁ ὡς ἀληθής ἀγαθός οὐ χρή διά ὅς φημί μιμνῄσκω , ἦ που γε ὁ ὁ οὐ εἰμί μνημονεύω ὡς εἰμί εἰς γέλως φέρω . καί οὐ λέγω ὅτι περ ἐν αὐτός οὗτος καί Ἁρμόδιος καί Ἀριστογείτων , ὅς τοσοῦτος δή τις ἄγω , ὡς διά αὐτός οὗτος καί ὁ ἐκ ἐκεῖνος ὁ δωρεά συγχωρέω , λανθάνω ὁ εἰκών ἀποστερέω , ὅς ὡς τυραννοκτόνος γέρας ἴσχω , καί ὁ θαυμαστός οὗτος τόλμα ἀξιόχρεως δῶρον καί μάλα σφεῖς προσήκω . ποτέρως δέ ἄν εἰμί καλός καί πιστεύω ἄξιος , πότερος καθάπαξ ὁ δωρεά συνίστημι καί πᾶς ἄνθρωπος κατά οὗτος συμβαίνω , ἤ οὗτος ἐκ μέρος μέν συνίστημι , ἐκ μέρος δέ διαβάλλω , καί ὁ μέν εἰς ἅπας
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 162
ἀπαγορεύων , τοῖς δὲ συγχωρῶν , καὶ οὐ μόνον οὐδέτερον τούτων διὰ θάτερον βεβαιῶν , ἀλλὰ καὶ τῇ κοινῇ περὶ τούτων ἐναντιούμενος ψήφῳ ; ἐγὼ μὲν ἐκείνως ἂν οἶμαι , καὶ πάντες ξυμφαῖεν ἄν . σὺ δʼ οἷς περὶ τὰς ξυμβουλὰς οὕτω χωλεύεις ἀνδρὸς ἔργον ἐργάζει οὐχ οἷς λέγει θαρροῦντος , ἀλλʼ ἀπιστοῦντος ὡς εἰπεῖν ἑαυτῷ . δεῖ δὲ καὶ νομοθέτην καὶ ξύμβουλον καὶ πάντα τοιοῦτον καθαρῶς ἀποφαίνεσθαι , καὶ μὴ διπλᾶ κρούειν , ὡς λόγος . καίτοι ὅταν ὁ τοῖς ἄλλοις πιστεύεσθαι ἀξιῶν μὴ τὴν αὐτὴν αὐτὸς
Lemmas: ἀπαγορεύω , ὁ δέ συγχωρέω , καί οὐ μόνος οὐδέτερος οὗτος διά ἕτερος βεβαιόω , ἀλλά καί ὁ κοινός περί οὗτος ἐναντιόομαι ψῆφος ; ἐγώ μέν ἐκεῖνος ἄν οἴομαι , καί πᾶς σύμφημι ἄν . σύ δέ ὅς περί ὁ συμβουλή οὕτως χωλεύω ἀνήρ ἔργον ἐργάζομαι οὐ ὅς λέγω θαρσέω , ἀλλά ἀπιστέω ὡς λέγω ἑαυτοῦ . δέω δέ καί νομοθέτης καί σύμβουλος καί πᾶς τοιοῦτος καθαρός ἀποφαίνω , καί μή διπλόος κρούω , ὡς λόγος . καίτοι ὅταν ὁ ὁ ἄλλος πιστεύω ἀξιόω μή ὁ αὐτός αὐτός
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 164
οὗτος περὶ ὧν λέγει δόξαν ᾖ κεκτημένος , σχολῇ γʼ ἂν ὁτῳοῦν τῶν ἁπάντων ἀξιόπιστος δόξαι . ἐμοὶ δὲ , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , καὶ Λεπτίνου θαυμάζειν ἔπεισιν , ὅπως πανοῦργος ὢν καὶ δεινὸς πράγμασι χρῆσθαι τοῦτʼ ἠγνόηκεν ὅτι περ οἷς τοὺς ἄλλους ἀφαιρεῖται τὰς δωρεὰς , κατʼ αὐτὸς αὑτοῦ κινεῖ τὸν ἀνάγυρον , ἑαυτὸν ἀποστερῶν τῶν μεγίστων , παρρησίας καὶ δόξης καὶ λόγων καὶ τοῦ περὶ ὧν ἂν ἑκάστοθʼ αἱρῆται παρελθεῖν εἰς μέσους ἐξεῖναι . οὐ γὰρ ὁ τὴν ἐν πρυτανείῳ σίτησιν ἢ ἀτέλειαν ἢ πλέθρα γῆς ἤ τι τοιοῦτον λαμβάνων , μόνος οὗτος δῶρα λαμβάνει , ἀλλὰ καὶ ὃν ἂν ὁ δῆμος ἀξιώσῃ ταυτησὶ τῆς παρόδου , καὶ οὗτος αὐτὸ τοῦτο δῶρα λαμβάνει · καὶ τοσοῦτον μᾶλλον ταῦτα δεῖ δῶρα καλεῖν
Lemmas: οὗτος περί ὅς λέγω δόξα εἰμί κτάομαι , σχολή γε ἄν ὅστις ὁ ἅπας ἀξιόπιστος δοκέω . ἐγώ δέ , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , καί Λεπτίνης θαυμάζω ἐπέρχομαι , ὅπως πάνουργος εἰμί καί δεινός πρᾶγμα χράω οὗτος ἀγνοέω ὅτι περ ὅς ὁ ἄλλος ἀφαιρέω ὁ δωρεά , κατά αὐτός ἑαυτοῦ κινέω ὁ ἀνάγυρος , ἑαυτοῦ ἀποστερέω ὁ μέγας , παρρησία καί δόξα καί λόγος καί ὁ περί ὅς ἄν ἑκάστοτε αἱρέω παρέρχομαι εἰς μέσος ἔξεστι . οὐ γάρ ὁ ὁ ἐν πρυτανεῖον σίτησις ἤ ἀτέλεια ἤ πλέθρον γῆ ἤ τις τοιοῦτος λαμβάνω , μόνος οὗτος δῶρον λαμβάνω , ἀλλά καί ὅς ἄν ὁ δῆμος ἀξιόω οὗτος ὁ πάροδος , καί οὗτος αὐτός οὗτος δῶρον λαμβάνω · καί τοσοῦτος μάλα οὗτος δέω δῶρον καλέω
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 166
ἢ ʼκεῖνα , ὅσον ἐκεῖνα μὲν ἀπόδοσις ἂν μᾶλλον δικαίως καλοῖτο ἢ δῶρα , ταῦτα δὲ καθαρῶς ἐστι δῶρα μηδὲν προεισενεγκοῦσι δοθέντα . ὥστε τοῦτον τὸν τρόπον ἀδικήσομεν μὲν τοὺς ἄλλους , ἀφῃρηκότες τὰς δωρεὰς , οὗτος δʼ οὐδέν τι τοιοῦτον ἕξει προΐστασθαι · ἀλλὰ χάριν μὲν ἂν εἰδείη μὴ τοῦτο παθὼν , παθὼν δὲ οὐ δυσχερανεῖ δή που δικαίως , οὐδʼ ὡς ἠδικημένος βοήσεται . μᾶλλον δὲ εἰ μὲν οὐδεὶς τῶν δωρεῶν ἐκπεσεῖται , οὐδὲ σὺ τῶν εἰς τὰς ἐκκλησίας προόδων , εἰ δʼ ἀφαιρεθήσονται ταύτας , καὶ αὐτὸς , εὖ ἴσθι , παραπολαύσεις τοῦ νόμου . ἀπολωλεκὼς δὲ τὸ παρρησίᾳ κεχρῆσθαι καὶ ὃν ἐντεῦθεν τέθεικας νόμον συναπολλύμενον ἕξεις . ταύτῃ δὲ τούτων κεχωρηκότων , σὺ μὲν τὸ λοιπὸν ἄτιμος ἔσει , πάντες δʼ ὡς πρόσθεν τὰς δωρεὰς ἕξουσι πεπαυμένου τοῦ νόμου , καὶ μηδενὸς ἔτʼ εἰσαῦθις ἐμποδὼν ἐσομένου . ἑλοῦ τοίνυν δυοῖν θάτερον , ἢ τὸν νόμον χαίρειν ἐάσας τῆς προσούσης ἔχεσθαι δόξης , ἢ τοῦτον στῆσαι ζητῶν πρὸς τῷ μηδὲν πλέον εἰργάσθαι καὶ ταύτην ἀπολέσαι καθάπαξ .
Lemmas: ἤ ἐκεῖνος , ὅσος ἐκεῖνος μέν ἀπόδοσις ἄν μάλα δίκαιος καλέω ἤ δῶρον , οὗτος δέ καθαρός εἰμί δῶρον μηδείς προεισφέρω δίδωμι . ὥστε οὗτος ὁ τρόπος ἀδικέω μέν ὁ ἄλλος , ἀφαιρέω ὁ δωρεά , οὗτος δέ οὐδείς τις τοιοῦτος ἔχω προΐστημι · ἀλλά χάρις μέν ἄν οἶδα μή οὗτος πάσχω , πάσχω δέ οὐ δυσχεραίνω δή που δίκαιος , οὐδέ ὡς ἀδικέω βοάω . μάλα δέ εἰ μέν οὐδείς ὁ δωρεά ἐκπίπτω , οὐδέ σύ ὁ εἰς ὁ ἐκκλησία πρόοδος , εἰ δέ ἀφαιρέω οὗτος , καί αὐτός , εὖ οἶδα , παραπολαύω ὁ νόμος . ἀπόλλυμι δέ ὁ παρρησία χράω καί ὅς ἐντεῦθεν τίθημι νόμος συναπόλλυμι ἔχω . οὗτος δέ οὗτος χωρέω , σύ μέν ὁ λοιπός ἄτιμος εἰμί , πᾶς δέ ὡς πρόσθεν ὁ δωρεά ἔχω παύω ὁ νόμος , καί μηδείς ἔτι εἰσαῦθις ἐμποδών εἰμί . αἱρέω τοίνυν δύο ἕτερος , ἤ ὁ νόμος χαίρω ἐάω ὁ πρόσειμι ἔχω δόξα , ἤ οὗτος ἵστημι ζητέω πρός ὁ μηδείς πολύς ἐργάζομαι καί οὗτος ἀπόλλυμι καθάπαξ .
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 168
καὶ μὴν οὐδʼ ἐκεῖνό γʼ ἂν ἔχοις εἰπεῖν , ὡς ἄρα τῶν εὑρομένων τὰς δωρεὰς οἱ μὲν φαῦλοί τινες ὄντες , οἱ δὲ μικρὰ ἄττα εὖ πεποιηκότες τὴν πόλιν , μειζόνων ἢ προσῆκεν ἠξίωνται . μάλιστα μὲν γὰρ εἰ καὶ διὰ πάντων τοῦτʼ ἦν , πρὸς ἡμῶν μᾶλλον ἂν ἦν . διὰ τί ; ὅτι πεφύκαμεν ἐξ ἀρχῆς ὥσπερ τοῖς ἄλλοις πᾶσιν , οὕτω κἀν ταῖς εὐεργεσίαις πάντας ἀνθρώπους νικᾶν . κοινοὺς γοῦν εὐεργέτας πάντες ἡμᾶς ᾁδουσι . νῦν δὲ τοσαῦτα μέν ἐστι τούτων τὰ πλεῖστα καὶ οὕτω πολλοῦ τινος ἄξια ὡς εἰ καὶ μηδαμόθεν ἦσαν περιφανεῖς οἱ ταῦτʼ εἰργασμένοι , ἐξαρκεῖν ἂν αὐτοῖς ἐντεῦθεν διαφερόντως τιμᾶσθαι . τοιοῦτοι δέ τινες οὗτοι καὶ πρὸς τοσοῦτον ἥκοντες τοῦ θαυμάζεσθαι , ὡς μὴ μόνον τὰς δωρεὰς , ἃς παρʼ ἡμῶν ἔσχον , μᾶλλον σεμνύνειν ἢ ὑπʼ ἐκείνων οὗτοι σεμνύνεσθαι , ἀλλὰ καὶ εἰ μή πω κατʼ ἀνθρώπους νενόμισται τὸ τῶν δωρεῶν , διʼ αὐτοὺς ἂν νενομίσθαι · οὓς καθʼ ἕκαστον μὲν διιέναι ,
Lemmas: καί μήν οὐδέ ἐκεῖνος γε ἄν ἔχω λέγω , ὡς ἄρα ὁ εὑρίσκω ὁ δωρεά ὁ μέν φαῦλος τις εἰμί , ὁ δέ μικρός τις εὖ ποιέω ὁ πόλις , μέγας ἤ προσήκω ἀξιόω . μάλα μέν γάρ εἰ καί διά πᾶς οὗτος εἰμί , πρός ἐγώ μάλα ἄν εἰμί . διά τίς ; ὅτι φύω ἐκ ἀρχή ὥσπερ ὁ ἄλλος πᾶς , οὕτως ἐν ὁ εὐεργεσία πᾶς ἄνθρωπος νικάω . κοινός γοῦν εὐεργέτης πᾶς ἐγώ ᾁδω . νῦν δέ τοσοῦτος μέν εἰμί οὗτος ὁ πολύς καί οὕτως πολύς τις ἄξιος ὡς εἰ καί μηδαμόθεν εἰμί περιφανής ὁ οὗτος ἐργάζομαι , ἐξαρκέω ἄν αὐτός ἐντεῦθεν διαφερόντως τιμάω . τοιοῦτος δέ τις οὗτος καί πρός τοσοῦτος ἥκω ὁ θαυμάζω , ὡς μή μόνος ὁ δωρεά , ὅς παρά ἐγώ ἔχω , μάλα σεμνύνω ἤ ὑπό ἐκεῖνος οὗτος σεμνύνω , ἀλλά καί εἰ μή πω κατά ἄνθρωπος νομίζω ὁ ὁ δωρεά , διά αὐτός ἄν νομίζω · ὅς κατά ἕκαστος μέν διΐημι ,
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 170
οὐ τοὺς ἐπὶ τῶν ἄνω χρόνων λέγω , ἀλλὰ καὶ πάντας τοὺς ἐφʼ ἡμῶν τουτουσὶ , μακρὸν ἂν εἴη καὶ πόρρω τοῦ καθʼ ἡμᾶς δυναμένου . ἑνὸς δὲ μόνου τοῦ χθὲς καὶ πρώην πολλῶν καὶ μεγάλων ἀγαθῶν αἰτίου καταστάντος τῇ πόλει μνησθεὶς , ὑμῖν αὐτοῖς καταλείπω τὴν ψῆφον , εἰ ἄρʼ ἄξιός ἐστιν ἁνὴρ οὐκ ἀτελείας μόνον , ἣν ἔδοτʼ αὐτῷ καὶ παισὶν , οὐδὲ πλείστων ὅσων ἄλλων δωρεῶν καὶ στεφάνων , ἀλλὰ καὶ τοῦ πολλοὺς ἂν ἑτέρους διʼ αὐτὸν εὖ πεπονθέναι . ἄξιος δὲ καὶ τούτου Χαβρίας , καθάπερ πρόσθεν Τιμόθεος Κέρκυραν ᾑρηκὼς καὶ τὴν μόραν κεκοφὼς
Lemmas: οὐ ὁ ἐπί ὁ ἄνω χρόνος λέγω , ἀλλά καί πᾶς ὁ ἐπί ἐγώ οὗτος , μακρός ἄν εἰμί καί πρόσω ὁ κατά ἐγώ δύναμαι . εἷς δέ μόνος ὁ χθές καί πρῴην πολύς καί μέγας ἀγαθός αἴτιος καθίστημι ὁ πόλις μιμνῄσκω , σύ αὐτός καταλείπω ὁ ψῆφος , εἰ ἄρα ἄξιος εἰμί ἀνήρ οὐ ἀτέλεια μόνος , ὅς δίδωμι αὐτός καί παῖς , οὐδέ πολύς ὅσος ἄλλος δωρεά καί στέφανος , ἀλλά καί ὁ πολύς ἄν ἕτερος διά αὐτός εὖ πάσχω . ἄξιος δέ καί οὗτος Χαβρίας , καθά πρόσθεν Τιμόθεος Κέρκυρα αἱρέω καί ὁ μόρα κόπτω
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 172
Ἰφικράτης . μόνος γὰρ οὗτος τῶν εἰς κοινὸν πολιτευσαμένων πλείστας τε καὶ καλλίστας ὑπὲρ ἡμῶν ἑκάστοτε κτησάμενος νίκας , οὐδαμοῦ δὲ ἡττηθεὶς , οὐδὲ τῆς προσούσης εὐψυχίας οὐδὲ καθʼ ὁντιναδήποτε τρόπον ἔλαττον σχὼν , οὐ μόνον παρʼ οὐδενὸς ἐπεσπάσατο φθόνον , ἀλλὰ καὶ ὡς τὰ μέγιστα τὴν πόλιν εὖ πεποιηκὼς παρὰ πάντων βοᾶται , τοῦτο μὲν πρὸς πολλοῖς ἄλλοις καὶ Λακεδαιμονίους οὕτω καταναυμαχήσας ἐν Νάξῳ , ὡς ἑβδομήκοντα δή που τριήρεις καὶ τρισχιλίους αἰχμαλωτοὺς λαβεῖν , τοῦτο δʼ ἑπτακαίδεκα παραστησάμενος πόλεις , δέκα δὲ καὶ ἑκατὸν ἀπὸ τῶν πολεμίων τάλαντʼ ἀποφήνας ἡμῖν , καὶ τὸ ξύμπαν εἰπεῖν θαυμαστὸς διὰ πάντων
Lemmas: Ἰφικράτης . μόνος γάρ οὗτος ὁ εἰς κοινός πολιτεύω πολύς τε καί καλός ὑπέρ ἐγώ ἑκάστοτε κτάομαι νίκη , οὐδαμοῦ δέ ἡσσάομαι , οὐδέ ὁ πρόσειμι εὐψυχία οὐδέ κατά ὁντιναδήποτε τρόπος ἐλαχύς ἔχω , οὐ μόνος παρά οὐδείς ἐπισπάω φθόνος , ἀλλά καί ὡς ὁ μέγας ὁ πόλις εὖ ποιέω παρά πᾶς βοάω , οὗτος μέν πρός πολύς ἄλλος καί Λακεδαιμόνιος οὕτως καταναυμαχέω ἐν Νάξος , ὡς ἑβδομήκοντα δή που τριήρης καί τρισχίλιοι αἰχμαλωτός λαμβάνω , οὗτος δέ ἑπτακαίδεκα παρίστημι πόλις , δέκα δέ καί ἑκατόν ἀπό ὁ πολέμιος τάλαντον ἀποφαίνω ἐγώ , καί ὁ σύμπας λέγω θαυμαστός διά πᾶς
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 174
φανείς . εἶτα τὸν βέλτιστον μὲν οὕτω τοῖς ὅλοις , ἐπαινούμενον δὲ ὑφʼ ἁπάντων , τοσούτοις δὲ καὶ τηλικούτοις κοσμηθέντα τροπαίοις , ἀήττητον δὲ διαγεγονότα καθάπαξ , μεγίστας δὲ εἰς εὐπορίαν ἀφορμὰς παρασχόντα τῇ πόλει , τοῦτον τοίνυν τῶν μεγίστων ἀξιόχρεων ὄντα καὶ ὑπὲρ πάντας τοὺς ἄλλους τιμᾶσθαι δίκαιον , ἡμεῖς δὲ καὶ ἧς παρὰ πολὺ τῆς αὐτοῦ δόξης ἠξιώκαμεν ἀτελείας ἀποστερήσομεν ; καὶ πῶς οὐ δόξει καὶ νῦν καὶ τόθʼ ὑφʼ ἡμῶν τὰ μέγιστα ἀδικεῖσθαι , τότε μὲν τῶν οὐ προσηκόντων τυχὼν , νῦν δʼ , ὦ θεοὶ , καὶ τούτων ἐκπεπτωκώς ; ὃς εἰ μὴ τοιοῦτός τις ἐτύγχανεν ὢν μηδʼ ὧν ἔφην αὐτῷ περιῆν , οἷς οὕτως ὑπὲρ ἡμῶν ἐτελεύτησε δίκαιός ἐστι καὶ διὰ πάντων ὡς εἰπεῖν τῶν ἐκγόνων τιμῆς ἀξιοῦσθαι .
Lemmas: φαίνω . εἶτα ὁ ἀγαθός μέν οὕτως ὁ ὅλος , ἐπαινέω δέ ὑπό ἅπας , τοσοῦτος δέ καί τηλικοῦτος κοσμέω τρόπαιον , ἀήσσητος δέ διαγίγνομαι καθάπαξ , μέγας δέ εἰς εὐπορία ἀφορμή παρέχω ὁ πόλις , οὗτος τοίνυν ὁ μέγας ἀξιόχρεως εἰμί καί ὑπέρ πᾶς ὁ ἄλλος τιμάω δίκαιος , ἐγώ δέ καί ὅς παρά πολύς ὁ αὐτός δόξα ἀξιόω ἀτέλεια ἀποστερέω ; καί πῶς οὐ δοκέω καί νῦν καί τότε ὑπό ἐγώ ὁ μέγας ἀδικέω , τότε μέν ὁ οὐ προσήκω τυγχάνω , νῦν δέ , ὦ θεός , καί οὗτος ἐκπίπτω ; ὅς εἰ μή τοιοῦτος τις τυγχάνω εἰμί μηδέ ὅς φημί αὐτός περίειμι , ὅς οὕτως ὑπέρ ἐγώ τελευτάω δίκαιος εἰμί καί διά πᾶς ὡς λέγω ὁ ἔκγονος τιμή ἀξιόω .
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 176
καὶ γὰρ ἂν εἴη τῶν ἀτόπων τοὺς μὲν ἐν τῷ πολέμῳ τετελευτηκότας αὐτούς τε καθʼ ἕκαστον ἐνιαυτὸν λόγοις ἐπιταφίοις τιμᾶν τούς τε παῖδας αὐτῶν δημοσίᾳ μάλιστα τρέφειν , ἕως ἂν ηὐξηκότες εἰς ἥβην ἀναχωρήσωσιν οἴκαδε μετὰ τῶν πανοπλιῶν · τὸν δʼ ὑπὲρ ἡμῶν καὶ ζῶντα καὶ μέχρι θανάτου κεκινδυνευκότα πολλάκις καὶ τὴν τελευτὴν τῆς προαιρέσεως ἀξίαν ἐπιθέντα τῷ βίῳ , αὐτόν τε δή που καὶ τοὺς υἱεῖς οὐχ ὅσον τῶν ἴσων ἀξιοῦν ἐκείνοις ἐθέλειν , ἀλλὰ καὶ τῶν δοθέντων ἀποστερεῖν , καὶ τοὺς μὲν οὐκ ὀλιγάκις ἐν ταῖς μάχαις ὑπʼ αὐτοῦ πεπονθότας κακῶς οὕτω καὶ πάλαι καὶ νῦν ἄνδρα ἀγαθὸν τοῦτον ἡγεῖσθαι καὶ διαφερόντως τιμᾶν , ὡς καὶ συνήδεσθαι μὲν τούτῳ τῶν ἔργων καὶ τῆς ὑπερφυοῦς εὐψυχίας , σφίσι δʼ αὐτοῖς τὸ τοιούτου δή τινος εὐτυχηκέναι πολίτου συνεύχεσθαι , ἡμᾶς δʼ ὑπὲρ ὧν οὕτω λαμπρῶς παρετάξατο , καὶ οὓς μεγάλοις καὶ θαυμαστοῖς ἤγαλε τοῖς τροπαίοις ,
Lemmas: καί γάρ ἄν εἰμί ὁ ἄτοπος ὁ μέν ἐν ὁ πόλεμος τελευτάω αὐτός τε κατά ἕκαστος ἐνιαυτός λόγος ἐπιτάφιος τιμάω ὁ τε παῖς αὐτός δημοσίᾳ μάλα τρέφω , ἕως ἄν αὐξάνω εἰς ἥβη ἀναχωρέω οἴκαδε μετά ὁ πανοπλία · ὁ δέ ὑπέρ ἐγώ καί ζάω καί μέχρι θάνατος κινδυνεύω πολλάκις καί ὁ τελευτή ὁ προαίρεσις ἄξιος ἐπιτίθημι ὁ βίος , αὐτός τε δή που καί ὁ υἱός οὐ ὅσος ὁ ἴσος ἀξιόω ἐκεῖνος ἐθέλω , ἀλλά καί ὁ δίδωμι ἀποστερέω , καί ὁ μέν οὐ ὀλιγάκις ἐν ὁ μάχη ὑπό αὐτός πάσχω κακός οὕτως καί πάλαι καί νῦν ἀνήρ ἀγαθός οὗτος ἡγέομαι καί διαφερόντως τιμάω , ὡς καί συνήδομαι μέν οὗτος ὁ ἔργον καί ὁ ὑπερφυής εὐψυχία , σφεῖς δέ αὐτός ὁ τοιοῦτος δή τις εὐτυχέω πολίτης συνεύχομαι , ἐγώ δέ ὑπέρ ὅς οὕτως λαμπρός παρατάσσω , καί ὅς μέγας καί θαυμαστός ἀγάλλω ὁ τροπαῖος ,
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 178
καὶ τὴν ὑπάρχουσαν δόξαν αὐτῷ διαφθείρειν τῷ τοῖς υἱέσιν ἐπηρεάζειν , ὥσπερ ἤτοι μηδʼ ὁτιοῦν ἐκείνου τὴν πόλιν χρηστὸν ἢ τὰ πάντων αἴσχιστα εἰργασμένου . καὶ μὴν εἰ μὲν , ὅθʼ οὑτοσὶ περιῆν , πᾶσαν ἡντιναοῦν ὑπὸ μεγαλοψυχίας ἀπηξίωσε χάριν καὶ μηδὲν ὧν εἰς ἡμᾶς ἔδρασεν ἐζήτησε πλέον , ἀλλʼ ἀποχρῆν ᾠήθη μόνον τὸ πολλοῦ τινος ἄξιος γεγονέναι τῇ πόλει , ἔδει δή που τὴν ἀρετὴν ἐκείνου δυσωπηθέντας ἡμᾶς καὶ τὰς ὑπερφυεῖς αὐτοῦ πράξεις ὥσπερ ἔμψυχόν τινα νομίσαντας στήλην φιλοτιμότατα νῦν τῷ ʼκείνου χρῆσθαι παιδὶ , καὶ πρὸς αὐτὸν τοῦτον ἀπομνημονεῦσαι τὴν χάριν , καὶ οὐχ ὅσον ἀτελείας , ἀλλὰ καὶ πολλῶν ἑτέρων αὐτὸν ἀξιῶσαι . νῦν δὲ καὶ αὐτῷ καὶ παιδὶ τῷ αὐτοῦ πάλαι ταυτησὶ μεταδόντες , νῦν ἕτερόν τι βουλεύσεσθε ; καὶ πῶς οὐκ ἄτοπον τὴν μὲν ὠφέλειαν τὴν παρʼ ἐκείνου βεβαίαν
Lemmas: καί ὁ ὑπάρχω δόξα αὐτός διαφθείρω ὁ ὁ υἱός ἐπηρεάζω , ὥσπερ ἤτοι μηδέ ὁστισοῦν ἐκεῖνος ὁ πόλις χρηστός ἤ ὁ πᾶς αἰσχρός ἐργάζομαι . καί μήν εἰ μέν , ὅτε οὗτος περίειμι , πᾶς ὁστισοῦν ὑπό μεγαλοψυχία ἀπαξιόω χάρις καί μηδείς ὅς εἰς ἐγώ δράω ζητέω πολύς , ἀλλά ἀποχράω οἴομαι μόνος ὁ πολύς τις ἄξιος γίγνομαι ὁ πόλις , δέω δή που ὁ ἀρετή ἐκεῖνος δυσωπέω ἐγώ καί ὁ ὑπερφυής αὐτός πρᾶξις ὥσπερ ἔμψυχος τις νομίζω στήλη φιλότιμος νῦν ὁ ἐκεῖνος χράω παῖς , καί πρός αὐτός οὗτος ἀπομνημονεύω ὁ χάρις , καί οὐ ὅσος ἀτέλεια , ἀλλά καί πολύς ἕτερος αὐτός ἀξιόω . νῦν δέ καί αὐτός καί παῖς ὁ αὐτός πάλαι οὗτος μεταδίδωμι , νῦν ἕτερος τις βουλεύω ; καί πῶς οὐ ἄτοπος ὁ μέν ὠφέλεια ὁ παρά ἐκεῖνος βέβαιος
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 180
καθάπαξ καθεστάναι τῇ πόλει , ἃ δὲ τούτου χάριν ἐκείνῳ διανενόησθε , ταῦτʼ εἰς παλινῳδίαν τετράφθαι ; Κτησίππῳ μὲν οὖν τῷ Χαβρίου · ὅταν δὲ τοῦτον λέγω , πάντας λέγω καθʼ ὧν ὁ νόμος ἔσθʼ οὑτοσί · οὐδὲν ἔσται πλέον ἀτελείας ἐκπεπτωκότι · ὑμεῖς δὲ , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , ταύτῃ περὶ τοὺς εὐεργέτας ὑμῶν διακείμενοι , πλείστων δή τινων ἀνδρῶν καλῶν κἀγαθῶν καὶ δυναμένων εὖ ποιῆσαι τὴν πόλιν ἐν παντὶ τῷ παρασχόντι στερήσεσθε ; οὐδεὶς γὰρ οἶμαι τῶν πάντων ἔθʼ ὑπὲρ ὑμῶν διαγωνιεῖται οὐδὲ παρακινδυνεῦσαι βουλήσεται , ὁρῶν τὴν ἀρετὴν παρʼ ὑμῖν ἄμισθον οὖσαν . ἐν τῷδε γὰρ κάμνουσιν αἱ πολλαὶ πόλεις , κατὰ τὴν τραγῳδίαν , ὅταν τις ἐσθλὸς καὶ πρόθυμος ὢν ἀνὴρ μηδὲν φέρηται τῶν κακιόνων πλέον . οὐ μὴν ἀλλʼ εἰ μὲν εὖ πάσχειν μόνον ἐνῆν , εὖ ποιεῖν δὲ οὐ προσῆν , οὐδὲν ἂν ἦν πρᾶγμα . εἰ δʼ οὐκ
Lemmas: καθάπαξ καθίστημι ὁ πόλις , ὅς δέ οὗτος χάριν ἐκεῖνος διανοέομαι , οὗτος εἰς παλινῳδία τρέπω ; Κτήσιππος μέν οὖν ὁ Χαβρίας · ὅταν δέ οὗτος λέγω , πᾶς λέγω κατά ὅς ὁ νόμος εἰμί οὗτος · οὐδείς εἰμί πολύς ἀτέλεια ἐκπίπτω · σύ δέ , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , οὗτος περί ὁ εὐεργέτης σύ διάκειμαι , πολύς δή τις ἀνήρ καλός ἀγαθός καί δύναμαι εὖ ποιέω ὁ πόλις ἐν πᾶς ὁ παρέχω στερέω ; οὐδείς γάρ οἴομαι ὁ πᾶς ἔτι ὑπέρ σύ διαγωνίζομαι οὐδέ παρακινδυνεύω βούλομαι , ὁράω ὁ ἀρετή παρά σύ ἄμισθος εἰμί . ἐν ὅδε γάρ κάμνω ὁ πολύς πόλις , κατά ὁ τραγῳδία , ὅταν τις ἐσθλός καί πρόθυμος εἰμί ἀνήρ μηδείς φέρω ὁ κακός πολύς . οὐ μήν ἀλλά εἰ μέν εὖ πάσχω μόνος ἔνειμι , εὖ ποιέω δέ οὐ πρόσειμι , οὐδείς ἄν εἰμί πρᾶγμα . εἰ δέ οὐ
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 182
ἔσθʼ ὅπως ἄν τις εὖ πάθοι παρά του μὴ πρότερον αὐτὸς ἢ τοῦτον εὖ ποιήσας ἢ προσδοκώμενός γε ποιήσειν · οὐδὲ πόλις ἂν εὖ πράξαι ποτὲ μὴ τοὺς εὖ πεποιηκότας τιμῶσα . οὐκοῦν καὶ ὑμεῖς , εἰ μὲν εὖ πάσχειν αἱρεῖσθε , εὖ ποιεῖν καὶ αὐτοὶ τοὺς ἄλλους αἱρεῖσθε , εἰ δὲ διʼ ὧν τὰς δωρεὰς ἀφαιρεῖσθε τοῦτʼ ἀνέλοιτε , μηδʼ ὑμεῖς εὖ πάσχειν αἱρεῖσθε , μηδʼ ὅπερ ἐν τοῖς πρὸς τοὺς ἄλλους τοῦ μηδενὸς ἀξιοῦτε , τοῦτʼ ἐν τοῖς πρὸς ὑμᾶς αὐτοὺς τοῦ παντὸς ἀξιοῦτε . εἰ γὰρ καὶ μάλιστα πάντων εὖ πάσχειν ἡμεῖς δίκαιοι , οὐ μόνον ὅτι μάλιστα πάντων ἐθάδες ἐσμὲν τούτου τοῦ μέρους τὸν ἅπαντα χρόνον , ἀλλʼ ὅτι καὶ πρῶτοι πάντων φιλανθρωπίας καὶ μεγαλοψυχίας τὰ κράτιστα παρὰ τῶν θεῶν ἀπολελαυκότες ἡμεῖς , τῇ τε τῶν καρπῶν
Lemmas: εἰμί ὅπως ἄν τις εὖ πάσχω παρά τις μή πρότερος αὐτός ἤ οὗτος εὖ ποιέω ἤ προσδοκάω γε ποιέω · οὐδέ πόλις ἄν εὖ πράσσω ποτέ μή ὁ εὖ ποιέω τιμάω . οὐκοῦν καί σύ , εἰ μέν εὖ πάσχω αἱρέω , εὖ ποιέω καί αὐτός ὁ ἄλλος αἱρέω , εἰ δέ διά ὅς ὁ δωρεά ἀφαιρέω οὗτος ἀναιρέω , μηδέ σύ εὖ πάσχω αἱρέω , μηδέ ὅς ἐν ὁ πρός ὁ ἄλλος ὁ μηδείς ἀξιόω , οὗτος ἐν ὁ πρός σύ αὐτός ὁ πᾶς ἀξιόω . εἰ γάρ καί μάλα πᾶς εὖ πάσχω ἐγώ δίκαιος , οὐ μόνος ὅτι μάλα πᾶς ἐθάς εἰμί οὗτος ὁ μέρος ὁ ἅπας χρόνος , ἀλλά ὅτι καί πρῶτος πᾶς φιλανθρωπία καί μεγαλοψυχία ὁ κρατύς παρά ὁ θεός ἀπολαύω ἐγώ , ὁ τε ὁ καρπός
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 184
δόσει τῷ τʼ ἔρις καὶ κλῆρος τοῖς πρώτοις τῶν θεῶν γεγενῆσθαι · ἀλλʼ ἐπειδὴ τούτου τυχεῖν οὐχ οἷόν τε μὴ παρόντος ἐκείνου , δεῖ δή που καὶ ἀμφοτέρων ἡμῖν , ἵνα μὴ θάτερον ζητοῦντες οὐ τοῦτο μόνον , ἀλλὰ καὶ τὸ πᾶν ἀπολέσωμεν · ἐπειδὴ τὸ εὖ ποιεῖν τε καὶ πάσχειν , εἰ καὶ ἀλλήλων καθάπαξ διῄρηται , ἀλλὰ καὶ ἀλλήλων ἐξ ἀνάγκης ὃν ἔφην τρόπον ἐξῆπται . ἐγὼ δὲ καὶ τοῦτο λέγω · ὡς εἰ μὲν εὖ ποιοῦντες οὐκ εὖ πάσχειν ἐμέλλομεν , οὐδʼ οὕτως ἂν τὸ εὖ ποιεῖν ὑπὸ μεγαλοψυχίας ἔδει παρεῖναι , ἱκανὸν νομίζοντας κέρδος τὴν παρὰ τῶν εὖ πασχόντων αἰδῶ τε καὶ χάριν . ὅτε δὲ πρὸς τούτῳ καὶ τὸ ἀντʼ εὖ πείσεσθαι προσδοκᾶν ἔστιν ,
Lemmas: δόσις ὁ τε ἔρις καί κλῆρος ὁ πρῶτος ὁ θεός γίγνομαι · ἀλλά ἐπειδή οὗτος τυγχάνω οὐ οἷος τε μή πάρειμι ἐκεῖνος , δέω δή που καί ἀμφότερος ἐγώ , ἵνα μή ἕτερος ζητέω οὐ οὗτος μόνος , ἀλλά καί ὁ πᾶς ἀπόλλυμι · ἐπειδή ὁ εὖ ποιέω τε καί πάσχω , εἰ καί ἀλλήλων καθάπαξ διαιρέω , ἀλλά καί ἀλλήλων ἐκ ἀνάγκη ὅς φημί τρόπος ἐξάπτω . ἐγώ δέ καί οὗτος λέγω · ὡς εἰ μέν εὖ ποιέω οὐ εὖ πάσχω μέλλω , οὐδέ οὕτως ἄν ὁ εὖ ποιέω ὑπό μεγαλοψυχία δέω πάρειμι , ἱκανός νομίζω κέρδος ὁ παρά ὁ εὖ πάσχω αἰδώς τε καί χάρις . ὅτε δέ πρός οὗτος καί ὁ ἀντί εὖ πάσχω προσδοκάω εἰμί ,
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 186
ἦ που μανία σαφὴς ἡμᾶς αὐτοὺς τῶν τοιούτων ἀποστερεῖν . ἐν μὲν γὰρ τῷ τοὺς ἄλλους ὅτʼ ἔξεστιν εὖ ποιεῖν προθυμεῖσθαι καὶ ἡμᾶς αὐτούς ἐστιν εὖ ποιεῖν , ἐν δὲ τῷ μηδένα τούτων ποιεῖσθαι λόγον ἐν τοῖς μεγίστοις ἡμᾶς αὐτοὺς ζημιοῦν . εἰ δὲ τὸ μὴ βούλεσθαι μὲν εὖ ποιεῖν μέμψεως οὐκ ἀπήλλακται , οὐδέ γε πολὺ μᾶλλον τὸ μὴ τοὺς εὖ πεποιηκότας ἀντευποιεῖν , τῷ καὶ τὰ δεδομένα σφίσιν ἐπιχειρεῖν ἀφελέσθαι , Ἡράκλεις , πᾶς τις ἂν καθʼ ὑπερβολὴν νεμεσήσαι , ὡς μήτε πώποτε παρʼ οἱστισινοῦν τῶν ἁπάντων γεγενημένῳ νῦν τε οὐκ ἂν παρʼ ἡμῖν ἀρχὴν εἰληφότος , νόμων ὄντων καὶ δίκης , καὶ τοῦ κοινῇ διὰ πάντων λυσιτελοῦντος θεῶν βουλομένων ἀεὶ δήποτε νικῶντος τῇ πόλει , καὶ προσέθʼ ἡμῶν τοσοῦτον ἀπεχόντων τοῦ ταῦτα ποιεῖν αἱρεῖσθαι ὡς καὶ τοὺς παρʼ ἡμῶν δωρεὰς εἰληφότας , ἐάν ποθʼ ἡμῖν ἐθελήσωσι ταύτας πάλιν προέσθαι , ἐχθροὺς ἂν τῷ ὄντι νομίσαι , ὡς ἀναξίως ἐν
Lemmas: ἦ που μανία σαφής ἐγώ αὐτός ὁ τοιοῦτος ἀποστερέω . ἐν μέν γάρ ὁ ὁ ἄλλος ὅτε ἔξεστι εὖ ποιέω προθυμέομαι καί ἐγώ αὐτός εἰμί εὖ ποιέω , ἐν δέ ὁ μηδείς οὗτος ποιέω λόγος ἐν ὁ μέγας ἐγώ αὐτός ζημιόω . εἰ δέ ὁ μή βούλομαι μέν εὖ ποιέω μέμψις οὐ ἀπαλλάσσω , οὐδέ γε πολύς μάλα ὁ μή ὁ εὖ ποιέω ἀντευποιέω , ὁ καί ὁ δίδωμι σφεῖς ἐπιχειρέω ἀφαιρέω , Ἡρακλῆς , πᾶς τις ἄν κατά ὑπερβολή νεμεσάω , ὡς μήτε πώποτε παρά ὅστις ὁ ἅπας γίγνομαι νῦν τε οὐ ἄν παρά ἐγώ ἀρχή λαμβάνω , νόμος εἰμί καί δίκη , καί ὁ κοινῇ διά πᾶς λυσιτελέω θεός βούλομαι ἀεί δήποτε νικάω ὁ πόλις , καί προσέτι ἐγώ τοσοῦτος ἀπέχω ὁ οὗτος ποιέω αἱρέω ὡς καί ὁ παρά ἐγώ δωρεά λαμβάνω , ἐάν ποτέ ἐγώ ἐθέλω οὗτος πάλιν προίημι , ἐχθρός ἄν ὁ εἰμί νομίζω , ὡς ἀνάξιος ἐν
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 188
τούτοις καὶ τοῦ τῆς πόλεως ἤθους καὶ τῶν προγόνων βεβουλευμένους · εἰ δʼ οὐκ ἀνεκτὸν , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , τοῦτʼ ἤδη , πόσον τι χρὴ νομίζειν ἐκεῖνο ;
Lemmas: οὗτος καί ὁ ὁ πόλις ἦθος καί ὁ πρόγονος βουλεύω · εἰ δέ οὐ ἀνεκτός , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , οὗτος ἤδη , πόσος τις χρή νομίζω ἐκεῖνος ;