ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 2
εἴπερ τι τῶν πάντων , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , πρὸς τὸ
Lemmas: εἴπερ τις ὁ πᾶς , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , πρός ὁ
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 4
κοινῇ λυσιτελοῦν ἔχον τῇ πόλει καὶ φέρον ἐπὶ πλεῖστον εἰς δόξαν · καὶ τὸν τοῦ Λεπτίνου νόμον , ὡς οὐ καλῶς ἔχονθʼ ἡμῖν , ἐκποδὼν πεποιῆσθαι . εἰ γὰρ ὁ μὲν διʼ ὧν γράφει καὶ νομοθετεῖ οὕτω παντάπασιν ἀτέλειαν ἀναιρεῖ , ὡς μὴ ὅτι τοὺς ἔχοντας αὐτὴν ἀφελέσθαι , ἀλλὰ καὶ ἡμᾶς
Lemmas: κοινῇ λυσιτελέω ἔχω ὁ πόλις καί φέρω ἐπί πολύς εἰς δόξα · καί ὁ ὁ Λεπτίνης νόμος , ὡς οὐ καλός ἔχω ἐγώ , ἐκποδών ποιέω . εἰ γάρ ὁ μέν διά ὅς γράφω καί νομοθετέω οὕτως παντάπασι ἀτέλεια ἀναιρέω , ὡς μή ὅτι ὁ ἔχω αὐτός ἀφαιρέω , ἀλλά καί ἐγώ
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 6
αὐτοὺς τὸ μηκέθʼ οἵους τʼ εἶναι ταύτης ὁντινοῦν ἀξιῶσαι · ἡμῖν δὲ διʼ αὐτῆς ταύτης τὰ κράτιστα παρὰ πάντων μετὰ τοὺς θεοὺς ἀπαντᾷ , οὐ μόνον ἃ καθʼ ἡμῶν ἐστιν ἀτεχνῶς , τούτοις μηδʼ ὁπωστιοῦν ἡμᾶς χρῆσθαι προσῆκεν , ἀλλὰ καὶ τὸν ταῦτʼ εἰργασμένον κολάζειν τε καὶ μισεῖν καὶ τῆς πόλεως ὥσπερ τινὰ κῆρα παντάπασιν ἐξελαύνειν . δεῖ γάρ που δυοῖν θάτερον , μᾶλλον δὲ πᾶσα ἀνάγκη · εἰ μὲν ἡμῶν αὐτῶν ὡς ἀληθῶς ποιούμεθα λόγον , μηδένα τούτου τὸ παράπαν λόγον ποιεῖσθαι , μᾶλλον δʼ ὅπως αὐτίκα πεπαύσεται πάντα ποιεῖσθαι λόγον · εἰ δʼ ὅπως κύριος ἔσται · τοῦτο δʼ ἀπείη . ποιησόμεθα λόγον , δόξομεν εὖ οἶδα πᾶσιν , ἡμῶν μὲν αὐτῶν οὐδʼ ὁντινοῦν λόγον ποιεῖσθαι , τοῦ
Lemmas: αὐτός ὁ μηκέτι οἷος τε εἰμί οὗτος ὅστις ἀξιόω · ἐγώ δέ διά αὐτός οὗτος ὁ κρατύς παρά πᾶς μετά ὁ θεός ἀπαντάω , οὐ μόνος ὅς κατά ἐγώ εἰμί ἄτεχνος , οὗτος μηδέ ὁπωσοῦν ἐγώ χράω προσήκω , ἀλλά καί ὁ οὗτος ἐργάζομαι κολάζω τε καί μισέω καί ὁ πόλις ὥσπερ τις κήρ παντάπασι ἐξελαύνω . δέω γάρ που δύο ἕτερος , μάλα δέ πᾶς ἀνάγκη · εἰ μέν ἐγώ αὐτός ὡς ἀληθής ποιέω λόγος , μηδείς οὗτος ὁ παράπαν λόγος ποιέω , μάλα δέ ὅπως αὐτίκα παύω πᾶς ποιέω λόγος · εἰ δέ ὅπως κύριος εἰμί · οὗτος δέ ἄπειμι . ποιέω λόγος , δοκέω εὖ οἶδα πᾶς , ἐγώ μέν αὐτός οὐδέ ὅστις λόγος ποιέω , ὁ
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 8
δʼ ὅπως τὰ ἡμέτερα αὐτῶν ἕξει κακῶς πολύν τινα λόγον ποιεῖσθαι . καὶ τίς ἂν ταῦτα φήσειε ; καίτοι εἰ τὸ πρὸς τὴν πόλιν ἐρραστωνεῦσθαι καὶ μὴ τὴν γιγνομένην ταυτησὶ πρόνοιαν ἴσχειν οὐκ ἀγαθοῦ τινος καὶ δημοτικοῦ φάσκομεν εἶναι πολίτου · ὅταν τις πρὸς αὐτῷ τούτῳ καὶ ἃ ταύτῃ καθάπαξ λυμαίνεται , ταῦτα γράφειν καὶ νομοθετεῖν ἐκ περιουσίας αἱρεῖται , ποῦ τουτονὶ θήσομεν ; ὡς μὲν οὖν πανοῦργος ἡμῖν , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , καὶ δύσνους καὶ τὰ τοιαῦτα Λεπτίνης , καὶ ὡς τῆς ἀγαθῆς καὶ τὴν πόλιν ἐξ ἀρχῆς λαχούσης ἀντίπαλος τύχης , ἐν ὑστέρῳ καὶ δὴ σαφῶς ἐπιδείξω · ὅτι δʼ οὐδὲν τῶν δεόντων καὶ ὧν τοῖς πράγμασι μάλιστα δεῖ , ἀλλʼ ἃ μὴ χρὴ , συμβουλεύει , καὶ παρὰ τοὺς κειμένους τῇ πόλει νόμους καινοτομεῖ , καινούς τινας αὐτὸς εἰς τὴν πολιτείαν εἰσάγων , νῦν ἐμοῦ λέγοντος εἴσεσθε .
Lemmas: δέ ὅπως ὁ ἡμέτερος αὐτός ἔχω κακός πολύς τις λόγος ποιέω . καί τίς ἄν οὗτος φημί ; καίτοι εἰ ὁ πρός ὁ πόλις ἐρρ́-αστωνέω καί μή ὁ γίγνομαι οὗτος πρόνοια ἴσχω οὐ ἀγαθός τις καί δημοτικός φάσκω εἰμί πολίτης · ὅταν τις πρός αὐτός οὗτος καί ὅς οὗτος καθάπαξ λυμαίνομαι , οὗτος γράφω καί νομοθετέω ἐκ περιουσία αἱρέω , ποῦ οὗτος τίθημι ; ὡς μέν οὖν πάνουργος ἐγώ , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , καί δύσνους καί ὁ τοιοῦτος Λεπτίνης , καί ὡς ὁ ἀγαθός καί ὁ πόλις ἐκ ἀρχή λαγχάνω ἀντίπαλος τύχη , ἐν ὕστερος καί δή σαφής ἐπιδείκνυμι · ὅτι δέ οὐδείς ὁ δέω καί ὅς ὁ πρᾶγμα μάλα δέω , ἀλλά ὅς μή χρή , συμβουλεύω , καί παρά ὁ κεῖμαι ὁ πόλις νόμος καινοτομέω , καινός τις αὐτός εἰς ὁ πολιτεία εἰσάγω , νῦν ἐγώ λέγω οἶδα .
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 10
πρῶτον μὲν οὖν , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , ἐκεῖνο μαθεῖν ἡμᾶς δεῖ , ὅτι τοσούτων καὶ τηλικούτων ἄνωθεν , οὐκ Ἀθήνησι μόνον , ἀλλὰ καὶ πᾶσι τοῖς Ἕλλησι συμβούλων καὶ νομοθετῶν γεγονότων , τούτων μὲν οὐδεὶς οὐδέν τι τοιοῦτον πώποτʼ οὔτʼ ἔγραψεν οὔτʼ εἰσηγήσατο · μάλιστα ἂν εἴ γε συμφέρειν ᾔδεσαν καὶ τοῦτʼ εἰρηκότες , ὥσπερ καὶ τἄλλα , διʼ ὧν ἡμῖν ἡ πόλις , σὺν θεοῖς εἰπεῖν , ἄριστα ἔχει μόνος δὲ οὗτος , ὥσπερ ἐκ θεῶν ἥκων καὶ τὸ συμφέρον ἐκεῖθεν ὑπὲρ τοὺς ἄλλους πάντας εἰδὼς , ἐπὶ ταῦτα προῆλθε , καὶ νομοθετεῖν οἴεται δεῖν ἃ μηδὲ τὴν ἀρχὴν ἐντεθυμῆσθαι προσῆκεν . ἔπειθʼ ὅτι πάντων ὡς εἰπεῖν τῶν νόμους τιθέντων οὐ τὸ συμφέρον μόνον σκοπούντων , ἀλλὰ καὶ ὅπως μετὰ δόξης τοῦτʼ ἔσται μάλιστα παρασκευαζόντων , ὡς τὸ μὲν μετὰ δόξης εὖ πράττειν εὖ πράττειν ὡς ἀληθῶς ὂν , ἄνευ δὲ ταύτης ἐξ ἡμισείας οὖσαν τὴν τύχην · οὕτω πολλοῦ τινος ἐδέησε Λεπτίνης ἀμφοτέρων τουτωνὶ ποιήσασθαι λόγον , ὡς καὶ ἀμφοτέρων τούτων διʼ οὗ γράφει νόμου τὴν πόλιν ἀποστερεῖν , ἀτέλειαν
Lemmas: πρῶτος μέν οὖν , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , ἐκεῖνος μανθάνω ἐγώ δέω , ὅτι τοσοῦτος καί τηλικοῦτος ἄνωθεν , οὐ Ἀθήνησι μόνος , ἀλλά καί πᾶς ὁ Ἕλλην σύμβουλος καί νομοθέτης γίγνομαι , οὗτος μέν οὐδείς οὐδείς τις τοιοῦτος πώποτε οὔτε γράφω οὔτε εἰσηγέομαι · μάλα ἄν εἰ γε συμφέρω οἶδα καί οὗτος λέγω , ὥσπερ καί ἄλλος , διά ὅς ἐγώ ὁ πόλις , σύν θεός λέγω , ἀγαθός ἔχω μόνος δέ οὗτος , ὥσπερ ἐκ θεός ἥκω καί ὁ συμφέρω ἐκεῖθεν ὑπέρ ὁ ἄλλος πᾶς οἶδα , ἐπί οὗτος προέρχομαι , καί νομοθετέω οἴομαι δέω ὅς μηδέ ὁ ἀρχή ἐνθυμέομαι προσήκω . ἔπειτα ὅτι πᾶς ὡς λέγω ὁ νόμος τίθημι οὐ ὁ συμφέρω μόνος σκοπέω , ἀλλά καί ὅπως μετά δόξα οὗτος εἰμί μάλα παρασκευάζω , ὡς ὁ μέν μετά δόξα εὖ πράσσω εὖ πράσσω ὡς ἀληθής εἰμί , ἄνευ δέ οὗτος ἐκ ἥμισυς εἰμί ὁ τύχη · οὕτως πολύς τις δέω Λεπτίνης ἀμφότερος οὗτος ποιέω λόγος , ὡς καί ἀμφότερος οὗτος διά ὅς γράφω νόμος ὁ πόλις ἀποστερέω , ἀτέλεια
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 12
ἐκ μέσου τιθείς . ἀλλὰ μή πω τοῦτο , ἀλλʼ ὅτι διʼ ὧν μόνος τῶν πάντων ἀναιρεῖν ταύτην πειρᾶται καὶ ὅπως μηκέτʼ ἔσται τοῦ λοιποῦ πᾶσαν εἰσφέρει σπουδὴν , διὰ τούτων οὐχ ἥκιστα πάντων συνίστησι ταύτην , καὶ ὅπως εἰς ἅπαν ἔσται κατασκευάζει σαφῶς . ὅταν γὰρ ταύτῃ μὲν οὐδʼ ἡντινοῦν μέμψιν ἐπάγῃ , οὐδʼ ἀγορεύειν κακῶς ἀξιοῖ , ἀναξίους δέ τινας φάσκῃ ταυτησὶ μετασχόντας τῶν λειτουργιῶν ἀποσχέσθαι , ἄμφω ταυτὶ μαρτυρεῖ , καὶ τὴν ἀτέλειαν ὡς κάλλιστα ἔχειν καὶ χρῆναι ταύτην εἰς ἀεὶ παραμένειν τῇ πόλει , καὶ πρός γε ἔτι τὸ μηδʼ ἂν αὐτὸς ἐπὶ τὸ νομοθετεῖν κεκινῆσθαι , εἰ τοὺς μετέχοντας ἀξίους ἑώρα . ὅτε τοίνυν οὐκ ἂν τοῦτʼ ἔδρα , εἰ μηδεὶς ἀνάξιος ἦν , οὐκ εἰκότως οὐδʼ ἐξ ἀνάγκης κατὰ τῆς ἀτελείας χωρεῖ , δέον κατὰ τῶν ἀναξίων μόνον , ὡς οὐ προσηκόντων τῷ πράγματι .
Lemmas: ἐκ μέσος τίθημι . ἀλλά μή πω οὗτος , ἀλλά ὅτι διά ὅς μόνος ὁ πᾶς ἀναιρέω οὗτος πειράω καί ὅπως μηκέτι εἰμί ὁ λοιπός πᾶς εἰσφέρω σπουδή , διά οὗτος οὐ ἦκα πᾶς συνίστημι οὗτος , καί ὅπως εἰς ἅπας εἰμί κατασκευάζω σαφής . ὅταν γάρ οὗτος μέν οὐδέ ὅστις μέμψις ἐπάγω , οὐδέ ἀγορεύω κακός ἀξιόω , ἀνάξιος δέ τις φάσκω οὗτος μετέχω ὁ λειτουργία ἀπέχω , ἄμφω οὗτος μαρτυρέω , καί ὁ ἀτέλεια ὡς καλός ἔχω καί χρή οὗτος εἰς ἀεί παραμένω ὁ πόλις , καί πρός γε ἔτι ὁ μηδέ ἄν αὐτός ἐπί ὁ νομοθετέω κινέω , εἰ ὁ μετέχω ἄξιος ὁράω . ὅτε τοίνυν οὐ ἄν οὗτος δράω , εἰ μηδείς ἀνάξιος εἰμί , οὐ ἔοικα οὐδέ ἐκ ἀνάγκη κατά ὁ ἀτέλεια χωρέω , δέω κατά ὁ ἀνάξιος μόνος , ὡς οὐ προσήκω ὁ πρᾶγμα .
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 14
καὶ μηδεὶς εἴπῃ ὡς ἐπειδή τινες φαῦλοι ταύτης μετέσχον , διὰ τοῦτο καὶ ταύτην ἐν τοῖς φαύλοις θετέον . ἀλλʼ ἐπειδὴ πᾶσιν ὡς εἰπεῖν τοῖς βελτίστοις τῆς ὑπὲρ ἡμῶν προθυμίας δίδοται γέρας , διὰ τοῦτο καὶ ταύτην ἀνάγκη μετὰ τῶν σφόδρα συνεχόντων τὴν πόλιν σπουδῆς ἀξιοῦσθαι . ἄλλως δὲ οὐδʼ ἀνάξιος πώποτʼ οὐδεὶς , ὡς ἐγᾦμαι , ταύτης μετέσχεν , οὐδʼ ἐγγὺς , ἀλλʼ ὅστις τὰ πρὸς ἡμᾶς ἄριστος ὦπται καὶ γεγονὼς ἐν καιρῷ . τοὺς γὰρ τοιούτους μάλισθʼ ἡ πόλις πᾶσιν οἷς ἔχει δωρεῖται καὶ τιμᾷ τὰ εἰκότα καλλίστους ἐξ ὧν ἔδρασαν σφᾶς ἡγουμένη · κἂν ἄλλως φαῦλοί τινες τύχωσιν ὄντες καὶ μὴ διὰ σφᾶς αὐτοὺς ἀξιόχρεῳ δόξης . ὥστʼ ἀνάξιός ἐστʼ οὐδεὶς , ὦ Λεπτίνη , τοῦτο τὸ μέρος . οὐ μὴν ἀλλʼ εἰ καὶ τὰ
Lemmas: καί μηδείς λέγω ὡς ἐπειδή τις φαῦλος οὗτος μετέχω , διά οὗτος καί οὗτος ἐν ὁ φαῦλος τίθημι . ἀλλά ἐπειδή πᾶς ὡς λέγω ὁ ἀγαθός ὁ ὑπέρ ἐγώ προθυμία δίδωμι γέρας , διά οὗτος καί οὗτος ἀνάγκη μετά ὁ σφόδρα συνέχω ὁ πόλις σπουδή ἀξιόω . ἄλλος δέ οὐδέ ἀνάξιος πώποτε οὐδείς , ὡς οἴομαι , οὗτος μετέχω , οὐδέ ἐγγύς , ἀλλά ὅστις ὁ πρός ἐγώ ἀγαθός ὁράω καί γίγνομαι ἐν καιρός . ὁ γάρ τοιοῦτος μάλα ὁ πόλις πᾶς ὅς ἔχω δωρέω καί τιμάω ὁ ἔοικα καλός ἐκ ὅς δράω σφεῖς ἡγέομαι · ἐάν ἄλλος φαῦλος τις τυγχάνω εἰμί καί μή διά σφεῖς αὐτός ἀξιόχρεως δόξα . ὥστε ἀνάξιος εἰμί οὐδείς , ὦ Λεπτίνης , οὗτος ὁ μέρος . οὐ μήν ἀλλά εἰ καί ὁ
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 16
μάλιστα τοῦθʼ οὕτως ἔχει , ὅτι μὲν πολλῷ κάλλιον καὶ φιλανθρωπότερον διὰ τοὺς ἀξίους δή που καὶ τοὺς ἀναξίους τιμᾶσθαι ἢ διὰ τοὺς ἀναξίους ἀποστερεῖσθαι ταύτης καὶ τοὺς ἀξίους , ἐῶ . ἀλλὰ καὶ οὕτω σαυτῷ περιπίπτεις . τί γὰρ οὐ τοὺς ἀναξίους μόνους , ἀλλὰ καὶ τοὺς ἀξίους ἁπλῶς ἀτελείας ἀποστερεῖς ; εἰ γὰρ τῷ ὄντι μόνοις τουτοισὶ δυσχεραίνεις , ἔδει δή που τούτων μεμνῆσθαι μόνων , τῶν δʼ ἄλλων ἀπέχεσθαι . νῦν δὲ οἷς πάντας ἁπλῶς ὑπάγεις τῷ νόμῳ ἔοικας οὐχ οὓς λέγεις μόνους κακίζων , ἀλλὰ κοινῇ πᾶσι βασκαίνων πάντας ἀφαιρεῖσθαι πειρᾶσθαι τὰς δωρεάς . μᾶλλον δὲ οὐκ εἰκάζειν , ἀλλʼ εἰδέναι δίδως σαφῶς μηδʼ ὁπωστιοῦν ἔχων πρὸς ταῦτʼ ἀντειπεῖν . σκόπει δὲ καὶ οὕτως . εἰ ὅστις ἀνάξιος , ὡς αὐτὸς λέγεις , οὗτος καὶ ἀτελείας ἀνάξιος , ἀνάγκη πᾶσα τοὺς ἀξίους ταύτης τυγχάνειν , ἵνα καὶ τὸ διάφορον ἑκατέρων
Lemmas: μάλα οὗτος οὕτως ἔχω , ὅτι μέν πολύς καλός καί φιλάνθρωπος διά ὁ ἄξιος δή που καί ὁ ἀνάξιος τιμάω ἤ διά ὁ ἀνάξιος ἀποστερέω οὗτος καί ὁ ἄξιος , ἐάω . ἀλλά καί οὕτως σεαυτοῦ περιπίπτω . τίς γάρ οὐ ὁ ἀνάξιος μόνος , ἀλλά καί ὁ ἄξιος ἁπλῶς ἀτέλεια ἀποστερέω ; εἰ γάρ ὁ εἰμί μόνος οὗτος δυσχεραίνω , δέω δή που οὗτος μιμνῄσκω μόνος , ὁ δέ ἄλλος ἀπέχω . νῦν δέ ὅς πᾶς ἁπλῶς ὑπάγω ὁ νόμος ἔοικα οὐ ὅς λέγω μόνος κακίζω , ἀλλά κοινῇ πᾶς βασκαίνω πᾶς ἀφαιρέω πειράω ὁ δωρεά . μάλα δέ οὐ εἰκάζω , ἀλλά οἶδα δίδωμι σαφής μηδέ ὁπωσοῦν ἔχω πρός οὗτος ἀντιλέγω . σκοπέω δέ καί οὕτως . εἰ ὅστις ἀνάξιος , ὡς αὐτός λέγω , οὗτος καί ἀτέλεια ἀνάξιος , ἀνάγκη πᾶς ὁ ἄξιος οὗτος τυγχάνω , ἵνα καί ὁ διάφορος ἑκάτερος
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 18
σώζηται · ἂν δὲ καὶ οὗτοι μετὰ τῶν ἀναξίων ἐκπέσωσι ταύτης , πρῶτον μὲν οὐκ οἶδʼ ὅτῳ τῶν ἀναξίων διοίσουσιν · ἔπειτʼ ἀνάξιοι δόξουσιν εἶναι , τῶν γε ἀξίων ὄντες . μᾶλλον δὲ ταῦτʼ ἄμφω συμβήσεται , τοὺς μὲν ἀξίους ἀναξίους δοκεῖν τοῦτʼ εἶναι τὸ μέρος , τοὺς δὲ ἀναξίους ἀξίους , ἐπειδήπερ ἄμφω ταύτης ἐξ ἴσης στερήσονται . καὶ μὴν τοὺς μὲν ἀναξίους ὄντας ἀξίους ἡ πόλις οἷς μετέδωκεν ἔδειξε , σὺ δὲ καὶ τοὺς ἀξίους παρʼ ἑαυτῶν διʼ ὧν ἀποστερεῖς οὕτως ἀναξίους ἐργάζει καὶ πολλῷ χείρους ἐκείνων , ὡς τοῖς μὲν οὐδὲν ἂν γενέσθαι καινὸν ἐκπεσοῦσι τῆς δωρεᾶς · ἀνάξιοι γὰρ κατὰ τὸν σὸν τυγχάνοντες λόγον , ἀνάξιοι πάλιν ἔσονται · οἱ δʼ ἄξιοι καὶ πρὸ ταύτης ὄντες καὶ ταύτης ἀξίως τυχόντες εἰς ἀναξίους τελέσουσι ταυτησὶ στερηθέντες · καὶ ταῦτʼ οὐδὲν ἐγκαλούμενοι τὸ παράπαν , καθάπερ ἐκεῖνοι . οὐκοῦν καὶ κατὰ τοὺς ἀξίους καὶ κατʼ αὐτοὺς δή που τοὺς ἀναξίους εἰς τοὐναντίον τὸ πρᾶγμά σοι περιίσταται καὶ σαυτὸν αὐτὸς ἐξελέγχεις , διὰ μὲν τοῦ τοὺς ἀναξίους μόνους καὶ μὴ τοὺς ἀξίους προΐσχεσθαι μάτην τοὺς ἀξίους τῶν πρὸς ἀξίαν ἀποστερῶν , διὰ δʼ αὖ τοῦ καὶ τοῖς ἀξίοις καὶ μὴ μόνοις τοῖς ἀναξίοις
Lemmas: σῴζω · ἐάν δέ καί οὗτος μετά ὁ ἀνάξιος ἐκπίπτω οὗτος , πρῶτος μέν οὐ οἶδα ὅστις ὁ ἀνάξιος διαφέρω · ἔπειτα ἀνάξιος δοκέω εἰμί , ὁ γε ἄξιος εἰμί . μάλα δέ οὗτος ἄμφω συμβαίνω , ὁ μέν ἄξιος ἀνάξιος δοκέω οὗτος εἰμί ὁ μέρος , ὁ δέ ἀνάξιος ἄξιος , ἐπειδή ἄμφω οὗτος ἐκ ἴσος στερέω . καί μήν ὁ μέν ἀνάξιος εἰμί ἄξιος ὁ πόλις ὅς μεταδίδωμι δείκνυμι , σύ δέ καί ὁ ἄξιος παρά ἑαυτοῦ διά ὅς ἀποστερέω οὕτως ἀνάξιος ἐργάζομαι καί πολύς κακός ἐκεῖνος , ὡς ὁ μέν οὐδείς ἄν γίγνομαι καινός ἐκπίπτω ὁ δωρεά · ἀνάξιος γάρ κατά ὁ σός τυγχάνω λόγος , ἀνάξιος πάλιν εἰμί · ὁ δέ ἄξιος καί πρό οὗτος εἰμί καί οὗτος ἄξιος τυγχάνω εἰς ἀνάξιος τελέω οὗτος στερέω · καί οὗτος οὐδείς ἐγκαλέω ὁ παράπαν , καθά ἐκεῖνος . οὐκοῦν καί κατά ὁ ἄξιος καί κατά αὐτός δή που ὁ ἀνάξιος εἰς ἐναντίος ὁ πρᾶγμα σύ περιίστημι καί σεαυτοῦ αὐτός ἐξελέγχω , διά μέν ὁ ὁ ἀνάξιος μόνος καί μή ὁ ἄξιος προίσχω μάτην ὁ ἄξιος ὁ πρός ἀξία ἀποστερέω , διά δέ αὖ ὁ καί ὁ ἄξιος καί μή μόνος ὁ ἀνάξιος
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 20
ἐπηρεάζειν βούλεσθαι , οὐδὲ τοὺς ἀναξίους προϊσχόμενος ἐν καιρῷ , οὕτως ἡμᾶς οἷς λέγεις παράγων , οἷς πράττεις ἃ λέγεις ἐλέγχεις . καὶ τοὺς ἀναξίους προτείνων , σὺ δʼ οὐδὲ τῶν ἀξίων ἀπέχει , μᾶλλον δὲ καὶ πάντων ἡμῶν . καὶ τοσούτῳ μᾶλλον ἡμῶν , ὅσῳ τοὺς μὲν αὐτὸ τοῦτο μόνον ἀτελείας ἀποστερεῖς , ἡμᾶς δὲ ἀδικεῖς μὲν οὐχ ἧττον καὶ τοῦτο τὸ μέρος , εἴπερ τἀκείνων ἡμέτερα χρὴ λέγειν . ἀδικεῖς δὲ καὶ οἷς περὶ τοὺς εὐεργέτας ἀγνωμονοῦντας ἡμᾶς φιλονεικεῖς ἀποφαίνειν , καὶ οἷς ἀτέλειαν οὔθʼ ἡμεῖς ἡμῖν αὐτοῖς , εἴ τῳ ταύτης ἐν τῷ τοῦ καιροῦ καλοῦντι δεήσει , οἷοί τε πορίζειν ἐσόμεθα , οὔθʼ ἑτέρους οὑστινασοῦν οὔτε νῦν οὔτε εἰσαῦθις τουτοισὶ δεδωρῆσθαι . καὶ τὸ πάντων δεινότατον , τῆς εἰς ἡμᾶς φιλοτιμίας ἀπείρξομεν πάντας , ἐὰν ἃ τοῖς εὖ πεποιηκόσι καλῶς καὶ δικαίως ἀποδεδώκαμεν πάλαι , ταῦτʼ αὐτοὺς ἤδη παρὰ
Lemmas: ἐπηρεάζω βούλομαι , οὐδέ ὁ ἀνάξιος προίσχω ἐν καιρός , οὕτως ἐγώ ὅς λέγω παράγω , ὅς πράσσω ὅς λέγω ἐλέγχω . καί ὁ ἀνάξιος προτείνω , σύ δέ οὐδέ ὁ ἄξιος ἀπέχω , μάλα δέ καί πᾶς ἐγώ . καί τοσοῦτος μάλα ἐγώ , ὅσος ὁ μέν αὐτός οὗτος μόνος ἀτέλεια ἀποστερέω , ἐγώ δέ ἀδικέω μέν οὐ ἥσσων καί οὗτος ὁ μέρος , εἴπερ ἐκεῖνος ἡμέτερος χρή λέγω . ἀδικέω δέ καί ὅς περί ὁ εὐεργέτης ἀγνωμονέω ἐγώ φιλονεικέω ἀποφαίνω , καί ὅς ἀτέλεια οὔτε ἐγώ ἐγώ αὐτός , εἰ τις οὗτος ἐν ὁ ὁ καιρός καλέω δέω , οἷος τε πορίζω εἰμί , οὔτε ἕτερος ὅστις οὔτε νῦν οὔτε εἰσαῦθις οὗτος δωρέω . καί ὁ πᾶς δεινός , ὁ εἰς ἐγώ φιλοτιμία ἀπείργω πᾶς , ἐάν ὅς ὁ εὖ ποιέω καλός καί δίκαιος ἀποδίδωμι πάλαι , οὗτος αὐτός ἤδη παρά
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 22
πάντας ἀφελώμεθα νόμους , διὰ τοὺς νόμους τοὺς σούς . ὅπερ οὐκ ἄτοπον μόνον , ἀλλὰ καὶ παντάπασιν ἀσεβές · ἐπειδήπερ εὐνοίᾳ θεῶν εὖ πράττουσιν ἄνθρωποι , καὶ μάλισθʼ ἡμεῖς , τὰ μὲν οἴκοθεν εἰσφέροντες καὶ αὐτοὶ , τὰ δὲ καὶ τοὺς ἄλλους ξυναγωνιστὰς τῆς ἀγαθῆς ἔχοντες τύχης · ὥσπερ αὖ μὴ βουλομένων ἐκείνων τά τʼ ἔνδον τά τε θύραζε δυστυχεῖ . εἰ τοίνυν τὸ μὲν οὐκ οὔσαις σκήψεσι χρῆσθαι καὶ ἃ μὴ προσῆκε συμπλάττειν , ἐφʼ ᾧ κοινὴν βλάβην εἰργάσθαι , ἀνδρός ἐστι φθόρου καὶ μηδὲν ὑγιοῦς , τὸ δὲ τοὺς εὖ ποιεῖν αἱρουμένους καθάπαξ ἐπέχειν τοῖς θεοῖς πολεμοῦντος , σὺ δὲ περιφανῶς πᾶσι τούτοις ἐνέχει , οὐχ ὅσον νόμους εἰσφέρειν , ἀλλʼ οὐδὲ νόμων ὅλως
Lemmas: πᾶς ἀφαιρέω νόμος , διά ὁ νόμος ὁ σός . ὅς οὐ ἄτοπος μόνος , ἀλλά καί παντάπασι ἀσεβής · ἐπειδή εὔνοια θεός εὖ πράσσω ἄνθρωπος , καί μάλα ἐγώ , ὁ μέν οἴκοθεν εἰσφέρω καί αὐτός , ὁ δέ καί ὁ ἄλλος συναγωνιστής ὁ ἀγαθός ἔχω τύχη · ὥσπερ αὖ μή βούλομαι ἐκεῖνος ὁ τε ἔνδον ὁ τε θύραζε δυστυχέω . εἰ τοίνυν ὁ μέν οὐ εἰμί σκῆψις χράω καί ὅς μή προσήκω συμπλάσσω , ἐπί ὅς κοινός βλάβη ἐργάζομαι , ἀνήρ εἰμί φθόρος καί μηδείς ὑγιής , ὁ δέ ὁ εὖ ποιέω αἱρέω καθάπαξ ἐπέχω ὁ θεός πολεμέω , σύ δέ περιφανής πᾶς οὗτος ἐγχέω , οὐ ὅσος νόμος εἰσφέρω , ἀλλά οὐδέ νόμος ὅλος
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 24
ἀκροᾶσθαι δίκαιος εἶ , τῷ τοὺς μὲν κωλυτὰς κακουργημάτων τυγχάνειν ὄντας , σὺ δʼ εἴπερ τις τὰ τοιαῦτα τεχνίτης . ἅμα δὲ οὐδὲ νόμον τὸν σὸν δὴ τοῦτον ἔγωγʼ ἂν φαίην , ἀλλʼ ἀνομίαν αὐτὸ καὶ τῆς πολιτείας ἀνατραπὴν καὶ οὐδὲν ὑγιὲς , οὐ μόνον τῷ μηδὲν αὐτὸν ἔχειν ὧν τοὺς ἀγαθοὺς νόμους ἴσχειν εἰκὸς , οὓς καὶ κοινοὺς τῶν πραγμάτων σωτῆρας μετὰ τοὺς θεοὺς ἅπαντες ἴσμεν , ἀλλὰ καὶ τῷ τοσούτων καὶ τηλικούτων , ὡς ἔφην , τῇ πόλει δεινῶν , ἐὰν ὑμεῖς , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , πρόησθʼ , αὐτὸν αἴτιον ἂν γεγενῆσθαι . ὅτι δὲ καὶ Λεπτίνης αὐτὸς οὐχ οἷς λέγει τοσοῦτον θαρρεῖ δείκνυσι δή πως διʼ ὧν τοῦ τʼ εἰσέπειτα πρόνοιαν ἴσχει καὶ τοῖς ὑπὲρ ἀτελείας αὖθις θήσουσι νόμον θανάτου τιμᾶται , οὐδενὸς τῶν νομοθετῶν , ὡς ἅπαντες ἴσασιν , οὐδέν τι τοιοῦτον προσθέντος τοῖς νόμοις . ναὶ ,
Lemmas: ἀκροάομαι δίκαιος εἰμί , ὁ ὁ μέν κωλυτής κακούργημα τυγχάνω εἰμί , σύ δέ εἴπερ τις ὁ τοιοῦτος τεχνίτης . ἅμα δέ οὐδέ νόμος ὁ σός δή οὗτος ἐγώ ἄν φημί , ἀλλά ἀνομία αὐτός καί ὁ πολιτεία ἀνατραπή καί οὐδείς ὑγιής , οὐ μόνος ὁ μηδείς αὐτός ἔχω ὅς ὁ ἀγαθός νόμος ἴσχω ἔοικα , ὅς καί κοινός ὁ πρᾶγμα σωτήρ μετά ὁ θεός ἅπας οἶδα , ἀλλά καί ὁ τοσοῦτος καί τηλικοῦτος , ὡς φημί , ὁ πόλις δεινός , ἐάν σύ , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , προίημι , αὐτός αἴτιος ἄν γίγνομαι . ὅτι δέ καί Λεπτίνης αὐτός οὐ ὅς λέγω τοσοῦτος θαρσέω δείκνυμι δή πως διά ὅς ὁ τε εἰσέπειτα πρόνοια ἴσχω καί ὁ ὑπέρ ἀτέλεια αὖθις τίθημι νόμος θάνατος τιμάω , οὐδείς ὁ νομοθέτης , ὡς ἅπας οἶδα , οὐδείς τις τοιοῦτος προστίθημι ὁ νόμος . ναί ,
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 26
φησί · διὰ γὰρ τὸ ῥᾳδίως ἐξαπατᾶσθαι τὸν δῆμον ταῦτʼ εἰκότως προσγράψαι . τί οὖν ἐκώλυεν , εἴπερ ταῦθʼ οὕτως εἶχε , Λεπτίνη , μὴ καὶ ξύμπαντας τοὺς ἐξ ἀρχῆς νομοθετικοὺς ταῦτα τοῖς σφῶν νόμοις προσγράψαι , ἀλλʼ ἁπλῶς οὕτως ὑποθέσθαι τὸ δέον ; ἢ τότε μὲν τῆς πολιτείας οἱ κρείττους παθῶν ἐπεστάτουν θεοὶ , νῦν δʼ ἐπεὶ δημαγωγεῖν ἔχουσιν ἄνθρωποι καὶ ταύτῃ τὰ κοινὰ διοικεῖται , χώραν ἴσχει τοῦ φενακισμοῦ ; ἀλλʼ οὐκ ἂν εἰπεῖν ἔχοις · ἀλλʼ οἶμαι τῷ μηδʼ ὁτιοῦν φλαῦρον , ἀλλὰ πάντα τὰ βέλτιστα ξυνειδέναι τοῖς αὐτῶν νόμοις , τοῖς μὲν οὐδεμιᾶς τινος τοιαύτης ἐμέλησε τῆς προσθήκης , σοὶ δὲ οἷς ταύτης ἐμέλησεν ἔδειξας οὐ σφόδρα τοῖς νόμοις οἷς λέγεις θαρρεῖν . χωρὶς δὲ τούτων εἰ μὲν οὐδέσιν ἄλλοις , μόνῳ δʼ ἐνῆν τῷ δήμῳ περὶ πάντων ἔχειν ψηφίζεσθαι , οὐδʼ οὕτως ἂν ἦν παράκρουσιν ἡντινοῦν ὑφορᾶσθαι , διὰ τὸ
Lemmas: φημί · διά γάρ ὁ ῥᾴδιος ἐξαπατάω ὁ δῆμος οὗτος ἔοικα προσγράφω . τίς οὖν κωλύω , εἴπερ οὗτος οὕτως ἔχω , Λεπτίνης , μή καί σύμπας ὁ ἐκ ἀρχή νομοθετικός οὗτος ὁ σφεῖς νόμος προσγράφω , ἀλλά ἁπλῶς οὕτως ὑποτίθημι ὁ δέω ; ἤ τότε μέν ὁ πολιτεία ὁ κρατύς πάθος ἐπιστατέω θεός , νῦν δέ ἐπεί δημαγωγέω ἔχω ἄνθρωπος καί ταύτῃ ὁ κοινός διοικέω , χώρα ἴσχω ὁ φενακισμός ; ἀλλά οὐ ἄν λέγω ἔχω · ἀλλά οἴομαι ὁ μηδέ ὁστισοῦν φλαῦρος , ἀλλά πᾶς ὁ ἀγαθός σύνοιδα ὁ αὐτός νόμος , ὁ μέν οὐδείς τις τοιοῦτος μέλω ὁ προσθήκη , σύ δέ ὅς οὗτος μέλω δείκνυμι οὐ σφόδρα ὁ νόμος ὅς λέγω θαρσέω . χωρίς δέ οὗτος εἰ μέν οὐδής ἄλλος , μόνος δέ ἔνειμι ὁ δῆμος περί πᾶς ἔχω ψηφίζω , οὐδέ οὕτως ἄν εἰμί παράκρουσις ὅστις ὑφοράω , διά ὁ
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 28
τὸν δῆμον τῶν Ἀθηναίων τῶν παρʼ ἄλλοις δικαστῶν εἶναι βελτίω καὶ οἷον εἰκὸς τὸν τῆς Ἀθηνᾶς τρόφιμον . ἴσως δʼ οὖν καί τι τοιοῦτον ἂν ξυνηνέχθη . ὅτε δὲ καὶ βουλή τις ἡμῖν θαυμαστὴ καὶ πάνθʼ ἃ προσῆκεν αἱρούμενος δῆμος καὶ δικαστῶν πλῆθος καλόν τε κἀγαθὸν καὶ τῇ περὶ τοὺς νόμους ἀκριβείᾳ καὶ τὸν Ῥαδάμανθυν ἂν παριόντων · πῶς οἷόν τʼ ἀπάτην διὰ τοσούτων καὶ τηλικούτων χωρῆσαι ; ἢ πῶς ἂν ὁμοῦ πάντας ἔλαθε γεγονυῖα ; καὶ μὴν εἰ μὲν ἡμῶν ἀπάτη κρατεῖ καὶ πρὸς τὸ πάθος ἑτοίμως ἔχομεν , ἔδει δή που κἀν τῷ παρόντι τοῦθʼ ὑπὸ σοῦ πεπονθέναι . νῦν δὲ περὶ ὧν ἤδη νόμον εἰσάγεις ἀπατᾶν ἡμᾶς ἐπιχειρῶν , ὡς ἄρα τῶν βελτίστων ταῦτʼ ἐστὶ τῇ πόλει , τοσοῦτον ἀπέχεις ὃ βούλει ῥᾳδίως εἰργάσθαι , ὡς καὶ ᾧ μὴ βούλει ῥᾳδίως περιπεσεῖν , κακουργίας καὶ
Lemmas: ὁ δῆμος ὁ Ἀθηναῖος ὁ παρά ἄλλος δικαστής εἰμί ἀγαθός καί οἷος ἔοικα ὁ ὁ Ἀθήνη τρόφιμος . ἴσως δέ οὖν καί τις τοιοῦτος ἄν συμφέρω . ὅτε δέ καί βουλή τις ἐγώ θαυμαστός καί πᾶς ὅς προσήκω αἱρέω δῆμος καί δικαστής πλῆθος καλός τε ἀγαθός καί ὁ περί ὁ νόμος ἀκρίβεια καί ὁ Ῥαδάμανθυς ἄν παρέρχομαι · πῶς οἷος τε ἀπάτη διά τοσοῦτος καί τηλικοῦτος χωρέω ; ἤ πῶς ἄν ὁμοῦ πᾶς λανθάνω γίγνομαι ; καί μήν εἰ μέν ἐγώ ἀπάτη κρατέω καί πρός ὁ πάθος ἑτοῖμος ἔχω , δέω δή που ἐν ὁ πάρειμι οὗτος ὑπό σύ πάσχω . νῦν δέ περί ὅς ἤδη νόμος εἰσάγω ἀπατάω ἐγώ ἐπιχειρέω , ὡς ἄρα ὁ ἀγαθός οὗτος εἰμί ὁ πόλις , τοσοῦτος ἀπέχω ὅς βούλομαι ῥᾴδιος ἐργάζομαι , ὡς καί ὅς μή βούλομαι ῥᾴδιος περιπίπτω , κακουργία καί
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 30
συκοφαντίας ἀτεχνῶς ἁλισκόμενος . ἔτι τοίνυν εἰ διαρρήδην μὲν παρὰ πάντων ὁμολογεῖται δεινούς τινας Ἀθηναίους μάλιστα πάντων τὰ δέοντα ξυνορᾶν καὶ ὃ τούτου κάλλιον , τῶν εὑρόντων ἄμεινον χρῆσθαι , σὺ δʼ οἷς αὐτοὺς φάσκεις πρὸς ἐξαπάτην ἔχειν ἑτοίμως , εἰς Μελητίδας ἐντάττεις , ἡδέως ἄν σε ἐροίμην ποτέροις δή τισιν ἡμᾶς προσεκτέον τὸν νοῦν , πότερον πᾶσι τοῖς ἄλλοις ἢ σοί γε ; οὐ γὰρ ἀμφοῖν , οἶμαι , φήσεις , οὐδʼ οἷόν τε , ἀλλʼ ἀνάγκη δυοῖν θάτερον , ἢ πάντας ἀνθρώπους οὐκ ἀληθῆ περὶ
Lemmas: συκοφαντία ἄτεχνος ἁλίσκομαι . ἔτι τοίνυν εἰ διαρρήδην μέν παρά πᾶς ὁμολογέω δεινός τις Ἀθηναῖος μάλα πᾶς ὁ δέω συνοράω καί ὅς οὗτος καλός , ὁ εὑρίσκω ἀγαθός χράω , σύ δέ ὅς αὐτός φάσκω πρός ἐξαπάτη ἔχω ἑτοῖμος , εἰς Μελητίδης ἐντάσσω , ἡδύς ἄν σύ λέγω πότερος δή τις ἐγώ προσέχω ὁ νόος , πότερος πᾶς ὁ ἄλλος ἤ σύ γε ; οὐ γάρ ἄμφω , οἴομαι , φημί , οὐδέ οἷος τε , ἀλλά ἀνάγκη δύο ἕτερος , ἤ πᾶς ἄνθρωπος οὐ ἀληθής περί
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 32
ἡμῶν φάσκειν νομίζειν , εἰ τῶν ἐξαπατωμένων ῥαδίως κατὰ τὸν σὸν λόγον ἡμεῖς , ἢ μηδενὸς λόγου τοὺς σοὺς ποιεῖσθαι φληνάφους , εἴ γε τὴν ἁπάντων μαρτυρίαν καὶ ψῆφον τοσοῦτον ἔχουσαν ἴσμεν τὸ συγκεχωρηκὸς ὡς μὴ μόνον ἑκασταχοῦ τῶν πραγμάτων ταύτην χρῆναι διώκειν καὶ προτιμοτέραν τῆς ἐν μέρει πολλῷ τῷ ὄντι νομίζειν , ἀλλὰ καὶ τὴν ἐντεῦθεν φήμην θεὸν προσειρῆσθαι . καὶ τούτου μάρτυς αὐτὸς , οὐχ ἕνα καὶ δύο , ἀλλʼ Ἀθηναίους πάντας καὶ διʼ αὐτῶν πάντας ἀνθρώπους συμψήφους καὶ συναγωνιστὰς λαβεῖν ἐθέλων τοῦ νόμου , ὡς τὴν ἐν μέρει μαρτυρίαν οὐδὲν οὖσαν μὴ παρούσης ἐκείνης . εἶεν . εἰ δʼ ἡμετέραν ἀπάτην νομίζεις ἅ γʼ ἐπὶ τῶν ψηφισμάτων τε καὶ ξυμμάχων καὶ ὅλως ὑπὲρ ὧν πρόκειται σκέψις , ἔστιν ὅτε παρὰ τὸ εἰκὸς ἡμῖν ἀπαντᾷ , ὡς τοὺς
Lemmas: ἐγώ φάσκω νομίζω , εἰ ὁ ἐξαπατάω ῥᾴδιος κατά ὁ σός λόγος ἐγώ , ἤ μηδείς λόγος ὁ σός ποιέω φλήναφος , εἰ γε ὁ ἅπας μαρτυρία καί ψῆφος τοσοῦτος ἔχω οἶδα ὁ συγχωρέω ὡς μή μόνος ἑκασταχοῦ ὁ πρᾶγμα οὗτος χρή διώκω καί πρότιμος ὁ ἐν μέρος πολύς ὁ εἰμί νομίζω , ἀλλά καί ὁ ἐντεῦθεν φήμη θεός προσλέγω . καί οὗτος μάρτυς αὐτός , οὐ εἷς καί δύο , ἀλλά Ἀθηναῖος πᾶς καί διά αὐτός πᾶς ἄνθρωπος σύμψηφος καί συναγωνιστής λαμβάνω ἐθέλω ὁ νόμος , ὡς ὁ ἐν μέρος μαρτυρία οὐδείς εἰμί μή πάρειμι ἐκεῖνος . εἶεν . εἰ δέ ἡμέτερος ἀπάτη νομίζω ὅς γε ἐπί ὁ ψήφισμα τε καί σύμμαχος καί ὅλος ὑπέρ ὅς πρόκειμαι σκέψις , εἰμί ὅτε παρά ὁ ἔοικα ἐγώ ἀπαντάω , ὡς ὁ
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 34
μὲν ἀντʼ ἀγαθῶν φαύλους ποιεῖσθαι , τοῖς δʼ ἑτέρως ἢ προὐθέμεθα χρῆσθαι , τὰ οὐκ ὄντα δοξάζεις . διὰ τί ; ὅτι οὐ παρὰ τὴν ἡμετέραν διαγνώμην καὶ ψῆφον , οὐδʼ ὅτι περ ἃ προσῆκε , περὶ τούτων εἰδότες , εἶθʼ ἑκόντες ταῦτʼ ἀφέντες ἃ μὴ προσῆκεν εἱλόμεθα , ἀλλὰ παρὰ τὴν τῶν πραγμάτων ἀνωμαλίαν καὶ τοὺς καιροὺς καὶ ὅ τι τοιοῦτον εἴποι τις ἂν , ταῦθʼ οὕτω ξυνέβη . ὡς ἡμεῖς μὲν ὅπως βέλτιστα ταῦτʼ ἔσται πάντα καὶ ποιεῖν καὶ λέγειν ᾠήθημεν δεῖν · εἰ δὲ μηδὲν ὧν βουλόμεθα γέγονε , τὴν τῶν ξυμπεσόντων ἀνάγκην , μὴ ἡμᾶς αἰτιῶ . ὥσπερ γὰρ ὁ τοῖς πράγμασι κεχρημένος ἀβούλως τὴν μὲν ἐντεῦθεν ἀηδίαν μόνος εἰκότως φέρεται , ἂν δέ τι χρηστὸν ἀποβῇ , ἑτέρωθεν δεῖ τὴν αἰτίαν ζητεῖν , οὕτως ὁ μετὰ βουλῆς ὅτι πλείστης ἐπὶ τὰ ἔργα χωρῶν κατορθοῖ μὲν , ὡς τὸ εἰκὸς , ἀεὶ δήποτε καὶ ὧν ἐθέλει τυγχάνει , ἂν δέ τί που
Lemmas: μέν ἀντί ἀγαθός φαῦλος ποιέω , ὁ δέ ἕτερος ἤ προτίθημι χράω , ὁ οὐ εἰμί δοξάζω . διά τίς ; ὅτι οὐ παρά ὁ ἡμέτερος διαγνώμη καί ψῆφος , οὐδέ ὅστις περ ὅς προσήκω , περί οὗτος οἶδα , εἶτα ἑκών οὗτος ἀφίημι ὅς μή προσήκω αἱρέω , ἀλλά παρά ὁ ὁ πρᾶγμα ἀνωμαλία καί ὁ καιρός καί ὅς τις τοιοῦτος λέγω τις ἄν , οὗτος οὕτως συμβαίνω . ὡς ἐγώ μέν ὅπως ἀγαθός οὗτος εἰμί πᾶς καί ποιέω καί λέγω οἴομαι δέω · εἰ δέ μηδείς ὅς βούλομαι γίγνομαι , ὁ ὁ συμπίπτω ἀνάγκη , μή ἐγώ αἰτιάομαι . ὥσπερ γάρ ὁ ὁ πρᾶγμα χράω ἄβουλος ὁ μέν ἐντεῦθεν ἀηδία μόνος ἔοικα φέρω , ἐάν δέ τις χρηστός ἀποβαίνω , ἑτέρωθεν δέω ὁ αἰτία ζητέω , οὕτως ὁ μετά βουλή ὅτι πολύς ἐπί ὁ ἔργον χωρέω κατορθόω μέν , ὡς ὁ ἔοικα , ἀεί δήποτε καί ὅς ἐθέλω τυγχάνω , ἐάν δέ τις που
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 36
καὶ σφαλῇ τύχῃ τινὶ , καὶ οὕτως ἐπαίνων ἄξιος ἂν εἴη , τοῦ δικαίου νικῶντος · τὸ γοῦν εἰς αὐτὸν ἧκον ἅπαντʼ ἔχει καλῶς , καὶ προνοίας ἕνεκα καὶ σπουδῆς καὶ τοῦ μηδὲν τῶν γιγνομένων ἐλλείπειν . ὥστε ἕως ἂν ᾖ τὸ τὰ βέλτισθʼ αἱρεῖσθαι , οὐδʼ ἂν εἷς ἑκὼν ἀπατώμενος εἴη , ὥς γε ἐγὼ νομίζω , κἂν μυριάκις ἀποτύχῃ τοῦ τέλους . καὶ σὺ τοίνυν σκοπῶν ἂν μὲν ἡμᾶς εὕρῃς σκέψεως ἀκριβοῦς καὶ βουλῆς ἐν οἷς ἔξεστιν ἀμελοῦντας καὶ μὴ λογισμῷ καὶ κρίσει τὸ πᾶν ἐνδιδόντας , ἀλλʼ ἁπλῶς οὕτω χρωμένους τοῖς πράγμασι , τότʼ ἤδη καὶ ῥᾳδίους ἡμᾶς εἶναι φάθι καὶ ἥττους ἀπάτης . εἰ δὲ πρὸς πᾶσι τοῖς ἄλλοις καὶ τοῦτʼ Ἀθηναίων ἐπίσημον , βουλαὶ καὶ δίκαι καὶ τὸ μετὰ πλείστων τε καὶ καλλίστων τῶν ψηφισμάτων ἑκασταχόσε χωρεῖν · οἵ γε καὶ τοὺς στρατηγοὺς αὐτοὺς
Lemmas: καί σφάλλω τύχη τις , καί οὕτως ἔπαινος ἄξιος ἄν εἰμί , ὁ δίκαιος νικάω · ὁ γοῦν εἰς αὐτός ἥκω ἅπας ἔχω καλός , καί πρόνοια ἕνεκα καί σπουδή καί ὁ μηδείς ὁ γίγνομαι ἐλλείπω . ὥστε ἕως ἄν εἰμί ὁ ὁ ἀγαθός αἱρέω , οὐδέ ἄν εἷς ἑκών ἀπατάω εἰμί , ὡς γε ἐγώ νομίζω , ἐάν μυριάκις ἀποτυγχάνω ὁ τέλος . καί σύ τοίνυν σκοπέω ἐάν μέν ἐγώ εὑρίσκω σκέψις ἀκριβής καί βουλή ἐν ὅς ἔξεστι ἀμελέω καί μή λογισμός καί κρίσις ὁ πᾶς ἐνδίδωμι , ἀλλά ἁπλῶς οὕτως χράω ὁ πρᾶγμα , τότε ἤδη καί ῥᾴδιος ἐγώ εἰμί φημί καί ἥσσων ἀπάτη . εἰ δέ πρός πᾶς ὁ ἄλλος καί οὗτος Ἀθηναῖος ἐπίσημος , βουλή καί δίκη καί ὁ μετά πολύς τε καί καλός ὁ ψήφισμα ἑκασταχόσε χωρέω · ὁ γε καί ὁ στρατηγός αὐτός
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 38
οὐ μόνον ἐντεῦθεν αἱροῦνται , ἀλλὰ καὶ πεπαυμένους εἰς εὐθύνας ἄγουσι · πῶς οὐ παραπλήσιον ποιεῖς εἰς εὐκολίαν τουτουσὶ διαβάλλων , ὥσπερ ἂν εἰ καὶ τὸν Πύθιον κακίζειν ἠξίους , ὡς οὐδὲν τῶν δεόντων ἐπίσταται , ὃς καὶ τοῦ τί δεῖ ποιεῖν ἡγεμὼν τοῖς ἄλλοις καὶ σύμβουλός ἐστιν ἀσφαλὴς , καὶ ξυμπάσης ὡς εἰπεῖν τῆς οἰκουμένης τὰ τοιαῦτα δημαγωγὸς καὶ προφήτης ; οὐκοῦν διʼ ὧν νῦν ἡμῖν εὖ μάλα σαφῶς ἀποδέδεικται , δέδεικται ὡς ἡμεῖς μὲν οὐχ ὅσον ἀπατᾶσθαι ῥᾴδιοι , ἀλλὰ καὶ τοὺς ἀπατῶντας παντὸς μᾶλλον ἐξελέγχειν δεινοί · σὺ δὲ οἷς λέγεις οὐ μόνον ἀξιόχρεως εἶ τὰ τοιαῦτα πιστεύεσθαι , ἀλλὰ καὶ ὡς εἰς ἀπατωμένους τελεῖς δίδως εἰκάζειν οἷς περὶ ἡμῶν τοιαύτην ἔσχηκας δόξαν . καὶ τοῦτο μὲν δὴ τοιοῦτον καὶ οὕτως ἀποφανθέν . σὺ δὲ καὶ ὅταν ἀτέλειαν ἐξελαύνῃς τῆς πόλεως , διὰ τὸ
Lemmas: οὐ μόνος ἐντεῦθεν αἱρέω , ἀλλά καί παύω εἰς εὔθυνα ἄγω · πῶς οὐ παραπλήσιος ποιέω εἰς εὐκολία οὗτος διαβάλλω , ὥσπερ ἄν εἰ καί ὁ Πύθιος κακίζω ἀξιόω , ὡς οὐδείς ὁ δέω ἐπίσταμαι , ὅς καί ὁ τίς δέω ποιέω ἡγεμών ὁ ἄλλος καί σύμβουλος εἰμί ἀσφαλής , καί σύμπας ὡς λέγω ὁ οἰκουμένη ὁ τοιοῦτος δημαγωγός καί προφήτης ; οὐκοῦν διά ὅς νῦν ἐγώ εὖ μάλα σαφής ἀποδείκνυμι , δείκνυμι ὡς ἐγώ μέν οὐ ὅσος ἀπατάω ῥᾴδιος , ἀλλά καί ὁ ἀπατάω πᾶς μάλα ἐξελέγχω δεινός · σύ δέ ὅς λέγω οὐ μόνος ἀξιόχρεως εἰμί ὁ τοιοῦτος πιστεύω , ἀλλά καί ὡς εἰς ἀπατάω τελέω δίδωμι εἰκάζω ὅς περί ἐγώ τοιοῦτος ἔχω δόξα . καί οὗτος μέν δή τοιοῦτος καί οὕτως ἀποφαίνω . σύ δέ καί ὅταν ἀτέλεια ἐξελαύνω ὁ πόλις , διά ὁ
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 40
τὰς μὲν λειτουργίας ἐντεῦθεν φάσκειν ἐλαττοῦσθαι τῇ πόλει , δεῖν δὲ λειτουργιῶν , εἴπερ του , μᾶλλον δὲ ὡς οὐδενὸς τούτων πάντων λειτουργιῶν πόλεσι δεῖν · πρῶτον μὲν σαυτὸν , εὖ ἴσθι , λανθάνεις αὐτὰς δή που τὰς λειτουργίας περικόπτων τῇ πόλει καὶ ταύτῃ διαφανῶς πολεμῶν . εἰ γὰρ ἀτέλεια μὲν τοῖς ὑπὲρ ἡμῶν ἐσπουδακόσι δίδοται γέρας , οὗτοι δὲ μετὰ τοὺς θεοὺς διʼ ὧν δρῶσι συνιστᾶσι τὴν πόλιν , ταύτης δὲ συνισταμένης καὶ λειτουργεῖν καὶ πάντʼ ἔξεστι πράττειν , ὁ τὴν ἀτέλειαν ἀναιρῶν συναναιρεῖ δή που καὶ ἅπαντα ταῦτα , εἴπερ λειτουργεῖν μὲν οὐκ ἔνι μὴ τῶν πραγμάτων εὖ καθεστώτων τῇ πόλει . ἀμήχανον δὲ τοῦτο μὴ πάντων πᾶσαν ὑπὲρ αὐτῆς σπουδὴν εἰσφερόντων · εἰσφέρουσι μέντοι προθύμως , ὡς καὶ ἀντʼ εὖ πείσεσθαι παρʼ αὐτῆς αὐτοὶ προσδοκῶντες . ἔπειτʼ εἰ καὶ λειτουργιῶν ἡμῖν δεῖ · δεῖ
Lemmas: ὁ μέν λειτουργία ἐντεῦθεν φάσκω ἐλασσόω ὁ πόλις , δέω δέ λειτουργία , εἴπερ τις , μάλα δέ ὡς οὐδείς οὗτος πᾶς λειτουργία πόλις δέω · πρῶτος μέν σεαυτοῦ , εὖ οἶδα , λανθάνω αὐτός δή που ὁ λειτουργία περικόπτω ὁ πόλις καί οὗτος διαφανής πολεμέω . εἰ γάρ ἀτέλεια μέν ὁ ὑπέρ ἐγώ σπουδάζω δίδωμι γέρας , οὗτος δέ μετά ὁ θεός διά ὅς δράω συνίστημι ὁ πόλις , οὗτος δέ συνίστημι καί λειτουργέω καί πᾶς ἔξεστι πράσσω , ὁ ὁ ἀτέλεια ἀναιρέω συναναιρέω δή που καί ἅπας οὗτος , εἴπερ λειτουργέω μέν οὐ ἔνειμι μή ὁ πρᾶγμα εὖ καθίστημι ὁ πόλις . ἀμήχανος δέ οὗτος μή πᾶς πᾶς ὑπέρ αὐτός σπουδή εἰσφέρω · εἰσφέρω μέντοι πρόθυμος , ὡς καί ἀντί εὖ πάσχω παρά αὐτός αὐτός προσδοκάω . ἔπειτα εἰ καί λειτουργία ἐγώ δέω · δέω
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 42
γὰρ , καὶ οὐδεὶς ἀντερεῖ · ἀλλʼ ἄρα πολλῷ μᾶλλον τῶν ὑπὲρ ἡμῶν ἑκάστοτε φιλοτιμουμένων καὶ ὅπως τὰ καθʼ ἡμᾶς ἄριστα ἔχειν σπουδὴν ποιουμένων . καὶ ὡς ἀληθῆ λέγω δῆλον ἐξ ὧν τοὺς μὲν τιμῶν ἀξιοῦμεν καὶ εὐεργέτας ἡμετέρους καὶ σωτῆρας καὶ πάντα τὰ τοιαῦτα καλοῦμεν , τοῖς δὲ ὡς ὀφειλέταις οὐχ ὅπως ὧν πράττουσιν ἴσχομεν χάριν , ἀλλὰ καὶ ἤν ποτʼ ἐλλίπωσι τοῦ δέοντος , νεμεσῶντες ὑπάγομεν δίκην · καὶ ὅτι παρὰ μὲν τῶν αὐτὸ τοῦτο μόνον ὄνησίς ἐστι τῇ πόλει , οἱ δὲ μετὰ τούτου καὶ δόξης οὐ μικρᾶς αἴτιοι γίγνονται . εἶθʼ οἳ τοῖς ἅπασι προὔχουσι καὶ τῆς βελτίονός εἰσι μοίρας , τούτους ἡμεῖς ἐλάττους διὰ σὲ νομιοῦμεν ; καὶ πῶς οὐκ ἄτοπον εὐεργέτας μὲν ὅπως κτησόμεθα πάντα ποιεῖν , ἡμεῖς δὲ καὶ οὓς μὲν ἔχομεν νῦν θεῶν διδόντων , τούτοις φανέντες ἀγνώμονες ἀποστερήσομεν τῶν τιμῶν , οὓς δὲ μέλλομεν
Lemmas: γάρ , καί οὐδείς ἀντιλέγω · ἀλλά ἄρα πολύς μάλα ὁ ὑπέρ ἐγώ ἑκάστοτε φιλοτιμέομαι καί ὅπως ὁ κατά ἐγώ ἀγαθός ἔχω σπουδή ποιέω . καί ὡς ἀληθής λέγω δῆλος ἐκ ὅς ὁ μέν τιμή ἀξιόω καί εὐεργέτης ἡμέτερος καί σωτήρ καί πᾶς ὁ τοιοῦτος καλέω , ὁ δέ ὡς ὀφειλέτης οὐ ὅπως ὅς πράσσω ἴσχω χάρις , ἀλλά καί ἐάν ποτέ ἐλλείπω ὁ δέω , νεμεσάω ὑπάγω δίκη · καί ὅτι παρά μέν ὁ αὐτός οὗτος μόνος ὄνησις εἰμί ὁ πόλις , ὁ δέ μετά οὗτος καί δόξα οὐ μικρός αἴτιος γίγνομαι . εἶτα ὅς ὁ ἅπας προέχω καί ὁ ἀγαθός εἰμί μοῖρα , οὗτος ἐγώ ἐλαχύς διά σύ νομίζω ; καί πῶς οὐ ἄτοπος εὐεργέτης μέν ὅπως κτάομαι πᾶς ποιέω , ἐγώ δέ καί ὅς μέν ἔχω νῦν θεός δίδωμι , οὗτος φαίνω ἀγνώμων ἀποστερέω ὁ τιμή , ὅς δέ μέλλω
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 44
ἕξειν , τούτους , ἢν μὴ νῦν ἀγνωμονοῦντες φανῶμεν , τῆς ὑπὲρ ἡμῶν ἀπείρξομεν προθυμίας ; καὶ οὐ τοῦτο μόνον , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , ἀλλὰ καὶ τῶν ἡμετέρων προγόνων ταύτῃ δόξομεν χείρους , μᾶλλον δʼ ἐκείνους θαυμαστούς τινας ἄγαν καὶ μεγαλοψυχίᾳ χρωμένους ἀποφανοῦμεν , ἡμᾶς δʼ αὐτοὺς τὰ μέγιστα αἰσχυνοῦμεν , εἴπερ οἱ μὲν καὶ τοὺς δυσμενεστάτους εὖ ποιοῦντες τὸν ἀεὶ διαγεγόνασι χρόνον , ἡμεῖς δὲ παρʼ ὧν εὖ πεπόνθαμεν , τούτους καὶ ὧν ἠξιώκαμεν χαρίτων ἀποστερήσομεν · ἃς τῷ μὲν δοκεῖν παρʼ ἡμῶν , τῇ δʼ ἀληθείᾳ παρὰ σφῶν αὐτῶν ἐκομίσαντο δή που , τῷ τούτων αἴτιοι γεγενῆσθαι διʼ ὧν εἰς ἡμᾶς ἔδρασαν · ὥστε τὰ μὲν παρʼ αὐτῶν πρὸς ἡμᾶς χάριν ἄν τις δικαίως προσείποι , τὰ δὲ παρʼ ἡμῶν πρὸς αὐτοὺς ἀντίδοσιν καὶ πρέπουσαν ἀμοιβήν . καὶ τοίνυν τῆς δεδομένης ἀτελείας ἐκπεπτωκότες ἂν ἤδη , αὐτοὶ μὲν καὶ οὕτως οὐδὲν ἧττον ἔθʼ ἕξουσι ταύτην , ὡς ἀξιόχρεῳ , ἡμεῖς δὲ οὐκ ἀγνώμονες μόνον ἐντεῦθεν , ἀλλὰ καὶ ἄπιστοί τινες καὶ ἀβέβαιοι τοῦ λοιποῦ δόξομεν ἅπασιν εἶναι · τὸ μὲν ἐὰν ἃ
Lemmas: ἔχω , οὗτος , ἐάν μή νῦν ἀγνωμονέω φαίνω , ὁ ὑπέρ ἐγώ ἀπείργω προθυμία ; καί οὐ οὗτος μόνος , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , ἀλλά καί ὁ ἡμέτερος πρόγονος οὗτος δοκέω κακός , μάλα δέ ἐκεῖνος θαυμαστός τις ἄγαν καί μεγαλοψυχία χράω ἀποφαίνω , ἐγώ δέ αὐτός ὁ μέγας αἰσχύνω , εἴπερ ὁ μέν καί ὁ δυσμενής εὖ ποιέω ὁ ἀεί διαγίγνομαι χρόνος , ἐγώ δέ παρά ὅς εὖ πάσχω , οὗτος καί ὅς ἀξιόω χάρις ἀποστερέω · ὅς ὁ μέν δοκέω παρά ἐγώ , ὁ δέ ἀλήθεια παρά σφεῖς αὐτός κομίζω δή που , ὁ οὗτος αἴτιος γίγνομαι διά ὅς εἰς ἐγώ δράω · ὥστε ὁ μέν παρά αὐτός πρός ἐγώ χάρις ἄν τις δίκαιος προσλέγω , ὁ δέ παρά ἐγώ πρός αὐτός ἀντίδοσις καί πρέπω ἀμοιβή . καί τοίνυν ὁ δίδωμι ἀτέλεια ἐκπίπτω ἄν ἤδη , αὐτός μέν καί οὕτως οὐδείς ἥσσων ἔτι ἔχω οὗτος , ὡς ἀξιόχρεως , ἐγώ δέ οὐ ἀγνώμων μόνος ἐντεῦθεν , ἀλλά καί ἄπιστος τις καί ἀβέβαιος ὁ λοιπός δοκέω ἅπας εἰμί · ὁ μέν ἐάν ὅς
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 46
δεδώκαμεν ἀφελώμεθα δή που , τὸ δʼ ἐὰν πρὸς τοὺς εὐεργέτας οὑτωσὶ μάλιστα σχῶμεν . καὶ σιωπῶ τὴν εἰς ἀεὶ παραμενοῦσαν αἰσχύνην τῇ πόλει καὶ τὸ κοινὸν ὄνειδος · ὡς οἱ μὲν πρεσβύτατοι τῶν Ἀθηναίων εὖ ποιοῦντες , οὐκ εὖ πάσχοντες , τοὺς φίλους ἐκτῶντο , ἡμεῖς δὲ πᾶν τοὐναντίον καὶ οὓς ἔσχομεν φίλους ἐχθροὺς καθίσταμεν , τῷ τὰς μὲν παρʼ αὐτῶν εἰς ἡμᾶς ὠφελείας ἀκινήτους εἶναι καθάπαξ βούλεσθαι , οἷς δὲ ἡμεῖς αὐτοὺς ἀμειβόμεθα , ταῦτʼ εὐθὺς ἀνατρέπειν · ἀμφοτέρους καὶ ἡμᾶς αὐτοὺς ὧν εὖ πεπόνθαμεν ἀναξίους ἐντεῦθεν δεικνύντες , κἀκείνους ἀσφαλεστέρους ποιοῦντες πρὸς τὸ μηκέτι τηλικούτοις ἐθέλειν χαρίζεσθαι . καὶ πόσων κρημνῶν καὶ βαράθρων ταῦτʼ ἄξια ; ὅταν οἱ τοῦ καλοῦ καὶ
Lemmas: δίδωμι ἀφαιρέω δή που , ὁ δέ ἐάν πρός ὁ εὐεργέτης οὕτως μάλα ἔχω . καί σιωπάω ὁ εἰς ἀεί παραμένω αἰσχύνη ὁ πόλις καί ὁ κοινός ὄνειδος · ὡς ὁ μέν πρέσβυς ὁ Ἀθηναῖος εὖ ποιέω , οὐ εὖ πάσχω , ὁ φίλος κτάομαι , ἐγώ δέ πᾶς ἐναντίος καί ὅς ἔχω φίλος ἐχθρός καθίστημι , ὁ ὁ μέν παρά αὐτός εἰς ἐγώ ὠφέλεια ἀκίνητος εἰμί καθάπαξ βούλομαι , ὅς δέ ἐγώ αὐτός ἀμείβω , οὗτος εὐθύς ἀνατρέπω · ἀμφότερος καί ἐγώ αὐτός ὅς εὖ πάσχω ἀνάξιος ἐντεῦθεν δείκνυμι , ἐκεῖνος ἀσφαλής ποιέω πρός ὁ μηκέτι τηλικοῦτος ἐθέλω χαρίζω . καί πόσος κρημνός καί βάραθρος οὗτος ἄξιος ; ὅταν ὁ ὁ καλός καί
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 48
δικαίου παράδειγμα τοῖς ἄλλοις ἅπασιν ὄντες , ἔπειτʼ ἀγνωμοσύνης καὶ ἀπιστίας καὶ τοῦ μεταβάλλειν εἰκῆ καὶ ῥᾳδίως σχῶμεν αἰτίαν , καὶ δόξωμεν μετʼ Εὐρίπου χωρεῖν , καὶ τὴν ἐξ ἀρχῆς ὑπόθεσιν διαφθείρειν καὶ ὅλως τῶν ἐπὶ σκηνῆς ἢ ψάμμου παιζόντων οὐδὲν ἄμεινον ἴσχειν . μᾶλλον δὲ καὶ πολλῷ χεῖρον · εἴπερ οἱ μὲν ὃ προὔθεντο δρῶσι · προὔθεντο δὲ μήποτʼ ἐν ταὐτῷ μένειν , ἀλλὰ μεταβάλλειν ἑκάστοτε πρὸς τὴν χρείαν ἡμεῖς δʼ ἴσοι καὶ παραπλήσιοι διὰ πάντων ὀφείλοντες εἶναι καὶ ταὐτὰ διὰ τέλους φρονεῖν , ἔπειτʼ ἀμέλει κατὰ τὸν Φάριον ἐθελήσομεν ἐξαλλάττειν Πρωτέα , καὶ τῇ πρὸς τοὺς ἄλλους
Lemmas: δίκαιος παράδειγμα ὁ ἄλλος ἅπας εἰμί , ἔπειτα ἀγνωμοσύνη καί ἀπιστία καί ὁ μεταβάλλω εἰκῇ καί ῥᾴδιος ἔχω αἰτία , καί δοκέω μετά Εὔριπος χωρέω , καί ὁ ἐκ ἀρχή ὑπόθεσις διαφθείρω καί ὅλος ὁ ἐπί σκηνή ἤ ψάμμος παίζω οὐδείς ἀγαθός ἴσχω . μάλα δέ καί πολύς κακός · εἴπερ ὁ μέν ὅς προτίθημι δράω · προτίθημι δέ μήποτε ἐν αὐτός μένω , ἀλλά μεταβάλλω ἑκάστοτε πρός ὁ χρεία ἐγώ δέ ἴσος καί παραπλήσιος διά πᾶς ὀφείλω εἰμί καί αὐτός διά τέλος φρονέω , ἔπειτα ἀμέλει κατά ὁ Φάριος ἐθέλω ἐξαλλάσσω Πρωτεύς , καί ὁ πρός ὁ ἄλλος
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 50
χρῆσθαι ταῖς γνώμαις . μήποτε τοσοῦτον ἰσχύσειε Λεπτίνης ὡς τὰ τοιαῦθʼ ἡμᾶς ὑπειλῆφθαι παρασκευάσαι . καὶ μὴν εἰ ὥσπερ μισθὸς ἀρετῆς εὐφημίαι , οὕτω καὶ κατωρθωμένων ἐστὶν ἀντίδοσις , ἀνάγκη θαυμάζεσθαι μὲν ἀρετὴν , τοὺς δʼ ὁτιοῦν ἀγαθὸν εἰργασμένους τιμᾶσθαι , ἐάν τε ἀτέλειαν ταύτην φῇς ἐάν θʼ ὁτιοῦν . εἰ μὲν οὖν τήν γʼ ἀρετὴν ὅλως ἐπαίνων ἔχεις ἀποστερεῖν , καὶ τοὺς ὑπὲρ ἡμῶν ἀποφανθέντας σπουδαίους ἀποστέρει τῶν ἄθλων , καὶ μηδʼ ἡτισοῦν ἔστω φειδώ . εἰ δὲ τῶν ἀτόπων ἐκεῖνο , πῶς λόγον τοῦτό γε σῶζον συνιδεῖν οὐκ ἔχω . οὐδὲ γὰρ οὔτʼ ἀρετὴ τοῦθʼ ὅπερ ἐστὶ , δόξει μὴ τῶν γιγνομένων ἀπολαύουσα κρότων οὔτε τὰ βέλτιστʼ εἴσεταί τις τῶν ἔργων ἀμοιβῶν ἀποροῦντα . εἰ τοίνυν
Lemmas: χράω ὁ γνώμη . μήποτε τοσοῦτος ἰσχύω Λεπτίνης ὡς ὁ τοιοῦτος ἐγώ ὑπολαμβάνω παρασκευάζω . καί μήν εἰ ὥσπερ μισθός ἀρετή εὐφημία , οὕτως καί κατορθόω εἰμί ἀντίδοσις , ἀνάγκη θαυμάζω μέν ἀρετή , ὁ δέ ὁστισοῦν ἀγαθός ἐργάζομαι τιμάω , ἐάν τε ἀτέλεια οὗτος φημί ἐάν τε ὁστισοῦν . εἰ μέν οὖν ὁ γε ἀρετή ὅλος ἔπαινος ἔχω ἀποστερέω , καί ὁ ὑπέρ ἐγώ ἀποφαίνω σπουδαῖος ἀποστερέω ὁ ἆθλον , καί μηδέ ὅστις εἰμί φειδώ . εἰ δέ ὁ ἄτοπος ἐκεῖνος , πῶς λόγος οὗτος γε σῴζω συνοράω οὐ ἔχω . οὐδέ γάρ οὔτε ἀρετή οὗτος ὅς εἰμί , δοκέω μή ὁ γίγνομαι ἀπολαύω κρότων οὔτε ὁ ἀγαθός οἶδα τις ὁ ἔργον ἀμοιβή ἀπορέω . εἰ τοίνυν
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 52
τὸ τὰ προσήκοντʼ ἀμφοτέροις ἀποδιδόναι πρὸς ἀγαθοῦ , τό γʼ αὐτὰ τούτων ἀποστερεῖν πρὸς βασκάνων . σὺ δʼ ἐκπεσεῖν μὲν τῶν ὄντων καὶ ὧν σοι πρόσεστιν ἐστερῆσθαι οὐκ ἂν ἀνάσχοιο , ἀλλά μοι δοκεῖς κἂν ὄναρ τοῦτʼ ἰδὼν τεταράχθαι · ἧς δὲ τοὺς εὐεργέτας ἡ πόλις ἠξίωσεν ἀτελείας , ταύτης τούτους ἀπάγων , φορητόν τι νομίζεις , δέον ἀπὸ σαυτοῦ καὶ τὰ τούτων εἰκάζειν , καὶ μὴ σφᾶς ἀξιοῦν ὧν αὐτὸς γενομένων οὐκ ἂν ἠγαπήκεις ; μᾶλλον δʼ ἀνάγκη δυοῖν θάτερον , ἢ καὶ τὴν πόλιν ἐστερῆσθαι τῆς παρʼ αὐτῶν ὠφελείας , ἐπειδὴ τούτους τῶν παρʼ αὐτῆς γερῶν οἴει δεῖν , ἢ μηδὲ τούτοις ὁπωστιοῦν ἐνοχλεῖν , ἐπεὶ μηδὲ ταύτῃ . εἰ δὲ ταύτην μὲν ἀξιοῖς ὧν παρʼ αὐτῶν εἴληφεν ἀπολαύειν εἰς ἅπαν , τούτους δὲ μὴ , ἔοικας οὐκ ὀρθῶς οὐδὲ δικαίως τοῖς πράγμασι διαντᾶν καὶ προσέτι τὴν πόλιν οὐχ ὅπως ὧν ἐχρῆν ,
Lemmas: ὁ ὁ προσήκω ἀμφότερος ἀποδίδωμι πρός ἀγαθός , ὁ γε αὐτός οὗτος ἀποστερέω πρός βάσκανος . σύ δέ ἐκπίπτω μέν ὁ εἰμί καί ὅς σύ πρόσειμι στερέω οὐ ἄν ἀνέχω , ἀλλά ἐγώ δοκέω ἄν ὄναρ οὗτος ὁράω ταράσσω · ὅς δέ ὁ εὐεργέτης ὁ πόλις ἀξιόω ἀτέλεια , οὗτος οὗτος ἀπάγω , φορητός τις νομίζω , δέω ἀπό σεαυτοῦ καί ὁ οὗτος εἰκάζω , καί μή σφεῖς ἀξιόω ὅς αὐτός γίγνομαι οὐ ἄν ἀγαπάω ; μάλα δέ ἀνάγκη δύο ἕτερος , ἤ καί ὁ πόλις στερέω ὁ παρά αὐτός ὠφέλεια , ἐπειδή οὗτος ὁ παρά αὐτός γέρας οἴομαι δέω , ἤ μηδέ οὗτος ὁπωσοῦν ἐνοχλέω , ἐπεί μηδέ οὗτος . εἰ δέ οὗτος μέν ἀξιόω ὅς παρά αὐτός λαμβάνω ἀπολαύω εἰς ἅπας , οὗτος δέ μή , ἔοικα οὐ ὀρθός οὐδέ δίκαιος ὁ πρᾶγμα διαντάω καί προσέτι ὁ πόλις οὐ ὅπως ὅς χρή ,
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 54
ἀλλὰ καὶ ὧν ἀπεύξαιτʼ ἄν τις ἀτεχνῶς ἀξιοῦν . θαυμάζεσθαι μὲν γὰρ αὐτὴν ὁσημέραι καὶ καλῶς ἀκούειν καὶ συναγωνιστὰς πάντας ἴσχειν τῆς δόξης ἐν εὐχαῖς οἶδʼ ὅτι ποιεῖ , εἴπερ μὴ κοινὸς εἶ τῆς πολιτείας ἐχθρός · πράττεις δʼ ἐξ ὧν ἂν εἰκότως μισοῖθʼ ὑφʼ ἁπάντων . οὐ γὰρ δή που τοὺς εὐεργέτας οὐδʼ ὧν τὰ μέγιστα ἀπωνάμεθα , οὐ τούτους μόνον ἐκπολεμώσομεν ἡμῖν αὐτοῖς , ἐάν σοι τὰ τοιαῦτα πεισθῶμεν , ἀλλὰ καὶ πάντας τοὺς ἄλλους ἁπλῶς , οὐ διὰ τὴν πρὸς ἐκείνους τοσοῦτον ἀγνωμοσύνην , ὅσον τὸ πρὸς ἀπάτην ἡμᾶς τοῖς πράγμασι χρῆσθαι καὶ κατʼ Εὐρύβατον ζῆν . καίτοι ὅταν ταῦτʼ ᾖ , καὶ πονηροτάτην ἡμῖν αὐτοῖς ἐπεισαγάγωμεν δόξαν , τί πλέον ἀπὸ τῶν λειτουργιῶν ἡμῖν ἔσται , ἐὰν , οὐκ Ἀθηναίους λέγω μόνον , ἀλλὰ καὶ πάντας ἀνθρώπους κτησώμεθα λειτουργούς ; χωρὶς δὲ τούτων εἰ μὲν τοὺς
Lemmas: ἀλλά καί ὅς ἀπεύχομαι ἄν τις ἄτεχνος ἀξιόω . θαυμάζω μέν γάρ αὐτός ὁσημέραι καί καλός ἀκούω καί συναγωνιστής πᾶς ἴσχω ὁ δόξα ἐν εὐχή οἶδα ὅτι ποιέω , εἴπερ μή κοινός εἰμί ὁ πολιτεία ἐχθρός · πράσσω δέ ἐκ ὅς ἄν ἔοικα μισέω ὑπό ἅπας . οὐ γάρ δή που ὁ εὐεργέτης οὐδέ ὅς ὁ μέγας ἀπονίναμαι , οὐ οὗτος μόνος ἐκπολεμόω ἐγώ αὐτός , ἐάν σύ ὁ τοιοῦτος πείθω , ἀλλά καί πᾶς ὁ ἄλλος ἁπλῶς , οὐ διά ὁ πρός ἐκεῖνος τοσοῦτος ἀγνωμοσύνη , ὅσος ὁ πρός ἀπάτη ἐγώ ὁ πρᾶγμα χράω καί κατά Εὐρύβατος ζάω . καίτοι ὅταν οὗτος εἰμί , καί πονηρός ἐγώ αὐτός ἐπεισάγω δόξα , τίς πολύς ἀπό ὁ λειτουργία ἐγώ εἰμί , ἐάν , οὐ Ἀθηναῖος λέγω μόνος , ἀλλά καί πᾶς ἄνθρωπος κτάομαι λειτουργός ; χωρίς δέ οὗτος εἰ μέν ὁ
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 56
αὐτοὺς οἷόν τʼ ἦν καὶ ἀτελείας ἀποστερῆσαι καὶ φίλους παραπλησίως κεκτῆσθαι , καὶ οὕτως ἡμεῖς μὲν ἀγνωμονοῦντες ἂν εἴημεν οὐδὲν ἧττον τῷ τὰ μὴ προσήκοντα σφίσι διὰ τέλους τηρῆσαι , αὐτοὶ δὲ πρὸς τῷ καλοὶ κἀγαθοί τινες εἶναι διʼ ὧν εἰς ἡμᾶς ἔδρασαν , καὶ μεγαλοψυχίας φέροιντʼ ἂν δόξαν , ὡς οὐκ ἐν οἷς ἠτιμάσθησαν ταραχθέντες , ἀλλʼ ἐφʼ οἷς εἶχον μεμενηκότες . εἰ δʼ ἅμα ταύτης στερήσονται καὶ ἡμῖν ἔσονται δύσνοι , ὡς ὑφʼ ἡμῶν ἀτεχνῶς ὑβρισμένοι , μανία δή που σαφὴς ἀντὶ μικρῶν καὶ φαύλων λειτουργιῶν τοσούτοις ἡμᾶς διαβεβλῆσθαι καὶ κακῶς ἀκούειν καὶ μῖσος ἐν Ἕλλησι καὶ βαρβάροις ἔχειν , ἐξὸν πᾶν τοὐναντίον θαυμάζεσθαι καὶ φιλεῖσθαι καὶ διὰ τὴν ἡμετέραν πρὸς τούτους αἰδὼ πάντας ἐπὶ τὰ ἴσα προτρέπειν . ἀλλὰ μὴν καὶ περί γʼ αὐτῶν τῶν λειτουργιῶν , ἃς ἀναιρεῖσθαί φησι διὰ τὰς ἀτελείας Λεπτίνης , ἐκεῖνο λέγω , ὡς εἴ τις τὴν ἐσομένην ἐντεῦθεν ὄνησιν ἀκριβῶς ἐξετάσει , καὶ ἣν οἱ τὰς ἀτελείας λαμβάνοντες τῇ πόλει παρέχουσιν , εὑρήσει τὴν μὲν μείζω τοῖς ὅλοις καὶ περιφανεστέραν καὶ ὥστε ταύτης τυγχάνειν ἀξίαν εὐχῆς , τὴν δʼ οὐχ ὅσον ἐλάττω καὶ φαύλην παντάπασι καὶ οὐδʼ
Lemmas: αὐτός οἷος τε εἰμί καί ἀτέλεια ἀποστερέω καί φίλος παραπλήσιος κτάομαι , καί οὕτως ἐγώ μέν ἀγνωμονέω ἄν εἰμί οὐδείς ἥσσων ὁ ὁ μή προσήκω σφεῖς διά τέλος τηρέω , αὐτός δέ πρός ὁ καλός ἀγαθός τις εἰμί διά ὅς εἰς ἐγώ δράω , καί μεγαλοψυχία φέρω ἄν δόξα , ὡς οὐ ἐν ὅς ἀτιμάζω ταράσσω , ἀλλά ἐπί ὅς ἔχω μένω . εἰ δέ ἅμα οὗτος στερέω καί ἐγώ εἰμί δύσνους , ὡς ὑπό ἐγώ ἄτεχνος ὑβρίζω , μανία δή που σαφής ἀντί μικρός καί φαῦλος λειτουργία τοσοῦτος ἐγώ διαβάλλω καί κακός ἀκούω καί μῖσος ἐν Ἕλλην καί βάρβαρος ἔχω , ἔξεστι πᾶς ἐναντίος θαυμάζω καί φιλέω καί διά ὁ ἡμέτερος πρός οὗτος αἰδώς πᾶς ἐπί ὁ ἴσος προτρέπω . ἀλλά μήν καί περί γε αὐτός ὁ λειτουργία , ὅς ἀναιρέω φημί διά ὁ ἀτέλεια Λεπτίνης , ἐκεῖνος λέγω , ὡς εἰ τις ὁ εἰμί ἐντεῦθεν ὄνησις ἀκριβής ἐξετάζω , καί ὅς ὁ ὁ ἀτέλεια λαμβάνω ὁ πόλις παρέχω , εὑρίσκω ὁ μέν μέγας ὁ ὅλος καί περιφανής καί ὥστε οὗτος τυγχάνω ἀξία εὐχή , ὁ δέ οὐ ὅσος ἐλαχύς καί φαῦλος παντάπασι καί οὐδέ
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 58
αὐτὸ τοῦτο διὰ σμικρότητα δοκοῦσαν δήπουθεν ὄνησιν , ἀλλὰ καὶ οἵαν παροραθεῖσαν μηδʼ ὁπωστιοῦν ἂν τῷ κοινῷ λελυμάνθαι . διὰ τί ; ὅτι οὐ πᾶσι μέτεστιν ἀτελείας οὐδὲ διὰ πάντων ἁπλῶς τοῦθʼ ἥκει , ἀλλʼ οἷς ἄξιον τὰ τοιαῦθʼ ὡς εὐεργέταις διδόναι . τοσοῦτοι δὲ οὗτοι ὥσθʼ ἕνεκα πλήθους οὐχ ὅσον τοῖς λειτουργοῦσιν ἐγγὺς ἰέναι , ἀλλὰ μηδʼ ἂν ἐν προσθήκῃ τουτοισὶ γεγονότες μηδʼ ἡντινοῦν εἰργάσθαι διαφορὰν , μήτʼ εἰς ἀριθμοῦ μήτʼ εἰς πραγμάτων ἐπίδοσιν · μᾶλλον δʼ ἐπείπερ οὐκ εἰς ἀριθμοῦ , οὐδὲ πολλῷ μᾶλλον εἰς πραγμάτων ἐπίδοσιν . ὥστʼ εἴ τις νῦν ἔροιθʼ ὑμᾶς πότερα τὴν τῶν μηδὲν εἰς ἐπίδοσιν τῆς κοινῆς ὠφελείας ξυμβαλλομένων ἐν ταῖς λειτουργίαις συντέλειαν ἢ τὴν αὐτῶν τούτων εἰς ἡμᾶς μεγαλοψυχίαν αἱρεῖσθαι δεῖ , τοῦτʼ ἂν εὖ οἶδʼ ὅτι φήσαιτε
Lemmas: αὐτός οὗτος διά μικρότης δοκέω δήπουθεν ὄνησις , ἀλλά καί οἷος παρορέω μηδέ ὁπωσοῦν ἄν ὁ κοινός λυμαίνομαι . διά τίς ; ὅτι οὐ πᾶς μέτειμι ἀτέλεια οὐδέ διά πᾶς ἁπλῶς οὗτος ἥκω , ἀλλά ὅς ἄξιος ὁ τοιοῦτος ὡς εὐεργέτης δίδωμι . τοσοῦτος δέ οὗτος ὥστε ἕνεκα πλῆθος οὐ ὅσος ὁ λειτουργέω ἐγγύς ἔρχομαι , ἀλλά μηδέ ἄν ἐν προσθήκη οὗτος γίγνομαι μηδέ ὅστις ἐργάζομαι διαφορά , μήτε εἰς ἀριθμός μήτε εἰς πρᾶγμα ἐπίδοσις · μάλα δέ ἐπεί οὐ εἰς ἀριθμός , οὐδέ πολύς μάλα εἰς πρᾶγμα ἐπίδοσις . ὥστε εἰ τις νῦν ἔρομαι σύ πότερος ὁ ὁ μηδείς εἰς ἐπίδοσις ὁ κοινός ὠφέλεια συμβάλλω ἐν ὁ λειτουργία συντέλεια ἤ ὁ αὐτός οὗτος εἰς ἐγώ μεγαλοψυχία αἱρέω δέω , οὗτος ἄν εὖ οἶδα ὅτι φημί
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 60
πάντες , εἴπερ ὑμᾶς αὐτοὺς προὔργου ποιεῖσθε . οὐκοῦν ἄτοπον καὶ τῷ λυσιτελεῖ πολεμοῦν παρʼ οὗ μὲν δόξα καὶ κέρδος ὑμῖν , τοῦτʼ εἰσφέροντας τουτουσὶ μὴ θαυμάζειν μηδὲ τοῖς ἴσοις τιμᾶν , παρʼ οὗ δὲ μηδʼ ἡτισοῦν ὄνησίς ἐστι , μὴ τοῦτο ποιοῦντας κακίζειν , καὶ τὴν οὐδὲν ἔχουσαν κέρδος λειτουργίαν περὶ πλείονος ἄγειν τῆς θαυμαστῆς αὐτῶν ὑπὲρ ὑμῶν προαιρέσεως · ἣν , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , μὴ σφῶν αὐτῶν καταψεύδεσθαι δόξωσιν , ἀκίνητα βούλονται σφίσιν αὐτοῖς παντάπασι καθεστάναι τὰ ἆθλα , οὐ τούτων , ὡς ἐγᾦμαι , τοσοῦτον δεόμενοι , ὅσον τοῦ καλοὶ κἀγαθοὶ δοκεῖν ἅπασιν εἶναι ; μᾶλλον δὲ διὰ τὸ βούλεσθαι καλοὶ κἀγαθοὶ δοκεῖν ἅπασιν εἶναι τουτωνὶ δέονται δή που , εὖ εἰδότες ὡς εἰ καὶ τὸ καλοὺς κἀγαθοὺς αὐτοὺς γεγενῆσθαι αἰτιώτατον σφίσι τοῦ γερῶν ἠξιῶσθαι , ὡς ἐὰν μὴ τοῦτο παρῇ , οὐδʼ ἂν τουτὶ γεγονός . ἀλλʼ ἐπεὶ τὸ γερῶν ἠξιῶσθαι καλοὺς κἀγαθοὺς δείκνυσι μᾶλλον , καὶ γνωριμωτέρους καθίστησι πᾶσι , καθάπερ τοὺς Ὀλυμπιονίκας οἱ πομπικοὶ
Lemmas: πᾶς , εἴπερ σύ αὐτός προὔργου ποιέω . οὐκοῦν ἄτοπος καί ὁ λυσιτελής πολεμόω παρά ὅς μέν δόξα καί κέρδος σύ , οὗτος εἰσφέρω οὗτος μή θαυμάζω μηδέ ὁ ἴσος τιμάω , παρά ὅς δέ μηδέ ὅστις ὄνησις εἰμί , μή οὗτος ποιέω κακίζω , καί ὁ οὐδείς ἔχω κέρδος λειτουργία περί πολύς ἄγω ὁ θαυμαστός αὐτός ὑπέρ σύ προαίρεσις · ὅς , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , μή σφεῖς αὐτός καταψεύδομαι δοκέω , ἀκίνητος βούλομαι σφεῖς αὐτός παντάπασι καθίστημι ὁ ἆθλον , οὐ οὗτος , ὡς οἴομαι , τοσοῦτος δέω , ὅσος ὁ καλός ἀγαθός δοκέω ἅπας εἰμί ; μάλα δέ διά ὁ βούλομαι καλός ἀγαθός δοκέω ἅπας εἰμί οὗτος δέω δή που , εὖ οἶδα ὡς εἰ καί ὁ καλός ἀγαθός αὐτός γίγνομαι αἴτιος σφεῖς ὁ γέρας ἀξιόω , ὡς ἐάν μή οὗτος παρέρχομαι , οὐδέ ἄν οὗτος γίγνομαι . ἀλλά ἐπεί ὁ γέρας ἀξιόω καλός ἀγαθός δείκνυμι μάλα , καί γνώριμος καθίστημι πᾶς , καθά ὁ Ὀλυμπιονίκης ὁ πομπικός
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 62
στέφανοι , διὰ τοῦτο δεῖ δή που , μᾶλλον δὲ πᾶσα ἀνάγκη καὶ γερῶν αὐτοὺς ἠξιῶσθαι , ὡς ἂν μᾶλλον καλοὶ κἀγαθοὶ καὶ νῦν καὶ εἰσαῦθις πᾶσι καὶ δοκῶσι καὶ ὦσιν · ὡς ἤδη τινὲς ἠριστευκότες ἐν μάχαις , ἢ καὶ ὁτιοῦν ἄλλο χρηστὸν εἰργασμένοι , ἐπειδήπερ οὐχ ὧν ἔδει μετέσχον , οὐδὲ τῆς εἰσέπειτʼ ἀπέλαυσαν προθυμίας , οὐδʼ ὅτι τοιοῦτοί τινες ἦσαν γεγόνασι δῆλοι , ἀλλʼ ἠπιστήθησαν τοῖς πολλοῖς , κατʼ αὐτὸν τὸν τῆς ἐπιδείξεως χρόνον μόνοις τοῖς θεαταῖς βοηθέντες . καὶ τοίνυν εἰ μὲν τοῦ παρὰ τῆς πόλεως τετιμῆσθαι λόγος οὐδʼ εἱστισοῦν αὐτοῖς ἦν , οὐδʼ ἂν ὅλως ἠξίωσαν περὶ αὐτὴν χρηστοὶ γεγονέναι , οὐδὲ τῆς πρὸς ἡμᾶς φιλοτιμίας ἀπῆρχθαι · εἰ δʼ ὅπως αὐτοῦ τύχοιεν πάντʼ ἐποίουν ἐκεῖνα , καὶ τῆς χρηστότητος τὰς ἀφορμὰς ἡ παρʼ ἡμῶν ἐλπὶς ἐχορήγει , ποῦ δίκαιον τὸ μάλιστʼ αὐτοῖς σπουδασθὲν περικόψαι , καὶ περὶ τὰ καίρια διορύξαι
Lemmas: στέφανος , διά οὗτος δέω δή που , μάλα δέ πᾶς ἀνάγκη καί γέρας αὐτός ἀξιόω , ὡς ἄν μάλα καλός ἀγαθός καί νῦν καί εἰσαῦθις πᾶς καί δοκέω καί εἰμί · ὡς ἤδη τις ἀριστεύω ἐν μάχη , ἤ καί ὁστισοῦν ἄλλος χρηστός ἐργάζομαι , ἐπειδή οὐ ὅς δέω μετέχω , οὐδέ ὁ εἰσέπειτα ἀπολαύω προθυμία , οὐδέ ὅτι τοιοῦτος τις εἰμί γίγνομαι δῆλος , ἀλλά ἐπίσταμαι ὁ πολύς , κατά αὐτός ὁ ὁ ἐπίδειξις χρόνος μόνος ὁ θεατής βοάω . καί τοίνυν εἰ μέν ὁ παρά ὁ πόλις τιμάω λόγος οὐδέ εἰστίνω αὐτός εἰμί , οὐδέ ἄν ὅλος ἀξιόω περί αὐτός χρηστός γίγνομαι , οὐδέ ὁ πρός ἐγώ φιλοτιμία ἀπάρχομαι · εἰ δέ ὅπως αὐτός τυγχάνω πᾶς ποιέω ἐκεῖνος , καί ὁ χρηστότης ὁ ἀφορμή ὁ παρά ἐγώ ἐλπίς χορηγέω , ποῦ δίκαιος ὁ μάλα αὐτός σπουδάζω περικόπτω , καί περί ὁ καίριος διορύσσω
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 64
τὸ πρᾶγμα ; καίτοι μετριώτερον ἂν αὐτοῖς ἐδόκει μηδʼ ὁτιοῦν τὴν ἀρχὴν εἰληφέναι ἢ οὕτω λαμπρῶς εἰληφόσιν ἔπειθʼ ὑπʼ οὐδεμιᾶς ἀξιολόγου προφάσεως τοῦτʼ ἀφῃρῆσθαι . ἐκεῖνο μὲν γὰρ ἀγνωμοσύνη τις ἂν ἦν μόνον περὶ τοὺς εὐεργέτας τῆς πόλεως , τὸ δʼ ἀμφοτέρων μὲν ὕβρις καὶ ἀδοξία · ἰδίᾳ δὲ παρὰ πάντων ὄνειδος καὶ μῖσος τῇ πόλει καὶ τὸ μὴ παρʼ ὡντινωνοῦν ἀξίαν δοκεῖν εἶναι τὸ παράπαν ἐπὶ μηδενὶ πεπιστεῦσθαι . ᾗ τοσοῦτον δόξης καὶ τοῦ θαυμάζεσθαι μέτεστι , καὶ οὕτως ἐστὶ διὰ πάντων κρατίστη καὶ τοῖς ὅλοις νικῶσα , ὡς μόνην ταύτην
Lemmas: ὁ πρᾶγμα ; καίτοι μέτριος ἄν αὐτός δοκέω μηδέ ὁστισοῦν ὁ ἀρχή λαμβάνω ἤ οὕτως λαμπρός λαμβάνω ἔπειτα ὑπό οὐδείς ἀξιόλογος πρόφασις οὗτος ἀφαιρέω . ἐκεῖνος μέν γάρ ἀγνωμοσύνη τις ἄν εἰμί μόνος περί ὁ εὐεργέτης ὁ πόλις , ὁ δέ ἀμφότερος μέν ὕβρις καί ἀδοξία · ἴδιος δέ παρά πᾶς ὄνειδος καί μῖσος ὁ πόλις καί ὁ μή παρά ὅστις ἄξιος δοκέω εἰμί ὁ παράπαν ἐπί μηδείς πιστεύω . ὅς τοσοῦτος δόξα καί ὁ θαυμάζω μέτειμι , καί οὕτως εἰμί διά πᾶς κρατύς καί ὁ ὅλος νικάω , ὡς μόνος οὗτος
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 66
τῶν ὑφʼ ἡλίῳ πόλεων , εἰ δεῖ συντόμως εἰπεῖν , κοινὴν ἐρωμένην ἀνθρώπων τε καὶ θεῶν καταστῆναι . οἱ μὲν γὰρ οὐ μόνον ἀντὶ πατρίδος , ἀλλὰ καὶ πρὸ τῆς πατρίδος ἄγουσι ταύτην , καὶ ὅλῳ καὶ παντὶ πρεσβεύουσι τῷ θυμῷ , ὡς εἰκὸς τὴν κοινὴν ἁπάντων αἰτίαν τε καὶ τροφόν . πρώτη γὰρ ἄνθρωπον ἤνεγκε καὶ πρώτη βίου
Lemmas: ὁ ὑπό ἥλιος πόλις , εἰ δέω σύντομος λέγω , κοινός ἐράω ἄνθρωπος τε καί θεός καθίστημι . ὁ μέν γάρ οὐ μόνος ἀντί πατρίς , ἀλλά καί πρό ὁ πατρίς ἄγω οὗτος , καί ὅλος καί πᾶς πρεσβεύω ὁ θυμός , ὡς ἔοικα ὁ κοινός ἅπας αἰτία τε καί τροφός . πρῶτος γάρ ἄνθρωπος φέρω καί πρῶτος βίος
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 68
χρῆσιν ἐξεῦρε , καὶ διὰ τοῦτο μόνη πᾶσιν ἀνθρώποις ἐστὶ καταφυγὴ καὶ προστάτις · καὶ πάντες κατὰ τὸ τῆς
Lemmas: χρῆσις ἐξευρίσκω , καί διά οὗτος μόνος πᾶς ἄνθρωπος εἰμί καταφυγή καί προστάτις · καί πᾶς κατά ὁ ὁ
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 70
χρείας ἑστὸς ὥσπερ ἐκ δυοῖν ποδοῖν ὡς ἀληθῶς , τὸ τοῦ λόγου , πρὸς ταύτην ὡς πρὸς μητέρα χωροῦσι , καὶ τυγχάνουσιν ὧν βούλονται κάλλιον ἢ προσεδόκησαν . οὕτω δʼ ἀνθρώποις περισπούδαστος οὖσα , οὕτω καὶ θεοφιλής ἐστι καὶ μέλημα τοῖς κρείττοσιν ἐναργῶς ὡς τοὺς μὲν αὐτῶν πάλαι πρὸς ἀλλήλους περὶ ταύτης ἐρίσαι , τοὺς δʼ ὧν πρὸς ἀλλήλους εἶχον διαφορῶν ἐνταῦθα πεποιῆσθαι τὰς κρίσεις , πάντας δʼ ἁπλῶς κατὰ πάντα δή που τὸν χρόνον πᾶσαν εἰσφέρειν σπουδὴν μὴ μόνον τὰ λυσιτελῆ καὶ συναύξοντʼ αὐτὴν ἐκ παντὸς τρόπου περαίνειν , ἀλλὰ καὶ ὅ τι ἂν ἔσθʼ ὅτε σφαλῶμεν , ταῦτʼ αὐτοὺς ἐπὶ τὸ βέλτιον μεθιστάναι . οὐκοῦν καὶ περὶ ἀτελείας ταῦτʼ εἰκότως ἔχομεν λέγειν καὶ τῆς τῶν θεῶν προνοίας ἀξίως . ὡς εἰ μὲν τῶν
Lemmas: χρεία ἵστημι ὥσπερ ἐκ δύο πούς ὡς ἀληθής , ὁ ὁ λόγος , πρός οὗτος ὡς πρός μήτηρ χωρέω , καί τυγχάνω ὅς βούλομαι καλός ἤ προσδοκέω . οὕτως δέ ἄνθρωπος περισπούδαστος εἰμί , οὕτως καί θεοφιλής εἰμί καί μέλημα ὁ κρατύς ἐναργής ὡς ὁ μέν αὐτός πάλαι πρός ἀλλήλων περί οὗτος ἐρίζω , ὁ δέ ὅς πρός ἀλλήλων ἔχω διαφορά ἐνταῦθα ποιέω ὁ κρίσις , πᾶς δέ ἁπλῶς κατά πᾶς δή που ὁ χρόνος πᾶς εἰσφέρω σπουδή μή μόνος ὁ λυσιτελής καί συναυξάνω αὐτός ἐκ πᾶς τρόπος περαίνω , ἀλλά καί ὅς τις ἄν εἰμί ὅτε σφάλλω , οὗτος αὐτός ἐπί ὁ ἀγαθός μεθίστημι . οὐκοῦν καί περί ἀτέλεια οὗτος ἔοικα ἔχω λέγω καί ὁ ὁ θεός πρόνοια ἄξιος . ὡς εἰ μέν ὁ