ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 72
λυμαινομένων κατὰ τὸν σόν ἐστι λόγον αὕτη , Λεπτίνη , οὐκ ἂν ἐπὶ τοσοῦτον εἰσκωμάσαι τῇ πόλει ταύτην εἴασαν οἱ θεοὶ , ἀλλʼ ὥσπερ διὰ τοῦ κοινοῦ μάντεως καὶ ἐξηγητοῦ τοῦ πατρῴου τῇ πόλει θεοῦ ἔπαυσαν μὲν τὴν πρὸς Εὔμολπον μάχην , ἔπαυσαν δὲ τὸν λοιμὸν , ἐνταῦθα μὲν τοῦ Λεῶ τῶν θυγατέρων ἐκστάντος , τοῦ δʼ Ἐρεχθέως ἐκεῖ τῆς παιδὸς , καὶ πάλιν αὖ ἐν τῷ πρὸς Δωριέας καὶ Πελοποννησίους πολέμῳ περιγενέσθαι τῇ πόλει παρέσχον οἷς ἐθελοντὴν τὸν Κόδρον ἀποθανεῖν
Lemmas: λυμαίνομαι κατά ὁ σός εἰμί λόγος οὗτος , Λεπτίνης , οὐ ἄν ἐπί τοσοῦτος εἰσκωμάζω ὁ πόλις οὗτος ἐάω ὁ θεός , ἀλλά ὥσπερ διά ὁ κοινός μάντις καί ἐξηγητής ὁ πατρῷος ὁ πόλις θεός παύω μέν ὁ πρός Εὔμολπος μάχη , παύω δέ ὁ λοιμός , ἐνταῦθα μέν ὁ Λεώς ὁ θυγάτηρ ἐξίστημι , ὁ δέ Ἐρεχθεύς ἐκεῖ ὁ παῖς , καί πάλιν αὖ ἐν ὁ πρός Δωριεύς καί Πελοποννήσιος πόλεμος περιγίγνομαι ὁ πόλις παρέχω ὅς ἐθελοντήν ὁ Κόδρος ἀποθνῄσκω
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 74
παρεσκεύασαν · οὕτω καὶ τὴν ἀτέλειαν , εἴπερ ἐπιβλαβῆ τῇ πόλει συνῄδεσαν , εὐθὺς ἂν τὸν αὐτὸν τρόπον ἦραν ἐκ μέσου . καὶ πάντες μὲν ὡς εἰπεῖν οἱ θεοὶ , ἐπεὶ πᾶσιν ἡμῶν μέλει καὶ πάντων ἡμῖν , πολλῷ δὲ πλέον ἡ τὴν πόλιν ἐξ ἀρχῆς λαχοῦσα Παλλὰς καὶ ὁ προσοικῶν Ἴακχος , ὃς τῆς εἰς ἡμᾶς εὐνοίας καὶ φιλανθρωπίας πλεῖστα μὲν καὶ κάλλιστα δείγματα ἐξήνεγκεν ἐν παντὶ τῷ παρασχόντι , μέγιστον δὲ καὶ ὃ πάντες ᾁδουσιν οἷς ἐν τῷ Μηδικῷ πολέμῳ τὰ κράτιστα συνήραθʼ ἡμῖν , καὶ αὐτὸς διʼ ἑαυτοῦ καὶ νέφος ταῖς τῶν βαρβάρων ναυσὶν ἐγκατασκῆψαι παρασκευάσας ἅμα τῷ μέλει τῷ μυστικῷ . ἀλλʼ , ὅπερ
Lemmas: παρασκευάζω · οὕτως καί ὁ ἀτέλεια , εἴπερ ἐπιβλαβής ὁ πόλις σύνοιδα , εὐθύς ἄν ὁ αὐτός τρόπος ἀείρω ἐκ μέσος . καί πᾶς μέν ὡς λέγω ὁ θεός , ἐπεί πᾶς ἐγώ μέλω καί πᾶς ἐγώ , πολύς δέ πολύς ὁ ὁ πόλις ἐκ ἀρχή λαγχάνω Παλλάς καί ὁ προσοικέω Ἴακχος , ὅς ὁ εἰς ἐγώ εὔνοια καί φιλανθρωπία πολύς μέν καί καλός δεῖγμα ἐκφέρω ἐν πᾶς ὁ παρέχω , μέγας δέ καί ὅς πᾶς ᾁδω ὅς ἐν ὁ Μηδικός πόλεμος ὁ κρατύς συναίρω ἐγώ , καί αὐτός διά ἑαυτοῦ καί νέφος ὁ ὁ βάρβαρος ναῦς ἐγκατασκήπτω παρασκευάζω ἅμα ὁ μέλος ὁ μυστικός . ἀλλά , ὅς
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 76
ἔφην , εἰ μὲν τὰ τῆς ἀτελείας ἡμῖν εἰς βλάβος ἀπήντα , λόγον ἂν εἶχεν ὑπὸ τῶν τὰ ἡμέτερα πάντα τρόπον εὖ ποιεῖν βουλομένων θεῶν καὶ ταύτην αὐτίκα πεπαῦσθαι · οἷς δʼ οὐ χθὲς καὶ πρώην , ἀλλʼ ἄνωθεν καὶ ἐξ ἀρχῆς οὖσαν τῇ πόλει οὐδενὸς ἠξίωσαν λόγου πρὸς τὸ ταύτην ἐκτρῖψαι , πᾶσαν δὲ μᾶλλον ποιοῦνται σπουδὴν , ταύτην ὅσαι ὧραι συνιστάναι τε καὶ συναύξειν , διʼ ὧν ἑκάστοτε πλείστους ἐπὶ τῷ ταύτης τυχεῖν εὖ ποιεῖν τὴν πόλιν προτρέπονται , ἄτοπον ἂν εἴη καὶ τοῖς θεοῖς ἀτεχνῶς πολεμοῦν ἁκεῖνοι καλῶς ἔχειν ἔγνωσαν , ταῦθʼ ἡμᾶς διαβάλλειν , ὥσπερ ἢ τῶν θεῶν ἀμείνους ἀξιοῦντας εἶναι πρὸς τὸ τὰ δέοντα ξυνορᾶν , ἢ ὡς τὰ χείρω τιμῶσιν ἐκεῖνοι δεικνύντας . τοσαύτης οὖν καὶ τηλικαύτης , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , δόξης ἡμῖν ὑπαρχούσης , καὶ ταύτης οὐ μόνον , θεῶν βουλομένων , παραπλησίας εἰς ἅπαν , ἀλλὰ καὶ περιφανεστέρας πολλῷ καὶ μείζονος ἔθʼ ἡμῖν ἐσομένης , τοῦ εἰκότος ἀεὶ νικῶντος , ἔπειθʼ ἡμεῖς οὐ προτιμήσομεν
Lemmas: φημί , εἰ μέν ὁ ὁ ἀτέλεια ἐγώ εἰς βλάβος ἀπαντάω , λόγος ἄν ἔχω ὑπό ὁ ὁ ἡμέτερος πᾶς τρόπος εὖ ποιέω βούλομαι θεός καί οὗτος αὐτίκα παύω · ὅς δέ οὐ χθές καί πρῴην , ἀλλά ἄνωθεν καί ἐκ ἀρχή εἰμί ὁ πόλις οὐδείς ἀξιόω λόγος πρός ὁ οὗτος ἐκτρίβω , πᾶς δέ μάλα ποιέω σπουδή , οὗτος ὅσος ὥρα συνίστημι τε καί συναυξάνω , διά ὅς ἑκάστοτε πολύς ἐπί ὁ οὗτος τυγχάνω εὖ ποιέω ὁ πόλις προτρέπω , ἄτοπος ἄν εἰμί καί ὁ θεός ἄτεχνος πολεμέω ἁκεῖνος καλός ἔχω γιγνώσκω , οὗτος ἐγώ διαβάλλω , ὥσπερ ἤ ὁ θεός ἀγαθός ἀξιόω εἰμί πρός ὁ ὁ δέω συνοράω , ἤ ὡς ὁ κακός τιμάω ἐκεῖνος δείκνυμι . τοσοῦτος οὖν καί τηλικοῦτος , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , δόξα ἐγώ ὑπάρχω , καί οὗτος οὐ μόνος , θεός βούλομαι , παραπλήσιος εἰς ἅπας , ἀλλά καί περιφανής πολύς καί μέγας ἔτι ἐγώ εἰμί , ὁ ἔοικα ἀεί νικάω , ἔπειτα ἐγώ οὐ προτιμάω
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 78
ταύτης , ἀλλὰ τὰς Λεπτίνου λειτουργίας ἀσφαλεστέρας νομιοῦμεν καὶ καλλίους κεχρῆσθαι , ἃς διὰ τὸ μηδὲν εἶναι πρὸς λόγον λυσιτελοῦντος τῇ πόλει οὐδʼ εἱστισοῦν τὸ παράπαν ἄχρι τοῦ νῦν ἠξίωκε λόγου . καὶ πῶς οὐ τοὺς ἄνωθεν ἡμῖν συναγωνιστὰς τῶν τοιούτων παροξυνοῦμεν θεοὺς , εἴπερ οἱ μὲν ὅπως ἑκάστοθʼ ἡμῖν ἐπὶ μεῖζον τὰ τῆς δόξης χωροίη πάντα ποιοῦσιν , ἡμεῖς δὲ οὐ μόνον ὅπως τὴν ἐξ ἀρχῆς προσοῦσαν ἡμῖν αὐξήσαιμεν , ἀλλὰ καὶ ὅπως ἐξαλείψαιμεν ταύτην ἀξιώσομεν , καὶ μῖσος ἡμῖν αὐτοῖς ὅτι μάλιστα προστριψαίμεθα , τῆς πρόσθεν εὐνοίας ἀντίπαλον ; πρὸς γὰρ τὰ τελευταῖα ταυτὶ τὰς ψήφους οἴσουσιν ἅπαντες , καὶ δόξομεν , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , ἐπὶ κενοῖς τισιν ἡμεῖς φιλοτιμεῖσθαι τοῖς πρόσθεν καὶ μύθοις μᾶλλον ἢ πράγμασιν , οἱ καινότητι καὶ τῷ μεγέθει τῶν ἔργων , οὐ μόνοις παρεικότες ἀπιστεῖσθαι τοῖς μύθοις .
Lemmas: οὗτος , ἀλλά ὁ Λεπτίνης λειτουργία ἀσφαλής νομίζω καί καλός χράω , ὅς διά ὁ μηδείς εἰμί πρός λόγος λυσιτελέω ὁ πόλις οὐδέ εἰστίνω ὁ παράπαν ἄχρι ὁ νῦν ἀξιόω λόγος . καί πῶς οὐ ὁ ἄνωθεν ἐγώ συναγωνιστής ὁ τοιοῦτος παροξύνω θεός , εἴπερ ὁ μέν ὅπως ἑκάστοτε ἐγώ ἐπί μέγας ὁ ὁ δόξα χωρέω πᾶς ποιέω , ἐγώ δέ οὐ μόνος ὅπως ὁ ἐκ ἀρχή πρόσειμι ἐγώ αὐξάνω , ἀλλά καί ὅπως ἐξαλείφω οὗτος ἀξιόω , καί μῖσος ἐγώ αὐτός ὅτι μάλα προστρίβω , ὁ πρόσθεν εὔνοια ἀντίπαλος ; πρός γάρ ὁ τελευταῖος οὗτος ὁ ψῆφος φέρω ἅπας , καί δοκέω , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , ἐπί κενός τις ἐγώ φιλοτιμέομαι ὁ πρόσθεν καί μῦθος μάλα ἤ πρᾶγμα , ὁ καινότης καί ὁ μέγεθος ὁ ἔργον , οὐ μόνος παρίημι ἀπιστέω ὁ μῦθος .
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 80
πάντων δὲ ἀτοπώτατον , εἰ πάλαι μὲν τοῦ Μήδου τοῖς ἡμετέροις προγόνοις πλεῖστα καὶ μέγιστα δῶρα τὰ μὲν αὐτίκα διδόντος , τὰ δʼ ἐπαγγελλομένου , ἐὰν μετʼ αὐτοῦ κατὰ τῆς Ἑλλάδος συστῶσιν , ἐὰν δὲ μὴ , πάντα τὰ πάντων αἴσχιστʼ αὐτοῖς ἀπειλοῦντος , τούτων οὐδὲν τὸ παράπαν εἷλεν αὐτοὺς οὐδʼ ἔπεισε γενέσθαι κακοὺς , ἀλλὰ τοσοῦτον ἀπέσχον τοῦ σφῶν αὐτῶν καὶ τοῦ μεγάλου τῶν Ἀθηναίων ὀνόματος ἀνάξια καὶ βεβουλεῦσθαι καὶ δρᾶσαι , ὡς μᾶλλον ἂν ἑλέσθαι καθάπαξ ἀπολωλέναι καὶ αὐτοὺς καὶ τὰ αὐτῶν ἢ τῶν ὑπὲρ τῆς Ἑλλάδος ἐξ ἀρχῆς αὐτοῖς ἐγνωσμένων καὶ ὁπηοῦν καθυφέσθαι · καὶ ταῦτʼ οὔσης ἀνάγκης , ἐν ᾗ καὶ τὸ παρὰ τοὺς νόμους εἰργάσθαι φέρει ξυγγνώμην . ἡμεῖς δὲ , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , καθʼ ἡμῶν αὐτῶν εἴξομεν ὁτῳοῦν , καὶ πλέον ἕξει Λεπτίνης ἃ μὴ δεῖ συμβουλεύων , ἢ Ξέρξης μετὰ πάσης ὡς εἰπεῖν τῆς οἰκουμένης ἡμῖν ἐπιών ; καὶ μὴν οἷς μὲν
Lemmas: πᾶς δέ ἄτοπος , εἰ πάλαι μέν ὁ Μῆδος ὁ ἡμέτερος πρόγονος πολύς καί μέγας δῶρον ὁ μέν αὐτίκα δίδωμι , ὁ δέ ἐπαγγέλλω , ἐάν μετά αὐτός κατά ὁ Ἑλλάς συνίστημι , ἐάν δέ μή , πᾶς ὁ πᾶς αἰσχρός αὐτός ἀπειλέω , οὗτος οὐδείς ὁ παράπαν αἱρέω αὐτός οὐδέ πείθω γίγνομαι κακός , ἀλλά τοσοῦτος ἀπέχω ὁ σφεῖς αὐτός καί ὁ μέγας ὁ Ἀθηναῖος ὄνομα ἀνάξιος καί βουλεύω καί δράω , ὡς μάλα ἄν αἱρέω καθάπαξ ἀπόλλυμι καί αὐτός καί ὁ αὐτός ἤ ὁ ὑπέρ ὁ Ἑλλάς ἐκ ἀρχή αὐτός γιγνώσκω καί ὅσπης καθυφίημι · καί οὗτος εἰμί ἀνάγκη , ἐν ὅς καί ὁ παρά ὁ νόμος ἐργάζομαι φέρω συγγνώμη . ἐγώ δέ , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , κατά ἐγώ αὐτός ἔοικα ὅστις , καί πολύς ἔχω Λεπτίνης ὅς μή δέω συμβουλεύω , ἤ Ξέρξης μετά πᾶς ὡς λέγω ὁ οἰκουμένη ἐγώ ἐπέρχομαι ; καί μήν ὅς μέν
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 82
τούτου γῆν καὶ ὕδωρ διὰ τῶν πρέσβεων αἰτοῦντος οὐκ ἐπεστράφημεν οὐδʼ ὁπωστιοῦν , ἀλλʼ οὕτως ἔσχομεν ἐν τῷ παραυτίκα τῆς ἀκοῆς ὥστʼ ἐπειδή τις ἐτόλμησεν εἰπεῖν ὡς χρὴ ξυγχωρεῖν , οὐ μόνον αὐτὸν λίθοις εὐθὺς ἀνελεῖν , ἀλλὰ καὶ τοὺς πρέσβεις εἰς φρέαρ ἐμβεβληκότες , ἔπειτʼ αὐτοῖς γῆν ἐπιχῶσαι , ὡς μόνην ταύτην οὖσαν πρὸς εὐψυχίαν παράκλησιν , θαυμαστὴν δόξαν ὑπερφυοῦς μεγαλοφροσύνης καὶ Ἕλλησι καὶ βαρβάροις ἐν τῷ τηνικαῦτα παρέσχομεν · ἀφορήτῳ δʼ ὀνείδει καὶ διηνεκεῖ περιβαλεῖν ἐπιχειροῦντα νῦν τὴν πόλιν Λεπτίνην εἰ μὴ καθέξομεν , ἡμῶν αὐτῶν παντάπασι δόξομεν ἐκπεσεῖν . καὶ
Lemmas: οὗτος γῆ καί ὕδωρ διά ὁ πρέσβυς αἰτέω οὐ ἐπιστρέφω οὐδέ ὁπωσοῦν , ἀλλά οὕτως ἔχω ἐν ὁ παραυτίκα ὁ ἀκοή ὥστε ἐπειδή τις τολμάω λέγω ὡς χρή συγχωρέω , οὐ μόνος αὐτός λίθος εὐθύς ἀναιρέω , ἀλλά καί ὁ πρέσβυς εἰς φρέαρ ἐμβάλλω , ἔπειτα αὐτός γῆ ἐπιχόω , ὡς μόνος οὗτος εἰμί πρός εὐψυχία παράκλησις , θαυμαστός δόξα ὑπερφυής μεγαλοφροσύνη καί Ἕλλην καί βάρβαρος ἐν ὁ τηνικαῦτα παρέχω · ἀφόρητος δέ ὄνειδος καί διηνεκής περιβάλλω ἐπιχειρέω νῦν ὁ πόλις Λεπτίνης εἰ μή κατέχω , ἐγώ αὐτός παντάπασι δοκέω ἐκπίπτω . καί
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 84
τότε μὲν Ἄρθμιον τὸν Ζελείτην καὶ προσέτι τὸν ἑρμηνεύσαντα τὰ γράμματα τὸν μὲν ἔξω πάσης ᾠήθημεν ἀποκτεῖναι συγγνώμης , Ἄρθμιον δʼ ἐψηφισάμεθα πολέμιον τοῦ δήμου τῶν Ἀθηναίων , αὐτόν τε καὶ τὸ γένος ἀτίμους , ὅτι ὁ μὲν τῷ βασιλεῖ διακονῶν χρυσίον εἰς Πελοπόννησον ἤγαγεν , ὁ δʼ ἔχρησε τὴν γλῶτταν κατὰ τῶν Ἑλλήνων τῷ βασιλεῖ · τὸν δὲ μὴ μόνον ἡμᾶς , ἀλλὰ καὶ
Lemmas: τότε μέν Ἄρθμιος ὁ Ζελείτης καί προσέτι ὁ ἑρμηνεύω ὁ γράμμα ὁ μέν ἔξω πᾶς οἴομαι ἀποκτείνω συγγνώμη , Ἄρθμιος δέ ψηφίζω πολέμιος ὁ δῆμος ὁ Ἀθηναῖος , αὐτός τε καί ὁ γένος ἄτιμος , ὅτι ὁ μέν ὁ βασιλεύς διακονέω χρυσίον εἰς Πελοπόννησος ἄγω , ὁ δέ χράω ὁ γλῶσσα κατά ὁ Ἕλλην ὁ βασιλεύς · ὁ δέ μή μόνος ἐγώ , ἀλλά καί
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 86
τοὺς ἡμετέρους προγόνους εἰς αἰσχύνην διʼ ὧν νομοθετεῖ καθιστάντα Λεπτίνην τοῦτον δέον ὑπὲρ ἐκείνους κολάζειν , ἅθʼ ὑπὲρ ἐκείνους ζημιοῦντα τὴν πόλιν , ἡμεῖς δʼ αὐτοῦ παρρησιαζομένου καὶ λέγοντος ταῦτʼ ἀνεχόμεθα , καὶ ψήφου καὶ βουλῆς ἀξιοῦμεν , εἴτε τοῖς τούτου πείθεσθαι χρῆν εἴτε μή . χωρὶς δὲ τούτων τὰ μὲν ἄλλα τῶν ἀδικημάτων οὐκ ἐν ἅπαντι δή που τῷ χρόνῳ , ἀλλʼ ἐπὶ μέρους ἐπάγει τὴν βλάβην · ὃ δὲ νῦν οὗτος ἐπιχειρεῖ ποιεῖν , νομοθετῶν ἃ δεδώκαμεν ἀφαιρεῖσθαι , τούς τε νῦν ὄντας Ἀθηναίους τούς τε ἐσομένους πρό τε ὄντας , κατὰ τὸ ἔπος , μάλιστα διαβάλλει . οὔτε γὰρ ἡμεῖς ἑστῶσιν ὡς εἰπεῖν ἔθʼ
Lemmas: ὁ ἡμέτερος πρόγονος εἰς αἰσχύνη διά ὅς νομοθετέω καθίστημι Λεπτίνης οὗτος δέω ὑπέρ ἐκεῖνος κολάζω , ἅτε ὑπέρ ἐκεῖνος ζημιόω ὁ πόλις , ἐγώ δέ αὐτός παρρησιάζομαι καί λέγω οὗτος ἀνέχομαι , καί ψῆφος καί βουλή ἀξιόω , εἴτε ὁ οὗτος πείθω χρή εἴτε μή . χωρίς δέ οὗτος ὁ μέν ἄλλος ὁ ἀδίκημα οὐ ἐν ἅπας δή που ὁ χρόνος , ἀλλά ἐπί μέρος ἐπάγω ὁ βλάβη · ὅς δέ νῦν οὗτος ἐπιχειρέω ποιέω , νομοθετέω ὅς δίδωμι ἀφαιρέω , ὁ τε νῦν εἰμί Ἀθηναῖος ὁ τε εἰμί πρό τε εἰμί , κατά ὁ ἔπος , μάλα διαβάλλω . οὔτε γάρ ἐγώ ἵστημι ὡς λέγω ἔτι
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 88
ἕξομεν ὀφθαλμοῖς καθορᾶν , οὓς διὰ τῆς ὧν δεδώκαμεν ἀφαιρέσεως ἀτιμάσομεν , ἀλλὰ τῆς Ἅιδου κυνῆς ἡμῖν δεήσει , φανέντων · τούς τʼ ἐπιγιγνομένους ἡμῶν καταλελήψεται τοὔνειδος , καὶ ὡς ἀγνωμονούντων παῖδας ἐκτρέψονται καὶ μισήσουσι πάντες . οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ ἡ τῶν προγόνων οὐ μόνον ὑπὲρ τῶν ἀδικούντων θαυμαστὴ καὶ ἄτοπος προθυμία τε καὶ σπουδὴ , ἀλλὰ καὶ ἡ πρὸς τοὺς ἠτυχηκότας καὶ καταπεφευγότας εἰς τὴν πόλιν φιλανθρωπία καὶ τὸ σώζεσθαι λόγος ἄλλως ἅπαντα ταῦτʼ οἶμαι δόξει , ὑπὸ τῆς ἡμετέρας ἀπιστηθέντα κακίας . τὸ γὰρ τοὺς εὖ πεποιηκότας ὧν ἀντευπεποιήκαμεν ἀποστερεῖν αὖθις ἐθέλειν ὥσπερ ἐκ μεταμελείας ἡμᾶς , ἄνευ τοῦ τῶν ἀδικωτάτων εἶναι , τεκμήριον
Lemmas: ἔχω ὀφθαλμός καθοράω , ὅς διά ὁ ὅς δίδωμι ἀφαίρεσις ἀτιμάζω , ἀλλά ὁ ᾍδης κυνέη ἐγώ δέω , φαίνω · ὁ τε ἐπιγίγνομαι ἐγώ καταλελαμβάνω ὄνειδος , καί ὡς ἀγνωμονέω παῖς ἐκτρέπω καί μισέω πᾶς . οὐ μήν ἀλλά καί ὁ ὁ πρόγονος οὐ μόνος ὑπέρ ὁ ἀδικέω θαυμαστός καί ἄτοπος προθυμία τε καί σπουδή , ἀλλά καί ὁ πρός ὁ ἀτυχέω καί καταφεύγω εἰς ὁ πόλις φιλανθρωπία καί ὁ σῴζω λόγος ἄλλος ἅπας οὗτος οἴομαι δοκέω , ὑπό ὁ ἡμέτερος ἀπιστέω κακία . ὁ γάρ ὁ εὖ ποιέω ὅς ἀντευπεποιέω ἀποστερέω αὖθις ἐθέλω ὥσπερ ἐκ μεταμέλεια ἐγώ , ἄνευ ὁ ὁ ἄδικος εἰμί , τεκμήριον
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 90
ποιήσονται δή που πάντες ἢ τοῦ μηδὲν ὧν ἔφην τοὺς προγόνους εἰργάσθαι , ἢ τοῦ μηδὲν ἡμᾶς ἐκείνοις κατὰ γένος προσήκειν , διὰ τὸ τοὺς μὲν καὶ τῶν αὐτοὺς ἀδικησάντων ὥσπερ εὖ πεποιηκότων ὑπὸ μεγαλοψυχίας πολλάκις προστῆναι καὶ πᾶσαν ὑπὲρ τούτων εἰσενηνοχέναι σπουδὴν , ἡμᾶς δὲ καὶ ἃ τοῖς εὐεργέταις δικαίως ἀποδεδώκαμεν , ταῦτʼ αὐτοὺς ὡς δυσμενεστάτους ἀναφανέντας ὑπʼ ἀγνωμοσύνης ἀφῃρηκέναι . ὃ καὶ θαυμάζω εἰ μηδὲν μὲν αὐτοῖς ἐγκαλεῖν ἔχοντες οὕτως ἀτιμάζομεν , ὡς ἀφαιρεῖσθαι σφίσι τὰς δωρεὰς , κακοὺς δὲ εἰς ἡμᾶς ἀναφανέντας ἔπειθʼ ἕξομεν ὁτιοῦν πλέον εἰργάσθαι . ἄνευ δὲ τούτων εἰ , ὅταν τις διʼ ὧν ἑτέρῳ λυμαίνεται ἑαυτῷ παρασκευάζῃ τὰ βέλτιστα , αἰτίας οὐκ ἀπήλλακται δή που διὰ τὸ πεπονηρεῦσθαι , οὐδὲ ταύτῃ μᾶλλον ἐπαινετέος ἢ κατʼ ἐκεῖνο μεμπτέος · ἦ πού γε ὅταν τις καὶ ἑαυτὸν καὶ ἕτερον καταβλάπτῃ , μᾶλλον δʼ ἐν τῷ δοκεῖν βλάπτειν κἀκεῖνον , τοῖς ἑαυτῷ λυσιτελοῦσιν ἐπιεικῶς πολεμῇ , τίς οὐκ ἂν τῷ τοιούτῳ διʼ ἄμφω ταυτὶ
Lemmas: ποιέω δή που πᾶς ἤ ὁ μηδείς ὅς φημί ὁ πρόγονος ἐργάζομαι , ἤ ὁ μηδείς ἐγώ ἐκεῖνος κατά γένος προσήκω , διά ὁ ὁ μέν καί ὁ αὐτός ἀδικέω ὥσπερ εὖ ποιέω ὑπό μεγαλοψυχία πολλάκις προΐστημι καί πᾶς ὑπέρ οὗτος εἰσφέρω σπουδή , ἐγώ δέ καί ὅς ὁ εὐεργέτης δίκαιος ἀποδίδωμι , οὗτος αὐτός ὡς δυσμενής ἀναφαίνω ὑπό ἀγνωμοσύνη ἀφαιρέω . ὅς καί θαυμάζω εἰ μηδείς μέν αὐτός ἐγκαλέω ἔχω οὕτως ἀτιμάζω , ὡς ἀφαιρέω σφεῖς ὁ δωρεά , κακός δέ εἰς ἐγώ ἀναφαίνω ἔπειτα ἔχω ὁστισοῦν πολύς ἐργάζομαι . ἄνευ δέ οὗτος εἰ , ὅταν τις διά ὅς ἕτερος λυμαίνομαι ἑαυτοῦ παρασκευάζω ὁ ἀγαθός , αἰτία οὐ ἀπαλλάσσω δή που διά ὁ πονηρεύομαι , οὐδέ ταύτῃ μάλα ἐπαινετέον ἤ κατά ἐκεῖνος μεμπτέος · ἦ που γε ὅταν τις καί ἑαυτοῦ καί ἕτερος καταβλάπτω , μάλα δέ ἐν ὁ δοκέω βλάπτω ἐκεῖνος , ὁ ἑαυτοῦ λυσιτελέω ἐπιεικής πολεμέω , τίς οὐ ἄν ὁ τοιοῦτος διά ἄμφω οὗτος
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 92
νεμεσῴη δικαίως ; ἡμεῖς τοίνυν εἰ μὲν τῆς πρὸς ἄλλους βλάβης χωρὶς ἡμῖν αὐτοῖς τὰ λυσιτελῆ κατὰ τὸν σὸν ἐπορισάμεθα λόγον , Λεπτίνη , ζηλωτοί τινες ἂν εἴημεν · νῦν δὲ εἰ ἃς δεδώκαμεν δωρεὰς τοὺς ἔχοντας τούτων ἀποστερήσομεν , ἀποστερήσομεν καὶ ἡμᾶς αὐτοὺς τοῦ τε πιστεύεσθαι τὸ λοιπὸν τοῦ τε προσδοκᾶν ἔτι παρʼ ὡντινωνοῦν τὰ βελτίω . καὶ γὰρ οὕτως ἔχει · ἐὰν μὲν ἃ τοῖς εὐεργέταις ἀπέδομεν , ταῦτʼ αὐτοῖς ἐάσωμεν ἔχειν , οὐ μόνον τὰ δίκαια ποιοῦντες ἐσόμεθʼ αὐτοῖς , ἀλλὰ καὶ τοὺς ἄλλους πρὸς τούτοις ἐπὶ τὰ ἴσα προτρέψομεν . ἐὰν δὲ , ὃ μὴ γένοιτο , ταῦτʼ ἀφελώμεθα , οὐ μᾶλλον σφᾶς ἀδικήσομεν ἢ ἡμᾶς αὐτοὺς , τῶν συμφερόντων ἀποστεροῦντες καὶ ὧν ἥκιστʼ ἐχρῆν · καὶ προσέτι δόξομεν ἢ τηνικαῦτα μὴ καλῶς βεβουλεῦσθαι ἃ μετʼ ὀλίγον ἐμέλλομεν ἀφαιρεῖσθαι , ταῦτʼ αὐτοῖς παρασχόντες , ἢ εἰ καλῶς βεβουλεύμεθα τότε , νῦν οὐ καλῶς ἀφαιρεῖσθαι . ἔτι τοίνυν , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , εἰ μὲν ὅλως ἀστάτῳ δή τινι γνώμη πρὸς πάντʼ ἐγνώκειτε χρῆσθαι καὶ κατὰ τὰς Εὐρίπου στροφὰς ἑκασταχόσε τῶν
Lemmas: νεμεσάω δίκαιος ; ἐγώ τοίνυν εἰ μέν ὁ πρός ἄλλος βλάβη χωρίς ἐγώ αὐτός ὁ λυσιτελής κατά ὁ σός πορίζω λόγος , Λεπτίνης , ζηλωτός τις ἄν εἰμί · νῦν δέ εἰ ὅς δίδωμι δωρεά ὁ ἔχω οὗτος ἀποστερέω , ἀποστερέω καί ἐγώ αὐτός ὁ τε πιστεύω ὁ λοιπός ὁ τε προσδοκάω ἔτι παρά ὅστις ὁ ἀγαθός . καί γάρ οὕτως ἔχω · ἐάν μέν ὅς ὁ εὐεργέτης ἀποδίδωμι , οὗτος αὐτός ἐάω ἔχω , οὐ μόνος ὁ δίκαιος ποιέω εἰμί αὐτός , ἀλλά καί ὁ ἄλλος πρός οὗτος ἐπί ὁ ἴσος προσρέπω . ἐάν δέ , ὅς μή γίγνομαι , οὗτος ἀφαιρέω , οὐ μάλα σφεῖς ἀδικέω ἤ ἐγώ αὐτός , ὁ συμφέρω ἀποστερέω καί ὅς ἦκα χρή · καί προσέτι δοκέω ἤ τηνικαῦτα μή καλός βουλεύω ὅς μετά ὀλίγος μέλλω ἀφαιρέω , οὗτος αὐτός παρέχω , ἤ εἰ καλός βουλεύω τότε , νῦν οὐ καλός ἀφαιρέω . ἔτι τοίνυν , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , εἰ μέν ὅλος ἄστατος δή τις γνώμη πρός πᾶς γιγνώσκω χράω καί κατά ὁ Εὔριπος στροφή ἑκασταχόσε ὁ
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 94
πραγμάτων χωρεῖν , οὐδὲν ἀπεικὸς οὐ μόνον τὴν ὑπὲρ ἀτελείας χειροτονίαν ἀνελεῖν ἐθελῆσαι , ἀλλὰ καὶ πάντων ὡς εἰπεῖν τῶν καὶ ἡμῖν καὶ τοῖς ἡμετέροις προγόνοις καλῶς ἐγνωσμένων ἐπίπροσθεν θέσθαι τοὺς τοῦ δεῖνος ἢ τοῦ δεῖνος φληνάφους . εἰ δὲ τὰ τοιαῦτα νοσεῖν καὶ πρὸς ὑμᾶς αὐτοὺς στασιάζειν ταῖς γνώμαις οὐδʼ ἂν ὄναρ ἐνέγκοιτε , οὐκοῦν ἕως γʼ ἂν εἰς Ἀθηναίους τελῆτε καὶ τὸ μέγα καὶ θαυμαστὸν τουτὶ φρόνημα σώζητε , οὐδʼ ἀτελείας πέρι οὐδὲν καινὸν οὐδʼ ὁπωστιοῦν ποτε ψηφιεῖσθε , κἂν μυριάκις διαρραγῶσί τινες , ἄνω καὶ κάτω λειτουργιῶν μεμνημένοι , ἀλλὰ τοῖς ὡς ἄριστα καὶ λυσιτελῶς δεδογμένοις ἐμμενεῖτε καθάπαξ . σκοπεῖτε δὲ κἀκείνως . τῶν πραγμάτων , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , τὰ μὲν οἷς οἴκοθεν παρεσκεύασται τὴν σύστασιν ἴσχει καὶ οὐ τοσοῦτον δεῖται πρὸς συμμαχίαν τοῦ χρόνου , τὰ δʼ εἰ καὶ ἄλλως ἐνδεῖ , ἀλλὰ τὸ πόρρωθεν ἦρχθαι μέγιστον σφίσι πρὸς τὸ τιμᾶσθαι ξυναίρεται ·
Lemmas: πρᾶγμα χωρέω , οὐδείς ἀφίημι οὐ μόνος ὁ ὑπέρ ἀτέλεια χειροτονία ἀναιρέω ἐθέλω , ἀλλά καί πᾶς ὡς λέγω ὁ καί ἐγώ καί ὁ ἡμέτερος πρόγονος καλός γιγνώσκω ἐπίπροσθεν τίθημι ὁ ὁ δεῖνα ἤ ὁ δεῖνα φλήναφος . εἰ δέ ὁ τοιοῦτος νοσέω καί πρός σύ αὐτός στασιάζω ὁ γνώμη οὐδέ ἄν ὄναρ φέρω , οὐκοῦν ἕως γε ἄν εἰς Ἀθηναῖος τελέω καί ὁ μέγας καί θαυμαστός οὗτος φρόνημα σῴζω , οὐδέ ἀτέλεια περί οὐδείς καινός οὐδέ ὁπωσοῦν ποτέ ψηφίζω , ἐάν μυριάκις διαράσσω τις , ἄνω καί κάτω λειτουργία μιμνῄσκω , ἀλλά ὁ ὡς ἀγαθός καί λυσιτελής δοκέω ἐμμένω καθάπαξ . σκοπέω δέ κἀκεῖνος . ὁ πρᾶγμα , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , ὁ μέν ὅς οἴκοθεν παρασκευάζω ὁ σύστασις ἴσχω καί οὐ τοσοῦτος δέω πρός συμμαχία ὁ χρόνος , ὁ δέ εἰ καί ἄλλος ἐνδέω , ἀλλά ὁ πρόσωθεν ἄρχω μέγας σφεῖς πρός ὁ τιμάω συναίρω ·
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 96
ἔστι δʼ ἃ τούτων μὲν ἀμφοτέρων μετέχει , τοῦ δὲ καὶ τιμᾶσθαι παρὰ πάντων οὐκ ἐξ ἴσης μετέχει , ἀλλʼ οἱ μὲν μᾶλλον , οἱ δʼ ἔλαττον χρῶνται , καὶ οἱ μὲν , οἱ δʼ οὔ . τὸ δὲ πᾶσιν οἷς ἔξεστι τοὺς εὐεργέτας κοσμεῖν καὶ μηδὲν τῶν εἰκότων ἐλλείπειν οὕτως , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , διʼ ἄμφω ταῦτα τοῦ παντὸς ἄξιον χρῆσθαι ὥστε καὶ ἄνθρωποι πάντες καὶ οἱ τὸν Ὄλυμπον οἰκοῦντες θεοὶ καὶ δαίμονες τὴν αὐτὴν περὶ τούτου φέρουσι ψῆφον καὶ ξυγχωροῦσι κατὰ ταῦτα , οἱ μὲν τοῦ μηδένα μὴ δεῖν τὸ παράπαν ἔτʼ ἔχειν ἀγνωμονεῖν παράδειγμα τὸν Ἰξίονα
Lemmas: εἰμί δέ ὅς οὗτος μέν ἀμφότερος μετέχω , ὁ δέ καί τιμάω παρά πᾶς οὐ ἐκ ἴσος μετέχω , ἀλλά ὁ μέν μάλα , ὁ δέ ἐλαχύς χράω , καί ὁ μέν , ὁ δέ οὐ . ὁ δέ πᾶς ὅς ἔξεστι ὁ εὐεργέτης κοσμέω καί μηδείς ὁ ἔοικα ἐλλείπω οὕτως , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , διά ἄμφω οὗτος ὁ πᾶς ἄξιος χράω ὥστε καί ἄνθρωπος πᾶς καί ὁ ὁ Ὄλυμπος οἰκέω θεός καί δαίμων ὁ αὐτός περί οὗτος φέρω ψῆφος καί συγχωρέω κατά οὗτος , ὁ μέν ὁ μηδείς μή δέω ὁ παράπαν ἔτι ἔχω ἀγνωμονέω παράδειγμα ὁ Ἰξίων
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 98
καὶ τὴν Ἰξίονος τύχην προθέντες τῷ βίῳ , τοὺς δὲ οὐδὲ λέγειν ἔξεστιν ὁπόσου δή τινος τοὺς σφῶν ἀξιοῦσι γονέας καὶ παιδευτὰς , καὶ ὅπως τούτοις καὶ ζῶσι καὶ τελευτήσασι τὸν ἅπαντα τοῦ βίου κέχρηνται χρόνον , οὐ μόνον πλείστας καὶ μεγίστας καὶ λόγῳ καὶ ἔργῳ χάριτας αὐτοῖς ἐκτιννύντες καὶ σχεδὸν ὑπὲρ κεφαλῆς αἴροντες , ἀλλὰ καὶ μετʼ αὐτοὺς , ὡς εἰπεῖν , τοὺς θεοὺς ἄγοντες σφᾶς . ὥσπερ οὖν τοὺς μὲν οὕτω διακειμένους οὐκ ἂν ἀγάσαιτό τις τῆς γνώμης , διὰ τὸ μηδέν τι καινὸν , ἀλλʼ ἃ τὸ εἰκὸς ἀπαιτεῖ πράττειν αἱρεῖσθαι , ἐὰν δὲ τὴν ἀναγκαίαν ἐλλίπωσι ταύτην φορὰν , τότʼ ἀδικίας ἐσχάτης ἁλώσονται , ὣς δέ μοι δοκεῖ καὶ περὶ τῶν ἄλλως εὖ πεπονθότων ψηφίζεσθαι χρῆναι . καὶ ὅπως ἐκεῖ μὴ τὴν φύσιν προΐσχῃ . εἰ γὰρ καὶ μείζων ἐπʼ ἐκείνοις ἡ δίκη , ἀλλὰ τὸ τῆς ἀγνωμοσύνης δή που ταυτὸν , ἐάν τε περὶ φύσιν ἐάν τε ἄλλως ξυμβαίνῃ . οὐ γὰρ τοῦ στρατηγὸν ἀνελόντος ἥττων ἂν δόξειε φονικὸς ὁ τοῦτʼ αὐτὸ
Lemmas: καί ὁ Ἰξίων τύχη προτίθημι ὁ βίος , ὁ δέ οὐδέ λέγω ἔξεστι ὁπόσος δή τις ὁ σφεῖς ἀξιόω γονεύς καί παιδευτής , καί ὅπως οὗτος καί ζάω καί τελευτάω ὁ ἅπας ὁ βίος χράω χρόνος , οὐ μόνος πολύς καί μέγας καί λόγος καί ἔργον χάρις αὐτός ἐκτίννυμι καί σχεδόν ὑπέρ κεφαλή ἀείρω , ἀλλά καί μετά αὐτός , ὡς λέγω , ὁ θεός ἄγω σφεῖς . ὥσπερ οὖν ὁ μέν οὕτως διάκειμαι οὐ ἄν ἄγαμαι τις ὁ γνώμη , διά ὁ μηδείς τις καινός , ἀλλά ὅς ὁ ἔοικα ἀπαιτέω πράσσω αἱρέω , ἐάν δέ ὁ ἀναγκαῖος ἐλλείπω οὗτος φορά , τότε ἀδικία ἔσχατος ἁλίσκομαι , ὡς δέ ἐγώ δοκέω καί περί ὁ ἄλλος εὖ πάσχω ψηφίζω χρή . καί ὅπως ἐκεῖ μή ὁ φύσις προίσχω . εἰ γάρ καί μέγας ἐπί ἐκεῖνος ὁ δίκη , ἀλλά ὁ ὁ ἀγνωμοσύνη δή που τατός , ἐάν τε περί φύσις ἐάν τε ἄλλος συμβαίνω . οὐ γάρ ὁ στρατηγός ἀναιρέω ἥσσων ἄν δοκέω φονικός ὁ οὗτος αὐτός
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 100
στρατιώτην ὁντινοῦν εἰργασμένος , οὐδʼ αὖ τοῦ τὰ ἱερὰ σεσυληκότος ὁ δημόσια κεκλοφώς · ἐπεὶ μηδὲ νόμον μᾶλλον ἐροῦμεν τὸν τοῖς προδόταις ἐπεξιόντα ἢ τὸν παρὰ τῶν τοιχωρυχούντων λαμβάνοντα δίκην . καὶ νῦν ἡμεῖς οἷς τοὺς εὐεργέτας δωρούμεθα καινὸν οὐδὲν δρῶντες , ἀλλὰ τὰ γιγνόμενʼ ἀποδιδόντες , οἷς ὧν παρέσχομεν ἀποστερήσομεν σφᾶς , μειζόνως ἀδικήσομεν , εὖ οἶδα , ἢ εἰ μηδὲ τὴν ἀρχὴν αὐτοῖς εἰσηνέγκαμεν . ἐκεῖνο μὲν γὰρ ἀγνωμοσύνης ἂν ἦν , τὸ δʼ ἀδικίας , εἴπερ ἃ παρʼ ἡμῶν δικαίως εἰλήφασι , τούτων ἀδίκως ἀποστερήσονται . τοσοῦτον δʼ ἀδικία μείζων ἀγνωμοσύνης , ὡς μόριον ἀδικίας τοῦτʼ εἶναι · οὐ γὰρ πᾶς ἀδικῶν ἤδη καὶ πρὸς τοὺς εὐεργέτας ἐστὶν ἀγνώμων , ἀλλʼ ὁ πρὸς τούτους ἀγνωμονῶν αὐτὸ τοῦτʼ ἀδικεῖ μόνον , τὸ
Lemmas: στρατιώτης ὅστις ἐργάζομαι , οὐδέ αὖ ὁ ὁ ἱερόν συλάω ὁ δημόσιος κλέπτω · ἐπεί μηδέ νόμος μάλα λέγω ὁ ὁ προδότης ἐπεξέρχομαι ἤ ὁ παρά ὁ τοιχωρυχέω λαμβάνω δίκη . καί νῦν ἐγώ ὅς ὁ εὐεργέτης δωρέω καινός οὐδείς δράω , ἀλλά ὁ γίγνομαι ἀποδίδωμι , ὅς ὅς παρέχω ἀποστερέω σφεῖς , μέγας ἀδικέω , εὖ οἶδα , ἤ εἰ μηδέ ὁ ἀρχή αὐτός εἰσφέρω . ἐκεῖνος μέν γάρ ἀγνωμοσύνη ἄν εἰμί , ὁ δέ ἀδικία , εἴπερ ὅς παρά ἐγώ δίκαιος λαμβάνω , οὗτος ἄδικος ἀποστερέω . τοσοῦτος δέ ἀδικία μέγας ἀγνωμοσύνη , ὡς μόριον ἀδικία οὗτος εἰμί · οὐ γάρ πᾶς ἀδικέω ἤδη καί πρός ὁ εὐεργέτης εἰμί ἀγνώμων , ἀλλά ὁ πρός οὗτος ἀγνωμονέω αὐτός οὗτος ἀδικέω μόνος , ὁ
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 102
μὴ τὰ προσήκοντʼ αὐτοῖς πράττειν αἱρεῖσθαι · οὐκοῦν τὸ μὲν μισεῖται , ἀδικίας δὲ κολαστὰς ἴσμεν τοὺς νόμους . εἶτʼ , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , ἃ μὴ παρασχόντες ἠγνωμονοῦμεν ἂν , ταῦτα μετὰ τὸ παρασχεῖν ἀφελόμενοι τοιοῦτον καθʼ ἡμῶν βουλησόμεθα λόγον πᾶσι γενέσθαι , ὡς Ἀθηναῖοι τοὔλαττον ὡς κακὸν φυλαξάμενοι ἑκόντες ὄντες τῷ μείζονι περιέπεσον ; μηδαμῶς . ἔτι τοίνυν ὁ μὲν παρʼ ὧν εὖ ἐπεπόνθει , τούτους οὐκ ἐθέλων τοῖς ἴσοις ἀμείψασθαι ἀγνωμοσύνης ἅμα καὶ ἀδικίας ἔγκλημα φέρεται , ὁ δʼ ἃ δέδωκεν ἀφαιρούμενος πρὸς τῷ τούτοις ἐνέχεσθαι καὶ τὴν τοῦ μὴ τὰ δέοντα πράττειν εἰδέναι δόξαν ἑαυτῷ δή που προσάπτει , καὶ προσέτι σκαιότητος καὶ περιεργίας . διʼ ὧν γὰρ ἃ δέδωκεν
Lemmas: μή ὁ προσήκω αὐτός πράσσω αἱρέω · οὐκοῦν ὁ μέν μισέω , ἀδικία δέ κολαστής οἶδα ὁ νόμος . εἶτα , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , ὅς μή παρέχω ἀγνωμονέω ἄν , οὗτος μετά ὁ παρέχω ἀφαιρέω τοιοῦτος κατά ἐγώ βούλομαι λόγος πᾶς γίγνομαι , ὡς Ἀθηναῖος ἐλαχύς ὡς κακός φυλάσσω ἑκών εἰμί ὁ μέγας περιπίπτω ; μηδαμῶς . ἔτι τοίνυν ὁ μέν παρά ὅς εὖ πάσχω , οὗτος οὐ ἐθέλω ὁ ἴσος ἀμείβω ἀγνωμοσύνη ἅμα καί ἀδικία ἔγκλημα φέρω , ὁ δέ ὅς δίδωμι ἀφαιρέω πρός ὁ οὗτος ἐνέχω καί ὁ ὁ μή ὁ δέω πράσσω οἶδα δόξα ἑαυτοῦ δή που προσάπτω , καί προσέτι σκαιότης καί περιεργία . διά ὅς γάρ ὅς δίδωμι
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 104
ἀφαιρεῖν αὖθις οἴεται δεῖν , λογίζεσθαι πᾶσιν ἐξ ἀνάγκης ξυμβαίνει ὡς ἢ μὴ γνώμης εὐθύτητι παρέσχεν ἐκεῖνα , ἀλλʼ ὅπως μειζόνως τούτους οἷς ἀποστερήσει λυπήσῃ ἢ εἰ μὴ , τοῦτο λειπόμενόν ἐστιν ἐξ ἀνάγκης , ὡς οὐ μετὰ λογισμοῦ τότε παρέσχεν , ἐπεὶ πάλιν ἐκτὸς αἰτίας ἀφείλετο . τὸ γὰρ μηδʼ ἡστινοσοῦν ἐπειγούσης ἀνάγκης · ἀνάγκᾳ δὲ οὐδὲ θεοὶ , φασὶ , μάχονται · ἑτοίμως ἐφʼ ἕτερʼ ἄττα μεταχωρεῖν τεκμήριόν ἐστι θαυμαστὸν τοῦ τε καθάπαξ ἀβεβαίου τῆς γνώμης τοῦ τε μηδὲν ἐξ ἀρχῆς βεβουλεῦσθαι , ὥσπερ αὖ κραταιᾶς εὖ μάλα καὶ μετὰ λογισμοῦ καὶ ψήφου τοῖς πράγμασιν ἐγχειρούσης τὸ μηδὲν εἰκῆ μεταβάλλειν , ἀλλὰ τοῖς ἐξ ἀρχῆς ἐγνωσμένοις ἐμμένειν . εἶεν . Λεπτίνη , σὲ δʼ ἄν τις ἔρηται τοῦ χάριν θυσίαις καὶ τελεταῖς τοὺς θεοὺς καὶ προσόδοις τιμῶμεν , εἰ μὲν ὧν παρʼ αὐτῶν εὖ πεπόνθαμεν μόνων ἐρεῖς , οὐκ ὀρθῶς ἐρεῖς , εἰ δὲ τοῦθʼ ἅπασι δῆλον ὡς ἐφʼ ἑκάτερον ταῦτα
Lemmas: ἀφαιρέω αὖθις οἴομαι δέω , λογίζομαι πᾶς ἐκ ἀνάγκη συμβαίνω ὡς ἤ μή γνώμη εὐθύτης παρέχω ἐκεῖνος , ἀλλά ὅπως μέγας οὗτος ὅς ἀποστερέω λυπέω ἤ εἰ μή , οὗτος λείπω εἰμί ἐκ ἀνάγκη , ὡς οὐ μετά λογισμός τότε παρέχω , ἐπεί πάλιν ἐκτός αἰτία ἀφαιρέω . ὁ γάρ μηδέ ὅστις ἐπείγω ἀνάγκη · ἀνάγκη δέ οὐδέ θεός , φημί , μάχομαι · ἑτοῖμος ἐπί ἕτερος τις μεταχωρέω τεκμήριον εἰμί θαυμαστός ὁ τε καθάπαξ ἀβέβαιος ὁ γνώμη ὁ τε μηδείς ἐκ ἀρχή βουλεύω , ὥσπερ αὖ κραταιός εὖ μάλα καί μετά λογισμός καί ψῆφος ὁ πρᾶγμα ἐγχειρέω ὁ μηδείς εἰκῇ μεταβάλλω , ἀλλά ὁ ἐκ ἀρχή γιγνώσκω ἐμμένω . εἶεν . Λεπτίνης , σύ δέ ἐάν τις ἔρομαι ὁ χάριν θυσία καί τελετή ὁ θεός καί πρόσοδος τιμάω , εἰ μέν ὅς παρά αὐτός εὖ πάσχω μόνος λέγω , οὐ ὀρθός λέγω , εἰ δέ οὗτος ἅπας δῆλος ὡς ἐπί ἑκάτερος οὗτος
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 106
βλέπει καὶ οὐ μόνον τῶν παρελθόντων , ἀλλὰ καὶ τῶν μελλόντων διʼ αὐτῶν ποιούμεθα πρόνοιαν · τὰ μὲν ὅπως εὖ μάλα παρέσται δεόμενοι καὶ μετὰ παντὸς ἀεὶ τοῦ βελτίονος , τῶν δὲ χάριν εἰδότες , καὶ πρὸς τὰ ἴσα καὶ μείζω παρακαλοῦντες · τί καινὸν , εἰ καὶ πρὸς τοὺς εὐεργέτας ταυτὸν τοῦτο ποιεῖν οἰόμεθα δεῖν , ἐπεὶ καὶ πρώτους εὐεργέτας ἅπαντες ἴσμεν θεοὺς , καὶ ὡς ἐξ ἀρχῆς συστησαμένους τόδε τὸ πᾶν , καὶ ὡς τῇ διηνεκεῖ διὰ πάντων προνοίᾳ συνέχοντας τοῦτʼ ἀεὶ καὶ κοσμοῦντας καὶ χαίροντας τῷ προσρήματι τούτῳ μᾶλλον ἢ πολυτελείαις ἐναγισμάτων ; ὥστε τοῦτον τὸν τρόπον ταυτόν ἐστιν εἰς εὐεργέτας καὶ εἰς θεοὺς ἁμαρτεῖν . καὶ μὴν ἄνθρωποι μὲν ἁπάντων εἰσὶν ἐνδεεῖς , θεοῖς δὲ μηδενὸς δεῖ τῶν
Lemmas: βλέπω καί οὐ μόνος ὁ παρέρχομαι , ἀλλά καί ὁ μέλλω διά αὐτός ποιέω πρόνοια · ὁ μέν ὅπως εὖ μάλα πάρειμι δέω καί μετά πᾶς ἀεί ὁ ἀγαθός , ὁ δέ χάριν οἶδα , καί πρός ὁ ἴσος καί μέγας παρακαλέω · τίς καινός , εἰ καί πρός ὁ εὐεργέτης τατός οὗτος ποιέω οἴομαι δέω , ἐπεί καί πρῶτος εὐεργέτης ἅπας οἶδα θεός , καί ὡς ἐκ ἀρχή συνίστημι ὅδε ὁ πᾶς , καί ὡς ὁ διηνεκής διά πᾶς πρόνοια συνέχω οὗτος ἀεί καί κοσμέω καί χαίρω ὁ πρόσρημα οὗτος μάλα ἤ πολυτέλεια ἐνάγισμα ; ὥστε οὗτος ὁ τρόπος τατός εἰμί εἰς εὐεργέτης καί εἰς θεός ἁμαρτάνω . καί μήν ἄνθρωπος μέν ἅπας εἰμί ἐνδεής , θεός δέ μηδείς δέω ὁ
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 108
ἁπάντων , ἅτʼ οὖσι χορηγοῖς τῶν ἁπάντων · ἀλλʼ ἢν τὰ παρʼ ἡμῶν ποτʼ ἐλλείπῃ καὶ μὴ τὴν νομιζομένην ταύτην εἰσφέρωμεν εἰσφορὰν , ἐναγεῖς εὐθὺς ἡμεῖς καὶ μιαροὶ καὶ προδόται τοῦ θείου καὶ κακῶν κάκιστοι , καὶ δεῖ δοῦναι δίκην , κατὰ τὸν Σωφρονίσκου Σωκράτη . εἰ τοίνυν τοῖς μηδενὸς δεομένοις θεοῖς τοσούτων ἐσμὲν ὀφειλέται , καὶ πάντων ἀναγκαιότατος οὗτος ἔρανος , πόσον τι χρὴ τοῦτʼ εἶναι τοῖς πάντων δεομένοις ἀνθρώποις ; παρὰ πάντα δὲ ταῦτα ἐκεῖνο λέγω , μάλιστα πάντων ἡμῖν διαφέρον , ὡς εἰ καὶ τῶν δικαίων ἥκιστʼ ἐτύγχανεν ὂν τὸ τοὺς εὐεργέτας δή που τιμᾶν , καὶ ἃ παρεσχόμεθʼ αὐτοῖς , ταῦτʼ εἰς ἅπαν ἔχειν ἐᾶν , ἡμεῖς δὲ καὶ οὕτως οὐκ ἂν τῆς συνήθους ἐξέστημεν μεγαλοψυχίας καὶ τοῦ παντὶ τρόπῳ κοινῇ πάντας ἐκ τῶν δυνατῶν εὖ ποιεῖν προθυμεῖσθαι · εἰκότως . οὐ γάρ ἐστιν , οὐκ ἔστιν ἡμῖν λόγος χρημάτων οὐδʼ εἱστισοῦν , καθάπερ πᾶσι τοῖς ἄλλοις , ἀλλὰ θαυμαστῆς τινος δόξης καὶ τοῦ φιλανθρώπους ἐκ περιουσίας διὰ πάντων ἅπασιν εἶναι . τεκμήριον δʼ ἐναργὲς τὸ πάλαι μὲν ἡμᾶς πάνυ τοι πλείστων
Lemmas: ἅπας , ὅστε εἰμί χορηγός ὁ ἅπας · ἀλλά ἐάν ὁ παρά ἐγώ ποτέ ἐλλείπω καί μή ὁ νομίζω οὗτος εἰσφέρω εἰσφορά , ἐναγής εὐθύς ἐγώ καί μιαρός καί προδότης ὁ θεῖος καί κακός κακός , καί δέω δίδωμι δίκη , κατά ὁ Σωφρονίσκος Σωκράτης . εἰ τοίνυν ὁ μηδείς δέω θεός τοσοῦτος εἰμί ὀφειλέτης , καί πᾶς ἀναγκαῖος οὗτος ἔρανος , πόσος τις χρή οὗτος εἰμί ὁ πᾶς δέω ἄνθρωπος ; παρά πᾶς δέ οὗτος ἐκεῖνος λέγω , μάλα πᾶς ἐγώ διαφέρω , ὡς εἰ καί ὁ δίκαιος ἦκα τυγχάνω εἰμί ὁ ὁ εὐεργέτης δή που τιμάω , καί ὅς παρέχω αὐτός , οὗτος εἰς ἅπας ἔχω ἐάω , ἐγώ δέ καί οὕτως οὐ ἄν ὁ συνήθης ἐξίστημι μεγαλοψυχία καί ὁ πᾶς τρόπος κοινῇ πᾶς ἐκ ὁ δυνατός εὖ ποιέω προθυμέομαι · ἔοικα . οὐ γάρ εἰμί , οὐ εἰμί ἐγώ λόγος χρῆμα οὐδέ εἰστίνω , καθά πᾶς ὁ ἄλλος , ἀλλά θαυμαστός τις δόξα καί ὁ φιλάνθρωπος ἐκ περιουσία διά πᾶς ἅπας εἰμί . τεκμήριον δέ ἐναργής ὁ πάλαι μέν ἐγώ πάνυ τοι πολύς
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 110
εὐπορηκέναι χρημάτων , πάντα δὲ ταῦθʼ ὑπὸ φιλοτιμίας προέσθαι καὶ τοῦ θαυμάζεσθαι βούλεσθαι , μίαν ὡς ἀληθῶς ἡγουμένους περιουσίαν τὴν ἐν τοῖς τοιούτοις δαπάνην , τά τε ἄλλα καὶ ὅτι χρήματα μὲν ὑπόκειται τύχῃ , φιλοτιμίας δὲ ἀθάνατός ἐστιν ἡ κτῆσις καὶ τὸ κλέος αὐτῆς οὔποτʼ ὀλεῖται · ἧς οὔτʼ οὖν τινές πω τῶν πάντων οὐδʼ ἐπὶ σμικρὸν ἀμφισβητεῖν ἔσχον ἡμῖν οὔθʼ ἡμεῖς κίνδυνον πώποθʼ ὁντινοῦν ἐξέστημεν ὑπὲρ ταύτης , ἀλλὰ καὶ σωμάτων καὶ χρημάτων κοινῶν τε καὶ ἰδίων καὶ πάσης ἡστινοσοῦν ἄλλης παρασκευῆς διʼ αὐτὴν ταύτην ἠφειδοῦμεν ἡδέως . ὅθεν σεσώκαμεν μὲν Ἡρακλείδας κινδυνεύοντας ὑπʼ Εὐρυσθέως παντάπασιν ἐκτετρῖφθαι , καὶ διʼ ἡμῶν εὑρομένους αὐτόν τε ἀμύνασθαι καὶ τῆς Λακεδαίμονος αὖθις μετὰ πολλοῦ τοῦ κρείττονος ἐπιβῆναι · σεσώκαμεν δὲ οὐ μόνον τὸν περὶ Θήβας
Lemmas: εὐπορέω χρῆμα , πᾶς δέ οὗτος ὑπό φιλοτιμία προίημι καί ὁ θαυμάζω βούλομαι , εἷς ὡς ἀληθής ἡγέομαι περιουσία ὁ ἐν ὁ τοιοῦτος δαπάνη , ὁ τε ἄλλος καί ὅτι χρῆμα μέν ὑπόκειμαι τύχη , φιλοτιμία δέ ἀθάνατος εἰμί ὁ κτῆσις καί ὁ κλέος αὐτός οὔποτε ὄλλυμι · ὅς οὔτε οὖν τις πω ὁ πᾶς οὐδέ ἐπί μικρός ἀμφισβητέω ἔχω ἐγώ οὔτε ἐγώ κίνδυνος πώποτε ὅστις ἐξίστημι ὑπέρ οὗτος , ἀλλά καί σῶμα καί χρῆμα κοινός τε καί ἴδιος καί πᾶς ὅστις ἄλλος παρασκευή διά αὐτός οὗτος ἀφειδέω ἡδύς . ὅθεν σῴζω μέν Ἡρακλείδης κινδυνεύω ὑπό Εὐρυσθεύς παντάπασι ἐκτρίβω , καί διά ἐγώ εὑρίσκω αὐτός τε ἀμύνω καί ὁ Λακεδαίμων αὖθις μετά πολύς ὁ κρατύς ἐπιβαίνω · σῴζω δέ οὐ μόνος ὁ περί Θῆβαι
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 112
ἠτυχηκότα καὶ τῆς Σφιγγὸς καθαιρέτην Οἰδίποδα τὸν Λαΐου , ἐξεληλαμένον μὲν Θηβῶν τε καὶ πάσης τῆς Βοιωτίας ὑπὸ τοῦ συγγενοῦς Κρέοντος , καταφυγόντα δὲ ὡς ἡμᾶς , καὶ μεγίστης ἀξιωθέντα προνοίας · ἀλλὰ καὶ Θηβαίους αὐτοὺς , ὕστερον κακῶς ὑπὸ τῆς φρουρᾶς τῆς Λακωνικῆς διακειμένους . καὶ μὴν καὶ Ταναγραίοις καὶ Θετταλοῖς τοῖς μὲν στάσει χρησαμένοις καὶ πρὸς τὸ μηδὲν ἤδη χωροῦσι , Ταναγραίοις δὲ ὑπὸ Θηβαίων ἐξῳκισμένοις γεγόναμεν ἐν καιρῷ , τοῦ μὴ διεφθάρθαι καθάπαξ αἴτιοι μετὰ τοὺς θεοὺς αὐτοῖς καταστάντες . ταυτὸ δὲ τοῦτο Μεσσήνιοι καὶ Πλαταιεῖς ἔχουσι λέγειν , οἱ μὲν ὑπὸ Λακεδαιμονίων καὶ Θηβαίων κατασκαφέντες , ὑφʼ ἡμῶν δὲ σωθέντες , οἱ Πλαταιεῖς , τοῖς δʼ ὑπὸ Λακεδαιμονίων κατασκαφεῖσι τὰ μέγιστα ξυνηράμεθʼ ἡμεῖς , καὶ νῦν εἰσι Μεσσήνιοι διὰ τὴν πόλιν . καὶ σιωπῶ Δρύοπας καὶ Πελασγοὺς καὶ πάντας τοὺς ἄλλους , οὓς ἐδέξατο μὲν κινδυνεύοντας , οὕτω δʼ ἀντʼ ἀγαθοῦ του δαίμονος σφίσι κατέστη ὡς ἐπιλελῆσθαι διʼ ὧν εὖ πεπόνθασι καὶ τῶν συμφορῶν . καὶ οὐχὶ πάλαι μὲν οὕτω πρὸς πάντας θαυμαστῶς καὶ μεγαλοψύχως ἔσχεν ἡ πόλις , νῦν δὲ ὡς ἑτέρως καὶ παρὰ πολὺ τῶν προγόνων καὶ τῆς ὑποθέσεως ἀναξίως , ἀλλὰ χθὲς καὶ πρώην ἐπὶ τῶν Μηδικῶν , τοῦ μὲν βαρβάρου μεγάλων καὶ ὧν οὐκ ἄν τις ἤλπισεν ἡμᾶς ἀξιοῦντος , ἐφʼ ᾧ συμμάχους αὐτῷ προσλαβεῖν δεδυνῆσθαι , τῶν δʼ αὖ Λακεδαιμονίων ἑτέρωθεν ἐν τούτῳ δέους διὰ ταῦτα μάλιστα καταστάντων , ὡς καὶ παῖδας ἡμῖν καὶ γυναῖκας καὶ πρεσβύτας , ἕως ἂν ὁ πόλεμος ᾖ , διὰ πάντων εὖ ποιεῖν ὑπεσχῆσθαι , ποίους τινὰς παρέσχομεν ἡμᾶς αὐτοὺς καὶ πῶς τουτοισὶ διετέθημεν δή
Lemmas: ἀτυχέω καί ὁ Σφίγξ καθαιρέτης Οἰδίπους ὁ Λαιος , ἐξελαύνω μέν Θῆβαι τε καί πᾶς ὁ Βοιωτία ὑπό ὁ συγγενής Κρέων , καταφεύγω δέ ὡς ἐγώ , καί μέγας ἀξιόω πρόνοια · ἀλλά καί Θηβαῖος αὐτός , ὕστερον κακός ὑπό ὁ φρουρά ὁ Λακωνικός διάκειμαι . καί μήν καί Ταναγραῖος καί Θεσσαλός ὁ μέν στάσις χράω καί πρός ὁ μηδείς ἤδη χωρέω , Ταναγραῖος δέ ὑπό Θηβαῖος ἐξοικίζω γίγνομαι ἐν καιρός , ὁ μή διαφθείρω καθάπαξ αἴτιος μετά ὁ θεός αὐτός καθίστημι . ταυτὸ δέ οὗτος Μεσσήνιος καί Πλαταιεύς ἔχω λέγω , ὁ μέν ὑπό Λακεδαιμόνιος καί Θηβαῖος κατασκάπτω , ὑπό ἐγώ δέ σῴζω , ὁ Πλαταιεύς , ὁ δέ ὑπό Λακεδαιμόνιος κατασκάπτω ὁ μέγας συνεράω ἐγώ , καί νῦν εἰμί Μεσσήνιος διά ὁ πόλις . καί σιωπάω Δρύοψ καί Πελασγός καί πᾶς ὁ ἄλλος , ὅς δέχομαι μέν κινδυνεύω , οὕτως δέ ἀντί ἀγαθός τις δαίμων σφεῖς καθίστημι ὡς ἐπιλανθάνω διά ὅς εὖ πάσχω καί ὁ συμφορά . καί οὐ πάλαι μέν οὕτως πρός πᾶς θαυμαστός καί μεγαλόψυχος ἔχω ὁ πόλις , νῦν δέ ὡς ἕτερος καί παρά πολύς ὁ πρόγονος καί ὁ ὑπόθεσις ἀνάξιος , ἀλλά χθές καί πρῴην ἐπί ὁ Μηδικός , ὁ μέν βάρβαρος μέγας καί ὅς οὐ ἄν τις ἐλπίζω ἐγώ ἀξιόω , ἐπί ὅς σύμμαχος αὐτός προσλαμβάνω δύναμαι , ὁ δέ αὖ Λακεδαιμόνιος ἑτέρωθεν ἐν οὗτος δέος διά οὗτος μάλα καθίστημι , ὡς καί παῖς ἐγώ καί γυνή καί πρεσβύτης , ἕως ἄν ὁ πόλεμος εἰμί , διά πᾶς εὖ ποιέω ὑπεισχάω , ποῖος τις παρέχω ἐγώ αὐτός καί πῶς οὗτος διατίθημι δή
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 116
που ; τοῖς μὲν γὰρ ὡς ἀνάξια τῆς ἡμετέρας προαιρέσεως καὶ φιλανθρωπίας διʼ ὧν ἐπηγγέλλοντο βεβουλευμένοις μεμψάμενοι , τοῦ δʼ ὡς ἀδυνάτοις ἐπιχειροῦντος οὐδʼ ἀκοῦσαι ὅλως οὐδʼ ὁπωστιοῦν ἀνασχόμενοι , τὸν μὲν αἰσχρῶς ἀναχωρῆσαι τῆς Ἑλλάδος παρεσκευάκαμεν , τοὺς δὲ μετὰ τῆς Ἑλλάδος ἐξειλόμεθα τῶν κινδύνων . πάλιν τοίνυν κοινῇ πάντες ξυνεισενεγκεῖν Λακεδαιμονίοις τὰ χρήματʼ ᾠήθημεν δεῖν , ἅπερ ἐδανείσαντο μὲν παρʼ αὐτῶν οἱ τριάκοντα κατὰ τῶν ἐν Πειραιεῖ · ὡς δὲ τὰ πράγματα κατέστη καὶ Λακεδαιμόνιοι ταῦτʼ ἀπῄτουν , οἱ μὲν ἄλλοι πάντες ἀποδοῦναι τοὺς δανεισαμένους
Lemmas: που ; ὁ μέν γάρ ὡς ἀνάξιος ὁ ἡμέτερος προαίρεσις καί φιλανθρωπία διά ὅς ἐπαγγέλλω βουλεύω μέμφομαι , ὁ δέ ὡς ἀδύνατος ἐπιχειρέω οὐδέ ἀκούω ὅλος οὐδέ ὁπωσοῦν ἀνέχω , ὁ μέν αἰσχρός ἀναχωρέω ὁ Ἑλλάς παρασκευάζω , ὁ δέ μετά ὁ Ἑλλάς ἐξαιρέω ὁ κίνδυνος . πάλιν τοίνυν κοινῇ πᾶς συνεισφέρω Λακεδαιμόνιος ὁ χρῆμα οἴομαι δέω , ὅς δανείζω μέν παρά αὐτός ὁ τριάκοντα κατά ὁ ἐν Πειραιεύς · ὡς δέ ὁ πρᾶγμα καθίστημι καί Λακεδαιμόνιος οὗτος ἀπαιτέω , ὁ μέν ἄλλος πᾶς ἀποδίδωμι ὁ δανείζω
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 118
ἠξίουν καὶ διαλύσασθαι κατὰ τὸ εἰκὸς , αὐτοὶ δʼ οὗτοι τοῦτʼ ἂν πρῶτον γνώρισμα τῆς ὁμονοίας ἐβόων γενέσθαι , ἐὰν ὁ δῆμος ἅπας ἐκτίσῃ . ὅτε τοίνυν , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , καὶ μηδʼ ἡστινοσοῦν προϋπηργμένης ἀνάγκης , ἀλλʼ ὑπὸ τοῦ φιλανθρωποτάτου μόνου τῆς γνώμης τὰ τοιαῦτα πράττειν τῶν καλλίστων ἐδόκει , καὶ διαγεγόναμεν τὸν ἅπαντα χρόνον τὴν καλλίστην ταύτην καὶ λυσιτελεστάτην καὶ μόνην προσήκουσαν ἀνθρώποις φιλοτιμούμενοι , νῦν ἀμφοτέρων ὄντων , τοῦ τε τὰ δίκαια πράττειν ἀνάγκην εἶναι τοῦ τε κεχρῆσθαι τῇ γνώμῃ , καὶ μὴ τὴν ἐξ ἀρχῆς θαυμαστὴν ταύτην ἔνστασιν ἐγκαταλιπεῖν , ἔπειτʼ οὐκ ἐθελήσομεν ; καὶ πῶς οὐκ ἄτοπον τοῖς μὲν ἡμετέροις αὐτῶν κινδύνοις ἐξαιρεῖσθαι τοὺς ἄλλους ἐθέλειν κινδύνων , ἄμφω δὲ ἐξὸν ἔχειν , καὶ ἡμᾶς αὐτοὺς εὖ πάσχειν ὑπʼ ἄλλων , καὶ τοὺς ἄλλους ὑφʼ ἡμῶν ἀξιοῦσθαι τῶν ἴσων , εἶτʼ ἀμφοῖν ἐστερῆσθαι δεδέχθαι , καὶ τοὺς μὲν τὰ δεινότατα πάντων εἰργασμένους τὴν πόλιν καὶ μηδʼ ἡντινοῦν ὑπερβολὴν
Lemmas: ἀξιόω καί διαλύω κατά ὁ ἔοικα , αὐτός δέ οὗτος οὗτος ἄν πρῶτος γνώρισμα ὁ ὁμόνοια βοάω γίγνομαι , ἐάν ὁ δῆμος ἅπας ἐκτίνω . ὅτε τοίνυν , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , καί μηδέ ὅστις προυπάρχω ἀνάγκη , ἀλλά ὑπό ὁ φιλάνθρωπος μόνος ὁ γνώμη ὁ τοιοῦτος πράσσω ὁ καλός δοκέω , καί διαγίγνομαι ὁ ἅπας χρόνος ὁ καλός οὗτος καί λυσιτελής καί μόνος προσήκω ἄνθρωπος φιλοτιμέομαι , νῦν ἀμφότερος εἰμί , ὁ τε ὁ δίκαιος πράσσω ἀνάγκη εἰμί ὁ τε χράω ὁ γνώμη , καί μή ὁ ἐκ ἀρχή θαυμαστός οὗτος ἔνστασις ἐγκαταλείπω , ἔπειτα οὐ ἐθέλω ; καί πῶς οὐ ἄτοπος ὁ μέν ἡμέτερος αὐτός κίνδυνος ἐξαιρέω ὁ ἄλλος ἐθέλω κίνδυνος , ἄμφω δέ ἔξεστι ἔχω , καί ἐγώ αὐτός εὖ πάσχω ὑπό ἄλλος , καί ὁ ἄλλος ὑπό ἐγώ ἀξιόω ὁ ἴσος , εἶτα ἄμφω στερέω δέχομαι , καί ὁ μέν ὁ δεινός πᾶς ἐργάζομαι ὁ πόλις καί μηδέ ὅστις ὑπερβολή
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 120
ἐλλελοιπότας κακίας , ὡς μηδʼ ἀδακρυτὶ μνημονεύειν ἐξεῖναι , τοσαύτης δή τινος διὰ τὴν ὁμόνοιαν σπουδῆς ἀξιῶσαι , ὡς καὶ μεγίστην ὑπὲρ αὐτῶν ὑποστῆναι χρημάτων δαπάνην · τοὺς δʼ ἡμετέρους εὐεργέτας καὶ φίλους , καὶ οἷς ἀνάγκη διʼ αὐτὸ τοῦτο τὰ πλείστου φασὶν ἄξια χρῆσθαι , τούτους , δικαίους ὄντας καὶ μείζονος ἧς νῦν παρʼ ἡμῖν ἀπολαύουσι τυγχάνειν προνοίας , ἡμᾶς δὲ καὶ ἃ σφίσι δεδώκαμεν , ὡς μηδενὸς ὄντας ἀξίους , ἀφελεῖν ἐθελῆσαι ; καὶ τίς οὐκ οἶδεν ὡς οὕτω γʼ ἂν τὸ καθʼ ἡμᾶς εἰς αἴνιγμα πέσοι , νῦν μὲν οὕτως , νῦν δʼ ἐκείνως ἔχοντας , μᾶλλον δὲ οὐδετέρως , ἐπεὶ καὶ οὕτω κἀκείνως ; καὶ μὴν ἅπας μὲν νόμος , διʼ ὧν τοῦ κοινῇ λυσιτελοῦντος διὰ πάντων φροντίζει , εὖ πράττειν τοὺς
Lemmas: ἐλλείπω κακία , ὡς μηδέ ἀδακρυτί μνημονεύω ἔξεστι , τοσοῦτος δή τις διά ὁ ὁμόνοια σπουδή ἀξιόω , ὡς καί μέγας ὑπέρ αὐτός ὑφίστημι χρῆμα δαπάνη · ὁ δέ ἡμέτερος εὐεργέτης καί φίλος , καί ὅς ἀνάγκη διά αὐτός οὗτος ὁ πολύς φημί ἄξιος χράω , οὗτος , δίκαιος εἰμί καί μέγας ὅς νῦν παρά ἐγώ ἀπολαύω τυγχάνω πρόνοια , ἐγώ δέ καί ὅς σφεῖς δίδωμι , ὡς μηδείς εἰμί ἄξιος , ἀφαιρέω ἐθέλω ; καί τίς οὐ οἶδα ὡς οὕτως γε ἄν ὁ κατά ἐγώ εἰς αἴνιγμα πίπτω , νῦν μέν οὕτως , νῦν δέ ἐκεῖνος ἔχω , μάλα δέ οὐδέτερος , ἐπεί καί οὕτως κἀκεῖνος ; καί μήν ἅπας μέν νόμος , διά ὅς ὁ κοινῇ λυσιτελέω διά πᾶς φροντίζω , εὖ πράσσω ὁ
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 122
χρωμένους παρασκευάζει , τά τε ἄλλα καὶ τὸ ταὐτὰ διὰ τέλους φρονεῖν · ὅπερ εὐπραγίας ὡς ἀληθῶς ἴδιον . οὗτος δὲ μηδένα τούτου ποιούμενος λόγον , ἀλλὰ καὶ παρὰ τὸ κοινῇ συμφέρον καινοτομῶν ἃ μὴ δεῖ , ἐν τοῖς μεγίστοις καταβλάπτει τὴν πόλιν , οὐ μόνον ἀσύμφωνον αὐτὴν πρὸς ἑαυτὴν καθιστὰς , ἀλλὰ καὶ τῶν πάνυ τοι προσηκόντων ἀποστερῶν καὶ ὧν πᾶς τις ἂν αὐτῇ τυγχάνειν εἰς ἅπαν συνεύξαιτο . τί δʼ ἂν εἴη κατʼ εὐχὴν πόλεσι μᾶλλον ἢ τὸ φίλους καὶ εὐεργέτας ὁσημέραι κεκτῆσθαι ; ὧν οὗτος , εἰ κύριος ἔσται , ταύτην καθάπαξ ἀπάγων , εἰ μὴ τοῦτʼ ἔσται , τούτων αὐτὴν καθάπαξ ἐμπλήσει . εἰ τοίνυν τὸ μὲν τουτονὶ λελυκέναι συνίστησιν ἡμῖν τοὺς γνωρίμους εἰς ἅπαν καὶ προσέτι πλείους ποιεῖ , τὸ δʼ αὖ σώζειν ἐθέλειν ἡμῶν τούτους ἀφίστησι , τοσούτῳ κάλλιον καὶ λυσιτελέστερον καὶ πρὸς αὐτῆς ὡς ἀληθῶς τῆς πόλεως μᾶλλον λύειν τοῦτον ἢ σώζειν , ὅσῳ τὸ τυγχάνειν εὐεργετῶν τε καὶ φίλων ἢ τούτων
Lemmas: χράω παρασκευάζω , ὁ τε ἄλλος καί ὁ αὐτός διά τέλος φρονέω · ὅς εὐπραγία ὡς ἀληθής ἴδιος . οὗτος δέ μηδείς οὗτος ποιέω λόγος , ἀλλά καί παρά ὁ κοινῇ συμφέρω καινοτομέω ὅς μή δέω , ἐν ὁ μέγας καταβλάπτω ὁ πόλις , οὐ μόνος ἀσύμφωνος αὐτός πρός ἑαυτοῦ καθίστημι , ἀλλά καί ὁ πάνυ τοι προσήκω ἀποστερέω καί ὅς πᾶς τις ἄν αὐτός τυγχάνω εἰς ἅπας συνεύχομαι . τίς δέ ἄν εἰμί κατά εὐχή πόλις μάλα ἤ ὁ φίλος καί εὐεργέτης ὁσημέραι κτάομαι ; ὅς οὗτος , εἰ κύριος εἰμί , οὗτος καθάπαξ ἀπάγω , εἰ μή οὗτος εἰμί , οὗτος αὐτός καθάπαξ ἐμπίμπλημι . εἰ τοίνυν ὁ μέν οὗτος λύω συνίστημι ἐγώ ὁ γνώριμος εἰς ἅπας καί προσέτι πολύς ποιέω , ὁ δέ αὖ σῴζω ἐθέλω ἐγώ οὗτος ἀφίστημι , τοσοῦτος καλός καί λυσιτελής καί πρός αὐτός ὡς ἀληθής ὁ πόλις μάλα λύω οὗτος ἤ σῴζω , ὅσος ὁ τυγχάνω εὐεργέτης τε καί φίλος ἤ οὗτος
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 124
παντάπασι στέρεσθαι . οὕτως ὁ σὸς νόμος , Λεπτίνη , καθάπαξ ἀσύμφορος ὢν καὶ τὸ ξύμπαν εἰπεῖν οὐδὲν ὑγιὲς , ἐν τούτῳ μόνῳ πρὸς ὄνησιν ἔσται τῇ πόλει , ἐὰν μηκέτʼ ᾖ τοῦ λοιποῦ · αὐτός τε γὰρ ταυτηνὶ δώσει τὴν δίκην , μηδὲν χρηστὸν ἔχων ὅλως , καὶ παρασκευάσει τοὺς ἄλλους ἐντεῦθεν μή ποτʼ ἂν ἐθελῆσαι τηλικαῦτα ληρεῖν . χωρὶς δὲ τούτων σκέψασθε , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , αὐτοῦ τε τούτου καὶ τῶν ἐξ ἀρχῆς ὑπαρχόντων νόμων τὸ διάφορον , ἵνʼ εἰδῆτε σαφῶς ὅτι τοσοῦτον οὗτος δεῖ τουτοισὶ παραβάλλεσθαι καὶ φέρειν εἰς ἴσα , ὡς μηδὲ δίκαιος ὢν ὅλως νόμος κεκλῆσθαι . εἰ γὰρ οἱ μὲν τοσοῦτον τῶν εὐεργετῶν λόγον ποιοῦνται ὡς μὴ μόνον τῶν ἴσων αὐτοὺς ἀξιοῦν , ἀλλʼ ὡς ὑπάρξαντας ἀγαθοῦ καὶ πλέον ἢ προσῆκε τιμᾶν , ὁ δὲ πᾶν τοὐναντίον καὶ ὧν εἰλήφεσαν ἐκπεσεῖν συμβουλεύει , ἀνάγκη πᾶσα τῷ μὲν ὡς δυσχερῆ καὶ ἀσύμφορα καὶ πρὸς τοσοῦτον ἀτοπίας ἰόντα ὡς μηδʼ εἰς ἀκοὴν πώποτʼ ἀφῖχθαι νομοθετοῦντι μηδὲ προσέχειν ὅλως τὸν νοῦν , ἀλλʼ αὐτοῖς
Lemmas: παντάπασι στέρομαι . οὕτως ὁ σός νόμος , Λεπτίνης , καθάπαξ ἀσύμφορος εἰμί καί ὁ σύμπας λέγω οὐδείς ὑγιής , ἐν οὗτος μόνος πρός ὄνησις εἰμί ὁ πόλις , ἐάν μηκέτι εἰμί ὁ λοιπός · αὐτός τε γάρ οὗτος δίδωμι ὁ δίκη , μηδείς χρηστός ἔχω ὅλος , καί παρασκευάζω ὁ ἄλλος ἐντεῦθεν μή ποτέ ἄν ἐθέλω τηλικοῦτος ληρέω . χωρίς δέ οὗτος σκοπέω , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , αὐτός τε οὗτος καί ὁ ἐκ ἀρχή ὑπάρχω νόμος ὁ διάφορος , ἵνα οἶδα σαφής ὅτι τοσοῦτος οὗτος δέω οὗτος παραβάλλω καί φέρω εἰς ἴσος , ὡς μηδέ δίκαιος εἰμί ὅλος νόμος καλέω . εἰ γάρ ὁ μέν τοσοῦτος ὁ εὐεργέτης λόγος ποιέω ὡς μή μόνος ὁ ἴσος αὐτός ἀξιόω , ἀλλά ὡς ὑπάρχω ἀγαθός καί πολύς ἤ προσήκω τιμάω , ὁ δέ πᾶς ἐναντίος καί ὅς λαμβάνω ἐκπίπτω συμβουλεύω , ἀνάγκη πᾶς ὁ μέν ὡς δυσχερής καί ἀσύμφορος καί πρός τοσοῦτος ἀτοπία ἔρχομαι ὡς μηδέ εἰς ἀκοή πώποτε ἀφικνέομαι νομοθετέω μηδέ προσέχω ὅλος ὁ νόος , ἀλλά αὐτός
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 126
οἷς φάσκει χαίρειν τοῦτον ἐᾶν · τοὺς δʼ οἷς πάντας τοὺς ἐκ τοῦ παντὸς αἰῶνος ἀνθρώπους καὶ προσέτι τὴν φύσιν αὐτὴν συμψήφους ὧν λέγουσιν ἴσχουσι , μὴ μόνον στέργειν τε καὶ θαυμάζειν , ἀλλὰ καὶ συνήδεσθαι σφίσιν , οὕτως ἄριστα πάντων ἔχουσι . πρὸς δὲ κἀκείνως νόμον ἐξούλης λάχοι τις ἂν εἰκότος αὐτῷ . οἱ μὲν γὰρ εἰ καὶ διάφορα καὶ περὶ ὧν ἂν εἴποι τις φθέγγονται , ἀλλʼ ἐπεὶ πρὸς ἓν μόνον πάντες ὁρῶσι τὸ τῶν πόλεων κέρδος , διὰ τοῦτο καὶ τῆς αὐτῆς προσηγορίας μέτεστι πᾶσι , καὶ τοῦτο κοινὸν κατὰ πάντων κεκράτηκεν ὄνομα νόμοι . ὁ δὲ
Lemmas: ὅς φάσκω χαίρω οὗτος ἐάω · ὁ δέ ὅς πᾶς ὁ ἐκ ὁ πᾶς αἰών ἄνθρωπος καί προσέτι ὁ φύσις αὐτός σύμψηφος ὅς λέγω ἴσχω , μή μόνος στέργω τε καί θαυμάζω , ἀλλά καί συνήδομαι σφεῖς , οὕτως ἀγαθός πᾶς ἔχω . πρός δέ κἀκεῖνος νόμος ἐξούλης λαγχάνω τις ἄν ἔοικα αὐτός . ὁ μέν γάρ εἰ καί διάφορος καί περί ὅς ἄν λέγω τις φθέγγομαι , ἀλλά ἐπεί πρός εἷς μόνος πᾶς ὁράω ὁ ὁ πόλις κέρδος , διά οὗτος καί ὁ αὐτός προσηγορία μέτειμι πᾶς , καί οὗτος κοινός κατά πᾶς κρατέω ὄνομα νόμος . ὁ δέ
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 128
μηδενὶ τούτων τὰ τοιαῦτα ξυμβαίνων πῶς ἂν ἔχοι λόγον κἀν τῷ καταλόγῳ τούτων τετάχθαι ; μᾶλλον δὲ τοῦτʼ ἂν εἴη γε σῶζον λόγον , εἰ ὃν τρόπον τοὺς μὲν ὡς ὑπὲρ ἡμῶν ὄντας τιμῶμεν καὶ σωτῆρας καὶ καθηγεμόνας τοῦ βίου μετὰ τοὺς θεοὺς ἄγομεν , τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ τοῦτον ὡς καθʼ ἡμῶν ὄντα παντάπασι παύσομεν . εἰ γὰρ ἐπανόρθωμα κακῶν ἅπαντες εὖ ἔχοντες νόμοι , ὁ μηδέν τι τοιοῦτον ἰώμενος τὸ παράπαν , ἀλλὰ καὶ στασιάζειν πρὸς τοὺς εὐεργέτας παρασκευάζων τὴν πόλιν , ταυτὸν δὲ εἰπεῖν καὶ αὐτὴν πρὸς αὑτὴν , πῶς οὐκ ἐν Ἐρινύος ἡμῖν ἔσται μοίρᾳ , παραμένων τῷ βίῳ ; ἔπειτα καὶ πάνδεινόν ἐστιν , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , εἰ τυράννου καὶ νόμων παντάπασιν ἐναντίων ὄντων , καὶ τῶν μὲν τὰ δίκαια πρὸς τοὺς εὐεργέτας ἐκ παντὸς τρόπου ποιεῖν προτρεπόντων , τοῦ δὲ καὶ ἃς εἰλήφεσαν δωρεὰς μετὰ καὶ τῶν ὄντων αὐτῶν προσαποστεροῦντος ·
Lemmas: μηδείς οὗτος ὁ τοιοῦτος συμβαίνω πῶς ἄν ἔχω λόγος ἐν ὁ κατάλογος οὗτος τάσσω ; μάλα δέ οὗτος ἄν εἰμί γε σῴζω λόγος , εἰ ὅς τρόπος ὁ μέν ὡς ὑπέρ ἐγώ εἰμί τιμάω καί σωτήρ καί καθηγεμών ὁ βίος μετά ὁ θεός ἄγω , ὁ αὐτός τρόπος καί οὗτος ὡς κατά ἐγώ εἰμί παντάπασι παύω . εἰ γάρ ἐπανόρθωμα κακός ἅπας εὖ ἔχω νόμος , ὁ μηδείς τις τοιοῦτος ἰάομαι ὁ παράπαν , ἀλλά καί στασιάζω πρός ὁ εὐεργέτης παρασκευάζω ὁ πόλις , τατός δέ λέγω καί αὐτός πρός ἑαυτοῦ , πῶς οὐ ἐν Ἐρινύς ἐγώ εἰμί μοῖρα , παραμένω ὁ βίος ; ἔπειτα καί πάνδεινος εἰμί , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , εἰ τύραννος καί νόμος παντάπασι ἐναντίος εἰμί , καί ὁ μέν ὁ δίκαιος πρός ὁ εὐεργέτης ἐκ πᾶς τρόπος ποιέω προσρέπω , ὁ δέ καί ὅς λαμβάνω δωρεά μετά καί ὁ εἰμί αὐτός προσαποστερέω ·
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 130
ὃ νῦν Λεπτίνης μηδὲν αἰσχυνόμενος γράφει · ἔπειθʼ ἡμεῖς νομοθέτην τουτονὶ προσεροῦμεν , ἐφʼ ὃν τύμπανα καὶ κύφωνας , τὸ τῆς κωμῳδίας , διὰ ταῦτʼ ἔδει καλεῖν , ὡς τοῦ τῆς πόλεως καταψευδόμενον ἤθους , καὶ ταύτην ἐκπολεμοῦντα πρὸς οὓς ἥκιστʼ ἐχρῆν ; ἡδέως δʼ ἄν σου , Λεπτίνη , πυθοίμην , ἐὰν ἣν παρά του χάριν εἰλήφεις , ταύτην ἔπειτʼ ἀφαιρεθῇς , πότερον δυσχερανεῖς ἢ μή ; μᾶλλον δὲ εἰ μὲν , ὅτε ταύτην εἰλήφεις , οὐ προσεῖχες ὅλως τὸν νοῦν , πρῶτον μὲν οὐκ οἶδʼ ὅτου χάριν εἰλήφεις · οὐ γὰρ οἷόν τε ταύτην λαβεῖν μὴ περὶ πλείστου ποιούμενον . πλὴν , εἰ βούλει , δεδόσθω μήτε τότε μηδένα ταυτησὶ πεποιῆσθαι λόγον μήτε νῦν
Lemmas: ὅς νῦν Λεπτίνης μηδείς αἰσχύνω γράφω · ἔπειτα ἐγώ νομοθέτης οὗτος προσλέγω , ἐπί ὅς τύμπανον καί κύφων , ὁ ὁ κωμῳδία , διά οὗτος δέω καλέω , ὡς ὁ ὁ πόλις καταψεύδομαι ἦθος , καί οὗτος ἐκπολεμέω πρός ὅς ἦκα χρή ; ἡδύς δέ ἄν σύ , Λεπτίνης , πυνθάνομαι , ἐάν ὅς παρά τις χάρις λαμβάνω , οὗτος ἔπειτα ἀφαιρέω , πότερος δυσχεραίνω ἤ μή ; μάλα δέ εἰ μέν , ὅτε οὗτος λαμβάνω , οὐ προσέχω ὅλος ὁ νόος , πρῶτος μέν οὐ οἶδα ὅστις χάριν λαμβάνω · οὐ γάρ οἷος τε οὗτος λαμβάνω μή περί πολύς ποιέω . πλήν , εἰ βούλομαι , δίδωμι μήτε τότε μηδείς οὗτος ποιέω λόγος μήτε νῦν
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 132
ἀφαιρεθέντα δυσχερανεῖν . εἰ δʼ ἐπὶ τὸ λαβεῖν εἶχες ἀσμένως , ὥσπερ οὖν εἶχες καὶ οὐδεὶς ἀντερεῖ , καὶ πρὸς τὴν ἀφαίρεσιν , εὖ οἶδα , δυσχερανεῖς , καὶ μάλιστʼ εἰ καὶ πρότερος αὐτὸς εὖ ποιήσας τοῦτον ἐτύγχανες . εἶθʼ ὧν οὐκ ἄν ποτʼ αὐτὸς ἕλοιο πεπειρᾶσθαι , ταῦθʼ ὑφʼ ἡμῶν ἑτέρους παθεῖν ἀξιοῖς , καὶ μόνος τῶν πάντων νομοθετεῖν οἴει δεῖν ἃ καὶ εἰ πόρρωθεν ἐτύγχανε νομισθέντα , ὡς μηδὲν ὅλως πρὸς ἡμᾶς ὄντα διαγράφειν ἔδει καθάπαξ , καὶ μᾶλλον νόμον τιθέναι τῷ καὶ εἰσαῦθις ἐπιχειρήσοντι τούτοις θανάτου τιμᾶν ; καὶ εἰ μὲν ὑφʼ ὁτουοῦν αὐτὸς ὑβρισμένος ἐτύγχανες , οὐκ ἄν ποτʼ ἴσως ἠνέσχου , ἀλλʼ ἤμυνας ἂν ἐκ τῶν ἐνόντων σαυτῷ · σὺ δὲ τούς τε νῦν ὄντας ἡμῶν τούς τε ἐσομένους εἰς ὄνειδος διʼ ὧν νομοθετεῖς καθιστὰς , ἔπειτʼ οὐκ ἄγεις ἐν ψήφοις ; ἐὰν γὰρ ἅ τις ἐπαγγειλάμενος τύχοι , ταῦτα μὴ δοὺς ὡς εἰς ἀπατεῶνας τελῶν πολλοὺς ἴσχει τοὺς κατηγόρους , ὁ καὶ ἃ δέδωκεν ἀφελόμενος τίνʼ οὐκ ἂν παρὰ πάντων δέξαιτο μέμψιν ; ἐχρῆν τοίνυν ἡμᾶς , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , ἐχρῆν ,
Lemmas: ἀφαιρέω δυσχεραίνω . εἰ δέ ἐπί ὁ λαμβάνω ἔχω ἄσμενος , ὥσπερ οὖν ἔχω καί οὐδείς ἀντιλέγω , καί πρός ὁ ἀφαίρεσις , εὖ οἶδα , δυσχεραίνω , καί μάλα εἰ καί πρότερος αὐτός εὖ ποιέω οὗτος τυγχάνω . εἶτα ὅς οὐ ἄν ποτέ αὐτός αἱρέω πειράω , οὗτος ὑπό ἐγώ ἕτερος πάσχω ἀξιόω , καί μόνος ὁ πᾶς νομοθετέω οἴομαι δέω ὅς καί εἰ πρόσωθεν τυγχάνω νομίζω , ὡς μηδείς ὅλος πρός ἐγώ εἰμί διαγράφω δέω καθάπαξ , καί μάλα νόμος τίθημι ὁ καί εἰσαῦθις ἐπιχειρέω οὗτος θάνατος τιμάω ; καί εἰ μέν ὑπό ὅστις αὐτός ὑβρίζω τυγχάνω , οὐ ἄν ποτέ ἴσως ἀνέχω , ἀλλά ἀμύνω ἄν ἐκ ὁ ἔνειμι σεαυτοῦ · σύ δέ ὁ τε νῦν εἰμί ἐγώ ὁ τε εἰμί εἰς ὄνειδος διά ὅς νομοθετέω καθίστημι , ἔπειτα οὐ ἄγω ἐν ψῆφος ; ἐάν γάρ ὅς τις ἐπαγγέλλω τυγχάνω , οὗτος μή δίδωμι ὡς εἰς ἀπατεών τελέω πολύς ἴσχω ὁ κατήγορος , ὁ καί ὅς δίδωμι ἀφαιρέω τίς οὐ ἄν παρά πᾶς δέχομαι μέμψις ; χρή τοίνυν ἐγώ , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , χρή ,
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 134
ἐπεὶ καὶ φύσει καὶ χρόνῳ συγκεκληρωμένον ὥσπερ ἄνωθεν ἔχομεν πάντες εὖ ποιεῖν μᾶλλον ἢ εὖ πάσχειν αἱρεῖσθαι , καὶ πρὸς τοὺς νῦν ἀτελείᾳ χρωμένους κατὰ ταὐτὰ διακεῖσθαι καὶ πρὶν ὑπʼ αὐτῶν ἡμᾶς εὖ πεπονθέναι , ταύτης αὐτοὺς ἀξιῶσαι . ὅτε δʼ ὑπʼ αὐτῶν πρόσθεν ἡμεῖς εὖ πεπονθότες ἔπειτα ταύτης αὐτοὺς ἠξιώκαμεν , ἐθελήσομεν πάλιν αὖ ταύτην αὐτοὺς ἀφελέσθαι , ὥσπερ ἐπὶ ῥητοῖς δεδωκότες , ἢ ἡμῶν αὐτῶν ὅτι παρέσχομεν καταγνόντες ; καὶ τίνα περὶ ἡμῶν αὐτῶν τοῖς Ἕλλησι δώσομεν δόξαν , οἱ μεγαλοψυχίας ἑκασταχοῦ γῆς ἴσχοντες ὄνομα , καὶ οὕτω φανερώτατα πάντων ἀνθρώπων διʼ ἀρετὴν ὑπὸ θεῶν σπουδασθέντες ὡς καὶ λιμοῦ ποτε κατειληφότος τὴν οἰκουμένην πᾶσαν σχεδὸν καὶ Ἕλλησι καὶ βαρβάροις τὸν Πύθιον ἀνελεῖν οὐκ ἂν τὸν λιμὸν ἄλλως πεπαῦσθαι εἰ μὴ Ἀθηναίων ὑπὲρ πάντων
Lemmas: ἐπεί καί φύσις καί χρόνος συγκληρόω ὥσπερ ἄνωθεν ἔχω πᾶς εὖ ποιέω μάλα ἤ εὖ πάσχω αἱρέω , καί πρός ὁ νῦν ἀτέλεια χράω κατά αὐτός διάκειμαι καί πρίν ὑπό αὐτός ἐγώ εὖ πάσχω , οὗτος αὐτός ἀξιόω . ὅτε δέ ὑπό αὐτός πρόσθεν ἐγώ εὖ πάσχω ἔπειτα οὗτος αὐτός ἀξιόω , ἐθέλω πάλιν αὖ οὗτος αὐτός ἀφαιρέω , ὥσπερ ἐπί ῥητός δίδωμι , ἤ ἐγώ αὐτός ὅτι παρέχω καταγιγνώσκω ; καί τίς περί ἐγώ αὐτός ὁ Ἕλλην δίδωμι δόξα , ὁ μεγαλοψυχία ἑκασταχοῦ γῆ ἴσχω ὄνομα , καί οὕτως φανερός πᾶς ἄνθρωπος διά ἀρετή ὑπό θεός σπουδάζω ὡς καί λιμός ποτέ καταλαμβάνω ὁ οἰκουμένη πᾶς σχεδόν καί Ἕλλην καί βάρβαρος ὁ Πύθιος ἀναιρέω οὐ ἄν ὁ λιμός ἄλλος παύω εἰ μή Ἀθηναῖος ὑπέρ πᾶς
aelius-aristides.pro-s-lepti-nhn-u-pe-r-telei-as 136
εἰς οὐρανὸν χεῖρας ᾐρκότων ; πρὸς γὰρ τῷ τῆς ἐσχάτης ἀγνωμοσύνης εἶναι τὴν τῶν διδομένων ἀφαίρεσιν , καὶ ἣν ἀτέλειαν νῦν ἴσχουσιν οὗτοι , οἴκοθεν καὶ παρʼ ἑαυτῶν ἴσχουσι ταύτην , οὐ χάριν ἡμετέραν λαβόντες , ἀλλʼ ὧν εἰς ἡμᾶς ἔδρασαν ἀγαθῶν ὥσπερ τινὰ ταύτην ἀντειληφότες μισθόν . οὐκοῦν ἐὰν ἀφέλωμεν ταύτην αὐτοὺς , πρῶτον μὲν οὐχ ἃ χαριζόμενοι σφίσι παρέσχομεν , ταῦτα τούτους ἀφαιρησόμεθα δή που , ἀλλʼ ὧν κατὰ τὸν τοῦ δικαίου λόγον εἰσὶ κύριοι , τούτων στερήσονται · ἔπειτα καὶ οἷς ἡμᾶς εὖ πεποιήκασιν οὗτοι , ταῦτʼ εἰκότως ἀνταπαιτήσουσι , καὶ πολλῷ δικαιότερον ἢ ἡμεῖς ,
Lemmas: εἰς οὐρανός χείρ ᾐρκό̈τω ; πρός γάρ ὁ ὁ ἔσχατος ἀγνωμοσύνη εἰμί ὁ ὁ δίδωμι ἀφαίρεσις , καί ὅς ἀτέλεια νῦν ἴσχω οὗτος , οἴκοθεν καί παρά ἑαυτοῦ ἴσχω οὗτος , οὐ χάρις ἡμέτερος λαμβάνω , ἀλλά ὅς εἰς ἐγώ δράω ἀγαθός ὥσπερ τις οὗτος ἀντιλαμβάνω μισθός . οὐκοῦν ἐάν ἀφαιρέω οὗτος αὐτός , πρῶτος μέν οὐ ὅς χαρίζω σφεῖς παρέχω , οὗτος οὗτος ἀφαιρέω δή που , ἀλλά ὅς κατά ὁ ὁ δίκαιος λόγος εἰμί κύριος , οὗτος στερέω · ἔπειτα καί ὅς ἐγώ εὖ ποιέω οὗτος , οὗτος ἔοικα ἀνταπαιτέω , καί πολύς δίκαιος ἤ ἐγώ ,