aelius-aristides.pro-s-kapi-twna 319
καὶ ἐν αὐτοῖς τούτοις ] μή πω τοσούτου μηδὲν ἄξιον ἔστω νικητήριον , ἀλλʼ ἅ τε αὐτὸς ἔπραξε καὶ τίνων ἔπραξε χάριν καὶ ἃ αὐτὸς καθαρῶς εἴρηκε , ταῦτα συμβαίνειν φημὶ τοῖς ὑπὲρ τῆς ῥητορικῆς λόγοις · καὶ τοσούτῳ δέω κακίζειν ἐκεῖνον τούτοις , ὥστε εἰ δεῖ καὶ τοῦτο εἰπεῖν , καὶ ἐν αὐτοῖς τούτοις σεμνύνειν αὐτὸν ἡγοῦμαι , εἰ τούτων ἐκείνοις ὑπεναντίως ἐχόντων μὴ τὰ ἔργα μηδὲ τὰς πράξεις αὐτοῦ διαβάλλω , ἀλλʼ ἐκ τοῦ βίου καὶ τῶν ἔργων , ἃ μεθʼ ἡμῶν καὶ ὧν ἡμεῖς ἀξιοῦμεν εἶναι τίθημι , ταῦθʼ ἑτέρως ἔχοντα ἢ ὡς ἄν τις πιστεύσειεν ἀποφαίνω . δοκεῖ σοι ταῦτα κακίζοντος ἐκεῖνον εἶναι , ἤ τινος αὐθαδείας ἢ προπετείας μετασχεῖν ; ἐγὼ μὲν οὐκ οἶμαι . ἀλλʼ εἰ δεῖ τι τούτοις ἔγκλημα ἐνεγκεῖν , μᾶλλον ἄν τις καλέσειε δικαίως εὐλάβειαν πλείω τῆς προσηκούσης . καίτοι ἐκεῖνός γε ὅπου καὶ μικρὸν ἐλέγχειν ἔχει τινὰ τῶν πρεσβυτέρων , ἢ καὶ τῶν καθʼ ἑαυτὸν ἐνδόξων ἀνδρῶν , οὐδὲν ὑφίεται . ἀλλὰ μή πω περὶ τούτων . ἀλλὰ τί χρῆν με ποιεῖν ὦ πρὸς Διός ; πότερον μὴ μνησθῆναι τὸ παράπαν τῆς εἰς Σικελίαν ἀποδημίας ὥσπερ τι τῶν ἀπορρήτων μέλλοντα ἐρεῖν ; ἀλλʼ οὔτε ψήφισμα συνῄδειν ἀπαγορεῦον καὶ τῷ λόγῳ συνέφερε , καὶ ἅμα ἀληθὲς ἦν · καὶ γὰρ ἔπλευσεν οὐχ ἅπαξ καὶ ὑπὲρ τοῦ Δίωνι γενέσθαι τὰ δίκαια . ἔστω δὲ ταῦτα · ἐφαίνετο δὲ ἐν τοῖς λόγοις Γοργίου εἰρηκὼς οὐ πολλοῦ τινος ἄξιον τὸ μὴ ἀδικεῖσθαι . εἰ δὲ ταῦτα ἀσθενῆ καὶ τοῦ μηδενὸς ἄξια , ἐν μέσῳ μὲν δὴ πρόκειται , λυόντων δὲ οἱ σοφοὶ , εἰ βούλονται , καὶ κακῶς λέγοντες ἐμέ . πάντως συνηθέστερον κακῶς λέγειν ἢ εὖ . ἀλλὰ σύν τινι ἔθει πρᾳοτέρῳ καὶ σχήματι χρῆν μνησθῆναι περὶ αὐτῶν ; οὐκοῦν ἤκουσας τῆς παραιτήσεως εἰ μὴ τότε , ἀλλὰ νῦν . ὅτι δὲ οὐ τὰς παρὰ σοῦ ταύτας αἰτίας δείσαντες ὕστερον εἰσεποιήσαμεν ταῦτα , ἀλλʼ ἀπʼ ἀρχῆς ἐνῆν , κάλει τούτων μάρτυρας , εἰ βούλει , τοὺς ἀκούοντας . ἀλλὰ νὴ Δίʼ ἀνιαρὸν τοῦτο τοῖς Πλάτωνος ἑταίροις . ἕτερος λόγος οὗτος , οὐ πρὸς ἐμὲ , ἀλλὰ πρὸς ὁντιναδήποτε . ἢ καὶ τοῦτο ἀδικῶ ὅτι τὰ ἐκ τῶν Νόμων
Lemmas: καί ἐν αὐτός οὗτος ] μή πω τοσοῦτος μηδείς ἄξιος εἰμί νικητήριος , ἀλλά ὅς τε αὐτός πράσσω καί τίς πράσσω χάριν καί ὅς αὐτός καθαρός λέγω , οὗτος συμβαίνω φημί ὁ ὑπέρ ὁ ῥητορική λόγος · καί τοσοῦτος δέω κακίζω ἐκεῖνος οὗτος , ὥστε εἰ δέω καί οὗτος λέγω , καί ἐν αὐτός οὗτος σεμνύνω αὐτός ἡγέομαι , εἰ οὗτος ἐκεῖνος ὑπεναντίος ἔχω μή ὁ ἔργον μηδέ ὁ πρᾶξις αὐτός διαβάλλω , ἀλλά ἐκ ὁ βίος καί ὁ ἔργον , ὅς μετά ἐγώ καί ὅς ἐγώ ἀξιόω εἰμί τίθημι , οὗτος ἕτερος ἔχω ἤ ὡς ἄν τις πιστεύω ἀποφαίνω . δοκέω σύ οὗτος κακίζω ἐκεῖνος εἰμί , ἤ τις αὐθάδεια ἤ προπέτεια μετέχω ; ἐγώ μέν οὐ οἴομαι . ἀλλά εἰ δέω τις οὗτος ἔγκλημα φέρω , μάλα ἄν τις καλέω δίκαιος εὐλάβεια πολύς ὁ προσήκω . καίτοι ἐκεῖνος γε ὅπου καί μικρός ἐλέγχω ἔχω τις ὁ πρέσβυς , ἤ καί ὁ κατά ἑαυτοῦ ἔνδοξος ἀνήρ , οὐδείς ὑφίημι . ἀλλά μή πω περί οὗτος . ἀλλά τίς χρή ἐγώ ποιέω ὦ πρός Ζεύς ; πότερος μή μιμνῄσκω ὁ παράπαν ὁ εἰς Σικελία ἀποδημία ὥσπερ τις ὁ ἀπόρρητος μέλλω λέγω ; ἀλλά οὔτε ψήφισμα σύνοιδα ἀπαγορεύω καί ὁ λόγος συμφέρω , καί ἅμα ἀληθής εἰμί · καί γάρ πλέω οὐ ἅπαξ καί ὑπέρ ὁ Δίων γίγνομαι ὁ δίκαιος . εἰμί δέ οὗτος · φαίνω δέ ἐν ὁ λόγος Γοργίας λέγω οὐ πολύς τις ἄξιος ὁ μή ἀδικέω . εἰ δέ οὗτος ἀσθενής καί ὁ μηδείς ἄξιος , ἐν μέσος μέν δή πρόκειμαι , λύω δέ ὁ σοφός , εἰ βούλομαι , καί κακός λέγω ἐγώ . πάντως συνήθης κακός λέγω ἤ εὖ . ἀλλά σύν τις ἔθος πρᾶος καί σχῆμα χρή μιμνῄσκω περί αὐτός ; οὐκοῦν ἀκούω ὁ παραίτησις εἰ μή τότε , ἀλλά νῦν . ὅτι δέ οὐ ὁ παρά σύ οὗτος αἰτία δείδω ὕστερον εἰσποιέω οὗτος , ἀλλά ἀπό ἀρχή ἔνειμι , καλέω οὗτος μάρτυς , εἰ βούλομαι , ὁ ἀκούω . ἀλλά νή Ζεύς ἀνιαρός οὗτος ὁ Πλάτων ἑταῖρος . ἕτερος λόγος οὗτος , οὐ πρός ἐγώ , ἀλλά πρός ὁντιναδήποτε . ἤ καί οὗτος ἀδικέω ὅτι ὁ ἐκ ὁ Νόμος