aelius-aristides.pro-s-kapi-twna 318
ἀλλὰ τούτου γε ἂν ἀξιοῖς . ἔφησθα , ὡς ἐγὼ πυνθάνομαι , δυσχεραίνειν ὅτι ἦν ἐν τοῖς λόγοις μνήμη τῆς εἰς Σικελίαν ἀποδημίας αὐτοῦ , καὶ ὅτι τοῦ βίου δὴ καθάπτεσθαι τοῦ Πλάτωνος ἐν τούτοις ἐδοκοῦμεν · ἐχρῆν δὲ ἄρα τοῦτο μὲν χωρίς που εἶναι , τὸν λόγον δὲ ἐλέγχειν , καὶ ταῦτά γε οὐκ ἐραστοῦ μόνον τὰ ἐγκλήματα , ἀλλὰ καὶ σωφρονοῦντος περὶ λόγους . ἀλλʼ ὅρα δὴ μὴ ἀναίτιόν με αἰτιᾷ . ἐγὼ γὰρ οὐκ ἔλεγον δή που Πλάτωνα κακῶς , ὥσπερ ἐν δικαστηρίῳ τινὶ κρίνων , οὐδʼ ᾐτιώμην τὰς ἀποδημίας , ἵνα χείρων νομίζοιτο , ἀλλὰ κἀν τούτοις μαρτυρεῖν ἔφασκον ἐμαυτῷ τε καὶ ῥητορικῇ . δῆλον γὰρ ὅτι εἰ μὲν μικροῦ τινος ἄξιον ἦν τὸ ἀδικεῖσθαι , ἢ τὸ δίκην λαμβάνειν ἀδικηθέντα , οὐδʼ ἂν ἐκεῖνον ἐπῆρεν οὐδεὶς πέλαγός τε τοσοῦτον πλεῖν καὶ παρʼ ἄνδρα τύραννον ὑπὲρ τῶν Λίωνος πραγμάτων , οὐδέ γε ἐκεῖθεν ἀναστρέψαντο συμπράττειν ἅπαντα Δίωνι , κατελθεῖν τε βουλομένῳ καὶ δίκην ὧν ἐπεπόνθει λαμβάνειν . νῦν δὲ ἔργῳ μαρτυρεῖν αὐτὸν ὅτι οὐ φαύλης φύσεως οὐδὲ τῆς τυχούσης εἴη δυνάμεως τὸ τοῖς ἀδικεῖν ἐπιχειροῦσι μὴ ἐπιτρέπειν . καὶ ταῦθʼ ὅτι ἀληθῆ εἰσὶ μὲν οἱ τῶν λόγων δήπουθεν ἀκούσαντες , εἰσὶ δὲ οἱ λόγοι . καὶ τὰ μὲν ἄλλα ἐῶ μεθʼ ὅσης αἰδοῦς καὶ πραότητος περὶ αὐτῶν τούτων διειλέγμεθα , τοσοῦτον δεινότητος εἰσφερόμενοι ὅσον μήτε ἐκεῖνον διέβαλλε κἀμοὶ κρείττω καθίστη τὸν λόγον , ἀλλʼ εἰσεποιήσαμεν ὥσπερ παράβασιν χωρίον ἐξαίρετον αὐτῷ . οὗ σὺ εἰ μὲν ἤκουσας , ἀναμνήσθητι , εἰ δὲ μὴ ἤκουσας , μὴ προκαταγίγνωσκε . φέρε οὖν σοι ὥσπερ οἱ ἐν τοῖς δικαστηρίοις ἀγωνιζόμενοι αὐτὰ ἐκ τοῦ βιβλίου παράσχωμαι . ἐκ τοῦ βιβλίου . μικρὸν δέ τι βούλομαι διαλαβεῖν , μή τις ὅλως οἰηθῇ με τοῖς λόγοις τούτοις κατηγορεῖν Πλάτωνος , ἢ λέγειν κακῶς μετὰ ἀφορμῆς . ἐγὼ γὰρ οὔτε αὐτὸς ἔγκλημα δή που ποιοῦμαι εἴ που καὶ ὁπωσοῦν ᾠήθη δεῖν Πλάτων ἀποδημῆσαι οὔτʼ εἰ ἄλλος τις προφέρει νοῦν ἔχειν ἡγοῦμαι , οὔθʼ ὅλως ἔξω τῶν εἰς τὸν λόγον ἡκόντων οὐδὲν περιεργάζομαι , [ ὥστε εἰ δεῖ καὶ τοῦτο εἰπεῖν
Lemmas: ἀλλά οὗτος γε ἄν ἀξιόω . φημί , ὡς ἐγώ πυνθάνομαι , δυσχεραίνω ὅτι εἰμί ἐν ὁ λόγος μνήμη ὁ εἰς Σικελία ἀποδημία αὐτός , καί ὅτι ὁ βίος δή καθάπτω ὁ Πλάτων ἐν οὗτος δοκέω · χρή δέ ἄρα οὗτος μέν χωρίς που εἰμί , ὁ λόγος δέ ἐλέγχω , καί οὗτος γε οὐ ἐραστής μόνος ὁ ἔγκλημα , ἀλλά καί σωφρονέω περί λόγος . ἀλλά ὁράω δή μή ἀναίτιος ἐγώ αἰτιάομαι . ἐγώ γάρ οὐ λέγω δή που Πλάτων κακός , ὥσπερ ἐν δικαστήριον τις κρίνω , οὐδέ αἰτιάομαι ὁ ἀποδημία , ἵνα κακός νομίζω , ἀλλά ἐν οὗτος μαρτυρέω φάσκω ἐμαυτοῦ τε καί ῥητορικός . δῆλος γάρ ὅτι εἰ μέν μικρός τις ἄξιος εἰμί ὁ ἀδικέω , ἤ ὁ δίκη λαμβάνω ἀδικέω , οὐδέ ἄν ἐκεῖνος ἐπαίρω οὐδείς πέλαγος τε τοσοῦτος πλέω καί παρά ἀνήρ τύραννος ὑπέρ ὁ Λίων πρᾶγμα , οὐδέ γε ἐκεῖθεν ἀναστρέφω συμπράσσω ἅπας Δίων , κατέρχομαι τε βούλομαι καί δίκη ὅς πάσχω λαμβάνω . νῦν δέ ἔργον μαρτυρέω αὐτός ὅτι οὐ φαῦλος φύσις οὐδέ ὁ τυγχάνω εἰμί δύναμις ὁ ὁ ἀδικέω ἐπιχειρέω μή ἐπιτρέπω . καί οὗτος ὅτι ἀληθής εἰμί μέν ὁ ὁ λόγος δήπουθεν ἀκούω , εἰμί δέ ὁ λόγος . καί ὁ μέν ἄλλος ἐάω μετά ὅσος αἰδώς καί πραότης περί αὐτός οὗτος διαλέγω , τοσοῦτος δεινότης εἰσφέρω ὅσος μήτε ἐκεῖνος διαβάλλω ἐγώ κρατύς καθίστημι ὁ λόγος , ἀλλά εἰσποιέω ὥσπερ παράβασις χωρίον ἐξαιρετός αὐτός . ὅς σύ εἰ μέν ἀκούω , ἀναμιμνῄσκω , εἰ δέ μή ἀκούω , μή προκαταγιγνώσκω . φέρω οὖν σύ ὥσπερ ὁ ἐν ὁ δικαστήριον ἀγωνίζομαι αὐτός ἐκ ὁ βιβλίον παρέχω . ἐκ ὁ βιβλίον . μικρός δέ τις βούλομαι διαλαμβάνω , μή τις ὅλος οἴομαι ἐγώ ὁ λόγος οὗτος κατηγορέω Πλάτων , ἤ λέγω κακός μετά ἀφορμή . ἐγώ γάρ οὔτε αὐτός ἔγκλημα δή που ποιέω εἰ που καί ὁπωσοῦν οἴομαι δέω Πλάτων ἀποδημέω οὔτε εἰ ἄλλος τις προφέρω νόος ἔχω ἡγέομαι , οὔτε ὅλος ἔξω ὁ εἰς ὁ λόγος ἥκω οὐδείς περιεργάζομαι , [ ὥστε εἰ δέω καί οὗτος λέγω