aelius-aristides.pro-s-kapi-twna 320
αὐτοῦ παρεγραψάμην ; καὶ ὅπως γε , ἐπεὶ καὶ δυσχεραίνουσι , κἀκεῖνο ἐπιδείξουσιν ὡς οὐ τοῖς αὐτὸς αὑτοῦ περιπίπτει λόγοις , ἐπειδάν τι φάσκῃ . ἐκ τῶν Νόμων τοῖς δʼ εὐδαιμόνως ζῶσιν ὑπάρχειν ἀνάγκη πρῶτον τὸ μὴ ἀδικεῖν ἄλλους , μήτε αὐτοὺς ὑφʼ ἑτέρων ἀδικεῖσθαι . τούτοιν δὲ τὸ μὲν οὐ πάνυ χαλεπὸν , τοῦ δὲ μὴ ἀδικεῖσθαι κτήσασθαι δύναμιν παγχάλεπον · καὶ οὐκ ἔστιν αὐτὸ τελέως ἔχειν ἄλλως ἢ τελέως γενόμενον ἀγαθόν . ἐπὶ τούτοις αὖ τοῖς ῥήμασι τί ἡμεῖς ἐφθεγξάμεθα ἐν τῷ βιβλίῳ ; ἐκ τοῦ βιβλίου ἰοῦ ἰοῦ τῆς μαρτυρίας . τούτων ἐδεόμην . ταῦτα λέγει Πλάτων , ὁ τοῦ ἐπιγράμματος μετέχων καὶ διʼ ὃν τὸ Ἀρίστωνος γένος θεῖον ὡς ἀληθῶς . τελέως ἄρα , ὦ δαιμόνιε , ῥητορικὴ καλὸν καὶ οὐ πρὸς παντὸς οὔτε λαβεῖν οὔτε κτήσασθαι . φαίνει γὰρ καὶ σὺ τοῦτό γε συγχωρῶν , ὅτι ἐπὶ τῷ μὴ ἀδικεῖσθαι τέτακται . οὐκοῦν ὅτε ἀδικεῖν μὲν οὐ προσηνάγκαζεν , ἀδικεῖσθαι δὲ οὐκ ἐᾷ , ὡς δὲ ἐκ τοῦ λόγου συνέβαινεν , οὐδέτερον τούτων ἐᾷ , οὔτε ἀδικεῖν οὔτε ἀδικεῖσθαι , εἰ μὲν καὶ τῆς φιλοσοφίας ὁ αὐτός ἐστιν ὅρος , φιλοσοφία τις οὖσα ἡ ῥητορικὴ φαίνεται , εἰ δὲ ἐξαρκεῖ τῇ φιλοσοφίᾳ μὴ ἀδικεῖν , ἡ ῥητορικὴ τελεώτερον · τὸ γὰρ χαλεπώτερον κτήσασθαι καὶ μεῖζον ἤδη προστίθησιν , ὅπως μηδʼ αὐτὸς ὑπʼ ἄλλων ἀδικήσεται . πῶς οὖν τὸ αὐτὸ ἅμα μὲν τελέως ἀγαθὸν καὶ μέγιστον τῶν ἀγαθῶν , ἅμα δʼ ἔσχατον τῶν κακῶν καὶ κολακεία ; ἢ πῶς ἐλάχιστον οἱ ῥήτορες δύνανται , εἴ γε οὗ παγχάλεπον κτήσασθαι δύναμιν , τοῦτʼ αὐτοῖς περίεστιν ; ἐγὼ μὲν οὐκ ἔχω συμβαλεῖν . εὐδαίμονες ἄρα , οὐκ ἄθλιοι , κατὰ τὸν Πλάτωνος λόγον οἱ ῥήτορες , εἴ γε ὁ μὲν τελέως ἀγαθὸς εὐδαίμων , τοῦτο δὲ οὐκ ἔστι κτήσασθαι μὴ τελέως ἀγαθὸν γενόμενον . πότερον ταῦτα ὀρθῶς καὶ ἀναγκαίως ἔχει ἐνεγκεῖν εἰς μέσον , ἢ καὶ τοῦτο ἀδικοῦμεν καὶ περιεργαζόμεθα , εἰ μὴ προσκυνοῦμεν , ὡσπερεὶ κίστην ἀπόρρητα κρύπτουσαν ; ἐγὼ δὲ οὐ τοῦτο ᾤμην εἶναι τὸ τἀπόρρητα
Lemmas: αὐτός παραγράφω ; καί ὅπως γε , ἐπεί καί δυσχεραίνω , ἐκεῖνος ἐπιδείκνυμι ὡς οὐ ὁ αὐτός ἑαυτοῦ περιπίπτω λόγος , ἐπειδάν τις φάσκω . ἐκ ὁ Νόμος ὁ δέ εὐδαίμων ζάω ὑπάρχω ἀνάγκη πρῶτος ὁ μή ἀδικέω ἄλλος , μήτε αὐτός ὑπό ἕτερος ἀδικέω . οὗτος δέ ὁ μέν οὐ πάνυ χαλεπός , ὁ δέ μή ἀδικέω κτάομαι δύναμις παγχάλεπος · καί οὐ εἰμί αὐτός τέλειος ἔχω ἄλλος ἤ τέλειος γίγνομαι ἀγαθός . ἐπί οὗτος αὖ ὁ ῥῆμα τίς ἐγώ φθέγγομαι ἐν ὁ βιβλίον ; ἐκ ὁ βιβλίον ἰός ἰός ὁ μαρτυρία . οὗτος δέω . οὗτος λέγω Πλάτων , ὁ ὁ ἐπίγραμμα μετέχω καί διά ὅς ὁ Ἀρίστων γένος θεῖος ὡς ἀληθής . τέλειος ἄρα , ὦ δαιμόνιος , ῥητορικός καλός καί οὐ πρός πᾶς οὔτε λαμβάνω οὔτε κτάομαι . φαίνω γάρ καί σύ οὗτος γε συγχωρέω , ὅτι ἐπί ὁ μή ἀδικέω τάσσω . οὐκοῦν ὅτε ἀδικέω μέν οὐ προσαναγκάζω , ἀδικέω δέ οὐ ἐάω , ὡς δέ ἐκ ὁ λόγος συμβαίνω , οὐδέτερος οὗτος ἐάω , οὔτε ἀδικέω οὔτε ἀδικέω , εἰ μέν καί ὁ φιλοσοφία ὁ αὐτός εἰμί ὅρος , φιλοσοφία τις εἰμί ὁ ῥητορικός φαίνω , εἰ δέ ἐξαρκέω ὁ φιλοσοφία μή ἀδικέω , ὁ ῥητορικός τέλειος · ὁ γάρ χαλεπός κτάομαι καί μέγας ἤδη προστίθημι , ὅπως μηδέ αὐτός ὑπό ἄλλος ἀδικέω . πῶς οὖν ὁ αὐτός ἅμα μέν τέλειος ἀγαθός καί μέγας ὁ ἀγαθός , ἅμα δέ ἔσχατος ὁ κακός καί κολακεία ; ἤ πῶς ἐλαχύς ὁ ῥήτωρ δύναμαι , εἰ γε ὅς παγχάλεπος κτάομαι δύναμις , οὗτος αὐτός περίειμι ; ἐγώ μέν οὐ ἔχω συμβάλλω . εὐδαίμων ἄρα , οὐ ἄθλιος , κατά ὁ Πλάτων λόγος ὁ ῥήτωρ , εἰ γε ὁ μέν τέλειος ἀγαθός εὐδαίμων , οὗτος δέ οὐ εἰμί κτάομαι μή τέλειος ἀγαθός γίγνομαι . πότερος οὗτος ὀρθός καί ἀναγκαῖος ἔχω φέρω εἰς μέσος , ἤ καί οὗτος ἀδικέω καί περιεργάζομαι , εἰ μή προσκυνέω , ὡσπερεί κίστη ἀπόρρητος κρύπτω ; ἐγώ δέ οὐ οὗτος οἴομαι εἰμί ὁ ἀπόρρητος