aelius-aristides.pro-s-kapi-twna 324
ὑπὲρ τοῦ αὐτοῦ . σκόπει γὰρ αὐτὰ ἃ λέγει . ἐκ τοῦ Ἀλκιβιάδου λέγεταί γέ τοι , ὦ Σώκρατες , οὐκ ἀπὸ ταὐτομάτου σοφὸς γεγονέναι , ἀλλὰ πολλοῖς καὶ σοφοῖς συγγεγονέναι , καὶ Πυθοκλείδῃ καὶ Ἀναξαγόρᾳ · καὶ νῦν ὅτι τηλικοῦτος ὢν Δάμωνι σύνεστιν αὐτοῦ τούτου ἕνεκα . τί οὖν ; ἤδη τινὰ εἶδες σοφὸν ὁντιναοῦν ἀδυνατοῦντα ποιῆσαι ἄλλον σοφὸν ἅπερ αὐτός ; ὥσπερ ὅς σε ἐδίδαξε γράμματα αὐτός τε ἦν σοφὸς καὶ σὲ ἐποίησε τῶν τε ἄλλων ὁντιναοῦν ἐβούλετο ; ἦ γάρ ; ναί . οὐκοῦν καὶ σὺ ὁ παρʼ ἐκείνου μαθὼν ἄλλον οἷός τε ἔσει ; ναί . καὶ ὁ κιθαριστὴς δὲ καὶ ὁ παιδοτρίβης ὡσαύτως . πάνυ γε . ἱκανὸν γὰρ δή που τοῦτο τεκμήριον τῶν ἐπισταμένων ὁτιοῦν ὅτι ἐπίστανται , ἐπειδὰν καὶ ἄλλον τινὰ οἷοί τε ὦσιν ἀποδεῖξαι ἐπιστάμενον . ἔμοιγε δοκεῖ . τί οὖν ἔχεις εἰπεῖν , Περικλῆς τίνα ἐποίησε σοφὸν ἀπὸ τῶν υἱέων ἀρξάμενος ; τί δὲ εἰ τὼ Περικλέους υἱέε ἠλιθίω ἐγενέσθην , ὦ Σώκρατες ; ἀλλὰ Κλεινίαν τὸν σὸν ἀδελφόν . τί δʼ ἂν αὖ Κλεινίαν λέγοις , μαινόμενον ἄνθρωπον ; ἐπειδὴ τοίνυν Κλεινίας μὲν μαίνεται , τὼ δὲ Περικλέους υἱέε ἠλιθίω ἐγενέσθην , σοὶ τίνα αἰτίαν ἀναθῶμεν , διότι σε οὕτως ἔχοντα περιορᾷ ; ἐγὼ , οἶμαι , αἴτιος , οὐ προσέχων τὸν νοῦν . ἀλλὰ τῶν ἄλλων Ἀθηναίων δοῦλον ἢ ἐλεύθερον εἰπὲ ὅστις αἰτίαν ἔχει διὰ τὴν Περικλέους συνουσίαν σοφώτερος γεγονὼς , ὥσπερ ἐγὼ ἔχω σοι διὰ τὴν Ζήνωνος Πυθόδωρον τὸν Ἰσολόχου καὶ Καλλίαν τὸν Καλλιάδου · ὧν ἑκάτερος Ζήνωνι ἑκατὸν μνᾶς τελέσας σοφός τε καὶ ἐλλόγιμος γέγονεν . ἀλλὰ μὰ Δίʼ οὐκ ἔχω . πράγματά σοι παρέχειν ἔοικα · οὐ μέντοι πλείω ἢ ἐμαυτῷ καὶ τῷ ὑπογραφεῖ . περὶ γὰρ λύχνων ἁφὰς ταῦτα ἐζητεῖτο , καὶ ἔδει πρὶν εἰς εὐνὴν ἰέναι τέλος ἔχειν . οὐκοῦν ὃ λέγω σκόπει . ταῦτα εἰ μὲν ἀναγκαῖα τῷ λόγῳ , καὶ τὰ παρʼ ἡμῶν εἰς ἐκεῖνον μετέχει τῆς ἀπολογίας , εἰ δὲ μὴ ἀναγκαῖα , ὅρα τὸ περιὸν τῆς
Lemmas: ὑπέρ ὁ αὐτός . σκοπέω γάρ αὐτός ὅς λέγω . ἐκ ὁ Ἀλκιβιάδης λέγω γε τοι , ὦ Σωκράτης , οὐ ἀπό αὐτόματος σοφός γίγνομαι , ἀλλά πολύς καί σοφός συγγίγνομαι , καί Πυθοκλείδης καί Ἀναξαγόρας · καί νῦν ὅτι τηλικοῦτος εἰμί Δάμων σύνειμι αὐτός οὗτος ἕνεκα . τίς οὖν ; ἤδη τις ὁράω σοφός ὅστις ἀδυνατέω ποιέω ἄλλος σοφός ὅς αὐτός ; ὥσπερ ὅς σύ διδάσκω γράμμα αὐτός τε εἰμί σοφός καί σύ ποιέω ὁ τε ἄλλος ὅστις βούλομαι ; ἦ γάρ ; ναί . οὐκοῦν καί σύ ὁ παρά ἐκεῖνος μανθάνω ἄλλος οἷος τε εἰμί ; ναί . καί ὁ κιθαριστής δέ καί ὁ παιδοτρίβης ὡσαύτως . πάνυ γε . ἱκανός γάρ δή που οὗτος τεκμήριον ὁ ἐπίσταμαι ὁστισοῦν ὅστις ἐπίσταμαι , ἐπειδάν καί ἄλλος τις οἷος τε εἰμί ἀποδείκνυμι ἐπίσταμαι . ἐγώ δοκέω . τίς οὖν ἔχω λέγω , Περικλῆς τίς ποιέω σοφός ἀπό ὁ υἱός ἄρχω ; τίς δέ εἰ ὁ Περικλῆς υἱέε ἠλίθιος γίγνομαι , ὦ Σωκράτης ; ἀλλά Κλεινίας ὁ σός ἀδελφός . τίς δέ ἄν αὖ Κλεινίας λέγω , μαίνομαι ἄνθρωπος ; ἐπειδή τοίνυν Κλεινίας μέν μαίνομαι , ὁ δέ Περικλῆς υἱέε ἠλίθιος γίγνομαι , σύ τίς αἰτία ἀνατίθημι , διότι σύ οὕτως ἔχω περιοράω ; ἐγώ , οἴομαι , αἴτιος , οὐ προσέχω ὁ νόος . ἀλλά ὁ ἄλλος Ἀθηναῖος δοῦλος ἤ ἐλεύθερος λέγω ὅστις αἰτία ἔχω διά ὁ Περικλῆς συνουσία σοφός γίγνομαι , ὥσπερ ἐγώ ἔχω σύ διά ὁ Ζήνων Πυθόδωρος ὁ Ἰσόλοχος καί Καλλίας ὁ Καλλιάδης · ὅς ἑκάτερος Ζήνων ἑκατόν μνᾶ τελέω σοφός τε καί ἐλλόγιμος γίγνομαι . ἀλλά μά Ζεύς οὐ ἔχω . πρᾶγμα σύ παρέχω ἔοικα · οὐ μέντοι πολύς ἤ ἐμαυτοῦ καί ὁ ὑπογραφεύς . περί γάρ λύχνος ἁφή οὗτος ζητέω , καί δέω πρίν εἰς εὐνή ἔρχομαι τέλος ἔχω . οὐκοῦν ὅς λέγω σκοπέω . οὗτος εἰ μέν ἀναγκαῖος ὁ λόγος , καί ὁ παρά ἐγώ εἰς ἐκεῖνος μετέχω ὁ ἀπολογία , εἰ δέ μή ἀναγκαῖος , ὁράω ὁ περιέρχομαι ὁ