aelius-aristides.pro-s-kapi-twna 316
λόγους · ὥστε τι καὶ περιειργασάμην πρὸς αὐτὸν ὑπὸ τοῦ τοιούτου . ἔτυχε γάρ μοι λόγος τις πεποιημένος ἐκ τρίτων πρὸς Λεπτίνην ἐξ ἀρχῆς τοιᾶσδε · εἶχον ἐν χερσὶ τὸν λόγον τὸν τοῦ Δημοσθένους , καὶ ὡς ἐγενόμην ἐπὶ τῶν κεφαλαίων ἃ τοῦ Λεπτίνου μέλλοντος ἐρεῖν ὑπετέμνετο , ἀποστήσας ἐμαυτὸν τοῦ Δημοσθένους ὑπʼ ἐμαυτοῦ τι συνεώρων . ὡς δὲ εὗρον καὶ δύο καὶ τρία τῶν χρησίμων , ἐνταῦθα πάλιν αὖ ἐπʼ ἄλλο τι ἐχώρουν . καί μοι πειρωμένῳ τὸ αὐτὸ ἀεὶ συνέβαινε . καὶ οὕτω δὴ ἀπὸ τοῦ κρασπέδου θοἰμάτιον , εἰ δὲ βούλει , τὸν λέοντα ἀπὸ τοῦ ὄνυχος ἀπειργασάμην . τοῦτον οὖν αὐτῷ τὸν λόγον δεῖξαι ἐπεχείρησα καὶ μέλλων δείξειν προεῖπον ὅτι πρὸς Λεπτίνην ἐφευρημένα σὺν τῷ πρὸς Λεπτίνην ἐφευρήσει . μὴ ἀδικῶ γε , ἔφην ἐγώ . καὶ ὃς μὰ Δία εὐγενῶς τε καὶ ὡς ἂν πᾶς ἠράσθη τε καὶ ἠγάσθη ὅστις φιλόλογος , Οἶσθα , ἔφη , ὅτι κάθημαι πρὸς τοῦ Δημοσθένους ; κἀγὼ , τὸν αὐτὸν ἄρʼ , ἔφην , ἐμοὶ βουκολεῖς , ὥστʼ εἰ νικῴη μʼ , οὐκ ἐχθρὸς ὁ στεφανούμενος , ἀλλʼ ᾧ σύ τε κἀγὼ συσπεύδομεν . ὡς δὲ ἐκέλευε τὰ βιβλία ἐν μέρει δεικνύναι καὶ τὸ πρᾶγμα πανταχῆ σπουδὴ ἦν , οὑτωσί τοι , ἔφην ἐγὼ , σοὶ ταὐτὰ γιγνώσκω περὶ Δημοσθένους , καὶ ἡγοῦμαι ταυτὸν ὅπερ σὺ , μὴ ῥᾴδιον εἶναι τὸν ἄνδρα ἐκεῖνον παρελθεῖν . εἰ δʼ οὖν τις κἀμοὶ θεῶν ἐπιβοηθήσειε , πολλὰ δʼ ἐν Ἀσκληπιοῦ τὰ παράδοξα , ὅτι οὐκ ἔδειξας , ἔφην , τὰ ἆθλα , ἵνα προθυμότερον ἀγωνιζοίμην . ἀποτυγχάνοντι μὲν γὰρ μανία καὶ μηδὲν ἐπαΐειν περὶ λόγων · ἐὰν δʼ ἄρα , ἔφην , κρατῶ , τί μοι περιέσται ; καὶ ὃς ἥσθη τε ἀκούσας , ὥσπερ ἐγὼ ἐκείνου ἀκούσας ἥσθην ὅτι τῷ Δημοσθένει συνεστήκοι , καὶ ἔδωκεν ἄδειαν δεῖξαι τὸν λόγον . καὶ ὅπως ἤδη διετέθη τὰ ἐπὶ τούτοις αὐτὸς ἂν εἰδείη , καὶ σὺ δὲ εἴ που συγγένοιο τῷ ἀνδρὶ καὶ μνησθείης . οὕτως ἐμοὶ κοινῶς μὲν εἰπεῖν τῶν παλαιῶν ἀνδρῶν , διʼ ἀκριβείας δὲ τούτων ὑπὲρ
Lemmas: λόγος · ὥστε τις καί περιεργάζομαι πρός αὐτός ὑπό ὁ τοιοῦτος . τυγχάνω γάρ ἐγώ λόγος τις ποιέω ἐκ τρίτος πρός Λεπτίνης ἐκ ἀρχή τοιόσδε · ἔχω ἐν χείρ ὁ λόγος ὁ ὁ Δημοσθένης , καί ὡς γίγνομαι ἐπί ὁ κεφάλαιος ὅς ὁ Λεπτίνης μέλλω λέγω ὑποτέμνω , ἀφίστημι ἐμαυτοῦ ὁ Δημοσθένης ὑπό ἐμαυτοῦ τις συνοράω . ὡς δέ εὑρίσκω καί δύο καί τρεῖς ὁ χρήσιμος , ἐνταῦθα πάλιν αὖ ἐπί ἄλλος τις χωρέω . καί ἐγώ πειράω ὁ αὐτός ἀεί συμβαίνω . καί οὕτως δή ἀπό ὁ κράσπεδον ἱμάτιον , εἰ δέ βούλομαι , ὁ λέων ἀπό ὁ ὄνυξ ἀπεργάζομαι . οὗτος οὖν αὐτός ὁ λόγος δείκνυμι ἐπιχειρέω καί μέλλω δείκνυμι προλέγω ὅτι πρός Λεπτίνης ἐφευρίσκω σύν ὁ πρός Λεπτίνης ἐφευρίσκω . μή ἀδικέω γε , φημί ἐγώ . καί ὅς μά Ζεύς εὐγενής τε καί ὡς ἄν πᾶς ἔραμαι τε καί ἄγαμαι ὅστις φιλόλογος , Οἶσθα , φημί , ὅτι κάθημαι πρός ὁ Δημοσθένης ; ἐγώ , ὁ αὐτός ἄρα , φημί , ἐγώ βουκολέω , ὥστε εἰ νικάω ἐγώ , οὐ ἐχθρός ὁ στεφανόω , ἀλλά ὅς σύ τε ἐγώ συσπεύδω . ὡς δέ κελεύω ὁ βιβλίον ἐν μέρος δείκνυμι καί ὁ πρᾶγμα πανταχῇ σπουδή εἰμί , οὕτως τοι , φημί ἐγώ , σύ αὐτός γιγνώσκω περί Δημοσθένης , καί ἡγέομαι τατός ὅς σύ , μή ῥᾴδιος εἰμί ὁ ἀνήρ ἐκεῖνος παρέρχομαι . εἰ δέ οὖν τις ἐγώ θεός ἐπιβοηθέω , πολύς δέ ἐν Ἀσκληπιός ὁ παράδοξος , ὅτι οὐ δείκνυμι , φημί , ὁ ἆθλον , ἵνα πρόθυμος ἀγωνίζομαι . ἀποτυγχάνω μέν γάρ μανία καί μηδείς ἐπαΐω περί λόγος · ἐάν δέ ἄρα , φημί , κρατέω , τίς ἐγώ περίειμι ; καί ὅς ἥδομαι τε ἀκούω , ὥσπερ ἐγώ ἐκεῖνος ἀκούω ἥδομαι ὅτι ὁ Δημοσθένης συνίστημι , καί δίδωμι ἄδεια δείκνυμι ὁ λόγος . καί ὅπως ἤδη διατίθημι ὁ ἐπί οὗτος αὐτός ἄν οἶδα , καί σύ δέ εἰ που συγγίγνομαι ὁ ἀνήρ καί μιμνῄσκω . οὕτως ἐγώ κοινός μέν λέγω ὁ παλαιός ἀνήρ , διά ἀκρίβεια δέ οὗτος ὑπέρ