aelius-aristides.pro-s-kapi-twna 323
ἀλλὰ τὰ αὑτοῖς συμφέροντα καὶ ποιοῦντας καὶ λέγοντας , ἕως ἂν μή τις περιφανῶς κωλύῃ νόμος . ὥστʼ εἰ τὰ μάλιστα μὴ πρὸς ἡδονήν τισιν ἦσαν οἱ λόγοι , ἔλεγχον δὲ εἶχον ἢ τῶν λόγων τῶν ἐκείνου ἢ τοῦ βίου , ἀρχαῖος ὁ νόμος χρῆσθαι τοῖς τοιούτοις , καὶ οὐκ ἐγὼ κατέδειξα αὐτὸν , ἀλλὰ παντάπασα παλαιός ἐστιν · ἢ δέδοικα αὖ λέγειν μὴ Πλάτων ὁ καταδείξας αὐτὸν ᾖ · κἀμοὶ μὲν ἀπολελόγηται μετρίως ὑπὲρ τῆς αἰτίας , ὡς ἐγὼ νομίζω · ὅτι δὲ ἐκεῖνός ἐστιν ὁ οὐ πάνυ φροντίζων εἴ του δέοι καθάπτεσθαι , μάλιστα μὲν εἰκὸς ἄμεινόν σε ταῦτα ἐπίστασθαί τε καὶ μεμνῆσθαι τούτοις σχολάζοντα , ἃ δʼ οὖν κἀγὼ μέμνημαι φέρε ἀναμνήσθητι . καὶ ὅπως αὖ μή με φήσεις Πλάτωνος κατηγορεῖν . οὐ γὰρ κατηγορίας ἕνεκα ἐκείνου , ἀλλʼ ἀπολογίας ἕνεκα παρʼ αὐτοῦ χρήσομαι τῷ παραδείγματι . ὅτι δὲ ἄκων εἰς τούτους ἐμπίπτω τοὺς λόγους σχεδὸν οἶσθα . οὐδὲ γὰρ ἐξ ἀρχῆς οὕτως ἐκείνους ἐποίουν τοὺς ὑπὲρ τῆς ῥητορικῆς ὡς ἀπολογίας μοι δεῆσαν . οὐχ ὁ μὲν Ἀλκιβιάδης αὐτῷ βούλεται παράκλησιν τοῖς μέλλουσι πολιτεύεσθαι ἐπιμελείας ἑαυτῶν ; προελθὼν δὲ τοῦ λόγου κακίζει Περικλέα οὐ πάνυ τι οὐδὲ τοῦ πράγματος ἀναγκάζοντος . παρρησιάζομαι γὰρ πρὸς σὲ καὶ πρὸς αὐτὸν Πλάτωνα . σκέψαι δὲ ἐκ τῶν ῥημάτων . ἐκ τοῦ βιβλίου ἀμαθίᾳ γὰρ συνοικεῖς , ὦ βέλτιστε , τῇ ἐσχάτῃ , ὡς ὁ λόγος σου κατηγορεῖ καὶ σὺ σαυτοῦ . διὸ καὶ ᾁττεις ἄρα πρὸς τὰ πολιτικὰ πρὶν παιδευθῆναι . πέπονθας δὲ τοῦτο οὐ σὺ μόνος , ἀλλὰ καὶ οἱ πολλοὶ τῶν πραττόντων τὰ τῆσδε τῆς πόλεως , πλὴν ὀλίγων καὶ ἴσως γε τοῦ σοῦ ἐπιτρόπου Περικλέους . ἔστω ταῦτα ἀναγκαῖα , εἰ βούλει , μέχρι τούτου πέπονθας δὲ τοῦτο οὐ σὺ μόνος , ἀλλὰ καὶ οἱ πολλοὶ τῶν πραττόντων τὰ τῆσδε τῆς πόλεως , τὸ δὲ λοιπὸν ὦ πρὸς θεῶν τί βούλεται τῷ σοφῷ ἀνδρὶ πλὴν ὀλίγων τε καὶ ἴσως τοῦ σοῦ ἐπιτρόπου Περικλέους ; ἀλλʼ ὅτι ἡ ἐκβολὴ αὕτη ἐστὶν ἐξεπίτηδες ἐζητημένη ὑπὲρ τοῦ κακῶς εἰπεῖν Περικλέα αὐτὸς μαρτυρήσει . καὶ ὅπως μὴ πάλιν ἀχθεσθῇς
Lemmas: ἀλλά ὁ ἑαυτοῦ συμφέρω καί ποιέω καί λέγω , ἕως ἄν μή τις περιφανής κωλύω νόμος . ὥστε εἰ ὁ μάλα μή πρός ἡδονή τις εἰμί ὁ λόγος , ἔλεγχος δέ ἔχω ἤ ὁ λόγος ὁ ἐκεῖνος ἤ ὁ βίος , ἀρχαῖος ὁ νόμος χράω ὁ τοιοῦτος , καί οὐ ἐγώ καταδείκνυμι αὐτός , ἀλλά πανταπάζω παλαιός εἰμί · ἤ δείδω αὖ λέγω μή Πλάτων ὁ καταδείκνυμι αὐτός εἰμί · ἐγώ μέν ἀπολογέομαι μέτριος ὑπέρ ὁ αἰτία , ὡς ἐγώ νομίζω · ὅτι δέ ἐκεῖνος εἰμί ὁ οὐ πάνυ φροντίζω εἰ τις δέω καθάπτω , μάλα μέν ἔοικα ἀγαθός σύ οὗτος ἐπίσταμαι τε καί μιμνῄσκω οὗτος σχολάζω , ὅς δέ οὖν ἐγώ μιμνῄσκω φέρω ἀναμιμνῄσκω . καί ὅπως αὖ μή ἐγώ φημί Πλάτων κατηγορέω . οὐ γάρ κατηγορία ἕνεκα ἐκεῖνος , ἀλλά ἀπολογία ἕνεκα παρά αὐτός χράω ὁ παράδειγμα . ὅτι δέ ἄκων εἰς οὗτος ἐμπίπτω ὁ λόγος σχεδόν οἶδα . οὐδέ γάρ ἐκ ἀρχή οὕτως ἐκεῖνος ποιέω ὁ ὑπέρ ὁ ῥητορική ὡς ἀπολογία ἐγώ δέω . οὐ ὁ μέν Ἀλκιβιάδης αὐτός βούλομαι παράκλησις ὁ μέλλω πολιτεύω ἐπιμέλεια ἑαυτοῦ ; προέρχομαι δέ ὁ λόγος κακίζω Περικλῆς οὐ πάνυ τις οὐδέ ὁ πρᾶγμα ἀναγκάζω . παρρησιάζομαι γάρ πρός σύ καί πρός αὐτός Πλάτων . σκοπέω δέ ἐκ ὁ ῥῆμα . ἐκ ὁ βιβλίον ἀμαθία γάρ συνοικέω , ὦ ἀγαθός , ὁ ἔσχατος , ὡς ὁ λόγος σύ κατηγορέω καί σύ σεαυτοῦ . διό καί ᾁσσω ἄρα πρός ὁ πολιτικός πρίν παιδεύω . πάσχω δέ οὗτος οὐ σύ μόνος , ἀλλά καί ὁ πολύς ὁ πράσσω ὁ ὅδε ὁ πόλις , πλήν ὀλίγος καί ἴσως γε ὁ σός ἐπίτροπος Περικλῆς . εἰμί οὗτος ἀναγκαῖος , εἰ βούλομαι , μέχρι οὗτος πάσχω δέ οὗτος οὐ σύ μόνος , ἀλλά καί ὁ πολύς ὁ πράσσω ὁ ὅδε ὁ πόλις , ὁ δέ λοιπός ὦ πρός θεός τίς βούλομαι ὁ σοφός ἀνήρ πλήν ὀλίγος τε καί ἴσως ὁ σός ἐπίτροπος Περικλῆς ; ἀλλά ὅτι ὁ ἐκβολή οὗτος εἰμί ἐξεπίτηδες ζητέω ὑπέρ ὁ κακός λέγω Περικλῆς αὐτός μαρτυρέω . καί ὅπως μή πάλιν ἄχθομαι