ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
aelius-aristides.pro-s-kapi-twna 315
νῦν σὲ καὶ μᾶλλον φιλοῦμεν οὕτως ἐρωτικῶς τοῦ Πλάτωνος ἔχοντα , ὃν ἐγὼ φαίην ἂν τιμᾶν καθʼ Ὅμηρον ἶσον ἐμῇ κεφαλῇ . εἰ γάρ τοι καὶ πάντες φαῦλοι πρὸς ἐκεῖνον , ἀλλʼ ἕκαστος τιμιώτατος αὐτὸς ἑαυτῷ , φασί . καίτοι τί λέγω ; οὐκ οἶδα μὲν γὰρ εἰ πιστεύεις · ἀληθὲς δὲ ἐρῶ . εἰ δὲ μὴ ἐγγὺς ἐκεῖνον ἔφησας ἡμῶν εἶναι , οὐκ ἂν οὕτω με εὔφρανας ὡς ὅτι προκατείληψαι δείξας · οὕτως ἐμοὶ φίλος ἁνὴρ καὶ φίλων ἐπέκεινα . συνέβη δέ μοι καὶ περὶ Δημοσθένη τοιοῦτον ἕτερον , φράσω δὲ καὶ πρὸς σέ . ἀνὴρ τῶν ἐκ τῆς γερουσίας τῆς Ῥωμαίων , Λίβυς τὰ ἀρχαῖα , Μάξιμος τοὔνομα , ἄξιος ὅτου βούλει , φασὶ δὲ οἱ ταῦτα δεινοὶ καὶ ῥήτορα αὐτὸν ἐν πρώτοις εἶναι Ῥωμαίων , οὗτος τοῖς τε Δημοσθένους λόγοις προσέκειτο ὑπερφυῶς καὶ οὐκ οἶδʼ ὅντινα τρόπον καὶ τοῖς ἡμετέροις ἑάλω τούτοις · καὶ δὴ οἷα συμφοιτῶν τε εἰς Ἀσκληπιοῦ καὶ φιλοκαλίας ἐλλείπων οὐδὲν συνῆν ἐμοὶ καθʼ ἑκάστην ἡμέραν κατὰ τοὺς
Lemmas: νῦν σύ καί μάλα φιλέω οὕτως ἐρωτικός ὁ Πλάτων ἔχω , ὅς ἐγώ φημί ἄν τιμάω κατά Ὅμηρος ἴσος ἐμός κεφαλή . εἰ γάρ τοι καί πᾶς φαῦλος πρός ἐκεῖνος , ἀλλά ἕκαστος τίμιος αὐτός ἑαυτοῦ , φημί . καίτοι τίς λέγω ; οὐ οἶδα μέν γάρ εἰ πιστεύω · ἀληθής δέ λέγω . εἰ δέ μή ἐγγύς ἐκεῖνος φημί ἐγώ εἰμί , οὐ ἄν οὕτως ἐγώ εὐφραίνω ὡς ὅτι προκαταλαμβάνω δείκνυμι · οὕτως ἐγώ φίλος ἀνήρ καί φίλος ἐπέκεινα . συμβαίνω δέ ἐγώ καί περί Δημοσθένης τοιοῦτος ἕτερος , φράζω δέ καί πρός σύ . ἀνήρ ὁ ἐκ ὁ γερουσία ὁ Ῥωμαῖος , Λίβυς ὁ ἀρχαῖος , Μάξιμος ὄνομα , ἄξιος ὅστις βούλομαι , φημί δέ ὁ οὗτος δεινός καί ῥήτωρ αὐτός ἐν πρῶτος εἰμί Ῥωμαῖος , οὗτος ὁ τε Δημοσθένης λόγος πρόσκειμαι ὑπερφυής καί οὐ οἶδα ὅστις τρόπος καί ὁ ἡμέτερος ἁλίσκομαι οὗτος · καί δή οἷος συμφοιτάω τε εἰς Ἀσκληπιός καί φιλοκαλία ἐλλείπω οὐδείς σύνειμι ἐγώ κατά ἕκαστος ἡμέρα κατά ὁ
aelius-aristides.pro-s-kapi-twna 317
πάντας ἔρως δεινὸς καὶ φιλία θαυμαστή τις ἐντέτηκεν ἐκ παιδός . ὥστε καὶ σοὶ νῦν οὐ μόνον οὐ νεμεσῶ τῆς γνώμης ἣν ἔχεις , ἀλλὰ καὶ συγχαίρω . καὶ φιλῶν οὐκ ἀνήσω , ὅτι μὴ καὶ ὅσον οἷόν τε προσθήσω , νομίζων ἀκριβῶς ἑταῖρόν τε ἐμαυτοῦ καὶ στασιώτην εἶναι . οὐ γὰρ εἰς μελάνδετον σάκος ταυροσφαγοῦντες , ὡς Αἰσχύλος ἐποίησεν , ἀλλʼ εἰς τοὺς Πλάτωνος λόγους ἀφορῶντες , ὥσπερ τινὰς συναγωγέας καὶ κοινοὺς , εἰκότως ἂν πιστεύειν ἀλλήλοις ἔχοιμεν περὶ ἁπάντων . πάρεστι δέ σοι γνῶναι ὅτι καὶ ἡμῖν τι προσήκει Πλάτωνος , εἰ καὶ μὴ τοσοῦτον ὅσον τοῖς σοφοῖς , ἀλλʼ ὅσον γε ἐπίστασθαι χαίρειν τῷ ἀνδρί . ἥ τε γὰρ ἡμῖν φωνὴ σὺν θεοῖς εἰπεῖν οὐχὶ κώλυμα τὸ μηδὲν ἂν τῶν ἐκείνου δέξασθαι δύνασθαι , οὐδέ τις ἡμᾶς ἀπελαύνει πρόρρησις εἰ καὶ μυστηρίων , καὶ τὸν βίον οὐ παντάπασιν ἀπᾴδειν φασὶ τῆς ἐκείνου γνώμης οἱ πεπειραμένοι . ἀλλʼ εἴτʼ ἐγὼ κατʼ ἐκεῖνον ἔφην τότε εἴτʼ ἐκεῖνος νῦν κατʼ ἐμὲ , οὐκ ἄν μοι δοκεῖ μέσος ἐγγενέσθαι οὐδὲ παρελθεῖν παρὰ τῷ ἑτέρῳ τὸν ἕτερον εὐνοίας ἕνεκα καὶ τοῦ ταὐτὰ γιγνώσκειν περὶ τῶν ὅλων εἶεν . φέρε δὴ πρὸς αὐτοῦ τοῦ φιλίου Διὸς , ἐπεὶ καὶ Πλάτων τό τε ἀληθὲς ἁπανταχοῦ τιμᾷ καὶ τὰς ἐν τοῖς λόγοις συνουσίας ἀφορμὴν φιλίας ἀληθινῆς ὑπολαμβάνει , σαφέστερον κατίδωμεν τί ποτε ἦν ὅ σοι προσέστη τῶν λόγων , οὓς δὴ πρὸς αὐτὸν ἡμῖν φασί τινες πεποιῆσθαι . ἐγὼ μὲν γὰρ αὐτὸν ἐπειρώμην πανταχοῦ σύμψηφον ὄντα ἐμαυτῷ δεικνύναι . εἴτε γάρ τι ἡμῖν λελήρηται , οὐδὲν δεῖ τῆς Στησιχόρου παλινῳδίας , ἀλλὰ σπογγιὰ ἰάσεται , εἴτε τι καὶ κρεῖττον ἐν τοῖς λόγοις ἔνεστιν ἢ ὡς τοῦτο τὸ ἆθλον πρέπειν αὐτοῖς . σὺ δὲ ἐπαίνει μὲν , εἴ σοι μὴ δοκεῖ , μηδὲν μᾶλλον , συγγίγνωσκε δὲ ὅμως , εἰ μὴ καὶ τιμῆς ἀξιοῖς ,
Lemmas: πᾶς ἔρως δεινός καί φιλία θαυμαστός τις ἐντήκω ἐκ παῖς . ὥστε καί σύ νῦν οὐ μόνος οὐ νεμεσάω ὁ γνώμη ὅς ἔχω , ἀλλά καί συγχαίρω . καί φιλέω οὐ ἀνίημι , ὅτι μή καί ὅσος οἷος τε προστίθημι , νομίζω ἀκριβής ἑταῖρος τε ἐμαυτοῦ καί στασιώτης εἰμί . οὐ γάρ εἰς μελάνδετος σάκος ταυροσφαγέω , ὡς Αἰσχύλος ποιέω , ἀλλά εἰς ὁ Πλάτων λόγος ἀφοράω , ὥσπερ τις συναγωγεύς καί κοινός , ἔοικα ἄν πιστεύω ἀλλήλων ἔχω περί ἅπας . πάρειμι δέ σύ γιγνώσκω ὅτι καί ἐγώ τις προσήκω Πλάτων , εἰ καί μή τοσοῦτος ὅσος ὁ σοφός , ἀλλά ὅσος γε ἐπίσταμαι χαίρω ὁ ἀνήρ . ὁ τε γάρ ἐγώ φωνή σύν θεός λέγω οὐ κώλυμα ὁ μηδείς ἄν ὁ ἐκεῖνος δέχομαι δύναμαι , οὐδέ τις ἐγώ ἀπελαύνω πρόρρησις εἰ καί μυστήριον , καί ὁ βίος οὐ παντάπασι ἀπᾴδω φημί ὁ ἐκεῖνος γνώμη ὁ πειράω . ἀλλά εἴτε ἐγώ κατά ἐκεῖνος φημί τότε εἴτε ἐκεῖνος νῦν κατά ἐγώ , οὐ ἄν ἐγώ δοκέω μέσος ἐγγίγνομαι οὐδέ παρέρχομαι παρά ὁ ἕτερος ὁ ἕτερος εὔνοια ἕνεκα καί ὁ αὐτός γιγνώσκω περί ὁ ὅλος εἰμί . φέρω δή πρός αὐτός ὁ φίλιος Ζεύς , ἐπεί καί Πλάτων ὁ τε ἀληθής ἁπανταχοῦ τιμάω καί ὁ ἐν ὁ λόγος συνουσία ἀφορμή φιλία ἀληθινός ὑπολαμβάνω , σαφής κατοράω τίς ποτέ εἰμί ὅς σύ προσίστημι ὁ λόγος , ὅς δή πρός αὐτός ἐγώ φημί τις ποιέω . ἐγώ μέν γάρ αὐτός πειράω πανταχοῦ σύμψηφος εἰμί ἐμαυτοῦ δείκνυμι . εἴτε γάρ τις ἐγώ ληρέω , οὐδείς δέω ὁ Στησίχορος παλινῳδία , ἀλλά σπογγιά ἰάζω , εἴτε τις καί κρατύς ἐν ὁ λόγος ἔνειμι ἤ ὡς οὗτος ὁ ἆθλον πρέπω αὐτός . σύ δέ ἐπαινέω μέν , εἰ σύ μή δοκέω , μηδείς μάλα , συγγιγνώσκω δέ ὅμως , εἰ μή καί τιμή ἀξιόω ,
aelius-aristides.pro-s-kapi-twna 321
ἐκφέρειν . καὶ ὅπως αὖ μή με φήσεις πικρότερα τοῦ δέοντος λέγειν . οὐ γὰρ ἔγωγέ τις τούτων αἴτιος , ἀλλʼ ἔδει δέχεσθαι τὴν πρόκλησιν . αὕτη δὲ τίς ἦν ; τολμᾶν ἀκροᾶσθαι , ὥσπερ ἐν δικαστηρίῳ ἴσους καὶ κοινοὺς ἀμφοῖν . ἀλλὰ γὰρ ὀρθῶς ἐγὼ περὶ τούτων , ὡς ἔοικε , προεωρώμην καὶ προὔλεγον ὡς εἰ μή τις ἅπαντος τοῦ λόγου διακούσεται , οὐ μόνον οὐ τιμήσει τὰ πρέποντα , ἀλλʼ οὐδὲ εἴσεται τοῦ πράγματος οὐδέν . διὰ ταῦτα ἠξίουν ἀκροᾶσθαι διὰ τέλους ὅστις μέλλει τὸ ἀγώνισμα πᾶν ὄψεσθαι καὶ ψῆφον ὀρθὴν καὶ δικαίαν ἐποίσειν . οὐδὲ γὰρ , ὦ ἄριστε ἀνδρῶν , οἱ δικασταὶ τοῦτον τὸν τρόπον κρίνουσι καὶ προοιμίου τινὸς ἢ διηγήσεως ἀκούσαντες ἀπαλλάττονται , οὐδὲ αὖ ταῦτα παρέντες πρὸς μέρος τι τῶν εἰκότων συνῆλθον , ἢ ὅσον μιᾶς τινος μαρτυρίας ἀκοῦσαι ἢ τῆς ἐπανόδου τῶν εἰρημένων , ἀλλʼ ἀκούσαντες ἀπʼ ἀρχῆς εἰς τέλος οὕτω τὴν ψῆφον φέρουσι · καὶ τοῦτο κἀκείνοις οἶμαι λυσιτελεῖ . πρὸς τῶν θεῶν τῶν ὁρκίων οὐδέ γε ὑμεῖς ὅταν ποιῆτε Ὀλύμπια , οὐχ οὕτως ἀγωνοθετεῖτε , τοῦ μὲν ἅπαντα ἀκούσαντες τῶν ἀγωνιστῶν , τοῦ δὲ ὅσον εἰσόδιον , ἢ τῶν μὲν ἐν μέσῳ τι , ἢ τῶν ἐν τέλει . πρὸς οὖν τί τοῦτο λέγω ; ὅτι μικρῷ τινι τοῦ λόγου μέρει προστυχὼν ἀπὸ τούτου τὸ πᾶν ἔκρινας , προοιμίου δὲ οὐκ ἤκουσας οὐδὲ τῆς ὅλης καταστάσεως , ἣν ἐξῆν μηδὲν ἐλάττονος ἀξίαν νομίσαι τοῦ παντὸς ἀγῶνος , ὡς περὶ μέρους εἰπεῖν . τὸ γὰρ ἦθος ὅλον ἐνταῦθα ἂν μᾶλλον . ἐν αὐτοῖς γὰρ ἔγνως ὡς ἐπαινέσοντες πλέον τὸν ἄνδρα ἢ καθαιρήσοντες εἰσῄειμεν . οὕτω πᾶσαν αἰδῶ καὶ τιμὴν ἀπεδώκαμεν αὐτῷ , ὥστε εἰ αὐτὸς πρὸς αὑτὸν ἔμελλεν ἀντερεῖν , οὐκ ἄν μοι δοκοίη μᾶλλον αὑτοῦ
Lemmas: ἐκφέρω . καί ὅπως αὖ μή ἐγώ φημί πικρός ὁ δέω λέγω . οὐ γάρ ἐγώ τις οὗτος αἴτιος , ἀλλά δέω δέχομαι ὁ πρόκλησις . οὗτος δέ τίς εἰμί ; τολμάω ἀκροάομαι , ὥσπερ ἐν δικαστήριον ἴσος καί κοινός ἄμφω . ἀλλά γάρ ὀρθός ἐγώ περί οὗτος , ὡς ἔοικα , προοράω καί προλέγω ὡς εἰ μή τις ἅπας ὁ λόγος διακούω , οὐ μόνος οὐ τιμάω ὁ πρέπω , ἀλλά οὐδέ οἶδα ὁ πρᾶγμα οὐδείς . διά οὗτος ἀξιόω ἀκροάομαι διά τέλος ὅστις μέλλω ὁ ἀγώνισμα πᾶς ὁράω καί ψῆφος ὀρθός καί δίκαιος ἐπιφέρω . οὐδέ γάρ , ὦ ἀγαθός ἀνήρ , ὁ δικαστής οὗτος ὁ τρόπος κρίνω καί προοίμιον τις ἤ διήγησις ἀκούω ἀπαλλάσσω , οὐδέ αὖ οὗτος παρίημι πρός μέρος τις ὁ ἔοικα συνέρχομαι , ἤ ὅσος εἷς τις μαρτυρία ἀκούω ἤ ὁ ἐπάνοδος ὁ λέγω , ἀλλά ἀκούω ἀπό ἀρχή εἰς τέλος οὕτως ὁ ψῆφος φέρω · καί οὗτος ἐκεῖνος οἴομαι λυσιτελέω . πρός ὁ θεός ὁ ὅρκιον οὐδέ γε σύ ὅταν ποιέω Ὀλύμπιος , οὐ οὕτως ἀγωνοθετέω , ὁ μέν ἅπας ἀκούω ὁ ἀγωνιστής , ὁ δέ ὅσος εἰσόδιος , ἤ ὁ μέν ἐν μέσος τις , ἤ ὁ ἐν τέλος . πρός οὖν τίς οὗτος λέγω ; ὅτι μικρός τις ὁ λόγος μέρος προστυγχάνω ἀπό οὗτος ὁ πᾶς κρίνω , προοίμιον δέ οὐ ἀκούω οὐδέ ὁ ὅλος κατάστασις , ὅς ἔξεστι μηδείς ἐλαχύς ἄξιος νομίζω ὁ πᾶς ἀγών , ὡς περί μέρος λέγω . ὁ γάρ ἦθος ὅλος ἐνταῦθα ἄν μάλα . ἐν αὐτός γάρ γιγνώσκω ὡς ἐπαινέω πολύς ὁ ἀνήρ ἤ καθαιρέω εἰσέρχομαι . οὕτως πᾶς αἰδώς καί τιμή ἀποδίδωμι αὐτός , ὥστε εἰ αὐτός πρός ἑαυτοῦ μέλλω ἀντιλέγω , οὐ ἄν ἐγώ δοκέω μάλα ἑαυτοῦ
aelius-aristides.pro-s-kapi-twna 330
ἐπαλείφουσιν αὐτὸν , ἀλλὰ λόγοις τοῖς εὐφημοτάτοις καὶ ὧν οὐδʼ ἂν αὐτὸς μείζους ἠξίωσεν ἀκούειν ὑπὲρ αὑτοῦ . εἰ γὰρ ἓν μόνον εἴπομεν ἀρχόμενοι τῶν λόγων τῶν πρὸς αὐτὸν , καλῶ δὲ ἐπὶ τῷ τολμήματι καὶ Ἑρμῆν λόγιον καὶ Ἀπόλλω μουσηγέτην καὶ Μούσας ἁπάσας , εἰ τοῦτο μόνον τὸ πάσας ἐπεθήκαμεν , τίς εἰς τοσοῦτον ἂν ἠρκὼς ἦν Πλάτωνα ; μὴ γάρ τοι νομίσῃς ῥῆμα ἄλλως ἐφόλκιον εἶναι τοῦτο , ὥσπερ Ὁμήρῳ ἐστὶ Μοῦσαι δʼ ἐννέα πᾶσαι , ἀλλʼ εἰ περὶ τῶν ἑαυτοῦ λέγειν ἔξεστιν , ἀμήχανον ὅσον ἐστὶ τὸ τῆς προσθήκης . νὴ Δίʼ , εἴποι τις ἄν . ἀλλʼ ἐν τούτοις μόνοις ἡμῶν πλείω περιεργάζεται , τὰ δʼ ἄλλα μεστὸς εὐλαβείας ἁνήρ ; οὐκ Ἀριστοφάνει μὲν λύγγα προσάπτει , οὐδὲν πρὸς λόγον , μᾶλλον δὲ καὶ παντελῶς πρᾶγμα ἄχαρι καὶ ἀπᾷδον τῶν περὶ ἔρωτος λόγων , τοσοῦτον δὲ ἀπέχει τοῦ τἀναγκαῖα ἢ τοῦ ἀληθῆ λέγειν ὥστε ὅλην δή που τὴν συνουσίαν ἔψευσται καὶ τοὺς τεθνεῶτας ὡς ζῶντας συμπλάττει . γνοίης δʼ ἂν ἐξ αὐτῶν τῶν λεγομένων . Μαντινεῖς μὲν γὰρ , ὧν ἐν τῷ λόγῳ μέμνηται λέγων ὡς ἐπὶ Ἀρκάδων διῳκίσθησαν ἐπὶ τοῦ δεῖνος ἄρχοντος , Σωκράτης δὲ ἐτεθνήκει πρὸ τόσου καὶ τόσου , ὁ δὲ Ἀριστοφάνης αὐτῷ λύζει τε καὶ λέγει ταῦτα πρὸς τοῦ Σωκράτους . εἶτʼ ἐκείνῳ μὲν ἔνια καὶ μηδαμῆ συμβαίνοντα ἔξεστι συμπλάττειν , κἂν ἔξω φανερῶς ᾖ τοῦ λόγου , ἡμῖν δὲ ἄρα τίς μνησικακήσει εἴ τι τῶν ὑπʼ αὐτοῦ πραχθέντων ἠνέγκαμεν εἰς μέσον ;
Lemmas: ἐπαλείφω αὐτός , ἀλλά λόγος ὁ εὔφημος καί ὅς οὐδέ ἄν αὐτός μέγας ἀξιόω ἀκούω ὑπέρ ἑαυτοῦ . εἰ γάρ εἷς μόνος λέγω ἄρχω ὁ λόγος ὁ πρός αὐτός , καλέω δέ ἐπί ὁ τόλμημα καί Ἑρμῆς λόγιος καί Ἀπόλλων Μουσαγέτης καί Μοῦσα ἅπας , εἰ οὗτος μόνος ὁ πᾶς ἐπιτίθημι , τίς εἰς τοσοῦτος ἄν ἀείρω εἰμί Πλάτων ; μή γάρ τοι νομίζω ῥῆμα ἄλλος ἐφόλκιον εἰμί οὗτος , ὥσπερ Ὅμηρος εἰμί Μοῦσα δέ ἐννέα πᾶς , ἀλλά εἰ περί ὁ ἑαυτοῦ λέγω ἔξεστι , ἀμήχανος ὅσος εἰμί ὁ ὁ προσθήκη . νή Ζεύς , λέγω τις ἄν . ἀλλά ἐν οὗτος μόνος ἐγώ πολύς περιεργάζομαι , ὁ δέ ἄλλος μεστός εὐλάβεια ἀνήρ ; οὐ Ἀριστοφάνης μέν λύγξ προσάπτω , οὐδείς πρός λόγος , μάλα δέ καί παντελής πρᾶγμα ἄχαρις καί ἀπᾴδω ὁ περί ἔρως λόγος , τοσοῦτος δέ ἀπέχω ὁ ἀναγκαῖος ἤ ὁ ἀληθής λέγω ὥστε ὅλος δή που ὁ συνουσία ψεύδω καί ὁ θνῄσκω ὡς ζάω συμπλάσσω . γιγνώσκω δέ ἄν ἐκ αὐτός ὁ λέγω . Μαντινεύς μέν γάρ , ὅς ἐν ὁ λόγος μιμνῄσκω λέγω ὡς ἐπί Ἀρκάς διοικίζω ἐπί ὁ δεῖνα ἄρχω , Σωκράτης δέ θνῄσκω πρό τόσος καί τόσος , ὁ δέ Ἀριστοφάνης αὐτός λύζω τε καί λέγω οὗτος πρός ὁ Σωκράτης . εἶτα ἐκεῖνος μέν ἔνιοι καί μηδαμῆ συμβαίνω ἔξεστι συμπλάσσω , ἐάν ἔξω φανερός εἰμί ὁ λόγος , ἐγώ δέ ἄρα τίς μνησικακέω εἰ τις ὁ ὑπό αὐτός πράσσω φέρω εἰς μέσος ;