aelius-aristides.pro-s-kapi-twna 327
καταστάσεώς γʼ ἕνεκα τῆς πολιτείας διερευνᾶν , καίτοι κἀνταῦθά τις ἂν ἔχοι ὑπολαβεῖν αὐτῷ , τί δʼ ἐστὶ τοιοῦτον ; εἰ μὲν γὰρ ὅλως ἔμελλες χρήσεσθαι τῷ ποιητῇ , χρῆν ἐξαλείφειν ἅ γε μὴ προσίεσο · εἰ δὲ ἁπλῶς ἐκπέμπεις αὐτὸν καὶ οὐδέσιν οὐδὲ ὧν ἐπαινεῖς ἐᾷς ὁμιλεῖν τὴν σαυτοῦ πόλιν , πράγματα σαυτῷ παρέχεις , τὰ μὲν ἐξαίρων , τὰ δὲ ἐγκαταλείπων . δῶμεν οὖν , εἰ βούλεται , ἡδύσματος ἕνεκα τῶν λόγων αὐτῷ καὶ διατριβῆς ταῦτʼ εἰρῆσθαι . ἢ δεῖ τοῖς πεπολιτευμένοις ἅπασιν αὖθις ἐπʼ αὐτὸν ἐπανόδου ; ἆρʼ οὐ φιλοτιμία λαμπρά ; ἤδη γὰρ ἀποκαλύψας ἐγὼ λέγω . ἐκ τῆς Πολιτείας ὦ φίλε Ὅμηρε , εἴπερ μὴ τρίτος ἀπὸ τῆς ἀληθείας εἶ ἀρετῆς πέρι εἰδώλου δημιουργὸς , ὃν δὴ μιμητὴν ὡρισάμεθα , ἀλλὰ καὶ δεύτερος , καὶ οἷός τε ἦσθα γιγνώσκειν ὁποῖα ἐπιτηδεύματα βελτίους ἀνθρώπους ἢ χείρους ποιεῖ ἰδίᾳ καὶ δημοσίᾳ , λέγε ἡμῖν , τίς τῶν πόλεων διὰ σὲ βέλτιον ᾤκησεν , ὥσπερ διὰ Λυκοῦργον Λακεδαιμόνιοι καὶ διʼ ἄλλους πολλοὺς πολλαὶ μεγάλαι τε καὶ σμικραί ; σὲ δὲ τίς αἰτιᾶται πόλις νομοθέτην γεγονέναι καὶ σφᾶς ὠφεληκέναι ; Χαρώνδαν μὲν γὰρ Ἰταλία καὶ Σικελία καὶ ἡμεῖς Σόλωνα , σὲ δὲ τίς ἕξει τινὰ εἰπεῖν ; οὐκ οἶμαί γε , ἔφη ὁ Γλαύκων · οὔκουν λέγεταί γε οὐδʼ ὑπʼ αὐτῶν Ὁμηριδῶν . ἀλλὰ δὴ πόλεμος ἐπὶ Ὁμήρου ὑπʼ ἐκείνου ἄρχοντος ἢ συμβουλεύοντος εὖ πολεμηθεὶς μνημονεύεται ; οὐδείς . ἀλλʼ οἷα δὴ εἰς τὰ ἔργα σοφοῦ ἀνδρὸς πολλαὶ ἐπίνοιαι καὶ εὐμήχανοι εἰς τέχνας , ἤ τινες ἄλλαι πράξεις λέγονται , ὥσπερ αὖ Θάλεω πέρι τοῦ Μιλησίου καὶ Ἀναχάρσιος τοῦ Σκύθου ; οὐδαμῶς τοιοῦτον οὐδέν . ἀλλὰ δὴ εἰ μὴ δημοσίᾳ , ἰδίᾳ τισὶν ἡγεμὼν παιδείας ζῶν αὐτὸς λέγεται Ὅμηρος γενέσθαι , οἳ ἐκεῖνον ἠγάπων ἐπὶ συνουσίᾳ καὶ τοῖς ὑστέροις ὁδόν τινα παρέδοσαν βίου Ὁμηρικὴν , ὥσπερ Πυθαγόρας αὐτός τε ὑπερβαλλόντως ἐπὶ τούτῳ ἠγαπήθη καὶ οἱ ὕστερον ἔτι νῦν τρόπον τὸν αὐτὸν
Lemmas: κατάστασις γε ἕνεκα ὁ πολιτεία διερευνάω , καίτοι ἐνταῦθα τις ἄν ἔχω ὑπολαμβάνω αὐτός , τίς δέ εἰμί τοιοῦτος ; εἰ μέν γάρ ὅλος μέλλω χράω ὁ ποιητής , χρή ἐξαλείφω ὅς γε μή προσίημι · εἰ δέ ἁπλῶς ἐκπέμπω αὐτός καί οὐδής οὐδέ ὅς ἐπαινέω ἐάω ὁμιλέω ὁ σεαυτοῦ πόλις , πρᾶγμα σεαυτοῦ παρέχω , ὁ μέν ἐξαίρω , ὁ δέ ἐγκαταλείπω . δίδωμι οὖν , εἰ βούλομαι , ἥδυσμα ἕνεκα ὁ λόγος αὐτός καί διατριβή οὗτος λέγω . ἤ δέω ὁ πολιτεύω ἅπας αὖθις ἐπί αὐτός ἐπάνοδος ; ἆρα οὐ φιλοτιμία λαμπρός ; ἤδη γάρ ἀποκαλύπτω ἐγώ λέγω . ἐκ ὁ Πολιτεία ὦ φίλος Ὅμηρος , εἴπερ μή τρίτος ἀπό ὁ ἀλήθεια εἰμί ἀρετή περί εἴδωλον δημιουργός , ὅς δή μιμητής ὁρίζω , ἀλλά καί δεύτερος , καί οἷος τε εἰμί γιγνώσκω ὁποῖος ἐπιτήδευμα ἀγαθός ἄνθρωπος ἤ κακός ποιέω ἴδιος καί δημοσίᾳ , λέγω ἐγώ , τίς ὁ πόλις διά σύ ἀγαθός οἰκέω , ὥσπερ διά Λυκοῦργος Λακεδαιμόνιος καί διά ἄλλος πολύς πολύς μέγας τε καί μικρός ; σύ δέ τίς αἰτιάομαι πόλις νομοθέτης γίγνομαι καί σφεῖς ὠφελέω ; Χαρώνδης μέν γάρ Ἰταλία καί Σικελία καί ἐγώ Σόλων , σύ δέ τίς ἔχω τις λέγω ; οὐ οἴομαι γε , φημί ὁ Γλαύκων · οὔκουν λέγω γε οὐδέ ὑπό αὐτός Ὁμηρίδης . ἀλλά δή πόλεμος ἐπί Ὅμηρος ὑπό ἐκεῖνος ἄρχω ἤ συμβουλεύω εὖ πολεμέω μνημονεύω ; οὐδείς . ἀλλά οἷος δή εἰς ὁ ἔργον σοφός ἀνήρ πολύς ἐπίνοια καί εὐμήχανος εἰς τέχνη , ἤ τις ἄλλος πρᾶξις λέγω , ὥσπερ αὖ Θαλῆς περί ὁ Μιλήσιος καί Ἀνάχαρσις ὁ Σκύθης ; οὐδαμῶς τοιοῦτος οὐδείς . ἀλλά δή εἰ μή δημοσίᾳ , ἴδιος τις ἡγεμών παιδεία ζάω αὐτός λέγω Ὅμηρος γίγνομαι , ὅς ἐκεῖνος ἀγαπάω ἐπί συνουσία καί ὁ ὕστερος ὁδός τις παραδίδωμι βίος Ὁμηρικός , ὥσπερ Πυθαγόρας αὐτός τε ὑπερβαλλόντως ἐπί οὗτος ἀγαπάω καί ὁ ὕστερον ἔτι νῦν τρόπος ὁ αὐτός