aelius-aristides.pro-s-dhmosqe-nh-peri-telei-as 27
παράπαν ποιεῖται λόγον , ἀλλʼ ἁπλῶς οὑτωσὶ δωρεῶν , πλὴν εἰ λάθρα αὐτὸς λέγοντος ἤκουσας . τί οὖν ἃ μὴ ʼκεῖνος ἐμνήσθη , ταῦτʼ αὐτὸς κακῶς ὑφαρπάζεις , καὶ τὰ μὴ δοκοῦντα τοῖς νόμοις ὡς νόμοις δοκοῦντα λέγεις , ὁμοῦ μὲν τούτους ἐντεῦθεν συκοφαντῶν , ὁμοῦ δὲ καὶ ἡμᾶς ἐλέγχων μηδὲν ἕνεκα νόμων ἐπισταμένους ; εἰ δὲ τοῦτο λέγεις , ὡς ἐν τῷ δωρεὰς εἰρηκέναι συμπεριειλήφει καὶ ταύτην · δῶρον γὰρ δή που καὶ τοῦτο · ἐκεῖνο πάντως ἐροῦμεν , ὡς οὐχ ὃ τοὺς μὲν εἰληφότας ἰδίᾳ σεμνύνει , τῷ δὲ παρασχόντι κοινῇ λυμαίνεται δήμῳ , τοῦθʼ ὡς ἀληθῶς δωρεὰ , ἀλλʼ ὃ καὶ τούτοις κἀκείνοις πρὸς κέρδους ἐστίν · ὡς ἐκεῖνό γε δωρεὰ μὲν τοῖς λαβοῦσι , πρὸς δὲ τὴν πόλιν ζημία . ταύτην δῆτα καὶ πάντες οἱ νόμοι φασὶ δωρεὰν , καὶ ὅπως μηδεὶς ἐκπεσεῖται ταύτης ἐφρόντισαν , ἅτε κοινοὶ παιδευταὶ καὶ κηδεμόνες τῶν ἡμῖν προσηκόντων · ἀτέλεια δὲ εἰ μὲν τῇ πόλει ξυμφέρει , δωρεὰ προσειρήσθω καὶ τῶν ἐχόντων ἀναφαίρετος ἔστω · εἰ δὲ λυμαίνεται καὶ διαφθείρει καὶ πάντα ποιεῖ , τί παραλογισμοῖς τισι κεχρημένος ὥσπερ παρέγγραπτόν τινα καὶ ὑποβολιμαίαν φιλονεικεῖς ταύτην εἰσποιῆσαι τοῖς νόμοις ; ὁρᾷς ὅπως διὰ σαυτοῦ τὸ ξίφος ἐπὶ τοὺς ἄλλους ὠθεῖς καὶ παίειν ἑτέρους δοκῶν αὐτὸς ὑφίστασαι τὰς πληγὰς , ὑπὸ τοῦ θρασυτάτου τῆς γνώμης καὶ τοῦ φιλονεικεῖν ἔχειν ἀσχέτως μὴ ὅ τι τοῖς σοῖς λόγοις παρὰ τῶν ἄλλων ἀπαντήσεται ξυνιείς ; ὁποῖον δὴ κἀκεῖνο , καὶ ταῦτά φασι γυμνασίου . οὐ γὰρ ἀνέχεται Δημοσθένης , ὡς ἔοικεν , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , ἑνί γέ τῳ καὶ δυοῖν δόξαι κακὸς , ἀλλʼ ἐκ περιουσίας τοῦτο ὢν ἐληλέγχθαι . πρὸς γὰρ αὖ τοῖς ἄλλοις οἷς κατὰ Λεπτίνου χρησάμενος ἔγνω πᾶσαν μὲν αἰτίαν ἐπενεγκὼν , ἐκ δʼ ἄρα πασῶν ταῖς ἀληθείαις ἀποκρουσθεὶς , ὁ δὲ καὶ παρανόμων ἀξιοῖ τοῦτον γεγράφθαι , ἐφʼ ᾧ καὶ αὐτὸς νῦν μᾶλλον ἢ πρόσθεν τἀληθοῦς καταψευδόμενος ἔσται . τί γάρ φησι ; χρὴ τοίνυν Λεπτίνην
Lemmas: παράπαν ποιέω λόγος , ἀλλά ἁπλῶς οὕτως δωρεά , πλήν εἰ λάθρῃ αὐτός λέγω ἀκούω . τίς οὖν ὅς μή ἐκεῖνος μιμνῄσκω , οὗτος αὐτός κακός ὑφαρπάζω , καί ὁ μή δοκέω ὁ νόμος ὡς νόμος δοκέω λέγω , ὁμοῦ μέν οὗτος ἐντεῦθεν συκοφαντέω , ὁμοῦ δέ καί ἐγώ ἐλέγχω μηδείς ἕνεκα νόμος ἐπίσταμαι ; εἰ δέ οὗτος λέγω , ὡς ἐν ὁ δωρεά λέγω συμπεριλαμβάνω καί οὗτος · δῶρον γάρ δή που καί οὗτος · ἐκεῖνος πάντως λέγω , ὡς οὐ ὅς ὁ μέν λαμβάνω ἴδιος σεμνύνω , ὁ δέ παρέχω κοινός λυμαίνομαι δῆμος , οὗτος ὡς ἀληθής δωρεά , ἀλλά ὅς καί οὗτος ἐκεῖνος πρός κέρδος εἰμί · ὡς ἐκεῖνος γε δωρεά μέν ὁ λαμβάνω , πρός δέ ὁ πόλις ζημία . οὗτος δῆτα καί πᾶς ὁ νόμος φημί δωρεά , καί ὅπως μηδείς ἐκπίπτω οὗτος φροντίζω , ἅτε κοινός παιδευτής καί κηδεμών ὁ ἐγώ προσήκω · ἀτέλεια δέ εἰ μέν ὁ πόλις συμφέρω , δωρεά προσλέγω καί ὁ ἔχω ἀναφαίρετος εἰμί · εἰ δέ λυμαίνομαι καί διαφθείρω καί πᾶς ποιέω , τίς παραλογισμός τις χράω ὥσπερ παρέγγραπτος τις καί ὑποβολιμαῖος φιλονεικέω οὗτος εἰσποιέω ὁ νόμος ; ὁράω ὅπως διά σεαυτοῦ ὁ ξίφος ἐπί ὁ ἄλλος ὠθέω καί παίω ἕτερος δοκέω αὐτός ὑφίστημι ὁ πληγή , ὑπό ὁ θρασύς ὁ γνώμη καί ὁ φιλονεικέω ἔχω ἄσχετος μή ὅς τις ὁ σός λόγος παρά ὁ ἄλλος ἀπαντάω συνίημι ; ὁποῖος δή ἐκεῖνος , καί οὗτος φημί γυμνάσιον . οὐ γάρ ἀνέχω Δημοσθένης , ὡς ἔοικα , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , εἷς γε τις καί δύο δοκέω κακός , ἀλλά ἐκ περιουσία οὗτος εἰμί ἐλέγχω . πρός γάρ αὖ ὁ ἄλλος ὅς κατά Λεπτίνης χράω γιγνώσκω πᾶς μέν αἰτία ἐπιφέρω , ἐκ δέ ἄρα πᾶς ὁ ἀλήθεια ἀποκρούω , ὁ δέ καί παράνομος ἀξιόω οὗτος γράφω , ἐπί ὅς καί αὐτός νῦν μάλα ἤ πρόσθεν ἀληθής καταψεύδομαι εἰμί . τίς γάρ φημί ; χρή τοίνυν Λεπτίνης