aelius-aristides.pro-s-dhmosqe-nh-peri-telei-as 12
εἴπερ οἱ τῶν ὅλων κύριοι θεοί τε καὶ δαίμονες οὐ μόνον οἷς τὸ πᾶν ἐξ ἀρχῆς ὑπεστήσαντο , μεγάλην καὶ θαυμαστήν τινα ταύτην εἰσήνεγκάν τε καὶ προὔφηναν λειτουργίαν τῷ βίῳ , ἀλλὰ καὶ νῦν οὐχ ἥκιστα τοῦτο δρῶσιν οἷς ἡμῶν τοσοῦτον αὐτοῖς ἑκάστοτε μέλει καὶ οὕτω κηδομένως ἔχουσιν ὡς μηδὲν τῶν εἰς ἡμετέραν σύστασιν καὶ σωτηρίαν ἡκόντων μηδὲ καθʼ ὅντινα δήποτε τρόπον ἐλλείπειν , ἀλλʼ ἀπὸ πολλοῦ τοῦ μείζονος ἢ ὥστε καὶ προσδοκᾶν ἐξεῖναι τὰ παρʼ ἑαυτῶν χορηγεῖν , διʼ ἀλλήλων ἄμφω δεικνύντες , διὰ μὲν τῆς ἀκαμάτου καὶ συνεχοῦς ταύτης προνοίας τὸ δημιουργοὶ γεγενῆσθαι , διὰ δʼ αὖ τοῦ γενέσθαι δημιουργοὶ τὸ καὶ πρὸς ἀνάγκην ἔχειν ἡμῶν ὅσαι ὧραι φροντίζειν , ἵνα μὴ δίχα τῆς τούτων προνοίας εἰς τὸ μηδὲν ἥκωμεν , καθάπερ τι σκάφος κυβερνητῶν ἀποροῦν . καίτοι ὅταν ἐξ ἀτελείας , ὦ Δημόσθενες , τὰ τῶν λειτουργιῶν κατὰ μικρὸν ὑπορρέῃ καὶ τούτων αὐτὸς ᾖς σπουδαστὴς , πῶς οὐκ ἀτεχνῶς τοῖς θεοῖς πολεμεῖς , ἁκεῖνοι καλῶς ἔθεσαν , ταῦτʼ αὐτὸς οἷς ποιεῖς διαφθείρων καὶ τήν γε χάριν αὐτῶν τὸ κατὰ σαυτὸν ἀνατρέπων ; εἰ τοίνυν τοῖς τὸ νόμισμα διαφθείρουσι κατὰ τὸν σὸν λόγον θάνατος ἡ ζημία , τίνος ποτʼ ἄρʼ αὐτὸς δίκαιος ἂν ἡμῖν εἴης τιμᾶσθαι διʼ ὧν ἀτελείας ἀντέχει , τά τε τῶν θεῶν ἀτιμάζων τήν τε πόλιν ἅπασαν διαφθείρων ; ναὶ , φησὶν , ὑπὲρ γὰρ ὑμῶν καὶ τῶν ὑμετέρων αὐτοῖς προσηκόντων διαναστῆναι , καὶ ὧν ἑκάστοτʼ ἀπολαύοντες διαγίγνεσθε · οὐδὲ γὰρ οὐδʼ ἂν εἷς ἔτʼ ἀξιώσαι τοῦ νόμου κρατοῦντος μεγαλοψυχία πρὸς τὴν πόλιν ἐν τῷ τῶν πραγμάτων ἀπαιτοῦντι . κεχρῆσθαι καὶ φιλοτιμήσασθαι τὰ εἰκότα , ἀλλὰ τῆς ἀτελείας ἀναιρουμένης συναναιρήσεται πάντως καὶ τὸ ὑπὲρ αὐτῆς ἐθέλειν ὁντινοῦν προθυμεῖσθαι · τὸ δʼ οὐ μόνον κέρδους ἡμᾶς , ἀλλὰ καὶ δόξης ἀποστερεῖ , ὧν χάριν πάντα καὶ ποιεῖν καὶ λέγειν οἴεσθε δεῖν · εἰ τοίνυν μέλει
Lemmas: εἴπερ ὁ ὁ ὅλος κύριος θεός τε καί δαίμων οὐ μόνος ὅς ὁ πᾶς ἐκ ἀρχή ὑφίστημι , μέγας καί θαυμαστός τις οὗτος εἰσφέρω τε καί προυφαίνω λειτουργία ὁ βίος , ἀλλά καί νῦν οὐ ἦκα οὗτος δράω ὅς ἐγώ τοσοῦτος αὐτός ἑκάστοτε μέλω καί οὕτως κηδομένως ἔχω ὡς μηδείς ὁ εἰς ἡμέτερος σύστασις καί σωτηρία ἥκω μηδέ κατά ὅστις δήποτε τρόπος ἐλλείπω , ἀλλά ἀπό πολύς ὁ μέγας ἤ ὥστε καί προσδοκάω ἔξεστι ὁ παρά ἑαυτοῦ χορηγέω , διά ἀλλήλων ἄμφω δείκνυμι , διά μέν ὁ ἀκάματος καί συνεχής οὗτος πρόνοια ὁ δημιουργός γίγνομαι , διά δέ αὖ ὁ γίγνομαι δημιουργός ὁ καί πρός ἀνάγκη ἔχω ἐγώ ὅσος ὥρα φροντίζω , ἵνα μή δίχα ὁ οὗτος πρόνοια εἰς ὁ μηδείς ἥκω , καθά τις σκάφος κυβερνήτης ἀπορέω . καίτοι ὅταν ἐκ ἀτέλεια , ὦ Δημοσθένης , ὁ ὁ λειτουργία κατά μικρός ὑπορρέω καί οὗτος αὐτός εἰμί σπουδαστής , πῶς οὐ ἄτεχνος ὁ θεός πολεμέω , ἁκεῖνος καλός τίθημι , οὗτος αὐτός ὅς ποιέω διαφθείρω καί ὁ γε χάρις αὐτός ὁ κατά σεαυτοῦ ἀνατρέπω ; εἰ τοίνυν ὁ ὁ νόμισμα διαφθείρω κατά ὁ σός λόγος θάνατος ὁ ζημία , τίς ποτέ ἄρα αὐτός δίκαιος ἄν ἐγώ εἰμί τιμάω διά ὅς ἀτέλεια ἀντέχω , ὁ τε ὁ θεός ἀτιμάζω ὁ τε πόλις ἅπας διαφθείρω ; ναί , φημί , ὑπέρ γάρ σύ καί ὁ ὑμέτερος αὐτός προσήκω διανίσταμαι , καί ὅς ἑκάστοτε ἀπολαύω διαγίγνομαι · οὐδέ γάρ οὐδέ ἄν εἷς ἔτι ἀξιόω ὁ νόμος κρατέω μεγαλοψυχία πρός ὁ πόλις ἐν ὁ ὁ πρᾶγμα ἀπαιτέω . χράω καί φιλοτιμέομαι ὁ ἔοικα , ἀλλά ὁ ἀτέλεια ἀναιρέω συναναιρέω πάντως καί ὁ ὑπέρ αὐτός ἐθέλω ὅστις προθυμέομαι · ὁ δέ οὐ μόνος κέρδος ἐγώ , ἀλλά καί δόξα ἀποστερέω , ὅς χάριν πᾶς καί ποιέω καί λέγω οἴομαι δέω · εἰ τοίνυν μέλω