aelius-aristides.pro-s-dhmosqe-nh-peri-telei-as 17
τηνικαῦτʼ ἐπιχειρεῖν ἀντιλέγειν τῷ νόμῳ · νῦν δʼ οἷς αὐτὸν πρὶν ἢ τοῦτο γενέσθαι διώκεις ἔοικας οὐκ ἐν καιρῷ τὴν γραφὴν πεποιῆσθαι . εἶτα θαυμάζειν ἔπεισί μοι , πῶς οἴει , ὅτι σοι ταῦτʼ ἔπεισι λέγειν , οὐ μόνον ὅτι τοῖς οἰκείοις πτεροῖς καὶ λόγοις ἁλίσκει , ὃ δεινότατόν ἐστι πάντων καὶ συμφορὰ τοῖς χρωμένοις , καὶ προσέτʼ αὐτὸς διαφερόντως κακίζεις , τὸ μετὰ τὰ πράγματα λέγω τῷ βουλεύεσθαι χρῆσθαι , τούτου νῦν ἡμᾶς ὡς δὴ χρηστοῦ τινος ἔχεσθαι πείθων , ἀλλʼ ὅτι καὶ , δεινὸν εἶναι φάσκων , λανθάνεις σαυτὸν ἃ μὴ ἔξεστι φάσκων . οὔτε γὰρ οὐδεὶς , οἶμαι , τῶν πάντων φρενῶν κύριος ὢν , ἐξὸν , ὅπως μὴ πείσεται κακῶς , εὖ βεβουλεῦσθαι , ὁ δʼ ὅπως πείσεται κακῶς πρόσθεν ἐάσας , ἔπειθʼ ὑπὲρ ἀπαλλαγῆς ἕλοιτʼ ἂν βεβουλεῦσθαι , ὅτʼ οὐδὲ τοῦτʼ ἴσως ἐξέσται · οὔθʼ ἡμεῖς , τὴν κάκιστʼ ἀπολουμένην ἀτέλειαν νῦν ἔχοντες ἐκποδὼν πεποιῆσθαι , εἶτα διὰ τοὺς σοὺς λόγους ἀναμενοῦμεν τὸ μέλλον , ὥσπερ ὅ τί ποτʼ ἐστὶν ἀγνοοῦντες καὶ διὰ τοῦτο τῆς ἐκεῖθεν δεόμενοι πείρας . ἄνευ γὰρ τοῦ τῆς ἐσχάτης παραπληξίας τοῦτʼ ἄντικρυς εἶναι , περὶ ὧν μάλιστα ἴσμεν , ταῦτʼ ἀφέντας ἃ οὐκ ἴσμεν διώκειν , οὐδὲ τοὺς λόγους καθʼ οὓς ἔδει ταῦθʼ αἱρεῖσθαι γιγνώσκειν ἔχω . εἰ μὲν οὖν ὡς μηδὲν μηδέπω περὶ ἀτελείας σαφὲς εἰδότας παραπέμπεις τῷ χρόνῳ καὶ ταῖς ἔπειτα ψήφοις , ἔοικας ἀγνοεῖν ὅτου χάριν τοὺς κατʼ αὐτῆς ἤδη κεκινήκαμεν λόγους · εἰ δʼ ἐπισταμένους , ὡς ἀληθῶς οὐδὲν ἄλλο μοι δοκεῖς συμβουλεύειν ἢ ἡμῶν αὐτῶν μετὰ τὸ καθάπαξ ἐφθάρθαι πεποιῆσθαι φροντίδα . ἀλλʼ οὔτε σύ γʼ αὐτὸς , εὖ ἴσθι , ἄν σέ τις ἀνέλῃ , ἔπειτʼ εἰς Ἄρειον πάγον οἷός τʼ ἂν εἴης τουτονὶ προκαλεῖσθαι · οὐ μᾶλλόν γε ἢ οἱ μηκέτʼ ὄντες τοὺς ἔτʼ ὄντας ἀδικίας εἰσάγειν · τῆς τʼ ἀτελείας , ὡς ἔφην , ἀνατετραφυίας τὴν πόλιν οὐδὲν πλέον ἔσται πρὸς τὸ τὴν μὲν ἐξελεῖν βεβουλῆσθαι , ἡμᾶς δʼ αὐτοὺς ἀνασώσασθαι , ἀλλὰ μεθʼ ἡμῶν ἀνάγκη , καὶ ταύτην ἐφθάρθαι , καθάπερ τινὰ
Lemmas: τηνικαῦτα ἐπιχειρέω ἀντιλέγω ὁ νόμος · νῦν δέ ὅς αὐτός πρίν ἤ οὗτος γίγνομαι διώκω ἔοικα οὐ ἐν καιρός ὁ γραφή ποιέω . εἶτα θαυμάζω ἔπειμι ἐγώ , πῶς οἴομαι , ὅτι σύ οὗτος ἔπειμι λέγω , οὐ μόνος ὅτι ὁ οἰκεῖος πτερόν καί λόγος ἁλίσκομαι , ὅς δεινός εἰμί πᾶς καί συμφορά ὁ χράω , καί προσέτι αὐτός διαφερόντως κακίζω , ὁ μετά ὁ πρᾶγμα λέγω ὁ βουλεύω χράω , οὗτος νῦν ἐγώ ὡς δή χρηστός τις ἔχω πείθω , ἀλλά ὅτι καί , δεινός εἰμί φάσκω , λανθάνω σεαυτοῦ ὅς μή ἔξεστι φάσκω . οὔτε γάρ οὐδείς , οἴομαι , ὁ πᾶς φρήν κύριος εἰμί , ἔξεστι , ὅπως μή πάσχω κακός , εὖ βουλεύω , ὁ δέ ὅπως πάσχω κακός πρόσθεν ἐάω , ἔπειτα ὑπέρ ἀπαλλαγή αἱρέω ἄν βουλεύω , ὅτε οὐδέ οὗτος ἴσως ἔξεστι · οὔτε ἐγώ , ὁ κακός ἀπολούω ἀτέλεια νῦν ἔχω ἐκποδών ποιέω , εἶτα διά ὁ σός λόγος ἀναμένω ὁ μέλλω , ὥσπερ ὅς τίς ποτέ εἰμί ἀγνοέω καί διά οὗτος ὁ ἐκεῖθεν δέω πεῖρα . ἄνευ γάρ ὁ ὁ ἔσχατος παραπληξία οὗτος ἄντικρυς εἰμί , περί ὅς μάλα οἶδα , οὗτος ἀφίημι ὅς οὐ οἶδα διώκω , οὐδέ ὁ λόγος κατά ὅς δέω οὗτος αἱρέω γιγνώσκω ἔχω . εἰ μέν οὖν ὡς μηδείς μηδέπω περί ἀτέλεια σαφής οἶδα παραπέμπω ὁ χρόνος καί ὁ ἔπειτα ψῆφος , ἔοικα ἀγνοέω ὅστις χάριν ὁ κατά αὐτός ἤδη κινέω λόγος · εἰ δέ ἐπίσταμαι , ὡς ἀληθής οὐδείς ἄλλος ἐγώ δοκέω συμβουλεύω ἤ ἐγώ αὐτός μετά ὁ καθάπαξ φθείρω ποιέω φροντίς . ἀλλά οὔτε σύ γε αὐτός , εὖ οἶδα , ἐάν σύ τις ἀναιρέω , ἔπειτα εἰς Ἄρειος πάγος οἷος τε ἄν εἰμί οὗτος προκαλέω · οὐ μάλα γε ἤ ὁ μηκέτι εἰμί ὁ ἔτι εἰμί ἀδικία εἰσάγω · ὁ τε ἀτέλεια , ὡς φημί , ἀνατετραφίσκω ὁ πόλις οὐδείς πολύς εἰμί πρός ὁ ὁ μέν ἐξαιρέω βούλομαι , ἐγώ δέ αὐτός ἀνασῴζω , ἀλλά μετά ἐγώ ἀνάγκη , καί οὗτος φθείρω , καθά τις