aelius-aristides.pro-s-dhmosqe-nh-peri-telei-as 16
ἔχουσαν , εἰ δὴ τοῖς νόμοις ἐνῆν , διαγεγράφθαι χρῆναι καθάπαξ τῶν νόμων · τὸ δʼ ὅτι τοιοῦτον , ἐξ ἀντιστρόφου πᾶσιν ἐγγεγράφθαι τοῖς νόμοις καὶ πλείστων ὅσων ἠξιῶσθαι τῶν ψηφισμάτων , μᾶλλον δὲ νόμον αὐτὸ γεγενῆσθαι . ὃ πάλαι προσῆκον νῦν ὁ βέλτιστος οὑτοσὶ Λεπτίνης , τοῦτο μὲν ὑπὸ θεῶν κινηθεὶς , τοῦτο δὲ καὶ τούτοις εἴξας τοῖς λογισμοῖς , ἅθʼ ὑπὲρ πάντας φιλόπολις ὢν , ὥσπερ ὄφλημά τι κοινὸν ἀποδεδώκει τῇ πόλει , γράψας μηδένα τῶν πάντων ἀτελείας μετέχειν , κἂν εἰ πολλάκις εὐεργετῶν εἴη τὴν πόλιν · οὐ μόνον ἵνα καὶ τῆς ἐκ τούτων προσαπολαύοι συντελείας ἡ πόλις καὶ τὸ λειτουργεῖν ἐξ ὁλοκλήρου γίγνοιτʼ αὐτῇ , ἀλλʼ ὅτι καὶ δέος οὐ μικρὸν ἐντεῦθεν ὑφώρμει μὴ προϊόντος ἄρα τοῦ χρόνου καὶ τῆς ἀτελείας οὕτω διὰ πάντων χωρούσης ἐκλίπῃ καθάπαξ τὸ λειτουργεῖν . καὶ τί πλέον τηνικαῦτʼ ἔσται τῇ πόλει , περὶ τὰ μείζω βλαφθείσῃ καὶ ὧν ἄνευ οὐχ οἷόν τε σεσῶσθαι ; ψυχὴ γὰρ πόλει τὸ λειτουργεῖν · καὶ ὡς οὐ περιεῖναι καὶ ζῆν πέφυκε · σῶμα ψυχῆς μὴ παρούσης , ὣς δὲ καὶ πόλις μοι δοκεῖ λειτουργιῶν ἀποροῦσα · εἰκότως · εἰ γὰρ χρειῶν οὐδένες ἀνθρώπων ἐλεύθεροι , πλὴν θεῶν , αὗται δὲ τὰς λειτουργίας ἀναγκαίας ὡς οὐκ οἶδʼ εἴ τι ποιοῦσι , τηνικαῦθʼ ἡμῖν , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , λειτουργιῶν οὐ δεήσει , ἡνίκα μηδὲ χρειῶν · εἰ δὲ χρειῶν ποτʼ οὐχ οἷόν τε , πῶς οἷόν τε λειτουργιῶν συνιδεῖν οὐκ ἔχω · ὧν διὰ τὰς Δημοσθένους ἀτελείας ἡ πόλις ἐκπεσεῖν κινδυνεύει . ἀλλʼ ἔδει , φησὶν , ἀναμεμενηκότα τὸ μέλλον καὶ τὴν τοῦ λειτουργεῖν ἀπορίαν τηνικαῦτα εἰσάγειν τὸν νόμον . νῦν δʼ οἷς πρὶν ἢ τοῦτο γενέσθαι νομοθετεῖ , ἔοικεν οὐκ ἐν καιρῷ προὔχεσθαι ταῦτα . τί οὖν κωλύει καὶ ἡμᾶς , ὦ Δημόσθενες , τοῖς αὐτοῖς πρὸς σὲ τούτοις ἐξ ἀντιστρόφου χρήσασθαι λόγοις , καὶ δικαιότερόν γε ἢ σύ ; ὡς ἔδει καὶ σέ γʼ αὐτὸν ἀναμεμενηκότα τὸ μέλλον , εἴ γε καὶ τοῦθʼ ὅλως ἐπὶ τῶν αὐτόθεν μάλιστα δήλων λέγειν ἐχρῆν ,
Lemmas: ἔχω , εἰ δή ὁ νόμος ἔνειμι , διαγράφω χρή καθάπαξ ὁ νόμος · ὁ δέ ὅτι τοιοῦτος , ἐκ ἀντίστροφος πᾶς ἐγγράφω ὁ νόμος καί πολύς ὅσος ἀξιόω ὁ ψήφισμα , μάλα δέ νόμος αὐτός γίγνομαι . ὅς πάλαι προσήκω νῦν ὁ ἀγαθός οὗτος Λεπτίνης , οὗτος μέν ὑπό θεός κινέω , οὗτος δέ καί οὗτος εἴκω ὁ λογισμός , ἅτε ὑπέρ πᾶς φιλόπολις εἰμί , ὥσπερ ὄφλημα τις κοινός ἀποδίδωμι ὁ πόλις , γράφω μηδείς ὁ πᾶς ἀτέλεια μετέχω , ἄν εἰ πολλάκις εὐεργετέω εἰμί ὁ πόλις · οὐ μόνος ἵνα καί ὁ ἐκ οὗτος προσαπολαύω συντέλεια ὁ πόλις καί ὁ λειτουργέω ἐκ ὁλόκληρος γίγνομαι αὐτός , ἀλλά ὅτι καί δέος οὐ μικρός ἐντεῦθεν ὑφορμάω μή προέρχομαι ἄρα ὁ χρόνος καί ὁ ἀτέλεια οὕτως διά πᾶς χωρέω ἐκλείπω καθάπαξ ὁ λειτουργέω . καί τίς πολύς τηνικαῦτα εἰμί ὁ πόλις , περί ὁ μέγας βλάπτω καί ὅς ἄνευ οὐ οἷος τε σῴζω ; ψυχή γάρ πόλις ὁ λειτουργέω · καί ὡς οὐ περίειμι καί ζάω φύω · σῶμα ψυχή μή πάρειμι , ὡς δέ καί πόλις ἐγώ δοκέω λειτουργία ἀπορέω · ἔοικα · εἰ γάρ χρεώ οὐδείς ἄνθρωπος ἐλεύθερος , πλήν θεός , οὗτος δέ ὁ λειτουργία ἀναγκαῖος ὡς οὐ οἶδα εἰ τις ποιέω , τηνικαῦτα ἐγώ , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , λειτουργία οὐ δέω , ἡνίκα μηδέ χρεώ · εἰ δέ χρεώ ποτέ οὐ οἷος τε , πῶς οἷος τε λειτουργία συνοράω οὐ ἔχω · ὅς διά ὁ Δημοσθένης ἀτέλεια ὁ πόλις ἐκπίπτω κινδυνεύω . ἀλλά δέω , φημί , ἀναμένω ὁ μέλλω καί ὁ ὁ λειτουργέω ἀπορία τηνικαῦτα εἰσάγω ὁ νόμος . νῦν δέ ὅς πρίν ἤ οὗτος γίγνομαι νομοθετέω , ἔοικα οὐ ἐν καιρός προέχω οὗτος . τίς οὖν κωλύω καί ἐγώ , ὦ Δημοσθένης , ὁ αὐτός πρός σύ οὗτος ἐκ ἀντίστροφος χράω λόγος , καί δίκαιος γε ἤ σύ ; ὡς δέω καί σύ γε αὐτός ἀναμένω ὁ μέλλω , εἰ γε καί οὗτος ὅλος ἐπί ὁ αὐτόθεν μάλα δῆλος λέγω χρή ,