aelius-aristides.pro-s-dhmosqe-nh-peri-telei-as 28
μὴ πρότερον τιθέναι τὸν ἑαυτοῦ νόμον πρὶν τὸν παλαιὸν τοῦτον ἔλυσε γραψάμενος · νῦν δὲ μαρτυρίαν καθʼ ἑαυτοῦ καταλείπων ὅτι παρανομεῖ τουτονὶ τὸν νόμον ὅμως ἐνομοθέτει , καὶ ταῦτα ἑτέρου κελεύοντος νόμου καὶ κατʼ αὐτὸ τοῦτο ἔνοχον εἶναι τῇ γραφῇ , ἐὰν ἐναντίος ᾖ τοῖς πρότερον κειμένοις νόμοις . χρὴ μὲν οὖν , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , καὶ μάλιστα χρὴ τὰ τοιαῦθʼ οὕτως περαίνειν καὶ τοῦτον τὸν τρόπον αἱρεῖσθαι νομοθετεῖν , καὶ τὸν μὴ ταύτῃ γε παρεσκευασμένον , ἀλλʼ ὁμόσε χωροῦντα πρῶτος ἔγωγʼ αὐτὸς ἕλοιμʼ ἂν παρανόμων , ὅτι μὴ συνίδοι τὸ δέον . ἀλλʼ οὐ Λεπτίνης τοιοῦτος . πόθεν ; πολλοῦ γε καὶ δεῖ · εἰ μὲν γὰρ ἀτέλειαν ὁ νόμος ἐκέλευεν εἶναι , ὁ δʼ οὐ προσεῖχεν , ἀλλὰ καὶ πρὶν ἢ λελυκέναι τὸν νόμον καὶ δεῖξαι μὴ καλῶς εἰρηκότα τἀναντία νομοθετεῖν αὐτὸς ᾤετο χρῆναι , μαρτυρίαν καθʼ ἑαυτοῦ καταλείπει ὅτι παρανομεῖ . νῦν δὲ οὔτε νόμος ἦν ὁ κελεύων οὔθʼ οὗτος δή που παρανομεῖ τοιαῦτα νομοθετῶν · οὐ μᾶλλόν γε ἢ Σόλων ὁ παλαιός · ἀλλʼ εἰ χρὴ τἀληθὲς εἰπεῖν , ὁ τἀναντία τοῖς φανεροῖς φρονῶν καὶ τὸ μὲν κοινῇ σῶζον τὴν πόλιν οὐ μὰ Δία σκοπῶν , ὃ δὲ πρὸς ὀλέθρου ταυτηὶ καθειστήκει , πᾶσαν εἰσφέρων ὑπὲρ τούτου σπουδὴν , καὶ τῷ τοῖς λόγοις ᾗ βούλεται δύνασθαι χρῆσθαι νῦν μὲν πρὸς τὸ δοκοῦν ἑαυτῷ μεμνημένος τῶν νόμων , νῦν δὲ τοὺς οὐκ ὄντας νόμους εἰς νόμους τιθείς · ὁποῖος αὐτὸς εἶ . ὥσθʼ ὅταν ταῦτʼ , ὦ Δημόσθενες , λέγῃς , σαυτοῦ κατηγορεῖς , οὐ Λεπτίνου , εἴ γε ὁ μὲν οὐ νόμου δή τινος περὶ ἀτελείας κειμένου , ἀλλʼ ἔθους χθὲς καὶ πρώην , ὦ Ζεῦ , εἰσκεκωμακότος τῇ πόλει τὸν ὑπὲρ τῆς πολιτείας τοῦτον εἰσήνεγκε νόμον , ὃν κάλλιστον καὶ δικαιότατον πάντες ἂν φαῖεν · σὺ δʼ αὐτὸν ἐλέγχειν ἐπιχειρῶν οὐ νόμῳ τοῦτο ποιεῖς , ἀλλὰ κενοῖς τισι λόγοις καὶ μύθοις παράγων , νόμων μὲν καὶ ἀληθείας καθάπαξ ἀποστατοῦσι , ψεύδους δὲ καὶ παρανομίας μεστοῖς , κἂν χρησμῶν οὐδὲν ἧττον τούτοις αὐτὸς ἰσχυρίζῃ .
Lemmas: μή πρότερος τίθημι ὁ ἑαυτοῦ νόμος πρίν ὁ παλαιός οὗτος λύω γράφω · νῦν δέ μαρτυρία κατά ἑαυτοῦ καταλείπω ὅτι παρανομέω οὗτος ὁ νόμος ὅμως νομοθετέω , καί οὗτος ἕτερος κελεύω νόμος καί κατά αὐτός οὗτος ἔνοχος εἰμί ὁ γραφή , ἐάν ἐναντίος εἰμί ὁ πρότερος κεῖμαι νόμος . χρή μέν οὖν , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , καί μάλα χρή ὁ τοιοῦτος οὕτως περαίνω καί οὗτος ὁ τρόπος αἱρέω νομοθετέω , καί ὁ μή οὗτος γε παρασκευάζω , ἀλλά ὁμόσε χωρέω πρῶτος ἐγώ αὐτός αἱρέω ἄν παράνομος , ὅτι μή συνοράω ὁ δέω . ἀλλά οὐ Λεπτίνης τοιοῦτος . πόθεν ; πολύς γε καί δέω · εἰ μέν γάρ ἀτέλεια ὁ νόμος κελεύω εἰμί , ὁ δέ οὐ προσέχω , ἀλλά καί πρίν ἤ λύω ὁ νόμος καί δείκνυμι μή καλός λέγω ἐναντίος νομοθετέω αὐτός οἴομαι χρή , μαρτυρία κατά ἑαυτοῦ καταλείπω ὅτι παρανομέω . νῦν δέ οὔτε νόμος εἰμί ὁ κελεύω οὔτε οὗτος δή που παρανομέω τοιοῦτος νομοθετέω · οὐ μάλα γε ἤ Σόλων ὁ παλαιός · ἀλλά εἰ χρή ἀληθής λέγω , ὁ ἐναντίος ὁ φανερός φρονέω καί ὁ μέν κοινῇ σῴζω ὁ πόλις οὐ μά Ζεύς σκοπέω , ὅς δέ πρός ὄλεθρος ταυτή καθίστημι , πᾶς εἰσφέρω ὑπέρ οὗτος σπουδή , καί ὁ ὁ λόγος ὅς βούλομαι δύναμαι χράω νῦν μέν πρός ὁ δοκέω ἑαυτοῦ μιμνῄσκω ὁ νόμος , νῦν δέ ὁ οὐ εἰμί νόμος εἰς νόμος τίθημι · ὁποῖος αὐτός εἰμί . ὥστε ὅταν οὗτος , ὦ Δημοσθένης , λέγω , σεαυτοῦ κατηγορέω , οὐ Λεπτίνης , εἰ γε ὁ μέν οὐ νόμος δή τις περί ἀτέλεια κεῖμαι , ἀλλά ἔθος χθές καί πρῴην , ὦ Ζεύς , εἰσκωμάζω ὁ πόλις ὁ ὑπέρ ὁ πολιτεία οὗτος εἰσφέρω νόμος , ὅς καλός καί δίκαιος πᾶς ἄν φημί · σύ δέ αὐτός ἐλέγχω ἐπιχειρέω οὐ νόμος οὗτος ποιέω , ἀλλά κενός τις λόγος καί μῦθος παράγω , νόμος μέν καί ἀλήθεια καθάπαξ ἀποστατέω , ψεῦδος δέ καί παρανομία μεστός , ἐάν χρησμός οὐδείς ἥσσων οὗτος αὐτός ἰσχυρίζομαι .