aelius-aristides.pro-s-dhmosqe-nh-peri-telei-as 14
διατεινομένων μὴ διὰ πάντων ἀφῖχθαι . ἔπειτα , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , οὐχ ὅτι μηδʼ εἱστισοῦν τοῦτʼ ἔφη τῶν νόμων σκοπεῖσθαι δεῖ , ἀλλʼ εἰ καὶ κάλλιστα καὶ δικαιότατα ἔχει , καὶ ταύτῃ τὰς ψήφους τίθεσθαι . οὕτω δʼ ἀεὶ καὶ κάλλιστα ἔχει αὐτό τε ἑαυτοῦ καὶ τῶν ἄλλων , ἔκ τε ὧν αὐτὸς ἔφην ἔκ τε ὧν ὁ πολὺς καὶ παντοδαπὸς ἔδειξε χρόνος , ὥστε δέδοικα μὴ καὶ τῶν νόμων αὐτῶν τιμιώτερον δόξῃ αὐτῷ τε τούτῳ καὶ τῷ πρεσβύτερον εἶναι καὶ πρὶν ἢ νόμους γενέσθαι τοῦτʼ ἐν ἀνθρώποις ἐνεῖναι . ἔτι τοίνυν οὐ πᾶν ὃ τούτοις παρεῖται , τοῦτʼ ἤδη καὶ φαῦλον εὐθὺς , οὐδὲ παρὰ τοῦτο τῶν ἀπειρημένων κεχρῆσθαι , ἀλλʼ ὃ λυμαίνεσθαι τοῖς πράγμασι πέφυκεν ἀτεχνῶς καὶ προσεγκαλοῦντας ἅπαντας ἴσχει , ὥσπερ αὖ τοὐναντίον πολλοῦ τινος ἄξιον · ὅθεν ἡμῖν περίεστι κέρδος , ἐάν τε φάσκωσι τοῦθʼ οἱ νόμοι ἐάν τε καὶ μή . εἰ δὲ ταῦθʼ οὕτω καὶ τὸ συνοῖσον πανταχῆ δεῖ ζητεῖν , περίεργον ἂν εἴη , ὅταν περὶ ὁτουοῦν ἐξέτασις ᾖ , παρέντας ὅπως τοῦτʼ ἔχει ζητεῖν , ἔπειτα νόμων μεμνῆσθαι . ὡς ἔστι γε , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , καὶ νόμων ἐνίους ἀλυσιτελεῖς δή τινας εὑρηκέναι , νόμων δὲ ἄλλως σώζοντας τάξιν , καὶ πράγματα ἄττα νόμων μὲν ἐκτὸς ὄντα , νόμων δὲ οὐδὲν ἧττον πρὸς τὴν ἀγαθὴν ἡμῖν συμπράττοντα τύχην , καὶ δεῖ περὶ βελτίονος ταῦθʼ αἱρεῖσθαι τῶν μὴ συμφερόντων νομίμων . ἐπεὶ καὶ τὸ γεωργεῖν καὶ φυτηκομεῖν καὶ τέχναις κεχρῆσθαι οὐχ ὅτι μὴ τὴν ἀρχὴν ἐξεῦρον οἱ νόμοι , διὰ τοῦτο καὶ ἡμᾶς τούτων ἀπέχεσθαι δεῖ , ἀλλʼ ὅτι μόνα ταῦτα τὸν τῶν ἀνθρώπων συνίστησι βίον καὶ τῶν καθʼ ἡμᾶς πραγμάτων ἔχει τὰς ἀφορμὰς , καὶ τούτων χωρὶς περιεῖναι καὶ ζῆν ὅλως οὐχ οἷόν τε . διὰ τοῦτο καὶ προσέχειν τούτοις παντὸς μᾶλλον ᾠόμεθα χρῆναι καὶ μηδʼ ὁντινοῦν ἀφίστασθαι τρόπον , εἴ γε σώζεσθαι μέλον ἡμῖν καὶ μὴ φανερῶς θανατῶμεν . τί οὖν εἰ καὶ τὸ λειτουργεῖν οὐκ ἐγγέγραπται νόμοις , καθάπερ ἐκεῖνα , καὶ προσέτι τὸ
Lemmas: διατείνω μή διά πᾶς ἀφικνέομαι . ἔπειτα , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , οὐ ὅτι μηδέ εἰστίνω οὗτος φημί ὁ νόμος σκοπέω δέω , ἀλλά εἰ καί καλός καί δίκαιος ἔχω , καί οὗτος ὁ ψῆφος τίθημι . οὕτως δέ ἀεί καί καλός ἔχω αὐτός τε ἑαυτοῦ καί ὁ ἄλλος , ἐκ τε ὅς αὐτός φημί ἐκ τε ὅς ὁ πολύς καί παντοδαπός δείκνυμι χρόνος , ὥστε δείδω μή καί ὁ νόμος αὐτός τίμιος δοκέω αὐτός τε οὗτος καί ὁ πρέσβυς εἰμί καί πρίν ἤ νόμος γίγνομαι οὗτος ἐν ἄνθρωπος ἔνειμι . ἔτι τοίνυν οὐ πᾶς ὅς οὗτος παρίημι , οὗτος ἤδη καί φαῦλος εὐθύς , οὐδέ παρά οὗτος ὁ ἀπολέγω χράω , ἀλλά ὅς λυμαίνομαι ὁ πρᾶγμα φύω ἄτεχνος καί προσεγκαλέω ἅπας ἴσχω , ὥσπερ αὖ ἐναντίος πολύς τις ἄξιος · ὅθεν ἐγώ περίειμι κέρδος , ἐάν τε φάσκω οὗτος ὁ νόμος ἐάν τε καί μή . εἰ δέ οὗτος οὕτως καί ὁ συμφέρω πανταχῇ δέω ζητέω , περίεργος ἄν εἰμί , ὅταν περί ὅστις ἐξέτασις εἰμί , πείρω ὅπως οὗτος ἔχω ζητέω , ἔπειτα νόμος μιμνῄσκω . ὡς εἰμί γε , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , καί νόμος ἔνιοι ἀλυσιτελής δή τις εὑρίσκω , νόμος δέ ἄλλος σῴζω τάξις , καί πρᾶγμα τις νόμος μέν ἐκτός εἰμί , νόμος δέ οὐδείς ἥσσων πρός ὁ ἀγαθός ἐγώ συμπράσσω τύχη , καί δέω περί ἀγαθός οὗτος αἱρέω ὁ μή συμφέρω νόμιμος . ἐπεί καί ὁ γεωργέω καί φυτηκομέω καί τέχνη χράω οὐ ὅτι μή ὁ ἀρχή ἐξευρίσκω ὁ νόμος , διά οὗτος καί ἐγώ οὗτος ἀπέχω δέω , ἀλλά ὅτι μόνος οὗτος ὁ ὁ ἄνθρωπος συνίστημι βίος καί ὁ κατά ἐγώ πρᾶγμα ἔχω ὁ ἀφορμή , καί οὗτος χωρίς περίειμι καί ζάω ὅλος οὐ οἷος τε . διά οὗτος καί προσέχω οὗτος πᾶς μάλα οἴομαι χρή καί μηδέ ὅστις ἀφίστημι τρόπος , εἰ γε σῴζω μέλω ἐγώ καί μή φανερός θανατάω . τίς οὖν εἰ καί ὁ λειτουργέω οὐ ἐγγράφω νόμος , καθά ἐκεῖνος , καί προσέτι ὁ