ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
aelius-aristides.pro-s-dhmosqe-nh-peri-telei-as 1
πάντα μᾶλλον , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , ἔγωγʼ ἂν ᾤμην ἢ Δημοσθένη ποτὲ τουτονὶ πρὸς τοσοῦτον ἀπονοίας καὶ τοῦ μὴ καλῶς ἔχοντος ἥκειν ὡς καὶ ἀτελείας ἕνεχʼ ἡμῖν συμβεβουλευκέναι προῆχθαι , καὶ τοῦτο πολλοῦ τινος εἶναι φάναι , καὶ φέρειν εἰς δόξαν τοῖς δοῦσιν οὐχ ἧττον ἢ τοῖς λαβοῦσιν · οἷς καὶ εἴ τις ἄλλος ἐγχειρεῖν ἠξίου , τοῦτον αὐτὸν πρῶτον ἔδει παντὶ σθένει διακωλύειν πειρᾶσθαι , οὐ μόνον ὅτι τῶν ἀλυσιτελῶν τοῦτʼ ἐστὶ καθάπαξ τῇ πόλει , ὡς προϊόντος ἐπιδείξω τοῦ λόγου · — ὁ δὲ πᾶν τοὐναντίον αὐτῇ καὶ βούλεται καὶ συνεύχεται , καὶ οὕτω τὸν ἀεὶ
Lemmas: πᾶς μάλα , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , ἐγώ ἄν οἴομαι ἤ Δημοσθένης ποτέ οὗτος πρός τοσοῦτος ἀπόνοια καί ὁ μή καλός ἔχω ἥκω ὡς καί ἀτέλεια ἕνεκα ἐγώ συμβουλεύω προάγω , καί οὗτος πολύς τις εἰμί φημί , καί φέρω εἰς δόξα ὁ δίδωμι οὐ ἥσσων ἤ ὁ λαμβάνω · ὅς καί εἰ τις ἄλλος ἐγχειρέω ἀξιόω , οὗτος αὐτός πρῶτος δέω πᾶς σθένος διακωλύω πειράω , οὐ μόνος ὅτι ὁ ἀλυσιτελής οὗτος εἰμί καθάπαξ ὁ πόλις , ὡς προέρχομαι ἐπιδείκνυμι ὁ λόγος · — ὁ δέ πᾶς ἐναντίος αὐτός καί βούλομαι καί συνεύχομαι , καί οὕτως ὁ ἀεί
aelius-aristides.pro-s-dhmosqe-nh-peri-telei-as 3
βοῶν , ὡς οὐδένα ποιοῦμαι τῆς πόλεως λόγον , ἀλλὰ λῆρος πάντʼ ἐμοὶ πρὸς τὸ γένος . ἀμέλει καὶ ὃν ἐξ ἀρχῆς ἔδει κεῖσθαι τῇ πόλει νόμον , μηδένα τῶν πολιτῶν ἀτελῆ μήτʼ εἶναι μήτʼ ἂν γενέσθαι , τοῦτον ἤδη καλῶς ὑπὸ Λεπτίνου τεθέντα , ὡς καὶ πάντων τῶν εὖ φρονούντων , ὡς εἰκὸς , αὐτὸν ἐπαινούντων , καὶ πάνυ τοι συνηδομένων αὐτῷ τε καὶ τῷ νόμῳ , τῷ μὲν τῆς κοινῆς ὠφελείας , τῷ δὲ τοῦ πρόνοιαν ταυτησὶ πεποιῆσθαι , μόνος οὗτος , ἢν εὖ πάθωμεν ὡς ἔοικε δυσχεραίνων , ἀντὶ τοῦ συγκροτεῖν αὐτὸν καὶ θαυμάζειν καὶ ὅπως εἰς ἀεὶ κύριος ἔσται παρασκευάζειν . ὁ δὲ καὶ ὅπως ἄκυρος ἔσται πάντα ποιεῖ · οὐ τὸ ξυμφέρον , ὡς ἂν εἴποι τις , ἀγνοῶν · τίς γὰρ τούτου τὰ τοιαῦτα δεινότερος ; ἀλλʼ ὅπως εἰς τὴν πατρῴαν ἀτέλειαν καὶ αὖθις ἐγκαταστήσῃ Κτήσιππον , οὐκ εἰδὼς ὡς ἐν μὲν τῷ τὴν πόλιν εὖ πράττειν καὶ αὐτὸν εὖ πράττειν ἀνάγκη , ἐν δὲ τῷ τὸν μὲν νῦν εὖ ἔχειν ἐθέλειν , τὴν δὲ μὴ , καὶ αὐτὸν ὅσον οὐκ ἤδη τῶν αὐτῶν πεπειρᾶσθαι . ἔτι τοίνυν εἰ μὲν , ὦ Δημόσθενες , οὐκ εὖ ἔχειν ὁ νόμος ἐδόκει οὐδὲ τοῦ γιγνομένου διὰ πάντων τυγχάνειν , ἀλλὰ φλυαρίαν ταῦτʼ εἶναι καὶ οὐδὲν ὑγιὲς , αὐτόν σε πρῶτον ἐχρῆν εἰς μέσον παριόντα διακωλύειν τοῦτον , αἰτιᾶσθαι , παρανόμων γράφεσθαι , οὐ τούτους ἢ ʼκείνους ἐξ ἀφανοῦς καθιέντα διʼ αὐτῶν ἐλέγχειν τοῦτον πειρᾶσθαι , καὶ κατὰ τοῦδε σφίσι συνηγορεῖν . σοὶ γὰρ , εἴπερ τῳ , τὰ τοιαῦτα μάλιστα μέλει . οἷς δὲ τότε μὲν σιγᾶν ᾤου δεῖν , νυνὶ δὲ μετʼ αὐτῶν αὐτὸν διαβάλλειν , ἀμφότερα βεβαιοῖς , τόν τε νόμον ὡς κάλλιστα ἔχειν , αὐτόν τέ σε μάτην κατʼ αὐτοῦ κεκινῆσθαι · ὅς γε καὶ ἵνα μὴ τοῦ μὲν Κτησίππου μόνου δόξας ἀντιποιεῖσθαι , τὸ δὲ τῆς πόλεως παρὰ
Lemmas: βοάω , ὡς οὐδείς ποιέω ὁ πόλις λόγος , ἀλλά λῆρος πᾶς ἐγώ πρός ὁ γένος . ἀμέλει καί ὅς ἐκ ἀρχή δέω κεῖμαι ὁ πόλις νόμος , μηδείς ὁ πολίτης ἀτελής μήτε εἰμί μήτε ἄν γίγνομαι , οὗτος ἤδη καλός ὑπό Λεπτίνης τίθημι , ὡς καί πᾶς ὁ εὖ φρονέω , ὡς ἔοικα , αὐτός ἐπαινέω , καί πάνυ τοι συνήδομαι αὐτός τε καί ὁ νόμος , ὁ μέν ὁ κοινός ὠφέλεια , ὁ δέ ὁ πρόνοια οὗτος ποιέω , μόνος οὗτος , ἐάν εὖ πάσχω ὡς ἔοικα δυσχεραίνω , ἀντί ὁ συγκροτέω αὐτός καί θαυμάζω καί ὅπως εἰς ἀεί κύριος εἰμί παρασκευάζω . ὁ δέ καί ὅπως ἄκυρος εἰμί πᾶς ποιέω · οὐ ὁ συμφέρω , ὡς ἄν λέγω τις , ἀγνοέω · τίς γάρ οὗτος ὁ τοιοῦτος δεινός ; ἀλλά ὅπως εἰς ὁ πατρῷος ἀτέλεια καί αὖθις ἐγκαθίστημι Κτήσιππος , οὐ οἶδα ὡς ἐν μέν ὁ ὁ πόλις εὖ πράσσω καί αὐτός εὖ πράσσω ἀνάγκη , ἐν δέ ὁ ὁ μέν νῦν εὖ ἔχω ἐθέλω , ὁ δέ μή , καί αὐτός ὅσος οὐ ἤδη ὁ αὐτός πειράω . ἔτι τοίνυν εἰ μέν , ὦ Δημοσθένης , οὐ εὖ ἔχω ὁ νόμος δοκέω οὐδέ ὁ γίγνομαι διά πᾶς τυγχάνω , ἀλλά φλυαρία οὗτος εἰμί καί οὐδείς ὑγιής , αὐτός σύ πρῶτος χρή εἰς μέσος παρέρχομαι διακωλύω οὗτος , αἰτιάομαι , παράνομος γράφω , οὐ οὗτος ἤ ἐκεῖνος ἐκ ἀφανής καθίημι διά αὐτός ἐλέγχω οὗτος πειράω , καί κατά ὅδε σφεῖς συνηγορέω . σύ γάρ , εἴπερ τις , ὁ τοιοῦτος μάλα μέλω . ὅς δέ τότε μέν σιγάω οἴομαι δέω , νυνί δέ μετά αὐτός αὐτός διαβάλλω , ἀμφότερος βεβαιόω , ὁ τε νόμος ὡς καλός ἔχω , αὐτός τε σύ μάτην κατά αὐτός κινέω · ὅς γε καί ἵνα μή ὁ μέν Κτήσιππος μόνος δοκέω ἀντιποιέω , ὁ δέ ὁ πόλις παρά
aelius-aristides.pro-s-dhmosqe-nh-peri-telei-as 4
φαῦλον ποιεῖσθαι , εἶτα πρὸς τῷ μηδὲν ὧν βούλει κατωρθωκέναι καὶ ὧν μὴ βούλει , τούτων αἴτιος αὐτῷ κατασταίης , τὸν δῆμον εἰς ὀργὴν κεκινηκὼς , ταῦτʼ οὖν δεδιὼς δεινότατα πάντων ἐξεῦρες , ὅπως καὶ τὴν ὑπόνοιαν ταύτην εὐχερῶς ἀποκρούσῃ καὶ πρὸς ἃ δεῖται τῷ Χαβρίου συνάρῃ · πρῶτα μὲν ὡς μάλιστα τῇ πόλει συμφέρειν τὴν ἀτέλειαν φήσας καὶ τούτοις τὸν ἀκροατὴν ὑφελόμενος , ἔπειτα τούτου μνησθείς . καίτοι ὅταν οὐ θαρρούντως οὐδʼ ἐλευθέρως , ἀλλὰ δεδιότως τε καὶ ὑπούλως καὶ μετὰ τοῦ πάνυ τοι λανθάνειν ἐθέλειν ἐπὶ ταῦτα χωρῇς , ἔοικας ὧν λέγεις πρῶτος αὐτὸς ἐπιλαμβάνεσθαι καὶ μισεῖν καὶ διὰ τοῦθʼ οὕτως σχηματίζειν τε καὶ προάγειν τὸν λόγον . ἀλλὰ μὴν εἰ κατηγοροῦντος καὶ συκοφαντοῦντος ταύτην ἅπαντες ἴσμεν διαφορὰν , τὸ τὸν μὲν τὰ οὐκ ὄντα συμπλάττειν , τὸν δὲ τοῖς οὖσι κακοῖς ἢ φαινομένοις ἐπιπηδᾶν , καὶ τὸν μὲν , εἰ καὶ μὴ δικαίας , ἀλλʼ οὖν ἔσθʼ ὅτʼ ἀξιοῦμεν συγγνώμης , τῷ μηδὲν οἴκοθεν καὶ παρʼ ἑαυτοῦ συντιθέναι , ἀλλὰ τοῖς οὖσι κεχρῆσθαι , τῷ δὲ ἀπρόσωπος ἡ κακία , ποτέρας βούλει μερίδος θησόμεθα σέ ; πότερον τῆς μετρίας καὶ παραίτησιν δεχομένης , ἢ τῆς φαυλοτάτης τε καὶ κακίστης καὶ παντὸς μίσους ἀξίας , ἢ καὶ ἀμφοτέρων ὁμοῦ , ὡς ἔγωγε οἶμαι καὶ νῦν ἀποδείξω ; οἷς μὲν γὰρ τὸν νόμον , ὃν μάλιστα θαυμάζειν ἐχρῆν διὰ τὸ τῇ πόλει συμφέρειν , τοῦτον ὡς μηδενὸς ἄξιον διαγράφειν ἐθέλεις , κακίζων καὶ κατατρέχων καὶ μηδενός τινος κατʼ αὐτοῦ φειδόμενος ῥήματος , οὐ μόνον κατηγόρων , ἀλλὰ καὶ βασκάνων δόξαν λαμβάνεις . ὅτι δὲ πρὸς τοῖς εἰρημένοις , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , καὶ συκοφαντῶν οἷς ἐν ἀρχῇ τοῦ λόγου κέχρηται δείκνυται αἰσχυνοίμην ἂν ἐμαυτὸν εἰ τοῦτʼ ἀποδεικνύναι διὰ πλείστου πειρῴμην . αὐτὰ γὰρ ταῦτʼ ἐστὶ καὶ συκοφαντία
Lemmas: φαῦλος ποιέω , εἶτα πρός ὁ μηδείς ὅς βούλομαι κατορθόω καί ὅς μή βούλομαι , οὗτος αἴτιος αὐτός καθίστημι , ὁ δῆμος εἰς ὀργή κινέω , οὗτος οὖν δείδω δεινός πᾶς ἐξευρίσκω , ὅπως καί ὁ ὑπόνοια οὗτος εὐχερής ἀποκρούω καί πρός ὅς δέω ὁ Χαβρίας συναίρω · πρῶτος μέν ὡς μάλα ὁ πόλις συμφέρω ὁ ἀτέλεια φημί καί οὗτος ὁ ἀκροατής ὑφαιρέω , ἔπειτα οὗτος μιμνῄσκω . καίτοι ὅταν οὐ θαρσούντως οὐδέ ἐλεύθερος , ἀλλά δεδιότως τε καί ὕπουλος καί μετά ὁ πάνυ τοι λανθάνω ἐθέλω ἐπί οὗτος χωρέω , ἔοικα ὅς λέγω πρῶτος αὐτός ἐπιλαμβάνω καί μισέω καί διά οὗτος οὕτως σχηματίζω τε καί προάγω ὁ λόγος . ἀλλά μήν εἰ κατηγορέω καί συκοφαντέω οὗτος ἅπας οἶδα διαφορά , ὁ ὁ μέν ὁ οὐ εἰμί συμπλάσσω , ὁ δέ ὁ εἰμί κακός ἤ φαίνω ἐπιπηδάω , καί ὁ μέν , εἰ καί μή δίκαιος , ἀλλά οὖν εἰμί ὅτε ἀξιόω συγγνώμη , ὁ μηδείς οἴκοθεν καί παρά ἑαυτοῦ συντίθημι , ἀλλά ὁ εἰμί χράω , ὁ δέ ἀπρόσωπος ὁ κακία , πότερος βούλομαι μερίς τίθημι σύ ; πότερος ὁ μέτριος καί παραίτησις δέχομαι , ἤ ὁ φαῦλος τε καί κακός καί πᾶς μῖσος ἄξιος , ἤ καί ἀμφότερος ὁμοῦ , ὡς ἐγώ οἴομαι καί νῦν ἀποδείκνυμι ; ὅς μέν γάρ ὁ νόμος , ὅς μάλα θαυμάζω χρή διά ὁ ὁ πόλις συμφέρω , οὗτος ὡς μηδείς ἄξιος διαγράφω ἐθέλω , κακίζω καί κατατρέχω καί μηδείς τις κατά αὐτός φείδομαι ῥῆμα , οὐ μόνος κατήγορος , ἀλλά καί βάσκανος δόξα λαμβάνω . ὅτι δέ πρός ὁ λέγω , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , καί συκοφαντέω ὅς ἐν ἀρχή ὁ λόγος χράω δείκνυμι αἰσχύνω ἄν ἐμαυτοῦ εἰ οὗτος ἀποδείκνυμι διά πολύς πειράω . αὐτός γάρ οὗτος εἰμί καί συκοφαντία
aelius-aristides.pro-s-dhmosqe-nh-peri-telei-as 5
περιφανὴς καὶ ἀπόδειξις ἐναργὴς τοῦ μηδὲν συκοφαντίας ἐλλείπειν . ἃ γὰρ οὐκ ἂν οὔτʼ ἐνεθυμήθη Λεπτίνης οὔτʼ εἰ κατὰ νοῦν ἔσχε δοκεῖ μοί ποτʼ ἂν εἰρηκέναι , ὡς οὐχ ἱκανὰ πρὸς ὃ βούλοιτο δρᾶσαι , ταῦθʼ οὗτος , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , ὡς ἂν ἀτεχνῶς εἰρηκότος κατηγορεῖ , ταυτόν τι ποιῶν ὥσπερ ἂν εἴ τις πρὸς ἀνταγωνιστὴν ἰσχυρὸν καὶ ἄμαχον ἔχων , φαρμάκοις ἀνελεῖν τοῦτον ἠξίου , ὅτι μὴ χερσὶν οἷός τʼ ἦν · καὶ σὺ τοίνυν αὐτὸς οὐκ ἔχων ἄλλως ἐξελέγξαι τὸν νόμον πλάττεις αἰτίας διὰ κενῆς , τὰ μὲν αὐτὸς κακουργῶν καὶ πονηρευόμενος , ἔστι δʼ ἃ καὶ παρʼ αὐτὸς σαυτοῦ συντιθεὶς καὶ συρράπτων . οὐκοῦν θάτερον τούτων ἡμῖν εἰκάζειν παρέχεις , ἢ μηδʼ ὁπωστιοῦν ἐντυχεῖν τῷ βιβλίῳ , ἢ , εἴ μοι δίδως εἰπεῖν , ἐντετυχηκὼς καὶ θαυμάσας τὸ τῶν βασκαινόντων καὶ αὐτὸς πεπονθέναι , ἐκστῆναί πως ὑπὸ λύπης σαυτοῦ , ὅτι σοι πρᾶγμα πάλαι προσῆκον Λεπτίνης ἤδη παραλαβὼν ἤνυσεν , ὥστε μηδὲ καθαρῶς ἐντεῦθεν τοῦ νόμου μεμνῆσθαι δύνασθαι . εἰ γὰρ ὁ μὲν τοῦ μὴ παντάπασιν ἂν ἐπιλελοιπέναι τὰς λειτουργίας τὴν πόλιν , τούτου χάριν ἐγεγράφει τὸν νόμον , ὁρῶν ὑπὸ πλήθους ἀτελειῶν ταυτασὶ σπανιζούσας καὶ τὴν τῆς πόλεως εὐδαιμονίαν ὥσπερ ἐντεῦθεν ὑποδιδοῦσαν , ὁ δὲ τοῦθʼ ἑκὼν σιωπῶν , φάσκει δὲ διά τινας ἀναξίους εὑρομένους ἀτέλειαν ταυτὶ νενομίσθαι , πῶς οὐχ ὃ λέγω συνίστησι ; πῶς δὲ οὐκ αὐτὸς ἐξελέγχεται μήτε τὰ ὄντα λέγων καὶ προσέθʼ ἡμᾶς ὥσπερ τινὰς παῖδας φενακίζειν ἐπιχειρῶν ; καὶ ὅτι ταῦτα λέγων οὐδὲν ἀληθὲς λέγει δῆλον ἔκ τε ὧν ἔφην καὶ οἷς αὐτὸς τὸν Λεπτίνην εἰσάγει οὐ ταῦτʼ εἰρηκότα , ἀλλʼ ὡς ἔοικεν εἰσέπειτʼ ἐροῦντα . φησὶ γοῦν ἔστι δʼ οὐκ ἄδηλον , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , τοῦθʼ ὅτι Λεπτίνης , κἄν τις ἄλλος ὑπὲρ τοῦ νόμου λέγῃ , δίκαιον
Lemmas: περιφανής καί ἀπόδειξις ἐναργής ὁ μηδείς συκοφαντία ἐλλείπω . ὅς γάρ οὐ ἄν οὔτε ἐνθυμέομαι Λεπτίνης οὔτε εἰ κατά νόος ἔχω δοκέω ἐγώ ποτέ ἄν λέγω , ὡς οὐ ἱκανός πρός ὅς βούλομαι δράω , οὗτος οὗτος , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , ὡς ἄν ἄτεχνος λέγω κατηγορέω , τατός τις ποιέω ὥσπερ ἄν εἰ τις πρός ἀνταγωνιστής ἰσχυρός καί ἄμαχος ἔχω , φάρμακον ἀναιρέω οὗτος ἀξιόω , ὅτι μή χείρ οἷος τε εἰμί · καί σύ τοίνυν αὐτός οὐ ἔχω ἄλλος ἐξελέγχω ὁ νόμος πλήσσω αἰτία διά κενός , ὁ μέν αὐτός κακουργέω καί πονηρεύομαι , εἰμί δέ ὅς καί παρά αὐτός σεαυτοῦ συντίθημι καί συρράπτω . οὐκοῦν ἕτερος οὗτος ἐγώ εἰκάζω παρέχω , ἤ μηδέ ὁπωσοῦν ἐντυγχάνω ὁ βιβλίον , ἤ , εἰ ἐγώ δίδωμι λέγω , ἐντυγχάνω καί θαυμάζω ὁ ὁ βασκαίνω καί αὐτός πάσχω , ἐξίστημι πως ὑπό λύπη σεαυτοῦ , ὅτι σύ πρᾶγμα πάλαι προσήκω Λεπτίνης ἤδη παραλαμβάνω ἀνύω , ὥστε μηδέ καθαρός ἐντεῦθεν ὁ νόμος μιμνῄσκω δύναμαι . εἰ γάρ ὁ μέν ὁ μή παντάπασι ἄν ἐπιλείπω ὁ λειτουργία ὁ πόλις , οὗτος χάριν γράφω ὁ νόμος , ὁράω ὑπό πλῆθος ἀτέλεια οὗτος σπανίζω καί ὁ ὁ πόλις εὐδαιμονία ὥσπερ ἐντεῦθεν ὑποδίδωμι , ὁ δέ οὗτος ἑκών σιωπάω , φάσκω δέ διά τις ἀνάξιος εὑρίσκω ἀτέλεια οὗτος νομίζω , πῶς οὐ ὅς λέγω συνίστημι ; πῶς δέ οὐ αὐτός ἐξελέγχω μήτε ὁ εἰμί λέγω καί προσέτι ἐγώ ὥσπερ τις παῖς φενακίζω ἐπιχειρέω ; καί ὅτι οὗτος λέγω οὐδείς ἀληθής λέγω δῆλος ἐκ τε ὅς φημί καί ὅς αὐτός ὁ Λεπτίνης εἰσάγω οὐ οὗτος λέγω , ἀλλά ὡς ἔοικα εἰσέπειμι λέγω . φημί γοῦν εἰμί δέ οὐ ἄδηλος , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , οὗτος ὅτι Λεπτίνης , ἐάν τις ἄλλος ὑπέρ ὁ νόμος λέγω , δίκαιος
aelius-aristides.pro-s-dhmosqe-nh-peri-telei-as 13
τούτων ἡμῖν , καὶ ἀτελείας ἐξ ἀνάγκης μελήσει . ὅτι μὲν οὖν , ὦ Δημόσθενες , οὐδένες τῶν πάντων , ὡς σὺ φῂς , ἵνʼ ἀτελεῖς ὦσι , φιλοτιμίας ἅπτεσθαί μοι δοκοῦσιν , ἀλλὰ δόξης ἕνεχʼ αὑτῶν καὶ τοῦ πρὸς τὴν πόλιν ζήλου καὶ φίλτρου , δῆλον ἔκ τε τῶν μετὰ τὸ πάνυ τοι πεφιλοτιμῆσθαι οὐδὲν οὐδʼ ὁτιοῦν τὸ παράπαν λαβεῖν βουληθέντων , ἀλλʼ αὐτὸ τοῦτο μόνον ἀποχρῆν ἡγουμένων , ὅτι περ οὕτως αὐτοῖς τὰ πρὸς τὴν πόλιν ὑπῆρξεν · ἔκ τε τῶν ἄλλου δή τινος , ὄντων μυρίων οἷς τοὺς ὑπὲρ αὑτῆς ἡ πόλις δωρεῖται , ἀλλʼ οὐκ ἀτελείας ἠξιωμένων . ὅτι δʼ εἰ καὶ τοῦτʼ ἦν , προτετιμῆσθαι ἔδει τὸ τῇ πόλει ξυμφέρον , καὶ τούτου μάρτυς αὐτὸς , παντὸς ὁτουοῦν τὸ συμφέρον ἀεὶ προτιθεὶς καὶ τούτῳ τὰ πρεσβεῖα διδούς · ἐπεὶ καὶ Κερκυραίους , ἐκσπόνδους ὄντας , συμμάχους εἱλόμεθʼ ἡμῖν αὐτοῖς , συμφέρειν κρίναντες , ἐπειδήπερ ἴσχυον . ἴσως τοίνυν κἀκεῖνο Δημοσθένης ἤ τις ἄλλος ἐρεῖ , ὡς εἰ μέν ἐστι λυσιτελὲς καὶ μάλιστα πολιτείᾳ προσῆκον ἑνὶ μηδενὶ τῶν πάντων ἀτελείας μετεῖναι , τί μὴ μετὰ τῶν ἄλλων καὶ τοῦτο τοῖς παλαιοῖς ὥρισται νόμοις , τὸ κοινῇ συμφέρον σκοποῦσιν ; νῦν δʼ οἷς πολλὰ καὶ καλὰ διεξιόντες τοῦτʼ οὐκ ἠξίωσαν λόγου , φαίνονται τοῦθʼ ὡς ἀλυσιτελὲς παρεικότες · εἰ τοίνυν ἃ κελεύουσιν οὗτοι , ταῦτα δεῖ περὶ πλείστου ποιεῖσθαι , καὶ ὧν μνησθέντες οὐκ ἔγνωσαν οὐδʼ ἡμᾶς μεμνῆσθαι προσήκει , ἵνα μὴ νόμους τιμῶντες νόμους ἀτιμάζειν δόξωμεν . ἀλλʼ ὦ τᾶν , πρῶτον μὲν οὐ πάνθʼ ἁπλῶς ἃ δεῖ τοῖς νόμοις ἐντέτακται , οὐδὲ διὰ πάντων χωροῦσιν , ὡς μηδὲν ἔξω τῆς τούτων διαγνώμης ἑστάναι , ἀλλʼ ἔσθʼ ἃ καὶ τούτους ἐκφεύγει · ἐξεῖναι γοῦν αὐτῶν ἀφελεῖν καὶ προσθεῖναι , ἐάν τι μὴ καλῶς ἔχον ᾖ , ἐν αὐτοῖς τούτοις εἴρηται · τὸ δʼ ἔστι σφόδρα
Lemmas: οὗτος ἐγώ , καί ἀτέλεια ἐκ ἀνάγκη μέλω . ὅτι μέν οὖν , ὦ Δημοσθένης , οὐδείς ὁ πᾶς , ὡς σύ φημί , ἵνα ἀτελής εἰμί , φιλοτιμία ἅπτω ἐγώ δοκέω , ἀλλά δόξα ἕνεκα ἑαυτοῦ καί ὁ πρός ὁ πόλις ζῆλος καί φίλτρον , δῆλος ἐκ τε ὁ μετά ὁ πάνυ τοι φιλοτιμέομαι οὐδείς οὐδέ ὁστισοῦν ὁ παράπαν λαμβάνω βούλομαι , ἀλλά αὐτός οὗτος μόνος ἀποχράω ἡγέομαι , ὅτι περ οὕτως αὐτός ὁ πρός ὁ πόλις ὑπάρχω · ἐκ τε ὁ ἄλλος δή τις , εἰμί μυρίος ὅς ὁ ὑπέρ ἑαυτοῦ ὁ πόλις δωρέω , ἀλλά οὐ ἀτέλεια ἀξιόω . ὅτι δέ εἰ καί οὗτος εἰμί , προτιμάω δέω ὁ ὁ πόλις συμφέρω , καί οὗτος μάρτυς αὐτός , πᾶς ὅστις ὁ συμφέρω ἀεί προτίθημι καί οὗτος ὁ πρεσβεῖον δίδωμι · ἐπεί καί Κερκυραῖος , ἐκσπονδος εἰμί , σύμμαχος αἱρέω ἐγώ αὐτός , συμφέρω κρίνω , ἐπειδή ἰσχύω . ἴσως τοίνυν ἐκεῖνος Δημοσθένης ἤ τις ἄλλος λέγω , ὡς εἰ μέν εἰμί λυσιτελής καί μάλα πολιτεία προσήκω εἷς μηδείς ὁ πᾶς ἀτέλεια μέτειμι , τίς μή μετά ὁ ἄλλος καί οὗτος ὁ παλαιός ὁρίζω νόμος , ὁ κοινῇ συμφέρω σκοπέω ; νῦν δέ ὅς πολύς καί καλός διεξέρχομαι οὗτος οὐ ἀξιόω λόγος , φαίνω οὗτος ὡς ἀλυσιτελής παρίημι · εἰ τοίνυν ὅς κελεύω οὗτος , οὗτος δέω περί πολύς ποιέω , καί ὅς μιμνῄσκω οὐ γιγνώσκω οὐδέ ἐγώ μιμνῄσκω προσήκω , ἵνα μή νόμος τιμάω νόμος ἀτιμάζω δοκέω . ἀλλά ὦ τᾶν , πρῶτος μέν οὐ πᾶς ἁπλῶς ὅς δέω ὁ νόμος ἐντάσσω , οὐδέ διά πᾶς χωρέω , ὡς μηδείς ἔξω ὁ οὗτος διαγνώμη ἵστημι , ἀλλά εἰμί ὅς καί οὗτος ἐκφεύγω · ἔξεστι γοῦν αὐτός ἀφαιρέω καί προστίθημι , ἐάν τις μή καλός ἔχω εἰμί , ἐν αὐτός οὗτος λέγω · ὁ δέ εἰμί σφόδρα
aelius-aristides.pro-s-dhmosqe-nh-peri-telei-as 18
νόσον συνοιχομένην σώματι · ὥστʼ οὐχ ὁρῶ τίνʼ ἔχει λόγον ὁ περὶ τοῦ μέλλοντος λόγος . διὸ καὶ τὸ νῦν ἀπολέσομεν κἀκεῖνο οὐχ ἕξομεν . οὐδὲ γὰρ οἷόν τε , ὡς αὐτὸς λέγεις , ἂν τὰ παρόντα τις ἀναλώσῃ πρὸς ἃ μὴ δεῖ , τῶν ἀπόντων εὐπορῆσαι πρὸς ἃ δεῖ · ἀλλʼ ἕως ἂν σώζηται τὸ σκάφος , ἄν τε μεῖζον ἄν τε ἔλαττον ᾖ , τότε χρὴ καὶ ναύτην καὶ κυβερνήτην καὶ πάντʼ ἄνδρα ἐφεξῆς πρόθυμον εἶναι , καὶ ὅπως μηδεὶς μήθʼ ἑκὼν μήτʼ ἄκων ἀνατρέψει τοῦτο σκοπεῖσθαι , ἐπειδὰν δὲ ἡ θάλαττα ὑπέρσχῃ , μάταιος ἡ σπουδή · εἰκότως . φαρμάκων γοῦν καὶ ποτῶν καὶ σιτίων , πρὶν μὲν ἡμῖν πεπονηρεῦσθαι τὸ σῶμα , μετέχειν οἰόμεθα δεῖν εἰς τὸ μηκέτʼ ἂν ἐνταῦθʼ ἐμπεσεῖν , ἂν δʼ ἄρα πρότερον ἡ νόσος ἐπίῃ , οἱ δὲ πῶς οἴει καὶ τύχην καὶ ἡμᾶς αὐτοὺς δυσχεραίνομεν ; καίτοι ὅταν , ὦ Δημόσθενες , σωμάτων καὶ νεῶν καὶ τοιούτων δή τινων ὅπως ἀεὶ κάλλιστα ἔχῃ τοσοῦτον ποιώμεθα λόγον , ἦ πού γε πόλεως τοσαύτης καὶ τηλικαύτης καὶ οὕτω διὰ πάντων κρατίστης , ὡς καὶ θεοὺς , ἵνα μηδὲν πλέον εἴπω , περὶ αὐτῆς ταύτης πρὸς ἀλλήλους ἐρίσαι , οὐδʼ ἔστιν εἰπεῖν ὅσον ὀφείλομεν . ἔτι τοίνυν , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , εἰ μὲν ἦν καὶ ἀτελείας ἀντιποιεῖσθαι καὶ μηδὲν εἰς τὸ λειτουργεῖν βεβλάφθαι τὴν πόλιν , μανία σαφὴς ἂν ἦν ταῦτα κωλύειν αἱρεῖσθαι , ἃ μήτε τῷ κοινῷ λυμαίνεται καὶ τοῖς μετασχοῦσιν ἔνεστι κέρδος . ὅτε δʼ ἀνάγκη διὰ τὰς ἐν μέρει χάριτας κοινὴν ἡμᾶς ὑποστῆναι ζημίαν , πότερον βέλτιον καὶ λυσιτελέστερον πάντων ὁμοῦ ἢ λόγον ὀλίγων δή τινων σχεῖν ; ἄνευ δὲ τούτων ἀτελειῶν μὲν ἐκποδὼν γενομένων οὐδʼ ἡτισοῦν ἔσται ταῖς πόλεσι βλάβη , ἀλλὰ καὶ κέρδος οὔ τοι μικρὸν τὸ πλείους ἂν ἐντεῦθεν τὰς λειτουργίας γενέσθαι , ἐξ ὧν αἱ πόλεις συνίστανται · εἰ δʼ αἱ λειτουργίαι
Lemmas: νόσος συνοίχομαι σῶμα · ὥστε οὐ ὁράω τίς ἔχω λόγος ὁ περί ὁ μέλλω λόγος . διό καί ὁ νῦν ἀπόλλυμι ἐκεῖνος οὐ ἔχω . οὐδέ γάρ οἷος τε , ὡς αὐτός λέγω , ἐάν ὁ πάρειμι τις ἀναλίσκω πρός ὅς μή δέω , ὁ ἄπειμι εὐπορέω πρός ὅς δέω · ἀλλά ἕως ἄν σῴζω ὁ σκάφος , ἐάν τε μέγας ἐάν τε ἐλαχύς εἰμί , τότε χρή καί ναύτης καί κυβερνήτης καί πᾶς ἀνήρ ἐφεξῆς πρόθυμος εἰμί , καί ὅπως μηδείς μήτε ἑκών μήτε ἄκων ἀνατρέπω οὗτος σκοπέω , ἐπειδάν δέ ὁ θάλασσα ὑπερέχω , μάταιος ὁ σπουδή · ἔοικα . φάρμακον γοῦν καί ποτόν καί σιτίον , πρίν μέν ἐγώ πονηρεύομαι ὁ σῶμα , μετέχω οἴομαι δέω εἰς ὁ μηκέτι ἄν ἐνταῦθα ἐμπίπτω , ἐάν δέ ἄρα πρότερος ὁ νόσος ἐπέρχομαι , ὁ δέ πῶς οἴομαι καί τύχη καί ἐγώ αὐτός δυσχεραίνω ; καίτοι ὅταν , ὦ Δημοσθένης , σῶμα καί ναῦς καί τοιοῦτος δή τις ὅπως ἀεί καλός ἔχω τοσοῦτος ποιέω λόγος , ἦ που γε πόλις τοσοῦτος καί τηλικοῦτος καί οὕτως διά πᾶς κρατύς , ὡς καί θεός , ἵνα μηδείς πολύς λέγω , περί αὐτός οὗτος πρός ἀλλήλων ἐρίζω , οὐδέ εἰμί λέγω ὅσος ὀφείλω . ἔτι τοίνυν , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , εἰ μέν εἰμί καί ἀτέλεια ἀντιποιέω καί μηδείς εἰς ὁ λειτουργέω βλάπτω ὁ πόλις , μανία σαφής ἄν εἰμί οὗτος κωλύω αἱρέω , ὅς μήτε ὁ κοινός λυμαίνομαι καί ὁ μετέχω ἔνειμι κέρδος . ὅτε δέ ἀνάγκη διά ὁ ἐν μέρος χάρις κοινός ἐγώ ὑφίστημι ζημία , πότερος ἀγαθός καί λυσιτελής πᾶς ὁμοῦ ἤ λόγος ὀλίγος δή τις ἔχω ; ἄνευ δέ οὗτος ἀτέλεια μέν ἐκποδών γίγνομαι οὐδέ ὅστις εἰμί ὁ πόλις βλάβη , ἀλλά καί κέρδος οὐ τοι μικρός ὁ πολύς ἄν ἐντεῦθεν ὁ λειτουργία γίγνομαι , ἐκ ὅς ὁ πόλις συνίστημι · εἰ δέ ὁ λειτουργία
aelius-aristides.pro-s-dhmosqe-nh-peri-telei-as 24
δὲ μηδαμοῦ τὸ παράπαν μηδʼ ὁπωστιοῦν μνημονεῦσαι , ἡμᾶς δὲ τοὺς τἀκείνων μάλιστα πάντων καὶ στέργοντας καὶ θαυμάζοντας , καὶ νόμον τοῦ τί δεῖ ποιεῖν ταῦθʼ ἡγουμένους , ἔπειτα ταύτῃ κεχρῆσθαι καὶ τὰς τιμὰς ἐντεῦθεν ὁρίζειν , ὥσπερ ἐκείνων κατεγνωκότας , ὅτι μὴ τοῦτο συνεῖδον , ἢ συνιδόντες ὑπὸ βασκανίας ἀπεῖπον . καίτοι ὅταν μὲν τούτους ὡς διὰ πάντων κρατίστους θαυμάζωμεν , καὶ μιμεῖσθαι διὰ πάντων ὀφείλομεν τούτους , ἵνʼ ἃ τοῖς λόγοις κοσμοῦμεν βεβαιῶμεν τοῖς ἔργοις · ὅταν δὲ ἁκείνοις εἰκότως ὡς μὴ καλῶς ἔχοντʼ ἀπείρηται , ταῦθʼ ἡμεῖς ὡς ἔχοντα καλῶς ἀσπαζώμεθα , θατέρῳ δυοῖν ἐνεχόμεθα , ἢ τῷ περὶ τὰς κρίσεις ἐσφάλθαι ἢ περὶ τὰς μιμήσεις ἐψεῦσθαι . ὅλως δὲ εἰ μὲν ἀτέλεια κάλλιστον καὶ λυσιτελέστατον καὶ πολιτικῇ μάλιστα πρέπον , οὐχ ἡμᾶς ἔδει μόνους , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , ἀλλὰ καὶ πάντας τοὺς ἄλλους ταυτησὶ λόγον ποιεῖσθαι , ὡς ἄν τινος κοινοφελοῦς καὶ διὰ πάντων χωροῦντος . εἰ δʼ οὐδένες ἄχρι τοῦ δεῦρο πλὴν ἡμῶν ἐπὶ ταῦτα προήχθησαν—μηδʼ ἔτʼ ἔπειτα προαχθεῖεν , ὦ δέσποινα Ἀθηνᾶ—τί μόνοι τῶν πάντων ἡμεῖς τὰ τοιαῦτα νοσοῦμεν , ἐκτὸς εἰ μόνοι τῶν πάντων ἡμεῖς μισεῖν ἡμᾶς αὐτοὺς ἀξιοῖμεν ; οὐ δή που , φησὶν , οὐδὲ ταῦθʼ ἡμᾶς ἐγκαλεῖσθαι χρεών . εἰ μὲν γὰρ , τῶν αὐτῶν ἐθῶν τε καὶ νόμων ἅπασιν ὄντων , ἔπειθʼ ἡμεῖς μόνοι τῶν πάντων ἀτελείας εἰχόμεθα , πονηροί τινες ἂν ἦμεν εἰκότως , οἷς οὐκ ἐξῆν ἐγχειροῦντες καὶ παρὰ τὸν κοινὸν πολιτευόμενοι νόμον . εἰ δὲ πολλή τις ἐνταῦθα διαφορὰ , καὶ τοὺς μὲν τούτοις , τοὺς δʼ ἐκείνοις ἴσμεν χρωμένους , καὶ πάντας ἁπλῶς οἷς ἐκ πολλοῦ δοκιμάσειαν , τί δεινὸν εἰ παρʼ οὐδέσι τῶν ἄλλων ἀτελείας νομιζομένης , μόνοις ἡμῖν ταύτης ἔνεστι λόγος ; οὐδὲ γοῦν Λακεδαιμονίοις οὐδὲ Θηβαίοις οὐδʼ οἷστισιν ἄλλοις ἐγκαλεῖν
Lemmas: δέ μηδαμοῦ ὁ παράπαν μηδέ ὁπωσοῦν μνημονεύω , ἐγώ δέ ὁ ἐκεῖνος μάλα πᾶς καί στέργω καί θαυμάζω , καί νόμος ὁ τίς δέω ποιέω οὗτος ἡγέομαι , ἔπειτα οὗτος χράω καί ὁ τιμή ἐντεῦθεν ὁρίζω , ὥσπερ ἐκεῖνος καταγιγνώσκω , ὅτι μή οὗτος συνοράω , ἤ συνοράω ὑπό βασκανία ἀπολέγω . καίτοι ὅταν μέν οὗτος ὡς διά πᾶς κρατύς θαυμάζω , καί μιμέομαι διά πᾶς ὀφείλω οὗτος , ἵνα ὅς ὁ λόγος κοσμέω βεβαιόω ὁ ἔργον · ὅταν δέ ἁκέϊνος ἔοικα ὡς μή καλός ἔχω ἀπολέγω , οὗτος ἐγώ ὡς ἔχω καλός ἀσπάζομαι , ἕτερος δύο ἐνέχω , ἤ ὁ περί ὁ κρίσις σφάλλω ἤ περί ὁ μίμησις ψεύδω . ὅλος δέ εἰ μέν ἀτέλεια καλός καί λυσιτελής καί πολιτικός μάλα πρέπω , οὐ ἐγώ δέω μόνος , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , ἀλλά καί πᾶς ὁ ἄλλος οὗτος λόγος ποιέω , ὡς ἄν τις κοινοφελής καί διά πᾶς χωρέω . εἰ δέ οὐδείς ἄχρι ὁ δεῦρο πλήν ἐγώ ἐπί οὗτος προάγω ἔτι ἔπειτα προάγω , ὦ δέσποινα Ἀθηνᾶ—τί μόνος ὁ πᾶς ἐγώ ὁ τοιοῦτος νοσέω , ἐκτός εἰ μόνος ὁ πᾶς ἐγώ μισέω ἐγώ αὐτός ἀξιόω ; οὐ δή που , φημί , οὐδέ οὗτος ἐγώ ἐγκαλέω χρεών . εἰ μέν γάρ , ὁ αὐτός ἔθος τε καί νόμος ἅπας εἰμί , ἔπειτα ἐγώ μόνος ὁ πᾶς ἀτέλεια ἔχω , πονηρός τις ἄν εἰμί ἔοικα , ὅς οὐ ἔξεστι ἐγχειρέω καί παρά ὁ κοινός πολιτεύω νόμος . εἰ δέ πολύς τις ἐνταῦθα διαφορά , καί ὁ μέν οὗτος , ὁ δέ ἐκεῖνος οἶδα χράω , καί πᾶς ἁπλῶς ὅς ἐκ πολύς δοκιμάζω , τίς δεινός εἰ παρά οὐδής ὁ ἄλλος ἀτέλεια νομίζω , μόνος ἐγώ οὗτος ἔνειμι λόγος ; οὐδέ γοῦν Λακεδαιμόνιος οὐδέ Θηβαῖος οὐδέ ὅστις ἄλλος ἐγκαλέω
aelius-aristides.pro-s-dhmosqe-nh-peri-telei-as 30
οὐκέτʼ ἀξιοῖς · οὐ τῷ μὴ βούλεσθαι Λεπτίνην ἐκ περιουσίας ἐλέγχειν , ἀλλὰ τῷ μηδέν τι περὶ αὐτῶν σαφὲς ἔχων εἰπεῖν , ἔπειτʼ ἐκ περιουσίας αὐτὸς ἐληλέγχθαι βούλεσθαι . οὐ γὰρ ἂν , εἰ εἶχες ὀνομαστὶ τούτων μεμνῆσθαι , σιγᾶν ἠνέσχου , οὐδʼ ἂν παρόντων ἐφείσω , ὁ καὶ μὴ παρόντων ὡς ἂν παρόντων εἰς τοὺς περὶ τούτων λόγους ἐμπίπτων · οὐ μόνον ὅτι πάντων μάλιστα τὰ τοιαῦτʼ αὐτὸς ἑτοιμότατος εἶ , ἀλλʼ ὅτι σοι καὶ τοῦτο πρὸς τὸν ἀγῶνα τὸν σὸν συνήρατʼ ἂν οὐ μικρῶς . νῦν δʼ οἷς ἀνωνύμως προήνεγκας οὐ μόνον ἀπειθοῦντας ἅπαντας ἔχεις , ἀλλὰ καὶ δόξαν παρέχεις μηδʼ ὅλως τούτους αὐτοὺς εἶναι , ἀλλʼ ὑπὸ σοῦ συντεθεῖσθαι . οὕτω διὰ μὲν τοῦ μεμνῆσθαι μόνον προστρίψασθαι δόξαν οὐ καλὴν ἐθέλων Λεπτίνῃ , διὰ δʼ αὖ τοῦ μὴ πρὸς ὄνομα φάσκειν αὐτὸς τὸν ἔλεγχον φεύγων , ἔλαθες , ὦ Δημόσθενες , καὶ σαυτὸν ὡς οὐκ ἀληθῆ λέγεις ἐλέγξας καὶ Λεπτίνην ὡς ἀληθῶς , ἀλλʼ οὐχ ἡττώμενος πάθους εἰσῆχε τὸν νόμον . καὶ τὴν μὲν ἐκ Μιλήτου φασὶ Διοτίμαν , ἐπεὶ δέκα ἔτη ἀναβαλέσθαι τῇ πόλει δυνηθεῖσα τῆς νόσου οὐχ οἵα θʼ ὑπῆρξε καὶ τὸ πᾶν ἐξειργάσθαι , οὐδὲ τοῦτʼ εἰργάσθαι νομίσαι , οὐδὲ γενέσθαι τοῖς πράγμασιν ἐν καιρῷ , ὥστε διχόθεν αὐτὴν βεβοῆσθαι , ἔκ τε ὧν ἠδυνήθη τοσοῦτον ἔκ τε ὧν ὅπως οὐ τὸ πᾶν ἠδυνήθη , ἡ δʼ ὥσπερ μηδὲν ἐπιδεδειγμένη οὕτω δυσχεραίνουσα ἦν · σὺ δὲ τοσοῦτον χρόνον νοσοῦσαν ἐξ ἀτελείας τὴν ἐνεγκαμένην ὁρῶν οὔτʼ αὐτὸς ᾤου δεῖν ταύτης ἀπαλλάξαι τῆς νόσου καὶ ταῖς τῶν λόγων ἐπῳδαῖς ὡς εἰκὸς ὑπὲρ ταύτης κεχρῆσθαι , ῥᾴδιον ὂν παντὸς μᾶλλον , τόν τε καλὸν κἀγαθὸν τουτονὶ Λεπτίνην κάλλιστα πάντων καὶ τῇ τῶν θεῶν τοῦτʼ εἰργασμένον προνοίᾳ ἥδιστα ἂν , εἴπερ ἦν , εἰς τοὺς Σικελικοὺς ὤσας κρατῆρας , πανταχόθεν ἐπιχειρῶν τοῦτον ἐλαύνειν καὶ πᾶσιν οἷς ἔξεστι
Lemmas: οὐκέτι ἀξιόω · οὐ ὁ μή βούλομαι Λεπτίνης ἐκ περιουσία ἐλέγχω , ἀλλά ὁ μηδείς τις περί αὐτός σαφής ἔχω λέγω , ἔπειτα ἐκ περιουσία αὐτός ἐλέγχω βούλομαι . οὐ γάρ ἄν , εἰ ἔχω ὀνομαστί οὗτος μιμνῄσκω , σιγάω ἀνέχω , οὐδέ ἄν πάρειμι φείδομαι , ὁ καί μή πάρειμι ὡς ἄν πάρειμι εἰς ὁ περί οὗτος λόγος ἐμπίπτω · οὐ μόνος ὅτι πᾶς μάλα ὁ τοιοῦτος αὐτός ἑτοῖμος εἰμί , ἀλλά ὅτι σύ καί οὗτος πρός ὁ ἀγών ὁ σός συναίρω ἄν οὐ μικρός . νῦν δέ ὅς ἀνώνυμος προφέρω οὐ μόνος ἀπειθέω ἅπας ἔχω , ἀλλά καί δόξα παρέχω μηδέ ὅλος οὗτος αὐτός εἰμί , ἀλλά ὑπό σύ συντίθημι . οὕτως διά μέν ὁ μιμνῄσκω μόνος προστρίβω δόξα οὐ καλός ἐθέλω Λεπτίνης , διά δέ αὖ ὁ μή πρός ὄνομα φάσκω αὐτός ὁ ἔλεγχος φεύγω , λανθάνω , ὦ Δημοσθένης , καί σεαυτοῦ ὡς οὐ ἀληθής λέγω ἐλέγχω καί Λεπτίνης ὡς ἀληθής , ἀλλά οὐ ἡσσάομαι πάθος εἰσάγω ὁ νόμος . καί ὁ μέν ἐκ Μίλητος φημί Διοτίμα , ἐπεί δέκα ἔτος ἀναβάλλω ὁ πόλις δύναμαι ὁ νόσος οὐ οἷος τε ὑπάρχω καί ὁ πᾶς ἐξεργάζομαι , οὐδέ οὗτος ἐργάζομαι νομίζω , οὐδέ γίγνομαι ὁ πρᾶγμα ἐν καιρός , ὥστε διχόθεν αὐτός βοάω , ἐκ τε ὅς δύναμαι τοσοῦτος ἐκ τε ὅς ὅπως οὐ ὁ πᾶς δύναμαι , ὁ δέ ὥσπερ μηδείς ἐπιδείκνυμι οὕτως δυσχεραίνω εἰμί · σύ δέ τοσοῦτος χρόνος νοσέω ἐκ ἀτέλεια ὁ φέρω ὁράω οὔτε αὐτός οἴομαι δέω οὗτος ἀπαλλάσσω ὁ νόσος καί ὁ ὁ λόγος ἐπῳδή ὡς ἔοικα ὑπέρ οὗτος χράω , ῥᾴδιος εἰμί πᾶς μάλα , ὁ τε καλός ἀγαθός οὗτος Λεπτίνης καλός πᾶς καί ὁ ὁ θεός οὗτος ἐργάζομαι πρόνοια ἡδύς ἄν , εἴπερ εἰμί , εἰς ὁ Σικελικός ὠθέω κρατήρ , πανταχόθεν ἐπιχειρέω οὗτος ἐλαύνω καί πᾶς ὅς ἔξεστι
aelius-aristides.pro-s-dhmosqe-nh-peri-telei-as 31
διαβάλλων , ὅπως τὸν μὲν , ὦ θεοὶ καὶ νόμοι , δοῦναι δίκην παρασκευάσῃς , ὡς διʼ ὧν εἰσηγεῖται τοῖς πράγμασι δυσμενῆ · ἀτέλειαν δʼ ὥσπερ τινὰ φυγάδα καὶ ὑπερόριον καταγαγεῖν αὖθις τῇ πόλει , προπίνων ἐντεῦθεν Κτησίππῳ τὸ ταύτης συμφέρον . ἀλλὰ γὰρ τὸ προσγράψαι , φησὶ , μηδὲ τὸ λοιπὸν ἐξεῖναι δοῦναι , ἢ θανάτου τὸν τἀναντία γεγραφότα τιμᾶσθαι , οὐ μόνον τυράννου δίκην τὸ ταῦτʼ ἔχειν συνήθως ἐν τῷ τοῦ καιροῦ φιλοτιμεῖσθαι καλοῦντι , ἀλλὰ καὶ τὸ κατʼ ἐξουσίαν ἀνῃρήκει τῇ πόλει . εἰ μὲν οὖν καθάπαξ ἡμᾶς , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , Λεπτίνης μεγαλοψυχίας ἀπείργει , ὡς μήτε τοὺς εὐεργέτας ἀντευποιεῖν οἵους τʼ εἶναι μήθʼ ὅλως τοὺς εὖ πάσχειν ἀξίους τοῖς γιγνομένοις δωρεῖσθαι , ἀγνωμοσύνης ἂν εἰκότως φέροιτο μέμψιν καὶ τοῦ μηδέν τι τῶν δεόντων συμβεβουλευκέναι δύνασθαι , καὶ δεῖ τοῦδε τῷ νόμῳ νόμων ἐξούλης λαχεῖν . εἰ δὲ πλὴν ἀτελείας πάντων εἶναι λέγει κυρίους , καὶ σίτησιν ἐν πρυτανείῳ καὶ συνοικίας καὶ ἀρχὰς καὶ γῆς πλέθρα καὶ πάντα τὰ τοιαῦθʼ οἷς ἔξεστι νέμειν , ποῦ ταῦτʼ ἐστὶν ἐγκαλεῖσθαι δίκαιος ; ὥσπερ ἂν εἰ καὶ ἰατρὸν ἠξίους κακίζειν , ὡς ἀσιτίαν παντελῆ τοῖς κάμνουσιν ἐπιτάττει , παρὰ τὸ μὴ συγχωρεῖν τοῖς βλάπτουσι χρῆσθαι · ἢ καὶ γεωργὸς ἐδόκει σοι φαῦλος καὶ ταῖς ἀρούραις παντάπασι πολεμῶν ὁ τῶν λυμαινομένων ἐκκαθαίρων τὴν βλάστην . ἐγὼ δὲ καὶ τοῦτο λέγω , ὡς εἰ μὲν παρανόμων , ὦ Δημόσθενες , γράφει τὸν νόμον , τί περὶ τοῦ μέλλοντος δυσχεραίνεις ; αὐτὸ γὰρ τοῦτο τὸ παρανομοῦντʼ αὐτὸν εἶναι τὸ μηδὲ τὸ παράπαν εἶναι τοῦτόν ἐστι · μάταιον οὖν περὶ τοῦ μὴ νῦν ὄντος ὡς ἔτʼ ἐσομένου φροντίζειν · εἰ δʼ εὖ ἔχειν τοῦτον ὁμολογεῖς , καὶ τὸ μηκέτʼ ἂν ἐξεῖναι λελύσθαι τοῦτον οὐδὲν ἧττον προσωμολόγηκας · οὐ γὰρ δὴ νῦν μὲν φήσεις τοῦτον
Lemmas: διαβάλλω , ὅπως ὁ μέν , ὦ θεός καί νόμος , δίδωμι δίκη παρασκευάζω , ὡς διά ὅς εἰσηγέομαι ὁ πρᾶγμα δυσμενής · ἀτέλεια δέ ὥσπερ τις φυγάς καί ὑπερόριος κατάγω αὖθις ὁ πόλις , προπίνω ἐντεῦθεν Κτήσιππος ὁ οὗτος συμφέρω . ἀλλά γάρ ὁ προσγράφω , φημί , μηδέ ὁ λοιπός ἔξεστι δίδωμι , ἤ θάνατος ὁ ἐναντίος γράφω τιμάω , οὐ μόνος τύραννος δίκη ὁ οὗτος ἔχω συνήθης ἐν ὁ ὁ καιρός φιλοτιμέομαι καλέω , ἀλλά καί ὁ κατά ἐξουσία ἀναλέγω ὁ πόλις . εἰ μέν οὖν καθάπαξ ἐγώ , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , Λεπτίνης μεγαλοψυχία ἀπείργω , ὡς μήτε ὁ εὐεργέτης ἀντευποιέω οἷος τε εἰμί μήτε ὅλος ὁ εὖ πάσχω ἄξιος ὁ γίγνομαι δωρέω , ἀγνωμοσύνη ἄν ἔοικα φέρω μέμψις καί ὁ μηδείς τις ὁ δέω συμβουλεύω δύναμαι , καί δέω ὅδε ὁ νόμος νόμος ἐξούλης λαγχάνω . εἰ δέ πλήν ἀτέλεια πᾶς εἰμί λέγω κύριος , καί σίτησις ἐν πρυτανεῖον καί συνοικία καί ἀρχή καί γῆ πλέθρον καί πᾶς ὁ τοιοῦτος ὅς ἔξεστι νέμω , ποῦ οὗτος εἰμί ἐγκαλέω δίκαιος ; ὥσπερ ἄν εἰ καί ἰατρός ἀξιόω κακίζω , ὡς ἀσιτία παντελής ὁ κάμνω ἐπιτάσσω , παρά ὁ μή συγχωρέω ὁ βλάπτω χράω · ἤ καί γεωργός δοκέω σύ φαῦλος καί ὁ ἄρουρα παντάπασι πολεμέω ὁ ὁ λυμαίνομαι ἐκκαθαίρω ὁ βλάστη . ἐγώ δέ καί οὗτος λέγω , ὡς εἰ μέν παράνομος , ὦ Δημοσθένης , γράφω ὁ νόμος , τίς περί ὁ μέλλω δυσχεραίνω ; αὐτός γάρ οὗτος ὁ παρανομέω αὐτός εἰμί ὁ μηδέ ὁ παράπαν εἰμί οὗτος εἰμί · μάταιος οὖν περί ὁ μή νῦν εἰμί ὡς ἔτι εἰμί φροντίζω · εἰ δέ εὖ ἔχω οὗτος ὁμολογέω , καί ὁ μηκέτι ἄν ἔξεστι λύω οὗτος οὐδείς ἥσσων προσομολογέω · οὐ γάρ δή νῦν μέν φημί οὗτος