aelius-aristides.pro-s-dhmosqe-nh-peri-telei-as 9
αἴτιον τῇ πόλει δόξης εἰσήνεγκε νόμον , τῶν μὲν ἐξ ἀρχῆς καὶ πάλαι κειμένων οὐδὲν ἐλάττω , εἰ μὴ καὶ μείζω , ὅσον οὑκεῖνοι παρεῖσαν οὗτος ἐξεῦρε καὶ διωρθώσατο · ἄξιον δὲ οὐ παρὰ τοῖς τῆς Ἀθηνᾶς τροφίμοις μόνοις ἡμῖν , ἀλλὰ καὶ πᾶσιν ὡς εἰπεῖν ἀνθρώποις εὐδοκιμεῖν · δίκαιον μὲν ἀνθʼ ὧν κοινῇ πάντας λειτουργεῖν ἀναγκάζει , ὅπερ ἐστὶ δημοκρατουμένων ὡς ἀληθῶς καὶ τὴν ἰσότητα διὰ πάντων τιμώντων , ἀλλὰ μὴ διʼ ἀτελείας τὴν ἀναγκαίαν καὶ δημοτελῆ ταύτην εἰσφορὰν παραιτεῖσθαι , ὥσπερ δεδιότας μὴ δόξωμεν εὖ ποιεῖν τὴν ἡμῶν αὐτῶν . καίτοι πῶς οὐκ ἄτοπον καὶ τοῦ δικαίως ἔχοντος πόρρω τῶν μὲν παρʼ αὐτῆς ἀγαθῶν ἐξ ἴσης ἡμᾶς ἀπολαύειν ἔχειν , ἡμᾶς δʼ οὐκ ἐξ ἴσου τὰ πρὸς αὐτὴν διακεῖσθαι , ἀλλὰ τοὺς μὲν λειτουργεῖν , τοὺς δὲ μή ; καὶ παραπλησίους ἀλλήλοις ὄντας τῇ πρὸς ταύτην εὐνοίᾳ , ἐνταῦθα μόνον τὴν ἰσότητα φεύγειν ; καὶ πολέμου μὲν ἐπιόντος πάντας ὑπὲρ αὐτῆς κινδυνεύειν αἱρεῖσθαι καὶ τῆς αὐτῆς ἔχεσθαι προθυμίας , ἐν δὲ τοῖς ἐλάττοσι τῶν πραγμάτων καὶ κίνδυνον μὲν οὐδʼ ὁντινοῦν οὐδὲ πόνον , ὠφέλειαν δʼ ὅτι πλείστην τῇ πόλει καὶ ἡμῖν προξενοῦσιν , ἔπειτα πολίτας ὡς εἰπεῖν ἐξ ἡμισείας ὁρᾶσθαι ; συμφέροντα δὲ μὴ μόνον τῷ συστάσεις ἀτεχνῶς πολιτειῶν τὰς λειτουργίας εἶναι καὶ θαυμαστὰς καὶ μεγίστας πρὸς ἐπίδοσιν ἀφορμὰς , ἀλλὰ καὶ ὅτι μηδενὸς μὲν ἀτελοῦς ὄντος , ὡς ἔφην , πάντες λειτουργήσουσιν , ἐὰν δὲ ἀτελείας μετέχωσι τινὲς , οὐδὲ εἷς . εἰ τοίνυν ᾧ μὲν χείρω τὰ τῆς πόλεως εἶναι συμβαίνει καὶ πρὸς φθορὰν αὐτῇ μᾶλλον ἢ δόξαν ἑτέροις , τοῦτο τοῦ μηδενὸς ἄξιον χρῆσθαι , ὃ δὲ μείζω ταύτην ἐπιφανῶς καὶ βελτίω ποιεῖ καὶ τοῖς ἅπασιν εὐθενοῦσαν , τοῦτʼ ἀνάγκη πᾶσα περὶ πάνυ τοι πολλοῦ πεποιῆσθαι , εἴ γʼ ἡμῶν αὐτῶν λόγος ἡμῖν · οὔτʼ ἀτελεῖς τινας εἶναι τὸ παράπαν προσῆκεν , ὡς οὐ μικρὰν ταύτην οὖσαν τοῖς πράγμασι βλάβην , ὅ τε νόμος οὕτω
Lemmas: αἴτιος ὁ πόλις δόξα εἰσφέρω νόμος , ὁ μέν ἐκ ἀρχή καί πάλαι κεῖμαι οὐδείς ἐλαχύς , εἰ μή καί μέγας , ὅσος ἐκεῖνος παρίημι οὗτος ἐξευρίσκω καί διορθόω · ἄξιος δέ οὐ παρά ὁ ὁ Ἀθήνη τρόφιμος μόνος ἐγώ , ἀλλά καί πᾶς ὡς λέγω ἄνθρωπος εὐδοκιμέω · δίκαιος μέν ἀντί ὅς κοινῇ πᾶς λειτουργέω ἀναγκάζω , ὅς εἰμί δημοκρατέομαι ὡς ἀληθής καί ὁ ἰσότης διά πᾶς τιμάω , ἀλλά μή διά ἀτέλεια ὁ ἀναγκαῖος καί δημοτελής οὗτος εἰσφορά παραιτέομαι , ὥσπερ δείδω μή δοκέω εὖ ποιέω ὁ ἐγώ αὐτός . καίτοι πῶς οὐ ἄτοπος καί ὁ δίκαιος ἔχω πρόσω ὁ μέν παρά αὐτός ἀγαθός ἐκ ἴσος ἐγώ ἀπολαύω ἔχω , ἐγώ δέ οὐ ἐκ ἴσος ὁ πρός αὐτός διάκειμαι , ἀλλά ὁ μέν λειτουργέω , ὁ δέ μή ; καί παραπλήσιος ἀλλήλων εἰμί ὁ πρός οὗτος εὔνοια , ἐνταῦθα μόνος ὁ ἰσότης φεύγω ; καί πόλεμος μέν ἐπέρχομαι πᾶς ὑπέρ αὐτός κινδυνεύω αἱρέω καί ὁ αὐτός ἔχω προθυμία , ἐν δέ ὁ ἐλαχύς ὁ πρᾶγμα καί κίνδυνος μέν οὐδέ ὅστις οὐδέ πόνος , ὠφέλεια δέ ὅτι πολύς ὁ πόλις καί ἐγώ προξενέω , ἔπειτα πολίτης ὡς λέγω ἐκ ἥμισυς ὁράω ; συμφέρω δέ μή μόνος ὁ σύστασις ἄτεχνος πολιτεία ὁ λειτουργία εἰμί καί θαυμαστός καί μέγας πρός ἐπίδοσις ἀφορμή , ἀλλά καί ὅτι μηδείς μέν ἀτελής εἰμί , ὡς φημί , πᾶς λειτουργέω , ἐάν δέ ἀτέλεια μετέχω τις , οὐδέ εἷς . εἰ τοίνυν ὅς μέν κακός ὁ ὁ πόλις εἰμί συμβαίνω καί πρός φθορά αὐτός μάλα ἤ δόξα ἕτερος , οὗτος ὁ μηδείς ἄξιος χράω , ὅς δέ μέγας οὗτος ἐπιφανής καί ἀγαθός ποιέω καί ὁ ἅπας εὐθηνέω , οὗτος ἀνάγκη πᾶς περί πάνυ τοι πολύς ποιέω , εἰ γε ἐγώ αὐτός λόγος ἐγώ · οὔτε ἀτελής τις εἰμί ὁ παράπαν προσήκω , ὡς οὐ μικρός οὗτος εἰμί ὁ πρᾶγμα βλάβη , ὁ τε νόμος οὕτως