aelius-aristides.pro-s-dhmosqe-nh-peri-telei-as 32
λυσιτελεῖν , ὕστερον δὲ οὐκέτι , ἀλλὰ τὸν αὐτὸν διὰ τέλους εἶναι προσῆκεν , εἴ γε μέλλει ταῖς ἀληθείαις τὸ πρόσρημα σώζειν . ἐκεῖνο δʼ ἴσως ἐρεῖς , ὡς εἰ τῷ νόμῳ τὸ δίκαιον πρόσεστι , καὶ σύνοιδε Λεπτίνης βεβαίως καὶ ἀσφαλῶς ἔχοντι , τοῦ χάριν καὶ τῆς εἰσέπειτʼ ἀσφαλείας προσδεῖν τούτῳ νομίζει ; οὐδεὶς γὰρ τῶν νομοθετῶν περὶ ὧν ἔθεσαν νόμων ταύτην ἔσχον τὴν γνώμην , οὐδʼ ἐγγὺς , ἀλλʼ ἀποχρῆν ᾤονθʼ αὑτοῖς , εἰ μετὰ τοῦ δικαίου πᾶσι προσφέροιντο . νῦν δʼ οἷς αὐτὸς μόνος τὰ τοιαῦτα διανοεῖ ἔοικας οὐκ ἀγαθὴν περὶ τοῦ νόμου δόξαν κεκτῆσθαι . ὡς μὲν οὖν ὁ νόμος κάλλιστα καὶ δικαιότατα καὶ ἀσφαλέστατα πάντων ἔχων κοινοφελές ἐστιν ἀγαθὸν , οὐ μόνον , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , ἐξ ὧν ἔφην γέγονε δῆλον , ἀλλὰ καὶ οἷς ἐδείξαθʼ ὑμεῖς , τῷ τοιοῦτον εὐθὺς ὁρμῇ τινι θεοφορήτῳ καὶ ὅλῳ καὶ παντὶ δεδέχθαι θυμῷ , ὡς καὶ τῆς συνήθους χειροτονίας καὶ ψήφου κοινῆς αὐτὸν ἀξιῶσαι . ὅτι δὲ οὐκ ἄπο λόγου καὶ τὸ τοῖς μὲν ἄλλοις ἅπασι νόμοις μηδὲν μηδʼ ὁτιοῦν προσγεγράφθαι , αὐτῷ δὲ μόνῳ τοῦτʼ ἐκ περιουσίας ὑπάρξαι , οὐχ ὅπως εἴσεσθε σαφῶς , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , ἀλλὰ καὶ φήσετʼ , εὖ οἶδα , μὴ χρῆναι ταῦτʼ ἄλλως ἢ τοῦτον ἐσχηκέναι τὸν τρόπον , εἰ τὰς αἰτίας ἀμφοῖν λογιεῖσθε . εἰ γὰρ δὴ Σόλων μὲν καὶ Λυκοῦργος καὶ ὅστις ἕτερος τῶν νομοθετῶν , οὐδεμιᾶς τινος ἐπικειμένης ἀνάγκης , ἀλλʼ ἀπὸ δημοτικωτάτου τῆς γνώμης ἐπὶ τοὺς νόμους ἧκον καὶ τὰς κοινὰς εἰσηγήσεις , Λεπτίνης δʼ ὑπʼ ἀνάγκης καὶ τοῦ μηκέθʼ οἷός τε εἶναι κινδυνεύουσαν ὁρᾶν ἐξ ἀτελείας τὴν πόλιν . καὶ οἱ μὲν οὐδένα τῶν πάντων διʼ ὧν ἐνομοθέτουν ἐλύπουν · οὐδὲ γὰρ οὐδὲ γερῶν ἀπεστέρουν · ὁ δὲ πᾶν τοὐναντίον πολλοὺς καὶ παντοδαποὺς τοὺς ταύτης διὰ τὸν νόμον ἐκπεπτωκότας ἐκπεπολεμωκὼς ἑαυτῷ · οὔτʼ ἐκείνους ἐχρῆν , διὰ τὸ μηδὲ τηνικαῦτα τοὺς ἀντιλέγοντας ἴσχειν , πρόνοιαν τοῦ μέλλοντος ἡντινοῦν πεποιῆσθαι ·
Lemmas: λυσιτελέω , ὕστερον δέ οὐκέτι , ἀλλά ὁ αὐτός διά τέλος εἰμί προσήκω , εἰ γε μέλλω ὁ ἀλήθεια ὁ πρόσρημα σῴζω . ἐκεῖνος δέ ἴσως λέγω , ὡς εἰ ὁ νόμος ὁ δίκαιος πρόσειμι , καί σύνοιδα Λεπτίνης βέβαιος καί ἀσφαλής ἔχω , ὁ χάριν καί ὁ εἰσέπειτα ἀσφάλεια προσδέω οὗτος νομίζω ; οὐδείς γάρ ὁ νομοθέτης περί ὅς τίθημι νόμος οὗτος ἔχω ὁ γνώμη , οὐδέ ἐγγύς , ἀλλά ἀποχράω οἴομαι ἑαυτοῦ , εἰ μετά ὁ δίκαιος πᾶς προσφέρω . νῦν δέ ὅς αὐτός μόνος ὁ τοιοῦτος διανοέω ἔοικα οὐ ἀγαθός περί ὁ νόμος δόξα κτάομαι . ὡς μέν οὖν ὁ νόμος καλός καί δίκαιος καί ἀσφαλής πᾶς ἔχω κοινοφελής εἰμί ἀγαθός , οὐ μόνος , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , ἐκ ὅς φημί γίγνομαι δῆλος , ἀλλά καί ὅς δείκνυμι σύ , ὁ τοιοῦτος εὐθύς ὁρμή τις θεοφόρητος καί ὅλος καί πᾶς δέχομαι θυμός , ὡς καί ὁ συνήθης χειροτονία καί ψῆφος κοινός αὐτός ἀξιόω . ὅτι δέ οὐ ἀπό λόγος καί ὁ ὁ μέν ἄλλος ἅπας νόμος μηδείς μηδέ ὁστισοῦν προσγράφω , αὐτός δέ μόνος οὗτος ἐκ περιουσία ὑπάρχω , οὐ ὅπως οἶδα σαφής , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , ἀλλά καί φημί , εὖ οἶδα , μή χρή οὗτος ἄλλος ἤ οὗτος ἔχω ὁ τρόπος , εἰ ὁ αἰτία ἄμφω λογίζομαι . εἰ γάρ δή Σόλων μέν καί Λυκοῦργος καί ὅστις ἕτερος ὁ νομοθέτης , οὐδείς τις ἐπίκειμαι ἀνάγκη , ἀλλά ἀπό δημοτικός ὁ γνώμη ἐπί ὁ νόμος ἥκω καί ὁ κοινός εἰσήγησις , Λεπτίνης δέ ὑπό ἀνάγκη καί ὁ μηκέτι οἷος τε εἰμί κινδυνεύω ὁράω ἐκ ἀτέλεια ὁ πόλις . καί ὁ μέν οὐδείς ὁ πᾶς διά ὅς νομοθετέω λυπέω · οὐδέ γάρ οὐδέ γέρας ἀποστερέω · ὁ δέ πᾶς ἐναντίος πολύς καί παντοδαπός ὁ οὗτος διά ὁ νόμος ἐκπίπτω ἐκπολεμόω ἑαυτοῦ · οὔτε ἐκεῖνος χρή , διά ὁ μηδέ τηνικαῦτα ὁ ἀντιλέγω ἴσχω , πρόνοια ὁ μέλλω ὅστις ποιέω ·