aelius-aristides.pro-s-dhmosqe-nh-peri-telei-as 15
τρέφεσθαι καὶ καθεύδειν καὶ ὅσα κοινότατα καὶ τῷ τῆς φύσεως ἐνέχεται νόμῳ ; οὐ μὴν ἀλλʼ εἴ τις , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , ἀκριβῶς ἐξετάσει καὶ πάντας ὡς ἀληθῶς εὑρήσει τοὺς νόμους οὕτω περὶ τὸ λειτουργεῖν ἔχοντας , ὡς μὴ ὅτι τοὺς ἄλλους ἐξ ὧν ἑκάστοτε παραινοῦσι καὶ τῆς πολιτείας ὅπως ἄριστα ἔχει ποιοῦνται λόγον μετὰ πολλοῦ τοῦ περιόντος ἐνταῦθα παρακαλεῖν , ἀλλὰ καὶ τούτους αὐτοὺς τῷ ταῦτα ποιεῖν εἰς λειτουργοῦντας , ὡς ἄν τις φήσαι , τελεῖν . καὶ τί δεῖ νόμους λέγειν , ὅταν καὶ Δημοσθένης αὐτὸς , ὁ διʼ ὧν ἀτελείας φροντίζει τὸ λειτουργεῖν πολεμῶν , φαίνηται μάλιστα πάντων τουτὶ βεβαιῶν , νῦν μὲν δημηγορῶν καὶ γράφων καὶ συμβουλεύων , νῦν δὲ προσβεύων καὶ χορηγῶν καὶ διὰ πάντων τουτωνὶ λειτουργῶν , καὶ οὔτε πώποτʼ αὐτὸς ἀτέλειαν αἰτησάμενος οὔτε ταύτης πέρι λόγον ποιησάμενος ὁντινοῦν , πλὴν ἐν τῷ παρόντι διὰ τὸν ἑαυτοῦ καὶ Χαβρίου παῖδα Κτήσιππον τουτονί . ἄνευ δὲ τούτων εἰ κατʼ αὐτοῦ τοῦτʼ ἰσχυρὸν ἔχειν νομίζεις , ὅτι μὴ τοῖς νόμοις ἐγγέγραπται , λανθάνεις οὐδὲν ἧττον καὶ τά γε σὰ παιδικὰ ταύταις ὑποβάλλων ταῖς ψήφοις . καὶ τί τούτου μᾶλλον ἐντεῦθεν ἢ τῆς σῆς ἀτελείας κατηγορεῖς ; οὐ γὰρ ἡ μὲν κατὰ νόμους , τὸ δʼ οὒ , ἀλλʼ ἐξ ἴσης καὶ ἄμφω τῶν νόμων ἀποστατεῖ · καὶ οὐδὲν παρὰ τοῦτʼ οἶμαι βελτίω ταῦτʼ εἶναι καὶ χείρω καὶ αὐτὰ καθʼ αὑτὰ καὶ πρὸς ἄλληλα · ἐπεὶ ἄλλως γε τοσοῦτον ἀτελείας μεῖζον τὸ λειτουργεῖν ὡς μηδὲ παραβάλλειν ἐξεῖναι . τὸ μὲν γὰρ καὶ δίκαιον καὶ συμφέρον ὅτι μάλιστα πόλει καὶ τῆς καλλίστης καὶ γιγνομένης αἰτιώτατον τύχης , καὶ προσέτʼ ἐξ ἀρχῆς καὶ παρὰ πάντα δή που τὸν χρόνον κεκρατηκός · ἀτέλεια δὲ μὴ μόνον χθὲς καὶ πρώην εὑρέθη , ἀλλὰ καὶ τοιοῦτόν ἐστʼ οὐδὲν τὸ παράπαν τά γε πρὸς πόλιν πλὴν αὐτὸ τοῦτο μόνον , ὡς ἔφην , εἰς ὄνησιν μὲν τοῖς χρωμένοις , τῇ πόλει δὲ πᾶν τοὐναντίον , ὥστʼ εἶναι πᾶσιν ἐντεῦθεν εἰκότως περὶ αὐτῶν ἀποφαίνεσθαι , τὴν μὲν οὕτως
Lemmas: τρέφω καί καθεύδω καί ὅσος κοινός καί ὁ ὁ φύσις ἐνέχω νόμος ; οὐ μήν ἀλλά εἰ τις , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , ἀκριβής ἐξετάζω καί πᾶς ὡς ἀληθής εὑρίσκω ὁ νόμος οὕτως περί ὁ λειτουργέω ἔχω , ὡς μή ὅτι ὁ ἄλλος ἐκ ὅς ἑκάστοτε παραινέω καί ὁ πολιτεία ὅπως ἀγαθός ἔχω ποιέω λόγος μετά πολύς ὁ περίειμι ἐνταῦθα παρακαλέω , ἀλλά καί οὗτος αὐτός ὁ οὗτος ποιέω εἰς λειτουργέω , ὡς ἄν τις φημί , τελέω . καί τίς δέω νόμος λέγω , ὅταν καί Δημοσθένης αὐτός , ὁ διά ὅς ἀτέλεια φροντίζω ὁ λειτουργέω πολεμέω , φαίνω μάλα πᾶς οὗτος βεβαιόω , νῦν μέν δημηγορέω καί γράφω καί συμβουλεύω , νῦν δέ προσβεύω καί χορηγέω καί διά πᾶς οὗτος λειτουργέω , καί οὔτε πώποτε αὐτός ἀτέλεια αἰτέω οὔτε οὗτος περί λόγος ποιέω ὅστις , πλήν ἐν ὁ πάρειμι διά ὁ ἑαυτοῦ καί Χαβρίας παῖς Κτήσιππος οὗτος . ἄνευ δέ οὗτος εἰ κατά αὐτός οὗτος ἰσχυρός ἔχω νομίζω , ὅτι μή ὁ νόμος ἐγγράφω , λανθάνω οὐδείς ἥσσων καί ὁ γε σός παιδικός οὗτος ὑποβάλλω ὁ ψῆφος . καί τίς οὗτος μάλα ἐντεῦθεν ἤ ὁ σός ἀτέλεια κατηγορέω ; οὐ γάρ ὁ μέν κατά νόμος , ὁ δέ οὐ , ἀλλά ἐκ ἴσος καί ἄμφω ὁ νόμος ἀποστατέω · καί οὐδείς παρά οὗτος οἴομαι ἀγαθός οὗτος εἰμί καί κακός καί αὐτός κατά ἑαυτοῦ καί πρός ἀλλήλων · ἐπεί ἄλλος γε τοσοῦτος ἀτέλεια μέγας ὁ λειτουργέω ὡς μηδέ παραβάλλω ἔξεστι . ὁ μέν γάρ καί δίκαιος καί συμφέρω ὅτι μάλα πόλις καί ὁ καλός καί γίγνομαι αἴτιος τύχη , καί προσέτι ἐκ ἀρχή καί παρά πᾶς δή που ὁ χρόνος κρατέω · ἀτέλεια δέ μή μόνος χθές καί πρῴην εὑρίσκω , ἀλλά καί τοιοῦτος εἰμί οὐδείς ὁ παράπαν ὁ γε πρός πόλις πλήν αὐτός οὗτος μόνος , ὡς φημί , εἰς ὄνησις μέν ὁ χράω , ὁ πόλις δέ πᾶς ἐναντίος , ὥστε εἰμί πᾶς ἐντεῦθεν ἔοικα περί αὐτός ἀποφαίνω , ὁ μέν οὕτως