aelius-aristides.pro-s-dhmosqe-nh-peri-telei-as 7
πρῶτον μὲν γὰρ οὐδένες , εὖ οἶδα , τῶν πάντων ἔτʼ ἀξιώσουσι λειτουργεῖν καὶ τὰς ἀναγκαίας εἰσφορὰς , ὡς νόμος , εἰσφέρειν , ἀλλὰ φυγῇ τὰ πράγματα φεύξονται , οἱ μὲν ἀτελεῖς διʼ αὐτὸ τοῦτο , οἱ δὲ μὴ τούτου τυχόντες διὰ τὸ μηδὲ τυχεῖν ἂν ὅλως ἐξεῖναι . κἀντεῦθεν τοῖς μὲν βασκανία τις πρὸς ἐκείνους ἔσται καὶ φθόνος καὶ δυσμεναίνειν ἀεὶ καὶ πάντα τρόπον μισεῖν · τῇ πόλει δὲ , ἵνα μηδὲν δυσχερὲς εἴπω , τὸ μένειν ἐπὶ ταὐτοῦ καὶ μὴ πρὸς ἐπίδοσιν ἄγειν διὰ τὴν τούτων ἀργίαν καὶ ἔριν . ἔπειτʼ εἰ καί τινες λειτουργοῦντες ἔσονται · οὗτοι δʼ ἂν εἶεν οἱ μηδὲν ἐξ ἀτελείας εἰργόμενοι · ὅτι μὲν μικρά τις ἔσται καὶ φαύλη καὶ τοῦ μηδενὸς ὡς εἰπεῖν ἀξία ἡ παρὰ τούτων αὕτη συντέλεια καὶ σπουδὴ οὐδεὶς ἀγνοεῖ . πλὴν ἔστω γʼ , εἰ βούλεσθε , καλή τε καὶ πρέπουσα καὶ τοῖς πράγμασιν ἀποχρῶσα · πότερον οὖν τῇ πόλει κάλλιον καὶ λυσιτελέστερον καὶ πρὸς αὔξησιν μᾶλλον λειτουργοῦντας ἅπαντας ἴσχειν ἢ τινάς ; καὶ κοινῆς καὶ δαψιλοῦς ἀπολαύειν προνοίας ἢ μετρίων δή τινων τυγχάνειν τῶν σπουδαστῶν ; καὶ βελτιόνων τε καὶ χειρόνων ἢ τοῦτο αὐτὸ μόνον χειρόνων ; καὶ πότερον ἐπαινέτας τοὺς ἄλλους πάντας ἢ μεμφομένους κεκτῆσθαι ; ἐγὼ μὲν γὰρ οἶμαι καὶ τοὺς βαρβάρους αὐτοὺς εἰκότως ἂν ἡμῖν νεμεσῆσαι , ὅτι διπλοῦ κέρδους ἁπλοῦν ἀνθειλόμεθα , καὶ δέον εὖ πράττειν κατʼ ἄμφω , οἱ δʼ ἀπὸ μέρους ᾠήθημεν δεῖν . τὸ μὲν οὖν , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , τοὺς μὲν ἀτελεῖς εἶναι , τοὺς δὲ μὴ , ὡς οὐ μόνον οὐδενὸς ὧν ἄνω καὶ κάτω διέξεισι Δημοσθένης , ἀλλʼ ὧν ἐμοῦ λέγοντος ἠκούσατʼ ἀρτίως , αἰτιώτατον ἔσται τῇ πόλει πάντας ὑμᾶς ἀκριβῶς οἶμαι πεπεῖσθαι , ἀγχίνους τε ὄντας καὶ πρὸς τὴν τοῦ καλοῦ καὶ δικαίου καὶ συμφέροντος κρίσιν οἴκοθεν καὶ παρὰ τῆς φύσεως παρεσκευασμένους . τὸ δὲ μηδένα τῶν πάντων ἀτελῆ κατὰ τὸν νόμον μήτε νῦν εἶναι μήτʼ εἰσαῦθις ἂν ταῦτʼ ἔχειν ἐξεῖναι , τοῦτʼ οὖν οὕτω πολλοῦ τινος ἄξιον καὶ γέμον ἐλπίδων καὶ πάσῃ πόλει καὶ πολιτεία διαφερόντως προσῆκον , ὡς τοὺς μὲν ἄλλους νόμους τοὺς μὲν ὑπὲρ τῶν ἰδίᾳ
Lemmas: πρῶτος μέν γάρ οὐδείς , εὖ οἶδα , ὁ πᾶς ἔτι ἀξιόω λειτουργέω καί ὁ ἀναγκαῖος εἰσφορά , ὡς νόμος , εἰσφέρω , ἀλλά φυγή ὁ πρᾶγμα φεύγω , ὁ μέν ἀτελής διά αὐτός οὗτος , ὁ δέ μή οὗτος τυγχάνω διά ὁ μηδέ τυγχάνω ἄν ὅλος ἔξεστι . ἐντεῦθεν ὁ μέν βασκανία τις πρός ἐκεῖνος εἰμί καί φθόνος καί δυσμεναίνω ἀεί καί πᾶς τρόπος μισέω · ὁ πόλις δέ , ἵνα μηδείς δυσχερής λέγω , ὁ μένω ἐπί αὐτός καί μή πρός ἐπίδοσις ἄγω διά ὁ οὗτος ἀργία καί ἔρις . ἔπειτα εἰ καί τις λειτουργέω εἰμί · οὗτος δέ ἄν εἰμί ὁ μηδείς ἐκ ἀτέλεια ἔργω · ὅτι μέν μικρός τις εἰμί καί φαῦλος καί ὁ μηδείς ὡς λέγω ἄξιος ὁ παρά οὗτος οὗτος συντέλεια καί σπουδή οὐδείς ἀγνοέω . πλήν εἰμί γε , εἰ βούλομαι , καλός τε καί πρέπω καί ὁ πρᾶγμα ἀποχράω · πότερος οὖν ὁ πόλις καλός καί λυσιτελής καί πρός αὔξησις μάλα λειτουργέω ἅπας ἴσχω ἤ τις ; καί κοινός καί δαψιλής ἀπολαύω πρόνοια ἤ μέτριος δή τις τυγχάνω ὁ σπουδαστός ; καί ἀγαθός τε καί κακός ἤ οὗτος αὐτός μόνος κακός ; καί πότερος ἐπαινέτης ὁ ἄλλος πᾶς ἤ μέμφομαι κτάομαι ; ἐγώ μέν γάρ οἴομαι καί ὁ βάρβαρος αὐτός ἔοικα ἄν ἐγώ νεμεσάω , ὅτι διπλόος κέρδος ἁπλόος ἀνθαιρέομαι , καί δέω εὖ πράσσω κατά ἄμφω , ὁ δέ ἀπό μέρος οἴομαι δέω . ὁ μέν οὖν , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , ὁ μέν ἀτελής εἰμί , ὁ δέ μή , ὡς οὐ μόνος οὐδείς ὅς ἄνω καί κάτω διεξέρχομαι Δημοσθένης , ἀλλά ὅς ἐγώ λέγω ἀκούω ἄρτιος , αἴτιος εἰμί ὁ πόλις πᾶς σύ ἀκριβής οἴομαι πείθω , ἀγχίνοος τε εἰμί καί πρός ὁ ὁ καλός καί δίκαιος καί συμφέρω κρίσις οἴκοθεν καί παρά ὁ φύσις παρασκευάζω . ὁ δέ μηδείς ὁ πᾶς ἀτελής κατά ὁ νόμος μήτε νῦν εἰμί μήτε εἰσαῦθις ἄν οὗτος ἔχω ἔξεστι , οὗτος οὖν οὕτως πολύς τις ἄξιος καί γέμω ἐλπίς καί πᾶς πόλις καί πολιτεία διαφερόντως προσήκω , ὡς ὁ μέν ἄλλος νόμος ὁ μέν ὑπέρ ὁ ἴδιος