aelius-aristides.pro-s-dhmosqe-nh-peri-telei-as 19
τοῦτʼ αὐτὸ πείσονται , οἰχήσονται μὲν αἱ πόλεις , οἰχήσεται δὲ καὶ τὰ τῶν πόλεων ἆθλα . οὐ γὰρ μόνον ἐξ ἀτελειῶν οὐδὲν αὐταῖς ἔπειθʼ ὑπάρξει , ἀλλὰ καὶ τὸ τάχιστʼ ἐφθάρθαι μᾶλλον αὐταῖς προσυπάρξει , εἴπερ ἐκ μὲν λειτουργιῶν ταῖς πόλεσι σωτηρία , ἐν δὲ τῷ ταύτας εὖ ἔχειν καὶ τὸ ταῦτʼ ἔχειν διδόναι προσέσται . εἶτα τούτων οὕτως ἐχόντων καὶ τοσαύτης ἑκατέρων οὔσης διαφορᾶς , ὡς τὸ μὲν πλείστην ὄνησιν ἔχειν , τὸ δὲ πᾶν τοὐναντίον , ἔπειθʼ ἡμεῖς Δημοσθένει πεισθέντες ἢ οὐκ οἶδʼ ὅτῳ καὶ φῶ , οὐχ ὃ πρὸς ἡμῶν ἐστιν ἀτεχνῶς , ἀλλʼ ὃ καθʼ ἡμῶν αἱρησόμεθα ; καὶ ὃν ἐξ ἀρχῆς ὑπὲρ τῆς ἡμετέρας αὐτῶν ἀσφαλείας τε καὶ προνοίας ἔδει νόμον τεθεῖσθαι , καὶ νῦν αὐτῷ τὰ πλείστου φασὶν ἄξια χρῆσθαι , τούτῳ χαίρειν εἰπόντες τὴν ἐπὶ καθαιρέσει τῆς πολιτείας ἀτέλειαν ὡς πάνυ λυσιτελὲς νομιοῦμεν ; διʼ ἧς οὐδʼ αὐτὴν ταύτην , ὡς ἔφην , ἔτʼ ἔχειν τοῖς βουλομένοις ἐξέσται , ἀλλὰ πρὸς σφίσιν αὐτοῖς καὶ τήνδε προσαπολοῦσιν καὶ τίσιν οὐκ ἂν δόξαιμεν κακοδαιμονᾶν , εἰ τὸ συμφέρον ἡμῖν παντὸς μᾶλλον εἰδότες , ἡμεῖς δʼ ἐξεπίτηδες δρῶμεν ἃ παντὸς ἡμᾶς μᾶλλον ἐκτρίψει ; ὅλως δὲ εἴ τις ἔροιθʼ ὑμᾶς , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , πότερον τοῖς μὲν ἔχουσι μείζονος καὶ περιφανεστέρας καθέστηκε δόξης , τῇ δὲ πόλει μηδʼ ὁτουοῦν δυσχεροῦς , πότερον ἀτέλεια καὶ τὸ μὴ λειτουργεῖν ἔτʼ ἔχειν , ἢ τὸ τυγχάνειν εἰκόνων καὶ μεθʼ Ἁρμοδίου καὶ Ἀριστογείτονος τὸν ἀεὶ πρεσβεύεσθαι χρόνον , εὖ οἶδʼ ὅτι τοῦτʼ ἂν φήσαιτʼ · εἰκότως . τί γὰρ δὴ βλάβος τῇ πόλει , ἐὰν οὐχ ὁ δεῖνα ἢ ὁ δεῖνα λέγω , ἀλλʼ ὁμοῦ πάντες Ἀθηναῖοι , ἢ , εἰ βούλει , πάντες ὡς εἰπεῖν ἄνθρωποι εἰκόνων ἢ στεφάνων μετάσχωσι παρʼ αὐτῇ ; μᾶλλον μὲν οὖν καὶ δύο τὰ πάντων κάλλιστʼ ἐντεῦθεν προσγίγνεται , οὐ μόνον ἔπαινός τε καὶ δόξα τοῖς τε ταυτὶ τιμωμένοις τῇ τε τιμώσῃ πόλει , ἀλλὰ καὶ θαυμαστή τις ἐπὶ τὰ ἴσα παράκλησις ἔσται . ὅτε τοίνυν καὶ ἄλλως ἔνι τῇ πόλει καὶ μεγαλοψυχίᾳ πρὸς οὓς ἔδει
Lemmas: οὗτος αὐτός πάσχω , οἴχομαι μέν ὁ πόλις , οἴχομαι δέ καί ὁ ὁ πόλις ἆθλον . οὐ γάρ μόνος ἐκ ἀτέλεια οὐδείς αὐτός ἔπειτα ὑπάρχω , ἀλλά καί ὁ ταχύς φθείρω μάλα αὐτός προσυπάρχω , εἴπερ ἐκ μέν λειτουργία ὁ πόλις σωτηρία , ἐν δέ ὁ οὗτος εὖ ἔχω καί ὁ οὗτος ἔχω δίδωμι πρόσειμι . εἶτα οὗτος οὕτως ἔχω καί τοσοῦτος ἑκάτερος εἰμί διαφορά , ὡς ὁ μέν πολύς ὄνησις ἔχω , ὁ δέ πᾶς ἐναντίος , ἔπειτα ἐγώ Δημοσθένης πείθω ἤ οὐ οἶδα ὅστις καί φημί , οὐ ὅς πρός ἐγώ εἰμί ἄτεχνος , ἀλλά ὅς κατά ἐγώ αἱρέω ; καί ὅς ἐκ ἀρχή ὑπέρ ὁ ἡμέτερος αὐτός ἀσφάλεια τε καί πρόνοια δέω νόμος τίθημι , καί νῦν αὐτός ὁ πολύς φημί ἄξιος χράω , οὗτος χαίρω λέγω ὁ ἐπί καθαίρεσις ὁ πολιτεία ἀτέλεια ὡς πάνυ λυσιτελής νομίζω ; διά ὅς οὐδέ αὐτός οὗτος , ὡς φημί , ἔτι ἔχω ὁ βούλομαι ἔξεστι , ἀλλά πρός σφεῖς αὐτός καί ὅδε προσαπολόω καί τίς οὐ ἄν δοκέω κακοδαιμονάω , εἰ ὁ συμφέρω ἐγώ πᾶς μάλα οἶδα , ἐγώ δέ ἐξεπίτηδες δράω ὅς πᾶς ἐγώ μάλα ἐκτρίβω ; ὅλος δέ εἰ τις ἔρομαι σύ , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , πότερος ὁ μέν ἔχω μέγας καί περιφανής καθίστημι δόξα , ὁ δέ πόλις μηδέ ὅστις δυσχερής , πότερος ἀτέλεια καί ὁ μή λειτουργέω ἔτι ἔχω , ἤ ὁ τυγχάνω εἰκών καί μετά Ἁρμόδιος καί Ἀριστογείτων ὁ ἀεί πρεσβεύω χρόνος , εὖ οἶδα ὅτι οὗτος ἄν φημί · ἔοικα . τίς γάρ δή βλάβος ὁ πόλις , ἐάν οὐ ὁ δεῖνα ἤ ὁ δεῖνα λέγω , ἀλλά ὁμοῦ πᾶς Ἀθηναῖος , ἤ , εἰ βούλομαι , πᾶς ὡς λέγω ἄνθρωπος εἰκών ἤ στέφανος μετέχω παρά αὐτός ; μάλα μέν οὖν καί δύο ὁ πᾶς καλός ἐντεῦθεν προσγίγνομαι , οὐ μόνος ἔπαινος τε καί δόξα ὁ τε οὗτος τιμάω ὁ τε τιμάω πόλις , ἀλλά καί θαυμαστός τις ἐπί ὁ ἴσος παράκλησις εἰμί . ὅτε τοίνυν καί ἄλλος ἔνειμι ὁ πόλις καί μεγαλοψυχία πρός ὅς δέω