ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
aelius-aristides.presbeutiko-s-pro-s-axille 425
ἄριστε Ἀχιλλεῦ , τὸ μὲν θυμοῦσθαί σε καὶ χαλεπαίνειν ἐφʼ οἷς ὑβρίσθης οὐδὲν ἀπεικὸς , οὐκοῦν ἄχρι τούτου γε . ἐγὼ δʼ , εἰ μὲν ἢ τῆς αὐτῆς γνώμης ἔτι καὶ νῦν Ἀγαμέμνων εἴχετο , ἢ περὶ ὧν ἥμαρτεν ἔξαρνος ἦν , οὐκ ἂν παρῃτούμην , ἀλλʼ εἴων ὅπως ποτέ σοι δοκεῖ ποιεῖν · ἐπεὶ δὲ ὑπὲρ αὐτοῦ τούτου καὶ δεήσεις ποιεῖται καὶ δῶρα τὰ μὲν δίδωσι , τὰ δʼ ἐπαγγέλλεται , τί ἄν τις ἐξελέγχοι τόν γε ὁμολογοῦντα ; ἀλλʼ ὥσπερ ἐκεῖνός σοι συγχωρεῖ δίκαια λέγειν , οὕτω καὶ σὺ πείθου παραιτουμένῳ · εἰ δὲ μὴ , πῶς οὐκ ἄτοπον πρῶτον μὲν τὴν αὐτὴν γνώμην ἔχειν ἥνπερ πρὸ τοῦ πρὸς τὸν οὐκέτι τὴν αὐτὴν ἔχοντα ; ἔπειτα σκόπει μὴ τὴν δίκην ὧν ἐκείνῳ μέμφῃ παρʼ ἡμῶν λάβῃς . εἰ μὲν γὰρ ἅπασι χαλεπῶς ἔχεις , εἰπὲ πρὸς Διὸς ἀνθʼ ὅτου , εἰ δʼ ἀπολύεις τούς γε ἄλλους αἰτίας , κοινὸς ἁπάντων ὁ κίνδυνος . ὥστε πῶς δίκαιος εἶ περιορᾶν ; ὅπως νὴ Δία ἐκεῖνος ἔτι μᾶλλον μισοῖτο ὑπὸ πάντων διὰ ταῦτα ; ἀλλὰ μάλιστα μὲν δέδοικα μὴ οὐ λειφθῶσιν οἱ μισήσοντες · οὕτω πυκνοὶ πίπτουσιν . ἔπειτα νῦν γε ὦ πρὸς θεῶν πῶς ἄλλως γνώμης οἴει ἔχειν αὐτούς . δέδοικα μέντοι μὴ σοῦ πλεονάζοντος τοὐναντίον ἢ σὺ βούλει γένηται , κἀκεῖνον ἀφέντες , εἶτά σοι μέμφωνται . μὴ γὰρ οἴου τὸν μὲν πρότερον ἄρξαντα τῆς ὀργῆς ὑπαίτιον εἶναι , τὸν δὲ μηδʼ
Lemmas: ἀγαθός Ἀχιλλεύς , ὁ μέν θυμόω σύ καί χαλεπαίνω ἐπί ὅς ὑβρίζω οὐδείς ἀφίημι , οὐκοῦν ἄχρι οὗτος γε . ἐγώ δέ , εἰ μέν ἤ ὁ αὐτός γνώμη ἔτι καί νῦν Ἀγαμέμνων ἔχω , ἤ περί ὅς ἁμαρτάνω ἔξαρνος εἰμί , οὐ ἄν παραιτέομαι , ἀλλά ἐάω ὅπως ποτέ σύ δοκέω ποιέω · ἐπεί δέ ὑπέρ αὐτός οὗτος καί δέησις ποιέω καί δῶρον ὁ μέν δίδωμι , ὁ δέ ἐπαγγέλλω , τίς ἄν τις ἐξελέγχω ὁ γε ὁμολογέω ; ἀλλά ὥσπερ ἐκεῖνος σύ συγχωρέω δίκαιος λέγω , οὕτως καί σύ πείθω παραιτέομαι · εἰ δέ μή , πῶς οὐ ἄτοπος πρῶτος μέν ὁ αὐτός γνώμη ἔχω ὅς πρό ὁ πρός ὁ οὐκέτι ὁ αὐτός ἔχω ; ἔπειτα σκοπέω μή ὁ δίκη ὅς ἐκεῖνος μέμφομαι παρά ἐγώ λαμβάνω . εἰ μέν γάρ ἅπας χαλεπός ἔχω , λέγω πρός Ζεύς ἀντί ὅστις , εἰ δέ ἀπολύω ὁ γε ἄλλος αἰτία , κοινός ἅπας ὁ κίνδυνος . ὥστε πῶς δίκαιος εἰμί περιοράω ; ὅπως νή Ζεύς ἐκεῖνος ἔτι μάλα μισέω ὑπό πᾶς διά οὗτος ; ἀλλά μάλα μέν δείδω μή οὐ λείπω ὁ μισέω · οὕτως πυκνός πίπτω . ἔπειτα νῦν γε ὦ πρός θεός πῶς ἄλλος γνώμη οἴομαι ἔχω αὐτός . δείδω μέντοι μή σύ πλεονάζω ἐναντίος ἤ σύ βούλομαι γίγνομαι , ἐκεῖνος ἀφίημι , εἶτα σύ μέμφομαι . μή γάρ οἴομαι ὁ μέν πρότερος ἄρχω ὁ ὀργή ὑπαίτιος εἰμί , ὁ δέ μηδέ
aelius-aristides.presbeutiko-s-pro-s-axille 426
ὕστερον ἐθέλοντα παύσασθαι μετρίως δόξειν βεβουλεῦσθαι . χωρὶς δὲ τούτων οὐ σὸν , ὦ φίλε Ἀχιλλεῦ , μᾶλλον ὅπως τις δικαίως μισηθήσεται ζητεῖν ἢ ὅπως τὸ κοινὸν σωθήσεται . εἰ γὰρ δεῖ χαλεπαίνειν διὰ τέλους , τοῖς βαρβάροις ἂν ἔγωγε φαίην δεῖν καὶ τοῖς φύσει πολεμίοις . πολὺ γὰρ μείζω πρὸς τούτους ἡμῖν τὰ ἐγκλήματα καὶ ὑπὲρ μειζόνων . ὥστε πῶς δίκαιον τὸν μὲν ἐπὶ καιροῦ λυπήσαντα μισεῖν , τοὺς δʼ ἐξ ὅτου γεγόνασι πολεμίους μὴ ὅσον ἀθώους περιορᾶν , ἀλλὰ καὶ τοσοῦτον κρατοῦντας τῶν σῶν ἑταίρων καὶ μεθʼ ὧν ὤφθης πρῶτον αὐτοῖς ; ἐπεὶ νῦν εἴ σοι δέδοκται παντάπασι διαφθεῖραι τὸ στρατόπεδον , τί οὐκ ἄντικρυς γίγνει μετὰ τῶν βαρβάρων καὶ τοὺς μὲν ἐκ τοῦ ἄστεος ἐᾷς προσελαύνειν , αὐτὸς δὲ ἀπὸ τοῦ Σιγείου προσβαλὼν ἐν μέσῳ σαυτοῦ τε κἀκείνων ποιεῖς ; ὅτι νὴ Δία οὐκ ἀνεκτὰ ταῦτα οὐδʼ ὅσια ; τῶν αὐτῶν τοίνυν τούτων ἔχεται λογισμῶν καὶ ἡ νυνὶ βοήθεια . ἀπόλλυνται μὲν γὰρ οὐδὲν ἧττον καὶ τὴν ἡσυχίαν ἄγοντος σοῦ , πρόσεστι δὲ τῷ σχήματι ῥᾳθυμία , τῷ δοκεῖν θεωρεῖν τὰ γιγνόμενα . ὥστε διπλοῦν ἀνθʼ ἁπλοῦ τοὔνειδος γίγνεται · καὶ γὰρ μισεῖν τοὺς ὁμοφύλους δοκεῖς καὶ φοβεῖσθαι τὴν μάχην . μὴ σύ γε , ἀλλʼ ἐξ ἀρχῆς δυοῖν ἑλοῦ θάτερον · εἰ μὲν τὰ τῆς ὀργῆς νικᾷ , χρῆσαι παντὶ τῷ θυμῷ , εἰ δʼ ἐπίστασαι λογίζεσθαι , μὴ σχίζου τῇ γνώμῃ , μηδὲ ἀπέχου μὲν ὡς φιλίων , πρόῃ δὲ ὡς πολεμίους , ἀλλʼ ἴσθι τοσούτῳ χείρω νυνὶ ποιῶν ἢ εἰ μετὰ τῶν βαρβάρων ἡμῖν ἐπῄεις , ὅσῳ φανερᾶς ἔχθρας προδοσία χαλεπώτερον . σὺ δὲ εἰ μὲν πρέσβεις ἔλθοιεν παρὰ Πριάμου νυνὶ περὶ συμμαχίας , οὐκ ἂν αὐτοὺς δέξαιο τῇ σκηνῇ , ἃ δʼ ἂν εὔξαιντο ἐκεῖνοι , ταῦτα σὺ πράττεις , καὶ τῷ θυμῷ τὰ πράγματα ἀπολλὺς κάθησαι · ἔπειτα δʼ εἰ μὴ σιδήρῳ
Lemmas: ὕστερον ἐθέλω παύω μέτριος δοκέω βουλεύω . χωρίς δέ οὗτος οὐ σός , ὦ φίλος Ἀχιλλεύς , μάλα ὅπως τις δίκαιος μισέω ζητέω ἤ ὅπως ὁ κοινός σῴζω . εἰ γάρ δέω χαλεπαίνω διά τέλος , ὁ βάρβαρος ἄν ἐγώ φημί δέω καί ὁ φύσις πολέμιος . πολύς γάρ μέγας πρός οὗτος ἐγώ ὁ ἔγκλημα καί ὑπέρ μέγας . ὥστε πῶς δίκαιος ὁ μέν ἐπί καιρός λυπέω μισέω , ὁ δέ ἐκ ὅστις γίγνομαι πολέμιος μή ὅσος ἄθωος περιοράω , ἀλλά καί τοσοῦτος κρατέω ὁ σός ἑταῖρος καί μετά ὅς ὁράω πρῶτος αὐτός ; ἐπεί νῦν εἰ σύ δοκέω παντάπασι διαφθείρω ὁ στρατόπεδον , τίς οὐ ἄντικρυς γίγνομαι μετά ὁ βάρβαρος καί ὁ μέν ἐκ ὁ ἄστυ ἐάω προσελαύνω , αὐτός δέ ἀπό ὁ Σίγειον προσβάλλω ἐν μέσος σεαυτοῦ τε ἐκεῖνος ποιέω ; ὅτι νή Ζεύς οὐ ἀνεκτός οὗτος οὐδέ ὅσιος ; ὁ αὐτός τοίνυν οὗτος ἔχω λογισμός καί ὁ νυνί βοήθεια . ἀπόλλυμι μέν γάρ οὐδείς ἥσσων καί ὁ ἡσυχία ἄγω σύ , πρόσειμι δέ ὁ σχῆμα ῥαθυμία , ὁ δοκέω θεωρέω ὁ γίγνομαι . ὥστε διπλόος ἀντί ἁπλόος ὄνειδος γίγνομαι · καί γάρ μισέω ὁ ὁμόφυλος δοκέω καί φοβέω ὁ μάχη . μή σύ γε , ἀλλά ἐκ ἀρχή δύο αἱρέω ἕτερος · εἰ μέν ὁ ὁ ὀργή νικάω , χράω πᾶς ὁ θυμός , εἰ δέ ἐπίσταμαι λογίζομαι , μή σχίζω ὁ γνώμη , μηδέ ἀπέχω μέν ὡς φίλος , προίημι δέ ὡς πολέμιος , ἀλλά οἶδα τοσοῦτος κακός νυνί ποιέω ἤ εἰ μετά ὁ βάρβαρος ἐγώ ἐπέρχομαι , ὅσος φανερός ἔχθρα προδοσία χαλεπός . σύ δέ εἰ μέν πρέσβυς ἔρχομαι παρά Πρίαμος νυνί περί συμμαχία , οὐ ἄν αὐτός δέχομαι ὁ σκηνή , ὅς δέ ἄν εὔχομαι ἐκεῖνος , οὗτος σύ πράσσω , καί ὁ θυμός ὁ πρᾶγμα ἀπόλλυμι κάθημαι · ἔπειτα δέ εἰ μή σίδηρος
aelius-aristides.presbeutiko-s-pro-s-axille 427
τοῦτο ποιεῖς ἢ πυρὶ , πρᾷον τοῦθʼ ἡγεῖ τι . καὶ λόγον μὲν οὐκ ἂν ἐξ ἴσου δοίης ἐκείνοις τε καὶ ἡμῖν , ἐξ ἴσου δὲ ἀμφοτέροις ἐκποδὼν ἕστηκας , μᾶλλον δὲ βοηθεῖς μὲν οὐδετέροις , τῇ δὲ γνώμῃ πρὸς ἐκείνους ῥέπεις · τοσούτῳ πλέον ἡμῶν ἔχουσι . καὶ παρʼ αὐτὴν μὲν τὴν ὀργὴν οὕτω πολιτικῶς ἔσχες ὥστʼ οὐδʼ αὐτὸν τὸν Ἀγαμέμνονα ᾤου δεῖν τεθνάναι · μέγα τούτου τεκμήριον · οὔκουν ἀπέσφαξάς γε αὐτὸν , ἐξόν σοι . νῦν δʼ οὐδὲ τῶν ἄλλων οὐδένα δεῖν οἴει λιπεῖν , καίτοι πολλῷ βέλτιον μετὰ τῶν ἄλλων κἀκεῖνον ἦν παρʼ ἀξίαν σῶσαι ἢ διʼ ἐκεῖνον ἅπαντας ἄρδην ἀφανισθέντας περιιδεῖν , καὶ δίκην γʼ ἂν οὕτω παρʼ αὐτοῦ τὴν γιγνομένην λαβεῖν . εἰπὲ γάρ μοι τί μάλιστʼ ἂν εὔξαιο ; οὐκ ἀδοξεῖν ἐκεῖνον καὶ κακῶς ἀκούειν καὶ μῖσος ἔχειν ἐν τῷ στρατοπέδῳ ; τοῦτο τοίνυν ἐξ ἀμφοῖν αὐτῷ περιέσται , ἔκ τε τῶν μέχρι τοῦδε ἀπολωλότων καὶ τῶν ἀπὸ τούτου σωθησομένων · ὁ μὲν γὰρ ἐκείνοις αἴτιος τούτου δόξει γεγενῆσθαι , τῆς συμμαχίας ἀποστήσας σε διʼ ὧν ὕβρισε , σὺ δὲ τούτους νυνὶ σεσωκέναι μόνος ἀνθρώπων τῇ βοηθεία ὥστε τὸ μὲν ἐκείνου μέρος οὐδεὶς τῶν Ἀχαιῶν σώζεται , τὸ δὲ σὸν οὐδεὶς διέφθαρται . σκόπει δῆτα καὶ τὴν αἰτίαν τῆς διαφορᾶς αὐτῆς , ὡς οὐκ ἐξ ἄλλου σοι πράγματος κατέστη πρὸς αὐτὸν , ἀλλʼ ὑπὲρ τῶν Ἀχαιῶν , ὅπως σωθεῖεν . τήν τε γὰρ ἐκκλησίαν διὰ τοῦτο ἐποίησας , ὁρῶν τὸ πλῆθος τῶν ἀπολλυμένων ὑπὸ τῆς νόσου , τῷ τε Κάλχαντι παρῄνεις εἰπεῖν θαρρούντως εἴ τι σύνοιδε . καὶ παρελθόντος ἐκείνου καὶ φάσκοντος δεδιέναι μή τινα τῶν αὑτοῦ κρειττόνων παροξύνας κακόν τι λάβοι , ἀπώμνυς ἦ μὴν μὴ περιόψεσθαι τοῦτον . ἐκ δὲ τούτων ὁ μὲν
Lemmas: οὗτος ποιέω ἤ πῦρ , πρᾶος οὗτος ἡγέομαι τις . καί λόγος μέν οὐ ἄν ἐκ ἴσος δίδωμι ἐκεῖνος τε καί ἐγώ , ἐκ ἴσος δέ ἀμφότερος ἐκποδών ἵστημι , μάλα δέ βοηθέω μέν οὐδέτερος , ὁ δέ γνώμη πρός ἐκεῖνος ῥέπω · τοσοῦτος πολύς ἐγώ ἔχω . καί παρά αὐτός μέν ὁ ὀργή οὕτως πολιτικός ἔχω ὥστε οὐδέ αὐτός ὁ Ἀγαμέμνων οἴομαι δέω θνῄσκω · μέγας οὗτος τεκμήριον · οὔκουν ἀποσφάζω γε αὐτός , ἔξεστι σύ . νῦν δέ οὐδέ ὁ ἄλλος οὐδείς δέω οἴομαι λείπω , καίτοι πολύς ἀγαθός μετά ὁ ἄλλος ἐκεῖνος εἰμί παρά ἀξία σῴζω ἤ διά ἐκεῖνος ἅπας ἄρδην ἀφανίζω περιοράω , καί δίκη γε ἄν οὕτως παρά αὐτός ὁ γίγνομαι λαμβάνω . λέγω γάρ ἐγώ τίς μάλα ἄν εὔχομαι ; οὐ ἀδοξέω ἐκεῖνος καί κακός ἀκούω καί μῖσος ἔχω ἐν ὁ στρατόπεδον ; οὗτος τοίνυν ἐκ ἄμφω αὐτός περίειμι , ἐκ τε ὁ μέχρι ὅδε ἀπόλλυμι καί ὁ ἀπό οὗτος σῴζω · ὁ μέν γάρ ἐκεῖνος αἴτιος οὗτος δοκέω γίγνομαι , ὁ συμμαχία ἀφίστημι σύ διά ὅς ὑβρίζω , σύ δέ οὗτος νυνί σῴζω μόνος ἄνθρωπος ὁ βοήθεια ὥστε ὁ μέν ἐκεῖνος μέρος οὐδείς ὁ Ἀχαιός σῴζω , ὁ δέ σός οὐδείς διαφθείρω . σκοπέω δῆτα καί ὁ αἰτία ὁ διαφορά αὐτός , ὡς οὐ ἐκ ἄλλος σύ πρᾶγμα καθίστημι πρός αὐτός , ἀλλά ὑπέρ ὁ Ἀχαιός , ὅπως σῴζω . ὁ τε γάρ ἐκκλησία διά οὗτος ποιέω , ὁράω ὁ πλῆθος ὁ ἀπόλλυμι ὑπό ὁ νόσος , ὁ τε Κάλχας παραινέω λέγω θαρσούντως εἰ τις σύνοιδα . καί παρέρχομαι ἐκεῖνος καί φάσκω δείδω μή τις ὁ ἑαυτοῦ κρατύς παροξύνω κακός τις λαμβάνω , ἀπόμνυμι ἦ μήν μή περιοράω οὗτος . ἐκ δέ οὗτος ὁ μέν
aelius-aristides.presbeutiko-s-pro-s-axille 432
Ἀγαμέμνων ἀνετίθει ; ἐγὼ δʼ ἡγοῦμαι τὸ μὲν τέλος πάντων πραγμάτων τῷ θεῷ χρῆναι καταλιπεῖν , ὥσπερ καὶ ἡμᾶς ἅπαντας ὁρᾷς περὶ ἡμῶν αὐτῶν βεβουλευμένους . οὐ γὰρ ποικίλης δεῖται τοῦτό γε μούσης , ἀλλὰ πᾶσιν εὔδηλον ὅτι εἰρήνη πολέμου γέρας συμφορώτερον καὶ ὅτι οὐκ ἔστι μαχομένους καὶ κινδυνεύοντας ἀναιμωτὶ τὸν αἰῶνα διελθεῖν . ἀλλʼ οὐ τούτου χάριν τὰς πίστεις παραβαίνομεν · ἀλλʼ ὧν μὲν ὁ δαίμων κύριος , αὐτῷ καταλείπομεν , ὅσα δὲ εἰς λογισμοὺς ἥκει καὶ τὸ βουλεύσασθαι , μηδαμοῦ τῶν χειρόνων ἑαυτῷ τιμᾶν ἀνδρός . νὴ Διʼ ἀλλʼ οὐκ ἄξιά σου τὰ δῶρα οὐδʼ ἐκπλήξει σε ὑπισχνούμενος , οὐδʼ ἂν τὴν ψάμμον καὶ τὴν κόνιν παρέλθῃ τῷ πλήθει . ἄριστά γε , ὦ γενναῖε , καὶ γνωρίζω τούτους ἤδη τοὺς λόγους . ἐγὼ δὲ οὐ τῶν χρημάτων ἕνεκα συμβουλεύω σοι βοηθεῖν τοῖς Ἀχαιοῖς · πόθεν ; μηδέποθʼ οὕτω σμικρῶς ἴδοιμι τὰ σά · ἀλλʼ ὑπὲρ αὐτοῦ τοῦ δικαίου καὶ τοῦ προσήκειν οὕτω ποιεῖν . ἀλλὰ τὰ μὲν χρήματα φιλίας τινὶ συμβόλῳ δέξασθαι εἴτε καὶ χαίρειν ἐᾷς , οὐχὶ διοίσομαι · καὶ περὶ τῆς κηδείας ταύτης ἐπὶ σχολῆς βουλεύσασθαι , μηδὲ γὰρ ἂν τοῦτό σε ἁρπάσαι . παῖς γὰρ ἂν εἴην , εἰ ταῦτα συμβουλεύοιμι , ἡγεῖσθαι μὲν ἐκεῖνον οὐκ ἀνελεύθερον εἶναι τῇ δόσει καὶ τοῖς ἐπαγγέλμασι , σαυτῷ δὲ ἕτερα εἶναι τὰ ποιοῦντα τὴν ἔξοδον . ποῖα ταῦτα ; ἃ μικρῷ πρόσθεν αὐτὸς ἀπηρίθμεις , πολλῷ χρημάτων καλλίω πράγματα . πῶς γὰρ οὐκ ἄτοπον καὶ ὑπερφυὲς , εἰ πρότερον μὲν τῶν Ἀχαιῶν τούτων ἡγούμενος δώδεκα μὲν πόλεις κατὰ θάλατταν , ἕνδεκα δʼ εἷλες κατʼ ἤπειρον οὐδὲν τῶν ἰδίων ὑπολογιζόμενος , οὐ πόνον , οὐ κίνδυνον , οὐκ ἀσχολίαν , οὐχ ἣν φιλτάτην εἶναι φῂς σαυτῷ ψυχὴν εἰ προήσει , καὶ τοσούτων εὐποριῶν καὶ τοσαύτης εὐδαιμονίας ἀπέδειξας κυρίους · νῦν δʼ οὐδʼ εἰς αὐτὴν τὴν
Lemmas: Ἀγαμέμνων ἀνατίθημι ; ἐγώ δέ ἡγέομαι ὁ μέν τέλος πᾶς πρᾶγμα ὁ θεός χρή καταλείπω , ὥσπερ καί ἐγώ ἅπας ὁράω περί ἐγώ αὐτός βουλεύω . οὐ γάρ ποικίλος δέω οὗτος γε μοῦσαι , ἀλλά πᾶς εὔδηλος ὅτι εἰρήνη πόλεμος γέρας σύμφορος καί ὅτι οὐ εἰμί μάχομαι καί κινδυνεύω ἀναιμωτί ὁ αἰών διέρχομαι . ἀλλά οὐ οὗτος χάριν ὁ πίστις παραβαίνω · ἀλλά ὅς μέν ὁ δαίμων κύριος , αὐτός καταλείπω , ὅσος δέ εἰς λογισμός ἥκω καί ὁ βουλεύω , μηδαμοῦ ὁ κακός ἑαυτοῦ τιμάω ἀνήρ . νή Ζεύς ἀλλά οὐ ἄξιος σύ ὁ δῶρον οὐδέ ἐκπλήσσω σύ ὑπισχνέομαι , οὐδέ ἐάν ὁ ψάμμος καί ὁ κόνις παρέρχομαι ὁ πλῆθος . ἀγαθός γε , ὦ γενναῖος , καί γνωρίζω οὗτος ἤδη ὁ λόγος . ἐγώ δέ οὐ ὁ χρῆμα ἕνεκα συμβουλεύω σύ βοηθέω ὁ Ἀχαιός · πόθεν ; μηδέποτε οὕτως μικρός ὁράω ὁ σός · ἀλλά ὑπέρ αὐτός ὁ δίκαιος καί ὁ προσήκω οὕτως ποιέω . ἀλλά ὁ μέν χρῆμα φιλία τις σύμβολον δέχομαι εἴτε καί χαίρω ἐάω , οὐ διαφέρω · καί περί ὁ κηδεία οὗτος ἐπί σχολή βουλεύω , μηδέ γάρ ἄν οὗτος σύ ἁρπάζω . παῖς γάρ ἄν εἰμί , εἰ οὗτος συμβουλεύω , ἡγέομαι μέν ἐκεῖνος οὐ ἀνελεύθερος εἰμί ὁ δόσις καί ὁ ἐπάγγελμα , σεαυτοῦ δέ ἕτερος εἰμί ὁ ποιέω ὁ ἔξοδος . ποῖος οὗτος ; ὅς μικρός πρόσθεν αὐτός ἀπαριθμέω , πολύς χρῆμα καλός πρᾶγμα . πῶς γάρ οὐ ἄτοπος καί ὑπερφυής , εἰ πρότερος μέν ὁ Ἀχαιός οὗτος ἡγέομαι δώδεκα μέν πόλις κατά θάλασσα , ἕνδεκα δέ αἱρέω κατά ἤπειρος οὐδείς ὁ ἴδιος ὑπολογίζομαι , οὐ πόνος , οὐ κίνδυνος , οὐ ἀσχολία , οὐ ὅς φίλος εἰμί φημί σεαυτοῦ ψυχή εἰ προίημι , καί τοσοῦτος εὐπορία καί τοσοῦτος εὐδαιμονία ἀποδείκνυμι κύριος · νῦν δέ οὐδέ εἰς αὐτός ὁ
aelius-aristides.presbeutiko-s-pro-s-axille 435
ἀλλὰ τί φήσουσιν οἱ Τρῶες ; ἆρʼ οὐ φεύγειν σε φοβούμενον , ὁρῶντα οὐδεμίαν σωτηρίαν ἐὰν μένῃς ; ἄξιόν γε , οὐ γάρ ; τὸ Πριάμου καὶ Νέστορος γῆρας συντεθὲν τοιαύτης αἰσχύνης . ἀλλὰ ταῦτα μὲν οὐ ποιήσεις , μενεῖς δὲ ἄχρι ἂν ἐπὶ τὰς σὰς σκηνάς τε καὶ ναῦς ὁ Ἕκτωρ ἀφίκηται , κτείνων πάντας ἑξῆς , τηνικαῦτα δὲ αὐτοῖς δείξεις ὅστις εἶ ; εἰ μέν σοι τοσοῦτον περίεστι , πῶς οὐκ αἰσχρὸν ἐκεῖνον τὸν καιρὸν ἐᾶσαι γενέσθαι καὶ μὴ περὶ τῆς ἁπάντων σωτηρίας τῇ περιουσίᾳ χρήσασθαι , ἀλλʼ ὅταν μηδεὶς λίπηται ; εἰ δʼ ἐργῶδες ἤδη γίγνεται , βοηθητέον ἡνίκʼ ἔξεστιν ; ἐγὼ δʼ ἀπιστῶ οὐδʼ ἐκείνῳ , τῷ μὴ οὐ καὶ μόνον σὲ πρὸς ἅπαντας τοὺς βαρβάρους ἱκανὸν εἶναι καὶ ἔτι κρείττω . ἡγοῦμαι μέντοι τῷ παντὶ τὸ τοῦ καιροῦ διαφέρειν οὐ μόνον κατὰ τοῦτο ὅτι ἄμεινον ὄντων σοι τῶν θεατῶν καὶ μαρτύρων ἐπιδείξασθαι τὴν ὑπερβολὴν ταύτην , ἀλλʼ ἔτι καὶ κατʼ ἐκεῖνο , ὅτι τηνικαῦτα μὲν σαυτῷ δόξεις βοηθεῖν καὶ κατʼ ἀνάγκας ἀμύνεσθαι , νῦν δʼ ὑπὲρ τῶν κεκληκότων ἐξιέναι καὶ βοηθεῖν τούτοις · ὥστε οὐ μικρὸν κερδανεῖς παρὰ τὴν χάριν . ὅλως δὲ οὐκ ἔστι τοῦ πολέμου ταμίαν γενέσθαι καθʼ ὅσον βούλει μέρος . ἀλλὰ πολλὰ γένοιτʼ ἂν ὧν βούλει μεθʼ ὧν οὐκ ἂν δέξαιο . πεσεῖταί τις καὶ τῶν πάνυ σοι κεχαρισμένων . καὶ τοὺς μὲν ἄλλους ἐῶ , ἀλλʼ ἡμᾶς τουτουσὶ οὓς προσεῖπας φιλτάτους , καὶ οὓς ἀνέστης ἰδὼν , καὶ οἷς τὸν κρατῆρα ἔστησας καὶ προεῖπας ζωρότερον εἶναι , τί κωλύει καὶ ἡμᾶς αὔριον κεῖσθαι τηνικάδε ὁμοῦ τοῖς ἄλλοις ἀναμεμιγμένους , καὶ μεθʼ ὧν νῦν σπένδεις , ἀπὸ τούτων ῥυῆναι τὴν γῆν αἵματι καὶ κρατῆρας ἐν Ἕκτορος ἵστασθαι ἐπινικίους καὶ παιᾶνας ᾁδεσθαι σοῦ ζῶντος ὦ Ζεῦ ; τί δʼ , ἂν ἅμα ταῖς σκηναῖς ἐχομέναις καὶ ταῖς ναυσὶν ἐμπιμπραμέναις καὶ τὴν περιπόθητον ταύτην
Lemmas: ἀλλά τίς φημί ὁ Τρώς ; ἆρα οὐ φεύγω σύ φοβέω , ὁράω οὐδείς σωτηρία ἐάν μένω ; ἄξιος γε , οὐ γάρ ; ὁ Πρίαμος καί Νέστωρ γῆρας συντίθημι τοιοῦτος αἰσχύνη . ἀλλά οὗτος μέν οὐ ποιέω , μένω δέ ἄχρι ἄν ἐπί ὁ σός σκηνή τε καί ναῦς ὁ Ἕκτωρ ἀφικνέομαι , κτείνω πᾶς ἑξῆς , τηνικαῦτα δέ αὐτός δείκνυμι ὅστις εἰμί ; εἰ μέν σύ τοσοῦτος περίειμι , πῶς οὐ αἰσχρός ἐκεῖνος ὁ καιρός ἐάω γίγνομαι καί μή περί ὁ ἅπας σωτηρία ὁ περιουσία χράω , ἀλλά ὅταν μηδείς λείπω ; εἰ δέ ἐργώδης ἤδη γίγνομαι , βοηθητέος ἡνίκα ἔξεστι ; ἐγώ δέ ἀπιστέω οὐδέ ἐκεῖνος , ὁ μή οὐ καί μόνος σύ πρός ἅπας ὁ βάρβαρος ἱκανός εἰμί καί ἔτι κρατύς . ἡγέομαι μέντοι ὁ πᾶς ὁ ὁ καιρός διαφέρω οὐ μόνος κατά οὗτος ὅτι ἀγαθός εἰμί σύ ὁ θεατής καί μάρτυς ἐπιδείκνυμι ὁ ὑπερβολή οὗτος , ἀλλά ἔτι καί κατά ἐκεῖνος , ὅτι τηνικαῦτα μέν σεαυτοῦ δοκέω βοηθέω καί κατά ἀνάγκη ἀμύνω , νῦν δέ ὑπέρ ὁ καλέω ἐξέρχομαι καί βοηθέω οὗτος · ὥστε οὐ μικρός κερδαίνω παρά ὁ χάρις . ὅλος δέ οὐ εἰμί ὁ πόλεμος ταμίας γίγνομαι κατά ὅσος βούλομαι μέρος . ἀλλά πολύς γίγνομαι ἄν ὅς βούλομαι μετά ὅς οὐ ἄν δέχομαι . πίπτω τις καί ὁ πάνυ σύ χαρίζω . καί ὁ μέν ἄλλος ἐάω , ἀλλά ἐγώ οὗτος ὅς προσλέγω φίλος , καί ὅς ἀνίστημι ὁράω , καί ὅς ὁ κρατήρ ἵστημι καί προλέγω ζωρός εἰμί , τίς κωλύω καί ἐγώ αὔριον κεῖμαι τηνικάδε ὁμοῦ ὁ ἄλλος ἀναμίσγω , καί μετά ὅς νῦν σπένδω , ἀπό οὗτος ῥέω ὁ γῆ αἷμα καί κρατήρ ἐν Ἕκτωρ ἵστημι ἐπινίκιος καί παιάν ᾁδομαι σύ ζάω ὦ Ζεύς ; τίς δέ , ἐάν ἅμα ὁ σκηνή ἔχω καί ὁ ναῦς ἐμπίμπρημι καί ὁ περιπόθητος οὗτος