aelius-aristides.presbeutiko-s-pro-s-axille 429
τούτοις ἔτι κινδυνεύειν ἐπὶ στρατείας περὶ ψυχῆς , ὃ πᾶσιν ἁπάντων κτημάτων τιμιώτατον εἶναι συμβέβηκε καὶ πρῶτον ὁ τῶν Ἑλλήνων ἄριστος ὁρίζεται , εἰ τούτοις ἕκαστος ἐχρήσατο τοῖς λογισμοῖς , οὐδʼ ἂν συνελέγη δή που τὸ στράτευμα τὴν ἀρχήν . νῦν δὲ οἶμαι δύο ταῦτα ἦν τὰ κινοῦντα , τό τε τοῖς ὅρκοις πάλαι προκατειλῆφθαι θεῶν τινος , οἶμαι , προνοίᾳ καὶ τὸ κοινῇ πάντας ὑβρίσθαι δοκεῖν ὑπὸ τῶν ἀλλοφύλων καὶ μὴ δεῖν ἐπιτρέπειν . προσθείη δʼ ἄν τις τάχα καὶ τρίτον τὸ τοῖς ἄρχουσι πείθεσθαι χρῆναι . μὴ δὴ τοῦτο σκοπῶμεν νῦν , τίνος χάριν τὴν στρατείαν ἠράμεθα ἐξ ἀρχῆς , ἀλλʼ ὅτι οὐ τῶν αὐτῶν ἐστι τότε μὲν τὰ ἄλλα πάντα δεύτερα ποιήσασθαι , νῦν δὲ πρὶν ὧν ἕνεχʼ ἥκομεν πρᾶξαι διαστῆναι . οὐ γὰρ τῇ προφάσει τῆς στρατείας ἀκόλουθον , ἀλλʼ ἐναντίον αὐτῇ τῇ στρατείᾳ φαίνεται · ἔπειτʼ οὐδὲ ὅμοιόν ἐστιν · ὅπως δὲ , ἀκούσει πρᾴως . οὐ γὰρ ἵνα ἐλέγξω λέγω , ἀλλʼ ὅπως παραμυθήσωμαι · εἰ γὰρ μὴ ἐκομίζου τὴν ἄνθρωπον , εἰκότως ἂν εἰς ταῦτʼ ἀνεχώρεις , νῦν δὲ οὐ μόνον αὐτὴν , ἀλλὰ καὶ ἑπτὰ πρὸς αὐτῇ δίδωσιν · ἄλλα γὰρ ἐῶ τοσαῦτα τὸ πλῆθος . καίτοι εἴ γε οἱ Τρῶες ἐβούλοντο τὴν Ἑλένην καὶ ὅσα μετʼ αὐτῆς ἄγοντες ᾤχοντο ἀποδιδόναι , οὐκ ἂν ἡμῖν ἦν λόγος πρὸς αὐτούς · εἰ δὲ δὴ καὶ παρʼ ἑαυτῶν οἴκοθεν προσετίθεσαν , οὐδὲ φωνὴν οὐδεὶς προήκατο ἂν ὡς οὐ χρὴ δέχεσθαι . τί τούτου μέγα σημεῖον ; αὐτοὶ ταῦτα προὐκαλούμεθʼ αὐτοὺς κατʼ ἀρχὰς εὐθὺς , ἀλλʼ οὔτε ἐκείνων οὐδεὶς ταῦτα ἐβούλετο ποιεῖν , σοί τε ἣν ἀφῃρέθης , ἐπάνεισι μετὰ πολλῶν . εἰ δʼ αὖ καὶ δίκην δεῖ προσυποσχεῖν τῆς ὕβρεως , δέδωκε καὶ μάλα πολλὴν ἐκεῖνός γε . χωρὶς γὰρ ὧν ἀπολώλεκε τοσούτων τὸ πλῆθος στρατιωτῶν τήν γε ἀπὸ τοῦ φόβου καὶ τοῦ ταπεινὸς εἶναι πηλίκην τινʼ οἴει σοι δίδωσι δίκην ;
Lemmas: οὗτος ἔτι κινδυνεύω ἐπί στρατεία περί ψυχή , ὅς πᾶς ἅπας κτῆμα τίμιος εἰμί συμβαίνω καί πρῶτος ὁ ὁ Ἕλλην ἀγαθός ὁρίζω , εἰ οὗτος ἕκαστος χράω ὁ λογισμός , οὐδέ ἄν συλλέγω δή που ὁ στράτευμα ὁ ἀρχή . νῦν δέ οἴομαι δύο οὗτος εἰμί ὁ κινέω , ὁ τε ὁ ὅρκος πάλαι προκαταλαμβάνω θεός τις , οἴομαι , πρόνοια καί ὁ κοινῇ πᾶς ὑβρίζω δοκέω ὑπό ὁ ἀλλόφυλος καί μή δέω ἐπιτρέπω . προστίθημι δέ ἄν τις τάχα καί τρίτος ὁ ὁ ἄρχω πείθω χρή . μή δή οὗτος σκοπέω νῦν , τίς χάριν ὁ στρατεία ἀείρω ἐκ ἀρχή , ἀλλά ὅτι οὐ ὁ αὐτός εἰμί τότε μέν ὁ ἄλλος πᾶς δεύτερος ποιέω , νῦν δέ πρίν ὅς ἕνεκα ἥκω πράσσω διΐστημι . οὐ γάρ ὁ πρόφασις ὁ στρατεία ἀκόλουθος , ἀλλά ἐναντίος αὐτός ὁ στρατεία φαίνω · ἔπειτα οὐδέ ὅμοιος εἰμί · ὅπως δέ , ἀκούω πρᾶος . οὐ γάρ ἵνα ἐλέγχω λέγω , ἀλλά ὅπως παραμυθέομαι · εἰ γάρ μή κομίζω ὁ ἄνθρωπος , ἔοικα ἄν εἰς οὗτος ἀναχωρέω , νῦν δέ οὐ μόνος αὐτός , ἀλλά καί ἑπτά πρός αὐτός δίδωμι · ἄλλος γάρ ἐάω τοσοῦτος ὁ πλῆθος . καίτοι εἰ γε ὁ Τρώς βούλομαι ὁ Ἑλένη καί ὅσος μετά αὐτός ἄγω οἴχομαι ἀποδίδωμι , οὐ ἄν ἐγώ εἰμί λόγος πρός αὐτός · εἰ δέ δή καί παρά ἑαυτοῦ οἴκοθεν προστίθημι , οὐδέ φωνή οὐδείς προίημι ἄν ὡς οὐ χρή δέχομαι . τίς οὗτος μέγας σημεῖον ; αὐτός οὗτος προκαλέω αὐτός κατά ἀρχή εὐθύς , ἀλλά οὔτε ἐκεῖνος οὐδείς οὗτος βούλομαι ποιέω , σύ τε ὅς ἀφαιρέω , ἐπάνειμι μετά πολύς . εἰ δέ αὖ καί δίκη δέω προσυποσχάω ὁ ὕβρις , δίδωμι καί μάλα πολύς ἐκεῖνος γε . χωρίς γάρ ὅς ἀπόλλυμι τοσοῦτος ὁ πλῆθος στρατιώτης ὁ γε ἀπό ὁ φόβος καί ὁ ταπεινός εἰμί πηλίκος τις οἴομαι σύ δίδωμι δίκη ;