aelius-aristides.presbeutiko-s-pro-s-axille 430
οὐδὲ γὰρ ἄλλο γε οὐδὲν νῦν ἢ τὸ σχῆμα πᾶν ἀποτέθειται , ἱκέτης ἐκ βασιλέως καὶ δοῦλος ἐξ ἐλευθέρου γεγονὼς , καὶ εἰ δεῖ τἀληθέστερον εἰπεῖν , ἐλέῳ θαρρῶν , ἐὰν τὰ κράτιστα φέρηται παρὰ τῆς τύχης . καὶ μὴν εἰ δεῖ καὶ τούτων μνημονεύειν , ἐκεῖνο ἐνθυμήθητι · τῶν ἀτόπων ἐστὶ συλλεγομένης μὲν τότε τῆς στρατιᾶς οὕτω προθύμως ἔχειν σε πρὸς τὸ μετασχεῖν τῶν πραγμάτων , ὥστʼ ἐπειδὴ τάχιστα εἶδες τὰ ὅπλα ὁρμῆσαι πρὸς αὐτὰ καὶ μὴ κατασχεῖν σεαυτὸν , καὶ ταῦτα ὄντα παῖδα κἀν ταῖς κόραις κρυπτόμενον , νῦν δʼ ἐπειδὴ τηλικόσδʼ εἶ καὶ παῖδα ἔχεις ὡραῖον ὡς συνεῖναι καὶ στρατεύεσθαι , καὶ δόξαν τὴν πρώτην ἐν ἅπασιν εἴληφας , βούλεσθαι μὴ χρῆσθαι τοῖς ὅπλοις τοῖς σαυτοῦ , ἀλλὰ ζητεῖν προφάσεις διʼ ἃς προήσει πάντα , καὶ τότε μὲν τὴν παῖδα ἀπολιπεῖν ῥᾳδίως , ἧς τί σοι φίλτερον εἰκὸς εἶναι ; καὶ ἣν ὁμότιμον ἐκτήσω γυναῖκα σαυτῷ , νῦν δʼ ἑτέρας παιδὸς ἕνεκα τἀναντία γνῶναι σαυτῷ περὶ τῶν ὅλων . σκόπει μὴ οὐδὲ τῆς Δηιδαμείας ᾖ ταῦτα ἄξια ἐπαινέσαι , μή τί γε ἀνδρὸς ὅτου καὶ μνησθῆναι καλόν . καὶ λέγεις δὴ τὰς μοίρας τὰς διττὰς ἀκηκοέναι παρὰ τῆς μητρὸς ἄριστα εἰδυίας περὶ αὐτῶν . ἐγὼ δὲ ἀμφιγνοῶ μὲν εἴτε σπουδάζων ταῦτα λέγεις εἴτʼ ἐρεσχελῶν ἡμᾶς καὶ φιλονεικίᾳ τινὶ θυμοῦ · οὐ γὰρ σοί γε οἱ λόγοι · πολλοῖς ἔργοις τοῦτο σοῖς τεκμαίρομαι . οὐ μὴν ἀλλʼ εἰ τὰ μάλιστα ἐσπούδακας , ἔστι σοι καὶ τούτων οὕτως ἐχόντων ὅμως τὰ δέοντα βουλεύσασθαι · μάλιστα μὲν γὰρ ἔγωγε φαίην ἂν τὴν μητέρα σου ποιεῖσθαι τούτοις συγκατατίθεσθαι τοῖς λόγοις , ἐπεὶ καὶ ὁ πατὴρ καὶ ὁ διδάσκαλος οὕτως ἐπαίδευόν σε πειρώμενοι , ἔπειτʼ ἐνταῦθα δὴ καὶ τὸ πάνδεινόν ἐστιν , εἰ παρʼ αὐτοὺς μὲν τοὺς λόγους καὶ τὴν ἀκοὴν οὕτως ἐρρωμένως ἔσχες ὥστε τὴν εὐδοξίαν καὶ τὸ καλὸν πρὸ τῆς ἀσφαλείας καὶ τοῦ γήρως αἱρεῖσθαι , ἐπειδὴ δὲ
Lemmas: οὐδέ γάρ ἄλλος γε οὐδείς νῦν ἤ ὁ σχῆμα πᾶς ἀποτίθημι , ἱκέτης ἐκ βασιλεύς καί δοῦλος ἐκ ἐλεύθερος γίγνομαι , καί εἰ δέω ἀληθής λέγω , ἔλεος θαρσέω , ἐάν ὁ κρατύς φέρω παρά ὁ τύχη . καί μήν εἰ δέω καί οὗτος μνημονεύω , ἐκεῖνος ἐνθυμέομαι · ὁ ἄτοπος εἰμί συλλέγω μέν τότε ὁ στρατιά οὕτως πρόθυμος ἔχω σύ πρός ὁ μετέχω ὁ πρᾶγμα , ὥστε ἐπειδή ταχύς ὁράω ὁ ὅπλον ὁρμάω πρός αὐτός καί μή κατέχω σεαυτοῦ , καί οὗτος εἰμί παῖς ἐν ὁ κόρη κρύπτω , νῦν δέ ἐπειδή τηλικόσς εἰμί καί παῖς ἔχω ὡραῖος ὡς σύνειμι καί στρατεύω , καί δόξα ὁ πρῶτος ἐν ἅπας λαμβάνω , βούλομαι μή χράω ὁ ὅπλον ὁ σεαυτοῦ , ἀλλά ζητέω πρόφασις διά ὅς προίημι πᾶς , καί τότε μέν ὁ παῖς ἀπολείπω ῥᾴδιος , ὅς τίς σύ φίλτερος ἔοικα εἰμί ; καί ὅς ὁμότιμος κτάομαι γυνή σεαυτοῦ , νῦν δέ ἕτερος παῖς ἕνεκα ἐναντίος γιγνώσκω σεαυτοῦ περί ὁ ὅλος . σκοπέω μή οὐδέ ὁ Δηϊδαμεία εἰμί οὗτος ἄξιος ἐπαινέω , μή τίς γε ἀνήρ ὅστις καί μιμνῄσκω καλός . καί λέγω δή ὁ μοῖρα ὁ δισσός ἀκούω παρά ὁ μήτηρ ἀγαθός οἶδα περί αὐτός . ἐγώ δέ ἀμφιγνοέω μέν εἴτε σπουδάζω οὗτος λέγω εἴτε ἐρεσχελέω ἐγώ καί φιλονικία τις θυμός · οὐ γάρ σύ γε ὁ λόγος · πολύς ἔργον οὗτος σός τεκμαίρομαι . οὐ μήν ἀλλά εἰ ὁ μάλα σπουδάζω , εἰμί σύ καί οὗτος οὕτως ἔχω ὅμως ὁ δέω βουλεύω · μάλα μέν γάρ ἐγώ φημί ἄν ὁ μήτηρ σύ ποιέω οὗτος συγκατατίθημι ὁ λόγος , ἐπεί καί ὁ πατήρ καί ὁ διδάσκαλος οὕτως παιδεύω σύ πειράω , ἔπειτα ἐνταῦθα δή καί ὁ πάνδεινος εἰμί , εἰ παρά αὐτός μέν ὁ λόγος καί ὁ ἀκοή οὕτως ἐρρωμένος ἔχω ὥστε ὁ εὐδοξία καί ὁ καλός πρό ὁ ἀσφάλεια καί ὁ γῆρας αἱρέω , ἐπειδή δέ