aelius-aristides.presbeutiko-s-pro-s-axille 433
σωτηρίαν αὐτοῖς ἐπαρκέσαι τολμήσεις . πόθεν ὦ πρὸς θεῶν ἐκτήσω τὴν κόρην , ἵνα τἄλλʼ ἀφῶμεν ; ἀφʼ ὧν εὐηργέτεις ἡμᾶς . οὕτω γοῦν καὶ τὴν Λυρνησὸν εἷλες ἐν τῷ πλήθει τῶν ἄλλων χωρίων . οὐκοῦν οὐ τὸ στράτευμα τῆς παιδὸς εἰκὸς εἶναι προσθήκην , ἀλλὰ τὴν παῖδα τοῦ στρατοπέδου καὶ τῶν ἄλλων πραγμάτων . ἁπάντων δὲ ἀτοπώτατον , εἰ ὁ μὲν Χρύσης τὴν θυγατέρα ἀπολαμβάνων οὐ προήχθη περαιτέρω εὔξασθαι ὡς πολεμίοις , ἀλλʼ ἐπέπαυτο τῆς ὀργῆς , ἄνθρωπος βάρβαρος καὶ φύσει πολέμιος καὶ συγκινδυνεύσας καὶ περὶ τῆς σωτηρίας αὐτῆς , σὺ δʼ αὐτήν τε ἀπολαμβάνων τὴν ἄνθρωπον καὶ πρὸς ἐκείνῃ τοσαύτας λαμβάνων , καὶ πρὸς ταῖς γυναιξὶ χρήματα , πόλεις , χώραν , συγγένειαν , ἃ θαυμάζειν δέον οὐκ ἐῶ , μέμψασθαι δʼ οὐκ ἔχεις , εἰσαεὶ μενεῖς ἐπὶ τοῦ παροξυσμοῦ ; κἀκεῖνος μὲν συνεύξατο τῷ θεῷ παῦσαι τὴν νόσον ἡμῖν , σὺ δʼ οὐ βουλήσει παῦσαι τὰ τοῦ πολέμου δύσκολα ; ἀλλʼ ὁ μὲν ἐξ ἀμφοῖν ἐνεδείξατο τὴν δύναμιν τοῖς Ἀχαιοῖς , ἔκ τε ὧν καταρασάμενος πολλοὺς διέφθειρε καὶ ὧν εὐξάμενος ἅπαντας ἔσωσε , σὺ δʼ ἀξιώσεις ἀπὸ θατέρου μόνου μιμήσασθαι τὸν ἱερέα , καὶ ταῦτα ἀπὸ τῶν ἀπολλυμένων ; ἀλλὰ πολλῷ βέλτιον ἦν τῷ σώζειν πάντας ἐνδείκνυσθαι τὴν ῥώμην ἢ θάτερον πράξαντα τὸ λοιπὸν φυγεῖν , καὶ προδοῦναι μὲν τὸ στρατόπεδον ἐπὶ τῷ κομίσασθαι τὴν σαυτοῦ δεινὸν ἂν ἡγήσω , σῶσαι δὲ οὐ δέξει τὸ στρατόπεδον μετὰ τοῦ τὴν σεαυτοῦ κομίζεσθαι , ἀλλʼ ὁ μὲν Ἕκτωρ πυρὶ καὶ σιδήρῳ πάντα ἐπέρχεται , καὶ σμικρόν ἐστιν αὐτῷ σῶσαι Τροίαν , σὺ δʼ ἐν τῇ σκηνῇ μενεῖς ᾁδων πρὸς λύραν ; πότερον τὰ ἑτέρων ᾁδων μενεῖς ; ἀλλʼ ἄμεινον ἑτέροις τὰ σαυτοῦ παρασχεῖν ᾁδειν ἐπὶ χρηστῷ τινι . ἀλλὰ τὴν μῆνιν νὴ Δίʼ ἣν μηνίεις ταύτην ὑμνήσεις ὥσπερ θεόν ; δέδοικα μὴ τῶν Ἀχαιῶν ᾁδης ἐπιταφίους , οὕτως ἀωρὶ τοῦ παντὸς χρόνου
Lemmas: σωτηρία αὐτός ἐπαρκέω τολμάω . πόθεν ὦ πρός θεός κτάομαι ὁ κόρη , ἵνα ἄλλος ἀφίημι ; ἀπό ὅς εὐεργετέω ἐγώ . οὕτως γοῦν καί ὁ Λυρνησός αἱρέω ἐν ὁ πλῆθος ὁ ἄλλος χωρίον . οὐκοῦν οὐ ὁ στράτευμα ὁ παῖς ἔοικα εἰμί προσθήκη , ἀλλά ὁ παῖς ὁ στρατόπεδον καί ὁ ἄλλος πρᾶγμα . ἅπας δέ ἄτοπος , εἰ ὁ μέν Χρύσης ὁ θυγάτηρ ἀπολαμβάνω οὐ προάγω περαιτέρω εὔχομαι ὡς πολέμιος , ἀλλά παύω ὁ ὀργή , ἄνθρωπος βάρβαρος καί φύσις πολέμιος καί συγκινδυνεύω καί περί ὁ σωτηρία αὐτός , σύ δέ αὐτός τε ἀπολαμβάνω ὁ ἄνθρωπος καί πρός ἐκεῖνος τοσοῦτος λαμβάνω , καί πρός ὁ γυνή χρῆμα , πόλις , χώρα , συγγένεια , ὅς θαυμάζω δέω οὐ ἐάω , μέμφομαι δέ οὐ ἔχω , εἰσαεί μένω ἐπί ὁ παροξυσμός ; ἐκεῖνος μέν συνεύχομαι ὁ θεός παύω ὁ νόσος ἐγώ , σύ δέ οὐ βούλομαι παύω ὁ ὁ πόλεμος δύσκολος ; ἀλλά ὁ μέν ἐκ ἄμφω ἐνδείκνυμι ὁ δύναμις ὁ Ἀχαιός , ἐκ τε ὅς καταράομαι πολύς διαφθείρω καί ὅς εὔχομαι ἅπας σῴζω , σύ δέ ἀξιόω ἀπό ἕτερος μόνος μιμέομαι ὁ ἱερεύς , καί οὗτος ἀπό ὁ ἀπόλλυμι ; ἀλλά πολύς ἀγαθός εἰμί ὁ σῴζω πᾶς ἐνδείκνυμι ὁ ῥώμη ἤ ἕτερος πράσσω ὁ λοιπός φεύγω , καί προδίδωμι μέν ὁ στρατόπεδον ἐπί ὁ κομίζω ὁ σεαυτοῦ δεινός ἄν ἡγέομαι , σῴζω δέ οὐ δέχομαι ὁ στρατόπεδον μετά ὁ ὁ σεαυτοῦ κομίζω , ἀλλά ὁ μέν Ἕκτωρ πῦρ καί σίδηρος πᾶς ἐπέρχομαι , καί μικρός εἰμί αὐτός σῴζω Τροία , σύ δέ ἐν ὁ σκηνή μένω ᾁδω πρός λύρα ; πότερος ὁ ἕτερος ᾁδων μένω ; ἀλλά ἀγαθός ἕτερος ὁ σεαυτοῦ παρέχω ᾁδω ἐπί χρηστός τις . ἀλλά ὁ μῆνις νή Ζεύς ὅς μηνίω οὗτος ὑμνέω ὥσπερ θεός ; δείδω μή ὁ Ἀχαιός ᾁδης ἐπιτάφιος , οὕτως ἀωρί ὁ πᾶς χρόνος