aelius-aristides.presbeutiko-s-pro-s-axille 431
ὡμολόγησας αὐτῇ περὶ τῆς ἀμείνονος μοίρας , πάλιν ἐξ ἀρχῆς ἕτερος γενήσει , καὶ τότε μὲν καὶ τῆς ψυχῆς τῆς σαυτοῦ πλείονος ἄξιον ἡγοῦ τὸ στρατόπεδον , νῦν δὲ οὐδὲ τῆς κόρης ἀντάξιον , μᾶλλον δὲ ἑνὸς τῶν περὶ τὴν κόρην συμβάντων . οὕτως μέντἂν ἀμφοτέρων δόξαις τὴν παῖδα τιμιωτέραν ἡγεῖσθαι , καὶ σαυτοῦ καὶ τῶν Ἀχαιῶν . πῶς γὰρ οὐ καὶ σαυτοῦ , εἰ τοῦ μὲν σώζεσθαι κρεῖττον τὸ εὐδοξεῖν , τοῦ δὲ εὐδοξεῖν ἡ κόρη ; δόξαις δʼ ἂν οὕτως καὶ τὴν μητέρα ἐψεῦσθαι , καὶ σαυτὸν ἐξελέγχειν οὐκ ἐπιστάμενον λογίζεσθαι . τὸ μὲν γὰρ ἀπʼ ἀρχῆς εὐθὺς ἑλέσθαι πλεῖν οἴκαδε καὶ ζῆν ἡσυχῇ γνώμης κρίσις ἦν , τὸ δὲ τοὺς ἐπὶ τῆς στρατείας κινδύνους ἑλόμενον μεταβαλέσθαι περὶ τῶν αὐτῶν οὐ ταὐτὰ γιγνώσκειν ἐστίν · ὃ σοὶ τῶν πάντων ἥκιστα προσήκει , ὅσῳπερ ἀνθρώπων μάλιστα ἀρετὴν ἀσκεῖς καὶ τὸ μὴ ψεύδεσθαι . οὐ γὰρ δή που τοὺς μὲν ἄλλα λέγοντας , ἄλλα δὲ γιγνώσκοντας αἰτιάσει , τοὺς δὲ ὑπὲρ τῶν αὐτῶν ἄλλοτε ἄλλως βουλευομένους καὶ μὴ τοὺς αὐτοὺς ὄντας ἐπαινέσει . σκέψαι δὲ ὅτι κἀν τοῖς στρατοπέδοις μέχρι μὲν μὴ συνάγουσιν οἱ στρατηγοὶ πᾶς τις ὡς εἰπεῖν αὐτοκράτωρ ἐστὶν αὑτοῦ , ἐπειδὰν δὲ εἰς τάξιν καταστῇ , ταύτην δεῖ σώζειν , ἢ φαῦλον νομίζεσθαι · σὺ δʼ οὐ βουλεύεσθαι δόξεις περὶ ὧν αἵρεσίς ἐστί σοι , ἀλλʼ ἀναχωρεῖν ἀπὸ τούτων ἃ προὔκρινας αὐτὸς καὶ μονονοὺ λιπεῖν τὴν τάξιν · ὃ καὶ ὄναρ μοι δοκεῖς σύ γε ἰδὼν εἰκότως ἂν αἰσχυνθῆναι . δίκαια καὶ καλὰ ταῦτα ἐγίγνωσκες , ὡς οὐχ αἱρετὸς βίος ἀνθρώπῳ μακρὸς , εἰ μὴ προσέσται τὸ πράττειν τὰ δέοντα . ἐπεὶ δὲ τὴν παῖδα οἱ κήρυκες ἄγοντες ᾤχοντο , καὶ δὴ διὰ τοῦτο ἑτέρως ἔχει τὰ τῆς φύσεως . οὐ παύσει δύο τῶν χειρίστων ὀνειδῶν ἀμφισβητῶν , δειλίας καὶ ἀπιστίας · ὃ τῶν ἐχθρῶν οὐδεὶς πώποτε ὠνείδισε . καίτοι τίς ἂν ἦσθα πρὸς θεῶν , εἴ σοι ταῦτα
Lemmas: ὁμολογέω αὐτός περί ὁ ἀγαθός μοῖρα , πάλιν ἐκ ἀρχή ἕτερος γίγνομαι , καί τότε μέν καί ὁ ψυχή ὁ σεαυτοῦ πολύς ἄξιος ἡγέομαι ὁ στρατόπεδον , νῦν δέ οὐδέ ὁ κόρη ἀντάξιος , μάλα δέ εἷς ὁ περί ὁ κόρη συμβαίνω . οὕτως ἄν ἀμφότερος δοκέω ὁ παῖς τίμιος ἡγέομαι , καί σεαυτοῦ καί ὁ Ἀχαιός . πῶς γάρ οὐ καί σεαυτοῦ , εἰ ὁ μέν σῴζω κρατύς ὁ εὐδοξέω , ὁ δέ εὐδοξέω ὁ κόρη ; δοκέω δέ ἄν οὕτως καί ὁ μήτηρ ψεύδω , καί σεαυτοῦ ἐξελέγχω οὐ ἐπίσταμαι λογίζομαι . ὁ μέν γάρ ἀπό ἀρχή εὐθύς αἱρέω πλέω οἴκαδε καί ζάω ἡσυχῇ γνώμη κρίσις εἰμί , ὁ δέ ὁ ἐπί ὁ στρατεία κίνδυνος αἱρέω μεταβάλλω περί ὁ αὐτός οὐ αὐτός γιγνώσκω εἰμί · ὅς σύ ὁ πᾶς ἦκα προσήκω , ὅσος ἄνθρωπος μάλα ἀρετή ἀσκέω καί ὁ μή ψεύδω . οὐ γάρ δή που ὁ μέν ἄλλος λέγω , ἄλλος δέ γιγνώσκω αἰτιάομαι , ὁ δέ ὑπέρ ὁ αὐτός ἄλλοτε ἄλλος βουλεύω καί μή ὁ αὐτός εἰμί ἐπαινέω . σκοπέω δέ ὅτι ἐν ὁ στρατόπεδον μέχρι μέν μή συνάγω ὁ στρατηγός πᾶς τις ὡς λέγω αὐτοκράτωρ εἰμί ἑαυτοῦ , ἐπειδάν δέ εἰς τάξις καθίστημι , οὗτος δέω σῴζω , ἤ φαῦλος νομίζω · σύ δέ οὐ βουλεύω δοκέω περί ὅς αἵρεσις εἰμί σύ , ἀλλά ἀναχωρέω ἀπό οὗτος ὅς προκρίνω αὐτός καί μονονού λείπω ὁ τάξις · ὅς καί ὄναρ ἐγώ δοκέω σύ γε ὁράω ἔοικα ἄν αἰσχύνω . δίκαιος καί καλός οὗτος γιγνώσκω , ὡς οὐ αἱρετός βίος ἄνθρωπος μακρός , εἰ μή πρόσειμι ὁ πράσσω ὁ δέω . ἐπεί δέ ὁ παῖς ὁ κῆρυξ ἄγω οἴχομαι , καί δή διά οὗτος ἕτερος ἔχω ὁ ὁ φύσις . οὐ παύω δύο ὁ κακός ὄνειδος ἀμφισβητέω , δειλία καί ἀπιστία · ὅς ὁ ἐχθρός οὐδείς πώποτε ὀνειδίζω . καίτοι τίς ἄν εἰμί πρός θεός , εἰ σύ οὗτος