aelius-aristides.presbeutiko-s-pro-s-axille 436
ἀποσφάξωσιν , ἢ καὶ λαβόντες αἰχμάλωτον αὖθις ἄγωσι πρὸς ἑαυτούς ; ἢ νῦν αὕτη κεφάλαιόν ἐστι πάντων τῶν πραγμάτων ; ἡδέως δʼ ἄν σου πυθοίμην , εἰ τότε αὐτὴν παραλαβὼν Ἀγαμέμνων ἀπέκτεινεν , ἢ καὶ παρὰ σοὶ μένουσαν , τί χρῆν αὐτὸν ποιεῖν νῦν , ἢ πόσα τὰ ὑποφόνια καταθέντα εὐμενοῦς τυχεῖν , εἰ δὴ νῦν ζῶσαν ἀποκαθιστάντος καὶ προσέτι ὀμνύντος ἃ μάλιστʼ ἂν σὺ βουληθείης , εἶτʼ οὐ παύσει , ἀλλʼ εἰς τοσοῦτον ἥξεις ὀργῆς , ὥστʼ εἰ μὴ παρὰ πάντων λήψει τὴν δίκην κατὰ ἔθνη καὶ κατὰ πόλεις καὶ κατὰ σῶμα ἕκαστον , ἀβίωτον ἠγήσει τὸν βίον σαυτῷ . ὅρα μὴ αὐτὴν τὴν παῖδα μισήσῃς , ὅταν διʼ αὐτὴν διαφθαρῇ πασσυδὶ τὸ στρατόπεδον . βούλομαι δέ σοι καὶ τοῦ διδασκάλου Χείρωνος λόγον εἰπεῖν , ὅν ποτʼ ἐν τῷ Πηλίῳ διελέχθη πρός τινα τῶν ἀπʼ Αἰτωλίας . θυμοῦ γὰρ ἔφη μετρίου μὲν οὐδὲν ἂν κάλλιον ἀνθρώπῳ γενέσθαι , τοῦ δὲ ὑπερβάλλοντος οὐδὲν αἴσχιον · ὃς τοὺς μὲν ἐχθροὺς ἀντιλυπήσας ἀπήλλακται , τὸν δὲ ἔχοντα ἀεὶ καὶ συνεχῶς ἀπόλλυσι . σὺ δὲ μήτε ἐργάσῃ περαιτέρω μηδὲν μήτε αὐτὸς πάθῃς . ἐνθυμοῦ δὲ ὅτι πᾶσι πράγμασιν ὥσπερ ὅρους ἡ φύσις ἐστήσατο καὶ οὐδέν ἐστιν ἀθάνατον τῶν ἐν ἀνθρώποις , οὐ πόλεμος , οὐκ εἰρήνη , οὐ χάρις , οὐκ ὀργὴ , οὐκ ἄλλο τῶν πάντων οὐδέν · ἢ τῆς μὲν φιλίας τῆς ὑπαρχούσης σοι πρὸς τὸν βασιλέα λύσις εὑρέθη , τῆς δὲ ὀργῆς οὐ φανεῖται πάλιν ; καὶ μὴν πολὺ βέλτιον τὰς φιλίας ἀθανάτους ἀξιοῦν εἶναι ἢ ʼκείνων ἐρχομένων ὑπὸ τὴν τύχην τῆς ἔχθρας μὴ βούλεσθαι πορίζεσθαι λύσεις · δύο γὰρ τούτω θεὰ περιέρχεσθον ἅπαντα τὰ τῶν ἀνθρώπων , Νέμεσις καὶ Δίκη , οὐκ ἐῶσαι μεῖζον τῆς φύσεως φρονεῖν , ἀλλὰ ῥᾳδίως μικροὺς ἐκ μεγάλων ποιοῦσαι , ἐάν τις αὐτῶν μηδένα ποιῆται λόγον . καὶ τούτου σοι τὸ παράδειγμα ἐγγύθεν · ὃς σοῦ τότʼ ἐφρόνησε μεῖζον , τίνος
Lemmas: ἀποσφάζω , ἤ καί λαμβάνω αἰχμάλωτος αὖθις ἄγω πρός ἑαυτοῦ ; ἤ νῦν οὗτος κεφάλαιος εἰμί πᾶς ὁ πρᾶγμα ; ἡδύς δέ ἄν σύ πυνθάνομαι , εἰ τότε αὐτός παραλαμβάνω Ἀγαμέμνων ἀποκτείνω , ἤ καί παρά σύ μένω , τίς χρή αὐτός ποιέω νῦν , ἤ πόσος ὁ ὑποφόνια κατατίθημι εὐμενής τυγχάνω , εἰ δή νῦν ζάω ἀποκαθίστημι καί προσέτι ὄμνυμι ὅς μάλα ἄν σύ βούλομαι , εἶτα οὐ παύω , ἀλλά εἰς τοσοῦτος ἥκω ὀργή , ὥστε εἰ μή παρά πᾶς λαμβάνω ὁ δίκη κατά ἔθνος καί κατά πόλις καί κατά σῶμα ἕκαστος , ἀβίωτος ἀγάω ὁ βίος σεαυτοῦ . ὁράω μή αὐτός ὁ παῖς μισέω , ὅταν διά αὐτός διαφθείρω πανσυδί ὁ στρατόπεδον . βούλομαι δέ σύ καί ὁ διδάσκαλος Χείρων λόγος λέγω , ὅς ποτέ ἐν ὁ Πήλιον διαλέγω πρός τις ὁ ἀπό Αἰτωλία . θυμός γάρ φημί μέτριος μέν οὐδείς ἄν καλός ἄνθρωπος γίγνομαι , ὁ δέ ὑπερβάλλω οὐδείς αἰσχρός · ὅς ὁ μέν ἐχθρός ἀντιλυπέω ἀπαλλάσσω , ὁ δέ ἔχω ἀεί καί συνεχής ἀπόλλυμι . σύ δέ μήτε ἐργάζομαι περαιτέρω μηδείς μήτε αὐτός πάσχω . ἐνθυμέομαι δέ ὅτι πᾶς πρᾶγμα ὥσπερ ὅρος ὁ φύσις ἵστημι καί οὐδείς εἰμί ἀθάνατος ὁ ἐν ἄνθρωπος , οὐ πόλεμος , οὐ εἰρήνη , οὐ χάρις , οὐ ὀργή , οὐ ἄλλος ὁ πᾶς οὐδείς · ἤ ὁ μέν φιλία ὁ ὑπάρχω σύ πρός ὁ βασιλεύς λύσις εὑρίσκω , ὁ δέ ὀργή οὐ φαίνω πάλιν ; καί μήν πολύς ἀγαθός ὁ φιλία ἀθάνατος ἀξιόω εἰμί ἤ ἐκεῖνος ἔρχομαι ὑπό ὁ τύχη ὁ ἔχθρα μή βούλομαι πορίζω λύσις · δύο γάρ οὗτος θεά περιέρχομαι ἅπας ὁ ὁ ἄνθρωπος , Νέμεσις καί Δίκη , οὐ ἐάω μέγας ὁ φύσις φρονέω , ἀλλά ῥᾴδιος μικρός ἐκ μέγας ποιέω , ἐάν τις αὐτός μηδείς ποιέω λόγος . καί οὗτος σύ ὁ παράδειγμα ἐγγύθεν · ὅς σύ τότε φρονέω μέγας , τίς