aelius-aristides.peri-tou-pe-mpein-boh-qeian-toi-s-e-n-sikeli 365
ἐκεῖνό γʼ ἔστʼ εἰπεῖν , ὡς ἄρα ὀλίγοι περὶ τούτων ἐξ ἀρχῆς ἐγένοντο λόγοι παρʼ ἡμῖν , ἢ μιᾶς ἡμέρας μέρει μικρῷ τὸ πᾶν ἐπετρέψαμεν . ἀλλʼ ὡς μὲν καὶ κατʼ ἀρχὰς ἔτι τοῦ πολέμου καὶ Συρακοσίους ἐχθροὺς εἶναι καὶ τῶν Ἑλλήνων τῶν ἐκεῖ τοῖς δεομένοις βοηθεῖν ἐψηφίσασθε , καὶ τοὺς ἀποστόλους οὓς ἐπέμψατε πείρας ἕνεκα τοῦ παντὸς , ἐάσω · ἀλλʼ ἡνίκα τὸν μέγαν τουτονὶ στόλον πέμπειν διενοούμεθα , τίς λόγος οὐκ ἐρρήθη παρʼ ἡμῖν ; ἢ τίς οὐκ ἐτρίβη χρόνος ; ἢ τίνι τῶν πάντων εἰπεῖν οὐκ ἀπεδώκαμεν ; οἳ καὶ τὸ τελευταῖον περὶ τῆς παρασκευῆς αὐτῆς ἐκκλησίαν ποιοῦντες , παρελθόντος Νικίου καὶ πάλιν ἀντιλέγοντος ἐξ ἀρχῆς σχεδὸν ταῦθʼ ἅπερ καὶ νῦν ἐν τοῖς γράμμασιν , ὡς ἡ Σικελία πολλὴ καὶ οὔτε λαβεῖν ῥᾳδία οὔτε κατασχεῖν , ἐὰν ἄρα κτησώμεθα , * * ἀμφότερʼ εἰπεῖν ἔστιν , ὦ Ἀθηναῖοι · οὔτε γὰρ ὀργὴν οὐδʼ ἡντινοῦν ἐποιησάμεθʼ , ὥστʼ εἰπεῖν τὰ δοκοῦντα κωλῦσαι , καὶ διὰ πάντων ἀκούσαντες ἔτʼ ἄμεινον ἔγνωμεν ὡς χρὴ πλεῖν . εἰκότως , ὦ Ἀθηναῖοι . πολὺ γὰρ μᾶλλον προτρεπόντων καὶ κινούντων οἱ τοιοῦτοι λόγοι πάντες ἢ κωλυόντων εἰσὶν ὡς οἷόν τε . τό τε γὰρ μέγεθος τῆς νήσου καὶ ὁ περίπλους ἆθλόν ἐστι τοῦ τολμήματος ἄξιον τό τε συμμίκτους εἶναι τοὺς ἔχοντας αὐτὴν καὶ μὴ ταυτὸν φρονεῖν πρὸς ἡμῶν ἐστιν . ἓν μὲν γὰρ ὄντες γένος πάντες χαλεποὶ καὶ παραπεῖσαι καὶ βιάσασθαι διὰ τέλους ἂν ἦσαν , σύγκλυδες δὲ καὶ πανταχόθεν συμπεφορημένοι συμμάχων οὐχ ἧττον ἡμῖν ἔχουσι τάξιν ἢ πολεμίων . οὐ γὰρ ἂν γένοιντο καθʼ ἓν , ὥστε ὑπάρχειν τοὺς ἑτέρους κατὰ τῶν ἑτέρων ἔχειν . ὥσπερ γὰρ πόλιν οἶμαι στασιάζουσαν ῥᾷόν ἐστι παραστήσασθαι , οὕτω καὶ νῆσον , ἥτις ἐξ ἀρχῆς διῄρηται . ἔτι δʼ , ὦ Ἀθηναῖοι , πρὶν μὲν παραβαλεῖν ἡμέτερον ναυτικὸν εἰς Σικελίαν , ἦν τις ἀφορμὴ Συρακοσίοις ἀπὸ τῶν συμμάχων , παρούσης δὲ ἀποστροφῆς οἱ πρότερον κατʼ ἀνάγκας ἐκείνων ἀκούοντες σφαλεροὶ μὲν , εἰ παραμένοιεν , κοινωνοὶ τῶν πραγμάτων αὐτοῖς , χαλεποὶ δʼ , εἰ μετασταῖεν , γίγνονται πολέμιοι ·
Lemmas: ἐκεῖνος γε εἰμί λέγω , ὡς ἄρα ὀλίγος περί οὗτος ἐκ ἀρχή γίγνομαι λόγος παρά ἐγώ , ἤ εἷς ἡμέρα μέρος μικρός ὁ πᾶς ἐπιτρέπω . ἀλλά ὡς μέν καί κατά ἀρχή ἔτι ὁ πόλεμος καί Συρακούσιος ἐχθρός εἰμί καί ὁ Ἕλλην ὁ ἐκεῖ ὁ δέω βοηθέω ψηφίζω , καί ὁ ἀπόστολος ὅς πέμπω πεῖρα ἕνεκα ὁ πᾶς , ἐάω · ἀλλά ἡνίκα ὁ μέγας οὗτος στόλος πέμπω διανοόω , τίς λόγος οὐ λέγω παρά ἐγώ ; ἤ τίς οὐ τρίβω χρόνος ; ἤ τίς ὁ πᾶς λέγω οὐ ἀποδίδωμι ; ὁ καί ὁ τελευταῖος περί ὁ παρασκευή αὐτός ἐκκλησία ποιέω , παρέρχομαι Νικίας καί πάλιν ἀντιλέγω ἐκ ἀρχή σχεδόν οὗτος ὅς καί νῦν ἐν ὁ γράμμα , ὡς ὁ Σικελία πολύς καί οὔτε λαμβάνω ῥᾴδιος οὔτε κατέχω , ἐάν ἄρα κτάομαι , * * ἀμφότερος λέγω εἰμί , ὦ Ἀθηναῖος · οὔτε γάρ ὀργή οὐδέ ὅστις ποιέω , ὥστε λέγω ὁ δοκέω κωλύω , καί διά πᾶς ἀκούω ἔτι ἀγαθός γιγνώσκω ὡς χρή πλέω . ἔοικα , ὦ Ἀθηναῖος . πολύς γάρ μάλα προσρέπω καί κινέω ὁ τοιοῦτος λόγος πᾶς ἤ κωλύω εἰμί ὡς οἷος τε . ὁ τε γάρ μέγεθος ὁ νῆσος καί ὁ περίπλοος ἆθλον εἰμί ὁ τόλμημα ἄξιος ὁ τε σύμμικτος εἰμί ὁ ἔχω αὐτός καί μή τατός φρονέω πρός ἐγώ εἰμί . εἷς μέν γάρ εἰμί γένος πᾶς χαλεπός καί παραπείθω καί βιάζω διά τέλος ἄν εἰμί , σύγκλυς δέ καί πανταχόθεν συμφορέω σύμμαχος οὐ ἥσσων ἐγώ ἔχω τάξις ἤ πολέμιος . οὐ γάρ ἄν γίγνομαι κατά εἷς , ὥστε ὑπάρχω ὁ ἕτερος κατά ὁ ἕτερος ἔχω . ὥσπερ γάρ πόλις οἴομαι στασιάζω ῥᾴδιος εἰμί παρίστημι , οὕτως καί νῆσος , ὅστις ἐκ ἀρχή διαιρέω . ἔτι δέ , ὦ Ἀθηναῖος , πρίν μέν παραβάλλω ἡμέτερος ναυτικός εἰς Σικελία , εἰμί τις ἀφορμή Συρακούσιος ἀπό ὁ σύμμαχος , πάρειμι δέ ἀποστροφή ὁ πρότερος κατά ἀνάγκη ἐκεῖνος ἀκούω σφαλερός μέν , εἰ παραμένω , κοινωνός ὁ πρᾶγμα αὐτός , χαλεπός δέ , εἰ μεθίστημι , γίγνομαι πολέμιος ·