aelius-aristides.peri-tou-pe-mpein-boh-qeian-toi-s-e-n-sikeli 373
ὡς θεῖον τὸ χρῆμα τῆς ἀρχῆς · αὐτὴ γὰρ ἑαυτὴν σώζει . ὥσπερ γὰρ ἐν τοῖς ἰδίοις οἴκοις ἑνὶ μὲν καὶ δυοῖν οἰκέταιν χαλεπὸν χρήσασθαι , οἱ δὲ πολλοὶ κατὰ ἀλλήλων ὑπάρχουσιν , οὕτω κἀν ταῖς δυναστείαις τὸ πλῆθος τῶν δεδουλωμένων βεβαιοῖ τὴν ἰσχὺν τοῖς προειληφόσι · πάντες γὰρ ἐν κύκλῳ δεδίασιν ἀλλήλους . οὕτω δὴ καὶ ἡ Σικελία τοῖς ἐνταῦθʼ ἡμῖν οὖσι προσγενομένη αὐτή τε διὰ τούτων σωθήσεται καὶ τἀνταῦθα ἀκριβώσει καὶ σύνδεσμος , εἰ χρὴ τἀληθὲς εἰπεῖν , τῆς ἀρχῆς καθεστήξει . χειρωθέντες γὰρ ἄνθρωποι πολλοὶ καὶ παντοδαποὶ γένος , οὐχ ἕξουσιν ἀποστροφὴν , ἀλλὰ πᾶν τὸ μὴ περαιτέρω τοῦ παρόντος κακὸν ὥσπερ ἕρμαιον ἡγήσονται τοῖς ὅλοις ἀπειπόντες . ἀλλʼ ἐνταῦθα γὰρ ἤδη τῶν φόβων εἴημεν · ἐγὼ δὲ ἑτέρους ἐγγυτέρω τούτων ὁρῶ , τὸ ναυτικὸν εἰ κινήσαιμεν , ὦ Ἀθηναῖοι , νῦν ἐκ Σικελίας . καὶ οὐκ ἐκ τῶν Βάκιδος χρησμῶν οὐδʼ Ἀμφιλύτου μαθεῖν δεῖ με , ἀλλʼ αὐτὸς εὖ εἰδὼς ὑμῖν προλέγω Συρακοσίους καὶ Σελινουντίους καὶ πάντας τοὺς ἐκεῖθεν πολεμίους δεῦρʼ ἥξοντας , ἂν αὐτοὺς καλέσωμεν . τούτους γὰρ οὐχ ἧττον καλοῦμεν ἢ τοὺς ἡμετέρους αὐτῶν , ἂν ἅ τινες κελεύουσι ψηφιζώμεθα . οὐ γὰρ ἐξαρκέσει Συρακοσίοις , εἴ γε μηδὲν πεπόνθασιν , ἀλλὰ τοῦτο μὲν τῇ τύχῃ καὶ Λακεδαιμονίοις λογιοῦνται τοῖς ἀφῃρημένοις , ἡμᾶς δὲ ἐχθροὺς μὲν ὁμοίως ὥσπερ ἂν εἰ παρεστησάμεθα αὐτοὺς , δυνατὸν δʼ εἶναι νῦν μόνως ἀμύνασθαι , κρινοῦσι . καίτοι θαυμαστὸν εἴ τις , ὦ Ἀθηναῖοι , τὸ μὲν ἐν τῷ Συρακοσίων λιμένι τριήρεις ἡμετέρας εἶναι φοβερὸν κρίνει τῇ πόλει , τὸ δὲ τὰς τῶν Συρακοσίων καὶ τῶν συμμάχων εἰς τὸν Πειραιᾶ καταπλεῦσαι , τοῦθʼ ὥσπερ σωτήριον τοῖς πράγμασι προσδοκᾷ . εἰ μὲν γὰρ ἔστι τις ἡμῖν ἐγγυητὴς , ὡς ἐκεῖνοι τὴν ἡσυχίαν ἄξουσι , καὶ οὐκ ἐθελήσουσι τὴν αὐτὴν ἀποδοῦναι χάριν Λακεδαιμονίοις ἧσπερ οὗτοι νῦν ὑπῆρξαν εἰς αὐτοὺς , ἐφʼ ἡμῖν εἶναι νομίζωμεν ὁπότερʼ ἂν βουλώμεθα τούτων . εἰ δʼ οὐχ οὕτω φευξόμεθα αὐτοὺς , ὡς μὴ ὅποι ποτʼ ἂν ἡμῖν ἐπίωσιν , ἐνταῦθα ἀναγκαίως ἔχειν ἀμύνασθαι , τί τὴν Ἀττικὴν ταραχῆς ἐμπίπλαμεν ἀμελήσαντες τῆς Σικελίας ; καὶ τί μεθίσταμεν ἐνταῦθα τὸν πόλεμον , ἐξὸν κατέχειν ἐκείνους , ὅπως μήθʼ ἑκόντες μήτʼ ἄκοντες προΐωσι τῆς αὑτῶν ; ἢ τὸ μὲν ἡμᾶς βουλεύεσθαι περὶ ἐκείνων δυσχερὲς , τὸ δʼ
Lemmas: ὡς θεῖος ὁ χρῆμα ὁ ἀρχή · αὐτός γάρ ἑαυτοῦ σῴζω . ὥσπερ γάρ ἐν ὁ ἴδιος οἶκος εἷς μέν καί δύο οἰκέτης χαλεπός χράω , ὁ δέ πολύς κατά ἀλλήλων ὑπάρχω , οὕτως ἐν ὁ δυναστεία ὁ πλῆθος ὁ δουλόω βεβαιόω ὁ ἰσχύς ὁ προλαμβάνω · πᾶς γάρ ἐν κύκλος δείδω ἀλλήλων . οὕτως δή καί ὁ Σικελία ὁ ἐνταῦθα ἐγώ εἰμί προσγίγνομαι αὐτός τε διά οὗτος σῴζω καί ἐνταῦθα ἀκριβόω καί σύνδεσμος , εἰ χρή ἀληθής λέγω , ὁ ἀρχή καθίστημι . χειρόω γάρ ἄνθρωπος πολύς καί παντοδαπός γένος , οὐ ἔχω ἀποστροφή , ἀλλά πᾶς ὁ μή πέρα ὁ πάρειμι κακός ὥσπερ ἕρμαιον ἡγέομαι ὁ ὅλος ἀπολέγω . ἀλλά ἐνταῦθα γάρ ἤδη ὁ φόβος εἰμί · ἐγώ δέ ἕτερος ἐγγύς οὗτος ὁράω , ὁ ναυτικός εἰ κινέω , ὦ Ἀθηναῖος , νῦν ἐκ Σικελία . καί οὐ ἐκ ὁ Βάκις χρησμός οὐδέ Ἀμφίλυτος μανθάνω δέω ἐγώ , ἀλλά αὐτός εὖ οἶδα σύ προλέγω Συρακούσιος καί Σελινούντιος καί πᾶς ὁ ἐκεῖθεν πολέμιος δεῦρο ἥκω , ἐάν αὐτός καλέω . οὗτος γάρ οὐ ἥσσων καλέω ἤ ὁ ἡμέτερος αὐτός , ἐάν ὅς τις κελεύω ψηφίζω . οὐ γάρ ἐξαρκέω Συρακούσιος , εἰ γε μηδείς πάσχω , ἀλλά οὗτος μέν ὁ τύχη καί Λακεδαιμόνιος λογίζομαι ὁ ἀφαιρέω , ἐγώ δέ ἐχθρός μέν ὅμοιος ὥσπερ ἄν εἰ παρίστημι αὐτός , δυνατός δέ εἰμί νῦν μόνος ἀμύνω , κρίνω . καίτοι θαυμαστός εἰ τις , ὦ Ἀθηναῖος , ὁ μέν ἐν ὁ Συρακούσιος λιμήν τριήρης ἡμέτερος εἰμί φοβερός κρίνω ὁ πόλις , ὁ δέ ὁ ὁ Συρακούσιος καί ὁ σύμμαχος εἰς ὁ Πειραιεύς καταπλέω , οὗτος ὥσπερ σωτήριος ὁ πρᾶγμα προσδοκάω . εἰ μέν γάρ εἰμί τις ἐγώ ἐγγυητής , ὡς ἐκεῖνος ὁ ἡσυχία ἄγω , καί οὐ ἐθέλω ὁ αὐτός ἀποδίδωμι χάρις Λακεδαιμόνιος ὅς οὗτος νῦν ὑπάρχω εἰς αὐτός , ἐπί ἐγώ εἰμί νομίζω ὁπότερος ἄν βούλομαι οὗτος . εἰ δέ οὐ οὕτως φεύγω αὐτός , ὡς μή ὅποι ποτέ ἄν ἐγώ ἐπέρχομαι , ἐνταῦθα ἀναγκαῖος ἔχω ἀμύνω , τίς ὁ Ἀττική ταραχή ἐμπίμπλημι ἀμελέω ὁ Σικελία ; καί τίς μεθίστημι ἐνταῦθα ὁ πόλεμος , ἔξεστι κατέχω ἐκεῖνος , ὅπως μήτε ἑκών μήτε ἄκων προέρχομαι ὁ ἑαυτοῦ ; ἤ ὁ μέν ἐγώ βουλεύω περί ἐκεῖνος δυσχερής , ὁ δέ