aelius-aristides.peri-tou-pe-mpein-boh-qeian-toi-s-e-n-sikeli 370
παραπομπὴν ἡμῖν ἔχει , ἡ δʼ ἀντʼ ἀμφοῖν τῶν χωρίων τούτων γίγνεται · τῶν γὰρ ἐξ ἁπάσης τῆς Σικελίας τὴν κομιδὴν ἀσφαλῆ μέχρι τοῦ Πειραιῶς ἔχει . πρὸς δὲ τοὺς βαρέως ἔχοντας τοῖς ἐνθάδε πράγμασι καὶ τῷ Δεκέλειαν τετειχίσθαι πρῶτον μὲν ἐκεῖνο ἂν εἴποιμι , ὅτι πάντων ἔστʼ ἀτοπώτατον τῆς μὲν Ἀττικῆς ὅλης παραχωρῆσαι , ὑπὲρ δὲ τοῦ Δεκελείας τείχους ἀγανακτεῖν , ὥσπερ οὐ τοὺς ἐκ τοῦ τείχους πλείω πράγματα ἔχοντας ἡμῶν . ἔπειτʼ ἐνθυμηθῶμεν , τρέποιτο δʼ εἰς ἑτέρους ἡ βλασφημία , πότερον νῦν χεῖρον ἔχει τὰ πράγματα τῇ πόλει καὶ φόβων ἔστʼ ἀξία πλειόνων , ἢ κατʼ ἐκεῖνον τὸν χρόνον , ἡνίχʼ ἧκον μὲν Πελοποννήσιοι πάντες αὐτοὶ καὶ οἱ σύμμαχοι καὶ τὴν χώραν ἐδῄουν , ἐνέκειτο δὲ ὁ λοιμὸς , εἰρήνην τὰ πρὸς τοὺς πολεμίους εἶναι δοκεῖν ποιῶν , πάντα δʼ ἦν μεστὰ καπνοῦ , πυρκαϊᾶς , φθορᾶς τῆς μὲν ἔξω , τῆς δὲ ἔνδον κατὰ τὴν πόλιν . ἐγὼ μὲν γὰρ οὐδʼ ἐν ἅπαντι τῷ πολέμῳ τοσούτους ἡμῶν εὑρίσκω τοὺς τεθνεῶτας , μηδέ γʼ ἄλλοτε συμβαίη , Ζεῦ σῶτερ , ὅσους ἡ νόσος αὕτη διέφθειρεν . εἰ τοίνυν τότʼ ἀπαλγήσαντες κατελυσάμεθα , ὥσπερ τινὲς ἡμᾶς ἔπειθον , ἔσθʼ ὅπως ἄν τι τῶν μετὰ ταῦτα ἔργων πολλῶν καὶ καλῶν ἐπέπρακτο ; οὐχ οἷόν τε . ἀλλʼ οἶμαι τὰ μὲν παρόντα λογισμῷ διενεγκόντες , τὸ δὲ μέλλον ταῖς ἀμείνοσι τῶν ἐλπίδων ἐπιτρέψαντες , πολλὰς μὲν ναυμαχίας αὐτοὺς κατεναυμαχήσαμεν , τελευτῶντες δὲ ἐν Πύλῳ ζῶντας λαβόντες ἠγάγομεν δεῦρο αὐτοῖς ὅπλοις . τοιαῦτα ὁ πόλεμος τοῖς ἐθέλουσι πονεῖν καὶ ταλαιπωρεῖν ἐθέλει χαρίζεσθαι . καὶ ταῦτʼ οὐ μόνον ἡμεῖς οἱ νῦν οὕτως ἔγνωμεν , ἀλλὰ καὶ τὸ τῶν πατέρων ὑπάρχει παράδειγμα παμμέγεθες , οἱ καὶ τέκνα καὶ γυναῖκας καὶ τὴν πόλιν αὐτὴν καὶ τὴν χώραν προεῖντο , οὐδὲν τοῦ παρʼ ἀξίαν εἶξαι νομίσαντες φοβερώτερον . εἰ δέ γε ἢ τὸν Ἄθω ἀκούοντες μεταποιούμενον ἢ τὸν Ἑλλήσποντον εὐθὺς ἐξεπλάγησαν ὥσπερ ἐν τραγῳδίᾳ , ἢ καὶ μετὰ ταῦθʼ ὡς ἐνίκησαν τὰς ἐπʼ Ἀρτεμισίῳ νίκας , ἀναγκαζόμενοι φεύγειν εἰς τὸ εἴσω τῆς Ἑλλάδος διὰ πλῆθος τῶν ἐπιουσῶν νεῶν , ἐνεθυμήθησαν ὡς ἀπέραντα πονοῦσι καὶ περισχήσει σφᾶς ὁ πόλεμος , καὶ πολλῷ γε μᾶλλον ὡς εἶδον ἤδη πᾶσαν
Lemmas: παραπομπή ἐγώ ἔχω , ὁ δέ ἀντί ἄμφω ὁ χωρίον οὗτος γίγνομαι · ὁ γάρ ἐκ ἅπας ὁ Σικελία ὁ κομιδή ἀσφαλής μέχρι ὁ Πειραιεύς ἔχω . πρός δέ ὁ βαρύς ἔχω ὁ ἐνθάδε πρᾶγμα καί ὁ Δεκέλεια τειχίζω πρῶτος μέν ἐκεῖνος ἄν λέγω , ὅτι πᾶς εἰμί ἄτοπος ὁ μέν Ἀττική ὅλος παραχωρέω , ὑπέρ δέ ὁ Δεκέλεια τεῖχος ἀγανακτέω , ὥσπερ οὐ ὁ ἐκ ὁ τεῖχος πολύς πρᾶγμα ἔχω ἐγώ . ἔπειτα ἐνθυμέομαι , τρέπω δέ εἰς ἕτερος ὁ βλασφημία , πότερος νῦν κακός ἔχω ὁ πρᾶγμα ὁ πόλις καί φόβος εἰμί ἄξιος πολύς , ἤ κατά ἐκεῖνος ὁ χρόνος , ἡνίκα ἥκω μέν Πελοποννήσιος πᾶς αὐτός καί ὁ σύμμαχος καί ὁ χώρα δηϊόω , ἔγκειμαι δέ ὁ λοιμός , εἰρήνη ὁ πρός ὁ πολέμιος εἰμί δοκέω ποιέω , πᾶς δέ εἰμί μεστός καπνός , πυρκαιά , φθορά ὁ μέν ἔξω , ὁ δέ ἔνδον κατά ὁ πόλις . ἐγώ μέν γάρ οὐδέ ἐν ἅπας ὁ πόλεμος τοσοῦτος ἐγώ εὑρίσκω ὁ θνῄσκω , μηδέ γε ἄλλοτε συμβαίνω , Ζεύς σωτήρ , ὅσος ὁ νόσος οὗτος διαφθείρω . εἰ τοίνυν τότε ἀπαλγέω καταλύω , ὥσπερ τις ἐγώ πείθω , εἰμί ὅπως ἄν τις ὁ μετά οὗτος ἔργον πολύς καί καλός πράσσω ; οὐ οἷος τε . ἀλλά οἴομαι ὁ μέν πάρειμι λογισμός διαφέρω , ὁ δέ μέλλω ὁ ἀγαθός ὁ ἐλπίς ἐπιτρέπω , πολύς μέν ναυμαχία αὐτός καταναυμαχέω , τελευτάω δέ ἐν Πύλος ζάω λαμβάνω ἄγω δεῦρο αὐτός ὅπλον . τοιοῦτος ὁ πόλεμος ὁ ἐθέλω πονέω καί ταλαιπωρέω ἐθέλω χαρίζω . καί οὗτος οὐ μόνος ἐγώ ὁ νῦν οὕτως γιγνώσκω , ἀλλά καί ὁ ὁ πατήρ ὑπάρχω παράδειγμα παμμεγέθης , ὁ καί τέκνον καί γυνή καί ὁ πόλις αὐτός καί ὁ χώρα προίημι , οὐδείς ὁ παρά ἀξία εἴκω νομίζω φοβερός . εἰ δέ γε ἤ ὁ Ἄθως ἀκούω μεταποιέω ἤ ὁ Ἑλλήσποντος εὐθύς ἐκπλήσσω ὥσπερ ἐν τραγῳδία , ἤ καί μετά οὗτος ὡς νικάω ὁ ἐπί Ἀρτεμίσιον νίκη , ἀναγκάζω φεύγω εἰς ὁ εἴσω ὁ Ἑλλάς διά πλῆθος ὁ ἐπέρχομαι ναῦς , ἐνθυμέομαι ὡς ἀπέραντος πονέω καί περιέχω σφεῖς ὁ πόλεμος , καί πολύς γε μάλα ὡς ὁράω ἤδη πᾶς