aelius-aristides.peri-tou-pe-mpein-boh-qeian-toi-s-e-n-sikeli 368
αἰσχρῷ τὴν βλάβην ἐπισπώμεθα . καὶ μηδεὶς ὑμῶν ἐκεῖνο ἐνθυμηθῇ , ὡς οὐχ ὁμοίων τῶν πραγμάτων ὄντων τότε πρῶτον ἐπέμψαμεν καὶ νῦν ἐπανάξομεν , ἂν ταῦτα νικήσῃ . οὐδὲ γὰρ τότε ταῖς σπονδαῖς ταῖς πρὸς Λακεδαιμονίους θαρροῦντες ἐπέμπομεν . μέγα δὲ , ὦ Ἀθηναῖοι , τούτου σημεῖον · ἔτι γὰρ τοῦ πολέμου συνεστηκότος καὶ πολὺ πρότερον τῶν σπονδῶν ἐνεχειρήσαμεν τοῖς πράγμασιν . ἀλλὰ τί δὴ ποιῆσαν ἡμᾶς προθύμους εἰς τὴν στρατείαν ἦν ; ὅπερ , ὦ Ἀθηναῖοι , καὶ δικαιότατον καὶ πᾶς τις εὔνους ὢν ὑμῖν συνεύχετο , τὸ θαρρεῖν τοῖς ὑπάρχουσι καὶ τὸ προσήκειν ἡγεῖσθαι τῇ τῆς θαλάττης ἀρχῇ τὴν προσθήκην ταύτην , ἣ τά τε ἡμέτερα αὐξήσειν ἔμελλεν οὐκ ὀλίγῳ τινὶ καὶ τῇ Πελοποννήσῳ πολλὰς ποιήσειν τὰς ἀπορίας . οὐ δὴ τοῦτο σκεπτέον , εἰ τότε εἰρήνην ἤγομεν , ἀλλʼ εἰ τοῖς τοῦ πολέμου πράγμασι συμφέρει τἀκεῖ διʼ ἡμῶν εἶναι , καὶ ὅτι γʼ εἰ τὰ σφόδρα πρῶτα δεῖ ζητεῖν , ἐν ἀκμῇ τοῦ πολέμου ταῦθʼ ὑμῖν ἔδοξε . καὶ μὴν οὐδὲ τὴν ἐπιτείχισιν οὐδὲ τὰς αὐτομολίας ἄξιον ἐμποδὼν θέσθαι . εἰ μὲν γὰρ ἐμέλλομεν παραλαβόντες τοὺς ὄντας ἡμῶν ἐν Σικελίᾳ κατὰ γῆν συμβαλεῖν Πελοποννησίοις , ἦν ἄν τι τοῦτο · εἰ δὲ ἀνάγκη μένειν εἴσω τείχους , κἂν δὶς τοσούτους μεταπεμψώμεθα , οὐχ ὁρῶ τὸ κέρδος ὃ τῇ κλήσει πρόσεστιν , εἰ μὴ καὶ τοῦτο πάντων ἐναντιώτατον τῇ πολιορκίᾳ , ἥν φασί τινες ἡμᾶς πολιορκεῖσθαι , πάντας ἐν ταὐτῷ συνειλεγμένους ἀργεῖν . ἡγοῦμαι δʼ ἔγωγε οὐδὲ τοὺς οἰκέτας τοῦ πλήθους ἡμῶν ὑπερορῶντας νῦν ἀποδιδράσκειν , ἀλλὰ τὰ μὲν τῷ λήσειν ἐξ ἀρχῆς πιστεύοντας , τὰ δʼ εἰ γένοιντο ἅπαξ ἐν τοῖς πολεμίοις , οὐδὲν πείσεσθαι νομίζοντας , ὅλως δὲ τῇ δούλων φύσει χρωμένους , ἣ καθάπερ τῷ προσρήματι τοῖς δεσπόταις ἐναντία , οὕτω κἀν τοῖς βουλήμασιν . ἀντὶ γὰρ ὧν εὖ πάσχουσι μισοῦσι καὶ δίκην ἐθέλουσι λαμβάνειν ὧν χάριν ἐκτίνειν εἰκὸς ἦν . αὕτη δέ ἐστι μὴ παντάπασιν ἔχειν εὐμενῶς τοῖς δεσπόταις . ἐγὼ τοίνυν καὶ πρὸς αὐτὰς τὰς αὐτομολίας ἐπιτηδειότερον τὸν ἀπόστολον εὑρίσκω . ὁρῶντες
Lemmas: αἰσχρός ὁ βλάβη ἐφέπω . καί μηδείς σύ ἐκεῖνος ἐνθυμέομαι , ὡς οὐ ὅμοιος ὁ πρᾶγμα εἰμί τότε πρῶτος πέμπω καί νῦν ἐπανάγω , ἐάν οὗτος νικάω . οὐδέ γάρ τότε ὁ σπονδή ὁ πρός Λακεδαιμόνιος θαρσέω πέμπω . μέγας δέ , ὦ Ἀθηναῖος , οὗτος σημεῖον · ἔτι γάρ ὁ πόλεμος συνίστημι καί πολύς πρότερος ὁ σπονδή ἐγχειρέω ὁ πρᾶγμα . ἀλλά τίς δή ποιέω ἐγώ πρόθυμος εἰς ὁ στρατεία εἰμί ; ὅς , ὦ Ἀθηναῖος , καί δίκαιος καί πᾶς τις εὔνους εἰμί σύ συνεύχομαι , ὁ θαρσέω ὁ ὑπάρχω καί ὁ προσήκω ἡγέομαι ὁ ὁ θάλασσα ἀρχή ὁ προσθήκη οὗτος , ὅς ὁ τε ἡμέτερος αὐξάνω μέλλω οὐ ὀλίγος τις καί ὁ Πελοπόννησος πολύς ποιέω ὁ ἀπορία . οὐ δή οὗτος σκοπέω , εἰ τότε εἰρήνη ἄγω , ἀλλά εἰ ὁ ὁ πόλεμος πρᾶγμα συμφέρω ἐκεῖ διά ἐγώ εἰμί , καί ὅτι γε εἰ ὁ σφόδρα πρῶτος δέω ζητέω , ἐν ἀκμή ὁ πόλεμος οὗτος σύ δοκέω . καί μήν οὐδέ ὁ ἐπιτείχισις οὐδέ ὁ αὐτομολία ἄξιος ἐμποδών τίθημι . εἰ μέν γάρ μέλλω παραλαμβάνω ὁ εἰμί ἐγώ ἐν Σικελία κατά γῆ συμβάλλω Πελοποννήσιος , εἰμί ἄν τις οὗτος · εἰ δέ ἀνάγκη μένω εἴσω τεῖχος , ἐάν δίς τοσοῦτος μεταπέμπω , οὐ ὁράω ὁ κέρδος ὅς ὁ κλῆσις πρόσειμι , εἰ μή καί οὗτος πᾶς ἐναντίος ὁ πολιορκία , ὅς φημί τις ἐγώ πολιορκέω , πᾶς ἐν αὐτός συλλέγω ἀργέω . ἡγέομαι δέ ἐγώ οὐδέ ὁ οἰκέτης ὁ πλῆθος ἐγώ ὑπεροράω νῦν ἀποδιδράσκω , ἀλλά ὁ μέν ὁ λανθάνω ἐκ ἀρχή πιστεύω , ὁ δέ εἰ γίγνομαι ἅπαξ ἐν ὁ πολέμιος , οὐδείς πάσχω νομίζω , ὅλος δέ ὁ δοῦλος φύσις χράω , ὅς καθά ὁ πρόσρημα ὁ δεσπότης ἐναντίος , οὕτως ἐν ὁ βούλημα . ἀντί γάρ ὅς εὖ πάσχω μισέω καί δίκη ἐθέλω λαμβάνω ὅς χάρις ἐκτίνω ἔοικα εἰμί . οὗτος δέ εἰμί μή παντάπασι ἔχω εὐμενής ὁ δεσπότης . ἐγώ τοίνυν καί πρός αὐτός ὁ αὐτομολία ἐπιτήδειος ὁ ἀπόστολος εὑρίσκω . ὁράω