aelius-aristides.peri-tou-pe-mpein-boh-qeian-toi-s-e-n-sikeli 369
μὲν γὰρ ἡμᾶς αὐτοὺς δραπετεύοντας , ἐπιθήσονται καταφρονήσαντες , θαρροῦντας δὲ ἂν αἴσθωνται , τάχʼ ἂν , εἰ τύχοιεν , ἀμείνους τῆς φύσεως γένοιντο . ἔτι δʼ οὓς ἂν κομίζωμεν αὐτῶν ἐν ταῖς ναυσὶν , οὐχ ἕξουσιν ἐκεῖ ποιεῖν ὃ νῦν ἐνταῦθα , ἀλλʼ ὥσπερ νῦν πρὸς τοὺς πολεμίους ἀπέρχονται κρατοῦντας τῆς χώρας , οὕτως ἐκεῖ γε κρατούντων τῆς χώρας πάλιν ἡμῶν καὶ τῶν πολεμίων ταυτὸν τοῦθʼ ὅπερ ἡμεῖς ἐνταῦθα πεπονθότων , οὐχ ἕξουσιν ὅπως μεταστήσονται , ἀλλʼ ἔκ γε τῶν εἰκότων οἱ παρʼ ἐκείνων μᾶλλον ὡς ἡμᾶς ἀφίξονται . χωρὶς δὲ τούτων οὐκ εἴ τι τῶν πάντων ἢ μεῖζον ἢ ἔλαττον ὑπομενοῦμεν , τοῦτο σκεπτέον , ἀλλʼ εἰ ταῦτα πάντα ὑπὲρ μεγάλων καρτερήσαιμεν , καὶ τὸν μισθὸν παρὰ τῶν πραγμάτων κομιούμεθα . πολὺ γάρ τοι βέλτιον οἶμαι τοῖς ὕστερον χρηστοῖς λῦσαι τὰ νῦν δυσχερῆ ἢ ταῦτά τε μή πω δύνασθαι κἀκείνων ἐθελοντὰς ἀποστῆναι . ὅλως δὲ παντὶ τῷ σχήματι τοῦ πολέμου συμβαῖνόν ἐστιν ἡ πρὸς τὴν Σικελίαν ἐξαγωγὴ τῶν πραγμάτων . εἰ μὲν γὰρ τοῦτον τὸν τρόπον ἡμῖν ἐδέδοκτο πολεμεῖν πρὸς Λακεδαιμονίους , ὃν ἐκεῖνοι προὐκαλοῦντο , ἄλλος ἂν ἦν λόγος · νῦν δὲ τί ἡμῖν ἔδοξεν ἀπʼ ἀρχῆς ; ἐκείνους μὲν ἐμβάλλειν ἐᾶν , αὐτοὺς δὲ ταῖς ναυσὶ χρῆσθαι , καὶ τῆς μὲν γῆς δῃουμένης μὴ προτιμᾶν , πολλὴν ἔχοντας τὴν ἄλλην , τῇ Πελοποννήσῳ δʼ ἐγκεῖσθαι , ὡς οὐ τὸ τοῖς πρὸ ποδῶν μάχεσθαι τοῦτο σῶσον τὰ πράγματα , ἀλλὰ τὸ τὰς ἔξω δυνάμεις κακοῦν αὐτῶν . μὴ τοίνυν ἧττόν τι τοῖς ὅλοις συμφέρειν νομίσητε τἀν τῇ Σικελίᾳ κατεργασθέντα ἢ τὸ πλεῖν περὶ Πελοπόννησον , μηδʼ ἄλλως ἂν ἄμεινον τοὺς ἐκ Δεκελείας ἀπαγαγεῖν ἢ τὰς ἔξωθεν ἀφορμὰς αὐτῶν εἰ παρελοίμεθα . εἰ γὰρ μήτε πέμπειν εἰς Σικελίαν ἕξουσι μήθʼ ὑποδέχεσθαι τῶν ἐκεῖθεν μηδὲν , ὑμῖν δʼ αὖ διὰ χειρὸς ἅπαντα ταῦτα καταστήσεται , οὐκ ἔσθʼ ὅπως ἂν ἄμεινον καταλυθεῖεν οὐδʼ ὅπως ἂν μᾶλλον ἀπορήσαιεν ὅ τι χρήσαιντο . καὶ μὴν εἰ τὸν Ἑλλήσποντον περὶ πλείονος τῆς Ἀττικῆς ποιούμεθα τῆς σιτοπομπίας ἕνεκα , πόσῳ τοῦ γε Ἑλλησπόντου Σικελίαν εἰκός ; ὁ μέν γε τῶν ἐκ τοῦ Πόντου πλοίων τὴν
Lemmas: μέν γάρ ἐγώ αὐτός δραπετεύω , ἐπιτίθημι καταφρονέω , θαρσέω δέ ἐάν αἰσθάνομαι , τάχα ἄν , εἰ τυγχάνω , ἀγαθός ὁ φύσις γίγνομαι . ἔτι δέ ὅς ἄν κομίζω αὐτός ἐν ὁ ναῦς , οὐ ἔχω ἐκεῖ ποιέω ὅς νῦν ἐνταῦθα , ἀλλά ὥσπερ νῦν πρός ὁ πολέμιος ἀπέρχομαι κρατέω ὁ χώρα , οὕτως ἐκεῖ γε κρατέω ὁ χώρα πάλιν ἐγώ καί ὁ πολέμιος τατός οὗτος ὅς ἐγώ ἐνταῦθα πάσχω , οὐ ἔχω ὅπως μεθίστημι , ἀλλά ἐκ γε ὁ ἔοικα ὁ παρά ἐκεῖνος μάλα ὡς ἐγώ ἀφικνέομαι . χωρίς δέ οὗτος οὐ εἰ τις ὁ πᾶς ἤ μέγας ἤ ἐλαχύς ὑπομένω , οὗτος σκοπέω , ἀλλά εἰ οὗτος πᾶς ὑπέρ μέγας καρτερέω , καί ὁ μισθός παρά ὁ πρᾶγμα κομίζω . πολύς γάρ τοι ἀγαθός οἴομαι ὁ ὕστερον χρηστός λύω ὁ νῦν δυσχερής ἤ οὗτος τε μή πω δύναμαι ἐκεῖνος ἐθελοντής ἀφίστημι . ὅλος δέ πᾶς ὁ σχῆμα ὁ πόλεμος συμβαίνω εἰμί ὁ πρός ὁ Σικελία ἐξαγωγή ὁ πρᾶγμα . εἰ μέν γάρ οὗτος ὁ τρόπος ἐγώ δοκέω πολεμέω πρός Λακεδαιμόνιος , ὅς ἐκεῖνος προκαλέω , ἄλλος ἄν εἰμί λόγος · νῦν δέ τίς ἐγώ δοκέω ἀπό ἀρχή ; ἐκεῖνος μέν ἐμβάλλω ἐάω , αὐτός δέ ὁ ναῦς χράω , καί ὁ μέν γῆ δηϊόω μή προτιμάω , πολύς ἔχω ὁ ἄλλος , ὁ Πελοπόννησος δέ ἔγκειμαι , ὡς οὐ ὁ ὁ πρό πούς μάχομαι οὗτος σῴζω ὁ πρᾶγμα , ἀλλά ὁ ὁ ἔξω δύναμις κακόω αὐτός . μή τοίνυν ἥσσων τις ὁ ὅλος συμφέρω νομίζω ἐν ὁ Σικελία κατεργάζομαι ἤ ὁ πλέω περί Πελοπόννησος , μηδέ ἄλλος ἄν ἀγαθός ὁ ἐκ Δεκέλεια ἀπάγω ἤ ὁ ἔξωθεν ἀφορμή αὐτός εἰ παραιρέω . εἰ γάρ μήτε πέμπω εἰς Σικελία ἔχω μήτε ὑποδέχομαι ὁ ἐκεῖθεν μηδείς , σύ δέ αὖ διά χείρ ἅπας οὗτος καθίστημι , οὐ εἰμί ὅπως ἄν ἀγαθός καταλύω οὐδέ ὅπως ἄν μάλα ἀπορέω ὅς τις χράω . καί μήν εἰ ὁ Ἑλλήσποντος περί πολύς ὁ Ἀττική ποιέω ὁ σιτοπομπία ἕνεκα , πόσος ὁ γε Ἑλλήσποντος Σικελία ἔοικα ; ὁ μέν γε ὁ ἐκ ὁ Πόντος πλοῖον ὁ