aelius-aristides.peri-tou-pe-mpein-boh-qeian-toi-s-e-n-sikeli 366
διεκίνησεδʼ αὐτὰ καλῶς ὁ πόλεμος . νῦν μὲν οὖν πρὸς τὴν ἐξαίφνης εὐημερίαν αὐτῶν καὶ τὸ παρʼ ἐλπίδα δοκεῖν ἀνενηνοχέναι συνεσταλμένοι σχηματίζονται . εἰ δʼ αὖθις ἄλλος στόλος φανείη , διʼ ὀλίγου εὑρήσετε , ὦ Ἀθηναῖοι , τὴν Σικελίαν τὴν πολλὴν καὶ πολυάνθρωπον ὑμετέραν οὖσαν . τὸ μὲν τοίνυν ἐξ ἀρχῆς πείθειν ὑμᾶς πλεῖν λόγου ἐδεῖτο ἴσως καὶ πλείονος τῆς ἐξετάσεως · νῦν δʼ εἰς τὰ πράγματʼ αὐτὰ βλέψας ἄν τις εὕροι πανταχῆ καὶ συμφέροντα καὶ οὐ μείζονα ἢ καταπρᾶξαι δύνασθαι καὶ οὐκ ἀδύνατα εἰς τὸ πραχθῆναι βεβουλευμένους ὑμᾶς . τῆς τε γὰρ θαλάττης κεκρατήκαμεν τοσοῦτον ὅσον πλεῖστον ἐξῆν , κατὰ γῆν τε μάχην ἥντινα οὐ πολλῷ νενικήκαμεν οὐδεὶς ἂν εἰπεῖν ἔχοι τοσούτων τῶν πασῶν ἄχρι τούτου γεγενημένων . καίτοι πῶς οὐκ ἄτοπον εἰ διότι μὲν τοσαῦτα νενικήκαμεν ἑξῆς μὴ θαρρεῖν οἰησόμεθα χρῆναι , ὅτι δʼ ἡ νῦν οὐ κατὰ νοῦν ἐχώρησε μάχη μία , τοῦτʼ εἰς ἄφυκτον θήσομεν ; καὶ Συρακόσιοι μὲν ἴσασι θαρρεῖν οὕτω πολλὰ καὶ συνεχῆ δυστυχήσαντες , ἡμεῖς δʼ οἷς τοσαῦτα ἀπʼ ἐκείνων ἕστηκε τρόπαια , ταυτὸν τοῦτʼ οὐχὶ ποιήσομεν ; οὐδʼ ἀπʼ αὐτῶν ὧν προσπταῖσαι δοκοῦμεν εἰσόμεθα ὡς οὐκ ἀγαθὸν τὸ ῥᾳδίως ὑφίεσθαι ; φέρε γὰρ πρὸς Διὸς , εἴ τις ἐν Συρακοσίοις λέγων , ὅτε πάντʼ ἐφεξῆς ἀπετύγχανον , ὡς δεῖ καταλύσασθαι τὸν πόλεμον καὶ παραδοῦναι τὴν πόλιν ἡμῖν , εἶτʼ ἔπεισεν , ἔσθʼ ὅπως ἂν ἢ Γύλιππος ἦλθεν αὐτοῖς πρῶτον , ἢ νὴ Δίʼ ἐπελθὼν εἶχεν ὃ ποιοίη ; καὶ πῶς ἄν ; οὐδαμῶς . νῦν δʼ οἶμαι τὰς ἐλπίδας ἐκτείναντες καὶ τῶν ἐν ποσὶ δυσκόλων ἀεὶ κρείττους ταῖς δόξαις γενόμενοι τοσοῦτον γοῦν κεκερδάκασιν , ὅσον δοκεῖν ἤδη περὶ τῶν ἴσων αὐτοῖς εἶναι τὸν λόγον . οὐ τοίνυν τὸ κεχωρηκέναι τι τῶν πάντων κατὰ νοῦν αὐτοῖς φοβητέον μᾶλλον ἢ τοῦτʼ αὐτὸ ποιησαμένους παράδειγμα τοῖς πράγμασι βοηθητέον ἐρρωμένως , ὡς μήτε χείρους ἐκείνων ἐλπίζειν φανείημεν , καὶ ταῦτα πάντων ἀνθρώπων οὐ μόνον καταπρᾶξαι τὰ δοκοῦντα κρατίστους ἡμᾶς ὑπειληφότων , ἀλλὰ κἀν τοῖς δεινοῖς ἐπὶ πλεῖστον διαφέρειν , μήθʼ ἃ τοῦ παρελθόντος ἡμῖν κέρδη γέγονε χρόνου , ταῦτʼ εἰκῆ διαφθείραιμεν . καὶ μὴν ὅτε Νικίου γε
Lemmas: διακινέω αὐτός καλός ὁ πόλεμος . νῦν μέν οὖν πρός ὁ ἐξαίφνης εὐημερία αὐτός καί ὁ παρά ἐλπίς δοκέω ἀναφέρω συστέλλω σχηματίζω . εἰ δέ αὖθις ἄλλος στόλος φαίνω , διά ὀλίγος εὑρίσκω , ὦ Ἀθηναῖος , ὁ Σικελία ὁ πολύς καί πολυάνθρωπος ὑμέτερος εἰμί . ὁ μέν τοίνυν ἐκ ἀρχή πείθω σύ πλέω λόγος δέω ἴσως καί πολύς ὁ ἐξέτασις · νῦν δέ εἰς ὁ πρᾶγμα αὐτός βλέπω ἄν τις εὑρίσκω πανταχῇ καί συμφέρω καί οὐ μέγας ἤ καταπράσσω δύναμαι καί οὐ ἀδύνατος εἰς ὁ πράσσω βουλεύω σύ . ὁ τε γάρ θάλασσα κρατέω τοσοῦτος ὅσος πολύς ἔξεστι , κατά γῆ τε μάχη ὅστις οὐ πολύς νικάω οὐδείς ἄν λέγω ἔχω τοσοῦτος ὁ πᾶς ἄχρι οὗτος γίγνομαι . καίτοι πῶς οὐ ἄτοπος εἰ διότι μέν τοσοῦτος νικάω ἑξῆς μή θαρσέω οἴομαι χρή , ὅτι δέ ὁ νῦν οὐ κατά νόος χωρέω μάχη εἷς , οὗτος εἰς ἄφυκτος τίθημι ; καί Συρακούσιος μέν οἶδα θαρσέω οὕτως πολύς καί συνεχής δυστυχέω , ἐγώ δέ ὅς τοσοῦτος ἀπό ἐκεῖνος ἵστημι τρόπαιον , τατός οὗτος οὐ ποιέω ; οὐδέ ἀπό αὐτός ὅς προσπταίω δοκέω οἶδα ὡς οὐ ἀγαθός ὁ ῥᾴδιος ὑφίημι ; φέρω γάρ πρός Ζεύς , εἰ τις ἐν Συρακούσιος λέγω , ὅτε πᾶς ἐφεξῆς ἀποτυγχάνω , ὡς δέω καταλύω ὁ πόλεμος καί παραδίδωμι ὁ πόλις ἐγώ , εἶτα πείθω , εἰμί ὅπως ἄν ἤ Γύλιππος ἔρχομαι αὐτός πρῶτος , ἤ νή Ζεύς ἐπέρχομαι ἔχω ὅς ποιέω ; καί πῶς ἄν ; οὐδαμῶς . νῦν δέ οἴομαι ὁ ἐλπίς ἐκτείνω καί ὁ ἐν πούς δύσκολος ἀεί κρατύς ὁ δόξα γίγνομαι τοσοῦτος γοῦν κεκαρδάζω , ὅσος δοκέω ἤδη περί ὁ ἴσος αὐτός εἰμί ὁ λόγος . οὐ τοίνυν ὁ χωρέω τις ὁ πᾶς κατά νόος αὐτός φοβητέος μάλα ἤ οὗτος αὐτός ποιέω παράδειγμα ὁ πρᾶγμα βοηθητέος ἐρρωμένος , ὡς μήτε κακός ἐκεῖνος ἐλπίζω φαίνω , καί οὗτος πᾶς ἄνθρωπος οὐ μόνος καταπράσσω ὁ δοκέω κρατύς ἐγώ ὑπολαμβάνω , ἀλλά ἐν ὁ δεινός ἐπί πολύς διαφέρω , μήτε ὅς ὁ παρέρχομαι ἐγώ κέρδος γίγνομαι χρόνος , οὗτος εἰκῇ διαφθείρω . καί μήν ὅτε Νικίας γε