aelius-aristides.peri-tou-parafqe-gmatos 388
καὶ τοῖς ἀναγκαίοις τούτοις ἀγωνισταῖς ἴδοι τις ἂν καὶ τοὺς ἀγωνοθέτας καὶ τοὺς θεατὰς ἐπιχωροῦντας μικρόν τι περὶ αὑτῶν παραβῆναι , καὶ πολλάκις ἀφελόντες τὸ προσωπεῖον μεταξὺ τῆς Μούσης ἣν ὑποκρίνονται δημηγοροῦσι σεμνῶς · σὺ δʼ ἡμῖν οὐδὲ τοσοῦτον μετέδωκας ἀναπνεῦσαι , καὶ ταῦτα ὢν οὐδεὶς , ἀλλʼ ἀγαπᾶν σοι προσῆκον , εἰ καὶ ἐν οἰκέτου τάξει παρῆσθα τοῖς γιγνομένοις . τί καὶ φήσεις πρὸς θεῶν εἴ τις ἔροιτό σε ; ἐπαχθῆ νὴ Δίʼ αὐτὰ εἶναι καὶ φορτικά ; οὐκοῦν εἰ μὲν τοῖς πολλοῖς , τί οὐχ οὗτοι δυσχεραίνουσιν ; εἰ δὲ σοὶ , τί καταφεύγεις ἐπὶ τοὺς πολλούς ; οἱ γὰρ πολλοὶ οὗτοι σχεδόν τι εἷς τις ἀναφαίνεται , βάσκανος καὶ οὗτος , εἰ δὲ μὴ , ψυχρός γε . καὶ μὴν εἰ μὲν καὶ αὐτὸς ἐπῄνεις τὸν λόγον , κατὰ νοῦν ἦν σοι τὰ λεχθέντα . οὐ γὰρ δή που σαυτῷ μὲν ἠξίους μετεῖναι τῆς ἐπὶ τοῖς ἐμοῖς ἡδονῆς , ἐμὲ δʼ αὐτὸν ὁρῶν γανύμενον συμφορὰν ἐποιοῦ . εἰ δὲ παρῄει σε τὸ τοῦ λόγου κάλλος , εἰκότως ὑφʼ ἡμῶν ταῦτα ἐλέγετο . ἐπʼ αὐτοῖς τοίνυν οἷς παρεφθεγξάμην ποτέρως διετέθης ; εἰ μὲν γὰρ καὶ αὐτὸς ἐδυσχέρανας , διὰ τοῦτο ἐλέγοντο , ἵνα ἀχθεσθῇς . οὐ γὰρ δή που σὺ μὲν ζημίαν ποιεῖ ἐμοῦ τοῖς ἐμαυτοῦ χαίροντος , ἐγὼ δʼ οὐ ποιήσομαι κέρδος , ἂν σὺ λυπῇ διὰ ταῦτα . ἀλλὰ μὴν εἴ γε ἀπεδέξω τὰ λεχθέντα , πῶς αἰτιᾷ νῦν περὶ ὧν τότʼ ἦσθα σύμψηφος , ἢ ποτέρου κατηγορεῖς ὅταν οὕτως ἔχῃς ; φαίνει γὰρ οὐχ ἧττον σεαυτοῦ . οὐ τοίνυν μόνον κατʼ ἄνδρας ὅλως καὶ πρὸς τὴν ἀξίαν εὑρεθήσεται τὰ τοιαῦτα κρινόμενα , ἀλλὰ καὶ πρὸς τοὺς καιροὺς καὶ πρὸς τὴν τῆς προφάσεως ἀεὶ προσθήκην . οἷον εἴ τις ὕβρει καὶ ὑπερηφανίᾳ τοὺς τοιούτους λόγους προαιρεῖται , ἢ τοὺς πολλοὺς ἐξεπίτηδες ἀτιμάζων καὶ τοῦ μηδενὸς ἀξίους ἡγούμενος , ἢ καὶ ὅπερ ἀρτίως εἶπον , ἕνεκʼ οἰκείου τινὸς , οἵους ἐγώ τινας εἶδον ἤδη τὰς ὀφρῦς ἀνεσπακότας καὶ βαδίζοντας ὥσπερ δεσπότας τῶν ἐντυγχανόντων , καὶ καταπεπλασμένους οὕτω τὸν βίον ὥστε πλήττειν εὐθέως τοὺς ἀπαντῶντας , τοῖς μὲν τοιούτοις δίκαιον οἶμαι νεμεσᾶν καὶ νομίζειν τῆς Γοργείας κεφαλῆς ἀπογόνους τινὰς εἶναι καὶ οὐ τὰ κάλλιστα ἀπολελαυκέναι τῶν λόγων οὓς προΐστανται . ὅστις δὲ τὸν μὲν ἄλλον βίον οὕτω
Lemmas: καί ὁ ἀναγκαῖος οὗτος ἀγωνιστής ὁράω τις ἄν καί ὁ ἀγωνοθέτης καί ὁ θεατής ἐπιχωρέω μικρός τις περί ἑαυτοῦ παραβαίνω , καί πολλάκις ἀφαιρέω ὁ προσωπεῖον μεταξύ ὁ Μοῦσα ὅς ὑποκρίνω δημηγορέω σεμνός · σύ δέ ἐγώ οὐδέ τοσοῦτος μεταδίδωμι ἀναπνεύω , καί οὗτος εἰμί οὐδείς , ἀλλά ἀγαπάω σύ προσήκω , εἰ καί ἐν οἰκέτης τάξις πάρειμι ὁ γίγνομαι . τίς καί φημί πρός θεός εἰ τις ἔρομαι σύ ; ἐπαχθής νή Ζεύς αὐτός εἰμί καί φορτικός ; οὐκοῦν εἰ μέν ὁ πολύς , τίς οὐ οὗτος δυσχεραίνω ; εἰ δέ σύ , τίς καταφεύγω ἐπί ὁ πολύς ; ὁ γάρ πολύς οὗτος σχεδόν τις εἷς τις ἀναφαίνω , βάσκανος καί οὗτος , εἰ δέ μή , ψυχρός γε . καί μήν εἰ μέν καί αὐτός ἐπαινέω ὁ λόγος , κατά νόος εἰμί σύ ὁ λέγω . οὐ γάρ δή που σεαυτοῦ μέν ἀξιόω μέτειμι ὁ ἐπί ὁ ἐμός ἡδονή , ἐγώ δέ αὐτός ὁράω γάνυμαι συμφορά ποιέω . εἰ δέ παρέρχομαι σύ ὁ ὁ λόγος κάλλος , ἔοικα ὑπό ἐγώ οὗτος λέγω . ἐπί αὐτός τοίνυν ὅς παραφθέγγομαι ποτέρως διατίθημι ; εἰ μέν γάρ καί αὐτός δυσχεραίνω , διά οὗτος λέγω , ἵνα ἄχθομαι . οὐ γάρ δή που σύ μέν ζημία ποιέω ἐγώ ὁ ἐμαυτοῦ χαίρω , ἐγώ δέ οὐ ποιέω κέρδος , ἐάν σύ λυπέω διά οὗτος . ἀλλά μήν εἰ γε ἀποδέχομαι ὁ λέγω , πῶς αἰτιάομαι νῦν περί ὅς τότε εἰμί σύμψηφος , ἤ πότερος κατηγορέω ὅταν οὕτως ἔχω ; φαίνω γάρ οὐ ἥσσων σεαυτοῦ . οὐ τοίνυν μόνος κατά ἀνήρ ὅλος καί πρός ὁ ἀξία εὑρίσκω ὁ τοιοῦτος κρίνω , ἀλλά καί πρός ὁ καιρός καί πρός ὁ ὁ πρόφασις ἀεί προσθήκη . οἷος εἰ τις ὕβρις καί ὑπερηφανία ὁ τοιοῦτος λόγος προαιρέω , ἤ ὁ πολύς ἐξεπίτηδες ἀτιμάζω καί ὁ μηδείς ἄξιος ἡγέομαι , ἤ καί ὅς ἄρτιος λέγω , ἕνεκα οἰκεῖος τις , οἷος ἐγώ τις ὁράω ἤδη ὁ ὀφρύς ἀνασπάω καί βαδίζω ὥσπερ δεσπότης ὁ ἐντυγχάνω , καί καταπλάσσω οὕτως ὁ βίος ὥστε πλήσσω εὐθύς ὁ ἀπαντάω , ὁ μέν τοιοῦτος δίκαιος οἴομαι νεμεσάω καί νομίζω ὁ Γόργειος κεφαλή ἀπόγονος τις εἰμί καί οὐ ὁ καλός ἀπολαύω ὁ λόγος ὅς προΐστημι . ὅστις δέ ὁ μέν ἄλλος βίος οὕτως