aelius-aristides.peri-tou-parafqe-gmatos 385
βούλει , Λυσίου τὸν λόγον εἶναι , τίθει δʼ Ἰφικράτους , εἰ τοῦτο αἱρεῖ . ἔστι τοίνυν οὐδὲν οὕτω τοῦ παντὸς ἀγῶνος ἐπιφανὲς ὡς τὸ φρόνημα , ὃ δὴ καὶ ποιεῖ κρείττω Λυσίου τῶν πολλῶν εἶναι τὸν λόγον . λέγει γὰρ ἄλλα τε δὴ τοῖς Ἀθηναίοις , οὐ τῆς σῆς ψυχῆς , καὶ εἰ , φησὶν , ἑπτὰ ὑμῖν ἦσαν τοιοῦτοι στρατηγοὶ οἷος ἐγὼ , ἀοίκητος ἂν ἦν ἡ Λακεδαίμων . καὶ μνησθεὶς Ἁρμοδίου καὶ Ἀριστογείτονος , οὓς Ἀθηναῖοι πρώπους ἁπάντων τῶν εὐεργετῶν ἦγον , ἢ παραλαβεῖν ἂν αὐτούς φησιν , ἢ ὑπʼ ἐκείνων παρακληθῆναι , εἰ κατʼ ἐκείνους ἐγένετο . καὶ ὑμεῖς μὲν , φησὶν , οἴεσθε , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , παρʼ ὑμῶν ταῦτά μοι γράμματα καὶ τὴν στήλην εἶναί τι σεμνὸν , ἐμοὶ δὲ στήλη οὐρανομήκης ἕστηκεν ἐν τῇ Πελοποννήσῳ μαρτυροῦσα τὴν ἀρετήν . εἰς τοσοῦτον δὲ ἀφικνεῖται τῆς παρρησίας ὥστʼ ἀμφοτέροις ἑαυτὸν ἀντεξετάζει τοῖς στρατηγοῖς , καὶ τοῖς τῶν πολιτῶν καὶ τοῖς τῶν πολεμίων . καίτοι πρὸς θεῶν εἴ σε σύμβουλον τότε ὁ Ἰφικράτης παρεκαθίσατο μέλλων ἀπολογήσεσθαι , πότερον αὐτῷ συνεβούλευσας τοῦτον ἀπολογεῖσθαι τὸν τρόπον , ἢ πεσόντα εἰς γόνυ ἱκετεύειν τοὺς δικαστάς ; ἆρʼ οὖν περὶ μὲν τῆς δωρεᾶς ἀπολογούμενος παρρησίᾳ τινὶ χρώμενος φαίνεται , κινδυνεύων δʼ ὑπὲρ τῆς ψυχῆς ὑπʼ Ἀριστοφῶντος μετέθετο ; ἀλλὰ κἀκεῖ τὴν φύσιν διεσώσατο . ἐρόμενος γὰρ τὸν Ἀριστοφῶντα , ὥς φασι , σὺ δʼ αὐτὸς εἰ κύριος ἦσθα τῶν νεῶν , πότερον προὔδωκας ἂν , ἢ οὔ ; ἐπειδὴ ἀπέφησεν ὁ Ἀριστοφῶν , εἶτα σὺ μὲν οὐκ ἂν προὔδωκας ὢν Ἀριστοφῶν , Ἰφικράτης δὲ προὔδωκεν ; ἔτι τοίνυν ἑνὸς ῥήματος τῶν ἐκείνου μνησθεὶς ἐπʼ ἄλλο τι τρέψομαι . λέγεται γὰρ ἐν Αἰγύπτῳ παρατάττων καὶ μελλούσης ἔσεσθαι τῆς μάχης φάναι πρὸς τοὺς παρόντας ὅτι αὑτῷ τὰ μὲν ἄλλα ἐπιεικῶς ὑπάρχοι πάντα , ἓν δὲ ἀπείη τὸ μέγιστον . ἐρομένου δέ τινος τί τοῦτο λέγοι , Ὅτι , ἔφη , τὸ τοῦ Ἰφικράτους ὄνομα οὐκ ἴσασιν οἱ πολέμιοι , ὃ πρὸς τοὺς ἐν τῇ Ἑλλάδι κινδύνους μέγιστον εἶναι φάρμακον αὑτῷ . ἀκούω δὲ καὶ τὴν Ἐπαμεινώνδα πρὸς Θηβαίους ἀπολογίαν ἔτι ὑπὲρ τὴν τοῦ Ἰφικράτους γενέσθαι · καὶ τί ταῦτα θαυμάζοι τις ἄν ; ἀλλʼ ἐμὲ πρώην ἀνὴρ ἑταῖρος , ὃς οὑτωσὶ καθῆστο
Lemmas: βούλομαι , Λύσιος ὁ λόγος εἰμί , τίθημι δέ Ἰφικράτης , εἰ οὗτος αἱρέω . εἰμί τοίνυν οὐδείς οὕτως ὁ πᾶς ἀγών ἐπιφανής ὡς ὁ φρόνημα , ὅς δή καί ποιέω κρατύς Λύσιος ὁ πολύς εἰμί ὁ λόγος . λέγω γάρ ἄλλος τε δή ὁ Ἀθηναῖος , οὐ ὁ σός ψυχή , καί εἰ , φημί , ἑπτά σύ εἰμί τοιοῦτος στρατηγός οἷος ἐγώ , ἀοίκητος ἄν εἰμί ὁ Λακεδαίμων . καί μιμνῄσκω Ἁρμόδιος καί Ἀριστογείτων , ὅς Ἀθηναῖος πρόπους ἅπας ὁ εὐεργέτης ἄγω , ἤ παραλαμβάνω ἄν αὐτός φημί , ἤ ὑπό ἐκεῖνος παρακαλέω , εἰ κατά ἐκεῖνος γίγνομαι . καί σύ μέν , φημί , οἴομαι , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , παρά σύ οὗτος ἐγώ γράμμα καί ὁ στήλη εἰμί τις σεμνός , ἐγώ δέ στήλη οὐρανομήκης ἵστημι ἐν ὁ Πελοπόννησος μαρτυρέω ὁ ἀρετή . εἰς τοσοῦτος δέ ἀφικνέομαι ὁ παρρησία ὥστε ἀμφότερος ἑαυτοῦ ἀντεξετάζω ὁ στρατηγός , καί ὁ ὁ πολίτης καί ὁ ὁ πολέμιος . καίτοι πρός θεός εἰ σύ σύμβουλος τότε ὁ Ἰφικράτης παρακαθίζω μέλλω ἀπολογέομαι , πότερος αὐτός συμβουλεύω οὗτος ἀπολογέομαι ὁ τρόπος , ἤ πίπτω εἰς γόνυ ἱκετεύω ὁ δικαστής ; ἆρα οὖν περί μέν ὁ δωρεά ἀπολογέομαι παρρησία τις χράω φαίνω , κινδυνεύω δέ ὑπέρ ὁ ψυχή ὑπό Ἀριστοφῶν μετατίθημι ; ἀλλά ἐκεῖ ὁ φύσις διασῴζω . ἔρομαι γάρ ὁ Ἀριστοφῶν , ὡς φημί , σύ δέ αὐτός εἰ κύριος εἰμί ὁ ναῦς , πότερος προδίδωμι ἄν , ἤ οὐ ; ἐπειδή ἀπόφημι ὁ Ἀριστοφῶν , εἶτα σύ μέν οὐ ἄν προδίδωμι εἰμί Ἀριστοφῶν , Ἰφικράτης δέ προδίδωμι ; ἔτι τοίνυν εἷς ῥῆμα ὁ ἐκεῖνος μιμνῄσκω ἐπί ἄλλος τις τρέπω . λέγω γάρ ἐν Αἴγυπτος παρατάσσω καί μέλλω εἰμί ὁ μάχη φημί πρός ὁ πάρειμι ὅτι ἑαυτοῦ ὁ μέν ἄλλος ἐπιεικής ὑπάρχω πᾶς , εἷς δέ ἄπειμι ὁ μέγας . ἔρομαι δέ τις τίς οὗτος λέγω , Ὅτι , φημί , ὁ ὁ Ἰφικράτης ὄνομα οὐ οἶδα ὁ πολέμιος , ὅς πρός ὁ ἐν ὁ Ἑλλάς κίνδυνος μέγας εἰμί φάρμακον ἑαυτοῦ . ἀκούω δέ καί ὁ Ἐπαμεινώνδας πρός Θηβαῖος ἀπολογία ἔτι ὑπέρ ὁ ὁ Ἰφικράτης γίγνομαι · καί τίς οὗτος θαυμάζω τις ἄν ; ἀλλά ἐγώ πρῴην ἀνήρ ἑταῖρος , ὅς οὕτως κάθημαι