aelius-aristides.peri-tou-parafqe-gmatos 367
ἢ περὶ οὗ Χαλκιδεῖς ποτὲ καὶ Ἐρετριεῖς διέστησαν , ἢ τὸ μέσον Κορίνθου καὶ Σικυῶνος , ὁ χρησμὸς ἔφη , ὅτε ἁπλῶς οὑτωσὶ φιλίας ἕνεκα αὐτῆς παρών τε καὶ ἀπολαύων τῶν καλλίστων , οἷʼ ἂν τὰ ἡμέτερα εἴη κάλλιστα , εἰ μὴ ἄρα σοι καὶ τοῦτο προσίσταται , σὺ δὲ οὐδὲ τοσοῦτον ἡμῖν ἐν μισθοῦ μέρει κατέθου , ὅσον εἰ καί τι παρεληρήσαμεν τοῦτο συγγνῶναι ; οὐκ οἶσθʼ ὅτι κἂν τοὺς ἐν Αἰγύπτῳ νομοὺς συνθεὶς κἂν τὴν γῆν τὴν Βαβυλωνίαν προσθεὶς μισθὸν ἐμοὶ διδῷς τούτων τῶν λόγων , ἀνιάσω γάρ σε καὶ νῦν , οὐδέποτʼ ἐγγὺς ἀφίξει τῆς ἀξίας ; ἀλλὰ τίς ἡμέτερος μισθὸς καὶ πρέπων ἡμῖν ; φιλία , εὔνοια , σύνεσις , μνήμη , μετρία τιμὴ τῶν λόγων , αἰδὼς τοῦ ποιοῦντος τοὺς λόγους . ἐπεὶ δὲ δέδοικας μή τινος αὐθαδείας ἢ ἀλαζονείας ταῦτʼ ἐγγὺς εἶναι δοκῇ , φέρε ἐγώ σε παραμυθήσωμαι . σκόπει δῆτα ἀκούων ὡς ἔχω περὶ τούτων , κἂν λάβῃς ψευδόμενον , τὸ τοῦ Σοφοκλέους , φάσκειν ἐμὲ ἤδη μηδὲν φρονεῖν , καὶ τὴν μαντικὴν διάγραφε . ἐγὼ νομίζω τὸν μὲν τῶν ὑπαρχόντων μεῖζον φρονοῦντα , ἢ καὶ σχηματιζόμενον πρὸς τοὺς πολλοὺς ὡς ἂν ἐκπλήξειεν εἴτε λόγοις εἴτε καὶ πράξεσιν , οὐχ ὑγιαίνειν , ἀλλʼ εἶναι τοῦτον ἐκεῖνον τὸν ἀλαζόνα καὶ γόητα , καὶ ὅ τι τοιοῦτον βούλει καλεῖν · ὅστις δʼ εἰς ὅσον ἥκει δυνάμεως ἐξεπιστάμενος πρὸς τοῦτο καὶ τὴν ἀξίαν φρονεῖ , καὶ μηδὲν πλέον μήτε ζητεῖ μήτε θηρᾶται , τοῦτον ἀκριβῶς τὸν τῆς ἐλευθερίας ὅρον πληροῦν , ὥσπερ γε κἀν χρήμασιν ὅστις μὲν οἶμαι πλείω τῶν ὑπαρχόντων τὸν ὄγκον περιβάλλεται καὶ περινοστῶν σοβεῖ διὰ κενῆς , καὶ τοῦτʼ ἐσπούδακεν ἐξαπατᾶν τοὺς ἐντυγχάνοντας , ἀλαζόνα που καλοῦμεν καὶ βλᾶκα καὶ χαῦνον τοὺς τρόπους · ὁ δʼ αὖ ταπεινότερος ἢ κατὰ τὴν δύναμιν ἀξιῶν φαίνεσθαι καὶ συστέλλων ἑαυτὸν ἐπίτηδες εἰς τοὔλαττον ἑκὼν καὶ προχειρότερος ἐξαρνεῖσθαι τὰ ὄντα ἢ ὁμολογεῖν οὐ μάλα ἐν ἐλευθέροις ἐστὶν , ἢ κἂν εἰ μικροπρεπῆ καὶ γλίσχρον καὶ τοῦ κέρδους ἥττω καλοίης , τυγχάνοις ἂν μᾶλλον τοῦ προσήκοντος . οὕτως οἶμαι καὶ περὶ τῶν λόγων ἔχει , καὶ πάντων ὡς εἰπεῖν τῶν ἐν τῇ
Lemmas: ἤ περί ὅς Χαλκιδεύς ποτέ καί Ἐρετριεύς διΐστημι , ἤ ὁ μέσος Κόρινθος καί Σικυών , ὁ χρησμός φημί , ὅτε ἁπλῶς οὕτως φιλία ἕνεκα αὐτός πάρειμι τε καί ἀπολαύω ὁ καλός , οἷος ἄν ὁ ἡμέτερος εἰμί καλός , εἰ μή ἄρα σύ καί οὗτος προσίστημι , σύ δέ οὐδέ τοσοῦτος ἐγώ ἐν μισθός μέρος κατατίθημι , ὅσος εἰ καί τις παραληρέω οὗτος συγγιγνώσκω ; οὐ οἶδα ὅτι ἐάν ὁ ἐν Αἴγυπτος νομός συντίθημι ἐάν ὁ γῆ ὁ Βαβυλώνιος προστίθημι μισθός ἐγώ δίδωμι οὗτος ὁ λόγος , ἀνιάω γάρ σύ καί νῦν , οὐδέποτε ἐγγύς ἀφικνέομαι ὁ ἀξία ; ἀλλά τίς ἡμέτερος μισθός καί πρέπω ἐγώ ; φιλία , εὔνοια , σύνεσις , μνήμη , μέτριος τιμή ὁ λόγος , αἰδώς ὁ ποιέω ὁ λόγος . ἐπεί δέ δείδω μή τις αὐθάδεια ἤ ἀλαζονεία οὗτος ἐγγύς εἰμί δοκέω , φέρω ἐγώ σύ παραμυθέομαι . σκοπέω δῆτα ἀκούω ὡς ἔχω περί οὗτος , ἐάν λαμβάνω ψεύδω , ὁ ὁ Σοφοκλῆς , φάσκω ἐγώ ἤδη μηδείς φρονέω , καί ὁ μαντικός διαγράφω . ἐγώ νομίζω ὁ μέν ὁ ὑπάρχω μέγας φρονέω , ἤ καί σχηματίζω πρός ὁ πολύς ὡς ἄν ἐκπλήσσω εἴτε λόγος εἴτε καί πρᾶξις , οὐ ὑγιαίνω , ἀλλά εἰμί οὗτος ἐκεῖνος ὁ ἀλαζών καί γόης , καί ὅς τις τοιοῦτος βούλομαι καλέω · ὅστις δέ εἰς ὅσος ἥκω δύναμις ἐξεπίσταμαι πρός οὗτος καί ὁ ἀξία φρονέω , καί μηδείς πολύς μήτε ζητέω μήτε θηράω , οὗτος ἀκριβής ὁ ὁ ἐλευθερία ὅρος πληρόω , ὥσπερ γε ἐν χρῆμα ὅστις μέν οἴομαι πολύς ὁ ὑπάρχω ὁ ὄγκος περιβάλλω καί περινοστέω σοβέω διά κενός , καί οὗτος σπουδάζω ἐξαπατάω ὁ ἐντυγχάνω , ἀλαζών που καλέω καί βλάξ καί χαῦνος ὁ τρόπος · ὁ δέ αὖ ταπεινός ἤ κατά ὁ δύναμις ἀξιόω φαίνω καί συστέλλω ἑαυτοῦ ἐπίτηδες εἰς ἐλαχύς ἑκών καί πρόχειρος ἐξαρνέομαι ὁ εἰμί ἤ ὁμολογέω οὐ μάλα ἐν ἐλεύθερος εἰμί , ἤ ἄν εἰ μικροπρεπής καί γλίσχρος καί ὁ κέρδος ἥσσων καλέω , τυγχάνω ἄν μάλα ὁ προσήκω . οὕτως οἴομαι καί περί ὁ λόγος ἔχω , καί πᾶς ὡς λέγω ὁ ἐν ὁ