aelius-aristides.peri-tou-parafqe-gmatos 371
νὴ Δία ἀλλʼ ὁ Ἀχιλλεὺς νεανιεύεται . ὁ δέ γε Ὀδυσσεὺς ὠμογέρων ὢν τί λέγει ; καὶ ταῦτα πρὸς αὐτὸν ἐκεῖνον λέγων ὦ Ἀχιλεῦ Πηλέως υἱὲ , εἰ μὲν ἄλλο τι κρείττων ἀξιοῖς εἶναι , συγχωρῶ , ἐγὼ δέ κε σεῖο νοήματί κεν προβαλοίμην , καὶ προσέθηκεν ὅτι καὶ πολλόν . οὐδὲ γὰρ ὥσπερ οἱ φαῦλοι τῶν γραμματιστῶν λυμαίνονται τῷ ἔπει οὐχ οὕτως ἔχει , οἳ τὸ πολλὸν ἀπολύουσιν ἀπὸ τοῦ προτέρου , ἄγουσι δʼ ἐπὶ τὰ ἑξῆς , ὧν ἡγεῖται κατὰ τὴν τοῦ ἔπους ἀρχήν . ἐμοὶ δὲ οὗτοι οὐ πάνυ τι δοκοῦσιν ἐπαΐειν περὶ λόγων . ἔστι γὰρ ἄντικρυς ἀντίθετον · φησὶ γὰρ κρείττων εἶς ἐμέθεν καὶ φέρτερος οὐκ ὀλίγον γε ἔγχει τὸ πρότερον · εἶτα , ἐγὼ δέ κε σεῖο νοήματί κεν προβαλοίμην πολλόν . ἄκουε δὴ πῶς ἀντίκειται . ὃ μὲν ἐκεῖ τὸ ἔγχει , νοήματι ἐστὶν ἐνταῦθα , ὃ δʼ ἦν τὸ οὐκ ὀλίγον γε , τοῦτʼ ἀντʼ ἐκείνου τὸ πολλὸν , ὥσπερ ἂν εἰ καὶ οὕτως εἶπε μεταλαβὼν , πολὺ κρείττων σὺ ἐμοῦ τὰ ἐν πολέμῳ , ἐγὼ δὲ σοῦ ταῦτα οὐκ ὀλίγον . ἔτι δέ σε ἐπάξω βεβαιότερον , εἰ βούλει . Ὅμηρος γὰρ περὶ μὲν ἡλικίας οὐ πάνυ τι χρῆται προσθήκαις τοιαύταις , ὅσα γε ὡς ἐν τῷ παρόντι μεμνῆσθαι , εἰς δὲ ἀρετῆς κρίσιν πολλάκις , οἷόν τι λέγω , φησὶ δή που περὶ τοῦ Διὸς λέγων καὶ τοῦ Ποσειδῶνος ἀλλὰ Ζεὺς πρότερος γεγόνει , τοσοῦτον μόνον , καὶ πολὺ οὐ προστίθησι . καίτοι ὅτι πολὺ δῆλον καὶ μὴ προσθέντος αὐτοῖς τε τοῖς ἐκείνου καὶ τοῖς ἄλλοις . ᾁδει γὰρ εἰς αὐτὸν ἀεὶ , πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε . ὥστε πῶς οὐ μακρῷ πάντων ἐστὶ πρεσβύτατος ; ἑτέρωθι τοίνυν φησὶν ὁ δʼ ἅμα πρότερος καὶ ἀρείων ἥρως Πρωτεσίλαος . τοσοῦτον μόνον ὅτι πρότερος , πόσον δέ τι οὐ λέγει . ἀλλʼ ἐπειδὰν κρίνῃ , προστίθησι πολὺ , μέγα , τὰ τοιαῦτα , ἀνδρῶν αὖ μέγʼ ἄριστος ἔην Τελαμώνιος Αἴας , ὄφρʼ Ἀχιλεὺς μήνιεν . εἶτα πῶς ; ὁ γὰρ πολὺ φέρτερος ἦεν . τοῦτο δὴ τὸ οἴκοθεν ἔθος διαβιβάζει καὶ ἐπὶ τὸν Ὀδυσσέα , νομίζων κἀκείνῳ προσήκειν οὕτως εἰρῆσθαι , ὅτι ἐγὼ σοῦ προφέρω πολὺ εἰς γνώμην . καὶ ὅ γε Ὀδυσσεὺς θαρρῶν αὐτὸ , οἶμαι , προσετίθει . ᾔδει γὰρ καὶ αὐτὸν τὸν
Lemmas: νή Ζεύς ἀλλά ὁ Ἀχιλλεύς νεανιεύομαι . ὁ δέ γε Ὀδυσσεύς ὠμογέρων εἰμί τίς λέγω ; καί οὗτος πρός αὐτός ἐκεῖνος λέγω ὦ Ἀχιλλεύς Πηλεύς υἱός , εἰ μέν ἄλλος τις κρατύς ἀξιόω εἰμί , συγχωρέω , ἐγώ δέ ἄν σύ νόημα ἄν προβάλλω , καί προστίθημι ὅτι καί πολύς . οὐδέ γάρ ὥσπερ ὁ φαῦλος ὁ γραμματιστής λυμαίνομαι ὁ ἔπος οὐ οὕτως ἔχω , ὅς ὁ πολύς ἀπολύω ἀπό ὁ πρότερος , ἄγω δέ ἐπί ὁ ἑξῆς , ὅς ἡγέομαι κατά ὁ ὁ ἔπος ἀρχή . ἐγώ δέ οὗτος οὐ πάνυ τις δοκέω ἐπαΐω περί λόγος . εἰμί γάρ ἄντικρυς ἀντίθετος · φημί γάρ κρατύς εἰμί ἐγώ καί φέρτατος οὐ ὀλίγος γε ἔγχος ὁ πρότερος · εἶτα , ἐγώ δέ ἄν σύ νόημα ἄν προβάλλω πολύς . ἀκούω δή πῶς ἀντίκειμαι . ὅς μέν ἐκεῖ ὁ ἐγχέω , νόημα εἰμί ἐνταῦθα , ὅς δέ εἰμί ὁ οὐ ὀλίγος γε , οὗτος ἀντί ἐκεῖνος ὁ πολύς , ὥσπερ ἄν εἰ καί οὕτως λέγω μεταλαμβάνω , πολύς κρατύς σύ ἐγώ ὁ ἐν πόλεμος , ἐγώ δέ σύ οὗτος οὐ ὀλίγος . ἔτι δέ σύ ἐπάγω βέβαιος , εἰ βούλομαι . Ὅμηρος γάρ περί μέν ἡλικία οὐ πάνυ τις χράω προσθήκη τοιοῦτος , ὅσος γε ὡς ἐν ὁ πάρειμι μιμνῄσκω , εἰς δέ ἀρετή κρίσις πολλάκις , οἷος τις λέγω , φημί δή που περί ὁ Ζεύς λέγω καί ὁ Ποσειδῶν ἀλλά Ζεύς πρότερος γίγνομαι , τοσοῦτος μόνος , καί πολύς οὐ προστίθημι . καίτοι ὅτι πολύς δῆλος καί μή προστίθημι αὐτός τε ὁ ἐκεῖνος καί ὁ ἄλλος . ᾁδω γάρ εἰς αὐτός ἀεί , πατήρ ἀνήρ τε θεός τε . ὥστε πῶς οὐ μακρός πᾶς εἰμί πρέσβυς ; ἑτέρωθι τοίνυν φημί ὁ δέ ἅμα πρότερος καί ἀρείων ἥρως Πρωτεσίλαος . τοσοῦτος μόνος ὅτι πρότερος , πόσος δέ τις οὐ λέγω . ἀλλά ἐπειδάν κρίνω , προστίθημι πολύς , μέγας , ὁ τοιοῦτος , ἀνήρ αὖ μέγας ἀγαθός εἰμί Τελαμώνιος Αἴας , ὄφρα Ἀχιλλεύς μηνίω . εἶτα πῶς ; ὁ γάρ πολύς φέρτατος εἰμί . οὗτος δή ὁ οἴκοθεν ἔθος διαβιβάζω καί ἐπί ὁ Ὀδυσσεύς , νομίζω ἐκεῖνος προσήκω οὕτως λέγω , ὅτι ἐγώ σύ προφέρω πολύς εἰς γνώμη . καί ὁ γε Ὀδυσσεύς θαρσέω αὐτός , οἴομαι , προστίθημι . οἶδα γάρ καί αὐτός ὁ