aelius-aristides.peri-tou-parafqe-gmatos 380
Περσῶν , ἢ Λακεδαιμόνιοι ἀπὸ τῶν δείνων , ἢ ὁτιδήποτʼ ἂν , ἢ τοὐπίγραμμα ἐξαλειπτέον . ἆρά σοι καὶ τὰ τοιάδε δόξει ἀλαζονία τις εἶναι ; Ἑλλήνων προμαχοῦντες Ἀθηναῖοι Μαραθῶνι , ἔκτειναν Μήδων ἐννέα μυριάδας · καὶ ἀμφί τε Βυζάντειον ὅσοι θάνον , ἰχθυόεσσαν ῥυόμενοι χώραν ἄνδρες ἀρηίθοοι · καὶ πάντα ἐκεῖνα καλλίω τῶν σῶν οἶμαι λόγων ἐπιγράμματα , καὶ ἔτι γε μᾶλλον ἐξ οὗτʼ Εὐρώπην Ἀσίας δίχα πόντος ἔκρινε καὶ πόλιας θνητῶν θοῦρος Ἄρης ἐφέπει , οὐδενί πω κάλλιον ἐπιχθονίων γένετʼ ἀνδρῶν ἔργον ἐν ἠπείρῳ καὶ κατὰ πόντον ὁμοῦ . οἵδε γὰρ ἐν γαίῃ Μήδων πολλοὺς ὀλέσαντες Φοινίκων ἑκατὸν ναῦς ἕλον ἐν πελάγει ἀνδρῶν πληθούσας , μέγα δʼ ἔστενεν Ἀσὶς ὑπʼ αὐτῶν πληγεῖσʼ ἀμφοτέραις χερσὶ κράτει πολέμου . καὶ πρό γε τούτων ἔθνεα Βοιωτῶν καὶ Χαλκιδέων δαμάσαντες παῖδες Ἀθηναίων , οἶμαι λέγει τὸ ἐπίγραμμα καὶ πολλὰ ἕτερα . νὴ Δίʼ ἀλλὰ ταῦτα Ἀττικὰ καὶ θερμότερα . ἀλλʼ ὡς μὲν καὶ ἡμεῖς οὐκ εἰς ἕτερον τελοῦμεν ἔθνος τῇ προαιρέσει τῶν λόγων ἅπασι πρόδηλον . σὺ δʼ οὖν ἐξέταζε τὰ Δώρια , εἰ βούλει , καὶ τὰ Λακωνικά · μυριάσιν ποτὲ τῇδε τριηκοσίῃς ἐμάχοντο ἐκ Πελοποννήσου χιλιάδες τέτορες . ἆρʼ οὖν οὐκ ἀλαζονία ταῦτα καὶ πολλὴ καὶ πρός γε αὐθάδεια λαμπρά ; τετρακισχίλιοι , φασὶν , ὄντες τριακοσίαις μυριάσι πολεμίων ἀντήραμεν . ἕτεροι δʼ αὖ λέγουσιν ἀκμῆς ἑστηκυῖαν ἐπὶ ξυροῦ Ἑλλάδα πᾶσαν ταῖς αὑτῶν ψυχαῖς κείμεθα ῥυσάμενοι δουλοσύνας · Πέρσαις δὲ περὶ φρεσὶ πήματα πάντα ἥψαμεν , ἀργαλέης μνήματα ναυμαχίας . ὀστέα δʼ ἄμμιν ἔχει Σαλαμίς · πατρὶς δὲ Κόρινθος ἀντʼ εὐεργεσίης μνῆμʼ ἐπέθηκε τόδε . ὥστε ὥρα σοι σκώπτειν αὐτοὺς ὡς ἀδολέσχας τινὰς νεκροὺς καὶ οὐκ εἰδότας ἡσυχίαν ἄγειν . κᾆτά σε ἀνήρ τις Σιμωνίδειος ἀμείψεται , ὤνθρωπε , κεῖσαι ζῶν ἔτι μᾶλλον τῶν ὑπὸ γῆς ἐκείνων . φέρε δὴ καὶ ταῦτα ἐξέτασον ἁ Μοῦσα γὰρ οὐκ ἀπόρως γεύει τὸ παρὸν μόνον , ἀλλʼ ἐπέρχεται πάντα θεριζομένα . ταῦτʼ οὐ δοκεῖ σοι σαφῶς ὁ ποιητὴς ἑαυτὸν ἐπαινῶν λέγειν
Lemmas: Πέρσης , ἤ Λακεδαιμόνιος ἀπό ὁ δείνων , ἤ ὅστις ἄν , ἤ ἐπίγραμμα ἐξαλειπτέον . ἆρα σύ καί ὁ τοιόσδε δοκέω ἀλαζονεία τις εἰμί ; Ἕλλην προμαχέω Ἀθηναῖος Μαραθών , κτείνω Μῆδος ἐννέα μυριάς · καί ἀμφί τε Βυζάντειος ὅσος θνῄσκω , ἰχθυόεις ἐρύω χώρα ἀνήρ ἀρηΐθοος · καί πᾶς ἐκεῖνος καλός ὁ σός οἴομαι λόγος ἐπίγραμμα , καί ἔτι γε μάλα ἐκ ὅστε Εὐρώπη Ἀσία δίχα πόντος κρίνω καί πόλις θνητός θοῦρος Ἄρης ἐφέπω , οὐδείς πω καλός ἐπιχθόνιος γίγνομαι ἀνήρ ἔργον ἐν ἤπειρος καί κατά πόντος ὁμοῦ . ὅδε γάρ ἐν γῆ Μῆδος πολύς ὄλλυμι Φοῖνιξ ἑκατόν ναῦς αἱρέω ἐν πέλαγος ἀνήρ πλήθω , μέγας δέ στένω Ἄσιας ὑπό αὐτός πλήσσω ἀμφότερος χείρ κράτος πόλεμος . καί πρό γε οὗτος ἔθνος Βοιωτός καί Χαλκιδεύς δαμάζω παῖς Ἀθηναῖος , οἴομαι λέγω ὁ ἐπίγραμμα καί πολύς ἕτερος . νή Ζεύς ἀλλά οὗτος Ἀττικός καί θερμός . ἀλλά ὡς μέν καί ἐγώ οὐ εἰς ἕτερος τελέω ἔθνος ὁ προαίρεσις ὁ λόγος ἅπας πρόδηλος . σύ δέ οὖν ἐξετάζω ὁ Δώριος , εἰ βούλομαι , καί ὁ Λακωνικός · μυριάς ποτέ ὅδε τριακόσιοι μάχομαι ἐκ Πελοπόννησος χιλιάς τέσσαρες . ἆρα οὖν οὐ ἀλαζονεία οὗτος καί πολύς καί πρός γε αὐθάδεια λαμπρός ; τετρακισχίλιοι , φημί , εἰμί τριακόσιοι μυριάς πολέμιος ἀνταίρω . ἕτερος δέ αὖ λέγω ἀκμή ἵστημι ἐπί ξυρόν Ἑλλάς πᾶς ὁ ἑαυτοῦ ψυχή κεῖμαι ἐρύω δουλοσύνη · Πέρσης δέ περί φρήν πῆμα πᾶς ἅπτω , ἀργαλέος μνῆμα ναυμαχία . ὀστέον δέ ἐγώ ἔχω Σαλαμίς · πατρίς δέ Κόρινθος ἀντί εὐεργεσία μνῆμα ἐπιτίθημι ὅδε . ὥστε ὥρα σύ σκώπτω αὐτός ὡς ἀδολέσχης τις νεκρός καί οὐ οἶδα ἡσυχία ἄγω . εἶτα σύ ἀνήρ τις Σιμωνίδειος ἀμείβω , ἄνθρωπος , κεῖμαι ζάω ἔτι μάλα ὁ ὑπό γῆ ἐκεῖνος . φέρω δή καί οὗτος ἐξετάζω ὁ Μοῦσα γάρ οὐ ἄπορος γεύω ὁ πάρειμι μόνος , ἀλλά ἐπέρχομαι πᾶς θερίζω . οὗτος οὐ δοκέω σύ σαφής ὁ ποιητής ἑαυτοῦ ἐπαινέω λέγω