aelius-aristides.peri-tou-parafqe-gmatos 372
Ἀχιλλέα ἃ μὴ δυνατὸς ἦν οὐ προσποιούμενον οὐδʼ ἀλαζονευόμενον . αὐτὰ γὰρ ταῦτα ὧν ἀρτίως ἐμνήσθην , ἐν οἷς ὁ Ἀχιλλεὺς ἐπαρρησιάζετο , ὁμολογίαν τινὰ εἶχεν ἀδελφὴν τοῖς λόγοις τοῦ Ὀδυσσέως , ἐπεὶ κἀκεῖνος οὕτως διορίζεται λέγων ὅτι ἐν πολέμῳ , ἀγορῇ δέ τʼ ἀμείνονές εἰσι καὶ ἄλλοι . ἔχων οὖν ἐνέχυρον ὁ Ὀδυσσεὺς τὴν ἐκείνου ψῆφον καὶ εὖ εἰδὼς ὅτι οὐκ ἀηδῶς τἀληθὲς ἀκούσεται , ἀλλὰ τοῦ αὐτοῦ καὶ λέγειν καὶ ἀκούειν ἐθέλειν ἐστὶ τἀληθῆ · ἐκεῖνά τε σὺ , ἔφη , πολὺ κρείττων ἐμοῦ καὶ ταῦτα ἐγὼ σοῦ τοσοῦτον ἕτερον . τὸ δὲ ἔτι κάλλιον , ὁ γὰρ Νέστωρ οὐδʼ ὠμογέρων τις ἔτι ὢν , ἀλλʼ οὕτω σφόδρα πρεσβύτης καὶ πέπων ὥστʼ αὐτῷ δύο μὲν γενεαὶ μερόπων ἀνθρώπων ἐφθίαθʼ , οἵ οἱ πρόσθεν ἅμα τράφεν ἠδʼ ἐγένοντο , μετὰ δὲ τριτάτοισιν ἄνασσεν · οὕτω σφόδρα δόξει σοὶ κριτῇ μειρακιεύεσθαι ὥστε μηδὲν εἶναι χρῆμα λαλίστερον αὐτοῦ μηδʼ αὐθαδέστερον . οὐδὲ γὰρ εἰσάπαξ ποτὲ ἐπαινέσας αὑτὸν ἀπηλλάγη , ἀλλʼ ἐστὶν ὅμοιος ἁπανταχοῦ · ὃς πρῶτον μὲν τοὺς βασιλέας διαλλάττων φησὶ συγγενέσθαι ἀνδράσιν οὐ κατὰ τοὺς νῦν , ἀλλὰ μακρῷ πάντων κρατίστοις , ἑαυτὸν διʼ ἐκείνων σεμνύνων · ὥστʼ οὐδʼ ἀπεκρύψατο αὐτὸ , ἀλλʼ εἶπεν ἄντικρυς καὶ μέν μευ βουλέων ξύνιον , πείθοντό τε μύθῳ , ὄντες , φησὶ , τοιοῦτοι . τὸ δʼ ἔτι μεῖζον καὶ μὲν τοῖσιν ἐγὼ μεθομίλεον ἐκ Πύλου ἐλθὼν τηλόθεν ἐξ Ἀπίης γαίης · καλέσαντο γὰρ αὐτοί . δύο προσθῆκαι , ὅτι τε αὐτοὶ ἦσαν οἱ μεταπεμψάμενοι καὶ δεηθέντες καὶ ἔτι τηλόθεν ἐξ Ἀπίης γαίης , ὡς δὴ οὕτω σφόδρα ἔνδοξος καὶ θαυμαστὸς ὤν . εἰ δʼ ἐρεῖς ὅτι εὔγνωμον καὶ σύμμετρον τὸ καὶ μαχόμην κατʼ ἐμαυτὸν ἐγώ , φημὶ κἀγὼ , καὶ οὐδαμοῦ τοὺς μαινομένους ἐπῄνεσα , ἀλλά τοι τῆς αὐτῆς ἐστι δεξιότητος καὶ τὰ προκείμενα , καί πως ἀμφότερά ἐστιν ἀληθῆ καὶ τοῦ ἐμοῦ λόγου . οὗ μὲν γὰρ ἐκείνων ἡττᾶτο καὶ μαχόμην ἔφη κατʼ ἐμαυτόν , οὗ δὲ κἀκείνων κρείττων καὶ τούτων πρὸς οὓς διελέγετο , ὑπό τʼ ἐκείνων προκριθῆναί φησι καὶ
Lemmas: Ἀχιλλεύς ὅς μή δυνατός εἰμί οὐ προσποιέω οὐδέ ἀλαζονεύομαι . αὐτός γάρ οὗτος ὅς ἄρτιος μιμνῄσκω , ἐν ὅς ὁ Ἀχιλλεύς παρρησιάζομαι , ὁμολογία τις ἔχω ἀδελφή ὁ λόγος ὁ Ὀδυσσεύς , ἐπεί ἐκεῖνος οὕτως διορίζω λέγω ὅτι ἐν πόλεμος , ἀγορά δέ τε ἀγαθός εἰμί καί ἄλλος . ἔχω οὖν ἐνέχυρον ὁ Ὀδυσσεύς ὁ ἐκεῖνος ψῆφος καί εὖ οἶδα ὅτι οὐ ἀηδής ἀληθής ἀκούω , ἀλλά ὁ αὐτός καί λέγω καί ἀκούω ἐθέλω εἰμί ἀληθής · ἐκεῖνος τε σύ , φημί , πολύς κρατύς ἐγώ καί οὗτος ἐγώ σύ τοσοῦτος ἕτερος . ὁ δέ ἔτι καλός , ὁ γάρ Νέστωρ οὐδέ ὠμογέρων τις ἔτι εἰμί , ἀλλά οὕτως σφόδρα πρεσβύτης καί πέπων ὥστε αὐτός δύο μέν γενεά μέροψ ἄνθρωπος φθίω , ὅς ἕ πρόσθεν ἅμα τρέφω ἠδέ γίγνομαι , μετά δέ τρίτατος ἀνάσσω · οὕτως σφόδρα δοκέω σύ κριτής μειρακιεύομαι ὥστε μηδείς εἰμί χρῆμα λάλος αὐτός μηδέ αὐθάδης . οὐδέ γάρ εἰσάπαξ ποτέ ἐπαινέω ἑαυτοῦ ἀπαλλάσσω , ἀλλά εἰμί ὅμοιος ἁπανταχοῦ · ὅς πρῶτος μέν ὁ βασιλεύς διαλλάσσω φημί συγγίγνομαι ἀνήρ οὐ κατά ὁ νῦν , ἀλλά μακρός πᾶς κρατύς , ἑαυτοῦ διά ἐκεῖνος σεμνύνω · ὥστε οὐδέ ἀποκρύπτω αὐτός , ἀλλά λέγω ἄντικρυς καί μέν ἐγώ βουλή συν́ιω , πείθω τε μῦθος , εἰμί , φημί , τοιοῦτος . ὁ δέ ἔτι μέγας καί μέν ὁ ἐγώ μεθομιλέω ἐκ Πύλος ἔρχομαι τηλόθεν ἐκ Ἀπίη γῆ · καλέω γάρ αὐτός . δύο προσθήκη , ὅτι τε αὐτός εἰμί ὁ μεταπέμπω καί δέω καί ἔτι τηλόθεν ἐκ Ἀπίη γῆ , ὡς δή οὕτως σφόδρα ἔνδοξος καί θαυμαστός εἰμί . εἰ δέ λέγω ὅτι εὐγνώμων καί σύμμετρος ὁ καί μάχομαι κατά ἐμαυτοῦ ἐγώ , φημί ἐγώ , καί οὐδαμοῦ ὁ μαίνομαι ἐπαινέω , ἀλλά τοι ὁ αὐτός εἰμί δεξιότης καί ὁ πρόκειμαι , καί πως ἀμφότερος εἰμί ἀληθής καί ὁ ἐμός λόγος . ὅς μέν γάρ ἐκεῖνος ἡσσάομαι καί μάχομαι φημί κατά ἐμαυτοῦ , ὅς δέ ἐκεῖνος κρατύς καί οὗτος πρός ὅς διαλέγω , ὑπό τε ἐκεῖνος προκρίνω φημί καί