aelius-aristides.peri-tou-parafqe-gmatos 393
γε δὴ καθαρῶς ἁπλοῦν καὶ φιλάνθρωπον · εἰ δὲ μὴ , τοὺς πολλοὺς ἐκφεύγειν ἐστὶν ἃ τῶν κρειττόνων μὴ λαθεῖν . οἷόν τι λέγω , ἔστι κάλλη περὶ λόγους , ὡσαύτως δὲ περὶ ποίησιν , καί τινες ἰδέαι καὶ πόρρω καὶ ἐγγὺς ἀλλήλων , ἃς ἅμα μὲν πάσας λαβεῖν οὐ ῥᾴδιον , μέρος δὲ ἕκαστος ἀποτεμόμενος κατὰ τοῦτο ηὐδοκίμησεν · Ὅμηρον δὲ , εἰ βούλει , ποιητῶν ἐξαίρει λόγου . ὅταν οὖν τις ἀγώνισμα ποιήσηται διὰ πάντων τῶν καλῶν τούτων διεξελθεῖν καὶ πάσας μίξεις μῖξαι περὶ τοὺς λόγους , καὶ πρῶτον μὲν τὰ ἤθη πρέποντα τοῖς καιροῖς ἀποδοῦναι , ἔπειτα τὰς συζυγίας , οὗ μὲν ἀκριβείας δεῖ , ἐνταῦθα ὥραν προστιθεὶς , οὗ δʼ ἐργασίας , ἐνταῦθα τάχος , τῷ δὲ περιττῷ σαφήνειαν , χάριν δὲ οὗ σεμνότης , οὗ δὲ εὕρεσις , ἐνταῦθα διαχειρίζειν , οὗ δὲ τολμήματα , ἐνταῦθα ἀσφάλειαν , ἐφʼ ἅπασι δὲ ῥᾳστώνην καὶ δρόμον , καί μοι παρείη περὶ τούτων ἄμεινον σοῦ καὶ τῶν σοὶ προσομοίων ἐπίστασθαι , σκοτοδινιᾷ δὴ πᾶς ἐνταῦθα ἀκροατὴς καὶ οὐκ ἔχει τίς γένηται , ἀλλʼ ὥσπερ ἐν παρατάξει κυκλούμενοι θορυβοῦνται , καὶ ὡς ἕκαστος ἔχει φύσεως ἢ δυνάμεως οὕτως ἐπαινεῖ , ὁ μὲν τῆς λέξεως τὴν ἀκρίβειαν , ὁ δὲ τοῦ νοῦ τὴν λεπτότητα , ὁ δὲ ὡς ὡραία . ὁ δὲ ῥήτωρ ὑπὲρ αὐτῶν ῥήγνυται . τί φῄς ; οὐχ ὁρᾷς τὸ ἀγώνισμα οὐδὲ ἀπὸ πολλοῦ , ἀλλʼ εἰς ἑκάτερον , φησὶ , τῶν αὐλῶν ἐμοῦ χωρὶς αὐλοῦντος καὶ πάσαις ἅμα ταῖς ἁρμονίαις χρωμένου κάθησαι πρὸς ἑνός τινος τῶν δακτύλων κίνησιν βλέπων , ὥσπερ ἂν εἰ καὶ ἐν λύρᾳ ἢ κιθάρᾳ πάντων ὁμοῦ δεικνυμένων μιᾶς χορδῆς ἤχου δοκοίης ἀκούειν . διδάσκει σε ὁ ῥήτωρ , ἄλλου μὲν οὐδενὸς ἕνεκα , ἴχνος δέ τι θεῖον σώζων ἐν αὑτῷ καὶ προνοούμενος καὶ σοῦ καὶ ἑτέρων , μάλιστα δὲ αὐτῆς τῆς φύσεως τῶν λόγων , ὅπως αὐτῶν τὰ σπέρματα εἰς γνῶσιν ἐλθόντα σωθείη κατὰ τὸ δυνατόν . ταῦτʼ ἐστὶν , ὦ τἀμὰ μὲν εἰδὼς , τὰ σαυτοῦ δʼ ἀγνοῶν , ἃ κἀμὲ πρώην ἐκίνησε . σὺ δὲ τὸν νόμον μεταβάλλεις καὶ τὴν τάξιν ἐναλλάττεις , ἣν ἡ φύσις κατέδειξεν οὐκ ἐν ἀνθρώποις μόνον , ἀλλὰ καὶ τοῖς ἄλλοις
Lemmas: γε δή καθαρός ἁπλόος καί φιλάνθρωπος · εἰ δέ μή , ὁ πολύς ἐκφεύγω εἰμί ὅς ὁ κρατύς μή λανθάνω . οἷος τις λέγω , εἰμί κάλλος περί λόγος , ὡσαύτως δέ περί ποίησις , καί τις ἰδέα καί πρόσω καί ἐγγύς ἀλλήλων , ὅς ἅμα μέν πᾶς λαμβάνω οὐ ῥᾴδιος , μέρος δέ ἕκαστος ἀποτέμνω κατά οὗτος εὐδοκιμέω · Ὅμηρος δέ , εἰ βούλομαι , ποιητής ἐξαίρω λόγος . ὅταν οὖν τις ἀγώνισμα ποιέω διά πᾶς ὁ καλός οὗτος διεξέρχομαι καί πᾶς μίξις μείγνυμι περί ὁ λόγος , καί πρῶτος μέν ὁ ἦθος πρέπω ὁ καιρός ἀποδίδωμι , ἔπειτα ὁ συζυγία , ὅς μέν ἀκρίβεια δέω , ἐνταῦθα ὥρα προστίθημι , ὅς δέ ἐργασία , ἐνταῦθα τάχος , ὁ δέ περισσός σαφήνεια , χάριν δέ ὅς σεμνότης , ὅς δέ εὕρεσις , ἐνταῦθα διαχειρίζω , ὅς δέ τόλμημα , ἐνταῦθα ἀσφάλεια , ἐπί ἅπας δέ ῥᾳστώνη καί δρόμος , καί ἐγώ πάρειμι περί οὗτος ἀγαθός σύ καί ὁ σύ προσόμοιος ἐπίσταμαι , σκοτοδινιάω δή πᾶς ἐνταῦθα ἀκροατής καί οὐ ἔχω τίς γίγνομαι , ἀλλά ὥσπερ ἐν παράταξις κυκλέω θορυβέω , καί ὡς ἕκαστος ἔχω φύσις ἤ δύναμις οὕτως ἐπαινέω , ὁ μέν ὁ λέξις ὁ ἀκρίβεια , ὁ δέ ὁ νόος ὁ λεπτότης , ὁ δέ ὡς ὡραῖος . ὁ δέ ῥήτωρ ὑπέρ αὐτός ῥήγνυμι . τίς φημί ; οὐ ὁράω ὁ ἀγώνισμα οὐδέ ἀπό πολύς , ἀλλά εἰς ἑκάτερος , φημί , ὁ αὐλός ἐγώ χωρίς αὐλέω καί πᾶς ἅμα ὁ ἁρμονία χράω κάθημαι πρός εἷς τις ὁ δάκτυλος κίνησις βλέπω , ὥσπερ ἄν εἰ καί ἐν λύρα ἤ κιθάρα πᾶς ὁμοῦ δείκνυμι εἷς χορδή ἦχος δοκέω ἀκούω . διδάσκω σύ ὁ ῥήτωρ , ἄλλος μέν οὐδείς ἕνεκα , ἴχνος δέ τις θεῖος σῴζω ἐν ἑαυτοῦ καί προνοέω καί σύ καί ἕτερος , μάλα δέ αὐτός ὁ φύσις ὁ λόγος , ὅπως αὐτός ὁ σπέρμα εἰς γνῶσις ἔρχομαι σῴζω κατά ὁ δυνατός . οὗτος εἰμί , ὦ ἐμός μέν οἶδα , ὁ σεαυτοῦ δέ ἀγνοέω , ὅς ἐγώ πρῴην κινέω . σύ δέ ὁ νόμος μεταβάλλω καί ὁ τάξις ἐναλλάσσω , ὅς ὁ φύσις καταδείκνυμι οὐ ἐν ἄνθρωπος μόνος , ἀλλά καί ὁ ἄλλος