aelius-aristides.peri-tou-parafqe-gmatos 366
συγχωρεῖς ποιεῖν λόγους , εὖ ποιεῖς · τοσοῦτον δʼ ἡμῖν εἰπὲ , πότερον συγχωρεῖς μὲν ποιεῖν αὐτοὺς , γιγνώσκειν δʼ οὐκ ἐπιτρέπεις περὶ αὐτῶν τούτων ἅ τις ποιεῖ · καὶ τί γένοιτʼ ἂν χάριεν τοῦ ποιοῦντος μὲν , οὐ γιγνώσκοντος δὲ ὃ ποιεῖ ; ἆρʼ οὖν γιγνώσκειν μέν ἐστι περὶ τῶν πραγμάτων , φρονεῖν δὲ ὑπὲρ ὧν γιγνώσκει τις οὐκ ἔστιν ; ἀλλὰ μὴν τοῦτό γε αἴνιγμα καὶ πέρα γε ἴσως αἰνίγματος ἂν εἴη . οὐκοῦν περὶ ὧν φρονεῖν , περὶ τούτων καὶ λέγειν φασὶ δεῖν οἱ σοφοὶ , εἰ μή τι σὺ κἀνταῦθα ἕτερον λέγεις . σκόπει τοίνυν ὡς τὸ πᾶν ὡμολόγηκας ἓν τὸ πρῶτον δούς . εἰ γὰρ ἓν μὲν τῶν καλῶν κατʼ αὐτόν σε τὸ τοὺς λόγους ποιεῖν , ποιεῖν δὲ ἀμήχανον καλῶς ὁτιοῦν μὴ γιγνώσκοντα περὶ αὐτοῦ , ἀλλὰ μὴν περὶ ὧν γε γιγνώσκειν , περὶ τούτων ἀνάγκη καὶ φρονεῖν , περὶ δʼ ὧν φρονεῖν , καὶ λέγειν , δέδωκας περὶ ὧν τις ποιεῖ , περὶ τούτων χρῆναι καὶ λέγειν . νὴ Δίʼ ἀλλʼ ἐν εἰδόσιν ἦν τὰ λεγόμενα . τί δῆτʼ ἂν ἐποίησας , ἢ οὐ κατηγόρησας ἂν εἴ μʼ ἔλαβες ψευδόμενον , ὅς γε ὧν ἅπαντας εἶναι φῄς μοι μάρτυρας , ταῦθʼ ὡς οὐ προσήκοντα ᾐτιάσω ; καὶ ὡς ἔοικεν , ἂν μὲν Δημοσθένη , ἢ Μιλτιάδην , ἢ Θεμιστοκλέα , ἢ τὸν ὁμώνυμον ὑποκρίνωμαι , τότε μὲν πολὺ σοῦ κατʼ αὐτόν σε ἀμείνων εἰμὶ γνῶναι τοὺς ἑκάστῳ προσήκοντας λόγους · οὓς δʼ ἐμοὶ περὶ ἐμοῦ καὶ τῶν ἐμῶν προσήκει ποιεῖσθαι λόγους , τούτους δὲ σὺ καλλίων εἰδέναι ; καὶ πῶς ἂν σοὶ παριεὶς εἰδέναι βέλτιον ὀρθῶς ἂν φρονοίην ; καὶ μὴν τὸ μὲν ἐκείνων ἦθος εἰκάσαι δεῖ με , τὸ δʼ ἐμαυτοῦ σαφῶς , οἶμαι , ἐπίσταμαι . καὶ νῦν εἰ μὲν περὶ τῆς Ἀθηνᾶς αὐτῆς ἐχρῆν εἰπεῖν , ἐγὼ βελτίων ἦν σοῦ γνῶναι τοῖς σοῖς λόγοις , ἃ δʼ ὑπὲρ τῶν λόγων τῶν εἰς τὴν Ἀθηνᾶν σὺ κρείττων ἐμοῦ ; καὶ τοὺς μὲν ἄλλους ἐπίστασθαι φῂς αὐτὰ , αὐτὸν δέ με οὐκ ἐᾷς ; καὶ σὺ μὲν ἡμῖν ἐπιτιμᾷς , ἐμοὶ δʼ οὐκ ἐξέσται τοῖς οἷος εἶ σὺ , καὶ ταῦτα ἐπιστροφῆς ἕνεκα ; καὶ σὺ μὲν ὢν ἀκροατὴς μετείληφας ῥήτορος σχῆμα , τὸν δὲ ῥήτορα ἀξιοῖς ἡσυχίαν ἄγειν εἰς τὰ οἰκεῖα , καὶ ὑπὲρ μὲν ἄλλων λέγειν , ὑπὲρ δʼ ἑαυτοῦ σιγᾶν ; τί δῆτʼ ἂν , εἰ ἡμῖν ἐδεδώκεις ἐξελὼν ὁππόθι πιότατον πεδίον Καλυδῶνος ἐραννῆς
Lemmas: συγχωρέω ποιέω λόγος , εὖ ποιέω · τοσοῦτος δέ ἐγώ λέγω , πότερος συγχωρέω μέν ποιέω αὐτός , γιγνώσκω δέ οὐ ἐπιτρέπω περί αὐτός οὗτος ὅς τις ποιέω · καί τίς γίγνομαι ἄν χαρίεις ὁ ποιέω μέν , οὐ γιγνώσκω δέ ὅς ποιέω ; ἆρα οὖν γιγνώσκω μέν εἰμί περί ὁ πρᾶγμα , φρονέω δέ ὑπέρ ὅς γιγνώσκω τις οὐ εἰμί ; ἀλλά μήν οὗτος γε αἴνιγμα καί πέρα γε ἴσως αἴνιγμα ἄν εἰμί . οὐκοῦν περί ὅς φρονέω , περί οὗτος καί λέγω φημί δέω ὁ σοφός , εἰ μή τις σύ ἐνταῦθα ἕτερος λέγω . σκοπέω τοίνυν ὡς ὁ πᾶς ὁμολογέω εἷς ὁ πρῶτος δίδωμι . εἰ γάρ εἷς μέν ὁ καλός κατά αὐτός σύ ὁ ὁ λόγος ποιέω , ποιέω δέ ἀμήχανος καλός ὁστισοῦν μή γιγνώσκω περί αὐτός , ἀλλά μήν περί ὅς γε γιγνώσκω , περί οὗτος ἀνάγκη καί φρονέω , περί δέ ὅς φρονέω , καί λέγω , δίδωμι περί ὅς τις ποιέω , περί οὗτος χρή καί λέγω . νή Ζεύς ἀλλά ἐν οἶδα εἰμί ὁ λέγω . τίς δῆτα ἄν ποιέω , ἤ οὐ κατηγορέω ἄν εἰ ἐγώ λαμβάνω ψεύδω , ὅς γε ὅς ἅπας εἰμί φημί ἐγώ μάρτυς , οὗτος ὡς οὐ προσήκω αἰτιάομαι ; καί ὡς ἔοικα , ἐάν μέν Δημοσθένης , ἤ Μιλτιάδης , ἤ Θεμιστοκλῆς , ἤ ὁ ὁμώνυμος ὑποκρίνομαι , τότε μέν πολύς σύ κατά αὐτός σύ ἀγαθός εἰμί γιγνώσκω ὁ ἕκαστος προσήκω λόγος · ὅς δέ ἐγώ περί ἐγώ καί ὁ ἐμός προσήκω ποιέω λόγος , οὗτος δέ σύ καλός οἶδα ; καί πῶς ἄν σύ παρίημι οἶδα ἀγαθός ὀρθός ἄν φρονέω ; καί μήν ὁ μέν ἐκεῖνος ἦθος εἰκάζω δέω ἐγώ , ὁ δέ ἐμαυτοῦ σαφής , οἴομαι , ἐπίσταμαι . καί νῦν εἰ μέν περί ὁ Ἀθήνη αὐτός χρή λέγω , ἐγώ ἀγαθός εἰμί σύ γιγνώσκω ὁ σός λόγος , ὅς δέ ὑπέρ ὁ λόγος ὁ εἰς ὁ Ἀθήνη σύ κρατύς ἐγώ ; καί ὁ μέν ἄλλος ἐπίσταμαι φημί αὐτός , αὐτός δέ ἐγώ οὐ ἐάω ; καί σύ μέν ἐγώ ἐπιτιμάω , ἐγώ δέ οὐ ἔξεστι ὁ οἷος εἰμί σύ , καί οὗτος ἐπιστροφή ἕνεκα ; καί σύ μέν εἰμί ἀκροατής μεταλαμβάνω ῥήτωρ σχῆμα , ὁ δέ ῥήτωρ ἀξιόω ἡσυχία ἄγω εἰς ὁ οἰκεῖος , καί ὑπέρ μέν ἄλλος λέγω , ὑπέρ δέ ἑαυτοῦ σιγάω ; τίς δῆτα ἄν , εἰ ἐγώ δίδωμι ἐξαιρέω ὁπόθι πῖος πεδίον Καλυδών ἐραννός