aelius-aristides.peri-tou-parafqe-gmatos 395
ἡδονῆς ἀπολαύειν , ὥσπερ ἂν εἰ ἑτέρου τὸ βιβλίον ἦν , οὐδʼ ἂν πηδῶν ᾐσχυνόμην , τί τὴν ἐγκράτειάν μου θαυμάζειν ἀφεὶς αἰτιᾷ τὰ μηδὲν ἐμοὶ προσήκοντα ; ἐγὼ τοίνυν ὑπερβολὴν ἔτι ποιήσομαι · ἔστω ταῦτα πάντα ἄρρητα · ἐκεῖνο πρὸς θεῶν ἔχεις εἰπεῖν , ὡς ἄρα χρείας μὲν οὐδεμιᾶς ἕνεκα οὐδὲν ἔδρων , τηνάλλως δὲ σοφιστοῦ νόμῳ καὶ χαυνότητι ταῦτα ἐκομψευόμην καὶ σχήματος ἕνεκα ; οὐ πάντες ἐμοὶ συνίσασιν ὅσον τούτων χωρὶς εἰμί ; οὐ πᾶν ἕτερον τὸ ἡμέτερον ; οὐκ ἐπʼ ἔσχατον μὲν ἀληθείας ἥκοντας τοὺς λόγους ἐκ τῶν δυνατῶν ὁρᾶτε , ἐπʼ ἔσχατον δʼ ἀληθείας πᾶσαν τὴν περὶ αὐτῶν βουλὴν ἅπαντες ὁρᾶτε ; ποίαν ἢ χειρῶν ἐγὼ κίνησιν , ἢ χειλῶν παραγωγὴν ἐξεπίτηδες περαιτέρω τοῦ μετρίου νενόμικα ; ποῖον ἐσθῆτος σχῆμα λυπηρόν ; ὥσπερ ἤδη τινὲς αὑτοὺς ἀπέκρυψαν τοῖς ἱματίοις , ἴσως μὲν τιμήσαντες τῆς ἀξίας αὑτοῖς · ἐγὼ δʼ οὒ , καίτοι πλείονος σκέπης ἢ κατὰ τοὺς πολλοὺς δεόμενος , ὅμως τὸ πρόβλημα τοῦτο ἔφυγον . ἀλλὰ ἄλλο τι τοιοῦτον πώποτε ἐπλασάμην ; ἀλλὰ ὀρχοῦμαι δίπτυχα , ὥσπερ ἕτεροί τινες ; ἀλλὰ προσήκει μοί τι κακῶν ἀλλοτρίων ; ἀλλʼ εἰς τοσοῦτον ἥκει μοι σχολῆς ; ἀλλʼ ἔμοιγε ἱκανὸν , ἂν περὶ αὐτοὺς τοὺς λόγους καὶ τἀναγκαῖα πραγματευόμενος οἷός τε ὦ διαγίγνεσθαι , μηδὲν ἐπακτὸν κακὸν ἐμαυτῷ προστιθέμενος . οὐκοῦν ἁφθεὶς ὑπὸ τοῦ λόγου ταῦτʼ ἔλεγον . ὥστʼ εἰ ὅτι μάλιστα μὴ δεῖ μὲν παραληρεῖν , ὡς σὺ φῂς , ἐκ δὲ τῆς τοῦ λόγου ῥύμης καὶ τὸ τοιοῦτον ἐπέρχεται , τί τῆς ἀδυνάτου συμβουλῆς πλέον ; ὥσπερ ἂν εἴ τινα ὑπὸ πνεύματος ἁρπασθέντα ἐν τῇ θαλάττῃ σὺ κελεύοις ἀτρεμεῖν καὶ μένειν , ἀπὸ τῆς ἀκτῆς λέγων , ὁρᾷς , ἐγὼ κάθημαι σιωπῇ . καί μοι δοκεῖς κατὰ τὴν παροιμίαν τὸν ὑπὸ τῆς ἐχίδνης δηχθέντα αἰτιᾶσθαι , μηδεπώποτʼ αὐτὸς δηχθείς . ταῦτα δʼ ἄν σου Φιλοκτήτης ὁ τοῦ Ποίαντος οὐκ ἠνείχετο ἀκούων . ἀλλὰ γὰρ ἴσως ᾠήθης με τούτων ἕνα τῶν σοφιστῶν εἶναι , οὓς οἱ προσαγωγεῖς νουθετοῦσι καλῶς ποιοῦντες . ἔγωγʼ οὖν ἤδη ποτὲ εἶδον σοφιστὴν μεταξὺ λέγοντα ὑπὸ προσαγωγέως ἐξαγόμενον οὕτως ὡς
Lemmas: ἡδονή ἀπολαύω , ὥσπερ ἄν εἰ ἕτερος ὁ βιβλίον εἰμί , οὐδέ ἄν πηδάω αἰσχύνω , τίς ὁ ἐγκράτεια ἐγώ θαυμάζω ἀφίημι αἰτιάομαι ὁ μηδείς ἐγώ προσήκω ; ἐγώ τοίνυν ὑπερβολή ἔτι ποιέω · εἰμί οὗτος πᾶς ἄρρητος · ἐκεῖνος πρός θεός ἔχω λέγω , ὡς ἄρα χρεία μέν οὐδείς ἕνεκα οὐδείς δράω , τηνάλλως δέ σοφιστής νόμος καί χαυνότης οὗτος κομψεύω καί σχῆμα ἕνεκα ; οὐ πᾶς ἐγώ σύνοιδα ὅσος οὗτος χωρίς εἰμί ; οὐ πᾶς ἕτερος ὁ ἡμέτερος ; οὐ ἐπί ἔσχατος μέν ἀλήθεια ἥκω ὁ λόγος ἐκ ὁ δυνατός ὁράω , ἐπί ἔσχατος δέ ἀλήθεια πᾶς ὁ περί αὐτός βουλή ἅπας ὁράω ; ποῖος ἤ χείρ ἐγώ κίνησις , ἤ χεῖλος παραγωγή ἐξεπίτηδες πέρα ὁ μέτριος νομίζω ; ποῖος ἐσθής σχῆμα λυπηρός ; ὥσπερ ἤδη τις ἑαυτοῦ ἀποκρύπτω ὁ ἱμάτιον , ἴσως μέν τιμάω ὁ ἀξία ἑαυτοῦ · ἐγώ δέ οὐ , καίτοι πολύς σκέπη ἤ κατά ὁ πολύς δέω , ὅμως ὁ πρόβλημα οὗτος φεύγω . ἀλλά ἄλλος τις τοιοῦτος πώποτε πλάσσω ; ἀλλά ὀρχέομαι δίπτυχος , ὥσπερ ἕτερος τις ; ἀλλά προσήκω ἐγώ τις κακός ἀλλότριος ; ἀλλά εἰς τοσοῦτος ἥκω ἐγώ σχολή ; ἀλλά ἐγώ ἱκανός , ἐάν περί αὐτός ὁ λόγος καί ἀναγκαῖος πραγματεύομαι οἷος τε εἰμί διαγίγνομαι , μηδείς ἐπακτός κακός ἐμαυτοῦ προστίθημι . οὐκοῦν ἅπτω ὑπό ὁ λόγος οὗτος λέγω . ὥστε εἰ ὅτι μάλα μή δέω μέν παραληρέω , ὡς σύ φημί , ἐκ δέ ὁ ὁ λόγος ῥύμη καί ὁ τοιοῦτος ἐπέρχομαι , τίς ὁ ἀδύνατος συμβουλή πολύς ; ὥσπερ ἄν εἰ τις ὑπό πνεῦμα ἁρπάζω ἐν ὁ θάλασσα σύ κελεύω ἀτρεμέω καί μένω , ἀπό ὁ ἀκτή λέγω , ὁράω , ἐγώ κάθημαι σιωπή . καί ἐγώ δοκέω κατά ὁ παροιμία ὁ ὑπό ὁ ἔχιδνα δάκνω αἰτιάομαι , μηδεπώποτε αὐτός δάκνω . οὗτος δέ ἄν σύ Φιλοκτήτης ὁ ὁ Ποίας οὐ ἀνέχω ἀκούω . ἀλλά γάρ ἴσως οἴομαι ἐγώ οὗτος εἷς ὁ σοφιστής εἰμί , ὅς ὁ προσαγωγεύς νουθετέω καλός ποιέω . ἐγώ οὖν ἤδη ποτέ ὁράω σοφιστής μεταξύ λέγω ὑπό προσαγωγεύς ἐξάγω οὕτως ὡς