aelius-aristides.peri-tou-parafqe-gmatos 373
τούτους ἀξιοῖ συγχωρεῖν , ἄντικρυς εἰς ταυτὸν ἰὼν τῷ Ὀδυσσεῖ τῷ λέγοντι πρὸς τὸν Ἀχιλλέα ὅτι χείρων μὲν εἴη αἰχμὴν ἐκείνου , γνῶναι δʼ ἃ χρὴ βελτίων , ὥσπερ πρότερον καὶ αὐτῷ τῷ Ἀχιλλεῖ περὶ αὑτοῦ συνεδόκει . οὐ γὰρ ἄλλο γε οὐδὲν ἢ μία τις γνώμη τῶν τριῶν φαίνεται κατʼ αὐτό γε τοῦτο , τοῦ νεανίου , τοῦ ὠμογέροντος , τοῦ γέροντος , φρονεῖν περὶ αὑτοῦ καὶ λέγειν πρὸς ἀξίαν τῶν ὑπαρχόντων . λέγων γοῦν παρακλητικὸν τοῖς Ἀχαιοῖς ὁ πρεσβύτατος αὐτὸς ὑπὲρ τοῦ δέξασθαι τὴν πρόκλησιν τοῦ Ἕκτορος οὐδὲν ἀλλʼ ἢ ἐγκώμια αὑτοῦ διεξέρχεται · ἐνταῦθα δὲ καὶ ὡς κατὰ χεῖρα κράτιστος γεγονὼς διαλέγεται , καὶ ἐστὶ φορητὸς οὐδαμῶς , ἀρξάμενος ἀπὸ τοῦ εἴθʼ ὣς ἡβώοιμι ὡς ὅτʼ ἐπʼ ὠκυρόῳ Κελάδοντι μάχοντο . τὸ δὲ δὴ πέρας τῆς ἀλαζονίας , οὐδὲ γὰρ οὐδʼ ἀπέχρησεν αὐτῷ εἰπεῖν ὅτι ἀπέκτεινε τὸν ἀντίπαλον , ἀλλʼ ὥσπερ αὑτῷ τὸν ἐπίνικον ποιῶν τὸν δὴ μήκιστον , φησὶ , καὶ κάρτιστον κτάνον ἄνδρα · πολλὸς γάρ τις ἔκειτο παρῄορος ἔνθα καὶ ἔνθα , τῆς αὐτῆς ὁδοῦ δηλῶν ὅτι καὶ ἑτέρους ἀπεκτονὼς εἴη συχνοὺς καὶ μεγάλους καὶ καλούς . ἀλλʼ ὦ τᾶν ὅρα μὴ οὐκ εἰκῆ ταῦτα ἀλαζονεύηται , ἀλλὰ παροξυντικὰ εἰς τοὺς Ἀχαιοὺς ἐξεπίτηδες λέγῃ . καὶ ὅτι ἔτυχε τοῦ σκοποῦ καὶ ἥψατο αὐτῶν μαρτυρεῖ ὁ πάντα ταῦτα συγγράψας ποιητής . ἐπὶ γὰρ τῇ δημηγορίᾳ τοῦτο ἐπιτίθησιν , ὣς νείκεσσʼ ὁ γέρων , οἱ δʼ ἐννέα πάντες ἀνέσταν . καὶ μὴ ὅτι ἐν τῷ δημοσίῳ τοιοῦτός ἐστιν ὁ Νέστωρ , ἀλλὰ καὶ ἐν ταῖς ἰδίαις συνουσίαις ἀλαζών τίς σοι φανεῖται , ὅς γε καὶ τὸν Πάτροκλον πεμφθέντα ὑπὸ τοῦ Ἀχιλλέως ὡς αὐτὸν , ὅπως ἔροιτο ὅντινα ἄγει καὶ οὕτω σφόδρα ἠπειγμένον ὥστε μηδʼ ἀναπαύσασθαι βούλεσθαι διὰ τὸ ὀκνεῖν μὴ αἰτιάσαιτο αὐτὸν Ἀχιλλεὺς , ἀλλʼ ἐξεπίτηδες καθέζεσθαί τε κελεύει καὶ ἀκροᾶσθαι τῶν λόγων , καὶ πάλιν ἀπʼ ἀρχῆς τινος ὁμοίας ἀρξάμενος καὶ τὴν ἥβην τὴν ἀρχαίαν ποθήσας τε καὶ ἀνακαλέσας διήγησίν τινα περαίνει μακρὰν , ἧς τὰ μὲν ἄλλα καὶ μνησθῆναι χαλεπὸν , τὸ δὲ ὑβριστικώτατον αὐτῷ τῶν ἐπῶν καὶ οὐδέν τι τοῖς ἐμοῖς ῥήμασι προσεοικὸς , ἃ πρώην παρεφθεγξάμην , πάντες δʼ εὐχετόωντο θεῶν Διὶ , Νέστορί τʼ ἀνδρῶν .
Lemmas: οὗτος ἀξιόω συγχωρέω , ἄντικρυς εἰς τατός ἔρχομαι ὁ Ὀδυσσεύς ὁ λέγω πρός ὁ Ἀχιλλεύς ὅτι κακός μέν εἰμί αἰχμή ἐκεῖνος , γιγνώσκω δέ ὅς χρή ἀγαθός , ὥσπερ πρότερος καί αὐτός ὁ Ἀχιλλεύς περί ἑαυτοῦ συνδοκέω . οὐ γάρ ἄλλος γε οὐδείς ἤ εἷς τις γνώμη ὁ τρεῖς φαίνω κατά αὐτός γε οὗτος , ὁ νεανίας , ὁ ὠμογέρων , ὁ γέρων , φρονέω περί ἑαυτοῦ καί λέγω πρός ἀξία ὁ ὑπάρχω . λέγω γοῦν παρακλητικός ὁ Ἀχαιός ὁ πρέσβυς αὐτός ὑπέρ ὁ δέχομαι ὁ πρόκλησις ὁ Ἕκτωρ οὐδείς ἀλλά ἤ ἐγκώμιον ἑαυτοῦ διεξέρχομαι · ἐνταῦθα δέ καί ὡς κατά χείρ κρατύς γίγνομαι διαλέγω , καί εἰμί φορητός οὐδαμῶς , ἄρχω ἀπό ὁ εἴτε ὡς ἡβάω ὡς ὅτε ἐπί ὠκύροος Κελάδων μάχομαι . ὁ δέ δή πέρας ὁ ἀλαζονεία , οὐδέ γάρ οὐδέ ἀποχράω αὐτός λέγω ὅτι ἀποκτείνω ὁ ἀντίπαλος , ἀλλά ὥσπερ ἑαυτοῦ ὁ ἐπίνικος ποιέω ὁ δή μήκιστος , φημί , καί ἀγαθός κτείνω ἀνήρ · πολύς γάρ τις κεῖμαι παρῄορος ἔνθα καί ἔνθα , ὁ αὐτός ὁδός δηλόω ὅτι καί ἕτερος ἀποκτείνω εἰμί συχνός καί μέγας καί καλός . ἀλλά ὦ τᾶν ὁράω μή οὐ εἰκῇ οὗτος ἀλαζονεύομαι , ἀλλά παροξυντικός εἰς ὁ Ἀχαιός ἐξεπίτηδες λέγω . καί ὅτι τυγχάνω ὁ σκοπός καί ἅπτω αὐτός μαρτυρέω ὁ πᾶς οὗτος συγγράφω ποιητής . ἐπί γάρ ὁ δημηγορία οὗτος ἐπιτίθημι , ὡς νεικέω ὁ γέρων , ὁ δέ ἐννέα πᾶς ἀνίστημι . καί μή ὅτι ἐν ὁ δημόσιος τοιοῦτος εἰμί ὁ Νέστωρ , ἀλλά καί ἐν ὁ ἴδιος συνουσία ἀλαζών τις σύ φαίνω , ὅς γε καί ὁ Πάτροκλος πέμπω ὑπό ὁ Ἀχιλλεύς ὡς αὐτός , ὅπως ἔρομαι ὅστις ἄγω καί οὕτως σφόδρα ἐπείγω ὥστε μηδέ ἀναπαύω βούλομαι διά ὁ ὀκνέω μή αἰτιάομαι αὐτός Ἀχιλλεύς , ἀλλά ἐξεπίτηδες καθέζομαι τε κελεύω καί ἀκροάομαι ὁ λόγος , καί πάλιν ἀπό ἀρχή τις ὅμοιος ἄρχω καί ὁ ἥβη ὁ ἀρχαῖος ποθέω τε καί ἀνακαλέω διήγησις τις περαίνω μακρός , ὅς ὁ μέν ἄλλος καί μιμνῄσκω χαλεπός , ὁ δέ ὑβριστικός αὐτός ὁ ἔπος καί οὐδείς τις ὁ ἐμός ῥῆμα προσέοικα , ὅς πρῴην παραφθέγγομαι , πᾶς δέ εὐχετάομαι θεός Ζεύς , Νέστωρ τε ἀνήρ .