aelius-aristides.peri-tou-parafqe-gmatos 381
ὡς γόνιμον καὶ πόριμον εἰς τὰ μέλη ; τί δʼ ἐπειδὰν λέγῃ μή μοι καταπαύετʼ , ἐπεί περ ἤρξατο τερπνοτάτων μελέων ὁ καλλιβόας πολύχορδος αὐλός ; νὴ Δίʼ ἀλλʼ οἱ ποιηταὶ μόνοι οὕτως ἐφρόνησαν . σκόπει δῆτα καὶ τοὺς ῥήτορας , οὓς μόνους σὺ φῂς θαυμάζειν , ἅτε καὶ σφόδρα κατʼ αὐτοὺς ὢν τὴν φύσιν . πρότερον δὲ τοὺς μεταξὺ τῶν ποιητῶν τε καὶ ῥητόρων ἐξετάσαι βούλομαι . Ἡροδότου Ἁλικαρνασσέος ἱστορίης ἀπόδεξις ἥδε , ὡς μήτε τὰ γενόμενα ἐξ ἀνθρώπων τῷ χρόνῳ ἐξίτηλα γένηται μήτε ἔργα μεγάλα καὶ θωυμαστὰ , τὰ μὲν Ἕλλησι , τὰ δὲ καὶ βαρβάροις ἀποδεχθέντα , ἀκλεᾶ γένηται . εἶεν , ὦ βέλτιστε Ἡρόδοτε , ἐν σοὶ δὴ καὶ τοῖς σοῖς λόγοις ἀξιοῖς εἶναι τὸ σωθῆναι μνήμῃ τάς τε Ἑλλήνων καὶ βαρβάρων πράξεις , ἢ διεφθάρθαι πάσας ; ἔγωγε , φησὶν ὁ Ἡρόδοτος , εἰ μὴ παντάπασιν ὕπνου μεστὸς εἶ . καί μοι δοκεῖ τὸν ἕτερον τοῦτο ἡσυχῆ κνίζειν . οὐκ ἔχων γοῦν ὅστις γένηται τὸν πόλεμον αἴρει , καὶ βουλόμενος εἰπεῖν , οἶμαι , ὅτι αὐτὸς ἀξιολογώτατος εἴη τῶν συγγραφέων τῷ πολέμῳ τὴν ψῆφον δίδωσι . καὶ τὸ μὲν κεφάλαιον ὅπερ λέγω τῆς σπουδῆς τοῦτʼ ἔστι . περιέρχεται δʼ αὐτὸ καὶ μάλα ἀστείως καὶ τοὺς πρεσβυτέρους πολέμους ὡς ἂν σὺ δόξαις καθαιρεῖ . ἔστι δὲ ταῦτα οὐδὲν ἕτερον ἀλλʼ ἢ ἐνδείκνυται τῷ Ἡροδότῳ καὶ τοῖς Ἑλλανίκοις καὶ τοῖς Ἑκαταίοις καὶ πᾶσι τούτοις ὅτι ἐγὼ ὑμῶν προέχω τῇ κρίσει πρῶτον · τὰ γοῦν κράτιστα ἐξειλεχὼς , ταῦτα καὶ περὶ τούτων γράφω , τὰ δὲ πλείω παιδιά . ὅτι δʼ οὖν ἔνεστι φρόνημα τῷ Θουκυδίδῃ εὕροις ἂν καὶ διὰ πάσης τῆς συγγραφῆς . πρῶτον μέν γε ἐπίπαν οἱ δημηγοροῦντες αὐτῷ κατὰ πόλεις μετέχουσι τοῦ τοιούτου , ἔπειτα κατʼ ἄνδρα . τίς οὐκ οἶδεν οἷος μὲν ὁ Περικλῆς αὐτῷ , εἰ ἄρα καὶ Περικλέους ὄνομα ἤκουσας · ὃς οὐκ ἐν ὁμιλίᾳ καὶ κατʼ ἐξουσίαν οὑτωσὶ παραφθέγγεται , ὃ σὺ πρώην ἡμῶν ἀφῃροῦ , ἀλλʼ ἐν τοιούτοις καιροῖς ἐμβεβηκὼς αὐτός τε καὶ τοῦ δήμου τοῦ παντὸς ὄντος , ἐν οἷς σύ γʼ ἂν αὐτῷ συνεβούλευσας καὶ ἱκετηρίαν θεῖναι , φθειρομένης μὲν τῆς χώρας ὑπὸ τοῦ πολέμου , φθειρομένων δὲ τῇ νόσῳ
Lemmas: ὡς γόνιμος καί πόριμος εἰς ὁ μέλος ; τίς δέ ἐπειδάν λέγω μή ἐγώ καταπαύω , ἐπεί περ ἄρχω τερπνός μέλος ὁ καλλιβόας πολύχορδος αὐλός ; νή Ζεύς ἀλλά ὁ ποιητής μόνος οὕτως φρονέω . σκοπέω δῆτα καί ὁ ῥήτωρ , ὅς μόνος σύ φημί θαυμάζω , ἅτε καί σφόδρα κατά αὐτός εἰμί ὁ φύσις . πρότερος δέ ὁ μεταξύ ὁ ποιητής τε καί ῥήτωρ ἐξετάζω βούλομαι . Ἡρόδοτος Ἁλικαρνασσεύς ἱστορία ἀπόδειξις ὅδε , ὡς μήτε ὁ γίγνομαι ἐκ ἄνθρωπος ὁ χρόνος ἐξίτηλος γίγνομαι μήτε ἔργον μέγας καί θαυμαστός , ὁ μέν Ἕλλην , ὁ δέ καί βάρβαρος ἀποδείκνυμι , ἀκλεής γίγνομαι . εἶεν , ὦ ἀγαθός Ἡρόδοτος , ἐν σύ δή καί ὁ σός λόγος ἀξιόω εἰμί ὁ σῴζω μνήμη ὁ τε Ἕλλην καί βάρβαρος πρᾶξις , ἤ διαφθείρω πᾶς ; ἐγώ , φημί ὁ Ἡρόδοτος , εἰ μή παντάπασι ὕπνος μεστός εἰμί . καί ἐγώ δοκέω ὁ ἕτερος οὗτος ἡσυχῆ κνίζω . οὐ ἔχω γοῦν ὅστις γίγνομαι ὁ πόλεμος ἀείρω , καί βούλομαι λέγω , οἴομαι , ὅτι αὐτός ἀξιόλογος εἰμί ὁ συγγραφεύς ὁ πόλεμος ὁ ψῆφος δίδωμι . καί ὁ μέν κεφάλαιος ὅς λέγω ὁ σπουδή οὗτος εἰμί . περιέρχομαι δέ αὐτός καί μάλα ἀστεῖος καί ὁ πρέσβυς πόλεμος ὡς ἄν σύ δοκέω καθαιρέω . εἰμί δέ οὗτος οὐδείς ἕτερος ἀλλά ἤ ἐνδείκνυμι ὁ Ἡρόδοτος καί ὁ Ἑλλάνικος καί ὁ Ἑκαταῖος καί πᾶς οὗτος ὅτι ἐγώ σύ προέχω ὁ κρίσις πρῶτος · ὁ γοῦν κρατύς ἐξογιιλέσχω , οὗτος καί περί οὗτος γράφω , ὁ δέ πολύς παιδιά . ὅτι δέ οὖν ἔνειμι φρόνημα ὁ Θουκυδίδης εὑρίσκω ἄν καί διά πᾶς ὁ συγγραφή . πρῶτος μέν γε ἐπίπαν ὁ δημηγορέω αὐτός κατά πόλις μετέχω ὁ τοιοῦτος , ἔπειτα κατά ἀνήρ . τίς οὐ οἶδα οἷος μέν ὁ Περικλῆς αὐτός , εἰ ἄρα καί Περικλῆς ὄνομα ἀκούω · ὅς οὐ ἐν ὁμιλία καί κατά ἐξουσία οὕτως παραφθέγγομαι , ὅς σύ πρῴην ἐγώ ἀφαιρέω , ἀλλά ἐν τοιοῦτος καιρός ἐμβαίνω αὐτός τε καί ὁ δῆμος ὁ πᾶς εἰμί , ἐν ὅς σύ γε ἄν αὐτός συμβουλεύω καί ἱκετηρία τίθημι , φθείρω μέν ὁ χώρα ὑπό ὁ πόλεμος , φθείρω δέ ὁ νόσος