ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
aelius-aristides.peri-o-monoi-as-tai-s-po-lesin 517
οἱ μὲν πολλοὶ τῶν περὶ τοὺς λόγους , ὦ ἄνδρες Ἕλληνες , εἰώθασιν ἢ τὰς ἐπὶ τῶν πλασμάτων διατριβὰς προελόμενοι τὸν ἅπαντα χρόνον μελετᾶν λέγειν , τοῦ λέγειν δʼ ἀπολείπεσθαι τοσοῦτον ὅσονπερ ἂν εἰ μηδὲν τῶν εἰς τοῦτο φερόντων ἔπραττον , ἢ τούτων ὑπερφρονήσαντες αὐτοὶ μηδὲν σπουδαιοτέρῳ τούτων σχολάζειν πράγματι , τῷ περὶ τὴν ἔριν καὶ τῷ ταράττειν τοὺς εἰς λόγον αὐτοῖς ἀφικνουμένους , ἐξ ὧν λυποῦσι μὲν τοὺς ἐντυγχάνοντας , βελτίους δὲ οὔτʼ αὐτοὶ φαίνονται δήπουθεν οὔτʼ ἐκείνους ποιεῖν ἔχουσιν . ἤδη δέ τις τῶν ἐλλογίμων καὶ τῶν παλαιῶν σοφιστῶν ἐσεμνύνατο ἐπʼ ἀρχῇ τοῦ συγγράμματος ὡς αὐτός γε τοιοῦτον οὐδὲν ποιήσων οὐδὲ κομψευσόμενος , ἀλλʼ ὑπὲρ δυοῖν τούτοιν διαλεξόμενος , τῆς τε πρὸς ἀλλήλους ὁμονοίας καὶ τοῦ πολέμου τοῦ πρὸς τοὺς βαρβάρους , καὶ μάλα γενναίαν , ὥς γʼ ἐμοὶ κριτῇ , καὶ προσήκουσαν τῶν λόγων ἐνστησάμενος τὴν ὑπόθεσιν . ἐγὼ δʼ ὑπὲρ μὲν τοῦ πολέμου τοῦ πρὸς τοὺς βαρβάρους οὐκέθʼ ὁρῶ καιρὸν λέγειν . ἀθρόαν γὰρ ἁπάντων δεδωκότων δίκην τοῖς τε θεοῖς καὶ τοῖς ἡγεμόσι μελήσειν οἶμαι , καὶ σὺν αὐτοῖς γε εἰπεῖν τοῖς θεοῖς οὐ πολὺν τὸν ἀγῶνα νομίζω γενήσεσθαι , ὁρῶν τῆς ἁπάσης οἰκουμένης καὶ τῆς ἤδη βεβαίως ἐχομένης μικρὸν μέρος τὸ νῦν ὑπʼ ἀνοίας ἀνθεστηκὸς , ὃ δὲ λοιπόν ἐστι , περὶ τῆς πρὸς ἀλλήλους ὁμονοίας οὕτως ὅπως ἂν οἷός τε ὦ διαλέξομαι . νομίζω γὰρ καὶ τῆς συνεχοῦς ταύτης ἀσχολίας καὶ μελέτης τῆς περὶ τοὺς λόγους εἰς τὰ τοιαῦτα μάλιστα τῶν ἀγωνισμάτων ἀνήκειν τὴν χρείαν . οὐ γὰρ ὅπως μηδέποτʼ εἴποιμεν τῶν χρησίμων μηδὲν , διὰ τοῦτʼ ἀεὶ μελετῶμεν , ἀλλʼ ὅστις τὰ δέοντα λέγειν ἔχει τε καὶ θαρρεῖ , οὗτός ἐστιν ὁ καὶ τὴν μελέτην δεικνὺς ὡς οὐχὶ μάτην οὐδʼ εἰκῆ πεποίηται . ἠπιστάμην μὲν οὖν καὶ τοῦτο ὥσπερ ἔρεισμα πολλοῖς ὂν καὶ
Lemmas: ὁ μέν πολύς ὁ περί ὁ λόγος , ὦ ἀνήρ Ἕλλην , εἴωθα ἤ ὁ ἐπί ὁ πλάσμα διατριβή προαιρέω ὁ ἅπας χρόνος μελετάω λέγω , ὁ λέγω δέ ἀπολείπω τοσοῦτος ὅσος ἄν εἰ μηδείς ὁ εἰς οὗτος φέρω πράσσω , ἤ οὗτος ὑπερφρονέω αὐτός μηδείς σπουδαῖος οὗτος σχολάζω πρᾶγμα , ὁ περί ὁ ἔρις καί ὁ ταράσσω ὁ εἰς λόγος αὐτός ἀφικνέομαι , ἐκ ὅς λυπέω μέν ὁ ἐντυγχάνω , ἀγαθός δέ οὔτε αὐτός φαίνω δήπουθεν οὔτε ἐκεῖνος ποιέω ἔχω . ἤδη δέ τις ὁ ἐλλόγιμος καί ὁ παλαιός σοφιστής σεμνύνω ἐπί ἀρχή ὁ σύγγραμμα ὡς αὐτός γε τοιοῦτος οὐδείς ποιέω οὐδέ κομψεύω , ἀλλά ὑπέρ δύο οὗτος διαλέγω , ὁ τε πρός ἀλλήλων ὁμόνοια καί ὁ πόλεμος ὁ πρός ὁ βάρβαρος , καί μάλα γενναῖος , ὡς γε ἐγώ κριτής , καί προσήκω ὁ λόγος ἐνίστημι ὁ ὑπόθεσις . ἐγώ δέ ὑπέρ μέν ὁ πόλεμος ὁ πρός ὁ βάρβαρος οὐκέτι ὁράω καιρός λέγω . ἀθρόος γάρ ἅπας δίδωμι δίκη ὁ τε θεός καί ὁ ἡγεμών μέλω οἴομαι , καί σύν αὐτός γε λέγω ὁ θεός οὐ πολύς ὁ ἀγών νομίζω γίγνομαι , ὁράω ὁ ἅπας οἰκουμένη καί ὁ ἤδη βέβαιος ἔχω μικρός μέρος ὁ νῦν ὑπό ἄνοια ἀνθίστημι , ὅς δέ λοιπός εἰμί , περί ὁ πρός ἀλλήλων ὁμόνοια οὕτως ὅπως ἄν οἷος τε εἰμί διαλέγω . νομίζω γάρ καί ὁ συνεχής οὗτος ἀσχολία καί μελέτη ὁ περί ὁ λόγος εἰς ὁ τοιοῦτος μάλα ὁ ἀγώνισμα ἀνήκω ὁ χρεία . οὐ γάρ ὅπως μηδέποτε λέγω ὁ χρήσιμος μηδείς , διά οὗτος ἀεί μελετάω , ἀλλά ὅστις ὁ δέω λέγω ἔχω τε καί θαρσέω , οὗτος εἰμί ὁ καί ὁ μελέτη δείκνυμι ὡς οὐ μάτην οὐδέ εἰκῇ ποιέω . ἐπίσταμαι μέν οὖν καί οὗτος ὥσπερ ἔρεισμα πολύς εἰμί καί
aelius-aristides.peri-o-monoi-as-tai-s-po-lesin 538
κεκοίνωνται . καίτοι πῶς οὐκ ἄτοπον μακαρίζειν μὲν αὑτοὺς ὑπὸ τοιούτων ἀρχομένους , τούτους δʼ εἰς ὅσον ἔξεστι μὴ ἐθέλειν μιμεῖσθαι ; καὶ μὴν βασιλεῖς μὲν ἄριστʼ ἂν ἄγοιεν τὰ τῶν ἀνθρώπων πράγματα τοῖς τῶν ὅλων κυρίοις ὁμοιοῦντες ἑαυτοὺς τοῖς θεοῖς , πόλεις δʼ ἄριστʼ ἂν ἄγοιντο ἐγγυτάτω τῆς τῶν ἀρχόντων γνώμης ἰοῦσαι . ἡμῖν δʼ ὅσῳ καὶ διαφερόντως τῶν ἄλλων ὑπάρχει τιμᾶσθαι καὶ ὑπὸ τῶν βασιλέων καὶ ὑπὸ τῶν κατʼ ἐνιαυτὸν ἐπισκόπων ἀφικνουμένων—ὅθεν γὰρ ἠρξάμην ἐνταῦθα καὶ λήξω — πῶς οὐ καὶ τὴν πρόνοιαν εἰκὸς εἶναι πλείω τοῦ μή τι φαίνεσθαι ποιοῦντας ὃ μὴ τούτοις ἂν δόξειεν οὐ καλῶς ἔχειν ; μηδαμῶς . ἀλλὰ καὶ τῶν θεῶν ἕνεκʼ αὐτῶν καὶ τῶν θείων βασιλέων καὶ πάντων τῶν ὄντων καλῶν καὶ νενομισμένων βουληθῶμεν καταστῆναι καὶ μίαν ταύτην εἰ οἷόν τʼ εἰπεῖν φιλονεικίαν φιλονεικῆσαι πρὸς ἀλλήλους οἵτινες ἄρξουσι πρῶτοι τῆς ὁμονοίας καὶ οἵτινες πλείω καὶ σαφέστερα τῆς εἰς τοὺς ἑτέρους ἀρετῆς ἔργα ἀποδείξονται . ἐγὼ μὲν οὖν καὶ βούλομαι ταῦτα καὶ προσδοκῶ , καὶ τοὺς λόγους τούτους εἰρῆσθαί μοι δεξαίμην ἂν μᾶλλον ἢ τὰ πλεῖστα καὶ μέγιστα τῶν οἰκοδομημάτων ἀνεστακὼς ὑμῖν εἶναι , πλὴν ἱερῶν λέγω . ὑμεῖς δὲ ἂν μὲν πείθησθε , ἔργῳ δῆλον ποιήσετε ὅτι ὑμῖν οὐδὲν ἡμάρτηται , τοῖς δὲ ἀποκνήσασι μέχρι τούτου μνησθῆναι περὶ τούτων πρὸς ὑμᾶς · ἂν δὲ ἑτέρως , ὃ μὴ γένοιτο , σχῆτε , καλὴν αὐτοῖς τὴν ἀπολογίαν ποιήσετε . δόξουσι γὰρ ὀρθῶς σεσιωπηκέναι , συνειδότες ὡς ὑμῶν μὲν οὐδένα βελτίω ποιήσειν ἔμελλον , αὐτοὶ δʼ ἅπασιν ὑμῖν προσκρούσειν . ὥστʼ ἀμφότεροι φιλοτιμηθῶμεν , κἀμοί τε πρὸς ὑμᾶς εἰρήσθω μετὰ πάσης εὐνοίας ἅμα καὶ ἀνδρείας τὰ βέλτιστα , ὑμεῖς τε ὅτι οὐ μάτην ταῦτʼ ἐστὶ λέγειν πρὸς ὑμᾶς , ἀλλʼ ἴστε χρῆσθαι τοῖς τὰ βέλτιστα συμβουλεύουσι , τοῦτʼ ἐπιδείξατε .
Lemmas: κοινόω . καίτοι πῶς οὐ ἄτοπος μακαρίζω μέν ἑαυτοῦ ὑπό τοιοῦτος ἄρχω , οὗτος δέ εἰς ὅσος ἔξεστι μή ἐθέλω μιμέομαι ; καί μήν βασιλεύς μέν ἀγαθός ἄν ἄγω ὁ ὁ ἄνθρωπος πρᾶγμα ὁ ὁ ὅλος κύριος ὁμοιόω ἑαυτοῦ ὁ θεός , πόλις δέ ἀγαθός ἄν ἄγω ἐγγύς ὁ ὁ ἄρχων γνώμη ἔρχομαι . ἐγώ δέ ὅσος καί διαφερόντως ὁ ἄλλος ὑπάρχω τιμάω καί ὑπό ὁ βασιλεύς καί ὑπό ὁ κατά ἐνιαυτός ἐπίσκοπος ἀφικνέομαι γάρ ἄρχω ἐνταῦθα καί λήγω — πῶς οὐ καί ὁ πρόνοια ἔοικα εἰμί πολύς ὁ μή τις φαίνω ποιέω ὅς μή οὗτος ἄν δοκέω οὐ καλός ἔχω ; μηδαμῶς . ἀλλά καί ὁ θεός ἕνεκα αὐτός καί ὁ θεῖος βασιλεύς καί πᾶς ὁ εἰμί καλός καί νομίζω βούλομαι καθίστημι καί εἷς οὗτος εἰ οἷος τε λέγω φιλονικία φιλονεικέω πρός ἀλλήλων ὅστις ἄρχω πρῶτος ὁ ὁμόνοια καί ὅστις πολύς καί σαφής ὁ εἰς ὁ ἕτερος ἀρετή ἔργον ἀποδείκνυμι . ἐγώ μέν οὖν καί βούλομαι οὗτος καί προσδοκάω , καί ὁ λόγος οὗτος λέγω ἐγώ δέχομαι ἄν μάλα ἤ ὁ πολύς καί μέγας ὁ οἰκοδόμημα ἀνίστημι σύ εἰμί , πλήν ἱερός λέγω . σύ δέ ἐάν μέν πείθω , ἔργον δῆλος ποιέω ὅτι σύ οὐδείς ἁμαρτάνω , ὁ δέ ἀποκνέω μέχρι οὗτος μιμνῄσκω περί οὗτος πρός σύ · ἐάν δέ ἕτερος , ὅς μή γίγνομαι , ἔχω , καλός αὐτός ὁ ἀπολογία ποιέω . δοκέω γάρ ὀρθός σιωπάω , σύνοιδα ὡς σύ μέν οὐδείς ἀγαθός ποιέω μέλλω , αὐτός δέ ἅπας σύ προσκρούω . ὥστε ἀμφότερος φιλοτιμέομαι , ἐγώ τε πρός σύ λέγω μετά πᾶς εὔνοια ἅμα καί ἀνδρεία ὁ ἀγαθός , σύ τε ὅτι οὐ μάτην οὗτος εἰμί λέγω πρός σύ , ἀλλά οἶδα χράω ὁ ὁ ἀγαθός συμβουλεύω , οὗτος ἐπιδείκνυμι .