aelius-aristides.peri-o-monoi-as-tai-s-po-lesin 519
τάς γε μεγίστας τοιαύτας . ἔτι δὲ χωρῶν κάλλη παντοῖα καὶ ὡρῶν συμμετρίαν καὶ διαίτας παντοίας καὶ θέσιν τὴν πᾶσαν , ὡς ἐν ὀμφαλῷ μὲν τῆς πάσης ἡγεμονίας ἵδρυται , πολλοῖς καὶ ἡμέροις τοῖς περὶ αὐτὴν ἔθνεσι καὶ γένεσιν ἐκ γῆς καὶ θαλάττης ἐστεφανωμένη · τάξει δὲ τῇ βελτίστῃ συνοικεῖ καὶ οὔτε αὐθάδειαν οὔτʼ ἄγαν δουλείαν ἔχοι τις ἂν αἰτιάσασθαι , ἀλλʼ ἐν μέσῳ σχήματι κάλλιστα δὴ τῶν ὑφʼ ἡλίῳ πολιτεύεται . εἰς τοῦτο δὲ ἀνήκει τῆς ἀξίας ὥστε τοσαύτης οὔσης τῆς ἁπάσης χώρας , ἣν ὅ τε Φᾶσις καὶ ὁ Νεῖλος διειλήφασι πρὸς τὸν ἄνω τόπον , καὶ ταύτης συλλήβδην κληθείσης Ἀσίας ὑφʼ Ἑλλήνων ἐξ ἀρχῆς , ἡ περὶ θάλατταν αὕτη νυνὶ μοῖρα ἀφελομένη τὴν ἤπειρον τοὔνομα ἑαυτῆς ἴδιον πεποίηται , οὕτως ἀντὶ πάσης τῆς ἄλλης νενίκηκεν εἶναι . πρὸς δὲ τούτοις ἡ παρὰ τῶν ἡγεμόνων αἰδὼς καὶ φιλανθρωπία καὶ τὸ συγκεχωρηκὸς εἰς ἅπαντα βελτίους ἢ ὁμοτίμους ὑμᾶς εἶναι τοῖς πολλοῖς τῶν ἀρχομένων πεποίηκε δοκεῖν . ὥστε πῶς οὐκ εἰκὸς ἅπαντας μὲν ἀγάλλεσθαι τοῖς ὑπάρχουσι , πάντας δὲ ὡς ὑπὲρ οἰκείων καὶ κοινῶν ἀγαθῶν οὕτω διανοεῖσθαι , στασιάζειν δὲ πρὸς αὑτοὺς μηδαμῶς , περὶ ὧν γε οὐδεὶς τῶν ἔξω στασιάζει τὸ μὴ οὐ τοῖς πᾶσι κρατεῖν . φέρε δὴ καὶ τὰς πόλεις ἐπέλθω τὰς περὶ τοῦ πρωτείου νῦν ἁμιλλωμένας καὶ παρʼ ὧν ἡ πλείστη τῆς ἔριδος ἀρχὴ συμβαίνει , οὐκ αὐτῶν , ὥς γʼ ἐγὼ φαίην ἂν , μᾶλλον ἁμαρτανουσῶν ἢ τῶν ἄλλων ὅσοι περὶ ταύτας διῄρηνται . ᾗ γὰρ ἂν οἰκείως ἕκαστος ἔχων τυγχάνῃ , τὰς ἄλλας ὑπὲρ ταύτης κακίζειν καθʼ ὅσον δύναται βούλεται . ἐγὼ δὲ τοῦτο μὲν οὔτʼ ἂν αὐτὸς ποιήσαιμι οὔθʼ ὅστις ἄλλος ποιεῖ νοῦν ἔχειν ἡγοῦμαι , τὴν δὲ ἐναντίαν πᾶσαν βαδιοῦμαι καὶ τὰς πόλεις ὡς ἂν οἷός τε ὦ κοσμήσω , κεφαλαίοις τῶν ἐπαίνων ὥσπερ εἰκός ἐστι χρώμενος . ἄρξομαι δʼἀπὸ τῆς δεχομένης ἡμᾶς τὰ νῦν καὶ ἢ τὸ βουλευτήριον τοῖς περὶ τούτων λόγοις παρέχεται . ὡς μὲν οὖν ἦρξέ ποτε τῶν περὶ τὸν τόπον τοῦτον καὶ ὡς ὕστερον αὐτὰ ταῦτα ἐφʼ οἷς φιλοτιμούμεθα ἐντεῦθεν ἔσχε τὴν ἀρχὴν ἐάσειν μοι δοκῶ , ἃ δʼ εὐθὺς εἰς ὀφθαλμοὺς
Lemmas: ὁ γε μέγας τοιοῦτος . ἔτι δέ χώρα κάλλος παντοῖος καί ὥρα συμμετρία καί δίαιτα παντοῖος καί θέσις ὁ πᾶς , ὡς ἐν ὀμφαλός μέν ὁ πᾶς ἡγεμονία ἱδρύω , πολύς καί ἥμερος ὁ περί αὐτός ἔθνος καί γένεσις ἐκ γῆ καί θάλασσα στεφανόω · τάξις δέ ὁ ἀγαθός συνοικέω καί οὔτε αὐθάδεια οὔτε ἄγαν δουλεία ἔχω τις ἄν αἰτιάομαι , ἀλλά ἐν μέσος σχῆμα καλός δή ὁ ὑπό ἥλιος πολιτεύω . εἰς οὗτος δέ ἀνήκω ὁ ἀξία ὥστε τοσοῦτος εἰμί ὁ ἅπας χώρα , ὅς ὁ τε Φᾶσις καί ὁ Νεῖλος διαλαμβάνω πρός ὁ ἄνω τόπος , καί οὗτος συλλήβδην καλέω Ἀσία ὑπό Ἕλλην ἐκ ἀρχή , ὁ περί θάλασσα οὗτος νυνί μοῖρα ἀφαιρέω ὁ ἤπειρος ὄνομα ἑαυτοῦ ἴδιος ποιέω , οὕτως ἀντί πᾶς ὁ ἄλλος νικάω εἰμί . πρός δέ οὗτος ὁ παρά ὁ ἡγεμών αἰδώς καί φιλανθρωπία καί ὁ συγχωρέω εἰς ἅπας ἀγαθός ἤ ὁμότιμος σύ εἰμί ὁ πολύς ὁ ἄρχω ποιέω δοκέω . ὥστε πῶς οὐ ἔοικα ἅπας μέν ἀγάλλω ὁ ὑπάρχω , πᾶς δέ ὡς ὑπέρ οἰκεῖος καί κοινός ἀγαθός οὕτως διανοέω , στασιάζω δέ πρός ἑαυτοῦ μηδαμῶς , περί ὅς γε οὐδείς ὁ ἔξω στασιάζω ὁ μή οὐ ὁ πᾶς κρατέω . φέρω δή καί ὁ πόλις ἐπέρχομαι ὁ περί ὁ πρωτεῖον νῦν ἁμιλλάομαι καί παρά ὅς ὁ πολύς ὁ ἔρις ἀρχή συμβαίνω , οὐ αὐτός , ὡς γε ἐγώ φημί ἄν , μάλα ἁμαρτάνω ἤ ὁ ἄλλος ὅσος περί οὗτος διαιρέω . ᾗ γάρ ἄν οἰκεῖος ἕκαστος ἔχω τυγχάνω , ὁ ἄλλος ὑπέρ οὗτος κακίζω κατά ὅσος δύναμαι βούλομαι . ἐγώ δέ οὗτος μέν οὔτε ἄν αὐτός ποιέω οὔτε ὅστις ἄλλος ποιέω νόος ἔχω ἡγέομαι , ὁ δέ ἐναντίος πᾶς βαδίζω καί ὁ πόλις ὡς ἄν οἷος τε εἰμί κοσμέω , κεφάλαιος ὁ ἔπαινος ὥσπερ ἔοικα εἰμί χράω . ἄρχω ὅδε ὁ δέχομαι ἐγώ ὁ νῦν καί ἤ ὁ βουλευτήριον ὁ περί οὗτος λόγος παρέχω . ὡς μέν οὖν ἄρχω ποτέ ὁ περί ὁ τόπος οὗτος καί ὡς ὕστερον αὐτός οὗτος ἐπί ὅς φιλοτιμέομαι ἐντεῦθεν ἔχω ὁ ἀρχή ἐάω ἐγώ δοκέω , ὅς δέ εὐθύς εἰς ὀφθαλμός