aelius-aristides.peri-o-monoi-as-tai-s-po-lesin 531
οὕτω καὶ ἔθνει κοινῇ καὶ πόλεσι ταῖς προεστώσαις καὶ καθʼ ἑαυτὴν ἑκάστῃ πόλει μεγάλων ἀγαθῶν ἡ πρὸς ἀλλήλους φιλία καὶ ὁμόνοια , καὶ τοὐναντίον ἡ στάσις κακῶν τῶν ἐσχάτων αἰτία πέφυκε γίγνεσθαι . οὐ γὰρ ἔστι γνώμῃ δυσκόλῳ χρωμένους εὐκόλων πειρᾶσθαι τῶν πραγμάτων . εἰ δʼ ὅτι μηδεὶς νῦν πόλεμος πάρεστι , φλυαρίαν τις ἡγεῖται ταῦτα , αὐτὸς ἀγνοεῖ ληρῶν . ἔχει γὰρ οὕτως , οἶμαι · ὁπόταν μὲν πόλεμος παρῇ , τοῖς τοῦ πολέμου πράγμασιν ἡ στάσις λυμαίνεται , εἰρήνης δʼ ὑπαρχούσης τοῖς τῆς εἰρήνης ἀγαθοῖς ἐχθρόν ἐστι . βλάπτειν μὲν γὰρ ἀεὶ πέφυκεν , ἡ δὲ βλάβη πρὸς τοὺς καιροὺς ἀπαντᾷ . πάντων δʼ ἀτοπώτατον τοῖς μὲν ἡγεμόσι χάριν μεγίστην ἔχειν , ὅτι τῶν τοῦ πολέμου κακῶν ἀπαθεῖς ὑμᾶς φυλάττουσιν , αὐτοὺς δὲ ὃ πολλῷ μεῖζον κακόν ἐστι τοῦ πολέμου , τοῦθʼ ἑκόντας αἱρεῖσθαι . τοσούτῳ γὰρ στάσις πολέμου χαλεπώτερον , ὅσῳ πόλεμος μὲν ἐξ ὁμονοίας κατορθοῦται , εἰρήνη δὲ στάσει διαφθείρεται , καὶ πολέμου μὲν πολλάκις οὐδέν ἐστʼ ἀπολαῦσαι δυσχερὲς , εἰρήνης δὲ οὐδὲν χρηστὸν , ἐὰν στάσει χρῆται . καὶ μὴν στάσις μὲν εἰρήνην λύει , πόλεμος δὲ στάσιν ἔστιν ᾗ · τοσούτῳ πόλεμος στάσεως αἱρετώτερος · ἀρχὴν δὲ οὗ μὲν ἔνι στάσις , ἐνταῦθα καὶ πόλεμος καὶ πρὸς αὐτοὺς , οὗ δʼ ἔννομος πόλεμος , ἁπλοῦς ἅμα καὶ ῥᾴων ὁ κίνδυνος . καὶ μὴν περὶ πολέμου μὲν ἀμφοτέροις τοῖς λόγοις ἔξεστι χρήσασθαι , καὶ ὡς δεῖ ποιεῖσθαι καὶ ὡς μὴ , στάσιν δὲ οὐδεὶς πώποτε τετόλμηκεν εἰπεῖν ὡς βέλτιον εἰ συμβαίη , οὐδέ γε ὡς , εἰ συμβαίη , βέλτιον μένειν . ἀλλʼ ὑπὲρ μὲν πολέμων λέγουσιν ὡς οὐ χρὴ καταλύεσθαι , ὑπὲρ στάσεως δʼ οὐδεὶς πώποτε ἐκ τοῦ εὐθέος εἶπε τὸ μὴ δεῖν ὡς τάχιστα παύεσθαι · εἰκότως . πόλεμοι μὲν γὰρ ἤδη καὶ σωφροσύνης καὶ ἀνδρείας δόξαν ἤνεγκαν τοῖς ὑποστᾶσι καὶ μείζους ἐξ ἐλαττόνων ἐποίησαν καὶ τήν γʼ εἰς τὸν ὕστερον χρόνον ῥᾳστώνην παρεσκεύασαν . τὸ γὰρ τοῖς ὅπλοις κρατεῖν τῶν ἐχθρῶν ἥκιστα εὐκαταφρονήτους , οἶμαι , ποιεῖ , τοῦτο δὲ οὐ μικρὰ μερὶς εἰς τὸ τὴν
Lemmas: οὕτως καί ἔθνος κοινῇ καί πόλις ὁ προΐστημι καί κατά ἑαυτοῦ ἕκαστος πόλις μέγας ἀγαθός ὁ πρός ἀλλήλων φιλία καί ὁμόνοια , καί ἐναντίος ὁ στάσις κακός ὁ ἔσχατος αἴτιος φύω γίγνομαι . οὐ γάρ εἰμί γνώμη δύσκολος χράω εὔκολος πειράω ὁ πρᾶγμα . εἰ δέ ὅτι μηδείς νῦν πόλεμος πάρειμι , φλυαρία τις ἡγέομαι οὗτος , αὐτός ἀγνοέω ληρέω . ἔχω γάρ οὕτως , οἴομαι · ὁπόταν μέν πόλεμος παρέρχομαι , ὁ ὁ πόλεμος πρᾶγμα ὁ στάσις λυμαίνομαι , εἰρήνη δέ ὑπάρχω ὁ ὁ εἰρήνη ἀγαθός ἐχθρός εἰμί . βλάπτω μέν γάρ ἀεί φύω , ὁ δέ βλάβη πρός ὁ καιρός ἀπαντάω . πᾶς δέ ἄτοπος ὁ μέν ἡγεμών χάρις μέγας ἔχω , ὅτι ὁ ὁ πόλεμος κακός ἀπαθής σύ φυλάσσω , αὐτός δέ ὅς πολύς μέγας κακός εἰμί ὁ πόλεμος , οὗτος ἑκών αἱρέω . τοσοῦτος γάρ στάσις πόλεμος χαλεπός , ὅσος πόλεμος μέν ἐκ ὁμόνοια κατορθόω , εἰρήνη δέ στάσις διαφθείρω , καί πόλεμος μέν πολλάκις οὐδείς εἰμί ἀπολαύω δυσχερής , εἰρήνη δέ οὐδείς χρηστός , ἐάν στάσις χράω . καί μήν στάσις μέν εἰρήνη λύω , πόλεμος δέ στάσις εἰμί ᾗ · τοσοῦτος πόλεμος στάσις αἱρετός · ἀρχή δέ ὅς μέν ἔνειμι στάσις , ἐνταῦθα καί πόλεμος καί πρός αὐτός , ὅς δέ ἔννομος πόλεμος , ἁπλόος ἅμα καί ῥᾴδιος ὁ κίνδυνος . καί μήν περί πόλεμος μέν ἀμφότερος ὁ λόγος ἔξεστι χράω , καί ὡς δέω ποιέω καί ὡς μή , στάσις δέ οὐδείς πώποτε τολμάω λέγω ὡς ἀγαθός εἰ συμβαίνω , οὐδέ γε ὡς , εἰ συμβαίνω , ἀγαθός μένω . ἀλλά ὑπέρ μέν πόλεμος λέγω ὡς οὐ χρή καταλύω , ὑπέρ στάσις δέ οὐδείς πώποτε ἐκ ὁ εὐθύς λέγω ὁ μή δέω ὡς ταχύς παύω · ἔοικα . πόλεμος μέν γάρ ἤδη καί σωφροσύνη καί ἀνδρεία δόξα φέρω ὁ ὑφίστημι καί μέγας ἐκ ἐλαχύς ποιέω καί ὁ γε εἰς ὁ ὕστερον χρόνος ῥᾳστώνη παρασκευάζω . ὁ γάρ ὁ ὅπλον κρατέω ὁ ἐχθρός ἦκα εὐκαταφρόνητος , οἴομαι , ποιέω , οὗτος δέ οὐ μικρός μερίς εἰς ὁ ὁ