aelius-aristides.peri-o-monoi-as-tai-s-po-lesin 534
ἢ μάλιστά γε προστάττωσι , κυρίους δὲ μὴ δεῖν οἴωνται ποιεῖν ὅ τι γιγνώσκοιεν , τί τις εἶναι φῇ τὸ τοιοῦτον ἢ δυοῖν πραγμάτων ἀνομοίων κρᾶσιν , ἧς οὐκ ἄρξασθαι θαυμαστότερον ἢ μὴ βουλομένους παύσασθαι φανεροὺς γενέσθαι ; ἄρχουσι μὲν γὰρ τῶν τοιούτων οἱ φαυλότατοι δή που , καταπαύουσι δʼ οἱ βέλτιστοι . ὥστʼ ἐκείνοις μὲν προσέχειν ἐθέλειν διὰ τέλους , ἡμῖν δὲ μηδʼ ὅσον τὸ μέρος νέμειν , πῶς οὐχ ἅπασα ἂν εἴη συμφορά ; θαυμάζω δʼ ὅτι σεμνύνεσθε μὲν οὐχ ἥκιστα τοῖς ναοῖς καὶ τοῖς ἀγῶσιν , οὓς κοινοὺς νομίζετε , ὑπὲρ δὲ αὐτῶν τούτων διεστήκατε . καίτοι ὅταν οἷς ὡς κοινοῖς ἀγάλλεσθε , ὑπὲρ τούτων ἐρίζητε , ὑπὲρ τοῦ λοιπὸν ταὐτὰ φρονήσετε ; ἐγὼ μὲν γὰρ οἶμαι τούτῳ τό τε κοινὸν καὶ τὸ ἴδιον κεχωρίσθαι καὶ τὸν τῶν σοφῶν λόγον τοῦτο βούλεσθαι , ὡς ἄρα χρὴ κοινὰ πάντʼ εἶναι τοῖς μέλλουσιν ὡς κάλλιστα πράξειν . οὗ μὲν γὰρ χωρίς τι ἕκαστος κέκτηται , καὶ τὸ συμφέρον χωρὶς ἑκάστου . ἐκ δὲ τούτου στάσεις καὶ μάχαι καὶ διαφοραί . τὸ γὰρ οὐ σὸν τοῦτο , ἀλλʼ ἐμὸν , ἄρχει πάσης τῆς φιλονεικίας . οὗ δʼ ἅπαντες κοινὰ τὰ ὄντα ἡγοῦνται , κοινὴν περὶ αὐτῶν καὶ τὴν γνώμην ἔχουσιν . ὑμεῖς τοίνυν ὥσπερ ἐλέγχους ταύτας κατὰ τῆς στάσεως τὰς ἐπωνυμίας ποιούμενοι κοινὰ μὲν τὰ βουλευτήρια , κοινοὺς δὲ τοὺς νεὼς καὶ τοὺς ἀγῶνας , κοινὰ δὲ πάνθʼ ὡς εἰπεῖν τὰ μέγιστα προσειρήκατε . καίτοι πῶς οὐκ ἀνάγκη θάτερα ἁμαρτάνειν ; εἰ μὲν γὰρ ὀρθῶς ἐπὶ τούτοις φιλοτιμεῖσθε κοινοῖς οὖσι , πῶς οὐκ αἰσχύνεσθαι χρὴ διὰ ταῦτʼ ἐρίζοντας ; εἰ δʼ οὐδέν ἐστιν αὐτῶν σεμνὸν , πῶς εἰκὸς μέγʼ ἐπʼ αὐτοῖς φρονεῖν ; οἶμαι γὰρ εἰ μέχρι νῦν τοῦθʼ ὑμᾶς ἐλελήθει καί τις ἐξευρὼν παρέδειξεν ὡς προσήκει τι τούτων καὶ τοῖς ἄλλοις , καὶ οὐ τῶν ἐχόντων ἐστὶ μόνον , ἀλλὰ πάντων κοινὰ ὥσπερ χρήματα , καὶ οὐκ ἔνεστʼ ἀποκλεῖσαι τοὺς ἄλλους τῆς ἐπʼ αὐτοῖς φιλοτιμίας , εἰκότως ἂν ἅπαντας παύσασθαι τῆς διαφορᾶς . τὸ δʼ
Lemmas: ἤ μάλα γε προστάσσω , κύριος δέ μή δέω οἴομαι ποιέω ὅς τις γιγνώσκω , τίς τις εἰμί φημί ὁ τοιοῦτος ἤ δύο πρᾶγμα ἀνόμοιος κρᾶσις , ὅς οὐ ἄρχω θαυμαστός ἤ μή βούλομαι παύω φανερός γίγνομαι ; ἄρχω μέν γάρ ὁ τοιοῦτος ὁ φαῦλος δή που , καταπαύω δέ ὁ ἀγαθός . ὥστε ἐκεῖνος μέν προσέχω ἐθέλω διά τέλος , ἐγώ δέ μηδέ ὅσος ὁ μέρος νέμω , πῶς οὐ ἅπας ἄν εἰμί συμφορά ; θαυμάζω δέ ὅτι σεμνύνω μέν οὐ ἦκα ὁ ναός καί ὁ ἀγών , ὅς κοινός νομίζω , ὑπέρ δέ αὐτός οὗτος διίστημι . καίτοι ὅταν ὅς ὡς κοινός ἀγάλλω , ὑπέρ οὗτος ἐρίζω , ὑπέρ ὁ λοιπός αὐτός φρονέω ; ἐγώ μέν γάρ οἴομαι οὗτος ὁ τε κοινός καί ὁ ἴδιος χωρίζω καί ὁ ὁ σοφός λόγος οὗτος βούλομαι , ὡς ἄρα χρή κοινός πᾶς εἰμί ὁ μέλλω ὡς καλός πράσσω . ὅς μέν γάρ χωρίς τις ἕκαστος κτάομαι , καί ὁ συμφέρω χωρίς ἕκαστος . ἐκ δέ οὗτος στάσις καί μάχη καί διαφορά . ὁ γάρ οὐ σός οὗτος , ἀλλά ἐμός , ἄρχω πᾶς ὁ φιλονικία . οὗ δέ ἅπας κοινός ὁ εἰμί ἡγέομαι , κοινός περί αὐτός καί ὁ γνώμη ἔχω . σύ τοίνυν ὥσπερ ἔλεγχος οὗτος κατά ὁ στάσις ὁ ἐπωνυμία ποιέω κοινός μέν ὁ βουλευτήριον , κοινός δέ ὁ ναῦς καί ὁ ἀγών , κοινός δέ πᾶς ὡς λέγω ὁ μέγας προσλέγω . καίτοι πῶς οὐ ἀνάγκη ἕτερος ἁμαρτάνω ; εἰ μέν γάρ ὀρθός ἐπί οὗτος φιλοτιμέομαι κοινός εἰμί , πῶς οὐ αἰσχύνω χρή διά οὗτος ἐρίζω ; εἰ δέ οὐδείς εἰμί αὐτός σεμνός , πῶς ἔοικα μέγας ἐπί αὐτός φρονέω ; οἴομαι γάρ εἰ μέχρι νῦν οὗτος σύ λανθάνω καί τις ἐξευρίσκω παραδείκνυμι ὡς προσήκω τις οὗτος καί ὁ ἄλλος , καί οὐ ὁ ἔχω εἰμί μόνος , ἀλλά πᾶς κοινός ὥσπερ χρῆμα , καί οὐ ἔνειμι ἀποκλείω ὁ ἄλλος ὁ ἐπί αὐτός φιλοτιμία , ἔοικα ἄν ἅπας παύω ὁ διαφορά . ὁ δέ