aelius-aristides.peri-o-monoi-as-tai-s-po-lesin 524
ἐπαινούμενα , ἐν δὲ τῷ διαστῆναι κακῶς ἑτέρους εἰπόντας ἀντακοῦσαι κακῶς αὐτοὺς καὶ ἃ μὴ προσῆκεν . ὥσθʼ ὅσῳ τις μᾶλλον ἐπαινεῖσθαι βούλεται καὶ τῶν ὑπαρχόντων ἀπολαύειν πλεονεκτημάτων , τοσούτῳ μᾶλλον τῶν ἴσων ὑπαρκτέον αὐτῷ καὶ ταῖς ἐπιεικείαις χρηστέον . ἀλογώτατον δʼ ἂν εἴη πάντων ἄχθεσθαι μὲν τοῖς ἑτέρων ἀγαθοῖς , λυμαίνεσθαι δὲ τοῖς ἑαυτῶν , καὶ μᾶλλον δυσχεραίνειν εἴ τις καὶ ἕτερος τὰ εἰκότα τιμήσεται ἢ εἰ τῶν προσηκόντων αὐτὸς παρὰ πάντων ἑκόντων μὴ τεύξεται . καὶ μὴν ἅμα τε ἀχθεσθήσεται τοῖς ἑτέρων ἀγαθοῖς καὶ δῆλος ἔσται φθονῶν . τοῦτο δὲ οὐ τοῦ κρείττονος οὐδαμῶς . ἄξιον τοίνυν κἀκεῖνο ἐνθυμηθῆναι , ὅτι ταυτὶ μὲν ἅπαντα ὅσα μικρῷ πρόσθεν διῄειμεν καὶ ὅσα τοιαῦτα ἂν εἴποι τις , οἷον κάλλη δημοσίων οἰκοδομημάτων καὶ μεγέθη περιβόλων , καὶ κεῖσθαι καλῶς καὶ χρήμασιν ἰσχύειν ἐγγείοις ἢ ναυτικοῖς , καὶ πάνθʼ ὅσα τούτου τοῦ γένους ἔχεται , τύχης ἄν τις φήσειεν εἶναι , τῆς καὶ διδούσης ἕκαστα τούτων καὶ παραιρουμένης ἡνίκʼ ἂν αὖ καὶ τοῦτο βουληθῇ · ἡ δὲ τῆς ὁμονοίας προαίρεσις καὶ τὸ χρῆσθαι τὰ πρέποντα ἀλλήλοις αὐτῆς τῆς γνώμης τῶν οὕτω διακειμένων ἐστίν . ὥστʼ οὐχὶ τοσοῦτον εἰκὸς τοὺς ἐκείνῃ προέχοντας φρονεῖν , ὅσον τοὺς κατὰ ταῦτα νικῶντας . καὶ μὴν ἐκεῖνα μὲν ἔξεστι μὴ πάντων ἐφεξῆς εἶναι φῆσαι , ἀλλὰ τῶν κατασκευασαμένων καὶ παρʼ ὧν ἕκαστα παρειλήφαμεν , οἱ μὲν κατὰ τοὺς αὐτοὺς χρόνους , οἱ δʼ ὕστερον γενόμενοι . τὸ δʼ εὖ βουλεύεσθαι καὶ σωφρονεῖν ἅπαντός ἐστι δή που τοῦ βουλομένου τοῦτο ἑαυτῷ παρεῖναι . χρὴ δʼ ὥσπερ οἰκίαν ἄριστα κατεσκευάσθαι κρίνομεν οὐχ ἥτις ἂν ὡς κάλλιστα λίθων ἔχῃ , ἀλλʼ ἥτις ἂν μιᾷ γνώμῃ μάλιστα οἰκῆται , οὕτω καὶ πόλεις ἄριστα νομίζειν οἰκεῖν αἵτινες ἂν ταυτὸν φρονεῖν ἐπίστωνται . δεινὸν γὰρ ἡ στάσις πανταχῆ καὶ θορυβῶδες καὶ τῇ φθόῃ παραπλήσιον . ἕλκει γὰρ ἁπάσας τὰς δυνάμεις καὶ προσπεφυκὸς ἐκμυζεῖ καὶ κενοῖ καὶ οὐ πρότερον παύεται πρὶν ἂν ἐκτρίψῃ παντελῶς , ὑπηρέταις αὐτοῖς καθʼ ἑαυτῶν χρησάμενον τοῖς νοσοῦσιν .
Lemmas: ἐπαινέω , ἐν δέ ὁ διΐστημι κακός ἕτερος λέγω ἀντακούω κακός αὐτός καί ὅς μή προσήκω . ὥστε ὅσος τις μάλα ἐπαινέω βούλομαι καί ὁ ὑπάρχω ἀπολαύω πλεονέκτημα , τοσοῦτος μάλα ὁ ἴσος ὑπαρκτέος αὐτός καί ὁ ἐπιείκεια χράω . ἄλογος δέ ἄν εἰμί πᾶς ἄχθομαι μέν ὁ ἕτερος ἀγαθός , λυμαίνομαι δέ ὁ ἑαυτοῦ , καί μάλα δυσχεραίνω εἰ τις καί ἕτερος ὁ ἔοικα τιμάω ἤ εἰ ὁ προσήκω αὐτός παρά πᾶς ἑκών μή τυγχάνω . καί μήν ἅμα τε ἄχθομαι ὁ ἕτερος ἀγαθός καί δῆλος εἰμί φθονέω . οὗτος δέ οὐ ὁ κρατύς οὐδαμῶς . ἄξιος τοίνυν ἐκεῖνος ἐνθυμέομαι , ὅτι οὗτος μέν ἅπας ὅσος μικρός πρόσθεν διέρχομαι καί ὅσος τοιοῦτος ἄν λέγω τις , οἷος κάλλος δημόσιος οἰκοδόμημα καί μέγεθος περίβολος , καί κεῖμαι καλός καί χρῆμα ἰσχύω ἔγγειος ἤ ναυτικός , καί πᾶς ὅσος οὗτος ὁ γένος ἔχω , τύχη ἄν τις φημί εἰμί , ὁ καί δίδωμι ἕκαστος οὗτος καί παραλέγω ἡνίκα ἄν αὖ καί οὗτος βούλομαι · ὁ δέ ὁ ὁμόνοια προαίρεσις καί ὁ χράω ὁ πρέπω ἀλλήλων αὐτός ὁ γνώμη ὁ οὕτως διάκειμαι εἰμί . ὥστε οὐ τοσοῦτος ἔοικα ὁ ἐκεῖνος προέχω φρονέω , ὅσος ὁ κατά οὗτος νικάω . καί μήν ἐκεῖνος μέν ἔξεστι μή πᾶς ἐφεξῆς εἰμί φημί , ἀλλά ὁ κατασκευάζω καί παρά ὅς ἕκαστος παραλαμβάνω , ὁ μέν κατά ὁ αὐτός χρόνος , ὁ δέ ὕστερον γίγνομαι . ὁ δέ εὖ βουλεύω καί σωφρονέω ἅπας εἰμί δή που ὁ βούλομαι οὗτος ἑαυτοῦ πάρειμι . χρή δέ ὥσπερ οἰκία ἀγαθός κατασκευάζω κρίνω οὐ ὅστις ἄν ὡς καλός λίθος ἔχω , ἀλλά ὅστις ἄν εἷς γνώμη μάλα οἰκέω , οὕτως καί πόλις ἀγαθός νομίζω οἰκέω ὅστις ἄν τατός φρονέω ἐπίσταμαι . δεινός γάρ ὁ στάσις πανταχῇ καί θορυβώδης καί ὁ φθόη παραπλήσιος . ἕλκω γάρ ἅπας ὁ δύναμις καί προσφύω ἐκμυζάω καί κενόω καί οὐ πρότερος παύω πρίν ἄν ἐκτρίβω παντελής , ὑπηρέτης αὐτός κατά ἑαυτοῦ χράω ὁ νοσέω .