aelius-aristides.peri-o-monoi-as-tai-s-po-lesin 528
τοὺς θεωροὺς τοὺς εἰς Δελφοὺς ἀφικομένους ἐξελαύνοντος μετʼ ἀπειλῶν δεινῶν καὶ φόβων οὐκ ἐξεπλάγησαν , οὐδʼ ἡττήθησαν τῶν ἐπιόντων πραγμάτων , ἀλλὰ καὶ μέρους τῆς Ἑλλάδος οὐκ ὀλίγου νοσήσαντος , καὶ τῶν μὲν εὐπρεπῶς ἐκποδὼν στάντων , εἰ δὴ τοῦτό γε εὐπρεπῶς δεῖ καλεῖν , τῶν δὲ ἐκ τοῦ φανεροῦ μηδισάντων , ἔδειξαν ὅσου τινὸς ἄξιον εἴη πρᾶγμα αἱ πρῶται πόλεις ταυτὸν φρονήσασαι . ἰσχύοντες γὰρ οἱ μὲν ταῖς ναυσὶν , οἱ δὲ τῷ πεζῷ , πρῶτον μὲν τὴν ἀπʼ ἀμφοῖν ὠφέλειαν κοινὴν ἑαυτοῖς τε καὶ τοῖς ἄλλοις Ἕλλησι παρέσχοντο , ἔπειθʼ ὃ πολλῷ μειζόνως ἄν τις ἀγασθείη , οὐ γὰρ διείλοντο τὴν ἡγεμονίαν , ἀλλʼ ὥσπερ ἂν εἰ πόλις μία ἄμφω ταῦτα παρείχετο , τὴν μὲν προθυμίαν κοινὴν , τὴν δὲ ἡγεμονίαν μίαν ἠξίωσαν ποιήσασθαι . καὶ οὐδέν γε ἔλαττον ἐνέγκασθαι συνέβη τοῖς παραχωρήσασιν αὐτῆς ἢ τοῖς ἀξιωθεῖσιν , οὐδʼ ἀτιμοτέρου γενέσθαι λόγου οὔτε ἐν τῷ παραχρῆμα τοῖς Ἕλλησιν οὔτʼ ἐν τῷ μετὰ ταῦτα χρόνῳ τοῖς πᾶσιν ἀνθρώποις . ἀλλʼ ἔδοξαν οἵ γε Ἀθηναῖοι δύο ἡγεμονίας τότε τοῖς Ἕλλησιν ἡγήσασθαι , τὴν μὲν τῆς παρασκευῆς τῆς ἐπὶ τοὺς πολεμίους , τὴν δὲ τῆς ἐπιεικείας τῆς πρὸς ἀλλήλους , οἵτινες τῶν συμπασῶν τριήρων τὼ δύο μέρη μόνοι πληροῦντες Λακεδαιμονίοις οὐδʼ εἰς δέκατον τελοῦσιν ἑαυτῶν παρεῖσαν ἡγεῖσθαι , νομίζοντες εἰ μὴ πρότερον τὴν ὁμόνοιαν τὴν πρὸς ἀλλήλους παράσχοιντο , οὐδʼ ἂν δὶς τοσαύτας γενομένας τὰς ναῦς οὐδὲν ὠφελῆσαι τὰ πράγματα . οὕτω δὲ ὁμιλήσαντες ἀλλήλοις καὶ πάντα κοινωσάμενοι καὶ τοὺς αὐτοὺς ὅρους θέμενοι τοῦ συμφέροντος , ἐξείλοντο μὲν αὐτὰς τὰς Ἀθήνας ἐχομένας ἤδη καὶ οἰκουμένας ὑπὸ Περσῶν , ἐρρύσαντο δὲ τὴν Ἑλλάδα ὑποβρύχιον φερομένην καὶ μικροῦ δέουσαν ἤδη πᾶσαν οἴχεσθαι , γῆν δὲ καὶ θάλατταν ἐκόσμησαν πεζομαχίαις καὶ ναυμαχίαις , ὅσον εὔχοντο νικῶντες . τὸν δʼ ἐξισοῦντα τῇ τοῦ Διὸς ἀρχῇ τὴν ἑαυτοῦ πρὸς τοσοῦτον δέους καὶ ταπεινότητος κατέστησαν ὥστʼ ἀναπηδήσας ἐκ τοῦ θρόνου φεύγων ᾤχετο γῆν πρὸ γῆς , ἑτέραν δὲ φυγὴν ἔφευγον αἱ νῆες
Lemmas: ὁ θεωρός ὁ εἰς Δελφοί ἀφικνέομαι ἐξελαύνω μετά ἀπειλή δεινός καί φόβος οὐ ἐκπλήσσω , οὐδέ ἡσσάομαι ὁ ἐπέρχομαι πρᾶγμα , ἀλλά καί μέρος ὁ Ἑλλάς οὐ ὀλίγος νοσέω , καί ὁ μέν εὐπρεπής ἐκποδών ἵστημι , εἰ δή οὗτος γε εὐπρεπής δέω καλέω , ὁ δέ ἐκ ὁ φανερός μηδίζω , δείκνυμι ὅσος τις ἄξιος εἰμί πρᾶγμα ὁ πρῶτος πόλις τατός φρονέω . ἰσχύω γάρ ὁ μέν ὁ ναῦς , ὁ δέ ὁ πεζός , πρῶτος μέν ὁ ἀπό ἄμφω ὠφέλεια κοινός ἑαυτοῦ τε καί ὁ ἄλλος Ἕλλην παρέχω , ἔπειτα ὅς πολύς μέγας ἄν τις ἄγαμαι , οὐ γάρ διαιρέω ὁ ἡγεμονία , ἀλλά ὥσπερ ἄν εἰ πόλις εἷς ἄμφω οὗτος παρέχω , ὁ μέν προθυμία κοινός , ὁ δέ ἡγεμονία εἷς ἀξιόω ποιέω . καί οὐδείς γε ἐλαχύς φέρω συμβαίνω ὁ παραχωρέω αὐτός ἤ ὁ ἀξιόω , οὐδέ ἄτιμος γίγνομαι λόγος οὔτε ἐν ὁ παραχρῆμα ὁ Ἕλλην οὔτε ἐν ὁ μετά οὗτος χρόνος ὁ πᾶς ἄνθρωπος . ἀλλά δοκέω ὁ γε Ἀθηναῖος δύο ἡγεμονία τότε ὁ Ἕλλην ἡγέομαι , ὁ μέν ὁ παρασκευή ὁ ἐπί ὁ πολέμιος , ὁ δέ ὁ ἐπιείκεια ὁ πρός ἀλλήλων , ὅστις ὁ σύμπας τριήρης ὁ δύο μέρος μόνος πληρόω Λακεδαιμόνιος οὐδέ εἰς δέκατος τελέω ἑαυτοῦ παρέζομαι ἡγέομαι , νομίζω εἰ μή πρότερος ὁ ὁμόνοια ὁ πρός ἀλλήλων παρέχω , οὐδέ ἄν δίς τοσοῦτος γίγνομαι ὁ ναῦς οὐδείς ὠφελέω ὁ πρᾶγμα . οὕτως δέ ὁμιλέω ἀλλήλων καί πᾶς κοινόω καί ὁ αὐτός ὅρος τίθημι ὁ συμφέρω , ἐξαιρέω μέν αὐτός ὁ Ἀθῆναι ἔχω ἤδη καί οἰκέω ὑπό Πέρσης , ἐρύω δέ ὁ Ἑλλάς ὑποβρύχιος φέρω καί μικρός δέω ἤδη πᾶς οἴχομαι , γῆ δέ καί θάλασσα κοσμέω πεζομαχία καί ναυμαχία , ὅσος εὔχομαι νικάω . ὁ δέ ἐξισόω ὁ ὁ Ζεύς ἀρχή ὁ ἑαυτοῦ πρός τοσοῦτος δέος καί ταπεινότης καθίστημι ὥστε ἀναπηδάω ἐκ ὁ θρόνος φεύγω οἴχομαι γῆ πρό γῆ , ἕτερος δέ φυγή φεύγω ὁ ναῦς