aelius-aristides.peri-o-monoi-as-tai-s-po-lesin 537
ὥσπερ δὲ ἐν τρυτάνῃ φορτίων ἐξαιρεθέντων ἄνω καὶ κάτω κινούμεθα τὴν διὰ κενῆς , οὕτως ἔοικέ τι καὶ τρυφῆς ἐνεῖναι τῷ πράγματι . οὐ παύσεσθε , ὦ θαυμάσιοι , καὶ γνώσεσθε ὅτι ταῦτα μὲν οἷς προσκείμεθα εἰ καὶ πολλοῦ τινος ἄξια , ἀλλʼ οὖν θνητὰ καὶ τῆς δευτέρας μερίδος , γνώμη δὲ ἀγαθὴ πάντων οἰκειότατον τοῖς κρείττοσιν , ἧς οὐκ ἐλάχιστον μέρος τὸ πρὸς φιλίαν ἐπιτηδείως ἔχειν ; μὴ γὰρ οἴεσθε ἐν μὲν ταῖς πολιορκίαις τὸ διεσπάσθαι ταῖς φυλακαῖς ἁπάντων ἀλυσιτελέστατον εἶναι , ἐν δὲ ταῖς πολιτείαις καὶ ταῖς πρὸς ἀλλήλους ὁμιλίαις τὰ πολλὰ μέρη λυσιτελεῖν , ἀλλὰ τὴν ἁρμονίαν εἴπερ που κἀνταῦθα κρατεῖν . οὗτος ὁ τῶν πόλεων κόσμος ἀληθινὸς , τοῦτο μέγιστον φυλακτήριον , τοῦτο σχῆμα κάλλιστον . ταῦτʼ ἐστὶν ἄνω βλεπόντων , οὐκ εἰς ὀρύγματα καὶ πέτρας , ταῦθʼ ὡς ἀληθῶς ἑορακότων τὴν φύσιν , οὐ τὴν τῶν λίθων οὐδὲ τῶν ξύλων , ἀλλʼ ὑφʼ ᾗ πάντα ἄγεται , ταῦτα ὃ τῆς θείας πολιτείας μέρος ἡμῖν ἐπιβάλλει μετειληφότων , ἐπεὶ καὶ τὸν πάντα οὐρανὸν καὶ κόσμον , ὃς τὸ κάλλιστον ἁπάντων σχῆμα καὶ πρόσρημα εἴληφε , μία δή που γνώμη καὶ φιλίας δύναμις διοικεῖ · καὶ μετὰ ταύτης ἥλιός τε πορεύεται τὴν αὑτοῦ χώραν φυλάττων διʼ αἰῶνος καὶ σελήνης φάσματα καὶ ἀστέρων φορὰ χωρεῖ καὶ ὡρῶν περίοδοι καὶ τάξεις ἑκάστων πρὸς ἄλληλα καὶ ἀποστάσεις τε αἱ καθήκουσαι καὶ πάλιν ἁρμονίαι φυλάττονται , νικώσης τῆς ὁμολογίας , διαφορᾶς δὲ οὐδεμιᾶς ἐνούσης οὐδὲ ἐγγιγνομένης , ἀλλὰ τῷ θεσμῷ πάντων συγκεχωρηκότων καὶ μιᾷ γνώμῃ περὶ παντὸς τοῦ προσήκοντος χρωμένων . ὥστʼ εἰ τὸ μιμεῖσθαι τοὺς κρείττους εὖ φρονούντων ἐστὶν , εὖ φρονούντων ἂν εἴη καὶ τὸ ὡς οἷόν τε μάλιστα ἕν τι τοὺς σύμπαντας αὐτοὺς ἡγεῖσθαι . ὑπάρχει δʼ ὑμῖν καὶ τῶν ἀνθρωπείων παράδειγμα ἐν ὀφθαλμοῖς τὸ μέγιστον , οἱ πάντα ἄριστοι βασιλεῖς , οἷς πολλῶν καὶ μεγάλων ὑπαρχόντων κάλλιστον εἶναι δοκεῖ ἡ πρὸς ἀλλήλους ὁμόνοια καὶ σπουδή . ἐκεῖνοι μέντοι πασῶν πόλεων ἄρχοντες καὶ μειζόνων καὶ ἐλαττόνων ἁπάσαις
Lemmas: ὥσπερ δέ ἐν τρυτάνη φορτίον ἐξαιρέω ἄνω καί κάτω κινέω ὁ διά κενός , οὕτως ἔοικα τις καί τρυφή ἔνειμι ὁ πρᾶγμα . οὐ παύω , ὦ θαυμάσιος , καί γιγνώσκω ὅτι οὗτος μέν ὅς πρόσκειμαι εἰ καί πολύς τις ἄξιος , ἀλλά οὖν θνητός καί ὁ δεύτερος μερίς , γνώμη δέ ἀγαθός πᾶς οἰκεῖος ὁ κρατύς , ὅς οὐ ἐλαχύς μέρος ὁ πρός φιλία ἐπιτήδειος ἔχω ; μή γάρ οἴομαι ἐν μέν ὁ πολιορκία ὁ διασπάω ὁ φυλακή ἅπας ἀλυσιτελής εἰμί , ἐν δέ ὁ πολιτεία καί ὁ πρός ἀλλήλων ὁμιλία ὁ πολύς μέρος λυσιτελέω , ἀλλά ὁ ἁρμονία εἴπερ που ἐνταῦθα κρατέω . οὗτος ὁ ὁ πόλις κόσμος ἀληθινός , οὗτος μέγας φυλακτήριον , οὗτος σχῆμα καλός . οὗτος εἰμί ἄνω βλέπω , οὐ εἰς ὄρυγμα καί πέτρα , οὗτος ὡς ἀληθής ὁράω ὁ φύσις , οὐ ὁ ὁ λίθος οὐδέ ὁ ξύλον , ἀλλά ὑπό ὅς πᾶς ἄγω , οὗτος ὅς ὁ θεῖος πολιτεία μέρος ἐγώ ἐπιβάλλω μεταλαμβάνω , ἐπεί καί ὁ πᾶς οὐρανός καί κόσμος , ὅς ὁ καλός ἅπας σχῆμα καί πρόσρημα λαμβάνω , εἷς δή που γνώμη καί φιλία δύναμις διοικέω · καί μετά οὗτος ἥλιος τε πορεύω ὁ ἑαυτοῦ χώρα φυλάσσω διά αἰών καί σελήνη φάσμα καί ἀστήρ φορά χωρέω καί ὥρα περίοδος καί τάξις ἕκαστος πρός ἀλλήλων καί ἀπόστασις τε ὁ καθήκω καί πάλιν ἁρμονία φυλάσσω , νικάω ὁ ὁμολογία , διαφορά δέ οὐδείς ἔνειμι οὐδέ ἐγγίγνομαι , ἀλλά ὁ θεσμός πᾶς συγχωρέω καί εἷς γνώμη περί πᾶς ὁ προσήκω χράω . ὥστε εἰ ὁ μιμέομαι ὁ κρατύς εὖ φρονέω εἰμί , εὖ φρονέω ἄν εἰμί καί ὁ ὡς οἷος τε μάλα εἷς τις ὁ σύμπας αὐτός ἡγέομαι . ὑπάρχω δέ σύ καί ὁ ἀνθρώπειος παράδειγμα ἐν ὀφθαλμός ὁ μέγας , ὁ πᾶς ἀγαθός βασιλεύς , ὅς πολύς καί μέγας ὑπάρχω καλός εἰμί δοκέω ὁ πρός ἀλλήλων ὁμόνοια καί σπουδή . ἐκεῖνος μέντοι πᾶς πόλις ἄρχω καί μέγας καί ἐλαχύς ἅπας