aelius-aristides.panhguriko-s-e-pi-tw-u-dati-e-n-perga-mw 1
Ὁμήρῳ μὲν εἰς τὴν σύνοδον τῶν χειμάρρων εἴρηται τῶν δέ τε τηλόθι δοῦπον ἐν οὔρεσιν ἔκλυε ποιμήν · καὶ φρίξαντα δή φησιν αὐτὸν εἰς τὸ σπήλαιον εἰσελαύνειν τὰς ὄϊς · ἐγὼ δὲ καίτοι τοσοῦτον ὑμῶν ἀπέχων τὸ νῦν ἀκούσας τοῦ ὕδατος τὴν εἰσβολὴν καὶ ὅσον τι κόσμου προσγέγονε τῇ πόλει , οὐχ οἷός τε ἦν ἡσυχάζειν ὑφʼ ἡδονῆς , ἀλλʼ ἐφθεγγόμην τε ἃ ἐφθεγγόμην καὶ τοῦ σώματος ᾐσθανόμην ἐλαφροτέρου καὶ χαρᾶς ἀπῆν οὐδέν , δυοῖν δʼ ἡμέραιν πρότερον πρὶν ἀκοῦσαι · οὐ γὰρ χεῖρον ἴσως πρὸς ὑμᾶς εἰπεῖν · ἀκούσεσθε γὰρ ἡδέως τοῦ θεοῦ χάριν τοῦ προδείξαντος καὶ ἅμα τῆς εὐφημίας · ὄψις ὀνειράτων γενομένη μοι ὡσπερεὶ διπλασίαν ἐδείκνυε τὴν πόλιν , χωρίον τε δή τινος προσθήκῃ πεπορισμένου συνεχῶς πρὸς αὐτὴν καὶ δημοσίων δὴ κόσμων προσγενομένων παραπλησίων μάλιστά πως τοῖς περὶ τὸν φίλιον . διὰ ταῦτʼ οὖν ὄναρ τε ἐγανύμην καὶ ἐπειδὴ ἀνέστην , ἐλάμβανον εἰς ἀγαθὸν τῇ τε πόλει καὶ ἐμαυτῷ . τριταία δὲ ἐπὶ τούτοις ἀγγελία παρὰ ἀνδρὸς τῶν ἐπιτηδείων ἀφικνεῖται φράζουσα καὶ δὴ πᾶσαν ὑμῖν τὴν Ἀσίαν συνεορτάζειν τῆς περὶ πάντα ἀγαθῆς τύχης . εἶναι γὰρ τὸ ὕδωρ πλήθει τε πλεῖστον καὶ κάλλει κάλλιστον ὅσων ἔλαχον πόλεις . ἦγον οὖν οὐχ ὅσον ἠρινὴν ἡμέραν , ἀλλʼ οἵαν εἰκὸς ἄγειν Διός τε εὐαγγελίου καὶ Ἀσκληπιοῦ σωτῆρος πανταχῆ τιμῶντος . καὶ συνέχαιρον δὴ τῇ πόλει μὲν τῶν προσγεγονότων , ἐμαυτῷ δὲ ὡς ἠξιώθην προακοῦσαι , δῆλον ὅτι ὡς οὐδενὸς ἧττον ἐμοὶ τῆς πόλεως προσῆκον . μετὰ δὲ τοῦτο ἐλογιζόμην ὡς τὸ μὲν χαίρειν κοινὸν ἁπάντων καὶ ἀνδρῶν καὶ παιδαρίων καὶ γυναικῶν , ἅτε τῆς ὄψεως προξενούσης τὴν ἡδονὴν , λόγῳ δὲ ἐπικοσμῆσαι τὴν τῶν Νυμφῶν δόσιν τάχα ἄν τινος εἴη τῶν περὶ τὸν Παιᾶνα διατριψάντων καὶ τῶν ἐπιταχθέντων τῶν ἐν λόγοις . ἀνεμιμνησκόμην δὲ τῶν ποιητῶν , ὅτι Νύμφας καὶ Μούσας ἀεί πως συνάγουσι . καὶ τὸν Ἑρμῆν ὡς χορηγὸν ἀεὶ προσαγορεύουσι τῶν Νυμφῶν · καὶ πάλιν γε Ἀπόλλωνα χορηγὸν Μουσῶν · ὁ δʼ αὐτὸς οὗτος ὑμῖν θεὸς καλλιτέκνου προσηγορίαν εἶχε , τοῦ πατρὸς ἕνεκα . ἁπανταχῆ δὴ πρέπον τε καὶ οὐκ ἄωρον ἐφαίνετο τῇ τῶν Νυμφῶν χάριτι συγκεράσαι τὴν παρὰ τῆς μουσικῆς . πᾶσι γὰρ ἂν προσήκοντα πράττειν οἷς εἶπον θεοῖς . ἐξ ἀρχῆς δʼ , ὡς ἔοικε , τὰ κάλλιστα ἐδόθη τῇ πόλει καὶ παρὰ θεῶν καὶ παρὰ ἀνθρώπων . τοῦτο μοι πρεσβύτατοι δαιμόνων ἐνταῦθα λέγονται γενέσθαι Κάβειροι , καὶ τελεταὶ τούτοις καὶ μυστήρια , ἃ τοσαύτην ἰσχὺν ἔχειν πεπίστευται ὥστε χειμώνων τε ἐξαισίων ......
Lemmas: Ὅμηρος μέν εἰς ὁ σύνοδος ὁ χειμάρρους λέγω ὁ δέ τε τηλόθι δοῦπος ἐν ὄρος κλύω ποιμήν · καί φρίζω δή φημί αὐτός εἰς ὁ σπήλαιον εἰσελαύνω ὁ ὄις · ἐγώ δέ καίτοι τοσοῦτος σύ ἀπέχω ὁ νῦν ἀκούω ὁ ὕδωρ ὁ εἰσβολή καί ὅσος τις κόσμος προσγίγνομαι ὁ πόλις , οὐ οἷος τε εἰμί ἡσυχάζω ὑπό ἡδονή , ἀλλά φθέγγομαι τε ὅς φθέγγομαι καί ὁ σῶμα αἰσθάνομαι ἐλαφρός καί χαρά ἄπειμι οὐδείς , δύο δέ ἡμέρα πρότερος πρίν ἀκούω · οὐ γάρ κακός ἴσως πρός σύ λέγω · ἀκούω γάρ ἡδύς ὁ θεός χάριν ὁ προδείκνυμι καί ἅμα ὁ εὐφημία · ὄψις ὄνειρος γίγνομαι ἐγώ ὡσπερεί διπλάσιος δείκνυμι ὁ πόλις , χωρίον τε δή τις προσθήκη πορίζω συνεχής πρός αὐτός καί δημόσιος δή κόσμος προσγίγνομαι παραπλήσιος μάλα πως ὁ περί ὁ φίλιος . διά οὗτος οὖν ὄναρ τε γάνυμαι καί ἐπειδή ἀνίστημι , λαμβάνω εἰς ἀγαθός ὁ τε πόλις καί ἐμαυτοῦ . τριταῖος δέ ἐπί οὗτος ἀγγελία παρά ἀνήρ ὁ ἐπιτήδειος ἀφικνέομαι φράζω καί δή πᾶς σύ ὁ Ἀσία συνεορτάζω ὁ περί πᾶς ἀγαθός τύχη . εἰμί γάρ ὁ ὕδωρ πλῆθος τε πολύς καί κάλλος καλός ὅσος λαγχάνω πόλις . ἄγω οὖν οὐ ὅσος ἠρινός ἡμέρα , ἀλλά οἷος ἔοικα ἄγω Ζεύς τε εὐαγγέλιον καί Ἀσκληπιός σωτήρ πανταχῇ τιμάω . καί συγχαίρω δή ὁ πόλις μέν ὁ προσγίγνομαι , ἐμαυτοῦ δέ ὡς ἀξιόω προακούω , δῆλος ὅτι ὡς οὐδείς ἥσσων ἐγώ ὁ πόλις προσήκω . μετά δέ οὗτος λογίζομαι ὡς ὁ μέν χαίρω κοινός ἅπας καί ἀνήρ καί παιδάριον καί γυνή , ἅτε ὁ ὄψις προξενέω ὁ ἡδονή , λόγος δέ ἐπικοσμέω ὁ ὁ Νύμφη δόσις τάχα ἄν τις εἰμί ὁ περί ὁ Παιάν διατρίβω καί ὁ ἐπιτάσσω ὁ ἐν λόγος . ἀναμιμνῄσκω δέ ὁ ποιητής , ὅτι Νύμφη καί Μοῦσα ἀεί πως συνάγω . καί ὁ Ἑρμῆς ὡς χορηγός ἀεί προσαγορεύω ὁ Νύμφη · καί πάλιν γε Ἀπόλλων χορηγός Μοῦσα · ὁ δέ αὐτός οὗτος σύ θεός καλλίτεκνος προσηγορία ἔχω , ὁ πατήρ ἕνεκα . ἁπανταχῆ δή πρέπω τε καί οὐ ἄωρος φαίνω ὁ ὁ Νύμφη χάρις συγκεράννυμι ὁ παρά ὁ μουσική . πᾶς γάρ ἄν προσήκω πράσσω ὅς λέγω θεός . ἐκ ἀρχή δέ , ὡς ἔοικα , ὁ καλός δίδωμι ὁ πόλις καί παρά θεός καί παρά ἄνθρωπος . οὗτος ἐγώ πρέσβυς δαίμων ἐνταῦθα λέγω γίγνομαι Κάβειροι , καί τελετή οὗτος καί μυστήριον , ὅς τοσοῦτος ἰσχύς ἔχω πιστεύω ὥστε χειμών τε ἐξαίσιος ......