aelius-aristides.panhguriko-s-e-n-kuzi-kw-peri-tou-naou 242
ἔδει προελθεῖν κοινωνίαν · ἀλλʼ ἐπὶ τοσοῦτον τῆς μεγαλοψυχίας ἐλθόντες ὥστε πᾶσαν τὴν γῆν καὶ τὴν θάλατταν τῷ λόγῳ τούτῳ καταλαβεῖν καὶ μηδὲν ἀκοινώνητον τῶν ὄντων αὐτοὺς ἐκφυγεῖν , ὡς ἀληθῶς καθʼ Ὅμηρον κοινὴν τὴν γῆν καταστήσαντες , τῇ προστασίᾳ μὲν αὑτῶν , τῇ δὲ χρείᾳ συμπάντων · ἃ πρόσθεν εὔξασθαι μὲν ἐξῆν ὑπὲρ δικαιοσύνης , ἐλπίσαι δʼ οὐδαμοῦ περιῆν , ἀλλʼ ὁ τῆς εὐδαιμονίας ὅρος ὥσπερ εὐχή τις ἐφαίνετο . στρατηγοὶ μὲν γὰρ ἤδη στρατηγοὺς ἐν κινδύνοις προσείλοντο καὶ πόλεις ἀλλήλας ἐπὶ καιρῶν παρέλαβον καὶ βασιλεῖς πρὸς βασιλέας φιλίας καὶ συνθήκας ἐποιήσαντο , καὶ οὗτοι τῆς χρείας ὡς τὰ πολλὰ ἡττηθέντες , καὶ μέχρι τούτου κοινωνίας ἴσμεν γενομένας · βασιλεὺς δὲ ἑκὼν βασιλέα νῦν δὴ πρῶτον προείλετο κοινωνὸν ἑαυτῷ τῶν ὅλων καὶ μόνος τῶν ἐκ τοῦ παντὸς αἰῶνος οὐκ ἀρχὴν προσλαβεῖν μᾶλλον ἐζήτησεν ἢ βασιλέα προσλαβεῖν ἐπὶ πᾶσι τοῖς ἴσοις . καὶ γάρ τοι καταθεὶς εἰς μέσον τὴν ἀρχὴν οὐκ ἐλάττω ἐποίησε τὸ αὑτοῦ μέρος , ἀλλʼ αὐτῷ τούτῳ μείζω τήν τε αὑτοῦ καὶ τὴν τοῦ συνάρξαντος κατέστησεν . Ἀλέξανδρος μὲν γὰρ ἐξέπληξε τοὺς ἀνθρώπους , οὐ δεξάμενος τὴν πρὸς Δαρεῖον κοινωνίαν , καὶ ἴσως καλῶς ποιῶν , ἅτε οὐ πρὸς ὁμότιμον τὴν Ἀσίαν μέλλων νέμεσθαι · ὅμως δʼ ἔμοιγε δοκεῖ μηδʼ εἰ πολλῷ τις ἦν Δαρείου βελτίων , μηδʼ ἂν οὕτω δέξασθαι σὺν ἄλλῳ τῶν ἄλλων ἁπάντων κρατεῖν · οἱ δὲ τὴν βασιλείαν δικαιοσύνης σύμβολον τῆς τελεωτάτης ἐποιήσαντο , ὥσπερ τούτου χάριν παραλαμβάνοντες τὰ τῶν ἀνθρώπων πράγματα , ἵνʼ εἶεν ἅπασιν ἀρετῆς διδάσκαλοι κοινοί . τοῦτο ὑπὲρ πᾶσαν μὲν Καυκάσου περίοδον , τοῦτο δʼ ὑπὲρ Ἰνδοὺς ἁλισκομένους καὶ Κασπίας πύλας , τοῦτο ὑπὲρ πάντα τἀνθρώπεια , τοῦτο τοῖς καλλίστοις ἐστὶ νικώντων καὶ ἃ προσήκει τῇ φύσει . οὔτε γὰρ εἴ τις ἔξω τοῦ Ἀτλαντικοῦ πελάγους ἐστὶ γῆ , ταύτην προσκτησάμενοι , οὔτε ὅσα ἀοίκητα τῶν εἴσω διʼ ὑπερβολὴν ψύχους ἢ
Lemmas: δέω προέρχομαι κοινωνία · ἀλλά ἐπί τοσοῦτος ὁ μεγαλοψυχία ἔρχομαι ὥστε πᾶς ὁ γῆ καί ὁ θάλασσα ὁ λόγος οὗτος καταλαμβάνω καί μηδείς ἀκοινώνητος ὁ εἰμί αὐτός ἐκφεύγω , ὡς ἀληθής κατά Ὅμηρος κοινός ὁ γῆ καθίστημι , ὁ προστασία μέν ἑαυτοῦ , ὁ δέ χρεία σύμπας · ὅς πρόσθεν εὔχομαι μέν ἔξεστι ὑπέρ δικαιοσύνη , ἐλπίζω δέ οὐδαμοῦ περίειμι , ἀλλά ὁ ὁ εὐδαιμονία ὅρος ὥσπερ εὐχή τις φαίνω . στρατηγός μέν γάρ ἤδη στρατηγός ἐν κίνδυνος προσαιρέομαι καί πόλις ἀλλήλων ἐπί καιρός παραλαμβάνω καί βασιλεύς πρός βασιλεύς φιλία καί συνθήκη ποιέω , καί οὗτος ὁ χρεία ὡς ὁ πολύς ἡσσάομαι , καί μέχρι οὗτος κοινωνία οἶδα γίγνομαι · βασιλεύς δέ ἑκών βασιλεύς νῦν δή πρῶτος προαιρέω κοινωνός ἑαυτοῦ ὁ ὅλος καί μόνος ὁ ἐκ ὁ πᾶς αἰών οὐ ἀρχή προσλαμβάνω μάλα ζητέω ἤ βασιλεύς προσλαμβάνω ἐπί πᾶς ὁ ἴσος . καί γάρ τοι κατατίθημι εἰς μέσος ὁ ἀρχή οὐ ἐλαχύς ποιέω ὁ ἑαυτοῦ μέρος , ἀλλά αὐτός οὗτος μέγας ὁ τε ἑαυτοῦ καί ὁ ὁ συνάρχω καθίστημι . Ἀλέξανδρος μέν γάρ ἐκπλήγνυμι ὁ ἄνθρωπος , οὐ δέχομαι ὁ πρός Δαρεῖος κοινωνία , καί ἴσως καλός ποιέω , ἅτε οὐ πρός ὁμότιμος ὁ Ἀσία μέλλω νέμω · ὅμως δέ ἐγώ δοκέω μηδέ εἰ πολύς τις εἰμί Δαρεῖος ἀγαθός , μηδέ ἄν οὕτως δέχομαι σύν ἄλλος ὁ ἄλλος ἅπας κρατέω · ὁ δέ ὁ βασιλεία δικαιοσύνη σύμβολον ὁ τέλειος ποιέω , ὥσπερ οὗτος χάριν παραλαμβάνω ὁ ὁ ἄνθρωπος πρᾶγμα , ἵνα εἰμί ἅπας ἀρετή διδάσκαλος κοινός . οὗτος ὑπέρ πᾶς μέν Καύκασος περίοδος , οὗτος δέ ὑπέρ Ἰνδός ἁλίσκομαι καί Κάσπιος πύλη , οὗτος ὑπέρ πᾶς ἀνθρώπειος , οὗτος ὁ καλός εἰμί νικάω καί ὅς προσήκω ὁ φύσις . οὔτε γάρ εἰ τις ἔξω ὁ Ἀτλαντικός πέλαγος εἰμί γῆ , οὗτος προσκτάομαι , οὔτε ὅσος ἀοίκητος ὁ εἴσω διά ὑπερβολή ψῦχος ἤ