aelius-aristides.panhguriko-s-e-n-kuzi-kw-peri-tou-naou 238
δʼ εἰπεῖν οὐ πολλὴν αὐτῇ μόνον εἶναι τὴν θάλατταν , ἀλλὰ καὶ πολλαπλῆν , τὸ μὲν πρὸς βορέαν ἄνω πηγήν τινα καὶ ἀφορμὴν ἁπάσης τῆς πλοΐμου , τὸ δʼ αὖ πρὸς ἑσπέραν πορθμὸν τὸν μήκιστον καὶ χαριέστατον , τρίτον δὲ μέσον τούτων ἀμφοτέρων καὶ φύσει καὶ τόπῳ τοῦτο ὃ δὴ Προποντίδα κληθῆναι , πᾶν ὡς εἰπεῖν αὐτὴ πεπλήρωκε . καὶ τὰ μὲν ἐκ θαλάττης τοιαῦτα · τὰ δʼ αὖ παρὰ τῆς γῆς ἀδελφά τε τούτων καὶ ἀντίρροπα . πολλὴ μὲν γῆ πᾶσα καὶ ἄφθονος , καὶ ὡς ἄν τις ἀξιώσειε κατʼ ἐπωνυμίαν τὴν ἤπειρον εἶναι τὸ μέγεθος , πολλαὶ δὲ αἱ φύσεις καὶ πλεῖστον ἀλλήλων κεχωρισμέναι καὶ πᾶσαι νεύουσαι πρὸς τὸ βέλτιστον . ὄρη τε γὰρ ἐνταῦθα ἡμερώτερα τῶν παρʼ ἄλλοις πεδίων , πεδία τε ἀποχρῶντα οὐ πόλεως , ἀλλʼ ἐθνῶν εἶναι , καὶ ποταμοὶ καὶ λίμναι καὶ ἕλη καὶ νάπαι καὶ μακάρων δή τινες εὐθυμίαι . ὥστε εἴ τις βούλοιτο πάντας οἰκίζειν τοὺς τόπους , πολλὰς μὲν ἂν τὰς περὶ τὰς λίμνας γενέσθαι πόλεις , πολλὰς δʼ ἐπὶ ταῖς ἀκταῖς τῆς θαλάττης , οὐκ ὀλίγας δὲ ἐν τῇ μεσογείᾳ , καὶ ταῖς πολλαῖς ἂν ὑπάρχειν ἀγνοεῖν ἀλλήλας , ὅσαι μὴ πόλεις πόλεων ἑξῆς τύχοιεν οὖσαι . καὶ τὰ μὲν ἐκ γῆς καὶ θαλάττης τῇ πόλει τοιαῦτα , ἀλλήλοις τε ἐφάμιλλα καὶ παραδείγμασιν οὐ πολλοῖς ἐνεχόμενα . ἀλλὰ μὴν αὐτήν γε τὴν πόλιν καὶ ὡς νῆσον προσείποις ἂν καὶ ὡς χερρόνησον καὶ εἴ τι ἐπέκεινα χερρονήσου πρὸς ἤπειρον . διὰ γὰρ τὸ μὴ κατʼ αὐχένα εἶναι διαβατὴν μηδὲ ἀπὸ στενοῦ τινος ὡρμῆσθαι , ἀλλʼ ἐπὶ μήκους παρατείνουσαν τὴν ἤπειρον , κατʼ ἄμφω τὼ σκέλη συνεχῆ πρὸς αὐτὴν εἶναι , τό τε τῆς Σκύρου παράδειγμα ὑπερβέβληκε καὶ εἰ δή τις ἄλλη πόλις ἢ νῆσος παρὰ μικρὸν ἤπειρός ἐστι . καίτοι Θουκυδίδης γε ἐπαινεῖ Σικελίαν , ὅτι εἴκοσι σταδίους ἀπέχει τῆς ἠπείρου τοὐλάχιστον · ἡ δὲ τοσοῦτον ἄρα ἀπέχει τῆς ἠπείρου ὥστʼ ἐξεῖναι καὶ λαθεῖν τὸ μὴ νῆσον εἶναι , κἂν εἴ τις τὰ χώματα
Lemmas: δέ λέγω οὐ πολύς αὐτός μόνος εἰμί ὁ θάλασσα , ἀλλά καί πολλαπλόος , ὁ μέν πρός βορέας ἄνω πηγή τις καί ἀφορμή ἅπας ὁ πλοΐμος , ὁ δέ αὖ πρός ἑσπέρα πορθμός ὁ μήκιστος καί χαρίεις , τρίτος δέ μέσος οὗτος ἀμφότερος καί φύσις καί τόπος οὗτος ὅς δή Προποντίς καλέω , πᾶς ὡς λέγω αὐτός πληρόω . καί ὁ μέν ἐκ θάλασσα τοιοῦτος · ὁ δέ αὖ παρά ὁ γῆ ἀδελφός τε οὗτος καί ἀντίρροπος . πολύς μέν γῆ πᾶς καί ἄφθονος , καί ὡς ἄν τις ἀξιόω κατά ἐπωνυμία ὁ ἤπειρος εἰμί ὁ μέγεθος , πολύς δέ ὁ φύσις καί πολύς ἀλλήλων χωρίζω καί πᾶς νεύω πρός ὁ ἀγαθός . ὄρος τε γάρ ἐνταῦθα ἥμερος ὁ παρά ἄλλος πεδίον , πεδίον τε ἀποχράω οὐ πόλις , ἀλλά ἔθνος εἰμί , καί ποταμός καί λίμνη καί ἕλος καί νάπη καί μάκαρ δή τις εὐθυμία . ὥστε εἰ τις βούλομαι πᾶς οἰκίζω ὁ τόπος , πολύς μέν ἄν ὁ περί ὁ λίμνη γίγνομαι πόλις , πολύς δέ ἐπί ὁ ἀκτή ὁ θάλασσα , οὐ ὀλίγος δέ ἐν ὁ μεσόγεια , καί ὁ πολύς ἄν ὑπάρχω ἀγνοέω ἀλλήλων , ὅσος μή πόλις πόλις ἑξῆς τυγχάνω εἰμί . καί ὁ μέν ἐκ γῆ καί θάλασσα ὁ πόλις τοιοῦτος , ἀλλήλων τε ἐφάμιλλος καί παράδειγμα οὐ πολύς ἐνέχω . ἀλλά μήν αὐτός γε ὁ πόλις καί ὡς νῆσος προσλέγω ἄν καί ὡς χερσόνησος καί εἰ τις ἐπέκεινα χερσόνησος πρός ἤπειρος . διά γάρ ὁ μή κατά αὐχήν εἰμί διαβατός μηδέ ἀπό στενός τις ὁρμάω , ἀλλά ἐπί μῆκος παρατείνω ὁ ἤπειρος , κατά ἄμφω ὁ σκέλος συνεχής πρός αὐτός εἰμί , ὁ τε ὁ Σκῦρος παράδειγμα ὑπερβάλλω καί εἰ δή τις ἄλλος πόλις ἤ νῆσος παρά μικρός ἤπειρος εἰμί . καίτοι Θουκυδίδης γε ἐπαινέω Σικελία , ὅτι εἴκοσι στάδιον ἀπέχω ὁ ἤπειρος ἐλαχύς · ὁ δέ τοσοῦτος ἄρα ἀπέχω ὁ ἤπειρος ὥστε ἔξεστι καί λανθάνω ὁ μή νῆσος εἰμί , ἄν εἰ τις ὁ χῶμα