aelius-aristides.panhguriko-s-e-n-kuzi-kw-peri-tou-naou 237
δοκεῖν διαμαρτεῖν διαφεύξεται . πεπύσθαι δέ τινα ἤδη καὶ τῶν ἐν Ὑπερβορέοις οἶμαι τὸν περὶ Κυζίκου χρησμὸν καὶ τὸν μάρτυρα τῆς εὐδαιμονίας τῇ πόλει , ὃς ταῖς μὲν ἄλλαις πόλεσιν ἐξηγητής ἐστι , τῇ δὲ πόλει ταύτῃ καὶ ἀρχηγέτης . τὰς μὲν γὰρ ἄλλας πόλεις διὰ τῶν οἰκιστῶν ᾤκισεν οὓς ἀπέστειλεν ἑκασταχόσε , ταύτης δὲ ἐκ τοῦ εὐθέος αὐτὸς γέγονεν οἰκιστής . ὥστε πῶς οὐκ εὐδαίμων Κύζικος , ἀπὸ τοιαύτης τε ἀρχῆς ἀρξαμένη εἰς τοιοῦτόν τε ἅμα τὸν οἰκιστὴν καὶ μάρτυρα ἀναφέρουσα ; γνοίη δʼ ἄν τις καὶ πρὸς τὴν θέσιν εὐθὺς αὐτῆς ἀποβλέψας καὶ τὴν φύσιν τὴν ὅλην , ὅτι γιγνομένην αὐτῇ τὴν ἐπωνυμίαν ἔθετο ὁ θεός · οὕτως καὶ τὰ ἀπὸ τῆς γῆς καὶ τὰ ἀπὸ τῆς θαλάττης συμβαίνει . πρόκειται γὰρ τῆς Ἀσίας , ἀρχομένη μὲν ἐκ νήσου , καθισταμένη δʼ εἰς τὴν ἤπειρον , ἔνθεν μὲν τὸν Εὔξεινον πόντον προβεβλημένη , ἑτέρωθεν δὲ τὸν Ἑλλήσποντον , σύνδεσμός τις οὖσα τῆς θαλάττης ἑκατέρας , μᾶλλον δὲ ἁπάσης ἣν ἄνθρωποι πλέουσι . παράπλοι δὲ αὐτὴν καὶ περίπλοι καὶ εἴσπλοι ναυτῶν ἁπάντων οὔποτε λείπουσιν , ἀλλʼ οἱ μὲν τὰ νῶτα κομίζονται οὐρίᾳ ἐφέντες εἰς τὸ πέλαγος διὰ νήσων τῆς πόλεως , οἱ δʼ εἰς αὐτὴν καταθέουσί τε καὶ ἀναθέουσι . καίτοι εἰ τὴν Κορινθίων πόλιν εὐδαίμονα τοῖς ποιηταῖς ἔδοξε προσειπεῖν , ὅτι ἐπὶ τῷ Ἰσθμῷ κειμένη τοὺς ἐφʼ ἑκάτερα τῆς Πελοποννήσου βαδίζοντας ὑποδέχεται , ἦ που λαμπρῶς ταύτῃ γε προσήκει τῆς προσηγορίας . τῆς γὰρ θαλάττης ἐν μέσῳ κειμένη συνάγει πάντας ἀνθρώπους εἰς ταυτὸν , τούς τε ἀπὸ τῆς εἴσω πρὸς τὴν ἔξω παραπέμπουσα καὶ τοὺς ἔξωθεν πρὸς τὰ εἴσω , ὥσπερ τις ὀμφαλὸς τοῦ μεταξὺ τόπου Γαδείρων καὶ Φάσιδος . ἔστι μὲν δὴ καὶ ἑτέραις , οἶμαι , νήσοις συμβεβηκὸς ἐν ἀφθόνῳ τῇ κύκλῳ θαλάττῃ κεῖσθαι , καὶ Κρήτην Ὅμηρος σεμνύνων ἔφη κεῖσθαι μέσην ἐνὶ οἴνοπι πόντῳ · τὸ δὲ τῆσδε σεμνότερον . οὐ γὰρ ἑνὸς πελάγους τὸ μέσον κατείληφεν · ἔξεστι
Lemmas: δοκέω διαμαρτάνω διαφεύγω . πυνθάνομαι δέ τις ἤδη καί ὁ ἐν Ὑπερβόρεοι οἴομαι ὁ περί Κύζικος χρησμός καί ὁ μάρτυς ὁ εὐδαιμονία ὁ πόλις , ὅς ὁ μέν ἄλλος πόλις ἐξηγητής εἰμί , ὁ δέ πόλις οὗτος καί ἀρχηγέτης . ὁ μέν γάρ ἄλλος πόλις διά ὁ οἰκιστής οἰκίζω ὅς ἀποστέλλω ἑκασταχόσε , οὗτος δέ ἐκ ὁ εὐθύς αὐτός γίγνομαι οἰκιστής . ὥστε πῶς οὐ εὐδαίμων Κύζικος , ἀπό τοιοῦτος τε ἀρχή ἄρχω εἰς τοιοῦτος τε ἅμα ὁ οἰκιστής καί μάρτυς ἀναφέρω ; γιγνώσκω δέ ἄν τις καί πρός ὁ θέσις εὐθύς αὐτός ἀποβλέπω καί ὁ φύσις ὁ ὅλος , ὅτι γίγνομαι αὐτός ὁ ἐπωνυμία τίθημι ὁ θεός · οὕτως καί ὁ ἀπό ὁ γῆ καί ὁ ἀπό ὁ θάλασσα συμβαίνω . πρόκειμαι γάρ ὁ Ἀσία , ἄρχω μέν ἐκ νῆσος , καθίστημι δέ εἰς ὁ ἤπειρος , ἔνθεν μέν ὁ Εὔξεινος πόντος προβάλλω , ἑτέρωθεν δέ ὁ Ἑλλήσποντος , σύνδεσμος τις εἰμί ὁ θάλασσα ἑκάτερος , μάλα δέ ἅπας ὅς ἄνθρωπος πλέω . παράπλοος δέ αὐτός καί περίπλοος καί εἴσπλοος ναύτης ἅπας οὔποτε λείπω , ἀλλά ὁ μέν ὁ νῶτον κομίζω οὐρία ἐφίημι εἰς ὁ πέλαγος διά νῆσος ὁ πόλις , ὁ δέ εἰς αὐτός καταθέω τε καί ἀναθέω . καίτοι εἰ ὁ Κορίνθιος πόλις εὐδαίμων ὁ ποιητής δοκέω προσλέγω , ὅτι ἐπί ὁ Ἰσθμός κεῖμαι ὁ ἐπί ἑκάτερος ὁ Πελοπόννησος βαδίζω ὑποδέχομαι , ἦ που λαμπρός οὗτος γε προσήκω ὁ προσηγορία . ὁ γάρ θάλασσα ἐν μέσος κεῖμαι συνάγω πᾶς ἄνθρωπος εἰς τατός , ὁ τε ἀπό ὁ εἴσω πρός ὁ ἔξω παραπέμπω καί ὁ ἔξωθεν πρός ὁ εἴσω , ὥσπερ τις ὀμφαλός ὁ μεταξύ τόπος Γάδειρα καί Φάσις . εἰμί μέν δή καί ἕτερος , οἴομαι , νῆσος συμβαίνω ἐν ἄφθονος ὁ κύκλος θάλασσα κεῖμαι , καί Κρήτη Ὅμηρος σεμνύνω φημί κεῖμαι μέσος ἐν οἶνοψ πόντος · ὁ δέ ὅδε σεμνός . οὐ γάρ εἷς πέλαγος ὁ μέσος καταλαμβάνω · ἔξεστι