aelius-aristides.panhguriko-s-e-n-kuzi-kw-peri-tou-naou 241
ὑπὸ γῆν τε καὶ κρεμαστοὶ διʼ αὐτοῦ διήκοντες κύκλῳ , ὥσπερ οὐκ ἐν προσθήκης μέρει , ἀλλʼ ἐξεπίτηδες εἶναι δρόμοι πεποιημένοι . ταῦτα μὲν οὖν οὐδὲν δεῖ λόγῳ κοσμεῖν , ἀλλʼ εἰς τοὺς γεωμέτρας καὶ ἐπαινέτας ἀποθέσθαι , καὶ τούτων ὅσοι τέλειοι καὶ ἱκανοὶ μετρῆσαι πρᾶγμα τοσοῦτον · ὡς ἐγὼ καὶ τοῦτο ὀρρωδῶ , μὴ οὐδὲ τούτοις πᾶσιν ᾖ τὴν ἀκρίβειαν ἐξευρεῖν . εἰ γάρ τις ἀποσταίη τῶν λόγων τῶν περὶ αὐτοῦ τοῦ νεὼ , ἱκανὸν καὶ τὰ μηχανήματα καὶ τὰ ὀχήματα θαυμάσαι , ἃ πρόσθεν οὐκ ὄντα κατʼ ἀνθρώπους ἐξεῦρεν ἡ χρεία τοῦ νεώ . ἄξιον δὲ καὶ τῆς τύχης ἕνεκα ὑμῖν συνησθῆναι . ἐπεγράψασθε μὲν γὰρ τὸν ἄριστον τῶν εἰς ἐκεῖνον τὸν χρόνον βασιλέων · ἥκει δὲ ὑμῖν τὸ ἔργον πρὸς τέλος ἐν τοῖσδε τοῖς καιροῖς , οἳ τὰ καλῶν αὖ κάλλιστα εἰλήχασι καὶ ὑπὲρ ὧν δικαιότατʼ ἂν χαριστήριον τοσοῦτον ἑστηκὸς εἴη τοῖς θεοῖς , ἐπειδήπερ οὐ ῥᾴδιον ἦν μεῖζον ἐξευρεῖν . ὅτι μὲν δὴ πλείστους οὗτοι τῶν πρὸ αὐτῶν βασιλέων προγόνους βασιλέας παρέσχοντο καὶ ὁποία τις ἡ τοῦ γένους αὐτοῖς ἀμφοτέρωθεν ἐξ ἀρχῆς κατασκευὴ , καὶ τροφὴν ἥντινα ἐτράφησαν καὶ ἐφʼ οἷστισι , καὶ τῆς παιδείας τῆς συμπάσης τὴν περιούσιαν , μακρός τε λόγος διεξιέναι καὶ οὐδαμῶς πληρῶσαι ῥᾴδιος · ὃ δὲ τῇ τε παρούσῃ συνόδῳ μάλιστα πρέπειν ἀκοῦσαί μοι δοκεῖ καὶ αὐτῶν ἰδιαιότατον ἐγκώμιον καὶ τῶν εἰς μνήμην ἡκόντων ἐν λόγῳ θαυμαστότατον καὶ πᾶσαν τὴν εὐγένειάν τε καὶ παιδείαν ἔχει συλλαβὸν καὶ οὔτʼ ἰδιώτης οὐδεὶς δύναται σιωπᾶν πόλις τε ἅπασα καὶ γένη ἅπαντα ἀνθρώπων ἐκπέπληκται , περὶ τοῦτο εἰς ὅσον ἔξεστι διατρίψομεν . οὗτοι γάρ εἰσιν οἱ τὴν παροιμίαν ἐπὶ πλεῖστον ἄραντες καὶ διὰ τῶν μεγίστων ἔργων ὅρον δείξαντες ὅτι τῷ ὄντι κοινὰ τὰ φίλων , οὐχ ἵππων ἀγέλης , οὐδὲ σκευῶν , οὐδὲ πλέθρων τινῶν γῆς κοινωνήσαντες , οὐδʼ εἰς ὅσον πρόσθεν μήκιστον
Lemmas: ὑπό γῆ τε καί κρεμαστός διά αὐτός διήκω κύκλος , ὥσπερ οὐ ἐν προσθήκη μέρος , ἀλλά ἐξεπίτηδες εἰμί δρόμος ποιέω . οὗτος μέν οὖν οὐδείς δέω λόγος κοσμέω , ἀλλά εἰς ὁ γεωμέτρης καί ἐπαινέτης ἀποτίθημι , καί οὗτος ὅσος τέλειος καί ἱκανός μετρέω πρᾶγμα τοσοῦτος · ὡς ἐγώ καί οὗτος ὀρρωδέω , μή οὐδέ οὗτος πᾶς εἰμί ὁ ἀκρίβεια ἐξευρίσκω . εἰ γάρ τις ἀφίστημι ὁ λόγος ὁ περί αὐτός ὁ ναός , ἱκανός καί ὁ μηχάνημα καί ὁ ὄχημα θαυμάζω , ὅς πρόσθεν οὐ εἰμί κατά ἄνθρωπος ἐξευρίσκω ὁ χρεία ὁ ναός . ἄξιος δέ καί ὁ τύχη ἕνεκα σύ συνήδομαι . ἐπιγράφω μέν γάρ ὁ ἀγαθός ὁ εἰς ἐκεῖνος ὁ χρόνος βασιλεύς · ἥκω δέ σύ ὁ ἔργον πρός τέλος ἐν ὅδε ὁ καιρός , ὅς ὁ καλός αὖ καλός λαγχάνω καί ὑπέρ ὅς δίκαιος ἄν χαριστήριος τοσοῦτος ἵστημι εἰμί ὁ θεός , ἐπειδή οὐ ῥᾴδιος εἰμί μέγας ἐξευρίσκω . ὅτι μέν δή πολύς οὗτος ὁ πρό αὐτός βασιλεύς πρόγονος βασιλεύς παρέχω καί ὁποῖος τις ὁ ὁ γένος αὐτός ἀμφοτέρωθεν ἐκ ἀρχή κατασκευή , καί τροφή ὅστις τρέφω καί ἐπί ὅστις , καί ὁ παιδεία ὁ σύμπας ὁ περιούσιος , μακρός τε λόγος διεξέρχομαι καί οὐδαμῶς πληρόω ῥᾴδιος · ὅς δέ ὁ τε πάρειμι σύνοδος μάλα πρέπω ἀκούω ἐγώ δοκέω καί αὐτός ἰδιαῖος ἐγκώμιον καί ὁ εἰς μνήμη ἥκω ἐν λόγος θαυμαστός καί πᾶς ὁ εὐγένεια τε καί παιδεία ἔχω συλλαμβάνω καί οὔτε ἰδιώτης οὐδείς δύναμαι σιωπάω πόλις τε ἅπας καί γένος ἅπας ἄνθρωπος ἐκπλήσσω , περί οὗτος εἰς ὅσος ἔξεστι διατρίβω . οὗτος γάρ εἰμί ὁ ὁ παροιμία ἐπί πολύς ἀείρω καί διά ὁ μέγας ἔργον ὅρος δείκνυμι ὅτι ὁ εἰμί κοινός ὁ φίλος , οὐ ἵππος ἀγέλη , οὐδέ σκεῦος , οὐδέ πλέθρον τις γῆ κοινωνέω , οὐδέ εἰς ὅσος πρόσθεν μήκιστος