aelius-aristides.panaqhnai-ko-s 178
ἐπεσφραγίσατο , Διονυσίου γὰρ τοῦ Σικελίας μὲν τυράννου , πολλῶν δὲ καὶ τῶν ἐν Ἰταλίᾳ πόλεων ἐπάρχοντος εἰς νοῦν ἐμβαλλομένου ἐπιθέσθαι τῇ Ἑλλάδι , τῷ μήκει τῶν πολέμων κεκακωμένῃ , καὶ τοῦτο μὲν τοὺς προσοίκους τοῖς Ἕλλησι βαρβάρους τεθεραπευκότος ἐκ πολλοῦ , τοῦτο δὲ τὸν Περσῶν βασιλέα καλοῦντος , καὶ τοῦ πράγματος ἤδη ζέοντος , ἔσχον τὴν πεῖραν Ἀθηναίων στρατηγοὶ δύο , ὁ μὲν τὰς ἀπὸ Σικελίας ναῦς προσπλεούσας ἁπάσας λαβὼν αὐτοῖς ἀνδράσιν , ὁ δὲ καταναυμαχήσας Λακεδαιμονίους ἐπὶ Λευκάδι καὶ τὴν θάλατταν διʼ αὑτοῦ ποιησάμενος . μόνη γὰρ πόλεων οὐ τύραννον ἐπηγάγετο , οὐ πλοῦτον ἐθαύμασεν , οὐκ ἀσφάλειαν , οὐχ ἡδονὰς ἀντὶ τῶν δικαίων ἠλλάξατο , ἀλλʼ ὥσπερ ἅπασι πεφυκυῖα ζῆν οὕτως ἑαυτὴν ἤγαγε . καὶ γάρ τοι πάντες , ὅσοι τῆς Ἑλλήνων ἀρχῆς ἐπεθύμησαν τῇ πόλει πολεμοῦντες διεγένοντο . καὶ Φίλιππος τοὺς μὲν ὑπερεῖδε τῶν ἄλλων Ἑλλήνων , τοὺς δʼ ἐλπίσι καὶ δωρεαῖς αὑτῷ συμπράττειν ἔπεισε · πρὸς δὲ τὴν πόλιν πολεμῶν ἐξ ἀρχῆς διετέλεσεν , ὥσπερ ὅρον τινὰ ἀναγκαῖον ἐκπληρῶν . ἡ δὲ ἕως μὲν ἐξήρκει , τοὺς μὲν ἐξῃρεῖτο , τοῖς δʼ ἐν πατρίδος μοίρᾳ κατέστη , πάντων δὲ ὥσπερ μήτηρ ὑπὲρ παίδων προὔκαμε , μόνη δὲ τὸ σύμβολον τῆς Ἑλλάδος διετήρησε καὶ συνεσκίασε τὰς κατεχούσας τότε συμφοράς · ἐπεὶ δʼ ἔκλινε τὰ πράγματα , οὐδὲν ἦν ἐμποδὼν Φιλίππῳ , ἀλλʼ ἐδείχθη σαφῶς ὅτι καὶ αἱ νῖκαι τῆς πόλεως τῶν Ἑλλήνων εἰσὶ νῖκαι καὶ τὰ τῆς πόλεως ἐναντιώματα τῶν Ἑλλήνων ἁπάντων ἐστίν . οὐ γὰρ πρότερον τῆς ἡγεμονίας ἀπέστησαν Φιλίππῳ πρὶν ἡ πόλις τὴν εἰρήνην παρεδέξατο . ἔχων δὲ πολλὰ καὶ τῶν ὕστερον εἰπεῖν καὶ μάχας ἀτόπους καὶ τολμήματα θαυμαστὰ καὶ καρτερίας ὑπερφυεῖς , οὐκέθʼ ὁρῶ τὸν καιρὸν ἀρκοῦντα . τοσοῦτον δʼ ἔτι προσθεὶς τοῖς περὶ τούτων λόγοις ἀπαλλάττομαι · τέτταρας ὡς διελέσθαι γένει πολέμους ἡ πόλις πεποίηται , τοὺς μὲν αὑτῆς
Lemmas: ἐπισφραγίζω , Διονύσιος γάρ ὁ Σικελία μέν τύραννος , πολύς δέ καί ὁ ἐν Ἰταλία πόλις ἐπάρχω εἰς νόος ἐμβάλλω ἐπιτίθημι ὁ Ἑλλάς , ὁ μῆκος ὁ πόλεμος κακόω , καί οὗτος μέν ὁ πρόσοικος ὁ Ἕλλην βάρβαρος θεραπεύω ἐκ πολύς , οὗτος δέ ὁ Πέρσης βασιλεύς καλέω , καί ὁ πρᾶγμα ἤδη ζέω , ἔχω ὁ πεῖρα Ἀθηναῖος στρατηγός δύο , ὁ μέν ὁ ἀπό Σικελία ναῦς προσπλέω ἅπας λαμβάνω αὐτός ἀνήρ , ὁ δέ καταναυμαχέω Λακεδαιμόνιος ἐπί Λευκάς καί ὁ θάλασσα διά ἑαυτοῦ ποιέω . μόνος γάρ πόλις οὐ τύραννος ἐπάγω , οὐ πλοῦτος θαυμάζω , οὐ ἀσφάλεια , οὐ ἡδονή ἀντί ὁ δίκαιος ἀλλάσσω , ἀλλά ὥσπερ ἅπας φύω ζάω οὕτως ἑαυτοῦ ἄγω . καί γάρ τοι πᾶς , ὅσος ὁ Ἕλλην ἀρχή ἐπιθυμέω ὁ πόλις πολεμέω διαγίγνομαι . καί Φίλιππος ὁ μέν ὑπεροράω ὁ ἄλλος Ἕλλην , ὁ δέ ἐλπίς καί δωρεά ἑαυτοῦ συμπράσσω πείθω · πρός δέ ὁ πόλις πολεμέω ἐκ ἀρχή διατελέω , ὥσπερ ὅρος τις ἀναγκαῖος ἐκπληρόω . ὁ δέ ἕως μέν ἐξαρκέω , ὁ μέν ἐξαιρέω , ὁ δέ ἐν πατρίς μοῖρα καθίστημι , πᾶς δέ ὥσπερ μήτηρ ὑπέρ παῖς προκάμνω , μόνος δέ ὁ σύμβολον ὁ Ἑλλάς διατηρέω καί συσκιάζω ὁ κατέχω τότε συμφορά · ἐπεί δέ κλίνω ὁ πρᾶγμα , οὐδείς εἰμί ἐμποδών Φίλιππος , ἀλλά δείκνυμι σαφής ὅτι καί ὁ νίκη ὁ πόλις ὁ Ἕλλην εἰμί νίκη καί ὁ ὁ πόλις ἐναντίωμα ὁ Ἕλλην ἅπας εἰμί . οὐ γάρ πρότερος ὁ ἡγεμονία ἀφίστημι Φίλιππος πρίν ὁ πόλις ὁ εἰρήνη παραδέχομαι . ἔχω δέ πολύς καί ὁ ὕστερον λέγω καί μάχη ἄτοπος καί τόλμημα θαυμαστός καί καρτερία ὑπερφυής , οὐκέτι ὁράω ὁ καιρός ἀρκέω . τοσοῦτος δέ ἔτι προστίθημι ὁ περί οὗτος λόγος ἀπαλλάσσω · τέσσαρες ὡς διαιρέω γένος πόλεμος ὁ πόλις ποιέω , ὁ μέν ἑαυτοῦ