aelius-aristides.panaqhnai-ko-s 145
πείσαντι . εἰς μὲν γὰρ ἐκεῖνα ὅπλοις καὶ τριήρεσι καὶ ὀργάνοις ἔδει προσχρήσασθαι , ἐνταῦθα δὲ τοῖς σφετέροις αὐτῶν καθαρῶς ἐχρήσαντο , γνώμῃ καὶ λόγῳ . τίνες οὖν ἀρετῆς ἀγωνισταὶ καλλίους , ἢ τίνες τῶν πώποτε διαρκέστερον τὴν ἐπίδειξιν αὐτῆς ἐποιήσαντο ; οἳ καὶ χρυσῷ καὶ ἀργύρῳ καὶ σιδήρῳ καὶ τοῖς πᾶσιν ἀήττητοι διεγένοντο καὶ πάντα ἀπέφηναν ὁμοίως ἄχρηστα τῷ βασιλεῖ ὥσπερ ἂν εἰ ἐκρύπτετο ὑπὸ γῆς ἔτι , πενίαν μὲν ἀντὶ πλούτου τιμήσαντες , κινδύνους δʼ ἀντʼ ἀσφαλείας ἑλόμενοι , δικαιοσύνην δʼ ἀντὶ τῆς βασιλέως τοσαύτης φιλανθρωπίας . καὶ οὐ πρὸς μὲν τὰς βαρβαρικὰς ὑποσχέσεις οὕτως ἐχθρῶς καὶ παρατεταγμένως εἶχον , πρὸς δὲ τὰς Ἑλληνικὰς , εἰ προσείη σχῆμα χρείας , ὑποπεπτωκότως , ἢ ὡς ἐπὶ πλεῖον ἀκοῦσαι λόγου . ἀλλὰ ἐλθόντων Λακεδαιμονίων περιφόβων καὶ δεομένων ἐναντία τῇ τοῦ βασιλέως πρεσβείᾳ καὶ τοὺς παῖδας καὶ πρεσβύτας καὶ γυναῖκας αὐτοῖς θρέψειν ὑπισχνουμένων , ἕως ἂν ὁ πόλεμος ᾖ , συνέγνωσαν μᾶλλον ἢ ἀπεδέξαντο , τῷ μὲν φόβῳ χρηστοὺς νομίζοντες , οἷς δʼ ἐπηγγέλλοντο ἀπείρους ἔτι τῶν Ἀθηναίων · καὶ τὴν μεγαλοψυχίαν οὐχ ἧττον ἔδειξαν τῷ τὴν ὀργὴν κατασχεῖν ἢ τῷ τὰς ἐπαγγελίας διώσασθαι · εὖ γὰρ ποιεῖν , οὐκ εὖ πάσχειν πεφυκότες ᾔδεσαν καὶ μισθὸν ὀφείλειν αὐτοὺς τοῖς εὖ ποιοῦσι τὸ Ἑλληνικὸν , ἀλλʼ οὐχ αὑτοὺς δεῖν παρʼ ἑτέρων μισθὸν τῆς ἀρετῆς λαμβάνειν , οὐδʼ ἐπὶ κέρδει φιλεῖν τοὺς δόντας αὑτοὺς , οὐδέν γε μᾶλλον ἢ τοὺς παῖδας καὶ γονέας ἐπὶ κέρδει φιλεῖν , ἀλλὰ καὶ μετὰ τῶν ἀναλωμάτων σώζειν , ὥσπερ εἰκὸς τοὺς ὡς ὑπὲρ οἰκείων ταῖς γνώμαις διακειμένους . καὶ τοῦτο μὲν τοσοῦτον καὶ τηλικοῦτον ἔργον εἰς ἀρετῆς λόγον ἐν τοῖς τοῦ πολέμου καιροῖς ἐξέλαμψε , μέσον τῆς ἐν Σαλαμῖνι ναυμαχίας καὶ τῆς Πλαταιᾶσι μάχης . ἔδειξαν δʼ αὖ κἀκ τούτων χωρὶς ὧν καὶ πρόσθεν διεξῄειν καὶ βασιλεὺς καὶ οἱ Ἕλληνες ἐξ ἁπάντων τοῖς Ἀθηναίοις τιθέμενοι ὁ μὲν διὰ Μαρδονίου καλῶν ἐπὶ τούτοις , οἱ δὲ μὴ ποιεῖν ταῦτα διὰ
Lemmas: πείθω . εἰς μέν γάρ ἐκεῖνος ὅπλον καί τριήρης καί ὄργανον δέω προσχράομαι , ἐνταῦθα δέ ὁ σφέτερος αὐτός καθαρός χράω , γνώμη καί λόγος . τίς οὖν ἀρετή ἀγωνιστής καλός , ἤ τίς ὁ πώποτε διαρκής ὁ ἐπίδειξις αὐτός ποιέω ; ὁ καί χρυσός καί ἄργυρος καί σίδηρος καί ὁ πᾶς ἀήσσητος διαγίγνομαι καί πᾶς ἀποφαίνω ὅμοιος ἄχρηστος ὁ βασιλεύς ὥσπερ ἄν εἰ κρύπτω ὑπό γῆ ἔτι , πενία μέν ἀντί πλοῦτος τιμάω , κίνδυνος δέ ἀντί ἀσφάλεια αἱρέω , δικαιοσύνη δέ ἀντί ὁ βασιλεύς τοσοῦτος φιλανθρωπία . καί οὐ πρός μέν ὁ βαρβαρικός ὑπόσχεσις οὕτως ἐχθρός καί παρατεταγμένως ἔχω , πρός δέ ὁ Ἑλληνικός , εἰ πρόσειμι σχῆμα χρεία , ὑποπεπτωκότως , ἤ ὡς ἐπί πολύς ἀκούω λόγος . ἀλλά ἔρχομαι Λακεδαιμόνιος περίφοβος καί δέω ἐναντίος ὁ ὁ βασιλεύς πρεσβεία καί ὁ παῖς καί πρεσβύτης καί γυνή αὐτός τρέφω ὑπισχνέομαι , ἕως ἄν ὁ πόλεμος εἰμί , συγγιγνώσκω μάλα ἤ ἀποδέχομαι , ὁ μέν φόβος χρηστός νομίζω , ὅς δέ ἐπαγγέλλω ἄπειρος ἔτι ὁ Ἀθηναῖος · καί ὁ μεγαλοψυχία οὐ ἥσσων δείκνυμι ὁ ὁ ὀργή κατέχω ἤ ὁ ὁ ἐπαγγελία διωθέω · εὖ γάρ ποιέω , οὐ εὖ πάσχω φύω οἶδα καί μισθός ὀφείλω αὐτός ὁ εὖ ποιέω ὁ Ἑλληνικός , ἀλλά οὐ ἑαυτοῦ δέω παρά ἕτερος μισθός ὁ ἀρετή λαμβάνω , οὐδέ ἐπί κέρδος φιλέω ὁ δίδωμι ἑαυτοῦ , οὐδείς γε μάλα ἤ ὁ παῖς καί γονεύς ἐπί κέρδος φιλέω , ἀλλά καί μετά ὁ ἀνάλωμα σῴζω , ὥσπερ ἔοικα ὁ ὡς ὑπέρ οἰκεῖος ὁ γνώμη διάκειμαι . καί οὗτος μέν τοσοῦτος καί τηλικοῦτος ἔργον εἰς ἀρετή λόγος ἐν ὁ ὁ πόλεμος καιρός ἐκλάμπω , μέσος ὁ ἐν Σαλαμίς ναυμαχία καί ὁ Πλαταιᾶσι μάχη . δείκνυμι δέ αὖ ἐκ οὗτος χωρίς ὅς καί πρόσθεν διεξέρχομαι καί βασιλεύς καί ὁ Ἕλλην ἐκ ἅπας ὁ Ἀθηναῖος τίθημι ὁ μέν διά Μαρδόνιος καλέω ἐπί οὗτος , ὁ δέ μή ποιέω οὗτος διά