aelius-aristides.panaqhnai-ko-s 114
θάλατταν κεκοσμημένην ἄνευ τῶν ἄλλων πολλῶν καὶ πολλῷ μειζόνων . τοῦτο δὴ βούλομαι διὰ βραχέων ἐπανελθὼν ἐξετάσαι καὶ δεῖξαι τὴν συνέχειαν τῆς πολιτείας , ᾗ κέχρηται πρὸς τὸ Ἑλληνικὸν ἡ πόλις , καὶ ὅτι οὐκ ἔστι πρόσρημα βέλτιον ἐπενεγκεῖν οὗ νῦν ἐφθεγξάμην . ὅτε μὲν γὰρ τοῖς Ἡρακλέους παισὶν ἔδει βοηθείας , παρέσχε μόνη καὶ μετέδωκεν ἁπάντων , παρελθοῦσα τὴν χρείαν τῇ μεγαλοψυχίᾳ . ἐπεὶ δὲ ἔδει τὴν Πελοπόννησον Δωριέων γενέσθαι , συγκατήγαγε πάλιν αὐτοὺς μετὰ τοῦ θεοῦ . γενομένης δὲ τῆς Ἡρακλειδῶν καθόδου καὶ νεωτέρων συμβάντων ἐν τῇ Πελοποννήσῳ , πάλιν τὸ κινηθὲν ἐδέξατο . ἐν ᾧ τὰ μὲν τῶν προτέρων ἱκετῶν ἀσφαλῶς εἶχεν , ἕτεροι δὲ αὖ τὸ ἐκείνων σχῆμα μετειλήφεσαν . δεξαμένη δὲ ἤδη πάντας ἀνθρώπους καὶ μεταδοῦσα χώρας καὶ νόμων καὶ πολιτείας ἐπενόησεν ὑπὲρ τῆς Ἑλλάδος χρῆσθαι τῷ πλεονεκτήματι καὶ τὰς παρʼ αὑτῇ πόλεις πολλὰς συμπεφευγυίας ἀφορμὴν τῶν ἔξω πόλεων πολλῶν καὶ μεγάλων ποιήσασθαι . καίτοι πῶς ἂν φιλανθρωπότερον ἡ πόλις ἢ πῶς λαμπρότερον περὶ τῶν ἑαυτοὺς δόντων ἐβουλεύσατο ; ἣ πρῶτον μὲν τῆς ἑαυτῆς χώρας καὶ πολιτείας μετέδωκεν , ἔπειθʼ ἑτέραν ὅπως κτήσονται συμπαρεσκεύασεν , ὁμοίως τῇ τε οἰκείᾳ καὶ τῇ ἀλλοδαπῇ δέχεσθαι τοὺς δεομένους ἀξιοῦσα , καὶ τὰ πρέποντα ἑκατέροις τοῖς καιροῖς ἐτήρησεν . ὅτε μὲν γὰρ ἀσθενεῖς ἦσαν , τὸν φόβον περιεῖλεν αὐτῶν καὶ τὰς ἀπορίας ἐπηνώρθωσεν · ὡς δʼ ἄμεινον ἢ κατὰ συμφορὰν ἐπεπράγεσαν , οὕτως ἤδη διεκόσμει καὶ προέπεμπεν , ἡγεμόνας τε ἑκάστοις ἐφιστᾶσα , ὥσπερ αὐτὴ συμπάντων ἡγεμὼν καὶ φύλαξ ἐγεγόνει κοινὴ , καὶ λεὼν οἴκοθεν παραζευγνῦσα . ταῦτα δʼ οὐ μόνον ταῖς πράξεσιν εὕροι τις ἂν συνεχῆ , ἀλλὰ καὶ τῷ βουλήματι . ὥσπερ γὰρ τοὺς προτέρους δεξαμένη κατήγαγε , τοὺς Ἡρακλείδας εἶπον , οὕτω καὶ τοὺς μετʼ ἐκείνους δεξαμένη πρῶτον , εἶτʼ ἐπεξήγαγε , διπλῆν
Lemmas: θάλασσα κοσμέω ἄνευ ὁ ἄλλος πολύς καί πολύς μέγας . οὗτος δή βούλομαι διά βραχύς ἐπανέρχομαι ἐξετάζω καί δείκνυμι ὁ συνέχεια ὁ πολιτεία , ὅς χράω πρός ὁ Ἑλληνικός ὁ πόλις , καί ὅτι οὐ εἰμί πρόσρημα ἀγαθός ἐπιφέρω ὅς νῦν φθέγγομαι . ὅτε μέν γάρ ὁ Ἡρακλῆς παῖς δέω βοήθεια , παρέχω μόνος καί μεταδίδωμι ἅπας , παρέρχομαι ὁ χρεία ὁ μεγαλοψυχία . ἐπεί δέ δέω ὁ Πελοπόννησος Δωριεύς γίγνομαι , συγκατάγω πάλιν αὐτός μετά ὁ θεός . γίγνομαι δέ ὁ Ἡρακλείδαι κάθοδος καί νέος συμβαίνω ἐν ὁ Πελοπόννησος , πάλιν ὁ κινέω δέχομαι . ἐν ὅς ὁ μέν ὁ πρότερος ἱκέτης ἀσφαλής ἔχω , ἕτερος δέ αὖ ὁ ἐκεῖνος σχῆμα μεταλαμβάνω . δέχομαι δέ ἤδη πᾶς ἄνθρωπος καί μεταδίδωμι χώρα καί νόμος καί πολιτεία ἐπινοέω ὑπέρ ὁ Ἑλλάς χράω ὁ πλεονέκτημα καί ὁ παρά ἑαυτοῦ πόλις πολύς συμφεύγω ἀφορμή ὁ ἔξω πόλις πολύς καί μέγας ποιέω . καίτοι πῶς ἄν φιλάνθρωπος ὁ πόλις ἤ πῶς λαμπρός περί ὁ ἑαυτοῦ δίδωμι βουλεύω ; ὁ πρῶτος μέν ὁ ἑαυτοῦ χώρα καί πολιτεία μεταδίδωμι , ἔπειτα ἕτερος ὅπως κτάομαι συμπαρασκευάζω , ὅμοιος ὁ τε οἰκεῖος καί ὁ ἀλλοδαπός δέχομαι ὁ δέω ἀξιόω , καί ὁ πρέπω ἑκάτερος ὁ καιρός τηρέω . ὅτε μέν γάρ ἀσθενής εἰμί , ὁ φόβος περιαιρέω αὐτός καί ὁ ἀπορία ἐπανορθόω · ὡς δέ ἀγαθός ἤ κατά συμφορά πράσσω , οὕτως ἤδη διακοσμέω καί προπέμπω , ἡγεμών τε ἕκαστος ἐφίστημι , ὥσπερ αὐτός σύμπας ἡγεμών καί φύλαξ γίγνομαι κοινός , καί λαός οἴκοθεν παραζεύγνυμι . οὗτος δέ οὐ μόνος ὁ πρᾶξις εὑρίσκω τις ἄν συνεχής , ἀλλά καί ὁ βούλημα . ὥσπερ γάρ ὁ πρότερος δέχομαι κατάγω , ὁ Ἡρακλείδης λέγω , οὕτως καί ὁ μετά ἐκεῖνος δέχομαι πρῶτος , εἶτα ἐπεξάγω , διπλόος