aelius-aristides.panaqhnai-ko-s 160
νικᾶν συνήθειαν καὶ τὸ δεδόσθαι τῇ πόλει καθάπερ γέρας τὴν τῶν κρειττόνων μοῖραν ἐν τοῖς πλείστοις · τὸ δὲ μηδʼ ὡς ἀντέπεσε τὰ πράγματα μηδὲν μᾶλλον ἀποστῆναι , ἀλλʼ ἀπόντων μὲν ὁπλιτῶν , ἀπόντων δʼ ἱππέων , οἷς οὔτε πλῆθος οὔτʼ ἀρετὴν ἴσους εὑρεῖν ἦν · ἔτι δὲ νεῶν τοσούτων καὶ βελῶν καὶ σκευῶν καὶ τεχνῶν καὶ συμμάχων καὶ πάσης ὡς ἔπος εἰπεῖν τῆς κατασκευῆς μεθεστηκυίας , ὥσπερ ἄρτι τῆς πάσης Σικελίας οἰκιζομένης , κεκενωμένης μὲν τῆς ἀκροπόλεως ταλάντων ὀλίγου δεῖν μυρίων , Λακεδαιμονίων δὲ καὶ Βοιωτῶν καὶ τῶν ἄλλων οὐκέτʼ ἐκ Πελοποννήσου τὰς εἰσβολὰς ποιουμένων , ἀλλʼ ἐκ μέσης τῆς Ἀττικῆς , ἐκ Δεκελείας , μεθεστηκότων δὲ καὶ τῶν οἰκετῶν οὐκ ἔλαττον ἢ πλήρωμα ἔθνους εἶναι δοκεῖν , ἀδείας δʼ ὑπαρχούσης αὐτομολεῖν τοῖς βουλομένοις , τοσούτου δὲ ὄντος πολέμου περὶ τὴν πόλιν , τοσαύτην περιουσίαν καρτερίας ἅμα καὶ ῥώμης καὶ φιλοτιμίας ἐπιδείξασθαι ὥσθʼ ἕτερον στόλον πέμπειν ἀντίρροπον τῷ προτέρῳ καὶ στρατηγοὺς ἐφαμίλλους , καὶ Λακεδαιμονίους ἀξιοῦν ἐκεῖ πολιορκεῖν μετὰ τῆς συμμαχίας , ποίᾳ ταῦτʼ ἔνεστι ψυχῇ παραβαλεῖν ἀνθρωπίνῃ , καὶ τίνος οὐκ εὐτυχίας μᾶλλον θαυμάσαι ; γενομένου δὲ τοῦ μεγάλου πάθους—οὐ γὰρ οὖν σιωπήσομαι , ἀλλὰ καὶ τοῦτο ἔτι μείζω μοι δοκεῖ δεικνύναι τὴν πόλιν—οὕτω τοῖς ὑπολοίποις προσηνέχθη πράγμασιν ὥσπερ ἂν εἰ πᾶσαν εἰλήφει τὴν Σικελίαν . οὐ γὰρ ἐστερημένῃ δυνάμεως ἐῴκει , ἀλλʼ ἄρτι προσκεκτημένῃ . καὶ τὴν μὲν τῶν τρόπων εὐκολίαν καὶ σωφροσύνην καὶ τάξιν διαίτης , ἣν ὑπὲρ τοῦ μηδὲν αἰσχρὸν συγχωρῆσαι προείλοντο , οὐδʼ ἂν εἷς ἀξίως εἴποι . περιστάντων δὲ αὐτοὺς τῶν Ἑλλήνων ἁπάντων , καὶ τῶν μὲν ὑπαρχόντων πολεμίων τότε πρῶτον λαβόντων ἐλπίδας καὶ παροξυνθέντων ὑπὸ τῆς τύχης , ἐπελθόντων δὲ τῶν ἐκ Σικελίας , μεταστάσης δὲ τῆς συμμαχίας ὀλίγου δεῖν ἁπάσης , καὶ νήσων καὶ ἠπείρου καὶ πάντων ὡς εἰπεῖν πολεμίων καταστάντων καὶ πανταχόθεν κεκυκλωμένων , ἔτι δʼ ἀγνωμοσύνης ἀπροσδοκήτου συμβάσης ὥστε καὶ βασιλέα
Lemmas: νικάω συνήθεια καί ὁ δίδωμι ὁ πόλις καθά γέρας ὁ ὁ κρατύς μοῖρα ἐν ὁ πολύς · ὁ δέ μηδέ ὡς ἀντιπίπτω ὁ πρᾶγμα μηδείς μάλα ἀφίστημι , ἀλλά ἄπειμι μέν ὁπλίτης , ἄπειμι δέ ἱππεύς , ὅς οὔτε πλῆθος οὔτε ἀρετή ἴσος εὑρίσκω εἰμί · ἔτι δέ ναῦς τοσοῦτος καί βέλος καί σκεῦος καί τέχνη καί σύμμαχος καί πᾶς ὡς ἔπος λέγω ὁ κατασκευή μεθίστημι , ὥσπερ ἄρτι ὁ πᾶς Σικελία οἰκίζω , κενόω μέν ὁ ἀκρόπολις τάλαντον ὀλίγος δέω μυρίος , Λακεδαιμόνιος δέ καί Βοιωτός καί ὁ ἄλλος οὐκέτι ἐκ Πελοπόννησος ὁ εἰσβολή ποιέω , ἀλλά ἐκ μέσος ὁ Ἀττική , ἐκ Δεκέλεια , μεθίστημι δέ καί ὁ οἰκέτης οὐ ἐλαχύς ἤ πλήρωμα ἔθνος εἰμί δοκέω , ἄδεια δέ ὑπάρχω αὐτομολέω ὁ βούλομαι , τοσοῦτος δέ εἰμί πόλεμος περί ὁ πόλις , τοσοῦτος περιουσία καρτερία ἅμα καί ῥώμη καί φιλοτιμία ἐπιδείκνυμι ὥστε ἕτερος στόλος πέμπω ἀντίρροπος ὁ πρότερος καί στρατηγός ἐφάμιλλος , καί Λακεδαιμόνιος ἀξιόω ἐκεῖ πολιορκέω μετά ὁ συμμαχία , ποῖος οὗτος ἔνειμι ψυχή παραβάλλω ἀνθρώπινος , καί τίς οὐ εὐτυχία μάλα θαυμάζω ; γίγνομαι δέ ὁ μέγας πάθος γάρ οὖν σιωπάω , ἀλλά καί οὗτος ἔτι μέγας ἐγώ δοκέω δείκνυμι ὁ πόλιν—οὕτω ὁ ὑπόλοιπος προσφέρω πρᾶγμα ὥσπερ ἄν εἰ πᾶς λαμβάνω ὁ Σικελία . οὐ γάρ στερέω δύναμις ἔοικα , ἀλλά ἄρτι προσκτάομαι . καί ὁ μέν ὁ τρόπος εὐκολία καί σωφροσύνη καί τάξις δίαιτα , ὅς ὑπέρ ὁ μηδείς αἰσχρός συγχωρέω προαιρέω , οὐδέ ἄν εἷς ἄξιος λέγω . περιίστημι δέ αὐτός ὁ Ἕλλην ἅπας , καί ὁ μέν ὑπάρχω πολέμιος τότε πρῶτος λαμβάνω ἐλπίς καί παροξύνω ὑπό ὁ τύχη , ἐπέρχομαι δέ ὁ ἐκ Σικελία , μεθίστημι δέ ὁ συμμαχία ὀλίγος δέω ἅπας , καί νῆσος καί ἤπειρος καί πᾶς ὡς λέγω πολέμιος καθίστημι καί πανταχόθεν κυκλόω , ἔτι δέ ἀγνωμοσύνη ἀπροσδόκητος συμβαίνω ὥστε καί βασιλεύς