aelius-aristides.panaqhnai-ko-s 117
Πελοπόννησον ἠλευθέρωσε , τοσούτῳ χεῖρον ἐκείνων διακειμένην ὅσῳ τοῖς μὲν μὴ καταφεύγειν ἀπορρηθὲν , τοῖς δὲ μὴ δέχεσθαι , οἱ μὲν διὰ τῆς πόλεως ἄδειαν εὕροντο , οἱ δʼ οὐκ εἶχον ὅπως μὴ ποιήσουσι τὸ κελευόμενον · ἕτερον δὲ πρὸ τούτων ἐν μέσῃ τῇ Βοιωτίᾳ τῆς πόλεως ἔργον γίγνεται , καὶ μάλα μέντοι τῆς πόλεως , ὃ τῷ μὲν ἀκοῦσαι καὶ τῇ χρείᾳ τῶν ἱκετῶν ὑπὲρ Ἀργείων οἱ τότε ἔπραξαν , τῇ δʼ ἀληθείᾳ καὶ τῷ σχήματι τῆς εὐεργεσίας ὑπὲρ τῆς φύσεως ἁπάσης τῆς ἀνθρωπείας κατεπράχθη . ὡς γὰρ ἤκουσαν τοὺς ὑπὸ τῇ Καδμείᾳ δυστυχήσαντας ἀτάφους ἐρρῖφθαι , οὐ φοβηθέντες τὴν ὕβριν τῶν ταῦτα τετολμηκότων οὐδʼ οἷα βουλευομένοις περὶ ὧν ἂν κρατήσωσιν ἐπίασιν , ἀλλὰ τὴν μὲν τοῦ νικήσειν ἐλπίδα τῷ συνειδότι τοῦ κρείττονος δόντες , τὴν δʼ ὀργὴν ὥσπερ ἂν αὐτοὶ πεπονθότες , οὕτω λαβόντες ὑπὲρ τοῦ κοινοῦ νόμου πρέπουσαν τοῖς μὲν τὴν τιμὴν , τοῖς δὲ τὴν τιμωρίαν ἀπέδοσαν . καὶ μὴν αὐτὸ τοῦτο πρῶτον τὸ πάντας τοὺς ἐν χρείᾳ βοηθείας καταφεύγειν ἐπὶ τὴν πόλιν ὥσπερ ἐκ δυοῖν ποδοῖν ὡς ἀληθῶς καὶ μηδεμίαν τῶν ἄλλων πόλεων ὁρᾶν μέγα καὶ φανερὸν σύμβολόν ἐστι καὶ στήλης ἄμεινον τοῦ προέχειν εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς , οὐχ ὅσον λανθάνειν , καὶ μαρτύριόν γε δυοῖν τοῖν καλλίστοιν ἀνδρείας καὶ φιλανθρωπίας , εἰ δὲ βούλει , λέγω δικαιοσύνης ἀντὶ τῆς φιλανθρωπίας . ὥσπερ γὰρ κήρυκες ἅπαντες οὗτοι περὶ αὐτῆς γεγόνασι καὶ τὴν ἀνάρρησιν ἀπʼ αὐτῶν τῶν ἔργων πεποίηνται , μήτε μέλειν τισὶ τοῦ δικαίου μᾶλλον τῶν Ἀθηναίων μήτε ἀμείνους εἶναι κωλύειν ὅσα ἂν ἔξω τοῦ καλοῦ γίγνηται , ἀλλʼ εἶναι τὰς μὲν ἄλλας πόλεις τῆς Ἀθηναίων δεομένας αὐτὰς ἐφʼ αὑτῶν ἀριθμὸν πληρούσας τῇ Ἑλλάδι , τὴν δʼ ὡς ἀληθῶς ὥσπερ πόλιν ἐν χωρίοις ἀνέχουσαν ὁμοίαν τῇ κατασκευῇ καὶ τοῖς λογισμοῖς , τῶν μὲν τὰ δίκαια τιμώντων ὀχυρωτέραν , τῶν δὲ τὰς δυνάμεις ἐχόντων ἐπιεικεστέραν , μᾶλλον δὲ τῶν μὲν τὰ δίκαια τιμώντων ἀκριβεστέραν εἰς αὐτὸν τὸν τοῦ δικαίου λόγον , τῶν δὲ ἐπὶ τοῦ βιάζεσθαι δυνατωτέραν εἰς τέλος · ὥστʼ ἄμφω
Lemmas: Πελοπόννησος ἐλευθερόω , τοσοῦτος κακός ἐκεῖνος διάκειμαι ὅσος ὁ μέν μή καταφεύγω ἀπολέγω , ὁ δέ μή δέχομαι , ὁ μέν διά ὁ πόλις ἄδεια εὑρίσκω , ὁ δέ οὐ ἔχω ὅπως μή ποιέω ὁ κελεύω · ἕτερος δέ πρό οὗτος ἐν μέσος ὁ Βοιωτία ὁ πόλις ἔργον γίγνομαι , καί μάλα μέντοι ὁ πόλις , ὅς ὁ μέν ἀκούω καί ὁ χρεία ὁ ἱκέτης ὑπέρ Ἀργεῖος ὁ τότε πράσσω , ὁ δέ ἀλήθεια καί ὁ σχῆμα ὁ εὐεργεσία ὑπέρ ὁ φύσις ἅπας ὁ ἀνθρώπειος καταπράσσω . ὡς γάρ ἀκούω ὁ ὑπό ὁ Καδμεῖος δυστυχέω ἄταφος ῥίπτω , οὐ φοβέω ὁ ὕβρις ὁ οὗτος τολμάω οὐδέ οἷος βουλεύω περί ὅς ἄν κρατέω ἐπέρχομαι , ἀλλά ὁ μέν ὁ νικάω ἐλπίς ὁ σύνοιδα ὁ κρατύς δίδωμι , ὁ δέ ὀργή ὥσπερ ἄν αὐτός πάσχω , οὕτως λαμβάνω ὑπέρ ὁ κοινός νόμος πρέπω ὁ μέν ὁ τιμή , ὁ δέ ὁ τιμωρία ἀποδίδωμι . καί μήν αὐτός οὗτος πρῶτος ὁ πᾶς ὁ ἐν χρεία βοήθεια καταφεύγω ἐπί ὁ πόλις ὥσπερ ἐκ δύο πούς ὡς ἀληθής καί μηδείς ὁ ἄλλος πόλις ὁράω μέγας καί φανερός σύμβολον εἰμί καί στήλη ἀγαθός ὁ προέχω εὐθύς ἐκ ἀρχή , οὐ ὅσος λανθάνω , καί μαρτύριον γε δύο ὁ καλός ἀνδρεία καί φιλανθρωπία , εἰ δέ βούλομαι , λέγω δικαιοσύνη ἀντί ὁ φιλανθρωπία . ὥσπερ γάρ κῆρυξ ἅπας οὗτος περί αὐτός γίγνομαι καί ὁ ἀνάρρησις ἀπό αὐτός ὁ ἔργον ποιέω , μήτε μέλω τις ὁ δίκαιος μάλα ὁ Ἀθηναῖος μήτε ἀγαθός εἰμί κωλύω ὅσος ἄν ἔξω ὁ καλός γίγνομαι , ἀλλά εἰμί ὁ μέν ἄλλος πόλις ὁ Ἀθηναῖος δέω αὐτός ἐπί ἑαυτοῦ ἀριθμός πληρόω ὁ Ἑλλάς , ὁ δέ ὡς ἀληθής ὥσπερ πόλις ἐν χωρίον ἀνέχω ὅμοιος ὁ κατασκευή καί ὁ λογισμός , ὁ μέν ὁ δίκαιος τιμάω ὀχυρός , ὁ δέ ὁ δύναμις ἔχω ἐπιεικής , μάλα δέ ὁ μέν ὁ δίκαιος τιμάω ἀκριβής εἰς αὐτός ὁ ὁ δίκαιος λόγος , ὁ δέ ἐπί ὁ βιάζω δυνατός εἰς τέλος · ὥστε ἄμφω