aelius-aristides.panaqhnai-ko-s 138
εἶχον τὴν ἡγεμονίαν . ὅ τι γὰρ μὴ δόξειεν Ἀθηναίων ἑνὶ , πάντʼ ἦν ἄκυρα , ὥσθʼ ὁ μὲν Λακεδαιμονίων ναύαρχος τῶν ἀφʼ ἑκάστων ἀρχόντων ἦρχεν , ὁ δὲ τῶν Ἀθηναίων ἄρχοντος ἀρχόντων · ἅπερ οὖν καὶ οἱ Ἕλληνες συνιδόντες τὰ ἀριστεῖα τῶν ναυμαχιῶν ἀπέδοσαν τῇ πόλει , καὶ μαρτυρίαν παρόντων ὡς ἀληθῶς καὶ ἑορακότων παρέσχοντο τίνες ἦσαν οἱ πρὸς τὴν σωτηρίαν αὐτοῖς ἡγησάμενοι . καὶ συνέβη τῇ πόλει διχόθεν τὰ πρωτεῖα ἀνελέσθαι . τὰς μὲν γὰρ πόλεις ὑπερεῖχον Ἀθῆναι , τοὺς δὲ ἄνδρας ἀνὴρ Ἀθηναίων εἷς . οὕτως ὃ μὲν ἦν τρόπου πραότητος ἐν τῷ συγχωρῆσαι παρέσχοντο , ὃ δὲ ἀληθινῆς ἡγεμονίας ἦν παρὰ πάντων ἐκείνοις ἀνετέθη . καὶ μὴν καὶ πρὸς τὰ λοιπὰ τοῦ πολέμου τὴν πόλιν ἤδη καθαρῶς προεστήσαντο οἱ Ἕλληνες · πάντες γὰρ οἱ σύλλογοι καὶ αἱ σύνοδοι πρὸς Ἀθηναίους καὶ παρʼ Ἀθηναίων ἐκ τούτων ἐγίγνοντο , καὶ κατέστη κοινὸν βουλευτήριον ἡ πόλις τοῦ πρὸς τὸν βάρβαρον πολέμου . ἀλλὰ γὰρ ἡ περὶ τὰς ἀποδείξεις σπουδὴ καὶ λόγος λόγῳ παραδιδοὺς ἡμᾶς παρήνεγκε περαιτέρω . εἶμι δὲ ἐπʼ αὐτὰς πάλιν τὰς πράξεις , ἐπειδὴ περὶ ὧν ἐβουλόμην ἐν τῷ μέσῳ διέλαβον . μηδεὶς δὲ ἡμᾶς ἡγείσθω πέρα τοῦ δέοντος διατρίβειν μηδʼ ἐπʼ ἐξειργασμένοις ἀναλαμβάνειν , ἀλλὰ σκοπείσθω τὴν χρείαν ὅση καὶ τὴν ἑκάστου τοῦ λόγου πρόφασιν καὶ ποῖ φέρει . κἂν οὕτως σκοπῇ , πολλὰ μὲν εἶναι δόξει τὰ λεγόμενα , ἕκαστον δʼ εἰσάπαξ εἰρῆσθαι , καὶ τῇ μὲν ἀνάγκῃ ἐφάμιλλα πάντα , ὥστε μηδὲν εἶναι παραλιπεῖν ἀτιμάσαντα , τῇ τάξει δʼ ἑτέρως οὐκ ἐγχωροῦντα συμβῆναι , τὸ δὲ ἀεὶ παρενεγκὸν τῆς συνεχείας ὂν καὶ τῆς ἀκολουθίας εἴσεται , ἀναλαμβάνων τῷ νῷ ταῦτα παρʼ αὑτῷ καὶ σκοπῶν εἴ πως ἑτέρως μᾶλλον ἥρμοττεν . ἔτι δὲ εἰ μὲν περὶ μηδενὸς ἀξίων πραγμάτων ἢ περὶ ὧν ἐκ γειτόνων ἐστὶ τὰ παραδείγματα τὴν ἐξέτασιν ταύτην καὶ σπουδὴν ἐποιούμεθα , εἰκότως ἄν τις ἡμᾶς
Lemmas: ἔχω ὁ ἡγεμονία . ὅς τις γάρ μή δοκέω Ἀθηναῖος εἷς , πᾶς εἰμί ἄκυρος , ὥστε ὁ μέν Λακεδαιμόνιος ναύαρχος ὁ ἀπό ἕκαστος ἄρχων ἄρχω , ὁ δέ ὁ Ἀθηναῖος ἄρχω ἄρχω · ὅς οὖν καί ὁ Ἕλλην συνοράω ὁ ἀριστεῖα ὁ ναυμαχία ἀποδίδωμι ὁ πόλις , καί μαρτυρία πάρειμι ὡς ἀληθής καί ὁράω παρέχω τίς εἰμί ὁ πρός ὁ σωτηρία αὐτός ἡγέομαι . καί συμβαίνω ὁ πόλις διχόθεν ὁ πρωτεῖον ἀναιρέω . ὁ μέν γάρ πόλις ὑπερέχω Ἀθῆναι , ὁ δέ ἀνήρ ἀνήρ Ἀθηναῖος εἷς . οὕτως ὅς μέν εἰμί τρόπος πραότης ἐν ὁ συγχωρέω παρέχω , ὅς δέ ἀληθινός ἡγεμονία εἰμί παρά πᾶς ἐκεῖνος ἀνατίθημι . καί μήν καί πρός ὁ λοιπός ὁ πόλεμος ὁ πόλις ἤδη καθαρός προΐστημι ὁ Ἕλλην · πᾶς γάρ ὁ σύλλογος καί ὁ σύνοδος πρός Ἀθηναῖος καί παρά Ἀθηναῖος ἐκ οὗτος γίγνομαι , καί καθίστημι κοινός βουλευτήριον ὁ πόλις ὁ πρός ὁ βάρβαρος πόλεμος . ἀλλά γάρ ὁ περί ὁ ἀπόδειξις σπουδή καί λόγος λόγος παραδίδωμι ἐγώ παραφέρω περαιτέρω . ἔρχομαι δέ ἐπί αὐτός πάλιν ὁ πρᾶξις , ἐπειδή περί ὅς βούλομαι ἐν ὁ μέσος διαλαμβάνω . μηδείς δέ ἐγώ ἡγέομαι πέρα ὁ δέω διατρίβω μηδέ ἐπί ἐξεργάζομαι ἀναλαμβάνω , ἀλλά σκοπέω ὁ χρεία ὅσος καί ὁ ἕκαστος ὁ λόγος πρόφασις καί ποῖ φέρω . ἐάν οὕτως σκοπέω , πολύς μέν εἰμί δοκέω ὁ λέγω , ἕκαστος δέ εἰσάπαξ λέγω , καί ὁ μέν ἀνάγκη ἐφάμιλλος πᾶς , ὥστε μηδείς εἰμί παραλείπω ἀτιμάζω , ὁ τάξις δέ ἕτερος οὐ ἐγχωρέω συμβαίνω , ὁ δέ ἀεί παραφέρω ὁ συνέχεια εἰμί καί ὁ ἀκολουθία οἶδα , ἀναλαμβάνω ὁ νόος οὗτος παρά ἑαυτοῦ καί σκοπέω εἰ πως ἕτερος μάλα ἁρμόζω . ἔτι δέ εἰ μέν περί μηδείς ἄξιος πρᾶγμα ἤ περί ὅς ἐκ γείτων εἰμί ὁ παράδειγμα ὁ ἐξέτασις οὗτος καί σπουδή ποιέω , ἔοικα ἄν τις ἐγώ