aelius-aristides.panaqhnai-ko-s 132
ὃ δὲ τούτου τʼ ἐξήρτηται καὶ καθʼ αὑτὸ διαρκῆ τὴν ἐπίδειξιν ἔχει πάλιν σκεψώμεθα . οὐδεὶς γὰρ οὕτω σκαιός ἐστιν οὐδὲ τἀναντία τοῖς φανεροῖς φρονῶν ὅστις οὐ συμφήσει ὡς εἰς τὰς ναῦς ἧκε τότε τοῖς Ἕλλησι τὰ πράγματα , οὐδʼ ὡς τοῦτο ἄριστον ἦν τῆς γνώμης · οἱ μὲν γὰρ εἰς Πύλας ἐξελθόντες καὶ τάξαντες ἑαυτοὺς ἐπὶ τὰς παρόδους οἱ μὲν ὥσπερ νεφέλην προσιοῦσαν οὐκ ἤνεγκαν , ἀλλʼ αἰσχρῶς τὴν ἐπίνοιαν διέφθειραν , δραπετεύειν ἀναγκασθέντες καὶ σώζειν ἑαυτοὺς χωρὶς ἕκαστοι μελλόντων ἔτι τῶν δεινῶν · οὕτως ἀνομοίως τὴν Μαραθῶνι μάχην ἐμιμήσαντο · οἱ δὲ ὑπολειφθέντες οὐκ ἠδυνήθησαν ταυτὸν τοῖς Μαραθῶνι διαπράξασθαι , ἀλλʼ εὐθύς τʼ ἔμειναν ὡς πεισόμενοι μᾶλλον ἢ δράσοντες καὶ καταχωσθέντες ἀπώλοντο , ἑνὶ τούτῳ κοσμήσαντες τὴν Ἑλλάδα , τῷ καλῶς ἀποθανεῖν , καὶ τοσοῦτον ἐπιδειξάμενοι μόνον · οἱ δʼ ὥσπερ χειμάρρους ἐχώρουν διὰ πάντων ἤδη δεχομένων . καίτοι τοῦτο δυοῖν ἐστι σημεῖον , τοῦ μήτʼ ἐν τῇ γῇ φανῆναί τινας τῶν Ἑλλήνων ὁμοίους τῇ πόλει καὶ οἷς ἐκεῖνοι πρότερον κατέπραξαν , μᾶλλον δὲ τοῦ μηδὲ σύμπαντας ὁμοίους καὶ τοῦ τὰ ἐν τῇ θαλάττῃ μόνα τότε τοῖς Ἕλλησι λειφθῆναι · οὕτω δʼ αὖ τούτου σαφοῦς ὄντος καὶ διπλῆν γενέσθαι τὴν γνώμην οὐδενὶ λείποντος τοσοῦτον διήνεγκεν ἡ πόλις ἐν τούτοις ὥστε κἂν αἰσχυνθῆναί τινα ὑπὲρ τῆς λοιπῆς Ἑλλάδος . πρῶτον μέν γε τῷ πλήθει τῶν τριήρων οὕτω λαμπρῶς ὑπερῆρεν ὥστε , εἴ τις χωρὶς ἀφέλοι τὸ τῆς πόλεως ἀξίωμα καὶ τὴν δύναμιν πρός γε τὸν συλλεχθέντα τοῦ ναυτικοῦ ἀριθμὸν , ἐξεῖναι τὰς μὲν τῆς πόλεως ναῦς νομίσαι τὰς ἁπάντων εἶναι , τὰς δὲ κοινὰς ἁπάντων μιᾶς τινος τῶν ἐν τοῖς Ἕλλησι πόλεως . ὥστʼ εἴ τις θεῶν ἤρετο τοὺς Ἕλληνας τότʼ εἰ μὴ δέοι πάσας ἀγωνίσασθαι μηδʼ ἐξείη , πότερον τὰς ἁπάντων τῶν ἄλλων παρούσας δέξαιντο ἂν μᾶλλον ἢ τὰς Ἀθήνηθεν μόνας , οὐχ αἵρεσιν εἶναι πάντες ἂν εἶπον , ἀλλʼ
Lemmas: ὅς δέ οὗτος τε ἐξαρτάω καί κατά ἑαυτοῦ διαρκής ὁ ἐπίδειξις ἔχω πάλιν σκοπέω . οὐδείς γάρ οὕτως σκαιός εἰμί οὐδέ ἐναντίος ὁ φανερός φρονέω ὅστις οὐ σύμφημι ὡς εἰς ὁ ναῦς ἵημι τότε ὁ Ἕλλην ὁ πρᾶγμα , οὐδέ ὡς οὗτος ἀγαθός εἰμί ὁ γνώμη · ὁ μέν γάρ εἰς Πύλαι ἐξέρχομαι καί τάσσω ἑαυτοῦ ἐπί ὁ πάροδος ὁ μέν ὥσπερ νεφέλη προσέρχομαι οὐ φέρω , ἀλλά αἰσχρός ὁ ἐπίνοια διαφθείρω , δραπετεύω ἀναγκάζω καί σῴζω ἑαυτοῦ χωρίς ἕκαστος μέλλω ἔτι ὁ δεινός · οὕτως ἀνόμοιος ὁ Μαραθών μάχη μιμέομαι · ὁ δέ ὑπολείπω οὐ δύναμαι τατός ὁ Μαραθών διαπράσσω , ἀλλά εὐθύς τε μένω ὡς πάσχω μάλα ἤ δράω καί καταχώννυμι ἀπόλλυμι , εἷς οὗτος κοσμέω ὁ Ἑλλάς , ὁ καλός ἀποθνῄσκω , καί τοσοῦτος ἐπιδείκνυμι μόνος · ὁ δέ ὥσπερ χειμάρρους χωρέω διά πᾶς ἤδη δέχομαι . καίτοι οὗτος δύο εἰμί σημεῖον , ὁ μήτε ἐν ὁ γῆ φαίνω τις ὁ Ἕλλην ὅμοιος ὁ πόλις καί ὅς ἐκεῖνος πρότερος καταπράσσω , μάλα δέ ὁ μηδέ σύμπας ὅμοιος καί ὁ ὁ ἐν ὁ θάλασσα μόνος τότε ὁ Ἕλλην λείπω · οὕτως δέ αὖ οὗτος σαφής εἰμί καί διπλόος γίγνομαι ὁ γνώμη οὐδείς λείπω τοσοῦτος διαφέρω ὁ πόλις ἐν οὗτος ὥστε ἄν αἰσχύνω τις ὑπέρ ὁ λοιπός Ἑλλάς . πρῶτος μέν γε ὁ πλῆθος ὁ τριήρης οὕτως λαμπρός ὑπεραίρω ὥστε , εἰ τις χωρίς ἀφαιρέω ὁ ὁ πόλις ἀξίωμα καί ὁ δύναμις πρός γε ὁ συλλέγω ὁ ναυτικός ἀριθμός , ἔξεστι ὁ μέν ὁ πόλις ναῦς νομίζω ὁ ἅπας εἰμί , ὁ δέ κοινός ἅπας εἷς τις ὁ ἐν ὁ Ἕλλην πόλις . ὥστε εἰ τις θεός ἔρομαι ὁ Ἕλλην τότε εἰ μή δέω πᾶς ἀγωνίζομαι μηδέ ἔξεστι , πότερος ὁ ἅπας ὁ ἄλλος πάρειμι δέχομαι ἄν μάλα ἤ ὁ Ἀθῆναι μόνος , οὐ αἵρεσις εἰμί πᾶς ἄν λέγω , ἀλλά