aelius-aristides.panaqhnai-ko-s 105
αὐτοὶ τοῖς ἄλλοις ἀνθρώποις ἀντὶ τῶν θεῶν κατέστησαν , καὶ πεῖραν ταύτην πρώτην ἔδοσαν τοῦ κατʼ ἀξίαν τυχεῖν , τὸ χρήσασθαι τοῖς ὑπάρχουσιν ὡς προσῆκεν . οὐ γὰρ ἠξίωσαν αὐτὸ δὴ τοῦτο γῇ κρύψαντες ἐξαρκεῖν , ἀλλὰ τοσοῦτον ἀπέσχον τοῦ φοβηθῆναι μὴ ἄρα τοὺς ἄλλους ἐξ ἴσου σφίσι ποιήσωσιν , ὥστʼ οὐκ εἶναι κάλλιον ᾠήθησαν ὅσῳ τῶν ἄλλων προέχουσιν ἐνδείξασθαι ἢ εἰ πάντας εὖ ποιοῦντες ὀφθήσονται . δοκεῖ δέ μοι καὶ Ἡρακλῆς ὕστερον παράδειγμα τοῦ βίου τήνδε τὴν πόλιν ποιησάμενος τὴν διάνοιαν ἐκείνην ὑπὲρ ἁπάντων ἀνθρώπων λαβεῖν , ἣ μετὰ τῶν θεῶν αὐτὸν καταστήσασα ἔχει . καὶ τὸ σημεῖον ἐναργὲς ἡ πρὸς Θησέα φιλία οὐ μόνον τῶν ἐκείνοις πρὸς τοὺς ἄλλους , ἀλλὰ καὶ τῶν οἱστισινοῦν πρὸς ἀλλήλους καθʼ ἑταιρίαν γενομένων παμπληθὲς ὑπερέχουσα . ἀνθʼ ὧν αὖ καὶ πρώτη πόλεων ἥδε ἐτίμησεν ἐκεῖνον ταῖς τῶν θεῶν τιμαῖς καὶ τοὺς παῖδας διετήρησε μόνη . ἀλλʼ ὁ λόγος γὰρ ὥσπερ ῥεῦμα φέρων ὑπήνεγκε βίᾳ · ἀναχωρεῖν οὖν ὅθεν ἐξέβην καιρός . πέμπουσι δὴ θείᾳ πομπῇ γῆν ἐπὶ πᾶσαν ἀφορμὰς τοῦ βίου , καθάπερ θεωρικοῦ τινος διάδοσιν ἐπιστήσαντες τῶν Δήμητρος , ὡς λέγεται , τροφίμων ἕνα , καὶ τὸ ἅρμα πτερωτὸν εἶναι φήμη κατέσχεν , ὅτι θᾶττον ἐλπίδος ᾔει πανταχοῦ , καὶ πρόσαντες οὐδʼ ἄβατον οὐδὲν ἦν αὐτῷ , ἀλλʼ ὥσπερ διὰ ψιλοῦ τοῦ ἀέρος , οὕτως ἐκομίζετο . δοκοῦσι δέ μοι κἀκεῖνον τὸν λόγον ἔργῳ πρῶτοι βεβαιῶσαι , καὶ καταδεῖξαι τὰς χάριτας ταχείας εἶναι τὴν φύσιν · εὖ γὰρ ποιοῦντες ἔφθανον τὴν ἐπιθυμίαν τῶν εὖ παθεῖν δεομένων . μνημεῖον δὲ καὶ σύμβολον τῆς θείας ἐκείνης πομπῆς καὶ τῆς εἰς ἅπαντας εὐεργεσίας αἱ παρὰ τῶν Ἑλλήνων ἀπαρχαὶ δεῦρʼ ἀφικνούμεναι καθʼ ἕκαστον ἔτος τῶν σπερμάτων ἐπὶ τῶν προτέρων χρόνων . ἔτι δὲ αἱ τοῦ θεοῦ μαντεῖαι , διʼ ὧν μητρόπολιν τῶν καρπῶν ὀνομάζει τὴν πόλιν , ἄμφω μαρτυρῶν , καὶ πρώτην ἔχειν καὶ τοῖς ἄλλοις παρʼ αὐτῆς γενέσθαι . τίθησι δὲ καὶ ἀγῶνας πρώτη πόλεων ἁπασῶν καὶ τὸ ἆθλον ἐκ τῶν εὐεργεσιῶν , καλῶς τὰ δοθέντα πιστουμένη . καίτοι πῶς οὐκ ἀληθῶς ἐκεῖνοι θεῶν
Lemmas: αὐτός ὁ ἄλλος ἄνθρωπος ἀντί ὁ θεός καθίστημι , καί πεῖρα οὗτος πρῶτος δίδωμι ὁ κατά ἀξία τυγχάνω , ὁ χράω ὁ ὑπάρχω ὡς προσήκω . οὐ γάρ ἀξιόω αὐτός δή οὗτος γῆ κρύπτω ἐξαρκέω , ἀλλά τοσοῦτος ἀπέχω ὁ φοβέω μή ἄρα ὁ ἄλλος ἐκ ἴσος σφεῖς ποιέω , ὥστε οὐ εἰμί καλός οἴομαι ὅσος ὁ ἄλλος προέχω ἐνδείκνυμι ἤ εἰ πᾶς εὖ ποιέω ὁράω . δοκέω δέ ἐγώ καί Ἡρακλῆς ὕστερον παράδειγμα ὁ βίος ὅδε ὁ πόλις ποιέω ὁ διάνοια ἐκεῖνος ὑπέρ ἅπας ἄνθρωπος λαμβάνω , ὅς μετά ὁ θεός αὐτός καθίστημι ἔχω . καί ὁ σημεῖον ἐναργής ὁ πρός Θησεύς φιλία οὐ μόνος ὁ ἐκεῖνος πρός ὁ ἄλλος , ἀλλά καί ὁ ὅστις πρός ἀλλήλων κατά ἑταιρεία γίγνομαι παμπληθής ὑπερέχω . ἀντί ὅς αὖ καί πρῶτος πόλις ὅδε τιμέω ἐκεῖνος ὁ ὁ θεός τιμή καί ὁ παῖς διατηρέω μόνος . ἀλλά ὁ λόγος γάρ ὥσπερ ῥεῦμα φέρω ὑποφέρω βία · ἀναχωρέω οὖν ὅθεν ἐκβαίνω καιρός . πέμπω δή θεῖος πομπή γῆ ἐπί πᾶς ἀφορμή ὁ βίος , καθά θεωρικός τις διάδοσις ἐφίστημι ὁ Δημήτηρ , ὡς λέγω , τρόφιμος εἷς , καί ὁ ἅρμα πτερωτός εἰμί φήμη κατέχω , ὅτι ταχύς ἐλπίς ἔρχομαι πανταχοῦ , καί προσάντης οὐδέ ἄβατος οὐδείς εἰμί αὐτός , ἀλλά ὥσπερ διά ψιλός ὁ ἀήρ , οὕτως κομίζω . δοκέω δέ ἐγώ ἐκεῖνος ὁ λόγος ἔργον πρῶτος βεβαιόω , καί καταδείκνυμι ὁ χάρις ταχύς εἰμί ὁ φύσις · εὖ γάρ ποιέω φθάνω ὁ ἐπιθυμία ὁ εὖ πάσχω δέω . μνημεῖον δέ καί σύμβολον ὁ θεῖος ἐκεῖνος πομπή καί ὁ εἰς ἅπας εὐεργεσία ὁ παρά ὁ Ἕλλην ἀπαρχή δεῦρο ἀφικνέομαι κατά ἕκαστος ἔτος ὁ σπέρμα ἐπί ὁ πρότερος χρόνος . ἔτι δέ ὁ ὁ θεός μαντεία , διά ὅς μητρόπολις ὁ καρπός ὀνομάζω ὁ πόλις , ἄμφω μαρτυρέω , καί πρῶτος ἔχω καί ὁ ἄλλος παρά αὐτός γίγνομαι . τίθημι δέ καί ἀγών πρῶτος πόλις ἅπας καί ὁ ἆθλον ἐκ ὁ εὐεργεσία , καλός ὁ δίδωμι πιστόω . καίτοι πῶς οὐ ἀληθής ἐκεῖνος θεός