aelius-aristides.panaqhnai-ko-s 171
ταῦτʼ ἐστὶν ἁγὼ τοῖς παρεξετάζειν βουλομένοις ἄχθομαι . ἴσως μὲν οὖν κἀγώ τισι ποιεῖν ἄτοπον δοκῶ , μεμφόμενος μὲν , αὐτὸς δʼ εἰς τοὺς ὁμοίους λόγους προεληλυθὼς , καὶ διʼ αὐτά γε ταῦτʼ εἰρηκὼς αὐτοὺς διʼ ἅ φημι δεῖν μὴ λέγειν . οὐ μὴν ἀλλʼ ἐξ αὐτῶν τούτων καὶ μάλιστʼ ἄν τις κατίδοι ὡς οὔτε ἡ χάρις θαυμαστὴ , ἣν οἴονται τῇ πόλει κατατίθεσθαι , οὔτʼ ἐξεπίτηδες τά γε τοιαῦτα ἀγωνιστέον . ὥστʼ εἴ τις ἀξιοῖ καὶ ἡμῖν ἄρρητα ταῦτʼ εἶναι , σχεδὸν τούτου χάριν εἴρηται · χωρὶς δὲ τούτων ἄνευ βλασφημίας οἱ λόγοι γεγόνασι καὶ τῆς παραπεσούσης χρείας ἕνεκα . οὐ γὰρ ἦν ἄλλως ὃ προειλόμην ἀποδεῖξαι , ὥστʼ ἐξ ὧν ἔφευγον , ἐκ τούτων προήχθην εἰπεῖν . δοκοῦσι γάρ μοι Λακεδαιμόνιοι τὸ τοῦ παρʼ Ὁμήρῳ Τεύκρου πρὸς τὸν Αἴαντα πεπονθέναι πρὸς τὴν πόλιν . καὶ γὰρ ἐκεῖνος τῶν ἄλλων προκινδυνεύων ὡς τὸν Αἴαντα ἀναχωρεῖ καὶ διʼ ἐκείνου φαίνεται , ὡς δʼ αὕτως καὶ κρύπτεται , καὶ Λακεδαιμόνιοι οἱ τῶν Ἑλλήνων προέχοντες καὶ προκινδυνεύοντες ἐν ταῖς χρείαις παῖδες τῇ πόλει παραβαλεῖν εἰσί . τεκμήριον δέ · τῶν γοῦν ὑπαρχόντων καὶ πεπραγμένων αὐτοῖς μέγιστα ταῦτʼ ἐστὶν ὧν κεκοινωνήκασι τῇ πόλει · καὶ τούτων ἃ μὲν διείλοντο ἀπέτυχον , ἃ δὲ σὺν τοῖς ἀπὸ τῆς πόλεως ἔπραξαν , ἐνδοξότατʼ ἀνθρώπων κατώρθωσαν . οὕτω διὰ τῆς πόλεως καὶ φαίνονται καὶ κρύπτονται πάλιν . οὐ μὴν ἀλλʼ ἔγωγε οὕτω παρὰ γνώμην εἰς τούτους ἐξήχθην τοὺς λόγους , ὥστʼ ἐβουλόμην ἂν καὶ τὰ τρόπαια ἃ μέλλω λέγειν ἀπʼ ἄλλων ὑπάρχειν ἀνακείμενα τῇ πόλει καὶ μὴ ἀναγκαῖον εἶναι προστιθέναι τοῖς πολλοῖς ὅτι ἀπὸ Λακεδαιμονίων . νῦν δʼ αὐτὰ τὰ πράγματα ταύτην ἄγει , ὥστʼ οὐ τοῦ παρεξετάσαι χάριν εἰρήσεται , ἀλλὰ τοῦ μὴ παντάπασι τὰς πράξεις παρελθεῖν · καὶ γὰρ εἰσὶν ἃς παρεξέλιπον · δεῖ δὲ , ὡς ἔοικεν , οὐ τοῦ τυχόντος δρόμου .
Lemmas: οὗτος εἰμί ἐγώ ὁ παρεξετάζω βούλομαι ἄχθομαι . ἴσως μέν οὖν ἐγώ τις ποιέω ἄτοπος δοκέω , μέμφομαι μέν , αὐτός δέ εἰς ὁ ὅμοιος λόγος προέρχομαι , καί διά αὐτός γε οὗτος λέγω αὐτός διά ὅς φημί δέω μή λέγω . οὐ μήν ἀλλά ἐκ αὐτός οὗτος καί μάλα ἄν τις καθοράω ὡς οὔτε ὁ χάρις θαυμαστός , ὅς οἴομαι ὁ πόλις κατατίθημι , οὔτε ἐξεπίτηδες ὁ γε τοιοῦτος ἀγωνίζω . ὥστε εἰ τις ἀξιόω καί ἐγώ ἄρρητος οὗτος εἰμί , σχεδόν οὗτος χάριν λέγω · χωρίς δέ οὗτος ἄνευ βλασφημία ὁ λόγος γίγνομαι καί ὁ παραπίπτω χρεία ἕνεκα . οὐ γάρ εἰμί ἄλλος ὅς προαιρέω ἀποδείκνυμι , ὥστε ἐκ ὅς φεύγω , ἐκ οὗτος προάγω λέγω . δοκέω γάρ ἐγώ Λακεδαιμόνιος ὁ ὁ παρά Ὅμηρος Τεῦκρος πρός ὁ Αἴας πάσχω πρός ὁ πόλις . καί γάρ ἐκεῖνος ὁ ἄλλος προκινδυνεύω ὡς ὁ Αἴας ἀναχωρέω καί διά ἐκεῖνος φαίνω , ὡς δέ αὔτως καί κρύπτω , καί Λακεδαιμόνιος ὁ ὁ Ἕλλην προέχω καί προκινδυνεύω ἐν ὁ χρεία παῖς ὁ πόλις παραβάλλω εἰμί . τεκμήριον δέ · ὁ γοῦν ὑπάρχω καί πράσσω αὐτός μέγας οὗτος εἰμί ὅς κοινωνέω ὁ πόλις · καί οὗτος ὅς μέν διαιρέω ἀποτυγχάνω , ὅς δέ σύν ὁ ἀπό ὁ πόλις πράσσω , ἔνδοξος ἄνθρωπος κατορθόω . οὕτως διά ὁ πόλις καί φαίνω καί κρύπτω πάλιν . οὐ μήν ἀλλά ἐγώ οὕτως παρά γνώμη εἰς οὗτος ἐξάγω ὁ λόγος , ὥστε βούλομαι ἄν καί ὁ τρόπαιον ὅς μέλλω λέγω ἀπό ἄλλος ὑπάρχω ἀνάκειμαι ὁ πόλις καί μή ἀναγκαῖος εἰμί προστίθημι ὁ πολύς ὅτι ἀπό Λακεδαιμόνιος . νῦν δέ αὐτός ὁ πρᾶγμα οὗτος ἄγω , ὥστε οὐ ὁ παρεξετάζω χάριν λέγω , ἀλλά ὁ μή παντάπασι ὁ πρᾶξις παρέρχομαι · καί γάρ εἰμί ὅς παρεκλείπω · δέω δέ , ὡς ἔοικα , οὐ ὁ τυγχάνω δρόμος .