aelius-aristides.panaqhnai-ko-s 159
κρατήσασαν τὸ ἐξ ἀρχῆς ἐμβαλεῖν . τουτοισὶ δὲ ἤδη τί τις ἂν χρήσαιτο ; αἰσχύνομαι μὲν γὰρ καὶ τὰς ἐν Ναυπάκτῳ ναυμαχίας παραλείπων , ἃς οὔτε παρὰ μικρὸν ἐνίκων οὔτε ὀλίγῳ πλείονας , ἀλλʼ ὡς ἐφʼ ἕρμαιον πλεύσαντες , καὶ νίκας ἑτέρας ἐπὶ Θρᾴκης καὶ ὡς Κέρκυραν ἐξείλοντο καὶ τὰ κατʼ Ἀμπρακίαν ἔργα μέγιστα τῶν κατʼ ἐκεῖνον τὸν χρόνον Ἑλληνικῶν , καὶ ταῦτʼ ἀρετῇ πραχθέντα , οὐ χρείᾳ , καὶ τὰ κατʼ αὐτὴν δὴ τὴν Πύλον , ναυμαχίας τε ἀπὸ γῆς καὶ μάχας πεζὰς ὕστερον ἐν τῇ νήσῳ γενομένας , καὶ πρὶν ταῦτʼ ἐξήκειν , ἑτέρους Λακεδαιμονίους ἐκ Κυθήρων ἀγομένους καὶ τρόπαια Κορινθίων καὶ πολλὰ ἕτερα ἐφάμιλλα καὶ εἰπεῖν καὶ θαυμάσαι . ὁ δὲ καιρὸς οὐ φέρει , ἀλλὰ μείζονος εὐτυχίας εἶναί μοι δοκεῖ κατασχεῖν αὐτόν . ἔτι δʼ , ὥσπερ εἴπομεν , οὐ συγγραφῆς ἔργον ψιλῆς προειλόμεθα ἀφηγεῖσθαι τὰ πεπραγμένα τῇ πόλει , καὶ γὰρ ἂν εἰς τὴν ἐπιοῦσαν πεντετηρίδα ἐκτείνοιτο ὁ λόγος , ἀλλὰ τῶν μὲν κατὰ τοὺς πολέμους πράξεων τὰς γνωριμωτάτας εἰπεῖν , τῶν δʼ ὑπαρχόντων ἀγαθῶν τῇ πόλει καθʼ ὅσον δυνατὸν μηδὲν παραλιπεῖν . ταῦτα δʼ ἐστὶν οὐκ ἂν διὰ πάντων ἕκαστα λέγωμεν , ἀλλʼ ἂν μηδὲν εἶδος εὐφημίας παραλείπωμεν . ὡς δὲ ἐδόκει τῷ δαίμονι μήπω ταῦτα ἀποχρῆν τῇ Ἑλλάδι , ἀλλʼ ἔτι καὶ κατὰ γῆν καὶ κατὰ θάλατταν κλυσθῆναι τὰς πόλεις , καὶ τοὺς μὲν ἐκ τῆς ὑπερορίας ἐπελθεῖν πολεμίους , τοὺς δʼ εἰς τὴν ὑπερορίαν ἐκπλεῦσαι κατὰ συμφορὰς , τίς Ἑλλήνων ἢ τίς βαρβάρων ἐστὶν ὅστις τὸ ἐξ ἴσου τοῖς ἀπὸ τῆσδε τῆς πόλεως ἑτέρους ἂν ἔχοι λέγειν ; οἷς ἐπῄει μὲν πλεῖν ὑπὲρ τῆς Λεοντίνων ἐλευθερίας , ἐδόκει δὲ κινδυνεύειν ὑπὲρ τῆς Ἐγεσταίων , διενοοῦντο δὲ διαβαίνειν ἐπὶ Καρχηδονίους ἀνθʼ ὧν ἐκεῖνοι πρότερον ἐπὶ τοὺς Ἕλληνας τοὺς ἐν Σικελίᾳ , τριήρεις δὲ ἐπλήρουν καὶ ὁλκάδας , ὥσπερ ἀπὸ πάσης τῆς Ἑλλάδος ἐκπέμποντες . καὶ τὰς μὲν πεζομαχίας καὶ ἱππομαχίας ἧττον ἴσως ἄξιον ἐκπλαγῆναι διὰ τὴν ἀεὶ τοῦ
Lemmas: κρατέω ὁ ἐκ ἀρχή ἐμβάλλω . οὗτος δέ ἤδη τίς τις ἄν χράω ; αἰσχύνω μέν γάρ καί ὁ ἐν Ναύπακτος ναυμαχία παραλείπω , ὅς οὔτε παρά μικρός νικάω οὔτε ὀλίγος πολύς , ἀλλά ὡς ἐπί ἕρμαιον πλέω , καί νίκη ἕτερος ἐπί Θρᾴκη καί ὡς Κέρκυρα ἐξαιρέω καί ὁ κατά Ἀμπρακία ἔργον μέγας ὁ κατά ἐκεῖνος ὁ χρόνος Ἑλληνικός , καί οὗτος ἀρετή πράσσω , οὐ χρεία , καί ὁ κατά αὐτός δή ὁ Πύλος , ναυμαχία τε ἀπό γῆ καί μάχη πεζός ὕστερον ἐν ὁ νῆσος γίγνομαι , καί πρίν οὗτος ἐξήκω , ἕτερος Λακεδαιμόνιος ἐκ Κύθηρος ἄγω καί τρόπαιον Κορίνθιος καί πολύς ἕτερος ἐφάμιλλος καί λέγω καί θαυμάζω . ὁ δέ καιρός οὐ φέρω , ἀλλά μέγας εὐτυχία εἰμί ἐγώ δοκέω κατέχω αὐτός . ἔτι δέ , ὥσπερ λέγω , οὐ συγγραφή ἔργον ψιλός προαιρέω ἀφηγέομαι ὁ πράσσω ὁ πόλις , καί γάρ ἄν εἰς ὁ ἐπέρχομαι πεντετηρίς ἐκτείνω ὁ λόγος , ἀλλά ὁ μέν κατά ὁ πόλεμος πρᾶξις ὁ γνώριμος λέγω , ὁ δέ ὑπάρχω ἀγαθός ὁ πόλις κατά ὅσος δυνατός μηδείς παραλείπω . οὗτος δέ εἰμί οὐ ἐάν διά πᾶς ἕκαστος λέγω , ἀλλά ἐάν μηδείς εἶδος εὐφημία παραλείπω . ὡς δέ δοκέω ὁ δαίμων μήπω οὗτος ἀποχράω ὁ Ἑλλάς , ἀλλά ἔτι καί κατά γῆ καί κατά θάλασσα κλύζω ὁ πόλις , καί ὁ μέν ἐκ ὁ ὑπερορία ἐπέρχομαι πολέμιος , ὁ δέ εἰς ὁ ὑπερορία ἐκπλέω κατά συμφορά , τίς Ἕλλην ἤ τίς βάρβαρος εἰμί ὅστις ὁ ἐκ ἴσος ὁ ἀπό ὅδε ὁ πόλις ἕτερος ἄν ἔχω λέγω ; ὅς ἐπέρχομαι μέν πλέω ὑπέρ ὁ Λεοντῖνος ἐλευθερία , δοκέω δέ κινδυνεύω ὑπέρ ὁ Σεγεσταῖος , διανοέω δέ διαβαίνω ἐπί Καρχηδόνιος ἀντί ὅς ἐκεῖνος πρότερος ἐπί ὁ Ἕλλην ὁ ἐν Σικελία , τριήρης δέ πληρόω καί ὁλκάς , ὥσπερ ἀπό πᾶς ὁ Ἑλλάς ἐκπέμπω . καί ὁ μέν πεζομαχία καί ἱππομαχία ἥσσων ἴσως ἄξιος ἐκπλήγνυμι διά ὁ ἀεί ὁ