aelius-aristides.panaqhnai-ko-s 144
προσεπεῖν . ἦν μέν γε τὸ πάντων κράτιστον περιφανῶς , εἰ προὐχώρησε . τοῦτο δὲ ἦν παντὸς μᾶλλον ἀδύνατον . τί δὲ τοῦτο ἦν ; ἐσκέψαντο μεταστῆσαι πρὸς αὑτοὺς τὴν πόλιν καὶ ψιλῶσαι τὸ Ἑλληνικὸν αὐτῆς , οὐ μόνον τὰ παρελθόντα συνειδότες , ἀλλὰ καὶ τὰ παρόντα ὁρῶντες ὡς διʼ ἐκείνων ἤγετο · πρὸς δὲ τούτοις καὶ τῶν ἐκ Δελφῶν λογίων , ὡς λέγεται , διαρρήδην μαρτυρούντων , εἰ γένοιντο Ἀθηναῖοι μετὰ τούτων , οἰχήσεσθαι τοῖς Ἕλλησι τὰ πράγματα . ἐδόκει δὴ τῷ βασιλεῖ καὶ τὸν φόβον ὠνουμένῳ καὶ τὸ κέρδος ἐνθυμουμένῳ πειρᾶσθαι τῆς πόλεως · καὶ πέμπει δὴ κήρυκας τἀναντία τοῖς πρόσθεν λέγοντας . ἀντὶ γὰρ ὧν ᾔτει πρότερον γῆς καὶ ὕδατος , ταῦτα ἐδίδου τότε , οὐκ ἀπὸ ἴσου τοῦ μέτρου , ἀλλὰ τοῦτο μὲν τὴν πόλιν καὶ τὴν χώραν αὐτοῖς ἀπεδίδου πᾶσαν , τοῦτο δὲ τὴν λοιπὴν Ἑλλάδα δωρεὰν προσετίθει . χωρὶς δὲ τούτων ἐπῆν χρήματα ὑπὲρ πάνθʼ ὅσʼ ἐν Ἕλλησι καὶ φίλους καὶ συμμάχους εἶναι βεβαίως · ἐξ ὧν ὅτι καὶ μόνους ἐδεδίει καὶ μόνοις ἐθάρρει μᾶλλον ἢ πᾶσιν οἷς εἶχεν , εἰ πείσειεν , ἐμαρτύρει . καὶ τὸ μὲν κεφάλαιον τῆς πρεσβείας τοιοῦτον ἦν . ἐκηρύκευε δὲ Ἀλέξανδρος βασιλεὺς Μακεδονίας . οἱ δὲ τοσοῦτον ἀπέσχον τοῦ θαυμάσαι τὰς ἐπαγγελίας , ἢ καὶ σύμπαντα ἃ κέκτηται διδόντα ἄξια σφῶν εἶναι νομίσαι , ὥστε ἔσωσε τὸν πρεσβευτὴν τὸ σχῆμα τῆς προξενίας . οὐ μὴν οὐδὲ οὕτως ἀδεᾶ καθάπαξ ἀπέστειλαν , ἀλλʼ εἰ μὴ πρὸ ἡλίου δύνοντος ἐκτὸς ὅρων εἴη , καὶ τοῦ λοιποῦ προειπόντες ἄλλο τι τοῖς Ἀθηναίοις μᾶλλον προξενεῖν , ὡς οὐκ ἄνευ θανάτου τοιαῦτα πρεσβεύσοντα · καὶ ἅμα ἀγωγοὶ διὰ τῆς χώρας αὐτὸν ἦγον , ὅπως μήτε τις ἅψηται μήτε τῳ διαλέξηται . ταύτην ἐγὼ τὴν ἀπόκρισιν τῆς ἐν Σαλαμῖνι ναυμαχίας καὶ τῶν τροπαίων οὐχ ἧττον ἀξίαν ἡγοῦμαι θαυμάσαι οὐδὲ ἐλάττω φιλοτιμίαν παρέχειν οὔτε τοῖς δοῦσιν οὔτε τῷ
Lemmas: προσίπτω . εἰμί μέν γε ὁ πᾶς κρατύς περιφανής , εἰ προχωρέω . οὗτος δέ εἰμί πᾶς μάλα ἀδύνατος . τίς δέ οὗτος εἰμί ; σκοπέω μεθίστημι πρός ἑαυτοῦ ὁ πόλις καί ψιλόω ὁ Ἑλληνικός αὐτός , οὐ μόνος ὁ παρέρχομαι σύνοιδα , ἀλλά καί ὁ πάρειμι ὁράω ὡς διά ἐκεῖνος ἄγω · πρός δέ οὗτος καί ὁ ἐκ Δελφοί λόγιον , ὡς λέγω , διαρρήδην μαρτυρέω , εἰ γίγνομαι Ἀθηναῖος μετά οὗτος , οἴχομαι ὁ Ἕλλην ὁ πρᾶγμα . δοκέω δή ὁ βασιλεύς καί ὁ φόβος ὠνέομαι καί ὁ κέρδος ἐνθυμέομαι πειράω ὁ πόλις · καί πέμπω δή κῆρυξ ἐναντίος ὁ πρόσθεν λέγω . ἀντί γάρ ὅς αἰτέω πρότερος γῆ καί ὕδωρ , οὗτος δίδωμι τότε , οὐ ἀπό ἴσος ὁ μέτρον , ἀλλά οὗτος μέν ὁ πόλις καί ὁ χώρα αὐτός ἀποδίδωμι πᾶς , οὗτος δέ ὁ λοιπός Ἑλλάς δωρεά προστίθημι . χωρίς δέ οὗτος ἔπειμι χρῆμα ὑπέρ πᾶς ὅσος ἐν Ἕλλην καί φίλος καί σύμμαχος εἰμί βέβαιος · ἐκ ὅς ὅτι καί μόνος δείδω καί μόνος θαρσέω μάλα ἤ πᾶς ὅς ἔχω , εἰ πείθω , μαρτυρέω . καί ὁ μέν κεφάλαιος ὁ πρεσβεία τοιοῦτος εἰμί . κηρυκεύω δέ Ἀλέξανδρος βασιλεύς Μακεδονία . ὁ δέ τοσοῦτος ἀπέχω ὁ θαυμάζω ὁ ἐπαγγελία , ἤ καί σύμπας ὅς κτάομαι δίδωμι ἄξιος σφεῖς εἰμί νομίζω , ὥστε σῴζω ὁ πρεσβευτής ὁ σχῆμα ὁ προξενία . οὐ μήν οὐδέ οὕτως ἀδεής καθάπαξ ἀποστέλλω , ἀλλά εἰ μή πρό ἥλιος δύω ἐκτός ὅρος εἰμί , καί ὁ λοιπός προλέγω ἄλλος τις ὁ Ἀθηναῖος μάλα προξενέω , ὡς οὐ ἄνευ θάνατος τοιοῦτος πρεσβεύω · καί ἅμα ἀγωγός διά ὁ χώρα αὐτός ἄγω , ὅπως μήτε τις ἅπτω μήτε τις διαλέγω . οὗτος ἐγώ ὁ ἀπόκρισις ὁ ἐν Σαλαμίς ναυμαχία καί ὁ τρόπαιον οὐ ἥσσων ἄξιος ἡγέομαι θαυμάζω οὐδέ ἐλαχύς φιλοτιμία παρέχω οὔτε ὁ δίδωμι οὔτε ὁ