aelius-aristides.panaqhnai-ko-s 133
Ἀθηναίους ὑπὲρ σφῶν ἀγωνίζεσθαι λείπεσθαι . κἂν εἰ πάλιν αὐτὸς ὁ θεὸς αὐτοὺς ἐπανήρετο , οὐκοῦν ὁμολογεῖτʼ Ἀθηναίοις γε θαρρεῖν ὑπὲρ αὑτῶν μᾶλλον ἢ ὑμῖν αὐτοῖς , ἄρνησις οὐκ ἦν δήπουθεν . οὐ γὰρ μέρος εἰς τὸ κοινὸν εἰσήνεγκαν , ἀλλʼ ἡ παρὰ πάντων συντέλεια μέρος τῶν ἰδίων τῆς πόλεως ἐγένετο . ἀλλὰ μὴν τήν γε εὐψυχίαν καὶ τόλμαν τοσαύτην συνεισήνεγκαν ὥστε μικρὸν εἶναι τὸ ταῖς ναυσὶ τοσοῦτον ὑπερέχειν . μόνοι μὲν γὰρ ἁπάντων ἀνθρώπων ὑπέμειναν τὴν ἑαυτῶν ἐκλιπεῖν ὑπὲρ τοῦ μὴ τὴν τῶν ἄλλων ἁπάντων ἀνάστατον γενομένην ἐπιδεῖν , μόνοι δὲ οὐχ ὑπὸ πολεμίων τοῦτο παθόντες , ὑπὸ σφῶν αὐτῶν ἐξῳκίσθησαν ὑπὲρ νίκης , οὐ κατὰ συμφορὰν ὑφʼ ἑτέρων , ἀλλʼ ἃ τοῖς ἄλλοις πέρας εἶναι δοκεῖ τῶν ἐν τοῖς πολέμοις ἀτυχημάτων , ταῦτʼ εἰς ἀρετὴν ἔτρεψαν καὶ παρείλοντο Ξέρξην τὰς ἐλπίδας τὸ καθʼ αὑτοὺς , ἐνδειξάμενοι τοῦθʼ , ὅτι κἂν μυριάκις κατάσχῃ τὴν χώραν , κἂν τὰς ἑστίας διερευνήσηται , κἂν ἐκ βάθρων ἅπαντα ἀνασπάσῃ , οὐδὲν μᾶλλον τὸ τῶν Ἀθηναίων ἀξίωμα καθαιρήσει οὐδὲ ἀφαιρήσεται σφᾶς τό γʼ Ἀθηναίους εἶναι , ἀλλʼ ἀπέραντα πονεῖ καὶ τοῖς ἐν Ἅιδου καταδίκοις προσόμοια . καίτοι τίς προθυμία λαμπροτέρα , τίς εὐψυχία φανερωτέρα τίνων Ἑλλήνων ἢ καθάπαξ εἰπεῖν ἀνθρώπων ἐξετάζοντι φανήσεται ; οἳ τῆς γῆς ἐξέστησαν ὑπὲρ τοῦ μήτʼ ἐν γῇ μήτʼ ἐν θαλάττῃ δουλεῦσαι , τὸ μὲν τηρεῖν τὰ ὑπάρχοντα δουλείας ἀρχὴν νομίσαντες εἶναι , τὴν δὲ τῶν ὄντων στέρησιν ἀφορμὴν τῶν μελλόντων ἀγαθῶν ποιησάμενοι , καὶ τοὺς ἔχοντας τὰ ἑαυτῶν ἔσωζον ἀφʼ ὧν αὐτοὶ προεῖντο τὴν αὑτῶν . ἡ μὲν δὴ πρὸ τῶν κινδύνων τε καὶ πρὸς τοὺς κινδύνους προθυμία τοσαύτη καὶ οὕτως ἄλογος ὡς εἰπεῖν , ἢ τό γε ἀληθέστερον εἰπεῖν , οὕτως εὔλογος · ἡ δὲ παρʼ αὐτὸν τὸν ἀγῶνα καὶ κίνδυνον οὕτω περιφανὴς ὥστε μόνους ἔξεστιν εἰπεῖν ἐπὶ σφῶν αὐτῶν νικῆσαι · πρῶτοι γὰρ ἐποίησαν τὴν τροπήν .
Lemmas: Ἀθηναῖος ὑπέρ σφεῖς ἀγωνίζομαι λείπω . ἄν εἰ πάλιν αὐτός ὁ θεός αὐτός ἐπανέρομαι , οὐκοῦν ὁμολογέω Ἀθηναῖος γε θαρσέω ὑπέρ ἑαυτοῦ μάλα ἤ σύ αὐτός , ἄρνησις οὐ εἰμί δήπουθεν . οὐ γάρ μέρος εἰς ὁ κοινός εἰσφέρω , ἀλλά ὁ παρά πᾶς συντέλεια μέρος ὁ ἴδιος ὁ πόλις γίγνομαι . ἀλλά μήν ὁ γε εὐψυχία καί τόλμα τοσοῦτος συνεισφέρω ὥστε μικρός εἰμί ὁ ὁ ναῦς τοσοῦτος ὑπερέχω . μόνος μέν γάρ ἅπας ἄνθρωπος ὑπομένω ὁ ἑαυτοῦ ἐκλείπω ὑπέρ ὁ μή ὁ ὁ ἄλλος ἅπας ἀνάστατος γίγνομαι ἐφοράω , μόνος δέ οὐ ὑπό πολέμιος οὗτος πάσχω , ὑπό σφεῖς αὐτός ἐξοικίζω ὑπέρ νίκη , οὐ κατά συμφορά ὑπό ἕτερος , ἀλλά ὅς ὁ ἄλλος πέρας εἰμί δοκέω ὁ ἐν ὁ πόλεμος ἀτύχημα , οὗτος εἰς ἀρετή τρέπω καί παραιρέω Ξέρξης ὁ ἐλπίς ὁ κατά ἑαυτοῦ , ἐνδείκνυμι οὗτος , ὅτι ἐάν μυριάκις κατέχω ὁ χώρα , ἐάν ὁ ἑστία διερευνάω , ἐάν ἐκ βάθρον ἅπας ἀνασπάω , οὐδείς μάλα ὁ ὁ Ἀθηναῖος ἀξίωμα καθαιρέω οὐδέ ἀφαιρέω σφεῖς ὁ γε Ἀθηναῖος εἰμί , ἀλλά ἀπέραντος πονέω καί ὁ ἐν ᾍδης κατάδικος προσόμοιος . καίτοι τίς προθυμία λαμπρός , τίς εὐψυχία φανερός τίς Ἕλλην ἤ καθάπαξ λέγω ἄνθρωπος ἐξετάζω φαίνω ; ὅς ὁ γῆ ἐξίστημι ὑπέρ ὁ μήτε ἐν γῆ μήτε ἐν θάλασσα δουλεύω , ὁ μέν τηρέω ὁ ὑπάρχω δουλεία ἀρχή νομίζω εἰμί , ὁ δέ ὁ εἰμί στέρησις ἀφορμή ὁ μέλλω ἀγαθός ποιέω , καί ὁ ἔχω ὁ ἑαυτοῦ σῴζω ἀπό ὅς αὐτός προίημι ὁ ἑαυτοῦ . ὁ μέν δή πρό ὁ κίνδυνος τε καί πρός ὁ κίνδυνος προθυμία τοσοῦτος καί οὕτως ἄλογος ὡς λέγω , ἤ ὁ γε ἀληθής λέγω , οὕτως εὔλογος · ὁ δέ παρά αὐτός ὁ ἀγών καί κίνδυνος οὕτως περιφανής ὥστε μόνος ἔξεστι λέγω ἐπί σφεῖς αὐτός νικάω · πρῶτος γάρ ποιέω ὁ τροπή .