aelius-aristides.panaqhnai-ko-s 183
Ἀθηναίων οὐδʼ ἰδεῖν ὑπέμεινεν , ἀλλʼ ἔστη κατὰ χώραν αἰδοῖ τοῦ κρείττονος . καὶ σιωπῶ τὸν Ἀλέξανδρον , ὡς ἀεὶ πρὸς αὐτὴν ἔσχε θεραπευτικῶς . ἥ τε νῦν ἀρχὴ γῆς τε καὶ θαλάττης , εἴη δὲ ἀθάνατος , οὐκ ἀναίνεται τὰς Ἀθήνας μὴ οὐκ ἐν διδασκάλων καὶ τροφέων μέρει κοσμεῖν , ἀλλὰ τοσαύτη τῶν τιμῶν ἐστιν ἡ περιουσία ὥστε τοσοῦτον ἑτέρως ἡ πόλις πράττει τὰ νῦν ὅσον οὐ πραγματεύεται . τὰ δὲ τῆς ἄλλης εὐδαιμονίας μικροῦ δεῖν παραπλήσιά ἐστιν αὐτῇ τοῖς ἐπʼ ἐκείνων τῶν χρόνων , ὅτʼ εἶχε τῆς Ἑλλάδος τὴν ἀρχὴν , καὶ προσόδων ἕνεκα καὶ προεδρίας καὶ τοῦ παρὰ πάντων συγκεχωρηκότος . ὃ δὲ πάντων θεοφιλέστατον , ὅτε μὲν γὰρ ἤνθει τὰ τῶν Ἑλλήνων , διετέλει καὶ Ἕλληνας καὶ βαρβάρους νικῶσα , ὧν δὲ μόνων ἔδοξεν ἔλαττον ἔχειν ἐν τοῖς ὕστερον , τούτων τοσούτῳ κάλλιον ἀπήλλαξε καὶ εὐτυχέστερον εἰς τέλος , ὥστε τῶν μὲν αἱ πόλεις ἀπολώλασιν , ὅσαι δὲ καὶ λοιπαὶ , τῷ τῆς ἀρχῆς ἄγονται νόμῳ καὶ φόροις καὶ τοῖς ἄλλοις ἀναγκαίοις ὑποκείμεναι ὑποτελεῖς · ἡ δʼ οὐ τοσοῦτον ἠλαττώθη τότʼ οὐδʼ εἰς τοσοῦτον τοῦ χρόνου ἐξ ὅσου καὶ ὅσῳ μέχρι τοῦδε οὐ μόνον πρὸ ἐκείνων , ἀλλὰ καὶ πρὸ τῶν ἄλλων τετίμηται . δῆλον δέ · Πέλλῃ μὲν γὰρ οὐδεὶς ἂν φιλοτιμοῖτο πατρίδι οὐδὲ Αἰγαῖς , Ἀθηναῖος δὲ οὐδείς ἐστιν Ἑλλήνων ὅστις οὐκ ἂν εὔξαιτο μᾶλλον ἢ τῆς ὑπαρχούσης πόλεως πολίτης γεγονέναι . οὐ μόνον δὲ τὰ τῶν ἰδιωτῶν οὕτω πρεσβεύουσι τὰς Ἀθήνας , ἀλλὰ καὶ πόλεις αἱ μὲν ὡς ἀληθῶς ἐνθένδε καὶ παρʼ ὑμῶν οἰκισθεῖσαι ἥδιον ἂν ὡς ἀφʼ ὑμῶν εἰσιν εἴποιεν ἢ τὴν ἴσην ὑμῖν κτήσαιντο δύναμιν , αἱ δὲ κύκλῳ περιέρχονται ζητοῦσαι τρόπον τινὰ εἰς ὑμᾶς ἀνενεγκεῖν . ἀλλὰ μὴν πέντε μέν ἐστι μνήμη βασιλειῶν , μὴ γένοιτο δὲ πλειόνων · τούτων δʼ ἐπὶ μὲν τῆς Ἀσσυρίων τῆς πρεσβυτάτης αἱ πρῶται τῆς πόλεώς εἰσι πράξεις , καὶ ὅσα τῶν θείων , εἰς τοῦτον ἐμπίπτει τὸν χρόνον · ἐπὶ δὲ τῆς δευτέρας ᾔρετο ἡ πόλις · τὴν δὲ τρίτην διὰ τέλους ἐνίκησεν · ἐν δὲ τῇ τετάρτῃ μόνη μὲν ἀντέσχεν , ἄριστα δὲ ἀπήλλαξε
Lemmas: Ἀθηναῖος οὐδέ ὁράω ὑπομένω , ἀλλά ἵστημι κατά χώρα αἰδώς ὁ κρατύς . καί σιωπάω ὁ Ἀλέξανδρος , ὡς ἀεί πρός αὐτός ἔχω θεραπευτικός . ὁ τε νῦν ἀρχή γῆ τε καί θάλασσα , εἰμί δέ ἀθάνατος , οὐ ἀναίνομαι ὁ Ἀθῆναι μή οὐ ἐν διδάσκαλος καί τροφεύς μέρος κοσμέω , ἀλλά τοσοῦτος ὁ τιμή εἰμί ὁ περιουσία ὥστε τοσοῦτος ἕτερος ὁ πόλις πράσσω ὁ νῦν ὅσος οὐ πραγματεύομαι . ὁ δέ ὁ ἄλλος εὐδαιμονία μικρός δέω παραπλήσιος εἰμί αὐτός ὁ ἐπί ἐκεῖνος ὁ χρόνος , ὅτε ἔχω ὁ Ἑλλάς ὁ ἀρχή , καί πρόσοδος ἕνεκα καί προεδρία καί ὁ παρά πᾶς συγχωρέω . ὅς δέ πᾶς θεοφιλής , ὅτε μέν γάρ ἀνθέω ὁ ὁ Ἕλλην , διατελέω καί Ἕλλην καί βάρβαρος νικάω , ὅς δέ μόνος δοκέω ἐλαχύς ἔχω ἐν ὁ ὕστερον , οὗτος τοσοῦτος καλός ἀπαλλάσσω καί εὐτυχής εἰς τέλος , ὥστε ὁ μέν ὁ πόλις ἀπόλλυμι , ὅσος δέ καί λοιπός , ὁ ὁ ἀρχή ἄγω νόμος καί φόρος καί ὁ ἄλλος ἀναγκαῖος ὑπόκειμαι ὑποτελής · ὁ δέ οὐ τοσοῦτος ἐλασσόω τότε οὐδέ εἰς τοσοῦτος ὁ χρόνος ἐκ ὅσος καί ὅσος μέχρι ὅδε οὐ μόνος πρό ἐκεῖνος , ἀλλά καί πρό ὁ ἄλλος τιμάω . δῆλος δέ · Πέλλα μέν γάρ οὐδείς ἄν φιλοτιμέομαι πατρίς οὐδέ Αἰγαί , Ἀθηναῖος δέ οὐδείς εἰμί Ἕλλην ὅστις οὐ ἄν εὔχομαι μάλα ἤ ὁ ὑπάρχω πόλις πολίτης γίγνομαι . οὐ μόνος δέ ὁ ὁ ἰδιώτης οὕτως πρεσβεύω ὁ Ἀθῆναι , ἀλλά καί πόλις ὁ μέν ὡς ἀληθής ἐνθένδε καί παρά σύ οἰκίζω ἡδύς ἄν ὡς ἀπό σύ εἰμί λέγω ἤ ὁ ἴσος σύ κτάομαι δύναμις , ὁ δέ κύκλος περιέρχομαι ζητέω τρόπος τις εἰς σύ ἀναφέρω . ἀλλά μήν πέντε μέν εἰμί μνήμη βασίλεια , μή γίγνομαι δέ πολύς · οὗτος δέ ἐπί μέν ὁ Ἀσσύριος ὁ πρέσβυς ὁ πρῶτος ὁ πόλις εἰμί πρᾶξις , καί ὅσος ὁ θεῖος , εἰς οὗτος ἐμπίπτω ὁ χρόνος · ἐπί δέ ὁ δεύτερος ἀείρω ὁ πόλις · ὁ δέ τρίτος διά τέλος νικάω · ἐν δέ ὁ τέταρτος μόνος μέν ἀντέχω , ἀγαθός δέ ἀπαλλάσσω