aelius-aristides.panaqhnai-ko-s 193
βούλομαι δὲ καὶ περὶ τῆς πολιτείας αὐτῆς μνησθῆναι διὰ βραχέων , ὡς ἂν οἷός τε ὦ · καὶ γὰρ ἅπαντες μὲν αὐτὴν ἐγκωμιάζουσιν , οὐ μὴν διηρευνήσατό γε ἅπαν τὸ ἐνὸν σχεδὸν οὐδείς · ἐγὼ δὲ ἁπλοῦν τε καὶ οὐχ ἁπλοῦν λέγω . τριῶν γὰρ οὐσῶν , ὡς ἀνωτάτω διελέσθαι , τῶν πολιτειῶν , ᾗ τις ἂν τίθηται , τίθεται τῇ πόλει . βασιλείαις μέν γε τὸ ἐξ ἀρχῆς φανεῖται χρωμένη , γενεὰς οὐκ ὀλίγας τινὰς , οὐ μόνον τῶν Ἐρεχθειδῶν , ἀλλὰ καὶ τῶν ὕστερον ἀξίων ὀφθέντων . δημοκρατία δʼ αὖ καὶ παιδὶ γνώριμος καὶ καθαρωτάτη δὴ καὶ μεγίστη τῶν πασῶν ἡ παρʼ ὑμῖν γεγενημένη . καὶ μὴν εἰς τὴν ἐξ Ἀρείου πάγου βουλὴν βλέψαντα πάντα ἂν ἡγοῦμαι φῆσαι μὴ εἶναι καλλίω λαβεῖν ἀριστοκρατίας εἰκόνα μηδʼ ἥτις σώζει μᾶλλον τοὔνομα . οὕτω πάντα τὰ τῶν πολιτειῶν παραδείγματα ἐνθένδε ὥρμηται · καθάπερ γὰρ νομοθετοῦσα τοῖς ἀνθρώποις ἡ πόλις πρὸς τοὺς αὑτῶν τρόπους ἑκάστοις ἐκλέγεσθαι τὸ πρόσφορον , οὕτω πάντα ἐξεῦρέ τε καὶ προὔθηκεν εἰς κοινὸν , βοηθοῦσα τῇ φύσει πανταχῆ · ὅπερ καὶ κατὰ τοὺς καρποὺς καὶ πολλὰ ἕτερα ἐπιδείκνυμεν αὐτὴν βεβουλευμένην . ὃ δέ γε ἔτι μεῖζον καὶ τελεώτερον , οἵ τε γὰρ βασιλεῖς αὐτοὶ φανοῦνται διαφερόντως τῶν ἄλλων τὴν κοινότητα ἀγαπήσαντες , καὶ μάλιστα δή που πρὸς τοὺς πολλοὺς ἐξ ἴσου ταῖς γνώμαις καταστάντες , ὅ τε δῆμος , εἴ τινα εὕροι που τῶν πολλῶν ὑπερέχοντα , ἐθελοντὴς ἑαυτοῦ προϊστάμενος καὶ χρώμενος οἷον ἄρχοντι διηνεκεῖ , τὸ δʼ αὐτὸ τοῦτο καὶ τοῖς ὀλίγοις φυλάττων , εἰ τῶν ἄλλων ἀμείνους ὄντας αἴσθοιτο , ἐφαμίλλους δὲ ἐν σφίσιν αὐτοῖς . ὡσαύτως δὲ καὶ ἡ βουλὴ τὸν δῆμον ὅπως μείζω καταστήσῃ σκοποῦσʼ ἀεὶ , τὸ δʼ αὑτῆς οὐδεπώποτε ἰδίᾳ λογισαμένη , ἀλλὰ ταύτην καὶ καλὴν καὶ γιγνομένην πλεονεξίαν ἑαυτῆς κρίνουσα , τὸ τῶν πολλῶν ἐπὶ σωτηρίᾳ μετʼ εὐδοξίας προΐστασθαι . ὥστʼ εἰκότως οὐ μόνον κατὰ τὴν πολιτείαν ἑκάστην , ἀλλὰ καὶ κατὰ τὴν κρᾶσιν τῶν πολιτειῶν παρὰ πάντας τοὺς ἄλλους εὐδοκιμεῖν εἶναι τῇ
Lemmas: βούλομαι δέ καί περί ὁ πολιτεία αὐτός μιμνῄσκω διά βραχύς , ὡς ἄν οἷος τε εἰμί · καί γάρ ἅπας μέν αὐτός ἐγκωμιάζω , οὐ μήν διερευνάω γε ἅπας ὁ ἔνειμι σχεδόν οὐδείς · ἐγώ δέ ἁπλόος τε καί οὐ ἁπλόος λέγω . τρεῖς γάρ εἰμί , ὡς ἄνω διαιρέω , ὁ πολιτεία , ᾗ τις ἄν τίθημι , τίθημι ὁ πόλις . βασίλεια μέν γε ὁ ἐκ ἀρχή φαίνω χράω , γενεά οὐ ὀλίγος τις , οὐ μόνος ὁ Ἐρεχθεῖδαι , ἀλλά καί ὁ ὕστερον ἄξιος ὁράω . δημοκρατία δέ αὖ καί παῖς γνώριμος καί καθαρός δή καί μέγας ὁ πᾶς ὁ παρά σύ γίγνομαι . καί μήν εἰς ὁ ἐκ Ἄρειος πάγος βουλή βλέπω πᾶς ἄν ἡγέομαι φημί μή εἰμί καλός λαμβάνω ἀριστοκρατία εἰκών μηδέ ὅστις σῴζω μάλα ὄνομα . οὕτως πᾶς ὁ ὁ πολιτεία παράδειγμα ἐνθένδε ὁρμάω · καθά γάρ νομοθετέω ὁ ἄνθρωπος ὁ πόλις πρός ὁ ἑαυτοῦ τρόπος ἕκαστος ἐκλέγω ὁ πρόσφορος , οὕτως πᾶς ἐξευρίσκω τε καί προτίθημι εἰς κοινός , βοηθέω ὁ φύσις πανταχῇ · ὅς καί κατά ὁ καρπός καί πολύς ἕτερος ἐπιδείκνυμι αὐτός βουλεύω . ὅς δέ γε ἔτι μέγας καί τέλειος , ὁ τε γάρ βασιλεύς αὐτός φαίνω διαφερόντως ὁ ἄλλος ὁ κοινότης ἀγαπάω , καί μάλα δή που πρός ὁ πολύς ἐκ ἴσος ὁ γνώμη καθίστημι , ὁ τε δῆμος , εἰ τις εὑρίσκω που ὁ πολύς ὑπερέχω , ἐθελοντής ἑαυτοῦ προΐστημι καί χράω οἷος ἄρχων διηνεκής , ὁ δέ αὐτός οὗτος καί ὁ ὀλίγος φυλάσσω , εἰ ὁ ἄλλος ἀγαθός εἰμί αἰσθάνομαι , ἐφάμιλλος δέ ἐν σφεῖς αὐτός . ὡσαύτως δέ καί ὁ βουλή ὁ δῆμος ὅπως μέγας καθίστημι σκοπέω ἀεί , ὁ δέ ἑαυτοῦ οὐδεπώποτε ἴδιος λογίζομαι , ἀλλά οὗτος καί καλός καί γίγνομαι πλεονεξία ἑαυτοῦ κρίνω , ὁ ὁ πολύς ἐπί σωτηρία μετά εὐδοξία προΐστημι . ὥστε ἔοικα οὐ μόνος κατά ὁ πολιτεία ἕκαστος , ἀλλά καί κατά ὁ κρᾶσις ὁ πολιτεία παρά πᾶς ὁ ἄλλος εὐδοκιμέω εἰμί ὁ