aelius-aristides.panaqhnai-ko-s 137
τριῶν γε ἕν τι κατηνάγκαστο , ἢ πάντων εἰξάντων ἔχειν τὴν ἡγεμονίαν , οὗ μεῖζον οὐδὲν ἂν εἴποι τις δεῖγμα τῆς ἐκείνων ἀρετῆς καὶ τοῦ προῖκα τοὺς Ἕλληνας ἐλευθεροῦν , ἢ μηδενὸς ταῦτα συγχωροῦντος ἅπαντας οἴχεσθαι καταλειφθέντας , ἢ δίχα τὰς ψήφους ἐλθεῖν , ἐν ᾧ στασιάζειν καὶ πολεμεῖν πρὸς ἀλλήλους ἦν , οὐκ ἔχοντας ὅπως χρὴ τοῖς βαρβάροις · ὃ τῇ μὲν τοῦ πράγματος φύσει συμβὰν , τῇ δὲ ἐκείνων προνοίᾳ κωλυθὲν φαίνεται . καὶ μὴν εἰ μὲν ἐκίνει ταῦτα αὐτοὺς ἃ νῦν διεξῆλθον , εἶτα κατεῖχον σιγῇ τοὺς λογισμοὺς , ἐσχάτης βάσανον καρτερίας παρεῖχον . εἰ δʼ οὐδὲν ᾤοντο ἐλαττοῦσθαι , τίνας εἰς ταυτὸν ἄξιον ἐκείνοις θεῖναι , οἳ μόνοις ᾔδεσαν τοῖς βαρβάροις ὀργίζεσθαι ; ἀλλʼ οἶμαι πρὸς ἓν τοῦτο ἅπαντα συνετάξαντο , ὅπως καὶ τοὺς παρόντας καὶ τοὺς ἀπόντας τοὺς μὲν ἑκόντας , τοὺς δʼ ἄκοντας ἐξαιρήσονται καὶ τοῦτο δίκαιον ἑώρων μόνον , ἐπεὶ πάντα γε εἰ καθαρῶς ἐξήταζον , οὐδεὶς ἂν Ἑλλήνων τότʼ ἦν ἐν Σαλαμῖνι . προσθήσω γὰρ εὐφημίας ἕνεκα τὴν Σαλαμῖνα . νῦν δὲ τοῦτο σφίσιν ἔκριναν ἐξαρκεῖν , καταστῆναι τοῖς Ἕλλησι τὰ πράγματα . καὶ διὰ τοῦτο οὐ μόνον τῆς ἡγεμονίας , ἀλλὰ καὶ τῆς πόλεως αὐτῆς ἀπέστησαν , ἁπάσης ἰδίας ἀσφαλείας καὶ πλεονεξίας τὰ κοινῇ συμφέροντα προκρίναντες , καὶ νομίζοντες ταύτην ὡς ἀληθῶς καὶ μεγάλην ἡγεμονίαν κατεργάσεσθαι , ἐὰν ἡγήσωνται τοῖς Ἕλλησι πρὸς τὴν ἐλευθερίαν καὶ τὸ σωθῆναι . Λακεδαιμονίους δὲ , ὥσπερ οἱ τοὺς παῖδας προδιδάσκοντες , ἐβουλήθησαν προθυμοτέρους ποιῆσαι . καὶ διὰ τοῦτο ἤγαγον εἰς τὸ πρόσθεν παρακλήσεως ἕνεκα καὶ τοῦ τὰ πραττόμενα ὑπὸ σφῶν μιμεῖσθαι . ταῦτα δὲ ἐποίουν καὶ τοῖς ψηφίσμασιν . οὐ μὴν ὥσπερ τῷ ῥήματι καὶ τῷ κέρᾳ τῆς παρατάξεως , οὕτω κἀν ταῖς πράξεσι τὴν ἡγεμονίαν ἑτέροις παρεῖσαν , πόθεν ; ἀλλʼ οἱ μὲν ὄνομα ἡγεμόνων , οἱ δʼ ἔργα παρείχοντο , καὶ τοσούτῳ κάλλιον αὐτοῖς τὸ σχῆμα καθίστατο ὅσῳ τῶν ἡγεμόνων αὐτῶν
Lemmas: τρεῖς γε εἷς τις καταναγκάζω , ἤ πᾶς εἴκω ἔχω ὁ ἡγεμονία , ὅς μέγας οὐδείς ἄν λέγω τις δεῖγμα ὁ ἐκεῖνος ἀρετή καί ὁ προῖκα ὁ Ἕλλην ἐλευθερόω , ἤ μηδείς οὗτος συγχωρέω ἅπας οἴχομαι καταλείπω , ἤ δίχα ὁ ψῆφος ἔρχομαι , ἐν ὅς στασιάζω καί πολεμέω πρός ἀλλήλων εἰμί , οὐ ἔχω ὅπως χρή ὁ βάρβαρος · ὅς ὁ μέν ὁ πρᾶγμα φύσις συμβαίνω , ὁ δέ ἐκεῖνος πρόνοια κωλύω φαίνω . καί μήν εἰ μέν κινέω οὗτος αὐτός ὅς νῦν διεξέρχομαι , εἶτα κατέχω σιγή ὁ λογισμός , ἔσχατος βάσανος καρτερία παρέχω . εἰ δέ οὐδείς οἴομαι ἐλασσόω , τίς εἰς τατός ἄξιος ἐκεῖνος τίθημι , ὅς μόνος οἶδα ὁ βάρβαρος ὀργίζω ; ἀλλά οἴομαι πρός εἷς οὗτος ἅπας συντάσσω , ὅπως καί ὁ πάρειμι καί ὁ ἄπειμι ὁ μέν ἑκών , ὁ δέ ἄκων ἐξαιρέω καί οὗτος δίκαιος ὁράω μόνος , ἐπεί πᾶς γε εἰ καθαρός ἐξετάζω , οὐδείς ἄν Ἕλλην τότε εἰμί ἐν Σαλαμίς . προστίθημι γάρ εὐφημία ἕνεκα ὁ Σαλαμίς . νῦν δέ οὗτος σφεῖς κρίνω ἐξαρκέω , καθίστημι ὁ Ἕλλην ὁ πρᾶγμα . καί διά οὗτος οὐ μόνος ὁ ἡγεμονία , ἀλλά καί ὁ πόλις αὐτός ἀφίστημι , ἅπας ἴδιος ἀσφάλεια καί πλεονεξία ὁ κοινῇ συμφέρω προκρίνω , καί νομίζω οὗτος ὡς ἀληθής καί μέγας ἡγεμονία κατεργάζομαι , ἐάν ἡγέομαι ὁ Ἕλλην πρός ὁ ἐλευθερία καί ὁ σῴζω . Λακεδαιμόνιος δέ , ὥσπερ ὁ ὁ παῖς προδιδάσκω , βούλομαι πρόθυμος ποιέω . καί διά οὗτος ἄγω εἰς ὁ πρόσθεν παράκλησις ἕνεκα καί ὁ ὁ πράσσω ὑπό σφεῖς μιμέομαι . οὗτος δέ ποιέω καί ὁ ψήφισμα . οὐ μήν ὥσπερ ὁ ῥῆμα καί ὁ κέρας ὁ παράταξις , οὕτως ἐν ὁ πρᾶξις ὁ ἡγεμονία ἕτερος παρέζομαι , πόθεν ; ἀλλά ὁ μέν ὄνομα ἡγεμών , ὁ δέ ἔργον παρέχω , καί τοσοῦτος καλός αὐτός ὁ σχῆμα καθίστημι ὅσος ὁ ἡγεμών αὐτός