aelius-aristides.panaqhnai-ko-s 129
διετέθησαν , μᾶλλον δὲ τοῖς χειμάρροις εἰς τοὐναντίον περιέστησαν · ὥσπερ γὰρ τὰ ἐκείνων ῥεύματα ἐκ Διὸς αὔξεται , οὕτως ὑπὸ Ξέρξῃ πάντα ἐπέλιπεν . ἐδέχετο δʼ αὐτὸν οὔτε γῆ οὔτε θάλαττα ἱκανῶς , καὶ ταῦτα εἶπε πρὸς τὴν ἐκείνου χρείαν καὶ μετέβαλλεν εἰς ἄλληλα . γῆ τε γὰρ ἡ μὲν ἐγίγνετο , ἡ δʼ ἀπώλλυτο , καὶ θάλαττα ὑπεχώρει καὶ πάλιν συνῄει τῷ βασιλεῖ · — καὶ νῦν ἐστι τῆς νέας θαλάττης ὅσος τῆς ἐκείνου διαβάσεως χρόνος καὶ ὁ Ἄθως ἀντὶ στήλης τῷ ἔργῳ λέλειπται · — ὡς δʼ εἰπεῖν πάντα κινουμένοις ἐῴκει καὶ μεθισταμένοις ὡς ἐκείνῳ δοκοίη . κάμηλοι δὲ χρυσοῦ καὶ ἀργύρου κατέλαμπον , ὅσον μήκιστόν ἐστιν ἀνύσαι , τοσοῦτον ἐπέχουσαι . εἰ δʼ ἐπιθυμήσειε σκιᾶς , δένδρον ἦν αὐτῷ χρυσοῦν ἡ σκιά . ὥστε νύκτωρ μὲν ἤστραπτεν ἀργύρῳ καὶ χρυσῷ , μεθʼ ἡμέραν δὲ νύκτα ἐπῆγεν ὁσαχοῦ τοξεῦσαι κελεύσειε . πολλοῖς δʼ ἦν ἀφανὴς ὧν ἦγεν οὗ γῆς εἴη τὰ νῦν . οὐδὲν δʼ ἦν ἔθνος τῶν κατὰ τὴν πορείαν μεῖζον ἢ κρύπτεσθαι . φιλονεικήσας δὲ μαθεῖν ὁ πάντα ἄτοπος βασιλεὺς ὁπόσους ἄγει , χρῆν γὰρ καὶ τοῦτο ἐκείνῳ γενέσθαι δυνατὸν , ἠναγκάσθη μετρῆσαι τρόπον δή τινα μᾶλλον ἢ ἀριθμῆσαι τὴν στρατιὰν , καὶ κατασκευασάμενος τεῖχος μυρίανδρον πρὸς μέτρον ἠρίθμει . καὶ ὁ μὲν οὕτω πάντα κινῶν ᾔει , τοσαῦτα προσλαμβάνων ὁπόσοις ἐντύχοι , καὶ κατεπτήχει καὶ ἔθνη καὶ πόλεις καὶ πάντα γένη καὶ Εὐρωπαῖα καὶ τὰ ἐπὶ τῆς Ἀσίας πάντα , καὶ πρὸς τὴν κίνησιν εἶκεν ὥσπερ τὰ κοῦφα σὺν πολλῷ τῷ φόβῳ . ἡ πόλις δʼ ἕτερα ἀντεπεδείκνυτο , οὐδʼ ἦν Ξέρξην μᾶλλον θαυμάσαι τῆς ὑπερηφανίας ἢ τὴν πόλιν τοῦ μηδὲν τῶν ἐκείνου θαυμάσαι · ἣ θορύβου τοσούτου διὰ γῆς ἁπάσης καταρραγέντος καὶ τῶν ἠπείρων ἀμφοτέρων κρινομένων ἐπὶ τῆς Ἑλλάδος ἀντέσχεν , ὥσπερ ἔρυμα καὶ πρόβολος , ἀπʼ ἀρχῆς ἀρξαμένη καὶ αὐτὴ τὰ αὑτῆς
Lemmas: διατίθημι , μάλα δέ ὁ χειμάρρους εἰς ἐναντίος περιίστημι · ὥσπερ γάρ ὁ ἐκεῖνος ῥεῦμα ἐκ Ζεύς αὐξάνω , οὕτως ὑπό Ξέρξης πᾶς ἐπιλίπτομαι . δέχομαι δέ αὐτός οὔτε γῆ οὔτε θάλασσα ἱκανός , καί οὗτος λέγω πρός ὁ ἐκεῖνος χρεία καί μεταβάλλω εἰς ἀλλήλων . γῆ τε γάρ ὁ μέν γίγνομαι , ὁ δέ ἀπόλλυμι , καί θάλασσα ὑποχωρέω καί πάλιν συνέρχομαι ὁ βασιλεύς · — καί νῦν εἰμί ὁ νέος θάλασσα ὅσος ὁ ἐκεῖνος διάβασις χρόνος καί ὁ Ἄθως ἀντί στήλη ὁ ἔργον λείπω · — ὡς δέ λέγω πᾶς κινέω ἔοικα καί μεθίστημι ὡς ἐκεῖνος δοκέω . κάμηλος δέ χρυσός καί ἄργυρος καταλάμπω , ὅσος μήκιστος εἰμί ἀνύω , τοσοῦτος ἐπέχω . εἰ δέ ἐπιθυμέω σκιά , δένδρον εἰμί αὐτός χρύσεος ὁ σκιά . ὥστε νύκτωρ μέν ἀστράπτω ἄργυρος καί χρυσός , μετά ἡμέρα δέ νύξ ἐπάγω ὁσαχοῦ τοξεύω κελεύω . πολύς δέ εἰμί ἀφανής ὅς ἄγω οὗ γῆ εἰμί ὁ νῦν . οὐδείς δέ εἰμί ἔθνος ὁ κατά ὁ πορεία μέγας ἤ κρύπτω . φιλονεικέω δέ μανθάνω ὁ πᾶς ἄτοπος βασιλεύς ὁπόσος ἄγω , χρή γάρ καί οὗτος ἐκεῖνος γίγνομαι δυνατός , ἀναγκάζω μετρέω τρόπος δή τις μάλα ἤ ἀριθμέω ὁ στρατιά , καί κατασκευάζω τεῖχος μυρίανδρος πρός μέτρον ἀριθμέω . καί ὁ μέν οὕτως πᾶς κινέω ἔρχομαι , τοσοῦτος προσλαμβάνω ὁπόσος ἐντυγχάνω , καί καταπτήσσω καί ἔθνος καί πόλις καί πᾶς γένος καί Εὐρωπαῖος καί ὁ ἐπί ὁ Ἀσία πᾶς , καί πρός ὁ κίνησις ἔοικα ὥσπερ ὁ κοῦφος σύν πολύς ὁ φόβος . ὁ πόλις δέ ἕτερος ἀντεπιδείκνυμι , οὐδέ εἰμί Ξέρξης μάλα θαυμάζω ὁ ὑπερηφανία ἤ ὁ πόλις ὁ μηδείς ὁ ἐκεῖνος θαυμάζω · ὁ θόρυβος τοσοῦτος διά γῆ ἅπας καταράσσω καί ὁ ἤπειρος ἀμφότερος κρίνω ἐπί ὁ Ἑλλάς ἀντέχω , ὥσπερ ἔρυμα καί πρόβολος , ἀπό ἀρχή ἄρχω καί αὐτός ὁ ἑαυτοῦ