aelius-aristides.panaqhnai-ko-s 122
τούτοις ἔδει χρήσασθαι καὶ προβουλεῦσαι περὶ τῶν ὅλων , ἅπαντα ἡ πόλις ἐξήταζεν , ἀπʼ ἀρχῆς προτάξασα τῶν Ἑλλήνων ἑαυτήν . καὶ διχόθεν ἤδη ἀπὸ Περσῶν καὶ Ἀθηναίων συνεκροτεῖτο ὁ πόλεμος , τοῦ μὲν ἀπειλοῦντος καὶ πειρωμένου , τῆς δʼ ἀνθεστηκυίας καὶ νικώσης εὐθὺς ταῖς ἀποκρίσεσι . καὶ παρʼ ἀμφοτέρων τούτων ἐμαρτυρεῖτο ὅτι Ἀθηναίων καὶ Περσῶν ἐστιν ὁ πόλεμος περὶ τῆς Ἑλλάδος , τῶν μὲν λαβεῖν πειρωμένων , τῶν δὲ κωλῦσαι . ἐν ἐκείνοις μέντοι τοῖς καιροῖς ἔργα λόγων ἡττήθη—λέγω δὲ τὰ τῶν ἄλλων ἔργα λόγων τῶν παρʼ ὑμῖν—καὶ ψήφισμα τροπαίου κρεῖττον εἰς μνήμην ἐνίκησεν ἅμα λόγῳ καὶ ἔργῳ νικῆσαν . εὐθὺς γὰρ ἐν χεροῖν κύριον ἦν οὐ τῇ χειροτονίᾳ μόνον , ὡς νόμος , ἀλλὰ καὶ τῷ διαφθεῖραι τοὺς ἀγγέλους . τῷ δʼ ἑρμηνεύσαντι τὰ γράμματα διαχειροτονίαν μὲν ἀπέδοσαν , ἵνʼ , ἐπειδήπερ Ἕλλην ἦν , ἔχοι πλέον τὴν τῆς κρίσεως εἰκόνα , ἀπέκτειναν δὲ καὶ τοῦτον , ὡς οὐδʼ ἄχρι φωνῆς διακονῆσαι προσῆκον τοῖς βαρβάροις . καὶ τὸ ἰσχυρὸν περιῆλθεν αὐτῷ · τὸν γὰρ τῆς πόλεως ἄποικον οὐκ ἠξίουν κατὰ τῆς πόλεως καὶ τῶν Ἑλλήνων ἑρμηνέα τῷ φύσει πολεμίῳ γίγνεσθαι . καὶ οὕτω δὴ ῥίπτουσιν εἰς τὸ βάραθρον , ὥστʼ ἄλλους ἀναγγεῖλαι τῷ βασιλεῖ τὰς ἀποκρίσεις καὶ παρὰ τῶν πεμφθέντων μὴ ἐκγενέσθαι μαθεῖν . ὁ δὲ δὴ καὶ δὴ λαμπρῶς ἐκινεῖτο , καὶ τοῦτο μὲν τοῖς ὑπάρχοις ἐκέλευεν ἑτοιμάζειν αὐτόθεν τὰς πέδας ὑπερβαλὼν ἢ καθʼ ὅσους ᾤετο τοὺς Ἀθηναίους εἶναι , ἵνα μηδεὶς ἄδετος αὐτῶν διαφύγοι , καὶ τῆς ὀργῆς ἀπολαύων ἕως ἐξῆν , τοῦτο δὲ τοῖς πλήθεσιν ἄλλα ἄλλοις ἐπέταττεν . ἐκ δὲ τούτου κήρυκες μὲν οὐκέτι ἐφοίτων εἰς τὴν Ἑλλάδα , αὐτάγγελον δὲ ἤδη κατέπεμπε τὸν στόλον , προστήσας ἄρχοντας Περσῶν τοὺς ἀρίστους , καὶ δίδωσι πλῆθος στρατιᾶς . οὗ τὸ διαλλάττον παρʼ ἑκάστους τοὺς ἀφηγουμένους τοσοῦτόν ἐστιν ὥστʼ εἶναι τὸν μέγιστον ὅρον στόλου , βουλόμενος μηδεμίαν πρόφασιν λιπεῖν μήτʼ
Lemmas: οὗτος δέω χράω καί προβουλεύω περί ὁ ὅλος , ἅπας ὁ πόλις ἐξετάζω , ἀπό ἀρχή προτάσσω ὁ Ἕλλην ἑαυτοῦ . καί διχόθεν ἤδη ἀπό Πέρσης καί Ἀθηναῖος συγκροτέω ὁ πόλεμος , ὁ μέν ἀπειλέω καί πειράω , ὁ δέ ἀνθίστημι καί νικάω εὐθύς ὁ ἀπόκρισις . καί παρά ἀμφότερος οὗτος μαρτυρέω ὅτι Ἀθηναῖος καί Πέρσης εἰμί ὁ πόλεμος περί ὁ Ἑλλάς , ὁ μέν λαμβάνω πειράω , ὁ δέ κωλύω . ἐν ἐκεῖνος μέντοι ὁ καιρός ἔργον λόγος ἡττήθη—λέγω δέ ὁ ὁ ἄλλος ἔργον λόγος ὁ παρά ὑμῖν—καὶ ψήφισμα τρόπαιον κρατύς εἰς μνήμη νικάω ἅμα λόγος καί ἔργον νικάω . εὐθύς γάρ ἐν χείρ κύριος εἰμί οὐ ὁ χειροτονία μόνος , ὡς νόμος , ἀλλά καί ὁ διαφθείρω ὁ ἄγγελος . ὁ δέ ἑρμηνεύω ὁ γράμμα διαχειροτονία μέν ἀποδίδωμι , ἵνα , ἐπειδή Ἕλλην εἰμί , ἔχω πολύς ὁ ὁ κρίσις εἰκών , ἀποκτείνω δέ καί οὗτος , ὡς οὐδέ ἄχρι φωνή διακονέω προσήκω ὁ βάρβαρος . καί ὁ ἰσχυρός περιέρχομαι αὐτός · ὁ γάρ ὁ πόλις ἄποικος οὐ ἀξιόω κατά ὁ πόλις καί ὁ Ἕλλην ἑρμηνεύς ὁ φύσις πολέμιος γίγνομαι . καί οὕτως δή ῥίπτω εἰς ὁ βάραθρον , ὥστε ἄλλος ἀναγγέλλω ὁ βασιλεύς ὁ ἀπόκρισις καί παρά ὁ πέμπω μή ἐκγίγνομαι μανθάνω . ὁ δέ δή καί δή λαμπρός κινέω , καί οὗτος μέν ὁ ὕπαρχος κελεύω ἑτοιμάζω αὐτόθεν ὁ πέδη ὑπερβάλλω ἤ κατά ὅσος οἴομαι ὁ Ἀθηναῖος εἰμί , ἵνα μηδείς ἄδετος αὐτός διαφεύγω , καί ὁ ὀργή ἀπολαύω ἕως ἔξεστι , οὗτος δέ ὁ πλῆθος ἄλλος ἄλλος ἐπιτάσσω . ἐκ δέ οὗτος κῆρυξ μέν οὐκέτι φοιτάω εἰς ὁ Ἑλλάς , αὐτάγγελος δέ ἤδη καταπέμπω ὁ στόλος , προΐστημι ἄρχω Πέρσης ὁ ἀγαθός , καί δίδωμι πλῆθος στρατιά . ὅς ὁ διαλλάσσω παρά ἕκαστος ὁ ἀφηγέομαι τοσοῦτος εἰμί ὥστε εἰμί ὁ μέγας ὅρος στόλος , βούλομαι μηδείς πρόφασις λείπω μήτε