aelius-aristides.panaqhnai-ko-s 130
ἐπιδεικνύναι . πρῶτον μὲν τοῖς περὶ τὰς ἐπιστολὰς ἀκροβολισμοῖς καὶ πείραις τοσοῦτον ὑπερέσχε φρονήματι καὶ τοσοῦτον ἀπέσχε τοῦ πτοηθῆναι πρὸς τὰς τῶν ἀτόπων ἐκείνων φόβων ἐπαγωγὰς , ὥστʼ οὐκ ἐδεήθη ψηφίσματος πρὸς ταῦτα ἔτι , ἀλλʼ ὥσπερ ἑνὸς κοινοῦ νενικηκότος τοῦ κατὰ Δαρεῖον , μηδένα ἀκούειν βαρβάρων , πρὶν ἐκκλησίαν ἀποδοῦναι , ἀφανίζει τοὺς ἀγγέλους αὐτῇ σκευῇ καὶ ποικίλμασι , καὶ τοῖς εὖ φρονοῦσι τῶν Ἑλλήνων ἡγεμὼν τῆς ἀποκρίσεως ἐγένετο . ἔπειτα πάντων ἀγγελλόντων τὰ δεινὰ δὴ ταῦτα , ὅτι πάντα χρήματα μίγνυται καὶ τῶν Ἑλλήνων κερδανοῦσιν οἱ τελευταῖοι , πάντες δὲ ὥσπερ ὑπὸ κύματος τοῦ πολέμου καλυφθήσονται , καὶ τοσαύτης κατεχούσης ἐκπλήξεως τοῦ βαρβάρου ὥστʼ εἰκάζειν θεῶν τινος εἶναι πορείαν μετὰ τῶν λοιπῶν ἀνθρώπων ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα ἐλαύνοντος , οὐδὲν μᾶλλον ὑφεῖτο οὐδὲ μετέγνω περὶ ὧν ἐβουλεύσατο , οὐδὲ ἐμέμψατο αὐτῇ τῆς ἀποκρίσεως , ἀλλὰ τούς τε Ἕλληνας συνεκάλει πρὸς τὸν ἀγῶνα τὸν κοινὸν , αἰσχυνομένη μοι δοκεῖν μόνη φανῆναι τῷ βαρβάρῳ , καθάπερ πρότερον Μαραθῶνι . οὐ γὰρ αὐτή γε ἐν ἄλλοις εἶχε τὰς ἐλπίδας τῆς σωτηρίας , ἀλλὰ πάντες εἶχον ἐν αὐτῇ τὰς ὑπὲρ αὑτῶν , οἵ γε ὁμοίως τε σωτηρίας δεόμενοι καὶ ἐλευθερίας , καὶ τὸ παράδειγμα ὑπῆρχεν ἀμφοῖν ἐγγύθεν ἡ προτέρα κρίσις , ἐσκόπει τε ὅ τι βουλευσαμένη πρῶτον ἀντεκπλήξει τὸν βάρβαρον · καὶ παρῆλθέ γε αὐτὸν τοῖς θαύμασι . μετοικίζεται γὰρ ἐξαναστᾶσα , καὶ τὸ μέγιστον ἁπάντων , γῆς μὲν οὐδαμοῦ , πᾶσα γὰρ εἴχετο , ἡ δὲ εἰς τὴν θάλατταν ἀπεχώρει , καὶ τῆς περὶ τὸν Ἄθω διωρυχῆς καὶ τοῦ πορθμοῦ τῆς γεφύρας οὔτε εἰς ἀκοὴν ἀηδέστερον οὔτε γνώμῃ φαυλότερον τοῦτο τὸ τόλμημα ἀντεπεδείξατο ἐπὶ τῆς θαλάττης φανεῖσα , καὶ Ξέρξῃ καταλιποῦσα τὸ ἴχνος μόνον προσιδεῖν · ὥστʼ ἐλθὼν οὐχ εὗρε τὴν πόλιν οὐδὲ εἶχε λαβεῖν ἔχων ὡς ᾤετο · οὕτως
Lemmas: ἐπιδείκνυμι . πρῶτος μέν ὁ περί ὁ ἐπιστολή ἀκροβόλισις καί πεῖρα τοσοῦτος ὑπερέχω φρόνημα καί τοσοῦτος ἀπέχω ὁ πτοέω πρός ὁ ὁ ἄτοπος ἐκεῖνος φόβος ἐπαγωγή , ὥστε οὐ δέω ψήφισμα πρός οὗτος ἔτι , ἀλλά ὥσπερ εἷς κοινός νικάω ὁ κατά Δαρεῖος , μηδείς ἀκούω βάρβαρος , πρίν ἐκκλησία ἀποδίδωμι , ἀφανίζω ὁ ἄγγελος αὐτός σκευή καί ποίκιλμα , καί ὁ εὖ φρονέω ὁ Ἕλλην ἡγεμών ὁ ἀπόκρισις γίγνομαι . ἔπειτα πᾶς ἀγγέλλω ὁ δεινός δή οὗτος , ὅτι πᾶς χρῆμα μείγνυμι καί ὁ Ἕλλην κερδαίνω ὁ τελευταῖος , πᾶς δέ ὥσπερ ὑπό κῦμα ὁ πόλεμος καλύπτω , καί τοσοῦτος κατέχω ἔκπληξις ὁ βάρβαρος ὥστε εἰκάζω θεός τις εἰμί πορεία μετά ὁ λοιπός ἄνθρωπος ἐπί ὁ Ἑλλάς ἐλαύνω , οὐδείς μάλα ὑφάω οὐδέ μεταγιγνώσκω περί ὅς βουλεύω , οὐδέ μέμφομαι αὐτός ὁ ἀπόκρισις , ἀλλά ὁ τε Ἕλλην συγκαλέω πρός ὁ ἀγών ὁ κοινός , αἰσχύνω ἐγώ δοκέω μόνος φαίνω ὁ βάρβαρος , καθά πρότερος Μαραθών . οὐ γάρ αὐτός γε ἐν ἄλλος ἔχω ὁ ἐλπίς ὁ σωτηρία , ἀλλά πᾶς ἔχω ἐν αὐτός ὁ ὑπέρ ἑαυτοῦ , ὁ γε ὅμοιος τε σωτηρία δέω καί ἐλευθερία , καί ὁ παράδειγμα ὑπάρχω ἄμφω ἐγγύθεν ὁ πρότερος κρίσις , σκοπέω τε ὅς τις βουλεύω πρῶτος ἀντεκπλήσσω ὁ βάρβαρος · καί παρέρχομαι γε αὐτός ὁ θαῦμα . μετοικίζω γάρ ἐξανίστημι , καί ὁ μέγας ἅπας , γῆ μέν οὐδαμοῦ , πᾶς γάρ ἔχω , ὁ δέ εἰς ὁ θάλασσα ἀποχωρέω , καί ὁ περί ὁ Ἄθως διωρυχή καί ὁ πορθμός ὁ γέφυρα οὔτε εἰς ἀκοή ἀηδής οὔτε γνώμη φαῦλος οὗτος ὁ τόλμημα ἀντεπιδείκνυμι ἐπί ὁ θάλασσα φαίνω , καί Ξέρξης καταλείπω ὁ ἴχνος μόνος προσοράω · ὥστε ἔρχομαι οὐ εὑρίσκω ὁ πόλις οὐδέ ἔχω λαμβάνω ἔχω ὡς οἴομαι · οὕτως