aelius-aristides.panaqhnai-ko-s 188
φανερῶς , καὶ μάλα τῶν Ἀθηνῶν κόσμος οἰκεῖος , καὶ οἷα δὴ τῆς παρούσης ἐξουσίας καὶ διαίτης , λουτρά τε σεμνότητι καὶ τρυφῇ νικῶντα καὶ δρόμοι καὶ γυμνάσια · ὥστʼ εἴ τις τῆς πόλεως περιέλοι τοὺς Ἐριχθονίους , τοὺς Κέκροπας , τὰ μυθώδη , τὰ τῶν καρπῶν , τὰ τρόπαια τὰ ἐν τῇ γῇ καὶ τῇ θαλάττῃ , τοὺς λόγους , τοὺς ἄνδρας , πάντα διʼ ὧν τὸν αἰῶνα διεξελήλυθε , σκοποῖτο δʼ αὐτὴν , ὥσπερ τὰς νῦν φρονούσας ἐφʼ αὑταῖς , ἐξαρκεῖν αὐτὴν τοῖς ὁρωμένοις νικᾶν . καὶ μὴν τὰ μὲν ἔσχηκε , τὰ δὲ ἔχει , καὶ οὔτε οἷς ὑπερεῖχεν ἀφῄρηται τὴν μνήμην οὔτʼ αὖ τῆς παρούσης εὐδαιμονίας ἀπολέλειπται , εἴ τῳ καὶ τούτων φίλον μεμνῆσθαι , ἀλλὰ μόνη δὴ πόλεων τὰ μὲν παλαιὰ τοῖς παλαιοῖς νικᾷ , τὰ δὲ καινὰ τοῖς καινοῖς , εἰ δὲ βούλει , τὰ μὲν παλαιὰ τοῖς καινοῖς , τὰ δὲ καινὰ τοῖς παλαιοῖς , τοῖς ἑαυτῆς λέγω τὰ τῶν ἄλλων . κατίδοι δʼ ἄν τις κἀκεῖθεν τὰς ὑπερβολὰς αὐτῆς · ὅσοι γὰρ καὶ μικροῦ τινος μέρους τῇ πόλει κεκοινωνήκασιν , ὡς ἄριστοι τῶν ἄλλων ἀγάλλονται · ἡ δʼ οὐδεμιᾶς μὲν φιλοτιμίας ὑστερεῖ τῶν οἱστισινοῦν ὑπαρχόντων , τῶν δʼ ἑαυτῆς οὐδένα κοινωνὸν ἔχει διὰ τέλους · οἷον Ἀργεῖοι παλαιότατοι τῶν Ἑλλήνων ἀξιοῦσιν εἶναι , οὐκοῦν καὶ ἡ τῶν Ἀθηναίων πόλις · καὶ ὅλως οὐχ ὅμοια τὰ τῶν Ἀργείων παλαιὰ τοῖς τῶν Ἀθηναίων οὐδʼ ἂν εἷς φήσαι δικαστὴς κοινός . Ἀρκάδες αὐτόχθονες , μετά γε Ἀθηναίους , καὶ τοῖς δευτέροις αὖ νικῶνται τῇ τῶν καρπῶν εὑρέσει καὶ δόσει . δῆλον δʼ ἐκ τῶν ἐνταῦθα φερόντων Ἑλλήνων τὰς ἀπαρχὰς , ἀλλʼ οὐκ ἐκεῖσε . ἄριστοι Λακεδαιμόνιοι τὰ πρὸς τὸν πόλεμον , ἀλλὰ καὶ ἡ τῶν Ἀθηναίων πόλις · καὶ τά γε δεύτερα ἐκείνοις ἐν φιλοτιμίᾳ καθέστηκεν . ἔχει ταῖς Θήβαις χάριν καὶ τιμὴν ἡ τῶν θεῶν γένεσις · τούτων τοίνυν ὁ μὲν ἐν τῇ Ἀττικῇ τὴν δωρεὰν ἔφηνε , τὸν δὲ πρῶτοι τῶν Ἑλλήνων Ἀθηναῖοι θεὸν ἤγαγον , χωρὶς τῶν διὰ Θησέως πρὸς αὐτὸν
Lemmas: φανερός , καί μάλα ὁ Ἀθῆναι κόσμος οἰκεῖος , καί οἷος δή ὁ πάρειμι ἐξουσία καί δίαιτα , λουτρόν τε σεμνότης καί τρυφή νικάω καί δρόμος καί γυμνάσιον · ὥστε εἰ τις ὁ πόλις περιαιρέω ὁ Ἐριχθόνιος , ὁ Κέκροψ , ὁ μυθώδης , ὁ ὁ καρπός , ὁ τρόπαιον ὁ ἐν ὁ γῆ καί ὁ θάλασσα , ὁ λόγος , ὁ ἀνήρ , πᾶς διά ὅς ὁ αἰών διεξέρχομαι , σκοπέω δέ αὐτός , ὥσπερ ὁ νῦν φρονέω ἐπί ἑαυτοῦ , ἐξαρκέω αὐτός ὁ ὁράω νικάω . καί μήν ὁ μέν ἔχω , ὁ δέ ἔχω , καί οὔτε ὅς ὑπερέχω ἀφαιρέω ὁ μνήμη οὔτε αὖ ὁ πάρειμι εὐδαιμονία ἀπολείπω , εἰ τις καί οὗτος φίλος μιμνῄσκω , ἀλλά μόνος δή πόλις ὁ μέν παλαιός ὁ παλαιός νικάω , ὁ δέ καινός ὁ καινός , εἰ δέ βούλομαι , ὁ μέν παλαιός ὁ καινός , ὁ δέ καινός ὁ παλαιός , ὁ ἑαυτοῦ λέγω ὁ ὁ ἄλλος . καθοράω δέ ἄν τις ἐκεῖθεν ὁ ὑπερβολή αὐτός · ὅσος γάρ καί μικρός τις μέρος ὁ πόλις κοινωνέω , ὡς ἀγαθός ὁ ἄλλος ἀγάλλω · ὁ δέ οὐδείς μέν φιλοτιμία ὑστερέω ὁ ὅστις ὑπάρχω , ὁ δέ ἑαυτοῦ οὐδείς κοινωνός ἔχω διά τέλος · οἷος Ἀργεῖος παλαιός ὁ Ἕλλην ἀξιόω εἰμί , οὐκοῦν καί ὁ ὁ Ἀθηναῖος πόλις · καί ὅλος οὐ ὅμοιος ὁ ὁ Ἀργεῖος παλαιός ὁ ὁ Ἀθηναῖος οὐδέ ἄν εἷς φημί δικαστής κοινός . Ἀρκάς αὐτόχθων , μετά γε Ἀθηναῖος , καί ὁ δεύτερος αὖ νικάω ὁ ὁ καρπός εὕρεσις καί δόσις . δῆλος δέ ἐκ ὁ ἐνταῦθα φέρω Ἕλλην ὁ ἀπαρχή , ἀλλά οὐ ἐκεῖσε . ἀγαθός Λακεδαιμόνιος ὁ πρός ὁ πόλεμος , ἀλλά καί ὁ ὁ Ἀθηναῖος πόλις · καί ὁ γε δεύτερος ἐκεῖνος ἐν φιλοτιμία καθίστημι . ἔχω ὁ Θῆβαι χάρις καί τιμή ὁ ὁ θεός γένεσις · οὗτος τοίνυν ὁ μέν ἐν ὁ Ἀττική ὁ δωρεά φαίνω , ὁ δέ πρῶτος ὁ Ἕλλην Ἀθηναῖος θεός ἄγω , χωρίς ὁ διά Θησεύς πρός αὐτός