aelius-aristides.panaqhnai-ko-s 118
τὼ γένη διʼ ἀμφοῖν νικᾶν . ταυτὶ μὲν οὖν κοινὰ δείγματα , ὅπερ εἶπον , ἀνδρείας τε καὶ φιλανθρωπίας ὑπαρχέτω τῶν ἀρχαίων ἐξειλεγμένα . ἀλλὰ μὴν ἅ γε ὑπὲρ τῆς οἰκείας ἐπεδείξαντο πρὸς τοὺς ἑκάστοτε ἐπιόντας ἀνήκοος μὲν οὐδεὶς οἶμαι , λεκτέον δὲ καὶ τούτων μικρὰ προχειρισαμένους · Ἀμαζόσι μὲν γὰρ , αἳ παρῆλθον τοῖς ἔργοις τὴν φύσιν , ἱππομαχίαν συνάψαντες πανωλεθρίᾳ διέφθειραν , οὐδενὸς ἀνταίροντος τῶν μέχρι τῆς Ἀττικῆς , ἀλλʼ ἐξισώκεσαν ἤδη τὰς ἠπείρους , ὥσπερ ἀπὸ σημείου τοῦ Θερμώδοντος ὁρμώμεναι , τὴν μὲν Ἀσίαν μέχρι Λυκίας καὶ Καρίας καὶ Παμφυλίας παρατείνουσαι , ὥσπερ ἐν στρατοπέδῳ , τὴν δʼ Εὐρώπην ἄχρι τοῦ στρατοπέδου τοῦ πρὸς τὴν πόλιν . ἐντεῦθεν δὲ ἤδη πάντα ὥσπερ κάλω ῥαγέντος ἐχώρησεν ὀπίσω , καὶ διελέλυτο Ἀμαζόσιν ἥ τε ἀρχὴ καὶ ὁ δρόμος , καὶ ἡ πόλις κἀνταῦθα ἐβοήθησε τῇ κοινῇ φύσει , καὶ νῦν εἰς ἄπιστον περιέστηκεν εἴ ποτε ἐγένοντο . οἶμαι δʼ οὐδὲ Θρᾷκας αὑτοῖς μέμψασθαι τῆς συμφορᾶς , οἳ δεῦρʼ ἔτι πρόσθεν ἐλθόντες σὺν Εὐμόλπῳ καὶ Ἑλλήνων τοῖς τἀκείνων ἑλομένοις ἔγνωσαν παραπλήσια βουλεύσαντες ὥσπερ ἂν εἰ τὴν θάλατταν ἐνεχείρουν περαιοῦσθαι πεζῇ . ἄξιον τοίνυν κἀκεῖνο προσθεῖναι , ὃ τοῖς πολλοῖς τῶν εἰωθότων λέγειν ἐπὶ τῷ τάφῳ τῷ δημοσίῳ παρεῖται , ὅτι οὐ μόνον ἡ κοινὴ τῆς πόλεως προθυμία τε καὶ ῥώμη τοσαύτη περὶ πάντα ἃ δεῖ γεγένηται , ἀλλὰ καὶ ἰδίᾳ πεφήνασιν ἐνταῦθα βουλόμενοί τινες χρήσασθαι συμφοραῖς ὑπὲρ τοῦ κοινοῦ , καὶ μάλα εὐλόγως . ᾧ γὰρ ἑώρων τρόπῳ τὴν πατρίδα τοῖς Ἕλλησιν ὁμιλοῦσαν , τοῦτον ᾤοντο δεῖν αὐτοὶ προσφέρεσθαι τῇ πατρίδι , ἡνίκα ὁ καιρὸς καλοίη · ὥστε καὶ ἐκ τῶν κοινῶν καὶ ἐκ τῶν ἰδίων διπλῆν εἶναι τῇ πόλει τὴν ὅλην φιλοτιμίαν . ὃ δέ γε ἔτι τούτου μεῖζόν ἐστιν , ὅτι καὶ τῶν ξένων τινὲς οὕτω πρὸς αὐτὴν διετέθησαν . λέγεται γὰρ Ἐρεχθεὺς μὲν ἐν τῷ πρὸς Εὔμολπον τούτῳ πολέμῳ τὴν θυγατέρα ὑπὲρ τῆς πόλεως ἐπιδοῦναι ,
Lemmas: ὁ γένος διά ἄμφω νικάω . οὗτος μέν οὖν κοινός δεῖγμα , ὅς λέγω , ἀνδρεία τε καί φιλανθρωπία ὑπάρχω ὁ ἀρχαῖος ἐκλέγω . ἀλλά μήν ὅς γε ὑπέρ ὁ οἰκεῖος ἐπιδείκνυμι πρός ὁ ἑκάστοτε ἐπέρχομαι ἀνήκοος μέν οὐδείς οἴομαι , λεκτέος δέ καί οὗτος μικρός προχειρίζω · Ἀμαζών μέν γάρ , ὅς παρέρχομαι ὁ ἔργον ὁ φύσις , ἱππομαχία συνάπτω πανωλεθρία διαφθείρω , οὐδείς ἀνταίρω ὁ μέχρι ὁ Ἀττική , ἀλλά ἐξισόω ἤδη ὁ ἤπειρος , ὥσπερ ἀπό σημεῖον ὁ Θερμώδων ὁρμάω , ὁ μέν Ἀσία μέχρι Λυκία καί Καρία καί Παμφυλία παρατείνω , ὥσπερ ἐν στρατόπεδον , ὁ δέ Εὐρώπη ἄχρι ὁ στρατόπεδον ὁ πρός ὁ πόλις . ἐντεῦθεν δέ ἤδη πᾶς ὥσπερ κᾶλον ῥήγνυμι χωρέω ὀπίσω , καί διαλύω Ἀμαζών ὁ τε ἀρχή καί ὁ δρόμος , καί ὁ πόλις ἐνταῦθα βοηθέω ὁ κοινός φύσις , καί νῦν εἰς ἄπιστος περιίστημι εἰ ποτέ γίγνομαι . οἴομαι δέ οὐδέ Θρᾷξ ἑαυτοῦ μέμφομαι ὁ συμφορά , ὅς δεῦρο ἔτι πρόσθεν ἔρχομαι σύν Εὔμολπος καί Ἕλλην ὁ ἐκεῖνος αἱρέω γιγνώσκω παραπλήσιος βουλεύω ὥσπερ ἄν εἰ ὁ θάλασσα ἐγχειρόω περαιόω πεζός . ἄξιος τοίνυν ἐκεῖνος προστίθημι , ὅς ὁ πολύς ὁ εἴωθα λέγω ἐπί ὁ τάφος ὁ δημόσιος παρίημι , ὅτι οὐ μόνος ὁ κοινός ὁ πόλις προθυμία τε καί ῥώμη τοσοῦτος περί πᾶς ὅς δέω γίγνομαι , ἀλλά καί ἴδιος φαίνω ἐνταῦθα βούλομαι τις χράω συμφορά ὑπέρ ὁ κοινός , καί μάλα εὔλογος . ὅς γάρ ὁράω τρόπος ὁ πατρίς ὁ Ἕλλην ὁμιλέω , οὗτος οἴομαι δέω αὐτός προσφέρω ὁ πατρίς , ἡνίκα ὁ καιρός καλέω · ὥστε καί ἐκ ὁ κοινός καί ἐκ ὁ ἴδιος διπλόος εἰμί ὁ πόλις ὁ ὅλος φιλοτιμία . ὁ δέ γε ἔτι οὗτος μέγας εἰμί , ὅτι καί ὁ ξένος τις οὕτως πρός αὐτός διατίθημι . λέγω γάρ Ἐρεχθεύς μέν ἐν ὁ πρός Εὔμολπος οὗτος πόλεμος ὁ θυγάτηρ ὑπέρ ὁ πόλις ἐπιδίδωμι ,