aelius-aristides.panaqhnai-ko-s 172
ἐνίκησαν μὲν τοίνυν ἐν Λεχαίῳ καὶ διέφθειραν μικροῦ πᾶν τὸ στρατόπεδον , εἷλον δὲ τὰ ἐν τῇ Κορίνθῳ φρούρια καὶ τοὺς ἐγκαθεστῶτας Λακεδαιμονίων ἐξήλασαν καὶ τὰ τείχη κατέσκαψαν · ἦλθον δʼ εἰς Ἀρκαδίαν καὶ μέχρι τῆς Λακωνικῆς , κατέκλεισαν δὲ τοὺς ἐν Φλιοῦντι , καὶ τῶν ἐπεξελθόντων τρόπαιον ἔστησαν , καὶ Μαντινέων πάλιν καὶ Σικυωνίων αὖθις ἐν τῷ πεδίῳ καὶ τῶν συμμάχων · παρέπλευσαν δʼ ἄχρι Βυζαντίου , καὶ πάντα τὸν περὶ Θρᾴκην τόπον διʼ αὑτῶν ἐποιήσαντο , ἐνίκησαν δὲ τοὺς ἐπιλοίπους τῶν ἁρμοστῶν καὶ τὰς φρουρὰς ἐν Μηθύμνῃ καὶ πρὸς Ἀβύδῳ . τοσοῦτον δʼ αὐτοῖς περιῆν ὥστε καὶ τοὺς Θρᾳκῶν βασιλέας διήλλαξαν . γενομένου δὲ τοῦ περὶ τὴν Καδμείαν ἀπροσδοκήτου κακοῦ μόνοι τῶν Ἑλλήνων καὶ τὸ τῆς αἰσχρᾶς εἰρήνης δίκαιον καὶ τὰ τῶν Ἑλλήνων καλὰ καὶ ὡς ἀληθῶς δίκαια ἐτήρησαν Λακεδαιμονίοις ἐπεξελθόντες · ὧν ἀμφοτέρων τί χρὴ μεῖζον εἰπεῖν περὶ τῆς πόλεως ; τήν τε γὰρ εἰρήνην ἔσχατοι τῶν Ἑλλήνων συνεχώρησαν καὶ οὐ πρότερον πρὶν ἔγνωσαν ὅτι οὐ μόνον Λακεδαιμονίοις ἅμα καὶ βασιλεῖ καὶ Σεύθῃ καὶ Διονυσίῳ καὶ Πελοποννησίοις ἀνάγκη πολεμεῖν , ἐπεὶ πρὸς τοῦτό γε ὑπῆρχον παρεσκευασμένοι , ἀλλὰ καὶ τοῖς συμμάχοις τοῖς σφετέροις αὐτῶν · οὕτω προὐδόθησαν καὶ οὐδʼ οὕτως ἁπάσαις ταῖς ψήφοις ὑπέμειναν , ἀλλὰ τῶν γε πεισάντων κατέγνωσαν , ἡγούμενοι παρὰ τὴν αὑτῶν εἶναι φύσιν καὶ οὐ θεμιτὸν πρὸ τῶν τροπαίων ὁντινοῦν τῶν Ἑλλήνων βασιλέως ἀκροᾶσθαι συγχωρῆσαι . ἐπειδὴ δὲ καὶ παρὰ ταύτην τὴν εἰρήνην παρῆλθον εἰς Θήβας ὧν ἐγὼ φεύγω λέγειν τοὔνομα ἐπὶ τοιούτοις , οὐ μόνον πρῶτοι τῶν Ἑλλήνων , ἀλλὰ καὶ μόνοι τῶν πραγμάτων ἀνθήψαντο , ὥσπερ ἑρμαίου λαβόμενοι , καὶ οὐχ ἓν εἶδος εὐεργεσίας ἐπεδείξαντο , ἀλλʼ οὐδὲν εἶδος εὐεργεσίας ἀπέλιπον , δεξάμενοι μὲν τὴν φυγὴν καὶ τὴν πρᾶξιν αὐτοῖς συνθέντες καὶ προδείξαντες ὥσπερ δρᾶμα παρʼ αὐτοῖς , ἀτέλειαν δὲ καὶ πολιτείαν καὶ πάντων
Lemmas: νικάω μέν τοίνυν ἐν Λέχαιον καί διαφθείρω μικρός πᾶς ὁ στρατόπεδον , αἱρέω δέ ὁ ἐν ὁ Κόρινθος φρούριον καί ὁ ἐγκαθίστημι Λακεδαιμόνιος ἐξελαύνω καί ὁ τεῖχος κατασκάπτω · ἔρχομαι δέ εἰς Ἀρκαδία καί μέχρι ὁ Λακωνικός , κατακλείω δέ ὁ ἐν Φλιοῦς , καί ὁ ἐπεξέρχομαι τρόπαιον ἵστημι , καί Μαντινεύς πάλιν καί Σικυώνιος αὖθις ἐν ὁ πεδίον καί ὁ σύμμαχος · παραπλέω δέ ἄχρι Βυζάντιος , καί πᾶς ὁ περί Θρᾴκη τόπος διά ἑαυτοῦ ποιέω , νικάω δέ ὁ ἐπίλοιπος ὁ ἁρμοστής καί ὁ φρουρά ἐν Μηθύμνη καί πρός Ἄβυδος . τοσοῦτος δέ αὐτός περίειμι ὥστε καί ὁ Θρᾴκιος βασιλεύς διαλλάσσω . γίγνομαι δέ ὁ περί ὁ Καδμεῖος ἀπροσδόκητος κακός μόνος ὁ Ἕλλην καί ὁ ὁ αἰσχρός εἰρήνη δίκαιος καί ὁ ὁ Ἕλλην καλός καί ὡς ἀληθής δίκαιος τηρέω Λακεδαιμόνιος ἐπεξέρχομαι · ὅς ἀμφότερος τίς χρή μέγας λέγω περί ὁ πόλις ; ὁ τε γάρ εἰρήνη ἔσχατος ὁ Ἕλλην συγχωρέω καί οὐ πρότερος πρίν γιγνώσκω ὅτι οὐ μόνος Λακεδαιμόνιος ἅμα καί βασιλεύς καί Σεύθης καί Διονύσιος καί Πελοποννήσιος ἀνάγκη πολεμέω , ἐπεί πρός οὗτος γε ὑπάρχω παρασκευάζω , ἀλλά καί ὁ σύμμαχος ὁ σφέτερος αὐτός · οὕτως προδίδωμι καί οὐδέ οὕτως ἅπας ὁ ψῆφος ὑπομένω , ἀλλά ὁ γε πείθω καταγιγνώσκω , ἡγέομαι παρά ὁ ἑαυτοῦ εἰμί φύσις καί οὐ θεμιτός πρό ὁ τρόπαιον ὅστις ὁ Ἕλλην βασιλεύς ἀκροάομαι συγχωρέω . ἐπειδή δέ καί παρά οὗτος ὁ εἰρήνη παρέρχομαι εἰς Θῆβαι ὅς ἐγώ φεύγω λέγω ὄνομα ἐπί τοιοῦτος , οὐ μόνος πρῶτος ὁ Ἕλλην , ἀλλά καί μόνος ὁ πρᾶγμα ἀνθάπτομαι , ὥσπερ ἑρμαίας λαμβάνω , καί οὐ εἷς εἶδος εὐεργεσία ἐπιδείκνυμι , ἀλλά οὐδείς εἶδος εὐεργεσία ἀπολείπω , δέχομαι μέν ὁ φυγή καί ὁ πρᾶξις αὐτός συντίθημι καί προδείκνυμι ὥσπερ δρᾶμα παρά αὐτός , ἀτέλεια δέ καί πολιτεία καί πᾶς