aelius-aristides.panaqhnai-ko-s 166
εὐψυχίᾳ τοὺς ἐχθροὺς , ἐπιεικείᾳ τοὺς οἰκείους ἐνίκησαν . χρησάμενοι δʼ ἀμφοτέροις , καὶ τῇ παρὰ τοὺς ἀγῶνας ἀνδρείᾳ καὶ τῷ μετὰ τὰς πράξεις ἃ δεῖ βουλεύσασθαι , οὕτως ἀνεκτήσαντο τὴν πόλιν ὥστʼ εἴ τις βούλοιτο μὴ πάντα διηγεῖσθαι , ἐνεῖναι κλέψαι τὴν συμβᾶσαν ἐπὶ τοῦ πολέμου συμφοράν · οὕτως ἀκολούθους ταῖς ἄνω πράξεσι τὰς ἐφεξῆς καὶ προείλοντο καὶ κατώρθωσαν . καίτοι ἧς , ὅτε πάντων ἀπεστέρητο , τοσοῦτον ἡττῶντο Λακεδαιμόνιοι , πόσῃ τινὶ τῇ περιουσίᾳ χρὴ νομίζειν ταύτην ὑπεραίρειν ; ὃ δʼ οὐδενὸς ἧττον τῶν ὑπʼ ἐκείνων πραχθέντων ἄξιον εἰπεῖν τε καὶ τιμῆσαι , Λακεδαιμονίων γὰρ ἃ τοῖς τριάκοντα ἐδάνεισαν ἐπὶ τὸν δῆμον ἀπαιτούντων , ἐπειδὴ συνέβησαν , συνεξέτισεν ὁ δῆμος , ἵνʼ ἔργῳ τὰς συνθήκας βεβαιώσηται . καὶ μὴν Λακεδαιμόνιοι μὲν ὅπως ὡμίλουν ἀλλήλοις οὐκ ἂν ἔχοιμεν εἰπεῖν · ἔκρυπτον γάρ · ἡ δὲ πόλις πρὸς τῷ τὰ σφέτερα αὐτῆς οὕτω θέσθαι μετὰ πολλῶν μαρτύρων καὶ τοῖς ἄλλοις παράδειγμα κατέστη . τὸ γοῦν Ἀργείων πλῆθος νοσοῦν ὕστερον ἰάσατο καὶ ἔργῳ καὶ λόγῳ · πέμψασα γὰρ ὡς αὐτοὺς καὶ ὑπομνήσασα τῶν ἑαυτῆς διήλλαξε . φαίνονται τοίνυν ὁμοίως τά τε οἰκεῖα καὶ τὰ κοινὰ τῶν Ἑλλήνων πολιτευσάμενοι μόνοι τῶν ἄλλων · τούς τε γὰρ Ἕλληνας οὐ μόνον ἐκ τῶν πολεμίων ᾤοντο δεῖν ῥύεσθαι , ἀλλὰ καὶ νοσοῦντας ἐν αὑτοῖς ἀπαλλάττειν , αὐτοί τε καὶ πρὸς τοὺς ἔξω πολέμους καὶ πρὸς τὰς οἴκοι δυσκολίας παρεσκευασμένοι κρεῖττον ἐλπίδος ἑωρῶντο . οὐ δὴ τὸ τοὺς ἄλλοθεν ἥκοντας καὶ πολλῷ νεωτέρους πρὸς αὐτόχθονας καὶ πρεσβυτέρους , οὐδὲ τὸ τῆς πόλεως ἑτέροις καταδειξάσης , οὐδὲ τὸ μηδενὸς ἄλλου πλὴν τῶν εἰς τὸν πόλεμον προνοουμένους , τῆς πόλεως πλέον τοῖς ἄλλοις ἢ ταύτῃ νικώσης , οὐ ταῦτα μόνον δείκνυσι τὸ οὐκ ἴσον , ἀλλὰ καὶ τὸ ἐν αὐτοῖς τοῖς τοῦ πολέμου πράγμασι καὶ καιροῖς τοσοῦτον φαίνεσθαι κρατοῦσαν τὴν
Lemmas: εὐψυχία ὁ ἐχθρός , ἐπιείκεια ὁ οἰκεῖος νικάω . χράω δέ ἀμφότερος , καί ὁ παρά ὁ ἀγών ἀνδρεία καί ὁ μετά ὁ πρᾶξις ὅς δέω βουλεύω , οὕτως ἀνακτάομαι ὁ πόλις ὥστε εἰ τις βούλομαι μή πᾶς διηγέομαι , ἔνειμι κλέπτω ὁ συμβαίνω ἐπί ὁ πόλεμος συμφορά · οὕτως ἀκόλουθος ὁ ἄνω πρᾶξις ὁ ἐφεξῆς καί προαιρέω καί κατορθόω . καίτοι ὅς , ὅτε πᾶς ἀποστερέω , τοσοῦτος ἡσσάομαι Λακεδαιμόνιος , πόσος τις ὁ περιουσία χρή νομίζω οὗτος ὑπεραίρω ; ὅς δέ οὐδείς ἥσσων ὁ ὑπό ἐκεῖνος πράσσω ἄξιος λέγω τε καί τιμάω , Λακεδαιμόνιος γάρ ὅς ὁ τριάκοντα δανείζω ἐπί ὁ δῆμος ἀπαιτέω , ἐπειδή συμβαίνω , συνεκτίνω ὁ δῆμος , ἵνα ἔργον ὁ συνθήκη βεβαιόω . καί μήν Λακεδαιμόνιος μέν ὅπως ὁμιλέω ἀλλήλων οὐ ἄν ἔχω λέγω · κρύπτω γάρ · ὁ δέ πόλις πρός ὁ ὁ σφέτερος αὐτός οὕτως τίθημι μετά πολύς μάρτυς καί ὁ ἄλλος παράδειγμα καθίστημι . ὁ γοῦν Ἀργεῖος πλῆθος νοσέω ὕστερον ἰάομαι καί ἔργον καί λόγος · πέμπω γάρ ὡς αὐτός καί ὑπομιμνῄσκω ὁ ἑαυτοῦ διαλλάσσω . φαίνω τοίνυν ὅμοιος ὁ τε οἰκεῖος καί ὁ κοινός ὁ Ἕλλην πολιτεύω μόνος ὁ ἄλλος · ὁ τε γάρ Ἕλλην οὐ μόνος ἐκ ὁ πολέμιος οἴομαι δέω ἐρύω , ἀλλά καί νοσέω ἐν ἑαυτοῦ ἀπαλλάσσω , αὐτός τε καί πρός ὁ ἔξω πόλεμος καί πρός ὁ οἴκοι δυσκολία παρασκευάζω κρατύς ἐλπίς ὁράω . οὐ δή ὁ ὁ ἄλλοθεν ἥκω καί πολύς νέος πρός αὐτόχθων καί πρέσβυς , οὐδέ ὁ ὁ πόλις ἕτερος καταδείκνυμι , οὐδέ ὁ μηδείς ἄλλος πλήν ὁ εἰς ὁ πόλεμος προνοέω , ὁ πόλις πολύς ὁ ἄλλος ἤ οὗτος νικάω , οὐ οὗτος μόνος δείκνυμι ὁ οὐ ἴσος , ἀλλά καί ὁ ἐν αὐτός ὁ ὁ πόλεμος πρᾶγμα καί καιρός τοσοῦτος φαίνω κρατέω ὁ