aelius-aristides.panaqhnai-ko-s 162
εἰρήνης ἐπʼ ἐκείνων τῶν χρόνων ἐνενόησεν , οἱ δʼ ἀπὸ τοσούτων καὶ τηλικούτων πλεονεκτημάτων ὁρμώμενοι πληγέντες κατέφυγον εὐθὺς ἐπὶ τὴν εἰρήνην . ἀεὶ μὲν οὖν ἔγωγʼ ἐμεμψάμην τοῖς ἐπιτιμῶσι τῇ τῶν Λακεδαιμονίων πόλει καὶ τοῦθʼ ὑπὲρ τῆς ὑμετέρας ἀξιοῦσι ποιεῖν · ἐκείνοις μὲν γὰρ ἀπεχθάνονται , ὑμᾶς δʼ οὐ κοσμοῦσιν , ὡς οἴονται . ἀλλʼ , εἴ γέ τι δεῖ καὶ παράδοξον εἰπεῖν , τοὐναντίον μοι δοκοῦσι δρᾶν ἢ βούλονται · μᾶλλον γὰρ ἐκείνους αἴρουσιν ἢ τὴν πόλιν ἐγκωμιάζουσι καὶ πλείω χάριν ἂν παρʼ ἐκείνων αὐτοῖς οἶμαι τῆς βλασφημίας ἢ τῶν εὐφημιῶν εἶναι παρʼ ὑμῶν . οἱ μὲν γὰρ οὐχ ὅτι δεύτεροι τῆς πόλεως ἀκούουσι , τοῦτο ζημιοῦνται , ἀλλʼ ὅτι πρὸς τὴν πόλιν κρίνονται , τοῦτο κερδαίνουσιν · ὑμᾶς δʼ οὐχ ὅτι κρείττους ἀποφαίνουσι σεμνύνουσιν , ἀλλʼ αὐτῷ τῷ παρεξετάζειν ἐοίκασιν οὐ γιγνώσκειν · ὥστʼ οὐδὲν ἀπεικὸς ὑμᾶς ἀηδέστερον ἢ Λακεδαιμονίους ἔχειν , ὁπόταν ταῦτα ἀγωνίζωνται . οὐ μὴν ἀλλʼ ἐπειδήπερ ἐν τούτῳ τῷ μέρει τοῦ λόγου γεγένημαι , ἐν ᾧ τὰ πρὸς ἄλληλά ἐστι ταῖς πόλεσιν , ἀνάγκη καὶ τοῦτʼ ἴσως ὑπομεῖναι , ἵνα μὴ μόνον ἐν τοῖς ἀγῶσιν ὅσῳ κρείττων ἡ πόλις ἀποφαίνωμεν , ἀλλὰ καὶ τοῖς ὅλοις . φανήσονται γὰρ Λακεδαιμόνιοι μὲν τριακοσίων ἀνδρῶν στερηθέντες οὐκ ἐνεγκόντες , ἀλλʼ εὐθὺς ἐγκλίναντες · ὃ μείζω φιλοτιμίαν ἔχει τῇ πόλει τοῦ νικῆσαι τῇ μάχῃ · ἐν ἐκείνῃ μὲν γὰρ τῶν ἀντιστάντων κρείττων ἐγένετο , ἐν οἷς δʼ ἀπηγόρευσαν οἱ λοιποὶ σχεδὸν πάντων , ὥσπερ ἐν ἄθλοις , ὅταν πᾶς τις εἴκῃ · αὕτη δὲ τοσαύτῃ χρησαμένη συμφορᾷ μετὰ ταῦτʼ ἐν Σικελίᾳ οὐ μόνον οὐ καταπτήξασα οὐδʼ ἐπὶ τὴν εἰρήνην ἀσμένως καταφυγοῦσα , ἀλλʼ οὕτω διαθεῖσα τοὺς πολεμίους ὥστʼ ἀσμένους ἂν ἐκείνους ἰδεῖν , εἴ τις εἰρήνην ἄγειν δυνηθείη πεῖσαι τὴν πόλιν . καὶ μὴν οἱ μὲν ὡς ἤκουσαν τὴν Κόνωνος ἐν Μυτιλήνῃ πολιορκίαν , οὐκ ἐξεπλάγησαν , ἀλλὰ πλεύσαντες ἐπʼ Ἀργινούσαις ὅσαις οὐδʼ ἂν εἷς εἰκάσειε ναυσὶν , ἐλάττοσι
Lemmas: εἰρήνη ἐπί ἐκεῖνος ὁ χρόνος ἐννοέω , ὁ δέ ἀπό τοσοῦτος καί τηλικοῦτος πλεονέκτημα ὁρμάω πλήσσω καταφεύγω εὐθύς ἐπί ὁ εἰρήνη . ἀεί μέν οὖν ἐγώ μέμφομαι ὁ ἐπιτιμάω ὁ ὁ Λακεδαιμόνιος πόλις καί οὗτος ὑπέρ ὁ ὑμέτερος ἀξιόω ποιέω · ἐκεῖνος μέν γάρ ἀπεχθάνομαι , σύ δέ οὐ κοσμέω , ὡς οἴομαι . ἀλλά , εἰ γε τις δέω καί παράδοξος λέγω , ἐναντίος ἐγώ δοκέω δράω ἤ βούλομαι · μάλα γάρ ἐκεῖνος ἀείρω ἤ ὁ πόλις ἐγκωμιάζω καί πολύς χάρις ἄν παρά ἐκεῖνος αὐτός οἴομαι ὁ βλασφημία ἤ ὁ εὐφημία εἰμί παρά σύ . ὁ μέν γάρ οὐ ὅτι δεύτερος ὁ πόλις ἀκούω , οὗτος ζημιόω , ἀλλά ὅτι πρός ὁ πόλις κρίνω , οὗτος κερδαίνω · σύ δέ οὐ ὅτι κρατύς ἀποφαίνω σεμνύνω , ἀλλά αὐτός ὁ παρεξετάζω ἔοικα οὐ γιγνώσκω · ὥστε οὐδείς ἀφίημι σύ ἀηδής ἤ Λακεδαιμόνιος ἔχω , ὁπόταν οὗτος ἀγωνίζομαι . οὐ μήν ἀλλά ἐπειδή ἐν οὗτος ὁ μέρος ὁ λόγος γίγνομαι , ἐν ὅς ὁ πρός ἀλλήλων εἰμί ὁ πόλις , ἀνάγκη καί οὗτος ἴσως ὑπομένω , ἵνα μή μόνος ἐν ὁ ἀγών ὅσος κρατύς ὁ πόλις ἀποφαίνω , ἀλλά καί ὁ ὅλος . φανάω γάρ Λακεδαιμόνιος μέν τριακόσιοι ἀνήρ στερέω οὐ φέρω , ἀλλά εὐθύς ἐγκλίνω · ὅς μέγας φιλοτιμία ἔχω ὁ πόλις ὁ νικάω ὁ μάχη · ἐν ἐκεῖνος μέν γάρ ὁ ἀνθίστημι κρατύς γίγνομαι , ἐν ὅς δέ ἀπαγορεύω ὁ λοιπός σχεδόν πᾶς , ὥσπερ ἐν ἆθλον , ὅταν πᾶς τις εἴκω · οὗτος δέ τοσοῦτος χράω συμφορά μετά οὗτος ἐν Σικελία οὐ μόνος οὐ καταπτήσσω οὐδέ ἐπί ὁ εἰρήνη ἄσμενος καταφεύγω , ἀλλά οὕτως διατίθημι ὁ πολέμιος ὥστε ἄσμενος ἄν ἐκεῖνος ὁράω , εἰ τις εἰρήνη ἄγω δύναμαι πείθω ὁ πόλις . καί μήν ὁ μέν ὡς ἀκούω ὁ Κόνων ἐν Μυτιλήνη πολιορκία , οὐ ἐκπλήσσω , ἀλλά πλέω ἐπί Ἀργινοῦσαι ὅσος οὐδέ ἄν εἷς εἰκάζω ναῦς , ἐλαχύς