aelius-aristides.panaqhnai-ko-s 179
ἰδίους , τοὺς δʼ ὑπὲρ τοῦ κοινοῦ τῆς Ἑλλάδος , τοὺς δʼ ὑπὲρ τῶν ἐν μέρει δεηθέντων , κἀν τούτοις αὐτοῖς τοῖς δεηθεῖσιν ἔνεισιν ὑφʼ ὧν ἠδίκητο καὶ οἷς ἐγκαλεῖν εἶχεν ἐκ τῶν πρόσθεν . φημὶ τοίνυν ἐγὼ τουτὶ μόνον τὸ σχῆμα τοῦ πολέμου πάσας ὁμοῦ τὰς Ἑλληνικὰς πράξεις ἐλέγχειν ὑστέρας οὔσας . πλείους γάρ εἰσιν οὓς ἡ πόλις ἀγνωμονήσαντας εἰς αὑτὴν ἔσωσεν ἢ ὅσοις μᾶλλον χάριν εὖ ποιήσασιν ἀπεμνημόνευσε , λέγω δὴ Θηβαίους ἀπὸ Λακεδαιμονίων , Κορινθίους ἀπὸ Λακεδαιμονίων , Λακεδαιμονίους ἀπὸ Θηβαίων , Εὐβοέας ἀπὸ Θηβαίων , ὅτε διττῆς ἀρετῆς δείγματα ἐξήνεγκε , τοῖς μὲν τὰς πόλεις φυλάξασα καὶ τὴν χώραν ὑφʼ ὧν ἀπεστέρητο τὴν αὑτῆς , τοὺς δʼ ὡς ἐκράτησεν ὑποσπόνδους ἀφεῖσα , αὖθις Εὐβοέας ἀπὸ Φιλίππου , Βυζαντίους , Περινθίους , Χερρονησίτας , Χαλκιδέας τὸ καθʼ αὑτὴν , ἑτέρους μυρίους . ἀνθʼ ὧν εἰ χρῆν ὥσπερ ἰδιώτου πόλεως εἰκόνα ποιήσασθαι , τῆς Ἀθηναίων προσῆκε μόνης καὶ τιμᾶν ὥσπερ ἄγαλμα κοινὸν τῆς Ἑλλάδος . ὅπερ γὰρ τῇ πόλει τὸ πρυτανεῖον , τοῦθʼ ἡ πόλις πᾶσι κοινῇ γέγονε τοῖς Ἕλλησιν ἐν ταῖς χρείαις , τῶν τροπαίων καὶ τῶν ἐπιγραμμάτων καλλίους ἀεὶ παρασχομένη τὰς ὑποθέσεις . ὃ τοίνυν ἔξω μὲν κινδύνων πέπρακται , οὐδενὸς δʼ ἧττον ἐμφανίζει τί ποτʼ ἦν τὸ τῶν Ἀθηναίων πρᾶγμα , ἐν μὲν τοῖς ἄνω λόγοις ἡμᾶς διέφυγε , νῦν δʼ ἴσως οὐ χεῖρον ἀποδοῦναι . γενομένων γὰρ αὐτοῖς συνθηκῶν πρὸς Λακεδαιμονίους , ἐὰν κρατήσωσι τῶν βαρβάρων , ἀνελεῖν τοὺς μηδίσαντας , ἐπειδὴ παρῆλθον οἱ κίνδυνοι , τῆς ἔχθρας ἐπελάθοντο . καὶ Λακεδαιμονίους ὡρμημένους ποιεῖν τὰ δεδογμένα διεκώλυσαν , ὁρῶντες τῶν πόλεων τὸ πλῆθος , αἷς ἔμελλεν ἡ Ἑλλὰς ἐλάττων γενήσεσθαι · οὕτως οὐ μόνον τῷ κοινῷ γένει τῶν Ἑλλήνων , ἀλλὰ καὶ τοῖς ἐξ ἀρχῆς ἁμαρτοῦσι καὶ εἰς αὑτὴν καὶ εἰς τοὺς Ἕλληνας ἐλυσιτέλησεν ἀεὶ δή ποθʼ ἡ πόλις , καὶ ὅσα ἐνίκησεν ἀκριβῶς ὑπὲρ ἁπάντων ἐνίκησε .
Lemmas: ἴδιος , ὁ δέ ὑπέρ ὁ κοινός ὁ Ἑλλάς , ὁ δέ ὑπέρ ὁ ἐν μέρος δέω , ἐν οὗτος αὐτός ὁ δέω ἔνειμι ὑπό ὅς ἀδικέω καί ὅς ἐγκαλέω ἔχω ἐκ ὁ πρόσθεν . φημί τοίνυν ἐγώ οὗτος μόνος ὁ σχῆμα ὁ πόλεμος πᾶς ὁμοῦ ὁ Ἑλληνικός πρᾶξις ἐλέγχω ὕστερος εἰμί . πολύς γάρ εἰμί ὅς ὁ πόλις ἀγνωμονέω εἰς ἑαυτοῦ σῴζω ἤ ὅσος μάλα χάρις εὖ ποιέω ἀπομνημονεύω , λέγω δή Θηβαῖος ἀπό Λακεδαιμόνιος , Κορίνθιος ἀπό Λακεδαιμόνιος , Λακεδαιμόνιος ἀπό Θηβαῖος , Εὐβοεύς ἀπό Θηβαῖος , ὅτε δισσός ἀρετή δεῖγμα ἐκφέρω , ὁ μέν ὁ πόλις φυλάσσω καί ὁ χώρα ὑπό ὅς ἀποστερέω ὁ ἑαυτοῦ , ὁ δέ ὡς κρατέω ὑπόσπονδος ἀφίημι , αὖθις Εὐβοεύς ἀπό Φίλιππος , Βυζάντιος , Περίνθιος , Χερσονησίτης , Χαλκιδεύς ὁ κατά ἑαυτοῦ , ἕτερος μυρίος . ἀντί ὅς εἰ χρή ὥσπερ ἰδιώτης πόλις εἰκών ποιέω , ὁ Ἀθηναῖος προσήκω μόνος καί τιμάω ὥσπερ ἄγαλμα κοινός ὁ Ἑλλάς . ὅς γάρ ὁ πόλις ὁ πρυτανεῖον , οὗτος ὁ πόλις πᾶς κοινῇ γίγνομαι ὁ Ἕλλην ἐν ὁ χρεία , ὁ τρόπαιον καί ὁ ἐπίγραμμα καλός ἀεί παρέχω ὁ ὑπόθεσις . ὅς τοίνυν ἔξω μέν κίνδυνος πράσσω , οὐδείς δέ ἥσσων ἐμφανίζω τίς ποτέ εἰμί ὁ ὁ Ἀθηναῖος πρᾶγμα , ἐν μέν ὁ ἄνω λόγος ἐγώ διαφεύγω , νῦν δέ ἴσως οὐ κακός ἀποδίδωμι . γίγνομαι γάρ αὐτός συνθήκη πρός Λακεδαιμόνιος , ἐάν κρατέω ὁ βάρβαρος , ἀναιρέω ὁ Μηδίζω , ἐπειδή παρέρχομαι ὁ κίνδυνος , ὁ ἔχθρα ἐπιλανθάνω . καί Λακεδαιμόνιος ὁρμάω ποιέω ὁ δοκέω διακωλύω , ὁράω ὁ πόλις ὁ πλῆθος , ὅς μέλλω ὁ Ἑλλάς ἐλαχύς γίγνομαι · οὕτως οὐ μόνος ὁ κοινός γένος ὁ Ἕλλην , ἀλλά καί ὁ ἐκ ἀρχή ἁμαρτάνω καί εἰς ἑαυτοῦ καί εἰς ὁ Ἕλλην λυσιτελέω ἀεί δή ποτέ ὁ πόλις , καί ὅσος νικάω ἀκριβής ὑπέρ ἅπας νικάω .