aelius-aristides.panaqhnai-ko-s 194
πόλει . ὥσπερ γὰρ ὁ πᾶς οὑτοσὶ κόσμος οἶμαι συνέστη μὲν ἐκ τεττάρων , ὡς ὁ παλαιὸς λόγος , αὐτὸ δʼ ἕκαστον αὖ τούτων μετέχει τῇ φύσει καὶ τῶν λοιπῶν , τῷ δʼ ὑπερβάλλοντι τὴν ἐπωνυμίαν χωρὶς ἕκαστον εἶδος εἴληφεν , οὕτω καὶ τὰς πολιτείας , εἰ καὶ ὅτι μάλιστα κεχωρισμέναι τυγχάνουσι , μετέχειν ἁμωσγέπως ἀλλήλων εἰκός ἐστιν , εἴπερ βασιλείαν ὀρθὴν καὶ δικαίαν ὄψεσθαι μέλλομεν , ἢ τῶν ὀλίγων ὡσαύτως δὲ πολλῶν ἀρχήν . γνοίη δʼ ἄν τις , εἰ τὰς μὲν βασιλείας τὰς ἐν τῇ πόλει πρὸς τὰς ἑτέρωθί που βασιλείας ἐπὶ τῶν αὐτῶν χρόνων , ἢ τῆς Ἑλλάδος ἢ τῆς βαρβάρου γεγονυίας ὁρῴη , τὴν δʼ αὖ δημοκρατίαν τὴν Ἀθήνησι πρὸς τὰς ἑτέρων δημοκρατίας , καὶ μὴν τό γε τῆς βουλῆς συνέδριον πρὸς τὰ ἑτέρωθί που κύρια καὶ ἡγούμενα . εἰ γὰρ δεῖ τῶν ἄλλων ἀποστάντα ὑπὲρ τῆς δημοκρατίας μόνης εἰπεῖν , φανήσονται τοῖς μὲν βουλήμασι καὶ ταῖς ἐπιθυμίαις πολλῷ προπετέστεροι καὶ ὑβριστότεροι πάντες οἱ τοῦ σχήματος τούτου μετασχόντες , τῷ δʼ ἀξιώματι καὶ τῇ λαμπρότητι μηδʼ ἐγγὺς τοῖς ἀπὸ τῆς πόλεως γεγενημένοι . καὶ μὴν ἐκεῖνό γε ἡ πόλις πρώτη κατέδειξε , μὴ τίθεσθαι πλούτῳ μηδὲ θαυμάζειν . οὔτε γὰρ τοὺς ὑπερέχοντας ταῖς οὐσίαις οὐδεπώποτε ἐπῆρεν , ἀλλʼ ὅσον μὴ ἀδικεῖσθαι διὰ τοῦτο , τοσοῦτον αὐτοῖς ἠξίου παρʼ αὑτῆς ὀφείλεσθαι , οὔτε τοῖς ἀρετῇ μὲν ὑπερφέρουσι , χρήμασι δʼ ἡττημένοις , οὐδαμοῦ πώποτʼ ἔλαττον ἔνειμεν , αἰσχρὸν οἶμαι νομίζουσα τῶν μὲν οἰκετῶν οὐ τοὺς εὐπορωτάτους , ἀλλὰ τοὺς πιστοτάτους βελτίστους νομίζειν , τῶν δʼ ἐλευθέρων φασκόντων εἶναι τὴν ἀξίαν ὡρίσθαι χρήμασιν , ἀλλὰ μὴ ὁποῖός τις ἂν αὐτὸς ἕκαστος ᾖ , τοιοῦτον καὶ νομίζεσθαι . καὶ γάρ τοι μόνη πόλεων οὐ μετέθηκε τὸν θεσμὸν , οὐδʼ ἐποίησε τὰ τῇ φύσει τρίτα τῷ νόμῳ πρῶτα · οὐδὲ ὥσπερ τῶν φασκόντων φιλοσοφεῖν ἔστιν ἰδεῖν ἐνίους λέγοντας μὲν οὕτω περὶ τούτων , ἔργῳ δὲ ὑποπίπτοντας καὶ συγχωροῦντας ἀεὶ τούτοις οὓς ἂν αἴσθωνται δυνατωτέρους , ἀλλὰ καὶ εἰς ἀρχὰς ἄγουσα καὶ
Lemmas: πόλις . ὥσπερ γάρ ὁ πᾶς οὗτος κόσμος οἴομαι συνίστημι μέν ἐκ τέσσαρες , ὡς ὁ παλαιός λόγος , αὐτός δέ ἕκαστος αὖ οὗτος μετέχω ὁ φύσις καί ὁ λοιπός , ὁ δέ ὑπερβάλλω ὁ ἐπωνυμία χωρίς ἕκαστος εἶδος λαμβάνω , οὕτως καί ὁ πολιτεία , εἰ καί ὅτι μάλα χωρίζω τυγχάνω , μετέχω ἀμῶς ἀλλήλων ἔοικα εἰμί , εἴπερ βασιλεία ὀρθός καί δίκαιος ὁράω μέλλω , ἤ ὁ ὀλίγος ὡσαύτως δέ πολύς ἀρχή . γιγνώσκω δέ ἄν τις , εἰ ὁ μέν βασιλεία ὁ ἐν ὁ πόλις πρός ὁ ἑτέρωθι που βασιλεία ἐπί ὁ αὐτός χρόνος , ἤ ὁ Ἑλλάς ἤ ὁ βάρβαρος γίγνομαι ὁράω , ὁ δέ αὖ δημοκρατία ὁ Ἀθήνησι πρός ὁ ἕτερος δημοκρατία , καί μήν ὁ γε ὁ βουλή συνέδριον πρός ὁ ἑτέρωθι που κύριος καί ἡγέομαι . εἰ γάρ δέω ὁ ἄλλος ἀφίστημι ὑπέρ ὁ δημοκρατία μόνος λέγω , φανάω ὁ μέν βούλημα καί ὁ ἐπιθυμία πολύς προπετής καί ὕβριστος πᾶς ὁ ὁ σχῆμα οὗτος μετέχω , ὁ δέ ἀξίωμα καί ὁ λαμπρότης μηδέ ἐγγύς ὁ ἀπό ὁ πόλις γίγνομαι . καί μήν ἐκεῖνος γε ὁ πόλις πρῶτος καταδείκνυμι , μή τίθημι πλοῦτος μηδέ θαυμάζω . οὔτε γάρ ὁ ὑπερέχω ὁ οὐσία οὐδεπώποτε ἐπαίρω , ἀλλά ὅσος μή ἀδικέω διά οὗτος , τοσοῦτος αὐτός ἀξιόω παρά ἑαυτοῦ ὀφείλω , οὔτε ὁ ἀρετή μέν ὑπερφέρω , χρῆμα δέ ἡσσάομαι , οὐδαμοῦ πώποτε ἐλαχύς ἔνειμι , αἰσχρός οἴομαι νομίζω ὁ μέν οἰκέτης οὐ ὁ εὔπορος , ἀλλά ὁ πιστός ἀγαθός νομίζω , ὁ δέ ἐλεύθερος φάσκω εἰμί ὁ ἀξία ὁρίζω χρῆμα , ἀλλά μή ὁποῖος τις ἄν αὐτός ἕκαστος εἰμί , τοιοῦτος καί νομίζω . καί γάρ τοι μόνος πόλις οὐ μετατίθημι ὁ θεσμός , οὐδέ ποιέω ὁ ὁ φύσις τρίτος ὁ νόμος πρῶτος · οὐδέ ὥσπερ ὁ φάσκω φιλοσοφέω εἰμί ὁράω ἔνιοι λέγω μέν οὕτως περί οὗτος , ἔργον δέ ὑποπίπτω καί συγχωρέω ἀεί οὗτος ὅς ἄν αἰσθάνομαι δυνατός , ἀλλά καί εἰς ἀρχή ἄγω καί