aelius-aristides.panaqhnai-ko-s 128
γὰρ ἔφασκεν οὐδὲν τῶν ἀλλοτρίων , ἀλλʼ ἀπαρχὰς γῆς καὶ ὕδατος · πάντων δʼ εἶναι τούτων κύριος . τῆς δʼ ἀγνωμοσύνης τῆς Μαραθῶνι λύσιν μίαν εἶναι καὶ παραίτησιν , εἰ ταῦτα συγχωρήσαιεν καὶ μετὰ τῶν ἄλλων ἀνθρώπων γένοιντο καὶ τὸν κοινὸν δεσπότην γνοῖεν · εἰ δὲ μὴ , διδάξειν αὐτοὺς καλῶς μετὰ τῶν προπατόρων θεῶν · οὕτω γὰρ θεοῖς τε καὶ Ξέρξῃ δοκεῖν ὑπὲρ τῶν Ξέρξου πραγμάτων · ἥξειν γὰρ ἄγων ἅπαντα , ναῦς μὲν ὅσας ἡ Ἑλληνικὴ θάλαττα οὐχ ὑποδέξεται , ἵππῳ δὲ καὶ πεζοῖς ἀποκρύψειν τὴν Ἀττικὴν , καὶ τὴν πόλιν ἱππόκροτον καταστήσειν , ἱερά τε συμφλέξειν καὶ θήκας ἀναρρήξειν καὶ μετασκευάσειν ἅπαντα . ἔτι δὲ Ἀτλαντικοῦ πελάγους κληρουχίας ἀτίμους ἠπείλει καὶ γῆς ποίησιν ἔξω τῆς οἰκουμένης , ἣν ἀναγκάσειν ἠκρωτηριασμένους προχοῦν εἰς τὸ πέλαγος , ὕδωρ μὲν ἀντλοῦντας , πέτρας δὲ ὀρύττοντας , τοσαῦτʼ ἔχοντας τοῦ σώματος ὅσα τοῖς ἔργοις ἀρκέσει . καὶ οὐκ ἠπείλει μὲν οὕτως ἀήθη καὶ ὑπερόρια καὶ φόβου μείζω , ἐτελεύτησε δʼ ἐνταῦθα , ἀλλʼ ἀπέκρυψε τοῖς ἔργοις τὰς ἀπειλὰς , ἄνευ γε τοῦ τι δυνηθῆναι , λέγω δὴ χρήσασθαι τῇ πόλει . τίνα γὰρ μεσόγειαν ἢ ποίαν Ἀτλαντικὴν ῥαχίαν οὐκ ἔσεισεν ; ἢ ποῖον κόλπον ὧν ἴσασιν ἄνθρωποι , λέγω τῶν εἰσεχόντων ἀπὸ τῆς ἔξω θαλάττης , παρῆκεν ἀσύμβολον ; οὐ τὸν εἰς Φᾶσιν , οὐ τὸν ἄνω τὸν Περσικὸν , οὐκ ἐρυθρὰν θάλατταν , οὐχ Ὑρκανίαν , οὐ πάντας συνήγαγεν ; οὐ διηρευνήσατο πάντας τῆς γῆς τοὺς μυχοὺς ἀκριβέστερον ἢ Δᾶτις τὴν Ἐρετρικήν ; οὐκ ἐσχατιαῖς γῆς καὶ θαλάττης τὸν στόλον ὡρίσατο , ὥσπερ σαγηνεύων τὴν ἀρχὴν τὴν αὐτὸς αὑτοῦ ; ποῖον δὲ τότε φάσμα οὐκ ἐκινήθη ; ἢ τί τῶν ὄντων οὐχ ὑπερώφθη ; ἢ τί τῶν οὐκ ὄντων οὐκ ἐγένετο ; οὐχ οἱ πορθμοὶ τοσοῦτον αὐτῷ τῶν ποταμῶν διαφέρειν ἐδόκουν ὅσον οὐ παρέχειν πιεῖν ἐξ αὐτῶν ; οἱ δʼ ἀέναοι ποταμοὶ τῶν χειμάρρων οὐδὲν ἀλλοιότερον
Lemmas: γάρ φάσκω οὐδείς ὁ ἀλλότριος , ἀλλά ἀπαρχή γῆ καί ὕδωρ · πᾶς δέ εἰμί οὗτος κύριος . ὁ δέ ἀγνωμοσύνη ὁ Μαραθών λύσις εἷς εἰμί καί παραίτησις , εἰ οὗτος συγχωρέω καί μετά ὁ ἄλλος ἄνθρωπος γίγνομαι καί ὁ κοινός δεσπότης γιγνώσκω · εἰ δέ μή , διδάσκω αὐτός καλός μετά ὁ προπάτωρ θεός · οὕτως γάρ θεός τε καί Ξέρξης δοκέω ὑπέρ ὁ Ξέρξης πρᾶγμα · ἥκω γάρ ἄγω ἅπας , ναῦς μέν ὅσος ὁ Ἑλληνικός θάλασσα οὐ ὑποδέχομαι , ἵππος δέ καί πεζός ἀποκρύπτω ὁ Ἀττική , καί ὁ πόλις ἱππόκροτος καθίστημι , ἱερόν τε συμφλέγω καί θήκη ἀναρρήγνυμι καί μετασκευάζω ἅπας . ἔτι δέ Ἀτλαντικός πέλαγος κληρουχία ἄτιμος ἀπειλέω καί γῆ ποίησις ἔξω ὁ οἰκουμένη , ὅς ἀναγκάζω ἀκρωτηριάζω προχόω εἰς ὁ πέλαγος , ὕδωρ μέν ἀντλέω , πέτρα δέ ὀρύσσω , τοσοῦτος ἔχω ὁ σῶμα ὅσος ὁ ἔργον ἀρκέω . καί οὐ ἀπειλέω μέν οὕτως ἀήθης καί ὑπερόριος καί φόβος μέγας , τελευτάω δέ ἐνταῦθα , ἀλλά ἀποκρύπτω ὁ ἔργον ὁ ἀπειλή , ἄνευ γε ὁ τις δύναμαι , λέγω δή χράω ὁ πόλις . τίς γάρ μεσόγεια ἤ ποῖος Ἀτλαντικός ῥαχία οὐ σείω ; ἤ ποῖος κόλπος ὅς οἶδα ἄνθρωπος , λέγω ὁ εἰσέχω ἀπό ὁ ἔξω θάλασσα , παρίημι ἀσύμβολος ; οὐ ὁ εἰς Φᾶσις , οὐ ὁ ἄνω ὁ Περσικός , οὐ ἐρυθρός θάλασσα , οὐ Ὑρκανία , οὐ πᾶς συνάγω ; οὐ διερευνάω πᾶς ὁ γῆ ὁ μυχός ἀκριβής ἤ Δᾶτις ὁ Ἐρετρικός ; οὐ ἐσχατιά γῆ καί θάλασσα ὁ στόλος ὁρίζω , ὥσπερ σαγηνεύω ὁ ἀρχή ὁ αὐτός ἑαυτοῦ ; ποῖος δέ τότε φάσμα οὐ κινέω ; ἤ τίς ὁ εἰμί οὐ ὑπεροράω ; ἤ τίς ὁ οὐ εἰμί οὐ γίγνομαι ; οὐ ὁ πορθμός τοσοῦτος αὐτός ὁ ποταμός διαφέρω δοκέω ὅσος οὐ παρέχω πίνω ἐκ αὐτός ; ὁ δέ ἀέναος ποταμός ὁ χειμάρρους οὐδείς ἀλλοῖος