aelius-aristides.panaqhnai-ko-s 142
Σαλαμῖνος νῆσον , ὅπως ἀκριβέστερον ἢ δικτύῳ συγκλείοιντο οἱ Ἕλληνες . δοκεῖ γὰρ εἶναι μεγάλη συμφορὰ καὶ παρὰ τὸν νόμον τὸν Μηδικὸν , εἴ τις τῶν ἀνταίρειν τῷ βασιλεῖ τολμησάντων διαφεύξεται . κατὰ οὖν τοὺς ἐκπίπτοντας ἐκ τῆς ναυμαχίας ἐτάχθη τὰ κύρια τῆς στρατιᾶς , ἄνδρες Περσῶν οἱ πρῶτοι , καὶ κατέσχον τὴν νῆσον ἐφεστηκότες ὡς ἐφʼ ἑτοίμοις . ὡς δὲ τῶν πρώτων ἀπέτυχον καὶ μετὰ τῶν Ἑλλήνων ἦν ἡ τύχη καὶ περιέστραπτο ἡ πεῖρα , ἀνὴρ Ἀθηναίων εἷς ἐθελοντὴς τὸν κίνδυνον ὑφίστατο καὶ λαβὼν τοὺς ὄντας αὐτῶν ἐν Σαλαμῖνι τοὺς πρεσβύτας ἀποβιβάσας εἰς τὴν νῆσον κτείνει πᾶν τοῦτο τὸ Περσικόν . Ξέρξης δὲ καθῆστο μὲν ἐπὶ τῆς ἠπείρου κεκοσμημένος , ὥσπερ ἄλλον τινὰ ἀγῶνα ποιῶν , ἤ τις τῶν ἐξ οὐρανοῦ κριτὴς τῶν γιγνομένων , οἰόμενος τοῖς ἑαυτοῦ τὸν παρʼ αὑτοῦ φόβον ἀρκέσειν . καὶ τοσοῦτον ἦν ἄρα τὸ ἔργον αὐτῷ ὅσον τοῖς μὲν ὀργισθῆναι , τοὺς δὲ τιμῆσαι τῶν στρατιωτῶν . ὡς δʼ ἑώρα τὴν θάλατταν αἵματι καὶ ῥοθίῳ ζέουσαν καὶ πάντα νεκρῶν καὶ ναυαγίων μεστὰ καὶ κυριωτέρους ἑτέρους φοβεῖν καὶ τοὺς ἐκείνου καὶ αὐτὸν , ἐκπλαγεὶς καὶ νομίσας θαυματοποιὸν εἶναι τὴν πόλιν παλινῳδίαν ᾖδε , καὶ μεταστρέψας ᾔει τὴν αὐτὴν , οὐ μετὰ τοῦ αὐτοῦ σχήματος , ἓν ἤδη τοῦτʼ ἀγώνισμα ποιούμενος τὴν σχεδίαν καταλαβεῖν . οὕτω διὰ πάντων ἡ πόλις πᾶν ἔσωσε τὸ Ἑλληνικὸν , καὶ τοῖς πᾶσιν ἐδείχθη μόνον φυλακτήριον οὖσα τοῖς Ἕλλησιν , οἶμαι δὲ καὶ τῷ λοιπῷ μέρει τῆς οἰκουμένης . τίσι δὲ λέγω τοῖς πᾶσιν ; οἷς ἐνίκα πρότερον μόνη Μαραθῶνι , οἷς ὕστερον τοσοῦτον παρῆλθε τοὺς συστάντας , οἷς αὐτὴ κεφάλαιον τοῦ πολέμου τοῖς στόλοις ἀμφοτέροις ἦν , τοῖς ἐν Πύλαις ἀτυχοῦσιν ἄνευ τῆς πόλεως , τοῖς ἐπʼ Ἀρτεμισίῳ νικῶσι διὰ τῆς πόλεως , ταῖς τοῦ θεοῦ μαντείαις , ὧν αἱ μὲν τῆς Ἀθηνᾶς εἶναι τὴν δωρεὰν , αἱ δὲ ἀπολέσθαι τοὺς Ἕλληνας ἔφραζον , εἰ συσταῖεν Ἀθηναῖοι
Lemmas: Σαλαμίς νῆσος , ὅπως ἀκριβής ἤ δίκτυον συγκλείω ὁ Ἕλλην . δοκέω γάρ εἰμί μέγας συμφορά καί παρά ὁ νόμος ὁ Μηδικός , εἰ τις ὁ ἀνταίρω ὁ βασιλεύς τολμάω διαφεύγω . κατά οὖν ὁ ἐκπίπτω ἐκ ὁ ναυμαχία τάσσω ὁ κύριος ὁ στρατιά , ἀνήρ Πέρσης ὁ πρῶτος , καί κατέχω ὁ νῆσος ἐφίστημι ὡς ἐπί ἑτοῖμος . ὡς δέ ὁ πρῶτος ἀποτυγχάνω καί μετά ὁ Ἕλλην εἰμί ὁ τύχη καί περιστρέφω ὁ πεῖρα , ἀνήρ Ἀθηναῖος εἷς ἐθελοντής ὁ κίνδυνος ὑφίστημι καί λαμβάνω ὁ εἰμί αὐτός ἐν Σαλαμίς ὁ πρεσβύτης ἀποβιβάζω εἰς ὁ νῆσος κτείνω πᾶς οὗτος ὁ Περσικός . Ξέρξης δέ κάθημαι μέν ἐπί ὁ ἤπειρος κοσμέω , ὥσπερ ἄλλος τις ἀγών ποιέω , ἤ τις ὁ ἐκ οὐρανός κριτής ὁ γίγνομαι , οἴομαι ὁ ἑαυτοῦ ὁ παρά ἑαυτοῦ φόβος ἀρκέω . καί τοσοῦτος εἰμί ἄρα ὁ ἔργον αὐτός ὅσος ὁ μέν ὀργίζω , ὁ δέ τιμάω ὁ στρατιώτης . ὡς δέ ὁράω ὁ θάλασσα αἷμα καί ῥόθιος ζέω καί πᾶς νεκρός καί ναυάγιον μεστός καί κύριος ἕτερος φοβέω καί ὁ ἐκεῖνος καί αὐτός , ἐκπλήσσω καί νομίζω θαυματοποιός εἰμί ὁ πόλις παλινῳδία ἀείδω , καί μεταστρέφω ἔρχομαι ὁ αὐτός , οὐ μετά ὁ αὐτός σχῆμα , εἷς ἤδη οὗτος ἀγώνισμα ποιέω ὁ σχεδία καταλαμβάνω . οὕτως διά πᾶς ὁ πόλις πᾶς σῴζω ὁ Ἑλληνικός , καί ὁ πᾶς δείκνυμι μόνος φυλακτήριον εἰμί ὁ Ἕλλην , οἴομαι δέ καί ὁ λοιπός μέρος ὁ οἰκουμένη . τίς δέ λέγω ὁ πᾶς ; ὅς νικάω πρότερος μόνος Μαραθών , ὅς ὕστερον τοσοῦτος παρέρχομαι ὁ συνίστημι , ὅς αὐτός κεφάλαιος ὁ πόλεμος ὁ στόλος ἀμφότερος εἰμί , ὁ ἐν Πύλαι ἀτυχέω ἄνευ ὁ πόλις , ὁ ἐπί Ἀρτεμίσιον νικάω διά ὁ πόλις , ὁ ὁ θεός μαντεία , ὅς ὁ μέν ὁ Ἀθήνη εἰμί ὁ δωρεά , ὁ δέ ἀπόλλυμι ὁ Ἕλλην φράζω , εἰ συνίστημι Ἀθηναῖος