aelius-aristides.panaqhnai-ko-s 176
ἀπὸ τοῦ ἴσου γίγνεται . ὥστʼ εἴ τις ἀκριβολογεῖται περὶ τῶν δικαίων καὶ σοφιστὴς εἶναι μᾶλλον βούλεται ἢ τῇ τῶν πραγμάτων φύσει συγχωρεῖν , οὐκ ἂν φθάνοι διαγράφων πάσας ἀρχάς τε καὶ δυνάμεις ἁπλῶς · ὡς ἅπαντά γε ταῦτά ἐστιν ἐν τῷ θεσμῷ τοῦ κρείττονος . εἶθʼ ὑπὸ σοφίας ἄνεισι μέχρι τῶν θεῶν , ἐλέγχων , καὶ λέγων ὡς οὐδὲ οὗτοι τοῖς ἀνθρώποις ἐξ ἴσου προσομιλοῦσιν , ἀλλʼ ᾕρηνται κρείττους εἶναι . ἀλλʼ οἶμαι ταῦτʼ ἐστὶ γωνίας ἀξίων ἀνθρώπων καὶ τὸν ἥλιον οὐχ ἑορακότων , ὃς ἀφαιρεῖται τοὺς ἄλλους ἀστέρας τὸ φαίνεσθαι . εἰ δʼ ἀναγκαῖον τὸ πάσῃ δυναστείᾳ καὶ πάσῃ περιουσίᾳ τὰ τοιαῦτα προσεῖναι , καὶ οὗτός ἐστιν ἀρχῆς θεσμὸς , μὴ ἀπὸ τοῦ ἴσου πρὸς τοὺς ὑπηκόους κρίνεσθαι , τότε νικῶν ἀπίτω τις , ὅταν δείξῃ τῶν ἄλλων εἴτε Ἑλληνικῶν δυνάμεων εἴτε καὶ βαρβαρικῶν βασιλειῶν ἡντινοῦν ἐλάττονι τῷ τῆς πλεονεξίας γιγνομένῳ χρησαμένην ἢ τὸν τῶν Ἀθηναίων ἔστι δῆμον εὑρεῖν . φανήσεται γὰρ ἃ μὲν διαφερόντως ἐβουλεύσατο ἑνὸς ἀνδρὸς ἤθει κεχρημένος τοῦ βελτίστου , ἃ δʼ ἐγκαλοῦσί τινες , οὐ τῇ κοινῇ φύσει τῶν ἀνθρώπων ἐξαμαρτὼν , ἀλλὰ τῇ τῆς ἀρχῆς ἀκολουθήσας ἀνάγκῃ , καὶ δυνάμει μὲν ἄρχων καταστὰς τὸ ἐξ ἀρχῆς , φιλανθρωπίᾳ δὲ τὸ τῆς ἀρχῆς δεδοικὸς ἑκὼν μεθεὶς καὶ σχεδὸν αὐτὸς αὑτῷ τῶν ἐγκλημάτων αἴτιος γεγονώς . πλείστῳ γὰρ τῷ κοινῷ καὶ μετρίῳ πρὸς ἅπαντας χρησάμενος καὶ τρόπον τινὰ τῆς πολιτείας μᾶλλον κοινωνοὺς ποιησάμενος ἢ δυναστείας νόμῳ κατέχων , ταυτὸν τοῖς χρηστοῖς ἔπαθε τῶν δεσποτῶν · οὐ γὰρ διὰ τὴν ἄλλην ἐπιείκειαν χάριτος παρʼ ἐνίων ἔτυχεν , ἀλλʼ εἴ τι προσηνάγκασεν , ἐπιφανῶς ἔδοξε βιάζεσθαι . καὶ μὴν εἰ μὲν ἔχοντας τὸ τῶν ὑπηκόων σχῆμα ταῦτʼ εἰργασμένος φαίνεται , δῶμεν τοῖς ἐθέλουσι βλασφημεῖν · εἰ δὲ τοὺς μὲν ἀποστάντας καὶ παρʼ ἀξίαν ὑβρίσαντας εἰς αὐτὸν , τοὺς δʼ ἐκ τοῦ φανεροῦ πολεμίους ὄντας , ποτέροις ἄξιον ἐγκαλεῖν ; οἶμαί γε τοῖς τὴν ἀνάγκην παρασχοῦσιν · ἐπεὶ κἀκεῖνοί μοι δοκοῦσιν ὥσπερ ἐνέχυρον
Lemmas: ἀπό ὁ ἴσος γίγνομαι . ὥστε εἰ τις ἀκριβολογέομαι περί ὁ δίκαιος καί σοφιστής εἰμί μάλα βούλομαι ἤ ὁ ὁ πρᾶγμα φύσις συγχωρέω , οὐ ἄν φθάνω διαγράφω πᾶς ἀρχή τε καί δύναμις ἁπλῶς · ὡς ἅπας γε οὗτος εἰμί ἐν ὁ θεσμός ὁ κρατύς . εἶτα ὑπό σοφία ἀνέρχομαι μέχρι ὁ θεός , ἐλέγχω , καί λέγω ὡς οὐδέ οὗτος ὁ ἄνθρωπος ἐκ ἴσος προσομιλέω , ἀλλά αἱρέω κρατύς εἰμί . ἀλλά οἴομαι οὗτος εἰμί γωνία ἄξιος ἄνθρωπος καί ὁ ἥλιος οὐ ὁράω , ὅς ἀφαιρέω ὁ ἄλλος ἀστήρ ὁ φαίνω . εἰ δέ ἀναγκαῖος ὁ πᾶς δυναστεία καί πᾶς περιουσία ὁ τοιοῦτος πρόσειμι , καί οὗτος εἰμί ἀρχή θεσμός , μή ἀπό ὁ ἴσος πρός ὁ ὑπήκοος κρίνω , τότε νικάω ἀπέρχομαι τις , ὅταν δείκνυμι ὁ ἄλλος εἴτε Ἑλληνικός δύναμις εἴτε καί βαρβαρικός βασίλεια ὅστις ἐλαχύς ὁ ὁ πλεονεξία γίγνομαι χράω ἤ ὁ ὁ Ἀθηναῖος εἰμί δῆμος εὑρίσκω . φαίνω γάρ ὅς μέν διαφερόντως βουλεύω εἷς ἀνήρ ἦθος χράω ὁ ἀγαθός , ὅς δέ ἐγκαλέω τις , οὐ ὁ κοινός φύσις ὁ ἄνθρωπος ἐξαμαρτάνω , ἀλλά ὁ ὁ ἀρχή ἀκολουθέω ἀνάγκη , καί δύναμις μέν ἄρχων καθίστημι ὁ ἐκ ἀρχή , φιλανθρωπία δέ ὁ ὁ ἀρχή δείδω ἑκών μεθίημι καί σχεδόν αὐτός ἑαυτοῦ ὁ ἔγκλημα αἴτιος γίγνομαι . πολύς γάρ ὁ κοινός καί μέτριος πρός ἅπας χράω καί τρόπος τις ὁ πολιτεία μάλα κοινωνός ποιέω ἤ δυναστεία νόμος κατέχω , τατός ὁ χρηστός πάσχω ὁ δεσπότης · οὐ γάρ διά ὁ ἄλλος ἐπιείκεια χάρις παρά ἔνιοι τυγχάνω , ἀλλά εἰ τις προσαναγκάζω , ἐπιφανής δοκέω βιάζω . καί μήν εἰ μέν ἔχω ὁ ὁ ὑπήκοος σχῆμα οὗτος ἐργάζομαι φαίνω , δίδωμι ὁ ἐθέλω βλασφημέω · εἰ δέ ὁ μέν ἀφίστημι καί παρά ἀξία ὑβρίζω εἰς αὐτός , ὁ δέ ἐκ ὁ φανερός πολέμιος εἰμί , πότερος ἄξιος ἐγκαλέω ; οἴομαι γε ὁ ὁ ἀνάγκη παρέχω · ἐπεί ἐκεῖνος ἐγώ δοκέω ὥσπερ ἐνέχυρον