aelius-aristides.panaqhnai-ko-s 127
οὐ μὴν ἐῶσί γε ἀπελθεῖν αἱ πράξεις , ἀλλὰ καλοῦσι καὶ προσάγουσιν εἰς τὸ πρόσω τοῦ λόγου , καὶ τοσούτῳ μᾶλλον ὅσῳ ταῦτα ἀκριβέστερον ἐξήτασται . τοσαύτην γὰρ ὑπερβολὴν τοῖς ἐφεξῆς ἐποιήσατο ἡ πόλις ὥσθʼ ὑπερῆρεν αὑτὴν τοσοῦτον ὅσονπερ πρὸ τοῦ τοὺς ἄλλους . καὶ πρὶν τὰ πρῶτα ἀξίως τινὰ θαυμάσαι , ἐπέθηκε τὰ δεύτερα , ὥσπερ αὐτὴ πρὸς αὑτὴν ἁμιλλωμένη . γενομένου γὰρ τοῦ Μαραθῶνι τολμήματος καὶ τῶν βαρβάρων ἐλαθέντων ἐκ τῆς Ἑλλάδος ὥσπερ κονιορτοῦ , Δαρεῖος μὲν οὐκ εἶχεν ὅ τι χρήσεται , ἀλλʼ ὥσπερ ἐκ θεοῦ πληγεὶς ὑποπεπτώκει τῇ πόλει καὶ τοὺς αἰτίους τῆς διαβάσεως κατεμέμφετο , ὡς κακῶς προξενήσαντας αὐτῷ τοὺς Ἀθηναίους , καὶ τελευτᾷ δὴ , πρίν τι δεύτερον κακὸν αὑτὸν ἐξεργάσασθαι . ὁ δὲ πάντας βασιλέας παρενεγκὼν ταῖς ἐπινοίαις καὶ μηδὲν καταλιπὼν ἄτοπον νομίσαι , Ξέρξης ὁ Δαρείου , καταγνοὺς μὲν τοῦ πατρὸς ὡς ἐνδεῶς ἐπιχειρήσαντος , ὑπεριδὼν δὲ τῆς πόλεως καὶ τῶν Ἑλλήνων ὡς οὐδαμοῦ φανησομένων , ἀγῶνα διπλοῦν ἀγωνίζεται , τὸν μὲν ὑπερβαλέσθαι , τὴν δὲ τιμωρήσασθαι , μετὰ πολλοῦ τοῦ κρείττονος . καὶ τοσοῦτον ὕβρισε τῇ ὑπερβολῇ ὥστʼ ἔγνω τὸν πρότερον στόλον ὡσπερεὶ παιδιὰν ἀποφῆναι . δοκεῖ δέ μοι καὶ πρὸς τὰς διοσημίας τότε Ξέρξης οὐ μόνον πρὸς τὸν πατέρα ἁμιλλήσασθαι καὶ πρὸς ἅπασαν ὄψιν τε καὶ ἀκοὴν ἀνθρώποις ἀνέλπιστον ὥσπερ ἐνδείξασθαι βουλόμενος ὅτι αὑτοῦ βεβαίως ἐστὶν ἡ γῆ . ποίαν γὰρ κυμάτων ἐπιρροὴν , ἢ τίνας σκηπτοὺς , ἢ τίνας σεισμοὺς , ἢ ποίαν νεφῶν ἢ χαλάζης ἐμβολὴν , ἢ ποίους ἀήθεις ἀστέρας οὐκ ἐλαφροτέρους ἐκεῖνός γε ἀπέδειξεν ; ἢ ποίους φόβους ἐγγείους ἢ θαλαττίους οὐχὶ συνέστειλε τοῖς παρʼ αὑτοῦ ; οὗ τὰς ἀπειλὰς πρῶτον οὐκ ἦν ἑστῶσι τοῖς ὠσὶν ἀκοῦσαι , ἀλλʼ ἀπῆγον εἰς ἔσχατα γῆς , καὶ προὔλεγον ἃ μηδενὸς ἦν εὑρεῖν πλὴν ἐκείνου μόνου . αἰτεῖν μὲν
Lemmas: οὐ μήν ἐάω γε ἀπέρχομαι ὁ πρᾶξις , ἀλλά καλέω καί προσάγω εἰς ὁ πρόσω ὁ λόγος , καί τοσοῦτος μάλα ὅσος οὗτος ἀκριβής ἐξετάζω . τοσοῦτος γάρ ὑπερβολή ὁ ἐφεξῆς ποιέω ὁ πόλις ὥστε ὑπεραίρω ἑαυτοῦ τοσοῦτος ὅσος πρό ὁ ὁ ἄλλος . καί πρίν ὁ πρῶτος ἄξιος τις θαυμάζω , ἐπιτίθημι ὁ δεύτερος , ὥσπερ αὐτός πρός ἑαυτοῦ ἁμιλλάομαι . γίγνομαι γάρ ὁ Μαραθών τόλμημα καί ὁ βάρβαρος ἐλαύνω ἐκ ὁ Ἑλλάς ὥσπερ κονιορτός , Δαρεῖος μέν οὐ ἔχω ὅς τις χράω , ἀλλά ὥσπερ ἐκ θεός πλήσσω ὑποπίπτω ὁ πόλις καί ὁ αἴτιος ὁ διάβασις καταμέμφομαι , ὡς κακός προξενέω αὐτός ὁ Ἀθηναῖος , καί τελευτάω δή , πρίν τις δεύτερος κακός ἑαυτοῦ ἐξεργάζομαι . ὁ δέ πᾶς βασιλεύς παραφέρω ὁ ἐπίνοια καί μηδείς καταλείπω ἄτοπος νομίζω , Ξέρξης ὁ Δαρεῖος , καταγιγνώσκω μέν ὁ πατήρ ὡς ἐνδεής ἐπιχειρέω , ὑπεροράω δέ ὁ πόλις καί ὁ Ἕλλην ὡς οὐδαμοῦ φαίνω , ἀγών διπλόος ἀγωνίζομαι , ὁ μέν ὑπερβάλλω , ὁ δέ τιμωρέω , μετά πολύς ὁ κρατύς . καί τοσοῦτος ὑβρίζω ὁ ὑπερβολή ὥστε γιγνώσκω ὁ πρότερος στόλος ὡσπερεί παιδιά ἀποφαίνω . δοκέω δέ ἐγώ καί πρός ὁ Διοσημία τότε Ξέρξης οὐ μόνος πρός ὁ πατήρ ἁμιλλάομαι καί πρός ἅπας ὄψις τε καί ἀκοή ἄνθρωπος ἀνέλπιστος ὥσπερ ἐνδείκνυμι βούλομαι ὅτι ἑαυτοῦ βέβαιος εἰμί ὁ γῆ . ποῖος γάρ κῦμα ἐπιρροή , ἤ τίς σκηπτός , ἤ τίς σεισμός , ἤ ποῖος νέφος ἤ χάλαζα ἐμβολή , ἤ ποῖος ἀήθης ἀστήρ οὐ ἐλαφρός ἐκεῖνος γε ἀποδείκνυμι ; ἤ ποῖος φόβος ἔγγειος ἤ θαλάσσιος οὐ συστέλλω ὁ παρά ἑαυτοῦ ; ὅς ὁ ἀπειλή πρῶτος οὐ εἰμί ἵστημι ὁ οὖς ἀκούω , ἀλλά ἀπάγω εἰς ἔσχατος γῆ , καί προλέγω ὅς μηδείς εἰμί εὑρίσκω πλήν ἐκεῖνος μόνος . αἰτέω μέν