aelius-aristides.panaqhnai-ko-s 168
πολλοῦ καὶ συνεχοῦς ἐν Κορίνθῳ , μάχας τε πολλὰς προκινδυνεύσαντες , καὶ τειχίσαντες αὐτοὺς καὶ τὴν πόλιν διὰ πάντων φυλάξαντες , κάλλιστον ἐκεῖνο ἐπέθηκαν · ἔχοντες γὰρ τὸν Ἀκροκόρινθον καὶ παρὸν αὐτοῖς κατασχεῖν τὴν πόλιν , ἡνίκʼ ἐβούλοντο , οὐκ ἐδέξαντο οὐδʼ ἐβουλεύσαντο , ἔργῳ δείξαντες ὅτι τὸ τῶν προστατῶν πολεμοῦσιν , οὐχ αὑτοῖς ἰδίᾳ τι πράττοντες . καὶ τέλος εἰς τοῦτʼ ἀπορίας κατέστησαν Λακεδαιμονίους ὥστʼ ἐπὶ τὸν Περσῶν βασιλέα πάλιν καταφεύγουσι καὶ διʼ ἐκείνου ποιοῦνται τὴν θρυλουμένην εἰρήνην , τοὺς τὴν Ἀσίαν οἰκοῦντας Ἕλληνας προέμενοι , περὶ ὧν οὐδὲν ἔγωγε κατηγορῶ · ἀλλʼ εἴ τις ἔροιτο αὐτοὺς πότερον ἑκόντες ταῦτα συνεχώρησαν , ἢ βιασθέντες , εἰ μὲν ἑκόντες φήσουσιν , ἀνάγκη προδεδωκέναι φάσκειν , ὃ τίς ἂν πιστεύσειεν ; εἰ δʼ ἄκοντες καὶ διʼ ἀνάγκην , ὁμολογοῦσιν ἡττῆσθαι δή που πρὸς τὴν πόλιν τοῖς ὅλοις · οὐ γὰρ ἂν , εἴ γʼ εἶχον ὅ τι χρήσονται τοῖς πράγμασιν , εἶτʼ ἐξεπίτηδες τοιαύτην αἰσχύνην ὑπέστησαν . ὥστε τῷ μόνῳ λειπομένῳ τῶν λόγων αὐτοὶ μαρτυροῦσι προέχειν τῷ πολέμῳ τότε τὴν πόλιν , καὶ ταῦτʼ οὐχὶ μικρόν . ἐπεὶ δὲ τῆς εἰρήνης ἐμνήσθην , πάλιν ἐνταῦθα ἐπανελθεῖν βούλομαι βραχύ τι . δυοῖν γὰρ ὄντοιν ἐξ ὧν κρίνονται πόλεις , πολέμου καὶ εἰρήνης , καὶ τούτων ἀμφοτέρων τοῖς Ἕλλησι πρὸς τοὺς βαρβάρους γενομένων , ἐπὶ μὲν τοῦ πολέμου τοσοῦτον διήνεγκεν ἡ πόλις ὥσθʼ ἃ μόνη κατειργάσατο , μέγιστα τῶν ἔργων ἐστίν · ἢ τοῖς ὕστερον εἴ τις τιθοῖτο , τοσοῦτον τῶν μετασχόντων ὑπερῆρεν , ὅσονπερ ἂν εἰ καθʼ αὑτὴν ἠγωνίζετο . χωρὶς δὲ τούτων τοῖς τρισὶ καιροῖς μαρτυρεῖται · τὰ μὲν γὰρ πρῶτα τοῦ πολέμου μόνη κατέπραξεν , ἐν δὲ τοῖς δευτέροις καὶ πρὸς τὸν βασιλέα προκινδυνεύσασα τὰ ἀριστεῖα ἠνέγκατο · τὰ δʼ αὖ τελευταῖα αὐτῆς ἐστιν ἴδια , αἱ περὶ Κύπρον καὶ Παμφυλίαν ναυμαχίαι καὶ πεζομαχίαι καὶ ὁ πολὺς δρόμος · ὥστε καὶ μόνη τοὺς βαρβάρους καὶ πρώτη νενίκηκε , καὶ
Lemmas: πολύς καί συνεχής ἐν Κόρινθος , μάχη τε πολύς προκινδυνεύω , καί τειχίζω αὐτός καί ὁ πόλις διά πᾶς φυλάσσω , καλός ἐκεῖνος ἐπιτίθημι · ἔχω γάρ ὁ Ἀκροκόρινθος καί πάρειμι αὐτός κατέχω ὁ πόλις , ἡνίκα βούλομαι , οὐ δέχομαι οὐδέ βουλεύω , ἔργον δείκνυμι ὅτι ὁ ὁ προστάτης πολεμέω , οὐ ἑαυτοῦ ἴδιος τις πράσσω . καί τέλος εἰς οὗτος ἀπορία καθίστημι Λακεδαιμόνιος ὥστε ἐπί ὁ Πέρσης βασιλεύς πάλιν καταφεύγω καί διά ἐκεῖνος ποιέω ὁ θρυλέω εἰρήνη , ὁ ὁ Ἀσία οἰκέω Ἕλλην προίημι , περί ὅς οὐδείς ἐγώ κατηγορέω · ἀλλά εἰ τις ἔρομαι αὐτός πότερος ἑκών οὗτος συγχωρέω , ἤ βιάζω , εἰ μέν ἑκών φημί , ἀνάγκη προδίδωμι φάσκω , ὅς τίς ἄν πιστεύω ; εἰ δέ ἄκων καί διά ἀνάγκη , ὁμολογέω ἡσσάομαι δή που πρός ὁ πόλις ὁ ὅλος · οὐ γάρ ἄν , εἰ γε ἔχω ὅς τις χράω ὁ πρᾶγμα , εἶτα ἐξεπίτηδες τοιοῦτος αἰσχύνη ὑφίστημι . ὥστε ὁ μόνος λείπω ὁ λόγος αὐτός μαρτυρέω προέχω ὁ πόλεμος τότε ὁ πόλις , καί οὗτος οὐ μικρός . ἐπεί δέ ὁ εἰρήνη μιμνῄσκω , πάλιν ἐνταῦθα ἐπανέρχομαι βούλομαι βραχύς τις . δύο γάρ εἰμί ἐκ ὅς κρίνω πόλις , πόλεμος καί εἰρήνη , καί οὗτος ἀμφότερος ὁ Ἕλλην πρός ὁ βάρβαρος γίγνομαι , ἐπί μέν ὁ πόλεμος τοσοῦτος διαφέρω ὁ πόλις ὥστε ὅς μόνος κατεργάζομαι , μέγας ὁ ἔργον εἰμί · ἤ ὁ ὕστερον εἰ τις τίθημι , τοσοῦτος ὁ μετέχω ὑπεραίρω , ὅσος ἄν εἰ κατά ἑαυτοῦ ἀγωνίζομαι . χωρίς δέ οὗτος ὁ τρεῖς καιρός μαρτυρέω · ὁ μέν γάρ πρῶτος ὁ πόλεμος μόνος καταπράσσω , ἐν δέ ὁ δεύτερος καί πρός ὁ βασιλεύς προκινδυνεύω ὁ ἀριστεῖα φέρω · ὁ δέ αὖ τελευταῖος αὐτός εἰμί ἴδιος , ὁ περί Κύπρος καί Παμφυλία ναυμαχία καί πεζομαχία καί ὁ πολύς δρόμος · ὥστε καί μόνος ὁ βάρβαρος καί πρῶτος νικάω , καί