aelius-aristides.panaqhnai-ko-s 180
καὶ περὶ μὲν τούτων ἱκανά . ὧν δʼ οὐδεὶς τὸ μέχρι τοῦδε , ὅσα γʼ ἡμεῖς σύνισμεν , ἐν ταῖς κοιναῖς εὐφημίαις ἐμνήσθη , ταῦτʼ οὐ πρὶν εἰπεῖν παύσομαι . καὶ γὰρ ὥσπερ οὐ θεμιτόν μοι φαίνεται λόγοις τὰς πράξεις κοσμοῦντα τοῦ κατʼ αὐτοὺς τοὺς λόγους μέρους παρελθεῖν τὴν μνείαν . μόνοι γὰρ ἁπάντων ἀνθρώπων , τὸ λεγόμενον δὴ τοῦτο , ἀναίμακτον τρόπαιον ἐστήσατε , οὐκ ἀπὸ Βοιωτῶν οὐδʼ ἀπὸ Λακεδαιμονίων οὐδὲ Κορινθίων , ἀλλʼ ἀπὸ τῶν ὁμοφύλων ἁπάντων , — λέγω δὲ οὐχ ὡς ἄν τις Ἕλληνας προσείποι πρὸς βαρβάρους ἀντιδιαιρούμενος , ἀλλʼ ἀπὸ τοῦ κοινοῦ γένους τῶν ἀνθρώπων—καὶ νίκην ἀνείλεσθε ἔντιμον καὶ μεγάλην κατὰ παντὸς τοῦ χρόνου , οὐ κατὰ τὴν ἐν Τανάγρᾳ μάχην τὴν ἀμφισβητήσιμον οὐδὲ μὰ Δία κατὰ τὴν ἐν Μαραθῶνι τὴν τοσοῦτον νικῶσαν , ἀλλʼ ὡς ἀληθῶς τὴν πρέπουσαν ἀνθρώπῳ καὶ διηνεκῆ καὶ ἣν Διὸς παῖδα προσειπεῖν εὐσεβές . ἅπασαι γὰρ αἱ πόλεις καὶ πάντα τὰ τῶν ἀνθρώπων γένη πρὸς ὑμᾶς καὶ τὴν ὑμετέραν δίαιταν καὶ φωνὴν ἀπέκλινε . καὶ οὐ φρουραῖς ἐγκαθεστηκυίαις ἡ δύναμις τῆς πόλεως συνέχεται , ἀλλὰ πάντων ἐξεπίτηδες τὰ ὑμέτερα ᾑρημένων καὶ εἰσποιούντων ἑαυτοὺς , ὡς δυνατὸν , τῇ πόλει , συνευχομένων καὶ παισὶ καὶ ἑαυτοῖς τοῦ παρʼ ὑμῖν καλοῦ μεταλαβεῖν · καὶ οὔτε Ἡρακλέους στῆλαι κωλύουσιν οὔτε Λιβύης κολωνοῖς ταῦτα ὁρίζεται , οὐδʼ αὖ Βοσπόρῳ ὁποτέρῳ βούλει , οὐδὲ στενοῖς Συρίας καὶ Κιλικίας , ἀλλὰ πᾶσαν τὴν γῆν τύχῃ τινὶ θείᾳ ζῆλος ἐπέρχεται τῆς ὑμετέρας σοφίας καὶ συνηθείας , καὶ ταύτην μίαν φωνὴν κοινὴν ἅπαντες τοῦ γένους ἐνόμισαν , καὶ διʼ ὑμῶν ὁμόφωνος μὲν πᾶσα γέγονεν ἡ οἰκουμένη , ἴδοις δʼ ἂν καὶ τοὺς ἡνιόχους καὶ τοὺς νομέας καὶ τοὺς ἀπὸ τῆς θαλάττης ζῶντας καὶ πάντα ὅσα ἔθνη καὶ κατὰ πόλεις καὶ κατὰ χώρας τῆς παρʼ ὑμῶν φωνῆς ἐχομένους καὶ πειρωμένους τῆς γῆς ἀνθάπτεσθαι , καθάπερ τοὺς νεῖν ἀδυνάτους . ταύτην ἐγώ φημι τὴν μαρτυρίαν , ὦ Λακεδαιμόνιοι
Lemmas: καί περί μέν οὗτος ἱκανός . ὅς δέ οὐδείς ὁ μέχρι ὅδε , ὅσος γε ἐγώ σύνοιδα , ἐν ὁ κοινός εὐφημία μιμνῄσκω , οὗτος οὐ πρίν λέγω παύω . καί γάρ ὥσπερ οὐ θεμιτός ἐγώ φαίνω λόγος ὁ πρᾶξις κοσμέω ὁ κατά αὐτός ὁ λόγος μέρος παρέρχομαι ὁ μνεία . μόνος γάρ ἅπας ἄνθρωπος , ὁ λέγω δή οὗτος , ἀναίμακτος τρόπαιον ἵστημι , οὐ ἀπό Βοιωτός οὐδέ ἀπό Λακεδαιμόνιος οὐδέ Κορίνθιος , ἀλλά ἀπό ὁ ὁμόφυλος ἅπας , — λέγω δέ οὐ ὡς ἄν τις Ἕλλην προσλέγω πρός βάρβαρος ἀντιδιαιρέω , ἀλλά ἀπό ὁ κοινός γένος ὁ ἀνθρώπων—καὶ νίκη ἀναιρέω ἔντιμος καί μέγας κατά πᾶς ὁ χρόνος , οὐ κατά ὁ ἐν Τάναγρα μάχη ὁ ἀμφισβητήσιμος οὐδέ μά Ζεύς κατά ὁ ἐν Μαραθών ὁ τοσοῦτος νικάω , ἀλλά ὡς ἀληθής ὁ πρέπω ἄνθρωπος καί διηνεκής καί ὅς Ζεύς παῖς προσλέγω εὐσεβής . ἅπας γάρ ὁ πόλις καί πᾶς ὁ ὁ ἄνθρωπος γένος πρός σύ καί ὁ ὑμέτερος δίαιτα καί φωνή ἀποκλίνω . καί οὐ φρουρά ἐγκαθίστημι ὁ δύναμις ὁ πόλις συνέχω , ἀλλά πᾶς ἐξεπίτηδες ὁ ὑμέτερος αἱρέω καί εἰσποιέω ἑαυτοῦ , ὡς δυνατός , ὁ πόλις , συνεύχομαι καί παῖς καί ἑαυτοῦ ὁ παρά σύ καλός μεταλαμβάνω · καί οὔτε Ἡρακλῆς στήλη κωλύω οὔτε Λιβύη κολωνός οὗτος ὁρίζω , οὐδέ αὖ Βόσπορος ὁπότερος βούλομαι , οὐδέ στενός Συρία καί Κιλικία , ἀλλά πᾶς ὁ γῆ τύχη τις θεῖος ζῆλος ἐπέρχομαι ὁ ὑμέτερος σοφία καί συνήθεια , καί οὗτος εἷς φωνή κοινός ἅπας ὁ γένος νομίζω , καί διά σύ ὁμόφωνος μέν πᾶς γίγνομαι ὁ οἰκουμένη , ὁράω δέ ἄν καί ὁ ἡνίοχος καί ὁ νομεύς καί ὁ ἀπό ὁ θάλασσα ζάω καί πᾶς ὅσος ἔθνος καί κατά πόλις καί κατά χώρα ὁ παρά σύ φωνή ἔχω καί πειράω ὁ γῆ ἀνθάπτομαι , καθά ὁ νέω ἀδύνατος . οὗτος ἐγώ φημί ὁ μαρτυρία , ὦ Λακεδαιμόνιος