aelius-aristides.panaqhnai-ko-s 111
ἀνάγκαις ὑπεδέξατο . ἔστι δʼ ἃ καὶ παντάπασιν ἐκκεχωρηκότα νῦν γένη τῶν Ἑλλήνων καταφεύγοντα εἰς αὐτὴν ἀνέλαβεν , ὥσπερ Δρύοπας καὶ Πελασγούς · ὧν ἔτι καὶ νῦν σημεῖα τῆς σωτηρίας λείπεται . αἱ γὰρ ἀπʼ αὐτῶν ἐπωνυμίαι σύμβολον οὖσαι τῆς οἰκήσεως αὐτῶν ἅμα καὶ τῆς σωτηρίας εἰσίν . οὕτω δʼ ἐκ παλαιοῦ πᾶσιν ἑαυτὴν δοῦσα διετήρησεν ὥσπερ νόμον εἰς τέλος τὴν γνώμην , καὶ διεξῆλθε διὰ πάντων τῶν Ἑλληνικῶν καιρῶν , ἅπασι τὰς πύλας ὑπανοίγουσα τοῖς ἐκ τῶν πολέμων , ἢ κατὰ στάσιν , ἢ κατʼ ἄλλην τινὰ φεύγουσι τύχην πόρρωθεν προκηρύττουσα θαρρεῖν , ὡς οὐδεὶς ἔσται τῶν Ἑλλήνων ἄπολις , ἕως ἂν ἡ τῶν Ἀθηναίων ᾖ πόλις , ἀλλʼ ἢ πατρίδα μεταλλάξουσιν οἷς συμβαίνει . μιᾶς μέν γε τῶν τριῶν ἐν Πελοποννήσῳ μοιρῶν διαφθαρείσης τῆς Μεσσηνίων μόνη διετήρησε τοὺς λοιποὺς αὐτῶν , δεξαμένη τε καὶ σκεψαμένη τόπους ἐν οἷς ἔμελλον ἱδρύσεσθαι . καὶ νῦν εἰσὶ Μεσσήνιοι διὰ τὴν πόλιν . αὖθις δὲ τοῦ περὶ Βοιωτίαν πάθους συμβάντος καὶ τῆς παρασχούσης ποθʼ αὑτὴν ἐνευτυχῆσαι τοῖς Ἕλλησι πόλεως ἀπροσδοκήτως καὶ παρʼ ἀξίαν ἀναιρεθείσης , οὐδένες εἰς τὴν χρείαν ἀπεμνημόνευσαν οὐδʼ ἐπεκούφισαν , ἀλλὰ τὸ μὲν τῶν ἄλλων μέρος ἐξήκει τὸ Πλαταιέων γένος , ἡ δὲ πόλις μετὰ καλοῦ τοῦ σχήματος τὴν δυστυχίαν ἐπηνώρθωσεν αὐτοῖς , Ἀθηναίους ἀντὶ Πλαταιέων ἀποφήνασα καὶ φυλάξασα τῷ τόπῳ τὸ μνημεῖον , ὥσπερ εἰκὸς ἦν τὴν κοινῇ τότε πάντων προστᾶσαν · τοὺς δὲ πταίσαντας τῶν ἐκεῖ φανερῶν ἀνώρθωσε . πάλιν τοίνυν Θηβαίων κακῶς ὑπὸ τῆς φρουρᾶς τῆς Λακωνικῆς διακειμένων ἐδέξατο τὸν δῆμον καὶ διέτριβον οἱ φεύγοντες ὡς Ἀθηναῖοι τὸν χρόνον τοῦτον , ἕως ἔμελλον διὰ τῆς πόλεως αὖθις κομιεῖσθαι τὴν ἑαυτῶν . αὖθις αὖ Πλαταιέας δεύτερον ἐξοικισθέντας καὶ Θεσπιέας ἅμα ἐκείνοις δέχεται πανοικησίᾳ . καὶ πάλιν Θηβαίους ἐπὶ τοῖς
Lemmas: ἀνάγκη ὑποδέχομαι . εἰμί δέ ὅς καί παντάπασι ἐκχωρέω νῦν γένος ὁ Ἕλλην καταφεύγω εἰς αὐτός ἀναλαμβάνω , ὥσπερ Δρύοψ καί Πελασγός · ὅς ἔτι καί νῦν σημεῖον ὁ σωτηρία λείπω . ὁ γάρ ἀπό αὐτός ἐπωνυμία σύμβολον εἰμί ὁ οἴκησις αὐτός ἅμα καί ὁ σωτηρία εἰμί . οὕτως δέ ἐκ παλαιός πᾶς ἑαυτοῦ δίδωμι διατηρέω ὥσπερ νόμος εἰς τέλος ὁ γνώμη , καί διεξέρχομαι διά πᾶς ὁ Ἑλληνικός καιρός , ἅπας ὁ πύλη ὑπανοίγω ὁ ἐκ ὁ πόλεμος , ἤ κατά στάσις , ἤ κατά ἄλλος τις φεύγω τύχη πρόσωθεν προκηρύσσω θαρσέω , ὡς οὐδείς εἰμί ὁ Ἕλλην ἄπολις , ἕως ἄν ὁ ὁ Ἀθηναῖος εἰμί πόλις , ἀλλά ἤ πατρίς μεταλήγω ὅς συμβαίνω . εἷς μέν γε ὁ τρεῖς ἐν Πελοπόννησος μοῖρα διαφθείρω ὁ Μεσσήνιος μόνος διατηρέω ὁ λοιπός αὐτός , δέχομαι τε καί σκοπέω τόπος ἐν ὅς μέλλω ἱδρύω . καί νῦν εἰμί Μεσσήνιος διά ὁ πόλις . αὖθις δέ ὁ περί Βοιωτία πάθος συμβαίνω καί ὁ παρέχω ποτέ ἑαυτοῦ ἐνευτυχέω ὁ Ἕλλην πόλις ἀπροσδόκητος καί παρά ἀξία ἀναιρέω , οὐδείς εἰς ὁ χρεία ἀπομνημονεύω οὐδέ ἐπικουφίζω , ἀλλά ὁ μέν ὁ ἄλλος μέρος ἐξήκω ὁ Πλαταιεύς γένος , ὁ δέ πόλις μετά καλός ὁ σχῆμα ὁ δυστυχία ἐπανορθόω αὐτός , Ἀθηναῖος ἀντί Πλαταιεύς ἀποφαίνω καί φυλάσσω ὁ τόπος ὁ μνημεῖον , ὥσπερ ἔοικα εἰμί ὁ κοινῇ τότε πᾶς προΐστημι · ὁ δέ πταίω ὁ ἐκεῖ φανερός ἀνορθόω . πάλιν τοίνυν Θηβαῖος κακός ὑπό ὁ φρουρά ὁ Λακωνικός διάκειμαι δέχομαι ὁ δῆμος καί διατρίβω ὁ φεύγω ὡς Ἀθηναῖος ὁ χρόνος οὗτος , ἕως μέλλω διά ὁ πόλις αὖθις κομίζω ὁ ἑαυτοῦ . αὖθις αὖ Πλαταιεύς δεύτερος ἐξοικίζω καί Θεσπιεύς ἅμα ἐκεῖνος δέχομαι πανοικησίᾳ . καί πάλιν Θηβαῖος ἐπί ὁ