aelius-aristides.panaqhnai-ko-s 191
μνησθήσομαι · Ἀργείους μὲν γὰρ στασιάζοντας ἐν αὑτοῖς ἔπαυσε , Κρῆτας δὲ πολεμοῦντας πρὸς ἀλλήλους διήλλαξεν . εὐσεβείας τοίνυν ἅμα καὶ πραότητος καὶ φρονήματος τίς ἂν εἰπεῖν ἔχοι δεῖγμα κάλλιον ; Κορινθίων γὰρ ψηφισαμένων ποτὲ μὴ δέχεσθαι τῇ πανηγύρει τὴν ἐνθένδε θεωρίαν , ἀλλὰ καὶ διὰ πρεσβείας ἀπειπόντων τῇ πόλει μὴ πέμπειν , κοσμήσαντες ὁμοῦ τούς τε θεωροὺς καὶ τοὺς ὁπλίτας ἀπέστειλαν , ὡς δʼ ἦσαν Ἐλευσῖνι , Κορίνθιοι μὲν ἧκον σπενδόμενοι , οἱ δὲ τὴν θεωρίαν πέμψαντες τοὺς ὁπλίτας ἐπανήγαγον . ἀλλὰ μὴν τῶν γε μυστηρίων τὰ μὲν ὡς ἀρχαῖα τετίμηται , τὰ δʼ ὡς ἀναγκαῖα , τὰ δʼ ὡς πλείστοις γνώριμα . πάσαις τοίνυν ταῖς ψήφοις προφέρει τὰ Ἐλευσίνια . καὶ περὶ μὲν τῶν ἄλλων οὐχ ἡμῶν ὁ λόγος · μόνοι δὲ τῶν Ἑλλήνων καθʼ ἕκαστον ἔτος ποιεῖτε πανήγυριν οὐδεμιᾶς πεντετηρίδος φαυλοτέραν καὶ δέχεσθε τῷ Ἐλευσινίῳ πλείους ἢ ἕτεροι τῇ πάσῃ πόλει · καὶ πάντες ἐρίζουσιν ἀεὶ τὴν παροῦσαν ἑορτὴν νικᾶν πολυανθρωπίᾳ . ἀλλὰ μὴν Ἡρακλέα γε καὶ Διοσκούρους ἅπαντες δή που θεοὺς εἶναι νομίζουσι · τούτοις δέ γε , ἕως ὡμίλουν ἀνθρώποις , πρώτοις ξένων ἡ πόλις δείκνυσι τὰ ἱερά · ὥστε οἷς νῦν ἱερὰ δρῶμεν , τούτους ἱεροποιήσασα αὕτη φαίνεται . καὶ μὴν ἀγῶνάς γε τοῦ πρώτου τέλους μία δὴ πόλις αὕτη πλείστους ἁπάντων ἔτι νῦν ἄγει . ὡς δʼ εἰπεῖν , ἅπαντα ἢ παρʼ ὑμῖν ἐστι μόνοις , ἢ καὶ παρʼ ὑμῶν , καὶ τριῶν ἕν γέ τι συμβέβηκε · τὰ μὲν γὰρ παρʼ ὑμῶν ἤρξατο , τὰ δʼ ὡς κάλλιστα παρʼ ὑμῖν ἐστι , τὰ δʼ ὡς πλεῖστα . εἰσὶ τοίνυν οἳ μηδὲν ἔχοντες φανερὸν δεῖξαι μηδʼ εἰπεῖν ἔργον ἑαυτῶν , μηδὲ ἐφʼ ὅτῳ δικαίως ἂν φρονοῖεν , ἐπὶ τοὺς Τρωικοὺς καταφεύγουσι χρόνους καὶ φιλοτιμίας ἀμφισβητοῦσιν , οὐδʼ οὕτω λέγοντες οὐδὲν κοινὸν ἑαυτῶν , ἀλλʼ ἑνὸς ἀνδρὸς δόξης ἐξαρτώμενοι , οἷον Φθιῶται καὶ Πύλιοι καὶ Ἰθακήσιοι , ὥσπερ τινὲς γεωπεῖναι , διʼ ἑνὸς τῶν πλουσίων ἑαυτοὺς ποιούμενοι . ἡ πόλις δὲ πρὸς τῷ
Lemmas: μιμνῄσκω · Ἀργεῖος μέν γάρ στασιάζω ἐν ἑαυτοῦ παύω , Κρής δέ πολεμέω πρός ἀλλήλων διαλλάσσω . εὐσέβεια τοίνυν ἅμα καί πραότης καί φρόνημα τίς ἄν λέγω ἔχω δεῖγμα καλός ; Κορίνθιος γάρ ψηφίζω ποτέ μή δέχομαι ὁ πανήγυρις ὁ ἐνθένδε θεωρία , ἀλλά καί διά πρεσβεία ἀπολέγω ὁ πόλις μή πέμπω , κοσμέω ὁμοῦ ὁ τε θεωρός καί ὁ ὁπλίτης ἀποστέλλω , ὡς δέ εἰμί Ἐλευσίς , Κορίνθιος μέν ἥκω σπένδω , ὁ δέ ὁ θεωρία πέμπω ὁ ὁπλίτης ἐπανάγω . ἀλλά μήν ὁ γε μυστήριον ὁ μέν ὡς ἀρχαῖος τιμάω , ὁ δέ ὡς ἀναγκαῖος , ὁ δέ ὡς πολύς γνώριμος . πᾶς τοίνυν ὁ ψῆφος προφέρω ὁ Ἐλευσίνιος . καί περί μέν ὁ ἄλλος οὐ ἐγώ ὁ λόγος · μόνος δέ ὁ Ἕλλην κατά ἕκαστος ἔτος ποιέω πανήγυρις οὐδείς πεντετηρίς φαῦλος καί δέχομαι ὁ Ἐλευσίνιος πολύς ἤ ἕτερος ὁ πᾶς πόλις · καί πᾶς ἐρίζω ἀεί ὁ πάρειμι ἑορτή νικάω πολυανθρωπία . ἀλλά μήν Ἡρακλῆς γε καί Διόσκοροι ἅπας δή που θεός εἰμί νομίζω · οὗτος δέ γε , ἕως ὁμιλέω ἄνθρωπος , πρῶτος ξένος ὁ πόλις δείκνυμι ὁ ἱερόν · ὥστε ὅς νῦν ἱερόν δράω , οὗτος ἱεροποιέω οὗτος φαίνω . καί μήν ἀγών γε ὁ πρῶτος τέλος εἷς δή πόλις οὗτος πολύς ἅπας ἔτι νῦν ἄγω . ὡς δέ λέγω , ἅπας ἤ παρά σύ εἰμί μόνος , ἤ καί παρά σύ , καί τρεῖς εἷς γε τις συμβαίνω · ὁ μέν γάρ παρά σύ ἄρχω , ὁ δέ ὡς καλός παρά σύ εἰμί , ὁ δέ ὡς πολύς . εἰμί τοίνυν ὅς μηδείς ἔχω φανερός δείκνυμι μηδέ λέγω ἔργον ἑαυτοῦ , μηδέ ἐπί ὅστις δίκαιος ἄν φρονέω , ἐπί ὁ Τρωϊκός καταφεύγω χρόνος καί φιλοτιμία ἀμφισβητέω , οὐδέ οὕτως λέγω οὐδείς κοινός ἑαυτοῦ , ἀλλά εἷς ἀνήρ δόξα ἐξαρτάω , οἷος Φθιώτης καί Πύλιος καί Ἰθακήσιος , ὥσπερ τις γεωπείνης , διά εἷς ὁ πλούσιος ἑαυτοῦ ποιέω . ὁ πόλις δέ πρός ὁ