aelius-aristides.panaqhnai-ko-s 195
πιστεύουσα καὶ πασῶν ἀξιοῦσα τῶν τιμῶν ἑωρᾶτο οὐ τοὺς ἀπὸ τῶν μεγίστων τιμημάτων , ἀλλὰ τοὺς ἐπιεικεστάτους τὰς φύσεις · ὡς ὅστις εἰς ἀρετῆς λόγον νικῴη , τοῦτον τοῖς πᾶσι νικῶντα . ἔδειξε δʼ οὐχ ἥκιστα , ἡνίκα ἴσχυσε τὰ μέγιστα . ὄντων γὰρ κατὰ τοὺς αὐτοὺς χρόνους ἐπιφανῶν ἀνδρῶν παρʼ αὐτῇ τῶν μὲν πλουσίων ὑπὲρ τὰ πρῶτα τῶν Ἑλληνικῶν οἴκων , τῶν δʼ ὡς οἷόν τε πενεστάτων , ἐπὶ τὴν προστασίαν τῶν Ἑλληνικῶν ἕνα τῶν ἀπὸ τούτων εἵλετο · καὶ γάρ τοι ὁ μὲν οἷς ἔταξεν εὐδοκίμησεν , ἡ πόλις δʼ οἷς ἔκρινε . πολλῶν δʼ ὄντων ἅ τις ἂν περὶ τῆς πολιτείας εἰπεῖν ἔχοι , τὰ μὲν πολλὰ καὶ προκατείληπται καὶ ὁ καιρὸς ἀφαιρεῖται , καὶ οὐ πᾶσα ἀνάγκη λέγειν · ἓν δέ τι προσθεὶς καταλύσω καὶ τὸν περὶ τούτου λόγον . τὸ γὰρ εἶναι τό τε βέλτιστον καὶ τὸ κατʼ ἐξουσίαν συμπεπτωκὸς ἐνταυθοῖ , καὶ τὴν μὲν δίαιταν κοινοτάτην ἅπασι , τὰς δὲ τιμὰς τοῖς ἐπιεικεστάτοις ἀνεῖσθαι , πῶς οὐκ ἐλευθέρας πόλεως καὶ πολιτείας ὡς ἀληθῶς , ἐν ᾗ ζῆν μὲν ἔξεστιν , ὡς ἄν τις βούληται , τιμᾶσθαι δὲ καὶ ἰσχύειν οὐ τοῖς βουλομένοις ἔστιν , ἀλλὰ τοῖς ἐξητασμένοις ; καὶ γάρ τοι κἀν τοῖς τῶν πολέμων ἀγῶσι κἀν ταῖς χρείαις τὸ εἰκὸς διεσώσαντο , οὐ τὰς ἐξ ἡμισείας οὐδʼ ἂν ἐλάττονος ἔτι μοίρας ἐσπούδαζον ὑπὲρ τῶν πραγμάτων , ἀλλὰ πάντες ἐξ ἴσου ταῖς προθυμίαις κατὰ δύναμιν ἡμιλλῶντο , ὡς ὑπὲρ κοινῆς τῆς πατρίδος καὶ κοινῶν τῶν ἄθλων ἀγωνιζόμενοι , καὶ οὐχ ἑτέροις μὲν τοῦ κινδυνεύειν , ἑτέροις δὲ τοῦ δεσπόζειν , ἂν κρατήσωσι , προκειμένου . ἐξ ὧν ὁμόνοια μὲν καὶ πίστις ἀλλήλων ἤνθει κατὰ τὴν πόλιν , εἰ δέ που καὶ διασταῖεν , οὐ χαλεπῶς ἀλλήλους ἐγνώριζον · ἀνδρείας δʼ εἴ που δεήσαι , λῆρος ἅπαντα τἄλλα πρὸς ἐκείνους ἦν , ἐμοὶ μὲν οὐδὲ πένταθλοι δοκοῦσιν οἱ πάντα νικῶντες τοσοῦτον τοῖς πᾶσι κρατεῖν . ἐν ποίοις δʼ ἄν τις καιροῖς οὐχὶ βελτίων εἴη τῆς πόλεως μεμνημένος ; πότερα ἐπὶ στρατείαις ; καὶ πόθεν ἂν λάβοι καλλίω
Lemmas: πιστεύω καί πᾶς ἀξιόω ὁ τιμή ὁράω οὐ ὁ ἀπό ὁ μέγας τίμημα , ἀλλά ὁ ἐπιεικής ὁ φύσις · ὡς ὅστις εἰς ἀρετή λόγος νικάω , οὗτος ὁ πᾶς νικάω . δείκνυμι δέ οὐ ἦκα , ἡνίκα ἰσχύω ὁ μέγας . εἰμί γάρ κατά ὁ αὐτός χρόνος ἐπιφανής ἀνήρ παρά αὐτός ὁ μέν πλούσιος ὑπέρ ὁ πρῶτος ὁ Ἑλληνικός οἶκος , ὁ δέ ὡς οἷος τε πένης , ἐπί ὁ προστασία ὁ Ἑλληνικός εἷς ὁ ἀπό οὗτος αἱρέω · καί γάρ τοι ὁ μέν ὅς τάσσω εὐδοκιμέω , ὁ πόλις δέ ὅς κρίνω . πολύς δέ εἰμί ὅς τις ἄν περί ὁ πολιτεία λέγω ἔχω , ὁ μέν πολύς καί προκαταλαμβάνω καί ὁ καιρός ἀφαιρέω , καί οὐ πᾶς ἀνάγκη λέγω · εἷς δέ τις προστίθημι καταλύω καί ὁ περί οὗτος λόγος . ὁ γάρ εἰμί ὁ τε ἀγαθός καί ὁ κατά ἐξουσία συμπίπτω ἐνταυθοῖ , καί ὁ μέν δίαιτα κοινός ἅπας , ὁ δέ τιμή ὁ ἐπιεικής ἀνέω , πῶς οὐ ἐλεύθερος πόλις καί πολιτεία ὡς ἀληθής , ἐν ὅς ζάω μέν ἔξεστι , ὡς ἄν τις βούλομαι , τιμάω δέ καί ἰσχύω οὐ ὁ βούλομαι εἰμί , ἀλλά ὁ ἐξετάζω ; καί γάρ τοι ἐν ὁ ὁ πόλεμος ἀγών ἐν ὁ χρεία ὁ ἔοικα διασῴζω , οὐ ὁ ἐκ ἥμισυς οὐδέ ἄν ἐλαχύς ἔτι μοῖρα ἐνσπουδάζω ὑπέρ ὁ πρᾶγμα , ἀλλά πᾶς ἐκ ἴσος ὁ προθυμία κατά δύναμις ἁμιλλάομαι , ὡς ὑπέρ κοινός ὁ πατρίς καί κοινός ὁ ἆθλον ἀγωνίζομαι , καί οὐ ἕτερος μέν ὁ κινδυνεύω , ἕτερος δέ ὁ δεσπόζω , ἐάν κρατέω , πρόκειμαι . ἐκ ὅς ὁμόνοια μέν καί πίστις ἀλλήλων ἀνθέω κατά ὁ πόλις , εἰ δέ που καί διΐστημι , οὐ χαλεπός ἀλλήλων γνωρίζω · ἀνδρεία δέ εἰ που δέω , λῆρος ἅπας ἄλλος πρός ἐκεῖνος εἰμί , ἐγώ μέν οὐδέ πένταθλος δοκέω ὁ πᾶς νικάω τοσοῦτος ὁ πᾶς κρατέω . ἐν ποῖος δέ ἄν τις καιρός οὐ ἀγαθός εἰμί ὁ πόλις μιμνῄσκω ; πότερος ἐπί στρατεία ; καί πόθεν ἄν λαμβάνω καλός