aelius-aristides.panaqhnai-ko-s 143
μετὰ τῶν βαρβάρων . ὥστε καὶ ἐξ ὧν οὐκ ἔπαθον οἱ Ἕλληνες καὶ ἐξ ὧν ἔμελλον πείσεσθαι καὶ οἷς ἐποίησεν ἡ πόλις καὶ οἷς οὐκ ἐποίησε μόνη φέρεται τὴν τοῦ παντὸς κρίσιν · ἔτι πρὸς τούτοις τῇ τοῦ στρατηγοῦ συντελείᾳ , τῷ πλήθει τῶν τριήρων , τῷ κατάρξαι τῶν ναυμαχιῶν , τῷ τοὺς τόπους εὑρεῖν , τῷ τοὺς Ἕλληνας κατασχεῖν , τῷ πρώτην νικῆσαι καὶ τὴν μεγίστην τοῦ ναυτικοῦ μοῖραν , τῷ πλεῖστον διαφθεῖραι , τοῖς ἀπʼ Ἐλευσῖνος φάσμασι , τοῖς ἐν Ψυτταλίᾳ περιττοῖς , τῇ παρὰ τῶν ἐχθρῶν · οἱ μὲν γὰρ τὰ ἀριστεῖα ἔδοσαν τῇ πόλει καὶ ταῦτα ἡγεῖσθαι ἐφʼ ὧν ἦν , ὁ δὲ ἐκείνων βασιλεὺς φεύγων ᾤχετο · ὥστε καὶ παρὰ θεῶν καὶ παρʼ ἀνθρώπων καὶ φίλων καὶ πολεμίων τῇ πόλει δεδόσθαι τὰς ψήφους . καὶ ταύτῃ αὖ διχόθεν ταῦτα συμβαίνει , τὰ μὲν ἐξ ὧν κοινῇ προὐκρίθη καὶ κατέπραξε , τὰ δʼ ἐξ ὧν διὰ τοῦ στρατηγοῦ . καὶ τὰ μὲν αὖ τοῦ βασιλέως οὕτως εἶχε · Μαρδόνιος δὲ ὑπελείπετο μὲν θανατῶν , συνειδὼς ἑαυτῷ μέρος τι τῆς στρατείας αἴτιος γεγονὼς , τῆς δʼ αὐτῆς μονῆς καὶ τύχης ἔγνω τι καὶ τολμήσας καὶ λαβὼν παρὰ τοῦ βασιλέως τὰ κράτιστα τοῦ πεζοῦ προσεκάθητο . οὐ μὴν οὐδὲ πρὸς ταῦτα ἑτέρων ἐδέησε τοῖς Ἕλλησιν , ἀλλʼ ὥσπερ ἄλλο τι λοιπὸν καὶ τοῦτο προσεξειργάσατο ἡ πόλις καὶ διεξῆλθε μέχρι τῆς τελευτῆς , ὥσπερ οἱ τοὺς στεφάνους συνειρόντες . οἱ μὲν οὖν ἄλλοι τῇ μετουσίᾳ τῆς μάχης σεμνύνονται , ὅσοι δὴ καὶ παρεγένοντο , καὶ ταῦτα οὐδένες αὐτῶν ἐγγὺς τῆς πόλεως οὔτε πλήθει στρατοπέδου οὔτε προθυμίᾳ γενόμενοι , ἡ δὲ ὑμετέρα πόλις πολλῷ πρότερον τῆς μάχης ἐνίκησεν αὖθις καὶ Μαρδόνιον καὶ βασιλέα ὡς ἀληθῶς ἰδίαν νίκην ἑαυτῆς καὶ μόνοις τοῖς Ἀθηναίοις προσήκουσαν . ὡς γὰρ πρὸς αὐτὴν ἑώρα πᾶν τὸ Ἑλληνικὸν καὶ παρʼ ἀμφοτέρων ἔγνωστο καλῶς οὗ τῶν πραγμάτων ἐστὶ τὰ κύρια , καὶ παρὰ τῶν Ἑλλήνων λέγω καὶ παρὰ τῶν βαρβάρων , ἐνθύμιον βασιλεῖ καὶ Μαρδονίῳ γίγνεται · ὃ καὶ φρόνιμον καὶ εὔηθες ἔξεστι
Lemmas: μετά ὁ βάρβαρος . ὥστε καί ἐκ ὅς οὐ πάσχω ὁ Ἕλλην καί ἐκ ὅς μέλλω πάσχω καί ὅς ποιέω ὁ πόλις καί ὅς οὐ ποιέω μόνος φέρω ὁ ὁ πᾶς κρίσις · ἔτι πρός οὗτος ὁ ὁ στρατηγός συντέλεια , ὁ πλῆθος ὁ τριήρης , ὁ κατάρχω ὁ ναυμαχία , ὁ ὁ τόπος εὑρίσκω , ὁ ὁ Ἕλλην κατέχω , ὁ πρῶτος νικάω καί ὁ μέγας ὁ ναυτικός μοῖρα , ὁ πολύς διαφθείρω , ὁ ἀπό Ἐλευσίς φάσμα , ὁ ἐν Ψυτταλία περισσός , ὁ παρά ὁ ἐχθρός · ὁ μέν γάρ ὁ ἀριστεῖα δίδωμι ὁ πόλις καί οὗτος ἡγέομαι ἐπί ὅς εἰμί , ὁ δέ ἐκεῖνος βασιλεύς φεύγω οἴχομαι · ὥστε καί παρά θεός καί παρά ἄνθρωπος καί φίλος καί πολέμιος ὁ πόλις δίδωμι ὁ ψῆφος . καί ταύτῃ αὖ διχόθεν οὗτος συμβαίνω , ὁ μέν ἐκ ὅς κοινῇ προκρίνω καί καταπράσσω , ὁ δέ ἐκ ὅς διά ὁ στρατηγός . καί ὁ μέν αὖ ὁ βασιλεύς οὕτως ἔχω · Μαρδόνιος δέ ὑπολείπω μέν θανατάω , σύνοιδα ἑαυτοῦ μέρος τις ὁ στρατεία αἴτιος γίγνομαι , ὁ δέ αὐτός μονή καί τύχη γιγνώσκω τις καί τολμάω καί λαμβάνω παρά ὁ βασιλεύς ὁ κρατύς ὁ πεζός πρόσημαι . οὐ μήν οὐδέ πρός οὗτος ἕτερος δέω ὁ Ἕλλην , ἀλλά ὥσπερ ἄλλος τις λοιπός καί οὗτος προσεξεργάζομαι ὁ πόλις καί διεξέρχομαι μέχρι ὁ τελευτή , ὥσπερ ὁ ὁ στέφανος συνείρω . ὁ μέν οὖν ἄλλος ὁ μετουσία ὁ μάχη σεμνύνω , ὅσος δή καί παραγίγνομαι , καί οὗτος οὐδείς αὐτός ἐγγύς ὁ πόλις οὔτε πλῆθος στρατόπεδον οὔτε προθυμία γίγνομαι , ὁ δέ ὑμέτερος πόλις πολύς πρότερος ὁ μάχη νικάω αὖθις καί Μαρδόνιος καί βασιλεύς ὡς ἀληθής ἴδιος νίκη ἑαυτοῦ καί μόνος ὁ Ἀθηναῖος προσήκω . ὡς γάρ πρός αὐτός ὁράω πᾶς ὁ Ἑλληνικός καί παρά ἀμφότερος γιγνώσκω καλός ὅς ὁ πρᾶγμα εἰμί ὁ κύριος , καί παρά ὁ Ἕλλην λέγω καί παρά ὁ βάρβαρος , ἐνθύμιος βασιλεύς καί Μαρδόνιος γίγνομαι · ὅς καί φρόνιμος καί εὐήθης ἔξεστι