aelius-aristides.panaqhnai-ko-s 192
μηδὲν δεῖσθαι τοιαύτης καταφυγῆς οὐδὲ τούτου στέρεται τοῦ ἡδύσματος . ἀλλʼ ὁ κοινὸς τῶν Ἑλλήνων ποιητὴς ἐν τῷ καταλόγῳ τῶν νεῶν τε καὶ πόλεων τὸν Ἀθηναίων στρατηγὸν εἰς ἄκρον φησὶν ἐλθεῖν κοσμῆσαι ἵππους τε καὶ ἀνέρας ἀσπιδιώτας . καὶ τό γε πλείονος ἄξιον καὶ καθαρὸν τῆς εὐφημίας , τοὺς μὲν γὰρ ἄλλους οὓς ἐπαινεῖ κατὰ τὴν τοῦ σώματος ἕξιν ἢ καὶ ἄλλως πως ὡς ἀρίστους , ἂν οὕτω τύχῃ , τῶν Ἀχαιῶν , ἢ τῶν δείνων , οὕτως ἐπαινεῖ · φησὶ γοῦν αὐτῶν ἠδὲ καὶ ἵππων , οἳ ἅμʼ Ἀτρείδῃσιν ἕποντο , καὶ ἑτέρωθι λέγει , τῶν τότε ἐπὶ τοῦ Ἰλίου λέγων , ὡς ἄρα ἦν κράτιστος τὴν τοξικήν . καὶ Νέστωρ αὐτῷ λέγει πρός τινας τῶν ἐφʼ αὑτοῦ λαμπρῶν ἤδη γάρ ποτʼ ἐγὼ καὶ ἀρείοσιν ἠέπερ ὑμῖν ἀνδράσιν ὡμίλησα . καὶ ἑξῆς ἀπαριθμεῖ πολλούς τινας , ὡς αὖ κἀκείνους παραπλησίους ἀλλήλοις ὄντας καὶ οὐδένα ὑπερέχοντα ἐπιφανῶς αὐτῶν . τοῦ δὲ Μενεσθέως μνησθεὶς ὁ ποιητὴς οὐδεμιᾷ τοιαύτῃ προσθήκῃ κέχρηται , ἀλλὰ ταῦτα πάντα περικόψας εἰσάπαξ φησὶ τῷ δʼ οὔπω τις ὅμοιος ἐπιχθόνιος γένετʼ ἀνήρ · ἐν δέ γε τοῖς ἄνω μικρὸν τούτων διηγεῖται περὶ τοῦ Ἐρεχθέως ὡς θρέψειε μὲν αὐτὸν ἡ θεὸς , τέκοι δʼ ἡ γῆ . οὐκοῦν ἴσως οὐδὲν ἀπεικὸς τοὺς μὲν ἄλλους , οὓς ἐφʼ ἑκάστων κρατίστους ὡρίσατο μετὰ προσθήκης , ἢ τῶν χρόνων , ἢ τῶν γενῶν , αὐτοὺς ἀναγορεύειν · ὃν δὲ τῶν ἀπʼ αὐτῆς τῆς γῆς φύντων ὡς ἄριστον ἐπαινεῖ , τοῦτον ὡς διὰ πάντων τῶν ἐν τῇ γῇ φύντων ἄριστον ἐπαινέσαι . δύο τοίνυν ἀρίστους τὰ πρὸς τὸν πόλεμον τιθεὶς τῶν Ἀχαιῶν , Σαλαμίνιον δή που λέγει τὸν ἕτερον τῶν ἐπωνύμων . ἕν τι δή που καὶ τοῦτο λέγεται σεμνὸν κατὰ τὴν Λακεδαιμονίων πολιτείαν , ὅτι αὐτοῖς ὁ θεὸς συνέταξε τὸ κατʼ ἀρχὰς τοὺς νόμους · ὁ δέ γε αὐτὸς οὗτος θεὸς τάς τε φυλὰς φαίνεται διελὼν τῇ πόλει καὶ τὰ γένη καὶ τὰς ἑκάστοις προσηκούσας θυσίας θύειν ἀναθεὶς , ὥσπερ οὖν καὶ βασιλέας καὶ ἄρχοντας καὶ τὴν ἄλλην πολιτείαν σχεδὸν ἅπασαν διορίσας αὐτοῖς . ὥστʼ οὐχ ἧττον ἂν εἴη τῆς πόλεως ὁ θεὸς νομοθέτης ἢ ʼκείνων .
Lemmas: μηδείς δέω τοιοῦτος καταφυγή οὐδέ οὗτος στέρομαι ὁ ἥδυσμα . ἀλλά ὁ κοινός ὁ Ἕλλην ποιητής ἐν ὁ κατάλογος ὁ ναῦς τε καί πόλις ὁ Ἀθηναῖος στρατηγός εἰς ἄκρος φημί ἔρχομαι κοσμέω ἵππος τε καί ἀνήρ ἀσπιδιώτης . καί ὁ γε πολύς ἄξιος καί καθαρός ὁ εὐφημία , ὁ μέν γάρ ἄλλος ὅς ἐπαινέω κατά ὁ ὁ σῶμα ἕξις ἤ καί ἄλλος πως ὡς ἀγαθός , ἐάν οὕτως τυγχάνω , ὁ Ἀχαιός , ἤ ὁ δείνων , οὕτως ἐπαινέω · φημί γοῦν αὐτός ἠδέ καί ἵππος , ὅς ἅμα Ἀτρείδης ἕπομαι , καί ἑτέρωθι λέγω , ὁ τότε ἐπί ὁ Ἴλιος λέγω , ὡς ἄρα εἰμί κρατύς ὁ τοξικός . καί Νέστωρ αὐτός λέγω πρός τις ὁ ἐπί ἑαυτοῦ λαμπρός ἤδη γάρ ποτέ ἐγώ καί ἀρείων ἠπειρωτικός σύ ἀνήρ ὁμιλέω . καί ἑξῆς ἀπαριθμέω πολύς τις , ὡς αὖ ἐκεῖνος παραπλήσιος ἀλλήλων εἰμί καί οὐδείς ὑπερέχω ἐπιφανής αὐτός . ὁ δέ Μενεσθεύς μιμνῄσκω ὁ ποιητής οὐδείς τοιοῦτος προσθήκη χράω , ἀλλά οὗτος πᾶς περικόπτω εἰσάπαξ φημί ὁ δέ οὔπω τις ὅμοιος ἐπιχθόνιος γίγνομαι ἀνήρ · ἐν δέ γε ὁ ἄνω μικρός οὗτος διηγέομαι περί ὁ Ἐρεχθεύς ὡς τρέφω μέν αὐτός ὁ θεός , τίκτω δέ ὁ γῆ . οὐκοῦν ἴσως οὐδείς ἀφίημι ὁ μέν ἄλλος , ὅς ἐπί ἕκαστος κρατύς ὁρίζω μετά προσθήκη , ἤ ὁ χρόνος , ἤ ὁ γένος , αὐτός ἀναγορεύω · ὅς δέ ὁ ἀπό αὐτός ὁ γῆ φύω ὡς ἀγαθός ἐπαινέω , οὗτος ὡς διά πᾶς ὁ ἐν ὁ γῆ φύω ἀγαθός ἐπαινέω . δύο τοίνυν ἀγαθός ὁ πρός ὁ πόλεμος τίθημι ὁ Ἀχαιός , Σαλαμίνιος δή που λέγω ὁ ἕτερος ὁ ἐπώνυμος . εἷς τις δή που καί οὗτος λέγω σεμνός κατά ὁ Λακεδαιμόνιος πολιτεία , ὅτι αὐτός ὁ θεός συντάσσω ὁ κατά ἀρχή ὁ νόμος · ὁ δέ γε αὐτός οὗτος θεός ὁ τε φυλή φαίνω διαιρέω ὁ πόλις καί ὁ γένος καί ὁ ἕκαστος προσήκω θυσία θύω ἀνατίθημι , ὥσπερ οὖν καί βασιλεύς καί ἄρχων καί ὁ ἄλλος πολιτεία σχεδόν ἅπας διορίζω αὐτός . ὥστε οὐ ἥσσων ἄν εἰμί ὁ πόλις ὁ θεός νομοθέτης ἤ ἐκεῖνος .