aelius-aristides.panaqhnai-ko-s 146
Λακεδαιμονίων δεόμενοι · τὸ γὰρ ἀνθέλκειν καὶ καλεῖν ὡς αὑτοὺς ἑκατέρους ψῆφος ἦν φανερὰ καὶ πίστις ἐναργὴς παρʼ ἀμφοῖν ὅτι καὶ σφῶν αὐτῶν καὶ τῶν ἐναντίων συνίσασι κρείττους ὄντας οὐ μικρῷ τινι . οὕτω δʼ ἐλπίσαντες ἐξ ἀρχῆς ἔτι μᾶλλον θαυμάσαντες ἀπῆλθον · τῶν μὲν γὰρ οὐκ ἠνέσχοντο , τοὺς δὲ ἀπὸ πολλοῦ τοῦ κρείττονος προσεδέξαντο . ὥστε καὶ τὸ εἰκὸς προσγενέσθαι , τὸ καὶ αὐτοὺς ὑπὲρ σφῶν αὐτῶν τὴν ἀξίαν προσθέσθαι ψῆφον καὶ τρεῖς εἶναι τοὺς μάρτυρας ἑξῆς , τοὺς πολεμίους , τοὺς συμμάχους , αὐτοὺς ἑαυτοῖς ἔργῳ διὰ πάντων ὁμοίους γεγενημένους . συναγαγόντες δὲ τοὺς Ἕλληνας ἤδη μᾶλλον αὐτοῖς ἀκολουθεῖν δυναμένους Πλαταιᾶσι γίγνονται . καὶ τὸ μὲν ἀξίωμα τῶν στρατοπέδων , ἢ τὴν παράταξιν τῶν βαρβάρων , ὡς ἐτάχθη διὰ τῆς Βοιωτίας , ἢ τὰ πρὸ τῆς μάχης διηγεῖσθαι διατριβή ἐστι τῆς σπουδῆς οὐκ ἐφικνουμένη . μαρτυρία δʼ αὖθις γίγνεται τῇ πόλει θαυμαστὴ παρʼ ἀμφοτέρων ἐπὶ τῆς μάχης . Λακεδαιμόνιοι μὲν γὰρ Ἀθηναίοις ἐξέστησαν τῆς ἐπὶ Πέρσας τάξεως , ὥσπερ ἀνάγκῃ τινὶ καὶ φύσει συγκεκληρωμένον Πέρσας Ἀθηναίων ἡττᾶσθαι . αὖθις δὲ ἀνθυπῆγε Μαρδόνιος τοὺς Λακεδαιμονίους ἀνθαιρούμενος , ἡγούμενος λυσιτελεῖν αὑτῷ Λακεδαιμονίους καλῶς ἀποθνήσκοντας μᾶλλον ἢ Ἀθηναίους καλῶς νικῶντας . ταῦτα γὰρ ἐκ τῶν πρὸς αὐτοὺς παραδειγμάτων εὕρισκεν . ὥσπερ οὖν οἱ πύκται περὶ τῆς στάσεως πρῶτον ἠγωνίσαντο , οἱ δὲ ἐδέχοντο μὲν Πέρσας , ἐδέχοντο δὲ πάντας ἀνθρώπους , ὑπῆρχον δὲ εἰς ἅπαντα νικῶντες , τοὺς μὲν βαρβάρους ἀρετῇ , τοὺς δʼ Ἕλληνας ἀρετῇ τε καὶ πλήθει . καὶ τήν τε μάχην κρίνουσι διὰ πάντων ἐξελθόντες καὶ τοὺς ἡγουμένους τῆς ἵππου διαφθείραντες . καὶ δεῆσαν τειχομαχίας , ὅσον αἰσχυνθείη τις ἂν εἰπεῖν οἱ ἄλλοι πρὸς αὐτοὺς ἦσαν , ἕως τῶν βαρβάρων οἱ μὲν οὐχ ὁμοίως καὶ πρόσθεν κατεῖχον τὴν Βοιωτίαν κείμενοι ,
Lemmas: Λακεδαιμόνιος δέω · ὁ γάρ ἀνθέλκω καί καλέω ὡς ἑαυτοῦ ἑκάτερος ψῆφος εἰμί φανερός καί πίστις ἐναργής παρά ἄμφω ὅτι καί σφεῖς αὐτός καί ὁ ἐναντίος σύνοιδα κρατύς εἰμί οὐ μικρός τις . οὕτως δέ ἐλπίζω ἐκ ἀρχή ἔτι μάλα θαυμάζω ἀπέρχομαι · ὁ μέν γάρ οὐ ἀνέχω , ὁ δέ ἀπό πολύς ὁ κρατύς προσδέχομαι . ὥστε καί ὁ ἔοικα προσγίγνομαι , ὁ καί αὐτός ὑπέρ σφεῖς αὐτός ὁ ἄξιος προστίθημι ψῆφος καί τρεῖς εἰμί ὁ μάρτυς ἑξῆς , ὁ πολέμιος , ὁ σύμμαχος , αὐτός ἑαυτοῦ ἔργον διά πᾶς ὅμοιος γίγνομαι . συνάγω δέ ὁ Ἕλλην ἤδη μάλα αὐτός ἀκολουθέω δύναμαι Πλαταιᾶσι γίγνομαι . καί ὁ μέν ἀξίωμα ὁ στρατόπεδον , ἤ ὁ παράταξις ὁ βάρβαρος , ὡς τάσσω διά ὁ Βοιωτία , ἤ ὁ πρό ὁ μάχη διηγέομαι διατριβή εἰμί ὁ σπουδή οὐ ἐφικνέομαι . μαρτυρία δέ αὖθις γίγνομαι ὁ πόλις θαυμαστός παρά ἀμφότερος ἐπί ὁ μάχη . Λακεδαιμόνιος μέν γάρ Ἀθηναῖος ἐξίστημι ὁ ἐπί Πέρσης τάξις , ὥσπερ ἀνάγκη τις καί φύσις συγκληρόω Πέρσης Ἀθηναῖος ἡσσάομαι . αὖθις δέ ἀνθυπάγω Μαρδόνιος ὁ Λακεδαιμόνιος ἀνθαιρέομαι , ἡγέομαι λυσιτελέω ἑαυτοῦ Λακεδαιμόνιος καλός ἀποθνῄσκω μάλα ἤ Ἀθηναῖος καλός νικάω . οὗτος γάρ ἐκ ὁ πρός αὐτός παράδειγμα εὑρίσκω . ὥσπερ οὖν ὁ πύκτης περί ὁ στάσις πρῶτος ἀγωνίζομαι , ὁ δέ δέχομαι μέν Πέρσης , δέχομαι δέ πᾶς ἄνθρωπος , ὑπάρχω δέ εἰς ἅπας νικάω , ὁ μέν βάρβαρος ἀρετή , ὁ δέ Ἕλλην ἀρετή τε καί πλῆθος . καί ὁ τε μάχη κρίνω διά πᾶς ἐξέρχομαι καί ὁ ἡγέομαι ὁ ἵππος διαφθείρω . καί δέω τειχομαχία , ὅσος αἰσχύνω τις ἄν λέγω ὁ ἄλλος πρός αὐτός εἰμί , ἕως ὁ βάρβαρος ὁ μέν οὐ ὅμοιος καί πρόσθεν κατέχω ὁ Βοιωτία κεῖμαι ,