ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
aelius-aristides.panaqhnai-ko-s 140
τὴν σοφίαν λέγω , διʼ ἣν καὶ τῆς ὑπὸ πάντων ἐν τοῖς λόγοις τιμωμένης τοῖς ἄρχουσιν εὐπειθείας τοὺς πώποτʼ ἐνίκησαν τῷ δόγματι . καὶ οἱ μὲν οὕτως ἀπεσκευασμένοι πρὸς τῇ Σαλαμῖνι κατεῖχον τοὺς Ἕλληνας , ὁ δὲ ἀμφοτέρᾳ τῇ χειρὶ παρῆν , ἄγων τοὺς μέχρι τῆς Ἀττικῆς Ἕλληνας ὁμοῦ καὶ βαρβάρους , καὶ πέμπει δὴ πάλιν εἰς τὴν Σαλαμῖνα , κελεύων ἃ πρὸ τοῦ , γῆν καὶ ὕδωρ λαβεῖν , νομίζων , εἰ παρόντων καὶ ὁρωμένων τῶν δεινῶν γίγνοιντο οἱ λόγοι , μᾶλλόν τι καμφθήσεσθαι καὶ παραδώσειν τὰ ὦτα αὐτούς · ἐνταῦθα δὴ καὶ πλεῖστον ἐλπίδος ἐσφάλη . οὕτω γὰρ πόρρω δέους ἢ τοῦ μεταθέσθαι περὶ τῶν ἐξ ἀρχῆς ἐγνωσμένων ἐγένοντο ὥστʼ ἐπειδή τις ἐτόλμησεν εἰπεῖν ὡς χρὴ συγχωρεῖν , αὐτοὶ μὲν αὐτὸν , αἱ δὲ γυναῖκες τὴν γυναῖκα ἐπελθοῦσαι διέφθειραν ἐκ χειρός . καὶ παράκλησις αὕτη πρώτη πρὸς τὴν ναυμαχίαν τοῖς Ἕλλησιν ἐγένετο κοινὴ τῶν τε ἀνδρῶν καὶ τῶν γυναικῶν . οὐ μὴν κατῄσχυναν ταύτην τοῖς ἔργοις ἐφεξῆς , ἀλλὰ πρῶτον μὲν ἀνάξια τῶν Ἑλλήνων βουλευομένων τῆς ἐπʼ Ἀρτεμισίῳ τόλμης καὶ τῆς Ἀθηναίων παρουσίας καὶ νικῶντος ἤδη τοῦ δρασμοῦ , διεκώλυσαν αὐτοὶ καὶ κατηνάγκασαν ὥσπερ παῖδας ἄκοντας ὑποστῆναι τῇ θεραπείᾳ πάντα πραγματευσάμενοι , τὸ μὲν πρῶτον ἐνδεχομένους μόλις φωνὴν πείθοντες , ἔπειτα , ὡς ἀπέραντον ἦν , ἀπροσδοκήτως περιθέντες τὰς ἀνάγκας καὶ συσκευάσαντες τὴν ναυμαχίαν , ὥστε πρὸς βίαν θαρρῆσαι . ἔπειτα γιγνομένης τῆς συνόδου καὶ τῶν βαρβάρων περικαλυψάντων ταῖς ναυσὶν ἅπαντα τὸν ἔξω τόπον , τότε ἤδη καὶ γῆς καὶ θαλάττης παρὰ τοσοῦτον ἐξειργόμενοι , παρʼ ὅσον αἱ τριήρεις ἐπεῖχον , καὶ ὡς ἀληθῶς ὥσπερ ἐν θαλάττῃ καὶ κύμασι πανταχῆ ταυτὸν ὁρῶντες ὅποι βλέψειαν , πολεμίους , οὐδὲν παρεῖσαν ἑτέροις , ἀλλὰ πρῶτοι μὲν αὐτοὶ κατῆρξαν τῆς ναυμαχίας , ὥσπερ ἐν Εὐβοίᾳ
Lemmas: ὁ σοφία λέγω , διά ὅς καί ὁ ὑπό πᾶς ἐν ὁ λόγος τιμάω ὁ ἄρχω εὐπείθεια ὁ πώποτε νικάω ὁ δόγμα . καί ὁ μέν οὕτως ἀποσκευάζω πρός ὁ Σαλαμίς κατέχω ὁ Ἕλλην , ὁ δέ ἀμφότερος ὁ χείρ πάρειμι , ἄγω ὁ μέχρι ὁ Ἀττική Ἕλλην ὁμοῦ καί βάρβαρος , καί πέμπω δή πάλιν εἰς ὁ Σαλαμίς , κελεύω ὅς πρό ὁ , γῆ καί ὕδωρ λαμβάνω , νομίζω , εἰ πάρειμι καί ὁράω ὁ δεινός γίγνομαι ὁ λόγος , μάλα τις κάμπτω καί παραδίδωμι ὁ οὖς αὐτός · ἐνταῦθα δή καί πολύς ἐλπίς σφάλλω . οὕτως γάρ πρόσω δέος ἤ ὁ μετατίθημι περί ὁ ἐκ ἀρχή γιγνώσκω γίγνομαι ὥστε ἐπειδή τις τολμάω λέγω ὡς χρή συγχωρέω , αὐτός μέν αὐτός , ὁ δέ γυνή ὁ γυνή ἐπέρχομαι διαφθείρω ἐκ χείρ . καί παράκλησις οὗτος πρῶτος πρός ὁ ναυμαχία ὁ Ἕλλην γίγνομαι κοινός ὁ τε ἀνήρ καί ὁ γυνή . οὐ μήν καταισχύνω οὗτος ὁ ἔργον ἐφεξῆς , ἀλλά πρῶτος μέν ἀνάξιος ὁ Ἕλλην βουλεύω ὁ ἐπί Ἀρτεμίσιον τόλμα καί ὁ Ἀθηναῖος παρουσία καί νικάω ἤδη ὁ δρασμός , διακωλύω αὐτός καί καταναγκάζω ὥσπερ παῖς ἄκων ὑφίστημι ὁ θεραπεία πᾶς πραγματεύομαι , ὁ μέν πρῶτος ἐνδέχομαι μόλις φωνή πείθω , ἔπειτα , ὡς ἀπέραντος εἰμί , ἀπροσδόκητος περιτίθημι ὁ ἀνάγκη καί συσκευάζω ὁ ναυμαχία , ὥστε πρός βία θαρσέω . ἔπειτα γίγνομαι ὁ σύνοδος καί ὁ βάρβαρος περικαλύπτω ὁ ναῦς ἅπας ὁ ἔξω τόπος , τότε ἤδη καί γῆ καί θάλασσα παρά τοσοῦτος ἐξέργω , παρά ὅσος ὁ τριήρης ἐπέχω , καί ὡς ἀληθής ὥσπερ ἐν θάλασσα καί κῦμα πανταχῇ τατός ὁράω ὅποι βλέπω , πολέμιος , οὐδείς παρέζομαι ἕτερος , ἀλλά πρῶτος μέν αὐτός κατάρχω ὁ ναυμαχία , ὥσπερ ἐν Εὔβοια
aelius-aristides.panaqhnai-ko-s 141
πάντων ἀποκνούντων , μόνοι δὲ τὸ πᾶν ἐξειργάσαντο , ὅσα μὲν στρατηγοῦ προνοίᾳ κακῶσαι τὸν βασιλέα ἔδει πρότερον παρασκευάσαντες , ὥστʼ ἐν τοῖς πολεμίοις φιλίων καὶ τῶν συνευξομένων εὐπορῆσαι—λέγω δὲ τὴν περὶ τοὺς Ἴωνας πρᾶξιν—ἃ δὲ χειρῶν νόμῳ καὶ μετὰ κοινῆς τῆς εὐψυχίας ἔδει πραχθῆναι , κάλλιστα δὴ τῶν ὑφʼ ἡλίῳ μάρτυρι καὶ τολμήσαντες καὶ τελεσάμενοι , τάξαντες μὲν αὑτοὺς ἐναντία ἐκείνοις , οἵπερ ἦσαν κεφάλαιον τοῦ ναυτικοῦ τῶν πολεμίων , τρεψάμενοι δὲ πρῶτοι καὶ διαφθείραντες ἄλλας ἀλλαχοῦ τῶν νεῶν ἐν παντοδαποῖς τῶν ἔργων εἴδεσι , παρασχόντες δὲ τοῖς λοιποῖς διώκειν ἀντὶ τοῦ ναυμαχεῖν . ὥστʼ ἐμοὶ μὲν παραπλησίως οἱ Ἕλληνες δοκοῦσι νικῆσαι τὴν ναυμαχίαν ἐκείνην ὥσπερ ἂν εἰ καὶ Μαραθῶνι παρόντες μετέσχον τῆς νίκης . ἐκεῖ τε γὰρ ἤρκεσεν ἡ πόλις αὑτῇ καὶ ἐν Σαλαμῖνι τῶν γιγνομένων ἀπέλαυσαν οἱ λοιποί . καὶ τότε μὲν ἡμέρᾳ μιᾷ τῆς μάχης ὑστέρησαν Λακεδαιμόνιοι , ἐκείνῃ δὲ τῇ ἡμέρᾳ αὐτῆς ὑστέρησαν τῆς τροπῆς οἱ συντελεῖς . καὶ τοσοῦτον διενήνοχεν ὥστʼ εἰκότως ἄν τινα φῆσαι μὴ μόνον τῆς ἐλευθερίας μηδὲ τῶν ἄθλων τῶν ἐκ τῆς ναυμαχίας χάριν ἂν τῇ πόλει τοὺς Ἕλληνας ἔχειν δικαίως , ἀλλὰ καὶ τῆς νίκης αὐτῆς . καὶ γὰρ ταύτην ὥσπερ ἄλλο τι κέρδος προσλαβόντες φαίνονται καὶ τῆς φιλοτιμίας κοινῇ μετασχόντες . ἐνταῦθα δὴ πᾶσα μὲν ἀκτὴ ναυαγίων ἐπέπληστο , πάντες δὲ οἱ πορθμοὶ συνεκέχυντο , ἔφερε δὲ ὁ πόρος πρὸς τὴν ἤπειρον ἔξω τῷ βασιλεῖ δεινὰ θεάματα καὶ μάλα ἀπᾴδοντα τῆς ἐκείνου περινοίας καὶ τρυφῆς . ἄξιον δὲ καὶ τῆς ἐπιθήκης τῶν κακῶν τῶν γενομένων τοῖς βαρβάροις μνησθῆναι . τὸ γὰρ δὴ πάρεργον τῶν ἔργων οὐκ ἀτιμότερον προσεξείργασται . τί οὖν ἦν τοῦτο ; τρεῖς τόπους οἱ βάρβαροι κατέλαβον τὸ κατʼ ἀρχὰς , τὴν ἤπειρον , τὴν θάλατταν , τὴν πρὸ τῆς
Lemmas: πᾶς ἀποκνέω , μόνος δέ ὁ πᾶς ἐξεργάζομαι , ὅσος μέν στρατηγός πρόνοια κακόω ὁ βασιλεύς δέω πρότερος παρασκευάζω , ὥστε ἐν ὁ πολέμιος φίλος καί ὁ συνεύχομαι εὐπορέω δέ ὁ περί ὁ Ἴων πρᾶξις δέ χείρ νόμος καί μετά κοινός ὁ εὐψυχία δέω πράσσω , καλός δή ὁ ὑπό ἥλιος μάρτυς καί τολμάω καί τελέω , τάσσω μέν ἑαυτοῦ ἐναντίος ἐκεῖνος , ὅς εἰμί κεφάλαιος ὁ ναυτικός ὁ πολέμιος , τρέπω δέ πρῶτος καί διαφθείρω ἄλλος ἀλλαχοῦ ὁ ναῦς ἐν παντοδαπός ὁ ἔργον εἶδος , παρέχω δέ ὁ λοιπός διώκω ἀντί ὁ ναυμαχέω . ὥστε ἐγώ μέν παραπλήσιος ὁ Ἕλλην δοκέω νικάω ὁ ναυμαχία ἐκεῖνος ὥσπερ ἄν εἰ καί Μαραθών πάρειμι μετέχω ὁ νίκη . ἐκεῖ τε γάρ ἀρκέω ὁ πόλις ἑαυτοῦ καί ἐν Σαλαμίς ὁ γίγνομαι ἀπολαύω ὁ λοιπός . καί τότε μέν ἡμέρα εἷς ὁ μάχη ὑστερέω Λακεδαιμόνιος , ἐκεῖνος δέ ὁ ἡμέρα αὐτός ὑστερέω ὁ τροπή ὁ συντελέω . καί τοσοῦτος διαφέρω ὥστε ἔοικα ἄν τις φημί μή μόνος ὁ ἐλευθερία μηδέ ὁ ἆθλον ὁ ἐκ ὁ ναυμαχία χάριν ἄν ὁ πόλις ὁ Ἕλλην ἔχω δίκαιος , ἀλλά καί ὁ νίκη αὐτός . καί γάρ οὗτος ὥσπερ ἄλλος τις κέρδος προσλαμβάνω φαίνω καί ὁ φιλοτιμία κοινῇ μετέχω . ἐνταῦθα δή πᾶς μέν ἀκτή ναυάγιον πίμπλημι , πᾶς δέ ὁ πορθμός συγχέω , φέρω δέ ὁ πόρος πρός ὁ ἤπειρος ἔξω ὁ βασιλεύς δεινός θέαμα καί μάλα ἀπᾴδω ὁ ἐκεῖνος περίνοια καί τρυφή . ἄξιος δέ καί ὁ ἐπιθήκη ὁ κακός ὁ γίγνομαι ὁ βάρβαρος μιμνῄσκω . ὁ γάρ δή πάρεργον ὁ ἔργον οὐ ἄτιμος προσεξεργάζομαι . τίς οὖν εἰμί οὗτος ; τρεῖς τόπος ὁ βάρβαρος καταλαμβάνω ὁ κατά ἀρχή , ὁ ἤπειρος , ὁ θάλασσα , ὁ πρό ὁ
aelius-aristides.panaqhnai-ko-s 148
εἰ οἱ μὲν νομοθέται τούτου χάριν ἐξέτειναν τὰς συνόδους , καὶ νὴ Δία γε αὐτὸ τοὔνομα τῆς ἱερομηνίας παρέβησαν , πλείω τὸν χρόνον προσθέντες , ὅπως ἐπὶ πλεῖστον ἀλλήλοις ὁμιλοῖμεν , ἡμεῖς δʼ ἀντὶ τοῦ χρήσασθαι τούτῳ μεμφοίμεθα . ὥσπερ οὖν τοῖς τῶν ἄθλων γυμνασίοις οὐκ ἀχθόμεθα ἐντυγχάνοντες ἐφʼ ἡμέρᾳ , ἀλλʼ ἐν κέρδους μέρει τῆς ἀεὶ παρούσης θέας ἀπολαύομεν , οὕτω καὶ περὶ τῶν λόγων ἔχειν εἰκὸς , καὶ ταῦτά γε τῶν τῇ πανηγύρει συγκεκληρωμένων , πάντως οὐχ ἑώλοις ἀεὶ τοῖς ὑπολειφθεῖσιν ἐντεύξεσθε , οὐδʼ ἀτιμοτέροις ἐκείνων συνεῖναι . ἀλλʼ ἵνα μὴ πλείω τῶν ἀναγκαίων παραιτούμενος αὐτῷ τούτῳ μηκύνω , πρὸς τοὺς ἐφεξῆς τῶν λόγων καὶ συνεχεῖς καὶ δὴ τρέψομαι . ἐπειδὴ γὰρ ἡ Ἑλλὰς ἑαυτῆς ἐγένετο καὶ πάντα ἐξεκεχωρήκει , νῆες , ἵπποι , τὸ πεζὸν , ὕπαρχοι , βασιλεὺς , πρῶτον μὲν πανηγύρεις καὶ πρόσοδοι τοῖς θεοῖς ἦσαν οἵας οὔτε πρότερον οὔθʼ ὕστερον οὐδεὶς μέμνηται γεγονυίας ἐν ἐλευθέρᾳ τῇ Ἑλλάδι . οὐ γὰρ νόμος ἦν ὁ συνάγων οὐδὲ χρόνου τακτὴ περίοδος , ἀλλʼ ἐκ τῶν πραγμάτων ἦν καὶ κατʼ ἄνδρα καὶ πόλεις εὐθυμεῖσθαι καὶ στεφανηφορεῖν καὶ τοὺς θεοὺς μαρτύρεσθαι τῆς παρούσης εὐδαιμονίας . καὶ τοῦτο μὲν βωμὸς ἐλευθερίου Διὸς , αὐτῷ τε τῷ θεῷ χαριστήριον καὶ τοῖς κατορθώσασι μνημεῖον ἐπʼ αὐτοῦ τοῦ τόπου τῶν ἔργων ἐστάθη , κοινὴν ἔχον παράκλησιν τοῖς Ἕλλησιν εἴς τε ὁμόνοιαν καὶ τὸ τῶν βαρβάρων καταφρονεῖν · τοῦτο δὲ τὸ κοινὸν τῶν Ἑλλήνων ἱερὸν τὸ ἐν Δελφοῖς ἐξεκοσμήθη σὺν καλοῖς καὶ πρέπουσι τοῖς ἐπιγράμμασιν , αἵ τε πόλεις οὐ τὸν ἐξ ἀρετῆς μόνον , ἀλλὰ καὶ τὸν ἐκ τῆς κατασκευῆς κόσμον προσέλαβον , καὶ ὁ τῶν βαρβάρων πλοῦτος εἰς τοὺς κρείττους ἐμερίσθη . καὶ μέντοι κἀν τούτοις αὖ πάλιν ἡ πόλις τοσοῦτον ὅσονπερ ἐν αὐταῖς ταῖς πράξεσι διενεγκοῦσα φανήσεται · τοῦτο μὲν
Lemmas: εἰ ὁ μέν νομοθέτης οὗτος χάριν ἐκτείνω ὁ σύνοδος , καί νή Ζεύς γε αὐτός ὄνομα ὁ ἱερομηνία παραβαίνω , πολύς ὁ χρόνος προστίθημι , ὅπως ἐπί πολύς ἀλλήλων ὁμιλέω , ἐγώ δέ ἀντί ὁ χράω οὗτος μέμφομαι . ὥσπερ οὖν ὁ ὁ ἆθλον γυμνάσιον οὐ ἄχθομαι ἐντυγχάνω ἐπί ἡμέρα , ἀλλά ἐν κέρδος μέρος ὁ ἀεί πάρειμι θέα ἀπολαύω , οὕτως καί περί ὁ λόγος ἔχω ἔοικα , καί οὗτος γε ὁ ὁ πανήγυρις συγκληρόω , πάντως οὐ ἕωλος ἀεί ὁ ὑπολείπω ἐντυγχάνω , οὐδέ ἄτιμος ἐκεῖνος σύνειμι . ἀλλά ἵνα μή πολύς ὁ ἀναγκαῖος παραιτέομαι αὐτός οὗτος μηκύνω , πρός ὁ ἐφεξῆς ὁ λόγος καί συνεχής καί δή τρέπω . ἐπειδή γάρ ὁ Ἑλλάς ἑαυτοῦ γίγνομαι καί πᾶς ἐκχωρέω , ναῦς , ἵππος , ὁ πεζός , ὕπαρχος , βασιλεύς , πρῶτος μέν πανήγυρις καί πρόσοδος ὁ θεός εἰμί οἷος οὔτε πρότερος οὔτε ὕστερον οὐδείς μιμνῄσκω γίγνομαι ἐν ἐλεύθερος ὁ Ἑλλάς . οὐ γάρ νόμος εἰμί ὁ συνάγω οὐδέ χρόνος τακτός περίοδος , ἀλλά ἐκ ὁ πρᾶγμα εἰμί καί κατά ἀνήρ καί πόλις εὐθυμέω καί στεφανηφορέω καί ὁ θεός μαρτύρομαι ὁ πάρειμι εὐδαιμονία . καί οὗτος μέν βωμός ἐλευθέριος Ζεύς , αὐτός τε ὁ θεός χαριστήριος καί ὁ κατορθόω μνημεῖον ἐπί αὐτός ὁ τόπος ὁ ἔργον ἵστημι , κοινός ἔχω παράκλησις ὁ Ἕλλην εἰς τε ὁμόνοια καί ὁ ὁ βάρβαρος καταφρονέω · οὗτος δέ ὁ κοινός ὁ Ἕλλην ἱερός ὁ ἐν Δελφοί ἐκκοσμέω σύν καλός καί πρέπω ὁ ἐπίγραμμα , ὁ τε πόλις οὐ ὁ ἐκ ἀρετή μόνος , ἀλλά καί ὁ ἐκ ὁ κατασκευή κόσμος προσλαμβάνω , καί ὁ ὁ βάρβαρος πλοῦτος εἰς ὁ κρατύς μερίζω . καί μέντοι ἐν οὗτος αὖ πάλιν ὁ πόλις τοσοῦτος ὅσος ἐν αὐτός ὁ πρᾶξις διαφέρω φαίνω · οὗτος μέν
aelius-aristides.panaqhnai-ko-s 155
παρασκευῆς τὴν ὑπερβολὴν παρέχειν θαυμάσαι ; τά τε γὰρ πρὸς τοὺς βαρβάρους ὡς πᾶσαν ἄγουσα ἀπὸ πάντων σχολὴν οὕτω διῳκήσατο , καὶ τοῖς ἐνοχλοῦσι τῶν Ἑλλήνων οὐδὲν μᾶλλον ὑπῆρχε χρήσασθαι τῷ καιρῷ , ἀλλὰ καὶ τούτοις οὕτως ἀπήντησεν ὥστε σύμπεντε καὶ συμπλείω ταῦτʼ ἔχειν ἀπαριθμεῖν ὥσπερ ἄλλʼ ἄττα συλλήβδην ἀριθμούμενα . ἐνίκων μέν γε ναυμαχίᾳ Πελοποννησίους ἐπὶ Κεκρυφαλίᾳ , ἐνίκων δʼ Αἰγινήτας πρὸς Αἰγίνῃ , καὶ Πελοποννησίους αὖθις . Μεγαρεῦσι δʼ ἔστησαν τείχη μέχρι θαλάττης , καὶ τὴν ἐλευθερίαν ἅμα καὶ χώραν διεφύλαξαν · ἐνίκων δὲ Κορινθίους πρὸ Μεγαρέων , καὶ πρὶν δώδεκα ἐξήκειν ἡμέρας ἐνίκων αὖθις ἑτέραν , οὐ καλῶς τὸ τρόπαιον ὑφαρπάζοντας . καὶ οὔπω ταῦτα μεγάλα · ἀλλʼ εἰρήσεται γὰρ , κἂν ἐπείγωμαι · ἡ γὰρ προσθήκη δείξει τὸ πᾶν . ἀπῆσαν μὲν γὰρ αἱ δυνάμεις τῇ πόλει , ἡ μὲν κατὰ τὴν τῶν Αἰγυπτίων χρείαν , νῆες πλείους ἢ τότʼ ἦσαν ἐν τοῖς Ἕλλησιν αἱ σύμπασαι σχεδόν · ἡ δʼ Αἰγίνῃ προσεκάθητο , ὅπερ καὶ τοὺς ἐναντίους μᾶλλον ἐπῆρεν ὁρμῆσαι πρὸς τὰ Μέγαρα . ᾤοντο γὰρ εἶναι σχολὴν Ἀθηναίων εἰς τὸ ἔργον αὑτοῖς . εἰ δʼ ἄρα καὶ τὰ δεύτερα νικῴη , ἀλλʼ ἑτέραν λύσειν πολιορκίαν , τὴν Αἰγίνης · οὐ γὰρ ἄλλοθέν γε λοιπὸν ἥξειν αὐτούς . οἱ δὲ τοσοῦτον κατεγέλασαν τοῦ σοφίσματος ὥστʼ οὐδὲν μᾶλλον οἱ πρὸς Αἰγίνῃ τότʼ ἐκινήθησαν τῶν ἐν Αἰγύπτῳ καὶ μηδὲν πεπυσμένων , ἀλλὰ τὸ λοιπὸν τῆς ἡλικίας οἱ πρεσβύτατοι καὶ νεώτατοι βοηθοῦσιν εἰς τὰ Μέγαρα , καὶ δυοῖν μάχαιν ἑξῆς κρείττους τῆς τῶν Κορινθίων καὶ Πελοποννησίων ἀκμῆς ἐφάνησαν · ὥστʼ ἐκείνους ἀκριβῶς ἤδη συγχωρῆσαι καὶ μηδὲν ἔχειν εἰπεῖν ἔτι , μηδʼ ὡς οὐ δικαίως τά γε νῦν ταῦτα προσανιμήκεσαν . καί μοι δοκεῖ θεῶν τινος εὐνοίᾳ καὶ σπουδῇ πρὸς τὴν πόλιν συσκευασθῆναι τοῦτο τὸ δεύτερον , ὥσπερ
Lemmas: παρασκευή ὁ ὑπερβολή παρέχω θαυμάζω ; ὁ τε γάρ πρός ὁ βάρβαρος ὡς πᾶς ἄγω ἀπό πᾶς σχολή οὕτως διοικέω , καί ὁ ἐνοχλέω ὁ Ἕλλην οὐδείς μάλα ὑπάρχω χράω ὁ καιρός , ἀλλά καί οὗτος οὕτως ἀπαντάω ὥστε σύμπεντε καί συμπλέω οὗτος ἔχω ἀπαριθμέω ὥσπερ ἄλλος τις συλλήβδην ἀριθμέω . νικάω μέν γε ναυμαχία Πελοποννήσιος ἐπί Κεκρυφαλία , νικάω δέ Αἰγινήτης πρός Αἰγίνη , καί Πελοποννήσιος αὖθις . Μεγαρεύς δέ ἵστημι τεῖχος μέχρι θάλασσα , καί ὁ ἐλευθερία ἅμα καί χώρα διαφυλάσσω · νικάω δέ Κορίνθιος πρό Μεγαρεύς , καί πρίν δώδεκα ἐξήκω ἡμέρα νικάω αὖθις ἕτερος , οὐ καλός ὁ τρόπαιον ὑφαρπάζω . καί οὔπω οὗτος μέγας · ἀλλά λέγω γάρ , ἐάν ἐπείγω · ὁ γάρ προσθήκη δείκνυμι ὁ πᾶς . ἄπειμι μέν γάρ ὁ δύναμις ὁ πόλις , ὁ μέν κατά ὁ ὁ Αἰγύπτιος χρεία , ναῦς πολύς ἤ τότε εἰμί ἐν ὁ Ἕλλην ὁ σύμπας σχεδόν · ὁ δέ Αἰγίνη πρόσημαι , ὅς καί ὁ ἐναντίος μάλα ἐπαίρω ὁρμάω πρός ὁ Μέγαρα . οἴομαι γάρ εἰμί σχολή Ἀθηναῖος εἰς ὁ ἔργον ἑαυτοῦ . εἰ δέ ἄρα καί ὁ δεύτερος νικάω , ἀλλά ἕτερος λύω πολιορκία , ὁ Αἰγίνη · οὐ γάρ ἄλλοθεν γε λοιπός ἥκω αὐτός . ὁ δέ τοσοῦτος καταγελάω ὁ σόφισμα ὥστε οὐδείς μάλα ὁ πρός Αἰγίνη τότε κινέω ὁ ἐν Αἴγυπτος καί μηδείς πυνθάνομαι , ἀλλά ὁ λοιπός ὁ ἡλικία ὁ πρέσβυς καί νέος βοηθέω εἰς ὁ Μέγαρα , καί δύο μάχη ἑξῆς κρατύς ὁ ὁ Κορίνθιος καί Πελοποννήσιος ἀκμή φαίνω · ὥστε ἐκεῖνος ἀκριβής ἤδη συγχωρέω καί μηδείς ἔχω λέγω ἔτι , μηδέ ὡς οὐ δίκαιος ὁ γε νῦν οὗτος προσανιμάω . καί ἐγώ δοκέω θεός τις εὔνοια καί σπουδή πρός ὁ πόλις συσκευάζω οὗτος ὁ δεύτερος , ὥσπερ
aelius-aristides.panaqhnai-ko-s 156
ἐν δράματι . εἰ μὲν γὰρ ὡς ἅπαξ ἐπλήγησαν , ἀπῆλθον , τάχʼ ἄν τις ἦν αὐτοῖς ὕστερον ἀντιλαβὴ , τὸ δʼ ὀνειδίζεσθαι μὲν ὑπὸ τῶν οἰκείων , ὀνειδιζομένους δὲ αὖθις ἐξελθεῖν , ἀνθιστάντας δὲ τρόπαιον μείζω τῶν πρότερον προσπαθεῖν , αὐτοὺς ἐποίησεν ἐπισφραγίζεσθαι τὴν νίκην , ὡς μὴ δοκεῖν τύχῃ μᾶλλον ἢ τῷ τοῦ κρείττονος λόγῳ τὸ ἔργον κριθῆναι καὶ νῦν καὶ πρότερον . οὔκουν τοῦ τρίτου γε ἐπειράθησαν , καίτοι τοὺς ἀγωνιστὰς αὐτοὶ προσαναγκάζοντες ἐν Ἰσθμῷ . ἆρʼ οὖν ταῦτα καὶ μόνα τῶν ἀνδρῶν ἐκείνων ἔχομεν λέγειν ; πολλῶν μέντἂν καὶ μεγάλων ἀποστεροίημεν αὐτούς · οἳ περιέπλευσαν μὲν τὴν Πελοπόννησον , οὐχ ὡς ἁπλῶς εἰπεῖν περίπλοις ναυτικοῖς , ἀλλʼ ὥστε κρατεῖν μὲν τῶν ἐπικαίρων τῆς χώρας , νικᾶν δὲ τοὺς ἀντιστάντας ἐν φαύλῳ , στρατηγὸς ἐπὶ στρατηγῷ . διέβησαν δὲ εἰς τὴν ἀντιπέρας ἤπειρον , παντὸς τοῦ προστυχόντος εἴκοντος . αὖθις δʼ ἐπὶ Φωκέας Λακεδαιμονίων παρελθόντων ἐκέκλειστο μὲν ὁ Κρισαῖος κόλπος , ἀπήντων δʼ ἐπὶ τοὺς ὅρους . χωρὶς δʼ ὑπὲρ Μεγάρων ἦσαν ἐν Γερανείᾳ · ὥστε μὴ ἔχειν Λακεδαιμονίους ὅ τι χρήσονται , ἀλλʼ ἀπορεῖν ἑστῶτας ἐν Βοιωτοῖς ὅποι σωθήσονται · οὕτω περιέπτυξεν αὐτοὺς ἡ πόλις . τέλος δὲ συμβάλλουσιν ἐν Τανάγρᾳ τῆς Βοιωτίας , καὶ γενομένων ἀμφοτέρων ἀνδρῶν τοῦ τολμήματος ἀξίων ἔδοξαν καθʼ ἓν τοῦτο Λακεδαιμόνιοι πλέον ἐσχηκέναι , πῶς ἂν εἴποιμι εὐπρεπῶς ; ὀκνῶ γὰρ εἰπεῖν ὅτι οὐκ ἀπώλοντο . καὶ γὰρ ἦν ὅρος οὗτος Ἀθηναίοις μὲν κλεῖσαι τὴν πάροδον , Λακεδαιμονίοις δὲ σωθῆναι οἴκαδε . καὶ κινδυνεύει μόνον τοῦτο τὸ ἔργον τὴν φυγὴν σύμβολον τῆς νίκης ἐσχηκέναι , ἐπεὶ τούς γε καὶ παρὰ τὴν μάχην κρείττους καὶ τοῖς ὅλοις ἄνευ πολλῶν τῶν καὶ πρότερον κρινάντων τὰ ἐφεξῆς εὐθὺς ἔδειξε . τρεῖς γάρ εἰσιν οἱ μαρτυρήσαντες παραχρῆμα Ἀθηναίων εἶναι τὴν νίκην ,
Lemmas: ἐν δρᾶμα . εἰ μέν γάρ ὡς ἅπαξ πλήσσω , ἀπέρχομαι , τάχα ἄν τις εἰμί αὐτός ὕστερον ἀντιλαβή , ὁ δέ ὀνειδίζω μέν ὑπό ὁ οἰκεῖος , ὀνειδίζω δέ αὖθις ἐξέρχομαι , ἀνθίστημι δέ τρόπαιον μέγας ὁ πρότερος προσπάσχω , αὐτός ποιέω ἐπισφραγίζω ὁ νίκη , ὡς μή δοκέω τύχη μάλα ἤ ὁ ὁ κρατύς λόγος ὁ ἔργον κρίνω καί νῦν καί πρότερος . οὔκουν ὁ τρίτος γε ἐπιλέγω , καίτοι ὁ ἀγωνιστής αὐτός προσαναγκάζω ἐν Ἰσθμός . ἆρα οὖν οὗτος καί μόνος ὁ ἀνήρ ἐκεῖνος ἔχω λέγω ; πολύς ἄν καί μέγας ἀποστερέω αὐτός · ὁ περιπλέω μέν ὁ Πελοπόννησος , οὐ ὡς ἁπλῶς λέγω περίπλοος ναυτικός , ἀλλά ὥστε κρατέω μέν ὁ ἐπίκαιρος ὁ χώρα , νικάω δέ ὁ ἀνθίστημι ἐν φαῦλος , στρατηγός ἐπί στρατηγός . διαβαίνω δέ εἰς ὁ ἀντιπέρας ἤπειρος , πᾶς ὁ προστυγχάνω εἴκω . αὖθις δέ ἐπί Φωκεύς Λακεδαιμόνιος παρέρχομαι κλῄζω μέν ὁ Κρισαῖος κόλπος , ἀπαντάω δέ ἐπί ὁ ὅρος . χωρίς δέ ὑπέρ Μέγαρα εἰμί ἐν Γερανεία · ὥστε μή ἔχω Λακεδαιμόνιος ὅς τις χράω , ἀλλά ἀπορέω ἵστημι ἐν Βοιωτός ὅποι σῴζω · οὕτως περιπτύσσω αὐτός ὁ πόλις . τέλος δέ συμβάλλω ἐν Τάναγρα ὁ Βοιωτία , καί γίγνομαι ἀμφότερος ἀνήρ ὁ τόλμημα ἄξιος δοκέω κατά εἷς οὗτος Λακεδαιμόνιος πολύς ἔχω , πῶς ἄν λέγω εὐπρεπής ; ὀκνέω γάρ λέγω ὅτι οὐ ἀπόλλυμι . καί γάρ εἰμί ὅρος οὗτος Ἀθηναῖος μέν κλείω ὁ πάροδος , Λακεδαιμόνιος δέ σῴζω οἴκαδε . καί κινδυνεύω μόνος οὗτος ὁ ἔργον ὁ φυγή σύμβολον ὁ νίκη ἔχω , ἐπεί ὁ γε καί παρά ὁ μάχη κρατύς καί ὁ ὅλος ἄνευ πολύς ὁ καί πρότερος κρίνω ὁ ἐφεξῆς εὐθύς δείκνυμι . τρεῖς γάρ εἰμί ὁ μαρτυρέω παραχρῆμα Ἀθηναῖος εἰμί ὁ νίκη ,
aelius-aristides.panaqhnai-ko-s 158
παντὸς τοῦ δυνατοῦ , πρὸς δὲ τοὺς Ἕλληνας ἁπλῶς μέχρι τοῦ κρείττονος . οὕτω μὲν τὸν πρὸς τοὺς βαρβάρους ἀγῶνα , οὕτω δʼ αὖ τὸν πρὸς τοὺς Ἕλληνας διενεγκοῦσα , τοιαύτην μὲν τὴν πρὸς ἐκείνους , τοιαύτην δὲ καὶ τὴν πρὸς τούτους εἰρήνην ἐποιήσατο , ἀμφοτέρων ὁμοῦ καὶ χωρὶς κρείττων γενομένη . ἀλλὰ μὴν μόνη μὲν ἁπασῶν πόλεων ἰδίοις κινδύνοις κοινὴν ἅπαντι τῷ γένει τὴν ὠφέλειαν ἐπορίσατο , μόνη δʼ ἐκ τῶν κοινῶν εὐεργεσιῶν τὴν ἡγεμονίαν ἐκτήσατο καὶ μετέθηκε τὸν θεσμόν · οὐ γὰρ ἐξ ὧν κατεδουλώσατο τὰς πόλεις ἔσχε τὴν ἀρχὴν , ἀλλʼ ἐξ ὧν ἐποίησεν ἐλευθέρας · ὥστε συμβῆναι τοὺς αὐτοὺς χρόνους τοῖς μὲν Ἕλλησι τὸ τῆς ἐλευθερίας , τῇ δὲ πόλει τὸ τῆς ἀρχῆς κέρδος ἐνεγκεῖν · μόνοι γὰρ ἑκόντων ἦρξαν , καὶ μόνος οὗτος δήμων ὥσπερ εἷς ἄρχων αἱρετὸς ἐξ ἁπάντων ἐνίκησε , τοὺς μὲν βαρβάρους τοῖς ὅπλοις βιασάμενος , τοὺς δʼ ὁμοφύλους οὐ πείσας , ἀλλʼ ὑπʼ αὐτῶν ἄρχειν πεισθεὶς , σύμβολον δικαιοσύνης ἔχων τὴν ἀρχὴν , οὐκ ἀδικίας . εἰ δὲ δεῖ διελόντα εἰπεῖν , μόνη πόλεων τῶν μὲν βαρβάρων ἀκόντων , τῶν δʼ Ἑλλήνων δεηθέντων ἔσχε τὴν ἀρχήν . οὕτω δὲ τούτων προκεχωρηκότων μέχρι μέν τινος ἦν ἡσυχία καὶ τῆς ὑπαρχούσης εὐδαιμονίας αἱ πόλεις ἀπέλαυον , τῆς δὲ κοινῆς τύχης ἀνθρώπων , ἣ πάντα κινεῖ , μετέσχον ἄρα καὶ οἱ Ἕλληνες καὶ ἡ πόλις · οἱ μὲν γὰρ οὐχ ὧν εὖ ἔπαθον χάριν ἔσχον διὰ τέλους , ἀλλʼ ἐφθόνησαν τῶν ἔργων ταῖς ὑπερβολαῖς , ἡ δʼ ὑπὲρ ὧν ἅπαντα ὑπέστη , τούτοις συνέρραξε , δυοῖν δείξασα ὡς ἄκουσα , τῷ τε κατʼ ἀρχὰς ἔτι κινουμένους κατασχεῖν καὶ δεῖσθαι λόγῳ κρίνεσθαι περὶ τῶν διαφόρων καὶ τῷ πολεμεῖν ἀναγκασθεῖσα , ὅτε ἐνίκησε , μηδὲν πλέον ζητῆσαι , ἀλλʼ ἀφεῖναι τοὺς ἐρίσαντας αὐτῇ περὶ τῆς ἡγεμονίας καὶ μηδὲν ἀηδέστερον ἐξαγαγεῖν ἐκ τοῦ δεσμωτηρίου ἢ
Lemmas: πᾶς ὁ δυνατός , πρός δέ ὁ Ἕλλην ἁπλῶς μέχρι ὁ κρατύς . οὕτως μέν ὁ πρός ὁ βάρβαρος ἀγών , οὕτως δέ αὖ ὁ πρός ὁ Ἕλλην διαφέρω , τοιοῦτος μέν ὁ πρός ἐκεῖνος , τοιοῦτος δέ καί ὁ πρός οὗτος εἰρήνη ποιέω , ἀμφότερος ὁμοῦ καί χωρίς κρατύς γίγνομαι . ἀλλά μήν μόνος μέν ἅπας πόλις ἴδιος κίνδυνος κοινός ἅπας ὁ γένος ὁ ὠφέλεια πορίζω , μόνος δέ ἐκ ὁ κοινός εὐεργεσία ὁ ἡγεμονία κτάομαι καί μετατίθημι ὁ θεσμός · οὐ γάρ ἐκ ὅς καταδουλόω ὁ πόλις ἔχω ὁ ἀρχή , ἀλλά ἐκ ὅς ποιέω ἐλεύθερος · ὥστε συμβαίνω ὁ αὐτός χρόνος ὁ μέν Ἕλλην ὁ ὁ ἐλευθερία , ὁ δέ πόλις ὁ ὁ ἀρχή κέρδος φέρω · μόνος γάρ ἑκών ἄρχω , καί μόνος οὗτος δῆμος ὥσπερ εἷς ἄρχω αἱρετός ἐκ ἅπας νικάω , ὁ μέν βάρβαρος ὁ ὅπλον βιάζω , ὁ δέ ὁμόφυλος οὐ πείθω , ἀλλά ὑπό αὐτός ἄρχω πείθω , σύμβολον δικαιοσύνη ἔχω ὁ ἀρχή , οὐ ἀδικία . εἰ δέ δέω διαιρέω λέγω , μόνος πόλις ὁ μέν βάρβαρος ἄκων , ὁ δέ Ἕλλην δέω ἔχω ὁ ἀρχή . οὕτως δέ οὗτος προχωρέω μέχρι μέν τις εἰμί ἡσυχία καί ὁ ὑπάρχω εὐδαιμονία ὁ πόλις ἀπολαύω , ὁ δέ κοινός τύχη ἄνθρωπος , ὅς πᾶς κινέω , μετέχω ἄρα καί ὁ Ἕλλην καί ὁ πόλις · ὁ μέν γάρ οὐ ὅς εὖ πάσχω χάρις ἔχω διά τέλος , ἀλλά φθονέω ὁ ἔργον ὁ ὑπερβολή , ὁ δέ ὑπέρ ὅς ἅπας ὑφίστημι , οὗτος συρράσσω , δύο δείκνυμι ὡς ἄκων , ὁ τε κατά ἀρχή ἔτι κινέω κατέχω καί δέω λόγος κρίνω περί ὁ διάφορος καί ὁ πολεμέω ἀναγκάζω , ὅτε νικάω , μηδείς πολύς ζητέω , ἀλλά ἀφίημι ὁ ἐρίζω αὐτός περί ὁ ἡγεμονία καί μηδείς ἀηδής ἐξάγω ἐκ ὁ δεσμωτήριον ἤ
aelius-aristides.panaqhnai-ko-s 170
κατορθοῦται , τῆς παρούσης ἔχονται τύχης , ὥσπερ οἱ θηρᾶν ἀδύνατοι τὸ ληφθὲν ἀπροσδοκήτως οὐ μεθιᾶσιν , οὐδʼ ἂν ἀποδόσθαι τις ἀξιώσῃ , τῆς ἀξίας τιμήσαιντʼ ἂν , ἀλλὰ τὴν αὑτῶν ἀδυναμίαν προστιθέντες πλεονάζουσιν . ἡ δʼ οἶμαι συνειδυῖα ἑαυτῇ κρείττων οὖσα τοῖς ὅλοις οὐδεπώποτʼ ἐμικρολογήσατο , ἐξ ἴσου τοῖς παροῦσι τὰ ἀπόντα ἐλπίζουσα · διὸ πάντα ῥᾷον τοῖς πολεμίοις ἀπέδωκεν ἢ ʼκεῖνοι τὰ σφέτερʼ αὐτῶν ἀπῄτησαν . καὶ μὴν ὅστις μὲν εἷς Λακεδαιμονίων τῆς πόλεως ἐκράτησεν οὐδʼ ἂν εἷς εἰπεῖν ἔχοι , ὅπου γε μηδʼ ἀπὸ κοινοῦ μόνοι · Ἀθηναίων δʼ ἀνὴρ εἷς τῆς θαλάττης Λακεδαιμονίους ἀφείλετο τὴν ἀρχὴν , μόνος ἀνθρώπων ἅμα τῷ βασιλεῖ στρατηγήσας καὶ τῇ πόλει , μᾶλλον δὲ τοῖς Ἕλλησιν . οὐδʼ ὁτιοῦν γὰρ τὸν πιστεύσαντα ἀδικήσας ἐτείχισε τὴν πόλιν καὶ τοὺς Ἕλληνας ἠλευθέρωσε , Λακεδαιμονίους κατὰ νῆσον καὶ πόλιν νικῶν . αὐτὴν τοίνυν τὴν τῆς θαλάττης ἀρχὴν ἡ μὲν πόλις ἐξ ὧν τοὺς βαρβάρους τοὺς φύσει πολεμίους ἐνίκησεν ἐκτήσατο , οἱ δʼ ἐξ ὧν ἡ πόλις ἠτύχησε . κτησάμενοι τοίνυν τὴν ἀρχὴν οἱ μὲν οὕτως ἕκαστα διεῖλον ὥστε τὸν διοικήσαντα παρʼ αὐτοῖς τοῖς Ἕλλησι δίκαιον κληθῆναι μόνον Ἑλλήνων ἀπὸ τούτου καὶ μηδὲν δεῖν περιττότερον σύμβολον εἰπεῖν τῆς ἐπωνυμίας , ἣν διʼ ἐκείνου τότε ἡ πόλις ἐκτήσατο , οἱ δʼ οὕτω τοὺς παραδόντας αὑτοὺς διέθηκαν ὥστε κάλλιστʼ ἀνθρώπων ἀπελογήσαντο ὑπὲρ τῶν κατὰ καιρούς τινας αἰτιῶν γενομένων παρʼ ἐνίων τῇ πόλει · αἴτιον δʼ οὐκ ὠμότης οὐδʼ ἅ τις ἂν φαίη τῶν ῥᾳδίως εἰωθότων ἐπιτιμᾶν , ἀλλὰ τὸ μὴ ἐξικνεῖσθαι τὰς φύσεις ἄχρι τοῦ ἴσου . καὶ μὴν οἱ μὲν πλέον ἢ ἑβδομήκοντα ἔτη κατέσχον , οἱ δʼ οὐδʼ εἰς τρεῖς Ὀλυμπιάδας διεφύλαξαν τὴν ἀρχήν · οὔκουν ὡς ἀληθῶς ἄλλως γʼ ἂν εἴη , εἰ μὴ τὸ πρῶτον Ὀλυμπίων προσαγόντων παρέλαβον .
Lemmas: κατορθόω , ὁ πάρειμι ἔχω τύχη , ὥσπερ ὁ θηράω ἀδύνατος ὁ λαμβάνω ἀπροσδόκητος οὐ μεθίημι , οὐδέ ἐάν ἀποδίδωμι τις ἀξιόω , ὁ ἀξία τιμάω ἄν , ἀλλά ὁ ἑαυτοῦ ἀδυναμία προστίθημι πλεονάζω . ὁ δέ οἴομαι σύνοιδα ἑαυτοῦ κρατύς εἰμί ὁ ὅλος οὐδεπώποτε μικρολογέομαι , ἐκ ἴσος ὁ πάρειμι ὁ ἄπειμι ἐλπίζω · διό πᾶς ῥᾴδιος ὁ πολέμιος ἀποδίδωμι ἤ ἐκεῖνος ὁ σφέτερος αὐτός ἀπαιτέω . καί μήν ὅστις μέν εἷς Λακεδαιμόνιος ὁ πόλις κρατέω οὐδέ ἄν εἷς λέγω ἔχω , ὅπου γε μηδέ ἀπό κοινός μόνος · Ἀθηναῖος δέ ἀνήρ εἷς ὁ θάλασσα Λακεδαιμόνιος ἀφαιρέω ὁ ἀρχή , μόνος ἄνθρωπος ἅμα ὁ βασιλεύς στρατηγέω καί ὁ πόλις , μάλα δέ ὁ Ἕλλην . οὐδέ ὁστισοῦν γάρ ὁ πιστεύω ἀδικέω τειχίζω ὁ πόλις καί ὁ Ἕλλην ἐλευθερόω , Λακεδαιμόνιος κατά νῆσος καί πόλις νικάω . αὐτός τοίνυν ὁ ὁ θάλασσα ἀρχή ὁ μέν πόλις ἐκ ὅς ὁ βάρβαρος ὁ φύσις πολέμιος νικάω κτάομαι , ὁ δέ ἐκ ὅς ὁ πόλις ἀτυχέω . κτάομαι τοίνυν ὁ ἀρχή ὁ μέν οὕτως ἕκαστος διαιρέω ὥστε ὁ διοικέω παρά αὐτός ὁ Ἕλλην δίκαιος καλέω μόνος Ἕλλην ἀπό οὗτος καί μηδείς δέω περισσός σύμβολον λέγω ὁ ἐπωνυμία , ὅς διά ἐκεῖνος τότε ὁ πόλις κτάομαι , ὁ δέ οὕτως ὁ παραδίδωμι ἑαυτοῦ διατίθημι ὥστε καλός ἄνθρωπος ἀπολογέομαι ὑπέρ ὁ κατά καιρός τις αἰτία γίγνομαι παρά ἔνιοι ὁ πόλις · αἴτιος δέ οὐ ὠμότης οὐδέ ὅς τις ἄν φημί ὁ ῥᾴδιος εἴωθα ἐπιτιμάω , ἀλλά ὁ μή ἐξικνέομαι ὁ φύσις ἄχρι ὁ ἴσος . καί μήν ὁ μέν πολύς ἤ ἑβδομήκοντα ἔτος κατέχω , ὁ δέ οὐδέ εἰς τρεῖς Ὀλυμπιάς διαφυλάσσω ὁ ἀρχή · οὔκουν ὡς ἀληθής ἄλλος γε ἄν εἰμί , εἰ μή ὁ πρῶτος Ὀλύμπιος προσάγω παραλαμβάνω .
aelius-aristides.panaqhnai-ko-s 177
αὐτὸ τοῦτʼ ἔχοντες ἐπαρθῆναι καὶ τούτῳ μάλιστα πιστεύσαντες ἁμαρτεῖν , οὐ τῷ διὰ τέλους κρατήσειν τῆς πόλεως , ἀλλὰ τῷ μηδʼ ἂν ληφθῶσι μηδὲν δεινὸν πείσεσθαι , ὡς Ἀθηναίους γε πεφυκότας σώζειν . δῆλον δέ · ἃ γὰρ περὶ Μυτιληναίων μετέγνωσαν τίς ἔχει νικῆσαι πόλις οἷς ἐξ ἀρχῆς ἐβουλεύσατο ; ἐκεῖνοι γὰρ ἃ μὲν τῇ προτεραίᾳ διέγνωσαν τῆς κρίσεως ἦν καὶ ὧν ἠδίκηντο , ἃ δὲ τῇ ὑστεραίᾳ μετέγνωσαν τῆς πόλεως ἦν μόνης καὶ ἡ τριήρης τὴν τριήρη κατειλήφει . θαυμάζω δὲ εἰ τῶν μὲν ἰδιωτῶν τὴν ἔργῳ πάντες ἀπολογίαν τιμῶσι , τῆς πόλεως δὲ οὐχ ὁρῶσιν οἱ σεμνοὶ τὰ ἔργα διʼ οἵων καὶ ὅσων ἀπολελόγηται περὶ τούτων . καὶ ἡλίου μὲν καὶ σελήνης οὐχ ὅσα βλάπτουσι κατηγοροῦμεν , ἀλλʼ ὅσων ἀγαθῶν αἴτιοι γίγνονται θαυμάζομεν , τὴν πόλιν δʼ ἐξ ὧν ἐνίοις προσέκρουσεν , ἀλλʼ οὐκ ἐξ ὧν ἅπασιν ὡμίλησεν , οὐδʼ ἐκ τῆς ὅλης φύσεως κρινοῦμεν ; οὐκ οἴομαί γε . ὥσπερ ἂν εἴ τις καὶ τῶν θεῶν κατηγοροίη τοὺς σκηπτοὺς καὶ τὰς βροντὰς , κἂν εἴ τι σεισθῇ , τὰς ὅλας καὶ κοινὰς εὐεργεσίας αὐτῶν ἀμελήσας σκοπεῖν . ἡ τοίνυν πόλις Σκιωναίους μὲν ἀνέστησε , τοὺς δʼ Ἕλληνας ἅπαντας καὶ κοινῇ καὶ καθʼ ἑκάστους ἔσωσε , καὶ ταῦτα μυριάκις . ἡδέως δʼ ἂν πυθοίμην τῶν ῥᾳδίως ἀξιούντων αὑτοὺς τὰ τηλικαῦτα κατηγορεῖν τίνας τοιούτους αὐτὴν ἀναστάτους ποιῆσαί φασιν οἵους ἀναστάτους ἐκώλυσε γενέσθαι Θηβαίους , ἢ τίνων τείχη καθελεῖν οἷα Κορινθίοις ἀνέστησεν , ἢ τίνας τοιούτους ἀνελεῖν οἵους διετήρησε Λακεδαιμονίους καὶ τὰς μετʼ ἐκείνων πόλεις , ἄλλοις τε πολλοῖς παλαιοῖς καὶ καλοῖς ἔργοις , καὶ τὰ τελευταῖα τῇ περὶ Μαντίνειαν ἀρίστῃ τῶν Ἑλληνικῶν , οἶμαι δὲ καὶ τῶν μνημονευομένων , ἱππομαχίᾳ . ὃ δʼ ὡσπερεὶ κεφάλαιον τῶν χρόνων ἐκείνων ἐστὶ καὶ ὃ πάσας τῇ πόλει καὶ τὰς ἄνω καὶ τὰς τότε πράξεις
Lemmas: αὐτός οὗτος ἔχω ἐπαίρω καί οὗτος μάλα πιστεύω ἁμαρτάνω , οὐ ὁ διά τέλος κρατέω ὁ πόλις , ἀλλά ὁ μηδέ ἐάν λαμβάνω μηδείς δεινός πάσχω , ὡς Ἀθηναῖος γε φύω σῴζω . δῆλος δέ · ὅς γάρ περί Μυτιληναῖος μεταγιγνώσκω τίς ἔχω νικάω πόλις ὅς ἐκ ἀρχή βουλεύω ; ἐκεῖνος γάρ ὅς μέν ὁ προτεραῖος διαγιγνώσκω ὁ κρίσις εἰμί καί ὅς ἀδικέω , ὅς δέ ὁ ὑστεραῖος μεταγιγνώσκω ὁ πόλις εἰμί μόνος καί ὁ τριήρης ὁ τριήρης καταλαμβάνω . θαυμάζω δέ εἰ ὁ μέν ἰδιώτης ὁ ἔργον πᾶς ἀπολογία τιμάω , ὁ πόλις δέ οὐ ὁράω ὁ σεμνός ὁ ἔργον διά οἷος καί ὅσος ἀπολογέομαι περί οὗτος . καί ἥλιος μέν καί σελήνη οὐ ὅσος βλάπτω κατηγορέω , ἀλλά ὅσος ἀγαθός αἴτιος γίγνομαι θαυμάζω , ὁ πόλις δέ ἐκ ὅς ἔνιοι προσκρούω , ἀλλά οὐ ἐκ ὅς ἅπας ὁμιλέω , οὐδέ ἐκ ὁ ὅλος φύσις κρίνω ; οὐ οἴομαι γε . ὥσπερ ἄν εἰ τις καί ὁ θεός κατηγορέω ὁ σκηπτός καί ὁ βροντή , ἄν εἰ τις σείω , ὁ ὅλος καί κοινός εὐεργεσία αὐτός ἀμελέω σκοπέω . ὁ τοίνυν πόλις Σκιωναῖος μέν ἀνίστημι , ὁ δέ Ἕλλην ἅπας καί κοινῇ καί κατά ἕκαστος σῴζω , καί οὗτος μυριάκις . ἡδύς δέ ἄν πυνθάνομαι ὁ ῥᾴδιος ἀξιόω ἑαυτοῦ ὁ τηλικοῦτος κατηγορέω τίς τοιοῦτος αὐτός ἀνάστατος ποιέω φημί οἷος ἀνάστατος κωλύω γίγνομαι Θηβαῖος , ἤ τίς τεῖχος καθαιρέω οἷος Κορίνθιος ἀνίστημι , ἤ τίς τοιοῦτος ἀναιρέω οἷος διατηρέω Λακεδαιμόνιος καί ὁ μετά ἐκεῖνος πόλις , ἄλλος τε πολύς παλαιός καί καλός ἔργον , καί ὁ τελευταῖος ὁ περί Μαντίνεια ἀγαθός ὁ Ἑλληνικός , οἴομαι δέ καί ὁ μνημονεύω , ἱππομαχία . ὅς δέ ὡσπερεί κεφάλαιος ὁ χρόνος ἐκεῖνος εἰμί καί ὅς πᾶς ὁ πόλις καί ὁ ἄνω καί ὁ τότε πρᾶξις
aelius-aristides.panaqhnai-ko-s 184
τῶν ἄλλων . ἐπὶ δὲ τῆς πάντα ἀρίστης καὶ μεγίστης τῆς νυνὶ καθεστηκυίας τὰ πρεσβεῖα παντὸς ἔχει τοῦ Ἑλληνικοῦ , καὶ πέπραγεν οὕτως ὥστε μὴ ῥᾳδίως ἄν τινα αὐτῇ τἀρχαῖα ἀντὶ τῶν παρόντων συνεύξασθαι . γνοίη δʼ ἄν τις ὅσον τῇ πόλει περίεστιν ἐκ τοῦ παντὸς αἰῶνος , εἰ τὰ ὑπάρχοντα αὐτῇ , πάντα μὲν οὐκ ἴσως δυνατὸν , μᾶλλον δὲ σαφῶς ἀδύνατον , ἀλλʼ ὅσα γε ἐγχωρεῖ μερίσας ἄλλο ἄλλῃ χώρᾳ καὶ πόλει προσθεὶς , εἶτα ἀγῶνα τῷ λόγῳ ποιήσειε , καθάπερ ποιητῶν ἢ χορῶν · οὐ γάρ μοι δοκεῖ τὴν νικῶσαν εὑρεῖν ἂν ῥᾳδίως · οἷον εἰ φιλοτιμοῖτο ἡ μὲν ὡς πρώτη τεκοῦσα τὸ τῶν ἀνθρώπων γένος , ἡ δʼ ὡς πρώτη δείξασα τοὺς καρποὺς , ἡ δὲ ὡς πλείστοις μεταδοῦσα , ἡ δέ τις ὡς νόμους καταδείξασα , ἡ δὲ πανηγύρεις , ἡ δʼ ὡς ἐν καλλίστοις κεῖται γῆς ἅμα καὶ θαλάττης , ἡ δὲ τοῖς τῆς σοφίας ἀγαθοῖς ἀγάλλοιτο , ἡ δὲ τὰς ἐν τοῖς πολέμοις πράξεις καταλέγοι , ἄλλη δὲ ὅσους ὑπεδέξατο τῶν Ἑλλήνων , ἡ δὲ τὰς ἀποικίας ἃς ἀπέστειλεν , ἡ δʼ ὅ τι καὶ δοίη τις αὐτῇ τῶν ὑπαρχόντων τῇ πόλει , φήμʼ ἔγωγε μάλιστʼ ἂν οὕτω γενέσθαι καταφανὲς ὁπόσοις τισὶ τοῖς κρείττοσιν ἡ πόλις ὑμῖν τὰς ἄλλας παρελήλυθεν . ἃ γὰρ ἐξαρκεῖ νειμαμένῃ τῇ Ἑλλάδι , ταῦτα μόνη συλλήβδην ἔχει . καὶ τοίνυν ὥσπερ τοῖς ἅπασι τοσοῦτον περίεστιν , οὕτω καὶ καθʼ ἕκαστον αὖ πολλοῖς τοῖς εἰς ταυτὸν φέρουσιν ἀγάλλεται . οἷον τῶν μὲν θείων εὐθέως δύο μὲν τὰ πρῶτα καὶ μέγιστα , ἥ τε ἐκ τῶν θεῶν τιμὴ καὶ ἡ περὶ τοὺς θεοὺς σπουδή . τούτων δʼ αὖ τῆς μὲν παρὰ τῶν θεῶν τιμῆς πότερον τὰς ἐπιδημίας εἴποι τις , αἷς τὸ κοινὸν ἐτίμησαν , ἢ τὰς τροφὰς αἷς ἔθρεψαν τοὺς ἐν τέλει καθάπερ παῖδας ἑαυτῶν ; ἢ τὰς δίκας ἃς ἐποιήσαντο ; καὶ τῶν γε δικῶν αὖ πότερον ἃς πρὸς ἀλλήλους περὶ τῆς πόλεως ἐποιήσαντο , ἢ τὰς ἐν τῇ πόλει πρὸς ἀλλήλους ὑπὲρ τῶν
Lemmas: ὁ ἄλλος . ἐπί δέ ὁ πᾶς ἀγαθός καί μέγας ὁ νυνί καθίστημι ὁ πρεσβεῖον πᾶς ἔχω ὁ Ἑλληνικός , καί πράσσω οὕτως ὥστε μή ῥᾴδιος ἄν τις αὐτός ἀρχαῖος ἀντί ὁ πάρειμι συνεύχομαι . γιγνώσκω δέ ἄν τις ὅσος ὁ πόλις περίειμι ἐκ ὁ πᾶς αἰών , εἰ ὁ ὑπάρχω αὐτός , πᾶς μέν οὐ ἴσως δυνατός , μάλα δέ σαφής ἀδύνατος , ἀλλά ὅσος γε ἐγχωρέω μερίζω ἄλλος ἄλλος χώρα καί πόλις προστίθημι , εἶτα ἀγών ὁ λόγος ποιέω , καθά ποιητής ἤ χορός · οὐ γάρ ἐγώ δοκέω ὁ νικάω εὑρίσκω ἄν ῥᾴδιος · οἷος εἰ φιλοτιμέομαι ὁ μέν ὡς πρῶτος τίκτω ὁ ὁ ἄνθρωπος γένος , ὁ δέ ὡς πρῶτος δείκνυμι ὁ καρπός , ὁ δέ ὡς πολύς μεταδίδωμι , ὁ δέ τις ὡς νόμος καταδείκνυμι , ὁ δέ πανήγυρις , ὁ δέ ὡς ἐν καλός κεῖμαι γῆ ἅμα καί θάλασσα , ὁ δέ ὁ ὁ σοφία ἀγαθός ἀγάλλω , ὁ δέ ὁ ἐν ὁ πόλεμος πρᾶξις καταλέγω , ἄλλος δέ ὅσος ὑποδέχομαι ὁ Ἕλλην , ὁ δέ ὁ ἀποικία ὅς ἀποστέλλω , ὁ δέ ὅς τις καί δίδωμι τις αὐτός ὁ ὑπάρχω ὁ πόλις , φημί ἐγώ μάλα ἄν οὕτως γίγνομαι καταφανής ὁπόσος τις ὁ κρατύς ὁ πόλις σύ ὁ ἄλλος παρέρχομαι . ὅς γάρ ἐξαρκέω νέμω ὁ Ἑλλάς , οὗτος μόνος συλλήβδην ἔχω . καί τοίνυν ὥσπερ ὁ ἅπας τοσοῦτος περίειμι , οὕτως καί κατά ἕκαστος αὖ πολύς ὁ εἰς τατός φέρω ἀγάλλω . οἷον ὁ μέν θεῖος εὐθύς δύο μέν ὁ πρῶτος καί μέγας , ὁ τε ἐκ ὁ θεός τιμή καί ὁ περί ὁ θεός σπουδή . οὗτος δέ αὖ ὁ μέν παρά ὁ θεός τιμή πότερος ὁ ἐπιδημία λέγω τις , ὅς ὁ κοινός τιμάω , ἤ ὁ τροφή ὅς τρέφω ὁ ἐν τέλος καθά παῖς ἑαυτοῦ ; ἤ ὁ δίκη ὅς ποιέω ; καί ὁ γε δίκη αὖ πότερος ὅς πρός ἀλλήλων περί ὁ πόλις ποιέω , ἤ ὁ ἐν ὁ πόλις πρός ἀλλήλων ὑπέρ ὁ
aelius-aristides.panaqhnai-ko-s 190
Σωκράτει τῷ παρʼ ὑμῶν · ὥστε καὶ τῆς ἐπὶ τοῖς κοινοῖς καὶ τῆς ἐπὶ τοῖς ἄκροις φιλοτιμίας μετέχειν τὴν πόλιν καὶ μηδὲν εἶναι τῶν ὀνομαστῶν ὅτῳ μὴ τὸ τῶν Ἀθηνῶν ὄνομα ἐπιφημίζεται . εἰ τοίνυν τις ἐρωτῴη ποῖον τῶν ἐν τοῖς Ἕλλησι δικαστηρίων ἐντιμότατον καὶ ἁγιώτατον , τὸ ἐν Ἀρείῳ πάγῳ πάντες ἂν φήσαιεν . ἔθεσι δὲ τίνες κοινοτάτοις καὶ δημοτικωτάτοις ἐχρήσαντο ; ἡ τῶν Ἀθηναίων πόλις ὁμοίως Ἀθηναίοις τε καὶ πᾶσιν ἀναγκαῖον εἰπεῖν , εἰ τἀληθῆ λέγειν ἐθέλοιεν . καὶ τὸ μὲν διὰ πάντων ἀποδεικνύναι συχνοῦ καὶ λόγου καὶ χρόνου , μόνοι δʼ ἁπάντων ἀνθρώπων τρία ταῦτʼ ἐνομίσατε · τῶν μὲν ὑπὲρ τῆς πόλεως τελευτησάντων αὐτῶν μὲν ἐπαίνους ἐπὶ ταῖς ταφαῖς καθʼ ἕκαστον ἔτος λέγειν , τοὺς δὲ παῖδας δημοσίᾳ τρέφειν ἄχρι ἥβης , καὶ τηνικαῦτα ἀποπέμπειν ἐπὶ τοὺς πατρῴους οἴκους μετὰ τῶν πανοπλιῶν · τοὺς δʼ ἀδυνάτους τῶν πολιτῶν δημοσίᾳ τρέφειν . ὥστε καὶ τὴν δύναμιν καὶ τὴν ἀδυναμίαν τιμῶντες ἐδείξατε ὡς ἑκάτερον προσῆκε . ψηφίσματα τοίνυν πόθεν ἢ λαμπρότερα ἢ φιλανθρωπότερα ; ὧν ἃ μὲν ἐν τοῖς εἰρημένοις ἐστὶ παραλείπω , ἓν δʼ ὡσπερεὶ δείγματος χάριν ἔστω μοι κατὰ παντὸς τοῦ περὶ ταῦτα λόγου , τὸ κατʼ Ἀρθμίου τοῦ Ζελείτου νικῆσαν · ὃν , ἐπεὶ τῷ βασιλεῖ διακονῶν χρυσίον ἤγαγεν εἰς Πελοπόννησον , πολέμιον τοῦ δήμου τοῦ Ἀθηναίων ἐψηφίσαντο αὐτὸν καὶ γένος καὶ ἀτίμους . καίτοι μόνου τούτου πάνθʼ ὁμοῦ τὰ τῶν ἄλλων ἀπολείπεται . πρεσβείας τοίνυν πλείστας μὲν ἐδέξατο , πλείστας δʼ ἐξέπεμψε . καὶ τοῦτο εἰ μὲν ὅλως ὁμολογεῖται · εἰ δὲ μὴ , τῇ προσθήκῃ μεῖζον γίγνεται , πλείστας γὰρ ὑπὲρ τῶν δεομένων ἀπέστειλεν . ὅσα μὲν οὖν ἢ κοινῇ τοὺς Ἕλληνας μὴ πολεμεῖν ἀλλήλοις ἑκάστοτε πείθουσα , ἢ τοὺς ἐν χρείᾳ παραμυθουμένη διεπρεσβεύσατο , ἀναγκαῖον παραλιπεῖν διὰ πλῆθος . δυοῖν δὲ κἀνταῦθα
Lemmas: Σωκράτης ὁ παρά σύ · ὥστε καί ὁ ἐπί ὁ κοινός καί ὁ ἐπί ὁ ἄκρον φιλοτιμία μετέχω ὁ πόλις καί μηδείς εἰμί ὁ ὀνομαστός ὅστις μή ὁ ὁ Ἀθῆναι ὄνομα ἐπιφημίζω . εἰ τοίνυν τις ἐρωτάω ποῖος ὁ ἐν ὁ Ἕλλην δικαστήριον ἔντιμος καί ἅγιος , ὁ ἐν Ἄρειος πάγος πᾶς ἄν φημί . ἔθος δέ τίς κοινός καί δημοτικός χράω ; ὁ ὁ Ἀθηναῖος πόλις ὅμοιος Ἀθηναῖος τε καί πᾶς ἀναγκαῖος λέγω , εἰ ἀληθής λέγω ἐθέλω . καί ὁ μέν διά πᾶς ἀποδείκνυμι συχνός καί λόγος καί χρόνος , μόνος δέ ἅπας ἄνθρωπος τρεῖς οὗτος νομίζω · ὁ μέν ὑπέρ ὁ πόλις τελευτάω αὐτός μέν ἔπαινος ἐπί ὁ ταφή κατά ἕκαστος ἔτος λέγω , ὁ δέ παῖς δημοσίᾳ τρέφω ἄχρι ἥβη , καί τηνικαῦτα ἀποπέμπω ἐπί ὁ πατρῷος οἶκος μετά ὁ πανοπλία · ὁ δέ ἀδύνατος ὁ πολίτης δημοσίᾳ τρέφω . ὥστε καί ὁ δύναμις καί ὁ ἀδυναμία τιμάω δείκνυμι ὡς ἑκάτερος προσήκω . ψήφισμα τοίνυν πόθεν ἤ λαμπρός ἤ φιλάνθρωπος ; ὅς ὅς μέν ἐν ὁ λέγω εἰμί παραλείπω , εἷς δέ ὡσπερεί δεῖγμα χάριν εἰμί ἐγώ κατά πᾶς ὁ περί οὗτος λόγος , ὁ κατά Ἄρθμιος ὁ Ζελείτης νικάω · ὅς , ἐπεί ὁ βασιλεύς διακονέω χρυσίον ἄγω εἰς Πελοπόννησος , πολέμιος ὁ δῆμος ὁ Ἀθηναῖος ψηφίζω αὐτός καί γένος καί ἄτιμος . καίτοι μόνος οὗτος πᾶς ὁμοῦ ὁ ὁ ἄλλος ἀπολείπω . πρεσβεία τοίνυν πολύς μέν δέχομαι , πολύς δέ ἐκπέμπω . καί οὗτος εἰ μέν ὅλος ὁμολογέω · εἰ δέ μή , ὁ προσθήκη μέγας γίγνομαι , πολύς γάρ ὑπέρ ὁ δέω ἀποστέλλω . ὅσος μέν οὖν ἤ κοινῇ ὁ Ἕλλην μή πολεμέω ἀλλήλων ἑκάστοτε πείθω , ἤ ὁ ἐν χρεία παραμυθέομαι διαπρεσβεύομαι , ἀναγκαῖος παραλείπω διά πλῆθος . δύο δέ ἐνταῦθα
aelius-aristides.panaqhnai-ko-s 197
ἀνθʼ ὧν , ὦ ἄνδρες Ἕλληνες , οὔτε φθόνον εἰκὸς ἔχειν τῇ πόλει οὔθʼ ὑποχωροῦντας αἰσχύνεσθαι , ἀλλὰ συναύξειν ἐκ τῶν ἐνόντων καὶ φιλοτιμεῖσθαι . τῶν γὰρ Ἀθηναίων νικώντων , παρʼ ὑμῖν ἐστι τὸ νικᾶν . πάντας μὲν γὰρ ἁπάντων εἶναι ἀρίστους ἀδύνατον . ὥσπερ δὲ ὅταν στρατηγὸς προέχῃ , μετέχει τῆς δόξης ἡ πόλις , οὕτω τῆς ἡγουμένης πόλεως τὰ εἰκότα τιμωμένης ἅπασι μέτεστι τῆς φιλοτιμίας . οἶμαι δὲ οὐδʼ αὐτοῖς Ἀθηναίοις φέρειν αἰσχύνην , ἄν τις αὐτοῖς πρεσβεύῃ τὴν ἀκρόπολιν . χρὴ τοίνυν καὶ ὑμᾶς , ὥσπερ ἀκρόπολίν τινα ἢ κορυφὴν νομίσαντας τῆς Ἑλλάδος καὶ τῶν ὁμοφύλων τὴν πόλιν καὶ ἔργῳ καὶ λόγῳ κοσμεῖν , καὶ μετέχειν τῆς δόξης , ἀλλʼ οὐκ ἀποστερεῖσθαι νομίζοντας . εἴργασται καὶ ἡμῖν ὁ λόγος ἀντὶ τοῦ πέπλου κόσμος Παναθηναίων τῇ θεωρίᾳ · δοῦναι δὲ χάριν τῆς αὐτῆς θεοῦ ἧσπερ καὶ ὁ λόγος καὶ ἡ πόλις .
Lemmas: ἀντί ὅς , ὦ ἀνήρ Ἕλλην , οὔτε φθόνος ἔοικα ἔχω ὁ πόλις οὔτε ὑποχωρέω αἰσχύνω , ἀλλά συναυξάνω ἐκ ὁ ἔνειμι καί φιλοτιμέομαι . ὁ γάρ Ἀθηναῖος νικάω , παρά σύ εἰμί ὁ νικάω . πᾶς μέν γάρ ἅπας εἰμί ἀγαθός ἀδύνατος . ὥσπερ δέ ὅταν στρατηγός προέχω , μετέχω ὁ δόξα ὁ πόλις , οὕτως ὁ ἡγέομαι πόλις ὁ ἔοικα τιμάω ἅπας μέτειμι ὁ φιλοτιμία . οἴομαι δέ οὐδέ αὐτός Ἀθηναῖος φέρω αἰσχύνη , ἐάν τις αὐτός πρεσβεύω ὁ ἀκρόπολις . χρή τοίνυν καί σύ , ὥσπερ ἀκρόπολις τις ἤ κορυφή νομίζω ὁ Ἑλλάς καί ὁ ὁμόφυλος ὁ πόλις καί ἔργον καί λόγος κοσμέω , καί μετέχω ὁ δόξα , ἀλλά οὐ ἀποστερέω νομίζω . ἐργάζομαι καί ἐγώ ὁ λόγος ἀντί ὁ πέπλος κόσμος Παναθήναια ὁ θεωρία · δίδωμι δέ χάριν ὁ αὐτός θεός ὅς καί ὁ λόγος καί ὁ πόλις .