aelius-aristides.panaqhnai-ko-s 116
ἤδη δυοῖν ἕνεκα , ἑνὸς μὲν ὅτι τῶν ἀπὸ τῆς εἰρήνης ἀγαθῶν καὶ οἷς κατεσκεύασε τὸν βίον ἡμῖν ἀποχρώντως μνημονεύσαντας εἰκὸς ἦν δή που καὶ τὰς ἐπὶ τῶν ἑτέρων καιρῶν πράξεις μὴ παρελθεῖν , ἄλλως τε καὶ πλείους μὲν ἢ τὰς τῶν ἄλλων συμπάντων , μείζους δὲ ἁπασῶν οὔσας ὧν παρειλήφαμεν · ἑτέρου δʼ ὅτι συμπίπτει τῇ πάσῃ φιλανθρωπίᾳ τῆς πόλεως , ἣν ἄρτι διεξιόντες ἐπαυσάμεθα , ὁ τῶν ἔργων τῶν ἐν τοῖς πολέμοις ἐξετασμὸς , ὥσθʼ ἡμῖν πάλιν ἀρχὴν ἐκ τελευτῆς ἐπανήκειν . σχεδὸν μὲν οὖν οὐδὲ τὰς ἀποικίας εὕροι τις ἂν τοῦτο τὸ μέρος τῶν λόγων διαπεφευγυίας . οὐ γὰρ ἄνευ μεγάλων ἀγώνων οὐδὲ τοῦ πανταχοῦ κρατεῖν οὐδʼ αὗται δή που συνέβησαν . ἐπάνειμι δʼ ὅθεν ἐπαυσάμην . οὐ τοίνυν μόνον ταῖς ἄλλαις δωρεαῖς οὐδὲ τῇ τῶν καταφευγόντων δή που θεραπείᾳ καὶ προστασίᾳ , οὐδʼ οἷς , ὡς εἴπομεν , ηὔξησε τὸ Ἑλληνικὸν τῆς εἰς πάντας ἀρετῆς καὶ μεγαλοψυχίας ἐναργῆ δείγματα ἐξήνεγκεν ἡ πόλις ἡμῖν , ἀλλʼ οὐδείς ἐστιν ἀγὼν ὅτου δεῆσαν ὤκνησεν , ἀλλʼ ἀμείνων περὶ τοὺς δεηθέντας ἢ ʼκεῖνοι συνεβούλοντο ἐγένετο . ἀφʼ ὧν δʼ ἠρξάμεθʼ ἀρτίως τὴν ὅλην φιλανθρωπίαν ἐξετάζειν , ταῦθʼ ἡμῖν καὶ νῦν τῆς ἐπὶ τῶν ἀγώνων ἀρχέτω , τοὺς σὺν Εὐρυσθεῖ Πελοποννησίους μεθʼ ὅσου τοῦ κρείττονος ἠμύνατο ὑπὲρ τῶν Ἡρακλειδῶν καὶ τὸ πρᾶγμα ὡς μετέθηκεν . ὃν γὰρ οὐ πόλις , οὐκ ἀνὴρ , οὐ γένος οὐδὲν τῶν ἐν τοῖς Ἕλλησιν ὑφίστατο , καὶ ᾧ τοσοῦτον περιῆν ὥστʼ ἀπειλεῖν ἀπειλὰς κοινὰς τοῖς τε Ἡρακλέους παισὶ καὶ ταῖς πόλεσι , τοῖς μὲν , εἰ φανήσονται , ταῖς δὲ , εἰ δέξονται τοῦτον , εἰς τοῦτʼ ἤγαγεν ὥστʼ αὐτὸν οἴκοι ταφῆς μὴ τυχεῖν , καὶ τῆς ἐξουσίας , ἧς παρʼ ἀξίαν ἀπέλαυσεν Εὐρυσθεὺς , τὴν τελευτὴν ἡ πόλις εὗρε κατʼ ἀξίαν . καὶ τοῦτʼ ἄρʼ ἐκεῖνος ἐν καιρῷ μόνον ὕβρισε · τοῖς γὰρ ὑπάρχουσι θαρρήσας ἔδωκε δίκην . καὶ τοῦτο μὲν ἐν τῇ Ἀττικῇ τὸ ἔργον ἐκρίθη , καὶ διὰ τῆς τῶν ἱκετευσάντων σωτηρίας ἅπασαν τὴν
Lemmas: ἤδη δύο ἕνεκα , εἷς μέν ὅτι ὁ ἀπό ὁ εἰρήνη ἀγαθός καί ὅς κατασκευάζω ὁ βίος ἐγώ ἀποχρώντως μνημονεύω ἔοικα εἰμί δή που καί ὁ ἐπί ὁ ἕτερος καιρός πρᾶξις μή παρέρχομαι , ἄλλος τε καί πολύς μέν ἤ ὁ ὁ ἄλλος σύμπας , μέγας δέ ἅπας εἰμί ὅς παραλαμβάνω · ἕτερος δέ ὅτι συμπίπτω ὁ πᾶς φιλανθρωπία ὁ πόλις , ὅς ἄρτι διεξέρχομαι παύω , ὁ ὁ ἔργον ὁ ἐν ὁ πόλεμος ἐξετασμός , ὥστε ἐγώ πάλιν ἀρχή ἐκ τελευτή ἐπανήκω . σχεδόν μέν οὖν οὐδέ ὁ ἀποικία εὑρίσκω τις ἄν οὗτος ὁ μέρος ὁ λόγος διαφεύγω . οὐ γάρ ἄνευ μέγας ἀγών οὐδέ ὁ πανταχοῦ κρατέω οὐδέ οὗτος δή που συμβαίνω . ἐπανέρχομαι δέ ὅθεν παύω . οὐ τοίνυν μόνος ὁ ἄλλος δωρεά οὐδέ ὁ ὁ καταφεύγω δή που θεραπεία καί προστασία , οὐδέ ὅς , ὡς λέγω , αὐξάνω ὁ Ἑλληνικός ὁ εἰς πᾶς ἀρετή καί μεγαλοψυχία ἐναργής δεῖγμα ἐκφέρω ὁ πόλις ἐγώ , ἀλλά οὐδείς εἰμί ἀγών ὅστις δέω ὀκνέω , ἀλλά ἀγαθός περί ὁ δέω ἤ ἐκεῖνος συμβούλομαι γίγνομαι . ἀπό ὅς δέ ἄρχω ἄρτιος ὁ ὅλος φιλανθρωπία ἐξετάζω , οὗτος ἐγώ καί νῦν ὁ ἐπί ὁ ἀγών ἄρχω , ὁ σύν Εὐρυσθεύς Πελοποννήσιος μετά ὅσος ὁ κρατύς ἀμύνω ὑπέρ ὁ Ἡρακλείδαι καί ὁ πρᾶγμα ὡς μετατίθημι . ὅς γάρ οὐ πόλις , οὐ ἀνήρ , οὐ γένος οὐδείς ὁ ἐν ὁ Ἕλλην ὑφίστημι , καί ὅς τοσοῦτος περίειμι ὥστε ἀπειλέω ἀπειλή κοινός ὁ τε Ἡρακλῆς παῖς καί ὁ πόλις , ὁ μέν , εἰ φανάω , ὁ δέ , εἰ δέχομαι οὗτος , εἰς οὗτος ἄγω ὥστε αὐτός οἴκοι ταφή μή τυγχάνω , καί ὁ ἐξουσία , ὅς παρά ἀξία ἀπολαύω Εὐρυσθεύς , ὁ τελευτή ὁ πόλις εὑρίσκω κατά ἀξία . καί οὗτος ἄρα ἐκεῖνος ἐν καιρός μόνος ὑβρίζω · ὁ γάρ ὑπάρχω θαρσέω δίδωμι δίκη . καί οὗτος μέν ἐν ὁ Ἀττική ὁ ἔργον κρίνω , καί διά ὁ ὁ ἱκετεύω σωτηρία ἅπας ὁ