aelius-aristides.panaqhnai-ko-s 126
ἄλλοις Ἕλλησι τὴν πόλιν , καὶ νομίζειν τὸν Ἀθηναίων δῆμον ὥσπερ ἐλευθέριον τοῖς Ἕλλησιν εἶναι . δοκεῖ δέ μοι συγκληρωθῆναι τῇ τύχῃ τῆς πόλεως ἡ μάχη καὶ μηδένων ἄλλων εἶναι κατὰ γένος ἢ τῶν Ἀθηναίων . ἐκείνη γὰρ , εἰ καὶ νεανικώτερον εἰπεῖν , ὥσπερ μητρόπολις καὶ ἀφορμὴ τῶν ὕστερον πάντων ἐγένετο τοῖς Ἕλλησιν , οὐ μόνον τῶν ἐν τοῖς πολέμοις ἀγώνων ἀντὶ κρηπῖδος ἢ παραδείγματος προτελεσθεῖσα , ἀλλὰ καὶ πάντων ἐπιτηδευμάτων καὶ βίου καὶ προαιρέσεως καὶ , τὸ σύμπαν εἰπεῖν , τοῦ τῶν Ἑλλήνων σπέρματος . καὶ εἰ μὴ τότε ἡ πόλις οὕτω διήνεγκεν , ἅπαντʼ ἂν ἔρρει καὶ σώματα καὶ πράξεις καὶ λόγοι καὶ τὰ κοινὰ τῆς φύσεως . οἱ μὲν οὖν πολλοὶ θαυμάζουσιν ὅσας μυριάδας τῶν βαρβάρων ἐνίκων , ἐμοὶ δὲ δοκοῦσιν ἅπαντας ἀνθρώπους , οὐ μόνον πρὸς οὓς ἠγωνίσαντο , ἐκεῖνοι νενικηκέναι , εἰ δεῖ παραιτησάμενον τὸν φθόνον εἰπεῖν , οὐ μόνον τῷ πᾶσι τοιούτων ἀγαθῶν αἴτιοι καταστῆναι , ἀλλὰ καὶ τῷ μηδένας ἐγγὺς εἶναι τοῖς ὑπάρχουσιν . ὥστʼ εἰ τὸ μὴ ἔχειν ἐξ ἴσου γενέσθαι τῶν ἡττόνων ἐστὶν , ἅπαντας νενικήκασιν . οἶμαι μὲν οὖν εἰ καὶ μόνα ταῦτα ἐκλέξας ἐπεπαύμην , ἔχειν ἂν πέρας ἀρκοῦν τὸν λόγον καὶ μηδὲν ἂν προσδεῖν τῇ πόλει φιλοτιμίας μηδʼ ἀρετῆς εἰς τὸ ὁμόφυλον . τὴν γὰρ πρώτην μὲν ἀνεῖσαν ἀνθρώπους , πρώτην δὲ βίου χρῆσιν εὑροῦσαν , θρέψασαν δʼ οὐ μόνον τοὺς ἐξ αὑτῆς , ἀλλὰ καὶ πάντας , δεξαμένην δὲ τοὺς ἐκπίπτοντας πρώτην τε καὶ πλείστους , ἑκάστους τε καὶ σύμπαντας , πλείστους δὲ αὖθις ἀποστείλασαν πανταχοῖ , πάλιν δʼ ἐν τοῖς ὑπὲρ σωτηρίας ἀγῶσιν ἀμφοτέρων προστᾶσαν , τῶν τʼ ἐν τῇ ὑπερορίᾳ καὶ τῶν ἐπὶ τῆς ἀρχαίας Ἑλλάδος , πῶς οὐ διὰ παντὸς ἂν εἴποι τις ἀφῖχθαι καὶ καθάπερ τοὺς δρομέας τὸ γιγνόμενον πεπληρωκέναι ; ὥστε μηδεμίαν πρὸ ταύτης ἐγχωρεῖν ἐν τοῖς Ἕλλησι κηρύττεσθαι . πρὶν γὰρ ἄρχεσθαι τῶν ὁμοίων ἑτέρους , τοσοῦτον ἡ πόλις προεληλύθει .
Lemmas: ἄλλος Ἕλλην ὁ πόλις , καί νομίζω ὁ Ἀθηναῖος δῆμος ὥσπερ ἐλευθέριος ὁ Ἕλλην εἰμί . δοκέω δέ ἐγώ συγκληρόω ὁ τύχη ὁ πόλις ὁ μάχη καί μήδενος ἄλλος εἰμί κατά γένος ἤ ὁ Ἀθηναῖος . ἐκεῖνος γάρ , εἰ καί νεανικός λέγω , ὥσπερ μητρόπολις καί ἀφορμή ὁ ὕστερον πᾶς γίγνομαι ὁ Ἕλλην , οὐ μόνος ὁ ἐν ὁ πόλεμος ἀγών ἀντί κρηπίς ἤ παράδειγμα προτελέω , ἀλλά καί πᾶς ἐπιτήδευμα καί βίος καί προαίρεσις καί , ὁ σύμπας λέγω , ὁ ὁ Ἕλλην σπέρμα . καί εἰ μή τότε ὁ πόλις οὕτως διαφέρω , ἅπας ἄν ἔρρω καί σῶμα καί πρᾶξις καί λόγος καί ὁ κοινός ὁ φύσις . ὁ μέν οὖν πολύς θαυμάζω ὅσος μυριάς ὁ βάρβαρος νικάω , ἐγώ δέ δοκέω ἅπας ἄνθρωπος , οὐ μόνος πρός ὅς ἀγωνίζομαι , ἐκεῖνος νικάω , εἰ δέω παραιτέομαι ὁ φθόνος λέγω , οὐ μόνος ὁ πᾶς τοιοῦτος ἀγαθός αἴτιος καθίστημι , ἀλλά καί ὁ μηδείς ἐγγύς εἰμί ὁ ὑπάρχω . ὥστε εἰ ὁ μή ἔχω ἐκ ἴσος γίγνομαι ὁ ἥσσων εἰμί , ἅπας νικάω . οἴομαι μέν οὖν εἰ καί μόνος οὗτος ἐκλέγω παύω , ἔχω ἄν πέρας ἀρκέω ὁ λόγος καί μηδείς ἄν προσδέω ὁ πόλις φιλοτιμία μηδέ ἀρετή εἰς ὁ ὁμόφυλος . ὁ γάρ πρῶτος μέν ἀνίημι ἄνθρωπος , πρῶτος δέ βίος χρῆσις εὑρίσκω , τρέφω δέ οὐ μόνος ὁ ἐκ ἑαυτοῦ , ἀλλά καί πᾶς , δείκνυμι δέ ὁ ἐκπίπτω πρῶτος τε καί πολύς , ἕκαστος τε καί σύμπας , πολύς δέ αὖθις ἀποστέλλω πανταχοῖ , πάλιν δέ ἐν ὁ ὑπέρ σωτηρία ἀγών ἀμφότερος προΐστημι , ὁ τε ἐν ὁ ὑπερορία καί ὁ ἐπί ὁ ἀρχαῖος Ἑλλάς , πῶς οὐ διά πᾶς ἄν λέγω τις ἀφικνέομαι καί καθά ὁ δρομεύς ὁ γίγνομαι πληρόω ; ὥστε μηδείς πρό οὗτος ἐγχωρέω ἐν ὁ Ἕλλην κηρύσσω . πρίν γάρ ἄρχω ὁ ὅμοιος ἕτερος , τοσοῦτος ὁ πόλις προέρχομαι .