aelius-aristides.panaqhnai-ko-s 135
τίς τῶν εἴτε πλεόνων εἴτε ἐλαττόνων νεῶν ὑπῆρξεν ἂν εἰς τὸ δέον τοῖς Ἕλλησιν ἔτι ; φέρε γὰρ πρὸς θεῶν , ἵνα μικρὸν προσδιατρίψωμεν τῷ λόγῳ καὶ τὸ ἦθος αὐτῶν καὶ πᾶν ὃ λέγω σαφέστερον κατίδῃ τις , εἰ τὴν ἡγεμονίαν αὐτοὶ τότε τοὺς Ἕλληνας ᾔτησαν , λέγοντες ὡς , ἂν μὲν κρατηθῶσι τῇ ναυμαχίᾳ , οὐκ ἔσονται κύριοι σφίσιν αἱρεῖσθαι τοὺς ἡγεμόνας οὐδὲ ὑπὲρ τῶν ἐν αὐτοῖς ἡγησομένων ὁ βάρβαρος αὐτοῖς εἶναι ποιήσει τὸν λόγον , ἀλλʼ ἀκολουθεῖν αἰσχρῶς ἐκείνῳ δεήσει καὶ δούλους καὶ ἀναρπάστους γενέσθαι , ἴσως δὲ οὐδʼ ἀκολουθεῖν , ἀλλʼ ἀφανισθέντας τρόπον ὅντινα ἐκείνῳ δόξειεν ἀπελθεῖν ἐξ ἀνθρώπων αὐτοῖς ἱεροῖς καὶ ὅπλοις καὶ νόμοις · λέγοντες δʼ ὅτι ταῦθʼ ἡμεῖς προορώμενοι τὴν πόλιν εἰς τὰς τριήρεις πᾶσαν μετεσκευάσαμεν , καὶ εἴτε δεῖ τὰ μέγιστα τετολμηκέναι , ἐκλέλειπται τὰ κοινὰ τῆς ἀνθρωπείας φύσεως ἡμῖν ὑπὲρ ὑμῶν , εἴτε παρασκευῆς οὕτως ἔχειν , ὡς ἀβίωτον ὂν ἡττηθεῖσιν , ἡμεῖς τοῦτο διανενοήμεθα · καὶ μόνοις ἡμῖν ἀναγκαῖόν ἐστι τὸ νικᾶν · ὥστʼ εἴτε τι νίκης δεῖσθε , τοσοῦτον ἡμῖν προκέκοπται , εἴτε καὶ τὴν συντέλειαν δεῖ σκοπεῖν , δύο τοῦ παντὸς μέρη μόνοι πληροῦμεν , οὗτοι δʼ εἰκοστὸν τοῦ παρʼ ἡμῶν · εἰ ταῦτʼ ἔλεγον καὶ κεφάλαια προσετίθεσαν , ὅτι εἰ μὲν δέχεσθε ἐπὶ τούτοις · εἰ δὲ μὴ , σκοπεῖτε μὴ οὐχ ἡμᾶς μειζόνων ἢ ὑμᾶς αὐτοὺς ἀποστερήσετε · εἰ δὲ δὴ καὶ προσέθηκαν , ἐῶ γὰρ τὸν ἡγούμενον , ὃς τοσοῦτον ἁπάντων ὑπερεῖχεν ὥσθʼ εἷς ἀντὶ πάντων ἦν , ὃς μόνος καὶ τόπους καὶ καιροὺς καὶ τὰ τῶν βαρβάρων ἀπόρρητα καὶ τὰ μέλλοντα ὥσπερ μάντις ἐξηγεῖτο · ἀλλʼ εἰ προσέθηκαν ἐκεῖνο μόνον τῇ προκλήσει , ὅτι , εἰ δʼ ἄρʼ ἄλλως ἐγνώκατε ὑμεῖς , ἡμῖν δʼ ἕτερος δώσει τὴν ὑμετέραν ἡγεμονίαν ἄσμενος καὶ προσθήσει χρήματα Μηδικὰ καὶ δωρεὰς , πρὸς ταῦθʼ αἱρεῖσθε ὁπότερα βούλεσθε , ἆρʼ ἢ τῷ δικαίῳ λόγους οὐχὶ συμβαίνοντας , ἢ ταῖς παρούσαις ἀνάγκαις οἵους ἐγχωρεῖ παριδεῖν , εἶπον ἂν , εἰ τούτοις
Lemmas: τίς ὁ εἴτε πολύς εἴτε ἐλαχύς ναῦς ὑπάρχω ἄν εἰς ὁ δέω ὁ Ἕλλην ἔτι ; φέρω γάρ πρός θεός , ἵνα μικρός προσδιατρίβω ὁ λόγος καί ὁ ἦθος αὐτός καί πᾶς ὅς λέγω σαφής καθοράω τις , εἰ ὁ ἡγεμονία αὐτός τότε ὁ Ἕλλην αἰτέω , λέγω ὡς , ἐάν μέν κρατέω ὁ ναυμαχία , οὐ εἰμί κύριος σφεῖς αἱρέω ὁ ἡγεμών οὐδέ ὑπέρ ὁ ἐν αὐτός ἡγέομαι ὁ βάρβαρος αὐτός εἰμί ποιέω ὁ λόγος , ἀλλά ἀκολουθέω αἰσχρός ἐκεῖνος δέω καί δοῦλος καί ἀναρπαστός γίγνομαι , ἴσως δέ οὐδέ ἀκολουθέω , ἀλλά ἀφανίζω τρόπος ὅστις ἐκεῖνος δοκέω ἀπέρχομαι ἐκ ἄνθρωπος αὐτός ἱερός καί ὅπλον καί νόμος · λέγω δέ ὅτι οὗτος ἐγώ προοράω ὁ πόλις εἰς ὁ τριήρης πᾶς μετασκευάζω , καί εἴτε δέω ὁ μέγας τολμάω , ἐκλείπω ὁ κοινός ὁ ἀνθρώπειος φύσις ἐγώ ὑπέρ σύ , εἴτε παρασκευή οὕτως ἔχω , ὡς ἀβίωτος εἰμί ἡττάω , ἐγώ οὗτος διανοέομαι · καί μόνος ἐγώ ἀναγκαῖος εἰμί ὁ νικάω · ὥστε εἴτε τις νίκη δέω , τοσοῦτος ἐγώ προκόπτω , εἴτε καί ὁ συντέλεια δέω σκοπέω , δύο ὁ πᾶς μέρος μόνος πληρόω , οὗτος δέ εἰκοστός ὁ παρά ἐγώ · εἰ οὗτος λέγω καί κεφάλαιος προστίθημι , ὅτι εἰ μέν δέχομαι ἐπί οὗτος · εἰ δέ μή , σκοπέω μή οὐ ἐγώ μέγας ἤ σύ αὐτός ἀποστερέω · εἰ δέ δή καί προστίθημι , ἐάω γάρ ὁ ἡγέομαι , ὅς τοσοῦτος ἅπας ὑπερέχω ὥστε εἷς ἀντί πᾶς εἰμί , ὅς μόνος καί τόπος καί καιρός καί ὁ ὁ βάρβαρος ἀπόρρητος καί ὁ μέλλω ὥσπερ μάντις ἐξηγέομαι · ἀλλά εἰ προστίθημι ἐκεῖνος μόνος ὁ πρόκλησις , ὅτι , εἰ δέ ἄρα ἄλλος γιγνώσκω σύ , ἐγώ δέ ἕτερος δίδωμι ὁ ὑμέτερος ἡγεμονία ἄσμενος καί προστίθημι χρῆμα Μηδικός καί δωρεά , πρός οὗτος αἱρέω ὁπότερος βούλομαι , ἆρα ἤ ὁ δίκαιος λόγος οὐ συμβαίνω , ἤ ὁ πάρειμι ἀνάγκη οἷος ἐγχωρέω παροράω , λέγω ἄν , εἰ οὗτος