aelius-aristides.panaqhnai-ko-s 150
ἀντεπεξελθεῖν τοῖς προτέροις ἐπιστρατεύσασι καὶ τοὺς φόβους καὶ τοὺς κινδύνους εἰς τὴν ἐκείνων μεταστῆσαι . ὃ καὶ μάλιστʼ ἄξιον τῶν ἐν τοῖς ἔργοις ἐκείνοις ἀγασθῆναι τὸ σχῆμα τοῦ πολέμου καὶ τὴν σύστασιν . δυοῖν γὰρ ὄντοιν ἑτέροιν πολέμοιν , τοῦ μὲν , ἂν ἄρχῃ τις ἐξ ἀρχῆς , τοῦ δὲ , ἂν ἀμύνηται , τῷ μὲν οὐχ ἕπεται τὸ δίκαιον , τοῦ δʼ ἀφαιρεῖ τὴν φιλοτιμίαν ἡ τῆς ἀνάγκης προσθήκη , διὰ τὸ φύσει γνώμην ἀνάγκης κεχωρίσθαι . ἀλλʼ ἀμείνων μὲν ὁ ποιῶν οἶμαι τὰ δίκαια ἀναγκαίως τοῦ παραβαίνοντος ἑκόντος , οὐ μὴν αὐτοῦ γε τὸ πᾶν ὡς εἰπεῖν γίγνεται . καὶ δὴ καὶ τότε τοῦ προτέρου πολέμου τὸ μὲν αἰσχρὸν εἰς τοὺς βαρβάρους ἦλθε , τὸ δʼ ὀφειλόμενον παρὰ τῶν Ἑλλήνων ἀπήντησεν · ὥστʼ ἐνενικήκεσαν μὲν , τὸ δʼ ἐκ περιουσίας οὐ προσῆν . ὃ δὲ τρίτον ἄν τις φαίη τοῦ πολέμου σχῆμα , τὸ τοῖς προτέροις ἐπιβουλεύσασιν ἀντεπελθεῖν αὐτοὺς , ἐλευθερίᾳ μὲν τῇ τῶν ἀρχόντων , δικαιοσύνῃ δὲ τῇ τῶν ἀμυνομένων χρωμένους , τοῦτʼ οὖν ἡ πόλις ἐσκέψατο καὶ ὑπὲρ αὑτῆς καὶ ὑπὲρ τῶν ἄλλων Ἑλλήνων ἐπιδεῖξαι τοῖς βαρβάροις , ὅτι οὐκ ἐπʼ ἐκείνοις ἐστὶν , ὅταν ἥκωσι , ποιεῖν ἀγαθοὺς τοὺς Ἕλληνας , οὐδʼ ἀνάγκης τύχῃ ταῦτα πέπρακται σφίσιν , ἀλλὰ τῷ προτέρους ἄρχειν μὴ καλῶς ἔχειν ἡγεῖσθαι · νῦν δʼ ὅτε ἡ ἀρχὴ περιέστηκεν εἰς δικαίου τάξιν , εὖ καὶ καλῶς εἴσεσθε τίνας κεκινήκατε . οὕτως ἐγώ φημι καὶ πρὸς δικαιοσύνης καὶ πρὸς ἀνδρείας ἐπίδειξιν ἀληθινῆς τὰ δεύτερα , ἵνα μηδὲν ἐπαχθὲς εἴπω , τῶν πρότερον οὐχ ἧττον ἐναργῆ πεπρᾶχθαι τῇ πόλει . πρὸς δὲ τούτοις καὶ τῶν Ἑλλήνων ἀσφάλειαν εἶναι καὶ σωτηρίαν ὑπελάμβανεν οὐκ εἰ καθείρξασα αὐτοὺς ἐπὶ τῆς ἑστίας τηροίη , οὐδʼ εἰ μηδὲν μήτʼ αὐτὴ διʼ αὐτῶν μήτʼ αὐτοὶ πράττοιεν ὑπὲρ σφῶν αὐτῶν , ἀλλʼ εἰ τοὺς βαρβάρους ὡς ἐπὶ πλεῖστον ὤσαιντο ἀπὸ τῆς Ἑλλάδος , οὕτως ᾤετο ἀρίστην καὶ καθαρὰν ἡσυχίαν ἅπασιν ἔσεσθαι , ὀρθῶς λογιζομένη καὶ τὰ πράγματα ὡς πέφυκεν ὁρῶσα . μόνοι γὰρ σχεδὸν οὗτοι καθαρῶς ἡσυχάζουσιν οἵτινες ἂν δείξωσι μὴ πάντως ἡσυχίαν ἄγειν δεόμενοι .
Lemmas: ἀντεπεξέρχομαι ὁ πρότερος ἐπιστρατεύω καί ὁ φόβος καί ὁ κίνδυνος εἰς ὁ ἐκεῖνος μεθίστημι . ὅς καί μάλα ἄξιος ὁ ἐν ὁ ἔργον ἐκεῖνος ἄγαμαι ὁ σχῆμα ὁ πόλεμος καί ὁ σύστασις . δύο γάρ εἰμί ἕτερος πόλεμος , ὁ μέν , ἐάν ἄρχω τις ἐκ ἀρχή , ὁ δέ , ἐάν ἀμύνω , ὁ μέν οὐ ἕπομαι ὁ δίκαιος , ὁ δέ ἀφαιρέω ὁ φιλοτιμία ὁ ὁ ἀνάγκη προσθήκη , διά ὁ φύσις γνώμη ἀνάγκη χωρίζω . ἀλλά ἀγαθός μέν ὁ ποιέω οἴομαι ὁ δίκαιος ἀναγκαῖος ὁ παραβαίνω ἑκών , οὐ μήν αὐτός γε ὁ πᾶς ὡς λέγω γίγνομαι . καί δή καί τότε ὁ πρότερος πόλεμος ὁ μέν αἰσχρός εἰς ὁ βάρβαρος ἔρχομαι , ὁ δέ ὀφείλω παρά ὁ Ἕλλην ἀπαντάω · ὥστε νικάω μέν , ὁ δέ ἐκ περιουσία οὐ πρόσειμι . ὅς δέ τρίτος ἄν τις φημί ὁ πόλεμος σχῆμα , ὁ ὁ πρότερος ἐπιβουλεύω ἀντεπέρχομαι αὐτός , ἐλευθερία μέν ὁ ὁ ἄρχων , δικαιοσύνη δέ ὁ ὁ ἀμύνω χράω , οὗτος οὖν ὁ πόλις σκοπέω καί ὑπέρ ἑαυτοῦ καί ὑπέρ ὁ ἄλλος Ἕλλην ἐπιδείκνυμι ὁ βάρβαρος , ὅτι οὐ ἐπί ἐκεῖνος εἰμί , ὅταν ἥκω , ποιέω ἀγαθός ὁ Ἕλλην , οὐδέ ἀνάγκη τύχη οὗτος πράσσω σφεῖς , ἀλλά ὁ πρότερος ἄρχω μή καλός ἔχω ἡγέομαι · νῦν δέ ὅτε ὁ ἀρχή περιίστημι εἰς δίκαιος τάξις , εὖ καί καλός οἶδα τίς κινέω . οὕτως ἐγώ φημί καί πρός δικαιοσύνη καί πρός ἀνδρεία ἐπίδειξις ἀληθινός ὁ δεύτερος , ἵνα μηδείς ἐπαχθής λέγω , ὁ πρότερος οὐ ἥσσων ἐναργής πράσσω ὁ πόλις . πρός δέ οὗτος καί ὁ Ἕλλην ἀσφάλεια εἰμί καί σωτηρία ὑπολαμβάνω οὐ εἰ κατείργω αὐτός ἐπί ὁ ἑστία τηρέω , οὐδέ εἰ μηδείς μήτε αὐτός διά αὐτός μήτε αὐτός πράσσω ὑπέρ σφεῖς αὐτός , ἀλλά εἰ ὁ βάρβαρος ὡς ἐπί πολύς ὠθέω ἀπό ὁ Ἑλλάς , οὕτως οἴομαι ἀγαθός καί καθαρός ἡσυχία ἅπας εἰμί , ὀρθός λογίζομαι καί ὁ πρᾶγμα ὡς φύω ὁράω . μόνος γάρ σχεδόν οὗτος καθαρός ἡσυχάζω ὅστις ἄν δείκνυμι μή πάντως ἡσυχία ἄγω δέω .