aelius-aristides.palinw-di-e-pi-smu-rnh-kai-tw-tau-ths-noikismw 268
ὀχήματα καὶ πορείας ἐπιπεμπόντων , ἔτι δʼ οἰκήσεις καὶ συνεδρίων κοινωνίας καὶ πάσας ἀφορμὰς παρασκευαζόντων , ὥσπερ γονεῦσιν ἢ παισὶν αὑτῶν , παραπλήσιά τε τῶν μεγέθει μὲν ἀπολειπομένων , προθυμίας δὲ καὶ τιμῆς οὐδὲν ἐλλειπόντων . τίς γὰρ οὐχ ἕρμαιον ἑαυτοῦ ἐποιήσατο ; τίς γὰρ οὐχ εὑρίσκεσθαι μᾶλλον ἢ τίθεσθαι ταύτην χάριν ᾠήθη , δέξασθαι συνοίκους τοὺς τοσοῦτον πρωτεύσαντας ; χρημάτων τοίνυν συντέλειαν καὶ πρὸς τὰ μέλλοντα ὑποσχέσεις ἀφʼ ἑκατέρας τῆς ἠπείρου καὶ πολλὰς ἄλλας φιλανθρωπίας εἰς δύναμιν τὴν ἑκάστων γενομένας τίς ἂν ἐκπεράνειε διηγούμενος ; καὶ οὐ τούτου γε ἕνεκα ἡ πόλις ἠξίωσε πάντα ἐφεξῆς δέχεσθαι , οὐδʼ ὡς οἱ διδόντες ἐβούλοντο , ἀλλʼ ὡς αὐτῇ καλὸν ἦν λαβεῖν . καὶ τί δεῖ ταῦτʼ ἐν μέρει καταλέγειν ; πάντα γὰρ τὰ ἔθνη τὰ πληροῦνθʼ ἡμῖν τὴν Ἀσίαν φιλοτιμίαν κοινὴν φιλοτιμεῖται πρὸς τὴν πόλιν , τὰ κράτιστα τῶν ἀρχαίων ἀνιστάντα . ἐπὶ μόνης δὲ ταύτης τῆς πόλεως τὸ παλαιὸν ῥῆμα ἐξηλέγχθη ψευδῶς ἔχον , τὸ κακῶς πραξάντων λήθην εἶναι παρὰ τοῖς φίλοις · τοσοῦτον αὐτῇ καὶ παρὰ τὴν συμφορὰν ἐπιφανείας καὶ χαρίτων καὶ δόξης ἐφυλάχθη παρὰ τοῦ δαίμονος . νῦν δʼ ὅσα μὲν θρηνώδους ἁρμονίας καὶ σχημάτων ἀχαρίτων καὶ παρὰ τῆς λύπης ἔχοντα τὴν εὐφημίαν ἐκποδὼν ἀπελήλυθε , λευχειμονεῖ δὲ ἡ ἤπειρος , πανηγυρίζει δʼ ἡ Ἑλλὰς ἐπὶ χρηστῆς ὑποθέσεως , ἡ πόλις δʼ ὥσπερ ἐν δράματι καὶ δὴ πάλιν ἐξ ἀρχῆς ἀναφύεται μεταβαλοῦσα τὴν ἡλικίαν , ἡ αὐτὴ παλαιὰ καὶ νέα γενομένη , ὥσπερ τὸν φοίνικα ἀναβιώσκεσθαι λόγος αὐτὸν ἐξ αὑτοῦ · οὐ γὰρ δὴ τοῦτʼ ἄρα δόξαι τῷ θεῷ ἕτερον φοίνικα ἀντʼ ἐκείνου τε καὶ μετʼ ἐκεῖνον γενέσθαι . πάντα δʼ ὥσπερ ὁδῷ κεχωρηκέναι φαίνεται . Θησέως μὲν γὰρ ἐξ ἀρχῆς οἰκίσαντος , Ἀλέξανδρος ὕστερον εἰς τοῦτο τὸ σχῆμα προήγαγε . τρίτη δὲ χεὶρ τῶν πάντα νικώντων ἀνίστησι τὴν αὐτὴν καὶ συντίθησι · μεταθεῖναι μὲν γὰρ οὐκ ἠξίωσαν , ἔρωτι τῆς
Lemmas: ὄχημα καί πορεία ἐπιπέμπω , ἔτι δέ οἴκησις καί συνέδριον κοινωνία καί πᾶς ἀφορμή παρασκευάζω , ὥσπερ γονεύς ἤ παῖς ἑαυτοῦ , παραπλήσιος τε ὁ μέγεθος μέν ἀπολείπω , προθυμία δέ καί τιμή οὐδείς ἐλλείπω . τίς γάρ οὐ ἕρμαιον ἑαυτοῦ ποιέω ; τίς γάρ οὐ εὑρίσκω μάλα ἤ τίθημι οὗτος χάρις οἴομαι , δέχομαι σύνοικος ὁ τοσοῦτος πρωτεύω ; χρῆμα τοίνυν συντέλεια καί πρός ὁ μέλλω ὑπόσχεσις ἀπό ἑκάτερος ὁ ἤπειρος καί πολύς ἄλλος φιλανθρωπία εἰς δύναμις ὁ ἕκαστος γίγνομαι τίς ἄν ἐκπεραίνω διηγέομαι ; καί οὐ οὗτος γε ἕνεκα ὁ πόλις ἀξιόω πᾶς ἐφεξῆς δέχομαι , οὐδέ ὡς ὁ δίδωμι βούλομαι , ἀλλά ὡς αὐτός καλός εἰμί λαμβάνω . καί τίς δέω οὗτος ἐν μέρος καταλέγω ; πᾶς γάρ ὁ ἔθνος ὁ πληρόω ἐγώ ὁ Ἀσία φιλοτιμία κοινός φιλοτιμέομαι πρός ὁ πόλις , ὁ κρατύς ὁ ἀρχαῖος ἀνίστημι . ἐπί μόνος δέ οὗτος ὁ πόλις ὁ παλαιός ῥῆμα ἐξελέγχω ψευδής ἔχω , ὁ κακός πράσσω λήθη εἰμί παρά ὁ φίλος · τοσοῦτος αὐτός καί παρά ὁ συμφορά ἐπιφάνεια καί χάρις καί δόξα φυλάσσω παρά ὁ δαίμων . νῦν δέ ὅσος μέν θρηνώδης ἁρμονία καί σχῆμα ἀχάριτος καί παρά ὁ λύπη ἔχω ὁ εὐφημία ἐκποδών ἀπέρχομαι , λευχειμονέω δέ ὁ ἤπειρος , πανηγυρίζω δέ ὁ Ἑλλάς ἐπί χρηστός ὑπόθεσις , ὁ πόλις δέ ὥσπερ ἐν δρᾶμα καί δή πάλιν ἐκ ἀρχή ἀναφύω μεταβάλλω ὁ ἡλικία , ὁ αὐτός παλαιός καί νέος γίγνομαι , ὥσπερ ὁ φοῖνιξ ἀναβιώσκομαι λόγος αὐτός ἐκ ἑαυτοῦ · οὐ γάρ δή οὗτος ἄρα δοκέω ὁ θεός ἕτερος φοῖνιξ ἀντί ἐκεῖνος τε καί μετά ἐκεῖνος γίγνομαι . πᾶς δέ ὥσπερ ὁδός χωρέω φαίνω . Θησεύς μέν γάρ ἐκ ἀρχή οἰκίζω , Ἀλέξανδρος ὕστερον εἰς οὗτος ὁ σχῆμα προάγω . τρίτος δέ χείρ ὁ πᾶς νικάω ἀνίστημι ὁ αὐτός καί συντίθημι · μετατίθημι μέν γάρ οὐ ἀξιόω , ἔρως ὁ