ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
aelius-aristides.palinw-di-e-pi-smu-rnh-kai-tw-tau-ths-noikismw 263
ἐμοὶ δὲ , ὦ ἄνδρες Ἕλληνες , συνέβη ταυτὸν ὅπερ τοῖς ἐν ταῖς τραγῳδίαις μέχρι πολλοῦ σιωπῶσιν , ἔπειτα καιροῦ παρασχόντος φθεγξαμένοις ἢ πρὸς χορὸν , ἢ πρὸς ὁντιναδήποτε . πάντα γὰρ τὸν ἄνω χρόνον κατασχὼν ἐμαυτὸν ἐξ οὗ ταῦθʼ ἃ σύνιστε ἐγένετο , καὶ οὔτε πρὸς παραμυθίαν τῶν πολιτῶν ὁρμήσας οὔτʼ ἄλλο πράξας οὐδὲν ἀλλʼ ἢ τοῖς προστάταις ὅσα καιρὸς ἦν ἐπιστείλας καὶ τἀκεῖθεν ἀποσκοπῶν , ἐπειδὴ καλῶς ποιοῦντες οἱ θεοὶ καὶ οἱ θεῶν γνώμῃ βασιλεῖς ἡμῖν αὐτοί τε κυβερνώμενοι καὶ τὰ τῶν ἀνθρώπων ἄγοντες πράγματα τὴν ἀλλοτρίαν τῆς πόλεως ἀπωσάμενοι τύχην τὴν χρηστὴν καὶ πάλαι προσήκουσαν ἀντεισήγαγον , οἶμαί τι κἂν αὐτὸς ἐν καιρῷ τυχεῖν εἰπών . εἰ μὲν οὖν ἐξῆν ἐμοὶ κινεῖσθαι ὅποι βούλομαι , παρὼν ἂν ὑμῖν διελεγόμην · κατέχοντος δὲ τοῦ σωτῆρος ἡ διὰ τῶν γραμμάτων ὁμιλία κατελείπετο . καὶ τοῦτʼ εἰ μέν ἐστιν εἰς παράδειγμα ἀνενεγκεῖν , οὐ χρὴ θαυμάσαι · εἰ δʼ ἄλλῳ μὲν οὐδενί πω μέχρι τούτου πέπρακται , προσήκει δὲ ἡμῖν , οὐκ
Lemmas: ἐγώ δέ , ὦ ἀνήρ Ἕλλην , συμβαίνω τατός ὅς ὁ ἐν ὁ τραγῳδία μέχρι πολύς σιωπάω , ἔπειτα καιρός παρέχω φθέγγομαι ἤ πρός χορός , ἤ πρός ὁντιναδήποτε . πᾶς γάρ ὁ ἄνω χρόνος κατέχω ἐμαυτοῦ ἐκ ὅς οὗτος ὅς σύνοιδα γίγνομαι , καί οὔτε πρός παραμυθία ὁ πολίτης ὁρμάω οὔτε ἄλλος πράσσω οὐδείς ἀλλά ἤ ὁ προστάτης ὅσος καιρός εἰμί ἐπιστέλλω καί ἐκεῖθεν ἀποσκοπέω , ἐπειδή καλός ποιέω ὁ θεός καί ὁ θεός γνώμη βασιλεύς ἐγώ αὐτός τε κυβερνάω καί ὁ ὁ ἄνθρωπος ἄγω πρᾶγμα ὁ ἀλλότριος ὁ πόλις ἀπωθέω τύχη ὁ χρηστός καί πάλαι προσήκω ἀντεισάγω , οἴομαι τις ἄν αὐτός ἐν καιρός τυγχάνω λέγω . εἰ μέν οὖν ἔξεστι ἐγώ κινέω ὅποι βούλομαι , πάρειμι ἄν σύ διαλέγω · κατέχω δέ ὁ σωτήρ ὁ διά ὁ γράμμα ὁμιλία καταλείπω . καί οὗτος εἰ μέν εἰμί εἰς παράδειγμα ἀναφέρω , οὐ χρή θαυμάζω · εἰ δέ ἄλλος μέν οὐδείς πω μέχρι οὗτος πράσσω , προσήκω δέ ἐγώ , οὐ
aelius-aristides.palinw-di-e-pi-smu-rnh-kai-tw-tau-ths-noikismw 266
νῦν ἄρα ἐσώθησαν , ἡνίκα ἀπωλώλεσαν . ἀλλʼ οὖν ἐκεῖνος μὲν τῆς πατρίδος λέγεται στερηθεὶς ταῦτα εἰπεῖν · ἡμῖν δὲ ὁμοῦ τῇ κομιδῇ τῆς πατρίδος χρήματα , κόσμοι , φιλοτιμίαι , βασιλεῖς οἰκισταί τε καὶ σύμβουλοι , πάντα ὁμοῦ γέγονε τὰ κάλλιστα . ἆρʼ οὐ ταῦτα χρὴ φάναι τῆς ἐκείνων ἀηττήτου καὶ τῆς ἀγαθῆς τῆς πόλεως τύχης εἶναι , τοῖς μὲν ἐξ ὧν οἰκίζουσί τε καὶ πράττουσι , τῇ δʼ ἐξ ὧν οἰκίζεται μνήμην ἀθάνατον ποριζούσης ; οἵ γε τοσαύτην ἔσχον ὑπερβολὴν , ὥστʼ οὐδὲ τοσοῦτον ἀρκεῖν ὑπέλαβον , αὐτεπάγγελτοι πρὸς τὸν οἰκισμὸν ὁρμῆσαι , ἀλλʼ ἀντὶ τοῦ πρέσβεις παρʼ ἡμῶν ἀναμένειν , αὐτοὶ πρέσβεις περὶ ἡμῶν πρὸς τὴν οἴκοι βουλὴν κατέστησαν · ἃ μηδεὶς ἂν ἡμῶν ἐθάρρησεν αἰτῆσαι , ταῦτʼ ἀξιοῦντες ψηφίσασθαι . ἆρʼ οὐχ ἅπας μὲν θρῆνος τούτοις ἐξαλήλιπται καὶ μνήμη πᾶσα τῶν τε ἰδίων ἑκάστῳ καὶ τῶν κοινῶν δυσχερῶν , ἀντεισῆκται δὲ εὐφροσύνη μετʼ εὐφημίας καὶ τοῦ ζῆν ἐπιθυμία νῦν , εἴπερ ποτὲ , ἐπὶ ταῖς μελλούσαις ἐλπίσι , καὶ χάριτες πρέπουσαι τοῖς θεοῖς , τοῖς βασιλεῦσι , τῷ δεξαμένῳ τὰ τῶν κορυφαίων πολιτεύματα χορῷ ἀσμένῳ καὶ μνησθέντι τῆς Σμύρνης ἃ προσῆκεν ; ἄξιον τοίνυν , ὦ ἄνδρες Ἕλληνες , καὶ τοῦ καθʼ ὑμᾶς τοὺς ὁμοφύλους ἤδη μέρους μνησθῆναι , ὡς τούτοις τε ἀκολούθως διετέθητε καὶ τὴν εὔνοιαν ἣν εἴχετε ἐκ παντὸς χρόνου τῇ πόλει , σαφέστατα ἐπεδείξασθε . μάθοι δʼ ἄν τις ἐπισκεψάμενος τὰ τῆς πρώτης καὶ πρεσβυτάτης τῶν Ἑλληνίδων πόλεως , λέγω δὲ τῆς Ἀθηναίων , πῶς ἔσχε παρὰ τὰς συμφοράς . καὶ οὐ καθαιρεῖν ἐκείνην ἀξιῶν λέγω ταῦτα , μήποτε σφόδρα οὕτω γενοίμην φιλόπολις , ἀλλʼ ἅμα τούς τε πολίτας παραμυθεῖσθαι βουλόμενος καὶ τοῖς παροῦσιν ἐνδείξασθαι ὅτι τῇ πόλει διὰ πάντων καιρῶν εὖ πράττειν ἐπιχώριον καὶ τῆς
Lemmas: νῦν ἄρα σῴζω , ἡνίκα ἀπόλλυμι . ἀλλά οὖν ἐκεῖνος μέν ὁ πατρίς λέγω στερέω οὗτος λέγω · ἐγώ δέ ὁμοῦ ὁ κομιδή ὁ πατρίς χρῆμα , κόσμος , φιλοτιμία , βασιλεύς οἰκιστής τε καί σύμβουλος , πᾶς ὁμοῦ γίγνομαι ὁ καλός . ἆρα οὐ οὗτος χρή φημί ὁ ἐκεῖνος ἀήσσητος καί ὁ ἀγαθός ὁ πόλις τύχη εἰμί , ὁ μέν ἐκ ὅς οἰκίζω τε καί πράσσω , ὁ δέ ἐκ ὅς οἰκίζω μνήμη ἀθάνατος πορίζω ; ὁ γε τοσοῦτος ἔχω ὑπερβολή , ὥστε οὐδέ τοσοῦτος ἀρκέω ὑπολαμβάνω , αὐτεπάγγελτος πρός ὁ οἰκισμός ὁρμάω , ἀλλά ἀντί ὁ πρέσβυς παρά ἐγώ ἀναμένω , αὐτός πρέσβυς περί ἐγώ πρός ὁ οἴκοι βουλή καθίστημι · ὅς μηδείς ἄν ἐγώ θαρσέω αἰτέω , οὗτος ἀξιόω ψηφίζω . ἆρα οὐ ἅπας μέν θρῆνος οὗτος ἐξαλείφω καί μνήμη πᾶς ὁ τε ἴδιος ἕκαστος καί ὁ κοινός δυσχερής , ἀντεισάγω δέ εὐφροσύνη μετά εὐφημία καί ὁ ζάω ἐπιθυμία νῦν , εἴπερ ποτέ , ἐπί ὁ μέλλω ἐλπίς , καί χάρις πρέπω ὁ θεός , ὁ βασιλεύς , ὁ δείκνυμι ὁ ὁ κορυφαῖος πολίτευμα χορός ἄσμενος καί μιμνῄσκω ὁ Σμύρνα ὅς προσήκω ; ἄξιος τοίνυν , ὦ ἀνήρ Ἕλλην , καί ὁ κατά σύ ὁ ὁμόφυλος ἤδη μέρος μιμνῄσκω , ὡς οὗτος τε ἀκόλουθος διατίθημι καί ὁ εὔνοια ὅς ἔχω ἐκ πᾶς χρόνος ὁ πόλις , σαφής ἐπιδείκνυμι . μανθάνω δέ ἄν τις ἐπισκοπέω ὁ ὁ πρῶτος καί πρέσβυς ὁ Ἑλληνίς πόλις , λέγω δέ ὁ Ἀθηναῖος , πῶς ἔχω παρά ὁ συμφορά . καί οὐ καθαιρέω ἐκεῖνος ἀξιόω λέγω οὗτος , μήποτε σφόδρα οὕτως γίγνομαι φιλόπολις , ἀλλά ἅμα ὁ τε πολίτης παραμυθέομαι βούλομαι καί ὁ πάρειμι ἐνδείκνυμι ὅτι ὁ πόλις διά πᾶς καιρός εὖ πράσσω ἐπιχώριος καί ὁ
aelius-aristides.palinw-di-e-pi-smu-rnh-kai-tw-tau-ths-noikismw 269
ὑπαρχούσης , οἱ δʼ ἐπὶ τῶν ἰχνῶν ἐγείρουσιν . ἐπόθει δʼ ἄρα καὶ ἡ τῆς πόλεως φύσις οἰκιστὰς διττοὺς , δύο τὰς ἀρχηγέτιδας νέμουσα . καὶ δὴ λιμένες τε κομίζονται τὰς τῆς φιλτάτης πόλεως ἀγκάλας καὶ πάλιν αὖ κατακοσμεῖται , καὶ τῷ Μέλητι οὐδὲν ἐμποδὼν τὸ μὴ τοὺς προσοίκους ἔχειν , ἦρος δὲ πύλαι καὶ θέρους ὑπὸ στεφάνων ἀνοίγνυνται . χοροὶ δὲ Νυμφῶν καὶ Μουσῶν ἐν αὐτῇ τε καὶ περὶ αὐτὴν χορεύουσι , ζέφυροι δὲ οὐ λυπήσουσι πνέοντες . ὦ μακάριοι μὲν τῶν πρεσβυτέρων οἱ πρὸς ταύτην ἀφιξόμενοι τὴν ἡμέραν , ἐν ᾗ τὴν Σμύρναν ὄψονται τὸν ἑαυτῆς ἔχουσαν κόσμον · παῖδες δὲ οὐδὲν ζημιωσόμενοι , ἀλλʼ ὀψόμενοι τὴν πατρίδα οἵαν οἱ γονεῖς ᾤκουν · οἱ δʼ ἐν ἡλικίᾳ τὰ μὲν συμπράξαντές τε καὶ συμπονήσαντες , τὰ δὲ συνθύσοντες καὶ συνεορτάσοντες ἑαυτοῖς τε καὶ τοῖς εἰσαφικνουμένοις · ὡς τῶν παρόντων ἀγαθῶν ἔτι καλλίους αἱ τῶν μελλόντων ἐλπίδες . ἀλλὰ Ζεῦ πολιεῦ τε καὶ θεαὶ κληροῦχοι τῆσδε τῆς πόλεως καὶ Πόσειδον , ὃς ἀμφότερα εἴληχας , κινεῖν τε καὶ σώζειν , καὶ θεοὶ βασίλειοί τε καὶ Ἑλλήνιοι , γενέσθαι τόνδε ἡμῖν τὸν οἰκισμὸν δευτέρων ἀμεινόνων βεβαιοτέρων ἐπὶ πολλῇ μὲν εὐφροσύνῃ καὶ δόξῃ τῶν οἰκιστῶν , χρηστοῖς δὲ τοῖς ἀπαντησομένοις τῇ πόλει διὰ παντὸς τοῦ μέλλοντος χρόνου , εἶναι δέ τι καὶ τοὐμὸν ἐν Ἕλλησι νῦν τε καὶ ὕστερον .
Lemmas: ὑπάρχω , ὁ δέ ἐπί ὁ ἴχνος ἐγείρω . ποθέω δέ ἄρα καί ὁ ὁ πόλις φύσις οἰκιστής δισσός , δύο ὁ ἀρχηγέτης νέμω . καί δή λιμήν τε κομίζω ὁ ὁ φίλος πόλις ἀγκάλη καί πάλιν αὖ κατακοσμέω , καί ὁ Μέλη οὐδείς ἐμποδών ὁ μή ὁ πρόσοικος ἔχω , ἔαρ δέ πύλη καί θέρος ὑπό στέφανος ἀνοίγνυμι . χορός δέ Νύμφη καί Μοῦσα ἐν αὐτός τε καί περί αὐτός χορεύω , Ζέφυρος δέ οὐ λυπέω πνέω . ὦ μακάριος μέν ὁ πρέσβυς ὁ πρός οὗτος ἀφικνέομαι ὁ ἡμέρα , ἐν ὅς ὁ Σμύρνα ὁράω ὁ ἑαυτοῦ ἔχω κόσμος · παῖς δέ οὐδείς ζημιόω , ἀλλά ὁράω ὁ πατρίς οἷος ὁ γονεύς οἰκέω · ὁ δέ ἐν ἡλικία ὁ μέν συμπράσσω τε καί συμπονέω , ὁ δέ συνθύω καί συνεορτάζω ἑαυτοῦ τε καί ὁ εἰσαφικνέομαι · ὡς ὁ πάρειμι ἀγαθός ἔτι καλός ὁ ὁ μέλλω ἐλπίς . ἀλλά Ζεύς πολιεύς τε καί θεά κληροῦχος ὅδε ὁ πόλις καί Ποσειδῶν , ὅς ἀμφότερος λαγχάνω , κινέω τε καί σῴζω , καί θεός βασίλειος τε καί Ἑλλήνιος , γίγνομαι ὅδε ἐγώ ὁ οἰκισμός δεύτερος ἀγαθός βέβαιος ἐπί πολύς μέν εὐφροσύνη καί δόξα ὁ οἰκιστής , χρηστός δέ ὁ ἀπαντάω ὁ πόλις διά πᾶς ὁ μέλλω χρόνος , εἰμί δέ τις καί ἐμός ἐν Ἕλλην νῦν τε καί ὕστερον .